arkadaşlar ben de çıldırmak üzereyim bebeğim 7 aylık emeklese dağıtsa iyi ayağa kalkmaya çalışıyor ve küt diye düşüp kafasını çarpıyor. yerleri hergün sildiğim için bir şey seremiyorum eve ama bi saniyeyalnız bırakamıyorum üniversiteden kaldığım dersim var çalışamıyorum o düştükçe üzülüorum sinirim bozuluyor. bu düşmeler için bi önerisi olan var mı zonox Let it

korkuttunuz şimdi beni bende kızım emeklesin diye heyecanla bekliyordum

ben de bir an önce emeklesin istiyorum. ama bizimkinde ne diş var ne emekleme. sanki emekleyince yada yürüyünce işim daha kolay olur diye düşünüyordum ben. çünkü saniye yanlız bırakamıyorum. hemen bağırıyor. ama yazılanları okuyunca emekleyince iş daha da zorlaşacak sanırım. çünkü bizimki pek merakli herşeye ve eller kollar sürekli hareket halinde. BerilinAnnesi bi beştaşım bile

kızlar benim kızım 3,5 aylıkken yüzüstü dönmeye başladı ve o tarihten itibaren yerinde durduramadım.6 aylıkken emekledi, 9,5 aylıkken yürüdü. yürütece bıraktığımızın 2. günü çekmeceleri boşattı vee şuan evimde hiçbirşey olması gereken yerde değil maalesef. dolaplarıma kilit taktım ama bazılarını açık bırakıp zararsız bişeyler koydum içine. bulaşık makinasının kapağı, klozetin üstü yemek masasının üstü, kanepelerin tepesi kızımın vazgeçilmez oyun alanarı. çocuk büyütmek çok zormuş valla. sokak yok arkadaş yok çocuklar enerjilerini atacak yer bulamıyorlar onlara da yazık bizede. hepinize kolaylıklar diliyorum.:78:

her dönemin zorluğu var canım. yürüyünce başka zorluklar başlıycak. biz annelere rahat yok:) smile6081 Gözlüksüz bakıyorum hala

canım o döndükçe sen çevir onu. yalnız benimki çok gayretliydi emekleme konusunda her dakika pratik yapıyordu. yüyüyünce de zor ama bundan çok da farklı olmaz diye düşünüyorum. sadece düşme problemi eklenecek. ona da dayanırız artık. benim annem de iki de bir "yürüsün rahat edersin" diyor. daha emeklemezken bile böyle diyordu. nasıl rahat edeceksem. daha da zor olur gibime geliyor.

Oğlum emeklemeden önce hayatım baya kolaymış şimdi bunu anlıyorum. hatta bebek büyüttüğümü emeklemeye başlayınca anladım diyebilirim. emeklemeden önce koyardım kanepenin üzerine eline bir çıngırak usluydu zaten bebeğim saatlerce agucuk bugucuk yapıp kendi kendine eğlenirdi. ben evin işini yapardım o arada bakımımı yapardım hatta internette sörf bile yapardım. Ama şimdi öyle mi bebeğim emekliyoooor bütün gün evi dolanıp her yeri dağıtıyor, dolapları boşaltıyor, çiçekleri deviriyor. üstelik başına bir iş gelmesin diye sürekli takipte olmam gerekiyor. üstelik ne bulsa ağzına atıyor.:26: Günde iki defa parka çıkarıyorum. evde daha çok bunaltıyor çünkü. orada yine neyse en azından daha iyi vakit geçiriyor. Tuvalete bile gitsem peşimden gelip kapıda ağlıyor. bulaşıkları makineye o kadar zor yerleştiriyorum ki makinenin içine girmeye çalışıyor. bazen kahvaltımı bile yapamadan parka çıkarmak zorunda kalıyorum baş edemiyorum çünkü. Bunları siz de yaşıyor musunuz ya?paylaşalım rahatlayalım

ahahahah arkadaşım beni anlatmışsın. emekliyor benimki de ve akşama ayaklarımın altı yanmış olarak yatıyorum . push ; cikom

ay kıyamam benmki nasıl olucak acaba month

ben emeklediklerinde rahatlamştım canım. çünkü vücudumun ayrılmaz bir bütünüydüler. asla kucaktan inmezlerdi. yemek yaparken bile biri sırtımda kanguruda diğeri ana kucağında yerde ama babası da yanında. tek kolumda pilav vb. şeyler yaptığımı çoook bilirim. vc de de kucağımda tuttuğum olurdu. ikiz oldukları için uyanır uyanmaz yatağından almak zorunda kalıyorduk diğerini uyandırır diye. onlar da hiç tepemizden inmez olmuşlardı. erkek kardeşim gelirdi yardıma o da evde kanguruyla gezerdi kollarımız ağrırdı çünkü. ama emekleyince biraz olsun kucaktan indiler. hele yürüyünce ooooohh ne güzel oldu valla. şimdi 3 bebeğime hamileyim bunda biraz daha rahat olmasına dikkat edecem ama bakalım nasıl olacak. tabi senin bebiş rahatmış önceden, şimdi keşfetti ya emeklemeyi evi de keşfedecek tabiii. parkınız da yakınmış ne güzel olsun boşver geçer bu dönem. ikiz büyütmüş bir anne olarak tek çocuk büyütmenin kıymetini bilin derim. evet ikiz harika bir şey ama ikisine de yetmeye çalışmak hem zor hem bazen vicdanınız sızlıyor. biri emerken diğerinin içerden bağırması... annelik güzel şey güzel.. atlatırsın

birden kendimi görür gibi oldum.. o koşuyor ben kovalıyorum. çamasır mak bulaşık makinası hastası. yürümesini heyacanla bekliyorum. almira85

benim bebeğim henüz 7 aylık. yüzüstü koyduğumuzda hemen emekleme pozisyonuna geçip kendini ittirmeye başlıyor. bunu gören insanlar "aaa ne güzel çok yakındır bunun emeklemesi" dediğinde; aman inşallah emeklemez de yaşında yürür diye karşılık veriyorum. süt oğlumdan biliyorum çünkü emekleyen bebeğin ne kadar zor birşey olduğunu. o da öyle. her an herşeyin içinde. bir an arkamızı dönsek ya çöpü karıştırırken ya da banyoya girmeye çalışırken yakalıyoruz. evde devirmediği eşya kalmamış. en son annesinin saksısını devirip toprakları yemeye kalkmış. yerde ne bulsa hep ağzında. bulaşık makinesi, tezgah dolap ve çekmeceleri hep ilgi alanı. ha bir de televizyon paneli. tabi bunlara şahit olunca da emeklemesini hiç istemiyorum. o nedenle yüzüstü bırakmıyorum kızımı.