Herkes yanlış biliyor bir doğru sizsiniz yani. Yıllarca pedagog desteğiyle çocuk yetiştirdim kimse de sizin gibi kesin bir bilgiyle gelmedi bana, kendi araştırmalarımdan bahsetmiyorum bile. Kusura bakmayın ama bilirkişi tavrınız çok itici gerçekten. Hani bazı insanlar vardır mesela bir kült film izler sonra kendini sinema eleştirmeni sanır ya sizin yazılarınız bana onları hatırlattı

Bazı annelerde ben şunu görüyorum ; evlatlarına ilk önce kızıp sonra gidip 'annemmmm' diye sarılıyorlar. Kesinlikle otorite boşluğu olduğunu düşünüyorum. Yemeği dökmeye başladığı an önünden alın, ve tamam sen doydun diyin. Bence kuralsızlık bunun baş sebebi.

13 yıllık öğretmen ve anne olmam dışında sorun yok. Cevaplarımı net yazmamdan böyle yorumlar yapıyorsunuz sadece X

2018 ağustos doğumlu oğlumda da benzer tavırlar vardı. Bir ara pat pat yapıştırıyordu bize. Her seferinde vuracağı zaman elini tutup bana vurmana izin vermiyorum dedim, vurma huyunu bıraktı. Şu an öğlen uykusu bırakma aşamasında. Akşamüzeri sapıtıyor iyice, oyuncakları fırlatıyor, hiç oralı olmuyorum, tepki vermiyorum genelde, sonra benden birşey isterse hadi oyuncakları toplayalım sonra oynayalım vs diyerek toplatıyorum. Yere yiyecek yada çöp attığında da çöpe atıp gel oynayalım, yada kitap okuyalım diyerek aklını çeliyorum. Su vs dökerse sorun yok anne ben silerim diyor artık. Sinirlenmeyin, tepki vermeyin. Size vuracak mı yada eline oyuncağı aldı fırlatacak mı diyelim, elini tutup bunu atmanı istemiyorum canımı acıtıyor diyebilirsiniz. Kısa cümleler kurun ve kararli olun, zamanla vazgeciyorlar.

Türkiye'de pedagoji diye bir bölüm mü var sanıyorsunuz? Mastırda okumuş olabilir miyim? TheQueeninthenorth

Böyle düşünmüyorum. Bunlar kanıtlanmış bilimsel bilgiler. 0-36 ayınızı hatırladığınızı sanmıyorum.

Bebeğiniz gelişimsel açıdan gayet normal. Bu dönemde bebekler bu şekilde davranışları tekrar tekrar yaparak öğreniyorlar beyinleri yetişkinler gibi tek seferde öğrenme için uygun değil. Eline plastik oyuncak vb. büyük, hafif ve yumuşak eşyalar verebilirsiniz. Bebeğinizin hareketlerini risk oluşturmayacaksa kısıtlamamanızı öneriyorum özerklik duygularının gelişmesi için. Kolaylıklar diliyorum.

Onun bir ust modeli var bende 2016 agustos dogumlu. Ayni benim oglumu anlatmissin burun kıkırdağımi henuz kiramadi ama 2 kez sisirmisligi var. Kendine de zarar veriyor yani sagina soluna bakmadigi ve acele ettigi icin ya dusuyor ya bi yerlere çarpıyor. Hergun okuldan bi yarayla geliyor buyuklu kucuklu. Diyorum oglum herkes dusuyor mu okulda yok anne bi tek ben dusuyorum diyor

O kadar katılıyorum ki size. Benim annem ilkokul öğretmeni ama dediğiniz gibi bizler kuralla büyüdük. TheQueeninthenorth

Böyle annelere ben gülüyorum. Sonra çocukları ile sürekli uğraşıyorlar. Hiç bir pedagog bebeklerini salım gitsin demiyor. Yalandan veri uydurmuş.

Bende bu kadar sabırlı değilim maalesef Cocuğum olsa da olamam sanırım. Her çocuk kendine özgü elbette sizin afacanlar da durulurlar yakında. Ben gözlemlemeye devam edeyim en iyisi yabancıların bebislerini Belki bir iki tüyo kaparım

Biz kimseye bilgiçlik taslamıyoruz ki kanıtlama çabasına girelim. Onu yapan, net konuşan, iddiasında ısrar eden, esnemeyen sizsiniz. Dolayısıyla o dediklerinizi yapması gereken de sizsiniz. Habire eğitim aldım yazıyorsunuz, pedagogsunuz sandım ben, aldığınız eğitim pedagojik formasyon çıktı. Bu sitenin yarısı nerdeyse öğretmen hepsi aldı o eğitimi. Bir siz doğru anladınız o zaman . push ; B baby girlL Anneler

Bende TheQueeninthenorth

Deli gibi hayıırrr diyip durmuyorum elbette. Mesela prize gidiyor. Hayır oraya ellenmez, sana zarar verir diyorum. Açıklamasını yapıyorum ama bebeklerin hayırdan anladığına eminim. Hiç bir pedagogda sizin bu dediğinizi demiyor. Sadece açıklamasını yapın ve inatlaşmayın diyorlar.

Aha benim çocukların cinsinden Okuyunca istemsiz güldüm kusura bakmayın. Biz çözemedik, attığı eşyalarla burnum kanadığı, kafamızın gözümüzün şiştiği ya da kendine veya kardeşine zarar verdikleri de oldu ama kendini yeterli ifade edemedikleri için hırçınlaştıklarını, bazen de bile isteye dikkat çekmek arına sırf yaramazlık olsun diye yaptıklarını biliyorum. Ben çözemedim, okulda yok bu saldırgan tavırlar evde var ve ev güvenli özgür alan olduğu için devam ettiklerini düşünüyorum.

2019 ocak doğumlu bir oğlum var. hep hareketli ve enerjisi bitmek bilmeyen bir çocuk oldu. evde çeşitli aktiviteler yapıp kaliteli zaman geçirmeye gayret ediyor, sık sık parka veya açık alanlara gezmeye götürüyoruz. yaklaşık bir aydır yarım gün kreşe gitmeye de başladı. ondan önce evde bir hafta anneanne bir hafta babaanne dönüşümlü bakıyordu. sorun şu ki oğlum her şeyden çok çabuk sıkılıyor ve eninde sonunda eline ne geçirirse fırlatmaya başlıyor. bir kaç kez cam şeyler kırıp tehlike atlattığı da oldu. evi ona göre düzenleyip elinin altında tehlike arz edecek şeyler bulundurmasak da bir şekilde fırlatacak şeyler buluyor. en basitinden yemeğini kendisi yiyor, bir süre sonra çatalını, kaşığını atıyor. hatta tabağındakileri yere boşaltıyor. tamamen oyunlaştırdı bu işi. her türlü tepkiyi denedim, uzun uzun neden atmaması gerektiğini de anlattım, attıklarını kendisine de toplattım, tepkisiz de kaldım, elimde olmadan kızgınlıkla tepki verdiğim hatta bağırdığım da oldu ama hiçbirinin etkisi olmadı. hatta artık fırlattıktan sonra "böyle yapmaman gerekirdi anne toplarken çok yoruluyor" diye benden önce söylüyor. kreşte de bir kaç kez arkadaşlarının legolarını vs fırlatmış ama çok az olmuş. öğretmen neden yapmaması gerektiğini anlatmış ve kesmiş. yani evdeki gibi sürekli tekrarlanan bir durum değil. bir şekilde çocuğun bu huyunu besliyoruz ama nasıl olduğunu ve ne yapmam gerektiğini hala çözemedim. hem bir çocuk psikoloğu hem de yetişkin psikoloğu şart gibi zira tırlatmak üzereyim ama benzer şeyler yaşayan anneler varsa da tecrübelerini dinlemek isterim.

Bana da normal geldi. Unutacaktır zamanla. Tepki vermemek ve devam etmesin diye önündekini kaldırmak işe yarar diye düşünüyorum. Konuşmak işe yarasaydı ilk seferde yarardı.

Hımm. Ben böyle düşünmüyorum. Elbette güvenli bağlanma önemli ama hayır demek ve kuralların olması buna engel değil.

Kuralsız değiliz, yaptıklarının bir sonucu olduğunu görmesini sağlıyorum çoğunlukla. Attigi oyuncakları geri vermiyorum oynayamıyor. Bunu da anlasin diye söylüyorum. Ancak gene de devam ediyor. Başka şeyleri atıyor sonra. Tabii sürekli benle değil, anneanne ve babaanne yaklaşımları daha farklı. Asıl sorunumuz bu belki de

Öyle mi? Sizi anneniz mesela kuralsız mı büyüttü? Ben gayet kurallarla büyüdüm ve aileme de özellikle anneme çok düşkünüm. Bence bu nesilin bebeklerinin sorunları HAYIR kelimesinin özgüvenlerine zarar vereceğini düşünen annelerinin olması.

Sıkıldıkça oluyor daha çok bizim de ama sebepsiz yaptığı da oluyor. Yani o an masada bir şeye gözü takılıyor ve atıyor düşünmeden öyle diyeyim. Unutturamiyorum çünkü haliyle çevresi nesne dolu ve bir şeye ilgisi azalınca ilk yaptığı şey en yakınındaki şeyi yere atmak

Bizde de vardı bu sorun tepki vermeyerek unutturduk bizden tepki gördüğü için yaptığını farkettim sonra görmezden geldik öyle öyle unuttu benimki de 2019 mart doğumlu bizimde bu ara sorunumuz herşeye ağlamak kafayı sıyırmaya az kaldı

Ben geçecek demeye geldim sadece.

Çizgi film izlemez. YouTube da benim belirlediğim eğitici videoları izler sadece o d kısıtlı sürede

0-36 ay süt bebeğine disiplin verilmez. Güvenli bağlanacak, sevgi dolu bir yuvaya ihtiyaç duyar bebek. Bu ihtiyaç bu aylarda karşılanmazsa ileride hem kendine hem çevresine güvensiz bir birey yetişir

Bu erkeklerin anne işine karışmasını cidden anlamıyorum

Pedagojinin bundan haberi var mı? Hangi kaynak?

Bizimki genelde sıkıntıdan veya beni denemek için ya da sadece aklına geldiği için yapıyor. Dalgın ya da dikkatsiz değil pek. Atmak hoşuna gidiyor. Hayır oğlum atmaman lazım çünkü kırılabilir bir daha kullanamayiz vs sabırla anlatınca dinliyor, daha sonra aynı nesneyi yere attığında benim önceden söylediğim şeyleri tekrar ediyor bir daha kullanamayiz dimi diye TheQueeninthenorth

Evinizde sinir krizi vs geçirip şahit olduğu durumlar oldu mu hiç? Çocuklar en ufak negatiflikten hemen etkileniyor.

Bilirkişilik yaptığınıza göre bu alanda yetkin olduğunuzu varsayıyorum ama bu kadar yanlış bilgiyle de yetkin olunmaz. Bu bilimsel gerçeklerinizi hangi kaynaktan öğrendiniz?

Canim bu Gayet normal bir sürec. Cocuklar atarak nekadar uzaga firlayacagini, nasil düsecegini, kirilip kirilmayacagini denerler. Benim oglumda 2019 dogumlu ve ayni seyleri yapiyor. Atmayi yasaklamak yerine alternativler sun. Kirilmayacak, Tehlike arz etmeyecek seylerle atma oyunlari yapin. Unutma bu bir sorun degil, gelismesinin bir parcasi.

