Evet dogru haklisiniz ama ben evladimi dogumuna gunler vardi kaybettim. Dr hatasi mi diyelim yoksa ömrů o kadar mis mi ömrů o kadarmis demeyi ve teslim olmayi yegliyorum artik ama biliyorum ki benim evladimin iki eli o dr un yakasinda daima... Kaybetme nedenim cook en basit 37 haftada evladim 34 haftalik gorunuyor ve 34 hafta yaziyor ama ben 37 hafta calisamaz raporu almisim gibi... cok sistim her yerim ama dr hic bir seyin yok dedi gonderdi beni evime agrin olursa gel dedi mesela... bazen diliniz gozunuz tutuluyor ve hic bir sey goremiyorsunuz anne olarak ben goremedim rabbim gostermedi... her seyi hazirdi cantasi dahi oyle kaldi evimizde... ben bunca yasanmislik ozlem ve hasretten sonra nasil yeni bir bebegi benim bile olsa nasil annelik yapabilirim hic bilmiyorum tek bildigim onun da yasamaya hakki vardi... kirmizigitar

Cok guzel hikayeniz. Allah anali babali buyutsun. Yuksek ihtimal ozel hastanede yaptiniz dogumunuzu. Bende hamileyim suan. Iyi bir hastane ariyorumda kirmizigitar

Şimdi o bebe minnoş bir fermantoş oldu amaaa, yiriiimmm

Gayet normal 1 hafta. Bence normal doğumdada bir hafta sıkıntı çekilir. Ondada dikiş oluyor. Şuan tek bakabilmeniz müthiş Ahh darısı başımıza :)

Zorluklari da guzel inanin:) Ben kan pihtilasmasi yuzunden hamile kaldigimi ogrendigim gunden doguma kdar gobekten kan sulandirici igne yaptim hergun ayni saatte. Tum igne enjektorlerini sakladim ve bir cerceveye doldurup oglumun odasina astim. 270 enjektor... sirf bir gun uykusuz kaldigimda yoruldugumda "of oglum " dedigimde cerceveye bakip "oflama sen bu gunleri yasamak icin neler cektin" diyebilmek icin kendime... hamilelik zorlastikca daha da anne hissettim kendimi, iyi ki laylaylom gecmedi surecim diyorum simdi, bak gecenin 3 unde uyanip bu saate kdar ayakta tuttu beni, sukurler olsun uyanik olma sebebim var diyorum sadece... Guzel bir hamileliginiz olsun insallah, ama sikintilar olursa da sizi daha guclendirecegini unutmayin dogum sonrasi icin...

Küçük adamlarımız her acıyı unutturdu bize Rabbim sağlık versin kuzulara Güzellikler içinde büyüsünler inşallah

Sağlıkla büyüsün bebeğin ne güzel anlatmışsın. M

:) 6 aylik olduk sayilir:) darisi basina insallah:) bak herseye ragmen yanimda yatiyor tospa. Allahim omur verdiyse tum aksiliklere ragmen aliyorsun kucagina, vermediyse hic bisey yokken kaybedebiliyorsun. İcini ferah tut

beni ağlatmaya hakkın var mıydı :) yeni denk geldim ne güzel yazmışsın çok duygulandım yaHu . push ; kirmizigitar

Demeyin oyle, benim yasadigim kesinlikle bir mucize, rabbim nasip ettigi vakit sizde yasayacaksiniz mucizenizi emin olun O Off_off ҨƱƐƐИ ♡F ƬĤƐ

Ağlayarak okudum inan. Rabbim size aci bir imtihan yaşatmış ama sonrasında guldurmus. Ne mutlu ne güzel. Allah bir ömür boyu eşiniz ve çocuğunuzla sağlıklı uzun ömürler nasip etsin size...

... kirmizigitar

Sizin durumunuz tabiki cok daha zor ama oyle dusunmeyin sakin. O ebeginiz yasasaydi baska kardesleri olsaydi ona haksizlik ettiginizi dusunecek miydiniz yine de? Ustelik sizde cok iyi bilirsiniz ki cift cizgiyi gordugunuz anda siz bir annesiniz ve bebeginizle duygusal bag kuruyor onun icin yasiyorsunuz artik. Haftalar ilerledikce paylasim artiyor ama inanin sevgi artmiyor... bir evladin icinde oldugu fikri basli basina bir ask zaten... Rabbim tez vakitte insallah nasip etsin sizede... kaybetme nedeniniz neydi? 39. Haftada?

