Okurken bi an ben mi yazdım dedimne kadar benzer durumumuz evet bu kilo görüntü sıkıntısı değil başka bişi var bizi mi artık arzulamıyolar ki. ilgisi sevgisi sıfır acaba düzelmesi için ne tapmak lazım yoksa böle daha fazla gitmez yol alamayızkonuşayım diyorum ama bana hiç oralı olmayınca konuşma fikrinden de uzaklaşıyorum ne olucaksak olsun diyorum. eve geliyo çocukla ilgileniyo yemeğini yiyo tv, telefon e ben ben yok ne yaptın nasıl geçtidiye tek söz yok ben artık iyice bunaldım sevgilim eşim yokmuş gibi hissediyorum. tam 9aydır böleyiz

Merhabalar. Çoğu kadının yaşadığı bir problem olduğunu düşünüyorum. Ve de bunun normal olduğunu düşünüyorum. Bir evlada sahip oluyoruz ve annenin de babanında ilgisi sevgisi evlat üzerine yoğunlaşıyor, birbrilerini unutuyorlar. Yeni bir evlat eşlern birbirine olan ilgisini yok etmemesi gerekir lakin özellikle erkekler kadınlara göre biraz daha az duygusal oldukları için bu durumu gerçekleştirebiliyorlar. Bebek ile birlikte gelen sorumluluk, artan iş yükü duygusallığa zaman bırakmıyor sanırsam. Moralinizi bozmayın. Üzerinizde olan onca iş yüküne rağmen günde 20 dk da olsa sırf kendi bakımınız için kendinize vakit ayırmaya çalışın. Tüm işleri bırakın ve bunu yapın. Bunu eşiniz için değil öncelikle kendinizi iyi hissetmek için yapın. Benim fikrimce, eşiniz ile karşılıklı oturup yüzyüze bakarak ciddi bir şekilde bu konuyu konuşun. Ne kadar kırılduğınızı incindiğinizi ve onun ilgisine ihtiyacınız olduğunu anlatmaya çalışın. Yine umursamaz davranabilir ama bebeğiniz büyüdükçe düzeleceğini düşünüyorum. Eşinizin sizi sevmediğini beğenmediğini zannetmiyorum, erkekler yoğunluklardan sorumluluklardan dolayı biraz içlerine kapanabiliyorlar. Siz kendinizi sevin, kendinize güvenin, başka şeylerden mutlu olmaya çalışın. Benim nacizane tavsiyelerm ve düşüncelerim bunlar, umarım her şey yoluna girer. Sevgiler kirmizigitar

aynı canım inanki.. benimkide evlenmeden önce süper evlendik süper hamileyim süper ama nasılki doğurdum ben bittim :) bide lohusa depresyonu.. bazen aynaya hiç bakmadıgım günler oluyodu.. salmıştım çok fena.. hem kilolar saç baş bi yanda sürekli aglayan bi bebek bozuk bi psikoloji.. bazen eşim sabah evden giderken kesin bidaha gelmicek diyodum :) depresyondan çıktım aynayla barıştım kiloları verdim adam değiştimi yok hala aynı.. ben bitik 1 numara olan kızı.. onada diyorum bu kız tutuyo bizim evliliğimizi diye.. hiç bişey anlatmaz sormaz.. bi kızıyla oynarken yüzü güler kız yatar bu somurtur.. gün içinde sadece 1 kere konusuruz oda kızımı anneme götürüyo kaçta kalktı kahvaltıda ne verdin vardınızmı keyfi nasıl iyi hadi bay bay.. yine sadece tek konu kızımız.. önceden çok takıyodum bende.. ama artık dert etmiyorum.. varsın gitsin böyle diyorum.. seviyorum onu biliyorumki oda beni seviyo.. su an sizinde bebeginiz küçük ne kadar alıştık desekte aile olmamızı sağlayan yeni fert biraz dengeleri değiştiriyo.. hayatımızın merkezi o oluyo.. benim içinde herkesten herşeyden önce kızım.. eminimki seninde tüm ilgin dikkatin bebeginin üzerindedir.. biz oturup bi film bile izleyemiyoruz ki kızım 18 aylık.. zamanla yeni ferdimizle olan hayatımıza da bi düzen gelecek ve tam olmasada eskiye yakın bi hale döneceğiz diye düşünüyorum.. sen üzme kendini.. zamanla tekrar rayına oturur..

