eşimden ayrıyımieşim ist ben diyarbakırda öğretmenim. ve bir bebegim var benle birlikte öle sorunlarım varki sizlerle paylasmak istedim burası cok samimi dostane bir yer yazmazsam kötü olcam. atandım diyarbakıra geldim bebegimr bakmak için benle beraber yakın akrabalarım geldi ama onlarla maddiyat yüzünden sorun yasadıkkac aydır bununla ugrasıyorum esimde bliyor hepyasadıgımbu olayları. bugün kavga ettik telde. bu arada kesik kesik yazıyorum ben bekarken panikatak hastasıydım hamileligimde arrtı bu. bu olaylar yasanınca burda iyice bunaldım hastalıgım arttı esimede bu hastalıgımı istdayken öğrendi yeni söyledim aman duymasın yanlıs anlar diye hep sakladım ondan. burda yapayalnız iyice delirmek üzereyim esim bana biraz önce bencilsin dedi hep sen sen. hastalıgnı öne sürüyorsun dedi benim halimi bilmezmiş gibi. ben iki kurus eve katkım olsun diye yıllarca sınav belasına calıstım bekarken olmadı kazanamadım evlenince bebegimin nasibi oldu ta diyarbakırlara sılaya geldim evimdede pekala otururur calısmazdım bunları görmüyor bana bencilsin diyor annmelr gelcek yakında zaten ana babadan ayrı hersey yalan.. kocada bir yere kadar kahır cekiyor. bunu öğrendim yazıkkıi bayramda buraya geldi. zaten evde rahat değiliz akrabalarım var yani kalsam neyse bana cay yap dedi bebegimn altını değiştirdim birazdan dedim yok efendim ben onu özlememiim yok su yok bu. bayramda bundan kavga cıktı ben evde birsürü sorun yasıyorum üsütüne hergün hastalıgımnüksediyor bu hastalıgı yadsayan bilir yalnızlık en büyük düşmanıdır ben zaten yalnızım esim yok beni anlaamdıgı gibi üstüme geliyor cok yalnızım cok esimolsa yanımda kavga etsek ona bile razıyım ama ayrılık cok zor. ben gibi olan varsa anlar halimi kac aydır hap kullanmak isitiyorum ama bebegim 1.5 yasında az daha emsin diye dayanıyorum bende S

yazılarımdaki imla yanlıslarının kusuruna bakmayın hızlı yazcam diye dikkat etmedim. kendimi cok caresiz yalnız hissediyorum. evlendim mutlu olmak için belki suc bende hastalıgım yüzünden hep onu bunalttım ama elimde değil bu. bana yansıtma diyor 2 senedir evliyim ist gelin gittim ozamn calısmıyordum evde kimsem yok. bir kapıyı calan yoktu. iyice kötülestim. esime anlatamıyordum esim halı saha macına giderdi gitmesini istemiyordum o bunu kapris sanırdı. oysa ben yalnız kalmaktan korkuyordum atandım şimdidede yalnızım onu cok seviyorum ondan baskasıyla da evlenmezdim ama bilmiyorum oda diyor bu tartısmalar bizi yıpratıyor diye. uzaktayız telde bile tartısma.2sene daha burdayım bebegimle cok zor öle zorki anlatamam bazen diyorum keske esim beni anlasa yanımda olsa eskisi gibi calısmasam hy_patia

Öncelikle Allah yardımcın olsun arkadaşım seni en iyi anlayanlardan biri de benim herhalde aynı şeyleri bende eşimle yaşadım ancak bizim bebeğimiz yoktu henüz 1 aylık evli iken bitlise atandım bende öğretmenim eşim ankarada kaldı sonra sorunlar üstüne sorunlar bitmek bilmedi taa ki ben eş durumu ile ankaraya dönene kadar. Çok zor günlerdi şimdi az çok senin hissettiklerini eşinle aranda geçen muhabbetleri herşeyi anlayabiliyorum. Biz kadınlar erkeklere göre çok daha fazla ince düşünüyoruz bu sebeple beklentimiz artıyor beklenti arttıkça da mutsuzluk beraberinde geliyor. Tabi sende birde bebiş var sık dişini emin ol evine dönünce hepsi gececek. Eş durumu istemene çok mu var daha dolmadı mı yılın? H

ah cnm ya keşke para olayını önceden konuşsaydınız, koşulları önceden belirleseydiniz. H

ah bunca yıllık hayatımda öğrendiğim bir şey varsa o da erkeklerin gerçekten bencil olduğu.. çevremde senin durumunda olan o kadar çok arkadaşım var ki, yalnız değilsin elbette. hatta belki ben de senin durumunda olabilirdim ama göze alamadım bunları ve yazamadım uzak yerleri bebekle sılada çok zor. ama unutma bu günler geçici. 1-2 seneye Allah nasip ederse aileniz bir araya gelir sıkıntıları geride bırakırsınız ihşallah. ama bu arada sen sağlığına dikkat et bak yavrunun sana ihtiyacı var, biz anne olarak daha çok yolun başındayız, onlar için güçlü ayakta olmalıyız. yavrun büyümüş artık yavaş yavaş memeyi kesip tedavini olmaya başlamalısın. şimdiden kolay gelsin. ailenle huzurlu ve sağlıklı yıllara ihşallah... H

açıkcası su an sorunum sadece hastalıgımda değil. yada bebegimi memeden nasıl ayırcamda değil. bebegime bakmak için kendi dayım ve yengem geldi benle buraya sorun şu ki;ben onlara belli bir ücret vererek anlastım bebege bakım parası kim olsa nasılsa bakıcı parası verecektim hiç olmazsa kendi kanımdan biri olsun dedik. neyse parayı az buldularki bu paranın üstünü tamamla dedi dayım. ben istedikleri parayı veremezdim zaten bir sürü masarafım var kira yakıt bebegin masrafı ek desimyok dedim ben anlamam dediler zaten ben bütün evin masrafını cekiyorum tek kurus ödemiyorlar yemeye içmeye birde üsütüne 300 milyon veriyorum sonra arada bir sürü sorun su an aynı evde yabancı gibiyiz dayımla yengemle az biraz diyalogom var bunlarla ugrasıyorum esim beni anlamsı gerekirken tam tersi. bu koydu asıl bana annemler gelcek iki haftaya inş bakalım ama ben cok yıprandım hastalıgım gitgide artıyor sanki. hy_patia

Öncelikle Allah yardımcın olsun arkadaşım seni en iyi anlayanlardan biri de benim herhalde aynı şeyleri bende eşimle yaşadım ancak bizim bebeğimiz yoktu henüz 1 aylık evli iken bitlise atandım bende öğretmenim eşim ankarada kaldı sonra sorunlar üstüne sorunlar bitmek bilmedi taa ki ben eş durumu ile ankaraya dönene kadar. Çok zor günlerdi şimdi az çok senin hissettiklerini eşinle aranda geçen muhabbetleri herşeyi anlayabiliyorum. Biz kadınlar erkeklere göre çok daha fazla ince düşünüyoruz bu sebeple beklentimiz artıyor beklenti arttıkça da mutsuzluk beraberinde geliyor. Tabi sende birde bebiş var sık dişini emin ol evine dönünce hepsi gececek. Eş durumu istemene çok mu var daha dolmadı mı yılın? amin sagolası inş gececek ama bakalım nasıl geccek daha 2 senem var yolun basındayım öle zor bir durumki. esim orda ben burda bebegim babassız büyüyor evde sorun. daha ne diyim okulda sorun yani herseyi tek basıma üstlenmek cok zor bu yoruyor işte es durumu tayinide 2 seneye cıktı yeni khk cıktı malasef beni vurdu ama tek care iknciyıl rapor almak ama o da olurmu zaten hastayım aslında ama milli egitim kabul edermi işte

hy patia arkadasım meslektasım umarım en kısa zamanda sizi aramızda görürüz ins. ben konusmadım zaten para olayını babam sözünü vermiş ailevi bir sorun var kardesim nedeniyle gelemeyeceklerdi annemler o yüzden öle söz vermişler benim haberim yoktu yani. hy_patia

canım öncelikle iyi dileklerin için saol. umarım sen de akrabalarınla aranı düzeltirsin, uzakta insan tutunmaya dal arıyor. aslında umarım ailen işlerini düzeltir de annen gelebilir yanına, gerisi yalan işte görüyorsun. benim öyle bir imkanım da yok ne olacak bilmiyorum.

bebeğiniz 1.5 yaşına gelmişse daha fazla emmese de olur önce buradan başlayım. doktor yardımı tabi ki alabilirsiniz. gerekirse ilaç da kullanırsınız. erkekler kadınlar kadar ince düşünceli duygusal duyarlı değildir. ben erkek arkadasım varken bi şeyi üzülüyordum mesela 3 gün sonra görüştüğümüzde ben o olaydan dolayı hala sinirli oluyordum kırgın oluyordum. o bana "ohoo hala orda mısın" derdi. onlar anlık derler geçer. hanımından ve eşinden ayrı olmak erkek için de zordur hıncını böyle çıkartıyordur çok üzülmeyin bir araya geldiğinizde bunların hepsi unutulur. ama hastalıgınızın tedavisi için gerekli kontrolünüzü, uzman yardımını bunları ihmal etmeyin. H