Sinirler geriliyor.. bazen o bagirmaya ihtiyaclari var.. biraz anne babadan korkmaya cekinmeyede.. ben arkadasi degilim annesiyim.. kotu cocuk olursa yer anne terligini poposuna:) bunda bisey yok

Aslinda cocuklarimiz bagirmamizi gerektirecek hic birsey yapmiyor. Simdi arkadasim gel beraber dusunelim, muhtemelen gun icinde tahammul sinirinizi dolduran bircok sey oluyor ve en sonunda kizinizin yaptigi ufacik biseye patliyorsunuz cunku itiraf edin nefsiniz icin ona bagirmak daha kolay geliyor. Ve gun icinde sizi bunaltan baskasinin siniri O an kizinizdan cikartiyorsunuz aniden ama sinir bosalincada vicdan yapiyorsunuz. Kendimden ornek vereyim, kizim 1 yas civarindayken 1-2 aylik kisa bi donemde ara ara kizima bagirdigimi farkettim. Ben ona hic bagirmazdim savunmasiz masum cunku hic birseyi kotulugune bilerek yapmiyor. Sonra dusundun niye noldu neden bagirmaya basladim. Veee cok gecmeden farkettim ki, etrafimdakilere veremedigim sinir bozucu laflarin hareketlerin karsiligmis. Daha bugun sabah yine oldu, esim sinir edecek bisey yapti, icime atip kizimin yaptigina bagiriyomusum meger farketmeden. Artik 1 yildir kim olursa olsun kime kizdiysam aninda tepkimi gosteriyorum. Eee sinir falanda kalmayinca kizimin yaptiklari da gozume batmiyo. Esim kizacak diye ev topla bulasik yika cocugu it kenara, e bunun stresini yibe cocuktan aliyoruz. Simdi evladimin yuzundeki gulucukten baska hicbir sey on planda degil artik. Umrumda degil esimin biseyi yetismemis eksik olmus. Cok biliyosa kendisi yetistirsin 'ne guzel bi cocuk' diyecegi bi cocugu. Suan etrafimda cocugumdan sikayetci olan birini gormedim. Ailemden herkes ne akilli ne guzel bi cocuk masallah derler. Ama yetistirmesini hicbirinin eline birakmadim. Simdi 2 yasina girecek. Cok uzattim kusura bakmayin. Kisacasi baska seylerin baska kisilerin ofkesini yavrularimizdan almayalim. Saniyoruz ki bardak kirdi diye kiziyoruz, hayir evin faturasi yuksek gelmistir esimiz hesap soracaktir, aklimizda bu vardir ama saniyoruz ki bardak kiridi ona kizip bagirdim

Maşallah o zaman :) F freeGirl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Gel de bağirma iki tane canavar gibi oğluşlarim var kavga etmezlerse kücük bı şey için tutturmaz büyükte sacma sapan nedenlerle kardesini dövmezse evet bağirmayan anneyim bu durumda her akşam en az iki kere bağirdiğim çıkıyor ortaya napalım canları sağolsun anneysek robotta değiliz biz de insaniz sabrimizin taştiğı oluyor tabi

Bunda pisman olacak ne var ki? Yaptığı için ceza almış kötü bir davranış çok yanlış bir davranış hatta çocuğunuzun yaptığı. Karsisina gecip aaa oğlum niye ısırdın kardesin ağlıyor bak diye hikaye anlatir gibi anlatcak degilsiniz ya

Hanımlar kendinize bu kadar yüklenmeyin. Siz de insansınız taş değilsiniz nihayetinde, elbette yeri gelince sesinizi yükseltebilirsiniz çocuğunuza. Hatta gerektiğinde yükseltmelisiniz de. Bu sizi kötü bir anne yapmaz.

Evet katılıyorum çocuklarla sürekli zaman geçiren anneler tahammülü daha az oluyor

Bağırıyorum kızıyorum iste sonra böyle gece uyuyamiyorum mavimli

ne güzel demişsiniz. fıtrat mevzuu çok derin ve önemli. anlayabilenler, idrak edebilenler için tabii..

