bende hamileyim şu anda 3 aylık. bu soru benimde kafamı karıştırıyor açıkçası. fisfisfisama daha çok sevmeleri değilde ben işteyken, çalışıyoken benim tercihlerim ve isteklerim dışında çocuğuma bişeyler vermeleri yada vermemeleri düşüncesi beni rahatsız ediyor. Önce bana değilde babanesine anne demesi düşüncesini hiç hazmedemem herhalde. çocuğum büyüdüğünde ona yabancı olmak, babanesini benden daha çok tercih etmesi beni çok rahatsız eder. Ama yolun başındayken kötü düşüncelerle geçirmemek gerek. hiçbizaman ipleri bırakmayı düşünmüyorumsüprizzzzz. onun dışında torunları tabi sevmelerinden rahatsız olmam. a. s hepyek-34 Hamd olsun Bugünlerimize... Anneler

Eee güzelim sende onların çocuğuyla evlendin onlar sana bir şey dedilermi? Açıkcası bence sen bebeğini kıskanmıyorsun da eşinin ailesinin bebeğini sevmesinden pek hazetmiyorsun gibime geldi. Ayrıca evet senin çocuğun ama eşininde çocuğu değilmi. Tadında bıraksınlar demen hoş değil çünkü ben yabancı çocukları bile kucağımdan indirmem, çocuk bu sevilmezmi, onlarda torunlarını seviyorlar, buna müdahale etmemek gerekir. Açıkcası ben hiç müdahale etmedim, bıraktım doyasıya sevdiler, hiçte şikayetçi değilim. Biraz daha sakin olursan bu duyguyu yeneceğinden eminim. Bu arada bebişini sağlıkla ve hayırlısıyla büyüt. shannon Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

valla bacı sendeki eşinin ailesiyle sık görüşme korkusu gibi geldi. biz evlendiğimizden beri kayınvalidemden hiç çıkmayız. evlerimiz aralı fakat hergün oradayız. çalıştığım için akşam yemeğini yapar yer içer biz çıkarız. şimdi bebişime de o bakıyor. hemde çok seviyor 4. torunu ama seviyor. sonuçta torun. ne zarar gelirki torun daha tatlıdır derler. inan senden benden iyi bakarlar. o senin bebeğin tabiki. benimki de benim bebeğim ama sendeki depresyon gibi bişi sanırım. bilmiyorum kalbini kırdıysam özür dilerim. doğumdan sonra olabilir böyle şeyler. kimi annelerde doğumdan sonra bebeklerini bile görmek istemiyorlar. herkeste farklı etki ediyor olabilir. kırdıysam tekrar özür dilerim

yigenlerimi gittigim zaman hic kucagimdan indirmem cünkü doyamiyorum ablam dogum yaptigindan beri haftada 3-4 kez görüsüyoruz bebek olmadan önce 1-2 kez görüsürdük ben teyzesiyken dayanamiyorum onlar torunlarina nasil dayansinlar yapmayin bence Selenais Kelepceliyim ben

bayanlar bence sonra babannesini daha mı çok sever kuruntuları çok yersiz. beni babannem 1,5 yaşımdan sonra hiç anneme vermemiş kardeşim olmuş ben hep babannemle yatmışım. babannemi hala çok severim ama hiçbir zaman annemden çok sevmem. çocuklarımız babalarını belki bizden çok sevebilirler ama başka kimseyi bize tercih etmeyeceklerdir. ilerde sevgilileri olursa bilemiyorum tabi.

bende ayni duyguyu yasadim cok kiskandim oglumu 4-5 ay surdu bende. sonra yavas yavas gecti. herkesten kiskaniyordum simdi sadece kayinvalidemden kiskaniyorum. oglum hastalandi emmeyi birakti mamaya basladi surekli hastaneye git gel git gel. bide kayinvaldemin cenesi... anlayacan sinirlerim tavan yapti. sabah geliyor oglen gidiryor, ikindin bir daha geliyor aksam 10 da gidiyor her gun ama... surekli laf sokuyor, durmadan soyleniyor. valla dursa goturecem ben bakacam dedi bir gun. bende duran cocuga herkes bakar marifet durmayan cocuga bakmak dedim ustelik ben oglumu kimse vermem benden baska ona kimse iyi bakamaz benden cokta sevemez. seviyorum diyenede inanmiyorum dedim. o sinirle stresle o kiskanclik duygusu tekrar basladi ve hala devam ediyor. cocuguma benim istemedigim seyleri yaptigi, yedirdigi, icirdigi icin belkide uzaklastirmak istiyorum.

