sevgili mlkctk, herhalde bu forumda böyle bir mesajı en son beklediğim üyelerden birisin.. çok şaşırdım çünkü her ne kadar "anne olmayan anlamaz" mantığına karşıysam da bazen de damdan düşenin halini damdan düşen anlayabiliyor.. inanmayacaksın ama bu eğitimciler için de geçerli.. mesela sana kendimden örnek vereyim.. benim oğlum geçen yıl anaokuluna gitti, öğretmenimize ben aşık oldum diyebilirim :) öğretmenlikte ilk yılı, çıtı-pıtı, güzeller güzeli bir kızcağız.. oğlum da çok ama çok sevdi ama gel gör ki oğlumun sınıf fobisi var.. resmen çocuk sınıfa girdiğinde mutasyona uğruyor, saatlerce hıçkırarak ağlıyordu annem gelsin diye.. hal böyle olunca bir hafta, iki hafta bekledik.. okul pedagogu da devreye girdi ama ı-ıh yok.. en son öğretmen "bu çocuk çok şımartılmış, yeter sürekli ağlıyor" türevinde bir tepki verdi.. hemde çocuğun yanında!!! bir süre sonra benim bütün uğraşmalarımla atlattık sorunumuzu ama çocuğun aklında hep kendisine denilen "şımarık" kelimesi kaldı, yıl boyunca.. şimdi "özel bir okulda" ilkokul 1. sınıfta ve yine ilk gün kabus gibiydi.. ağladı, gitmek istemediğini söyledi.. öğretmenimiz orta yaş üzerinde, harika bir bayan.. kadıncağız aldı oğlumu kucağına, saçlarını okşadı, saatlerce konuştu, her geldiği gün için bir süpriz vereceğini söyledi ve haftasına kalmadan atlattı oğlum fobisini.. şimdi en üzüldüğü seneye yurtdışında olacağımız için öğretmeninden ayrılmak zorunda kalacağı.. demek istediğim özel-devlet farkı falan değil, yanlış anlaşılmasın.. demek istediğim anne olmak-olmamak da değil, tecrübe.. hiç anne olmasa bile elinden 400 tane çocuk geçmiş, eğitmiş, terapi etmiş uzmanlar mutlaka farklı oluyor.. konu sahibi, benim de başımdan sizin yaşadığınıza benzer şeyler geçti.. bir süre sonra illaki düzeliyor, özellikle 2 numara büyüdükçe.. o sizin tepkinizi almak istiyor ve bunu yapma dediğinizi yaparak olacağını biliyor.. elbette bir uzmandan yardım alın ama çok da üstelemeyin, sadece bu dönem için biraz esnek davranın ona karşı.. sevgiler Chess

hala bir arpa boyu yol gidemedik terpistimizle. bizimle görüşüp duruyor sürekli :44: bazen kendimi suçluyorum sinirleniyorum diye, ama yani deli olcam ya. bile bile bileee yapıyo gözümün içine baka baka. eğer bakmazsam daha da abartıyo. off. gazetede okumuştum dikkat dağınıklığı olan çocuklar da laftan pek anlamaz diye. ama bizimki okulda gayet başarılı. ondan pek ihtimal vermiyorum. yine de olabilir mi acaba ya, çünkü bazen oğlum yapma yavrum diyorum tınn, 5 dakka sonra geliyo sarılıyo, sen yorgunmusun diyo. yani dinlemiyo heralde beni sakin konuştuğum zaman. oooffff of cydkns

amin canım sağol. valla Allahımdan sabır istiyorum sadece,, başka bi çarem yok gibi. özel okulda, dersleri de çok sıkı tutuyo öğretmeni. bazen fazla sıkı, oğlan da bunalıyo.

