Bende merak ettim gercekten :) Çunku hiç dışarı cikamiyorum sürekli ağlıyor çıktığim zaman

bende 1 ay oldu sutten keseli onunda etkisi olabilir belki. halbuki cok kolay kesildi

Benim kızım da 23-24 aylık olunca ağlama stilini değiştirdi:)))) Hergün değişik moda girdi... Kaprisleri arttı... Ağlayarak yaptırtmaya çalıştı isteklerini... Ama beni bilmiyordu...:))) Yemedim hiçbir numarasını... Artık tecrübe konuşuyordu nede olsa... Ablasında yaptığım hataları bu cimcimede yapmadım... Ağladığı zamanlarda durumu anlatarak, sakinleştirdim... Dinlemiyordu, ama şimdi dinlemeyi öğrendi... Şuanda 29 aylık... Ve kesinlikle ağlamıyor artık... 2 ay önce tuvalet alışkanlığını kazandı... Ve artık ben büyüdüm diyor kendi kendine :))

Ahhaa ben kas fircasi kullanmiyorum allahtan :) ama allik fircami alip yanaklarina suruyor simdiden minik kokosum, ay ozledim birden aksam olsa da gitsem yanlarina

Uzun bir süreç oldu ama kısaca anlatayım. Benimki emerek uyurdu. Sallanmaktan hiç hoşlanmazdı ne yapsak olmamıştı. İlk bunu halletmeye çalıştık. Babasıyla ışıkları kararttik yanına uzandık masal anlatmaya sohbet etmeye başladık yanında. Babasının sesiyle uyumayi sevdi bazen annesini kardeşini telefondan arar konuşurdu öyle öyle emmeden sızmayı başardı. Yine gece emmesi vardı bir süre. Sıra gündüz emmelerine geldi bizimki pek keyifciydi sık sık emmek isterdi. Bunun önünü kesmeye başladım ne zaman emmek istese dikkatini başka yöne çektim emmek yok dedim biraz ağladı ama oyuna başlayınca ustelemedi. O sıralar babaannesiyle halası bizdeydi. Onu gündüz uykusuna onlar yatırdı. Ben gözüne görünmedim. Gündüz uykusuna da emmeden uyumaya alıştı. Yavaş yavaş gün içinde bir kez emmeye alıştı. Sonra gece emmesini kestik. Uykusu çok bölünüyordu mecbur kalmıştık. Uyandı gece hiç emzirmedim. Biraz ağladı sonra uyuyakaldi. Tamam olmus bu dedik kestik.

Tum cocuklar yasiyor sanirim bunu bizde yasadik kizimda o kdar sebepsiz ve saatlerce aglardi ki kendimi evden disariya atmak isterdim oncelikle sabret cnm bir muddet evet süruyor ama yas ilerledikce geciyor. Kizinla aglama krizi gekince kucagina al konus ilgilen ilgisini cekecek seyler goster eger evine yakin bir yerde park bahce varsa cikar baska cocuklarla iletisime gecsin oynasin yorulsun aglamaya zamani olmasin

iki buçuk yaşında ikiz çocuğu olan bir anne olarak bildiriyorum. Ben çaresini bulamadım. Bulabilen beri gelsin.

ben bu konuda soguk kanliyim ama esim hemen kizarak cozumu buluyor. normalde cok sever kizimizi hatta benden bile daha cok sever diyebilirim ama kizinca hemen kiziyor

2 yaş çok küçük ya. çok da anlayabileceğini sanmıyorum. benim oğlan3,5 yaşında falan anlamaya başladı ceza ödülü. elden geldiğince dikkatini dağıtıp başka yöne çekin. atıyorum bir bebeği istedi al al diye ağladı. ona hadi ağlamayı bırak da parka gidelim. aaa bak şurda neler varmış falan gibi farklı şeylere yönlendirin. ve istedikçe alın kucağınıza yazık çok küçük.

Tepkisiz kalacaksınız, sakinleşince sarılıp kucaklayıp konuşacaksınız. Bir süre hiç tepki alamayınca vazgeçiyorlar. Yıpratıcı bir süreç ama başka yolu yok.

Canları sağolsun bu halleri çok tatlı. Bizimkini ilk babası oturtmuş buradan inmeyeceksin demiş bir geldim yastiklar tv battaniyem vs her şeyi yere atmış surat beş karış ağlamış da. Ne oldu diye sordum cezalı dedi. Ben de desene kanepe mahkumu olmuş dedim. Adı artık kanepe sürgünü kaldı . push ; sonundaoldu Nirvana Anneler

