Bramble yaşadıklarımızı ancak biz yaşayanlar anlar canım. İlk gördüğümde bebeğimi Burnundan foşur foşur kan geliyor demişlerdi. Biz gidince temizlemişler ama burnunn kenarlarında kan pıhtıları vardı. Öyle kötü oldum ki, sanki oraya yığılacaktım. Ama Allah büyük, güç verdi.. Geçmiş olsun canım. Hepimize geçmiş olsun. Dev yürekli parmak çocuklarımıza da seninde dediğin gibi bir ömür bouyu sağlık-mutluluk versin.. A

Sağol Yummuy cim. ınşallah güzel haberleri sizlerle paylaşmak kısmet olur.

herşey düzelicek sakın üzülme annesi onun sana ihtiyacı var a. s. Y

;Dualarınız ve desteklerinizle bize güç veriyorsunuz. ınşallah bende sizler gibi kızımı sağlıla kucagıma alırım ve evimize gideriz. Dün odasını boyattık. Bu haftaiçi de mobilyalarını almıstık, onları getirecekler.. Allahım acısını yaşatmasın. Odası boyanırken hem korktum hemde heyecan.. değişik duygular, hepsi bir aradaydı.. Allahım kimseye evlat acısı yaşatmasın.. Cuma günkü göz muaynesini de inşallah sağlıkla atlatırız. Umarım lazere gerek kalmadan düzelir minik kızımın gözü.. Y

benim kızımın da yatağı gecikmişti mobilyacıdan çıkartıp bütün hırsımı her gün arıyordum bir gün çok canım sıkıldı açıp bağrındım taburcu oluyor kızım getirmeyin gidip hazır alıcam 1 lirada paranızı vermem diye bağrındım o gün mobilyaları geldi kızımın kuruldu temizlenmedi ertesi gün kız kardeşim gelip temizliycek eşyalarını yerleştiriceklerdi sabah kalktık telefon kızınız taburcu oluyor gelip alın diye. sende nazlı meleğinin hazırlıklarını yapmışsın bakarsın hiç ummadığın bir anda arayıp kızınızı alın derler ve her şeyi tamamlanmış odasına gelir bebeğin I il_nar

Yummy cim, o bnim biriciğim, parmak çocuğum.. Uğuer böcüşüm olacak.. ondan ayhrı bir hayat düşünemiyorum.. Öyle minik ki bir görseniz.. Küvezin içinde gözlerini açıp bana baktığını gördüğümde içim eriyor.. Hele mide sondası ile beslenior ya, canım yavrum ağlamaya başladığında o hortumlardan dolayı sesi bile cıkmıyor.. Eriyorum adeta o orda ağladıkça, birsey de yapamıyorum minik kuzuma.. Allahım tez zamanda iyileşsin de kucağımızda evimize gidelim diliyorum.. I il_nar

sevgili ilnar bebeğimin herşeyi hayırlı uğurlu olsun sağlıkla kullansın büyüsün bebeişim iyi haberlerini bekliyoruzopuyorumnanaktana. s.:1hug::teselli: I il_nar

yazdıkların tüğlerimi diken diken etti benzer şeyler fakat senin kortuklarında başıma gelerek yaşadım bende kabus tadında doğum öyküsünü. ölğm tehlikesi kalıcı böbrek ve karaciğer fonksiyon bozukluğu kızımda kalıcı hasar ve ikizi olan meleğimi kaybederek noktaladık. allah kimseye yaşatmasın ebrizm Prenses Beril in

