nazli Naz'ima kavususum; 7 Kasim'da suni sanci vermek icin hastaneye cagirildim. Nihayet buyuk gun geldi diye heyecan ve korku karisik gittik hastaneye. O gun sadece yatisimi yaptilar. Olsun yarin olur hayirlisiyla dedik ama ne 8'i nede 9'u sanci verilmedi. Gerekce ise dogumhanenin cok fazla kalabalik olmasiydi. 10 Kasim'da sanci icin fitil verildi. Bir sure sancim oldu ama ertesi gune hic birsey kalmadi. En sonunda 12 Kasim sabahi doktor muayene etti, 1.5cm acilmam vardi, dogumhaneye aldilar. 11 gibi sanci vermeye basladilar, saat 13.30'da sancilar duzenli gelmeye basladi. 19.00 gibi tamamen acilmistim. Bu saatten sonra 2-2.5 saat ikindim ama melegim bir turlu gelmedi. 21.30 gibi doktor geldi, ilk dogum sezeryan oldugu icin daha fazla ikinmama izin veremeyecegini, 15 dakika sonra sezeryana alacagini soyledi. Bunu duyunca herseyi biraktim zaten. Bir an once goturun bitsin dedim. Ameliyathaneye goturduler, belden asagisini uyusturdular. Ben kesicekler diye beklerken doktor ikinmami vakumla cekecegini soyledi. Iki ikinma sonrasi 22.37 de Naz'imi gogsume koydular. Aglamaktan yuzunu bile goremedim. En guzelide dogum sirasinda esimin yanimda olmasiydi. En cok istedigim seydi, Rabbim geri cevirmedi. Oglumuzda esimin eline dogmustu, kizimizda oyle oldu. dogumhaneye kizkardesimde girdi ve esimle birlikte bana bu anlarimi unutulmaz hale getirdi. Onlara ne kadar tesekkur etsem azdir. Kucak ve meme arsizi kizim simdi bunlari yazarken bile kucagimda ama herseye deger. opuyorumnanaktan

osman kıvanç 6kasım 2009 normal doğum korkularım olduğu için 6 kasıma gün verdi doktorumuz lakin bu seferde sezeryanda hangi anesteziyi sececeğime karar veremedm bi türlü derken grip oldum burnum tıkandı ve mecburi olarak s. anestezi yöntemine karar verildi. sabah 7 de kalkıp yola çıktık 8 de hastanedeydik 8 15 de anestezi uzmanı geldiii 8 30 hemşiremiz hadi bebek eşyalarını verde gidelim artık dediii nese ameliyathane önüne kadar eşim falan gittik öpüştük sarıldık hafiften gözlerim doldu ama çaktırmadım :) kimse olmasaydı bağıra bagıra ağlamak isterdim o an:) derken kapılar kapandı amliyathanede 2 ameliyat daha var yusuf yusuf oldum onları görünce o an :) belimden iğnem yapıldı önüm kapatıldı gayet rahat bi sezeryan gecirdim bebeğimin sesini duymadım hafif sersemlik vardı doktorum basarılı bioperasyon gecirdin gecmiş olsun dedii basımı salladım bebek nasıl die sordum bebekte iyi odana getirdiler hadi sıra sende dedi sedyeye aldılar hemen kafamdaki boneye yapıştım çıkartmak için aramızda kalsın hiç yakışmamıştıda :) derken çıkarttım kapının önünde eşim beni karsıladı ve odama getirdiler fındık kurdumu gördümmm:) M

slm güzel anneler.. bende yeni fırsat bulabildim, hem yalnızım şuan hem bebişim uyuyor:) evet 39. hafta ve ben sabırsızlıkla normal doğumu bekliyordum.. annem ve kayınvalidem bir haftadır başımı bekliyolardı:)2 kasım günü alışveriş yaptık biraz yürüdüm haliyle.. akşama mantı yaptık birlikte, o gün yorulduğumu hissettim belimde ağrı vardı zaten..2 kasımı 3 kasıma bağlayan gece saat saat 2 ye doğru bir sıcaklık hissettim fırladım yataktan anladım hemen, suyum gelmişti.. kocacımı uyandırdım çok derin uyuyodu anlamadı başta, bende iyce seslendim kalksana suyum geldi hadi dedim, zavallım panikle nasıl zıpladı yataktan:) annemi uyandırdım, tabi herkes panik.. ben soğukkanlı durmaya çalışıyorum ama nasıl bir titreme başladı, heyecandandı sanırım.. annemle birlikte banyoya girdik, kısa bi duş aldım.. çantam herşeyim hazırdı, giyinip çıktık hemen.. saat 3 e doğru hastanedeydik.. ilk muayene yapıldı.. açılmam yoktu 1cm kadardı.. doktorumu çağırmalarını istedim, ama çok kötü bir sürpriz oldu;doktorum kıbrısta olacakmış o gün.. sinirlerim çok bozuldu ama daha önce muayene olduğum diğer doktorun gireceğini söylediler biraz olsun rahatladım.. Yatış işlemleri tamamlanınca odamıza çıktık.. normal doğum olmasını çok istiyordum.. lağman yapıldı.. hemen suni sancı vermeye başlandı kademe kademe artacağını söyledi hemşire.. saat 3 ten 6 ya kadar sancılar normal düzeydeydi.. daha sonra arttıkça dayanılmaz olmaya başladı.. saat 9.15 civarında doğumhaneye alınana kadar ki süreçte son bir saat inanılmaz sancılardı, sancı geldikçe inliyodum belimi ovdurup eşimin kolunu sıkıyodum.. son aşama da iki kez yaptıkları muayenede çok kötü oldum, canımı çok yaktı bi ebe vardı unutamıyorum onu(sezeryana al yeterki bakma artık diye bağırdım.. oda çok az kaldı geliyo 7-8 cm oldu dedi.. buarada doğumhanede baya yoğundu beni doğumhaneye alacaklar ayakta beklettiler yalnız başıma bi 15 dk.. dayanamıyodum bebek geliyodu artık.. benden önceki annenin bağırışları beni inanılmaz korkutmuştu.. dayanamadığımı bebeğin geldiğini söyledim alın artık diye bağırdım.. sonunda yattım masaya ne yapacağımı şaşırmıştım o kadar acıdan sonra.. ebeler başımda yönlendirdiler ilk iki ıkınma başarısız oldu, sonra tüm gücümle bikaç kez ıkındım ve çok az sürdü ve bebeğimin çıktığını gördüm.. bi mucizeydi gerçekten artık bitmişti herşey okadar hafiflemiştimki... bebeğimi silip yanağıma koydular kokladım, içime çektim kokusunu.. muhteşemdi.. dikişlerim doğum sonrası bir hafta baya zorladı beni.. doğumun olduğu gece de baya sancılı geçti.. ama şuan herşey unutuldu gitti.. annem hep derdi;acıların geçtiğinde hiçbişeyi hatırlamıcaksın, hatırlansaydı bu kadar insan nasıl doğardı diye... şimdi hayatımı değiştiren varlıkla yanyanayım, annelik muhteşem bişeymiş.. tüm kasım annelerini ve bebişlerini öpüyorum...

