Doğum bir kadına bahşedilmiş en mucizevi şey! Bunu bizzat doğurmuş, o ana tanık olmuş bir kadın, bir anne, bir gebe olarak söylüyorum! Bu nedenle bir hastane diyaloğu paylaşmak ve sitem etmek istiyorum. Yer Çukurambar Koru Hastanesi. Doğum sancıları ile 3 saat kadar geçen zamanın ardından doktor hastayı sezeryan'a alıyor. Dışarıda ise refakatçı iki kadın kendi aralarında ama yüksek sesle sitem içinde konuşuyorlar. "Doktor da kadına boşu boşuna saatlerce İŞKENCE çektirdi. Ne biçim iş bu" diye. Öncelikle doğum sancısı bir eziyet, işkence değildir!!! Anne olmak, cenneti ayaklarının altına almak kolay değil elbette. Bir kadının anne sıfatına sahip olması, bunu hak edebilmesi bile büyük bir lütufken bunu işkence olarak adlandırmak ne büyük haksızlık. Ki doğum sancısının hafızası yok, geçtiği an unutuyorsunuz. Yoksa bunca kadın bunca yıl onca çocuğu doğurabilir miydi? O kadar işkence çekse akıl sağlığını koruyabilir miydi? Bebeği ona işkence çektirmiş olsa onu dünyaları karşısına alacak kadar sevebilir miydi? Ayrıca buna bu kadar tahammülsüzce dillendirmek hem o sırada doğum yapan annenin zihninde olayı travmalaştıracak hem de başka anne adayları için endişe nedeni olacak. Lütfen ama lütfen ülkemizde doğum korkusu kadınlar arasında bu kadar yüksekken birde bu korkuları arttıran siz olmayın!!!! Özellikle kadınların bu konuda daha hassas olmasını beklerken, kadının kadını anlayıp destek olması gerekirken korkuyu körüklemek, doğumu işkence olarak adlandırıp aşağılamak niye! Görsel Pinterest alıntıdır...