Sakin ama sakin korkmayin, zaten siz paniklediginiz anda sakinlestirici veriyorlar, ama inanin panikleyeceginiz bir ortam olmuyor, ameliyathane calisanlari oraya gelen hastanin gerginligini bildigi icin elinden geleni yapiyor rahatlatmak adina. Ben de normalde cok panik insanimdir, duygusalimdir, gozlerim bile dolmadi dogumda. Cok ama cok keyifli yasadim o anlari, spinal anestezi zaten cok rahat. Sonrasindaki ilk bir hafta gercekten zor geciyor, hareket edemiyorsunuz, agrilariniz tavan yapiyor, surekli yuruyup gaz ciksrtmaniz lazim ama bu cok mumkun degil cunku dikisler aci biber surulmus gibi yaniyor, ayaga kalktigim anda karnim yere dusecek saniyordum, dogrulamiyordum cok canim yaniyordu, ama bir kac gun sadece ve evlat icin deger... Bir de cok fazla el ayak odemi oluyor ameliyat sonrasi, sanirim spinalden. Benim bacaklarim icine su doldurmussun gibi sismisti, ama 1 hafta 10 gune o da gecti tamamen. Yani surec kolay diyemem, epey zor acikcasi. Ama inanin gozunuz gormuyor. Evladim iyi gerisi onemli degil diyebildikten sonra hersey geciyor... Biz 2 gun hastanede kaldik, eve dondukten sonra annem 1 hafta yanimda kaldi. Tam 10 gunluk olmustu ferman annem evine gitti esim ise basladi ve ben annem gittiginden beri ogluma da tek basima bakabiliyorum yemegimi de yapabiliyorum. 10 gunu goze almaniz lazim, sonrasinda hersey duzeliyor... -Mavi Güzel kalın.. Birde trombosit bağışı yapın Anneler

Allah ayırmasın canım.. Ağlayarak okudum inan.. yüreğine sağlık. Hep musmutlu olun inşallah..

Çok anlamlı olmuş gerçekten :) Kavuşmak için çektiğiniz zorluklar dünyanın en büyük zenginliğini vermiş size yokluğuyla uğraşmaktan okadar yoruldum ki güçsüz hissediyorum kendimi o hayırlısıyla gelsin sağlıklı bir şekilde çünkü gerçekten tüm gücüm bitmiş gibi hissediyorum kendimi kirmizigitar

Ayy yine döktürmüs benim minnoşum nasıl bir yazmaktır bu o anı resmen yaşıyorum sen yazınca. Dokuz ayın her anını beraber yaşadık biz, daha dün gibi gece yarısı gebelik testinin resmini atman çok zor zamanlar yaşadın ama rabbim mükafatını en güzel şekilde verdi. Minik fermanımız çok tatlı maşallah rabbim hayırlı ömürlü sağlıklı evlat olmayı nasip etsin sen herşeyin üstesinden gelebilecek kadar güçlü bir insansın. Seviyorum sizi kirmizigitar

Bu arada cercevenin de bir resmini yuklemek istedim:)

Cok uzun yazmisim okuyan bile olmaz diye sonlarda kisa kestim ama :) tesekkurler allah isteyen herkese nasip etsin

Maşallah Allah yavrunuzla sağlıklı, uzun ömürler nasip etsin amin. Sizi rahim ağzı topiğinden tanıyorum. Bana da umut oldunuz ben de sizin yaşadığınıza benzer çok şey yaşadım. Pcos laneti gibi :) Hamilelik boyunca türlü sıkıntılar yaşadım. İnşaallah ben de sizin gibi hikayemi paylaşırım. Spinal aneztesi istiyorum ama panik ataklıyım bide tansiyon problemim olabiliyor. Bebek çıktıktan sonra dikilme esnasında kötü olabilirim. Çünkü bebeği alıp gidecekler yalnız kalacağım. Sezeryandan kaç gün sonra iyileştiniz nasıl oldu o süreç kirmizigitar

