Calıştigim bir zaman da anne ogul geldi işyerine. Samimi oldugum bir kadindi ozel bir sey paylasmak adina odaya gecip kapiyi kapattik.. Oglu o zaman 8 yasindaydi. O çocuk allahim kinamiyorum asla basima gelmez insallah. Kapiya kafasini vuruyordu duvarlara yumruk atti bagirdi annesine o kadar cok kufur etti ki. 5 dk icerde kaldik anneside hep oglum yapma tamam bebegim geliyorum dedi. Şok olmuştum. Butun isyeri cocugu sakinlestirmeye çalışti... Ben bagirmanin yanliş birsey oldugunu düsünmüyorum bu yüzden o olay benim cocuklara bakiş açimi degistirmişti. Normal bir cocuk degildi. Reesmen sinir krizi geçirdi 8 yasinda ki cocuk...! Elleri kan icindeydi kafasi morarmıştı... Çikar cıkmaz daha fazla kendine zarar vermesin diye kollarini tuttum ama mumkun degil durduramiyorum. Bi sekilde sakinleşti. Annesi hala normal biseymis gibi davrandi aldi eve goturdu. 1 saat sonra da beni arayip agzina geleni soyledi oglunun kollari morarmiş ben yapmişim cocuk oyle demiş.. o yuzden o bir cocuk ve insanlari bu kadar zor duruma dusurmeye hakki yok. O yuzden kizmak bagirmakta cocuk yetistirmenin bir parcasi BENCE...

Beni en iyi anlayanlardan olmalısınız. 2 ve 4 yaş aralıklarında çocuklarınız pirelere taş çıkarır vaziyette hareketli olmalılar. Benimkiler bizden mi kaynaklı yoksa genlerinde mi var bilmiyorum ama; oyun-faaliyet, kitap okuma vs hiçbir alışkanlıkları yok. Bunları hep zararlı bir ortama dönüştürebiliyorlat. Örneğin adım adım setlerinin 36 aya kdr evimde var ama bir kere bile yapamadık çünkü yırtıp yiyorlar ve demirlerini çıkarıyorlar kitabın. Keza boyaları da yiyorlar. Oyuncaklar hep amaçları dışında kullanılıyor. Şöyle ki, duvar kağıtlarımı yırtıp onları da yiyen 19 ve 34 aylık afacanlarım var. Tencelerimi birbirlerinin kafasına vurmada kullanıyorlar, plastik kapları ise basamak yapıp yüksek yerlere tırmanmada. Banyo saatimiz bile kavga dövüş geçer, birbilerni küvette kaydırıp düşürmeye çok gülerler mesela. Ben bağırmayayım da kim bağırsın Allah aşkına?

İşte benimkiler de o türden çocuklar, hayır zararlı diye anlattığım her şeyi gözümün içine bakarak onlarca kez yineliyorlar. Ve akla hayale almayacak şeyler peşindeler. Burada mesele neye bağırmak zorunda kaldığımız. Ev kirlenmiş, dağılmış vs değil, can güvenliği için gerekirse avaz avaz da bağırırım yeter ki çekinsin.

Mesela sandalyeler üzerinde uçan çocuklara ikaz yöntemi nasıl olmalı? Defalarca indirip, anlatıp, ardından arkanızı döndüğünüz an yine çıksalar ve birbirlerini aşağı itseler hangi yöntemi uygularsınız? Sandalyeleri mi yok edersiniz yoksa onlar uçarken hala anlatmaya devam mı edersiniz?

Bu bizim evimizde hergün yaşadığımız olaydır. Soba değil de düşme, elini kapıya sıkıştırma, cam bir şeyi kırma, zararlı bir maddeyi yeme çabası vs. Çok gece acile gittik, bir sefer düşmesinde baygınlık geçirdi küçük oğlum hatta. O an çocukların yanında kim varsa, alanda bulunmayan aynı tepkiyi veriyor diğerine. Ama işte çare gerçekten böyle çocuğa bağırmak, bağırmanın sebebi diğer üyenin yazdığı gibi itaat değil, uzaklaştırmak.

