Kiziniz cok ozel bir cocuk olacak ki yasitlarindan daha ilerde davraniyor ve dusunuyor. Kizinizin suskunluguyla ilgili alay edenlere benimde cok sevdigim bir soz var bunu soyleyin anlayan anlar. Cocuklariniza once susmayi ogretin zira konusmayi zaten ogrenecekler.. Suskunlugu bir zaman sonra gecer once susmayi ogrenmis ki bu kadar iyi analiz edebiliyor kendince herseyi. Sirada konusarak kendini savunmasi kaldi bence cok sanslisiniz. Bu zeka kabiliyetindeki bir kiz zaten onuda ogrenicekdir kisa zaman sonra. Hemde kardesini bile koruyacak, korumaci bir cocuk olmayi da ogrenicek. Biraz zaman taniyin onu asagilamayin bence. Bizler cocuklarimizin toplumda kendini ezdirmesini yediremiyoruz.. bu hali biliyorum benim oglumda dovmeyi bilmiyor, kendini savunmuyor. Yanliz yetisiyor benimkisi en buyuk etken de bu.. Kizinizi akranlariyla bir arada tutun dahada gelistirecekdir kendini. Krese gidiyormus zaten bunlari cok kolay asacakdir.. sevgiler..

duygularımı çok iyi anladığınızı düşünüyorum sanrım szin de duygusal zekanız oldukçayüksek... karşıdakinin duygularını anlama yeteneği herkeste bulunmuyor, hele hele günümüzde okadarazaldı ki.. Ben de insanların sorunlarını dinleyip olaylara onların açısından bakmayı başaran biriyim.. siz de öylesiniz belli ki.. çocuğunuz var mı bilmiyorum ama insanın çocuğu olunca diğer insanların bu dertlerinden ya da kişiliklrinden dolayı göstermiş oldukları bencillik, kıskançlık, tahammül edememe gibi olumsuz özelliklerini çocuğunuza yansıtmamalarını istiyorsunuz.. önceden olumsuz özelliklere neyse canım onun kişiliği, onun değerleri, derdi var ondan öyle yapıyor diyerek hep alttan alan ben, bu insanların kızıma yüklenmelerini istemiyorum.. çünkü kızım da benim gibi.. başkalarının duygularını anlamaya insanları incitmemeye çalışıyor.. bu güzel bir özellik ama bir yerden sonr alttan ala ala inanın altta kalıyrsunuz.. ben hep ezildim.. ona sus buna yardım et, neyse büyüklük bende kalsın, dünya onun olsun önemli olan huzur içinde yaşamak.. v. s düşüncelerim beni 30 yaşımda boğdu artık.. endişem ben ezildim bari kızım ezilmesin..!! hani ben okuyammadım bari çocuğum okusun derler ya ona bnziyor.. olayın çözümü ''kendini ifade etme, isteklerini söyleyebilme ve uygulayabilme yeteneğinin varolmasında '' yatıyor bunun farkındayım.. ama nasıl!! ?nasılını bilmiyorum çünkü özgüven eksikliği olan benim.. kızım da beni model aldığı için ve karakteri de bana benzediğ i için bunu hiç bir zaman başaramıcak.. ben kendimden örnek vereyim.. geçenlerde parkta bir kadın 4 yaşındaki oğlu ile yanıma yaklaştı ve bana dedi.. küçük kızım 11 aylık.. sevmek derken dokunmak, okşamak, öpmek istiyor.. başkası olsa asla dokundutturmaz çocuğunu.. ben ne yaptım?bir aklım dedi ki (4 yaşındaki çocuk sevmeyi ne bilir zarar verir bebeğime, izin verme eflatun81) dedi.. fakat diğr aklım galip geldi( 4 yaşındaki çocuğun msumluğuna, sevgi doluluğuna bak.. nekadar güzel.. bir de annesi çok ısrar ediyor, belki annsi zarar vermeden sevdirir )ve izin verdim dokunmsına.. ben insanlara hayır diyemezken kızım nasıl desin ki.. ben elimdeki ekmeğimi dayanamayıp yabancı tanıdık biriyle paylaşırım.. kızım da bana bakarak aynı şeyi yapıyor... aslında dğer sorun ne biliyor musunuz?iyi olmak hoş güzel de budünyada kötüler galipgeliyor sorun bu işte..! saldırgan kavgcı kişiler tatminsiz, kendinden amin değil yazmışsınız ama hep dişli insanlar masum olanları ezmiyor mu? . push ;

ay cok sirin yaa, cok guldum inanin yani biraz once agliyodum, su uzgun halimde iyi geldi gulmek..

Nasıl yani. Niye üzülüyorsunuz pardon? Kötü bir annemi konu sahibi arkadaş. Yorumunuza anlam veremedim. Arkadaş sadece kızını korumak adına konu açmış, ve ne yapabilirim diye soruyor gayette haklı endişesinde.

ay yerim ben onu ya :) annem de benim küçükken hep öyle olduğumu söyler.. ama zaman ilerledikçe değişiyo abilerim saolsunlar dövüş sanatlarını öğrettiler heralde zamanla:) hassas bi çocuk demek ki bence bi pedagogtan yardım almanız daha doğru olur..

