Dediğiniz gibi sitede kıyafet vs satma işini bizde yapıyoruz. Kitap okuma etkinlik bunları bizde yapıyoruz. Sadece ücretsiz müzik kursu ve spor gibi etkinliklere gidemiyor çünkü küçük bir yerde yaşadığımız için böyle bir imkan yok malesef İhtiyacı olduğu kadar harçlık veriyoruz, kimsenin gözünde birşeyi kalmıyor, hatta fazla fazla alıp arkadaşlarına dağıtılıyor. Evde gerekirse işlerimi yapmıyorum, bütün günümü ona harcıyorum. Ancak yinede birşeyler varki sorun yaşıyoruz. Şu dönem maddi olarak devletin psikolog, psikiyatr ne giib imkan varsa oraya götürmek istiyorum. Böyle elimiz kolumuz bağlı nerde yanlış yaptık deyip, devamlı düşünmekten yoruldum

Kuralcı bir yapım var evet ama kural koyamadığım zaman daha rahat oluyor. Bazen konuşma tarzı hoşuma gitmiyor. aramızsda bir kopukluk var hissediyorum. Beni çok seviyor biliyorum ancak birşey eksik gibi. Tarif edemiyorum Önerdiğiniz kitabı en kısa sürede okuyacağım Teşekkürler

Haklısınız bir anne olarak üzülüyorsunuzdur da. Astoria adlı üye psikologtur. Vakti varsa sizi yönlendirir sanırım. Çok kişiye yardımcı oldu. Umarım herşey düzelir. İyi bayramlar I

Bunu yapmayın. Bu pazarlığa girer ve çocuk bu defa her doğru davranışta ödül ister. Bir yerden sonra ödül de yetmez, duyarsızlaşır. İşte kaş yapayım derken göz çıkarmak tam da bu oluyor. Tercih sunun çocuğunuza. Yemeğini çizgi filmden önce mi sonra mı yemek istersin demek daha doğru. Bu cümlede yemek yemek çocuk için bir seçim değil, olmazsa olmaz. Ama sizin kurduğunuz cümlede yemek yememek de bir seçenek olarak sunuluyor çocuğa.

Gerekirse bir işe girip çalışacaksınız, evde pantolon teğelleyip para kazanacaksınız, evdeki eşyaları satacaksınız ama çocuğu bir uzmana götüreceksiniz. Çocuğunuzun fiziksel bir rahatsızlığı olsa yine para yok dermisiniz yoksa her yolu deneyip doktora mı götürürsünüz? 1 saate en az 200lira vermek değil çocuğunuzun iyiliği sağlığı hayatı geleceği için doktora para vermek hanımefendi. Yok illa çocuğu en iyi tanıyan biz ebeyveynleri bunca zaman çözüm bulamadık siz hiç tanımayan insanlar çözersiniz diyorsanızda benim görüştüğüm pedegogdan öğrendiğim birkaç bilgiyi paylaşayım sizinle: Çocuklar anne-babalarından yeterince ilgi-sevgi-saygı-anlayış göremezse, ruhu doyuma ulaşamazsa, anneye babaya kırgınsa, kaliteli vakit geçirmiyorsa bunu çok farklı şekillerde ebeveynlerine anlatır. Vücut diliyle hastalanarak, ağlayarak, agresifleşerek, umursamazlaşarak, iştahtan kesilerek, çok yada az uyuyarak, altına yaparak, anne babasının kurallarına uymayarak, anne babasının tasvip etmeyeceği işler yaparak arkadaşlıklar kurarak, inadına onları sinirlendirecek davranışlarda bulunarak onlardan sevgi-ilgi dilenir... çocuğun ruhu isyan eder... kendini göstermek duyurmak için çırpınır...

Babam hep der ki çocuk ilkokula başlayan kadar senindir. Daha sonrasında bir çocuğu kontrol etmek çok zor çünkü artık kendi hayati, arkadaşları, rolmodel aldığı başka insanlar oluyor. 9 yaşına bir çocuğu asla gözünün önünden ayiramadigini iddia eden anneler bence doğru yapmıyor. O çocuğun okulu yakınsa yürümesi lazım mesela. Tek başına markete kadar gidebilmesi lazım o yaşta, hatta yazın beş gün izci kampına gitmesi, birey olmayı öğrenmesi lazım... Annesi tarafından 7/24 dikizlenen bir çocuk ozbenligine kavusmakta zorlanır bence. Benim çevremde çok var, kız artık işe başlamış, iş arkadaşının kinasi var. Ona bile annesini çağırıyor, tek gidemem - tek dönemem diye. Kız yurduna yerlesiyorlar kız sanki etini kesmişler gibi ağlıyor günlerce 'ben ne yapacagim' diye, ya da evleniyor elinden telefon düşmüyor 'anneeee' diye... Hiç doğru bir yaklaşım değil. Benim annem de bizi her sabah okula getirip her akşam almak isterdi. 2 sınıftaydım sanırım, isyan bayrağını çekip ablamla beraber gidip gelme konusunda diretmistik. Çünkü annemin gölge gibi peşimizde olmasından rahatsızdik. Ya da annem bizi bir yere gönderirdi , peşimizden de çaktırmadan kendisi gelirdi. Ona göre dikkatli miyiz, ışıklardan karşıya sağa sola bakıp geçiyor muyuz vs vs, kendince içi rahat etsin diye yaptığı bir hareketti. Belki buradaki çoğu anne kendi çocuğu için bunu yapamayı düşünüyordur ama bu saçma davranış bende uzun süre izlenme paranoyası oluşturdu. Çünkü evden markete diye çıkıyordum ve markette annemi görüyordum. Şaka gibi... Uzun zaman boyunca yolda gidip gidip geriye bakar olmuştum, huzursuzdum. Gittiğim ortamlarda içten içe izlendiğimi düşünüyordum - ki bence tek sebebi bu söylediğim olay. Aynı şekilde evde annemin eski bir makinası vardı. Evden çıkmak zorunda olduğu durumlarda mutfağa girip tehliklei şey yapmayalım, kapıyı kimseye açmayalım vs diye derdi ki 'ben gidiyorum ama buradan sizi izleyeceğim' Kendince bir önlem... Çoğu annenin bugün çocuk evdeyken kamerayla izlemesi gibi, akıllı saatle çocuğu takip etmesi gibi... Ama bu da beni kötü etkiledi. Gerçekten de evde Teksem bile kapıyı kapatıyorum biriyle telefonda özel bir şey konuşacaksam. Yirmi yıl geçti, travmalarimin yaşamıma etkisi bitmedi... Yani diyecegim o ki, analar... Yapmayın, etmeyin. Bu iyi bir şey değil ki. Kendi korkularinizi çocuğa yansıtmak sadece çocukta anksiyeteye neden olur. Nasıl ki kocanız size 'akilli saatlerimizin gpslerini eşleştirelim, neredeyiz bilelim' derse bu rahatsız edici bir davranissa sizin bunu 9 yaşındaki çocuğa söylemeniz de gercekten çok rahatsız edici bir davranış. Bence bu apaçık "sen birey değilsin, benim uzvumsun" demek. Ayrıca çocuğunuzu biktirirsaniz 9 yasin peşinde ergenlik var. Tutabildiginiz yere kadar tutarsınız ama sonrasında hayatından asla haberiniz olmaz. Arkadaşları, yaşadıkları, okulu asmalari, hoşlandığı çocuklar... her şeyi sizden gizleyen biri haline gelebilir - ki ben de böyle olmuştum mesela:) Bu arada benim annem dövmez, etmez, çocuğuna kıymetli olduğunu söyler, takıldığı yerde psikolojik danışmaya gider, çocuklarla ilgili programları takip eder.. ona rağmen ben böyleyim, ablam bence benden beter :) ebeveynlik öyle ilginç ki sizin çok doğal yaptiginiz, hatta iyi bir şey yaptığınızı sandiginiz bir davranış çocuk için travma sebebi olabilir. Benden söylemesi...

Evet avm de kendisi alır aynen. Fırının önünde dururum ekmeği alıp gelir. Allah hepimizin çocuklarına sağlık mutluluk başarı uzun bir ömür versin. İyi bayramlar

Size katılıyorum, benim içimdekileri yazmışsınız bir bir Bende hiç bir çocuğun böyle olduğunu düşünüyorum, her bir yaşadığımız olayda eşinide çağırıp biz nerde hata yapıyoruz, biz ne yapıyoruzda bu çocuk böyle diye saatlerce konuşuyoruz ama bulamıyoruz. Her yöntemi denediğimizi düşünüyoruz ama olmuyor. Temelde bizde birşey var. Farkındayım, ama ne olduğunu bulamıyorum

Ben kesinlikle devlet hastanesinin ilgili bölümüne randevu alın derim

Konu sahibi sizin profesyonel ve uzun vadeli bir yönlendirmeye ihtiyacınız var. Bazen iyi anne baba olmak yetmez. Farklı çözümler isteyen durumlar olabilir. Psikologdan önce psikiyatri servisine götürün çocuğunuzu. Gerekli görülürse onlar zaten psikoloğa yönlendirme yapar. Tıp fakültelerinde randevu ve süreç biraz ağır işliyor ama gerekli test ve envanterler eksiksiz uygulanır. Şehir hastanelerinde de çok iyi çalışan çocuk ve ergen psikiyatri servisleri var. Hastane deyince aklınıza sadece ilaç tedavisi gelmesin ama. Bir çok ebeveyn bu olumsuz düşünceler yüzünden çocuğunu alacağı yardımdan mahrum bırakıyor. Öncelikle zeka testi dahil bir çok test ve envanterin yapılması gerekli. Durumun mental mi yoksa yetiştirilme tarzından mı kaynaklandığı tespit edilmeden doğru bir yönlendirme yapılması yanlış olur. Kaş yapayım derken göz çıkarırsınız. Birçok insanın gözü bozuk ama göz doktoru herkese bire bir buçuk astigmat reçetesi yazıp göndermiyor. Herkesin ihtiyacı olan nasıl farklı bir göz reçetesi ise bu durum da aynı. İyi bir ölçüm ve gözlem sonucunda çocuğunuza özel yol haritası belirlenmeli. Belki sorun çocukta değil de ebeveyn tutumlarında O zaman da ebeveyn yönlendirmesi yapılır. Henüz yaşı küçük sayılır. Ergenlik dönemine girmeden bu konuda yol almanızı öneririm. Çünkü ergenlik döneminde sadece boy ve kilo artışı olmuyor. Olumsuz davranışın seyri de artıyor. Mutlaka okul ve öğretmenleri ile sıkı bir iletişim kurun. Şikayet değil çözüm odaklı bir öğretmen tercih edin mümkünse. Okulunuzun rehberlik servisi ile iletişim halinde olun. Yardım almaktan çekinmeyin. Çünkü bizim kişilik özelliği olarak değerlendirdiğimiz birçok davranış aslında semptom.

