allah analı babalı büyütsün :) Fatos3458

Sonunda benim de dogum hikayem var. Elhamdulillah. :) Asagida imzamda hala dogum takvimim cikiyor muhtemelen. Cunku 37 haftalik dogum yaptim. :) 12 ocak 2016 aksami esimle yemek yedik, televizyon izliyorduk. Altimda bir islaklik hissettim. Lavaboya gittim nisanim gelmisti... Yine de cok telas yapmadim, onemsemedim. Bi saat kadar sonra suyum bosaldi... Onceden hazirladigimiz esyalari aldik esimle, hastanenin yolunu tuttuk. Kimseye haber vermedik. Ne oldugunu gorelim dedik. :) Nobetci ebe beni muayene etti. Suyun hala geliyor dedi. Alel acele nst'ye baglandim. Sancilarim baslamisti. Doktorumu aradilar. O da ebeye ameliyat ekibini toplayin demis. Hamileligimin basindan beri mide kanseri, bobrek tasi v. s. bir suru hastalikla ugrasiyorum. Bu yuzden bastan sezeryana karar verilmisti. Ben genel istedim ama doktorum spinal yapacagiz seni tamamen uyutamam dedi. Kabul ettim. Yarim saat icinde ameliyat onlugumu giydirdiler, damar yolu acma islemlerini v. s yaptilar. Ameliyathanenin yolunu tuttum. Korkarak yattim masaya. Bir kere spinal ignesini hic hissetmedim. Sonrasinda bas agrisi da cekmedim. Beni yatirdilar. On dakika kadar sonra bebegimin aglama sesini duydum. 12.01.2016 saat 23.45'te dogdu. Yanagima yasladilar, kokladim... Allahim bu nasil bir duyguydu... Sukurler olsun! Sonra sanirim beni diktiler. Sakinlestirici yapmislar kendimde degildim pek. :) Odaya gittigimde kayinvalidemler, teyzemler basimdaydi. Annemler Izmir'de oldugundan, haberi alir almaz yola cikmislar. Gece 4 gibi geldiler. Sevincten ucmuslardi. :) Bebegimi getirdiklerinde hemen emzirdim. Yine de sutumun gelmesi ancak bugun oldu... Hamdolsun ikimizde iyiyiz. Allah herkese hayirli dogum nasip etsin. :)