E çok normal uyarılar bunlar. Bağırmak ya da azarlamak değil ki. Kimse evinde yere su dökülsün falan istemez sonuçta.. sizin yerinizde olsam siz bana gelin diye onlara gitmek yerine kendime davet ederim.

Benim de bebelerin arasi tam 1,5 yas. Genel itibariyle kimsenin evine gitmiyoruz diyebilirim

Cocuklular da çok sıkıntı olmuyor ancak çocuksuz yada çocuğu büyümüş evler biraz bizi yadırgıyor. Cocuklarimda ben ne kadar oyuncak götürsem de sıkıldık diyorlar... Yani bilmiyorum yeni bir oyun seti mi alsam missfirlik için ilgilerini çeksin bilemedim ki.

Çocuklu misafir ağırlıyorsak, çocuklara da hazırlık yapmalıyız. Çocukların yemek masalarını ayrı hazırlıyorum. Özel olarak masa örtüsü, yere de örtü sererim. Vakit geçirebildikleri alan da yaratmalı tabii ki, öyle sıkıntı yaratmayacak bir oda olmalı. Bizim projektör ekranı var kocaman Buz Devri yansıttık gülerek izlediler. Sevdikleri yiyeceklerle de oyalandılar. Öbür türlü sıkılır herkese her yere sararlar. Erkekse çocuklar eşim PES oynamalarına izin veriyor. Ama hatalı da olsalar kimsenin çocuğunuza dokunmasına izin vermeyin. Uyaran sesini çıkaran siz olun. Başkası ancak kabul edilebilir bir ses düzeyiyle uyarabilir o kadar.

Ya benim çocuklarımın hamdolsun öyle odalara gitme çekmece açma vs gibi huyları yok. Hatta masa üzerinde açıkta bi yerde olmadığı sürece kimsenin evinde birseyde istemezler. Çünkü biz kalabalık bir aileyiz ve kalabalıkta yetiştikleri için misafirlik adabını aşılamaya elimden geldiğince gayret ettim. Kişisel alana saygıyıda tabiki... Çok yakın olduğum insanlar bazen bana kızar biz yabancı miyiz da dolaptan birsey istemelerine müsaade etmiyorsun diye bende onların samimiyetlerine güvendiğimi ancak bunun bir birey eğitimi için önemli olduğunu söylerim. Cocukken müsaade ettiğimizde o bir yetişkin olunca da kişisel alana saygı duymuyor. Çok var öyle çevremde merakından telefon, dolap kurcalayan insanlar...

Su dökmek aslında kardeşler arası çok sık olur bizde. Birine su verirken diğeri de birden susar ve diğerinden önce almaya çalışır çekişirken dökülür Yanıma tek suluk alırım ve 2side bardak ister. Çok inat var aramızda malesef. Bunlar özellikle misafirlikte peydah olan şeyler.. Normalde böyle değiller... S

ben çocukla gelenlerden çok rahatsız olmam normalde ama kuzenim çocuğuna asla müdahale etmiyor evin altını üstüne getiriyor çocuk ondan rahatsız oluyorum. kendi evlerinde de oturup beraber duvar çiziyorlarmış ev onun tuvali diye anlatırken eşim dedi ki sanki bana picasso olacak bir hayırlı işimiz vardı çocuklarıyla gelmişler çocuk pastanın üstündeki çikolatayı eliyle alıp masa örtüsünün üstüne alıp alıp sürerken annesi hiçbir şey demeyince bize bir bayılma gelmişti kurabiyeyi verip hadi git ye diye salıyordu ortalığa en son gece bitiminde kahveler içilirken çikolatayı verdi eline çikolatayı da yedikten sonra ellerini bir güzel krem koltuğa sildi annemin gözü seyirmeye başlamıştı sonra öğrendik ki evlerinde de domatesi alıp geziyormuş koltuk moltuk hak getire her yere sürüyormuş dünyayı keşfediyor ama teyzeleriiii bahaneleri de bu. çocukları da öğrenmeyecek bir çocuk değil he sorunlu olan anne baba

E tamam işte tam da bu nedenle siz çağıracaksınız. Benimkiler misafirlikte iki çift laf ettirmiyor kendi odaları kendi oyuncakları olunca daha rahat ediyorum. Siz gelin beni çağırdınız sağolun burda biraraya gelelim dersiniz. Rica edersiniz kalkıp herkes bir işin ucundan tutar çayını kendi alır en azından

Telefon vermek derken? Ben, kimsenin cocuklarima bagirmasina razı gelmem, canım sıkılır. Onlara kizmanizin neden ise gittiginiz yerde rahat durmadiklari için duymuş olgudunuz suçluluk duygusu.. Bu nedenle çocuğa tahammülü olmayan kişilere misafir olmazdım. Çok hatirli, tanıdık ve bilindik bir yer değilse ; gitmezdim ben.

