ben zaten hamile olduğumu öğrendikten sonra kanamalarım çok düşük riskim var diye işi bıraktım sürekli yatmam gerekiyordu çünkü ama hiç düşünmden yine bırakırdım işimi...

Kesinlikle bırakırdım hiç düşünmeden 3 yıllık bir ara verdim şimdilik...

çalışma şartlarıyla ilgili elbetteki düşüncelerimiz bende sevhan gibi zor şartlarda çalışıyorum. bazen haftasonuda. ulaşım eve bir saat ayrıca enfeksiyon riski yüksek... bende nöbet usulu yada haftanın belli günleri çalışsam çalışmayı düşünürdüm ama bebeği sabah 700 de bırakıp 700 de alacağım. ve aile büyüklerinin bakma şansı yok. hal böyle oluncada insan çalışmak istemiyor. yoksa ömür boyu çalışmayayım diye bişi yok elbette. m. joYy Popüler

seninle ayni fikirdeyim. sadece bir tek cumlene katilmiyorum. durumun olmazsa baska secenegin olmaz. eger faturalarini odeyemiyorsan kirani odeyemiyorsan ya da ne bilim mutfak alis verisini yapamiyorsan cocugun istedigi seyleri/ihtiyaclarini alamiyorsan, sende anne olarak kendinde sucluluk duymayacakmisin? senin dedigin ozel okul filan lukse girmis, ama normal temel ihtiyaclarini karsilayamayacaklar var. bu yuzdende calismak zorunda olanlar var. herkes bu kadar rahat konusamaz bu yuzden.

haklısın tatlım ama eşin çok zenginse korkmadan istediğin kadar ara verirsin... sonrasında eski işine dönemesen bile hani eşin çok zengin ya iş yeri açarsın illaki çalışacaksan yani... ama benim eşim çok zengin olmadığından işime geri dönmek zorundayım, bu 4 ay izin bize yetmiyor ama işverene çok geliyor.. Z Zeynep28 maras

bırakmazdım ama ara verırdım heralde... FERAYKANAL

okul çagına kadar çalışmazdım demiş bazıları bence en çok ilgilenilmesi gereken dönemde okul çagı tam ögrenme dönemi. ama ben kızım 3 yada dört yaşına girene kadar ara vermeyi düşünüyorum zaten şuan hamileyi çalışmıyorum ama özledim işimi:2: M

valla ben hiç özlemedim çalışmayı canım ya. halbuki deli gibi severdim işimi. öğrencilerle yatar, öğrencilerle kalkardım. şimdi böyle çok rahatım. ama ekonomik yönden zorlanırız çalışmazsam. siz zorlandınız mı? mayalihamur

kimse aile üyesinden iyi bakamaz haklısın canım. ama benim kayınvalidm yok ve annem de şehir dışında yaşadığı için bebeğime bakmasını istemem. bakmayı istedi aslında ama ben istemiyorum. lohusalık zamanımda 2 ay yanımda kaldı ve bunun mumkun olmayacağını o zaman anladım. ay_82

allah nasip ederde çocuğum olursa kesinlikle kendim büyütücem eşimde aynı fikirde şuan bulunduğumuz yer dolayısıyla 1 yıldır çalışmıyorum zaten ama çalışıyo olsamda farketmez eşim çok zengin değil ama normal standartlara göre maaşı çok iyi o yüzden ayağımı yine yorganıma göre uzatır kendim büyütürdüm bu zamanda kimseye emanet edemem bebeğimi neler duyuyoruz gözümüz iyice korktu eşimle valla... Ardayasbu ARDA &

Ben de öğretmenim ve seninle aynı zamanlarda doğmuş bebeklerimiz. Sırf biraz daha büyüsün diye oğlumun doğumunu şubata getirmek istemiştik Allah da isteğimizi gerçekleştirirdi. Doğum öncesi iznimi aktarttım şimdide 35 gün rapor alınca yaz tatili. Okullar açılana kadar 7 aylık olacaklar sonrada 1. dönem için 4 ay ücretsize ayrılmayı düşünüyorum. Böylece 1 yaşını bulmuş olacak. Eşinde en az bir öğretmen kadar kazanıyorsa birkaç ay ücretsiz düşün derim. İdare ederiz artık tek maaş yaşayanlar nasıl yapıyorsa bizde öyle yaparız diye düşündük eşimle benim eşimde öğretmen. Bakarız belkide geçimde sorun yaşamazsak 2. dönemde ayrılırım ücretsize. Bakıcı ile ilgili öyle şeyler duyuyorumki çok korkuyorum bende. En azından yaşını bulsun da derdini anlatabilsin diyorum. Benim ablamın gözü önünde karşı komşusunun çocuğunu bakıcı 2. kattan aşağıya atmış cinnet geçirmiş bakıcı. Çok üzgünüm çoookBana yalvarıyor resmen nolur bırakma Ege yi diye. Allah psikopatlardan korusun minicik günahsız yavrularımızı.

ben çalışmaya karşı değilim, yanlış anlaşılmasın. dediğim her zaman çocuğun ön planda tutulması gerektiği. ben de zamanı gelince çalışacağım, kendim için de bunu yapmam şart. ama önce kızım şöyle bir 2 yaşına gelsin, bana bağımlılığı azalsın :) şöyle bir durum da var, bazı insanlar kendi ihtiyaçlarını karşılayamazken, çocuk dünyaya getiriyorlar. ben bunu biraz bencillik olarak görüyorum. bir çocuğun yemek barınma okuma güvenlik sosyalleşme gibi ihtiyaçları en temel olanlardır. bunları hali hazırda karşılayamacak durumda olanlar çocuk yapmayı tekrar düşünmeliler bence.

bir de söyle düsünün. birinci icin ara verdiniz. ikinci de gelirse ara cok uzun olur ve is hayatindan koparsiniz. tekrar geri dönebilirmisiniz sizce kolaylikla islerinize. hele ki Türkiye sartlarinda. bugün giden birinin yeri yarin doluyorken. elbetteki herkes kendi nasil arzu ediyorsa rahat ediyorsa bu sekilde hayatini yönlendirir ama bu tarz seyleri de gözönünüze almanizi tavsiye ederim ay_82

En az dört yaşına kadar çalışmazdım... daha sonra da devlet işinde değil kendi işimde çalışmak isterdim... bu gidişle ben istifa ederim :))) . push ;

Alışıyosun çare yokki... ayrı kalmayada başkasının bebeğine bakmasınada gece 2 saat görüp ertesi günün planını yapıp hemen uyumayada kendine zaman ayıramamayada... çok zengin olsak sigortamı isteğe bağlı öder ve çalışmazdım çocuğumu sosyal ortamalrda gezdirir değişik aktivetelere sokar ev işi yapmaz ve kendimede daha çok zaman ayırabilirdim.. bunu eminim eşimde çok isterdi ama allaha şükür ediyoruz biz ne olursa olsun kimseye muhtaç olmadan ve çocuğumuzada en iyi geleceği en iyi eğitimi sağlamak için çalışıyoruz

benim esim Donald Trump bile olsa ben calisirdim. bende 6 ay ara verdim ama daha kalsaydim kafayi yerdim evde. bebegimle cok güzel ve kaliteli bir zaman gecirdik bu dönemde. su an haftada 3 gün calisiyorum 4 günde bebisimle tam gün ilgileniyorum. En baslarda herkes krese veriyorsa bende veririm falan diyordum ama ise baslamaya yakin coktan caymistim. Allahtan kayinvalidem bakmayi kabul etti de icim rahat. sonucta kimse bir aile üyesinden daha iyi bakamaz. esther let the game begin... tek ayak

çok katılıyorum size. Mesela benim işim çok yoğun bir iş, ve çok stresliydim. Hamileyken 4. Ayda tüm haklarımdan vazgeçip bıraktım. şimdi bebeğim 10 aylık. 10 aydır gece gündüz birlikteyiz. Arasıra kayınvalidem yardım ediyor onun dışında kendim bakıyorum ve bu dünyanın en zor işi gerçekten. Yeniden iş hayatına dönmek istiyorum fakat yoğunluğu normal insancıl bir iş nasıl bulacağım bilmiyorum. Bebeğimle geçirdiğim zamanlar için çok mutluyum ama artık çalışmak istiyorum. M

Ben 9. ayımda işten ayrıldım. İş, kendi işimiz.. Şimdi birçoğunuz ne kadar şanslısın diye de düşünebilir ama mesele malesef dışarıdan göründüğü gibi değil. İşimiz yoğun ve birkaç problemden sonra kendi kendimize çalışmaya karar verdik. İşin muhasebe ve finansman kısmı ile ben ilgileniyorum ve akşama kadar kafam kazan oluyor. Başımda patron yok ama son derece stresli bir eşim-ki işveren kadar titizdir bana karşı bile- , memnun edemediğimiz düzinelerce müşteri, bitmek bilmez hesap kitap ve bir sürü tırıvırı var. Bebeğim 9 aylık ve bir yakınım yerime bakıyor doğumdan beri. Bir kısmına daha doğrusu.. Eşim son derece yoğun ve benim varlığımı arıyor.. Yeni ev aldık, kredi çektik, ödememiz için işlerimizin iyi gitmesi, çok çalışmamız lazım. Benim bir an önce işe dönmem lazım.. Annem rahatsız ve yaşlı. Çocuğuma bakmya dünden razı ama onu böyle bir yükün altına nasıl sokarım bilemiyorum.. Kayınvalidem de son derce iyi niyetli ama o da çocuk yetiştirme konusunda çok geri kalmış. Tüm gün çocuğumu ona emanet edemem gibi geliyor. Bu yaz işe dönmem lazım.. O da en geç bu yaz.. Şimdiden tasası içime çöktü.. Ben de çalışmayı çok severim, evde oturmaktan nefret ederim, hep hareket etmem lazım.. Ama kızım doğduğundan beri karakterim değişti. Çalışmak zorunlu geliyor şu an, evde oturmak daha cazip.. Allah çalışmak zorunda olan tüm annelerin yardımcısı olsun. Dilerim en hayırlı şekilde kalkarız altından bu ikilemin haa.. çok zengin olsak asla çalışmam. En azından uzun bir süre.. Bebeğimin her anına ilk ben şahit olmak isterim. Eve geldiğimde "bugün yürüdü, anne dedi " gibi acı veren lafları duymak istemem. Her uyandığında beni görsün, her yemeğini ben yedireyim isterim. Onla oyun oynamak için gücüm olsun, ona kitap okumak için vaktim kalsın isterim. İnsan bunlar için yaşamıyor mu zaten?..

ben de ne şarttta olursa olsun çalışmaktan yanayım. pedanın dediği gibi zaten çocuklarımızın geleceği için çalışmıyormuyuz? sosyal, kendine güveni olan, gerektiğinde kendi başına ayakları üzerinde durabilen bir anne olmak gerektiğini düşünüyorum. dünyanın binbir türlü hali var. gerçi benim için konuşmak biraz daha rahat oluyor ayda 8 gün çalışıyorum nöbetlerden dolayı ama yine de kreş, aile ferdi veya bakıcı seçeneklerinden en uygununa karar verilebiir

ben zaten ev hanımıyımm ama ölede olmasa kesinlikle bırakılmalı diyorummm aklıma şey geldi erkeklerde baba oluyolar ama işten falan çıkmayı düşünmüyolarr ne tuhaf dimi ama bis heranım onunla geçsin diye yapıyoruz bunu ama erkeklerin öle bi şansı yokk malesef bi kere daha kadın olduğuma çok mutlu oldumm

