ya harika bi konu bu, bende bu sorun bitek benim oğlanda var sanıyodum... 3 buçuk yaşında bi oğlum var aynen kendini hiç savunmuyo... biri ona vursa umrunda deyil bakıp kalıyo... inan o kadar çok tembihledim ki biri sana vurursa yada ahmet sana vurursa, sende ona vur die. hatta kızdım nie vurmuyon ama yok olmuyo olmuyooo bazen olay benim yanımda oluyo oğlum sende ona vursana diyom, hafiften vuruyo yanlış anlamayın kesinlikle, kimsenin çocunu vurssun hırpalasın istemiyorum ama azda olsa kendini savunsun yaaa... evde bize vuruyo kızıyoo, buda bizden kaynaklandı vurmayı öğrensin die vur oğlum babana yada annene dedik ondan oldu bize vuryo dışardakine bakıyooo şimdi küçükler, asıl sorun okula gidince başlıcak benim erkek kardeşim var 5. sınıfa gidiyo. aynen oda kimseye vurmaz karşılık vermez bunu anlayan çocukta sürekli üstüne gider, hala bu şekilde allahım yaaa kardeşimede küçükken çok tembih ettim o sana vurursa sende vur die şimdi oğlum böyle çok korkuyorum böyle devam edicek dieee ne yapmak lazım biri fikir versin:18:

Hepinize ayrı ayrı teşekkür ederim. Oğlum Ali! yle bir süre görüştürmeme kararı aldım. Bayadır görüşmüyorduk Ali'yle. Geçenlerde annesiyle telefonda konuştuk. En son biz onlara gidecektik ve bi anda vazgeçmiştim ve iptal etmiştik. O gün Ali annesine Aras bize gelmesin demiş. Sonra kapılarının önüne çıktıklarında Aras'ı sormuş. Annesi biraz da dalga geçer bi şekilde anlattı. Fesuphanallah! dedim içimden. Sonra annesine E tabi dedim. Bi süre görüşmesinler bakalım da özlesinler birbirlerini. Çok inatlaşıyorlar dedim. Aslında ortada inatlaşma falan yok. Annesi de bunu biliyor ve bence bu söylediğiyle de durumun gayet farkında. Günahını almak istemem tabii. Belki bu durumla ilgili oğluna kızıyordur. Ali'nin annesi gerçekten iyi bir insan. Keşke oğullarımız anlaşsa. bide kafama takılan bana oğluyla aralarında geçen bu dialogu neden anlattı acaba?

en sevmediğim konu bu, kızım da bu gün üst komşumun oğlundan dayak yedi ve işe gitmeden önce 1 saat ağladım. cidden kötü birşey bu, çocuğunun kendisini savunamamasını görmek çok kötü bir duygu. çocuk ona vuruyor ve kızım sadece ona bakıyor. arkadaş ta ''kızın kardeşi olmadığı için vurmayı bilmiyor'' diyor, benim kızdığım sadece kızımın o çocuğa vurmaması değil ki; buna annesi ve oğlu nasıl cüret eder, zaten çalışan bir anneyim. birazdan bırakıp gideceğim zaten, neden vuruyor anne buna nasıl müsade ediyor onu anlayamadım. artık sadece selamlaşan komşu olacağız bu tür olaylar çok ve sık yaşanmasa dahi beni yoruyor. inşallah seneye tayin isteriz bu adıyaman denen kör noktadan. inşallah okumuş olsun/olmasın, kendini yetiştiren/kitap gazete okuyan anneler, eğitimli çocuklar ile arkadaş olabileceğimiz bir yerde yaşarız. sevgi dolu anneler; çocuklarımızın kendisini savunmasını nasıl sağlayacağız... konuşalım, paylaşalım. sevgiler. sevcangoksel Allahım sana

