KATILIYORUM CANIM SANA. benim annemde kaynanamda yan çizdi.25 aylık kızım kendim büyütüyorum. şimdi kaynanam ikinciyi istiyo bende ilkine baktınızya ikinciyede bakarsınız deyip tersliyorum. bozuluyo bişey diyemiyo. hakkımı var 2, 5, ci istemeye. R

en şanslınız benim galiba. Ben hamile kaldım annem hasta ve çalışmasına rağmen oğlum 6 aylık şuan yaklaşık 1,5 yıldır evimin işini yapar hafta sonu bebeği alır ben gezmeye giderim. Hafta içi akşam 2 gün uğrar bebeği yıkar uyutur ben keyfime bakarım. Sezeryan oldum hastanede kaldı sonra 2 ay rapor aldı. Tuvalete kalkmak dışında hiç kalkmadım yerimden. Allah razı olsun. Dediğim gibi hasta ve çalışıyor. Şimdi izin al tatile gidecem desem alır. Zaten emekli olacak oğlumu kimseye emanet etmem dedi. Bakıcı bulacam sende hastasın zaten dedim küstü bana. SizBiz Maşaallah

gelmez olur muyum cnm kimle paylşıcam yoksa yaşadıklarımı S semeldem

bebeğimiz olacağında kimseye güvenmedik ama umut ettik bakan olurmu diye kimse yanaşmadı hepsi yaşlı hasta zaten genç olanlarda çalışıyor bakıcı hiç düşünmedik bende elim mahkum ayrıldım işten.. çalışmayı çoğu zaman özlüyorum çalışmak daha kolaymış diyorum ama bir yandanda tamamen sizin eseriniz bir çocuğu yetiştirdiğinizi görmek daha güzel bir duygu...

benim annem geldi Allahtan 40 gün kaldi benimle, yalniz ben yurt disinda yasiyorum bileti doguma göre almisti ama oglum 8 gün erken geldi dolasiyla hastanede yalnizdim bi esim vardi esimin ailesi 4,5 saat uzakta oturuyor ama gelmediler. oglum 3 aylikken görmeye geldiler. zaten bi fayda görmedim ev tasidim hamileligim son haftasinda ne ararlar ne sorarlar. ama lafa gelince " oy kurban olurum ölürüm " :). hos kaynanam gelse benden hizmez beklerdi kesin. ne varsa insann kendi ailesinde var annemin bana faydasi cok olmustur hakkini yiyemem. gerci cok iiy hatirliyorum dayimin hanimi dogum yapmisti, ailecek seferber olmstuk, kimi yemegi yapar kimi evi temizler kimi nöbetlese cocuga bakar, insanda sans olacak

Baştan bakarım diye yaklaşıp sonra iş ciddiye binince vazgeçen annelere, kayınvalidelere kızamıyorum. Anne-kayınvalide torununu kendi evladıymiş gibi zannedebiliyor. Ya da kendilerini hala genç görebiliyorlar. Ama davulun sesi uzaktan hoş gelir. Üvey ablamın kızı olacaktı. Annesi ''bakamam'' dedi çıktı işin içinden. Ablası bakmayı kabul etti-kendi oğlu herkeste durabilen uysal bir çocuktu.-oğlu gibi olur zannetti. Olmadı. Oğlu da çok etkilendi bu durumdan. O da vazgeçti. Annem istedi o da büyük üvey ablamın oğlu gibi zannetti yok kız kendisinde de durmuyor. Yırtıyor adeta kendini. Bir annesinde-babasında duruyor. Mecbur ablam kendi baktı çocuğuna. O kadar insan iyi niyetiyle yaklaştı annem de buna dahil olmak üzere. Ama annem bundan yirmi sene önceki gibi değil. Çocuk da kendi çocuğu gibi değil. Çocuğu kucağına alınca anlayabildi bunu şimdi baştan söylüyor bana ''bakamam.'' diye. Hak veriyorum ona. Kaldı ki bu ''söz veren'' anneler, kayınvalideler ertesi gün hayatta da olmayabilirler. O yüzden evet çocuk yapılacaksa kişi etrafındaki tüm insanları bir an için yok saymalı. O durumda bakabilecekse, güveniyorsa maddi-manevi gücüne ne ala. C