valla evlenmeden anlamazsın diyenlere bende kızarımda sanki sadece evli kadınlar erkek görüyormuş gibi ama çocuğun olmadan bilmezsine kesinlikle katılıyorum, çünkü anne çocuk arasıdaki kimyasal bağ gerçekten yaşanmadan bilinmiyor, bebek ağlarken annenin göğüslerinden süt fışkırıyor diğer oda da, böyle bişey nasıl yaşanmadan bilinebilir, hissedilebilir mesela her çocuk kendine özel, öyle sanıldığı gibi genel geçer bi çocuk profili de yok, iki kardeş bile bambaşka, tabii çocuğu en iyi annesi tanıyacaktır bu durumda cydkns canım, konuyu ilk açtığından itibaren bayağı bi zaman geçmiş umarım sorunlarınız hafiflemiştir

çok teşekkür ederim yorumlarınız için. şimdi bebek 3.5 aylık oldu, sanki biraz daha iyi gibi tavırları. okula da gidiyor. ama çıldırtmaya devam ediyor. aile terapisine başladık, orada bizim hatalarımızı daha iyi gördük, daha oğlanınkine gelemedik :) bu arada belirtmelim görebileceğiniz en ilgili annelerden biriyim, etrafımda benim kadar çocuğuyla ilgileneni görmedim, arkadaşlarım da söyler bunu. 8 yaşında o nedenle ilgi alanları farklı, oturup arabacılık oynamıyor zaten, ancak bilg oynuyordu, agresifleşiyor diye onu da yasakladık. ancak ödevleriyle ilgili olarak izin veriyoruz bilg e. wii de oyun oynuyor, onlar daha iyi, onalrı oynarken de zaten sürekli izlettiriyor işte şöyle mi yapayım, anne bak seyret vs gibi. altını da ıslatmıyor bu arada, banyo için küvete girince oraya işiyor :) ama davranışlarında gerileme olmadı mı oldu, mesela ödevlerini kendi yapardı, şimdi biz hatırlatıyoruz, giysilerini kendi giyinirdi, şimdi peşinden dolanıyoruz vs. bebek olmadan önce zaten bütün ilgimi isteyen bir çocuktu, yani gün 24 saat, onu da artırmam mümkün değil doğal olarak. son sözlerim ise mlkctk için: anne değilsiniz o nedenle ikisine de eşit ilgilenin diyebiliyorsunuz, anne olunca anlarsınız, malesef küçük bir bebek vaktimin çoğunu alıyor. ikisiyle de eşit ilgliyim demiyorum sandığınız gibi, beni tanımadan niyet okumayın lütfen. ben zaten kardeşini kıskanmasının doğal olduğunu biliyorum, bu dönemi daha kolay geçirmek için ne yapabilişrim onu sordum tecrübeli annelere.

bana kalsa hiç kızmayacağım ama ne babası ne de 1 hafta 10 gün bizde kalan aile büyükleri neden oldu bu durumun çoğuna. güya yardıma geldiler. o kadar müdahale ettiler ki yapma elleme dokunma, o da inada bindirdi hepten. bazen görüşüyoruz yine aynı şekilde hareketleri bozuluyor. bi sarsacam hepsini görecekler günlerini. kardeşi artık gülüyor filan onun da hoşuna gidiyor, ve de biz onunla teketek ilgilenince de daha iyi oluyor, ama herzaman o vakit ve sabır olmuyor insanda. b biz de beraber uyuyalım denedik ama eli ayağı durmuyor, ne kendi uyuyor ne beni uyutuyor, bebeği de tabi. Allah sizin yavrulara da sağlık ve huzur versin inşallah, çok teşekkürler cydkns

ben de bbu konuyla ilgili sormak için actım siteyi yazınızı gördüm her cevabınızı okudum inanin resmen benim durumumu anlatıyorsunuz sizi çok iyi anlıyorum benimde buyuk 8 yasında kucük 5 aylık artık çıldırmak üzereyim... parcalıyorum kendimi buyuk kıskanmasın diye ama yetmiyor... ama bizde insanız işte an gelip kızdıgım oluyor... ama işte psikoloğa gıttik bakalım inşallah işe yarar umutsuzum acıkcası...((( allah yardımcımız olsun cydkns

görünen o ki oğlunuz kardeşini kıskanıyor ona gösterilen sevgiyi paylaşmak istemiyor burdan tavsiye almak yerine bir pedagog ile görüşüp yardım alsanız çok daha iyi olur bence cydkns

