merhaba arkadaşlar... şuanda bunları ağlayarak yazıyorum... ne yapacağımı şaşırdım... bende hiç sabır kalmadı.. bekarkende sabırsızdım.. ama çocuk olduktan sonra hiç bir şeye tahammülüm kalmadı.. yine oğluma hiç göstermediğim sabrı gösteriyorum.. aslında çok kötü bir çocuk deil.. inatçı değil, ben kızınca hemen durur.. ama benim bile anlayamadığım bir anım var sinirlenince daha durduramıyorum kendimi.. bir türlü düzelemiyorum.. biraz öncede böyle bir durum yaşadım.. eşim ben rahatlayayım diye oyun parkına götürdü 2 saat.. geldi surat bir karış beliağrımış, yok bu çocuk çok yaramaz.. sızlanıp durdu.. hep kendi sıkıntıları var benim olamaz zaten... bu çocuk ikimizin sonuçta.. burda ne annem var ne kardeşim ne yakın bir komşum.. yani akşama kadar birlikteyiz yavrumla.. sürekli benimle oyun oynamak istiyor.. inanın elimden geleni yapıyorum ama ben öyle çocukla oynayacak bir yapıya sahip değilim.. bu sefer tv izliyor vicdanım rahat bırakmıyor beni..45 dk salladım uyumadı zaten eşimede sinirliydim kıçına bir tane vurdum yavrumun.. oda korktu hemen uyudu... bense burda üzüntüden ölücem.. eşim horul horul uyuyor hiç bir şey umrunda değil.. neden ben herkes gibi iyi ve saburlı bir anne olamıyorum... psikologdan yardım almayı düşünüyorum ama eminim buda faydalı olmayacak bana.. hiç iyi bir anne değilim.. olamamda.. ikinci bir çocukta yaparak onada haksızlık yapmayı düşünmüyorum.. napabilirim kızlar... sizde olmasanız zaten iyice patlayacam.. biraz uzun oldu hakkınızı helal edin nolur..

bence kendini kötü hissetme bazen bende o şekilde hafif vuruyorumki kızım uslı bir bebek bende çok uğraşmayı sevmeyen biriyim saatlerce oyun oynıyım falan yapamıyorum elimde değil zaten psikolok dinledim geçende çok üstüne düşmeyin bırakızn çoçuk kendi kendine oynasın çoçukları rahat bırakın diyordu ben kitap okuyorum anlatıyorum saatlerce zeki olsun diye ama bazende yalnız bırakmak oyuncaklarla bırakmak gerekiyormuş ayrıca çok üstüne düşülen bebekler şımarıyor bence kendi kendine bırak çoçuğu günde belli bir saat onunlakitap oku logolala oyna ama kendini üzme bir şekilde büyüyolar... felicitas

canim cocuk büyütmek zor bir is bir okadar da güzel ama tadini cikarmaya calisacaksin cünkü vakit o kadar cabuk geciyorki bir bakmissin büyümüsler o zaman zaten kontrol altinda tutamassin, vurmasan bence daha iyi olur Alaahim sana sabir versin G

Benimde yüreğime çevremdekileri görnce su serpiliyodu onlarda beni teselli ediyorlardı ama zamanla geçti çocuğum şimdi babasınada düşkün ve artık onunla işte yapabiliyorum uykuları desen düzene girdi geçiyo be canım inan belkide dişler huysuzluk yapıyodu nebiliyim bazen ortam değişikliği bile bebeklerin huyunu değiştriyo birde zamanla laftan anlamayada başladı güzellikle oyun la yaptırıyorum kızdığım zaman ondan uzaklaşıyorumki sinirim geçsin die yada tutup sarılıyorum geçiyo. rabbim sabır versin çok önemli şeyler bunlar çocuğun kişiliğini biz veriyoruz cahilce davranmamalıyız değilmi iyi akşamlar

Kesinlikle vurmayın evet. Küçücükler zaten size küçük gelen onlara nasıl geliyordur kimbilir. İstemeden gelecek hayatlarına zarar verebilirsiniz ayrıca. . push ;