Onunla konuşmayın!! Sizin kalbinizin kırıldığını anlasın. Tablet telefon vermeyin. Gözlerinin içine direkt temas ederek konuşun, size bakmasını sağlayın. Yüksek ses hiç bir şey çözmez, hatta onu arsızlaştırır, sesinizi mümkün olduğunca sakin tutun. Eğer dediğinizi yaparsa ona en sevdiği şeyi verin. Ama ağlayarak diretmeye devam ederse, ona ceza paspası ayarlayın, oraya koyun orada ağlasın. Kalkarsa tekrar yapın, tekrar, tekrar o pes edecektir.. Sonunda tabiri caizse -Patronun kim olduğunu anlayacaktır -

kizim cok usludur normalde ama bu aralar felaket agliyor. hizuran Olur öyle Anneler

Oglum iki yasinda ve kriz anlarinda sadece yaninda durup bekliyorum. Izin verirse sariliyorum. Mesela birsey almak icin diretiyorsa baska odaya geciyorum onunla. Orda sakinlesmesini bekliyorum. Bu yastaki cocuklari cezalandirmak yalnis. Cogu zanan daha dertlerini anlatamiyorlar bile ve kendileri de o kriz anindan cikamiyorlar. Beyin de henüz bu konuda ilerde olacak gibi gelismis degil. Yani ceza vermek fayda etmez. Bazen zor biliyorum ama agladigi sirada sakin konusmaya devam edin. Sirtini ovalayin, sacini oksayin, yüzüne az soguk su serpebilirsiniz. Heleki memeden yeni kestiyseniz cocugunuz henüz kendini nasil baska tür sakinlestirebilir ögrenmesi lazim. Hepimize kolay gelsin :)

Ve kaş fırçası görünce direk diş fırçası sanıp ağzına sokuyor.. Daha neler göreceğiz bakalım..

Aynen engel olamiyor kendisine, ama. o an elimden geldigince sakin kaldim gercekten dumanlar cikiyordu burnumdan yine de bagirmadim cagirmadim sadece sert bir ifadeyle konustum Benim oglan kendini cok iyi ifade eden bir cocuk duygularini cok guzel soyluyor, mesela 1 sene once de ofke krizlerine giriyordu, konistigumda anne icimden boyle dalga gibi geliyo ve patliyorum o an ne yapacagimo bilmiyorum yardim et bana demisti Uzun uzun konusmistum simdi kendisine hakim olabiliyor Aslinda cocuklari hislerini ifade etmesine yonelik tesvik edersek cozume ulasmak daha kolay oluyor Tek istedikleri karsilarinda onlari anlayan bir ebevyn olmasi ve onlara yol gosterilmesi

alışkanlık edinmeyecek merak etmeyin, ve sabırlı olun, bu 2 yaş sendromuna ilk ergenlik de deniyor, sabırlı olun geçiyor, sakince cevaplar vererek dayanmaya çalışın :) kolaylıklar..

Bu eslere de egitim sart! Kriz aninda kac kere yanlis davranışları sebebiyle bi de onu toparlamaya calistim. Ailecek baska sikintilar da çekiyoz zaten, cok zor cok. Genelde kuzu uyurken yaptigi yanlışları ve bunlarin doğrularını anlatiyorum kendisine. Allah hepimizin yardimcisi olsun. clara Dünyaya tatmaya geldik, doymaya değil. 🌷 Anneler

Biz 22 aylıkken kestik. Babaannesi buradayken yapayım tek başıma daha zor olur demiştim. Akşam uyuyordu ama gündüz uykusuna emmeden yatiramiyordum. Gece emmeden uyumasaydi biraz daha erteler kiyamazdim sanırım. Babası da çok destek oldu. İnşallah siz de Hayirlica sütten kesebilirsiniz.

Bizde yaşadık ama çok kısa sürdü puzzle yapmayı sever tabletten açtım oynardı sonra dısarı çıktık evı bıraz döktük oyuncakları talan ettık:)) çok sıkıntı yasamadım evdeyken wendy Nirvana Anneler

Benim kızımda ağladığında odasına götürüyordum ağlaya ağlaya uykuya dalıyordu Sonra anladı ağladığında istedikleri olmadığını o yaşta sürekli sokakta gezmek istiyordu eve gelmek istemiyordu zor bşr süreç Milana22

ne tur cezalar mesela yasina gore anlayabilegi neler olabilir. hele disarda ayni seyleri yapmasi ve butun herkesin bize bakmasi ayri bi konu

Anlayış göstermenin yanında sakin davranıp yanlış bir şey yapmamak çok zor. Ama elimizden geleni yapıyoruz.. 3nity

Ahahahaha Evet; her şey daha da zorlaşıyor gerçekten. Tek tesellim derdini anlatıyor, krizlerin şımarıklık olduğunu biliyorum :) yoksa hiçbir şey kolaylaşmadı.

tesekkurler deneyecegim bugun ins etki eder

Ne güzel.. Benimki daha konuşamıyor kısıtlı kelimelerle. Biraz da o yüzden sinirleniyor. Umarım ben de bu kadar sabırlı olabilirim..

