anne olanları şimdiden tebrik ediyorum. bu soru dün gece yatağımda yatarken aklıma geldi. acaba anne olunca değişecekmiyim? diye. merak ettiğim hem hamilelik olsun hem bebek olduktan sonra olsun. hayatınızda nelerin değiştiği.. neleri bebeğiniz hayatınıza kattı..? neleri sizden götürdü?. fiziğin çok değiştimi? yada eşinizle iletşimiiz daha mı? farklılaştı? . pişmanmısın? annae olduğunuza.. yoksa keşke bidahamı? anne olsam diyenlerdensiniz? .. içten cevaplarınızı bekliyorum. özellikle yeni hamiş :CüvCüv: kalan anne adaylarına tavsiyelerinizide..

bebek ve bebekle ilgili ne varsa gördüğümde ağlardım eskiden. acaba hiç sahip olamayacak mıyım derdim. Allah beni öyle bir sınadı ki işe girdim ve işyerinde tam 8 evet yanlış duymadınız 8 hamile bayan vardı departmanımda. onlarla iç içe çalıştım. her gece eşime ağladım. neden bizim de olmuyor diye?ve o işyerinde çalışırken hamile olduumu öğrendim. hamilelik kilo aldırıyor ama sonra veriosun. genç kızken bile daha kilolu olduum dönem olmuştu. ama ilişkilerin tam rayına oturmadan bebek düşünülmemeli derim. aranın iyi olduu kişilerle gene ii oluosun da aran kötüyse daha berbatlaşıyor. tahammül sınırın azalıyor. en iisi doğumdan sonra bi müddet misafir almamak. çünkü kendine tahammülün olmadıı oluyor. . push ; KIZLARIMCANLARIM

cinsellik biter M masal_prensesi2011 meleğim hoigeldin

Annemin bir sözü geliyor aklıma hep... karşılıksız tek sevgi annenin evladına olan sevgisidir... anne olunca beni anlarsın derdi... anne oldum ve annemin ne demek istediğini anladım... Oğlumun ilk ağlamasını duyup yanağımda yanağını hissettiğim an... aslında bu güne kadar yaşadığım bana mutluluk veren şeyler ne kadar küçükmüş... Tanrı isteyen her keze anneliği yaşatsın... Z

hamilelik hiç bir kadından bişeyler alıp götürmez aksine çok şey katar diye düşünüyorum. bütün kadınlar hamileyken daha bi güzelleşir. benim hailelik dönemim çok güzel geçti 22 kilo aldı ama onun da ayrı bi güzellik kattıgını söylüyorlardı şimdi eski formumdayım. hep hamilelikten sonra hayata yeni baştan başladıgımı düşünürüm benim_olan Canım

sağol canım inş isteyen herkesin başına:) anne baba olmak çok hoş daha tam olamadık ama şimdiden hissettiklerimiz bile tanımadığımız kocaman sihirli bi dünyanın kapılarını aralıyor merakla uzatıyoruz kafamızı:) sabah uyandım karnımı okşayarak oğluma annesinin babasının onu ne kadar sevdiğini, anneannesinin ona neler hazırladığını, babaannesinin onu beklerken nasıl çıldırdığını, teyzesinin heyecanını bir bir anlattım her cümleyi bitirişimde tekme attı döndü kımıl kımıl her şeyi hissediyor tepki veriyor öyle güzel bir duygu ki... inş canım sen de mutlulukla bebeğini kucağına alır eşinle güzel yuvanda yeni bir canlıya hayat vermenin sevincini sürersin meleğiniz ikinize de şans getirir inş:) tulin1981

günlük2-3 saatlik uyku ile dolaşıyorum, işten eve gidince gece 1 e kadar hiç oturamıyorum, cok uzun zamandır eşimle elele başbaşa dışarı çıkamıyorum, gönlümce cıkıp alışveriş yapamıyorum, evime istediğim zmaan misaf, ir alamıyorum ama bunalr kimin umrundaki kızım gülünce helede o 4 dişi görününce tüm herşeyi unutuyorum. o benim dünyada gördüğüm en güzel şeyyy... allah acısını göstermesin... nasıl olsa bir gün büyüyecek ve kısmende olsa bu sıkıntılar bitecek ve ben harika bir evlada sahip olacagım... benim_olan Canım

