Benim bebeğim 2 aylık. Bir saaten fazla oldu uyandığı. Emzirdim altını değiştirdim gazını çıkartım yinede tekrar uykuya dalmıyor. baktım uyumuyor bebeği alıp başka odaya geçtim, çocuklar uyanmasın diye. Üstüne doğumdan sonra bende çok kötü bel ağrısı çıktı,3 gündür ağrısı çok kötü bacağıma vuruyor. O halde bebeği alıp emzirmek altını değiştirmek işkence gibi benim diğer çocuklarda küçük zorlanıyorum ama herşey geçecek. İnan uykusuzluğa razıyım yeterki bende iyileşeyimRABBİM cümlemizin yardımcısı olsun inşallah sağlıkla büyütelim sağlıklı olalım inşallah

Bizlerde destek olmak yerine köstek olmak cok yaygın hamilede olsan dogursanda tek söylenen bunlar iyi günlerin uyu bunlar iyi günlerin gez bunlar iyi günlerin hele bi yürüsün vsvs. Su an 6. aydayız valla süründüğü yürüdüğü günleri iple cekiyorum merakla bi sonraki ayları bekliyoruz bebişimle. Bende yalnızım tek basımayım annem baska sehirde. İlk 10gün yanımdaydı onun harici bebişimle ben ilgilendim eşim işte sagolsun yardımcı oldu ama elinden geldiği kadar olabildi saatleei belli degil işi ağır derken bebişin cogu bakımı bendeydi. Yenidoğdugu dönem bizim içinde zorluydu tecrübesizim yalnızım caresizim uykusuzluk gözüme gelmiyodu o zaman benim bebegimde 2 3 günde bir saatlerce aglardı gaz sancıları cekerdi katıla katıla kucagımda bile susmazdı.. biraz daha büyüdüğünde annesi sana gülüp sana oyunlar yaptıgında iyiki diyosun. Şu an kızım ayaklarını elleriyle tutup top gibi bi saga bi sola oynuyo. Ve bu aylarda daha oyuncaklara ilgisi kitaplara ilgisi olunca o da bişeylerden anlamaya baslıyor. Zor yanı cok olsada kesinlikle her şeye değer. Allah saglık sıhhat versin ve bende yalnız olmak daha güzel. Kimse karısmıyo siz istediğiniz gibi kimseyi dinlemeyerek cocugunuzu büyürüyosunuz

Arkadaşlar merhaba, bebeğim 67 günlük doğduğu günden beri huzursuz zor bi bebek ne yapacağımı şaşırdım tek başıma bakmaya çalışıyorum öyle olunca karmsarlığım daha da çok artıyor, psikolojim çok bozuldu. Gazını çıkarıyıruz damlalar kullandık altını sık sık değiştiriyorum bu bile bizim şçin büyük sorun yarım saat içinde 4 kere altını değiştirdiğim oluyor zaten altına yapınca kıyamet kopuyor anında değişmesi lazım emmiyor bile. Biraz karışık anlattım belki ama genel olarak uyumayan ve ağlayan bir bebek, beni en çok tek olmak zorluor yanımda konuşabileceğim oturup bi kahve içebileceğim biri olsa motive oluyorum ama yok yani sürekli yalnızz hissediyorum kendimiilla yanımda biri olsun istiyorum ama bunu illaki işimi yspsın bebeğe baksın anlamında değil bana güç verdiği için istiyorum, keşke annem, arkadaşım akrabam birisi olsa en azından yanımda... tecrübeli anneler sizlere soruyorum bebek bakımında en zor dönem sizce ilk 3 aylık dönem mi ben çok zorlanıyorum çünkü öyle karnın doyur altını al arada ağlasın öyle bi bebek değil malesef. Bundan sonraki süreç biraz daha kolay mı? Bunlar daha iyi günlerin diyerek karamsarlığa itmeyin lütfen ama olabileceklerden gerçekçi olsrak bahsetmenizi istiyorum

