Bence de bir an önce sosyalleşmesi lazım. Kreşe de veremezsiniz bu boyutta ise. Yaşıtları ile sürekli bir araya getirin oyun alanlarına sıkça götürün. Benim oğlum da kalabalık olsun ister eve sürekli birileri gelsin biz gidelim ister evi hiç istemez. Çocuk milleti ne tuhaf illa abartı yaşayacaklar.

söylemeyi unuttum mesela babası hadi seni halana, amcana götüreyim diyor gitmemmm diye çığlığı koparıyor. sürekli evimize gelen meral teyzesi sevdoşu var mesela onlar gelince çok seviniyor oynuyor ama onların evine gitmek istemiyor, gitsek asla susmadan ağlıyor. ama sokağa çıksak, pazara gitsek o kalabalık ona dokunmadığı sürece gayet mutlu geziyor.

ya benim küçüklğümde aynen öyleymiş korkudan değil ama. yada korkudan mıydı bilemicem annem çok çekmiş.. büyüdükçe geçer.. benim öyle oldu..

kreşe yazdıramıyoruz ama napıcaz şaşırdık korkuyorum istemiyorum diyo kendi. bir de insan seçiyor eli yüzü düzgün güzel ya da yakışıklı biri seviyosa sevdirmese bile ağlamıyo hıhlayıp arkamıza saklanıyor ama özellikle başı kapalıdan ve sakalı olandan haz etmiyo hiç. hadi büyükleri geçtim de çocuklardan da korkması gerçekten çok kötü bir durum...

küçüklüğümle benziyo yeğeniniz 1-2 yaş büyüsün geçer.. toriii

2007 doğumlu bir kız yeğenim var. bizimle ev içinde gayet mutlu ama dışarı çıkınca başka insanlar sevmek istese kıyamet kopuyor. komşuya, arkadaşa gidemiyoruz. dayısına bile gitmiyor. hadi bir anlamda iyi böyle olması biri kaçırmaya kalksa kıyamet koparır da parka gitsek başka çocuklardan bile korkuyor. asla oynamıyor kimseyle. etinden et koparmışlar gibi ağlamaya başlıyor. ne yaptıysak işe yaramadı. bir akıl verin lütfen ne yapabiliriz? :sinifsinif: