tercıhınızın annaneden yana olması dogru karar olmus zaten uzmanlarda en az 3 yasına kadar aıleden bırısı bakma taraftarı kreş ortamını bılen bırı olarak ben olsam cok mecbur degılsem 3 yasından once krese vermem her cocuk 3 yasına kadar bebektır bence ama 3 yasından sonra dusunebılırsınız hem cocuk derdını anlatır hem bıseylerı kavramaya başlar benım nacızhane fıkrım en dogru kararı sız bılırsınız B

öncelikle şunu söyleyim yeme problemi olmadı. yani zaten oğlum yemek seçmiyor 1 hafta zorlandık kapıda ağlamaya başladı verirken, biz işyerinde ağladık o kreşte, ama atlattık çok şükür. sosyalleşmesi ne kadar erken olursa okadar iyi gönül isterki yanınızda kalsın 1 yaşına kadar ama nihayetinde öğretmensiniz benimm gibi özel sektörde değilsiniz tatilleriniz fazla yani zor olucağını sanmıyorum. kış dönemi evet zor geçiyor ama bağışıklığı daha çabuk kazanıyor. benim çocuğum kreşte hastalandığında ev hanımı arkadaşlarımın çocuklarıda kış dönemi hasta geçiyor yani bunun kreşle alakası var kapalı ortam oluyor kış zamanı ama sebep tamamen kreş değil. çocuğun bünyesinede bağlı. bir elden büyümeli çocuk, mesela bizim öğrtemenizmiz değişicek olsa pat diye yeni öğretmene çocukları vermiyorlar 15 gün yeni öğretmen çocuklarla alışması için eski öğretmen ile bir arada duruyor sonra ayrılacak öğretmen gidiyor.1 yaşına kadar annen baksın en fazla 1,5 yaş hastalandığı zaman annen yine bakar benim o imkanımda olmadı hastayken bile kreşe yollamak zorunda kaldım. şimdi ne benim annem ne kv söz söyleme hakkı var çocuğuna baktım diye. zorluğu evet var ama büyüyünce size olan davranışlarını gördüğünüzde iyiki anne babama vermemişim diyeceksiniz.

Bende kreş düşünüyorum bir buçuk yaşındayken. Ama şu an 5 aylık olacak o yüzden kıyamadım. Herkes 1 buçuk yaşınada erken diyor ama bakıcıdan ve büyükanne-babalardan daha iyi olabilir sosyal, zihinsel, bedensel gelişimi için diye düşünüyorum. Biz zaten sadece hazirana kadar annemler baksın diye karar verdik, ondan sonra eylülde kreşe veririz dedik ama kreşe giden çocuklarda çok hasta oluyor, yeme problemleri oluyor gibi şeyler söyleniyor çevremde. Siz tecrübelisiniz 1 yaşında başlayan kreş tecrübelerinizi anlatırsanız sevinirim. Kolay alışabildimi, yemek-uyku sorunu oluyor mu? yada sizin paylaşmak istedikleriz.. yazarsanız seviniri. ilkduyansenol kaça

İlkduyansenol, nevrestee, günesanne; tşk ederim yorumlarınız için. Konuyu ilk açtığımda yazan herkes anneanneden yana idi. Benimde uzun zamandır kafamı kurcalayıyordu bu konu ve karar vermem gerekiyordu. Bende annemin bakması yönünde karar verdim. Daha doğrusu eşimle konuşup birlikte karar verdik. Annemi arayıp konuştum. Onlarda bakacaklarını söylediler. evet belki bakıcı ile daha rahat ederdim, belkide edemezdim bilmiyorum. Ortak yaşamda kolay olmayacak. dediğiniz gibi sıkıntılar olacaktır, annem benim gibi tutarlı davranmayabilir, eşim bunalabilir, eşimle birlikte rahat hareket edemeyeceğiz, evin hakimi ben olamayabilirim vs... aklıma gelmeyen şeylerde başıma gelecek belkide... Ama şu an zaten işe başlayıp yavrumdan ayrı kalacağama üzülüyorum, bir de onu tanımadığım birine bırakıp gözüm arkada kalarak işe giderek daha da üzülmek istemedim sanırım. Keşke imkanlarımız elverseydide 2 yıl ücretsiz izin alabilseydim.. . push ;

bence de anneanne önce anneanne çağırılır.2-3 ay beraber yaşayabiliyomusunuz diye deneme yapılır. olmadı böyle heppimize eziyet size yakından bi ev tutalım eşyanızı da getirin rahat rahat akşamları evinize geçip dinlenin bahanesiyle durum kurtarılır gibi. bakıcıya verilecek para eve verilir. sarioglan_karakiz İKİ AŞKIM EŞİM VE

