Yok canm olurmu öyle sey. Ben onlar öyle diyor diye cocugima eziyet edecek degilim tabiki...

Hepinizi yazılarını okudukça AA buda benim oğlumda var demekten yoruldum Allah canlarını sağ etsin ama artık sabır bir yere kadar oluyor ya. Ne yapsam bilmiyorum. Gittim sulunboya aldım yok parmak boyası aldım yok kuru baya aldım yok bütün duvarlar kalem izleri. Çocuk biseyi öğrenmek için gelmemiş sanki tam aksine başka fikirler için gelmiş dünyaya. Parmak boyası veriyorum birlikte yapıyoruz kalkıyor banyoya gidip onları yikicakmis. Banyonun kapisi açık olmasın. Kıyafetleriyle klozete oturup ciss diyor. Kalkıyor kirli seepti çekip dış fircaliyor. O banyodan çıkmıyor bıraksam akşama kadar diş fırçalamak istiyor. Ev dublex aşağı yukarı kayınvalidem köyden geleli kadın eridi bitti. Tam TV ye dalmisiz kafama bişey fırlatıyor. Mutfak tezgahi artık ana yeri. Benden önce yemek yapmaya koşuyor. Hep suyla oynamak istiyor. Sabır falan kalmadı daha bende en sonunda bağırdım ama dinlemedi tabi Motorunu masanın üstüne çıkartıyor orda surcekmis. Bugün tepeleniyor az kala. 5li cekmecesi var hepsini açıp üstüne çıkıyor kaç kere üstüne devrildi. Ben baş edemiyorum bana da akıl verin

Belki ayni sorunu baskalarida yasanistir diye paylastim bu konuyu tecrübelerini dinlemek icin tabiki cocugumun gelecegiyle oynamam okadarda degil yani

2 yaş sendromu 2 yaşı geçince öyle bıçakla kesilir gibi geçmiyor. Benim oğlum neredeyse 4 yaşına geldi son 3-4 aydır rahatladık. Yani sabrınızı hemen tüketmemenizi tavsiye ederim. Tabi her çocuğun gelişimi kendine özeldir belki birkaç aya sizin sendrom bitebilir

Yemek konusunda baskıcı davranmayan çok çok az anne var, o yüzden çocukların bir çoğu için yemek yeme bir egemenlik savaşı anlamı taşıyor. Yemek vakti sofrayı kurun ve sadece kendi isterse yiyebileceği mesajini verdiğinizden emin olun. Gerçekten açsa zamanla inadı kırılır ve yer. Ama tabi yemek yemedi diye sürekli arkasından ona özel başka yiyecekler çıkarıp masa disinda öğün yapmaya teşvik de etmemelisiniz. Sürekli karar değiştirme sadece daha çok hayır diyebilme, daha çok reddedebilme isteğinin bir tezahürü. Biz yetişkinler için bile hayır diyememek bir problemdir, daha rahat hayır diyebilen insan daha özgürdür. Aynı şekilde o da özgürlüğünü kanıtlamak istiyor ve bildiği tek yol reddetmek, hayır demek. Ev içinde daha çok kendiyle ilgili kararları o veriyormuş gibi hissedeceği ortamlar oluşturursanız ev dışında size uyum sağlaması daha kolay olur. En basitinden oyun oynayacak zaman nasıl bir oyun oynasak bilmiyorum ki sence ne oynayalım diye ona sorun. Örnek veriyorum lego yapıyorsunuz, elinizde legoyla kararsız kalın, bu legoyu nereye taksam bulamıyorum, bana yardım eder misin nereye taksam daha güzel olur diye sorun. Oyunları genel manada çocuğun yönetmesi gercek hayatta sizin uzerinizde kullanamadigi otoriteyi kullanabileceği bir alan oluşturduğu için öfke kontrolüne, inadına, özgüven kazanmasına çok yardımcı olur.

Buradan verilen akillari mi dinleyeceksiniz gerçekten? cocugunuzun hayati soz konusu. Yaptığınız her yanlis davranis tahribatlara yol açacak. Sitenin yüzde kaçı cocuk gelisimiyle psikolojisiyle ilgili bilgi sahibi ki? Bence sehrinizde bulunan bir cocuk gelisimciyle görüşün. Hastanelerde oluyor. Cocuk psikologu ile de gorusebilirsiniz. Dogruyu onlar biliyor bizler degil.

