Ablacım kaç aylık şuan

Sakin yazdiklarimi yanlis algilamayin. Benim yasadigim ulkede cocuklar 2,5 yasinda olunca anasinifina basliyolar Kres demiyorum bakin anasinifi Sabah 8.30 oglen 15.30 arasi okulda oluyolar. Ki ben dediginiz gibi cocugum icin calisma hayatini durdurdum zira calisiyo olsaydim 8-16 arasi krese birakacaktim. Krese burada bebekler 4 aylikken basliyolar. Kres bi secenek evet ama 2,5 yasi ulke geneli bir olay o keyfi degil yani.

Çok çok sevindim arkadaşım. Allahım evlatlarımızın karşısına hep iyi insanlar çıkarsın inşallah arkadaşım.

3 EVLADIM VAR. şunu söyleyeyim size çocukların gelişim atak dönemleri var. hepsinde bariz yaşadım bu gelişim atak dönemlerinde bu tarz sıkıntılar oluyor, bir süre sonra geçiyor. bunu da araştırın okuyun.

Çok uzun saatler kreşte kalıyor, her ne kadar mutlu gibi görünse de anne babanın eksikliğini çok fazla hissediyor, psikolojik olarak kendisini güvende hissetmiyor ve sizlerin sevgisine daha fazla ihtiyaç duyuyor, lütfen bir pedagog ile görüşün...

Yemek yiyince daha farklı demişsiniz, acaba okula onu almaya giderken sağlıklı bir atıştırmalık götürseniz eve gelene kadar yolda atıştırsa faydası olur mu?

amin kaç aylık sizin bebe? Laale Aşikardır Zat-ı

Kreşe gönderin kesinlikle evde durmuyorlar full eziyet ediyorlar artık bir zaman sonra anneler çileden cıkıyor ister istemez bağırıyoruz ilgi gösteremiyoruz cunku biz metal olarak bitiyoruz. Alışır. Kreşte gayet mutlular bizr naz yapıyorlar tutarlı olun alışır bırakın gitsin

okuldaki öğretmenleri de bunu söylüyor. okulda mutlu olmasa sabahları giderken de sorun çıkarır diye düşünüyorum. uyuyor ve yemeklerini yiyor. umarım en kısa sürede alışır filmdelisi

Çok araştırdım da tam yemek ve uyku saatine denk geliyor bize uymadı maalesef.

çok normal şyler bunlar ne kadar mutlu görünse de henüz alışma evresinde farklı bir ortam, evden ayrılış, uyku düzeninin yerleşmesi, bir çok uyaran var şuanda kimi çocuk bunu çabuk atlatır kimisinde uzun sürer. sabırla alışmasını beklemelisiniz.

Bu durum aşkında çocuğun güvendiği ortama ve güvendiği insanlara kavuştuğu için kendini özgür bırakması, gün içinde yaşadığı tüm olumsuz duyguları da serbest bırakmasından oluyor demişti bana o dönem rehberlikçi. Normal bir durum. Kurallar, akranlarla yaşanan her tür olayı idare ediyor ve güvendiği yere gelince tüm bınları serbest bırakıyor. Zamanla azalacaktır mutlaka

20 aylık canım. Bugün farklı bir çocuk psikoloğu ile tesadüfen tanıştım. Sabırlı olursam günde bir hatta iki saatlik kreşin her ikimize de iyi geleceğini uzun uzun anlattı.

bugünden itibaren daha farklı davranacağım.. çünkü ben de bazen bu hırçınlığa hırçınlıkla karşılık veriyorum, bu da bizi bi kısır döngüye sokuyor..

Teşekkürler yorumlarınız için. çok şükür kızım alıştı artık kreşe, öğretmenini ve arkadaşlarını çok seviyor, ilk zamanlardaki gibi sorun yaşamıyoruz. bi şekilde ev okul düzenini rayına soktuk.

