arkadaşlar sanırım bir çpk bayanda aynı takıntı var ben ilk doğumumu 5 sene önce yaptım sezeryan olduğum için çok korkmuştum bayıltılana kadar ağlamıştım tam 1 yıl her yatağa girdiğimde ve her boş kaldığımda beni ameliyata götürüşleri orada olan olaylar hep gözümün önündeydi 1 yıl sonunda geçti ikinci doğumumu 8 ay önce yaptım bunda böyle şeyler olmadı hatta unuttuğum anlar bile var korkmayın aradan biraz zaman geçince sizde unutursunuz balpetegim küçük prensin

bende 15 saat normal doğum için sancı çektikten sonra bebeğin kafasının yamulmaya başlamasıyla beraber mecburen sezeryan oldum. o yüzden seni çok iyi anlıyorum. anladığım kadarıyla doktor ve hemşirelerde biraz özensiz davranmışlar. ama ne olmuşsa olmuş. bitmiş gitmiş. sen şimdi kollarındaki meleğin tadını çıkar ve bunları artık kafana takma. herkes normal doğuracak diye bi kural yokki. sen elinden geleni yaptın sonuçta... öyle yada böyle kurtulduğun için şükret ve geride kalan olayları düşünme. bebeğini sağlıkla büyütmeni dilerim balpetegim küçük prensin

anladığım kadarıyla normal doğurmayı bebeğin doğduğu anı görmeyi çok istiyordun ben de çok istemiştim ama bebek iri olduğu için ve herhangi bir doğum başlangıcı belirtisi olmadığı için sezeryan oldum hiç problem yaşamadım ama içimde ukte kaldı doğuramamak olsun napalım kısmetim böyleymiş diyorum burda yazan herkese de çok çok geçmişler olsun neyse ki hepimizin bebeği kucağında:)

bende suni sancı ile 15 saat sancı çekip 10 cm açıklığa ulaştıktan sonra oğlumun başının takılması sonucu sezeryana alındım. ama doktoruma yinede minnettarım normal doğum istediğim için hep beni motive etti saat başı yanımdaydı. ama kısmet işte ağlaya ağlaya sezeryana gittim sonunda yoksa oğlum ölecekti. bende de dayanacak güç kalmamıştı artık. uyanırken etraftan sesler duyuyordum bebeği getirin, göğüsünü açın diye. kendime gelmeye çalışırken barışımın beni emmeye çalıştığını gördüm. dünya durdu sanki hayatımın en inanılmaz anıydı. sezeryan acısını bile yaşamadım oğlumu eve çıkınca bile kimselere kucağa bile vermedim. herşeyini ben yaptım. bunları yaşayacağımı bilseydim kesinlikle başta sezeryan olurdum hiç o acıları çekmezdim. sonuçta şuan hatırlıyormuyum düşünüyormuyum hayır. önemli olan sağlıklı bir şekilde beraber olmanız gerisi boş. balpetegim küçük prensin

sen ve senin gibi bebeğini dünyaya bin bir zorluklarla getiren annenin ayakları altındadır cennetler.. peki cenneti kazanmak ucus olur mu.. bir bedeli var herseyin ve bunun bedeli de o çekilmiş acılar.. sonrasında bi annenin bebeğini büyütürken yaşadığı herşey... bunlar da birer imtihandır.. Allah tüm annelerin imtihanlarını hakkıyla verebilenlerden eylesin

canım seni kendime çok yakın hissettim :teselli:... hissettiklerimiz nerdeyse aynı... ben de sürekli bu konuyu düşünüyor ve bunu konuşuyorum:sm_confused:... gerçekten takıntı yaptım, hayaller falan kuruyorum... o noktaya kadar gelmişken beni sezeryana aldığı için dr uma çok kızıyorum:1no2:... artık ömür boyu normal doğum şansımız yok... tam o noktaya gelmiştim, o kadar acıdan sonra o anı ayaşayamadım ama ne yapalım kısmet böyleymiş, buna da şükür... dediğin gibi ben de konuşa konuşa rahatlıyorum, unutmam mümkün değil ama buraya bu konuyu açıp paylaşmak beni inanılmaz rahatlattı kaydirigubbakcemile5 seninle aynıyız, ben de normal doğum hikayeleri dinleyince çok etkileniyorum... ne diyelim Allah başka sıkntı vermesin D dimple2

