gerçekten süper bağlamışsınız konuyu:) benim kızım 1 yasında ve babasına deli oluyor.. ben bağımlılık gelistirdi diye düşünüyorum.. çalısıyorum ben.. yarımgün babayla beraberler.. ve birde kız cocugu.. bence bunu hisseden annelerden biri olarak olay şu.. bebeğimiz bizden bir parça oldugu için aslında babaya değilde bize öyle davranması gerekiyor diye düşünerek belki kıskançlık, belki bencillik, belki onlara olan aşırı sevgimiz yüzünden sürekli bunu sorgulayıp kendimizde bi sorun arıyoruz.. oysaki dediğiniz gibi fizyolojik hicbir bağları olmadıgı halde, ilişkileri sonradan gelişip, baba-cocuk ilişkisini bu denli güzel saglayabilen babalara sahibiz.. bundan mutluluk duymalıyız.. tamam babalarını cok sevsinler.. de bizide ittirmesinler:)şahsen tek istediğim bu... umarım buda biraz daha büyüyünce geçecek.. esther let the game begin... tek ayak

arkadaşlar ben çalışan bir anneyim. bebeğime bakıcı bakıyor. oğlumla başbaşayken aramız çok iyi ama babası eve gelince benden kopuyor. babasını elinden tutup odasına goturuyor. bana anne sen git ben babamla oynucam diyor. gece yarısı su içmeye kalkınca baba diye sesleniyor :) bu her ne kadar işime gelse de beni düşündürüyor. kaka yapınca babasının temizlemesini istiyor. benzer bir durumu olan var mı? bu durumu kullanmalı mıyım yoksa kendimde sorun mu aramalıyım? beehoney