mrb canım bende bağırsak hastasıyım hamile kalmadan önce tedavi görüyodum ve hamile kalınca 2 yıllık tedavimi yarım bıraktım hamileliğimde bi sıkıntı yaşamadım bebeğim şuan 5.5 aylık ve hala tedavime başlayamadım bebeğimi emziriyorum diye ama kendimi sıkıntıya sokmuyorum birçok hastalığın sebebi stres ve sıkıntı bunu unutma kendini nasıl şartlandırırsan öyle olursun ben iyiyim dee beynine kabul ettir bunu kaynanana gelincede bence şanslısın ben tek büyüttüm bebeğimi sezeryanla doğum yapmıştım kimse yoktu yanımdaa kaynananın amacı sana yardımcı olmak bebeğine alıştığını görünce eminim gidicektir seni çok iyi anlıyorum ama bebeğein 2 3 aylık olsun çok bağlanıcaksın ona ve uyuduğu zamanlarda özliyceksin uyansada oynasam bebeğimle diye annesin sen bebeğin için güçlü olmalısın ikinizinde birbirinize ihtiyacı var ona sıcaklığını sevgini hissettir herşey gönlünce olsun

öncelikle geçmiş olsun eminim herkes senin gibi süreçten geçiyor 20 gün olmuş dayanmışsın az daha dayan, çık dolaş, arkadaşlarınla buluş zorlada olsa, evde birilerinini olması bazen insanı boğsada bu durumun güzel yanlarını düşün 1 saatliğinede olsa çık, kimseyle görüşmek istemiyor olabilirsin en azıından saçına fön çektir gel, eminim iyi gelecektir,32 haftalık hamileyim bende senin gibi kimbilir neler yaşayacağım... K

hastalığın hakkında çok fazla bir bilgiye sahip değilim, ama hamilelikte kendini zaptettiysen yine üstesinden gelebilirsin diye düşünüyorum. ama nacizane fikrim anne sütü elbette önemli ama bence anne şefkatı çok daha önemli. bir uzmanla görüşüp tavsiye alabilirsin, belki ilaç olmadan sana yardımcı olacak bir tedai vardır. ama yoksa da çok dert edilecek bir şey olduğunu düşünmüyorum, sen sağlıklı olacaksın ki yavruna sağlıklı bir hayat vereceksin. bu arada diğer arkadaşların dediklerine katılıyorum oğlum 1 haftalıktan beri hep geziyoruz, ki benimki sonbahar bebeği. kışın da hep gezdik en azından haftasonları eşim ben ve yavrum. hem benim yanımda kimse de yoktu. şansın var iki annen de yanında. çok sıkılırsan 1-2 saatliğine bebeğini onlara bırak sevdiğin insanlarla vakit geçir. B

bu hastalık başka şeyler düşünmemeyle olmuyor ki canım. her şeyden rahatsız olabiliyorsun. tabi herkesin yaşadığı farklıdır ama beyine saplantılı düşünceler yerleşiyor atamıyorsun kafandan daha sonra bunlar senin insanlarla ilişklilerini engellemeye kadar gidiyor. hep huzursuz oluyorsun. bişey olacak şöyle yapmazsam kötü bişey olacak gibi vs. ben o kadar abartmıştım ki sürekli annemin ya da babamın öleceğini sanıyordum durmadan kıbleye doğru yerde oturup dua okuyordum, gezmeye bile gitsem. örneğin yemek yiyordum papatesi değil de önce patlıcanı ye yoksa bişey olacak gibi o kadarrrrr saçma o kadar saçmaydı kiiii... bi abdest almaya kalksam defalarca defalarca alırdım tekrar tekrar bazen pes edip bırakırdım ya da aşırı el yıkıyordum çok mutsuzdum çooooookkkkk... en sonunda üniversite sınavını kazandım gittim orda attım her şeyi ama namaza yaklaşamadım uzun bir süre malesef. benim yaşadıklarım ailemdeki o dönemdeki huzursuzluktan ve okuduğum aşırı korkutucu dini kitaplarrdan olmuştu. tabi herkesinki farklı arkadaşım ne yaşadı bilemem. ama inan her şeyi sen yönetiyorsun. o gücü kendinde bulduğunda zafer senin olacak benim gibi