Bunda ne gibi bir anormallik var ben bir psikolog olarak algılayamadım? Bence siz kızınızı pedagoga götürmek yerine kendiniz bir psikoloğa görünün. Çok ciddiyim.

Çocuğunuzun duygusal değil duyarlı bir insan olarak yetiştirilmesinden yanayım. Yani ne ezilsin ne ezsin. Haklarını bilsin savunsun ama başkasının hakkını da görmezden gelmesin. Kendine güvensin ama diğer insanları küçümsemesin. Problemleri pratik olarak çözsün ama bu hikayede ne köle ne efendi rolüne soyunsun. İyi niyetli olsun ama aptalca davranmasın. Alıngan olmasın ama yüzsüz de olmasın. İçindeki sevgiyi' insanlar hep kötüdür, dünya anlamsızdır,, kötüler hep kazanır' diye diye öldürmesin, ruhu ekşimesin. Parktaki 4 yaşındaki çocuğun kızınıza sevgi göstermesi için izin vermenizde hiçbir terslik göremedim. Esas o yaştaki çocuklar saf sevgidirler. Daha yetişkinler gibi zihinleri ön yargılarla, ayrımlarla, öfkeyle, kinle, kavgalarla, iç hesaplaşmalarla puslanmamış. Ne güzel o çocuğa izin vererek içindeki sevginin biraz daha büyümesi, onaylanması için katkıda bulunmuşsunuz. Çok doğru bir tespit yapmışsınız. Kızınızın da sizin gibi duygusal davranmasını istemiyorsunuz. Ama sizin de bildiğiniz gibi çocuklar bir kayıt cihazıdır. Onlar siz bir şeye sinirlendiğinizde olayı nasıl yönettiğnize çok dikkat ederler ve bunu taklit edebilirler. Bir problemle karşılaşınca, hemen paniğe kapılıyor, durmadan söylenmeye, başkalarını suçlamaya, bağırmaya mı başlıyorsunuz? Hemen kavga moduna mı geçiyorsunuz? Sadece ağlıyor, sızlanıyor, yakınıyor uzunca bir süre, öfke ya da hüzünle mi dolaşıyorsunuz?Yoksa o olay karşısında soğukkanlı kalıp saygıyı ve ölçüyü yitirmeden sakince çözüm, uzlaşma arıyor, olmayınca başka alternatifi deneyip pozitifliği ya da en azından nötr kalmayı başarabiliyor musunuz?Diliniz, kelimeleriniz çoğunlukla kötümser mi, nötr mü, iyimser mi? Dişli insanlar masumları eziyor ama buna bazen aklını ve kapasitesini kullanmayan 'masum' da izin veriyor. Dünyada hep kötülerin galip geldiğine inanmıyorum. Bize öyle gözüküyor çünkü biraz da öyle kabul etmek istiyoruz. Üstelik o kötünün bütün hikayesini bilmiyoruz. Sınırlı bilgi ve algılarımız var hepimizin. Ama gerçek şu ki 'bilmediklerimiz bildiklerimizden çok daha fazla'. Kötü olanın da ne gerçek arkadaşları, ne gerçek sevenleri, ne doğru dürüst bir uykusu ne de sağlılklı bir ruh hali vardır vs. Kime göre neye göre galip? Eflatun'cm sana da küçük pırlantantana da kolay gelsin diyorum Son düzenleyen: Moderatör: 6 Ağustos 2017

Siz de diyorsunuz olabilir diye test yaptirmadan ogrenemezsiniz. neyse siz bilirsiniz...

kreşe gitmyor henüz ama bir sene sonra mecbur gidecek.. acaba diyorum şimdiden kreşte oyun gruplarına katsam iyi olur mu yoksa ezilir mi erkenden kara veremiyorum.. biraz önce de parktaydık.. kalabalık bir parktı.. esra kalabalıkta çok şaşkındı.. cümlesini bile zor duyuyordum.. çünkü çevresindekilerden utanıyor.. kayarken önündeki 4 yaşındaki bir çocuk esraya bağırarak birşeyler söylüyordu esra da sanıyor ki kendine bağırıyor, korkuyor.. orada kalakaldı.. kreş soruna çare olur mu yoksa ezilir mi?bilemiyorum.. benim kızın sosyal fobisi mi var yoksa.. gün içinde benden başka kimeyi görmüyor.. galiba sorun burdan kaynaklanıyor.. I ilkbahar79

Bu Sitede Anladığınız Konu Var mı?

Kızınıza savunma duygusu aşılanması gerekiyor, bence bir pedagogdan yardım almalısınız

serap85 anladım nedemek istediğini fakat ben zekadan bahsetmiyorum.. sosyal beceriden bahsediyorum ayrıca şimdiki çocuklar evet bizden daha zeki fakat uyanıklar.. uyanık nesillerimiz yetişsim sözüm yok ona fakat benim kız uyanık çocuklrın içinde eziliyor anlatabildimmi?akrabaların benim kıza gibi alaylı ifadelerini kaldıramıyorum. günümüzde ağırbaşlılık haaymış ayıpmış gibi oldu haksızmıyım.. benim çocuğum kimsenin hakkını yemesin ama kendini de ezdirmesin istiyorum.. fakat aşırı duygusal ve fedakar yapısı kendinden önce başkalarını düşünmesine sebep oluyor anlatmak istediğim buydu.. teşekkürler yorumun için K

o hem büyük çocuk hem de kız çocuğu değil mi? böyle davranması düşününce çok daha normal göründü bana. çocuğunuzu onaylayın, ödüllendirin. belki de sizi mutlu etmeye çalışıyor, sorunsuz bir çocuk olmaya çalışıyorum. tıpkı benim ergenlikte sorunsuz bir ergen olmak için azami gayret göstermem gibi..

kızınıza üzüldüm ama böyle bir annesi olduğu için üzüldüm.. demek ki içinde hep sevgi, saflık temiz duygular var daha kıskançlık nefret öğrenmemiş.. misafirlere hizmet etmesi sizi taklit ettiği için olmuştur .. yazık ki onun bu güzel davranışları desteklenmediği için büyünce olmayacak.. okuldan bir arkadaş vardı herkesle sorun yaşar en ufak şeyi bile nefretle algılardı. sebebi olarak biz annesinin davranışlarını görüyorduk annesi kızına sen çok iyisin biraz kötü ol, ezdirme kendini gibi sürekli uyarılarda bulunuyordu..

kristal çocuklar diye bişey duydunuz mu bilmiyorum şimdiki çocuklar aşırı derece zeki anlayışlı sevgi dolu şiddetten nefret eden bir nesil şikayet edecek ne var anlamadım bizim zamanımızın çocukları gibi değiller benim oğlum 1.5 yaşında yerine göre onun akıl ettiğini ben edemiyorum şikayet etmeyin lütfen ne kadar şanslıyız böyle zeki bir nesil yetiştiği için

konu içerisinde konu olacak ama sizin de fikrinizi almk isterim siz olsanız e yaparsınız.. dışarıda bazı insanlar çocuklarımızı sevimli bulup sevmek okşamak istiyorlar.. bu çok güzel ir duygu ben mutlu oluyorum saolsunlar.. fakat dokunmaları çok da hoşuma gitmiyor hatta gelip çocuğun ağzının kenarından bile öpebiliyorlar.. dün arkta bir adın kızımı yanına çağırdı sevmek için.. kızımbana baktı sanki benden izin almak isyor gibi... tabi kadın güzel duygular içinde olduğu için kadını kırmak istemedim.. kızım gitti yanına okşadı falan sonrada ağzının kenarından öptü.. kızım ağzını siliyor.. hastalık var şu var bu var.. rahtsız oldum.. kızım o hadi git demeden gelmiyor da yanıma sanki mecbur kadının dibinde durmaya aslında hoşuna da gitmiyor. o da benim gibi kadının kırılmasını istemiyor.. siz olsanız nasıl davranırdınız? A

bırakın kendi yaşıtını kendinden 1 buçuk yaş küçük kardeşinden dayak yiyor.. şu sıralar kardeşini uyar bana vurma de, ya da sana vuracağı zaman onun yanından kaç diye öğretmeye çalışıyorum, okadar duygusalki bir keresinde yine kardeşi vurmuştu ablasına bende kardeşine kızdım büyük kızım bana ne dese beğenirsiniz ağlayarak uzmana gitmekte fayda var ama okadar bütçem yok.. kendinden emin çocuk sahibi olanların tüyosunu almak için yazdım buraya

amin canım... ttg nin yorumları benim umrumda değil zaten anlasaydı yazdıklarımı bu yorumu yapmazdı Selayhus Dışı buz içi

yaratılış olarak sakin evet.. bir de kardeş gelince tam abla oldu işte benim tutumlarımın da etkisi olmuş olabilir.. fakat burda ince bir çizgi var sorumluluk sahibi olan çocuklar ileride mutlaka başarılı olur ancaak sorumlu olmakla başkasının istelerini öne alıp kendini geri plana itmek ayrı bir olay benim kızım da ikisi de var.. kazık yiyecektir elbet mümkünse az kazık yesin :)

işte nasıl öğretmeliyim onu bilmiyorum.. defalarca söyledim tek yaptığı korkmak ve ağlamak..

