Allah anneli babalı sağlıkla büyütmeyi nasip etsin... Çoook geçmiş olsun... buketcan hadi gel

hamileyken her akşam siteye girer ve doğum hikayelerini zevkle, bazen de korkarak okurdum.3. bebeğim olduğu halde sanki ilk kez doğum yapacakmış gibi heyecanlanırdım. hamilelğimin başından beri özel doktora gittim ve en son gidişimde doktorum normal doğum yapmamı, sezaryenin sonuçta bir ameliyat olduğunu, diğer çocukalrımı normal doğurduğumu, bunu da kolaylıkla başarabileceğimi söyledi.19 mart sabahı suyum boşaldı ve hiç sancısız hastahaneye koştuk. ebeler açılmamın olmadığını ama suyum boşaldığından dolayı doğumu yaptırmak zorunda olduklarını söyleyip suni sancı verdiler. sancım kuvvetlendikçe baş ebe gelip bana yardımcı olup doğumu çabuklaştıracağını söyleyerek parmaklarıyla müdahele ederek açıklığı 3 cm. den 8 cm. ye çıkardı. çok canım yanmöıştı ama nasılsa az sonra bitecek deyip dişimi sıktım. neyse ki 4 saat sonunda 3.870gr. ağırlığında dünyalar güzeli bir kız dünyaya getirdim. ben çok iyiydim, bebeğim çok sağlıklıydı fakat dikişleri atarken ebe de bir tuhaflık vardı. karnımı yumruklar gibi karın masajı yapmaya başladı. doğumdan beterdi diyebilirim. meğer kanamam durmuyormuş fakat gene de dikişleri bitirip beni odama çıkardılar. ben elbet durur diyerek hiç telaşlanmadan bebeğimi emzirdim, karnımı doyurdum. annem, babamla sevinç sohbetleri yaptım. ebe arada sırada gelip gene o berbat masajı yapıyordu. o bastırdıkça alttan kan boşalıyormuş. bir sürü kan pıhtılaştırıcı iğne vurdular ama bir türlü normale dönmüyor ve tansiyonum düşmeye başlıyordu. gece 24 te dr. um geldi ve önce dikişlerimi açıp içeridie parça kalmış mı ona bakacaklarını söyledi. çaresiz kabul ettim. şükür uyutup baktılar ama ne yazık ki sorun o değilmiş. uyandırır uyandırmaz rahmimi almak zorunda olduklarını, yoksa kanamanın durmayıp ölümüme yol açacağını söyledi. hemen kabul ettim tabi ki. eşim evde diğer kızlarıma bakıyordu. yanımda kalp hastası annem ve teyzem vardı. beni ameliyathaneye götürürken yanlarından geçirdiler. anneciğim perişanı ve bebeğim yanlarında yoktu. doktorum narkozu vermeden önce evde beni bekleyen 2 kzım daha var dedim. o da, merak etme, hiç çocuuğun olmasa da ben seni kurtacağım dedi. onun verdiği güvenle uykuya daldım. uyandığımda herşey bitmişti. rahmim ve tek yumurtalığım gitmişti. yumurtalığa rahim çıkartılırken hasar verdiklerini, almak zorunda kaldıklarını söylediler ama benim hiç birşey umurumda değildi. canımı kurtarmıştım ya. esas sürpriz kesiği görünce oldu bende. enine değil, boyuna kocaman, göbek deliğimden başlayan 14 dikişlik bir kesikti. rahim toparlanamdığı için küçülmüyormuş. enine büyük kesi yapamazlarmış. çok şükür o kesiğin sancısı olmadı. esas acıyı aşağısı verdi çünkü ebenin kesmesine fırsat kalmadan gelmiş kızım. 2 gün gaz çıkaramıdığım için aç kaldım ama güzel bebeğim hep emdi beni. Allah'ım o gücü verdi bana. 5. günün sonunda evime geldim ve eşim çok güzel baktı bana. bir de çok sinirli oldum ve kişiliğim değişti sanki. neyse ki artık toparlandım ve herşey yoluna girdibir mucize gibi 40. günün sonunda kendimi daha iyi hissediyordum. 5 ünite kan ve 4 ünite serum verdiler hastahanede ama hala kan hapına devam etmem gerekiyormuş. şimdi merak ettiği ben menapoza girmiş sayılırmıyım?doktrum tek yumurtanın hormon salgılamay devam ettiğini, menopoz sayılmayacığını söyledi ama sıkıntılarım var. aşırı terleme, sinir gibi. hamile arkadaşlarımı korkutmk değil, uyarmak isterim. eğer mümkünse sezaryen olsunlar. hiç riske girmesinler. ben aman ameliyatla uğraşmayayım dedim ama kızımı 2 türlüde doğurmuş sayılırım şimdi. çok şükür herşey geçti gitti.3 kızımında başındayım sapasağlam. çpk güzel bir kızım var. adı cinsiyeti belli olduğundan beri duru olacaktı. fakat gelişi nazlı olduğu için Naz oldu. şimdi 5.5 aylık ve deseler ki gene bunları yaşayacaksın ve ödülü Naz olacak gene yapardım onu.

allah analı babalı büyütsün bahtını güzel eylesin. ve inşallah bizim gibi isteyenlerede nasip olsunnn A