Size ne kadar teşekkür etsem azdır. Bu kadar yoğunluğunuzun arasında detaylı ve samimi bir şekilde yardımcı olmaya çalışmanız beni çok mutlu etti. RAM konusunda pazartesi günü kurumda randevumuz vardı. Mesajımda da bahsetmiştim. Bağlı bulunduğumuz ilçedeki RAM müdürü sağolsun gayet anlayışlı bir şekilde sorularımızı cevapladı ve ilgilendi. Onlarda bir kere bu siciline işleyecek, silinmeyecek diyor. Ama bizim aldığımız rapor özel eğitim alabilmesi içinmiş ve süresi 1 yılmış. Okul için eğer gerekli ise tekrar süreli bir rapor çıkarılıyormuş. Ancak çocukta düzelme olursa bu raporu vermiyoruz ve normal çocuklar gibi o da okuluna devam edebilir dediler. İşin piskolojik kısmını bizde düşündük. Hatta aile açıcından da bu bir handikap çünkü ilerleyen günlerde okulda bi problem yaşasa "bizim çocuğumuz zaten A tipik otistik" diyip sorunun üstünü örtmeye gidebiliriz. Sonuç olarak RAM in verdiği bilgi doğrultusunda anne ve baba bu raporu çıkarmaya şu an için kararlı. Ve bu rapordan sonra hergün 1 er saat bir özel eğitim merkezinde eğitim almaya başlayacak. Ayrıca haftanın bellirli günleride 2-3 saatlik oyun gruplarına katılacak. Televizyon konusunda sıkıntılı bir durum çok şükür yaşamadık. Yani 2 haftadır televizyon kapalı ve işler gayet yolunda. Hatta o günden beri çok büyük değişikliklerde gözlemliyoruz. Yeni oyunlar öğreniyor, yeni yeni kelimelerle bişeyler anlatmaya çalışıyor. Buda tabi bizi acayip mutlu ediyor. Sizin bahsettiğiniz kitabı internette buldum. 365 Televizyonsuz Etkinlik güzel bir kitapmış ama sitelerin stoklarında ne yazık ki kalmamış. Sanırım eski bir kitap ve artık satışı yapılmıyor. Yani sizin kitaptan gönderebileceğiniz etkinlikleri dört gözle bekliyorum. Hatta buraya ortak bir ekleme yapabilirseniz herkes faydalanabilir diye düşünüyorum. Tabi birde anne-baba-abi ile ev içi bir programa ihtiyacımız var. Yani özellikle baba çalıştığı için çok fazla ilgilenemiyor. Ama bununda %100 değişmesi şart ve bunun için yönlendirici bir program çok işimize yarar. Sizin tavsiyelerinizle böyle bir program çıkarabileceğimizi düşünüyorum. Evet önümüzdeki 6 ay çok önemli. Çünkü bizim amacımız bu 6 aylık süreçte tuvalet eğitimi, konuşma ve yemek yiyebilme gibi konuları çözersek direk yaşıtları gibi kreşe başlatmak. Tabi geri bildirim alabilirsek. Panik durumunda değiliz ama "geç kalmış" olmamak için elimizden geleni hızlı bir şekilde yapmaya çalışıyoruz. Yardımlarınız için çok teşekkür ederim. Mesajlarınızı merakla bekliyorum.

Ancak yine dediğim gibi çalışma ile ilgili haftasal değişiklikler tamamen ufaklığın ilerleyişine göre değiştirilebilir.. Bu çalışmaları bir süre uygularsanız sevinirim.. Daha sonra, çalışmalar mutlaka bir noktada yetmemeye başlayacaktır.. Bu noktada beni tekrar bilgilendirirseniz sevinrim. Böylece çalışma içeriklerini değiştirebiliriz.. Bunlar dışında; http://www.kadinlarkulubu.com/engel... lim/604896-muzikle-tedavi-1sakinlestirme.html yukarıdaki linkte verdiğim parçalar ufaklığın odaklanma süresinin uzaması ile ilgili yardım edebilecek parçalar.. Bunlar dışıdna bir liste daha hazırlamaya çalışırım.. Bunları internetten kolaylıkla bulabilirsiniz.. Hepsi birden olmasına gerek yok.. ilk başta 2 - 3 tanesi de yeterli oalbilr.. daha sonra değiştirebilirsiniz.. Kitap işine gelince; maalesef scanner da vakit geçirebilecek durumum pek yok... ancak benim ufaklık uyurken telefona resim olarak kaydedebilrim.. bu başlık altında pek çok kişinin dikkatinden kaçabilir bu yüzden yeni bir forum sayfası olarak resimleri atarım.. daha sonra linkini tekrar buraya mesaj olarak yollarım böylece rahatlıkla bulabilirsiniz.. Çalışmalarla ilgili aklınıza takılan bir şey olursa mutlaka yardımcı olurum.. Şimdiden kolay gelsin.. . push ;

Kizim 2 ay sonra3 yasina girecek. ama 100 _150 ye yakin jelime bilmesine ragmen cumle kuramiyor maleseff. bu durum beni inanilmaz. uzuyor ne yapmaliyim bilmiyorum

Merhaba.. Konunuzun altına hemen bir sistem oluşturacağım..

yukarıdaki mesaj daha evvel benzerkonuşma sıkıntısı için oluşturudğum bir drama ve ebeveyn çocuk çalışması idi.. Bunu deneyebilirsiniz.. Sonuçlarını mutlaka öğrenmek istiyorum.. eğer bu çalışma işe yaramaz ise farklı bir sistem deneyebilriz.. Şimdiden kolay gelsin ve lütfen kendinizi üzmeyin.. unutmayın hiç bir şey için geç değil :) R rabia1984 SaBıR ve ZaMaN tek ayak

Teşekkürler bilgilendirme için.

okanneci tatlım dün akşam kızıma şarkı ile söylemek istediklerimi dile getirdim zaten şarkı dinlemeyi çok seviyor. akşamdan beri oyuncaklarını dizerlen al diyor bana veriyor bende ver diye karşılık veriyor ve 2 kez ver dediğini duydum kızım konuşacak buna inanıyorum. eşimde gece biberonla süt verirken gözlerini açmış ve memi demiş bunlar yavaş yavaş ilerlemiş olduğunu gösteriyor devam edip ilerleyeceğim yardımların için sağoll

