Durum gayet normal. Henüz kreşe başlayalı iki ay olmuş. Her çocuğun uyum süreci ve süresi farklı seyrediyor. Kreşten aldığınızdaki durumu daha önemli. Çıkışta mutlu mu?

Zamanla alışacak, 2 aydır kreşte sanırım, ona da saman verin anlatın ne zaman geleceğinizi anlasın falan kreşin psikolog hizmeti var mı

Canım vallahi okul iyi oldu bize hiç olmazsa biraz kafa dinliyorum... su an evdeyiz ve milyon tane aktivite yaptık ve benim pilim bitmek üzere... maasallah kesinlikle yetinmiyor... sürekli istiyor, oyun oynayalım, aktivite yapalım... valla bunalıyorum ama rabbim sabrımızı artırsın.. Çok büyük sabır lazım... ikinci gelince ne yapacağım hiç bilmiyorum

İnsallah hayirlisiyla atlatiriz hepimiz

tükürme mübarek sakalıma çarpılırsın savaş baltalarını kuşan kim daha inatçı göster:))

sadece sana naz yapıyor annesi ☺

Alışma süreci her canlı için zordur. Fazla çabuk uyum sağlamasını bekliyosunuz gibi geldi bana. Biraz daha zaman tanıyın derim.

Her şey bana da normal geldi... Sıkıntı yapacak bi durum yok..

Ağlaması normal, nazının size geçtiğini biliyor. Naçizane tavsiyem eve gelince boyama ya da oyuncak yerine gıdıklamaca, kovalamaca, saklambaç, top gibi oyunlar oynamanız ve bunları oynarken "çocuğum için yapmak zorundayım" düşüncesinden tamamen sıyrılıp sadece ve sadece zevk almak için yapmanız.

Tesekkur ediyorum, fikirleriniz benim icin degerli. Pek cok uzman gorusu dinliyorum hepsi de farkli seyler sunuyor tabi. İclerinden cocuga en uygun olanini kabul etmeye calisiyorum acikcasi

Daha ne kadar dener sence adam 2 nisandan beridir agliyor istisnasiz her sabah. Ve ben hep ayni sekilde onu birakip ardima bile bakmadan seke seke kaciyorum :)

Bardaklar harika fikirmis, yazdim bunu bir kenara Cok guzel oneri. cok tesekkur ediyorum

Eylule kadar adapte olur diye dusunerek baslatmistim ama Sanirim bir yanim acele etti. Cocukta anormallik aramaya basladim. Kendimi, ailemi unuttum o surecte. Ben de zor cocuktum. Babam zor bir insandi. Esim hala zor zor ailesiyiz eflinam

Canim bir ara yeminle benim. oglani anlatiyorsun sandım:)bu kadar mı benzerlik olur... bizde aynı durumdayiz evde yapisik ikiz gibiyiz... beni bildigin kullaniyor... bizde 15 gün oldu krese basladik... aynı durumlar bizdede var... ve 6 aylık hamileyim... resmen bagimli bana... krese giderken sürekli beni alicskdin değil mi diye soruyor... ogretmenler normal olduğunu soyluyor...

Kızım 41 aylık, 2 ay oldu kreşe başlayalı, ben 4 yaş öncesi göndermeyi düşünmüyordum ama akranlarıyla birarada olmayı çok sevdiği için erken başladı. İlk 1 ay çok hevesli gitti hiç ağlamadı ama bir aydan sonra bırakırken ağlama alırken ekstra mutlu olma durumu başladı. Okul psikoloğu ile görüştüm, ilk başta okula gelmek oyun gibi geliyordu ama artık devamlı olduğunun farkına vardığı için tepki veriyor bu duruma biraz zamana ihtiyacı var dedi. Bende zamanla geçecek diye umuyorum :)

Ben de devam etmek istiyorum. Pes edersem ayni sureclerden ilkokulda da gececegim cunku. Cok tesekkur ederim

Şansını deniyor bence ağlayarak. Öğrencim vardı 1. sınıftan 3. sınıfa kadar ağladı babası her okula bıraktığında. Ve ağladığı günler genelde babasının izinli olduğu günlerdi. Babası alıp götürsün gezdirsin diye sürekli aynı numaralar. Anlattığınız şeyler bana da çok normal geldi. 16 aylık kızım iki hafta önce düştü ayağında morluk var. Her uyutmaya çalıştığımda ayağını gösterip ağlama numarası yapıp ayağını öptürüyor. TV, telefon için ağlıyor ki açıp bir şey izletmediğim halde