çok az kişinin derdi var galiba bu konuda o zaman bende azınlıktanım bebeğim 5 aylık. elimde olmadan kendimi saldım tabi biraz bizdede eskisi gibi olmayan bişiler var. nolcak bilmiom :26: M

Allah yardımcın olsun arkadaşım. Fakat ne olursa olsun kendine bak, özgüvenin yerine gelsin, eskiye dön, kendine bakmayı sakın ihmal etme, benim eşimlede arada bir aynı sorunları yaşıyoruz, şimdi gebeyim artık sonlarındayım, alıngan olabilirim diye pek üzerine gitmiyorum, fakat hiç bişey eskisi gibi gitmediği kesin. gecen gün doğumdan sonra yapacaklarımdan bahsettim, doğurdum diye elime örgü alıp bebek pışpışlacagımı sanmıyorsun dimi dedim :) fotoğraf cekmeye cıkacağım, sporuma gideceğim, oğlumla yürüyüşler yapacağım dedim, oda bu durumda ben ne oluyorum dedim, sende gelmek istiyorsan gel dedim, istemiyorsan da sen bilirsin ama yeteri kadar tek kaldım artık kalmak istemiyorum dedim... bi kaç. gündür daha bir yakın sanki. ama benim gebelik sendromuda olabilir. fakat genelde erkekler doğumdan sonra kendilerini salan kadınlardan uzaklaşıyor, kesin bahanesi o oluyor, herşey senin elinde unutma. sakın pijamayla oturma evde, onun gelmesine yakın, giyin, en kötü bir parfum sık kendine, saçını başını tara topla, bi şekilde kilo ver zayıfla ama sakın salma.. şikayet etme... yani insallah düüzelir, düzelirse banada haber ver işe yarayıp yaramadığını doğumdan sonra benimkinin de alacagı hal böyle gibi :)))))

Esinizle durumlar duZeldi galiba ne guzel ikinci bebek geliyo:)) ne kadr zamanda duzeldi bu durum B

Ben dile getirdigimde bi uzuluyo cok uzdum seni ozur dikerim diyo ama devam ediyo ayni odunluklara. Sonra tekrar dile getirince ne yaptim simdi sen cok agrasifsin herseyim batiyo diyo:) batiyo tabi odun odun gezersen batar B

değişmeyen eş nadirdir bence. benim eşimdde değişmişlti epeyce. bebeğim 6.5 aylık yaklaşık 2 aydır normaliz. haa normaliz dediysek o taaaaa eskiler gibi değil artık atı almış üsküdarı epey geçmiş, adam o gözle bakıo:)). kendimize bakmalı bebişlerimizle ilgilenmeli ve eşleri pek tiye almamalıyız. inanın ben aldıkça o beni allmamaya başladı. ben de yolunu böyle buldum. ama fazla kilolar veilmeli kesinlikle bu şart...

