kuzenimin oğluda sizin oğlunuz gibi anne ortalıkta olmayınca gayet keyifli ama biraz kalabalık bi ortama girsin veya anneyi evden çıkarken görsün kıyametler kopuyor saatlerce ağlıyor psikloloğa götürdüler en sonunda şimdi daha iyi gibi sanki tabi içlerinde olmadığım için bilemicem ama en azından yabancı insanlara karşı eskisi gibi deil bi dr a başvurun derim

yazılanları görmedim... psikolog mu öneriliyor? niçin? isterseniz gidin ama hiçte çocuğunuzun psikologluk bir durumu yok... anneyi şu dönemde istemesi sonderece normal... ama yinede araştırın, okuyun, siz değerlendirin.

canım ben çalışmıyorum sürekli dipdibeyiz yapşık gibi kimseye gitmez dışarı çıksak arabasına binmez annem kucağında taşısın der banyoda tuvalette heryerde beraberiz bence bu dönem hep böyle geçiyor benim oğlumda 24aylık oldu hem sen çalışıyosun özlüyodur bence uyutuyorum uykudan kalkınca bile beni özlüyo galiba gelip canım aşkım diyo kucağımdan inmiyo biraz daha sabır psikologluk bi durum yok bence

20 aylık oğlum var, çalışıyorum, oğluma ablam bakıyor iyi baktığına eminim gün içerisinde her aradığımda ablam gayet keyfili olduğunu söylüyor sabah 09:00 da bırakıyorum akşam 19:30 gibi alıyorum o uyuyana kadar hiç ev işi felan yapmam hep oyunlar oynarız birlikte ama bir türlü yanından ayrılamıyorum tuvalete bile gidemiyorum babası da yanında ama ben odadan çıkınca kıyamet kopuyor çok bunaldım sabahları işe gelmek için hazırlanamaz hale geldim apar topar çıkıyorum evden gezmeye felan gideceğimizde babası kucağına alsa ağlıyor annem taşısın diyor gerçekten psikolojim çok bozuldu ne yapacağımı şaşırdım psikologa gitmek istedim ama önce burda sizlerle paylaşmayı uygun gördüm yemin ederim çıldırmak üzereyim sabırlı olmaya çalışıyorum oğluma karşı onu üzmemeye çalışıyorum ama ben yıprandım artık tükendim Bryce