Bende daha ne olaylar var biraz zengin bir muhitte görev yapıyorum, tamam bazısı çok aklı başında ama bazısı da yani sonradan görme. Hatta bir velim ne zaman yeni bir pırlanta, altın vs alsa okula gelir muhakkak kolunu sallaya sallaya etrafa gösterirdi. Çocuğunu abartılı abartılı öperdi

Herkes arkadaşla mutlu olmuyor ki. Alışverişe giderken kimseyi istemiyorum, yemeğe yalnız gitmeliyim. Ev arkadaşıyla hiç kalmadım. Herkes yalnızlıktan mutsuz değil ki. Hastaneye biri benimle gelsin istemiyorum. Gezmeyi bile yalnız severim. gunubirlik tanışmak hoşuma gider. Mizac yani. O kafaya takmıyorsa onun normali budur.

Evet öyle ama hep yalniz mi takilacagiz

Sinifindan biriyle gorusmek zorunda misiniz? Sanki sosyalleseceginiz tek secenek bu sinifmis gibi karalar bagliyorsunuz. Fazla abarti geldi.

Akışına bırakın. Ben olsam arkadasi yok diye açığı annesi yerine arkadaşı gibi kapatmaya çalışmazdım böyle mutluysa siz dert etmeyin, o mutlu çünkü. Herkes sosyal olacak cok cevresi olacak diye bir sey yok, oluruna bakın.

Kesinlikle katılıyorum. Her dikkat çekici durumda ilaç her şeye ilaç Böyle böyle insanlık bağımlı olacak gibi duruyor.

Okulunu değiştirmeniz en sağlıklısı su an ama o da uzak olduğu için kabul etmiyorsunuz..

Ayni sizin gibi mecburmuyum diyor

Böyle bir şeyde küçücük çocuğa ilaç içirmeye gerek var mıydı gerçekten ya. Arkadaş istemiyor olabilir ben de çocukken hep annemin dibinde olurdum yaşıtlarımla oynamak istemezdim sonradan açıldım Oğlunuzdaki öyle bir problem de değil ki kendisi istemiyor anladığım kadarıyla. Yalnız kalsın ne olacak? Herkes sürekli birileriyle olmak zorunda değil. Zaman geçince kendisi isteyecek güzel arkadaşlar edinir illa ki.

Arkadaş istiyor mu? Belki ihtiyacı yok. Benim mesela arkadaş dosta o kadar da ihtiyacım yok olsa da olur olmasa da. Belki oğlunuz da öyle?

Aksine o mutlu. Cok umrunda degil ona gore sinifta tek ogretmeni seviyor gerisini sevmesem de nolcak diyor K

Cağız derken? Bence siz çevre edinememeyi çocuğa bağlamışsınız. Bazı insanlar içe dönük olur bazıları ise dışa dönük bu mizaçla alakalı. Dersleri iyiyse ve kendisi mutluysa rahat bırakmak en güzeli.

Kendi bu durumdan rahatsiz degilse mudehale etmeyin bence 3. Siniftaki bir cocuk arkadaslariyla sorun yasadiginda ailelerin mudehalesi olmadan kendi basina sorunlarini cozebilmeli. Ama aksam mutlaka sohbet edin. Ne yaptigini neden yaptığını anlattirin. Arkadaslarinin ne tepkilee verdigini, neden oyle yapmis olabilecekleri uzerine konusun. Bir nevi ayna tutun ona. Belki de en cok buna ihtiyaci var.

Benim kafadan hayatım boyunca arkadaş sayım bir elin beş parmağını geçmemiştir ihtiyaç duymuyor demekki içine kapanmıyor depresyon belirtileri göstermiyorsa üzerine gitmeyin...

Eskiden öğretmenlere büyük saygı vardı. Belki doğru değil ama eti senin kemiği benim muamelesi yapardı veliler. Şimdikiler de bir acayip ya. Sanki çocukları altın. Asla kendi çocuklarında suç yalan olamaz ama öğretmenler tü kaka. Öğretmen döven var söven var Manyaklaşmış ya millet. Geçmiş olsun size de aklanmışsınız çok şükür.