ay tirstim bak simdi biraz. bende hamileyim 40 gün sonra dogumum insallah. bizdemi öyle oluruz acaba:44: eee bayada bi kilo aldim, ayyy benim esimde öyle tipik olaylara girerse bana cok cektirir vallah, tersi ters yani o yüzden. basina gelenler yazsin bari, bizim de basimiza gelince ne yapacagimizi bilelim. E

bir de yazmayı unutmuşum, eşim bebeğin ağlamasını duymamak için başka bir odada yatıyor. ikimizin de uykusuz kalmasına ne gerek varmış? bebeğin hiçbir şeyiyle ilgilenmiyor, bütün yük sırtımda. sevmek oynamak için bile yeterli zaman ayırmıyor bebeğe, yine internetin başına geçiyor. hangi birini anlatayım. ama bu süreç bana ders oldu. ne kadar iyi niyetli ve saf olduğumu anladım. bundan sonra görür gününü. hele bir işime döneyim, maaşımı bir alayım, ben billiyorum ona yapacağımı. daha nişanlı bile değilken ben ona maaşımı verdim, kredilerini ödedim. en ufak bir eşya alırken onun da zevkine uysun diye hep fikrini sordum. bundan sonra görür o. aklıma ne eserse almazsam. gidip araba alacağım kendime, evdeki bütün eşyaları değiştireceğim habersiz. biraz da o benim taksitlerimi ödesin. ne gönlüme göre eşya alabildim, ne bebeğime oda yapabildim. düğün altınlarına da ailesi konmuştu zaten. demet çalışsın ödesin bütün borçları. avcunuzu yalarsınız artık, yok öyle her gidişte pahalı hediyeler, zırt pırt telefonla aramalar, hatır sormalar. Keşke en baştan cadaloz olsaydım! Bir dokun bin ahh işit! Allah'a havale ettim hepsini.

Benim bebeğim de 7 aylık oldu. Lohusalık depresyonu, bebeğimin az kilo alması, sütümün olmaması ben sütüm olsun diye ne bulduysam ne duyduysam denedim ve doğumdan 1 ay sonra giden kilolarımı fazlasıyla geri aldım güler misin ağlar mısın? kilolarımı iyice diline dolayıp her lafı bana getirmeye başlamıştı ki canıma tak dedi yeter artıkd edim spora başladım ama 1 ayda 1,5 kilo ancak verebilmişim. ben ayda 4 kilo veririm diye düşünüyordum. sesi şimdilik çıkmıyor çaba harcadığımı gördüğü için. Gerçek olan şu ki erkekler kesinlikle kadınların halinden anlamıyor. E

Evet anneliğe alışıcam derken eş olmadan uzaklaştık inanın çok takıyorum etrafımdaki çiftlere bakıyorum bi de benim içinde bulunduğum durum çok yıpratıyo. bu durum beni özgüvensiz yaptı alışveririşe taktım kafayı beni mi beğenmiyo diye. doğum öncesi kiloma döndüm ama acaba diip zayıflamaya başladım. belki ben bu yönetmeyi durumu ele almayı bilmiyom aramız soğuk olunca o yapsın ben yapayım mantığına bürünüyom belki de eşimi idare etmesini beceremiyom yoksa benim üstüme titreyen adamı ben mi bu hale getirdim inanın ne düşünceğimi bilmiyom bazen adam beni eşi yerine koymuyo diye doldurup doldurup duruyom kendimi böle olunca da soğuyorum ondan bazen de çok üzülüyorum bu halimize 4senede bu hale gelmemeliydik diye. F

ben eşimle hep doğal halimleydim. acaba rujum kalemim mi aktı diye derdim yoktu onun gözüne kendimi sürekli bakımlı olarak belletmedim. haliyle insanın her hali var. ve kimi erkekler bunu anlamıyormudur nedir?hem çocuk isteyip hem çocuklarına iyi bakım isteyip kadının aynı zamanda ilk günkü gibi fönlü 90-60-90 ve psikolojisi hep sağlam sarkan şişen bi yeri olmamasını isteyebilir mi?her kadın doğuştan platesçi mi?kadın kendini toparlamak istese hiç zaman tanınmamalı mı?erkekler kendilerine bakmayıp neden kadınlardan bunu beklerler. bunu başaran kadınlar yine yaranmaz bu erkeklere.