anlıyorum cnm benim üzülme her şeyde vardır bir hayır.. Rabbim yardım eder. hayat şartları artık gerçekten çok zor. bende işi bırakıcam ama kızım 2 yaşına gelince kreşe verip tekrar işe başlayacağım. yani çalışmadan olmaz.. sen sıkma canını başka çare yoksa düşünüp üzülmenin anlamıda yok.. senin için çok zor biliyorum ama üzülme

her anne aynı olmuyor işte benim halam iki kzının çocuğuna bakıyor şu anda biri 3.5 d, ğeri 3 yaşında yani ikiside küçük ve şu an kızlarındab biri hamile ve onda bakacak halam ve hiçte şikayettçi değil bakarım ne olacak diyor yanni seneye 3 çocuk bakacak böyle anne herkese versin allah doğrusu ben bakamam . push ;

Arkadaşlar emininm bu konuda yalnız değilimdir.. Herkes önce çocuk yap yap dedi şimdi bakımına sıra gelince çil yavrusu gibi herkes dağıldı. Kaldık bir başımıza... Şimdi harıl harıl bakıcı arıyoruz? Sizler ne yaptınız peki? M matarzu

Şu anda kızım 1 yaşında. bu konuda o kadar üzgünüm ki. Zaten hiçbir zaman biz kızlarına bir yakınlık göstermeyen annem beni hamileyken bile görmedi. Doğuma çağırmadım ben o doğuma 1 ay kala arayıp evdeki 25 yaşındaki oğlunu ve torununu 11 yaşında bahane ederek doğuma gelemeyeceğini ama istersem 19 yaşındaki kız kardeşimi yollayabileceğini söyledi. Kaynanam zaten ona muhtaç olayım yalvarayım diye son ana kadar hamileliğim de bir kez olsun aramamıştı. Onunla hep kötüydü aramız. Neyse biz doğuma karı koca gittik oradaki insanların bize acıyan bakışlarını hiç unutamıyorum. Bebeği aldık eve getirdik apartmana girerken bizi kimse yalnız görmesin diye nasıl aceleyle gireceğimizi şaşırttık. Arkadaşlarım geldi aaa yalnız mısın dedi, yalan söyledim. vs. vs. Biz karı-koca acemi netten araştırıp bakıyoruz herşeye. Nöbetleşe uyuduk. Annem 1-2 kere aradı sonra telefonlarına çıkmadım neredeyse 1 yıldır görüşmüyorum, sesini bile duymak istemiyorum. Düşünün çocuğumu bile görmedi hala. artık bu eve giremez o ayrı. Allahtan melek gibi bir eşim vardı kızımıza çook güzel bir şekilde ikimiz baktık. kayınvalide 2 aylıkken geldi ukalalık yapıp gitti yüzüne bile bakmadık eşimle. Yakında başlıyorum işe, bakıcı tuttuk, iyi birine benziyor. Bu yaşadıklarım annemin, ailemin yaptıkları içime oturdu atamıyorum. ve şunu farkettim ki annem zaten her zaman böyleymiş ben şimdi anlamışım. Çook uzattım sonuç olarak çoook mutlu, sağlıklı bir bebek ailelerini silmiş bir karı-koca.

Benim kendi tercihimdi bebeğimi büyütmek en az 2 yaşına kadar ama evde oturmaya alışık olmadığımdan aslında zorlandım diyebilirim. Zaten artık oğlumda evde sıkılıyor ve biraz fazla hareketli olduğundan enerjisini boşaltmakta zorlanıyoruz o yüzden ben çalışayım onuda kreşe göndereyim istiyorum ama daha küçük nasıl yapar kreşde diye de düşünüyorum. Bende çok bunaldım ama bebeğim için en doğrusunu bulmaya çalışıyorum anneme de böyle zamanlarda iyice sinir oluyorum destek olmadığı için. Sen işe dönersen bebeğini kime bırakmayı düşünüyorsun peki? Z

