Maşallah Paşalarımıza öpüyorum çok çok

Amin canım amiiin aynen dediğin gibi fazla aramız yokmuş bizim :) 9 gün sonra tam 18 aylık olacak :)

Aynen canım ya direk okula yazdıracaktık az daha beklese çok şükür sağsağlim kavuştuk 1 hafta yoğun bakımda yatırdılar hamileyken idrar enfeksiyonu geçirmiştim ondan kanına mikrop karışmış dediler ama şükür onuda atlattık şimdi koşturup duruyor rüya gibi oyle hızlı geçiyor ki zaman

Canım benim demek ki minnoşun yeri ne kadar rahattiysa Bir türlü gelmek istememiş :) biraksaniz okula başlayana kadar içerde kalacakmis çok şükür sağlıkla sıhhatle kavuşmuşsunuz. O zaten dünyalara bedel

Elhamdülillah canım ya Rabbim hep güzel günlerini göstersin :) ben de düşündüm 2 sene önce şu zamanlar hamile olduğumdan habersiz ne zaman anne olacağım ben diye ağlıyordum :)

Aslında o kadar çok ayrıntı varki anlatmak istediğim erkeklerin askerlik hikayesi kadınların doğum hikayesi bitmez ve unutulmaz...

Ay bir an kemdimi gördüm :) benimde suni sancıyla çok yavaş oldu açılmam. Salı gecesi 10 da hastaneye yattım cuma gecesi 9 da oğlumu doğurdum. Normal doğumla. Ama gel bana sor. Bu yolda en önemlisi doktor. Sağolsun her geldiğinde sen bilirsin dedi bana. Bebek iyi olduktan sonra bekleriz dedi. Bende ona güvendim ve 3 günün sonunda doğurdum. Kolay olmadı normalde saatte bir 1 cm açılman olması lazım ama benim çok zor ilerledi. Yalnız son 6 saatte 4 cm açılma hızlıca oldu. Suyum geldikten 1 gün sonra doğum yaptım üstelik. Plates topunda zıplamaktan gına gelmişti. Meğer benim annemin ve teyzeminde hiç açılmaları olmayıp sezeryan olmuşlar. Doktor bunu bilseydik bu kadar uğraştırmazdım onu dedi. Aman neyse iyiki söylememişim bende. 1 gün bekleyip aman olmuyo bu demeyin benimde tavsiyem. Gerçekten istiyorsanız sabretmek lazım. Benim oğlan 4 aylık. Seninki epeyy yol katetmiş. Sağlıkla büyüsünler. Bir şekilde öyle yada böyle dünyaya geliyorlar. Sevgiler çok.

Amin canım. Hayırlı evlat olsunlar inşallah.

