Bu durum ilerde bencil bir cocuk olmasına neden olabilir evet, elbette şahsi esyalarını paylasmak zorunda değil ama parkta diğer cocuklara müsade etmemesi bir sorun teskil ettiğini gösteriyor. Ayrılıktan etkilenmiş olabilir ki hatta öyledir. Kendine böyle bir gard alıyor bu yüzden huysuzluk yapıyor olabilir. Belki de bir seylere sahip olmak istiyordur. Babasından ayrı olduğu için böyle sahiplenme dürtüsü gösteriyor gibi geldi bana. Yani pedagog desteği sart diyorum cünkü kisiliğinin tam sekillendigi yaslar

O zaman işler değişir. Haksızlık yapmamayı, bencil olmamayı da öğrenmeli. Arkadaşlarına minik hediyeler alabilirsiniz, kendisi dağıtsın. Bir şey yiyeceginizde yarısını bölüşerek verebilirsiniz. 1Sen

Zorlamıyorum tabi ki ama arkadaşlarınin oyuncaklarınıda alıp kendisinin gibi kullanıyir

pedagog desteği alsanız?

Pedagog destegi almalisiniz Baba ile gorusuyormu tepkisi nasil Ne zmndir ayrisiniz Evindeki duzeni ariyor olabilir Yada paylasmayi sevmeyebilir bence hic bir sakincasi yok paylasincada kiymeti bilinmeyecek buyudukce farki ayirir

Bende bunu dert ediyorum üzüldüğü için öfkesi için yapıyor belkide kızım normalde dedesinin yanında çok iyi çünkü 1Sen

Okul öncesi dönemdeki çocuklarla çalışan uzman bir eğitimciyim. Çocuğunuzun, doğumdan itibaren gelişim sürecini sizden dinlemeden, çocuğunuzu görmeden, oyun, akran ve yetişkin iletişimini gözlemlemeden uzaktan isabetli bir yorum yapamam. Bu davranışın altında yatan sebepleri tespit etmeden, çözüme ulaşmak mümkün olmayacaktır. Size okul öncesi dönemdeki çocuklar için yazılmış ve konusu yardımseverlik-arkadaşlık olan hikaye kitapları tavsiye edeceğim. Bunları web'de inceleyip hoşunuza gidenleri alın ve kızınıza okuyun. Kitabın konusu hakkında onunla sohbet edin. Kitabın kahramanları ne yaptı? Sen olsaydın nasıl davranırdın? Arkadaşlarınla oynarken neler hissediyorsun? Şeklinde açık uçlu sorular sorarak, çocuğunuzun duygu ve düşüncelerini anlamaya çalışın. 1. Canım Arkadaşlarım/Yapı Kredi Yy. 2. İyi Yürekli Dev Memo/İş Bankası Yy. 3. Kırmızı Elma/Yapı Kredi Yy. 4. Bir Dostluk Masalı/Uçan Balık Yy. 5. Masal Battaniyesi/Çocuk Cenneti Kitaplığı 6. Kim/Duru yy-Aziz Sivaslıoğlu 7. Bir Kabuğu Paylaşmak/İş Bankası Yy.

Çocuk siddete basvuruyor anne baba ayri ne yasadysa ne gordyse onu uyguluyor annenin bunu duzeltme egilimi gucu varsa ustesinden gelebiliyorsa gelmeli ama bir yol gostereni olmasi gerektigini dusunuyorum genelde bu durumlarda krese gitmesi tavsiye ediliyor ama cocuk zaten gittigi ortama karistgi halde yinede icinde biseyleri yenemiyo umarim annesi uzmansiz halledir

Evet. Normal değil mi? N

Oyuncaklar onunsa ve paylaşmak istemiyorsa paylaşmasın zaten Zorlamayın

Düşünüyorum ama acaba benim yapabileceğim bir şey var mı parka gidiyoruz arkadaşlarına müsade etmiyor kaysınlar oynasınlar diye S

Eşyadan kastınız nedir? İlla ki paylaşmak zorunda mı bilemiyorum. Eşyamı ben de paylaşmayı sevmem. Başkasından ödünç almayı da aynı şekilde sevmem. Sürekli ağlaması adaptasyon süreciyle ilgili olabilir. Ne kadar oldu kreşe başlayalı?