Öncelikle çocuklarınıza kimsenin sesini yükseltmesine izin vermeyin. Kontrolü elden bırakmayın, evden çıkmadan anlaşmaya çalışın. Kalkarız deyin ve gerekirse kalkıp dönün.

Arkadaşımızın yaramaz çocuğu var pek gitmiyor ev oturmasına. Sadece bize geliyorlar. Ben teyze oluyorum, eşim de amca. Oğlan kafamıza etse kurban olurum diyecek moddayız. :) Alıyoruz çocuğu evi yıkıp yeniden inşa ediyoruz. Arkadaşımda eşi de kafasını dinliyor ay uy demediğimiz için de stres olmuyorlar. Ama pek ev gezmesi olayları yok bundan başka. Olmuyor insan diken üstünde oluyor diyor. Tablet telefon vermeyince enerji dışa vuruyor haliyle; bizde harala gürele oynuyoruz.

Doğrudur yanlıştır diyemem ama çocuklarım büyüyene kadar bende ev gezmesine gitmedim hiç. Çok çok nadirdir o da bayram ziyareti çok yakın akrabalar falandır. Şöyle şuna gideyim çocuğumla oturayım hiç yapmadım. Ben rahat etmedim. Gezdirmek istesem parka götürdüm enerjisini attı özgürce açık havada. Çocuklarla orada oynadı. Tabi ki bu doğrudur diyemem ben kendim böyle rahat ettim Laale Aşikardır Zat-ı

Oğlum gidiyor kızımda seneye inşaAllah...

Kırılsın, evladınızın kalbi kırılacağına onların kırılsın. Diyorum ya eğer ki yeteri kadar disiplinli ve gözünüz üzerinde bir anne iseniz, bu devrin çocukları malum yani rahat durmuyorlar, 1500 kere uyarıyoruz çenemiz ağrıyor artık. Daha kapıdan çıkmadan 'ben niye gidiyorum ya' modu yükleniyor bana mesela. Ama ben anneyim, siz de öylesiniz. Dünyaya karşı biz onları korumazsak, kimse korumaz. Çocuk da olsa hakkı yenemez, büyükle kıyaslanarak gözardı edilemez. Çocuğun yaptığına 'aaa ne kadar ayıp, görmeyeyim' derken, kazık kadar insanların yaptığına neden susuyorsunuz? Ciddi bir tonla 'efendim, yanlış anlamış olmalıyım benim çocuğuma laf söylemiş olamazsın değil mi hem de anneleri başlarındayken, buna cüret etmiş olamazsın' şeklinde bir uyarı, herkese sınır çizdirir.

Çocuklu misafirliğe çoook nadir gitmişimdir. Ben de çocuklu ise açıkcası geriliyorum ev sahibi olarak, hele anneleri de çok rahatsa

Ama bakın bu çok önlenir birşey. Madem çocuğunuzun huyunu biliyorsunuz, niye ikisine de şöyle birşey almıyorsunuz? Ben evime sıvı dökülünce çok geriliyorum kolay kurumuyor ki

Bu arada yazmadan geçemedim, millet çocuk görmemiş. Benim ikiyi geç, bizim eve gelen her çocuk evin içine eder ve gıkım da çıkmaz. Annelerinin kendi evlerinde izin vermediği her şeyi çocuk benim evimde özgürce yapar, umrumda da değil, yapsın zaten:) Kendilerine zarar gelmediği sürece ne eşya ne ev ne pislik. Çocuk yani bu, onlara göre dizayn edilmemiş evlerde pisletme, oturma, dokunmayla yaşıyor yazık, üzülüyorum.

