arkadaşlar ben 17 günlükken çalışmaya başladım özel bir kurumda öğretmenim.. çok zor oldu ama en zoru birilerinin teselli vermekten ziyade aaa mama mı veriyosun anne sütü almayan bebek çabuk hastalanır vs vs hatta daha kötülerini söylemeleri.. sonra kafaya takıyosun geliyosun akşam süt yok moral sıfır çok şükür atlattım ben işe başlayınca moralim düzeldi... lohusa dönemini biraz zor atlattım...21 saat sancıdan sonra bebişim dünyaya geldi... rabbim tek yardımcımız gerisi boş... zaten anne sütü mama o istemezse hiçbişey olmaz şifa ondan değil mi P

Tşk ederim arkadaşlar duygularımı paylaştığınız için. Alışmaya çalışıyorumm(( gorkem06 arkadaşım dileklerin için saol. Allah hepimizin yavrusunu bağışlasın

OFFFF; Bir sene önce aynı duyguları yaşadım... Kızıma babanesi bakıyor okadar korkuyordumki babanesini daha çok görüp onu daha çok sevecek, daha düşkün olacak diye :çok üzgünüm: Bende sırf meleğim için çalışıyorum, ona güzel bi hayat verebilmek için ama inan şimdi belki zor alışışacak emmek isteyecek bunlar bence ii günlerin benim kızım şimdi 23 aylık ve şimdi bana dediği şey işe gitme anne özlüyom çokçok :gitme: böylesi daha zor biraz düzelelim evimizin borcu bitsin kariyer felan umrumda değil istifayı verecem melek kokulum okadar özlüyorki beni babasına bile gitmek istemiyor. :çok üzgünüm: gorkem06

çok zor.. Allah yardımcın olsun arkadaşım. Ama bir de şöyle düşün, o bu günleri hatırlamayacak ki... Bugünlerden gelecegine kalacak tek şey biricik annesine olan sevgisi olacak. Şükretmeli ki en azından elinden bebeginin gelecegini güzelleştirmek için bir şeyler geliyor. Ya böyle bir şansın bile olmasaydı? Bebegine ekmek götürme şansı olan anneler, dua edelim, bu büyük bir gurur, zaten anne olmak başlıbaşına bir gurur kaynagıyken hem de... Sen ne olursa olsun onun biricik annecigisin, lütfen üzülme... Ne mutlu ona, senin gibi fedakar bir annesi var. Allah sizi birbirinize bagıslasın. Bundan onemlisi yok... mersel ikinci kez anne

offfff ne kadar zor canım senin için. ama çocukların geleceği için anneler mecbur bu hayat şartlarında malesef. G

gece gece ağlattın beni arkadaşım...:gitme:senağlama

mahfettin beni yazdıklarınla. aklıma getirmemeye, düşünmemeye çalıştığım her şeyi birebir kelimelere dökmen( ben de bu pzt. başladım işe. evde annem baksa da oğluşuma okulda ders anlatırken aklım gidiveriyor oğluma her 10 dk. da bir. sürekli elimde tlf resimlerine bakıp duruyorum. eve gelince de içime sokuverip bi daha çıkarmamak istiyorum inan. evet para denilen şu lanet şey olmasa. ücretsiz izin bile alamadım çok istememe rağmen. en azından 6 ayı bitene kadar yanında olayım istemiştim.1 ay daha yani. şimdi 5i bitirdi. artık tam anlamıyla beni tanımaya gülmeye başladı ben yokum... inanki yalnız değilsin ve değiliz... o kadar çokuz ki((((((((((((((( B

evet bende onlardan bitanesiyim ben 2,5 aylıkken başladım seminerlere.. şimdi 5,5 aylık daha bi aklı eriyor sanki ben eve gelince başlıyor eller ayaklar heyecandan çırpınmaya nasıl seviniyor.. sabah benn giderkende arkamdan mahsun mahsun bakıyor.. biliyor sanki.. üzülmeyin ama ONLARDA HER ÇALIŞAN ANNE ÇOCUKLARI GİBİ BAZI ŞEYLERDEN MAHRUM AMA BAZI EKONOMİK RAHATLIKLARLA YAŞAYACAK... mhrmh her canlı bir

hayat şartları kısa bi süre de olsa sevdiklerimizden bizleri koparacak kadar ağır malesef.. Allah bu durumda yardımcın olsun canım.. uzun ayrılıklar vermesin ogretmen_083 umutlar bitmesin