Cit kırıldımlik değil mevzu. Annelerimiz bu kadar hassas değildi. Ben en doğru şekilde ne yapılır, onu öğrenmeye çalışıyorum. " paramız yok" diyeceğim, o kadar basit değil işte. Zamanında bize gelen yardımcimin kızı için de üzülürdüm, onun için ne yapabilirim diye düşünürdüm. Kızımın eşyalarını görüp özeniyor diye. Evet paraları yok ama "paraları yok bu kadar basit iste" değil. Bir anne bunu çocuğuna bu kadar kolay söyleyemez mesela . Bir de başta anlattım 500 TL lik bir oyuncak olsa konu para olurdu direkt, ama ben yaşadığım o kadar da para ile ilgili değil. O yüzden bu durumu " paramız yok " ile aciklayamazdim S

maalesef oluyor hatta özeniyorlar özenmeleri de makul diyor öğretmenler de bizim okulda sesli oyuncak yasak çok gürültülü vs olduğu için esasen bazen falancanın bunu var diyebiliyor bir gün dedi ki okul çıkışı X oyuncakçıya gidebilir miyiz? neden denim, arkadaşı korsan seti getirmiş, sormuş X oyuncakçıdan almışlar biz de oradan oyuncak alırız neyse babası yoktu, araba da onda idi bu nedenle gidemeyiz ama baban gelince belki dedim sonra babası aradı bir şey istiyor musunuz diye ona söyledik geleyim birlikte gidelim dedi yok sen al gel fark etmez dedi neyse babasına tarif etti aldı geldi çocuk için çok önemli bir şey olduğu hissi oluşuyor sonra da beğenmedi bile amannn dedi attı kenara maalesef çocuklara her şeyi alamayacağımızı, kimse ile aynı şeyimizin olmak zorunluluğu olmadığını açıkça söylemek gerekiyor mesela reklamların bizi kandırmak daha çok para harcamamız için olduğunu söylüyor okulda öğretmen anlatmış dogadostupanda

Oy agzini yedigm. Aklima sey geldi. Dun haberlerde bi kiz cocugu gordum 3 yasinda. Annesi noel icin ne zamandir istedgi bi bebegi almis. Kiz aciyor paket ve manyak gibi saga sola kosuyor sevincinden kendini kaybediyor. Snrada kizniz aklima geldi. Bi yarin saat sevincten sonra " ama bunun ayakkabilari baskaa". Haha nerisona

Paramiz yok diyeceksin bu kadar basit. Benimde annem derdi param yoktu kızım alamadik diye. Bu kadar cit kirildim yetiştirmeyin yahu

O kadar pahali oyuncagin krese goturulmemesi gerekiyor. Her ailenin durumu bir degil. Birinin elsa bebek parasi baska bir ailenin iki haftalik pazar parasi olabiliyor. nerisona

Oyuncaklara ekstra özellikler entegre ederek, çizgi kahramanların oyuncaklarını yaparak çocukları resmen tüketici sınıfına dahil ediyorlar malesef. Çocuğum yok ama kızınız gözünüzün önüme geldi, ben de duygulandım. Bunu çocuğa nasıl anlatmalısınız bilemiyorum ama daha sade olanı alarak doğrusunu yapmışsınız. Bir dönem oyuncak tasarımı yaptığım için çok fazla makale okumuştum ve bu makaleler çok özellikli, yanarlı dönerli oyuncakların çocukların hayal gücünü körelttiğini söylüyorlar. Umarım kızınız en kısa zamanda oyuncağından keyif almaya başlar :) nerisona

Ben öyle düşünmüyorum. Her şeye paranız yetmeyebilir. Bizim de oyuncak günümüz var kreşte dönüp dolaşıp aynı oyuncakları götürüyor. Mesela geçenlerde 500 liralık bir robot köpek gördü oğlum ve almak istedi. Oğlum çok pahalı paramız yetmeyebilir alamayız dedim. Yaralandığını ve bizi suçladığını düşünmüyorum. Dandik içi dolgulu bir Spiderman oyuncağı 60 lira. Çok uçuk bence bir oyuncak için.

