Daha napsın çocuk, olması gerektiği gibi bebekliğinin sonunu yaşıyor. Maşallah ona:)

Merhabalar; Benim 22 aylık bir oğlum var, çok neşeli istediği şeyleri belli eden, anne, baba, dede, mama, su vs.. bir kaç küçük kelime daha söyleyebilen derdini bir şekilde anlatabilen bir çocuk. Bizim söylediklerimizi anlıyor kafasıyla evet yada hayır anlamında onaylıyor Arabaları çok sever, bütün oyuncakları hemen hemen renkli büyük küçük arabalardır. Arabalarını koltuğun üstüne dizer düzen sırası her zaman farklı olur, sıkılana kadar oynar bazıları çek bırak arabalar, onları çeker bırakır dönen tekerleklerine bakar. Ara sıra tencere tavalarla oynar yemek yapar pişirir bize yedirmeye çalışır, lego ve yapbozlar da oynar. Bizim yatağımızda ve kendi yatağında vakit geçirmeyi sever, sebebini anlamadığım bir şekilde yastık kenarlarını ve yorgan kenarlarını ısırır, yatakta oradan oraya zıplar, yapma düşersin kafasını duvara vurursun falan derim, inadına mı yoksa başka bir şeyden mi bilemiyorum belki oyun zannediyordur gidip kafasını duvara vurmaya çalışır fakat bunu normal zamanlarda yapmaz. Babası ile iletişimi çok iyidir, baba eve gelmeden uyumaz, çok eğlenip sürekli oyun oynarlar, saklambaç, yakalamaca... Ben çalıyorum ve ananesi bakıyor ve ona çok düşkündür. Aile bireyleri ile iyi vakit geçirir dedesini dayısını çok sever onlardan ayrılmak istemez. Kendi yaş grubundan bir çocuk ile bir araya geldiğinde bazen çok iyi oynar bazende bacaklarımın arkasına saklanır. Elinden oyuncağını aldığın zaman öyle sessizce seyreder, yada ağlar. Bu arada havalar soğuk malum kış mevsimi evden pek dışarı çıkamıyorlar tablet ve televizyona sarmış durumda nasıl vazgeçireceğimi bilemiyorum. Kalabalık bir eve misafirliğe gittiğimizde yada bizim eve kalabalık misafir geldiğinde odasından çıkmaz, başka bir evdeysek sakin bir odada oyun oynar ve beni asla bırakmaz. Göz teması bazen kurar bazen kurmaz, altını açmak, üstünü değiştirmek için tam bir savaş içerisinde oluyoruz. İlk başlarda gayet normal gelmişti ama zamanla otizm belirtilerini incelediğim zaman acaba mı? diye içime kurt düştü. Cumartesi günü Psikiyatri doktoru ile randevumuz var ama benim içim içimi yiyor belki evham yapıyorum bilemiyorum. Tecrübeli annelerden beni rahatlatacak destek bekliyorum, çok teşekkürler. M

O yaşlar zaten sosyal olma yaşı değil ev halkıyla iletişimi bu yaşta daha önemli eveti hayiri uygun kullanmasi çok iyi zaten Dr komtrolunuz varmış iyice anlatın derdinizi.. bı de sosyal ortam oluşturmak çok önemli uayaran eksikliği kaçınılmaz oluyo yeteri kadar sosyal ortam bulunmazsa telefon ve TV hemen kapatın bunlar göz temasini çok azaltan seyler

Ay bu çocuk daha ne yapsın 3 haneli sayıları mı çarpsın kafadan

otizm boyle birsey degil ki... 29 aylik oglum var bosuna geriliyorsunuz.

tv ve ve telefon vermeyin, onlar sahte otizm yapabiliyormuş merak etmeyin birşey yoktur inşallah

Günaydın, Hepinize çok teşekkür ederim, dün akşam eşim biraz geç geldi, ben eve gittikten sonra oğlumla yalnız vakit geçirdik ve şüphelerimin yersiz olduğuna inandım. Biraz abartıp evham yaptım sanırım. Kafamdan tamamen bu düşünceleri atmam gerekecek, insan evladı sözkonusu olunca bazı zamanlarda biraz titizleniyor.

Canım hiç kuruntu etme kendine internette sacma sapan seyler yaziliyo yalan yanlıs anlattigin kadariyla bebisin gayet saglıklı her cocukta olan seyler bunlar

Benim yeğenim otizmli. İlk belirtikeri aşırı düzendi. Legoları renk renk ayırır aynı olanları dizer sırayla gider. Göz teması asla kurmaz. Çok sosyalleşmez ve yemek yemeyi çok severdi. Konuşmada gecikme olunca doktora götürdük otizmli olduğunu ve bunların otizm belirtisi olduğunu öğrendik. Sizin anlattığınıza göre sosyal ve sağlıklı bir çocuğunuz var maşaAllah. İçiniz rahat olsun tabii bir uzmana gitmekle de kaynızı atarsınız umarım

Ben anne değilim, psikolog veya hekim de değilim ama anlatmalarınızdan yola çıktığımda çocuğunuzda otizm olduğunu düşünmedim. İnanın insan telaş yapıyor her şeyden, uyduruk bir gripte bile kanser belirtilerini okusanız 1 ay ömrünüz kalmış gibi hissediyorsunuz. Umarım olumsuz bir haber almazsınız ama hiçbir şey dünyanın ne başıdır ne de sonu. Çocuğunuzun hareketlerini gözlemekte fayda var ama bence üzülmenize değecek bir şeyle karşılaşmayacaksınız.