Aynı şeyi söylüyoruz

Bende o döneme gelince bu konuyu açarım o zaman tamam sözümü geri aldım hdbehdhs Bu veletler cidden çok fenalar ya

Bir kere okuduğum hiçbir kaynak kesin genelgeçer bir veriden bahsetmez. Ayrıca görüştüğüm hiçbir uzman da böyle bir şey söylemedi. Gelişime, sinyallere göre değişen bir durum bu. 30 aylıktan önce pek önerilmez, genel itibari ile 36 ayda pek çok çocuğun hazır olduğuna dair yüzdelik veriler vardır. Dolayısıyla kimi için 4 bile erkenken, bazı çocuk için 3 geçtir.

Benim oğlum da 2019 Ekim doğumlu. O da her şeyi fırlatıyor. Oyuncaklarıyla önce güzel güzel oynuyor sıkılınca tek tek fırlatıp başka şeylere ilgisini yönlendiriyor. Emeği yiyip sonunda cıvıtıyor. Kaşığı çatalı atıyor bardaktan tabağa tabaktan bardağa yemeyi döküyor Bir kere çay tabağını almıştı bırak oğlum oyuncak değğil o dedim sinirlendi fırlattı tabağı kırıldı Bir kere de uyuyakalmışım koltukta eşim yetişene kadar elindeki demir arabayı kafama fırlatmış korkudan nasıl kalktım bilmiyorum. Kulağım kan toplamıştı off resmen hatırlayınca acısını hissettim Atmak yok deyip attığı ya da atmaya yeltendiği şeyi aldım sakladım. 1 aya kalmadan unuttu. Hala arada yapar ama eskisi gibi çok ve sert hareketlerle değil

Siz kendi çocuğunuzu bu yönde değerlendirin, ne diyeyim. İki evladım var, ikisi de bambaşka. Bu sebeple zaten gelişim parametreleri 3 aylık gibi kısa bir dönemi değil 12 hatta 18 aylığa kadar geniş bir süre tanır çocuğa. Eğer ki o süre içinde yapamıyorsa hala bir sorun arar çünkü 'hiçbir canlı tek tip' değildir. Her doğru her çocuk için geçerli değildir, tek bir yol ya da yöntem yoktur gelişim evresinde. İnsan söz konusu olduğunda ancak istatistikler vardır ve burada daima koca bir istisna dışı verileri mevcuttur. Siz erken dersiniz, ben geç derim çünkü benim çocuğuma geçtir! Güvenli bağlanma ise sadece anne bebek bir arada olunca yaşanmaz, aynı evde dip dibe yaşayan çocukların hiçbir şekilde güvenli bağlanma yaşadığına inanmıyorum, bilakis bağımlı, annesiz duramayan, babayla bile bağ kuramayan, sürekli 'anneeeee' diye bağırıp, diğer her şeyi yok sayan çocuklar olduğunu bizzat gözlemleyip tatbik de ettim.

Aşkım şuan dışardayiz dondurma yemeye geldik çok severiz

Yok ben sizin için demedim aslında. Aynı türden yeğenimde var ve annesi 'hayır' demenin özgüven sarsacağını düşünüyor. Çocuklarına asla hayır demedi şimdi de başa çıkamıyor. Çocuklar kimseyi sallamıyor. Bilmiyorum benim evladım daha 7 aylık ama ben şimdiden kurallarımı koymaya çalışacağım.

Ay evet tıpkı bu şekilde oluyor. Sanki bir yeri düzenli görmek istemiyor gibi. Hayir cok titiz tertipli, sürekli çocuğu uyaran dur yapma dağıtma diyen bir tip de değilim dağınıkliktan rahatsız olmam ama elbette bir sınırı var. Bıraksan tüm ev yerde. Kaç yaşında çocuklarınız? Daha ne kadar sabredicez ya

Oyun oynuyor adı üstünde. Atmak, fırlatmak onun için oyun. Bir de çabuk sıkıldığından bahsetmişsiniz. 36 aya kadar normal. 36 aydan sonra birkaç dakika oyunlara odaklanır.

benim oğlan 2017 Kasım doğumlu. kendini bildi bileli fırlatır. bunu kural çiğnemek, dikkat çekmek, sinirlenmekten ziyade acele etmek için yaptığı huy olarak görüyorum artık. sizin oğlunuz kadarken de aynı şeyleri yapıyodu. şimdi mesela salondan odasına gidecek. elindeki oyuncağı fırlatarak koşuyo. acelesi var mı yok. uyarıyor muyuz evet. gelişme var mı hayır. kendini kollayan bi çocuk değildir ayrıca. sağına soluna önüne arkasına bakmaz kosturcam diye. ayrıca burnumun kirkirdagini da kafasını abuk subuk savurmakla kırdı. inşallah kafası dalgın aceleci bi cocuk olmaz sizinki

O yaşta normal değil mi ya bi şeyleri balkondan atmak bi dönem böyle oluyor oğlumun da bikaç aylık böyle bi dönemi oldu sonra geçti ve çocuğum ne bulsa atıyor diyen arkadaşlarım da oldu hani fırlatmak değil de aşağı atmak

Bende hep bunu merak ederdim. Hatta bu aralar daha çok düşünüyordum toplum olarak neyi yanlış yapıyoruz diye. Açıklama için tşkler hiç mantiksiz değil. Bir de bence ebeveynler çok sakinler Mesela oren yeri gezisi bitiyor otobüslerine binecekler çocuğa bir kez söylüyorlar sonra on on beş dk hiç mudahale etmeden bekliyorlar. Biz olsak on kez yüksek sesle hadi gel evladım deriz

Avrupa da kaynana yok ne alaka diyeceksiniz ama görmemişin torunu olmuş...

