Tatlım, sen kötü bir anne değilsin, sen kaliteli uyku uyuyamayan, yorgun dolayısı ile tahammül sınırının ucuna gelmiş bir annesin. Destek alacağın yer psikiyatri falan değil, bir aile büyüğü belki bir anne arkadaş, eş... yani evdeki sorumluluğunu üzerinden alıp sana dinlenebilmen için fırsat yaratacak bir desteğe ihtiyacın var. Önce kendini suçlamayı bırak lütfen. Ben 2,5 yaşına kadar salladım kızımı. O öyle istiyordu. Sonra; "ben abla oldum artık kendim uyuyabilirim ama senin kolunda uyumak istiyorum" dedi. 4,5 yaşına kadar kolumda uyudu. Şimdi de "ben artık kendi yatağımda yatıcam ama canım isteyince senin yanına gelicem" diyor. El ele tutuşup uykuya gidiyoruz. Diş çıkarırken de canları acıyor ve ağlıyorlar. Koynuna al, kokunu duyarak yatışsın. Memeye devam ediyorsa emzik gibi daya memene, aç olmasa da keyfini çıkarsın.

Yazar bu kısmı zaten belirtmiş; kendine kızıyor, pişman vs... Siz yineleyince tekrarlayacaktır, siz de rahatlarsınız artık! "... Sonrasında çok pişman oluyorum ve defalarca özür diliyorum. Önerilerinizi bekliyorum sevgili anneler çok zor durumdayım kendimi çok kötü bir anne gibi hissediyorum özellikle bağırdığım ve kızdığım için. Bunlr normal mi"

Kendinize biraz daha zaman ayırıp stres atmaya çalışın uyuyun mesela. Çocuğunuza bağırmak yerine odayı terkedip siz sakinlesince bebeğin yanina dönebilirsiniz. Bu bagirmaktan sinirlenmek ten vs daha iyi. Bı de bebekler ağlar yahu işleri bu napsinlar uyumuyorsa vardır bı derdi dışarda bebek arabasinda gezince duruyor bebekler her gün bir iki defa şöyle yarım saat beraber çıkın şöyle dolanin.

Bağırılmaktan anlamayan bebek özür dilenince anlıyor mu? El kadar sabiye bağıracak kadar hem de uyuyamıyor yavru diye bağıracak kadar gözü dönmüşlüğü ayyyy cınım çok tatlı annesin seeeeen diye alkışlayacak halim yok Kocanıza söyleyin her gece tepenize dikilip uyu diye bağırsın zevkten zevke dalın madem Yok pişman oluyorum yok defalarca özür diliyorum... yap bakalım bunu bir yetişkine, sürekli bağırıp özür dile ne oluyor gör, ilişki mi kalıyor iletişim mi kalıyor sevgi mi kalıyor güven mi kalıyor Siz uyuyamadığı için bağırmaya çocuk doğurmuş olabilirsiniz de o çocuk anası uyuyamadığı için bağırıp psikolojisini sağlığını alt üst etsin diye doğmadı G

Profilinize biraz baktığımda her mesaja yerli yersiz aşırı sert ve kaba bir üslubunuz olduğunu görüyorum. Yazdıklarınızı ciddiye almıyorum çünkü amacınızın ne olduğunu anladım. Bütün konuşmalarınız yıkıcı ve insanı tahrike yöneltiyor. Yine de zahmet verip yorum yazdığınız için sağolun.

Sevgili anne, gece yarısı 02.00 de 1,5 saat 13 kg çocuk sallamaktan tüm uzuvlarım ağrırken ve araştırırken yazınıza denk geldim. Yazılanların çoğuna sinirlendim. Öncelikle belirteyim ki, yalnız değilsiniz. Bunun biraz mizaçla alakalı, biraz da herşeyi kontrol altında tutmak isteyip en iyisini yapabilme istediği olduğunu düşüyorum. Bu 'en iyisini' yapmaya çalışmak o kadar yoruyor ki bizleri. Kendimizi sonrasında suçlayışımızda bu yüzden. çocuktan önce çalışan veya aktif, hareketli bir hayatınız varsa bir de kendinizle çatışma halinde oluyorsunuz. Bir yazıya denk gelmiştim. Çocuğunuz olduğunda içinizdeki çocuk size küsüyor. Çünkü artık 'anne' sıfatına bir anda alışmaya çalışırken buluyoruz kendimizi. Mesela sinirlenmeme yöntemini de biliyorum. Çok bilmiş konuşanların çoğu mutlaka tv, telefon hayatlarında veya destek olan kişileri var. Zorluyorsa birşeyler sizi doğru yoldasınız diye düşünüyorum. Neyse konudan saptım ama bende içimi döktüm Olayın özünde siz bebeğinizi koşulsuz seven tek kişisiniz. Ara ara öfke çıkışlarımız olacak , ama onu sevdiğimizi hep bilecek. Önemli olan bence bunu farketmiş olmamız. Bundan sonuçta rahatsızlık duyuyoruz. Biz de bu yolda öğreniyoruz. Not: Uyutmaya çalışmanın 45. dksından sonra sinirlenmeye başlıyorum o esnada uyumadıysa bırakıyorum. Uyuycaksa yöntem değişitiriyorum. Hiç olmadıysa da derin nefes alıyorum. Denediğiniz işe yarayan olursa sizlerde paylaşırsanız sevinirim.