amiinnn bende eşime belli etmemeye çalışsamda insanlara güvenmeme gard alma yaptı sanki anneme babama eskisi gibi değil sadece akraba gibi yakınlık hissediyorum hatta bgün forumda psikolojik olarak eim bebeğim haricinde iletişimi kestiğim iiçin farkında olmadan olaylardan sonra nasıl diişimiz ağırınca dişçiye gidersek acaba gezme tozma olarak değil ama eşim bebeğim hariç kimsenin evine gitmek arkadaş olamak istemiyorum camın arkasında bilgisayardan yani insanlar beni zedeleyemez hayalkırıkığı yaşatamaz eşimin ailesi ve en çokta benim ailemin yaptıkları bna itti beni mutlu muyum evet hemde çoook ama danıştım B

Ben de zaten buna üzülüyorum.. İnsanların ne güzel anneleri kayınvalideleri kardeşleri kimseye muhtaç etmiyor ama bizimkiler en önemli konuda yalnız bırakıyorlar. Çok düşündüm istifa etmeyi ama 8 senedir çalışıyorum bir daha iş bulamam ayrılırsam ve zaten 8 aydır evdeyim cinlerim tepemde. 5 dk oğlumu bırakacağım kimsem yoktu. Peki 17 aydır evde olmak nasıl bir duygu.. bu sabah bile düşündüm istifayı yine Z

zaten eşimin desteği olmasaydı herhalde deli olurdum. allah bir kapıyı kapatıyor diğerini açıyor bugünlerimize şükür.

merhabalar öncelikle bebeğinizi güle güle büyütün anneler :) bazen bir şeylerin olmaması olmasından daha hayırlıdır o yüzden yok annem gelmiyor yok kayınvalidem gelmiyor bunlara çok takılmayın derim. bazen KK' da "br derdim var" kısmını okuyorum bebeğini kayınvalidesine baktırıp da bir sorun yaşamayan anneler o kadar az ki ( benim annem doğum öncesi ve sonrasıyla beraber 1 ay kalabildi kayınvalidem zaten hasta istediği halde gelemedi . bu yüzden çocuğumu bakıcılarla kendim büyüttüm sayılır eşim asker bebeğim 6 aylıkken eşim komutanıyla yumruk yumruğa kavgaya girişti. önce bir hafta oda hapsi arkasından 3 saat ötede en uç karakola sürgün ( annem sadece 5 gün gelebildi ama üniversite mezunu evde oturan kardeşim gelmedi gerekçesi hazır "her an işe çağrılabilirim" ama zaten iki ev arası 2, buçuk 3 saat ne zaman çağırsalar gidebilir Allah razı olsun bakıcımızdan... ona bakıcı bile diyemiyorumo benim "zeynep ablam"... kızım doğduğundan beri 4 sefer ev taşıdım iki kere yardıma geldi onu da daha evine dönmeden "ben olmasam bu işleri zor yapardın" diye defalarca başıma kaktı hanımefendi bütün sene yan gelip yattı işimden dolayı 5 gün annemlere bırakmak zorunda kaldım gece yarılarına kadar erkek arkadaşıyla çet yapan kendisi ama sınavdan düşük almasının sebebi benim kızım oldu (( en çok ağrıma giden de eşimin bu kavgasından dolayı bir buçuk ay hapsi vardı eşim defalarca artık yüzünü kızartıp söyledi ama yne aynı gerekçeyi ileri sürdü Allah razı olsun bakıcımız eşiyle her gün kızımı alıp akşam da getirdiler. kızmı getirirken de elleri boş gelmediler bir tabak yemeğimi de dahi getirdiler yer değiştirme durumundan dolayı kızım şu an 4. bakıcıyla ama özellikle ilk üçüyle ağlayarak ayrıldık şimdi siz söyleyin her fırsatta başına kakacak bir akraba mı yoksa çocuğunu bir anne şefkatiyle içine çeke çeke seven bir bakıcımı? kızlar uzun oldu ne olur kusura bakmayın ama bu konu da gerçekten doluyum ve inanın yazarken gözlerim doldu... Rabbim tüm kuzularımız iy bakıcılarla karşılaştırsın... . push ; Destan35 Bir Dü$-tüK

