Bayılmak saniyelik bişey kulakların duymamaya başlıyor kafanda tiiii diye bi ses oluşuyo gidiyosun :) ayılırken ağlıyodum uykuyla uyanıklık arası oluyosun en başta bulanık görüyosun mesela odaya götürülmeden önce ayılmıştım söylenenleri hatırlıyorum başımda iki adam vardı ama odaya götürdükleri zamanı hatırlamıyorum mina

Allah bağışlasın hayırlı evlat olsun.. ben iki doğumu da yaşadım.. kimine normal kimine sezaryen kolay geliyor.. bana sorarsan normal çok kolay doğum yaptım ben hastaneye gittiğimde toplasan bir saat sancı çekmiştim ve açıkligim on cm di kizim normal dogdu.. sonra oğlumu sezaryenla dunyaya getirdim.. mecburen tabi.. genital sivil olmuştum çünkü.. ayni senin gibi on gün sonunda kendi kendime kalkabildim bide temmuz bide sıcak iki sene önce bugündü.. oglusumun doğum günü:) tekrar geçmiş olsun.. saglikla huzurla buyut

Özel değilse neden normal doğum düşünmüyorsun canım mina

Çok iyiyim inanır mısınız çocuk bana çok iyi geldi ne migren kaldı ne panik düşünmeye vaktim olmuyor :) P

Benm en korktugm sey ya nefes alamazsam... bayginken kendi kendime nefes alabilirim dimi? Cnku bazen uykudan nefes alamamis halde kalbim gum gum atarken uyaniyorum kalkip saga sola egilip esnemeye calisip oyle nefes alip geri yatiyorum. Nefes alamazsam ekip anlar bana nefes aldirir dimi?

Ben keserken fln hissedersem tansiyonm düşer diye korkuyorum. Annemde sezeryan yapmis narkoz etkisi gecmis dogumun ortasinda uyanmis bagirinca tekrar uyutmuslar

Allah bağışlasın ömrü uzun bahtı güzel olsun. Bende korkumdan spinal sezeryan olacağım normale cesaret edemem. Ne gibi zorluklar yaşadın merak ettim

Doktor garanti veremiyor açılma olur elbet ama bu çok uzun saatler alabilir ve bebek sıkıntıya girebilir acil sezeryana alınıyor bu durumda ben böyle bir şey yaşamak istemedim canım :)

Aslinda hersyim suan normal. Devletteki dr um da normalden yana. Bebekde donmus ama ben panik atagima guvenemiyorum. Dogum masasindayken nefes alamazsam panikleyip kalkmaya caliscam kendimi biliyorum. Aniden terleme titreme gozlerimden yas ve aglama geliyo. Gogsum agriyo nefessiz kalinca. Bebege oksijen gitmezmis ben nefes alamazsam. Bide nefes alabilmem icin ayakta durup saga sola bukulmem gerekiyo yada elimi dizime veya duvara yaslamam gerekiyo. O an kalkamicagim icin iyice kotulesirim diye korkuyorum. Cunku o an basim donuyo agzimdan salyalar falan akiyo. Nefes darligim olmasa normal isterdim hemen ayaga kalkicam her ani gorucem diye. Zaten sezeryan olcagimi devletteki doktorum bilmiyo. Ayni zamanda ozelede gidiyodum. O da normal dogumcuydu ama ona annemler gitmis durumumu anlatmis o zaman riske girmeyelim sezeryan yapalim demis. Bugunde benmle konuscak. Sezeryanda bile epidural veya spinal olamam genel olmam lazim cunku ellerimi baglicaklarmis ben sirtustu uzun sure duramiyorum :) biraz sorunluyum bu konularda. Burnumda hep tikali spreyle aciyorum genzim falan akar oyle yatarken :) normalden korkma sebeplerimden biri de muayene bile olamam galiba cunku esimle bile rahatca iliski yasayamiyoruz... . push ;

Böyle şeyler sık olan şeyler değil benim de başıma gelir diye düşünme artık tıp çok ilerledi klasik söylem ama mina

çok samimi net anlatmıssın sadece bişi sorcam suni sancıyla 10 cm kadar acılma ihtimali kesin değil gbi bişi demişsin ne demek o anlamadım

Allah razı olsun canım sezeryan evet bebek için az riskli oluyor ama sonrasında anne için kötü.. İlk hafta yardımsız yataktan kalkamadım hala zorlanıyorum ara ara dikiş sızısı oluyor dışardan kolay görünüyor ama büyük bi ameliyat.. Suni sancıyı deneseydim keşke diyorum normalde bi gün çekersin sezeryanda bugün 16 gün oldu hala dik yürüyemiyorum.. Normali denemeni tavsiye ederim

