Aynı yaş grubu bile değiller, oynayamazlar ki. İzin vermeyin, müsait değiliz deyin.

Aslında art niyetli değil, benim çocuklarımla oyun oynar sever. Sanırım o beni rahatlattığını düşünüyor ama öyle olmuyor tabii bu durumda

Anne değilim, bekarım fakat iki şey söyleyeceğim. 1. Bir gün çocuğum olursa kimsenin çocuğuna fiziksel veya psikolojik şiddet uygulamasına asla izin vermem. Empati kurmayı ve saygılı olmayı öğretirim. Benim çocuğum değerli ama herkesin çocuğu da kendine değerli. 2. Hiç kimseye çocuğumu ezdirmem. Çocuğuma şiddet uygulayan çocukla da oynamalarını engellerim.

Bebeklerim birbirleriyle çok güzel oynuyor, aslında arkadaşım sık bana gelmeye başlayınca sosyalleşme kısmını düşündüm, yoksa böyle bir arayışım yoktu çünkü oyalanıyorlar zaten beraber. Aslında bunlar olurken sessiz kalmıyorum, hatta belli oluyor rahatsız olduğum. Bugün kitapları topladı mesela, kızım almış bir tane diye şikayet etti annesine. Kitapları aldım elinden, ortalarına koydum beraber oynayacaksınız dedim. Salıncağa bindirmek istedi, şuan istemiyorlar sen bilebilirsin dedim. Emzik vermek istedi, hayır emziklerine dokunmuyoruz dedim. Telefon vermek istedi, bizim evimizde yasak kendi evine gittiğinde oynarsın dedim. Annesi pek tepki vermedi bu esnada, bunların hepsi dün oldu ama hep böyle değildi çocuk öyle olsaydı zaten daha önce bir aksiyon alırdım. Arkadaşım da rahatsız olduğumu anlamıştır diye düşünüyorum. Tekrar gelmek isterse lafı evirip çevirmeden "çocuklar evde durmuyor, parka çıkalım daha rahat oluruz" diyeceğim

çocuğum 6 aylık. yeğenim 2.5 yaşında ama daha büyük duruyor. ben direk evin kurallarını anlattım. gelinin yanında da ki çok alıngan dedim ki bu evin kurallarını uymayanlarla evde görüşmüyoruz bir daha. o günden sonra daha dikkatli olmaya başladı. toplumda uyulması gereken kurallar var. nasıl ki dışarıdan korumaya çalışıyorsak evimizdeki misafirden de koruyacağız

yaş farkı az olsa belki bir şekilde olurdu ama bence de mesafe koymanız sizin için en iyisi

Edemiyoruz zaten, ben sürekli çocukları kontrol ediyorum aslında düşününce bende huzursuz oluyorum sanırım. Kafam dayanmıyor açıkçası, kendi çocuklarım bile ağır geliyor bazen

Evet azaltın Yaşları çok farklı zaten 4 yaş çocuk ile 14 aylık bebek oynayamaz gebito

Cocuklarin birbirine faydası yok ki Zaten beraber oynayacak yaslarda da degiller

4 yaş çocuğunun evde ne işi varmış sordunuz mu arkadaşınıza?

sosyalleşmeleri için de dışarı çıkın parka götürün bol bol. sıkı giydirince üşümezler de bu şekilde sosyalleşmeleri daha sağlıklı olur.

Kapinin esiginden sokmam. Bencil olmaniz gerekiyor. Tabiki etkilenirler. Ayrica 4 yasinda bi cocuk boyle davraniosa ya annesi ya babasi biraz catlaktir. Size cok bisey katmiolarsa vazgecebilirsiniz bence.

Yaşla alakalı olduğunu düşünmüyorum bende, aynı yaşta başka bir arkadaşımın kızı var onunla çok güzel vakit geçiriyorlar, sakin bir çocuk. Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

Aynı yaş değil neden benim çocuğum başka çocuğun tiribini çeksin neden ağlatayım onlar gidene kadar neden mutsuz edeyim bence müsait olmayın sonra da açıklayın sebebini biraz bencilce olacak ama benim çocuklarımı başkaları için ağlatamam

Cümlemizin evladını inşallah Haberdar edeceğim, çok teşekkür ederim

Anlamadım? Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Aslında başka bir arkadaşımın kızı var aynı yaşta, onunla bir araya geldiklerinde çok güzel oynuyorlar. Hatta kız her buluşmamıza kendi bebeklik oyuncaklarından getiriyor, 4-5 saat bir arada kalıyoruz mesela hiçbir çocuk ağlamıyor biz arkadaşımla sohbet edebiliyoruz rahatça. Üçü iyi anlaşınca açıkçası ben böyle olmaz diye düşünmüştüm. En azından kendimde arkadaşımla sohbet eder kafa dağıtırım diyordum ama o işler öyle olmuyormuş. Çok şükür, beraber çok güzel vakit geçirip oynuyorlar evde o avantajımız var.

Ben olsam görüşmem. Benim de ikizlerim var önceliğim çocuklarım. Onlar mutsuzsa gerek yok

O yaşlar için aradaki yaş farkı çok muhtemelen bebekleri ile oynar gibi oynamak istiyor sizin yavrularınızla o da olmayınca agresifleşiyor bu tabii çocuğun suçu değil annesinin duruma el atması lazım ama madem atmıyor ben olsam görüştürmezdim de görüşmezdim de

Ya bende büyük konuşmak istemiyorum çocuk konusunda özellikle ama biz mesela "hayır" kelimesini öğrettik, özellikle babaları "hayır" dediğinde oturup ağlıyorlar ama yapmıyorlar o an ki şeyi. Vurmaya falan kesinlikle karşıyım ancak kızılması gereken yerde bence 4 yaşındaki çocuğa kızılabilir yani kızılması gerekiyor bence, böyle böyle her şeye müsamaha gösterildiği için zaten çoğunluğu arsız, doyumsuz, empatiden yoksun bir nesil geliyor. En son geçen gün çatkapı geldi arkadaşım, bir sorun olmadı bu defa. Bi ara salıncak krizi oldu, "gelirken ne konuştuk eve götürürüm seni" dedi çocuğa, arkadaşımın farkedip kendince önlem almaya çalışması mutlu etti beni.

Merhaba, bende böyle düşünüyorum ancak konuyu açtığımdan son birkaç gün öncesine kadar bu konuda canımı sıkan durum arkadaşımın rahat olmasıydı, yani ben uyarılması gerektiğini düşündüğüm durumlarda arkadaşımın sakin yada sessiz kalmasından rahatsız olmuştum aslında. Son görüşmemizde çok şükür anlayıp önlem almaya çalıştığını gözlemledim açıkçası çok da sevdiğim bir arkadaşım tamamen görüşmeyi kesmem benim açımdan da çok üzücü olurdu, çok şükür hallettik gibi görünüyor. Çok teşekkür ederim

Arkadaşınız destek olursa siz de bir araya gelmeleri konusunda destekleyin arkadaşınız destek olmazsa mesafe koyun en iyisi

aynen öyle benim içinde tek kıstas bu olurdu

Müsait olmayın Çocuklarınız çok küçük ve zorbalığa maruz kalıyorlar çünkü 4 yaş ile 14 ay arasında çok çok fark var Şimdiye kadar müsadere etmeniz bile hata, neden çocuklarınıza bunu yapıyorsunuz ki?

Arkadaşınız kızına eğlence arıyor sizin bebikleri oyun malzemesi yapmış bence izin vermeyin buna.

Akşam eşimle de detaylı konuştuk bu konuyu, karar verdim mesafe koyacağım. Annesi susarken müdahele etmek zorunda kalmak beni de rahatsız ediyor açıkçası

Çocuklar rahatsız olup ağlıyorlarsa üzmeyin bence. Açık açıkta söyleyebilirsiniz benimkiler çok huzursuz oluyor ağlıyorlar diye. Ama görüşmeyin bence yazık daha çok küçükler.

Öyle olmamasına daha çok şaşırdım aslında, haklısınız Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

Hayır deme konusunda sıkıntım yok, hatta sebebini bile açıkça söyleyebilirim arkadaşıma ki, söylemeyi düşünüyorum. Sadece abartıyor muyum diye muallakta kalmıştım.. 4 yaşında başka bir arkadaşları var, oynuyorlar ama çocukla da alakalı sanırım.

Bugün arkadaşımı aradım, onun için önemli bir gündü. Ortak tanıdığımız bir arkadaşımızın kızıyla kendi kızı kavga etmiş, onlar çok daha yakın oldukları için sık sık görüşüyorlar ve arkadaşım çocuğunun diğerinden etkilendiğini söylüyordu yaklaşık 1 yıldır. Dinledikten sonra "daha önce söylediğim gibi, çok görüştürme zaten oynamıyorlar kavga etmekten, yerinde olsam görüştürmem açıkçası, çocuğum sürekli ağlayacaksa neden zorla görüşeyim" dedim. Açıkçası biraz kendisine laf dokundurduğumu anladı, niyetim de o şekildeydi. Sonra kızı benimle konuştuğunu anlayınca oğlumun adını söyleyip "onlara gidelim, özledim" dedi, arkadaşım "hava güzel, parka gidelim" dedi. Park havamda değilim hiç belim ağrıyor çok dedim ama eve de davet etmedim açıkçası. Muhtemelen arkadaşım durumu düşünüp beni anlamıştır, kırılacağını düşünmüyorum. Diğer çocuğu anlatırken fikrimi beyan etmem aydınlatma yaşattı bence ona. Yorum yapan arkadaşlara çok teşekkür ederim

Mesafe koyun bence. Cocugu siz uyarin. Ben bebegime dokunan ve oyuncagini alip aglatan cocuklari uyariyorum tatli bi dille. Boyle boyle ogrenecekler hayati

Oyun grubu vs arayışı içinde değilim, aslında arkadaşımla konuşup görüşebilmek için geliyordu ya da davet ediyordum başlarda ama son dönemde kızı hoş davranışlarda bulunmayınca evet, mesafe koyacağım. Dışarı mecburiyetten çıkamıyorum. Bebek arabamız asansöre sığmıyor, çocukları ve arabayı indirmek için merdivenlerde 3 sefer yapmam gerekiyor bu sürede çocuklar evde yalnız kalıyor. 1-2 ay daha yürümeleri pekişsin, rahatça çıkarız diye planlıyorum Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

Sosyalleşmeleri için dışarı çıkın. Ev oturması ben hiç sevmem.

Sanırım kaygılı bağlanma deniyor, çocuk annesine aşırı bağımlı. 2,5 yaşa kadar memede uyuyordu, babasıyla bile markete falan gitmiyor bu yüzden kreşe yazdırmışlardı ama kıyameti kopardı gitmiyor. Arkadaşım bir şeyler yapmaya çalışıyor ama açıkçası pek bilinçli değil. Ona göre çocuğu normal, bir şey diyemiyorum

Aslında 3-4 ay öncesine kadar düzenli olarak çıkıyorduk ancak bebek arabamız asansöre sığmıyor, daha önceleri pusete sığıyorlardı ve ikisini bir arada indirip onlar bana bakarken arabayı kuruyordum ancak şuan puset dönemini çoktan geçtikleri için bebek arabası için bir kere onları evde yalnız bırakarak inip, sonra sırayla bebeklerimi tek tek indirmem gerekiyor. Bir kere denedim, evde yalnız kalan çok ağladı kıyamadım. Şimdi yürüyorlar ama 1-2 aya iyice pekiştirdiklerinde rahatça çıkarırım diye düşünüyorum.. Ruhum

Aslında 4 yaşında bi arkadaşları var ve onunla çok iyi vakit geçiriyorlar. Elbette arada oyuncak gerilimi oluyor ama benimkiler birbirlerinden alışkın oldukları için elinden alınınca ağlamayıp başka bir oyuncağa yöneliyorlar, o arkadaşları da aynı şekilde inat yapmıyor. İkisini kıyaslayınca evet, hata annede sanırım. D

Eminim annesi de siz öyle yapıyorsunuz diye içerliyordur çocuğu haksız olduğu halde :)) Hem çocuklarını şımartır şımartır milletin başına bela ederler hem uyarınca gönül koyarlar. Yaşandı yani teyitli, bozulan arkadaşlık gördüm üstelik kabahatli olan üste çıkıp bozmuştu arayı. Neyse şimdi muhtemelen evde yapan parkta da uğraşacaktır çocuklarınıza rahat vermeyecektir ama bi deneyin olmadı tümden kesersiniz ya da açık açık konuşursunuz bence açıkça konuşmak durumu izah edip onun da gördüğü halde nasıl buna müsade ettiğini sormak en iyisi.

Cocujlar arasi iliskide bir kural yok. Kizimin 3 yasindan beri 3 yildir cok sevdigi bir arkadasi var. kimi gun cok guzel oynarlar, kimi gun kavga. Bazen 3-5 saat oynarken arada kavga olur yarim saat kavga ve kuslukle gecer sonra oyun devam eder. Iki cocuk icin cok iyi anlasiyor, hic risk yok demem ben. Ben 4 yas ile 14 ay oynayamaz yorumlarina katilmiyorum. Kucuk cocukla oynama isi de cok cocuga bagli. Mesela benim kizim 4 yasindayken arkadasimin ikizleri 1 yasindaydi, kizim onlara pamuk gibi bakardi. Ama benim kizimin da sevmedigi ve oynamadigi o bebek dedigi cocuklar oluyor. Aralarindaki enerji.

Arkadaşınızın çocuğu evcilik oynayacak diye siz ve bebekleriniz strese girmişsiniz ben böyle anladım maalesef

Yaza doğru daha rahatlarsınız yürüye yürüye gezmeye çıkma konusunda

Çocuğun niye böyle olduğu belli oldu: Böyle bir çocuğa normal diyen anne!

Akran değiller. Sizin çocuklarınız kendilerine yetebiliyor, güzel güzel oynuyorken, kendinizi de, çocuklarınızı da zora sokmanıza gerek yok. Ben olsam görüşmezdim. 10.5 yaş kız, 4.5 yaşında erkek çocuk annesi olarak yazıyorum yorumumu bu arada. Çocuklarımi zorlayan bir ortama 2 defadan fazla sokmadım. Oğlum hele yaşı itibariyle kafasına göre davranıyor bu ara, herşeyi yemiyor vs, çoğu zaman arkadaşlarıma bile gitmeyi tercih etmiyorum evde daha konforlu ortam, kimseyi rahatsız etmiyorum diyerek. Arkadaşınız anlayışlı bir insan olsa çocuğu böyle davranınca usulunce uyarır, hatta böyle yaparsan eve gidelim deyip, devamı halinde alıp evine götürür çocuğu en basitinden. Bu kadarına müsade edilmez. Kendi evi değil, kendi kardeşi degil ki olsa bile itip, kakmasına müsade etmemeli. Bu rahatlık benim açımdan kabul edilemez. Bu sebeple görüşmem. Sizde görüşmeyin.

Çocukları bu kadar izole etmeniz de doğru değil, çıkarın parka oynasınlar, en güzel sosyalleşme parkta olur Bulunduğunuz ilde, ilçede oyun grupları vardır mutlaka, oralara götürün yasitlariyla oynasınlar Çocuklar belli yasa gelene kadar 3 ay bile çok fark eder gelişimlerinde yani tam yaşıtı olan çocuklarla sosyallestormeniz lazim, oyun grupları bunun için var zaten

Ben olsam çocuğumu böyle bir şeye maruz bırakmam. Anne kaynaklı psikolojisi bozuk bir çocuk gelip evde terör estirecek niye, annesi gelsin kahve içsin. Zaten çocuğu kreşe vermesi gerekiyor normal davranışlar edinmesi için.

+++++++ sonuna kadar katılıyorum. Şımarık çocuğun kahrını simartanlar çekmeli. Bu bizim çocuğumuz olsa bile.

Yas farklari fazla. Paylasabilecekleri şey sınırlı. 4 yaş çocuğu oyunu yonetir, kendi kurallarini koyar. Sizinkiler anlamaz, huzursuz olur. Bir sure sonra da hircinlasirlar. Gorusme sikligini azaltmakta fayda var

Böyle diyince çok sert oldu ya. Ben müdahale ediyorum, oyuncakları kızdan alıp çocuklarıma veriyorum ya da emziğini istemiyor şuan, hayır salıncağa binmek istemiyor diyerek engel oluyorum ama başkasının çocuğunu sürekli uyarmak zorunda kalmak çok rahatsız edici.

Benimkiler 11 ve 7 yasinda, komsumun 3 yasindaki Oğlu Tv karşısında bütün gün, anne ilgisiz, ne dışarı çıkarır ne parka götürür, 9 yaşındaki oğluna bırakır işe gider, çocuk oyun oynamayı bilmiyor, sürekli herşeye çığlık atıyor, benimkiler yaşça büyük olmalarına rağmen kötü etkileniyor ve mutsuz oluyorlar, görüşmelerini mümkün olduğunca azaltıyorum. Kendiminkiler yetiyor birde komşunun çocuğunumu eğiteyim? Sizinkiler küçükler, annede galiba pre mses yetiştiriyor, iyilikle mesafe koyun, annenin yanında çocuğu uyarın, ya beraber oynayın yada birdaha birlikte oynamayın diye.

Annesi uyaracak ama zaten siz

Muhakkak içerleniyordur aslında kırılmasını da istemiyorum ama çocuklarım hassas yanım. Ben istemem mesela çocuğumu başkasının uyarmasını ama bunu istemediğim için zaten başkasına fırsat kalmadan uyarıyorum. Mesela "hayır" kelimesinin ne olduğunu bilirler, misafirliğe gittiysek daha yolda plan yaparız eşimle, "sen kıza bak ben oğlana bakayım." diye çayımızı kahvemizi bile doğru düzgün içmeden evimize döneriz ama biliriz ki çocuklarımız kimseye rahatsızlık ya da zarar vermedi. O yüzden garipsedim biraz. Park kalabalık oluyor, bizim saatlerimiz arkadaşıma uymuyor yani parkta da görüşsek anca 30 dk falan denk geliriz onda da kızı diğerleriyle oynar diye düşünüyorum. Yine olmazsa çevrede park çok başka bir yere giderim

Bence oynatmayin. Kiz cocuklari bebeklere bayılıyor, anne rolune burunmeyi çok seviyor. Bebeklere verdigi komutlar uygulanmayinca kiziyorlar, henuz onlarin kucuk oldugunu ve anlayamadiklarini unutuyorlar sanırım. Paylasmayi tam olarak kac yasinda ogreniyorlar bilmiyorum ama herseyi sahiplendikleri icin yeri geldiginde ebeveyn müdahalesi gerekiyor. Ebeveyn umursamazsa gercekten cok cekilmez oluyor bu durum. Bebegi korumak zorundasin ama baska birinin cocugunu uyarmak rahatsiz edici oluyor.

Zaten konu açmama sebep olan sıkıntı da o.. civcivgagasi Açıyorum çiçek

4 yaşla 14 ay çocuğu birlikte oynayacak çocuklar degiller. Gelişim dönemleri farklı. İstekleri, yapabildikleri farklı. Musait degilim deyin. Çocuklar hapşırıyor seninkine de geçmesin deyin, yavaş yavaş uzaklaşın. Zaten ikizlermiş. Birbirlerine yeterler onlar.

akran zorbalığı çocukları çok çok etkiliyor kendi kızımdan biliyorum üzüldüm kuzulara.. annesi ne alemde bu sırada kızın? ben olsam çok mahcup olur kızıma müdahale ederim mesela ittiğinde de sizin ona hafif yollu da olsa kızmanız gerekirdi arkadaşınız küserse küssün Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

4 yasinda ki kuzunun annesi gerektiğinde uyarsaydi bence de sorun olmazdi. Ama ben de hayatlari boyunca koruyamiycam nasilsa deyip bu duruma maruz birakmam. Hayati boyunca onu üzen durumlarla, insanlarla elbette karsilasicaklar. Ama beni bu yaşta her gorustugumde üzecek arkadasim olsa görüşmeyi keserim. Neden küçücük bebeklere bunu sistematik olarak yasatayim ki, yaslari denk olsa bi derece, ama o yasta cocuga bebekken karsi koymalari da mümkün degil. Kendim icinde olmak istemediğim, secim yapabilecegim durumlar icin, bebeklerimi de maruz bırakmamayi secerim ben şahsen.

Belli ki birlikte vakit gecirirken rahat edemiyor, keyif alamiyorsunuz. Kizim 1,5 yasindayken arkadasimin 4 yasinda cocugu vardi. Cocuk kizimla oynamaktan hic hoslanmazdi. Biz de gorusmeyi azalttik ister istemez cunku cocuklar birlikteyken surekli ses yapinca zaten konustugumuzdan ya da oturdugumuzdan hic bir sey anlamiyorduk. Siz de yavas yavas azaltin gorusmeyi bence. Birkac ay sonra cocuklar biraz daha buyur, birbirleri ile iletisimleri degisir.

Merhaba, Tüm yorumları okuamadim benim de size şöyle bir önerim olacak. Bütün hayatınız boyunca yavrularınizi üzen veya kıran cocuklardan uzak tutamayacaksiniz maalesef. O nedenle bu problemi arkadaşınız ile iş birliği yaparak cozmenizi tavsiye ederim. Sizin söylediğiniz gibi hepsi çocuk ve yetiştirilme tarzı çok önemli. Örneğin onlar size geldiğinde veya siz gittiginizde çocuklar bir arada oynarken bu tip kriz anlarında oyunlastirarak siz de onlara katılın. Olumsuz enerjiyi regule ederek ortadan kaldırın. 4 yaşında ki çocuk tek ise paylaşmayı bilmiyordur. O bu vesile ile paylaşmayı öğrenir sizin kuzjlariniz da kriz anlarında duyguların nasıl yonetilebilecegini. 4 yaşındaki kuzu sizin kuzucuklar için özledim diyebiliyorsa aralarına mesafe koymadan önce bir kez daha düşünün derim ben. Bu fikrim son guncellemenizde ki arkadaşınızın tutumundan kaynaklı. İkizleriniz sosyal olsa bile farklı bir çocuk onlara çok farklı tecrübeler katacaktır. Siz ucunu yalnız birakmayin gözünüz hep üzerlerinde olsun ama onlara caktirmayin.

Allah bağışlasın. Ya hatır gönül falan hiç düşündüğüm şeyler değil açıkçası bu konuda çünkü çocuklarım önceliğim, sadece arkadaş olaylarına yeni başladığımız için acaba abartıyor ya da ön yargıyla mı bakıyorum diye düşünmüştüm ama mesafeli olmak en güzeli şu durumda. H

Ayrıca şımarık çocuk her yaşta zor ya. Ben aile dostlarımızın konudaki gibi olan küçük şımarık çocuklarıyla zor baş ediyorum 14 aylık bebek ne yapsın. Çocuğu bu şekilde şımartan çevresi çeksin kahrını küçük bebekler değil.

