Merhabalar, 6.5 aylık-6yaş ve 13 yaş üç çocuğum var. Büyük ve küçük kız ortanca oğlan. Planlı olarak istedik allah nasip etti hep hayalimdi 3 çocuk sahibi olmak. Özel bir okulda öğretmenim. 8.30-17.30 çalışıyorum. Bebeğim çok akıllı uslu bir bebe. Benimle yatar benğmle kalkar. Gece emmesi yok uyanması çok nadir. Doğduğundan beri böyle Oğlum da meraklı girişken bir çocuk. Ortamlarda hemen kendini gösterir spora ve haritalara coğrafyaya çok meraklıdır. Büyük kızım ilk göz ağrım büyüyor ve büyüme sancıları ile baş edemiyor. Sınıfında çok arkadaşı yok. Çünkü o çocukların anneleri ile ben de aşık atamıyorum. İnsanı suya götürğp susuz getirecek anneler haliyle kızları da anneleri gibi Dolayısıyla benim kızım da bu genç kızların içinde tutunamıyor. Dershanede farklı kurslar vb yerlerde yeni arkadaşlar bulacak ortamı yaratıyorum buna rağmen arkadaş edinemiyor. Yakınlık kurduğukızlar genellikle psikolojik problemleri olan kızcağızlar. Sınıf tarafından sevilmeyen dışlanan tipler. Kızım yalnızlığına çok üzülüyor. Benim elimden birşey gelmiyor. Dersane arkadaşlarının kafasına uyan bir iki tanesinin annesini aradım bize çaya çağırdım. Hani belki yakınlık olur va diye. Oluyor ama devamlılığı gelmiyor. Çok üzülüyorum sosyal olarak bu kadar yaralı olmasına. Çok alımlı güzel bir kız, güzel giyinir, derslerinde başarılı. Sınıfın en iyisi değilse bile ilk üçündedir. Düşünüyorum yetiştirirken neyi yanlış yaptım. İlk çocuğum 26 yaşında kucağıma aldım. Üzerine bir oğlum bir kzıım daha oldu bütün bebelerimi seviyorum ama en çok üzüldüğüm, düşünüp darlandığım hep büyüğüm oluyor. Yaralarını saramamak beni kahrediyor. Karne günü sınıfça yapılan aktivitelere çağırmadılar. Çağırsalar giderdim dedi. Sen plan yap dedim kümse gelmiyor dedi. Şöyle örnek vereyim doğum gününde (8 şubat) Korku evine götürecektim onu ve seçtiği bir iki arkadaşını. 6-7 kişiye kadar olur dedim. Bunu da ikimiz de iki saftirik anlattık ortamlarda. Bu sene böyle yapacağız dedik. Biz partiyi planlarken sınıfta bir anne çocukları toplayıp götürmüş sınıfta 3 kişiye ahber verilmemiş biri de benim kzıım. Hangi veli organize etti bilmiyorum ama çok yoruldum bu annelerle satranç oynamaktan bir sonraki hamlelerini tahmin etmeye çalışmaktan. Salıyorım düşünmüyorum ama kzıım üzülüyor. Şu an arkadaş bu yaş için ekmek su gibi bir şey. Kendi okulumdaki öğrencilere bakıyorum herkes her öğrenci bir şwkilde yolunu buluyor. Benim çalıştığım okul daha ortahalli velilerin gönderdiği bir okul. Kızım çok daha pahalı bir okula gidiyor. Anasınıfından beri aynı okulda. Değiştirmek istese kendi okuluma alırdım. Ama istemedi. Şimdi bu sene LGS senesi. Bu moralsizlikle nasıl baş edecek bilmiyorum. Uzun yazdım kusura bakmayın. Annenin yüreği soğumuyor bebeleri üzgünse.

Tamam işte çocuğun destek alması gerekiyor. Anneyle bir şey paylaşmak ile psikoloji alanında bir uzmanla paylaşması aynı şey değil. Zorbalık görmesi bile yeterli bir uzman ile görüşmesi için. Okulundaki hocaları ne diyor bu durumuyla ilgili? tembelanne

8e geçti benim kzıım oturduğumuz sitede 5 ve 7. Sınıfa giden iki kız var. Arada onlarla görüşür. Bize gelir veya onların evine gider. Yüzlerine maske falan yapar black pink dinlerler. Kendisinden küçüklerle iyi anlaşır. Ama farklı okullarda olduklarından çok fazla görüşemiyorlar fırsat yok kızlar okulda voleybolda veya başka kurslarda. Mesela barbie filmi için sözleşmişlerdi, onlarin işi çıktı ertelediler sonra da yeniden sözleşmediler kaldı öyle. Çok sevinmiş ne giyeceğini. Bile ayarlamıştı kombin yapmıştı garibim labellevie Guru Anneler