Hatirlamaz olur muyum? Ustelik o bana her saniye kendini hatirlatti... Soyle anlatayim, dogumdan onceki son kontrolumdu, hastaneye gittik doktorum dogumhaneye gel dedi, dogum yaptiriyormus odasinda degilmis burda muayene edeyim bugun dedi. tesaduf ki o gun kurtajimin yildonumuydu, dogumhaneye girdik ve kurtaj oldugum odada beni muayene etti, bir yil sonra ayni gun ayni masaya yine yatmistim... Kurtaj da kaldigim odanin hemen yanindaki oda dogum odamdi. ayni oda musait olsaydi onu tutmak isterdim aslinda, fakat oda doluydu yanindaki odayi tutmak zorunsa kaldim... ayni hemsireler yine damar yolumu actilar... yani bir yil sonra ayni zamanlarda her adimda hissettirdi kaybettigim evladim bana varligini... ben her gece uyumadan onun icin de dua ediyorum zaten, onu hic unutmadim hic cikmadi aklimdan... ama nasil anne kac evladi olursa olsun birbirinden ayirmiyorsa sende onu daha cok bunu daha cok gibi bir sevgi kiyasina girmiyorsun.

Ay Allah bağışlasın evladınızı çok zorluklar çekmişsiniz ama çok şükür sonu çok gzl olmuş ayrıca çokta gzl bir paylaşım olmuş inşallah hayırlısıyla böyle bir paylaşım yapmak banada nasip olur tabi zorluk kısımları hariç

