Çok teşekkür ederim. Çok ilgilendiniz. Nerede yazsam yardımcı oldunuz. Canı gönülden teşekkür ediyorum bu aşamalı uzaklaşmayı biliyordum da pedagoga güvendim basiretim bağlandı. O da çocuğun psikolojisini değil de kurumun kurallarını gözetiyormuş maalesef Oyun grubuna başlayacağız Eylül gibi. O zamana kadar dil terapisinde biraz daha ilerleyeceğimizi umuyorum. Ocaktan sonra da belki haftada 3 yarım gün kreş. Oğlumun o zamanki ihtiyacına göre hareket edeceğiz. Tekrardan çok teşekkür ederim

Rica ederim ne demek. Insallah gonlunuze gore halledersiniz meseleyi

Bir tane dil terapisti kreş önerdi. Güya çok iyi montessori eğitimi olan, bahçesi büyük bi yerle konuştuk tamam dediler. 2 ay önce götürdük. Ben onunla sınıfa giteceğim oryantasyon dönemi diye düşünürken çocuğu anne seni burda bekleyecek bay bay diyelim diyerek götürdüler. Ağlama sesi aşağı kadar geliyordu. Ben bu böyle olmaz ki çocuk tramva yaşar deyince oranın pedagoğu "yok yok hep böyle yapıyoruz alışacak " dedi. Neyse uzman o diyerek sabrettim ama çocuk ilk gün 45 dk nın yarım saati ağladı. İkinci gün daha arabayı parkettiğimde ağlamaya başladı. Sonra çocuk eve gelince bile kucağımdan inmemeye başlayınca lanet olsun kreşine dedim. Parkta bahçede çok güzel oynayan çocuğum yanımdan ayrılmaz oldu. Ne zaman dışarı çıksak markete bile girmemek için ağlamalar başladı. Kısacası güvenli bağlanmamızın içine ettiler. Bundan sonra olursa sadece oyun atölyeleri düşünüyorum o kadar Melan-kolik5 Popüler

Merhaba abla yedi olacak. hayır birlikte bakmıyordu abla okula gidiyordu biz onunla evden birlikte girip çıkıyorduk Melan-kolik5 Popüler

Oglunuzu krese baslatma konusunda uzman gorusu aldiniz mi peki ne diyorlar? HatueL Kalbini değiştirerek hayatını değiştirebilirsin... Anneler

Çok teşekkür ederim. İnşallah diyelim. Dua ediyorum işte. Kızım daha oturmaya başladığında kitap okumaya başlamıştım ama oğlan çok farklı. Kitabı elimden çekip kendi sayfaları çevirip okur taklidi yapıyor. Yani kitap bile okuyamıyorum etrafımda küçük bebeği olan ve ev ortamında görüşeceğim kimse yok. Parkta da yanına gelenlere bağırıyor

