kızım 4,5 yaşında. onunla ilgilenebilmek için yıllarca çalışmadım, bebekken çok fazla ilgilendim. hayal ettiğim gibi çok özgüvenli ve sosyaldi. 21 aylıkken 1-2 saat kreşlere başlattım yaşıtlarıyla sosyalleşsin diye. sonra 3.5 yaşındayken evimizin yakınında kaliteli diye geçen bir kreşe yarım güne verdik eşimin ısrarıyla . bu kreşte bilgi öğreniyordu ama sonradan velilerden öğrendim ki 20 ay büyüklerin sınıfına koymuşlar yaşıtı 1-2 tane. aynı zamanda baleye de götürüyordum balede vuran bir çocuk vardı "sana vurana sen de vur" deme gafletinde bulundum ve vurma davranışı başladı. kurstan aldım, çocuk psikoloğuna götürdüm. okulda da muhtemelen vurmuş, öğretmeni "seni sevmiyorum velet" demiş. kızımdan bunu duyar duymaz kaydını aldım okuldan. sitemizde 7-9 yaş grubu sürekli bahçede duran kızlar kızımı yanlarında istemediler dışladılar hatta küçükleri bile etkilediler kızımla oynamamaları için. oyun terapisine götürdüm. tanıdığım bir öğretmene lüks olmayan bir kreşe verdim birkaç ayın sonunda kreşteki çocuklarla arası iyice bozuldu. oradan da aldım. kızım çocuklardan nefret eder hale gelmişti. tatile gittik, yaz okuluna başlattık, sitemizde oynatmamaya başladık, daha iyi bir oyun terapisi bulduk, düzelmeye başladı ama hala çocuklara karşı mesafeli. bu yaz verdiğimiz kreşi istemiyor. kreşe gitmese sosyalleşebileceği ortam yok, parklarla nereye kadar? başka yere vereyim desem lüks diye geçenlerin hepsini gezmiş olduk zaten, lüks olmayana da güvenemiyorum son aldığımız yer çok kalitesizdi. okul dönemi için bir yer var ama orda da kamera yok. merak ettiğim, dışlanma durumu yaşayan varsa nasıl bir çözüm buldunuz? eşime taşınalım diyorum çocuk parkı olmayan bir binaya, kabul etmiyor. yeniden aynı şeylerle karşılaşmak istemiyorum. camı kapıyı örtüyorum sesleri gelmesin diye. soruşturduğumda dışlanmayı başlatan kızın annesini hedef göstermişti herkes- o kendi kızını kötü etkiliyor diye -kadının telefonlarını açmıyorum artık.

Çocuğunuza onun sorunlu olduğunu hissettirmissiniz, diğerlerinin ne düşündüğü inanin çocuğunuzu çok etkilemez ama anne babanın gözünde nasıl olduğu çok çok fazla etkiler. . Ayrıca çok derin bir sorun olmadıkça önce anne babanın terapi alması gerektiğini söylüyor psikiyatristler, çocukta sorunluyum algısını oluşturmamak için..

ilkokul 1'de bir çocuk kızımın gözüne uçlu kalem fırlatmıştı ve gözbebeğine ramak kalmıştı girmesine, sadece öğretmenle konuşup bu kalemlerin çok tehlikeli oldugunu ve kursun kalem kullanmalarının uygun olup olmadıgını sormuştum, sadece bunu yaptım!! sene sonunda çocugun annesi olayı öğrenmiş ve yanıma gelmişti, özür dilemek için, dedim ki o da çocuk, oyun sanıyor herseyi, gerekli önlemler konusunu zaten öğretmenle görüştük üzülmeyin demiştim... yani nerde ne kadar ve ne şekilde müdahil olmamız gerektiğine dikkat etmemiz gerekiyor, bana da fazlasıyla derine iniyor gibi göründünüz, bütün herşeyi bırakın, normali zaten kendi şekil alacaktır...

Davranış bozuklukları var zannettim her yerde sorun olur tekvandoya 5 yaşında başladık sevdiği de oldu kütüğü de dayakta yedi geri döven çocukla oyunda oynadı sevdiği kankasi vardı baktım ondanda vazgeçmiş sadece izledim hiç müdahale etmedim istemiyorum diye defalarca geldi yanıma oturdu gitmeyelim dedi istikrarlı oldum yağmur çamur soğuk demedim götürdüm oturdum orda hem spor hem sosyallik ama müdahale yok o kendini buluyor bulucak ben neler yaşadım neden getiriyorsun ki getirme istemiyor çocuk boşuna bu soğukta burda bekliyorsun diyorlardı çocuklar hareketli diye şikayet ediyordu sabrettim baktı annem pes etmiyor alıştı herkeste ona alıştı şimdi çocuklar onu soruyo olmadigi zaman fazla müdahale etmeden kenarda izleyin götürülen yerde istikrarlı devam edin

