size katılıyorum, dünyanın en güzel şeyi bir annenin bebeğini büyütmesi bir bebek içinde annesinin sevgi, şefkat ve kokusuyla büyümesi.. bunun yerini başka şeyle doldurmak mümkün değil ama malesef günümüzde çalışmak zorunda olan anneler var.. eğer hakikaten iyi bir kişiliğe sahip, bebekleri seven çocuk ruhlu diksiyonu düzgün, yaptığı işi sadece iş olarak görmeyen, bir bakıcı bulunursa bebeğinizin güvenle ve sevgiyle büyüdüğünü bilmek anneyi rahatlatacaktır...

Tancredi belliki ilk anneliğini yaşıyorsun, sen eve kameralarla doldurmanın yanında bir köşeyede sen gizlenip takip etsende fayda vermez. çünki senin bakıcı anlayışın yanlış bakıcı ayrı temizlikçi ayrı bakıcılık mesleği ayrı bir olgu, bakıcı ; bir anne kadar bebeği seven ve kendi bebeği gibi ona şefkat gösteren bir pratisyen kadar bebeğin rahatsızlıkları ve hastalıkları konusunda deneyimli ve çocuğu takip edebilen bir anneden daha çok sabırlı ve hoşgörülü olan bir eğitmen kadar eğitici olmalıdır bebeğe bakmak masa sandalye silmeye benzemez G

Peki evi kameralarla donatmanında hukuken bir suç teşkil ettiğini biliyormusunuz?

ahsen hanım merhaba, ben çocuğun kesinlikle kendi evinde bakılması taraftarıyım. Kızım var. Devir ve insanlar güvenilmez. Kızımı başkasının evine bırakma fikri beni çok rahatsız eder. Kendi evimde kendi görüşümde olmalı. Bakan insan evde kendi işlerini yapmaya çalışır. kendi evimizde iken zorlanıyorsak başka birin evinde hiç olmazz. Başka birinin evi " sadece annemin evi" fikridir. çocuk evde kendi yatağında, kendi ortamında bakılmalı. Zaten artık bakıcılık işi belli bir düzene geçiyor. Bir zaman sonra iyice rayına oturacak. Annelere sesleniyorum kesinlikle kamera koyun. Ben komşularımada sık sık ziyaret ettiriyorum. Annem ve kardeşim çat kapı geliyor. Komşularım kapıyı dinliyor. Parkta takip ediyor. Mecburum. Insanlar o kadar acımasız olmuşlar ki... Kamerayı açıp hemen telefon ediyorum. Bana anlattığı ile gördüklerim uygun mu. Onunda 2 kızı var. Onada diyorum. Hereks helalinden alsın parasını. Benim kzıma gelecek zarar, onunda kızlarına gelsin. Artık gerisi vicdanına kalmış. L

kullanabileceğim kadar ücretli-ücretsiz izin kullanacağım zaten ama kaçış yok, memur değil işçiyim o yüzden mecbur döneceğim işe.. kamera en azından caydırıcı olur diye düşünüyorum. imkanım olsa hiç çalışmayıp kendim bakmak isterdim.. B

Aslında gerçekten de bebeğe ilk 2 yaşına kadar en kötü ihtimal sütü bırakana kadar 1 1 bucuk yasına kadar anne bakmalı, benim annem çalışırdı bana da bakıcı bakardı 4 5 tane değiştirmişimdir herhalde. ama anneannemin bana bakmasının yerıne geçmedi hiçbiri. en azından anneanne cunku. sizde bu ımkan yokmuş evet. ama ben bakıcımın benı evde bırakıp kactıgını da hatırlıyorum bu belkıde hamıle veya yenı cocuk sahıbı olmus kadının bunalımıdır. çalışmalıyım evde durmamalıyım yoksa dengem bozulur eşime cocuguma faydalı olmam demek. ama gercektende cocug en düzgün eğitim verebılecek kışı annedir. nasıl olsa 17 18 oldumu başlıyorlar arkadaş cevreleri eve uğramamalar oyuzden bu zamanları iyi değenlendirmek lazım. hem cocugunuzun göz açıp kapayıncaya kadar geçen en kısa dönemi 0-2 yaş arası bebeklik dönemidir ve bu da en tatlı zamanlarıdır. bu sürede onla ne kadar fazla bırlıkte olursanız o kadar iyi. sonra ne cabuk büyüdü diye üzülmezsniz de hem