Agladiginda dikkatini başka yonlere kaydırın.. mesela benim kızım ona şarkı soylememi cok sever..

konuyla hic ilgisi yok ama nasil ayirdin sutten kestin Allah rizasi icin yardim

Olursun tabi ki :) Karsinda kendinden bile cok sevdigin bir can var, o en degerlin, en kiymetlin Ve en cok ihtiyaci olan sey annesi, ben hep boyle bakarim cok sinirlendigimde bile, bir de hep soyluyorum, empati yapip kendimizi onun oldugu yasta hayal etmek cok etkili bir yontem o zaman cocukla dogru iletisim kurulabiliyor Mesela korku doneminde ben ogluma hep dolaptan cikacak canavardan korktugumu anlatirdim komik bir sekilde, o kadar cok gulerdi ki yatakta, sonra hadi isigi kapatip uyuyalim dedigimde tamm der uyurdu Aylarca her gece yatmadan once bana soruyordu anne sen nasil korkuyordun cocukken diye, milyon kere anlatmisimdir dolap canavarini :) ama boylelikle korkularini yendi kuzum

İnşallah. Çok şirinler ama ya bizimki şimdi kalem kağıt bulmuş kağıtları yere sermiş teker teker ciziyor.

Bakin bunu siz kesfedeceksiniz bazisi odaya birakir durur bazisi umursamaz susar yani her cocuk farkli karektardadir bence agladiginda kucaginiza alin bunun istedigini yaptirmakla alakasi bence bu pnu yatistiriyosa demekki sizin sevginize ihtiyaci var agladigi zaman tablet oyuncak vs vermemekle dogru yapiyosunuz bencede ama kucaklayin yani bundam mahrum birakmayin agliyo diye o cok kriz ciglik cigliga aglama nobetlerinde ben ogluma aaa bak camda kus var aaa bak kedi gelmis gordunmu yada oglum kayboldu goremiyorum nerdesin tarzinda dikkatini dagiticak seyler yapiyorum

bizde herseyi yapiyoruz beraber her gun disari cikariyorum. esimle surekli ilgiliyiz ona karsi. hep oyunlar oynuyoruz yinede ayni son izci

Bence aglayinca kucağınıza alın daha çok küçük kızım üç yaşında oda bazı şeyleri ağlayarak yapmak istiyor tabi bende karşıyım ama başka oyunlar yapıyorum güzelce konuşup daha sonra diyorum oda anlıyor şimdiki çocuklar bizden farklı eskisi gibi değil herseyleri var her istedikleri alınıyor yokluktan anlamıyorlar

Aglarsan sarılmam olmaz. Sarılma ve sevgi ilginin koşulsuz oldugunu bilmeli. Zaten size olan güvenini kontrol ediyor. Annem beni her şartta sevecekmi gibi gibi. Size olan baglanma duygusunu sınıyor. Bu yaslar sizin gelecege ve ergenlige yatırımınız. Sakin ve kontrollü olun ki size güveni artsın.

tesekkurler fikirler icin ins ise yarar bizde de sonundaoldu Nirvana Anneler

ben ağladıgı zaman odasına götürüp bırakıyordum susunca yanıma gelirsin deyip kapıyı aralık bırakıp giderdim, ki kızım çok uslu bir kız olmasına ragmen çok zor atlattık, ssadece senı kullanmasına ızın verme

Allah yardımcınız olsun ağlamaya başladığı zaman dikkatini başka yöne çekin sevdiği bir oyuncak olur sevdiği bir yiyecek olur babasının değişik hareketleri olur o sırada dikkati dağılınca huyunu yavaş yavaş unutuyor. Bize kök söktürdü ağlamalarıyla hala arada ağlar ama sonra sakinleşip gelip sarılır. Sinirlenmemek gerekiyor daha çok ağlıyor sonra.

Böyle okuyunca da bu sendromlara ağlama krizlerine karşı çok katı davranıyormuşuz gibi geliyor.. Gerçi o anda sakin kalabilmek de büyük başarı.. Ergenlik gibi bir şey bu 2 yaş sendromu. Kıyamam bir de içimden geliyor demiş :) Aslında ne kadar açıklayıcı bir söz. Engel olamıyor o an içgüdüsel olarak yapması gerekiyor :)

Valla geliyoruz 3 ay sonra ordayız kaçarı yok Benimki şimdiden başladı yalnız kucak istemeler, kucakta oraya buraya yönlendirmeler, istediği olmayınca kendini yere atmalar.. Ben bunu bizi sadece akşam görmesine bağlıyordum. Ama her çocukta var sanırım. Çünkü benim evde olduğum günler babası evde değilse nispeten daha uyumlu. Babası gelince coşuyor.. Ben de öyle ağladığı zaman oturup bekliyorum. Sonra başka şeylere ilgisini çekiyorum. Başka yolu yok bence.. hizuran Olur öyle Anneler

Benim oğlumun en sevdiği şey ben makyaj yaparken malzemelerimi karıştırmak.. Rahat makyaj yapabilmek için izin veriyorum ben de. Öğrenmiş artık neyi nereye kullandığımı :) Allah yavrularımıza kavuştursun hepimizi..

