yakın arkadaşımın çocuğuna da bu tanı konuldu, kesinlikle ekran yasak. maalesef çok dikkat etmiyor ama nolur siz dikkat edin. evde hiçbir zaman tv açık olmasın mümkünse evde olmasın hatta. telefon vs vermeyin. olumlu etkileyeceğini düşünüyorum. bir de abur cubur hazır gıda vermeyin demişti doktoru. eğitim alıyor, yüzme ve at binmeye gidiyor, kaynaştırma sınıfına gidiyor, bunların baya faydasını gördü.

Benim şuan on aylık bebeğim de düz duran herşeyi deviriyor. H

Benim ablamin oğlu 2017 dogumlu onda da gerilik var. Daha kundakdayken anlamişdik. Çocuklarda emme refleksi olurdu ama meme başini agzina direse de bulamiyordu. Sonra geç konuşma, ismini aldirmamasi, yapma dedikce ya da hatasindan dolayi azarladikca gulerdi . Sonra tedavi olmaya başladi ve baya baya ilerleme kaydetti. Konuşmasi duzeldi. 5 yaşi olacak hala kakasini alyina yapardi artik bir kaç aydir kendisi haber bile vermeden tualetde yapiyor. Dinliyor. Belki 7 yasinda okula başlayamaz hala biraz belli oluyor ama bemce bir kaç seneye toparliycak. Artik bizim içim diger çocuklardan farkli gorunmuyor MasaAllah. Merak etme zamaninda uzerine duş. Bizimkisi tedaviye geç başladi. Babasida boyleydi diye diye baski yaptilar tedavisini gecikdirdiler çocuğun

Karpuzlu araba bak canım bu konuya belki fikir alışverişiniz olur.

Riskli bebek ve çocuklar için etkinlikler kitabını almanızı öneririm. Günlük hayata adapte adebileceginiz bir sürü eğitim ile dolu. monolo

Canim bende cok gittim hastanelere ama 1 kisi dışında kimse fark etmedi. saglik hekimimiz konuşmuyormu dedi bende herşeyi biliyor ama diyalog yok dedim cocuk psikiyatriye gotur dedi.. oglumda kabizlik yok ama. Hani disardan gamsiz diye tabir ettigimiz insanlar varya iste o oğlumda vardı. birseye daldiysa asla bakmazdi isminide bilmiyordu dahaa yeni yeni ismine bakmaya basladi. bn iki ismi var acaba ondanmi diye düşünüyordum. oyle degilmiş işte.. buraya çok yazdim bu konu hakkında tani atipik otizm. basta kabullenrmiyor insan ama eger varsa ve erken müdahale edilmezse durum kotulesebilir. birsey kaybetmezsin götür enazindan icin rahatlar birsey yoksabile H

2 ay içinde 3 özel okul gezdik. En son gittiğimiz okul ile dün anlaştık. Okullarda eğitmenlerin deneyimini mutlaka sorun. Bizim eğitmenimizin 7 yıllık deneyini var. Diğerlerinde çok genç geldi eğitmenler yani en azından 27 yaş ve üstü olmalı. Çocuğumu değerlendirdi bize her okulun sorduğu soruları sordu. Haftada 3 ders önerdi. 1 ay sonra ne kadar değişim olacak ona bakacağız tekrar değerlendirme yapacağız dedi. Mantık şu 0-3 yaş icin ellerinde 50 sayfalık beceri dosyası var ve bu dosyadaki becerileri her yapabildiklerine tik koyuyorlar. Bu şekilde akranları ile olan farki bulup eksikliklerine odaklanıyorlar. Haftaya eğitim yolculugumuz başliyor. Maddi olarak da ev parası biriktiriyorduk. Ordaki birikimden harcayacağız. İnşallah uzun bir eğitim hayatı olmaz. Bu arada inanç çok önemli. Ben hep şuna inandım: Hayat bir imtihan. Dünyaya gelme amacımız var ve zorluk veriliyorsa mutlaka yaninda bir kolaylik da geliyor. Şükredeceklerim sabredeceğim şeylerden daha fazla. Mesela 2 çocugu da down sendromlu olan bir anne gordum ve benim yeni olusumu fark edip beni teselli etmesi. Zorluk nedir? Herkese gore değişiyorsa buna ne sebep oluyor? Şimdilik bu kadar. Buraya kadar okuyan, seneler sonra gelip okuyan herkese, dua eden, destek olan herkese teşekkürler...