Bak yaaa yerim seni kuzum

Cok zor gercekten rabbim tekrae yasatmasin basiniz sagolsun

ilk bebegini kan pihtilasmasi yuzunden karninda kalbi durdugu icin kaybeden, pco lu, hamile kalmasi doktorlarin tabiriyle imkansiz, ama mucizesine kavusmus bir anneyim ben... Yasanan tek iliskiden 15 gun sonra cift cizgiyi gordugumde zangir zangir titredim. İlk bebegimi kaybetmenin uzerinden 3 ay gecmisti, ya yine ayni sey olursa... korkumu tarif edemem... ilk isim doktorumu aramak oldu, hemen kan sulandiciya basladik, keseyi gorduk, kalp atisini duyduk... sonrasinda bir gun inanilmaz bir kanama... esimle hastaneye gidisimizi hic unutamiyorum, kesin terk etti bizi diyerek oturdum o kontrol masasina... kesenin ici kan dolmustu, kalp atisi alinamiyordu... gunlerce yattim, igneler, ilaclar, fitiller... Tam bu esnada yeni aldigimiz evimize tasiniyorduk, ben oylece yatiyordum ailem tum evimdeki esyalari koliledi, yeni evimize goturdu yerlestirdi. Ben yeni evim yerlestikten sonra gittim ve 15 gun boyunca evimi gormedim bile, neye benzedi hangi esya nereye kondu haberim bile yoktu... cok fazla sancim vardi, korku icindeydim bebegimi tekrar kaybedersem diye ve gozum dunyayi gormuyordu... 1 ay kalkmadan yattim, sonrasinda kanamalar dindi, 12 haftalik olduk kontrole gittik. İlk bebegimin 12 hafta kontrolune gittigimde masaya oturdugumda ben cinsiyetini ogrenirim diye beklerken doktorumun malesef kalbi durmus dediginde ogrenmistim beni biraktigini. En ufak bir lekelenmem bile olmamisti halbuki... Bu yuzden bu bebegimde 12 hafta kontrolu benim icin cok onemliydi, 12. Hafta kontrolunde yine ayni seyi yasamaktan olumden korkar gibi korkuyordum. Kontrolden bir gun once agda yaptim, bir kucuk cantaya pijama, ped koydum, yine kurtaj gerekirse diye kendimi hazirlamaya calistim. Doktorum beni muayene masasina yatirdi, karnima ultrason jeli sikti, elimin elini nasil sikmisim ki tirnaklarim gecmis ellerine fark etmemisim, gozlerimi simsiki kapattim, doktorum ne diyecek diye bekledim ki o esnada pit pit kalp atislari yankilandi odada... gozlerimi actim hungur hungur agliyordum, "bana dunyalari verdiniz" dedigimi hatirliyorum. Doktorum ise su cumleyi kurdu, "ilk once bu sesi dinletmek istedim sana, biliyorum ki kalp atisini duymadan rahatlamayacaksin..." Eli, kolu, ayaklari kipir kipir ekrandaydi evladim... hayatta daha guzel bir duygu olduguna inanmiyordum... 20. Haftada detayli ultrason gunu gelene kadar hersey yolundaydi. Detayli ultrasonda bebegimin tek umblikal arteri oldugunu ogrendik, yani bebegi besleyen kordonda 3 tane olmasi gereken damarin iki tane olmasi... bu su demek, bebegimde bobrek, kalp vb baska anomaliler olabilir, kromozom anomalileri olabilir, dusuk kilolu bir bebek olabilir, gelisim geriligi olabilir... Doktorum bu surecte beni yine cok rahatlatti, problem yasanmayacagini dusundugunu, stres yapmamam gerektigini soyledi durdu her defasinda... fetal eko istendi, gunlerce uykusuz gecirdim korkudan, evladimin artik tekmelerini hissediyordum, kaybetmenin acisini bir kez yasamisim, bir daha kaldiramazdim... 27. Haftada bir sabah kanamayla uyandim, aklim cikti! Yine kaybetme korkusunu iliklerime kadar hissettim, apar topar kontrole gidince bu defa basimiza rahim agzi yetmezliginin ciktigini gorduk. Rahim boyum kisalmisti ve hunilesme yani rahimde acilma vardi... İgneler, ilaclar, istirahatler yine silbastan yaptik... 34. Haftaya kdar tedavi devam etti. Sonra, bebegimin makat gelis oldugunu ogrendik, yani ters duruyordu. Makat gelis bebekler yine bir cok risk barindiriyordu, kalca cikikligi, kromozom anomalleri, ölü dogum riski... Surekli ters gidiyordu birseyler, ama bende bebegimde inatla direniyorduk, moralimi olabildigince yuksek tutmaya calisiyordum, bebegimin cok saglikli olduguna inanmak icin cabaliyordum surekli... 37. Haftada gebelik zehirlenmesi cikti bir de basima. El ayak odemlerim, yuz odemlerim, tansiyon problemi, kilo artisi, idrarda protein kacagi... Hafif duzeyde oldugu icin doktorum bebegi icerde tutabildigimiz kadar tutmak istedi. 39+1 e sezeryan gunu verdi. 