allah analı babalı büyütsün masaallah hircinkedi Adem'in

keşke belirtseydiniz birden pat diye öyle yazınca hayırdır nooluyoruz dedim kusura bakmayın siz de :)

Allah anali babali buyutsunn

Gecmis olsun rabbim sağlıkla sıhhatle büyütmeyi nasip etsin benimde 4 ayım var cok sabırsızlanıyorm

Sağlıkla kucağına alırsın inşallah zaman su gibi geçiyor tadını çıkar ve alisverisini sakın son aya bırakma

Amin canım inşallah sağ ol :) mavigiller BeLiS'im kızım.. kuzum.. Herşeyim tek ayak

Canim tepki göstermek te haklısınbende ilk okuduğum da bana atıfta bulunduğunu sandim sonra hamile duygusal kızıp tartışma yaratmayim dedim sonra bi baktim ki sen yazmissin neyse ki bizi ima etmemiş :)

Allah analı babalı büyütsün canım. Şu zamana kadar ben de öyleyim yani karnımda kımıldadığında içimde bir sıcaklık oluyor, onsuz bir hayat düşünemiyorum falan ama sanki o herkesin bahsettiği annelik hissi henüz yok gibi. ya da o his tam olarak nedir henüz bir fikrim yok. dediğin gibi doğumdan sonra gelebilir çok merak ediyorum nasıl bir şey.

Hayırdır ben anlayamadım anneliği doğumdan önce tam olarak hissedemediğimizden bahsettiğimiz gönderilerin altına ''herkes hak etmiyor'' ''sevgisini esirgemeyecek insanlara nasip etsin'' falan yazarak kime laf sokmaya çalışıyorsunuz burada? Daha 12 haftalık hamilesiniz en harika anne benim havasına girip başkalarını ezmek ne kadar doğru, 36 haftalık hamileyim ''bebek benimdir'' diyemiyorum hala ''rabbim sağ sağlim kucağıma almayı nasip ederse'' diyorum. Bilmem anlatabildim mi? mavigiller BeLiS'im kızım.. kuzum.. Herşeyim tek ayak

Sağlıkla kucağına alırsın insallah bebeginle vakit gecirmeye başlayınca gercek duygular ortaya çıkıyor

güle güle büyütün bebeğinizi... O bahsettiğiniz annelik duygusunu beta değerimi ekranda gördüğüm an geldi yerleşti kalbime kalbimde çağlayan bir sevgi var şimdiden bağlandım bebeğime onun varlığına hatta şimdiden konuşuyorum onunla :) Rabbim isteyen ve hak eden sevgisini şefkatini esirgemeyecek insanlara nasip etsin anneliği. Herkes haketmiyor bence..

9 Ay boyunca hemen hemen her gün buradaki doğum hikayelerini okudum. Her kadın gibi kendi doğum hikayem nasıl olacak diye merak ettim ki hamileligim cok zor gecmisti hep aciller de serumlarla. Burada ki hikayeleri okurken garipsiyordum daha hamileyken bebeğine cook yoğun duygular besleyen kadınları görünce belki sizde beni garipseyeceksiniz ama hamileyken birşey hissetmiyordum bebegime karşı neyse 38. Hafta oldu çatı muaynesi zamani geldi normal dogumu cok istiyordum merak ediyordum o zamanin nasil gececegini sancim nasil baslayacak o an kadinlar nelerhissediyor diye maalesef bu duyguyu tadamadim sezaryen olmak zorunda kaldim spinalde karar kıldık tarihi belirledik temmuzun son haftasi doğum icin hazırlığa başladım alisverisimi eksiklerimi hallettim o günün gecesi birsey düşünmeden uyudum sabah saatimiz gelince hastaneye gittik yatisim yapildi almaya geldiler beni ameliyat için garip bi his bi korku sardi beni bi ağlıyorum susturamiyorlar ameliyat hanede anestezi uzmani doktorum ebeler işi gücü hazırlığı biraktilar beni sakinlestirip ameliyata hazırlamaya calisiyorlar sonra anestezi uzmani başladı işe kambur durmami istedi sirtima tırnağıni batirdi sonra o berbat iğne ayaklarim kendiliğinden diklesti o iğneyi yapinca uyuşma karincalanma sonra hissizlik. Sırada doktorum hızlı bi şekilde karnimi kesmeye başladı verdikleri ilaclar bebeğe ulasmadan çıkarmak için acayip midem bulandi kac kere agzima kadar geldi kusamadim yatar pozisyonda olduğum için 10 dk içinde bebegimi yanima verdiler usumesin diye sarıp sarmaladilar doğar doğmaz ellerini etmiyordu cok cok garip bi duygu sevgi değil şaşkınlık oluyor insanda kucaginiza alip emzirdikten onunla ilgilenip ona alistiktan sonra cok cok seviyorsunuz bu aşamaya kadar şaşkınlık yeni bi insanin hayatiniza gireceği için heyecanli oluyorsunuz yada ben öyleydim cok genc yaşta anne oldum haftalar geçtikçe bu hissin güzelliğini anlıyorsunuz benzersiz bi sey isteyen herkese nasip olsun her anneye acısını yasatmadan bebegini de sağlıkla büyütmek ve güzel günler görmeniz dileğiyle...

siz beni çok yanlış anlamışsınız, üzüldüm gerçekten bu duruma ben hiç ama hiç sizi düşünerek yazmadım o satırları. Bunu açıklamak zorunda değilim ama ben kendi annemi düşünerek yazdım ve haberlerde gördüğümüz duyduğumuz o vicdan yoksunu biyolojik anneleri düşünerek yazmıştım.