evet olumsuz olarak görüyorum bu durumu.. bebekken belliydi böyle olacağı.. şuan onun asi, inatçı olması lazımken.. sakin, ne dersem yapar, kardeşini kıskanmaz, dövmez, çabuk ikna olur, kavgadan nefret eder, kardeşi 1 yaşında o bile onu dövdüğünde bir fiske vurmaz ama ağlar, paylaşımcı herkesle, tuvaletini bile 3 günde öğrendi abartmıyorum, herşeyi tek başına yapar sanki 10 yaşında, yemeğini kendi yer, tuvaletine gider bana söylemeden, çok duygusal, ben kapıdan çıkınca ayakkabımı diziyor oderece yani.. bir misafir geldimi neredeyse genç kız oldu çay getirmeye kalkar, onlar peçete istemeden hemen tutar, bu ne yaa.. diyeceksiniz ki aman ne güzel özellikler.. benim kızı kolay ezerler.. parka gideriz sallanmak istediğinde benim söylememe gerek kalmadan inatlaşmaz başka çocuklarla.. yabancılarla ilk başta konuşamaz ürkek eğer onlar tatlı tatlı konuşurlarsa herşeyi onlara ve çocuklarına feda gibi davranır.. neden üzülüyorum benim kız doğuştan saff çok ezilecek... zeka olayına gelince normal olduğunu düşünüyorum.. yaşının üzerinde resim yeteneği var.. resimlerini kompozisyon şeklinde bile yapıyor.. mesela ev araba park çocuklar bir arada çiziyor, insan resimlerini çöp adam olarak değil vücüdun bölümlerinin her ayrıntısına kadar çiziyor.. düğmesi gözlüğüne kadar..15 e kadar sayabiliyor falan filan yani normal bir zekada.. nsıl davranıp onu kendinden emin yapıcam bilmiyorum.. gerçi bende pek girişken değilimdir kızıma üzülüyorum kısacası

ayy ben yerım onuu, masaallah la kuvvete ılla bıllah.

üstünzekalı olduğunu sanmıyorum zeki olabilir. resim yeteneği doğuştan gelen bir yetenek olabilir, kolay öğrenmeye gelince şimdiki çocuklar genelde kolay öğreniyor diye düşünüyorum . push ;

Birde siz böyle anlatinca, oglumun evden bir yere giderken henüz merdivenlerdeyken telefonunu aldin demi yanina demesi, veya disarda parkta falan oturduktan sonra kalktigimizda arkasina bakip birsey unutmadik degilmi demesi geldi

Benim derdim de hakkını savunan bir kız olsun.. özgüvenle ilgili bir kitap okumuştum.. özgüveni etkileyen şeylerden birinin de anne-babanın sosyal ortamdaki davranışları olduğu yazıyordu.. yani özetle anasına bak kızını al :)ben anneme çekmiim kızım da bana işte... yine de bu duruma üzülüp pedagogla görüşmeye karar verdim ben.. çünkü bizim bilinçsz bir şekilde söylediğimiz sözler çocuğun bocalamasına sebep olabilir.. önce kreşe vereyim oyungrubuna diye düşündüm.. sonra kreşte de canavr gibi cocuklar var ezilir önce pedagog bana yol göstersin sonra kreşe vereyimdiyorum.. benim düşüncemde bu yönde...

benim kız doğuştan saf çok ezilecek demeniz onu normal çocuklardan soyutladıgınız algısını oluşturuyor pedagojik bir yardım hem çocugunuza hemde size iyi gelecektir...

bende şimdi ne demek istediğini anladın kızının iyi huylarından dolayı saf yerine konulup iyi niyetinin suistimal edileceğinden korkuyorsun canım sen kız çocuğu yetiştiriyorsun kadın ırkı yerine göre kuzu olmayıda bilir kurt olmayıda korkma o kendini koruması gerektiğinde korur bırak bebeğin en temiz en saf duygularıyla büyüsün ezdirmez kendini merak etme annesi kuzum Bu konida

Tatlım çocuğun üstün zekalı olabilir niye bir uzmanla görüşüp test yaptırmıyor musun ki? Üstün zeka özelliği uyanıklık gibi değil ki üstün zekalılar kimi zaman aptal bile zannedilebiliyor. Üstün algılayış tarzı, aşırı duygusallığı kolay öğrenmesi resim yeteneği üstün zeka özellikleri gibi, peşine düşün bence. kuzum Bu konida

Çok özel bir çocuğunuz var. Nadir bulunan bir tür. Matematik zekasını bilemem ama duygusal zekası ya da duyarlılık zekası oldukça yüksek 'Suskun ' diye alay ediyorlar demişsiniz. Bunun sizi yaralamasının sebebi aslında bunu söyleyen kişilerle ilgili algılarınız, kızdığınız meseleler ya da sizin de çocuk sahibi olmadan önce suskun çocuklara pek de iyi gözle bakmamanız olabilir. Suskun çocuklar için illa vardır onlardada bir gariplik diyemeyiz. 25 yaşındakilerden bazıları bile öğrenememişken 2,5 yaşında 5 karışlık minik insana hayat derslerini bir anda nasıl öğretelim. Bizler bile hergün düşe kalka yolumuzda ilerleyip, hergün öğrenmeye çalışıyoruz hala. Diğer imrendiğiniz bağırıp, çağıran, saygısızlık, düşüncesizlik eden kıskanç ve bencil çocuklar hayat derslerini öğrendikleri, kızınızdan daha akıllı oldukları için öyle değiller ki, daha öğrenmedikleri, bilmedikleri için öyleler. Bir kısmı hemen, bir kısmı geç öğrenecek. Daha çocuklar ve bir kısmı büyüseler de yetişkin bedenlerde negatif anlamda çocuk kalacak. Kızınızın 'suçu' onlardan ileride olması.4. sınıfa giden insan ana okulundakine kızabilir mi? Özgüvensiz olmak çocuğun herkesten saklanması, kaçması, korkması, göz teması kurmaması, iletişime geçmemesi, sürekli 'ben yapamam, bimiyorum ' demesi, sürekli ağlaması, utanması değil midir?Bağırıp çağıran, yüksek sesle konuşan, sürekli öne atılmak isteyen, devamlı rekabet halinde güç gösterisi halinde olan insanlarda da gizli ve dip akıntıyla giden bir kendine güvensizlik sezmişimdir hep. Sanki sevgi ve ilgi açlıkları tatmin olmamış gibidir. 'Boş teneke çok tıngırdar' diye harika bir lafımız var.. Duygusallıkla duyarlılık da farklı. Duygusallık hep alttan almak, yumuşak olmak, çabuk hislenip göz yaşı akıtmak olarak bilinir. Doğru ama eksik. Çabuk kızan, öfke patlamaları yaşayan, aşırı tepkisel, çabuk küsen, küfreden, lanet okuyan, kapıları çarpan, eşyaları yumruklayan, fırlatan, kavga çıkaran insanlar da çok duygusaldır aslında. Duyarlı insanlar ise etrafındaki problemlerin farkındadır, sırtını dönüp gitmez, olayların duygusallığnda boğulup boş yere vakit kaybetmek yerine sağduyuyla, soğukkanlılıkla, akılcılıkla çözüme odaklanır. Diplomattır uzlaştırmaya, ara bulmaya çalışır. Özeleştiri yapar gerekirse rahatlıkla ve samimiyetle özür diler, yardımcı olmaya çalışır. Çünkü sevgisiz ve saygısız ortamlarda nefes alamaz. Kızınızda da bu hammadde işlenilmek, parlatılmak üzere bekliyora benziyor. 'Kardeşime bağırma yazık ona 'diyor canım benim. Çünkü o onun zararsız küçücük bir bebek olduğunu ondan ciddiye alınılacak bir zarar gelmediğini, gelmeyeceğini hissediyor, biliyor. İtilmiş ve tekrar oynamak istemiş. Ya bu çocuk ne sevilesi bir varlık böyle!)Bu çocuk kılığındaki yüksek, ışıltılı ruh nefret, sevgisizlik, küslük, intikam, öfke gibi kendisinin ileri yaşlarda da sağlığını bozacak, erken yaşlanmasına, hep içinde kocaman boşlukla yaşamasına, ekşimiş bir yaşlılıkla göçüp gitmesine neden olacak olan insanlığın bu kirli, sürüngen duygularının sığ çıtasına kendini indirgemek yerine olayları kendisinin sevgi/şefkat, vicdan ve saygıda duran yüksek çıtasına çıkarmaya çalışıyor. SİZE HAK VERDİĞİM NOKTA ; bu duyarlı küçük kızın iyi niyetinin suistimal edilmesinden endişelenmenizi çok iyi anladım. Mesela kendini korumak için oradan kaçmadı diyorsunuz. Evet ona bu refleksleri öğretmek gerek. Ama bunu lütfen onu ezerek, aşağılayarak yapmamaya gayret edin. Ona affınıza sığınarak atıyorum 'ezik misin? aptal mısın?' derseniz çocuğun ruhunu paralar asıl o zaman özgüvenini zedelersiniz ve yol alamadığınızı görürsünüz. Lütfen ona bu konularda veya herhangi bir konuda bir şey öğrettiğinizde onun bulunduğu yüksek frekanstan yayın yapın. Yani kesinlikle sevgi ve saygı diliyle. Basit, net, az, öz ama sevgi, saygı dolu kelimelerle ve tonlamayla. Çoçuklarla nasıl konuşulacağına dair harika kitaplar var piyasada. Aslında işiniz bir çok anneden kolay çünkü duygusal zekası yüksek, duyarlı ve söylediğinize göre söz dinleyen bir çocuk. Mesela bağırarak 'niye kaçmıyorsun, niye böylesin ki sen... mısın?' yerine yumuşak ama net, az, öz bir dille ' kızım bir dahaki sefere ondan kaçmanı hemen uzaklaşmanı istiyorum. Doğru olan bu. Sana güveniyorum çünü sen benim sözümü dinlersin' gibi ya da 'arkadaşın sana vurduğunda sen orada bekledin, kaçmadın. Şaşırdın mı? Arkadaşın böyle davranınca ne düşündün?'gibi sorular sorulabilir. Yanıt versin ya da vermesin 'bu durumda doğru olan kaçmak ondan uzak durmak. Orada durmak tehlikeli 'denilebilir. Kendisini iyi ifade ettiğinde, ya da uzaklaşması gereken yerden kaçınca iyi davranışı onaylamak önemli 'bu yaptığın çok hoşuma gitti, doğru olanı yaptın tatlım' ya da 'sen kendini böyle ifade edince çok mutlu oluyorum'. Ya da ' Bunu arkadaşına vermen doğru bir davranış ama sadece o mutlu oldu. Olmaz. Bunu da kendine almalısın. O zaman o sen ve ben herkes mutlu olacak' gibi. Siz daha idmanlısınız iyi kitapların da yardımıyla çok yol alırsınız. Kızınız bu dünyaya özel bir bagajla gelmiş. Sanki öğrenmekten çok öğretmeye, ışık, sevgi saçmaya gelmiş gibi. Bu tarz kişilikler yüz binlerce cam parçası içinde parıldayan 5-10 parça elmas gibidirler. Onlar duyarlı yetiştirilir, nadide özellikleri budanmak, törpülenmek, sökülüp atılmak yerine beslenir, büyütülür parlatılısa çevrelerinde aranan, sevilen, yararı dokunan, vazgeçilemeyen insanlar olurlar. Tabii o da daha fazla olgunlaşmak gelişmek için kendine düşen hayat derslerinden payına düşeni alacak ama nedense bunun ortalama bir insanın yaşayacağından daha az ve yumuşak olacağını düşünüyorum. Duyarlılığına aklını da katarsa ilerde kimse onun önünde duramaz, kolay kolay zarar veremez. Ayrıca size sadece özel bir çocuk değil 1. kalite, klas bir yol arkadaşı gelmiş. Ne olur bu pırlantadan kendisini cama dönüştürmesini ya da cam taklidi yapmasını istemeyin.