Yasayacaksiniz, o bir donem ve baya etkiliyor onlari kiyamam cok korkuyorlar, cocuga bizlerinde bir zamanlar cocuk oldugunu, ayni seyleri yasayarak buyudugumuzu anlatirsak mutlu oluyorlar, bunun gayet notmal oldugunu her insanin cocukken yasadigini bipmeleri cok yardimci oluyor Ve evet aslinda hayat onlar icin cok zor, taniyarak ogrenerek ayakta kalmaya calisiyorlar, guvendikleri sadece anne babalari var, onlardan da psikolojik yada fiziksel. siddet gorsuklerinde hayatlari dunyalari baslarina yikiliyor Cocuklari anlamak cok kolay sadece kendi cocuklugumuzu hatirlasak yeter aslinda Ve bence anne olmanin en guzel yani bir insanin buyumesine, hayati ogrenmesine sahit olmak.. mesela dun 16 aylik kizim ilk defa dis fircalarken gordu beni, saskinlikla bakip a bu ne dedi, dusunsene hayatinda ilk defa gordugu dis fircasi ona ne kadar enteresan geloyor :)

Benim oglan da oyleydi Ama dedigim gibi kisa surdu bizde, bikac haftada atlattik biz Hatta en son olayimiz suydu, arkadasim geldi bizi almaya kahvaltiya gidecektim Benimki de gayet mutluydu, hazirlandik indik otoparka, tam arabaya bindigi an bir aglamaya basladi, ama ne aglamak boguruyo kendini koltuktan yere atiyo Agzim acik kaldi Komsular kosarak geldiler cocuga bisey oldu diye Bi anda etrafimozda onlarca insan dolustu Arkadasim saskin saski ne oldu diyo Ben sok oldum dondum kaldim Bi 10 dk sonra kendime geldim Tuttum kolundan yuru dedim gidiyoruz Arkadasimdan ozur diledim plan iptal drdim Onca insanin arasindan gecirdim oglani Eve girdik kapinin onunde biraktim yere Bu arada deli gibi tepiniyor yerde Gittim kendime kahve aldim oturdum Bi 15 dk sonra sustu yanima geldi Kahvaltiya gidelim dedi O zaman cok kizgindim gercekten, senin yauzunden gitmiyoruz ve sen boyle devam etyigin surece asla gitmeyecegiz dedim Git odana kal orda dedim Odasina goturdum, aklin basina gelene kadar burda oturacaksin dedim Bi saat sonra cikti sarilip ozur diledi Neden yaptin dedim, bilmiyorum icimden geliyor dedi :) Nryse cok uzattim ama o son oldu bir daha da krize falan girmedi benim oglan

amin amin. aynen ya Rabbim uzun sağlıklı ömürler versin inş.

Sık sık empati kurmaya çalışıyorum. Hatta daha 2 gün önce eşime bahsettim "düşünsene her şey senin için çok değişik her şeyi yeni görüyorsun. Bir çok şeyi farklı gözle görüyorsun farklı şekilde kullanmaya çalışıyorsun." diye.. Bu şekilde düşünerek çocuklardan büyük insan gibi beklenti içine girmemek için iyi bir şey.. Ama bu korku konusundaki davranışı çok tuttum. Çocuğu anlamak önemli. Hemen korkuyor diye aynı yatağa yatırmak çözüm değil.. Biz daha o aşamaya gelmedik korkuyu henüz tam bilmiyor ama her çocuğun yaşadığı şeyi biz de yaşayacağız..

Muhakkak kişiliğinin etkisi vardır. Ama ben şımarık çocuk görünce tüylerim diken diken oluyor. O yüzden bir şey olursa olur, olmazsa olmaz. Hayatta açık kapı bırakmam. Mesela geçen gün ablasının elindeki muz için ağlıyordu. Halbuki elinde aynısının tıpkısı var. İnat işte :) Yarım saat ağladı belki, asla ablasından tolerans göstermesini istemem. Eşime kalsa aynısı zaten ver kızım derdi :/ Büyük kızım dışarı çıkınca mutlaka bir konudan arıza yapardı. Ben de çıkmamaya başladım. Duruldu mecbur. Abuk subuk şeylere ağlamayı kesti. Evde tehlikeli olmadığı sürece özgürlük var. Ama başkasının evinde yok. Sürekli peşlerinde olunca çocuk ister istemez sıkılır. Anam ağız tadıyla kurcalatmıyor en iyisi tırmanmayayım diyor herhalde oraya buraya

Tabi her cocuga özeldir çözümler.