Ne alakası var, kardeşi olunca mı öğrenicek vurup kırmayı, saçmalamış komşun bence kızına vurduğu anda o çocuğa annesinin yanında söylen bi daha vurursan size gelmeyiz, arkadaşsız kalırsın falan de, belki annesi o zaman oğluna engel olur bizi ailelerimiz böyle sakin sessiz biri yetiştirdiği için ne kendimizi savunabiliyoruz ne de çocuklarımızı bana annem okula giderken hergün tembihlerdi, sakın kimseyle kavga etme büyüdüm işe başladım bu sefer de, sakın kimsenin işine karışma, sen eğ başını işine bak, onlar haklıyı haksızı görürler derdi ben de hep öyle oldum, sessiz sakin biri yetiştim ama hiç iyi olmadı, 30 yaşına geldim hala kendimi güzel bi şekilde savunamam, hep ezilirim, hep alttan alan taraf olurum, sırf ortam gerilmesin diye geçen akşam teyzeme gittik, teyzem ve gelini ve oğlumdan 5 yaş büyük torunu vardı torunu da çok şımarık ve hareketli ve sinsi bi çocuk benim ki bi yaramazlık yaptığı zaman sessiz yapmaz, lambur lumbur yapar, ev yerinden oynar yani ama öteki sinsi sinsi yapar teyzem "aman bizimki çok yavaş büyüdü, bizimki hiç yaramazlık yapmadı" demezler mi sinirlerim bozuldu benimki yaramazlık yaptığı zaman hem teyzem hem de gelini oğluma bağırıp çağırdılar, buzdolabındaki magnetleri yere attı diye bile kızdılar bende aman aramız soğumasın kavga çıkmasın diye hiç sesimi çıkarmadım onlara eve gelince hep ağladım, o gece hiç uyumadım neden onların yüzüne cevabı yapıştırmadım diye ama bi daha aynı ortamda yine aynı şeyi yaparlarsa "bi daha gelmiycem, sizin herşeyiniz çok kıymetli, ben yeteri kadar oğluma müdahale ediyorum, size noluyo, ben senin oğluna bağırıyo muyum" dicem.

genelde tecrübeler bu konuda aynı şeyi gösteriyor 4 yaşındaki oğlum 3 ay öncesine kadar diğer çocuklara göre daha agresifdi biraz hırpalayan tarafdaydı bunda annemin çocuğa sertlik yönünde telkinleri etkili oluyor diye eşim neredeyse annemle görüşmemizi yasaklayacaktı devamlı vurma oğlum onlar kardeş oğlum diye diye çocuğu baya bi yola getirdik fakat bu sefer mahalledeki çocuklar bizimkini ağlatmaya başladı ki bulunduğumuz yer buna müsait aileler hırçın yetiştirir burada çocukları bu sefer hata mı yapıyoruz demeye başladık evet bence hata var başta annemin 2-3yaşlarında sana vurana vur diye ki annenin saçını çek babana taş at gibi tartıyı aşan telkinleri sonrada bizim devamlı oğlum vurma oğlum kardeş oğlum cici demelerimiz şimdi eşim artık oğlum sana vurana sende vur demeye başladı tabi bunu çocuğa kızarak değil uygun bir dlle anlatarak çünkü en son sokaktan ağlayarak geldiğinde çocuğa kızarak sen neden vurmuyorsun diye gazı verdi ilk parka gittiğimiz an terör estirdi parkta daha ölçülü ama karşılık vermesi gerektiğini anlatarak çözüm bulunabilir diyorum bu arada gerçekten insanlar küçük yada büyük malesef pıırık birini bulursa tepesinden inmez bi canavar yetiştirmeyelim ama bulunduğumuz yerin konumun mahallenin durumuna göre davranabilen çocuklar olsunlar Q

umarim konunuza bir bilir kisi aydinlik getirir. Sonucta bir can sahibi söz konusu. Bu cocugunuzun ileriki hayatina, karakterine olumsuz etki edebilir. Lutfen konu kim vurduya gitmesin. Bence hic ihmale gelmez bu tarz seyler. Lütfen bu konu sadece caninizi sikmakla kalmasin. Caresini arayin. Hatta bir uzman psikologtan randevu alarak bu konuyla ilgili iletisime geciniz. D dudi

ne uzman kişiyim nede bilir kişiyim... 4.5 yaşında eğrisiyle doğrusuyla beraber büyüyen bir oğlan çocuğu annesiyim.. okuduğum kitaplar ve yaşadığım deneyimlerim sonucunda bende kendimce sorunlara yorum yazıyorum... Annelik, o kadar büyük sorumluluk ki... sorun ne ali nede sizin çocuğunuz... sorun bizlerden kaynaklanıyor... '' vurma'' , '' canını yakma'' demelerimiz bile çocuğun kendi kendine savunmasına engel oluyor... çünkü; bir başka çocuk vurduğu yada can yaktığında anında tepki veriyoruz.. diğer çocuklarda vurmanın doğru birşey olmadığını kodluyor beynine.. dolayısıylada savunması gerekirken kendini beyni ona dur komutu veriyor... peki nasıl olmalı? eğer geri dönüşü mümkün olmayacak kadar tehlike yoksa karışmamalıyız... yorum yapmamalıyız... bırakın yesinler birbirini... ve ona şöyle deyin; ''biri canını yakarsa kendini korumalısın, kavgayı başlatma.. sen kendini koruyabilecek kadar güçlüsün...'' biz bu yöntemi uyguluyoruz açıkçası... ve görüyorum ki şimdi arkadaşlarıyla oynarken biri benimkine vurduğunda ''seni uyarıyorum bana vuramazsın'' diyor... bu bizim yöntemimiz... bol şans... cococookie

benimde kızım 21 aylık kendisisnden 3 ay küçük olan arkadaşına sürekli ititriyor. buda benim canımımsıkıyor. kesinlikle şiddet yok bizizm evde. tv yok. bu çoçuklar neden böyle biri savunamaz diğeri laf dinlemez arkadaşını hırpalar.. offff K

Haklısınız sevcancım. ben de benim yaşadığım olayda kendimi tutmasam kavga edecektim. insan bazen karşıdaki saçmalayınca ona ne cvp vereceğini bilemiyoro günden beri samimi değiliz arkadaşla, halbuki üst komşum. o günden sonra kaç kere yemek getirdi, bahçede kahve ikram ediyor ama oğlu yine yaptı yapacağını. babsı tarafından pek sevilmemiş, annesi tarafından da kızılıp ceza verilen bir çocuk. kızımla oynarken mutlaka onun yaptığı oyunu bozar. ama bundan sonraki ilk bahçe deneyimimizde kızımın oyununu bozduğunda ben de o çocuğun oyununu bozacağım ki bilsin? bu da kızımın davranışları açısından ne derece doğru olur bilemiyorum ki? bu durumda; eger can yakıcı bir kavga değilse müdahaleci olmamakta fayda var diye düşünüyorum bir eğitimci olarak ama kendimi tutup tutamayacağımı da bilemiyorum gamze21

Merhabalar, Oğlumun doktoru bana şöyle öğüt vermişti. Çocuğunuza kendisine biri vurursa veya kötü söz söylerse, sen de karşılık veri öğretin. Ben de böyle yapmaya çalışıyorum. Ne o vursun, ne de kendisine yapıldığı zaman sessiz kalsın. Evde yeri geldikçe, kendisini savunmanın doğru olduğunu anlatın. Anlıyorlar. Bir de çocuklar anne babayı taklit ederler. Siz asabi bir insansanız sizin yanınızda sinip başkasını eziyorlar. Bence saldırgan çocukların annesi de bunun için seviniyor çocuğu kendisine benziyor diye.

