Ben size cok tesekkur ederim okadar guzel yazmissinizki zevkle okudum.. inanin zor gunler geciriyorum ki zaten tahmin ediyosunuzdur butun hayatim herseyim degisti cok zorlasti tabiki bu bebegim icin ama yinede cok zor.. bugunlerin gececegini soylemeniz cok iyi geldi.. o arkadasiniz simdo rahatmi suslenip puslenip gezebiliyomu kendine vakit ayirabiliyomu mesela uzun uzun dus alip esiyle basbasa film seyredip vakit gecirebiliyomu.. sanirim en cok bunlara ihtiyacim var.. tavsiyelerinizo deneyecegim ama artik sunuda dusunuyorum bebegim artik sadece gaz sancisi oldugunda aglamiyo sebepsiz yere agliyo belkide bu uc ay onu huysuzlastirdi bilmiyorum hep boyle giderse hep huysuz olursa cok korkuyorum.. ama geciyo dediniz dimi büyütmussunuz hayat artik sizin icin daha rahat ve keyifli dimi.. son olarak sunu eklemek istiyorum haklisiniz artik en ii annemi anliyorum ve ondan cok uzaktayim ayri sehirlerdeyiz en cok ona ihtiyacim var ve onu ozluyorum..

Kizlar benim uc aylik bi bebegim var ama uc aydir hic susmadi ne dogru duzgun yemek yiyebildim ne uyuyabildim uc aydir insan gibi yasamiyorum.. bi gaz var bitmek bilmiyor gece gaz gunduz gaz.. eskiden cok rahat huzurlu bi hayatim vardi esimle evimde okadar mutlu huzurluydumki simdi kayinvalidemde kaliyorum eve bile gidemiyoruz oglum yuzunden cok uzuluyorum okadar kotuyumki artik hayatım bitmis gibi geliyo.. esim moral vermeye calisiyo gecicek bizde rahat edicez eski hayatimiza donucez diyo ama hic inanmıyorum bidaha eski hayatim gelmicek diyorum hicbizaman rahat olamicam hep boyle sorunlu gecicek her gunum diyorum.. eski hayata donuluyomu anneler siz soyleyin yasadiklarinizi anlatin cocuk olduktan sonra bidaha rahat bi hayat yasaniyomu huzurlu gunler geliomu psikolojim alt ust herseyin bittigini dusunuyorum engel olamiyorum icimdekilere gercekten cok kotuyum eskisi gibi bi insan olmak istiyorum gulmek gezmek yemek icmek hayattan zevk almak istiyorum bidaha bunlari yapabilcekmiyim.. lutfen sizde yasadiklarinizi anlatin rahat hayatina tekrardan kavusan varmı bugubleri atlatan oh diyen dunya varmis diyen varmi.. karanligin ucundaki isigi hic goremiyorum..

