nasıl bırşeydır ya. okudukça delirdim. bu kadar mı aynı yasanır. benımde gerekli gereksiz dügün kına gecesı nısan da, gelınlık alırken nısanlık alırken her türlü surat trip yapılıyyordu banada. hemde hıcbırşey yokkken. dışadan gören ıstemıyo gelınını demıstır kesın. nedenlı nedensız kendı kendıne dert aranıyo gıbı. kızım nısanlığını kendın al dıye ısrar eder siz gencsınız akadaşlarınla gıt al bi ısrar bi ısrar, gider alırsın benı adam yerıne koyanmı var der. sanırım ogullarını elınden alıyoruz sanıyorlar ondaan yapılıolar bunları. işımdı bende hamıleyım dogumda guzel şeyler düşünecegıme aynen senın gıbı olur dıye korkuyorum. yok gece kalmak ıster yok baskası bırseyler yapsa trip yapar. çocugamı bakacagım o stresımı yaşayacagım. bunun mevlutu var. gelın mevlutumde bıle salak gıbıydım. birine bırsey demesın dıye etrafında donuyodum. hep tedirginlik. benım akrabalarımla bır araya getırmemek ıcın elımden gelenı yapıorum. ya evlenıp rahat etcegımıze çocugumuz olacak mutlu olacagımıza hep başkalarını dusunup mafedıyoruz bu özel gunlerıoffffffofffff

yavrularınızla sizin sağlığınız iyi ya çok şükür ammaannn hiç aldırmamaya çalışın, ne güzel eşiniz de farkında herşeyin önemli olan da bu zaten. ya o da anneci olsaydı gözü sizi görmeseydi? o zaman korkunç olurdu bence. merak etmeyin kimsenin yaptığı yanına kar kalmıyor. Allah ona yaptıklarının cezasını burnundan fitil fitil getirir..

ayy sinir yaa aynı benim kaynana nedemek yağlımı ya sabır... BellaBellucci

valla kafaya takmıyom takmıyom ama bazende takılacak kadar oluyo. sağı solu belli değil kadının. yıllardır çözemedim ben nasıl davranayım die. şimdilerde zaten öle çok görüşmüyoruzda. biz gidersek öle. eşimde öle hedi gidelim die tutturmaz. onlarda zaten ha varız ha yokuz. bi aile gibi olmayı beceremediler istemedilerde. el gördüler. görünürde torunlarını çok severler ama hiç arayıpta sormazlar gelip görmezler. ben böle hayal etmemiştim. kızı yok belki kızı gibi görür davranır dedimdi ama olmadı. merak etme benim kaynanamda ilk zamanlar az kapıma dayanmadı. şurda bikaç yıldır kafam rahat. eşimde görüyo olanları ben gidelim desemde gitmez. nede olsa anne baba mecburuz saygı göstermeye. ben allah için yapıyom napıyosam. yoksa 1 dk yüzlerini görmeye tahammülüm yok. allah bilsin gerisi boş işte deryaizm anne oluyorum çokkk

