Meyve yemiyor sebze yemiyor ne yiyor. Ödül koyun çok ufak parçalarla. Mesela çeyrek muzunu yersen bugün sana şunu yapıcam. Sevdiği bir şey parka gitmek gibi. Ya da uyku eğitimi için çıkartma kullanıyorlar o şekilde duvarına seveceği Bi çıkartma yapıştırsın çıkartma ödülü yazın çıkar. Ama çok küçük parçalarla başlatın maksat damağı alışsın. Ben zeytine çeyreğin yarısı olarak başlamıştımBi de Ben benim oğlana sevmediği şeylerin içindeki bütün vitaminleri ne işe yaradıklarını sayarak yedirirdim ilgiliydi öyle konulara.

Dikkate alacağım önerinizi, teşekkür ederim.

Ben böyle bir yazi okumuştum. cocuklar bedenlerine iyi gelmeyen besinleri tüketmek istemeyebiliyor. Ama zamanla belki ısrar, belki farklı şekillerde sunma şeklinde çocukların bedenleri ile iletişimini sekteye ugratiyoruz. G gulmevsimi

Var canım var benim oğlum. Küçüklüğünde yeme konusunda aynı senin ufaklık gibiydi. Peynir, yumurta, domates, salatalık, pide, mantı her türlü sebze meyve kısacası et ve bakliyat haricinde hiç bir şey yemezdi. Yemeği bırak elini dahi süremezdi. Alışverişe gittiğimizde o poşetlere bile dokunamazdı çığlığı basardı. 1 gün boyunca ağzına hiçbir şey sürmediği günleri bilirim. Ama yemesi için hiç ısrar etmedim, sofra hazır olduğunda yemek yiyecekmisin diye sorardım, yemezse hiç zorlamazdım Şimdi çoğu şeyi yiyor, dokunamadığı şeylere dokunuyor İşe başladıktan sonra orada çıkan bütün yemekleri sevmese dahi yiyor Çok zayıf bir çocuktu, şimdi biraz göbeklendi diyet yap diyoruz. Demem o ki ileride yer. Bu arada kuzenimde oğlum gibiydi, oda şimdi herşeyi yiyor Benimkiler düzeldiyse herkes düzelir merak etme

Teşekkürler ama neyse ki şimdi daha çok bilgi var. Yine de Türkiye tanı koymada çok gerilerde. Tabi herhangi bir tanı olmasa da yetişkinlerin bu ihtimalleri bilmesi çok kıymetli, sadece kendi çocukları için değil diğer insanları da anlamaları açısından.

Hiç mi tatmadı acaba Mesela benim erkek kardeşim kuş gribi çıktığı zaman ufaktı Tv açıkmış görmüş epey yumurta vesaire yemedi kuş gribi de diyemezdi tuş gıbi var ben yemem diye 5-6 sene yumurta tavuk yemedi bir gün bebeklikten beri arkadaş olduğu komşumuzun torunuyla kahvaltı yapmaya onlara gitti çocuğun anneannesi de biliyordu yemediğini önüne yumurta koymuş bu bitecek diye orda yemeye başlamış öyle başladı yemeğe. Ama tavuğu vesaire hala tavuk döner harici yemez sebze bir kaç sebze dışında ağzına değmez eti ancak evde köfte olarak yer dışarıda da bir tek döner formunda yer eti. Siyah zeytin yemez. Onun dışında allahtan peynir süt yoğurt vesaire yer

Anlamadığım şu sebzeyi hadi yedikleri var az çok ama meyvenin tadını vs nerden biliyor hepsini de asla ağzına sürmüyor. En azından birini tatmaz mı? Cidden tadıp beğenmese yadırgamıcam alıştım inadına zaten ama pastanın içindeki muzu daha tatmadan nasıl farkedip, kalkıp gidiyor? Tamam huydur çeker bende inat bir kişiliğe sahibim de bu ne bileyim beni x10 katlamış gibi. Kendine haline mi bırakmak lazım yoksa ne yapmam lazım bilmiyorum cidden. L