eşim ne desin cnm.. bir şey söylese tartışma çıkıyor sonrada küsüyorlar birbirilerine. eşim sinirlerine hakim olamıyorki saman alevi gibi harlıyor :) ağır konuşuyor.. kendini bildiği içinde benim frenlememle susuyor.. üfff bakıcıda nasıl olur bilmem.. en son çare artık belki bakıcı tutmayı düşünebiliriz. işten ayrılmak gerçekten büyük ve zor bir karar hemde bu işsizlikte.. ama söz konusu evlatlarmız olunca gözümüz görmüyor hiç bir şeyi... ahh ahhhh bütün gün zaten evdeler küçücük bebeğime bakması zor geldi k. valideme.. ne diyeyim vardır bundada bir hayır.. A asliastar

evet aynı kararı bende bu ay aldım..1 ocakta doğum iznim bitti ve işe başladım. ama baktım olmuyor kızıma iyi bakılmıyor sonra laf söz k. valideden, sanki yalvardık bak diye ona da neyse... bakıcıda istemiyoruz ne de olsa yabancı güvenemiyoruz.. bu yüzden bu ay sonu işimden ayrılıyorum kızım kreş yaşına gelince kısmetse o zaman çalışmayı düşünüyorum.. dünyada ki hiç bir şey yavrumdan kıymetli değil... ayrıca bazı arkadaşlar ona buna güvenerek bebek doğurulmaz demiş.. eminim buradaki bütün arkadaşlarım birilerine güvenerek doğum yapmamıştır.. sadece hayat şartları çalışmayı gerektiriyor.. evlatlarımıza iyi bir hayat vermek için mecburuz.. bizim yaptığımız güvenerek çocuk doğurmak değil aileden yardım almak.. aslında bir çok insan gibi değil mi?... işte o bir çok insandan tek farkımız aileden yardım alamamak.. yanlız kalmak... anlatmak istediğim hata bizde değil yani. hata bize ''Bebeğinize biz bakarız hiç merak etmeyin biz kaç çocuk büyüttük üstesinden geliriz gözünüz arkada kalmasın''dedikten bir kaç ay sonra zor gelipte bahaneler bularak bizi yarı yolda bırakanlarda...

Seni yürekten kutluyorum. Bir annenin işinden ayrılıp çocuğuna bakması en doğru olan şey ama bazen insan bunu yapamıyor ekonomik sorunlar buna izin vermyior. Eminim ki bütün çalışan anneler evlatlarına kendileri bakmaz ister ama... M

kıyamam sana ya allah yardımcın olsun inşallah bebeğin sağlıklı uyumlu ve uykulu bir bebek olur. Benim oğlum zor bir bebekti hala da uykusu yoktur tek başına dört duvar arasında o da ben de büyüdük şimdi 7 aylık. umarım sıkıntısız bir dönem geçirirsin. her konuda sormak istediğin bir şey olursa seve seve yardım ederim Z

Valla bilmiyorum arkadaşlar nasıl ir karar vermemiz gerkiyor. istifanın eşiğindeyim bakıcıyı işten çıkardık kameradan oğluma davranışlarını beğenmedik. 3 yaşına kadar dişimi sıkayım ondan sonra kreşe veririm diyorum. allah hepimizin yardımcısı olsun

çalışan anne olmaz çok zor allah hepinizin yardımcısı olsun ben doğumdan sonra işi bıraktım kayınvalidem çalış ben bakarım dedi hala da diyo allah var inkar edemem ama eminim bi kaç ay geçtikten sonra zor gelecek uzaktan sevmesi bakması kolay da iş başa düşünce başedemez annem de başka şehirde o da çalışırsan ayda 15 gün gelir bakarım diyo 15 gün de kayınvaliden bakar diyo bakar da yani ama ona da gönlüm razı olmuyo yani işi gücü bıraktım artık evdeyim kreş yaşına gelince güvenilir bi kreşe veririm inşallah belki o zaman işe dönerim kartanesi41 evli mutlu

