Merhaba herkese bu ay 6 yaşını dolduracak kızımla çok çekişiyoruz kurallara uyma konusunda çok dirençli.. Aslında kural demeyelim de onun için iyi olan şeyi bile reddediyor misal uyku saatine uymak istemiyor asla. Babası geç geldiği için de olabilir ama baba yıllardır böyle kızım ise bu yıl ergen gibi davranıyor Halbuki sabah okula gitmek için uyandığında çok zorlanıyor yani uykusunu alması için o saatte uyuması lazım (22:00) ben daha erken de olsun isterdim ama 22 de başlıyoruz hadi uyku saatimiz geldi yarın okula gideceksin diye yatana kadar 23:00 oluyor.. Şimdiden böyle her şeyi reddetmesi beni korkutuyor hep konuşarak anlatmaya çalışan bi anneydim bu yıl bağırmaya başladığımı fark ettim Üzülüyorum ne yapmalıyım nasıl davranmalıyım bilemiyorum içimi dökmek istedim yine de fikir verecek birileri olursa alabilirim

Aynen öyle Ergenliğinde çekeceğim var diyorum ben de

Ayni benim kızım Kizim 8 yasinda ama çok inat mı desem ne desem bilemiyorum herşeyi miz olaylı ne dersem tam tersini yapıyor bende diyorum şimdi böyleyse ergenlikte ne yapacağız diye

Huylu huyundan vazgecmiyor. Buyuk kardesim ve ben cok uslu, annemizin sozunu hep dinlermisiz. Annem de kendi yetistirme tarzindan oldugunu dusunurmus. Kucuk kardesim daha 1 yasindayken falan ogretilen ilk komutlari yapmamis. Hep reddetmis. Annem o zaman anlamis yetistirme tarzinin cok da etkilemedigini, bunun huy oldugu. Kardesim 22 yasinda ve hala herseye karsi gelir. Yapmaz reddeder. Huy degismiyor yani.

Tabii ki öyle yapıyoruz hatta cuma ve cumartesi istediği saatte uyuyor Sonra dediğiniz gibi yemek günlerimiz vardır Öyle her şeyi ben veya baba belirlemiyor gayet onlara da soruyoruz uygunsa hepimize ona göre yapıyoruz ya da yapmıyrouz Katı kurallarımız yok ama tamamen de ipleri verecek kadar da gevşek değiliz hayır demeyi de biliyoruz Bu yıl farklı olarak okula gitti sınıfındaki arkadaşları biraz böyle yetiştirilmiş çocuklar ben ona bağlıyorum açıkçası Sınıflarında birkaç defa bulundum çocuklar öğretmeni bile yönetiyor Başka da bir şey gelmiyor aklıma

Bu sene olduysa bu seneye dair biseyleri araştırmak lazım.. Hep böyle olsa bir adet var elimde hep böyle olanından ona göre çözüm önerisi sunacaktım ama.. Bu sene olan bişey olduğu için gözlemleyin, tepkisel olmayın, çok da taviz vermeyin, ve öfkesi neden olabilir buna eğilin derim.. Bazen büyüme ataklarında böyle benim dediğim olsunlar olabiliyor. Güç savaşına giriyor yavrular ama siz hiç ona çevirmeyin. Dışarı da yemekse imkanınız ölçüsünde bir gün belirleyin, hafta da, ayda bir neyse. O gün dışarı da yemek günü olsun. Uyku da öyle mesela cmt leri geç uyusun. İnatlaşma yoluna girmeden çözmeye çalışın

22.00 geç değil mi? Kızım 10.5 yaşında haftaiçi en geç 21.30da yatakta olur. Haftasonu, tatillerde esnettiğimiz oluyor ama okul zamanı standart bu şekilde bir düzenimiz var. Bence 21.00de alın odasına götürün, sizde oturun yanında yada uzanın. Hadi uyku vakti, hadi uyu demeyin gel kitap okuyalım diyin, yada beraber uzanıp sohbet edelim diyebilirsiniz, bu şekilde direnci kırilabilir. Oğlum 4.5 yaşında inatlaşacağını tahmin ettiğim konularda genelde net olmuyorum, arkadan dolanıyorum biraz, işe yarıyor. Mesela uyku saati geldi hala oyun peşinde oluyor, hadi diş fırçalama yarısi, kim daha temiz yapacak dişlerini diye banyoya gidiyoruz, dişler fırcalanıyor, sonra hadi gel kitap seçelim, yada gel azıcık yatakta sohbet edelim diye odaya geçiyoruz, orada kitap okuyarak, masal anlatarak bazende sohbet ederek, uyuman gerek hadi uyu demeden uyutuyorum. Yemekte de aynı şekilde, şunu mu yersin, bunu mu diyorum. Mesela köfte patates var, sadece patates yiyeceğim diyor, tamam diyip oturuyoruz masaya ama sohbet ederken o patates yerken, aaa biliyormusun x köfteyi çok seviyormuş, tabi ki sever köfte güclendirici bir yemek, yiyip güçleniyor falan fistan, annesi söyledi yarın sende sor istersen derken, bende çok severim ki köfteyi kıvamına gelip yiyor. Yedikten sonra çak bakalım ne kadar güçlenmişsin, ooo çok kemiklerin güclenmiş nasil oldu bu anlamadım diyerek pekiştiriyorum. Tabi ki basit örnekler bunlar, sizde kendi durumunuza uyarlayabilirsiniz muhakkak. Adı konulmadan emin olun daha kolay halledersiniz. Çeneniz yorulacak biraz ama değer. İnanın akşam olup çocuklar uyuyunc tek kelime konuşacak hevesim de mecalim de kalmıyor ama günü inatlaşmadan istediklerimi de nispeten yaptırarak kapatabiliyorum bu sayede. Sizde deneyin isterseniz, umarım işe yarar.

