Düşünce obsesyonum var sürekli düşünüyorum bişeyleri geri alıyorum dizi film alt yazı gözümde geçmişi canlandırıp hatırlamaya çalışıyorum sürekli bişeyi düşünüp kafamda çözüp başa sarıyorum Z

Ben düşük yaptım 2 ay oldu 2.5 yaşında kızım var aynı zamanda okb hastasıyım E

İlac kullaniyormuydun tatlim

Neler yasiyorsun canim

Kac aylik bebegin canim

Fazla empati depresyona sürükler kimse demedi ben uydurdum ama tecrübelerime dayanıyorum Gerçekten bazı insanlar böyle sebebi ne bilmiyorum ama ben küçükken çok fazla taciz tecavüz haberi okurdum karşıma çıkardı dinlerdim bu yaşa geldim hala bebek ve hayvan tecavüzleri de dahil bitmiş değil ve evlendim vajinismus olduğumu öğrendim gereğinden fazla empati adamı öldürür. Belki de bu bir hastalıktır bilmiyorum hiç araştırmadım

Aynı şeyi bende yaşıyorum şuan eski hayatımı özlüyorum hatırlamaya çalışıyorum o kişi ben miydim gibi şeyler oluyor bıktım bu durumda olmaktan

Sanırım bende yaşıyorum ilk bebegim E

Canım bu süreçte seni mutlu edecek şeylere odaklanabilirsin. Çok büyük şeyler olması gerekmiyor. En basitinden kahve alıp kitap okumak keyif veriyorsa bebiş uyuduğu bir vakit kendine bu güzelliği yap 10 dk da olsa. Bu derdinizi sıkıntınızı arkadaşlarınızla, eşinizle ve güvendiğiniz kim varsa konuşun. Konuşmak en güzel terapilerden. Konuştukça aslında bunu sadece sizin yaşamadığınızı birçok kişinin yaşadığı 'çok ama çok normal bir' dönem olduğunu göreceksiniz. Depresyonu şu şekilde değerlendirin: vücudunuz grip olduğunda ne yapıyorsunuz? Dinleniyorsunuz, ona ihtiyacı olan besinleri veriyorsunuz Eger bunları yapmazsaniz grip zatürreye cevirebilir. Işte depresyonda ruhunuzun grip olması gibi bir durum. Ona ihtiyacı olanı verin.

Evet kullandım bi dönem sonra panik atak ve anksiyete krizleri başladı ilacı azalınca bide onları çektim hala çekiyorum tedaviye 3 hafta oldu başlayalı ama İzmir depremin de annesiz kalan çocukları düşünüp kendi çocugum un yerine koyuyorum sürekli onu düşünüp iş güç yapamıyorum

Ama aşırı isteksizlik var sürekli sorgulama var çocukluğum aklıma geliyor güzel samimi günler şimdi niye böyle hayat diyorum o günleri ben mi yaşadım diye yabancılaşıyorum çok düşünüyorum çoook.. Hayata yaşamaya karşı isteğim yok kitap okumayı severim kahve vs ama önceden çok hayal kurar çok film izlerdim ufacık şeylerden mutlu olurdum sorunlarıma rağmen şimdi kitap okuyunca orda olan onu yaşayan saçma geliyor gerçek değilki diyorum. Film saçma geliyor yeşilçam severdim şimdi onlar çok eski yaşamıyorlar bile diyorum halbuki çok keyif alırdım. Ya çıkmazdayım daraldım. Zaten ölcez nabarsam yapıyım herşey bitecek diyorum E

Okb neye mesela

eski hayatımi özlüyorum bazen öyle özlüyorum ki herşeyi geri verebilicek gbi oluyorm o günlere dönmek için

Merhaba kızlar öncelikle 6 yasinda kizim var 5 aylik oglum kizimda yasamadim ama suan depresyona girdim oglumda yani cok tuhaf seyler yasadim bu 5 ayda hafizam gitmis gibiydi kendime cevreme yabancilastim robot gibiydim ayni tarif bile edemiyorum hani eski bir anınızı anlatirken o anı tekrar yasarsiniz yada o ana gidersiniz ya ben yapamiyorum hissedemiyorum gercekmi yasadiklarim ruya mi algilayamiyorum zarar verme korkum olustu kimler neler yasadi nolur yardim edin

Nolcam ben ya kafayı yicem sürekli düşünmekten E