Ben biraz ihmal mi ettim diye de düşünüyorum. Yani en yakın arkadaşı olamam belki ama onunla gitmeyi sevdiği yerlere gidebilirim. Mesela anne koz platese yogaya gidelim dedim. Tamam dedi. Ayda bir operaya baleye sinemaya götürürüm. Babamız çok yoğun çalışıyor arada sever öper okşar ama daha fazlasını yapması gerektiğini anlatamıyorum ona. O kadar çok söyledim ki adam artık beni sessize aldı sanırım konuşurken de beni duymuyor. Hani babayla çok daha güçlü bir bağı olsa keşke. Alışverişe götürür benim almadığım şeyleri alır ona. Mesela pandora bileklik vs şeyler. Kötü bir baba diyemem ama eğitimci olan benim ve onu bu konuda ne yazık ki yönlendiremiyorum. Şimdi ergenlik zamanı çok kritik diyorum biraz eski kafa hepimiz böyle büyüdük diyor. Belki ben fazla takık o fazla rahat bir ebeveyn bilemiyorum tembelanne

Mahallede nasıl yaşadığınız yerde arkadaşı var mı? tembelanne

Konunuzu okurken kendi kızımı okuyor gibi oldum gerçekten ve üzüldüm. benim çocuğum henuz küçük 8 yaşında ama aynı sorunlar bizdede var. ayni şekilde arkadaşlarıyla pek uyum sağlayamıyor, arkadaşı yok, bı Dr üstün zekalı olma ihtimali var demişti biz ona bağlıyoruz çünkü niye oynamıyorsu onlarla vs diye sorduğumuzda hep " onlar aptalca oyun oynuyorlar ben çok sıkılıyorum vb "diyordu. Yada ben konusuyorum ama beni dinlemiyorlar duymuyorlar ben yokmuşum gibi davranıyorlar vs diyor. Bende çok kafama takıyorum n'olacak, hadi şimdi çocuk ama büyüyünce ne olacak diyorum. Dediğiniz gibi çevresindekiler kaba tabirle olacak ama çingene tipler, bizimkisi vur başına al lokmasını, sesi cikmaz. Ama onlar öyle değil tabi hepsi cazgır, ailelerde öyle ki çocuklarında öyle, bizimkisi malesef saf köylü moodunda, keşke diyorum bende cazgır, çingene yetistirseydimde böyle olmasaydi ama bizim kendimizde öyle yetismedik cocugumuzda öyle oldu malesef. Allah yardımcımiz olsun evlatlarımız için

Şimdi netflix disney vb dijital kanallarda benimle bişeyler izlemesine iznim var sadece. Arkadaşları çoğu diziyi filmi izliyor. Aynı şekilde sosyal medya whatsap vs sınırlı süresi var. Bu sebeple çocuklar evdeyken yapılan yazışmalara katılamıyor. Dışlanmasına bu mu sebep oldu bilemiyorum. Mesela benim yakın arkadaşım dediği sınıf arkadaşı tarafından zorbalığa maruz kaldı. Ben bunu çok geç öğrendim. Tesadüfen öğrendim. Bu kız benim kzıım onun istediği şeyleri yapmadığında onunla küsüyor, konuşmuyor. Mesela benim kzıım bir program yapınca onu çağırır. Kız gelir güzel vakit geçirir, eğlenir. Sonra öğreniriz ki bu arkadaş bir cadılar bayramı partisi düzenlemiş mesela benim kızımı çağırmamış. Sonra sen sıkılırsn diye çağırmadım seninle ayrı görüşürüz diyerek onu gruptan ayırıyor. Yani kızımın ortamlarda kabul görmemesinden hoşnut gibi bir havası var. Yani keşke bu böyle olmasa. Lise için daha da korkuyorum. Güçlü olup altından kalkabilmesini isterdim. Bunu önemsemiyor hayatımızın odağına koymuyorum. Negatif yüklemek istemem. Ama için için ne kadar üzüldüğünü fark ediyorum. Yetiştirirken neyi yanlış yaptığımı düşünüyorum. Kurallı, planlı yetiştirdim birçok şeyden sakındım beklediğim asla popülarite değil ama dışlanması ve bu durumla baş edememesi beni üzüyor. Liseye geçtiğinde yeni bir ortama gireceksin herkesle selamlaş bir kişiye takılıp kalma özellikle ilk aylarda diyeceğim. Spor sanat vs kurslarına yazdırıp okul dışı bir alan da yaratacağım. Biliyorum bu zaman geçecek ama ruhu benliği yaralansın istemiyorum. Her şerde bir hayır da vardır belki bilemiyorum labellevie Guru Anneler