Haklı yanların var ama eve hapsetmiyoruz ki çocukları. Ben mesela yıllardır sinemada yetişkin filmine gitmedim. Ayda 3 kere hep çocuğun istediği filme gittik tiyatroya gittik iyi havalarda ne zaman istese dışarı çıkardım kışın kardan adam yaptık karlarda yuvarlandık arkadaşlarıyla. Kendi randevulaşır yaşıtlarıyla ona uyarım götürürüm nerede buluşacaklarsa. Ben 6 yaşındayken beraber oynadığım akrabamı araba ezdi öldü. 11 yaşlarındayken de arkadaşımın kardeşini annesi hep bize bırakırdı oynarken bakın diye. Kendi gezerdi ev işi yapardı. Ee ne oldu biz de çocuktuk bakamadık o kızı da kamyon ezdi apartmanın önünde. Yani olursa bir kere olur. Ben ortaokul 3 e kadar kendi haline bırakmam bu yüzden. Ondan sonra zaten kişiliği oturur kendine bakabilir her türlü

Evet haklısınız, ama şu dönem inanın hiç olmadığı kadar maddi sıkıntı çekiyoruz. 2 ay kadarda böyle gidicek Ciddi bir sıkıntı olduğunun farkındayım. Daha önce görüşmüştük özel psikoloğa ancak uzun sürmedi

Ben çalışıyorum ve annem bakıyor. Arkadaşları dışarıda oynuyor oda çıkıyor zaten telefonu yanında sürekli arıyoruz. Harçlık bırakıyoruz. Arkadaşlarım birşeyler alıyor diyor bizde sende al diyoruz. Birlikte birşeyler alıp kapının önünde yiyorlar. Nereden bilebilirdim bilmediği insanlardan para isteyeceğini. Aklımın ucundan geçmezdi

Bir de şunu ekleyeyim son olarak. Ceza vermek bu çocuklar için caydırıcı olmaktan çok pekiştirici oluyor. Çünkü ceza aldığında yaptığı olumsuz davranışın diyetini ödüyor. Dolayısıyla bir daha yapmaması için önünde bir engel kalmıyor. Bunun yerine çocuğa sorumluluk vermenizi ve kuralları baştan belirlemenizi öneririm. Örneğin çocuk yalan söyler ve siz onun harçlığını keserseniz bu CEZA olur ve yine yalan söyler. Ama daha önceden çocuğa yalan söylediğinde harçlığının kesileceğini bir kural olarak belirtirseniz ve çocuk yine da yalan söylerse bu TERCİH olur ve sonucuna ebeveyne öfke duymadan katlanır. Büyük ihtimalle de zaten önceden sonraki adımı bildiği için yalan söylemekten vaz geçecektir. Her çocuğun dili farklı. Önce çocuğunuzun anladığı dili bulun. Yapılan en büyük yanlışlardan biri de ebeveynlerin aynı çözüm yolunda ısrar etmeleri. Babanın bir tanesi " 7 yıldır her gün bu defterin arkasındaki çarpım tablosunu önüne koyup tekrarlatıyorum hala çarpma öğrenemedi demişti. Neden farklı bir yöntem denemediniz ki diye sorunca babanın yüzünde oluşan şaşkınlığı anlatamam. Sonrasında çocuğa uygun yöntem tavsiye edildi ve 2-3 haftaya çocuk çarpım tablosunu öğrendi. Adamcağız boş yere hem kendini hem çocuğu yormuştu. Bu sadece basit bir örnek. O kadar çoğaltabilirim ki bu örnekleri ve yüz göz olmuş çocuk - ebeveyn ilişkilerini. Geçen üyenin biri çocuk sahibi olmayı dünyanın en büyük mutluluğu olarak tarif ediyordu. O gün çok üşendim yoksa o üyeye " çocuk sahibi olmak dünyanın en büyük mutluluğu değil, sorumluluğu " yazacaktım.

İnanın çok kitap okudum, internetten araştırdım. Psikologların yazılarını okudum. Herşeyi denedim. Güzellikle yaklaşıyorum. Yalanın kötü birşey olduğunu mesela kaç kez anlattık ama yine söylüyor. Lafımız dinlemiyor. Asla döven vuran bir anne olmadım ama en sonunda beni bağırtıyor sonra dediklerimi yapıyor İstanbulda değilim, ama psikolog araştırması yapıcam

Ust kattan dikizliyorum yahu. Kuzeni bir sey yapar diye degil de diplerinde havuz var diye daha ziyade. Arada yukari bakip seni çok seviyorum diye bagriyor.

Çocuğunuzla sürekli inatlasmak, bağırmak, ceza vermek, küsmek, tehdit etmek veya ofkelenmek çocuğunuzu daha da öfkelendirir. Ya da tam tersi her ağladığında veya inatlastiginda kuralların değiştiğini gören çocuk istediklerini hep bu şekilde yaptırmaya çalışır. Yani bir gün yaptığı yanlışta ceza verip diğer gün hiç sınır koymazsanız çocuğun kafasi karışir. Unutmayin kendisini bir birey olarak hissediyor artık. Kendi başına yapmak ve karar vermek istediği şeylerde destekleyebilirsiniz. Kiyafet seçimi, saç şekline karar vermek gibi.. Bu onun bireysellesmesinde önemli bir şeydir. Siz kararlı ve sakin durursaniz çocukta her istediğinin hemen olmayacağını bir süre sonra öğrenecektir. Bu geçici bir donem böyle düşünüp sakin kalmaya çalışın. Surekli hayır demek yerine ona seçenekler sunun. Yaptigi güzel davranışlarda onu takdir edin. Akranlari ile kıyaslamayın. Kosulsuz sevin ve sizin istediklerinizi yapması için zorlamayın. Cocugunuzda dikkat eksikliği öğrenme güçlüğü varsa yani algilarinda bir bozukluk varsa da bu tür tepkiler veriyor olabilir. Bu da sorunun psikolojik tarafı. Yorum yapan arkadaşlarında dediği gibi en kısa sürede bir uzmandan tekrar yardım almanızı tavsiye ederim.

Devlet hastanelerinin Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı bölümlerinden randevu alabilirsiniz. Ankara'daysanız öneride bulunabilirim.

Belki o zaman da doluydu ama biz duymuyorduk. Sosyal medya yoktu vs.

Teşhis koymak gibi olmasın ama youtubeda izledigim bir videodan yola çıkarak sosyopati gibi hissettim bu tavırları. Uzman degilim, sadece izledigim videoda bunlara benzer ozellikte birisi konusuyordu. Seansı 200 TL psikolog bulmak bile zor aslinda. Ama tabi imkanla ilgili her sey. Devlet hastanesine de götürebilirsiniz. Hatta il merkezinde yasiyorsaniz üniversite hastaneleri daha iyi olur.

Aslında kızınızın neden böyle yaptgni bu sözünüz biraz aciklyr NilCeren

Biz daha bilinçliyiz de ondan. Ben mesela ilkokula kadar altımı ıslatıyordum gece. Gecer dediler 6 yasta gecti. Kızım böyle olsa uzmana giderdim. Ben utangaç içe kapanıktım. Okula nasıl baslar diyorduk diye anlatırlar. Hatta okulda parmak kaldırma z, içten iöe bu alırdım. Okumaya gecmiş tim öğretmen farkedip şoke oldu. Ezik siliktim. Kızım benzer davranırsa girdi hemen uzmana danıştık. Okul basarısını tam görmüyorum uzmana gittik. Biz olsak aman kafası calışıyor der vazgecerlerdi. Ben vazgecme değil elimden geleni yapmak istiyorum.

