Hepimiz bu dönemlerden geçtik. Yetersiz, çaresiz hissettik hele bir de dış sesler susmayınca o sesleride içselleştirip kendi annelik içgüdüsüyle gelen o sesi duymayı, dinlemeyi unuttuk. Geçecek sabır Sen bebeğin için harika bir annesin o da senin için en harika bebek. İnterneti, kitapları okuyoruz elbette ama çoğu zaman bunlar da insanı strese sokuyor. Zamanla aranızdaki bağ güçlenecek ve sadece ikinizin arasında özel bir dil olacak. Bebeğine ve kendi hislerine güven. Sana kocaman sarılıyorum. Zor bir süreç hem uykusuzlukla bir de uyum sağlayabilmek. Minişin henüz çok küçük 15 gün önce yepyeni bir ortama gözlerini açtı. Onun içinde çok zor. Senin için de bebeğinin doğumuyla aslında bir de anne doğdu. Uyum sağlayacak birbirinizi en iyi anlayan olacaksınız

Ah canım benim anneliğin sezeryanı, normalı ya da emzireni, mama vereni diye bakma. Annelik hissettiğin saf sevgi Diğerlerinin hepsi prosedür. Sezeryanlısın diye anne değil misin? Aşk olsun öyle ayrım yapma. Kalbin evladın için atıyor 9 ay sen onu bekledin şimdide gözünü kırpmıyorsun. Sen çok güzel ve özel bir annesin Yalnız mı bakıyorsun? B

Emin olun hepimiz oyleyiz. Bsbegin aclik sinyalini beklemeden en gec 2 saatte hir emzirin. Uykunun duzene girmesine en az 4 ay var daha. Gaz ocin damla kullanin. Bebislerin sindirim sistemi daha gelismemis oluyor. Gazın duzelmesi icin en az 3 ayınız var. Interneti cok okumayın ve bebisinize bol bol sarılın. O gunler geciyor bir sekilde

Yok lütfen korkup kendinizi buna daha cok yaklastırmayın. Acıkcası tutmadım normalde de cok duygusal biriyimdir annem de derdi sen cocuk olunca napıcaksın oturur aglarsın diyodu valla oturup agladıgım da cok zaman oldu üzüldüğüm sinirlendiğim kendimi yetersiz anne hissettiğimde cok oldu ama hep kendi kendime ben bebegime bakamazsam benden baska kimse benim gibi bakamaz dedim. Şimdi daha sakinim uyumadıysa aman uyumasın durmuyosa sarılıyorum dısarı baktırıyorum şarkı söylüyorum her sey kitaplardaki gibi olmayacak her bebek kendi kitabını yazıyo Allah yardımcımız olsun cocuk büyütmek cok zor cok fedakarlık isteyen bişey

Ben lohusa depresyonuna girdim ama o da gecti. Simdi baska depresyonlar var

öncelikle herkesin dediği şey doğru, geçiyor. bebeğim 5 aylık şu an, yanımda kimse yoktu sadece eşimle ben ve bebek büyütmekle ilgili hiç bilgim yoktu. sabahları onu kucağımda uyuturken sürekli video izler dururdum. bişeyi yanlış yapıcam diye çok korkardım. hergün gün sayıyordum büyüsün diye. sonra biri bana "keyfini çıkar bugünler geri gelmicek" dedi. bu keyfini çıkar lafını sindirmek lazım gerçekten. öncelikle beslenme rutinini aklından çıkar ve internette yazanlara asla inanma. bebeğim 5 aylık, baksan 4 saatte 1 emecek ama benimki hala saat başı memede. her kadınım memede süt tutma kapasitesi, süt inme hızı başka. sen şu an gak dese meme, guk dese meme ver. emzirirken ona bak, elini tut, saçını okşa. baktın çok uzun sıkıldın, aç sevdiğin bi diziyi izle. bebekle ilgili şeylere bakmayı bırak ve kendi zevk aldığın şeyleri yap. gaz sancısını sırtına pat patla engelleyemezsin. bağırsakla ilgili bu. ve hemen her bebek yaşar. kimi 1 ay sürer kimi 3 ay. ben dayanamazdım geceleri uyuyamıyo diye üzülüp kucağımda uyuturdum. sen de al sarıl ama baktın sen yorgun düştün uyuman lazım bırak o öyle de uyuyabiliyor zaten, normal bu. ayları günleri sayma çünkü hep yeni bir şey çıkıyor zaten. keyfini çıkar. ve bak annen de yanında mutlaka kendine vakit ayır. akşam üstü çık yarım saat yürü mesela. bebekleriyle başta bağ kuramayan çok anne var. arkadaşım normal doğum olmasına rağmen böyle hissetti. çok kısa zamanda o da geçecek. bunlar hep hormonal ve senin kontrolünde değil. ve cansu dengey paylaşmıştı beni çok motive ediyor, zorlanp kendimi şuçladığımda şunu diyorum "içimden insan çıktı" :)

Annem yanımda saolsun... Ama anneme de çok üzülüyorum cok zorlanıyor. Yuk oluyorum ona gibi geliyor çogu kez. Annem çok fedakar inş onun kadar fedakar anne olabilirim. Destek sözleriniz için cok saolun.

