Onunla ilgili konularda mesela oyun resim vs onun istediklerini yapın. Ama sizin karar vermeniz gereken konularda bırakın ağlasın. Sürekli patlama yaşadığınız çocuk ilerde ya ezik olur ya da sizden öğrendiği biçimde işlerini bağırıp çağırarak halletmeye çalışır. Adı üstünde çocuk, çok da mantık aramayın bazı şeylerde.. terapiye girmeniz iyi olur bence..

Yoo geçerli değil. Kişisel deneyimlerinden ya da tahminlerimi yazmıyorum. Psikolog söylemi bu

Benimkinin ağlama krizleri çok aşırı olmadı ama çenesiyle bezdirdi beni. Hiç knouşmasa gala gula şarkı uyduruyor evde fonda sürekli bir ses

Bence sadece siz değil çocuk da bir terapiye gitmeli, söylediğiniz şeyler çok da olağan çocuk davranışı değil C

Ya üst mesajda yengeç burcu mu diye soracaktım. Benim oğlumda yengec ve ağlamak gibi bir hobisi var kesinlikle.

Yanlış anlamayın da bilmediğim için soruyorum. Zaten okulda resim çizmiştir bol bol. Eve gelince de mi devam ediliyor etkinlik yapmaya? Kreş, anaokulu anneleri rahatlatır diye umut ediyordum. Kreşten gelince tuvalettir, duştur, sohbetle ve dinlenmeyle geçer diye düşünmüştüm. Sürekli etkinlik mi yapacağız ayol?

Zeyno sen beni güldürdün Allah da seni güldürsün

Mesela diyelim resim çiziyoruz beraber, aa evet bu olmadı ya diyip kendimle dalga geçip gülüp geçiyorum, başka çiziyoruz. Ama baktım uzatıyor kızıveriyorum. Hemen ilk aşamada kızmıyorum. Bazen tutarlı değilim kabul ediyorum merve consume obey

Okurken beni bile sinir bastı nasıl sakin kaldınız, benim de 3 aylık bir oğlum var büyüyünce böyle şeyler mi söyleyecek bana, nasıl tepki veririm hayal bile edemiyorum

3 yasinda bir kizim var benim eşimin ve bakicimizin kisacasi hepimizin hakkından geldi sendrom mu dibine kadar yasıyoruz. Dün baktım duvarlari keceli kalemle çizmiş anne kizdın mı diyor bir de haliyle gülemedim sinirlendim ama bagırmadım verdim ıslak bezi hadi sil dedim sildi silmedi o baska bir seye dalinca ben sildim. Hata yaptiysa bağirmaktan ziyade telafi etmesini saglıyorum yere su dökse hemen mutfağa havlu almaya gider

Bana çok olağan geldi. Bazı çocuklar öyle, özellikle kreş ve okul dönemlerinde tüm gün sıkmaktan kendini, ilk güvenli alanında tüm duyguları hızlandırılmış kurs gibi yaşıyor ve bunun acısını da anneden çıkarıyorlar. Hobi olarak ağlamayı seven oğlum var, günlük limiti vardır ağlama süresi. Onu tamamlamazsa eften püften asabiyet yaratır, herkesi tersler can sıkar. 2 yaşından beri ağlamasına kızmıyorum kızamıyorum çünkü duymuyorum, normal deliyor ağlama hali Ağlayarak uyur, gece uyanır ağlamaya devam eder, geri uyur o kadar ağlak kısaca. Bazen derim canın ağlamak mı istiyor diye, evet anne der. Konuşabiliriz seni üzen, istediğin, kırıldığın ya da bedenen bir ağrın varsa konuşarak çözebiliriz derim, yok sadece ağlamak istiyorum niye bilmiyorum diye cevap verir. İyi o zaman ağla rahatla, sarılmak istersen sarılalım öyle ağla, yalnız ağlamak istersen odana geçebilirsin rahatsız etmeyiz, kuruyemiş falan getireyim diyorum. Ağlaya ağlaya lego oynuyor Psikiyatri kliniği gibi ev, sabır versin Allahım...