Meraba canım Allah şifa versin benim oğlum da göz teması var ama kısıtlı parmak ucunda yürümüyor konuşma var ama diyalog yok. inşallah çocuklarımızda hiçbirsey yoktur bu hastane yollarında perişan olduk bende oda

Merhaba instagramda merf xl var otizmli bir oğlu var önerildi mi bilmiyorum ama onu takip edebilirsiniz her gün yaptığı etkinlikleri sayfasına koyuyor.

merhaba, konunuzu ve birkaç gönderinizi daha okudum. çocuğunuzda gözlemlediğiniz şeyler otizmle uyumlu. benim kardeşim otizmli, 23 yaşında. hatta aldığı ilk tanı atipik otizmdi daha sonra gittiğimiz bir doktor atipik olmadığını söyledi. ama zaten çok büyük bir fark olduğunu gözlemlemedim. esas fark erken tanı ile en erken zamanda başlanacak olan özel eğitimdir. özel eğitim ve rehabilitasyonla neredeyse kendi kendine hayatını idame ettirebilen bir çocuğunuz olabilir. olabilir diyorum çünkü otizm çok dipsiz bir kuyu çok belirsiz. umarım siz onlardan olursunuz. benim kardeşimde ayrıca görme engeli de var, doktor hatası sebebiyle. 6 yaşında otizm tanısı aldık ayrıca, biz bu sebeplerle kendi kendimizi idame ettiremiyoruz. ankara da gazi eğitim fakültesindeki özel eğitim bölümünün hocaları bize çok yardımcı olmuştu. konuşması için ses kayıt cihazı almıştık ve özel eğitim dersini öğretmen kayıt altına alıyordu. ve evde gün boyu o dersi tekrar tekrar dinliyordu. kaynaştırma olarak kreş ve anaokuluna gitti. daha sonra görme engelliler okuluna devam etti. şimdi evin içinde her işini kendi hallediyor ama dışarıya bağımlı maalesef. onun dışında şakalaşacak kadar ilerledi konuşmalarımız. öfke nöbetleri olacaktır, zamanla azalıyor ama bitmiyor en azından bizde bitmedi. o noktada da psikiyatrik ilaçlarını kullanıyoruz düzenli olarak. sadece dozu - kendi gözlemimiz doğrultusunda tabii ki - az kullanıyoruz. kısacası şu an için en önemli nokta eğitim. özel eğitim + sonrasında kreş anaokulu kaynaştırma öğrencisi olarak eğitimi özenli devam ettirin. kaynaştırma öğrencisi kabul etmemek gibi şeylerle karşılaşırsanız hakkınızı sonuna kadar arayın. Allah yardımcınız olsun, iyi ki erken fark edilmiş. bir sorunuz, sorununuz olursa bana yazabilirsiniz.

Anladım evet arkadaşımın çocuğu da aynıydı. Sadece yavaş yürüme durumunda ayak ucuna basıyordu. Ayak bileğindeki kaslarda da gerginlik olduğunda böyle basabiliyorlarmis. Belki küçük bir fizik tedavi ile bitebilecek birseydir. Onlar çok buyukken gecmeyince ancak gösterdiler. Gerçi yine de baya düzelme olmuştu fizik tedavi ile ama erkenden kasları esnetip düzeltmek daha kolay. Belki birşey de olmayabilir alışkanlıktır sadece ama tedbirli olmakta fayda var. superisi22 hayat herşeye rağmen

Tv tablet telefonla arası nasıl? H

eski komşumun oğluda parmak ucunda yürüyordu şuan tıp fakultesi kazandı çocuk inşallah boşunadır korkularınız H

Araştıracağım teşekkürler.

