Bezi bırakmak için neyi bekliyorsunuz? Bezi geç biraktirdiginiz zaman çocuk ya aşırı titiz ya da aşırı umursamaz olur wassermeloneblume Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Aa olabilir bir bakayim internetten, sizde faydası olan seyler oldu mu wassermeloneblume Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Benim bir kızım var.1 buçuk yaşından beri disari çıkacağız, gel üstünü giydireyim altını değiştireyim dediğim zaman kaçıyor. Bazi zamanlar geliyordu isteyerek bu kdar dert etmiyordum. Ama artık 3 yasinda olduğu için bu durumdan bezdim. Ne yapacağımı sasirmis durumdayım. Az once yine bir oyun grubuna götürecektim gel üstünü giydireyim disari çıkacağız diyorum yine kaçıyor gelmiyor. Kadina uzgunum gelemiyoruz biz yazdim artik. Kizima da seni bugün disari da parka da çıkarmayacağım dedim tv de çikolata da yok dedim. Bir kac gun sonra yine bir aktivitemiz var, yine ayni seyi yapacak. Ya sinirden patlayacagim ya işin garibi dışarıyi sevmeyen bir çocuk degilki hep disari çıkmak ister ama çıkana kadar illallah ettiriyor. Bir kaç defa zorla giydirdim altını değiştirdim. Ama bugün patlama noktasına geldim artık. Kucuklugunden beri biraz gergin bir anneyim yalnız büyüttüğüm için bilmiyorum bundan dolayimi çok sık ağlama krizlerine de giriyor. Birinde susturup kucağıma alıyorum. Susuyor. Biraz zaman sonra bilmeyerek veya bilerek bisey mi yaptım mesela dediğini yapmadım veya hayır dedim haydaa tekrar başlıyor ağlama krizine. Ya cildiricam artık O

Çocuğun dili oyundur. Gel üzerini değiştireyim yerine, 1,2,3 yarış yapalım, hangimiz önce şortunu giyecek diyin mesela. Tişörtu konuşturun "ben bir minik kol arıyorum hemen içinden geçmem gerekiyor diyin, kendi kolunuzu sokun, olmuyor diye komiklik yapın mesela. Sevdiği çizgi film karakterlerinin renk tonunda falan varsa, AA bak şimdi sen x oldun diyip onun gibi şunu yapalım diyin mesela. Bunları gerçekten eglenerek yapın. Alışkanlık haline getirin.

Bence çocuklarımız bizim yok arkadaşlarımız. Biz onlardan birşeyler öğreniyoruz, onlar bizden. Belki kızınızın böyle davranmasının bir sebebi de sizin kendinize değer vermenizi, suçlamamanızı ne bileyim farketmenizi sağlamaktır. Yoğun çalışan bir eş, tüm ev işleri ve çocuk sorumluluğu sizde. Bu hiç kolay birşey değil. Ben anneyiz diye ulvi varlıklar olduğumuzu düşünmüyorum. Elbet sinirlendiğimiz üzüldüğümüz kırıldığımız anlar olacak. Önemli olan hırpalayıcı şekilde bunu yaşamamak. Kendinize yüklendikçe yapamadığınızı düşündükçe hiçbirşey değişmeyecek. Ama çabaladığınızı farkettikçe buna içten inandıkça ben daha iyi olacağına inanıyorum. . push ;

Haklısınız. Kendimi çok suçluyorum bazen ona iyi davranmadigim için. Bazi çocuklara bakıyorum mis gibi sakin nasıl da annesinin sözünü dinliyor. Anne de tabi mutlu, bir çocuk daha yapiyor. Ben ise hergun katlanarak gelen durumlarla uğraşıyorum. Sonra diyorum ki tamam senin yüzünden çocuk bu hale geldi. Sen gerginsin yeterince iyi olamadın vs. Bu duygularla da savaşıyorum. Sagligi sıhhati yerinde olsun, Bu zamanlarda kolaylıkla gecse ffestinalente

Benim çok sabrım azaldı ya sizce neden? Başım çatlıyor uğraşmaktan. ffestinalente