Evet h a l i

Benimki asla hayır demeyip direkt yapıyo ağlatmadan ne istiyosa sorgusuz asdfadf

Benim oğlumda 3 yaş 7 aylık kreşe gidiyor. Aynı durumdayız. Özellikle okuldan aldığımda kişilik değişiyor sürekli kapris aşırı enerji. Ben kreşte beni özlediğini ve kendini bu şekilde rahatlattığını düşünüyorum. Bende sabrediyorum ancak bir noktadan sonra patlıyorum Avara

Bu yaşlarda normal mi hala bilemiyorum ki? Yani evde ergen bir çocuk varmış gibi. Onun kişiliğine de zarar vermek istemiyorum. Anlatıyorum güzelce ama anlamayıp ısrar edince patlıyorum işte o anlarda sakin kalmayı beceremiyorum. Teşekkür ederim yorumunuza.

Amin inşallah

Bizim araba oynamalarımız vardı 2-3 yaş arası. O arabayı alma bunu al, öyle sürme böyle sür, öyle tutma böyle tut. Bazen yeter diyordum ama çoğunlukla istediği gibi devam ediyordum, yine de memnun olmuyordu

Aslında okuldan çıkınca ağlaması çok normal. Tüm güm okulda sabrettiği şeyler, tuttuğu duygular oluyor. Güvendiği insana gelince bırakıyor. Günün stresini boşaltıyorlar aslında. Ama bilsek de bazen sakin kalamıyoruz ne yazık ki.

Ahaha merve benim küçük kolikti. Bebekken ağlama korosu yaparları bir o odadan bir bu odadan. Ama insan alışıyor yahu, beyninde matkapla yaşıyorsun işte. Ben de şımarıklığa tahammül edemiyorum mesela, çocuklar annelerine küfür ediyor tükürüyor, anne susuyor. Evlerden ırak dediğim tür o.

2.5 yaşında oğlum. Çalışıyorum. Akşam eve geldiğimde içimden geçiyor. Kendimi zor tutuyorum zaten bütün gün onu görmemenin vicdan azabı var. Hemen odayı terk ediyorum pencereden çıkıp şöyle bir havayı soluyorum. Geri geliyorum. Sürekli ağlayarak bir şeyler elde etmeye çalışıyor. Bakıcı ablası disiplinli kuralları var onları esnetemeyeceğini biliyor ama benimle ilişkisi öyle değil. filmdelisi

Ahahahahahaha Daha arabada bibi dansı diye bir dans uydurdu. Eve girdik, bir hızla tuvalet ve üst değiştirme yapıldı, dansa başladık. Sonra yemek eşliğinde bol çene, şimdi oyun oynayacağız. Yatmadan önce de resimdir yazıdır bir şeyler. Yatarken zaten kitap okuma. İyi dilim şişmiyor bütün gün konuşmaktan

Hayret! "Ben çocuğuma hiç bağırmam sesin tü kaka kötü annesin" diyen harika anneler gelmemiş daha

Jer istedigi oldugu icin agliyo bence. Yeterince sınır cizilmemis. Her istedigi olan cocuk ana babayi yonetmeye bunun icin aglamaya bagirmaya basliyo genelde.

Geldı yıne cok bilmiş herseye ters cevap veren negatif kişi

Bir çocuk yeter ya kolik olursa diye korkuyodum ama kolik ne ki 3 4 aya geçer ama bu ihtimal

Allah'ım sen koru

Bağırıyorum çünkü ancak o zaman bir şeyleri yanlış yaptığını anlıyor. Bu hafta yeni oyun icat etti. Sandalyelerin üstüne çıkıyor. Ben o an başka bir şeyle ya da diğer çocuğumla meşgulsem düşecek diye panik oluyorum. Çocuk eğitmek çok zor. Ben en küçük 6 yaşımı filan hatırlıyorum. Annem bana hiç bağırmazdı. Bizim evde kızmak babamın tekelindeydi. Babam kızacak korkusuyla da pek çok şeyi yapmadığımı biliyorum.