38+6 da sabah bir miktar suyum geldi. Apar topar yine acile kosturduk. Doktorum bir seminer icin sehir disindaydi ve 2 gun sonra donecekti. Acil doktoru suyun miktarinin simdilik yeterli oldugunu, 2 gun dayanabilecegimizi soyledi. Korka korka eve donduk... Sezeryan gununden bir gece once, gece 1 de hastaneye girtik, organizasyon isiyle ugrastigimiz icin oda suslemelerini sabaha birakmak istemedim. Hastane odasini susledik gece 3 e kadar, hemen eve donup dusumuzu alip uyku bile almadan saat 6 gibi tekrar evden ciktik. Hastaneye giderken yasadigim korku, duygu yogunlugu inanilmazdi. 9 aydir bahsi gecen kromozom anomali riskleri icin hic bir test yaptirmamistim, rabbim ne verirse kabulum dedim... ama neler yasayacagim konusunda cok korkuyordum, beraberinde ölü dogum riskleri vs... otoparka inerken elimde bebegimi donuste eve getirwcegimiz ana kucagi vardi, allahim sen evimize uc kisi donmeyi nasip et diye dualar ede ede arabaya bindim. Hastaneye yatis yapildi, son nst ye bagladilar sancilarim baslamis o gun 80-100 arasi sancilarim vardi. Fotografcimiz geldi, hastane odasinda bir kac poz resim cekti, derken ameliyathane sedyesi geldi sedyeye uzandim ve asansore dogru esim sacimi oksayarak annem elimi tutarak bindirdiler. Ameliyathaneye indik esim kapida kaldi, beni baska bir sedyeye aldilar. Heyecandan zangir zangir titriyordum, yanimda bir hemsire vardi dogum katindan, tum ameliyat boyunca yanimda kaldi saclarimi oksadi yuzumu optu, ameliyathanedeki herkes cok ama cok sevimliydiler. Orda gergin oldugumun farkinda olduklarindan hepsi beni rahatlatmak icin surekli espriler filan yapti. Hasta bakicilardan biri gelip uzerimde ortulu olan yesil carsafi yokladi, sonra bana donup hani telefonun nerde dedi. Almadim dedim, fotograf cekerdik alsaydin ya dedi. Aklima gelmedi dedim ne bileyim. Sonra bu hasta bakici disari cikmis, esimi bulmus, esimden telefon almis dogumda fotograf cekmek icin haberim bile yok benim:) Neyse, doktorum geldi, iyimisin heyecan varmi diye konustu benimle. Onu gorunce icim daha bi rahatladi, ona cok guveniuorum cunku. Anestezi geldi, belime spinal icin igneyi yapti, o esnada ayak uclarima kadar bir sicaklik hissettim. Ve evet uyusma baslamisti. Kollarimi masaya bagladilar. onume perdeyi gerdiler benhala heyecandan zangir zangir titriyordum. Doktorum perdenin arkasindan kafasini uzatip simdi uyusma kontrolu yapicam, aci duyarsan soyle tamam mi dedi. Tum vucuduma soguk bir solusyon surdu hissettim onu, sonra masallah sesleri yukseldi ve bir bebek aglamasi:) doktorum bana surpriz yapmis operasyona basliyorum dememis paniklemeyeyim diye, kafasini uzatip cok tatli biliyomusun dedi ve gosterdi oglumu... yuzune baktim, iyi mi saglikli mi anormal bir goruntusu varmi diye, 9 aydir kromozom anomalisi ihtimaline o kadar takmisim ki kafayi, ama cok sukur dunyalar guzel bir evlat vardi karsimda, dudaklarini buzusture buzusture agliyordu. Allahim sukurler olsun dedim tepemdeki isiklara bakarak, doktorum kafasini yine uzatti perdenin arkasindan, gordun mu? Ayni sana benziyo cok tatli bu dedi. Sonra senden boyle iri bir bebek te beklemezdim heeee diye ekledi... Bebegimin gobek kordonunu kesmis havluya sarmislar yanima getirdiler kucagima koydular, optum onu kokladim allahim bu dunyada daha guzel bir koku duyamaz insan... Sonra doktorum simdi plesentayi cikariyorum, simdi kapatiyorum diye surekli bana yapilan islemi anlatmaya devam etti. Bir yandan fotografcimiz surekli fotograf cekip duruyordu. Bebegimi aldilar, hazirlamak icin goturduler. Az sonra benim ameliyatim da bitti zaten, doktorum bana donup ameliyat bitti ben simdi derse giriyorum aksama yanina gelicem dedi gitti. Beni sonrasinda yogun bakim kismina aldilar, cunku tansiyonum yukselmisti cok fazla, heyecandan muhtemelen:) oksijen vermek zorunda kaldilar. Daha sonra odaya ciktigimda ailem ve bebegim beni odamizda bekliyordu. Yanimda minicik dunyanin en yakisikli adami yatiyordu sanki. Defalarca ama defalarca sukur ettim rabbime bu gunu yasattigi icin... Uyusukluk gectikten sonra fark ettim ki sezeryan bir dogum sekli degil bir ameliyat, boydan boya karnini rahmini yariyorlar insanin, sonrasinda bebeginle ilgilenmek soyle dursun, oturdugun yerden yardimsiz dogrulmak bile bir sureligine imkansiz oluyor... kac gun tuvalete girmek icin bile esimden yardim aldim. Ama, herseye ragmen, evladimi normal dogum riskleri olmadan kucaklamis olmak yeterliydi benim icin. Bunun yani sira tabiki, o dogum anina o kadar keyifli bi sekilde yasamak paha bicilemezdi... Rabbim isteyen herkese evlat sahibi olmayi nasip etsin...