Benim 5 yaşinda kizim var ve şimdiden fena çekişiyoruz sanki anne baba o biz cocuguz o bize kural koyuyor bir kac gündür baktim bana cevap vermelere başladi beni terslemelere başladim. akşam 9 da uyuyan kiz 10.30 uyuyor yat diyorum kaşlarini catıp uyumucam diyor valla bende napcagimi bilemiyorum

Sadece uyku konusu mu herşeye mi böyle.

Rica ederim. Umarım işinize yarar. Her gün azar azar erkene çekebilirsiniz belki. Eşiniz geldikten sonra 1 saat vakit geçirirler, sonra uyku vakti olur. Cuma, Cumartesi zaten gec uyurlar.

süper dadı tüm bölümleri izleyin uygulayın. İşe yaramadığını daha görmedim

Bilinç düzeyi arttıkça kendileri karar vermek istiyorlar sanırım artık, çoğumuz yaşadığımıza göre. Bizde de tek başıma kavgaları var. Ben de varım, koyun değilim falan demek istiyorlar herhalde. 6 yaşında bir koyunsun bana ne.

Çok güzel anlatmışsınız teşekkür ederim öncelikle Bizim uyku saatimiz evet bence de çok geç çünkü eşim 8:30da hatta bazen daha geç geliyor eve onu görsünler diye o saate kalıyorlar. Gönül neler istiyor da

5 yaşında ikizlerim. Bir tanesi çok fena. O kadar zıt karakterli çocuklar ki. Mesela kafaya bir şey taktı mı olana kadar durmaz. Şu an başımın etini yiyor. İstediği olmadı diye. Geçen okulda kalıp oyun oynayacağım öğretmenimle diye ağladı. Eve gelene kadar. Birde diyor ki sen benimle oynamıyorsun Bir de 8 yaşında kızım var. Ergenlik yetmedi bir de ön ergenlik çıkmış. Ne desem tersini yapıyor. Ama bizim evde kurallar sabittir. Kolay kolay bozulmaz. Uyku saati bellidir. "Uyumak zorunda değilsin ama bu saatte yatakta olmak zorundasın, benim dinlenmeye ihtiyacım var. Ya da mesaim bitti diyorum. Bazen şarkı söylerek yatırıyorum. Ya da telefondan kitap filan açıyorum. Yemek yemeyi de sevmez. Ne yapsam ben bunu sevmem der. Sevmek zorunda değilsin ama büyümek için yemek zorundasın. Biz de kızımla çok sıkıntı yaşıyoruz. Garip bir şekilde ne deseler de itiraz etsem diye bekliyor gibi hissediyorum. Bazen çok zorlanıyorum. Geçen sene en son iki günlük montu ile kedi besleyince sinirden ağladım. Neden elinle vermedin, bu montun hali ne dedim, sen kızarsın diye dedi. Ben kızımı bir tık şımartmış olabilirim. Küçükken ciddi sağlık sıkıntıları oldu. Herşeye rağmen en kıymetlimiz onlar. Bu günler geçiyor. Annem ve babam şu an evde çocuk kalmadı. Torunlar gelse diye bekliyor. Yakın evlerimiz. Çocukları okula götürüp getiriyorlar. Umarım hem onlar hem biz bu süreçleri sağlıklı atlatırız.

Tam olarak bu durumdayiz... iki gun once aramizda bi bagrisma koptu.. hirpaladik onu istemeden esimle.. sonra o kadar üzüldüm ki.. dun bütün gün ne yapmam gerektigine dair arastirma yaptim internette... ben de ikinci cocugumdan sonra daha tahammulsüzlestim... sabrimı koruyamadıgımı farkediyorum artık... cocuga da psikolojik anlamda zarar vermek istemiyorum.. eger bole devam ederse onu pedagoga goturecegim.. kendim de psikologa gidecegim... kizim 5 yasinda bu arada... bizimki inatti zaten ama 1.5 sene once diger kizim dogduktan sonra cok daha beter oldu...