Merhaba, konularınızı biraz okudum ben sağlık sorunlarım dolayısıyla kızımı 3 ay emzirebildim. İlk günden mama destekli gitmek zorunda kaldık. Enson süt pompasıyla ağlarken eşim geldi eve, mamayla büyüyen bir senin kızın mı bana sen lazımsın sen sağlığına kavuşacaksın ki kızımda sağlıklı olsun diyerek pompayı elimden alıp attı.. Çay kaşığıyla mama vermek kadar eziyetli birşey daha olamaz nerde yaşıyorsunuz bilmiyorum ama en kötü internet üzerinden arayıp bulun kaşıklı biberonlar var... Ayrıca AVENT tek delikli biberon alabilirsiniz ve nekadar az süt geldiğini görünce şaşıracaksınız. Cam die Chicco alıp koca silikon emziği dayadığımıza yanarım... Aventten sonra kızım tekrar emmeye başlamıştı ama sütüm çok azdı... Mama verecekseniz bir termosa kaynamış sıcak su koyun bir termosada kaynamış soğumuş su koyun önce suyun sıcaklığını bileğinizde ölcün ne sıcak ne soğuk olacak suyun damladığını hissetmeyeceksiniz nerdeyse, gerekli ölçüler yani mama ve su miktarı kutularda yazıyor zaten. Suyun hazır olması ağlayan bebeğin üstüne suyu ısıtma telaşını ortadan kaldırır. Mama yarım saatten fazla beklemeyecek bozulur. Gaz çıkarmayı 1 guk yapınca bırakmayın 10 dk kadar sırtını ovup yavaş yavaş pıt pıt vurarak devam edin... Emzirmeden önce ve sonra... Gaz sıkıntısına gelince, evi istediğiniz kadar ısıtın o çocukcağız üşüyordur. ayağına 3 kat çorap giydirseniz kafi gelmez tek bir kilotlu çorap üzerine ince kısa çorap birde patikli pantolon giydirin... Biz gaz sıkıntısını bununla ve masajla çözdük... Hatta ben tesadüfen kilotlu çorap işini çözünce aaaa biz sana söylemedik mi bizimkide kilotlu çorapla rahatlamıştı diyenleri boğmamak için kendimi zor tuttum... Ayaklarının altına uyurken küçük bir sıcaksu torbasıda koyabilirsiniz ama ayak altına, sakın kasıklara yakın koymayın. Erkek çocuklarda kilotlu çorap çok önerilmiyor ama bezli çocuk olduğu için sıkıntı yaratacağını sanmıyorum, yinede doktorunuza sorabilirsiniz. Doktorunuza bıktırana kadar soru sorabilirsiniz... Çekinmeyin... Acı elma yağı die bişe varmış kimilerini daha çok sıkıntıya sokuyor ben denemedim bile... Eczanelerde küçük şişelerde asitsiz içimlik zeytinyağı satılıyor beraberinde bir damlalık alın. Sadece göbüşü açık kalsın mümkünse yakınıza bir elektrik sobası açın.4-5 damla yağı göbeğine damlatın sağ el başparmağınızla hafifce bastırarak göbek deliğinin etrafında önce saat yönünde sonra saatin tersi yönünde dairesel masaj yapın 3-4 kere yapıp ayaklarını hafifce karnına doğru 1-2 kere itip çekin sonra tekrar masaj yapın. maksimum 5-6 dakika... Ağladığı zaman sesinizi biraz yükselterek bildiğiniz duaları sesli sesli okuyun rahatlar... Kulak deliği hizasına parmağınızı koyup çenesine kadar işaret parmağınızla yavaş yavaş severcesine düz çizgi ile masaj yapın kolay uyur. Yüzyüze yatıp sırtını okşaya okşaya poposuna pıt pıt vura vura uyutun nolur sallamayın Park yatak kullanıyor musunuz bilmiyorum ama onların titreşimli ışıklı müzikli küçük parçaları var o titreşimde uyumasında ve gaz çıkarmasında yardımcı oluyor. Zeytin yağından günlük 2-3 tatlı kaşığı içebilirsiniz de, eczacınıza sorun... Çeşitli gaz damlaları var sırasıyla deneyebilirsiniz, niye denemek gerekiyor mesela A ağrı kesicisi bana hiç etki etmezde size çözüm olur ben B ağrı kesicisiyle rahatlarım... Siz nekadar rahat olursanız bebeğinizde okadar mutlu olacak... Biz gaz sancısını kısa sürede çözdük maksimum 7 ay yaşayana denk geldim. şimdi o gazlı bebek 3 yaşında daha dün annesiyle beraberdim az çektirmedi bu sıpa bana diyordu güldük :) Benim kızım 4 yaşında bıdı bıdı dolaşıyo çene hiç durmuyo :) Dört kız arabaya atlayıp park bahçe çarşı pazar geziyoruz. Oğlunuzu ilk parka götürdüğünüz de bişey olur mu düşer mi diye diye içiniz cız ede ede bi taraftanda gülerek gezeceksiniz. Sürekli fotoğraf çekeceksiniz. Bi bakacaksınız ki elini poposuna atmış dayı dayı yürüyor :) Kreşe göndersem mi? Okula 60 aylık mı 72 aylık mı yazdırsam? Sütüm yetmiyor mu gazı nezaman bitecek dişi nezaman çıkacak ateşi nasıl düşecek derken anneliği, daha az ağlamayı daha çok sabretmeyi, hayattan çocukla birlikte zevk almayı öğrenecek ve hatta bide dönüp sizin çektiklerinizi çekeni görünce içiniz dayanmayacak işi gücü bırakıp yazı yazacaksınız... Gizem Hanım, doğum yaptığınız gün onu kucağınıza aldığınızda ben bunu nasıl büyüteceğim diyip korktuysanız bilin ki yalnız değilsiniz... korkunuz hiç bir zamanda geçmeyecek.. Annenizi daha çok anlayacak ve seveceksiniz... Cennet boşuna sizin ayaklarınızın altına yerleştirilmedi... Size kendi uyguladığım son bir önerim var, bu dünyada sizin oğlunuzdan başka bebek ve sizden başka anne yok, boyu şundan kısa gelişimi bundan geri ay az yiyor vay az uyuyor demeyin. Kıyaslayacak 1 bebek olmasın 1 anne olmasın, aklınıza yatan öneriyi kullanın yatmayanı çöpe atın... Makyaj giyim kuşam sizin için önemliyse o uyur uyumaz jet hızıyla süslenin bakkaldan 1 ekmek alıp gelin inanın bu bile özgüveninizi yerine getirir.. Bebeğinizle o ağlarken bile güler yüzle ve sakin ses tonuyla iletişim kurmaya çalışın meyvelerini gaz sancısı bittikten sonra toplayacaksınız... Size eşiniz ve oğlunuzla birlikte sağlıklı, huzurlu bir ömür dilerim... Özel mesaj atabilirsiniz arada bir siteye giriş yapıyorum. ama bugün ve yarın sizin için siteye girip bi sorunuz var mı diye özellikle bakacağım. Çok uzun oldu ama umarım bi fayda sağlarım size...

