sakın kendini yerlere atıyor diye istediklerini yapmayın çünkü bunu huy haline getirecek. Benim oğlum 3.5 yaşında okula başlayacak hala 10 dk bile olsa kendi başına oynamıyor. Dün 11 den 15;00 e kadar oyuncak oynadım düşünebiliyor musun? Kalemi yere düşse ağlıyor 10 saniye içimden sayayım diyorum 4. Saniye de yine konuşmaya başlıyor. Bu sabah alışverişe giderken yine arabada sürekli soru sorup sürekli konuşuyordu arkamdaki arabayı görmedim boş zannettim ve sağ tarafa otoparka girdim arkadam adam küfür günah etmiştir kesin. Geceleri düzenli uyku saati var yemek saatleri herşeyi bellidir günde 3 saat filan park bahçe vs gece ben yanına oturuyorum öyle uyuyor ve geceleri 2 kere hala uyanıyor deliksiz asla uyumaz. Kim büyüyünce düzelecek diyorsa tabi ki yalan şimdi okula başlayacak ve hastalık vs başlayacak alışma süreci derken bir sürü olay. Herkese ağlaması huzursuzluğu beni yedi bitirdi tek başıma bakıyorum bu arada eve temizlikçi vs gelmiyor yaşadığımız yer bir ilçe ailemizden de kimse yok

Sanki kendimi okudum yazdıklarınızdan 4.5 yaşında bir oğlum var ve doğduğundan beri huysuz uykusuz birşeyi anlatırsın anlar ama yapmaz inada yapar oyuncakla oynamaz tablet TV bakmaz iş yaparım bırakmaz bu zamana kadar afedersiniz tek başına wc ye bile giremedim ille oda gelecek kapıyı kilitlesende açana kadar vurur durmaz. kreşlere yazdırdım hareketli diye almadılar istemediler. doğduğundan beri bi ümitle bekliyorum düzelecek mi diye ama kendimde artık umudumu kaybettim. dışarı çıkartmak parka götürmek hiçbirşey fayda etmiyor psikiyatri psikolog sayısız götürdüm davranışları yaşıyla uyumlu çıkıyor sanırım bana zor geliyor annelik derken yazınızı okudum sadece tek diyeceğim Allah böyle çocugu olan annelere sabır versin çünkü onları değiştiremeyeceğimize göre ancak dayanma gücüne ihtiyacımız var A

İnanın benimde aynı şekilde şuan 23 yaşındayım yaşama hevesim kalmadı oturup ağlıyorum Allahım canımı al da kurtuluyum diye, anne olmak çok güzel bi duygu ama zor bi bebeği olana zulüm gerçekten. Bu günler de geçecek diye teselli ediyorum kendimi bi bakıyorum gün geçtikce herşey daha da zorlaşıyo, gücüm kalmadı hiçbişeye, vücut ve beyin yorgunluğumu bir bilseniz.. sizin için de çok üzüldüm keşke hepimizin uslu bir çocuğu olsa. Arkadaşlarımıda çocuğu var maşallah hiç mızmız değiller yolculukta oto koltuğunda güzelce duruyo yemek yerken duruyo, çok özeniyorum bu yüzden

Allah yardımcın olsun seninde yanında candan kimsen yoksa bi beş dakika bak nefes alayım diyecek kimseden destekte görmüyosan huysuz çocukla ömür geçirmek çok zor gerçekten ben 4 senede on yaş yaşlandım saçlarım hep beyazlandı dilerim hiçbir anne benim yaşadığımı yaşamaz Ece

insallah bununla avutuyorum kendimi zaten inanın cok teşekkür ederim desteginiz icin

Bu sıcak havalarda dışarı çıkarmak çok zor olacak ama deneyeceğim teşekkür ederimm

10aylık oğlum aynı durumdayım. uyumuyo bide üstelik. gece habire uyanır. ben de 20 haftalık hamileyim. artık bazen kafamdan intihar etmek geçiyor sonra oğlumu düsünüp bensiz ne yapar diye vazgeciyorum. en yakın dün gece yaşadım. artık ağlaya ağlaya intihar etmek istedim koridorda salıncak var oğluma aldık dedim gidiyim oraya asıyım kendimi kurtuluyum sonra oğluma ben bazen tahammül edemiyorum ben olmasam kim bakacak ona vazgeçtim. ama bitik haldeyim bitmek ne demekse bu o ben onu yaşıyorum.

