çok geçmiş olsun canım onlar melek rabbim korumuş bu düşmeler olmadan büyümüyor çocuklar malesef allah korusun hepsini uyuması içinde keyfi yerinde demek ondan canım düşmeyle alakası olduğunu zanmıyom... P pinkaya87 varlığın öyle bi

panik ve korkunuzu anlıyorum, bebeğini yataktan koltuktan düşürmemeyi başarmış pek az anne vardır herhalde... ben de sizin gibi ultra dikkatli olmama rağmen her ikisini de en az 1-2kes yataktan düşürmüşümdür. endişelenmeyin, ilk 24 saat önemlidir, daha fazla uyuması keyfi yerinde karnı tok ve altı temiz demektir )geçmiş olsun. T

inanmıyorum ya nasıl düşürdü öyle çocuğu içim bi tuhaf oldu çok üzüldüm Allah korkumuş E

geçmiş olsun canım bende kızımı düşürmüşümdür vijdan azabımı anlatmaya gerek yok en son düşme olayımız geçen gün yaşandı büyüdü artık derken uykusu gelmiş yastığını aldı yere yattı bende yerda yatmasın diye park yatağına koydum ağlamaya başladı aramızda bir adım var yok yatağı düzeltiyorum arkam dönük ona öne dönmemle kafası üstü düşmesi bir oldu gözümün önünde tam kafasının üzerine düştü rabbim korudu yavrumu boynu bile kırılabilirdi allahtan hiçbişey olmadı ne şişlik ne morarma doktor röntgenide temiz buldu binlerce şükür olsun T

çok geçmiş olsun, çok iyi anlıyorum bu durumu. az önce konu açıp paylaşmıştım, bugün 5buçuk kızım da düştü ki ben de bu konuda çok dikkatli olduğumu düşünüyordum. Sabahtan beri gözyaşlarımı tutamıyorum.. Nasıl oldu, ben biricik bebeğime sahip çıkamadım diye kendimi suçlayıp duruyorum. Sabah eşimi işe gönderdikten sonra kızımı anakucağına koyup onunla konuşacaktım. Anakucağı bize 10 adım ötedeydi ve kızımla beraber taşıması ağır olduğu için kızımı kanepeye bırakıvereyim diye düşündüm. Zaten hiç öyle dönmüyordu, ayakları kolları hareketli ama haldur huldur hareket edemiyor diye rahattım da. Yine de kanepeye çok güvenli bir şekilde oturtmuştum. Özellikle kanepenin köşesine oturttum ki kıprayamasın. Yastık da koydum yanına. Anakucağını aldım arkamı dönmemle kuzumun aşağı doğru belini büktüğünü görmem bir oldu. Çığlık attım koştum ama yetişemedim (((( O fotoğrafı asla unutamayacağım galiba. Yavrum kafasının üstüne düştü. Resmen kafa üstü yığıldı yere. Daha çok küçük, kesin bişey oldu diye yüreğim hopladı. Feryat ediyordum, ağlamaya titremeye başladım . Bebeğimin çığlıkları arasında sürekli dua ediyordum, onu benden alma rabbim diye. Eşimi aradım, 5 dakika önce çıkmıştı zaten, hemen geldi. Kafasına gözlerine baktı, muayene etti . Kızım babasına gülmeye başladı. Eşim, turp gibi bişeyi yok dedi ama ben sakinleşemedim. 1-2 saat uyutmadık. Kusar mı diye takip ettim ama çok şükür ki kızım bütün gün, sanki düşen o değil gibi normal davrandı. Hiç ağlamadı bile. Ama ben bu duygudan kurtulamıyorum. Kendimi beceriksiz, ihmalkar ve yetersiz hissediyorum. Bugüne kadar hiç böyle hissetmemiştim, hep kendime güvendim, ilk haftadan beri hep kendim ilgilendim. Ama şimdi tutmaya bile korkuyorum. Kızımın gözüne bakınca "beni niye bıraktın" diyor gibi geliyor, kalbim sıkışıyor. Kimseye anlatamadım. Paylaşmak istedim. O kadar sert düştü ki iyi olduğuna inanamıyorum. Buradaki hikayeleri okuyunca biraz olsa rahatladım sanki. Sanki ezber gibi, hep kafa üstü düşmüşler. Kıyamam yaaa, bebişler hiç düşmesin :2: . push ; T

bulunduğumuz şehirde devlet hastanesinde çalışan çok iyi bir doktora götürüyorum çocuklarımı. hatta ödül almış bir çocuk doktoru. ben de oğlumu düşürdüm. daha doğrusu eşim düşürdü. doktorumuzun bize söylediği şu oldu. "çocukların kemikleri o kadar dayanıklı ki darbeyi çarpmayı çok iyi tolore edebiliyor o yüzden endişelenmeye hiç gerek yok" elde olmayan sebeplerden olabiliyor böyle kazalar. kendinizi suçlamayın. çok geçmiş olsun.