Konuya değil de bu Veli yanlış anlaşılmasına ilişkin bir şeyler yazayım da gülelim Oğlum ortaokulda Salı okuldan geldi Din öğretmeni derste ittir git demiş Küçük çocuğu varmış ondan öğrenmiş vs Şimdi müdür yardımcısını arasam " o nasıl öğretmen çocuklara ittir git demiş" diye şikayet etsem olay olacak İttir git scooter imiş, Pepe'de varmış Biz evde çok güldük ama resmi olarak şikayet etsem hele Cimer e yazsam olay çıkacaktı

O pepenin ittir git kitabı var bizde ben okurken adını değiştiriyordum paten diyordum. Kulak farklı sözlere de aşina demek ki ister istemez aklımıza o geliyor.

Haftasonu neden okul arkadaşları ile görüşülsün ki Arkadaşlar ile iyi olunsa da haftasonu görüşecek ortam hele de büyükşehirlerde zor Haftasonu mahalleden kurstan vs arkadaşlık kurulur da zaten arkadaşı olan da şu süreçte görüşmüyor bir eksiklik yok Zaten en önemlisi oğlunuz bunu hissetmiyor Komşunun oğlu var kimseyle arkadaşlık kurmayı sevmiyordu ama oğlumla idare ediyorlar birbirlerini takılıyorlar yaş ilerledikçe her şeyleri uymasa da uyan bazı özellikler ile devam etmeyi öğreniyorlar Bu anlattığım çocuk sitedeki bir grup çocuk ile asla oynamaz oğlum onlarla da oynar ama bu arkadaşı ile de takılır Çocuğa alternatifleri sunun ama ille de arkadaş ol demeyin zira ilgi alanları farklı olabilir Sizinkinin ilgi alanı ne Ne sever Örneğin akrobatik bisiklet alın tek başına takılsın başkaları ona hayran hayran baksın Kaykay alın birlikte basketbol voleybol futbol oynayın ortam neye uyarsa Bilgisayara ilgisi varsa ona yönlendirin Tüm çocuklar kovalamaca oynayacak diye kaide yok ki

Hakikaten. Moda oldu sanırım ilaç kullanımı. Halbuki o ilaçlar beyin kimyasını değiştiriyor bilmem farkındalar mı? Patolojik bir durum yoksa ilaç gereksiz.

Çocuğunuz mecbur muyum diye bir tepki verdiğine göre sizin bu düşüncelerinizden haberdar. Belki siz arkadaşı olsun diye uğraştıkça o da bunu farkedip olmasını istemiyordur. Bence arkadaş konusunda kendi kararını kendisinin verebileceği bir psikolojik ortam oluşturun yani baskıcı olmayın.

Açıkçası bana akran zorbalığı gibi geldi bir şekilde veliler de birleşince çocukları örgütlemişler ve dışlamışlar buna yapacak hiçbir şey yok illa birilerininde olmasına gerek yok, varsa scooteri bisikleti çıkın parka sokaklara beraber vakit geçirin paten alın güvenlik önlemleriyle sürsün, enerjisini de atsın hem de eğlensin illa ki seveceği bir spor vardır, enstrüman vardır, çocuk tiyatroları va bir sürü etkinlik var aslında

Tabi ki genetik ozellikler almistir biz de cok mukemmel sosyal insanlar degiliz. Benim buraya yazmamdaki amacim buydu zaten nerde yanlis yaptim ya da yapiyorum ve de neyi dusunemiyorum? Dediginiz dogru Cuttingcorners hayat kısa, kuşlar uçuyor... Üyelik İptali Anneler