Ayirt ediyorlar demek ki. uyarmak var uyarmak var. Bana da gelmişti bir komşu oğlu kızımdan 3 yaş büyüktü. kızımın bebeğini yumruklarken yapma oğlum diyordu sadece ajajsjs. Galiba 1 defa dedi onu da. Kızımın en sevdiği bebeğiydi kızım da korkup ağlamıştı. Kalkıp bebeği elinden alması lazim mesela değil mi? Simdiki aklım olsa o bebeği nazikçe elinden alırdım. Benim de çocuklarım var böyle bir şeye asla müsaade etmem. Uyarmak ile onu yapmamasi için bir müdahalede bulunmak başka bir şey. Ben de birkaç kez uyaririm eğer devam ediyorsa kucağıma alırım. Başkasının kizmasina tahammül edemem. Tabii ki oynayacaklar kosacaklar evimde salon hariç 2 odada istediklerini yapmalari için alan var ama iş kırma dökmeye gelirse Yapma oğlum-kızım diye söyleyince ben uyardım ama yapıyor çocuk işte diye bir şey olmamalı. kahvetelvesi

Aslında yaşlarının gereğini yapıyorlar kimsenin bir yerini karıştırmaz yahut kırmazlar koltuk tepelerine hele asla çıkartmam ama illaki cocuklar oynuyor ses yapıyorlar biz konuşurken bağırarak birseyler istiyorlar inatlasiyorlar vs vs.

Elimden kimse alamaz:) Ben çocuklarıma yeteri kadar hatta daha fazla fazla bağıran ve uyaran anneyim. Çok da disiplinli, sözüm söz şeklinde ilerlerim lakin yeri gelir babasını da uyarırım bu kadarı haddin değil diye. Benim dışımda kimseye laf ettirmem, doğru düzgün bir üslup ile hatalı olduklarını anlatabilirler, gönüllerini alarak yanlışı gösterebilirler sorun yok ama azarmış hakaretmiş serzenişmiş, adamı doğduğuna pişman ederim. Siz de öyle yapın!

Ben o ekol anneleri anlayamıyorum ya. Perde, düşebilir. Top avizeye gelip kafaya inebilir, yemin ediyorum malında değilim hatta hayatında malı benim kadar değersiz bir insan tanımadım ama bu saydığınız şeylerin hepsi birer tehlike ve sonuçları ağır olur. Top diyorsa koridora, perde ise asla yani benim çocuklar düşürdü kartonpiyerle beraber, kafalarına da düşebilirdi bir daha yaklaştırır mıyım! Tv, evet patlattılar duvara monte halde idi, ben o tv yi sabitlemeden yaşayabilir miyim, parası batsın ya. Çocuklarına bir şey olacak, nasıl görmüyorlar bunu. Dünyada en çok ölümlü kazalar ev kazalarıdır, hala şu devirde bebekli çocuklu evlerde cam kilidi yok. E yani hayır deyince daha kötü oluyormuş, olsun arkadaşım kılına zarar geleceğine ağlasın zırlasın can güvenliğini korumayı öğrensin. Belirli bir yaştan sonra canlı ya da cansız farketmeksizin hiçbir maddeye zarar veremeyeceğini öğretmeyeceksek, ebeveyn olarak ne işe yarıyoruz acaba?

Ben de sırf bu yüzden çocuklu misafir davet etmiyorum gelmek isteyenlere müsait değil diyorum

Biz hiç kimseye misafirliğe gitmiyoruz desem... Denk gelirse haftada bir kayınvalideye gidiyoruz o kadar. O da olmazsa evde rahatımız yerinde çok şükür. Sizin yavrular anaokuluna gitmiyorlar mı?

filmdelisi

Yok artık ya. Bağırması neyse ama vurmak ne demek? Biz asla sesimizi yükseltmeyiz ama halamın ikiz çocukları küçükken bizim evde ellerinde bisküvi odanın içinde dolaşarak yiyorlardı babam da uyardı bir sofra açın da çocuklar oturup yesin dedi diye halam yıllarca bizim eve gelmedi. O kişinin perde parasını bırakıp çocuklarınızı da alıp evini terk etseydiniz keşke.

