bu ne ya gercekmi

herkes bir takım zorluklar yaşar ve yaşamıştır ama uslup ve anlatma şekli çok önemli bence yazdıklarınızı okuyan hamileler eminim dehşete düşmüştür ki, normal doğum isteyen bir çok insan var. başınıza gelen milyonda bir olabilecek bir olay ama bunu alalade anlatmanız bu tazda anlatmanız itici geldi yada hamile olduğumdanmıdır bilemem ama olumsuz negatif bi enerjınız var...

ben böyle mucizelere kesinlikle inanırım sonuçta bebek depresyonu diye bişey var ben onların çok daha fazla şeyin farkında olduğunu düşünüyorum. belkide senin komada olduğunu ve Allah korusun ölüme yakın olduğunu hissetmiş ve bu yüzden kendini o depresyona sokmuştur niye bu kadar tepki oldu anlamadım gerçekten nice hikayeler duydum bebeği ölmeden önce anneye veriyorlar vedalaşması için ve bebek mucizevi bir şekilde iyileşiyor kalp atışı düzeliyor bir anda! bu gibi mucizeler Anne ile bebek arasında nasıl bir bağ olduğunu gösteriyor o yüzden hikayeni paylaştığın için sağol canım Allah tekrarını yaşatmasın tabiki gerçekten bende çok fena oldum ama hiç olmazsa en kötü durumda bile hala umut olduğunu görmüş oluyoruz Allah nelere kadirdir hanımlar

kusura bakmayın ama bukadar zor bir durum ancak bu kadar duygusuz anlatılır. buraya olumsuz şeyler yazarak insanları ne tarz bi piskolojiye soktuğunuzun umarım farkına varırsınız. eğer gerçekse çocuğunuz umarım iyidir...

Yani burada eleştir almanız bu kadar kötü bir olayın doğum yapacak anneleri etkileyecek olması sonucu iyi olmuş ama burada normal doğum yapmak isteyen insanlar milyonda birde görülüyor olsa acaba benimde başıma gelir mi diye düşünürler. Zaten normal doğuma alışmak kolay birşey de değil. Kim ne söylese etkileniyorlar çocuğunuz 6 yaşına gelmiş burada bunu anlatmak gereksiz bana göre çünkü kötü bir örnek. Ayrıca şunu anlamadım bebeğinizi ilk gün emziremediniz diye neden öyle bir düşünceye giriyor ben hiç duymadım böyle bir bebek çünkü çocukta öyle bir mantık yok annem beni istemiyor bende yemeyeyim içmeyeyim öleyim diye öyle olsa doğumdan sonra atan anneler var o bebeklerin ölmesi lazım. Benim kuzenim 7.5 aylık doğum yaptı bir kere emzirmeye çalıştı ilk süt iyi diye ama tam emziremedi üzüntüden gitmiş sütü ki sütü hemen gelemeyenlerde var. Oğlu kaç ay küvözde kaldı annesi hiç yanına giremedi sadece süt sağdı gönderdi. Hiç dokunamadı. bebekte annesini hiç hissedemedi ancak hiçte öyle olmadı. Aylar sonra kucağına aldığında hep en baştan berabermiş gibilerdi enteresan geldi bana yani istemediğimi düşünüp ölüme terketmiş kendini filan demeniz. Geçmiş gitmiş olsun ama hep burada antılacak hikayelerde dikkat edilmesini savunuyorum hamile adayları meraktan hep buraraları okuyorlar.

kadına ne kadar yüklendiniz saçma sapan gereksiz yere. her durumun iyi örneğide vardır kötü örneğide. iyileri anlatmak iyi evet ama kötülerdende çıkarılacak sonuçlar öğrenilecek şeyler vardır. duygusuz gibi yazmışsın ne demek. duygunun doruğuna çıkmıştır belki ama edebi yönden kalemi güçlü değildir bu şekilde anlatabilmiştir yahut o anki duyguları buna müsaade etmemiştir. maalesef doğumda işte her zaman kolay bir doğum yaptım, kırmızı kurdelamı taktım, lohusa şerbetimi içtim şeklinde gelişemiyor. kimi zaman insan aklının ucundan geçmeyeni yaşayıveriyor Allah korusun. ne o öyle hamileyim etkileniyorum bana kötü bir şey anlatma vs. duy ki hep toz pembe hayal kurma her an Allah'tan gelebilecek herşeye açık ol. O'na dayan O'na sığın hayırlısını iste. doğum yapmak bebek sahibi olmak çok muhteşem şeyler. Allah bütün olmayanlara nasip etsin. hamilelere kolay doğum, bebeklere hayırlı sağlıklı hayatlar versin. ahseninur

gerçekten tam bir mucize örneği... Allah çocuğunuzu size bağışlamış çok şükür... okurken bi an çok korktum bebeğinizin öldüğünü söyleyeceksiniz diye.. şükürler olsun yaşıyo... çocuğunuzun değerini bilin mutluluklar... inş bizde çocuğumuza sağ salim kavuşuruz... kolay doğum yapmayı nasip eder Allahım inş.. aminn

