konu sahibi arkadaş.. ne yaptın paylaşabilirmisin? bebeğin büyümüş olmalı artık anlıyordur.. İnşallah daha sabırlı davranabiliyorsundur.. Çocuk büyütmek çok zor gerçekten.. İnsan yaşamadan bilemiyor bazı şeyleri.. Ama sıkıntı varsa kesinlikle yardım almak, tedavi görmek gerektiğini düşünüyorum bende.. Burdaysan yazarsan çok sevinirim..

Benmde 5 aylik oglum var bnmde sutum kesildi 2 aylikken ek gida we mamaya basladim bnde cok sinirleniyordum ve dest k olacak esimde yoktu simdilerde bisey kesvettim yanima yatiryorum parmaklarini tek tek oksaliyotum tek tek opuyorum dadaklarinda yuzunde kaslarinda parmagimi gezdiriyorum ve daha sonra onun nr kadar mukemmrl bi brbek oldugunu onu sewdigimi soyluyorum iki kasininin ortasini bas parmagimla yuvarlak daireler ciziyorum yukari asagi yapiyotum hem kendi rahatlyor huysuzlanmiyor hemde arada boyle yaparken uyuya kaliyot

canım sinirlenince hemen ortamı terkket, hiç bir şey yapmadan odadan çık, balkonda hava al, soğuk su iç, hatta başını buzluğa sok bir kaç saniye dur, soğuk seni kendine getirir, ya da en etkili yöntem bağırıp tepki göstermeden önce, birden bebeğinin ortadan kaybolduğunu düşün yavaş yavaş kendini dizginlemeyi öğreneceksin, anne olma zor iş, kolaylıklar dilerim S SMMM2016

Amin doktoru bekliyoruz dua edin cikalim buradan :-( sadecik zeynep'im

konu sahibi arkadaş üzülme ben seni çok iyi anlıyorum bu tamamen ilk anneliğin verdiği tecrübesizlikten ve yalnızlıktan kaynaklanıyor. biri olsa sana çocuk bakımında yardımcı olsa misal yemeğini yedirse yada banyosunu yaptırsa bu kadar yıpranıp o yawrucuğa patlamazsın. kıyamam ben ona annesi daha sakin olmaya çalış kendine söz ver ve ne olursa olsun öfkelenince dur nefes al ver 1 dak başka odaya git zıpla ağla geri dön yawruna. B

İlaç asla teselli değil uyuşmayan başka karşıyım ben. Kendi kendimizin psikoloğu olmak varken neden birşeye bağımlı kalalım. O an sinirlendim mi kapa gözlerini o minnakın sevimliliğini düşün, eşini düşün mutlu anılarını düşün. Olmadı mı hemen uzaklaş az derin nefes al. Yemek yemeği bebeğinle eğlenceli hale getir oyun oyna kafam dağılsın. Örnek model biziz çocuklarımıza en çok. Öfke ile iletişime geçersek öfke ile karşılık alacağız. Ben de bazen sinirleniyorum yorgun oluyorum kendine gel diyorum sirkeleniyorum. Haydi başlıyoruz oyun oynayamaya. Hep pozitif şeylerle kafanı meşgul et. Onlar o kadar güzellerki inan büyüdüğünde kucağımıza alıpkokularını içimize çekmek için mazi den alamıcaz kendimizi. Yemiyor mu o an hemen bırak farklı bi aktiviteye geç. Uyanıyor mu koy üç beş oyuncak beşiğinde oyalanmasını hem öğrensin hemde sen sakinleş. Kontrol noktan eskiden ne ise yine aynısını düşün ve yap, yapmalısın yapmalıyız çünkü hayatta artık sen ya da ben değil biz var. Onlar var. D

sosyalliğin önemi varmı böyle durumlarda 7 aydır evden çıkmıyorum desem yeri burda bırakıp gidebileceğim hiç kimse yok akrabalarımdan en sosyal şeyim televizyon emzirdiğim için ilaç alma durumu yok 20 ye kadar sayma işlemini uygulayacağım sabır çekmekle doğumdan beri iki üçkez bağırdım bebeğime başka hiç kimsede olmuyo mu ya tek ben isem dışarı çıkmadığımdan ozaman

Çok ağır bir hakaret yazdıklarınız. Olabiliyor böyle şeyler, başınıza gelmeden anlayamazsınız

seni anlıyorum benimde 2 çocuğum var bende kendimi eve kapattım bir yere çıkamıyorum ama havalar düzeldi çıkmayı düşünüyorum, dışarı çıkmak sana ve bebeğine çok iyi gelir istanbuldaysan bana çok uzak değilsen görüşelim

bende öyle Bi donem geçirmiştim fakat sebebi bebege sinirlenmem değil birikim ve memnuniyetsizlik olduğunu anladım. yani sinirlendiğim şeyler hayatımın geri kalanıydı kızım değil. Sonra yumuşadım zamanla çok şükür Allah sabır versin

aynısı bendede oluyordu ufacık yaptığı şeylere bağırıp kızıyordum. Ben eşimle problemler yaşadım, birde sürekli kafamda kurguluyordum oğlum ses yapınca azarlıyordum artık dayanılmaz hale gelmiştim eşime kızgınlığımdan hem oğluma hemde kendime hayatı zindan etmeye hakkım yok şimdi 1 haftadır ilaç kullanıyorum oğluma karşı daha sabırlıyım ve hep sevesim geliyor. şimdi kucağımda tepinsede pc vursa kızasım gelmiyor . push ; B

́o an ́ onun tamamen senin vicdanına bırakılmış savunmasız bir bebek oldugunu hatırla ́o an ́ onnun golzerinin icine bak ve kendi yansımanı gor ́o an ́ yaşlandıgında yemegini yemediginde senin suratına kaşıgı onun fırlatmadıgını sabırla yemelisin annecigim dedigini düşün ́o an ́ ya sen olmasaydın... diye düşün ve yardım almaktan cekinme, eger su anda 7 aylık ve ustelik uslu bir bebeg sabır gosteremiyorsan yarın oburgun seni cılgına cevirecek bir kucuk ergene hic sabredemez cocugun ruhunda tamir edilmez yaralar acarsın son olarak ́o an ́ ne ekersen onu bicersin bunu düşün ve elbette icinden 20 ye gerekirse 50 ye kadar say ama ufacık bebegi korkutma!

Ben bagirmiyorum arkadasim. bilirim ki bagirsam cok incincek. ve ozsaygisi azalcak.

allahım tez günde sağlığına kavuştursun inşallah K

Ne yazık ki bende de aynı durum var hakim olamıyorum kendime kızım iki yaşında ama bu durum bende bir senedir var ve artık çok bunaldım çabuk sinirleniyorum ve tahammül edemiyorum hiçbirşeye kendimi çok zorluyorum kızıma kızmamak için D

kizim 2yasinda oglum 6 aylik su son 2haftaya Kadar coksabrdiyodum ama son iki haftadir kizim beni delirtiyo okadar feci durumdaki ne yemek yiyo ne uyuyo yemezsen yeme napayim diyorum acikinca mucburen yiyceksin ama uyku cok Problem ben Yurt disindayim ve malesef beurda kimse 10dan sonra ses istemiyo ama benim kizim uyumuyo ve uyutmaya calistikmi ciglik atmaya basliyo okadar cok ciglik atiyoki goren zannederki cocugu ölduruyolar sariliyorum tamam kizim sakin ol diyorum olmuyo tabiki 6aylik ogluma tepki vercek durumum yok o zaten anlamiyo oglum senniye uyumuyosun ya diyorum yuzume bakip guluyo onunla konusuyorum zannediyo yani ama kizim oyle degil herseyi anliyo Allah sukur isine gelmiyo yapmak hergun dolaplari dokuyo yapma kizim diyorum tamma anne diyo bidaha yok dimi kizim diyorum anlattikmi anlastik diyo arkami donuyorum hop dokmus oluyo cok fazla yaramaz bi kizim var malesef bazen dayanamadigim ve bagirdigim zamanlar oluyo bide cok nazli hemen aglar aglayincada yine gelip bana sarilir sabretmek lazim elimizden geldigi Kadar bugunlerde gecicek buyuycekler esim hep derdi bitane daha cocuk diye ve enson dun kendi soyledi sen istesen bile ben daha istemiyorum diye cunku bas etmek cok zor benim kiz bir ciglik atiyor desibelini hesaplatsak rekor alir oyle feci E

