Amin inşallah. Hayırlı evlatlar olurlar umarım. İnanırmısınız çektiğim tüm acılara rağmen ki bana 26 saate yakın suni sancı verdiler bana yine doğururmusun bu acıları tekrar yaşarmısın deseler kesinlikle EVET derim.

Çok sağol canım temennilerin için. Evet ne kadar acı çeksem de norml doğum taraftarıyım hala. Hatta bana benim arkadasımın kadın doğum uzmanı olan babası sen normal doğumu bırak doğum yapamazsın demişti. Çünkü gözlerim aşırı derecede bozuk ondan. Arkadasımın babasınn bayan bir arkadasına göz doktoru bu şekilde söylemiş. O da bu durumu bana aktardı. Ama ben yinede olsun dedim. Hrşey allahtan gelir... Doğumdan sonra ateşim ve tansiyonum çok yükseldi. Baya bir uğraştı doktorlar. Ama ne olursa olsun ne kadar sancı verselerde ben çok acı ceksem de bebeğimi ilk gördüğüm anı unutamıyorum. Bütün herşeyi unuttum tüm acılarımı onu gördüğüm anda. O benim canım hrşeyim. Bir gülüşüne ömrümü veriririm... D

Gerçekten unutuyorsun. Yani o anı anlatamam. Çok güzel bir an. Aklımdan çıkmıyor. İlk onu görmem ilk ağlama sesi. Nasıl ağlıyordu oğlum. Yanıma geldiğindede çok sakindi bana öylece bakıyordu güzel gözleriyle. Herkesin bu anı yaşamsını dilerim. Anlatırken bile heyecanlanıyorum inanın...

canım çok güzel anlatmışsın hikayeni.. cesaretinden dolayı seni tebrik ederim.. bende hep normal doğum yanlısıydım çok şükür yaptımda ve özel hastanelerdeki bu sezeryan merakını çok iyi bildiğim için Allah korkusu olan bir doktor seçtim çok şükür beni yanıltmadıda senin doktorun en azından birazcıkta olsa dürüst davranıp normal yapsanda beklemek zorundayız demiş, işte bu zaman kavramı malesef annelerin o muhteşem anı tatmalarına engel oluyor.. çoğu doktor bebek kaka yapmış, ters dönmemiş, kordon dolanmış, kalbi yavaş vs vs.. gibi safsatalarla insanları hemen sezeryana alıyor açık söylemek gerekirse banada bunlardan biri söylenmiş olsa düşünmeden alın derdim o an düşünemiyorsun çünkü senin cesaretin ve sakinliğin bence diğer anne olmak isteyen, normal doğum yapmak isteyen kişilere örnek olmalı.. keşke doktorlarımız biraz dürüst olsada ben senin normal doğum yapmanı bekleyemem kardeşim diyebilseler :) 9 ay ne umutlarla bekliyoruz doğum anını.. çok kızıyorum çook birileri dur dese keşke bu duruma.. bana kızanlar olacak belki ama kesinlikle ve kesinlikle inanmıyorum artık doktorlara, çevremde çeşitli sebeplerden normalden vazgeçirilip sezeryana alınmış o kadar çok kişi var ki.. eskiden özeller yokken sezeryan olana şaşırıyoduk şimdi normal yapana şaşırır olduk :) normal doğum özellerde hem vakit hem de nakit açısından zararlı sende buna örnek olmuşsun.. Allah bebeğini sana ve sevdiklerine bağışasın.. birlikte mutlu, sağlıklı güzel günler sizinle olsun inş.. N

Bu arada doğurmaya yakın suni sancıdan o kadar bitkin düştümki sancı geçer geçmez uyuya kalıyordum. Tam dalarken ani bi sancıyla irkiliyordum. O sancı lohusa odasına geçtiğmdede oldu. Bebek kucağımda uyuyakalmışım. Bi sancı geldi bana nerdeyse ıkınıp dikişlerimi patlatacaktım. SAncı odasından gelen bağırma sesleri beni ürpertiyordu. Psikolojim o kadar bozulmuş ki odama geçirdiklerinde beni ağlayan bebeklerin sesini kadınların bağırma seslerne benzetiyordum. evime geçtikten sonrada bir kaç gün üstümüzdeki komşunun ağlayan bebeğinin sesini duyduğumda onuda ağlayan bir kadın sesi sanıp duruyordum. Ama kızlar o sancıları bana ancak unutturan bebişimin bakışalrı oldu. Hastanedeki ilk gecemizde bebişim bana bakıyordu ben ona derken uyuyakalmışım. Oda annesinin yorulduğunu anlamış benden sonra hiç sesini çıkartmadan uyumuş yavrum benim...