Arkadaşında olan bebeği istemiş, sizin aldığınız bebeğin arkadaşındaki gibi olmamasına içerlemiş, Bence bunda fazla derin duygular aramayın, o bebeği ışıklı ve şarkı söylerken gördüğünde, belki de elsa bebeğin yalnızca o şekilde olduğunu düşünmüş ve daha sadesini görünce şaşırmış olabilir, Konunuzdan bağımsız para mevzusu için diyebileceklerim ; Çocuklar, özellikle o yaşlarda ; herşeyi sonsuz sınırsız zannediyorlar, benim de küçük çocuğum 3,5 yaşında, evet para mevzusu tek başına o yaş için anlamsız ve nahoş fakat onların isteklerinin parayla alındığını ve bu paranın da sınırsız olmadığını bilecek yaştalar, misal ben onun istediği bir şeye hayır dediysem, o an için alınmama sebebini belirtiyorum, bu bizim için çok pahalı şu anda alamayız, yeterli miktar parayı biriktirdiğimizde gelip alabiliriz.. Gibi.. Ve bu şekilde para biriktirecek ve o oyuncak için heyecanlanacak olması çok güzel geliyor bana, Kendi Küçüklüğümden hatırlıyorum mesela, ben de öğretmen çocuğuyum, birşey istediğimizde ; ay başında maaş alınca alınacak şu anda alamayız derdi babam Ve o aybaşında alınan şeyin hazzı hala aklımdadır.. Belki onlar şıp diye alınsa, bu kadar değerli olmazdı bizim için.. Ve sizin örneğinize çok yakın, 7 yaşındaki kızım sınıf arkadaşının uçan Prensesini görmüş benden istedi, birlikte oyuncakçıya bakmaya gittik ve istediği şeyin 200 lira olduğunu görünce alamayacağımızı belirttim, itiraz etmedi fakat aklında da kaldı o tabii, Başka bir gün dayısı kıyamamış almış, fakat uçan Prensesi değil de uçan atını seçmiş, İnanır mısınız iki ya da üç kez oynadı attı bir köşeye, yani onlar için o kadar da elzem değil arkadaşta ya da reklamda gördükleri oyuncak... Onu elde edene kadar can atıyorlar sadece...

Kendi çocukluğumdan yola çıkarak böyle süpriz lerden nefret ederdim Ve hep o memnuniyetsiz ifade oldu yüzümde :) Yani o paketle geleceğine annem beni alışverişe götürse ben seçsem ne olur. Diğer konu arkadaşlar daki oyuncak vs ye özenme. Hepimiz yaşadık bunu. Her istediği olmasa da bazılarını yapmakta fayda var. Ama mesela kızınıza gel sana bir bebek alalım ama bir şartim var arkadaşın ile aynı olmasın senin bebeğin sana özel olsun deseydiniz. Belki bu yaklaşım başkasında olanın aynısını alma mantığını yok ederdi. Ben yiyecek harici başkasında gördüğünü almam oğluma oda 4 yaşında. Oyuncağa gelince orta yolu buluruz. Okadar param yok derse vaz geçer aklı kalır ama ısrar etmez. Her istedigimizin olamayacağını şimdiden öğrenmeleri gerek. Onları hayatın bu acımasız haline ancak böyle alıştırabiliriz. DuslerPerisi

Onunla da ilgili bir yazı okumuştum, para olmadığı için aileyi suclayabiliyorlarmis, mutsuzluğa itiyormus çocukları, neden paramız yok gibi sorular başlıyormuş bu sefer. Offf ince eleyip sık dokuyacagiz diye kafayı yiyecez:) nerisona

Oyuncak günün mantığı oyuncakları paylaşmaktır. Kızınıza oyuncak gününde Anna'yı kardeşi Elsa'nın yanına götürmesini, arkadaşıyla birlikte oynamasını, onda da Anna olmadığını, o iki bebeğin kardeş olduğunu ve onları bir araya getirerek oyun kurmalarını anlatabilirsiniz. Hatta filmi de izleyin beraber, o filmde kardeşlik çok güzel verilmişti. Belki işe yarar.

