Birde şöyle düşünün, benimde abim var ve ablam var... İnşallah Bi gün hala olurum ama iki yiğenim var ablamdan büyük olanı hatta süt kızım bende emzirdim... Şimdi diyeceğim şey şu Ben ilk kızım doğduğunda burnum sızlayarak izlerdim onu ilk yiğenler Bi başka seviliyor, insanın içi gidiyor, ve inan ablamın susturamadığı yerde iki kızımı da ben susturdum uyuttum.. Kimse evladına zarar vermek, senin kucağından ayırmak niyetiyle almıyor almayacak.. İlk yazdığımda da söyledim ablamdan tecrübeliyim elletmiyordu kızını ama sonra ne oldu biliyor musun çok yoruldu... Bunalıma girdi, Lohusalık sendromunu dibine kadar yaşadı kısa sürede eridi kilo verdi, şükür ki sütü kesilmedi.. Bırak yanında olsunlar halası babaannesi teyzesi ananesi kim yardım etmek için el uzatırsa uzatsın geri çevirme, o bebeğin sevgisinden mahrum etme onları. O senin bebeğin zaten doya doya koklayıp büyüteceksin onlar ise evine dönecek sen bebeğinle kalacaksın. Bide böyle bak olaylara olur mu DegisikRuhHali

Bence biraz abartı onunda lohusalık kaynaklıolduğunu düşünüyorum insan lohusayken çok duygusal oluyor ama o çocuk zaten sizin ve emin olun ilerleyen aylar çok sevmeye öpmeye kucaklamaya vaktiniz olucak ve hatta çok yorulucaksını keşke biri gelcede 2 saat şu çocuğa baksada yatsam diyceksiniz. Ama o zamanda o kişileri bulamıycaksınız yanınızda. O yüzden bırakın verin kucağına tutsunlar biraz dinlenin enerji güç toplayın otuun bişeyler yiyin arkanıza yaslanın çay için fırsat bulmuşken. Bende il çocuğumu doğurduğumda kucağımdan düşürmek istemiyordum yapma kokuna alışır dediler sonra hiç inmez oldu kucağımdan tuvalete banyoya giremez yemek yaparken çocugu kucağımda taşır oldum. Eşimle yanlız kalamaz oldum çünkü bebeğim kucağımdan bıraktığım an ağlıyordu o kadar alıştırmıştımki kucağıma pişman oldum. Şimdi 4 yaşında ve çok şımarık halen çekiyorum ondan. Çok şımarttım sanırım. İkincide o hatayı yapmadım ikinci çok uslu.

İnsanların başkalarının bebeklerine karışma huyları asla bitmeyecek galiba. Bence az görüşün ve görüştüğünüz dönemlerde insanlara söz hakkı vermeyin. Allahım bebeğinizi sağlıkla mutlulukla analı babalı büyütmeyi nasip etsin inşallah arkadaşım.

Neden bilmiyorum birkaç kere sekmeyi açıp kapattığımdan sanırım, 'emrivaki yapmadım ki abla' dediği yerden önce ona 'Deniz bir daha özellikle oğlumla ilgili konularda bana emrikavi yapma lütfen' diye biraz sert bir üslupla onu uyardım. Bunu da yazmıştım ama çıkmamış. Bu uyarımdan sonra da hala aynı fikirde misiniz, kibar ve yerinde olması konusunda?

Evet ayni fikirdeyim. Herhangi bir kaba kelime goremedim ben. Lutfen bile demissiniz. Ben daha sert oluyorum mesela ne gelinler var ustelik yani. Uslubunuz cok yerinde. Eger buna bozuldularsa kendilerini sorgulamalari gerek diye dusunuyorum. W

En doğrusunu yaptınız, tebrikler. H

Burda çıkmamış ama görümcemi zaten özellikle oğlumla ilgili konularda bana bir daha emrivaki yapma lütfen olur mu diye uyardım zaten, hem üzüldü hem de bayağı bozuldu. O mesafe ister istemez olacak sanırım bundan sonra.

Evet bu dediğinize çok katılıyorum ki şöyle de bir durum var, ben lisedeyken ikiz kardeşlerime annem yetemediği için ben baktım artı olarak hamileyken bir süre kardeşimin oğluyla da ilgilendim, inanın hiç yabancı olduğum konular değil zaten. Kv ise en küçük çocuğu görümcem ve o da 24 yaşında ve yakın çevrelerinde küçük çocuk olmamış hiç yani yıllar geçmiş küçük bir bebekle ilgilenmeyeli, laf gelince söylenmiyor ama işte, ben daha iyi biliyorum modlarına girince. Ayrıca o 'ben benden geçme' o kadar doğru bir tabir olmuş ki bunu onlara açıklayamadım. Yaşamadan bilinmez sanırım ama o da evlenecek bir gün inşallah bir evlat sahibi de olduğunda tatlı bir telaş şeklinde Yaşar ve beni de anlar diyelim napalım. B bilirbilmezbirkimse Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Bebeğinizi sağlık, huzur, mutlulukla büyütün. Ben konunuzda farklı bir noktaya takıldım. Bebeğiniz henüz 1 aylıkken bu kadar uzun süreli ve kalabalık bir bebek görmeye gerek yokmuş. 2 kuzen ve eşleri, kuzenin 3 küçük çocuğu, kayınvalideniz, görümceniz; sizin çekirdek ailenizin dışında evde 6 yetişkin ve 3 çocuk varmış. Daha 40'ınız dahi çıkmamışken, bebek görmek için evinize akın edilmesi çok yanlış. Kayınvalidenizle beraber yaşamıyorsanız, sınırlarınızı belirtin lütfen. Hava değişiminde soğuk algınlığı vb rahatsızlıklar çoğalır. Bu aşamada önceliğiniz kendinizin ve bebeğinizin sağlığı olsun. Bebek görmek isteyenleri de şayet bir kaç ay sonra mevlit yapmayı düşünüyorsanız, o zaman tek seferde çağırabilirsiniz. Bebek görme adı altında sık sık misafir ağırlamak zorunda değilsiniz.

çok sakin, mantıklı bir insan olduğunuzu düşünüyorum yazdığınız yazıdan dolayı. bence üzülmeyin. hatta üzülüyorsanız başbaşa neden böyle dediğinizi ve yanlış bulduğunuzu söyleyin. gayet aklı selim bir insansınız ve iyi bir şekilde uyarmış, çizgiyi çekmişsiniz. sakın pişmanlık ve üzüntü duymayın. insanların hamile ve lohusa kadınları anlayışla karşılaması gerek. ben dalgınlıkla kuzenimin çocuğunun elini öptüğümde beni uyarmıştı kibarca o an bozuldum ama asla bişi demedim. sonra dedim kadın haklı yani. ben bu kadar düşünceliyken etrafımdaki insanların da düşünceli olmasını isterim şahsen. şu an 6 aylık hamileyim. görümcem yaşadığım depresyonu anlamayıp 'bi siz mi hamilesiniz biz de hamileydik ama böyle yapmadık' demişti ki kendisi de bir yandan şikayet ediyordu ben hamileyken iş yaptırdılar diye. yani o çizgisini koyamadı ama ben koydum diye suçlu ben oldum içiniz rahat olsun.. gayet haklı ve kibarca bir uyarım olmuş. Laale Aşikardır Zat-ı

Acemi de olsanız daha önce çocuk doğurmuş ta olsanız bi bebeği en iyi annesi bilir annesi sakinleştirir annesi hisseder ihtiyacını. Sırf anne karnında sizin kalp atış sesinize alıştığı için bile göğüsünüze koyduğunuzda aynı sesi duyup sakinleşebilir. Yada sadece kokunuza ihtiyacı vardır. Benim bebeğim şuan 13 aylık ama yenidoğan dönemlerinde bunları bende yaşadım zaten yaşamayan yok. Ben böyle durumlarda herkesi odadan çıkarıp öyle sakinleştiriyodum çünkü o ağladıkça tepemde bisürü insan kan ter içinde kalıp gerginleşiyodum filan. Birde benim bebeğim de hergün akşamüzeri öyle oluyordu en fazla yarım saat sürüp geçiyordu ama o yarım saat ben benden geçiyodum. Doktoru akşamüstü sendromu olduğunu yorgunluk çöktüğünü gazla karışıp huysuzlaştığını söyledi. Çözüm olarak ta yıka dedi hergün köpükleme su tut rahatlasın dedi. Ama tabi bu öneri havalar güzel olduğu dönemdeydi yani nerede oturuyorsunuz bulunduğunuz ilde havalar soğudu mu bilmiyorum tabi de bi denemekte yarar var. Kısa dönem sonra da geçti o sorun.

