Onu bıraktığınız için size tavır yapıyor. Siz kapıdan çıkmadan daha ortama uyum sağlayıp gülüyordur emin olun. Benimde kızım öyleydi şimdi daha rahat alıştı farkında artık, onu neden bıraktığımızı, neden çalışmak zorunda olduğumuzu biliyor akşam eve gelince krizlerimiz bu yıl biraz daha azaldı. Allah yatdımcınız olsun zor bi dönemdesiniz ama biraz sabır hepsi geçiyo

Tamda dediğiniz gibi oluyor. Kapıdan çıkıyoruz 5 dk sonra resim geliyor oyun oynarken resim yaparken vs gayet neşeli bir yüzle sanki az önce ağlayan o değilmis gibi. Siz akşam krizlerinde nasıl bir yol izliyorsunuz Yani mesela bı şey istiyor yapıyorum hayır istemiyorum başka şey istiyorum diyor atıyor kendini yere baka kalıyorum sakinlestirmeye çalışıyorum daha çok ofkeleniyor. P

İnşalllah vanilya86 MyLittleCookies👨👩👧👧🍪 Anneler

Merhaba, Geçici bir süreç emin olun. Bize "ilk 2 hafta koşarak gelecek, 3. Hafta gitmek istemiyorum süreci,4. hafta ağlama krizleri,5. hafta nirvanaya ulaşacak kendine vurup yerlere bile atabilir" denmisti. Aynen denildiği gibi oldu. Biz 4. Haftaya kadar yaşadık en fazla.. Okulla iş birliği icinde olduk hep. Kendini de paralasa "okula gitmeliyiz annecim" diyip biraktik. Kararli ve net olun, sakın ha sakın tamam bugünlük gitmeyelim, ya da o zaman bugun seni 2 saat erken alalim gibi cozumlere girmeyin Çocuğunuzun güvende olduğuna, öğretmenlerin sevgi dolu yaklastigina eminseniz ve iciniz rahatsa eger, kararli durusunuza devam edin.. Kres dönemi zor bir dönem, küçücükler henüz bilmedikleri bir dünya da birey olarak var oluyorlar ilk kez. Allah yardımcıniz olsun F flower world

Sürpriz olayını bugün bende dedim bakalım akşam beni nasıl karşılayacak yine bırakırken ağladı çünkü. Gerçekten çok zormuş bu süreç kısa sürede anlatmayı diliyorum P

Merhaba sevgili arkadaşlarım. Doldum doldum taştım birazcık dertleşmeye fikir almaya göremediğim noktalarda destek almaya ihtiyacım var. 33 aylık bir kızım var normalde kayınvalidem bakıyordu çalıştığım için bayramdan öncede kayınvalidem memleketine taşındı zorunlu sebeplerden dolayı. Bizde kızımızı kreşe verdik. İlk hafta herşey çok güzeldi aslından genel olarak gelişimi açısından olumlu dönüşler şimdiden almaya başladık. Gel gelelim ki 3 haftadır sabahları tam bir işkence oluyor. Bizim içinde onun içinde. Okula gitmicem yarın gidicem anne okula gitmek yok demeye başlıyor yolda. Bizden ayrılırken ağlıyor çokça. Telkinde bulunuyoruz süreci ona zaten evde anlatıyorum çünkü başta beni bıraktınız diye kızıyordu bize. Öğretmeninin tavsiyesi ile kelimeleri açıklayıcı seçiyorum anlaması için izah ediyorum. Haliyle sabahlari ağlayarak bırakınca akşam aldığımızda da bı hırçın ki sormayın gitsin. Memnun olmuyor hiç bı şeyden özellikle de son 3 gündür kök sokturuyor evde bize. Şimdi okuldaki durumundan bahsedeyim size. Yemek yemesi en güzel öğrencilerden biriymiş kendi yiyip her yemeğini bitiriyor. Oyunlara katılıyor akşam bize bağıran çocuk orada huysuzluk yapmıyor öğle uykusunu uyuyor etkinliklerini yapıyor eğleniyor hatta öyle ki bazen bugün çok neşeliydi çok mutluydu deniyor. Anlık resim alabiliyorum öğretmeni ile irtibat halindeyim o da sağolsun gerçekten aklımızda soru işareti bırakmıyor. Okul kameralı dün öğretmenine bu durumu açtım acaba dedim orada rahatsız olduğu bı şey mi var insanın aklına gelmiyor değil. O da şaşırdı çünkü gerçekten kızım için uyumlu bir çocuk diyor ama okula her zaman beklerim sizi kameradan istediğiniz zaman takip edebilirsiniz dedi. Şimdi güzel anneler siz diyin bana bu süreç geçici mi ben ne yapmalıyım nerede hata yapıyoruz ya da sizce en sağlıklı nasıl düzlüğe çıkarız P

Bizimde yarın 3. Hafta bitiyor. Nirvana olduğunu düşünüyorum. Hiç tamam bugünde gitme o zaman demedik kararlıyız inşallah bizde en yakında zamanda atlatacağız. Sizlerden yorum almak beni rahatlattı bir nebzede olsa. Çaresiz hissetmeye başlamıştım. Böyle devam ederse nasıl olacak bu iş diye. Çok teşekkür ederim.

100 metre içinde delirtme olayını yaşıyorum bende çıkıyoruz okuldan başlıyor tantana. Yuremek istiyor b. arabasindan iniyor yok bu sefer oturucam peki otur yok hayır istemiyorum. Dondurma istiyorum alırsın yere fırlatır bunu istemiyorum diye. Halbuki seçen o. Besmele ile varıyorum okula bakalım neler olacak bu akşam gibisinden. Ama biraz daha iyiyim. Neyseki hiç kararimizdan vazgeçmedik hep nettik tavsiyeleriniz için teşekkür ederim dikkate alicam güzel fikir.

Ben sakin kalmaya çalıştım hep ama yemek olarak mesela ben pilav yapmışım o makarna diye tutturmuş yapmıyorum bugün bu yemeğimiz var yemeğini bitirene dondurma var yada sevdiği başka bişey var diyorum oflasada poflasada yemeğini bitiriyor. zaten okuldan alıp eve girdiğimiz ilk yarım saat kriz anı sonra rahatlıyor. Akşam alırken ve sabah bırakırken anlaşma yapıyoruz bugün beni güzel uğurlarsan ağlamadan arkamdan anneciğim güle güle dersen akşam gelirken sana bi süprizim olabilir diyorum buda baya bi işe yarıyor. Bu yaşlar malesef ödüllerle ikna oluyorlar bişeyleri elde etmenin bi bedeli olduğunu anlıyorlar aslında

sizden öc alıyor yaptıkları herşeyin bilincinde, dünyanın en sakin çocugu benım kızımda kreşten aldıktan sonra 100 metre içinde beni delirtirdi, öğretmene küçük hediyeler alıp verin bakalım bugun sana ne süprzler var diyerek bırakın, ögretmeni onu versin, ben yapmıştım birkaç kez