Oluyor canim olmaz mi ya O olmuyor diyenler ya daha anne olmamis veya lafta anne dogurup baskasinin kucagina atip ora senin bura benim fink atip gezenler. Bos ver onlari ama sabirli olmaliyim diyip biraz kendi sinirini gecistir Kocan gelince ona patlarsin rahatlarsin. saka bi yana bu tamamitle bunalmaktan eve kapanip hic kimseyle gorusememekten insan boyle bunaliyor E Eucalyptus

Anne olmak hem cok kutsal hem cok zor normAlde cok sinirliyim uykusuzluga gelemem rahatima duskunum...8. ayini doldurdu kizim uykusuz kaldim, geceleri emzirmekten biktim, yoruldum, yiprandim ama icime melek kacmis gibi dislerimi sika sika saclarimi beyazlattim...30 yasinda anne oldum emzirmekten nefret ettim millet aaa demesin diye bebegim beslensin diye sustum icime attim 6. ay doldu ek gidaya gecemedik eskisinden daha cok emdi cildirdim belli etmedim... sakin davrandim kizima... yastigi agzima kapatip bagirdim simdi mukemmel bir annemiyim HAYIR! herkes de degil annelerimizde sen de degilsin o kadar zorki bireysel bir hayattan cikip iki can olmak... sikma canini bana doktorum dediki eve bir yabanci geldi simdi birbirinizi tanicaksiniz bazen zor ama sik disini kizdigina kizma yipratma kendini gozlerinin icine bak kalbin iyi ki hata yaptigini biliyorsun ve unutma herkes ne derse desin sen onun kendi canindan daha can sin ona... ufaknbir depresyon belki yardim almaktanda cekinme bagirma tabi bebegine ama ne biliyim sevdigini hissettir o seni anlar

sizin gibi bi annesi var allah o yavrucaga sabir versin... ne halt yapiyorsan yap rahatlatmak icin kendini.7 aylik bi bebege kizma!!!

agresiflik ne zamandan beri psikolojik rahatsızlık olmuyor? hele başkasına zarar boyutuna erişebiliyorsa?hele birde 5 yıllık kedisini tartaklayabiliyorsa? gerçekten seninle aynı dili konuşmamız mümkün olmadığını biliyordumda ama gelgörki birilerinin sana ayna tutması gerekiyordu... şimdi bana istediğini yaz, çiz farketmez... sen kediciğini bile tartaklayıp sonra vicdan azabı çeken sonrada bunu rahatsızlık olarak görmeyen birisin nasılsa... kabullenemesende sana geçmiş olsun cihadınmervesi...

üzülme olabilir sende insansın anne kavramını kutsallaştırıp anlamlar ile abartan bizleriz. sen de etten kemiktensin. yorulduğun anlar sinirlerinin bozuk olduğu zamanlar olabilir. kimse de seni ayıplamasın belki büyük sıkıntıların var kendi içinde. kolay mı çocuk doğurmak sorumluluk almak KADIN olmak! bedenin ruhun hayat akışın önceliklerin değişti herkes hemen atlatamaz bunu. önce kendisine baksın laf edenler. her anne mükemmel mi sanki. ki ne kötü anneler gördük. kendine zaman ayır kendini dinle dinlendir. dua et. eminim bir süre sonra geçecek bu gerginliğin. unutma o daha minik bir can, anlamıyor dünyayı. melek gibisin sen onun için. sevgisini al kokusunu al kendine geleceksin tazeleneceksin. anne olmak cocuk doğurmakla öğrenilmiyor tecrübe ve zamanla oluyor. sen iyi çok iyi bir anne olacaksın.

bebeginle birlikte ciksan niye cocukla disari cikmiyorsun. bende oglumu yanliz büyütüyorum seni anliyorum. uykusuzluk yipratmis olabilir melissa cayi ic sinirlerini iyi gelir

Hiç bir sınır kızgınlık aclık uykusuzluk savunmasız bır bebege mazeret gosterılmez.

siz bu topik üzerinden bu kadar ümitvari yazınca, dönüp tekrar okudum da.. eğer gerçekten kastettiğiniz bilinçli anneler içinde, yaptığından pişman olup konu açmış bir anneye "içine şeytan kaçmış" dan tutun da "elim ayağım titredi" bile yazılıyor ise ı-ıh.. üzgünüm ama sizinle benim aramda ciddi bir "bilinç" farkı var.. bu topik de birkaç yorum hariç empati dolu bir yaklaşım göremedim sevgili buz devri.. üzgünüm..

şükür ciktik teşekkürler S

Çok büyük konuşmuşsun arkadaşım. Senin haberin olmadan bir kaç gününün videosunu izlemeyi çok isterdim. Yazdıklarında şahane bir Pollyanna var da ekranın arkasında neler dönüyor görmeyi çok isterdim.

7 aylık bebek sadece korkar ağlAr ayrıca tabak tabak yemek yemeaini de bekleme üç dört kaşık anca yer doyar midesi ne onun bağırma ya sakin

Cok zaman gecmis ama dayanamadim. Bu denli cevap yazabildiginize gore bayan mukemmelsiniz galiba?! S

ne zamanki sinirlenip sabrını yitirsen La Havle Vela Kuvvete İlla Billlahil Aliyyil Azıym. de bunu kerelerce sakinleşinceye kadar tekrar

Size, bize herkese umut olsun diye belirtmek isterim ki. O inanmadığımız, bilinçli- sorumlu- hep şükür eden- sabırlı anneler, babalar var. Gördüm ve çok mutlu oldum. Mükemmel insan, mükemmel anne babalık yok. Ama evladını gerçekten emanet ve lütuf olarak gören " samimi, içten" en makbul ebeveynler de var. Tanımasam inanmazdım. Tabi ki bu konu sahibini yada böyle sorunlar yaşayan anneleri "kötü anne" yapmaz. Buna biz karar veremeyiz. Ama ulaşamadık diye de güneş balçık ile sıvanmaz diye düşünüyorum.

kesinlikle bi dr a giidip yardım almalısınız.. böyle devam ederse kendinizi ve bebeğinizi daha çok üzersiniz...