Hiç üşenmediniz mi? Keşke zamanınızı beni araştırmakla değil de çocuğunuzla geçirseydiniz B BengisuCan91 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Hiç bir anne, çocuğunu bağırıp çağırmak için doğurmaz. Hiç bir çocuk da ses yükselten ebeveynleri hak ederek doğmaz. Ancak, koşullar, yük, uykusuzluk gibi durumlar, perişan olan anne sabrını sınıra dayar. Bu gerçeği önce kadınlar kabul eder ve annelere destek verirse o bebeler de sakinleşmiş, derdini dökmüş annelerinin kucaklarında mutlu mesut olurlar. Annelere yürümeyelim. Bu doğru bir davranış değil. Tabii bu bir farkındalık meselesi... Hepsi bu... Güneş2021, sen harika bir annesin. Oluşan duruma çözüm aramak için forumlarda alacağın kötü yorumları bile göze alarak çare peşindesin. Yalnızca çok yorgunsun tatlım. Kendine iyi davran, bebeğine zaten iyi davranacaksın. Bebeğine bağırdığında nasıl pişman olup özür diliyorsan kendine de öyle davranarak başla. Her çamaşırı ütülemeye çalışma mesela, ya da bebeğin yemeği dışında evin yemek ekmeğini ikinci plana at ve kendine bebek uyurken dinlenme vakti yarat. Varsa eşinden, annenden, aile büyüklerinden destek iste. Tek formül bu tatlım

Hepsini yapacağım teşekkür ederim

Benim gibi bu durumu yaşayan annelerden öneri ve destek beklemiştim. Yorumunuz için teşekkür ederim. Bağırma ve sinirlenmesen kastım onu istismar edecek boyutta değil belki yazdıklarımdan bunun üst boyutta olduğunu çıkarmış olabilirsiniz sadece 4 defa yaşandı ve ben bunda bile kendime çok kızdım. Yapmamalıydım. Evet bir sorunu vardır ama ilk anneliğim olduğu için sorunu anlayamıyorum. Bütün ihtiyaçlarını kendimce karşılıyorum ama eksik kalıyorum. psikiyatrist dışında öneriniz var mı acaba? tekrar teşekkür ederim

Psikolojiniz bozulmuş sizde bir psikiyatriye sıra almalısınız niye uyumuyor diye sinirleniyorsunuz ki belki anlatamadığı bir ağrısı vardır ne bileyim dişi çıkıyordur? Normal değil mi bunlar. G

Bunlar normal duygular merak etmeyin tek başınıza büyütüyorsanız heleki daha da normal ama yinede bebeğinize bağırmayın evet belki uykunuzu alamıyorsunuz belki çok darlanıyorsunuz şurda 2 dakka nefes alsam diyorsunuz çok haklı duygular bunlar ama ne olursa olsun bebeğiniz bu bağırmaları haketmiyor biraz daha sabırlı olmaya çalışın bu günleri çok arayacaksınız yavrunuz büyüdüğünde bunu kötü bir anne olduğunuz için yapmıyorsunuz kötü bir anne olsaydiniz bağırıyorum ama üzülüyorum demezdiniz merak etmeyin gececek bu günler sadece sabırlı olmaya çalışın

Ne kadar güzel bebeğinizin sizinle böyle iletişim kurması dilerim benim de kızım böyle olsun. Güzel yorumunuz için teşekkür ederim. Kendi haline bırakmayı öğrenmem gerekiyor sanırım

Sorununu anlayamadığınız için derdini anlatamayan bebeye değil kendinize kızın ozaman Dönüp duruyorsunuz ağrıdan uyuyamıyorsunuz yada sıcaktan veya soğuktan yada sebepsizce uykuya dalamıyorsunuz ve biri dikilip başınıza bağırıyor uyusana diye nasıl hissedersiniz? B