Bence bunlara izin verilmemeli, Yani ben anne olmuşum, hamileliğimde kilo da almış olabilirim, Kendimi ve evimi istemeden de olsa ihmal ediyor olabilirim, her zaman aynı özenle yemek yapıp aynı özenle onunla ilgilenemeyebilirim, demek ki ben de artık eskisi gibi değilim Fakat bu ne benim için, ne de eşim içn kalıcı bir durum değil, olmamalı, akşam yastığa başınızı koyduğunuzda sıcağına sığınarak bir iki kelime fısıldamak her şeyi düzeltmeye yetecektir, sonuçta artık ikinizin bir bebeği var...

Ben konuşamıyorum nedense tam bu akşam konuşucam diyorum sonra bi hissizlik sarıyo ve erteliyorum. öle bi his var ki sanki bu durum daha derin bizde evliliğimiz sıkıntıya girdi seven adam 4senedir soğur mu eşinden sanki sevmiyo beni bunun düşüncesi de uzaklaştırıyo beni kendisinden öle bi his var ki biticekmiş evliliğim gibi T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Doğum yapalı 8,5 ay oldu, dünya tatlısı bi oğlum var. ancak eşim hamileliğimin ortalarından bu yana bana ilgisini kaybetmiş durumda, esskiden etrafımda pervane olan sürekli bebeğim, aşkım diye dolaşan adam gitti yerine sadece benimle gerektiğinde konuşan, sürekli evdeki yoğunluktan şikayet eden, beni aldığım kilolar nedeniyle beğenmeyen bi adam geldi. Onunla konuşmaya çalışınca da sana öyle geliyor diyip kapatıyor konuyu, biliyorum konuşmak bile istemiyor... Bu çok kötü bi duygu 1 senedir yaşıyorum nerdeyse...25 yaşındayım ve kendimi çirkin, sevilmeyen, istenmeyen biri gibi hissettiriyor bana... tamam, kabul ediyorum eskiden saçımı hergün farklı bi model yapardım fönüydü, dalgasıydı... şimdi toplayıp çıkabildiğime şükrediyorum. eskiden okuldan eve gelince oturur sohbet eder film izlerdik, şimdi yapılması gereken işlere zor yetişiyoruz bu arad evdi, işti, bebekti ben kendime bakamıyorum... bugün kendimi boşansak nasıl bi hayatım olurdu acaba diye düşünürken buldum... bunu eşime söyledim ve yine oralı olmadı... buz gibi davrandı her zamanki gibi, döndü sırtını yattı... içim sıkılıyo kendimi kapana kısılmış gibi hissediyorum, boşanmak da keşke flört ederken ayrılmak kadar kolay olsa geride kalan bişi olmadan rahatça... ama şimdi oğlum var sorumluluklarım var, o da biliyo ki öyle kolay olamaz bu işler artık... zaten bu rahatlığı da o yüzden...

Bakimla alakasi oldugunu sanmiuorum. Benim esim de gozumun icine bakan, sacimi tararken tarakta toplanan dokulen saclarimi bile atkaya kiyamayan bir adamdi, cocuk bi dogdu daha 2 aylik, adamin gozu bebegimizden baska hicbiseyi gormez oldu, bende ilgisine alismisim dogum sonrasi ekstra alaka bekledim biraz, simartilmak filan istedim hani bana bu evladi verdin diye bi tesekkur felan etsin. Yok anam adamin icindeki odun ortaya cikti! En zor kosullarda bile ogretmenler gununde cicekler cikolatalar gonderen adam bu yil ogretmenler gunun kutlu olsun bile demedi bana. Bunun kendini salmakla kiloyla filan alakasi oldugunu sanmiyorum cunku su anki halimden daha kilolu oldugum zamanlar oldu, adam cocuktan kafasini kaldirip bana bakmiyor ki kilomu gorsun dert etsin! O bana boyle davraninca bende ona terslenmeye basladim, aramiz iyice aciliyor sanki... bebegim zaten sorunlu emmiyor gazi var surekli sesi kisilana kadar agliyor kafayi siyirmisim bir de onun ilgisiz beni bosvermisligi cok kanima dokunuyor...

Ben de çıkmazdayım ne yapsam nasıl davransam bilemiyorumdışardan bakınca bi sorun yok tartışmıyoruz, sesini yükseltmez bişi olsa sen bikirsin sen nasıl istersen öle olsun der. ama sevgisizlik çok yoruyo evli değilmişim gibi bebeğim 9aylık bu zamana kadar çok nadir sarıldı sevgi sözcükleri söledi hatırlayamıcam nerdeyse. acaba bitmiş bir şeyi mi sürdürüyorum yoksa yapılacak bişiler var da ben mi yapamıyorum. sevilmeye çok ihtiyacım var ama eşim hiç oralı değil artık çocuğuyla ilgilenen ev işleri yapan işe giden biri oldum sevgi aşk yok hayatımda. cinsel anlamda da kopuğuz yatakta iki yabancı gibi o bir uçta ben bir uçta. ne yapılır bilmiyom

ben de aynısını yaşıyorum. oğlum 7 aylık. hamilelik öncesi ve hamileliğimin ilk 3 ayı herşey çok güzeldi. eşim benimle çok ilgilenirdi, arkadaşlarım ne kadar şanslısın derdi. eşimle aynı okulda çalışıyorduk, benim yerime nöbet tutardı, bana kahvaltı hazırlatırdı vs. vs... hamileliğimin 4 ayında, düşük tehlikem geçince ilgi alaka kesildi, eşim internetten çıkamaz oldu. okey oynanan bir sitede operatör olmuş, gece gündüz başından kalkmadı. benimle sohbet etmek yerine, oradakilerle sohbet etti. yine de doğum sonrası halinden iyiydi tabi. doğum yaptıktan sonra da iyiydi, bana destek oldu 1-2 hafta. ben de lohusa depresyonu geçirdim. ailesi bebek 10 günlükken gelip 1 hafta kaldı. ailesiyle tartıştım ve hep somurttum onlar burdayken. grip oldukları halde geldiler, 1 haftalık bebeğin yanına. iyileş öyle gel, kaçıyor mu bebek? temizlik kurallarına da uymuyorlar, dayanamadım söyledim, napıyım? ben zaten depresyondayım, ne temizliğe el atıyorlar, ne yemeğe. ben bebeğe mi koşturayım, eve mi. zaten uykusuzluktan yorgunluktan ölüyorum. fırsat buldukça uyudum, hiç odamdan çıkmadım. o gün bugündür eşimle aram kötü. bir de ille siz de gelin diye tutturdular. 2 aylık bebeği 16 saatlik yola nasıl götüreyim, havaalanı da kapanmış. gitmedim. eşim de benimle aylarca 1-2 kelime dışında konuşmadı. ben konuşmaya çalışınca kaçtı. bebek büyüyünce gideriz ailenin yanına dedim, havaalanı açılsın dedim, biraz düzeldi. ama hiçbir şey eskisi gibi değil. benim de kilolarım duruyor. saçım hep toplu, çoğu zaman taramıyorum bile. evde hep pijamalarla, nasıl kolay emziriyorsam öyle duruyorum. cinsel hayatımız da bitti. ücretsiz izindeyim, iyice ev hanımı oldum. eskiden her sabah "ne kadar şık olmuşsun, ne kadar güzelsin" derdi. şimdi öyle süslü püslü göremiyor tabi. amaaan napıyım, hiç de umurumda değil. ben de sürekli boşansak ne olur, diye düşünüyorum. eşim ağzımı aramak için "dilekçe verirsin artık" diye şaka yaptı. ben de "sen yazı işlerinden daha iyi anlıyorsun, sen yaz dilekçe" dedim. valla öyle birşey yapsa, iyi boşanalım, derim. kimse için değmez. ailesinin yaptıklarını görmüyor da, bana bozuluyor. cennete kadar yolu var. OHHHH! Bu KADINLAR KULÜBÜ de iyi ki var, yazdım rahatladım :119:

Valla kişiden kişiye değişir. yakın zamandandoğummyapmış arkadaşlarımın eşlerini de görüyorum bi de kendi halime bakıyorum. sanki çocuğunun bakıcısıyım eşi gibi hissetmiyorum artık kendimi ilgi alaka sıfır çokk kötü durumdayım. boşanmak bile geçiyo aklımdan bu adam 3. sene böleyse yıllar nasış geçer çook içime atıyorumm ve pişmanlım sarıyo benii

ah hanımlar ah ben de sizdenim malesefyazayım da rahatlayayım. doğum yapalı 5 ay oldu. hamileliğimin son 3 ayından itibaren inişli çıkışlı devam ediyoruz. benimki bi acaip bi bakıyosun pek ilgili sevecen sonra bi bakıyosun dodileri tutmuş. öyle oldumu alıyo başını çekiyo gidiyo takılıyo bi kaç saat geliyo. mesela bugün çıkmış şehir dışına. ararım açmaz. kızım ağlar susmaz. kafayı yicektim sinirden. beyefendi gezme tozma derdinde. iletişim sıfır. ben de ücretsiz izin aldım evdeyim. bütün gün bunalıyorum çocukla evde bi başıma. her zaman bi yerlere de gidemiyosun. iyice bunalım. pek fazla kendimi saldığımı da söyleyemem. o işten gelmeden kalkar en azından hafif bi makyaj yapar saçımı başımı tararım, parfüm sürerim. ama eşim işten gelince biraz şikayet etmeye kalksam hemen oflayıp puflamaya başlıyo. bence erkekler bizler gibi değil. sorumluluk almaya gelemiyolar. zoru gördümü kaçmaya meyilliler. ben de pek takmamaya çalışıyorum ama insan azcık da ilgi görsün sevildiğini hissetsin istiyo. nasıl yola getirebiliriz bu eşlerimizi?önerisi olan varsa paylaşsın lütfen. reses

Kızlar demeyin böyle ya zaten eşimin ilgisi biter diye korkuyodm demeki gerçekten oluyor bunlar zaten kilo aldm yüzümde sivilce çıktı diye kendimi kötü hissediyorum aksine esimde çok sever süsü makyajı güzel giyimi bu haldeyken zor doğum yapınca dahada zor galiba kötü günler benide bekliyor

Bakımlada alakası vardır mutlaka ama tek sebebi bunun olduğuna inanmıyorum( ben hamileyken 30 kg aldım ve 2. ay tamamiyle verdim hiç uyumayan, kolikli çook zor bi bebeğe rağmen her zaman azda olsa kendime baktım vb. vb... ama yinede değişen bişey yokk... Benim eşimde bana çok aşıktı ölüyordu korkudan ondan yrılıcam diye ama sonuç aynı( ben hmile kalır klmaz değişti bence ayrılamıycağımızı bilmenin rahatlığı bu bi kaçkez onuda denedim her seferinde i, lgisi artsada kısa süreli oldu yüzgöz olduğumla kaldım yani her yol şuan için sonuçsuz((

konu erkek olunca ihtimaller o kadar fazla ki... B bestene

aslında son 1 aydır daha kolay işim çünkü oğuma annem ve kayınvalidem bakıyo dönüşümlü olarak, onlar yemeği filan yapıyo ama ben okul ve bebeğimden kalan zamanı kendime ayırmaya çalışıyorum o da günde 1 saat ancak. çünkü bebeğim uyumadan ondan başka bişeyle ilgilendiğimde kötü hissediyorum, zaten günün yarısında beni göremiyor ben şimdi gidip fönle ojeyle sporla mı uğraşayım onun bana ihtiyacı var diyorum. Ama yeni kararlar aldım; kesinlikle kilo vericem, alışveriş yapıcam yeni kıyafetler alıcam hem evde hem dışarda giymek için saçıma daha fazla dikkat edicem makyajımı eve gelir gelmez silmicem, vs vs... ve her istediğinde bana yaklaşamıcak artık, eskidendi o ulaşılmazlık çekiciliği arttırıyo bence. B