" paylasmasin boşver diyen cahilleri boşver " diyen biri mi karşıda ki birine eğitimci misin diye soruyor?

Bencede en hayirlisi allah yardimcinz olsun insallah cabuk atlatilir. Etrafmda iki cocuk var biri annesi cise alistrirken çocuğuna cok bagardi cocuk kekeme gibi oldu oda uzman esliginde cozmeye calisiyo cok zor ama duzelme var sizinde olayinz çözülürinsallah N

İlk defa bu yıl başladı ise kreşe gayet normal, şimdiye kadar paylaşma gereği duymamış ki kapalı büyümüş olabilir. Bu arada çocukları zorlamayın siz anlatın sabırlı şekilde günü geldiği zaman onlar tercihlerini yaparlar. Ben genel olarak hayvanlarla aynı dünyayı paylaşıyoruz onlara zarar vermemin kötü birşey olduğunu düşünüyorum diyorum, direk zarar verme demiyorum mesela. Siz de öğretmenle görüşün cupcake yapın sınıftaki arkadaşlarına kızınızla birlikte, kızım bu keki birlikte yaptık senin arkadaşlarına dağıtman için. Dağıtırken sizin için annemle birlikte yaptık diyebilirsin derseniz paylaşma hevesi artabilir.

Okula gidiyormuş. Sınuftaki oyuncaklar sadece ona ait degil. Öğretmen neden diretiyor sizce. tabii kendine ait olan eşyaları paylaşmama hakkına sahiptir. 1Sen

Arada bir görüşüyor babası ile götürüyorum babaannesine ama bu durum ilerde bencil yapar mi diye korkuyorum N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Hayır normal değil. Başka fikirlere saygı duymak kıymetlidir, erdemdir. Paylaşmasin boşver diyenlere cahil diye adlandirip, üstüne fikir sunmak bana göre hoş değil.

Tek ebeveynli çocuklarda bu biraz sıkıntı oluyor. Her iki kızımdan da biliyorum. Üzerine gitmeyin. zamanla alışır. Hatta birbirleri ile ilk tanıştıklarında evin ortasinda resmen şeritler vardı. Şimdi kim kimin bilmiyorlar. Çok özel eşyaları hariç. Hatta küçülen kıyafetlerini kendileri birilerine vermek istiyor. Idrakyollariiltihabi

Paylaşmasın boşver demek fikir değil, doğru bir yönlendirme de değil. Ben burda kredi faizleriyle ilgili sırulan sorulara cevap vermiyorum mesela... çünkü alanım değil. Bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmazsak çok doğru bir iş yapmış oluruz ve sırf duyar kasmış olmak için konuşmazsak...

Annemle kalali 4 yıl oldi evin içinde huzur var ama tabi ki kendine ait bir ortamı yok kızımın bunlarda etkili oluyor . push ; N

Ben olsam kızım kendi eşyaların hakkında elbette söz hakkına sahipsin izin verip vermemek senin en doğal hakkın biri senden bir şey istediğinde izin almalı sende aynı şekilde fakat ayrıca şunu unutma paylaşmak güzeldir zaman zaman gereklidir eğer sen paylaşırsan yarın senin ihtiyacın olduğunda bir başkasıda seninle paylaşır derdim heralde

Bu yaşlarda genelde paylaşmıyorlar, benimkiler kardeş kardeşe bile paylaşmıyor. Zorlamıyorum bende pylaşmak zorunda değil oyuncaklarda onların kişisel eşyaları sonuçta. M

Ben paylaşmamasından ziyade arkadaşlarınin oyuncaklarınıda alıp kendisinin oyuncaklarını vermiyor olmasıni dert ediyorum öfkesini böyle mi gösteriyor acaba N

Eğitimci misiniz? N

Sözkonusu yazıyla ilgili mümkünse özelden bilgi rica edebilir miyim? Tamamen mesleki ilgi nedeniyle bu talepte bulunuyorum.

