olsun canım hiç bunu düşünme artık, demek ki öyle olması gerekiyordu ikinizin de sağlığı yerindeyse no problem di mi ama:)))))))))))Allahn bağışlasın canım:ecrin_bebek: cigmex çok tatlı bir kış

seni çok iyi anlıyorum canım. neyse rabbim evladını sağlıklı verdi kucağına. gerisini düşünme üzme kendini. hayırlısı böyleymiş diye düşün canım. innuk

AMİİİNNN teşekkür ediyorum.

Heepimizin hakkında hayırlısı olsun. Güle güle büyüt yavrunu :) K

canım sen yine şanslısın, bende 41. haftada doğum yaptım sezaryan hiç istemiyordum. suni sancı aldım sancılarım beni bitirmişti açılma oldu doğuma alındım ama maalesef doğum gerçekleşmedi. apar topar sezaryana alındım. yani çektiğim sancılar yanıma kar kaldı. bebeğim kiloluydu zor olacak demişti zaten doktor ama dinlemedim. bende hala keşke sezaryan olmasaydım diyorum ama bebeğimle kendimi avutuyorum. en azından sen benim kadar çekmemişsin. benim hala kulaklarımda o çığlıklarım boşver en azından bunları yaşamadın sen, kısmet hayırlısı buymuş demekki

Allah analı babalı büyütsün canım, aynen ben de normal doğum istiyorum tüp bebek olmasına rağmen, sorun çıkarsa ben de çok üzülücem ama nasip tabiki ufaklıklar sağlıklı olsunlar da anneler fedakarlık yapmaya hep hazırdır... DeliMavi

Ben de seni çok iyi anlayanlardan biriyim. Hep normal doğum istedim, doktorumu da ona göre seçtim. Ama 40 hafta dolduğunda bebeğimin 4 kiloyu geçtiği kesindi artık ve 1 mm bile açılma bir zerre bile sancım yoktu. İki günde bir nstye girip sancı gelsin diye dua ediyordum. 40. hafta biterken doktorum ya suni sancı ile başlatacağız ya sezeryanla alacağız ama suni sancı ile başlatsak bile normal doğum olmama ihtimali yüksek dedi. Bebeğim çok iryidi ve hala kanala inmemişti. Kendi kendine sancı gelmesini beklesek 42. hafta filan olacaktı ve bebeğimin kilo alımı durmadığı için 5 kiloya yaklaşacaktı. eşim orada kritik bir soru sordu doktora: "Suni sancı ile başlarsak doğumun ilerlememe olasılığı ne kadar?" dedi; doktor "Çok, ama yine de karar sizin." dedi. akşama kadar düşünmem için süre verdi. Ben o kadar iri bebekle oksijensiz kalma riskini göze alamadım. Bu arada boyum da 1.53. Bebeğim ertesi gün spinal sezaryenle 4430gr ve 54 cm olarak doğdu. Bebeğimin kafası sezerayan kesisinden sığmadı, normal doğum gibi karnımdan bastırarak ittiler de öyle çıktı. Yani suni sancı ile başlasak da kendi kendine sanıcının gelmesini bekleyip 5 kiloya yakın bebeği doğurmaya kalksam da eninde sonunda yatacakmışım ameliyat masasına. O nedenle içim rahat ama herşeye rağmen hala uktedir içimde. L leyl Kulluğum