öncelikle allah sabır versin canım ama annelik kolay deil hepimiz dönem dönem çılgına dönüyor krizler geçiriyoruz bak kısaca günümü yazayım; sabah ezanla kalkıyorum, çocuk uyanmadan çamaşır varsa asıyorum, kahvaltı, banyo giyinmek hazırlanmak derken çocuk uyanıyo onu giydirip bişeyler yediriyorum sonra çıkıyoruz oğlumu teyzesine bırakıyom ordan işe gidiyorum akşam 7 de çıkıyom ofisten koştur koştur çocuğu al eve acelece yiyecek bişeyler hazırlıyoruz allahtan eşim her konuda yardım eder yemek sonra mutfağı toparla oo saat olmuş 10 çocuğu uyut evi toparla yat uyu ayrıca açıköğretim iktisat okuyorum hayatım böyle bunun üstüne birde oğlum inanılmaz bağımlı oldu bana evde sürekli bacağıma yapışır tuvalete bile göndermez bazen elimden geldiği kadar oyun oynamaya çalışıyorum ama yetmiyor mu gündüzleri uzak kaldığı içinmi bilemiyorum ama hiç yanından ayrılmamı istemiyor bazen bende çok bunalıyorum çıldırıyorum resmen elimde değil kızıveriyorum, vurmam kesinlikle öyle şakayla poposuna elimle vururum o kadar sonra oğlumda üzülüyo öyle bir bakıyorki içime oturruyo sonrada kızdığım için pişman oluyorum özür diliyorum sarılıp öpüyorum kokluyorum herşeyi unutuyorum yani nasıl desem anne olmak gerçekten çok zor kendime bile yetemiyorum bazen ama oğlum için herşeye katlanıyorum lafı uzattım demek istediğim zor süreçlerden geçiyoruz hepimiz bazen gerilip çocuklarımıza kızabiliyoruz önemli olan abartmamaya gayret etmek çocuklarımıza; pişman olacağımız şeyleri yapmamak.. ona kızarken onu kaybedebileceğinizi düşünün bu düşünce sizin kötü şeyler yapmanıza engel olabilir belki napalım canları sağolsun yeter biz katlanırız herşeye A

canıım kendini çok üzme bence.. çocuğun şimdi küçük bilmiyorsun, büyüdükçe anlayacaksın daha ne zor günleri olacak. sabrımız zaten her zaman bir olamazki, sen iyi bir annesin, neden böyle düşünüyorsun.. her saniye çocuklarımızla uğraşamayızki, tabiki bizimde kendimizi yorgun hissettiğimiz anlar olacak.. eşinlede güzel bir dille konuş, biraz daha ilgilenmesi konusunda, ama şunuda unutma babalar anneler kadar özverili değiller.. mutlu günler dileğiyle..

öncelikle Allah yardımcnız olsun çocuk büyütmek elbetteki sorumluluk isteyen bir durum ama dünyanında en güzel ve özel şeyi. bu duyguyu tatmak için herşeyini feda edebilecek insanlar var. bu dönemlerinizde geçecektirbabanın biraz daha destek olması gerekiyor. uygun bir dille anlatmayı deneyin.. size yardımcı destek olabilecek bir yakınınz olsa daha rahatlardınız belki. ama şunu düşününki size muhtaç ve sizi karşılıksız herşeye rağmen seven bir melek var karşınızda ve annelik ona herzaman sevgiyle sabırla bakmanızı gerektiriyor bence. ara ara zor dönemler, uykusuz geceler bunalmalar olacak tabi hepimiz yaşıyoruz, yaşadık bunu emin olun sizde evlat yetiştirerek bunun karşılığını göreceksiniz. sinirlenip kıçına birkaçtane vurmaız kötü anne olduğunuz anlamına gelmez. zaten eminim sonra çok pişman olmuşsunuzdur. çok sinirlendiğinizde çocuğunuza sıkı sıkı sarılın herşeyi unutursunuz. vurmak çözüm değil hiçbir zaman. birde unutmadan anneler için çok büyük bir zevktir bebeğiyle oyun oynamak siz benim yapım değil demişsiniz pek anlamdım kusura bakmayın. neyse bende çok uzun yazdım sizde helal edin. çcuğunuzla sağlı mutlu günler geçirmenizz dileğiyle... zeybennep HAYAT sensin

Tam isabet bir konu olmuş.2. bebeğimi bekliyorum ve ruh halimi hep hamileliğe yoruyordum. Ben 8-5 çalışıyorum. Eşim şehir dışı seyehatlari çok oluyor burdayken bile misafirleri olur gece yarısından önce gelmez çoğu zaman. Bazen o kadar bunalıyorum ki anlatamam bütün dünyanın yükü omzumda gibi, hayattan beklentin ne nereye gidiyor bu hayat diye sorgulluyorum kendimi. Sanki 45-50 yaşımda gibi hissediyorum saçımı taramadan çıktığım oluyor. Sinirimi bazen kızımdan alıyorum onra vicdan azabından ölüyorum,2. bebek de doğunca iyice kendimden geçerim heralde. Hatta bazen çocuklarıma üzülüp ağlıyorum keşke daha şefkatli ilgili düzenli bir ailesi olsaydı ben çok kötüyüm diye, Evin yükü o kadar omzumdaki anlatamam. Tek bir örnek veriyim evi taşıyorum herşeyle ben uğraştım geçen kanamam oldu dr u bile arama gereği duymadım. Allah sonumuzu hayır etsin inş ne diyim D DatluCadu 5 dakkaya hazırım tek ayak

merhabalar arkadaşlar bende çok sabırsız bir karaktere sahibim aşırı tez canlıyım eşim de bir o kadar agır en çok kavgalarımız bu yüzden oluyor iki buçuk yaşında oglum var ogluşum zor bir bebek degil ama nede olsa küçük ve sürekli ilgi istiyor oyun istiyor oynamayınca mutsuz oluyor bende onu öyle görünce kıyamıyorum iş güç hiç birşey umrumda olmuyor öylede olmalı bence bende çok düzenli biriyim ama oglum oyuncakları hep dagınık olsun istiyo onu da o uyurken topluyorum hiç birşey çocuklarımızdan önemli olmamalı bence hele ilk üç yaş çocugun kişilik ve öz güveninin olluştugu en önemli süreç şiddet mi aslaaaaa sizin o poposuna ufacık vurdum demeniz onun için o kadar ufak degil malesef onların dünyaları miniciik zaten tertemiz hele ki dünyada en güvendikleri kişiden anneden ters tepki görmeleri çok yanlış ne hakkımız var kii onların o minicik kalp lerini kırmaya cocuguna şiddet gösteren anneler bence mutlaka bir yardım almalı

valla bendede var bir tane ben topluyorum o dağıtıyor. büyüdükçe uslanır diyorum ama dahada zor oluyor sanki.. bazen dağıtıyor hiç umursamıyorum takmıyorum bazende sinirleniyorum ev hiç toplu kalmıyor. sonra düşünüyorum allahım ona sağlık sorunu vermesin hastalık vermesin razıyım diyorum. ne ki bunlar... sen de öyle düşün allahım baş edemeyecek dert vermesin.. onların acısını yaşatmasın herşey geçer. sende havalar düzeldikçe çık dışarı hava alın.. biz öyle yapıyoruz güneşi görünce dışardayız. birde onlar tarafından bakalım hayata hep ev hep ev.. F

senin açından çok üzüldum. bu günleri biz de yaşadık. kızımın 1. yaş gününde yüzümüz 1 karıştı. neredeyse boşanıyorduk... allah ailemizden razı olsun annem bize çok yardımcı oldu. her dönem daha farklı, farklı zorlukları oluyor. yakınlarda ailenden biri olsa sen de az olsa dinlenebilirdin. bence psikoloğa gitmryi düşünüyorsan beraber gidin. ortak kararlar almazsanız bu problemlerin üzerinden kalkamazsınız. şimdiden kolay gelsin BeyazBulut

cnm seni çok iyi anlıyorum aynını bende yapıyorum benim eşim de geç geliyo yani saatlerce ben ilgileniyorum ve tabi çok fazla tv ye bağımlı çünkü benim işlerim hiç bitmiyo sürekli ev de koşturuyorum oğlumla fazla ilgilenemiyorum bazende çok sinirlenip vurduğum oluyo sonra çok vicdan azabından ölüyorum ama işte yine de engel olamıyorum rabbim daha çok sabır nasip etsin inşallah bende kendimi çok kötü bi anne olarak görüyorum inşallah öyle diilimdir... MiHRiMaH24 9 yılımın ümidi