Ne kadar istemesem de ben de çocuklarına bağıran bir anneyim çünkü dikkatlerini başka türlü çekemiyorum. Evdeki kaos, sürekli yüksek sesler, ağlama çığlıkları arasında böğüre böğüre kendimi duyurabiliyorum. Üst komşum seslerimizi duyuyorsa, tıpkı sizin komşunuzu yargılandığınız gibi beni yargılar ama... Buzdolabı açılınca elbette kızarım, orada cam ürünler var ve düşüp zarar verme ihtimali var. Daha önce bunu tencereyle yaşadım, kirlenmesi son aklıma gelen şey olur, çocuğuma bir şey olacak diye kızarım. Süpürge peşinden gezmek ise, kablolar çok tehlikeli. Biz farketmeden ayağına, boğazına dolanabilir ya da bir kaçak olup akıma kapılabilir. Çocuğunuz tehlikeli bir şeyle uğraştığında sakince 'ama tehlikeliiii' diye söylediğinizde emin olun kaale almıyor. Yüksek ve sert bir ses tonuyla yaptığını bırakması söylenirse, en azından çekinebiliyor.

Açıklamanızı anlıyorum hatta bazen çocuğunuza bişey olacak paniğiyle yükselmenin ne olduğunu da çok iyi biliyorum. Ama yazınızın sonunda "çekinebiliyor" demişsiniz. Gelecekte kendine yükseltilen her sese itaat etmesinden korkmuyor musunuz? Bir sapıktan korkup tepki verememesinden endişe etmiyor musunuz filmdelisi

Ben de kimsenin cocuguna yere su dokuldu veya damladi diye bagiracagini sanmiyorum zaten. Onemli olan zararli seylerden uzak tutmak. Bir ara 2 yasindaki bi cocuk yanan komur sobasina dogru yaklasiyordu annesi yanimizda 3 kez uyardi oglum yaklasma bak yanarsin annecim diye. Gozumuzun onunde birden yerden firlayip sobaya elledi sonu perisan eli yandi nasil cani yandi adam kadina bagriyor, kadin adama bagriyor, cocuk ordan bas bas bagriyor allahm kimseye yasatmasin. Ama yine olan anneye oluyor

Okurken bizimde yenmiş duvar kağıtları geldi aklıma Çözümsüz kaldığınızda çocukları birbirinden bikaç saat ayrı tutma imkanınız var mı? Şiddetli oyunları bu sayede unutabilirler. Benim küçükte büyük abinin klavyesinin tuşlarının tamamını söker her fırsatta bende yutmasından korkuyorum. 4 gündür abisi onunla iletişime geçmiyor, odasına almıyor. Yarın açacağım odayı, deneyeceğiz yine aynı şeyi yapacak mı Mavi Boncugumm Sen Allah'ın lütfusun, gözlerimin nurusun

Bazıları çocuğun canını alacak gibi bağırıyor! Bu şiddet. Ama bazen çocuklar laftan anlamıyor o zaman abartmadan ses yükseltilebilir. Burda önemli olan kızarken de kendine hakim olabilmek

Bende aynı şeyi söyledim zaten bağırmadan ciddi bir tavır sergilenmeli bana göre de... Yapması yanlış olan bi durumda "çocuktur yapsın" diye müsade edilmemeli bence yoksa o zaman önünü alamayız. Annem bizi disiplinli büyüttü bi yere misafirliğe gittiğimizde oturduğumuz yerden kalkmazdık o kadarı da abartı olur çocuktur elbet oynayacak dağıtacak ama yapmaması gereken durumlarda müdahale edilmeli

Akika kurbanı kesilince yaramazlık yapmıyorlar mı Sizede hayırlı ramazanlar

Kızgınlık, ikaz yöntemleri kesinlikle bağırmakla ifade edilmez. Ciddi ve kesin biçimde, olması gereken izah edilir ve bu tavır korunur. İnatlaşma noktasına gelmeden de sorun çözümlenmelidir. Tabiki uzman değilim ama 3 çocuklu bi anneyim. Çocuğun hatalı davranışını düzeltmek isterken başka bir yanlış davranış ile tanıştırmak saçma olur. filmdelisi

Mevlutlerde, törenlerde falan çocuğunu döven anneler, patik ile çocuğu yabancıların yanında dövenler gibi. Çocuğunu bağıra bağıra buyutenlere takıldı aklım? Ankete katilirsaniz minik bi sosyal tespit yapabiliriz belki. Şimdiden teşekkürler. Mavi Boncugumm Sen Allah'ın lütfusun, gözlerimin nurusun

bağırmak şiddettir tabii psikolojik şiddete girer ama sert bir şekilde bağırmadan konuşulmalı çocuk kızdığımızı anlamalı ama bağırarak duygularını inciterek değil gözlerinin içine bakıp hafif surat ifademizi değiştirerek hafif sert bir şekilde konuşulunca anlıyorlar zaten

Benim ilk çocuğuma kesildi, gayette yapıyor.