bende seni çok iyi anlıyorum sürekli benimde yaşadıklarım aklıma geliyor unutmaya çalışıyorum bende 42 haftada dogum yaptım 24 saat açılmayı bekledim olmadı 3 kere suni sancı verdiler olmadı suyum gelmedi kanamam olmadı zaten 42haftaya kadar o kadar olumsuzluklar yaşadımki bebegimin suyunun azaldıgını söylediler sezeryana öyle aldılar 9 ay boyunca hep yalnızdım ben kimse yanımda olmadı 3. ayımda kanamam oldu doktorlar hep olumsuzluklardan bahsetti ve o pskolojiyi anlatamam rabbime şükürler olsun kızım saglıklı ve yanımda sende bunu düşün ve evladınıda kendinide mutlu et ben şu anda bebegimi ve kendimi düşünüyorum bi düşün babasıyla aynı evdeyiz ama kızımın herşeyiyle ben ilgileniyorum o bizimle ilgilenmiyor umrunda degiliz ya bunları da yaşamış olsaydın o yüzden rabbim sana çok güzel bir evlat vermiş onun için şükret moralini yüksek tut birbirinize ihtiyacınız var hayatta daha ne çok olumsuzluklar yaşayan insanlar varmış de ve bu zamanların mutlulugunu beraber yaşayın ben sana 9 ay boyunca yaşadıklarımı anlatsam ki o yüzden hayat güzel evladınla sana bir ömür boyu sağlık sıhhat ve mutluluklar diliyorum rabbime emanet olun inşallah:Saruboceq: g. a. m. z. e Popüler

Canım ben 9 ay kontrollerde normal doğum yapacaksın diyen bir dr. un hastasıydım takiplerimde hep normal doğum dedi. ama öyle olmadı. en son gittiğimiz gün apar topar sezeryane alındım ve berbat bir ameliyat sonrası eve ambulansla yürüyemez halde geldim. ayrıntıları yazmadım kabaca olay böyle oldu ve bende 2. çocuğu bu kötü sezeryan tecrübesi dolayısı ile düşündükçe korkuyorum. bende aklıma geldikçe uyuyamıyorum ama şükret bebiş sağlıklı ben öyle yaptım. şükretmek lazım Allah daha beterinden korusun.. fxuxsfxuxs yanılsamalar

canım benim bende normal doğum yaptım benim hikayemide okumanı isterim doğum öykülerinde' zor doğum yapı ihmal edilenler' diye yazıyor sana gelince bir süre atamamam normal ben hala atamıyorum içimden şunuda düşün belki ilerleseydin bebeğin sıkışıp ölebilirdi sen doktora bakma bebeğinin kalbi yavaşlamış keşke normal yapabilseydin ama canım kader işte nasip kısmet sen bebeğine bak benimkini okuyunca bir nebze anlarsın bende sürekli ben neden kolay yapamdım diyordum benim hiç sancımda yoktu çok rahat bir doğumda yapabilirdim ama artık takmıyorum kafama cottonheart Zeynebin

Bunu devlet hastanesimi yaptı?Yani sizdeki rahatsızlığı uzun süre fark etmemeleri çok büyük risk... Neyseki atlatmışsınız çok şükür... Rabbim sağlıcakla büyütmenizi nasip etsin yavrunuzu...

ben de aynı senin gibiydim canım doğumun piskolojisini baya bir atamadım üzerimden geceleri rüyama giriyoduu kafamı her yastığa koyduğumda doğumhaneye gidiyodumm.. sürekli ama sürekli doğum geliyodu aklıma.. benim doğumum zor olmadı çok şükür 5 saat suni sancı çektikten sonra normal doğumla kızımı dünyaya getirdim ama o çektiğim sancıyı sancı çekerken doktorlaın tepemde habire ıkınnn ıkın demesini artık ıkınmaktan gücümün kalmayışını sürekli bayılacak gibi olduğumu susuzluktan dudaklarımın kuruyup bir damla su diye yalvarışımı beni sezeryana alın ben doğuramıycam diye yalvardım doktorlara şimdi diyorum iyki normal doğum yapmışımm.. ben bile etkisinden yeni yeni kurtuldumm seni düşünmek bile istemiyorum canım çok zor bir doğum yaşamışssınn. ama tek çare aklına getirmemekk olmuş bitmiş artıkk.. oğlun sağlıklı yanında ya çok şükürr gerisini boş ver unut gitsinn.. lostsun

teşekkür ederim orası öyle, yazdıların doğru ama çok çektim... sen de çekmişsin beni anlarsın, bi türlü içimden atmıyorum.. bütün her şeyi yaşadım ama sonuna ulaşamadım, manyak gibi hep o anı hayal ediyorum, şöyle yapsaydım, yapsaydılar... şöyle doğuracaktim falan... aaah aaah... üzerinden epey zaman geçmeden unutamayacağım galiba, içime dert oldu resmen burbuk

