cok guzel yazi ve katiliyorum sana, benim kiz subatta 2yas olacak, ilkkez bugun kizimdan ayrilip calistim, ama babasi bakti zaten kimseye de vermezdim annem haric,, ama allahtan butun gun suan calismyiorum, allah butun anne babalari yavrularindan ayirmasinnnnnnnnnnnnnn.

Anne-babanın dışında bakacak olan kişiler, ne kadar iyi olursa olsun anne-baba gibi yavrusuna içten duygular ile bağlı degildir. Fiziksel olarak bakımını sağladığımız çocuğumuzun duygusal yönden de doyurulmaya ihtiyacı vardır. Çocuğa ilk günden başlayarak anne baba tarafından bakılması çocuğun duygusal gelişimine yararlar sağlayacak, sizi karlı çıkaracaktır. Bu fedakarlığın bedelini ileride daha dengeli bağımsız, kendi başına kararlar alabilen daha başarılı olmasını sağlayacağınızdan size fazlası ile geri ödenmiş olacağını gözlemleyeceksiniz. Çalışan bir anne, çocuğu 3 yaşına gelene kadar ara vermeli ya da çalışma programını ona göre düzenlemelidir. . Eğer işiniz, gün içinde ara ara kısa da olsa paylaşımlara müsait değilse bir bakıcıya ihtiyaç duyarsınız. Seçecek olduğunuz bakıcının unutmayın ki çocuğunuzun gelişmekte olan kişilik yapısına ve duygusal ihtiyaçlarına derin etkileri olacaktır. Bakıcı olarak seçilecek kişi sevecen hoş görülü, anlayışlı, çocukları seven ve konuşması düzgün olmalıdır. Çocuğumuzun duygusal ihtiyaçlarından daha fazla bulunduğu ortamın aşırı temizliğine size hükmetmek eğiliminde olan kişi çocuğunuzla olan ilişkisine belki de çok iyi diye sunulan kişi sizin çocuğunuza en uygun kişi olmaya bilir. Çocuğunuzun bakımı ile ilk günden itibaren her yönden ilgilenmiş bir anne iseniz bakıcı olacak kişiyi seçerken iç güdülerinize güvenmelisiniz derim. Bir kimsenin çocuğunuza güvenli bir şekilde bakıp bakmayacağını ona güven duygusu aşılayıp aşılamayacağını duygularınız ile sezinlersiniz. Çocuklar genellikle kendilerini hoş tutan seven kimselerden hoşlanır tersi durumlarda ise reddeder, kaçınır, hoşlanmazlar. Sizin tanıdığınız güvendiğiniz hoşlandığınız kişi veya kişilerin yanında rahat olup, kendilerini daha emniyette hissederler. Ana-baba-çocuk arasındaki ilişki ileriki yaşantısı için kuracağı ilişkiler açısından önem taşır. Elden ele dolaşan, kendi anne-baba'sından özel ilgi görmemiş çocuklar ileride diğer insanlar ile, anlamlı, olumlu ilişkiler kurmakta güçlük çekerler. İlk iki yıl içindeki, bir gecelik ayrılıklar daha sonraki ayrılıklar ile birleşerek sorunlara yol açabilir. Onun küçük olduğu için anlamadığını düşünürüz. Tamamı ile yanlıştır. Çocuklarda zaman zor oluşan bir kavramdır. Bir süre sonra döneceğinizi anlamaz. Tanıdığı bir kimseyle kendi evinde olduğunda daha rahat olabilir. Gün içinde bir kaç saatlik ayrılışlarınızda bakacak olan kişi, evinize 1 saat önceden gelmesi çocuk açısından önemli bir ayrıntıdır. Çoğunlukla toplumumuzda büyük annelerin, teyzelerin, v. b. bakımına bırakırız. Tabi ki onlar güvendiğimiz, hoşgörü ile birlikte olduğumuz kişilerdir. Bebekliklerinin belki ilk günlerinden beri bıraktığımız kişiler ile çocuğumuz mutludur. Ancak size ihtiyacı olduğunu unutmayın. Akşam iş dönüşlerinde alıyorsanız, birlikte paylaştığınız kısa da olsa bir beraberlik söz konusudur. Geceleri sizden ayrı kalıyorsa; lütfen iş çıkışları uğrayın, akşam yemeklerini birlikte yemeye çalışın. Kısa da olsa oyunlar oynayarak, onu uykuya yatırın. Aslında kendi evinize dönüp burada, onunla birlikte olmanızda fayda görüyorum. Unutmayın ki o, sizin çocuğunuz. Eve geç geliyorum, işim çok yoğun, evle ilgilenecek bile vaktim yok gibi bahanelerle kendinizi kandırmayın. Vakit yaratılır. Dünyaya getirdiğiniz çocuğunuzun sorumluluğunu taşıyın.