Yemek konusunda da çok sorun yaşıyorum. zaten sorun vardı hepten iştahsız hale geldi yedirenk79 Nirvana Anneler

Ayni yaşlarda erkek yigenim var demiştim ya Daha dün yaşadigimiz olayi anlatayim mesela.:) Parka cikardik hersey guzel hoş tam vedalasma vakti hala sende gel dedi gelemem dedim basladi aglamaya. Eve gittiler 1 bucuk saat boyunca aglamiş. Annesi bugun anlattı. Kapiyi kendi acmak istemiş annesi tamam demis o halde bile aglamiş. Sonra ellerini yikamak istemiş annesi. Kollarını kivirdi diye aglamiş. Sonra dis fircalayacam diye tutturmus bizimki. Annesi ona da tamam demis fircayi vermis geri firlatmis. Fircayi almak icin eğilince sabunlugu atip kirmiş. Tabi annesi cinnet seviyesine gelmiş Sonra neyse iceri oturtmuş aciktim demis biseyler getirmis. Dokmus sacmis. Her yemegi birbirine katmış anlayacaginiz tam bir canavar...

Çocuklar artık bunaldı park istiyor dışarı çıkıp oynamak istiyorlar yaşıtlarıyla öyle bir zamana geldikki evimize kimseyi kabul edemiyoruz benimde biri 5 biri 4 yaşında oğullarım var yemek konusunda çok sorun yaşadım 3 yaşlarını doldurduktan sonra doktora danışıp meyvali balık yağı şurubu kullandım halen daha bagisikliklari düşmesin diye aralıklı kullanıyorum prematüre doğdu ikiside sabır gerekiyor inatlasmalari kavgaları hiç bitmiyor sabah 8 de kalkiyolar kalktıklarında kucuge süt büyüğe sıkma meyve suyu veriyorum hemen kahvaltı yapmiyolar saat 9:50 de acıktım diyorlar hazırlamış oluyorum düzen oturttum çok şükür istersen bi doktora yemek içmek konusunda danisabilirsin, yaramazligida eğer çocuk dışarıda oynuyorduysa arkadaşları ile şimdi virüsten dolayı çıkamiyor diye size bunları yapıyor olabilir düzelir sabırlı olun veya bir doktordan yardım alın inatlasmayin çocuk büyütmek Zor ama caniclerimiz onlar bizim

Yani bugüne kadar yapmadığına şükredin diyesim geldi. Benimkiler 1 yaşında başladı bunlara ve hala var. Hiç anormal olduğunu düşünmedim, her çocuk yapıyordur diye görüyordum.

Aynen benim kızım da daha yeni yeni uslandi 2 yaş sendromu hemen bitmiyor

Ben de aynıyım inat diretme dediğimin tersini yapma. Koltuk tepelerine tırmanma. Zaptedeniyorun. bir dediği bir dediğini tutmuyor. Ne yapacağımı şaşırdım. Bazen sabrım kalmıyor 22 kasımda 3 yaşına girecek bir kaç haftadır böyleyiz

Hayirli aksamlar arkadaslar benim oglum bir ay sonra 3 yasina girecek ancak su son bir haftadir iyice zivanadan cikti. Tam uslandi derken iyice delirdi. Masa üzerindekkleri durduk yere yere atmalar. Camasir sermistim onlari tek tek alip saga sola firlatmalar. Su sisesini oldugu gibi haliya dökmeler. Durduk yere oldu bunlar. Bende tam seviniyordum 2 yas sendromu bitti sakinlesti cok uslandi diye kendi kendine oyun oynardi simdi pesimden ayrilmiyo 1 haftadir tuhaflasti uyumak istemkyor uyutmak 1 saatimi aliyor oran oraya dönüyor ayaklari eleri durmuyo beni cildirtiyo hic dinlemiyor nolur akil verin bana

Burada oyle oneriler duydum ki, agzina iki tane çarp, kizmadan bagirmadan cocuk mu büyür, odaya kapat akli basina gelsin gibi korkunc oneriler. O sebeple uzmanla gorusun dedim.

Çok güzel anlatmışsınız elbet bazen sabır kalmaybiliyır tepkiyle yaklaşıyoruz. Fakat örneğin park konusunda ona sorduğumda gitmek istiyor sonra tam çıkacağız hayır istemiyorum diyor. Böyle gelgitleri oldukça fazla. Bugün de yemek konusunda zorlamadım. zaten masayı kurarken acıkmadım ben demeye başladı. Ben acıktım dedim. sonra oturmadı hep ısrar efiyordum. Yemeden uyudu insan ne yapacağını şaşırıyor kahvaltıyla duruyor