Tabi haklisiniz sizin ki daha 40 aylık bir minnoşmuş ben daha büyüktür diye düşündüm.. Mümkün olduğunca o dönemleri; 2 yaş,5 yaş sendromlarını yumuşak bir geçişle atlatmalarını sağlarsak Ergenlik dönemlerini daha sorunsuz geçiriyorlarmış.. Yine ihale anne babaya kalıyor.. Tabi fıtratta önemli.. Fakat yine de çevrenin etkisini, katkisini unutmamalıyız.

Ben Ergoterapistim, çok işledik zamanında bu konuları. Hele ki engelli ve bebekler/ çocuklar yoğunluk. Ürperme, sıçrama diyelim, bilinç kaybı olmadan silkinme benzeri hareketler genellikle iyi huylu, nöbet kabul etmediğimiz durumlardandır. Nadiren epilepsi ile ilişkilidir. Epileptik nöbet benzeri durumlardan ayırt etmek gerekir. Bu sıçrama korku, ateş, öksürük, havale vs'den gelebilir. Ola ki masum, ama yıllardır süren bir sıçramaysa, nürolojiye görünmelidir, aksi takdirde EEG yeterli olacaktır.

Bağırmamakla mükemmel anne olunmuyor. Öncelikle bu düşüncenizin değişmesi lazım. Mükemmel insan var mı ki mükemmel anne olsun?

Her çocuk için annesi mükemmel annedir. Arada sırada taşan sabrınız için vicdan azabı çekmenize gerek yok

Rica ederim

7/24 çocuklarla olmayan bir anne başarabilir bu dediğinizi bence. Evde çocukların bakıcısı da hep varsa çok daha kolay olur.

Allahım tersine çıkarmasın, biz payımıza düşen hırçınlığı fazlasıyla gördük, büyüdükce akillaniyor inşallah Ben ergenlik döneminden şimdiden korkuyorum, inşallah dediğiniz gibi olur da, ordan yüzümüz güler bari

Evet bende bu günler geçicek tesellisiyle avutuyorum kendimi

Tam da yazdığınız gibi yapıyorum inşallah geçer bu zamanlar. Boleyn Kizi

Kızıma bağırdığımda yaşadığım vicdan azabı kızımın ağlayıp zırlayıp beni çileden çıkarmasından dha üstğn geliyo ne yazık ki. Ama hala o bağırarak laf anlatma derdinden de kurtulamıyorum C

Benim cevremde var oyle anneler. Mukemmellik oyle bir sey mi bilemiyorum tabii. Mesela bugun bir tanesiyle gorustum, ben cocugumun okul saatine denk getirelim bulusmayi diye kirk takla atarken, o yaninda 2 bakiciyla beraber geldi evet gercekten bagirmayan bir anne,3 yildir taniyorum.

Aynı durumdayız. Hatalı olduğunda bende kızımı uyarırım kardeşine zarar verdiğinde ama 2 dakika sonra aynısını yapar sonra sesimi yükseltirim bu Sefer ben uzulurum ama yapicak birsey yok. Arsız olur hiç sert tepki vermesemde F freeGirl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

çok sık olmaaada bende bağırıyorum bizde insanız helede benim gibi 5 dk bile seni nefes aldıracak kimsen yoksa akşama kadar sana yapışıksa ve üstüne hamileyseniz bazen dayanamıya biliyoruz

İç dünyasını bilemem, dışa vurumunu söylüyorum. Oğlumda da ilk iki sene TV fişe bile takılı değildi ki, tablet vs zaten olamaz.. Bence fıtrat, erken büyüme sancıları.. Şuan 40 aylık son 6 aydır mükemmel. Biz hep aynı anne babayiz.. Dönemleri oluyor kesinlikle. Bir de fitrat..