Öncelikle konuma cevap verdiğiniz için çok ama çok teşekkür ederim. dediğiniz gibi kızımı dışarı fazla çıkarmıyordum 13 aylık olana kadar ben baktım 13 aylıktan sonra çalışmaya başladım ve annem bakıyor son 2 aya yakındır hastalığımla baş edebiliyorum. Kızımı her akşam elimin erdiğince dışarı çıkarıyorum ve eve geldiğimizde bile yıkamıyorum. Bunu aştığıma inanıyorum. Kıxım tüm yönlendirmelerimi algılayıp yapıyor yalnız ağızla bişeyler söylemiyor. Kızım sürekli anlatıyor ama ne dediği anlaşılmıyor el, kol hareketleri bile yapıyor. Biliyorum kızım konuşacak çünkü daha önce kelimeler söylüyordu sanki bana tepki vermek adına bişeyler demiyor. Teyzesi haftada 1 gün bakıyor ve teyzesi çok sabırlı insan sürekli onunla ilgeliniyor ve inanırmısınız baktığı bir günde 1 kelime öğrenmiş oluyor birkaç gün söylüyor sonra bırakıyor. Annem ilgileniyorum, söylüyorum diyor ama annemde de okb var. Kızımın başında 2 tane aynı hastadan var anlayacağınız. Kızımın bana ihtiyacı var onu çok erken bıraktım, çalışmaya başladım, kızım sürekli beni istiyor ben bunun farkındayım sabah bazen beşikte bırakıyorum işe giderken sırf kapıya gelipte ağlamasın diye ama yüzündeki düşüşü ifade edemem çok kötü... hayatin_anlami Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Merhaba Karnur hanım. Öncelikle merak ettiğim bir şey yanıtlayabilirseniz sevinrim.. sonrasında davranışla ilgili bir sistem geliştirebiliriz.. Çocuğunuz anaokuluna gidiyor mu? Gidiyorsa orada da durumu aynı mı? Cevabınızı bekliyorum :) Z

Bu habere inanın çok sevindim.. Birt süre daha bu şekilde devam edelim.. sonra yavaş yavaş aynı şeyi yapmaya başlayabilir ya da bu oyundan sıkılıp direkt konuşabilir de... Yaklaşık bir hafta sonra lütfen bana tekrar yazın... o zaman ki duruma göre tekrar bir değerlendirme yapıp çalışmayı genişletelim.. Şimdiden kolay gelsin.. ve nasıl mutlu oldum kelimelerle anlatmam mümkün değil.. Ufaklığı kocaman öpüyorum :) V volveron

Merhaba Melike hanım.. :) Asıl ben teşekür ederim fikirlerimi ve çalışmalarımı kayda değer bulduğunuz için. Öncelikle, "uzmanlarda otizm ile ilgili herhngi bir belirti bulamadı" dediğinz çin rahatlıkla söyleyebilirim ki çocuğunuz sadece ilgiye muhtaç. :) Kanımca, siz işe başladığınızda, gidiş gelişinizle beraber yaklaşık bir 12 - 13 saat uzak kalmış olmalısınız bebeğinizden.. Bu ilk uzak kalış bir şekilde terkedilme korkusuna sebep olmuş olabilir. Benim bebeğim 9 aylıktı. sadece 5 saatlik bir ayrılığımız oldu.. okula gittim iki saat ders verdim ve geri geldim.. daha sonra yemek yaptım ve ondan sonra bebeğimi kucağıma aldım.. İnanın 1 hafta boyunca gece gündüz kucağımda kaldı ve yanımda uyudu.. Bizim şansımız hem bebeğim ufaktı hem iş geçici idi hem de haftanın her gün değildi.. O yüzden, bu terk edilme hissi uzun sürmedi.. Benim size tavsiyem, oğlunuzu bir pedagog a götürün.. Oturup hep birlikte konuşun Eğer orada sıkılacağını düşünüyorsanız pedagog ile siz konuşun.. Onların tabii ki sistemleri ve verdikleri fikirler daha yönlendirici ve işleyişi ispatlanmış olacaktır.. Bunun dışında anlattığınız tüm "sorun"ların aslında sorun olduğunu düşünmüyorum.. bunlar sadece "Benimle ilgilenin" sinyalleri.. Tabii ki ilgilendiğinizi yazmışsınız.. ve aslında yetiyor olması lazım ama sanırım ufaklık o ilgiyi tam zamanlı istiyor.. Bİr de anladığım kadar ile henüz oyun saatlerine başlamamış.. yani etrafında yaşıtı yok ve aslında bakıcınız da onunla onun anlayabileceği şekilde oynamaya eğitimli biri dğeil ise epey canı sıkılıyor olmalı gündüz.. Bakcınızla konuşup, ufaklığı oyun saatlerine götürmesini rica edi.. onu heveslendirin derim ben. çanta defter ve güzel bir okul.. Daha sonra yavaş yavaş başlamanızı tavsiye ederim.. Ben kendi oğlumda da aynı şekilde yapıcam.. Bu yüzden bakıcınız önemli.. zira o götürüp getirecek demek oluyor bu.. Örneğin haftada bir - iki saat ile başlayıp kademe kademe arttırın.. başka çocuklarla vakit geçirmek onun için eğlenceli olacaktır.. tabii ki pedagogunuza danışın belki günde bir saat daha uygun olur.. onu birlikte karar verirsiniz.. Bunun dışında, kendi profesyonel görüşüm yine müzik dersleri oalcaktır ama ufaklık çok küçük.. ve maalesef çok dkkatli çalışılması lazım.. ritim çalışmaları, kelime çalışmaları ve hatta belki vurmalı çalgılarla yapılan dramalar işe yarayacaktır.. bunları daha evvelki yazılarımda anlatmıştım.. nasıl olamaları gerektiği ve nasıl gelişmeleri gerektiğini.. Ancak dikkatli ve kontrollü yapılması gerekmektedir.. Yabancılarla anlaşamamasına gelince :) benim oğlum şu anda 14 aylık.. ve kesinlikle yabani :) e kimseyi görmüyor.. çok normal herkesi yadırgaması.. muhtemelen aynı sıkıntı sizde de var.. eminim ki ufaklık sadece her gün gördüğü insanlara yanaşıyordur.. bu konuda endişelenmeyin lütfen.. Pedagogunuzla konuştuktan ve nasıl bir yol haritası çizceğinizi kararlaştırdıktan sonra beni bilgilendirirseniz ben de size ve ufakluığa bir çalışma ve dinleti programı çıkarabilirim.. Şimdiden Kolay gelsin :) hayatin_anlami Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hanımlar öncelikle tekrar merhaba :) Yazılarımda mutlaka denk gelmişsinizdir.. Bir canavarda ben de var. :) Bu sebepkle forumu hafta bir ya d i ki kere kontrol edebiliyorum maalesef.. sorunlarınız okudum ve aklımda bazı çözümler var ancak yazması biraz uzun sürecek ve tek tek yanırlamak istiyorum.. :) Fakat malum benim canavar uyanık.. Oğlumu uytup evde sessizliği sağladıktan hemen cevap yazmaya başlayacağım.. Umarım yardımcı olabilirim :)