selam kızlar sonunda ben de doğum hikayemi yazıyorum sizinkileri okurken gözlerim doldu:) cumartesi günü size de söylediğim gibi kasılmalarım sıklaşmıştı 5 dk da bir kasılıyordum ama takmadım pek, annemi bekliyordum onlar salı sabaha karşı geleceklerdi ben de o güne dek doğurmayacaktım:) annem gelecek diye pazar günü evi toparladım az yorulmuşum belim ağrıyordu yani ben yorgunluktan sandım:) pazartesi sabaha karşı annemler geldi annem çok yorgundu zaten yaşı da bayağı var (70) onlara kahvaltı hazırladım, bütün gün yemek hazırladım çamaşır yıkadım astım ütü yapacaktım ama hala belim ağrıyordu annem gelmişken bir de oğluşuma hırka başladım onu örerken bi yandan da sürekli belim ağrıyordu hayırdır inş, diyordum:) bir de ishal olmuştum üstelik hemoroitim de acayip sızlıyordu... neyse o akşam annem 10 gibi yattı çok yorgundu biz de kocamla tv izliyoruz sürekli tuvalete taşınıyordum ama konduramıyordum işte:) 22.30 gibi wcye gittim amanınnn çamaşırımda kan var ay bu nişan mı yoksa dedim yüzümde acayip bir gülümseme ve acayip bir heyecanla salona koştum salon kapısında durdum kocama baktım aşkım galba benim nişanım geldi dedim o da heyecanlandı bi annene sor bakalım ne diyecek dedi annemi uayndırdım o da heyecanlandı:) dru arayalım dedi hemen aradım dr ağrın var mı dedi ay siz sorunca heyecandan panikten kesildi ağrı filan kalmadı ama vardı dedim dr da neden panikliyorsun korkma ağrın olursa ara sabah da mutlaka 9da hast. de ol dedi tamam dedim kalbim güm güm atıyor 3 kasım gecesiydi ben 5 kasımda zaten çatı muayenesine gidecektim:) neyse erkenden yatalım dedik önce bi duşa gireym dedim annemi yatırdım kocam yardım etti duşumu aldım yattık ama uyuyamıyorum ki... ikide bir kalkıp wc ye gidiyorum bir de o gün anneme sütlaç yaptırmıştım canım çekiyor die bir tabak yemedim belki ameliyata alırlarsa diye ağzıma bir şey sürmüyorum:) dolapta bekliyor caaanım sütlaçlar:) arada kanamam oluyor farkındayım, bi yandan dilek geliyor aklıma, onun da nişanı geldi kaç gün geçti bakalım ben ne zaman doğurucam diyorum belim felaket ağrıyor kalktım en son, gittim normal doğumun evrelerini okudum ne zaman ıkınmak lazım filan, hazırlıklı olmam lazım. sürekli dua ediyorum dolaşıyorum evin içinde. ve herkes uyuyor mışıl mışıl, bir tek ben ayaktayım:) sabah 7de kalktık, annem çayı koydu ben giyindim oturdum bekliyorum yemeyeceğim sonra okula gidip sevk alıcaz hast. den sevk ettircez bir saat virajlı ve çukurlu bir yoldan ile gidicez de dr. ma kavuşucaz ama ben gayet sakinim. otururken birden suyum geldi anneee suyum geldi galba dedim annem çayın altını kapattı koşarak geldi yanıma, hemen beni kaldırdı, altıma hasta bezi bağladık yolda da suyum gelebilir diye acele valizimi aldık ben hala oturun kahvaltı edin bi şey olmaz diyorum mdr yrd aradım okulu açtırdım saat 8de gelmemiş daha, eşimle gittik ben arabada bekledim annem evi toparlıyor bir yandan, eşim okula girdi sevki aldı benim kasıklarımda ağrılar var, ama dayanılmaz değil, daha doğmaz diyorm dua okuyorum sürekli; sonra hst. ye gittik eşim gene koşarak gitti ile sevk yaptırdı eve geldik annemi aldık babam telaşlanmış, o evde kaldı. arabaya bindik benim belimin arkasında yastık var ama belim de kasıklarım da ağrıyor anneme çaktırmadan arabanın saatine bakıyorum sancılar çok sık:) dişimi sıkıyorum oh Allahım az kaldı geliyor bebeğim diyorum:) araba çukura girdikçe ah diyorum ama yavaşça, az kaldı diyor eşim dişimi sıkıyorum. yaklaştıkça ıkınma hissi geliyor eyvah diyorum doğum olcak kesin:)) rüya gibi.. neyse hast. ye gittik eşim arabayı park ederken ben annemin kolunda zor yürüyorum anne yürüyemiycem heralde dedim çökecek gibi oldum sonra topladım kendimi ilk doğuran ben değilim dedim kalktım kapıdaki güvenlik görevlisi bayandan rica ettim bana yardım eder misiniz lütfen dedim, araba getireyim mi dedi ben hala kuyruğu dik tutuyorum hayır dedim o da diğer koluma girdi dr n odasına odasına doğru yürüyoruz bekleyen hastalrın içinden geçiyoruz ben belli etmemeye çalışıyorum ağrımı... kapıda drn hemşiresi bekliyor beni görür görmez sen niye bekledin bu kadar diyor hemen araba istiyor beni nst ye gönderiyor eşim gelmiş bu arada üst kata çıkarıyorlar beni nstye bağlıyorlar kimse bir şey demiyor aaaa drm da gelmiş eline eldiveni giyiyor eşimle annemi kapı dışarı ediyor eyvah diyorum çatı muayenesi olcakkkk suyum geldi az kanamam da var geceden beri belim ağrıyor diyorum bakıyor doğum olcak diyor dışarı çıkıyor bana bir şey demiyor sonra annem eşim geliyor içeri, hemşireler dalıyor, ellerinde yeşil önlük var, ben hala işin ciddiyetinin farkında değilim:) daha sancı odasına gidicem bu kadarcık sancıyla doğum olmaz sanıyorum:) ağrım çok ama daha fazla olur diyorum:))) cahillik işte... müthiş bir baskı hissi var kasıklarımda... o dayanılmaz oluyor. neyse beni giydiriyorlar hızla. sandalyeye oturuyorum hakkınızı helal edin diyorum ama öyle karışığım ki ne ağlıyorum ne gülüyorum sadece müthiş bir heyecan hissediyorum kalbim hızla çarpıyor eşime diyorum ki anneme dikkat et tansiyonu çıkmasın diyorum o kadar. hastabakıcıyla asansöre biniyoruz o yanındaki hemşireye anlatıyor hoca çok acele ettiriyor diye ben o zaman uyanıyorum ben şimdi doğumhaneye mi gidiyorum diyorum evet diyorlar. allahım diyorum epidural zamanı da geçmiş, doğurmak üzereyim ben. umaırm dayanabilirim dua ediyorum bir yandan. neyse doğumhanedeyim ben nasıl çıkıcam çatala diyorum biz yardım edicez diyorlar elimden tutup çıkartıyorlar, ebe alttan bakıyor ayyy bebeğin kafasına dokınuyorum gelmek üzere diyor ben daha da heyecanlanıyorum akşama kada doğar dimi diyorum ebe gülüyor ne akşamı canım 10 dk sonra doğar diyor:) şaşırıyorum biri koluma serum bağlıyor ıkınma hissim artıyor ıkınmak istiyorum diyorum aaa dr da geldi yaşasın rahatlıyorum bizi acele ettirdim kızım diyor:) sabah sabah telaşlandırdın diyor:))) konuşmaya başlıyoruz dr ıkınmamı istiyor nasıl ıkınacağımı ebe gösteriyor ıkınıyorum dr çok güzel kızım hadi az kaldı diyor ama ben öyle açım ki gücüm kalmamış elimdne geleni yapıyorum ağzımı sımsıkı kapatıp dişlerimi sıkarak gık demeden ıkınıyorum aman allahım bu bir film mi ben bunu yaşıyormuyum diyorum yanımda ebeler var hastabkıcı da var ama benim gözüm dr da:) ben çok yoruldum dyorum dr da dinlen kızım tamam ama sancı gelince ıkın olur mu diyor sonra ben dinlenirken soruyor: neden akşam aramadın sancın olunca diyor ben de diyorum ki ne bileyim çok dayanılmaz değildi sizi rahatsız etmek istemedim nasılsa sabah gelicem dedim eşime bile belli etmedim dinlensin dedim diyorum gülüyor dr, sen kendinden başka herkesi düşünmüşsün diyor ben gne ıkınıyorum o sırada çocuk dr geliyor hızla:) bana bakıyor şaşkın şaşkın:) ebe diyor ki ayy normal doğumu unutmuştuk hep sezeryan oluyordu diyor:) ben de hep normal istemiştim zaten diyorum dr a dönüp yarın kontrole gelcektik ama oğlum sizi daha önce görmek istedi dr amcası diyorum:) gülüyoruz:))) ayy diyorum içimden ben nasıl doğuruyorum böyle yaaa konuşa gülüşe doğum mu olurrr... dr hadi kızım bi kez daha diyor var gücünle diyor korkuyorum diyorum bak anne olcaksın az kaldı hadi diyor ben de ama ben çok açım çok bitkinim diyorum dr da bak kızım anne olcaksın az kaldı söz odana çıkınca hemen sana kahvaltı göndercem ne istersen yiyebilceksin diyor ben o gazla bi daha ıkınıyorum bunu yapmak zorundayım dr sakın bırakma kızım hadi bi kez daha ıkın son kez diyor biliyorum ki orda bırakırsam bebeğim sıkışır sakın bırakma burda olmaz diyor dr ben vargücümle ıkınıyorum komik ama vıck diye bir ses duyuyorum:) tamam diyor dr dur sakın ıkınma senin işin bitti hadi dinlen artık diyor bir hareket başlıyor biliyorum bebeğimin başı çıktııı artık dr doğurtacak:=) oleee ben dinlenebilirimmm:))) ebe sağ bacağıma bir iğne yapıyor hissetmiyorum amaaaninnn dr un elinde kocaman bir iğne var eyvah kesi yapılcak o iğneden korkuyorum diyorum yok diyor dr hissetmeyeceksin hakkat yaaa hissetmiyorum bennn:) oleee kesi yapılıyor ama ben kendimi bırakmışım ohhh rahat rahat yatıyorum çatalda:) dünya umrumda değil amaninn birden bebeği görüyorum dr un elinde, ayy kara kırmızı bir şey, gözleri çekik çekik aynı japon gibi kısmış ağlıyor bi yandan saçlar ıpıslak yapışmış kafasına, bana bakmaya uğraşıyor ayy bu benim oğluşum muuu:))) kordon daha duruyor ne kadar da kalınmış o kordon öyle. dr sonra bebeği hemen çocuk dr na uzatıyor eşini doğurcaz daha diyorum evet diyor dr:) ben çokbilmiş hasta, eee kk okuyoruz yıllardır kolay mı bre:))) neyse, ıkınman lazım diyor ama ben çok bitkinim peki kızım sana yardım edicez diyor hastabkıcı bastırıyor ben de ıkınıyorum bir şey daha çıkıyor ve müthiş sıcak bir su boşalıyor içimden birden ferahlıyorum oh beee diyorum ayy her yer battı çıktı diyorum dr kahkahayı basıyor:) boşver sen temizlerler diyor:) bebek ağlıyor dr iyi bebeğin diyor sarmışlar bebişi hemşirenin kucağında annesi bak biz gidiyoruz, diyor bakıyorum ayy çok şeker ama ben inanamıyorum ki daha doğum yaptığımaaa... :))) sıra dikişlerde... en korktuğum şey.. neyse herkes gidiyor dr ebe ben kalıyoruz dr başlıyor dikmeye bi yandan da arada uyarıyor bak burası hassas hissedebilirsin diyor azcık hissediyorum aslında dikiş filan umrumda değil kızlar, sabırsızlanıyorum:) bebek nerde diyorum oooo çoktan odaya çıkmıştır diyorlar ben ne zaman gidicem ne kadar kaldı diye başının etini yiyorum drn:) allahtan sabırlı adam dr m:))) kız bi sürü hasta bekliyor beni ne yapayım diyor susuyorum allahım zaman geçmiyor uzadıkça uzuyor gibi geliyor dikiş işleri... hadi amaaa bebeğimi görmek istiyorum diyorum dr bitti diyor ama bitmiyor siz beni kandırıyormusunuz bitmedi bi türlü diyorum dr kahkahayı basıyor kat kat dikiyoruz ya ondan bir kat bitti yani diyor susuyorum artık bekliyorm neyse dr bitiriyor işini çok teşekkürler dr bey diyorum siz olmasanız ben doğuramazdım böyle kolay dr ellerini yıkıyor ebe de bize niye teşekkür etmiyorsunuzzzz diyor şakayla karışık, ayy size de teşekkürler ama dr a çok nazım geçti diyorum:) ebe çok kolay oldu doğumun diyor ikinci ne zaman diyor ben de eee kardeş de lazım tabii, diyorum dr dönüp bana bakıyor şaşkın şaşkın ebe de hemen ikinciyi ister kolay doğuranlar diyor ben de en az iki yıl ara verilecek ben 31 yaşındayım az mı diyorum:) dr gülüyor:))) neyse dr çıkıyor sıra yaranın temizlenmesinde sıcacık suyla yıkıyorlar beni kolumdan tutup kaldırıyorlar ama bacaklarım titriyor çok yorgunum sandalyeye oturtuyorlar asansörde zaman geçmiyor oh diyorum içimden bağırmadan doğurdum allahım çok şükür:))) koridorda bekliyor eşim gözleri kıpkırmızı... ama beni beklediğini hatırlamıyor bebek nerde diyorum odada diyor annem de çıkıyor gülüyor bebek seni bekliyor karnı aç diyor ebeler hemen geceliğimi giydiriyorlar beni yatırıyorlar yatağıma bebek kucağıma geliyor emmeye çalışıyoruz hemen kapıyor mememi:) sıkıyor damağımda benim gözümden bi damla yaş süzülüyor allahım çok şükür diyorum kocam hemen kayınvaldemi arıyor anne doğdu karım da geldi diyor ben çok zaman geçti sanıyorum meğer çocuk 10 dk da gelmiş odaya ben de 15 20 dk sonra gelmişim:) 4 kasım sabahı 9 55 te oğlum tarık normal doğumla 2870 gr 50 cm doğuyor az daha geç kalsaymışım yolda doğuracakmışım:)))