çocuğunu paylaşmak istemez kimse. bende öyleyim, sevipte tadında bıraksalar hiç sorun olmayacak. k. validem nasıl olsa emmiyor artık, götüreyimde biraz kalsın benle diyor. yaa sabırr.

patiska inan rahatlattın beni. beni anlıyorsun değil mi? ben doyamadım kızıma.. sahra87 beni yanlış anladınız. babaannesinin bakmasından rahatsız değilim sadece onun kokusuna alışmış olması beni üzüyor. ona daha çok tepki veriyor olması. sanırım siz bunu anlayamazsınız. öncelikle anne olmanız gerek. benim anlatmak istediğim bir anne olarak onu babaannesine yakın görmem. ve ben onu bırakıp çok erken çalışmaya başladım.20 günlüktü bebeğim. emziremedim de aramızdaki bağın az olabileceğine inandım antalabildim mi.

bence haklısın bende sinir olurdum minnacık çocuğun şapur şupur öpülmesine kucaktan kucağa dolaşmasına sanki onca zorluğu siz çektiniz kendi annesi bile kıyamıyor sevmeye bide mikrop kapar ya onca kişi biraz büyüsünde severler daha yeni doğmuş bebek bişey olur diye korkarım kim temiz kim pis belli değil bide elleriyle çocuğa agu gugu yapıolar böööğ küçükken benid çok severmiş ailem tek çocukmuşum ailedeki annemde babaanemlerle yaşıomuş e karşı çıkma hakkıda yokmuş zaten öle bişeyi aklındanda geçirmemiş ama tabiiki dışardan gelenlere karşı korumuşlar beni beni okadar seven ailenin şimdi umrunda değilim sevecek kişi büyüyünce sevsin yardım cı olsun bakalım küçük bebeği herkes sever tabiki mesele çocuk büyüyünce başından atmamak babaanem şimdi beni başından savmak için herşeyi yapıyor diğerleride öyle bitek anne sevgisi değişmedi bende babam bile değişti meğersem adam doğurup sevelim diye yapmış beni resmen 7 yaşımdan beri nefret ediyorum adamdan sorumsuz herif çocuk doğurmadan önce milyon kez düşünmmek lazım allah rıskını veriyo deyip bulaşmayın bu işe sonra o çocukların hayatı mafoluyor neyse ben yine konuyu kendime çektim sonuçta haklısın çocuk küçükken sevmeyi iyi bilir o insanlar bide hafiften büyüyünce görün siz onları 3 maymunu oynarlar en geç 9 yaşında çocuk umurlarında olmaz teyze hala amca dayı anane babaane dede gibi kişilerin

canım kıskanmıyorsun aslında sadece kızıyorsun... bende olsam kızarım 3 aylık olmuş yani yeni doğmuş bir bebek o kadar kucağa alınmaz.. ezilir bi yerleri acır...:1shok: bunu güzel bir dille söyleyebilirsin... bende sinir olurum böyle şeylere minicik bebeği resmen mıncıklıyolar şapır şupur öpüyolar...:mymeka: annesi kıyıpta öpemiyodur ama başkaları maşallah yalıyo resmen... klava: burbuk

bu yüzden iş bırakılırmı hemde bu devirde, öncelikle biraz mantıklı olun... ilkönce bebeğinizi allah analı babalı büyütsün.. sizinki bebeği kıskanmak değil bence.. bebeğinizi sevdikleri için ziyarete geliyorlar birde tersini düşünün kimse sevmese, kucağına almasa.. o zaman ne düşünürsünüz.. yapmayın arkadaşım sonuçta o bebek sizin ve inanın büyüklerimiz bebeklerimize bizden daha iyi bakıyorlar... bu durumu kendi kendinize yenebilirsiniz biraz rahat olmanız gerekiyor.. sevgiler... shannon Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

aradan 3yıl geçmiş acaba duyguların değiştimi merak ettim. bir yandan da düşündüm ki benim de bir erkek kardeşim var üç beş seneye evlenir işallah. ve gelinimiz de böyle düşünür ve davranırsa ne kadar üzülürüm kimbilir. biz 3 kız 1 erkek 4 kardeşiz. gelinimizin 3 görümcesi olacak. bu biraz korkutucu gibi duyunca ama bizler 3 kızkardeş gelinimizi çok sever ve hiç karışmayız, iğnelemeyiz. yani hiçbirimiz karakter olarak rahatsız tipler diiliz. öncelikle Allah korkumuz ve vicdanımız var. bence insan empati yapabiliyorsa kimseye kırıcı olamaz diye düşünüyorum. umarım kardeşimin evleneceği hanımkız da bizi ailesi gibi görür ve doğacak yeğenimizi halalarından, dedesinden ve babaannesinden uzak tutmaz... zaman kötü valla.. gelinler fenaaa... K