tecrübeli bir bakıcı bir anneden daha bilgi ve deneyime sahiptir, benim 3-4 aylıkken alıp büyüttüğüm çocuklar ve anneleri hala her özel günde ararlar ve bana anne diye hitap eder birkısmıda bu çocuk orta okula gidiyor üstelik bundanda annesi asla rahatsız olmaz, eğer tayinleri çıkıp ayrılmasaydık o hanım bir çocuk daha doğuracaktı şimdi bir çocukla kaldı bakıcı korkusundan bakıcı kelimesi annelere biraz hafif geliyor ama bir bakıcı bebeğin nefes almasından rahatsızlığını, bakışlarından sitresini davranış ve mimiklerinden isteğini hemen farkeden kişidir, en son bebeğine baktığım anne benden önce bir kaç kişiyle görüşmüş binlira maaşı duyunca bakıcı adayları bebeğinede bakarım ev işlerinizede bakarım demişler benimle göşmesinde ben kendisine, asla ev işi yapamayacağımı, benim önceliğimin bebek olduğunu bebeği bırakıp başka bir işle ilgilenemem ancak bebek uyuyunca onun çamaşırlarını ütüler odasının dezenfektanıyla ilgilenirim dedim. buna rağmen benimle çalışmaya karar verdi evindede birkaç tane kamera vardı, o kameralarla iş yerinden bilgisayarla evin her köşesini görebiliyordu, ben bundan asla rahatsız olmadım.. aradan bir iki ay geçti bebeğin annesi benden ısrarla şunu rica etti sakın hiç bir şeye elinizi sürmeyin, bebeğin çamaşırlarınıda ben yıkar ütüler hazır ederim dedi, bunun sebebi neydi biliyormusunuz, birgün gene bebekle birlikteyken ben annesini aradım, hemen gelmesini bebeği doktora götürmemiz gerektiğini söyledim, tabiki anne bizi kameradan gördüğü için şaşırdı çünki anormal hiçbir durum göremiyordu, ben ısrar edince geldi ve doktora götürdük hikaye uzun ama doktor bana dikkatimden dolayı teşekkür edince anne çok mutlu olmuştu bir gün baktımki hanımefendi kameraları kaldırmış, neden kaldırdığını sorduğumda cevabı şu oldu sizin oynaşmalarınızı görünce kıskanıyorum dedi tayini çıkıp taşınmak zorunda kaldıklarında bizide götürmek için o kadar ısrar ettilerki her türlü maddi desteği vereceklerini söylediler ama eşim bodrumdan ayrılmak istemediğinden gidemedim.. evet anneler BAKICI hakikaten önemlidir.. dikkat sabır sevgi güleryüz tecrübe hoşgörü eğitim ve en önemlisi tecrübe BAKICI dediğiniz kişide bütün bu özelliklerin bulunması gerek... G

canım eninde sonunda bakıcıya veya bir yakınımıza emanet edicez bebeklerimizi çalışan annelersek... eğer imkanın varsa ilk yıl çalışmasan keşke. o kadar anne sevgisine ilgisine muhtaçlar ki çünkü...(( ben en az 2 sene çalışmayı düşünmüyorum ama eşim çok büyük bir desteğim olduğu için. umarım bir çıkış noktası bulursun ama bakıcı dendi mi, aman aman diyorum!! kamera ii bir önlem belki de, Allaha emanet artık.. yalnız unutmaki dünya iyisi bakıcı olsa senin gibi olmaz, üf ben bile stres oldum burdan yahu

. push ;

Herkese slm, Anlaşılan bakıcı konusunda herkesin engin fikirleri var herkesin düşüncesine saygı duyuyorum. Anneliğin tek bir doğrusu yok anladığım kadarıyla. Herkes evladı için herşeyin en iyisini ister ve yapmaya çalışır. Özellikle Türk kadınlar için böyle. Tatilde bizim kültürümüzden olmayan birçok anneyi gözlemleme fırsatı buldum. Hangimiz çocuğunu cips ve kuru ekmekle kalvaltı yaptırır? Tabi ki onaylamıyorum ama herkesin anneliğe farklı pencereden bakıyor... Gönül isterdi ki annem ya da kayınvalidem baksın ancak ikisine de uzaktayım. Böyle bir alternatifim malesef yok. Ama doğum yapınca annem ve görümcem bir müddet yanımda olacaklar. İşe başladığımda da görümcem ara sıra eve gelip gidecek.. Kamera meselesini bakıcımla konuştum. Ona bu konuda tedirgin olmamasını, bebeğin gün içinde neler yapacağını merak ettiğimden biraz da olsa görünce özlem gidereceğimden bahsettim. Paranoyak derecede güven korkum yok, bakıcım 2 çocuk annesi benden daha tecrübeli olduğu ortada ama benimki duyduğumuz gördüğümüz kötü haberlere karşı %100 güvenilir olmayan bir önlem sadece... Temizlikçiden bakıcı olur mu? Bakıcım herşeyden önce anne ve yaklaşık 1,5 yıldır evime girip çıkan bir insan. Söylediğimi dinleyen, iyi niyetli, sessiz, uysal bir kız. Hamile kaldığımda ondan başkasını bulma düşüncesi aklıma bile gelmedi. Hiç tanımadığım bir yabancıya bebeğimi emanet edeceğime bildiğim güvendiğim birine emanet etmek daha mantıklı geldi. Evin temizliği de tabi ki ikinci planda kalack. bebek orada aç ağlarken kapı baca sildirecek halim yok. Yaşına kadar süt iznim olacağı için eve erken gideceğim. Ben geldikten sonra dip köşe yapamasa da ortalığı toparlayabilir. Çok yorgunsa onu da yaptırmam. Benim önceliğim her zaman bebek olacaktır.. Uzmanların söylediğine göre 3 yaşından önce tek bir kişinin bebeğe bakmasının psikolojik ve sosyal açıdan daha sağlıklı olduğunu söylüyorlar. Katılıyorum. Zaten yıllarca okula gidecek belli bir disiplin altına alınacak. El kadar bebekken böyle bir ortamda olmasını istemem. İşimi bıraksam maddi açıdan bir zorluk çekmeyiz ama ben çalışmayı seven bir insanım. Akrabalardan eş dosttan uzak bir yerde oturuyorum. Evde otursam beni mutlu edecek bir hayatım olmayacaktır. Hem de kariyerimde yükselişe geçmişken.. Kariyeri bir tarafta bıraksam da evde mutsuz bir annenin çocuğunu mutlu edecebileceğine inanmıyorum. Ben bu konuda hislerime güvendim umarım yanılmam... innuk

