bebişim ağlıyo devam edeceğiz teyzoşlar eee bebiş olunca böyle yarım kalıyo:))))) fulyan minik kelebeğim

sağolun kızlar darısı anne olmak isteyen herkesin başına, bu arada mamagoz oğlum 4.210 kg doğdu çok şükür bir aksilik olmadan Z

Allah bebişlerinizi analı babalı büyütsün bizlerede doğum hikayemizi yazmayı kısmet etsin inşallah ummahan_d miniqim kübra'm

canım cok duygulandım.. Allah analı babalı buyutsun.. darısı bizlerin başına... henuz hami$ bile deilim, insallah bir gun:Saruboceq: zeyra rabbimin mucizesi

of zeynep ya ağlattın beni yaaaaa.:gitme: zaten son günümdeyim. çok güzel yazmışsın. darısı bizim başımıza. zeyra rabbimin mucizesi

canım Allah analı babalı büyütsün bebegini dogumun cok güzel gecmiz masaallah okudugum kitapların faydasını gördüm dogumda yazmıssın hangi kitapları okudun isimlerini ve yazarlarını yazabilir misin anneee Mucize'm ve Şans

canım bekliyorum devamını. heyecanla okudum. ne güzel bişey ya.

bu sayfayı ben açmıştım ama yazma şansını anca bulabildim. ben doğum hikayelerini okuyamayan biri olarak size en içten hislerimle yazacağım. 11 nisan cumartesi günü ben 38+1 iken herşey normal giderken ben dünya kadar yemek bulaşık temizlik falan derken epey yorulmuştum sonra dinlenme zamanı geldi ve biraz dinlendim. derken saat 13:30 da wc ye gittiğimde biraz değişik bi akıntı olduğunu gördüm. hamileliğimin başından beri akıntım vardı ama bu biraz koyu kahverengi ve daha yoğun kıvamlı gibi birşeydi merak ettim. kağıtla da sildim ve az biraz bi kan lekesi geldi. aman yarabbim bu acaba işaret mi dedim ve hemen kk ya girdim ne tesadüf ki ogün kim olduğunu hatırlamıyorum ama biri daha işaretim geldi 2 güne doğurur muyum acaba demiş. ben de hemen sorguya çeker gibi sordum olan biteni anlattım o arkadaş da dahil o an orada bulunanlar işaret olabilir deyince garip bi heyecan duydum halbuki artık 2 haftadır "gel oğlum" modundaydım. hemen elşime söyledim. kayınvalidemi aradım o da sen yarına kadar doğurursun inşallah dedi. fakat herşey o kadar belirsizdi ki. normal istiyordum ama drum beni biraz korkutmuştu. iri bebek omzu takılır sinirleri zedelenir. sen yapamazsın duygusalsın falan diye beni motive edeceğine işin kolayına kaçmak istiyordu. neyse herşey iyi hoştu ama benim ne sancım vardı ne de suyum. heralde bu da öncekiler gibi kanama dedim çünkü çok yorulmuştum. neyse biz eşimle harika birgün geçirdik dinlendik yemek yedik sohbet ettik falan akşam oldu 10 gibi gece film izleyelim dedik film koyduk ben mısır patlattım harika gün devam ediyordu. sonra film bitti ben de olduğum yerde 12 gibi uyuyakaldım eşim de uyandırmamış pc başına geçmiş. derken birden içimden bişey aktığını daha doğrusu boşaldığını hissettim ve ona uyanndım birkaç saniye sonra anladım suyum geliyordu gece saat 01:30 olmuştu. yani işaretten tam 12 saat sonra. eşime seslendim korkudan koltuktan kalkamadım daha da boşalır çocuk ne zaman gelir bilmiyorum acaba doğum başlar mı diye. eşim koşarak geldi yanıma beni kaldırdı ama kalkmamla suyun gelişi daha bir ivme kazandı hemen üstümü değiştirdim eşim kayınvalidemi aradı hastaneye gidiyoruz anne gel diye benim ailem şehir dışında biz de onları aradık