Kızım 1 aylık oldu çok seviyorum onu herkesten herseyden korumaya çalışıyorum anneme bile veresim gelmiyor bazen orasını öyle tutma böyle yapma vs diye emzik vermeyi denediğimde beni emmezse diye üzülüp veresim gelmedi emziği ayrı kaldıgımı düşünmek bile yetiyo üzülmeme ama kalbimde öyle vaoov bi annelik duygusu olmadı hala inşallah oluşur annemler mesela canım kaynadı diyo ama bende öyle olmuyor ama çok seviyorum kimseye vermek istemiyorum her seyini ben yapmak istiyorum birine duş vs için emanet ettiğimde gözüm görmeyince endişe ediyorum kafasını düzgün tuttu mu benden izinsiz su verirse onu yaparsa bunu yaparsa diye endişe ediyorum o uyurken duşa giriyorum normal mi bu durum kalpte yogun duygu oluşmaması bilmiyorum

Şu an lohusa psikolojisi + kuvezde olmasının stresini yasiyorsunuz

Çok normal, bende öyle olmuştum bende sizin gibi düşünüyordum hayir birde benimki ikiz :) ama 3 ay 4 ay geçince size gülmeye başladığında kalbinizde yavaş yavaş sevginiz filizleniyor bide size muhtaçlık duygusunu yüreğinizde hissettiğinizde o zaman anne tam anlamıyla oluyorsunuz mutlu sağlıklı huzurlu bir ömrünüz olsun inşallah

Daha dün eşimle aynı konuyu konuştuk. Merak etmeyin çok normal. İlk doğduğunda bumuydu yere göğe sığdırılamayan duydu, tamam iyi güzel demiştim. Kızım şuan 21 aylık. Şimdi tarif et anneliği deseler inanın tarif edicek bi kelime bulamam. Şimdi yanımda, beni öpe öpe uyuduhayatımda bunun üzerine çıkan bişey yaşamadım ben. Eksikmişim tamamlandım, hammışım oldum. Hiç üzülmeyin, kendinize zaman verin. Birbirinizi tanıdıkça, zaman geçirdikçe, emek verdikçe ne demek istediğimi anlıcaksınız. Sağlıkla büyütğn miniğinizi

Çok normal O büyük annelik aşkı hemen yüklenmiyor bence, O büyüdükçe size tepkiler verdikçe onunla birlikte ona olan sevginizde büyüyor.

Gerçekten beni tarif etmişsiniz. Hem koruma isteği hem de yeterince ait hissedememe... Arada kalmışlık var. Hem istemsizce onu koruyup merak ediyorum hem de bir yanım reddediyor. İnşallah çabuk geçer çok dua ediyorum. Kötü bir anne olmak istemiyorum. iyi_biri_06 Üye Anneler

Kızlar merhaba 10 gün önce doğum yaptım çocuğumu küveze aldılar gidip emzirdim aldım kucağıma çocuğumu seviyorum onu özlüyorum çok ağladım arkasından ama öyle aman aman birşey henüz yok olur mu acaba zamanla kendimi suçlu yorum onu yeterince sevememek ten çok korkuyorum ama öyle anlatıldığu gibi hissetmedim sizde nasıl oldu hamileliğin hep çok zor hastalıklarla geçti doğum sonrasıda öyle direk küveze aldılar o yüzden mi acaba bilmiyorum

Benimde hemen olmamıştı o duygu. Tepkiler vermeye başladıkça oldu ama. Şuan çok farkli boyutta anlatılmayacak kadar. Lohusalik, psikoloji değişiyor, beden değişiyor, yorgunluk falan derken ilk etapta anlamamak bence normal. Ben ilk hissettiğimde şu şekilde olmuştu. Bir gün çok ağlıyordu annem aldı, eşim aldı susmuyor yavrum. Sonra bana verdiler hemen sustu boynumun altına kıvrıldı yattı. O an bağlarımız güclendi. Yani anne olduğum o an dank etti,

Ben de size inşallah o yoğun sevgi duygu da bi an önce gelir Once_upon_a_time

O kadar normal ki bunu bence her anne yaşamıştır. Önce size kaygı yükleniyor içgüdüsel, sonrasında eğer ilk çocuksa eski hayatı özlem bu durumu kabullenememe, yetememe düşüncesi derken koskoca kafa yorgunluğuyla bişey hissedemiyorsunuz çünkü ona sıra gelmiyor... Eşinizde destek değilse bu durumu aşmak biraz zaman alıyor... Hormonlar tavan yapıp çöküşe geçtiğinde haliyle düzelmesi zaman alıyor. Büyükler hep der ya 40'ın çıksın diye bununda tıbben karşılığı hormonlarının düzene girmesi. Ve sen iyi hissedince kendini otomatikmen bu sütünü eğer sütün yoksada o bebeği sarışındaki sıcaklığı etkiliyor... Bişeyler ne zaman olcak ne zaman hissedicem diye sakın strese girmeyin. Arkadaşların dediği gibi ya bi gülüşü ya bi sizde sakinleşmesi ya da başka duygusal bi an yaşayacaksınız hiç merak etmeyin Ve genellikle büyükler ve de yıllar yıllar önce doğum yapan kadınlara sorduğunuzda hatırlamadıklarından sizi yargılama noktasına gelebilirler. Hiç üzülmeyin kulaklarınızı tıkayın o insanlara ve hatta öyle yorum yapacağını düşündüğünüz insanlara kalbinizi açmayın...

Çoook normallll. Kendimi gördüm resmen. Yukarıda yazdığımı okuyun lütfenSize sımmsıkı sarılıyorum güzel anne

Sadece yavrunuzu değil aynı zamanda bir anne doğurdunuz. Biraz zaman tanıyın kendinize. Ben de ilk doğum yapınca anlamamıştım. Ne zaman 40 geçti anneler gitti bebeğimin tüm bakımını tamamen üstlendim anne olduğumu anladım.

Bende ilk kizimin "ilk gercek gulumsemesinde" aniden yuklenmisti