öncelikle şunu söylemek isterim ki ben de bir prematüre annesiyim. 36+1 de herşey neredeyse mükemmel giderken, daha yeni yeni hamileliğin tadını çıkarmaya başlamışken!, akut gelişen şiddetli preeklampsi ile doktorun muayenehanesinden bu bebek sıkınıtıda lafını duyar duymaz, koşa koşa hastaneye giden ve 170/110 tansiyon ve acil sezaryen ile 2.100 gr. 46 cm boy ve 31 cm kafa çevresi olan kıpkırmızı, kibrit çöpü parmaklı, omuzları tüylü tüylü bir minik bebek dünyaya getirdim. öyle şaşkın öyle şaşkındım ki, kafama bi kırmızı kurdele taktılar, kendimi hala hamile sana sana getirilen still tea'yi içmeye, sütlacı yemeye ve hep gülmeye çalıştım... hastane koridorundaki tüm kapılar süslenmiş, herkesin kucağında 3.5 kiloluk bebekler, onlar bebeklerini emzirir, fotoğraf makinasına poz verirken ben pompaya süt vere vere geçirdim günlerimi... o zaman fazla anlamamışım ilk günlerin telaşı ile ne tehlikeler atlattığımızı... doktorun yarım saat geç kalsaydık herşey bitmişti demesini, bebek zaten giderdi de annede kalıcı böbrek hasarı, körlük olabilirdi sözlerini, doğum sırasında oksijensiz kaldığını, canlandırma geçirdiğini ve bunun çok kalıcı sonuçları olabileceğini, bebeğe eeg çektiricez diyip durmalarını.. hiç anlamamışım... iyiki de anlamamışım zaten.. sonuçta ben 4 gün kaldım hastanede, sonra bebek iyi ama daha tutacaz dediler, ben ağladım hastaneden çıkmam bende kalıyım diye!! zaten tansiyon hala düşmemiş 14-15 lerde seyrediyo.. neyse kaçınılmaz olarak ben evime geldim.3 gün daha günde üç beslenmesine gidecem diye kendimi paraladım, sezaryen kesiğiyle arabaya binip inmek, hastanede asansöre kadar yürümek ne zordu yarabbim. koridorun başına kadar gelip duvara dayana dayana giderdim yoğun bakım odasına, bi kere koşmuştum beslenme vakti kaçmasın da mama vermesinler diye, sonra tekerlekli sandalyeyi zor yetiştirdiler, yığıldım kaldım... ama o omuzları kıllı, kırmızı bebişi kucağıma verdiklerinde ne ağrı kalıyodu ne sızı... bide küçük, yorgun gözünü gözüme dikip bir baktı ki.. tamam dedim bu benim, bir ömür yanındayım ben bunun... çirkin de olsa, kıllı da olsa, zayıf da olsa.. BU BENİM! evet ben şanslıydım oğlumun hayati tehlikesi hiç yoktu... biraz böbrek sorunu, kan şekeri düşüklüğü, göbek katateri falan gibi şeyler vardı. eeg si çok temiz çıktı ve %100 iyileşti...7. gün evine geldi ve sadece anne sütüyle beslendi.. şimdi 5 aylık 62.5 cm boy, 7.200 gr. doktorlar inanamıyo! benim hikayem mutlu sonla bitti ama diyeceğim şu ki... burda hikayelerini hep okuduğum anneler, ebrizm, yumy, bebeklik, ilnar, preemie, seblev ve diğer tüm PREMATÜRE ANNELERİ... SİZ KAHRAMANSINIZ, BEBEKLERİNİZ DE SİZDEN KAHRAMAN... mücadeleyi hiç bırakmayın ve hep iyi düşünün... hiç unutmam hastanede bi hemşire vardı bana gelip dedi ki... o artık bu dünyaya geldi, endişe edecek bişi yok. 'İYİ DÜŞÜN İYİ OLSUN'... bu kadar basit işte...:))) sizde hep iyi düşünün, iyi olsun.. ama bizi bizden başka kimse anlamaz onu da unutmayın. ben 1 hafta yaşadım kuvezde bebek bırakmanın endişesini, ama yetti inanın 7 gün diil 7 saat bile dursun istemem kimsenin yavrusu oralarda... babalar ve kaynanalar anlamaz hiç bunu.. anlarsa bi analar anlar... çok uzattım, kendinize iyi bakın... dualarım hep sizinle:)))) D deniz. Aktif

Bramble yzını okuyunca hayal kurdum bir an, benim küçük prensesim de çekmecelerini açıp karıstıracağı günleri görebilsem.. Ebrizm, umarım en kısa zamanda solunumunu desteksiz almayı basarır kızım ve tüm sorunları atlatırız da, bizede o telefon gelir ve kızınızı alabilirsiniz derler.. Dünyalar benim olur o gün.. ıkinci defa doğmus olurum adeta..