2 yaş. Hemen hemen her konuda inat yapılacak birşey buluyor konuşup anlatma şeklinde ilerlemeye çalışıyorum. Bazen anlıyor bazen anlamıyor anlamayınca da ilgisini farklı bir şeye çekmeye çalışıyorum. Bazen çok yoruyor ama sonuç aldığım zaman mutlu oluyorum o kadar dil dökmeye değdi diyorum. Bilmiyorum zamanla daha iyi mi olur hep böyle mi kalır iyiyi düşünmeye kendimi motive etmeye çalışıyorum. Yaşayıp göreceğiz bakalım inadı geçici mi

Ne yaptın verdin mi parktaki kadına cevap

Ben sanırım o zaman artık resim çizmiyoruz der başka oyuna geçmeye çalışırdım. Dünyanın en sabırsız insanı olabilirim. Ama halledicez be. Tutarlı olup deneyin bence bir süre. Büyük bebesi olanları daha çok dinleyin tabi benimki daha 2 yaş.

Benim oğlum da 3 yaşında ve gereksiz şeylere ağlaması çok. Bu durum beni bazen çok sinirlendiriyor. Ama sakince ağlamasını beklediğimde daha kolay hallediyoruz. Mesele parka gitmek onun istediği boyayı kullanmak değil o an bunu ağlayarak büyük bir şey varmış gibi ifade etmesi sanırım ez azından bizde öyle. Ama dediğim gibi sakince ağlamasını beklediğimde daha kolay hallediyoruz. Her zaman kolay olmuyor tabi

Oooo çok kırıcı konuşmuş yaa, bu cümleleri çocuk değil eş kuracak olsaydı olaylara gel

Ben daha oralara gelmedim ama 2 3 yaş neyse de 5 yaşta her şey için ağlması destek almanız gerektiğini düşündürdü. Ve ağlamasın diye izin vermeyip sonra da dayanamayıp yapıyosanız Ordan yürüyo olabilir gibi geldi. Tutarlı mısınız?

Benimki de çok inat yapıyor ve ağlıyor. Bazen durup nefes alıyorum sakin hissedene kadar yutkunuyorum sakin sakin yaklaşınca sorunu daha çabuk çözüyoruz belki bir terapistin faydası olur. Çocuklarımızın kişiliklerine zarar vermemeye çalışarak ilerlememiz gerektiğini düşünüyorum. Umarım sıkıntınızı çözersiniz.

Yükselenim yengeç

Bizim evde papağan var oda konuşuyor hiç birşey yapmasa şitt diye bağırıyor üzerine benim oğlan ağlayınca oda aynı anda bağırıyor deliriyorum oğlum sürekli anne neden diye başlıyor sormaya asla tatmin olmuyor cvplardan R

bizde de aynı şekilde göz hizasina inip beni delirtme bak yeter artık çıldıracağim az sonra diyince çok faydalı bir konuşma oluyo gercekten, haklilar yani göz hizasi konusunda

Beş yaşında ikizlerim var. Benim ikizlerden biri bazen, neden tarhana yapmadın diye ağlıyor, dün yedim diyorum gene istiyor. Bende ağlayabilirsin deyip sakinlesmesini bekliyorum. Ben anneyim ve kuralları ben koyarım. Kendini kötü hissediyorsan sarılıp konuşabiliriz ama ağlayarak sorunları çözmeyiz demeye çalışıyorum. Tabiki her zaman tatlı ve ponçik bir anne değilim.3 çocukla olmam da imkansız. Ama araba park yerine karışmaması gerektiğini bilmeli bence en azından. Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

onun sebebi belli, beşik kertiğide öyle çünkü onlar ağlamalı bu ikisini everelim ağlaşsın dursunlar baş başa düşündüm de şuan aman yarabbi hangimiz aglarken daha cok ses cikaracak ciglik atacak yarisi falan