Aman aman. 10 ay once dogum yapmissiniz kolay degil. Bir de suan hamilesiniz. Fiziksel zorluklar da tuz biber oluyor. Aile hekiminize iyi hissetmediginizi soyleyin kan degerlerinize baksin derim. D bakmiyorlar ama benim D vitamini emzirdigim icin yerlerde cikmisti. Hemen destek baslattilar, biraz kendime geldim. Onun disinda desteksiz bir basina olmak zor. Sabirlar diliyorum.

Uyku düzenimizi uyku eğitimiyle düzene soktuk çok şükür gün içinde ayına uygun uyku süresi yapıyoruz olması getektiği gibi, kan değerlerine de hiç baktırmadım dediğiniz iyi oldu bi baktırıyım değerlerine

Benim bebeğim beş buçuk aylık diğer insanların bebelerine çok özeniyorum böyle kendi kendilerine takılıyorlar filan ama bizimki sırtı yere gelince kıyameti koparıyor çıngırak oyuncak hiçbir şey kar etmiyor akşama kadar evde kucakta gezsin istiyor. Uyku süreleri de çok kısıtlı olduğu için onunla da hadi ağzıma birkaç bir şey atayım diyorum banyo temizlik bakım hak getire... Şuan sabrediyorum yapacak başka bir şeyimiz yok şımarık ilgi manyağı bebeler bizimkiler K kendimidurduracakdegilim Nirvana Anneler

Bırakabileceğim sadece ablamla annem var annem çalışıyor ablam da kpssye hazırlanıyor o yüzden çok mecbur kalmadıkca bırakamıyorum

Sorun bebeğinizde veya sizde değil. Sorun desteksiz olmanızda. 13 aylık olup kendi kendine oynayan, 5 dk göz önünden ayırabileceğiniz, istek ve ihtiyaçlarını huysuzlanmadan anlatan bir bebek yok. Hem onun hem sizin hoşunuza giden şeyler yapmaya çalışın. Sizin gerginliğiniz azalınca o da bir nebze sakinleyecek. Ben çocuğumu o kadar tek başıma büyüttüm ki 5 gün boyunca gece gündüz birbirimizden başka kimseyi görmediğimiz olurdu. Sizi çok iyi anlıyorum. Ama sakın çocuğumda bir terslik var, ben yeterince sabırlı değilim vs diye düşünmeyin. Desteksiz bu iş çok zor. Ya desteği artırmaya bakın ya da bu günler de geçecek diyerek, ikinizi de oyalayacak şeyleri yaparak vaktinizi geçirmeye bakın. İhtiyaç olmadığı halde marketin tüm reyonlarını az gezmedim, elini yıkarken suyla oynamaya başlayıp kendini ve banyoyu sırılsıklam etmesine az sessiz kalmadım. Neden? olay çıkmadan geçen fazladan 20 dk kardır.

Sizi cok iyi anliyorum. Bir muddet tek basima kaldim kizimla. Sakin bir cocuk olmasina ragmen, 1-2 dakika kisisel ihtiyacimi karsilamak icin bile vaktimin olmamasi beni tuketmisti. Siz bir de huysuzlukla ugrasiyorsunuz. Milena35 muhtesem ozetlemis. Disari cikmayi ben de tavsiye ederim. Arabaya koyup gezin serin zamanlarda. Hem gelisimi icin cok iyi, hem de enerjisini atar. Size kocaman sariliyorum

merhabalar, 13 aylık erkek bebeğim var doğduğu günden beri bugüne kadar hep mızmız hep ağlamaklı mutlu olduğu günler sayılıdır bundan şikayetçi değilim fakat artık gerçekten kafayı yemek üzereyim psikolojim bozuldu. 5 aya kadar gazlı bi bebekti 6. ayda diş başladı. Büyüdükçe rahat edersin diyolardı ama tam tersi oluyor bizde. Kendi başına asla oynamıyor durmuyor hiçbi iş yapamıyorum evin içinde, mama sandalyesinde de 10-15 dk anca oturuyo sürekli kucak istiyo paçama yapışıyo istediği olmadığında ise kendi yanaklarına vuruyo yada yere yatıp kafasını vuruyo bilerek. Birsürü oyuncak alıyorum dikkatini çekecek şeylerle oyalama çalışıyorum ama herşeyden o kadar çabuk sıkılıyoki hiçbişeyden memnun olmuyo sürekli ağlıyo ve artık evin içinde 2 dakika bile kafa dinlemeye ihtiyacım oluyo, çocuğu benimki gibi olan varmı hanımlar bu neyin huysuzluğudur bileniniz varsa nolursunuz yazın artık tükendim ağlama sesi duymaya bile tahammülüm kalmadı, sinirli bi insan değildim artık sinirlerime hakim olamıyorum

Desteksiz olduğunuz için böyle hissediyorsunuz bir bebeğe bir köy bakar diye söz var çok severim. Benşm oğlumda çok hareketli kendşnkendşne oyalanmayan sürekli kucak isteyen bir bebek. Anne baba desteği ile bakıyorum henüz altı aylık. Babasıyla haftaspnu tek kalınca canımıza okuyor Sizi ve psikolojinizi çok iyi anlıyorum kendi yöntemlerim, hayatta benden başka kimi var diye düşünerek sabretmek, bugünlerin geçeceğini düşünerek sabretmekbir de etiketlememek. Huysuzlk mu yapıyor, oy o daha bebek diyip geçiyorum ama uslu bebekler var diye kendimi kötü düşüncelere sevk etmiyorum. İlk dört ay kolik geçti zaten ve bunu yapıyordum psikolojim çöküyordu bakış açımı değiştirdim desteği arttırdım.

Ah demeyin öyle şeyler. Siz çok kıymetlisiniz verdiğiniz mücadele çok özel nolur bunu bilin

Ah ahh ne Allah sizin de yardımcınız olsun bugün yine huysuz bizimki oturdum ağlıyorum biyandan yazıyorum düzelecek geçecek bu günlerde elbet ama ne zaman.. o zamana kadar ben ne olurum, hiçbişeyde hevesim kalmadı 3 yaşına girsin kreşe veriyim diyorum ya benimkini de almazlarsa kreşe.. kafamda bir sürü soru artık sabah oldun istemiyorum her geçen gün daha da kötüye zora gidiyoruz E

İnanın hepimiz öyleyiz bir gün nasıl bitiyor bilmiyoruz ama bu günler geçecek gidecek öyle bir an gelecek ki bizden çok uzakta olacaklar belkide sadece yalnızlıktan ve kendimize vakit kalmayışından böyleyiz ama bi 10 sene sonra çok şey değişmeye başlayacak o zamanda bu zorlandığımız günleri mis kokularını özleyeceğiz

