teşekkürler yorumunuz için. İnşallah hayırlısı olur...

Ben de kreş diyorum.

Uc yasinda ki bir cocuk icin kres daha mantikli hele ki cocugunuz kendi yasitlariyla daha fazla zaman gecirmek istiyorsa. Bu tur yaslarda cocuklarin sosyallesmeye, diger yasitlariyla interact olmalari gerekir ve cocuklarda bunu isterler zaten. Arkadas bulmak ve arkadasiyla Turkiyede ki bakicilarin cogu egitimli bakicilar degiller ve cocuklarinizin yaslarina uygun aktiviteler nelerdir bunlari bilmezler. Yukarida ki bir arkadasin da bahsettigi gibi bu bakicilar cocuklari anne ve babalari gelene kadar sadece oyalarlar baska da birsey veremezler. Avrupa da genelde aileler cocuklarina 8-9 aylik dan itibaren dadi tutarlar ve cocuk 2-3 yaslarina geldiginde de krese gonderirler. Sebebi yukarida bahsettigim gibidir. Cocuk psikolojisi okuyan arkadasin bunun aksini soylemesi acikcasi beni sasirtti.

ablamın kızı 3,5 yaşında, genç anneanne ve babaanne bakıyor olmasına rağmen, yaşıtları ile oynaması ve disipline olması için kreşe başlattık. tam gün zor olur birden diye düşündük yarım gün başlattık. öğleyin alırken arkadaşları gibi orda yemek orda kalmak istedi ilk başlarda 1-2 gün tam gün kaldı ama uyku saati az geldi. Kreşte uyku saati bir saat öğleden sonra oysa yeğenim evde 2-3 saat uyuyor. uykuya dalma saatleri de farklı. o yüzden çocuğun durumunu da gözlemleyerek, kreşle görüştük, öğle yemeğini de orda arkadaşlarıyla yiyor sonra alıyoruz. H Heart of Gold Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

3 Yaş kreş için çok uygun bir yaş bence. Benim oğlum 2,5 yaşında başladı. Çok çok faydasını gördük. E Eucalyptus

merhaba, daha dun aksam eltimle bu konuyu konustuk. kendisi okul onceis ogretmeni ve yuksek lisans yapıyo cocuk psikolojisi dalında. benim buyuk kızım da eylulde 3 yasına gircek ve sosyalleşmesi ve daha verimli zaman gecirmesini istediigim ve biraz da bana fazla duskun olmasını istemedğim icin krese vericektim. hatta bi kac kres hakkında araştırma yaptım. eltim de 3 yaşın güven duygusu ve anneyle olan bağlarının daha da gelişmesi için bakıcıya vermem gerektiğini söyledi. kreş ortamı her ne kadar oyuncaklı ve eglenceli gözükse de kendi evi olmadığı için kendini güvende hissetmiyomuş ve annem beni bıraktı duygusuyla başbaşa kalıyomuş. kreşlerde ne kadar iyi eğitim verilirse verilsin 3 yaşında bir çocugun en cok ihtiyacı olan şey güven duygusu ve anne ilgisymiş. bi yerde hak verdim aslında. ingilizce de öğrensin bale de yapsın, boyasın yazsın çizsin istiyoruz ama cocugumuzla zaman gecirme görevini baskalarına veriyoruz mecburen. tabi ben de çalışan bir anne olarak kızımdan gunduzleri ayrı kalıyorum mecburen ama ben tercihimi bakıcıdan yana kullandım. en azından evde oluyo. sabahın erkeninde yollara düşüp farklı bir ortama adapte olma sorunu olmuyo. bildiği ortam, oyuncaklar onun kimse elinden almıyo. susadıgı veya acıktıgında mutfaga gidebilir. canı sıkıldıgında bakıcı parka goturebilir. bence guvenebilceğin ve kızınla anlaşabilecek bir bakıcı bulmak bu yaş için iyi bir çözüm. tabi yine de tercih sana kalmış. insallah kreş de bakıcı da olsa kızına hayırlı ve dogru eğitim veren birilerine denk gelir.

aslında bu sorunun cevabını en iyi siz verebilirsiniz gene. hangi kreşe göndereceksiniz iyi bir kreş var mı? aslında güzel bir kreş bulsanız çocuğunuz için kreş daha iyi olabilir arkadaşları olur, oyununu oyna akşam siz gelince size fazla zorluk yaşatmaz. şuan benim bakıcım oğlumu dışarı çıkaramıyor oğlumun peşinde koşturamıyor bende hamile olunca çıkaramıyorum dışarıya.. mecburen eşim işten gelince saatlerce dışarı da oyun oynuyor eve gireceği zaman çok huysuzluk yapıyor. . bence çocuk için iyi bir kreş bulmaya çalışın zamanını enerjisi kreşte doya doya harcasın eve gelince de çocuğunuz doyuma ulaşmış olur size sevmek düşer benim fikrim bu.. inşallah hayırlı doğru kararlar alırsınız.. B benil