benim bbebğim 10 aylık olduğu halen daha kıskanıyorum sakınıyorum ama sevmelerinden rahatsız olmuyorum ama benim istemediğim şeyleri verip beni kale almamaları benim çok sinirim bozuyo sırf bu yüzden tartıştı bile sevsinler etsinler ama müdahale etmesinler bide ben eşimin ailesiyle biraz sorun yşadım herşeye susarım ama konu kızım olunca asla

kesinlikle haklısın. benim kızım 8 aylık ben bile kızıyorum şapur şupur sıkanlara.. karamelli_turta

ohoo ben 18yaşımdayım annem hala kıskanıyo beni işin zor valla geçmiyo o dediğin

seni çok ii anlıyorum ilk çocuğumda bende aynı duyguları yaşadım. sanırım bu dedigin gibi sık görüşmekten de kaynaklanıyor. ben 3 aylıkken çalışmaya başladım. çalıştıgım yerin kreşi vardı yaımda götürdüm ve akşam eve yorgun argın gelince birde kayınvalidemleri çekemiyordum. ama merak etme bu duygular zamanla azalıyor ve çocuğun için önce anne ve babası geliyor benim oglum 3 yaşında birde kızım var bazen ogluşu biraz dedenle kal gez içimdende kafamı dinlim diyorum amakalmıyor...

bu paylaşamama hissi hemen her annede olur bence. rahatsızlık duyulması normal ama bu duygular aşılabilir. eğer k. validen her gün 5-6 defa kapına dayanıyorsa, zarrrrrrr diye zile basıp zorla uyuttuğun bebeğini uyandırıyorsa, gelip hiç durmamacasına dar dar dar dar kafanı ütülüyorsa, o da yetmiyormuş gibi, günde 10 kere de telefon ediyorsa rahatsız olmalısın

arkadaşlara katılıyorum torunlarını görmek istemeyenler bile var. Ne kadar güzel çocuğunun sevilmesi. Ben lohusalıktan kaynaklandığını yada ortada bir sorun olduğunu düşünüyorum. Bence bir psikologla görüş. shannon Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

bide kendini kayinvalidenin yerine koy, sen onun yerinde olsaydin? cocugunun cocugu oldugunu dusunsene bir.. Ben cok uzulurdum torunumu sevemiyeceksem, senin isine gelmesi lazim bakacak birileri var bebegine, ya olmasaydi, bir bakiciya falan biraksaydin ise giderken, bu dahami iyi olurdu? Ona dahami cok guvenirdin? Babaannesinden ne zarar gelcek ki bebegine? Bence cok abartiyosun

buyuklerimiz bizi kendilerine gore kucuk ve tecrubesiz bulduklari icin boyle korumaci bir tutum icinde oluyorlar. Ama unuttukalri bisey var Allah bebegi verdiginde annesine oyle guzel duygular bagisliyorki 40 yillik anneymis gibi cocuguna bakiyorsun... Ayni seyleri bende yasadim gercektende insanin cocugu icin karar vermede ikinci plana atilmasi cok bozuyor can sikiyor! girmeyin bebeklerle anneleri arasina cikin gari:ecrin_bebek:alkisalkisalkis S

bizimkiler biraz abartıyor bence sevmeyi özellikle esimin ailesi. gittiğimde kucaklarından hiç indirmiyorlar co özledik diyorlar oysaki haftanın bir günü mutlaka onlardayız bense tadıda bıraksınlar istityorum tamam sevsinler ama sonucta benim cocugum onların degil diye düşünüyorum. birde yakında işe baslarsam kayınvaldem bakacak bu sefer iyice sahiplenirse diye korkuyorum. bilmiyorum benmi cok kıskancım bu duyguyu yasayan varmı kendim yenenbilirmiyim acaba

bende de aynı sorun var. kayınvalidem bakacak ben işe başlayınca. aklım kalacak. daha bir aylık ama ya bana anne demezse ona derse diye düşünüyorum. çünkü 5 kardeşler ve herkes anne deyince haliyle o da ona derse bi de benden çok onu görecek. gelelim bu güne minik kızımı herkes oyuncak gibi kucağına aldı şapur şupur öptü ve bebeğim şuan bronşit yazık yavrum nasıl öksürüyor. doktor evde nezle grip olan var mı diyor. yani kuzum onların yüzünden hasta oldu. öpmeyin dedim bir kere napim dayanamıyorum dedi ama hastasın anne dedim umursamadı. şimdi de hastaneye kendi kucağında götürüyor hastanede kendi tutuyor. normalde de zaten tüm sorumluluğu üstlenmiş durumda. sadece emzir diye emir veriyor. emziriyorum sonra alıyor kucağımdan. geçen bebeğim kucağımda uzandık bebeğimi alıverdi kucağımdan. oysa ne kadar hoşlanmıştık öle yatmaktan ikimizde. yani kıskanmak değil bu ben sinir oluyorum açıkcası kim kızarsa kızsın... öle yapma böle yap demelerini saymıyorum herkes de var heralde. bride_ vARmı NaZo

