Tuylerim diken diken olarak, karnima kramplar girerek okudum... Cennetteki yavrunuz huzurla uyuyor. Guzel kiziniz ve esinizle bir omur saglik ve mutllulukla yasayin dilerim, sevgiler... ZeBeTE

hikayeni ağlıyarak okudum canım Allah bu evladına hayırlı uzuzn ömür versin inşallah kimseye evlat acısı yaşatmasın:Saruboceq: eftandise

cok güzel anlatmissiniz göz yaslarima hakim olamadim tüylerim diken diken oldu. rabbim zeynep duruya hayirli uzun ömürler versin insallahhh. ALLANDA RABBIM VERENDE RABBIM BIZ SADECE GÜZEL BIR SEKILDE SABIR ETMESNI BILELIM ÖDÜLÜMÜZ BÜYÜK OLACAK..

inanın gözyaşlarımı tutamadım okurken hem yaşadığınız talihsizliğe, hem de sonunda tattığınız mutluluğa.. Allah kucağınızı boş bırakmamış. İnşallah sağlıklı ve uzun ömürlü bir bebek olur... gözünüz aydın... D denizkxixzxixl o bir bücür

çok duygulandım canım. ama güzel yanıda seni diğer alemde bekeleyecek ve belki kurtaracak bir bebeğin var. ALLAH olana da uzun ömürler versin cottonheart Zeynebin

Allah kızınızı size bagıslasın.. bende kızımı 40 günlükken kaybettim;yeni bebek fikrine henüz alışamıyorum;ama bazen düşünüyorum.. yine kızım olmasını hayırlısıyla tabi öyle çok isttiyorum ki.. hikayeniz bana da biraz umut oldu.. zeynepb 2 mayıs hedef

canım sevıncı ve huzklar senınle olsunnu yasaamıssın sımdı mutlulu

bası cok acıklı agladım ama sonu mutlu bıttı Allahım acı yasatmasın bır daha. loveli Rabbim koru

Allah bağışlasın yavrunu canım.. ilk bebeğinde yaşadıklarının benimkiyle benzer şeyler bende düşük ve erken doğum sonra plesenta kireçlnemesi ile bebeğimi her gün kaybetme riski taşıyodum ve rüyamde bebek mezeralığı görmüştüm bebeğin burada yatacak demişlerdi Allahım nasıl bir rüyaydı bu... kızım doğdu çok şükür geçti o günler ama hatırlamak bi, le acı veriyo... şimdi kızınla doya doya anneliğin tadını çıkar canım... bahar07 duru'm güzel

Karşımda müdürüm olmasa hüngür hüngür ağlardım çok acı ama şimdi güzel bi hikaye rabbim bi daha yaşatmasın böylesi hayırlıydı belkide allah herşeyin hayırlısını versin . push ; U umutluyuz uras emrem

Zeynebim Duru Kızım benim... Sözüme nereden başlayacağımı yaşadıklarımı nasıl anlatacağımı bilemiyorum. Aşkımla evleneli 2 yılı doldurmuştuk ve eşimle içimize evlat hasreti düşmüştü artık 11.10.2007 de günümün geciktiği için test aldım ve işten döner dönmez testi yaptım. O an gördüklerime inanamadım test pozitfti o anki hislerimi kelimelerle anlatmam mümkün diil. Her yerim titriyordu Evin içinde şuursuzca elimde testle tüm odaları gezdim sora ağlamaya başladım hayatımda ilk kez mutluluktan ağladım. Aşkımı aradım ve bir bebeğimizin olacağını söyledim. Artık 3 kişi olacaktık. Düşüncesi bile çok güzeldi.9 aylık bir süreç başlamıştı artı. Mide bulantılarıyla geçen 3 ayı geride bıraktık.3. aydan sonra 2 li test için kontrolden geçtim ense kalınlığı vs. herşey normaldi ve kan değerleri içinde sonucun 2 güne çıkacağı söylendi. 2 günün sonunsa arkadaşımla gülerek hastaneye gittik doktorum test sonucunu eline aldığında yüzünün şekli ansızın değişti. Karnımdaki meleğim dawn sendromu açısından yüksek risk taşıyormuş doktorumun açıklaması bu oldu. Daha ben Dawn Sendromunun bile ne demek olduğunu bilmiyordum... Bu test sonucunun doğru olup olmadığının ancak amniyosentez sonucu anlaşıldığını anlattı doktorum. Amniyosentez yaptırmam gerektiğini söledi... Ve 1 hafta sora amniyosentez için gittiğim hastanede bir dizi kontrolden geçirildim ve burda beleğimin KIZ olduğunuda öğrendim... Testi yaptırdım ve sonuç 1 ay sonra belli olacaktı o ne zor bir bekleyişti öyle... fında dawn sendromlu çocukların bakımıyla ilgili bir sürü araştırma yaptım kendimi kötü donuca alıştırmaya çalıştım. O sıralarda hep değişik rüyalar görüyordum... Bir gün rüyamda kendimi bir mezarlıkta gezerken gördüm ve mezarların iini apaçık görüyordum burası bir bebek mezarıydı seni gördüm yavrum mezarlardan biribde ve beyaz kefeninle oradaydın kefeni açtım esmer beyaz tenli bir bebektin gözlerin kapalıydı... Bana bu bebeğin benim bebeğim olduğunu ve toprağın altında büyüyeceğini söylediler... Neyseki beklenen gün gelmişti sonuç belli olacaktı... sonucumuz temiz çıktı bebeğimiz sağlıklıydı... Ve 2. kez mutluluktan ağladım... Bu günden sora çok güzel 5 ay geçirdik hamilelik eni günden güne güzelleştirmişti.. ve 8. ayımın sonunda tam 34+3 haftamda yorucu bir günün ardından eve döndükve ben bir tuaflık oldğunu hissettim meleğim hareket etmiyordu eşime söyledim ama bana inanmadı... Şekerli bişeyler yedim uzandım yok yok ne yaptıysam faydasız... Sonunda eşimde paniklemeye başladı doktorumuzu aradık ve hemen gelmemizi söyledi... Hastaneye varır varmaz hemşireler beni hemen NST ye bağladılar ama kalp atışlarını alamadılar sora hafiften bi kalp atışı duyuldu içimde bi ümit yeşerdi o an... Hemşire bunun benim kalp atışım olabileceğini söledi ve nabzımla o sesi karşılaştırdılar evet o ses benim kalbimin sesiydiSenin kalbinin sesi yoktu meleğim... Dünyam bu kez gerçekten başıma yıkıldıEşimle ağlamaya başladık... Yatışım yapıldı ve doktorum geldi detaylı ultrasonla incelendi ve evet açıklama Meleğimi kaybetmişiz... Meleğimin herşeyi hazırdı sadece kendisini bekliyorduk... Doktorum bebeği normal doğumla alacağını söyledi ama benim buna hiç gücüm yoktu ve sezeryana karar verdik. Ameliyathaneye sakinleştiri verildikten sora girdim. Artık herşey bitmişti meleğimi bırakıp çıkmıştım ameliyattan... Bebeğimi hiç görmedim bu benim tercihimdi. Bazen görsemiydim diyr düşünüyorum... Ve o günün akşamı sütüm geldi. O ne büyük bir acıydı Allah ım. Yvrumun nasibi sütü geldi ama yavrum yoktu... Şu an anlatırlen gözlerim doldu o anları unutmam mümkün diil... Her odanın kapısında kapı süsü asılıydı annelerin başında lohusa bantları yanlarında bebekleri ve kapılarda gelen çiçekler... benim odan cenaze odasıydı gelen başsağlığı diliyordu acıma bakışlarıyla... Koridora bir kez çıktım yürümek için sora pişman olup geri döndük eşimle... Ertesi gün taburcu olduk ve ben eve gelmeden eşim evi eski haline getirmişti meleğime ait hiçbir şey kalmamıştı evimizde. EN acısıda eve girer girmez beni karşılayan aynada karnımı görmekti... Neyseki eşim ailem ve dostlarımın sayesinde çar çabuk toparladım aradan 4 ay geçti ve eski hayatıma işime döndüm... O ay gene günüm gecikti korka korka eşimden gizli bir test aldım. c. tesi günüydü sabah erkenden kaltım ve testi yaptım. Büyük bir hayal kırıklığı yaşadım negatifti tek çizgi vardı. Sessizde odaya geri döndüm eşimin yanına uzandım. Ama bir türlü uyuyamadım tekar teste bakmak için kaltım ve ne göreğim 2. çizgi silik olarak çıkmış.. Eşimi uyandırdım hemen onada anlattım. Sora kan testi yaptırmak için yakınlarda bir polikliniğe gittik. Kan alındı ve sonuç pozitif hamileydim... Buruk bi mutluluk doldu içimize... Bi ümit filizlendi içimde... İlk dr kontrolümde seni gördük kalp atışlarını duyduk meleğim herşey geride kalmıştı... Seni diğer talihsizliğin gölgesinde hiç bırakmadım bol bol fotograf çekildim gene hazırlık yaptım dolu dolu geçirdim hamileliğimi görenler bana şaşırdı... Ve senin cinsiyetininde kız olduğunu öğrendik... Canım kızım bu ne güzel ne kolay bir hamilelikti Allah ım bana çok yardım etti harika bir hamileliğin sonunda 15.06.2009 tarihinde 37+3 günlük hamileyken3.640 gr ağırlığında ve 47 cm boyunda bir kızım oldu... Ve bende anneydim artık Rabbimin lütfu olan Zeynep Duru'm kollarımdaydı artık... Benze bebeğimi emzirdim... benimde odam süslendi benimde beyaz geceliğim oldu benimde saçlarım fönlüydü ve başımda lohusa bandı vardı kapım çiçeklerle doldu. Odam ziyaretçi akınına uğradı... Herkez çok mutluydu ve benle eşim sarhoş olmuştuk mutluluktan... Hiçbir zaman ümidinizi kesmeyin her kışın sonu bahar her gecenin sonu gündüz... Şimdi kızım tam 4 aylık ve hayatım onunla dolu dolu geçiyor... Allah tüm isteyenlere bu mutluluğu yaşatsın...

