seni okdr iyi anliyorumki.. bende surekli degil bu ruh hali ama geldiginde ciglik atasim geliyor.. eski beni fizigimi cok ozluyorum hele disari cikarken kiyafetlerimin hicbirinin olmadigini gordukce catlaklarimi gordukce terlemeye basliyorum.. cok zor bi dogum gecirdim 20 saat surdu 1 ay oldu dogum yapali dikislerim hala duruyor ve agriyor, hemoroidden tuvalete cikmak kabusum oldu. bazen ciglik cigliga bagirmak geliyor icimden benimde ama surekli bu ruh haline dusmemek icin elimden geleni yapiyorum cunku girersem cok daha mutsuz olcam biliyorum.. gecicek diye umud ediyorum. sonucta kolay birsey degil dunyaya bir can getirdim diyorum.. bende 1 saatligine esime birakip kizimi (20 gunluktu) sacimi boyattim. cildircak gibiydim. biraz iyi geldi ama eski benle suankini kiyasladigimda boguluyorum... neyse allah yardimcimiz olsun gecicek ama bu gunlerde sonucta kolay birsey degil dunyaya bi bebek getirmek bunlarida yasicaz... ha aglamaya gelince hadise dum tekteki söylerken aglamis kadinim ben :):)

ya gerçekten arkadaşlar daha 40 gün bile olmadı bize moral olacağınız yere daha çok depresyona sokacaksınız belki onun bebeği daha çabuk düzene girecek nerden biliyosunuz belki büyüdükçe atacak bu sıkıntıları çünkü şimdi ne kadar bebklerimizi seviyoruz desekde aramızda bir yaşanmışlık yok sadece onun karnını doyuruyoruz bakımını yapıyoruz okadar ama zamanla okadar güzel anılarımız olacak ki birlikte paylaştığımız çok sey olacak işte ozamn bizde bu sıkıntılı durumdan kurtulacağız.. keri34 derinin

eşimle duygularımı paylaştım. bebeğimin ve kendisinin bana olan ihtiyacını anlattı, güzel bir konuşmaydı. ablamlada bugün konuştuk oda içimi rahatlattı. şuan kayınvaldenler sizde olduğu için düzenini oturtamadın ama evde eşin, bebeğin ve sen kaldığında herşey yoluna girecek dedi. ev işinde, yemek yapmakta pratik olup herşeyini düzene sokucaksın ve birde bakmışsın oğlunda büyümüş dedi. evet düşününce hak verdim. bizim artık bir oğlumuz var ve bize muhtaç. derdini anlatamayan, benim doyurmamı, altını değiştirmemi bekleyen bir bebek, herşeyim. evet kurulu düzenimiz bozuldu ama yeni bir düzen kurucam evimde eşimle oğlumla.

arkadasım sen merak etme herkesın bebegı aynı degıl. kımısı sakın oluyor, hemen duzene gırıyor, kımı bebekte cok zor oluyor anneyı yoruyor. umrım yenı annelerın bebıslerı bızımkı gıbı huysuz ve zor olmaz. sız ıcınızı ferah tutun. ama herseyede hazırlıklı olun. benı ısın zorluguna karsı kımse uyarmadıgı ıcın bu kadar bunaldım. cicekcicek

canim aynen ablanin dedigi gibi oluyor.. benim bebegimde 21 nisanda dogdu.. yani 40miz daha cikmadi.. lohusaligin ilk günlerini hatirlamak bile istemiyorum.. biri höh dese gözlerim doluyordu.. bebegim aglayinca onunla birlikte agliyordum :) lohusaligin 6. günü silkelendim.. kontrolu elime aldim.. cünkü beni asil bunaltan şey evin kontrolunun bende olmayisi, sunu yap bunu yapma-sunu ye bunu yeme vs gibi nasihatler, şu süt yapar bu gaz yapar muhabbeti vs idi.. 6. gün bebegimin uyudugu zamanlarda yemeklerimi yaptim.. ortaligi topladim.. çamasirlarimi yikadim, astim.. ütü yaptim.. sacimi başimi düzelttim.. pijama-gecelik-sabahlik hepsini cikarip düzgün ev kiyafetlerimi giydim.. süt-gaz olayinda deneme yanilma yöntemini sectim.. nasihatlerin coguna he diyip gectim.. kendime geldim bi anda.. bu depresif halden cikmam elbet bigünde olmadi.. ama bu yaptiklarim ilk adimdi ve cok iyi geldi.. arada bir hala geliyorlar bana soldan soldan :)) ee okadarda olsun artik :)) onlarda zamanla gececektir eminim.. sözün özü.. sana tavsiyem biran önce kontrolu eline al.. gündüz bebegin uyudugu her vakti degerlendir.. seni sinirlendirecek herşeyden herkesten uzak dur.. seni mutlu edecek şeyleri içinden gelmese bile kalk yap.. tez zamanda cok mutlu olman dilegiyle