oncelikle hamileliginizi tebrik etmek istiyorum, Allah kolay bir dogum nasip etsin, sag saglim yavrunla kurtulun dilerim. Bakicinizin evinize girip cikan, tertibinizi, huyunuzu bilen birinin olmasi kesinlille avantaj. Temizlikciden anne oluyorsa, bakici da olur, bu isin egitimden cok insanlikla ilgisi var cunku. Akademik bilgilerin ufacik bir bebege cok da faydasi olmuyor, neyi ne zaman nasil yapacagini bilmesi ve bunlari sevgi ve hosgoru ile yapmasi esastir. Eger bakicinizin haberi olmadan eve kamera koysaydiniz yanlis bulurdum, cunku bu psikopatca bir davranistir, bakicinizi yavrunuza eziyet ederken izlemek ve sirf onu suc ustu yakalamak icin caba sarf etmek annelige sigmaz. Haber vermissiniz, evde kameralarin oldugnu biliyor ve kabul ediyorsa durum farkli. Bunun guvenle alakasi var elbette, olmali da. Niye koru korune birine bebeginizi emanet edesiniz ki, bu bir is ve bu isin bir parcasi da izlenmekse ve bakici bunu kabul ediyorsa ortada ne suc var ne de elsetirilecek bir sey. Allah muhafaza kazayi belayi kamera ile onleyemezsiniz ama bakicinizin izlendigini bildigi surece bebeginize daha dikkatli davranacaginizdan emin olabilirsiniz. Tavrinizi ve uslubunuzu dogru buluyorum, elstirilere kulak tikayip hamileliginizin tadini cikarin, cocugunuz dogunca bir cok duygu ve dusunceniz degisecektir ama annelikte en dogruyu yine ic sesiniz soyleyecektir, onu dinleyin. Bu arada ben kendim de ilk gencilk yillarimda yurt disinda hem temizlikcilik hem bakicilik yaptim. Bazi evlerde kamera vardi, bazilarinda yoktu, bazilardinan haberim bile yoktu, ama yaptigim her isi yapilmasi gerektigi gibi yaptigim icin kameradan korkum hic olmadi, bebegime bunu neden boyle yaptin, yanlisti vs diyen de hic olmadi. Ardindan hem cocuk psikolojisi, egitimi vs iceren uzun ve yorucu bir universite egitiminden sonra uzman filolog-pedagog oldum, bu iste tecrube kazandim, isin kitapcasini da ogrendim ama insanligim degismedi, hala ayni merhamet icimde var, bu isi dogru yaptiran da merhmet zaten. Benim bebegim 1 yasinda, yakin zamanda isime donmem lazim ve kizimi kime emanet edecegim konusunda sadece ic gudulerimi dinliyorum, onca yillik akademik bilgi ve birikim burda bana hizmet etmiyor. Saglicakla. GokyuzundeDans GÖZLERİMDE GECE