Çocuklar uzunca bir süre soyut şeyleri algılayamıyorlar o yüzden bu şekilde somut örnekler vermek gerekiyor. Bir de düşünsene bir anda bütün rutini bozuldu bambaşka bir hayata adapte olması gerekiyor tabii ki kolay değil anlayışla karşılamak lazım onu da. Rica ederim ne demek Yeter ki işe yarasın...

sikayet etmeyeyim dimi

2 yil mi deme oyle deme Hava guzelken benim oglum da ayni, bahceden cikarip arabaya goturemiyorum, oynamaya devam etmek istiyor. Okul da cok iyi gozu gibi bakiyorlar cocuklara. Umarim gecer

Uzman değilim ama. Anlattığınız bana son derece normal geldi. Size anormal gelen şey nedir anlayamadım. Kuruntu yapıyor olmayasınız.

yani etmemek elde değil bunalıyor insan ama hiçbişeyi yok en azından rahatlayin Y Yengec

Valla ben de insanlıktan çıktım :) bu ara doğduğum günden beri anneymişim gibi hissediyorum. Eski beni hatırlamıyorum bile. Sana tavsiyem çok düşünme. Gerçekten bak delirecek gibi oluyor insan düşündükçe. Tamam çocuğu kreşe bırakıp gerisini umursamayan anneler gibi de olmamak lazım ama biz sanırım fazla irdeliyoruz. Neden istemiyor, neden direniyor, bir sorun mu var, mutsuz mu vs. Elbette bir sebebi vardır istememesinin. Okulla ilgili, kendisiyle ilgili, sizinle ilgili. Ancak bu artık anne ile bağını azaltıp akran münasebeti kurması gerektiği gerçeğini değiştirmiyor. Bazen çocuklarımıza sadece onları anladığımızı söyleyip, şefkatle yaklaşıp konuyu kapatmak gerekiyor. Bizler eylemde konuyu bitirsek de, zihinde devam ettiriyoruz. Oruç yüzünden biraz halsizim ve oğluma karşı aşırı verimli değilim birkaç gündür. Bunu bile problem ediyorum üzülüyorum. Halbuki çocuk bir ay boyunca bir tık az ilgi görse ölmez kederinden. Bilmiyorum bu ara tavsiye verecek durumda değilm anne çocuk ilişkisi ile alakalı. Çok fazla sorgular oldum her şeyi. Ama sen böyle yapma. Okuldan eminsen, sebep seninle mutlu olması. Başka da sebep arama :)

Bunu hangi arastirmalara göre söylüyorsun merak ettim. Güvenli baglama ayrica sence nedir, ne kadar sürer? Ki bu cümlede bile tezzatlik var. Kres ile bakici arasinda hangi fark var? Sonucta dedigine göre sorun güvenli baglanmak. Eh kreste, bakicida konu sahibi degil.

Devlet okulları ile özel okulu şartları bir olmaz haklısınız. Benim çocuklarım devlet okulunda kızımın öğretmeni harikulade bir eğitimci okul tarafından çok sevilen sayılan hatta veliler ona yazdırmak için kapış kapıştı. . Oğlumun ana sınıfında çok etkinlik oluyor zaten ana sınıfının amacı budur ben öğretmenlerini çok seviyorum ama okulda akıl zeka sınıfı var içinde onlarca oyun bir kapalı spor salonu yok mesela. Zaten akıl zekada sonradan yapıldı. en büyük eksikliği bu müdür bey çok çabalıyor öğretmenlerde öyle ama bu kadarına güç yetiyor demek ki devletin katkısı çok fazla olmuyordur. Tanıdıklardan özele gönderip sonra devlete gönderen de var zaten burda kıyas öğretmen. Devlet okullarında iyi bir hocaya rast gelirseniz ne güzel ama özel okullarının imkanı çok fazla tabii biraz da maddiyata bakıyor