arkadaslar bebegim 3 aylık oldu hala kıskanıyorum lohusalıkta gecer demişlerdi ama gecmedi ve herkes bebegimi cok seviyor benim ailem artı esimin ailesi bebegim için cıldırıyorlar ama birisi kucagına alınca canm cok sıkılıyor bir seyde diyemiyorum sonucta torunları sizce durumum normalmi benim gibi olan varmı insallah gecici bir durumdur cünkü yakında calısmaya baslıcam sırf bu yüzden işi bırakmayı düşünüyorum lütfen yardım benneyaptımki

canım benim eminim elinde olmadan yapıyorsun ama yapma bence hoş degil çünki onlarında canları ogullarının çocugu eminm belli bi yaşa gelmiş insanlardır onları bu sevgiden mahrum etme bugun varlar yarın yoklar... ilerde senin kızında sana bebegini sevdirmese ne kadar çok üzülürsün degilmi bunları düşün zaman o kadar cabuk geçiyor ki

senın cocugun olabılır ama onlarında torunları lutfen bıraz anlayıslı olun tabıkıde kucaklarından dusurmeyecekler cunku o henuz kucuk bır bebek ve sevımlıdır bıraz buyusun kımse ılgılenmez merak etmeyın...

ah be güzelim cocugunu sahiplenen, gözünü kirmadan emanet edebilecegin birileri var. sen diyosun sevmeyi abartiyolar, haftada bi defa görüyolar yapma lütfen. torunlari onlarin canlarindan bi parca tabiki sevecekler. amacim seni kirmak degil ama kusura bakma ben senin abarttigini düsünüyorum. calisacakmissin ne kadar güzel iste, keske her calisan kadinin senin ki gibi bir ailesi olsa.

sen yine kıskanıyorsun ben birde söylüyorum almayyın diye eee o benim kıymetlim öle herkez alamaz kucağına büyüyünce alırlar