Çok teşekkürler değerli bilgiler için. Çocukken 3 kere havale geçirmişim, ki doktorlar 2den sonrası çok riskli dedikleri halde. Nasılsa hayatta kalmışım işte. Fakat çocukken sıçramalarım dışında bir de hala bu yaşımda bile aniden otururken silkinme ya da titreme gelir. Yakınlarım hala çok şaşırır çünkü bildiğiniz böyle anlık tepeden ayağıma kadar sarsılırım :) EEG çocukken çekilmişti bir şey çıkmamıştı. Sizce yine de nörolojiye gözükmem gerekir mi? Çok teşekkürler tekrar cevap ve ilginiz için. Bir de ek, üniversite dönemine kadar bir de yarım bayılmaların olurdu, şunun gibi. Ekran kararıyor, hiç bir şey görmüyorum, sesleri net duyuyorum, konuşmaya ve cevap vermeye çalışıyorum ama durum geçtikten sonra yanımdakiler diyor ki "hayır asla konuşmadın sadece boğuk boğuk sesler çıkardın" Bense cevap verdiğimden o sırada çok emin oluyorum. Belki cevabınız için bu da önemli bir kriter olabilir diye belirtmek istedim.

Kimse kusursuz değildir. Dolayısıyla sosyal medyanın hayatımıza soktuğu "mükemmel anne" kavramı da hayal ürünüdür bana göre. Çocuklarıma bağırmamaya, kalplerini kırmamaya çalışırım. Az bağırıyorum sanırım. Dişlerimi istemsiz sıktığımı farkediyorum bazen. Bu günler geçecek, büyüyecekler. Şimdi bana düşen sabır sabır sabır:)

merhaba kızlar. Birşeyi çok merak ediyorum çevremde de hiç görmedim çocuğuna bağırmadan anne büyüten anne varmıdır? Mükemmel anne varmıdır? Benim iki cocugum var oğlum 1 yaşınsa, kızım 4 buçuk yaşında. Kızım inanılmaz yoruyor beni herşeye ağlıyor aslında sabrediyorum güzelce anlatıyorum ama anlamıyor ve ağlıyor o yuzden bazende bağırıyorum sonra hemen pişman oluyorum içim huzursuz oluyor kendimi sorguluyorum ben nasıl bir anneyim acaba diye. Gerçekten mükemmel anne varmıdır. Hani bu çocukları sabrını ne kadar zorlarsa zorlasın bağırmayan sakin kalan merak ediyorum.

Elbette ki öyle ama konu sahibinin dediği gibi insan kızınca üzülüyor işte ana yüreği ikisi içinde ayrı ayrı çarpıyor

Size soyle bi ornek veriyim mesela benimde buyuk oglum 4 yasinda cok aglayan bi cocuk herseye akliniza gelen gelmeyen sacma sapan absurt bir suru seye dayak yemisscesine aglar. Konusurum orta yol bulmaya calisirim iyice bagirarak aglamaya baslar bende bagiriyorum oyle yaptigi zaman esim de bana cok yuklemirdi bu konuda bagirma falan diye simdi kendisi 30 gundur izinde ikinci bebegimiz oldugu icin ve herseyine sahit olmaya baslayinca onunda sabrinin tastigi oluyo. Yani demem o ki birisi yazmis zaten gercekten sadece bakisici olan ve gunun sadece bi kismini cocuklariyla geciren anneler belki daha sakin kalabilirler herseyde ama bizim durumumuzda is kitaplardaki gibi yada uzman goruslerindeki gibi olmuyo malesef bencede cok kendimizi yipratmamiza gerek yok. Ne diyo Nil ablamiz elinden geleni yaptin daha ne.. Hadi simdi uyu guzel ANNE..

Öyle olmuyor o işler. Daha önce de yazmıştım, yine yazayım, bizzat öz kuzenimin kızı, evde şiddete tanık oluyor, ve dünyanın en sakin, olgun, akıllı, uyumlu çocuğudur... Açıkçası buna katılamayacağım.. O çocuğun iç dünyasında kopan fırtınaları bilemeyiz. Tabi sizin çocuğunuzun durumunda olan çocuklar da var fakat onlarında mutlaka bir şeyden etkilendiklerini düşünüyorum. Bulundukları ortam yada tv, tablet, telefon..