Sevgimiz karşılıklı, çocuklarımız da yaşıt :) sakin günler geçirmen dileğiyle efem. Şu çocukları askere gönderince rahat edeceğiz bence :) geçecek elbet, büyüyecekler. Şefkatli anneliğinden öpüyor ve gidiyorum konudan :)

Kreşe başlayalı daha çok uzun süre geçmemiş canım zamanla alışacak. Sen ona kararlı ve tutarlı bir şekilde açıklayacaksın her gün. Örneğin sabah ağlamaya başladığında diz üstüne çöküp kararlı ve sakin bir ses tonuyla oğlum x, kreşe gittiğin için üzgün olduğunu anlıyorum ama bu hayatta hepimizin sorumlulukları vardır. Kreşe gitmek de senin sorumluluğun. Sen artık büyüdün ve ben öğretmen değilim sana öğretmenin gibi yeni şeyler öğretemem o yüzden okula gidiyorsun... Bu şekilde onun da mantığına uyacak, gereksiz abartı ilgi şefkat göstermeden veya sert/kızgın olmadan onun birey olduğunu, onu anladığını belli eder şekilde konuşacaksın ve taviz vermeyeceksin. Sana normal ve normal olmayan davranış ayrımını yazayım sen karar ver. Normal davranış = anneyle ayrıldığında kısa süre ağlayıp sonra duruma adapte olmak. Anormal davranış = anneyle ayrılırken aşırı derecede ağlayıp anne gelene kadar kendini sakinleştirememek. Normal = gün sonunda anneyi coşkuyla karşılayıp sonra gündelik hayata devam etmek. Anormal = gün sonunda anneye küskün davranmak veya annesinin sakinleştiremeyeceği kadar çok ağlamak. Bir de aklıma şöyle bir oyun geldi. Buzdolabına 7 tane bardak tutturacaksın. 5 tanesi farklı renk 2 tanesi faeklı renk olacak. Atıyorum 5 tane turuncu 2 tane yeşil olsun. Dondurma çubuğu gibi bir şeye çocuğun resmini yapıştırıp pazartesiden itibaren "x bugün okula gidiyor çubuğu turuncu bardağa koyalım" diyerek her gün bir sonraki bardağa geçsin. En son yeşil bardağa sıra gelince okula gitmeyeceğini söyleyin. Oyun gibi olursa belki hoşuna gider.

Daha 1 ay olmuş anladığım kadarıyla bu çok normal. Çocuklar anne gözlerinin önünden kaybolana kadar acitasyon yapar sonra keyfine bakar merak etme

cok tesekkur ederim. Valla ben anormal olayim da o olmasin diyorum artik Nooption memento mori memento

Okulda cizgi film yok. Cizgi filme en yakin ortaoyunu var, Karagoz Hacivat tarzinda. Benimkinin bir pijamaskeliler hastaligi var. Hep onlari istiyor. Nerde gordu dersen valla bilmiyorum, anneannesinde gormus olabilir, ya da misafirlikte falan. Ogretmenine gidip annemi cagir diyormus, yaptigi tek yaramazlik küsmek. Hemen biri ilgileniyor tabi, aktivitelerin ortasinda katilmamaya baslarsa oyun ablalari elinden tutuyor hadi beraber katilalim diyorlar. Yaramazlik adina baska bir sey gormemisler. Kimseye vurmuyor, ittirmiyor. Kimsenin oyuncagini almaya calismiyor ama kendininkini de vermiyormus oyun olarak evde yapmadim ama canli izlediklerim ve ogretmenin aldigi notlar bu sekilde. Ben yokken ogretmenine sarilip oturmak istiyor bir de. Sanirim terk edildigini dusunuyor. Birebir iliskiye alisik olmasindan kaynaklaniyor bu da. Ben yoksam baska biri var evet gibi gibi.

Elbette Butun beyinli cocuk - Daniel J. Siegel

İnan çok normal. Bana kalırsa 3,5 yaş erken değil. Benimki 2 yaşta başladı tam. Düz bir çocuk olduğu için mızıldanma 1 hafta falan sürdü, tamamen alışması 1 ayı buldu tabi. Senin zor dediğin çocuğun daha alışmamış olması ve sana alışkın olması çok mantıklı geliyor. Evde bence boyama falan yapma. Ben evde TV konusunda çok sıkmıyorum. Okulda zaten hiç ekran görmüyor, haftada bir gün iki çizgi film üst üste seyretse bişey olmaz. Etkinlik falan da yaptırmıyorum. Saklambaç, kovalamaca, boğuşmaca falan oynuyoruz. Okul meselesinde can sıkma hiç. Kuruma güveniyormuşsun, düşünüp kendini hırpalama.