Merhaba benimde oğlum 22 aylık bizde ismine sınırlı tepki sınırlı göz teması ve bazı komutları yapmama şikayetiyle doktora başvurduk 2 haftada atipik otizm dendi bu teşhisi koymak için bu çok az bi süre degilmi diğer türlü göze batar değişik hareketleri yok oyunlar oynar abisiyle güler eğlenir baba gel aç kapı mama bunları soyluyo ben bi şarkı oyun söylediğimde gözümün içine bakar hareketleriyle bana katılır. Hadi gidiyoz dediğimde kapıya koşar acar ayakkabılarını giydirmem için merdivene oturur ole çok asososyel de değildir çocukların arasına karışır kafam ole bi karıştı ki tecrübeli annelerden yardım istiyorum çok sagolun

45 günlük araştırmalarım sonucu şu iki başlıkta toplanıyor: 1. Otizm Hakkında Uzmanların Verdiği Bilgiler 2. Otizm Hakkında Otistik Çocuğu olan Ailelerin Verdiği Bilgiler Yani bir taraftan bilgiler var bir taraftan da deneyimler var. Youtube'da bu konu hakkında bir çok bilgi var. Konuyu açtığım bu forum sayfası gibi bir çok forum sayfasında da deneyimler ve öneriler var. Bu haberi alır almaz ilk tsunami dalgası aslında çok fazla araştırıp okumak oluyor. Özellikle deneyimli ailelerin yazdıklarına ben kendimi çok kaptırdım. İşe giderken, gece yatmadan önce ve boş vakitlerimde. Ayrıca herkesin yaşadığı duyguların ortak olduğunu da fark ettim. Kimisi bunu 10 yıl önce yaşamış kimisi 5 yıl önce ve benim gibi yeni yaşayanlar... İlk haftam çok okumakla ve deneyimli ailelerin yazdıklarını not almakla geçti. Yaşanılan ortak duygular: Telaş, Merak, Korku, Gelecek Kaygısı, Aşırı duygusallık, gerginlik ve öfke Bu hastalık mı yoksa başka bir şey mi? Belki de oğlumda böyle bir durum yoktur. Bu durama sebep olan ne? Benim veya eşimin yüzünden mi oldu? Ne yapmalıyım? Bu duygular benim ve daha önce okuduğum ailelerin yoğun olarak yaşadığı duygular ve hala da var olan ama baş etmeyi öğrendiğim duygular. Bu duygularla baş etmek ve bu tsunami dalgalarından kurtulmak aslında benim atmam gereken ilk adımdı. İlk mücadelemdi. Bu dönemime ben KABULLENİŞ dönemi diyorum.

Özelden numaranizi yazabilirseniz size ornek calismalar gonderebilirim. Performansini bilemiyorum ama en azindan yol gosterici olur. Ozel egitim ogretmeniyim.

Yggvyvyhvu. u imihi imhhhhm monolo

Geçmiş olsun okuduğum kadarıyla tedavi ve ilgiyle yaşam kalitesi çok yüksek normal bi birey oluyorlar. Zamanla azalabiliyormuşta. Götürücem tabi önümüzdeki ay rutin kontrolü var önce kendi doktoruyla konuşucam sonra bi kontrol ettiricem..

Öncelikle geçmiş olsun inşallah değildir ama 2 yaş tanı için çok erken değil mi ki yürümeye başladıklarında bazen bebekler parmak ucunda yürüyor öyle olsa bile eğitimle üstesinden gelirsiniz

Off çağımızın hastalığı bu sanırım. Herkesin bebeğinde bu ara duymaya başladım. Allah yardımcınız olsun. Ev işleri falan cehennemin dibine gitsin, evladınızın şu an bol ilgiye ihtiyacı var. Hatta sizin depresyona girecek lüksünüz dahi yok. Anne olmanın sorumluluğu çok ağır. Rabbim kuvven versin, şifa versin.