Ayazefe, canım inan yazını tüylerim diken diken olarak okudum.. Allah yavrunu sizlere bağışlasın.. ınşallah bende güzel kızımın sağlığına kavuşmuş bir şekilde taburcu olduğu günü görürüm canım. Canımı isteseler veririm onun sağlığına kavuşması için..

ben sadece ilk sayfayı okuyabildim birazda bu sayfayı of of yaşadınlarımız ne çok benziyo birbirine bende 28 haftalık doğum yaptım preklempsi yüünden benim doktorda erken farkedemedi 10 gün başka bir doktor gözetiminden hastanede yattım bide kuvöz sıkıntısıda yaşadık neler neler 1200 gr doğdu sezeryanla doğurduğum için mecbur ertesi güne kaldı kızımı görmek bi girdim yoğun bakıma 38 cmlik 1200 gr bir bebek her tarafında kablolar ağzında burnunda gözlerinde bantlar ayy allahım çokkötüydü rabbim kimseye vermesin böyle bişey herkes geliyo ziyerete üzülme gençsiniz gene olur diyolar bende dedim galiba öldü bana söylemiyolar her gelen hemşireye soruyorum eşime yalvarıyorum ertesi gün taburcu oldum ama onu görüp gidecem diye tutturdum orda öylece yatarken çıktım ya hala içim yanıyo 25 gün sonra çıktı kızım kuvözden her gün gittim ziyaretine A

Senin yazını okurken o günleri tekrar yaşadım sanki.. Bizimde bebeğimiz 3. günü ciğer kanaması geçirdi. Burnundan nefes verme yerine kan ve pıhtıları geliyordu. Telefon açtılar bebeğiniz bu geceyi atlatamayacak gibi isterseniz son bir kez görün diye... Bu duygular ne yazılırr ne anlaatılırr nede tarif edilir.. Biz yaşadık o acıları ve ben hala yaşıyorum. Ciğerinde kalıcı hasar bıraktı. Allah bebeklerimize şifa versin. Rabbim nerde tüylü kürdan parmaklı ama dev yürekli prematüre bebek varsaa hepsine şifalar versinn.. Bir ömür mutlu etsin onları.. onlar bir ömre sığacak büyük acıları hayata daha gözlerini açmadan yaşadılar. Bedelini peşin peşin verdiler. İnşallah bundan sonra bebeklerimiz sağlıklı olur. YAXGXMURCN ALLAHIM KUZUM SANA

Rabbım bebeklerınızın ve sızlerın yardımcısı olsun.. Y

sevgili deniz umarım herşey iyi olurda sağlıkla bebeklerin büyür onlardan duanım ve sevgini eksik etme lütfen çünkü bu onların en büyük ilacı ayazefe sağlıkla büyüsün yumurcağın sevgiyle kal arkadaşım I il_nar

bu yazıyı yazmakla bizlere moral değil üzüntü verdiğini bilmeni isterim... prematüre annesiyim demişsin... bebeklerim ikiz ve 26. haftada 900 gram olarak doğdular... günlerce solunum cihazında... kalbinde delikle... küvezden dolayı körlüğe kadar gidebilen göz rahatsızlığı... göbeklerinde ve kasıklarında yumruk kadar fıtıklar... el bacak hareketleri kısıtlı... sürekli beyninden şüpheneiliyor... aylarca süren maddi manevi zor günler... ve gelecekte sağlıklı olmalarının çok zor olduğunu söyleyen doktorlar... şu an evdeler ve ben her gün ölüyorum... bir çözüm arıyorum ama yokkkkkkkkkkk... bazen herşeyi bırakıp insafsızca kaçmayı bile düşünüyorum ama olmıyacağını biliyorum... sence kim prematüre annesi... hayat çok zormuş şimdi anladım... bu duyguları yaşayan varmı yoksa tek kötü olan benmiyim... zeynepb 2 mayıs hedef