Ağlamadığı zaman alıp kucağınıza konuşun. Birşey isterken ağlamadan isterse yapacağınızı söyleyin ve ağlama krizi tuttuğunda dediği hiç bir şeyi yapmayın. bırakın ağlasın 1-2 derken, ağlayınca birşey yapılmadığını görür. son izci

Başkaları ne diyecek diye çocuğunuzla kötü olmayın. Kriz anlarında hiçbirşey demeden "sevgiyle" sarilin. 2 dk. sürmeyecek bebeginiz sakinlesecek, hic şüphesiz siz de Bu bir mucize... Deneyip görün lütfen. Sonuçları paylasirsaniz sevinirim.

Kizmasin Ise esinizi egiterek baslayin:)

Sarılın ağlaması geçene sakinleşene kadar. Ama istediği bir şeyi yapmayın. Sadece sakinleşmesine yardım edin.

Benimde 2 yaşında bir kızım var, genelde dikkatini başka şeye çekerek halletmeye çalışıyorum. Milana22

30 aydan bildiriyorum bu tarafa hiç gelmeeeee tey teey

O zaman kesin bundan. Bizimki her şeye atarliydi her şeye kızar aglardi yazık kıyamam.

Bence iyi yapıyorsun. Direterek bir şey isteyen çocukların her istediği yerine gelince, sonrasında önünü alamıyorsunuz. Çünkü bir bakıyorsunuz o sizi yönetiyor. Sizden isteyeceği şeyi ağlamadan ve diretmeden istemesi için, onu küçük şeylerle cezalandırıp. Yaptığı zaman ödüllendirin bence...

2 bitince bitiyor mu sanki? 3'ü 4'ü...

evdeyken sorun degil ama disarda cok kotu oluyor. hizuran Olur öyle Anneler

çocuk eğitimi ile ilgili vidolar var, onları izlemeni tavsiye ederim.

Ceza ve ödül hayvanları egitirken geçerlidir.. Bir insan ancak sevgi ile gelişir ve büyür. Ceza sistemini savunanlari anlamamakla birlikte sinir oluyorum. Ağlama krizine girdiği zaman sakin kalıp susmasını bekleyin. Kızıp sinirlenmekten, susmak ve beklemek daha iyidir. Bağırarak karşılık verdiğiniz zaman, çocuğun kişiliğinde yaralanmalar başlar. Benim de yakında 3 yaşına girecek olan oğlum var. Ağlayıp susmadigi ve vurmaya kalktığı zamanlar oldu. Vuracağı zaman sakin ve keskin bir dille vurmak iyi birşey değil diyorum gözlerinin içine bakarak. Devam etmek isterse ellerini tutup tekrarlıyorum. Ağlaması devam ederse de bekliyorum susmasını. E bu çocuk otomatik değil ya elbet ağlamaktan yorulup susar. Sakinleştigi zaman da öpüp koklama sevme zamanı :)

2 yaş ceza ve yalnız bırakılmak için çok küçük. Ağlayan çocuk kucak istiyorsa belli ki ilginizi istiyordur çocukla inatlaşmaya gerek yok. Üyeler sizı kullanmasına izin vermeyin yok ceza verin demiş gerisini okumadım. O bir çocuk ve küçücük. Ağlayarak istediği şeyi tabiki yapmayın ama ilginizden mahrum etmeyin ömür boyu yapışacak hali yok dönem dönem olur ilgi ve kucak ihtiyacini karsilar doyurursunuz ve yine ayrılır sizden. burda yazılanların çogu eskiden kadınlar tarlada vs calismak zorunda olduklarından çocuk kendilerine yapismasin engel olmasin diye mecbur uyguladiklari türk usulü yöntemler. İlgiden sevgiden anneden eksik buyumusler. koşulsuz ebeveynlik ve çocuğun duygusal dunyasi kitaplarini oneririm.

Bence kucagina al saril, yazik o da karmasa yasiyor. Ama aglayarak tutturdugu seyleri yapma ki aliskanlik olmasin.

Bebeklikten çocukluğu geçiş dönemi krizi.. aynı ergenlik dönemi sendromu gibi sorunlu bir dönem

bende bunu kesinlikle istemiyorum en sinir oldugum sey herseyi aglayarak halleden cocuklar.

Biz de karşısına geçip böğürebildiğimiz kadar böğürürdük babasıyla. Üç buçuk yaşında bazen tutar damarı hala böyle yaparız. Sonra manyakça kahkahalar geliyor tabi ardından bize bakıp Yalnız bırakmak gerektiğini düşünüyorum ben bunun yanında. Birde asla ağlama sonunda isteği ne olursa olsun yapılmayacak. Zor ama etkili. Kesin ve net cümleler gerekli. Öyle ağdalı cümle üstüne cümle bu yeni model bebelerde işe yaramıyor. Lanet olsun ona patronun kim olduğunu göster dostum

psikologları bilmiyorum tabi ki fakat ben pedagog'a danıştığımda bizzat aldığım cevaptı aslına bakarsanız işe de yarıyor sarılınca kafayı bir atıyor ağzım burnum dağılıyor

çocuk tamam diyor, sonra yapmıyor. Sizde hemen 1-2 seferden sonra yine dediğini yapıyorsunuz. Siz sonuna kadar kararlı olacaksınız. Sizi yıldıracağının farkında çocuk.. Birde çocuk ağladımı, bizim anneler onu ölecek sanıyor. Ağlamaktan birşey olmaz, ağlarken onun ilgisini başka yöne çekebilirsin mesela...

