senin varlığından haber olmamda bir süprizdi aslında. Hastaneye gisip endoskopi çekildim onun öncesinde kandan tahlil verdim yoktu. 10gün sonra idrardan tahlil yaptım hamile çıktım ertesi gün kandan baktırdım 21günlük hamileyim yani ilk kan testi yanlış çıkmış müthiş bir sürprizdi benim için. O gece sanki hayat durdu benim için ağır depresyon geçirmekte ve sürekli mide bulantıları ve sonucunda istifra yapıyordum bu 6aylık bir serüvendi. artık alışılagelmiş bir şeydi benim için kullandığım ilacın yan etkisiydi. Ama o gece çok farklıydı bu gece3de kalktım eşimide kaldırdım sanki içim dışıma çıkıyor zor nefes alıyor aşırı başım dönüyordu. bu hepsinden farklı dedim eşime ölücemmi ne yapılan araştırmalarda gayet sağlıklı olduğum çıktı. Ama hamile olduğumu düşünemiyordum. Derken zorlu bir sürece daha adım atmış bulunmaktaydım o an bunun farkında olmadan bunun benim hayatım için bir dönüm noktası olacağını düşündüm ve o ana kadar hiç düşünmediğim bir varlığa sahip olmanın sevinci şardı btün bedenimi ve bütün hücrelerimi. baştan aşağı titriyordum. sürekli kendimi sorguluyordum hazırmısın başarabilirmisin. aklımla kalbim hiç bu debli ter düşmemişti birbirine.. zorlu 1ay sonunda onu kaybettmekten çok korktuğumu gördüm bunun için nerdeyse tuvalate bile gitmek istemeyişimden belli değil miydi bu? Anneliğe hazırmıyım sorularıla baş ederken onu kaybetmekten korkmaya kadar varmıştı bu iş hiç farkında olmadan ben... evet bütün sıkıntılarda baş göstermişti artık evet çok zorlu bir süreçti 9ay ama hep ona tutundum onun da bana tutunduğu gibi. sürekli yalvardım beni bırakmaküçük meleğim ne olur diye. 9ay boyunca kustum hamilelik reflüsü oldum. hastanelerde yattım çok sayıda serum yedim kimi zaman hayatımdan vazgeçtim. nefes almak bile bu denli acı vermemişti hiç bana. ama hep o meleği hayal ederek ona dokunarak hayata tutundum ona sarıldım bütün sarsıntıları onunla atlattım. Oda çok güçlüydü beni önce kendine sonra hayata bağladı. hayatımda hiç böyel bir mucizaye yakından tanık olmadım. tanık olmakta bu denli yaşamak arasında çok fark olduğuna inandım. Görmediğim bilmediğim bir nesneye olağanüstü bir aşkla bağlı olmak onu herşeyiyle kabul etmek böyelsi yüce bir duguya sahip olmak için anne olmak gerektiğine canı gönülden inandım. DAha doğmadan hayatımı kontrolü altına alınan bu melek bebek doğduğunda yapacaklarına beni yavaş yavaş ahzırladı işte bu süreç tam 38+7 gün sürdü. o gün kontrole gittiğimde dr 1hafta sonra olan doğum tarihimi süpriz bir kararla 2gün sonraya vermişti. Önce şok oldum kendimi 20ne hazırlamıştım ve ertesi gün doğum yapmam gerekiyordu ona kavuşacaktım ama neden böyle bir kararalmıştı doktor anlayamıyordum korkuya kaplmıştım. neden dedim. Bazı komplikasyonların oluştuğunu bebeği alması gerektiği söyledi. iyimiy di bu kötümüydü? dr korkuyordu çünki benim hassasiyetimin farkındaydı. 15ağustos cuma günü 2,5a ameliyat için randevu verdi ve o gün sabah 9,30 hastanede olmamı söyledi. dediği gibi yaptık. heycandan ne y4emek yiyebiliyordum. nede uyku uyabiliyordum nerdeyse bebeğime kavuşmama sayılı saatler kalmıştı. Yine herkesle vedalaştım ne olu ne olmaz diye. herkesi de ağlattım bu arada telefonlarım durmuyor bende bakmak istemiyordum neyse ki 10da hastaney vardık ve dr ameliyataydı hemen haber yolladı dışarıya hazırlansın diye ben ne olduğunu anlayamadan ondan takıldı sedeyey bindim ameliyata girdim. herkes çok keyifli bende keyifliydim ne oldu anlamadım çok dua etmenin faydasını gördüm galiba ve hatırladığım acilen ameliyata alındım. 10,15geçe kcansuyum zeynep tuanam doğdu ben 10,35geçe ameliyattan çıktım. anlayacağınız herşey öyle oldu bittiye geldiki ben bile anlamadım ne olduğunu çok zorlu yollardan biraz sabırsız olarak gelen meleiğim şimdi 3,5aylık oldu rabbim onu bize bizide ona bağışlasın. Amin ne diyeyim. Her yaşam bir macera değilmi ne de olsa

allah sana bağışlasın canım yavrunu acılarını göstermesin Movenpick

Allah anali babali, saglikla büyütmek nasip etsin insallah... tebrikler.. S sewill