çok oluyor maalesef zombi cin ne ararsan var bir ara aşk mevzuzu dönmüş sınıfta bu aralar küfür duymuş onu söylüyor küfürmü bu diye çok fena emzikli gazlı günleri arıyorum desem yalan olmaz

Merhaba oğlum bu sene birinci sınıfa başladı. Benzer şeyleri bu sene bizde yaşamaya başladık bir de çok fazla hareketlendi öyle ki dur durak bilmiyor. Ama konu ödev yapmaya gelince bin dereden su getiriyor yapmamak için. Önceden lavaboya tek başına gidebilen çocuk şimdilerde korkuyorum sende gel diyor sen artık büyüdün tek başına gidebiliyorsun dediğimde de ağlamaya başlıyor. Hatta dün akşam anne biliyor musun bizim sınıftaki xx'i yemek saatinde annesi alıyor her gün eve götürüyor yemek yedirip tekrar yemek saati bitince okula getiriyor dedi. Siz de ablanla okulda yiyorsunuz yemeğinizi ben çalıştığım için oğlum dedim. Sen bizi hiç almıyorsun yemek saatinde dedi, çünkü çalışıyorum oğlum çalışmasaydım alırdım dedim ve oğlumdan şok cevap almazdın anne çalışmasaydın da bizi yemek saatinde almazdın ben biliyorum sen bizi sevmiyorsun o yüzden işe gidiyorsun. İşe gittiğim için suçlamaya başladı daha küçük olduğu dönemlerde bile böyle bir şey olmamıştı bu sene o da başladı. Gelde kahrolma. Alys

Hiçbir şey anlatmıyordu bu konuyla ilgili sadece korkuyorum diyordu. Geçen gece 3'te yanıma geldi anne korkuyorum aç gözlerini bana bak diye feryat ediyor. Eşimle ikimizde uyandık o bağırtıya zaten. Ne oldu dedim kötü bir rüya gördüm dedi çok korkunçtu ama anlatmak istemiyorum çünkü hala korkuyorum burada yatmak istiyorum dedi. Peki tamam bu gecelik ama dedim ve yattı yanımıza fakat uykuya dalana kadar anne sakın gözlerini kapatma bana masal anlat yüzüme bak deyip durdu. Sabah uyandığımızda sordum anlatmak ister misin diye. Aldığım cevap beni çok şaşırttı "zombi" gördüm anne o ne oğlum dedim. Bilmiyorum arkadaşım anlattı o bir çizgi film seyrediyormuş orada varmış dedi. Arkadaşın seni kandırmış korkutmak istemiş sende inanmışsın öyle bir şey olmaz oğlum sakın bunu aklından çıkarma tamam mı dedim tamam dedi ama hala o korku var üzerinde.

çok haklısınız o çocuklar o dabbe'leri, farklı filmleri, değişik hikayeleri nasıl öğreniyorlar anlamak mümkün değil evde daha büyük abi-ablalara sahip çocuklar daha çabuk öğreniyorlar bunları maalesef teker teker açıklayacağız işte şu anda bakıyorum, kızım yaşındaki (10 yaş) birçok arkadaşının facebook hesabı var bana göre çok yanlış o kadar kirli bir yer ki facebook, neler neler var hepsini seyrediyor, öğreniyor çocuklar criminal case oynuyorlar mesela, cinayet davaları! bence velilerde çok hata var...

Aynısını benim oğlum da yapmaya başladı bu sene. Geçen gün bana sen sus konuşma senin konuşmanı istemiyorum dedi bağırarak. Eşim kızdı annenle ne biçim konuşuyorsun sen dedi bu sefer ağlamaya başladı. Sonra yanıma geldi öpüyor ben konuşmuyorum diye başını göğsüme yaslıyor özür diliyor ve benimle barışmadan asla uyumuyor. BeyazBulut

sınıfta ödül yok maalesef öğretmen burası anasınıfı değil bukadar üstlerine düşmeyin bu çocukların odalarını kendileri toplayacak çantalarını kendileri hazırlayacak ödevler eksiksiz gelicek diyor ama ben yinede ödül olayını denedim sınıfta bakınmaktan yazı yazmıyor harfler çoğaldı ödevler çok odasını toplatmıyorum yeterki ödevini bitirsin oyun oynasın diye ama kar etmedi bu ara kendi haline bıraktım bakalım neler olucak . push ;