dün akşam kızımı parka götürdüm topunu da aldı..3 yaşında hareketli afacan bir erkek çocuğu kzımın topunu elnden almak iistedi.. kızım topuna sıkıca sarıldı.. ben de dedim ki beraber oynayın, kızım sevindi karşı karşı getirdim birbirlerine atması için.. kızımona attı.. çocuk topu aldığ gibi kaçtı :)annesi de arkadan çocuğunun peşine düştü.. kızım ağldı.. annesi topu getirdi.. kızım çocuğa aynen şöyle diyor sonra da dedi.. o esnada çocuk kızımı itti düşürdü.. bizimki yiine ağlamaklı.. o erkek çocuğu hareketli bizimki de norml kızlardan bileyavaş ve sakin olduğu için oyunları tutmadı tabi.. ben şunu demek istiyorum.. çocuk kendini itmesine rağmen tekrar çocukla oynamak istedi, çocuk ise kızımı yine itme telaşında idi.. kızımda kavga iç güdüsü yok olmasın da.. fakat çabk ikna olup herşeyini paylaşmak istiyor kendine vurana asla burmuyor.. o çcuk kendini itince bana dönmüş içli içli diyor.. birçok çocuk kendini itene bidaha topunu vermez ve o da iter.. galiba kızımı böyle kabullenmek zorundayım başka yolu yok gibi

öncelikle merhaba ben de şubat 2010 doğumlu bir kız çocuğuna sahibim yani kızım 2,5 yaşında. çocuğu 2,5 yaşında olan 3 tane daha arkadaşım var onlarda şubat annesi burda tanıştık. çocukları gözlemlemeyi onların davranışlarını anlamayı lise çağımdan beri çok severek yaparım. artı öğretmenim yıllarca çocuklarla ilgili konuları çok büyük ilgiyle okudum araştırdım. çocuğunuzla ilgili karar vermeden önce hangi gelişim dönemine olduğunu hangi davranışlarının normal hangilerinin anormal olduğunu araştırmanızı tavsiye ederim. size çocuğunuz hakkında yazdıklarınızı göz önüne alarak kısaca bilgi vermek istiyorum: çocuğunuzun kompozisyon şeklinde resim yapması çok da olağan birşey değil. küçük el kaslarının hala gelişimini resim yapacak kadar tamamlamamış olması lazım. ki benim ve arkadaşlarımın çocuklarından örnek vereyim, boyama kitabında bir nesnenin içini bile boyayamıyorlar. gelişigüzel karalıyorlar. ki şu anki gelişim aşamasında kızımın yaptıkları çok normal. asla bir insan resmi araba ev yapamıyorlar ve bu da gelişim aşamalarında normal. kolay öğrenmeye gelince: 2,5 yaş çocuğu için anne varlığı çok önemlidir. hala kendini anneden bağımsız bir varlık olarak göremez. anne yokluğu ölümle eşdeğerdir onlar için. bundan dolayı annenin söylediklerini annenin tasdikini sevgisini ilgisini almak için koşulsuz kabul eder. her dediğinize tamam demesinin sizden gözleriyle onay beklemesinin sebebidir bu. böyle bir çocuğun kreşe verilmesi kesinlikle sakıncalıdır bence. kreşte daha içine kapanacak ne yapacağını bilemeyecek hale gelebilir. yazdıklarınızdan anladığım kadarıyla kızınız anksiyete yaşıyor olabilir. size tavsiyem sabiha paktuna keskinin kitaplarını alıp okumanız. öncelikle "davranışlara söz geçirmek" ve "çocuk davranışlarındaki korkuyu tanımak ve baş etmek" kitaplarını okuyarak başlayabilirsiniz. bir de "çocuklarla doğru iletişim" kitabını ısrarla tavsiye ederim. ben kitapları iki günde bitirdim nerdeyse. gerçekten çok faydalı oluyor. hele ki sizin kızınız için. Allah yardımcınız olsun. kolay gelsin. Son düzenleyen: Moderatör: 6 Ağustos 2017 yellowdaisyy

