Kardeşi de olacağı için sanki sizin onu o yüzden oraya bıraktığınızı düşünerek de keyif alamıyor olabilir. Bu yastaki çocuklar tamamen kaybetme korkusu ve kıskançlık duygularını üst seviyede yaşarlar onunla sürekli konuşun ve onu sevdiğinizi asla bırakmayacağınızı her zaman yanında olduğunuzu söyleyin kardeşi olacağı için ona sen abla olacaksın gibi sorumluluklar yüklemeyin. Bende çocuk gelişimciyim ve sizin gibi bu konuda yakınan çok insan bar tanıdığım bu konuyu sadece ona olan sevginizi daha çok belirterek aşabilirsiniz zamanla düzelecektir

Konuyu doğru yere açmışımdir umarım Mrblar kk nin kadınları, deneyimli anneler, nerden nasıl başlasam bilemiyorum ama kızım bu sene anaokuluna başladı başta çok istekliydi ama ilk haftalardan sonra bı gitmek istememeler başladı

Çok teşekkür ederim yorumunuz için bizde öyle yapıyoruz şu an cidden tek yaptığımız onu sevdiğimixi sözlü ve davranışlarımızla hissettirmek, kızım zaten normalde de her fırsatta gelip bizi çok sevdiğini söyleyen sarılan öpen bı çocuktu su an hala öyle bizde geri çevirmiuoruz tabiki ilgisiz değiliz aslında ama hep sevildiğini hissetmek istiyor sanırım.. sorumluluk konusunda tam tersi diyenler de var açıkçası kendini dışlanmış hissetmesin diye küçük işler yaptırmam gerektiğini söylüyorlar kardeşi olduğunda onu nasıl yapmalıyiz su an kızımin ayrı odası var kardeşi olduğunda bı müddet bizim odada kalacak mecbur bunu nasıl karşılar onu da bilmiyorum

Konuyu doğru yere açmışımdir umarım Mrblar kk nin kadınları, deneyimli anneler, nerden nasıl başlasam bilemiyorum ama kızım bu sene anaokuluna başladı başta çok istekliydi ama ilk haftalardan sonra bı gitmek istememeler başladı. Okulda öğretmen ve ya arkadaşlarıyla ilgili bı sıkıntı yok hani kötü davranış anlaşamama durumu değil. Normalde çok girişken, çok hareketli bir çocukken okulda tam tersi sessiz, sakin, içine kapalı bı çocuk olduğunu söylüyor öğretmenimiz baştan beri bunu aşamadık çok fazla çekingen dedi bugün uzun uzun konuştuk gizli olarak izledim cidden her çocuk koşup zıplarken benim kızım hayattan hiç zevk almaz gibi oturmuş öyle duruyordu bı haftadır hastaydı geçen hafta hiç okula gitmedi hastalığı ciddi anlamda geçti binkac gündür ne kusma, ne bulantı, ateş olmuyordu ama bugün yine okulda kusmus.. Her gün evden okula giderken ben seni çok özlüyorum okula gitmek istemiyorum modunda ağlıyoruz her yolu denedim inanın karşıma alıp sürekli konuşuyorum anlatıyorum ama dediğinden yanılmıyor okul çok sıkıcıymis düşünün ana sınıfı bu kadar sıkıcıysa biz birinci sınıfta neelr yaşayacağız korkuyorum artık ne yapacağımı şaşırdım.. Kişilik olarak kızım aşırı olmasa da ağır canlıdır yaptığı işi yavaş yavaş düzgün olması için yapan bı çocuk evde sorumluluklarını yerine getiriyor çoğunlukla odasını toparlar, kıyafetlerini kendi giyip soyunur ne bilim sofra kurarken yardim eder, bizimle sohbet eder gelişim geriliginin olduğunu düşünmüyorum yani ama bazı noktalarda ya tam olsun ya hiç olmasın modunda çizgi çalışması sayı yaziyoruz mesela düzgün yapamayacksa hiç yapmamayi tercih ediyor yapamam diyor aslında denese yapacak ama garip bı korku var yapamadıgi için kızmıyoruz kesinlikle gayet sabirliyiz eşimde bende.. Son zamanlarda daha fazla okula isteksizlik başladı sebebi sanıyorum kardeşi olacak olması biraz da.. Nasıl yol izlemeliyim neler söylemeliyim kızımla nasıl iletişime gecmeliyim fikirlerinize ihtiyacım var yazım yanlışlarım varsa kusura bakmayın dağınık yazdım biraz snrm şimdiden fikirleriniz için teşekkürler merkur_kedisi siyah beyaz film gibi biraz... Anneler

Tavsiyenizi dikkate alicam çok teşekkür ederim