Yeğenlerim. cok fazla hepsi birbirinden farklı biri ağzına hiç meyve sürmez biri dibine kadar yer biri yemek hiç sevmez biri aşırı secervs. İki kardeş aynı anne baba olanlar da aynı şekilde benim. oglimda domates yemez çorba hiç yemez yediği şeyler makarna pilav köfte. Tavuk. Yoğurt yumurta sebze hiç yemez zorlanyrm ama dert etmiyorum sadece psikiyatri ye danıştım çocuk psikiyatri. Ergoterapi önerdi fiyatı aşırı pahalı gidemedm üstüne gitmemek ve araştırdım ergoterapi yi bazı şeyleri kendim uygulicam bende çocuk gelişimi son sınıf öğrencisiym. o yüzden bilgim çok kötü değil. Duyusal etkinlikler ile belki halledileblr oğlum corab giymeyi de red eder mesela yüksek sese karşı duyarlı. Bazı çocuklarda böyle. oluyor

Çocuklar herhangi bir davranışı yüzünden inatçı, uyumsuz, huysuz gibi kelimelerle etiketlenince gerçekten kalbim acıyor. Yukarda yazıldığı, gibi dokunuyor olabilir. Duyusal hassasiyeti olabilir. Tıpkı sesten rahatsız olduğu gibi meyvelerin de dokusundan veya kokusundan rahatsızlık duyuyor olabilir. Aspergerliyim, bunun gibi duyusal ihtiyaçlarım hep görmezden gelindi, abartıyorsun diyerek rahatsızlık duyduğum şeylere zorlandım. Halbuki benim dünyayı nasıl algıladığım birçok insanınkinden farklı, onların hissetmediği şeyleri hissettiğimden rahatsız olup kendimi korumaya çalışmam asla anlaşılmadı, hala anlaşılmıyor ama neyse ki artık yetişkinim de kimse beni ısıran bir kumaşı giymeye falan zorlamıyor İnat diye etiketlemek yerine farklı şekilde bakmaya çalışın bir rahatsızlık duyuyor ki reddediyor çocuk. Neyden rahatsız olduğunu anlayabilirseniz onun tüketebileceği forma getirirsiniz. Bence sadece sevmiyor olması da gayet geçerli bir sebep yememek için. Kan değerlerinde bir sıkıntı çıkarsa takviye kullanır en kötü. İnat etme diyip siz inat eder ve zorlarsanız iyi olmaz bence

Hayır zaten yemesi için her dediğimi yapması için ekstra bir çabam yok, illa yesin gibi bir beklentim de yok. Merak ettiğim konu bu meyve konusuydu, çocuk doktoru küçük küçük tadımlarla yemesi için yönlendirmişti yani her çocuk sevmez gibi bir konuşma yapmıştı. Zaman geçip hala görünce kaçıp gitmesi, hayır hayır demesi bir hassasiyeti mi var kendini korumaya mı alıyor diye az çok fikir edinmekti. Küçük bir ilçede yaşıyorum çevre illere uzman için araştırma yapıp götüreceğim. İnatlık konusuna gelince, bunu bilerek yapıp gülüp keyfim aldığı çok zaman var. Çocuğa inat, huysuz demiyorum söylenmiyoruz da, aksine ilginin tamamı özellikle onda. Ama altta yatan genlerimiz de var ve bizde bu çok yoğun ailede. Yoksa arkadaş edinme, bir yere gittiğimiz de davranış ve iletişimin de bu olmuyor. Genelde bize gülerek kızdırma ya da istediği oyuncak vs bişey alınıp yapılmadığında oturma eylemi ve ağlama çabası oluyor Paylaşımınız için teşekkürler, dikkate alıyorum hepsini.

