Bu kadar şiddetli olmasada bende yaşadım lohusa depresyonu. Asla Kötü bir anne değilsiniz öyle düşünmeyin. Allah yardımcınız olsun inşallah... D dgdln

Canım benim Allah sabır versin çok şükür toparladım kendimi Allah tez zamanda sana ve isteyen herkese evlat sahibi olmayı nasip etsin insan boşluğa düşünce ne yapacağını bilemiyordum gerçekten çok kötü bir dönemdi ama hamd olsun ki atlattım

Evet işte ağlama krizlerim tutunca ona haksızlık ettiğimi düşünüyorum bu sefer sarılıyorum ona ağlamam iki kat artıyor sabahları uyandığımda o kadar yalnız savunmasız çaresiz hisediyorum ki akşam eşimi gelince suratım 5 karış mutsuz karşılıyorum yemek yemiyorum üzüntüden chagiless Kuzusu artık yanında... Anneler

Depresyondasın kendini suçlama bu senin değil hormonların suçu. Bende aynı durumdaydım aynısının tıpkısı 3 aylık olcaz yeni yeni atmaya başladım üstümden inan. Bi doktora danış yardım al mutlaka canım. BirAsilAnnesi Oğluna aşık bir anne..❤ Anneler

Eşine mutlaka söyle. Doğum sonrası depresyon benim bu yaşadığım yardıma ihtiyacım var de mutlaka. Ya devlet hastanesine götürsün ya annene bilet alsın gelsin annen ya kv den gelsin. Yeğenin ablan görümcen kim varsa.. yalnız kalman iyi değil. Allah şifa versin. K

Kendini kötü hissetme canım vicdan azabı da çekme çünkü bu lohusa depresyonu. Bende çok ağır bir şekilde geçirdim. Bunların hepsi geçecek, kendini bırakma, motive et. Geçecek bunlar diye telkin et sürekli kendini. Biraz yürüyüş yap önlemini alıp. Temiz hava iyi gelir. İnşallah atlatacaksın.

Geçecek bütün bunlar annan biraz yanına gelsin istersen.. yalniz

Hayır bir buçuk ay hastanede kalmadım annemin yanında ankarada kaldım şimdi şırnağa evime geldim PETRA1012 Ve şarkımdaki kuş öldü. Koruyamadı ellerim.. Üyelik

Hiç doğum yapmadım hamilede kalamadım ama bildiğim kadarıyla lohusa depresyonu olabilir zor bir doğum ve haftalarca hastanede kalmışşınız eminim ki zamanla geçicek dua edin. Bende şırnaktayım K

yaşadığınız şeyler lohusa depresyonu gibi geldi bana, 1,5 ay hastanede kalmak oldukça zor olmalı yani gayet normal bence böyle hissetmeniz. kendinize bazı aktiviteler bulun zamanınız kalıyorsa, bebek dışında bir şeylerle uğraşın bebeğinizi özlemenize yakınlaşmanıza yardımcı olabilir. bir psikologla da görüşmelisiniz bence. umarım toparlanırsınız bir an önce

Arkadaşlar ne olur yargılamayın 2 aylık erkek çocuk annesiyim zor bir hamilelik süreci geçirdim hamile kaldım sıkıntılar üst üste geldi birde bu covid belası evden çıkmadım aylarca daha sonra eşimin görevi dolasıyla tayini şırnağa çıktı hiç kimseyi yanımda istemedim üstesinden geldim. Doğumu Ankarada annemin yanında yapmak zorunda kaldım. Doğuma 1 ay kala gittim 39 haftalıkken beni acil doğuma aldılar tansiyoum yükselmişti günlerce hastanede yattım bebeğim 1 buçuk aylıkken annemin yanından evime geldim. Geldiğim günden beri bunalımdayım Evladımı çok seviyorum ama içimden hiç bişey yapmak istemiyorum istiyorum ki çocuğu emziriyim devamlı uyusun hiç uyanmasın annem hep yanımda dursun sesi gelsin günlerdir devamlı ağlıyorum yemek yemiyorum moralim bozuk artık eşime yansıtmaya başladım onunda canı sıkılıyor. Çok üzülüyorum bencilce davrandığımı bebeğime eşime annemlere haksızlık ettiğimi düşünüyorum. Önceden bebeğimi emzirirken içim huzur dolardı şimdi ağlıyorum bunalıyorum. Akşamı dar ediyorum eşim eve gelir gelmez onun üstüne bırakıyorum geceleri bile o uyutuyor. Bana desetek oluyor tek derdi benim iyi olmam ama ben ağlamaktan kendimi alıkoyamıyorum ne olur bana yardımcı olun yargılamadan yadırgamdan gerçekten kendimi kötü bir anne gibi görüyorum...

Bebeğinizin sağlıığı, sizin bağlığınız ve huzurunuz için destek almanısı öneriyorum. Yaşadıklarınız kolay değil. Kovitte hepimiz aynı durumdayız. bebeğim 9 aylık oldu ne artık kapıya gidip ağlamala başlıyor çıkmak istiyor dışarı. Hak veriyorum yaşarklarınıza ama bebeğinizin bir suçu yok. O size muhtaç, savunmasız küçük bir can. Rabbim içinizi feraha ulaştırsın..

Canım bunun yargılanacak bi tarafı yok. Hemen hemen her anne az çok bu durumu yaşıyo maalesef. Çocuklu bir hayata covit döneminde adapte olmak da kolay değil. Ben de çok zorlanmistim. Psikolojik destek alabilirsiniz. Devlet hastanelerinde de var. Ne kadar etkili olur bilmiyorum ama zamanla geçiyo. Yasasiklarinizin kötü anne olmakla alakası yok. athena Goddess of

Tek kızım annem gitme kızım dedi 3 ayı tamamla öyle git zor şeyler yaşadın yeniden tansiyonun yükselir orada yalnız kalma dedi ama ben dinlemedim artık evime gidecem dedim sndım ki evime gidince yapabilirim çünkü her sorunumun altından kendim kalkmayı bildim böyle olacağımı bilseydim gelmezdim şimdi gel de diyemiyorum desem gelir biliyorum yalniz

Canım herkes kendi yaşadığını bilir kimsenin yargılamaya hakkı yok doğumdan sonra depresyon olabilir yada yaşadığın başka bişeyden yazdıklarına bakınca ilgisiz bi annede değilsin eşinde destek oluyormuş ne güzel bi uzmandan yardım alarak çöz bence psikolog yada psikiyatr dan senin için en iyisi o olur Rabbim ne güzel evlat nasip etmiş yavruna tutun eşine tutun inşallah atlatırsınız bu durumu en kısa sürede