Maşallah maşallah!!! Çok daha iyi olsun. Okulunda hep sağlıklı, mutlu ve başarılı olsun inşallah. Amin inşallah arkadaşım çok teşekkür ederim. Ben de çok önem veriyorum eğitime. Bir yandan içim buruluyor yavrumuza kıyamıyorum bir yandan da artık ona evde yetemediğimi fark ediyorum. Gün gün büyüyorlar maşallah! Her gün daha çok hareketleniyorlar. Allahım hepimize yardım etsin inşallah arkadaşım. L lawyerkadin Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben de sizi merak ediyordum. Çalışsak da çalışmasak da bu bebeler okula gitmeli. Kreş, anaokulu çok önem verdiğim kurumlar. Bir yandan da yavruların ve ebeveynlerin alışma süreci... Bizi düşünüyorum devamlı... Elbette kolay değildir. Allahım yardımcınız olsun inşallah arkadaşım.

çok teşekkür ederim yorumunuz için ❤ şurayı okuyunca gözlerim doldu, başkasından duymak çok güzel... elbetteki biliyorum kızımla güvenli bağlanmamız olduğunu ama böyle okumak çok güzel... okul müdürümüz de "kızınız güvenli bağlanması tam olmuş, tebrik ederim" demişti..

Evet psikoloğumuz uyku öncesi sakinleşmesi için sakin, parlak ışık olmayan ortamda rurinleri uzatmamızı önermişti. ailece sarılma öpmece oyunu sonra kitap okuma gibi şeyler yapıyoruz. Seviyorsa küçük masaj gibi dokunuşlarla kremleyebilirsiniz pijama giymeden mesela. o çok şiddetli ağlarken bir şey anlatmaya çalışmayın, izin verirse sarılın vermezse yakınında durun. Tabi sizin durumunuza özel psikolog daha iyi öneriler verecektir.

Normaldir. Bütün gün yapamadığı, kontrol altında tuttuğu duygularını serbest bırakıyor. Orada sıradan bir çocuk, evine gelince dünyanın merkezi. Ailesinin burnundan getirmek, onun temel ihtiyacı

ah keşke bu kadar uzun saatler bırakmak zorunda olmasam tatil dönüşünde görüşmeliyiz sanıyorum muhakkak..

evet bide bu var, evde yemek yerken ağzında tutup öğürtüyor kendini, hem okulda hem evde kustuğu bile oldu.. kriz halindeyken "kusucam, yemicem, yicem, vurcam sana, sen git, kendini aşağı at" falan diyor

Kreş saatleri çok uzun, akşamları ekstra ilgiye ihtiyaç duyduğu için bunu hircinlikla gösteriyor olabilir.

Anlattıklarınızı oğlum kreşe başladığında bir dönem yaşadık ve gerçekten okulda mutlular buna emin olabilirsiniz. Ama biz ozaman şöyle düşünmüştük orada kurallara uyuyor öğretmenlerini dinliyor vs kendini kısıtlıyor evdede bizimle daha iletişimi kolay olduğu için nazı geçtiği için acısını bizden çıkartıyor diye düşünmüştük bir dönem devam etti sonra öğretmenleri ile konuştuk onlar konuştular derken geçmişti. Pedagoglarlada görüştük ozaman biz oda mesela okulda gayet normal bir çocuk demişti. Evdede bizden kaynaklı o şekilde olduğunu söyledi istediklerini yaptığımız için bize nazı geçtiği için vs vs. Düzelir zamanla ama çok normal bu durum çünkü hem yoruluyorlar hem orda kurallar var. Kafanıza takmayın

Sizleri özlediği için hırçinlaşıyor, çocuğunuzla aktivite saatleri oluşturmanız lazım, en azından hafta sonları tatmin edici olmalı, bir bebek için kreşteki saatler çok fazla, daha önce kreşlerde görev yaptığım için çocukların nasıl ilgiye aç olduklarını iyi biliyorum, yemek yapan aşçı ablaya ve yahut alt değişen yardımcı ablaya anne diye pesinden ağladıklarını iyi biliyorum, keşke kreşten başka bir çözüm olsa, kreş saatleri çok fazla asla sağlıklı değil bu uzunluk...

Günaydın arkadaşım. 20 aylık kendisi. Günde 1 saat gidiyor. Evde beni çok hırpalıyor, çok bağırıyor, bana çok vuruyor, çok üzülüyorum... Bugün tam 1 ay oldu...

