bende sen gibi korkuyordum ama yalnız kalınca daha iyi konsantre oluyosun emin ol hafsa anne Tosuncuklarımla Yeni

Evt cnm herkez buyutup bakıyor.. ama kolay degilmiş gercekten Zor oldugu yetmiyor birde bu aglama krizleri var ya işte beni onlar yıpratıyor, offf Saglık olsun artık ne desem bu surecten gecicez bizde her anne gibi, kaçış yokk Şu an ikinci bebek alan anneler gozumde normal degil Eşim aksine sen yaparsın korkma, cesaret veriyor ama rahatlayamıyorum işte... visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

Herkese iyi geceler Doğum sonrası iştah azalması ya da aşırı artması korku endişe bebeğe bakamayacagini düşünme aşırı uyuma ya da uyuyamama gibi duygular içindeyseniz ve budurum iki haftadan fazla sürüye lütfen korkmayin ve psikolojik destek alın. Sağı solu dinleyip içinden daha da çıkılmaz hale gelmeden hemen bir uzmana başvurun. bu başlık altında bu tarz bir durumundi içinde olan birileri varsa yardımcı ve destek olmayı isterim. Herkese iyi geceler

Şunu bilgi yalnız değilsin. seninle ve benimle aynı sorunları hatta daha kotusunu yaşayanlar var. hayat bir gün bir gece değil. inşallah biz de sağlıgimiza kavuşup çocuklarımıza daha iyi anneler olacağız. bu bir süreç Rabbim bizi böyle imtihan ediyor demekki. hepsi geçecek sayılı günler kaldı. ben hayatın ta kendisinin de çok anlamsız ve gereksiz olduğunu dusunmeye başladım artık. o kadar yanı. bir de 35 yaşındayım sanki hayat bitti yaslandim vs. gibi şeyler düşünüyorum anlatamam neler geçiyor aklımdan aah ah

Neden bebegi istemiyordum canım kaç aylık hamilesin ilk hamilelikmi Canım Şuan 7 haftalık oldu bende işte sonrasından korkuyorum eşimle ilgili her şeyi kafama takmaya başladım bir şey yaptığı yok ama bana her söylediği söz kötü geliyor sen beni anlamıyorsun diyorum tek söyleyebildiğim bu :) sonra onun yerine kendimi koyuyorum ya ben istedim bu bebeği e şimdi istemiyorum o da anlam veremiyor tabi Allah yardımcımız olsun biraz önce akıl fikir versin eşime baktıkça için gidiyor bazen yanına gidiyorum sımsıkı sarılıyorum bazen elimi bile tutmasına izin vermiyorum bana neler oluyor anlamıyorum sanırım Aklımı yitiyorum ya bebeğe bakamazsam diyorum ya sevmezsem ya onu iyi yetiştirmezsem ya iyi eğitim veremezsem bunun gibi bir Sürü şey eşimde artık resti çekti bana haklı olarak hep böyle olacaksa olmaz dedi çok üzgünüm ama daha önce düşünecektim bunları artık oldu. eşim her şeye rağmen sinir anında bir Şeyler desede en çok istediğim şey çocuk diyor kıyamıyorum ona

Merhaba şimdi nasılsın bende hamileyim ve hep Sonrasını düşünüyorum şimdi böyleysem Y

Kolay kolay birakmaz canim ya benim esimde cok iciyo ama evde kesinlikle yasakladim balkonda titreye titreye iciyo soguktan ama pes etmiyo

Canim cok gecmis olsun nedir seni bu derece sinir krizine sokan. Bebeginden önemlimi sagligindan onemlimi canim bebeginin sana suan okadar ihtiyaci varki yapma boyle yipratma kendini visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

bebeğim uyuduğunda akşam bende uyuyorum hemen ilk 40gunde 20kg verdim düşünmekten. Ama şuan, annem yanımda zorla, yediriyor iştahım, açıldı sayılır. Bebek ağlayınca onu oyalayamamaktan korkuyorum. Sinirlenip, ona bişey yapar mıyım, ondan, korkuyorum. Günler geçemk bilmiyor ağlayan bebek, annesi olarak. O ağladıkça yaptıklarımdan zevk, alamıyorum

Allah yardımcınız olsun ama bu durumlar geçici. ben de biraz zor geçirdim sizn kadar olmasa da hamilelikte tavan yapan hormonlar lohusa iken birden normale dönmüyor. O ilk ağlamalarınız çok çok azalacak bitmeyecek ama.. Artık anneyiz çünkü:)) ilk zamanlar özellikle yoğun ağlama isteği bebek çok ufak, çok savunmasız ve muhtaç olduğundan. garibim derdini anlatamıyor ve ilk an anlamıyosun çaresiz hissediyosun.. Zamanla alışacaksın korkma, alışınca eğlenceli gelmeye başlayacak.. ilk 1 ay normal. Sonra bi gülüşü, sonra gülücüğü kahkahası, agu sesi, dönmeye çalışıp dönmesi vs vs.. Bu senin eserin, her bir aşamasında gururlanacaksın.. Evet bazı annelerin sütü yetmiyo malesef, benim de.. İlk başta çok kafaya taktım ama değmiyo.. ben de mamayla büyümüşüm ama gayet de sağlıklıyım. Ne yani çocuğu aç mı bırakcaz. Beni de emcek mamasını da yicek. Olumlu olmaya çalışın. kaynananızın sözüne kulak asmayın bence.. çok rahatsız ediyosa daa gülerek 'aa anne ölmemi çok istiyosun heralde' de geç. Valla acımayıp lafı sokmak lazım.. Herkes herşeyi çok biliyo malesef ama çocuk sana ait, sen ne istiyorsan onu yap içinden ne geliyorsa.. onu en çok düşünen annesi yani sensin.. böyle depresyona girip günleri zehretmeye değmez, tadını çıkarmak lazım Bazen ben de ı kadar çok sıkılıyorum kii bazen bebeğimi katıp koynuma bize kimsenin karışmayacağı yerlere gitmek istiyorum. herkesin başına geliyo demek ki. ben inanıyorum geçecek bunlar daaa))

Canım bunların hepsi geçici öncelikle bunu bil. senden önce bi arkadaş yazmış çok güzel sıralamış herşeyi bunları yapmaya çalış. Bende çok kötü geçirdim bu dönemi aynı senin gibi iki ay bişey yiyemedim doğru düzgün. Ama moralini iyi tut ki herşey yoluna girsin. Allah kolaylık versin canım

Benimde dudak damak yarigi var dediler ayrintili ultrasonda hep aglayarak gecirdim hamileligimi hic mutlu olamadim cok sukur dogum yaptim sadece. dudakta cikti tek tarafli ama hep kendimi sucladimmuzerine gorunmustum bilmeden alerji ignesi falan vurulmustum hep kendimi sucladim bende simdi surekli kucagima almak istiyorum ki sevebileyim. Benim oldugunu hissedeyim diye esimlede gerginiz ben zaten iyi degilim o da gerildikce gerildi 2 senedir sesini yukseltmeyen adama bagirmaya basladi bu seferde keske olseydim keske evlenmeseydim ayrilalim demeye basladom yeter dedim akdam kimse beni sevmiyo dusunmiyo bitsin ayrilalim istemiyorum. artik senode ai E

Yok annemler kalmıyor artık bende kısmen rahatlama oluyor aslında uç gün iyiyim on gün kötüyüm öyle. Esim de bazen anlayışlı olabiliyor. Bebeğim beş aylık olana kadar yanımda hep birileri vardı. Sonra mecburi olarak yalnız kalmaya başladım. o zamanlara gore tabiki çok daha iyiyim. o zamanlar kendimi hasta ve bakıma muhtaç hissediyordum. psikoterapi yı bende çok istiyorum aslında. ama hastane bayağı uzak bebek var vs. gidemedim. bence olumlu etkisi olur. gidebiliyosan hiç durma git bence. hiç olmazsa denemiş olursun. sonucunu da burada bizlerle paylasursan cok sevinirim. tel. den yazıyom kusura bakma. Ben şimdi evimin işlerini düzenli yapıyorum. Yemek, ütü, çamaşır vs. derken bazen sıkılmaya bile vakit bulamıyorum. Sen annenlerde kaldigin için sanırım hep bi düşünce icerisindesin. belki eve gidersen daha iyi olursun. ne zamandır orada kaliyorsun. Düzenli ve planlı bir hayat yaşayınca insan daha mutlu oluyor. Şimdi ordan ayrılıp eve gelmen de bir miktar uüzer seni. olmazsa annenle donersiniz sen alışınca o da gider. Senin tam olarak sıkıntın nedir birazdaha aaçabilir misin yanı mutsuzluğunu sebebi ne sence E

Ogretmenim ama bebegim olunca izne ayrildim, kayinvalidemde cok yakinda ama gezmeleri gunleri daha onemli sanirim yarim gun ilk torununa bakamadi. eylulden sonra bakici ayarlayip calismak istiyorum ama esim bakici fikrinede sicak bakmiyor. zaten hayatimin bukadar zorlasmasinin nedenlerinde biride calisamamak sanirim, belki isime gidiyo olsaydim hava degisikligi arkadaslarla biraz sohbet iyi gelecekti bu kadar kendimi yalniz mutsuz ise yaramz hissetmezdim. Y

En azından eşin bebeği heyecanla bekliyor ondan da manevi olarak şuan destek alabilirsin biz eşimle aynı anda aynı zamanlarda kabullendik her şeyi, baba belli etmemeye çalıştı ama benden daha çok endişeliydi. Ailelerinizin destek olması çok güzel, bizim hep desteklerdi hala öyleler. Ben 1 yaşına girene kadar çalışmayı düşünmüyordum, ben kötü olunca işe Dönme fikrini aklıma sokan kayınpederimdi. Kendi çocuklarını 6-7 aylık olmadan kucağına almayan adamın torununu biberonla beslediğini gördüm benim de etrafımda hiç bebekli arkadaşım yoktu, evli sayısı bile nadirdi. Ama çocukla bir algıda seçicilik yapıyorsun ve illaki etrafındaki bebeklilerle birbirinizi fark ediyorsunuz. Bu süreçte tabiki çocuksuz ya da bekar arkadaşlarınla da görüşeceksin. Yeri gelir bebeği annelere ya da bakıcıya bırakır yalnız görüşürsün, ya bebek seven ve anlayışlı arkadaşlarınla beraber bebeğimle görüşürsün. Ben kendimi toparlamaya başladığım gün kendime bir söz verdim; bebeğimi kendi hayatıma dahil edicem o benimle yaşayacak ben bir bebeğin hayatına dahil olmayacağım diye. Bir çok kişi bunu anlamıyor, bencilce buluyor. Bence bizim gibiler için sağlıklısı bu. Bebeğimle avm de geziyorum, cafeye de gidiyorum, bu yaz kendim ayrı eşimle tatile çıkıcaz inş, bebeğimizi de 2 günlüğüne denize ayrı götürücez, onu anneanne veya babaannesine bırakıp eşimle gece dışarda da takılıyoruz, arkadaşlarımızla da planlar yapıyoruz. yani bebeği için gönüllü olaraktan kendi hayatını, özelini yok sayan ve hayatını bebeğine arayanlardan olmak istemiyorum. Belki onlar benden daha iyi ve layıkıyla annedirler ama etrafımda her ikisinin de Örnekleri var ve benim bebeğimin ileride benden bağımsız ve daha Özgüven sahibi olacağını düşünüyorum.

Canim oncelikle basn sag olsun rabbm sabr versnvalla bende bilmiuorm nasl gececek bu durum M

Aynı beni anlatmışsın her kelimende ve benim ikizlerim var annemdeyim daha hic yalnız kalmadım bile

İnşirah suresini oku bol bol. Benim bebegimde kolik 3 aydır çekiyorum. Ama gececek hic merak etme. Rabbim yardimcimiz olsun E

merhaba benim hamileliğimde depresyon halinde devam ediyor siz ne yaptınız Şuan nasılsınız yazalı olmuş baya . push ; Y

Tek ben değilmişim demek ki doğumdan önce gittiğim doktor klinige yazmamı önerdi hamileymiş birde. esime soyledim git yat dedi E

Normal doğum ama suni sancılı, zaten ne olduysa hastanede oldu ebeler çok kötü davrandı tranva yaşadım atlatamadım Allah'a havale ediyorum bir aileyi mahvettiler M

Canım evet hormonlardan kaynaklanıyor. Durum una çok üzüldüm. Ama sen de geçeceğini ümit et ve bol bol dua et. Daha lohusasin duaların kabul olur inşallah. Çoğu kadın 40 i bitince iyileşiyor. Seninki de geçecek merak etme lütfen. Senin nasıl bir sikintin var M

Ben durumu aynn yaşıyorum yardım edin lütfen F

İnşallah canım inşallah çarçabuk kurtulmayı diliyorum hepimiz için. P

Bir gunde ne cok sey degisiyor, esimle uzun uzun konustuk ve aramizi duzelttik, tartismamak icin ikimizde elimizden geleni yapacagiz, gecmisi silmeye karar verdik, ikimizinde kirginliklari vardi unutup hayatimizi zehir etmicez, oglumuzunnyaninda asla tartismicaz... gibi gibi birtakim kararlar aldik suan hersey yolunda benimle ilgileniyo, yardimci oluyo. sevildigimi hissediyorum yeniden. biz boyleyiz iste tartisiyoruz ipleri kopariyoruz, barisincada hersey cok iyi oluyo. hayatimizin yarisini yasayamiyoruz kusmekten, cok seyi kaciriyoruz, zamanimizi degerlendiremiyoruz. artik huzur ortamini bozmamak icin ikimizde cabalicaz. hersey cok guzel umarim tekrarlamaz eskide kalan kotu gunler Y

Tabiki büyük bi sevgi yoksa o kadar zahmet e nasıl katlanılır ki. bunu daha iyi anlıyorum çünkü ilk aylarda çok kötüydüm ben. çökmüştüm resmen. ama şu anki düşüncelerimi o zaman akıl etseydim keşke. bide yanımda psikolojik olarak destek veren kimse yoktu. Evim çok kalabalıktı fakat ruhen yanımda sadece annem ve eşim vardı. varsa yoksa ye sütün olsun iç şu olsun kapıya çıkma lohusasın. Ama akıllandım şimdi üçüncüyü keyfini çıkara çıkara büyütücem. ha şu da yok değil bbunaldigin zamanlar olucak tabi sabır çekiyorum bol bol. bazen de akışına bırakmak en iyisi hafsa anne Tosuncuklarımla Yeni

Canım öncelikle çok ama çok geçmiş olsun. Merak ettim ilaç kullanıyorum demissin emziriyor musun? Bir de hangi ilacı kkullaniyorsun? Önceki

Burası bile iyi geldi sanki çok sağolun:) B bgmtncr

Merhaba şimdi nasılsın? Merak ettim bende çok korkuyorum Y

11 aylik bebymm dunya tatlisi bir oglm var bndeki bu durum son 2 aydir var lohusa falan deglm yani neden boylym anlmsda deglm hafsa anne Tosuncuklarımla Yeni

Allah sabir versin canim. Tam bu zamanda esine ihtiyacin varken o yok. Peki oncedende ni boyle ilgisizdi sana hamileyken veya daha önce. Konussan dicem ama konusunca anlayacak bi tip degil heralde. Inatci şımarik bi tip galiba. Evlenirken huyunu bilmiyomuydun canim yaaa visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

Fırsat vermeme imkanım yok ki. bende yanımda annemi istiyorum ama bu sefer senin annen geliyo benim ki niye gelmesin muhabbeti oluyo. ben gelmesin demedim zaten onceden de gelip kalırdı kaynanam çocuk duzelince gelsin bana bir faydası olmaz dedim. zarari olur dedim. olmuyor da bi faydası ancak konuşuyor. E

İstemiyorsun Y

Herkesin psikolojisi bir degil bu depresyonda tam olarak ne yaşanıyor acaba ben hamileliği kötü geçirdim. Hergun herşeye sinirleniyorum. Zaten normalde de çok sınırlı biriyim öfkemi cok ama cok zor kontrol ediyorum. Son zamanlarda iyiydim Ama bu son haftam hic iyi değilim birileri bisey dese de saldırsam diye bekliyorum şimdiden diyorum ki insallah biri sütun var mı emziriyor musun dıye sorar da yok çocuğumu ac birakiyorum diye cevap veririm diyorum cok ofkeliyim özellikle anneme babama kayinvalidem ve gorumceme. Biraz pandemi bahanesi biraz da psikolojimden cocugu kucaklarına vermicem. Eşime söyledim. Hayır kucağa almak yok zaten uzaktan baksınlar küçücük cocuk bağışıklıgi düşük dedi Ama yine tatmin olmadım hala sinirlerim tepemde ve cocugum karnimda cok hareketli.. galiba o da sinirli dogacak Doğum sonrası kendimi kaybetmekten cok korkuyorum. Aşırı mutsuz gecirdim hamileligi ve tup bebek. Yanlis anlaşılma olmasın cocugum olcak diye mutluyum ama ınsanları istemiyorum. Bu lohusa depresyonunda neler oluyor. Bir de emzirmek te istemiyorum cocugu. çünkü ben cocuk icin tedavi görürken sürünürken herkes hava attı çocuğuyla sütü yle. Emzirmek istemiyorum onlar sorduğunda yooo emzirmiyorum keyfim oyle istiyor demek icin. biliyorum garip bisey ama ben hic iyi değilim. Biri elimde kalacak. Mesela simdi esim bir akrabasının yanina gidecek. Ben bana hamilelikle ilgili dogumla ilgili yorum yapar diye gitmiyorum.

Üzüldüm keşke sağlıkla kucağınıza almak nasip olsaydı umarım bundan sonraki süreçlerde nasip olur. Benimde evliliğimin 3. yılında ilk gebeliğim düşükle sonuçlanmıştı. Çok üzülmüş bir bebeğim olursa çok mutlu olur hep şükrederim diye düşünmüştüm. Öyle de yaptım o ayrı mesele tabii ama kırılma noktası şurası sanırım postpartum depresyonu şükürsüzlükten bilgisizlikten nankörlükten ya da şımarıklıktan kaynaklanan bir durum değil tıbbi bir hastalık bir rahatsızlık insanın elinde olan bir durum asla değil. Sanırım bu yanılgı en basit günlük problemleri bile ayy depresyona girdim sözleri ile ifade etmemizden kaynaklanıyor. Günlük can sıkıntıları günlük problemleri bile ay depresyona girdim diye ifade eden insanlardan dolayı tıbbi bir rahatsızlık olan durumları bile öyle sanıyoruz. Oysaki bu yaklaşım o durumu yaşayan anneler için o kadar travmatik bir etki ki anlatamam size. O yüzden bu durumlarda anlayışlı bilinçli aile eş ve çevre desteği artı profesyonel destek şart. B benil

Doğru diyosun benim sıkıntım eşim diğerleri yardımcı oluyo da eşim çok sessiz sakin biri paylaşımımız yok fazla önceden bi sekilde geçiyo du ben enerjik ve pozitifken şimdi kaldıramıyorum çok ilgisiz doğum yqptım toplasan 1 ayda 15 kelime dertleşmedik

Hepimizin özde problemleri aynı. Bebek bakımında tedirginlik, uykusuzluk, yorgunluk, kendine bakamamak belli bir süreç yaşanacak ve zamanla yavaş yavaş geçecek durumlar. Bakıyorum her geçen hafta ve ay bebek daha da kolaylaşıyor. Ama asıl alışmamız ve ömür boyu bizimle olan durum bir canlının sorumluluğu, bundan sonra atılacak her adımda bunun yüküyle yaşamak ve toplumdaki "anne" kimliği. Bebek doğmadan önce 1 yaşına kadar çalışmayı düşünmediğim halde 1 ay önce dayanamadım ve işe geri döndüm. Hazır kek yiyordum ve iş arkadaşlarım şakayla karışık "aaa anne oldun artık çocuklu kadınsın öyle zararlı şeyler yenir mi" dediklerinde inanın hepsini dövesim geldi. Nefret ediyorum şu toplumdaki şu "anne" algısından. Birileri bana "evet artık bir çocuğun var ama sen hala aynı sensin. Sadece ailene yeni bir üye katıldı. Sen aynısın." desin istiyorum. Psikiyatr'a durumumuzda uzmanlaşmış bir psikolog önerip öneremeyeceğini sordum ve bulunduğum şehirde kimseyi tavsiye edemeyeceğini söyledi. Dünden gerginlik, sinirlenme, ağlama ve kendime acıma durumlarım tekrarlandıkça derin bir nefes alıyorum ve kendimi telkin etmeye çalışıyorum. Tamam sakin ol, geçecek bu günler, bak kuzuşun büyüdükçe ne tatlı oluyor. Daha çok büyüyecek ve bir kaç yıla beraber bir yerlerde oturacaksınız. O meyve suyunu içerken sen yanında kahveni yudumlayacaksın. Onu hayatına dahil edeceksin. Onun hayatına dahil olmayacaksın diyorum. Eşimle daha fazla yalnız kalmaya ve sohbet etmeye birlikte vakit geçirmeye çalışıyorum. Yoksa ondan uzaklaştıkça kendimi yalnız hissediyorum. O zaman öfkem artıyor ve bu sefer ona karşı hırçınlaşıyorum. Bu da ilişkimize zarar verecek diye çok korkuyorum. Doktorun dediği gibi kendimi 10 gün boyunca gözlemleyeceğim ve gelişmeleri sizinle paylaşacağım. Bir de manevi yönden son zamanlarda kendimi çok boşladım. Bu konuda da neler yapabiliriz birbirimizle paylaşalım.