Annenin kayıtsız kalması hoş değil. Böyle bir durumda sinir olurdum. Buna benzer bi olay yaşadım oğlum, komşumun kızına vuruyordu aralarında 3 ay var. Komşum ara ara kızının çok ciddi etkilendiğini söyledi. Bu arada ben asla davetsiz evine gitmem hep o bize geliyordu. Oğlum varken evine davet etmemeye başladı o yokken çağırıyordu ama o bizim evimize kızı her canı sıkıldığında geliyordu. Bi zaman sonra oğluma ister istemez baskı yaptığımı farkettim ve komşuya açık açık madem anlaşamıyorlar ve kızın etkileniyor bunu gerçekten anlarım fakat siz her geldiğiniz de oğluma çok baskı uyguladığımı farkettim ve çok üzülüyorum dedim biz çocuksuz görüşelim dedim. Biraz bozuldu ama sonra hak verdi ve artık gelmiyor çocukla. Bu arada oğlumun davranışını haklı bulmamakla birlikte çözüm için pedagog desteği de aldım.

birkaç ay öncesine kadar düzenli çıkıyorduk. Şu dönen dışarı çıkmak kolay olmuyor. 1-2 ay sonra tekrar başlayacağız inşallah. Çocuklarla çıkamadığım ya da çocuklar yabancı yerde rahat etmediği için görüşmelerimizi eve yönelttik. sevdiğimizden değil, mecburiyetten Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

Açıkça soyleyin Cocuklarim cok huzursuz oluyor etkileneceklerini düşünüyorum diyin. Onun da cikarmasi gereken bir ders var çünkü

Arkadaşınızın çocuğunu uyarması lazım.

Kesinlikle uyarıyorum, zaten yapı olarak da rahatsız olduğum bir şey varsa istemesem de yüzüme yansıyor ama bugün o kadar çok uyarmak zorunda kaldım ki, ben rahatsız oldum sonunda. Hep böyle değildi bu arada çocuk. Son 3-4 görüşmemizi baz alırsam yavaş yavaş arttı yaptıkları. Bugün aslında mesajını gördüm ama 1,5 saat falan dönüş yapmadım, sonra "büyüyor muyum acaba?" diye ikilemde kalınca döndüm geri. 1-2 defa müsait değilim diyip sorarsa da açıkça konuşayım en iyisi. . push ; Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

Benim de 4 yaşında bir kızım var hiç böyle müdahalelerde bulunmaz, çocuğa sınır çizmemişler anasında babasında iş yok

Çocuklar arası yaş farkı var. Bu kadar çok bir araya gelmeleri bence yanlış. Anladığım kadarıyla arksdsının çocuoğu agresif bir çocuk. Ve bebeklerin çok küçük. Lütfen dikkatli ol

4 yasindaki bir cocuğun akranlari ile olmasi lazim okulda Annesinin telefonundan sağı solu arayip vakit öldürmesi degil akranları ile etkileşimde olmasi gerekiyor

Sizinkiler çok küçük daha oyun ortamları aynı değil bence ve evet aradığında müsait olmayın görüşmeyi azaltın

böyle de yapabilirim aslında. Direkt bu şekilde uyarırsam annesi de anlar, belki o da mesafe koyar

Mesleki hayata mi baslayacakti 48 aylık çocuk?

Yaş grubu olarak birbirleriyle oynayabilecek aralıkta değiller, bu iki grup birbiriyle sosyalleşemez ki. 4 yaşında çocuğun canlı oyuncakları evdeki bebeklerinin canlı hali gibidirler gözünde. Çocukları giydirin sıkı sıkı parka çıkartın, oyun grubuna yazdırın haftada 2 saatlik gerçekten kendi akranlarıyla takılsınlar. Arkadaşa da müsait olmayın.

Bebekleriniz 4 yaşında bir çocuğun oyuncağı olmuş, yazık değil mi onlara.

Çocuklarıniz zaten küçük ve kendi kendilerine eglenebilen bebekler gelen kız da sanırım biraz şımarık ben istemezdim açıkçası sürekli görüşmeyi seyreltirdim sonuçta çocuklarımı korkutuyor ve hırçın davranıyor tabiki oda bir çocuk ama kendi yaşıtları ile daha mutlu olacaktır

Anladigim kadariyla cocuklariniz yaşit değil birlikte oyun oynayacak yaşta degiller bence Anlattiklarinizdan huzurlu bir oyun ortami goremedim, cocuklar elbette arada kavga eder, aglar ama devamli anlattiginiz gibiyse evime sokmazdim. Zaten 2 cocugunuz var bi de el alemin cocugunun aglamalari ve aglatmalarini nasil kafaniz çekiyor ki. Benim başim çatlardi herhalde.

Çocuğumu hoslanmadigi ortamlara sokmam. Size de aynısını tavsiye ederim. Rahatlamak için sosyal ortama giriyoruz gerilmeye değil. Benimle aynı hassasiyeti paylaşan ve çocuğumun iyi anlaştığı kişilerle takılıyorum. Zaten kardeş varmış evde. Tek çocuk değiller.

Zaten konu açmama sebep olan sıkıntı da o.