arada alıyolar dogum masasına bakıyolar suyumupatlatttılar karnım yas yamukmoldu ıyıce korktum... sancılar gecınce bıde konusuyoz ebelerle... neyse 12 ye dogru tekrar aldılar dogum masasına ben yıne bakcaklar sanıyom ama dedı ıkın ıkın ıkı allhım gelmıyo ebe ceke ceke aldı yavrumu hemen j-kucagıma verıverdı allhım bıtmısta artık ama heryerım patladı ıgneler kırıldı hemen mememe verdı emzırdım sonra tek hatırladıgım kocama haber verın hemen dedım aklım onlarda kalmıstı... sonra benı dıkıslerımı attılar.. ve esımle bulustuk... serum hala kolumdaydı ama o kadar az ılerlemıstı kı sasırdık... sabah ewımıze geldıkk tuuba1205 Annesinin

dun bende uzun uzun yazdim ama gondermedi. klava: bi ara yazarim yine.

hepinizin yazdıklarını okudum. gözlerim şişti ağlamaktan inanmıyorum ne kadar güzel bir duyguymuş, kendim doğum yapmış gibi hissettim:97: ben de7 haftalık hamileyim, inşallah sağ salim bebişime kavuşurum

batın yaren'in hikayesi(6 kasım 2009 saat: 09-05) 2008 in aralık ayında artık bir çocuğumuz olmalı dedikten 3 ay sonra yani mart ayının ikisinde hamile olduğumu öğrendim. hamileliğim hiç ummadığım kadar iyi geçti. hiç sorun yaşatmadı oğlum bana. ta ki 6. ayda kasılmalarım başlayana kadar. benim içim çok rahattı ama dr. lar öyle düşünmüyordu ve erken doğum riskin var diyorlardı. her kontrolde erken doğum riskinini vurguluyorlardı ama benim akıllı oğlum tam gününde geleceğini söyledi. 5 kasım sabahı uyandığımda nişanımın geldiğini gördüm ve eşime sanırım ben bu gece doğuracam dedim. aynı gün dr a gittiğimizde yapılan muayenede 1 cm acılmam olduğunu öğrendik ve eve geldik. akşam 10 gibi bende bir sancı başladı ama dayanılacak gibi değildi. sancılar giderek sıklaşıyordu 5 dak. bire indiğinde evden çıktık ve hastaneye gittik. ben yol boyunca kusuyordum bu beni çok halsiz bırakmıştı. hastaneye gittiğimizde ebe kontrol etti ve açılmamın 3 cm olduğunu söledi. gece 3 gibi ben artık dayanamıyordum sancılara dr umu istediğimi söledim ve geldi. sezeryan istediğimi doğumu beceremeyeceğimi söledim. herşeyin normal gittiğini böyle bişeyin olmayacağını söledi. muayane sırasında suyumu patlattı ve gitti. su geldikten sonra ıkınma hissi başladı ama ben yorgunluktan ölüyordum arada kendimi yatağa atıyordum 2 dakika uyuyayım diye ama sancı içinde uyanıyordum. tüm bunları yaşarken eşim ve annem yanımdaydı ve onlar benden daha çok acı çekiyorlardı. sabah 7 de ebe beni tekrar muayene etti ve doğumhaneye aldı. açılmam 10 cm olmuştu ve bebek kafasını iyice dayamıştı. 1 saat boyunca ıkınmama rağmen doğum gerçekleşmedi. durmadan bebeğin kalbini dinliyorlardı ben o sırada farketmedim ama bebeği kaybetme riski varmış. annem yanımdan ayrılmış odaya gitmiş ağlıyodu. eşim ise dışarda kafasını duvarlara vuruyormuş ben de inatla ıkınıyordum. sabah 8 de başka bir dr geldi kontrol etti ve hemen ameliyathaneyi hazırlayın dedi. sakın ıkınma dedi. ama sancının geçmesi için ıkınmam gerekiyordu nefes alıp veriyordum devamlı ıkınmamak için. kendi dr um geldi sonra pelvis kemiğimde eğrilik varmış ve bu koca kafalı oğlumun kafasını tutuyormuş. ben size demiştim dedim sadece dr. a ama içimden çok küfür ettim. size tavsiyem çatı kontrolunuzu mutlaka yaptırın. beni ameliyat masasına yatırdıklarında ben hala sancı çekiyordum. anastezi uzmanına döndüm ve lütfen acele edin bir sonraki sancı gelmeden uyutun beni dedim. gözümü açtığımda yataktaydım eşim yanıma geldi ve çok güzel bir oğlumuz var artık dedi. güldüm oğluma baktım ve hoşgeldin dedim. bizim hikayemiz böyle işte. zor oldu ama çok güzel oldu. yine olsa yine yaparım. şimdi ara ara aklıma geliyo sonra geçiyo. oğlum yanımda artık. hem acımadı ki sinek ısırı gibi oldu. C

evet sıra bende sanırım uzun zamandır yazmayı düşünüyorum ama fırsat bulamadım bu arada öykümüzü yazmadan önce minik meleğim ensarımdan çok özür diliyorum yavruma hamile olduğumu öğrendiğimde çok ağlamıştm istememiştim ama onun mis gibi kokusunu içime çektiğimde iyikide dünyamıza geldin meleğim dedimmafoldumben 7 kasım cumartesi günü 6.30 da bi sancı ile uyandım acaba gaz sancı mı diye wc ye gittim geldim yatağıma yattım baktım o da neee yeniden bir sancı dahaakannehir zaten telaşıma kocişte uyanmıştı artık dakika tutmaya başladı 10 dak. bir sancım oluyordu eyvah dedim doğuma gidiyorum kendimi hiç hazırlıklı hissetmiyordum neredeyse oturup ağlayacaktım:gitme: saat 7.30 oldu benim sancılar tam gaz devam ediyor artık kalktım evde yürüyüş yapmaya başladım kocişte ortalığı toparlıyorkaydirigubbakcemile3 kahvaltımızı yaptık saat 10 du artık annelere haber verme zamanı geldi dedim öğlen 1 e doğru 5 dak. bir olmaya başladı artık hast. gitme zamanıııııakannehir hemen bi duş aldım giyindim bu arada babasıda enesimi hazırladı küçük bi valiz yaptık onada kayınvalideme uğradık enesimi oraya bırakacaktık onu son defa öptüm yaaa içim gitti resmen oturup ağladım ben onsuz ne yapacağım diyemafoldumben annemde hast. bekliyordu içeri girdim hemen nstye bağladılar baktılar düzenli sancı var hemen o herkesin korkulu rüyası muayeneyi yaptı nöbetçi dr. çok güzel 5 cm. açılma var dedi ohhh dedim bir anda bundan sonrası vız gelir artık hemen yatışım yapıldı dr. um arandı lavman falan derken yattım tabii muayene devam ediyor 6-7 cm derken dr. um geldi çok özür dileyerek bir kezde o mayene ettikaydirigubbakcemile3 açılmam 9 cm buldu veee en korktuğum şey oldu suni sancı başlatıldı derkeeennnn dr. geldi hadi iyice ıkınıyorsun dedi 2-3 kez ıkındıktan sonra hadi doğumhaneye dedi ohhh dedim bitiyor artık birkaç kez ıkınmadan sonra bir baktım 2 tane minicik ayak görünüyor hemen ağlamaya başladı bıdığım yıkayıp giydirip hemen kucağıma verdiler o anı hatırlamıyorum işte muhteşem birşeymafoldumbenmafoldumben zaman nasıl geçti anlayamadım bile yavru kuşum ensarım 16 günlük oldu rabbim bu duyguyu bütün isteyenlere tattırsın:Saruboceq:

ula suursuzz ön sayfaya baksanaaa lülülülülülü . push ;

canım hayırlı olsun darısı bizlerin başına ben birşey sormak istiyorum sana bende hospitaliumda doğum yapacağım şubat annesiyim doktorum kimdi, hastanenin şartları nasıldı temizliği ilgilenilmesi falan nasıldı cevap verebilirsen sevinirim merak ediyorum şimdiden teşekkürler B baby2stop

ebe gıdınce serum duruyodu delaılın nur dınledım telefondan... sancı yok beklıyorum sonra dr geldı 7 santım olmus ama sılınme yok dedı sancılar agırlastı dayanamıyodum attam dedım kendımı ebe guluyodu az kaldı dedı... ben nefes alıyorum sonra uyuyyorum...