Bütün gün çocuğuna bakmıyorsa, sabah ve akşam belirli saatlerde görüyorsa bağırmayabilir.. Yada sert bir disiplin altındadır çocuk, anne gözüyle bile idare edebilir, bağırmaya gerek olmayabilir.. Ama bu mükemmel annelik ölçütü müdür.. Bilemedim. Ben kendi adıma söyleyim, son sinirima geldiğimde rica ediyorum yavrum, yeter sinirdayim lütfen diyorum. Hala devam ediyorsa kulaklığımi takip, sakinleşince odasından gelmesini söylüyorum. Tabi ki her zaman böyle olmuyor tam olarak, bazen de çığırımdan çıkıp bagirabiliyorum Bu arada mükemmel anne baba bence yoktur..

Valla ben bir öğretmenim burda bir konuda kendimce gerekli olduğunu düşündüğüm zaman çocuklara yüksek sesle müdahale ettiğimi söyledim diye linç etmişlerdi. Sorsan kendileri mükemmel...

Bnm ucuzlerim var, bu sene çıldırmış vaziyetteyim. Geniz etim sarkti sanki geceleri tikaniyorum. bazen. ins sadece arada bagririm((((

Benim çoğunlukla şahit olduğum şey anne - baba evde ne kadar sakin, yumuşak huyluysa, hoşgörülü ise çocukları da o kadar sakin mizaçlı oluyor. Anne baba ne kadar tabiri caiz ise patır- kütürse, bağıra çağıra diyalog kuruyorlarsa her an her şeye tepkililerse çocuklar da da bir o kadar agresif hareketlilik oluyor.

Çocuklara bazen konuşmak yetmiyor. Hatta bazen buyuklere de yetmiyor. Ses tonu bu yüzden var. Sürekli bagirani tasvip etmem ama konusarak halledecegim diye yuzsuz cocuk buyutenlerde beni irrite ediyor. Hic kimse mükemmel değildir

Bağırmadan büyüten gördüm de mükemmel anne midir bilmiyorum açıkçası. Şımarık çocukları vardı biraz ama bağırsa şımarmazlar mıydı sanmıyorum onunla alakalı mıdır..

Çocugun her istediğini yapınca dagerçekten şımarıyor

Çevremde çocuguna bagirmayan tek bir anne yok. En sabirlisindan tut en sabirsizina kadar. Birtane var saniyordum o da gecenlerde laf arasinda bazen cildirttiklarini ve bagirdigini soyledi.

Bence bağırmak var ve çocuğa sözlü şiddet var. Ben bazen sesimi yükseltirim. Bir bakıyorum büyük olan küçüğün başına vuruyor birseyle. O zaman sesim yükselir. Lakin çocuklarıma sözlü siddette bulunmamak ve devamlı azarlayarak davranmamaya özen gösteriyorum hep. Kızdığım vakit bile sözlerimi dikkatli secerim. Ben cocukken hem dayak yerdim hemde azarlanirdim sürekli. Bunun öz güvenimi, güven duygumu nasıl kırdığını cok iyi bilirim. Insallah evlatlarım bunu yaşamaz.

Tabi bu kesinlikle doğru bir tesbit

Arsız yüzsüz olmasın da bilsin ayibi, hatayı, yanlışı. Aynı ses tonu işe yaramaz çocuğa her zaman konuşarak anlatamazsiniz hayvanlar bile ses desibelinden anliyor kızıp, mutlu olduğumuzu. Öyle düşünün doğa o yüzden ses tınısı koymuş bizlere. Az da olsa hata yaptığında ses yukseltilir bence uzulmeyin

Vallahi yedim. Sen nasıl öğretmensin diye.

Valla maşallah biz sinir olurduk ona neden kızmıyor diye hahahahahah

Bu konuya yazdıktan sonra düşünmeye devam ettim. Çocuklar durmayınca sadece kadınların sinirleri gerilmiyor, tüm doğada da bu böyle. Her anne çocuğu edebiyle durmadığında çileden çıkabiliyor.