Ben bilimsel bi aciklamada bulunayim. Ne sizi ozledigi icin ne de baska seylere ihtiyaci oldugu icin bu halde. Cocugunuz artik sosyal hayatin icinde. Uyum saglamasinin kendisine de iyi geldiginin farkinda o yuzden gunduz okulda hic sorunsuz gayet keyifli vs davraniyor. Ancak gun icinde yine kafasina takilanlari veya hissedip de disari vuramadiklarini da sizi gorunce ortaya dokuyor. Ve burdaki belki az da olsa sizi sevindirir: cocugunuz size cok guveniyor ve saglikli bir sekilde baglanmis. Sizin onu anlayacaginizi ve onu rahatlatacaginizi biliyor. Bu yuzden kum torbasi muamelesi goruyorsunuz evet ama bu gunler de geciyor. Bu duygularini kanalize etmeyi calismalisiniz.

maşallah. bütün bebeler böyle olsun dilerim. çocukları olduğu gibi kabul etmek lazım.

Allah yardımcınız olsun inşallah, pedagog yardımı ile daha kolay atlatırsınız diye düşünüyorum...

çocuklar birbirlerinden gördüklerini yapmak istiyorlar. mesela benim kızım okula başladığı ilk zamanlar "beni ayağında salla anne" diyordu, ben hiç sallamamıştım ayağımda, çünkü orda ayakta sallanan çocuklar varmış.. kendisi yiyordu evde, şimdi benim yedirmemi istiyor, ben de diyorum ki ilgi istiyor sevgi istiyor veya da diğer çocuklardan gördüğünü yapmak istiyor.. çok takılma bunlara.. hep şefkatli olmaya çalışmak lazım. öğretmenler haklı, zamanla düzeliyor gerçekten, senin çocuğunun özü atmak vurmak değil çünkü.

anladım canım.. çocukların her şeyi gelip geçici, ben hep bunu gözlemliyorum ve yaşıyorum., o yüzden umutsuzluğa kapılma.

kreşe başlamadan önce de böyle miydi?

Kızım 2.5 yaşında kreşe başladı, ilk 10-15 gün zorlandık sonrası süt liman. İlk kez benden ayrı kalacağı için tepkileri çok normaldi. O dönem eve döndüğünde bize birtakım hırçınlıkları oluyordu ama zamanla düzeldi, o dönem pedagog evde tam olarak güvenli alanında olduğu için böyle davranıyor demişti. Şimdi 3.5 yaşında haftasonu bile kreşe gitmek istediği oluyor, arkadaşlarımı özlüyorum diyor.

ebeveynli gruplarla devam edebilirsiniz zorlanıyorsa.. biz geçen yıl kızım sizinki kadarken hsonları o şekilde götürüyorduk. Laale Aşikardır Zat-ı

Bizde de aynı durum iki yıl annem baktı ve artık kreş zamanı geldi inşallah siz bir çözüm bulursunuz bu duruma sabır diliyorum size..

kızım her gün uyuyor okulda 1,5-2 saat civarı.. bence regüle olamadığı ve acıktığı için yaşıyoruz krizleri.. bakalım 2 hafta tatilde olduğumuz için ara verdik, bugün tekrar başladı.. umarım tatil iyi gelmiştir..

rica ederim ne demek ❤ emin olun başka cocuklara vurmaz, size geçiyor nazı, okuldaki kurallardan sonra sizin yanınızda ne kadar kabul göreceğini test ediyor bi yerde.. 20 aylık daha küçük annesi

ilgi göstermemize fırsat kalmıyor ki, bütün akşamımız onu sakinleştirmeye çalışmakla geçiyor Khomyuk

yaa siz de çok tatlısınız, merak etmeniz beni duygulandırdı ❤ okulun faydalarını ben 1 ay gibi bi sürede gördüm aslında, çok önemsiyorum okul işini, evde boş zaman geçireceğine orada her dksı dolu dolu geçiyor... tatilden sonraki ilk günümüz gayet güzel geçti, böyle gitmesini diliyorum.. tüm ebeveynlere ve bebelere mutlu günler olsun.

Aynen arkadaşın dediği gibi gün içinde regüle olamadığı için böyle yapıyor. Bu süreci naaıl yönetmelisiniz, nasıl davranmalısınız konusunda çocuk psikoloğu iel görüşürseniz daha rahat atlatırsınız. Benim kızım 4.5 yaşında bazen haşa böyle anlamsız krizler oluyor okul çıkışında. ben sessizce bekleyip sarılıyorum, kuruyemiş ya da elma gibi sevdiği meyveler koyuyorum yanımıza isteyince yesin diye. Kriz azalır gibi olduğu an böyle devirmece oyunu, sandaviç yapma oyunu yastık savaşı gibi oyunlar oynuyorum. Bizim bi bi saate geçiyor ama her zaman olmuyor tabi.