Şimdi bir oyun hamuru ile anne tırtıl ve bebek tırtıl masalı yapın anne tırtıl diğer bebek tırtılların olduğu kreşe bebek tırtılı bıraksın bebek tırtıl arkadaşları ile oynasın, uyusun uyansın kahvaltısını yapsın hoop anne tırtıl gelsn falan, hikayeleştirin, kimse kreşte kalmıyor uyanınca anneleri geliyor diyin, masal anlatır gibi işleyin bebenizi Sonra yol boyunca bu masalı tekrarlayın alışması kolaylaşır, psikolog yöntem verir diye düşündüm, oyun hamurları ile tırtılı ertesi gün salyangoz yapın, çeşitli hayvanlar yapın falan, halledersiniz başta böyle olur

1 ay nedir ki?! Benimki 2 yıl ağladı Bizi denerdi çoğu sabah. İçeri girdiği gibi normal hayatına döndüğünü biliyorduk. Okulda acayip eğleniyordu. Okuldan çıkmak istemiyordu, okul çıkışında da bahçede oynardı, sonra sabah aynı senaryo. Bu sene güle oynaya gidip geliyor. Endişelenmeyin, çok doğal bir süreçten geçiyor.

yalnız gelen kutusunun dikkat çektiği şeyi de yabana atma. çocuk zaten okulda boyama zart zurt yapıyor bi rahat bırak evde

Dark kreşten alma tabii ama başlamadan konuşsaydık eylülde başlat derdim İster istemez oturmuş bir sınıfa gidiyor herkes birbirini ve öğretmeni tanıyor O sonradan gelen oluyor ve çoğu çocuk bu ortamı ikincil planda gelen olmayı sevmez Oğlum gibi cins çocuklar seneye yeni çocuklar gelecek onlardan ya hoşlanmazsam diye düşünüyor olabilir zira kendisi 48 aylıkken oturup ağlamıştı ya yeni gelenleri sevmezsem diye

Evet cok yeni daha, hava kararmadan gelecegim diyorum ama yine yok. Psikolog hizmeti var rutin gorusmeler yapiyoruz, haftada bir gun de cocuklari gozlemleyip gerekirse bizimle paylasiyorlar.

Benim oglum tam 3 ay aglamisti krese giderken Gözünüzü korkutmak istemem gerçi D damdan

Hava güzelse dışarısı da olur. Ama dışarıyla çıkınca "aaa bak arkadaş" deyip sosyalleşsin diye düşünmeyin. Önemli olan sizinle BAŞBAŞA olması. Ev ya da dışarısı pek fark yok. Siz her ne yapıyorsanız bırakıp sadece onunla ilgilenin. Telefon elinizde olmasın. Salonda oynuyorsanız TV kapalı olsun. Biz gözünüz ocaktaki yemekte olmasın. Kafanızdaki tüm yetişkin kuruntularından sıyrılın. O esnada "ayyyy çamaşır makinesi de durmuştu, onları da asmak lazım" diye geçirmeyin mesela. Zihninizi tamamen çocuğunuza odaklayın.

Kreş çok faydalı şu dönemi atlatın gelişim atağını göreceksiniz ama işte başlar zor

Benim oğlum da böyle. En son pedagog arkadaşım ve öğretmeni aynı cümleyi sarf edince ben de sebebin bu olduğuna karar verdim. İkisi de dediler ki "bu çocuk evinde annesiyle mutlu. Başka bir şeye ihtiyaç duymuyor bu yüzden" mantıklı geldi bu açıklama. Zira oğlum sekiz aydır okulda gayet mutlu olduğu halde her gün okula gitmeye direniyor. Annemle evde duracağım oyun oynayalım diyor. E çünkü mutlu benimle. Zaten oynuyorum ilgileniyorum. İhtiyaç duymuyor okula. Bu bir yönden çocuk için olumlu bir durum, bir yönden de sosyalleşmeye ihtiyaç duymaması ve anne bağımlılığı açısından sakıncalı bir durum. Ben içten içe mutlu oluyorum oğlumun evinde annesiyle mutlu bir çocuk olduğunu düşününce. Öte yandan akranları ile vakit geçirmek istemiyor olması da can sıkıcı benim için. Önceleri ben de bu durumu çok düşünüyor, sebebini bulmaya çalışıyordum. Ancak artık çok fazla düşünmüyorum. Birlikte iken yeterince iyi vakit geçiyoruz. Okulda sosyalleşmeye de ihtiyacı var. Annelikten delirmez isek, daha da delirmeyiz sanırım.