Çok merak ettim, ben de çocukken çok sıçrarmışım uykumda, bunun bilimsel bir bağlantısı var mıdır bildiğiniz? Çok ilgimi çekti,

Gerçekten çok teşekkür ederim Nasıl sevaba girdiniz bir bilseniz resmen içime su serptiniz

Bende araştırdım bu konuyu ever yurt dışında yaşayan anneler sakin ama bir o kadarda umursamaz rahat. Biz aman amanlarla çocuğa yaklaştığımız için belkide çocuklar kural koydukca daha da inat yapıyorlar.

Hayır. Bence yok. Ben öyle yaramaz, hiperaktif vs bir çocuğu olupta sakin kalan anne görmedim. Çocuk küçüklükten sessiz, sakin biriyse, anne de öyledir. Ama aksi olunca anne ister istemez yorulup sesini yükselttiği olmuştur. Bu da çocukların geceler özelikle sıçrayarak uyanmasına sebeptir. Onun için duyulan vicdan azabı sonra aklı eriyorsa yanına çağırıp konuşacaksın. Ermiyorsa öpeceksin. Ilgileneceksin. Gece yatırdığında dalsa bile alnına öpücüğü kondurup, özür dileyeceksin.

Yuh yani bundan linç mi yediniz gerçekten:) ses yükseltme ya da sert konuşma aslında davranış yönlendirme tekniği ve gerekli de oluyor.

Sonunu okuyana kadar aha bir tane daha dedim ki, sonuna gelince oh çektim.

ulasimiz Mesajınıza güldüm yanlış anlamayın, bizim sabır ve sakinliğimizi ve oğlumun deli deli hallerini düşündüm de. Keşke anne baba nasılsa çocuk direk öyle olsa, ama.. Öyle olmuyor o işler. Daha önce de yazmıştım, yine yazayım, bizzat öz kuzenimin kızı, evde şiddete tanık oluyor, ve dünyanın en sakin, olgun, akıllı, uyumlu çocuğudur...

Konunun içine düştüm valla bende bugün ilk defa 2 yaşındaki oğluma 1 yaşındaki kardeşinin kolunu ısırdığı için kızdım. Biraz sesimi yükselttim oyun alanından alıp koltuğa oturttum ve yaptığının yanlış olduğunu kızarak söyledim. Pişmanmışım evet ama yine yaparsa ne yapacağımı bilmiyorum ikisi de evlat ikisi de küçük

"Ben çocuğuma hiç bağırmadım. Üstelik çok zor bir çocuktu. Hep konuşarak hallettim" Diyen insanlara ben inanmıyorum. Benim 2 tane dünya güzeli yeğenim var. Kurban olurum onlara. Uzakta yaşıyorlar. Bazen oraya gittiğimde ya da onlar buraya geldiğinde benim bile bağırdığım oluyor. Benim çocuğum yok. Ama olursa ben bağırırım. Kendimi tanıyorum. Biz insanız. Önce insan olduğumuz için bazen öfkelenip bağırabiliriz. Kendimizi bu kadar kasmanın zorlamanin bir anlami yok. Azar isitmek de hiçbir çocugun psikolojisini bozmaz. Çocukların psikolojisi pamuk ipliğine bağlı değil. Ben çok işittim. Allaha şükür turp gibiyim. Allah hepimize bol sabır ve güc versin.

Ben çok huysuz ve zor bir çocuktum. Annem bir kez bile sesini yükseltmemiştir. Hep yumuşacıktı, hep konuşurdu tatlı tatlı. Ama tabi ki eskiden hayat daha kolay, ilişkiler daha samimi, insanlar daha tahammülkardı. Ben geçenlerde bi arkadaşla bu konulardan söz ederken belki de annem kadar sabırlı ve tahammülkar olamayacağımı düşündüğüm için çocuk sahibi olmak istemiyorum dedim. Hayat gerçekten artık her yönüyle daha zor. Ben öğretmenim ve tüm gün okulda tüm tahammül ve sabır stoğumu tüketiyorum. Çocuğum olsa eve gelip ona aynı sabrı gösterebileceğimi düşünmüyorum mesela. Yahu eve gelince kedimin yaramazlıklarına bile sabredemiyorum, çocuğuma nasıl dayanayım. O yüzden kendinizi çok suçlamayın. Ve evet ses yükseltmek ayrı zedeleyici cümleler sarf etmek ayrı şeyler. Küçük de olsalar kötü sözlerden çok yaralanabiliyorlar ve ömür boyu unutmuyorlar.

