kimine gore ozellikle erkeklere gore modern kadin icadi kimine gore ilk bebekten sonra kacinilmaz durum, kimi ise adini bile duymamis bu lohusa depresyonu denen illetin lohusalik depresyonunu dibine kadar yasamis biri olarak yaziyorum arkadasim simdi kendini eve, odaya hapsolmus gibi hissediyorsun hayatin bir daha asla eskisi gibi olmayacak diye dusunuyorsun bu yeni durumu hazmedemiyorsun ve bu sebeblerden dolayi insana kucagindaki minik veled pek o kadar sevimli bile gelmiyor ve bu duygularin verdigi vicdan azabiyla kendini dahada kotu hissediyorsun bebegini emzirirken aglayasin geliyor ve agliyorsun gozyaslarin bebeginin uzerine damliyor bunu goruyor daha bi agliyorsun onun gunahi neydi diyorsun neden ben anneligi beceremedim diyip yine agliyorsun vel hasil surekli agliyorsun gogusler kavun gibi oluyor uzerin surekli sut kokuyor gunde iki kez dus yapiyorsun yinede kendine gelemiyorsun en gec her iki saate bi uyanmak zorundasin yatarken saate bakiyorsun kalkarken bakiyorsun surekli acaba kac saat uyudum hesabi yapiyorsun ilk firsatta kafani koyacak yer ariyorsun o denli yorgunsun ve bu yorgunluktan yine agliyorsun ve yine agliyorsun aglama diyemem arkadasim agla ama dusun bu gunler elbet gecicek, suan sana bi utopya gibi gelsede gercekten gececek ama senin bebisin bi daha bu aylarina geri donmeyecek boyle sut kokmayacak boyle cennet kokmayacak bebeginin bu aylarini kaciriyorsun ben bebisimin ilk 2 ayini nerdeyse hatirlamiyorum asla geri gelmeyecek o iki ay tadini cikart nasilmi yapicam diyorsun oncelikle asla eve misafir kabul etme annen kayinvaliden yada sevdigin bi arkadasin ama guvenebilecegin, sana akil veren, seni anlayabilen bi insani cagir bazen yardima bebisi emzir ver o kisiye kafayi vur yat bebek toksa gerisini dusunme sendede aglayacak o bebek baskalarindada aglayacak bebek uyudugunda yapilmasi gereken bi tonla is seni bekliyor degilmi birak isin derdine dusme ve kendini disari at inan bebekleri acik hava cok rahatlatiyor biz 11 gunlukken cikmaya basladik evde yirtila yirtila aglayan bebis, bi arkadasima gideyim yada bi magzaya filan cikiyim gikini cikartmazdi mis gibi uyurdu pusetinde yada maxicozisinde oyle iyi geliyorduki acik hava disarida bi hayat oldugunu hatirliyordun yasamin devam ettigini farkediyordun sana en buyuk tavsiyem evden cik arkadasim bebisini simsiki giydir cik sevdigin bi arkadasina git kardesine git annene git onlar sana gelmesin sen git evden disari at kendini bak nasil iyi gelecek sende goreceksin... :)) en fazla iki ayada hersey duzenine girmis olacak

lohusalık çok zor. insan nedensiz bi şekilde ağlamak istiyor. benim oğlumun bebekliği çok zordu. ben oturmaya başlayınca rahatladım kendi oyuncaklarıyla oynuyordu. sonra emeklemeye başladı biraz daha rahatladım. şimdi ise odada tek başına durmuyor. ağlayarak peşimden geliyor. kucağıma alıyorum. dişi sancı yapıyor ama ilk zamanlardaki kadar zor değil. en azından sadece anneye bağımlı değil başkalarının yanında durabiliyor. ay attıkça rahatlarsın. Allah yardımcın olsun güle güle büyüt bebeğini A

bnde aynı duyguLarı yaşadım.. oğLum ağLıodu ben ağLıodum.. herşeye ağLıo insan çok hassasLaşıo.. benm oğLumn 4 ay oLunca herbişeyi düzene girdi çok rahatLadım.. darısı sana.. E

canım lohusaların yüzde 99u bu durumu yaşıyor galiba, bebeğin uykuları düzene girip gece aralıksız 2-3 saat uyumaya başladımı bu depresyon olayı bitiyor, çünkü herşey uykusuzluktan yorgunluktan oluyor, yani bende öyle oldu, 2 aylık olunca uykulaıda düzeldi benim psikolojimde dirim