öğretmensiniz sanırım. param çok da değil, ama objektifliğinden şüphem yok, çok güvendiğim bir kurum. devlet okullarına ise kişisiel tercihlerimden dolayı göndermek istemiyorum. ama bunu ifade ediş şekliniz hiç de hoş değil. üstelik ben özel okula göndereyimmi diye bir fikir de sormadım size mlkctk

kızım 4 yaşını doldurdu, eylül 2008 doğumlu ve kardeşi de 4 aylık oldu... aynı sıkıntıları biz de yaşadık, ilk üç ay özellikle doruk noktasındaydı kıskançlık krizleri.. son bir aydır biraz duruldu, bunda; çok aktif zaman geçirebildiği ana okuluna başlamasının ve üç ay sonunda kardeşinin varlığına iyice alışmasının etken olduğunu düşünüyorum... oğlunuz da bir müddet sonra kardeşini tamamen benimseyip, saldırganlığına son verecektir eminim.. bebeğiniz de büyüyüp abisine tepki vermeye başlayacak, bu da çocukların kardeşine biraz daha yaklaşmasını sağlıyor.. kardeşin seni çok seviyor, en çok sana gülüyor gibi şeyler söylediğimde bakıyorum kardeşine daha iyi davranıyor ablası. . çok zor sizi çok iyi anlıyorum.. bu sürece en iyi çözüm, bebek yüzünden abla/abiye kızmamak.. belki sabretmesi biraz zor oluyor fakat bebeğe yaptığı davranış kötü de olsa kızmadan çocuğu bebeğin yanından uzaklaştırmak işe yarıyor.. çünkü yaptığı davranış kötü de olsa tepki vermediğinizde, artık o şekilde de ilgi çekemeyeceğini idrak ediyor çocuk... çocuğunuzun ilgi alanıyla alakalı kurslar ve oyuncaklar da ; çocuğun enerjisini harcamasına ve boş vaktini değerlendirmesine, böylece kardeşi ile uğraşacak vaktinin kalmamasını sağlıyor.. mesela bizim ablamız puzzellarla çok alakalıydı, 50 hatta 100 parçalık çeşit çeşit yapbozlar aldım, oturup onları yapmaya çalışıyor okul dışındaki zamanlarında.. ben de ara ara ona eşlik ediyorum böylece daha güzel oynuyor... bir de geceleri uyuturken bebek+ ben+ ablamız birlikte uykuya yatıyoruz, tüm gece öyle yattığımızı düşünüp hoşlanıyor ve bunu yaptığımızdan beri de kıskançlık durumları azaldı biraz... Allah kolaylık versin, sağlıkla büyütün yavrularınızı inşaAllah..