Bu platformun çoğu anne, hatta çoğu da öğretmen. Eğitimini aldm dediğiniz şey pedagojik formasyon muydu? Cevaplarınızı profesör bir pedagog gibi yazdığınız için böyle yorum yapıyorum, hoş şimdi haksızlık olmasın kuzenimin oğlunu götürdüğü pedagog profesördü o bile sizin kadar net konuşmuyordu

Bu dönemde atma, fırlatma normal. Tabii zarar ihtimali varsa o sıkıntı oluyor. Benim oğlum arabalarını uçuruyor ama mesela kırılacak bir şeyi asla atma huyu yok. Onu ayırt edebiliyor yani. Ben bazı şeyleri atmasına izin veriyorum ki sınır bilsin. Tamamen engellemeye çalışmak sınır koymak olmuyor. Bazı şeyleri atmasına izin verip, zararlı şeylere kesinlikle izin vermemek gerekiyor. Televizyona, cama filan asla izin vermediğimiz için yeltenmiyor bile. Evde düzenek kuruyorum ona oradan arabalarını fırlatıyor, atıyor. Yönlendirebilirsiniz bu isteğini, en azından hafifler atma olayı. Benim oğlum da 2019 Şubat doğumlu.

24 aydan sonrası bebek değildir, kaldı ki 36 ay süt bebeği olsun. Görüşünüze hiç katılmıyorum maalesef aksine disiplin verilmeyen çocuk 36 aydan sonra kreşe başladığında çevresindekilere kök söktürüyor. Ailesinin terbiye veremediği çocuğa öğretmen terbiye versin diye bekleniyor. Çocuk karşısındakini anlayacak döneme geldiğinde hayırı, olmazı bilmeli.

Başlığı gördüğümde 2 yaş muhtemelen derken bi açtım aynı şekilde oldu. Oyun terapisi önerebilirim bu süreç için. Doğru sosyalleşmeler iyi bir örnek teşkil edebilir. Bir de sizi elinde tabiri caizse oyuncak ediyor bir şeylere hükmedebilmek en istedikleri yaş. Kızdığını bir şeye tepkinizi güzelce belirtin sonrasında da müsaade etmeyin. Dağıttığı şeyler konusunda onun da yardımını alıp toplayın vb...

"Ben şizofrenim ve bunları kitaplarda okumadım, tamamen kafamdan uydurdum" dememi mi istiyorsunuz? Biri pedagog görmüş, öbürü çocuğunu pedagoglarla büyütmüş, birinin pedagogu profesörmüş Şu kitabı okudum, şu pedagoga sorunca 36 ay cevabını aldım, kitapta başka ay yazıyordu, diyen kimse yok. Pinkflambe

Yoo, ben çok net hatırlıyorum. 1 buçuk yaşımdan itibaren hatırladığım bir sürü anım var.

İyi laftan anliyormus enazindan... benimki ara ara yine müdahale eder ben sinir olduğumla kalırım . push ; TheQueeninthenorth

Evet aynen, kreste de aynı performansı devam etse oraya devam ettirmezlerdi vallahi bizi. Çünkü bir başladı mı oyun gibi bir türlü bırakmıyor, unutturamiyorsun da. Bir de el cabuklugu var maşallah anında yapiveriyor

yani bi halt ettiklerini sanıyorlar ama çocuğa ne kadar zarar verdiklerinin farkında değiller. eşim de oğlumla bir ara çok inatlaşırdı. güya şaka yapıyor ama küçücük çocuk ne anlasın senin takılmandan şakandan. abileriyle hep böyle atışmalı inatlaşmalı ilişkisi olduğu için eşime göre çok normal hatta sevimli. ama oğlum resmen sinir oluyordu. ufacık çocuğa oyuncağın çok güzelmiş benim olsun mu, banane vermeyeceğim benim ben, m falan derdi yaşıtı gibi. delirirdim. neyse bir gün hakkaten dellendim de bıraktı bu muhabbetleri. TheQueeninthenorth

Kesinlikle öyle. Bir şeylerin yerinde olmasına karşılar. 9 çekmeceli oyuncak dolapları var, okuldan gelince ilk iş o çekmeceleri tek tek odanın ortasına döküp el yıkamaya gitmek. O sırada da banyoya gidene kadar koridora üstlerinden çıkanlar fırlatılır. 5 ve 4 yaşındalar Ben de titiz, tertipli bir insan değilim ama o yere fırlattıklarını toplatırım, toplamıyorlarsa bir sonraki isteklerine geçemezlet. 2,5 yaşından itibaren böyle kurallar koyduk, buna rağmen böyle. Sürekli uyarı, sürekli öğretmece, fizikselden ziyade mental olarak her gün bir savaş hali. Yorucu, bana kalırsa bu karakter özelliği ve yetişkin olup kendi hayatına karar verene kadar geçmeyecek gibi.

Bizimki de ortamda anneanne veya babaanne varsa her şeyi onlardan ister. Hatta bana sen git biz anneannemle, babaannemle oynayacağız der çünkü bilir ki ne istese yaparlar. Annem biraz daha benim kurallarımi uyguluyor, yetiştirme tarzlarimiz yakin ama kv ile hak getire... o 4 çocuk büyütmüş bu konuda uzman sanıyor kendini. zaten bu sebeple oğlanı kreşe verdim yoksa bakan da vardı evde... ama tabii şu an yarım gün gittiği için gene biri eve getirip bakıyor tam da kopamadik onlardan... bu düzen içinde kendi kurallarimla büyütmeye çalışıyorum ama zor...