Merhabalar anneler sesli klavye yazdırıyorum yazım hatalarımı mazur görün lütfen. Burada bir çok konuya yorum yaptım bazılarınıza Soru sordum hatırlayanlar olacaktır. Benim 4 ay sonra Üç yaşına girecek oğlum var. motor becerileri çok güzel, komutları anlıyor. Işığı kapat, biberonunu getir, yatak odasından telefonumu getir gibi bir çok yönergeyi anlayıp uyguluyor. Fakat 20-30 kelime dışında konuşmuyor onların da bazılarını sadece biz anlıyoruz. Çocuk gelişimci, çocuk psikiyatristi, dil terapisti hepsine gittik geçen sene hiçbir şey yok dediler konuşur dediler o yüzden bekledik. Şimdiye kadar telefon tablet TV ekrana hiç maruz kalmadı. Aslında ablası da var evde çok konuşuyoruz ben çalışırken babannesi bakıyordu. O da konuşur gel oğluma çorba yapalım. Aferin sandalyene otur gibi. Otizmden aslında pek şüphelenmedik çünkü otizmin hiçbir belirtisi yok. Fakat konuşmayınca iletişimi de sınırlı. Yani oyun oynarken yüzümüze bakar bir şey söyleyince anlar. yüzümüzden kızgın, mutlu ya da üzgün olduğumuzu anlar ona göre tepki verir. Ablasından çok olumsuz etkilendi ne kadar uğraşsakta engelleyemedik ablası onu kıskandı gizli gizli hırpalıyordu. Fark edince elimden geldiğince engelledim. Ama tabi hırçın bir çocuk oldu istediği olmayınca sürekli elimizi kolumuzu tırmalıyor ablasının saçını falan çekiyor. Bazen istediklerini Anlamadığımız için de hırçınlaşıyor. Dil terapisine başlayacağız inşallah daha doğrusu özel eğitim gibi içinde sadece dil terapisi değil oyun oynama becerilerini falan da geliştirmeye çalışacağız. Şöyleki biraz cinsiyetinin verdiği etkiyle de sadece koşma zıplama top oynama bisiklet sürme gibi şeylerden hoşlanıyor. Çok hareketli olduğu için yapboz yapma, boyama yapma, renk eşleştirme gibi oyunları aktiviteleri hiçbir zaman yapamadık. Haliyle yapacak çok fazla bir şey kalmıyor evde çok sıkılıyorum inanın çocuğunla ilgilenmektense 24 saat mesai yapmak daha kolay geliyor bana. Sanırım depresyona da girdim sabahları uyanmak istemiyorum. Sürekli ağlayasım geliyor kendimi tutamıyorum. Kendimi çok çaresiz hissediyorum. Bir de gecikti siye çiş eğitimine başladık 10 gün oldu bugün. Yani kış gelmeden ben işe başlamadan öğreteyim dedim ama kas kontrolü çok iyi olmasına rağmen, gece uykuları ve öğlen uykularında hiç Islatmamasına rağmen çiş söylemiyor. İşee diyor yaptıktan sonra. Bir pedagoga danıştım fiziksel olarak hazır diyor. Psikolojik olarak reddediyor ama uzun sürse de alışır dedi. Sizce ne yapmalıyım?Tamam bu uzun bir süreç biliyorum farkındayım fakat onuncu günde hala bir ilerleme kaydedebildiğimizi düşünmüyorum. Sizlerden hem çocuğumun genel durumuyla ilgili hem de iş eğitimi ile ilgili tavsiye bekliyorum.

Canım benim oğlumda 3 yaşında tam konuşmuyordu daha doğrusu konuşuyordu ama sadece biz anlıyorduk. Dil terapistine gittik onun çok faydası oldu orada verilen etkinlikleri de evde oyun şeklinde yapmaya çalıştık elimizden geldiğince. Sonra kreşe verdim onun çok faydasını gördüm orada arkadaşlarının yaklaşımı çok olumlu oldu öğretmenleri de çok iyi yaklaştılar terapisti verdiği etkinlikleri okulda da yaptırdılar. şuan çok güzel yok kat ettik. Sadece alışkanlıktan dolayı bazı kelimeleri yanlış kullanıyor ama dedikleri dışarıdan da anlaşılıyor. Dil terapistiyle beraber belki böyle bir şey düşünebilirsiniz.

Evet vardı onlar dönemselmiş bir de o aralar aile büyükleriyle de çok vakit geçiriyordu o etkiledi sanırım biraz dedesinin kulakları ağır işitiyor bağırarak konuşuyor o yüzden oğlum da alışmıştı bu şekilde davranmaya ama kreşe verdikten sonra düzeldi hareketleri.

İlk başta günde 2-3 saat gitti. İlk günlerde ben bekledim kreşte beni görebileceği bir yerde. Üç gün bu şekilde gitti sonra 2-3 gün de yarım gün gitti yarım gün giderken kreşte değildim ben ama yakın bir yerdeyim sonraki hafta tam güne geçti. İlk üç günden sonra problem yaşamadık biz kolay alıştı oğlum öğretmenleri falan çok sevecendi onun etkisi olduğunu düşünüyorum. Çok büyük bir tepkisi de olmadı sadece ben onu bırakıcam diye hiç bilmediği bir ortam olduğu için biraz korktu ama beni orada gördükçe ve süre başta kısıtlı olunca onu da kolay aştık

Sıkıntı yapmayın siz. dediğim gibi kitap okuyun. Konuşmaya devam edin. Komşunuz falan varsa küçük çocuğu olan gorusun. Benim kızım 2 yaşında şakir şakir konuşurken, komşumun konuşmuyordu. Şimdi 6 7 yaşlarında gayet normal yani. Yeğenlerim, arkasının oğlu falan hep 3 yas sonrası oldu. Erkekl cocuklari öyle oluyor demekki Wc eğitimi de öyle 3 yaşından sonra öğrendi. Yani siz bmstres olmayın. Yoluna giriyor bir şekilde.