okanneci ve zeyyneep buradan ikinize de ayrı ayrı teşekkür etmek istiyorum. Zeynep'e, benim 2 yasındaki oğlumun durumu ile tamamen aynı durumda olan yiğenini anlattığı için okanneciye da güzel cevapları için teşekkürler. ben de otizm süphesiyle nerdeyse 1 yıldır arastırmalar yapıyorum ama netice alamıyorum. küçük bir sehirde yasadığımdan çok fazla imkanım da yok. çevre illerde gittiğimiz uzmanlar çocuğumun kesinlikle otizm olmadığını kreşle 5-6 ayda yaşıtlarını yakalayacağını söylüyorlar. ama özellikle forumda otizm başlığını okuduğumda çocukları benimle aynı durumda olan annelerin çocuklarına atipik otizm tanısının konulduğunu, karmakarışık eğitimleri, diyetleri vs. okuyup umutsuzluğa kapılıyorum. benim oğlumdaki durum da zeynep'in anlattıklarıyla aynı, 10-15 anlamlı kelimesi var. tabi konuşmuyor komutların çoğunu anlamıyor. bunun yanında anne bağımlılığı ileri derecede. ben çalışıyorum bakıcımız var. ben evde yokken de ona bana yaptığı gibi yapışıyormuş, tabiri caizse nefes aldırmıyormuş. kendi başına 5 dakika vakit geçirmez hemen sıkılır bana yapışır. yabancı bir eve gidince 15-20 dk ağlar sonra da kucağımdan inmez bize biri geldiğinde de aynısını yapar. yaşıtların fazla sevmez ama kendinden 4-5 yaş büyükleri çok seviyor. parkta bile hiçbir oyuncakla 5-10 dk. dan fazla ilgilenmez. tv. den başka ilgisini çeken bir sey yok onu da kısıtladık çok mecbur kalınca açıyoruz. tv. de de sadece reklamları izler, başka şeylerle fazla ilgilenmez. özellikle anne bağımlılığı, yabancılardan hoşlanmama ve dikkat eksikliği konularında bana neler önerirsiniz. şimdiden teşekkür ederim... B

bu konuyu açmakla ne kadar iyi etmişsiniz benim 5 yaşında bi oğlum var sürekli ağlamaklı bi ses tonuyla konuşuyor ve ağlamaya başlayınca susmak bilmiyor sürekli canı sıkılıyor çok çabuk sinirlenir buna karşın çok duygusal, alıngan ve hassas bi çocuktur bi de bebekliğinden beri tuhaf korkuları var örneğin su borularından ses geldiği için tuvalete tek başına giremez bana neler önerirsiniz şimdiden teşekkür ederim... Z

merhaba öykü hanıım kızım 2 yaşında onunla evde ne gibi tiyatral çalışmalara yapabilirim örnekler verebilir misiniz ya da bi kaynak gösterebilir misinz

merhaba öncelikle bilgilerinizi bizimle paylaştığınız için ne kadar teşekküretsem azdır ben biri 13 aylık biri 26 aylık iki çocuk annesiyim kızım çok ama çok zor bir bebekdi gazlı bir bebekdi sürekli ağlamalar dr lar falan filan derken oğlumu ihmal ettim istemeden hatta ağlama krizlerinde oğlum tek başına iki eline başına koymuş bizi izlerken görüyordum ve inanın bir anne için son derece zor bir durum yaşadım. bu ve buna benzer birçok örneğimiz var babamız bankacı olduğu için geç saat de eve gelir ortalama 1-2 saat çocuklarla ilgilenebiliyor. bizim sıkıntımız kızımı 1 yıl boyunca çıkaramadığım için park da misafirlikte eve gelen misafirlerolduğunda hep ağlıyor hiç ama hiç kimseyi istemiyor bizim misafirliğe gitmemiz ailecek travma yaşatıyor başta ben olmak üzere oğlum çok etkileniyor kreşe göndermemi istedi psikiyatr ama maddi sebeplerden dolayı bu yıl gönderemiyeceğim sizce ben napmalıyım da kızımı sosyalleştirebilirm oğluma kreşe gönderemesem de evde nasıl yararlı zaman geçirebilirim yardımınıza ihtiyacım var özellikle kızım için R rabia1984 SaBıR ve ZaMaN tek ayak

Çok güzel bir konu olmuş, benim 21 aylık kızım var canım isteyince 3-5 kelime söylüyor canı isteyince söylemiyor ben çalışıyorum kızama annem bakıyor ve bende okb hastasıyım temizlik hastası. Temizlik yapıcam diye küçükken kızımı hep televizyon karşısına diken benim onu ihmal eden benim biliyorum ben suçluyum bu aralar çok inatçı sürekli istediğini ağlayarak yapıyor onunla ilgileniyorum artık ama onun istediği düzeyde olmuyor okb rahatsızlığımdan dolayı dışarı fazla çıkarmıyorum buda onun gelişimini çok etkiliyor ama artık işten çıkmam gerekip ona güzel eğitim vermem gerektiğine inanıyorum. Kızımın bana ihtiyacı var. Tamam annem çok güzel bakıyor, yemeği uykusu düzenli ama galiba kızımın istediği düzeyde oda ilgilenemiyor bana akıl verin ne yapmam gerekiyor kızım günden güne gelişimi geri gidiyor gibi geliyor. Annem kızımı baktığı için haftaiçi bizde kalıyor akşamları erkenden uykusu geliyor ve oturma odasında yattığı için cocuğu hemen uyutmamı istiyor. Bana bir yol gösterin suçlu benim biliyorum ama en kısa olarak nasıl telafi edebilirim yardımm lütfen

Yazınızı ilk okuduğumda, oğlunuzun büyük olduğunuz sanmıştım ama sanırım kızınız büyük.. Yine de bir karışıklık olmaması adına hangisni büyük olduğunu yazabilir misiniz? :) Sıkmayın canınızı lütfen.. Maddi sorunlar insanın belini bükebiliyor biliyorum ama herşeye bir çare yaratabiliriz.. biz anneyiz :) Eğer kızınız büyük ise öncelikle ona sorumluluk verelim biraz.. kardeşinden sorumlu olsun.. Ve bunun yanı sıra, havalarda bozdu gerçi ama bebeğinizi siz dışarı çıkarın.. Benim oğlumda da aynı sıkıtnı vardı.. biz de ailelerimizden uzak bir şehirdeyiz.. Ben pek konu komşu muhabbetinden de anlamam :) o yüzden bebeğim ile yalnızdık evde sürekli.. İnanın bana bazen babasını bile istemez hale geliyordu.. baktık oalcak gibi değil biz de sokaklar vurduk kendimizi.. Öyle para falan harcamaya da gerek yok.. mesela çay bahçelerine gittik, kalabalık yerlerde yürüyüş yaptık. ilk bir kaç kere dediğinzi gibi ağlama krizlerineg irdi yetmiyormuş gibi kocaman adam (14 aylık), bir kaç kere de katıldı :) Ama şimdi baya bir alıştı. kabak çiçeği misali.. özellikle eve biri geldiğinde, ilk etapta direkt olarak onunla göz teması kurmaz ya da onunla herhangi bir şekilde bakışmazsa sıkıntı çıkmıyor.. sonrasında zaten hemen alışıyor benim veledde :) Dışarı gezmeleri ile başlayın tavsiyem.. daha sonra eve gelenlere kızınızla gö göze gelmemelerini ve o yokmuş gibi davranmalarını söyleyin.. eğer misafirinizi görür görmez ağlama krizine giriyor ve büyük olan da kızını ise odasına götürün ve orada bırakın.. salona girmesine izin vermeyin.. Bunlar benim ilk etapta görüşlerim.. bunun dışında, Müzikle tedavi ve sakinleştirme diye bir konum var : http://www.kadinlarkulubu.com/engel... lim/604896-muzikle-tedavi-1sakinlestirme.html Lütfen bu konuyu okuyun.. uygulayabildiklerinizi.. ya da uygulayamayacaklarınızı bana yazın, onlar için başka seçenkler üretelim.. :) Bunun dışında eğer küçük olan kızınız ise bunu da belirtin lütfen.. Kendinize dikkat edin en önemlisi.. canınızı sıkmayın.. dediğiniz bir şey ilgimi çekti ve özellikle büyük olan kızınız ise bu konuda hata yapmayın.. Tabii ki ikisi de bebek ama ikisi de aynı ilgiyi hak ediyor.. kızınızın şımarmasına izin vermeyin.. Cevabınızı bekliyor olacağım :)

cevap için çok ama çok teşekkürediyorum galiba anlatırken oğlumun büyük olduğunu yazmam gerekiyordu kusura bakmayın kızım için dediğinizi uyguladım gelen misafirlere ela ya bakmayın o yokmuş gibi davranın dedim ve yavaş yavaş oluyo gibi tabi yine kucağımdan inmiyor belli bi zaman geçince canı isterse gidip oynuyor bu yönteme yeni başladık 1-2 haftaya özellikle bayram trafinde belli olacak sonuç inşallah iyi olur ha bi de hergün gezmelere götürüyorum şimdiilk eskiye nazaran biraz aştık gibi ve ben ümitliyim inşallah iyi olucaz sosyalleşicez kızımla oğlum için se evimizin yanında maddi açıdan bizi yormıycak bir oyun grubu buldum haftada 3 yarım gün göndermeyi düşünüyorum ama ya oğluma kötü davranırlarsa diye de göndersemmi göndermesem mi aşamasındayım benim bile sabrım yetmiyor bazen bu ihtimaller gözümü korkutuyor siz ne dersiniz? cevplayıp vakit ayrmanız cidden takdir edilecek bir durum heleki çocuklu bir bayan için çok teşekkürediyorum

O anne sizmişsiniz demek ki mesajın içinde o bölümü kaybetmişim :) Yani yuvadan arkadaşını ee çağıran anne.. İkizleriniz Almanca konuşmaya devam etsinler ufaklığın yanında ve okulda öğrendikleri şarkıları da öğretsinler mutlaka.. Mümkün olduğucna tabii.. ikinci dil işine ancak şimdilik böyle bir çözüm bulabiliriz.. İnat işi biraz garip.. benim oğlumda çok inatçı ben üstüne gidiyorum. Mümkün olduğunca sinirlendirmeden tabii ki.. Çünkü sinirli bir bebek olsun istemiyorum.. Ama bu demek değil ki her ağladığında istediği oluyor.. Aksine ağladığı için olmuyor. Bir kaç yazımda sürekli bahsettim.. Ben pedagog değilim.. Yani burada müzik ile halledilebilecek sorunlar için verdiğim örnekler benim uzmanlığım ama diğerleri sadece bir annenin başka bir anneye önerisinden öte olarak algılanmamalı.. İnatçılığın müzik ile tedavisi yok bildiğim kadarı ile :) Sadece şu linki kontrol edebilirseniz : http://www.kadinlarkulubu.com/engel... lim/604896-muzikle-tedavi-1sakinlestirme.html Biraz daha rahat uyumasını ve sinirlerini yumuşatmayı sağlayabiliriz.. Ancak tabii ki bu inatçılığa tedavi midir :) bir şey diyemem.. en zıdnan bu çalışmanın dizayn amacı bu değildi.. Size bir anne olarak önerebileceğim ki biz bunu ailedki tüm bebekler ve çocuklara yapıyoruz .. ağlayarak istediği hiç bi r şey yapmayın.. Hatta ağlamaya başladığında önce yanına gidin.. derdini sorun.. ala ağlamaya devam ediyorsa odasına kapatın.. konuşmaya başlayana kadar odasında kalsın.. ne isteyip ne istemediğini anlatsın.. Karşınıza alın ve dürüst şekilde dünyanın onun etrafında dönmediğini ona söyleyin.. çocuklar sanılanın aksine dürüstlüğü severler.. bir kardeşi ve ablaları olduğuu, okula gitmek zorunda olduğunu anlatın.. hoşlanmadığı bir şey ona yaptırdığınız için üzgün olduğunuzu ama siz nasıl onlara yemek hazırlamaya ve kıyafetlerini yıkaaya mecbursanız ve bu sizin göreviniz ise okula gitmenin de onun görevi olduğunu söyleyin.. İnanın bana sizi anlayacaktır.. Biz anneler biraz yufka yürekliyiz.. ama taviz vermeyin lütfen.. ben de vermemek için çok çaba sarf ediyorum ve daha 14 aylık bebeğime kızdığımda bile hemen ağlıyor diye sarılmıyorum.. neden kızdığımı bir parça olsun anlamasını bekliyorum.. ve inanın herşeyn farkında o da.. inat işi biraz risklidir. bazen gei teper ve eskisinden daha inatçı bir çocuğunuz olur.. Pedagog bir arkadaşım var.. mesela o, oğlunun ona yaptığı herşeyi oğluna yapıyor.. oğlu, annesinin oynamasına izin vermediği bir şy ile oynuyorsa o da oğlunun oyuncakları ile oynuyor ve oğluna ellettirmiyor kendi oyunu bitene kadar :) ya da oğlu gereksiz yere ağlamaya başlarsa o da aynen oğlu gibi oğlu gibi tepine tepine bağırıp ağlamaya başlaıyor:) insanlar biraz garip karşılıyor ama onun da oğlu 3 yaşında ve annesini bu şekilde görünce önce bir şaşırıyor sonra gülüyor.:) bazen anlam veremediği için direkt susup annesini izlemeye başlıyor.. tabii ki bunları boş yere yapmıyor.. nedenlerini açıklıyor.. "Sen böyle ağladığın için ben de üzülüyorum ve senin gibi ağlıyorum.. neden şaşırdın ki?" ya da "Sen benim eşyalarımla oynamaman gerekirken oynuyorsun.. şimdi ben de senin oyuncaklarınla oynayacağım.. " gibi.. Siz yine de yaşantınız içinde en doğru yolun hangisi olacağına karar verin ve internette bazı siteler var doktorların online yardımcı ldukları.. belki biraz araştırma yaparsaız içlerinden birinde pedagog da bulabilirsiniz.. Dediğim gibi ben pedagog değilim.. müzik ile tedavi edilebilecek konuları uzamnlığım ve çalışmalarım sebei ile yazaiblirim ama direkt psikolojik yardım için ehliyetim yok.. :) Bu yüzden yazdıklarımı buna göre değerlendirirseniz sevinirim.. :) Merakla şarkı çalışmalarının sonucunu bekliyor olacağım ve tabii ki dinletilerin.. :) Lütfen beni yanıtsız bırakmayın ve gelişmeleri bildirin.. Eğer diletirler ufaklığın sakinleşmesine ve inadına biraz çözüm olursa dinleti listesini geliştirebiliriz.. Şimdiden kolay gelsin :) R rabia1984 SaBıR ve ZaMaN tek ayak