2 ay sonra bebeğim bir yaşına basacak bende çalışmaya başlayacağım. hiç ama hiç canım istemiyor. ekonomik yönden zorlanmadık 1 yıldır. zorlanmayızda aslında ama ilerisi için çalışmak gerekiyor. ilkokul çağına kadar çalışmak istemezdim bana kalırsa.. zengin olsaydık çok kesinlikle bırakırdım hiç aklıma bilede gelmezdi. mayalihamur

ben şartlar gereği mecburen çalışamıyorum 1 yıl oluyo şehir değiştirdik tayin gereği eşimin ama evde stresede girmiyorum çalışmıyorum diye.. bu bir tercih meselesi sonuçta çalışanlar işe yarar evde temizlik, yemek yapanlar boşa yaşar diye bişey yok... insan evde otursada kendini pekala geliştirebilir, ben ehliyetimi aldım bu sürede, dil öğreniyorum, kişisel gelişim dahil biçok kitap bitirdim.. şimdi burdan batıya tayin olduğumuzda tekrar çalışmayı düşünüyorum ama bebeğim olursa birgün kimselere bırakamam kendime göre terbiye etmek istiyorum ve bakıcıya falanda güvenemem. bu benim tercihim tabi. maddi sıkıntım da olmayacağı için gerekte görmüyorum.

canım senin çalışma şartların zormuş böyle düşünmekle çok haklısın... ben yarım gün çalışıyorum genelde öğlenciyim öğlene kadar kızımla beraber olsam akşam 6 da evdeyim... yine de zor olur mutlaka... düşününce ama.. yine de önceki alışkanlıklarımı işimi özledim... işe başlayacağım zaman kıızm 15 aylık olmuş olacak... ama bakıcı eline teslim edeceğim bu düşündürüyor işte beni:çok üzgünüm:a. s. esther let the game begin... tek ayak

köle gibi mi? bir annenin cocugunun her anini gormek istemesi neden kölelik olsun ki? bence gayet dogal birsey boyle birsey istenmesi. benim henuz bebegim yok, ama oldugu zaman mecburum calismaya. ama elimde oyle bir firsat olsa full-time calismayi birakirdim. haftada 2-3 gun calisirdim sadece. diger turlu kadin cok yipraniyor ve zorlaniyor. olan gene kadina oluyor. P

tabiiki bırakırdım bebeğim için herşeyi yapardım. henüz bebeğim yok ama sigorta günümün dolmasına 5 senem var belkide o zaman şartlarına bkıcam ve durum elverirse bırakacağım. eşimde bende memuruz malum maaşlar düşük ancak geçiniyoruz. ama zengin olmuş olsaydık hiç düşünmezdim. P

Özel bir kurumda öğretmenim. Tüm gün çalışıyorum. Bilsem ki bir tas çorbam olacak yine çocuğuma kendim bakarım. Nitekim haziran sonuna kadar çalışıp artık ara vereceğim. Başkalarının çocuklarına hizmet ederken, kendi yavrularımızı başka ellere ve vicdanlara emanet etmek benim mantığıma ters. Burda farklı düşünen herkese saygı duyarım tabi ki. Fakat bizim ailemizde durum ve karar bu yönde..

ne güzel bir soru. ben de sosyal bilgiler öğretmenliği mezunuyum. sadece mezunum tabi ikizlerim var ve yine sürpriz bir şekilde hamile kaldım. ve atanamayacağımı düşündükçe karalar bağlıyorum çok ağlıyor üzülüyorum. hem özgüven için hem mesleğim için hem de para kazanmak için çalışmak istiyorum ama olmuyor. siz bana ne derdiniz:18:

bende düşünmeden bırakırdım oğlumla olmak beni mutlu ediyor okuldan geldiğimde gerilmiş oluyorum kafamda yok yazılılar yok davranış notları proje performans derken sağlıklı düşünmüyorum deryadeniz8380 Oğlum EGE abi

ben de asla çalışmazdım. ama şöyle ki bebişler daha cok ufak. biraz büyüyüp kendi kendisiyle oynamaya basladıgında ya da arkadas cevresi edındıgınde dırekt can sıkıntısı olur kadına. sonucta bebişler de büyüyüp sosyal bi yasam içersine girecek. ama 3 4 yaşına kadar asla istemezdim. oğluş 4 aylık. ben de 4 gun oldu ıse baslayalı.3 te geliyorum eve ama nasıl özlüyorum bilseniz minişimi. annem bakıyor o konuda da huzurluyum. öle böle geçiyo günler... esther let the game begin... tek ayak

canım ben bir senedir izindeyim bebeğimi büyütmek için... bazen diyorum ondan nasıl ayrılıcam işe başlayacağım... ama bazen de diyorum bir an evvel işe başlasam özledim çalışmayı sosyal hayatı... denge olmalı bence... yani çalışarakta iyi bir anne olabiliriz... ben çalışmayı özledim belki bundan böyle konuşuyorumdur... esther let the game begin... tek ayak

a. sa. sa. sa. salkisalkisalkisalkisalkisalkis Ardayasbu ARDA &

ben 10 sene çalıştım.. evlenelı 1,5 sene oldu..8aylık oldumm..1 sene daha evde cocuma bakr calısırım dıom... bana yemek yapmak,, temızlık yapmak,, çokkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkk anlamsız ve boşa gecen zaman olarak gelıo.. kendımı hergun braz daha gerılemış hıssedıyorum... bır dunya egtım aldım işimi çok sevıyom şimdi evde herkezden ailemden uzak temzlıkn T sını bılmezken eşşek gıbı temzlık yapmak ciddi piskolojımı bozuyooo.. kafamı dagtcak hıcbısey yokkk... butun ailem ark izmırde ben istanbulda... çalşmak benı kendıme gtırr dıe düşünüyommm... allh hayrlısını nasp etsn:Saruboceq: zeytin

Allah korusun canım ya. öldürürüm o kadını. H

işimi bırakmazdım maddi imkanlar elveriyorsa kesinlikle ara vermek isterdim belli bi yaşa kadar kendim büyütmek isterdim

ya bizim bir arkadaşımızın kızına bakıcı bakıyordu. eylülden beri bakıyordu. çok övüyorlardı kadın evin işini yemeğini filan da yapıyordu. ama dün duyduklarıma inanamadım şoke oldum. eve gizli kamera koymuşlar. akmışlar ki kadın çocukla ilgilenmiyo, eve milleti çağırıp lak lak ediyo. çocuğu habire odasına gönderiyomu git yat diyomuş karnını doyurmayı geciktiriyomuş. şimdi ben nasıl güvenicem bakıcı bulsam?

asla o eşinizin zenginliği sizin değil elinizde güzel bir meslek varken çalışın derim iyi bir bakıcı bulursunuz o çocuğun evde köle gibi didinip duran kadına değil çalışan kendine güveni tam anneye ihtiyacı var. çalışan anneler hiçbir zaman suçluluk duymasın bence yaptıklarınız onlar için zaten.

tabiki bırakırdım, okul çağına kadar hep ben bakmak isterdim. yakında doğum iznim bitiyor, ondan ayrılacağımı düşündükçe...