Sanırım yeni başladı. O yaşlardaki çocuklarda hep gözlemlenen bir durum. Evden ilk kez ayrılıyorlar sabah erken kalkmak yemek yemek vs Bambaşka bir düzene adapte olmaya Çalışıyor. Ve ilk kez bir sosyal ortama giriyor ister istemez bunları yasayacaksınız. uzman Değilim ama bence normal

3.5 yaş kreş için erken. Güvenli bağlanmadığı için ayrılamıyor diyorum. Kreşe değil, size ihtiyacı var. Çalışıyorsanız da bakıcı lazım. Bu konu çok uzun

Cikista beni gordugu icin mutlu sanirim. Bacaklarima yapisip sariliyor, seni bekliyordum diyor. Gun icinde bazi aktivitelere katilmak istemiyormus. Küsme huyu var, kendi kendine bir kenara cekiliyor. Tabi izin vermiyorlar fazla heme yanina bir gorevli gidiyor ve dikkatini baska bir seye cekmeye calisiyor.

senden ayrılmamak için ağlayarak şansını deniyor. gayet normal. şimdi pes edersen bir daha denediğinde aklında ağlarsam annemi yine vazgeçebilirim yer ettiği için bu süreci yine yaşarsın.

Rica ederim :)

sakalım olaydı belki 4 yaşı beklerdin kaçmaya devam. inatçı demek ki yılmıyor güzel bir özellik aslında bence burdan bak mevzuya:))

Daha bir ay olmuş diğerleri daha önce başlamıştır ağlaması olağan Ben tv telefon istemesine takıldım Okulda çok çizgi film var mı Benim oğlum çizgi film izlemeyi okulda öğrendi de Bir de okul sevmeyen evdeki güvenli ortamından ayrılmak istemeyen çocuk çok, benimki gibi okulcular az Bana alışır geçer hatta hafta sonu da okula gelmek ister demişlerdi de reklam yapıyorlar hadi oradan demiştim 30 aylık çocuğu hafta sonu okula götürüp kapalı pazartesi geleceğiz diye ikna ettiğimiz zamanları bilirim Seneye 4 olacak hala okula gitmeyi seviyor Başlangıçta ağlaması normal konuşuyor da arada okulculuk oynayın Yaramazlık yap etkinliği yapma annemi özledim diye ağla vs öğretmenin sana ne diyor Nasıl davranıyor öğrenmeye çalış Bir de naçizane tavsiyem okuldan gelince okulvari etkinlik yapma Şöyle düşün akşama kadar ders dinleyince evde de ders görmek istemiyorsun o nedenle okulda olanlardan değil olmayanlardan bir eğlence kurun kendinize okulda yasak olanlardan

Bizimki hep agliyordu ya kesinlikle haklisiniz, artik ciddi oldugumu anladi. Onu terk edip gidiyorum saniyor. Benden sonra da ogretmenine yapismaya basladi, zaten o da soyluyor tek sorunu sizden ayriliyor olmak diyor. Zamana birakin diyor ama ben dusunmeye devam ediyorum

Anladim, cok tesekkur ediyorum degerli fikirleriniz icin.

Hay sakalina Eylule kadar beklemedim ya ne bileyim Alisma evresini baharda gecirsin dedim, az hasta olur belki dedim, bahcede daha fazla vakit gecirir dedim. Dedim ha dedim Yilmiyor sipa. Adini yilmaz da koymadim ama neden boyle oldu anlamadim.

