çok saol cnm.. inş... banda naip eder bende anlatırım burda yorum yaparsınız artık.. inşallahhhhhh GULSEMEDIHA

3,5 yıllık evliyim bebek düşünüyoruz ve 2 bebek kaybım var. Hikayen gözümden yaş döktü. Sağlıkla büyüt bebeğini, hayırlı evlat olsun inşallah güzelim V

Allah bağışlasın yavrunuzu çok beklemişsiziz rabbim bundan sonra mutlu etsin inşallah

Çok teşekkür ederim, çok sağol. Allahım cümlemizin çocuklarına sağlı, sıhhat versin... GULSEMEDIHA

Çok teşekkür ederim. İyi dileklerin için çok teşekkür ederim. Etmem mi, her gün eşimle Allahım isteyen her kuluna bu güzelliği tattır diye dualar ediyoruz. Senin için özellikle dua edeceğim. baharçelik çınarım içimin gülen

annee olmak böyle birşey işte bir aksilik olduğu içine doğmuş ve gitmişsin. çok şükür ki meleğin sağlıkla gelmiş. rabbim uzuuunn sağlıklı ömürler versin. azim ve kararlılığında çok güzeldi. mükafıta dahada güzel olmuş :) G

Allah uzun sağlıklı hayırlı ömürler versin inşallah. Bebişinizi size, sizi de ona bağışlasın...

