Okula gönderin. Okulda sorun yoksa gitsin. Şimdi taviz verirseniz bir daha hep vermek zorunda kalırsınız.

seni o kadar iyi anlıyorum kii... geçen yıl tamda aynı sorunları yaşadık. kızımı kreşe ben bırakmıodum.. babannesi bırakıpdu ama kadın tam 1 hafta o kadar cocuğun içinde küçücük sandalyede kızımı bkledi ve en sonunda kapıdan teslim etmeye başladı her akşam ağlıodu her sabah ben işe gtmeden kalkıp okula gtmicem dye kendini parçalıyordu... ama çokk çokk kısa sürdü.. inan kendini üzdügünle kalırsın canım hiç üzülme ve bu süreçte sabırlı ol.. kararlı ol ve çocuğun bu kararlılığının farkına varsın emin ol problem olmıcak.. şimdii okulumm öğretmenimmmm dye çııldırıyoo bu hafta okulda son haftası artık kreşten alıcaam babannesiyle yazlığa gidecekler ve haberi yok nasıl söyleyeceğimi bilemiyorum:Sallah yardımcın olsun ama kuzucun bu duruma çabuk adapte olacak canım hiççç üzülme kendine iyi bak. cicikizsinem

canım aynı sorunu ben yaşadım 6-7 ay kreşe güle oynaya gitti daha sonra 1 ay gitmek istemedi. kreşi arayıp sorduğumda bişey yok burda çok uyumlu falan diyip geçiştirdiler. bende izin alıp 15 20 gün evde kendim baktım. daha sonra anladıkki kreşte diğer çocuklar hırpalamış. ve öğretmenler 2 yaşla 3 yaşa birleştirmişler. ve kalabalık bir sınıf olmuş tabi bunları ben çok geç öğrendim. kreşe yarım gün tamam ama tam güne göndermem. yok alışır bilmem ne sonra çocuğun psikolojisini düzelmek 1 yılımı aldı hala kreş diyince bile ağlıyo kuzum. kuzucuğunla mutlu günler.. . push ; cicikizsinem

aynı sorunu bende yaşadım ilk bir hafta ama ne kadar kararlı olduğumu görünce güle oynaya gidiyor.. ve şu anda çok mutlu iyikide vermişim diyorum.. bende oğlumu 1,5 yaşında vermek zorunda kaldım 1 yıl sonra bir kaç gün gitmeyeceğim diye mızmızlandı onunla konuştum oğlum seni çok iyi anlıyorum ama ben işe gitmek zorundayım sende kreşe dedim ondan yanaymış gibi davrandım ama zorunluluğumuzuda belirttim çok şükür şimdi oda bende mutlu :) bir geçsin şu dönem sende çok rahatlayacaksın emin ol.. ilk bir hafta oğlum öğürerek kusarak ağlıyordu :) seni çok iyi anlıyorum şu an hiç alışmayacağını yada kötü olacağını düşünüyorsun ama emin olki geçecek sadece kararlılığını belirt ve anlasın çocuk.. aay çok ağlıyor acaba babanneye mi bıraksam dediğin anda ve çocuğun bunu hissettiği anda alışması imkansızlaşır kolay gelsin.. cicikizsinem

merhaba. tüm yorumları okudum ve genelde alışır fikrinde herkes. ama ben öyle düşünmüyorm. henüz çocuğumu kreşe göndermedim çok küçük ama ben öğretmenim kendi mesleğimden yola çıkarak şunu söyleyebilirim. bir çocuğu ağlata ağlata istemediği bir yere bırakıp işe gitmek gerçekten çok zor ve yanlış. asla sizi eleştirmek için söylemiyorum. çocuğunuz henüz anne devamlılığını yeni yeni kazanma aşamasında, yani siz gözden kaybolduğunuzda geri gelmeyeceğinizi düşünüyor olabilir. helede bu anneden ayrılma anında istemediği bir yere bırakılıyorsa bu çocuk için kötü bir yaşantı olabilir. bu konuda onu karşınıza alıp konuşmak gerçekten işe yarayan bir yöntem değil çünkü onlar bu yetişkin konuşmalarını anlamlandıracak yaşta değiller henüz. ve şahsi fikrimi söylüyorum bence imkanınız varsa aşamalı olarak alıştırmayı deneyin. uzunca bir süre günlük sadece 2 saat mesela. sonra yavaş yavaş uzatarak süreyi. asultana

teşekkür ederim kızlar biraz rahatladım buraya yazmak gerçekten işe yarıyor kararlı olucam kesinlikle umarım işe yarar:18: erbek2004