Ama bizim ki mart 2013 doğumlu altı yaşında yani. Erken göndermedim ben. Çevremizde öğretmen olan çok önermiyorlar erkenden başlamasını birde çalışmıyorum evde etkinlikler yaptık tabii boya kalemleriyle erken tanıştı. Çok duvarım mahvolmuştur öyle. Siz çalışacaksınız galiba. 3.5 yaş bence de çok erken. Yeni eğitimde çocuklar erkenden başlıyor. Kızımın sınıfında erken giden öğrencilerin inanın dersle ilgisi hiç yok belki normalde de zamanında da gitseler ilgi duymayacaklardı bilmiyorum. gerçi benim şimdiki sisteme göre geç gönderme sebebi oğlumun kendini tam ifade edememesi. Konuşması biraz bebeksi. Geç konuştu zaten.

Yokk yabana atar miyim hic. Ne deseniz okey kabulum. Onlari da yapiyorum ama su boyama isi yemek yerken super oluyor

Bu ayın sonuna kadar durumda bariz ilerleme görülmezse kurum psikoloğundan yardım isteyin. Konu sizden ayrılmak mı? Onu rahatsız eden başka bir şey mi var? İncelemekte fayda var. Kreşe-anaokuluna uyum süresine ve sürecine etki eden öyle çok faktör var ki. Mizaç bunlardan en önemlisi. Sonra çocuk-ebeveyn ilişkisi ve etkileşimi. Çocuğun sosyal-duygusal gelişim düzeyi. Vs, vs...

Oğluma teyzesi bakıyor ben onu bırakıp giderken öyle bir ağlıyor ki gören ablam 5 öğün dövüyor zanneder. Ben çıkınca da teyze teyze peşinde dolanıyor. Napalim bu modeller de böyle demek ki.

Birsey degil. Bende alışma süreci nasıl olacak merak ediyorum. :)

Cabuk mu dersiniz? Ortalama 3 hafta diyor uzman psikologlar falan. Esasen sonsuz zaman taniyacagim ogluma cunku kresten alma niyetim asla yok.

Kitabı merak ettim. Mümkünse paylaşır mısınız?

Ben de cok sorguluyorum haklisin. Seviyorum seni, sozlerin benim icin cok degerli, aklimda tutacagim emin ol.

Kaç saat kreşte? Süre uzun olabilir, arkadaşları hırpalıyor olabilir, yaşı ufak olduğu için hazır hissetmiyor olabilir Kizim kres süresinin uzunluğu(sabah 8-16.00 arasi)ve arkadaşının kızımın elini surekli cimciklemesi hatta veli günlerinde yaptığım bir pastanın tek bir arkdaşı tarafından beğenilmemesi gibi sebepler yüzünden okuldan nefret etmişti, onu ikna edemiyorduk daha fazla uzmemek icin çok beğendiğim kreşi bu yıl degistirdim. Başta çok mutluydu, sonradan ağlamalar gitmek istememeler başlamıştı. Sebeplerini de sonra sonra öğrendim yani sizin de bir sebebi vardır mutlaka. Bu seneki anaokuluna bayıla bayıla gidiyor, haftasonu bile gitmek istiyor. Ben sizin yerinizde olsam ne yapardım, mecbur değilsem 1yil sonra başlatirdim. O sürede de adım adım ozguven kazandirmaya uğraşırdım. Oyun grubuna yonlerdirirdim, bana asiri baglnmamasi icin babasiyla ayrı gunler planlardim, guzel bir aciklma yapip birka saate donecegime ikna edip anneme bırakır dediğim saatte de dönerek güvenini kazanırdım. O ağlarken kaçar gibi gitmezdim vb. Kreş zorunluluğu varsa da başka kreş düşünürdüm. Okula gitmesi gerektiğini anlatın, saatleri az olsun. Isterse bask okul bakabileceginizi söyleyin. Tamam derse zaten anlayinki okulda hoşuna gitmeyen şeyler var.