Konu açma sırası artık geldi diye düşündüm. Herkese tavsiye için şimdiden teşekkür ederim. İki oğlum var 5 ve 6 yaşlarında. 6 yaşındaki oğlum doğumundan itibaren sessiz sakin uyumlu bir çocuktu, baya çocuk gibi değil sanki büyümüşte küçülmüş özgüveni yüksek bir çocuk. Çok hareketli asla oturmaz ve susmaz ama kesinlikle karnım acıktı demiyor hatta Survivor da yemek vermiyorlar lafı edildi yanında keşke bende gitsem deyip duruyor. Buna rağmen en azından sevdiği meyve, sebzeler yemekler var. Üstelemeden önüne koyunca yer içer. Değerleri gayet normal olduğu için bende saldım artık, zayıflığını dert etmiyorum. 5 yaşındaki oğlum ise bambaşka bir kişilik, küçücük bir çocukta böyle bir inat olamaz, hayır dediyse asla yapmıyor. Abisinin aksine konuşmaz pek, hatta geç konuştu, çok ses olursa sus artık diye bağırır abisine. Dışardaki çocuklar ve abisiyle oynarken tam ponçik ama garezi resmen ana babasına. Bezi zar zor 5 yaşına girdiğin de bıraktık, çok zeki bir çocuk ingilizceyi baya anadili gibi konuşup, teknik birşeyler görsün koştur koştur bitene kadar izleyip inceliyor. Ama bazen bu uyumsuz hali beni yoruyor. Sebze görünce öğk der, sofraya oturmaz. Meyve zaten bir kere tatmadı, domates, salatalık meyvelerden hiç birini ağzına koyup tadına bakmadı. Gördüğü an hayır hayır diyor. Değişik tarifler yaptım içindeki elmanın tadını alıp çıkarttı. Meyveli kek dahi yemez. Hadi zararını geçtim jelibon, şeker falan özenipte tatmak bile istemez. Reçel, bala bayılıyor tatlı şeyleri sevmiyor desem hiç alakası yok bitirene kadar yer. Bu çocuğun meyveyi karşıdan hissedip reddetmesini anlamlandıramıyorum artık. Var mı böyle çocuğu, eşi dostu yeğeni olan? Bu çocuğa ben nasıl meyve tattıracağım? Normal mi bu durum? İnat zaten diye üstelemiyorum ama insan bir tadına bakar sevmedim der, bebeklikten beri büyüdükçe biraz biraz tadar, elbet birini sever dedik en kötü abisi yedikçe o da tatmak ister diye düşündük ama yok bu böyle gidecek gibi ve baya içime dert ettim bu durumu tamam tatsın hiçbirini yemesin ama niye asla tatmıyor gördüğü an hayır hayır diye kaçıp en uzak köşede oturuyor. Biri bana akıl versin, ne yapayım?

Benim kızım 24 yaşında. Hayatında hiç bir meyveyi bırak yatisini bile yememistir. Bir üzüm tanesi yersen ne istersen alacağım dedi.. bütün yuttu. Karpuz kavun elma muz erik assssla yemez. Sebze yemezdi. Ufaktan pişmiş havuç, rendelenmiş domates, yeşil biber salatAlik malzeme yemeye başladı. Zeytin vb asla yemez. Bir kere yememistir hayatında. Tadına baktım sevmedim der. Israr etmiyorum.

Yok yememesi sorun değil de hiç tatmadan reddetmesi iyice aklıma takılmaya başladı, farketmediğim bir şey mi var diye düşünüyorum. Ben de götürmeyi düşünüyorum bakalım ne önerip nasıl bişey diyecekler. yazarhanim35 Yazar

Teşekkür ederim, bakalım bende altında yatan bir sebep var mı diye bakıp, ısrar etmemeye devam edeceğim. Yani artık meyveyi teklif dahi etmiyoruz zaten, baskı hissetmesin diye.

Mümkün olan en kısa sürede iyi bir çocuk psikiyatristi ile görüşmeniz gerek. Eğer durum tam olarak anlattığınız şekilde ise kendi haline birakamazsiniz.

Yok dediğim gibi teklif etmiyorum, tabakla peşinden koşmuyorum bende sevmem meyve pek yemesem aklıma gelmez. Merak ettiğim daha tatmadan reddetme olayıydı acaba bir hassasiyeti mi var, kendini korumaya mı çalışıyor diye düşündüm. Bu durumu yaşamış olan var mı diye merak edip, fikir edinmek istedim.

Var evet benim 3 yaşındaki kızım. Aynen anlattığınız gibi. Inat. Ölümüne inat Kesinlikle ikna edemezsiniz. Zeytin. Agzina bile sürmez. Hatta tepkileri bile aynı. Sofrada görünce ögk der. Gozlerimin içine bakıp. hayjr hayır der. Oyle sosyal medya sunumları sökmez. Yok zeytjnden göz yumurtadan yüz. kesinlikle ikna olmaz.

Hepsi, ek olarak hosuna gitmeyen durumlarda tamamen empatiden uzak şekilde sert tepki vermesi. Normalin üzerinde zekası, bazı konuların aşırı derecede ilgisini cekmesi, bazi şeylerden ölesiye nefret etmesi. Yanlış anlamayın, durumun sizin yetiştirme sekliniz ile uzaktan yakından alakası yok. Zaten çocuğun psikiyatrik sorunu olduğunu da sanmiyorum. Sadece eğer bütün bunlar simarikca bir inattan dolayi değilse, teşhisi koyabilecek kişi çocuk psikiyatristidir. Bu yüzden dışarıdan bakan bir dost tavsiyesi olarak görün. Not: Gideceğiniz kuruma göre önce bir çocuk psikoloğunun görüşüp sonra sevk etmesi gerekebilir.