Dil eğitimi hakkında bir şey diyemeyeceğim sadece bazı çocuklar geç ve birden hızlı konuşmaya başlar bu konuda canınızı sıkmayın. Benim kızımda eylül de 3 yaşında olacak. Ben tuvalet eğitimini 2.5 yaşına yaklaşırken vermiştim. Ödüllerle. İlk başta stickers yapıştırıyordu tuvalette duvarlara. Sonra ojelere merakı vardı. Renk renk oje almıştım makyaj malzemesi veriyordum. Siz burada küçük oyuncaklar tercih edebilirsiniz. O tuvaletini yaptı mı dans edip şarkı söylüyordum. Zıplayıp alkış yapıyordum beni cok mutlu ettiğini söylüyordum. Kendisini çok büyük bir şey yapmış gibi hissettiğinden mutlu oluyordu. Ben ilk 3 gün işi çözmeye alışsın diye bezliyordum. Ama sonrasında gece de bezini açtım. Sabredin. Bu bir süreç muhakkak alışacaktır. Fistiklicikileta Guru Anneler

Cok talihsiz bir ilk deneyim olmus oglunuz icin. Evet cocukla uzlasarak ikna oldugu en yakin uzaktan baslatmalari gerekirdi sizi. Gerekirse sinifta baslayip yavas yavas disari alacaklardi, gerekirse gunlerce birlikte gidip birlikte donecektiniz. Benim sahsi kanaatim akranlariyla bir arada olmanin cocugunuza her anlamda iyi gelecegi yonunde. Bilincli, ilgilenen bir ebeveyn portresi ciziyorsunuz, cocugun fiziksel hicbir problemi yok ama hem konusmuyor hem tuvalet egitimine direniyor. Bu cocugun arkadaarindan gorerek reddettigi seyleri normallestirmeye ihtiyaci var. Bana kalorsa oyun gruplarini bir deneyin, sizinle birlikte bir yabanci ortam deneyimlesin ve kresteki kotu tecrubesini unutsun. Ardindan bir kres bulun, onceki kotu tecrubenizi anlatin, alisma surecinde cocukla ortak bir karar alarak gerekirse sinifta beklemek istediginizi soyleyin. Bu kosulunuzu kabul eden bir yerde baslatin. Bu arada okulda alisma surecinde cocugunuzu beklerken ister sinifta olsun ister okul binasi icinde olsun farketmez, cocugunuzla mumkun mertebe sifir iletisim icinde olmalisiniz. Iletisim kurmaya devam etmeniz okulu benimsemesine engel olur. Benim destek isteyen velilerime yonlendirmem hep bu sekilde olmustur ve her seferinde cocugu hic yipratmadan cok kisa surede alismasini sagladik. Fikir olmasi acisinsan sureci kisaca ozetleyeyim size. Cocukla pazarlik yapilarak razi oldugu en uzak yere oturur veli. En zor cocugumuz dibindeki sandalyede oturmasini istedi ornegin. Veli cocugun dibindeki sandalyeye oturdu, mumkun mertebe sifir iletisim, sifir goz kontagi, gulusme vs. Cocuk soru soraraa, zaruret dogarsa kisacik bir cevap, ardindan yine sifir iletisim. Cocuk etrafina ilgi gostermeye basladiginda veli sandalyede cocuga sirti donuk oturur, yine sifir iletisim. Cocuk dogal olarak sinifa daha cok ilgi gosterecektir, o sirada veli sandalyesini bir adim geri cekip oturur, sifir iletisim yine. Cocuk buna da duyarsizlastiginda, kapinin dibinde oturur, yine sifir iletisim. Sonra kapinin onunde, sonra biraz uzaginda, sonra okul binasinda cocukla birlikte belirlenen bir yerde. Cocuk kaygi duymadan gidip gwlmeye basladiginda zaten ben simdi gidiyorum okul bitince seni almaya gelecegim, beni ozlersen ogretmeninde telefon numaram var beni arayabilirsin gibi bir konusmayla ikna oluyor. Umarim sancisiz kolay bir surecle atlatirsiniz bu gunleri.