hazırlıklı olun sabahtan gelin diye. fakat bana garip bir sakinlik gelmişti eşime de aynı ölçüde heyecan. giyinirken suyum hala geliyordu fakat en ufak sancı yoktu. saat 02:00 de hastanedeydik beni hemen muayene ettiler 3 cm açılmam varmış odaya aldılar üstümü çıkarttırıp doğum önlüğü giydirdiler. hepimiz şoktayız. sonra 02:30 da sancılarım ufak ufak başladı. ama hani ağrılı adet sancısı gibi. fakat 6 dakikada bir geliyordu ama bu zamana kadar okuduğum kitaplar işe yaramıştı ve sancıları karşılayarak acısını azaltabiliyordum. bebeğimin kalp atışları gayet iyiydi çok şükür. sonra saat 5 e doğru sancılar son şiddetine gelmeye başladı artık 2 3 dakikada bir geliyordu ama benim kontrolümden çıkmıştı. eşim kayınvalidem başımda hemşireler sürekli serum takııyorlar ne olduğunu bilmiyorum ama vitamin diyorlar bu arada her sancı gelişine suyum eşlik ediyor hala :)arada bir açılmama bakıyorlar çok güzel sancıların işe yarıyor açılma 6 cm diyorlar ve gidiyorlar ama o sattler nasıl geçti inanın bilmiyorum. bu arada bişey yiyip içmek yasak olduğundan kuruyan boğazmı ve dudaklarımı ıslatılmış peçeteyle siliyorum.06:30 dan itibaren nöbetçi dr bana gelip ıkınmamı söyledi her sancıda ıkın bakalım dediler açılmam 9 cm e ulaşmıştı ama bu ıkınma seansı 1 saati bulunca odada mı doğurucam ben dedim meğer bebeğin saçını görene kadar odada sancı çektiriyorlarmış. en iyisi bu bence de. sabah saat 7 de drum gelmiş ve hala niye bu kadar ısrar ediyorsunuz anlamadım demiş eşim ve kayınvalidem de bu kadar saattir sancı çekiyo herşey de yolunda hala niye sezeryan diyorsunuz demişler. 07:30 da hadi vakit tamam dediler ve beni tekerlekli sandalyeyle doğumhaneye aldılar ama gücüm tükenmişti yorulmuştum sancıdan nasıl doğurucam diye düşünmeye başladım. neyse sancılar gelmeye beni de doğuma hzırlamaya devam ettiler 3 dr 3 hemşire 1 hemşire ben ıkındıkça karnıma bastırıyordu ama dedim ya enerjim tükenmiş gibiydim yapamazsamı düşünmek istemiyordum ama korkmaya başlamıştım bir yandan da bu kadar sancı çektim vazgeçemem diyerdum dr lar da bana destek oldular ama hadi az kaldı ıkın geliyor falan dediler hep neyse sonra benim gücümün tükendiğini görünce dışarıdan bir erkek dr çağırdılar bastırma işini o üstlendi ve 2 ıkınmadan sonra bir gariplik hissettim çıktı heralde başı dedim ve bana sakın ıkınma dediler meğerse başı çıkmış vücudunu çekiyorlarmış o da çıkınca bi ingaaaaaaa sesi geldi o kadar yorgundum ki bu ses bana çok iyi gelmişti. o an sadece "oğlumm annem" diyebildim hemen alıp götrdüler bebeğimi temizleyip giydirdiler bu esnada benim dikişlerim atılıyordu, eşim ve kayınvalidem yanımıza geldiler. sonra odamıza çıktık ve bizim için hayat farklı akmaya başlayacaktı. oğlum bugün 22 günlük ve ömrümden 22 gün hiç bu kadar hızlı ve güzel geçmemişti. rabbime şükürler olsun oğlumu mucizemi bana nasip etti. istyen herkese de nasip etsin inşallah. şimdi içerde uyuyor ve ben her 15 dakikada bir başındayım nefesini kontrol ediyorum bakıyorum ediyorum gece uykusuzluğumuz gazımız herşeyimizi o an unutuyorum kendimce ingaaa diye ağlama sesini anneee diye çıkarttığını düşünüp bir kat daha mutlu oluyorum çok şükür olsun Allahıma. mamagoz