Canim yeni dogum yapmissin bide ilk bebegin galiba inan ben senden daha beterini yasadim kv evinde kaldim bebegimle 40 cikana kadar resmen beni bebegime mahrum birakmisti depresyona sokmustu beni ayrica cok kilo almistim aynaya bakasim gelmiyodu kendimden gecmistim bebegim kolikti suan 4 bucuk aylik oglusum yeni yeni kendimize geliyoz bende kendimi eve kapatmistim dogumdan sonra ilk defa annemlere geldim. Canim insallaj sende toparlicaksin sabir sabir sabir

Bende benzer seyler yasadim ama benim bebegim premature dogdu, yogunbakimda kaldi eve gelinceev karantinaya aldik kendimizi. gece gunduz onunla ilgilenmemis gerekiyodu zor zamanlardi. normal dogum olsaydi yasarmiydim acaba aglama krizlerini bilmiyorum, zordu hemde cok zor. hissettigim seylerin normal olmadigini dusunuyodum sevemiyodum bebegimi hep aglama hep gerginlik, kendimi yetersiz goruyodum sucluluk hissi yasiyodum. zamanla gecti hepsi sukur. ve sunu gordum benim yasadiklarima benzer seyler yasayan cokfazla anne var. evet bazi anneler bebegini sevmiyomusun diye sorabilir bana esim bile sormustu, o duyguyu yasamayan senin hissettiklerini anlayamaz. onlarin soyledikleri kendini dahada kotu hissetmene sebeb olmasin. sadece sana moral veren seni anlamAya calisan pozitif insanlarla paylas hissettiklerini ki sana bi olumlu bi dönütü olsun. ilac banada vermisdi dr benim yasadigim durumun pospartum yani dogum sonrasi sendromu oldugunu soylemisti. ilac kullanmadim bebegimin kucucuk bedenini etkileyecek diye. sanada kullanmamani oneririm psikolojin duzelip normale dondugunde vicdan azabi yasayabilirsin ama sunuda soylim ben intihari dusunmemistim hic, senin kendinede zarar vermemen lazim bebegin icin. mutlaka yuruyus yapip hava al hergun 10 dk bile olsa cok faydasini goreceksin, nasilsin evde bilmiyorum buyuk olasilikla bu ruh haliyle kendine bakmak icinden gelmez, ama bu kisir bi donguye surukler seni. aynada o halini gormekde kendini daha kotu hissettirir. kendine bak paspal olmamaya calis evini derli toplu tutmaya calis kendini yorma bebeginide alip ailecek yemege gidin ve esinden yardim istemekten cekinme tabi tatli bi dille, yoksa malum pek yanasmiyolar. birde son olarak nette okuyupta moralini bozdugum hicbisayfayi acmasevgiler umarim daha iyi olursun, ki inaniyorum oyle olacagina. hafsa anne Tosuncuklarımla Yeni

Aylar geçtikçe daha kolaylaşıyor gibi. En azından bebeğin ilgisi etrafa dağılmaya başlıyor. Bebeğim 6,5 aylık ve onunla yan yanayken başka şeylerle ilgilenebilmeye başladım. Doktora bir daha gitmedim. Ilk gidişimde tüm söylediği önceden de anlattığım gibi kısaca "bu düzene alış, yersen" modundaydı. Bir daha gitsem ve konuşsam yapacağı tek şey ilaç vermek olacaktı. Ben de kendime " ya bu düzene alış, ya da mutsuz olmaya devam et" deyip kendi başıma devam etme kararı aldım. Ilk aylarda bebeğin kıymetini anlamak çok zor çünkü sürekli bebekle birliktesin, devamlı ilgi bekliyorlar. Şimdi bir kaç haftadır onunla vakit geçirmekten çok zevk almaya başladım. Ek gıdalara geçiş, anlamsız seslerle konuşmaya çalışması, beni daha iyi tanıması ve gözlerimin içine bakışı onunla hayatı daha eğlenceli kılıyor. Bir de çalışmaya başlamam her ne kadar bende bebeğim açısından vicdan azabı çektirse de ben daha mutluyum ve normalim böylece bebeğim de daha mutlu. İçimde bazı keşkelerin burukluğu hala var. Ama alışıyorum. Bir yerde insanlar aa bebeğiniz mi var inanmam dediklerinde ya da toplu taşıtlarda öğrenci mi tam mı diye sorduklarındaki mutluluğu tarif edemem. Bu hala anneliği benimseyediğim gerçeğini bana tokat gibi vursa da sadece alışmaya çalışıyorum.

Psikolojik tedavi gormen gerek, doktorum bana söyledi anne sütü almak önemli evet ama annenin sağlıklı olması daha önemli, ilaç kullanacaksin... visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

Duyarlılığın için çok teşekkür ederim canım. benim onbir yıl aradan sonra oldu ikinci bebeğim. bayağı zorlaniyorum. Allahtan kayinvalidemler ve annemler çok destek oluyor. onlara da çok alıştım. şimdi yalnız kkalmak çok urkutuyor beni. su an kayınvalidemdeyiz. sonra annemlerde kalicaz ama nereye kadar. sonra bir basıma nasıl edicem inşallah Rabbim bu sıkıntıyı hepimizin uüstünden ceker alir.

Doğum sonrası depresyon için profesyonel yardım alanlar varsa acaba nasıl bir yol izlediler? Hastanelerin ruh sağlığı ve hastalıkları bölümünde psikiyatri doktorlarına mı başvurdunuz yoksa psikolojik danışmanlardan mı uzman yardımı aldınız? Burada yeni üyeyim 5 ay 3 haftalık bebeğim var beklenmeyen bir gebelikti. Uzun araştırmalarım sonucu anladım ki doğum yaptığım günden beri devam eden durumum tamamen doğum sonrası depresyon belirtileri. Profesyonel yardım almaya karar verdim fakat nasıl bir yol izleyeceğimi bilmiyorum. Cevaplarınız için şimdiden çok teşekkür ederim.

Merhaba banada tecrübenizle yardımcı olabilirmisiniz üzerinden çok geçmiş gerçi inşaallah görülür mesajım M

Uykusuz kaldığım sürece kötü oluyorum malesef

Teşekkür ederim cevabınız için tavsiyelerinizi dikkate alacağım. Bazen iyi oluyorum bazen de bir sıkıntı çöküyor içime. Panik atak gibi kalbim çarpıyor. Nefesim daralıyor. Dua ediyorum sürekli Allaha.

Kızlar benimde 47 günlük bebeğim var ama benimde içimden hiç bişey yapmak gelmiyor saçımı bile taramak istemiyorum kendimi aynada gördükçe çıldırıyorum kızımın gaz sorunu var uyuyor uyanıyor sürekli gündüzleri annemler geliyor ama zaman zaman onlarla bile konusasim gelmiyor hergun akşam diyorum ki kendime yarın saçımı başımı yapicam toparlanicam ama olmuyor resmen kapadım kendimi eve dışarı çıkasim yok kızımı çok seviyorum ama ona dair endiselerim oluyor sanki kendimden vazgeçtim onada bi faydam yok gibi geliyor nasıl kurtulucam bu mutsuzluktan bilemiyorum

Aynen zikim icsinler. Evlat okadar degerli okadar kiymetli biseyki ama nankörluk ediyo demekki bircok insan var tedavi goren ama basarisiz olan. siz sansliymissnz ama kiymet bilinmiyo demekki yazik cok yazik. canim sen sakin mahrum etme evladini anne sefkatinden anne sevgisinden suan cok uzuldum bebisine. Dik dur guclu dur evladin icin dayan. visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

Aylarca sütümü sağarak döktüm fışkıran tarzda sütüm vardı o anki psikolojim çok kötüydü Sen bu foruma uzun zamandır girmiyorum galiba mesaj geldiğini nasıl anlıyorsun E

:))) hafsa anne Tosuncuklarımla Yeni

Neden vicdan azabı çekiyorsun ki, doktorum demişti ki her bebek anne sütüyle büyüyecek diye birşey yok, bebek sütleri de yeterince besleyici, anne sağlıklı olacak ki bebeğine sevgiyle baksin faydalı olsun. Önceki

Postpartum maalesef çok ağır bir depresyon. İlaçsız yemek uyku yok mamayla besliyorum bebeği iki hafta anca emzirebildim ikibıçuk ay oldu geçmiyor iç sıkıntısı yürüyemicek hale getiriyor kişisel ihtiyaçları gideremeyecek seviyede olduğum oluyor bebeğe karşı bişey hissedemiyorum çok zor geçmicek gibi geliyor Önceki

Merhaba Ben daha dun kayit oldum Cok dusundum bu konunun altindaki komple mesajlari okudum umarim Cogunuz rahatlamissinizdir ve iyisinizdir... Benim ikinci cocugum 27. mart dogdu dun 40. cikti Ilk cocugum 5 yasinda... onda nasil Bir donem gecirdigimi Pek Harilamiyorum bu Kadar yogun yasadimmi bilmiyorum biraz baskaydi herseyi bu sefer cok huzursuz icim aslinda Bir sebep Yok ama bitmiyor ve gitmiyor Bir Ara cocugumu sevip sevmedigimi dusundum... cok sevdigimi Biliyorum Ben almanyada yasiyorum Pek destegim Yok ne hamilelikte ne dogumda yorgunluk sonucu mu hormonlar mi neden oluyor sizlerde ne Kadar surdu konustugum bazi kadinlar 3ay dedi... lüften cevap verin ve nasil gecti Diye bilgi sanki boyle kalcam hic bitmicek E

evet xesa doğru sabır göstermek lazım aslında günahlarımıza keffaretmiş hastalıklar buda bi hastalık sonuçta ve çok şükür ki geçici bi hastalık bu günler gececek ve hepsi unutulacak xesa,, duha nerelerde oturuyosunuz

İyi akşamlar sizinle lohusa depresyonu konusunda konuşabilir miyiz çok acilll!!!

Kizlar mrb benm oglmda 10 aylik ve son iki aydie kendimi iyi hissetmiyorm lohusa depresyonu lohusa doneminde olur diye biliyorm bebdeki bu durm ne onuda anlamis degilim yardimci olurmusunz ewde durmak istemiyorm gunduzlwri iyim aksamlari kotuyum aniden icim sikiliyor mutsuzluk cokuyor resmen hayattn kopuyorm.. Olumsuz dusunceler geliyor aklima sacma saoan seyler kendimden korkuyorm artik ne olur yardm edn dra gttm ilac yazdi yavrumu sutten kesmemek icin kullanmadim M

Keşke bizi anlasalar daha çabuk toparlaniriz belki..

Evet Eliffezgi

Herkes yürüsün sen o zaman gör diyo ama umursamıyorum ikizler olur o kadar tatlı telaşlar diyecekletine neler diyolar sinir oluyorum ama ben oğlışlarımla artık mutluyum onlar bi büyüsün herşey yapıcaz herşey A

Bide şu var tabi bizim şartlarımiz daha zordu bezi elimizde yıkıyoduk tarla vardı tapan vardı vs vs H

Esim sen bu cocuga bakamiyorsun herkes nasil bakıyor diyor. anlamiyor sinirlerim bozuk destek ol diyorum oluyorum ya demiyor mu bi dede. ayyy Allahım

Düzelecek inşallah, inanın bunun için, yavrunuz da canınızdan öte can olacak... Y

Anlayamıyo cok konuşkan biride değil sadece dinliyo bana kendi kendime konuşuyom hisis yaşatıyo

Esimle uc yillik evliyiz vede coo sukur hoc bi sikibtimiz olmadi birbirimizi cok seviyoruz zaten bu donemdeki en buyuk destekcim esim.. bebegimizide isteyerek yaptik hatta dort ay falan olmadi basta nasil uzulmustuk cok buyuk heyecanla bekledik dokuz ay boyunca.. ama bazen diyorumki hazir degilmiydim ben bu hayatta daha hicbisey yasayamadimki hersey yarim kaldi diyorum sanki hayatim artik bitmis gobi bu saatten sonra kendim icin bisey yapamicakmisim gibi geliyo.. aslinda bebegom uslu olsa belki sikinti yasamazdim cunku ben bebek bakiminda tecrubeliyim ustelik bebekleride cok severdim hep.. ama bu dort ayda cok zor zamanlar yasadim halada yasiyorum oglum cok zorladi bizi.. belkide bu yüzden umitsizligim gecmicek diye düşünmem.. cunku daha tam olarak guzel bi yanını yasayamadikki hep sikinti aglama krizleri susturmaya calismalar care aramalar.. nekadar surcek bilmiyorum hep boyle gidicek diye cok korkuyorum.. artik bede bebegimle keyifli gunler yasamak istiyorum duzelip normal bir insan olmak istiyorum bunlar olucakmi her anne bigub rahat edermi kendi hayatina feri donermi kendisi içinde yasamaya devam edermi..

Hangi ilacı aliyorsun?

Merhabalar Elifezgi, uzun zaman gecmis. Ama sizin yardiminiza cok ihtiyacim var. O donemleri, krizleri nasil atlattiniz. Suan iyiainizdir. Bir daha tekrarlamaz dmi o depresyon? Ben de dogum yapali 1 ay oldu. 1. Kizimla arasi 10 yil. O yuzden mi bilmiyorum hemen dogumun ertesi gun basladi depresyon. Kaygi anksiyete... Gunduz istirahat etmek icin uyumaya calisirken Birden kalp carpintisi basladi ve kotu dusunceler sarmaya basladi. Kendimi cok caresiz hissrtmeye basladim. Allahim o durumdan hic cikamayacakmisim gibi kalbim sikisiyor oyle. kriz baslayinca. Sonra zar zor o fikirleri kovuyorum. Ama hep hayat anlamsiz. Hepimiz bir gun olup gudecegiz. Anne babam yaslaniyor onlari kaybetmekten korkuyorum. Onlari kaybedince dayanamayip aklimi yitirmekten korkuyorum. Allahim bir gun onlar gocup gidecek o zaman onlarin acisini kaldiramayip aklimi oynatir miyim. Suan 2 tane kizim var. Bir de oglan dusunuyoruz Allah izin verirse. Eger boyle olacaksa nasil bir daha hamilelik ve dogum yapabilirim. Dayanamam katlanamam diye daha simdidden uzuluyorum. Durup dururken eski gunleri ozluyorum cocukluk ortaokul univrsite zamanlarimi ve o gunler birdaha gelmeyecek yaslaniyorum diye uzuluyorum. Buyuk kizima artik yeteri kadar vakit ayiramiycam diye ona uzuluyorum. Sanki buyuk kizim artik mutsuz gibi. Oysa en cok o ucuyor mutluluktan. Kardesini sevip duruyor. Sanki uzulmek icin bahaneler arayip duruyormusum gibi. Hatta eski esyalarimi hatirlayip mesela Tirkiyede biraktigimiz bazi esyalari/nesneleri hatirlayip uzuluyorum. Onlar kizim, benim icin cok degerliydi onemliydi keske birakmasaydim. Diye... Bu durumdan kurtulabilir miyim. Cok cok yardiminiza muhtacim. Yanitlarsaniz sevinirim.

Merhabalar sekiz aylık ikizlerim var ve çok zorlandığım için beş aydır annem de kalıyorum eşim sadece haftasonu geliyo ama doğumdan beri psikolojik olarak hiç iyi değilim bazen oyle zaman oluyor ki onları istemiyorum sanki oysa çok istedik çocuğunuz olsun üç sene bekledim hamile kalmayı. herşeyim bitti sanki hayatım sonlandı kendime ait hiç bi anım yok. evimi de çok özlüyorum eşimi de daha bi sürü sıkıntı yardımcı olun lütfen iki kelime bile rahatlatıyor yeri gelince

Tam 5 yıl geçmiş bebegim 8 aylık olmak üzere ve geçecek geçiyor denmesine o kadar ihtiyacım var ki ben de eşimi çok seviyorum kendimi gördüm sizde umarım cevap yazarsınız lütfen gerçekten gecicek mi selennn Evli mutlu ve

Of ya çok üzüldüm gerçekten bu kadar mı olur ama ya Bebeğinin babası eşin kötü bir şey demek istemiyorum ama nasıl dayanıyorsun bu kadar şeye nasıl sabrediyorsun mesela eski kız arkadaşıyla konuşmasına hiç mi ses çıkartmadın peki ya vefat olayında sana destek çıkmaması... Sen ikinizin bir parçası için çaba sarfederken bebeğinize bakarken onun için bir Şeyler yaparken o nasıl oluyorda bu kadar vicdansız olabiliyor Allah'ım nolur vicdan ver ya insanlara . push ; Y

Merhabalar, Oncelıkle endıselenmeyın anneler dünyasına hosgeldınız. İnanın bende anne olmadan once annelıgın bu kadar zor olacağını dusunmemıstım halbuki annelik dünyadaki en titizlik isteyen sabır isteyen durumlardan biri hatta durumu. Bu soyledıklerınızın hepsını emınım kı bebegını tek basına buyutmeye calısan her kadın yasıyordur ki yasadık yeri geldi bırakın sac bas kılıga bakmayı tuvalete gitmeyi zaman bulup da yetiştiremedik. Bebeğiniz suan cok kucuk 4 aylık daha aslında kollık ve gaz sancılarının 4 ayda artık bıtmesı gerekır ama erkek çocuklarda bu durum 6 aylık olana kadar surebılır. Bıraz daha buyunce bebegınız her seyın cok daha ıyı olduğunu fark edeceksınız. Benım kızım suan 4 yasına gırmek uzere inanın oyle keyıfı kı onunla olmak. bebekken bakamıyorum yapamıyorum mahfoldum dıyen ben suan işten dönsem de kızımla oyun oynasak diye deliriyorum. Keyıflı yanlarını dusunmeye calısın bır gulusunu mutlu bır anınızı hatırlayın cok gerildiginiz anlarda. En önemlisi de bu süreçleri herkesın ysadıgını yalnız olmadığınız ve gececegını bılın. Ayrıca varsa aile buyuklerınden destek alın esınızden bebek bakımı ve ılgılenılmesı konusunda destek alın. Çok özel değilse ne kadardır evlisiniz ve sürpriz bir hamilelik miydi?

bu semptomları şimdiden yaşıyorum... daha doğrusu ilk aydan... 2,3 günde bir içimden biri ayaklanıyor ve şiddetle hamileliğimi reddediyor :) sonra ben onu sakin sakin yatıştırıyorum... sonra yine ayklanıyor... haykırıyor, ağlıyor vs şimdilik idare ediyorumda... artık sonrası için hayırlısı... M Mysoon-1 Yeni

Canım ya kıyamam seni çok iyi Anlıyorum ben ben Şuan hamileyim ve çok kötü durumdayım bebeği hiç istemiyorum sonrasından korkuyorum hayırlı kandiller hafsa anne Tosuncuklarımla Yeni

Ne kadar memnun oldum sormanıza çok sağolun. En yakınlarım bile sormadı hiç inanın çok mutlu oldum. şimdi daha iyiyim bi çok şeyi rayına oturttuk bende bebişlerim e alıştım. Hala zorlandığım yerler var ama halletmeye çalışıyorum. Gece uykuları düzene girmedi. O yüzden uykusuzluk yoruyo biraz. ama ne yalan söyliyim eski günlerimi çok ama çok özlüyorum. Ama sonra ilerde tosuncuklarımla yaparım diyorum avutuyorum kendimi. Tekrar çok sağolun. Hayırlı kandiller

Ve benim yaptığım bir hata da kimseden yardım almayıp herşeyi kendim yapabileceğimi düşünmem di halbuki birilerinin size yardım etmesine izin vermek lazım eğer ki öyle bir ihtimaliniz varsa, doğumdan sonra bugünlerden hiç kimse kalmadı yanımda talep etmedim sırf eşim ve ben ama sonrasında kalktım kendim gittim anneme, yardım aldıkça daha çok rahatladım.2. de zaten artık süreci bildiğimden gerek olmadı Y

İlerde belki gulerek hatırlıcam evet haklısın farkındayım ama su anda elimde degil ki.. aglama istegim geliyor durup dururken her gun bir kac saat huzursuzluk var içimde mideme vuruyor guzel yemek yiyemiyorum yaptıgım hiçbirşeyden zevk almıyorum gelci cok birseyde yaptıgım yok ama eşimle iki saat için biryere cıksak bile aklım hep evde oluyor... Eş destegi var ama o 8saat çalışıyor anca eve gelince.. tum gun o yok yanı yanımda keske olsa.. o yanımdayken kendimi biraz da olsa daha iyi hissediyorum sanki Su an annem yanımda ama gidicek... o gidicek diye coook uzuluyorum.. daha sımdıden onu nasıl ugurliycam nasıl evden gecircem diye dusunuyorum... stres yapıyorum salamıyorum kendimi.. ooooffff bu surec cok zor Bebek bakmak ta cok zormus... tum hayatın tepetaklak oluyor duzen diye birsey kalmıyormus... uff

Esimm. cok ilgisiz hele dogumdan hemen sonra bebegim sarilikran kuvoz de yatti. esimin yaptiklarinu anlatsam inanmazsiniz. cocuk hasta iyilesemedi surekli bi cpcuga bakamiyorsun diyip duruyo ama kendi ilk fırsatta arkadaşlarına kosuyor hiç destek olmuyor. sinirlerimi bozuyor... T

Annem yanimda kaldı gitti iyi dik illa kocam anne ki getirecem dedi annemle bakın dedi getirme dedim getirdi kadın akşamdan yatiyo öğlene kadar bana bu faydası yok. birde durmadan başımda konuaiyo daha deli oluyorum. akşam oğlu gelince de akşam a kadar çocuğa bakmış gibi davraniyo. dedim annenin bana bu faydası yok ben iyi değilim beni kendi annelere götür diye şimdi. düşman. oldu. çocuğu sormak için beni değil annesini ariyo soruyor. şimdiye kadar ben annemde kaldım annem burada kaldı. idare ettik. kaynanam beni deli ediyor. kocam hep anlayisssizdi zaten. aklima tukureyim. birde cocuk dogurdum

Çok sağolun. da anlat anlat bitmiyor ışte. üç yıldır bekledim ama duzelmedi. bundan sonra da hiç bu beklenti içine girmiyorum ya. T

Zaten genelde doğum sonrası annelerin canı çıkmak istemez ama ruh sağlığı Çalışanları mutlaka günde en az yarım saat temiz hava önerir. Bunun dışında her gün mutlaka duş ALIN. Fırsat buldukça sosyalleşmeye çalışın. Doğum sonrası depresyon başka türlü daha uzun Sürüyor. Kısa zamanda daha iyi hissedeceksiniz. Sevgiler...

Slm Öncelikle uümitsiz olmayın oğlunuzu epey buyutmussunuz. Bazı bebekLerin diğerlerinden daha uyumlu olduğunu düşünsemde inanın her bebegin kendine göre zorlukları var kimisi kolik kimisi emme sorunları kimisi ek gıda sorunları kimisi uyumama sorunu gibi. Çok şükür ki sağlık sorunları kötü hastalıkları yok. Büyüdükçe kendini ifade etmeye başladıkça işiniz biraz kolaylaşacaktır Ama hayatınız çocuksuz dönemlerdeki kadar kendinize özgü epey bir süre olmayacak. Oğlunuz da keyifli zamanlariniza katılmaya başladıkça bu durum değişecektir. Birlikte parklara oyun bahçelerine gezmelere yemeğe gideceğiniz günlerde gelecek. . push ; B benil

Teşekkür ederim evet pskiyatri takibindeyim birde pskoloğa gidicem diğer türlü zor atlatırsın dedi pskoloğun biri doğruda diyor, dua ediyorum belki o vesileyle biraz nefes alıyorumdur bilemiyorum M

Esime ve anneme cok sasiriyordum ne kadsr rahatlar diye.. ama anladim ki meger sorun bendeymis. visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

İnşallah canım hayattan tad alamıyrum

Özele bakin M MAKBULE

Bende şimdi panik atak nedeniyle ilaç kullanıyorum doğum sonrası da ilaçlarima devam edicem emzirirken kullanılan ilaçlar var diyorlar o şekilde emziren olmuş doktora danisCam E

Kadinin kalbi kirilmasin diye birsey demiyorum ama yine sen benim annemi ne zaman iyi dedin ki diyor. anan bana iyi davranmiyorsa benim sucum ne. o benim annemlere gidince onu el üstünde tutuyorlar. kaynanam sadece oğlunun yanında bana iyi. aman birak gelmesin daha iyi. keske benimki de gelmese. boyle de mesajlasiyor gibi olduk ama. kaynanan neden seni sevmiyor. hadi benim ki belli E

Ben de mama verdim, ya size birşey daha önermek istiyorum DUA, birgün baktım kendimi çok daha iyi hissediyorum, bir büyüğüm beni aradı dedi seni gördüm rüyamda sana çok okudum dua ettim dedi, ve ziyarete geldi sonrasında gerçekten çok iyi geldi. İlac aldığınıza göre yardım da alıyorsunuz anladığım kadarı ile, geçeceğine inanın öncelikle... Daha önce size iyi gelen şeyleri yapmaya çalışın Y

Duha canım evet hormonlardan ne cekiyoruz böyle yaa. Sanırım annelerin niçin cennetlik olduğunu daha iyi anlıyoruz değil mi. sadece hamilelik doğum bebek bakımı değil annelik. Bir de sabır gostermek gerekiyor yaşadığımız bu gerginliklere sıkıntılara. vücut kimyamiz değişiyor az mi.