Burada tek sorun seni sevmiyorum velet demesi öğretmenin de Bu da saçma özel bir yer kreş hangi öğretmen bunu diyebilir kimden duydunuz? neden şikayet etmediniz sürekli ortam değiştiriyorsunuz 7-9 yaşındaki çocuğun 4-5 yaşındaki çocukla ne işi olur ben de istemezdim o yaşlarda ağlıyorlar peşimden geliyorlar diye

Paniğiniz sayfadan taşmış ruhum yoruldu okurken. Önce deriiin bir nefes alın ve ardından bir süre durun lütfen. Çocuğunuza bir masal dünyası inşa edemezsiniz. Biz de sorun yaşadık okullarımızla, bası gruplar tarafından istenmedik. Ama asla mücadele etmiyor çocuğunuz buna izin vermiyorsunuz hemen fanusa koyup ordan kaçırıyorsunuz. Ben çocuktan ziyade size üzüldüm.

elifada01 yani ben olsam şu yaş grubundaki çocuğun öğretmeni hakkındaki dediği şeyi sorgulardım bu yaş grubunun hayal gücü geniş Bir de illa çocuk sosyal olsun bilmem ne diye zorla götürülmez bir yerlere 7-9 yaşındaki insanlar da çocuk bu arada hani

Çocukta problem yok, problem sizde. Hangi anne çocuğunun kendisinden neredeyse 2 yaş büyük çocuklarla aynı sınıfta olduğunu başka bir veliden öğrenir? En çok buraya takıldım. Çok aşırı ilgilisiniz, çocuğu oradan oraya sürüklüyorsunuz ama kaç yaş grubuyla aynı sınıfta olduğunu bilmiyorsunuz. Yazının tamamı sizin yaptığınız hatalar bütünü. Çocuğu götürdüğünüz çocuk terapistinden ne yapmanız, nasıl davranmanız gerektiğine dair siz de terapi alın. Canına okumuşsunuz çocuğun.

Çocuk gelişimi vb bilgim yok, tamamen tecrübeye dayalı yazıyorum, 7-9 yaş grubu çocuklarla oynaması, öğretmenin söylediği laf vs tamam ama mesela kendinden 20 ay büyük çocuklarla aynı sınıfta olması neden sorun oldu ki? Çoğu okul öncesi kurumlarda montessori eğitimi uygulanıyor diye biliyorum, montessori de farklı yaş grubundaki çocuklar aynı sınıfta eğitim görebiliyor, ayrıca neden çocukların sesleri gelmesin diye pencere kapatıyor, taşınmayı düşünüyor ve çocuğunuzun site bahçesinde oynatmıyorsunuz? Kusura bakmayın yanlış da anlamayın ama sitedeki büyük çocuklar için demiyorum lakin yaşıtları veya 1-2 yaş büyük çocuklarla oynarken her şeye müdahil olursanız çocuğunuzda sizden etkilenir, ki etkilenmiş. Çocuğunu bilinçli anne olarak yetiştirmeye çalışmak çok güzel ama bilinçli bir anne olmak demek çocukların kendi aralarındaki tartışmaları, küsmelerine karışıp çocuğunuzu bir daha o çocuklarla oynatmamak demek değildir. Çocuk onlar bir an kavga ederler küserler, 10 dakika sonra küsmeleri biter yine oynamaya başlarlar. Arada gerçekten büyük bir şey olmadıkça çocuk kavgalarına karışılmaz, sana vurana sen de vur demişsiniz, kavgalara müdahilsiniz, bu sözleriniz ve davranışlarınızla çocuğunuza sorunlarını çözmeyi değil sorunlarından kaçmayı, onları yok saymayı öğretiyorsunuz, çocuğunuz ister istemez ben çocuklarla sorun yaşıyorum o zaman onlarla bir arada olmamalıyım diye düşünüyor. Doğru yapayım derken yanlış yapıyorsunuz bence, bırakın çocuğunuz 6 yaşındaki çocukla da oynasın, arada düşsün üstü kirlensin, arkadaşıyla oyuncak kavgası yapsın, küssünler barışsınlar, sonra yine küssünler yine barışsınlar, çocuk olmak bu demek, bunun tek çocuk olmasıyla da alakası yok, tek çocuk büyüttüm yeri geldi bana oyuncak vermiyorlar diye ağladı, yeri geldi dışlandı, düştü kalktı ama sorunlarını çözmeyi öğrendi, kimsenin ailesine çocuklarını şikayet etmedim, bırakın çocuğunuz sitede oynasın, sorun yaşadığı çocuklar zaten büyük, yaşıtı olan diğer çocuklardan kendine göre arkadaş bulmayı öğrenir ama biraz serbest bırakmanız lazım.

