doğum sonrası depresyon ilk 2 ay mutlaka oluyor sanki. en azından ben çevremde hep gördüm. ki bende yaşadım... meryemin dediği gibi olanaksız duygular bendede oldu.. aslında olmaması için bu kötü duygulardan uzak durmak adına adanadan ankaraya geldim. rahat olamıyacağımdan ankaraya ailemin yanına geldim derken buraya taşındık.. ama burdada oldu ilk 2 ay sonra herşey rayına girdi. ama ben uzman desteğide aldım.. bebeğim doğdu sevincini yaşayamıyor devamlı alınganlık süreci geçiriyordum ki çok şükür atlattım.. ki eminim adanada olsaydık hala depresyondaydım :) bence çok büyütme gözünde onu taktıkça dahada elham yapabilirsin.. Sağlıkla kucağına almanı dilerim.. vaveyla_a

Doguma girmicekler canim, yurtdisinda oldugum icin anneler gelicek sadece dogumdan sonra oysa benim bana yardim edebilecek birilerine ihtiyacim var. anneler bebek sevmeye geliyor benim icin digil :1no2:

canım öncelikle sağlıklı sorunsuz doğumlar dilerim, allah yavrunu sağlıcakla kucağına almayı nasip etsin.. bende yaklaşık 3 ay önce doğum yaptım, bir çok sorunlar yaşadım tabi herkes yaşayacak diye bişey yok.. hastaneden çıkıp eve geldiğim gün, çok misafir geldi ve kayınvalidem çoğu misafiri yemekli ağırladı bu durum beni deli etti.. herkesin biran önce evimi boşaltmasını istiyordum.. yani evde fazla kalabalık hele de ilk günlerde bence çekilmiyor.. normalde evde çok titiz bir insanım mutfağımı allak bullak görmek beni çıldırtıyordu.. her gelen sana ve bebeğine bi akıl veriyor.. hiç kulak asma he de gitsin.. doğuma kadar çok aktif çalışan bi bayandım doğumdan sonra bambaşka bi hayatın içinde buldum kendimi.. mecburen bebeğin yanından ayrılamıyorsun,7/24 birliktesin güzel bi duygu ama eşimle bir takım şeylerden vazgeçmek beni üzüyor.. ne bileyim bir yemeğe bile çıkamıyoruz şimdi.. çalışan bi bayan olduğum için evde kalmak beni ayrıca bunalıma sokuyor.. sabahları kalkıp rahatca banyomu yapıp süslenip işe gitmek şimdi hayal oldu bana ilişkimizde olumsuz hiçbişey olmadı.. şuana kadar bende bunlar oldu.. amaaaaaa şuda bir gerçek herşeye rağmen anne olmak çok güzellll bebeğinin bir gülümsemesi seni o kadar mutlu ediyorkiii ona bakınca tüm sinir stres bunalım bitiyoo Larosw

bebeğim neredeyse 6 aylık olacak hala ara ara depresif durumlarım oluyo ama malesef gazlı ve kolik bebek annesi olmamdan kaynaklanıyo dışarı doğru düzgün çıkamıyorum ondan dolayı da oluyo ama herkesin böyle olacak diye bişey yok tabiki de eşimle hiç sorun yaşamadım çok şükür çok anlayışlı çok yardımcı bi insan çok şanslıyım çünkü hemen hemen hiç bi iş yapamıyorum sağolsun annem gelip yapıyo eşimde yapıyo ama eşimin ailesiyle biraz sorun yaşadım anlayış olayı malesef çok şükür geride kaldı ama yaralarıda kaldı tabi neyse fazla uzattım inşallah hiç sorun yaşamadan atlatırsınız o dönemi iyi düşünün iyi olsun korkmayın korkudan da öyle hissediyo olabilirsiniz hayırlı doğumlar

ama sen böle düşünürsen bebeğin de sıkıntıya girer.. ben gurbetteyim yanımda kimseler olmadan ve doğru dürüst arkadaş bile bulamadan hamilelik geçirdim.. bütün gün evdeydim zor zamanlardı belki çok ağlardım ama ben hep bebeğimi düşündüm.. sen iyi düşün ki eşin de iyi olsun.. çok çalışan insan stresli olur sen de böle yaparsan doğum sonrası sıkıntılı olur.. inşallah uslu gazsız bir bebeğin oluralkisalkisalkis aman olsa bile işte bizm ki büyüyor sonra onun değişen hareketleriyle o kadar mutlu olacaksınız ki..

Tesekkür ederim Kizlar cevaplariniz icin, ben kendimi simdiden cok kötü hissetmeye basladim, Siskoyum, cirkinim, beceriksizim, kendi isimi kendim yapamiyorum, esim yanimda yok cok calisiyor bu günlerde, hava cok soguk üsütürüm korkusuna disari cikmiyorum tek basima. aksama kadar evde hicbirsey yapmadan duruyorum... ben erken giriyorum bunalima galiba. kendimi herseye yetersiz hissediyorum. Birde benim bu negatif tavrim esimi de rahatsiz ederse daha kötü olurum heralde. Birde yaslilar gelicek doguma. vaveyla_a