En çok annenin içi gidiyor ama onun müsadesi olmadan emrivaki yapılması hoş değil işte onu anlatmaya çalışmış.

al kucagina op kokla daha lohusasin bide kime ne ona ne!! ne hadsizlik 9 aydir sen bekliyorsun bugunu ve inan bana anneler hisseder varya birebir dogru. tamamen bebegine ve kendine odaklan baska kimseyi ne duy ne gor keyfini cikar asiri guzel zamanlar. görümcene zaten cevap bile verme yok say bir iki kendini toplasin. ikili munakasaya asla girme asiri gereksiz bir gerginlik olur boyle seylerden uzak durmak enn iyisi. biz yardim ederiz diyen herkes yemek ve temizlik yerine bebek seveceklerini dusunuyor malesef saka gibi ama gercek yanliz degilsin :)) kibarca hayir suan kucagimda tutmak istiyorum demeyi ogrenmelisin sonra herkes cocukta soz hakki buluyor kendinde buyurken bile bastan kesmek en iyisi. ayrica lutfen sen uzulme bebekte sendeki gerginligi almasin. kendini hazir hissettiginde torunlarinida ver ama kucaklarına :)) T

Herkese merhaba bir aylık bir bebeğim var ve size az önce yaşadığım bir olayı anlatmak ve akıl danışmak istiyorum. Bugün eşimin iki kuzeni ve eşleri bize bebek görmeye geldi. Kayınvalidem ve görümcem de bana yardıma geldiler. Akşam oldu, akşam dokuz gibi de bebeğim hep gaz sancısı çekiyor son bir haftadır. Ben de bu anlarda ona yakın olmak, kucağımdan indirmemek ve sarılmak istiyorum. Hem o sakinleşsin diye hem de ben de ağladığı için üzülüyorum ondan. Bir on dakika sakinliyor, diğer on dakika ağlıyor böyle bir iki saat geçiyor genelde. Yanımda da eşimin kuzenleri var bebekle ilgileniyoruz , onların birinin üç çocuğu var biri iç Aylık, diğerinin de iki yaşında bir çocuğu var. Benim ise ilk bebeğim. Yani onlar benim geçtiğim yollardan geçtiler, işte şöyle gazını çıkarmayı deneyelim, ayakta tutalım gibi fikir veriyorlar. Ama dediğim gibi onlar söylüyor ben yapıyorum, bebeği almıyorlar. Ağladığı zamanlar kv arka arkaya birkaç kez geldi, ilk torun, ilk heyecan biliyorum ağlamasına dayanamadı. Ben dinleniyim diye diyor. Ama biraz tanıyorum, ben sustururum kafasında böyle. Oladabilir, büyük sonuçta ama ben çocuğumu bırakmak istemiyorum hem de kendimi yorgun da hissetmiyorum. Üç kere falan anne yok ben iyiyim, kendimi kötü hissedersem sana seslenirim diye söyledim. Sonra tekrar ağlamaya başladı, görümcem geldi, görümcem normalde iyi huylu ve bana yardımcı olan bir insan ama biraz herşeyin en iyisini ben bilirim modunda, mesela benim evime gelen misafire sunulacak ikram ile ilgili ben bu kadar yeterli dediğim zaman, fikir olarak abla bence bu kadar yeterli değil diye söylüyor, söylesin tabi ki bunda sıkıntı yok ama sonra ben tekrar hayır bu kadar yeterli dememe rağmen ben mutfaktan çıktığım an annesiyle konuşup yine kendi bildiğini yapıyor. Gelelim asıl olaya, bebek durmuyor yine ben onunla ilgileniyorum, abla biraz anneme mi versen acaba dedi ben daha evet ya da hayır demeden kuzenine dönüp, 'damla abla annemi çağırır mısın' dedi, kv geldi, bebeği aldı ona bir şey diyemedim o an. Sakinleşmek için lavaboya gittim geldim ama yok yani olmuyor. Hem beni yok saymasına bozuldum, hem herkesin içinde sanki ben bebeğime bakamıyormuşum gibi oldu hem de en önemlisi ben o an bebeğime sarılma ihtiyacı hissediyorum ve bence o da öyle hissediyordu. Bana 'ben emrivaki yapmadım ki abla' dedi. Ben de bana soru sorduğunu cevabımı beklemeden kuzenine annesini çağırmasını söylediğini söyledim. Ve annem kaç kere almaya geldi ama ben bu zamanlarda ondan uzak olunca kendimi iyi hissetmiyorum, çocuğuma yakın olmak istiyorum diye izah ettim. Bebeğin altını açmış, pijamasını giydiriyordu, al o zaman sen giydir dedi. Ben de aldım giydirdim. Üzüldüğünü, bilerek yapmadığını biliyorum ama ben de üzüldüm ve şu an onun hareketine takılmaktan ziyade çocuğuma karşı çok aşırı hissettiğim bir duyguyu engellediği içindi sinirim. Bunu ilk yapışı da değildi zira, emrivaki olarak değil ama bebeğin gazı var ben gaz masajı yapıyorum rahatlasın diye. Bebek de sevmiyor masaj yaptırmayı ağlıyor. Ben ister miyim çocuğumun ağlamasını, bana diyor ki bence kucağına al. Diyorum ki rahatlasın alacağım, çok iyi geliyor bu masaj. Bence ağlatma al ama yine de sen bilirsin. Ya sen yüz tane çocuk mu yetiştirdin ya da bu konuda eğitim alıp master mi yaptın, neden benimle inatlaşıyorsun? Sitemim fikrini belirtmesine değil yanlış anlaşılmasın. Israr etmesine ve bilmiş tavırlarına. Biraz üzülmesine üzüldüm ama bir yerde de tepkimi belli etmem gerektiğini düşündüm. Sizce?

