Bu sözlerine kesinlikle katılıyorum. Diğer tarafa kariyerimizle maddi kazançlarımızla değil maneviyatımızla yetiştirdğimiz evlatlarla gideceğiz. Ama diğer taraftanda bu dünyada çocuklarımızı iyi yetiştirmek içinde para kazanmak çalışmak zorundayız...

Normalde kadınların çalışmasına karşı değilim. Ancak bir kadını bu yüzden çalışmasına karşı olur oldum. Bir kadını yerinin evi olduğunu düşündüm. Ama günümüz şartları malesef buna pek izinde vermiyor

Güzel bir paylaşaım olmuş geçenlerde Mehmet Aslantuğ'un eşinin röportajını okumuştum. Kesinlikle ikisi bir arada yürümez demişti. Yapabildiğini sananlar ise mutlaka birini kaybediyorlar sonunda. Ya çocuğunun bir çok şeyini kaçırıyor işte olduğu için yada iş hayatındaki gelişmeleri kaçırıyor çocuğunun yanında olduğu için. Çocukları cebimize koyup götüremeyeceğimize göre :) birini seçmek ve bence tek doğruyu seçmek gerekir. Cevap tek hak edende tek. Kaçırdığım iş olsun yeterki yavrumun bana ihtiyacı olduğu zamanlarda yanında olabileyim. Belli bir yaşa gelince tekrar dönebilirim üstelik mevcut çalışanlardan çok daha iyi performansla başlayabilirim. Evde çocuğumla geçen süreçtede boş durmamaktan eğitimimi devam ettirmekten ve gelişimleri takip etmekten yanayım. Nitekim bu dediklerimin hepsini yapıyorum şükürler olsun. İnanıyorumki zamanı gelince Rabbim beklediğimden daha iyi fırsatlar sunacak biz annelere. nickminkenari sıkı sıkı

Çalışan bir anneyim... İlk günler çok zor geçti... Şimdi alışmaya başladım yeni düzene.. Allaha şükür işime de eşime de kızıma da yetişebiliyorum.. Biraz daha az uyuyorum, daha çok yoruluyorum ama işimi bırakmayı hiç düşünmedim düşünmem de.. Eşim de her konuda yardımcı oluyor ve bir şekilde halloluyor işler... Ayrıca Mehmet Aslantuğu un eşi ile aynı maddi imkanlara sahip olanlar için konuşması kolay tabi ki.. Arzum Onan kadar zengin olsaydım da gene çalışırdım gerçi ama daha esnek saatleri olan bir iş yapardım.. Gene de bu konuda şanslıyım çünkü hafta sonları çalışmıyorum ve akşam da geç çıkmıyorum. Ben kızımın geleceği için, kendi ruh sağlığım için üretmek ve para kazanmak isteyen bir anneyim ve bunun bu kadar da zor bir şey olduğunu düşünmüyorum.. Unutmayalım ki milyonlarca kadın hem çalışıp hem de sağlıklı mutlu çocuklar yetiştirmeyi beceriyor.. Elbette herkesin kendi tercihidir çalışıp çalışmamak ama çocukla geçirilen zamanın uzunluğu değil kalitesi, paylaşımın yoğunluğudur bence esas olan..

Türkiyedeki çalışma saatleri özel sektörde gerçekten çok uzun... Ya eve para getiren kariyer yapıcam diye evdeki işleri yarımyamalak yapan yada kadın tutup yaptıran, cinselliği rutine bağlamış bir eş veya evde oturup kocadan gelecek parayla ihtiyaçlarını gideren evine ve ailesine hertürlü yeterli zamanı ayırabilecek bir eş olunuyor. maalesef bu şekilde.. ikisinde de eksiklikler var.. çalışan bir bayan olarak ben, nişanlım yalnız yaşadığı için onun eviylede ilgilenmek durumundayım.. ve ye ti şe mi yo rum.. hızlandırılmış bir hayat, dondurulmuş ve saklama kaplarında bekletilmiş sağlıksız yiyeceklerle oluşturulan bir ev düzeni ne kadar doğru tartışılır.. birde çocuk sorumlulukları, dersleri, okulları eklenince kendimi sanıyorum klonlamam lazım birkaç tane.. I

bende ikisinin aynı anda yürümiyeceğini düşünüyorum çalışan bi annenin çocugu olarak. benim ilkögretim zamanım çok zor geçdi ve birde bakmam gereken bi kardeşim vardı zaten anneme benim o yıllarda ihtiyacım vardı 23 nisanlarda karne günlerinde lapa lapa kar yağarkenn hep annemi isterdim çünkü herkesin yanında annesi olurdu ama benim maaleseff.. liseye geldim annem evden gitsin hatta keske haftasonlarıda çalışsalar derdim demek istediğim doğdugun günden 13 yaşına kadar yani ergenlik dönemine girene kadar anne çook çokkk çokk önemli D Dinamiss