merhaba arkadaşlar, kadınlar kulübünü ve buradaki arkadaşları gerçekten çok seviyorum. Çok faydalandığım çok güzel paylaşımların olduğu harika bir forum burası. Her seferinde konularımla ilgenen ve yorum yaparak düşüncelerimin netlesine yardımcı olan değerli hanımlara teşekkürlerimi sunmak boynumun borcu. Tahmin edebileceğiniz üzere yine bir karar vermem lazım. 3 yaşını doldurmuş 38 aylık bir kızım var. Onu bana veren rabbime binlerce milyarlarca kere şükürler olsun. Hayatımızda olduğu için çok mutluyum. Rabbim kimseyi evlatsız, evlatları da anasız babasız koymasın diyerekten mevzuma gelmek istiyorum. Kızım doğduğu günden beri bakım işinde gerçekten çok zorlandık. Çünkü ne benim ne de eşimin tarafından bize yardımcı olacak yol gösterecek bir büyük yoktu. İkimiz el ele vererek kendimizce en iyi şekilde bakmaya çalıştık. Emzirememe, piyasadaki mamaların envai çeşidini kabul etmeme, ek gıda da yaşanan sorunlar, bide üstüne düşük persentil değerleri vs derken 1 yaşını doldurduk... Derken benim izin sürem ücretsiz izin sürem vs. de bitti ve artık işe başlamak zorundaydım... Bakıcı aramaktan helak oldum. o dönemlerde 8 bin nufuslu kucuk bır kasaba da yasıyorduk. Neredeyse çalmadığım kapı kalmadı. zar zor bir bakıcı bulduk. 40 yaslarında bir hanım sağ olsun uc ay kadar baktı sonra kendı kızı hamıle kaldı vs. derken bırakmak zorunda oldugunu soyleyıp bıraktı. yaz tatili derken vs. 1,5 yasına gelince yine düştük bakıcı telaşına. Ara ara okuldaki öğrencilerin velilerine sor soruştur derken zar zor 19 yaşında nişanlı bir genç kız bulabildik o da yaklaşık 3- 4 ay baktı ve çeyiz parasını tamamladım düğün hazırlıklarım var deyip bıraktı... Tekrar başa döndük ve ben başlaıdm acaba bizde mi bir sorun var diye düşünmeye. Bi yandan da bakıcılar da hak verim çünkü her ikisi de geçerli bahaneler sunmuşlardı bırakmak için. Yine kapı kapı dolaşıp konu komsuyla saga sola haber bırakıp bir bakıcıyla bulduk ve sordugum ılk soru kızımı yarı yolda bırazkmazsın değil mi oldu :)) Neyseki bakıcım verdiği sozu tuttu ve hala telefonlaştıgım abla diye hitap ettiğim çok iyi bir dost kazanmış oldum. derken ordan tayinmiz çıktı ve kızım 2,5 yaşındayken şuanki bulndugumuz ile geldik. Burda bakıcı bulmak için hiç zorlanmadık. tayinimizin çıktığını eve taşınacağımızı küçük çoçuğumuz olduğunu duyan komşular vs. hemen sağa sola haber vermişler ve daha taşındığımız ilk günü görüşmeye gelenler oldu. :)) Rabbim ordaki zorlukların kolaylığını burda verdi çok şükür. Bir hanımla anlaştık cok sukur içinde allah korkusu olan iyi niyetli bir insan oldu. Ben kendi adıma memnunum zaten benim çok beklentim yok kızmasın korkutmasın karnını doyursun temel ihtiyaclarını halletsin yeter. Ne bir ev işi ya da ne bir ekstra sey beklentim yok zaten gerek de yok. kızım suan 3 yasını da doldurdu. 38. ayında ve cok dısa donuk bır cocuk. sureklı parka gıtmek arkadaslarla oynamak kendısı gıbı cocuklarla vakıt gecırmek ıstıyor. BEN ısten gelır gelmez anne parka gidelim anne suna gidelim buna gidelim vs. diye parkta tanıştığı ya da komsu cocuklarının isimlerini söylüyor. diğer cocuklarla oynarken aksam olup da velerıne gıttıklerınde arkaalarından ağlıyor öyle bir ağlıyor ki en az yarım saat gözyaşlarıyla katıla katıla bazen kendını kusturana kadar ağlıyo. öyle böyle değil. Gözlemlerime bakılırsa artık ne anne ne baba ne bakıcı ollarak ona yetmıyoruz ve cocuk sosyallemek yasıtlarıyla vakıt gecırmek ıstıyor. Şimdi önümüzde iki üç aylık bir yaz tatili var ve eylül de ne yapacağım diye kara kara düşünmeye başladım. kreşe mi versem bakıcıyla mı devam etsem karar veremiyorum... bakıcının artıları malum sadece bır cocuk olacak kendı evımızde hastalık bulasma vs rıskı yok. ıstedıgı zaman uyanacak vs vs. kresın de avantajları su ki akran ve arkadas isteyen kızım için hem eğitici hem eğlenceli olacak. karar veremiyorum. sizlerin de tecrübe ve fikirlerinden yararlanmak ve nihayi kararı vermek istiyorum. yardımcı olup değerli fikirlerinizi esirgemezseniz çok memnum olurum. Hepiniz sağlıcakla kalın sevgilerimle... K kumtanecikleri