Bu hikaye Eylül ayından çok önce başladı.. Anne olmak hayatta en çok istediğimdi.. Hep içime doğan şey ise adetlerimin düzensizliğinden ötürü çocuğum olmayacağı veya çok geç olacağı yönündeydi..6 yıllık beraberliğin ardından sevdiğimle evlendik ve hiç korunmadık.. Doğru düzgün ilişkiye girebilmiş değildik ama hamile olduğumu öğrendim.. Hamileliğim çok sıkıntılı geçti panik atak anksiyete tavan yapmıştı.. İlk aylar çok iyiydim mide bulantısı vs yaşamamıştım ancak detaylı ultrasona girdikten sonra bir müddet kabus dolu günler yaşadım.. Bebeğin kalbinde parlak nokta görülmüştü ve bunun down sendromu belirtisi olabileceği söyleniyordu.. Kanda dna analizi için yurtdışına kan gönderdik sonuçlar 15 güne gelecekti ve ben stresten evde duramıyordum çok dua ettim 8 günde sonuç geldi bebek sağlıklıydı.. O günler hiç bitmeyecek gibiydi bir an evvel kucağıma almak istiyordum nitekim 34. haftada nstde düzenli sancılarım çıkmaya başlayınca bu kez erken doğum telaşı sardı.. İlaçlarla geciktirdik ve nihayet 38. haftaya ulaştık.. Bu arada doğum şeklim baştan itibaren sezeryandı doktorum da panik halimden dolayı bunu uygun görüyordu ancak son haftalarda ameliyattan korkmaya başladım normali düşünebiliyordum artık.. Her şey yolunda giderse normal yapabilirdim belki de.. Ancak benim normalden kastım tamamen doğal doğumdu kesinlikle suni sancı istemezdim.. 7 temmuz günü doktor kontrolüm vardı ancak elektiriklerin olmaması neticesinde iptal oldu ertesi güne randevu almıştım bu sırada annemde kalıyordum.. Gündüz adet sancısı gibi sancılar yaşadım ufak tefek ancak 34. haftadan beri sıklıkla yaşadığımdan önemsemedim.. Gece 12 gibi yemek yedim yatağa girdim birden bi çıt sesi geldi arkasından kovayla su döker gibi su boşaldı.. Hiç hazır değildim kol çantamla anneme gelmiş eşim de yanımda yoktu.. Kalbim hızlı hızlı atmaya başladı anneme koştum suyum geldi anne kalk diye bir yandan titriyorum sanıyorum ki hastaneye gidene kadar su bitecek oğluma bir şey olacak :) Hemen eşimi aradım çabuk gel doğum başladı diye annem kalkmış heycandan kıyafetlerini giyemiyor abimleri arıyoruz eşimden önce onlar geliyor babamlar da yeni araba almışlar daha koltukları jelatinli ben diyorum suyum geliyo binemem bu arabaya :) öyle bişey ki durduramıyorsun bacaklarımdan akıyor rezalet :) neyse doktorumu arıyorum hastaneye git yatışın yapılsın sabah gelirim diyor gaziosmanpaşa hastanesinin yolunu tutuyoruz annem yengem abim ben.. Muayeneye alıyolar 1 cm açıklık var su seviyesi normal.. Yatış yapılıyor bu sırada hastanenin yatağını da ıslatıyorum :) nst takılıyor derken hafif sancılar başlıyor ama ben alışkın olduğumdan ağrı hissetmiyorum.. Ebeye dedim suyum biterse ne olacak dedi o doğuma kadar gelcek merak etme sıkıntı yok.. Garip şekilde bi sakinlik var üzerimde normalde doktor kontrolünde heycanlanan ben gayet rahatım.. Saat 2de suyum geldi ve 3te 1 cmdi açık bekliyorduk ama sancım çok olmuyordu ebeye sordum bu durumda ne olur dedi ki 12 saat beklenir su geldiği durumlarda.. Neyse sabah oluyor saat 9 gibi doktorum geliyor bakıyor açıklık hala 1,5 cm süreci hızlandırmak gerekli suni verelim diyor işte bende film burda kopuyor kendime güvenemiyorum suni verilir çok acı çekerim açılma olmaz veya ben çark ederim boşuna acı çekerim bebek sıkıntıya girer türlü türlü senaryolar.. Doğumdan sonra doktorum gelip beynin çok aktif çalışıyor biraz meditasyona yönel demişti :) Doğumhanede ebenin de açıklığa bakış tarzından sonra çektiğim acı nihayetinde aile ve dr um bi araya geliyor karar verelim diyor bizimkiler normal yapsın diyor doktorum bana bırakıyor ve ben riske atmak istemiyorum çünkü suni verildikten sonra 10 cmi bulacağımız kesin değil bende de yavaştan panik başlıyor nabzım 110lara çıkıyor.. Acilen karar veriyorum sezeryan olacağım.. Asansörde doktor selfimizi çekiyor atarım sana vatsaptan diyor yanaklarımı sıkıyor rahatlatıyor beni.. Asansöre küvez koyuyorlar o zaman anlıyorum gerçetken içimde bi bebe var ve dışarı çıkacak :)) Ameliyathane hep karanlık korkunç yeşil bi yer gibi gelirdi bana burası oda gibi beyaz ışıklı soğuk.. Ama ekip çok şahane biri damar yolu açıyor biri tansiyon aleti bağlıyor oğlanın adını soruyorlar ömer ali diyorum göbek adı ne olsun diye konuşuyorlar ben diyorum ne zaman bayıltcaksınız ben kolay bayılmam:) bura niye soguk bebek üşümez mi diyorum yok ısıtıcıya koycaz hemen diyolar en son doktorumu görüyorum ellerini sabunluyor başıyla işaret ediyor solumdaki adam iyi uykular diyor dudaklarım uyuştu diyorum normal diyor kulaklarım duymuyor en son zzzz diye bi ses.. Sonra hıçkırarak ağlıyorum uyanıyorum biri diyor ağlamayın dikişleriniz zarar görecek ben bebek nerde diyorum bebek odada iyi diyolar en son odada zangır zangır titrediğimi hatırlıyorum çok tatlı oğlun oldu diyolar doktorumu görüyorum baş ucumda derin nefes al tut ver diyor.. Ne güzel bişey doğurdun kız sen diyor ben doğurmadım ki siz doğurttunuz diyorum biraz kendime gelince :) Ağrım sızım var bebeğe odaklanamıyorum bu nedenle o anlarda ne hissettim hatırlamıyorum sadece bu babasına benzemiyor diye düşünmüştüm nedense hep ona benzeyecek gibi geliyordu.. Oğlum 2950 gram 48 cm doğmuş bal suratlı mis kokulu bir şey.. Allah isteyen herkese nasip etsin dünyanın en güzel şeyi annelik.. Biraz uzattım kusura bakmayın sezeryan hiç hafife alınacak bir şey değil herkesin bünyesi farklı ama ben biraz zorluk yaşadım bugün 1 haftalık olduk yeni yeni iyileşiyor gibiyim yine de onun için değer yüzüne baktıkça ağrım sızım kalmıyor bu benim mi diyorum karnımda bu mu vardı diyorum bakıp bakıp ağlıyorum.. Allah evlatlarımızı korusun bize bağışlasın..