Merhabalar, ilk kez böyle bir durumla karşılaştım ve hazırlıksız yakalandım. Belli ki bundan sonra da karşılaşacağım. Bana yardımcı olun lütfen Kızım benden "Elsa" bebek istedi. Kreste oyuncak günümüz var, herkes evden oyuncak goturuyor. Ben de ona sürpriz olsun diye avmye gidip bebeği aldım ve paketledim. Birbirine benzer iki bebek vardı biri sade diğeri müzikli ve ayakkabıları daha gösterişli. Kizkardesini de almamı istediği için kızım ucuz olanı aldım ama kizkardesini almadım o gün. Daha sonraya bıraktım. Eve geldi, çılgın gibi sevindi, paketi açtı (4 yaşına girmek üzere bu arada) "ayakkabıları nerede" diye sordu."Burda" dedim ama bunlar parlak değil dedi. Surat düştü. Sonra kolyesine basmaya çalıştı ama ses çıkmadı. O yüz ifadesini görmeliydiniz, öyle büyük bir hayalkirikligi yaşadı ki, unutmam mümkün değil. " ama bunun sesi yok" dedi ağlamaklı. Ben bir şeyler geveledim ama hazirliksizdim. Meğer arkadaşındaki müzikli olanmış ama ben bunu bilmiyordum. Demek istediğim her zaman çocuklarımıza arkadaşlarında gördükleri şeyleri alamayacagiz ve almamalıyiz da ama bunu 4 yaş gibi küçük çocuklara hayal kırıklığı yasatmadan nasıl ifade edebiliriz? Bunun basit bir şey olduğunu düşünürdüm ama o yüz ifadesi beni derinden yaraladı. Hayat hiçbir zaman adil olmayacak, beni asıl yaralayan buydu. Bunu sadece kendi çocuğumu düşünerek söylemiyorum. Hepsi için üzülüyorum. Çocuklar için çok değerli olabiliyor maddeler. Diyebildiklerim: seninki onunla aynı olmak zorunda degil, seninki de farklı, müzikli olması önemli değil, olsun bu da güzel vs idi. Burda konu elbette bu bebek degil, konuyu genellestirerek fikirlerinizi almak istiyorum tecrübeli kk hanımları

Benim sadece 1 tane Safinaz adında uzun ayaklı kırmızı kıyafetli bez bebeğim vardı. Hala daha durur odamda... Şaşırdım doğrusu olanıyla yetinmek varken fazlasını isteyebilecek kadar akıllı olmalarına... Bana kızabilirsiniz ama çok aşırıya kaçmıyor mu bu durum? nerisona

Ben eskiden kolu bacağı olmayan bebeklerime kağıdı burarak kol yapıp kıyafetiyle kapatırdım, hiç barbie bebeğim yoktu 13 yaşına kadar :) sonra oldu 15 yaşına kadar da onla oynamıştım:) komik ama gerçek bu şimdi ki çocuklar mutlu olmak için hiç çaba göstermiyor ve her istedikleri oluyor. Şuanda da çocuklarımın oyuncaklarını arabalar hariç kendim örüp veriyorum. Yani çocukluk heyecanım 35 oldum hala devam ediyor, çocuklarımla oynayıp hem onlar hem bn mutlu oluyorum. G

Gidip değiştirip iyisini alırsanız da bu defa hayatta hep istediğini almaya alışacak. Nitekim biz onlara her istediğini yapsakta dediğiniz gibi dışarısı böyle değil, illaki hayal kırıkları yaşayacak, önemli olan onları bu hayal kırıklıklarını minimum hasarla atlatacak bir eğitim vermemiz, doğruyu sabırla anlatmamız. Siz de bu hayal kırıklığını bir hayat dersine dönüştürüp, he zaman istediğini alamayacağını ve elindekiyle yetinmeyi öğretmelisiniz. Onun yüz ifadesini boşverin, bu küçük bir hayal kırıklığı, bununla baş ederse daha büyükleriyle de edebilir. Zaten en büyük hatamız onları hayal kırıklığına uğratmıcaz diye sürekli istediklerini yapmamız ve doyumsuz, hazırcı, bağımlı bireyler yetiştirmemiz değil mi?