çok güzel anlatmışsınız.. allah oğlunuzu size bağışlasın, hayırlı evlat eylesin.. Simuzer

slm kızlar bende zeynep kamilde doğurdum bende okmeydanı özekde yer ayıtmıştım ama bi sabah erkende saat 5 suyum geldi hemde kovadan akar gibi bende erken doğum dedim ve özele gitmekten vazgeçtim beni yatırıcaklar kuvez derken milyarlar gidecek o kadar durumumuzda yoktu ilk önce taksime gittik orası şişliye orasıda kuvezler dolu zeynep kamile yolladı ama iyikide oarsı oldu cok beğendim çok ilgilendiler benle bende bide hamilelik şekeri vardı devamlı kontrol halindilerdi 1 hafta hastane yattım erken diye doğumu durdurdular. en son kendi halime bıraktılar istedikleri haftasyı doldurdum o günde zaten akşam 4 te sancım başladı sabah 5 te doğurdum öldüm ama cok canım yandı saçlarımı mı yolmadım kaçmayı bile düşündüm geliyo gidiyolar yok acılmıyo 10cm olucakmış an sonunda oldu hemen aldılar ebe bayandı ama bitane doktor vardı karnıma bşy vardı elinde tahta gibi bi bastırdı karnıma eziyo resmen nefesim kesildi ve doğdu ilk gördüğümde bend ağladım ve iyimi dedim onlarda evet dedi en erken en küçük ama en sağlıklı bebek dediler sonra yanıma getirdiler bütün acılarım dindi allah herkese versin hayırlı bebkler ve doğumlar D

Canımm benimm ya ağlayarak okudum, senin yerine kendimi koydum, Annelik ne zor şey dimi?.. Gerçekten de bebişini gördüğün anda tüm çektiklerini unutuyor musun?. hani öyle derler ya.. Kısmetse ben de haziranın son haftası doğum yapıcam, inş seninki gibi bi avazda doğar güzel kızım... Rabbim oğlunu size bağışlasın, huzurlu mutlu bi hayatınız olsun, hep gülümseyin inş N

canım benim çok acı çekmişsin, ama mükafatın çok güzel olmuş, allah analı babalı büyütsün yavrunu N

31.10.2011. Gece hiç uyuyamadım. Bir ara sabaha karşı rüya görmüşüm. Rüyamda evde doğum yaptığımı gördüm. hamileliğimin 39+5. Günündeydim. Sabah 6 buçukta kalktım. Eşim işe gidecekti. O gitmeden birden irkildim. Suyum geldi herhalde dedim eşime. Hemen doktora git dedi eşimde. Tabi ben su gelmesinin nasıl birşey olduğunu bilmiyorum. Meğer öyle sanmışım. Sabah 8 de annemle yollara düştük. Anneme rüyamı anlattım. Kolay doğum yapıcam herhalde dedim. Neyse İlkönce Fatih Sultan Mehmet hastanesine gittik. Şuanda birşey yok dediler. Suyun gelip gelmediğini anlamamız için amniyo şur testi yapılması lazım dediler. O alet de bizde yok Göztepe SSk ya yada Zeynep Kamile gideceksin dediler. Göztepeye gittim. Kadın hemen suyun gelmiş seni doğumhneye alıcaz dedi. Amilyat kıyafetlerini giydirmeye kalktılar. İçimden dedim hayır olamaz. Gerçekten çok korktum. Sanki direk ameliyt edecekler gibi. Eşimle konuşmm gerek dedim. Telefon ettim. Oda benim düşündüğüm gibi düşünmüş. Önceden özel bir hastane ayarlmaıştık. Doğumumu orada yapacaktım. Neticede orda doğum yapmayı kabul etmedim. Hemen Avicenna hastanesine Zeynep doktora göründüm. Sen hayatta normal yapamazsın. Yapsanda beklemek zorundayız. Geceliği 200 Tl diyince sinirlendim. Çıktım ordan. Önemli olan para değildi benim için. Önemli olan işi ticarete dökmüş olmalarıydı. Eşim geldi yanıma hastaneden çıkmadan. Saat 14:30... Zeynep Kamil Hastanesindeyim. İlk önce alttan muayene etmek istediler. Ben istemedim. Ogün ondan önce 3 yerde daha alttan muayene olmuştum çok canım yanmıştı çünkü. Eşimin omzunda ağladım ağladım... Oda üzüldü. Neticede kabul ettim muayeneyi. Bir problem yok dediler. Ondan sonra beni nst ve ultrasyona soktulr. Biz senin suyunun gelip gelmediğini bilemeyiz dediler. Nst sonuçlarıma baktılar. Çok garip çıkmıştı. Bide soluna dön öyle bakalım dediler. Doktor sen hiç su içmiyormusun bebeğin kalp atışları çok hızlı acil doğumhaneye almamız lazım dedi. Ama açılma falan yok. Sadece yumuşama var dedi. Epidiyatrik taşikardi teşhisi konuldu. . Allahtan eşim yanımdaydı. Saat 17:30.. üstümdeki eşofmanla öyle doğumhaneye çıktım. Kolumdan serum taktılar. Meğer sancı içinmiş. Yanımdaki kadın kıvranıyordu. Anlam veremedim. Gece 00:00 da muayene ettiler ve nstye bağladılar hala açılma yoktu. Gece bir ara geceliğmi istedim annemlerdn. Onu giydim üstüme. Sabah a kadar kadınların çığlıklarını duydum anlam veremiyordum Herkesin canı ne kadar kıymetliymiş dedim kendi kendime. Ben herkesle sohbet ediyordum hastanede. Aykata idim dolanıyordum hep koridorlarda. Sancısı gelenlere yardım ediyordum. Tıuvalete götüryordum hatta. Sabah kadar geçti böyle zaman. Hiç uyumamıştım. Sabah 06:00 tekrar nst ve muayene.. Sadece 2 cm açılma olmuş. Saat 08:00 da doç. dr. geldi herkesi muayene etti. Öğlen 12:00 4cm olmuş açılmam. Sancılarım sabaha karşı gelmeye başlamıştı. Nişanım sabaha karşı bozulmuştu suyumda gelmişti zaten. daha da arttı sancım kıvranıyorum artık. koluma bir tane daha sancı için serum taktılar. Yetmedimi diyorum istemiyorum sancı falan. Duvarlara yaslanıyorum sancıdan. Yat diyor doktorlar ben hiç yatmıyorum... Saat 18:00 doç. geldi kontrol etti. Yalvardım doğuma alın beni artık diye. Ağlıyorum sancıdan. Muayenem bitti. Nst ye aldılar diğer doktorlar. Ben yine ağlıyorum nstye bağlamayın sancı vermeyin neolur diye. Ikın diyorlar daha 8 cm olmuş açılma. 10 cm olmadan alamazlarmış. Doktorun teki artık birini almamız lazım dedi. Beni alın doğuma ne olur dedim. Tekerlekli sandalyesiz yürüyebilirmisin dediler. Doğuma alında herşeyi yaparım dedim. zar zor doğumhaneye gittim. Çatala oturttular beni. Şimdi ne yapmam gerek dedim. Güldüler bana. Ama dedim söyleyinde ona göre gardımı alayım dedim. Gülüştük o arada. İğne vurdular alttan ıkın dediler. Bir ıkınmada kafası çıktı yavrumun. Oğlum saat 18:50 tarih 01.11.2011 de annesinin yanına gelmişti artık. Hasret bitmişti.. Bana hemen gösterdiler. Nedense onu görür görmez çok ağladım. Nihayet o kadar sıkıntıdan sonra oğlum gelmişti çünkü. Oğlumu temizlemeye götürdüler. Doktorda hem dikişlerime devam etti hem sohbet ettik. Beni lohusa odasına aldılar. Hemen ardından oğlum geldi. Minnacıktı. Gelir gelmez emzrdim. Şakakları elime batıyordu. Gerçek misin diyordum. Tekrar oğlumun tenine dokunuyordum. Lohusa odasından oğlumla 1-2 saat sonra kendi odamıza geçtik. Eşim personel izin vermemesine rağmen zorla yanıma geldi. Beni görünce prişan oldu. Çünkü 2 gündür uyumamıştım ve çok zorlandığımdan dolayı bitik duruyordum bacaklarım titriyordu. Ama hala ayaktaydım... Oğluma kavuşmuştum gerisi sorun değildi çünkü... Benim hikayem bu kızlar.. Allah herkese hayırlı doğumlar nasip etsin inşallah... nursena07