0-3 yaş kabul eden kreşler mevcut yine kamera ile takip edeceğiniz yerde bulabilirsiniz hiç olmazsa bebeğiniz yaşıtlarının bolca bulunduğu ve en önemlisi akademik açıdan donanımlı kişiler tarafından bakılacığı bir yer olur VuslataDair evli ve 3

bence daha en baştan 1-0 yenik başlamışsınız.. bakıcıma güvenmeyip diyorsunuz..! güvenmediğiniz bi insana nasıl can emanet ediceksiniz ki? GokyuzundeDans GÖZLERİMDE GECE

ben bu yazının üstüne söyleyecek söz bulamıyorum... arkadaşım.. S

ne oldu arkadaşım bebek bakıcıları yorum yapamazmı... onların buna hakkı yokmu... bır anne olarak herşeyın en ıyısını arıyorsunuz... sonra 2 kelımeyı yan yana getıremeyen lavabo sıldığı bezı yerede kullanan ınsanlara sırf ucuz dıye cocuk bırakıyorsunuz... yerı gelınce sen ılkokul mezunuzun bu parayı neden beğenmıyorsun diye hor göruyorsunuz... madem her hakkı kendınızde göruyorsunuz bulun unıversıte mezunu bır murebbıye verın 2000.3000tl sız mutlu o mutlu.. B

okuduğum yorumların içinde en mantıklısı buydu sanırım. herkesin bebeğine anneanne ya da babanne bakamıyor malesef, ya da hepimiz büyükşehirlerde yaşamıyoruz. çocuğa kendi evinde baktıracak birini bulmak nerdeyse imkansız benim yaşadığım yerde, insanlar tutmuş temizlikçiden bakıcı olmaz, profesyonel birini bul diyor. sanırım sizin çevreniz çocuk gelişimcilerle dolu!!! temizlikçilik bu kadar küçümsenecek bir iş de değil ayrıca, anne olabildikleri gibi başkalarının bebeklerine de bakabilirler. işi bırak diyenlere de gülüyorum gerçekten... ortalık iş kaynıyor çünkü öyle rahatça ayrılıp yenisini bulabilir. kızım 13 aylık,20 aylıkken çalışmaya başlayacağım ücretsiz izne ayrıldım ama kimse hakkında bu şekilde yorum yapma hakkını bulmam kendimde. çalışmak istiyorsa çalışacaktır, işi bırak demek de neyin nesi? 0tospembe

tancredi, ilk önce seni tebrik ederim ne kadar duyarlı bir anne olacağın bebeğin daha doğmadan belli oluyor. senin için çocuğunun çok değerli olduğunu sen söylemeden zaten yansıtıyorsun. çok güzel bişey yapmışsın sen gerçekten çok iyi bir anne olacaksın... ben kendim kamera ve alarm işi yapıyorum. bu işin içinde olduğum için senin gibi çocuğunu önemseyen biran olsun gözünün önünden ayırmak istemeyen anneleri tanıma imkanım oluyor.. benimde çocuğum var ve aynı sistemi kullanıyorum, hem çocuğumun güvenliğini sağlıyorum hemde gözümün önünden biran olsun ayırmıyorum... . push ;

merhaba, benim kizimda suan 2,5aylik ve bayram donusu ise baslamak zorundayim.. ben kuzuma bakacak kisinin ev islerine dahil olmamasi gerektigini dusunuyorum. temizlikci baskadir, bakici baskadir. 2sininde mantigi farkli olmalidir islerinde en iyisi olmasi icin.. bende suan bir bakici ile gorusuyorum..2 sefer telefonda gorustuk.. karsilikli sorularimizi sorduk.. sahsen benim icime yatti.. bu aksam kendisi davet etti evine ziyarete gidip tanisacagiz.. umarim hayirlisi olur.. kuzuma sefkat gostersin, egitimine katkida bulunsun yeter. ben temizligimi de yaparim herkes uyurken, yemegimi de.. yeter ki kuzucuk emin ellerde olsun.. allah hayirli kisilerle karsilastirsin.. Z

güvenmeyip kısmını nerde bu kadar net yorumladın cok ilginç ama diyelim ki güvenmiyorum hatta aşırı endişelerim var demiş. beraber gördük demi yıllardır bakıcı şiddetini, cocuklara hertürlü şiddet ve tacizle yaklaşan bakıcıları. eğer bazı ınsanların bazı gerçekleri varsa bunu yoksayamaz kımse hele anne tabikide endişelenecek bu konuda. ha bu başlığın içinde birisi yardım ve fikir istiyor. nasıl hepimiz avukat kesildik gittik o kadar cümleden, yapılan işin kanununa taktık, onuda anlamak zor.

çocuğun kendi evinde bakılması en doğrusudur bence de. Çünkü insan kendi evinde her türlü güvenlik önlemini alabilir . Ayrıca kendi evinde olmak çocuğa güven verir. Sabahın köründe uyandırıp, giydirip götürmek hem anne hem çocuk için zahmetlidir. Ayrıca evinde çocuk bakan bakıcıların hemen hemen hepsi günlük işlerini de yaparlar. Kameraya pek güvenmiyorum açıkçası. Çünkü bu tip kameralar genelde sesi iletmiyor. Daha önce bir kreşte şahit olmuştum, Öğretmen gayet çirkin bir ses tonuyla uyarıyordu öğrenciyi fakat kameradan bakınca herşey günlük gülistanlıktı. Çocuğu hırpalama ihtimali olan birine zaten çocuk emanet edilmez. Bence en sağlıklısı çocuk konuşmaya başladıktan sonra bakıcıya geçilmesi. Bu arada 1. derece akrabalardan yardım alınması. Mümkün olduğunca geç başlayan iş hayatı, sonrasında anneanne/babaanne ve çocuk cümle kurmaya başladıktan sonra bakıcı en ideali tabii. Y

konu hakkında olumlu ya da olumsuz yorum yapmak istemiyorum.. sonçta konuyu açan kişi yetişkin bir arkadaş ve ne yapacağını, bebeği için neyin daha iyi olacağını eminim kendisi daha iyi biliyordur.. benim ikizlerim var,15 aylık olmak üzereler. geçen sene annem ve bakıcımız baktılar. bakıcımıza olan güvensizliğimden değil ama ikiz olmaları nedeniyle bakıcıyla baş başa bırakmadık hiç. bu senede bakıcı aradık ama 5-6 kişi ile görüşmemize rağmen olmadı.. geçen seneki bakıcımızı istemedik çünkü çocuklara yetemiyordu ve yaşlıydı biraz. sonra kreşle görüştük ve evimizin yakınında özel bir kreşe verdik.. eğer öğretmen olmasaydım, yani istifa edip 2-3 yıl sonra dönebileceğim bir mesleğim olsaydı, kesinlikle kendim bakardım çocuklarıma. asla ama asla kimseye baktırmazdım. anne o kadar önmliki çocukların hayatında. hele ilk 2 yıl! evet zor olurdu belki. bunalırdım, bir yere çıkamazdım, işimden ve kariyerimden vaz geçmiş olurdum, hep onlarla baş başa kalırdım belki yemek yemeye bile vaktim olmazdı ama çocuklarım yanımda yetişirdi. en özel ve güzel anlarına ilk ben şahit olmuş olurdum... eğitimlerini ben verirdim. ben mecbur kaldığım için kreşe verdim ama kaç gece kabuslar gördüm, ağladım... yazarken bile ellerim titriyor. Z

ben kameralı bir evde iki çoçuk baktım... kesinlikte kameranın caydırıcılığına inanmıyorum... allah korkusu olan bır bakıcı bulmadığınız taktırde hersey boş... ben kameranın varlığını hissetmıyordum... çünkü o cocukları sabah anneleri işe giderkenkı o yalvarışlarını duyunca ınsanın yüreği acıyor... ben evlatlarımdan ayırmadım... ama mahlesef benım gibiler çok az... samimiyet önemlı.. ayrıca bebeğin temizlikçıye bakyırılmasıda doğru değil vardı benımde tanıdığım bakıcılar... biraz daha özenlı şeçilmeli bakıcı..

Merhaba... Benim kızım da 15 aylık ve 3 gün önce işe başladım. Kızıma site görevlimizin eşi benim evimde bakıyor. 1 yıldır tanıyorum aileyi. Bayan lise mezunu, 3 çocuk büyütmüş, gayet düzgün, aklı başında insanlar. Bir yıldır ara ara evin temizliğini de yapıyordu. Çocukları da kızımı seviyorlar. Kendisinin ilgisi sevgisi de ortada zaten. 3 gündür hiç sorun yok Allah'a şükür. Sadece çocuğum neden onu bırakıp gündüzleri gittiğimi anlayamadı. Gündüzleri biraz hırçınlaşıyormuş ve bahçeden eve girmek istemiyormuş, zamanla düzelecek inşallah, zaten öğlenleri eve gidiyorum, öğlen kendim yedirip uyutuyorum yine. 1 yaşında bırakıp işe başlamak daha zormuş, yıllarca özlemini çektiğim için kızımla doyasıya birlikte olmak için elimden geleni yaptım, bazan diyorum ki 4-5 aylıkken işe başlamak daha mı iyi olurdu. diğer çalışan anne arkadaşlarım, sen çok şanslısın en azından bu kadar zaman yanındaydın, biz onu da yaşayamadık, ama üzülme, çocuklar bizden daha çabuk adapte oluyor yeni hayatlarına diye teselli ediyorlar ama işte ayrı kalmak yine de bana bile çok zor kaldı kı boncuğuma... Güven meselesine gelince, ben de ilk zamanlar kamera kullanmayı düşünüyordum. Ama yapmadım, gerek görmedim, içimden gelmedi, Bir arkadaş yazmış ya içgüdülerime güveniyorum diye, aynen öyle yapıyorum, sevgi yapmacık olamaz zaten, benim yanımda başka ben yokken başka davranmış olsa kesinlikle hissederdim. Zaten çocuk bunu hissettirir, daha dün ikinci günümüzde teyzesinin boynuna sarılıyordu benim yanımda, o sevgiyi yaşamasa bunu kızıma zorla kimse yaptıramaz. Ama arkadaşım, daha bebişin çok küçükken işe başlayacaksın, evi kamerayla döşettiğin iyi olmuş, çünkü çok özleyeceksin, hiç değilse açar kemaradan bakar sanal da olsa özlem giderirsin. Temizlik ayrı çocuk bakmak ayrı diyenlere kesinlkile katılmıyorum. Çok yakın çevremde yaşadığım örnekler var, yeğenim 24 haftalık doğmuştu, 1 ay küvezde kaldı ve eve geldiği ilk günden itibaren bakıcısı vardı. Şu anda 8 yaşında ve ona bakan teyzesi ne zaman gelse onun kucağından inmez, onun evine gider, orda da kalır ve çok sosyal bir çocuk. inanın kötü örneklerden daha çok iyi bakıcı örnekleri var, inşallah iyileriyle karşılaştırsın Rabbim hepimizi. lapine