Tepki verdiği şey ne bilmiyorum, pek de öyle olduğunu sanmiyorum aslında çünkü herhangi bir değişiklik olmadı hayatımızda. Herhangi bir kavgaya vs şahit olmadı. İlk bir şeyler kırdığında fazla tepki vermiş olabilirim ama niye attın oğlum her yer tuz buz oldu vs diye ama sonraları abartı tepkilerden de kacindim. Sürekli deniyor da olamaz herhalde, veya olabilir mi bilmiyorum artık...

Oğlunun ayağını nasıl ısırıyor ya kk birinci noteri kinayeye zeka barajı konsun istiyorum ben

Aha burada bahsedilen de benim

Çocuklarımın sınıf arkadaşlarında gözlemlediğim bir durum bu. Özellikle bir veli yaklaşık her gün 40 45 dk kapıda bekliyordu çocuğu alabilmek için. Çocuk çıkıyor, orada oynamaya başlıyor, merdivenden iniyor çıkıyor, bahçede koşturuyor, geri soyunup okula giriyor vs, velide tık yok. Ben sabredemem, yapı olarak böyle bir şeye müsade de edemem. Kimse o kadını orada 45 dk dursun diye başında beklemek zorunda değil, işi de değil. Dünyadaki tek çocuk onunki de değil, 5 10 dk tamam çocuğa baskıya gerek yok ama ne lüzumu var 1 saate yakın sırf okuldan çıkmak için beklemenin? Hani çocuğuna hayır dememişsin, müdahale etmemişsin tamam da farkı mı var acaba, oğlumun ayağını ısırıyor kendisi Benimkiyle farkı, yanlışında uyarılıyor ve öğrense de yine de yapıyor, onun çocuğu bunu normal görüp yapıyor uyaran yok. Değişikler.

Hep böyle değilse sonradn olduysa birşeye tepki veriyordur Bazısının mizacı olur hep oyledir. Sadece üç aysa sonradan çıktı demekki TheQueeninthenorth

Ben de sürekli dur yapma atma vs dememeye çalışıyorum ki iyice inada bindirmesin. Zararsız seyleri attığında görmezden geliyorum. Ama mutfak masasının üstünde bazen bizim unutup onun erişebilecegi yerde bıraktığımız bardak tabak vs olabiliyor. Onları hiç affetmiyor. Kaç kez yanında süpürge açtım, bak ayağımız kesilir cam batar vs dedim ama yok. Düzenek kurup ordan attırma mantıklı olabilir bunu bir düşüneyim napabilirim diye

Aklıma şimdi geldi ben ilerde birinin çocuğunu yetiştirirken çok hayır dememesi gerektiğini filan söylersem sen yorumu bulur laaaap diye yapıştırırsın senden korkuyomm!

Peki ne zamandır var bu huyu? T

Çok doğru bunu bende yapıyordum baktım iş çığrından çıkmaya başladı sonra hareketlerine dikkat ettim. Babası sürekli mudehale ettiği için ben otorite kurmakta zorlanıyorum aaa desem o çocuk birşey olmaz kızma diyor. Baktım çocuk busefer bunları yapıp babasının yanına gidip bana gülüyor. ozaman babasıyla sağlam tartıştım. sakin çocukla arama girme dedim yoksa sözümü dinlemez bunları yapmaya devam eder dedim vs. Hala mudehale etmeye çalışıyor bazen ama eskisi kadar değil... bak yine sinirlendim Çocukla niye arama giriyor bu adam

yani çok anlamasa da anlamasını sağladım işte güç bela başka şansı kalmadı oğlum baban şaka yapıyor almayacak tabii ki o senin oyuncağın vs dedim geçiştirdim lafını kalakaldı. mıuhabbetini baltaladım yani. siz de olmadı böyle yapın, bir şey olmaz dediğinde elbette olur baba şaka yapıyor vs konuyu gene istediğiniz yöne çekin.

Sizin okuduğunuz kaynaklarda kaç ay yazıyor?

Hani 4 5 de düzeliyorduikisi de erkek mi A Scandal in Belgravia

Çocuk buyuturken kuralsız olunmalı demiyorum. ama bu aydaki oğlum için bir şeyleri yere attığında hayır demem onu hiç etkilemiyor. Aksine gülüp eğlenmeye, bunu oyuna çevirmeye devam ediyor. Hayır dedikçe inada bindiriyor. Tepkisiz kalmak ve mümkün olduğunca atmasına engel olmak doğru gibi geliyor bana ama beceremiyorum tabii o ayrı. saglam sinir lazim

Benim çocuklarım örneğin mutfağa girer, ilk iş birkaç çekmece açar öyle bırakır, asılı duran havluyu yere fırlatır, dolap kapağının üstünde sallanma deneyi yapar ben artık cırlarım, alt dolaptan plastik birkaç şeyi daha etrafa saçar, koşarak gider. Bu evin het alanında böyle, eti canga gibiler, düzene karşılar. Bebekken de öyleydi, mama sandalyesinden her şeyi alaşağı ederlerdi. Hobi olarak fırlatıp dağıtıyorlar, etrafa vuruyorlar falan. İçlerindeki enerjiyi gerçek anlamda atamadıklarını düşünüyorum.

Siz yazdıklarımı anlamıyorsunuz. Ben pedagoji eğitimi aldım. Konu hakkında bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmuşsunuz.

Evde çocuk masası varsa koltuğa bayır şeklinde yapıp oradan arabalarını, pilastik tabakları filan sürttürerek uçurabilirsiniz. Dediğim gibi tehlikeli şeyleri atması sağlık açısından sıkıntılı. Zarar görebilirsiniz allah korusun.

Benim de muhabbet kuşum var, şeker yemesine kızdığımız için sinsi sinsi şekerliğe ilerliyor, biz bakınca başka şeylerle oynuyormuş gibi yapıyor. İnsan yavrusuna hiçbir şeyden anlamazmış muamelesi yapıyorlar.