9 yaşında kızım var. Doğduğundan beri zor bir çocuktu. İlkokula başladığından bu yana devamlı öğretmenden, arkadaşlarının ailerinden şikayet alıyorduk. Her yaşanan şeyde daha başka ne yapabilir derken yeni şeyler yapmaya devam etti. Düzgün bir şekilde anlatıyorum, yeri geliyor ceza veriyorum, üzüldüğümü söylüyorum ama yok tam düzelir gibi olurken düzelmiyor. Laftan anlamayan, en basit şeylerde bile inatlaşıyor. Bir konu hakkında konuşurken oralı olmuyor. Geçen gün tanımadığı kişilerden para istemiş gitmiş dondurma almış ki her gün harçlık veriyoruz. Bunu duyunca konuştuk, ceza verdik yaptığının yanlış olduğunu söyledik. özür dilerim dedi. Ya başına birşey gelseydi ya kaçırsaydı ne yapardık Bugün bana babasıyla telefonda konuşuyormuş gibi yapmış, ben gerçekten konuştu sandım. Aradım eşimi hayır beni aramadı dedi. Kızıma neden bana yalan söylüyorsun dedim şaka yaptım dedi İnanın artık yaptıklarına tahammül edemiyorum. Yaramazlıktanda öte artık yaptıkları. Ben birşeye üzüldüğümde üzülmüyor. Merhameti yokmuş gibi geliyor. İyi bir anne baba olduğumuzu düşünmüyorum. Arkadaşlarına çok düşkün, onlar için beni kırıyor Psikoloğa götür diyenler olabilir ama 1 saate en az 200 TL verme durumunda değiliz şu an. Nasıl olucak, nasıl yapıcam bilmiyorum. Konuşmaya da bıktım. En zorlandığım şey annelik oldu

o iki yüz lirayı vermezseniz gün gelir size iki yüz bine patlar üstüne bir de bir evlada anlattıklarınız normal değil

Bir kere ceza vermek çok yanlış. Bağırmak, ceza vermekle bir çocuğu düzeltemezsiniz. Büyük sabır gerekiyor çocuk yetiştirmek için. Muhtemelen dikkatinizi çekmek için daha çok ilgilenilsin diye yapıyor. Daha çok ilgilenip, etkinlik vs yapsanız yada farklı şeyler yapsanız kaliteli zaman geçirmiş olursunuz. Muhtemelen sizde şefkat ilgi bekliyor. Duygusal olarak belki bu ihtiyaçları tam anlamıyla karşılanmıyor olabir. Belki siz ilgileniyoruz diyebilirsiniz fakat çocuk için öyle olmayabilir.

Bence kizinizin tedavi olmasi gerekiyor.. Insallah duzelir

1 saati 200tl vermeye kıyamıyorsunuz ama evladınızın gözlerinizin önünde kaybolmasına göz yumuyorsunuz. Bir şekilde götürmelisiniz çocuğunuzu.

Ankarada değilim. Psikolog olduğunuzu yazdılar. Beni yönlendirirseniz çok sevinirim

Siz bunu yazmadınız bir saat için 200 TL veremem. Şimdi açıklama yapıyorsunuz.

Erken ergenlik olabilir mi diye düşündüm bir an. Aynı yaşta kızım var. İnatlaşsam kesin sonuna kadar inatlaşır benle. O yüzden her şeyine karışmıyorum. Bazı konularda kesin katı kurallarımız var. Onun haricinde çok inatlaşmadan halletmeye çalışıyoruz. Bizimki de 6 aydır dişlerini fırçalama konusunda sorun çıkartıyor. Hatta her gün yıkanan çocuk son 6 aydır yıkanmak istemiyorum diye inatlaşıyor. Bende sen bilirsin diyorum. Sonunda ertesi gün kendi kararını verip yıkanıyor. İnatlaşsam 1 ay yıkanmaz. O yüzden çok inatlaşmadan, tatsızlık çıkmadan halledin bazı şeyleri. Diş fırçalamak vs gibi şeylere kendi karar versin. Zaten ergenlik sonunda her şey yolunda giriyor, büyük kızımdan dolayı biliyorum. Psikologda mucize yaratamıyor. Sizi sadece bilinçlendirip, doğru yönlendiriyor. O da çocuğa çok iyi geliyor. Hepimiz aynı yollardan geçiyoruz merak etmeyin. Yalnız değilsiniz yani

Bizim oğlan da bir tık öyle, zor bir çocuk maalesef. Allah yardımcımız olsun, geçecek buyuyecekler inşallah, rabbim daha kaldıramayacağımiz dert vermesin . push ; Karpuzlu araba

Enerjisini atsın diye özel okula yazdırdık. Ben en çok kendimde arıyorum zaten yanlışı. Ne yapıyoruzda bu çocuk böyle diye.

Bu konuyu da önceki konunuzu da yorumlarıyla beraber okudum doğrusu benim bu duruma hiç bir fikrim yok. Ya siz cok ihmal etmişsiniz ki anladığım kadarıyla ihmal ediyor değilsiniz ya da cocuktan bilmediğimiz farklı birsey var. Birilerinden para istemesi vs normal Sartlarda o yasta bir cocugun kurgulayacagı birsey değil. Yani niye yaptı sebebi yok şöyle yapın diyemiyorum. İnsan cocugun tembihleyip yolluyor (benim de 9 yasında kızım var bensiz, ara Ars yolluyorum. Sitede oturuyoruz) hayır hwrseyi kısınca da ezik asosyal oluyorlar azıcık kendini idare etmesi ii birsey. Buradaki tek basına ne işi var yorumuna katılmıyorum o yüzden ama dediğim gibi online eğitimde yaptıkları bu son yaptığı düşünce yapısında farklılık oldugunu gösteriyor. Ya da zekası fazla da olabilir. İyi bir uzman yardımı alın ve sonucu bizle paylaşın lütfen. Bir de önceden niçin gitmiştiniz ve de ne yanıt almıştınız

Sizi hatırladım. Sizin kızınız problemleri olan bir çocuktu. Hatta 7 yaşında okula polis çağırılmış, daha sonra ebadan arkadaşlarının girişlerini kısıtlamıştı falan.. Çocuğun düzenli bir terapiye ihtiyacı olduğu ortada. Bunu özelde veremiyorsanız devlette vermelisiniz. Zira bu sorunlar katlanarak artacak, büyüdükçe daha zor, içinden çıkılamaz bir çocuk olmaya devam edecek.

Dersleri nasıl çocuğun okulda dikkati ders takibi nasıl Önceki

Evet tabi Sartları yerinde olmalı. Saatlerce bırakılmasa da kenarda 15 dakika Arkadaslık kurabilmek ya da yol gecme yoksa büfeden dondurma alıp gelebilmesi. Ben sitede oturuyorum ama arada bakkala yolluyorum. Bazen arkasından gidiyorum bazen gitmiyorum ama kendine güven de böyle insa oluyor. Yani 7. Sınıfta belki tek basına dershaneye gidecek ben her anında yanında nasıl olabilirim. Hepsini gec o büyüyen kadar hayatta olacagımın garantisi yok.

Devlet hastanelerinde alanında uzman çocuk psikologları var götürebilirsiniz ayrıca okul açıldığında varsa okulun rehber öğretmeniyle de görüşün bazı çocuklarda farklı bir davranış bozukluğu oluyor elinde olmadan yanlış davranışa yöneliyor bence birde ceza vermek yerine yaptığı yanlış davranışın sonucunu yaşamasını sağlayın

Benim kiz 3 yasinda cocugun görmediği kalmadi ekonomik kriz pandemi ne varsa yasadi cocuk. tek derdi tarlada solucan cikarmak olan çocuklardan agzinda maskesiz sokaga cikamayan cocuklara evrildi medeniyet. Onlara terapi gerekmesinde kime gereksin. Annem sabah ezaniyla evden firlar aksam ezaninda donermis eve ananem gormezmis bile. Bir de simdiye bak acaba cocugum sokakta tecavuze ugrarmi korkusu var. Normal bence.

Bence söz konusu çocuksa aylık iki yüz bir şekilde bulunabilir. 200 liralık ne harcıyorsaniz almayacaksiniz.

eğitim araştırma hastanelerinde çocuk - ergen psikologları var.

Zaten cocugu uzmana götürmek demek bu yas grubunda ebeveyne yönelik davranış değişiklikleri oluyor. Uzman aileyi düzeltiyor bir yerde

Bu kadar sorunu olan bir çocuğu nasıl doktora götürmezsiniz? Gerekirse ek iş yapacaksınız, ama o doktora gidilecek yani, çocuğun buna ihtiyacı var belli. Ayrıca ücretsiz pedagog hizmeti de veriliyor belediyeler tarafından sanırım, 9 senedir sorunlu olan çocuk için bu imkanı bir kez olsun denediniz mi?

Demek ki yeterli gelmemiş hanımefendi. Hepimizin maddi manevi sorunları var. Ama çocuğa yansıtmıyoruz. Ben de 1. Sınıfta götürdüm çocuk psikoloğuna yeme sorunu var diye kendim çözemeyip. Sizin için demiyorum genelde aşırı tutumlu çocuğundan çok kısan ailelerin çocukları da saldırgan oluyor başkalarından herşey istenebileceğini sanıyor hatta diğer çocuğa düşman oluyor sebepsiz. her istediği yapılan çocukta şımarık doyumsuz oluyor. Orta yolu bulmak lazım. Çocukla para kazanmayı bile öğrendik biz. Anlatayım küçülen kıyafet oynanmayan oyuncak kitap vs. Bir sitede satıyoruz. Beraber paketleyip kargoluyoruz. O para çocuğun oluyor kumbarasına atıyor. Ordan az az harcıyor aynı çalışan yetişkin gibi. Haftada 3 gün 1 saat kitap okuyoruz. Benden göre göre alıştı kendi talep ediyor. Spora yazdırdım pandemi öncesi enerjisini attı. Ücretsiz belediye kursları var çocuklara ingilizce müzik aleti öğrenme vs. Onlara da götürüp zamanımı harcıyorum. Ebeveyn olmak hakkıyla yapana çok zor maalesef

Çözümsüz kalınan noktada psikologlar devreye giriyor zaten. Onlar niye var, bizlere yol göstermek icin. Kendinizi de suclamayin. Çünkü doğuştan getirdikleri özellikler de var cocuklarin.

Bizde tamamen kendi yanımızda olsun diye düşünmüyoruz. Hatta eşim en yakın olan fırına ekmek almaya gitsin kendi başına diyor. Her dışarı çıktığında tembihliyoruz, zaten telefonu yanında olması bizim için büyük rahatlık devamlı arıyoruz. Tanımadığı kişiden birşey aşmaması gerektiğini, kimseyle gitmemesi gerektiğini söylüyoruz. Artık 9 yaşında anlar diye düşünüyorduk. Nerden bilebilir tanımadığı kişiden para isteyip dondurma alıcağını asla aklıma gelmezdi İlk pedagoga götürdük, test yaptı zekası ile ilgili üstün zekalı dedi güzel şeyler söyledi ona devam ettik ancak davranışlarında değişiklik gözlemlemedik Sonra öğretmeni psikiyatra götürmemiz gerektiği söyledi. Götürdük. Hiperektaf dedi ve ilaç verdi. Kalbine etki yapınca ilacı bıraktık. Pandemi girince araya kaldı birdaha götürmedik En kısa sürede özel olmasada, devletin psikolog psikiyatr hangisi olursa götürücez. Devamlı birşeyler yaşıyoruz. Büyüdükçe başa çıkamıyoruz

200 lira verin bence. Bir saat de olsa götürün.

Yorumunuz için teşekkür ederim. Yanlış yaptığımı düşünmeye başlamıştım son zamanlarda. Çünkü oğlum da bana bu defa "Kitap okursam, su arabayı alırsın" demeye başladı. Ya da dediğiniz gibi her iyi şey de eeeee ne kazandım? gibi cümleler kurmaya başladı. Sizin tavsiyenizdeki gibi seçim sunmaya çalışacağım.

Dediğim gibi gelişim psikolojisi ile ilgili videolar izleyin onerdigim adamın videoları ozellikle bu bir süreç zaten bazı dönemlerde arkadaşlarına düşkünlük daha çok artar. I

Bana da angels mı neydi bölümün adı. Çok etkilenmiştim.

Soylediginiz bana black mirror dizisinin bir bolumunu hatirlatti. Anne kizina cip takip her yaptigini takip ediyor ama sonu farkli yerlere gidiyor.

Doğrudur. Mutlaka bir derdi vardır da biz bilemiyoruz işte.

Hayır bu tarz şeylere kızmam Yalan söyleme, kötü konuşma, saygısızlık yapma gibi konularda yaptığının yanlış olduğunu söyleyip, ceza veriyordum. Sevdiği birşeyi elinden almak gibi

Evet o benim çocuğum

Dun sorsan asla yapamam derdim :) hatta virkac ust mesajda dedim asla yapamam diye

Ben biraz cocugun karekterine ve ailenin tutumuna bağlıyorum bu meseleleri Yarısı cocugun yapısı ise Kalan yarısı sizin tutum ve davranışınızdır Verdıgınız ceza yöntem şeklinizi değiştirin öncelikle.

Çok yıprandım. Hiç tahammül edemiyorum. Neden böyle bu çocuk diye düşünmekten kafayı yicem artık. Sürekli anlatıyoruzda ama yok birşeyler eksik kalıyor

Son yazdığınızı ben çok uyguluyorum. Mesela yemeğini yemezsen, sevdiğin çizgi filmi izleyemezsin gibi... Eşim de bana tepki gösteriyor "çocuğu neden tehdit ediyorsun?" Acaba yanlış birsey mi yapıyorum diye düşünüyorum

Çocukların yetişmedi ve gelişmesinde değer yargıları biz öğretiyoruz evet ama bu onların bir karakteri olduğunu değiştirmiyor. Bazı şeyler fıtrattır ne yaparsan yap öğretemezsin. Ama sizin çocuğunuz Ceza alacağını ya da kısıtlanacağını, kızılacağını bile bile yapıyor gibi geldi. Bence onu yeterince anlamıyor olabilirsiniz. Siz anlatıyorsunuz ama onun anladığı ne? Çocuğunuzun size anlatmak istediği farklı şeyleri var, dikkat çekmeye çalışıyor. Çok güzel aktivite tavsiyesi verenler olmuş katılıyorum ve kesinlikle uzman şart diyorum. Eğer ona imkanınız yoksa çocuk gelişim kitapları belki işinizi kolaylaştırır.

Çocuğa sürekli hayır demek de doğru bi şey değil. O zaman mecbur kalır yalan söylemeye veya inatlaşmaya. Fedakarlık yapabileceğiniz konularda hayır demeyin bence. Ama arkadaşlara katılıyorum bi uzmanla görüşmeniz en mantıklısı.

Götürdüm hanımefendi merak etmeyin Özel psikolog, psikiyatr götürdük. ilaç verdi. Eğer okudaysınız şu 2 ay için maddi anlamda sıkıntı çekiceğimizi, bunun için ücretsiz olan psikolog psikiyatr artık neresiyse oraya götürmek istediğimi anlarsınız Ah vah demedim hiç bir zaman

Çok teşekkürler Güzel birşey yaptığında, aferin deyip takdir ediyoruz, sarılıp öpüyorum, güzel sözler söylüyorum ama aramızda bir iletişim kopukluğu var gibi. Bana çok düşkün olmadığını düşünüyorum. Arkadaşlarına daha düşkün gibi geliyor

Alamadığını düşünüyorum aramada kopukluk var, dışarıdaki kişilere benden daha düşkün. arkadaşlarına mesela. Evde çok inatlaşıyoruz. Ben birşey yapmasını istiyorum o istemiyor. Tekrar tekrar söylüyorum en sonunda bağırıyorum sonra dinliyor

Ciddi Misin? Ben buna izin veremezdm sanirim.. guvenlik bile Olsa babanin oglu mu? Ayrica 8 yasindaki kuzeni nerden bileyim ona bisey yapmayacagini -nemesis- Half

BaZı belediyelerin pedagog destekleri olabiliyor. Sizin bulunduğunuz ilçede de olabilir. Araştırın isterseniz

Mutlaka bir uzmana danışın!! Bazen cezalandırma yerine ödüllendirmenin faydası olabilir. Beliki kızının davranış "bozukluğu" var. ama tabiki tamamiyle test edilmesi gerekir bir uzman tarafından! P

olumsuz cümle ile değil yemekten sonra çizgi film izleyebilirsin gibi vs olmalı

İnatlasmak için en az 2 kişi gerekir. Mutlaka siz de inat ediyorsunuz. Bu davranışlar size bir sey anlatmaya çalışıyor. Ceza veriyorsunuz ok ama peki sevgi? Koşulsuz kabul? Çocuk bunları alabiliyor mu sizden? Ev ortaminiz nasıl? İki kitap önerim var size. Biri Nihan Kaya iyi aile yoktur, diğeri de konuş ki dinlesin dinle ki konuşsun.

Belki inatlaşan çocuğunuz değil de sizsinizdir. Bunu yargılamak için yazmıyorum. Bazen hayır demek ve net sınırlar çekmek yerine çocuğun ilgisini başka r yere yönlendirmek gerekir. Üzerinde negatif bir baskı hissediyordur belki. Her gün o enerjiyi atacak bir spora, dansa vs ihtiyacı vardır. Her şeye hayır denip cezalandırıldığı için istediklerini yapmanın başka bir yolunu arıyor. Dikkatini buradan uzaklaştırın. Bir hobi, meşgale, spor vs yaptırın. İkinizin de dikkati başka bir yerde olsun ki inatlaşmayın.

Sitede otursam ben de gönderirdim tek. Ama o evden çıkınca tonla arabanın tamımadığın insanların olduğu sokağa bırakılmaz 9 yaşındaki çocuk değil mi?

Ben biraz ilgi çekmek için yaptığını düşündüm nedense. Sizden veya babasından yeterince ilgi görmediği için olabilir veya tam tersi çok çok fazla ilgi görüp buna alışmış ve sürekli dikkatleri üzerine çekmek istiyor da olabilir. Para durumu sıkıntıdaysa devletteki çocuk psikiyatri bölümüne götürebilirsiniz.

Çok teşekkürler Sizim bu söyledikleriniz küçükken işe yatıyorsu, ancak şu an küçük görevler verdiğimde offf pufff diyor. hiç birşey yaptıramıyorum. Yemek konusunda, banyo yapması, uyku saati herşeyi sorun. artık canım konuşmak bile istemiyor o kadar yoruldum ki. Arkadaşlarını benden daha çok sevdiğini düşünüyorum ve çok üzülüyorum.

Devletteki doktorlar para almıyor oraya goturebilirsiniz M Mutlulukolsunartik Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Devlet hastanelerinden ilgili bölümden randevu alin. Kolay degil bi anne olarak. Yıpranmışsınız cok. destek almak şart.

Tabi tabi zaten Sartlara göre. Mesela ben Suan kendi evimde değilim şu dönem sadece cöp cıkarsın diyorum. Evimde daha farklı görevler veriyordum. Sizin de kendi imkanınız göre olur. Örbegin avmde yemegi cocugun uz alır vs

istanbuldaysanız belediyelerin psikolog hizmetleri vardı orda. bir de özel hastane psikoloğu özel muayenehane'den daha ucuzdu. zararsız şeylere evet diyin, cezayı azaltın. "çocuğunuza sınır koyma" gibi bir kitap vardı mutlaka okuyun. yöntemi şöyle, çocuk yanlış bir şey yapıyor siz çok sakin kalıp... hakkını kaybetmek istemiyorsan bunu yapma diyorsunuz, yapınca direk hakkı kayboluyor. mesela tv hakkı

Şimdi annesi o bir çocuk başta anlaşalım. Yabancılardan para almanin başına neler getireceğini bilmiyor olabilir. Anlatın ceza vermeyin. Orneklendirin. Yalanin kötü olduğunu anlatın. Dürüst olmadigin da neler olabileceğini,, ya da borç para aldığında bunun nelere sebep olacağını. Davranışların sonuçları oldugunu söyleyin. Söylediniz biliyorum bu arada ama işte çocuklar hata yaparak öğreniyorlar. Lütfen zihnine güzel ahlak tohumları atın. Güzel ahlaklı olmaya imrendirin. Sürekli ceza vermek sürekli hayır demek yemek yerine güzel davranışlarını övün. Çünkü bir süre sonra çocukta o role bürünüyor. Siz güzel davranışını övün. Kötü davranışta da sonuçlarını anlatın.