Allah sabır versin arkadşaım öncelikle. Ama psikoloğa gitmeden önce kocanıda götürmen lazım bence. Çünkü sen sorunlu olduğunu düşünsende bence en az eşinde senin kadar sorunlu. yanlış analama sorunlu dememdeki kasıt. Sen tek başına gitsende çok fazla çözüm olmaz. eşininde baba olduğunu bilmesi, tam anlamıyla idrak etmesi lazım. Babalık sadece ekmek prası getirmekle bitmiyor. Yavrusuna eğitimiyle, şevkatiyle, ilgisiyle, sevgisiyle bakıcak. Akşama kadar berabersiniz zaten. Çocuk babayla geçirdiği vakitlerde özgüveninin çok iyi kazanır. Bence eşinle çok güzel bir şekilde konuş. Nice evlat sahibi olamayan insanlar var. Başta kendim. yıllardır bebek hasreti çekiyoruz. Elh. tüp bebekle hayallerimize azda olsa yaklaştık. Eşim şimdiden kendimi babalığa hazırlamam gerekiyor diyor. Ör: Bir kız çocuğunu babasının öpüp koklaması, saçlarını taraması, onunla sevgiyle ilgilnemesi, sevgisini ona hissettirmesi anne-baba birlikte bebeği banyo yaptırması, bazen babasının uyutması muhteşem şeyler. çocuğa çok şey katar tüm hayatı boyunca... benim babam bizimle hep ilgilenirdi akşamları. ben babamla her akşam hadi baba nerden başlayalım? derdim. Güreşirdik, güyya çok güçlü olduğum için hep ben yenerdim. abimm ben babam oturu ilahi felan söylerdik, babam beni kar yağdığında kaydırırdı daha neleeer neler. Bir kız çocuğu için mükemmel şeyler bence... Allah razı olsun babaığım ve anneciğimden çok çok mutlu bir çocukluk yaşadım sayelerinde seren1077

tatlım öncelikle Allah sbır versin.. Ama benim anladığım sen şuanda bunalımdasın. psikolojik tedaviyi almadan sonuç vermiyeceğine kendini inandırmışsın. böyle düşünme cnm.. en kısa zamanda bir yardım al.. çocuk yetiştirmek zor zanaat... hepimiz aynı devrelerden geçtik cnm. hani diyorsunya benim yapımda yok oyun oynamak filan. bunu kendine bir görev edin cnm. böyle düşün çünkü bir çocuğun en verimli öğretmeni annesidir.. senin çocuğuna verebileceklerini hiç kimse veremez cnm.. vurma konusunda kendini dizginlemeye çalış cnm... vurmak çözüm değil çünkü. kendini küçüğünün yerine koy cnm. daha hiç bir şey bilmiyor. bembeyaz bir sayfasını doldrumaya çalışıyor... ama sana tavsiyem önce kendini rahatlat. mutlu olacağın şeyleri yap. sen mutlu olursan yavrunu da mutlu edersin. hayat akıp gidiyor cnm.. bu günlerimizn kıymetini iyi bilmemiz gerek. mutlu günler...

canım benm ya okuyunca kendimi gördüm resmen inan bana herkez ama herkes bu evrelerden geçiyo bende senn gibi sanıyodum herkez sabırlı ama ben değilim herkesin çocuğu sakin benmki yaramaz. öyle bşe yok inan bana her annenin sabrının tükendiği anlar oluyo bazılarının günde bir olur bazılarının 2 ama herkes böyle. benmde annem yok kimsem yok gurbetteym tek başıma büyüttüm ve benm çocuğm babasına hiç düşkn deildi yannda 1 dk ble durmuyodu hep yanmda uyumak isterdi bende bunları kafama taka taka senn gibi, az kalsın kocamla aramı açıyodum kendimi anneliği çok kaptrmıştm beceremyorum sabırlı diilim çocuum huysuz diedie kendime eşime vakit ayırmayı unutmuştum F firildakmerdane