Kız bu büyüğü ahajsj Kerti değil, küçüğe yapmamış mıydık? Olay döndü dolaştı robloxa dadandı. Okulda herkes oynuyormuş bu oynamadığı için dışlanıyor yanlarına istemiyorlarmış bundan kötü anneymişim. Yarın okula gidiyorum, o çocukların hepsinden o oyunu sildiriyorum o zaman seni daha mı çok sevecekler dedim. Hayır benim annem yüzünden oyundan olurlarsa hayat boyu konuşmazlar benimle, sen yükle dedi. Tek seçim hakkın var, ya herkesten sildiririm ya da sen yasaklı bir oyun için kendini bizi bu hale düşürmeyeceksin, ileride anlayacaksın ilgili anne nedir diye anlattım. Onlar çok ilgili çok seviyor günde 3 4 saat roblox oynatıyorlar dedi Kafamı duvara vurarak kırmak istiyorum ya!!!

Okuldan gelince evde tablet, televizyona çok sarmasın diye kutu oyunu, biraz resim gibi şeylerle oynamaya devam Dinleniyor tabi ama 3 dk falan Keşke dediğiniz gibi olsa

Yok asla bagirmiyoruz, sürekli goz hizzasina inip sakince konusuyoruz. Bizler uzayliyiz cunku

Şuan bir birey olduğunun farkına varıyor ve kendi isteklerini özgürce talep ediyor. Bu çok normal ve doğal bir süreç.. bizim nesil yaşayamadığımız için farkında değiliz sadece.. tüm psikologlar bu yaşlarda çocukların bazı şeyleri inatla yapmak istemeyerek ya da ısrarcı olarak, birey olarak saygı duyulmak istediğini belirttiğini söylüyorlar. Ona seçenek sunun parka mı gidelim, oyun mu oynayalım? Bu oyuncağı alırsam başka alamam.. vb gibi.. parktan eve dönüşecekse son kez kay ve sonra eve gidiyoruz denilince eve dönüşecek ama.. hem ona saygı duyup hem kendinizin koyduğu kurallarda siz saygı bekleyeceksiniz. Evet zor bir süreç ama emin olun az çok her aile yaşıyor. Siz sadece süreci kontrol etmekte zorlanıyorsunuz.. Bir iki doğan cücenoğlu kitabı tavsiye edebilirim.

İstiyorum İstiyorum İstiyorum Ama oğlum zararlı Hayır istiyorum istiyorum Z

Goz hizzasina egilip icine icine cinnet gecirirken sakince konusabilen cindir.

Yaşamadım ya bol keseden sallıyom

Kreşte bir sürü uyarana maruz kalıyor, bir sürü endişe yaşıyor belki kendi içinde. Çoğu psikolog okuldan aldığınız ilk saat rahat bırakın diyor çünkü daha duygularını regüle edememiş oluyorlar. Sizi kınamak için söylemiyorum bazen benim de tahammülüm azalıyor ama o kreşten aldığınız saatlerde daha sakin ve uyumlu olmaya çalışın. Bir de önce hayır dediğiniz şeyi ağladığında asla kabul etmeyin, sakinliğinizi korumanız lazım. Normalde uyumlu bir çocuk diyorsunuz zaten.

Ya hiç kızmayan anne baba olamaz diye düşünüyorum ama sürekli olmaması önemli. Bu sene 5 yaş oğlum, geçen yıllarda okul çıkışları bana zorluk çıkardığı oluyordu. Zaten özellikle okul çıkışları yapıyorlar bu huysuzlukları. Okulda anneye nazlandırkları gibi olamıyor çünkü, bazen haksızlığa uğruyorlar bazen beklemek sıkıcı geliyor derken çok fazla şey yaşıyorlar. Anneyi görünce de bir şekilde ona patlıyorlar aslında. Ben o dönemler mümkün olduğunca sakin kalmaya çalışıyordum, kapıda ayakkabımı çıkar diye içeri girmeyip yere yatarak ağladığı çok olmuştu. Kendimi tokatlayasım geliyordu Gövdesi evde ayaklar eşikte yatarak yarım saatten fazla ağladığını bilirim. Geçti bizim neredeyse tamamen, çok nadir problem yaşıyoruz.