Tekrar merhaba.. Öncelikle geç geri dönüş için özür dilerim.. Zeynep hanım Özel mesajınıza özel olarak yanıt vermek isterdim ancak maalesef özel mesaj atamıyorum.. Henüz gerkeli mesaj sayısını doldurmamışım.. Bu sebeple yazdığım mesajı buraya yapıştırıyorum.. : Merhaba zeyep hanım. Ben bu işin psikiyatri kısmındaki uzmanı değilim maalesef. Önce bunu hatırlatmak istedim. Benim bilgilerim sadece RAM e bağlı eğitim uygulama okuluında çalıştığım iki yıl ve bu yıllar içerisinde yaptığım ve hala yapmakta olduğum araştırmalara dayanıyor. Benim de bir oğlum var. 1 yaşında kendisi.. o da ismi söylenince bakmıyor ve aynen televizyon izliyor deli gibi. engel olamıyoruz.. maalesef onu da ben alıştırdım. Yalnız anne olmanın verdiği bir handikapla.. Fakat televizyon kapandıktan sonra aktiviteleri normale dönmeye başlaıyorsa ve kesinlikle, %100 otistik tanımı konmamışsa tavsiyem RAM raporu almayın.. Eğitim uygulama okuluna giderken normal okullara da gidiyordum ve size şunu anlatmak isterim. RAM dan rapğor aldığınız zaman, öyle ya da böyle çocuğum OTİSTİk diyorsunuz.. Bu da, normal okula başlama yaşı geldiğinde, sicilinde gözükeceği içn otomatik olarak çocuğunuzu "KAYNAŞTIRMA" denilen gruba atıyor. Yani normal bir çocuk değil, zihinsel engeli var ama uyum sağlasın diye buraya geldi.. kategorisine ki o kategoriye girebilmesi için yani normal okula gidebilmesi için de RAM onayı istiyor MEB.. Oldu da MEB ve RAM kabul etti ve kaynaştırma olarak okula başladı diyelimi.. bu olay çocuğun ilerideki yaşantısını mutlaka etkiliyor.. Çünkü derslere yoğunlaşması ya da yoğunlaşmaması sınıf öğretmenin pek umrumda olmuyor.. şimdi bunu RAM e sorarsanız kabul etmezler ama öğretmenler odasındaki muhabettleri biliyorum MEB lerdeki ve bir kaç okula gittim tek okulla ilgili konuşmuyorum.. Genel olarak öğrenci kayanştırma öğrencisi ise sınav kağıdına bile bakmadan verilebilecek alt yasal not ne ise verip geçiyolar.. hiç bir şekilde çocukla ilgilenmiyor öğretmenleri.. öğrenciler arasında da bir şekilde dedikodusu çıktığında çocuk direkt dışlanıyor ya da her hareketi alay konusu oluyor.. Normal dedikleri çocuğun sordukları soru ile kaynaştırma öğrncisinin ki aynı bile olsa, öğretmenlerin verdikleri tepki mutlaka farklı oluyor.. Dediğiniz gibi burası TÜRKİYE.. :) yani yurt dışında kaynaştırma öğrencilerinin amacı gerçekten kaynaştırmadır ve sınıf öğretmeni her bir öğrenci ile aynı şekilde ilgilenmek zorundadır ama bizimkiler bezgin bekir biliyorsunuz.. Ayrıca ders açısından bu ve buun gibi sebeplerden dolayı gelişemezken sosyal olarak da üstüne bir sıfat yapışık kalmış oluyor ve tabii ki görünen sicilde kaynaştırma öğrencisi yazmıyor orası doğru ama düşünsenize çocuğun psikolojisini.. 8 sene boyunca o okulda kalacak.. sonrasında nasıl toparlar ki.. en nijhayetinde savaşmaktan vazgeçip "Ben zaten anlamıyorum" diyerek bırakması çok normal.. Televizyon hiç açmayın evde.. daha normal bir okula gidebilmesi için 3 senesi var.. ay itibari ile aşağı yukları kayıt zamanı belki size 1 sene daha bile kazandırabilir.. Buu rahatlıkla söylememin sebebi şu.. teşhis konulamamış.. Yani ortada fol yok aslında.. sadece çocuk yaşıtlarına göre bir iki olayı yapmıyor diye otistik diyip çıkabiliyorlar.. beyin aktivitelerinde veya kan tahlillerinde herhangi bir zihinsel geriliğe sebep olacak şey bulamasalarda işin kolayını böyle oluşturmuşlar.. eğer televizyondan hemen vazgeçemiyorsa ufaklık tavsiyem kısım kısım vazgeçirmeniz.. yani şu anda bir oturuşta 4 saat hiç kalmıyor mu.. 3.5 saat e indirin önce.. sonra 3-2.5-2 gibi gitsin.. bir de yaşı artık oyun saatlerine katılabilecek kadar büyümüş.. haftanın her günü birer saat oyun gruplarına götürün.. Etrafınızdaki anaokullarını araştırın.. mutlaka oyun grubu olan bir tane vardır.. kendi yaşıtları ile iletişime geçtiğinde farkı göreceksiniz.. Bebekler tabula rasa gibidir.. Ne koaysanız olnu alırlar. Bakın benim bebeğimde de başladık biz.. televizyondan koparıyoruz.. Ben hala yalnızın ve ev işleri yemek vs.. bir de arada nefes almak istiyorum tabii ama dengeye koymayı başardım şu anda.. yarım saat tv izliyosak yarım saat kesinlikle oyun oynuyoruz.. televizyon seyrettirmek istemiyorum mesela, ama oyun oynamaya da mecalim yok değil mi? hemen alıyorum ufaklığı dışarı çıkıyorum.. bırakıyorum çimenlerin üstüne debelenip duruyo.. biraz