Babasi hep çalışıyor, bedenen yorucu bir isi var. Is yerinde de sorunlari var. O yüzden evdeyken ilgileniyor sagolsun yapıyor aslında. K. validem yakınlarda ama ben bırakmıyorum. Zaten hasta yaşlı kadın. Baksa bakar. ama vermek içimden gelmiyor wassermeloneblume Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Benim oğlum da öyleydi, sevdiği bir aktivite yapacaksak bile giyinmekten kaçıyordu. Ben zorla giydirmeye başladım. Şu an 11 yaşında, hala bazen giyinme konusunda beni zorluyor. Kararlı olmal ve söz geçirmek lazım diyorlar tek you bu. Ben henüz başaramadım. Babasını dinliyor baba kartını kullanıyorum. wassermeloneblume Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Belki öyle daha ılımlı yaklaşır. Madem oyun oynamayı seviyor birazda ordan yürüyün bakalım. İnşallah işe yarar. Tabii ki annesiniz diye sinirleriniz alınmadı netice de. İnsanız aslında çok zor bir bebekle/çocukla uğraşmak. Maddi manevi yıpratıcı bir süreç tabii ki güzellikleri var ama her daim aynı sabırla ilerlenmesi mümkün değil. Babasıyla olan gerginliğiniz de yansıyor olabilir mi? Yanında tartışmasanız bile çocuklar çok zeki hissediyordur wassermeloneblume Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Parka 1.5 yaşlarında bir bebekle bir anne gelmişti. Bebeğin scooterı vardi ama orda boş duran bir scooterin yanına gitti, dokunmaya çalıştı. Annesi çok katı müdahale etti senin var onu bırak diye. Bebek ağlamaya başladı bunu istiyorum diye. Annesi bir kaç kere beş yaşındaki çocukla konuşur gibi hayır dedim, senin var, her zaman böyle yapıyorsun gibi şeyler söyledi. Bebek daha çok ağladı. Annesi kolundan tuttu, tamam çok güzel sana park mark yok yürü eve gidiyoruz, beni cikardigima pişman ettin dedi götürdü bebeği. Oysa en başından diğer scooterla çocuk ilgilenirken derhal bir yasakla hayır demeseydi ve izlemede kalsaydı bebek inat etme yoluna daha en başından girmemiş olacaktı. Hayır onu bırak demek yerine bebeğin kendi scooterını şirin gösterecek bir oyun başlatsaydı bebeğin dikkati zaten dagilacakti. Fakat annenin sanırım ebeveyn olarak sosyal kaygısı çok büyüktü, mükemmel annelik sergilemek istiyordu, çocuğu da onun projesi gibi algiliyordu. Projedeki başarısızligi tolere edemediği içi öfkeliydi, çocuğunu da muhtemelen bu yüzden cezalandırıp parktan men etti. Bana sizin de kurallarla yasaklarla dolu bir eviniz var gibi geldi. Sanırım mükemmeliyetçi ve disiplinli bir annesiniz. 3 yaşındaki çocuk sana park yok cezasını inanın anlamamıştır. Bu cezalarla onun sadece karakterini sindirebilirsiniz, olumlu davranış kazandiramazsiniz. Ve bazen ne yaparsanız yapın o çocuk zordur. Dahq çok çocuğu idare edenler de sandığınız gibi çocukları çok kolay olduğu için değil öyle olmak zorunda olduğu için idare ediyorlar. Dışarıdan çok mükemmel görünen anne çocuk ilişkileri evlerine girdiğinizde tam bir kaos da olabilir. Oyun oynama sanatı kitabını tavsiye ederim ben size. Beklentilerinizi azaltıp yontemlerinizi degistirdiginizde çocuğunuz daha uyumlu olmaya başlayacak

Bir ara izlemiştim. Bir sure etkisi kalıyor sonra tekrar hersey başa sarıyor. Annem tarafından travmalarım var, ama bakıyorum da ben bazen annemden daha fazlasını yapıyorum diye düşünüyorum. Aglarken bırakıyorum artık mesela. Yokmus gibi davranıyorum. Bu da benim ruhumu zedeliyor. Ama alsam ne olacak ki. Aliyorum o an geciyor. Sonra tekrar Ayni şeyi gün içinde kaç kez yaşıyorum. Gerçekten tek çocukla çok yiprandim. İnsanlr 3,4 çocukla nasıl yapıyorlar aklım almıyor ya almıyor.

Teknik bilgiye sahip olduğumdan değil de sanırım ben aynı durumu yaşasam babası ve ben nasılız diye bir analiz ederim. Bizden hangi davranışı görüyor? İstediklerimiz olmadığında nasıl davranıyoruz? Gibi gibi sorulara objektif cevaplar bulmaya çalışırım. Çünkü rol modeli sizlersiniz. Tabii ki kendi yapısı da var işin içinde ama sizlerden çevresinden gördükleri de var. Gel giydireyim diyince acaba kısıtlanıyor gibi ni hissediyor? Ne giymek istersin hangisi o mu bu mu vs gibi yaklaşınca da aynı davranışları mı gösteriyor? Ağlama krizi bence standart o yaşlarda. wassermeloneblume Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çocukların kritik dönemleri vardır. Bence neden hırçınlık yapıyor vb önce kesinlikle tuvalet eğitimi kazandırın. Tuvalet eğitimi sadece bezi bırakmak değildir çocuğun mahremiyet kazanmasıdır. Kendini ayrı bir Bir birey olarak görmesidir. C

Yalnız değilsiniz. Daha dün sinirden oturup ağladım. 4 yaşına girecek oğlum. Dışarı cıkıcaz giyinmemek için kaçıyor. Tamam çıkmıyoruz diyorum hunharca ağlıyor. Uykusu geliyor uyumamak için ağlıyor. Tamam uyumayalım diyorum bu defa uykusuzluktan bana sarıyor. Tek çocukta yaşlandım insanlar peş peşe çocuk doğuruyor hayret ediyorum bende.