Şimdi anladım... Hayırlısı olsun hakkında canım.. G

bencede annene veya kayınvaldene baktır. eger aynı evde yaşamak cok sıkıntı olur dıyorsan onlara küçük bır ev tutabılırsın sonuçta bakıcıyada para verecektın aylık verecegın 500-600 tl ile annenlerın ev kırasını verırısın. bır fikir aklında bulunsun

elbette anneanne derim ama sizinle beraber yaşayacaklarsa sorunlarda yaşanabilir. bur da bi konu okumuştum anneanne ve dede sizin gibi toruna bakmak için kızların evine taşınmışlardı ve dede toruna bağırmış damatla sorunlar yaşanmıştı. yani bi yerden sonra git de denmez. umarım hayırlısı olur her şeyin artısı eksisiyle beraber oluyor bazen S Semiramis Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

kesinlikle anneme ya da babaannesine emanet ederdim. çünkü onlarında en az benim gibi üzerine titreyeceğini biilirdim. size ablamdan örnek vereyim. ablam evli 2 çocuğu var bize yakın evleri ve çocuklarına annem bakıyor. bakıcıya emanet edemediler. tamam işinin ehli bakıcılarda var ama ne bileyim insan yine de güvenemiyor. eğer anne babanızın sizde kalması sorun teşkil etmiyorsa anneniz baksın derim ben chihiro79 zeki, cevik ve

Evet ev tutmayı düşündüm bende. Ama ayıp olur gibi geldi. Yanımızda onları istemiyormuş gibi. Ama şimdi şöyle bir şey düşündüm. Biz birlikte başlayalım. Baktım çok sorun oluyor o zaman onları kırmadan ev tutmayı teklif edebilirim. Ama önce birlikte denemeyi düşünüyorum. rapunzel4131 İZMİR'Lİ

Merhabalar. Kafanızı tekrar karıştırmak gibi olmasın ama bende fikrimi söğlemek isterim müsadenizle. ben evhanımı'yım daha doğrusu çocuklarım olunca evhanımı oldum. çocuğum varken çalışmanın ne olduğunu bilemem. ama tahmin edebilirim. evdeyken bile çocuklarla uğraşmak hem keyifli hemde zor. hele çalışan bir anne olmak dahada zordur eminim. Allah kolaylık versin... Bence bakıcı tutmanız daha iyi olur. annane'den daha şefkatli bakıcılar biliyorum. tabi sizin annenizle aranız nasıl bilemem. eğer annenizi çağıracaksanız, bir düşünsenize babanızda gelecek. evde iki erkek düşünülemez annenizde belki herşeye karışacak. kendinize göre olan düzeni bozucak. kavga çıksa birşey diyemezsiniz. belkide çocuğunuza gereken özeni göstermiyecek veya gereken özveriyi veremiyecek sadece şımartıp annane bağımlısı yapıcak. vs. vs... Eşiniz belki sizi kırmamak için birşey demiyor ama aslında eşinizin gerçek düşüncelerinizi biliyormusunuz? rahatça eşinizle oturup yemek yiyemeyecek, rahatça televizyon izleyemeyecek, belkide sırf evde anne babanız vardiye cinsel hayatınızı yaşıyamayacaksınız. Eşinizle aranız soğursa ne olucak? Oysaki sadece 3'ünüz olmak varken... Ama eğer bakıcı bir bayan tutursanız. Bunların hiçbirini yaşamassınız. rahat rahat oturup kafanızı dinlersiniz. bakıcı kadın evdeki hiçbir eşyanızın yerinide değiştirmez. ne kavga olur ne gürültü. evin hakimi yine siz olursunuz. eğer gözünüz arkada kalıyor ise, biliyorsunuzki artık kameralar var en ufak bir şeyde savcılığa suç duyurusunda bulunabilirsiniz. sadece allaha dua edin. bence hiçbirşey olmaz. istediğiniz saatte gelir, istediğiniz saatte gider. çocuğunuz bir kez büyüyecek. onun bu en güzel anılarını sadece eşiniz ile siz çıkartmalısınız. baş başa. :127: Ben böğle düşünüyorum ve herzaman da böğle yaptım yinede karar sizin bence birdaha düşünün derim... ilkduyansenol kaça

Tabiki Anneannee..! iyi bakıcılar da var ama kesinlikle anne anne gibi olamazz çünkü anne anne kendi evladı gibi görür üzerine titrer kıyamaz ama elin kadını bunu yapabilir mi Kalmaları ne yönden sizi rahatsız edebilir? Sonuçta öz annne ve babanız.. sizi büyüten insanlar... Bence annen daha yararlı olur boş kaldığında evinle de ilgilenir diye düşünüyorum.