benimde anllatığın gibi kızı olan komşumuz vardı çok sessiz sakindi geçen sene okula yazdırdılar fakat ne yaptılar ettilerse çocuk ya okuldan kaçtı yada annesi olmadan derse felan girmiyordu annesi o anlamadan gittğinde ise okulda kimsenin olmadığı köşeye gidip ağlıyormuş kadın malum doğumu yaklaştığından fazla ilgilenemiyordu lakin baya hırpalamıştı kızı girmesi için psikolojik destek almıştı sonradan mecburen okuldan aldılar kızı özgüven eksiliği varmış, bana görede kızınları hiç dışarı arkdaş edinmesine izin vermedikleri için arkadaşlık ortamı görüp nasıl davrancağını bilmediğinden hep bi çekingenlik birşey yapmama durumu vardı anneside kızının ikizi öldüğünden sanırsam kızını herşeyden uzak tutyordu tabii sonrada oğlu olunca ikisiyle uğraşmak zor geldi kızını hep arkadaşlarıyla oynamasıiçin dışarı gönderdi sonrada böyle bir özgüven geldi kıza bu sene vermişlerdi okula gayet rahat oldu hiç öle ağlanma sızlama olmadı daha iyi uyum sağladı. Hatta geçenlerde parkta oynarlarken çocuğun biri ona bilerek aniden topu atıp canını acıtınca bir bağırıp ağlamaya başla sen bilerek yapıyorsun diye çocuk sağa sola hesap vermek zorunda kaldı anlıcağızı bence bir anaokuluna felan gönderebilirsiniz en azından bir kaç ay olsa değişikliği gözlemlersinizz.. akandeniz herşey güzel

çalışıyor musunuz? yoksa ev hanımımısınız? bende tıpkı kızınız gibiymişim küçükken, annem çalışırdı ve bana anneannem ve teyzelerim bakardı.. çok fazla yaşıtım arkadaşım yoktu bu sebeple bende asla bir çocuk şımarıklığı, mızmızlığı olmamış hep büyük insan gibi davranırmışım, annem hala biz senin çocukluğunu anlayamadık hemencecik büyüdün der... bu durum biraz da karakterle alakalı sanırım uysal yapılı bir birey olacak, bebeğin daha çok küçük ama aynı benim gibi birden büyümüş.. bunun sizin tutumunuzla da ilgisi olabilir yanlış anlamadıysam bir de daha küçük bebeğiniz var.. acaba kardeşi olunca ''sen abla oldun artık ağlama vs.'' gibi konuşmalar yaptıysanız bu sebeple daha da uysallaşmış olabilir.. benim annem çalıştığı için de hep bir eksikliğim olurdu, tabi bebeğiniz henüz küçük bunu anlamak için ama.. benim hatırladığım 5, 6 yaşlarımda parka falan gidince herkes annesiyle gelirdi ben teyzemle falan gidince garip bir burulurdum, pek sesim çıkmazdı diğer çocuklara.. daha sonraları yine yaşıtlarıma göre hep olgun oldum 9, 10 yaşlarında arkadaşlarım süpürgenin nasıl çalıştığını bilmezdi ben evi temizleyip çocuk aklımla anneme süpriz falan yapmaya çalışırdım.. demem o ki endişelerinizde haklısınız ama yapabileceğiniz bir şey var mı bilemem, biraz daha özgüven aşılamaya bakın.. bir yanlışında kızmayacağınızı onun her zaman destekçisi olacağınızı hissettirin.. ama biraz da karakteri öyle diye kabullenin, bunun bir çok avantajı da var, çabuk arkadaş edinir zamanla arkadaş seçimini öğrenir, yaşadıkça ve biraz insanlardan kaba tabiriyle kazık yedikçe kendini savunmayı öğrenecektir..