Yabancı ülke çocukları hiç böyle değiller... onların eğitimi bambaşka... Milana22

benim yiğenimde böyle. o da 2 yaşında. Bırakın ağlasın diyorum nereye kadar ağlayacak diyorum sonra dayanamıyorum istediğini yine yapıyorum.

o kadar haklisinizki benim kizim 5.5 yasinda zorlu bi cocukluk sureci gecirdik cok zorlandigim agladigim sizladigim zamanlar oldu ama gecti simdi biraz daha iyi cok sukur okulunda cok katkisi oldu gel gorki buyudukce laflar sozler de buyudu bazen esimle ikimize bir laf diyor yada isyanlarda kapiyi carpip agliyor sasirip kaliyoruz acaba ergenlikte neler olucak doye Allah yardimciniz olsun sizinde 3nity

Sadece sarılın. Psikologlar bunu tavsiye ediyor. Ne halin varsa gör gibi bir durum bu dönmek.

Catismamaya bakın. Ne istediğini o da bilmiyor. Ac misin diye sorduğum kızım hayır aç değilim diye aglardi. Anladim sanırım toksun dediğimde ben tok değilim diye tepinmeye devam ederdi Seçenek sunun. Kendi kararını vermek istediği bir dönemde. Ama kontrollü bir özgürlüğe ihtiyacı var. Aglayabilir, tepinebilir."senin için yapabileceğim birşey varmı, sanırım buna üzüldün "biraz rahatlatirdi kızımı. Ben sarılmak isteyen bir çocuğa hayır demem. O esnada kucagimda oturturum da. Bunun istediğini yaptırmakla ilgili olduğunu da düşünmüyorum. Benim için de sarılın kuzunuza

baska odaya gidiyorum yanima gelip bogulacak olana kadar agliyor sonundaoldu Nirvana Anneler

Onu anladığını, onun tarafında olduğunu gostermelisin. Hep de onun tarafında olmalısın. Bir iç sıkıntısı var demekki diye düşünüp, koşulsuz sonsuz sevgiyle hiçbirşey demeden sarılmalısın ona. Bahsettiğin çocuk sadece 2 yaşında. Söylemlerden değil eylemlerden anlar. Davranışlarınla ona, kendisini anladığını, koşulsuz çok sevdiğini, her zaman sevecegini anlatmalisin. Dediklerin değil yaptıkların önemli... Siz agladiginizda eşiniz size sevgi ve anlayış ile sarilsa ne hissedersiniz? Peki ya tepkisi "kulaklarım patladı, ağlamayı bırak, aglarsan bir daha sana sarilmayacagim" olsa? Ya da daha da ileri gidip sinirlense "bıktııımmmm... Suuuuussss... Yeter. Zirlayip durma" dese? Ya da sizi fiziksel olarak hırpalasa? Ne düşünürdünüz? Ne hissederdiniz? Bebeginiz de aynisini hissediyor.

benim oğlan konuşmuyor bir de anlatsam da kar etmiyor bende arkamı dönüp tepki vermiyorum sonra susuyor

surekli kitap okuyorum. ogretmenim zaten bu koniyla ilgili bilgilerim var ama kendi cocugum olunca farkli oluyo

3 yastan bildiriyorum, tunelin ucu bomb k bi yere cikti arkadaslar

aaa yanlis cevap yazdım kusura bakmayin simdi ilk olarak evet sutten yeni ayrilmis o etkileyebilir birde genelde sakin bir cocuk ya bir anda aglayip bagirmaya baslamasi sizi korkutmus olabilir ama suna emin ol zorda olsa kolayda olsa bu yoldan geçiyorlar kizim 5.5 yaşında amma oyle bir iki yas donemi gecirdik ki kendini yerlere atardi markette az kavga etmedim milletin cenesinden ama kizima eve gelince hep anlattim konustum cokkk zor gecirdik ama simdi cok sukur kizim cok degisti siz hosgorulu olun bu donem gecicek bunu biliyorsunuz zaten arada da kendi kendinize kalin bu donemde bu cok onemli bir nefes almak

Dönemin adı özerkliğe karşı kuşku- utanç. Bu dönemde çocuk özgürce etrafı keşfetmek ister ilk benmerkezci dönemdir. Bebeklikten çocukluğu geçer. Aynı zamanda annesini yanında ister özgürlük ve anne arasında gidip gelir. Bu dönemdeki yaklasim ilerideki özgüven gelişimi için çok önemlidir. Kabaca böyle bir şey.

aynen oyle yapiyorum. guzellikle kizim yapma aglayarak olmaz diyorum. o antamam diyo sonrasinda devam ediyor yapmaya. surekli kucagima gelmek istiyor bu guzel bisey ama hic bisey yapmama izin vermiyor. telefon yada tablet versem durur ama aglamasina ragmen vermiyorum daha da cildiriyor

puhaha sıpa ya. benim oğlan 4,5 yaşında. kendi kendine gidip odasında ağlayıp geliyor ama ben çaka bapmıştım hadi gel çaka baptım diyelim diye sarılıyor. sonra gene aynı hizuran Olur öyle Anneler

Görmezden gelmeli Ve asla tepki vermemelisiniz.. Sinirlenmë kızma bağırmak asla olmamalı. . Siz daha yetişkin olarak kendi tepkinin kontrol edemiyorken; daha tuvaletini dahi bilmeyen bir bebeğin kendisini tepkisini kontrol etmesini beklemek çok hayali değil mi? Okul öncesi öğretmenliği okudum. Bize öğretilen buydu.

Cok seker, benim oglan da cok severdi ben ona dudak kremi almistim al bunu sur bari diye, 10 yasinda oldu hala sakliyor onu

gunaydin guzel uyeler. basliktan anlayacaginiz gibi 2 yasinda bi kizim var. normalde uslu bi cocuktur ama iki haftadir artan aglama krizleri ortaya cikti. surekli bos seylerden aglayip duruyor kucagima gelmek istiyor. ben once guzellikle aglayarak istedigini yapamazsin diyorum ve susuyorum. yani herhangi bi bagirma kizma falan yok gelip yanimda agliyor tepkisiz kaliyor. tabi bi sure sonra sinirleniyorum ama elimden geldigince tutuyorum kendimi. simdi size sunu sormak istiyorum sizce boyle kriz zamanlarinda nasil davranmaliyim. ben aglayarak biseyleri cozmesini istemiyorum bunu aliskanlik etmesin. genelde aglayip kucak istiyor ama buda bana mantikli gelmiyor. tabi bi yandan kizimi aglatmakta istemiyorum sizce nasi davranmaliyim? I

Ben agladigin zaman seni anlamıyorum diyorum aglaman bitsin sonra konuşalım. Diyorum ama hayır dediysem geri donmuyorum sadece o sakinleşince tekrar nedenini anlatarak söylüyorum. Ama bence kucak istiyorsa kucağınıza alın gogsunuzde ağlayıp sakinlessin

'Beni ödülle cezalandırma' /Özgür Bolat kitabını tavsiye ile başlıyorum, ödül ceza işlerine neden girmemeniz gerektiği orada uzun uzun yazıyor :) Sarılın, ağlamayı bitir lütfen diye ikna konuşması, bir şey vaat etmeden, devam ediyorsa, sen bilirsin, sana sıkı sıkı sarılacağım, biraz daha ağlayabilirsin, İstediğini sorun, neden hayır olduğunu açıklayın. Uzun uzun açıklayıp, bol bol sarılıp, bol sabretme zamanı. 2 yaş sendromu+kardeş birlikte atlatmaya çalışan biri olarak söyleyeyim. 1 yıldır öfke nöbetleri, ağlama krizleri, inatlaşmalar, kendini yere atmalar, bayılına kadar ağlamalar, ne ararsanız bende var :) Artık ağlamaya başladığında bence ağlamayı bitirmelisin çünkü istediğin olmayacak dediğimde susuyor... çünkü doğru söylüyorum. Ve başka vaadim de yok..

Benim kızım da 27 aylık. Kendi kendine oyunlar kurar, oynar başkasına ihtiyaç duymaz bile. Gittiğimiz heryerden keyif alır, tam alemcidir. Dışarıda kimseyi rahatsız etmez. Milletin evinde tepinmez, kurcalamaz. Çok Avrupai bir bebedir kendisi Amaaa aması var işte. Artık sendrom mudur neyse arada bir şeyi kafaya takıp yarım saat boyunca ağlıyor. Mesela dün elimde tornavida gördü diye ağladı. Vermeyince dolaptaki alet çantasına göz dikti. Onun için ağladı. En sonunda uyudu. Napalım böyle böyle anlayacak verilmeyecek/olmayacak şeyleri. Siz ağlayıp tutturunca, dikkatini dağıtmaya çalışın. Kucağınıza alamayacağınız zamanda anlatın, konuşun. Susmazsa bırakın ağlasın. Rahatlar

her ne olursa olsun; sarılmak isteyen çocuğuma sarılırım söylemeden geçemedim. S Sismaniye