haklısınız zaten pedegoguna sorsun diyorum, benim çocuğumun sorunu farkli onun çocuğunun sorunu farkli. Benim oglumu kresin sahibinin kizi ısırdı, pedegoga goturduler, 1 hafta baska kreşe gitmesini söylemişler, kres sahibi olmasına rağmen 1 hafta baska kreşe gitti. Pedegogla ilgili hiçbir bilgi vermemis, bu kadar ortam değişikliğini hic bir pedegogun onaylayacagini zannetmiyorum. Burda bir yanlis oldugunu düşünüyorum ben. Tabi en iyisini bu konuda uzman olanlar bilir

Kızınız sorunlu mu değil mi sizce?

Siz bu cocugu pedegogada goturmussunuz. Sizin pedegogunun bir cocukta travma yaratan 3 sey oldugunu soylemedi mi hic. 1- kres ve okul degisikligi 2- ev degisikligi 3-esya degisikligi Surekli çocuğunuzun ortamini değiştirmişsiniz, çocuklar bu yüzden bile hircinlasirlar, nasil olsa bunlarida bir daha gormiycem olarak düşünürler. Kreslerde velilerin kameraları izlemesi yasal olarak yasaklandı. İzleten kreslere saglam cezalar kesildi. Ama kres kayıtları belli bir sure saklamak zorunda, cocugun bir yerinde birsey olursa bakmak için.

ben öğlende alıyordum çoğu tam günmüş birgün tesadüfen karşılaştik 20 ay büyük olanın velisiyle. balede çok konuştum idareyle, öğretmenlerle birşey yapamadılar. büyük sınıfa geçirdim onu da kızım yapamadı. Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Çocuklar bizim aynamizdir... özgüven olayını yanlış anlamişsiniz ve baştan yanlış ögretmişsiniz çocuğa, çocuk psikoloğuna gitmekle doğru olanı yapmışsınız ama sanırım sizin de bir psikolog dan destek almanız gerekiyor.

Durum pedagoglarin savasina dönesecek simdi Bizim cocuk psikologumuzda farkli seyler demisti. Bir olayin tek basina travmatik olmayacagini anlatmisti. Daha önce dedigim gibi cocuklarin cok dayanikli oldugu ve daha çok olaya yaklasim seklinin önemli oldugu.

her çocuk yaşar böyle şeyler. hangimiz yaşamadık ki? ama siz gerçek dünyadan çocuğu izole ederseniz, her problemde ortam değiştirirseniz, her sorununa müdahil olursanız yarın büyünce kendi problemleriyle nasıl yüzleşecek bu çocuk. özgüven sadece iletişim kurma becerisi değil ki bir bütündür. güçlü olmayı öğrenmeli ama sizin bu tavrınız iyilik değil kötülük bence

Çocuğa öğrenme ve yaşama fırsatı bırakmıyorsunuz. 'Sorun yaşarsan ortamı senin için ben değiştiririm, huysuzlanmaya başlaman yeterli' mesajını vermişsiniz. Sorunlarıyla başetmeyi, insan ilişkilerini öğrenemez bu şekilde. Hayatta her saniye yanında olamazsınız. Hiç bir kreş, hiç bir kurs evi gibi ona birebir istediği şekilde davranamaz zaten sosyal ortamın amaclarından biri topluluk içinde nasıl davranacağını öğretmesidir. Şimdi duvarla başetmeyi öğrenemezden ilerde tek başına dağla karşılaşınca darmaduman olur. Biraz kendi haline bırakın, arkadaşlarıyla oynamasına izin verin.

vurma olayında gittiğimiz çocuk psikoloğu kızımı çok özgüvenli gördü, sen de vur demenin yanlış olduğunu falan konuşmuştuk. sonra dışlanma olaylarında birkaç kez götürdüğüm oyun terapisi çok kaliteli değilmiş sertifikalı falan heralde eşim götürdü 15 dk durmuş içerde hiç konuşmamış bile aldık ordan. şimdi de psikolog oyun terapisi yapıyor buna güveniyorum. artık düzelme başladı. kreşine de alışıyor bu kreşe devam etsin istiyorum. ama binadaki çocuklar yine aynı şeyleri yapar diye düşünüyorum. birbirlerine de küsüp duruyorlar. sabahtan geceye kadar aşağıdalar. sokak çocuğu gibiler. anneleri küçüklerin bile başında değil C