Sevgili ayşe, aldığın yardımdan biraz bahsedersen biz de aydınlanmış oluruz. biraz önceki psikiyatristinin sözleri çok ilginç ve doğru geldi bana. mesela ben bebekken annem ve babam bana çok agresif davranırlarmış, hatta annem ve babamın şu an kızıma çok ilgili/sevgili olması o zamanların kefaretini öder gibi. ben ağladığım zaman annem kızar babam susmazsam alır fırlatırmış beni yatağa... her zaman değil tabi, çok ağladığımda. şimdi de ben kızıma karşı aynı şekilde davranmak istiyorum. örneğin sebebsiz yere ağladığını düşündüğümde dövesim geliyor sesimi yükseltiyorum vs, ama çok çok nadirdir kızıma şiddet göstermem. çünkü o zaman eskiye dönüyor ve çok üzülüyorum. Eşim ise o gün eğer kızımızla ilgilenecekse ilk 10-15 dk kızım ne isterse yapıyor ama sonrasında kaçacak delik arıyor. demekki ailesi de ona aynı şeyi yapmış:) kuzucuğum'' baba gel oynayalıııımm'' diyor ama babası ''kızım sigaramı içip geleceğim, oynayalım'' ya da ''gelemem sigara içiyorum'' demektense sessizce kaçmayı yeğliyor. ben eşime ne desem çocukla ilgilenmesini sağlayamadım. neden acaba? çok merak ediyorum. Svegili esoes, her annenin cinnet geçirebileceğini unutuyor olumsuz yorum yapanlar. ben onlara çok bilmişlik taslayanlar diyorum kısaca ve gülüp geçiyorum. olumsuz durumlara yapılan olumsuz yüklemelerin durumu iyileştirmeye yönelik bir faydası olmaz. sen okuma onları:) onlar yazsın, cevap dahi verme adam hesabına alıp ta... sana ben sinirlerin gerildiğinde 10 20ye kadar say demeyeceğim, çünkü sinirlerine hakim olmak senin ellerinde. bende de 7 aylık hamileliğin, yardım etmeyen eşin,3 yaşındaki kızım ve öğrenci yoğunluğumun etkisiyle geçenlerde cinnet geçirdim. yatakta birsürü kitap okuduğum kızımın uyumamasıyla kızımı yatağına attım ve poposuna 3-4 kez vurdum. o zaman nasıl yaptım hiç bilemiyorum. Allah da beni cezalandırsın, ne diyeyim oldu ve geçti. bu saatten sonra yapabileceğim tek şeyin bir daha tekrarlarsa koşar adım kendimi wcye kilitlemek olacak, ben böyle bir karar aldım. bazen de i, nsan kendi kendinin doktoru olmalı değil mi?sen de gerilince kendine yapacak bir şeybul, sigara iç, kahve iç ya da ne bileyim o anda kuzucuğundan uzaklaş, sakinleşince geri dön. bir daha böyle bir şey yaşamanı istemem, üzüldüm çok, kendimi senin yerine koydum çünkü. sen de üzülme, dik dur. kızını doyur çık gez, uyuduğunda da yemyeşil bir parka git kilimini ser ve sen de yat:) herşey gönlümüzce olsun kk ailesi:)

Sanki geçmişte hiçbiri kendi çocuklarına bağırmamış gibi davranıyorlar bu da daha sinir bozuyo

Allah askına elim ayağım titredi... bu kadar savunmasız bu kadar masum cennetten çıkma 7 aylık bi varlığa... Allah I'n günahsız meleğine... allah tan korkun... Yemiyosa yemesin... Ek gıdadan ondan bundan çok sizin sevginizde doymaya ihtiyacı var... kardesim İzmir de filansanız kızacagınız vakit getirin bana ya da buluşalım atın benim kucağıma Allah askına yaaaaa 16 aylık bi oğlum var 22 haftalıkta hamileyim.. inatlaştıgı yemediği içmediği evi darma duman ettiği her dakika Allah I'n bana armağanı hediyesi bu varlık diyorum... Utanıyorum rabbimden... Kime ne hakla bagıracam.. Kimim ben... cocuk sahibi olamayan ömrü boyunca yavru kokusunu içine çekmeyin ne kadınlar var... Otist down lu özürlü bebeklerini bi kez olsun kötü davranmamış ne insan erleri var bu dünyada... Hey hak... lütfen yardım alın... Allah tan gelmiş ve henüz iradesi olmayan bi meleğe bağirmak değil yüzümüze tükürse yalamak lazım arkadaslar...7 aylık yaaaa Onun su an alıp verdiği her nefes cennet bahçesinden yaaaaa

Allah ın verdiği bi elmayı bile ezme hakkına sahip değilken bi yavruya bağıramam ben.. Bağırmam değil.. Bağırma hakkım yok.. Fıtrat meselesi.. Siz ilk önce değişik hayat ve görüşlere saygı duyun inanmamak yerine... B

Burdaki durum sana ozel degil arkadas insanlik ya yorulmus olur uykusuz kalir esiyle tartismis olur birda pismanligini belirtmis yasida kucuk bende kizim 10 yasinda kizimda 22 yasindaydim yeri geldim. sevdim yeri geldi oturdum agladim yeri geldi bagirdim simdi ise 10 yil sonra oglum oldu el bebek gul bebek herkes ustune titriyor cunku artik yas oturdu neyin nasil oldugunu biliyorum bagirsamda beni anlamadigini biliyorum neden kendi uzerinize aldiniz bu konuyu

hanımlar yapmayın nolur. kadıbcağız zaten hatasının farkında çözüm arıyor. çocuk benim döverimde severimde demiyor. bende okuyunca ilk olarak o bebeğe üzüldüm ama annede o kadar çaresiz bence. sizi çok iyi anlıyorum benimde 21 aylık kızım var ve ne gece uyur ne gündüz, yemek yemek sadece anne sütüyle dolaşır, üstünü güyünmeyi, ilaç içmeyi hiç sevmez. dediğini yapmayalım yerlere yatar ağlar. ama şimdiye kadar sadece sesimi yükselterek yada odadan çıkarak onu cezalandırdım vurmadım vuramamda. sizde çok bunaldığınızda bi çıkın odadan elinizi yüzünüzü ykayın ve onun sadece size ihtiyacı olduğunu hatırlayın. çünkü o masum ve size muhtaç. ben sabah 6 ya kadar hiç uyumadığımı biliyorum. yemek içmek neysede biraz uyusam diye dolanıyorum ortalarda haliylede agresif ve yorgun oluyoruz burada en çok eşine iş düşüyor. eve gelince bebeğe baksa sende 1-2 saat dinlensen. hem çocuk babasıyla oynamış hem anne dinlenmiş olur. not:lütfen bunu tekraralamak istediğinizde bir daha düşünün ve derin derin nefes alın:)

üzülme sevgili konu sahibi.. hiç bir anne o kadar uykusuzluğa, açlığa, yorgunluğa rağmen sevgi pıtırcığı olarak kalmıyor.. hepsinin iyi-kötü verdiği saçma tepkiler var.. sizin kızgınlığınız bebeğinize de değil.. doktorluk birşeyiniz de yok.. extreme bir durum sergilemiyorsunuz, kolay değil 7 ayda hayatınız değişti.. siz de mekanik değilsiniz, duygularınız var.. size verebileceğim en samimi tavsiye çok kızdığınız da tepki vermeden önce içinizden 20 ye kadar sayın, çok sakinleştiriyor insanı.. anneniz, kardeşiniz ya da bebeğinizi bırakıp günde yarım saat dışarı çıkabileceğiniz biri var mı? yoksa, havalar güzelleşiyor, koyun bebeğinizi arabaya çıkın dışarı.. benim de 8 aylık bir yeğenim var, bu durumu daha önce 2 kere de yaşamış biri olarak anlıyorum sizi.. üzmeyin kendinizi..