Bence sakin olun biraz, seneye zaten okulunu değiştireceksiniz, ortaokul olacak. Siz böyle yaptıkça çocuk ben sorunlu muyum acaba der. Dürtüsel öğrencilerim oldu evet zor karakterliler ama sizinkine o teşhis konmamış. Olabilir denmiş. İlkokul, ortaokul, lise, üniversite... hayatının bir döneminde yaşadığı şeyi değiştirmek isterse kişi, başka aşamaya geçince onu bir daha tekrarlamaz. Böyle böyle insan ilişkilerini öğrenir. Kaba davranıyorsa, küfürlü konuşuyorsa, arkadaşlarına vuruyorsa bunun yanlış olduğunu bir şekilde öğrenmeli. Çocukların adaleti ve acımasızlığı çok saftır. Aileler işin içine girmese aslında bizim çocuklar kendi yollarını bulurlar. En şirin bebek, en çalışkan çocuk, en popüler, en sevilen vs vs derken çocukları aslında büyükler sınıflandırıyor. Ben ŞÖK toplantılarında kim çalışkan, kim sorumsuz, kim sorunlu hiç dinlemem. Yapılması gereken şeyler varsa, alınması gereken tedbirler varsa onları not alırım. Ortaokulda çok başarılı olup, güzel bir liseyi kazanıp başarısız olan bir sürü öğrencim var. Yine meslek lisesine gidip şimdi altında passatla gezen öğrencilerim var. Hayat bir çok olmaz dediğimiz şeyi gözümüze gösteriyor. Sabredin.

Sizin kafanızda ki çocuk olmadığı için çocuğa baskı mı yapıyorsunuz? Doktorada götürmüşsünüz sorunu yok demiş. İlaca niye başlandı anlamadım orayı.

Yok hayir baski degil de okulda cok problem oldu, sikayetci veliler benim de psikolojimi bozdu. Okul arkamizda durdu yoksa atilsin diye ugrastilar dusunun. Nooption memento mori memento

Özellikle bu cümlenize şok oldum. Burada "takilacagiz" derken çocuğunuzu mu kasdettiniz? Hani 'bugun kakamizi yaptik' diye çocuğuyla kendisini bir tutan anneler gibi. Eğer öyleyse çok yanlış bir davranış. Öncelikle bu çocuğun problemi . Bunu kişiselleştirmenizin bir anlamı yok, siz sizsiniz, o, o yani. Çocuğuzun bir BİREY olduğunu düşünüp davranışlarinizı ona göre yaparsaniz bence büyük yol kat edersiniz. Ha, " yalnız mı takilacagiz" cümlesinde kasdettiginiz ailecek bir yalnızlıksa, sizin eşiniz dostunuz yok mu? Onlarla buluşun, varsa çocukları sizinki de onlarla sosyallesir. Sizin, eşinizin haftasonu ailecek takılacak arkadaşı var mı? Eğer yoksa belki de çocuk size çekmiştir. Evet, yeni tasinmissiniz, ama çocuğunuz da sizinle aynı tarihte taşındı. Yani bunca zaman o arkadaş bulamadi ama siz de bulamadiniz. Arkadaş bulmak o kadar kolaysa az buz değil, iki senede kendiniz neden bulamadınız? Kendiniz sosyal değilken çocuktan sosyal kelebek olmasını bekleyemezsiniz ki. Benim babam mesela, tam bir ev kusudur. İş çıkışı ne eşi dostu kuzeniyle bir yere gider, ne ablasını kardeşini ev ziyaretine gider... Ne bir konunun komsunun kocasıyla Cay icer. Bayramlarda seyranlarda, düğünlerde, cenazelerde annem arar falan hep, konuşur konusur 'abin seni istiyor' diye telefonu babama verir, o da iki cümle kurar, hal hatır sorar kapatır:)) ama her daim guleryuzlu olduğu için kimse adamın asosyal olduğunu fark etmedi bunca senedir:) ama adamın yapısı bu yani, sevmiyor çekirdek ailesi dışında insanlarla zaman geçirmeyi. Armut dibine düşer, ablam da, evleneli altı yıl olcak, ağırladığı akraba sayısı belki üç, belki dörttür. Ev ziyaretine gittiği akraba sayısı sıfır :) eşi dostu, konusu komşusu desen uzak sehirden birkaç yakın dostu var, onun dışında benden başka evine arkadaşı geldi mi yillardir, ondan da şüpheliyim. Ama asosyal hayatında oldukça mutlu. Hiç yakındığını duymadım, kendini yalnız hissedip - ki kendini yalnız bile hissetmediğine eminim. Yani bazı insanlar, başka kisiler olmadan da mutlu olabiliyorlar. Sizin çocuğunuzun da onlardan olması kötü bir şey değil ki. Sınıfın ona gruplasmasi sınıfın problemi. Genelde sözü geçen birkaç kişi kimi dışlıyorsa tüm sınıf onu dışlarlar. Sırf bir sınıf dolusu insan onu sevmiyor diye çocuğunuz neden uyumsuz olsun ki? Bence çocuğu etiketlemeyin. Ailem benim için neyi etiketlediyse, bu etiketlerden siyrilmak için cok emek harcadım. O da böyle bir çocuk, olduğu haliyle de çok güzel. Nasıl ki bizim değerimizi eşimizin, sevgilimizin bizi ne kadar sevdiği, arkadaşlarımızın bizi ne kadar davet ettiği belirlemiyorsa çocuğun değerini de arkadaşlık ilişkileri belirlemez.. elbette kafasına uyan biri çıkacaktır karsisina