Çocuğunuzun üzerine çok titriyorsunuz bence. Bu çocuklar bir zaman sonra bizim kontrolümuzden çıkıyorlar çünkü tek dünyalari biz değiliz. Bazen kötü durumlarla baş etmeyi öğrenmeliler değil mi? Küçük yapamaz demeyin lütfen ağaç yaş iken eğilir. Onu disliyorlar diye cami pencereyi kapatıp bahçeye indirmemeniz sizce normal mi? Çocuge ilerde her kötü durumda çözüm üretmek yerine kaçmayı öğretiyorsunuz. Bunu yapmak yerine kendi yaşıtı olan çocukların yanina götürün ve büyüklerin onunla oynamak istemediğininin normal olduğunu anlayacağı şekilde ifade edin. Benimde 3,5 yaşında bir kızım var ve şimdiden kendinden çok büyük ve çok küçüklerde oynamak istemiyor bu çok normal lütfen üzülmeyin.

Yani bence kızınız sorunlu değil. Sorun sizde. Küçücük bi çocuğu sosyalleşttirmek ne demek. O yaştaki çocuğun üzerine bukadar yük yüklemek hiç doğru değil. Herşeyin bi zamanı var. Okul yaşıda, sosyalleşme yaşıda farklı. Yanlız şunuda söylim çocuğunuzu zoru gördükçe ordan oraya sürüklemişsiniz bu hiç doğru değil. Çocuğun karşısına iyi insanlarda kötü insanlarda çıkıcaktır. Onu sürekli ordan oraya sürüklemektense bence bu gibi şeylerde nasıl davranacağını öğretin. Sosyalleşmeden önce herşeye karşı nasıl davranacağını öğrensin. çocuğunuzu rahat bırakın istediği gibi bi çocukluk yaşasın. Bu onun pisikolojisi için daha iyi olucaktır.

Çocuğunuzla aşırı baglanmissiniz, yaşadığı ne varsa kendiniz yaşamış gibi tepkiler vermişsiniz. Sizi anlıyorum ama keşke erkenden kreş ortamıyla tanismasaydi. benim kızım 4 yaşını bitirince camide kreşe vereceğim ama şimdiden telaslarim başladı. ogretmeniyle konuşup içime sinmezse bile vermem. simdiden kızıma tembih ediyorum ne olursa olsun bana anlatması gerektiğini. oyle. ortamlarda nasıl davranacağını. ama sorunla karşılaştığında çözmeye çalışırdım. olmuyorsa direk alırdım nasılsa çalışmıyorum kızım hazır değil, uyum sağlayamıyor başka sorunlar var demekki, once onları halletmeli derdim. Ama hiç mi sorunlarla kötü insanlarla karşılaşmayacak, bu çok zor, bir yere kadar engel olabilirsiniz. siz aşırı müdahaleci davranmissiniz ve sorunları çözmüyorsunuz. sakin olun önce endişeleriniz den kurtulun, bu konuda destek alın sağlıklı düşünmek için.

Bence çocuk yerine kendiniz bir psikolog danışmanla görünseniz daha iyi olur. Müdahaleci tavrınız yazınızdan bile aşırı belli oluyor. Siz bu kadar kaygı doluyken çocuğunuzda davranış bozukluğu olmaması kaçınılmaz zaten.

benim çocuğuma ettiğim sözüm bir anlık bir hataydı ve bir daha tekrarlamadım, artık öbür çocuğun saldırganlığından gına gelmişti bana. etrafımda gördüğüm en ilgili anne olduğumu düşünüyorum. benim çocuğuma verdiğim emeği çabayı siz görmediniz. 4 yaşındaki çocuğu kendi annesi sokağa bırakıyor evinde keyif yapıyor, ben değil, o yüzden acımadın mı diye o anneye söyleyin bana değil. "senin çocuğuna ne yapabilir?" derken, 4 yaş rehbere ihtiyaç duyulan bir yaş, bunu ben değil bütün psikologlar söylüyor

Size ne elalemin çocuklarından Çok biliyorsanız kendi çocuğunuza doğru davranın Adı üzerinde çocuk ya çocuk küsecekler barışacaklar kavga edecekler eğlenecekler... hayata sapasağlam adımlarla yürüyecekler, doğruyu yanlışı kendi tecrübeleriyle öğrenecekler, sapasağlam dimdik insanlar olacaklar o eleştirdiğiniz çocuklar, o eleştirdiğiniz anneleride kendileriyle evlatlarıyla gurur duyacaklar. Sokak çocuklarına kurban olun siz. kendi yanlışlarınızı örtmek için millete suç bulup çocuğunuzu eve kapatıyorsunuz. Tebrikler ancak bu kadar yanlış davranılabilirmiş başarmışsınız. böyle devam ederseniz çocuğunuza yazık olacak, gidin biran önce tedavi olun