Niye biliyor musunuz? Orada herkes aynı değere sahip çünkü. Kendi çocuğu, kendi torunu kendi bilmem nesi diye insan kayırmıyor direkt olarak cana değer veriyorlar. Başka çocuk gürültü yaptı mı 'susturun şunu', kendininkini yaptığı zaman 'e çocuk olacak o kadar' deyip sıyrılıyorlar. Veyahut bizde kocaman bir sorun aile büyükleri. Anneanne babaanne dede teyze hala vs, çocuğa normalde ailenin izin vermediği şeyleri 'kıramayıp' yaptırıyorlar. Kurallar dışına çıkılmasına müsade ediyorlar. E bu her türlü çelişkinin farkında o küçücük canlılar, keyiflerince bizi parmaklarında oynatıyorlar. Benim bir ev tüpü boyutundaki evladım 'bunu yapmazdan anneanneme giderim o zaten yapar sen de oturup ağlarsın seçim senin' diye tehdit ediyor beni. Birebir cümle bu, ben yapmasam da elbet birilerine istediğini yaptıracak. Bizim toplumun kanser olmuş meselesi bu, imece usulü terbiye.

Demek ki neymiş, can çıkar huy çıkmazmış Boşuna kendimizi yıpratmayalım.

2 yaş sendromu diye adlandırılan, bebeğin özerkleşip anneden uzaklaşmaya başladığı dönemde kız bebeklerde ağlama/ağlama krizleri, erkek bebeklerde atma, vurma, ısırma görülür. Duyguları tanımıyor, duygulara karşı savunmasız ve onları yönetmeyi bilmiyor. Sözel açıdan ifade edecek beceriye de henüz sahip değil. Bunlar büyüme krizleri olarak karşımız çıkıyor. Zamanla azalıp geçecektir. Siz yine güzelce anlatmaya devam edin.

İrade sahibi olmadan kural öğrenilmez. İdaresini kullanmayı bilmeyen bebeğe kural öğretmeye çalışmak gelişimini zedeler

Valla çok da güzel hayırdan, yapmadan anlıyorlar. Ortasını tutturmak lazım ne çok kuralcı ne de çok serbest. Yeme, uyuma zamanları kesinlikle düzenlenmeli bence. Yemek yerken tv, telefon yok, yemeğini yemezsen başka yemek yok gibi sınırlar çekmek gerekiyor. Benim oğlum 2.5 yaşında hepsini anlıyor. Hangi dolabı karıştırıp, nereyi ellememesi gerektiğini bile çok net biliyor. Öğrenemez diyenler halt etmiş yani. Montessori tarzı yatağı var üzerinde zıplıyor mesela babası tepetaklak düşer diye izin vermiyor diye o yokken zıplamaya çalışıyor, odadan kafasını uzatıp baktığında çat diye oturuyor; zıplamıyorum baba diyor mesela. Bu mu bebek şimdi? Herşeylere çalışıyor kafaları.

Nedense bir bizimkiler güvenli bağlanıyor, Avrupalıların çocukları neden çok uslu? Turistik yerde yaşıyorum ve dış görünüşleri farklı olmasa bile uslu yapılarıyla bizimkilerden direkt ayrılıyorlar.

Onuda denerim. alıyor çocuğu kaç oğlum kaç anne bize kızıyor diyip diğer odaya gidiyorlar böyle böyle şimdi çocuk yanlis bişi yapsa babasına sığınıp gülüyor. dalga geçiyor küçücük boyuyla benle babası olmasa kendisi kaçıyor diğer odaya sırf ben kovalayim diye babası sağolsun o alistirdi A Scandal in Belgravia

Benim ailem çok geç anne ve baba olmuşlar ve tek çocuğum inanılmaz düşkünlerdir bana. Buna rağmen çocukluğumda istediğim bir şeye hayır dedilerse bir kere biterdi bir daha mümkün değil yapmazlardı fakat kolay kolay hayır demez ellerinden geleni, mantıklı isteklerimi yaparlardı. Mutlaka herkesin kendine göre kuralları vardır ve buna göre çocuklarını yetiştiriyordur çok haklısınız şimdi ki çocuklar farklı. Ben çevremden gördüğüm kadarıyla annelerin ve babaların davranışları yüzünden farklı olduğunu düşünüyorum ama bu tamamen benim düşüncem ve benim çevremden gördüğüm. Her dediği yapılan çocuklar, kızıp anında pişman olan anneler, çocuğuna laf söylenince bozulan aileler gibi gibi. Bu arada yine benim düşüncem, şimdi ki çocukların algısı ve zekası bizim zamanımızdaki çocuklardan farklı ama iyi anlamda değil. Umarım herkesin çocuğu mutlu ve sağlıklı bir çocukluk geçirir. Mutlaka bir yerde hepsi uslanacak

Türkiye'de 1 milyonu aşkın öğretmen var, birileri de kendisini özel sanıyor. X

3 yaşını doldurmasına az kalmış. bir şeyleri atma yaşı 1-2 yaş arasında kalmalıydı sanki. bu süreçte üç bakım veren kişi var. sizin kurallarınız anneanne ve babaannede yoktu muhtemelen. şimdi bir de kreş eklendi. bu yüzden sınırları zorluyor gibi geldi bana. öfke kontrolüyle ilgili bir problem gözlemliyor musunuz? bazen üstün zekalı çocuklarda sosyal uyumsuzluklar olabiliyor. profesyonel bir gözle değerlendirilmeli bence. çok zaman kaybetmeden ilgilenin bu durumla. huya dönüşür, kabul gördükçe de devamı gelir.

Buraya kendimi tanıtmaya gelmedim ki. Araştırma sonuçlarını söyledim, hepsine birçok kişi itiraz etti. Şu an öğretmenim, yüksek lisans yapınca başka mesleğe geçilmiyor. Daha yükseğini okuyunca öğretim üyesi olunuyor.

Çok sık yapıyor ama eline geçirdiğini atıyor normal bir atma değil

Kesinlikle. ilk 3 sene kızıma sesimi yükseltmedim desem yeridir. Çevremden arkadaşlarımdan çok eleştiri aldım, senin hayır çizgin yok hiç kizmiyosun çok sabırlısin diye. Banada onların kizmalari şaşırtıcı gelirdi. Şimdi kızım 4 yaşında. öyle olgunlastiki bı anda. emeklerimin sabirlarimin meyvesi diyorum çok şükür. İletişimimiz çok iyi. Oyuncaklaeini kendi toplar. Daginikligi yok. Bana yardımcı olmaya calisir. ara sıra tabi inatlari olsada eski zor günler bitti çok sukur. Nelerden hoşlanmadığını bilir. Kendi söyler. Birde kızım var 8 aylık. ona bile ben söylemeden gider söyler. Annemi üzmeyelim, o çok yoruluyor, çalışıyor falan diye. geçen seneler kaç defa umudum tükendi. oyle sendromlar atlattım ki. halimi gören acirdi. Hatta ben yanlış yaptım diye kendinide sorguladım. ama korkarak büyüsün istemedim. Annelik kesinlikle ilk 3 sene büyük sabır ve özveri gerektiriyor

X xxyyzztt Tanidik mi?

bence çook eskiden de çocuklar soruyormuş ama o dönem onlara her merak ettiklerini açıklayacak kaynak bulmak zormuş. e şimdiki gibi okuma oranı yüksek değil, bilgiye ulaşmak zaten zor.. büyükler cevap veremedikçe susmak zorunda kalıyorlardı bence. ama şimdikilerin kafa çok çok farklı çalışıyor o kesin.

Kork benden

Kreş için başlama ayı 40 tavsiye edilir, 0 36 ay güvenli bağlanma dönemidir e cevabımdı bu. Pinkflambe

Bağlanma sorunu olmasın diye aynı bakivı baksın deniyor. 1 hafta dönuşüm baglanma engeli mi oldu acaba. Esasımda en iyi cevabı bir uzmandan danisadak alirsinız M ManzaramDeniz

Herseyin altinda bisey aramayalim bence.. yani gecici seyler bunlar.. hosuna gidiyordur cikardigi ses, gordugu goruntu ya da sizlerin verdigi tepkiler.. yani emzirirken bile meme ucunu isirinca verilen tepkiyi sevip devam eder bebekler mesela.. bence tepkisiz kalin daha iyi

O zaman danssss

HAYIR kelimesi bebeklere ve çocuklara kullanılmaz. Hayır yerine daha pozitif kelimeler kullanılır. Bu da çocuğa dur demenin doğru yoludur. Hayır çocuklarda sınır çizmez sadece o anda durdurur. altı boş bir kelimedir. Neden hayır dendiğini açıklamadığınız sürece çocuk için Hayır'ın bir anlamı yok

Birlikte bişeyler fırlatmayı denediniz mi hiç normalleştirmek sıradanlaştırmak belki çözüm olabilir diye düşündüm ama uygulaması saçma mı olur bilemedim

Yok, belki bir iki kez ses yukseltmisizdir eşimle ama genelde bu konuda çok dikkatliyiz. Kapı çarpma, bir şey fırlatma vs gibi aşırı öfke reaksiyonlari görmedi hiç bizden

Hiç bir pedagog bunu söylemez. Kendi bilgilerinizi bilimsel veri ilan etmeniz ise sonra bu başı boş yetişen çocuklar için doktor doktor geziyorsunuz

Tam aradığım sorun. 2019 eylül doğumlu. Tamamen aynı şeylerle boğuşuyoruz filmdelisi

Pedagojik açıdan kreşe başlamaya uygun ay: 40 ay B baby girlL Anneler

Kendi çocuklarımın zeki olduğunu düşünmüyorum, bilakis ben 'yokluk' temalı bilinçli yetiştirdiğim için çağımızın çoğu nimetinden yoksunlar, o sebeple de saflar Fakat, bu bilimsel bir gerçek. Ne kasları ne beyin aktiviteleri bizlerle aynı değil, tıpkı bizim anne ve babamızın nesliyle aynı olmadığımız gibi. Şuan doğan bebekler bile ilk günden kafa tutuyor, 2 ayda dönmeye sürünmeye başlıyor, bunlar 20 30 sene önce imkansız şeylerdi. Dolayısıyla 4 yaşında çocuğum evreni sorguluyor, güneş sistemini, bunların nasıl asılı kaldığını, yerçekimini, havanın nasıl gözle görünmediğini ya da en basiti bir kazanın nasıl olabileceğini vs vs çünkü doğduğu anda adeta yaşındaymış gibi hal hareket ve algıya sahipti. Bunu benimki yapıyor diye zeki demiyorum bilakis bence bayağı eksikler bu yönde ama bu çocukların hayat algıları bizden başka, sebep sonuç ilişkisine dayanmıyor davranışları. Ondan 'düşebilirsin oraya çıkma' dediğinizde düşse bile bir sonraki çıkışında yine mi düşeceğim acaba diye deney yapıyor onlarca yüzlerce kere. Onun için tek gerçek şey düşmek değil, düşmemeyi bulmak, o ihtimali daima korumak. 2012 2013 sonrası böyle bir jenerasyon geldi, hayırlısı artık

Pedagoji eğitimi aldım. Tabii ki hocalarımdan, makalelerden ve kitaplardan öğrendim.

