Mektuplar yazin oğlunuza, sevdigi yemekleri hazirlayip üstüne sevginizi anlatan notlar iliştirin. Mesela aralik ayi takvimi hazırlayabilirsiniz. Ayrica ortanca kardese olan olumsuz duygularini yok etmeye çalışın. Sorumluluklar verin. Ev islerinde yardim talep edin, ev supurmeye gucunuz yetmiyormus gibi davranin ve oglunuzdan isteyin. 3 çocuk gercekten zor olmalı burda babaya da sorumluluk düşüyor, 1 saatte olsa çocuklarıyla onlarin istedikleri birseyi yapabilmeli. Henüz 9 yasinda ama simdiki cocuklarin ergenlik dönemleri erken baslayabiliyor bu sureci ebeveynlerin sağlıklı bir sekilde kontrol altinda tutmalari gerekiyor. Aksi durumda cocuklarla ailelerin arasina ucurumlar girebiliyor.

Doğru diyorsunuz sanırım. Her gece kardeşleri nin uyurum onunla ilgileniyorum. Beraber tabletten istediği oyunu oynuyoruz, sohbet ediyoruz. Öpe koklaya yaptırıyorum. Çevremdekilerde diyor oğlun çok inatçı hiç laftan sözden anlamıyor diye. Uzmana gittik ama yarım kaldı. Şimdide ücretleri çok. Bir sefer değil ki birden fazla gitmemiz gerekecek. Devlete gittik direk ilaç verdi. Dikkat eksikliği ile ilgili. Hadi kullanalım dedik. Oda tik yaptı ki Dr dediki bu bir yan etki ilacı kesmem gerekli. Başka ilaç verecek ti babası ile korktuk almadık. İlaç ta vermek istemiyorum

Şuan pandeöidem dolayı gidemeyiz. Okullar açılınca zaten durumu iyice ortaya çıkar ama inşallah korktuğum gibi olmaz. Sizde ne şikayetler vardı L

Once cocuk gercekten hiperaktif mi ya da dikkat daginikligi mi var bunun tanisini almaniz gerekiyor.. Sonra taniya gore davranislari duzenlemeniz gerekiyor. Istedigi seyler olmadiginda ve tepki verdiginde gormezden gelmeyi deneyin bir sure... Umursamamis gibi yapin ama kararli olun..

Merhaba sizin bir eksiğiniz olduğunu sanmıyorum çocuğunuzun karakteri böyle bazıları mutsuz olmaktan besleniyor olduğu gibi kabul edin kendinizi de onu da suçlamayı bırakın zamana bırakın üç çocuk zaten yorucu oluyordur öyle böyle buyuyecekler benim de iki oğlum var biri zor bir çocuk diğeri çok uysal aynı evde aynı şartlarda büyüyorlar

Çok zor bir çocuk tu 1 yaşında. n sonra inanılmaz zorlaştı. Bende çalışıyordum o dönem. İnatçı huysuz sürekli memnuniyet isteyen sıkıldıkça bna saran bir çocuktu. Çalışmaması asla kabullememdi çünkü annem bakıyordu çocuğa ve oda işe gitmemi istemezdi. Düşünüyorum da belli çocuğa sürekli bunu empoze ettiler. Anne işe gidiyor gitmese ne olacak vs vs. Halbuki ev borcumuz vardı mecburdur gitmeye. Annem zoraki baktı çocuğa anlayacağınız herşey zincirleme bilmem anlatabildimmi L

Fırsat buldukça ilgileniyorum. İstediği oyunları oynamaya çalışıyorum ama yeterli gelmiyor. Hep daha fazlasını istiyor. Bebekken teyzesine bırakıp çalışmaya devam etmiştim. 4 yaşına kadar çalıştım benim çalışma mı asla kabullenmesi. Eksiklik oradan geliyor biliyorum. Öfkeside. Bunu nasıl dÜzelteceğim bilmiyorum. İleride ergenlik te yetişkinkikte bunları taşısın sorunlu olsun istemiyorum. Bunların dışında çok çabuk disiplinsiz davranışlar sergileyebiliyor. Öğretmeni derdi mesela derste sürekli kalkması başkalaronişe konuşması. Sürekli ikaz istiyor. İkazları dinliyor hemen frenliuor kendini ama sonra arkanı dönmüşsün ni bakmışsın bu sefer başka bir şey yapmış. Beni abartıyorum diyorum her çocuk böylemi bilemiyorum

Peki 5 yaşına kadar tek çocukmuş ya o dönemde nasıldı?