Hamile olduğumu geçen yıl bugün günüm gelmeden öğrenmiştim, sanki içime doğmuştu da 32 gün öncesinden test yapıp o kopkoyu çift çizgiyi çok net bir şekilde görmüştüm. Evet, canlarım, ilk hamileliğim 2007 Ocak ayı. Ben anneliği hiç düşünmemiş ve sanırım hazır da olmadığımdan regl günümü bile hatırlamayıp eşimin uyarısı ile test yapıp negatiflerle dolu 4 test görüp bir oh çekip hayatıma devam ediyorum. Deli gibi koşturan, perdeleri taktıktan sonra deli gibi sancılar ve ardından gelen kanamam ile bir parçanın düşmesi ile düşük yaptığımı anlayıp saatlerce ağlıyorum. Evet, hiç aklımda olmayan bir hamilelik yaşamış ve kaybedince günlerce ağlamıştım. 2. hamileliğim; 2008 Aralık 24, yani Evlilik Yıldönümüm. Hatırlayanlar hatırlar, evlilik yıldönümü hediyemi aldım diye gebelik Foruma yazmıştım. Sonrasında kanamalar, değerlerin gitgide düşmesi ama bir türlü teşhis konulamaması. En nihayetinde 2009 Ocak ayında acil olarak Dış Gebelikten ameliyata alınıyorum. Tabii sol tüpümü de kaybediyorum. Hamile kalabilmem için gereken % ise bu netice de daha da düşüyor. 3. hamileliğim; 4 ay öyle korunuyorum. Doktor kontrolüne gidiyorum ve doktorum hiç bekleme diyor hemen hamile kalamasın, hatta tüp bebek tedavisi bile görebilirsin. Haliyle korunmayı o ay bırakıyorum. Ve ben o ay hamile kalıyorum . Doktoruma gidiyorum, bakıyor hamileyim, şanslısın diyor. Her şey yolunda diyor. Sonrasında herşey yolunda görünüyor. Kese, Bebek, Kalp atışları derken içimde yeni bir melek kendini gösteriyordu. Bu sefer bir diş ağrısı hayatımı mahvetti ya da yüce Rabbim bana hayırlı olanın bu olduğunu çok yakın bir tarihte gösterecekti. Yaz tatili için şehir dışına çıkmamda da sakınca görülmemişti çünkü meleğim içimde günden güne filizleniyordu. Tatilden döndüğümde hemen bebeğimi görmeye gittim ve Doktorumun bakışlarından yine bir terslik olduğunu anlamam hiçte zor olmamıştı. Evet, bebeğim beni bırakıyordu, kalp atışları iyiden iyiye zayıflıyordu. 1 hafta daha bekledik, maalesef bebeğimin kalp atışları duyulmuyordu. 4. hamileliğim; Beni kürtaja aldı doktorum, hiç isyan etmedim, vardır bunda da bir &#8220;hayır&#8221; dedim. 26 Temmuz tarihinde kürtaj oldum. Tam 1 ay sonra 26 Ağustos da eşim kalp spazmı geçirdi. Apar-Topar ameliyat denildi. Çok ciddi travma geçiriyordum, hayatımın anlamı benden kopabilirdi. Allaha şükürler olsun ki bu ameliyatta da bir &#8220;hayır&#8221; vardı. Eşimi kalp ameliyatına almışlardı fakat içeride daha ciddi olan bir durum daha fark edildi. Ciğerlerimizde bül oluşmuş ve ciğerimizin bir kısmı da alınmıştı. Yüce rabbim bizim yüzümüzü güldürdü çünkü eşim kalp ameliyatı olmasaydı fark edilemeyen ciğer tahribatından hayata veda edecekti belki de. Tabii eşimin teyzesi için de &#8220;hayırlı&#8221; oldu. Çocuğu olmayan teyzemin refakatçisi oldum hastanede. Bir Allahın kulu ben bakayım bu gecede demedi ve ben Kalp ameliyatı olan teyzeme de refakatte bulundum. . Geçen yıl bugün öğrendiğim hamilelik haberi beni çok sevindirirken bir yandan da düşündürüyor hatta korkutuyordu. Ya bir sorun daha çıkarsa, kaldıramam diyordum. Kimseye söylemeyecektim hamile olduğumu. Sonrasında müjde diyordu doktorum, bu sefer olacak Allah&#8217;ın izni ile. Eeee nasıl olsa ikinizde artık sigara içmiyor, kalp sağlam daha ne olsun. En iyi şekilde beslendim, zararlı olan ne varsa sildim hayatımdan. (Bu arada doktorun korunmayın, 4 ay sonra tekrar deneyin dediğinde biz korkumuzdan 9 ay korunduk. Doktorum bundan öncekini şansım olarak görüyordu ki korunmayı kestiğim ay yine hamile kalmışım. Rabbim yüzüme baktı, dilerim isteyen her kuluna hayırlısı ile tez zamanda verir.) Bütün kontrollerimde sağ olsun eşim hep yanımda oldu. Her kontrolde kalbim yerinden fırlayacak gibi oluyordu, öyle ki bebeğimin kalp atışları ile birbirine karışıyordu. Her şey çok güzeldi, ilk günlerdeki mide bulantılarım ve son aylarımda ki mide yanmalarım dışında. Hep şükrettim, olsun dedim. Sırt üstü yatmayı sevmeyen ben sırt üsttü yatmak istedim ama yasaktı. Benim inatçı oğlum hep ters durdu, dönmedi bir türlü. Doktorum 31 Aralık 2010 olan doğum tarihini 20 Aralık olarak değiştirdi. Ben ise eşimle ortak kararımızla 24 Aralık Evlilik Yıldönümümüz de olsun istedik. Dr. Kabul etti ama bir terslik hissedersem hemen aramamı istedi. Tarih 17 Aralık, doğuma 1 hafta var. Sabah erken saatinde kapı zili çaldı. Kapıda ki Sağlık Ocağı&#8217;nda görevli hemşire, bana neden kontrollere gitmediğimi söyledi. Ben ise özele gidiyorum dedim. Öğleden sonra gel muayene edelim dedi. Neyse gittim muayene oldum, bana hemşire doğum ne zaman dedi ben de anlattım önümüzde ki hafta. Bana ters bir şey hissedersen hemen doktorunu ara dedi. Ben ise her şey yolunda giden hamileliğimde 1 gün önce ne olur ne olmaz diye ağdamı da yaptırmıştım şükür. 17 Aralık saat 14.00&#8217;de başlayan ne olduğunu bilmediğim bir huzursuzluk kapladı içimi. Uzanmak isterim yok olmuyor. Annem ve Babam bizde 1 hafta önce ben çağırmıştım. Babam ben gideyim yine gelirim dedi, ben hayır gitme dedim. Ne olur yarın gidersin diyerek engel oldum. Akşam 16.00 gibi yemek yaptım, yedik. 