çok güzel bir yazı çok duygulandım

çok güzel bir yazı bir anda kendimi düşündüm ve bebişimle daha çok ilgilenmeye karar verdim teşekkürler

senağlama şu an için doğru yolda ilerliyorum ama umarım yaşadığım sürece böle devam edebilir bunları oğluma hiç söyletmem. H_SUDE_H

paylaşımın için çok teşekkürler! a. s. bazen bende bu hatalardan yapabiliyorum:çok üzgünüm: özellikle temizlik konusunda! üzülüyorum sonra gerçekten! şimdi de boğazım düğüm düğüm oldu!...

güzel bi yazı paylaştığın için teşekkürler...

a. s. elimizde olmadan yapıyoruz bazen ama bu yazıdan sonra daha dikkatli olalım kızlar serap

çok güzel bi yazı paylaşım için teşekkürlerolumunekankayizsmile

ben ağladım okurken tüylerim diken diken oldu bazı yerleri beni o kdr iyi anlatıyorki... of anne ben seni istiyorum seni özledim ben neden bu kadar uzağız off :'( çiçek

mükemmel bi mektup ya sanırım insan kendi hatalarını bu mektupta görebilir . push ;

Yazıdan çok etkilendim. Çocokların dilini çok güzel anlatan bir mektup örneği olmuş. Kesinlikle anneler çocuklarımızın yukarıda yazılanlar gibi düşündüğünü unutmayalım. Ben mükemmel bir anne değilim ara sıra kızıma mutlaka haksızlıklar yaptığım olmuştur (temizlik yapmak ya da tv izlerken ilgisiz bırakmak gibi... Lütfen anneler çocuklarımızın sevgiye muhtaç olduğunu unutmayalım ve onlara güzel davranalım. S siyah papatya

paylasimin icin cok tsk ler canimmmmmm R

her ne kadar kizimla cok ilgili olmaya calissamda zaman zaman burda yazan seyleri yapabiliyorum ama simdi cok üzüldüm ve agladim yaa cok kötü oldum bundan sonra daha dikkatli olucam canim kizim benim serrasu

&#8220; Anneme Mektup. Anneciğim, hep sana seni ne kadar sevdiğimi, küçücük yüreğimdeki kocaman yerini anlatmak isterdim. Ama başaramadım. Çünkü hiç anlamaya çalışmadın. Bir gün sana bahçeden çiçek topladım. Bardağa koydum, sana getiriyordum ki, bardak birden bire elimden düştü, kırıldı. Çiçekle sana sevgimi anlatacaktım. Kırılan bardak için o kadar çok bağırdın ki, bir daha kimseye çiçek vermemeye yemin ettim. Anne, benim küçük yüreğimde herkesi sevecek kadar yer vardı. Ben herkesi çok seviyordum. Ama sen insanların hep kötü olduklarını, onlara güvenilmemesi gerektiğini söyledin. Ben de artık insanları sevmiyorum. Anneciğim, bir türlü küçük kafam almıyor, bana başkalarına vurmayı sen öğrettin. Ben doğduğumda vurmayı bilmiyordum ki, neden şimdi kardeşime vurmama kızıyorsun. Ben ona vurunca elime vuruyorsun. Anne, babamı hiç sevmiyor musun? Hep beni onunla korkutuyorsun, onu sevmemi istemiyor musun? Ben bir şeyi bağırmadan istersem vermiyorsun. Bağırarak istersem veriyorsun, o yüzden ben de hep bağırarak, ağlayarak istiyorum. Hem de dediğini yapmak için bağırmanı bekliyorum. Biliyor musun seni bağırtmak hoşuma gidiyor. O zaman benimle ilgilendiğini düşünüyorum. Anne sana güzel bir haberim var: Artık yemeklerimi yiyeceğim. Bir an önce büyümek istiyorum. Neden mi? Seninle konuşurken yukarılara bakmaktan bıktım. Artık boynum ağrıyor. Eğer büyümem daha çok sürecekse, neden sen çömelerek benimle konuşmuyorsun? O zaman kendimi daha iyi hissedeceğim. Konuşurken gözlerini görmek istiyorum. Gözlerinin derinliğinde sevildiğimi anlamak istiyorum. Anne beni neden dinlemiyorsun? Benim çizgi film kahramanlarım, kırılan oyuncağım, kaybolan kalemim neden seni ilgilendirmiyor? Beni de senin şefin, arkadaşının yeni aldığı çanta ilgilendirmiyor... Onları dinlemek istemiyorum. Senin beni dinlemeni, onların benim için ne kadar önemli olduğunu anlamanı istiyorum. Sadece büyüklere ait şeyler mi önemlidir? Anne, yeni bakıcımı hiç sevmedim. Saçlarımı senin taradığın gibi taramıyor, bana eski bakıcımın baktığı gibi şefkatle bakmıyor. Anne sen bana neden şefkatle bakmıyorsun? Anne, evdeki eşyaları, sehpayı, kül tablasını, televizyonu kıskanıyorum, onları kırmak, yok etmek istiyorum. Onlar olmazsa, beni daha çok seveceğini düşünüyorum. Hem de rahatça, onları kırma korkusu olmadan evin içinde koşup oynayabileceğim. Onları temizlemek için ayırdığın vakti bana ayırmıyorsun. Demek ki onları benden daha çok seviyorsun. Anneciğim, evde oynamaktan bıktım. Dışarılarda koşup oynamak, minik su birikintilerine ayaklarımı sokmak, dökerek pasta yemek, elimle makarna yemek, ayranı üstüme dökmek istiyorum. Anne ben yaşamak istiyorum. 'Yapma'ların, 'etme'lerin olmadığı, sevginin çok olduğu, annelerin çocuklarını anladığı bir yer istiyorum. O yeri bulmak için buradan gitmek istiyorum. Belki bir kuşun kanadında, belki bir çiçeğin yaprağında belki de bir balığın akvaryumunda... Nesrin BİLKAN &#8220; E ece73 uzman