canım hastalığın ortada buna bide doğum sonrası depresyonu eklenmiş görünüyor. bebeğine en çok lazım olan tabiki sensin. ilaç içmen gerekiyorsa içmelisin; sonuçta anne sütü almadan büyüyen birçok bebek var. bende dr. tavsiyesiyle ilaca başladım ama sütten kesmem gerekmedi. gerekseydi bırakacaktım mecburen ; çünkü bebeğimin anne sütü kadar benim sevgi ve ilgimede ihtiyacı var. kendini sevmeyen ilgilenmeyen bir annne süt verse ne olur ki? V

bende 17 günlük anneyim hiç bişe yemek yapmak istemıyorum herkes herşey batıyo kaynanam burdaydı 15 gün deli etti beni boğasım geldi bebegimle ilgilennıyorum ama cok yorgun durgunum ne bilyim tuhaf haller içindeyim

yazdklarından hastalığı şimdi anladım canım haklısın takıntılılı bir hayat. yengem doğum sonrası olmuştu. çok farklı şeyler var ama birini paylaşayım. saatlace gusül abdesti almaya çalışırdı. amcam sürekli banyoda beklerdi. yanlız uzun süre yıkanamadı. yüksek sesle sayardı unutursa amcam hatırlatsın diye. çok zor günler geçirdik hep beraber. bebekle hep ben ilgilendim o yüzden bebek anne baba demeden benim adımı söyledi ve benim adımla ağladı. ama geçti çok şükür. allah herkesin yardımcısı olsunn. BerilinAnnesi bi beştaşım bile

hakkında hayırlısı olsun inş. ilçalarına başlamak senin için daha hayırlısı olacak galiba. dilerim ileride kızına sarıldıkça yenersin bu hastalığı. gün yerine geçmesin inş.. . push ;

ah benin benim ikizlerim çok küçük doğmuştu biri 6 gün diğeri 10 gün küvözde kalmıştı. eve geldiler normal bebekten küçük, değişik. komşum geldi bu iyiymiş de bu niye böyle dedi daha küçük doğana çirkinmiş. nasıl zoruma gitti. bi bakalım diyince yolda biri küçük olanı göstermek istemiyordum bu ne biçim derler diye.. öyle üzülüyorum ki şimdi. hep rüyalarımda onun öldüğünü görüyordum Allah korusun. insanlıktan çıkıyor insan ilk etapta işte böyle saçma duygular yaşıyor. oysa şimdi oğullarım o kadar yakaışıklı kiiii şimdi 4.5 aylık hamileyim 3.5 kilo bir bebeğim olacak mı diye bekliyorum. mis gibi sağlıklı biraz büyük onlara göre ve mutluyum biliyorum zor olacak üçüyle beraber ama Allah vermezdi yapamıycak olsaydım. o dediğin obsesiflik kompülsif olayını ben de çok seneler önce yaşadım ve kendi başıma atlattım.. şimdi hiç sallamıyorum hadi ordaaaaan diyorum aklıma gelen düşüncelere.. sen mi güçlüsün ben mi diyorum. sen benim hayatımı mahvedemezsin, ömür zaten kısa diyorum. güçlüsün sen annesi bebeğini seviyorsun. annen hayatta maşallah, kayınvalidenle ne güzel birarada kalabiliyorlar, bizimkiler kalmasın valla velhasıl geçer geçer merak etme nasıl istiyorsan öyle yap ama emzirmek de dünyanın en güzel şeyi unutma

burdaki yazılanlarıda okuyunca o günleerimi hatırladım gözlerim doldu gerçekten çok kötüydü şimdi benim bebeğim 5 aylık herşey geçti bitti çok şükür şimdi ne kadar mutlıyuz seninkide öyle olacak hiç üzülme biraz daha büyüsün bebeğin emzirmesen bile ilaç kullanmaya gerek duymayacaksın bebeğin sana bakıp konuşmaya gülmeye başlayınca sana terapi gibi gelicek.. ilayda cem

sana en iyi tavsiyeyi ben verebilirim çünkü ben okadar ağır geçirdimki lohusalık dönemini inan anlatılcak gibi değil benim yaşadığım olumsuzluklardan dolayı psikoloji diye bişe kalmamıştı bak sana kesin net söylüyorum sakın kafana takma geçiyor benim geçtiyse inan herkesin geçer sabret biraz çocuk 2 aylık olduktan sonra bak gör hayat ne kadar tatlılaşıyor ama sabret düzeleceğine inan fazla yalnız kalma ailenle sık birlikte olmaya çalış arada çık dolaş iyi olacaksın merak etme... hy_patia

arkadaşlar çok kötüyüm lütfen bana yorumlarınızı fikirlerinizi yazın çok ihtiyacım var ben 10 yıldır ilaç kullanan bir obsesif kompulsif hastasıyım bu süreç içinde çok bırakmaya çalıştım ilaçları ama olmadı yapamadım her seferinde baştan başladım stresten bebeğim olmadı tüp bebekle çok şükür oldu hamileleiğim boyunca ilaç içmedim çok zorlandım ama dayandım ama artık yapamıyorum sanırım 11 mayısta doğum yaptım 1 hafta sonra bebeğim hastaneye yattı emiyor zannettik halbuki almıyormuş çok kilo kaybetti şimdi de biberonla önce sağdığım sütü sonra mamayı veriyorum bir iki gündür yavaş yavaş almya başladı memeyi ama çok zorla sadece 10 dakika emiyor sonra bırakıyor. ve ben hiç iyi değilim kendimi çok kötü hissediyorum hiçbişeyden zevk alamıyorum bütün gün çarpıntı mide bulantısı yanması uykususzluk soğuk soğuk terleme berbat durumdayım konuşmak gülmek istemiyorum bebeğimle de ilgilenenmiyorum annem ve kayınvalikdem var yanımda onlar bebeği alıp güler konuşurken sinir oluyorum sen de bebeğini al öp sev diyorlar yapmaya çalışıyorum ama öyle söylenince bile deli olyorum özellikle kayınvalidem gitsin istiyorum kötü niyetli bir kadın değil ama herşey batıyor bana onlar olmasa da bebekle ilgilenecek gücüm yok lütfen şu sotularımı yanıtlayın bu durum ne zaman geçecek? yavrum doğalı 20 gün oldu ama ben bir türlü zevk alamıyorum yavrumun anne sütüne mi yoka anne şefkatine mi daha çok ihtiyacı var çünkü ilaca başlarsam süt veremem ama belik biraz toparlanır ve yavrumla daha iyi ilgilenirim ne biliyim çıkmazdayım nolur yardım edin P

daha 40ım çıkmadı diye düşünme canım. o olay kalmadı artık. eşinle annenle koy bebeği pusete git parklara çay bahçelerine. bak şanslısın ki güneşli günlerde doğum yaptın. kış olsa daha beterdi bunu değerlendir. lohusalık zor bir süreç. artı rahatsızlığınız da eklenince çok zor. kendinizi fazla dinlemeyip bol bol gezin. B

Canım çok geçmiş olsun. bende 5 ay önce doğum yaptım ve senin yaşadıklarının aynısını yaşadım. herkesin dediği batıyordu özellikle kayın validemin. hergün ağlıyodum. bunları yaşaman hastalığından dolayı değil doğal şeyler. annelik duygusu bile yavaş yavaş oturuyo bebeğin bi 3 ayını doldursun bak o zaman herşey daha güzel olacak. birazcık daha sabret. hem bebeğinin seni emerken alacağı güven duygusunu hiçbir şey veremez. buda şefkatin bir parçası. sütünde varsa hiç vazgeçme. eşin ev işi yemek konusunda anlayışlıysa büyükleride gönderebilirsin evden. ama kalplerini kırmadan. bu önemli. ne yapacaksın gelişmeleri merak ediyoruz A

insanın hayatını tamamen değiştiren bir süreç bu, ama zamanla insan adapte oluyor... benim ikinci çocuğum olmasına rağmen, lohusalığımda asla başedemeyeceğimi düşünrdüm... destek alın. ev işlerini başkası yapabiliyorsa yaptırın... zamana ihtiyacınız var unutmayın. A

