Benimde kimsem yoktu.. senin yine teyzen varmış.. eşimde geç geliyordu. Korkularım vardı ciddi depresyona girmiştim.. inan bana Allah öyle bir güç kuvvet verıyor ki, ama ağlıyorsun ama deliriyorsun o bebege bakabiliyorsun.. yemek olayını yapamayabilirsin ben makarna bile yapamıyordum kahvaltılık karpuz menemen idare edin lohusalık geçince rahatlıycaksın

Merhaba, 5 ay önce doğum yaptım ve doğum sonrası depresyon ve anksiyete problemiyle uğraşıyorum. Benim anlamadığım şey ne biliyor musunuz? Türkiye'de yaklaşık 39 milyon kadın nüfus var. Bunların en az 25 milyonu annedir Türkiye'de. Yaklaşık her yeni doğum yapmış 7 kadından biri doğum sonrası depresyon/anksiyete problemleri yaşıyor. Bu da demektir ki Türkiye'de yaklaşık 3.5 milyon kadın bu dertten muzdarip. Kadınlar kulübüne bunlardan 1 milyon tanesi giriş yapıyordur. Kek tarifi, kozmetik, giyim, alışveriş konularından çok daha önemli bir konuda neden hiç kimse konuşmuyor burada ya? 1 milyon tane kadın. Hiç mi bunu yaşamadınız? İnanamıyorum. Belki birilerine yardımcı olursunuz.

Merhaba yazdığınız için teşekkürler fakat benim bahsettiğim doğum sonrası depresyon bir hastalık, dua ederek veya şükrederek geçecek birşey değil maalesef.

çok geçmiş olsun ilaç alıyor musun?

Beni tarif etmissin :) esimle yasadigim sorunlardan dolayi benim de cok kotu gecti. bebegim benim. stresimden kucagimda durmadi hep agliyordu bennde tabi.. o donemde esinden destek görmemek cok zor. Simdi bebegim 8 aylik esimle Düzelmeye calisiyoruz ama ne oldu. Ben aylarca agladim kizima yeterli olamadim. Depresif bir anne oldum vicdan azabi cekiyorum ve bunu telafi etmek icin de kucagimdan indiremiyorum onu. Ama hala da o gunler aklima gelince tuylerim urperiyor fotograflara bile bakamiyorum o derece.. Allah kimseye yasatmasin. .

8 gün oldu dogum yapali kendi ailemden uzak yerde otryrm ilk çocuğum annem yok vefat etti yanimda teyzem kaldı oda gidio yarın eşimin işi çok yoğun benimle ilgilenmio hiç bişey umrunda değil sanki bebek olmamış gibi davranio her aksam anca işlerini anlatiyo gün içinde hiç aranıp bile kayinvalidem arka sokagimda oturuo toplasan 5 kez yarim saatliğine gelio gidio bebeegime bakabilcekmiyim korkusu başladı ramazan esime yemek nasil hazirlicam kendimi iyi hissetmiyorum henüz çok kotuyum

Evet katılıyorum. O günleri atlatmanın en güzel yolu sevgi ve şımartılmak. Yanında olduğunu ve olacağını fazlasıyla hissettirmek ama maalesef bazı erkekler bunu anlamayacak kadar odun

Evet benimde öyle beni iyileştiren tek şey bebeğim onunla ilgili hayallerim.. O

herkes mutlaka zor zamanlar geçirmiştir ama herkes bunu depresyona bağlamayabilir. benim de hamileliğimin ilk 4 ayı çok zor ve doğumdan sonra ilk 3 ay biraz çetrefilliydi belki de ufak çaplı bir depresyondu ama hormonlar oturdukça geçti M

Benim ikinci bebeğim ve zorlandığım zamanlar olmuyor değil ama bugünler geçecek diye teskin ediyorum kendimi. bebeğim doğduktan bir gün sonra ameliyat oldu zorlu bir yoğun bakım süreci geçirdik, bir ay hastanede geçti. bence şükür edecek çok şey var hayatimizda. orada diğer durumu daha ağır olan bebekleri görünce bile haline hamd ediyor insan. basit düşünüp kaygıyı hayatımızdan uzaklastirnca ve bunun geçici bir süreç olduğunu düşününce atlatmak daha kolay. geçmiş olsun size

Kırkım çıkana kadar felakettim kayınvalidem falan gözüme şeytanmış gibi görünüyordu:) kırktan sonra düzeldi gözümde:) eşime hiç tahammülüm yoktu onu 3 ayın sonunda kabullendim yani tamamen iyileşmem düzene girmem 3 ayı buldu biyeree okumuştum bence lohusalık 6 ay diye sanırım 6. Ayda iyice eski ben olurum