Konunuz baya eskiymiş şu altta öneri konular mı nedir oradan çıktı karşıma Konunuz şimdi oğlunuz 3 yaşında olmuş bile Rabbim size bağışlasın.. O kadar duygulandım ki okurken ağlaya ağlaya okudum.. O yaşadığınız korkularınız, kaybetme duygunuz ve Allah'a şükürleriniz bana çok tanıdık geldi içimdeki hisler.. Bende 18 haftalık bebeğimi kaybettim.. Bahsettiğiniz o otoparktaki "eve 3 kişi dönme" dileğiniz varya benimde tek isteğim bu şimdi.. Çünkü bende 4.5 aylık bebeğimi ölü olarak normal doğumla doğurup doğumhaneden kalbi acıyla eli boş çıkmış annelerdenim maalesef.. Lohusa olupda eve 2 kişi dönenlerdenim.. Şimdi çok şükür yine hamileyim inşallah bende sağlıkla alırım kucağıma da böyle sizin gibi anlatacak güzel bir hikayem olur.. Rabbim isteyen herkese de nasip etsin kimsenin kucağını boş bırakmasın

allah sabir versin kaybetme korkusu cok kotu bir duygu gercekten insallah tez vakitte saglikla alirsiniz kucaginiza burda sizin hikayenizi de okuruz evet cok sukur oglum 3 yasini doldurdu, annelik endise demekmis, hamile kaldigim gunden bu gune grcen yaklasik 4 yilda bir saniye bile kaybetme endisem yok olmadi hala gozunun icine bakiyorum...

Cancagizim, senin de yerin cok ayridir bende biliyosun:) her anima ortak oldun bu surecte, kurtaj sonrasindaki depresyonuma bile yardim ettin hakkini odeyemem, senin yuregin oyle guzel ki rabbim insallah o yurekten bol bol uremeyi nasip etsin sana da, dunyanin senin gibi kalbi guzellere ihtiyaci var:)

Ah cnm ya neler yasamissin sen öyle okurken gözlerim doldu ve ani gülmeler yaşadım yüce rabbimden umut kesilmez rabbim oglusunu sana bağışlasın

Göz yaşlarım durmadı çok sevindirik oldum sizin mutluluğunuza ortak olarak... Rabbimin izniyle atlatmışsınız sancılı dönemleri çok şükür ki... İnşallah sağlık, sıhhat, huzur hep sizinle olur.

Amin insallah ben mutlu sona ulastim rabbim tum cocuk isteyenlerin duasini kabul etsin insallah

Rabbim bebek dileyen herkese o mucizeyi yasamayi nasip etsin. Herkese tesekkur ederim

Sagolun... allah bebeginizi size bagislasin.

Allah yardimcimiz olsun ne guzel evladiniza kavustunuz rabbim bizlerede nasip etsin insallah. Sizde gule gule buyutun evladinizi. Yalniz benim durumum biraz farkli 39 haftalik kaybettim bebegimi ve ondan baska hic bir sey istemiyorum sanirim yeni bir bebegi de sadece babasi icin istiyorum... yeni bir bebek benim icin yavruma haksizlik sanki

sorma teyzesi, canima okuyor simdi bebekken ne guzelmis

Tesadüfen geldim desem yeridir. :) Evlilik yolu gözükürse insallah ben de anne olmak isterim, amin gönlünüzce olsun herşey. :)

Gözlerim doldu okurken sanki yanında seninle birlikde yaşamiş gibi his etdim, evlat dünyanın en güzel şeyi allah isdeyen herkese nasip etsin.

Evet ozel hastanede yaptim. cok ta memnun kaldim. Cok tesekkur ederim rabbim insallah size de hayirlisiyla kucaklamayi nasip eder.

Cok cok guzel olmus. omurken tuylerim diken diken okudum yuregim agzimda insallah bisey olmadan dogmustur kavusmustr ddim. bende 3 bebegimi kalp. atisi durdugu icin kaybettim. suan 3 uzlerime hamileyim ayni olaylari bende yasayiyorum her o masaya yattigimda acaba bisey cikcakmi diye beklemek olum gibi... insallah bende atlatirsam seninki gibi bi hikayem olur burda paylasirim. rabbim bebeginle senn yardimcin olsun uzun omurleriniz olsun insallah