Herkes annelık psıkolojısıne hemen adapte olamayabılıyor bışeylerı kabullenmen gereklı canım eskısı gıbı sadece kendıne zaman ayırıp kafana gore her ıstedıgını yapamayacaksın ama soyle dusun tekken yaptıgın hıcbısey evladınla yaptıgın kadar zevklı gelmeyecek o senın parçan merak etme zamanla gecer kendını bunaltacak dusuncelerı cıkar kafandan eskı hayatını dusunursen sureklı yenısıne adapte olamazsın ben bende 3 kucuk canavar var hepsıyle bas etmeyı ogrendım ustelık yanımda yakınımdada allahın bır kulu yok ne guzel annen varmıs arada cık gıt gez kuafore gıt bakım yap esınle vakıt gecır hepsı gecer gıder sıkma canını A

Nasil oldunuz? M

Canim bol bol ayetel kürsi oku. ve sürekli ben lohusa sendromundayim bunalimdayim diye düsünme bunlari düsunmek durumunu kötülestirir. Tam tersi ben iyiyim. cok sükur saglikliyim. cok sükür saglikli bir bebegim oldu diye kendine temkinde bulun zira kalbi anne olmak icin carpip yillarca bekleyen kardeslerimiz var. Bolbol temiz hava al. her sabah muhakkak camlari acip temiz havayi icine cekip sükürler olsun ben iyiyim diye kendine tekrarla. hastanelerde acıdan kıvranip nefes bile alamakta zorlanan insanlar var. aslinda cok fazla sükredecek şeyimiz var ama bazen elimizde olmadan duygu durum bozuklugu yasayabiliyoruz. En önemlisi bu hislerini annenle paylas sana destek olsun. Bol dua ve tevekkül herseyin ilaci.. ben oglumu her emzirdigimde ona emerken ayetel kürsi okurdum. Rabbim yardimcin olsun. A

Aynı şeyleri bende yaşadım bende hissettim. şimdi oğlum 1 yaşına bastı. pıtı pıtı pıtı yürüyor evin içinde beraber kahvaltilar ediyoruz. oyun yapıyor bana saklanıp saklanıp cee yapıyor. o kadar anlamsız geliyorki şimdi o hisler ve düşüncelerim ama onlarda mecbur yaşanıyor. bu bir süreç hormonlar düzene girene kadar herkes yaşıyor bazısı cabuk atlatıyor bazısı 1 seneyi buluyor ama eninde sonunda geçiyor. cok şükür bizler evlat sahibi olduk allah olmayanlara da tez zamanda sağlıklı bir şekilde nasip etsin inşallah. büyüdükçe daha da zevk alacaksın emin ol. güle güle büyüt bebegini G

Evet geciyor ilk zamanki gibi degilim bebegim 6 aylik oldu daha iyiyim cok sükür

Azaldı Allaha şükür çok daha iyiyim evet birkac tanıdıgımda dedi daha gitmedim doktora ama baktırmakta fayda var . push ; A

Hayırlı olsun saglıkla kucagına alırsin insallah En kısa zamanda gidicem insallah çocukla ilgilenmekten bazen yemek yemeyi unutuyorum vücudun güzel beslenmesi gerek aslında dogumdan sonra ama biraz daha zaman bebisler büyüyünce keendimizede ayirdigimiz vakitler olucak

Konuyu tamamen okumadım ama başlığı görünce yazmadan geçmek istemedim inşallah şimdiye kadar geçmiştir ama gecmediyse hemen vitamin mineral depolariniza baktirin özellikle demir eksikliği varsa depresyon kaçınılmaz oluyomuş doktorum da ebemde öyle söylemişti Delirella 2 si cennet 3 meleğin annesi Anneler

Çok üzüldüm tabiki insan ister mi hiç en mutlu zamanlarında en berbat ruh haline girmeyi ben elimden geldigince çıkmaya çalıştım bu psikolojiden ama hormonların etkisi uzun sürdü baya bende herkesin farklı oluyor kimi hiç yasamazken böyle durum annelige yumusacık geciş yaparken kimileride benim gibi cok agır atlatıyor yani ben kendimi ne kadar teselli etsemde halime şükretsemde yaşadım hic istemezdim yasamak gercekten yasamayan bilmez bu durumu kimse böyle bir psikolojiyi istemez ama buda bir imtihan simdi daha iyiyim Allaha şükür yüzde 80 i gecti geriye kaldı 20 lik bir kısım