Evet baya oldu girmeyeli, mail geliyor cevap geldi diye

Psikolojik destek almak için çocukları bırakacak birini ve vakit bulabilmeniz güzel. ben çalışıyorum ise başlayınca biraz düzelirim. herşeyi bırakıp ise gidesim var M

Bu arada psikologa gittim. EEG cektirdim. Elektroensefalogramma kafayi cekiyormus. Sanki bilimkurgu filmindeki gibi kafaba bir suru sey takiyor uzayli gibi oluyorsun. Duygudurum bozukluklari ortaya cikti. Az sut ile olsa bile emzirdigim icin ilac yazamadi ve bazi bitki caylari iciyorum. Turkcesi kedi otu ve kilic otu sanirim. Bebegimi seviyorum ona bakar bakmaz bu sikintili durumu unutuyorum ama maalesef uzun surmuyor. Ama sunu soyleyebilirim DAHA IYIYIM. OLACAGIM INSALLAH... Siz neler yaptiginizi ve ne kadar surede anlattiginizi yazarsaniz mutlu olurum. J

aynı sıkıntı bende hiç yalnız kalmadım düşündükçe basıyolar bni B benil

Bnde ayni sorunları yaşıyorum ne yapman gerekiyor acaba M

Aynen bu durumdayim bebegim iki aylik ve hic birsey yiyorum zaten sütüm cok azdi simdi iyice gitti. tabi. depresyon yaninda bazi sorunlarim da var. ne yapacağımı bilmiyorum. psikolojik çok kotu E

Psikiyatriden randevu aldım bugün kendi kendine geçmiyor

Merhaba. Psikolojik yardım aldınız mı?Ben de aynı durumdayım belki daha bile kötüsü. Takintilarim gittikçe artıyor. Basedemiyorum artık. . push ; S

Benim annem gibiyse eğer daha çok hasta eder seni visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

xesa aslında dediklerini yapsam iyileşirim biliyorum ama evde yanlız kalamıyorum, annemgilin evde kalıyoruz şimdi senin kayınvalidenler ve anneler sırayla yanında kalmışlar benim o şansım yok annemin evindede kendi evim olmayıncamı ne hiçbişey yapasım gelmiyo senin bebeğin 1 yaşına yaklaşmış ve hala iyileşememişsin annenler kalıyomu hala yanında hiçmi rahatlama yok eşin nasıl anlayışlımı Önceki

Benimde bebegim dort aylik ve kotu durumdayim bebegim cok aglayan cok huysuz bi bebek.. butun hayatim cok degisti yemek yapmaya tuvalete bile girmeye vaktim yokk.. cok bunaldim tukendim artik dokuz ay boyunca ben bu gunleri hayal ettim hersey cok guzel olucakti ama simdi hersey berbat.. bebegim surekli agliyo kolik dediler halami gecmedi kolik.. hep boylw gidicek diyorum kendime agliyorum surekli eski hayatimi geri istiyorum tekrardan en basa donmek istiyorumm.. ailem sehir disinda ben zaten yanimda bitek esimi istiyorum sadece surekli onunla basbasa kalmak istiyorum eskisi gibi.. bebegim agladikca cildircakmis gibi oluyorum.. daha yirmi dort yaşındayim ama kendimi cok yaslanmis hissediyorum hayatim bitti artik benim bidaha hic mutlu olmicam diyorum.. bundan sonra sadece dert sikinti olucak eski ben hic bizaman geri gelmicek.. napicam bilmiyorum doktora gitmek istemiyorum zaten bana bisey yapabilceklerini dusunmuyorum ilacta kullanamam emziriyorum.. bu gunler gecicekmi eskisi gibi mutlu neseli normal bi insan olucakmiyim yoksa bidaha o gunler hicmi gelmicek..

Bu arada bebegimi seviyorum. O uyurken cabuk uyansa da onunla zaman gecirsem diyorum. Haa sutum yetmiyor ve ek sut veriyorum bu duruma ilk basta cok Uzulsem de artik kabullendim. Sutumun az olduguna kendimi suclamayi biraktim gibi. Yalniz kriz durumlari genelde gunduz diblenmek icin uyumaya calisirken meydana geldigi icin HIC UYUMAMAYA calisiyorum gunduzleri bu da beni cok yorgun dusuruyor. Nasil normale donebilirim...

Arkadaşlar aynı durumları birebir yaşıyorum. Önceden evi. eşyası kendisi. çok bakımlı bir. hanimdim ama bebeğim dogunca hepai rafa kalkti. Şimdi o kadar bakimsiz o kadar. yorgun. bi. anneyim ki kendime. acimaktan. depresyona. giricem. sanirim. hiç yardımcım yok. Eşim 12 saat çalışıyor işten yorgun. gelince. de. hiçbir iş yapmıyor. Bebeğim çok şükür kolik. değil ama. cok. ilgi. gormek. isteuen. biri ve. bu. beni. çok yipratiyor. Kocama Bakmaya. utaniyorum o. kadar bakimsizim ki. Okuduklarimdan. güç aldım az. dalsa. . insallah tez. vakitten. herşey duzelir. Bu ara oğlum 2.5 aylij hafsa anne Tosuncuklarımla Yeni

gr, post: 40982093, member: 679114"]Canım ya kıyamam seni çok iyi Anlıyorum ben ben Şuan hamileyim ve çok kötü durumdayım bebeği hiç istemiyorum sonrasından korkuyorum hayırlı kandiller Neden bebegi istemiyordum canım kaç aylık hamilesin ilk hamilelikmi Eliffezgi

Elbette... Bunlar geçecek emin olun... Y

Bende de aynı duygular var. Benim de 3.5 yaşında kızım var onda da depresyona girmiştim ama zamanla geçmişti. Tecrübesizlikten oldu bir daha olmaz diye 2. yi doğurdum. Bu sefer daha kötü oldum. Bebeğimi seviyorum ama düzenimi bozdum diye pişmanlık duyuyorum. Büyüdükçe geçer diye umut ediyorum ama çok korkuyorum. Doktora gittim dün. Bitkisel ilaç yazdı 2 tane. Onları kullanmaya başladım. İnşallah çabuk geçer

Resim Yarışması 36 yıldır düzenlenen Uluslararası Pınar Çocuk Resim Yarışması başladı. Türkiye'nin lider markası tüm çocukları 1 Nisan'a kadar resim yapmaya davet ediyor. Sevgili üyeler çocuklarınız için faydalı olacak bir yarışmayı sizlerle paylaşmak istedik. Kazanan çocuklara çeşitli hediyeler var! Çocuğunuzun yeteneğini ölçmeniz açısından Pınar Çocuk Yarışması'nın detayları için tıklayınız! N

Çok agir gecrmedim canm beynim bana hukmetmeden ben ona hukmettim ben panik atagi da bu sekikde atlattm dogun sonrasi depresyobu da canm aklima kotu seyler gelnce kizimla yazin parklara gittigimizi 2 yasindan snra kizimla beraber kurabiyeler yaptiginizi berber oyunlar oynadgmizi hayal etrim smdi sizin bebslernz cok kucuk ve gaz sancisi dunyaya adapte olma skntisi flan cok fazla bunalmanz coo normal ama kendinizi bunaltmayn birde cogu bebekte aglama jrzlerine ve kolige iyi gelebilecek. birkac sey var belki bilirsiniz ama ben soyleym telefonunuza googke playden ruya uyku muydu bu tarz bir sey var onu indirin bebeklerin hosuna giden sac kurutna nakinasi elektrikli supurge sesleri flan varonlari dinletin. Birde bebefinizi yatien carsafi uznca acip bukun ve bebegnzin etrafina dolayin anne karni hissi verecektrbu sekilde canm E

Özelden konuşabilir miyiz? nacizanem 1 yıl ara ile 2.

Her gün 90 tane Ya Melik Ya Kuddus Celle Celaluhu çekin.

Evet canım aynen bu dediklerini ve daha da fazlasını yaşıyorum GGeçeceğini umuyorum ve bekliyorum. İki ay önce doğum yaptım. Sanki eskisi gibi hic olmayacak hiçbirşey. Uyumak istemiyor um. uyuyunca uyanmak istemiyorum.

Merhaba daha çok yenisin, destek almakta geç kalma sakın, ilaçsız atlatmak zor ve yorucu olur senin için, bu bir süreç geçecek muhakkak, ilk çocuğun mu?

Ölüm korku su bende de var canım. İlaç tedavisi ile aatlatiliyor tabi emzirirme dönemi bittikten sonra. yada psikoterapi gormeyi dene. eminim çok sağlıklı bir insandirsin. genelde sağlıklı insanlar panik atak oluyor. P

iyi akşamlar, inanın bana sizi cok ıyı anlıyorum cunku aynı seylerı bırebır hıssettım bende hayatımın bıttıgını artık devam edemeyecegımı falan dusunmustum ama ınanın suan yenıden dogmus gıbı dört elle sarıldım hayata işime sosyal hayatımı ve dahi çocuğuma. Anladıgım kadarıyla sızde cok vahım degıl durum. Ayrıca lütfen cekınmeyın aılenızden destek alın cocugun bakımı vs. gibi durumları suanki psikolojinizle tamamen üstlenmek ağır gelebilir. Esınız aılenız destek olsun mesela emzırdınız bırakın gazını da anneannesı ya da babası çıkarsın. Sorumlulugu paylasın bu sızı bıraz daha rahatlatır. Bebekten oncekı hayatınıza dönmeye calısın bu sıze ıyı gelecektır. IStahınız uyku durumunuz vs nasıl? B benil

Çok teşekkür ederim canım artık atlattım çok şükür kızım 2 yaşını bitirdi ben de ilacıma başladım şimdi daha iyiyim

ne kadar emzirdin canım bende 8 gün hastanede yattım 20 - 25 gün kadar ilaç kullandım o dönem emzirmedim tabi sonra kendim bıraktım ilaçları emzirmeye devam ettim şimdi bebeğim 7,5 aylık ve emziriyorum tek göğüsle biri kesildi çok şükür tam 6 ay yaşadım bende bu sıkıntıları şimdi hafif var ama eskiye göre daha iyiyim iyileşeceksin bunlar geçici sana şimdi hep böyle kalacakmışsın gibi geliyodur zamanı gelince geçecek ama geçecek 6 ay 8ay 10 ay ama geçecek bunun düşün devamlı günleri saymamaya çalış keşke emseydi bebeğin ama ilaçlara çok güvenme yanlız kalma annene anlat yardım iste bebeğine onlar baksın mümkünse arkadaşlarına git onlara belli etme normalmişsin gibi davran çok zor biliyorum ama böyle böyle kafan dağılacak E

Bu süreçte ne sıkıntılar yaşandıklarını bildikleri halde geleceğe dair negatif konuşan insanlara çok kızıyorum, gün geçtikçe kolaylaşacak deseler, umut verseler en azından anneliğe ve geleceğe daha mutlu ve pozitif bakıyorum.

Annem hiç öyle biri değildir. birşey diyemez ama ben şu an kaynanam şöyle böyle demedim hastayım ben dedim. kaynanamin bana bir faydasi yok dedim. onun için gelecek bakalım gelirse E

Bütün kaynanalar aynı.. gece horlaya horlaya uyur ertesi gün çok yoruldum der.. bana eve gitmek istiyorum der, oğluna özledim geleyim der.. çocuğu emanet edemiyorum bir de ben işe başlayınca o bakacakmış nasıl bakacaksa. Bezini bağlamayı bilmez beline kadar çiş ıslakla uyutur çocuğumu. Bu gidişle işe hiç dönmeyip kendim bakıcam çocuğuma ama evde kalmak istemiyorum çalışmak istiyorum. Evde kalırsam daha kötü olucam. Bebeğim 23 günlük, tam ağlamalarım geçti diyorum en ufak şeyde tekrar başlıyor. Her şeyi kafama takıyorum, eşimin ailesinden nefret ediyorum, kendi ailemin yaptıklarına anlam veremiyorum, her şeye içim sıkılıyor. Eşimin en ufak lafına ağlama krizine giriyorum, eski hayatımı istiyorum evlilik çok güzel derdim şimdi keşke evlenmeseydim diyorum. Benim annem 6 sene önce vefat etti, şimdi o olsaydı her şey nasıl güzel olurdu demi. Bebeğime çok üzülüyorum benim gibi bir annesi var. Öyle güzel bir çocuk ki. Bazen o uyurken kokusu burnuma geliyor, bazen etraftan duyduğum hastalıkların falan onun başına geldiğini düşünüyorum şükrediyorum yine ağlıyorum hep ağlıyorum. Çok çirkinim her tarafım sarkık çatlak dolu, saçım başım deli gibi, ağdaya gidemiyorum. Sürekli terliyorum, ancak iki günde bir duşa girebiliyorum, evin işini üstlendim kayınvalide gitsin diye. ağrılarım geçmedi sırtım çok ağrıyor. Bebeğimi emziriyorum göğüslerim yara oldu acıyor. Çom kötü durumdayım keşke ölsem diyorum, ama bu sefer de bebeğim bensiz nasıl yapar diye üzülüp böyle düşündüğüme pişman oluyorum.

Benim kaynanam bana hiç gelmedi ne evlenince ne hamileyken ne de dogumuma, bir kere çocuğu görmeye geldi yabancı gibi beni huzursuz etti gitti, ama yine de o her zaman iyi niyetlidir iyidir kötü olan benim herşeyi yanlış anlıyorum :)) visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

Uyku sersemi ne saçma yazmışım :) yanımdaydı ama bilinçsizdi, annemin yaptıklarından beni suçluyordu hep tartışıyorduk panik ataklarim çoğalıyordu, öyle bir kıskaçta yaşadım ki bu dönemi hergün dua ediyordum allahım sabaha çıkmayayım diye, bebegim 20 günlükken başladı bunlar, çok ağır geçirdim ağlama krizleri ölme isteği vs doğru doktoru bulana kadar da çok uğraştım yaklaşık 3 aydır iyiyim şükür, bebegim 7. Ayında. Önceki

6. aydan sonra azalıyo diyolar iyileşeceğim biliyorum ama bu 5 ay 5 yıl gibi geldi dualarınızı bekliyorum

Seraguel 25 mg alıyorum az önce hastaneden aradılar sezeryan tarihini hatirlattilar cuma gunu sabah hastanede ol dediler gece 12 den sonra aç kalacaksın vs. ben biliyodum ama yine de heyecan yaptım carpintim oldu kustum bana dua et lutfen. Sen hangi ilaclari kullanıyorsun E

Arkadaşlar merhaba, ben de uc ay önce doğum yaptım, depresyonu çok yoğun yaşıyorum yeşil reçeteli ilaç kullanıyorum o derece kötü hissediyorum, bebeğe bakmak istemiyorum hiç, o kadar mutsuz o kadar hasta hissediyorum ki kendimi, surekli yatmak istiyorum, sizin durumlar geçti mi, şimdi nasılsınız, ne olur bana geçecek deyin

. push ; M

Evet haklısın bebek bakmak kesinlikle çok zor hiç birşey hayal ettiğin gibi değil. bende bundan sonra hayatım hep düzensiz karmakarışık kalacak sanıyordum ama öyle olmayacak ve benim eşim 12 saat çalışır kalan zamanda da sürekli beni aşağılarda sen çocuk bakamazsın bakamıyorum diye. ama geçti şimdi herşey çok güzel. ınan. bana bebeğine bakıp onu ne kadar sevdiğini düşünür sen herşeyi daha kolay atlatirsin. şöyle düşün herkes çocuk bakıyor hemde bir değil iki üç tane bizim onlardan ne eksiğimiZ olabilir ki

Zor durumlar biliyorum. Hele günümüz koşullarında anne olma sorumluluğunu yüklenmek psikolojik anlamda insanı zorlayabilir çok doğal. Yalnız değilsiniz bunu bilin ve bu süreç sonsuza dek sürmeyecek geçecek. Sonuçta iki güzel evladınız ile birlikte kazanan siz olacaksınız.

Eşim destek oluyor sağolsun, annem kalıyor benimle bebeğe o bakıyor ama söylenerek, toparlan artık kendine gel artık diye baskı yapıyor surekli, bunların beni daha kötü yaptığının farkında değil

M MAKBULE

Bu arada bebeğim 3 aylıkken Coronayi ağır şekilde geçirdim.. karnımın sağ tarafında iki aydır ağrı var.. bt çektirmek zorunda kaldım. surekli kötü şeyler olacakmış gibi hissediyorum.. bebeğim ağzına birşey götürse elimde cekiyorum. ben ne yapacağım böyle lütfen birşeyler yazın

Benim kendi annem bile bunu yapıyor, 50 yaşında kadın ben yasliyim çocuk bakamam kalk iyi ol diye baskı yapıyor... visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

yanlız olmadığımı biliyorum ama işte gel anlat kafamdan silemiyorum çevremde yeni doğum yapmış o kadar insan varki onların mutluluğunu görünce kendime çok kızıyorum moralim dahada bozuluyo ve aynı zaımanda da benim gibi 2 3 yaş araları var çocukların siz 1 sene iyi dayanmışsınız tabi hala geçmedi diyosunuz benim iştahsızlık çok fazla sütüm yetmiyo zaten mama veriyo annem normal sütte vermeye başladık biraz daha çalışıp bende ücretsiz izne ayrılmayı düşünüyorum, ben doğumdan önce iyiydim hele hamile kalmadan önce kızımla çok mutluydum ama eşimle sıkıntılarım vardı biraz kızımın sevgisi gözümü kör etmiş takmıyodum kafama çok fazla kızım yeter bana diyodum eşim için aman naparsa yapsın diyodum zaten çok yoğun çalışan birisi evi otel gibi kullanıyoduk kızıma kayınvalidem bakıyodu bende işten çıkınca oraya gidiyodum eve yatmaya geliyoduk cumartesi pazarda çoğu zaman beraber geçiriyoduk işte şimdi evimizden tamamen koptuk, kızımı 2 yaşına kadar emzirdim ilerde normale dönünce inşallah dönücem oğlumuda sevmeye başlayınca çok üzülücem biliyorum onuda emzirmek isterdim 2 yaşına kadar. şimdi 6 aylık olsun ilaca başlamayı düşünüyorum sen evinin işlerini yapabiliyomuşsun ben zorla yapıyorum ama eve geçmem gerek biliyorum yoksa böyle düzelemem bebek şöyle 7 8 aylık olsa oturup örümceğe filan binse bende eve gitsem yatılı bi yardımcı alsak yanımıza sonra zamanla ben senin dediğin gibi normal hayatıma dönsem düzelirim ama cesaretim yok şuan ve yatılı birini bulmak sorun sen hamilelikten önce depresyon hastasımıydın devamlı ilaç kullanıyomuydun ilk doğumunda böyle oldunmu ben depresyon atakları geçirdim ama uzun süreli olmadı devamlı ilaç kullanan biri değilim 6 sene önce filan 6 7 ay kullandım ondada kullanırken iyiydim sadece tedavi amaçlı kullanmıştım iyileşemiycem diye çok korkuyorum bebeğimi sevemiycem diye çok korkuyorum böyle işte E

Dua ediyorum surekli, hocalara bile gittim, o kadar mutsuz o kadar çaresiz hissediyorum ki, yaşamak gelmiyor Icimden o kadar kotuyum

şuan nasılsın? hafsa anne Tosuncuklarımla Yeni

Masallah canim allah bagislasin. Rabbim beterinden korusun yavrunu. Sen bebeginjn yaninda ol op kokla o hemen iyilesr insallah. Icine atma biseyi hasta olursun. Eşinede rabbim akjl fikir versin insallah bian once olgun bilincli bi baba olur eş olur sarilir yuvasina. Dua et bol bol. Biz hep burdayz bize anlat rahaatla visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

Merhabalar, Sizi cok iyi anliyorum. Ben de ayni durumdaydim. Hep forumlara bakiyirdum care bulmak icin. Hala da bakiyorum ama sanirim daha az bakmaya basladim. Bu da demekki iyilesiyorum... Cunku bunlarin hepsi 40im cikinca gidecegine inaniyorum. Hormonlarimin dengesi yerine gelince kurtulurum ins. Siz de taze anneymissiniz. Umarim sizin de hormonlar dengelenince gecer. Bitki caylari deneyebilirsiniz. Kendinizi guvensiz hissetmeyin. Esinize ihtiyaciniz oldugunu anlatin. Ve bu durumda sadece siz olmadiginizi her 5 kadindan 1i yasadigini anlatin.. M

Kizlar merhaba benimde sorunum var gebelikten once on kaburgam felan agriyodu sal tarafi ben kalple ilgili bir sey var sandim ve surekli beni ölüm korkusu sardi doktora gittim kalple ilgili herseye bakildi hepsi temizdi simdi dogum yaptim 40imiz cikti ama hala ayni sanki aklimdan cikmiyo su ölüm korkusu

66gunluk bebeğim var ilk zamanlar daha berbattım bebekle her şeyin bittiğini düşündüm izlediğim diziden bile nefret ettim o derece ağlaya ağlaya mi hal oldum. Şimdi 1aydır annemler var ben onlara gidiyorum. Düzeliyor gibiyim yada öyle olmak istiyorum. Sabahları bu bunalım bana çok geliyor oğlumda çok bunaltıyor önceden tüm, gün karamsar düşünceler vardı şuan ailem yanımda biraz daha azaldı. Sizce kendi kendime yenebilir miyim

Mother Allah yardimcin olsun... ne kardlik bebegin M

Ya canim bak ne güzel eşimle geziyoruz diyorsun eş desteğin var bana destek olan kimse yoktu. ne mutlu sana bence de esin varsa yanında atlatabilirsin. ileride bu güzel günleri kendine zehir ettigin için pişman olacak sin. Mel59

Tesekkur ediyorum ilgine iyi geliyor icimi dokmek. busabahta yine tartisdik, bundan sonrasi icin dedigin gibi tartisma ortami yaratmamaya caliscam, umarim iyi olur. tesekkur ediyorum tekrar Önceki

Evet çok şükür hafta sonunadenk getirdim genelde eşime bıraktım. Her hafta kendime akit ayırdım. Birde evde kendime değer verdim. Mesela Spor yaptım evde yüzüme cildim bakımları kremler maskeler. Diyete başladım. Yani kendini değerli hissedersen gerisi kolay oluyor aslında.

