merhaba arkadaşlar evet başlıkta da yazdığım gibi doğumdan sonra sürekli olmasa da sinir krizleri geliyor engel olamıyorum, oğlum var bu ay yaşına girecek, hareketli bir çocuk ve sürekli ben ilgileniyorum diyebilirim babası ilgisiz diyemem ama ona bakmak konusunda biraz beceriksiz sanırım, birde çok panik sürekli bana şöyle yap, tut bebeği ona dikkat et buna dikkat et sürekli bana uyarılarda bulunuyor geriliyo çocuğa birşey olacak diye ve haliyle benide geriyo, ben dışarda tabiki dikkat ediyorum ama evde önlemlerimi alıyorum eşime de söylüyorum tamam ben dikkat ediyorum rahat ol diye ama yok o sürekli aynen devam germeye o sürekli çocuk biyerde sabit dursun kıpırdamasın filan istiyo ama nasıl dursun yeni hareketlendi yürümeye başladı şimdi onun hevesinde çocuğu bağlayamamya değilmi, eşimin hem çocuğa yeterli ilgiyi göstermeyip hemde bu denli müdahale etmesi sinirimi bozuyo, kendisi tv izliyo yada pc başında ama çocuk sürekli benim etrafımda hem ona bakıp hem evin işlerini halletmeye çalışıyorum hemde eşimin dırdırını çekiyorum üstelik çalışıyorum da işte bunlar bende fazlasıyla strese neden oluyo ve bazen istemeden oğluma sesim yükseliyo sonra pişman oluyorum ama sinir anında bağırınca oğlum anlıyo artık ve üzülüyo tabiki normalde çocukları çok seven bir insanım ve kendi çocuğum olmadan önce böyle bir anne görsem yadırgıyordum ve yakınımsa uyarıyordum bağırma diye hiç kıyamam çocuklara oğlumuda çok çok seviyorum tabiki asla kırmak istemiyorum zerresine zarar gelse üzülüyorum.. ama sinir anlarında kendime hakim olamayıp bağırıyorum (( ne yapıcamki ben benim gibi olanlarınız varmıydı nasıl başettiniz lütfen banada söyleyin...

bu arada bende arada kızıma bağırıyorum ama sonra pişman olup sarılıp öpüp kokluyorum. ve sürekli sabırlı olmak için kendimi telkin ediyorum

Öncelikle Allah sabır versin. Biz kadıınlar işte böyle yıpranıyoruz. Öncelikle sana tavsiyem rahat ve sakin ol. Eşin dır dır ederken umursamaz bir tavır takın. Her söylediğine cevap vermeye calışma. Duymamış gibi davran. Senin canın skılacağına onun canı sıkılsın. Sen yıpranacağına bırak kocan yıpransın. Gercekte o an rahat olmasan bile gayet rahat tavırlar sergile. Gercekten işe yarıyor. Yani sinirlerin alınmış gibi görün. Umarım yeterince anlatabilmişimdir. Kolay gelsin.

okuduğumda aynen beni anlatmış dedim. birebir aynı şeyleri yaşıyoruz diyebilirim, benim kızım 13 aylık bende sizin gibi çocuğuna bağıran annelere kızardım ama bazen bende tutamıyorum kendimi sonra da saatlerce ağlıyorum neden böyle yapıyorum diye, kızıma yalnız bakıyorum ve yürümeye başlamasıyla birlikte çok mızmız bir çocuk haline geldi herşeyi istiyo ve sürekli mızlıyo eskiden düzenli uyurdu artık başında göremezse basıyo yaygarayı, tuvalete bile göndermiyo beni hep başında durucam. Ayrıca benimde eşim biraz beceriksiz :) üstelik 9 dan önce de eve gelemiyo ne yazık ki ben haftasonu psikoloğa gitmeyi düşünüyorum şimdilik aklıma gelen tek çözüm bu umarım eski mutlu günlerime geri dönebilirim çünkü kendimi çok mutsuz ve çok karamsar hissediyorum, size de önerim bir doktordan yardım almanız. Allah yardımcımız olsun

benim eşimde aynı çocuk düşse bana kızıyor bakmıyon diye anlatamıyorum bu çocuk yeni hareketlendi durmaz düşer kalkar diye ama anlamıyor. haftasonu ben kuaföre gittim yengemde kızımı tutuyordu. huysuzlanmaya başlayınca biraz kapı önüne çıkarayım dedi. onu yakındaki parka götürmüş. eşim bunu duydu bana demediğini bırakmadı neden başkasıyla parka götürmüşüm neden gözümün önünden ayırmışım. benim haberim yoktu diyorum anlamıyor. kızım ilk çekmece karıştırmaya başladığı dönemde elini sıkıştırdı çekmeceye o akşam tartıştık boşanma noktasına geldik. bazı erkekler böyle yani eshma B. prenses 14 Mayıs 2013/k. prenses 23 Mayıs

valla ben eşime de kızıyorum artık söylüyorum da beni bunaltıyorsun çok düşünceliysen kalk kendin bak birazda diyorum zaten evdeyken ben rahat bırakıyorum çocuğumu istediğini yapsın zarar göreceğini anlıyorsam zaten müdahale ediyorum çekmeceleri dolapları karıştırıyo çıkarıyo içindekleri bazen elinide sıkıştırıyo olabiliyor yani.. ve ben engel olmaya çalışsam sürekli müdahale etsem çocuğa bu kez inatlaşıyo sinirleniyo bende dikkatini başka bişeye çekmeye çalışıyorum yada yapmasına izin verip sonra herşeyi toparlıyorum.. eşime en çok başkalarının yanındayken sürekli müdahale etmesine sinir oluyorum insanlar evimize geldiğine pişman oluyor yani ne gittiğimiz yerde nede gelenin yanında rahat vermiyor sinir ediyo beni..

canım bu konuda kocana da çok iş düşüyor, sana da... birincisi sen güçlü olmalısın, sakin olup hayata daha güzel bakmaya çalış. tek başına bunu başaramıyorsan profesyonel destek almanı öneririm.

evet maalesef kendim başaramıyorum sakin kalmayı ve destek almaya başladım bile..