ben İngilizce öğretmeniyim özellikle bazı kelimeler de telaffuz olarak tehlikeli, e bu çocuklar da fesat canım skiing kelimesini nerelere çekiyorlar ben ne yapayım. Aynen pepede ittir git diyordu. H

Ben cok mudahale etmedim ilk etapta ama karsi tarafin velileri cok problem cikardi, kendi aralarinda gruplasip oglumun hep dislanmasi cok zoruma gidiyor. Hep konusuyoruz o da kendince hakli ama gelgelelim karsidakiler grup olup ayni tavir takininca bizimki sorunlu gorunuyor. Oysa ki ben de farkindayim bunlar cocuk ve bu kadar abartilmamali bazi durumlar.

İstemiyor diye kestirip atmayın. Başka bir kursa yazdırın.. basit bir kurs olabilir. ilgisini çekecek bir şey vardır mutlaka. Onun dışında çocuğa bu yaşta arkadaşı yok uyumsuz diye ilaç içirmek bence çok mantıksız. Üstelik hayat ilkokuldan ibaret değil ki.

Bizde yeni bir okula başladık. Ama oğlum çok arkadaş canlısıdır. Daha hiç yüz yüze biriyle görüşmediği halde online derste hemen arkadaş buldu. Gene yüz yüze eğitim başladı hemen geldi sayıyor şunla şunla arkadaş oldum diye. Hatta aynı sitedeymiş bir arkadaşı numaralarını aldılar telefonla konuşuyorlar. 2. sınıfız bu arada. Benim oğlumda çok hareketlidir ama yalnız kalmayı hiç sevmiyor o yüzden arkadaşlarını kıracak hareketler yapmıyor sanırım. Bence biraz çabalaması lazım yani kendisi istemesi lazım arkadaş olmayı. Mesela bizimki evde icat yapıyor götürüp arkadaşlarına gösteriyor oyun buluyor arkadaşlarıyla oynuyor. Sizde öyle yapın bence...

Cok tesekkurler uzunca yazmissiniz elinize saglik yorumunuzu sık sık okuyacagim

Hayir tabiki ramlık bir durum yok, bizimkine vuruyorlardi iki uc kisi sonra oglum tek yakaladigina vurunca veliler okula sikayet etti. Okul da bizi destekledi ama tek olunca onlar hakli goruyor kendini. Ben tabiki evladimi ezdirmem ezdirmedim direndim ama dislaniyor iste. Elimden geleni yaptim malesef farklilik sorun olarak algilandigi icin benim de psikolojimi yipratti bu durum.