sonunda ben de geldim de yazayım dedim doğum hikayemi hazır beray sultan uyuyoken :ecrin_bebek: 40+0 günü yani 5 kasımda rutin kontrolümüz vardı sabahında da kahverengimsi bi akıntı gelmişti, zaten bikaç gecedir de adet sancısı cinsinden sancılarım oldu. hah dedim dra da gidiyoruz hazır heralde açılma vardır artık nişan da geldi ya kaydirigubbakcemile2 neyse gene cümbür cemaat annem kayınvalidem eşim çantamızı alıp gittik dr muayene edince demesinmi açılma falan yok normal istiyosan 3 gün sonra gene gel 10 gün bekleyebiliriz diye akannehir allamm dünyam başıma yıkıldı acelem yoktu ama risk artıyor bekledikçe diye tedirgin oldum zaten 1 haftadır evde elimi kıpırdatmıyodum yürüyüş falan yapamıyodum ertesi gün kesin çıkıp yürücem artık evdekilere falan bakmadan dedim kendi kendime eve gidince de balkonda mutfakta volta atıp durdum kaydirigubbakcemile3 gece gene sancılandım ama önceki günlerde de olduundan fazla kale almadım, tam wcye gitmek için kalkıyordumki hafif bi su geldi ben saati 6 falan sanıyodum meğer daha 2 imiş. Neyse eşim uyandı zaten acaba gitsekmi beklesekmi diye düşündük ama su geldii için gitmeye karar verdik cümbür cemaat hastanenin yolunu tuttuk. Su geldi diince hemen yatırdılar bu arada sancılarım 5 dakikada bir falan gelmeye başladı. Öncesinde evde sürekli bi sanccı var gibiydi hastanede baktık 5 dakikada 1e inmiş. Yatışım yapıldı. Nöbetçi Dr geldi muayene etti 1 cmlik açılma varmış sancımı çekmeye başladım sabah 6ya kadar falan çektim ama şiddeti açılma için yeterli gelmedi. zaten adet sancısı gibi bişeydi fazla zorlamadı beni. 6 gibi lağman yapıldı sonra da 7de suni sancı vermeye başladılar. Suni sancı çok gıcık bişey ama 5dkda bir geldiinden arada dinlenmeye fırsat oluyo :jeyyar: benim belimden geldiğinden anneme sürekli belimi ovdurttum kaydirigubbakcemile3 dr. um gelsin diye bekledim artık baksın şu açılmaya kurtulayım diye saat 8.30 9.00 gibi kendi dr. um geldi ay ben dayanamıyom artık yeter dedim tvyi aç yatağını da kaldır izleye izleye çek dedi :dilcikar: çekmeye devam ettim saat 11e kadar falan ay yeter ben kendi sancımı çekcem falan dedim artık sonunda 11 gibi geldi dr. epidural isteyip istemediğimi sordu. Dedim bundan sonra daha şiddetli olmıcaksa takmayalım. yok dedi zoru atlattın zaten doğum anında çıkarıyoz o zaman takmayalım dedim ben de. Ikındırtmaya başladılar odada. Anam dedim odada doğurtacaklar heraldee kaydirigubbakcemile3 Okuduğum nefes egzersizlerine göre ıkındım. Deriin nefes alıp tamamen nefesi tutarak ıkındım dr. çok güzel süper dedi iyice gelsin doğumhaneye öyle inelim dedi bikaç sancı geldiğinde ıkındıktan sonra doğumhaneye indik. Çocuk dr. u da bekliyormuş ne kadar sürer dedi dr 5dk diince nasıl sevindim :sm_cool: yani doğumhanede sadece 5 dk geçirecektik. Dr eşimi de doğuma soktu. :jeyyar: sancı geldikçe tüm gücümle ıkındım bebiş geliyomuş ıkınma kesilince geri kaçıyomuş kordon falan olabilir dedi dr ebe karnımdan bastırdı alçak :mymeka: kesi attılar bebişin çıkış anında hiç zorlanmadım galiba. bebişin ağlamasını duyunca zaten herşey bitti :sm_cool: ama gece boyunca da uyumadığım için çok yorgundum mirmirmirmir bebeğimi aldılar hemşireler temizleyip giydirirken drda benim dikişlerimi atıyordu ben bu sırada bebişimi görmeye çalıştım sadece ayaklarını salladığını görebiliyodum ama ne meraklaaaa sonra temizleyip giydirip koynuma verdiler allamm oan hiçbişey düşünemedim... tenini tenime değdirdiler kokusunu çektim içimee o an tüm acılar herşey bittiii. sonra bebişimi alıp babasına götürdüler. Dikişlerim de bitince ben de odaya çıktım hemen bebişimi emzirmeye başladım allahımm o an herşey bitti.. uyku gözümden akkıyodu ama bebişimi izlemekten uyku muyku mu kalır... Darısı tüm doğuracakların başınaaa

doğum hikayemi yazayım bende hazır paşam uyurken:) 27 ekimde doktor kontrolüm vardı ogün 2 cm açılmam olduğunu ve o gece yada en geç bigün sonra doğum olur dedi doktor. o gece ne sancı ne bişey. sabah nişanım geldi aha kesin doğururum derken bende tık yoktu bildiğiniz gibi. 2 kasım pazartesi doktora gittik artık karar verecektik doktorumla sezercik olmak için. o gün nst de hiç sancı çıkmadı. doktorun muayenesindede bebşin hala gelmeye niyeti yok dedi doktorum. belkide kanalda göremediğimiz bi problem vardır dedi ve sezeryana karar verdik. çünkü en baştan beri bebişi riske atmam diyodum ben. 3 kasım 7,5 ta hastaneye gittik kociş ve ben. yanımızda hiç kimse yoktu yine bildiğiniz gibi. hemşire geldi damar yolu açtı. sonra doktorum geldi nasıl olduğumu sormaya bende heyecandan nefes alamıyorum dedim. neyse sonra sonda falan takıldı. tahlillerim bigün önceden yapılmıştı. sonra sedyeye yattım ameliyathaneye giderken ağlamamak için kendimi zor tutuyorum ama. kocişe hakkını helal et dedim oda saçmala deme öyle şeyler dedi sesi titreyerek. en son ameliyathaneye girerken seni seviyorum dedim ve ameliyathanedeyim. bu arada nasıl üşüyorum nasıl üşüyorum donuyom ben dedim. dişlerim birbirine çarpıyo:) aman allahım nefes alamıyorum heyecandan. bide ben akıllı küpelerimi unutmuşum çıkarmamışım. kulağımda 4 tane küpe hemşire falan çıkarmaya çalışıyo bende ne olur kırın çıkarın uğraşmayın uyumak istiyorum artık dedim. hem korkuyorum hem heyecanlıyım hemde çok üzgünüm kimsem yok yanımda diye bi yandanda kk dan herkese dua ediyorum tek tek sayamıyorum o heyecanla gelmiyo isim aklıma. sonra ben uyumuşum boğazımda acı bi tatla hadi uyan diyo hemşire. gözümü açtım rüya görüyorum falan sanıyorum acıyo dedim önce sonra bebeğim nasıl nerde dedim. o çıktı odasına dediler. meğer ben uyuduktan 10 dk sonra bebiş doğmuş yukarı çıkarmışlar ciciilerini giymiş beni bekliyomuş. ayy bebişim çok ağlamış acıkmış:)ben odama gelince susmuş bide, hemşireler annesinin geldiğini anladı dedi:)ben odama çıkınca hemen getirdiler çok aç annesi dediler. ben inanamadım önce çok şirin minicik bişey. aman allahım bu benimmi inanamıyorum sanki rüya. emzirmeye başladık, tabi önce beceremedi oğluşum. ben oğluma baktıkça sen benim karnımdamıydın aaman allahım inanamıyorum deyip duruyorum nasıl bi aşk bu rabbim isteyen herkese nasip etsin. sağolsun hemşireler çooook yardımcı oldular. akşama doğru ayağa kalktım ama baya zordu bide benim canım çok tatlı ya kalkmak eziyet oldu. sonra doktorum geldi nasıl olduğuma bakmak için ve kapıdan girip nasıl olduğumu sorduktan sonra kimseniz yokmu sizin dedi. bende yok dedim sadece ama çok üzüldüm neden yok bi büyük yanımızda. akşam kociş su alıp gelcek ama ben izin vermiyorum ne olur yalnız bırakma bizi diye ya ağlarsa ben ne yapcam bilmiyorumki:)gece boyu bol bol yürüdüm yatmak daha kötü yapıyomuş insanı yürüyünce rahatlıyodum bide malum bu gaz olayı offf strese soktu beni:)bi gün sonra çıktık evimize geldik çok heyecanlıyım hastanede rahattım hemşireler falan ama evde ne yapacaktım ben. rabbime şükürler olsun korktuğum gibi olmadı kendi kendine gelişen bi tecrübe oluyomuş, annelik üçgübüsüyle herşey yapılıyomuş. tabi kocişimdende allah razı olsun çok yardımcı oldu. şimdi oğluşla baya alıştık birbirimize, gece uykusuzluklar falan zor ama herşeye rağmen çok güzel bi duygu annelik. rabbim herkese tattırsın inşallah.