Bu durumdan ancak Allah a sığınıp kaderci olarak kurtulabilirim sanırım din yönü kuvvetli arkadaşlar bana bi yardım edin. bu korkulardan bebeğimi bile tam benimseyemedim. şimdi olmasaydı ne güzel rahat oturuyor olurdum diye düşünüyorum bazen kendime kızıyorum

aslında baya bi zaman geçmiş neydeyse 6 aylık minik tam olarak sıkıntınız ne merak ettim sizi rahatsız eden ve bi türlü geçmeyen . push ; A

Lohusa sendromundan sanırım bahsediyorsun oldum tabiki bebeğimle ilgili değildi benim sorunum sütümün gelmemesindendi.. bir gecede 3 kere pijama değiştiriyordum terliyordum çok göğüslerim taş gibiydi ama gel gelelim sütüm yoktu sıtmalanmıştım çok ter desem öyle böyle ter değildi sıksam pijamalarımı su akıcaktı öyleydi Süt sağma makinasıda aldım cıks hiç gelmedi hatta doğum yaptığım hastaneye gitti Acıbadem'e iki göğsümüde bağladık belki süt gelir diye 45 dakika bir iki damla süt geldi.. o bir iki damlayı sadece verdim.. sonra kurdeşen döktüm alerjilerim tavandı kanda 1600 çıktı alerjim o dönem çok zordu benim için.. M

Yani kusura bakma ama ben ne zorluklarla atlattim bebegi. Hep rahatsizdi bir de hergun hastaneye gidiyordum. senin birde esin destek oluyorken ohooo yani :) merak etme çoook çabuk geçecek unutacaksin o günleri. belki. ikinci çocuğu bile isteyeceksin :) Mel59

En zor dönemleri şimdi arka da şim. uyku düzeni yemek düzeni falan yok tabi. Bende senin gibi soyleniyodum bakımsız oldum hiçbişey yapamıyorum tuvalete bile gidemiyorum bu nasil dvm edecek diye. Ama büyüdükçe düzene giriyolar daha rahat edeceksin inşllh. Ama bunları beyinde düşündükçe daha kötü oluyor insan. Annen falan yakında değil mi bebeği bırakıp yürüyüşe falan çıkın hatta havalar açtı bebeğinizi de alın alışveriş merkezine falan gidin. ben iki taneyle bile çıkmaya çalişiyorum. Yoksa kafayı yicem zor oluyo ama çıkıyorum A

Duha 22 arkadaşım sen maşallah ne güzel atlatmissin bize de dua et olur mu.. Rabbim herşeyi gönlüne göre versin inşallah. E

Ne kadar sürdü bu süreç bebeğe karşı hisleriniz nasıldı, birde lohusa depresyonu değilde postpartum geçiriyorum M

Canım sen bebeğini ne kadar emzirdin ilaç kullanırken emzirebildinmi E

Başlığı görünce yazmak istedim. yalniz degilmisim okuyunca rahatladım. Hamdolsun o günler geçti bitti. yinede aklıma geldikçe icim burkuluyor. bebegim 10 aylik olucak bugünlere geldik şükür ah ahhh dogum sonrasi ilk 3-4 ayim oyle zordu ki yil gibi geldi. hamileligim cok iyiydi yavruma kavusucam gunu sayiyordum ah bir kucagima alsam diye hayal ediyordum... dogumum da kolaydi ilk gunler yavruma karsi ya birsey olursa korkusu vardi ama seviyordum kokluyrdum 4 yıl sonra kavustum beklenen hasretim diyordum... lohusa hassasiyeti vardi hersrye ağlamalar esimin her dedigi batiyrdu. sonra ne oldu anlamadim bir sıkıntı bunalim yavruma zarar verme sogukluk olmasi öyle agliyordum ki yavruma bakip bakip cokkk dua ettim Rabbime sığındım kimseye derdimi soyleyemiyrdum nasil söyluycen topa tutarlar insani. esimin yaninda agladim ama derdimi soylecek kadar anlayisli bulamadim malesef esimi. sıkıntıdayim deyince sadece dua et bol bol oku tavsiyesinde bulundu. faydasi da oldu gercekten... burda okuduklarim da cok benzerdi. depresyon olduğunu biliyrdum burdan bi arkdsa yazdim baya rahatlatmisti sabret bunlar geçici demisti. Allah razi olsun. gercekten gecti gitti. hayatimda depresyon nedir bilmezdim. dogumdan sonra eve kapanmak en basit ihtiyaçini giderememek hele çalışan biriydim ev isini yapamamak dahası yemegini bile yiyememek zor seyler. alışmak zaman alıyor. ama inaninn geciyor yavas yavas normale donuyrsunuz... biz alıştık simdi oglumla buyudukce lezzetleri artiyor anneligimi yeni yeni anliyrum. Allahim tum yavrulari korusun. bir de esim beni cok sıkmışti herseye karisiyordu gozunden gözüne inanmiyrdu. kv aman biryere cikma vs sukur esim bu konuda rahatti. bunlarin da etkisi olduğunu düşünüyorum o ruh halinde olmamda simdiki aklim olsa ne kv ne koca kimseyi takmazdım. onemli olan saglik huzur... tazecik anneler cennet kokulularinizi mis gibi koklayin gelen vesvese vs aldırmayin bu gunlerin gececegini bilin. Zor gunlerin elemi gider lezzeti kalir... son olarak ikinci bebegi isteyenefim yeni yeni ısınıyorum ama tekrar o gunleri yasanaktan korkuyrdum bi kac arkadas ikinci kez yine yaşamışlar. gözüm korktu acikcasi... olmaz ins diyorum rabbime siginiyrum Eliffezgi

Merhaba geçti mi rahatsızlığınız ben de konuşmak istiyorum Önceki

Merhaba şimdi nasılsınız? Y

Canım bunlarin hepsi geçecek ben 5 ay önce doğum yaptım. Kendi ailemden kimse yanımda yoktu. Allah razı olsun kayinvalidem ve eşimin akrabaları sayesinde atlattım. Eşimin de desteği çok oldu. Hayattan hiçbir zevk almiyodum yemek bile yemek aklıma gelmiyodu. Annemle sorunum var ve gelmedi yanıma. Sürekli agliyodum. Ama geçti düzeldi hepsi eski hayatıma döndüm. Hatta şimdi kızım yokken ne yapiyomusum diyorum geçecek merak etme

Kızlar durumum kötü demiştim sinir krizi geçirdim hastaneye kaldırıldım. sonuç kızımla beraber annemlerdeyim. nasıl toparlayacagim bilmiyorum. annemlere geliyorum iyi oluyor un eve gidiyorum kotu oluyorum

Çok şükür benim bebeğim de bu tarz sorunlar yok. Sıkıntı tamamen bende yani. Bu günlerde geçecek insallah. Tavsiyelerin için çok teşekkür ederim.

Ogluma bazen ofke patlamalarım oluyor. Sonra da çok pişman oluyorum tabi. ama ilgilenmeye çalışıyorum elimden geldiği kadar. mesela bu gece kızım iki defa kustu ustum basım onunkiler battı resmen sinirden patlayacak gibi oldum. bi de son anda mamayi halıya döktü oğlumun odeviyle ilgilenirken. Esim de herkes gibi bazen anlayisli bazen de çok katı oluyor. Anksiyete kaygı bozukluğu canım. Sebepsiz yere kaygilaniyorum. önce hiç böyle bir rahatsızlık yaşamadım. hamilelik ile başladı. doğumdan sonra üst seviyeye çıktı. sanki biraz biraz geçecek gibi gorunuyor inşallah.

Geçtimi sizde nasıl geçti A

Evet bazen farkında olmuyorlar ozaman sende kendi kendine yardım et hazır annen bakıyor çocuğa samimi oldugun bı arkadaşınla kahve içmeye çık nefes al buda çok iyi gelebilir T

Şunu da belirtmek istiyorum ki ben hekim psikolog ya da bu konuda uzman bir kişi değilim. Aynı durumu bende yaklaşık 1 bucuk sene yasadıgım ıcın ve cok kotu süreçler gecırdıgım ıcın ne kadar hassas bir mevzu olduğunu bildiğimden sadece yardımcı olmak istiyorum bu durumdaki insanlara. Çünkü ben aynı durumdayken gerek bu forumda gerekse kendı hayatımda ne vıcdansızlıgım ne kotu annelıgım ne de cocugunu sokağa terk etmek ısteyen kotu bır mahluk olmuşluğum kaldı. İnsanların çoğu ne yazıkki bu konuda bilgisizler ve b ilinçsizler yapacakları eleştirinin ya da bir sözün karşıda ki çaresiz moral çöküntüsü içindeki insan da ne büyük tahribat yaratacağını tahmin bile edemeden onu daha kotu duruma sokacak sekilde davranıyorlar. Tabiiki forumda yardımcı olmak isteyen bilgilendirmek isteyen arkadaşlar da çok oldu ama bir kötü lafın etkisi çok ağır geliyor o süreçteki bir insana ve unutulmuyor. Bende o süreçte bana bilgisini aktaran destek olan arkadaşara cok teşekkür edıyorum. Rabbım onları ve yavrularını korusun. Kotu tarzda yaklasanlaradan da allah razı olsun diyecek sozum yok umarım yasamazlar buna benzerını cunku kınadığımız bır durumu yasamadan olmeyecegımızı belırten hadısı serıflerımız mevcut. Neyse lafım cok uzatmak ıstemıyorum. Tekrar belirteyim kafanıza bir şey takılırsa ya da sıkıntıda olduğunuzu hıssedersenız lütfen yazın elimden ne gelirse yapmak isterim naçizane. İyi geceler..

Yok cnm geçmedi senin M MAKBULE

Bu doktor seansı ni kaçtTL ye veriyor acaba canımsordunmu belki bende alırım. Elindeki tüm imkanları degerlendir sonra emziremedim diye vicdan yapmazsın bari. Bu arada bebeğe inek sütü demi veriyorsunuz acaba ben mi yanlış anladım. Bir de demissinki çevredeki yeni doğum yapmışlar iyiler diye. bence kimse yaşadığını belli etmiyor evet bende görüyorum laylaylom halindeler ama bende eminim dışarıdan öyle girunuyorumdur da içindeki fırtınaları kimseler bilemez çünkü dillendirmiyorum. nerde yaşıyorsun bu arada canim Eliffezgi

Senin bebek kac aylık oldu iyimi normal mi doğum yaptin kusura bakma seni rahatsız ediyorum. E

Şuan bebeğim 50 günlük annem 21 kalip gitti oggünden beri ağlama krizleri yasiyorum ilk basta onemsemedim geçer dedim ama geçmedi ilk iki hafta dikiş ve hemoroidden oturamadim sonra 3 defa sut sitmasi oldum acillere kaldirildim ates 40 lara cikti mutsuzdum hep agliyordum anlatinca bebeğini sevmiyor musun diyorlar. son iki haftadir da yemek yiyemiyorum modem kapandi bugün Dr gittim bütün tahliller normal nöroloji Dr kaygi yasiyorsun dedi ilaç verdi uyku yapar diye kullanmayacagim eski hayatini istiyorum esimle eskisi gibi olmak istiyorum intihari bile aklimdan geçirdim sokaktan gecen mutlu insanları kiskaniyorum kapinin önünde oynayan mutlu çocuk olmayi bile istedim namaz ve yasin okumanin faydasi var Allah hepimizin yardimcisi olsun

Duha benimle iletisime gecermisin ayni sorunlar bndede vat atltmama. Yardmci olurmusun emziriyorm ilac kullnamiyorum cok ihtycm var lutfen iletisime gec

Bu arada canım sende yaşadın mi doğum sonrası depresyonu? ? gizemli_1105 baslangic 103 simdiki kilo 96 boy 1.67hedef

İlk çocuğumda lohusa depresyonu yaşadım uyuyamıyordum bile hayatımın artık asla eskisi gibi olmayacağını düşünüyordum,2. cocugum da hiç yaşamadım çünkü herşeyin zamanla düzeldiğini öğrenmiştim. . push ; M

Desteğin icin teşekkür ederim dün akşam forumlardaki yazıları okudum benzer şeyleri yaşadığımız için seni kendimë yakın hissettim sen tamamen mi uyutuldun E

Benim eşim de yanımda olamadı işi dolayısıyla ama bu süreçlerde çok anlayışa ihtiyacımız varken kimimizin yanında değil kimimizin yanında ama paylaşım yapamiyolar. Ah çekiyorum ah ah M MAKBULE

Senin yerinde olsam hiç konuşmaz susardım şikayet etme sus bence ve ne düşündüğünü söyleme yeri ve zamanı geldiğinde konuşursun yorulmadın mı bu olanlardan hiç yorum yapma onunla konuşma başlarına anlat gir burda dök içini bırak naparsa yapsın bilmiyorum mesleğin var mı çalışma imkanın var mı zamanı vardır her şeyin bir gün gelir devran döner hayat ne gösterir bilemezsin M Mysoon-1 Yeni

Bende o haldeyim bebegbebegimi olmasını öyle cok istedim ki ama şimdi mutsuzluk eski hayatımı özlüyorum. Bugunlerin geçeceğini umuyorum. Eşimle bu dönemde problemler yaşadık bu dönemde kadının kendini bir şekilde güvensiz hissetmesi durumu daha da zorlaştırıyor. Allahın bize verdiği bu emanetleri sabırla sahip çıkmak nasib olsun. Sürekli forumalra bakıp kendime teskin etmeye çalışıyorum. Sağ gögus ucu doğum yapalı yaklaşık 2 ay olmasına rağmen geçmedi. Gerektiği kadar sezeryan doğumdan kaynaklı kilo veremedim. Hersey üstüme üstüne geliyor. Eşimle hala beraber olmadık beni artık beğenmediğini düşünüyorum. Hayat her açıdan zor suan umarım rabbim sabrını verir ve herşey yoluna girer bebekkerimizin canı sağolsun Önceki

Selamlar, bebek sahibi olan herkesin mutluluktan havalara uctugunu sorunsuz bir hayat surduklerini sanirdim. cevremizdeki herkes o sekilde yansitiyor cunku. bende neden ben sorunlar yasiyorum deyip kendimi sucladim uzuldum agladim... zor gunler yasadik, hala da yasiyoruz. ilk zamanlar premature dogan bebegimin yogun bakim sureci ve evdeki bakiminin zorlugu cok yipratti beni. birde esimin asiri titizligi eklenince isler dahada zorlasti. evde karantinaya aldik kendimizi eve hic kimseyi kabul etmedik annelerimizi dahi, bebegim mikrop kapip hastaneye kaldirilacak diye cok korktuk. butun vaktim pompa yapmak alt degismek biberon sterilize etmek ve bebegimi beslemekle gecti bi beslenme zamani bittiginde, ardindan bi sonraki beslenmenin hazirligi, surekli ayni dongu gece gunduz. inanin aylarca surdu bu zihnim artik iflas etmisti. bu surecte bebegimin yaninda telefon acamadigimdan evde yapayalniz yorgun uykusuz gunler gecirdim. bu surecte birde esimn eski gorustugu kiza netten bakarken yakaladim. zaten en ufak seylerden dahi kavga ederdik, siddetlendi iyice kavgalar. tabi olan bana oluyodu o isine gidip gelirken ben evde bu hayati yasadim tek basina. bebegim 5 aylik oldu biraz rahatlamisken cak aci bi olay yasadim cenazemiz oldu, esimin destegi olmadi yine. simdi bebegim9 aylik biz hala cok fazla tartisiyoruz, tartismalarimiz benim sikayetlerimle basliyo. yalnizliktan bunaldigimdan yoruldugumdan sikayetleniyorum, esimden ilgi beklerken o dahada ilgisizlesiyo benim gerginligime oda enaz benim kadar gergin davranarak yanit veriyo ve ben yalnizligimin icinde boguldugumu hissediyorum artik. bosanmayi defalarca konustuk, anlasamadigimizi dusunuyoruz ikimizde, esim hep beni sucluyo, bende beni anlamayan benim mutsuzlugumu gorup hicbisey yapmayan ama yaptigini iddia eden esimi sucluyorum. isin icinden cikamiyoruz... Y

Ben! İştahım yok, korku, endişe, aglama krizleri... gunduz uyuyamama off hepsi oluyo hatta daralıyorum cok nefes alamıyorum bazennn.. Nasıl geccek, nezaman gecer... ooffffff visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

Gerçekten evlat sevgisi o kadar güzel mi yaşama sevinci oluyormu

ve aynı durumu yaşıyorum, yalnızım.. annemle aynı şehirdeyiz ama resmen benden kaçıyor.. akrabalar soğuk ve uzak herkesin derdi ayrı.. off geçecek güçlü olmalıyız:) B bgmtncr

Gerçekten ben de doğum sonrası bu düşünceler de olacağım aklımın ucundan geçmedi.. bebeğim olmadan iki yıl oncesi annemi kaybettim.. bebeğim kolik bir bebekti 4 ay uykusuzluk darmadağın bir donem geçirdim. kimsem yok bulunduğum şehirde. aileler uzakta.. hastaneye çok şık gitmej zorunda kaldık bebeğim için.. şu an kendimi çok koyu hissediyorum. surekli kötü şeyler olacak bebeğe bana ya da ailemden birileri zarar gorecek gibi.. en ufak şeye takılı kalıyorum. mesela üç gündür takılı taktigim konu: bebeğime altı için ıslak mendil kullanıyorum dogdugundAn beri deneyimsizim. neden pamuk kullanmadım diye kendimi yedim.. yere oyuncağı düşüyor. alip makinaya atıp yıkıyorum.. kendimle hiç ilgilenmiyorum. evde sürekli pijama saçlar dağınık dolanıyorum.. içimden hiç birşey yapmak gelmiyor.. ne yapmalıyım bilmiyorum... kafayı yemek üzereyim... takintilarim gittikçe artıyor...

En basiti gülüşleri yok mu içi eriyo insanın içi Y

Postpartum ve lohusa depresyonu birbirinden ayırmak çok kolay değil sanki, bilemedim?Ben ilk etapta sevgi hissedemedim çocuğuma sanki bir yabancı idi, benim yaklaşık 1 ay sürdü. Devamliı içim sıkılıyordu anlamsız duygular içerisindeyim, yemek bile yiyemez olmuştum, hayatın içine karıştıkça azaldı. Y

Ay ne güzel ya üç çocuk annesinin Allah seni onların başlarından eksik etmesin Y

Inan çok güzel ifade etmişsin 8. Haftaya girdim çalışıyorum bir süre kendim bakarım yok olmadı ücretsiz izni yarım bırakıp psikolojime göre geri dönerim diyorum. eşim bebeği çok istiyor onu da çok üzüyorum tabi bu tavırlarımla aldırırsan boşanalım diyor malesef. Aynı Dediğin gibi insanlar bir garip davranıyor ya bıraksınlar normal benim işte yok nasılmış bebiş yok süt iç.. Benim bebekli bir arkadaşım bile yok Burda hatta diyorum ki siz ne zaman hamile kalacaksınız ben artık gençte Değilim ki 31 yaşındayım. Ama hiçbir zaman hazır olmayacakmışım onu anladım. çinkü ben sürekli gezen bakımlı alışveriş yapan biriyim ve şimdi bu kadar şeye nasıl vakit bulunan diyorum. şimdi eski yaptığım hiçbir şeyden zevk almıyorum o bekar çok samimi Arkadaşlarımla buluşmuyorum bile düşündükçe sinir oluyorum onlara oh ne rahatlar diyorum. ailem çok destek sen bakmazsan annen bakar bakıcı tutarız biz ona ben okuturum ama aldırma diyorlar. Eşinl Y

Aynen öyle ihtiyaç olup da dışarı çıktığımda çok iyi oluyo ama özellikle çıkmiyorum hiç ama yapmaya çalışıcam umarım geçici durumlardır sağolun onerleriniz için G

sizin neyiniz var . push ; M Melikesarenin

Aynen.. aynen valla.. visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

Ne kadar az dert edersen o kadar çabuk atlatacaksın. Havalar güzel. Bebeğin de prematüre ya sa hasta değilse, kaç günlük olduğunu umursama. Al eşinle, annenle, herhangi biriyle dışarı çık bi iki saat dolaş. Hava al. Ben günleri karıştırdığımı farkedince normal hayat nasılmış diyerek doğumdan sonra 6. gün kendim hava almaya çıkmıştım bi saat bebeğimi anneme emanet ederek. 20. gün ise bebeğim ve eşimle çıkmıştık ve çok iyi gelmişti... S

hamileyken çok iyiydi. başta evlilikte sorunlar oldu ama duzeldik. bilmiyorum herhalde çocuk olunca öyle büyüyecek sandı. aksi gibi çocukta bir türlü iyileşmesi bronşit gibi doktorlar sigara içen insanla aynı ortamda bile bulunmasin diyo. eşim de sigara kullanıyor. söylüyorum sen kafaya almışsın sigarayı diye kiziyo. e çocuk hasta. ben çocuğa bakamiyormusum. doğumdan sonra olanları hiç anlatmıyorum bile. bunca stresin üstüne birde annesini getirdi. ben iyice kafayı yedim. gece çocuk yine hastaydı babamla hastaneye götürdük T

Canım ben de neler çektim hala daha çekiyorum esim destek ama lafta, basima kakiyor hastalığımı şakayla güya, kimse anlamıyor, annem bakıyor çocuğa, surekli laf sayıyor kalk artık toparlan artık diye, o kadar zor bir süreç ki...

