Size alışmaya çalışıyor. Bi de bu ara yeni doğum yaptığınız için bütün ilginizin bebeğe kaydığının farkındadır, ayyuka çıkmıştır bütün inatlar. Öncelikle evde bir konuşma tonu sabitleyin. Bağırmayın, kendinize hakim olun Eşinizle oturun, konuşun, ve ne olursa olsun bağırmayacağınıza dair bir karar verin. 4 yaşta çocuklar henüz duygularını regüle etme becerisini kazanmamış oluyorlar. Aşırı yorgunluk, uykusuzluk, açlık, anneye/babaya ihtiyaç duyma, kaygı, korku, uyaran fazlalığı bunların hepsi ağlama ataklarını tetikleyebiliyor. Etrafında sinirlenince bağıran örnekler görmesi de "sinirlenince bağırmayı/ağlamayı" normalleştiriyor çocuk için. Unutmayın çocuklar hep görerek öğreniyorlar. Bir atak geldiğinin farkına vardığınız anda ona duygularına isim koyma konusunda destekleyin; "Şu an sinirlendin. Anladım. Seni anlıyorum. Sinirlendim diyebilirsin." şeklinde hissettiği duyguyu "adlandırmasına" yardımcı olun. Her öğrendiği yeni duyguda "tamam artık bunu öğrendik, sinirlendiğimizde ağlamamıza gerek kalmadı güzelce "anne sinirlendim" diyebilirsin" diye davranış modeli oluşturun. Oyun oynadığınız, aranız iyi olduğu bi anda kızınıza derin nefes egzersizleri öğretin. Beraber 5 tane derin nefes almak gibi. O anlamsız ağlama krizleri geldiğinde mantıkla anlaşmaya veya cezalandırmaya çalışmayın. Mümkün olursa sakin bi ses tonuyla göz kontağı kurarak "biraz sinirlendin/üzüldün, gel nefeslerimizi yapalım" diyin ve 5 nefes sonrası sarılın. "Biraz sakinleştin mi?" diye sorun, yine sarılın. Bak ne güzel kendini sakinleştirdin, seninle gurur duyuyorum diye doğru davranışı övün. Yemekte oturma konusunda "davranış/sonuçları" mentalitesini uygulayın. Bağırmadan, tatlı bir ses tonuyla "Bebeğim artık yemeklerimizi masada hep birlikte yiyoruz. Kalkarsan tabağını kaldıracağım ben" diyin ve kalkarsa gerçekten kaldırın ve yemeğini de çöpe dökün. Bağırmayın, çarpmayın tabağı biyerlere. Çok sakince. Bir akşam aç yatarsa bişey olmaz korkmayın. Ağlayıp bağırabilir, ortalığı ayağa kaldırabilir, yine yukarda anlattığım gibi sakince "Bebeğim şu an kızdın. Anlıyorum" diye baştan başlayın. Yemeği geri vermeyin. Gerekirse teselli edin "Keşke sofrada otursaydın, çok iyi anlıyorum kızmakta haklısın." diye sarılarak. Bu dönemler çok zor. Hem kendi duygularını iyi anlayamıyorlar, hem konuşarak ifadede zorlanıyorlar.. Hem sevgiyle ve anlayışla yaklaşmak gerekiyor, hem de bazı davranışların sonuçları olabileceğini öğretmek gerekiyor. Hep yumuşak bir tavırla, ve hep sevgiyle. Kolaylıklar dilerim

Muhtemelen doğumdan iki ay sonra işe dönmek zorunda kalacağım ve şu an bu yazdığınız içime oturdu. Annem ya da kayınvalidemin baktığı çocuğun terbiyesini ben sağlamış olmayacağım bu dank etti.. İşe de mecbur dönmek zorundayım restoran işindeyiz başında olmazsak batarız öyle düşünün. Ne yapacağımı bilmiyorum en kötüsü bebişte restoran da büyüyecek gibi therealsinner Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evet oyle bakilinca dengesiz gorunuyoruz ama aslinda amacimiz bagirdigimiz seyleri bir daha yapmamasi icin. Nasil desem atiyorum annem sunu yapinca kizar yine deyip yapmamasini saglamak. Evet sacma ve yanlis ama suan baska care yok gibi. Kac kere zararli seyler yapti ayagina cam batti dizi kanadi ama sonra yapmaya devam etti.

Güzellikle söylemek, tane tane anlatmak, sinirlenmek, bağırmak, dövmekle tehdit etmek, bağırınca vicdan azabı çekip eskisinden de iyi davranmak, güzelce anlatmak, tekrar yaptı diye tekrar bağırmak Sizce bu sağlıklı bir iletişim modeli mi? Çocukta sorun yok bence, yüzde yüz sorun sizde. Bir adam düşünün, sevgiliniz mesela. Aynı gün içinde size hem prensesler gibi davranıyor, sonra bir şeye sinirleniyor bas bas bağırıyor, sizi tehdit ediyor, sonra canım cicim diyor, gönlünüzü alıyor, öpüp kokluyor, baristiniz derken yine bir şeye sinirlenip size bağırıyor, pişman olup eskisinden de iyi davranıyor. Ne dersiniz bu adama? En kibar tabirle "dengesiz" dersiniz, değil mi? Buradan bakınca çocuğunuzun gözünden aynı böyle göründüğunuze eminim.

Gecen videoda denk gelmistim bir cocugin bir seyi yada davranisi ogrenmesi icin 45 tekrara ihtiyacı varmis ben tam icerigi okuyamadim hangi seyler icin gecerli sadece 45 ve cocuk kalmis aklimda velakin cocuk yetistirmek sabir ve istikrar isidir bende anneyim isimiz zor

Büyük sinir tahribatına yol açıyor bu durum. Pedagoga gidebilirsiniz aslında, ya da çocukla birlikte psikoloğa, onlar daha iyi yönlendirir en azından. Üzüldüm adınıza

4 yas icin normal davranislar. Benim oglum da 4 yasinda ve ayni. Sabrederek bu donemin gecmesini bekliyoruz.

Çocuğa başkasının bakıp ve tertip düzen belirlemediği çoğu çocukta var bu durum. Hem öğrencilerimden biliyorum hem de akrabalardan

Umarim gecer bizde ustune kardes kiskancligi da eklendi ve daha karisik hal aldi. cogu sefer bebek gibi davraniyor yenGEnC

Kizlar öyle güzel yonlendirmeler yapmış ki bana susmak düşer. Mutlaka dikkate alın konu sahibi. Magrat

Merhaba arkadaslar 4 yasinda ve 1 aylik iki kizim var. Buyuk kizima 2 sene ben calistigim icin annem bakti. Bu yuzden otorite olarak aramizda bir kopukluk oldugunu dusunuyorum. Oyle ki kizima bazi seyleri hala ogretemedim. Mesela sofrada yemek yemek. Annem aman gezerek yesin supururuz derdi. Ya da tv karsisinda yemek isteyince hay hay derdi. Bense buna uyuz oluyorum sofrada yesin ortalik batmasin diyorum yok. Ya da mendil koyarim catal kasik gider hem eliyle yer hemde ellerini her yere siler. Birsey olur onla alakasiz oturur aglar bagirarak aglayarak konusur ne dedigini anlamiyorum derim daha cok aglar bagirir. Bi yere gideriz asla durmaz dip koseye duser burnumdan getirir. Yapma dedigim ne varsa inada yapar. Guzellikle anlattim olmadi kizdim bagirdim olmadi. Ben galiba onu egitemiyorum ne beni ne babasini hic dinlemiyor. Bardagi firlatmak istiyor diyelim atma elin kesilir vs anlatiriz umrunda olmaz birakmaz o bardagi. Bagirinca birakir bu sefer aglama krizi susturma cabasi. Ben ona kizinca oturup agliyorum cunku kizmak bagirmak seni doverim vs su olur bu olur diye korkutup tehditle bir sey yaptirmak istemiyorum. Esim de oyle uzuluyor onu aglatinca ki siddetimiz sadece bagirmak o da gonlunu almaya calisiyor neden kizdigini anlatiyor bizim kiz ozur diliyor bi daha yapmicam diyor ama daha iki dk olmadan ayni seyi yine yapiyor. Biz nerede hata yapiyoruz ben anlamiyorum artik.