17.00&#8217;de bir tuhaf oldum yine, belli belirsiz tarif edemediğim bir acı. Doktorumu aradım: &#8220;Ben bir tuhafım, bana sancın mı var demeyin nasıl olduğunu da bilmiyorum. Tek bildiğim hamileliğim boyunca tek rahat ettiğim bilgisayar başında çok fenayım&#8221; dedim. Dr. : &#8220;hemen durma gel&#8221; dedi. Hazırlık yapmıştım, ne olur ne olmaz diyerek hastaneye gitmesi gereken ne varsa adlık fakat evden çıkamıyoruz. Kapı anahtarı boş dönüyor, içeride mahsur kaldık. Babam ve eşim ne yaptıysa olmuyor ben ise çok canım yanıyor diyorum ama sakinim. Babam kilidi kırmak ister kırılmaz, en nihayetinde kapı-cam yerle bir. Kapı kırılınca canım babam bizimle gelemedi tabii ki. Annem, eşim ve ben (Kıvanç&#8217;ım karnımda) gittik doktorumun muayenesine. Dr. NTS ye bağladı, bana sancımın olmadığını söyledi, ben ters bir şeyler var dedim yine. Yarım saatten fazla yattım orada. Sonrasın da doktorum gelmişken hastaneye git, beklemeyelim ne olu olmaz dedi. Hastaneyi aradı, biz önden doktorum arkadan hastaneye vardık. (Benim NTS&#8217;de çıkmayan sancım tavan yaptı yolda 5 dakikada gelen sancım 1 dakikada bir geliyordu) . Yatışım yapıldı, NTS bağlandım, sancım baya artmış ve ben dakikada bir de tuvalete gidiyorum . Eşim klimayı kapatın çok sıcak diyor ben gülüyorum, nedeni klima çalışmıyor J. Son yediğim yemek yüzünden beklemedeyim ama ne sancım, Ayetel Kürs-i okuyorum hep. Sonrasın da ameliyat saatim yaklaştı, ben çok sakinim, kimseye belli etmiyorum sıkıntımı. Aklımın bir köşesinde de &#8220;narkoz sonrası salak salak konuşmasam bari&#8221; diyorum. Beni asansöre götürüyorlar, ailem yanımda 2 kız kardeşim yok, şehir dışında. Biri Isparta da imkanı yok öğrenci, diğer kız kardeşim de eltisi hamile 17 Aralık&#8217;ta doğum yapacak (tabi ona gelen-giden bir sancı yok. Ben 17 Aralık da o ise benim doğum yapacağım 24 Aralık da doğumu yaptı). Ambulans şoförü erkek kardeşim hemen yetişiyor şansıma. En yakın arkadaşlarımızda yetişiyor. Gülüşüyoruz, ben eşime kızıyorum &#8220;bak kaşım gözüm darmadağın, saçlarımı da yapamadım, çok berbat görünüyorum&#8221;. Eşim sen dünyanın en güzel kadınısın, kadınımsın diyor ve gözünden yaş düşüyor. Ben çok kötü oluyorum, ağlamak istemiyorum fakat hıçkırık boğazımda düğümleniyor. Sonra ameliyathaneye alıyorlar beni. Serum takacaklar damarlarımın maşallahı var fakat patlıyor. Doktorum komşumuz olduğu için daha bir itina ile yaklaşıyor. Üstümü sıkı sıkı örtüyor üşümeyeyim diye. Sancım tavan yapmış bu arada. Sonrası narkozu veriyorlar bana, doktorum narkozdan hemen önce Gülse, iyi misin? diyor, iyiyim diyorum. Başlasın mı ameliyat? Hayır, ben kendimdeyken asla diyorum, gülüyor. Narkozu veriyorlar, ben Ayetel Kürs-i okuyorum. Bir yandan da ben uyuyamıyorum galiba derken duamın içinde uyumuşum. Anestezicinin; &#8220;çok yakışıklı bir prensin oldu, durumu çok iyi&#8221; dediğini duyuyorum ilk. Bir de bana sakın uyuma diyor, bende kendimi uykuya bırakmıyorum, inatla ayılıyorum. O kadar ki odama çok sakin ve her sorulana rahat cevaplar vererek çıkıyorum. Bana şaşırıyorlar. Doktorum bana: &#8220;Gülse, canım bebeğin doğdu, çok iyi fakat kakasını yapmış ve yutmuş. Yavrunun yiyeceği ekmeği varmış, Allah korumuş. Şimdi küvezde fakat her şey yolunda. Sanırım sabah gibi yapmış kakasını ve bu iş sabaha kalsa idi kurtaramayacaktık&#8221;. Ben gayet sakin dinledikten sonra şükürler olsun diyebildim, o iyi olsun da. 17 Aralık gecesi 11.40&#8217;da 3,030 gram, 49cm boyunda dünyaya gözlerini açtı yavrum. Eşim çok kötü durumda bana belli etmemiş, ilk olarak izlemiştiniz videoyu o zaman kendine gelmiş eşim. Konuşmuş oluşumuzla. 1 hafta antibiyotik tedavisi uygulanacak dendi. 25 Aralık&#8217;ta vereceklerdi oğlumuzu, eşim sağdığım sütleri götürüyor hastaneye tabii bu arada her gün. 23 Aralık günü beni de götür dedim, oğlumu görmeliyim. Götürdü, gösterdiler oğlumu sonrası Dr. Yarın iyi olursa veririz dedi. Eşim de ne güzel olur bizim evlilik yıldönümümüz dedi. 24 Aralık Cuma günü evlilik yıldönümümüzde yavrumu aldım kollarıma ve eve getirdik. Mis kokulum...

Teşekkür ederim, cümlemize amin... GULSEMEDIHA

Rabbim inşallah tez zamanda yüzünü güldürsün. Zamanı gelince geliyor bebişler, seninki de en kısa zamanda sağlıkla gelsin inşallah... GULSEMEDIHA

Allah bebeği olmayan herkese yardım etsın kucaklarıı boş bırakmasın. çok güzel yazmışsın canım tüm güzellikler içinde büyüt bebeğini. onlar bizim mucizelerimiz...

çok duygulandım.. iş yerindeyim ağlamamak için dudaklarımı ıstırdım resmen... öncelikle sizi tebrik ediyorum ve kutluyorum maaşallah ne kadar güçlüsünüz... onca yaşadığınınz şeye rağmen dimdik ayakta kalmışsınınz... çok tebirkler.. allah evladınızı size bağışlasın... çocuğununzla iyi günler görün inş... ve bizlerede allahın bu güzel mutluluğu nasip etmesi için dua edin GULSEMEDIHA