çok teşekkür ederim.. umarım her şey yolunda gider.. henüz doğum konusunda doktorumla görüşmedim. yarın kontrolüm var bakalım ne diyecek. onun fikri ve tecrübesi benim için önemli... artık neyi uygun görürse kabul edeceğim... bebeğimi kucağıma almayı sabırsızlıkla bekliyorum... allahtan hayırlısını diliyorum sadece..:Saruboceq: çedene papatya

Canım çok geçmiş olsun, artık bitmiş herkezin dediği gibi ama çok kafana takılıyorsa mutlaka bi psikoloğa yada psikiyatriste görün.. Bana biraz anksiyete bozukluğu yaşıyorsun gibi geldi. Ağır şeyler yaşamısın ve psikolojinin etkilenmesi çok normal. Nil KK

canım önemli olan nasıl doğurduğun değil bebeğinin kucağında sağlıklı olması sonuçta nasıl doğurursan doğur sonuç bu olacaktı değil mi maalesef doktorun ve hemşirelerin çok yanlış davranmış ama artık yapabileceğin bir şey yok böyle düşünr stres yaparsan sütün de kesilir bu sefer ben bebeğimi yeterince emziremedim diye dertlenirsin öyle veya böyle doğurmuşsun bebeğin için nelere katlanmışsın senin için çokdeğerli olan bu varlık için unut artık o kötü anları geleceği bak

ya arkadaşlar bende doğumumu unutamıyorum ve asla unutmayacağım. bende 12 saat sancı çektim.9 cm açıldıktan sonra doğuma aldılar. ama bende ne duvar bıraktım, nede kafamda saç kaldı yolmaktan. artık ağlayamıyordum bile, gözümden yaş gelmiyordu, bağırmaktan boğazım acıyordu. yattıktan 2 saat sonra 3 cm açılmış ve 1 saate kalmaz doğurursun demişlerdi. çok senindim. ıkınmamam gerekiyomuş. ıkındığım için rahim şişmiş bebek geri kaçmış. doğumun zor dediler. sezeryana almamız gerekiyor. ben kabul etmedim ve imza attırdılar istemediğim için. o kadar sancı çekmişim sezeryan olmayı ısrarla reddediyordum. artık sezeryana almamız gerekiyor başka sansımız yok dediler mecburen kabul ettim. ama doğumhaneye götürdüler, son kez denicez dediler ve ben normal doğurdum. çok dikişlerim vardı. hatta yalnış diktiler, kesip tekrar diktiler. olsun ben o kadar mutluydum ki normal doğum yaptıma. o günden sonra hep düşümdüm ya sezeryan olsaydım. allahım kabus olurdu hayat bana. hep dua ediyorum rabbime. düşünsenize o kadar sancıdan sonra ne zor birşey olur sezeryana gitmek. bence psikolojik birşey. ben hala yaşadıklarımı kafamdan atamıyorum. arkadaşın durumunu çok iyi anlıyorum. hele 24 saat sancıdan sonra. ben gene az çekmişim allahta. ama herkes yaşadını bilir diyorum. benim doğumumda bama kabus gibiydi. . push ; cottonheart Zeynebin

canim hic dusunup uzulme bak hemen hemen ayni kaderi paylasiyoruz burdaki arkadaslarla, benim dogumum da cok zordu, 22 saat suni sanci cektim 9 cm acilmam oldu, 42+3 olmustum ve bebegim hala karnimdaydi, kalp atislari azalmisti neler cektim neler.. sonra yuzu baska tarafa mi dönmustu neydi anlamadim o sirada hemen sezeryana alacaz dediler, cook sevinmistim. cunku o kadar aci cekmistim ki gucum kalmamisti dogurmaya ve bebegim 20 dakika icerisinde dogmustu cook mutluydum.. aynen senin dedigin gibi zamana ihtiyacin var, hepimizin zamana ihtiyaci var aslinda, tabiki de unutulmaz olay yasadigimiz ama bebegin icin kendine iyi bakmalisin ve hep olumlu dusunmelisin, yasadigin acilari degil, mutlulugunu dusun a. s. B Bozo16