İki gun once psikolog ile ilk seansi yaptik. Okulun rutin uygulamasi. Ta hamileligimden itibaren her seyi anlattirdilar. Oglumun her sabah agliyor olmasi ve ogle uykusuna yatmamasi okulun ilk dikkat ettigi sey. Bir kitap tavsiye ettiler bana, aldim okuyorum ama icinde oglumda uygulayabilecegim bir sey bulamadim. Kesinlikle mizaci bu. Tek derdi benden ayriliyor olmak. Eminim ki o okulun bir calisani olsam hic bu sekilde davranmayacakti bu cocuk. Dediginiz gibi ay sonuna kadar bekleyeyim. Cok tesekkur ederim

Yaşı gereği çok normal ama onu başka aktivitelere de yönlendirebilirsiniz kendine güvenini kazanmali ama bu zmanla olucak birşey bir anda olmaz ama okulun faydası da olucak okula devam etmenizi oneririm

Sanirim oglumun anormal olmadigini anlamaya calisiyorum insallah oyle olur, cok tesekkur ederim.

Bizde öyle değil ya bir sınıf öğretmeni iki yardımcı abla var sadece tabii bizim okul biraz merkezi bir okul. Ablam da ana sınıfı öğretmeni ama yardımcı ablası yoktu mesela herşeyi kendi halletmek zorundaydı. Hatta ilçelerin durumu daha vahim. benim ailem ilçede kalıyor oraya devlet bir ana okulu yaptırdı bizim okuldan daha güzel. Sizde inş ilkokulda iyi bir öğretmene rast gelirsiniz.

Bak ne guzel soyledin idrak. Ben okulda yaptigi seyleri zaten yapiyorum evde. Tv, aburcubur yiyecekler ve telefon disinda hic yasagimiz yok evde. Her sey serbest. Saklambac oynuyoruz, guresiyoruz hali uzerinde sokaga cikiyoruz parka gidiyoruz, saatlerce oyun, camurlara giriyoruz. Kisin kar firtinasinda bile kar adam yeti misali deli gibi giydirip cikardim disari. Yagmurda islanmaya ciktik, ruzgarda ucmaya da ciktik hatta okul bunlari yapamaz ben yaptim cunku deliyim tabiki benimle mutlu. Ama okulun basarabildigi sey dedigin gibi yasitlariyla sosyallesmek de benim yapamadigim sey. Benim yanimda benim arkadaslarimla olmaktan hoslaniyor saka gibi. 22 yasinda uni ogrencisi kuzeni var esimin, en sevdigi arkadasi o. Nasil bir seydir anlamadim. Oyun gruplarina gitmek istedim bir ara, inanilmaz sekilde degisik bir veli profili var. Oglum cocuklarla oynamak istemedi zaten, sevemedi. Benim de gozum tutmadi acikcasi. Careyi kreste buldum. Tuvalet egitimi bitince bahari bekledim az hasta olsun diye. Valla benim de sosyallesmeye ihtiyacim var artik, geberdim evde 3,5 senedir

Calismiyorum ama calismak icin bu sureci baslatmaya ihtiyacim vardi. Bir an once alisirsa gonul rahatligiyla is arayabilirim. Demeyin ya 3,5 yas da erkense ne zaman gidecek bu cocuk krese? Kreste durmayan bakicida asla duramaz.

Yok o mesaja hic katilmiyorum dark ilgisi yok. Söyle anlatayim kizim 3.5 yaşında başladı ki son derece aktif konuşkan cok cok hareketli net konuşan bir çocuktu hafta sonu aglardi okuluma gidicem diye Gel gelelim ogluma agustosta 3 yasina giricek bir oğlum var aşırı hırçın cok ama cok zorlu bir çocuk dedigin gibi bana yapisik yemesi gezmesi uyumasi heo problem konusamadigi için surekli bağırıyor pedogog kesinlikle krese gitmeli yasitlari ile iletisim kurmali diyor eylül de baslicak ama kara kara dusunuyorum. Şimdi 2 de benim evladim ben büyüttüm ama tabloyu görüyorsun cok farkli o yuzden asla pes etme zaman içinde muhakkak alışıcak yiksa şimdi alsan seneye vermen ve kabul etmesi cok daha zor olur.