[ilk başta annem baktı 2 y kadar sonra. kayınvalidemler geldi başka şehirden. 2 aydır beraberiz. ama çok sıkılmaya başladım. oğluma ii kötü bakıyorlar. Allah razı olsun onlarda. ama eşimle özel hayatımız kalmadı. işten gelince devamlı anne babasıyla oturuyor. bana kalsa bakıcı tutacam. Önce tbi güveneceğim birini bulmam lazım bakalım nereye kadar dayanacağım. cigmex çok tatlı bir kış

Anneye kaynanaya güvenipte çocuk yapılmaz E

benimki daha acayip doğum yaptığım ilk ay hem annem hem kayınvalidem bizdeler.. ama ikisi de bebeği birbirinden kıskanıyor.. biri "şunu yapalım" diyor öbürü karşı çıkıyor.. oları idare edeceğim diye resmen yıprandım..2si de başka bir şehirde... Annem zaten bakamaz çocuğuma.. yardıma muhtaç yaşlı var evde.. kayınvalidem şimdilik istekli görünüyor.. başka bir şehirden gelecek.. ama anlaşabilirmiyiz bilmiyorum... ben bakıcı taraftarıyım ama nasıl güveneceğim diye de içten içe düşünüyorum.. kafam çok karışık..2. dönem okula başlayacağım çocuğum daha çok küçük.. bunalıyorum.. nne yapsam bilmiyorum.. A

benimde 6 seneden sonra ikizlerim oldu. çok sevindiler yardım edecek gibilerdi.. ama hiç kimse 1 tas çorba bile yapmadı. lohsalık nedir bilmedim.. iki pramatüre bebeğe kendim baktım. halende bakıyorum.. 12 senelik çalışma hayatımı bi an düşünmeden bitirdim... onlarda bana muhtaç olmasınlar. bende zor günümde yanımda olmayanın yanında olmayacağım çünkü... G Gulguzeli33

genelde böyle olur zaten canım, tırnağın varsa başını kaşıyacaksın, zaten çocuk yapmaya onlara güvenipte karar vermemişsindir, insanın beklentisi olmayınca üzülmüyor, strese de girmiyor. daha kolay oluyor herşey. istanbulda yaşıyorum, ailem çok uzakta başka şehirde, eşimin anne babası zaten çoktan rahmetli olmuş. burda bir eltim var, evlendiğimden beri çocuk yap beraber büyütürüz, elim ayağım tutarken yap ta yardımım dokunsun der dururdu, şimdi neredeyse arada sırada ben kucağıma alıp götürmesem ne amcası ne yengesi oğlumu yolda görse tanımayacaklar. yine aile gibi yakın olduğum bir komşumuz var, onlar da sürekli doğur doğur diyip durdular, ben yalnızım nasıl bakarım dedikçe aaaaaa biz neyiz burda, verirsin işini yaparsın, biz herşeyine yardım ederiz derlerdi, bende inanırdım, şimdi ben çaya çağırınca ancak geliyorlar. defalarca tek başıma acil hastaneye götürmüşümdür oğlumu, bir keresindede gecenin biriydi. ama kimseye kızgın değilim, dediğim gibi beklenti içine girmeyince mutsuz da olmuyor insan.

demek bu tamamen kandırmak için yapılan bi yöntem bizimki de öle diodu Melek gibiydi ben budünyadan

aynen cnm aynen benim annemde çok ilgisiz ve umursamaz. yoruldum artık hayatla savaşmaktan biz bir şeyleri yoluna koymak için çabaladıkça çevremizdekiler bize destek değil köstek oluyor.. delirmemek elde değil. birde bize köstek olanlar canımızdan kanımızdan insanlar olunca daha da ağır geliyor insana... umurumda değil artık k. validem bakmıyormuş annem söyleymiş ayyy yeter artık.. ben büyütücem kızımı. ona buna minnet etmekten bıktım vallahi kızlar.1 ay oldu işe başlayalı sinir hastası oldum. sanki yalvardım k. valideme bak diye. daha doğurmadan başladı bana sen kırkın çıkınca işe başla ben bakarım demeye. iş başa düşünce yapamadı... hata bizde niye güveniyoruz ki... K

