canım ya psikolojin bozulmuş belli ki, kayınvalidenle konuşmayı denesen, eşine hissettiklerini anlatsan bunlar el birliğiyle olacak işler. İnsan kaç yaşında olursa olsun kaç bebeği olursa olsun annesini istiyor değil mi, benim annemde beni hiç düşünmez. Şimdi ikinciyi düşünüyorum mesela, hiç yap geç kaldın demiyor, abinin düğünü olsunda ondan sonra diyor, ortada ne söz var ne nişan, bugün hastaydım popomo iğneler yiyorum, telefonda nasılsın bile demeden kendi diş sorunlarını anlatıyor, bazen hayatta olmaları bile yetmiyor ama anne işte kıyılmıyor, başın sağolsun.

Bu arada çok gecmis olsun önemli birsey yoktur umarim C cchemicall

Merhaba arkadaslar aranıza yeni katildim. Ben çalışan bir anneyim ve kizima kvalidem bakıyor. Son zamanlarda kızım bana karsı çok soğuk. İsten geliyorum kucağıma alıyorum hiç mutlu değil. Sürekli babaanne diyor. Ben ki cocuğumla çok ilgilenen biriyim. Aksamlari tv. bile acmiyorum kizimla dolu dolu vakit geçirebilmek için ama yine de bana karsı tutumu beni çok üzüyor. İse başlamadan evvel en çok korktuğum şeydi. Korktuğum basıma geldi. Siz diyebilirsiniz şimdi oda onun babaannesi ne var bunda içerlenecek, kvalidemi tanısaydınız eminim sizde benim gibi dusunurdunuz. Kendisi bu duruma zil takip oynayacak nerdeyse. tecrubelerinizi benimle paylasirmisiniz. Bu Arda kızım 19. Aylık C cchemicall

Kardelen seni çok iyi anlıyorum çünkü çeken bilir derlerya o hesap benimkisi. Çocuğun senin yokluğuna alışması, bakan kişiye ısınması zamanla oluşan hisler, ama bu hisleri olması gereken ve olmaması gerekenler olarak ikiye ayırmak gerek. İşe gittiğimizde çocuğumuza bakan kişinin iyi olmasını, disiplinli olmasını, şefkatli olmasını... vb özellikleri olmasını isteriz. Çocuğun bakan kişiye ısınmasını isteriz ki iletişimleri güzel olsun, zamanla bu sevgi anneyi öteleyecek derecede artarsa burda düşünmeliyiz, çünkü bakan kişinin anne ile ilgili çocukla konuşması gerekir. Bakıcı annenin izin vermediği yiyecekleri verir, izletmediği programları izletir daha doğrusu çocuğun nabzına göre şerbet verirse, çocukta annem beni sevmiyor çünkü benim isteklerimi gerçekleştirmiyor hissi oluşur. Kayınvalidem baktığı zaman hafif hafif uzaklaşmalar oluyordu, annem geldiğinde ise yavrum kapıda bekliyordu çünkü ben beklentilerimi kayınvalideme anlatamıyordum, annem geldiğinde ise ağlama duvarı gibi oluyordum. Anneme lütfen onu çok sevdiğimi, işte onu düşündüğümü, mesainin bitmesini sabırsızlıkla beklediğimi, işe ona daha rahat bir hayat sağlamak için gittiğimi anlat lütfen diyordum ve o küçücük kafa, minicik gözler saat 17:30 gibi pencerenin önünde bana bakıyor, köşede beni görünce perdenin kıpır kıpır olduğunu görüyordum. Nasıl mutlu oluyordum anlatamam. Bakan kişinin hisleri çokkk önemli, bunu yaşadığım için aktarıyorum.

Değerli yorumlarınız için çok teşekkür ederim. Annelik işte. Ben işte yavrumu çok özlüyorum. Onu almaya gittiğim de en az onun da benim kadar beni özlemesini bekliyorum galiba. Olmayınca da üzülüyorum. Bunun adı kıskançlık değil. Kızıma bakan kendi annem de olsa aynı şekilde hissederdim. Aslın da demek oluyor ki kızım orada mutlu. Ama ne yapayım. Dayanamıyorummm.

Evet insan kaç yasında olursun olsun arıyor annesini. Varlığı güven, yokluğu acı veren, fırtınada sığınacak liman. Ben çok küçük yasta kaybettim annemi. Hayatım boyunca yokluğunu hep hissettim. Kızım benim hayatımın anlami. Ona düşkünlüğüm biraz da bu durumdan kaynaklanıyor diyebilirim. Ne olursa olsun anne sende demişsin ya Emin ol Allah uzun ömürler versin saglikla gölgesi yeter derler ya çok doğru

Size de değerli yorumlarınız için çok teşekkür ederim. Evet ben yine iş dışın da kalan tüm vaktimi onunla geçirmeye devam ediyorum. Elbet bir gün bu durum değişir. İşin aslı önceden böyle değildi. Bıraktığım zaman arkamdan ağlardı. Akşam gittiğim de ise ondan mutlusu yoktu. Değişen bu durum beni üzüyor. Çalışan anne olmanın en zor tarafı bu bence. Çocuğunuza yetemediği mi düşündüğüm için, böyle olunca da inanın çok ama çok üzülüyorum. Bunun adı samimiyetle söylüyorum kıskançlık değil.. C cchemicall

canım kızın daha kuzucuk tam idrak edmez ki senin onu nasıl özlediğini ama 2 yaşını geçsin tamamen sana düşer bende oğlumu memlekete anneme bırakmak zorunda kaldım ben 1.5 ay göremedim geldiğinde beni hiç istemedi küsmüştü hep anneannesine gidiyor ona anne diyordu bende üzülmüştüm annem daha küçük kızım çocuk kim onunla çok ilgilenirse ona daha düşkün olur dedi neyse bu yaz yine oğlumla memlekete gittik bende kursa gidecektim annemle yarım saat durmadı ben koşa koşa eve gelirdim taa balkonlardan bağırıdı annem annem diee yavrum benim hala öle gecen annem geldi sabah beşiğinde oynuyor oğlum annem almak istedi bizimki hayır annemim yanında yatacam dedi annem de dedi ki bak geçen sene üzülmüştün benden soğudu çock die yani seninkide yersiz kaygılanma haa ben evdeyim arasıra bu tür şeyler oluyor sen hergün ayrı kalıyorsun birde kayınvaliden çocuğa yağğ yakıyordur o ne istese yapıyordur çocukta ister istemez ona kanar sen işe gittiğin içinde sana kırılıyordun yavrucak ne anlasın ki senin nie işe gittiğini kendini yıpratma canım az daha sık dişini olmazsa kreşe verirsin sonra zaten okuldu felan seni daha iyi anlar birde sık sık gözlerinin içine bakıp onu sevdiğini söyle ve onunla konuşurken göz hizasında konuş bunlar gerçekten önemli bende böyle aştım bu tür sorunları kızınla ömür boyu mutluluklar dilerim canım allahım hiç ayırmasın sizi inşallah

Çocuklar çalışan anneleri cezalandırır diye duymuştum. Ben de çalışan bir anneyim. Oğlum 19 aylık, işe giderlken baybaylarla öpücüklerle uğurluyor ama geldiğimde bir huzursuzlanıyor, 5-10 dakika sonra geçiyor.

Canım bence de çok üzme kendini.. Benim de 25 aylık kızım var kendi teyzem bakıyor kuzuma... Akşamlar ben almaya gidiyorum inanın bazen evden çıkartmakta öyle zorlanıyorumki... Anne burada oturalım biraz daha diyor... Ben de hep koşa koşa kucağıma atlamasını hayal ediyorum ama bizimkide bir yaparsa iki yapmıyor... Bu durumdan bakıldığı evde mutlu olduğu sonucu çıktığı için takmıyorum... Ama tabii ki eğer bu durumdan kayınvalideniz saçma sapan sevinçler çıkarıyorsa inanın boşuna seviniyor... Çünkü büyüdükçe çocuğunuzun bu duırumu eminimki değişecek... Benim de bir arkadaşım var aynı sizin gibi babanesi bakıyor çocuğa... O da önceleri annesine kızdığından muhtamelen soğuktu ama 3 yaşına doğru bilinçlendikçe annesine daha da düştü... Siz aynen anlattığınız gibi iş dışında kalan vakitlerinizi kızınıza ayırmaya devam edin, eminim karşılığını kat be kat göreceksiniz...

boşuna canını sıkıyorsun. benimde ikizlerim var 2 yaşındalar. benimkilerde bakıcının peşine ağlıyor zaman zaman. Üzme kendini, kimse annenin yerini tutamaz. Senin annenin yerini başkası alabilir mi.. Sana kapris yapıyordur. Sanırım bazen biz abartıyoruz. çalıyoruz ve geldiğimizde sırf çocuklarla olmak istiyoruz, belkide ilgiden bunaltıyoruz onları.. Öğrenicez zamanla.. Buişin kursu yok ki gidelim :)) D Dinamiss