bende az önce bi arkadaşın doğum hikayesini okurken paylaşmak istedim. bikaç kezde yazmıştım buraya. hala içimde yaradır. her kadının en özel anıdır doğumu. evliliğimizin 5. yılında doğum yaptım. ilk çocuğumda gelişi süprizdi bize beklemediğimiz bi anda aldım haberini. ne hayallerle geçti 9 ay. izmirde 2005 yılında deprem olmuştu ozamanlar ben 6,5 aylık hamileydim. korkudan evime giremedim 1 ay kayınvalidemlerde kaldım. sonra antalyaya gittim sığamadım izmire. anne olamadan ölücem bebeğimi göremeden ölücem korkusuyla neredeyse çıldırıcaktım.20 kalıp döndüm. ondan sonrada doğuma kadar kayınvalidem ne aradı ne sordu beni. sanki yedikat yabancı. bide hamileliğim boyunca aç gezdim. hep istifar ediyodum ne yersem. pişirdiğim yemeği yiyemiyodumda. ben kendi işimi kendim yaptım son ana kadar. birini bulduk temizlik yapıldı evimde. ne gerekiyorsa doğum anına kadar özene bezene hazırladım. belimde kayma olduğu içinde doktorum sezeryana karar verdi. doğumdan bi gün önce akşam saati eşimin halası geldi. çok severim oda beni. benim ve bebğime bişeler almış gelmiş. onunla otururken kapı çaldı bi baktım kaynana. o ana kadar görüşmemişiz telefonda bile çıkmış geldi. buyur ettim. ikiside birbirini sevmezler küsler. evde soğuk bi hava. bana dio geldim bakayım bişe lazımmı die. bende dedim çok şükür hiç bişeye ihtiyacım yok bu saate ne işi kalır yarın sabah doğuma giricem dedim güzelce. ertesi sabah eşimle hazırlandık hastaneye gittik. hala geldi sonra kayınpederle kaynana. odada bekliyoz saatimizi. benim kaynana halayı kıskandı orda bulunmasını. ben doğum stresiyle uğraşıyorum kendimce kaynandada vır vır ileri geri konuşuyo. neyse sonra doğum oldu herşey bitti. bide gece kim kalcak problemi çıktı. ikisi yetmezmi gibi bide eltisi geldi. hepsi ben kalırım dedi. eşimde anladı halimden yalnız kalıp diemiyomda. kimseye ihtiyaç yok ben kalırım dedi. hemşirelerde var yardımcı olurlar bize dedi. özel hastaneydi allahtan yoksa yandımdı. çok şükür çok sakin rahat bi gece geçirdik eşimle. bebeğimizi seyrettik konuştuk huzurla sabahladık. ertesi günde eve geldik. sütün gelmemişti dr mama verdi. hala oğluma mama hazılayacam die uğraşıyo. ben oğlumu susturacam die. ocak ayıydı sonra eşime dedim. arkadaşım vardı bebek ürünleri satan ben ona bişeler ayırtmıştım annenle gidinde onları alında gelin. annende baksın beğenmesse değiştirin dedim. eşimde hadi anne hazırlanda gidelim dedi. sonra eşim yanıma geldi eğildi tekrar sordu başka bişe lazımmı iyimisin die. benim kaynanada o durumdayen biz kalkıp demezmi halanlamı gidecen tamam gidin o daha iyi bilir ben anlamam hala sinirleniyorum. ne alaka anne dedi. iyimisin dedim bişe lazımmı die sordum nerden çıktı dedi. istemiyosa gitmeyim oğlum dio hala. anne zaten o dedi annenle git die nie böle yapıyon şimdi dedi. sonra hala geldi kayınvalideme çıkıştı oda neden herşeyi yanlış anlıyosun sorun çıkarıyosun die. tartışma büyüdüde büyüdü. ben ağlar bebem ağlar. eşim dayanamadı yanan sobanın borusuna yumruk attı. anne yeter artık bütün özel anlarımı hep mahvediyosun sen bizden ne istiyosun ilk defa baba oldum ben bi huzur ver die çıkıştı. oğlundan böle tepki beklemiyodu tabi çok korktu. bu sırada ben kıpırdayamıyorum çünkü stresten belim tutuldu kaskatı kaldım. hala korktu halimden eşim korktu. o sırada kayınpeder geldi beni görünce çok korktu ki beni çok sever. kayınvalide sölemeyelim die olanları adamı dışarı çıkarttı sen yanında durma rahat etsin ağrısı var die. evde buz gibi hava geçti o gece. kalamadı ogün. giderkende ben sabah gelirim dedi. bende sakın gelme sen hergün böle yapar geleni gideniş kıskanırsan benim sonum hiç iyi değil. ayaklanınca gelirsin dedim. gidiş o gidiş tam 3 ay gelmedi. bana 1 hafta ev sahibim baktı. haftasına annem geldi çünkü annem çalışıyodu ve antalyadaydı. mevlüt yaptık çağırdık gelmedi hanım. ama pişmanda değilim bugun olsa bugunde yaparım aynını. ikinci doğumdada annem bu sefer erken geldi. bu seferde annemi kıskandı neden geliyo die yedi bitirdi kendini. her görüştüğümüzde en az 5 kere ne zaman gelcek annen die sordu. ama sorunsuz geçti ikinci doğumda. geleni gideni annemle ağırladılar. biri yemek yapıyosa diğeri temizlik yaptı. çokta sevinmiştim. şükür bu sefer korktuğum olmadı die. ama annem 1 ay sonra gitti. annemin gideceği gün bi gitti gidiş o gidiş. bundada 3 ay gelmedi. bi gün dayanamadım kayınbabamı aradım neden böle yapıyo die. ama adamı öle bi doldurmuşki adam içini kustu. bende içimi dötüm. sonra bayram bahanesiyle gittik dedik biz küçüğüz die. işte benimde böle özel günlerimi düğünüm ına gecem dahil mahveden bi kaynanam var. içimde hep bi yara bu analr. aslada o günleri mahvettiği için hakkım helal değil ona...