sayfayı okudukça yalnız olmadığımı öğrendim. kayınvalidem sen yap ben bakarım dedi şimdi ortada yok. 39 haftalık hamileyim ne görümcem ne kayın validem gelipte bir bardak suyumu vermediler. eşimin akrabası kaza yaptı bir haftadır hastanede. demiyorki seende doğum yapacaksın durumun nasıl. gelde şimdi bunlara çocuk baktır. şimdidn yazınben bakamam köye giderim diyor. bakalım ne yapacaz. ben bakacı tutmaktan yanayım eşim istemiyor. eşim zaten çalışmıyor bende sen bakarsın dedim bakalım ne olacak

Amin canım İnşallah K

Çok haklısın bakıcıya pat diye bırakamazsın küçük bebeklere bakan kreş araştırmak daha mantıklı. Peki bakıcının yanında da mı durmaz bir müddet sadece seniniçine sinene kadar. A almor

arkadaşım neler yaşamışsın yaaa. inan okurken içim cız etti.. yüreğime bir sıcaklık indi sanki çok üzüldüm... hastayken yanlız kalmak çok zor bilirim bende sezaryanla doğum yaptım ve doğumdan 3 gün sonra yanlız kaldım. bebeğimde çok huysuzdu sürekli ağlardı. ramazan ayının ilk günü doğum yaptım eşim oruçlu iftar sahur hazırlamak lazım ben yorgun bitkin bebeğim hep ağlar.. hamd olsun 1 haftaya varmadan topladım kendimi ama sana çok üzüldüm Allah sana peygamber sabrı vermiş cnm.. eşinde seni çok seviyormuş demekki el üstünde tutmuş. Allah size hep böyle mutlu mesut birbirine bağlı bir aile olarak yaşamayı nasip etsin inş. ve evlatlarımızada bizlerede sağlık sıhhat versin Rabbim her zaman inş... Allah kimselere muhtaç etmesin bizleri yanlız ve yardımsız kalmak çok zor... E

Kesinlikle cnm. Zaten a, lene bile güvenemeyeceğini anladığın için artık daha tedbirli yaşamaya başlıyorsun. Şimdi herkes bakıcı bulduğumuz için rahat ama allah korusun bir aksilik çıksa herkes dualara başlıyor o zaman sinir oluyorum hepsine. hiç birinin ağzından ben bakarım lafı çıkmıyor. fatos hanim aynı saLkımda ayrı 2

annen çok haklı bende ne k. valideme nede bir başkasına güvenerek dünyaya getirmedim bebeğimi. benim kızdığım madem bakamayacaktı en baştan bunu söylemeliydi. bende işe başlamadan önce en azından bakıcı ya da bir kreş ayarlardım. şimdi bakıcı bulsam içime sinmez ben evdeyken olsaydı en azından bir müddet bakıcıyla zaman geçirir gözlemlerdim. kres desem o da pat diye bulunmuyor. yani en başta söyleseydide her şeyi ona göre ayarlasaydık. çocuk oyuncağı değil bu konu... S