yaaa ben de yazdıydııımm nereye gitmişş M

evet güzel anneler sıra bende hep doğum hikayelerini okurdum ve korkardım ben nasıl doğuracam diye insanın başına gelince bir şekilde oluyor. gebeliğimi çğrendiğimde 6 haftalıktı miniğim. takvimde günlerim haftaları işaretliyordum. son dok kontrolümde kızım doğum kanalına inmemişti bebişimi bir hafta bekleyecektik.16 kasımda sabahı suyumun gelmesiyle uyandımwc gittim ve kendimi tutamıyordum kendiliğinden akıp gidiyordu böyle bir saat devam etti bunun bebğin suyu oldunu anlamıştım önce panik yaptıp hastaneye gitmem deyip durdum. sonra sıcak suyla duş aldım sancım olsun diye suni sancı takılsın istemiyordum ama sancım olmadı hastaneyi aradım dok hastaneye gelmemi söyledi. ve hastane yolunu tuttuk öylesine korku vardı ki içimde özelikle muaneden korkan biriydim çatala otururken öylesine ter döktüm ki tarif edemiyorum ama korkulacak bir şey yok inanın sonra suni sancı takıldıve sancı aralıklı gelmeye başladı açılam 1 cm di ara ara ebe muaneye geliyordu kendi dok saat 9 da yanıma geldi muane etti açılmam 2cm olmuştu 11 de tekrar dok geldi 4 cm olmuştu ama suni sancı gerçekten çok kötü insan dayanamam diyor ama rabbim dayanma gücü veriyor sonra epidural istedim ve takıldı sonra rahatladım ve ebe yürütmeye başladı beni açılma daha çabuk oluyormuş bir saat yürüdüm ikinci saat dolunca sanım tekrar gelmeye başladı ikinci dozun yapılması gerekiyordu nihayet dok geldi ve açılmam8 cm olduğunu söyledi ve çatala aldı ıkınma faslı başladı ben yapamadım ebe karnımdan bastıryor ay olmuyor sonra panikledim dok denedi olmadı en son vakumla alacaz dedi vakumu yerleştirdi benim ıkınmamla başımı dönderdim ki kızım dok elinde o şaşkınlıkla ay oldumu dedim kızım hiçte ağlamadı çok şaşırdım çünkü hiçte hissetmedim çıkışını ama çok güzel bir duygu kızım 5.30 başlayan serüvenimiz 2.50 sona erdi 3.380 kilomuz 52 cm boyumuz. hoş geldin hayat kaynağım benim rabbim isteyen herkese nasip etsin. şunuda ekleyeyim benim kadar doğumdan korkan kimse yok bence ben yaptıysam sizlerde yaparsınız

arkadaşlar doğum öykümüzü burdan paylaşalım. tebrik msj diğer topikten devam ederiz

BUĞDAY TANEM AZıZ ARDAM ın dünyaya gelişi( 27 EKıM 2009 saat 8,45 ) 23 Ekim cuma günü dr. kontrolümüz için gittiğimizde dr. umuz suyumun çok az olduğunu bol bol su içip kalkmadan dinlenmemi söyledi bol su içtim ama sürekli yatamadım çünkü cumartesi yükselme sınavım vardı neyse pazartesi dr. tekrar kontrole çağırmıştı annemle gittik dr. riske atamayacağını bebeğimin nerdeyse hiç suyu kamadığını gece12 den sonra hiçbişi yiyip içmememi sabah 7,30 da hastanede olmamı söledi acaip hheyecanlandımm 27.10.2009 Salı günü sabah hastaneye gittiğimizde hemşireler beni bekliyodu hemen lavman yapıldı saat 8,30 a doğru ameliyathaneye götürdüler beni ameliyathane de kalabalık bir ekip karşıladı beni hepsi inanılmaz nazik ve sevecendi anestesi uzmanı kateterimi taktı bu arada karşı ameliyathanede bi doğum daha vardı ve dr. umuz orda idi bebeğin çığlıklarını duydummm :) iyice heyecanlandım kendimi çok garip hissediyodum sevinçle hüzün arası garip bi duyguj işte... sonra epidurali vermeye başladılar dr. geldi naber kız dedi iyimm dedim 2 dk. içinde inanılmaz bi viyaklama duydumm saat8,45 de geldi buğday tanemm... hemen gösterdi dr. kordonu bile duruyodu yavrumun sonra temizleyip koynuma verdilerr çok güzel kokuyodu cennett kokulu yavrummm 9 ay boyunca yaşadığım doğum esnasında ve sonrasında yaşadığım ve bundcan sonra yaşayacağım herşeye değer yavrumun bir nefesii... hemen boynumu yalamaya başladı çok acıkmışş oğluşummm bu arada ekibe hemen sordumm ağlattınız mı kendi kendine mi ağladı die kendisi ağlamış... ilerde bazı dr. lar bu soruyu sorabiliomuşşş sonra anestezi uzmanı seni biraz uyutalım dinlen dedi ok dedim sanırım 15 dk falan uyudumm gözümü açtığımda dr. bana gülüyodu hadi geçmiş olsun dedii kafasında ki fb bonesini kafama taktı eşine göster sonra geri yolla bonemi diye de tembihledi :)odamıza çıktık babası dedeleri anneannesi ve babaannesi bizi bekliodu hemen oğluşumu emzirdim ama tabii sütümün gelmesi 3-4 gün sürdü... bu da ayrı bir mevzuuu kızlarr 1-bence herkes göğüs kalkanını hazırlasın doğumdan önce 2-eğer süt sağmak gerekiosa kesinlikle medela nın kompresörlü pompasından kiralayın 3- günü gelmeden gerçekleşen doğumlarda süt bebeğin günü gelene kadar gelmiyorr denedimm benim normalde doğum tarihim 1 kasımdı ve sütüm 31 ekimde gelmeye başladı 4-eğer sezeryan olursanız ve gününden önce olursanız hemşireler bebeğe mama vermek istediklerinde engellemeyin muhtemelen sütünüzün gelmesi 3-4 günü bulacaktır çocuğun aç kalması demek sarılık olasılığını arttırmak demek... aklımdayken AKROPOL HASTANESı dr. BÜLENT ALP AYDIN ve ameliyat ekibine çok çok teşekkür ediyorum gece nöbetci hatice hemşireye de ayrıca teşekkürlerrr

Merhaba Benim de bildiğiniz uzre hamileliğim sorunlu gecti. tansiyon ve gebelik sekeri yuzunden diyetle ve ilaçlarla kontrollu gidiyordum. 20 li haftalardan sonra bebege giden kanda direnc basladı ve bebeğimin buyumesinde gerileme basladı. tansiyon ilaçlarım gunde 8 adete kadar cıktı kontrollerim once haftada bire sonra da haftada 2ye cıktı. 30lu haftalardaydık baktım iş riske girecek 32. haftada izne ayrıldım odemim de cok fazla idi dinlenip bebegimi daha buyutmek istedim ama gerileme devam ediyırdu. bebebiğim erken doğup kuvoze girmesini istemiyordum 37-38. haftaya kadar kalsın buyusun istiyıordum ama suyum da azalmaya baslamıstı. artı her kontrolde bebege giden kan daha da direncleniyor ve bebegim daha az besleniyordu. daha fazla riske atmamak için doktorum 30 ekim de alalım bebeği dedi. ultrasonda 2030 gr olçulmustu 36 hafta tamamlanmıştı. 29 ekim aksamı kızkardeşimin doğumgunu onu da geceden cağırdım annem erkek kardeşim de bizdeydi sabah hep beraber 8 30 da hastanede olduk. hastaneye gittğimde teyzemde orda hazır bekliyordu. yatış işlemini yapıp odaya cıkardılar. hemsire gelip ameliyathene onluğunu 9 15 de giymemi soyledi derken sonra da 9 :30 da sedye ile gelip beni aldılar. amelihanede masaya yatırdılar elime damar yolunu bagladılar doktorumu gördum sonra da bayılmısım. kendime gelirken arzu uyan arzu uyan diye anestezi doktoru bana sesleniyor uyandırmaya çalışıyordu. uyanırken oldu mu bitti mi başlıyor muyuz diye sayıkladığımı hatırlıyorum sonrasında odaya cıkardılar. bebek cıkınca herkes bebegi görmeye yenidoğan odasına gitmiş ama eşim beni bırakmamış ameliyathane kapısında beklemiş beni. ameliyathaneden cıkarılırken yanımda idi odaya cıktık. bebek hemen yanıma gelemedi. onu ancak ameliyathaneye verdiğimiz kameradaki cekimden izledim, ağlamaya basladım 1730 gr olarak doğmustu. 1-2 saat sonra odaya emzirmeye getirdiler ama cok kucuktu ememiyordu derken sonrasında da sekeri dusuk cıktı ve serum bağladılar yenidoğan yoğun bakım odasına aldılar. 1-2 gune cıkar deyip biz de taburcu olmamıza ragmen bebegimizin refakatcisi olarak hastanede kaldık. serumu cıkardılar ama vucudu tolore edimiyordu sekeri yine dusuk kalıyordu. baktık hastanede kalması uzayacak doktorumuzla da konusup eve cıktık sutumu sağıp sabah aksam bebegime goturdum yoğunbakımda agızdan sonda ile besleniyordu. ben de gittiğimde bebegimi kadeh ya da sırınga ile gittğimde besleyebiliyordum. cok kustuğu için beslenemiyor seker dengesini kuramıyordu. bu arada sarılık da oldu fototerapi aldı 4-5 gun. her gittiğimizde 1-2 gune cıkar herhalde diyorduk serum konsantresi 6 mmden önce 4 e sonra 3 e sonra da 1,5 indi. 9 kasımda hastaneden cıkabilir diye konustuk doktorumuzla; serum cıktığında sekeri dusmezse tekrar, taburcu edilecekti. pazar gunu sabah sutumu goturduğumde doktorumuzu da gordum serum yolunun bozulduğunu cıkarmak zorunda kaldıklarını bu arada sekerinin de dusmediğini ertesi gun taburcu edebileceğimizi soyledi. heyecandan damarlarımda dolaşan beynime giden kanı bile hissettim biraz da korktum sanırım bebeğime bakabilecekmiyim diye. 11 gundur hastanede hemsire ablalarımız bakıyordu bebeğimize. pazartesi gittiğimizde bebek bakımı ile ilgili eğitimlerimiz verildi. çarşamba gunu kontole gitmek uzere hastaneden ayrıldık. sutumu sağıp için anne sutu guclendirisi katıp besliyorum, hala da bu sekilde devam ediyoruz insallah toparlayıp en kısa zamanda meme emmeye baslar bebişim. çarşamba gunu kontole gittik hemsireler gorur gormez sevmeye basladılar megerse bizimki yoğunbakımın maskotu olmus yoğunbakımda kuvozde olmayan tek bebek olduğu için gelen gecen onu seviyormuş. en son tartısında 1838 gr olmustu bugun tekrar kontrolumuz var her gecen gun biraz daha buyuyor.