Bir arkadaş çocuğum ağlayıp bana sarılmışken terbiyesiz diye oğluma bağırdı kendisine "sen ne biçim kadınsın bize bağırma" demiş çocuğum. Allahim fittirdim hayir terbiyesiz değil benim oğlum bagirmayi kes dedim benimle küstü. Çocuğun lafını kaldıramıyorsan çocuklara karışma o zaman? S

Tercih meselesi... Aslında ben son zamanlsr da kimseye kendi irademle gitmedim. Genelde davet ediyorlar... Her ne kadar gitmek istemesem de 1 2 davet sonrası kabul etmek zorunda kalıyorum. İstiyorum ki isteyenler bana gelsin... Ama çocuğunu uyarmayanlar benide geriyor. Bazen şahit oluyorum kendi evinde hanım bir toz düşünmelerine izin vermiyor ama başkasının evi olunca alt üst etsin ses çıkarmıyor... Ben kendi evimden çok daha dikkat ederim başkasının evinde ki kimseye bir zararımız dokunmasın.

Evet çok haklısın umarım bunu yapabilirim :) zamanında annem sağolsun beni sindirdigi için bazen haklı olsam dahi susarken buluyorum kendimi. İçimde fırtınalar koparken.

Haklısın bacım ne diyim inan ki imkanım olsa bende istemem kimseyi filmdelisi

Kimse kimsenin çocuğuna vuramaz ne demek vurmak ama böyle büyük parca şeyleri kırınca da ister istemez kızıyor insan yani. Bardak vs olsa hani neyse dersin de açıkçası benim evimde de koltuğumun masamın tv stor vs yerine koymakta ya da onarmakta zorlanacagım şeylere zarar verirse ben de ister istemez sinir olurum. Görümcemin çocukları böyle mesela her geldiklerinde geriliyorum alınır diye bişey diyemiyo insan ama eşim bende önce laf söylüyor o yüzden bana kalmıyo çok şükür. Geçen krem koltugumu tükenmez kalemle çizmislerdi yemeklere ellerini sokuyorlar elleriyle kalkıp koltuklara sürdüler yatak odama girip sifonyeri vs karıştırıyorlar falan yani hiç hoş değil çocuklar bilmez ama bazı şeyleri öğretmek lazım öğrenene kadar peşinde koşucaz mecbur engel olmak için N

Yok artık çocuğa vurmak ne demek!! D

Şu stor perde olayını şimdi okudum. Başıma gelse çok mahcup olurdum. Zaten "dur, etme, elleme" demek beni çok yorduğu için misafirliğe gitmiyoruz doğru bir karar vermişiz demek ki. O

Yeni doğan ve ya cenaze evi olmadığı sürece çocuklarımla gidiyorum misafirliğe. Onlar ailemizin bir parçası yani, nereye bırakacağım çocuklarımı 2 çocuğum var bu zamana kadar hiç kimse bağırmadı çocuklarıma, zaten bağırsa beni de son görüşleri olurdu. Hele vurmak? Bu söz konusu bile olmasın. Çok kötü şeyler olur.. Yanlarına oyuncak alıyorum, oyuncak çay seti, boyama, araba vs. Çocuklu evlere gidiyoruz hep zaten, çocuklarla oynuyorlar.

Stor perdeyi de şimdi okudum. Benim misafirimin çocuğu perdemi parçalamıştı. Çocuğa ne diyebilirim? Evet annesine biraz içten içe kızdım, çünkü yaparken ikimiz de bakıyorduk, zamanında müdahale etmedi. Ben de "ama yapma yırtıyorsun" dedim, başka bir şey diyemedim o an. Ama olmuş yani. Hatta çocuğa vurdu annesi ve o kadar üzüldüm ki. Sakın bir daha bunu yapma diye ben kızdım ona. İnsanlar sizin çocuklarınız olduğunu biliyor. Siz gitmeyi teklif etmeyin çocuksuz eve, ama davet ediyorsa ve gitmek istiyorsanız yapacak bir şey yok. Evet, bir şeylere elbette zarar vermeyecekler. Anne olarak uyaracağız. Evime gelip televizyona karşı top vuran çocuk da oldu. Üzgünüm evde top oynamıyoruz diyip almıştım topu artık. Düşünün sohbet ediyoruz, önümüzden sürekli top pat pat geçiyor ve annede ses yok. Bu tip insanlar da ayrı manyak. Uyarınca daha beter oluyormuşmuş. Ben böyle bir şey yapsalar masrafı karşılayacağımı söyler, özür diler, hemen çocukları alıp çıkardım. Ama gelecek çocuğuma vuracak, o stor perdeeyiii..