benimde annem 3 yaşına kadar bakacaktı hesapta 1 yıl o da kardeşim askerdeydi evde hiç kimse yoktu öylelikle zor baktı birde bir naz bir kapris... işten gelince zaten yorgun argn eve geliyorum gece emzirmeye kalkıyorum uykusuz uykusuz annemi gezmeye götür neymiş evde sıkılıp bunalıyormuş her hafta sonu değişik bir yerlere yemeğe gezmeye götür derken ben çok bunaldım senenin sonunda kardeşim askerden geldi annem bakıcı bul dedi seninki çocuksa benimkide çocuk dedi hiiiç üstelemedim tamam dedim ama ne stresli günler geçirdim Allah biliyor hegün dua ettim ne olur karşıma iyi bir insan çıkar diye dualarım kabul oldu harika bir bakıcımız var oğlum onu çok seviyor. istesem tayinim annemin evinin dibine çıkacak taşınabiliriz ama bakıcımızı bırakıp gidemiyoruz. çünkü burda eşimle yemeğe çıkmak istesem ne bileyim toplantım olsa oğlumu bırakacak güvendiğim biri var ama anneme bıraktığımda geldiğimde 2 saat şikayet dinliyorum ve çok üzülüyorum. artık annemden geçmiş bizi yetiştirmiş bakmak zorunda değil diye kendimi teselli ediyorum. ama diğer anneleride görünce gıpta ediyorum doğrusu. yaşsa hastalıksa annemle aynı yaşta kalp hastası arkadaşmın annesi çocuğumu kimselere bırakmam diyor okul çağına gelene kadar ben bakıcam diyor arkadaşım eşiyle yemeklerde kurslarda birde gençsiniz gezip eğlenin diyor. ben öyle yapsaydım annem 2 gün sonra kaçardı. uykusuzum dediğimde hayatımın zor olduğunu anlattığımda mademki anne olmuşsun yapacaksın diyor. A asliastar

ben hala olmak istiyorum, çok gezdiniz doğur artık... eeee daha bi kere gelmedi bakmaya. eşimin annesi geldi doğum yapınca lohusayım ramazanda oruç tuttu kendisi diye yemek yapmadı aç kaldım o halimle. görümcem gelince çocuklarıyla gelicekmiş bebeğe bakmaya. ilk görmeye geldiler eve çocuklar bebeğin odasının önünde çığlık çığlığa koşturuyorlar. bir insan evladı da yavaş bebek var demedibi de gelince iftara geldiler annemin bana yapıp bıraktığı yemekleri yediler ben bebği uyutup gelince 1 kase çorbayı zor buldum herşeyi silip süpürmüşler. şimdi annem bakıyo o da 10 dk geç kalsam iş çıkışı etmediği hakaret kalmıyor. bugün bakıcı bakmaya başladım inşallah herkes ona yardımı olacak birini bulur. S semeldem

iyide arkadaşım ben k. valideme yalvarmadım ki mutlaka sen bakacaksın diye. bakıcı tutayım diyorum kızıyor.. kreş desem olmaz diyor. eeee kendide bakmıyor... yani bakacaktıda 1 ayda bıktı.. benim kızdığım yine diyorum en başta düşünüp karar vererek bizlere söyelemeleri gerekiyor. bu konu öyle bakarım bakmam diyecek kadar basit değil. söz konusu evlatlarımız. işe başladıktan sonra tekar bebekelerimiz için nasıl bir düzen kurabiliriz. işe başlamadan bana deseydi bakıcı tutardım vs... şimdi elim kolum bağlı.. bakıcı tutsam içme sinmez biraz bakıcıyla zaman geçirmek lazım.. yani uzun lafın kısası ben bakmamasına değil beni bakarım bakmam diyerek oynatmasına kızıyorum. bakmazsa bakmasın Allah büyük.. bulunur elbet çaresi.

Arkadaşlar yazılarınızı okudukça işte ben dedim, benim yaşadıklarım. Annem ve kızkardeşim doğumdan önce dönüşümlü bakarız bebeğe diyorlardı. Kırkım çıkana kadar bile durmadılar. Bahanelerine gelince kızkardeşim nişanlısını özlüyormuş. Annemde diğer 2 erkek kardeşime bakmalıymış, yalnız yapamazlarmış! (Erkek kardeşlerim 19 ve 22 yaşında. Annem olmasa bile evde kızkardeşim var onlara bakacak veeeee annem her yaz 2 3 aylığına yazlığa gider onları bırakıp). Anlayamıyorum, millete bakıyorum böyle değil ben şanssızım anladım. Bebeğim 1 yaşına girene kadar izne ayrıldım sonrası Allah Kerim. Ama bakıcı olacaksa evde kamera da olacak eşimle öyle karar aldık.

yazdıklarınızı okuyunca sadece bir ben değilmişim dedim ki etrafımda ne anneler ne kayınvalideler var torunlarına bakan en yakınımda teyzem var bir hafta teyzem bir hafta gelininin annesi bakıyor torununa dönüşümlü olarak idare ediyorlar özeniyorum benim annemde ben hamileyken aman kızım işini bırakma sen çalış ben bakarım torunuma demişti işyerinde müdürüm ne yapmayı düşünüyorsun doğumdan sonra çalışacak mısın yoksa bırakacakmısın diye sorduğunda anneme güveniyorum ya çalışacağım dedim neyse doğumdan sonra annem bende kaldı o esnada bel fıtığı oldu ve sorumlusu olarak bebeğimi gösterdi ki senelerdir ağır işlerde çalışıp emekli oldu işyeri yüzünden önce boyun fıtığı sonra başka rahatsızlıklar yaşadı onları suçlamadı herkesin yanında benim oğlum yüzünden bel fıtığı olduğunu söyleyip durdu doğum iznim bitmeye yakın ben bakamam sağlığım daha önemli bakıcı bul baktır dedi anne nasıl bırakırım bakıcıya işi de bırakamam insanlar bana güvendi bende sana güvendim dedim bana mı güvendin çocuk yaptın dedi anne sana güvenmeyip de başkasına nasıl güveneyim dedim o zaman haftanın 1 günü git idare etmeye çalışırım dedi 1 ay part time çalıştım ama o 1 günde dahi akşam geldiğimde kapıda çocuğu kucağıma tutuşturup hadi ben gidiyorum çok yoruldum dedi ve sonunda iş yerim beni daha fazla idare edemyeceklerini yerime başka birini bulacaklarını söylediler bende çaresiz tamam dedim çünkü o 1 günde bile annem burnumdan geliyordu anneme söylediğimde tüh keşke haftanın 3-4 günü gitseydin idare ederdim demez mi o an nasıl sinirlendiğimi anlatamam artık geçmiş olsun dedim ne onlar bana güvenir ne de ben sana bir daha güvenirim dedim işten ayrıldım evdeyim ama işimi özlüyorum oğlumla vakit geçirmek çok güzel ilk 2 yıl çok öenmli biliyorum ama insanın kendi ayaklarının üzerinde durması eşine bağımlı kalmaması çok güzel istediğin kadar kendi paranı harcıyorsun mesela bugün akşam eşime dedim ki kurutma makinası alalım şu anda olmaz dedi ki ben çalışsaydım ondan istememe gerek kalmazdı nerden nereye geldi konu neysebu arada evimi taşıdım annemle aynı sitedeyim sevmeye gelince iyi ama işim olunca rica etsem bakmasını yok şu işim var yok bu işim var deyip atlatıyor çok nadir bakıyor bende artık rica etmiyorum oğlum uyurken yapıyorum işimi kimseden fayda yokmuş bunu anladım hep diyorki ben tek başıma büyüttüm sizleri... birde arasıra oğlun büyüdü 1yaşına girecek ben bakarım sen çalışistersen diyor aman diyorum ben sana güvenmekle o hatayı yaptım kendim bakarım çocuğuma 3 yaşında veririm kreşe işe girerim diyorum...

allaha şükür biz de bakıcı bulduk bnm ücretsiz iznimin bitmesine iki ay var ama sırf oğlum kaynaşsın diye durumumuz o kadar kötüyken şimdiden bakıcı tuttuk Z

bende tek başına büyütüyorum oğlumu eşimle hep konuşuruz bu konuyu oğlumuzu güvenilir birine bırakıp 1-2 saat gezmek, biraz dinlenmek harika olurdu yada misafirim geleceği zaman, temizlik yapacağım zaman birinin oğlumla vakit geçirmesi beni çok mutlu ederdi... çevremde arkadaşlarımın annelerinin nekadar yardımcı olduğunu görünce hep özenirim ama çok şükür ki eşim çok ilgili bir baba helinim08