Söze nasıl başlamam gerektiğini bilmiyorum. 1 haftadır işsiz olduğumdan evdeyim. İşten döndüğümde de oğlum bana çok eziyet ediyordu ama şimdi arkasını alamıyorum. Nasıl davranmam gerektiğini bilmiyorum. Herşeyiyle birebir ilgilendim. Yap bozlar yapıyorduk kuleler yapıyorduk arabalarla oynuyorduk cok güzel egleniyorduk ama şimdi hiçbirini istemiyor. İstediğini yapmadığımda sürekli vuruyor. Önceden işe gittiğim için asabi ılduğunu beni özlediği için yaptığını sanıyordum. Ama artık işe de gitmiyorum. Mesela bugünü anlatayım. Sabah kalktık yatakta oynaştık biraz. Sonra markete gidip birşeyler aldık. Tam eve geldil illa dedeme gidicem dedi ben de ikna edemedim bagırtmakda istemedim benden izin alamadan yukarı çıktı. Kahvaltı yaptık sonra görümcemle cocukları parka götürelim dedik. Parka gittil. Sadece eglensin güzel vakit gecirsin istiyordum. Bakıcımız onu cok dışarı çıkartmıyordu çünük. Top havuzlu labirentli havuzlara götürdük. Doğru düzgün oynamadı. Sonra dışarda salıncaklara kaydıraklara götürelim dedik orda da oturdu bir kaydırağın başına ne kayıyor ne kalkıyor. Diğer cocuklar üşüştü başına yok kaymıyor. Oğlum bak ben burdayım seni tutarım hadi kay diyorum yok. Zorla indirdim kaydıraktan eve gelene kadar ağladı arabada. Bu seferde evde hiç susmadı. Gözünden yaş gelmiyor ama sürekli mızıldıyor. Dedim uykusu geldi ondan yapıyor uyumuş numarası yapıyorum yüzüme yumruk yiyorum yapma oğlum anneye vurulmaz diyorum yok. Yüzümü tırmalamadığımı kaldı ya da tekme yemediğim mi anlatamam. Bende poposuna vurdum bağırdım artık takatim kalmadı. Şimdi o kadar pişmanım ki. Annem özür dilerim diyo sonra tekrar vuruyor. Ben nasıl davranmalıyım...