gidip başkasının çocuğuna değişelim mi diye konuşmanız yanlış bir tutum olmuş çocuk bu ve bunun gibi davranışlarınızı görünce başkalarının eşyalarını almaya hakkı olduğunu normal olduğunu düşünecek. biz yeğenimde bile bir misafirliğe gittiğinde ordakiler hediye eşya veriyorsa almıyoruz başkasının olduğunu bilsin istemesin diye. emir vermek, kızmak, bağırmak, cezalandırmak, hayır demekde daha çok inatçı olmasına neden olur çocuğun ağladığın sürece hiçbir şey elde edemeyeceğini net bir şekilde ifade edin. oyun oynarken ya da alışverişte dikkatini oyuncakla veya başka bir şeyle dikkatini dağıtın sakin kaldığı için onu ödüllendirin. çocuğunuza her istediğini aldığınız için her şeyi alabileceğini düşünüyor artık paranın kıymetini sadece ihtiyacınız olan şeyleri alabileceğinizi anlatın ona bir miktar para vererek alıştırabilirsiniz yavaş yavaş. istemediğiniz davranışı yaptığında doğruca eve götürün bu davranışı bir daha yapmayacağını düşündüğünüz de çıkarabilirsiniz. bugün de çıkarmak zorunda değilsiniz üzgün olmanı anlıyorum parka gitmek istiyorsun ama başkalarını rahatsız ettiğin için onlarda üzgün ve bu doğru bir davranış değil en son ağladığında isteğin olmadı her istediğinin olmayacağını bilmelisin gibi cümlelerle konuşabilirsiniz. Shusui

Her parktan dönerken kıyamet kopuyor

Cocuklari poh poh demeyelimde sonucta oglunun/kızının emaneti aman birsey olmasin aman yapalım gibi büyüten buyukanne/dede annene/dede lerde malesef böyle şeyler olabiliyor. Onemli olan bir ebeveyn olarak gardını en basta almak. En basta bakan sorumluluk alan tüm gün onunla geçiren anneniz ya da babanızla bu durumun ciddiyetini ne gibi tavır lar ile alt gelmeniz gerektiğini konuşmanız lazım. En basta kızınıza bir birey unutmayarak onun sesi degil sadece desteği olabilecek kıvamda tavır almanız lazım. Biraz binmek istiyor o da kardesi, arkadaşı değil bırakın kendi sorup kendi cevabini alsin ama asla size şikayete gelmesin. Ağlasın ağlama nöbetini gerek 5 dakika sonra gerek 10 dakika sonra atlatacaktir. Sakinleşmeden konusmayacaginizi belirtin. Her çocuğun oyuncağı yiyeceği giyeceği kendine özeldir, onunda özeli olabileceği gibi baskalarininda oldugunu anlatın. Sesli kitaplar tercih edin daha çok tavır ve davranışlarına yönelik kitaplar alın. Sakinliği anlayışın eger istenirse paylasilmanin cok güzel olabileceğini idrak ettirin. Karışmayın, konusun. Aksi taktirde uzaklaştırın. Istedigi birsey olduğunda sabırlı biri olmayı öğrenebilmek icin kumbara tekniğini kullanın. Görevler verin her görevde istedigi oyuncak vb şeylere yakinlasacaginu belirtin. Ceza dan kaçının ama davranışlarının bir yaptırımı olacağını sezdirin. Paramız yok onu su an alamayız vb cumleler tatmin edici cümleler değildir, hircinligini daha çok kamcilatabilir. Benzer tabur ve teknikler ile max 21 gün sonra kızınızın değişime uğrayacaktır. Yalnız bunu sadece siz degil yanında çevresinde kim varsa uygulaması gerekir. Zor olacaktır ama yilmamaniz gerekir.

Kızım bir ay sonra üç yaşında ve biz parktan yada başka bir yerden mutlaka ağlayarak dönüyoruz. Gördüğü herşeyi istiyor. Kendi 3 tekerlekli bisikleti var mesela, başka bir çocuğun ki başka renk, bu bu diye istiyor, ağlıyor, kendi bisikletini bırakıp gidip o çocuğu rahatsız ediyor. 6-7 aydır böyle, konuşuyor anlatıyorum ama hiiç bana mısın demiyor. Bizim değil, alamayız, şu an o biniyor falan hiç umrunda değil zaten. Bazen teklif ediyorum değişelim mi diye ama o çocukta haklı olarak bırakmak istemiyor kendisininkini. Ağlıyor, sonra kusuyor. Doktorumuz bile söyledi bir kere onun ofisinde kusunca, bilerek ve isteyerek kusuyor. Anneanne ve dedeyi bu şekilde manipüle edebileceğini öğrendi. Ben ne kadar direnip yapmasam da yine de kusuyor. Sitenin parkına abur cuburla iniyorum, aynısı dahi olsa başka çocuğun elindekini istiyor. Başka çocukların oyuncağına yapışıyor, kavga ediyor ben 2 adım öteden yetişene kadar. Gerçekten bezdim. Parka götürmekten nefret ediyorum artık. Resmen zaman kolluyorum kimse yokken gidelim diye. Hep başkalarının oyuncaklarının eşyalarının peşinde. Evde de kendi defterlerini boyamak istemiyor benim not defterlerime yapışıyor. Kendi kolyesi bileziği var, özellikle aynı bilezikten yaptım ikimize de denemek için benimkini istiyor. Kıyafetlerini beraber alıyoruz ama o kendi elbisesini atıp benimkini giymeye çalışıyor. Gerçekten çok yorucu ve çok sinir bozucu bir durum benim için. Ben rahatsız edilmekten hoşlanmam, bu yüzden insanları rahatsız etmekten de nefret ederim. Gidip yapışınca benim kız haliyle rahatsız oluyor insanlar. Sonrası savaş dövüş kıyamet ağlama zırlama kusma. Yarın pazartesi, hafta sonu çıkarmadıö, gerçekten şimdiden gerginim yarın parka gideceğimiz için Benzer şeyler yaşayan var mı? Ne yapabilirim bu durumu aşmak için. Savsancik

İstediği şeyleri aldığımız için değilde tam tersi alamadığımız için olduğunu düşünüyorum bende. Çok zor bir yıl geçirdik iki eşsiz, kuruş kuruş hesaplayarak. Bu yüzden sadece anneanne ve dededen aldı birşeyler. Acaba diyorum bu mu etkili oldu başkalarından alabilirim düşüncesine. Ben genelde istediğin kadar ağlayabilirsin diyorum. Bak ağladın, kardeşi beni üzdün eve gidiyoruz diyorum. O yüzden her eve çıkışımız ağlamalı zaten. Markette falan çok tutturmuyor, onun derdi benim ve başka çocukların elinde ki şeyler. Markette bir tane çikolata alacağız paramız az diyince dinliyor mesela. Bir tane seçip yürümeye devam ediyor. Ama o sırada elinde oyuncağı olan başka çocuk görürse ben bu diyor hemen yanına gidip almaya çalışıyor Gerçekten çok irrite oluyorum, hiç sevmediğim bir hareket. Müdahale ederken bir yandan da kendimi sakinleştirmeye çalışıyorum.