Hanımlar benim 2 küçük çocuğum var 4 ve 5.5 yaşlarındalar. Normalde sakin çocuklarım ama her cocuk gibi başka bir ev yada bir arkadaş görünce fazlaca şımarıyiorlar. Ne kadar durun susun desemde etki etmiyor ve gereksiz yere ben strese giriyorum. Esasen hiç bir yere gitmek istemiyorum. Ben misafirlikte çocuğunu saldım çayıra bırakan biri hiç olmadım ama buna rağmen ortamda biri çocuklarıma kızıp bağırdığında geriliyorum. Ve bu gerginlik çocuklara dönüyor. Onlara kızıyorum. Yani onları nasıl oyalayabilirim misafirlikte. Sizler neler yapıyorsunuz? Not: Telefon vermek istemiyorum. E

Aynı beni anlattın biliyor musun :) Bana hiç abes gelmez çocuktur bu oynar güler seste yapar ortalığıda dağıtır... Hiç gocunmam. Bir silip supurneye bakar her şey... Dediğin gibi kabul gördüğümüz yerlere gitmek gerek...

Ben çocuklu misafirde çocuğu değil de çocuğunu uyarmayan, gözetlemeyen anne babayı sevmiyorum. Bizim evin en küçüğü 21 yaşında ve evimize küçük çocuk geldiğinde bir afallıyoruz ve biraz da geriliyoruz. Geçenlerde halamlar geldiler ve evde 3 tane en büyüğü 8 diğer ikisi de 6 yaşında 3 erkek çocuğu vardı. Biz hep diken üstünde bekledik çünkü sürekli zarar verecek tarzda oyunlar oynuyorlar. Evin içinde top oynadılar ve sürekli ya kafamıza ya da pencere camına falan vurdular. Biz ayrı bir odaya geçtik onların olduğu odada TV vardı ve TV'nin kablosunu koparmışlar, koltuğun yastiklarini dört bir yana savurmuşlar, kapının kolunu sökmüşler. Biz 3-4 saatliğine katlanalım sesimizi cikarmayalim diyoruz ama anneleri asla uyarmıyorlar ve biz en ufak uyarıda bulununca da alınıp trip atmaya başlıyorlar. Ama her şeye rağmen biz asla çocuklar şunu yapmış bunu yapmış demedik. Size gelecek olursam da o yaşlardaki çocuklar dur yapma etmeden pek anlamazlar. Eğer geriliyorsanız kısa ziyaretlerde bulunabilirsiniz.

Kimsenin asla çocuğunuza vurma hakkı yok. Siz de gerekirse değil o storu almalıydınız. Şimdi bakın çocuğunuz stor kıracak kadar yaramazsa ya dışarıda buluşacaksınız ya da arkadaşlarınızı sizin evinizde ağırlayacaksınız. Benimkiler kendi ortamında daha rahat oluyorlar diyeceksiniz. Hem çocuklarınızın laf duymasının önüne geçeceksiniz. Hani hem çocuğum istediği gibi takılsın hem arkadaşlarım bunu kabul etsin pek öyle olmuyor

Çocuklarınız için atik olun. Rol modelleri sizsiniz, unutmayın asla bunu. Gerektiği yerde kızıp sınır çizmek disipline dahil olduğu gibi, bacak kadar çocuğun hakkı da 70 lik dede bile olsa savunulur. Benimkiler arsız oldu artık, 7 mahalle duyacak kadar bağırsam da tınlamıyorlar ama bilerek yapıyorlar. Yanlış olduğunu bilerek tercih ediyorlar, bu bile adımdır yanlışı öğretmişim demektir. Bununla birlikte değil başkasına bana bile hakkını yedirmez, çok durum olmuştur özür dilediğim ya da başka yetişkinlere dilettirdikleri. Haklıysa avaz avaz, haksızsa duymazdan gelir Bu bile inanın büyük olay 7 ve 6 yaş olmak üzere çocuklara. Hele diğer saldım çayıra aileleri görünce, oh be diyorum, ağaç yaşken eğilirin farkı gözlerimi dolduruyor.

En temizi.