sağol tatlım zaten kısa bi süre sonra iyice düzelcek rayına oturucak herşey ben 4 gün önce bebeğimin gülümsemesini farkettim agular yapmaya başladık yani bu bebişler sadece ağlayan kene gibi bizi emen şeyler deiller bize sevgilerini de gösteriolar. azıcık sabır herşey güzel olacak. keri34 derinin

nasıl yani bizim bebek 40 günlük gece düzenini oturttuk 3 4 saatte bi uyanıo sonra hemen uyuyo 1 yaşında ebbek niye gece uyumasınki hayret ettim doğrusu. ne kadar karamsarsınız kızlar daha çok erken herşey düzelio ayrıca artık ben 1 saat annemi çağırıyorum bebeğimi yedirip altını deiştirip ona emanet ediyorum kuaföre gidip kaşımı aldırıp geliyorum. bebek uyurken pratik bi yemek yapıveriyorum haftasonuda kocama yalvarıyorum dışarı çıkıyoruz. onada vakit ayırmaya çalışıyorum eskisi kadar deil ama olsun. hatta hergün yarım saat popo bacak hareketi bile yapıorum vücudum düzeldi bayaa. olay sizlerde bitiyo ben 2 haftadır falan herşeyi rayına oturttum bebek külfet deil bana artık lütfen olumlu olun bakın herşey nasıl rayına oturuyo. canım camdan aşağıdaki kızlara bakacağına al eline cımbızı kaşklarını al saçını başnı tara giyin bebişini de al çık o caddede yürü biraz hatta bunu hergün yap hem sana yürüyüş olsun moral olsun bebek de hava alsın. lütfen üzmeyin kendinizi ceyo16 Annesinin

hayır öyle bi olumsuz konuşmuşsunki zaten kız depresyonda bu depresyon hiç bitmiicek beter olucaksın der gibi olmuş. sana kolay gelsin keri34 derinin

canım tabiki eski hayatımıza benzemiyor, bende özlüyorum. oğlumun maviş gözlerine baktığımda bende vicdan azabı çekiyorum. sonuçta hamile kalmak için okadar deneyip durduk bunları düşünemedin mi aysun diyorum kendime. oğlumu çok seviyorum... ama keşke daha az yorulsak, uykusu olsa ve çabucak büyüse.

şükürler olsun... bende yendim... ilk 20 gün korkuctu... bebegimde hastabnede yattı sarılık depresyon neymiş anladım allahım kimseye yaşatmasın bi dahaaaaaaaaaaa

aman Allah ım bu kadar depresif olma be canım 9 ayı nasıl geçirdin sen bu ruh haliyle sana bişey diyemiyorum canım çünkü bende 9 ay boyunca hergün ağladım kendimi parçalamak ister gibi ama şu 1 aydır ne kendimi ne kocamı nede başka bişeyi düşünmeye fırsat bulamıyorum tüm zamanım dolu oluyor uyusada bi işe el atsam diyorum ama ben daha 2. haftada kuaförede gittim saçımıda boyadım hergün bebişi bırakıp markete oraya burayaa gidiyorum güvendiğin birileri varsa bırak biraz kendi başına biraz tur at iyi gelecek emin ol

sanırım bende depresyonda oldugum ıcın o kadar olumsuz konusmusum. cicekcicek

2 yıl önce arkadaşım doğum yapmıştı ve bana anlatmak isteği şeyi anlayamıyordum. ama ne demek istediğini artık anlıyorum ve şimdi o rahat. gece uykumu alamadığım için gündüzde saçma sapan oluyorum. yorgunluk, uykusuzluk... oğlumda büyüse biran önce... allahım annelere bol sabır ve sağlık versin.

canım senin çoğu bitmiş azı kalmış biz daha yolun başındayız çok kısa bi süre sonra bebişin yürücek konuşucak bu sıkıntıların hiç kalmicakki mutlu ol bence mutahhara Everything is

urla canım yanlız kalınca ne yaparım diye daha da korkuyorum galiba. oğlumla ilgilenmekten eşime, evime kendime zaman ayıramazsam diye düşünüyorum. oğlun 2 yaşına gelene kadar uğraşırsın diyorlar oda gözümü korkutuyor. belki özel olucak ama eşime sarılıp uyumayı özledim. odamızda oğlumun sepeti. oğluma doğru dönük yatıyorum ağladığında, gözümü açıp onu göreyim diye eşimle birbirimize zaman fazla ayırırdık, gezerdik. kendime zaman ayırmayı özledim. kendime bakamıyorum artık. eşim gündüz işe gidiyor ve sanki bebek sadece benim için yapılmış diye düşünüyorum. tüm gün ben yoruluyorum. uykusuzum, yorgunum, düşünmeten mahvoldum artık. cadde üzerinde oturuyoruz dışarı baktığımda kızları gördüğümde kendimi değersiz, bakımsız hissediyorum. sütlerim fazla geliyor ve göğüs pedlerine rağmen üzerim sürekli ıslanıyor. pasaklıymışım gibi kuaföre gitmeye zaman ayıramıyorum, saçlarım, kaşlarım düzeltilse bana moral olur... offf daha buna benzer birsürü şey. niye bunları düşünüyorum bilmiyorum. ama allahım bir an önce minik ege büyüsün herşey düzene girsin istiyorum.

yüzde yüz katılıyorum çiçekcim. bebeklerinizi hayatınızı olumsuz yönde değiştiren varlıklar olarak görmeyin lütfen evet herşey zorlaştı uykusuzluk çok yıpratıcı ama alışacağız hamile kalmadan önce bunların olacağını biliyorduk bebekler kendi kendine büyümüyor malum. biz 25 günlüğüz ama çiçeğin dediği gibi bizde oturttuk düzenimizi. bende ne hamileyken ne lohusalıkda olmadı bu ağlama krizleri vs. belkide o yüzden anlayamıyorum sizleri aksine büyüdüğüm şehirden uzak hiç bilmediğim hiç akrabamın arkadaşımın olmadığı bi yerde yaşıyorum bu durumda bana en güzel eğlence eimden sonra bi can yoldaşı oldu bebeğim onun her zorluğuna da razıyım hiç uyumamış bile olsam çok yorgun da olsam bakımsızda olsam ne olursa olsun kızım için herşeye değer ona canım feda... . push ; cicekcicek

geçmiş olsun canım. amin allah kimseye yaşatmasın

birebir beniim yaşadıklarımda aynı o kadar sıkıldımki şimdiden bu hayattan oğlumu daha güzelce sevemiyorum bile içimden gelmiyo ona bakınca ağlamak istiyorum hepimize allah sabır versin... S Suko

ah ah canım benım oglum 13.5 aylık. esımle ıkı kelıme edemıyoruz. kendıme 5 dk. vakıt ayıramıyorum hala, hatta ben tuvaletteyken oglumda kucagımda oturuyor malesef. bende hala kendımı bakımsız hıssedıyorum. cunku cocukla ugrasmaktan baska bır sey yapamıyorum. ne temızlık ne yemek ne bakım ne esıme ılgı hıcbırı yok artık. buda sınırlerımı cok bozuyor. ınankı buyudukce hıcbır sey duzelmedı bızde daha da karıstı ısler. oglum bır turlu duzene gırmıyor. hala gecelerı saat bası uyanıyor. kısacası cocuk buyutmek cok zor ve ben 1 senedır bu lohusalık depresyonunundan kurtulamadım. allah sanada sabır versın. cicekcicek

canım unutma her bebek farklı gelısımıde oyle. sen cok sanslıymıssın. benım oglumda kırkına kadar gece yatar sabah kalkardı. sımdı her saat ayaktayız nerdeyse. uyurken ayagımdan bırakamıyorum anında uyanıyor. dolayısıyla o uyurken ısımı yapmam soz konusu degıl. yemek yapabılırsem tek elımle kucagımda tutup tek elle yapmaya calısıyorum. cocukların hergun huyu suyu degısıyor daha cok erken senın ıcın oturttum demek bence

ah ahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh 20 gün canım bwende agladım kırdım kopardım herseyi aglıyordum devamlı nedeni yok... annemin kalbinşide cok kırdım ama 20 gün sabır kendinle başbaşa kaldınmı hersey düzene girdinmi hersey düzeliyor allah yardımcın olsun..

Canım sana diğer forumda da cevap yazmıştım. Burda da yazmak istedim. Yazdıkların sanki benim ağzından dökülmüş gibi. Seni çok ama çok iyi anlıyorum çünkü ara ara bende çok ağlıyordum, bende eşimle konuştum, bütün günümü kızımla yanlız geçiriyordum kafayı yiyecektim sonra eşim annesiyle konuşmuş. Kayınvalidem artık her gün gelip 2-3 saat kızımla ilgileniyor, yemekte getiriyor. Bu beni çok rahatlattı. Eşimde elinden geldiğinde yardımcı olmaya çalışıyor. Bu şekilde moralim baya düzeldi. Ara ara yanlız kalınca yine aklıma geliyor ama düşünmemeye çalışıyorum. Eski hayatımı bazen çok özlüyorum, sonra da kendime kızıyorum nasıl annesin sen diye. Anlayacağın yanlız değilsin bu konuda... keri34 derinin

Ahhh canım ahh bende geçen sene nisan ayında doğum yapmıştım eşimle doğum yapmadan önce bu konuda konuşmuştuk loğusalık sendromu hakkında eşim demiştiki sen etkilenmezsin sen güçlü kadınsın ekonomik sorunumuzda yok adam ne bilsin tabi. Bende yüksek seviye tam altı ay sürdü sonra azalmaya başladı ancak hala çok gözü sulu bir tipim haber falan izleyemiyorum, hemencik her olay beni duygulandırıyor. ılk başlarda yaşam şeklimin değişmesinede bozulmuştum hala bozuk ama ben alıştım bu duruma... Oğlum 13 aylık ve zaman çok çabuk geçiyor, hiç bitmeyecek sandığım uykusuz gecelervs... hepsi geçiyor içini ferah tutmaya ve pozitif bakmaya çalış yoksa depresyona kadar götürüyor.. sinehas