Merhaba öncelikle zor zamanları atlatmaya çalışıyorum bende ocak 20de doğum yaptım ve sudan çıkmış balığa döndüm ömrümde bebek nedir bilmeyen ben küçücük bir bebekle yalniz kaldım yardım edecek kimsem yok esimin annesi geldi kaldı 20 gün sağolsun onlarda çok uzaktalar benim annem Teyzem vs yok ablam var ama oda daha çok köstek olur günlerce sikintilarimin geçmesini bekledim ağladım ağladım ağladım bebeğe baglanamadim zaten sutumde gelmedi emmedi en sonunda 5 aylık olduğunda bende çok az düzelme olunca doktora gittim şimdi ilaç kullanıyorum daha iyiyim ben bebeğin rutin işlerinden bunaliyorum çünkü bekarken sorumsuz ve rahattim kimsemde olmayınca bebek bakımında tam bir işkenceye dönüştü psikolojik olarak esim çok yardımcı sağolsun ama gecesi gündüzü belli olmayan çok yoğun çalışıyor ev işlerine bi yardimci ya da bakıcı tutacak ımkan da olmayınca işler çok karıştı tek dileğim büyüdükçe herseyin daha güzel olmasi ve istediğim kadar uyumak

Canım bebeğini sütten kesmeyi sakin düşünme ilaç da kullanma sakin emzirirken. Kış ıhlamur u var hergun iki bardak iç kendi öz bakımını ihmal etme. Bol bol dua et tesbih çek namaz kil düzenli. Evinin temizliğini yemekleri yap kendine güvenin gelecektir. Bol bol ya azim, ya Fettah, ya şafi, ya melik, ya kuddüs çek. maalesef ilaç kullanamazsın. Sutum azaldı deme artırmaya bak. Boza, dereotu, bulgur soğan vs ye. Benim bebeğim 3 aralık ta bir yaşını dolduruyor. Neler çektim halada cekiyorum ama sabır diyorum. Bunlar bana fayda sağladı. bende de aşırı sağlık kaygısı var. Evlatlarimi kaybetme korkusu yaşıyorum en üst safhada. sanki kötü hastalıklar vs. olacak amaaan neyse neler neler yaşıyorum. Allah en kısa zamanda sağlıgimiza kavuştursun bizleri. Geçmiş olsun canım. E

Evet ilk bebeğim kilo açısından sorunum yok çok şükür bide o olsaydı herhalde kendimi hiç toplayamazdim kızımın gaz sorunu var buda beni yitrapio elimden bisi gelmediği için inş canim toparlanirim eşimi goresim daha gelmio valla ama sabır T

Canım şimdi nasılsın? Biraz geçti mi bu duygular A

Hamileyken ben de çok sinirliydim şimdi çok değilim ama mutsuz hissediyorum kendimi keyifsizim hayat çok anlamsız geliyor. Bebek doğunca zaten hep anne kucağında oluyor bazen biri tutsa da işimi yapsam diyorsun yorgunluktan inşallah iyi geçer sizinki lohusalık çok fena bişey

Amin cnm. Bu arada ikizleri bi büyüteyim inşllh bide kızım olsun istiyorum bide hiç sıkıntı stres yapma cnm. Ne kadar rahat hamilelik geçirirsen o kadar mutlu bebekler dünyaya geliyo. Y

Ben kullanmıştım oğlum 7 aylikti iki ayrı antidepresan. Ama çok pismanim bi zarari oldumu bilemiyorum ama oğlum su an 12 yasında. keşke kullanmasıydım diyorum kendi kendimi harap ettim son iki yıldır ya bir zarar verdiyse diye. ben kullanma derim. geçmiş olsun canım. E

Bende aynen sürekli eski günlerimi düşünüyorum annelik duygusu ara ara bırakıyor beni yada ben öyle düşünmek istiyorum. hafsa anne Tosuncuklarımla Yeni

Hayir rahatsız etmiyorsun :) 1 yaşında oldu oğlum, 7 aylık doğdu sezaryen malesef, şuan cok sağlıklı ve iri bir bebek :)))

Bizde de öyle oluyor. Ben iyi değilim dedikçe anlamıyorlar. Herkes nasıl yapıyo sen abartıyorsun diyorlar. Daha da canım sıkılıyor o zaman. M

Benim annem hayatta da ne oluyor, ne hamileliğinde yanimda oldu ne de lohusa depresyonunda, bir süre geldi kaldı saha çok hasta etti, ben de eşimin ailesinden nefret ediyorum onlar da benden... o kadar zor geçirdim ki bu dönemi.. ilac tedavisiyle tabi ki... tek başıma.

İlaç tedavisini ben de istemiyorum ama psikiyatri birimine karar verdim çünkü kontrolsüz ağlamalarım ve ağlama krizlerim var. Doğum sonrası koşturmacada insan manevi boşluğa da düşüyor mutsuzluğumda bunun da etkileri var. Bahsettiğiniz mutsuzluk hali bende hergün var duygu ve davranışlarımı hayatımda ilk kez kontrol edemiyorum. Bugün ilk randevum var doktorla. Neler olacak merak ediyorum. Eliffezgi

Canim sen annenlere cikma annen sana gelsin mumkunse evden uzaklastikca gireain gelmez evinden uzaklasrsin annensana gelrse evinde rahatlarsn evnde mutlu olursun evini seversin ama evnden. kacarsan bir daha o evi sevemezsin kizlar size sunu soyleyim psikoloji pistir bisey oksada bozulsam. bi sey dusunse de altust olsam der siz uzgunum mutsuzum derseniz uzgun olirsunuz yada mesela ben kendimden ornek vereym grip oldugumda hasta gbibdavranrsam surunurum ama hasta deglmis gbi davranrsam oyle de hissederm hatta insnalar sesn bouk hasta misin diyince aaa ben hasta miyim derm kendime o derrce hasta hossetmem kendimi smdi siz kendinize beb iyiym dyceksiniz acin sevdgnz ama mutlu hareketli skir ski muzikleri oynayn gulun kahkaha atin bebegnzi sevn icinzden gelmese de sevin konusun onunla ama guzel seyler konusun anlamaz demeyin bilincalti olayini unutmayin. Siz iyisiniz siz mutlusunuz sizin hicbir skntnz yok lutfen 1 hafta bunu deneyn kendinizi zorlayarak yapin ama geecekten hissetmeye calisin lutfen kizlar yarin yapin bunu bu geve uyumadan oncede ben mutluyum dihin hatta bu bir olumlamadir arastrablrsiniz. Hergun kendinize ben cok mutluyun dyin bunu da deneyin lutfen kizlar yapablrsiniz ben sizi tanimadgm halde beyninize inaniyrm bunu yapablrainiz

Daha 10gunluk bebegim... annem su an yanıma onunla konusup anlatıyorum herseyi o sakinleştiriyor... Destek almayı su an istemiyorum.. ben bunu atlatabilecek biriyim diye dusunuyorum ama off yinede bu süreç cok degişikmiş, elimde degil bazen aglamamak.. Eşimle beraber cıkıp geziyoruz ama inanın her dk evi bebegimi dusunuyorum.. hiç rahat olamıyorum Herkez geccicek diyor da işte gecene kadar yıpratıcam kendimi.. off, offfff

Hamilelik ten önce depresyon tedavisi görüyordum. İlaca devam etmek istemiyorum. hamileliğin depresyon ile geçti. doğumdan sonra geçer dedim ama geçmedi. evinden nefret ediyorum. bebeğine her an birşey olmasından korkuyorum. yalniz kalmak istemiyorum. yanındakilerin telefonu cslsa bile rahatliyorum. her an mutsuzum. bebegimle konuşacak takatim bile yok. çok ama çok berbat haldeyim. bebeğimin büyümesine bile hheyecanim yok. Ben napacam diye üzülüyorum.

Amin çok sağol. evet çocuğa yaklaşamıyor. bir ara evde maskeyle geziyordu ama sigarayı bırakmıyor. T

Hayir emzirmedim, ilk 4-5 ay görmek bile istemedim bebegimi.. postpartumu doruklarda yaşadım. . push ;

Eliffezgi sagol canim. cok şükür rabbime. illaki zaman zanan gece uyumadiginda hastalığında filan yine bunaliyrum geriliyrum al sen bak diyorum esime etkileniyr bebekler anne huzursuz olunca yansiyor bebege uyuyamiyr vs. ins hep dua ediyrum. su an yavrum kucağımda kis kis gülüyor icim eriyo inanin sevginiz onunla hayata alismaniz zamanlaaa oluyor azcik sabır etrafinizda herseyiyle mukemmeliyetci gorunen cok mutlu yum havalarina giren annelere aldirmayin onlarin da sıkıntısı oldugu muhakkak. oyle görünüm veriyrlar hormonlar vs elimizde olmayan seyler yaşıyoruz hayalimiz farkli yaşadığımız farkli olunca bi şaşkınlık oluyr... Allah boyke bir imtihan verdiyse vardir bir hayır... derdi veren dermanini da veriyor. Allah hepimize ruh beden sagligi yavrularimixla huxur muhabbet versin. aminn . push ; Eliffezgi

Gidersin cnm bol bol dua oku. İyi olacağını dusun. Benim ortanca oğlum da alerjikbronsitti ve büyürken çok hasta olurlar. Çok şükür o da geçti. Ama biz anneyi ki ne kadar dusunmeyebiliriz. Sadece şunu yapabilirsin. Aklına geldiğinde dikkatini dağıtıp aşka şeye yönel. Elisiyap. Temizlik yapyemek yap. Oğlumla vakit geçir düşünmene izin verme.

Aynen ya bende anneme kac kere dedim bu nankor diye. eli ayagi duzgun masallah guzel bi evladımız var çocuk hasta diye doktora götürülecek diye söyleniyor. hiç hastaneden çıkmayan aileler var. çok nankör gercekten. ki çocuğun hastalığının sebebi de kendisi yani T

Uykunuz iştahınız normalse çok endişelenmeyin. Kilo vermenizde iyi oolmuş bence ama biraz hızlı olmasi?çok iyi değil. Aglayınca emzrin kulağınıza alıp pispislayin altı temiz karnı tok ve gazi sancısı vs yoksa ağlaması sizi uzmesin. Bu günler geçecek emin

Merhabalar Mira. Cok guzel anlatmissiniz. Inshallah oyle olur. Neler yaptiniz gecmesi icin?Ben de hem KKden edindigim arkadaslar hem de etrafimdaki arkadaslar yardimiyla duzelmeye basladim. J

Hayatta hicbirseyden zevk almiyorum. Yemegi bile sadece kizim icin yiyorum. Kimseyle konusmak istemiyorum. Hayata dair hicbir planim yok. Oysa daha once hergun bir suru planlarla uyaniyrdum. Artik alisveris yapnak bile mutlu etmiyoru. Ilgimi bile cekmiyor. Onxeden AVMler stress atmami sagliyordu. Inatagramdan surekli bebek esyalarina bakiyordum. Suan hiic birsey yapasim gelmiyor ne facebokk ne de baska biseye bakiyorum. Sadece gunler gelip geciyor. Artik anne babama da bu durumumdan bahsetmiyorum. Cunku annemde aritmi ve bir suru hastalik var. beni dusundukce daha da hastalanmasin diye. Allaha sukur hep yanimdalar destek oluyorlar.

Merhaba Benzer problemleri bende yaşadım. Ben yurtdışında yaşıyorum bebeğimde kolik olunca eşimi bırakıp annemin desteğini alırım diye annelik iznimi Türkiyede geçirmeye karar vermiştim. Şimdi bebeğim on aylık ama herşey çok zor geliyor. Eskisine oranla daha kolay tabii. Reflü kolik uykusuzluk derken tükenmiştim eşimden uzakta evimden uzakta annemin eşin dostun desteği olmasa çıldırırdım. Ben yarım zamanlı bakıcı oyun ablası tutmuştum. Spora yazıldım ve nefret ettiğim kilolarımdan kurtuldum. Bakıcımız bebekle oynarken ben kafamı meşgul edip herşeyden uzaklaşıp kitap okudum. Annem sağolsun bakıcıyıda yalnız bırakmadı. Ama sık sık düşünürüm doğru bir karar mı bana göre mi diye herşey bir nebze daha kolaylaşmış olmasına rağmen annemin yaptığı fedakarlıklar karşısında ben kendimi kötü buluyorum. Psikiyatrım var yurtdışında ve ilaç kullanıyorum. Asıl sorunum uyku uyuyayamam sürekli bebek ağlıycak zaten uyanıcam diye taktım kafama günde dört saat ancak o da bölük pörçük tabii ki bununda depresyona katkısı var. Bence bu çoğu annenin yaşadığı bir süreç yurtdışında anneler çok rahatlıkla ifade ediyolar ama burada ayıplanırım korkusuyla konusulmuyor. İlk önce sesli düşünmezsek saklarsak paylşasmazsak nasıl üstesinden gelebilirizki herşeyden önce insanız bırakın toplumun üstümüze verdiği yüklediği anlamlara bu yükü taşımak zorunda değiliz. Ben bu şekilde sesli düşünerek atlatmaya çalışıyorum

Doktor Kıvanç Tığlı Bulut psikoterapist telefonla terapi yapacak 130 tl dedi bi devlet dairesinde memurum, inşaallah geçecek büyük oğlun senin bu rahatsızlığından nasıl etkileniyomu onunla ilgilenebiliyomusun, ben sabahları çok kötü oluyorum öğleden sonra açılıyorum sabah mide bulantısıda oluyo sıkıntıdan bu tabi. eşin nasıl hastalığından dolayı anlayışlımı bide anksiyete başladı demişsin o nasıl oluyo bende bu rahatsızlığım başka hastalıklara dönüşür diye korkuyorum canım sağol yanlız olmamak güzel bişey inşaallaha hepimiz şifa buluruz

Bu sorunları yaşayanlar nasıl atlattınız. 4 aylık kızım var. Ben kızımı seviyorum ama psikolojim bozuldu. Yorgunluğa alışamadım galiba. Bir de çok evhamlıyım. Saçma sapan şeyler düşünüyorum bazen sonra kızıyorum kendime. Annem bizde gitmesini istemiyorum. Hiç bir şeye yetişemiyorum tek başıma. Bazen pişmanlık duyuyorum. Ne yapmalıyım

Yani demem o ki evinizde değilseniz biran önce gidin derim

Peki seviliyor mu yani gerçekten sevgisi büyük mü daha hamile Olduğum için bunu anlayamıyorum hafsa anne Tosuncuklarımla Yeni

Herkese merhaba. Burada yazan herkese destek olmak adına birşeyler yazmak için üye oldum.19 aylık bir oğlum var. Doğumdan sonra bende sizler gibi depresyona girdim. Üstelik kendim aşamadım destek aldım. İlaç kullandım. Aynı zamanda da oğlumu emzirdim halada emziriyorum. Emzirirken kullanılan ilaçlar var. Süte çok az miktarda geçen ve bebeğe zarar vermeyen hekiminize danışabilirsiniz. Emziremiyorsanizda inanın bunun çok büyük bir eksik olmadığını bebisiniz ek gıdaya geçince anlayıp kendimi boşuna uzmusum diyeceksiniz. Öncelikle bunu yazmak istedim çünkü ben bunada kafayı çok takmıştım o süreçte. Gayet sağlıklı bir oğlum var. Çok zor zamanlardan gectiginizi biliyorum. Ama geçiyor. Hiç geçmeyecek gibi geliyor ama geciyor. Öncelikle bunu söyleyeyim. Benim ki oğlum yürümeye başlayan kadar sürdü. Yaklaşık 16 ay. Aynı şiddette değildi elbette gün gün azaldı ama hep bir sıkıntı vardı içimde. O yürümeye başlayınca daha rahat dışarı çıkmaya başladık. Çok bunalinca kendimi onunla birlikte sokağa attım. Öyle öyle atlattım. Bu süreçte eşimde çok destek oldu bana. Nolur yardım istemekten çekinmeyin o çok önemli. Bu kişi eşiniz olmasa bile anneniz kayınvalideniz komsunuz kim olursa ama mutlaka bir destek alın. Hickimse olmuyorsa da hep geçeceğini düşünerek kendinizi telkin etmeye çalışın. İnanin bebiş büyüdükçe geçiyor. O rahatladikca hayata karıştıkça sizde rahatliyorsunuz. Ben hala eski günlerimi özlüyorum ama bu özlem beni o ilk günlerdeki gibi bunaltmiyor. Daha büyüdükçe daha güzel gunler yaşayacağımızı biliyorum. Bebisleriniz büyüdükçe sizde de böyle olacak. Yazdıklarımın birilerine naçizane yardimi olursa ne mutlu bana. Herkese mutlu saglikli günler diliyorum.

İsteyerek mi hamile kaldın Y

Canim bunun sadece gecici bi surec oldugunu düşün okadar cok kadin var senin yerinde olmak isteyen anne olmak isteyen rabbim sana bi melek gondermis nankörluk etme toparlamaya calis kendini bende 5 ay once dogum yaptim ve yasadiklarimi bi saysam sayfalar yetmez ustelik bebegim kolik bi bebekti ayni saat gelince saatlerce aglardi bende onla beraber agladigim gunler oldu disari cikmayi birak lavaboya gidemezdim surekli emmek isterdi ama icimden hep dua ettim bazen krizi geldiginde dayanamazdim odaya birakirdim biraz baska odaya giderdim nefes alirdim balkona cikardim toparlardim kendimi tekrar daha guclu alirdim kucagima inan 5 aylik oldu daha ilk defa ciktik gezmeye butun o kotu gunler geride kaldi unuttum bile hepsini annelik fedakarlik istiyo. O yuzden bunaltma kendini seytan daha cok ugrasir bebegini birak babasina veya guvendigin birine cik bi hava al dolas yuruyus yap alisverise cik veya hic olmadi evde makyaj yap salma kendini. Insan kendjnin doktorudur.

Ben de öyleyim çok keyifsizim ağlamak geliyor nolcak böyle bilmiyorum kedicikcns

Yok yav senin annen gibi değil iyi benim annem ama eşimden çekindiği için gelmek istemiyo

Benim bebegim 5 gunluk sanki hic benim degilmis gibi geliyor bana sanki baskasinin benimseyemedim daha once sorunlarim vardi cok zor gunler gecirdim esim hep destekci oldu hala daha psikolog gibi konusuyor benimle ama. Ben atamiyorum soyle yapicaz boyle yapicaz diyor ama iste ben şimdilerde keake hic evlenmeseydim demeye basladim nasil gecicek bu gunler inanin hic bilmiyorum yorgunum aileler destek olmaya calisiyor ama her soylenen soz bana batiyor. Allah yardimcimiz olsun alismaya calsiyorum ogluma mutlu ol diyorum ama iste hastayim farkindayim destek de alicam baska turlu olmayacak

Çok bunaldığım zamanlar hala oluyo fakat daha iyiyim tabi.

Çok sevindim canım inşallah böyle devam eder :) M Mysoon-1 Yeni

Merhaba arkadaşlar, ben de 23 günlük çok taze bir anneyim. Ben de yaşıyorum bu sendromu. Aslinda çok güzel, balayı gibi bir hamilelik geçirdim. hiç sorun yaşamadım desem yeridir. Eşim zaten çok anlayışlı ve sevgi dolu, iş yerinde de herkes işimi kolaylaştırmak için çok yardımcı oldu allah razı olsun hepsinden. son ana kadar kendimi normal doğuma hazırlamisken sezaryen olmak zorunda kaldım. Hastane eşimin de ameliyata girmesine müsaade edince epidural oldum korka korka. Eşim olmasaydı genel anestezi istemiştim. 1 gece hastanede yattım. İlk Geceden başladım uykusuzluğa. Eve çıktığımda da durum değişmedi. Bebek uyumuyordu. Kendi ağrımı sancımi unuttum tabiki. Neticede ameliyat olmuştum en azindan 1 gece uyumam gerekirdi belki ama Hayır bebeği emzirdigim için geceleri ne anneme bıraktım ne kayınvalideme. Ve ertesi gün başladı sıkıntım. Bir taraftan dikişlerim ağrıyor, göğüslerim çatladi diğer taraftan içimden sürekli ağlamak geliyor. Iştahım kapandı, yüzüm kireç gibi bembeyaz. Annem beni nasıl büyüttügünden bahsediyor Ağlıyorum. Eşimi özlüyordum aynı evde hasret kalmıştım ayrı yatıyorduk ilgilenemiyordum. Hamileyken bile her sabah kahvaltısını hazırlamistim, şimdi hiç birşeyinden haberim olmuyorDu. Yatak odasında hapis hayatı yasiyordum. KayınValideme ne olur gitmeyin anne kalın biraz daha diyorum. Bebekle yalnız kalmaya hiç cesaretim yoktu. Aksam olunca panik oluyordum, acaba bu gece uyuyacak mi ağlayacak mi diye. Geceleri ayağımda sallarken burda yazılanları hep okudum. Kendimi yalnız hissetmemek için. Tabi eşim annem KayınValidem bu durumu garipsedi. ama onlara anlatmaya çalıştım normal oldugunu çoğu kadının yaşadığını. Açın okuyun internetteN diyordum. Evet belki uzun yazdım biraz ama bunlar hissettiklerimin çok küçük bir kısmı. Belki birileri gelir benim yaptığım gibi okur ve geçeceğine dair umuda kapılir, 10 dk bile rahat nefes alabilirse ne mutlu bana. Kendimi şuan daha iyi hissediyorum. Tam olarak toparla KayınValidemler gittiler, annem yanımda. Bir süre de göndermeyi düşünmüyorum elbet alışacagiz. Sadece zamana ihtiyacimiz var. Siz de yardım isteyin ailenizden. Ki uyumaya imkanınız olsun. UykusuzKen başa çıkmak daha zor. Ağlamak istiyorsanız ağlayın. Ama unutmayın geçecek. 2 ay da sürse 5 ay da sürse geçecek.

Yok canım seninki depresyon değil kim olsa aynı şeyleri hisseder o ne öyle yaa.. yok göğüsleri sızlıyormuş da ablası abisi o ne ya? Çok kızdım kaynanana çokkk

bebeğini seveceksin hemde çok seveceksin onu içine sokasın gelecek ben nasıl anneyim diye düşünme anne olduğunu hissedip sevgi başlayınca hiçbişeyin kalmayacak müümkünse annen baksın bebeğe demiştim ne güzel annenlerle altlı üstü oturuyosun sanırım benim 2. bebğim bide 3 yaşında kızım var martta 4 olacak oğlanda 7,5 aylık oldu ve ben 3,5 aydır annemlerde kalıyorum çünkü benimle kalacak kimse yoktu annem ben sana gelemem sen gel bizde kal dedi ve bizde eşim çocuklar orda kalmaya başladık ilk başlarda evimden soğumuş gibi oldum eve hiç gitmek istemiyodum ama şimdi evime geçmek için can atıyorum artık kendini zorlama zamanı var olumlu düşünmye çalış kendini iyi hissetiğin zamanlarda onu sev kokla öp böyle oldum diye sakın üzülme yıpratma kendini allah yardımcın olsun çoookkk dua et E

önce üye adınızı bencil diye okudum. sonra hem bencil hem yardımsever diye düşündüm. Enson benili farkettigmdeki vicda azabııyla yazıyorum. :) o duyguları bılmıyorumhiç... 4 bucuk ay hamile kalabildim. 9 ay sonunda cocugumu kucagıma alabılmeyi cok isterdim. ben zaten bebek beklerken isterken gebelikten once bile hamile kalırsam şükürle hiçbir kapris skntı problem yaşamıcam yaratmicam, nazlanmıcam hep sükredecem dedim. kaldıgımdda aynen oyleyaptım ama hep problemlerle geçti gebeliğim yinede şükrettim bebegmı kaybettgimdede en azdan 4 bucuk ayda olsa annelik tattım şükürler olsun dıyorum.. o bunalımları yaşayan anneler içinde inşallah en kısa zamanda toparlanıp cocuklarına faydalı olabilirler ve hayatın tadını alabılecer duruma gelirler en onemlısı de buu... D dgdln

Canım çok teşekkür ederim. Bende artık evimde daha çok vakit geçireceğim. Zorlansamda bunu yapmaya çalışacağım. Dua edin lütfen hersey normale dönsün artık. Sevgiler

Emzirirken ilaç kullanan var mı

tek bildikleri ilaç! bende en yakın arkadaşımın eşinden terapi aldım psikologtu. dedim ki anneliğe adapte olamıyorum ve mutsuzum sanki hayatımda herşey bitti dedim. bebeğim sürekli ağlayan gazlı bibebek sevmeme bile izin vermiyo dedim o da bana aynen şöyle dedi bebek % 50 gaza ağlıyorsa %50 annesinin mutsuzluğuna ağlıyor dedi beynimden vurulmuşa döndüm. bana dünyadalki sıkıntı yaşayan anne sen değilsin dedi avmlere git emzirme odasına git gözlemle insanları dedi. onlarda anne ve mutlulular sen kendin mutsuzluğu çağırıyosun dedi aklıydı. ne yaptıysam kendi kenime yaptım.