Bu gerçekten doğru bir tespit bence, çünkü bu kadın da dövüyor çocuğunu her şey için. Ki ben asla bu davranışını onaylamıyorum da benim evimde dövme de en azından uyar be kadın N

Çok samimi olmadığım kişilere çocuklu gitmedim. Rahat değilsem gitmiyorum. Çok sık da giden biri değilim

Valla örtü de sersen masaya da koysan annesi öğretmediyse yapmıyorlar. Bende yere örtü seriyorum örtüyü kenara çekip halının üstünde dökerek yiyorlar üstünüze çekim diyor eşim tınn devam ediyo masaya koyuyorum sandalyelere sürüyorlar döküyorlar biraz da anne babanın evinde öğretmesi lazım C

Çocuklarım evde birsey kırdığında her zaman onlara "sizi çok seviyorum ama bu davranışınızı sevmiyorum eşyalara zarar vermemeliyiz" diyorum. Yani sen elbette daha kıymetlisin ama eşyalara da zarar vermemeliyiz... Bunu zamanla anlıyor dikkat ediyorlar. Hayır demeden büyütülen cocuklar yarın bir gün anne babaların başlarına dert açacaklar. Çünkü bu dünyada hersey evet olamaz. Bir takım kurallar var ve hepimiz buna uymak mecburiyetindeyiz.

Gittiğimiz yerler de çocuklu olduğu için pek sıkıntı olmuyor. Sıkıntı olacak yere çok çok zorundaysam giderim, nadir yaşadım bu durumu.

Özellikle günümüz çocuklarını yetişme tarzı, çocuktur her şeyi yapar mantalitesi, annelerinin söz geçirememesi, terbiyelerinden dolayı genel olarak sevmem ve çok nadir kabul ederim. İnanın çocuklarına sahip çıkmayan herkesi uyarmışımdır, hiç çekinmem. Benim genelde bir hata olduğunda çocukla işim olmaz, annesiyle konuşurum. Çocuğu en fazla uyarırsınız nazik bir sesle, öyle höykürme, dövme kabul edilemez. Bir insan çocuğuna nasıl laf geçiremez onu da anlamıyorum, annem üç çocuk büyüttü, annemin bakışından bile mesajı alır ona göre davranırdık. Kimse de çoluklu çocuklu hurra biz geldik diye onaysız kapıma gelmiyor. Çocuklu misafir de ağırlıyorum;ama onlara alan yaratıyorum. En son sinema odası yaptım, mısır patlattım, sonra kağıt helva arası dondurma verdim takıldılar çocuklar, film izlediler.

Ya 2 çocuk ister istemez istekleri oluyor ve peşpeşe bağırarak bir şeyler istiyorlar. Ya su döküyolar ya oturun dedigim halde kalkip birseyler yiyip yere dokuyorlar. Hayır dediğim de inatlasiyorlar. Arkadaşlarım da ya "onu bırakın dökmeyin", "sessiz olun" ya "şu kadını biraz rahat bırakın" "ayy bunların isteği hic bitmiyor" gibi yada cocugum bir laf etse "ayy bunlardan da hic birsey gizli kalmiyor" tarzi ara sıra eleştirilerde bulunuyorlar... Ve ben rahatsız oluyorum geriliyorum ister istemez... Bu insanlar samimi olduğum kişiler. 3 kere çağırıyorlarsa 1 kere kabul ediyorum yinede. Bir kaç kere muhabbet arasında ben çocuklarini salmayan bi anneyim çocuğu anne uyarır başkasının uyarmasindan hoşlanmiyorum dediğim halde yine aynı. Kendilerine dediğimi anlamıyorlar...

Ben de kız kardeşim hariç başka hiç kimsenin çocuklarıyla evime gelmesini istemiyorum. Çünkü evimde sürekli bir şeylerin kurcalanması bir şeylerin kırılıp dökülmesinden ordan oraya koşturmalardından rahatsız oluyorum. Yeğenlerim haricinde başka çocuklara tahammül edemiyorum

Yani onda birsey yokki adamcagiz dogru demis. Bende istemem nimet sonucta neden dökülsün. Samimi bir arkadaşımdı ancak eskisi değilim asla ve asla olmam da.

O tür misafirden bende hoşlanmam... Oğlum bir kere arkadasimdayken diğer çocuklarla bir olup balkon storunu kırmıştı. Ev sahibi tüm çocuklara bağırmiş birer tane kaba etlerine vurmuş herkese de kırdıklarını ilan etmişti. Nedense tek ben ve bekar bir arkadaş suçlanıp kalkıp onarmıştık. Ama o yaptığı benim içimde hala yara... Gerekirse ben sana stor alırım ama sen neden benim çocuğuma vuruyorsun... Ben bir başkasının cocugunu uyarmaktan dahi çekiniyorum. Esimi çağırıp o evden hemen çıkıp ağlamıştım...