kesinlikle bırakırdım ben. bebeğimi kendim büyütmek isterim, heranını onunla yaşamak isterim

ayy çok zor bir durum ya.. ben çalışmıorum evdeim ama bazen çalışsam die duşununce kötu oluo insan yavrumu bırakıp gidemem dıorum ama gidenler nasıl gidio.. ilk başlarda ayrılmak zor gelebilir ama zamanla alışır insan ya.. beni işten çok nasıl bi insana emanet edilecek çocuk o duşunduruo ben mesela kendi ailemden başkasına emanet edemem buyuk konuşmayım ama.. asıl zor kısmı bu.. Allah kolaylık versin.. K KuzeyEge

bu konu beni de acaip geriyor... istanbul da olacak olsam neyseydi kayınvalidem bakardı... ama adana ya tayin isteyeceğim eşimin yanına.. orada da kimseyi tanımıyoruz... eşimin arkadaşları var ama... çok iyi araştırmak lazım ya.. kimseye de güven olmuyor ki A

canım kaybetmiştim bu topici:) ben özledim çalışmayı... belki kendi evimde düzenimde olsaydım bu kadar özlemezdim... eşim asker ve haziranda bitiyor bende yanındayım... burda evimiz idareten... kendi evimiz istanbulda... burda arkadaşım sosyal hayatım bir tek yakınım bile yok eşimden ve kızımdan başka... allah a şükür zorlanmadık.. ama eşimin aldığıyla burda ancak geçiniyoruz diyebilirim.. bu şartlardan dolayı özledim çalışmayı... bazen çok bunalıyorum ve böyle olduğum zamanlarda kızıma karşı iyi bir anne olamıyorum diye de düşünmüyor değilim... bu koşullarda olmasaydım belki bende özlemezdim çalışmayı... a. s.

Bende 2 yıldır çalşmıyorum özledim ama çalışmayı kendi paramı kazanmayı. Çocuğuma daha iyi bir gelecek için çalışmaktan tarafım. Belki çocuk yuva yaşına gelene kadar çalışmam yani 3 yaşına kadar, yada ancak annem bakarsa kendime iş aramaya başlıcam. Şimdide belki her istediğimi alıyorum ama kendi param cebimde olursa daha farklı. Anneme kardeşime faydam olur mesela. Aileme yardım etmek isterdim.

hiç işe gidesim yok ama düğünü eşimle ikimiz kredi cekerek yaptık. Oyüzden eşimin maası kredi ve kiraya tam denk geliyo. Ama bebegimide bırakmak istemiyorum. Oyüzden düğünde takılan takıları satın ücretsiz izne ayrılacam hiçbisey cocugumdan kıymetli değil smile6081 Gözlüksüz bakıyorum hala

ne mutlu sana canım. bunu ben de isterdim ama ben o kadar ara veremem. milli eğitime bağlı çalışıyorum. anca 1 yıl ücretsiz izin alırım bu kez de ekonomik yonden fena olur bizim için. aslında ben kendi annemin çalışmasını isterdim ama o ev hanımıydı. oğlum da isteyebilir bunu. şimdilik kafam karışık ama fikirleriniz için çok teşekkürler arkadaşlaar. esther let the game begin... tek ayak

Canım biz gene şanslıyız, tüm gün çalışanlar ne yapsın... mayalihamur

aslında haklısınız ancak her olay kendi içinde anlamlanıyor sonuçta sizin mesai saatelerinizle benimki arasında dağlar kadar fark vardır. Ben bir şirketin yoğun bir biriminin yöneticisiydim, sabah sekizde evden çıkıp akşam sekizde anca evde olabilirdim cumarteside çalışma oluyordu bizde akşama kadar telefon kulağında, karşında müşteri bu arada çalışmalarından sorumlu olduğun çalışma arkadaşların inan kafam uğulduyordu bu şekilde bebeğimle ilgilenmem çok zor olurdu. Kadının ekonomik bağımsızlığına bende çok önem veriyorum, tabiki çalışıcam ancak oğlum üç yaşına gelsin sosyal ortamı gelişsin, bana olan bağımsızlığı azalsın çalışmaya başlıyacağım, ekonomik olarak oğlum için dha iyi olucağına inanıyorum yoksa çalışmazdım...