arkadaşım o daha çok küçük sizin kızdığınızı anlayabilicek beyingelişimine henüz ulaşmış değil, şuan anlayabileceği şey sizin ona karşı sevgi dolu gözlerle bakışınız. bu kadar küçük şeylerden ona kızarsanz bilmem ilerleyen dönemlerde ne olur böyle giderse az daha büyüdüğünde şaplaklarınız kaçınılmaz olur bebeğinizin yaptığı bu davranışları hemen hemen her bebek yapar bu durum gayet normel ya sabır çekmenizi tavsiye derim belliki anneliğin tecrübesizliği sabrınızı zorluyor ama unutmayın o minicik yavrunuz bir bakacaksınız ki hoooooop büyüyü vermiş bundan dolayı kaliteli vakit geçirmeye bakın

Bu forumda ki her konuda mükemmel olan anneleri, eşleri, evlatları, gelinleri neden hiç reelde göremiyorum acaba? masal kahramanı gibi herkes kendi dünyasında ne kadar güzel!! Konu sahibi arkadaşım, sana yardımcı olabilecek nitelikte çok güzel cevaplar verilmiş.. dilediğin zaman gel, yaz, fikir al.. hepimiz sana destek oluruz emin ol!!

Alah bağışlasın bebeğin çok tatlı E Emine

böyle konuşup annelere yüklenmenin manası yok ki destek vermek lazım bilerek isteyerek yapmıyor arkadaşımız elinde değil tabi ko güzel bir şey değil ama ona yardım etmek gerek

aynı seylerı bende yasadım yazdıgın aynı seylerı hemde..

merhaba arkadaşım. sen iyi bir annesin kendini suçlama eminim ki bu yazdıklarını uygularken de büyük pişmanlıklar içerisindesin. kolay değil tamamen iç güdüsel olarak bir evlat yetiştirmeye çalışıyoruz. benimde 5 aylık bir kızım var birde ablası var 13 yaşında ve bende ilk hamileliğimde ister cahillik diyin ister sinir stres veya birden bire yepyeni bir hayatla tanışmak, zora girmek, özgürlüğünün kısıtlanması, sorumlulukların artması diyin aynı şekilde anlık tepkiler verip birden bire sinirlenebiliyor yavruma kızıyordum. zamanla geçiyor çok şükür sana tavsiyem kırılmış, dökülmüş, bozulmuş, dağılmış, yanmış bitmiş kül olmuşu bi yana bırak ve yavrunla büyü. onu olduğu gibi kabul et birlikte geçirdiğiniz her anın değerini bil. büyüdükçe ilk temas, o duygusal bağ, gözlerle hiç konuşmadan gülücüklerle anlaşmak vb. kayboluyor. zamanla büyüsü ister istemez bozuluyor o zor ama bir okadarda tarifsiz güzel ilk yaşların. ilk kızımda 21 yaşında anne olmuştum şimdi 34 yaşındayım ve kendime özeleştiri yapabiliyorum ne mutlu ki. hayat anlık bir şey gerçekten bugün vardık belki ama yarına çıkacağımız belli değil.2. bebeğimi kızım çok kardeş istediği ve kendimde çok istediğim için bu kadar yıl ara ile hatta yakın çevremin zor olmayacak mı tam rahata alışmışken eve hapsolacaksın hayatın değişecek demelerine rağmen dünyaya getirdim. ve kedime bir söz verdim bunaldığımda, uykusuz kaldığımda, eve sıkışıp kaldığımda " bebeğim ben seni çok istedim her ne olursa olsun senin askerinim ve emrindeyim seni dünyaya getirmesini bildiğim gibi her durumunda da sana sabırla bakmayı bir görev bileceğim " dedim. hepte bu sözümü anımsarım stresim yavruma baktığımda uçar gider.

durumu her yönüyle bilmeden anneye bu kadar yüklenmek acımasızlıktır. eğer bebek zayıfsa ve çevreden bu konuda anneye büyük eleştiriler varsa yanında yardım edecek kimse yoksa, baba yeterince ilgili değilse, bebeğin tüm sorumluluğu annedeyse, anne doğumdan önce sosyalse, çalışıyorsa ve şimdi bebek için sürekli evdeyse agresif, sinirli olması normaldir. her şeyden önce insanız. iştahsız bebek zordur, yaşayan bilir. konu sahibine önerebileceğim tek şey; arkadaşım kendine de zaman ayır, hafta sonu tek başına arkadaşlarınla buluş mesela, bi nefes al, iyi gelecek.

Guzel soylemisin arkadas dedim ya of demeden cocuk buyumez

Başkasına verecekmiş... Sen doğurdun sanki... Sana burdan tumturaklı bişeyler sallardım da dua et herkese açık burası. Terbiyesiz seni.

Mama sandalyesindeki bir çocuğa yemezse yemedi diye yerse çok kirletti diye kızarız... hiç bir şey bulamazsak çabuk bitirmedi diye bozuluruz :) çünkü biz anneyiz, biz herşeye kızarız :) bazen de düşünmeden ani tepkiler veririz kaşığı çocuğa atarız çocuk ağlar onu teselliye uğraşırız yada o kaşık çocuğa gelmezse yere düşer sağı solu kirletir iş üstüne iş çıkar halıyla falan uğraşırız... Bu tepkiler bilinçli olarak zarar vermeyi amaçlamıyorsa anlamsız hatta komiktir... mesela oyun oynarken topu yanlışlıkla çocuğunuzun kafasına atmadık mı hiç? yada öper koklarken mıncıklarken elimiz kolumuz çocuğa hiç mi çarpmadı, yanlışlıkla hiç mi canını yakmadık bebeğimizin? oynarken veya severken yaptığımız bir hata onun canını yakınca, çok bilmiş bazı anneler "o zaman çocuğu öpmeyin sevmeyin mıncıklamayın" mı diyecekler? Elbette sinirleneceğiz biz insanız... bazılarımız insanüstü çaba göstererek ayakta duruyor ama bunu kimseye belli etmiyor... olumsuzu olumluya çevirme amacında olalım, birbirimize destek olalım, bazı şeylere gülüp geçmeyi başaralım, çuvaldızı kendimize batıralım ve kaşıkları yavaşça masaya bırakalım :)))

uykusuzluk, yorgunluk, sosyalleşememek, sürekli size muhtaç bir bebekle uğraşmak elbette sinirlenirinizi yıpratmış olabilir.. elbette sinirlerinize hakim olamayıp sesinizi yükseltmiş ona bağırmış olabilirsiniz. bunlar mazur görülebilir. sonuçta o bir bebek zaten bu yaptıklarınızı anlayabilecek kapasitede değil yalnızca yüksek sesten korkabilir o kadar ama hiçbir şey hatta bu saydıklarım ve daha fazlasını yaşamış olsanız bile o yaşta savunmasız bir canlıya kaşık fırlatmış olmanızı haklı çıkarmaz.. sinir tedavisi olmanızı öneririm. daha bu yaştayken yaptığı bu çok normal şeylere bile katlanamıyor ona kaşık fırlatıyorsanız biraz daha büyüyüp siz kızdırdığında ona çok daha fazlasını yapmayacağınızın garantisini verebilir misiniz? bence o günler gelmeden bir önlem alın..