Kendinizi sevin lütfen. Siz bu şekilde çıldırıyor iken baba ne yapar. Haftada bir gün 2 saat alıp çocuğu gezdirir mi mesela? ffestinalente

Duygusal olarak iyi bir dönemde değilim açıkçası bir ara uğraştım, güzel de gidiyordu. Ama sonra düzene oturtamadim wassermeloneblume Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Seçenek pek sunmadim bu zamana kadar, o yuzden onu da bir denemek istiyorum. Ama babasi biz bazı zamanlar çok gergin oluyoruz. Gercekten zor bi çocuk. Yani yapısı da böyle. Oyun gibi düşünüyor çoğu zaman kaçıp babasına saklanıyor falan. Güzellikle kaç kere söylüyorum. Ama her zaman aynı sabır olmuyor anne de.

Son cümleniz bana kendinizi yetersiz hissettiğinizi hissettirdi. Eğer böyle bir hissiniz varsa kendinize bu kadar yüklenmeyin. Her çocuk bir değil, bazı çocuklar daha zorlayıcı. Siz elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışan bir annesiniz ve anladığım kadarıyla bunu yalnız yapmaya çalışıyorsunuz. Çok güçlüsünüz bunun farkına varın. Tabii ki arada pürüzler olacaktır, yolunda gitmeyen durumlar da olabilir ama bu sizin iyi bir anne olduğunuzu ve bunun için çabaladığınız gerçeğini değiştirmiyor.

Geçenlerde 'denemediğim yol kalmadı' diye bir kitap okudum. Yaş dönemlerine bağlı problemler ve öneriler çok güzel anlatılmış bence bir bakabilirsiniz. Güzel fikirler verebilir.

Yaş dönemi için yaptıkları çok normal. Benim kızımda 3 yaşına yaklaştı aynı şekilde davranıyor. İnatlaşmak ve ısrar etmek çözüm değil maalesef. Sizin giydirmenize itiraz ediyorsa kendi giyimesi için teşvik edin. Veya kıyafetlerini seçmesine izin verin. Seçenekler sunun o kadar versin o zaman yapıyorlar. Ceza vermek de uzun süreli olmamalı bence zaten 5 dk sonra unutuyorlar.

Babasıyla çok tartışmiyoruz aslinda sadece babasi işten gelip çok yorgun olduğu için bir de cocukla uğraşınca gergin oluyor, yada ise gidecekse ona da aynı şeyleri yapıyor. Bilmiyorum ya çocuk çok farklı bir deneyim. Kesinlikle yap bir çocuk faln diyorlar ama diyene o kdar kolay ki wassermeloneblume Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ayy ben mi yazdım acaba dedim.3 yaşında fazlası var eksiği yok. Tamamen aynı. Az önce atleti ıslak. Ben böyle çıkıcam dışarı dedi. Duzgun düzgün anlattım. Kac defa anlattim. en sonunda zorla çıkardım ıslak atleti. tabii ağlama krizi. Bi de kusuyor ağlarken. Hergun aynı. Hatta günde 5 defa yaşıyoruz bazen. Cogu zaman güzellikle anlatıyorum. Ama bazen sabrım taşıyor. Sabır diyorum sabir

Adem güneşin videolarını izleyebilirsiniz. Ben çok faydasını gördüm. Aslında ona değil, kendi çocuk halimize bu öfkeniz. Anneniz size nasıl davrandı ise çocuğa bu yansıyor maalesef ffestinalente