Fön makinasinjn sesine dayanamiyo bebekler hemen sakinlesiyolar onu deneyebilirsin ben hala aciyorum onu arada oglusum grize girince hafif ayaklarina da tut ama uzaktan tut gazinj cok daha rahat cikarir insallah sicagi gorunce

Merhaba msjinizi gördüm size ulaşmak istedim bana yardımcı olurmusunus H

Edox cugum ilaçların çok fazla değilmi yaa. Gün boyu bu tur ilaçları alıyorsun sonra ne yapacaksın. Hele efexor bırakmak sıkıntılı Rabbim yardımcın olsun başka bir Dr a da görünsen olmazmi. K Kartanesi i

Evet kesinlikle. Eşim aylardır görevde resmen ruhum yoruldu. M MAKBULE

Ah bu kaynanalar ve aptal oğulları... ne desek boş... anneleri Melek ve biz hep haksiziz..

Merhaba arkadaşlar doğum sonrası depresyonunu yasayanlardan biride benim hatta konuda açtım lohusalik depresyonu mu diye 20 ocakta dogum yaptim bebekle bir türlü anne bebek ilişkisi kuramadim gibi geliyor çok seviyorum ama kendi çocuğum gibi değil kucağına alınca dunyan değişecek bambaşka biri olacaksın derlerdi maalesef olumlu anlamda olmadı bu çok da utanıyorum bu hislerimden ama elimden bir şey gelmiyor Insan istemez mi bebegine tam anlamıyla bağlanıp hayatı kendine zehir etmemek ama benim için dünyanın sonu gelmiş sanki bir daha hiç mutlu olamayacakmisim gibi geliyor boguldugumu hissediyorum ve tek istediğim bir an önce bu duygulardan kurtulmak

Ben psikiyatrist e gittim. İki aylık bebegimi emzirdigim halde bana rahatlıkla ilaç kullanabileceğimi söyledi ve ilaçverdi. ama ben kullanmadım. iki tablet kullandım ama devam edemedim. vicdan azabı çektim ve daha da mutsuz oldum. Durumu doktora ilettigimde o da bana madem ilaç kullanmak istemiyorsun o halde psikologumuz ile görüş dedi ama ben onunla da gorusemedim. Teşbih cekiyorum namaz kiliyorum bayağı rahatladim gibi. ama bazen de çok kotu bir mutsuzluk cokuyor içime o zaman da geçecek diyorum. sabir diyorum.

Görücü usulü oldu gibi istemeye geldi ama önce bir sene görüştük. seviyorum yani.. aynen öyle çok zor geçim saglamak

hafsa anne Tosuncuklarımla Yeni

Mrb bende dogum depresyonuna girdim ilk cocugumda da olmustu 5 ayda gecmisti ikinci dogumunda gene depresyona girdim 8 ay bitti ama hala gecmedi cok zor durum hic gecemeyecek gibi geliyo

Valla bilmiyorum ne yapayim sasirdim aksam annem gelecek ama annem de kızım kaynanan var ben gelince koçan birşey der mi diye cekiniyo E

bu duyguları hepimiz yaşadık ki bu depresyonu en derinden yaşayan bendim. burda bi çok yazı yazdım motive oldum. sorunu olanlarda benle paylaştı yalnız olmadığımı anladım 3.5 aylık oldu bebeğim bunalılımım tam anlamıyla geçmedi tabi ki ama eskiye göre çok iyiyim. ölmek istiyordum ne kadar aciz bir düşünce oysaki benden başka kimsesi olmayan minik bi bebeğim vardı. anneydim ben ya anne nası olurda bebeğimi benimseyemezdim. çok ağladım evimden taşınmak bile istedim. Allah razı olsun eşim en büyük destekcimdi. ama ben kendi bunalımında kaybolmuş biriydim sürekli ağlayan bibebek gaz sancıları huysuzluk derdini anlayamama kendimi yetersişz hissediyordum ben anne olamam ki diodum o sabır yok bende. sürekli anneme gidiyorum hala gidiyorum ama inannın evde bebeğinizle baibaşa kalmak çok iyi geliyo kendinizi bol bol motive ediyorsunuz. 2 haftadır başbaşayız babamız 8 de geliyo nerdeyse tüm gün yalnızım ama Rabbim sabrını veriyor. haa düzeldimi bebeğim hayır bu seferde kucagından inmem gezdir beni oynat beni die ağlıyo.. öğle uykusu sen sallamazsan asla uyumaz mesela :) bebek işte herşeye ağlıyor. hatta dün onu illkez avm götürdüm oyle eğlendi ki insanları inceleyip kendi kendine guluyo :) ay çok konuştum heralde :) inşaallah bi gun tamamen geçicek

duha22 canım bende ilk çocuğumda senin gibi 3-4 ay içinde atlatmışım nasıl geçtiğinin farkına bile varamadım hatta o zamanda gitmiştm doktora demekki çok bunalmışımda gitmişim doktor sana ilaç veremem kendin atlatacaksın emziriyorsun dedi ama bana böyle doğum sonrası depresyon olduğunu annelerin bebeklerini sevmediklerini kabullenemediklerini uzun sürebileceğinden filan bahsetmedi 1 ay kavınvaliden kaldı yanımda onlar gittikten sonra yanlız kalmaya başladım eşimde sabah 8 de gidip geç vakitlere kadar çalışıyodu cumartesi dahil kızım da çok gazlıydı 3 ay güzdüzleri hiç uyumuyodu hep ağlıyodu akşam kadar bağıran bi bebekle tek başıma tuvalete bile gidemiyodum sonra senin dediğin gibi dogumdan sonra eve kapanmak en basit ihtiyaçini giderememek bende çalışan biriydim ev isini yapamamak yemegini bile yiyememek zor geldi. alışmak zaman alıyor. sıkılmaya başladım o zaman neden oldu diye düşünmeye başladım çok ağlayınca fırlatıp atasım geliyodu çok bunalmışım demekkki sonra gaz geçip uykuları düzene girince bende iyleşmişim farkında bile değilim sonra kızımı o kadar sevgiyle büyüttüm ki ateşlendiğinde filan sabaha kadar uyumayıp bekliyodum güzel güzel giydiriyodum gezmelere gidiyoduk beraber otobüsle şehir dışına bile gittik kaç kez 1 yaşlarında ama şimdi oğlum 1 hafta aynı kıyafeti giyiyo kendim de öyle 5 aydır aynı şeyi giyiyorum havalar soğumasa dağiştireceğim yok duha22 canım sanki ilk bebeğimya kendim aklıma geldi bende o zaman kesinlikle 2. çocuğu yapmam 1 tane yeter diye düşünmüştüm ama sonradan nolduysa kızım kardeşsizmi kalsın ikisi büyür hemen 2 sene ücretsiz izne ayrılırım evde çocuklarımı büyütürüm diye düşündüm rahatsızlığım hiç aklıma gelmedi ve bu çocuk isteyerek oldu ama tabi hamile kaldıktan sonra düşündüm ben naptım diye ikiside çok küçük nasıl bakcam ikisine diye ama doğumdan sonra depresyona gireceğim hiç aklıma gelmedi canım gerçi daha 10 aylıkmış bebeğin eğer çalışıyorsan kendin büyüt imkanın varsa ücretsiz izin al yada iyi bi bakıcı filan bul benim kızım babaanne annannende büyüdü ve tek torundu çok şımarmış ben farkına varamamışım sevgisi kör etmiş gözümü herşeyiyle ben ilgileniyodum eşimde yoğun çalıştığı için bide benimde suçum tabi ona fırsat vermedim tek çocuk olunca bana çok bağlandı kızım çok uzun anlattım ya xesa nın dediği gibi bizde atlatırız inşaallah buradan yazarım çok iyiyim evimdeyim diye

Hic anlayisli bir esim yok ben iyi degilim diyorum destek olmuyor. tedavi dogumdan once goruyordum doğuma 2 ay akla bırakmıştım. dogumum sezeryan di su tum hep azdı üzerine bu sorunlarda binince iki gündür gitti. sütüm dün hiç birsey yiyemedim ve hep usuyorum psikolojik olduğunu düşünüyorum. şu an psikoloji olarak bitki durumdayim doğumdan bu yana olanları anlatsam inanmazsiniz

ben çalışmak istemiyorum aslında kızımda da 3 ay ücretsiz izne ayrıldım evi seven biriyim sağlıklı olsamda evimde çocuklarıma baksam diye düşünüyorum inşaalah dediğin gibi bunlar geçecek evimde çocuklarımla beraber vakit geçireceğim canım bana yazdığın için çok sağol dediğin gibi benim yaşadıklarım yaşayan insanlar olduğunu bilmek ve onlarla konuşmak rahatlatıyo insanı E

Merhaba, bu dönemde annenin sağlığı öncelikli olur, doktor bunu gözetir, anne sağlıklı olmazsa bebeği de sağlıklı olmaz, emzirirken kullanılan ilaçlar var tabi ki, lohusa depresyonu yaşıyorsunuz diye düşünüyorum, kadın dogumcunuz da psikiyatriye yönlendirecek sizi.

Allah yardımcımız olsun sizin durumunuzla benimki aynı sanırım şu anda depresyon geçiriyorum bebeğim 1 hafta sonra 5. ayı bitecek ve 3,5 yaşındada bi kızım var evimde kelamıyorum annemlerde kalıyoruz bebeğime zorla bakıyorum kızım çok kıskanıyo ve devamlı kolunu bacağını çekiştiriyo üstüne filan hopluyo ve bende depresyondayım evde hasta bi babam var annem hepimize birden bakmaya çalışıyo eşimde bizle kalıyo ama daha ne kadar sabreder bilmiyorum ben hiçbişey yapamıyorum zaten iştahım yok herşey zor geliyo doktora gittim ilaç kullanmam gerektiğini söyledi ama emziriyorum gerçi sütümde çok az ama biri tamamen bitti sanırım emmiyo artık hayyattan hiç zevkim yok ilaç kullansam ne kadar zamanda faydasının görürüm böyle işte daha yazacak çok şey var ama işte E

özelden mesaj yazdım size F

Ben eşimden büyüğüm birkaç yaş, o yüzden sevmiyor hiç sevmedi, annecim diye peşinde dolaştım ama hep kötülük yaptı bana, oğlu hiç görmedi, beni sevmiyor istemiyor görmüyor musun diyordum sen kötü görmek istiyorsun diyordu, kadın tüm sulalesini uzerime saldı, hepsi düşman gibi hakaret edip incittiler beni, bacak kadar çocuklar bile laf soktu sustum kötülük olmasın boşver dedim kendime, yine de sen kötüsün diyorlar bana arkamdan, o da oğlunun yanında edacım canım diyordu şaşırıp kaliyordum bu kadar kötülük yapıp nasıl canım der diye, ben olsam yüzüne bakamam utanirim visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

Hepsi geçici cnm emin ol buna. Sadece yeni bi hayata adapte sorunu böyle bak olaya. Bana da böyle şeyler söylüyor lardı inanmıyodım ama haklılarmış diyorum şimdi üzülmeki bebeğinde üzülmesin M

Merhaba. Nasıl oldunuz merak ettim M MAKBULE

Eşiniz yanınızda mıydı? Kaç ayda geçti? E

Izikkim icsinler birde bu cocuk icin tedavi gordu bir yil yazik degil mi T

Anne sütü Önemlidir ama annenin ruh hali hem kendi için hem de bebek için daha Önemlidir. bu Yüzden mutlaka bir psikiyatriste gitmelisiniz bence. Depresyonunuz kronikleşerse bebeğinize faydalı olamazsınız. Bu Yüzden doktor ilaç yazarsa mutlaka kullanın derim

Inşallah. en azından çocuğun için çaba göster. çünkü mutlu anne, mutlu çocuk demektir

Problem nedir Y

internetten bi doktor buldum psikoterapi için istanbulda bana telefonla psikoterapi yapacak faydası olurmu sence güvenilir birine benziyo benim gibi bi hastası varmış internetten okudum 5-6 seansta iyileşmeş

Bence çalısmaya Başladıktan sonra duruma bak bu zaman zarfında bebeğinle ilgilen eşinin üzerine düşme biliyorsun ki öğretmensin eninde sonunda çalışacaksın bunun rahatlığı olsun üzerinde kendini bunalıma sürükleme eninde sonunda çalışacaksın böyle bak bir de. gerçekten Tartışma ortamı yaratma eşine bir bak sana ve bebeğinize olan davranışlarına ve bence sonra bir karar ver. Ben çok üzüldüm yazdıklarına bebeğe bakıcı fikrine bile sıcak bakmıyor hem de yarım gün çok sinir oldum bence kusura bakma ama yazdıklarından anladığımdan sadece bakıcı kısmı değil diğer yazdıklarını da topladığımda sana hiç değer vermiyor bunu gördüm. Ama bilemem tabi aynı evde siz yaşıyorsunuz bana böyle Davranılsa ki davranıldı birebir olmasada benzerlerini yaşadım ben boşanmaya Kalktım ve eşim en sonunda tamam senin istediklerin olsun ben seni çok seviyorum dedi yoksa bitmişti benim için bu evlilik. Sen bilirsin ama çalısmaya hayatına geri döndükten sonra Gözlem yap gerçi hep Gözlem yap baktın olmuyor kararını ver derim çünkü çok şımarmış o ama lütfen gereksiz Tartışma ortamı yaratma M Mysoon-1 Yeni

Merhaba eşiniz neden destek olamıyor tam anlayamadım kedicikcns

O da korkuyor sen huzursuz olursun diye ne yapsın, onun oğlunun eviyse senin de kızının evi diyeceksin, sahipsiz bırakırsa daha çok yüklenir onlar sana, yalnız bırakmasın ağırlığını koysun.

Canim büyük ihtimalle doktorun seni bir psikiyatra yonlendirir ama ilaç tedavisi vermezler düzenli olarak terapiye gidersin. bende hamileylem gitmiştim. bu arada Allah yardim cin olsun çok zor biliyorum bu dönemler ama ınan ki geçecek bugünleri hatırlayıp uzuleceksin daha sonra bunlar senin en güzel gecirmen gereken günlerin. maalesef benimde o gunlerim zehir olmustu. simdi cok. üzülüyorum. E

İnş en kısa zmn da bu bozuk psikiloji hallerim gecer de unuturum cnm visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

Umutsuzluk endişe ve karamsarlık sanki hiç bitmeyecek gibi geliyor ve bütün enerjimi alıyor hiç iştahım yok günü aç bitiriyorum. ama enteresan bi durum varki akşam çok çok iyiyim sanki bütün günü umutsuzluk ve ağlama krizleriyle geçiren ben değilim öyle yoruluyorumki gündüz bu atakları savuşturabilmek için gece hiç uyumak istemiyorum iyi halimin tadını çıkarayım diye Rabbime dua ediyorum tesbih çekiyorum yalvarıyorum biran önce düzeleyim diye

Canım Şuan 7 haftalık oldu bende işte sonrasından korkuyorum eşimle ilgili her şeyi kafama takmaya başladım bir şey yaptığı yok ama bana her söylediği söz kötü geliyor sen beni anlamıyorsun diyorum tek söyleyebildiğim bu :) sonra onun yerine kendimi koyuyorum ya ben istedim bu bebeği e şimdi istemiyorum o da anlam veremiyor tabi Allah yardımcımız olsun biraz önce akıl fikir versin eşime baktıkça için gidiyor bazen yanına gidiyorum sımsıkı sarılıyorum bazen elimi bile tutmasına izin vermiyorum bana neler oluyor anlamıyorum sanırım Aklımı yitiyorum ya bebeğe bakamazsam diyorum ya sevmezsem ya onu iyi yetiştirmezsem ya iyi eğitim veremezsem bunun gibi bir Sürü şey eşimde artık resti çekti bana haklı olarak hep böyle olacaksa olmaz dedi çok üzgünüm ama daha önce düşünecektim bunları artık oldu. eşim her şeye rağmen sinir anında bir Şeyler desede en çok istediğim şey çocuk diyor kıyamıyorum ona Ilk hamileliğim değil buarada bu üçüncü ama düşük oldu hep onlarda bu kadar şey hissetmeme hiç fırsat olmadı Eliffezgi

Evet canım ailevi neden lerden dolayı depresyona girmiştim ilaç kkullanıyordum. Beni rahatlattigi için bırakmak istemiyordum. çok öyle aman aman sikintim yoktu ama devam ediyordum. bende doğumdan sonra uç ay boyunca ishal oldum yemeden kesildim senin gibi. Tüm vücudum iğne iğne oluyordu ama onlar geçti. benimki bence lohusa lıktan degil bu sikintilarim çünkü artık bebeğime alistim bence seninki geçecek. psiko terapi eminim seni iyileştirecek tir. Çünkü ilaç kadar etkili olduğunu biliyorum. inşallah sütten kesmezsin bebisini iki yaşına kadar emzirirsin. Ne iş yapıyorsun bu arada bence yatılı birinin de külfetleri olur sonra onlar da seni sıkıntıya sokmasin. düşünsene yabancı biri aynı evde biraz sorun olur gibime geliyor yine de sen nasıl rahat ediyorsan öyle yap. Sana dua edeceğim sende bana et canım inşallah bu sıkıntıları çabuk atlatirsin bence atlatacaksin Eliffezgi

canım şimdi nasılsın Y

Severek mi evlenmistin ki. Cunku cikarken insan kotu huylarini gormuyo toz pembe geliyo hayat sonra evlenince isler degisiyo. Arkadasima defalarca soylemistik bu cocuk sana gore degil evlenince seni uzer diye malesef dinlemedi. Suan malesef istedigi mutlulugu bulamadi. Bu devirde geçimi saglamak cok zor visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

Ağlama krizleri Yetersizlik hissi Ne biçim anneyim ben krizleri Kaynanalar-annelerle sorunlar Bebeğini herkesten ama herkesten kıskanma durumları... Bunların hepsini ben de yaşadım. Dahası bunların yaşanabileceğini doğumdan önce bilmeme/okumama rağmen yaşadım. Bilinçli olmak ne yazık ki çok fayda etmedi bana, iki hafta çöktüm... Ama çabuk toparladım Allah'tan... Şimdi bebeğim 51 günlük çok şükür. Bana şu an 'bunları yaşamamak için ne yapmış olmayı dilerdin?' sorarsanız cevabım şu olur: En az ilk iki hafta mümkün olduğunca uyuyun. Bebeğiniz uyudukça uyuyun. Dinlenmiş olmanız insnın her şeyden her ilaçtan daha faydalı. Emzirmek-emzirememek-sütün az olması vb durumları çok dert etmeyin. Her şey Allah'tan deyin ve bı konulardaki tüm olumsuzluklarınızı çok düşünmeyin. İnanın sizin yaşadığınız bu sorunları yaşayan binlerce anne var. Sadece bu forumda bile yüzlercesini bulursunuz. Elinizden geleni yapın Gerisini Allaha havale edin. Olursa olur olmazsa olmaz. Mümkün olduğunca yardım alın. Hem bebek bakımında hem de ev işlerinde yardım alın. Böylece kendinize daha çok vakit kalsın. Mesela ben bebek uyurken kitap okurdum ve bu bana kendimi eskisi gibi normal hissettirirdi... Kaynana kayınpeder anne baba... Bunlarla özel bi husumetiniz yoksa eğer, yardımlarını kabul edin ve söylediklerine kafa takmayın. Unutmayın onlar misafir ve gidecekler. Ve bebeğe alışır alışmaz kimseyi yatıya almayın. Kendiniz ilgilenin bebeğinizle... İnanın bu kendinizi daha güçlü hissettirecek... Bebek müsade ettikçe kendinizi mesela duşa atın. Kitap okuyun. Dans edin.. Yürüyüş yapın. Tv seyredin. Bulaşık yıkayın evi toparlayın. Eskiden boş vakitlerinizde yaptığınız şeyleri yapmaya devam edin. Unutmayın hiçbişey mahvolmadı aslında. Sadece çok sevimli yeni bir hobiniz var... Eviniz derli toplu olsun. Ev dağınık olunca psikolojik olarak dağınık hissedersiniz. Bundan kastım ev illa ki pırıl pırıl bal dök yala olsun değil. Kendinizi iyi hissedecek kadar evinizi toparlayın sadece. Bakımlı olun. Arada makyaj yapın mesela. Evet bi süre eski kıyafetlerinize giremeyeceksiniz. Olsun. İmkanınız varsa geçici belki ucuzundan üstünüze olan bi kaç şey satın alın. Güzel hissettikçe daha özenli olacaksınız... Ben bunların bi çoğunu yaptıkça normale döndüm. Allah hepimizin yardımcısı olsun... Bebişlerinize iyi bakın

Rica ederim destek olabildiysem ne mutlu bana, panik atak hastalarini tamamen uyutuyorlar J

Benil bana ozelden ulasirmisin ben msj atamadm sana E

Öncelikle tüm bebekleri ve onların fedakar annelerini gözlerinden öpüyorum. Ben de depresyon emareleri gösteriyorum. Buraya yazarsam biraz rahatlatır diye düşündüm. Bebegim 3bucuk aylık ve ben yaklaşık 3 aydır çeşitli sıkıntılarla mücadele halindeyim. Sabahları çok mutsuz ve enerjisiz uyanıyorum. Aksama kadar bu durum giderek düzeliyor. Akşam sanki sabahki insan ben değilmişim gibi sakin ve enerjik oluyorum. Çok erken uyanıyorum ve bebegimin biraz daha uyumasi için dua ediyorum. Çünkü hiç halim olmuyor. Yetememekten korkuyorum. Aksama kadar nasıl vakit gecirecegimizi dusunmek en buyuk kaygim. Bu saatlerde sanırım bebegimden korkuyorum. Bir an once bu psikolojinin geçmesini istiyorum. "Onceki" ben, mutlu uyanan, enerji dolu, yasamdan zevk alan insan geri gelsin istiyorum. Evladima mutluluk vermek istiyorum. Bunu da ilac kullanmadan halledebilmek en buyuk arzum. Depresyon yaşayan herkese kolayliklar diliyorum. Çok zor.

O Kadar iyi anlıyorum ki seni E

Geçmiş olması ne güzel zamanla illaki geçiyor inşallah anladığım kadarıyla.. ilki geçmiş size ispat kendinizde işte ama tabi şimdi diyosunuzdur o zaman cok farklıydı vs. sonucta zaten cocukluydunuz şimdi jki cocuklu oldunuz bekar vs değildiniz. ve buyuyucekler insallah 5 yıl sonra neden uzuldugunumuzu dusunup hatrlamaua calisicaz muhtemelen o ara da hic ayni kalmicak. giderek daha kolay olucak inşallah bazrn cok zor diycek ama inşallah giderek daha fazla iyiki diycez. cesaret edemeyen veya yapmayanlarda 35 40 yaşında yapiyolar o cook daha zor oluyo Y

Dogum sendromu yasanmaz, yasattirilir genelde...

