annelik çok farklı.. çok kutsal hayatta hiç bir şeye değişilmez.. ama yaşamımızı idame ettirmek içinde paraya ihtiyacımız var. bebekleri emanet edebileceğiniz güveneceğiniz birileri varsa sütünüzü sağıp da bırakabilirsiniz.. herşey onlar için değilmi.. çalışmamız, geleceklerini garanti altına almak adına değilmi?

canım eğer ailen yanındaysa neden bu kadar düşünüyosun ki en azından cok sanslısın bende 2.5 aylıkken oğlumu bırakıp çalışacağım cünkü çalışmak zorundayız. malum bu zamanda geçinmek kolay değil.. tabiki maddi imkanlar elveriyosa kimse çalışmaz ama biizm gibilerin çalışması mecburu... buda benim nacizane fikrim hepyek-34 Hamd olsun Bugünlerimize... Anneler

tamda benim damarıma basmışsınız.. daha doğum yapmadım ama şimdiden kara kara düşünüyorum.. ben öğretmenim özel bi dersanede, özel yerleri bilirsiniz insanın canını okuyorlar, çok yoğun bi tempo.. hamile kaldığımı öğrenince ücretsiz izne çıkardılar, doğumdan sonra gel sözleşmeni yenileyelim dediler, ama kreş falan şüpheli... annemde bakamaz çocuğa, bakıcı tutmak zorunda kalcaz.. eşim çalışma diyor, bebeğimiz herşeyden daha değerli, diyor... ama ben çoook karasızım, onca yıl okudum falan... uff ya... doru Bayboram minik

malesef ücretsiz izin alsam geriye dönüş garantisi vermiyorlar. annem babam bebeklere bakıyorlar, hatta babam işi bırakmama şiddetle karşı çıkıyor, bizi okutmak için çok emek verdiler çünkü. ama kızlarımı nasıl bırakacağım ben şimdiden ayrılık acısı çöktü içime ( çok zor çalışan bir anne olmak. daha iyi anlıyorum şimdi. Allah yardımcımız olsun hepimizin.

İkizlerim henüz 1 aylık ve iki ay sonra doğum iznim bitiyor. Sonrasında ne yapacağımı kara kara düşünmeye başladım. Onlardan nasıl ayrılacağım :çok üzgünüm: Daha çok küçükler Çalışmaya devam etsem bir türlü etmesem bir türlü. İkizlerin masrafı büyük, sadece babamızın maaşıyla geçinmemiz zor gözüküyor. Yavrularımıza iyi bir gelecek sağlamak için benimde çalışmam gerekiyor. Birde şu varki işyerinde bulunduğum yere kolay gelmedim, çok çabaladım, çalıştım. Başka biryerde iş bulmak bu kriz ortamında çok zor. Bulsamda aynı konuma gelmek çok daha zor, belkide imkansız. Sizler ne düşünüyorsunuz? Sizin seçiminiz ne olurdu?

Offffffffffffff ya nedir biz kadınların çilesi yazılanları okuyunca 6 ay önceki ruh halim geldi aklıma gene cok kötü oldum gözlerim dolarak hatırladım ogünleri. İşim mi? bebeğim mi? acaba ne yapsam diye kara kara düşündüğüm bebeğim doğduktan sonra. Doluya koydum almadı boşa koydum dolmadı etrafımdakiler ise ne var aman bi senmisin bebeğini bırakıp işe gidicek olan diyordu bu dahada sinirlerimi bozuyordu beni anlayan yoktu. Eşimle oturup şöyle bir ortak karar aldık evet bu zamanda tek maaş giren evde geçim sağlamak çok zor hatta sihirbazlık gerektiren bir olay ama şayet ev kirası sorunu yoksa en azından kendi giyiminden gezmenden birazcık fedakarlık ettikten sonra bir süre idare ediliyor bizde bu mantıkla yola çıkarak bebeğimi en azından 3,5-4 yasına yani kreş yasına gelene kadar kendim büyütme kararı aldım. ilklerine öncelikle ben tanık olmak istedim onu benden annesinden mahrum bırakmak istemedim. örneğin bir gün otururken bana anneh diye seslenişini ilk ben duydum dünyalar benim oldu ilk dişini ben gördüm vs bunun gibi ilkler ilk ve sonlar hatta tekrarı yok bunların iş öle yada böle bir şekilde olur tekrardan ama ya bu yıllar tekrar geri gelirmi sizce bence gelmez o yüzden bebeğimin yanında olmaya karar verdim iyikide öyle yapmısım. hele hele baska bir bakıcıya bırakmak mı Allah ım düşüncesi bile ürpertiyor içimi. Allah hepinize yardım etsin arkadaşlar çok zor dönemlerden geçiyoruz he bu arada bebeğim çok şükür 9 aylık oldu yani kaldı 3 yılımız surda:) zaman o kadar hızlı akıyorki çok çabuk büyüyorlar serseriler... YASON iki prenses

bana kalırsa bu kadar üzülme derim zeacım çünkü ailenin yanında olması bebeklere ailenin bakması bu anlamda senin rahat bi şekilde işine devam edebilmen için büyük bir avantaj kaldı ki çalışmak zorunda olduğunu söylüyosun... o halde hiç üzülme bence belki ilk bir hafta zorlanacaksın ama sonra herşey rutine oturacak ve çalışma hayatın ile anneliği bir arada yürüteceksin... ben çalışan biri ikn doğumdan sonra ev hanımı oldum oysa devam etseydim bu anda oldukça iyi bir pozisyonda olacaktım ama sağlık olsun... çünkü ben kaderci bir mizaça sahibim ve her işte bir hayır olduğuna inanırım dolayısı ile çokta pişman değilim açıkcası...