ben de çocuklarıma ışıklı ve müzikli oyuncak almam onlar da önce üzülürlerdi. kızına onların çabuk bozulduğunu oysa bu bebeğin hep onun yanında olacağını söyle. sonra gidip birlikte Anna yı da alın. sen üzüldüğünü çok belli etme o da bir kaç güne unutur sen bu konuda üzgün olduğunu hissettirirsn o bunu kullanacaktır

Yanlış anlaşıldı sanırım. Öyle bir şey de gördüm demek istedim. Kızımın istediği o fiyat değildi. Ondan isteseydi o fiyata yapabileceğimiz şeyleri anlatır, reddederdim pisi26237

Ben de konu sahibine bunu anlatmaya çalışıyorum ama fazlaca anne hassasiyetinde, inşallah ileride sıkıntı yaşamaz. Sizin yaklaşımınızı da gayet olumlu buldum. Valla bize ne oyuncağı yok paramız diye bağırırlardı ağlar susardık:) hiç de aileme düşman olmadım iyi ki şımartmamışlar.

Paramız buna yetti demek en doğrusu.

Paket açılmadan fark etmedi o olmadığını. Paketi açtıktan, kesilecek yerler kesildikten sonra sonra söyledi. Değişim olamazdı. Ben de genel olarak bu durumlarda ne denmeli onu düşündüm. 3 kuruş için "paramız yok" demek doğru cevap değildi. Evet, o hesaplı gelmişti ama bilseydim gönlünün öbürüne olduğunu alırdım. 235 TL'lik Elsa da vardı, ona " paramız yetmez" derdim belki ama bu bile içime sinmiyor. Yani parası çok çok fazla olan herkes almalı mi bu kadar gereksiz şeyleri? Bence hayır, o halde her şeye " paramız yok " demek de doğru değil.

Tam olarak aynısını yasadim WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Bana "Elsa" al demişti sadece. Arkadasinkinden hiç bahsetmedi. O sandı ki ben arkadasininkinden alacağım. Ama bilmiyordum işte, herhangi bir " Elsa" istiyor sanıp, sürpriz yapmak istedim.

O ekstrem bir örnek gerçekten. Ben de olsam " bu çok pahalı, bunun yerine sana şunları, şunları hatta şunları " alabiliriz derdim. Ama burdaki örnek biraz daha farklı. Öyle aman aman fiyat farkı yoktu. Birbirine yakindi, kıyaslama yaptı ikisi arasında işte. O kadar fark için de para mevzusuna girmek istemedim. Ama dediğiniz gibi bir durumda ben de kesinlikle "çok pahali" derdim

Siz derinden etkilemissiniz ama bence kiziniz o kadar etkilenmemistir.. böyle maddi seylerin cok etkileyecegini düsünmüyorum.. Bu isin sonu yok ki.. tüketim devri olmus resmen.. aldiginiz oyuncagin yüzüne ertesi gün bakmayabilir de..

Benim de yakin yaslarda bir kizim var ve seni cok iyi anladim. Biz cocuklarimizin dunyasini kendi cocuklugumuzdaki gibi dusunuyoruz ama onlarin dunyasi cok farkli. Mesela parka iniyoruz, surekli oynadiklari bir arkadas gruplari var, kizlarin yasi 3-5 arasi. Ve iner inmez once birbirlerinin kiyafetlerini inceliyorlar, aaa senin minnieli ayakkabilarin ne guzel, aaa little ponyli tisort vs. Ve kizim daha 3 yasindayken benden renk degistiren tisort, bilmemneli bikini falan istemeye basladi. Oyuncaklarda da olay boyle. Mesela baby alive in yemek yiyip kaka yapanindan istiyor su ara. Alamayacagimizi cunku cok pahali oldugunu soyledim, o paraya yapabilecegimiz daha guzel seyler oldugunu anlattim Ama x de var bana vermiyor diye dudak bukunce icim gitti, yine de almayacagim dedim ve geri adim atmayacagim. Sanirim dogru olan onlara açıkça, belli bir butcemiz oldugunu, bunu asamayacagimizi anlatmak. Bir de ben esya yerine ani biriktirme prensibini simdiden asilamaya calisiyorum, oyuncak istediginde, x liram var bununla istersen sinemaya gidip yemek yiyebiliriz ya da tiyatroya gidebiliriz, ya da oyuncagi alalim diyorum, oyuncagi unutuveriyor. Bu arada kizima ben hic oyuncak almasam da cok cok fazla hediye aliniyor. Belki bunun da etkisi vardir aktiviteleri oyuncaklara tercih etmesinde.

