görünen o ki genelde erkek çocuklarında var bu durum yani o dr. arkadaşın söylediği mantıklı galiba aslında benim gözlemlerim de bu şekilde, erkek çocukların çoğunda yaramazlık, sinir, vurma vs. bir dönem mutlaka oluyor, ailede ve yakın çevrede de görürse pekişiyor, görmezse bir süre sonra sönüyor xeno Carpe

Teşekkürler ben bir inceleyim önerdiğin kitabı zaten okuyacak yeni birşeyler arıyordum. Tamam genetik önemlidirde insanın bilinci nasıl oluşur?insan bilinci yaşadığı ortamda şekillenir. Ben buna inanıyorum biz onları yönledirebiliriz tabi karakterleri onlara özgü olacaktır benim oğlum benim beynimi taşıyamaz ancak şekillenecektir, zenginleşecektir. xeno Carpe

Eyvah eyvah bu bebeklik değilmi?bizimde mutlu güzel bir aile hayatımız var şuana kadar Taylan a hiç sesimizide yükseltmedik kendi aramızdada ama Taylan aynı Demir gibi ben bunun geçici birşey olduğunu düşündüm hep fazla önemsemiyorum. Taylan fazla ağlamaz çok nadir, çok güler ama sinirlenir bağırır kızarsa bana vurur nereye gelirse vurur. Bence kendilerini yeteri kadar ifade edemediklerinden kaynaklanıyor yani konuşamıyorlar ondan öfkelene bilirler diye düşünüyorum henüz dokuz aylık bebeğim için şimdiden endişelenmek istemiyorum. Ancak bilgisi olan varsa tavsiye almaktan mutluluk duyarım. elma

Çınar'da da benzer durumlar özellikle yemek yerken var. Hani şakaya filan vuruyorum ama benim de yeterince kafamı kurcalıyor bu konu. Okulda uyum problemi çekermiye kadar düşündürüyor bu durum beni. Eğer okumak isterseniz tavsiye edebilirim TÜBİTAK yayınlarından çıkan Richard Dawkins'in Gen Bencildir isimli kitabını. Kitapta özetle özverili ve bencil davranış kuramları, çıkarcılığın genetik tanımı, saldırgan davranışların evrimi, kanbağı kuramı güzel bir dille anlatılıyor. Bizler gibi çocuklarımızda kodlu doğuyor arkadaşlar. Bizler anne baba olarak törpüleyeceğiz onları çaktırmadan.

Arkadaşlar eşim ben ve oğlumdan oluşan çekirdek ailemiz var gayet sakin ve huzurlu bir yaşam sürüyoruz aslında üçümüz eşimin işten geldiği saatten oğlum yatana kadar 3 saat bir aradayız gündüz oğlum hep benimle ben de başından hiç ayrılmıyor sürekli onunla oyunlar oynuyor ve beslenmesiyle ilgileniyorum sosyal hayat sıfır sabah kalkınca üzerime geçirdiğim sabahlık formam oldu dolabım hiç bu kadar düzenli olmamıştı hiç bişey giymediğim için bozulmuyor:) neyse oğluma örnek olabilecek küçük çocuk da yok haftada bir kere 2 kız kuzeniyle bir kaç saat geçiriyor ben yanında oluyorum ve kızlar da çok sakin sakin de bir hamilelik geçirdim hamileliğimin son 2 ayı evdeydim tüm bunları anlatmamın sebebi şu ki bu kadar sükunete rağmen oğlum bişeyle uğraşırken istediği olmayınca hemen sinirleniyor ya da elinden oynamaması gereken bişeyi alınca sinirlenip bağırıyor ve bana pat diye vuruyor vurmak vs şöyle dursun sesimi bile yükseltmiyorum etkilenir diye tüm bunları biyerlerden öğrenmediğine göre bu şiddet eğilimi nereden kaynaklanıyor acaba? bu konuda bilgisi olan var mı sizin bebişler nasıl? nasıl davranarak bu huydan onu vaz geçirebilirim?çok kafama takılıyor bu soru. doktor olan kuzenim dnalarına kodlanmış bilgiler var erkek çocuklarının çoğu böyle olur sonradan düzelir dedi ama pek bilimsel gelmedi bana açıkçası neyse kafanızı şişirdim belki bir bilen vardır diye :jeyyar:

sanırım hepsi böyle bu bıcırların ben o mutlu olsun anneyle sevgiyle büyüsün diye işi bile bıraktım bütün dünyam o oldu ama gelin görün benim oğlumda aynı davranışları sergiliyor sanırım yani umarım geçici bir durumdur fxuxsfxuxs yanılsamalar