Eğer hiperaktivite sebebi yüksek ıq ise bunu ilaçsız doğru bir yönlendirmeyle aşabilirsiniz. İyi bir öğretmen şart. Ama işin çoğu size düşecek. Çocuğunuzun yetenek ve ilgilerini çok iyi tanıyın ve onu bu konularda yönlendirin. Bu şekilde fazla enerjisini işe ve bilgiye çevirirsiniz. Ama şunu da belirtmeliyim ki bir davranış bozukluğu size tek başına gelmez. bir paket olarak gelir. Yani Hiperaktiviteye bir çok yan sendrom da eşlik eder. Bunlar hakkında bilgi sahibi olmadan hareket edildiğinde çocuk iyi niyetli bile olunsa zarar görüyor. Bu nedenle bu çocukların etrafındakilerin de bilinçli olması şart. Yoksa içir ilacı, bul çözümü gibi bir olay yok. Özel okuldan da çok bir şey beklemeyin derim. Çünkü bizim eğitim sistemimiz ve genel öğretmen algımız farklılıkları yok etmek üzerine. BİLSEM'lerin işleyişi bile inanılmaz hayal kırıklığı oldu benim için. Okuldan ne bekleyebilirim ki... Mümkünse önce tıp fakültelerini deneyin.

Özel bir kliniğe gitmek zorunda değilsiniz. Ama bir doktor yada bir psikolog ile görüşmelisiniz. Belediyelerin aileler için bu tür sosyal ve psikolojik destek için psikologları oluyor, devlette ilgisiz doktora denk gelmedim biri ilgisiz olsa ikinci üçüncü de bulursunuz aklınıza yatanı, ve il müftülüklerinde manevi rehberler var aynı zamanda psikolog kadrosu ile çalışan uzman psikologlar var. Bir şekilde devletin imkanlarından faydalanın. İlla ki özele seans ücreti yetiştireceğiz diye düşünmeyin. Bunlar benim bildiğim devletin imkanları, belki daha fazlası da vardır. Lütfen çaresiz bir bekleyişe hapsetmeyin kendinizi.

9 yasimda bende kalıyordum ama o zaman ki toplumla simdi ki bir degil ki. Simdi ortalik sapik dolu.

Para iste MİŞ Dondurma al MIŞ TANIMADIĞI İNSANLAR siz bunlar olurken neredesiniz? Çocuğunuzun tek başına sokakta ne işi var?sanki komşunun çocuğundan bahsediyorsunuz

Sen daha iyi bilirsin tabii canim ama kizimda 4 yasinda nerdeyse onu birakamam oyle gibi geliyo bana

En yakın market büfe evime 2 km en az. Kaç tane trafiği olan yoldan geçecek. Herkesin evi ortamı müsait değilki çocuğu tek bırakmaya. Okulu da eve uzak gittiği tekvando kursu da. Nasıl gidecek ben götürmezsem? -nemesis- Half

Merak etmeyin, pedagoglar psikologlar cocukla konuşup, çocuğa telkinler verip göndermiyor. Çocukla konuştuktan sonra anne baba ile de konuşuyor ve durum değerlendirmesi yapıyor. Yani çocuğun gittiği pedagog-psikolog zaten çocuğu dinler, anneye babaya yapılması gerekeni söyler. Teeee doksanlarin başında annem de anlamı psikologa götürmüş mesela, sanki ablam için gerekiyormus gibi defalarca çağırmış annemi, hatta grup terapisine falan katılmış. Bu vesileyle annemin panik atağı gecmis:) yani psikologlar da çok iyi biliyor, sorun kimde. O yüzden gidilmesi lazım bence mutlaka. Arkadaşlara katılıyorum. Gerekirse ikinci el sitelerinde az kullanılan eşyaları satsinlar, yine de çocuğa terapi aldirsinlar. Yarın bir gün Allah korusun ama kızın yaptığı dusuncesiz bir davranışla mahkemelik olunursa bir avukatın ücreti, dava açma ücreti, arabuluculuda karşı tarafın isteyeceği miktarin ücreti psikologdan kat be kat fazla olabilir. Bu ihtimali de düşünmek lazim

Benim de cocuklarım var cok zorlanıyorum strateji geliştirmekte. Ama cocuk egitiminin temeli asla yalan söylememektir demişlerdi. Her ne olursa olsun yalan söylemiyorum. Çocuklarıyla sorun yasamaktan olan Bi yakınım var. Benimkilere de hep yalan söylüyor. Yapma dediğimde ne anlayacak diyor. Bi defasında böyle deme dediğimde bu kadar planlı olunmaz ki dedi. Ben her cümlemi kırk süzgecten geciririm. Asla ikna için Bi yalan atmam. O gün rtık çikolata vermeyeceksem çocuk dünyayı da fethetse vermem. Çocugum eğer baktım çok istiyor hakkın bu yarın ye derim. Eğer gireceğim ortamda bu kuralımuzı esnetmem gerekecekse Yani esneklik bellidir net bellidir asla bellidir. Çocuk zaten tesebbus etmez. Davranış bozukluğu olan yakınım Bi hareket yapar sonucuna göre yeni Bi hareket sonucuna göre de artık kriz cinnet Allah ne verdiyse...

Buyuk konusmamak lazim tabii.. ne konustuysam basima geldi

Kesinlikle

Kızınızla parklarda bulunan spor aletlerinde spor yaparak güne başlayın. Veya Güneş iyice yükselmeden yarım saatlik bir yürüyüş. Sonra evden zeytin peynir getirir, parkta simitle yersiniz. Bırakın parkta oynasın, sosyalleşsin, yorulsun. Olumsuz düşünmeye fırsat bulamasın. Evde küçük görevler verin. Bir çekmece düzeni görevi verin. Her gün orayı düzeltsin. İnş faydalı olur çok üzüldüm inanın.

Burda yüzde yüz haklısın. Ona da bir şey yapamayız ki.

Bilemedim ya. Benim kizim 3.5 yasinda suan 9 yasinda gormedigim bir sekilde oynamaya gidebilirmi emim olamadim. Devir o kadar kotu ki heralde o yasa çip falan takarim cocuga.

Allah Allah devlet hastanelerinde de çocuk psikologlari var oraya götürün. Artik düşünüyorum cocukken cok kolaydım ben de ama ergenligim cok zordu. Belki sizin de ergenliginiz kolay geçer

10 yaşına girecek çocuğumun peşindeyim hem annesi hem de arkadaşıyım. Arkadaşlarıyla parkta oynarken ben de kamelyada oturur uzaktan gözlerim. Gerekirse tüm işimi bırakır zamanımı ona ayırır kutu oyunları oynarız dokuma yaparız beraber spor yaparız yürüyüşe gideriz köpek beslemeye barınağa gideriz. Mantıklı tüm ihtiyaçlarını gerekirse kendimden kısıp karşılarım. Hiç bir komşuda arkadaşında gözü kalmaz gözü tok olur. Sadece yakın akraba ve 3 komşumdan yiyecek kabul edebilir onlar teklif ederse. Dondurma aldırmak nedir yahuu? Alın çocuğa ara ara dondurma. İstenmemesini bağırmadan ısrarla anlatın. kendi başına dışarı gönderip ev işlerinize yoğunlaşmayın. Öncelik daima çocuk olsun. Beraber kek yapın beraber markete gidin sorumluluk alsın. Harçlık verin biriktirmeyi de öğrensin düzenli harcamayı da.

Size de M

Tv de her gün bir haber çıkıyor yanında yetişkin olmadan sokağa salınan istediği yere gitmesine izin verilen çocukların 3 gün sonra ölüsü bulunuyor. Çoğu katilde tanıdık çıkıyor. Ömür boyu evlat acısıyla ve vicdan azabıyla yaşayacağımıza uzaktan gözleyerek güvenliğini sağlarım çocuğumun. Benim fikrim bu değişmez

Günümüzün cogu çocugu benimki dahi psikiyatri yardımı alıyor anlamıyorum yeni nesil mi ilginç yoksa her cağın çocuğu buna ihtiyaç mi duydu da görülmedi... Bende cogu seye evet diyen ebeveynlerdendim o da hataymış, insanın kafası allak bullak oluyor artık Ne yap ne et ilaç eğitim vs ne gerekiyorsa düş peşine daha çok küçük ergenliği var daha...

Yok artik 9 yasimdayken annem işe gidiyordu beni evde birakip, abim sabahci ben oglenciydim tek basima kaliyordum okul saatine kadar. Kapida falanda tek basina oynar o yaşta cocuk gel sana cikolata alayim yaşı çoktan gecmis oluyor zaten.

Ben o mesajımı 9 yasında sokakta tek ne işi var yazanlara binaen yazmıştım Yerinizde olsam yarım kalmış bir ilaç tedavim varsa su durumda ilk iş çocuk psikiyatrist ine giderdim C

Devlette psikiyatristten randevu alın gidince de çocuğun davranış bozuklukları olduğunu psikoloğa yönlendirmesini talep edin. Devlette ücretsiz psikolog var ama psikiyatrist yolluyor

Doktor uzman degiliz. Sadece yorum yapiyoruz. Para istemek konusu da sosyopati ile ilgili. Hatta bir takim senaryolar kuruyorlarmis. Çantamı çaldırdım vs gibi. Tabii cocuk nasil bir senaryo kurar bilmiyorum ama okuyunca benim de aklima direkt sosyopati geldi.