Bencede çok haklisiniz teşekkür ederim yorumunuz için F freeGirl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Cocugunuz yas itibariyle dogasina uygun davraniyor. Gormezden gelmeyi uzmanlar tavsiye ediyor. O zaman bu davranis kalibi sonuyor. Inanin cok zor, gormezden gelmek. Of bile dememeli yuzunuzun sekli degismemeli. Ama bunu yaptiginizda hemen bitiyor bu aglayarak istedigini yaptirma davranisi. Mizmizlanirken sizin konusmaniz, aciklamaya calismaniz olayi daha da buyutuyor. Ister istemez bir kisir donguye giriyor insan. Evde sorumluluk verin cocuklariniza. Takdir edin mutlaka. Bol bol sarilin, opun. Tabi babasi da. Evde kari koca huzurluysaniz bu yazilanlari da yaptiginiz halde hic birsey degismediyse cocuk psikiyatristini tavsiye ederim.

Bağırmayan anne, mükemmel anne midir? Benim sesim çok çok nadir yükselir. Genel olarak sabırlıyım. Motivasyonum ise, elbet büyüyecekler Kendimi böyle sakinlestiriyorum. Peki başarılı oluyor muyum? Çocuklara karşı evet, kendime karşı hayır. Dis dolgularım düşüyor çenemi sıkmaktan. Ben çocukken hassas bir çocuktum sanırım. Yetişkin biri bana bağırdığındaki korkumu ve kalbimin agirlasmasini hatırlıyorum. Çocuklarım böyle hissetmesin diye elimden geleni yapıyorum.

Ben haric burda yasayan herkes. Yurtdisinda yasiyorum. Nasil yaptiklarini bir bilsem, nasil da sakinler, cocuklar da öyle sakin, uslu. Kültür meselesi. Ming

Yani bazen bağırırken kendimi tanıyamıyorum hem bağırıp hem ona üzülüyorum ama hiç bir şekilde laf anlamıyor

Antidepresan kullanan anneler bağırmıyor olabilir Bi de çevresinde ananeler dedeler ablalar olan anneler daha az bağırıyo olabilir, bağıracağıma anneme bırakıp çıkıyorum diyen var tanıdığım. Valla ben de arada koparıyorum kayışı, benimkinın bağır la bana bağır diye bitek halıya sıçmadığı kalıyo afedersin Eşim çok az bağırırdı eskiden, bahçede hortumu alıp totosuna sokup soğuk suyu açtığı gün tüm mahalle duydu yani bağırınca biz çocuk bi rahatlıyo resmen az bağırıyoz da arıyo mudur özlüyo mudur nedir Babyrose07 Düşünme boşver Anneler

Yengem var... Kuzenlerim kendini yırtsa değil bağırmak sinirli bir bakışını bile görmedim...

Aslında bagirmamak gerekli bana göre. Biliyorum çok zor amaa inanın çocuğumuzun bizden uzaklaşmasına, korkmasına sebep olmaktan baska bisey değişmiyor. Yapan cocuk bağırınca da yapıyor. Bana göre bir evladin anneden korkması doğru değil. Korkması gereken tipler belliykenn... B

Mükemmel olmak bağırmamak değil canım. Mizacın serttir, anneden onu görmüşsündür. Benim annem bize asla bağırmadı, bende çocuğuma bağırmayı bırak kızamıyorum bile. Sende evlatlarını düşünüyorsun belli. Buraya kadar yazdığına göre. Sinirlenince çocuk bu diye düşünün. Anlamazki, padişah bile susturamamış çocuklarını. Sakin olun başka bişeye yönelin. banabenigeriver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik