Sağolun burda dertleserek rahatliyorum biraz. Yoksa evdeki eşyalar üzerime geliyor. Yaz gelsin biran önce diye bekliyorum evden çıkar gezerim bebegimle S

valla konu sahibi lohusa depresyonuna sen gir sen birde aman esin girmesin cok zor ben cektim Allah korusun adami zorla depresyona sokuyorlar iste H hel_in

Egem ablacım alakası yok. Ben çok rahat bir hamilelik geçirdim ve planlı bir gebelikti. O zamana kadar depresyon nedir bilmezdim. Benimde anlattığın gibi depresyona girecek vaktim yoktu. Zaten psikiyatriste ancak çocuğum 1 yaşına geldikten sonra gidebildim. Depresyon vakit falan dinlemiyor zaten... Ben ne zorluklar yaşadım depresyona girmedim senin her şeyin var depresyona giriyorsun senin ki şımarıklık gibi düşünmemek lazım. Her şeyi kafasına takan, pimpirikli, mükemmeliyetçi kişilikteki insanlar depresyona daha yatkın oluyorlar... D

Arkadasım depresyon agir bir durum Allah gercekten lausa bunalımına girenlerin yardımcısı olsun o durum bebeğini bile görmek istemiycek duruma sokuyo insanı ama onun disinda kendini kotu hissetmen cok normal arada aglama krizleri :) bebeğime bakabilecekmiyim kaygısı yasaman... Bunları bunalım olarak değerlendirme benimde iki aylık begim var cok zor gecti iki ay halada zor bi bebis bikac saglik problemiyle uykusuzluguyla ilgili sorunlar yaşadığımız icin açıkcası kendimi unuttum... D

Ben geçirmiştim. Psikiyatristim her 10 kadından birinde görüldüğünü söylemişti. O kadar kötü bir şey değil. 1 yıl tedavi oldum geçti. Umarım siz yaşamazsınız... Benim çocuğum zor bir bebekti hem onun etkisi hemde yukarıda arkadaşım dediği gibi çevrendekilerin de faktörü var. Genel fikrim her kadın er geç depresyonla tanışır zaten...

Neden yasatırlar o nedemek yaaa Yanı herkez herseye karısır gbı bırsey mı bu kikirikli Canım

haklısın canım. iş yaparsa kaçar kesin:)) uyku düzensizliği şimdiden var zaten alışkınım:)

benim ablalarım 2 şer kez doğum yaptılar. ikisi de depresyona girmedi. tabi eşine de çok iş düşüyor. sana destek olmalı. senin hala güzel özel olduğunu hissettirmeli. daha çok ilgilenmeli. o zaman hiçbir şey olmaz ayrıca bunları düşünürsen aklına yer eder depresyona girersin. hiç düşünme:) Parliyorsun

arkadaşlar hepinize çok çok çok teşekkürler... yazdıklarınızı okudum.. genellikle yaşanmış sıkıntılar.. yaşamadım diyenleri görünce de sevindim açıkçası... ancak benim şimdiden bazı sıkıntılarım var belkide ondan korkuyorum. yani bunları kendi içimde halledemediğimden doğum sonrası sorumluluk beni korkutuyor. mesela ben atanamadım.. şimdi bebek olunca ders çalışmak daha da imkansızlaşacak gibi. bir mesleğim olmayacak sanki hep evde kalıcam bu beni sıkıyor... sonra kayınvalidemle yaşadıklarımı düşünmek, kendi ailemden bazı insanların davranışları filan bunları aşamadığımdan hamileliğimin başından beri gecelerim uyku bozukluğuyla geçiyor. şimdi bebeğim olduğunda ona iyi bakabilicemmi, sevebilicekmiyim iyi mi olacak tatlı mı olacak bi sürü kaygı var. bazen arkadaşlarım amaaaan kimler kimler bakıyor sen mi bakamıcaksın diyor biraz kendime geliyorum. sonra tekrar aynı.. hatta bebeğimin cinsiyetine bile takmıştım bir ara. kayın valide olmak istemiyorum diye... biliyorum çok saçma amaaa atamıyorum bi türlü...

evet haklısın canım.. zordur. Allah kolaylık versin. ama çok güzel birşey midir ki herkes 2. yi 3. yü yapıyor sonrasında... demekki diyorum okadarda değil... ne der siniz? B

az da olsa her lohusa kadın geçmiştir bu durumdan.. kimi hastalık boyutunda kimisi de hafif alınganlıklar, ağlama krizleri şeklinde geçiriyor.. derlerdi inanmazdım ama hakkaten hormonlar tavan yaptığından insan inanılmaz hassas oluyor.. hayırlı doğumlar ve sağlıklı, huzurlu bir lohusalık dilerim themis1990 canım oğlum

geçen sene bu zamanlar ben de sizin gibi 35 haftalık hamileydim. 12 Ocak 2012de biricik kızım doğdu. sendromların en agırını yasadım, eve hapsolmak, süt makinesi olmak, her şeye karısan ve sana sormadan hareket eden insanlar... hiçbir iş yapmak istemiyordum, sezaryen ağrısı da cabası iş yapmadım zaten ama kendimi cok tuhaf hissediyordum işte özgürlüğüm bitmişti, bu mutsuzum anlamına gelmiyordu tabi veee uykusuz geceler ama hepsi geçiyor, ben atlattıysam herkes atlatır... kızıma hayırlısıyla bir kardes dusunuyorum İLERİDE canımdan cok seviyorum onu ama böyle bir sendrom var, yaşamayanlar cok sanslı ama bu sadece bir sendrom, benimki depresyondu o ayrı saglıkla gelsin minişiniz her sey cok guzel olacak ileride sevmediginiz insanları evinize sokmayın yeter, eşinize de bu konuyla ilgili bol bol kitap okutun, çok gereksiz seylere takılıyor cunku insan... Christian_Louboutin Tek askim ve iki

Sorunuz dikkatimi çekti. Şahsım adına yanıtlamak isterim. 8 yılllık bir bekleyişin ardından tüp bebek yöntemi ile hamile kaldım. Tüp bebek tedavisi cok zorlu bir süreç helede yalnızsanız :) Eşim bile işleri yüzünden sadece gelmesi gereken zamanda geldi. Onun haricinde tüm muayenelerimde yalnızdım. en son embriyo transferinde artık bağıra bağıra ağlamaya başladım kimsem yok benim yalnız kaldım vs. iş yerindeki müdürüm asistanını verdi yanıma şöförlü araç bile tahsis etti Allah razı olsun. Kimsem yokmuydu peki? Kendi ailem 600 km uzaktalar ve memurlar kafalarına göre gelemezler. eşimin tarafı 4 tane görümcem ve kayınvalidem bırakın gelmeyi arayıp sormak zahmetine bile katlanmadılar üstüne eşimi arayıp karın bizi bilgilendirmiyor şeklinde şişirmeye kalkıştılar. Sonuç hamile kaldım çooook şükür Rabbime Çok rahat bir hamilelik geçirdim. Eşim sağolsun rahatım için ne lazımsa yaptı ne istedimse gücümüzün yettiğinde eksik kalmadım. 38+4 de sezaryen ile doğum yaptım. Amcamın eşi geldi doğumuma Allah bin kere razı olsun kraliçeler gibi baktı bana. Ama onun gidişi yaklaştıkça beni bir stres halidir aldı durdu. Yalnız kalınca napacağım nasıl bakacağım bebeğime cunku süt problemim vardı kızım cok kucuktu ve emmeye bile gucu yoktu. Yengem gitti kayınvalidem geldi. Ben bu arada 10 gunluk ameliyatlıyım! Bebeği aldı kuruldu baş köşeye sen git pazarı yap dedi bana :) Kalktım 10 gunluk ameliyatlı ben pazarımı yaptım cocugumu kontrollere götürdüm. Heşeyimi kendim yaptım. Ha şunuda söyleyeyim kimse bana yardımcı olmak zorunda değil kayınvalidemde dahil.. Ben kimseye güvenerek bu yola çıkmadım. Ama ben lohusa halimle kalkıp yemeğimi yapıp herşeyimi hazırlıyorum İçtiğim bir kase corba göze batıyorsa, lokmalarım sayılıp bu kiloları veremezsin sen deniyorsa.. Gözümün yaşı içtiğim çorbaya karışıyorsa eğer burda sorumlusu kim sizce? Şimdi kızım 8. ayını doldurdu. Şükürler olsun emziremedim ama cocuguma çok iyi baktıgımı dusunuyorum. Etrafımdan gelen tepkilerde beni doğruluyor. Atlattım o zor günleri. Hamileliğim cok cok rahat geçmişti ama doğumdan sonra bana bebeğimin bakıcısı muamelesi reva görülmüştü. İşte bunlar yıpratıyor insanı. Açıkçası bunları yaşayacağını dusunen varsa yalnız baksın bebeğine cok daha iyi :) Biraz uzun oldu kusura bakmayın ama konu sahibi arkadaşımada tavsiyem katiyen kafana birşey takma hep o günlerde kalmıyorsun geçiyor gidiyor bebeğine kendine iyi bak gerisini boşver gitsin :) D