bugün de ağladı hemde çok sorduğumda bişey demiyor gitmek istemiyorum diyor

Belki kreşe ayak uyduramamıştır. Çocuğuna sorular sor naptınız neler yaptırdılar bilmem ne diye. Arkadaşların nasıl, oyun oynadınız mı diye. Belki ortamı sevmemiştir. Ama sosyalleşmesi açısından kreşler iyi diye biliyorum. Sonuçta bir arkadaşın dediği gibi her kreş aynı değil. Biri sorun yaptı diye hepsi mi yapacak. Çalışan annelerin kurtarıcısı bana göre kreş. Bizler bile kaç yaşındayız yeni bir ortama girince ilk haftalar zorlanıp sıkılmıyormuyuz. Çocuklarda öyledir. İlk başlarda yadırgarlar sonradan alıştıklarında eve gelmek istemezler.

arkadaşlar benim kızım da kasımda 4 yaşını bitirecek. bende kreşe başlattım 2 haftayı bitirdik. ilk 2 gün beraber durduk 2 saat sonra bıraktım 2 saat bankada işimi halledip gelip seni alacağım diye. daha ilk günleriydi hep beni yanında istedi. şimdide anne beni al tamam mı, okula gitmiycem diye ağlıyor henüz alışamadı. kızım haftasonu tatil diyorum tatilinde bile akşamları özellikle okula niye gitmek zorundayım diye ağlıyor gün içinde de ara ara aklına geliyor ben de onun bu şekilde stres olmasına çok üzülüyorum. okula gidip ondan habersiz izledim okulda bir sorun yok gördüğüm kadarıyla keyfi yerinde. bana çok düşkün annemi arayın telefon edin diyormuş tabi umarım zamanla alışır. sizlerin de bahsettiği gibi kararlı olun deniliyor. hayırlısı ama tek korkum psikolojisinin bozulması. allah sabırlar versin hepimize

bende kızımı bu hafta kreşe verdim. bugün 3. günü. kızım 3,5 yaşında. Eğer o alışırsa oğlumu da vermeyi düşünüyorum. oğlumda 21 aylık. önceleri babaanneleri bakıyordu. ama artık bakamayacağını söyledi. bende çalışıyorum mecburen kreşe verdim. ilk gün güzeldi. 2. gün ve bugün gitmeyecem diyor. niye diye sorduğumda sıkılıyorum diyor. bende ona güzel bir dille anlatmaya çalışıyorum ama taviz vermiyorum. çünkü gitmek zorunda başka çaresi yok. benim ve babasının işe gittiğini, benim işyerime gelemeyeceğini onunda okula gitmesi gerektiğini, akşamları onunla çok güzel vakit geçireceğimizi, o gelene kadar ona çok güzel yemekler yapacağımı anlatıyorum. bazen ağlamaya çalışıyor ama ben umursamaz davrandığım için susuyor veya dikkatini başka konuya yöneltiyorum. kreşteki öğretmeniyle de konuşuyorum. burda herşey yolunda diyor. Allahın izniyle aşacağız inşallah. Allah hepimizin yardımcısı olsun. A

merhaba benim arkadaşımda çocuğunu kreşe gönderiyor onlarda şöyle bir sistem var çocuğunuzu kameradan izleyebiliyorsunuz. sanırım gönderdiğiniz kreşte böyle bir sistem yok. her türlü şey sebebi olabilir isteksizliğinin iyice gözlemlemek araştırmak gerekir. M masal_prensesi2011 meleğim hoigeldin

olur canım bütün arkadaşlarımı iş yerinde ziyaret edip incelemeler başlatacağım bundan gaaaaliii. bu arkadaşım yardımcı öğretmendi, asıl öğretmenin yaptıklarına karışamıyordu sonuçta. içinizi rahatlatmak istiyorsunuz ama malesef bakıcı ve kreşler ortada.

benim oğlum da 4 yaşında, 3 gün oldu başlayalı ilk gün o kadar istekli gitti ki içim çok rahattı çok rahat bi çocuktur çok kolay arkadaşlık kurar ama ilk günün akşamından bu güne gitmek istemiyorum diye ağlıyor anlatmaya çalıştım okulla ilgili güzel şeylerden bahsettim ama hiç bi faydası olmadı resman yalvarıyo bana nolur annecim beni gönderme okula diye çok üzülüyorum öğretmenleriyle konuştuğumda alışır normaldir taviz verme diyolar ama içimde beni rahatsız eden bi his var kendimi suçlu hissediyorum onu kreşin kapısında bıraktığımdaki bana bakışları gözümün önünden gitmiyo G

