Herkese merhabalar. Bugün size erken doğum yapan, hamileliğinin çoğu zamanı stresli geçen bir anne olarak içimi açmak istiyorum. Bebegim 26 gün erken doğdu ve doğduğu gibi nefes almada güçlük cektigi ve morardigi için kuveze kapatıldı.25 gün boyunca kuvoz bebeği oldu. Eve eli boş dönüp boş beşik yanında yatmanın acısını asla anlatamam, unutamam da... Lohusalık denen kavramı hiç yaşamadım. Cocuguma anne olabilmek için ilk günden ayağa kalktım, kendi kahvaltımı hazırladım basit ev işi yaptım sürekli süt sagip hastaneye kostum derken yılbaşına 1 gün kala oğlumu kucagina verdiler. Başlarda kulağı hiç sorun olmadı benim için, çünkü daha da önemlisi hayata tutunabilmesiydi. gerci şuan 10 aylık ve kulağı hala daha sorun değil aksine onun özelliği ve bunu çok seviyorum. Fakat kreş dönemi itibari ile psikolojik anlamda sorun yaşamasını istemiyorum. Cunku maalesef toplumumuzda bazı insanlar öyle bakıyorlar ki, sanki çok büyük bir sorun, hatta ucubeymis gibi... Suan kulağının sadece kepçesinin olmadığı ve aslında o kulağında da isitmesinin olduğu bı nebze içimi rahatlatıyor. Boyle bir rahatsizligi olan bebiş anneleri nasıl bir süreç yasadiniz, yaşıyorsunuz? Nasıl bir yol izliyorsunuz? Bilgileselim, takipleselim mi? Şimdiden teşekkürler

Oğlumun sınıf arkadası vardı tek kulağı yoktu saçlarını uzatarak kamufle etmişti Çocuk söylemese kimse farkında bile değildi Üzülmeyin çocugunuza bu bir eksiklikmiş gibi hissettirmeyin Aksine o onun güzelliği özelliği olsun Ömrü uzun bahtı güzel olsun Haloha2022 👑 Anneler

ilk okulda bir arkdaşım bu şekildeydi bizim için hiç sorun olmamıştı, bu konunun hiç gündeme geldiğini hatırlamıyorum. sanki kulak çocukların pek dikkatini çekmiyor gibi düşündüm

Amin teşekkür ederim yok zaten bizim için hicbi sıkıntı yok. Benim endişem yarın birgün arkadaş ortamında dışlanmış hisseder mi, kendisinde eksiklik görür mu bazı çocuklar içlerinde yaşarlar sikintialrini acaba öyle olurmu endisesindeyim sadece.