Evet sevgili konu sahibi sizin ilişkiniz de bir otorite problemi var. Belli ki babasını otorite olarak görmüş ama sizin anne-çocuk ilişkiniz biraz zedelenmiş. İsterseniz okulun rehber öğretmeninden birde ekstra bağımsız bir profesyonelden yardım almalısınız. Sadece okulla ilgili bir sıkıntı yok belli ki arkadaş anne olma kısmında arkadaş sınırlarını biraz aşmışsınız. Bir kuralınız varsa hiçbir şekilde bu kuralı esnemesine izin vermemelisiniz. Bazen çok ufak kurallarda bile yaptığınız esneklikler ileride size daha büyük bir fatura ödetebiliyor ne yazık ki. Bir uzman yardımı bu aşamada destek olabilir. Benim iki kızım var henüz ilk okul birinci sınıf aşamasına gelmedik. Büyük kızım 5,5 yaşında anasınıfına gidiyor bu sene. O nedenle bazı sorunlar için çok ahkam kesemem henüz yaşamadık çünkü. Ama kural esnetmeme konusu en çok dikkat etmeye çalıştığım konu. Bizim okulumuzda ödev yok. İlk okul boyuncada olmayacak. Sadece cuma akşamları maksimum 4 sayfalık bir ödev geliyor. Oda bu sene genelde çizime dayalı şeyler. Seneye ne olur bilmiyorum. Ama bu sene okulda gözlemlediğim noktalar var. Öğretmenleri ders arasında tuvalete gitmeleri konusunda eskisi kadar esnek değiller. Yaramaz kelimesinin kullanılması okulda da evde de yasak. Yemekhanede geçirdikleri süre biraz daha sınırlı. Çünkü seneye birinci sınıf olacaklar şimdiden alışmaları gerekli olduğunu söyledi rehber öğretmenimiz. Öğretmenle tehdit etme konusunda okul bizi uyardı. Sakın çocuğunuza... yapmazsan seni öğretmenine söylerim demeyin bizim ilişkimizi sarsıyorsunuz sonra dediler. Bu nedenle asla öğretmeniyle tehdit etmiyoruz. Bizdeki uygulamalar böyle ve daha ana sınıfı olmasına rağmen benim minnak kuzum bu sene zormuş diye söyleniyor arada.

Bizde oğlumla bu tarz sorunlar yaşamıştık. Ara ara hala yaşıyoruz. Şuan 3. sınıfta. Ben okulumuzun rehber öğretmenine danışıyorum bu gibi durumlarda çok yardımcılar sağolsunlar. Sizde bir görüşün beraber bir çıkar yol bulursunuz belki. Onları aşan bir durum varsa zaten bir uzmana yönlendiriyorlar.

Ay kıyamam diğer çocuğun annesiyle gitmesini kıskanmış yapacak bişey yok hepimizin benzer sorunları var. Aklınızda olsun bir daha böyle bir şey söylerse direk çalıştığınıza bağlamayın. Mesela annecim o arkadaşına bazı yemekler dokunuyormuş sanırım alerjik bir rahatsızlığı var o nedenle okulda sizlerle yiyemiyor her gün eve gitmek zorunda kalıyor gibi bir şey uydurmayı deneyin. Benimde kızım anne xx arkadaşımı annesi alıyor neden sen beni almıyorsun diye tutturuyor. Geçen seneki okulu işime yakındı bazen gidip alıp geliyordum bu sene çok ters bir mesafede. Bende annecim bizim tek arabamız var ve babanın işi çok daha uzak olduğu için arabamız babanda sizin okul çıkış saatinizde taksi bulmak imkansız oluyor o nedenle ben seni bu sene alamam ama arada bir sürpriz yapabilirim diye cevap verdim. Şimdi sürpriz gününü bekliyor

aynı durum olur mu ama belki yazacaklarımın faydası dokunur. oğlum kreşe başladıktan sonra aynı şeyleri yaşadık, sonra kreşteki pedagogla görüştüm, bana şunları söyledi; evde siz her istediğini yapıyordunuz, burada oyuncağını paylaşmak istemiyor ama paylaşmak zorunda kalıyor, yemek yemek istemiyor ama yemek vakti yemek yemesi gerekiyor, işte uyumak istemiyor ama tüm sınıfla birlikte uyumaya gitmek zorunda kalıyor. bu duygularını daha anlamlandıramıyor, neye üzüldüğünün farkında bile değil ama bir şeyleri kaybettiğinin farkında. o yüzden biraz hırçın olacak, herkeste olur. siz evde mümkün olduğunca sevgi göztermeye çalışın, elbette her istediğini yapmayın, veya tüm zamanınızı onunla geçirmeyin, çünkü yalnız kalıp kendi kendine kalmaya da ihtiyacı var. ama mümkün olduğunca onu öpün sevin koklayın, duygularının farkına varmasını sağlayın.