ıı_ıhhh hiç sağlıklı değil bu düşünceler... bugünleri ve çevrenizdekilerle aranızda olacak sorunları geçtim ki insanın sosyal bir varlık olduğu düşünülürse buda büyük problem yaratır da asıl küçüğünüzün geleceği ve kişilik gelişimi içinde çok tehlikeli bir durum...:sm_confused:... şimdi sizin ve birkaç arkadaşın herşeyden önce bebeklerinizden bahsederken "benim" kelimesini kullanması çok ama çok yanlış... hayır onlar sizin değil o bir eşya değil onu dünyaya getirmiş olmanız onun mülkiyet hakkını size vermez... o sizin ve eşinizin ortak ürünü ve her ikinizin aile genleri ile oluşmuş ve asıl sahibi olan yaratıcımız Allah tarafından size hediye ve emanet edilmiş bir insan yavrusu... aksi olsa yani sadece size ait ve sizin kontrolunuz altında olabilecek birşey olsa idi onun ne hastalanmasına, ne üzülmesine nede birgün ölüp yok olmasına asla izin vermezdiniz... bizler kendimiz için dahi bu tercih luksüne sahip değiliz kaldıki çocuklarımız!! sizi teslim alan duygu tek kıskançlık değil, aynı anda içten içe bir hesaplaşma ve gün benim günümdür düşüncesi ile evladınız üzerinden eşinizin ailesine biraz sıkıntı yaşatmak anladığım kadarı ile... çünkü geçmişte olanları unutamıyorum demişiniz kinciliğiniz evladınızın hayrına olacak davranışlarda bulunmanın üstüne geçiyor bu anlamda dikkatli olun... siz o aile ile ne yaşarsanız yaşayın onlar küçüğünüzün dedesi, babaannesi, halası, amcası vs vs... ve inanmak istemesinizde onun, onlarında sevgisine ilgisine şımartmasına ihtiyacı var... böyle bir sevgi ortamından bebeğinizi mahrum etmek bencillik değildir de nedir?... böyle bir koruma ve kıskançlık kalkanı içinde gelişecek bir çocuk ne kadar sağlıklı ve öz güveni gelişmiş bir çocuk olaak büyür siz düşünün... Allah korusun geleceği düşünün sizin sonsuza kadr yaşama garantiniz varmı?hangimizin olabilir... başınıza birşey gelse o çocuğa kim sahip çıkacak... herşeyi düşünerek çocuğunuzun aile ilişkilerinin kuvvetli olmasını yarınlarda onlaar ihtiyacı olabileceğini düşünmelisiniz... ne babaanneler ne anneanneler gördümki torunları onalrın hamiliğine kalınca kendi annelerinden çok daha büyük bir içgüdü ile torunlarına sahip çıkıyor ve çok daah büyük fedakarlıklarla torun yetiştiriyorlar... a. s... siz şimdiden bu ilişkilerin zayıf olmasına sebeb verecek davranışlarda bulunurken 1. çocuğınuz adınada hiç hakkınız olmaamsına rağmen ciddi bir karar aldığınızı...2. aldığınız bu kararın yarınlarda çocuğunuza olan dönüşünü hesap etmek zorunda olduğunuzuda düşünün derim nacizane tavsiyem budur... çocukları büyüklerine soğuk ve tepkili yetiştirmeyin lütfen... onlar sizi, siz onları sevmesenizde o çocuğun her iki tarafada ihtiyacı var... yaralı ve eksik büyümesinler diye... birde şu mesafe işine kafam takılıyorCADIARZU neye göre mesafe... ölçüt nedir? sizler evleniyor ve aile oluyorsunuz eşlerinizin ailesini tabiiki sokaktaki herhangi bir yabancı veya aile dışındaki insanlarla bir tutamazsınız... aynı mesafe yi koyamazsınız... onların üzüntüsü eşinizi ve tabiiki dolaylı yoldanda sizi etkileyecektir... tıpkı siz ve sizin aile ilişkileri, nizde olduğu gibi... giderek sevgisiz ve kopuk ilişkiler yumağı bir toplum haline gelmemizin sebebi olarak bu yeni jenerasyon düşünceyi buluyorum ben... kimse ama hiç kimse için fedakarlık yapmak ve sıkıntı yaşamak kimseye çözüm olmak istemiyoruz, sıkıntıları paylaşmak istemiyoruz giderek içimize kapalı aile modelleri kuruyoruz... böylesi rahatımıza geliyor ama işte o zamanda torunlarından bi haber hatta onları tanımayan bir ortamı çocuklarımızın geleceğine taşıyor... sonrada sanki benim çocuğum onalrın torunu değil... hiç bişi yapmıyorlar... aramıyorlar sormuyorlar diye sızlanıp şikayet ediyoruz... ama mesafeyi koyanda isteyende bizdik bunu unutuyoruz... biz bu düşüncelerle bırakın torunlarını insanlara evladını dahi unutturuyoruz soğutuyoruz... ama sonuçta elde ettiğimiz manzaradanda memnun kalmıyor şikayet ediyoruz... karşımızdakiler mükemmel insanlar olmayabilir, ama biz bu durumu değiştirmek için hiç bir çaba göstermiyor fedakarlık yapmıyor en kestirmeden mesafe dediğimiz şeyi koyuyoruz... ve yarınlarda o insanların rolünde bizimde olabileceğimizi unutarak... tüm böyle düşünen gelinler ve anneler açık konuşmak gerekirse sizleri üzmek istemiyorum ama dışardan çok antipatik ve tam bir terminatör gibi görünüyorsunuz... kabul gördükleriniz ise sizinle aynı düşünceyi taşıyan insanlar... ve sizi bir şekilde çekemeyen, yaşantınıza imrenen dolayısı ilede asla huzuru yakalamanızı istemeyen sosyal hayatta arkadaş bildiklerinizdir... bu tür arkadaşların en hayırlısındansa koca ailenizin en hayırsızı daha evladır! çünkü arada onlarında evladının huzuru ve mutluluğudur söz konusu olan... hiç bir büyük kolayına evladının yuvası dağılsın, torunlarıda perişan olsun istemez... sakın aldanıpta bu gazlara gelmeyin... konu sahibi arkadaşım siz şu anda doğum sonrası bir deprasyonda yaşıyor olabilirsiniz... bu dönemi sağlıkla aldatmak sizin ne kadar akılcı ve mantıklı düşünebildiğinizle paraleldir... bu alt yapı sizde mevcutsa bu dönemi inşallah sağlıkla atlatacaksınızdır zaten... doğruları göreceksinizdir... kendinizi üzüp eziyet etmeyin... çalışma hayatını bırakmayı sakın düşünmeyin tam tersi sizin durumunuzda size iyi gelecektir... biraz bu ortamdan çıkıp dışardaki hayatı hatırlamanızı sağlar...:teselli:her şeyi biraz akışına bırakın herşeyin kontrolu sizin eliniz<de olamaz bu mümkün değil... bırakın insanlar evlatlarının evladını doyasıya sevsin ... onlar çok uzun zaman bekli, yorlar bugünleri görmek için.. . Allah'ın onlara nasip ettiğinden siz nacizene bir kul olarak onları mahrum etmeyi düşünmemelisiniz... evladınızın güzel günlerini görmenizi temenni ederim... Allah ona analı babalı ve kocaman bir aile içinde sevgi çemberi ile büyümeyi nasip etsin inşallah... sevgilera. s.