Hepimiz ayni durumlari yasadik yasiyoruz hala canim zaten rutinleri sen degil bebisin olusturcak benimki her dk memedeydi koliktik birak isterse surekli memede kalsin 3 ay sonra uykusu duzene girer suan gazdan memede kendini huzurlu hissediyor damla veriyormusun bebise gaz icin? Belki yeterli gelmiyordur bi doktoruna danis istersen

Şuan yazdıklarınızı okurken bile ağlıyorum. Yaşadığım süreç geçicek... Bebeğim büyüsün bi 40günlük olsun sonra bi 2aylık sonra 3 sonra 6... Sürekli kendimi motive etmeye çalışıyorum. Sezeryan oldum diye mi acaba cocugumla tam bağ kuramıyorum diyorum kendime. Annelik cidden cok zor. Baş edebilirim diye düşündüm. Ama rabbim tüm annelere sabır kuvvet iyilik afiyet versin.

Damla kullanıyorum günde 5. Rezene içiyorum o iyi geldi gibi... Evet o belirliyor ve şuan günümüz günümüze tutmuyor ondan kestiremiyorum geceyi sabahı. Anlık yaşamak bu dedikleri olsa gerek. Yeterki sağlıklı olsun... Hepimizin bebeğine Rabbim sağlık sıhhat versin.

Daha cok minik herkes aynı yollardan geciyor her anne aynı seyleri yasıyor diye düşününce bence atlatması daha kolay bu zamanları. Henüz tecrübeli degilim bebişim 4aylık ama gaz için gaz masajı yanındaylen yüz üstü uyutabilirsiniz fan sesi acabilirsiniz uyumasına yardımcı olabilir. Yemeklerinize kimyon atın rabbim hayırlısıyla büyütmeyi nasip etsin sakin kalın ki bebişinize stres gecmesin B

Mutlu anne mutlu bebek diyorlar. Sizler nasıl psikolojik olarak kendinizi güçlü tuttunuz.? Lohusalık depresyona girmekten çok korkuyorum. Geçicek inş deyip deyip kendimi motive etmeye çalışıyorum. uykubebesi Üye Anneler

Amin Kimyon cayi ic gunde 1 buyuk bardak ve yemeklerine bol bol kimyon koy canim gaza cok iyi oda

Yalnız mısınız yardımcı olacak kimse yok mu? Yalnız olunca çok daha zor evin işi vs aile bütüklerinizden yardım isteseniz Daha çok küçük bebek 40 çıkınca emin olum daha iyi oluyor sizi görmeye gülmeye tepki vermeye başladıkça her şey daha kolay oluyor 1mrw ♀👨👩👦👦🐾 Anneler

Merhaba Anneler Doğum yapalı 15gün oldu. Ama 15yıl gibi gelip geçiyor. Cok deneyimsiz ve tecrubesizim. Deneyim kazanmak, öğrenmek adına sürekli okuyor araştırıyprum, sitelrr sayfalar kişiler takip ediyorum. yanlış bir şey yapma korkusu beni strese sokuyor. Anlatılan hiç birşeyi doğru düzgün uygulayamadım. Henüz bebeğimle hiç bir rutin oturtamadık, emme saatlerimiz, düzgün anlauyku saatlerimiz olsun, sürelerimiz olsun hep değişken. Bi de gaz sancılarımız eklendi. Bebeğim sürekli gaz sancısı çekerken benim memede olmak istiyor rahatlıyor sanırım. Uykusuz geceler burda başlıyor. Uykusuzluktan şikayet etmiyorum kesinlikle yeterki yavrum huzurlu olsun. Sizde de böyle mi oldu durumlar? Yaşadıklarım doğal bir süreç mi yoksa yanlış mı yapıyorum da rutin oluşturamadım. Mesela deniliyor ki her 2 saatte bir emzirin. Ben bunu beceremedim. Cocugumun açlık sinyallerini takip ettiğimde uyku süresi 3saati bulabiliyor. Mesela her emzirmeden sonra bi sırtına pat pat yapp sıvazlıyorum ama bunu yaptıgımda bir sonuç alamıyorum çocugu yatırdığım sancılardan kuvranıyor sonra. Sonuç alamadığum için kendimi suçluyorsun strese giriyorum. Beceriksiz bir anneyim diyorum kendime... Yani sizle de bir dertleşmek istedim. tecrubelerinizden yararlanmak belki, Bu gidişle depresyona girmekten korkuyorum... perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler