canım ya okurken kendimi senin yerine koydum, gözlerim doldu.. içim acıdı resmen yaşadım, Allah bebeklerimizi koruyor ben buna inandım, inan dua ederken ben hep Allahım beden bile koru bebeğimi diyorum çünkü biraz beceriksiz bi tipim ona zarar vermekten çok korkuyorum.. çok geçmiş olsun çok şükür hiç birşey olmamış.. . push ; G

evet ben de tutturmuştum film çektirelim diye, eşim de doktor, o da itiraz etti. bişey olmaz, 1-2 saat uyutma, yoğun kusarsa düşünürüz dedi sakin bi şekilde. tabi ben çıldıracak gibiydim, o halde filmin zararlı olabileceğinden çok kızımın kafasının zarar görmüş olabileceğini düşünüyordum. hastaneye gidince dr. garanti olsun diye çektiriyomuş, sonuçta sorumluluk almak istemiyorlar, e tabi öyle bir anda biran önce birşey olup olmadığını öğrenmek istiyorsun. beklesen de riskli çektirsen de :44: en iyisi yerde yaşamak

ben de çok endişelenmiştim ama çok şükür bişey olmadı. o günün şokuyla da çok duygulu yazmışım ama şuan iyiyim, herkes sağolsun rahatlayıcı şeyler söyledi. aslında panik biri değilim ama o gün ve birkaç gün daha sakinleşememiştim, şuan o kadar acı vermiyor :26: eşim diyor ki bana, hergün bisürü çocuk getiriolar başını çarptı diye, daha bir tane zarar gören görmedim diyor :44: melekler koruyor derler ya.. üzülmeyin siz de, sanırım daha çoook göreceğimiz var :) kumrudeniz

çok geçmiş olsun gerçekten çok dıkkatlı olmak gerekıyo ama gözunun ıcıne bakarsın bısey olmasın dıye olacagı varsa oluyo ıste cok dıkkat et bebegını bıran olsun yanlız bırakma kımseye emanet etme yuksek yerlerde bırakma yere koy mumkun oldugunca

beni de babannem bebekken divandan düşürmüş... ayrıca 5 yaşlarında kafatasım çatlamıştı Allaha şükür bişeyim yok inşallah bişiy olmaz T

Çok geçmiş olsun Bu aralar da herkesin bebeği düşmüş Ne güzel işte bak bişeyi de yokmuş canım üzme kendini Merak etme kızında seni suçlamıyordur şuan o da farkındadır biricik annesi elinde olmadan düşürdü onu. Lütfen kendinizi daha fazla suçlamayın ve içinizi ferah tutun

şuan 20 yaşındayım.. daha geçen yıl sabah okula gitmek için hazırlanıyordum. annemle de küçücük bi şey yüzünden o sırada tartışıyorduk. banyoda saçlarımı tararken annem banyoya girdi. kavga büyüdü. kolumdan tuttu ben de kolumu kurtarayım derken küvetin içine düştüm :) o anı hiç hatırlamıyorum çünkü birden kendimi küvetin içinde buldum ve kafam kırık mermer sabunluğa girdi. düştüğümü anladıktan sonra o şokla başladım tabi ağlamaya. babam yetişti noldu diye. kafama bakar ki oluk oluk kan geliyor. babam arabayı hazırladı hastaneye doğru yola çıktık. yol boyunca annem ağladı. sürekli özürdiledi ve hastaneye gidene kadar dua etti. hastanede de 1 saniye yanımdan ayrılmadı. son olarak kafama 3 dikiş atıldı. o kadar sert düşmeye beynim nası oldu da patlamadı diye hala şaşıyorum yani insan kaç yaşında olursa olsun böyle şeyler yaşayabiliyor ve ana yüreği işte :) ağlaması gözümün önünden hiç gitmiyor bu arada çok geçmiş olsun... bence kendinizi bu kadar da üzmeyin... miniğe de çok şükür birşey olmamış hem :)

cok gecmıs olsun. her annenın basına gelıyormus. kendını bu kadar suclama. cok sukur brseyı yokmus. Allahım korumus. G

Sabahtan beri gözyaşlarımı tutamıyorum.. Nasıl oldu, ben biricik bebeğime sahip çıkamadım diye kendimi suçlayıp duruyorum. Onunla her göz göze gelişimde kalbim sızlıyor, tekrar tekrar sarılıyorum, kokluyorum. Sabah eşimi işe gönderdikten sonra kızımı anakucağına koyup onunla konuşacaktım. Anakucağı bize 10 adım ötedeydi ve kızımla beraber taşıması ağır olduğu için kızımı kanepeye bırakıvereyim diye düşündüm. Zaten hiç öyle dönmüyordu, ayakları kolları hareketli ama haldur huldur hareket edemiyor diye rahattım da. Yine de kanepeye çok güvenli bir şekilde oturtmuştum. Özellikle kanepenin köşesine oturttum ki kıprayamasın. Yastık da koydum yanına. Anakucağını aldım arkamı dönmemle kuzumun aşağı doğru belini büktüğünü görmem bir oldu. Çığlık attım koştum ama yetişemedim (((( O fotoğrafı asla unutamayacağım galiba. Yavrum kafasının üstüne düştü. Resmen kafa üstü yığıldı yere. Daha çok küçük, kesin bişey oldu diye yüreğim hopladı. Feryat ediyordum, ağlamaya titremeye başladım . Bebeğimin çığlıkları arasında sürekli dua ediyordum, onu benden alma rabbim diye. Eşimi aradım, 5 dakika önce çıkmıştı zaten, hemen geldi. Kafasına gözlerine baktı, muayene etti . Kızım babasına gülmeye başladı. Eşim, turp gibi bişeyi yok dedi ama ben sakinleşemedim. 1-2 saat uyutmadık. Kusar mı diye takip ettim ama çok şükür ki kızım bütün gün, sanki düşen o değil gibi normal davrandı. Hiç ağlamadı bile. Ama ben bu duygudan kurtulamıyorum. Kendimi beceriksiz, ihmalkar ve yetersiz hissediyorum. Bugüne kadar hiç böyle hissetmemiştim, hep kendime güvendim, ilk haftadan beri hep kendim ilgilendim. Ama şimdi tutmaya bile korkuyorum. Kızımın gözüne bakınca "beni niye bıraktın" diyor gibi geliyor, kalbim sıkışıyor. Kimseye anlatamadım. Paylaşmak istedim. O kadar sert düştü ki iyi olduğuna inanamıyorum. Böyle bir hikayesi olan var mı? Lütfen paylaşın. balperisi

benım oğlum 10 aylıkken bebek arabasında uyuyodu kemer takılı değıldı çünkü yatar şekıldeydı uzunlamasına arabasında market zemın kattaydı elımızde poşetleer vardı 15 20 tane yukarı merdıven vardı ben eşıme ben bebeğı kucağıma alayım sen poşetlerı bebek arabasına koyalım dedım sonra market görevlısı geldı ve eşım dedıkı bız bebeğı arabayla merdıvenden çıkaralım akıllı market görevlısı yukarı çok kaldırınca baş aşağı kayarak arkadan merdıvelere çarpa çarpa yere düştü benım gözümden sakındığım meleğım kafası vucud çarpa çarpa ben çığlıklar atarak bağırarak bebeğıme dokunamadım kırık vardır dıye eşım hemen kaldırdı ağlamadı ben kcağıma alınca sakınleştı oğlum ağzı toz dolmuştu tıtredı bıdaha ağlamadı tomoğrofı çekıldı vüctta kırık var mı dıye tm vucut röntgen maşallah bışey yoktu doktor 24 saat gözlem kusma gözde kayma özellıkle fışkırırcasına kusmada acl getır dedı ALLAH A şukur senınkıde 24 saatte kusma ve gözde kayma kırık yoksa korkma

sizin bu hikayenizi başka bir yerde okumuştum ve eşime anlattım o gün, Allah esirgeyince bişey olmuyor çok şükür dedik. yani düşününce bile insanın yüreği sızlıyor kimbilir siz ne üzüldünüz o an. bir de başa gelince o duygu anlaşılıyor. ben kimseye anlatmamıştım önce, sonra dayanamadım anneme ağlayarak anlattım; bana söylediği şey "bişey olmaz korkma, abin bebekken çardaktan kafa üstü düştü hiçbişiy olmadı" tabi o an annem nasıl bu kadar sakin olabiliyorsa ben de o kadar endişeliydim. çok şükür bişey olmadı. ama o günden beri artık yere konuşlandık güzel yorumlar, telkinler için herkese teşekkür ederim

Çok ama çok geçmiş olsun.. Siz anlatırken durumunuzu benim içim acıdı.. Bebek bu düşe kalka büyür.. Bakın hala sağlıklı, ALLAHtan hiçbişey olmamış çok şükür.. Kazara olmuş, vicdan azabı çekmeyin bence.. E