Hepinize çok teşekkür ederim. Vakit ayırıp fikirlerinizi yazmışsınız. Ortak görüş anneannenin bakması. Aslında bende öyle istiyorum ama annemlede pek anlaşamıyoruz o yüzden sorun yaşarmıyım acaba, bu sorunlarla eşimi de bunaltırmıyım yada eşim onlardan sıkılırsa gibi düşüncelerde geçmiyo değil kafamdan. Eşimle konuştum o idare edebileceğini kendisi için problem olmayacağını söyledi. Ama tabi aylarca birlikte yaşam onu bunaltabilirde. Aslında annem bakarsa eşimle arasıra yalnız yemeğe, sinemaya falan da gidebiliriz. Bakıcı olursa gidemeyiz çünkü bu şehirde bebeğimi bırakabileceğim hiç kimse yok. Hem annemle sorun yaşasakta oğlum için katlanmalıyım sanırım. Onun için nelerden vazgeçtim, buna da katlanabilirim gibi geliyor. Ama bu kararımdan pişman olursam git de denmez Galiba en sonunda annemi çağıracağım gibi görünüyor. Kafa karışıklığımı giderip son kararı vermeliyim artık. rapunzel4131 İZMİR'Lİ

Yok kızmadım. Haklısınız yazdıklarımı yadırgamakta. Bazen bende kızıyorum kendime. Annemle anlaşamama nedenim annemin sürekli bana karışması, evimi kendi evi gibi düzenlemeye çalışması, eşimi benim isteklerimi yerine getirmek zorunda olan biri gibi görmesi, herşeyde onun sözü geçmesini istemesi gibi sebepler. En ufak bir olayda alınıp küsüyor birde. Asla özeleştiri yapmaz. Aslında belli bir yaşı geçtikten sonraki klasik davranışlar. Bende biraz başına buyruğum galiba. Neyse. Dediğiniz gibi gelmek istemesi zaten onun ne kadar özverili olduğunu gösteriyor. Zaten o bakmak istemeseydi ben asla onlardan böyle bir özveriyi beklemezdim. Bu çok bencilce olurdu. Anneminde babamında başımın üstünde yeri var. Bize zaten sık sık gelip kalırlar. Biz onları en iyi şekilde ağırlamaya çalışırız. Benim katlanacağım onların varlığı değilde yaşayabileceğimiz muhtemel sorunlar. Yoksa Allah'a şükür hayattalar, sağlıklılar. Hep yanımdalar. Allah başımızdan eksik etmesin, Herkesin annesi babasına uzun ömürler versin.

Benim bir sorunum var ve çok acil fikre ihtiyacım var. Öğretmenim ve 2 eylülde işe başlamam lazım. Oğlumda tam 5 aylık oluyor. Annem kayınvalidem şehir dışında. Burda kimsemiz yok. Bebeğime bakıcı mı bulsam, yoksa anneme mi baktırsam çok kararsızım. Annem babam dünden razılar. Gelin desem hemen gelecekler. Ama tabi şehir dışında olduklarından bizimle birlikte yaşayacaklar. Acaba bu bizim aile yaşantımız için sorun olur mu. Bakıcı ile daha mı rahat ederim. Bu arada tanıdığım bir bakıcı adayı da yok. Bulabilirsem tanımadığım biri bakacak kuzuma. Çok da küçük, güvenemiyorumda. Kimi bakıcı bul diyor, kimi annene baktır. Çok kararsızım. Bize ne bu senin bileceğin iş diyebilirsiniz karar veremiyorum işte. Tabi 2 hafta içinde bir karar vermiş olmam gerekiyor. Ama siz olsaydınız benim yerimde ne yapardınız? asya16 kuzucuğun