Arkadaşlar merhaba, aslında böyle bir dönemde konu açmak istemezdim ama müdahale etmeyi geciktirmemem gerekiyormuş gibi hissettiğim bir konu var. Başlıktan da anlaşılacağı gibi çocuk mevzusu. Hem komşum hem de dostum diyemesem de nispeten yakın bir arkadaşım var, bekarlığımızdan beri tanışıyoruz. Bu arkadaşımın 4 yaşında bir kızı, benimde 14 aylık ikizlerim var. Evlerimiz yakın olduğu için genellikle haftada 2-3 defa kahveye gider gelirdik birbirimize çocuklar yokken, son dönemde çocuklar oynasın diye sık sık bana geliyor arkadaşım. Benim bebeklerim genel olarak birbirleriyle oynarlar, yaşıtları çocukları severler ve oynamak isterler. paylaşımcılar, oyun oynarken falan ağlamazlar eğlenirler yani sosyal bebekler diyebilirim. Arkadaşımın kızı haftada 2-3 gün annesinin telefonundan arıyor, bebekleri görmek istediğini özlediğini ve bu sebepten gelmek istediğini söylüyor ama geldiğinde bütün oyuncakları topluyor, çocuklarımın elindekileri alıyor. Sürekli şikayet ediyor. bugün yine geldiler ama ilk adım arabasından kızımı itip kendisi bindi ve oğluma bilerek çarptı. Son birkaç gelmelerinde bu gibi davranışlarından dolayı benim çocuklarım onlar gidene kadar ağladılar, zaten biri ağlasa diğeri daha şiddetli ağlıyor. kızımı ittiği sırada arkadaşım bir tepki vermedi bu arada, "kızım yapma öyle" dedi ama o sırada devam etti çocuk. Mesela çocuklara telefonla oyun oynatmak istiyor, kesinlikle karşı çıkıyorum "bizim evimizde çocuklar telefonla oynamıyor." diyorum oturup bağıra bağıra ağlıyor. Oyuncakları bir köşeye topluyor, benimkiler alınca yine ağlıyor şikayet ediyor. Çocuklarım yazık bakakalıyorlar. Mesela bisküvi veriyorum, kızım ona yakın bir yere bisküvisini koyunca bağırıyor yine şikayet ediyor. Ayağında sallamak istiyor, benimkiler yatmıyor ağlıyor, salıncağa bindirmek istiyor binmek istemediklerinde ağlıyor, emziklerini veriyor ağızlarına istemiyorlar ağlıyor ve tüm bunlar olurken çocuklarım geriliyor bana bakıyorlar direkt kucağıma gelmek istiyorlar. Şimdi farkındayım ki, bunlar çocuk. Benimkiler de bir başkasının çocuğuna aynı davranışları gösterebilir ancak ben çocuklarım gördükleri bu muameleyi içselleştirip etkilenirler mi, bir süre sonra o şekilde davranmaya başlarlar mı diye endişelenmeye başladım ister istemez. Sorum şu; arkadaşım aradığında müsait olmadığımı söyleyerek görüşmeleri azaltsam mı? Yoksa çocuklarım etkilenmez, görüşme sıklığına devam mı etsem? abartıyor da olabilirim bilmiyorum ama çocuklarım huzursuz olunca mesafe mi koysam diye düşünmeye başladım Edit: yorumlarınız ve düşüncelerim sonucunda çocuklarımı o ortama katlanmak zorunda bırakmamaya karar verdim. Bahane sunarak değil , arkadaşım gelmek istediğinde açıkça konuşacağım. Konuştuktan sonra güncellerim tekrar. Güncelleme: 6. sayfada

Cocuga mana bulmak yersiz, anne mudahale edecek. Ben olsam gorusleri kisitlarim.

Karşı tarafta çocuk suçu yok tabii ki ama siz bunu çocuklarınıza neden yapiyorsunuz? Çocuklar onunla mutlu değil belli ki. Sürekli ağlatıyor çocukları. Görüştürmeyin lütfen. Size de yazık ikizlere de.

Çocuklarada yazık sizede. haftanin 4günü kafanız nasıl dayanıyor o hengameye. Insan sohbet bile edemez

Evinize kabul etmeyin. Çocuğumun keyif almadığı arkadaşlar ile görüşmüyorum ya da minimumda görüşüyorum. Üstelik sizin bebekleriniz daha 14 aylık. Kreş çocuğu hatta anasınıfı yaşına nerdeyse gelmiş çocuk ile akran değiller sıkıntı olması normal. Ben açıkçası net bir şekilde konuşurum arkadaşımla.

Bence şu an için en doğrusu bu.

Okula başlayacaktı tabii ki de.

Ben olsam mesafe koyarım 14 aylık bebek ile 4yaş arasında baya fark var

Çocuğu için sizinkilerle oynamak istiyor demiş ya akran değil de oyuncak olarak oynamak istiyor ama sanki bence. Yani yargılamak da değil diğer çocuk da çok küçük ama sizin bebekler de oyuncak bebek değil yat da sallayım falan.. sakince açıklayın, o gün çocukları rutinlerine döndürmekte zorlanıyorum diyin mesela.. akran da değiller evet bu arada ne zaman güzel olur 3-4 yaşına gelsin misal sizinkiler, arkadaşı da 7 falan olur öyle güzel oynatır ki özellikle kız çocuğunu bu far k oralarda bi süre normal oyun çağları çakışırken

3-4 yaş annenin bile zor dayandıgı bir yaş, kadın size gelerek nefes alıyo, ama olan size ve cocuklarınıza oluyor, bence gorusmeyın, kahve içceksenız cocuklarsız babaya burakıp dısarda için arkadasınızla.

Yas farki cok. parkta vs olsa olursa evde cok zor.6 7 ay olsa bile fark ediyor hareket istem oynama sekilleri bile farkli oliyor. bizde de vardi 1 yas ara bariz cocugu catlatiyordi oyuncak aliyordu vermiyordu buyik akrdsi. azalttilar görüşmeyi sonra cocuk büyüdü sakinledi digeri elinden oyuncak aliyor istemiyor onu tarih tekerrürden ibaret vesselam dedim. havalar iyi olunca parka gidin bol bol. Yorgunum cocuklar huzursuz diş dönemi diyin gecistirin bazi günleri

Çocuklarınız huzursuz oluyor, onlar huzursuz olunca da siz geriliyorsunuz ve keyfiniz kacıyor. Arkadaşınız da goy goy esnasında "yapman guzuum" demekle yetiniyor. Ben de mesafemi koyardım direkt.