valla cnm ben dogumumda olani anlattim ve doktorlarin bana soyledigini anlattim.. basima gelmemis olsa niye anlatayim.. boyle bir dogum yapma hayali kuracak deilim herhalde dimi.. baya okudum aldigim tepkiden sonra ve tek sorunlu dogum yapan olmadigimida gordum forumda ama benden baska kimsede tepki almamis yada yargilanmamis.. yine diyorum, bunu yazarken amacim kimseyi korkutmak urkutmek deyildi, sadece bir mucizeyi anlatmakti, asla pes edilmemesi gerektigini nereden nereye gelebilecegimizi gostermekti.. demekki insanin basina kendi istemedigi zor bir durum gelince bu kadar tepki goruyormus onuda anladim

nasil bir psikolojiye sokmusum?herkezin dogum hikayesi ayri.. benimkide boyle.. neden bu kadar tepki.. duygularima gelince yazarken nasil oldugumu gordunuzmu?cok uzun olmasin diye kisa kestim yoksa evet cok fazla detay var anlata bilecegim.. evet yazdim cunku cok sukur hersey yoluna girdi ve kizim 6 yasinda, yani sorun yasamadik.. allah korusun kotu seyler olsaydi yazamazdim herhalde bilemiyorum.. hem ben kotuluk olsun diye yazmadim tam tersi bakin nerden nereye gelebildik.. herzaman bir umut var.. ikimizde sag salim ciktik hastaneden cok sukur

3 dogum yaptim hepside birbirinden zordu.. ikinci dogumda rahmim cikmis.. epidural pek ise yaramadi.. ebe dedi merak etme anestezist gelsin tum acilar gececek rahmini temizliyeyim esin parcalanmis sonra uyusturup rahmi yerine koyacagiz dedi.. neyse uyusturduktan sonra :dedim madem bisi hissetmiycem verinde kizimi emzireyim.. esim basimi oksuyordu sonrasini hatirlamiyorum bu olaylar sabah saat 3 te oldu.. uyandim odamdayim saat sabah 9.. ne uyumusum yaa dedim.. zile bastim bebegimi isticem.. hemsire geldi uyandinizmi, hemen doktoru cagiriyorum dedi gitti.. doktoru nie cagirioki?.. bas ucumda notlar buldum:kuzum bugun daha iyisin hersey cok guzel olacak insallah... askim gun gectikce duzeliosun yine mutlu olacaz:... haydaaa saat 3 ten 9 a kadar kim yazmis bunlari? kapi acildi ebe jinekologum 3 doktor daha.. sok oldum.. biri dedi ben psikologum oburu dedi bende cocuk psikologuyum digeri dedi yogun bakim doktoruyum.. nasil neden bilmem ciglik atmaya basladim bebegimi getirin die.. anlaticaz bekleyin dedi.. jinekologumun elini tuttum yalvaririm sadece buna cvp verin kizimi tekrar emzire bilecekmiyim dedim.. obur turlu sormaya yuregim el vermedi.. tabii niye olmasin sutunuz tekrar inerse olabilir dedi.. cok sukur kizim hayattaydi.. ebe dedi dogumda birden cok kan bosaldi anlayamadik ne oldugunu derken kalbiniz durdu iki haftadir yogun bakimdasiniz dedi.. yogun bakim doktoru kiziniz bizde nedenini cocuk psikologu anlatacak dedi.. psikolog basladi anlatmaya:dogumunuz cok zor gecti bebeginizde bunun farkinda, siz onu emzirirken oldu olanlar.. bebeginiz sizi tekrar istedi ama yaniniza getiremezdik o yuzden bebeginiz artik onu istemediginizi dusunup kendini olume birakti olmek istior dedi.. dunya basima yikildi.. detaylica saatlerce anlattilar.. kizima goturun dedim kalkmam yasakmis.. ciktilar odamdan kalktim ayaga dikisler gitti.. baktilar rahat durmiycam goturduler yanina tabi dikis, pansuman falan olayindan sonra.. aslinda psikolog uzun uzun anlatmisti kizimin durumunu ama kabullenememisim galiba.. girdim iceriye minicik agzinda kocama tub nefes almasini sagliyor.. findik burnunda baska tub ondan besleniyor.. kolunda bacaginda igneler vardi.. elimi koydum yanagina basladim konusmaya:affet anneni seni herseyden cok seviyorum asla birakmadim birakmam dedim ve hamileyken soyledigim ninniyi soyledim.. reaksiyon verdi kusar gibi yapti cektiler agzindaki tubu gogsume koydum.. emmedi ama cekilmedide.. iki gun icinde tum tubleri cekildi..10 gun sonra ciktik hastaneden :)uzun oldu ama benim dogum hikayemde bu.. bebek deyip gecmeyin herseyi anliyorlar