Hepsini gectim de 9 yasinda ki cocuk nasil sizden habersiz baskalari ile birebir temasa gecip para isteyip alisverise gidebiliyor. Tek caresi psikolog. Baska yolu yok.

Bende sizin gibiydim ama dışarıda çocuklar oynarken eve hapsetmek iyi gelmedi çocuğa. Zaten okullar kapalıydı biryere çıkamadı. Çocuk sesleri duyunca soluğu camda alıyordu. Kapının önünde oynadığı sürece sıkıntı yok benim için Telefonu yanında sürekli kontrol ediyoruz, arıyoruz ancak başkasından para istemesi hiç aklıma gelmedi

Siz size sürekli hayır diyen ceza veren biriyle nasıl iletişim kurar sağlıklı bir bağ kurardınız?

3.5 yasinda ki kizim 8 yasinda ki kuzeniyle site bahcesinde ebeveybsiz oyun oynuyor. Tükürdüğünü yalayanlarda bugun

Çok üzüldüm duruma. Devlet hastanelerinde ergen ruh sağlığı var randevu bulunur mu bilmem dahiliye ye bile randevu bulamıyorum ben :/ ama deneyin şansınızı ya da borç bularak kredi kartı zorlanarak mutlaka özele götürün. Durum ciddi gibi.

Bunun yerine yemeğini yersen şöyle sağlıklı olursun böyle enerjik olursun, hadi yemeğini bitirde şu en sevdiğin çizgi filmi birlikte izleyelim demelisiniz bence

:) sanirim cok dertli bi noktaya denk gelmisim. Yok yok gayet ozguveni yerinde merak etmeyin. Ben bir bireyim benim haklarim var sem bana karisamazsin diyor baska bisey demiyor. giydiği dona bile karisamiyorum dedim ya 3.5 yasinda oldugundan 9 yas nasil olur bilemiyorum. Ama her gecen gun okudugum haberler tavize tecavuze ugrayip hafi ispatla denen çocukların hali beni paranoyak yapiyor.

Psikolog ve psikiyatr araştırıcam Mutlaka bizde birşey var farkındayım. Ama neyse yanlışım düzeltmeye hazırım. Daha şimdiden böyle bunun ergenliği var

182 den ya da mhrs den çocuk psikiyatrisinden randevu alın, gerek görürlerse hastanede psikologlara var yonlendirirler. Sosyal guvenceniz varsa ek ücret ödemiyorsunuz

Çok şükür sağlığı yerinde. Bu her zaman şükür sebebim Bize ve büyüklerine karşı saygısız konuştuğu zaman çok sinirleniyorum. Mesela bazen durup dururken sesini yükseltiyor. Eşim kaç kere söyledi bir anda bağırma, garip sesler çıkarma diye. Yok anlamıyor çocuk. Bir anda tekrar yapıyor Ne kadar sinir olduğumuz birşey varsa onları yapıyor

Çok üzüldüm umarım çözersiniz. Çocuğunuzun annenize karşı davranışları nasıl peki? Onunla da inatlaşma içinde mi? Acaba sizi mi özlüyor.. Yeterince göremediğini mi düşünüyor? Benim 7 yaşındaki kız yeğenim de çooook zor bir çocuk. Annem bakıyor ama annemi canından bezdirmiş vaziyette. Havlu attı annem, ben yapamıyorum dedi.. Öfke patlamaları yaşıyor ve şiddet eğilimi var. Herhalde 12 yaşına gelince anneme kafa göz dalar diyorum. Ama malesef annesi yani ablam durumun vehametini asla kabul etmiyor. Siz çocuğumu istemiyorsunuz diye küsüyor bize. İstememek değil ama çocuğun tedaviye ihtiyacı var. 7 yaşındaki bir çocuk oyun oynarken sinirden tablet kırabilir mi? Normal mi bu? Kapıları çarpa çarpa kırabilir mi? Çığlık çığlığa kıpkırmızı olup geberin diye bağırabilir mi? Ben eğitimciyim ama takan yok ki laflarımı. Ne desek çocuğunu sevmiyor oluyoruz. Bizim durum böyle, çocuk gözümüzün önünde gidiyor, annesi sağ olsun..

Inan tek degilsin benimkilerde rüşvetle çalisiyor simdikiler susuz goturur susuz getirir. Oglumu sınava calistiriyordum mola vermistik oğlum aman dikkatli ol falan derken anne iyi not alırsam bana ne alacan ben şok

Ben de uzman değilim ama söylenenler annenin ifadeleri. Ortada problemli bir çocuk var evet ama ortada herşeye hayır dediğini söyleyen bir anne de var ve anne çocuğunun kendisi sevmediğini düşündüğünü yazmış. Nedenleri bulmak lazım, çocuk zaman içinde bir şeylere tepki geliştirmiş olabilir.

Çok teşekkürler Sizede iyi bayramlar

Kıyamıyorsunuz derken İlk defa götürmücem, daha önce çok kez götürdük ve ayda 1 değil her hafta çağırıyorlar. Ayda 1 TL para ediyor. Biz o parayı özel bir okula gidip aktivitelere katılıp, enerjisini atmasından yana kullanıyoruz. Ama 2 ay baya zorluk çekicez, planlarımıza göre 2 ay sonra rahatlıcaz o zaman tabiki göütürücem. Bu zamana kadar hiç bir fedakarlıktan kaçınmadım çocuğum için. Daha öncede dediğim gibi götürdük ama net birşey denmedi, hatta büyüdükçe değişiceği söylendi ama büyüdükçe daha kötü oluyor. Birde hiperaktif lik varmış

Ne zamandır böyle bilemiyorum ama erken ergenlik durumu olabilir mi? Malesef günümüzde mümkün. Ergenlikte arkadaş düşkünlüğü aileyi dinlememe, kuşak çatışmaları çok olur. Siz de inatlaştıysanız inadına yapıyor olabilir. Yalan söylemesi vs. bunlar da ilginizi çekmek için gibi sanki. Sizin üzüldüğünüzü görüyorsa ondan utandığınızı düşünüp sizi üzmeye mi çalışıyor acaba? yazarhanim35 Yazar

Farkındayım, en kısa sürede götüreceğim. Sürekli birşey yaşıyoruz. Her defasında bu son diye konuşuyoruz ancak yeni birşey yaşıyoruz

Çok çok üzülerek söylüyorum ama "merhametsiz, pişmanlık duymuyor" gibi ifadeler bana da sosyopati düşündürdü. Dilerim yanılırız, mutlaka bir uzman desteği almalı...

Çok teşekkürler Daha önce özel çocuk psikiyatristine ve Psikoloğuna 2 ayrı kişiye götürdük. biri test yaptı zekası ile ilgili yüksek çıktı. Faydası olsun diye özel okula yazdırdık ancak Pandemiden doları perk birşey anlayamadık Psikiyatr ise hiperaktif dedi ilaç verdi ancak kalbi ile ilgili sıkıntı olduğu için ilacı bıraktık Artık işin içerisinden çıkamıyorum. Büyüdükçe zorlanıyoruz. Birde Devlet hastanesinin psikiyatr servisine götürelim

Yerdeki yıldızları izledim, diğer filmi en kısa zamanda izlicem Cizirti Hala muhterem, pek

Bulunduğum ilçede ve başka birçok il ve ilçede bu anlatacağım uygulama var aile hekiminizden ya da bulunduğunuz ılın sağlık müdürlüğünü arayarak öğrenebilirsiniz. Sağlık müdürlüğüne bağlı psikolog ve pedagog hizmeti var. Tamamen ücretsiz. Çok öğrenci yönlendirdim aileler hep memnun hizmetten. Muhakkak sizin ya da eşinizin yanlış bir tutumunuz sonucu yaşıyorsunuzdur bu durumu. Belki cezalar çok sık ondan kaçınmak için bu yalanlar... Şu an ilk aklıma gelen o oldu belki de çok çok başka bir şey. Uzman bunu tespit eder hiç bir çocuk şımarıklıktan böyle bir şey yapmaz. Ne şımarık ne de yaramaz bir sorunu var çocuğun.

Sayın ceycey0406 asırı korumacı olunca da cocuk kendini geliştiremiyor. Bu da yetişkinlik hayatında yetersiz olmasına sebep oluyor ya da ergenlikte sosyal fobi gelişiyor. Hep gözümüzün önünde hep korunaklı ama sosyal fobi nedeniyle okula gitmeyi reddeden ya da okulda Arkadaslık kuramayan mutsuz bir ergen olma riski de var. Her zaman bir seyi garanti ederken birsey riske ediyoruz. Canını garantiledik ama ruhu eksik ister miyiz. Çocuk eğitiminde yeni mottom biraz kısıp biraz gevsetmekten yana.

Bizde asla yalan söylemiyoruz. Bir söz verdiysek onu mutlaka yerine getiriyoruz. Yanımda küfür etmeyi bırak salak, aptal gibi kötü kelimeler kullanmıyoruz Biz bu kadar dikkat ederken, yalanın kötü birşey olduğunu bu kadar anlatırken neden söylüyor diye düşündüm sürekli

Hayır, aksine sürekli hayır diyen ve yaptıklarının karşılığında ceza veren biriyim

Üniversite hastanesine götürüyordu bir yakınım çocuğunu, çok memnundu. Devlet hastanelerini de düşünebilirsiniz. İnat, çevremdeki her çocukta gözlemlediğim bir şey son nesilde...