Merhaba anneler, Ben artık ne yapacağımı şaşırmış bi anneyim, sonum iyi olmayacak heralde. Bu oğlan beni delirtecek yahu. 2 ay önce kardeşi oldu, terazinin ayarı hepten kaçtı. Zeki bir çocuk, herşeyin farkında ama hiçbirşeyi anlamıyormuş daha doğrusu duymuyormuş gibi yapıyor. bütün gün evde terör estiriyor yahu dün bütün gün olmadık şeyler yapıp duruyor. yemek yiyecek sofrada herşeyi kurcalıyor, bırak oğlum diyorsun inadına yapıyor. oturmuş ekmeği rendeliyor yemek yerken. bizi gerdiğinin farkında, daha da çok germek için uğraşıyor. oğlum yap şu dersini diyorum pazar akşamı saat 6 da anca oturuyor dersinin başına. öğretmeni de titiz, eğer dersini yapmazsa beni arayıp uyarıyor böyle böyle diye. kime yetişeceğimi şaşırdım. akşam banyo yaptırıyorum, kızdığımı bildiği için küvete işiyormuş numarası yapıyor, bebeğin bıngıldağına bastırıyor gibi yapıyor, bazen de bastırıyor, bebek uyurken koşup yatağına zıplıyor, kolunu bacağını çekiştiriyor. O kıskanmasın diye bebeği istedğimiz gibi sevmiyoruz yani o derece. Bi çok tatlı dimi anneee diyor, iki dakka sonra gebersin bu ölsün diyor. Tamamen şaşırdı ayarını. Okula başlayınca düzelir dedim ama düzelme falan yok. banyosunu yaptırdım, bağırış çağırış olmadan çok şükür, öptüm yatırdım, içimden de oh be dedim, atlattık. nerdeeee. kalkıp kalkıp geliyor, telefonla oynuyor yatağına gizlice kaçırıp, ya da gizlice oturma odasının kapısının yanında bekliyor öyle çıplak ayakla. ben kızdım, totoya da iki şaplak attım, bu yataktan çıkmak yok dedim, bu seferde babasının telefonunu almış, annemi arıyor beni şikayet ediyor. Çok kızıyor annem bana diye. saat 11 buçuk olmuştu telefonda konuşuyorlardı ya, bu ne dedim. Anneme de dedim anne niye konuşuyosun bu saatte, yarın okulu var uyuması lazım. O da beni arıyor ki torunum üzülmüş diye. Deli olucam, şimdi de bebek ağlıyor off offf. Tavsiyelerinizi bekliyorum, nasıl davranmam lazım ki bu çocuğa

heee şimdi anlaşıldı durumm :))) özel okulun avantaji bu ilgi. yoksa nerde normal okulda dersini yapmamış die arasınlarr:))) cydkns

ya yok ilginç bir insansınız gerçekten. ben o kırmızıyla işaretlediğiniz şeyi yazdım, çünkü anne olmadan o konuda fikir yapmanız gerçekten anlamsız. yani 4-5 aylık bebekle 8 yaşındaki çocuğa eşit ilgi gösterin demek mantıksız anlatabiliyor muyum. yapamazsınız. sizin eleştirileriniz de öyle suçlayıcı ki, insan kendisini nasıl ifade edeceğini şaşırıyor. biraz iyiniyetli okusanız eleştirmek yerine yapıcı çözüm önerileri sunsanız neyse. ama siz kalkmışsınız altına yapar tabi vs yazmışsınız, öyle bir şey yazmadığım halde. sürekli niyet okuyorsunuz sürekli. bknz kırmızıyla alıntıladıklarım. öğretmeniyle sürekli bir iletişim halindeyiz, yanılıyorsunuz. ve evet öğretmeni de anne değilse zaten ben ona vermem. şimdiki ve önceki öğretmeni de anneydi. annelik çok şey değiştiriyor insanda. pedagoji de annelik değil evet, her pedagoji kitabı okuyan da ahkam kesmesin. benim okuduğum kitapların sayısı haddi hesabı yok, hem bilimsel hem roman vs, şimdi ben kalkıp bi biyokimya kitabı okudum diye atıyorum tıp doktoruyum desem oldu mu yani. oğlumun hiperaktif olduğuna katılmıyorum, onu gören bazı doktorlar öyle olduğunu söylese de. o nedenle gitmeyeceğim psikiyatriste, çünkü kalkıp size şu ilacı vereceğiz deseler zaten kullanmak istemem onu. terapiye gidiyoruz, sanırım yavaş yavaş fayda ediyor. ay pardon özel okula gönderiyormuşsunuz lafı da ayrıca üzdü beni, ben sandığınız annelerden olsam zaten kalkıp bu konuda kimseden yardım istemem. yediği önünde yemediği ardında, derim bırakırım ne hali varsa görsün. bu zihniyetle zaten bir yere yetemzsiniz de ne demek. ben gayet başarılı bir insanım. ama elbette var hayatımda sorunlarım. yetemiyorum evet kabul ediyorum. ama siz de çok büyük konuşuyorsunuz. başınıza bir gün öyle bişey gelir, öyle bir yanlış yaparsınız ki, o zaman yetersizlik neymiş görürsünüz.