evet ayazefe, bebeklerimiz birer kahramanlar. Bizden cok daha fazla güçlüler. ne yazıkki bizim kaderimiz böyle cizilmiş. Herkes doğum odasında yavrusunu koklarken biz bu duygudan uzak kaldık. Herkes bebeğini emzirirken biz süt sağma makinalarına sarıldık.. Olsun buna da şükür, en azından hayattalar, en azından onlar için birseyler yapabiliyoruz. Benim kuvez hikayem henüz bitmedi. 78 günügeride bıraktı. Minik kuzum hala küvezde ve solunum desteği alıyor. Olsun kalbi atıyor ya, nefes alıyor ya. Bunu bilmekte çok güzel. Ümidimi yitirmiycem, Allahım evlat acısı yaşatmasın hiç kimseye. Yarın göz muaynesi var kızımın, ıdilimin. 2 muaynesinde gözünde leke-kanama görülmüştü, Allahım ne olur bu muanesinde cıkmasın diye dua etmöedik saniyem gecmiyor inanın. Minicik bedeni lazere nasıl dayanır. Allahım yavrumu karanlığa mahkum etme ne olur... Denizcim, lütfen isyan etme, Benim hikayemi tam olarak bilmiyorsundur belkide... Bebeğim 3. günü iç kanama gecirdi, ve ben hastanede hasta yatağında yatarken (sezeryan oldum, sonrasında bende de damar kanaması oldu ve hastanede 1 hafta fazladan yattım) bir telefon geld ve dünyam basıma yıkıldı. Anne-baba son kez görmek siterseniz gelind ediler. Bunun nasıl bir duygu oldugunau anlatamam. Yoğun bakıma gittiğimde, bebeğimin yanıan yürürken adeta ayaklarım titriyordu, eşimin elini öyle sıkı tutmusum ki... Sanki yığılıp kalacaktım oracığa.. Neyse, Anlatırken bile sanki o günleri yasıyormusum gibi hissettimm tekrar. Ama Allah büyük, bizim yanımızda ben buna inanıyorum. Sakın ümidini yitirme, Ve tekrar duamı hepimiz için yineliyorum: ALLAH HıÇKıMSEYE EVLAT ACISI YAŞATMASIN.. SAĞLIKLA VE HAYIRLISIYLA KUCAĞIMIZA ALMAYI NASıP ETSıN.. AMııNNNN.

sevgili ilnar geçmiş olsun dileklerimi gönderiyor dualarımı eksik etmiyorum senden ve bebeğinden yapabileceğim bişey varsa lütfen yaz sevgiler:teselli::teselli::1hug::1hug:a. s.

ben yazdiklarimla hiç kimseyi üzmek istememiştim. sadece ilk doğduğunda bebeğinden ayrı olmanın zorluğunu, lohusalık psikolojisiyle zaten tüm hormonlar altüst olmuşken, normal bebek doğuran anneler bile ağlayıp dururken, herkes 'bebek nerde' diye sorarken, onu hastanede bırakıp taburcu olurken, içimizden geçen duyguları anlatmak istemiştim. kimseyi mutsuz etmek istemedim. Denizcim özür dilerim yinede. Allah bebeklerine şifa versin tez zamanda ve hepimizin bebeklerini korusun. Y

Allah hiç kimseye çekemeyeceği yükü yüklemesin.