slm kızlar 5,5 aylık hamileyim. Doğumdan 4 ay sonra işe başlamam gerekecek. Annem ve kayınvalidem uzakta. Mecburen bakıcıya emanet edicem bebeğimi. Bakıcım da eve 3 gün temizliğe gelen genç bir bayan. 2 erkek çocuk büyütüyor o da. Ama onunkilere kayınvalide bakıyor. Zaten eve girip çıkan biri huyunu suyunu biliyorum az çok. Güveniyorum da ama sözkonusu ufacık bebek olunca her yere kamera yerleştirdim. İşte internetten girip gün boyu bakabileceğim. Ama yine de benim baktığım gibi olmayacaktır... Hayırlısıyla bir doğsun da bir yolunu bulacağız...

arkadaşlar bakıcınızı seçerken çocuğu var mı yok mu ona bakın. bakıcının annesinin yada kayınvalidesinin bakacak olmasına kanmayın. ben bu konuda sorun yaşıyorum. çünkü annelerini özleyip gelmek istiyorlar. bu da sonra engellenemez bir durum oluşturuyor. bakıcının motivasyonu bozuluyor. bence küçük ve ilköğretim çağında çocuğu olmamalı. Esra

bu sitede yorum yapan herkes bebek bakıcısı sanırım, yok temizlikçi bakamaz bakıcı bul, yok kamera koyma suçtur vs. vs. ! Kendi evi, kendi bebeği istediğine baktırır tabiki de.. ayrıca güvenmemesi de çok doğal, insan kendi yavrusu söz konusu olunca yeri geliyo annesine bile baktırırken aklı kalıyo kendi ilgilendiği gibi bakabilecek mi die.. kaldıki yedi kat yabancı birine baktırırken kamera koymak istemesi çok doğal. güven dediğin zamanla oluşur, umarım içine siner güzel güzel bakar bebeğine. ayrıca herkesin dediğine kulak asma Tancredi, annelik içgüdüleri insana en doğru yolu gösteriyo merak etme. inşAllah sağlıcakla alırsın bebeğini kucağına. G

ne tür bir kamera aldınız acaba bir de yaklaşık maliyeti ne oldu öğrenebilir miyim? ben de yakında bakıcı almak zorunda kalacağım ve kamera almayı düşünüyorum da G

bu aksamm gittik gorustuk gayet olumlu.. insallah hayirlisi olur hepimiz icin A

Merhaba sevgili anneler, kamerada caydırıcı herşey caydırıcı olabilir elbetteki. Ama vicdansız insan eğer vicdansızsa o herşekilde yapacağını yapar. Anneler sizi üzmek istemiyorum ama hiçbir zaman bebekte olsa çocukta olsa çocuğnuzu bakıcıya kendi evinizde teslim etmeyin babekse zaten aslında anne bakımı enazından 6 ay şartta anlıyorum tabi hayat mücadelesi şart. Kendi evinde bakan bakıcıları arayın bulun ve ona teslim edin. NEDen diyorsunuz dimi, sorumluluğu kendi üstüne alan kişi olur ozaman bakıcı, kendi evinizde bakılmadığı zaman anne demez bakıcıya, onun bir bakıcı olduğu nun farkına varır çocuğunuz. Evinizde hakimiyet sağlar belli bir süre sonra yaptığı ufak nüanslarla kötü yönlerinin üzerine daha kolay perde çeker ama kendi evinde olduğu zaman yalnızca çocuğunuza iyi bakmak olur hedef ve isminin lekelenmesinden korkar çevrede adının iyi anılmasını ister. Ve azıcıkta olsa eğitim almamış bakıcıya teslim etmeyin temizlik yapan ev yardımcınıza çocuk teslim etmeyiniz. Temizlik işi yapan hanımnda çocuğu vardır büyütmüştür ama o annelik iç güdüsü iyi bir anne iyi bir bakkıcı olabilir demek değildir. Çünki onun hayata bakış açısıyla siznki bir değildir çocuğunuzu yalnış yönlendirebilir. Ama çocuk gelişimi ve eğitimi almış bir insan daha farklı bakar işine.. Ben öyleyim şahsen çocuk denildiği zaman direkt eğitim sevgi ve saygı ile büyütülmesi gerektiğine inanıyorum. Sonra yabancı dil iliyor diye yabancı uyruklu bakıcı çoook yalnış, beslenme alışkanlığı bile uymuyor onların bizimle yabancı dil öğrenmesini istiyorsanız kursa gönderin, temizlik olsun istiyorsanız temizlikçi edinin ama evlatlarınızı riske etmeyin o ev hertürlü temizlenir, çocuğunuz doğru eğitildiğinde yabancı dilide öğrenir ama yalnış bilgiler çok zor çıkar aklından. Özellikle bakıcı bulan o danışmanlık büroları ki çoğunun bürosu bile yok telefon ve internet ile herşeyi halledip aracılık ücreti alıyorlar birde. Onların çoğu daha önceden temizlik şirketleriydi böle bir iş alanı açılınca onlarda kapsamları içine aldılar bu işide. Çok çocuklu oluyor kreşlerde haklısınız kendi evinde bakan bakıcı bulun. Ozaman daha farklı olduğunu görüceksiniz. S