Merhaba, Hep isterdim burada doğum hikayemi paylaşmayı. Tuna 18 aylık oldu anca yazabiliyorum:). Hamile kalma isteğim başladığından beri hep takip ettim kendimi motive ettim. Belki hikayem birilerine iyi gelir diye düşündüm. Hamileliğimi 4 ay bekledim acaba Bi problem mi var diye paranoyalar hepimiz yaşamışızdır illaki kafaya ne kadar takarsan o kadar beklenen geç geliyormuş. Ve buraya üye olmama sebepte bu oldu araştırma sorma isteği ben gibi arkadaşlarla konuşmak. Sonra ağustos ayında evlilik yıl dönümüne yakın gördüm çift çizgiyi eşime yaptığım sürprizle en güzel hediye olmuştu bize bebeğimiz İlk günler heyecanla günler geçmiyor gibi geliyordu ama aslında o kadar hızlı geçmiş ki şimdilerde anlıyorum bunu. Gelelim asıl maceraya doğumuma Tuna gelmek istemedi hiç ters pozisyondan doğum pozisyonuna son hafta döndü mecbur sezaryen olacaktım az kalsın bi sürprizle döndüğünü öğrenince havalara uçtum. Normal doğumu destekleyerek ve çok isteyerek geçirdim hamileliği 9 ay 10 günü doldurduk hala bekliyoruz. Ama ne bi sancı ne kanala girme yok keyfi yerinde içerde sevgili doktorum normal doğumu çok istediğim için 42. Haftaya kadar bekledik. Bir gelişme olmayınca 28 nisanda doğumu suni sancıyla başlatacağız dedi. Hiç sezaryen olacağımı düşünmüyordum kesin doğuracağım başaracağım diyordum. 2 günde süsleri balonları kurabiyeleri hazırladık. çantam hep hazırdı kapıda bekliyordu ne olur ne olmaz diye son 2 ay kala nerden bilelim geç geleceğini doğum günü gelip çattı sabah erkenden hastaneye giriş yapıldı odamızı süsledik bana serum taktılar. Hep içimden dualar ettim. Saat 7 de vermeye başladılar serumu öğlende anca hissetmeye başladım. Gülüyordum dolaşıyordum acı yok heralde kolay olacak diyorum nst ye bağlıyorlar kalp atışlarını dinliyorum kavuşacağız az kaldı diyorum dua ediyorum. Ama gel gör ki açılmam çok yavaş ilerledi 3-4 saatte yarım santim 1 santim zor açılıyor çatı muayenesinde de müdahale ediyorlar ama yok öğleden sonra 2 gibi suyum geldi. "aa idrar kaçırıyorum diyorum eyvah rezil oldum filan meğer su gelmesi böyle bişeymiş tutamadığın idrarın gibi. Sancılar sıklaşmaya başladı. Ben Oflamaya başladım eşim deseniz benden panik hastanede oturmana hareketler yapmana izin vermiyorlar evde olsam sancımı evde çeksem herşeyin daha kolay olacağına inanıyorum. Bu konuda sizlere önerim hastanede panik yapmayacak destek olacak yakınlarınız olsun. Benim yanımda ablam eşim annem yengem vardı sağolsun ablam belime masaj yaptı elimi tuttu moral vermeye çalıştı. Doktorum gece doğurursun sen diyor ama açılma 4 cm de kaldı ilerleme yok ağrılarım hat safhada adet ağrısından 2 kat filan fazla diyebilirim benim adetlerimde çok sancılı geçerdi dayandım saat21:00 a kadar lakin artık dayanamıyorum dedim herkes sezaryen diye söylendikçe alın dedim. Doktorum geldi hazırladılar beni spinal anestezi uyguladılar. Hiç bişey hissetmedim doğum sancım aniden kesildi bi rahatlama hissi saldım kendimi. Çok hızlı oldu herşey doktoruma "hocam olmadı çok istedim ama başaramadım" dedim "üzülme unutacaksın birazdan" dedi. Ameliyatı hissettim sallantıları filan tepemdeki ışıktan yansıyan şeyden izledim ameliyatı :) bebeğimi çıkardılar tam 22:36 da Bana gösterdiler bembeyazdı ağlıyordu yanağıma getirdiler sustu canım oğlum hoşgeldin dedim ağlayamadım nedense ama çok güzeldi ondan öncesi yokmuş ta yeniden birlikte var olmuşuz gibi çok farklı bir his hiç ayrılmak istemedim o an temizlemeye götürdüler yandan onu görmeye çalışıyordum ardından benim dikişlerimi yaptılar 15 dk da oldu bitti. Odaya geldiğimde hemen emzirdim sancı çekerken sütüm gelmişti çabuk uyum sağladık birbirimize nede olsa aylardır aynı bedendeydik artık kucağımda inanılmaz mutluluk verici Allah isteyen herkese nasip etsin anne olmayı. Sezaryen konusunda ise boşuna evham yapmışım çok rahattı uyuşukluk geçince yürüdüm ilk gün acı vardı ama 2. Gün çok rahattı oğlumla ilgilendim altını aldım emzirdim tek başıma banyosunu yaptırdım. Hamd olsun. Sizlere önerilerim olacak - doğumda fotoğraf mutlaka çekin o stresle kimsenin aklına gelmemiş ve şimdi o ilk karşılaşmamızı fotoğrafta görmeyi isterdim -eğer sancılarınız evde başladıysa bi süre evde sancınızı çekmenizi öneririm hastanede kısıtlıyorlar hareketlerinizi - yanınızda destek olacak insanlar olsun - normal doğum en güzeli fakat şartlamayın kendinizi ben gibi Allah hangisi hayırlı olacaksa onu nasip etsin deyin. İşte bizim hikayemiz böyle azıcık ucundan normal doğumuda yaşamış oldum asla pişman değilim ne olursa olsun anın tadını çıkarın Sevgiler