22.10.2009 saat 01:04 EGE min dünyamıza gelişii :lepi: birçoğunuzun bildiği gibi ben marmariste yaşıyorum ama dr. um izmirde. Tüm rutin kontrollerimde orda yapıldı doğum içinde izmirde olmasına karar verdik. Eşim beni izmire bırakıcaktı ve doğumu ben annemlerde bekleyecektim. Ama kocişim normal doğum olmasın ben yanında olmak istiyorum planlı olarak sezeryan yapalım normal doğumda bekide yetişemem demiş ve bizde sezeryanda karar kılmıştık.29 ekim tarihine dr. umuz gün vermişti hastane odamız ayrılmış eşimde iznini ayarlamıştı.17 ekimde eşimle beraber izmire gittik ve eşim beni orda bırakıp marmarise geri döndü. mafoldumben 21 ekim çarşamba günü Nst ve muayene için dr. a gittik babam annem ve ben. Hemsire nst ye bağladı beni yaklaşık yarım saat nstde kaldım. tam ben kalkarken dr. um geldi sonuca baktı ve ''bu neeee'' dedii. :sinifsinif: bende şok olmuştum. ne oldu dedim. Benim sancılarım 120 olduğunda bebişimin kalp atışı 55 e düşmüştü. dr. um dur bakalım belkide makina senin kalp atışlarınla karıştırmıştır hemen tekrar bağlayın dedi. ama yine aynı sey olmuştu. hemen ultrasona aldı beni. bebişime baktı kordona falan baktı. kordonumuz bebeğimin önüne gelmişti. herhangi anormal bi durum bulmamıştı. Eşimin ne zaman izmire gelceğini sordu bende C. tesi dedim inşallah c. tesi bekler bebekte dedi. akannehir eve gitmemizi eger sancılarım artarsa hemen doğumun olacağı hastanede buluşacağımızı söyledi. ben pek ihtimal vermemiştim ama yinede dua ediyodum inşallah eşim gelmeden olmaz diyee Neyse eve geldik akşam yaprak dökümünü seyrediyoduk annemle birlikte odamda anneme arkamı dönmüştüm çünkü sancım vardı ve rengim bembeyaz oluyodu telaşlanmasın diyede görsün istemedim. dizinin sonuna doğru sancılarım 20 dk. da bire düşmüştü ve ben artık dayanamayacağımı hissetmiştim. hemen ağlayarak dr. umu aradım oda telaşlanmamı hastaneye gitmemi ve nstye bağlanmamı söyledi. hemşireler beni arar bende sonuca göre gelirim yada gelmem dedi. ben hemen duşa girdim. giyindik annem ben ve babam çıktık. kardeşimi almadık çünkü hemen dönceğimize inanıyoduk. o sırada dr. um aradı ve eğer eşimi arar haber verirsem hakkını helal etmiceğini onu telaşlandırmamamı söyledi. bende tamam dedim zaten aramıcaktım. çünkü yol çok uzundu ve geceydi. :sinifsinif: Saat 23.30 da evden çıkmıştık.23.55 te hastanedeydik. dr. um hastaneyi arayıp haber vermişti ebeler beni karşıladı ve hemen doğumhaneye aldılar. orda bi çatı muayenesi oldum. hiç açılmam yoktu yanlızca rahimde yumusama vardı. ebede bebeğin çok yukarda olduğunu asla normal doğamıyacağını söyledi. Nst ye bağladılar. tam o sırada dr. um dayanamayıp haber almayı beklemeden gelivermişti. ben dr. u görünce ağlamaya başladım. Nst de sancım çıkmıştı ve yine bebişin kalp atışları aşırı derecede düşüyodu. dr. um hemen bebişi alıcaz edacım dedi. bende hemen derken dedim. şok olmuştum. işte önlüğünü giy ve gidelim ameliyathaneye dedi. Eşim yanımda yoktu ve acayip kötü hissettiriyodu bu bana kendimi. ama yapcak birsey yoktu. mafoldumben Annem benimle birlikte doğumhanedeydi babam dışardaydı. dışarı çıktık babama acilen valizi alıp gel ben doğuma gidiyorum dedim. babam hemen arabaya gitti bende evrakları imzaladım. hemen odaya çıktık. ebe geldi önlüğümü giydim annemi babamı öptüm ve kendimi dr. um hemen alıcaz dedikten yanlızca 10dk. sonra ameliyat masasında buldum.:1shok::1shok: Saat 00.40tı. beni çok tatlı hep birbirinden sevecen bir ameliyat ekibi karşıladı. hemşire damar yolunu açtı serum takıldı. Anestezi uzmanı ve dr. um geldiler. Dr. um elimi sıkı sıkı tutarken anestezi uzmanı belime katateri takmıştı. hiç bir acı hissetmedim. hemen ilacı verdiler 20dk. beklicez uyuşması için dediler. o sırada müzik çalıyo ve tüm ekip şarkılara eşlik ediyodu buda beni acayip rahatlatmıştı.20dk. sonra dr. um hadi başlıyoruz dedi bende ben şimdi anne olucam öylemi dedimm. yenimi anladın edacım deyip hep beraber gülüştüler. yanlızca 2 dakika sonra saat 01:04 te Egemin ağlama sesi duyuldu. delikafaduldendelikafadulden hemen çocuk dr. aldı ilk kontrolü yaptı ve bana getirdiler. çok şaşkındım zaten ameliyata girdiğimden beri kocişim kocişim diye ağlıyodum oğlumu görünce hepten koptumm. ilk söylediğim allahım ne kadar güzel bu oldu..3060gr.50cm olarak doğmuştu oğluşum. ve hemen giyinmesi aşıları için yukarıya götürdüler. benim dikişlerim atılıyodu. saat 01.30 da benimde işim bitti. dr. um başıma geldi ve muratın numarasını söyle bakalım dedi. hemen muratı aradı merhaba edaya veriyorum deyip benim kulağıma tuttu teli. Aşkıım oğlumuz doğdu ben şuan ameliyat masasındayım dedi eşimin ilk sorusu uyku sersemi hastanedemisin yani olduu bende yok dr. lar eve geldi dedim :roflol::roflol: neyse daha sonra anlaşabildik ve hemen yola cıkıyorum dedi. benide odama aldılar bebişim beni bekliyodu odada. geceliğimi giydim saçımı taradım tacımı taktım. oğluşumu aldım koynuma emzirdim.2 saat sonra ayağa kalktım yürüdüm biraz. eşim geldi saat 4 te. bi postada eşimle ağlaştık. Allahım herkese böle kolay doğumlar versin. ben inanılmaz kolay atlattım ve sezeryan hiçte korktuum gibi değilmiş. epiduralde karnım kocaman aıkken masada yatamam derdim hep ama o anda insan yanlızca yavrusunu düşünüyo.. bizim hikayemiz böleee işteeeeeeee :lepi::lepi: Y yarem21

