Canım benim ikizlerim var kızlar. Oğlumu kaç defa kürtajdan dönüp sonrasından doğurma kararı aldım bı dönem bende de oğluma karşı hassasiyet oluştu oturup düşündüğüm de aslında ayrım yapmıyorum sadece o mazlum durumdaydi bu beni etkilemis yoksa hepsi evlat ne farkı olabilir ki?

Yapmıyorum. Yapma eğilimimden rahatsızım, bunun bilincindeyim. ByNkoaLa

Ornek verir misiniz Mesela 1 tane meyve kaldiysa bir erik bile olsa ben bicakla ikiye boluyorum P

Benm ilk oğlum 9 aylikti ikinciye hamile kaldığımda ve sanki hep onun hakkını elinden almisjm gbi hissediyordum emzirme olsun ilgilenme olsun ama ikinci oğlumda doğunca ikisine de yetebildim ikisine de ayrım yapmadm Ama ilk oğlum hep daha boynu bükük daha bana ihtiyacı varmış gbi hissettm, bu süreçte kiskanmamasi adına onunla çok şeyler yaptık şimdi ikinci de büyüdü büyük de büyüdü ve ben asla ayrım yapmadim. Bunu da geçmişte ailem tarafindan çok ayrımcılık yapıldığını ve hala yapılıyor olmasından dolayı kendime sözler vermiştim bir tane bile birşey olsa böler ikisine de eşit veririm onlar da bu sayede paylaşmayı çok daha kolay ogrendiler

Genelde beğenileri farklı olduğu için aslında sıkıntı çıkmıyor ama bu içimde var, ayrım yapmıyorum, çaba içerisindeyim. benim yüZümden incinmemeleri için uğraşıyorum. Onlar benim kıymetlilerim.

Bunu yaparsanız kızınızı çok güç durumda bırakmanız olağan, hayatı etkileyecek P

Ben ama cinsiyet ayrımı yapmıyorum. Kızımın olacağını öğrendiğimde çok sevinmiştim. Bu da erkek olsaydı dememiştim. Şimdiki de kız ve ben kızımın bacısı, dert ortağı olacak diye iki kez sevindim. Tersi olsa üzülürdüm diye düşünüyorum. Benimki zor zamanlardan kalan bir duygu diye düşünüyorum ancak bunu aşmam lazım, bunu da biliyorum. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Merhaba, bayanlar iki çocuğum var. İlki erkek, ikincisi kız. Normal bir hayat yaşarken ikinci hamileliğimin 5. ayından itibaren çok zor bir hayat yaşamaya başladım ve sıkıntılardan ne yazık ki hamileliğim 2. planda kaldı. Bebeğim doğduğunda sorunlarım çoğalmıştı. oğlum o dönemde bizimle birlikte yıprandığı için mutlu olması, en az hasarı alması için uğraşıyordum. Kızım ise hiçbir kayba uğramamıştı, varolan hayata doğmuştu, değişiklik yaşamamıştı, endişelenmiyordum. Şimdi çok şükür normal hayata döndük ama benim bir sorunum var. Özellikle bir şey verecekken çocuklara, eğer bir tane kaldıysa onu oğluma vermek istiyorum, kızıma da onun yerine başka bir şey. Yani iyi olanı oğlana, vasat olanı kıza. düşündüğümü yapmıyorum, onların tercihlerine sunuyorum ama çocuklarım arasında ayrım yapmaktan çok korkuyorum, hep bir mücadele içindeyim sanki. erkek, kız ayrımım yok. Hatta Şimdi 3. Çocuğum kız olacak diye mutluyum. Bu durum sıkıntılı zamanlardan kaldı ve geçecek diye düşünmek istiyorum. Geçmesi için normal davranmaya çalışıyorum ama çok rahatsız oluyorum birkaç sn bile olsa böyle düşünmekten, bununla mücadeleden. Ne yapsam ki, farkında olduğum için geçer mi? Yoksa önemsenecek bir şey değil mi? Büyütüyor muyum? Kızımın hakkına girmek, üzmek istemiyorum. Çocuklarım çok önemli, kıymetli, benim yüzümden üzülmelerini istemiyorum. Önlem almam lazım.

Ne kızımın ne de oğlumun bana bakma ihtimalini asla aklıma bile getirmem, bu acziyeti kabul edemem! Düşkün olmayı, bakıma muhtaç olmayı insanlar nasıl kabul ediyor da "bana büyüdüklerinde baksınlar" derler hiç anlamam derim her zaman. Ayrım yapmıyorum, buna meylim var dedim zaten. Bu meyilden bile korktuğumu ve bunun ilerisi için çok zararlı olduğunu bildiğimi, bunun için ne yapmam gerektiğini bilmediğimi yazdım. Hatta bu konuyu konuştuğum kişiler tam tersi, kızıma karşı biraz daha fazla hassasiyetimin olduğunu düşündüklerini söylediler. Demek ki içimdeki ile savaşırken ayarı oğluma karşı kaçırmışım. P

Nedense kadınlarda hep oğullara? karşı bir hassasiyet oluşuyor. Lütfen yapmayın, şimdi anlamıyor olabilirler ama bu alışkanlık haline gelirse büyüyünce muhakkak anlayacaklardır. Kızlarınızı BDV forumlarına, çok kötü hallerde düşürmeyin. Kızlarınızı ilerde size bakacak, sizi anlayacak diye değil, bir insan yarattığınız için sevin. Hiçbir çocuğunuzu birbirinden ayırmayın, sizden göremedikleri sevgiyi yanlış kişilerde arıyorlar sonra.

Teşekkür ederim. Ben de etkilendiğimi düşünüyorum, geçici diye düşünüyorum ama yine de endişeleniyorum. Zor dönemlerden sonra bunu yaşayan varmış, tekrar teşekkür ederim :) Rabbim evlatlarımızı korusun.

Yapmayında.. Bu düşüncenizle nasıl başa çıkabilirsiniz bilmiyorum ama bu durumu yaşamış ve hala yaşıyor olmam bile beni her yönden çok etkiliyor. Kızlarım tek birşey için ağlasalar bile birine verip diğerini susturma çabasına girmem mesela. İstedikleri şeyi ortadan kaldırır her ikisinin de dikkatlerini farklı yöne çeviririm.. Benim için doğru olan bu.. Ama eğer kendinizi tutamayıp bunu yaparsanız gerçekten kızınıza derin yaralar açarsınız derim..

Ikinci yok ama olsa da yine erkek diye geciyor gonlumden cnku kiz bana cok uzak geliyor. 2. Kiz olursa naparim. bilmiyorum oglum bir yana dunya bir yana tabiki anne olarak oylr yapmam ama yinede sizin dustugunz fikrlere ben de duserim buyuk ihtimal P