Evet tam da konu bu. Tüm "Elsa " ları aynı sanıyordu ve benimkini görünce üzüldü. Diğer söylediklerinizde de çok haklisiniz nerisona

Benim kızım suan tam olarak 40 aylık. Kızım birsey istediği zaman eğer birinde gördüyse kızıma ilk olarak birisinde görüp görmediğini soruyorum. Örneğin Pony oyuncağı kuzenim kızına büyük 40 cm kadar var benden Pony istedi bende öyle bir oyuncak olduğundan haberim yok diye söyledim birinden gördün kimde vardı dedim Eylülde olduğunu ve büyük olduğunu anlattı. Çok da pahalı ve ben kızıma mecbur küçüğünu aldım verirken annecim büyük olanları çok para ile satılıyor param yetmedi bunu alabildim ama sen bununla da mutlu olursun çünkü çok güzel dedim. Ve arkadaşlarımızda olan bütün oyuncaklari alamayız dedim. Senin oyuncaklarin başka Eylül'ün başka diye anlattım. Şimdi birsey isterken önce paran varmı diye soruyor. Bazen birşeye bakıyor her gördüğümüzu alamayız diyor. Çok büyüklere paranız yetmez dediğimde biraz büyük biraz küçük diyor :). Üzülmeyin sizde. Kızınızin anlayacağı gibi konuşun. Ben bakkala markete gittiğimizde kumbarasina biriktirdigi paralarla alıyorum birsey isterse. Ve parayi kızıma verdiriyorum. Para kavramını öğretim ve biliyor. runforestrun

O zaman şeyle söyleyeyim, orta hali bi ailenin çocuğu olarak büyüdüm, okurken istediğim herşeyi alıp giyemiyorum o zaman ben de beğendiğim şeyleri dikerim diyerek dikiş dikmeyi öğrendim, Odamdaki dolabı değiştiremiyorlar diye dolabımı kendi istediğim renge boyadım. İyi ki de her istediğimi yapamadılar, her istediği yapılmış bi kuzenimin kızı var 17 yaşında nasıl sığ bi genç kız oldu çok üzülüyorum. Kızınız da küçükken üzülür belki ama büyüdüğünde iyi ki der. O yüzden siz de çok önemli ihtiyaçlarını alın gerisine de üzülmeyin.

Tabii, bunlar güzel şeyler ama genel anlamda maalesef çocuklar böyle şeylere takılıyorlar işte. Dediğim gibi sorunum aslında kendi çocuğum da değil, demek ki her evde böyle şeyler olabiliyor, ufacık bir şey canlarını bu kadar sıkabiliyor

ben dayanamıyorum boyle durumlara... aynısını yasasam gerı ıade eder otekını alırdım dogrumu... tabıkı dogru degıl... ama kıyamıyorum yapamıyorum.. evet aslında cabuk unutuyorlar ama bız unutmuyoruz sıkıntı orda.. içmize dert oluyo

Çok haklısınız, ne kadar cümbüş, o kadar az hayalgucu. Kizkardesini de birlikte diyalog kurmak için almayı hemen kabul ettim. Şimdi babasıyla gittiler, dönünce tepkisini göreceğiz :)