canım ben hamilelikte hem fiziksel hemde ruhsal bir cok sıkıntı gecirdim. dogumdan sonra lohusalık döneminde bir cok insanın depresyona girdiğini biliyordum. hamileliğimin son aylarında bu korku beni daha beter yaptı. halbuki doğumdan sonra bir kac aglama hariç öyle bir sıkıntım olmadı. cünkü bebeğim dogdugu anda sunu düşündüm. artık hayatta yalnız değilim... kendimden cok düşünmem gereken bana muhtac bir varlık var... hep kendimi motive ettim. bende 4 sene ilaç kullandım... inan seni cok iyi anlıyorum... sürekli motive etmeye calış kendini eşinden yardım iste mutlaka... ben öyle yaptım... bana karsı anlayıslı olmasını ve desteklemesini istedim... beni olumsuz etkileyen insanlar oldu etrafımda esimi aradım onunla konustum aksam geldi bebişi aldık dısarı cıktık hava aldık... bunu bebiş 1 haftalıkken bile yaptık inan sana cok iyi gelicek... esin sen ve bebeğin cıkın bir yürüyüs yapın veya bırak bebişi annelere aksamları cıkın bir yemek yiyin eşinle... bu dönem gecici unutma...40 gün sonra bitecek ben iyiyim atlatıcam gecici bir dönem de kendine... hayat güzel, saglıklıyız dünya güzeli bebeklerimiz var...

arkadaşlar hepinize çok ama çok teşekkürler inanın kaç gündür nasıl perişan olduğumu size anlatamam tam toparlanıyorum diyordum aynı okulda çalıştığım çok yakın bir öğretmen arkadaşım aniden vefat etti mahvoldum tekrar dibe vurdum durmadan ağkıyorum ALLAHIM nolur bana yardım et dünyada bunca hastaLIKLAR ölümler kederler var bana nurtopu gibi bir çocuk bahşettin ama ben nankörlük yapıp şükretmiyorum diye ağlayıp dururyorum konuşmak istemiyorum annem kayınvalidem bana nasihat etmeye çalışyorlar ama onları dinlemek bile istemiyorum herşey batıyor kızızmın ağlama sesini bile duymak istemiyorum ama bir taraftan korkuyorum sevdiklerime bişey olcak diye bugün dayanamadım dra gittim çrşambaya kadar bekle dedi ama sanırım ilaca bşalıycam datyanamıorum önümü göremiyorum

Canım şu an zaten yine bütün hormonal dengen değişdiği için kendini kötü hissetmen normal lohusasın henüz hamilelik boyunca dayanmışsın ilaçsız yaşamaya bence biraz daha sık dişini hormonların dengeye kavuştuğunda daha iyi hissedeceksin bir bakacaksınki 6 ay emzireyim sonra ilaça başlarım derken süreyi uzatacaksın ilaçsız yaşayabildiğini üstesinden geldiğini gördükden sonra bekle biraz lohusalık depresyonun geçsin. Birde aslına bakarsan evde birelirinin olması insana iyi gelmiyor aslında özellikle kayınvalden iyi birisi bile olsa eğer şu süreçde gözüne batıyorsa yolu varsa gönder bebeğin bakımını üstlen biraz kendi kendinize kalın daha iyi hissedeceksin ona bakabildiğini göreceksin inan insanın yapamayacağı şey yok o gücü veriyor allah. Birde yazdığını okuyunca düşündümki insanı çok sinir edecek bir cümle al sende sev okşa bebeğini insana gerçekden batacak bir cümle iyi niyetle bile söylenmiş olsada ruh halin heleki iyi değilken insana faydadan nasihattan çok zararı dokunacak bir cümle kimsenin senin kötü hissettiğini fark etmesine izin verme insanı iyice tetikleyecek cümleler çünkü bunlar tam tersi bu tip cümlelerle iyi hissedemezsin birde kötü anneymişsin duygusu aşılanır insana hiç gerek yokken. İnsan zaten anne olunca hep kendini sorguluyor iyi bakabiliyormuyum bakamıyorum bakabilecekmiyim becerecekmiyim hepimizin içinden geçen şeylerdi bunlar sonra yoluna giriyor herşey sen emin ol bebeğine hem anne sütünü hem anne şefkatini verebilecek güçtesin ikisinden birini tercih etmek zorunda değilsin ikisinide yapabilirsin B