Merhaba arkadaşlar, 26 aylık oğlum var. Ücretsiz iznimin bitti ve bu hafta işe başladım. Artık haftaiçi annem bizde kalıp oğluma bakacak Haftasonu evine gidecek. İşe başladım diye oğluma karşı vicdan azabı çekiyorum. Akşamı iple çekiyorum. Bütün gün akşam onunla ne oynayalım ne yapalım onu düşünüyorum ama o bana çok soğuk davranıyor. Dün üçüncü günümdü bize babaannesi de gelmiş. Eve gittiğimde hiç kucağıma gelmedi. Geldiğime hiç sevinmedi. Bana hep sen git babaannem gelsin diyor bu da zoruma gidiyor. Babaannesi de bu duruma bayılıyor kıs kıs gülüyor. Dün saatlerce bana gelmediği için zaten üzgündüm oğlumda yaramazlık yapıyordu yapma diye güzellikle kaç kere uyardım en son dayanamadım bağırdım ağlamaya başladı ben de kimi seviyosan onun yanına git diye kızdım. Oğlum iyice ağlamaya başladı. Yaptığım şeyler hiç doğru değil bunu çok iyi biliyorum ama çok istemsizce yapılan şeylerdi. Sinirlerim çok yıpranmış durumda. Birileriyle konuşmaya rahatlamaya ihtiyacım var. Kayınvalidemden nefret etmeye başladım. Dul 3 tane oğlu var ama o her tatil her hafta sonu bizimle iki torunu var diğeri 24 aylık diğeri umrunda değil sanki benim oğlumu o doğurmuş gibi hep onun peşinde hal böyle olunca da oğlum babaanneye aşırı düşkün çünkü o hiçbirşeyi yapma demiyor sürekli oyun oynuyor. Tatil günlerini ben kayınvalidemle geçirmek istemiyorum. O hep bizimle oldukça oğlum bana hiç yaklaşmayacak. Bunu eşime nasıl anlatmalıyım ne olur yardımcı olun. Bu arada zannetmeyin ki ben hiç oğluma vakit ayırmıyorum birlikte resim yapıyoruz elişi kağıtlarıyla şekiller kesiyorum ona yapıştırtıyorum. legolarla arabalarla oynuyoruz, top oynuyoruz, kutu kutu pense, saklanbaç oynuyoruz. kitap okuyorum, parka götürüyorum, poğağaça kurabiye yapıyoruz aklınıza ne gelirse yani en iyi şekilde kaliteli vakit geçirmeye çalışıyorum ama o yine babaannesini benden çok seviyor.

ah canım yaaaa senı çok çok ıyı anlıyorum aylardır bende senınle aynı durumdayım benım kv daha ne ıstıyo bılıyomusun çocugum onların olsun onlarda kalsınmış aman allahım ben bunu duydum artık iki güne bı gıdıyosam haftada gıdıyom evlerde yakın bı de yenı dogum yaptım 1 aylık bı bebegım daha var senın bı daha oldu bu bızım olsun gıbı şeyler sacmalıyolar küçük bebegımın yüzüne bakmıyolar ben evdeyım çalışmıyorum ama ınan ev hanımı da olsan durum aynı oğlum nankör:) azıcık ılgılendılermı tamam ama çok şükür agladıgında acıktıgında çişi gelınce sadece bana koşar herseyımı annem yapsın der ama onlarla oyun oynarken cok mutlu çünkü dedıgın gıbı kızmıyolar hersey serbest bende onlara gıttıgım zaman hiç kızmıyorum kırıyo sacıyo gülüyorum bana bakıyolar kızsın dıye kızmıyorum dayanamıyolar alıyolar elınden oğlum ağlıyo bana kosuyo :))))) bı de ben oğlumu yalnız basına onlara yollamadıgım için nasıl kötü oluyorum anlatamam çocuk aglıyo buraya gelmek ıstıyo annesı ızın vermıyo dıyolar oğlum gıtmek ıstıyo sonra gıderız bebegım baska gün dıyorum babaannesı gıderken ıkna oluyo aglamıycak tamam dıyorum kapıda gel senı bı daha öpim sarılıyım napalım yavrum annen yollamıyo dıye komık bi şekılde olayı dramatıze edıyo.. ama ben oğlumun böle gıdenın ardından aglamasına sınır oluyom... ben bencılmıyım hastamıyım bılmıyorum cocuklarımı çok kıskanıyorum herkese de dıyolar göndermıyo dıye ben de artık acıkça yüzlerıne söluyorum gönderımde evden kardesındenmı sogusun benle gelır benle gıderler dıye... ev de de çok fazla kural koymuyorum çok yanlış bişi olmassa kızmıyorum çünkü hemen soguyo bebekler.. işlerimi onun tv saatınde yada oyuna dalınca uyuyunca yapıyorum bıraz da dagınıklık kalıyo ama en önemlısı ne bılıyomusun gergın ve yalandan ılgılenyo gıbı ılgılenme gercekten onunla eglen numaradan gülme çünkü bakıyorum kv kp gercekten eglenıyolar bnde ole yapıyorum.. oğlumda kımseye pek yaklasmaz onları sever çünkü onların hiç bi derdı yok işlerı yok kv kp kendılerıne vakıt ayırmak gıbı bı dertlerı yok iş yok güç yok sahıden oyun oynayasıları var aynen bızım cocuklar gıbı o yüzden kafaları tutuyo...

Kizlar inanin bende bundan cok korkuyorum ya benim kv kp de oyleler gecen kp siz gidin mahir biZde kalsin diyo cok sinirlendim benim ilk bebegim uc aylik daha. Kv de beni surekli ignelemeye bayilir ona fazla yaklastirmak istemiyorum anlattiginiz gibi bana yaklasmaz babaanne diye aglarsa benim cok zoruma gider cok kiskaniyorum oglumu cok. Bi de benle esimin yaslarimiz genc kv kirk iki yasinda annemle yasit yani bunun bi de esimin teyzeleri var gecen kv gile gittigimizde kv sen yemek ye ben bebekle ilgilenirim dedi yok ben oglum yanimda degilse yemek yiyemem dedim aldim oglumu yanima yatirdim iki lokma yedim esimin teyzesi gil geldi teyzesi kapidan gecer gecmez gelip oglumu yanimdan aldi cok sinirlendim nerdeyse aglayacaktim kalktim sofradan gittim oglumun yaninda oturdum onu konusturdum hep belki abartiyosun diceksiniz de ne yapiyim boyleyim ben dayanamam baskasini benden daha cok sevmesine. Yani sizin sadece kv kp var bende esimin amcalari yengeleri kuzenleri teyzeleri neneleri var hic biri de beni sevmiyo cok belli o yuzden oglumu hic kimseye gostermk istemiyorm A

Biraz empati yapmanızı diliyorum çok değil 20 sene sonra sizde kayın valide olacaksınız ve bir işiniz olmayacak ciğer pareniz evladınızın evladı sizin kendi evladınız gibi farkı olmayacak sizde torununuzla oynayacak ve onun gönlünü almak için herşeyi yapacaksınız. Ya aksi olsaydı hiç düşündünüzmü kayın valideniz sizin çocuğu hiç sevmese her fırsatta yitse diğer oğlınun veya kızının evlanını sevse çocuğunuzun yanında ne hissederdiniz. Hadi bunuda geçiyorum sizin anneniz sizin çocuğunuzu çok sevmiyormu elbette ki seviyordur o zaman, lütfen bu durum sizi rahatsız etmesin her çocuk başkaları ile iyi vakit geçirmeyi çok sever anneye de tercih eder küçük aklı o kadar çalıştığı için ama annesinden asla vaz geçmez ağladığın da ilk ve tek annesine koşar sarılır tüm çocuklar böyledir. çalışan anneler özellikle siz şükredin ki siz işteyken ona bakan ve severek bakan onu incitmeyenn biri var yanın da ya bilmediğiniz bir bakıcıya verseydiniz işte o zana tek düşünceniz acaba çocuğumu dövüyor mu bişey yaptımı bu daha kötü bulunduğunuz durum çok iyi bakış açınızı değiştirin eminim ki sizde böyle düşünürseniz mutlu olacaksınızdır.

daha yeni anneyim bebeğim 6 aylık olacak ama keşke büyüsede babaannesi baksam dese nasılsa çocuk onlar annelerindende sıkılıyolardır büyük annelerde ilgi gösterince hoşlarına gidiyo işleri güçleri yok çocuk koşturuyolar tabi ben demiyorum gitsin kalsın ama mesela hafta sonu isterse gönderin sizde kafa dinlemiş olursunuz tabi iyi baktığından eminseniz kimse annesi gibi olamaz ama neyse ilerde babaannelerindende sıkılacaklar büyüyecekler bu sefer dışarda oynamak isteyecekler aynı şey yani büyüyünce sürekli dışarısını istediği zamandamı aynı tepkiyi göstereceksiniz oğlum beni sevmiyor dışarıyımı seviyo diyeceksiniz yeri gelecek kreşe gidecek ordaki arkadaşlarınla iyi vakit geçirecek ve bu sefer sizi arkadaşı gibi görmemeye başlayacak birgün gelecek uçup gidecekler bi yerlere ilgilenmeyin demiyorum kesinlikle ama kıskanmanında bi anlamı yok o büyüdüğündede annem diyecek bişey olduğunda babaannesine değil size sarılacak çünkü anneye muhtaç herzaman