Henüz 3 yaşındaydım. Doğumdan öncesini çok hatırlamıyorum ama doğum anı hala gözlerimin önünde:) Akşam yemek yerken ne oldu anlamadım.. Herkes hareketlendi. Babam koşarak gitti evden. HEmen sofra toplandı. BEn şaşkın ortada kaldım. Annemin anneanneme kızımı götür korkuyor dedğini hatırlıyorum. Anneannem beni aldı kucağına binadaki tüm komşuların ziline bastı. Heyecandan bağırıyo herkesi çağırıyo. Annemim sancısı artmış içerden bağırıyo tabii.. Çığlıkların birinde anneannem heyecanla annemin yanına gitti. Bende kucağındayım. DAha doğmamış dedi benide orda bıraktı gitti:) Annem gelin doğuruyorum diye bağırıyo ama kimse dinlemiyo garibimi. Bende annemi izliyorum sürekli. En son annem dayanamadı. Zorla kalktı kanepeden. Banyoya gitti buyuk bi leğen getirdi. SAlonun halısını çekti, yarısına kadar kaldırdı. Vitrin vardı o zaman evde. Vİtrinden tutundu. Ikındı bi kaç kere ve doğurdu. Ben hala ordayım. Anneannem komşularla sohbette. Babamda ebeyi almaya gitmiş sonradan öğrendiğime göre. Kardeşim pis kanlı bi suyun içine düştü. Sonra annem tekrar ıkındı ve saç örgüsüne benzer bişey daha düştü. KAdının ayakta duracak hali yok. Vİtrine iyice tutundu. Oğlum boğuluyo gelin diye bağırıyo ama hala dinleyen yok. Sonradan bi komşu geldi.. AAA... doğum yapmış kosun dedi. DErken annemi aLDILAR ORDAN. beN HALA ORDAYIM SOK İÇİNDE. Babamla ebe geldi o ara. Ebeye iş kalmadıgından geri gitti. Babam benim halimi görünce anneme hediye almak için ve hastane masrafları için biriktirdiği tüm parayı aldı yanına. Beni oyuncakcıya götürdü. TÜm o paraya bi davul seçmişim.:) Annem bi bilezik parasıydı der hala:) O gün anneannemin heyecanını görünce yardıma gelmeseydin keşke dedi annem:)