öğretmenin ve okulun etkisi tabi. devlet okulunda sanmıyorum ben de. ama işte burada da çok rekabet oluyor öğretmenler arasında. . push ; C

ay sormayın, tam düzeliyor diyorum gene bişiler buluyor insanı delirtecek. valla ben de umutluydum ama şimdilik psikolog bizimle görüşüyor, oğlana sıra gelene kadar daha var. o daha çocuk, siz büyük yerine koyuyorsunuz dedi, biz de kendi hareketlerimizi değerlendirelim dedik. ama insan dayanamıyo bazen. bizim babamız çok sinirli, bağırıyor, o da daha çok azıtıyor o zaman. gerçi eskiden de böyle dikbaşlı bi çocuktu ama şimdi kıskançlık da geldi daha da arttı. gidip gidip boğazına ensesine elliyor, ben bişi demiyorum ama babası kzıyor. bu sefer de iki eliyle boğar gibi tutuyor boynunu, sıkmıyorum diyor ama olacak şey mi. bırak oğlum diyorum, hiç hoş bişey değil bu. tınlamıyor bile. durduk yere sıkıştırıyor, yapma oğlum ne yaptı şimdi sana da böyle yapıyosun diyorum, naapıyım çok sevimli sevimli duruyo, kızdırıyo beni diyo. anladık kıskanıyo da kazık kadar oldu yani. haberdar edin gelişmelerden, biz birbirimizi daha iyi anlarız. psikologlar sonuçta bu çocuklarla aynı evde yaşamıyolar ki, kalıplaşmış şeyleri söylüyolar. hatta bizim psikolog şyle dedi, bırakın kardeşini kucağına alsın, gezdirsin, e dedim düşebilir. bırakın düşsün dedi ya. dedim şaka mı bu. vazo mu taşıyo da yenisini gidip alalım. hayret bişi. sonra dediği saçmalığı anladı, toparlamaya çalıştı ama, bilmiyorum ne hayır gelcek artık.

valla biz de gitsek kesin hiperaktif derler, ben de ilaç vermek istemiyorum ya. ondan aile terapisine başladık, umarım işe yarar. siz de sağlıkla alın inşallah bebeğinizi kucağınıza. K

her zaman devlet okulu objektiftir paranız çoksa bilemem onun yerine ingilterede bir okulda okutun o paraya gelsin işi hazır burada cydkns

çocuk sorun çıkarmadığında onunla ilgilenmiyorsunuz bence sorun olunca bütün ilgiyi topluyor onun içinde sürekli problem yaratıyor normal zamanlarda bebek olmadan önce nasılsanız bence biraz daha fazlasını verin çocuğunuza hele altını ıslatması tamamen ilgi istemesi yüzünden gerileme davranışı deniyor buna bebek gibi davranırsa o da ilgi görür, mantığı bu olmuş şimdi siz ama ikisinide ilgimiz aynı falan diyeceksiniz doğal olarak, ama emin olun eşit olsaydı ilgi alaka, oğlunuz bebeği kıskanmaz onu daha çok benimserdi. ayrıca sadece siz değil babanında işe el atması lazım anladığım kadarıyla iki çocukla başbaşa kalmışsınız baba biraz kaçak davranıyor

madem öyle acilen, SABİHA PAKTUNA'nın '' Korkuyu Tanımak Ve Başetmek'' kitabını edinin okumaya başlayın...

chess teşekkür ederim canım, artık çok daha iyiyiz, kardeşine daha yumuşak davranıyor, ilgisini daha güzel gösteriyor, mutluyum çok şükür, arada coşuyor, onu da görmezden geliyoruz zarar vermediği sürece bizimki küçük çocuklar kadar kıskanmaz sanıyodum 8-9 yaş fark olunca, ama tabi olabiliyormuş, yaşayarak gördüm cydkns

allah yardımcın olsun... okurken yazını vay be dedim aklımdan... dersini yapmamış die ögretmeni aramış... helal olsun yani bu derece ilgili ogretmenlerde varmış... cydkns