keşke yardımcı olabilsem. konuyu başka bir yere açarsanız anne olanlar yardımcı olabilir

allah sabır versin bize ben allahtan sakin anneyim ama bizimki şımardı şımardı tepemize çıkı D

Oglum 5,5 yasinda cok ugrastim ama sonunda iyigecinmeyi basardik :))) Umarim bir ömür boyu böyle gider. Yaptigim yanlislari biliyorum belki yazarsam faydasi olur. Öncelikle bebekken karnini doyur altini temizle uyut baska bir sorumlulugumuz yok ama ayaklandilar mi sanki robotmuslar gibi biz ne dersek onu yapmalarini bekliyoruz. Öncelikle onlarinda birer birey oldugunu kabul etmekle ise baslamamiz gerekiyor. Onlardan bize saygi göstermelerini bekliyorsak bizde onlara saygi göstermeliyiz. Inanin kücücük demeyin kendine verilen degeri saygiyi nasil anliyorlar ve ögreniyorlar. Sonrada aynisini uyguluyorlar. Sözünüzü gecirtmeniz icin iki yol var. Birincisi otoriteyi elde tutmak ama cocuk anne olarak görmeli diktatör olarak görmemeli sizi. Herseye evet demek dogru degil ama hayir dediginizde annem beni koruyor diye algilamali. O zaman isiniz kolay olur. Bir örnekle kalici yapin. Yapma dediginiz biseyi yapiginda basina gelecek bir olay yasayin ama cocuk tehlikeye girmesin dikkat edin. Oluncada ben sana dememismiydim demeyin sakin. O zaman dahada gicik olurlar size. Anne oldugunuzu hakli oldugunuzu kabullensinler o zaman isiniz kolaylasir. Bir digeride beraber vakit gecirin. Tv seyrederken yalniz birakmayin. Beraber gazetede seyredebilecegi film i isaretleyin o zaman gelince birlikte oturun seyredin. Ama daralsaniz bile belli etmeyin. Onun güldügü yerlerde gülün film bitincede sakalasmayi sürdürün. Yada bilgisayarda oyun oynarken yapin bunu. Bizim haftada bir günümüz var birlikte havuza gittigimiz sonra cikip yemek yedigimiz. Mesela havuz ve yemek parasini evden cikmadan onunla birlikte sayip cüzdanima koyuyorum. ne yemek istedigini konusuyoruz. Havuzda uzaktan kontrollü kendi halinde birakiyorum. Tamamen o benim arkadasim ben onun arkadasi gibi geziyoruz o gün. Eve dönerken beni öpüp cok güzel annesin demesi yetiyor bana 11 aylik yürüdügü icin 1,5 yasindayken kontrol etmem cok zor oluyordu. Arabasinda oturmak istemezdi arabalara kosardi. Sokakta ecel terleri dökerdim. Hayir dedigimde kendini sirt üstü yere atardi kaldirip götürene kadar canim cikar. Yasli insanlar gelir basima cocugun nesi var diye saskin saskin sorarlar. Onlari görünce cigliklar atilir. O dönemleri hatirlamak bile istemiyorum., Ama sonucta hata bizimdi. Ilk kez kendini yere attiginda aman kalksin diye yalvarmadigimiz kalmisti dicem ama yalvardikta. Dakka bir gol bir hemen ögrendi bize ne yapmasi gerektigini. Kesinlikle inatlasmayin isler dahada karisiyor. Oglanin bu huyu icin yardim almistim bana sen annesin anne oldugunu anlasin yani inat et demislerdi. Hicte dedikleri gibi olmadi. Belki baska cocukta ise yarardi ama düsünüyoruma ilerde mutlaka sorun yasar o cocuk aile. Inatlasmanin hic bir seye faydasi yok ama ceza olayini mutlaka anlamasi gerekir. 2 yasina kadar cezayi anlamiyor ama 2 yasinda sonra ceza vermeniz gerek. Kesinlikle popoya bir tane patlatmak ceza olmuyor bunu düsünmeyin. Yada bisey eline alinca eline kücük bi pat vurulur aman bunu hic yapmayin sonrra cocuk herseyi vurarak elde edecegini düsünen cocuk oluyor. Cok cekersiniz. En basit ceza yöntemi kenarda bir sandalyeye duruma göre bir dakika kadar oturmasini söylemek. Cok aglayip dinlemiyorsa odaya koyun yalniz birakin kendine gelsin. Simdi gene hamileyim umarim bu bebekte oglumda ögrendiklerimin faydasini görürüm.

çok sağol paylaşımın için benim oğlumda daha 6 aylık ama bende büyüdüğünde senin gibi ilgili bir anne olmaya çalışıcam