Bizde kronik kabızlık var doğdu doğalı. Yeğeni atipik otizm olan bi arkadaşım var otizmde geçmeyen kabızlık söz konusu dedi. Normalde göz teması uzun süre kurar, seslenince bakar. Ama oyuna dalınca mesela bu oyundan kastım genelde bi yaramazlık yaparken deyim seslenirim dönüp bakmaz hayır yapma derim hiç oralı olmaz. Birde dönen oyuncak işte şişe çevirsem yerde mutlu mutlu izler bi süre. Aylık kontrollerine hep götürdüm, böyle bi durum olsa çocuk doktoru farketmez miydi diyede düşünüyorum bi yandan.. Karpuzlu araba

Geçmiş olsun Herşeyden önce sizin gibi bir annesi olduğu için çok şanslı ❤ A

Parmak ucundan başka belirtiniz yok muydu? en önemlisi göz teması ve adına tepki?

Koşarken ve ayakta dururken tabanına basıyor ama yavaş yürüdüğünde parmak ucunda yürüyor. F flower world

teşekkür ederim paylaşımınız için. Evet araştırdıkça bu durumun derin bir kuyu oldugunu fark ettim. Benim gibi yeninöğrenenlere vakit kazandırmak icin bu konuyu açtım. Nedene değil ne yapmalıyıza odaklanmak. Herkesin bu konudaki hikayesi çok farklı. Yani grip gibi bir hastalık değil semptomlar aynı olup seyri çok farklı devam edebiliyor. Tek odaklanacak konu özel eğitim. Maddi imkan varsa Ozel okula yoksa da yine bir ozel okula hafta da 1 kez de olsa goturulup rehber olmalarinı istemek. Sanırım devletin de desteklemesi var haftada 3 ders olarak. H

Öneriniz için teşekkür ederim.

Oğlum atipik otizm. Anlatiklarin kismen benim oglanin belirtilerine uyuyor. yasinin kucuk olmasi avantaj mutlaka cocuk psikiyatri ye götürün. zaman cok onemli, gec kalmayin

Sebebi neydi ben mi sebep oldum kısmı çok gerginlik yapan ve beni üzen kısmıydı. İnternette okuduğum Otizm Sebepleri: Akraba evliliği mi: Benim eşim uzaktan akrabam. Bu mu sebep olduğu diye kafamın bir tarafında hep vardı. Yani kuzen değiliz ama eşimin ve benim babam kuzenler. Onlar akraba bağı olmayan eşlerinden biz dünyaya geldik. Bu konuda tanıştığım otistik çocuğu olan bir anne eşiyle kendisinin akraba olmadığını söyledi. O zaman akraba evliğidir diye düşünmek yanlış olur sanırım. Hamilelikte yaptırdığım Tetonoz Aşısı mı? Bu aşıyı olmayan ve otistik çocuğu olan bir anne ile görüştüm. Hamilelikte aldığım vitaminler mi? Tanıdığım çoğu anne bu vitaminleri alıyor, kaldı ki kafama göre asla vitamin almam kadın dokturumun önerdiği vitaminleri kullandım. TV, Tablet gibi ekrana mağruz kaldığı için mi? Yemek yedirirken çok inatçıydı. Ben de cep telefonumdan çocuklara uygun çizgifilmler izletiyordum ama TV fazla izlemedi. Genetik mi? Bilmiyorum. Genetik araştırma yapılıyormuş ABD'de. Geçenlerde yazısını da okudum. Türk bilimadamı otizme sebep olan geni bulmuş diye. KKK gibi bebeklik aşısı mı? Otistik çocuğu olan başka bir anne ile görüştüm o da hemşire idi. Çocuğuna hiç aşı yaptırmamış. Erken doğum mu? Erken doğum yapmadım. Riskli doğum mu? Evet gebeliğimin son 3 ayı erken doğum riski vardı. Pandemi mi etki oldu? Doğumumdan 4 ay sonra pandemi başladı yasaklar başladı. Hiç kimseyi göremedi. Hiç bir yere çıkamadık. Annemler hastalandı ve kimseye gidip gelme yapmadık. 1 yıl boyunca böyle idi. Yaşlı erkek geni? Ben doğum yaptığımda eşim 36 yaşında ben ise 34 yaşında idim. Bilmiyorum yaşla bir ilgisi var mı? Araştırmalar yaptıkça daha fazla sebepler buluyorum. Bağırsak sendromu gibi, bebekliğinde yaşadığı travmalar vesaire Sebep neydi sorusu ve yaptığım araştırmalar aslında beni daha da aşağıya çektiğini fark ettim. Boşuna verdiğim bir çaba. SEBEBİN BİR ÖNEMİ YOK. BİLSEN DE NEYİ DEĞİŞTİRECEKSİN Kİ? ELBETTE HERŞEYİN BİR SEBEBİ VARDIR. HERKES BİR ŞEKİLDE HASTALANIYOR veya BAŞKA BİR DERDİ VAR. ÖNEMLİ OLAN KABULLENİŞ ve NE YAPABİLİRİM dedim ve her aklıma bu sorular takıldığında bu cümleyi kendime sık sık hatırlattım. Sebep arayınca suçluluk duygusuna giriyorum ve kendimi veya eşimi bazı davranışlarımız yüzünden suçluyorum. Bu durumdan çıktım çok şükür. Sebebini hala merak ediyorum ama zaman akıyor sebebine takılıp da treni kaçırmak istemiyorum.

Hsngi şehirdesin? Karpuzlu araba

İlk attığım adımlar: 1. Ekranı kestik. 2. Daha çok dışarı götürüyorum. 3. Ev işlerini azaltıp daha çok ilgilenmeye başladım. 4. Oyun masası aldık. Yüz yüze gelecek şekilde oynamaya çalışıyorum. 5. Kreş arayışına girdik. 2 saatlik akranları ile oynaması için. Doktor önerdi. 6. Oyun evi buldum yakınlarımda. Haftada bir iki kez götürmeye çalışıyorum. 7. Tabii ki en önemlisi Özel eğitim. 3 yer araştırdık. Gittik görüştük testler yaptılar... 2 ders alabildik şimdiye kadar. Yarın başka bir kurumla daha görüşeceğim. Özel eğitim konusu aslında en önemli kısmı doğru okul, deneyimli eğitmen, bütçeme uygun fiyat ve yakınlık. Şuan bu aşamadayım. Telaştan ve sebebi nedir düşüncelerinde sonra ilk adımlarımız bunlar oldu 1,5 ay oldu ekrandan keseli ve göz temasımız birazcık arttı. Yani yanına geldiğimde biraz göz göze geliyoruz ve bana babasına bakıyor. Çerçevesi çıkartılmış gözlük önerdiler. Göz temasını arttırması için. Sürekli ismiyle hitap edip bana bakmasını söylüyorum. İlgisini çekecek şeyler yapıp göz teması kurmaya çalışıyorum. Bir şeye dalmışsa ismiyle hitap ettiğimde bakması çok az oluyor. Oyun masasında al ver çalışması yapıyorum. Komutları almada zorlukları var.

Bakacağım teşekkür ederim.

Sadece ayak ucu yurumeden mi bu teshis konuldu I

istanbul H

geçmiş olsun Karpuzlu araba

Onun sayfasında etkinlikler var Göz temasını nasıl sağladığını beslenmeleri oyunlari falan paylasiyor Sanırım o da 18 aylikken fark etmiş 21 ay etkinlikleri de vardır diye düşünüyorum

bu belirtileri de tam anlamlandıramıyorum ben sanırım en büyük belirti göz teması ve yaşıtlarına ilgisizlik gibi düşünüyorum. çünkü eşyaları devirmek, sevinince el çırpmak özellikle yemek yedirirken aç olmasına rağmen yememesi çoğu çocukta var aslında sanki?

