Tv izletmiyorum derken seçtiğim bazı çizgi film tarzı şeyleri ben de açıyorum tabi demek istediğim şiddet öğreneceği vurdulu kırdılı yaşına uygun olmayan bişi izletmiyorum yoksa tabi tüm gün nasıl ilgilenelim her şeyi bi kenara bırakıp. Kendinizi suçlamayın inanın ki hiç bi şey öğrenemeyeği ortamlarda bile ortaya çıkıyor gördüğümüz gibi bu davranış. Sabırla yaklaşmak gerek tabi ama sabırda çözmedi bizde. Ben de öğretmenim hep veliler gelir derdi biz deyince dinlemiyor bi de siz deyin hocam diye gülerdim içimden sizden almadığı şeyi benden nasıl alsın diye ama cidden öyleymiş. Biz ne kadar konuşsakta işe yaramadı ama öğretmen birgün arkadaşının birine tutumundan fark etmiş ve sakin bir odaya götürüp anlatmış o oldu cidden bitti demekki biz anne babalar ev içinde çok yüz-göz oluyoruz çocuklarla ve söylediklerimiz bi yere kadar etki ediyor dışardan bir otoritenin tutumu kadar etkileyemiyoruz onları.

Benim bu tarz konularım hep taşınıyor, sizinki de taşınır zannımca.. Bu arada 2 yaş sendromudur da vurmayı nereden öğrenmiş olabilir kreşe gidiyor mu Benim oğlum 3 yaşında.. o da 3 yaş sendromuna girdi bayagidir.. öfke nöbeti geçirdiğinde biz sakin kalirsak çocuk da ileride bizim gibi duygularını kontrol etmeyi ogreniyormus sabır şart

Masallah sizin adınıza sevindim:) bizde baba sinirli bir insan olduğu için madem ilgilenmiyorsun bari kızma moduna girdim ve evde işlere yetişemediğim zamanlarda da tv açıyorum seyrediyor yani sizin ev ortamınıza göre farklı olduğumuz için bizden dolayı böyle davrandığını düşündüm. Belki bizimki de kreş ortamında düzelir

Böyle babalar da babayım diye geziyor neyse zararı yık en azından, çocuğa zarar veren tipler de var

Ve buna rağmen konu sahibi boşanmak yerine ileride eşine bağıracak bir çocuk yetiştiriyor. O çocuk ilerde babadan farklı olmayacak.

Kızım bana vurmaz ona cesareti yok ama babasına vurduğu oluyor. Kişiye göre muamele etmeyi gayet biliyorlar. Bana bir kaç defa çok sinirlenip vurmaya kalktı "ben sana vurmuyorum sen de bana vuramazsın" dedim ve kendisinden biraz uzaklaştım. Sakinleşmesini bekledim. Ağladı zırladı bağırdı ama sonunda sakinleştiğinde sarılıp vurmanın yanlış olduğunu söyledim. Şimdi çok çok sinirlenince yastığa falan vurup o öfkesini yansıtıyor.

Önce cocugun etrafinda agresif tavirlayi sergeleyen ve ilgilenmeyen babayi postalamak lazim da. Ama cocuga odaklanalim: Cocuk kendini öyle ifade edebiliyor henüz. Dil gelisimi nasil bilmiyorum. Ama olumsuz duygulari ile nasil basa cikabilecegini göstermek lazim. Bunu ifade ederek de yapabildigini anlamasi lazim

İlk vurduğu zamanlarda üzüldüğümü belli ettim. Sonra tavrımı değiştirip hayır vurmak yok diye kızarak söyledim. Bu sıralarda da tepkisiz kalıyorum. Yani ne yapacağımı bilemez haldeyim

merhaba, Allah bağışlasın. öncelikle ben size instagram'da bidunyacocuk hesabını önermek istiyorum, çocuk yetistirmekle ilgili bir çok sorumun merhamet dolu cevaplarını oradan bulabiliyorum. benzer sayfalar da muhakkak vardır. çocuğunuz bir şey istedi, olmadığı için öfkelendi ve size vurduysa şöyle yapabilirsiniz. öncelikle hayır, eller sevmek/okşamak için diyerek vurmasını nazikçe engelleyin. sonra aynalama yapın. örneğin olmadık bir eşyayı eline almak istedi. "bıçağı almak istiyorsun" bu sırada çocuk duyulduğunu farkedecek muhtemelen. sonra alamamanin onda yarattığı duyguyu tanımlayın. "bıçağı sana vermediğim için sinirlendin" artık çocuk kendisini anladığıniz için dinlemeye daha açık olacaktır. sonra mantıklı gerekçeyi söyleyin "bıçak çok keskin ve sana zarar verebilir, o yüzden bunu sana veremem" bu süreçte onun hizasına eğilin muhakkak ve göz teması kurun. kararlı olun. bir de misafirlikte örneğin 2 yaşındaki bir çocuk yabancı bir ortamda olduğu için kaygılı olabilir, ya da başka zamanlarda bu krizlerin altında açlık, uykusuzluk yatıyor olabilir. benim oğlum 2 yaşındayken acıkınca çok asabi oluyordu, şimdi 3 yaşında ve uykusu gelince olmadık şeyler yapmaya başlıyor. iyi gözlem yapmak gerek. yine sakinlesmezse aglamasinin normal olduğunu kabul edip, yaninda kalin, izin verirse sarılın. Allah kolaylık versin U user0175 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çocuğun öz babasına 1 saat ilgilenmesini mi rica ediyorsunuz? Bağırmamaya mı çalışıyor? Ay çok üzücü ya

Elbet toparlarsınız. Yanlışlarınızın farkında olmanız bile büyük adım.

KendiniZi eğiterek işe başlayabilirsiniz. Çocuklar bizim yansımamız. Kendinizde olan yanlışları bulun ve düzeltin, düzelecektir.

Size her vurduğunda aynı tepkiyi verin. Yani bir gün kızıp bir gün üzülüp başka bir gün de hiçbir şey olmamış gibi davranmayın. Hangi tepkiyi vereceğinize karar verin ve her defasında o tepkiyi verin. Diğer türlü çocuk acaba bu sefer ne yapacak diyip merak edip sizin tepkilerinizi ölçüyor her seferinde. Eşiniz size bağırıyor mu ya da siz ona? Çocuk ilgi istiyor olabilir. Oyun oynuyor musunuz onunla? Çocuğunuza vakit ayırın. Her gün belli saatlerde onunla oynayın. Örneğin kuklaları konuşturun bir hikaye uydurun ve birbirine zarar vermenin kötü bir şey olduğundan bahsedin hikayede. İşe yarayacaktır

Merhaba benim 2 yaş 2 aylık bir oğlum var. Sinirlendiğinde bana vurmaya başlıyor ve nasıl tepki vereceğim diye ardından yüzüme bakıyor. Bugun misafirlikte bir ağlama krizindeyken herkesin içinde yüzüme hızlı vurdu çok canım sıkıldı ve mahcup oldum. Babası ile bir iletişimi yok sadece ben bakımı ile ilgileniyorum. Babanın sinirlendiğinde bağırdığına falan çok şahit oluyor. Ben de çoğu zaman gergin oluyorum. Muhtemelen bizim yüzümüzden bu davranışlara alıştı. Onu nasıl eğitebilirim okuyabileceğim bir kitap önerir misiniz veya nasıl davranmalıyım tecrubelerinizi paylaşırsanız çok sevinirim teşekkür ederim

O sinirliyken siz sakın kalacaksiniz, dikkatini başka yöne çekin, vuracağı zaman da sakin ve net bir şekilde hayır vurmak yok diyeceksiniz.

Babaya günde 1 saat de olsa ilgilenmesini park vs götürmesini rica ettim ama yapmadı, şu an en azından ona bağırmaması yönünde isteklerim oluyor o da uygulamaya çalışıyor. Bir de aile danışmanına görünüyoruz orada da bu konuyu açıp üçüncü bir kişiden görüş almasını sağlayacağım işe yararsa.

Pedagog bir arkadaşım böyle bir durumda sakinleşmesi için sarılın demişti. Kendinizde suç aramayın, bu 2 yaş sendromu maalesef :/

Benim kızımda aynı yaşlarda ve aynı şekilde davranıyordu hatta eşim üzerimden çekemiyordu o kadarda güçlüce yapışıyordu kolum boynumu parçalıyordu her yanın çizik çizikti. Evde şiddet yok tv izletmiyoruz pandemiden dolayı hep evdeydi örnek alacağı kişi yoktu nasıl öğreniyor diye kafa patlatmaktan bi hal olmuştum. Eşim de ben de kızıp bağırmayız güzelce konuşuruz hiç bişeyi halledemedik ne zaman kreşe başladı öğretmeni fark edince konuşmuş bitti gitti bıçakla kesilir gibi.

Evet benim de yanlışlarım var ve çocuğum bu tarz davranışlar sergilemeye başladıktan sonra kendimi fark ettim. Umarım geç kalmamışımdır da toparlayabilirim

Bazen dikkatini başka yöne çekemiyorum mesela parktan dönmek istemediğinde veya arabaya binmek istemediğinde ve benim de ona uyacak imkanım yoksa kucaklayıp götürüyorum o zamanlar krize giriyor

Bir iki kere denedi ilk vurmasında uyardım, tekrarlayınca götürüp odasına bıraktım. Sakinleşene kadar orada kalması gerektiğini söyledim, ağladı zırladı sakinleştiğine kaanat edince odasına gidip kucağıma alıp vurduğunda canımın acıdığını benim kendisine vurmadığımı bu yüzden kendisinin de bunu yapmaması gerektiğini anlattım. Sonra sakince oynamak ister misin diye sorup öptüm kokladım ilgilendim şükür başka da olmadı. Çocuklar dönem dönem bu tür şeyleri deniyorlar. Tepkilerimize göre davranış geliştiriyorlar. Parktan bahsetmişsiniz ben oğluma süre belirtirim beş dakika daha oyna gideceğiz diye hep söylediğim için alışkın ben gideceğimizi hatırlatınca kendisi yola koyulur. Bir de evden çıkmadan çocuğa yapılacak şeyleri anlatmak gerçekten çok etkili oluyor. Bu konuda süper dadı diye bir TV programı vardı ona da bir bakın isterseniz.

Çocuk eğitiminde anne ve baba aynı doğrultuda giderse başarı yüksek oluyor. Mumkun mertebe sakin olun ve baba ile paslasin o da sizi desteklesin. Devamli anlatın çocuğa vurmamasini anlayacaktir

Benim kızım da üç yaşında ve iki yaşındayken istediği olmadığında avaz avaz bağırır tepinirdi. Bunu nerden öğrendi, neden böyle hırçınlaşıyor diye kafa yorarken eşimin amcası şehirdışından gelip farkında olmadan bizi aydınlattı: babası da küçükken aynı böyleydi bak ayyynı hareketleri yapardı valla bu kadar olur, kayınvaliden söylemedi mi diyerek çevrede şiddet yoksa huydur, sabırlı olun kızgınlık emaresi göstermeyin

2 yaş sendromunda muhtemelen ama babasıyla niye iletişimi yok ben ona takıldım.

çok sevgi dolu bir ailede büyüyen 2 yaşındaki kız kuzenim de kafa atıp burnumu kanatmıştı asansörde. öyle bir kafa attı ki burnum hala şiş düzelmedi nasıl bir güç varsa zillide. chucky diyip dalga geçiyoruz saldırganlığı yüzünden, kuzenim nasıl alınıyor bi görseniz. çok ilginç bazı çocukların böyle olması. anneme sordum kendim ve kardeşlerim için biz o yaşlarda böyle miydik diye hayır dedi. şiddete olan meyili alışkanlık halini alırsa ilerde sorun yaratabilir. ama ben ilerde bırakacağını düşünüyorum 2 yaş çok küçük. Babanın davranışları da sıkıntıymış bu arada, bir babanın evde yüksek sesle bağırması ve çocuğun yetiştirilmesini tamamen anneye bırakması ilerde daha büyük sorunlara yol açabilir. çocuğunuz bu yaşadığı sadece 2 yaş sendromu olsun, baba yine de davranışlarını düzeltmeli

Nasıl tepki veriyorsunuz peki size vurduktan sonra?

Babası ilgilenmiyor, öyle bir isteği girişimi yok. Çok ısrar ettim konuştum ama sonuç alamadım. Ben de durumu kabullendim. Baba çocuğun maddi ihtiyaçlarını karşıladığı için yeterli olduğunu düşünüyor

2 yaş sendromu