umarım sizde çocuğunuz ve kendiniz için en doğru kararı alırsınız :) çok pis değil belki ama yine de daha çok dikkatli olmasını istiyorum sanırım hijyen konusunda. benim çok abarttığımı düşünüyor. bende oğlum doğduğunda çok dikkat ediyordum ama oğlum şuan sizin anlattıklarınızın hepsini yapıyor gözümün içine baka baka yerden birşey alıp ağzına atıyor :) ama kızım henüz küçük. kayınvalidem halılarını 3 yıldır hiç yıkatmadı üzerinden siliyor o kadar. oğlum emeklerken ben sürekli yerleri siliyordum. kızım ise ben işe döndüğümde orada olacak ve hep yerde olacak emekleyecek yatacak. ne kadar örtü de koysanız dışına çıkıyorlar benim oğlum emeklemeden önce yerde yuvarlanmayı öğrenmişti :) ve geçenlerde kayınvalidem oğlumun altını değiştirirken ıslak mendille silmeden bezi bağladığım oluyor bazen demişti şok oldum bende tabi. nedir bu tembellik mi çözemedim bunları düşünmek beni sinir ediyor ve kararsızlığım artıyor. düşünmekten çok yoruldum artık

işe dönme konusunda fikir veremem, ben de aynı kararsızlıkları yaşıyorum ama hijyen konusunda söylemek istediklerim var:) çok çok pis olmadıkları sürece lütfen buna takılmayın, gerçekten mikroba da ihtiyaçları var bebeklerin, cam kafesler içinde büyütemeyiz onları. ben de pek çok şeyi takıntı yapıyordum, onu yıka, bunu dezenfekte et... ama bir yere kadar. kızım 1 yaşında ama oral dönemden çıkmamakta ısrarcı. ben istediğim kadar temizleyim emziğini, o gidip halıdaki bir şeyi ağzıyla alıyor, evde gezdiğim terliğin altını yalıyor. hatta sokak ayakkabılarını bile alıyorum ağzından, bir şekilde dolabın kilidini açıyor. anlatmakla bitmez. yani ben kendimce ne kadar steril bir ortam yaratmaya çalışırsam çalışayım o yapacağını yapıyor:)ev ayakkabısıyla masaya bastırmalarında bir sıkıntı göremiyorum ben:)) SiBeL oğlum ve kızım

cevabın için çok teşekkür ederim. çok çok haklısın bu dengeyi en iyi şekilde kurmam gerek. hangisi doğru hala düşünüyorum 2 ayım kaldı işe dönmeme dönmek mi dönmemek mi, çocuklarımız her şeyden önce gelir onlar için en hayırlısı ne ise onu diliyorum erguvan12345

söylediklerinde sonuna kadar haklısın katılıyorum.. fakat bakıcı konusu beni çok ürkütüyor :18: yakınımda güvenip emanet edebileceğim tanıdık kimse yok aslında böyle birini bulsam mesela akraba çevremden hiç düşünmezdim ama yok malesef. bilmediğim birine de sanırım güvenemem. bu arada izleniminde haklısın kesinlikle bu durum beni mutsuz ediyor çalışmaya çok alışkınım çocuklarla tek düze ve sürekli ev işleri ile günleri geçirmek çocuklarımla beraber olup onlarla zamanı doğru kullanamamak beni daha çok yoracak. SiBeL oğlum ve kızım

Çalışmaya dönmelisiniz. Ne güzel kanınızdan bir bakanın da varken... Temizlik konusu dert edilecek birşey değil. Elbetteki insan takınca takıyor ama çok da titiz olmaya gerek yok. Mikrop da lazım çocuklara. Çok aşırı pislik olmadıktan sonra o kadar ince eleyip sık dokumak da gereksiz. Şımartma ve düşkünlük konusu da çözülemeyecek birşey değil. Bir kere şimdi torun iki tane, onların da ilgisi ikiye bölünecek. O nedenle çok şımarmaz çocuklar. Öte yandan, konuşarak ve çocuklar üzerinde sizin ciddi bir otorite kurmanızla çözülür bunlar. Otorite derken sert olmaktan bahsetmiyorum ama çocuklar patronun anne ve baba olduğunu bilirse dede ve babaannenin şımartmalarının aslolan hareket tarzı olmadığını da kavrar. Zordur ama yapılmayacak birşey değil bunu sağlamak. Çalışın, bir kadın için çok önemli. Çocuklarınızın 3-4 sene sonra size ihtiyacı kalmadığında bir işiniz olsun diye çok eyvah edebilirsiniz. Zoru başarın ve iki çocuklu çalışan anne olun. Hem sevginizi verin hem maddi olanakları... SiBeL oğlum ve kızım

durumun cok zor gercekten. cocuklarinin mutlulugu saglikli özgüvenli birer birey olmalari cok önemli ama senin de hayatindan memnun olman hepsinden önemli. cünkü kendisi mutlu ve memnun olmayan bi insan ne kadar istesede cevresindekilere esi olsun cocugu olsun arkadasi olsun positif seyler veremez. tabiki sirf kendin mutlu ol demiyorum. kendini ve cocuklarini en iyi sen tanirsin saglikli bi denge kurmalisin ne onlar yipranmali nede sen yipranmalisin. SiBeL oğlum ve kızım

benimde istediğim çalışmaya dönmek, aslında düşününce yazdıklarınız çok doğru bu kadar incelemeye gerek yok hiçbirşeyi ama insan takınca takıyor dediğiniz gibi. evet benimde kortkuğum işi bırakırsam ilerde pişman olmak. zoru başarmayı da. çok istiyorum bakalım umarım doğru olan çözümü bulurum Esra

Cnm konunu tesadüfen gördüm. iyiki de görmüşüm, cepten girdiğim için uzun cevap yazanayacağım. ben de çalışan annenin evladıyım. bakıcıda büyüdüm, senelerce anne sevgisinden uzak... annem melek gibi bir insan, bize tapar. seninle sebepleri aynı... maddi imkanlar...3 kardeşiz, her birimize ev ve dükkan kalacak. bende 2 yıl önce evlendim, hamile kaldım. çocuk gelişimi ile ilgili kitaplar okurken Adem güneş in eserleriyle tanıştım. okudukça ağladım... aaa ben böyle yapıyordum meğer çocukluk dönemimden kaynaklanmış bu huylarım dedim. annemle aramda o kuvvetli bağ yok. niye diye hep kendimi suçladım. melek gibi, arkadaşlarım bile bu bizim annemiz olsa derken... niye ben anneme karşı duvar ördüm. çünkü 4 yaşa kadar güven duygusunu annemden almalıydım ama alamadım. annemler bize ev aldı, dükkan aldı... dünya malını ne yapayım... içimi uzun uzun dökebilsem... anne çok önemli,4 yaşa kadar çocuktan asla ayrılmamalı. ben de yüksek lisans mezunuyum, kızım 7 aylıkken PTT ye atandım ama başlamadım. hiç pişman değilim. Kendimi körelmiş hissetmiyorum. evlat yetiştirmek bir sanat. onun ruhunu beslemek... bunları anneden başkası yapamaz. Lütfen Adem güneşe Ulaş. internetten burç fm e gir. orada program arşivi var, ses kayıtlarını indirebilirsin. ben canlı yayını dinleyemiyırum, kayıttan takip ediyorum. program adı:Adem güneşle çocuk deyip geçmeyin. Asla ama asla başlama. şuan cepten uzun yazamıyorum. rooa

Çalışmayı seviyorsan işi bırakmamalısın, bir süre sonra evde sıkılıp bunalabilirsin. Maddi olarakta çalışmamak yıpratıcı olur. Çocuklarının rahatını bozmamak ve seninde huzurlu olmanın yolu bence iyi bir bakıcı. Senin istediğin şekilde çocuklara bakar, yedirir, ilgilenir, becerikli birini bulursan temizliginede yardım eder. Çocukların hijenik bir ortamda büyümüş olur. Benim içinde temizlik çok önemli, temizliğinden emin olmadığım birine çocuk emanet edemem. Akrabaların büyüttügü çocuklar daha şımarık, sorumsuz olabiliyor çünkü o çocuk senin kurallarınla büyümüyor ama bakıcı sen ne dersen onu yapar. İyi bir bakıcı bulur onunda gönlünü hoş tutarsan hem çocuklarına iyi bakılır hemde işte kafan rahat olur. Sabahtan akşama evde oturup çocuk ve temizlikle uğraşırsan mutsuz olacagın izlenimine kapıldım. İşinden de çocuklarından da vazgeçme.

Bende evladımda sizin yaşadıklarınızı görmekten çok korkuyorum. Şuan ücretsiz izindeyim, doya doya onunla vakit geçirmeye çalışıyorum ama bir yanım hep mahzun. Çalışmaya başlayınca bu duruma nasıl alışırız, iyi mi ederiz kötü mü ederiz hiç bilmiyorum.