Bu mesaj en az 1 yil eski. Merak ediyorum acaba bebegi nasil bu mesaji gonderen sahsin. InsaAllah cocugun psikolojisi de annenin de iyidir. Ben de yanlizim esimin ailesi de benim ailemde dunyanin diger ucunda. Yurume biryere gidemiyorsun, hep arabayla gitmek zorundasin. Esim gun icerisinde calisiyor dolayisiyla araba onda bense evde 4 duvar arasinda bebegi le yanlizim. Yeni dogmus bir bebek hic bakmadim yardim edecek akil danisacak kimsemizde yok. Saat farkindan dolayida annemi arayip soramiyorumda. Zor gunler gecirdik ama hicbir zaman cocuguma kasik yada baska birsey firlatmadim. Evet caresiz, uyukusuz kaldigim zamanlar oldu. Sinirlendigim zamanlarda oldu. Esimle ilk zamanlarda cok kavgalarimizda oldu hatta ayrilmaya bile karar verdik bir kac kez. Ama cocuguma asla ve asla birsey firlatmadim. Sesimi bile yukseltmedim. Ciglik atmak istedigim oldu ve attimda ama diger oda da cocugumun yaninda degil. Simdi 8.5 aylik mutlumu mutlu bir pasam var.:) Hanimlar, eger kendinize guvenmiyorsaniz, yeterli bulmuyorsaniz lutfen cocuk sahibi olmayin. Gunahtir. Yavrularimiz bize Allahin emanetleri, onlar bize muhtaclar. . push ; Pisikedii Aşkın adı

bebegin uslu ise neden o kadar sinirleniyorsun en ufak seylere, baska bir seye mi kizgin oluyorsun... . push ; Narin eslem

acil olarak bir doktora gitmeniz lazım.. bebeğiniz çok küçük büyüyünce yaramaz olucak ve sizin sabrınız olmazsa çok muysuz annesinden korkan belkide sevmeyen bir çocuğunuz olur... lütfen ama lüften gidin.. o bebek sizin malınız değil allahın emaneti

ay yavrucak cok korkuyodur kurban olayim yapma. komsum aynisini yapardi bebesine simdi bebe buyudu hala kadin ayni ve cocuk kendini asla ifade edemiyo anneden en ufak biseyi saklama ihtiyaci hissediyo dolaysiyla yalana alisiyo. ornek yemegini yemegi yemese bile yedim gibi bunun gibi bir suru sey. aman canm hemen psikolaga git sen bebene yazik etme

Doğum sonrası depresyonda olabilirsiniz, stresli olabilirsiniz, yorgun olabilirsiniz, uykusuz olabilirsiniz ancak bebeğinizi isteyerek dünyaya getirdiyseniz ona göre de sorumluluğunu almalısınız! Öfke kontrolünü sağlayamadığınızı düşünüyorum yoksa neden ufacık bir bebeğe insan kaşık fırlatsın ki bu yarın emin olun çok daha farklı boyutlara çıkacaktır. 2 yaş sendromunda ne yapacaksınız? 3 yaş inatlaşma dönemlerinde? Yardım alın, tedavi görün. Zaten kendiniz de yazmışsınız böyle anne mi olur diye olmaz! Olmamalı. Çocuk sevgiyle büyür, oyunla büyür, ilgiyle büyür. Şiddetle, öfkeyle, bağırmayla değil! Belki bebeğiniz diş çıkartacak ve stresli yiyemiyordur? Derdini size anlatabilseydi zaten sizin elinizde olmazdı değil mi? Diyecek söz bulamıyorum...

yazık

İnsan olmak her duyguyu içinde barındırmaktır, Kimse gerçekten pırıl pırıl bir profil çizmesin, gülüyorum çünkü önce ben, sonra okuyanlar sanırım.. Bu yüzden mutlu olmak adar mutsuz olmak, keyifli olmak kadar keyifsiz olmak, gayretli olmak kadar boşvermiş olmak, daha bir kötü davranış elinden çıkarken dahi pişman olmak ne kadar insana özgü bi düşünülse.. Bu yüzden arkadaşım muhtemel kendine zaman ayıramıyor ve tüm hedeflerini bebeğinin üzerinde gerçekleştrme konusunda sıkıntı yaşıyorsun, Herşey çok normal, inan burda ben de seninle aynı şeyleri yaşadım diyen yada empati kurma yürkliliğini gösterenlerin dışındakilere kulak asma, Bebeğinin yapmadıklarını değil yapabildiklerini gör, şükret bugünün için.. Hersey geçecek bak, kışın arkasından bahar geldi, sonra yaz gelecek, Hayat da böyle, keyfini çıkar, beraber camdan bakın, ona şarkılar söyle, sen nasıl yalnızsan onun da senden başka kimsesi yok unutma..

konu sahibine çok üzüldüm. ne yaptı acaba? bebek büyütürken stressiz olmamak çok zor. Rabbim tek başına bebek büyütenlerin yardımcısı olsun inşaallah. R refiyefatih

Çok acımasızsınız herkezin depresif anları olur bende tasvipetmiyorum ama başka bi insanın anne yerine geçebileceğini nasıl düşüne bilirsiniz aklım almıyor, yani o insan kendi çocuğu olmayan kanından canından olmayan birine dahamı şevkatli davranacak yüce rabbim hiç kimseyi anne şevkatinden mahrum bırakmasın tek dileğim nekadar agrasif bile olsa çocuğun yeri anasının yanıdır biz sadece yardım ve yapıcı çözümler üretmeliyiz bu iki tarafıda düzeltmez tamamen bitirir.

Cennet Kokusu_ Ada Cemre'mden öncesi yok... tek ayak

Bir doktordan yardım alabilirsin canım sonucta senin elinde olmadan yaptığın seyler bunlar, sinirlerine hakim olamıyorsun demek ki B

Surekli bebegin bakimi ew es temzlik vs ekstra durumlar ust uste gelince tukenmislik basliyor.. fakat bebeginzle birlikte ewin disinda keyfli zamn gecirin.. dort duvar bunaltiyor insani cok iyi anliyorum anne kayinvalide gorumce gibi yakin birileri varsa guvenip birakacaginz haftada 1 gun yarim saat olsa kendinixe zamn ayirin... Cennet Kokusu_ Ada Cemre'mden öncesi yok... tek ayak

Benim ilk bebeğim. yeni doğduğunda çok sıkı giydirdim fazla sıkı yani. İki kat kiyafet felan bilemedim yani sanırım ondan 0tospembe

lohusa depresyonunu çok zor atlatmış, benzer şeyler yaşamış ve sonunda profesyonel destek almış biri olarak söylüyorum ki korkma geçecek.. gittiğim psikiyatrist bana dedi ki ortamda bir bebek varsa o bebekle başbaşa kalan herkesin içinde bilinçaltının o dönemleri canlanır ve o dönemin davranışlarını sergiler.. yani bir yandan sen kaç yaşında kadınsın ama aynı zamanda yedi aylık da bir bebeksin ve bebekler mutlak tatmin isteyen, sabırsız canlılar.. düşünsene bebeğin de eline aldığı şeyleri sağa sola fırlatmıyor mu? sana o kaşığı fırtalıp attıran da içindeki yedi aylık bilinçaltın.. bebeğin büyüdükçe, iletişiminiz arttıkça çözülecek bu sorunlar. sen şimdilik sabırlı olmaya kendini acımasızca yargılamamaya çalış.. bir de düşün aslında sinirlendiğin o değil kendi yalnızlığın, yardıma ihtiyacın olduğu halde tek başına oluşun..

slm neyaptınız merak ettim, nasılsınız bebeğiniz nasıl bu sitenin size bir yararı oldumu...

beni gerçekten anlayıp kendini benim yerime koyan arkadaşlar sizin fikirleriniz daha yapıcı ve etkili oluyor çok teşekkürler... ver o çocuğu bana gibi laflara da diyecek bişeyim yok saçmalamanın ötesindeler...

cihadinmervesi, uslubundan yazdığın gibi agresif biri olduğun görülüyor zaten... 5 yıllık kedini bile tartaklayıp vicdan azabı çekeceğine bence adam gibi bir psikoloğa görün...