Evet sizin gibi bir aile dostumuz var Bayılıyoruz onlara ailecek. Bazen onun evinde çocukları çok sıktığımı görünce "Bak annesin otoritenin sarsılmasini istemem ama çocuğuma yeter ettin rahat bırak artik" diye beni uyarır, biri müdahale etse karismayan cocuk onlar der gerçekten bir anneyi sevindirmek istiyorssniz cocuguna kiymet verin yeter :)

İkram konusunda biz netiz. Masaya konulur ve çocuklar orda yer. Su dökmeleri de pek normal değil. O yaşta su bardağı tutabilecek kadar motor becerileri gelişmiş olmalı. Şu kadını rahat bırakın söylemleri saçma tabii. Çocuk annesine ihtiyaç duydukça çağırır.

Kesinlikle bu biz. :) Anneyi babayı çok harcamak istemiyoruz ama yine bildiğimizi okuyoruz.

Nerden baksan 6 7 çocuk var ve benimkide aralarında stor kırma olayında. İlk defa başımıza geldi ve venden başka kimse el atmadı. Onarilabilecek birseydi ve onardık. Gerekseydi zaten alırdım... O o kadar tepki vermeseydide yine ben zararini karsilardim dediğim gibi hic bir zsman vurdum duymaz olmadim. Evet aslında benim istediğim de kendi evimde buluşmak... Ama ben kimseye zorla gitmiyorum bana ısrarla gel diyenler hem çocuğum kıpırdamadan otursun hemde benle muhabbet etmek istiyorlar. Buda mümkün değil ne yazık ki...

Babasıyla bu tarz kapışmalar bizde yapıyoruz ama işte dışarıda ben kimsenin kalbi kırılsın istemesem de bazen sınırları zorluyorlar. R Rowena

Siz misafirlikte çocuklarınıza hep göz kulak oluyorsanız ev sahibinin kızıp bağıracağı bir durum olamaz ki? Ne oldu da bağırdı mesela? Gerçi ne olursa olsun bağırılmaması sizin müdahale etmeniz gerekir. Valla bizim de 5-7 yaş kızları olan bir arkadaşımız var, kendi evlerinde gayet kendince oynayan bu kızlar bize gelince beni çok zorluyorlar. Anneleri de rahat sağolsun. Evim bahçeli, bahar ve yazları kabul ediyorum ve bahçede oturtuyorum

Bazı insanlar hadlerini bilmiyorlar. Ben uyaran bir anneyim bunu çok iyi bilsede yinede kendisi birsey yapmadan duramiyor kimisi. Gecen bakıyorum hastahanede küçük 2 yaşlarında bir çocuk annesinin kucağında agliyor. Bir kız geldi sıraya. Birden bağırmaya başladı yeter ya sustur şunu biz senin çocuğunu mu dinleyeceğiz vs. Hayretler içinde kaldım. Devam ediyor diyor susmuyorsa çarp bitane sussun. Dedim herhalde dengesiz bu... Ağzına çarpıp canını yaksalar sen susar mısın ki o el kadar doktor korkusu yaşayan stresli bebe sussun? Bazen insanları anlamak çok zor gerçekten.

Hayır asıl anne o davranışı evde yaptıkları zaman patakladigi ama orada sessiz kaldığı için cocuk daha da beter oluyor bakıyor ki evi yıkıyor anadan ses yok o zaman doğru yoldayım devam diyor Çok var öyle çevremde. Bazen bak annen seni uyarmıyor ama ben uyarıyorum rahat dur diye uyardığım cocuklar oluyor. Çünkü biliyor ki anne birsey demeyecek o halde ne yapsam kar diye bakıyor.

Alınmanızı gerektirecek şeyler söylemiyorlarmış. Bence siz gereksiz alınganlık yapıyorsunuz.