Çocuk en erken 4yaşta gidebilir kreşe. Anneden ayrı sosyalleşmesi o zaman başlayabilir. Bakıcıyi anne alternatifi olarak düşünün, kreş bünyesine daha zor gelir. Yazdıklarımin pedagojik alt yapısı var. Pedagojik formasyonum var, egitimciyim fakat alanım bu değil. Referansim pedagoji uzmanı Adem Güneş

Bizimki 2 ay araliksiz ağladı ve geldiginde cok mutlu olsa da sabah ben okula gitmiycem diyip gidip yatiyordu uyumaya calisiyordu. Hic yaptiklarini elestirmeden okuku arkadaslarini övdüm, sorular sordum merak ediyorum dedim ne taklalar attım şimdi hafta sonu gelsin istemiyor. Yaz tatilnde ne yapacagim diye kara kara dusunuyorum bir de 1.5 aylik kardesi var artik parkta yatacagiz her zamanki gibi :)

Benim oğlumda ana sınıfına gidiyor. Bizimki de tam tersi. Haftasonları okul diye kalkıyor okul diye yatıyor. Hiç ortası yok mu bunun

Herkese iyi aksamlar arkadaslar Yorumlariniza, olumlu veya olumsuz deneyimlerinize, aklinizdan gecen her turlu fikre ihtiyacim var. Degerli vakitlerinizden calacagim izninizle Fazlaca hareketli bir oglum var.3 yas 7 aylik su anda tam olarak. Tam 3,5 yasinda krese basladi. Asiri anne duskunu, bagimlilik derecesinde. Oldu olasi ogle uykusu ile arasi yoktur. Sadece kendi evinde ve ben uyu dersem uyuyan bir cocuk. Bensiz yemez icmez mutlu da olmazdi, simdi bir suredir bunu asmaya basladigini dusunuyorum. Kreste az da olsa yemek yiyor, zaten tuvalete kendisi gidebiliyor, konusmalari gayet net, kendisini guzelce anlatabilen bir cocuk. Lakin hala her sabah okula gitmek istemiyorum diyor, ben birakirken agliyor,20 saniye sonra susuyor tabi, daha ben okul bahcesinden cikmadan. Okuldaki cogu aktiviteye katiliyor gibi. Egleniyor. Ama yine de gitmek istemiyor. Ogretmenleriyle herhangi bir sorunu yok, eminim. Krese de sonsuz guvenim var. Krese gittigi icin cok memnunum kendimce ama o pek memnun gorunmuyor. Eve gelince eve girmek istemiyor, garip dengesizlikler sergiliyor yani. Evdeyken surekli tv izlemek istiyor, izin vermiyorum, agliyor. Telefona saldiriyor onu da vermiyorum. Her seyi kaldirdim, boya yapiyoruz, oyuncaklarla oynuyoruz. Elimden geldigince her yere goturuyorum, evde oldugu zamanlar hosuna giden seyleri yapmaya calisiyorum. Ama yok bence duzelmiyor. Okulun psikologu gayet normal buluyor bu sureci, tek anormal bulan benim sanirim. Uzman baska arkadaslar var ise bana bir el ativerin. Bazi cocuklar cetin ceviz olurlar biliyorum ki benimki de onlardan biri. Ne onerirsiniz? Boleyn Kizi

Bize kreste şunu anlatmislardi : çocuklar ilk alışma sürecinde kabul eder gibi görünür. Ortam yeni, oyunlar, başka çocuklar. Ama bir süre sonra bunun kalıcı bir durum olduğunu anlıyorlar ve ilk baslardaki gibi tepkiler gösterebilirler. Bu normal bir süreç. Biraz zamanla ve sizin desteği ile atlatır insallah yakinda

Yok zaten almayi dusunmuyorum kresten. Ama bu surecten de cok rahatsizim. Surekli aklimda dusunceler donup duruyor Pamukannesi83

Gecenin bir yarısı yataktan kalkıp, çantasını alıp, uyuyan bana "hadiiiyyy gaaalkk oguuuuulaaa" diye fırlatmışlığı var. 25 aylıktı. Hala da seviyor okulu, akşam falan bir yerden dönerken önünden geçiyorsak neden gitmediğini çok sorguluyor. Erken başlamanın okulu sevdirdiğine inanıyorum ben, ileride ne olur bilemem tabi.

Ben cocugu resmen iceri atip kaciyorum. Sarilip optukce vedalasmayi uzattikca daha cok agliyor. Bir an once sussun istiyorum. Idrakyollariiltihabi

Valla kadinsaniz uzmansiniz benim icin cok tesekkur ederim fikirleriniz cok degerli

İnsallah cok tesekkur ederim guzel dileklerinize

Ben tabiyki kime cekti bu cocuk hic anlamiyorum.