Eymen hoşgeldin hayata canım ; Rabbin sağlıklı sıhhatli büyümeyi ve ailene hayırlı bir evlat olman dileğiyle... Hijyenim; Ne olursa olsun sağlıklı bir evladın var şimdi... O yüzden kendini kutlamalısın en başta çok şükür diyip sağlıklı bir evladın oldu ve ailene renk kattı... Walla doğuma giderken çekilen resimleri de görmek isterim ona göreee... Yaşadıkların hiç hoş olmasa da herkesin yanında sen sağlıklısın yaa onu düşün Tekrardan tebrik ediyorum seni canım Rabbim sağlıklı sıhhatli analı babalı büyütsün... _JaLe_

hosgeldın dunyaya mınık eymencıkkk canım evet en hep normal ıstıodun ama demekkı sancılar cok kotu kı sezeryan ıstemısnnn aman allahım tırstım sempatiksalakcinni darısı bızlerın basına cnm bende bıranönce bebegım dogsun ıstıom yaaaa kaydirigubbakcemile3 k. e. l. e. b. e. k allahım sana

Allah analı babalı büyütsün canım... Biraz meşakatli bir doğum olmuş ama iyileşmişsin bebeğin kucağında... Allah uzun ömürler versin... eftandise

Sağlıkla büyüsün miniğiniz eftandise

sağ ol canım darısı sağlıkla senin başına inşallah... bayağı az kalmış seninde... ama en zor günler son günler... geçmek bilmez... boshayallersmile . push ; bahar544 hakkımda

canım sancılar belki kendi sancım olsaydı o derece olmazdı... dayanılabilir ama benim açılmam da çok yavaş ilerliyordu ve dediğim gibi psikolojik olarak herkesin içinde sancı çekmek beni bitirmşti zaten... Darısı başınıza vaktinde sağlıkla kucağınıza alırsınız meleklerinizi inşallah... a. s. veda_84 BALBÖCÜĞÜMFINDIK

22 Mart 2010 Pazartesi sabah saat yedi sularında tam 39+6 günlük iken eşimi işe gitmesi için uyandırdığımda kendimde lavobaya kalktım ve suyumun geldiğini farkettim sonrasında hemen duşa girdim suyum gelmeye devam ediyordu fakat hiç sancım-ağrım yoktu... Eşim bana, ben ona sürekli panik yapma deyip duruyorduk... :1shok: Doktorumu arayıp durumu söyledim hemen hastaneye git dedi... Bugün müydü Allah'ım dokuz aydır karnımda taşıdığım minik adamla tanışacağım gün... mafoldumben Giyindik, valizimizi aldık eşim fotoğrafımı çekiyor bende dualar ediyordum evimizden çıkarken... Hastaneye varmamız 10 dk. bile sürmedi... Nöbetçi doktor tarafından muayne edildim... Suyum gelmeye devam ediyor... Açılma 2-3 cm civarında... Derken yatışımız yapıldı ve odaya geçtik... Hastane yakınında oturan ablamda hemen yanımıza geldi... Ben kimseye haber verilmesin istemiştim fakat öyle olmadı... Duyan hastaneye gelmeye başladı... Doktorum geldi bir muayne daha... ve saat dokuz sularında kendi sancım olmadığından suni sancı verilmeye başlandı.. ilk başlarda çok iyiydim gülüyor konuşuyordum herkesle... sancılarım artmaya başladı arada yapılan muaynelerde herkes dışarı çıkıyor sonra yine giriyorlardı.. insanların beni o halde görmesi psikolojik olarak beni bitirdi kendimi kasıyordum ağlamaya başlamıştım... saat bir sularında yapılan muayne de açılma üç buçuk cm olmuştu... ben artık kıvranıyordum ve sezeryan olmak istiyorum demeye başladım... suni sancı kesildi.. sanırım kendi sancılarımda başlamıştı ki hiç rahatlamadım... hemen gelip sonda taktılar ve ameliyathaneye götürüldüm... genel anestezi sonucu kendime geldiğimde nedendir bilinmez nefes alamıyorum diyordum ki gerçekten de alamıyordum... ameliyattan çok sonra çıkmışım dışardakiler çok merak etmişler... o günün gecesine kadar oksijen verildi bana... odama getirildiğimde bebeğimi gördüm ama nefes problemi yaşadığım için o anları hayal-meyal hatırlıyorum... hayatımın en güzel günü en kötü günüyle birleşmişti adeta... sağ bacağımda şişten gözkmüyordu... göbeğimse sanki hiç doğurmamışım gibiydi... her gelen içerde bir tane daha kalmış diye espri yapıyordu... :umursamaz: hastane seçimimin ne kadar yanlış olduğunu şimdi anlıyorum... çünkü ben sancı çekerken sondam takılırken asistanlara kobay olmuştum... bunları yazarken niyetim kimseyi korkutmak değil... sezeyandan sonra pek acı çekmedim ilk ayağa kalkma-tuvalete gitme vs. gibi şeyler vız geldi bana suni sancının acısından sonra... hamileliğimin başından beri o kadar direttim normal doğum istiyorum diye şimdi düşünüyorumda odamda o kadar insan olmasaydı ve ben kendimi o derece kasmasaydım doktorum benimle biraz ilgilenip ikna etseydi... belki normal doğurabilirdim... ama nasip işte insan bir şeyden korkmamalı dokuz ay boyunca hep korktuğum şey başıma geldi... suni sancı çekip sezeryan olmak... Rabb'ime şükürler olsun bebikim evimizde sağlıklı, ben de sağlığıma kavuştum... Gerisi çok da önemli değil aslında... Bebikim 3.450 gr 50 cm olarak dünyaya geldi... Kendisiyle tanışmak isterseniz buyrun... ışte bu minik adam dünyamıza geldiği günden beri huzur ve mutluluğun adı... Rabb'im annelik duygusunu tatmak isteyen herkese hayırlı evlatlar nasip eylesin... Bu gerçekten insanın cennete gideceğine dair umudunu fazlalaştıran bir durummuş Boşuna cennet annelerin ayakları altında değilmiş... Çok kutsalmış annelik... Anne olunca anladım... Darısı bebeğini bekleyenlerin başına sağlıkla inşallah...

Allah bağışlasın maşallah Sağlıklı, mutlu, uzun bir ömür versin inşallah. :Saruboceq: B brc05

sağlıklı büyütmeyi nasip etsin mevlam. hayırlı evlat olur inşallah cnm, kelebek1978

Allah analı babalı büyütsün eymen bebeği inşallah. Sizlere sağlıklı huzurlu ve mutlu bir hayat diliyorum. eftandise

allah analı babalı büyütmek nasip etsin... pancuben Canımın canı

Canım benım rabbım yavrunu analı babalı bÜyÜtsÜn dılerım hayatta hep o gÜzel yÜzÜ gÜlsÜn hıÇ aĞlamasın senınde tekrar gÖzÜn aydın darısı bızlerın baŞına annelık Çok gÜzel bı duygu ınŞallah allah ısteyen herkese nasıp eder eftandise

Hepinize teşekkür ederim canlar a. s. brc05 Allah yardımcın olsun sağlıkla bebeğini kucağına alırsın inşallah... EFTEL annesinin küçük

Rabbim sağlıkla, analı babalı büyütmek nasip etsin Vatanına milletine annesine babasına hayırlı bir evlat olur inşallah... eftandise

cok samimi dile getirmişsin olanları... maşallah bebegıne cok tatlı, insallah saglıkla bız de dogurabiliriz... eftandise