Rabbim müsade ettikçe ibadetlerimi tam yapmaya gayret eden ve sırf bu yüzden evine tv almamış biriyim. Kitap okumaya gelince, ikinci yüksek lisansımı bitirmek üzereyim, ODTÜ mezunuyum. Duş, kahve yürüyüş hepsi sıkça yaptığım şeyler. Eşim ve ailemle hiç bir problemim olmadığını da yazdım. Yeşile bakmaya gelince evim Dikmen Vadisini tam manzara altına almış durumda... Önerileriniz güzel hoş, ama sizce de bunları zaten denememiş olsaydık buraya yazar mıydık? Bizi kınamaya zaten hakkınız yok, hak da vermek durumunda değilsiniz. Ama yazdıklarınız içimi rahatlatmak yerine belli belirsiz bir ukalalıkla tırmaladı yüreğimi. Bilmenizi istedim. Yine de teşekkürler.

konu sahibinin cocugu 5 yasini gecti bu arada

Şöyle artislik yapıp aman nasıl olur canisin sen şöylesin böylesin ver o bebeği bana ben bakarım diyen yapmacık insanlar kadın bebeğimi öldürmek istiyorum demiyor bunaldım ve öfkemi kontrol edemiyorum bana verebilecek bi fikriniz varmı diyor bebeğini sevmese ki hangi anne bebeği için canını vermez kadıncağız çözüm aramaya çalışmaz psikolojik desteğede ihtiyacı olabilir evet ama bir anneye böyle hitap edilmez hepimiz etten kemikteniz kusursuz değiliz hepimiz öfkelenip sonra pişman oluyoruz hanginiz çocuğunuza sesini biraz fazla yükselince gece uyurken pişman olarak sevmiyor ben inanmıyorum bu kadar sabırlı insan olduğuna ki tek işimiz bebek bakmak olmuyor gün boyu. tabiki sabır sabır sabır ama bazen ipler kopabiliyor kimse bana melek rolü yapmasın. Benim size tek önerim o an işler yolunda gitmiyorsa 5 dk mola verin hem bebeğiniz hem kendiniz sakinleşirsiniz.

bu dönemlerde uzman yardımı şart canım yorgunluk ve buna benzer şeyler psikolojini

Amcamın kızı doğum yaptı bebeği 2 aylık bebeği, hiç uyumuyor, ağlıyor sürekli ve oda sinirleniyormuş elimde değil diyor.. Yanlız madem engel olamıyorsunuz kendinize mutlaka doktora gidin, size uygun ilaçlar verecektir, çocuğunuzdan hiç bişey önemli olmadığına göre gidin yardım alın lütfen.. Başka ne diyebiliriz ki size?

yok öyle değil maalesef, şehir efsanesi o.. kimse karşıdakini kendisi gibi bilmiyor sevgili "happymother".. Ayrıca burada cevap verenlerin dediğiniz gibi çok bilinçli bir profil çizdiklerini de düşünmüyorum.. aksi halde zaten yaptıklarından pişmanlık duyan, bunalımdaki bir anneye bu tarz cevaplar vermezlerdi değil mi? Bu arada allah mutluluğunuzu daim etsin ne diyeyim C

Bebeğin var mı? Bekara karı boşamak kolaydır zahir.

sizin gibi annelerden nefret ediyorum. içine şeytan kaçmış gibi geliyor. ciddi antidepresan felan kullanıp tedavi olmalısınız. eğer elimde olsa çocugunuzu alır daha iyi bakacak birilerine verirdim.

Sizi anliyorum sizin icinizde bi sknti var veya akinizi kurcalayan birsey var... bir psikologa danismanizi öneririm cnm . push ; phalanx

oncelıkle bende dogum sonrası depresyonda oldugu kanısındayım 7 aylık bır bebek ve yanlız ustune kadınlıgın harıcınde annelık sorumlulugunu almıs bır bırey... yapman gerekn ofkelendıgınde kı okadarcık bır bebegın daha senı ofkelendırmek gıbı bır davranısı olamaz cunku yurumuyor cunku yaramazlık yapmıyor bırak yemesın bırak farklı yontemler bul yemesını heveslendırmek ıcın sen sakın ol emın ol ılerde daha hareketlerı artınca tahammul sınırın zorlanacak ozaman el kaldırmak gıbı anlamsız vıcdan azabı duyacagın daha cok davranısı olacak sımdıden onlemını al sakın ol arkadasım havalar ısınıyor beraber guzel vakıt gecırmeye calıs bebegınle o daha mınıcık annesı hıcbırseyın farkında degıl bebegıme kızdıgım zamanlar oldugunda allahım ya onu benım elımden alırsa ya o gıderse benı bırakıp dıye dusundugum cok olmustur emınım kı senın bu yaptıgın davranıs sadece uykusuzluk yenı bır kımlıge burunmus olmandan kaynaklanıyor unutma gececek bu donemler sakınlıgını korumanı tavsıye ederım cunku unutmamalıyız onlar allahın bıze emanetı

Aradan baya zaman geçmiş ama yinede yazayım kızım bugün 6. Ayina girdi bende çok bağırıyordum elimde değildi sinirlerime hakim olamıyordum çok şükür 1 aydır hiç bağırıp kızmıyorum hep besmele çekiyorum sizde deneyin derim

Benim bebegim 8 aylik arada sirada cok bunaliyorum bende elbet ancak her seferinde kendime Cennet senin ayaginin altinda, sen annesin, , demekki evladin en büyük şükür sebebi oldugunu unutmamalisin diyorum ve inan bana hemen geçiyo sinirim. Boylece ogluma yansitmadan kendi icimde halletmis oluyorum. Sende böyle yap, yapki bugun senin ona mermamet ettigin gibi yaşandığındada evladin sana etsin... umarim iyi hissedersin. D

Önceden bnde sinir oluyodum artık takmıyom kendi sölüyo dolaptan alıyo R refiyefatih

Ben hic sanmiyorummm bagirmadan sinirlenmeden bebek buyutup mukemmel dort dortluk anneyi pisikolaga neden siz gidiyorsunuzki anlamadim olur normal sey bunlar cevremde cok gordum boyle durumlari kimse el bebek gul bebek buyutmuyor buyutende evde aksama kadar sakin ve bos bos yatan insandir bence S

Çok güzel açıklamışsınız arkadaşım. Keyfi yapılan bir durum değil. Anne zaten üzgün bir de bu kadar sert eleştirilerle kadının üzerine gitmeye gerek yok. Aileden uzak, manevi destek alamıycak kadar çevresi olmayan insanlarda olabiliyor bu durum. Benimde kimsem yoktu Ailemden. Tek başıma büyüttüm. Eşimde yardımcı olmuyordu. Sabah gider akşam geç gelirdi. Geldiğinde de yardım isteyemezdim zaten. O zamanki resimlerime baktığım da gözlerim adeta canavara dönüşmüş uykusuzluktan dolayı. Bir de çocuğunuz huysuzsa alın size gerilme ortamı... Hiç bir anne keyfi çocuğuna bağırıp çağırmaz. Eleştiri yaparken empati yapmayı deneyelim lütfen!!!! mylittlebird

Bakın 7 aylık bebek artık herşeyi anlar.. Onu kaybedersiniz böyle davranırsanız. İleride çocuğunuzun sizi sevmeme sebebi olabilir.. O bir insan, kırmayın minik kalbini.. Zor gerçekten anne olmak, özellikse tek başınaysanız...

Bebeklerinin uzerlerinde izmarit sondurenleri dusunun!!! Kucucuk bebeklerin dayaktan moraran yuzlerini kollarini gozlerini dusunun...! O kucucuk savunmasiz bir bebek... Hee ofkelendiginizde ne olur bunlari dusunun ve derin derin nefes alin... Öfkelendiginiz anlarda dua edin... buyuk etkisi olacaktir, Allah'a siginin... Ona kiyamayacaksiniz...! rembrant

Konunun ustunden asagi yukari 5 yil gecmis cocukta 5 5.5 yaslarda flan galiba N

ben onun yazdıklarını okurken ağladım resmen. böyle her kötü haberde ağlıyorum. zavallı yavrucuk...

canım bebeğim 7 aylıktı galiba öncelikle allah bağışlasın, biraz büyüyüp 17 aylık felan olmaya başlayınca oda sana kaşık fırlatmaya başlayacaktır muhtemelen, o zaman senin sinirin geçecek ben ne yaptım diye, ama bebeğin durumu nasıl olur bilmem, sevgiler.

Çok ama çok büyük bi hata yapmışın. Hepimizin çok sinirlenip delirdiği zamanlar olabilir, benimde oluyo. Ama melek yüzlü bebeklerimize kaşık fırlatmıyoruz. O yavrularımızın elleri yüzleri nasıl tatlı öyle minicik. Nasıl kaşık fırlatalım?Kaşığın kenarı çocuğunun gözlerine gelse naparsın? Çocuklar çabuk unutura inanmıyorum ben ya. Onların duyguları ve içgüdüleri var. Anlayabiliyorlar. Yazık yavrum nasıl korkmuştur. Psikolojisi falan bozulmaz umarım. Lütfen bunu alışkanlık haline getirmeyin. Bebeğinize kalıcı hasarlar vermenizi istemem. Tatlı ve bi o kadar da yaralanmış bebişinizi sevgiyle öpüyorum TheHousewife O Bir Anne tek ayak

belkıde lohusa dönemındekı sınırınızı hala ustunuzden atamamıs olabılırsınız bıras kafa dagıtın bıkac gun dısarı cıkın sosyallesın.. bebegınızı annenızebırakın eger yakınsa yada arabaya koyup gezebılırsınız parkta avmde maksathava almanız degısıklık olması evde cok kalmaktannn bunalmıs olabılırsınız.. kuzucugu da korkutmayın kıyamamben ona allah yavrunuzusıze bagıslasın :))

tatlım bence bebişinede kendinede eziyet ediyorsun besmele cek ve derın nefes al ben 2yaramaz oglan buyutuyorum yavrunun sakın huyunu bozma onun sana ıhtıyacı var bunu unutma

Sizi çok iyi anlıyorum. Benzerlerini ben de yaşadım. Cok sukur gecti gitti. Eğer ilk bebekse, ev işleri ve bebek bakımı hepsi sizin omuzlarınızdaysa ve destek alabileceğiniz aile/akraba yakınlarınızdan kimseniz yoksa, uykusuzluk, acemilik, yorgunluk derken bir yerde bunalabiliyor insan. Sonuçta hayatınızın merkezine bir canlı geliyor ve herşey, tüm düzeniniz bir anda değişiyor. Bence bu günler sizin icin de geçici, hersey zamanla duzelecek. Siz burada elestiri degil, destek/oneri bekliyorsunuz. Siz de uzuluyorsunuz duruma, amacınız zarar vermek degil sonucta. Ozellikle getir cocugu ben bakayim, vicdansiz, cocugunuz elinizden alinmali, siz nasil bir annesiniz vs. gibi yorum yapanlara hayret ediyorum. Cevremde bunalinca getir cocugu ben bakarim diyenler "bir kac saat isim var yada biraz dinlenmek istiyorum, lutfen bir kac saat ilgilenir misin?" dedigimde bahane bulup arazi oldular. Kolay degil bir bebegi tek basina buyutmek. Tabiki durum ciddi boyutlara ulasirsa herkes bir yardim/destek/tedavi alir. Diyecegim o ki insanlari yaptiklari seyler icin kinamayin, kinadiginizin aynisini yasarsiniz birgun... Sevgiler...

Annemiz uslu bebeğime kaşık fırlattım diyor 'anlayışlı empati yapan' annelerimizde olabilir diyor. Bir eğitimci olarak şaşırıyorum. Eşiniz size iş stresi ile akşam kaşık fırlatsa bu kadar anlayışlı olur muydunuz merak ediyorum. 7 aylık masum bir bebeğe bu yapılmaz. Konu sahibi lütfen ilgili yerlerden ilgili yardımı alınız. Bebeğinizin iyiliği için... o kaşık bebeğinizin gözüne gelebilir olmaz ya kötü şeyler olabilir. Lütfen oto kontrolünüzü kaybetmeyin. N

Merhaba canım üzülme bu durum geçişi inan bende çok sinirliyim hemde çok iki tane oğlum var zaman geliyor çıldırttıyor beni sana diyeceğim en güzel şey bitki çayları aktara git ve bayan sakinleştirici bitki çayı karışımı hazırlar mısınız de emziriyirsan bebeğini belirt onunda ve eşinle dışarı çık kimsenin yok anladığım kadarıyla o yüzden eşinle çık sana yarimdimci olur bebisle ilgilenir saat kaç olursa olsun bu çıkın bir saat yürüyün markete gidin birer çikolata çip ne seviyorsaniz maksat gezmek ama alın çıkın inan faydası oluyor ferhunde001

Şimdi burada annenin huzuru ve mutluluğu çok önemli. Hiçbir annenin evladının kötülüğünü isteyeceğini düşünmüyorum. Ama şu da bir gerçek ki anne nasıl bir tüh halindeyse çocuğuna da onu yansıtıyor. Böyle zamanlarda derin nefes almak çok önemli, diyaframdan alınacak nefes yani göğüs şişmeyecek karın şişecek, bir elinizi karnınıza koyarak bunu daha rahat yapabilirsiniz. Nefesi verirken yavaş yavaş verilmeli. Sonra sinirlenmekte haklı mıyım sorusunu soracağız kendimize, karşımdaki bir bebek yanda çocuk düşüncesini oturtacağız kafamıza. Zaten derin nefesin ardından o sıkıntı stres gitmiş olacak emin olun ki. Sonra etrafından yardım isteme imkanı olanlar buna eş de dahil lütfen yardım isteyerek kendine biraz zaman ayırsın, bu da bir terapidir ve bu söylediklerim kendi düşüncem değil uzman görüşüdür. Yalnız burada eğer kendini yatıştıramıyorsa anne muhakkak uzman yardımı almalı. İlaç içme veya içmeme durumları bizim yorum yapabileceğimiz birşey değil, ona uzmanlar karar verecektir. Çocuğuna karşı vicdan azabı duyan anne önce kendimi kurtarmalıyım diye düşünmeli ve önemsemeli. Çünkü geminin Kaptanı Anne ve eğer o olmazsa o gemi yürümez. Çocuklarımıza karşı fedakar olmak onlar için birşey yapmak demek değil yeri geldi mi omların mutluluğu için kendimiz için de birşeyler yapmak için adım atabilmek de demek aslında. Sizler değerlisiniz, hepimiz değerliyiz. Çocuklarımıza rol model olurken onlara da bunu hissettirebilen için kendimiz için de birşeyler yapmak zorundayız. Unutmayalım ki bize iyi gelen herşey doğal olarak onlara da iyi gelecek. Bir de bol bol sarılın, sarılmanın her anlamda iyileştirici özellikleri var bir kere mutluluk hormonu salgılıyor herşeyden önce ki bu da bir terapidir. Sevgiler... Y

Arkadaşım benimde bebeğim var bende arada sinirleniyorum ama bebeğimize zarar verecek kadar abartılı bişey yapmak sinirlere hakim olamamak bi sorun, psikolojik bi durum muhtemelen yardımcı biri yok ve sinirleriniz yıpranmış böyle anneler çocuklarına tamiri olamayacak zararlar verebiliyor lütfen acill tedavi olun bebeğinizi seviyorsanız sonuçta bu sizin elinizde değil insan bazen kendini kaybede biliyor bu günlerdede böyle haberler çok duyuyoruz siz bizimle bu sorununuzu paylaşmışsınız ve farkında olmanızda güzel çocuğunuzunda pisikolojisini düşünün büyüdüğünde şiddete eyilimli bir çocuk olmasını şimdiden engellemeniz lazım nerde oturuyorsunuz istanbuldaysanız siz ve bebeğinize yardımcı olmak adına görüşmek isterim size ne şekilde yardımcı olabilirim... yeterki minik masumcuklara zararımız olmasın..

kendinize ve sinirlerinize hakim olmaya çalışın. Zaman zaman kızım uyumadığı için bende sesimi yükseltiyorum. Ancak bu durum annelik yorgunluğu mu başka şeylere mi kızgınsınız? eğer annelik yorgunluğu değil ise diğer konuları aşmak için bir destek alabilirsiniz. Önceki

Valla ilk başlarda hepimizin bir afallama dönemi oluyor. Ama bu bebeğe zarar verebilecek teşebbüslere kadar gidiyorsa bir tedbir almalısınız bence. Daha çok küçük yavrucuk. bir süreliğine varsa yardımcı olacak birilerinin yanına gidip kalın ya da onlar gelsin. Yardımcı olsunlar size. Eşinizle paylaşın ondan da yardım isteyin. Aksi halde biraz daha büyüdüğün de hiç önünü alamassınız.

Bilmiyorum çocuğunuz var mı ama kimse evladını üzmek istemez. yakınında yardımcı olacak biri yoksa bi bebek büyütmek çok zor. aylarca uykusuz kalmak dinlenmemek kolay değil. netice de çocuğa birşey olsa en çok annenin canı yanar

Bence de yardım al bebişini de mahvetme. yazık yavrucağa bunları hak ediyo mu

illa ki var sevgili buzdevri.. kendi adıma ben de bunlardan biri olmaya özen gösteriyorum.. ancak dikkatinizi çekiyor mu bilemiyorum ama ben mesajımda kırıcı cevap veren anneleri kastetmiştim.. endişeye mahal yok, genelleme yapmak da huyum değildir zaten güneş nasıl sıvanır bilemiyorum, ama olumsuz ve kırıcı yorumlar yerine "empati" yapılarak cevap verilirse iyi bir anne-baba olmaktan önce iyi bir insan olduğumuzu ispatlamış oluruz.. Önceki

karşınızda 7 aylık bebeğiniz var... '' mazaretim var asabiyim ben '' diyemezsiniz... bir uzmandan yardım almalısınız... SEBATİYE katılıyorum... yurt dışında yaşasaydınız oradaki kanunlarla nasıl başederdiniz? Bu durumdan şikayetçi olduğunuza göre acilen hem kendi hemde bebeğiniz adına uzmana görünün...

Annelerin, yeni anne olmak, yeni bir hayata baslamak, sorumluluklar, hormonlar, lohusalik ve cevresel kosullar derken sinirleri yipranabiliyor. Her anne zaman zaman zayif bir aninda bir kriz yasayabilir. Fakat bu krizin de boyutlarina dikkat etmek gerekir. Eger bu kriz ani, karsi taraftakilere zarar veriyorsa ve tekrar ediyorsa kalici bir hasara neden olmadan bir uzman ile gorusmek gerekir kesinlikle. Bir bebegin ozellikle bilincaltinda kotu deneyimlemeler olusturmamak onemli. Biriyle konusmak her zaman farkli bir bakis acisi kazandirir, rahatlatir ve yon gosterir. Tabi bu kisinin gerektiginde uzman ya da sizin hayatiniza deger katacak, bilgili, gelisime acik biri olmasi gerekir. Huggiesannesiyim projesindeki bir anne olarak internet ortaminda destek isteyen anneleri ozellikle saglik konusunda yanlis yonlendirmelere maruz kalmadan uzmanlara yonlendirmenin oneminden bahsediyoruz hep. Degisim sizde baslar, klise bir soz ama cok gercek. Eger bir kisir donguye girdiyseniz, her gun ayni seyleri yapiyorsaniz, kendinize de birey olarak "ben" zamani yaratamiyorsaniz, disariya cikmak, nefes almak, baskalariyla iletisim kurmaktan uzak kaldiysaniz icinizde bulundugunuz kosullar sizi gunbegun daha da yorar. Ozellikle 6.-7. aydan sonra bebekler de sıkılır, surekli disarida olmak, gozlem yapmak ve kesfetmek isterler. Once siz bu durumda iseniz bir seyleri degistirme zamani geldiginin farkina vararak baslayin ve bir seyleri degistirin. Zaten bebeginizin sevgisi, varligi, sevimliligi, muhtac gozlerler size bakislari, sizin sevginiz her seyin ustesinden gelmenize tesvik olacaktir. S

Canım bende yardımcı olmak maksatlı gel sıkıldıysan rahatla falan demiştim bi sağlıkçı olarak ama arkadas o kadar depresif ki yardım elini bile farklı anlıyo. İnşallah senin çağrını doğru idrak eder

msjınızı okurken cok uzuldumm gercekten savunmasız melek lutfen bırdaha bagırmayın bebegınızıde alın dısarı cıkın bır hava alın el kadar bebek sızın sınırınızı anlamaz sonradan pısman olmanızda fayda etmezz lutfen dıkkat edın M

hem yemezse yemesin acikinca illaki yer uykusuda oyle dert etme

evet aynen öyle acıkınca öyle bi yiyorlar ki R refiyefatih

ben de de mi B12 eksikliği var acaba o kadar değişti ki huyum çok agresif biri oldum sinirlenilmeyecek şeylere bile sinirleniyorum 4 aylık bi kızım var. o beni çok mutlu ediyo ama ben aniden sinirlenebiliyorum. nasıl bi çözüm bulurum onu da bilmiyorum Pisikedii Aşkın adı

sadece sen yaşamıyorsun bunu hepimiz yaşadık bunları vede pişman olduk... eğer yakınlarından yardım alabilirsen arada bırak çocuğunu sokağa çık hiç bişey yapmasanda sadece yürü... ve untma bir daha bu yaşta olmıycak tadını çıkar onunla oyna gül bende çok pişman oldum çünkü senin gibi... şimdi büyüdü ler keşke dememek için toparla kendini...

tatlım ben de baktım yavaş yavaş ses tonum falan yükseliyo tahammül sınırım baktım ki düşüyo gittim hemen doktora anlattım ilaçlar verdi şimdi çok daha rahatız