Herkes söylemiş, çok mudahelecisiniz. Oğlumun arkadaş grubunda üç tane 4 5 yaş, üç tane de 7 9 yaş arkadaşları var. Herkes birbiriyle hem kavga ediyor, ben oynuyor. Dışlanan olursa olur ölçü de müdahale ediyoruz, ama vurma vs olmadığı sürece kimse karışmaz. Çoğu sorunu kendileri cozmeliler. Çocuklar arasına niye bu kadar girdiniz. Elbette aradığınız kadın telefonu açmaz. Biraz kendinizi çekin, ve normal sıradan çocuklar gibi yaşaması için fırsat verin.

+1 KudrAlobar Ayak

mesela parka götürdüysem kenarda oturur, farkettirmeden gözümle takip ederim. vurma itme olmadıkça müdahale etmem. ayakkabısını kendi giysin vs. teşvik ederim. sırf canı sıkıldı diye ekran göstermem. bebekliğinden beri gittiğimiz parkların haddi hesabı yok. en birinci önceliğim çocuğum oldu hep. onsuz bir gecem geçmedi. 3 yıl işimden ayrıldım onun için. anaokulu öğretmeni olacakmışsın derlerdi yaptığım etkinlikleri görenler... şimdi birinin kalkıp beni kötü anne olmakla yargılaması komik. düşündüğünüz gibi çocuğumu eve falan kapatmadım, tam aksine eve girmedik. bu sorunlarda çok çözüm yolu aradım olmadı

Aslında cocugunuzla oynamamalari cocugunuzu değil sizi üzüyor. Zorunuza gidiyor ama yanlış kendiniz oynayin kizinizla buyudugu zaman kendine arkadas bulacak 4 yasla 7 yaş anlasamayabilir fark var arada. Tasinmaniza gerek yok sorunu cozmedikce birsey degismez mekan degisir sorun kalır.

Her sıkıntıda çocuğu almis oradan oraya savurmuşsunuz. Çocuk bu bir anda adapte olması ortama uyum sağlaması beklenemez. Resmen kendi ellerinizle asosyal yapmışsınız çocuğunuzu. Sürekli kreş değiştirmek, çocuğumla ondan büyükler oynamak istemiyor demek bunlar bana pek normal gelmiyor. Benimde var kızım o yüzden düşünüyorum da sizin haliniz biraz aşırı geldi. Sizde bence bi destek alın. Çocuğunuzu da bırakın parkta oynasın. Kimse onla oynamazsa da oynamasın illa ki iletişim kuracağı kişiler olacak. Alışacak. Ne zamana kadar çocuklardan hayattan soyutlanacak. Okula başladığında cok sıkıntı yaşar.

sitedeki dışlama düşmanca ve haftalarca süren bir durumdu, birçok psikoloğa (50 kişiye) detaylarıyla yazdım, uzak tutun çocuğunuzu dediler, zorbalık, sosyal linç dediler, ısrarla 1 ay daha o ortama soktuğuma pişman oldum. çocuğumu çok üzdüler, gecelerce uyuyamadım stresten M

En ufak sorunda sorunu çözmek yerine çocuğu ordan oraya taşımışsınız. Çocuklarda belirli yaşlarda vurma, bağırma ve ısırma davranışları ortaya çıkabiliyor. Bu davranışları düzeltmesine fırsat vermeden terapistlere taşımışsınız çocuğu. arkadaşı olmasına siz izin vermemişsiniz. Çocukları böyle cam fanus içinde yetiştirmek doğru değil

Sana vurana sende vur demek çok yanlış çocuk her durumu siddetle cözmeye alisir o el sizede kalkar. Hoslanmadigi cocuklarla oynamamasini onu üzen vuran cocuklardan uzaklasmasini soyleyin ve diğer cocuklara görev ve sorumluluk verir gibi konusun siz büyüksunuz o küçük siz abla abisiniz bu onlari yüceltir ve bag kurarlar ben böyle çözüm buldum ama benim oglan da herkesle arkadaş olabiliyor ama küçük seyleribile şikayet ediyor karismyorum artik kendi cözmeli.

