aaa aynı konudan buraya da açmışş. iyice sinirlenelim diye herhalde.

Herkese merhaba, eğitimli ve donanımlı bir anneyim. Çocuk eğitimi konusunda da iyi bir alt yapım var. 2 çocuğum var biri daha 7 aylık. Sıkıntımız şu, tabii iki küçük çocuğu olan aile olarak kolay değil, geriliyoruz eşimle. En büyük sebepler de eşimin, 4 yaşındaki kızıma sert tavırları. Çocuk yaramazlık vs yaptığında çok büyük tepkiler vermesi, hakaret, küfür kimi zaman da şiddete başvurması. İnanın öyle üzülüyorum ki, anlata anlata bitiremedim. Sonra anlıyor gibi oluyor biraz, pişman oluyor. Biraz düzeliyor derken, bakıyorum yine aynı noktadayız. Buradan şunu anlıyorum: birincisi evet insanların değişmesi zordur, muhtemenlen bu adam hep suçlanarak, hakaret ve dayakla büyüdü, tabii ki bu yaptıklarını haklı çıkarmaz ama gördüğü ebeveynliği yapmaya çalışıyor. Ve değişmesi çok zor. İkincisi de diyorum anlattıklarım hiç işe yaramıyor, bir kulağından girip ötekinden çıkıyor. Bazen diyor ki sen otoriter değilsin, ama iş otoriterlikle çözülmüyor işte, görüyor ki kendi otoriterliği de bir işe yaramıyor. Bu sefer daha çok bileniyor çocuğa. Eşim rahatına düşkündür, ben de onu çok zorlamadım. Ev işleri, çocuk bakımı bende. O sadece oynar, gezdirir ama desem ki bi üstünü değiştir kıyafetinin nerede olduğunu bile bilmez. Çok isterdim dahil olsun, ama inanın yapamadım. Çok agresifleşti, ben de yüklendikçe yüklendim. Memnun oldu mu yetti mi derseniz yetmedi tabii, hala alan istiyor kendine. Mizaç olarak söylenen biri değilim ama bu durumlar beni de geriyor. Aklım almıyor, evde çocuk olmasının bu denli bizi kötü etkilemesini. Desem ki kötü bir baba, kesinlikle değil, çocuğum çok düşkün babasına. Ama işte bu durumlar evliliğimizde sıkıntı yaratıyor. Biraz konuşsak anlaşmaya varsak diyorum olayı farklı yerlere çekiyor. Bazen arkadaşlarımla dertleşiyorum, bir bakıyorum herkes benzer durumda. O zaman diyorum bu erkek milletinde ciddi bir sabır ve tahammül sıkıntısı var. Çocuğum için üzülüyorum, endişeleniyorum. İlerde hatırlayıp babasına karşı olumsuz tutum geliştirirse diye... ve malesef kendime zaman ayıramıyorum eskisi gibi, bakımımı eksik ediyorum, eskisi gibi giyinip kuşanamıyorum ki sanırım eşim açık açık söylemese de bunu da sıkıntı ediyor. Her aile yaşamaz belki bunları ama yaşayanlar varsa nasıl çözümler bulmaya çalıştınız merak ediyorum...

Erkek ve kadin birbirinden farkli ve birbirini tamamlayan bir yaradilisa sahip. Kadin uzun donem planlama yapip adimlarini ona gore atarken erkek anlik cozum uretme konusunda iyi olabiliyor gibi. Cocuk egitimi ve bakimi konusunda da bir babanin bir anne gibi olmasini beklemek bence haksizlik. Erkek cocuklarin konusmasiyla ilgili biz anneler diyoruz ki hep erkek cocuklar cok hareketli oldugu icin daha gec konusuyor. Gercekten de oyle, 7 yasina kadar kiz cocuklar sosyal iliskiler odakli gelisirken erkek cocuklar kaba motor beceriler odakli gelisiyor. Yani daha bebeklikten baslayan bir fitrat farki soz konusu. Hele ki ataerkil bir kulturle buyumus bir de siddete sahit olmus bir cocukluk gecirmis bir yetiskin erkekten bahsediyorsaniz sikayetleriniz gayet normal. Benim esim cok sakin biridir, cocuklarla elinden geldigi kadar ilgilenmeye calisir ama hicbir kiyafetlerinin yerini bilmez. Cocuklara ben bakarken cocugun corabi ince usur diye beni darlar ama cocuklar kendi sorumlulugundayken ne islanan kiyagetlerini ne corapsiz ayaklarini farkeder. Ben glrup soyledigimdeyse ben bu kadar yapabiliyorum djye isyan eder :) hakikaten ama o kadar yapabiliyor. Cocuk bakmak gibi surprizlerle dolu bir eylem icinde bulunmamis cunku hic, bir cok ise ayni anda krganize olmayi bilmiyor, insanlarin ijtiyaclarini farketmede iyi degil. Hem deneyim eksikligi hem cinsiyeti sebebiyle bu boyle. O yuzden yapabildikleri icin takdir etmek en dogrusu. Yapamadiklari icin daha az sikayetlenmeyi, daha cok tatli dil kullanmayi deneyin. Belki o zaman cocuklara uyguladigi siddet konusundaki elestirilerinize daha avik jale gelebilir. Bir insani ne kadar cok elestirirseniz o kadar cok hata yapar 2+2=4 Belki de elestiriden kacmak icin durumu kontrol altina almaya asiri odaklandigi icin hatalara karsi toleransi azalmis olabilir. Ailesinden bildigi ilk cozum yolu siddet oldugu icin de durumu derhal kontrol altina almak icin siddet uyguluyor olabilir. Is yerlerinde psikolojik siddet hiyerarsik bir sira izler ya hani, onun gibi siz esinize soylenince o cocuklara siddet gosteriyor olabilir bu surecin farkinda olmadan. Belki de bu soylediklerimle durumun hicbir alakasi yoktur bilemiyorum. Ama bence denemeye deger. Daha az elestirip daha cok takdir edin bakalim ne olacak C