O zaman planını yaparsın en iyi şekilde, çocuğunla ilgili düşüncen çok güzel... ve doğru da bence.

Ben annem ve kv aynı şehirde olmamıza rağmen işi bıraktım, kendim bakacağım. Sonra çalışmak istersem elbet iş bulurum diye düşünüyorum. Benim de mesleğim var. Ha unutur muyum? şimdi ki kadar hatırlamam belki işimi ama elbet alışırım hatırlarım. Yabancı bi bakıcıya bırakmak bence uygun değil, tabi zorunda değilseniz. Maddi durumunuz çalışmamanıza el veriyorsa, bu çocuk psikolojisi içinde çok önemli en azından 3 yaşa kadar anne ile olması öneriliyor.

Bebeğin büyüme süreci çok keyifli ve önemli, mümkünse 2 yaşına kadar yanında olun. Ben yaşına kadar izne ayrıldım, bir sene daha ayrılmak isterdim ama olmadı. Biraz bunalıyorum, yine de değer diye düşünüyorum.

Annem yanimda olsa keske hic dusunmeden birakirim zaten.. diyorumki en azindan iki yasasin cocuk ama yinede korkuarim var... sonucta esimin eline bakmaktan korkuyorum.. simdilik koseye koydum baya ama ne kadar yeter bilemiyorum L

Merhaba arkadaslar, ben uc aylik hamileyim ve calisan bi kadinim. Bugune kadar hic evde oturmadim , hep bi ugrasim oldu . O kadarki evli degilken 7/7gun kosturuyordum... Simdi cocugum olucak ve ben isi birakmayi dusunuyorum dogumdan sonra... cunki kendim buyutmek istiyorum bi kac sene cocugumu... ama korkuyorum geri is hayatina dönüs zor olur diye Siz ne dusunuyorsunuz bu konuda? L

Bende bebeğim için işi bıraktım hemde bugün hiçte pişman değilim. Onun büyümesini görmek herşeye değer. Maddi anlamda zorlanmicaksan bırak canım. Bidaha bebek olmicak giden zaman geri gelmicek

Beni annem 6 yaşıma kadar annwannemlerde bırakmış, bir ara bakıcı bakmış ama kızmıyorum çünkü bugün okuyup meslek sahibi olduysam o sayede, babamın borçlarını bile o sayede ödemiştik. Durumun zor ama evladına iyi bir gelecek vermek de önemli.

Ben de anneanne ve bakıcıda büyüdüm ama annem çalışmasaydı halimiz çok kötü olurdu, özellikle üniversitede okurken iyi ki çalışmış dedim. C

Ben de eşimden harçlık almak filan of diyordum ne o öyle, kadın kendi ayaklarının üzerinde durmalı. Ama eşim sağolsun bunu bana hiç hissetirmedi. Sık sık sorar ne kadar paran kaldı diye, azaldığını duysa ya da görse hemen verir, eve para bırakır ondan istemem diye, oradan al bittikçe der... Sigorta primimi de ödemeye başladı. Ben de hiç böyle biri olacağımı düşünmezdim. Ama çocuk için bunu seçmek istedim. Ev hanımı olmak körelmek demek değilmiş üstelik. Ben de öyle çok üretken biri değilim ama çok kitap okurum, müzik dinlerim, araştırırım. Eşimin yeğeni kreşe gidiyor, anane ya da babaanneye gidiyor akşamları, eltim işe başladığında 3 yaşındaydı. Buna rağmen çok ağladı, ananede hayat farklı babaannede farklı... kime söz geçirirse öyle olmaya başladı. Tabi onlar bunun farkında değil... O yüzden bakabildiğim kadar kendim bakacağım. şartlar el verdikçe. ha durumum olmaz, başka şeyler gelişir mecbur kalana hiç lafım yok. Ayrıca benim de birikimim var hiç dokunmuyorum yarın öbür gün bi sıkıntı olursa çıkartır destek veririm eve diye. C

ama cocugumu birakacak kimsem yok... bakiciyada birakmak istemiyorum... cok zor yaaa L

işini bırakma canım, herkes iş arıyor. geri dönemezsin. C