çok doğru, çok güzel yazmışsın... teşekkür ederim, Allah senden razı olsun, düşünemediğim bi şeyi bana hatırlattın... a. s. aslında farkındayım, halime bin şükrediyorum, oğlum sağ salim kucağımda... çok şükür... ama nedense kafamdan atamıyorum işte... galiba bana zaman gerek burbuk

Bak ben bu yazının altına imzamı atarım. Ne güzel anlatmış kronick'im olayı. Ben şimdi gene kendimden örnek vereyim sana. 6 yıllık uğraşlarım sonuç vermemiş ve ben bir türlü hamile kalamamıştım. Sonunda kendi kendine hamile kaldım. 8 aylık hamileydim her şey yolundaydı. Bir sabah kalktığımda lekelenmem olduğunu gördüm. Hemen hastaneye gittik. Doktor normal doğumun başladığını rahmin açıldığını ve tekrar kapandığını, bebeğimin makat gelişi olduğu için doğumun gerçekleşmediğini, kordonun sarktığını ve bebişimin ölmüş olduğunu, beni zehirlemeye başladığını söyledi. Koridordo soyarak ve kan alarak beni ameliyathaneye götürdüler. Doktor avazı çıktığı kadar bağırıyordu, hasta ölüyor çabuk ameliyathaneyi hazırlayın diye. Neyse beni hemen ameliyata aldılar, hocaları geldi ve hocalarına "bebek ölmüş anneyi zehirlemeye başlamış" dediler. Aynı filmlerdeki gibi bir koşuşturma yaşanıyordu ameliyathanede. O anda "Allahım eğer bebeğim öldüyse bu ameliyat masasından kalkmayı nasip etme bana" demiştim. Sonuçta bebişim doğdu ve şimdi 12 yaşında koca bir dana oldu. Ama ben 1,5 gün narkozdan çıkamamışım. Bir türlü uyanmıyormuşum. Çok uğraşmışlar. En sonunda hocanın aklına gelmiş ve bebeğimi yanıma koyup göğsümü tutmasını sağlamışlar. Biri bana "bebeğin yaşıyor" diyordu devamlı. Meğer psikolojik olarak uyanamıyormuşum. Ben şimdi o günleri bir anı olarak hatırlıyorum. Önemli olan bulunduğumuz andır güzelim.

düşünmemeye çalış. Allah'ın gücüne gider valla:1hug: topikleri bi oku bak burdaki. ölü bebeğini normal doğumla doğurmaya çalışanlar, neredeyse yaşına gelmiş bebeklerini kaybeden anneler, bebeklerini normal doğurup şu anda ciddi hastalıklarla uğraşanlar. oku ve düşün. herkesin çekeceği bi sıkıntı olacak. seninkide bu olsun. bebeğini sağlıkla kucağına almışsın, çektiğin sıkıntıda diyetin olsun, sadakan olsun... şükret sadece. boşver öyle olması gerekiyormuş olmuş. Allah izin veriyorda oluyor her şey. O'ndan daha iyisini bilemeyiz. vardır bir hikmeti:)

Bende benzer bir olayı rahim filmi çekilirken yaşamıştım ama benim çektiğim 15 dakikayı geçmez hem personelin yaklaşımı hem çektiğim acı resmen bende travma yaratmıştı 1-2 ay kendime gelemedim hatta aklıma gelince birazda sinirimden ağlıyordum bu yüzden doğum için doktor ve hastane seçiminde çok dikkat ettim ve Allaha şükür doğumda bir aksilik olmadı sonra kendimi olumlu düşünerek teskin ettim. Arkadaşlara katılıyorum sonuçta evladında bir sorun olmadıysa boşver normal doğum veya değil çektiğin acı belki daha kötü birşey olmasını engelledi pozitif düşünmeye çalış eğer hala takılıyorsan ya zamana bırak yada bir psikologla görüş derim... B

meraba. öncelikle geçmiş olsun. ben henüz 35+3deyim. allah kısmet ederse bi aydan az bi zaman sonra doğum yapacağım. aslında bu yazılanları okumakla iyi mi kötü müyapıyorum bilmiyorum ama bence allaha şükretmelisin. onca yaşanan şeyden sonra sen ve bebeğinin sağlık durumunuz iyi anladığım kadarıyla... sende bebeğinde hayatınızı kaybedebilirdiniz ki allaha şükür böle bişi olmamış... doktor ve ebedewn yanada pek şansın olmamış ne yazık ki. ama bence artık kafana takma. bebeğine odaklan.. onunla geçireceğin zamanların değerini bil. psikolojisi bozuk bi anne ne kadar ilgili olabilir ki.. bu doğum olayı kötü bi tecrübe olmuş senin için... açıkçası normal doğumdan çok tırstım. galiba sezeryan şansımı deneyeceğim.. tabi bellide olmas sancılarım geldiğinde neye karar vereceğim göreceğiz bakalım... son cümle olarak bir daha bu olayı düşünme derim. bi kabus gördün sadece öle farzet.. gerçi kabusların etkisinden bile kurtulmak zor olduğuna göre bunu atlatman bayağı bi zaman alacaktır sanırm. allah yardımcın olsun. bebeğinle geçireceğin güzel günlere.. . push ; ckozkan

