Aynen öyle canım velhasıl zor... K

Sağolun inşallah

Elbette çocuk yetiştirmek çok zor. Bir de ev taşımışsınız tabii ki yorulmuşsunuzdur. Ben bebeğin uyuduğu vakitleri kendimi iyi hissettirecek işler yaparak mutlu oluyorum. Allahım hepimizin yardımcısı olsun inşallah arkadaşım.

Psikoloğa mı gittiniz tanıyı o mu koydu bende gitmeyi düşünüyorum bu ara ama cesaretim de yok gibi bebeğiniz uyuyunca kalan ev işlerini vs değil de önce kendiniz için bişeyler yapın. Ben çpcukları uyutunca misal cilt bakımı yaparım bi çay demler içerim kitap okurum Kuran okurum yani gündüz yapmak isteyip yapamadığım şeyleri yaparım. Zorluğuna zor eyvallah ama olabildiğince kolay kılmak bizim elimizde birde biraz kendini akışa bırakıp salmak gerekiyo herşeyi kontrol edemeyiz herşey bizim istediğimiz gibi olmaz.

Konuya nasıl başlasam bilmiyorum ama akşama kadar çocuk bakmaktan artık usanmış durumdayım tek cocugum var ve tek olmasına rağmen aşırı yaramaz bazen cinnet geçiriyorum delircek gibi oluyorum yanımızda zaten hiç kimsemiz yok ailem uzakta bazen diyorum biz acaba çocuk psikolojisini tek başımıza kaldıramıyor muyuz biliyorsunuzki böyle bir zamanda çok büyük bir sorumluluk maddi manevi üstelik bunun eğitim okul masraflarıda olacak yani 1 çocuk olmasına rağmen bu kadar zorlanmak normal bir durum mu bilmiyorum kendimi sanki 1 degilde 2 3 cocuk buyutuyormus gibi hissediyorum üzerimde inanilmaz bir ağırlık var ve sonuc olarak depresyon tanısı aldım sürekli bıkkınlık sürekli mutsuzluk yorgunluk enerji kaybı... eşimle bile yataklar ayrı eşim salonda yatiyor ben kendi yatagimda yani aslında meselem sadece cocuk olayi degil cocuk dogdugundan beri ev taşıyorum 2 sene içinde 2 kere ev taşıdım üstelik herşey doğumla birlikte başladı ve yardim edecek bir allahin kulu olmadı ben kucagimda daha 4 aylik bebegini emziren bir anneyken siz söyleyin hangi birine yetişebilirdim bebeğime yetmeye çalışırken bir yandan ev yerleştirmek ve ev temizlemek mi hangisi siz söyleyin ama en cok destegi yine esimden gördüm zaman zaman böyle bir içim darlanıyor... evet çocuk sahibi olmak güzel bir duygu fakat bir o kadar yorucu belkide biraz bu yaşadığım durumların bir kalıntısı kalmış olabilirmi üzerimde bilmiyorum hiçbir şeyden keyif alamıyorum ama ikinci bir cocuga daha bakmaya gücümüz yetmez galiba eşimde istemiyor hemde hiç istemiyor zor olduğunu söylüyor bize diyor 1 cocuk yeter bende onun bu fikrine hiç itiraz etmedim etmekte istemem çünkü bende aynı duyguları yaşıyorum sizcede haklı değilmi çünkü bende artik kaldıramadığımı hissediyorum inanilmaz bir sorumluluk siz ne düşünüyorsunuz bilmiyorum?

Bence tüm yeni anneler öyle dün eski hayatımı geri istiyorum diye öyle bir ağladım ki... sanırım zamanla oturacak taşlar ama gözümde büyüyor bunun hiçbir şey olmadığını daha diş öıkarmadır vesairedir çok zor günlerin kapıda olduğunu düşünüp geriliyorum Hiçbir şey hayal ettiğim gibi değilmiş Ben de sandığım kadar güçlü değilmişim kısacası geçecek desin birileri inanayım diyorum ama söylenen tek şey "bunlar daha iyi günlerin" J

sizi o kadar iyi anlıyorum ki... ben de böyle bir günümdeyim. Saatlerdir bebek ağlaması dinliyorum uyuyamıyorum diye. Ben de ona bağırdım uyuyacaksan uyu yoksa da burda yatıp dinleneceksin diye. Çıktım duşa girdim. O arada üç dakkada uyumuş. İnsan çocuğuna kızmıyor aslında, yalnızlığına, leş gibi oluşuna, o uyudu hadi bir yemek yapayım da, işte şunu bunu halledeyim diye bakmasına, eşinin yoruldum bulaşık makinesini boşaltamadım demesinin sık sık olmaya başlamasına, ama her uyusun uyansın dışarı çıkalım diye düşündüğünde planın tutmayışına, her gün ama her gün sanki sen hiç yorulmuyormuş gibi aşağı yukarı aynı şeyleri yaşayıp heyecan hissedememesine kızıyor. Ama çocuğunda buluyor sonra hatayı. Ben de üzüldüm. Pelte gibiyim şu an, o uyudu ama ben uyanana kadar kendime gelemem. Uyandığında gene aynı şeyler tekrardan devam. Kimse yalnız kalmamalı, ama öyle bir dünyadayız ki... kim ne derse desin bir başımızayız.

Babası akşamları ilgileniyor demi? Birde hafta sonları var

Çocuk yetiştirmek elbette çok zor hemde tek başına bakıp büyütmek çok çok yoruyor insanı herkes 2 3 tane çocuk yapacak diye birşey yok maddi manevi piskolojim olarak gücünüz yoksa ne kendinizi zorlayın ne de yetemeyeceginiz bir çocuk yapın bir tane olsun hem sevgi ilgi hem maddi yönden herşeyi tam olsun, ailemiz uzakta demişsiniz bir kaç haftada olsa gitme şansınız yokmu belki onlar torunla hasret giderirken sizde dinlenirsiniz.

Tek başına olunca çok zor gerçekten ister bir çocuk ister 5 çocuk annenin de kendine zaman ayirmaya ihtiyacı var nefes almaya, temizlik yemek hiç bitmiyor sonra gerginlik sinirlilik tavan yapiyor mutsuz oluyor K