Maşallah ne kadar güzel olmuş. Emzirmeye devam edebilmişsiniz. Ama her hamilelik maalesef öyle olmuyor. Siz şanslıymışsınız. Bende ilk kızım 15 aylıktı 2. Kızıma gebe kaldığımı öğrendim. Çok mutlu oldum ikisi beraber büyücek diye ama ben ilk kızımı emzirmeye devam edemedim. Gebeliğim sıkıntılı geçti. Her emzirmemde baya sancı çektim. Malesef memeden kesmek zorunda kaldım ama neyseki çok zor olmadı. Yani dediğim gibi çok şanslıymışsınız. Sağlıcakla büyütün çocuklarınızı inşallah

Tesekkur ederim darisi basiniza :)

Beraber büyüme konusunda haklısın, ben de ilerde çok güzel olur diye düşünüyorum. Ama tam yürümeye ve keşfetmeye yeni başladıkları dönemde bir bebek ya da hamilelik gerçekten çok zor oluyor. Ama oluyor mu, tabi ki oluyor :)

MaşaALLAH Çok güzel. D deeppinks Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Benimde kızımda acılmam saat başı 1 cm olmuştu InşaAllah 2. cim olursa sizin gibi hemen açılır doğar Kızm bu gün 1 yaşına girdi :) Bende 5 6 ay sonra 2. yi düşünüyorum insaAllah ❤ M

İnşallah gönlünüze göre olur :) İlk doğumum da zor değildi ama ikinci doğumum gerçekten kolay ve hızlı oldu. Ben hamile kaldığım zaman oğlum 14 aylıktı, araları 22 ay oldu. Zor ama değiyor :)

Maşaallah darısı tüm isteyenlerin başına :)

Acikcasi ben de tam bilmiyorum. ama anladigim kadariyla dogumun gidisatina gore belirliyorlar. Oglumda 4 cm 4 saatte acildim ve akabinde epidural aldim. Kizimda ebe seni ameliyathaneye indirirken dogurursun vakit yok dedi 7cm aciklikta. Dedigi gibi de oldu zaten.

Cok guzel bir dogum olmuş peki iki bebekle hayat nasil devam ediyor? M

Cok kolay diyemem :) kizim 2 aylik oldu, oglum kizima alismis gorunuyor. Bana cok yardimci bir esim var, ancak oglum tam anneci zamaninda. Kizim da haliyle anne kuzusu daha.. kosturmacayla geciyor hep :) ama iyi ki varlar..