ben çalışmıyorumkızım kasım da 3 yaşında olacak haziranda 1 ay haftada 3 yarım gün gönderdim ilk hafta çok keyifliydi diğer haftalar hep sen bekle modunda gitik istemeye istemeye ağlıyordu ama içeri girdiği an bitiyordu ağlaması sadece kapıda şansını deniyordu bende onunla kalayım diye şimdi eylülde tekrar başlayacağız bakalım ne olacak bu arada ben hamileyim ve o dönem kanamalı geçiyordu onu bir yere götüremiyorum park vb hiç değilse orada vakit geçirsin diye başlamıştım bizim birde sorunumuz yemek okula gidicem ama yemek yemekyok diyor evdede aşırı yemek seçen bir çocuk sadece istediklerini yiyor oradakileri beğenmiyor ondanda kaçıyormuş farkettik şimdi yine aynı ağlama zamanları başlayacak diye korkuyorum bazen hadi okula gidelim diyor bazende anne okul yok diyor M

ben de ayni durumdayım 3 hafta oldu. konuşuyorum anlıyor ama gitmek istemiyor. alışmak zorunda çünkü annem artık küçük kızıma bakıyor ve ikisi bir arada olmuyor. küçüğüme bir zarar vermesinden korkuyorum ruzgarrr

çok teşekkür ederim ya ne güzel yazmışsın biz annelerin işi ne zor ya (

E EBRU 72

benim kızım 2 senedir aynı kreşe gidiyo il yarım gün gitti 4 yaşa bu sene tam gün çalışmıyorum geçen sene oyun amaçlı verdim çünkü hiç evde durmak istemiyordu parka gidelim kömşulara gidelim yetemiyodum ona artık ben çok memnunum yemediği yemekleri yemeye başladı ben kızımı okulda beklerken öğretmenleri annelerin içiremediği bitki çaylarını içirmek için ne oyunlar yaptıklarına da şahit oldum

canım iki çocuğu var ikisini de çalıştığı kreşe verse maaşının iki katı olur çünkü çok pahalı bir kreşti. e evine yakın maaşına uygun bir kreşe verse en pahalısı böyleyse o nasıl olur diye düşünüyor. tabi iyi olanlar işini iyi yapanlar da vardır. N

Kızlar Merhaba 3.5 yaşında kızım var 2 hafta önce kreşe başladı 1 hafta yarım gün verdik sonra tam güne çevirdik 2-3 gündür okula gitmicem diye sabahları ağlıyor. Bundan önce babanne bakıyordu babanneme gidicem diyip duruyor. Okulu aradım hiç bir sorun yok diyor. Bu sorunu yaşayan varmı çok üzülüyorum. KELEBEK_SU

Arkadasiniz kendisi kres ögretmeni ise neden kendi kresinde cocugunu alip bakmamis. Bende bir cok kres ögretmeni biliyorum ve bu tarz yorumlarla insanlarin kafasini karistirip genelleme yapmak cok yanlis. Calisan bir cok anne var ve cocuklarini krese veriyorlar. simdi onlar ne düsünsün

benim kızım 3 yaşını yeni bitirdi. bu ayın başından beri kreşe gönderiyorum. ilk günler alıştırma dönemi oldu. sabahları ben de onunla gidip kameradan o içerideyken onu izledim. daha sonraları gitmeyeceğim diye ağlamaya başladı. akşamları ağlıyor. sabah servise binmeden ağlıyor. gece uykuda sayıklıyor huzursuz uyuyor. dün veli toplantımız vardı. kreşte hiçbir sorununun olmadığını hatta ordaki en neşeli çocuk olduğunu. benim duygusallığımı kullandığını söylüyorlar. başta onlara inanmadım. ama sonra o görmeden kameradan izledim orda mutlu. servisle geldiğinde gayet mutlu. ne olursa beni gördüğü anda oluyor. tüm psikolojim bozuldu. kreşe bırakıyorum. çığlık kıyamet. içeri giriyor. gıkı çıkmıyor. başlıyor güzel güzel oynamaya. enson öğretmenleri ile konuştum. kararlı olduğunuzu gördüğünde vazgeçecekler dediler. bu sabah kendimi full konsantre edip. kızım kreşe gitmek zorundasın. ama yarın tatil. sen öğretmenlerine verdiğin sözü tutup kreşe ağlamadan gidersen ben de sana verdiğim sözü tutup, yarın işe gitmeyeceğim dedim. sessiz sakim servisine binip gitti. demek ki çocuklar bizden daha iyi gözlemci ve de o duygusallığımızı farkedebiliyor. tüm endişeleri bir kenara bırakıp kararlı olmaya karar verdim. kendi başımıza ayakta kalıp hayatla yüzleşmenin vakti sanırım. anne olmak tüm duyguları geride bırakıp çocuğun için güçlü olmaya çalışmakmış. üstelik onun gözyaşına rağmen zor ama inanıyorum güzel olacak. herşey onların iyiliği için.