Evet en azından gelecek musibetten koruyor

Benim apartmanda bir komsum var. Cocuklarina okadar bagriyorki yani hep gereksiz nedenden. Buzdolabi kapagini actigi icin, evi supururken pesinde dolandigi icin, evi dagittigi icin vs vs. Buyuk oglu inaninki okadar pisirik olduki cocuga bagirmaktan dovmekten cocugun suan hic birseye cesareti yok. Oyun oynamayi bile bilmiyor evet ikinci cocuguna da bagriyor ama o hic takmiyor yapacagini yine yapiyor cunku abisi kadar cok dayak yemedi o yuzden biraz daha ozguvenli hic korkusu yok. Ve ben evladima bunu yapmak istemiyorum. La havleyi okadar cok cekiyorumki gunde dusunun daha 9 aylik. Allah yardimcimiz olsun bol sabirlar versin Rabbim Pink_Butterfly92 🐾🐣 Anneler

hem şiddet hem istismardır. H hayalim

Tabiki amaç itaat ettirmek değil, korumak İçin yapılıyor ama çocuğun algısı bu şekilde. drdotty Yeniden başlıyorum Anneler

8 yasina kdr bagirmadim el bebek gul bebek buyuttum ses tonum dahi yukselmedi babasina krsi bile. savundum smdi tepeme cilti avazim ciktigi kdr bagrmak zorunda kaliyorm. bazen cnku soylemedigini birakmiyor. Insanlar ne derse desin yaramaz desin nasil sabrediyorsun evlerden irak diyen oluyor yuzume bagirdigimzaman aglasam da sabaha kadar. Adam etmenin baska yolunu bulamiyorum her anim onunla geciyor gttigim heryere goturrum kimseye emanet etmem kanka olduk o bana ben onda yardiriyoz gecinip gidiyoruz artk babasiyla iliskisine karismiyorum ahir zaman korkmasi lazim. birinden erkek cocuguna hele ki ergenlikte kizlar gb höt diyemiyorsun

Annelik babalık müthiş bi sabır gerektiriyodur mutlaka ama çocuğa bağırmak onu korkutup sindirebilir ve psikolojini olumsuz etkileyebilir bu da hayatını etkileyecek bir şiddettir

Merhaba.. sürekli bağırmak elbette yanlış bişey ama bazen çocuklar ısrarla anne babalarını dinlemedikleri durumda kızarak ikaz etmek gerektiğini düşünüyorum çünkü bazı çocuklar ne kadar güzel davranırsan davran hala inatlarını sürdürürler ama ses yükseltilmesine bende karşıyım sadece ciddi bir tavırla kızmak, aynı ısrarı sürdürmemesi için caydırıcı olur bence

3 yasina kadar zaten laftan anlamiyorlar ama bu bagirma izni vermez siz bir yetiskinin size bagirarak dogruyu anlatmaya calissa ne kadar dinlersiniz veya karsinizda yetiskine bagirirsaniz ne kadar sizi dinleyecektir... cocuklarda insan... ben hic bagirmiyorum diyemem ama sucluluk duyuyorum istemiyorum bagirmaak ama bazen elimde olmuyor.. hemen özür dilerim 2 yasinda bile olsa

Normal olan sizin davranışınız bence. Bende yigenime baktim bikac gun 3 yasindaydi. Elini prize sokuyordu. Prizi ordan kaldirmam mumkun degildi. 4 kez guzel bir dille uyardim yapma askim yapma bitanem bak elektirik carpaar. Inadima yapti bi cizirti geldi. Ama omrumden omur gitti cok fena bir sekilde bagirdm cunku cok korktum. O yuzden guzellikle anlayan cocuklara kimse durup dururken bagirmaz zaten...

3 yaşında oğlum ve beni çok zorluyor yapma dediğimi inatla yapıyor mızmız istediği olmayınca ağlıyor sinirlerim o kadar yıprandı ki en ufacık bi şeye bile sinirleniyorum sinirden her tarafım kasılıyor ve hep peşimde geçenlerde bi tanıdığımız memnun edilmesi ne kadar zor bir çocuk dedi nerde hata yapıyorum ne yapmam lazım gerçekten artık bilmiyorum ve 2. ci çocuğu düşünmeyi bıraktım Nurov Less is more Anneler