ilnarcim, çok iyi yaptın idilin odasını hazırlayarak.:)) güzel kuzun en yakın zamanda gelicek yerleşicek odasına:)) benim oğlumun da pek birşeyi hazır değildi, eşim devamlı bi doğsun da hayırlısıyla alırız derdi, gönlümce hiçbişeyi hazırlatmadı bana. aman dur bi doğsun, sağlıklı olsun da diyip durdu. bizim oğlan da dayanamadı 35. haftayı tamamladığı gün geliverdi. hastanede yatıyodu daha, anneler günüydü, herkes beni tebrik için arıyo ama bebek yanımda diil neyse ben tutturdum oğlanın araba koltuğu ve pusetini alalım bugün diye, iki büklüm yürüyemiyorum ama götürdüm eşimi zorla. Neyse aldık araba koltuğunu, arabaya bağladım, tekerlekleri bagaja koydum ve ertesi gün hastaneye süt vermeye gittim. Yoğun bakım odasına girdim, hemşire başını kaldırıp bana baktı ve 'annesi bu çocuğu çıplak mı götüreceksiniz eve, nerede bunun kıyafetleri, taburcu ediyoruz' dedi. hayatımın en mutlu anıydı... I il_nar

Sağol Yummy, Dualarınn ve desteğin için. Sizler bu yollardan geçmişsiniz, bilgilerinize ihtiyacım oldugunda sizlere danışabilriim. Allah evlatlarımızı bizxlere sağlıkla ve hayırlısıyla bağışlasın.. . push ; I il_nar

Bramble canım, sabır etmekten başka da birsey gelmiyor ki zaten elimden.. Telefonumda hastaneden arandığımı gördüğümde yüreğim ağzıma geliyor.. Soğukkanlılığımı korumaya çalışıyorum.. ınşallah kötü günleri geride bırakmışızdır.. Allah o günlere döndürmez umarım tekrar.. Hepimizin yavrusunu Allahım bizlerre bağışlasın.. Y

İlnarcım senin için çok dua ediyorumm.. Rabbimm evladını sana bağışlasınn acısını yaşatmasın sana. İnşallah birgün sana anne dediğinde bütün bu yaşadıklarını hiç yaşamamış gibi unutur gidersin... Şimdi evladım iyi yaa yanımda yaa hergün büyümesine tanık oluyorum hergün yaptığı değişik bir harekete içim içime sığmıyorr.. İnşallah Rabbim sanada yaşatacak bunları cnm benim. I il_nar

ılnar yaşayacaksın inşallah çok kıSA bir zaman sonra o duyguyu.. biraz sabır cnm benim.. Allahın izniylee hepsi olucak isteklerinin.. Herşeyi vakti zamanı var.. Allah insanları en sevdiği şeylerle sınarmış.. O sınavı sabır ederek vericeksin inşallahh. Sonunda meleğin kollarında olacak Y

neler hissettiğini biliyorum canım kuvözde geçen 22 günün ardından eeg çekimi için refakat etmem istedndi kızıma ne anlama geldiğini anlamadım haftaneden çıkalı 4 gün olmuş erkek kardeşimin kolumdan tutarak desteği ile gittik kızımın yanında 112 yenidoğanın ön koltuğunda arkada nefes alıyor olması bile beni mutlu etmişti akşama kadar sonucun gelip dr bize bilgi vermesini bekledik yoktur bir şeyi diyerek akşam mesai bitimine 5 dk kala dr çıktı yoğun bakımdan bebeğinizde kalıcı hasarlar oluşucak durumu çok ciddi kısacası ömür boyu rehabiliteye muhtaç bir kızınız oldu bu durumu bir an önce kabullenip ayakta durmak için iyileşmelisiniz sizin çabanızla yaşıycak bu bebek dedi ki yaşam şansıda çok zayıf zaten dünya yıkıldı günlerce yemeden içmeden kimseyle konuşmadan sadece yaptığım tek şey kuvözde göstermeselerde o yoğun bakımın kapısına gidip her çıkan hemşire hastabakıcıya yalvarmak oldu kızıma bakın diye. Bittimi diyceksin bitmedi hiç kolay değil 11 aydır yaşadıklarım hala koşturuyorum hoşumamı gidiyor burdaki teyzelerine özel eğitime gidicek beril demek hayır bunları haykırıyorum çünkü kabullenmeye çalışıyorum haykırdıkçada sindiriyorum ama ne zaman kızım bana gülüyor ne olursan ol annecim nasıl olursan ol bana şu gülümsemen yetiyor diyorum içimden kokunu içime çekebiliyorum ya şükürler olsun allahıma. sabırlı ol canım seni gerçekten alıyorum hep bunu ben yaşamıyorum bu kötü bi hayal şimdi beni uyandıracaklar dedim ama hayatımın yönü bu seninde öyle. öfkelenme sabır dile dua edelim allah miniklerimize sağlık versin nxixnxixm nınım ve ata'm

Allah herkesın bebegını annesıne babasına bagıslasın... :sinifsinif: ebrizm Prenses Beril in

deniz sana ne yazacağımı bilemiyorum.. dualarım seninle olacak.. sadece bunu yapabilirim senin için sadece dua... ayazefe meleğine iyi bakmışsın.. kokluyorum tombik bebeğini.. Y

Allah tüm prematüre bebek annelerine sabır bebeklerinede sağlıklı uzun ömürler versin... I il_nar

sevgili ilnar bebeğine uğur olsun her dilek çabucak sağlıkla gelsin aramızaopuyorumnanaktan I il_nar

canım seni gerçekden anlıyorum... yaşamayan bilmez anlayamaz... ben bu duyguyu ayrı ayrı 3 defa yaşadım... herkesin odasında bebek sesleri gelirken ben ağlıyordum.. herkes mutluyken çıçekler çıkolatalar ikram edilirken ben mutsuzdum. karnım boş bebek yoktu. küvezde bile en kötü durumda benım bebeklerim oldu... yaşasa bile 100/90 sorunlu olur dediler... ne hisstceğimi bilemedim. anne olmuştumm ama bişeyler eksikti... anne hisstmedim hiç kendimi... kendimi suçladım benim yüzümden içerde minnacık bebeklerim acı çekiyordu... her sene yaşadım bunu. artık teselli sözü bile duymak istemiyordum... ve 4 gebelik bebğim yine prametüre... 31 haftalık doğdu.. diyordum benim rekorum. ondada inişler çıkışar yaşadım. sezeryan oldum ve aynı gün ayaktaydım hergün hastaneye taşındım... acı hisstmedim. tek bebeğim acı çekmesin diye dua ettim... korkularım yüzünde bebeğime bir çorap bile alamadım ya giyemese diye... taburcu olduğu gün gittim hemen sabah alışveriş yaptım. inanamadım benim de bir bebeğim varkaydirigubbakcemile3ve 3 gün sonra hastanye geri aldılar. o gün eve gelmek daha da zor oldu... ev bebeğim kokuyordu... çoraplarına sarıldım uyudum... çok zor pramatüre annesi olmak.4 gün daha kaldı ve geri geldi evimize mis kokulum... minnacıktık buyuduk... şimdide yaramazlık lar yapıyor... darısı bütün pramatüre annelerine... angelhope

Benim eşimde ilk ben hastanede yatarken bebeğin odasını toplatmayı düşünüyormuş. Biz bebek doğmadan önce bitimiştik bütün odasını mobilyasını ve dekorunu. Bebek yaşamaz dediklerinde ebruyu bu eve sokamam benn bir an önce toparlamam lazım diyip ben taburcu olmadan önce eve gelmiş biraz toplamış zaten kapısınıda kilitlemişti ben taburcu olduktan sonra görmeyeyim diye. Allah ım hiçbir bebeğin odası boş kalmasın. Rabbimm hepsinin beşiklerinde odasında mışıl mışıl uyumayı nasip etsin. Şimdi ise bebeğim çekmeceleri bile açmaya başladı emeklediği yerde :) ınşallah sizde göreceksiniz bu günleri ebrizm Prenses Beril in