Sadece bu vardi falan deseydiniz keske param yok demek onu uzebilir. Bence bu simariklik degil maddi imkaniniz varsa alirsiniz bunu her zaman evet demiyorsunuzdur zaten. Bunlar bence maddiyat varsa hayir denecek seyler degil cunku gunumuzde cocuklar bez bebekten falan anlamiyor yani ne kadar suslerseniz susleyin ilgisini cekmeyecektir nerisona

Yaşaya yaşaya öğrenecekler. :) Çocuklar çabuk atlatır, çabuk alışır, üstelik sandığımızdan daha güçlüler. Ah bu annelik işte. :)

Verdiğim 500 liralık örnek belki uç bir örnek ama yeri geliyor 20 liralık olanı da almıyorum. Her hafa düzenli olarak oyuncakçıları gezip bir şey almadan çıkıyoruz çocuklarda istemenin sınırı yok valla. Ne kadar verirsen ver hep bir fazlasını istiyorlar. Nerisona sakın yanlış anlama sözlerim sana değil. Bir anne olarak her hayır dediğimde ben de üzülüyorum tabi. Bazen paramız yok demek gerekiyor inan onun ruhunu örselemez bu. Aksine demekki büyüklerin de her zaman parası olmayabilir düşüncesi oturur bence kafasında.

Manevi paylaşımların öneminin farkindayım, bunlari zaten yapiyoruz. Demek istediğim "bebek alamıyoruz, ne yapalim" gibi bir şey degil. Bez bebek dikmek harika bir fikir ama bu konunun dışında kalıyor mesela. Her zaman her şeye sahip olunamayacagini anlamak için küçükler diye düşünüyorum. Ya da benim aynı oyuncağım yok ama annemle özel paylaşımlarınız daha fazla demek için küçükler. Bir de dediğim gibi tüm çocuklar adına üzüldüm birden. Demek ki her evde böyle kiyaslamalar olabiliyor. Bu yaşta olmaz sanıyordum. nerisona

Bir eğitimci olarak, çocuğunuza parayla alınamayacak birşeyler vermenizi öneririm. Birlikte bebek dikin manevi değeri olsun, o yaşta zaten maddi boyutu algılayamazlar mesela henüz marka gibi şeyleri bilmiyordur. Hep mamevi değeri olan şeylerin daha kıymetli olduğunu anlatın mesela büyüdüğünde de şu arkadaşıma şunu almışlar ben de istiyorum dediğinde ama sen onunla oynarsan bizimle vakit geçirmezsin biz onun yerine birlikte haftasonu at binmeye gidelim diyin mesela :)

Biz eskiden mısır puskuluyle bebek yapardık ve daha mutluyduk. Siz de kizinizla bez bebek yapıp ona kıyafet dikebilirsiniz. Hem emeği de geçer.

çocuklara her istediginin alınması taraftarı degilim. elindekinin kıymetini bilmesi açısından. ama kızına üzüldüm inşallah hayal kırıklığı yaşamamıştır. nerisona

Değiştirmeyi düşünmüyorum ama ilk kez bu durumla karşılaşınca afalladim. Mutlu olacak sanıyorsunuz ama mutsuz oluyor, bunu beklemiyordum aslinda

Herkesin eşit parası olmadığını anlatabilirsiniz artık, sokaktaki çocukları gösterebilirsiniz, hatta bu aldigimizi beğenmediysen onların hiç parası yok onlara verelim mi annecim diyebilirsiniz. Hem kıymet bilir hem empati öğrenir yavaş yavaş.