Evet kokusu herseye yetiyor A

Canim zaten zor kismi aşmissin. zaten buraya durumunu yazdinki farkindasin. Bazilari yasadiginin farkinda bile olmuyor. Hersey daha güzel olucak emin ol. Allah yar ve yardimcin olsun Poyraznisam ❤🎈🌹 Anneler

Allah yardımcın olsun 3 tane ben 1 taneyle leyla oldum atlattım sayılır o günleri yavas yavas geliyor güzel günler hissediyorum

Cecap yazin lütfenn

Ben böyle durumlarda bebegimin saglikli dogdugunu dusunup kotu dusunceleri basimdan atmaya calisiyorum ise yariyor D dgdln

Rabbime sağlıkla bebeğinizi kucağınıza aldığınıza dair şükredin. Üst üste iki bebek kaybedince, bebeksiz lohusalık geçiren bir kadın olarak söylüyorum, yaşadıklarımdan dolayı yazdıklarınız çok önemsiz görünüyor. Sütünün gelip emzirecek bebeğinin olmaması ve nicesini yaşayınca insan. Yanlış anlaşılmasın küçümsediğimden değil, keşke tek dert bu olsa diyor insan beterini görünce insan. Belki biraz erken yaşta olmasından kaynaklıdır depresyon. Hala geçmedi ise profesyonel bir destek alabilirsiniz psikiyatriden. Bu kadar uzaması pek normal gelmedi naçizane. Rabbim şifa versin... Umutumut82 Bşlgç 91 kg 31ekim hedefi 85kg 😇 Üyelik İptali Anneler

Şükrediyorum tabiki halime binlerce kez ama yaşayınca anlıyorsun herşeyi dedigin gibi elinde olmadan kimse istemez böyle bir çıkmazın icinde kalmak ama hormonlar iste geciyor zamanla simdi cok daha iyiyim insan yetistirmek bakmak cok zor ama onlarsızda olmuyor evladım icin iyi olmak zorundayım ve gercekten onu düsündükce o masum savunmasız bana muhtac daha iyi olmaya basladım evladım icin de daha iyi oldum ve dahada iyi olmak zorundayım mutlu saglıklı bir cocuk yetistirebilmek icin

Ben de hamileyim şuan 33 +2 haftalık. Demirin yukselmeyince serum tedavisine geçtik. Doğumda kaybın olucak vücudum çok etkilenmesin diye ve eğer doğumda kanamam çok olirsa doğum sonrası da yine tedavi olacağım. Açıkçası demir eksikliği yaşarken bu kadar büyük bi sorun gibi gelmemişti ama tedavi olduktan sonra kendimi o kadar iyi hissediyorum ki meğer vücudumun tek eksiği buymuş. Aile hekimleri de bu değerleri kontrol edebiliyor bence belli aralıklarla gidip tüm değerlere baktimak her zaman en iyisi. Umutumut82 Bşlgç 91 kg 31ekim hedefi 85kg 😇 Üyelik İptali Anneler

Bende de olmuştu malesef ağladıkça sinirlenip dişlerimi sıkıyordum biri götürsün hatta bana bişey oldun diyordum. yanımda kimsem yoktu. Ne güzel annen varmış bak inan zorluğu bitmiyo ama büyüdükçe iletişim kurdukça her şey daha eğlenceli oluyor alışıyorsun sevgin artıyor onun yapabildiklerini gördükçe zaman nasıl geçiyor anlamıyorsun gezmeye de süslenmeye de başlıyorsun merak etme

Sana bebeğini yeni kaybetmiş biri olarak bebeğine sağlıklı bir şekilde kavuştuğun için sadece şükretmeni istiyorum bunlar gelip geçici şeyler lütfen bu psikolojiden çık ve haline şükredip bebeğinle ilgilen İnan şuan neler vermezdim bebeğime kavuşmak için Allah'a şükretmelisin bak en zor günleri atlatmışsın artık tadını çıkarmaya bak bebeğinle mutlu ol sağlıklıysanız en büyük değer bu İnan..

Daha daha iyiyim şükürler olsun çogu gecti azı kaldı Siz nasilsiniz A

Çok tesekkür ederim

Merhabalar yazmak bana iyi geliyor aslında ama uzun zamandır yazmak istemedim. Ben 22 yaşında anne oldum hep hayalimdi zaten bebekleride cok severdim iyide cocuk bakarım aslında kardesimi ben büyüttüm çok neseli mutlu biriydim gezmeyi eglenmeyi süslenip dısarı cıkmayı cok severdim eşimlede aram iyi anlayışlı birisi Allaha şükürler olsun ama ne olduda ben bu kadar karamsar hiç birsey yapmak istemeyen eski hayatini özleyen biri oldum çok karmasık düşünceler duygular içindeyim çok korkuyorum eski psikolojime kavuşamayacağım diye. Şubat ayında dogum yaptım ilk zamanlar hicbirsey anlamadım sadece dikislerimin iyilesmesi ve ayaga kalkıp günlük hayatima dönmek istiyordum Allaha şükür oldu hamileligimin ilk ayları cok zor gecmisti bulantılar sürekli tuvalette yada yatakta mide bulantısıyla geçiyodu günlerim sonra dogumdan korkmaya basladım cok korkuyordum nasıl dogurucam canım cok acıycak dikislerim olucak dikis atıcaklar nasıl cıkacak bu cocuk onuda atlattım çok sükür hepsi geçti fiziksel acılar cok cabuk geciyor unutuveriyorsun hamilelikte yasadıklarım ve dogumda cektigim acılar bitti gitti şimdi lohusalık ve sonrasıyla başetmeye çalışıyorum çok yoruldum inanın bu psikoloji fiziksel acılardan daha beter vuruyor insanı ilk zamanlar iyiydim bebegim 1 aylık olduktan sonra lohusalık depresyonu girdi beynime heryerimi ele gecirdi sanki bebegime tahammül edemiyordum aglıyordu bagırıyordum en büyük hayalim evlenip yuva kurup yavrumun olmasıydı nasıl bu duruma geldim bilmiyorum bebegim benim icin engel oldu resmen tek derdim sıkıntım bebegimleydi hep eski hayatımı özlemeye basladım eskisi gibi deli dolu neseli beni cok özlüyorum biliyorum psikolojim mi yoksa lohusalık cinlerimi beynimle resmen dalga gecip oynuyor napıcagımı sasırdım simdi bebegim 3 aylık ben dahada düzeldim en azından yavruma bagırmıyorum sevgimi gösterebiliyorum konusuyoruz sarkilar söylüyoruz ama annelik birden cok agır geldi bana o rahatlıgım gitti özgürlügüm biranda kısıtlandı ama bebek olmadan önce hic böyle düsüncelerim yoktu bebegim olsun onu pamuklara sarıp büyütürüm derdim hep hamileyken biran önce dogsun evimize nese gelsin ses olsun derdim olduda nese oldu cok guzel oldu ama neden böyle hissedemiyorum neden eski psikolojimden eser yok ben eski psikolojimi istiyorum bu bir gecici sürec mi herkes öyle söylüyor ama sanki gecmiycek gibi geliyor eski psikolojime kavusamayacakmisim gibi yalnız kalmak istemiyorum hic annem 2 ev yanımda oturuyor arada ben gidiyorum arada annem geliyor bazen bebegimi anneme birakip disari cikiyorum bazende bebegimide alıp beraber cikiyoruz ama neden hicbirsey tatmin etmiyor beni bir türlü toparlayamıyorum evimi cok seviyorum ama evimin içindeki eski hallerimi mutlu hallerimi istiyorum geri dönmek istiyorum eski bene bu bir gecici sürec degil mi LÜTFEN BU DURUMU YASAYAN VARSA TESELLI ETSIN BENI COK KORKUYORUM HEP BÖYLE BU DÜŞÜNCELER DUYGULAR ICINDE KALICAM DIYE GECİCEK DİMİİ

Evet gercekten geciyor zamanla

Azi kaldi derken ne kaldi mesela? Bende daha iyiyim cok sükür fakat bazen kendimi kötü hissediyorum, acaba ilacmi etkisi kaybediyor diye düsünmeden edemiyorum kafamda deli sorular. D dgdln

Inan bende öyleydim hatta daha da kötüsü bebeğimi sevmek bile içimden gelmezdi. çok şükür bi dönem sonra geçiyor içini ferah tut