Loğusa depresyonu yaşanmaz canım YaŞaTıRLaRrr... ...:118: AmA sen sadece kucağına aldığın sağlıklı bebeğini düşün... Gerisi boş ve de boşş...:130::116: H hel_in

sanırım 10 kadından 8 i yaşamıştır bunu. yaşamayan diğer 2 si de hastaneden sonra bir ton bakıcı kapısında bekleyen, kilo vermek için karın gerdiren, evinde yemek dahi yapacak insanlar bulunan. eşiyle bir kaç gün kaçamak yaparken gözü arkasında kalmayacak kapasitede olan bizim zengin dediğimiz insanlar sanırım. bunun dışında kalan normal aile yapısı olan her kadın yaşıyor bunu. ben şunları yaşamıştım. 1.) eşim beni sevmiyor artık... 2.) artık hiç bir şey eskisi gibi olmayacak. 3.) çok çirkinleştim. 4.) hormonlar düzene girene kadar anan ağlıyor tabi bu durumda gergin olabiliyorsun gerek iş, gerekse özel hayatında gereksiz ani çıkışların getirdiği tartışmalar can sıkıyor. sonrasın da her işin ters gidiyor gibi görünebilir.. bu liste uzar gider... ama emin ol bitecek. bu süre sana bağlı biraz ama zaman alıyor maalesef. bu stres bittikten sonra yeniden doğmuş gibi olacaksın. eşinin aslında seni ne kadar sevdiğini ve her şeyin önceki hayatından daha güzel olduğunu anlayacaksın. CakmaLaraCroft Evimin

Arkadaşım bence şimdiden bunları takma yoksa gerçekten girersin depresyona... Ben de doğumdan sonra hiç bir olumsuz şey yaşamadım ÇoK ŞüKüRR.. Çok mutluydum ayrıca sağlıkla kızımı kucağıma aldığım için... Ne o öyle loğusa depresyonu o bu depresyonu... bence bunlar abartı... nerisona

illa ki herkes depresyona giriyor mu? ya da doğumdan sonra neler hissediliyor... bu udurumda neler yaptınız. çıkıp gezdiniz mi vs...? merak ediyorum neler olduğunu Mev Can Yeni

Ben depresyon yasayanlardanim maalesef. Evden cikamamak en büyük derdim birde eşimin kaprisleri anlayissizligi beni bıktırdı. Ama gel git şeklinde oluyor bendeki depresyon hali. Suan siyah sütü okuyorum daha öncede okumuştum ama tekrar okumak istedim. Elif safakta aynı şeyi yaşamış çok güzel bir kitap tavsiye ederim H hel_in

Canim oncellikle Allah bebegini hayirlisiyla kucagina almayi nasip etsin. Ben yasamadim her iki kizimda da ama cevremde gorduklerim ve hamileliklerimde okudugum kitaplara dayanarak bi kac sey soyleyebilirim size. Simdiii lohusa deoresyonu denilen sey ole dogum yaptigin anda grip gipi cat kapi baslayan bise degil. Lohusalik doneminde bayanlarin vucudundaki hormonlar hizla degisim gosterir. Hamilelik hormonlari aniden dusmeye basladigi gibi emzirmek icin gerekli olan progestoron hormonuda hizla yukselis gosterip salgilanmaya baslar. Bu donemde bayanlar hormonlarin etkisiyle asiri alingan yetersiz sinirli ve benzeri ani duygu degisiklikleri yasabilirler. Ayni adet oncesi duygu degisiklikleri gibi hormonlarinin sana oynadigi bir oyun. Eger cevrendekiler esinde dahil bu zamanlarinda sana destek olurlarsa depresyon falan yasamazsin. Cevrendekilerin tutumuna bagli birazcikta. Bazi es yeni bebege alisma surecini hanimini ihmal ederek ve anlayissizca geciriyor ve bayanlari en cok depresyona iten sebepde genelde bu oluyor. Bu sure zarfinda gazi olan uyumayan bir bebege sahipseniz ve yardim gormuyorsaniz kendinizi yetersiz olarak gorme hissine de kapilabilirsiniz. Ayrica dogumdan aldiginiz kilolari veremeyeceginiz endisesi ve artik kendini begenmeme duygusunuda eklersek Bu durumlarin hepsi lohusalik depresyonu adi altinda toPlaniyor. Yani bir arkadasimizin dedigi gibi lohusalik depresyonu yasanmaz yasatilir cevrenizin tutumu bu konuda cok onemli. Hormonal gecisler yasadiginiz bu donemde cevrenizin anlayisli ve yardimsever tutumu sizi bu durumdan uzak tutacaktir. Bebeginiz dogdugunda yaninizda kalacka kisiyi iyi secin derim ben. Biraz uzun oldu kusura bakmayin. Allah saglicakla kucagina almayi nasip etsin bebisini zaten onun sevgisi seni eritecek:) tuyan25 cümle

sanırım oyle ben bıgun muayeneye gıttıgımde aynı anda hemsıre dr ve kocamı oyle bır benzettım kı dr kocamı dısarı cıkardı hamılelık depresyonundasın dogumdan sonra logusa depresyonuda gecıreceksın muhtemelen dogumdan sonra psııkolojık yardım al demıstı bana :26: almadım zaten gerek kalmadı kafayı kırdım B