amin canım inşallah rabbim bu duyguyu bütün anne olmak isteyen anne adaylarına taddırır bambaşka bişeymiş kokusu bile yetermiş canım benim darısı başına inşallah:asigim::Saruboceq: E

amin canım cümlemize rabbim hayırlı evlatlar nasip eğlesin inşallah kaderleriyle :Saruboceq: . push ; B BEBEGIMIZ ipeğin

tebrikler zeyra allah analı babalı büyütsün hayırlı kaderler yazsın inş. zeyra rabbimin mucizesi

canım çok iyi yaptın ellerine sağlık fulyan minik kelebeğim

hikayeleriniz cok hoc olmus kizlar allah ayirmasin sizi ne diyim batuhanim 1 prens 1 prenses

2010 Nisan annelerinden doğum hikayelerini buradan daha iyi takip edebiliriz diye düşündüm. Rabbim hep güzellikleri paylaşmayı, güzel anılarımızı, doğacak güzelliklerimizi sağlıkla anlatmayı nasip etsin. Hadi kızlar pc başına. budebe göktuğ'um bal

bizde yazalım bari elimiz değmişken:))) 2006 yılının ağustos ayında evlendik ;ilk zamanlar bebek diye bir düşüncemiz yoktu, ben bu konuda gayet rahattım, umursamıyordum cevreden gelen lafları ne zaman bebek, artık gelmiycekmi, hayırdır bişiymi var diye soran ve sorgulayan gözler umrumda değildi, kendimi bir bebeğe hazır hissetmiyordum, allahtan eşimde hep yanımda oldu... bu zaman zarfında iğneleyici sözler bikere bile canımı yakmadı, ben hep şunudiyordum, ben kocamı çok seviyorum oda beni çok seviyor ben çok kıskancım kocam hep beni sevsin:)))) kendimi kandırmışım, kendimi böle avutmuşum, aslında her kadının olduğu gibi benimde içimde bebek özlemi varmış, artık eşimi durdurmak zor olmaya baslamıştı, nerde bebek görse gözleri doluyordu, içten içe okadar cok bebek istiyordu ki anlatamam... artık bir bebeğimiz olmalı dedi bana, sende hazırsan artık bir melek gelsin... nasıl oldu bilmiyorum ama bende evet dedim... demekki vardı içimde bir kıpırtı ama dışa vuramıyordum...2009 mayıs ayı gibi bebek için gerekli olan herseyi yapmaya basladık, önce doğum kontrol hapını bırakmalıydı, onu bıraktım 4 yıl bir fiil kullanmıştım çünkü... umutsuzdum olmaz diyordum, çok bekliycemi sanıyordum... ağustos ayına kadar hep test yaptım, her ay bir umut dedim, meğer bende ne kadar umutla bekliyormuşum bebeğimi... ağustos ayında ramazanın biriydi, oruç ayıydı... benim vücudumdaki inanlımaz kaşıntı yüzünden doktora gittik, kan testi yapıldı ve ben hamileydim ne için gitmiştim neyin haberini almıştım inanamadık, eşimle donduk kaldık, bir tuaf olduk resmen... nasıl guzel bir gundu anlatamam ben anne oluyordum... ilk üç ay uyku ile gecirdim, hep uyumak istedim, sersem gibiydim halsizdim, üç aydan sonra acayip mide yanamsı yasadım, herseyden midem bulandı, son üç ay ise tam bir felaketti... ama bebeğim için katlanmam gerekiyordu, gebelik reflüsü olmuştum zaten, bebeğimi hep kasıklarda taşıdım, onun ağırlığı dayanılmazdı son aylar gecmek bilmedi, uyku yoktu gece nöbetlerimiz baslamıştı, sonra birde tansiyon işin tadını kaçırdı preeklamsi teshisi konuldu gebeliğin 33 hafatsındaydım, hipertansiyon ile tanıştım, günde iki kez bağlanan nst ile bebeğimin hep kalp atışını dinledim, son aylar hele, o sesler hep kulaklarımdaydı,37. haftamda almaya karar verdi doktor, benim böbreklerim ve karaciğer iflas etmek durumundaydı artık, genel sezeryan ile '' 2 nisan '' cuma gunu melek yuzlum dünyaya geldi, ama dünyaya gelirken bile beni baya endişelendirdi, tansiyon yuzunden ilk narkozda bayılamadım, ikinciyi aldığımda içinde ayılmam çok zor oldu, bebeğim doğum esnasında kaburgalarıma çıkmıştı, iki doktor baya güç çıkarmışlarmış oğlumu, hala eziktir mide tarafım, hemde öle geniş bir sezeryan kesiğim varki acele etmişelr bebeğin kalp atışı yavaşlamış benim tansiyon tavan yapmış, nese tüm zor koşullara rağmen meleğim benimle... şimdi karşımda uyuyor, bu herseye rağmen çok güzel... rabbim isteyen hrekese nasip etsin... hiç bir kadının kucağını boş bırakmasın... bebeğimin her gülümseyişinde içimde kelebekler uçuşuyor... ben onun için herseyi göze aldım, rabbim onu korusun melekler yanında olsun, o benim herseyim canımdan öte can... hayatımın anlamı en önemliside o benim yaşama sevincim... HOŞGELDıN ÖMER KUZEY... HOŞGELDıN YAŞAMA SEVıNCıM... zeyra rabbimin mucizesi

o günler gelse de bende yazsam doğum hikayemi... zeyra rabbimin mucizesi

en kısa zamnda yazcağım inşallah doğum öykümüzü buraya :ecrin_bebek: zeyra rabbimin mucizesi

ağlattınız beni yaa :S işallah bende alıcam en yakın zamanda kuzucuğumu kucağıma onlar herşeye değer.. rabbim tüm kuzucuklarımızı sağlıklı büyütmeyi nasip etsin.. allah yardımcımız olsun işallah.. batuhanim 1 prens 1 prenses

işte bal kızıma giden yoldaki hikayemiz biraz uzun olabilir ama :))) 2004ün temmuz ayında eşimle mutlu bir beraberliğe adım attık ilk yıl biz bebiş istemedik daha sonra istediğimizdede testler her ay negatifi gösteriyordu hep çevredekiler olur olur acele etme demeye başlamışlardı ama benim içime sanki bebeiş için biraz uğraşcağız gibi geliyodu ama bunu eşime söyleyip onuda üzmek istemiyordum 1 ay 2 ay 3 ay derken yok olmuyordu her ay hayal kırıklığı yaşıyordum 6. ayın sonunda bir kadın doğum uzmanına görüşemeye gitmeye karar verdik eşimle gittik bütün testlerimiz temiz çıkmıştı olmamasına engel hiç beişeye yoktu doktorumuzda daha erken olduğunu 1 sene beklenmesi gerketiğini söyleyip bizi eve gönderdi bir sne geçmişti ama yine minik mucizemizden annesine babasına bir haber yoktu sanki her ay bir yıkım yaşıyordum halbuki ilk zamanlarda hiç olmayacağı fiktri aklımdada yoktu artık çevredende yavaş yavaş bebk sormaya başlamışlardı bizde şu an düşünmüyoruzla geçiştiriyorduk oturduğumuz yer küçük olduğu için yine daha sonra doktorumuzun yolunu tuttuk olmadı dedik bekledik olmadı doktorumuz bize aşılama yöntemini anlattı günler alınmıştı aşılamayla işe başlayacaktık daha önce kullandığım ilaçlar hiç bi işe yaramamıştı ilk aşılamamızı olmuştuk doktorumuzun bize test tarihi verdiği günde yine bir hayal kırıklığı yaşadım artık ümidimi yitirmiştim eşimden gizli gizli ağlıyorudm çünkü o asla benim ağlamama dayanamazdı bazen bebk görmeye gittiğimizde gözlerim dola dola bebkleri izlemeye başlamıştım sanki her şey her söz artık bana batar olmuştu çevredekiler artık yıllar geçtikçe daha çok bebk sormaya başlamıştılar artık saklamamınında bir mantığı olmadığına kara veriop gerekn kişilere olmadığını söylemeye başladım ama içim nasıl cıyordu anlatmam etrafta bir sürü patavatsız insan doluydu sanki sana hastalıklı gibi bakan gözler bile vardı en sonunda 5. yılımızın sonunda eşimle hem maddi hem manevi olarka kendimizi hazırladık ve tüp bebk yaptırmaya karar verdik doktorla ilk görüşme için ankaraya gittik ve ordada doktorumuz bize nedensiz infertilite teşhisi koydu olmaması için hiç bir engel olmadığını ve 100 95 olur gözüyle baktığını söylediğinde içim içime sığmıyordu tedavi için doktorumuz bize temmuzu uygun buldu bir kaç iğne ve ilaç verip 1 ay sonraya gelmemişzi söyledi o kadar özenle hiç ilaç içmemiştim bu zaman kadar herşeyi bir kenara not edip harfiyen uyuyordum çünkü sonunda dünyanın en güzel kokusuna