Hamilelik dönemi atlatmissiniz logusasiniz ve ilk anneliginiz. Bence kendinize fazla yükleniyorsunuz bırakın alttan alsın zaten sizden de küçükmüş H

B bilirbilmezbirkimse Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Bende halayım, yeğenimi daha 4 - 5 aylıkken annem bakmaya başladı, o dönem ailemle yaşadığım için elimde büyüdü. O zamanlar da ağladığında hepimiz ilgilenirdik, hatta al biraz sen uyut dediğini bilirim. Çok kibarsınız o ayrı. Ama biraz fazla pipiriklendiğinizi düşündüm. O da lohusalıktan sanırım. Emin olun o ağladığında babannesininde halasınında içi gidiyordur. Sonuçta onlarında bir canı. Sağlıkla büyütün inşallah.

Ben çok abartı buldum, çok özür dilerim, lahusasiniz ama. Yani görümceniz kötü bir şey dememiş... Siz annesisiniz onlar da halası babaannesi. Sakinlestiririz diye düşünmüşlerdir. Siz sanırım başkasına bebek vermeyen annelerdensiniz... Saygı duyarım ama... Bana göre bunda abartilcak bir şey yok... İnsan kırmaya da gerek yok. Anneniz ve ablanizla aynı olayı yasasaydiniz böyle dusunmeyecektiniz... İlk bebeğimde de ikincide de her gelene verdim, sevdirdim, gaz sancılarında ben deneyim susturmayi diyene de verdim...

Ahh ahh anlamaz bizim insanlarimiz dolusurlar eve pire gibi ince fikir anlayis nerdee G gunes8686 Zaman Anneler

Her cümleni gülümseyerek okudum.. Hem haklısın hemde bazı noktalarda büyüttüğün şeyler var ama buda çok normal.. Yakın gelecekte inan ki sende bugünlerine güleceksin... Lohusalık denilen şey bu işte, bazen herkes ciddi anlamda sinir eder bazen sinir olmayacak şeylerde bile kriz geçirilir.. Anlattığın olayda ise evet haklısın evladından ayrılmak istememekle ama bazende annenin stresi bebeği daha çok etkilemekte bunu unutma... 10 daklkadan fazla sürerse kucağında ağlaması başkasına vermen en mantıklısı, bende bir anneyim ve ikinciye hamileyim... Lohusayken duygular o kadar yoğun oluyor ki, ben bu derece yaşamadım ama ablam iki evladında da yaşadı.. Bizleri küstürdü elletmedi hele ilk yiğenimi... Hani al çocuğunu başına çal moduna girdik babasına bile vermiyordu... Şuan gülüyor çoğunu da hatırlamıyorum diyor Geçecek hepsi geçecek... Kv iyi biri belli yoksa teklifsiz kucağından alırdı görümcende eminim iyidir de yaşından ötürü onu bilmiş olarak görüyor olabilirsin... Kendini telkin et böyle anlarda olumlu şeylerle boşuna stres yapma en güzel zamanlarında S

siz bu konularda rahat olduğunuz için abartı bulmuş olabilirsiniz. sorun çocuğu birilerine vermek değil ki. Kadıncağız sorunun üstesinden gelmeye çalışıyor, yardım talep etmediği halde haldır huldur yardım etmeye çalışmışlar ne dediğine bakmadan. asıl sorun burda. annem yapsa aynısını ona da derdim herhalde. ben henüz hamileyim böyle bir şey yaşamadım ama normal karşıladım. deneyimli de olsalar sonuçta herkes kendi çocuğunu bilir. deneme tahtası değil ki bu ver bi de ben deneyeyim densin kadın yorulursa zaten yardım talep eder gereksiz emrivakiler bence de hoş değil. inşallah ben de bu tarz şeyler yaşamam . push ; S