İlk 3 Ay değil,6 Ay bence. Bebeğin ilk 6 ayında anne anca alışıyor. Uykusuzluğa, sürekli evde durmaya, göğüs ucu yarasına 6 Ay anca yani bence. 6 aydan sonra emme sıklığı azalıyor. Ek gida başlıyor. Bebek biseylerden anlamaya başlıyor. Ama emin olun hepimiz bu dönemleri zorlanarak geçirdik. Kah ağladık kah güldük kah bunaldık. Ama geciyor

1 Su bardağı su yarim çay kaşığı Kimyon ve nane kaynat hem kendin iç sütüne geçsin hem bebeye içir karın ağrısı ve gaz için çok iyi ben gaz damlası kullanmadım iyi olduğunda düşünmüyorum her çocukta aynı deyil 7 yıllık evliyim 3 çocuk büyüttüm en küçüğü şuan 1 yaşında birbirlerine arkadaş olsun diye arka arkaya doğurdum Allah sabır güc kuvvet veriyor insana

Ahhh ne zor günlerdi. Hala zor ama o çaresizlik, tükenmişlik hissi azalarak gidecek. Benim bebeğim kolikti ve sürekli mız mız ve kucakta. Hala çok sakin bir bebek değil, neredeyse 7 aylık ama ben daha iyi hissediyorum, bağımızı anca kuruyoruz. İlk 4 ay ben ne yaptım kendime diye düşündüm, çok ağladım, başarısız hissettim, kaygılandım ve dediğin gibi çok da yalnız ve hapsolmuştum. Bana da hep bunlar iyi günlerin diyorlar ama o kapkaranlık hissettiğim 4 ayı bilmiyorlar. Kiminin bebeği ilk aylarda besle altını al uyusun ama bizimki öyle olmadığı için üzülme bunlar en iyi günlerin değil, 4 aydan sonra seni tanıyacak, konuşacaksınız, gözlerinin içi gülecek o zaman değişmeye başlayacak. Uyku konusunda bizde bir düzelme olmadı malesef ama uykusuzluktan da ölünmüyormuş, öğrendim

26 haftalık doğum yaptım 93 gün süt sagdim bebeğimin taburcu olmasına yakın odasını hazırlıklarını tek başıma tamamladım 10 gun anneli yogun bakimda 24 saatte 2 saat uykuyla durdum. 2bucuk kilo taburcu oldu evde yine tek başıma baktım ilk banyosunda yanımda birileri vardı sonra baktım birilerini beklemekle olmucak kendim yaptırdım alıştım tırnaklarını ilk başkasına kestirdim sonra yine kendim yaptım gece gündüz tek başıma ilgilendim bu süreçte eşimle de baya sıkıntılı süreç yasadik ordan da baya psikolojim bozuldu ama bebege karşı oldukça ilgiliydi yani bitek o destek oldu. Sonra alıştıkça kimseden bisey de beklemedim birkez olsun yardıma ihtiyacım var gelin demedim ki premature oldugundan reflu dahil oldukca sikintili bi bebekti. Şuan düzeltilmiş 6 aylık inanın bana geçiyor hersey. Yenidogan başlı başına zorlu bi süreç simdilerde örümcekte filan oturmaya başladıkça oyuncaklariyla oynamaya başladıkça filan daha da kolaylandi işim o kolik zamanları 4 aya geçiyor diyorlardı doğruymuş düzeliyor simdilerde biraz uyku gerilemesi var ama oda geçici yani hersey düzeliyor biraz sabır ve eş desteğini daha fazla hissetmeye ihtiyacınız var

doğurdum iki bebeğimide yoğun bakım kucağıma bile alamadan ölece bekledim doğurdum loğusalığımı bile yaşayamadan bekledim ilk bebeğimi 20 gün ikincisini 57 gün... tek başıma büyüttüm 2 saatlik uykuyla 2 gün durduğumu bilirim çok zor büyüttüm çok zor büyüyolar hiç bişi dışarıdan görüldüğü gibi değil insan bi destek istiyo hayattan rabbim yardımcınız olsun çok zor anne olmak zor... Gugubi

Bazı günler düzeldi galiba diyip seviniyırum ama sonra yine aynı inşallah geçecek bu günler de