herkesin sorunu olan 2-3 yaş sendromu yok benim kızda. inatlaşma, bencillik, öfke nöbetleri... gibi şeyler yok.. çok nadir oluyor, sonra da hemen ikna oluyo.. mesela elini yıkatmak istemiyorsa, bwn dediğimde olay bitiyor.. ve her elinin kirlenmesinde anne hasta olurum elimi yıka diyor, kolay öğreniyor.. bugün donduma istedi, tabağın koydum..(anne kardeşim de stiyor dedi. kardeşi de onun elindekine uzanarak istediğini belirtiyordu.. sonra bana dedi ki işte böyle önce başkalarının isteklerini gerçekleştiriyor şefkat duyuyor.. ben de dedim Selayhus Dışı buz içi

çocuğun fazla çocuk görmemesi de etkiliyor. çünkü itiş kakış, bağırma, önce ben yapıyım falan gibi şeyleri evde görmüyor ki çocuk. ben de büyük bir hevesle pedagoga gittim, internetten araştırdım, uzman diye gittim ama fiyasko. 350 lira boşa gitti. 1 saat konuştuk kadınla ama hiçbir soruma cevap alamadım. sonraki sonraki seanslarda ne yapacığını anlattı ve hemen kreşe vermemi söyledi. yapmasını istediğiniz şeyleri ona anlattığınız masallarda bahsedin başka biri yapıyormuş gibi, biraz işe yaradı sayılır. yine de çok bi gelişme yokbenim kızda. ama eskisi gibi de değil Son düzenleyen: Moderatör: 6 Ağustos 2017 akpak maşallah

şimdi siz anlatınca sanki annem kızkardeşimin küçüklüğünü anlatıyo gibi geldi bana.. o da aynı böyleymiş... halada öyle.. biri ondan bahsederken çok hanım kız çok akıllı kız diye bahseder.. 23 yaşında kardeşim şuanda... herkes çok sever onu... nasıl başlarsa öyle gidiyo işte ama zamanla değişir eminim.. şu anda herşeye rağmen daha bebek o büyüdükçe kendini savunmayı öğrenir... dilemma84

Benim kızımda tıpkı sizinki gibi. babasıyla biraz sesli konuşsak sakin olun diye uyarır bizi. her yaptığı şeyde özür diler, her aldığı şeyde teşekkür eder. misafir gelince sehpalara peçetelere yardım eder. yemeğini ne zamandan beri kendi yiyor hatırlamıyorum yani çok küçüktü.. geçenlerde kek yaptım 3-4 dilim koydum. yemiş ve 2 dilimi bırakmış, annecim neden yemedin dedim; oda babamla senin hakkın anne onları size bıraktım dedi. geçenlerde bize kızdı bi anlık sinirle evden kaçarsam görürsünüz ozaman dedi. bende; sensiz ne yaparız biz, kim benim kızım olacak ben seni çok özlerim falan dedim ağlamaya başladı. tamam ağlama diye sakinleştirmeye çalşırken. ben kendime ağlamıyorum dedi.. şimdi böyle söyleyipte sizi üzdüğüm için bana üzüldüğünüz için ağlıyorum dedi. ama biri ona diklensin cevap vermez ya bırakır gider yada bidaha onunla konuşmayacam, onlara gitmeyelim gibi sözler eder. kreşe gitti bu sene ve çok zor alıştı çocuk topluluğuna. bayağı bi süre arkadaşlarıyla oynamamış. etkinliklere katılmamış hep kenarda tek başına oynamış . ama zamanla alıştı şimdi az çok tepki veriyor. mesela öğretmenine şikayet edebiliyormuş daha önce yapmadığı bi davranıştı. kızım sana vuran olursa sen de vur diyorum mesela.. o benim arkadaşım canı yanar vurmam diyor aynen parka gidince sırasını bekller. karnesindede arkadaşlarının haklarına çok fazla saygılı notunu yazmıştı öğretmeni. daha önce çocuk gelişimi kursuna gitmiştim, geçen aylarda hocamı görünce sordum; tepkisiz, yarın okulda biri bunaltsa gelip bana anlatmaz tepkide vermez çok ezilecek hocam napıyım diye. benim oğlumda aynı ama şimdiye kadar hiç sorun yaşamadık fazla kafana takma dedi. bende kızımın bu derce iyi niyetli olmasından hoşnut değilim ama sanırım okulda mücadele vere vere alışacaklar. huyunu değiştiremeyeceğim biliyorum ama yarın birgün onu sıkıştıran biri olursa, içine kapanık olmasın diye bana söyleyebilmesi için arkadaş gibi olmaya çalışıyorum. başka yolunu bulamadım. kızım 5buçuk yaşında şimdi ama doğduğundan beri böyle. seninki küçükmüş daha kreşe gönderirsen daha çabuk açılır benim kızda çok fazla değişiklik

kusura bakmayın ama konuyu iyi anlamadığınızı düşünüyorum.. ben herşeyden nefret etsin demiyorum saldırsın istemiyorum.. sadece kendini ifade edebilmesini, isteklerini söyleyebilmesini, önce kendini sonra başkasını düşünmesin istiyorum.. biz kuralcı bir aile olduğumuz için zaten kurallara uyan bir çocuk aksi olsaydı bencil olur saldırgan olurdu