sahip olmak vardı temmuzun 6sında tüp bebk merkezimize ilk randevumuza gitmiştik doktorumuz herşeyin istediği gibi olduğunu söylemişti daha sonra 1 ay boyunca hergün gün aşırı merkeze gidip muanemi oluyordum herşey yolunda gidiyordu doktorumuz en son yumurtalarımın artık toplanmak için hzır olduğunu söyledğinde sevincimi anlatamam ama birşey vardı kendi doktorumun o hafta acilen bir konferansa gideceğini söylemesi beni üzmüştü ama transferimi yine orada çalışan çok güvendği arkadaşı mesut bey yapacktı ve bana sakın üzülmemi herşeyin güzel olacağını söylemesi içimi ferahlatmıştı 22 temmuzda transferim gerçekleşti ve ben o ana şahit olmuştum 3 tane minik kuzucuğun göbişime transferini izlemiştim o kadar duygulanmıştımki anlatamam işin en geçmez zamnı gelmişti ağustosun 3nde test günüm gelmişti ama 2 gün öncesinde benim kanamam olmuştu ve ben test yapmayacağım demiştim yine hüsrana uğramıştım eşimin ve bir arkadaşımın ısrarı üzerine hastahaneye gidip kan testi yaptırdım ve sonucun ertesi gün saat 2buçukta çıkacağını söylediler ben ise ilaçlarımı içmekten vzgeçmiştim hala kanamam olduğu için hastahaenede tanıdığım bir arkadaşımada benim gelmeyeceğimi sonucu alıp bana söylemesi için rica etmiştim çünkü hiç ümidim yoktu o gece boyunca zaten nasıl bir gözyaşı akıttım anlatamam artık demiştim bebk olayı benim için bitti demiştim kendi kendime ertesi gün kahvaltımızı ederken eşim bana 2buçukta arayıp bana o güzel haberi vereceğimi söylemişti bende hiç beklme demiştim aramamayacğım demiştim sonuç çünkü olumsuz demiştim ve o saat gelmişti tam saat 3e ç. eyrek kala arkadaşımı aradım ve test sonucumu alıp almadığını sordum ve bana bu test norma dedi bende nasıl normal dedim 2 haftalık hamilesin dedi o an işte minik kızımın içimde olduğunu öğrendiğim 4 ağustosu hiç unutamam telefon elimde kaldı yanlışlık olmasın dedim arkadaşıma yooo gayet normal değerlerle hamilesin dedi o benim tedavi gördüğümü bilmiyormuş o yüzden normal demiş bana:)))) telefonu kapatır kapatmaz ilk olarak eşimi aradım veee eşimin numarası meşguldü sonra annemi aradım anne dedim ben HAMıLEYıM diye bir çığlık attım telefonda anneciğimde bana az sonra arayacağım seni diyor heyecan yaptığım için bebişe bişey olmasın diye telefonu kapatıyorum peşine arıyo heyecan yapmamı söylüyordu ama nerde yapmamaın mümküntımı vardı daha sonra eşimi aradım onada kocaman bir çığlıkla HAMıLEYMıŞıM diyebildim ve eşim sanki diğer odadaymış gibi o kadar çabuk eve geldiki gözlerinin içi resman gülüyordu hafif bir nemlilikle ve ona sarılıp şükürler olsun bebişimiz bizimleymiş diyebildimdaha sonra bizim için her haftası hatta dakikası önem taşıyan 9 ayımız başladı herşeye herşeye o kadar dikkat ediyordumki artık yediğim yemekten giydiğime kadar oturduğum ortama kadar içimde minik mucizemiz vardı şükürler olsun 11 haftamızda doktorumuza ikili