İste bak çocuğa böyle bir imkan tanınmıyor. Hem çocuk koşup oynamayacak hemde her hareketinde uyarilacak. Ben bir yetişkin olarak kabul etmem ki bunu çocuk etsin? Hem cocugu kısıtlıyor hemde hiç bir alan vermiyorsun. E ne yapacak bu çocuk? Senin yaptığın gibi yapan arkadaşlarım var onlar favorim çocuklarımda Cook sever hatta kendilerini. Hep oraya gidelim isterler. Çünkü çocuğa bir nefes alma alanı var.

4 yaşında bir kızım var evime cocuklu bir misafir gelirse hemen kızımın odasına götürür oyuncaklarını gösteririm. Kizim da arkadas cok sever. Kisa surede ev tarumar olur. Oda yetmez salona gelinir. Her yer oyuncak yemek olur. Asla rahatsız olmam. Ne olacak silinir supurulur. Çocuktan rahatsız olunmasına da anlam veremiyorum. Evinize iki küçük çocuklu bir anne çağırdıysaniz mum gibi oturmalarini beklemezsiniz herhalde. Çocuklarını bırakıp gelmesini de isteyemezsiniz. Çocuk bu düğmesi yok. Makine değil robot değil. Hani deseniz ki uçakta restoranda vs çocuklarımı zapt etmekte zorlanıyorum nasil oyalarim bir seyler dusunurdum ama misafir olarak gittiğiniz evde çocuk da misafir olmalı. Onlar size ait bir nesne ne bileyim esya değiller. Çocuklarınız o evde hoş karsilanmayacaksa gitmeyin. Gerilecekleri bir ortamda olmayin. Önceliğiniz onlarin huzuru rahati olsun. Benim verebilecegim yegane tavsiye bu olur. Bize gelin, biz misafir severiz :) ha bak 7-8 yaş üstü çocuk olsa o da başka. Ama 4 -5 yaş henüz her dk oyun oynadıkları oyun oynamaları da gereken bir yaş. Sessizce oturmalarini bir zahmet kimse beklemesin.

İnan ki en rahat ettiğim ortam bu...

Çocuklarınız bağırılıp çağırılacak kadar ne yapıyor ki?

Açıkçası ben evime çocuklu misafir geldiğinde inanılmaz geriliyorum. Asla laf dinlemiyorlar ve ben inanılmaz sinirli bir insanım. Zaten kimsenin çocuğuna da kızamam laf da edemem benim çocuğum değil. Şimdi hamileyim ama çocuğum olduğunda misafirliğe gitmeyi pek düşünmüyorum. Gelecek olan varsa bana gelebilir ama ekstra olarak başkalarına çocuğumun yaramazlığını çektiremem sanırım. Konuyu takip edeyim ben de okurum gelen cevapları madem.

Evet rol model biziz dediğiniz gibi. Bazen banada lafımı yedirdikleri oluyor... ama dışarıda pek mazlum yavrularım çünkü bende çok yüz göz olmam kimseyle. Sessiz kalırım sanırım benimkilerde beni örnek alıyor.

Çocuklari misafirlikden alikoymak dogru degil. Zaten garipler iletişimin en çiy zamanlarina denk geldiler boyle akraba ziyaretlerinden de mahrum edilmemeli diye dusunuyorum. Gitmeden once çocuklarjnjzi karşiniza alip konuşun. Belki etki etmez ama guzelce nereye gittiklerini, nasil davranilmasi gerektigini falan anlatin. Ve şimariklik yaptiginiz an kalkariz diyin. Gerçekten de bir iki kez oyle yapin. Dinlemediler mi hadi gidiyoruz diyin. Arkadaşim bu taktigi uygulafi işe yaradi. Zaten ayakkabiyi giyinmeye başlarken akillaniyor çoğu.

Şu toplumda çocuk olmakta anne olmakta çok zor.

Sizin çocuğunuza kim hangi gerekçe ile bağırabilir? Anasından doğdu mu o babayiğitler, bana mı denk gelmiyor?

Burda zaten sorun çocuklar değil çocuklarını uyarmayan bazı anneler. Benim de mesela çocuklu iki arkadaşım var. Bana her geldiklerinde çocuklar evi darmadağın ediyor kırıp döküyorlar. Hatta ben kişisel eşyalarıma dokunulmasından nefret ederim. Sağ olsun arkadaşlarım çocuklarını uyarmadıkları için ister istemez müdahale etmek durumunda kalıyorum. Sırf böyle vurdumduymaz anneler yüzünden evime kesinlikle çocuklu misafir kabul etmiyorum