kesinlikle anneanne benim kızmada annem bakıyor, akşamları eve gelmemek için ağlıyor kızım, anneanne dede o kadar üstüne düşüyor ki ağlarken bile dede diye ağlıyor kızım, siz aynı evi sorun ediyorsanız bakıcıya vereceğiniz parayla çok yakınınızda ev kiralayın onlara kırılmayacakları dille de aynı evde rahat edemeyiz derseniz size ev tutalım diyin sabah bırakın akşam alın hem aklınız geride kalmaz hem gece onlarda dinlenmiş olur, zaten bakıcı tutarsanız o parayı vereceksiniz, ama olmaz derseniz herşeyi görmeyin duymayın bi süre sonra alışırsınız birbirinize, sonuçta aileniz kendi evini barkını bırakıp gelecek ve onlarda sizden çakinecektir..

işin ehli çok güzel bakıcılar var ama bebek bakımı dediğimiz şey yemek yedirmek ve altını teizlemekte daha fazlası. altının değiştirirken bantları düzgün bağlamasa da olur, çorbasını derin değil de düz tabakta yedirse de olur ama anneannenin verdiği şefkat ve sevgi paha biçilmezdir. kan bağından dolayı üzerine titremeleri de garanti beraber yaşamak tabiki farklı bir durum ama karşılıklı töleranslı olursanız sorun kalmaz. evinizde katı kurallar uygulayı annenize babanıza evi dar etmeyiniz. bırakın terlikleri yanyana çıkarmayıversinler yada bulaşık makinasını düzgün yerleştirmesinler yada yemeği biraz farklı yesinler. bunların hiçbiri dert değil inanın. ev darmadğın olsa bile bu sizi strese sokmasın. birşekilde halledilebilecek şeyler. bugün dağınık olur yarın toplanır. yemek bugün az pişmiş olur yarın tam pişer, sorun değil. önemli olan bebeğinizin ve ailenizin mutluluğu. bulaşıklar dağınık konsa da makinaya, mutlu olursunuz, düzgün konsun diye sert kurallar koyunca belki bulaşıklar düzgün olur ama ailecek siz parçalanırsınız. işten eve her geldiğimde ev darmadağın ve mutfak bulaşık oluyordu çünkü annem bulaşık makinasına tabak koyamıyordu, gözleri az gördüğü için evi de süpüremiyordu. çamaşır makinasını da çalıştırmayı öğrenememişti. baktım ki annem çok stres yapıyor, kendini cahil işe yaramaz sanıyor. "anneciğim sen torununa bak yeter. ben gece gündüz evi temziler, bulaşıkları çamaşırları yıkarım. kendini yorma. yemeği de yaparım" dedi. sağolsun yapabildiği kadarını yaptı, gece çamaşır, bulaşık yıkadım. sabah 5'te kalkıp ev toparladım, ütü yaptım. birgün bile anneme bir iş buyurmadım. ben töleranslı olunca annem de rahat oldu, evimde rahat etti. torunuyla daha rahat ilgilendi. ev belki dağınıktı ama oğlum çok mutlu, huzurluydu. rapunzel4131 İZMİR'Lİ

Yanlış anlamayın kızmayın lütfen ama düşüncelerinizi yanlış buldum. Annenizle neden anlaşamıyorsunuz öz anneniz değil mi? kadın memleketini, düzenini bırakıp sizin çocuğunuza bakmaya gelecek siz ona katlanıcam diyorsunuz bu nankörlük olmaz mı? sadece menfaat için mi kullanıcaksınız annenizi.. tam tersi minnettar olup el üstünde misafir etmeniz gerekirken neler düşünüyorsunuz... :26:

Tabiki anane derim. elin kadiniyla kıyaslanamaz bile. benim kizima da babannesi bakıyor içim çok rahat kızım da mutlu. sabah götürüp bırakıyorum eve bakıcı gelmesi benim için daha kolay olurdu ama ben zorluga raziyim yeter ki baksın babannesi. Sizinle kalacak olmaları da sorun olmamali baş taci edip misafir değil evin hanimi yapin annenizi. çünkü ayaklarını uzatip rahat etmek varken duzenlerini bozup gelecekler. büyük bir nimet bu.

