arkadaşlar bunları biz anne babalar ne sıklıkta uygularız bi göz atalım ne derseniz: =Çocuğunuzun olduğu gibi kabul ederseniz-istediğiniz gibi olacaktır. Çocuklarınızı oldukları gibi kabul edin. Kendileri olmalarına izin verin. =Her çocuk üzerinde görülmez bir levha taşir. Ne yazar bu levhada: BEN ÖNEMLİYİM, DEĞERLİĞİM. BENİ KABUL EDİN. =Bol-bol çocuğunuza gülümseyin. Hem maliyeti sıfır, hem de bedeline paha beçilmez. =Meşgul dahi olsanız, çocuklarınızı ''daha sonra anlatırsın''diyerek geri çevirmeyin. Eğer çocuklarınızın problemlerini dinlemezsenız, onlarda sizin bulduğunuz çözümleri dinlemeyeceklerdir. =Onlara herkes içinde iltifat edin, ama eleştirinizi yalnız olduğunuz bir zamanda yapmayı tercih edin. Eşiniz ya da çocuğunuz, kim olursa hata yaptıklarında, hatasını yüzüne çarpmayın. Onu toplum içinde kesinlikle mahcup etmeyin. =Çocuk ruh sağlığı sevilmek ve oynamaktır. =Çocuğunuzu kimseyle kıyaslanmayın. Kıyaslanma kıskançlik doğurur. =Sabahların çocuğunuza düzenli olarak ''merhaba, günaydın''demeye dikkat edin. Size yardım ettiğinde ona ''TEŞEKÜR''edin. üç yaşindan itibaren''yardım ''için masadan hafif eşyaları taşimasını isteyin. Onu tebrik etmeyi, size yardım ettiğinde onunla gurur duydunuzu bilertmeyi sakın unutmayın. =Çok fazla yasakçi ve kısıtlayıci olmayın. Ona gereğinden fazla ceza vermeyin. Ceza hiç bir şekilde küçük düşürücü olmamalı, ve şiddet taşimamalıdır. =Çocuklarımız bizi nasıl mutlu edeceğini düşünüyoruz, fakat onları nasıl mutlu edeceğimizi hiç düşünmuyoruz. Unutmayınki hoşgörü, karşinizdakini istediğiniz gibi olmaya zorlamak değil, kendi istediği gibi mutlu olmasına imkan verme büyüklüğüdür. Kimse kimseye yaşamayı öğretemez. Herkez hayatı kendi yaşanarak öğrenir. a. s. E EstetikEditor ne mutlu TÜRKÜM