Erken saatlerde korku filmi yayınlayan kanallar varmış. Sanırım kablolu tv lerde. İki kuzenin gereksiz başlayan korkuları üzerine anneleri mutfakta otururken içeride bunu izlediklerini anlamları ile çıktı meydana. Ayrıca bazı aileler bu filmleri çocukları yanında da izliyor.

zaten sorunumuz problem ne yazmamı isterdiniz dikkat verebilmeniz için

OyyOyy deme. Ben temel atıyorum derken bunu hesaba katmamışım. Bak sen Afacan ın cevabina çok güldüm ama :))) Neyse demekki göreceğim çok şey var daha. Umarım kolaylık la atlatırım o dönemie. Sizede allah yardımcı olsun. Umarım tez zamanda bir yol bulursunuz. BeyazBulut

Herkesin geçirdiği dönemlerden geçmektesiniz. kızım da 1. sınıfa başladığında sizin sorunlarınıza yakın sorunlarımız vardı zamanla hepsi geçiyor. çok kuralcı davranmak da bazen çocukları yıldırabilir. biraz sakinleşip akışına bırakırsanız ya da ağladığı zaman iyi ya da kötü herhangi bir tepki vermeden geçiştirebilirseniz süreç biraz daha kısalabilir. umarım en yakın zamanda atlatırsınız

siz haklı diyin diye yazmadığım için sanırım böyle davranıyorsunuz. Evet, "yanlış" yazılmış bir kelime bir kere olsa haklısınız ama sürekli olduğu için dikkatimi veremedim. Düzeltmenizi tercih ederdim, yanlışınızı savunmanızı değil. Okuyabilseydim eğer konuya yorum yapabilirdim, gerçekten okuyamadım, rahatsız oldum.

bende o yaşlarda aynı şekilde davrandım ama nedense bu sene hepsi çöp oldu gibi hissediyorum aynı şeyi şimdi söyleyince bende senin eşyalarını çöpe atarım gibi bir tepkiyle karşılaşıyorum bilmiyorum bir yerde yanlış yapıyorum ama nerde öğretmen baktığı ödeve çizik atıyor sadece oda pek umru değil sanırım umarım aynı sorunları siz yaşamazsınız teşekkürler BeyazBulut

eger bende senin esyalarini atarim diyorsa ortada bi statu problemi var, resmen sizinle asik atiyor kiziniz bidefa siz annesiniz,7 yasindaki kiziniz karsisinda hala dokunulmazliginiz mevcut ta ki ergenlige kadar sizin onun yapacagi birseye muhtac olmadiginizi ama onun size odevinde yemeginde kisacasi bi cok ihtiyacini karsilamada hala bi nevi muhtac oldugunu hissettirmeniz lazim ki bu da konusarak ya da bagirarak olmaz.. bunun disinda tutarli olmaniz gerek, corabini kendin giy ben giydirmiyorum dediginiz zaman catlasa da patlasa da o corabi giydirmeyin, yoksa her alanda sinirlari surekli dener. odevini yapmiyorsa muzurtilkinin dedigi gibi sakince alin defterini kalemini elinden ve bunun sonuclarina katlanmayi ogrensin. kolay gelsin

Bizim ki henüz Anaokulunda belki aynı yaşta değil ama odev yapma bilinci ni bu yaşlarda kazanıyor lar diye düşünüyorum. İlk haftalar odev yapmayı çok severdi. Sonraları baktım odev değil karalama yapıyor. Bende silip doğrusunu yaptırıyor um. Derken çocuk ödev e oturmamaya başladı. Ögretmenle konuştum bırak istediği gibi yapsın dedi. Tamam dedim. Ödev zamanı geldi ben hiç ses çıkamadım. Sadece ödevin burda ister yapar ister yapmazsin senin bilecegin is dedim. Tabiki yapmıycam dedi. Bende ozaman bu hafta hiç yıldızın olmayacak demektir dedim. Kaldırdım kağıdı ödev ini vermiycem dedim. Al istediğin kadar çizgi film izle dedim. 10 dk geçmedi anne odevi mi yapalım demeye başladı. Hayır dedim ödev falan yok. Yıldız alamam ama dedi. Sonra aldık ödevi başladık. Silgiyi koydum yanına. Yanlış diyorum Hayır doğru diyor. Tamam sen bilirsin ama yanlış olursa büyük sınıfa gidince de yanlış yaparsın dedim. Koydum silgiyi. Bu odev senin sen bilirsin dedim. Gittim yanından. Ve başladı yazmaya kapıdan gizlice izledim. Arada oooo yanlış oldu diyip silip tekrar yazıyor. Her bitirdiği sırada çağırıyor. Bakıyorum çok iyi bir iş başardığı nı belli ediyorum. Bu şekilde odev bitti. Tabi ilk zmanlar odev yaparken ne istersin diye sordum ve ödül verdim. Sonra bu ödülü azalttım yani bu senin ödevin yaparsan zaten yıldız alıyorsun dedim. Dün bir sayfa 5 yazmasi gerekiyor du. Noktasiz olanlar için yardım istedi. Sen artık bunu basarabiliyorsun dedim. Yazarken ben markete gittim geldim ve yapmış. Ama bitirmeden kalkmış olabilir eli yorulmuş tur. Akşam kalanını hallettik. Siz de bu şekilde anlatın öğretmeni ile görüşün yapmasın bir iki kere odevini. Öğretmeni diğer çocuklara ne şekilde ödül veriyor ise ona vermeyince kendisi asılacak tır ödevlere. Tabi sınıfta rencide edecek bir öğretmen olmaz ise bu sorun daha kolay çözülür. Bir öğretmeni ile konuşun size yöntemler geliştirir. BeyazBulut

Kızım bu sene birinci sınıfa başladı zaten fazla inatçı ve dediğim dedik olan bir çocuk iyice zıvanadan çıktı diyebilirim. Etrafımdaki bu sene okula başlayan çocukların genellikle anneyi bırakmama yada ağlama porblemleri var ama bizimkisi daha değişik gereksiz çoğu şeyden porblem çıkıyor ve ağlama krizleri başlıyor evde herşey porblem haline dönüşüyor çorap giymek dahil benim giydirmemi istiyor yapmıyorum kızıyor ağlıyor porblem çıkmasın diyorum giydiriyorum bu sefer benim yaptığımı beğenmiyor bu herşeyde aynı benimle sürekli savaş halinde ödev konusu ayrı bir dert masaya oturuyoruz ben söyüyorum o yazıyor yanlış yazdın diyorum hayır doğru diyor silgimi neden buraya koydun çantamı neden elledin kalemimi sen neden açtın açmasam neden açmadın 2 yaş sendromu geri geldi sanki küçük bebek gibi istediği olmayınca kendini yerlere atıp ağlıyor her istediğini yapan anne babada olmadık hiç tek çocuk önceleri okul stresi dedim geçer dedim her geçen gün porblemler artıyor babaya karşı aynı değil benle sorunu eşim sürekli evde değil işi gereği şehir dışında sürekli ve yanlızız çoğu zaman nasıl davranmam gerektiğini şaşırmış durumdayım bu arada tahammülüm bitince bağırıyorum yalan söyleyemem bazen gerçekten çok zorlanıyorum G

evet işte, aynen böyle oluyor siz ne kadar dikkat ederseniz edin, okula başlayınca diğer çocuklardan etkileniyorlar kızım küçükken gittiği yuvanın psikoloğu bize şöyle anlatmıştı : hiçbir şeyin üzerini örtmeyin şimdi siz de "kandırmış" demişsiniz ya o zombi korkusu o çocuğun içinde duracak, arkadaşı bir daha anlattığında bu sefer sizin doğru söyleyip söylemediğinizi sorgulayacak onun yerine sevimli bir zombi fotoğrafı veya çizgi filmi bulup birlikte izleyin Hotel Transilvanya gibi ve ona zombinin bu olduğunu, ama tamamen çizgi film olduğunu, gerçek hayatta olmadığını vs vs vs onun içi rahatlayana kadar anlatın hatta zombiyi komik birşeye çevirmeye çalışın veya acındırın, düşünsene zombiler gerçek olsaydı ne kadar üzülürlerdi çirkin oldukları için, yazık onlara gibi

her seferinde porblem yazmışsınız dikkat verip okuyamadım bu sebeple. cikom

Ödül den kastım ödevine bir yıldız atması sadece. Bu bizim için kucuk onlar için çok büyük bişey. Odasını kendisi toplamalı ve çantasını kendisi hazirlamalı. Bunlar angarya işler değil sorumluluk aşılayan işler. Ben ortalıkta oyuncak görünce 3 kere söylüyorum. Çünkü oynamıyor etrafa saçıp bırakıyor. Bende 10 dk var oyuncak sepetinde gormedigim her oyuncağın çöpe gidecek diyorum. Ve toplayıp hemen beni çağırıyor. Daha önce 1 oyuncağını atmışlığım var. Ama tabi saklayıp bir süre sonra geri verdim yenisini buldum ama toplu tutmazsan atarım diyerek. Annem bana çok kızar 4 yaşında daha çok üstüne gidiyor sun der. Ama 1 buçuk yıl kaldı ilk okula başlayacak zaten artık çocukların işi çok zor. Sorumluluk kısmını bari halletmiş olalım. cikom

benim kızım özür bile dilemek istemiyor dilesem kabul etmiceksin nasıl olsa diyor bir keresinde sürekli aynı şeyi tekrarlayıp özür dilediği için özrün bir faydası yok deme gafetinde bulundum artık özür bile dilemiyor bazende sende bana şunu dedin ondan sende benden özür dileyeceksin tavırlarına giriyor

bazen çocuklar birbirlerine çok korkutucu hikayeler anlatıyorlar kızım 8 yaşında iken biz böyle birşey yaşadık bir arkadaşı çok ürkütücü, korkutucu hikayeler anlatmıştı kızıma günlerce yalnız uyumamak için direndi doğduğu günden beri yalnız uyuduğu halde tuvalete girerken tuvaletin kapısını kapatmak istemedi çok zor yendik bu durumu sizde de böyle birşey olabilir mi?

ben de sürekli suçlanıyorum canım yalnız değilsin ve ben evdeyim sabah ben götürüyorum öğlen birsaat yanındayım 3 de gidip alıyorum ona reğmen neden okulda beklemiyormuşum sadece bunun için değil herşey için kötüsün pissin demeye başladı sus sen konuşma gibi tavırlar çoküzülüyorum

Oğlum 1. Sınıfta, aynı şeyleri yaşıyoruz. Ödeve başlayınca ya acıkır, ya lavaboya gitmesi gerekir. Benim eşim de 10 dan erken gelmez, o yüzden hep benimle çocuk. Sıkılıyor ve etkinliğimi azaltıyor ama tatlı sert bir üslup tutturmaya çalışıyorum ben de. Bu sene zor çocuklar için. Oyun çocuğu gerçek ders ve sorumluluklarla tanışıyor ilk defa. Benim oğlumun öğretmeni de yıldız filan vermiyor. Ben bunu doğru buluyorum. Yıldız verse, çocuk bunu almak için uğraşacak, iş kolaylaşacak ama bu bir rekabet psikolojisine sokuyor çocukları. Ve daha ilkokulda bununla tanışmalarına gerek yok. Hatta okuma setlerinde alıştırmaları var ödevler haricinde yapmaları gereken, onları kontrol de etmiyordu öğretmen başta, evde bitirsinler diyordu ama kontrol etmeyince yaptırımı da olmadı. Artık okula hafta başında getirip kontrol ettiriyor. Ödevimi yapmazsam öğretmen bana kızar de mi anne diyor, kızıp kızması önemli değil oğlum, bu senin gelişmen için gerekli diyorum. Eğer şimdi derslerini öğrenmezsen, düşündüğün icatları yapamazsın ileride diyorum. Ödevini yapmazsan şu ödül var, ya da şu oyun yok filan demiyorum. Sorumluluklarını karşılık alarak alışmasın diye. Yalnızca şimdi ödev zamanı ve şunu yapmadan kalmamazsın diyorum. İhtiyacı neyse yapıp tekrar döndürüyorum ödev başına. Bazen de oyun gibi yapıyoruz filan ama 1. Sınıf zor iş, bu sene anladım ben de. Bu arada ödül versek bile, bu çikolata, yemek, tatlı filan gibi şeyler olmasın diye son bir not düşeyim. Aferin, bir baş okşama, tebrik etme psikolojik olarak daha doyurucu. Büyüyünce çocuklar bir konuda eksik kaldıklarında, kompleks yaşadıklarında abur cubur, ya da yemekle onu kapatmaya çalışıyorlar sonra. Annemin biz küçükken en çok yaptığı şeydi. Güzel bir şey yaptıysa, ya da aldıysa karşılığında bir şey yaptırmadan asla vermezdi. Şimdi canımın sıkkın olduğu zamanlarda hep yemeğe veririm kendimi, frenlemeye çalışırım ya da yememek için.