"Paylaşmasın diyen cahiller" hiç hoş olmamış. Ben bir eğitimciyim, ben de aldığım eğitimler ve hocalarımın görüşleri neticesinde "paylaşmasın" diyenlerdenim. Şöyle ki; çocuk eğitimi konusunda tek bir görüş tek bir ekol, tek bir doğru yoktur. Bu yüzden ben de yorum yaparken net konuşmak istemedim. Yönlendirmekten ziyade anne farklı bakış açılarıyla konuyu kendi değerlendirmelidir. Kısacası tek doğru budur gibi bir yaklaşımda bulunursak bu konu bilgi kirliliğinden ileri gidemez. M

Zaman zaman evde birlikte bişeyler hazırlayıp arkadaşlarına hediye edin. Mesela biz oğlumla ayraçlar yapardık arkadaşları için hem evde güzel bi faaliyetti. Bazı günler sınıf arkadaşlarına çikolata alırdık. ( tam sayıda alırdı 18+2) Oyuncak paylaşmayı öğrenmesi daha kolay aslında. Sınıfta oyuncak günü yapıldığında başka bir arkadaşının oyuncağını beğenip oynamak isteyecektir ve başkasının oyuncağıyla oynamanın yolu kendi oyuncağını paylaşmaktan geçer.

Herkes kendi oyuncağını götürüyor sanıyorum, anladığım bu. Çünkü arkadaşlarının oyuncağını istediği zaman alıyor dedi konu sahibi. M

oyyy allahım dertlerı bıle guzel bu cocukların en buyuk derdı oyuncakları fazla sahıplenmek olsun mınıgın :) benım yegenım oyleydı ne yaptıysak duzelmedı cocuk psıkologuna da gıttı sonra kendı kendıne pat dıye gectı sımdı tum oyuncaklarını kızıma verıyor cok ustune gıtmeden neden baskasının oyuncagına el konulmaması gerektıgını mantıklı anlatırsanız anlar N

Paylaşma konusunun bu kadar büyütülmesine anlam veremedim. Bir çocuktan paylaşma kavramının bizim anladığımız şekilde anlamasını beklemek yanlış. Öğretmenin takıldığı konu sadece "paylaşma" konusu mu? Ben de bir okulöncesi öğretmeniyim ve tek sıkıntı bu ise çocuktan ziyade öğretmeni sorgulamak daha doğru olacaktır. Diğer yandan kendimizi çocuk yerine koyalım, diyelim kendinize ait eviniz ya da aracınız var bunu arkadaşlarınızla paylaşma konusu sizi tedirgin edecektir. Sizin için en değerli olan şeyler çocuklar için de oyuncaklarıdır. Bu konuda özgür bırakmanızı öneririm, karar onundur.

Anne baba ayrıysa pskolojik olabilir ama eşyasını paylaşmak zorunda değil kendi eşyası ben de mesela herşeyimi paylaşmam neden ısrar ederler bu konuda anlamıyorum eşya bi insanın özelidir N

Bende öyle düşünüyorum tabi ki ama işte ilerde bir sorun olur mu diye endişeleniyorum girlinred

Sizce neden bir uzmandan destek alması şart? Sizin nezdinzde genele yazıyorum, günümüzde maalesef en ufak bir sorunda uzman desteği alması gerektiği aşılanıyor. Pedagoji alanına hürmetim sonsuz, en nihayetinde benim oğlum da terapi alıyor. Ancak gerçek bir sorun olduğunu düşünmeseydim uzmana götürme ihtiyacı hissetmezdim. Artık öyle bir hale getirdiler ki bu alanı, anne babalar çaresiz, ne yapacağını bilmez hale geldi. Anne baba olamıyorlar aman yanlış mı yapıyoruz aman psikolojisi bozulmasın diye. Biraz içgüdüsel hareket etmeyi bilmeli ebeveynler. Genel geçer doğrular ışığında eğitim veya terbiye verirken elleri titrememeli :) çocuklar için tek doğru, tek öğreti yoktur zaten. Hepsi birbirinden farklı, hepsinin gelişimsel süreci bir diğerinden farklı ilerliyor. Ve bu süreci en iyi takip eden, o çocuğu en iyi tanıyan da anne babadır. Dolayısıyla her ufak sorunda uzmana gitmesine lüzum yoktur ki bu konuda anlatılan gerçekten ufak bir sorun. Ayrıca uzman dediğimiz, birçok ebeveynin hayranlıkla okuduğu bir kişinin geçenlerde bir yazısına rastladım ki faciaydı. Çocuğun fıtratını ve genetik faktörleri yok sayıp, her ne davranışı varsa suçlusu anne babadır, anne babanın yanlış tutumudur diyordu. Hadi oradan! Yerim onun uzmanlığını.

