ben yeğenime bakıyorum uzun süredir, ablam çalıştıgı için. kız ve 4.5 yaşında. çok şımarık oynadıgı arkadaslarına, bize zarar veriyor uyarıyoruz sürekli. ufak tefek cezalar veriyoruz. bu yaşa kadar kimseden şiddet görmedi, herkes üstüne titredi. ama nedense cevreye zararlı olabilcek derecede şiddet uyguluyor. 6 aydır falan ben bakıyorum yediğim tokadın haddi hesabı yok. kolundan tutuyorum yapma teyzecim acıyor canım diyorum gülüyor. bu sabah kreşten arkadaşına oynarken aynı şeyi yapmış öğretmeni aradı bu kaçıncı artık bi çözüm bulun dedi, gidip aldım. ablamı aradım bu sırada napayım diye. çek kulağından at 2 tane tokat anlasın artık dedi. bugüne kadar benden azar bile duymadı cocuk. getirdim eve yolda sordum neden yaptın diye. oyuncagmı aldı dedi. güzelce söyleseydin ya dedim. böyle yapınca ağlıyor ama veriyor hemen dedi. bu arada yegenim yaşıtlarından biraz uzun boylu irice. eve gidince ceza var sana dedim. zaten çizgi film izlemicektim ki dedi. artık iyice kızdım bende bu kaçıncı olay. yaşı da küçük değil artık. evde tuttum kulağını çektim bir daha yapcak mısın dedim, şok oldu tabi, yüzsüzlüğü tuttu neyi dedi, biraz sert iki yanagna da tokat attım, al işte bunu bi daa yapcak mısın nasıl oluyormus dedim. ağlamaya başladı odasına gitti çarptı kapıyı hala çıkmadı. üzüldüm sonradan sizce napmalıyım?

bekarmısınız.. yada söyle sorayım annemisiniz? E

en büyük ceza, görmezden gelmektir. şiddet çözüm değildir, sadece yüzsüzleştirir. özellikle sizin durumunuzda ceza olarak gösterilen şiddet ve ardından duyduğunuz suçlulukla büyük ihtimalle gönlünü almaya çalışmış olduğunuz düşünülürse, ceza almasına neden olan davranışı tekrar yapması ve cezalandırılıp sonra yine pişmanlığınızı yüzünüzde görme isteme arzusu ile "kötü" davranışlarını daha da arttıracağı kesin. çocuk beyni böyle çalışıyor maalesef. T

durun tahmin edeyim sizin çocuğunuz yok:)bunlar kitapta yazan şeyler gerçek hayat böyle değil malesef.. sadece anne olunca anlarsınız diyorum bu cok dogru bir söz es geçmeyin. anne olunca anlarsınız S

siz 4,5 yasında bir cocugu kulagını cekerek ve sertce 2 tokat atarak mı eğiteceginizi düşünüyorsunuz gercekten? S

çocuk ve cezaa... allah aşkına annnler ne yapıyorsunuz siz... şiddet ile ceza aynı şeylerdir her iki durundada çocgun gururu zedelenir... çocuk daha çok hırçınlaşır... anladıgım kadarıyla anneden şiddet gören bi çocuk var ve ona göre problemlerin tek çözüm yolu şiddet... odasına kapatsanız da ters ters baksanızda çocuga şiddet uygularsınız aslında. oda bir birey unutmayın siz şiddet gördüğünüzde ne hissediyorsanız oda aynı şeyleri hissediyor... varsayalım kocanız size tokat attı canınız yandıgı için mi aglarsınız yoksa gururnuz yıkıldıgı için mi? bu işin tek çözüm yolu war aslında çocugun vicdanına hitap edin o vurdugunda ne hissediyorsunuz onu anlatın... vee annesine söyleyin bol bol sevgi göstersin ona.. kızdıgında sarılsın mesela.. çalışan bir annesi var ona dayamamış bir çocuk o... ve o hırsını çevresinden çıkarıyor... lütfen dediklerimi dikkate alın yoksa ilerde bu çocuk problemli bir ergenlik ve gençlik geçircek ve hatta çocuklarınada şiddet gösteren bir anne bir birey olacak... uzman bir dilde sizin nezdinizde annelere yalvarıyorum unutmayın şiddet esrar gibidir bir defa yaptımı devamı gelir bagımlılık yapar. ufak bir tokat atmak dahi bagımlılık yapar ve bundan sonra her sinirlendiğinizde bunaldıgınızda şiddet gösteren bir anne olursunuz... saygılarımla... S

ha ayrıca şiddete kesinlikle karşıyım ama kitaplardada herşey doğru yazmıyor gerçek hayat böyle değil. sinir sınırınızı aşıyorsunuz bazen an geliyor dayanma noktanız kırılıyor E Esila09