Erkeklerin çoğu böyle malesef. Doğumdan sonra bebeğinle daha fazla ilgilenmek zorunda kaldığın için aynı çocuk gibi içten içe kıskançlık yapabiliyorlar. Hele hele emzirdigin için sürekli süt kokmak adamları cinsel yönden uzaklastirabiliyor. Evde sürekli ağlayan ilgi bekleyen yemesi İçmesi uyuması yıkanması gazi kakası gibi bir sürü sorumlulugu olan birinin varlığıni da kabullenemiyorlar kolay kolay malesef. Burda işin büyük bölümü size düşecek. Kendinizi bu kaosa kaptırip salmayin. Eski halinizden daha alımlı daha bakımlı ve çekici olmaya çabalayın. Çok fazla üstüne düşmeden ama inceden inceden mesajlar gonderebilirsiniz eşinize. Tabi içinizden geliyorsa yapın bunları. Bizim de ilk bebeğimiz olduğunda her kavgamizda konu dönüp dolaşıp aynı yere geliyordu. Çocuk olduktan sonra çok değiştin! !! Ama zamanla hersey öyle güzel yoluna girdi ki şimdi ikinciyi bekliyoruz. Aile olmak çok güzel ama çok emek istiyor gördüğünüz gibi. B

ben de birebir aynını yaşıyorum.. çok soğudum eşimden ve bebeğim daha 1 aylık.. sürekli kızıyla ilgileniyor olması çok hoş ama benim sorunlarımla hiç ilgilenmiyor.. sanırım hepsi aynı hiç iyi hissetmiyorum.. Jiyanhilmi

kesinlikle sitare hanım. ben de ücretsize ayrıldım bnim meleğimde 7 aylık ve sütüm yetmıo üstüne üstlük daha da azaldı. eşim yavaştan başladı, evdeyken spor yapsan da şu bikaç kilonu vrsen(( sanki okula başlayınca çok yiyeceğim de

ohh sefan olsun demetanne. allah hayırlı olanı versin. bebeğinle güzel ve kaliteli zaman geçirmeni diliyorum. sosyal hayata alışıp eve kapanmak zor oluyor. bari bebeğini güzel yetiştir. herşey gönlüne göre olsun canım . push ; B

ne güzel konu olmuş ya... yanlız olmadığımı hissettim... ben de sizlerdenim... oğlum 1 yaşında ve aynı şeyleri yaşıyorum.. eşimin ilgisizliği kilolardan veya bakımsızlıktan değil bence... çünkü eski kilomdan 7 kilo daha verdim. ve her gün işe giderken şık giyinerek ve makyaj yaparak gidiyorum... ama o bunları görmüyor.. insan da üzülüyor. ben de ne yapacağımı şaşırdım açıkçası... cinsel ilişki desen yok. adam yanaşmıyor ki... neyse... varsa çözüm önerileriniz ne iyi olur.. ben de faydalanırım... T

Bu önemli problemle yaşayan çok kişi var herkesin yazdıkları birbirinin çok benzeri benim de öyle olduğundan yazmama gerek yok. Önemli olan ne yapabileceğimiz. Değişik yöntemler deneyip sonuçları paylaşsak nasıl olur? Öesela ben şu an onu önemsemiyormuş gibi davranmaya başladım akşam olunca telefonumu elime alıp bişeylere bakıyorum ve kızımla ilgileniyorun. Şimdilik 2. Gün oldupundan sanırım iyice anlayamadı ki şu sn oturma odasında horlayarak uyuyor bu gece de yalnızım B