bizimki de anneanneyleyken öyle biraz :) bana gelmez ve pek yüz vermez . bunun kendi yaptığım bir hatadan veya eksiklikten kaynaklandığını düşünmüyorum. aksine bu durumu kendi lehime çevirmeye çalışıyorum. işlerim varsa onları hallediyorum veya bebeğim anneanneden farklı şeyler öğreniyor, onunla değişik oyunlar öğreniyor ve mutlu oluyor diye düşünüyorum. siz annesiniz, besleyen, üstünü, altını değiştirensiniz. bir yemeği yemediğinde veya istemediğiniz bir şeyi yaptığında yüzünü buruşturansınız. ama aile büyükleri biraz farklı sanıyorum. anneanne ve babaanneyi oyun arkadaşı gibi görüyorlar. onlar torunların hatalarını görmezden geliyorlar genelde. daha çok arkadaş gibiler. benim yorumlamam bu şekilde. bence kendinizi üzmeyin, eminim bebeğiniz sizi çok seviyordur

Coo teşekkür ederim sizlerlerden bunları duymak içime su serpiyor Allah evladınızi basınınizdan eksik etmesin T

Sizi çok iyi anlıyorum yazdıklarınızı okurken kendimi gördüm. Bende önceden post açmıştım bu konuda kızım bana gelmiyor beni aramıyor diye ama şimdi 1.5 yaşında sürekli yanımdanayrılmıyor belki yine başkalarının yanındayken gelmez bana ama olsun onlar bizi sevmedikleri için değil bunu çok iyi biliyorum

Malesef hayat şartları kiralar böyleyken evde kalıp bakamıyorum 1 yıl idare ettik

Çalışacaksanız bence sizin için daha iyi olumlu tarafından bakın. Yani sizi 2 dk görmese salya sümük paçanızdan ayrılmasa daha mı iyiydi? Üstelik bu da aşırı sevmek olmazdı. Aşırı bağımlılık olurdu. Size bağımlı olmaması güzel bir şey. Şöyle düşünün gününün çoğunu sizinle geçiriyor nasıl babası gelince arkasına bakmadan kapıya koşuyorlar. Çocuk yeni bireyler görünce onlarla ilgilenmesi güzel. Mesela benim oğlum da dışa dönüktü ama beni sevmediğine yormadım hiç. Kızım ise 2dk yanından ayrılmaya gelmiyordu. Demem o ki elhamdülillah deyin bence. Elbette sizi seviyor ama yeni kişiler görünce de keyfini çıkarıyor ufaklık. Annenin yerini tutar mı hiç siz de yani. F

İmkanın varsa bebeginle kal bence F

Benim oğlum 8 yaşına geldi halen dediğin gibi benim arkamdan hiç ağlamadı. Bıraksam bir hafta aramasam aradığım gün niye aradın der. Bazen benim de zoruma gidiyor ama alıştım onu öyle kabul ettim ve çok seviyorum o da beni seviyor biliyorum sabahları öperek uyandırır mesela. Ben hastayken merak içinde olur bana bir şey olmasından korkarbeklentini düşür, zaten bizi bizim onları sevdiğimiz gibi sevmeyecekler. Bunu kabul et her şey daha kolay olacak P

Merhaba arkadaşlar 11 aylık oğlum var oğlum dogdugundan beri çok sosyal bir çocuk oldu fakat benim bir konuda aklıma takılan ve kötü hissetme sebeb olan bir olay var bebeğim baskalarindayken beni hiç aramıyor ve bana gelmek istemiyor anane ve babanede bana hiç gelmek istemiyor onların kucagindayken aldığım zaman beni iktirip ağlıyor ve babane veya ananeneye atlıyor bebeğim niye beni istemiyor emziriyorum bebeğimi ama böyle oldugunda o ortamda kendimi çok kötü hissediyorum elbette annesine babanesine gidicek ama bana hiç gelmek istememesi üzüyor beni normal bir süreç mi bu kızlar işe başlamak istiyorum hayat şartları ekonomi yetmiyor fakat oğluma anane babane bakicak onları anne olarak benimser ben işten geldikten sonra bana gelmek istemez babaneye ananeye gider diye ise başlamayı erteliyorum nasıl olcak arkadaşlar Nolur yardımcı olun ben mi çok düşünüyorum acaba diyorum bazen kendi kendime