canım zorluklar çekmişsin ama şu an senin önceliğin bebbişin olsun ona konstre ol herşieyi unutursun H

canım ben de çok zor doğum yaptım. senin çektiğin gibi aynen sancı çektim. aynen en sonunda dayanamadım artık ben de yalvardım doktoruma sezeryana al beni diye. sezeryana alırsa kurtulacağımı sanıyordum. biran önce sezeryan olsun bitsin bu işkence gibi sancıdan kurtulayım diyordum. ama doktorum açılman 9 cm almam seni sezeryana. aaa bak bebeğin saçlarını gördüm falan diyerek beni oyaladı ve normal doğurttu. çok ilginç bir deneyim doğum olayı. unutamamak normal. ama takıntı haline getirme bence. çoook arkadaşım var senin gibi doğumun sonunda o kadar sancıyı çektikten sonra sezeryana alınan. sen sağlıklısın bebeğin sağlıklı. şükret Allah'a ve ''öyle ya da böyle sağlıkla kucağıma aldım evladımı. ben iyi bir anneyim'' de gülümseyerek... balpetegim küçük prensin

canım çok etkilendim yazından yaşadıklareından birasda ben geldi m aklım abend e1ay önce dogum yaptım ikizdi hep bişi olucak endişesi vardı hamileyken bebeklerime bir oglum daha var.. çataldayken devamlı yarabbim bana bagışla onalrı derdim yaa ölürsem evdeki evladım nolcak derdim.. allahım sen kardeşlerini beni evladıma bgışla yarabbim derdim sancı çekrken çok şükür şimdi iyyiz:) allahı herkesin yardımcısı olsun.. artık 3 tane oglum oldu allahımın izni ile

canım hayırlısı buymuş demekki... üzme kendini bu kadar meleğine kavuşmuşsun nasıl olduğunu boşver... her şeyde bi hayır vardır dimi? S

buna benzer hikayeler o kadar çok ki. yalnız değilsin yani. hayatta en güzel şey insanın evladı olması gerisi boş. benimde büyük kızımda dr para istediği için doğuma girmek istemedi. başka bir şehirde olduğumuz için kendi doktorum değildi. eşimde o sırada yanımda yoktu maalesef yetişemedi doğuma. sonra parada anlaşmışlar annemle. dr doğuma girdi ve az kalsın bebeğim ölüyormuş. şimdi 11 yaşında şükür. Bazen hayat güzel şeyleri zahmetli veriyor. Ama Allahım dilerse herşey oluyor. Küçük bebeğinle mutlu bir yaşam diliyorum. gorkem06