Yozgattayim ben canim. M

Bendede aşırı. Derecede evham oldu sürekli korku panik halindeyim herseye evhamlaniyorum

dibine kadar yaşıyorum..

Canım benim yaa inanki ama gerçekten inan ki aynen benim yaşadıklarımi yaşamış sin. sanki oturup ben yazmışim bu yazdıklarını. Oğlum 12 yaşına girecek inşallah. AAraya çok zaman girdi benimde. bende tam rahatlığa alistim derken ikinci hamilelik başladı tabi isteyerek. ama ben hiç kabullenemedim. artık hayatım bitti dedim resmen. ne güzel rahatlığa alismisken. nerden çıktı bu bebek tövbe tövbe... diye diye mahvoldum. artık uykusuz geceler falan olacak diye kendimi yiyip bitirdim. doğum sırasında ağlama krizine tutuldum. ama bebeğim oldu şimdi de ona bisey olacak oğluma bisey olacak diye kendimi hasta ettim. bende zaten depresyon vardı hamilelikte anksiyete basladi artı olarak. Eliffezgi

Nekadar kötü ve üzücü bir durum dimi bir annenin kızının evine geldiğinde huzursuz olması bn 2aylik kızım var annem hergun gelir yanıma ama hep çekinir kocam laf etcek die bu durum uzuo beni kızlar:-( visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

postpartum depresyonunu ağır yaşıyorum desteğe ihtiyacım var bu depresyonu atlatanlardan güç almak istiyorum geçilebildiğine inanmak istiyorum Y

Keşke hamile kalmasaydım dediğim bile oluyor. imdaattt bebeğime bişey olacak diye korkuyorum. ona bişey olursa ben ne olurum diye korkuyorum. dünyanın en zor şeyi annelik M

O kadar istiyorum ki dediğiniz gibi olsun. A

Merhaba hanimlar bu sürecte ilac tedavisi görenler emzire bildiniz mi? Benim bebegin 30 günlük ve galiba bende panik atak olmusum sürekli aglamalar.. bebegimi cok seviyorum ama sürekli agliyorum. Cok sükür annem yanimda bana teselli veriyor bebegimle ilgileniyor. O gidince napcam bilmiyorum tek kalmaktan cok korkuyorum. Annem gidince kaynanamin yanina gitcem. Yanliz kalamiycam gibi geliyor bana. Haftaya doktor kontrolum var doktoruma durumu anlatcam.. ilac tedavisinden ve emziremiycem diye korkuyom. Hep böyle kalacam diye korkuyom. Bebegimi kaybetme korkusuda var o bi ses ciksrinca yerimden sicriyorum. Sürekli basinda bekliyorum biseyde yiyemiyorum evin isinide göremiyorum. Kendimede bakamiyorum. Istahsizim acim ama yemek yiyemiyorum. Cok zormus ben bu kadarini beklemiyordum

ben bebeğimi kabullenemiyorum sevemiyorum yani çok garip ama ben bunu ilk doğumumdada yaşamıştım ama o zaman çok kısı sürdü ve nasıl başladı nasıl bitti anlayamadım ve doğum sonrası depresyon diye birşeyin olduğunu bilmiyordum eğer ozaman araştırıp böyle bir hastalık geçirdiğimi anlamış olsaydım ikinci bebeğimi düşünmeden önce tedavimi olur ve ona göre hareket ederdim önlemlerimi alırdım ikinci çocuğu ben kendim istedim isteyerek oldu yani olduktan sonra allah affedsin pişman oldum iki küçük çocuk nasıl bakıcam diye hamileykende düşünüp duruyodum ama depresyona girmedim ne zaman doğum günü geldi çattı düşüncelerim attı ve 2 gün hastanede ağladım bebeği istemiyodum çünkü eve geldim depresyon belirtileri başladı. aynı zamanda benden 2 gün sonra eltimde doğum yaptı 3,5 yaşındaki kızım 2 tane bebek gelince öyle kıskandıki ben de düşünceler arttı kızım laf söz dinlemiyo ben zaten öncedende kısı süreli depresyon atakları geçirmiş biri olarak sıkıntılarım 5 aydır devam ediyo bebeğimi daha içimden gelerek sevmedim inanmazsınız evimde durmadığım ve düzenli hayatım olmadığı içinde iyileşemediğimin farkındayım aslında ama şuan çouklarla yanlız kalmaya hala cesaretim yok üstelikte çalışıyorum memurum hamileyken hemen ücretsiz izne ayrılacağım diye planlamıştım ama şimdi çalışmak iyi gelirmi diye çalışıyorum işede zorla gelip gidiyorum kızım büyümüştü ve hayatım düzene girmişti nerden çıktı bitane daha çocuk diye düşünüp duruyorum kafamdan böyle saçma sapan düşünceleri atamıyorum işte daha önce depresyon geçirenler bu doğum sonrası depresyonda risk altındaymış ben bunu öğrendim ama iş işten geçti bebeğim şöyle 1 yaşına gelsin düzeleceğimi biliyorum ama eşimi takıyorum bu sefer kafama oda bizimle annemlerde kalıyo ve bu duruma daha ne kadar sabreder bilmiyorum şimdilik bişey demiyo ama bide çocuklarım benim bu ruh halimden etkilenirde onlarda ben gibi depresyon hastası olurmu ki diye korkuyorum anlayacağınız düşünüp duruyom işte oysaki kızımı kendim büyüttüm tabi rabbimin yardımıylada o nun sevgisi bana 2. çocuğu düşünmeme sebep olmuştu anneliğin çok güzel bişey olduğunu düşünüyodum bu sıkıntıyı tekrar yaşayacağımı hiç düşünemedim çok uzun yazdım XESA kusura bakma banan cevap yazdığın için teşekkürlür inşaallah 6. aydan sonra düzelmeye başlarım

En az iki yere yazdım durumunu ama yardımcı olan çıkmadı lütfen bana da yardımcı olun söylediklerinizi en vahim şekliyle yaşıyorum kirkımın çıkmasına 6 gün kaldı kırkım çıkınca tüm hormonlar vücudumu terkeder ve ben rahatlarım diye gün sayıyorum moral verin nolur geçecek deyin atlatan arkadaşlar

Ben de aynı sekildeydim ablamin kızını çok seviyordum kendi bebeğimi görmek istemiyordum, yüzüme bakıp gülüyordu bana gülme ben seni sevmiyorum diyordum, benim olduğum odaya sakin getirmeyin uzak tutun benden diyordum, prematüre bebek benimki, 18 gün küvezde kaldı içimden hep diyordum ki keşke küvezde ölseydi hep kendimi sucluyordum bu hislerim için, niye ben diğer anneler gibi olmadım neden onu sevmiyorum ıstemiyorum diye, tedaviye başladım ve şuan iyiyim:)

Canım allah hepimizin yardımcısı olsun. Biran önce atlatabilmeyi nasip etsin. Nerde oturuyorsun istanbul mu? Eliffezgi

Valla ne iyiyim ne kötü anlamsız bi hayat yaşıyorum eşimden ilgi beklentisi içindeyim sürekli o ilgilenmedikçe sinirlenip ağlıyorum birazda olsa daralmalarım geçti zamanla geçiyo passiflora içiyorum çok darlanırsam abimde kaldım 10 gün değişik ortam ailem sayesinde baya rahatladım kanamamda durdu onunda etkisi olabilir bilemiyorum D dgdln

Endişe etme geçiyor, hic geçmeyeceğini düşünmen normal hormonlar yüzünden böyle oluyoruz, ben çok çok ağır yaşadım bu dönemi acillerde Diazem alarak hayatıma devam ettim bir süre, şimdi geçti çok iyiyim ama psikiytariye gitmeni öneririm istersen ozelden yazabilirsin elimden geleni yaparım :)

Cevabiniz icin cok tesekkur ederim. Inshallah ben de en kisa surede atlatirim. Dediginiz gibi guzel gunler beni bekliyor bunu dusuneyim... Psikologa da gittim inshalla hem ondan hem buradan destek alarak bu sikintidan kyrtulurum M

Öncelikle çokk cokk geçmiş olsun. Hepsi geçiyor öncelikle bunu bilmeni istiyorum. Sonra sakin olmanı ve mümkünse sosyal destek almani oneririm. Sosyal destek eşinin ailenin destek olması çok önemli. Ailen yanında değilse yada yeterli desteği saglayamiyorlarsa bir uzmandan yardım alman gerekebilir. Ilk bebek mi kaç aylık ya da lacivertli yasinda B benil

Benimki plansız ve çok erken bir gebelikti. Sorunum bebeğimi çok sevmem, her şeyiyle dört dörtlük ilgilenmem ve çok mutlu bir bebek olmasına rağmen hala annelik kimliğine alışamamam. Herkes için dünyanın en kutsal ve mucizevi rolü olarak görülen "anne" "çocuklu kadın" kavramları bana hala çok itici geliyor. Anneliğimi en mükemmel şekilde yapmak için çabalıyorum. Ama o kimlikten nefret ediyorum. Hamileliğimin başlarından beri ömrümde olmadığım kadar bakımlı ve "kadın" olmaya çalışıyorum. Sanırım bilinçaltımda daha gençliğe, yeni evliliğe doyamadan ve bir çocuk hasreti çekmeden anne olmanın; hayatım bir daha eskisi gibi olmayacak düşüncesiyle kızgınlığı, çatışması var. Böyle zamanlarda Allah'a isyan etmekten çok korkuyorum Rabbim kimseye çocuk aratmasın. Ailelerimiz çok destek, eşim çok anlayışlı bir insan. Ama inanın onu bile bebekten kıskandırın, dibimden ayrılmasın dediğim günler oldu. Kusura bakmayın telefondan yazıyorum. Paragraflarım yok ve çok uzun oldu. Dün ilk kez psikiyatr ile görüştüm. Senin için beklenmedik bir durum ve hala bunun şokunu yaşıyorsun defi. Geçici bir durum, tecrübesizsin ama bu duruma ve annelik fikrine alışman gerek dedi. Belki erkek olduğu ve erkek gözüyle baktığı için belki de beni gerçeklerle yüzleştirmek için biraz acımasız konuştu. İlaç tedavisine şimdilik gerek görmedi. 10 gün kendimi gözlemlememi, konuştuklarımızı düşünmemi ve ağlama krizlerim devam ederse ilaca başlamayı uygun gördüğünü söyledi.

Canım doktor ne dedi nasıl bir yol gösterdi mutlaka burada bizimle paylaş olur mu çok geçmiş olsun

İnsanın etrafında anlayışlı insanlar olmazsa bu depresyon bitmiyo. 8. Aydan bildiriyorum M MAKBULE

Beni hasta eden esim. kaynanam bütün gece uyuyo çocuğa bakan benim akşam oğluna da başım agriyo aman nasıl yoruldum. ya gitsin o zaman o olsa da olmasa da bi fark yok nasilsa. kimseye birşey. anlatamıyorum. hos anlaşmada anlayan yok kafayı sormama ramak kldi . push ; E

İlaç kullanicak kadar kotumusun yapma bebeginede sanada yazık inan gecio ben son zamanlarda biraz daha iyim iyi olmaktan başkada şansım yok çünkü bana muhtaç bir bebeğim var sadece sakin ol kendine iyi gelicek şeyler yapmaya çalış biliyorum içinden gelmio ama bu süre sonra kendini iyi hissettiğini goruceksin dua et bol bol için sıkıldıkca E

Benim kadar sezaryenden korkan yoktur sanirim, ameliyathaneye giderken tüm vücudum titriyordu, ağzım bile, konuşamadım sadece titriyordum ve agliyordum, geçti bitti bak :) endişe etme olup bitecek, benim ilac geçmişim cok kabarık, yesil reçeteli kullanmayi daha yeni bıraktım, iyi hissedene kadar bircok antidepresan kullandim, tüm gruplar denendi neredeyse, şuan efexor, paxera ve diazem aliyorum

Fırsat verme, eğer elindeyse dik dur, benim elimde değil anneme bile tahammül edemediğim halde kendim bakamıyorum, postpartum depresyon yaşıyorum çünkü, psikolojin iyiyse biraz da olsa kimseye bırakma, biliyorum çok zor kimse kolay şeyler yaşamıyor ama tekrar diyorum fırsat verme..

arkadaslar bende dogum yapali kirk bes gun oldu. yirmi gundur agliyorum. sabah kalkar kalkmaz midem bulanıyo. ögürüyorum ögürüyorum. hiçbişey yiyesim gelmiyo. bişey yemeyince de takatım kalmıyo çocugumu bile kucagıma almaya. yemek temizlik hiçbişey yapamiyorum. akşama kadar aglıyorum. akşam biraz yiyebiliyorum düzelir gibi oluyorum. sabah yine aynı şeyler. sütüm de yetmiyo bide ona üzülüyorum. sürekli korku içindeyim. ögretmenim. nası hem çalışıp hem çocuga hem eve bakıcam diyorum. yapamıycam diyorum hepsıni. bi daha eskisi gibi gücüm kuvvetim yerine gelmicek diyorum. eski saglıklı günlerimi çok özlüyorum. nolucak böyle bilmiyorum. eşimle hiç anlaşamıyorum zaten. kaynanamda yanımda çocugu annen ölsün diye diye seviyo. bide beni sinir hastası olmakla suçluyo. halbuki eşim çok öfkelidir. çıldırmak üzereyim. bana destek olun

Valla canım cok şükür kısmetse 5 gün sonra tam tamına 3 aylık olacağız. Maalesef hiç yardımcım yok. Annemler var bana. yarım saat uzakta oturuyorlar. Ama her zaman gelemiyorlar. Bebeğim sanırım ona bir tek ben baktığım için bana çok bağımlı. Sürekli kucakta. Kilo. aldıkça da zorlaşıyor taşımak. Aloha atkadasimin da dedigi. gibi. eskiler hic yardimci olmuyor cogu zaman. Hep kendi zamanlarinda gecirdikleri. hamilelikleri anlatip seninki ne ki deyip senin yasadiklarini kucumsuyorlar. Sonra da arkasindan ya evet ben. cok. az sey. yasadigim halde beceremiyorum. ben. beceriksizim. moduna. giriyorsun. çocuğumun 6 aylık olduğu zamanlari iple çekiyorum

Var tabi ki, gebelik öncesi de tedavi görüyordum ve plansiz gebelik sebebiyle birden kesti doktorum, en büyük hata bu oldu, hamilelik berbat geçti, sürekli bulantı kusma, 24 saat bulanti çekiyordum, hergün serum, psikoloji zaten bozuk bu durumu da kaldiramadim, erken doğum kuvez vs, bebegim 20 günlüktü ağlama krizlerim başladı ve yoğun tedavi süreci başladı, emzirmemem gereken ilaçlar kullandım

Namaz beni de rahatlatacak biliyorum ilkokuldan beri kılıyodum doğumdan bu yana bıraktım malesef çok üzülüyorum ama başlıcam inşllh daha iyi olacağımı biliyorum.

Merhabalar, Benimde bebeğim 5,5 aylık ve yaklaşık 4 aydır şiddetli derecede yaşıyorum doğum sonrası depresyonu ve ilaç kullanıyorum. Ama ilaçta kullansam düzelmedi bir türlü. Kizimla evde yalnız kalamıyorum, vakit nasıl gecicek diye düşünmekten, is yapamamaktan, hem anne hem ev kadını hem eş nasıl idare edeceğim diye düşünmekten sıkıntı, , daralma, carpinti, ağlama krizleri vs vs. 4 aydır her sabah annemlere çıkıyorum ve eşim eve geldiğinde eve iniyorum. Yoruldum artık geçmek bilmiyor. Ne zaman eski neşeli ben olacağım, Bebeğimi saracagim diye bekliyorum. 8 yıl tedaviden sonra tüp bebek ile kavuştu bebeğime. neler hayal ettim neler yaşıyorum. İlaç bırakıp kendim atlatmak istiyorum ama korkuyorum ilacı bırakınca daha kötü olurum diye. Buraya yazdım çünkü bunu ancak yaşayanlar anlar ve bana da destek olur dedim. Arkadaşlar bana yardım edin de bitsin bu çileli günler. Sevgiler

Sanirim dogum sonrasi siz de zor gunler geciriyorsunuz. Inanin yanliz degilsiniz. Oyle yada bu sekilde cogu kadin adapte olana kadar bu depresyonu cesitli seviyelerde yasiyor. Ben dogum yaptiktan sonra, dogumumu yaptiran hoca bana mutlaka haftada bir en az disari cikip birseyler yapmam gerektigini soylemisti. Evde kapali kalma lohusa depresyonu yasarsin demisti ve benim bir kulagimdan girmis digerinden cikmisti. Bir baktim an gelmis 2 hafta evden disari cikmamisim. Uykusuzluk ve yorgunluk bir yana, surekli her gun ayni gibi geliyordu. Size tavsiyem, destek olan birileri varsa yaninizda, cocugu emzirin altini degistirin ve teslim edip cikin disari 1 saat kadar disarida yuruyus yapmak bile iyi gelecektir. Eger yanlizsaniz, esinize haftasonu 1 saat -2 saat emanet edip gidip dolasin. Hatta market alisverisinizi vs yapin, kafaniz dagilir. Ben biraz gec basladim ama sonunda atlattim. Siz de atlatirsiniz. Bir de hamilelerin kullandigi multi-vitaminler de iyi geliyor. Vucudumuzda dogum ve emzirmede cok sey eksiliyor, onlarin eksikligi de sanirim ruh halini etkiliyor. Hem sut kalitenize de iyi gelir. Önceki

Dogum sonrasi depresyondan bende cikamiyorum bu depresyonmu onuda bilmiyorum herzaman degil ama bazen kendimi cok yalniz caresiz hissediyorm bebegim kolik oldugu icin cok yiprandim suan 4 aylik biraz duzeldi ama arada bi krizi tutuyo yine ama benim asil sorunum dogumun ilk gununden basladi sezeryanda dogum yaptim yanimda malesef kendi annem bulunamadi kaynvalidem vardi beni odaya getrdiler bebegimle kaynvalidem ilgileniyodu ve hic kucagima vermeyi akil edemedi heralde yani ben bebegimi ilk 2 gun koklayamadim neden vermeyi dusunmedi bilmiuprm bende nedense isteyemedim iste sorun orda kendimi sanki dogum yaptim ama o bebek kaynvalidem dogurmus gibi hissettim yanj o bana oyle hissettirdi 1 ay boyunca kaynvalidemle ayni yatakta yattik ortamizda bebek anakucagind yatiyo beni esimle bebegimle yatrmaya izin vermedi neymiste guvenemezmis sonra herseyiyle o ilgilendi altini o aliuodu kiyafetibi o degistiriyodu banyosunh o yaptiriyodu resmeb icim icimi kemirmisti sinit olmustim bebegimi coook sarmalamisti bebegimin sirtinda sivilceler cikmisti ama bana oyle bi pskolijik baski yapti ki sesimi cikaramiyodum bana ablasi diyodu esime abisi diyodu ayy goguslerim sizliyo sutum gelcek sanki diyodu hep icimde firtinalar kopariyodum esim yoktu yanimda calismak zorundaydi ben 1 ay kaynvalidemde kalmak zorunda kaldim ve suan bebegimleyim cok sukur yalniziz ama ben hala kaynvalidemin kaynbabamin sesini duymaya bile tahammul edemiyorm onlari gelince modum dusuyo sinirleniylrm oda bebegime geciyo. Bana ne kadar iyj de davransalar o yasadiklarimi unutamiyorm bebegimin ilk 2 ayi resmen bebegiem hasret kalmistim sadece emzirmek icin aliyofum bebegimi cok mutsuzum bundan kurtulmak istiyorum sanki bebegimi elimden alcaklarmis gibi hissediyorum onlar gelince. Ilk bebegimle yalniz kaldigimda onu benimseyemedim sanki baskasinin bebegimis emanetmis gibi dokunmaya bile korktum kaynvalidemlere olan nefretim depresyondan dolayimi yoksa gercekten haksizliga ugradigim icin mi bilmuyorm nolur biseyler diyin Eliffezgi

Bence en çok eşin destegi önemli. o yoksa hersey berbat D dgdln

Muhakkak iyi geliyordur, Allah yardımcınız olsun inşallah tez zamanda atlatırsınız, sezeryan mi sizin?Benim genel anestezi ile sezeryandı narkoz dahi nedem oluyor denmişti Y

Ah canım ya eşin peki sana destek oluyormu yada cevren bunu tek başına atlatman zor olabilir yardım al yanında nefes almana yardımcı olucak kişileri çağır sana ii gelebilen . push ; E

Aynı şeyleri yaşıyorum yardımcı olur musunuz O

Dogurdugum ilk zamanlar bi an boyle biseyle karsilascam diye cok korktum cubku surekli icime vesvese geliyodu. Boyle aglamak istiodum. Bebege bakiodum onu sevmedigimi okadar sanciyi cekmedigimi dusunuodum sanki hepsi ruyamis gbi. Annemin yaninda kaliorm bebegm 27 gunluk esim evimize gecelim diyo ama kendisi ise 8 de gidio 11 de geliyo gece ve ben evde o saate kadar yine ayni dusunceler aklima gelecek diye korkuyorum. bide hala bakiorum bebege 1 gun deil 3 gun deil bu bebek artik benm omrun boyunca yanmda olacak dusuncesi bana tuhaf gelio o dusunceler beynime gelince hemen aklimi dagitmaya calisiorm su anda dagtmasi kolay oluyo ama kendi evime gecnce yalniz kalicam korkuyorum ((

gul_gun bebeğin kaç aylık dibine kadar derken ne hissediyorsun ben iyileşiyorum sanki yavaş yavaş yardımcı olmak isterim öncelikle iyilşeceksin bunu aklından çıkarma

Evet ilk cocugum ama ablamin kizi 9 aylik onu cok. Seviyorum ozluyorum onu benimsedim kendikim niye oyle bilmiyorum surekli uyku halindeyim kafami kaldiramiyorum oturdugum yerde uyumaya basliyorum depresyondayim biliyorum aslinda ama iste bir suru problem ust uste geldi cocukta olunca daha artarak kendini gosterdi E

Ah canim Bende neler cekmistim sekiz ay sürdü ama uzman birinden destek almadihima çok pisman. omcelikle günlük duşa gir derim. Hava soğuk falan dinlenme giydir guzelce bebegini esinle bi çaya kahveye olmadi yuruyuse cikin. Hatta bebeginizi birakacak biri varsa basbasa yapin. hic olmadi markete bile gidin yani. ve unıtmayın ki asla bebek olmayacak yavrularimiz. beni bu cümle gwtirmisti sekiz ay sonra kendime. O yüzden anin tadini çıkarın. Sevgiler

