Bence hic erken degil. Gayet normal bir yas. Toyluk olmasi da ilk cocuktan dolayidir. Bir de bazi seyler yasa degil kisiye baglidir.

27 yaşında anne oldum. Anaç biriyim, 8 yaşındayken bir yaşındaki kardeşimi mahallede gezdirdigimi hatırlıyorum. Küçücük çocuğa bebek emanet edilmez ama annem bana emanet etmis, ben de kendim sanki çocuk değilmişim gibi baktım kardeşime. Çocuklarla da aram hep iyi oldu. Evlendikten sonra anne olmayı dort gozle bekledim. 3 sene sonra bebeğimi doğurdum. Bebeğim iki haftalıkken anneliğe uygun olmadigimi düşünüyordum. Hala zaman zaman çocuk doğurmakla hata ettiğimi dusunuyorum, kendimi yetersiz hissediyorum. Hep çok iyi bir anne olmak, iyi, faydali ve saglikli bir insan yetistirmek istedim. Diger yandan bebeğim zor bir bebek, bir yıldır kesintisiz 3 saat uyumadım. Günü parça bölük uyuduğum dört beş saatle geciriyorum ve kendime asla zaman ayiramiyorum. Bedenen bu kadar yoruluyorken hayalini kurduğum anneligi dogal olarak yapamiyor olmak bendeki yetersizlik hissini olusturan sey. Belki siz de kendinizi bir de bu açıdan dinlemelisiniz.

26 yasindayim universite mezunuyum ve iyi bir isim var ve bu sene ocak ayinda anne oldum esimde 26 yasinda ama bir toyluk var herseyin en iyisini yapmaya calisiyoruz bebegimize ama bazen yetersiz kaldigimi dusunuyorum bu durumda olan var mi bir de 26 yas bebek icin sizler icin erken bir yas mi H