ilk kızımda 23 yaşındaydım zor bir hamilelik geçirmiştim bunalımlı bir hamilelikti eşim çok çalışıyordu sabah 9 gibi çıkar gece 11 gelirdi güvenlik görevlisiydi bir avm de yeni evliydik eşimi görmeye iş yerine giderdim öğle böğle 9 ay geçti son bir ayı görümcem kaldı benimle 42 haftalık oldu yok benim kız bu arada bide 8 ayıma kadar oğlum olacagını biliyordum son ay kıza döndü herşey mavi değiştirmedim bile neyse 42 haftanın son günü dr özeline gittik bende hafif hafif sancılar var altan baktı dedi 1 cm açılma var hastaneye yatıralım cumaydı o gün olmassa pazar ben nöbetciyim kurtarırız bi şekilde dedi bende pazar bekliyorum neyse hastaneye yattım annemleri eşimi yolladım akşam üstü oldu benim kanamam başladı nişan felan değil baya kanama ebelere diyorum olur diyorlar ben hep tuvalette en son gittim bir çığlık bende çoçuk geliyor sandım ellerimi altıma koydum çoçuk geliyordu sani ebe geldi bi baktı benim açılma 7 cm hemen doğuma aldılar lagman yapıldı doğum masasına çıktım hemen ıkın ıkın yok çoçuk gelmiyo çatı açılmıyo kanamam çok en sonunda nöbetci dr seni sezeryana alıyorum hazırlayın dedi saaat 3 gece kimseye haber veremedim ailemi arayın diyorum ölür kalırsam ölüme gelmesinler aramamışlar o ara narkoz verildi ben sonraki 2 saati hatırlamıyorum annemde şans eseri sabah 6 beni arıyo diyo kahvaltıya uyanmıştır yanımda yatan arkadaş açıyo yasemin doğuma gitti gece ama haber yok daha diyor bende 6 gibi kendime geldim o ara annemlerde hastaneye koşuyor dr geliyor 6 çoçuk kötü diyor kakasını yemiş miğdesi yıkandı ve çoçuk doğduğunda mosmordu nefer alamıyordu diyor 42 haftaya kadar hangi zihniyet bekletti seni diyor ben orda bitti tamam dedik çoçuk öldü beni teselli ediyor herkesin bebeği yanında benimki yok ağlıyorum seninki yoğunbakımda diyorlar gösterin ben kalkarım diyorum benim tansyon çok yüksek derken 9 gibi geldi bebeğim çok tatlıydı ama o bebeğimin öldüğünü düşünmek bende büyük bir pskolojik yaraya sahip oldu kimseleri dokundurmadım bebeğime kaynanam problem yarattı kavga çıkardı felan filan derken benim kız 3 yaşına girdi ben çoçuk düşünmüyorum tabi bidaha kadın hastalıklarından rahatsızlandım dr %80 çoçuğun olamaz artık dedi bizde korunmayı bıraktık 3 ayımda adet olmadın dr bir gittim hamileyim sevinsemmi üzülsemmi bilemedim neyse 7 ayıma kadar hiç bir şey anlamadım hamile olduğumu unuturdum ama 7 aylıkken sancılarım başladı öğle böğle 37 haftamıza geldik bir gün arkadaşıma giderken fenalaştım kapının önünde gözlerim karardı ve karnımın üstüne düşdüm karnım yara bere içinde giddim dr birazdaha durdun içerde sancılar var ama kilosu az dedi 2,600 gr olduğunu söğledi oysa ilk kızım 3,540 gr doğmuştu 38 haftada konturole gittik nst yoğun bi şekilde sancım çıktı ve hemen beni yatırım sipinal anesteziyle doğuma aldı doğumun her saniyesini izledim tepemde aynaya benzer yansıtan bir şey vardı derken bir ağlama sapsarı masmavi gözlü bir bebeiş boncuk boncuk bakıyor hamende verdiler bena dikim işlemi bitti bebeğimde 3,830 doğdu bu arada dr hesaplama hatası beni çok üzmüşdü 5 saat sonrada odamıza çıktık ben ertesi günü çok hasta oldum uyuşmalarım giç geçmedi birde ter ter öldüm bittim temmuz ayıda ilk kızım temmuz 5 ikinci kzızm temmuz 3 şimdi kızım 3 aylık büyükte 4 yaşında artık okula gidiyor büyüyüm günler çok hızlı geçiyor doğum anlarıda açısıyla tatlısıyla güzel bir hatıra oluyor

allah bağışlasın mucizelerini sana:)