merhaba kızlar benım 17 aylık bır oğlum var. Elhamdulillah diş sorunu dışında bır sorunu yok ama mahvetti bizi acıkcası. Bulunduğum yerde hıc çocuk yok ve yavrum yalnız büyüyor. Aileler bizden uzaktalar yanı herşeyi ıle ben ilgileniyorum. Acaba ikinci çocuk düşünsem oğlumla beraber hamileliği rahat gecirip üstelik doğacak bebeğe de bakabılırmıyım? :) deneyimli anneler bi el atın :) doğumu Ankara'da annemlerin yanında yapıp ilk iki ay orda kalmayı düşünüyorum :)) sımdıden plan yapıyorum ama korkuyorum suan oğlum 17 aylık 18 20. ayda düşünüyorum o zamana 29 aylık olmuş olur zaten :)) eskudo mucizem lutfen benimle

Kızım 6 yaşında oğlum 1. Çok pişmanım arayı bu kadar açtığıma ilk çocuk okula başladı öbürü ilgi bekler ilki dışarı ister öbürü hasta olur diye çıkamazsın büyük toplar küçük dağıtır aklın varsa arayı uzatma böyle daha zor herşey. Evet biraz zor olur ama ikisi bi anda büyür gider sonrası rahatlık

Cocuk yalnız kalmasın diye 2. Çocuğu yapmak 2. Çocuğa haksızlık değil mi? Bu sebepten çocuk yapılır mi? Ne aceleniz var? biiirrrr

bu kadar az yaş farkı olmasın büyük çocuğunada yazık o da bebe daha E

Konuyu okuyamadım kusura bakmayın lütfen. Sorunsal kelimesini gördüğüm konuları okuyamıyorum. Elimde değil.

niye 2,5 yaş değilde 29 ay böyle konuları okuyunca aklıma şu karikatür geliyor.

ikiside kucuk buyutmek zor olur bence oglunuz 3 yasina gelsin ikinciyi oyle yapin derim benim fikrim taylor

Benim fikrim en az 3 yaşina gelsin ondan sonra düşünün beraber büyürler en azından fazla zorlanmazsiniz..

Çocuk yalnız kalmasın diye başka çocuk mu yapılır? Onunla ilgilenmek, eğitimini planlamak gerekmez mi? Daha bir sürü şey vardır eminim. Düpedüz haksızlık yaparsınız ikisine de. Biraz büyüsün kreşe verirsiniz. Kocaman bir arkadaş çevresi olur. Ya da taşınırsınız daha uygun bir muhite. Bunlar bile insanın gözünde büyüyecek şeylerken bir insanı dünyaya getirmek bu kadar mı kolay? -nemesis- Half

benimkilerin arasında 20 ay var, yapmayın etmeyin vallahi billahi canınıza yazık. tek eğlenceniz kk olup çıkar birgün. hiçbir sosyal yaşantım kalmadı, ne bir kafeymiş ne gün gezmesiymiş, ne arkadaş toplantılarıymış bitti. kitap bile okuyamıyorum gerçekten okuduğumu anlamıyorum kafam almıyor öyle yoruluyorum ki.2 çocukla kimsenin evine de gidemiyorsun aman kıracak dökecekler diye. birde çocuklarım için de üzüldüm. Henüz birine yetemezken 2. Oldu. İkisine de yetemedim. İlkini doya doya hiçbirşeyden mahrum kalmadan büyütüp sonra diğerini büyütmek isterdim bol bol vakit ayırır, park bahçe gezdirir, ilgimi sevgimi verirdim. şimdi mahrum bıraktığımı düşünüyorum çocuklarımı. Yorgunluğun da cabası. ilki en az 5 yaşında olup anasınıfına başlamalı bence.

Deneyimli degil ama sizin gibi karar asamasindayim. Kiskancligin ne oldugunu anlamadan kardesi olsun ve birlikte buyusunler istiyorum acikcasi. Tek dusuncem ikisini de ihmal etmeden ilerleyebilir mi bu durum. Bence olur :)