Aynı şeyleri bende yaşadım. Hamileliğimde de eşim benim için birşeyler yapıyordu belki ama herşey batıyordu bana. Eski yaşanan şeyleri düşündükçe birde duygusal bir insanım ağlatarak rahatlıyordum ancak. Ozaman işte stresin bebeğe geçeceğini düşündükçe daha da stres yapıyordum. Doğumdan sonrada loğusalıkta baya bunalttı beni. Şuan 3aylık oğlum çok şükürmancak kafaya yaşamamayı öğrendim daha iyiyim keşke daha öncede bu kadar duygusal davranmasaydım H

Merhaba, kaçıncı ayda daha iyi hissetmeye başladınız? B

Doğum sonrası depresyonunu çok yoğun yaşadım ilk kızımda. Aylarca kendime gelemedim. Doktora bir kere gittim ve ilaç kullanmayıp telkinle geçeceğine inandım ama keşke emzirmeyi bırakıp ilaç kullansaymışım diye düşünüyorum şimdi. Halen daha o dönemi düşününce ürperirim. Kızımla yeterince keyifli zaman geçiremedim, depresyon geçsin diye beklerken kıZımn önemli gelişmelerini kaçırdım. Şşmdi hep vicdan azabı çekiyorum ona bakınca. Keşke o günlerin keyfini beraber sürseymişiz. Elbet geçiyor ama bir sürü güzel şeyi kaçırmış, keyfini çıkartamamış oluyorsunuz. Allah kolaylık versin E

Bende öyle beneğimi emziremedim kokumu alamıyor bana ihtiyacı var diye hep kucagımda temas kuramadık bari böyle bana yakın oldugunu hissetsn diyorum eşten destek görememek çok acı sanki bir kere kalkıp ayağında sallamışta bide halden anlamıyor sorsan çalışıyor herkes çalışıyor

bende yoğun depresyon yaşadım 2. aya kadar. göğüs uçlarımda büyük yaralar vardı. bu beni daha. da zorlamıştı. emziremedim. emziremedikce vicdan azabı çektim. bebegim devamlı ağlıyordu. ona karşı sevgi beslemedigimi düşünüp kendimi kahrediyodum. gece bebegim uyudukca agliyodum. şimdi hepsi geçti. ama. o günleri düşününce hala urperiyorum. kendinlmi kotu hissediyorum B

Merhaba, kaçıncı ayda daha iyi hissetmeye başladınız?

doğum yapalı 6 ay oldu ve inanılmaz depresyondayım. Kızıma annem bakıyor ben kendime bile bakamıyorum. . push ;

Ben de ilk zamanlari zor gecirdim. Bence cok kisi yasiyor ama sakliyorlar. Rol yapiyorlar. Yaklasik 2 bucuk ay oldu dogum yapali. Daha iyi sayilirim.

Evet halbuki en cok ese ihtiyaci oluyor insanin.. bende senin hesap bebegimle uzun zaman bag kuramadim hep agladi kucagima gelince. . Bu beni kahrediyordu. Bende ten temasi icin ciplak. emzirdim cogu zaman beraber banyo yaptik ve yanimda yatiriyorum :) böyle de devam edecegim. Lohusalik doneminde ihtiyacimiz olan tek sey anlayis sefkat ve sevgi halbuki.. sonra tamiri mumkun olmayan yaralar aciliyor insanin ruhunda. Ama cok sukur ki evlatlarmiz saglikli yanimizda.. bu da benim en buyuk mutluluk kaynagim su anda

Dogumdan sonra ilk 2 ay cok zordu. Bir anda evde tikilip kalmak, surekli ilgi isteyen bir bebek, olumsuz degisen fizigim.. ve esime ragmen devamli yalnizlik duygusu.. 2 ay gece gunduz agladim.. O romantik ay ben anneyim evladim cennet duygusunu ben oglum 3 aylik olduktan sona hissetmeye basladim. Sanirim o siralar ancak alistik birbirimize.. Sonra ise basladim derken toparlandim. Bebegim disinda birseylerle ugrasmak beni toparladi. Simdi 11 aylik oldu oglum. Yasini doldurduktan sonra kismet olursa ikinci bebegi istiyorum :)

Bende çok ağır yaşadım ama sağolsun eşimin desteğiyle yendim Zor bı dönem insan herşeyi zihninde daha da çaresizleştiriyor Şükretmek lazım birazda Benim düzelmem 4. Ayda oldu Tabi ben doğum yaptım ama ikizlerimi koklayamadan küvöze alındı Bu yüzden kendimi yetersiz, çaresiz ve nefessiz hissettim Evlatlarımın elimden alındığını ve asla kavuşamayacağımı zannettim Ama geçti şükür A

Ben yaşadım lohusalık dedik ismine depresyonun.. ağır geçirdim emzirmek istemedim bebeği kabul etmedim alıcaklar gibi geliyordu elimden.. doğumdan önce zor günler geçirdim o yüzden depresyona girmesem olmazdı Z zencefilli