benim kızımda böyle şuan ilk okulda, daha bir gün hiç aglamadan gecirdiği gün görmedim öyle diyeyim. okuldan alıyorum eve gelirken bile 5 dk yolda belki 40 kez bir bahaneyle agliyor, agliyormuş gibi yapiyor vs. gercekten çok zor insanda bir süre sonra sinir sistemi diye bir şey kalmıyo. burnunun ustunde çıkan minicik sivilce için bile saatlerce aglayabilir ben artık tınlamiyorum. 7 senedir denemedigim sey kalmadı yeri geldi beraber sakinleselim diye saatlerce ugrastim, yeri geldi kizdim yeri geldi duymazdan geldim olmadı. bazen öyle bir agliyorki bir anda ya kolu ya bacagi koptu heralde diyosun tokası açılmış böyle bir ağlama şekli yok. geçenlerde okulda düşmüş kolu kırılmış eyvah dedim ayvayı yedik, evet agriyacak evet aglayacak ama biliyorum ki ekstra aglayacak diye icimden kendimi telkin ede ede okula gidiyordum, çocugun kolu kırık bir damla ağlamadı çok enteresan gerçekten aglayacagi seye aglamayip ota boka aglamasi.

Kaç kaç

Bu benim çocukluğum. Kalbimde kronik bir hüzün vardı

Oluyor.

Bu cümleniz çok umut verici çok teşekkür ederim Elimden geleni yapıyorum umarım bu çizgide devam etmeyi başarırız. Psikolojik açıdan sağlıklı bir çocuk yetiştirirsem kendimi başarılı sayacağım. Çünkü tek başımayım. Görüp örnek alacağı bir baba figürü yok olsaydı da kötü örnek olurdu zaten. Artık ya nasip bakalım ne göreceğiz

Ay o bambaşka Allah herkesi o türden korusun. Ama ağlamak zor ya. Gerçekten derdi olmadam ağlamaz benimki. Mızırdanma sadece sağolsun.

Ne sakini gözüm seyiriyor. Anne neden bu kadar sinirlisin diye giriyor olaya zaten

Benim kızım da 5 yaşında ve aynı böyle Uçan kuşa bile ağlayabilir Son zamanlara kadar hiç sesimi yükseltmezdim ama ben de stresli bi dönemdeyim arada kızdığım oluyor artık Şok oluyor tabi benim o tavrıma alışık değil diye Geçen gün aldım karşıma konuştuk babası ile. biraz işe yaradı daha az mızmızlık yapıyor. Benim gözlemlediğim benimle daha çok zaman geçirirse bu davranışları azalıyor benim işimin yoğun olduğu dönemler onunla çok ilgilenemezsem bu davranışları artıyor

Benimkinin sebebi bu mesela. Ben eminim artık. Çünkü eşim istediği bir şeyi yaparken bana açıklaması "ama ağlıyor" ve bunu çocuk duyuyor

Konu sahibi izlemeni öneririm.

Bu konuyu okumadan az önce çocuklara bağırarak odalarına göndermiş olmam benimkiler büyükler oğlum 10 buçuk, kızım 12 yasında. Kendi odaları olmasına rağmen ben mutfakta kitap okurken yada cay içerken yanıma gelip ders çalışmak istemeleri sonra kavga etmeleri beni delirtiyor. 5 yasında bir çocuğun artik kendini tanıyıp artik yavaş yavaş karakterinin oluştuğunu düşünüyorum. Benim yeğenim 4 yasında o da bu şekilde herhangi istediği birşey olmadığında ağlamaya başlar ama o hep böyleydi yani hatirliyorum iki yasinda bile ayniydı.. Sizinki yeni yeni başladıysa konuşa bilirsiniz sık sık. Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Yeri geldiğinde ağlayacak her istediğinin olmayacağını bilmesi lazım.