Tek bakıyorum, parka gitmek için 1-bebek arabamız asansöre sığmıyor, 2-yürümeye yeni başladıkları için dışarıdayken sık sık oturup emeklemek de istiyorlar tek başıma yetişemiyorum çünkü civciv gibi biri oraya, biri başka yere gidiyor. Oyun grubu şuan pek mümkün değil, ehliyetim yok. Bir tık havalar ısındığında yürümeyi de pekiştirdikleri + hava geç kararacağı için eşimin iş çıkışında düzenli olarak çıkaracağım ama şuan zor. Akşam 8'de uyuyorlar bu yüzden akşam gezmesi olmuyor, misafir de alamıyorum. Geçen kış zaten doktorumuz yasaklamıştı pandemiden dolayı çocuk görmeye de insan almadım. Kalabalık bir ailemiz yok, zaten ailelerden uzaktayız o yüzden biraz zorunlu izole oldular

Anne değilim ama annelerin hislerine güvenim tamdır. İçinizi huzursuz eden bir şey varsa konu kapanır. Mesafe en temizi.

Ben hiç gitmedim ama bugün sabrımın son demlerine gelince "tatlım, biz sana geldiğimizde onlar da senin oyuncaklarını vermese üzülmez misin?" dedim, saklayacakmış oyuncaklarını. annesi de "yapar mı yapar" dedi. Az çok tahmin ettim yani biz gitsek neler olur

Ben kesinlikle tepki veriyorum, herkesin çocuğu kıymetli ama ben tüp bebek tedavisiyle kavuştum çocuklarıma zor da bi hamilelik geçirdim o yüzden onlar üzüldüğünde ya da huzursuz olduğunda sessiz kalamıyorum asla. ama o sırada annesi çok da bi tepki vermedi ona bozuldum biraz. Ben yapmamaları gereken bir şey yaptıklarında çocuklarımı kesin bir dille uyarıyorum çünkü ve anlıyorlar bu yüzden de gördüğüm rahatlık beni rahatsız etti sanırım

Bende katılmıyorum, başka bir arkadaşımın kızı da 4 yaşında, o dediğiniz gibi bebeklerime karşı, oyuncaklarını verir, çok tatlı diyip okşar, oyuncakların nasıl oynanacağını gösterir derken saatler geçiyor. Akrabalarla falan denk gelince yine o yaşlarda çocuklar oluyor bir sorun yaşamamıştık. Zaten o yüzden şaşırdım. Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

Ben olsam hiçkimse evlatlarımdan daha feğerli değil der arayı açardım. Tamam onlar cocuk ama anneside umursamaz. Bu cocugun ilerde değişecegine inanmam. Annesi eğitmiyor uyarmıyor ki cocukta uyumsuz ve kıskanc sanırım. Bu şekilde arkadaslık hele ki arada yaş farkından dolayı sizin cocukları çok fazla sindirip özgüven eksikliği yaratır. Günümüz cocukları daha hassas oldugu için mutlak travmalar kalacaktır. Arkadasınız küserse küssüm cocuguna nerede nasıl davramması gerektigiyle ilgilenmeyen biri olmasada olur. Sizin kurallarınızı umursamıyosa gelmesin eve. Sonuçta oyuncak değil cocukların gelişimi karakeri şimdiden oturmaya başlıyo

İkizleriniz birbiriyle anlaşıyor oynuyorsa sorun yok, arkadaşınız da olsa çocuğunun kahrını çekmek kendi çocuklarınızı onun çocuğuna ezdirmek durumunda değilsiniz. arkadaşınıza mesafe koyun ben olsam açık açık olay anında söylerim hatta eziyor benim çocuklarımı çok yoruyor onlar daha küçük diye... Valla daha 14 aylık bebekler her şey onları etkileyebilir bence onlar boş bir tahta gibi ne yazılırsa onu alırlar. arkadaş mı kalmadı dünyada boşverin uzaklaştırın ya da çocuğunu terbiye etsin.

Çocuklar bu ara çok keyifli değil görüyorsun çok ağlıyorlar biz görüşelim tabi iyi güzel ama huzursuz etmeye gerek yok daha sonra görüşelim diyebilirsiniz.

Komşumun oğlunun saldırgan tavır ne davranışlarindan dolayı görüşmeyi kestim. İkiz kızlarım var benim de. Cocuk kızlarima iyi ama oglumu kapıya öyle bir itti ki çocuk resmen şoka girdi. Annesinin hiç bir tepkisini göremedimÇocuğumun canını sıkacak, acıtacak bir duruma hatır, gönül için izin veremem

Akrabam can ciğerimde olsa çocugumun huzursuz olduğu ortama asla müsade etmem. Ayıp vs dinlemem her çocuğıun mizacı farklı her cocu anlaşmak zorunda değil çocuğum hoşlanmıyorsa bitmiştir. Bu arada bu bilgiyi Tracy Hog Bebek bakım ve çözümlerinde okumuştum kalbimefr bu sinmişti

Aslında durum şöyle, çocuklarımı insanlardan izole büyüttüm şimdiye kadar hastalık vs. korkumdan dolayı. Yeni yeni insanlarla kaynaştırıyorum çünkü markette falan insan görünce şaşkın şaşkın bakıyorlardı. Arkadaşımın kızının bu davranışları son 4-5 görüşmedir böyle, öncesinde bir sorun yoktu aslında. İlk olmaya başladığında da "yanlış düşünüyor olabilir miyim?" Diye düşündüm ama davranışlarının dozu artmaya başlayınca mesafe koymayı düşündüm. Yoksa tabii ki uzun süredir olan bir durum değil

Allah bağışlasın

Arkadaşınızın çocuğu bebeklerinizi oyuncak sanıyor, öyle muamele ediyor farkında mısınız? Benim de ikizlerim var, bakımları yeterince zorken bir de böyle istemediğimizin durumlara katlanmak zorunda kalmayın. Enerjinizi bunlara harcamayın. 4 yaş çocuğu, 14 aylık bir çocukla ne oynayabilir ki zaten. Madem arkadaşınız da olaylar olurken süs bitkisi gibi oturuyor o halde ipleri elinize alın ve görüşmeleri azaltın. Müsait olmayın, hasta olun, keyifsiz olun, işiniz olsun, misafir gelsin gitsin falan. 3 günlük dünya... İstemediğimiz şeylere 'hayır' diyebilmeliyiz.