şimdi kayınvalidem bakıyor bebeğime. onun kokusuna alışmış. onun kucağında daha çabuk uyuyor. tabiki benimde zoruma gidiyor. ama mecburum. çalışmalıyım. dün kıkır kıkır gülmüş, yanında değildim. bende kıskanıyorum. yanında olamadığım için ama ne yapabilirim. çok üzülüyorum. ama onun için çalışmalıyım. kendi iş yerim bırakamam. yanlış yere yazıyorum sanırım ama kusura bakmayın. içimden geldi uygun konu başlığı bulup oraya yazasıya duyguyarımı aktaramam...

Yok merak etme canım bir süre böyle devam eder ama yavaş yavaş azalır herkes yine kendi derdine düşer, şimdi daha çok yeni siz artık bebeğinizle hayatınızı ona göre planlayacaksınız, bebekli olduğunuz için diğerleri size siz diğerlerine uyum sağlayamazsınız. Yavaş yavaş herkes kendi kabuğuna çekilir :)

küçücük bebeği kucaktan indirmeyenlere sinir oluyorum.. benim kayınpeder de sanki 404 le yapıştırmışın gibi 1 sn bile yere bırakmıyor.. Sinir oluyorum.. Gayet haklısın, kayınvalden bakacaksa eğer işin zor.. kolay gelsin... bride_ vARmı NaZo

ben kaynanamla altlı üstlü oturuyorum hergün de görüşüyoruz ne var bunda yani bebeğini yine sen büyüteceksin yine senin bebeğin onların değil sadece onlar sevmek istiyor kaynanamgilin bir sürü torunu var ama benim kızımı daha bir ayrı seviyorlar buda benim çok hoşuma gidiyor ne güzel diyorum demek ki ben seviliyorum ki benim bebeğimde bu kadar çok seviliyor benim annemgil kız kardeşim erkek kardeşim aşırı seviyo çok hoşuma gidiyo eğer sevmeselerdi üzülürdüm niye kucaklarına almıyorlar bebeğimi sevmiyorlar derdim bebekler sevilmek koklanmak için ne güzel şeyler bunlar. sen severken kucağından gelip alması yanlış tabi sinir bozucu ama normal şekildebırak sevsinler A

ben sana katılmıyorum tabiki sevecekler ama kucaklarından düşürmeme yanlış bebek kucağa alışmasın ben çocuğu emzieme ve gaz çıkarma dışında kucağıma almıyorum yattığı yerde seviyorum şunu belirtiyim uyurken bile onu özlüyorum benim eşimin alieside seviyor ama; biraz sevip çocuğu olduğu yere bırakıyorlar ve öyle sevmeye devam ediyorlar ki bence doğru olan budur. bence sen çalıştığın için bebeğinin senden uzaklaşacağını düşündüğün için korkuyor ondan başkalarının çok sevmesinden rahatsız olıyor olabilirsin ama merak etme bebişlerimiz bizim kokumuzu sevgimizi hiçbir şeye değişmezler buyüzden boşver herkes içinden geldiği gibi sevsin :)

emziriyo musun bilmiyorum ama süt iznin, bebeğin 6 ayını doldurana kadar günde 3 saate çıkarıldı.. :lepi:

bazılarınızın yazılarını okurken kendimi çok iyi hissettim suan bebeğimle beraber değilim çalışmak zoruındayım çalısalı 4 ay oldu bebeğime annem bakıyor ama hala alışamadıom ondan ayrılmaya sahra87 sana çok teşekkür ederim çünkü ben çalıstığım için bebeğimden ayrı kaldığım için hep düşünüyordum bi gün kızarmı acaba bana bebeğim keşke çalısmasaydında beraber olsaydık dermi diye düşünüyordum hep ama seni okuyunca benim bebeğimde böyle düşünecek inş. dedim içimden ve daha bir çok çalısan annenin çocuğu eminim senin gibi düşünüyordur. amilie seni en ii anlayanlardamn biri benim sanırım annem bakıyor kızıma ben eve gittiğimde bazen vermek istemiyordu ama artık herkes öğrendi ben evdeyken bebeğim sadece bana ait. çok ağladım çokk kimse benim kadar bilemez kuzusundan ayrılıp işe gelmeyi ki bebeğim çokk düşkündür bana kucağımdan 1 saniye bile ayrılmıyor yanındayken canm yavrum umarım birgünsende sahra87 gibi düşünüp bana hak verirsin bebeğim herşey senin için anneciğim seni çok ama çok seviyorum bebeğim beni bir gün analaman dileğiyle m. joYy Popüler