Kıyamam ya. Bütçenizi toparlayıp psikoloğa götürürsünüz inşallah. Belli ki hem sizin hem evladınızın yardıma ihtiyacınız var. Allahım kolaylık versin inşallah.

Okulda taciZci amca çıktı 2 yıl önce. O amca hergğn okulun önüne de gelip o çocuğu alıp diğer çocukları da izliyordu. Çocuk arkadaşına anlatmış arkadaşı ailesine onlarda okula bildirdi de öyle ortaya çıktı. Ee hadi öZgür çocuk yetiştirelim diye o eve oynamaya gönderseydik çocuğu? Ya da samimi olsaydık hergün görüyoruz diye? Bu devir herkese güvenilecek devir değil -nemesis- Half

Online eğitimde farklı isimlerle hesapları değiştiren sizin çocugunuz muydu?

Temizliğe giderim merdiven silerim çocuk bakarım gene de o çocuğu psikoloğa götürürüm. Yardım kuruluşlarını hiç denediniz mi? Psikiyatr bedava hiç götürdünüz mü? Ahh vahh demekle sorun çözülmüyor

DEvlette pedagog yok mu? Oraya götürün. Durum yok diye iyice sarpa sarmasın is. Dikkat cekmeye calısıyordur belki, neden cekmeye calısıyor onu ögrenirsiniz. M

Dikkati dağınıkmıl, ancak öğretmeni dersi az dinlemesine, o anda başka birşeyle ilgilenmesine rağmen soru sorduğum zaman cevaplıyor dedi

Ek olarak eğitim gören bir çocuk, okulda rehber öğretmen varsa rehber öğretmenin odasını ziyaret edin, durumu anlatın hem çocukla hem sizle birlikte bir çalışma yürütür o da yoksa her ilde bulunan RAM'ı arayın durumunuzu anlatın okulunuzda rehber öğretmen olmadığını ihtiyaç duyduğunuzu randevu alıp alamayacağınızı sorun muhtemelen ramdaki pdrci arkadaşlardan biri ile görüşürsünüz. Burdan size şunu yap bunu yap şurda hata burda hata demenin doğru olacağını sanmıyorum yaklaşımlarınızı ve çocuğu bütünü ile tanıyıp yönlendirme yapmanın doğru olan olduğuna inanıyorum.

Evet, arkangel. Dizinin tamami zaten efsane bence.

Ben de hatırlıyorum öyle bir konu ama bilemedim aynı kişi mi Amy lee

Vardı tabikide simdiki gibi resimler paylasilmiyordu ki instada falan mahalle arasında konusulduguyla kalıyor. gerci simdide konusulsa Ne olacaktı sanki kanun sapiklari koruyor.

Benim oğlum 8 yaşında hiperaktivite dikkat dağınıklığı var dersi dinlemiyor istemediği hiç bir şeyi yapmıyor davranış bozuklukları var arkadaşlara uyuyo ders yapmak istemiyo psikiyatriye gidiyoruz düzenli olarak takip ediliyor ilaç verdi şimdi kullanmazsa ergenlik zor geçer dedi ogretmeni artık memnun durumu iyiye gidiyor kesinlikle laf dinlemezdi konuşunca ise yaramazdı oğlum yapma demekten ağzımdan başka laf çıkmaz olmuştu alnim kiristi bikac yılda farkında olmadan kas catmisim gergin mutsuz anne olmuştum tedavi olduğundan beri ikimizde rahatladık uyumlu bir çocuk olmaya başladı eskisi gibi değil bunun dışında hiç boş bırakmam bisiklet sürüyor futbol oynuyor tekvando yapıyo bunlarda faydalı oldu konuşmakla uyarmakla bir adım ileri gidemedim ben

Ben katılmıyorum yengenç bazı yorumlarına. Eski zamanlar gibi değil hiçbirşey. Evet biz 9 yaşındayken bakkala da giderdik tek başımıza da oynardık arkadaşa da giderdik sokakta da oynardık başımıza hiçbirşey gelmezdi. Şimdilerde bunlar mümkün değil hele ki büyük şehirlerde. Yollar vızır vızır araba kaynıyor çarpabilir market tanıdık değil yani mahallemizin bakkalı değil bizi tanıyan. Komşular birkaçı hariç güvenilir değil. Pedofili arttı akran zorbalığı ya da daha büyük yaş grubu zorbalığı arttı. Okullar arabayla gitme mesafesinde nasıl gidecek tek başına yürüyerek? Çocuğa özgüven aşılarsan öyle anne baba bağımlısı korkak falan olmuyor ilerde. Gayet başarılı tuttuğunu koparan oldu bu şekilde küçükken koruduğumuz yakınlarımızın çocukları. Asıl sokağa özgürce denilerek salınan ne yaptığıyla ilgilenilmeyen çocuklar sorunlu çevremde gözlemlediğim

Öyle ya da böyle bu çocuğu bir uzmanın görmesi gerekiyor. Devlet bu işi ücretsiz sağlıyor mu bilmiyorum ama böyle bir durumda olsam en azından bir kaç seans ne oldugunu anlayana kadar götürürdüm doktora. Belli ki problemi var. Bugün veremem dediğiniz 200 liradan olmak yarın başınıza daha beter işler gelmesinden iyidir. Gerekirse borç alın, kredi çekin, satın savın ama çocuğu biri görsün derim ben.

Çocuğunuz küçükken de böyle miydiniz? Yanlışlıkla bardak kıırsa çorba dökse yine böyle mi yapıyordınuz

Sürekli hayır diyip ceza vermek de bir yerden sonra işe yaramamış. Çocuğunuzu günlük yaşamınıza ortak edin, ona kendini önemli hissettirecek görevler verin. Dikkat çekmek için bu şekilde davranıyor olabilir. Siz ceza verdikçe kendinizden uzaklaştırmışsınız, anne=ceza veren kişi olarak kodlamış olabilir sizi. Ceza bir öğretim şekli değildir. Onun sevdiği aktivitelere siz de dahil olun, birlikte paylaşımınız olsun muhakkak. Ama maddi durumunuzu ayarlayınca lütfen ilk işiniz profesyonel destek almak olsun.

Yusuf yusuf atiyorum yine de. Demin havuza dogru yoneldiler. Aklim cikti.

Psikolog yardımı almak zorunda çocuğunuz. Çok geç bile kalmışsınız. Hastalansa Allah korusun doktor ameliyat dese durumumuz yok diye bırakacak mısınız?

Ama devir o kadar değişti ki. İnanın berber bı döneme denk geldiler. Zaten gel sana çikolata alayım demiyorlar artık. Dikkat sart

Ayyyy bayram dimiiii Hayırlı bayramlar arkadaşım çok sağol

Hangi durumlarda hayır diyorsunuz bilmiyorum ama gereksiz yere hayır demek de çok yanlışmış -nemesis- Half

Evet o kadar çok zorlanıyorum ki Bizimle o kadar saygısız konuşuyorki anlatamam, vurmamak için zor tutuyorum kendimi Birşeyi söylüyoruz anlamıyor, tekrar tekrar söyletiyor Sinirlerimizi bozan hareketler yapıyor Bazen çok zor sabrediyorum

Bence sizin davranış biçiminizde bir yanlışlık yok, siz normal bir annesiniz. Üzülmenizi istemem ama kızınızda bir rahatsızlık var gibime geldi, hiperaktivite olabilir mesela çünkü yetişkinleri bile isteye manipüle ediyor. Bence bir uzmana danışın.

Kızımın kuzeni rehberlik ve psikolojik danışmanlık hocası prof. Onun tavsiyeleriyle ve o çocuğunu nasıl yetiştiriyorsa örnek alarak yetiştiriyorum. Diğer çocuklardan ikisi de fazlaca övgüvenli ve daha başarılılar mutlular. Çünkü her türlü ilgi alaka görüyorlar ne ruhları aç ne bedenleri. Arkadaş ilişkileri de çok daha sağlıklı. Bunu tüm öğretmenleri söyleyip tebrik ettiler. Kafama göre karar vermedim yaniii

Çocuk psikolojisi ile ilgili videolar izleyin mesela gelişim psikolojisini izlemenizi öneririm Bülent tanık diye hocad izleyebilirsiniz böylece bu tür davranışlar karşısında nasıl tepki vereceğinizi öğrenmiş olursunuz... öncelikle ceza kesinlikle vermeyin özellikle 1. Tıp ceza çocuklarda hiç bir işe yaramadığı gibi yaptığı davranisida pekiştiriyor... çocuğunuzun iyi bir şey yapmasını bekleyin veya buna ortam hazırlayın ardından yaptığı bu iyi davranışı pekistirin misal onu sevgiyle kucaklayıp öpün sen çok güzel bir çocuksun seninle gurur duyuyorum deyin... çocuk bu ödüle kavuşmak için sizi mutlu edecek başka gzuel davranışlarda sergilemeye başlayacak böylece... çok kotu bulunan davranışlardada kızmak yerine bu tür davranisin karısında çok üzüldüm.. sana bir zarar gelseydi ben ne halde olurdum sana hiç kıyamıyorum vs deyip misal sevdiği bir şeyi bir süreliğine elinden alabilirsiniz buda 2. Tur ceza oluyor ama bu yolu çok çok kötü davranışlar sonucu tercih edebilirsiniz bence... Misal çocuk haftasonu sinemaya gitmeyi çok seviyordur bu hafta sonu dışarı çıkmasına engel olabilirsin... onun dışında benim komşumun çocuğu çok yaramaz ayni sizin dediğiniz gibi asla kimseyi dinlemiyor çok yalan söylüyor, elini yıkama vs gibi davranışları yok veya çok az zaten.. kızımla arkadaşlık yapıyor bazen bize geliyor 4. Gelişinde çocukta ciddi manada düzeltmeler gördüm bu yöntemleri kullandım.. misal asla tabağını bitirmez yarım bırakır tabağını bitirip elini yıkadı.. sonra dağıttıkları oyuncakları ben söylemeden topladı... bende bu güzel davranislarini pekiştirdim afferim size deidm öptüm ve küçük bir çikolata verdim mesela... annesine bu durumu söylediğimde çok şaşırdı çünkü asla toplamaz.. annesi topla deyince ağlar.. bizede ilk geldiginde talan ediyordu ortalığı.. ben bu şekilde olmaz dediğimde sanane diyordu.. bende çocuk psikolojisine uygun hareket ettim sabrettim şu anda karşılığını alıyorum. Ama annesinin yanında hala aynı davranıyor çünkü onlar çocuğun olumsuz davranışlarına ya gülüyorlar yada ceza veriyorlar bu durumda davranışın kalıcı olmasına sebep oluyor.