Çocuğu biraz rahat bırakın gerçekten ben boğuldum yazdıklarınız okurken. Onun da bazı şeylerde karar almasına, kendine bir alan yaratmasına izin verin.

diğerleri akşam çıkıyordu benimki öğlen, birgün veliyle tesadüfen karşılaştık. kameradan bakmaya da izin vermiyorlardı. teslim eden öğretmene aylarını sorduğumda bilmiyorm diyordu, gizliyorlarmış. ay farkı çok olmaz demişlerdi. üstelik lüks diye geçen yerlerdendi. kameraya izin vermeyen yeri ben istemedim, eşim istemişti yakın diye KudrAlobar Ayak

Yapma arkadaşım nedir bunlar böyle? Şu an istemeyerek de olsa sen yapıyorsun en büyük hatayı 4.5 yasindaki bir bebeği götürmedik yer bırakmamışsın Çocuklar bazen birbirlerini dışlar, bazen bir bakmışsın oynuyorlar, bazen sarılıp gezerler sonra bir bakarsın küsmüşler kimse kimseyle oynamıyor Ama tüm bunları farkındaysan çocuklar yapıyor Şen niye bu kadar müdahale edip dışlanıyor istenmiyor sevilmiyor duygusunu küçücük çocuğa öğreniyorsun ki? Onunla oynamak istemiyorlarsa hicbir şey yapamasa tek oynayabilir Yani kusura bakmayın ama bu konu bana büyük bir mübalağa denizi gibi geldi

4 yaşındaki çocuk sizin çocuğunuza ne boyutta bir yanlış yapabilir nasıl bir hayal dünyasında yaşıyorsunuz en fazla saçını çeker dil çıkarır demirle dövecek hali yok değilmi Siz kendi çocuğunuzu vurana vur diye yönlendireceğinize uyarsaydınızya, elalemin çocuğunun uyarılıp uyarılmamasından size ne Siz çocuğunuzu doğru yetiştirmeyi becerirseniz ne kendine zarar verdirir ne de başkasına zarar verir Siz çocuğunuzdaki tüm yanlışları başkalarının hatalarına bağlıyorsunuz böylesi kolay değilmi Bu derece özgüven takıntısının sebebi nedir Başımıza ne gelirse aşırı özgüvenli ve eğitimsiz insanlardan geliyor, insanları hayvanları kitleleri doğayı katledenlerin en gelişmiş yönleri özgüvenleri, bundan başka bir artıları yok, bu da artıysa tabi Merhamet, sevgi, saygı, kurallara sınırlara riayet, disiplin, temizlik, özbakım, ayrım yapmadan sokak çocuğu iyi aile çocuğu gibi herkese eşit değer verme, hayvan sevgisi, doğaya saygı, ahlaki değerler, dini hassasiyetler, görev bilinci... özgüven kadar önemli hasletler, siz bir takmışsınız özgüven başka birşey yok, çocuğunuzu şiddet göstermeye teşvik etmişsiniz hanımefendi hala derdiniz özgüven. Sizin kafanızda bir ebeveyne denk gelirsiniz o özgüveni silker atar senin çocuğun benimkine zarar veriyor psikolojisini bozuyor okuldan soğutuyor diye Benim üslubuma laf edene kadar dönün bir kendinize bakın Siz sadece kendi çocuğunuza mı merhamet duyan bir annesiniz Nasıl diliniz varıpta kaçırılıp da bla bla bla gibi bir cümle kurdunuz bir sübyan için hiçmi içiniz sızlamadı Aynı cümleyi kendi çocuğunuz için kurun bakayım diliniz varacakmı Sokak çocukları içinde size saydırmamak için kendimi zor tutuyorum Sizin çocuğunuz benim çocuğumdan yada sokak çocuğundan daha üstün değil

çocuğu rahat bırakmanızı tavsiye ederim

Yanlis bilgi veriyorsun. Travma yaratan seyler sabit degildir. O halde kimse tasinmasin, kimse okul degistirmesin,.. Tam tersi, cocuklar yetiskinlerden bile daha dayaniklidir. Degisiklikler travma yaratmaz, bu degisiklikler ile nasil bas ettigin önemlidir. Atiyorum ev degisikligi oldugunda önce cocugunu eve götür, odasini göster, odasindaki yatagi seçsin,.. gibi gibi seyler. Sorun konu sahibin cocugu sadece ordan oraya sürüklemesi degil, sürükledigi yerlerden ders almamasi. Nedensiz olmasi, cocuga izahi olmamasi. Göturmek için götürmek olmasi. Yani terapiste götürüyor sonra ne oluyor? Tavsiyeler verilmedi mi? Ona niye uyumadi? Bunun yani sirada beklentilerin gerçekçi olmamasi. Elbette 7-9 yas grubu, 4 yasindaki cocuk ile oynamaz. Yetiskin olarak " x kisinin yanina gitsene, git çaya kahveye.." denilse ve x kisiye sevmesek gitmeyiz tabi. Cocuklar niye tersi olsun? Niye ille her cocuk ile oynamak zorundalar? Yoksa ortamlar degisebilir, bu bir travma olmaz. Ama nedensiz ve ard arda olmasi sorun oldu.