Benim de bir anım var. Doktora gitmiştik dönüştw park istedi uğradık sitenin parkına. Dedim yeterki sevinsin. Eve geldik banyo yapalımmı dedim evet bebeğimi de yıkayacağım dedi. Girdik banyoya onu yıkadım o da oynuyor. Ben sabunlanırkem yok köpük değdirme su değdirme ben çıkmak istiyorum ağlıyor avazı çıktığı kadar. Anlatıyorum kızım bağırma durulanayım çıkacağız en sonunda sinirlendim. Aldım duşun dışana koydum. Gitmez sandım sen git kapıya kafasını çarpmış. Sonra hemen çıktım zaten. Sıcak suya tutayım üşümüştür dedim. yaz günüydü. Yokk istemiyorum. Bornoz giydireceğim istemiyorum diye ağlıyor kıyafet giymeyecekmiş öyle ıslak çıplak yatacak. Zaten bu ara hayır istemiyorum genel sözü. baya atraksiyon yaşıyoruz. Bir ılımlı yaklaşıyorum iki ılımlı en son sabır kalmıyor

3 yaş çocuğun anne babadan bağımsız bir birey olduğunu fark etmeye başladığı yaştır. Bir yandan sizden bağımsız özgür bir birey olduğunu, size sormadan kararlar alabileceğini, ona müdahale etme hakkınız olmadığını kanıtlamaya çalışıyor fakat diğer yandan da sizden bagimsizlasma fikri onu korkutuyor. Bu yüzden bir yandan asi, diğer yandan ayrılma kaygısı yaşadığı için hırçın ve size daha çok düşkün. Buna da 3 yaş sendromu diyebilirsiniz, gözünüz aydın Çocuğa yemek yeme gibi konularda kendi karar alması için daha çok fırsat verin. Tabi sen kendin de yapabilirsin, evet sen kendin karar verebilirsin, anladım öyle istiyorsan sorun yok gibi bağımsızlığını tanıyorum mesajları verin ara sıra. Parka çıkacaksınız diyelim, alıp kendi bildiğiniz parka götürmeyin, evde sohbet başlatın. Parka gitsek mı bugün karar veremedim deyin mesela. Gidelim diyecektir, karar bildirmek hoşuna gider. Hangi parka gitsek suradakine mı böyle böyle olana mı gibi parkı anlayacağı şekilde tarif edip seçenek sunun. O seçenekleri sizin sectiginizi farketmez, parkı seçme şansını ona verdiğiniz için kararı tek başına verdiğini zanneder ve bu da çok hoşuna gider. Evde sık sık hadi onu yap, hadi bunu ye, ellerini yıkamamiz gerek gibi emir bildiren cümleler kullanmayın. Biraz oyuna çevirip biraz komik hareket edip şu ellerime bak yağ içinde kaldı hadi sabunla bir kurtulalım şu kirlerimizden diyerek götürün el yıkamaya. Ve sabırlı olun, siz hircinlastikca o da hircinlasacak. Sadece kendine güvenen bağımsız bir birey olmayı deniyor ve bu süreçte onu sevmeye devam edeceginizden emin olmaya ihtiyacı var.

Hemen hemen ayni yaşlarda erkek bir yigenim var. Canları sağolsun insallah ama onda da bu yazdiklarinizin aynisi var. Ben donemsel birsey oldugunu düşünüyorum. Daha bugun masanin uzerinde tabakta kalan bikac patates kizartmasi vardi durduk yere masaya cikti onu döktü ve geri masadan indi mesela. Bardak fırlatıyor, herseye aglamalar basladi. Herseyi dokme kirmalar hat safhada. Vurmalar aşırı tv bile kırdı. Bilmiyorum nekaDar normal ama bu donemler zormuş gercekten. Canlari sagolsun oyle boyle buyuecekler insallah :)

ya bu sendrom istedigini alamayinca krizler zor ama komikte sanirim 2 yas sendromunda gulecek dermanim kalmamisken şimdi çenede eslik edince insan ne yapamaya calistigini daha iyi anliyo komik geliyo bazen. dun banyodan cikti saclarini kurutayim gel donacaksin dedim yere yatti kizim kalksana diyorum cevap yok kalksana annecim gel diyorum hic ses hareket yok ama gozunu bile kirpmiyo napiyosun acaba orda dedim dondum ben diyo tam sinirler tepeme cikmis 2 dk sonrasi ana kiz kavgasiyken sinirler fos diye boşaldi resmen ya

Çok güzel bilgilendirme olmuş Çok teşekkür ederim. İşte bazen insan sabredemiyor. Yemek konusunda baskı yapan annelere kızıyordum ben de öyle oldum çıktım yapmamammı gerekiyor baskı aklım kalıyor aç uyudu diye. Tabi abır cubura asla hayır demez.

bende kızım icin gecen hafta oh be dunya varmis bitti 2 yas sendromu dunya varmis ya bitti iste diyordum ki ayni hareketler kizimda da birden basladi isyanlarda hanimefendi 3 yaş sendromuna da bir selam çaktim zaten girilecek bir sendrom varsa kizim kesin girerdi gul gibi bir haftayi geride birakip çıldırcın moduna geri donmuş bulunmaktayım yedirenk79 Nirvana Anneler