benimkiler büyüdüler artık, ama size şöyle bir örnek vereyim... yatakta yanlamasına uzanmışım, elimle başıma destek yapmışım, kızım da hemen önümde yatağın üstünde oturuyo... yalan olmasın,6 aylık filandı galiba, geçmiş zaman... aramızda belki bi karış mesafe var. sadece bi anlık olay:eşim odaya girdi, bişey sordu, kafamı kaldırmadan ona doğru bakışlarım kaydı, tam o sırada kızım önce yana devrildi sonra da yuvarlanıp güm diye yataktan düştü. hani sizin gibi gene mesafem olsa, diyecek bişeylerim olacak. KIZ GÖZÜMÜN ÖNÜNDE Bİ KARIŞ MESAFEDEYKEN YUVARLANDI! kendimi nasıl yargıladım, ne siz sorun ne ben söyleyeyim. kısaca, olacağı varsa oluyo... siz elbette gene tedbirinizi alın ama bir daha olursa, kendinizi yiyip bitirmeyin. sizin çok iyi ve çok dikkatli bir anne olduğunuzu ben yazınızdan anladım... J

çok gecmiş olsun... yazdıklarını okurken kızım aklıma geldı belkı defalarca düşmüştür kızımda şimdi kare kare gözümün önünden gecti hele bı emeklesın hele oturmaya başlasın ne düşmeler oluyo ama melekler korurmuş onları düşerken allah bağışlasın bebeğini inşallah... flocke topiclerin güzin

çok üzüldüm, çok geçmiş olsun sizi anlayabiliyorum. şükür birşey olmamış, bende heran bir tedirginlik içindeyim bebeğim düşecek diye. inşallah bir daha yaşamazsınız...

benım oğlum 10 aylıkken bebek arabasında uyuyodu kemer takılı değıldı çünkü yatar şekıldeydı uzunlamasına arabasında market zemın kattaydı elımızde poşetleer vardı 15 20 tane yukarı merdıven vardı ben eşıme ben bebeğı kucağıma alayım sen poşetlerı bebek arabasına koyalım dedım sonra market görevlısı geldı ve eşım dedıkı bız bebeğı arabayla merdıvenden çıkaralım akıllı market görevlısı yukarı çok kaldırınca baş aşağı kayarak arkadan merdıvelere çarpa çarpa yere düştü benım gözümden sakındığım meleğım kafası vucud çarpa çarpa ben çığlıklar atarak bağırarak bebeğıme dokunamadım kırık vardır dıye eşım hemen kaldırdı ağlamadı ben kcağıma alınca sakınleştı oğlum ağzı toz dolmuştu tıtredı bıdaha ağlamadı tomoğrofı çekıldı vüctta kırık var mı dıye tm vucut röntgen maşallah bışey yoktu doktor 24 saat gözlem kusma gözde kayma özellıkle fışkırırcasına kusmada acl getır dedı ALLAH A şukur senınkıde 24 saatte kusma ve gözde kayma kırık yoksa korkma

geçmiş olsunnnnn ben de sizi o kadar iyi anlıyorum ki. aynı duyguları paylaşmışız. ben de o gün hiç kucağıma alamamıştım. aynı şekilde dikkatli koymuş olmama rağmen kendimi çok kötü hissettim. yalnız şükredelim ki tedbir almıştık. ya öylesine koyuverseydik de başka odalarda olsaydık!!! işte ben o takdirde kendimi affedemezdim herhalde:S bitkisel hayata falan geçerdim:) ALLAH MUHAFAZA. :) ama bir musibet bin nasihatten iyidir, hoş her ne kadar çok tedbirli de olsak yavrularımız bize her geçen gün ilerleyen kapasitelerini böylece gösteriyorlar:) ve ben artık 1 sn bile yatağı dışında yalnız bırakamıyorum:S ama siiz de daha rahatlayacaksınız emin olun bugünü atlatınca. çünkü elinizden geleni yapmışsınızç. dediğiniz gibi 'bebekler hiç düşmesin:)' kızınızı öpüyorum:) E