Maddi durum varda bu sorunlari cozmek icin oedagiga danisin bence yenGEnC

Sofrada yeme vs olayi cocuk ne gorürse onu ogreniyor. Annnenizden onu ogrenmis bu cocugun suçu değil. Annenizi o zamanlar uyardiginizda dinlememis muhtemelen. 4 yas cidden inat bir yas yani çogu anlattiginiz yasla alakali. 2 bucuk yas kizimin da mesela 2 yas sendromu var cok belli ama idare ediyoruz. Aslimda anlasilmayi vekliyor cocuklar anlamaya çalisin. Mesela ben bu kaşikla yemek istiuorum diyor. ne farkeder demeyin çunku o dunyada daha yeni ve o kaşıkla yemek istiyor bu onun için yeni sayilan bir aktivite hevesini almamis demekki. Tuvaletten cikinca kakasına baybay yapiyor şortu kendi giymek istoyor poposunu kendi temizlemek vs derken banyodan çikmak yarim saat mesela. Bekliyirum istersen yardim edebilirim diyirum sadece el atmadan. Yani anlamaya çalisin vence. Belki guvenli baglanma olmadı eger öyleyse şuan guzel bir firsat baginizi kurun tekrar. Çocuklar cok guzel yol gosteriyor aslinda. Mesela neyi sorup sizi yonlendirip istiyorsa o davranisiniza ihtiyaci var. Mesela masal anlattirıyor kizim uyku oncesi ama israrla baya anlattiriyor demekki bu donem buna ihtiyaci var diyorum. Bir kac anlatinca bak bu son deyip anlasiyorum ona uyuyor. Yani dilinden anlamaya calisin gun içinde sarilın aglar uzulurse sarilmak istermisin deyin guler yuz gosterin yuzunüz fe ona çokşey ifade ediyor. Velhasıl bu küçük canlıları oldukları gibi sevmeyi ve anlamayi denemek lazım. Sık sik onu sevdiginizi onhnla yemek yemek oyun oynamak vs güzel bunlari sevdiginizi soyleyin. Takdir edin yaptigi seyleri. Yapamaz ise destek olun vs. Kizimdan gördüğum ne kadar anlasıldıgini hissederse o kadar sakinleşiyor

Esimle her gun cocuk uyuduktan sonra klasik konusmamiz niye hic soz dinlemiyor, nasil yapacagiz, nasil edecegiz oluyor. Yemekte asla oturtamiyorum. Salonda ya da baska yerde yemesine izin vermiyorum ama yemek 2 saat suruyor. Cunku gidip 5 dk sonra gelip bir lokma aliyor. Bazen sinirlenip tabagini kaldiriyorum. Kaldirma yicem diyor ama yine ayni. Bu yasa ozgu oldugunu dusunuyorum. Oturmaktan sıkılıyorlar. Ortalikta gezinmek yemek yemekten daha ilginc onlar icin. Sabretmekten baska yapacak bir sey yok bence. Kendinize yuklenmeyin. Benim oglum hep bizimleydi. Bi buyuttuk bu yasa kadar. 3 yasina kadar bakici yardimcim vardi ama ben ya da babasi hep baaindaydik. Simdi bir yildir krese gidiyor. Orada nasil yiyor bilmiyorum. P

"Annem kızar yine" diye bir şeyi yapmaması sağlıklı bir istek mi? Anne/baba korkusu sadece insanları baskılar, yapmayacağı varsa da yaparlar. İleride siz kızmayın diye sizden gizli iş yapmakla geçer. Bence siz çok ciddi bir şekilde 4 yaş çocuğuyla saglikli iletişim kurabilmek için yardım alın. Maddi durumunuz varsa çocuk psikologuna danışmak olabilir, durumunuz yoksa gerçek psikologlardan, çocuk gelişimcilerden kitaplar okumak, 4 yaş çocuk yetiştirmeye dair videolar olabilir... Bir yerden başlayın. Çünkü arzu ve istekleriniz de çok sağlıklı değil, davranışlarınız da değil. Böyle davranıp davranıp çocuğu kendinden uzaklaştırmaya gerek yok. Ayrıca her anlamda sizin isteginizin zittini yapıyorsa belki bu simariklik değildir, belki size bir şeyden dolayı tepki veriyordur, belki de ilginizi böyle çekmeye çalışıyordur.