ev onun özel alanı tavsiye üzerine bakıcı bulsanız belkı oyuncakları televızyonu kendı alanında anaokulundan daha mutlu olur.

Oğlum 27 aylıkken yazdırdım 1 hafta yarım gündü sonra tam gün 3 ay oldu alışamadı sabahları ağlıyordu kres de ogretmenın kucagından ınmıyor hep onunla ılgılensın ıstıyordu arkadaslık kurmadı hep uzgundu neyse oglum tırnaklarını kopartmaya basladı bas parmagıyla acıtıcak kadar. karnım agrıo bacagım agrıyo kolum agrıyor hep sıkayet halındeydı. Sonunda 3 gün önce aldım kresten 3 gündür mutluluktan ucuyor oglum agresıf bır cocuga donusmustu sımdı mutlu uyumlu ıcınden tasıyor mutlulugu. kuzenlerımın 2.5-3 yasındakı 3 cocugu 1 haftada alıstı. oglumun sınıfını gıttım kendım gordum hepsı alısmıs 1 haftada. en uzun suren cocuk 2 hafta demıslerdı kayıt olurken. bakın 2 haftayı gecerse hala mutsuzsa alın oglumun psıkolojısının bozulmasına ceyrek kala aldım kres evıme cok yakın caddesınden gecemıyoruz anne yok yokkk yokk dıyor. orada calısan guvenlık arkadasımızdı ogretmenı sevecen sevgı doluydu ama olmadı. her cocuk aynı degıl bana kresın psıkologu eymenı 3 aydır mutlu edemedık dedı tamam aglamıyordu ama cok mutsuzdu dedı. faalıyetlere katılmıyor hep yuzu asıktı dedı. keske daha once soyleseydınız dedım sımdı esımle gecen o 3 ayın pısmanlıgını yasıyoruz. kac hafta oldu sızın? G

benimde maalesef bu sıkıntım var çalışıyorum ve oğluma bakacak kimse yok gurbette olduğumdan bu sene devletin ana okuluna verdim çünkü yaşadığımız ilde özel anaokulu kreş yok oğlum 3.5 yaşında ve kreşe gitmek istemiyor memlekete de yollamak istemiyorum ki 1000 km uzaklıkta gelip kimsenin baktığıda yok ilkdefa ev ortamından ayrı bi yerde kalıyor normalde de kendi yaşıtlarından ziyade bi iki yaş büyük çocuklarla anlaşıyor anlamaya çalışıyorum onuda ben bile sabah sıcak yatagımdan kalkıp işe gitmeye zorlanırken o daha küçücük ve buna mecbur bırakıyorum kendini. ağlıyor uyanmak istemiyor yataktan çıkmaya kıyamet kopartıyor anlatıyorum durumumuzu haliyle anlamıyor napıcam bilmiyorum babaya ve bana aşırı düşkün sabah anaokulunun içinde boynuma yapışıyor ve anne ben burda kalmak istemiyorum evimize gidelim diyor ve gün geçtikçe bu durum daha da çetrefilli bi hal alıyor korkuyorum ilerisi için okuldan soğurmu diye bide çok hareketli bi çocuk şuan orası ona hapishane gibi geliyor bi akıl verin kızlar G

Çok üzücü bir durum.. 13 yaşında bir kızım 15 aylık bir oğlum var çalışan bir anneyim. kızımı kreşe gönderdim 2 hafta zorluk yaşadım anlattığınız sıkıntıların hepsini geçirdik ama alışmıştı hevesle gidiyordu 3 yaşından okul çağına kadar sorunsuz devam etti.. ama kolay alışma sebebi kızıma 15 ay ben baktım 15 aydan sonra 3 yaşa kadar ananesi baktı yani benden bağımsız kalmayı 15 aylıkken yaşamış oldu.. oğluma 13 ay ben baktım şuan 15 aylık çok küçük olduğu için kendi ortamından ayırmak istemedim annemde faklı bir şehirde yaşamaya başladı babaannesi zaten başka şehirde tanıdık yoluyla tecrübeli bir bakıcı bulduk 2 ay oldu çok memnunum, çocuk huzurlu ve mutlu.. öyle sanıyorum ki 3 yaşa geldiğinde sorunsuz alışacaktır kreş ortamına, ben evde olmadığım için gerek bakıcı gerek bakan yakınlarımız bi yere kadar eğitebilir o yüzden 3 yaş sonrası kreş taraftarıyım.. Size tavsiyem çocuk istemiyorsa çalışma zorunluluğunuz yoksa kreşten alın seneye tekrar verin, çocuk diyip geçmeyin bizen daha çok etkisi altında kalıyorlar olayların anlattıklarınıza bakılırsa çocuğa okula gitmek işkence oluyor yazık yapmayın.. illa çalışma zorunluluğunuz varsa kendi ortamınızda yani evinizde bakabilecek birilerini bulun ben 4 ayda buldum içime sinen bakıcıyı ha diyince bulunmuyor tabi.. sabırlı ve sakin kalmaya çalışın çocuk size güvenini kaybetmeden alın kreşten derim sonrası daha can sıkıcı sonuçlar doğurabilir.. G

Ay kıyamam yaa. Bir çözümüm yok tabi ki malesef bilgim olan bir konu değil, umarım çözüm bulursunuz. Baskasının annesi olcam gibi tehditler etmeyin siz yine de. G

Merhaba Kızım kasımda 3 yaşını dolduracak. Bu yaşına kadar ben baktım. Çok hareketli aktif ve sosyal bir çocuk gittiği yerde kalmak isteyen bana ve babasına bağımlı olmayan bir çocuk. Kreşi geçen yıl düşünmüştüm özel kreşleri gezdim hiçbiri içime sinmedi. Bu yıl içime sinen en azından çocuklara ticari gözle bakılmayan bi kurum kreşine kayıt yaptırdık. Geçen hafta çarşamba yarım gün başladı iki gün yarım gün gitti cuma tam gün gitti. Başlarda biraz mızıldandı ama kayıt olduğu gün çok hevesliydi. Bu hafta başı sürekli ağlamaya başladı. Sebepsi ateşi yükseliyor. Öfke nedeni olabilir diyorlar. Acayip mız mız ve dibimden ayrılmayan artı hırçın bir çocuk haline geldi. Çocuk gelişimci psikolog hepsiyle görüştüm alışır diyorlar. Ama kızım gittikçe kötüye gidiyor. Akşam yarın okula gidicem diye yatıyor sabah kalkınca evden çıkartamıyoruz dün ateşli diye göndermedim. Önceki gün sürekli izledim hep öğretmeninin yanındaydı parka çıkıyorlar orda bile oyuncakların yüzüne bakmadı sürekli öğretmeninin ya kucağında ya elinde öbür çocuklar koşup oynuyorlar benim kızım yerinden kıpırdamadı onu öyle görünce çok üzüldüm. Gecede annem nerde diye sayıklayıp ağlıyor burdayım diyorum hayır sen annem diilsin diyor bu sabah yerlere attı kendini evden çıkartamadık ağlamaktan helak oldu dün gidicem diyen çocuk sabah olunca tersine değişiyor çocuk gelişimci evde hep hakimiyetin onda olduğu için burdaki kurallar ona ters geliyor olabilir dedi. Sakin davranın anlatın dedi. Ama anlamıyor tamam demiyor ve vazgeçmeyen bir çocuk. Uyku eğitimini 1 ay denedik ama alışmadı. Tuvalet eğitimi 10 gün uğraştım bir defa bile yaptıramadım sonra kendisi bıraktı. Ve bana çişin varmı diye sorma ben gelince söylerim diyor. Bu sabah bizide çileden çıkarttı babasıda bağırdı bende bağırdım başkasının annesi olcam dedim. Fayda edermi diye hiç tasvip etmediğimiz yollara başvurduk. Okula tepkisi olcak o da bir tarafa psikolojisi bozulcak diye çok korkuyorum nerde yalnış yapıyoruz bilmiyorum Evelynn