Ben de bugün anneme dedim bir şey yedirirken veya yerken bölüştür öyle ver diye kızım belki böyle olduğunu gördükçe doğru olanın bu olduğunu anlar

Oğlum 4,5 yaşında. Yaklaşık bir sene kadar önce benzer sebeplerle kreşten aradılar. Evde kuzu gibi olan çocuk okulda bambaşka davranabiliyor. Bizde huysuzluk, öfke kontrolü sıkıntısı, oyuncaklarını paylaşamama sıkıntısı vardı. Pedagog yardımı almamız gerektiğini söylediler. Başta kabullenmek istemedim ama inanın pedagog yardımının çok faydasını gördüm. Artık sınırların farkında. Kol kırılması ile ilgili sıkıntılı bir süreç yaşamıştı, travma yaşamış. Belki onun da yaşadığı, sizin fark etmediğiniz bir travması vardır. Danışma sürecimiz bitse de, ihtiyaç duymasak da üç ayda bir devam etmeyi düşünüyorum. Oyun terapisi bir mucize bence ve her çocuğun en az 6 ayda bir pedagog yardımı alması taraftarıyım.

Bunu denicem hiç aklıma gelmemişti

Çocuğunuz kendi oyuncaklarını paylaşmama hakkına sahip. Zorlamayın. Paylaşım konusunda hikayeler okuyun, paylaşmanın öneminden bahseden şarkılar dinletin ancak sakın zorlamayın. Çocuklar bencil varlıklardır zaten. İleride bencil olur mu bilinmez lakin şu an için benciller ve bu çok normal :) Diğer arkadaşlarının oyuncaklarını izinsiz alıp kullanma konsuna gelince, "sen oyuncaklarını paylaşmak istemediğinde ben buna saygı duyuyorum. Ancak aynı şekilde arkadaşın da oyuncağını paylaşmak istemeyebilir. İzin alıp oynayabilirsin, ancak izin vermezse zorla alamazsın" şeklinde anlatın. Ağlarsa, ağlamasına müsaade edin. Annelerin ağlama konusunda neden bu kadar hassas olduğunu anlamıyorum ben. Ne olur ağlayınca? Hislerini ağlayarak ifade eder çocuklar çoğu zaman. Öfkesini ağlayarak boşaltır, üzüntüsünü ağlayarak dışa vurur. Ağlamak rahatlatır çocuğu ve korkunç bir şey de değildir sanılanın aksine. Her seferinde aynı şekilde, sakince izah edin. Beş yaşındaki bir çocuk söylenileni rahatlıkla algılar. Uygulama kısmı zaman alır. Sabırla konuşmaya devam edin. Zamanla mutlaka düzelecektir. Bencillikten arınması için henüz zaman var. Ancak, çocuk dünyasındaki menfaat ilişkisini kavrayabilir. Paylaşmak istemiyor isem ve buna hakkım varsa, diğer çocukların da buna hakkı var sonucuna ulaşabilir. Benim dört yaşındaki oğlum diğer her konuda zorluk çıkarsa da bu durumu algıladı. Paylaşmak istemiyor, saygı duyuyorum. Ancak artık kimsenin oyuncağını izinsiz almıyor. Alabilir miyim diye sorduğunda olumlu cevap alırsa oynuyor. Alamazsa ağlamıyor. Bana bakıyor ve ben her seferinde sabırla "o oyuncak ona ait. Paylaşmak istemiyor. Sen de bazen paylaşmak istemiyorsun. İstersen başka bir oyuncakla oynayabilirsin" diyorum. Eskiden ağlardı ancak şimdi ağlamıyor. Bazen kendi oyuncaklarını paylaşıyor, bazen asla paylaşmıyor. Bu konuda müdahil olmuyorum çok fazla. Eğer arkadaşının oyuncağı yoksa "oğlum elindekini paylaşmak istemiyorsun. İstersen senin seçtiğin bir oyuncağını paylaşabilirsin. Çünkü onun oyuncağı yok ve sıkılabilir" diyorum. Biraz düşünüp kabul ediyor :) Bu yaştaki çocuklara alternatif üretmek, fikir vermek gerekiyor ancak son kararı ona bırakmak lazım. Zira kendini ispat etme peşinde olan bencil bir çocukla inatlaşmak olumlu sonuçlar doğurmaz. Bu noktada birçok anne "ama hep onun dediği olursa şımarır" diyor. Ancak esasında onun dediği olmuyor. Siz olmasını istediğiniz muhtemel davranışları ona alternatif olarak sunuyorsunuz. O bir seçim yapıyor, en nihayetinde sunulan seçenekler sizin istedikleriniz yahut olması gerekenler.

