ben hiç bişey anlamadım arkadaşım kusura bakmada bir bireyi nereye kadar saklamayı planlıyodun yada o bebek büyüdüğünde benim babam nerde dedğin de ne dicektin? neyse sonu mutlu bitmiş R

eşin için bir bebek yüzünden bana dönsün istemedim demişsin ama bir bebek için sen ona dönmüşsün görünüyo, asla yanlış anlama ne seni ne başkasını haddim değil yargılamam sen genede bir masumu ailesiz babasız bırakmamışsın ama madem sonu böyle olucaktı neden en başta açıklamadın ki K

öncelikle cesaretinden dolayı tebrik ederimm benim sana sorum olacakkk ailenden nasıl sakladınn çünküü son aylarda karınn bayağı ortaya çıkıyo ruj22

saçma:O N Nazo HAYAT SEVİNCE

evet bende buna takıldım arkadaşım nasıl sakladın gebeliğini bırak karın çıkmasını insanın yürümesi bile değişiyo ben arkadan bile görsen birinin hamile olduğunu anlıyorum artık K

Dünyanın binbir hali var olabilir, yaşanabilir. Benim karşı komşum da kilolu bir bayandı ve kapalıydı asla hamile olduğu belli olmazdı. Siz daha önce evliydiniz ve boşandınız. Boşandıktan sonra hamile olduğunu öğrendiniz. Ailenizden sakladınız. Eğer doğru anladıysam eğer neden sakladınız ailenizden bunu. Evliydiniz onunla ve hamile kalmış olmanız doğal değil mi? Ha evli değilseniz elbette durum değişir. Ben olsam boşanmış olduğum için değil ama doktorlar engelli doğabilir dediklerinde ihtimal oranı gerçekten çok yüksekse aldırırdım.

burada paylaşacağım hikayemi okuduğunuzda kızabilir, kınayabilir, belki de tebrik edebilirsiniz. Şimdiki eşim ile 3 yıllık birlikteliğimiz vardı, ilk başlarda herşey gayet güzeldi taaki geçen sene temmuz ayına kadar. 2009 temmuzunda yaşadığım şehire geldi ve bir ay kaldı. Çok güzel geçen bi aydı, ama sonrası kabussss. İlişkimiz bozuldu, bazı nedenlerden dolayı ona olan güvenim azaldı. Zaten ayrı şehirlerde olmanın ve görüşememekten kaynaklanan sorunlar dağ gibi dikildi önüme ve ayrılma kararı alıp hemen uyguladım. Zor dönemler geçirdim, aralık ayı sonunda vücudumda bazı değişiklikler hissetmeye başladım ama bu değişikliklerin nedeninin yaşadığım hormonal sağlık sorunum olduğunu düşündüm. Doktora gittiğimde hamile olduğumu öğrendim, ilk şokla dünya başıma yıkıldı ne yapacağımı bilemedim. Babası ile ayrıydık ve ben sırf bu nedenden bana dönsün istemiyordum. Uzun uzun düşündükten sonra ne olursa olsun bebeğimi asla kaybetmeyeceğime karar verdim. Tam 9 ay boyunca herkesten ailemden bile gizledim hamileliğimi. Normalde 12 nisanda doğması beklenen oğlum sürpriz yaptı ve 8 nisanı 9 nisana bağlayan gece gelmek üzere olduğunun sinyallerini vermeye başladı. Sancılarım başlamıştı ve benim evden çıkmam mümkün değildi, ailem farketseydi ölümüm olurdu. Zaten doğum yapacağım hastane ve doğumdan sonra gideceğim yer herşey hazırdı. Ailemden kaçacaktım ve bebeğimi büyütecektim. 9 nisan sabah dokuza kadar sancı çektim, ailem işe gittikten sonra beni hastaneye götürecek arkadaşımı aradım ama geç kalmıştım doğum başlamıştı ve maalesef ben evde yalnızdım. Doğum sancılarıma karışan ıkınmalae ile 7 dakika süren doğum sürecim sonunda oğlumu aldım kucağıma. Hastaneye gittiğimde bebeğimin sağlıklı olduğunu söylediklerinde dünyalar benim oldu. Arkadaşım durumuma dayanamayıp aileme haber vermiş, artık doçum yaptığımı herkes duymuştu, sancılı ve sorunlu geçen üç günlük hastane macerası sonucunda eşimi arayıp durumu izah etmek zorunda kaldım. Yaptığı ilk uçakla yanıma gelip ailemin karşısına dikilmek oldu. Sonuçççç 9 nisanda doğan oğlum,12 nisanda kıyılan nikahım ve 1 mayısta yapılan düğünüm ile birlikte eşim, oğlum ve ben birliktryiz artık ve çok mutluyuz. Şimdi sizlere bir sorum olacak doktorların hamile kalman mümkün değil dediği bir bayan olsaydınız ve bir gümucize olup hamile olduğunuzu öğrenseydiniz, sevgilinizle ciddi sorunlar yaşayarak ayrılmış olsaydınız bebeği doğururmuydunuz yoksa doktorların alabiliriz, sakat veya özürlü olma ihtimali uyarılarnı gö ardı edip doğururmuydunuz...

Eğer ailem duymamış olsaydı eşimin haberi olmayacaktı. Yerleşeceğim şehir, maddi durumum, kalacağım ev ve işim herşeyim hazırdı. Ailem duyunca değişti herşey ruj22

normalde de kilolu olduğum için pek anlaşılmadı, sadece son 3 hafta kala annem şüphelenmeye başlamış fakat bana söylememiş, kuzenime söylemiş. Durumu bilmeyen kuzenim anneme kızmış nasıl düşünürsün böyle bir şeyi diye, bana herhangi bir soru yöneltmedi bu konuda. Sorsaydı belki söylerdim belki söylemezdim. Şöyle dönüp bakıyorumda geçmişe yine olsa yine yapardım, bebeğime, hayatımın anlamına kavuşmak için yine yaşamam gerekse bu olanları yaşsrdım gözümü kırpmadan. ruj22