anlıyorum çocuk çok sinir bozucu ama bu onun suçu değil. biz yabancı insanlar tahammül etmek istemezdik uzaklaşırdık ama sizin öyle bir lüksünüz yok. bayram sonrası düzenli terapiye götürün mutlaka. okulda çok büyük sorun yaşar ve dışlanır çünkü en başta. şükredin lütfen fiziksel bir hastalığı yok çocuğunuzun. I

Eskiden de beterdi hersey. Ben doksanlarda çocuktum, Ümraniye sapığı vardı mesela. Ya da çingenelerin çocuk kaçırıp dilendirmesi vardı o zamanlar. Organ mafyası haberleri vardı TVde sık sık. Arabalar eskiden de mahalle aralarında cirit atardı, hatta bizim mahallede bir çocuk ezilmişti. Benim zamanımda da annem hem sokaklar tehlikeli diye, hem mahallemizin sosyoekonomik konumu düşük, sabaha sokağa salınıp gece eve alınan küfürbaz çocuklarla arkadaşlık etmeyelim diye sokağa salmazdi mesela. Kırk yılda bir Salinsak da sadece bizim pencerenin gördüğü yere kadar gitmemize izin vardı. Aynı senelerde okul gezisine giderken kaza yapan bir minibüs vardı, o olay da annemin korkularını tetikledi, okul gezilerine asla göndermez oldu.. Sonuç? Ev dışında tek animin bile olmadığı bomboş geçen bir çocukluk. Bu şekilde - izole hayat yaşayıp da mutlu olacak bir çocuk olduğuna inanmıyorum ben sahsen

Ya o konu cok kaygi uyandırıcı, eskişehirin gayet merkezi bilindik bir okulunda bir ogretmen bir ogrencisini taciz etmis bu yil. Cocuk ogretmenim benim cinsel organimi optu demis, bir hademe ogretmeni cocugu tuvalete gotururken görmüş ama sonuç cikmamis şikayetten. Aile muayene istememis adli tipta. ogretmende tuvalet kacirdi ondan göturdum demis. Avukatlari da cok zor ispat ederiz deyince pesini birakmislar çocuk daha fazla travma geçirmesin diye. Yani ogretmene bile guvenemeyeceksek ne olur bilmiyorum.

O para istediği insan yada bir başkası çocuğu bir arabaya atıp kaçırsa yada bir araba çarpsa o aradığınız telefon kurtarabilecek mi çocuğunuzu?

Çok sıkmıyorumki şehiriçi tüm okul gezilerine gitti arkadaşlarıyla. Toplu sinemaya götürdü öğretmeni gitti. Yetişkin kuzeninde kaldı çocuğuyla gezdi bensiz. karşı 2 komşum güvenilirdir onlara bensiz gider p çocuklar da annesiz gelir. Ama her türlü eve göndermem ben aşağı inmeden bisiklete scooter a binemez. Markete vs göndermem mahalle çocuklarıyla. Anca güvenilir o 3 komşumun çocuğuyla başlarında da bir yetişkinle gidebilir. ilerde yurtdışınada gönderirim yalnız başka şehre üniversiteyede hiç sorun değil. Ama ortaokul bitene dek bana emanet o. Fikrim sizin gibi değişmez. İyi bayramlar

Tam yazacaktim gerek kalmadi kesinlikle cocugun yaşına ve sevdigi bir etkinlikte meşgaleye ihtiyaci var.

Sürekli hayır diyen ve ceza vermeye meraklı bir anneyle yaşamak zor olsa gerek. Çocuğunuza cidden üzüldüm.. benim annem de hayir demekten zevk alırdı, aramız da hep b. k gibiydi. Üzgünüm ama bu annelik değil, ergenlik öncesi kızınızın gözünden söylüyorum; bu adeta gardiyanlik... Umarım iş işten geçmeden bir çözüm bulabilirsiniz. Misal, benim annemle aram 25 yaşında yaşadığımız kötü bir olay sonrası yaptığımiz büyük kavgadan - yuzlesmeden sonra yavaş yavaş duzelmeye başladı. Şimdi 30 yaşındayım, hayatımda ilk defa bu kadar yakınız . Ablam böyle bir yüzleşme yaşamadı mesela, annemle hala araları gergin, kavgalı değiller ama bayramdan bayrama bir iliskileri var. Yani bu yol yol değil, onu soyleyeyim... Genel olarak annelik ile ilgili bazı cümleleriniz bana bir kitabı hatırlattı. Lütfen alın okuyun, çok da akıcı Kevin hakkında konusmaliyiz Kitapta hayatı çok güzel, kocasını seven, işi gücü yerinde, mutlu bir kadın var. Biraz da eşinin ısrarıyla çocuk sahibi oluyor ama şaka gibi bir çocuk doğuruyor. Daha ilk günden aralarında ters giden bir şeyler oluyor çocukla... Zaten sonra çocuk bu Amerika'da bol olan lise katliamlarimdan birini yapıyor, planlı bir şekilde, okul arkadaşlarını öldürüyor. İşte kitap bu olaydan sonra kadının eşine 'biz nerede hata yaptık? Hayatımız ne kadar Güzelken ne olacağı belli olmayan bir çocuğu doğurmaya nasıl karar verdik' konulu mektuplar yazıyor. Kendince zamanda geri gidiyor, bazen hamileliği, bazen üç - beş yaş zamanları... Olayları tekrar tekrar düşünüyor, yorumluyor... Çok güzel bir kitap. Okursanız eminim siz de çok seveceksiniz

Amin saolun, inanın çok zorlanıyorum

Devlet hastanelerinde çocuk ve ergen psikiyatri bölümü var oraya götürebilirsiniz. Başka ne yapabilirsiniz hiç fikrim yok

Yazdıklarımı okusaydınız, daha önce psikolog ve psikiyatr a götürdüğümü bilirdiniz Ben şu 2 aylık süreç için maddi anlamda sıkıntı çekicez dedim Bu hiç götürmedim yada götürmeyeceğim anlamına gelmiyor

Yumuşak huylu ve hayır diyemeyen bir insan olduğunuzu düşünüyorum. Doğru mu?

Evet. Şimdi eski konusuna baktım. N

Freud'un bir sözü var ya, tavsiye isteyen bir anneye : "nasıl isterseniz yapın, nasıl olsa kötü olacak." Demiş :) Bence evlat yetistirmek de biraz böyle... İyi olsun diye bir şeyler yapiyorsun ama yirmi sene sonra yuzlesiyorsun ki o şey aslında onda travma oluşturmuş. Tam tersi bir anneye bakıyorsun, o da aynı şekilde, yaptığı tam tersi şeyler yirmi yıl sonra olumsuz durum olarak karşına cikiyor. Koruyup kolluyorsun, kötü oluyorsun. Saldım çayıra diyorsun, kötü oluyorsun, tolere edici oluyorsun, sorumsuz olup çıkıyor, cezalandırıcı oluyorsun, senden uzaklaşıyor... Ne yaparsan yap nasılsa kötü oluyor :) bkz ; kendi aile travmalarimiz

Cok tanidik Geldi anlattiklarin benim Oglanda ayni yasta ve benzer seyler yapiyor.. bazen sabrimin bittigini dusunuyorum ama evlat iste aslinda hersey pedagogla filanda Cozulmuyo zamanla duzelecek seyler bunlar bence.. ben nerelere goturmedim cunku... yani bizim Sorun olarak Gordugumuz seyleri onlar sorun olarak gormuyo bence.. sabrediyorum bakalim

Yapılan yorumların çoğu çocuğu psikolog ya da pedagoga götürme yönünde. Bense bu fikirlerin hiç birini destekleyemiyorum, burada desteğe ihtiyacı olan çocuk değil anne baba. Çocuk ebeveynlerinin yaptıklarına tepki verir, onlara cevap verir beni duy der. Ancak ebeveyn duymamaya devam edip çocuğun olduğu gibi değil kendi istedikleri gibi biri olması yönünde ısrarcı olursa ortaya da istenmeyen karakterde bir çocuk çıkar, ki bence tekrar söylüyorum çocuk hiçbir zaman suçlu değildir bu konularda kendini geliştirmesi değiştirmesi gereken çocuk değil ebeveyndir. Ebeveyn değişirse çocuk da onunla birlikte değişir. Kendinizi aynada görmek istiyor bir ışık arıyorsanız size "Konuş ki Dinlesin, Dinle ki Konuşsun" kitabını tavsiye ederim, nerelerde hata yaptığınızı göreceksiniz