Sevgili Arkadaşlarım, Bende bir erkek çocuğu annesiyim kızlarımda var gerçekten erkek çocukları kız çocuklarından daha farklı bu nedendir çözemedim fakat yapılacak bir şey varki onlarla iyi bir iletişim kurabilmek eğer bunu başarabiliyorsak ne mutlu bizlere erkek çocuğu anelerine özelikle seslenmek istiyorum onlara farklı yaklaşın ne istediğini neler yapmak istediğini öğrenin ve uygulayın bu ona ruhsal bir zarar verse bile oda görecektirki bir daha bunu istemiyecektir. Ben çocuklarımla çok yakındım ve çalışan bir anne olarak onlarla sürekli ilgileniyordum buna mecburdum 3 kızım bir oğlum var kızlarımla bir sorun yaşamadım çok uslu ve söz dinliyorlardı oğlumda usluydu ama bazen hareketlerine son veremiyordu ilkokul dönemine kadar bir sorun yaşamadım bazen ufak tefek sorunlar oluyordu ama buda önemli değildi benim için fakat okul dönemlerinde bayağı sorunlar yaşadım ortaokula başladığı zaman okuldan firar ediyordu bende süreki bir hafiye gibi arkasındaydım nerelere gittiğini neler yaptığını kimlerle arkadaşlık kurduğunu öğrenmek istyordum zamanla ondan sakladım takip ettiğimi ama arada bir nereye gittiğini neler yaptığını söylüyordum oda "Anne sen nerden biliyorsun " diyordu bende "Anneler herşeyi bilir derdim" yani anlatmazdım onu takip ettiğimi ve yüzüme bakardı birde çocuklarınıza yalan söylememeyi öğretin örnekler gösterin sürekli iletişim halinde olun çünkü bu onları sıkmayacak bilakis memnun edecektir onlar kaç yaşında olurlarsa olsunlar arkalarında bir koruyucu olduğunu bilmelidirler. Gerçekten annelerin erkek çocuklarıyla iletişim kurması zordur sonuçta onlar bir erkek çocuğu babalar genelde ağır davranırlar pek yakınlık göstermezler tabi ben kendi eşim için söylüyorum ben çocuklarıma daha yakındım onlarla herşeyimi paylaşıyordum bir abla kardeş gibiyiz oğlum ergenlik çağına geldiğinde işim dahada zorlaştı o zamanlar liseye gidiyordu birgün okuluna gittim arkadaşlarıyla tanıştım hep beraber oturduk onlar ne yaptıysa bende aynısını yaptım ve hakkımda oğluma "ne güzel bir annen var çok güzel iletişim kuruyor ve herşeyi paylaşıyor çok şanslısın " demişler eve geldiğinde dahada bir güvenmi desem mutlulukmu desem bana dediki "anne her zaman okula gelsene" ve anladım 15 günde bir okula gidip hocaları derse girene kadar onlarla iletişim halindeydim ve sürekli nasihat çektim okumalarını kötü alışkanlıklar edinmemelerini anne ve babalarını örnek almalarını onların ne kadar zor şartlar altında olup sizi okuttuklarını asla ve asla kötü arkadaş edinmemelerini anlattım. haftada bir gün okula gidip hocalarıyla özellikle sınıf hocalarıyla görüşürdüm. yaptığım anketler sonucu bu çocukların ebeveylerinin ilgisiz olduklarını hiç birşey paylaşmadıklarını gerekli sevgi ve şefkati göstermediklerini öğrendim. Bugün oğlum üniversite öğrencisi ve diğer arkadaşları da aynı şekilde her zaman oğlum der "Anneciğim Allah senden razı olsun iyiki bana bunları öğrettin benimle paylaştın " Evet arkadaşlar hi bir zaman onları dövmeyin bağırmayın güzellikle tatlılıkla konuşun fazla paraya alıştırmayın parasızda bırakmayın varlığı yokluğu bilmeleri gerekir hepinize başarılar diliyorum. Unutmayın onlar bizim yegane varlığımız. Sağlıklı mutlu günler..

bilgisayar başında uzun saatler geçirmesi dışında diğerlerine kızacağımı sanmıyorum ama bakalım bi büyüsün görkemde görücez artık...

aynen kızlar bu anlatılanları yaşıyorum oğlumla ve kendisi daha 7 yaşında, sanırım bende biraz sabırsızım, tahammülüm yok oluyo bazen, özellikle ders konusunda artık çalış oğlum, dersini yap hadi demekten dilimde tüy bitiyo, birde hazır sofraya gelmiyo, 2 saat çağırıcan, defalarca söyliyce de gelecen, odasını çok dağıtıyo, üstünden çıkanları olduğu gibi yerde bırakıyo vss vs...

HER ÇOCUĞUN BEBLİ Bİ DÖNEMİ VAR ASİLEŞME KENDİNİ BULMA İNATLAŞMA bu tabiki hep biz annelere düşüyor düzene sokma yaklaşım bence tek şey SAKİN ILIMLI HOŞGÖRÜLÜ VE TEZ CANLI OLMAMAK BEKLEMEK DİYORUM TÜM ANNELERE KOLAYLIKLAR opuyorumnanaktan dilmuh hosgeldin

merhaba 7 yaşında oğlum var ona söz dinletmekte zorlanıyorum çok fazla hareketli onunla nasıl anlaşabileciğimi bilemiyorum bazen herşeye itiraz eden bir çocuk neyapabilirim bilemiyorum acemiperi Şükür

Anne-oğul ilişkisinde 5 Kural Oğlunuzun büyümesine izin verin Kendinizle kıyaslamayın Arkadaşça yaklaşan anne olun Onlarla inatlaşmaktan kaçının Yeterli zaman ayırın, dinleyin Anneler oğullarıyla en çok hangi konuda çatışıyor? Neler bekliyor? Odasının dağınık olması Yemek yememesi Kıyafetlerini kirletmesi ya da ütüsünü bozması Ders çalışmaması Arkadaş seçiminin eleştirilmesi Eve geliş gidiş saatlerinin düzensizliği Bilgisayar başında uzun saatler geçirmek G

merhaba arkadaşım. çocuğunu bir uzman götür. yani çocuk psikoluğu veya çocuk psikiyatrına. sorun yoksa çocuk eğitimi ile ilgili kitaplar okumalısın. sorun bazen hatta çoğu zaman anne babalar da da olabiliyor