bebeğim 10,5 aylık oldu bile.. ürperecek bir durum yok ben sadece beklemediğim bir durumla karşılaştığım için ani tepki verdim yoksa ebe bastırmazsa o bebek o kadar kolay çıkamaz bunu unutma ki senin de beklemediğin bir durum olmasın.. dilerim rabbimden sen de bir avazda bebeğini kucağına alırsın.. yalnız doğum anında enerjini ağlamaya, bağırmaya harcama.. sakin kalmaya ve düzgün nefes alıp sancı geldiğinde düzgün ıkınmaya çalış.. normal doğum dünyanın en güzel hissiyatı, böyle bir duyguyu başka hiçbir zaman yaşayamazsın buna odaklan.. inan çok güzel olacaktır :)

teşekkür ederim.. rabbim tüm evlatları ana babası ile sağlıkla sıhhatle yaşatmayı nasip etsin.. hiç üzülme sezaryen diye.. rabbimin bildiği vardır elbet.. eminim senin ve evladın için en sağlıklısı budur..

Amin canım... Sağol muhakkak öyledir Allah herkes için en hayırlısını verir.. İNşallah ikinciyi nasip eder onu normal doğurmak nasip olur ben de böyle yazarım : )

Hayırlı olsun gözünüz aydın Allah sağlıklı uzun Bi ömür versin bebişe Okurken Bi kaç damla gözyaşımı tutamadım malum hormonlar :) Darısı başımıza inşallah

Merhaba... İnanın çok moral. oldu bana doğum hikayeniz.. Bende normal. doğum istiyorum.. İnsallah kolay ve sağlıklı bir doğum yapabilirim. Yalnız ebenin karniniza bastırma kısmı urpertti beni :) Bebisinizi opuyor.. sağlıklı bir omur diliyorum

şaka maka 3,5 ay geçmiş ya üstünden..

Maşallah sana ya Rabbim sağlık huzur versin yuvanıza... Minik kuzucuğa da parlak bir gelecek nasip etsin... Ben de o kadar çok istiyordum ki normal doğumu her böyle hikaye okuduğumda çok üzülüyorum... Ben de o kadar sancı çektim bir türlü normla doğmadı yavrum... Rahmimde perde varmış ancak sezaryende anladılar... İnşallah ikinciyi normal doğurmak nasip olur.. Allah uzun ömür versin sizlere...

Bu guzel hikayeleri mutlu sonlari okudukca cesaretleniyorum iyi ki yazdin cook teşekkürler bebegine de Allah guzel bir omur versin insallah

Allah analı babalı büyütsün annesi :) kocaman kocaman öperim hem seni hem de afacanını :) şansı bol olsun :)

