ilk yakınlarının destegini al.. bu hem senin hem de coscugunun saglıgı için önemli.. B

virüs kelimesinin kelime aralarına girmesinin sebebi nedir acaba mod düzenler umarım B

DoVİRÜSğum sonrası gerginliğin en hafif şekli bebek depresyonudur. Bu durum sadece birkaç hafta sürer ve semptomlar kötüye gitmez. Doğum sonrası gerginliğin daha ciddi bir versiyonu doğum sonrası depresVİRÜSyondur . Yeni annelerin yaklaşık % 10&#8242;unu etkiler. Bebek depresyonu ile doğum sonrası depresyon arasındaki fark semptomların sıklığı, yoğunluğu ve süresi ile ilgilidir. PDD doğumdan sonra 2 hafta ila 1 yılda ortaya çıkar. Bir annede sinir, karmaşa, panik ve umutsuzluk duyguları olabilir. Yeme ve uyuma düzenlerinde değişimler yaşayabilir. Bebeğini incitmekten ya da delirmeye başladığını hissetmekten korkar. Anksiyete PPD&#8217;nin majör semptomlaVİRÜSrından biridir. sen bununla atlattığına şükret daha beterleri de var işte; Doğum sonrası gerginliğin en ciddi şekli doğum sonrası psikozdur. Kadın halüsinasyonlar görebilir, intiharı düşüVİRÜSnebilir ve bebeğe zarar vermek isteyebiVİRÜSlir. Doğum sonrası psikoz gelişen kadınVİRÜSların çoğu, doğumla İlgili olmayan iki kutuplu ruhsal bozukluk işaretleri gösteVİRÜSrirler

Doğumdan sonra olabilecek şeyler ama sizinki biraz fazla. Sanırım doğumunuz sırasında ve hemen sonrasında eşinizin işlerinin bozulmasıyla başlayan bir tepkiniz var. Ama buna ne kadar hakkınız var önce bunu iyi düşünmelisiniz. Yani yazdıklarınızdan anladığım kadarıyla size kasıtlı olarak veya ihmalden dolayı yapılmış bir hareket yok. Bebeğinizi ise niye öyle yapıyorsunuz ki? Sonuçta sevgi çok güzel ve dünyanın en özel şeyiii. Yabancı bir bebek olsa bile sonuçta bebek ve çocukları hepimiz çok ve içtenlikle severiz öyle değil mi? Üstelik sevenler eşinizin yakınları ve bu bebeği kendi bebekleri olarak ve Allah bilir ne güzel duygularla seviyorlardır. Ne olur ki sevseler? Bebekten birşey mi eksilir? Siz de bu sevgiyle bütünleşerek bu güzelliğin mutluluğunu yaşamak tadını çıkartmak dururken niye hem kendinize hem karşınızdakilere yok yere sıkıntı yaratıyorsunuz ki? Bir de bunun farklı bir boyutu daha var tabii ki unutuyordum az kalsın. Bebek annedeki B12 vitamini ve folik asit düzeyini alt seviyelere kadar indirebiliyor hamilelik süresince. Bu nedenle siz isteseniz de zaten sakin anlayışlı davranamayabilirsiniz bu durumda çünkü rahat ve gevşek olamazsınız. Biliyorsunuz ki bu bahsettiklerim son derece önemli maddeler ve beynin sütü diyebiliriz. Sinir sistemimizi, kas yapımızı da direk olarak etkilerler. Bu nedenle içeriği iyi bir B12 vitaminiyle Omega 3 takviyesi almanızın doğru olacağını düşünüyorum. Ayrıca bebeğiniz anne sütü alıyorsa bu onun açısından da oldukça önemli. Bu destekle birlikte SEVGİ yi yaşamayı ve hem alırken hem verirken paylaşmayı ve bunun güzelliğini de algılayıp bunun keyfini farkettiğinizde bahsettiğiniz sorunların sorun olmaktan çıkması işten bile değil diye düşünüyorum. Bilmem siz ne dersiniz?

Doğum sonrasında bu tarz şeyler normal hayatım hormonlar tavan yapmış durumda. Bende aynı sorunları yaşadım oğlumdada kızımdada ancak çıkıyorum o psikolojiden. Bence kendini toparlamaya çalış eşinle aranı soğutma. Doktorunlada görüşebilirsin doğum sonrası depresyon olabilir. Kendini yıpratma eşini ve ailenide yıpratma. Senden çocuğunda etkilenir onun içinde kendini toparlamaya çalış. K

öncelikle herkese merhaba benim sorunum dogumdan beri cok asiri sinirli olmam. söyle anlatayim, bebgim 7.5 aylik dünyaya geldi, 3 hafta hastanede kaldik, bende onunla birlikte kaldim. biz hastanede yatarken esimin isleri felaket alt üst oldu. bizim yanimiza fazla gelemdi, bu yüzden ona cok kirgindim, gerci hala lafi gectimi söylerim, icime cok oturdu cünki. bide en cokta esimin tarafaina niyese gicik oluyorum, bebgime yanassinlar istemiyorum, öpsünler istemiyorum, cok gözüme batiyor, soguk davraniyorum, gicik gicik fazla belli etmemeye calissamda cevap veriyorum. esimede cok bagriyorum. gicik oluyorum. onlar ne dese sinir oluyorum, iyiligine bile desler bana batiyor, sinir oluyorum resmen, nasil anlatayim, onlara sinir olduyorum iste. misal eltim oglumu sevince beni rahatsiz etmiyor, o bu ayleden degilya direk olarak, ama onlardan biri kucagina alinca bisey uydurup geri almaya bakiyorum. ya bunun gibi seyler iste. aslinda sacma sapan yersiz tutumsuz seyler yapiyorum, ama elimde degil. bugün bunun farkina daha cok vardim söyle bir olay oldu. esimin ailesiyle kaynanamgilin bahcesinde oturuyorduk bende cocugu zar zor uyuttum. kayin babam farkinda olmadan sesli konustu, kayinvalidemde biraz sessiz konus cocuk uyuyor dedi bende hemen lafa atlayip evet baba cok seslisin dedim, ama biraz yüksek bir ses tonuyla, o arada kaynimda ordaydi, sen niye babama bagriyorsun iyki bi cocuk büyütüyon, sanki biz büyütmedik faln gibilerinden dedi. neyse kanamgilde lafi degistirdiler olay büyümesin diye. sonra esim yanimiza geldi kaynim tekrar söyledi. esim bana sordu dogrumu diye bende tamda böyle degil abi abartiyorsun dimi anne dedim kaynanama, oda kasla göz arasinda sagolsun esime dönerek bana hak verdigini gösterdi, esimde bisey demedi. sonra eve gelince cok agresiv oldugumu fark ettim. orda sacmaladimi anladim, ve gercektende cok sinirli oldumu anladim. biraz uzun oldu arkadaslar, ama nasil bir durumda oldugumu anlamaniz icin böyle uzun yazdim. sizdede böyle oldumu dogumdan sonra. Not: bebgime karsi sinirli degilim. onu görünce bütün sinirim gidiyor

basta bende lohusalik dir falan diye düsünüyordum ama alti bucuk ay oldu, normal olmadigini düsünmeye basladim. esime aciyorum yavas yavas adamin kendi sikintisi var bide ben trip atiyorum, bagriyorum. ama burdan yanlis anlasilmasin bebegime zarar vermek gibi bir düsüncem olmadi kesinlikle. ona zaten hic kiyamiyorumki. o aglayinca bazen ben bile aglyiorum gerci bazen ona bakmak bile yetiyor aglamam icin. icim titriyor ona bakinca A