Paramızin miktarını belirtip seçenekler sunmak çok güzel. Aklımda ama bunu tam algılayamaz diye dusunuyordum. Deneyeceğim onu en kısa zamanda, teşekkür ederim :) nerisona

her evde boyle kıyaslamalar oluyor evet.. bende anasınıfı ogretmenıyım. oyuncak gunüne basta karsı olmustum cunku bırı markalı o gune gore populer bı oyuncak getırıyor, hıc getıremeyen oluyor vs.. oyuncak cesıtlılıgınde sınıfta materyal sıkıntısı cekınce cocuklarda cok ıstıyordu kabul ettım fakat oyuncak gunu getırılen oyuncak ısteyen her arkadasa sırayla oynatılması kosuluyla getırıldı. bu sartımı kabul ettıler. ve oynayanlarında özenlı davranmasına dıkkat ettık. basta paylaşma sorunu yasayan cocuklarımın da gittikce kolayca hatta ısteyerek paylastıgını gordum güzel bı sonuca ulasabıldık.. bı baskasının elındekının aynısını ısteyen cocuklar bu her sınıfta da fazlasıyla olur.. cunku 4 -5 yas cocugu ben merkezcı donemde dunyanın onun etrafında dondugunu sanıyor.. boyle hıssedıp dusunup ona gore davranıyor.. hayatın gerceklerıyle tanısma dönemıde bu dönem aslında.. ıstedıgı herseyın ıstedıgı an olamayacagını hatta bazen ıstedıgı her seyı elde edemeyecegını ogrenmesı gerekıyor. baskın cocuklar dıgerının elınden ceker alır mesela ıstedıgı seyı.. cunku o sadece ısteklerını onemser.. bu donemdekı ogretılerı cok onemlı ılerıkı yasamını kolaylastırmak guzellestırmek adına.. arkadasıyla degıstırerek oynamayı deneyebılır yada herkeste aynısı oldugunda bunun hıc eglencelı olmayacagını orneklerle anlatın mesela fılmın tum karakterlerı yerıne elsa olsaydı guzel olurmuydu dıye dusundurun farklı olanın güzelllik kattıgından dem vurabılırsınız. elındekıyle mutlu olmayı da ogrenır.. herkesın evınde elsa yada anna olmadıgını da bılsın :) herkesın evınde aynı oyuncaklar olmaz dıyın. inanırmısınız portakalın elmanın buyuklugune dılımın bıcımıne ufacık bı kahverengı noktasına takılan cocuklarım var.. :) cocuklar ıste sekılcı bakıyorlar o yaslarda ama asla elmasını degıstırmem ona o denk gelmıs sana bu hepsının tadı aynı ve mıdenızde aynı sekılde duracak diyorum.. ılerleyen zamanlarda alısıyorlar. sene basında verdıgımiz kırtasıye lıstesınde marka model belırtme sebebımızde bu aslında farklı farklı olunca bırbırlerınınkını ıstıyorlar.. kımde ne yoksa o kıymetlı oluyor :) orta kalıte bı urun belırleyıp sabıtleyıp herkese aynısını aldırıyoruz.

Ayrıca filmi izleyince görecek ki asıl cesaret gösteren ve kardeşini kurtaran Anna :)

İçimi burktunuz, doğru bir noktasının. Neyi gerçekten isteyip istemediğini bilmemiz lazım ama nasıl? Üzülmeyin artık, evleninirken ne isterse onu alırsınız :)

Bi kumbarası var çok rahat oldu biriktir paranı ne istersen al diyorum oğlumatamam anne diyor kuzumalmadıkmı aldık, kırdı değer vermedi bakalım bu yol Nasıl olucak daha hiç oyuncak almadık, kardeşide atıyor para içine onada alacak tabi

Keşke bozuntuya vermeseydin pili bitmiş bozulmuş falan deseydin. :) nerisona

Elbette, zaten her hafta paylaşıyorlar. Paylaşım konusunda sıkıntımız yok. Ben şaşırdım işte, hazmedemedim:) La Que Sabe Atanamamış

Ben de olmadım ama o zamanlar farklıydı, bazı şeyler için para konusunu açabilirim ama ufak tefek şeyler için de açmak istemedim. Mesela " bu farklı " demek gibi. Bir süreden sonra da para konusu mide bulandırmaya başlıyor. Bana da dendi de ondan biliyorum:) nerisona

Ben de eğitimciyim ama okul öncesi olmadığım için çok detaylı bilmiyorum. Sizce 4 yasindaki bir çocuk "ama bunun müziği nerdeee" diye baktığında ne demek gerekir? En doğru yaklaşım nedir? . push ;