test için gittiğimizde kızımız olacağını öğrenmiştik bizim için kız veya erkek hiç farketmezdi yeterki sağlıklı olsun diyorduk doktorumuz 100 95 kız olabileceğini söylediğinde eşimin o gün ne kadar kız olmasını istediğini anlamış oldum ogünden sonra artık herşey pembeydi bizim için ve ondan sonraki aylar öyle hızlı birşekilde geçiyorduki testler şeker yüklemeleri derken 37 haftamıza gelmiştik doktorumuz 2 nisana sezeryan tarhimizi vermişti ama ondan önce 29 martta genel kontrolümüz vardı nst sonuçlarımızda kızımızın kalp atışlarında bir alçalma bir yükselme yaşanıyordu doktorumuz acil yatış işlemimizi verdi ve bizim 2sinde beklediğimiz kızımız daha bir acele etti ve 29 MART tarihinde bizlere rabbimden en güzel hediye olarak gözlerini açtı doktorum spinal sezeryan tarftarıydı ben ise herşeyi ona bırakmıştım ameliyathaneye girmeden gözlerim dolmuştu eşim acilen eve gidip çantalarımızı ve annemleri alıp hastahaneye gelmişti 10 dakika sonrada beni ameliyathaneye götürmek için geldiler işte o an eşimle birbirimize öyle bir sarıldıkki kızıma iyi bak diyebildim sonra annemi babamı yengemi kucaklayıp içeri girdim ortam ilk önce çok soğuk geldi ama daha sonra ekip gelince öyle bir rahtladımki güle oynaya bir operasyon gerçekleşti ve doktorum kızıma az sonra kavuşacağımı söylerek ameliyata başladı bana karnında 3 saniyelik bir baskıdan sonra kızımın gözlerini dünyay açacağını söyledi ve öylede oldu ilk sorum ise neden ağlamıyo oldu ve ilk ağlayış sesi geldi tabi benim gözlerde çeşme gibi ağzımda bir şarkı gibi canım kızım canım benim başka hiç bir kelime gelmiyordu sadece bu sözler ve doğum saati 12:45dediler miniciğim benim getirdiler göğsüme yaklaştırdılar öyle bir sıcaklık ki anlatmam ve daha sonra kızımın üşümemesi için babsına götürceklerini söylediler ve kuzucuğumu sanki benden koparır gibi yukarı çıkardılar ondan 30 dakişkalık ayrılmak bile ban öyle zor geldiki:çok üzgünümartık ne zamn bitecek demeler başladı bende doktorumun işlem tamamdır sesi benim duymuş olduğum en güzel cümleydi çünkü yukarda kızım ve eşimi görecektim ve beni yukarı çıkardıklarında eşim kızımızın başında onu seviyordu ve ilk emiş zamanımız gelmişti hemşirnein o minicik ağzını göğsüme yaklaştırması onun kokusu bambaşka bişeydi rabbim kimseyi evlat hasretiyle sınamasın bütün anne olmak iteyen anne adaylarına bu duyguyu yaşatsın inşallah şimdi kızım 14 günlük ve 14 gündür evimize cennet kokusu yayıldı rabbim kimseyi bu kokudan mahrum etmesin inşallah bu arada bu öykümüzü 3 gündür yazıyorum çünkü ara ara girebiliyorum kızımdan fırsat buldukca :)))) HOŞGELDıN MıNıK KIZIM HOŞGELDıN ANECıĞıNE BABACIĞINA

saolun teyzoşlar evet birazcık kızımız bizi uğraştırdı ama sonunda cennet kokusunu evimize getirdi rabbime şükürler olsun 3 günde ancak yazabildim ara ara kızımdan zamn buldukca:asigim: fulyan minik kelebeğim