Vay zengolar var Çeşit çeşit insan var işte katlanıyoruz napalım D damdan

Bu oğlunuzun karakteri siz yeterli imkanı olanağı doktoru verdiğiniz halde olmuyorsa oğlunuz böyle demek ki ayrıca bu bir hastalık değil ki boş yere ilaç kullandırmışınız. Bu bir mizaç. Törpülenir ama geçmesi zordur belki yaşı büyüdükçe yalnız kaldığını gördükçe aklı erdikçe kendi kendini düzeltmeye çalışır. Ama ilaçla vs olacak bir iş değil anladığım kadarıyla akışına bırakın.

Üstünüze alınmayın ama bazı veliler de beni çileden çıkartıyor, mesela geçen yıllarda bir çocuk okul bahçesine yeni dikilen fidanları kırmaya çalışıyordu, sözlü olarak uyardım yok, ikinci defa uyardım yok baktım ağaç kırılacak kolundan tuttum bak seni sınıf öğretmenine söyleyeceğim dedim ve kıyamet koptu. Çocuk eve gidince bir öğretmen benim koluma ağaçla vurdu demiş. Annesi elime sopayı alıp kollarına vurduğumu düşünmüş, gitmiş şikayetçi olmuş benden, sonra darp raporu istemişler tabi dr bir darp belirtisi bulamamış vermemiş raporu. Sabah oldu okula bir gittim ilçeden birileri gelmiş, müdür vs herkes kameralara bakıyor, bana savunmanızı yapın diyorlar. Şok oldum. Eskiden beri tanıdığım bir arkadaşım var okula çağırdım gel benim avukatım ol. Kafam karıştı ne yapacağımı bilmiyorum dedim. Kameralar incelendi çok şükür kamera açısındaymışım ve aklandım. Demem o ki her Veli her olayı doğru anlamıyor. Siz çocuk o daha deyin, polemiğe girmeyin. Ha o çocuk şimdi benim öğrencim oldu ortaokulda ve annesi bir kere bile yüzüme bakamadı. Siz zaten seneye o gruptan çıkacaksınız. Takmayın kafanıza.

Biz evlendikten sonra hiç kimseyi tanımadığım bir yerde yaşıyorduk. Eşim bana arkadaş bulmak istiyordu sürekli. İş arkadaşlarımın eşleriyle tanış, gidin gelin, kafede oturun sen sıkılma diyordu. Ama ben istemiyorumdum şimdi yaşadığımız yerde bir arkadaş buldu içi rahat

Anne babadan ne görüyorsa onu yansıtıyor çocuklar. mutlaka sizde kendi dünyanıza baktığınızda tek kalmak ve uyumsuz olmakla ilgili şeyler yaşamışsınızdır. benimde bahçemde çok uyumsuz ve yönetmeyi seven ve çocukların arasına kıskançlık sokan ve ötekileştiren bir çocuk var. ya minel o çocuk bu çocuk hakkında nasıl böyle su-i zan ediyorsun diye rahatsız oluyorum fakat geçen gün farklı bir komşum ya x çocuk değil bence o bambaşka birşey resmen bahçenin düzenini bozuyor dedi. ama bakıyorum o çocuğun annesi aynı o çocuğun tavırları yapıp sürekli küslük çıkarıyor, kavga ediyor bundan besleniyor yani. size oylesiniz demek istemiyorum ama bir düşünün acaba nerede yanlışlık yapıyorsunuz? Mesela çocuğun illa arkadaşlık kurması için gösterdiğiniz çaba bile çok yanlış.

O zaman çocuğu rahat bırakın. Öğretmeni sorun görmemiş doktor sorun görmemiş. Çocuğa boş yere ilaç içirmişsiniz resmen. Üstelil çocuk hayatından memnun. Memnun olmayan sizsiniz. Çocuğun kişiliğine saygı duyun.