Neden sinirlisin anlatsana biraz

Bizde 4.5 yaşındayız. Sanırım bazı çocuklar ağlamayı çok seviyor başka açıklama bulamıyorum bir ara o kadar abartmıştı ki susasa niye susadım diye ağlardı bardak beğenmez ağlardı o derece istediğin kadar ağlayabilirsin bittiğinde konuşalım diyordum ve gerçekten istediklerini yapmıyordum yokmuş gibi davranıyordum. Sabretmek çok zor o anlarda ama direndim. Pedagoglar ne der ne demez bilemem bu benim çözümümdü ne yapayım kafayı yemekten iyidir epey azaldı artık hala var yok diyemem ama çok cıvıttıysa uykusu gelmiş ve yorulmuş oluyor genelde. Nazı annelere geçiyor işte. Allah annelere sabır versin

Öyle bir kitap vardı dimi? Bağırmayan anneler.. Hadi ordan hosst diyorum onlara. Bağırmayan ana, bağırtmayan çocuk mu olur?

Hiç bir çocuk durduk yere ağlamaz kapriz yapmaz. İhtiyaçları tam karşılaşmamış çocuk ağlar tutturur. Mutlaka bir yerde farkında olmadığınız bir sorun vardır. duygu yansıması yapıyor musunuz

Kapıda yatmasına çok güldüm anlıyorum ben de tam okul çıkışı 1-2 saat böyle oluyor dediğiniz gibi ama her gün farklı krizler ve sabrım tükendi galiba. Ne güzel artık devam etmiyorsa sizin adınıza sevindim. Yazılanlardan anladığım kadarıyla benim tahammül sınırım da düşük, bununla ilgili bir terapiye gitsem iyi olucak. B

Sen hıc çocuk buyutmedın heralde tabıkı durduk yere ağlar çocuk bu ama sen nerden bılıcen ki

Evet hatta kavga ediyoruz.

Ay bu biz Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Oğlum4 yaşına girmek üzere ama oda 2 yaşından önce başlayan ve hala devam eden durumları var. Konuşmaya başladıktan sonra biraz daha iyi oldu açıkçası 3 yaş civarı. Şimdi bir tık daha iyi ama ağlıyor ya deliriyorım gerçekten bakın. Evde ona bağırmamak için la havleeeee diye bağırıyorum kendi kendime allahhhh yardım et diye filan çok ağladığı bir dönemde bir gün dedim ki oğlum neden sürekli ağlıyorsun bana dedi ki annem ben ağlayınca mutlu oluyorum haydi ne denir ki bu olaya. Bu arada biz nazlı büyütmedik ağlayarak istediği hiç bir şeyi yapmadık yapmıyoruz. Kendine diyorum ki oğlum ağlayınca istediklerin yapılıyor mu diyorum hayır anne diyor bana neden ağlıyorsun diyorum canım öyle istiyor mutlu oluyorum diyorokula ilk başladığı zaman okula uyumda zorluk yaşayan çocuklar vardı oğlum onlardan çok etkilenmişti o zaman çok zor günler geçirdik. Mesela 13:00 bıraktık 17:00 alıyoruz nasıl heyecanlı gidiyorum kapıya çıkınca başlıyor bi ağlama tutturma filan 18:00 e kadar sürüyordu. Benimde artık 4 senede maalesef ki sabrım tükendi özellikle 2 ile 3 yaş arası tamamen tüketti beni o yüzden kendimi sıkıyorum olmuyorsa sesim yükseliyor maalesef

E kadın biliyo mlsf

Valla hüzün, agresyon, drama her şey mevcut. Kanal 7 hint dizileri gibiyiz abartıda. Doğduğu saat böyleydi hala böyle. Yengeç burcu, senin burcun olabilir mi?

