çok teşekkür ederim öncelikle bu güzel yazınız ve nazik kitap öneriniz için, eksik olmayın inşallah hayırlısıyla bebişlerimizi kucağımıza alır ve sağlıkla büyütürüz. S

Bu çok kapsamlı ve aydınlatıcı yazınız için çoook teşekkür ederim çoğu şeyler aklıma oturdu, evet annem olacak yanımda 40 ı çıkana kadar ve evim cümbüş yeri olacak bende bunu değerlendirip bool bool emzirip uyuyacağım yalnızca süt emzirip geri vereceğim tadını çıkaracağım ve mümkün olduğunca ilgilenmelerine fırsat vereceğim aklımdaki son düşünce de bu olmuştu zaten sağolun. A

Selamlar bayanlar, ben genelinde sakin, güleç ve fazlasıyla sabırlı biriyim şimdi bu aralara aşırı heyecan, korku ve endişe yaşamaya başladım gebeyim sanırım ondan aklımı tırmalayan sağdan soldan laflarında gelmesiyle iyice bunaldım diyebilirim daha doğmamış bebeğime affedersiniz ama don biçilmeye başlandı şimdi ben aslında bu bahsedeceklerimden dolayı ne evhamlıyım ne saygısız ne başka bir şey sadece dinlerim yorum yapmam çünkü her şeyin zamanını beklerim konu şu; Ben doğum yaptıktan sonra çalışmayı düşünmüyorum çünkü bebeğimi ben büyütmek istiyorum ve kayınvalidemlerden görümcemlerden yalnızca bu konuda yardım bekliyorum onların üzerine sorumluluğu bindirmek istemiyorum yalnız sanki ben hariç herkes ilgilenmek istiyor gibi konuşmalar geçiyor yok hani öyleyse ben çalışayım baksınlar ona da yok diyorlar e ben süs bitkisi mi olacağım yani bana vereceklerini zannetmiyorum kayınvalidem ben yıkarım bakarım diyor ama nasıl anlatıyorum ; İlk banyosundan başından tutup ayakları sallanılır ki, boynu uzun olsun sonra ters çevrilip bacaklardan kafa sallanılır ŞOK ŞOK ŞOK bu ne demek ya psikolojim bozuldu şimdiden güldüm yok artık dedim ama işim var gibi görünüyor yani ki ben araştıran kendimi geliştirmeye çalışan birisiyim kendi doğrularım vardır, bana bu konu gibi bir çok şeyle geliyorlar amaa burdan paylaşmak çok uzun olacaktır o yüzden yaklaşımım nasıl olmalı o an ki lohusa psikolojim nasıl olur onu da bilmiyorum ama şunu biliyorum ki herkes herşeye karışacak bırakıp ben yatıyorum naparsanız yapın bile demekten korkmuyor değilim yaparım çünkü bana akıl verebilir misiniz?

o neymiş öyle başından sallamak falan :) en başından çizgini çizeceksin bırakmıcaksın bebeğini, annesinin sen olduğunu senin verdiğin kararlara uymak zorunda olduklarını bilecekler uyaracaksın onları herkes kendi çocuğunu büyütmüş kendine göre seninde kendine göre büyütmek hakkın. İlk başta alınabilirler ama eşin arkanda olursa alışırlar.

İnsan bebeğini bırakıp ne yaparsanız yapın diyip yatamaz. Eğer bunu yapacaksan zaten çalış bence de. Bırak başkası baksın. Kendi istediğin gibi bakmak istiyorsan ve kayınvalidenler çok karışıyorsa yapabileceğin 2 şey var; 1- Sıınırlarını çok net çizeceksin. Bunun senin bebeğin olduğunu ve senin istediğin gibi bakılacağını herkes bilip kabul edecek. Bu konuda eşinden yardım alabilirsin. Sen söyleyince alınabilirler ama eşin söylerse alınmazlar. 2-Eğer sınırlarını çizemiyorsan onlardan yardım beklemeyeceksin Başka yolu yok.

Maalesef lohusa psikolojisi hem yaşayan ve hem de çevresindekiler için zor bir dönem. Bebeğin bakımı konusu ise bambaşka bir zorluk... Evet herkesin bildiği bir şeyler var ve her ağızdan bir ses çıkar, kafan karışır, sinirlerin bozulur. Dolayısıyla hem kırılır, hem de kırarsın. Eğer bu tür konular hali hazırda açılmaya başladıysa şimdiden bir kısım müdahalelere dur demek en doğrusu bence. Bu arada eğer ilk çocuk ise mutlaka yardıma ihtiyacın olacağını, hem hiçbir bilgin olmayan şeylerle karşılaşıp, hem muhtemelen sürekli ağlayan bir bebekle başbaşa kalacağını ve hem doğumun hem de muhtemelen uykusuzluğun yorgunluğunu üzerinde taşımak zorunda kalacağını göz ardı etmemeni öneririm. Bu nedenle yardım taleplerini geri çevirmeni hiç önermem. Evet, herkesin bebek yetiştirmekle ilgili doğruları var, ama eğer daha önceden bir bebek tecriben yoksa doğrularını oluşturmak için de fazla şansın yok gibi görünüyor. Bana göre de bebek yıkanırken orasından burasından tutup sallandırmak aşırı bir şey ama ilk bebeğim doğduğunda annemle birlikte baktık ve onun söylediği, yaptığı, anlamlandıramadğım birçok şeyin faydasını gördüm. Bunların bazıları doktorların tavsiyeleri dışındaydı. Bu yüzden büyüklerin tecrübelerini çok yabana atmamak gerektiği düşüncesindeyim. Sosyal yapı, iletişim materyalleri çok büyük gelişim aşamasında olduğuna göre bunlardan faydalanmak lazım. Madem büyükler bakım ile ilgili bilgi sahibi ve bunu şimdiden paylaşıyorlar, sen de şimdiden araştırmaya başla derim ben, buradaki yazışmalara bak, doktoruna sor, bebeğin olduğunda onun doktoruna sor, ama eğer zararsız veya yararlı olabilecek uygulamalar öneriyorsa kayınvaliden mesela, direk kestirip atma derim. Eğer inanmadığın bir uygulamaysa da şimdiden olmaz demen daha doğru olur. Çünkü lohusalıkta çok daha hassas, kırılgan ve kırıcı olacaksın. Bu konuda eşinle şimdiden konuşman da iyi olacaktır. Yanında duracağını bilmen lazım. Benim bebeğim ile ilgilenmek için annem geldi, eğer böyle bir imkan varsa, en azından 40'ı falan çıkana kadar gelebilirse çok daha iyi olur. Çünkü yeri gelir, senin de ihtiyaçlarını karşılamak için bakıma gereksinin duyulabilir. Bir de mesela benim annem ben ne kadar kızsam da küssem de annemdir, geçer gider. Aynı şey onun için de geçerlidir, kırarsam, kızdırırsam affeder. Ama maalesef eşinin ailesi ile öyle olmayabilir.