Ben sizi tanıyorum burada yorumlarınızı da hep okurum, chnku çok bilinçli ve sabırlı bir annesiniz. Yorumunuzu sakın kafayla tekrar okuyacağım. Bugün kıyamayıp yine cocugumu parka çıkardım inanın vicdanım rahatlasın diye. Cok şükür mutlu uyudu. Ama şu var ki ne mükemmeliyetçi ne de kuralci bir anneyim. Esime de hep şunu diyorum. Ne yapacağını bilemeyen bir anne oldum en başından beri. Bu yüzden kimi zaman katı kimi zaman yumusak oldum Çocukta da biseyler oturmadı. Yapamadim çünkü yumuşak bir insanım ama aynı zamanda sabırsız ve çocukluk travmaları olan bir insanım. Birde tek başına çocuk büyüyünce ortaya böyle bisey çıktı. O anneye biraz hak verdim aynısını bende yapıyorum bazen. Yurt dışındayım bazen çok katı tepkiler verebiliyorlar, bit oyuncağı kırdığın zamn veya çocukları paylaşımcı olmuyor kızıyor faln. Kizim 1 buçuk yasinda gider almanlarin yer ortusundeki paketi alırdı. Hep biraktirirdim. Cynku yanlış anlayabilirler. Kizim alısabilirdi vs. wassermeloneblume Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben size yazacaktım ama siz kendiniz yazmışsınız. Sanırım biraz yorgunluktan tutarsız davranıp kontrolü ona vermişsiniz. Kayınvalidenize vermek istemiyormuşsunuz ama bazen mıla vermek iyi gelir. çünkü iş rayından çıkıp kontrol kaçtımı devamı geliyor. Ben sizin yerinizde olsam yarımgün bile olsa kayınvalidemden destek alır dinlenir kendini toparlar düzeni öyle kurmaya çalışırdım.

Çok incesiniz Bir kaç mesaja bakıp yazıyoruz, muhakkak sıfır isabet etme ihtimali de var. Yurtdışında bizimkinden çok farklı bir kültürde yaşıyor olmanız bile ebeveynliginizi bizimkinden farklı şekillendirmeye yetecek bir faktör. Belki de biraz özşefkat konusuna egilmelisiniz. Ben de çocukluğu kaybolmuş bir anneyim. Annemin açtığı yaraları yıllardır kapatamadım, hala deniyorum. Size bilinçli sabırlı yansıyan anneligim her şey yolundayken sandığınız gibi. Ama öfke anında, çaresizlik anında annemden öğrendiğim annelik ele gecirebiliyor beni de. Bunun için kendime şefkat göstermeye başladığımda, hiç bilmediğim halde sevgi dolu annelik tutumu sergileyebildigim için kendimi kucaklayabildigimde bilinçaltımdaki anne canavarı daha az uğrar oldu evimize. Biri çok zor olan iki çocuğumla kendimi annemin koşullarında annelik yaparken hayal edebildigimde anneme de şefkat duyabilmeye başladığım zaman biraz daha özgürleştim o canavardan. Her hata yaptığınızda çok iyi anne olmak için kendinize büyük sözler verip çok radikal başlangıçlar yapmayın. Diyete baslamak için katı kurallar koyup bir hafta o kurallara dayanıp bozarız hani diyeti. Ama küçük kacamaklari normal karşılayıp kaldığımız yerden devam ettiğimizde mükemmel bir diyet uygulamamıs olsak da istikrarlı olduğumuz için hem güzel bir sağlıklı beslenme biçimi edinmiş hem de yavaş da olsa uzun vadede sağlıklı kilo vermiş oluruz. Tam olarak bunun gibi anneliginizi tüm kusurlarıyla en başından kabul ederek başlamaktan bahsediyorum. Bir çocuğa bakım veriyorsunuz evet ama siz yaralarını da onarmaya çalışan bir cocuksunuz aynı zamanda. Yaralariniz elbette sizi yavaşlatacak ya da performansınızı etkileyecek. Dört dörtlük olmadığınız için kendinizi suçlamayı bırakın. Çünkü dört dortluklerle aynı koşullarda başlamadık yarışa. Dört üçlük olmak üzerinde istikrarı yakalamaya çalışın yeter. Bir hafta mükemmel bir anne olup sonraki hafta tahammülsüz tükenmiş bir anne olmak yerine tahammulsuzlugunu de tukenmisligini de dozunda her an yaşama özgürlüğünü tanıyın kendinize. O zaman bütün yaralarına rağmen çocuğuna doğru bulduğu ebeveynligi yapmayı en azından deneyen o anneye nasıl merhamet duyabildiginizi göreceksiniz. Anne babanızı affetmekte zorlandiginiz bir geçmişe sahipseniz "köpek gibi büyütülmüş cocuk" kitabını mutlaka okumanızı tavsiye ederim

Malesef kendide giymek istemiyor. Benim kizim bu durumu çok uzun zamandır yapıyor. Can sıkıcı tarafı o. Gec kalıyoruz hep böyle yaptığında yada çok strese giriyorum

İnanın bende

Iste sorun şu ki bir iki oyun gibi yapıyoruz, ama bu rutin olunca artık sabrim kalmıyor. Gercekten bir kere de hayır demesen diyorum. Hani yormasan falan.