çimen yiyyo, biraz karıncalardan kaçıyor.. yaklaşık bir yarım saatte sokakta kalıyoruz yetmiyor üstüne bir de eve gelip su ile oynuyoruz.. küvetine su dolduruyorum deniz kenarı muamelesi yapıyoruz.. Yani sizin ufaklığa aktivite yaratın.. yaklaşık 3 - 3.5 yaşına geldiğinde de piyano dersi aldırın mümkünse.. yqalnız iş o aşamaya geldiğinde beni unutmamış olun lütfen ve tekrar konuşalım.. Şimdi sizden ricam öncelikle televizyonu kapatın.. ama ufaklığı sinrlendirmeden yani alışkanlıklarına göre günde yine belirli saat izlemesine izin verin.. sonra bir pekiştireç belirleyin.. televizyon dışında neden hoşlanıyor? mesela babasının bilgisayarını ellemekten hoşlanıyor olaiblir ya da zararlı olmayan bir yiyecekten.. birşeyleri yapmasını isteyin.. mesela adını söylemesini, ya da oyuncaklarını toplamasını. her olumlu hareketinin ardından pekiştireç verin.. yani ödülünü.. Bir süre RAM lardan uzak kalın.. mesela bir ay.. ve bu bir ay yoğun şekilde ufaklıkla ilgilenin, çalışın.. Özellikle konuşun.. konuşasını sağlayın.. anneye baımlı olması kötü bir şey dğeil.. bütün gün onu grüyor çocuk bu normal.. ama arkadaş edindirin. dediğim gibi oyun saati çok güzel bir aktivite bu konuda.. EEvde 2.5 yaş için oynanabilecek oyunları araştıracağım.. elimde bir kitap var adı 365 televizyonsuz aktivite gibi bir şeydi.. tam hatırlamıyorum şu anda.. :) benim ufaklık oradaki oyun yaşlarına gelmediği için bakmamıştım fazla.. fakat sizin için araştırır.. içindeki 2.5 yaş oyunları seçer ve jpeg olarak size yollarım.. kitabın küneysini de gönderirim almak isterseniz rahatlıkla bulabilirsiniz.. Öncelikle bu bir hafta televizyondan uzaklaşma ve oyun işi ile ilgilenin lütfen.. sonra bana tekrar geri dönüş yaparsanız çok sevinirim.. ben de size oyunları yollamış olurum.. Bir de burada babaya çok iş düşüyor.. işten gelir gelmez elini yıkayıp hiç birşeyle uğraşmadan ufaklıkla oynasın.. Yorgun olacak biliyorum ama bizim babamızda çok yorgun geliyor fakat yine de uyuyana kadar bebeğim babasıyla oynuyor.. televizyon izleyeceklerse de boş izlemiyorlar.. .. evet boş televizyon izlememek diye bir durum da var. Televizyon izlerken ona katılın.. "aa orada ağaçlar mı varmış" ne yapıyor şimdi o kız.. gibikonuşmaya teşvik edin bir yandan.. (yine de 3-4 saat oturtmayın - maksimum yarım saat oturabilise tv karşısında çok iyi).. Bir de önemli olan çocuk televizyon görmediğinde, televizyon aramıyorsa inanın sadece sıkıntıdan televizyona sarıyor demektir.. unutmadan.. artık 2.5 yaşına gelmiş. birşeyleri talep etmeden sakın vermeyin.. biraz etraf batabilir ama mutfakta yemek yemesini sağlayın ve yemeği siz yedirmeyin. önüne koyun kaşıkla biraz çorba ya da muhallebi.. eğer acıktı ise o kendi yesin onu.. .. ya da su mu istedi.. bardak ya da biberon ne kullanıyo0rsanız masanın üstüne koyun kendi içsin.. ellemeyin.. ağlayacak sızlayacak ama çaba sarf etsin .. ve kesinlikle ağlarım sızlarım ve tepinirim tepkilerine pabuç bırakmayın :) Şimdilik yazabileceklerim bu kadar.. küçücük ekranda ve birazhızlı yazdım.. Umarım karışık olmamıştır fazla.. Malum benim de evimde bir canavar var:) İçinizi ferah tutun.. panik yapmayın.. Önce evde, çocuğun zaten daha evelinden almış olması gereken ilgi ve eğitimi vermeye başlayın.. sonra değişikliklre bakın.. Velev ki A tipi dedikeri otistik bile olmuş olsa, kalıcı şekilde çocuğun geleceğini mühürlemeden evvel 6 aylık bir gecikmenin bu yaş itibari ile çok da "geç kaldık" durumuna sebep olacağını sanmıyorum.. Eğer öyle bile olsa aradaki fark bir şekilde kapatılır.. AMa dediğiniz gibi çocuğun geleceğini mühürlemenin geri dönüşü yok.. onlar her ne kadar var deselerde.. bir 6 ay ilgilenin.. bu hafta anlattığım gibi başlayın.. sonrasında kademe kademe değişiklikler ekleriz.. Hatta bir hafta geçmesini beklemeyin.. gelişmeleri ya da gerilemeleri yakaladıkça bana bildirin lütfen.. ben de bir program hazırlamaya çalışayım bu gece .. Ama yine hatırlatıyorum.. Benim bu konuda resmi bir eğitimim yok.. Ben bir etnomüzikoloğum ve iki yıllık çalışma + araştırmalarımla konu hakkında uzmanlaştım.. ve asıl uzmanlığım çocuğun müzik ile tedavisi yönünde.. ... bir de gün içerisinde bana lütfen hoşlandığı sevdiği yaptığı şeyleri mümkün olduğunca listelerseniz sevinirim.. Mesajlarımı sürekli kontrol ediyor olacağım.. İçinizi ferah tutun.. Şimdiden kolay gelsin