uzun zamandır foruma bakamıyordum. burada doğum öykülerinizi okuyuca çok duygulandım inanın ve ağladım :gitme: çok geç oldu biliyorum oğlum esek kadan oldu ama gene de ben ed bişiler yazıyım dedim. yeni doğum yapacaklara belki tecrübe olur die... buyrunnnnnnnnn 15kasım pazar akşamı... ablam ve eniştem bizdeler... yemişiz içmişiz. ablamla bebişimin yatağına ped yapmışız felan. herşey hazır diorum ablama artık gelebilir diorum gülüşüyoruz. ama daha bir hafta var doğuma. bebeğim bizi ciddiye aldı sanırım wc gittim bi baktım küçücük bir kan lekesi. bilmiyorumkismile ablama gösterdim, hastanede çalışan bir arkadaşını aradı ne yapalım die. bu arada ablam da hastanede çalışıyor. arkadaş da eğer kan geldiyse ne kadar az da olsa gelin hastaneye dedi. eğer gerekirse yatırırlar yoksa bişi yollarlar dedi. bende bişi yok ama sancı felan yani.. sadece aşaada bi baskı hissediyorum herzamankinden farklı olarak. ben duş aldım ablam ortalıı toparladı biraz. sonra gayet relaks bi şekilde güle oynaya hastaneye gittik. eşim hala şoklarda inanmıor ama :) hastanede kontrol yapıldı 2cm açıklık... kağıtlarım felan hazırlandı dr haber verdiler. dr yatmamı söylemiş. gece ablamla kaldık eşimi eve yolladık dinlen sabah gel dedik. sabaha kadar ablamda heyecandan bende hafif sancılardan uyku yok tabii. ben sabaha kadar sancılar hafiflesin die ordan oraya odanın içinde volta tıp durdum. imnastik hareketleri felan... sabah saat 9 dr bekliyoruz kontrol edicek. bengayet relaksken birden bir durgunluk oldu bir sancı ve suyun geldiini gördüm. sancılar o zmn başladı bende. sonra bir telaş ortalıkta. dr geld, saat 9:30da. kontrol etti 4cm 2ila 5saat arasında doğum olucak dedi. epidürel yapıldı ve nihayet sancılar hefifledi ama bende acayip bir yorgunluk var. susuzum, uykusuzum, hafif hafif vuruyor artık sancılar... hemşireler girip çıkıyor odaya. gelen kontrol ediyor giden ediyor. 6cm, 7cm, 8cm... delikafadulden dedim noluo 5 saat geçtimi ki die düşünüorum ben. en son bi hemşire geldi gidiyoruz dedi. saat 11 civarı. ben noluo demeye kalmadan anladım doğım başlıo. ebe yardım etti doğumu başlattı, susadım dedim su getirdi bana. dr geldi ablam yanımda hasta bakıcı fatma abla yanımda... bir kasılma. ıkın diyolar ama ben çığlık çığlığa bağırıyorum sadece. bir an heralde çıkmıycak die düşündüm bebeğim. :bbo: feci bir kasılma var altta :S sonra bitti dediler ama ses yok. ağlaması gerekiyordu bebeğin. korktum önce ama dr çok gzl deyince rahatladım. acı devam ediyor ama. dr plasentayı çıkartıyor. o anda duydum bebeğimin sesini ağlamaya başladı. oh dedim içinden. dr dikiş atarken bebeğimi getirdiler ama ben o acıyla bakmak istemiyorum. kafamı çevirdim mucize rabbim şükürler olsun. bitti mi dedim kendi kendime noluyor şaşkınım. herkes birşeyler söylüyor ama ben sadece uğultular duyuyorum. giydirdiler beni odama götürdü ablam. bebişim de orada beni bekliyor. inanamadım. ama acılar devam ediyor kucağıma alamıyorum bebeğimi. yattım yatağa saate baktım 12. nasıl yani dedim ablama. saatin 3 olması lazımdı dedim. dr öle söylemişti. eyvahedigeldismile çok kolay oldu çok hızlı geldi bebeğin dedi. yemek geldi ve nasıl yedim bilmiyorum. hayatımda yediğim en güzel yemekti sanırım. o yorgunluk, açlık, susuzluk üzerine çok iyi gelmişti. bebeğimi emzirdim sonra. mucize bu işte. hemoroid oldmuşum. bir gece daha kaldım bu yüzden hastanede. 15günde dişikler düştü, 1 aylıkken hemoroid düzelmeye başladı. şimdi bebişim 3,5 aylık. içeride mışıl mışıl uyuyor. ben de çok rahatım artık. hepsi bu kadarmış. hiç korkmayın arkadaşlar. en kötü doğum bile acıları geçiyor. böyle acı tatlı anı olarak kalıor hepsi. Allah bütün hamileleri en hafif şekliyle kurtarsın inş ve bebeklerinizi sağlıklı sıhhatli alın kucağnıza inşallah.. Rabbim olmayan herkese de taddırsın inş bu duyguları. :teytey:

evet bende minik meleğim uyuyorken hikayemi yazayım hemen :) 07/11/2009 sabah 6:30 da yataktan kalktım hafif bir adet sancısı gibi sancım vardı bundan bikac gun oncesindede aynı sancıları cektiğim için hiç umursamadım lavoboya gittiğimde kanla birlikte suyumun geldiğini farkettim önce çok heyecanlandım meleğime kavusma günüm geldi diye sakince lavobodan cıktıktan sonra eşimi uyandırmaya çalıştım gayet sakin oldugumu görünce eşim şaka yaptığımı sandı daha sonra şaşkınlıkla yataktan fırladı :)) saatin biraz geçmesini bekledim annemi arayıp panik olmasını istemiyordum saat 8 e kadar evin işlerini hallettim eşyalarımı tekrar kontrol ettikten sonra annemi aradım ve suyumun geldiğini doktoru arayacagımı soyledim hazırlanıp beni almaya gelmelerini söyledim. daha sonra doktorumu aradım ve vakit kaybetmeden gitmem gerektiğini söyledi ve ailece doktorun yolunu tuttuk :) hastaneye gittiğimde hemen içeri muayene için aldılar doktor kontrolumü yaptıktan sonra hemen yatışımın yapılmasını 2 cm lik açılmamın oldugunu ve suyumun gelmeye devam ettiğini söyledi. saat 10 da hastaneye yatısım yapıldı ve anında o uyuz suni sancı dedikleri seyi taktılar tansiyonum kan tahlillerim falan filan yapıldı cünkü epidural istiyordum. zaman gectikce dayanılmaz agrılarım olmaya basladı baslangısta 10 dakikada 3 kez falan giriyordu ve cok siddetli değildi bende böyle giderse cok kolay olacak falan diyordum :) aradan 2 saat gectikten sonra öyle siddetli sancılar girmeye basladıki yerimde duramadım ve bir dakikada bir giriyordu ve bütün vücudum kasılıyordu Allahım dayanamıyordum ama normal doğum olması için elimden gelen herseyi yapacaktım. ikide bir sürekli kontrole geliyorlardı 2 cm 2 cm 2 cm artık 2 den nefret eder duruma gelmiştim hiç ilerleme yoktu daha sonra saat 4 gibi doktorum geldi sana epidural uygulayamayacagız PLT seviyen düşük dedi ve ben tamamen hayal kırıklığına ugramıstım bu kadar cok acı cektikten sonra hem acılmam olmuyordu hemde epidural yapmayacaklardı ya ben 10 cm acılma olana kadar nasıl dayanacaktım dogum anı gelse bebegi itecek gücüm kalmamıstı ((( saat 7:30 a kadar suni sancıyı cekmeye devam ettim lavman yapıldı falan filan hiçbişey gözümü korkutmuyordu sadece bir an önce hersey bitsin bebeğime kavusayım istiyordum ve sonunda doktor geldi 2 cm dedi ben yıkıldım resmen ve aglamaya basladım gücüm yok neden acılmıyor neden epidural olamıyorum diye tamamen hayal kırıklığıydı yasadıgım ve sonunda en cok korktugum sey sezeryan olacaktım sonunda iki doğumu birden yaşamış gibi olsamda o kadar acı ceksemde sonunda meleğim saglıklı ben saglıklıyım yaa gerisini hiç hatırlamak istemiyorum :) inş. sizler benim yasadıgım acıları yasamadan kolayca meleklerinize kavusursunuz :) suan dünyanın en mutlu insanlarından biriyim şükürler olsun rabbime...

kızlar bu arada burayı aksatmayın

Küçük tosun paşanın dünyaya gelişii AHMED SAıD 2 KASIM 2009 11.45 Martın 2sinde varlığından haberdar olduğum mutluğumun kaynağı bebeğim nedeni belli olmıyan bi kanamyla beni korkuttu doktorum funda hanım bişey olmıycak diye teselli ettii ve 4. aydan sonra gayet mutlu huzurlu bir hamilelik geçirdim herşey normal gidiyor normal doğum bekliyorduk 36. haftada sancılarım oldu nstde doğum sancısı çıktı muayenede doktor inanlımaz bir mantar oluğunu ve iltihap olduğunu söyledii sezeyanı düşünelim dedii fitil verdii ondan sonrası beklemek sancı çekmek ne zaman gelcek diyee tık yok en son cuma günü doktora gittiğimde bebeğin çok büyük olduğunu iltihap dolayasıyla dikişlerin tutmıycağını üstelik bebeğede bulaşabileceğini söyleyincee normal doğum ısrarımdan vazgeçtim pazartesi sabahı hastaneydik aç karnına gitmiştik sondam takıldı serumum verildii yanımda bir sürü hasta var benden önce ameliyata girenlerin bebeklerinii görüyorum ve sıra bana geldii doktor ve ekibi çok güleryüzlü konuşarak gülerek epidüral yaapıldı ve ameliyat başladığında ben hissettiğimi söyledim 1 sn dediler uyandığımda hadi uyan horladın baya deyince yok dedim ne horlaması bebek nerde içeri verdik sıra sende dediler ama ne hafif bi uyanış sancı odalarından birindeki bi kızın 8 aylık bebği karnında ölmüştü birden bişey oldu ben görmedim bebeği diye ağlamaya başladım hemen halam geldiyanıma bebk çok tatlı nazan ağlama dedii herşey yolundaa onu gördüğümde dahada ağlamaya başladım göğsüme yatırdılar öptüm kokladım ahmed said 3900kg 52 cm doğdu odaya geldiğimde ayaklarımı hissetmeye başladım 4 saat içinde doktor ayağa kaldırdı sütüm vardı ama göğsüm çok sert olduğu için bebek alamadı ebisce ve cerininde dediği gibii eve gelince bende elektrikli göğüs pıompası aldım 1 gün çektim verdim göğüs yumuşşayınca bebek memeden aldı şükür Rabbim doğum yapıcak olanlara kolay doğumlar doğuranlarada analı babalı sağlıkla büyütmeyi nasip etsin inşş gurbetbatIn zuzu