Hiç meyve yemese de olur. Rahat bırakın bence.

Zaten meyveler de eski vitamin yokmuş. Portalaldaki vitamini almak için 38 portakal yemek gerekmiş mesela. Bendeki daha beter ağzına tavuk et balık koymuş değil. Saldım ben yemeyen yemiyor

Benim kardeşim de süt ürünlerinin hiçbirini yemezdi bebekken. Ayran, yoğurt, peynir ağzına sürmezdi. Peynir yanlışlıkla yerse de kusardı. Bir çeşit alerji diye tahmin ediyoruz. Yetiskinken de hala devam ediyor bu durum. Olabiliyor yani bazı besinlere karşı. Belki meyvelerin içindeki şeker dokunuyordur bir sebepten.

Tadıp da hani yemese evet bir alerjik durum Ya da tad sevmeme olabilir ama garip. Ki muzu çocuklar çok sever mesela

Yok hayır hiç tatmadı bütün meyveleri minik minik ara ara denedik ama tatmadı. Bir iki kere pastada muz denk geldi çıkarttı. Hiç tatmadığı birşeyi neden bu kadar reddiyor anlamıyorum, domates, salatalık, zeytin meyve hiç tatmadı. Tadıp yemese sevmedi der zorlamam, şimdi de zorlamıyorum ama artık aklıma iyice takılmaya başladı. Bir hassasiyeti mi var diye düşünüyorum.

İşte mesele bu. Eğer çocukken durumunu anlamış olsalardı istek ve ihtiyaçlarına karsi daha duyarlı olabilirlerdi. Bu sayede daha konforlu bir çocukluk gecirebilecektin. Senin adına çok uzgunum.

Araya giriyorum ama, hoşuna gitmeyen durumlara empatiden uzak şekilde sert tepki vermesi yazmışsınız. Eğer bunu sese verdiği tepki için yazdıysanız bu defa empati kuramayan siz olmuş oldunuz Aslında empati kuramamak iki taraf için de geçerli, tipik gelişim gösterenler de farklı beyinleri anlayamıyor. Bu durumun tanı kriterlerinde empati kuramaz diye geçmesi ne saçma halbuki. Double empathy problem deniyor

Sebze bazılarını yer, ruh haline göre karar veriyor galiba değişiyor. Meyvenin kokusunu pasta da bile alır asla tatmaz. Hayattaki favorileri tavuk, köfte, makarna özellikle yoğurt.2 kase yoğurt görsün ikisini de bitirmeden kalkmaz. Bir de yumurta ve kaymak hastası. Ama bu meyveyi kekte pastada bile istememesi garip geliyor artık. Ben o çeyrek muzu yesin diye maymun da olsam yemez, çok inat cidden sen otur ağla istersen sus artık der gider. Kendi istemediği birşeyi ne yapıyor ne dinliyor. Ama deneyeceğim önerinizi, teşekkür ederim.

Süt kaymak vs tüketmiyorum. Sütun tadını dahi bilmiyorum. Güllaç sütlaç gibi cig süt tadı ve kokusu gelen şeyleri de yemem. Kahveye süt tozu değil süt konulsun bir metre öteden kokuyu duyarım. Bazı peynir türlerini de tüketmem. Ama çikolatalı puding yerim. Yogurt kaymaklı ise asla ama kaymaksız yogurt da. Çikolatalı puding ve yoğurt ve bazı peynir türlerini yemeye 15 yaşımda başladım. Öncesinde onları da yemiyordum. Yani beni öldürün ama yemezdim. Laktoza alerjim yok ailem süt için beni dövdü bebekken desem dogdugum zaman da annemin sütü varmış ama ben emmemisim. Ballarla bile kandiramamislar. Mamaya geçmişler mecburen hastaneye yatınca ama orda da mamayi reddetmisim. Altı aylikken hazır gıdaya gecmisim ama o zamana kadar sürekli serum alarak buyumusum. Hangi bebek doğar doğmaz sütten nefret eder ki? Bazı şeylerin sebebi bilinmiyor ama keşke bi açıklaması olsa. Ben hala nefret ediyorum sütten ve süt kokan seylerden. Igrenmiyorum ama aç kalırım daha iyi