Öfke kontrol sorunu yok neyse ki. Bağırıp çağırmaz. Öfkelendiği için fırlatmiyor ztn tamamen oyun ve bizi deneme amaçlı. Niye atmaması gerektiğini, bardak firlattiginda zarar görebileceğini açıklamam hoşuna gidiyor sanki. Ama sonra gene yapıyor bu kez şimdi ayağımıza cam batabilir değil mi anne diyor . push ; choccywhoccydoodah

Benim evimdeki kurallar inanın kimsede yoktur. Gayet sınırlı, kurallı, yeri geldiğinde odada hatasını düşünme cezalı bir anneyim hatta çok da eleştirilirim. İşliyor mu dersiniz, hayır! Günde ağzımdan en az 1825373 kere hayır çıkıyor, çocuk dinliyor mu yine hayır. Dediği yapılıyor mu, asla. O sebeple evde mutlaka sürekli ya biri ağlar ya öbürü. Bizlerin nesiliyle şuanı karşılaştırmak çok saçma. Algı ve zeka düzeyi bile bambaşka bu çocukların. Dolayısıyla takmıyor yahu, 4 yaşında ama adeta 14 lük ergen! Bizler bir bakışla yerimize otururduk, çocuğa gözlerimi aça aça bakıyorum o da bana açıyor bak böyle çok komik oldun diye

Tamamen bilimden uzak bilgiler veriyor. 24 Aydan sonrası da bebeklik dönemine dahilmiş kimden duyulduysa artık. 24 ay üzeri bilimsel olarak çocuk kabul ediliyor. Zaten insan kendi çocuğunda bile gözlemliyor bebek olmadığını.

Karpuz işine çok karışında bırak bebeyi kucağına çık dışarıya ben dışarı çıkamıyorum ama yan odaya gidiyorum Karpuzlu araba

zaten kafa zehir gibi çalıştığından oluyor bence. anlamadıklarından değil. oğlum her şeyi bilinçli yapıyor. daha fırlatır fırlatmaz saniyesinde ama anne şimdi çok yorulacak üzülecek vs diyor. nereyi elleyip ellememesi gerektiğinin farkında ama umursamıyor problemim bu. Karpuzlu araba

Ok sizsiniz. Bende gayet bilgi sahibiyim hiiiç merak etmeyin. Pek çok pedagog ile görüştüm. Hiç biri sizin dediğinizi demedi. Ay rica edicem daha fazla beni etiketlemeyin ve o engin bilgilerinizi bilimsel araştırma diye de kimseye yurturmayın. Bu arada sizi enqelliyorum. Yazsanız da daha cevap vermeyeceğim.

Yaklaşık 3 aydır var TheQueeninthenorth

Benim çocuğum yok evli de değilim ama şu anlattıklarınızdan dehşete düştüm kafamda şuan bezli ve emekleyen askerler büyüklere darbe yapıp dünyayı ele geçiriyor ahahaha

0-36 aylık dönemde bebek sayılıyorlar bilimsel açıdan. Bunlar benim görüşlerim değil, bilimsel gerçekler. Pedagoji eğitimi almış herkes size aynı şeyi söyleyecektir. Terbiyesi bozuk çocuk yetiştirmek şeklinde yorumlanacak bir durum yok. Konu hakkında bol bol okumanızı tavsiye ederim

Çoook haklısınız. Benim kızım 7 aylık inanın ne desem anlıyor. Çok mu zeki? Hayır. Sadece ben her şeyi açıklıyorum ve hayır da diyorum. Cıs diyorum. Sınır bilmeyen çocukların kimsenin sınırına da saygısı olmadığını günümüzde görüyoruz.

o aylarda kuzuydu benimki de gözümün içine bakardı. şimdi de bakıyor ama bu kez yaptığı her şey bilinçli. 2 yaş sendromu dedikleri şey çok değişik. her çocuk bir değil elbette ama benimkinde böyle zuhur etti, umarım sizinki daha az yorucu olur.

Maalesef bu aylar erken. Bu dönemde anneye yeniden bağlanma var. Hatta 0-24 ayda temel güven oluşturulurken eksiklik olduysa bu aylarda giderilebiliyor. Yeniden bağlanma tamamlanmadan kreş önerilmiyor. Ama çalışan anne, bakacak kimsesi yoksa veriyor tabii ki. Koşullar durumun önüne geçiyor

Tablet telefondan birşeyler seyreder mi? Bazı çizgi filmler şiddet içeriyor etkilenmiş olabilir mi?

Bir zamanlar vardı evet şu an yok biliyorum, kapatıldı pedagoji bölümü. Bu Türkiyede artık pedagog yetişmiyor anlamına geliyor sanırım size göre yoksa böyle alakasız bir cevabı vermeyeceğini düşünüyorum. Kendi eğitiminizi anlatmayan sizsiniz, yapboz gibi parça birleştiriyoruz. Anneyim, 13 yıllık öğretmenim, pedagoji eğtimi aldım... Bu 3 cümleden fazlasını yazmadığınız için ben de müneccim olmadığımdan fazlasını bilemem. Bakın yine aynı şeyi yapıyorsunuz. O kadar eğitim aldığınızı iddia ediyorsunuz ama daha karşınızdakini küçümsemeden veya polemiğe girmeden kendinizi anlatmayı bilmiyorsunuz. Bu üslubunuzla daha fazla konuşmak istemiyorum sizinle, iyi günler. B baby girlL Anneler

tertemiz giydiriyorum. üstü zaten degisiyo altıda diz kısmı kapkara geliyo iki gündür benimki de düz yolda acele etcem diye pat küt düşüyo. çözümü vardır inşallah ya. biraz önce karşıdan karşıya geçerken yolun ortasında düştü büyüdükçe düzeleceğine büyüdükçe olaylar büyüyo sanki B baby girlL Anneler

Sonunda istediğim gibi ve umut verici bir cevap okudum sağolun

filmdelisi konuyu kaçırdım da ne için geç yazdınız X