bahbel sana katılıyorum bende doğum iznindeyim doğuda eşimin yanına geldim ilk başlarda bende kızıma bakıp bakıp ağlıyordum günün yarısı ağlamakla geçiyordu dediğin gibi kızım artık gülüyor oynuyor iki aylık ve ben o gülünce herşeyi unutuyorum ailemi özlüyordum hatta kaynanamı bile yanımda istiyordum yalnız kaldım eşim sabah gidip akşam geliyo okuldan ve gecede yalnız yatıyorum kendimi bi ara çıldırcak gibi hissettim annemi arayıp hergün ağlıyodum ama geçti gitti hepsi çok şükür şimdi minik iki dudaktan fırlatılan bir gülücük bütüüüüüüüüün dünyayı unutturup beni en mutlu insan yapıyorayy ben kızımı çok seviyorum yaaaaarkadaşım hiiiiiiiiç takma hepsi geçiiiiiiiip gidecek ve bebeğin seni en mutlu eden varlık olacak umutsuzluk yok lohusalık psikolojisi B

canım öncelikle bebeğin hayırlı olsun, güle güle büyüt... doğum yapınca insan daha bi duygusal oluyo, dokunsan ağlıcak konuma geliosun.. ama sonra geçiyo hepsi.. hep böyle mi devam etcek die düşünme.. herşey zamanına göre yaşanıyo.. bebeğinin keyfini çıkar

daha lohusalıktan bile çıkmamışsın o dönemler zaten insan çok duygu yüklü oluyor. ben de başlarda bebeğime bakarak uzun uzun ağlardım sanki her an birşey olacakmış gibi. bazen onunla beraber bende ağlardım insan duygularına engel olamıyor. bırak rahat rahat ağla zamanla alışırsın. Z

bebişin hayırlı uğurlu olsun öncelikle. biz eşimle doğu görevindeyiz. kendi evim de ailem de İzmirde. annem doğumuma gelip 15 gün sonra döndü. annem burdayken bebişin bakımıyla hep o ilgilensin, kimse ellemesin, sevmesin istiyodum. bi tek annecimde içim rahat ediyodu. gittiğinde de kahroldum tabi. nasıl olcak diye üzüm üzüm üzülürken günler geçti, kırkımız çıktı, gaz sancılarımız başladı, bitti, gözlerimiz daha iyi görmeye, etrafımızla ilgilenmeye aaa bi baktık gülücükler atmaya başladık. hele meme emerken meme ağzında durup şöyle bi gülüşü var kızımın o anda ne anne kalıyo ne baba :) annemler diyodu zaten kızım bebeğin olsun bak bakalım gözün kimseyi görcek mi diye. şu anda bebişin çok küçük. ne oyun oynanıyo ne bişi. sadece emzir, altını al, uyut o kadar. sen bi dur hele biraz büyüsün bak gör. yine aileni çok özlüyosun ama acı çekmiyosun. geçen gün babam tlfna diyoki "kızımı çok özledim. yani seni de özledim ama..." kahkahayı bastık tabi canım hiç üzülme. gurbette aile özlemi çeken ve 3,5 aylık bebeği olan biri olarak söylüyorum. inan şu lohusalık bi bitsin, bebişin de ele avuca gelmeye başlasın herşey düzelcek. ben gezmeyi çok severim. lohusalıkta eve kapanmak da delirtmişdi beni. şimdi kızımı atıyorum arabasına ooohhh şu çarşı senin bu pazar benim geziyoruz ana-kız. tlfnda annanesi bugün şöyle yaptık böyle yaptık diye anlatması büyük keyif. biraz sabret. keyifli günlerin başlamadı daha :)))))) F Fittek

Ailem bu hafta sonu kalmaya gelmişlerdi bugün döndüler. Ben doğum yapalı 2 ay oldu. Üç haftadır kendi evimdeyim çok özlüyorum bende. Evlendikten sonra bir sene ıstanbulda aileme yakın oturduk. Geçen sene eşimin ailesinin köyüne taşındık alışamıyorum hala evime yalnızlığa. Doğumdan önce hiç özlemezdim ama bende artık çok özlüyorum. Böyle oldukça da eşime buraya taşındığımız için öfkem artıyor. Soğuyorum iyice B