Bunu ben mi teklif etmeliyim? O mu teklif etmeli? Benim pdr alanında çok arkadaşım var. Benim arkadaşım olması onu gerer mi acaba. Kendi 13 yaşımı, nasıl düşündüğümü hatırlamaya çalışıyorum. Ben çok daha utangaç çok bastırılmış bir çocuktum. Hep bu duyguyla hareket ettim kizima karsi. Beni kimse ailem dahil kimse görmedi, hesaba almadı ne düşündü ne yaşadı ne hissetti demedi yönlendirmediler. Bu sebeple sürekli kızımı düşünüyorum. Zamanımı ilgimi ona harcıyorum. Diğer çocuklarımı da çoğu zaman ihmal ediyorum. Mesela kizimin bir plani varsa oglumu spora goturemiyorum. En kucugum gunduz uykulari bolunuyor ek gida saatleri birbirine giriyor falan Yeter ki büyüğüme gölge düşmesin. Şimdi yanlışı nerde yaptım diye düşünmem de sanıeım burdan. EloraViolet Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Benim oğlumun da tam tersi okulda anlaştığı arkadaşları var ama oturduğunuz sitede hiç yok, dışarı çıkmıyor. Ben de sırf arkadaşları ile oynasın vakit geçirsin diye, sınıf arkadaşını, onla yaşıt çocuğu olan arkadaşlarımı çağırıyorum, kek çörek falan yapıyorum. Bu devirde anne olmak çok zor. EloraViolet Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Konu sahibi, elbette her annenin evladı muhteşemdir. Ama kızının çevresindeki yaşıtlarının kızınla arkadaşlık yapmamaları onları öyle anlattığın gibi suya götürüp susuz getiren, psikolojik sorunları olan çocuklar yapmaz. 13 yaş tam kızların tam çocukluk ve ergenlik arasında kaldığı bir dönem. Konuşacak çok fazla şeyleri var. Kızın belliki bu sohbetlere uyum sağlayamıyor, doğru iletişim kuramıyor, belki bir çekingenlik, utangaçlık yaşıyor. Kızın için yapacağın en iyi şey, bir çocuk psikoloğu ile görüştürmen. Kendisini daha iyi ifade eder. Zaten bunlar artık anneleri olmadan tek başlarına dışarıda buluşacak yaştalar. Gelecek yıl liseli olacaklar. Kimse artık öyle eskisi gibi çocukların annesini evine çağırmıyor. Bunlar ilkokulun ilk yıllarında olacak yakınlıklar. Hele özelde hiç olmaz.

Tabiki siz, bu durumu çocukla oturup konuşacaksınız, hayır tanıdık biri olmasın, bir yabancı olsun. Bir uzmanla görüşmenin özellikle sınav senesinde ona iyi geleceğini, her insnaın böyle uzmanlarla görüşerek hayatına katkı sağladığını, bir uzmanla görüşmenin onu hasta yapmayacağını söyleyeceksiniz. Çocuk zorbalığa uğramış, çok yalnız, yaşıtlarıyla iletişim kuramıyor, çekingen. Ciddi bir sorun bu. Siz hala gelmiş uzun uzun kızınızın, sınıfındaki diğer arkadaşları yazıyorsunuz, siz kendi kızınıza odaklanacaksınız. Bu çocuk ileride de çok zorlanabilir. Konuşmayı, paylaşmayı sevmez ayrı bir şey ama bu bariz dışlanıyor. Bu nasıl bir özel okul ve dershane hiç mi sınıflarda kaynaştırma oyunları oynanmamış, bu çocuğun hali hiç mi fark edilmemiş. Çok garip. cilek31

Okulundaki hocaları hiç sorun yok bizim böyle bir gözlemimiz yok vs dediler. Benim mesaim 8.30 kızımın okulu 9.00 da başlıyor. Oğlumla ben aynı okuldayım. Sabah büyük kızımı da okuluna erken bırakıyordum kolaylık oluyor bana diye. Dedi ki kimin yanına gideceğimi bilmiyorum hangi gurubun yanında dursam fazlalık gibi çıkıntı gibi oluyor. Sınıfa çıkmamıza da izin vermiyorlar. Her sabah tören için okulun alt katında bekliyorlar sırtlarında çanta ile. Neyse bana dedi ki ben okula yürüyeceğim. Saat 9 olunca gideceğim. Sırf o süreyi geçiremediği için. Her tenefüs lego sınıfını toplamaya gidiyor mesela. Yalnız kaldığı belli olmasın diye. Mesela yakınım dediği o arkadaşı arka bahçeye gideceğiz dediğinde benim kzıım kantine gitmek istiyor mesela ona uymak zorunda. Başka bir sınıf afkadaşı söyledi her zaman onun istediğini yapmak zorunda kalıyor diiye. Ben de dedim küsme Aynı sonıftasın görüş konuş ama sana böyle davranmasına izin verme Sonra hepten konuşmaz oldular haliyle İlkokuldayken sınıf öğretmeni bana şöyle demişti. Bir arada olmak şstediği kızlar birbirleri ile çok yakın kğmse kğmsede yatılı kalmaZken çünkü daha 6-7 yaşlarındaydı o zaman 1. sınıf zamanları Bu kızlar ailevek görüşüyor, birlikte tatillere gidiyor yani o grubun içine girmesi mümkün değil. O zaman anladım ki ben bu annelerle görüşmek konuşmak samşmiyet kurmak zorundayım. Asgari düzeyde görüştüm. Doğum günlerine gittim. Çağırdım vs ama kızlar büyüdü ve anneler saf sışı kaldı tembelanne