bogazici ne guzel yazmisin ellerine saglik.. keske bornovada olsaydin :)) Z

merhaba, öncelikle şunu söylemek istiyorum sana kendimden örnek vrerek. 11 aylık kızım var ve yurt dışı hosteslık yapıyordum özel bir firmada. çok güzel maaş alıyordum ve çok iyi şartlarda dünyanın en iyi firmalarından birinde çalışıyordum. şimdi evdeyim kızıma bakıyorum ve en zevk aldığım şe onun herşeyi ile sadece benim ilgilenmem. 10 senedir çalışıyorum ama bundan osnra da çalışmayı anca 7-8 yaşında iken düşünüyorum... umarım anlatabildim... B

arkadaşlar kimse bakıcı önemsizdir demiyor zaten. çok önemli olduğu için bütün anneler sitreste. iyi bakıcılar dediğiniz gibi çok pahallı yani 2000 küsür falan bu ne demek biliyomusunuz türkiye şartlarında. çalışmak zorunda olan ve malesef bu kadar maaş alamayan ne kadar anne var farkında mısınız. biraz daha vicdanlı olun eleştirirken lütfen. kim istemezki bebeğine sizin gibi donanımlı bir bakıcı tutmamayı. ama insanlar bu maaşa çalışmıyor ki bakıcıya onu versin. eee geriye 500 - 600 e bakan bakıcılar kalıyo. ya içlerinden iyi olanı seçmek zorundasın oda çok zor ya da çevrendeki iyi bildiğin en azından şevkatinden ve insanlığından emin olduğun kişileri tercih edeceksin.. bunun nesi kötü anlamıyorum. kadesa

Merhaba arkadaslar... Konunun üzerinden epey bir zaman gecmis ama ben de yazmak istedim. 1 yasını yeni doldurdu cocuğum. 4 senedir Türkiye icin önemli olan bir bankaya memur olarak başlamıştım. Yani dışarıdan bakıldı mı 'vaay bu bankada çalışmak ne guzel' falan diye yorumlar gelirdi. Önüm açıktı kariyer acısından. Ama ben iznim bittiğinde 15 gun çalışabildim. Cocuğumu anneme bıraktığım halde her sabah peşimden ağlıyordu. Bakıcı bulup evinde bakılsın dedim gönlüm elvermedi. İstifamı verdim ve kendim baktım. İyi ki de oyle yapmisim. Sabahları beni yanında gördüğünde gözünün parlaması yetiyor bana. Bir baskası onun karnın doyurabilirdi belki ama benim kadar sevgiye doyuramazdi. Kim annesi kadar sevebilir ki bir bebeği? He sunu da ekleyeyim: ben de çok sıkıldım, bunaldım bazen sinirlendim ama sabrettim. Yine olsa yine aynı şeyi yaparım Anlatmadan edemedim... cikom

canım kardeşim allah yardımcın olsun inşallah rabbim öyle kapılar açsın ki bebeğine en azından 1 yaşına kadar sen bakabilesin tatlım hayırlısıyla inşallah

Söylediklerine hak veriyorum. Senin durumunda da aynı şeyi yapardım ben de... O yaşta psikolojik bir rahatsızlık tüm gelişimini etkileyebilir. Kariyer falan umrumda olmaz benim de.. Ama benim rutin bir iş tempom var. Gece geç kalmalar falan yok. Eve bitmiş halde gitmiyorum. Ama dediğin gibi herşeyi doğru yaptığımıza inanıyoruz ama yanılabiliyoruz. İnşallah hayırlısyla bir doğsun da onu üzecek hiçbir şeye hayatımda yer yok. Şu anda bu meseleye takılıp içerde onu rahatsız etmek istemiyorum. Doğduktan sonra sakin kafayla onun psikolojisine göre bir karar alıcam... Yavrunla sağlıklı güzel günler diliyorum... Yorumun için teşekkürler...