Problem yazmanız yeterliydi. cikom

evet, okula başlayınca farklı şeyler yaşanıyor öncelikle çocuğunuzu çok sakin mi yetiştirdiniz? maalesef okulda öyle çocuklarla karşılaşıyorlar ve başa çıkamıyorlar ki o hırçınlık eve yansıyor ikincisi ise uyku çok önemli eğer yeteri kadar uyumuyorsa çok hırçınlığa sebep oluyor yine maalesef, artık birçok öğretmen bizim dönemimizdeki gibi ödevleri takip edip "neden yapmadın" demiyor belki psikolojik olarak doğrusu budur bilmiyorum, ama bu tutum çocukta ödevlere karşı sorumsuzluk yaratıyor bence ne kadar dil dökseniz de, anlatsanız da ödevlerin önemini anlayamıyorlar tabi ki her konuda çok katı olmayın ama o ödev konusunu baştan sıkı tutmazsanız sonu gelmiyor bir kere, ciddi ve kararlı bir şekilde karşınıza alıp konuşun ama hırçınlık esnasında değil, sakin bir anında ona sorumluluklarını anlatın, kendi sorumluluklarınızdan örnekler vererek bence "ödev bitmeden şunu yapamazsın"ı deneyin çok sevdiği birşeyi ödevlerini bitirmeden yapmasına kesinlikle izin vermeyin bir de ödev bitimi için saat koyun şu saate kadar ödevlerin bitmezse, kesinlikle yapmana izin vermeyeceğim deyin ve vermeyin en en en en en en en önemlisi ise çocuğunuzu "hadi kızım, hadi kızım, hadi kızım" a kesinlikle alıştırmayın! bir şeyi en fazla 2 kere söyleyin ve bırakın bunun sonuçlarını da ona göre ayarlayın mesela 2 kere hadi ödevini yap deyip 3. yü söylemeyin, saati geldiğinde tamam ödev saati bitti deyip defterleri kalemleri alın öğretmenine de küçük bir not yazın, ... ödevini bilerek yapmamıştır diye ne kadar ağlarsa ağlasın taviz vermeyin

konuyla ilgili bilgim yok ama bir şekilde sokarım burnumu derdindesiniz sanırım porblem kelimesine takılıcağınıza çocuğa neden bağırıyorsun deseydiniz hem daha çok prim yapardınız bende en azından haklı derdim BeyazBulut

evet sorumluluk kurallar ağır geldi anasınıfına gitti ama birinci sınıf çok farklı ilk zamanlar anne öğretmen beni tuvalete göndermiyor dedi mesela sınıfta yazmıyor yazsada yazıdan başka herşeye benziyor cuma günü kendi kendime dedim hiç ödev yap demicem bakalım nolucak pazar akşamı saat 8 de oturdu kendiğinden ödeve gece 1 e kadar ödev yaptı sabah zor uyandı tatlı dille neden zorlandığını anlatmaya çalıştım ama hayır kabul etmiyor kuyruk hep dik ben doğruyum havalarında ben napıcam bu kızla bilmiyorum

teşekkürler öncelikle zaman ayırıp yazdığınız için evet tek büyüdü ama paylaşmayı bilmeyen bir çocuk değil öğretmen bikaç kez kavga ettiğini söyledi kavga ettiği çocuklar genellikle sınıfta yaramaz diye adlandırılan çocuklar doğrusunu anlatıyoruz ama savunması tekme attı bende ona vurdum oluyor hadi kısmında ben hatalıyım evet hep hadi hadi sürekli böyle ödev saati bitti diye kaldırğım oldu bikaç kez bu sefer kıyamet koptu öğretmene ne cevap vericem diye öğretmen bakıyor ödevlere kendisinide yazısı konusunda uyarıyormuş zaten söylüyor öğretmen kızdı yada uyardı diye ama kulak ardı ediyor sanki hem korkuyor hem ytapıcağından geri kalmıyor fikirlerinizi uygulıcam tekrar teşekkürler