Bence küçücük bebeğini başkasına emanet edip çalışmaya başlayan ve sonra çocuğun bakana olan ilgisini kıskanan anneler çok haklılar çünkü her anne bebeğinin her şeyiyle kendisi ilgilenmek ister ve şartlar elvermediği içinde içten içe bebeğiyle kendisinden fazla vakit geçireni kıskanırlar bu çok normal

yorumlarrınız için tesekkürler ne kadar ugrastıysamda bu duyguyu yenemiyorum bebegim dogmadan önce 2-3 haftada bir görüşürdük evlerimiz cok yakın olmasına ragmen ama s, imdi bu kadar sık görüşmeye alısamadım halen. birde ben hep araya mesafe koyardım ama simdi bu mesafeyi koruyamıyorum. peki bu hep böyle mi gider yani büyüyünce de bu kadar cok severlermi yoksa büyüdükce ilgileri azalırmı. tecrübeli annelere soruyorum kızımı tek basıma büyütemicekmiyim. şimdi bebek diyemi bu kadar cok seviyorlar yoksa sevgileri günden güne artacakmı cok bunaldım bebegimle basbasa almak istiyorum Aksi mebbus garisi

aynı duyguları 3 sene önce bende tattım kaynanam sadece emzirmek için veriyoordu bebeklerimi kucağıma bebeklerimi diyorum çünkü benimkiler ikiz arkadaşım bence bu kadar üstünde durma senin canın ciğerinse onlarında torunları bak biraz büyüsün yürüsün konuşsun kimse bu günkü gibi davranmaz bu düşüncelerinle kendi yer bitirirsin olan sana olur unutma evlat baldan tatlı olur yarın öbürgün evladın evlenip torunun olurs ve damadın yada gelinin senin düşündüklerini düşünür ve sen bunları öğrenirsen üzülmezsin onun için evladını sakın sahiplenme unutma senden başkasına anne demiycek bence rahat ol ve olayları akışına bırak sana kolay gelsin hayırlı evlat olur inşallah hayır ve güzelliklerle büyüt bebeğini

herkesin eşinin ailesiyle olan ilişkisi bir değil. sizinki çok farklı olabilir, siz ona göre yorum yaparsınız. ben benimkilere göre yaparım. bunda hiçbir fesatlık görmüyorum. yasakkelime benim ailem hamileliğim boyunca her an yanımdaydılar. Allah razı olsun onlardan her sıkıntımı gidermeye çalıştılar ve çalışıyorlarda. her an beni düşünüyorlar. Şeniz bebeğim için yeri gelir onu benden fazla düşünürler, ya da benim cahillikle yapabileceğim hatalarımı telafi etmeye çalışabilirler. ama biliyorum ki hiç bir art-niyet olmadan yaparlar bunu. Şeniz eşimin ailesinin özellikle anne tarafının öyle olmayacağını her an açık aramaya çalışacaklarını bildiğim için ona göre yorum yapıyorum. dediğim gibi herkes kendi durumuna göre yorum yapar, kimsenin yorumu kimseyi bağlamaz

1 ay sonra benim de bebeğim olucak hayırlısıyla.. ve aynı duyguları ben de yaşıyorum, sorun sevmeleri değil sahiplenmeleri.. işe başladığımda babannesi bakıcak, tamam çok güvenicem gözüm arkada değil ama gülüşünü ben değil halası görecek, merakla bişeyleri öğrenirken babannesi yardım edicek.. bunlardan öte onların kokusuna alışması hele anne demesi.. beni işimden bile vazgeçirtir!!! başka çözüm var mı dersen yok.. ben şimdi kalkmış eşimin memleketine tayin istiyorum, bana kalsa bi süre çalışmayıp kreş yaşına kadar yanında olmak isterim ama bi doktorum ve bi çırpıda silip atamıyorum mesleğimi.. ipleri bırakmayacağına inanırsan daha rahat edersin, onların torunu yeğeni olabilir severler de bakarlar da.. ama anne, sensin.. eğitimini, beslenmesini, uyku düzenini sen ayarla.. belki endişelerin azalır bu şekilde.. Son düzenleyen: Moderatör: 1 Ağustos 2008