Muhabbet kuşu gibi çocuklar doğurmuşuz M

Kaç yaşında? Kıyamam ya çok duygusal belkide

Papuç kadar dil, baş edemiyoruz. Babasına da 'sen mi doğurdun, onca acıyı annem çekti bana karışamazsın ne katkın var bana' diyor. Umarım söylemez, okuldan arkadaşlardan oyunlardan duyuyorlar eve gelip bizde deniyorlar. Gayet kuralcı anneyimdir, şuan asabiyet yapsam ciddiye alsam vallahi ben atarım kapıya diye sinirden gülmeye verdim kendimi. Ama yaşı büyüsün çeşitli yaptırımlar elbet olacak Alfa kuşağı ergen doğuyor ergen yaşıyor Yarabbim Allahım.

İstiyo galiba ya emin olamadim.

Ben ihtiyaçlarını fazlasıyla karşıladığımızı düşünüyorum, her anlamda yani maddi manevi. Acaba burda mı yanlış yaptık bilmiyorum. Her istediği olan bir çocuk. Duygu yansıması nedir bilmiyorum?

Allah allah sıpaya bak sen bunları nereden gördü acaba? Bir yerlerde sıkıntı var ama nerde? S Spizella

Ayy benm kuzenimin oğlu bu. Anne ordan dönme burdan dön, hayır anne yanlış biliyosun.. böyle ağlar o da. Çok hareketli bir erkek çocuğu o da. Kuzenimin cidden çok yorulmuştu. En son gittiği psikolog bapırma asla, kurallarını sınırlarını anlat, ama asla sesini yükseltme, seni tahrik etse de bapırma.. falan demiş. On günde değişti çocuk cidden, anlatıyordu kuzenim geçen. Biraz kuralcıdır o, bide uzun süredir kreşe gidiyor oğlu, özlüyorum sizi diyormuş

Ay yok lohusa kafasıyla o hiç çekilmiyor. 2. Çocuk da olursa hazırlıklıyım kaldırabilirim. Ama ilkinde hiç geçmeyecek sanıyorsun. Uyku yok memede sütler üstünde kokuşuk gecelik kucağında ağlayan bebe hormonlar ıyyyyy

O daha küçük yaşlar için geçerli diye biliyorum ruhumun

Merhaba herkese, Nerdeyse 5 yaşında bir oğlum var. Kreşe bu sene tam anlamıyla alıştık. Çok sakin bir çocuk aslında, ama çok kaprisli ve durduk yere ağlamaya başlar hemen. Bu hallerine katlanamayıp bazen patlamalar yaşıyorum. Kızıyorum, bağırıyorum. Çünkü gerçekten sebepsiz yere ağlıyor. Okuldan çok memnunuz, arkadaşlarıyla da iyi anlaşıyor bildiğim kadarıyla. Ama okuldan almaya gittiğimde bir heves gidiyorum almaya, 5 dakika sonra saçma sapan isteklerle sabrımı zorluyor ve yapmazsam ağlıyor. Mesela beraber resim yaparken ben onun istediği gibi çizmezsem ağlıyor, arabayı oraya park etme şuraya park et diye ağlıyor. Hadi parka gidelim gezelim hava alalım diyorum, gitmeyeceğim diye ağlıyor. Güzelce anlatıyorum ilk başta ama ağlamaya devam ediyor, seni sevmiyorum vs diyor. Bazen ağlamasın diye uyum sağlıyorum ama bazen çok kızıp bağırıp çağırıyorum. Bu anlarda benden korkuyor hissediyorum. Sonra da vicdan azabı duyuyorum, engel olamıyorum kendime. Muhtemelen okulda yoruluyor, stres oluyor ve benden çıkarıyor acısını. Başka anneler de benim gibi mi acaba? Yani onunla son zamanlarda oyun oynamak da istemiyorum, hemen ben böyle oynamak istemiyorum diye sorun çıkarıyor. Bir yandan fazla yüz verip şımartıp her istediğini yapan olmak istemiyorum çünkü herkes tarafından çok şımartılan bir çocuk, bir yandan ilişkimiz ileride zedelenir mi? Of annelik hakkaten delilik Öfke kontrolü için bir terapiye gitsem mi sizce, yoksa bu yaşadıklarım oldukça normal mi?

Anladım. Allahım yardımcımız olsun inşallah.

Senden akıl alayım dedım.. fazla yaa