Allah sabır versin... I

oglum önümüzdeki ay 2 yasına girecek. ilk dogdugundan beri bez konusunda cok hassas oldum bezi tamamen dolmadan deisdirdim kakasını hemen temizledim teni cok hassas bi cocuk. artı ben yapmasamda o asla kakalı durmaz bezi sismeye baslayınca aglardı seviniyordum kolay alısacak tuvalate die ama nerdeeee.2 hafta oldu tuvalate alıssın die ugrasıyoruz. adaptör aldım lazımlık aldım ama yok. ilk önce wc ye oturmak istedi cunku cisini yapınca sifona basmak cok hosuna gidiyodu bu zamanla oyuna döndü canı sıkıldıkca wc ye gidip sifona basmak istiyordu. lazımlıga oturttum daha rahat etti ve biz götürdükce cisini yapmaya basladı. ama götürmessek cisini söylemiyor tutuyor yada direk salıyor. anlatıyoruz konusuyoruz öenmli deil diyorum bazen arada olabilir diyorum söyle tamammı diyorum tamam dio 1 kere sölüo ama bida sölemio yapıo üstüne. soruyorum varmı cis gidelimmi tuvalete die hayr dio cıglık cıglıga aman üstüne gitmiim gelince sölicek demekki bu kadar yaygara kopardıgına göre diyorum ama yok gidip bi kenarda yapıo üstüne yine. tamam diyorum demekki sölemicek daha erken demekki diyorum altını bezliyorum kıyamet kopuyor altımı bezleme die kısacası bez istemiyor ama tuvaletede gitmiyor ben ne yapıcam helak oldum artık camasır yıkamaktan etrafı temizlemekten 2-3 gün degil 2 hafta yahu

Haa bir de aklıma şu geldi birden belki de bu forumda mı gözüme ilişmişti yoksa başka bir yerden mi duyup okumuştum tam olarak hatırlayamıyorum ama, hani şu sifon olayı gibi, onun kendinle bağlantı kuracağı bir şey olarak lazımlık veya klozete oturan onun yaşlarında bir çocuğun kocaman bir fotoğrafını yapıştırabilirsiniz klozetinizin bulunduğu yerin duvarına hatta karşılıklı veya olabiliyorsa her yandaki duvarlarına. Belki bu ona biraz daha özendirici olabilir mi acaba diye düşündüm. Size de mantıklı geliyorsa denemekte fayda var sonuçta kaybedilecek bir şey yok. N

Merhaba ve çok kolay gelsinnnnn Çok tatlı oluyorlar ve herşeyimizi veriyoruz değil mi onlar için ama bazen hakikaten sizin de sanırım yazarken hissettiğiniz gibi insanı canından bezdiriyorlar bu en kıymetli canlarımız. Benim oğlum kocaman artık yakında askere gidecek kadar oldu zaman ne çabuk geçiyor diye düşündüm şimdi sizin yazınızı okuyunca. Belki şu anda çocukları sizin yaşlarında ve tuvalet alışkanlığı kazandırılmayla ilgili ortak noktalarda buluşabileceğiniz üylerden mutlaka paylaşımlar gelecektir. Anlattıklarınıza göre siz bu konuda en doğru şeyleri ve çok büyük önem vererek zaten denemiş ve yapmışsınız. Kesinlikle şu an içinde bulunduğunuz bu can sıkıcı durumu da anlayabiliyorum. Ama sizler benden daha iyi biliyorsunuzdur belki, 30 aylık oluncaya kadar bu hususta bezli veya bezsiz farketmiyor biraz daha sabırlı olmanız gerekiyor. Benim oğlum erken söylemişti. Buna rağmen ilk söylemeye başladığında Yazın çok karpuz falan yiyince oturduğu yere veya nasıl oluyordu bilmiyorum ama aynı sizin durumunuza düşüyordum zaman zaman günde bir kaç defa en azından böyle halıları silmekten bıkmıştım. Oturup ağladığım bile olmuştu hani bazen çaresiz hissediyor sinirleri bozuluyor ya insanın işte öyle. Önümüz yaz. Biraz daha sabır lütfen. Artık makineler var çamaşır sorununu da biraz daha sıkça yıkayarak sabırlı olmaya çalışabilirsiniz. Benim gibi yirmi otuz tane penye dizaltı veya şort alın yaptıkça değiştireceksiniz başka çaresi yok. Bir de şöyle deneyin bari son bir defa daha bez takmaya hazırlayın onu. Hani kıyametleri kopartınca da bezi ikinizinde göreceği bir yerde gözönüne açıkta bırakın. Eğer bir daha geldiğinde tuvalete gitmezse ne yaparsa yapsın bunu takacağınızı söyleyin. Bir sonrasında yine yaparsa bence en azından bu defa sözünüzde durarak bu küçük tatlı şey ne kadar bağırsa da çağırsa da sert olmadan ama kararlı bir şekilde o bezi mutlaka takın ona. Yani belki artık kararlılığınızı göreceği için ya bezi kabul etmesi gerektiğini ya da söylemesi gereketiğini düşünebilir. Yani pes eden olabilir. Yine de sonuç alamazsanız istemeyen ve arada bir de olsa tuvaletini söyleyen bir çocuğu bezlemeye devam etmenin çok da doğru bir şey olduğunu düşünmüyorum. İşte bu noktada yine size biraz daha sabırla bu yazın sonuna kadar ona çok da müdahele etmeden hiç olmazsa 30 ayını bitirmesini bekleyin derim. Muhtemelen yakın zamanda kendi de vazgeçecektir. Daha küçük çünkü. Çok öpüyorum yavrunuzu ve hem sizin hem de tüm annelerin evladını Allah bağışlasın ve hiçbir üzüntülerini bizlere göstermesin inşallah diyorum. sevgimle şimdilik hoşçakalın görüşmek üzere inşallah. Bu arada ben gerçekten bu veletin ne zaman bu işi tam olarak çözeceğini çok merak ediyorum gerçekten. O gün geldiğinde hatırlar ve paylaşmak isterseniz özelden de olabilir çünkü her forum başlığını uzun süre sonra takip edemiyorum ben buradan diye öyle dedim, haberdar ederseniz bu güzel habere en az sizin kadar ben de sevinmiş olacağım.