seni çok iyi anlıyorum büyük oğlumda. üç ay aynı durumdaydım. ev ziyaretlerine bile gittiğimde ağlama krizi tutardı. açlıktan bayılacak noktaya geldiğim, oğluma bakacağım diye yemeğin dibi tuttuğu, dizimde sallarken uyuyakaldığım çok olurdu. evde bebek arabasıyla dolaştırıp uyuturdum ondan sonra temizlik, yemek vs. yapardım. çok doktora götürdüm bir sorunu yok dediler meğerse oğlumda kasık fıtığı varmış ameliyattan sonra düzeldi. oğlumun uykusu 2 yaşına kadar düzene girmedi çok uykusuz işe gittim. sonra herşey güzel oldu. oğlumun hiç diş çıkartma problemi olmadı, çabuk yürüdü, konuştu, tuvalete kolay alıştı vs. çok uyumlu, kurallara bağlı bir çocuk. başta çektiğim o sıkıntılar sonraki sıkıntılar için kefalet oldu herhalde ikinciye hamileyken aynı şeyleri yaşayacağım diye çok korkmuştum. doğumdan sonra herşey karanlık gibi geliyordu, yine bunalıma girecekmişim gibi hissediyordum. çok şükür olmadı. hastaneden çıktıktan 2-3 gün sonra avm'ye, kafeye gitmeye başladım. evimde ilk günden itibaren yatılı da dahil misafirleri çok rahat ağırladım. tatile bile çıktık, eşim olmadan yolculuklar bile yaptık. bebeğim haftaya bir yaşına girecek bugünler geçecek. hızla büyüyorlar emiynim bir aya kalmaz bebeğiniz düzelecek. size de güneş doğacak zaten bir ay sonra bahar gelecek havalar düzelince dışarı çıkarsınız temiz hava ona da size de iyi gelir.

tabiki de var, bizler de böyle büyümedik mi zaten... kendini çok bunaltmışsın bebeği bırakıp bıraz kendine vakit ayırmalısın bu konuda eşin yardımcı olmalı sana Güzel düşün güzel olsun senin bu psikolojik durumundan kaynaklı bebeğinin gaz problemi de çünkü bende aynıydım

Gectimi peki canim senin ben gercekten cok bunaldim kimsye birakamiyorumki agliyo susturamiyolar ben hep basindayim.. inan ustum basim paspal gibiyim ben hic boyle bi insan degildim evde yalnizken bile makyaj yapardim giyinirdim simdi ne haldeyim bidaha his eskisi gibi olabilcekmiyim giyinmeye suslenmeye vaktim olcakmi normal bi insan gibi yasayabilcekmiyim..