Anladım kuzum mina

Ameliyathane dünyanın en güvenilir yeridir zaten sen nefes almıyosun geçici olarak duruyor o mekanizma makineyle nefes alıyorsun başındaki anestezist yönetiyor bu durumu :) ameliyat bitince kendi kendine nefes alınca uyandırıyorlar seni korkma canım ben de heycanlanırmıyım tansiyonum çıkar mı bi ton endişe vardı ama ağzına maske takıyorlar nefes alman için tansiyon aleti de kolunda an be an takiptesin hemen müdahale etmeleri için..

Okurken ağladım çok etkilendim, hayırlısıyla bizde kucağımıza alırız inşallah

Çok teşekkürler kardeşim Evet normal en iyisidir eminim kimse planlı sezeryan olmamalı belki çok kolay açılır çok hızlı doğum yapabilirler bunu yaşamadan bilemezsin keşke benim de kendi sancımla açılmam olsaydı neyse artık geçti gitti ikinciyi uzun müddet düşünemem yalnız ameliyat korkusundan :) Allah bağışlasın sizinkileri de..

Hemen hemen aynı durumdayız ben de panik atağım ilaç kullanıyordum önceden ama o gün o kadar sakinlik geldi ki üzerime anlatamam en azından sancını bekleyip beklemeyeceğini sor doktora suyum gelince gittim ben zamanından önce alınmamış oldu bebek.. Ben de bebeğe zarar vermekten korktum nefes alamam oksijen gitmez vs diye ama keşke cesaretli olup normal yapabilseydim diyorum ben de spinal olamazdım korkudan ama bi dahakine spinal düşünüyorum mina

Ay masallah... peki bayilirken ve ayilirken ne hissettin? Bayginken uyku gibi mi oluyor

seni kendime benzettim panik durumlarını.. şu anda nasılsın panik konuusnda iyileşme var mı? bu arada sağlıkla büyüt bebeğinin