ben doğuma yakın annemin yanına geldim, düşündem 40 ımız çıkana kadar annemde kalmak sonra evime dönmekti, halada öyle. doğum yapalı 29 gün oldu bu gün. sezeryan doğum oldu. ilk günler sadece yatıp kalkarken yardım almak zorunda kaldım. bebeğimin herşeyiyle kendim ilgilendim. buna rağmen annem olmasaydı napardım diyorum. bebeğin zaten hep senin kokunu arıyor, hep senin koynunda olmak istiyor. ama insan piskolojik olarakta olsa yanında birilerini istiyor, yersiz korkulara kapılma derim. yaşamakta olduğun mucizenin tadını çıkar

canım benim, doğumdan sonra diceksinki ahhh gitmesinler.. biraz da onlar kucaklarında taşısınlar.. al teyzesi al dedesi die sen verceksin:) çünkü o tempoya alışmak kolay değil.. hele ki ilk çocuksa.. tecrübesizlik vesaire.. I Iyi

Gerçekten yardımcı olacaksa bence her türlü insana çok büyük ihtiyacın olacak. Bazen kusacak aynı zamanda altınıda kirletecek. Sonra birden ağlama krizine girecek. Neye uğradığını anlayamayacak panik olacaksın. Yanında gerçekten tecrübeli seni sakinleştirip öğütler verebilecek bir yakının varsa ne ala. Ama oturup okadar işinin arasında bir de senden hizmet bekleyecekse eksik olsun. Yanlız başına kal daha iyi inan bana. Ben de sezeryenle doğum yaptım.3 günlükken evime çıktım. Eve gider gitmez yaptığım ilk iş bebeğimin altını değiştirmek oldu. Öyle keyifliydiki daha göbeği bile düşmemişti o zamanlar biraz daha zor tabii. Görümcem falan şaşırıp kalmıştı ama sonra herkes dağıldı. Zar zor uyutuyordum kapı çalıyordu aaaa biz bebeği sevmeye geldik ne olur uyandır olmaz yapma dinleyen varmı hop çocuk uyandı. Sonra bir telefon aaa kusura bakma ben gidiyorum. Yine kalıyordum tek başıma. Annem geliyordu sağ olsun ben uykusuzluktan harap o uyuyor. Ne gereği var ozaman git evinde uyu. Bir gecede bana dediler ki çok yoruldun git yatağına yat bebekte uyuyor nasıl olsa biz uyanırsa seni uyandırırız. Ayaklarımı sürükledim sanki öyle yorgunum. Sonra dalmış uyumuşum ağlama sesine uyandım. Bir baktım bizimkinler yok hemen bebeğimin yanına koştum. Bir de ne göreyim kusmuş yavrum neredeyse boğulacak. Bizimkinler mutfağa girmişler kapıyı kapatmışlar sigara muhabbeti yapıyorla sözde bebeğim onlara emanet. Boş ver ne varsa insanın kendisinde var. Varsın yanlız kal alışmış olursun. Yok yanında olacaklarsa sana yük olmasınlar sonra üzüntüden sütlerin kaçar allah korusun.

benim kızım 16 günlük doğumdan önce bende senin gibi düşünüyodum ama doğumdan sonra özellikle annenin gitmesini istemiceksin bebeğine alışana kadar yalnız kalmak istemiceksin tabi çok kalabalık olunca insan bunalıyo ama yanında mutlaka destek olcak birini isticeksin

herkes aynı şeyi söylüyor. ama ben sanki herşeyi kendim yapabilirim kimseye ihtiyacım olmaz diye düşünüyorum :/ sweetwitchhh duru'nun

arkadaşlar yakında doğumum var. eşiminde benimde ailem yanımızda. görümcem halalar teyzeler filanda dahil. şimdi herkes hevesle bebeği bekliyor. benimde içimi bir korku saldı. ya doğumdan sonra evim hiç boş kalmazsa ya ben çocuğumla yanlız hiç vakit geçiremezsem çok korkuyorum. acaba çocuğumumu kıskanıyorum anlayamadım sanırım onu kendim yetiştirmek ve onunla yanlız vakit geçirmek istiyorum. benimle aynı durumu yaşayan varmı? sweetwitchhh duru'nun

aynen tatlım 1 bebeğe 3 kişi lazım diyorum ben birde sakın kıskanma hayretle göreceksi ki doduğu gün bile sadece senin kucağında susacak. kokundan ve memenden hiç ayrılmak istemeyecek sen birilerinin kucağına vermek isticeksin bile ama o istemicek.. bide zaten kalabalık yorulup dağılıyo merak etme C

işte öyle olmuyo canım fiziksel olarak iyi olsan bile psikolojik olarak kötü oluyo insan ben bi hafta ağladım niye çocuk yaptım bakamıcam diye hemde bebeğimi çok istememe rağmen :) jeremh Guru Anneler

sezeryanla doğum yaptım.3. gün evdeydim kaynanam yanımdaydı 7. güne kadar zor sabrettim yemek yapmıyor sofra kurmuyor kahvaltı hazırlamıyor birde üstüne " sen ver çocuğu bana sen ne yapılcaksa yap " demiyormuydu öldüresim geliyordu onu kardeşimle yaklaşık 2 ay ara ile doğum yaptığımızdan annem onun bebeğine bakıyor bana faydası olmuyordu 10. gün gönderdim kaynanamı gidiş o gidiş eve geldim gelesi sırtım yer görmedi hiç yatmadım lohusa yatağımda bebeklede evlede ilgilenmek bana kaldı tecrübesizlik vardı tabiki ama doğuralı 15 ay oldu daha birtek kez bile demedim aldedesi al ananaesi babannesi diye içten ve tabiki zorunlu olan bir çabayla alakalı. o dediğinizede katılıyorum tempo yorucu ama keyiflide aynı zamanda