Eğer tani aldıysa ve şu an zorlanıyorsanız bence birbirinizi daha fazla yıpratmadan gidin dr a. Sonucta gideceğiniz bölümde enfeksiyon oranı daha az ve gerekli önlemleri alıyorlar. Ayrica yukarıda arkadaşın dediği gibi kendinizi suçlamayı bırakın DEHB lı çocuklar malesef zor ve cok hassas çocuklar onlar bizim yaptıklarımızdan dolayı değil kendi beyin kimyaları farklı olduğu için zorlanıyorlar. P

Sanki temeller burada atılmış gibi. O zaman sürekli sizr karşı kışkırtıldı belki de ya da zorla bakıldığı için sevgi alamadı azarlandı

Merhaba arkadaşlar, benim 9 yaşındaki oğlum ve iki küçük kardeşi var biri 4 yaşında diğeri 9 aylık. 4 yaşındaki ni çok kıskanıyor halen ama küçüğünü çok seviyor. Benim işim varken seve seve bakıyor. Benim sorunum şu oğlum sürekli sorun çıkarıyor. Sürekli abur cubur istiyor, ders yapması sorun, sürekli kardeşine vuruyor kavga çıkartıyor, uyuması problem eve sürekli gerginim nasıl anlatsam sorun çıkarmadığı sakin kaldığı zanna sadece babası evdeyken. Babası varken rahatım. Çünkü onun yanından çok usulu sesiz sakin bir çocuk. Babasından çok çekiniyor babası evde gidince aynen sorunlara devam. Mesela canlı dersler var. Bağlanmak bir dert dinlemesi Bi dert. Ders biter bitmez kudurmuş Bi şekilde dışarı çıkıyor ya kardeşine sataşıyor., ya abur cubur için bana baskı yapıyor ya tableti alıp oyun oynuyor 10 dk teneffüs var zaman hemen geçiyor. Ve her defasında diğer derse geç kalıyotir. Hangi ders var ne işlenecek bilmiyor. Ders başlıyor kitabı ortada değil kitap arıyor defter arıyor. Hep bir kaos ben kızıncafa bana daha çok tepki veriyor kötüsün senin gibi anne olmasın diyor. Sonra siniri geçince gelip özür diliyor. Vs vs. Ders i tamamen bitince dışarı çıkıyor bisiklet sürmeye, basketbol oynamaya gidiyor. Çağırıyorum gelmez kızarım gelmez güzellikle sölerim gelmez 5 ten önce eve gelip derslerini yapmaz. Sonra kuru bir ödev yapar atar kenara ne kitap okur ne tekrar yapar. Güzellikle konuşuyorum, ceza ödül sistemi yapıyorum ama yok ben başaramıyorum. Daha önce psikologa götürdük. Okuldan da böle şikayetler gelmişti. Hiperaktif Bi çocuk dediler. Dikkat eksikliği de olabilir dediler. Ama psikolog yarım kaldı. Eşim iş değiştirdi ücretlere zam geldi derle. Yarım kaldı. şimdide ortalık böle malum bir yere gidemiyoruz. Ben ne yapayım artık nasıl bir yol izleyeyim bilemiyorum. Bilen varsa fikir verse çok memnun olurum. Kısacası oğlum çok zor disiplin olan aşırı inatçı bir çocuk.