Adınız çok tatlı bu arada!!!

Allahım yardımcınız olsun inşallah arkadaşım.

Merhaba. Çocuğunuzun size ihtiyacı var 0-4 yaş çok önemli krese birakmamalisiniz. Gerekirse çocuğunuz için çalışma hayatınızdan ödün vermeniz gerekiyor mesele 2 yaş sendromu açlık uykusuzluk vs degil

tabii ki katılıyorum size... günü gününü tutmayabiliyor zaten, mesela bazı geceler deliksiz uyurken bazı geceler okuldaki arkadaşlarının adını sayıklayarak geçiyor gecesi.. hayal dünyasında zihninde neler oluyor bilemiyoruz ki.. onların işi de çok zor

Cevaplari okumadim ama benim aklıma aşırı yorulduğu icin olabileceği geldi... çünkü bu yaş aralıklarında öğlen uyumazlarsa tüm gün çok yoruluyorlar ve tüm huyu suyu değişiyor.

İnşallah arkadaşım inşallah. Allahım evlatlarımızı büyütürken hepimize kolaylık versin inşallah.

şu anki yaşam şartları maalesef buna müsaade etmiyor. hem kirada oturuyoruz, hem de eşimin maaşı tek başına bizi geçindirmeye yetmez. ayrıca sosyalleşme ihtiyacı var. hafta sonları anne beni okula götür diyor.

evde misiniz çalışıyor musunuz? Laale Aşikardır Zat-ı

Bende çalışmaya başlayınca kızımı babaannesine bırakmıştım çok iştahlı çocuktu ama bi anda yemek yememe öğürme başlamıştı Anneden ayrılma tepkisi bence

gerçekten evde olduğumuz her saati onunla geçiriyoruz, hafta sonlarımız keza öyle.. ama çocuk haklı, ne diyebilirim ki.. annem 2 yıldır kızım için bizde yaşıyordu, farklı şehirlerdeyiz, haklı olarak artık evine dönmek istiyor.

Herkese merhaba. Kızım 27 aylık, haziran ayının sonlarına doğru öncelikle 2-3 saat olmak üzere kreşe başladı. Orada keyfi yerinde olduğu için, uyum sağladığı için ve orada geçirdiği zaman ona yetersiz geldiği için yavaş yavaş 3 haftadır tam güne döndük. Eşimle ikimizin iş saatlerinden dolayı sabah 8.00 de bırakıyoruz, akşam 17.30 civarı alıyoruz. Sorunumuz bu noktada başlıyor; kızımı alıp eve geldikten sonra her akşam ağlama krizleri oluyor, eften püften şeylerden kriz çıkarıyor ve o esnada onunla iletişim kurmak tamamen imkansız hale geliyor. hep eve aç geldiği için olduğunu düşündük, çünkü yemeğini yediği zaman hali tavrı büyük oranda düzeliyordu.. fakat bu hafta işler iyice içinden çıkılmaz hale geldi, o sinirli sürekli mızmız sürekli ağlayan hali geçmiyor.. artık dün gece iyice tavan yaptı, 2 saat boyunca uyku halindeyken hem ağladı hem sayıkladı, sabah uyandığında yine aynı durumdaydı.. resmen bal gibi kızım gitti, yerine asla tanıyamadığım bi çocuk geldi. öğretmenlerine soruyorum, okulda uykuda yemede içmede hiç sorun yok, gayette neşeli mutlu bi çocuk diyorlar, zaten sabahları isteyerek gidiyor. kendini de ifade edebilen bi çocuk, ne isteyip ne istemediğini konuşarak cümle kurarak anlatıyor ama okulda neler yaptığını anlatmıyor. öğretmenin attığı fotolarda da gayet mutlu görünüyor. sizce bu bi geçiş süreci midir, 2 yaş krizleri midir, şımarıklık mıdır? kafam allak bullak, çok üzgünüm. pedagoga göstermeli miyim? bugünden itibaren 3 hafta tatilde olacağız bu süreçte gitmeyecek okula, tatildeki ve sonrasındaki haline bakıp ona göre mi karar versem pedagog işine, yardım edin lütfen...