ayyy gözyaşlarımı tutamadm vallahı

Merhaba arkadaşlar, Geçtiğimiz Haziran ayında gebe olduğumla ilgili güzel haberi aldığımdan beri burada sizlerle beraberim.. Bu süre zarfında sizlerle güzel etkileşimde bulundum ve sıra geldi hala gebeliği devam edip de doğumun nasıl olduğunu merak eden güzel anne adaylarına kendi muhteşem doğum hikayemi anlatmaya.. Allahıma şükür çok rahat ve güzel bir hamilelik süreci geçirdim. Eşimin görevi gereği Sivas'ta yaşıyoruz fakat ailem Ankara'da olduğu için bütün takip ve kontrollerim Ankara Güven Hastanesinde devam etti.. İlk gebeliğim olmasına rağmen ben en başından beri normal doğum istiyordum. Çok şükür rabbime ki normal doğum taraftarı bir doktora denk geldim. 37. haftama kadar çalışmaya devam ettim. Sonra kalktım Ankaraya geldim. Son güne kadar hep ayaktaydım. Herkes sokakta doğuracaksın diyordu ama benim evde oturmaya da pek niyetim yoktu. Bu arada düzenli kontrollerim de devam etti.. 20 Şubat Cuma sabahı normal kontrole gittim. 39+6'daydım. Eşimle muayene çıkışı avm. ye uğrayalım akşama da arkadaşlarla tiyatroya gidelim diye planlıyorduk. Sabah saat 09:30'da muayeneye gittik. Doktorum alttan muayene için elini atar atmaz suyum gelmeye başladı. Doktorum doğum başladı açıklığın da 3 cm. dedi ben çok şaşırdım tabi. Bir tekerlekli sandalye getirip doğum katına aldılar bizi, sancı odasına. Annem de yanımızdaydı. Henüz sancılarım tam başlamamıştı. 10:15 gibi sancılarım başladı. Hemşireler gelip NST'ye bağladılar, beni hazırladılar. Ben de o sırada doğuma girecek fotoğrafçıyı aradım kadın dedi ki 1-2 saatten önce açılma tam olmaz ben de anca gelirim. 10:30'da ebe tekrar alttan muayeneye geldiğinde açıklığın 5 cm olmuş dedi hepimiz oldukça şaşkınız tabi bu kadar hızlı olmasını beklemiyoruz. Bu arada sancılarım gelip gitmeye devam ediyor. NST'nin gösterdiği sancı şiddeti 40ları buluyor. Doktorum geldi, epidural ister misin diye sordu. Bana ne faydası/zararı olur dedim. Epidural takılırsa doğuma güçlü girer yorulmazsın benim de senin enerjine ihtiyacım var, tek zararı doğum süresini uzatabilir dedi. Ben o sırada baya zorlanıyorum tabi sancı geldikçe.. Tamam takalım dedim.. Epidural takıldıktan sonra dünyanın en rahat doğumu başlamış oldu. Ebe tekrar açıklığa bakmaya geldiğinde 6-7 cm civarı olmuş şimdi sancın geldikçe güçlü nefes alıp büyük tuvaletin gelmiş gibi ıkınmanı istiyorum dedi.. Bir ömür kabızlık çekmiş biri olarak ıkınmak benim işim tabi sancı geldikçe ıkınıyorum.. Hemşireler kontrole geliyorlar, dışardan her gelenden hemşireler arasında ıkınmamla ilgili övgüleri duyuyorum Bu arada epidural sebebi ile acı çekmiyorum ama bacaklarım uyuşmaya başladığı için ıkınmak için bacaklarımı kendime çekemiyorum.. Hemen destek ekip olarak bir bacağımı annem bir bacağımı eşim tuttu. Ben geliyor dedikçe onlar bacaklarımı ittiriyorlar ben ıkınıyorum.. Kayınvalidem de dua ediyor.. Yani arkam baya sağlam Saat 13:00'te ebe tekrar alttan muayeneye geldiğinde NST'de sancı değerini 122 görmüştük. Ebe alttan bakıca senin işin tamam şekerim böyle devam et 13:30da doğumhaneye alıcaz doktorun gelecek dedi.. 13:30da beni doğumhaneye almak üzere tekerlekli sandalye getirdiler ama ayağa kalkmam mümkün değil bacaklarım tutmuyor. Eşim kaldırıp koydu sandalyeye.. Doğumhaneye aldılar. Fotoğrafçım ve eşimi de hazırladılar.. Eşim de bütün sancı sürecini benimle yaşamakla beraber doğuma da girmek istediğini söyledi. Doğumhanede de kalkamadığım için hasta bakıcılar doğum masasına yatırdılar. Beni doğuma hazırladılar. Bu arada doktorum geldi ve sancım geldikçe ıkınmaya devam etmemi söyleyerek ufaktan doğuma başladı. Gerekirse epizyotomi yapacağım bebek biraz toplu gibi dedi ben de siz nasıl uygun görürseniz dedim. O sırada ebe yandan bir yükselti ile üstüme doğru çıkıp karnıma abanmasıyla korkunç bir çığlık atmışım meğerse bebeği itiyormuş. Sanırım doğumun en acı veren kısmı burası oldu. İkinciyi de bastırdığında yine çığlık atınca doktorum tatlım enerjini bağırmaya değil ebe bastırdıkça ıkınmaya verirsen hemen biter bu iş bebeğin kafası elimde dedi.. Tamam dedim.. Ebe 2 kere daha bastırması ile bebeğimin çıkması bir oldu. Bu esnada doktor arka taraftan eşimi de içeri aldı.. Yani eşim doğumu görmedi ama bütün sancı sürecinde yanımdaydı ve bebeğin çıkışını arkadan görmüş oldu.. Bebeğin çıkışı ile beraber tarifi imkansız duygular yaşıyorsunuz. Böyle muhteşem bir şey daha olamaz. İyi ki normal doğum yapmışım çünkü çıkışın her anını bizzat hissettim ve kocaman bir rahatlama hissi ile beraber bir ağlama geldi. Bebeği yan tarafta alıp temizlediler eşim yanıbaşımda beraber hem bebeğe bakıyorduk hem de birbirimizin elini tutup ağlıyorduk. Bu arada doktorum da dikişlerimi atıyordu. Epizyotomiye gerek kalmamış çok şükür sadece iç yırtık var onu da estetikli dikiyorum dedi. Bebeği getirip koynuma koyduklarında tarifi imkansız duygular yaşadım ve sürekli rabbime şükrettim bana bütün bunları sağlıkla yaşayıp sonlandırma şansı verdiği için. Nitekim sabah 09:30da muayeneye gidiyoruz diyerek hastaneye gidiş maceramızı 13:48'te bir erkek bebek ile doğum sürecini sonlandırdık. Şimdi içerde uyuyan 15 günlük tatlı mı tatlı bir sıpacığım var teyzeleri.. hepinizin ellerinden öper.. Epidural Normal doğum süreci ve sonrası, hastane ve doktor ile ilgili ayrıntılı meraklarınızı da sorabilirsiniz bebişten fırsat buldukça hepsini cevaplamaya çalışırım..

Beni de güldürdü n. Sende hep gül ailenle S su