Öncelikle Allah bebeğinizi sağ sağlim kucağınıza almayı nasip etsin inşallah.. Bakıcınız ve evinizi kamera ile doldurmuş olmanız konusunda sizinle hem fikirim eğer dediğiniz gibi 2 çocuk büyütmüş uysal bir insan ise anlaşıyorsanız daha önce temizlik işi yapıyor olması hiç bir şeyi değiştirmez. Çünkü bu ülkede bebek bakan bakıcı kadınların hiç biri bir yerden bu işin diplomasını almıyor doğurup büyüttükleri başta olmak üzere iyi baktıkları büyüttükleri çocukları referans gösteriyorlar.. Kamera koymuş olmanız bakıcı bu durumu biliyorsa tabiki etik.. Ama benim düşüncemi sorarsanız.. Br bebeğe özellikle ilk 2 yıl kesinlikle ve kesinlikle anne bakmalı.. Bende hamileyken tıpkı sizin gibi düşünüyordum.. Ben çalışmadan yapamam evde durursam mutsuz olurum ben mutsuz olursam bebeğimi de mutsuz ederim diye düşünüyordum. Nitekim doğumdan 5 ay sonra işe başladım ve oğluma annem bakmaya başladı. ilk aylar hiç sorun yoktu ama oğlum büyüdükçe birşeyler ters gitmeye başladı. Sonuç olarak oğlum artık bizimle ilgilenmiyordu psikolojisi o kadar kötü etkilenmişti ki. Ne yapacağımızı şaşırdık. Bir dönem çocuğumun otistik olduğundan bile şüphelendik. Hemen bir pedagog ta aldık soluğu ben herşeyi mükemmel yaptığımıza inanıyordum ama hiçte öyle değilmiiş.. Benim yoğun iş tempom eve geç gelmem gün içinde onunla ilgilenemeyişim yorgunluğum bitkinliğim hepsi ona yansımış meğer aynı şekilde babanında yoğun ve stresli çalışması vs. vs.. Pedagog bize bu çocuğa anne bakmalı dedi..( Genel olarak zaten çocuğa 2 yaş a kadar anne bakmalı diyorlar.) ve ben hemen işi bıraktım maddi anlamda zorlanacağız ve zorlanıyoruz ama oğlum şu an çok mutlu.. Hamilelik dönemindeki düşüncem tam olarak değişmesede yanılmış olduğumu görüyorum.. Yani eğer sen çalışan bir anne olarak evde bebek bakmanın seni mutsuz edeceğini ve bebeğinde bu nedenle mutsuz olacağını düşünüyorsan YA-NI-LI-YOR-SUN... Çünkü bebekler sadece ve sadece annelerini isterler onları mutlu eden tek ve yegane şey anneleridir.. Anne ister depresif olsun ister mutsuz olsun ister psikopat olsun.. Sonuçta bebek annesinin ruh halini düşünmez kendisini ve neden terk edildiğini düşünür.. İşte arkadaşım o yüzden sen ben mutlu olmuşuz olmamamışız bu önemli değil önemli olan onların mutlu olması ve bunu ne çalışıp ona iyi bir gelecek sağlama düşüncesi, ne yepyeni ve çok pahalı oyuncaklar nede başka bişe sağlayabilir sadece onun yanında olman onu mutlu eder başka birşey değil.. Şu anda bazen o kadar sıkılıpğ daralıyorumki (sonuçta bende 10 sene çalışmışım ev hayatına alışık değilim) bazen ona bağırıyorum yine gelip anne diye boynuma sarılıp ağlıyor biliyormusun.. Yani kendini benim bir parçam olarak görüyor ve ne yaparsam yapayım ben annesiyim yine bana geliyor.. Neden 2 yaş onuda söylüyüm. Bebekler birey olduklarını bu yaşta anlıyor ve artık annenin ayrı biri olduğunu fark ediyorlarmış. O ilk iki yıl kendisini senin bir parçan olarak görüyor ve nedensiz olarak anneden koparılmayı anlayıp sindiremiyorlarmış.. Neyse çok uzatmıyayım.. Eğer ilerde sende benim gibi pişman olmak istemiyorsan ve çocuğun mutlu olsun istiyorsan. Parlak kariyeri, kendi mutluluğunu falanı filanı bi kenara bırak.. Ben şu anda oğlumdan ayrı geçirdiğim 11 aya acıyorum keşke en baştan ben baksaymışım.. Şimdi herşey yoluna girdi çok şükür.. Umarım senin ve bebeğin için herşeyin hayırlısı olur...