Merhaba giovinetta, Bu siteye derdimi sizlerle paylasmak, bir fikir danismak icin girdim. Ben de dun yerde otururken bebegimi dusurdum ( Oglumuz 7 aylik, Allah bagislasin. Yeni yeni emeklemeye calisiyor. Kendi kendine oturmaya da basladi sayilir ama biz hep arkasinda duruyoruz ne olur ne olmaz diye. Bebegimle beraber yerde oyun oynuyorduk, bir an birazcik uzaktaki bir seye uzanmak icin arkasindan cekildim. Kafami cevirmem ve onu arkasi ustu tak diye devrilirken gormem gozumun onunden gitmiyor. Elim ayagim titredi, hala da cok kotuyum. Sen yukarida ne anlattiysan birebir hepsini yasiyorum. Sucluluk, yetersizlik, vicdan azabi, hepsi aklimin icinde, inanilmaz uzgunum. Dunden beridir bebisimin gozunun icine bakiyorum iyi mi diye. Inanin iki gundur neredeyse hep kucagimda uyuttum. Iyi bir anne olmadigimi, ona bakamadigimi dusunmekten kendimi alakoyamiyorum. Yukaridan bir yerden dusmedi ama otururken sirtustu yere dustu kendini tutamadi. Kafasinin arkasini carpti. Bakiyorum sisme yok ama hala emin olamiyorum. Biz yurtdisinda yasiyoruz, burda hastaneye goturunce basini elleriyle kontrol edip, yemek yiyor mu, bezi islak mi, oyleyse endiselenme deyip geri gonderiyorlar. Film falan cekmiyorlar. Birsey olur mu, boyle deneyimleri olan anneler, ne olur bana bir fikir verin, aklimi oynatacagim.

ilk defa böyle birsey yaşadığın için seni çok iyi anlıyorum. ilkinde hep böyle olur. bu kaza. kasıtlı yapmadınki. ben henüz oğluşumu hiç düşürmedim ama düşürenler çok oldu hepde başını çarptı yavrum ve her defasında kendimi suçladım iyi bir anne olamadığmı ona iyi bakamadığımı düşündüm. fakat bu doğal bir süreç. hele ki sıralamaya emeklemeye ve yürümeye başladıklarında günde 4 defa kadar düşüyorlar ve ne hikmetse hepde o güzel başlarını çarpıyorlar. ne güzel eşinde doktormuş. hiçbirşey olmaz. oğlum oldukdan sonra onların melekler tarafından korunduğuna kesinlikle inandım. ben öyle düşsem kesin beyin kanamasından yada kalça kırığından hastanede olurdum. C

Benim kızım şuanda 20 aylık ve ben onu geçen yaz yazlıkta park yatağından düşürdüm. yani yaşına henüz girmemişti. ve yerler yazlık olduğundan fayanstı halı vardı tabi ama işte sonuçya ahşap değildi. kızım yeni uyanmıştı yatağın içinde haraket etmiyordu faha önce bende uykudan uyandı terlemiş diye üstünü değiştirmek için kıyafet alıyodum dolabından yatağı hemen arkamdaydı ve otuyodu içinde. arkamı dönmenle kızımın düşüşünü gördüm baş aşağı düştü ve ağlamaya başlaı bende onunla ağlamaya başladım senin duygularını okadar iyi anlıyorum ki. o sustuğunda ben hala ağlıyordum dualar ediyodum kendime de lanetler yağdırıyodum, eşim şehirdışındaydı yanlızdım. o gece ben saatimi kurdum ve yarım saatte bir uyandırdım kızımı 24 saat yarım saatten fazla uyutmadım. kusuyormu diye takip ettim. sürekli gözlerine bakıyodum, Allahım ne kadar kötü bir durum anlatamam. Çok şükür bisey yoktu 24 saat sonra uyuttum ama başından hiç ayrılmadım nefesini dinledim uyanana kadar arada gene dokunup kıpırdatıyordum. Çok zordu çok ve aklıma geldi ben gene ağlıyorum. Allahım kimsenin başına verme seyhanece Güzel kızım

canım yaaa.. ne hissettiğini çok iyi anlıyorum.. insan anne olunca pişmanlıkları artıyo.. ama hepimiz insanız hata yaparız.. ki sen her türlü tedbirini aldığın halde öyle olmuş.. yani senden yana bir hata yok ki. sadece yavrucuğunun ilk dönüşü ters bir zamana denk gelmiş o kadar ben de sana bir pişmanlığımı anlatayım. yavrucuğum daha bi haftalık mıydı neydi.. sarılık için sıkı takipteyiz her gün kan aldırmaya gidicez. ilk gün korkudan o sezeryanlı halimle başımın zonklamasına rağmen kızımla hastahaneye gitmiştim sonraki gün biraz daha iyi halimle gittim. bir sonraki gün de ablamlar gelmişti istanbuldan. aman nasıl olsa gidip gelecekler hemen diye emzirip yolladım yavrumu.. o gün hemşire bir türlü bulamamış damarını.. tatlı yavrum ağlaya ağlaya harap olmuş. öncekilerde nerdeyse hiç ağlamamıştı. neyse.. arabada eve gelinceye kadar da ağlamış.. geldiğinde Allah Allah karnı da aç değil neden ağlıyor ki diye şaşırmıştım. hemen meme verdim.. yavrum sustu ama... işte... bu salak kafam... yavrucuğum huzur bulmek istiyormuş halbuki.. yol boyunca ağlamış.. benim yüzümden.. eğer gitseydim koynuma alıp huzur verecektim ona.. hala içim cız ediyo... G

2 saat önce ben de yaşadım aynısını... kanepeyi açtım,5.5 aylık oğlumu bıraktım kahvaltı yapmaya gittim. kanepenin bi tarafına yorgan doladım, ön kısmına da yastıklarla siper yaptım. hep böyle yapardım ve yastıkları itemezdi. kahvaltıda çay döktüm üstüme yandım, göbğim falan soyuldu. eşim de bana koştu biz yanıkla uğraşırken oğlumun çığlığını duydum.2 adımda yanına vardım vee yerdeydi oğlumm. nasıl çığlık çığlığa ağlıyorrrr... sakinleştirdik. hemen hastaneye koşturduk. kafa filmini çektier bişey yok denildi. ama kaşı şişmiş. galiba yüzüstü düşmüş bebeğğim. o ağladı ben ağladım. hala ellerim titriyor... G

Aynen canım. bebeğimi salona taşıdım. halıya pike serdim, baktım ki sert bi de yorgan yaydım üstüne. etrafada komple minder koydum. ola ki yorganın dışına çıkar, prizler de aşağıda. ne olur ne olmaz. ki hala emeklemiyor ama belli olmaz. sütten ağzı yanan misali,. şimdi de röntgeni kafaya taktım ama. kardeşim dr. çok kızdı. nasıl çektirirsin ufacık bebeğe diye. ben de nette araştırdım. tamam kötü ama dr. söyledim ben muayenede bişey yoksa yapmayalım diye, kafa üstü düşmüş. bıngıldaklar var. mutlaka çekmeliyiz dedi. nlayacağım benim toparlanmam baya bi zaman alacak...

çok geçmiş olsun Allah korumuş O

yok canım bısey olmaz. Zaten olsaydı 24 saat ıcınde ortaya cıkardı. benım oglan ılk basını carptıgında babası 2 gun koynunda uyuttu bana bıle vermedı. Daha cok dusecekler. bu doganın kanunu, boyle boyle ogrenecekler neyı nasıl yapması gerektıgını ve hareketlerının sonucunu. Bunları soyleyen ben kımmıyım dunyanın en pımpırıklı annelerınden bırıyım. Ben bıle bısey olmaz dıyorsam olmuyordur. Cok fazla, dusmesın aman bısey olmasın dıye engellemeye calısırsanız gelısımını gerıletırsınız.

öncelikle allah hepimizin yavrusunu bütün felaketlerden kazalardan korusun benim oğlumda ilk defa düşmüştü ve kafasını sehpaya çarptı hemen babası kucakladı bende görmedim neresini çarptığını içeriye gittim ilaç kutusunu getirmeye bir baktımki alnı yumurta kadar şişmiş ve morarmış ilk defa böyle bişeyle karşılaşıyorum çocuğuma dokunamadım korktum şaşırdım hemen hastaneye koştuk buz koydular röntgen çekildi bir sorun yoktu ama doktorlar sabah kadar her saatte bir uyandırın bilincini kontrol edin demişti sabaha kadar hiç uyumadım neyseee şimdi düşünce bazen hadi kalk kalk diyoruz şakalaşıyoruzz ilk kazalarda böyle çok korkuluyor ama sonra alışıyoruz oğlum bile düşünce şimdi hoppala yaptım deyip gülüyor allah ağır kazalardan korusun yavrularımızı seyhanece Güzel kızım