Ohhh işini iyi biliyo valla keske büyüyüncede aynen böyle olsa . push ; Clementine89

Çok teşekkür ederim minnie

Yazının aslını bulamadım şu an ama bir psikolog da bu yazıya tepki vermişti onun paylaşımını atayım özelden.

Cocugunuz buyuk ihtimalle boşanmış olmanızdan etkilenmiş.. Bi pedagog şart A Aylakkadin Bahar, bir insanla gelebilir insana Üyelik İptali tek ayak

Aynen gerçekten bir fikir istiyorum N

Evin içinde de ağlıyor durduk yere kreşe 7 aydır gidiyor oyuncaklarını paylaşmıyor paylaşımcı davranmıyor

Tabi ki ama arkadaşlarınin oyuncaklarınıda alıp kendisinin oyuncakları gibi kullanıyir ama kendi oyuncaklarını vermiyor

Nasıl bu kadar emin konuşabiliyorsunuz? Clementine89

İki kardeş olup oyuncaklarınızı paylaştığınız şeklinde oyunlar kurun mesela... ya da bir meyveyi paylaşarak yeyin.. böyle böyle hayatınızın içinde yeralsın paylaşmak, ve çocuklar arkadaşları bir eşyalarını aldığında geri vermeyecek sanırlar. En baştan anlatın geri vereceğini. Paylaşmasın boşver diyen cahillere de aldırmayın. Paylaşmak kişilik gelişiminin parçasıdır. Her yaşın kazanımlarını üç aşağı beş yukarı yerine getirmek önemlidir

Biraz uyanıklığa kaçıyor o da :)

Bende artık bunu uygulamak istiyorum

2-3 zaman zaman kişiye göre değişir 4 yaş da eklenebilir benliğin geliştiği dönemdir. Yani herşeyi sahiplenir, ben bilinci oluşur ama 5 yaş artık ben bilincinin oluştuğu ve artık bana ait olanı paylasabilirim bilinci gelişir. Çocuğunuzun bu davranışlarının farklı sebepleri vardır. Annenizin yanına ne zaman yetlestiniz yani eğer yeni bir durumsa Krese ne zaman başladı, eğer yeni bir durumsa Ev içinde huzurlu bir ortam yoksa Bu tip durumlar çocuğunuzu etkilemiş olabilir ama 5 yaşındaki bir çocuk bencil paylaşımcı değil diyerek durum açıklanamaz Idrakyollariiltihabi

Bana bir şey değil de insanları yanlış yönlendirmeyin. Zira fikir istiyor bu başlığı açan.

Biz eşyalarımızı paylaşmak istemedigimizde paylaşmiyoruz. Onlarda bu hakka sahip bence. Öğretmen neden bu konuda diretiyor anlamış değilim. Oyun arkadaşlıkları ile öğreniyorlar paylaşmayı. Diretince daha bir inat ediyorlar.

Paylaşmak eğer istiyorsa kişilik gelişiminin bir parçasıdır. İstemiyor ve siz zorluyorsanız onun adı başka bişey. Bu yaşlarda hakkını savunmayı öğrenir çocuk. Kendinin olana sahip çıkmasını bilmeyen sırf o bu istedi diye herşeye tamam diyen bir çocuk olmasını istemiyorsanız bırakın oyuncakları hakkında kararı kendisi versin İllede paylaşsın diyen kör cahil yazara bakmayın girlinred

Ben uzmana gitmeyi düşünüyorum G

Kızım 5 yaşında annenlerde yaşıyoruz kızım eşyalarını paylaşmak istemiyor kreşe gidiyor durmadan beni çağırıyorlar durduk yere ağlıyor ben napıcağımı bilmiyorum öğretmeye çalışıyorum ama paylaşımcı olamıyor eşimdende ayrıyım siz nasıl öğrettiniz