Bence hastalık döneminde yalnız olmak iyidir yoksa sürekli hasta oluyor bebekler bide herşeye karışan bişeyleri kendi bildiği gibi yapmak isteyen akraba yerine böylesi daha iyi biraz daha ayı ilerlediğinde anlayacaksınız. Sırf sizin yediğinize bakıyor diye ay canı çekti verelim diyen akrabayla dolu oluyor bu da insanı geriyor

Merhaba, ben de bebeğimi tek başıma büyütüyorum. Aslında ailemle ayni sehirde yaşıyoruz ancak cok nadir geliyorlar, bu konuya başlarda cok takiyordum ancak üzülmeyi bıraktım. Çok haklısınız, insan bebeğe yardımdan cok psikolojik destek istiyor. Birisinin yanında olması, hissettirmesi veya en azından arada gelmesi güven ve mutluluk veriyor. Yalnızlık gercekten bi süre sonra insanı karamsarlığa itiyor. Hele kış mevsiminde olunca evde etkinlik yapma secenekleri de tıkanıyor dışarı çıkamadığımız için. Bu zor günler de gececek diye sabrediyorum. Ben rutinler olusturdum mesela her gun kitap bakiyoruz veya kahvaltiyi birlikte hazirliyoruz. Camasirlari birlikte asiyoruz yani ben asiyorum o beni izliyor. Ben o sirada sarki ile veya eline plastik bisey vererek oyaliyorum. Sonra bir bakmisim uyku saati gelmis. Uyutuyorum ve o uyurken ben de dinlenmis oluyorum, uzanıyorum. Bu sekilde bi bakmışım akşam olmuş. V

Bebeğinizi sağlıkla büyütün. O kalabalık aileler bebeği mahallenin büyütmesi vs geçmişte kalmış şeyler bence, günümüzde herkes biraz daha yalnız. Ben de bebek bekliyorum kısa bir süre önce yurtdışına taşındığımız için anneanne babaanne akrabalar hepsi Türkiye'de ve ben de yalnız büyüteceğim. Bebeğinizi her gün parka götürüyor musunuz? Bu sayede sosyalleşmesine katlı sağlayabilirsiniz Ayrıca henüz çok küçük bebiş büyüdükçe oyun gruplarına ve kreşe gittikçe oradaki annelerle sosyalleşme şansın da olabilir. Peki siz çalışmıyor muydunuz? İş arkadaşlarınız arasında vs bebişi olan yok mu?

Yani bende böyleyim yaşadığımız şehirde 1 kişi dahi yok aileden evet bazen yorucu olabiliyor. Ama en azından her kafadan bir ses çıkmıyor kafamıza göre çocuk büyütüyoruz. İzne ailemize gidince çocuk niye erken uyutuyorsun neden şunu yedirmiyorsun? Yok zayıf kalmış gibi saçma sapan şeyler söyleniyor kaça kaça eve geri geliyoruz. O yüzden ben böyle mutluyum açıkçası. Sadece eve haftada 2 kere temizlik için yardımcı gelse öyle iyi olurdu ki

4 aylık bir bebeğim var. Benim ve eşimin ailesinden herhangi bir destek alamıyoruz. Ailelerimiz hep parçalanmış durumda. Başka şehirde ya da yoğun çalışan teyze halaları vs var. Ananeler babaneler yok. Olanlarla da yakın bir ilişkimiz yok. İşten ayrılıp bebeğime kendim bakıyorum ve elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorum. Sorun bebeğin bakımında değil ama günlerimiz çok yalnız geçiyor. Geniş bir aile ortamımız olsun çok isterdim. Bebeğim şimdiden etrafta insan aramaya başladı. Misafir gelince acayip mutlu oluyor. Ama arkadaşlarımızın İstanbul gibi bir yerde müsait olup gelmesi bile bir mesele biliyorsunuz. Arkadaşlarım gündüz hep çalışıyor zaten benim durumumda arkadaşım yok. Apartmanımız küçük ve komşular ya çalışıyor ya yaşlı. Bizim gibi büyükşehirde bu şekilde yalnız çocuk büyüten var mı, kışın vs günleriniz nasıl geçiyor? Bir çocuğu bir mahalle büyütür derler aslında. Bu durum beni şimdiden üzüyor. Lohusalık dönemimde psikolojik destek görmemek beni yıprattı ama atlattım. Neyse ki eşim çok iyidir tek gerçek desteğim o.