Merhaba Oğlum Aras 34 aylık. Aras tan 3 ay küçük Ali diye bir arkadaşı var. Aras'ı nezaman Ali'yle bir araya getirsem. Mekan farketmeksizin Ali oğlumu hırpalıyor. Bağırıyor. Hatta bir keresinde iki dakka arkamızı dönmüştük ki Ali oğlumun kafasına mandalinayı bulamış. Yakası paçası kaymıştı oğlumun. Önceleri zamanla birbirleriyle anlaşmayı öğrenirler diye düşündüm ve Ali'nin saldırganlık boyutu artmadan da müdahele etmedim. Aliy'le bu konuyu iki defa konuştum. Aras'a neden vurduğunu sordum. Aras'ın onu çok sevdiğini ama Aras'a vurursa Aras'ın çok üzüldüğünü ve gece kötü rüyalar gördüğünü söyledim. Ama Ali'nin bir kulağından girdi öteki kulağından çıktı. Okadar üzülüyorum ki bu duruma. Maalesef oğlumunu görüştürebileceğim başka arkadaşı yok. Ali'nin 5 ay önce bir kardeşi oldu. Muhtamelen yeterince ilgi görmüyor ve bundan dolayı agresif bir çocuk. Aras çok hareketli neşeli bir çocuk. Daha konuşmaya başlamamasına rağmen parktaki kendisi gibi agresif olmayan çocuklarla yaş farkına bakmadan çok güzel iletişime geçiyor. Ama Ali gibi agresif çocuklara karşı da kendini savunmuyor. Oğluma vurduklarında gözlerini kısıp utanıyor ve pasif kalıyor. Ama evde gayet hareketli ve özgüvenli bir çocuk. Bu durum beni öyle üzüyor ki lütfen bana bir yol gösterin B

Sanirim asil sorun oglunuz degilde arkadasi anlattiginiza göre oldukca hircin bir cocukeger oglunuz evde yada disarda siddeti itilmeyi kakilmayi ogrenmediyse bu sekilde tepki vermeside normal. Bence oglunuzu itmek kakmak cok kotu diye tembihlemeyin. Benim oglumda ayni sizin oglunuz gibi oldukca hareketli neseli bi cocuk bebekliginden beri sosyal iliskileri cok iyi hemen arkadas ortamina girer ayak uydurur.2,5 yasinda krese basladi sizin aliye benzer bi cocuk ilk haftalar mahfetti oglumu yuzunu gözunü cizdi orasini burasini morartti oglum cok hareketli yaramaz görünen bi cocuk olmasina ragmen siddet hic yoktu taaa ki bu cocukla karsilasana kadarcok fazla utanip cekilmesede karsilik veremiyodu ama baktimki oglum eziliyo ve cocuklar o kadar uyanik ki o alttan aldikca karsidaki dahada tozutuyo en sonun ogluma tembihlemeye basladim sana vurana sende vur diye tabi bu cocuktan cocugada degisir kimi cocugun yapisinda yok ne kadar desenizde yapmayabilir ama arkadasiyla bir araya geldiginde gözünüzün onunde olsun o vurdugu anda eminim ki oglunuz siz ordaysaniz size bakicaktir simdide sen vur oglum deyin hem oglunuz kendi kendine bisey yapmasi gerektigini hem diger cocuk yaptiginin bi karsiligi oldugunu bilir. sevgiyle kalin

Benim oğlumun yaşıtı kız arkadaşı var Kız benim oğlumun elinden oyuncağı çekip alıyodu, bizimki baka kalıyodu durmadan çocuğumu ısırıyodu ben de annesinin yanında bağırıyodum ona bi daha oğlumu ısırırsan bende seni ısırcam diyodum ama anne alttan alttan gülüyodu, bak benim kız senin oğlunu nasıl halt etti der gibi şimdi o kız pısırık oldu, nedense huyu değişti artık benim oğlum onun elinden oyuncağı alıp çekiyo ben görmezlikten geliyorum nasıl oluyomuuuşşş

Kimbilir annesinin hoşuna gitmişdir belki bu durum sizin duyduğunuz rahatsızlığı duymuyordur çünkü ezen kendi çocuğu ama ezilen kendi çocuğu olsaydı emin ol çok farklı olurdu. Bence gerçekden böyle uyumsuz bir çocukla bırakın arkadaş olmasın çocuğunuzu bir kursa yazdırın mesela jimnastik uyumlu çocuklar her zaman heryerde arkadaş edinirler Aliyide annesinide boşverin sevcangoksel Allahım sana