Çocuk sorunla karsilasiyor çözüm kaçmak ve bu döngü birkaç kez tekrar ediyor. Yarın büyüyünce nasıl çözecek sorunlarını? Terapi alacak kadar büyük bir problem yok. Ortamda kendini kabul ettirmeyi öğrenecek. Şu anda çocuklar sosyal yaşamı modelliyorlar. Yarın ilkokula başlayınca sürekli okul mu değiştireceksiniz? Vuran da olacak, alay eden de olacak. Bunları hepimiz yaşamadık mi? Asıl özgüvenli duruş bunların karşısında olur. Psikologa kendi tavriniz için gidin. Çünkü bu kadar icsellestirme doğru değil. Çocuk farklı bir birey ona doğrularını bulması için deneme hakkı verin.

Davranislariniz biraz abartili degilmi sizcede 4.5 yasindaki cocuk icin tasinalim demek? 7 9 yasindaki cocuklrin onu yanlarinda istememeleride gayet normal degilmi zaten? Kucuk cocuk bukadar dislaniyor olamaz siz cok ustune dusuyorsunuz bence

Çocuk 4.5 yasindaysa bu yaş grubuyla oynamalı.8-9 yaşındaki cocuklar kızınızla oynamak istemez... tek çocuk büyütmek gerçekten zor.

Okurken kafam karıştı ama burada sorun çocuğunuz, diğer çocuklar, kreş falan diye düşünmeyin. Daha çok siz gibisiniz. Hassasiyetinizi anlıyorum, ama baktığınız şeyler yanlış. mesela kreşe vermişsiniz. Sonradan fark ettim, 20 ay büyüklerle aynı sınıfta olduğunu diyorsunuz. Ne kadar sonradan? Sınıfındaki çocukları okul girişinde çıkışında hiç mi görmediniz? Aileleri ile tanışmadınız mı? balede vuran çocuk varsa kursun saatlerini değiştirirsiniz. Yada oradaki sorumlu ile görüşürsünüz. yada öğretmen seni sevmiyorum velet dediyse, öncelik bunu çözmek olur. Siz yaşadığınız en ufak sorunda çocuğu apar topar uzaklaştırıp, psikoloğa koşuyorsunuz. 7-9 yaş arası çocuklar kendilerinden küçük çocuklarla oynamak istemez zaten, bu doğal olan ama siz çocuklara bile bilenmişsiniz. Kusura bakmayın ama cocugu koruyacağım derken çocuklardan soğutan siz olmuşsunuz. demiyorum 4.5 yaşındaki çocuk savaşçı olsun, zorluklarla mücadele etsin vs ama bu kadar da çözümsüzlüğe sürüklenmez. normalde çocuklar 7-9 yaş çocukları istemediğinde gider ve yaşıtları ile oyuna devam eder. Ortada sizin müdaheleniz olmasa durum bu olacaktı. Yada biraz ağlar sonra unuturdu. Şu an taşınmaktan falan bahsediyorsunuz. Cocugu parka indirmiyorsunuz? Bu psikolog kararı mı?

öğretmen ablanın oyun yerine onunla oyun oynamaya gidiyoruz dedim hep

Camide kreş mi var?

kadın beni arıyor, olaylar olduğunda görüştüğüm kişiler " bu kadın kendi kızını kışkırtıyor" demişti. ben bu kadar yıprandım, şimdi niye görüşeyim diyorum

sınıfta mesela 3 tane kızımın yaşı varsa, 11 tanesi 20 ay büyük. çocuk psikoloğu karma olsa tamam ama bu sayı çok orantısız demişti V Vander