merhaba, konuma yorum yapmışsınız, ilgilenmişsiniz öncelikle teşekkür ederim. Bana nasıl yardımcı olabilirsiniz?

çok yardımcı örnekler.. ben de faydalanacağım. şimdiden teşekkürler P

Merhaba; Genel olarak formun bu kısmındaki şikayetlere bir göz gezdirdim.. Davranış bozuklukları, bebeklikten itibaren çocuklarda sıklıkla karşılaşacağımız sorunlar oluyor.. İyi bir eğitim vermek tabii ki istiyoruz ama odaklanamayan, hırçın ya da sinirli bebeklerimiz ne yapmalıyız? Tabii ki profesyonel yardım bir seçenek.. Hem de önemli bir seçenek.. Ama tek başına yeterli mi? Bence hayır.. Çocuğunuz haftada bir gittiği psikolog ile belki bir çok şeyi çözmeyi başarır ancak aslolan evde geçirdiği zamandır her daim.. Müzik ile tedavi, terapi ve eğitim vermek her annenin yapabileceği bir şey.. Eski zamanlardan beri müzik ile pek çok tedavi yapılmış (internette "müzik ile tedavi" olarak aratırsanız pek çok yazı bulabileceksiniz.. Ancak bu ülkemizde maalesef aktif olarak uygulanmıyor.. Ben mental çocukların tedavisinde bunu denedim; doktor değilim Etnomüzikoloğum.. Uygulama okullarında ki orada çocuklar ağır ve orta mental oluyolar, müzik dersi verirken neler yapmalı sorusuna çözüm ararken denk geldim bu aktif kullanıma.. Sonra fark ettim ki mental rahatsızlığı olan olsun ya da olmasın her çocukta işe yaramakta.. Üstelik yaşı ne olursa olsun.. Öncelikle sıkıntılardan ilki ile başlayalım.. Odaklanma sorunu.. Hemen ve derhal bir müzik dersi başlatılmalı çocuğa.. Mümkün ise eve alınabilecek bir çalgı ile.. Yani evinizde bir piyano yok ise çocuğa piyano dersi aldırmanızın bir anlamı yok.. çocuğunuz için haftada bir gittiği psikiyatristten bir farkı kalmayacak çünkü.. çocuğunuz profesyonel müzisyen olmayacağı için eve alabileceğinz bir çalgı ile başlatabilirsiniz bu derslere; Gitar, Keman ya da Flüt gibi.. Müzik derslerinin odaklanma konusunda nasıl bir faydası olacak? Müzik icra etmek beynin odaklanması ile mümkün olur.. Odaklanma sorunu yaşayan çocuğunuz bilinçsiz olarak beynini odaklamaya başlamak zorunda kalacak.. Böylece dersler ilerledikçe odaklama süresi de artacak.. Tabii ki başta odaklanma sorunu yaşamayan bir çocuk kadar aktif olarak ders verilemeyecek.. Bu sebeple kimden ve nasıl ders aldırıyorsanı aldırın mutlaka ders veren kişiye bunun tedavi amaçlı olduğunu söyleyin.. Ayrıca ders veren kişilere kesinlikle söylemeyin ama çocuğunuzdan da ciddi bir performans beklemeyin.. Yani bir kursa götürürseniz çocuğunuzu yıl sonunda diğer çocuklarla aynı performans da eserler çalamayabilirler .. Ancak siz yine de gurur duyun ve destekleyin çocuğunuzu bu konuda.. Konuşma ile ilgili sorunların çözümüne müzik ile yardımcı olunabilir mi? Tabii ki evet.. Aslında müzikten ziyade tiyatral eğitim desek belki daha iyi olacak.. çocuğunuzu karşınıza alıp drama ile tekerleme çalıştırmaya başlamlısınız .. bu sadece antreman gibi.. Tabii ki tekerlemelerin br anda söylenmesini beklemek çok mantıklı dğeil ancak ritmik bir çalışma ile kısa zamanda bu halledilebilir bir durum... Hırçın ya da huysuz çocuklarımız için ise kesinlikle müzik ile tedavi tam tanımıyla uygulanmalı.. Özellikle Re minör tonlarındaki eserlerin , çocukların sakinleşmesine yardım ettiği biliniyor.. Bunu yanı sıra biraz daha müzik ile iligilenenlerin aşina olbileceği yavaş tempolu ve minör tonlardaki diğer eslerde kullanılaiblir.. eğer arzu eden olursa karma bir listem var burada yayınlarım yavaş yavaş.. Müzik ile terapi, tedavi ve eğitim hakkında yazacağım çok şey var.. ancak bu sadece bir bilgi bombardımanı olur.. İsterseniz bu başlık altına bebeğiniz ile ilgili sorunlarınızı yazın ben de müzik ya da drama ile bunların ne kadarı ile başa çıakbiliriz, nasıl başa çıakbilirz onları yanıtlayayım.. Not: Müzik ile tedavi de kişisel deneyimlerim olmasına rağmen tabii yoğun ve ağır sorunlarda, aynı zamanda bir psikolog ile de görüşmenizde fayda olacaktır.. İyi günler dilerim.. Öykü Kanneci

zaman ayirip cevap yazdiginiz icin tes. ederim ilk mesajimdan alintidir ́ ́faydasi olur diye yuvada anlastigi bir cocugu bize davet ettim evde gayet güzel oynadilar ama sabah yuvaya gittigimizde cocugun yüzüne bile bakmadi ve yine cilgin gibi aglamaya basladi ́ ́ bu cocuk annesi alman, babasi ise arap bir ailenin cocugu ve almanca konusuyor ne yazik ki esim ve benim almanca ́miz cocuklarla konusmak icicn yeterli degil ama 3. sinifa giden ikizlerimiz var onlar kendi aralarinda devamli almanca konusuyor belki ablalari onunla almanca konusmayi deneyebilir ama ben birkac kere ́ ́günaydin, merhaba, isigi kapatir misin ́ ́ gibi basit sözcüklerle konusmaya calistim ama kizim cok sinirlendi ve ́ ́hayir, anne ́ diye istemedigini belirtti bakici konusu ne pek mümkün degil yuva konusuna gelince: yuvamiz zaten alman yuvasi. calisanlar ve egitmenler hepsi alman fakat yasadigimiz semt, yabancilarin ve tabi ki türklerin yogun olarak bulundugu bir semt. bu nedenle yuva alman yuvasi olsa da gelen cocuklar kendi aralarinda ana dillerini konusuyor kizim cok inatci. isteklerini aglamakla elde ediyor inadini nasil kirabilirim bir fikriniz var mi selamlar