ebtunacım bende senin gibi çok kötü bi doğum tecrübesi yaşadım. sen benim doğum hikayemi dinlesen haline şükredersin. bende normal doğumla kızımı dünyaya getirdim ama sezeryanla getirmek için neler vermezdim. çünkü kızımı kaybedebilirdim. ama çok şükür kızım sağlıklı ve benimle... doğumdan sonra birdaha çocuk yapmıcam diye tövbe ettim ama 6 gün sonra kızımı kucağıma alınca herseyi unuttum... şimdi inanır mısın 2. sini bile düşünüyoruz :))) hem normal doğum yapabilmek bi şeref değildir ki... sakın bunu bi şans olarak görme... kısaca anlatıyım sana doğumumu. ben hamileliğimde çok şişmiştim heryerimi su toplamıştı. doğumdan 2 gün öncede hiper tansiyon çıktı. hiper tansiyon şikayetiyle gitmiştim hastaneye. meğer preeklamsi olmuşum. biraz daha geçiksem bende kızımda ölebilirmişiz. neyse sancı odasına aldılar beni tansiyonumu düşürmek için magnezyum serum taktılar. altımda sonda kolumda serum bi yandan nstye bağlıyım kıpırdayamıyorum. 00:40da girdiğim hastanden 7:30 da tansiyonumun normal seyretmesiyle taburcu olcaktım. fakat o saate kadar yapılan çatı muayenelerinden oldu sanırım 7:!5 de suyum geldi ve doğum için sunu sancı taktılar. bnde 7 saat çektim bu sancıyı. suni sancı çekerken tansiyonum sürekli yükseliyordu, bi ara bebeğimin kalbi durmuştu drların çok uzun uğraşları sonunda bebeğimin kalbini tekrar atmaya başlamıştı. o an inan çektiğim acıları düşünmüyordum tek istediğim kızımın canlanması gerekirse benim ölmem... kaburgalarım kırıldı sandım bu işlem yapılırken ama umrumda değildi. neyse sonra doğum masasına gitmiştik. açılmam 8 cmdi. bana bu sürede ne lavman yapıldı ne aneztesi. kızımın başının geldiğini söyledi dr. ben bağırdım aneztesi ypmıcakmısınız diye ondan sonra yapılmıştı. kızım 2 ıkınmayla dünyaya geldi ama ağlamıyordu.. hemen acil mudahale yapmışlar ben sandım ki kızım ölmüştü ((yarım saat sonra dr geldi ve doğum esnasında kızımın bıynuna kordın dolandığını ve o yüzden ağlamadığını söyledi.. halbuki preeklamsi sikayetiyle giden hastalar sezeryanla doğum yapaar. bende sezeryanla doğum yapmış olsaydım beki bunlar başıma gelmicekti. neyse kızımı canlandırmışlar bana vermilerdi. odama geçtim kızım beni emerken mosmor kesilmiş annemde bunu farketmiş ve hemen dra teslim etmişti kızımı. meğer siyanoz gelişmesi şikayetiyle kızımda nefes darlığı olmuş. eğerki annem yanımda olmasaydı ve farketmeseydi kızım hayatta olmayabilirdi... ben 4 gün kızım 6 gün yoğun bakımda kaldık. kızımı 6 gün boyunca koklayamadım... yinede çok şükür ki kızım suan benimle vede gayet sağlıklı... ben hastanedeyken kendime çok dersler çıkardım. gerçekten beterin beteri varmış bunu öğrendim... yani demem o ki unut artık geçmişi cnm. sen şimdi yavrunla olan geleceğine bak. bak çok şükür sağlıklı bi bebeğin var.. çektiğin sıkıntılar geride kaldı... öpüyoruz seni ve miniğini a. s.

Canım doğumların zor geçmiş gerçekten. Yinede cesaretine hayran olmamak elde değil. Bir tane kötü doğum hikayesiyle bile bir daha ikinciye cesaret edemeyen yıllarca yapmayan insanlar var...

bittiğim andır...:asigim: o göğsüne koyma olayı mahvetti beni... ayyy ne kötü, ne zor bi şey yaşamışsın... bak bunu hiç duymamıştım... Allah evladınla mutlu, uzun bir ömür nasip etsin inşallah.. sağol paylaştığın için... a. s. celestiall Lady of

zor olmuş canım ama geçmiş hiç düşünüpte kendini yıpratma önemli olan şuanda sizsiniz bebişinde sende iyisiniz ya unutmaya çalış H

öncelikle allah anneli babalı buyutsun... unut artık. zor olmus ve psıkolojını etkılemıs baya sanırım. ama soyle dusunmelısın bebek sahıbı olamayan o kadar cok kadın varkı sen su an yenı anne olmussun ve nıye normal doguramadım dıye dusunuyosun... bosver gecmıs artık. mıs kokulu yavrunun tadını cıkar.. allah ınsallah bızede sezeryan yada normal saglıklı dogumlar bebekler nasıb eder... cigmex çok tatlı bir kış

mrb canım tam snin kadar olmasa da bende benzer durum yaşadım aslında bizim direk sezaryan olmamaız lazımdı ama ben bu durumu biraz geç öğrendim ilk doğumumda günümm bitti ne su geldi ne ağrı suni sancı verdiler bende normal doğurmak istedim zorla doğurdum ikincide de aynı ne su ne sancı kendileri suyumu boşalttı sonra sancı başladı ama çocuk gelmiyo termiymiş kordonamı dolanmış ne ıkınmaktan anam ağladı hala nunutamıyorum kolay kolay geçmez bide herkes doğurup gidince neyse ben doğurdum dün dr gittim rahim sarkması varmış.( yanicanım unutamazsın ama zamnala düzelir takma kafana tek sen değilsin sevgiler

canım normal mi doğurdun ikizleri ay_82