ah canım ya... ama iyi etmişsin. emin ol 3 ay zehir olurdu sana gelseydi.. ebnde Allahtan 28. haftamda annemlere gittim 1500km öteye.. eşimden ayrıldım gerçi ama olsun. kaynanamı görmedim en azından. pislik, 40ım çıkınca eşimle beni almaya geldiler, ben de sütümü bir bardağa sağmıştım çarşıya gittiğimde annem içirsin diye. gelmiş annemin de yanında bardağı eline almış sağa sola sallıyor. "bakayım sütün yağlı mıymış" ayy hala sinirden çatlıyorum. nefffret ediyorum bu kadından

ALLAH onları nasıl biliyosa öyle yapsın bendede var bitane benim gibi kaynana bulamazsın sen dio ama ben çıktımmı arkamdan beni kocama kötülüyo hiç iş yapmak istemiom o kem gözlü varken kendi çocuğumu benden kıskanıo sinir edio beni hepsini atçaksın kazana yakçaksın şarkıdaki gibi.. benim doğumumdan tam bir yıl sonra geldi bide çocuğu niye ına bırakmıomuşum die laf edio sanki durcak çocuk onun yanındada ben c-varken bile beni arıo kimin gölü el verir çocuğun ağlıcağını bile bile bırakmak asla bırakmam bana bi terliği çok gördü şimdide ceket meket almışım giyermiyim hiç o gitsin vercem birine yüzünü dahi görmmek istemiorum o kadar iğreniyorum kocamda allah tan benden yana hiç bişey diyemio

... eee. tabi bi saygısızlık yap bakalım ne oluyo... unutmadım unutmucam şimdi yüzyüze bakıyoruz allah rıza sı için bakıyorum anne diyorum... ama hakkımı helal deyil... bana dünyanı lafını deseydide bu sözü söylemeseydi hepsini unuttum ama asla unutmucam bana yaşattıklarını... sinir krizleri geçirdim 1 yıl atlatamadım, yavrumun en güzel günlerinde ben hastaydım çok şükür şimdi iyim kendimdeyim, tek dedigim şu beni delirtmeye çalışmış ama yapamadı atlattım ayaktayım evladım için...

arkadaşlar, kaynanalarımızla yaşadığımız sorunlar bizim için çok büyük birer örnek. bu örnekleri olumlu kullanmalı, bunlardan bir fayda çıkarmalıyız. çıkacak fayda da şu olabilir, biz onlar gibi olmayalım! yarın bizler de kaynana olduğumuzda bu hataları yapmayalım. bunu başarabilmenin yolu da çocuklarımızı bugünden doğru yetiştirmektir. sevgiler sonuyok özlem kokan