canım ya okurken çok kötü oldum bende 31 haftalık hamileyim okudukça daha çok kızımı düşündüm elimi karnımdam çekemedim rabbim sana sabrını ve meleğini tekrar vermişş inş...

Allah bağışlasın canım yavrunu çok zro günler geçirmişsin çok üzldüm.. ekim.29 Allahumme Ya

canım gerçekten çok duygulandım gözlerim doldu,,,,, Allahım sana sabrının mükafatını bebeğini yeniden koklamayı, anne olabilmeyi nasip etmiş ne mutlu sana hem öbür dünyada bir meleğin var hem de bu dünyada Allahım yavrunu ömür boyu sağlıkla kucaklamayı nasip etsin...

allah bağışlasın canım kızınu ömür boyu mutlu olmanız dieğiyle J

Allah bağışlasın, Zeynep Duruyu size... darısı başımıza inşallah... amin...

ınanırmıısn okurken agladım ama ALLAH bu evladına saglık evrısn RABBIM sızı hıc ayırmasın belenay

ağladımm canımyaaaaaaaaaaa N

çok güzel anlatmışsın canım ağladım resmen benimde 15 aylık bir zeynebim var Allah san aikinciye vermiş ne güzel rabbim olmyanlarada nasip etsin hastane kapılarında boş boş bekletmesin

üzerinden bayağı geçmiş ama yinede yazmak istedim. Rabbime senin adına şükrediyorum. Allah bu mutluluğu yaşatmış size. Acaba biride bana diyebilir mi seninde evledın olacak. sağlıklı, sıhhhatli. AHH AHH acım depreşti yine. Feyza79 kar

cok duygulandim canim okurken allah bagislasin kizini hep saglikla buyusun insallah Z Zeynep28 maras

Allah saglıkla buyudugu gunlerıde gormeyı nasıp etsın ınsallah...

canım benim, bi kez daha gözlerim doldu. Allaha Şükür Allahım meleklerimizi bize bağışladı. Öp güsel yeğenimi benim için. kuzeyyy kaan'ım diğer