Kriz anlarinda tepkisiz kalmak sakinlesene kadar beklemek lazim. ama sarilin tabii. ben oyle yapiyorum 2.5 yasinda kizim. tabi istisnalar oluyor bakiyorum cok agliyor icim aciyor yavrum alip kucagima gezdirdigimde oluyor dikkati dagiliyor

sen değil onu odasına götüreceksin, yada dikkatını dagıtacak birşey göstersen, biraz sabır canım

Bizimkinin ceza kanepesi var. Yaramazlık yapınca oturuyoruz. Sinirleniyor her şeyi yere atıyor ama asla inmiyor kanepeden. Sonra sakince konuşup indiriyoruz. Ama yine aynı şeyleri yapiyor

yoo dedigini yapmiyorum. mesela biraz once abartisiz soyluyorum tam bi saat boyunca agladi. anne yuregi iste dayanamadim ama yinede yuz vermedim. hizuran Olur öyle Anneler

Bu konuda kesinlikle kararlı ol. istemediğin şeyleri sırf o ağlıyor diye yapma. ama ağlarken de asla onu yalnız bırakma. her fırsatta ona sevgini şefkatini göster. güzelce konuş anlat. anlamaz daha küçük diye düşünme. zamanla düzelecek emin ol. ben de aynı durumdaydım sinirden ağladığım oluyordu ama şimdi kızım 3 yaşına girecek. baya değişti çok şükür. o halleri tam olarak geçmedi ama eskiye nazaran çok iyi. esergry Nirvana Anneler

Aglarken kucagınızı açıp sarılacaksınız ve sen aglarken kulaklarim bozuluyor ne istedigini anlamiyorum diyerek sakinlesmesini saglayın. Zaten hedef sakinlestirmek.

Merak ettim, huyu mu/oluşu mu böyle yoksa verdiginiz bir egitimden mi kaynakli? Cok begendim masaallah. Bizimki tam tersi de... :)

Ben ağladığı zaman dikkatini başka şeye çekmeye çalışıyorum. Bazen işe yarıyor bazen yaramıyor çocuk sonuçta dakikası dakikasını tutmaz. Sütten ilk kestigimizde çok fenaydi yoksunluk krizine giriyordu ay neler çektik. Beraber sofra kurariz işime ufak ufak yardım etmesini sağlarim. Benimki 25 aylık bir ponçik. Dikkatini dagitmazsam çok yoruyor. Sık sık parka çıkarıyorum enerjisini almak lazım. Beraber evi süpürürüz. Toz alıyorsam ona da bir bez veriririm zaten ben vermezsem benimkini alır. Bir şey isterse ağlayıp tutturmaz beni elimden tutup götürür. Çünkü ağladığı zaman istediğini vermedim. Tabi her çocuğun mizacı başka. F flower world

Aynen öyle :) Nasıl ki çocuğa alışkanlıklarını öğretiyoruz. Sakinleşmeyi de öğretmek gerekiyor.

ben ceza ödül mevzusuna kişisel olarak karşıyım. çünkü o kadar ama o kadar çakallar ki bir zaman sonra o ödül için atmadıkları takla kalmıyor. bir arkadaş daha yazmış ben oğlum o dönemlerdeyken ağlama krizine girdiğinde alıp odasına götürüyordum sakince, ağlamasının manasız olduğunu ve eğer ağlamaya devam ederse onu anlamayacağımı belirtip ağlaması bittiğinde yanıma gelmesini söylüyordum. bazen de ilgisini dağıtabiliyorsam işte renkli kalemler, parmak boyası, hamur vs gibi şeyle onlarla ilgisini dağıtıyordum. hangisi denk gelirse. okyanusunkalbiben

ya ağlatmadan yapacaksın istediğini ya da ağlıyor verince susuyorsa bunu yapmayacaksın iktidar mücadelesi bu ağlayarak bişeylere ulaşamayacağını bilsin yoksa bu uzar gider ağlıyorum oluyo der silah olarak kullanır ağlamayı

2 yaş krizi mi? Üstünden bir ergenlik geçmiş daha ohhh diyemeden ikinci ergenlik krizi geçen ben ne yapayım? Buyurun yer değiştirelim. O 2 yaş krizini mumla arayacaksınız. Kurban olurum o krize ben.

Oyyy bizim de az kaldi insallah abisi gibi kolay atlatir kizim da Ben oglumda hafif atlattim bu sureci, cok kisa surede gecmisti o sendrom bizde Aglamaya basladiginda oldugu yerde birakip gidip oturuyordum, ayaklari uzatip tv acip seyrediyordum Cocuk yerde deli gibi bogrunerek tepinerek agliyordu Arada sesleniyordum, aglaman bitince yanima gelebilirsin diye :) Agladigi an hicbirsey yapmayip birakiyordum kisacasi, normal zamaninda da konusuyordum baya anliyordu sipa dediklerimi Insallah kisa surer sizin sendrom da, kolayliklar diliyorum