dayanamadım dedim. artık en azından öpmüyorlar. ama suçlu yine ben oldum. eşimle tartışacaz diye çok korktum ama allahtan o da onlardan geçtiğinin farkında. konuşmuş sanırım. iş işten geçmeden önce tedbirini alsalardı ya... nihayetinde aynı binadayız ve bebeği onlara bırakcam işe başlayınca bişey de diyemiyorum ama umarım bebeğim çabucak iyileşir de kimse yok gözümde... aybuke07 İKİ AŞK ANNESİ

canım benim seni çok ii anlıyorum bence senin sorunun bebeği kıskanmak değil. eşinin tarafını sanırım pek sevmiyorsun onlarla paylaşmamak gibi bi durumun söz konusu kızım 1 yasında benim ben hala aynı duyguları yasıyorum zamanla azalıyor ama pek fark etmiyor bend işe başlıyamadım bırakıp. hala kendim bakıyorum. umarım hayırlısı olur hakkında ama bence en iisi evladına insnaın en azından bir yasına kadar kendisinin bakması onunla ilkleri paylaşmak çok güzel ve özel bunu her anne ve bebek beraber yaşamalı onların her an bize ihtiyacı var özellikle ilk 12 ayda... a. s. H

ayy ya aynen bende cok kıskanmkıştım bebegimi.. onlar sevdikçe ben daha da kıskanıyordum ama zamanla geçiyor işini bırakmanı önenrmem asla!! sonuçta iyi bakacak biri varsa işinden olma

benim eltimin benden once bir bebegi olmustuu onda ikinci gununde hastaneye yanina gittim hic ucagima bile almamistim bebek altina yapmis bende dedimki abla dur sen dikislisin ben aliveriyim dedim sadece bir insanlik yaptim oda yok yok ben alirim dedi bende dedim kalk dedim seyini patlatta gor dedimm oda anladi tabbi benim gucendigimi bebegi bana uzatmaya falan kalkti hiic almadimm simdide sirf bu yuzden bi sogukluk hissederim ben ona sadece insanlik yapmak istedim ben cokmu merakliyim senin bebeginin b.. unu temizlemeye lutfen biraz karsimizdakini incitmeyelim telafisi mumkun olmayan yollara dusersiniz . push ; JENNXIXFER

ben de inşallah ağustos'da doğum yapacağım. sizi gayet iyi anlıyorum. ben de kendi ailemden değil ama eşimin ailesinden kıskanırım sanırım bebişimi. zaten cok kalabalık bir aile. bebeğimin dıdının dıdısının dıdısında elden ele gezmesi hiç hoşuma gitmez. zeten küçücük bir can.:asigim: bir de hamileliğimde özellikle kayınvalidem pek arayıp sormadı ilgilenmedi. dolayısıyla bebişimle fazlaca ilgilenmesi, bazı arkadaşların dediği gibi o oyle yapılmaz bu boyle olmaz bebeğe oyle bakılmaz seklinde bir tutuma girmesi hayli canımı sıkar.

eşinin ailesiyle bir sorun yasadınmı yada kendi ailen sana uzakmı onlar torunlarını kaynanlrdan azmı görüyorlar bence buna benzer bir durum varsa önce bu durumu çözben şahsen bu yüden alısamadım kuzeyyy kaan'ım diğer

Açıkçası benim kayınvalidem de çocuğumun üstüne çok düşüyor, benim oğlum da 4 aylık oldu yeni, çocuk olunca işi bıraktım sadece ben büyütmek için, öyle izole oldum ki evde, doğal olarak oğlum beni ve babasını görüyor çoğunlukla, kayınvalideye gidince de ağlıyor, bunu izah etmeye çalışıyorum, büyüyünce geçer diyorum ama işine gelmiyor galiba, yok kulağına su mu kaçmış, yok biyeri ağrıyor gibi yakıştırmalar yapıyor sürekli, ben de buna dayanamıyorum ve sürekli çocuğun üstüne düştükçe sinirleniyorum içimden bu bir kıskançlık mı bilemiyorum.

neee bend ehiç kıskançlık yok vallahi, hatta jherkes sevsin istiyorum benim meleğimi... hepyek-34 Hamd olsun Bugünlerimize... Anneler

Bende bu duygular sadece bende var diyordum aynen öle bende cok kıskanıyorum benim bebeğimde 3 aylık özellikle eşimin aileisnden birileri kucağına aldığında ki onlarda ilk torun çılgınalr gibi seviyorlar kızımı temmuzda işe başlamam gerek aama sanırım ben işi bırakıcam kızımın ilklerini görmek ve anne sevgisinden mahrum etmemek için işimi bırakıcam tercihim kızım olcak... D deniz... Popüler