"en kötü anneanne en iyi bakıcıdan iyidir" benim de aynı durum başıma gelmişti hatta bakıcı aramaya başlamıştım. annem çok kötü bir anneydi. bebeğim doğduğunda bana yardım etmesini beklerken, bebeği nasıl banyo yaptırdığımı anlatırken buldum kendimi. bebek bakımına o kadar uzak ve şefkat tarafı biraz zayıftı. aklım o kadar karışıktı ki gece gözüme uyku girmiyordu. anneme bıraktığımda gözüm mutlaka arkada kalacaktı. sonra... annem geldi. ilk 2-3 gün zorlandıktan sonra bir baktım nine-torun öyle bir ilişkileri var ki, kıskandım belki annem alt bağlarken bantları gözü pek seçemiyor, çorbayı ısıttığı cezveyi yıkamadan bırakıyor, bebeği çok komik kombinlerle giydiriyordu ama oğluma verdiği sevgi-şefkat o kadar güzeldi ki... yavrum hiç huysuzlanmadı, arkamdan ağlamadı, yemeklerinde sorun çıkarmadı çünkü anneannesine çok güzel bağlanmış ve sevmiş. annem de benim bütün şüphelerimi boşa çıkardı ve çok güzel baktı. anneniz sizinle yaşayacak, ailecek alışmanız zaman alır ama en fazla 1-2 hafta sonra o sorun da ortadan kalkar. ev işlerinde de size yardımcı olur. benim annem ev işlerine elini sürmezken, bebek bakımını 30 yıl öncesinde bırakıp unutmuşken, bebeğe dokunamıyorken teslim ettim ve çok rahat ettim. gözünüz kapalı teslim edin ve şükredin bakmayı kabul etmelerine. gelemeyiz, başının çaresine bak da diyebilirlerdi. bugünden tezi yok, annenizi çağırın çünkü bebeğinizin anneanneye alışması zaman alacaktır. önce beraber bakarsınız, sonra 1'er saatlik zaman dilimlerinde siz markete yada biryerlere gidin. anneanneyle başbaşa kalmaya alışsın. birkaç gün de, yarım gün bırakın.. sonra tam güne alışır. ben işe başlamadan 1 ay evvel annem gelmişti. yavaş yavaş, üreyi uzata uzata bırakmıştım ki yavaş yavaş alışsınlar. çok güzel alıştılar. size de kolay gelsin diyorum, kesinlikle anneanne diyorum... chihiro79 zeki, cevik ve

merhaba sevgili anneler ananenin daha iyi olacağını belirtmişler. siz de çok iyi anlaşamadığınızdan bahsetmişsiniz. açıkçası bebeğin sağlığı ve mutluluğu kadar sizinki de önemli. kavga veya tartışma diyelim olan ortamlarda bebekler de rahatsız olurlar. ya da siz huzursuz olursanız bebeğiniz bunu hisseder. bu nedenle bebek için düşündüğünüz kadar kendinizi de düşünmenizi öneririm. şöyle bir deneme yapabilirsiniz ilk etapta annenizi çağırabilirsiniz ve birkaç aylık bir deneme yaparsınız birlikte. çünkü aynı evde yaşama durumu da bazen çok kolay olamayabiliyor. bunu anlamak için yaşamak lazım. belki torun sevinci nedeniyle de daha iyi geçiniyor olabilirsiniz. açıkçası bazen ben de kendi annemle bebek bakımı konusunda özellikle zorlanabiliyorum. onun doğruları ile benimkiler örtüşmeyebiliyor. bazen bunu konuşarak çözebiliyoruz. isterseniz annenizle birkaç aylık bir deneme yapın. baktınız çok mutsuzsunuz o zaman bakıcı opsiyonunu düşünebilirsiniz tabi. çok sevgiler ve kolaylıklar dilerim, www.facebook.com/gunesannee

valla ben iki tarafa da vermedim ayrıca bakıcıyada,1 yaşında kreşe gitti çünkü sadece bebek dönemi önemli değil, önemli olan çocuğa bakan kişininde çocuk büyüdüğünde üzerinde bıraktığı etki. mesela benim eltim 1 çocuğunu kreşe verdi diğerini kv büyüttü. kv sürekli çocuğu yüzledi yanlışı bile olsa şuan çok saygısız ve okumadı. eltim okadar pişmanki anlatamam. çocuk ilk 3 yaş kim bakıyorsa onun herşeyini kapıyor iyisiylede kötüsüylede. belki annenle anlaşamıyacaksınız çocuk annene alışmışken başka bir arayışa giriceksin. anlaşamadığınıda söylüyorsun bence işin zor. çok iyi düşünmek gerekir.