şimdi biraz daha iyiyim. doğum sonrası kaygılar korkular çok artıyor. inş. tamamen geçer. pembetoka Oğlum ve Kızım tek ayak

benimde birinci oğlum 3 yaşını bitirecek ayrıca 29 günlük bir erkek bebğim daha var bende büyüğe bakarak küçüğünde böyle büyüyceğini düşünerek rahatlatıyorum kendimi hangi ihtiyaçlarını tam karşılayabiliyoruz ki kızlar hani 9 ay karnımızın içinde en yakınımızda oldukları halde ne elimiz yetişti ne gözümüz gördü ama Rabbim en muntazam şekilde armağan ve emanet etti onları bize bizler her zaman yapabildiğimizi yapıp sonucu Allaha bırakmak zorundayız en güzeli en rahatı ve en mantıklısı bu bence. elimizde ağır bır bavulla gemiye binipte bavulu sırtımızda taşımaya çalışmak ne kadar mantıksızsa her şeyi bu kadar detaylı düşünmekte o kadar mantıksız nihayetinde rabbimiz rahim hakim ve kerim bize sırtlayamayacağımız yük vermez hepimize kolay gelsin arkadaşlar G guzelannecik

ölürsem çocuğuma ne olur kaygısı her annede vardır bence oğlum yokken dr. a gitmeyen ben, bugün hastaneye gidip bütün rahatsızlıklarımdan muayne oldum bana birşey olmasın oğlumu büyüteyim düşüncesiyle bunun yanı sıra ev işi, yemek, çocuk vs bunlarda yoruyor insanı 2 yaşından sonra anneler daha rahatlıyor kesinlikle... oğlum 2.5 yaşında ve bebekliğindeki kadar yorulmuyorum haliyle yürüyor, konuşuyor, oyun oynuyor yeni anne olanlar az daha sabırrr...

geçmiş olsun canım. bence bol bol dua et canım bebeklerin için hep güçlü olman gerek. Allahım herzaman yanımızda sana yardım edecektir.

Canım benimde doğumdan sonra başlayan kaygılarım korkularım öz. bana be ve babasına birşey olucak bebeğim ortada kalıcak düşüncesi, ya da bebeğime birşey olursa ben ne yaparım gibi sonu olmayan kötü senaryolar uzun bir süre benimle birliktelerdi malesef. Oğlum şimdi 2.5 yaşında hala arada aklıma geliyor ama eskisi gibi sık değil. Psikiyatra da gittim ancak 2 yaşıan kadar emzirdiğim için ilaç kullanamadım. Şanslıydım ki görümcem psikolog onunla konuşa konuşa rahatlıyordum bu bir süreç ve geçicek bunu öncelikle bil. Ayrıca beni kendime getiren bir kitabı okumanı mutlaka isterim ve içindeki alıştırmaları yapmalısın gerçekten okuduktan sonra kendimi toparlamaya başladım. Seni çok iyi anlıyorum içindeki bu korkular yüzünden sürekli huzursuzsun. Kitabı alana kadar ufak birkaç tavsiyede bulunucam aklına bu düşünceler geldiği anda zihnini başka birşeyle meşgul et, hayal kurmaya çalış önceleri zor ama başarıyorsun inan ki. Derin derin nefes al, dışarı çık çıkamazsan pencereyi aç bir süre dışarıyı izle olmadı bir yakınını ara başka şeyler hakkında konuş. Ama bil ki hepsi geçicek ihtiyacın olursa bana msj at :) E ESMA-22 Aktif

kesinlikle katılıyorum size benimde hamnilelik ve doğum sürecim erken doğum nedeni ile çok kötüydü ama o anlar çok sabırlı ve soğuk kanlıydım ama şimdi tam tersi sanırım bende de panik atak var doktora gidicem artık dayanamıyorum devamlı korkuku endişe şüphe kafayı yemeğe az kaldı E ESMA-22 Aktif

merhaba cnm snı cok ıyı anlıyorum bnde dogumda sonra cok zor gunler yasadım yasıyorum gercekten anne olmak dunyanın en guzel duygusu oldugu gıbı cok buyuk bır sorumluluk vede insanı yoran birsey sende dikkatimi ceken ölum korkusu bendede hamıleyken basladı ve hala devam edıyor ben doktora gıtmedım ama panık atak olabılecegını dusunuyorum ne olursa olsun mutsuzda olsak korsakda evlatlarımız ıcınhayata karsı dimdik durmak zorundayız Allah onların yoklugunu hissettırmesın cnm.. umarım sendebu zor gunlerını atlatırsın E ESMA-22 Aktif

geçmiş olsun tweety. ben de aynıyım. depresyonda olduğumu döyledi doktor. bebek te yordu. hep panik bir atlatırsam inş. benim gibi durumda olanlara da Allah yardım etsin. Z

inşallah. geçicek diyorum ama. takıntılarım beni bırakmıyor. Allahım kimseye yaşatmasın. çocuğumun tadını bile çıkaramıyorum. neşem kalmadı:) hadibakem oğlum bırakma