Ayni durum bendede var bebegim 13 aylik erkek ve dogdugundan beri hep kizmizdi ilk 6 ay kolikti asla susmuyordu dis cikarma sureleri falan cok sakin gecti ama bana olan duskunlugu yanindan ayrildigim an aglamasi beni cok bunaltmisti o surecte yani 8 aylikken ise baslama karari aldim hem bana olan duskunlugu bir nebze azalsin hemde kendime vakit ayirmak icin anneme kayinvalidem birakacagimda onlara alismis olsun dedim oylede oldu 3 aylik calismanin ardindan isten ayrildigimda cok sakindi kendi kendine oyunlar oynayan oyuncaklarla oyalanan emekleyen ve yeni yeni koltuk kenarlarinda siralayan bir bebekti geceli gunduzlu kalirdi biraktigim yerde ama 2 haftadir yine ayni seyler basladi surekli mizmiz oyuncakla felan oynamiyor asiri hareketli yurumeyi ogrendigi icinde tamamen cok bunaliyorum ne yapicam suan bende bilmiyorum inanin

Benimde B12 eksilerdeydi hamile olunca iğne yaptılar hiç enerjim gücüm yoktu bebeğim aynen sizinki gibi hiic durmuyordu kolikti üstüne 2. bebegime hamile kalmıştım zor ama gecicek Allah sabır versin guc kuvvet versin inşallah

Siz ince düşünüp yük olmak istemiyorsunuz ama kendinize ayıracağınız bir saat size o kadar iyi gelir ki. Döndüğünüzde sabrınız artar. Çok yapmayın ama haftada bir 2 haftada bir yapın. Kan değerlerine mutlaka baktırın. Ben şöyle çözmüştüm geceden yemeklerimi yapardım. Sabah kahvaltısını ettirir dışarı çıkarır gezdirir. Eve gelip temizleyip yemeğini yedirir uykusunu uyuturdum. Kalkınca oyun vs sonra akşam yemeği ve sonra yine park dışarısı gezer gelir. Banyo yaptırıp yatırırdım. Dışarıda olmak daha iyi gelmişti banada onada.

Tahammülsüzlüğünüzün sebebi aynı ağlamaları aynı krizleri sadece sizin göğüslüyor olmanız ve bu sürede fiziksel ve duygusal hiç bir ihtiyacınızı gideremeyip kendiniz diye bir şeyin kalmaması. Birileri yarım saat alıp oyalasa o arada siz isteklerinizi yapsanız ne bileyim bi kahve içmek bir yürüyüş gibi asla ev işi değil ama sizi duygusal açıdan doyuracak şeyler emin olun o zaman sizde çocuğunuza normal bakacaksınız. Kendinizi göremeyecek kadar vaktiniz olmadığı için sabrınızda kalmıyor malesef

Benim de zahmetli yorucu bir kızım var Allah'ım bana bağışlasın bazen istemsizce bağırıp kızıyorum çıldırtıyor resmen birgün bı rüya gördüm kızımı esirgeme yurdu elimden almış bu nasıl bı çocuk durmuyor diye ayağından tavana asmışlar oda ağzında emzikle uyuyakalmis yeni doğum yapmistim bebeğim vardı oda ordaydi. ama ben bebeğime gerekirse mama verir sustururlar kızım çok yaramaz döverler onu diye kızımı oradan kaçırıp oğlumu bırakgıyordum. hala rüyam aklıma geldikçe tüylerim ürperir. Allahim kimseye muhtaç etmesin Allah'ım sağlıkla büyütmeyi nasip etsin hepimize. sabır güç bolca huzur diliyorum tüm annelere K kiricisiniz Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Lütfen böyle bir şeyi düşünmeyin bile hepimiz aynı durumdayız hepimiz aynı şeyleri yaşıyoruz ama insan yetiştiriyoruz kolay mı Dediğiniz gibi siz annesi bebeginize sabredemezseniz kimse sizin kadar değer vermeyecek nazını çekmeyecek sevmeyecek temiz hava alın bol bol araları az olmuş ikiz gibi büyütüp bir anda rahatlayacaksınız hepsi geçecek zamanla birlikte yaptığınız herşeyden daha çok zevk alacaksınız bol bol sabır