Kreşe kaydettirmişlerdi ama gitmek istemedi, anneye bağımlı bir çocuk Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

Çocuğum yok, doğru veya yanlış bilemem ama çocuğum huzursuzsa ben görüştürmezdim.

Açıkçası ben çocuklarıma iyi gelmeyen hiç kimseye evet demiyorum 4 yaşındaki çocuk bilmez ama annesi bilir açıkçası kızın annesinde de suç buldum. Bence birlikte oynayacak bir yaş aralığı değil sosyalleşme için yanlış yaş grubu

O yaş grubuna göre aralarındaki yaş farkı çok belirgin. Peki çocuk kendi evinde nasıl? Siz gittiniz mi hiç evine? Belki farklı oyuncakları görünce değişiyor olabilir davranışları. Siz ona gitmeyi deneyin bakalım neler olacak?

Sosyalleşmeleri için dışarı çıkın

4 yas ve 14 aylik bebekler olmaz oynayamaz zaten görüşmeyi yılda 1 e düşür telefonla konuş cocuguna zarar gelince mi hayır diyeceksin. Benim arkadasim da cocugu 3 yasinda benimki 8 oynasinlar diye gelip kendi keyif yapıyordu bende çocuğu oturmayi durmayı kuralı bilmiyor asla benim çocuğum saatlerce oturmadan bakıcılık yapıp bir de yumruk tekme yiyince en son kestim telefonda konuşurum elbette ama çocuklarla buluşmam.

kırılacaksa da kırılsın arkadaşım dünyanın kahrını biz çekiyoruz. ilk mesajında o kadar çok çocuklarım ağladı demişsin ki benim içime dokundu. geç bile kalmışsın çocuklar zaten yalnız değil birbirleriyle oynasınlar stres olacaklarına. arkadaşın da kendş gibi gamsız birini bulsun

Arkadaşınız destek olursa siz de bir araya gelmeleri konusunda destekleyin arkadaşınız destek olmazsa mesafe koyun en iyisi. Bile isteye zarar verebilecek bir çocukla elbette yavrularınizi buna maruz bırakmamalısınız. Umarım problem olumlu çözüme kavuşur. . push ;

Ne kadar ilginç aynı durumdayız, aile dostumuzun kızı 4 yaşında benim de oğlum 14 aylık, bir çok kez aynı durumları yaşadık, en son hep birlikte tatile gitmek gibi bir hataya düştük :))) en küçük örneği masada yemek yerken oğluma bebek şarkısı açtım, arkadaşımızın kızıda o izlemesin, ona yemek vermeyin, elinden alın onu diye bas bas bağırdı, masadaki bardakları yere fırlatma derecesine geldi, büyük konuşmuyorum demiyorum evet büyük konuşuyorum çünkü 11 yaşında bir kızım daha var, 2 yaş sendromu yok 3 yaş sendromu hikaye, kesinlikle yetiştirme tarzı başka da bir şey değil ve şımarık çocuğa asla tahammülüm yok, yenidoğan bebek değil 4 yaşında kreş yaşında bir çocuk yapmadan etmeden anlamalı, ben annesine bşr daha görüşmek istemediğimin mesajını verdim sizde öyle yapın, bebekleriniz kendi yaşıtları ile oynasın

Olmuyorsa olmuyor bence zorlamayın. bebekle 4 yaş bebsi zaten oynayamaz, bence sizinkilere babak arkadaş bakın:) Yakınlarda oyun grubu, aktivite grubu varsa öyle yaparsınız.

çocuğun davranışları çok kötü. 4 yaşında bir çocuk eleştirilmez ama annesinin hatası var bence. sizinkiler daha bebek onlara düzgün davranmadığı zaman uyarması çocuğuna çeki düzen vermesi gerekiyor bence arkadaşınızla aranıza mesafe koyun.

Yaşıt bile değiller, çocuklarınız mutsuz. Ben görüşmezdim.

Son gelip gitmelerinden sonra arkalarından ağrı kesici içiyordum zaten, evet ben oyun ve sosyalleşmeleri açısından olumlu olur diye düşünmüştüm ama mesafe koymam iyi olacak Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

Allah size bağışlasın inşallah annesinin tepki vermemesine daha çok rahatsız olursunuz tabi diğeri çocuk sonuçta mesafenizi koymaya başlayın ve bizi de bilgilendirin lütfen

Bebeklerin yanında anneleri olmasa soylediginiz gibi düşünüyorum ben de. Ancak bebeklerin yanında anneleri var 4 yaşında ki yavrunun yaninda da anneleri var. O nedenle ebeveynler bulunduğu ortamlarda çocukları gözlemleyerek yardımcı olmak, olumsuzluklarla başa çıkmayı öğretmek önemli. Neticede büyüdüklerinde yanlarında olamadigimiz zamanlar oluyor ve zaman zaman kendinden büyük çocuklar zorbalık yapıyor. (Bir de hanımefendinin mesajında 4 yaşındaki çocuğun aşırı bir zarar verici etkisi olmadığını anladım vurma, cimdikleme vb. normal çocuk olduğunu dusunerek yorumladım. "Bazı" çocuklara ebeveny bile olsa yanında kesinlikle sinir konmalı) Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

İzin vermeyin kesinlikle aralarında yaş farkı var denk değiller