Şimdi bebeğim biraz daha buyusun sütten kesip ilaca baslayacagim. eskiden çok iyiydim hiç böyle saçma düşünceler gelmezdi aklıma. sabırsızlıkla bekliyorum sütten kesmeyi. Bir de günde uç sigara içiyorum diye acayip kötü hissediyorum. birakamiyorum da. bebeğime ve kendime zarar veriyor olmam çok uzuyor beni. bence ise gitmen sana iyi gelirtabi. en aazından ortamdan uzakladiyorsundur. ben ücretsiz izine ayrıldım. şimdi de başlayınca ne yapicam diye stres yapıyorum. anne olmak coooook zormus hayatım hep çocukların sağlığını dusunmekle geçiyor. hep senaryolar kuruyorum. Aslinda benim bir ogrencim beyin tümöründen rahmetli oldu o gün bu gundur kendime gelemedim hep onu düşünüp korkuyorum. Bu böyle gitmiyor inanki biktim Rabbim yolumuzu dogrultsun inşallah. Eliffezgi

Canım seni çok iyi anlıyorum. Ben de 8 haftalıkken aldırmayı bile düşündüm. Su an bebeğim 5 aylık. Ona baktıkça bu düşüncelerimden dolayı vicdan azabı cekiyorum. Bir an oönce kendine gelmeli mantıklı düşünmeli ve davranmalisin. Ben öyle yapamadim ve hala depresyon dayım. İnan Allah yardim ediyor. Bu zor süreçte eşinin destek olmasi lazim sana. Ben uykusuz geceleri, rahatimin kacacigini düşündükçe de daha bir istemiyordum bebeği. Ama hic de korktuğum gibi olmadı hamdolsun. Sen de hic düşünme bbunları. Yoksa daha kotu olursun inanki. En kısa zamanda duruma adapte olmaya çalış. Rabbim nasip etmişonun emanetini tasiyirsun. LLütfen bunu bbebegine yapma. Hissediyorlar inan. Eğer bu durumu simdi asamazsan bebek doğduktan sonra hic asamiyirsun. Ben insanlara bagimli hale geldim. Hala annemler KV ler bizde kalıyor sıraylacçünkü tek basıma kalamiyirum. 11 yasında oğlum da var. Araya çok zaman girdi diye sil bastan oldu. bu da beni mahvetti. Keşke hamileyken durumu kabullenip kendimi alistirsaymisim. Olmazsa bi psikolog falan git derim ben. Çok geçmiş olsun Rabbim yardımcı olsun canım. hafsa anne Tosuncuklarımla Yeni

Bende ilkinde ağır ilaçlar kullandim emziremedim soranlara da emmiyor dedim anlatmak istemedim. ama çok vicdan azabı çektim. E

Lütfen benimle de iletişime geçer misiniz?çok zor durumdayım

Geçtimi sizde S

Gece hayatta eşim actirmaz makinayı ama sıcak su torbası koyuyorum yatağına hafif ılık yatağı sıcak olsun die ama gündüz denicem makinayı inş işe yarar TSK ederim bilgi icin

Sizinki daha zor tabikide allah yardımcınız olsun bi an önce dönsün inşallah benim eşim yanımda ama destek olamıyo ama sizinki gelip hep yanınızda olsun inşallah

Bebeğin kaç günlük bilmiyorum ama bende çok zor günler yaşadım canım. hatta burada arkadaşlar destek olmuştu. öncelikle bugünlerin geçeceğini bol. en mutlu olman gereken günleri kendine zehir etme. gerekirse psikolojik destek al. Mel59

Allahim ayni durumdayım ya

Ne zormus bu doğum sonrası depresyonu minicik kızım olacak biz çok daha mutlu olacağız zannediyordum. öyle değilmiş ben hiç iyi hisstmiyorum / bebeim 19 günlük yalnızım ailem uzakta başlarda bebegime bisy olacak diye korkuyordum hiç uyuyamiyordum onu kontrol etmekten. Şimdi de ona zarar vermekten korkuyorum gündüz iyiyim akşam olunca bunaliyorum. bi tek ben boyleyim sanıyordum ama benim gibi. . anneler de varmış ve gececek diyorlar o beni rahatlatıyor. sizinle konusmak ta iyi gelecek eminim Lutfen. destek olalim, birbirmze

İshal bende de uzun süre devam etti. Çarpıntı hala oluyor. Nefesim daralıyor bazen. Annem bizde kalıyor o yardımcı oluyor çocuk bakımında ve yemek konusunda. Tek kalsam daha da kötü olurdum heralde. Sen nasıl düzen kuruyorsun ev işleri ve yemek konusunda çocukla birlikte. Yemek yapamamak beni sıkıntıya sokmuştu annem yokken. Kızım uyuduğu zaman ben de uyumak istiyordum. Önceki

Canım merhaba Yok canim bu sikintilardan sutum kesildi. Psikiyatri Dr... sabah 3 adet, ... sabah 1 adet, ... gece yatmadan önce yarım tablet olarak verdi. Son düzenleyen: Moderatör: 29 Ocak 2016 E

Evet ben artık oyle yapıyorum bu bebekler benim benimle bi ömür yaşayacaklar diyorum bide olumsuz yanlarından ziyade güzel anları daha çok gormeye çalışıyorum yarın evime gidicem ikizlerim é eşimle bakıcam artık inşallah evde de bu duygularda olurum biz artık anneyiz arkadaşlar bunu kabullenmek zor geliyo sadece bana oyle en azından. Önceki

Ilerde cooook pisman olcak ama is isten gececek. Bebegi ile bag kuramicak baba evlat iliskisi duzgun olmicak dusunsene simdiden ilgisiz bi baba. Allah sabir versin canim zor bi imthan rabbim bebegine de acil sifalar versin visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

Şuan yok ama ilerde olacak su anı yasa simdilik. Gececek sabret bekle M Melikesarenin

2 oğlumda hiç yaşamadım. Ama 3. De çok şeyler yaşadım. Ben ne yapicam hayatım bitti. Bakamam. Hatta ölsem kurtulsam bile dedim. Tansiyon hep yüksek 17.9 17.11 hep böyleydi. Boyun ağrısı sistit göğüsler. Üstüne kaygı bozukluğu tavan yaptı. Çok şükür psikolojikdestek aldım. İlaç kullanmadan baya düzeldim. Hepsi geciyoraslinda ama o an bitik oluyor insan. M

Merhaba ben bir buçuk sene once doğum yaptım depresyonu m oldu ilaç kullandım 6 ay kadar kilo artışı oldu eşim istemedi ve bıraktım ve abim i şehit verdim zaman zarfı içinde bu depresyonu ağır yaşadım hala devam ediyor. Ne zaman geçici diyorum yoksa hiçmi geçmicek Pospartum depresyonu yaşayan varsa bana yardımcı olursa çok sevinirim M

Merhaba Şuan hamileyim ve şimdiden annelik Rolü bana çok ağır ve itici geliyor bununla nasıl başa çıkıcam bilmiyorum hiç istemiyorum ya diyorum ben bir şey yapmadan o benden gitsin ama sıkı sıkı tutundu.. Şimdi nasılsın durumun nasıl bana biraz yazar mısın Önceki

Bebeğin erken gelmesiyle alakası yok bence arkadaşım üç seneye yakın bekledim bende harika bi evliliğim var gezdim tozdm da yine de erkenmiş diyorum ne kadar zaman geçerse geçsin boyle olacaktı diyorum sonra kendi kendime ama bunları düşündükçe ardı arkası kesilmiyor iki tane ama yinede dışarı çıkmaya çalişiyorum eskisi gibi kendime bakmaya çalişiyorum bi arkadaş Yazdı burdan her gün duş almaya çalişiyorum giyiniyorum makyaj yapıyorum iyi geliyo bunlar tavsiye ederim Allahın izniyle atlatıcsz bunları sonra bakarsın ilerde anlatır güleriz halimize sağlıkları yerinde olsunda hayırlı evlat olsunlarda başka bişey istemeyelim halimiz için de dua edelim bide abdestli olalım diyorum bana iyi geliyo oyle hissediyorum

Özelden konuşalım da nerden no yazsam olmaz burdan M

Hamileliğin kaçıncı Ayında, haftasındasın bilmiyorum ama cümlelerin benim ilk 3-4 ay kullandığım Cümleler. Zamanla etrafındaki insanların seni gaza getirmesi, çok kutsal bir varlıkmışsın gibi davranması ile kendini bebek alışverişi yaparken buluyorsun ve kalan ayların zor ya da kolay hamilelik farketmez hazırlık aşamasıyla geçiyor. Ben ilk ağır darbeyi sezaryen sonrası odada ilk gözümü açtığımda almıştım. O günkü o perişan salaşlığım, etrafımdaki kalabalık ve uğultu her şey bundan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacak OLDUĞUNU çok güzel Anlattı bana. O an rahatlamak ve iyi hissetmek için ne annem ne bebeğim hiç kimse sadece eşimi aradı Gözlerim. Eşin desteği çok önemli doğum sonrası. Eşin hamileliğin ve bebek hakkında ne düşünüyor, Heyecanlı mı, sana destek mi bilmiyorum. Benim eşim için de en az benim kadar ani bir durumdu. Şuan bebeğim tam 8 aylık. 2-3 ay öncesine göre inan çok çok iyiyim. Peki bu duruma nasılgeldim? Birincisi eşimin desteği, ikincisi işe geri dönüş yapmam, üçüncüsü bebek Büyüdükçe bakımının kolaylaşması ve bir düzen edinmeye Başlaması. Hala eşim destek olduğu, beni anneden çok eşi, kadını gibi gördüğü zamanlar her şey çok güzel. Biraz vurdumduymazlaştığı ve kaytardığı, hödükleştiği zaman her şey benim için başa Dönüyor, isyanlarım ve ağlamalarım hemen Başlıyor. Çalışıyor musun bilmiyorum ama işe dönmek bana annelik dışında da yalana katkılarım OLDUĞUNU hatırlattı ve ister istemez iş hayatıyla daha sosyal, bakımlı ve Özgür oluyorsun. Bebeğin Büyüdükçe de işler kolaylaşıyor, kendi hayatına onu daha rahat dahil ediyorsun, seni tanıması ve tepkileri, seninle oyun oynaması, kendi kendine oyalanabilmesi inanır mısın ahh ilki doğurmuşum bunu dedirtiyor. Geçende ilk kez bebekli bir arkadaşımla bebeklerimizi Alıp gençliğimden beri gittiğim bir kafeye gittik ve vakit geçirdik oradan mağaza gezip alışveriş yaptık. Eskisi gibi tabiki rahat ve galesiz değildik ama etrafın biz 2 genç bakımlı ama bebekli kadına hayranlıkla bakışlarının verdiği ego tatmini ve mutluluğunu anlatamam. Bana bunları hiç kimse anlatmadı. Herkes bebeği şöyle emzir, Çokça battaniye al, aman şu bezi kullan hep bunları Anlattı. Ama yukarıda Yazdığım uzuuunca şeyleri keşke beni karşısına Alıp baştan sona anlatsaydı. En azından bunları tek ben yaşamadığımı baştan bilirdim ve belki de her şey daha kolay olurdu. O yüzden hamileliğinin ve lohusalığının tüm aşamalarında istediğin zaman her şeyi konuşabiliriz. Sak'ın bebeğim benden gitsin deme. Tüm bunlar ne kadar zorsa şimdi Anlıyorum ki bebek sahibi olamamak bundan kat kat daha zor.

Canım doktora gittin mi? nacizanem 1 yıl ara ile 2.

Bütün annelerin anneler gününü kutluyorum

Tesekkur ediyorum. insallah 357SACO

Canım merhaba, Ben 1,5 ay sagarak verdim sütümu. Sonra bu sikintilardan dolayi kesildi. Bugün psikiyatristim ilacimin dozunu yükseltti. Çok kötü dönemler geçirdim ve ilaçlar bana gerçekten çok iyi geldi. Ama sonuçta alıştıkca geçecek insallah. Hiç gecmeyecekmis hep böyle kalacakmisim gibi geliyor ama geçecek. Bebeğimi sevmek ve anne olduğumu hissetmek istiyprum artık çok yoruldum gerçekten. gizemli_1105 baslangic 103 simdiki kilo 96 boy 1.67hedef

Rica ederim bir kişiye bile ir faydam olursa bbenim için kafi. O dönemlerde araştırmalarim sonucu türkiyede postpartum depresyon oranı yüz kişide 1 olduğu sonucuna ulaşmıştım. ikinci doğumda ise her yüz kişide 10 kişi yani 10 kat daha fazla görüluyormuş. çok şanslısınız ki her iki tarafta destek olmuş birde hiçbir desteği olmadan kalan insanları düşünün bu belki biraz iyi gelir. Birde benim önerim birden bire ayrılmayın destek kişilerin yanından kademeli olarak yapın kendinize güveninizin gelmesine aşama aşama yardım, ci olur. Saglicakla B benil

Sadece bende var saniyodum bende onlara yetemicem sanıyorum aslında beceriksiz biride değilim ama gece ikisi aynı anda ağlarsa napıcam diyorum şimdilik annem var tek olsaydı diyorum sonra diğerine haksızlık yapıyorum diye ağlıyorum hangisinden vazgeçilir ki kendine kızıyorum. Şans bu ikiz herkese nasip olmaz deyip geçiyorum ama inanın kk arkadaşlar kadar kimse destek olmadı eşim bile. Allah hepsinden razi olsun

Iki aylikmis bebeğin yani daha çok küçük ilaç tabiiki bu sürede kullanamaya bilirsin çünkü emziriyorsundur ama yinede bu durumun gecmezse ya da daha kötüye gittiğini düşünürsen mutLaka bir uzmana görün

İlk doğumda sadece kırk gün boyunca hep aglamakliydim. eşimden ilgi gormuyordum ona çok takıyordum sonra ggeçti gitti. Ama bu seferki canima okudu inanki. Benim başka sebeplerin de var o yüzden senin ki sadece uzamış doğum sonrası depresyonu. bunu psikoterapi ile yeneceginden eminim. Benim kaygı ve korkularim varr yenemediğim. daha önce bahsettiğim şeyler. bu kaygılar aklima gelmezse çok iyiyim ama gelirse de kalbim zonklyor. dakikada 100_120 atıyor. sanki bu aralar ritm bozukluğu da başladı. bakalım sonu hayır olsun inşallah. Bu arada ya azim çekmeyi ihmal etme canım.

Dün gece uyku ilacimi kullanmadan yattım Hiç uyumadim E

sabahları çok kötüyüm işim vardı artık yok eşim 3yıl çalışma çocuk bak dedi asla evcimende değilim G

Inanmayacaksıniz belki ama burda yazarak atlattım bu sorunları bi nebze de olsa. bende annemde kaldım uzuuuun bi süre iki haftadır falanevimdeyim. Allah razı olsun ailem hiç yalnız bırakmadı. Ama insanın evi bi başka. Şimdi herşey çok düzenli hayatımda temizliğimi de yemeğimi de aksatmiyorum hiç. hepsi halloluyo şükür. Keşke önce gelip otuttursaydim bu düzeni diyorum. ama tek başıma kalmaya cesaret edemiyodum. Hemde ikizlerim var. Sitedeki arkadaşlar çok yardimci oldular ve evimdeyim şimdi mutluyum huzurluyum eşimle her şey daha da güzel

psikoterapi gören varmı arkadaşlar faydası oluyormu Eliffezgi

benim de çocuk 1,5 yasını gectı ama hala biri sütle ilgili konuşunca tüğlerim diken diken oluyor ki sürekli ben şöyle emzirdim böyle emzirdim deyip duruyorlar ben sütten kestim yakın zamanda, ama sanki rahatsız olduğumu bilip üstüme geliyorlrmış gibi geliyor, sürekli aa ben bu yaşta emzirirdim falan diyorlar evt evet deyip geçiştiriyorum ama sonradan üzülüyorum çok sıkılıyorum. Bir de sürekli konuşuyorlar aynı şeyi bir kere söyle anladık tekrarlıyorlar da durmadan, belki cevap alamadıklarından tekrarlıyorlar ama anlamıyorum Eliffezgi

Bana özelden yazar mısın? . push ;

Olan o masum bebege oluyo o herseyi hissediyo kiyamam. Canim devit 3 kullan papatya cayi ic sankinlestiriyo sinirlerini yatistiriyo ve nolur bebegini dusun sabirli olmaya calis onun sana ihtiyaci var baska kimseye degil iyi bak kendinede bebeginede. Esin yaninda sigara iciyosa bosver tartisma bisey deme al bebegi baska odaya gotur sigara kokusu gidene kadar. Hersey gecer duzelir esinin de akli basina gelir ama bebekte o bronsit gecmez annesine mahrum kaldigi his gecmez. Ierde sende uzulursun niye boyle yaptim diye o yuzden bebegine odaklan eşini de cok takma kafana duzelir insallah iyi anında konusmaya calis sert davranma tatli dille derdini anlatmaya calis. . push ; visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

Teşekkür ederim M

Kendinden başka kimsenin faydası yok hastaysan eğer...

ben doğumdan sonra baktım kötüyüm hemen aradım Terapistimden randevu aldım. Zaten devamli gittiğim Terapist olunca hemen durumu anladı. eşimle gittik konuşmaya. Hem ağladım hem anlattım. Bana dediği " sen zannetme ki çiftler bebekleri yeni doğduğu zaman mutluluktan havalara uçuyor, heyo çok mutluyuz çok rahatiz çocuğumuz oldu demelerini. Bunu her kadın yaşıyor. Burda kilit nokta durumu biran once kabullenmek. Gözünü kapatıp yeni duruma ayak uydurmak" bi üniversitede ebelik bölüm Başkanı doçent bi bayan dayımin eşi, geçenlerde bebek görmeye geldiler. yaşadığım bunalımla ilgili hiçbir şey bilmemesine rağmen bu sendromla ilgili uyardı beni, uyum sağlamada sorun yaşayacaksın, çık gez dolaş alışveriş yap zamanla geçecek dedi. hafsa anne Tosuncuklarımla Yeni

doktor yanında sigara içmeyin demiyor içen insan dışarıda bile icse yanına gelmesin diyor. yok ya iyi anında guzelliklende konuştum ama yok ya. yazık. çocuğuma hava veriyoruz şimdi evde sürekli. arayıp sormadı bile çocuğun nesi var diye T

Aynen. annelik hicbirsye benzemiyormus

Canım hiç merak etme geçiyor inan ki sadece bebeğimin o en güzel zamanlarını neden bu saçma streslerle geçirmişim diye pişman oluyor insan. Biraz sabret ıhlamur iç, kitap oku, dua oku, bebeği annene bırak biraz çık arkadaşına git yalnız kalma. Senin gibi yeni doğum yapmış birileri varsa onlarla konuş inan ki birçoğu seninle aynı sıkıntıları yaşıyor olabilirler onlarla paylaş. Derler ya insan insanın zehirini alır diye aynen öyle. Şunu unutma ki gerçekten bu bir süreç geçecek bitecek. Çocuğun bir kaç yıl sonra senin en iyi arkadaşın olacak iyi ki doğurmuşum diyeceksin ve daha önce evladın olmadan nasıl yaşadığını soracaksın kendine. Ama mutlaka dua et ve yapabiliyorsan namaz kıl terapi gibi oluyor. İnşallah en kısa sürede sağlığına kavuşursun canım

Nasıl başa cikacagimi bilmiyorum.. gerçekten ben bu çocuğa bakamiyormuyum diye sorgulamaya başladım artık kendimi.. E

J Jiyde Şu bir gerçek ki hepsi geçecek canım. Lütfen önce buna inan. Burada yazdıklarının tamamını ve inan daha da fazlasını yaşadım. Şu an nasılım çok iyiyim hamdolsun. Zaman geçtikçe daha da alışacaksın, bu durumu hemen hemen tüm anneler yaşıyor. Ne olur yalnız olduğunu düşünme. Hayat bitti benim için diyordum, oysa nasıl da yanılmışım. Hayat şimdi başlıyor aslında. O eski günler evet bir daha gelmeyecek bu bir gerçek. Ama daha güzel günler seni ve çocuklarını bekliyor emin ol. Hayatımız dönem dönem, ve level atlıyoruz haliyle. İnan ki anne olarak da çok güzel günler göreceksin. Seninle zamanım oldukça konuşalım. Ben öğretmenim ve bazen boş vaktim olamıyor. Ama seni en iyi ben anlarım. Dolayısıyla senin için elimden gelen her ne varsa burdayım ve hazırım. Özelden de konuşabiliriz canım.

Gün geçtikçe daha iyi oluyorum sen de öyle olursun merak etme. Bebisimin gülen yüzüne baktıkça keyif alıyorum. Onlar asla bize ayak bağı olmuyor başımızın taci oluyorlar inan. Sende doğunca anlayacaksın inş. hafsa anne Tosuncuklarımla Yeni

Kendine dikkat et istediğin zaman yaz bana M Mysoon-1 Yeni

Cok sukur bir problem yok gebelikten once ilac almak istemedim kendim atlatmaya calistim gezdim kafa dagitmaya baktim tek kalmamaya calistim cunku tek kaldikca iyice o korku geliyodu gebelikte boyle bir sey yoktu simdi yine basladi

Amin inşallah M MAKBULE

Benim ki benden nefret eden annesine çocuğu götürmekle tehdit ediyor, ikisi orda kalacakmis ben de evimde iyi olmak için tedavi gorecekmisim :) visnelicheesekek Insan;bazendir, daima değil.. Anneler

Okuduğunuz gibi her kadın yaşıyor bu durumu. Anne de olmanın avantajını kullanın. Mutlaka her gün dışarı Çıkın. Yarım saat olsa bile yürüyün. Bir yerde oturup kahve için. Bebeklerin kısa Süreli bile uzaklaşmak size iyi gelecek hafsa anne Tosuncuklarımla Yeni

Evet bende de oluyordu hatta sabah kalktığımda bütün vücudum uyuşuyor karıncalanıyordu. Bir yandan titrerken bir yandan ateş basıyordu ayrıca 3 ay boyunca ishaldim ne yapsam geçmiyordu. Üstüne üstlük bacaklarımda tavuk derisi denen bir hastalık ile de uğraşıyordum. Hiç birşey yiyemiyordum sütüm azalacak diye de stres yaşıyordum. Of of ne günlerdi gitsin de bir daha gelmesin. Allah böyle zorlukları yaşayanların yardımcısı olsun ama geçiyor. İnsan artık hayatının sonuna dek böyle yaşayacakmış gibi hissediyor ama zamanla azalarak bitiyor canım. Şu an seni o kadar iyi anlıyorum ki. Benim sıkıntıdan kalbimde iltihaplanma ve dolayısıyla ritim bozukluğu bile oluştu. İnan süte geçer diye doğru dürüst tedavi bile olamadım ama şu an Rabbime hamdolsun iyiyim ve sana da dua edeceğim iyi olman için.

Aynen cnm kabullenmekten başka çıkış yolu yok. Onlarla yaşamaya al şıcaz. Bende tek nasıl bakarım diyodum ikiz bide. ama eninde sonunda kaldım ve korktuğum gibi olmadı. eşim çok yardımcı sağolsun Xesa hanım. Sende bi kaç gece yalnız kal gerisi geliyor sonra Y