Oğlum 14 aylıktı ikinci hamileliğimi öğrendiğim zaman. İkinci bir çocuk sahibi olmayı çok istiyorduk eşimle ama henüz değildi. Oğlum 3-4 yaşına geldiği zaman diye plan yapıyorduk ama kızım sürpriz yapmaya karar vermişti bize. Adetime iki gün kala yaptığım testle öğrendim hamileliğimi. Haberi sindirmem biraz zaman aldı açıkçası. Çünkü oğlum adına endişeliydim. Henüz yürümüyor, konuşmuyordu. Hala emziriyordum, o da bebekti daha. İki bebeğe birden bakabilecek miydim? Oğlumu sütten kesmem gerekiyor muydu? Kafamda deli sorularla başladı hamileliğim. Önce emzirme işini araştırdım ve hamileyken de emzirebileceğimi öğrendim. Bu beni çok mutlu etti. Tamam dedim, ben bu işi yaparım. Bütün erken doğum olur, karnındaki gelişmez hurafelerine rağmen oğlumu hamileliğim boyunca emzirdim. Şimdi de kızımla beraber emiyorlar :) Hem oğlumla ilgilenmek, hem çalışmak bana çok aktif bir gebelik yaşattı. Hiç yatma şansım olmadı diyebilirim. Hatta herkes bana hamile gibi değilsin, karnın olmasa inanmazdık dedi.. Ama devasa bir karnım vardı ve kızçem aşağıya yerleşmeye karar vermişti. 8. ayıma geldiğim zaman o koskacaman karnı neredeyse bacaklarımın arasında taşıyordum. Hem çok aktif olmak hem de kızçemin aşağıda olması nedeniyle beklenen doğum tarihi olan 27 Nisan'dan daha erken doğum yapacağımı biliyordum. 6 Nisan'da doğum iznine ayrıldım ve beklemeye başladım. Doğumdan bir hafta önce sümüksü akıntılarımın arttığını farkettim. Ara sıra gelen sancılarım oluyordu ama düzensizdi ve şiddeti artmıyordu. Doktorum 10dk. da bir olan ve uzun süren sancılar doğum sancılarıdır dedi ve ben bir hafta bu sancıların artmasını bekledim. 21 Nisan cumartesi günü akşam 9dan sabah 5e kadar 15dk. da bir ve yaklaşık 1dk süren sancılarım oldu. Ancak sancılar sıklaşmıyor ve şiddetlenmiyordu. Sabah 5'te bıçak gibi kesilmişti ve ben uyuyakalmıştım. 22 Nisan sabah 7de oğlum beni uyandırdı. Tuvalete gittiğimde hafif kanama gördüm. Endişelenip doktoruma mesaj attım ve yanıt beklemeye başladım. Normal bir Pazar günü gibi kahvaltı ettik, oğlumla oynadık ve onu öğle uykusuna yatırdım. Bu sırada doktorumdan yanıt geldi ve hastanede ebenin beni muayene etmesini istedi. Kayınvalidemi aradık, geldi ve oğlum uyurken hastaneye gittik. Bu arada sancılarım tekrar başlamıştı ama öyle hafifti ki yüzümde mimik dahi oynamıyordu. Ebe muayene ettiğinde 4cm açıklık ve yüzde 50 silinme var dedi. Şaşkındım. Eşim şaşkındı. Doktoruma bilgi verildi ve hemen yatış verildi. Suni sancıyla sancımı düzenli hale getirdiler. Serum takıldığı zaman saat 14:30 civarıydı.. Ebe yarım saat sonra kontrole geldiği zaman açıklığım 7 cm olmuştu. Yavaş yavaş inlemeye başlamıştım. Eşime sarılıp ondan destek alıyordum. Korkmaya başlamıştım. Çünkü ilk doğumumda epidural almıştım ancak bu sefer herşey çok hızlı ilerliyordu ve epidural için zaman kalmamıştı. Ebe yine de ben doktora sorayım dedi ve telefon etmek için çıktı odadan. O esnada bir anda sancılarım kesildi ve iç güdüsel olarak yere çöktüm. Ikınmak istiyorum dedim.. Baktılar açıklık 9cm.. Herkes şaşkın.. Ben şaşkın.. Apar topar doğumhaneye geçtim. Doktorum ise İstanbul trafiğinde yolda kalmış, hastaneye yetişmeye çalışıyordu. Adamcağız en sonunda arabayı yol kenarında bırakıp hastaneye koşarak gelmiş ve 6kat merdiveni koşarak çıkmış. O gelirken ben ıkınma hissiyle az daha doğuruyordum, zor bela kendimi durdum. Nefes alıp vererek ıkınmayı atlatmaya çalıştım. Bir ıkınma daha atlatamam derken doktor girdi içeri ve artık ıkınabilirsin dediler. Ve kızım 16:17'de tek ıkınmada dünyaya gözlerini açtı :) Benim derdim kızım doğduktan sonra başladı. Doktor gelmeden doğurmayayım diye öyle şartlamışım ki kendimi plasntayı doğuramadım. Vücudum bırakmadı. Doğumhanede tam 50dk kaldım plasentayı doğurabilmek için ve bu süreyle hastane tarihine geçtim :) O arada kızımı temizleyip kontrollerini yaptılar. 50dk sonra ben hala çıkamayınca emzirmem için doğumhaneye geri getirdiler ve kızımı görür görmez pat diye kendiliğinden düştü plasenta.. Bu sefer epizyo yapılmadı, zaten vakit de yoktu. Doktor geldiğinde bebeğin başı artık çemberdeydi çünkü. Sadece 1cm kadar yırtığım vardı, bir iki dikiş atıldı. Erken doğar, gelişmez diyenlere inat kızım 39+2'de, oğlumla aynı boy ve kiloda doğdu :)

Merakimdan ve bilmedigimden soruyorum bu epidurali ne ara yapiyorlar o zaman? Az bir sancisi olan hastaneye gidip beklerken mi? Bebegin durumuna göre mi? M

Maşallah saglikla buyusunler benim de 11 aylik bir oğlum var ikinciyi istiyorum beraber buyusunler ama bir yandan da korkuyorum nasıl olur diye sen guzel bir orneksin benim icin :)