4 aylıkken benim kızım koltuktan düştü. evim soğuk olduğu için kızımı kotuğa koyar ve akşama kadar başında beklerdim yemek falan iş hep babası gelimnce ypardım. o gün kayınvalidem gelecekti. eşim almaya gitti bende evi temzliyodum koltuğun her yerine yorgan koymuştum ama kızım kaşla göz arası fayas olan yerlere düşmüştü. saatlerce ağladım iki gün hiç uyumadım. o gün bugün daha çok dikkat ederim. E

çok sağ olun arkadaşlar geçer inş. yani geçmiştir inş:) sizlerin bebeklerine de geçmişler olsun. çok üzüldüm bilhassa elçin. baya fena düşmüş kıyamam. annelik böyle birşey olsa gerek herhalde. sanki hepinizin bebeği kendi bebeğimmiş gibi üzüldüm. ama geçmiş elh. rabbim böyle korkular yaşatmasın. ama bu olayla bir kez daha ne kadar aciz olduğumuzu ve Rabbimin muhafazasını hatırladım. biraz silkelenip kendime geldim. bu melekler için o kadar çok şükretmeliyiz ki:) rabbim bebeklerimizi, yavrularımız korusun.. sevgilerimle. he bu arada :) oğlum çok uyuyor demiştim ya. bugünlerde çok ağlıyordu da emerken sonra da yorulup uyuyordu. olayı çözdüm meğer pamukçuk olmuş ağzında biraz :S ee olmaması hayret olurdu zaten:) herkes ellerini tutuyor o da ellerini yalayıp yutuyor:) silsem de sürekli insanların yanında silemyorum, alınmasınlar diye, ben silene kadar o kendi temizliyor zaten kedi ggibi:) pamukçuk için sanırım kaynatılmış soğumuş suya karbonat koyup öyle ağzını temizlicem değl mi? başka bilgisi olan var mı? G

bunu duymak bana çok iyi geldi:) demek yalnız değilim. demek düşmekle allahın izniyle birşey olmayacak. ayrıca uykusu da inş dediğiniz gibidir:S

ay ne kötü sanki ben yaşamışım gibi içim ürperdi, allah korumuş. bizde bi kez ben bi kezde eşim düşürdü, anakucağı çok yüksek değildi allahtan çok şükür bişey olmadı.

geçmış olsun bır anne ıçın en byk acı bebeğını elınde olmasada koruyamamak duygusu o an aynı acının bın mıslını çekmek ıstedım vıcdan azabından BeyazBulut

aşırı pimpirikli bir anne olmama rağmen oğlum düştü:S nasıl mı oldu? oğlumun odasındaydık, küçük bir odası var. uyuya kalmıştı. ben de onu köşeli kanepeye yatırdım. . ben de aynı odada 2 adım ötede yerde oğluma kumaş kitap yapıyordum. ve sıksık da oğlumu gözlüyordum. 1 dakika önce baktığım halde tekrar dönüp bktım ve aman Allahım oğlum poposunu kaydırarak!!!! koltuğun kenarına gelmiş bacaklar aşağı sallanıyor!! 2 adımlık mesafe! hemen fırladım.1. adımı attım ama ben 2. yi atana kadar 1 saniye yaa 1 saniyede dengeyi tutamadı ve bacaklar aşağı çökünce kafa üstü alın üstü yani parke! ye düştü((((((((((((((((( inanılmaz korktum:S çok zor bir normal doğum yapmış olduğum halde hayatımda böyle büyük bir acı, böyle bir korku hiç yaşamamıştım. bebeğimi kucağıma alıp apartman kapısını açıp yardım edin diye bağırdım. yüzüne sular sürdüm kayınvalidmle aynı sitedeyiz komşularla ona haber yolladım. taksiye atlayıp hastaneye gittik. aslına bakarsanız ilk anda ağladı, çünkü düşerek uyandı ve ben çok panikledyip, bağır çağır bir haldeydim:S ama gayet iyi gözüküyordu takside falan:S acil dr u muayene etti çok şükür riskli bir durum gözlenmiyor dedi yapılabilecek tek şey 24 saat gözlemlemek. aşırı kusma tepkisizlik olmamalı dedi. normalde emdikten sonra çok kusmaz ara sıra kusar. o akşam da o şekilde kustu. ama ben tüm geceyi nöbette geçirdim diyebilir. hareketleri normaldi. şuanda (5 gün oldu) gayet normal hareketleri elh. ama sanki daha fazla uyuyor gündüzleri. ya da ben ona yoruyorum. böyle bir olay yaşayan oldu mu? ne yapabilirim. acaba fazla uyumasına sebeb olabilir mi? rabbim kimseye böyle bir korku yaşatmasın inş. flocke topiclerin güzin