öncelikle merhabalar hamileliğimde bol bol okudum buralar panik ataklıyım kapalı alan fobim var psikoloji, k olduğun düşündüğüm nefes darlanmalarım var bu yüzden doğuma yakın korkular oluk oluk gelmeye başladı.. çok uzun bir hikayem yok sadece hiçbir şey korktuğum gibi olmadı bunu söylemek için geldim.. 33. hafta itibari ile doğum iznine ayrıldım doktorum kasılman var doğum yapabilirsin evde dinleneceksin dedi... annemleri çağırdım 34-35 gibi geldiler doğum olacak diye ama 39 hafta oldu benim oğlanda tık nst cihazında sancı, çatıda açılma yoooook 12 kasım sabahı sabah aç karnına doktorum hastaneye gelmemi istedi, gittik yatışımızı yaptık suni sancı verip normal doğumu deneyecekti kendisi, çatı muayenesi için ebeler geldi ama canım yandı ebe yapamadı... yarım saat sonra doktorum geldi bir ebe daha yolladı açılmana bakmamız lazım diye neyse saldım kendimi bir önceki gibi acımadı, ebe açılma yok dedi... ben tam korkmaya başlarken hasta bakıcı beni götürmeye geldi kalbim 3,5 atıyor derken bir sakinlik geldi bana doğumhaneye geldik kendimi kasmamak için sıkıyorum ama sıktıkça kasıyorum derken epiduralim yapıldı ilk e tapta biraz hissettim beni burda yalnız bırakmayın diye söylenip duruyorum, nefes alamıyorum dedim baktılar oksijen satürasyonu %100 anladımki psikolojik beni uyutun diye yalvardım.. ama doktor uyutmamak için diretti derken sakinleştirici vurdular galiba yarı baygın yarı ayık bir ses duydum oğlum hemen gelmişti... bu benim oğlum mu diye sordum evet dediler, oğlum çıktı bir kaç dakika sonra da ben odama geçirdiler hemen şaşkındım ameliyathaneden çıktığım için istemsizce titriyordum sadece yaklaşık 1,5 saat titredim ama öyle bir acı yoktu rahattım.. akşam kalkarken hafif zorlandım ama şöyle diyeyim 7 gün sonra hiçbir şeyim yoktu... yavru kuşum şimdi 6 aylık oldu, Rabbim herkese kolay doğumlar nasip etsin...

Maşallah. Hayırlı evlat