Hamile iken doğum hikayelerini her okuduğumda ağlardım... Neden bilmem duygulanırdım... Normal doğum istediğim için normal doğum hikayelerine daha bir dikkat etmeye çalışırdım ama daha çok sezeryan hikayeleri oluyordu. Ben en başından beri kararlıydım normal doğum olacakı.. Babannem babamı evde tek başına doğurabilmişse, annem beni evde doğurabilmişse ben de doğurabilirdim... Ama her şey istediğin gibi olmuyor.. 40 haftayı tamamladık bebeğim günü geçtiği halde gelmedi.. Sabırsızlıkla bekledik.. 2 gün arayla nst ye giriyorum biraz sancı çıkıyor ama ben bir şey hissetmiyorum.. 41. hafta dolunca artık bebeğin içimde kalması sakıncalı olacağından doktorum suni sancı verelim dedi... Sabah hastaneye giriş yapık yatağıma yattım serumu taktılar ve sancı verilmeye başlandı.. Sık sık ebe gelip muayne etti, yavaş ilerliyor deyip gitti.. Gün sonunda doktorum geldi ve yaptığı muayene sonucunda hiç ilerleme olmamış başladığımız noktadayız ve bebeğin suyu sanki az gibi suyun geldimi diye dordu.. Gelmediğini düşünüyordum ama doktor öyle sorunca emin de olamadım daha öne hiç hamile kalmadım ki nerden bileyim... Ultrason cihazını odaya getirtip bebeğin durumuna baktı ve suyu iyi fakat burda kafasını görüyorum görmemem lazım yani kafası oturmamış dedi.. hiç bir şey yolunda gitmiyordu... bebeğim iyiydi ama tüm gün aldığım sancı tutmamıştı.. Turp gibiydim... hiç sancım olmamıştı... Doktorum bugün seni daha fazla yormayacağım istersen yarın tekrar sancı verelim deneyelim, istersen de bebeği yarım saat sonra ameliyatla alalım dedi. Yarın tekrar suni sancı alırsam durum yine aynı mı olur yani yine boşuna mı beklemiş olurum olasılık nasıl diye sordum, değişme olasılığı düşük ama kural 48 saattir dedi. kararı bana bıraktı ve gitti... Hayatımın en zor dakikalarıydı... Normal doğurmak için hastaneye girmiştim... İnatla uğraştım ama bebeğim benden inatçı çıktı gelmek bilmedi... Hiç sancım olmadı.. Zor bir karardı ama her şey olumsuz gitiiği için eşim sezaryeni istedi ve ikna olmak durumunda kaldım.. bana kalsa bir gün daha beklerdim... nasıl olsa bebek iyiydi.. ama o an herkes üstüme geldi kararımı normal bir durumda veremedim... Sezaryen olacaktım... Hemen ebeler geldi sonda takıldı.. çok korkuyordum o sonda işinden ama hiç bir şey hissetmedim.. ağlaya ağlaya ameliyathaneye götürüldüm... her şey çok çabuk oldu kendimi masaya çektim yattım kollarımı iki yana açtırdılar herkes bir şeyler yapıyor.. doktorum nerde o gelmeden mi bayılıcam derken doktorum geldi ona çok korkuyorum dediğimi hatırlıyorum... sonrası YOK.. Birileri bana adımla sesleniyor kızın çok tatlı uzun saçları var ona toka aldın mı adımı söyleyip duruyorlar... Karnım acıyor karnım acıyor diye sayıkladığımı hatırlıyorum o an asansördeymişiz... yatağıma nasıl aldılar hayal meyal hatrılıyorum.. karnım acıyor tek bildiğim bu... birden titremeye başadım üzerime bttaniye örttüklerini konuşmalardan duyuyorum ama gözlerimi açamıyorum... sonra kızımı emzirmeye çalıştıklarında kendime geldim.. acayip bir acı ve onun emişi... annesine öyle güçlü asıldı ki miniğim... işte böyle...

canım aynı durum benimde başıma geldi. Hiç ama hiç düşünmedim ve istemedim sezeryanı sezeryan olabileceğim ihtimalini aklıma bile getirmedim hamileliğim boyunca o kadar çok istedim ki normal doğumu. Fakat 40 hafta dolup 30 kilo almış bir hamile olarak daha fazla bekleyemedik. hem bebeğime bir an önce kavuşmak istiyordum hemde artık yerimden yardımsız kalkamadığım için bir an önce normale dönmek istiyordum. Nst de sancı falanda çıkmıyordu. doktorum üç gün daha bekleyelim kendi gelmezse suni sancı ile başlatırız doğumu dedi her gece heyecanla ha geldi ha gelecek bekledik. Hatta ben ekstradan iki gün daha beklemek niyetindeydim ama eşim ve annem doktor ne dediyse o dediler. pazartesi sabahtan gittik. Yatış işlemleri yapıldı sancı odasına aldılar suni sancı verildi daha ilk doz du ve hafif hafif sancılar başlamıştıancak nst de bebeğin kalp atışları kimi zaman duyulmuyor kimi zaman çok yavaşlıyordu. Ebe doktorumu çağırdı oksijen verdiler bana birkaç pozisyon denediler ama bir düşüp bir artıyordu kalp atışları. Doktorum önce açılma yok bir saat kadar bekleyip duruma bakalım dedi o çıktı 5 dk geçmeden kalp atışları tamamen düştü ve artık yükselmiyordu. doktor seni sezeryana alacağız bebeğin kalp atışları yavaşladı bir problem var dediğinde hiç hayır diyemedim acil bir şekilde epidural istiyormusun dedi. Hayır dedim keşke isteseydim. Apar topar girdik ameliyata kuzumun ilk dakikalarını görmek istiyordum. Olmadı. Şimdi canı sağ olduğu için şükrediyorum, boynuna kordon dolanmış iki kez rahim kasılmaları ile kan akışı yavaşlamış meğerse. Şimdi hala üzülüyorum normal doğum yapamadım diye ama kısmet işte. Üzülme onun için Allah meleklerimize sağlık versin... DeliMavi