Mesela ben de çocuğuma ilk 2 yaşında yemek konusunda baskı yapmıştım bi dönem cocukda takıntılar tikler bas göstermeye başladı hemen sıkmayı biraktim, istersen yeme oglum acıkınca yersin filen gibi şeyler dedim, geçti mesela o takıntısı artık kendisi acıkınca söylüyor:) cocuklar dinlenmeli bol bol sohbet edilmeli her sorusuna cevap verilmeli oda bi birey sonuç da

Ama çağ farkı da var dediğim gibi, gitsin kreşe alışır sosyal yaşama destek de şart tabi ki, ama anne de kendini törpulesin fazla otorite hiç iyi değil cocuklari ozguvensiz yapar fazlasi Eyoser Kaderim buymuş da diyemiyorum, çoğu benim

Merhaba kk. sakinleri. Tecrübeli anneler ve çocuk gelişimi uzmanları yardımcı olurlarsa sevinirim. Kardeşimin 4 yaşındaki çocuğu kreşe yeni başladı. Annesi de az önce telefonda benden yardım istedi. Benim kuzular da kreşe gittiler fakat, yağenimin yaşadığı sorunu yaşamadığımız için kendisine yardımcı olamıyorum. Burada mutlaka bir çözüm bulunur diye düşündüğüm için sizlere sormak istedim. Öncelikle yavrumuz çok hassas, derdini sıkıntısını anne babayla veya öğretmenle paylaşmak yerine içine atıyor, sonrasında da hasta olup yataklara düşüyor. Kreşte arkadaşı buna vurmuş, bizimki de hayatta karşılık vermez, ağlayıp anlatmaz da, sessizce çekilip kendi içinde halletmeye çalışır. Sorun şu ki geçen gece aniden hastalanıyor, doktor, ilaç derken durumun pedagojik olduğu anlaşılıyor. Bu sabah da kreşe gönderirken çok ağlamış, sadece gitmek istemediğini söylemiş ama nedenini anlatmıyormuş. Öğretmeni ve kreş pedagogu ile de görüşülmüş, zamana bırakmak gerektiği söylenmiş ama bunu bir anneye kabul ettirmek zor oluyor, zaman içinde daha çok yara alacağından korkuyor. Böyle bir durum yaşayan anneler nasıl bir çözüm buldunuz, önerileriniz neler olur. Buradaki çocuk gelişimi uzmanlarının bize tavsiyeleri olur mu. Hepinize şimdiden tek tek teşekkür ediyorum hanımlar. K

Ben de sizinle aynı şeyi düşünüyorum. İlk mesajınızı ekran görüntüsü alıp anneye gönderdim. O da mesajınıza hak verdi. Zaten çocuğu bakım için değil de, sosyalleşmesi ve öz güven kazanması için kreşe verdiklerini söylüyor. Ama bu defa da daha kötü olur mu diye de endişeleri var. Aslında sorun başka yerde, yani benim gördüğüm. Çocuğun babaanne ve dede benim de annem babam oluyor. Annenin otoritesini çok sarsıyorlar, kızcağız cocuğuna yapma dese çocuktan önce babam tavır koyuyor. Ben kendi adıma çok söyledim, başta tamam diyorlar, sonra yine aynı. Anne bir şey dese adı gelin olacak ne yapsın kız.

Yavrularimiz ilk bizle yetisiyorlar, onun için ona seçme hakkı vermeliyiz, bi giyisi mi istediğini giysin yemek mi istediği gibi yesin zorlamadan, zıplayarak mi oynamak istiyor zıplasin düşsün kendisi farkına varsin mesela zıplayınca duse bilecegini deneyimlesin :) mesela ben çok takıntılı bir insanımdır çocuğum konusunda ama içimde yaşıyorum hiç yansıtmıyorum ona onu etkilemek istemem kendimi sıkıyorum çocuğu sosyal öz güvenli yetiştircem diye kendimi hasta ettim :) anaokulunda suan mesela hiç istemeyerek yolluyorum ama o çok seviyor gitmek için saat çekiyor:)

Annesinin bol bol vakit geçirmesi (görüşülen 2 saatin verimli geçmesi)ve çoğu anda duyguları tanıtıp. Şu an şöyle hissettin o yüzden böyle oldu diye duygularını tanımasını sağlayıp üzerine konuşabilirse. Annede kendi geçirdiği gün ile alakalı bugün çok mutluyduml bil bakalım noldu ya da bugün şuna üzüldüm gibi duygu paylaşımı yaparsa belki o da yavaş yavaş duygularının kabul gördüğünü ve anlaşıldığını düşünüp açılabiir.

Acaba annesi çok mu otorite cunki cocuklar fazla otorite karışan da içine kapanma durumu oluyor.

İkinci mesajınıza verdiğim cevaba ekleme yaptım. Asıl sorunu orada belirttim. Tekrar bakarsanız sevinirim

Çok mantıklı ve eğlenceli görünüyor. Hatta ben de benim sıpalarla denerim.

Sanırım doğrusu bu.

Bence sıkıntının sebebini anlamak için en iyisi bir uzmana gidip oyun terapisi almak. Bize önemsiz gelen şeyler bazen çocuk için çok önemli olabiliyor Eyoser Kaderim buymuş da diyemiyorum, çoğu benim

Anne çalışıyor babaanne bakıyor, anneyi akşam 2 saat görüyor, yemek yemez o konuda annesi taviz vermez, bir de uyku saati konusunda esnek değildir, onun dışında başka bir şey görmedim. Yorumunuz için teşekkür ederim. Anneye bunun üzerinde düşünmesini söyleyeceğim. K

O kadar zor ki çocuk büyütmek, özellikle de ilk çocuklar. Bazen kendi kendime üzülürdüm benimkiler Allah a emanet büyüdü diye, doğrusu bizimki galiba. Sürekli üzerine düşülen bir çocuk var karşımızda. Anne baba dışında iki dede ve iki nine her fırsatta yanindalar.

Bahanesinin de yaşı vardır, şimdiki çağ cocuklari çok farklı bizim gibi yetismiyorlar. Şimdiki 5 yaşındaki çocuğun bile evde kendi fikirleri görüşleri vardır. Dedim gibi bence çocuğun ustunde bi baskı vardır. Cocuklari sıkmadan kural koyulması çocuğun hem piskjisini hem sosyal yaşantısını olumlu yönde etkiliyor bence ne çok esnek nede çok otorite olmaya gerek yok bence, çocuğun ev içinde fikirleri düşünceleri dinlenmeli cocuk o zaman sosyal hayata da fikirlerini özgürce soyler diye düşünüyorum tabi bu dediklerim kendi düşüncem bi uzman değilim kendi tecrübelerime:)