maşallah cnm ya ne güzelll N NisaNurum Canım Kızım Canım

ben yaklaşık 1 yılımı alan bi pko tedavisi sonrası, önce Allah'ım sonra da, beni başından savmayıp, bi tüp bebek doktoru titizliğinde uğraşan, doğru tedaviyi uygulayan sevgili doktorcum sayesinde İnci ye kavuştum... - hamileliğimin ilk ayları, pko dan dolayı endişelenmemize rağmen çok rahat geçti çok şükür... midem bile bulanmadı doğru düzgün, bol bol uyuyodum sadece... kızım bizi hiç meraklandırmadan 12. haftada cinsiyetini de gösterdi, kız çocuk hastası olarak ailece çıldırdık sevinçten -her ay ortalama 1- 1.5 kilo alıyordum dolayısıyla çok fazla kıyafet sorunum olmadı, zaten doğumdan önce üniversite öğrencisi stayla bi şekilde takılıyodum doğurunca içime kadın kaçtı:) değinecem bu konuya -hamileliğimin 30. haftasında İnci erken gelmeye kalktı, mecburen 2 hafta erken doğum iznine çıktım... normalde evde hareketsiz otursam deliririm ama kızım için kendime çok dikkat ettim, onu etkilememek için hiç üzmedim kendimi, sinirlenmedim... sağolsun eşim ve ailesi de çok destek oldu bana -34. haftada rahim içi gelişme geriliği başladı, biraz gergin bi dönemdi benim için... kızım küvöze girecek diye çok endişeleniyodum, halbuki küvöze girip sonra maşaallah topaç gibi olan sağlıklı bebeler var... ama anne olunca anlamıyo insan işte... doktorcum da benimle birlikte aynı heyecanı yaşadı hep: "Didem gözünü sevim şu kızı 36. haftaya kadar tut, hepimizin bebişi artık o, ele avuca gelsin kilo alsın" deyişi hala kulaklarımdadır... ve 37. haftada İncim çok şükür sapasağlam dünyaya geldii Gelelim doğum sonrasına - Allaha çok şükür bugünüme ama yaprak dökümü senaryosu gibi hayatım vardır, kesitler anlattığımda arkadaşlarım hayret eder... ve bi kere bile psikoloğa gitmedim bugüne kadar fakat doğum sonrası bi depresyona girdim ki... elevit multivitaminlerle intihar etmeyi düşünüyodum bi ara... -kızım nerdeyse hiç süt emmedi, tembelliğinden ötürü... neler yaptıysak ikna edemedik ve mamayla beslendi mecburen..."kızım beni sevmeyecek tanımayacak "diye günlerce ağladığımı bilirim. Allah razı olsun k. validemin yapıcı tavrı olmasa, belki hala ağlıyodum şimdi - 63 kiloyla hamile kalıp 77 ile doğuma girdim ki ben hayatımda 55 kilodan fazlasını tartıda görmemiş insanımdır... doğumdan sonra 70 kiloya adeta sabitlendim ve yine lohusalıkta çok dert oldu bu bana... geçen yazki kıyafetlerimin hiçbiri olmuyodu ağla ağla içim çıkıyodu.. sonra noldu... lçabuk iyileşecem ben artık anneyim diye bi gaza geldim ki... doktorcum bile şaşırdı lohusalık bitiminde hiç doğum yapmamış bi insan gibiydim... Türk filmlerinde köylü kızıykene değişip salon kadını olan karakterlere döndüm:) saçlar değişti, bi kokoşluk geldi ki sormayın gitsin, içime bi korse takıp istediğim kıyafeti de giyiyorum gayet... zaten artık hiçbiri dert değil..."anne"yim ben yahu... ötesi var mı?... viktoryas sikrıt mankeni miyim zayıf olmaya mecbur muyum:)) gelelim anneliğin bana kattıklarına - "anen olunca anlarsın" der ya anneler, ben kendi annemi anlayamıyorum hacı... beni bi hiç uğruna binbir yalanla bırakıp gitmesini anlamıyorum.. taa hamileliğimin ilk gününden itibaren hem de... önce beta hcg yüksek çıkıyo " kalp atışını duyayım" diyorsun, o geçiyo, "ikili test", o geçiyo " detaylı usg" o da geçiyo "doğum"... şu son 1 yılda İnciyi düşünmediğim bi an bile yok... annem beni yok saymayı nasıl başardı çok merak ediyorum -demin bahsettiğim içime kadın kaçma mevzusu oldu ve ben tamamen bambaşka biri oldum, çok da yaradı maşaallah diyelim -başkasının çocukları mızıldasa bile sıkılırım, " annesi nerde " derim öyle bi uyuzumdur ama, İnci tepeme çıksa bile, gece full uykusuz bile olsam sonsuz bi sabır var içimde.. zaten aksini aklımdan bile geçirsem, o bebeğim olmayacak diye ağladığım günler, yıllarca tedavi olan insanlar geliyo aklıma, durduruyorum kendimi... - hayatı, insanları hep sevdim ama çok da sevgi kelebeği değilimdir... İnci bana insanı sevmeyi öğretti en çok... karşılıksız ve katıksız en büyük sevgiyi... uzun yazmışım yaa şimdi baktım da:))) B

hamileliğim çok rahat geçti allaha şükür, 14 kilo aldım hepsi hatta 1 kilo fazlayla gitti, nurtopu gibi de bir bel fıtığım oldu ama napalım kısmet, allah daha büyük dert vermesin. kaynanam çocuktan zarar gelmez der, olmaması daha kötü der çok haklı. hamile olanlara önceden sevinirdim ama öylesine, şimdi arkadaşlar hamileyim dediğinde mutluluktan ağlayasım geliyor, kimse pişman olamaz bence herşeye değer onların kokusu, gülümsemesi. allah kimseye evlat hasreti çektirmesin, hiçbirimize de acılarını göstermesin :Saruboceq: S salihas

allah kavuştursun cnm hayırlı doğumlar şimdidenn S

yazdıklarına senin adına çok mutlu oldum. opuyorumnanaktan cesaret verdin bana anne olmak için. mafoldumben en kısa zamnda bebişinizinde mutluluğunuza mutluluk katması dileğiyle...:a015: kity79 BaTuHaN'ıM CaNıM

Canim anne olmak çok guzel bir duygu bundan pisman olan yoktur her halde. hiç pisman degilim iki tane cocugum var 3. ye hamileyim ve 4. de istiyorum ins. Allah nasip ederde. Hayatimi çok degistirdi beni cocuklarim olgunlastim diyebilirim. sorumluluk sahibi oldum. çocuklamiz bizi olgunlastirdi. Allah'a ne kadar sukur etsem azdir. fizik olarakta oyle fazla kiloda almadim 68 kiloydu en son kilom.. dunyanin en guzel meslegi bence ANNELIKdir...

uzun zaman olmuş konuya bakmayalı yaa