anne olmak o kadar zor ki, dünyanın en zor işi, bi de çalışıyorsanız, yemek, temizlik, ütü, iş, eş, bebek derken 24 saat yetmiyor bana, benim oğlumda doğduğundan beri uyumaz, 2 saatlik uykularla ayaktayım... çok iyi anlıyorum çok zor ama, aman arkadaşlar kendimize hakim olalım, bağırmayalım, ne güzel hareketli olmaları işte sağlıklılar, akıllılar, şükredecek çok şeyimiz var, eşim akşam eve gelir biraz meriçe bakarmısın derim, gel oğlum biz yatalım der, kenddi uyur bebek kalır:)))) sözde bebeğe baktı:))) ben 48 saat uyumadığımı hatırlıyorum... allah yavrularımızı bize bizi onlara bağışlasın... biraz hasta olsalar, süzülüp kalırlar, kalksada yaramazlık yapsa deriz... iyleşince de kök söktürürler... bu dönemlerin hepsi geçicek Allahın izniyle...

aynı dertten muzdarip ben ama siz yine iyisiniz ben çocuğuma bakamıyorum çalışıyorum ve çocuğuma k. validem bakıyor günde 2 saat anca görüyorum kuzumu ve o gördüğüm zaman zarfındada çileden çıkarıyor beni bağırıyorum sonrada kendi kendimi yiyorum neden böyle bir anneyim diye olmuyor o an insanın gözü görmeyiveriyor. kollarından tutup ne istiyorsun diye sarsıyorum birde engel olamıyorum elimde değil şimdi ise hangi dr a gideceğimi bilmiyorum bi bilsem psikolog mu psikiyatrist mi gitcem kesin ilaç kullanmamgerek yoksa hakim olamıyorum kendime kızımın bende değil kayınvalidemde uyuması bana değil anne dediği zaman ona gitmesi ben yanındayken en ufak birşeyde biryerine birşey olmuş gibi ağlaması beni delirtiyor tabi ayrıyeten ailevi problemlerle birklikte kuzuma kötü davranıyorum ama en kısa zamanda çözüm bulacağım bu işe benden nefret etmesini istemiyorum

bende canım bende yalnızım kimsemiz yok burda benim eşim de vardiyalı çalışıyor çıldırıyorum bazen ne yapacağımı bilemez oldum benim oğlum 26 aylık ama inanılmaz hareketli bir kere olsun oturupta çizgi film bişiler izlediğini ya da kendi kendine oynadığını görmedim hep hareket hep fenalık uyumamak için şimdi bile beni çıldırttı vurmamak bağırmamak için kendime söz veriyorum dayanamıyorum allahım sabır ver diye yalvarıyorum her daim yoruldum yoruldum artık arkadaşlar bi akıl ver psikolog tan yardım almayı bile düşünüyorum kendimi kaybediyorum artık... TK646

cok zorluyorlar insani gercekten ben bu sabah bagirdim, anladi ag;amaya basladi 2 saattir uyutmaya calisiyorum yani 1o0 da basladim 12 ydi uyudu. bende neden uyumuyorsun diye bagirdim. ay dayanamadim artik bacaklarim agridi. bebegimi cok seviyrum ama bazen beni cildirtiyor. keske daha sabirli olabilsem. ama zaten normalde ben asiri sinirli biriyim yani kendimi kat kat astim o da bir gercek yani hele son 3-4 gundur cok mizmiz afedersiniz wc ye gidemez oldum saniye yanindan ayrilmiyim istiyor sesi geliyor yine uyandi -tatlicadiarzu-

Selam benımde oglum 6.5 yasında bu sene ılkokula baslıyacak allah okuldakı Ögretmenlere sabır versın valla suan okullar tatıl ben basedemıyorum onlar ne yapıcak sasıyorum 1 dakıka yerınde durmayan cocuk bıde cok ıstıyor dıye kedı aldık eve sormayın hayvanın cektıklerını yanında olmayım ya kuyrugunu cekıyo ya kulagını kurcalamadıgı yerı yok anlıyacagınız allah hepımıze sabır versın arkadaslar mayalihamur

kızlar oğlum 11,5 aylık, çok hareketli ve dişleri yüzünden de 4 aydır bana kök söktürüyor sezeryan oldum ve 10 günlükkenden beri yanlız bakıyorum eşim yardımcı olamıyor gece gündüz çalıştığı için ve ben çok sinir oluyorum oğluma sürekli ağlıyor ve ben çileden çıktığım anlarda ona çok bağırıyorum eskiden korkuyordu şimdi ise kırılmış gibi yanımdan gidip usulca ağlıyor çok üzülüyorum bu duruma, her seferinde söz veriyorum kendime ama TUTAMIYORUM, 5 dk biri alsa elimden ne güzel olacak diyorum ama mümkün olmadığına göre... benim kendimi tutmam gerekecek fikriniz varmı bu konuda nasıl yapacağım konusunda kendime inanılmaz kızgınımklava:klava: serrasu

bir dönem bende çok sıkılmıştım sizi çok iyi anlıyorum. ama bağırmak çzöüm değil hem geri dönüşünde gene üzülen siz oluyorsunuz hem bağırarak bebeği daha da gerip duygulanımlarını bozuyorsunuz. onlar ne görüyorlarsa onu yapıyorlar. herşeyide anlıyorlar. eğer maddi durumunuz yeterse yarım gün yada gün aşırı yada haftada bir iki bir yardımcı alın. yada en azından evinizi kullanışlı hale getirip onun ilgisini çekecek her köşesinden bir oyun çıkacak şekilde düzenleyin. ağlamaya başladığı anda tutup onu oyuna yönlendirin. sizde onunla oynayın zamanla oyun oynamayı öğreniyorlar. ilaç kullanmanızı tavsiye etmem her ilacın bir yan etkisi var. bu durumun geçici olduğunu ilerde onunla oynamak istediğinizde arkadaşlarını size tercih edeceği zamanların çabuk geleceğini aklınıza getirin. ben çok kızdığım zamanlarda aklıma sevdiğim komedi filmlerinden kareler getirirm. daha da işin içinden çıkacamzsam sıcağa bile aldırmam alıp bebeği çıkarım dışarı. asansorle inip çıkmak bile eğlence oluyor ona bazen. aklıma gelirse yazarım daha şimdilik bu kadar. yellowdaisyy

bı evlat buyutmek ne zordur.. ve asıl cocgunuz ergenlık donemlerıne geldg zaman napıcaksınız.. evlat ısteyıpde anne olamayan okadar ınsan var ıken sız bebegınız durmuyo dıye bagırıyosunuz.. tamam bende bakdım cocuga tahammul sınırlarını zorluyo ama bu cocuga bagırmak degıl kı.. allah yardımcınız olsun.. R