Dini temelli eğitim veren kreş tarzı diyelim

Aceleniz nedir bu telaş niye O pedegogdan diğerine o terapiden diğerine oradan oraya sürükleyip duruyorsunuz çocuğu Bir rahat verin, bir nefes alsın, daha kendini bilmiyor arkadaşlık paylaşma kendini ifade etme kendini koruma hiçbirşey bilmiyor, sizin tarzınızla da öğrenilmez bunlar Çocuğu biraz kendi haline bıraksanız dengesini kuracak zaten Bu yaştaki bir çocukta kolay kolay problem olmaz problem ebeveynlerdedir Yok istemedi bu dışladı bırakın kendi mücadele etsin kendini o kabullendirsin 7-9 yaşlarındaki çocukları bile eleştiriyorsunuz 4 yaşındaki çocukla ne paylaşacaklar ne oynayacaklar ki yanlarında istesinler Çocuğunuz istese de istemese de sosyalleşecek zaten akranlarıyla vakit geçirecek bu kadar kasmanın çocuğu psikolojik olarak yıpratmanın manası ne Belki büyüme atağı geçiriyor, belki siz yanlış davranıyorsunuz, belki dinginlik istiyor, belki şu an sosyalleşmek istemiyor Sana vurana sen de vur diyip sonrada arkadaşlarına vurduğu için dışlanan çocuğa sorun ondaymış muamelesi yapmak nedir Allah aşkına ya Benim çocuğumada okulda bir arkadaşı vurmuş gelip söyledi arkadaşının nekadar yanlış birşey yaptığını anlattım, o an ne hissettin dedim anlattı eğer sen de birine vurursan o da kendini tıpkı senin hissettiğin gibi hissedecek dedim daha bir kere bir arkadaşına vurmadı, gitti ona vuran arkadaşına benim ona anlattıklarımı anlattı, çocuk sallamamış benim oğlanı, daha arkadaşlık yapmadı çocuğum onunla kendi tercihiyle... Çocuğu bu kadar sık boğaz ederek elde edeceğiniz tek şey mutsuz sorunlu bir insan olur

Aşırı müdahilsiniz. çocuğunuzla oynanmaması sizi çocuktan çok etkilemiş. Siz de yardım alabilirsiniz belki göremediğiniz şeyleri görmenize yardımcı olur faydalı olur. Balede dışlanması normal çünkü vurduğu çocukların ailesi benim ve aklı basında her Veli'nin yapacağı gibi çocuğuna vuran arkadaşından uzaklaşmasını onunla oynamamasını söylemiştir. Sitede de normal dışlanmasa bile siz 4,5 yasında çocuğunuzun 7-9 yaşla haşır neşir olmamasını istememelisiniz Siz bu olaya fazla takmışsınız

Vurma olayını kaçırmışım kimse vuran çocuğu istemez yani Dışlanmaya sebep olur bu Bir de ay sosyal olsun diye kendinizi yırtmanıza gerek yok Çocukların az etkileşim göstermesi de bazen kendi kararları olabiliyor Hayır bir de kızınızı dışlayan kişinin annesinin telefonlarını açmıyormuşsunuz e yani bu da saçma yahu çocukla çocuk olmak gibi bir şey

Bence burada cevap arayıp kendinizi üzmeyin, üslup bence de çok kötü. Evet bazı sorunlar var ama bence bu sorunun bir anda kökten çözülmesini beklemek yerine zamana yayıp bir uzmandan yardım alın. Ama ani kararlar vermeyin. Zaman miniğinize de size de. Şu an o ne isterse o şekilde kaliteli vakit geçirin ve sakın bu sitedeki cevapları kişisel algılayıp üzülmeyin. Her anne çocuğu için en iyisini ister. Siz de eminim elinizden geleni yapıyorsunuz

Benim konuyla ilgili tavsiye verebilecek bir bilgim kesinlikle yok ama sürekli ortam değiştirmeniz bana tuhaf geldi.

Bunlar bana pedegogumuzun verdiği bilgiler. Ben bunları sorsun diye yazdim. Bu başlıkların hepsinin detayları var. Tabiki evde değiştirecek okul değiştirecek ama konu sahibi kres değişikliğini hic durmadan gerçekleştirmiş. Pedegogu hic mi yonlendirmemis diyorum. . push ; C

Merhaba özguvnli Cocuj nasıl olur benım çocuğum da milletin içinde çok sesiz evde öyle değil.. Acaba ozguveni kırıkmi

Okula erken başlamışsınız bence tam inatlaşma yaşında vermişsiniz daha 2 yaşına bile girmeden.. En büyük öğretmen anne, bence siz biraz kendinizi sorgulayın, sana vurana sende vur demek şiddette davetiye çıkarmak bence, ben kızıma birisi sana vurduğu zaman onu uyar vurmanın kötü birşey olduğunu söyle ve yanından uzaklaş diyorum yapması gerekende budur bence

Yahu çocuk el kadarmış daha. Hiç mi bugün kapıda durayım, çocuğu izleyeyim demediniz? 5 yaş grubunda bile veliler en az bikaç saat izliyor çocuklarını. Vermişsiniz beneği eti sizin kemiği benim diye resmen. Simurgp

ben anlamadım ki bir sürü pedagog psikolog lafı geçti hiç mi tavsiye taktik veren olmadı size?