inşallah en yakın zamanda huzur a kavusursunuz. İlk bebeğiniz mi? insan evlenince bekarlik huzuru çocuğu olunca evdeki huzuru arıyor. Annelik gerçekten zor ama anne olamayanları düşününce çok şükür diyor insan. bende disariyi unuttum. çarşı market v. s.. saçımi kestirmeye bile gidemiyorum. market e yada ne bileyim. :-( insanın bebeği olunca herşey değişiyor benim bebeğim 6 aylık ve iki kere bronsıt oldu sağlıklı olsunda yorması nafile ama gaz isi bitince daha huzurlu olacaksın emin ol. mesela sancı damlası al. mesela sab simlex mutlaka al, çok ise yarıyor ben ikinci ayında aldım keşke baştan alsaydim dedim ve doktor önerdi. onun harici zeytin yağı ver düzenli ise yarıyor benm bebeğim çok gazlıydi hala da tam olarak bitmedi. insan bebeği varken zamanla yarisiyor adeta. ben oğlum uyuyunca gündüz mutfakta savaşırdim. eğer geceyse su bile içmez yatardim zaman kayıp edeceğim diye şimdi de farklı değil ama biraz daha rahatım çünkü gazi bitti sayılır ve bebeğim de rahat bırakıyorum oynuyor felan bence 6 ay sabret ve herşey düzelecek inşallah kusura bakma uzun oldu ;-) elifelisa

Arkadaşım sorduğun soruların hepsinin cevabı evet ama her zaman değil yani eski rahatlığına tamamen kavuşamayacaksın ama çokta rahat olacaksın alıştıkça.. Mesela saçlarına boya sürüp onun bekleme süresinde ev işlerini yapıp kuaföre gitme gelme süresini ortadan kaldıranlar var... Artık daha hızlı yaşayacaksın her şeyi ama daha keyifli olmasını sağlayacak olanda sensin, sohbetlerini sündürmek yerine az ama öz yapacaksın... Bebeğin büyüdükçe arada bir babasına babannesine ananesine satıp 1-2 saatte olsa belki bir kahve içmeye belki bir sinemaya kaçacaksın, hayatın sonu gelmedi yeni bir hayat başladı ve yaşadıkça öğreneceksin.. Kendi çözüm yollarını bulacaksın... Sadece evliydin şimdi gerçek aile oldun... Rahatla ve tadını çıkarmaya bak bir anda büyüyecek ve keşke daha çok koklasaydım öpseydim oynasaydım diyeceksin... ve evet biz kızlar yaz boyu süslenip park bahçe gezdik durduk onlar bisiklet sürdü biz kahvemizi içtik, onlar kavga etti biz barıştırdık, onlar çay bahçesindeki müzikle dans etti biz güldük tempo tuttuk, onlar düştü dizleri kanadı bizim yüreğimiz kanadı... ve evet eve geldiğimde tüh ya şunu konuşuyorduk yine yarım kaldı dediğim tonla konumuz oldu... Sağlıcakla kal, bebeğini sağlık ve huzur içinde analı babalı büyütürsünüz inşallah Son bir şey; hiçbir anne kusursuz yada mükemmel değildir ama her annenin evladı annesinin en kıymetlisidir...

Oo siz baya buyutmussunuz baya bi rahatsinizdir artik cocuksuz hayat gibi degildir belki ama kendi hayatinizida yasiyosunuzdur.. ben eski gunlerimi cok ozluyorum tabiki bebegimi cok seviyorum ama cok yoruyo beni aglio surekli ben hiçbişey yapamiyorum bitek uyudugunda azicik ddinleniyorum oda ya kucagimda uyuyo yada ayaklarimda yine bisey yapamiyorum.. mutlu bi anne olmayi bende cok istiyorum ama hersey boyle gidicek hicbizaman oh diyemicem diye cok korkuyorum..

Şuan benim kızımın 5 yaşı bitti, ozamanlar hiç büyümez diyordum her gün ağlıyordum ama şimdi anlıyorumki kendime yapmışım, bebeğin sana muhtaç sen herşeyini daha iyi anlarsın ama 1 saat dışarı çıksan bişey olmaz, ben ilk 15-20 gün sonra markete çıkmıştım :) dünyalar benim olmuştu ama koşa koşa eve gitmiştim geri :) çevrende sana yardımcı olmaya gönüllü insanlar var ise en az günde yarım saat bir saat çık bi hava al her gün duşunu al üzerini giyin bebeğini de süsle onuda kendi oyununa dahil et :) nasıl olsa 2 seneye kalmaz o seni dahil edilcek bütün oyunlarına çocuksuz olduğun zamanlara dönemeyeceksin tabi ki ama kendine de vakit ayırmalısın onun mutlu bir anneye ihtiyacı var unutma bitmiş bir anneye değil Bir gülüşleri dünyaya bedel