Cevabınız için çok teşekkür ederim

Ben sabah cikiyorum, 10 olmadan da evdeyiz. Emzirip ikinci uykuya geciriyorum. Bu arada 2.5 kilo vermisim. Moral de oldu bana. Yolda baska anneleri goruyorum. Bir kismi bebek arabasinda cocuk uyutma derdinde, bir kismi hava alma. Farkettim ki hepimizin gozlerinde ayni yorgunluk var. Gececek elbet

Eksikligi insani feci enerjisiz ve depresif yapiyor.

teşekkür ederim aklı başında bir anneyim ama bazen tükeniyorum aklım gidiyo S

Bende işe başlamayı düşünüyorum ama annem çalışıyor kayınvalidem de rahmetli Allah hepimize sabır versin çok tükendim E

Çocuğunuzun uyku duzeni iyiyse o uyurken işe koyulmayin. Hani hep derler ya bebeginiz uyuyunca siz de uyuyun diye. Çok haklilar. En azindan uykusuz kalmayin. Bebeginiz uyandikda yaninizda onunla yuksek sesle dikkatini çekecek tarzda konuşun. Mama sandalyesinde oturunca agladikta hemen almayin. Karşisinda sandalyede siz de oturun. Konuşun, sarilin alnindan öpun ama goturmeyin. Sakinleşince işinize devam edin. Aglayinca yine aynisini yapin. Eger her agladiginda istedigini yaparsaniz bunun ardi arasi kesilmez. Benim bebegim 2 aylik ben kendimce işlerimi daha çabuk yapmak için rutinler oluşturdum. Tabi bebegim kucuk oldugu için gunduz uykulari da fazla. Daha rahat oluylr benim için. Ilk once tüm batiklari bebegim kucagimdayken tek elle de olsa lavaboya koyarim. Ortada hiç batik bulaşik birakmam. Yikanmalilari çamasir makinesine atarim. Kanapenin yastiklarini duzeltirim. Masa uzerindeki şeyleri yerlerine koyarim. Bebegim kucagimdayken hem onunla sohbet ederim hem de evim toparlanir. Yani işlerimi bebegim uyanikken yaparim. Bebek arabasinda yanimda tasiyarak diger iki elle yapilacaklari yaparim. Çamasir makinesini çalistiririm. Bulasiklari yikarim. Yemek işini de kolaylaştirmak için baya fazlaca sogani yagda kavurup buzlukda saklarim. Yemek yaparken artik ugrasmayayim hazirindan alip yapayim diye. Domates rendesi, dogranmiş biberler falan da en az 3 yemeklik yaparak zamanima tasarruf ederim. Yani kendi kendinize gunluk yaşaminiza uygun tasarruf yontemleri dusunmeniz, işinizi bazi rutinlere oturtmaniz gerekiyor. Yoksa çok zor olucaktir.

ben de 24yasındayım bir de 2. ye hamıleyım yani ne cesaretse benımkıde... allah sabır versin hepimize ne diyim daha bugun eşime yine dedim kendimi öldürücem valla adam da bıktı ne yemek yapabiliyorum ne bisi bombosnyasıyoruz bakalım allah büyük diyip günleri geçiriyoruz

Kan değerlerine bakıldı mı? Uyku düzeni nasıl? Bir gününüz nasıl geçer? Ben de oğlumu tek başıma büyüttüm ve tükenmiştim çok hareketliydi asla kafamı kaşıyacak vaktim yoktu. Bir şeyleri ona göre programlamayı, düzenlemeyi bulduğum vakitleri kendime ayırmayı bir şekilde öğrendim. Kendime ayıramadığım, ev işi yapamadığım vakitler bana batıyordu. O ise sadece ilgi bekliyordu suçu yoktu. Dünya oyuncakta alsanız 1,5-2 yaşından önce kendileri oynayamıyorlar dikkat süresi kadar ancak oynayabilir o da 3-5 dk dır. Bir de çocuklar stresi sünger gibi emiyor. Tavsiyem evde durmayın. Hem size hem bebeğinize dışarısı iyi gelir.