Aynen ortanca kardeşi daha kolay uysal anlayan bir çocuk. Abisi 5 çocuga bedel. Bazı şeyleri görmezden gelip akışına mı bırakmam lazım acaba Kivii17

Bulunduğunuz şehir de tıp fakültesi varsa bir hocadan randevu alabilirsiniz. Anladigim kadarıyla DEHB tanısı konuldu ilaçsız sizin için de çocuk için de çok zor oluyordur. Ilac alması gereken durumda zaten tek başına psikolog yeterli olmuyor bizim psikologumuz dr a yönlendirdi ve ilaca başladık ilaçlı ve ilaçsız çok farkediyor.

İlk öğrendiği kelime neydi biliyormusun uz amannn bıktım. Yani çocuk bunkelimelerle büyüdü. Yemesi içmesi tamdı oyuncak flnfa alırlardı gezdirirlerri ama nasıl biliyormusun uz aman bıktım diye diye. Bazen diyorum keşke ev borcu kalsaydı ne olursa olsaydı ben çocuğumun yanında kalsaydım. Çok da mücadele ettim kaynak aradım borçlar için ama bulamadım. Mecbur işe döndüm.. Şimdide bensiz geçen sevgisiz büyüyen anları dolduramıyırum. Sanki Bi balon var alttan delik ben şişrdikçe hava kaçıran. İlişkimiz aynen böyle S

Yorumunuz için teşekkür ederim. İnanın bu dediklerinizi kıısm kısım yapıyorum. Beraber pasta yapıyoruz salata yapmayı seviyor izin veriyorum yapıyor. Küçük kardeşi ile ilgileniyor. Ama bi ieltişimsizlşk geçimsizlik var ne okuyo nasıl oluyorsa hep bir şeyler bulup sinirlerimi zıplatıyor. Kendimi de çok eleştiriyorum ama yok her seferinde sabrımı sonuna kadar kullanıyor. Mesela bugün çarşıya çıktık. Bebeği anneme bıraktım abi kardeş aldım gidiyoruz. Önce taksit sonra market vs. Valla burnumdan getirdi markette ne aldım ne alıcam anlamadım. Sürekli bişeyler istedi isteklerinide aldım tamam bu kadar başka yok dedim. Yok ısrar ısrar. Aşırı ısrarcı bir çocuk. Yani şöle sakin dingin mutlu bir günümüz olmuyor. Hep olay huysuz luk, yaramazlık bitmeyen istekleri...

Öncellikle kolaylıklar diliyorum. Iyi bir cocuk ergen psikiyatristine gitmenizi öneririm. Ancak tanıyı onlar koyabilir. Lutfen ihmal etmeyin eğer tedaviye gerçekten ihtiyacı varsa istediğiniz kitabı okuyun istediğiniz kadar güzel vakit geçirin malesef tam karşılığını alamayabilirsiniz.

Bence siz sınır koymayı bilmiyorsunuz, çocuğunuz da bu durumdan sizin böyle olmanızda rahatsız o yüzden size ceza veriyor. Çocuklara sınır koymayla ilgili kitaplar okuyun ve kararlı olun, kitapları okurken çocuğunuza göstermeyin. Babayla samimi ve duygu aktarımına dayanan bir ilişki kurmasına da ihtiyacı var. Babayla ilişki kuramıyorsa bunun acısını da sizden çıkarması mümkün. Babayla ilişkinizi de düzenleyin, karşılıklı iş birliği içinde oğlanı yönlendirebilirsiniz. Ayrıca psikologunu arayıp bilgi alabilirsiniz ne yapmanız gerektiği konusunda

Çocugun sorunu ne hiperaktif mi, davranış bozuklugu mu var... Bunu da bir profrsyonelle çözebilirsiniz. Cocugunuza karsi kararli davranin. Sınırlar çizin ve o sınırların dışına çıkmayın. Cocugunuza zaman ayirin sanirim islerdir 3 cocuktur pek vaktiniz kalmıyordur ama cocugunuzun bence sevgiye ihtiyaci var biraz tabiki seviyorsunuz gosteriyorsunuzdurnda ama cocuga ulasamayabiliyordur. Birlikte gecirdiginiz vakitleri uzun tutmaya calisin.