Gerçekten çok güzel bilgiler. Sıkılmadan uzun uzun anlattığınız için öncelikle tebrik ederim ve çok teşekkür ederim. Eşimin yeğeni 2,5 yaşında konuşamıyor, kendi yemek yemiyor hatta katı olan şeyleri pek yemek istemiyor, adı söylenince bakmıyo vs. vs. Çocuğu bir kaç doktora götürdüler. Sadece 1 kurum A tipik otizm teşhisi koydu oda oransal olarak %40. Diğer kurumlar ve özel doktorlar, eğitimciler "otistik diyemeyiz yalnız gelişim eksikliği var" dediler. Hatta bir uzman 16 aylık bir çocuğun gelişim seviyesinde demiş. Yani şu anda normal bir çocuğun yapması gereken bir çok şeyi yapamıyor. Ancak bunun en büyük sebebi çoookk fazla televizyon izlemesi ve ailenin bireysel ilgisinin eksik kalması. Şimdi zaten konuşamadığı için karşılıklı konuşma şeklinde aktiviteleri yapamıyoruz. Ancak konuşmaya teşvik etmemiz ve yardımcı olmamız, bu konuda eğitmemiz gerekiyor. Bu tip çocuklarda konuşma üzerine tavsiye edebileceğiniz oyunlar varmı? Verdiğiniz linkleri inceledim çoğu 3 yaşında ve konuşabilen çocuklar için uygulanıyor. Eksik kaldığımız diğer konuları zaten özel bir merkezde eğitim de alarak tamamlamaya çalışıyoruz. Ancak biz evde Anne ve Babanın yaptırabileceği oyunlar ile destek olmak istiyoruz.

Tekrar merhaba.. Çift dil, çocukların konuşmasında bazen sıkıntı çıkarabiliyor.. aynı şey bizim evimizde de mevcut.. ben de oğluma iki dili aynı anda öğretmeye çalışıyorum tabii ki birz geri kounşma çabaları. Öncelikle, bunun sebebinin tamamen iki farklı dil olduğunu iyice anlayın.. yani çocuğunuzda anormal bir şey yok.. Geçen haftalarda bri Dublin yerleşmesi planımız olmuştu bir kaç günlük bir zaman diliminde.. Devrim henüz küçük olacağı için sorun çıkacağını düşünmedim ben.. ama evde iki kişi Türkçe konuşurken çocuğunuzun, bulunduğunuz ülkenin yabancı dilini öğrenmesi pek olası olmayabilir.. Bunu müzik ile aşmak pek mümkün değil maalesef.. sadece bulunduğunuz ülkenin çocuk şarkılarını öğretmeye çalışabilrsiniz.. bu bir başlangıç olur.. Müzik dışında önerebileceğim iki şey var ama.. Bİrincisi, evde eşinizin ya da sizin sürekli olarak, bulunduğunuz ülkenin yabancı dilini konuşması.. Yani biriniz herşey normalmiş gibi, yaşadığınız ülkenin dili ile konuşun sadece.. Bu şekilde ufaklığın kulağı iyice kırılır. Ayırca, imkanınız var ise eve bir bakıcı tutabilirsiniz bebeğiniz ile ilgilenmesi için.. o da ufaklıkla sürekli o dilde kounşacaktır.. bu da bir çeşir çözüm olabilir.. İngilterede yaşayan bir arkadaşım, ufak çocukların dil geçişlerinde sorun çıkmaması için kendi bebeğini, İngilizce öğrenebileceği bir yuvaya gönderiyordu sürekli.. Etrafınızda bir araştırma yapın. böyle bir yuva olabilir.. Sizinle birlikte gelen mesjalardan bir başkasında, hanımefendi çocuğunun yabaniliğini atabilmek için yuvadan bir arakdaşını eve davet etmiş ve ikisinin bir başlarına güzel oynadıklarını yazmıştı.. aynı şeyi de deneyebilirsiniz.. Türk olmayan ailelerden, görüştüğünüz ya da sevdiğiniz bir anne varsa size davet edebilirsiniz .. iki ufaklık oynayarak birbirlerine ısınabilirler.. bu arada zamanla bu davet edilen çocuk sayısını arttırabilrsiniz.. böylece bir anneler klubü kurabilirsiniz mesela :) Sizden ricam, mesajıma geri dönmeniz.. Eğer yazdıklarımdan uyguladıklarınız, sonuç aldıklarınız ya da alamadıklarınız var ise lütfen beni bilgilendirin.. Ufaklığın biraz rahatlamasını sağladıktan sonra Müzik ile neler yapabiliriz onu konuşmaya başlayalım.. :) Siz yeter ki kendinizi çok fazla dertlendirmeyin.. unutmayın ki gerçek çözüm sadece sizsiniz :)

çok teşekkür ederim ilginiz için çok mutlu oldum

Tahmin edebiliyorum o düşen suratı.. ben de yarım dönem okula gitmiştim.. üstelik haftada bir gün iki ders için ve inanır mısınız benim küçük adam uyuyana kadar suratıma bakmayıp sonra da tüm hafta geceleri beni yanına çağırarak geçirdi.. daha büyük olan kızınızın da böyl bir tepki koymuş olması çok normal.. Ben OKB'nizi aşamayacağınızı düşünmemiştim zaten.. zira bunu kabul etmek bile işin yarısını halletmiş olmak demekti.. İnanın çok sevindim söylediklerinizi duyunca.. O halde artık yapmanız gereken tek şey yukarıda vermiş olduğum uygun alıştırmaları yapmak.. Ufaklığın, sizin de dediğiniz gibi anlamadığı için değil tepkisel olarak konuşmadığını düşünüyoru ben de.. bu yüzden biraz kouşmaya da teşvik edici işler yapmanızı tavsiye ederim.. mesela o sizinle konuşmuyor, siz de onunla konuşmayın ve derdinizi şarkı söyleyerek anlatın.. :) bildiği melodilere, o an, O'na söylemeniz gereken sözleri uygulayın.. Ama yine de yukarıdaki alıştırmaları bir deneyin.. bir yandan da biraz sıkıştırın.. hatta teyzesi de yapabilir bunu.. gerçi haftada bir kaç gün çalışabilseniz çok iyi olur bu çalışmaları ama şimdilik haftada bir de yeterli olacaktır.. hatta anneniz mümkünse bir baksın ve "ben bunu yaptırırı" dediği ne varsa baktığı günlerde günde bir kere olsun yaptırmaya çalışsın.. Bu arada mümkün ise bir pedagoglada görüşün mutlaka.. dediğim gibi.. işin çok fazla psikolojik kısmına müdahil olmak istemiyorum çünkü uzmanlığım değil.. ben sadece müzik ya da dramam ile tedavi edilebilecek kısmını size anlatabilirim.. ama herşeyden önce miniğin de bu geliştirici drama oyunlara hazır olmuş olması lazım.. Dediklerimi bir yapın bakalım.. ne kadar işe yarayacak görelim.. en azından kelime oyunlarına alışmaya başlar ve bu yeni bir şey olarak hayatına girer.. aldığımız sonuşlara göre de bu çalışmaları çeşitlendirir ve geliştiririz.. Merakla sonu. ları bekliyor olacağım. :)