Cok dogru da gel de anlat. Etrafimdaki birkac yakinima gore biz cocugu asosyal yapmisiz

Okul ram a yönlendirdi mi? Ortada ciddi bir sıkıntı olsa oğlunuzdan kaynaklanan ram a başvurmanız istenirdi. Diğer çocuklara zarar mı veriyor ki şikayet edip okuldan atılmasını istediler?

Çocuğunuz kendisi gibi biriyle anlaşamaz. Uyumlu çocuklarla onlari kolay yonledirebilecegi için daha güzel anlaşır. Demek ki sınıftaki arkadaşları da çok uyumlu değil ki onunla arkadaşlık etmiyorlar. Ama bu böyle devam etmez muhakkak istediği gibi arkadaş bulur. Çok da çocuğunuza müdahale etmeyin. Ileride büyüdüğünde meslek seçiminde sakın alt konum mesleklere yonlendirmeyin. O kendi işinin patronu olabilecek meslekler tercih etmek isteyecektir. Geleceğin çok iyi bir liderini ellerinizle koreltmeyin. Bu kötü bir karakter değil. Zaten bakarsanız liderler çoğu zaman arkadaşsızdir. Ona yapabileceğiniz en güzel şey mütevazi olmasını öğretmek. Kendi başarısını farketsin ama bu özelliğiyle başkalarını kucumsemesin. Iste en tehlikeli olani bu olur.

Ögretmeni yonlendirdi aslinda beni hiperaktif ya da durtusel olanbilir mi diye. Cunku dislanan ve sorun cikaran tek benimki gibi gorunuyordu e karsisinda grup olmus birkac veli olunca. Ama bu yil ne soruyorum ne de konusuyorum bu konuda suan umursamaz tavirdayim sinifta her noluyosa anlatiyor oglum ama artik dediginiz gibi oluruna birakacagim cocuk deyip gececegim eger problem cikarsa cunku karsidakiler de cok hareketli ve zor karakterler. Mizacina saygi duymaliyim dediginiz gibi..

Merhabalar, ilkokul 3. sinifa giden bir oglum var, hareketli hatta biraz da uyumsuz. Dersleri cok iyi ancak Okulda problem yasiyoruz yönlendirmeyi, liderlik etmeyi seviyor. Bazen de kizdiriyor karsisindakileri. Oyunlarda bu yuzden problem cikariyor ve dışlanıyor 1. siniftan beri ne kadar ugrastim inanmazsaniz. Ne pedagogu kaldi ne psikiyatrist. Ne terapi ne ilac tedavisi ise yaramadi zaten pedagog bunu sorun olarak gormedi mizac dedi. Psikiyatrist test yapti biraz dürtüsellik var dedi ama teshis koyamadi biz cok yiprandik okulda da cok problem oluyor diye ilac tedavisi baslamisti. Malesef ise yaramadi hatta daha da kötü oldu tepkiler aglamalar. Herseyi biraktim. Korona olunca okula gidemedi tabi uzunca birsure ama online derste dahi bir arkadasi yok ozelde gorusecek kimse yok. Haftada 2 gun gidiyor suan ve yine ayni sorunlar var. Oglum bu sefer daha uyumlu ama adi cikti bir kere. Sinif degistirsem ögretmenini cok seviyormus kabul etmiyor. Okul degistirmeye kalkarsam diger tum okullar bize ters bir yerde. Zaten esimin isi dolayisiyla cok kimseyi tanimadigimiz bir sehire tasindik ustune korona cikti asosyal olduk. Cok üzüluyorum. Haftasonu oluyor gorusecek kimsemiz yok sinifindan. Oglumu nasil sosyallestirecegim bilemiyorum. Yuzme kursu, spor kursu hic birini istemiyor yarim birakti hep. Asiri evcimen bir cocuk. Fikirlerinize ihtiyacim var hanımlar

Mizaci bu ve yapacak bir sey var mi sizce?