tuğba çok duygulandım cnm okurken... hemoroit için çok üzülme dikişler de alındıktan sonra geçip gidiyor bir şey kalmıyor geriye hemoroit de ilk 3 ay içinde kendiliğinden geçip gidiyormuş. geçmiş olsun tekrar cnm:))) A

merhabaaaa biz geldikkk 30. haftadan beri yaramazlık yapıp içerde fazla kalmayacağının sinyallerini veren minik zuzum tam tahmin ettiğimiz gibi gününü beklemedi ve doğum tarihimizden 16 gün önce 3 kasım 2009 saat 16:05 te aramıza geldi... pazar günü nişanım geldikten sonra biraz tedirgin olmuştum ama nişandan dolayı hastaneye gitmeye gerek olmadığı için kontrol günüm olan salı gününü bekledim 3 kasım salı sabahı uyandığımda kanamam olduğunu farkettim ama ben hala nişanla ilgilli bi durum diye pek önemsemedim rutin kontrolümü olup nst ye bağlanmak üzere elimi kolumu sallaya sallaya hastaneye gittim kocişim hastaneye bıraktı bide onu işe yolladım bi güzel bi sürü sıra oluyo sen bekleme ben hallederim diye :))) neyse kociş gitti ben işlemlerimi yaptırdım bekliyorum nst fişimi aldım hemşiireye sabah kanamam olmuştu dedim hemen doğumhanedeki nst ye yönlendirdi doğumhaneye bi girdim giriş o girişşşş :))))) alttan muayene yapıldı nst ye bağlandım doktorum yatışı yapılsın dedi akannehir refakatçine söyle işlemlerini halletsin deyince kalakaldım iyi ama kimse yok ki yanımda dedim bi daha apar topar kocam geldi işten beni çoktan yatırıp suni sancıyı vermişlerdi bile o işlemleri hallederken ben sabah 9 dan itibaren sancı çekmeye başladım bi yandan dua ediyorum bu kadar sancı sonunda allahım nolur sezeryan olmasın diye... neyse korktuğum olmadı onca acı onca uğraş boşa çıkmadı ve doğumhanedeydimmm olağanüstü bi olay yaşadım bu inanılır gibi bişiy diiil gerçekten anlatılmaz yaşanır muhteşem bişiy o his o ıkınma öyle bir çığlık atıyorumki sanki boğazlarım yırtılacak artık son radde bi an daha devam etse acıdan ölebilirmişsin gibi hissettiğin anda tüm acıların tüm sancıların bittiği nokta ÖZGEMıN gelişi... aman allahım o ne muhteşem bi hiss rabbim isteyen herkese nasip etsin inşallah normal doğum çok zor ama bi o kadarda harika bi olay.. doğumdan sonrası daha kötü oldu benim için doğumdan bi kaç saat sora lavaboya kalktım sanırım tansiyondan dolayı bayıldım kafayı gözü dağıttım biraz alnım şişti kollarım bacaklarım ezildi ama ucuz atlattım şukur... hastaneden çıktık evimize geldik günler geçtikçe herşey daha güzel oluyor şukurler olsunnn bu aradaaa ebiş çokkkkk haklı emzirme için mutlaka göğüs koruyucu kalkan alın zira merhemler falan hiç bi işe yaramıyo yara olunca saolsun ebişim hayatımı kurtardı aldım ve rahatladımmmm edanın aldığı emzirme yastığı vardı onuda şiddetle tavsiye ederim çok amaçlı mubarek ortası boş ya normal doğum yapanlar ilk başta ona oturabilir sorasında emzirme için gerçekten çok kullanışlı tavsiye ederimmmm benden bu kadar herkese hayırlı doğumlar diliyorummm

eveeet sıra benim hikayemde. ufaklıktan vakit bulup acele yazıyım dedim. durmuyo velet hiç.. 9kasım sabahına randevumuz vardı sezeryan için. tabii heyecadan hiç uyumadım. mirmirmirmir sabah hazırlanıp ailece yola çıktık hospitaliuma doğru. hastanede yatış işlemim yapıldı yukaru 402 numaralı odaya aldılar. hemen alelacele odayı süsledik. doğuma gitmeden bitsin istedim. neyse heyecanla hemşireyi beklemeye başladım. önce gelip kan aldılar onun sonucunu bekleyecksin dediler. doktorum geldi o arada nasıl olduğumu sordu?heyecanlıyım çok dedim. korkma uyuyup uyanacaksın bitmiş olacak dedi. sonuçlar gelsin alıcaklar seni dedi gitti. en sonunda 9.15gibi geldiler. soyundum sedyeye yattım sonda takıldı. acıycak diye ödüm patlıyodu hiç bişey anlamadım. sadece heralde içeri bişey kaktırınca yanma oldu ameliyathaneye kadar orda oda uçtu korkudan kaydirigubbakcemile3 eşimde aşağı kadar geldi benle. heyecanlıydı oda benim gibi. kapıya gelince yrıldık apar topar. bi baktım personel güler yüzle karşılayarak ameliyathaneye götürüyor beni. ameliyat masasına geçtim. başladılar hazırlığa. ben heycandan tutuldum konuşamaz oldum. habire soru sordular heyecanım geçsin diye. bi bayan vardı görevi neydi bilmem ama göbek adı mehmet olucak dimi dedi güldüler. doktorum gelincede aynı espriyi yapınca herkese aynı şeyi yaptığını anladım güldüm bende. üstümü katkat örtüler ağırlaştıda ağırlaştı üstüm. üşüyen ben üşümez oldum. doktorum başlayalımmı dedi ve narkozu verdiler. bi uyandımki ameliyathanenin önündeyim. ağrımda vardı acıyla ayıldım. yukarı çıkardılar. koridorda bekliyodu ailem beni. yarı baygın baktım hepsine oğluşumu sordum iyi çok güzel dediler. odaya benden sonra geldi. kucağıma verdiler hemen. emzirdim biraz. :ecrin_bebek: çok tatlıydı. iyikide hamile kalmışım. iyide doğurmuşum. rabbim dualarımı kabul etti. bir kızım bir oğluşum oldu. allah herkese nasip etsin bu duyguyu. yanlız tek bişey söyliyeceğim normal doğum en iyisiymiş. keşke normal yapsaydım. gerçekten zormuş. özellikle ilk kalkış. o yürüyüş öldürdü beni resmen akannehir. normaldede zorlandım çok ama bu derece değil.. ama doktorumdan personelden inanılmaz memnun kaldım çook ilgilendiler sağolsunlar. :1hug: eşimde çok yardımcı oldu. iki gece o kaldı benle bebkler gibi baktı aşkım bana Şeniz dilmuh hosgeldin

bende yazayım dedım...20 kasım sabah rutın kontrolum vardı gıttık hastaneye nst ye baglandım duzenlı sancım yoktu. dr alttan kontrol ettı veeee 5 cm acılmam varmıs hemen yatısını yapalım vakıtlıce dogur dedı anaaaaaaaaaaaaa ben sastım kaldım yok dedım sunoı sancı ıstemıyom yatmıcam dedım dr da sen bılırsın bayramda yokum dedı benım bebıste kordon dolanması vardı bıde ona baktı bıre ınmıs kordon dedı oylece esımle cıktık hastaneden ama benı korku sardı... yaa ben ewde sabrederken bebegım bogulursa nefes akamassa allhım delırdım 5 cm lık acılmayı hıssetemıstım fazla ya ewde dogurursam dıye telasa kapıldım. saat 6 da oglumu okuldan getırecektı esım aradım erken al cocugu dedım 6 ya dogru gek-ldıler ben kacıyodum odalarda esım dedı hadı gıdelım ben gıtmek ıstıyodum ama cook korkuyodum sunı sancıdan bıde bende hemoroıt sorunu vardı onceden operasyon gecırmıstım ama bebegım ıçin bunu yağmam gerekıyodu... guzelce yatsı namazımıda kıldım.. sonra ewdekılere tembıh ettım kımse bılmesın dıye veee tıpış tıpış gırdım dogumhaneye dr muda ardık hber vermıs ebek-lere gelecegımı ebe guldu benı gorunce sen ewde doguracakmısın 5 cm le nereye gıdıyon falan dıye ama bende sancı yok bısey yok ben dedım ben cok bagırıyom bu sancı ıgnesınden korkuyom dedım... guldu... kıyafetlerımı cıkartım dogum elbısesını gıydım lawman yaptım ama tık yok cıkmaz cıkmıyooo.. neyse serumu bagladılar ıgnemı yaptı azar azar artırcam dedı. sıcak su torbam vardı onu doldurdu sıcak suyla sırtıma koydum