Atipik otizm hakkında bilgim yok ancak ayak ucunda yürüme durumu arkadaşımın çocuğunda da vardı. Onun arka grup bacak kaslarında kısalık olduğu için öyle yürüyormuş. Ortopedi ye de götürün derim. Laale Aşikardır Zat-ı

ilk oğlum da parmak ucunda yürüyordu. 2 yaşında bitti. Şimdi 7 yaşında 2. sınıfa gidiyor. İnşallah evlatlarımız güzel yerlede görürüz.

Ben de küçükken hep parmak ucunda yürürmüşüm. Sadece buna bakarak bir tanı koymamışlardır sanıyorum ki. Kuzenimin kızına da aynı teşhis konulmuştu fakat eğitim alarak arayı o kadar çabuk kapattı ki. Hiç moralinizi bozmayın lütfen.

Öncelikle telaş yapmayın çünkü iyi bir eğitimle normale dönen çok çocuk var. Bütün uyaran ekranları kapatacaksınız ve birebir ilgileneceksiniz. Benim size tavsiyem cbd yağı ve bentonit kili. Bunları araştırın.

Çocuğumdaki ilk belirtiler: İsmiyle seslendiğimde bakmıyor. Anlaşılır kelimeler çok sınırlı. Bab ade ab geldi, bitti bunun gibi çok nadiren söylediği kelimeler var. Parmak ucu yürümesi var. Sevindiğinde ve heyecanlandığında kollarını kaldırıp ellerini çırpıyor Göz teması çok sınırlı Oyuncaklarını alıp fırlatıyor ve düz duran nesneleri devirmekten hoşlanıyor.( 5lt lik su şişelerini, sandalyeleri...) Kalabalık ortama girdiğinde ağlama krizine giriyor. Yaşıtlarını gördüğünde ilgisiz davranıyor. Yemek yedirirken aç olmasına rağmen inatçı davranıyor. Şuan aklıma gelen belirtiler bunlar.

Saol kuzum şuan hastanedeyiz eve geçim bakarım

Hayır biz ilk bunu fark ettik. Sonrasında diğer belirtilerini gözlemledik.

Allahım kolaylık versin, evladınızla ve eşinizle mutlu, sağlıklı ömürler diliyorum.

Amin. İnşallah. Hepimizin ailesine Mevlam sağlık huzur ve mutluluk versin.

Oğlum Aralık 2019 doğumlu ve yürümeye başladığında parmak ucu yürümeleri vardı. Çocuk doktorumuza bu durumu sormak için götürdük. Bizi Çocuk Nöroloğuna yönlendirdi. 5 Ağustos 2021 tarihinde aklımıza hiç gelmeyen bir tanı konuldu. " Atipik Otizm ". Hemen o gün bir psikologdan test istendi. Denver Gelişim Testi 2 ve o test sonucunda gelişim geriliği olduğu yazıyordu. "Atipik Otizm açısından takip edilmelidir ve Duyu Bütünleme önerilmektedir." Bundan sonra tekrar Çocuk Nöroloğuna gittik bize durumu izah etmeye çalıştı. Çocuk psikiyatristine yönlendirdi. Hastane çıkışı elime telefonu aldım ve atipik otizm hakkında araştırmalara başladım. İçimde sorular, üzüntüler, korkular ve şaşkınlık vardı. Hani deprem olduktan sonra deniz suyu çekilmeye başlar ya onun gibi içimin ve ruhumun bir yerlere çekildiğini hissettim. Büyük bir tsunami beni ve eşimi bekliyordu anlamıştım. Yeni bir hayat bizi bekliyor... Araştırmalarımı, öğrendiklerimi, deneyimlerimi ve en önemlisi duygularımı paylaşmak için bu konuyu açtım. Umarım otizm hakkında siz de deneyimlerinizi ve en önemlisi dualarınızı bizden esirgemezsiniz. Hepinize şimdiden teşekkür ederim.