2 yaş sendromunda olsa gerek. Bir yazı da çocukların bu yaş döneminde ilgi çekmek için böyle davrandığını okumuştum sanırım bu tür davranışları yaptığı anda sizlerden bir tepki görüyor ve bu şekilde devam ediyor olabilir. daha çok ilgi için de benzer şekilde davranmaya devam ediyordur. Ancak odaya kilitlemenin bir yaşı olduğunu düşünmüyorum. Çocuğu daha içine kapanık yapabilir? Ayrıca sorunu sıkıntısı olduğunda yanlış şekilde dışavurum yapmaya devam edebilir. Bir program vardı birşey birşey dadı diye bu tür çocukları olan aileler için önerileri vardı ama hatırlayamıyorum Bir de bilmem zamanınız enerjiniz var mı ama sanırım eşiniz çocuğunuza değil size sitemli söylemiş yazmışsınız ya artık sizinle zaman geçiremediğini söylemiş size. Akıl vermek kolay farkındayım ama imkanınız oldukça eşinizle de çocukmuş gibi ilgilenin. Bizim evde de aslında büyük bir çocuk var E

aynen ben de şaşırdım. hatta inanamıyorum. bu kadar küçük bir çocuğa vurmak ne demek? kilitlemek ne demek? asıl sorunlu olan eşinz bence. hatta müsade ettiğiniz için siz de onun kadar hatalısınız. yani bu vurma işi falan olmasa çok fazla çözüm var. aile oyunları alın, parmak boyası yapın ailece vs vs dicem de bu babayla hiçbişey yapılmaz. madem gezesi tozası vardı çocuk yapmasaydı! ben çocuğumu acımdan ölüceğimi bilsem böyle bi babayla aynı evde yaşatmam. üzgünüm sert oldu belki ama ben çocuğa şiddetin en ağır şekilde cezalandırılması gerektiğini düşünenlerdenim. yapan el de olsa baba da olsa zerre kadar farketmez. yazık... demek biraz daha büyük olsa neler yapıcak çocuğa! yahu biz tırnağı kırılsa acı çekiyoruz. kilitlemek, vurmak ne demek? bir de böyle her çocuğa hiperaktif deme modası da çok sıkıcı oldu artık. ben annelerin içten içe bunu akıllı olmakla bnağdaştırdığını ve aslında mattah bişeymiş gibi içten içe tatmin olduklarını düşünüyorum. ya çok yazık, siz bu ülkede değil de ABD de veya başka birçok ülkede yaşıyor olsaydınız bu çocuğu sizin elinizden alacaklarını biliyor musunuz? sırf şu yazdığınız yazı bile bunun için yekti almaya yetiyor olacaktı... Allah yardımcınız olsun. sze bu dünyada, babaya ki dünyada...

Merhaba benim sorunum çok farklı 2,5 yaşında bir oğlum var 3.5 yıllık evliyim oğlum hiperaktif durduğu yerde durmaz sürekli birşeyleri atma vurma hastalığı var oyuncakları telefon kumanda o an ne bulursa atar parka özel çocuk kuluplerine götüremiyorum çünkü çocuklara vuruyor elindekileri alıyor herkesle her yerde sorun yaşıyoruz. Ama asıl büyük sorun evde!! Babası evdeyken oğlum daha çok asabi oluyor ne bulursa babasına atıyor gidiyor vuruyor vs.. Eşimdede birşeye zarar vermeme hastalığı var bardak kırılsa üzülür bundan dolayı evimizde kaos var çocuğu alıyo mama sandalyesine kitliyor odasına kilitliyor anahtarları vermiyor bana nadirde olsa ufacık vuruyor çocuğa. Bende deliriyorum böyle olunca bütün gün ben uğraşıyorum 3 saat tahammülün yok nasıl babasın diye bir başlıyorum bende sinirli bir insanım başlıyoruz kavgayaa çıldırtıyorum adamı duvarlara vurmaktan ellerini parçalıyo sonra çıkoyo gidiyo 3 gün küsüz.. Böylr devam eden bi ilişkimiz var bir süredir acaba oğlumu sevmiyormu diyorum kendiside sinirli sinir hastası psikoloğa git ilaç kullan bişey yap diyorum kesinlikle kabullenmiyor ben gitmem diyor. Benimle ilgili sorın yok ama oğlumuzun bizim keyfimizi boZduğunu düşünüyor bi yere gidemiyoruZ senle zaman geçiremiyorum diye söylenir sürekli bende oğlumu neden sevmiyor neden tahammülü yok neden sürekli başkasının çocuğuymuş gibi davranıyor diye kendime sormaktan yoruldum ruh sağlığı diye birşey kalmado pedagoglar normal diyo eşim katlanamıyor ben eşimin yaptıklarına katlanamıyorum oğlum bizim kavgalarımıza katlanamıyor bağırıyo biz kavga edince çok etkileniyor miniğim ben ne yapmalıyım? Kavga edince gidim anneme biraz korkaun burnu sürtsün diyorum sonra huylu huyundan vazgeçmez diyorum ne yapıcağımı şaşırdım bana yardım edin(

Öncelikle şunu belirteyim 1 yaşından itibaren sürekli pedagog ve çocuk gelişim uzmanlarına gittik gitmeyede devam ediyoruz zeka testi gelişim testi yapıldı hiperaktivitesi raporlu.. Babasına gelince adama bir haller oldu ben sesimi yükseltince bana kızıyor :) sen neler yapıyodun diyorum gözleri doluyor şuan iyiler çok şükür dualarım kabul oldu tehditlerim işe yaradı normale döndük :)) inşallah yine eskisi gibi olmaz olursa kendi düşünsün artık:)

Çocuk babasıyla vakit geçirmek istiyor ve babası tarafından sevilmeye ihtiyacı var. bence oğlunuzun sorunu baba tarafından oluşan sevgi eksikliği. eşinizin sorunu da iş güç yorgunluğundan daha da yorulmayım evimde dinleneyim problemi. eğer baba oğul birlikte çok değil yarım saat vakit geçirseler, eğlenseler oynasalar ama tamamen sakin ve huzur içinde bence zamanla düzelir. kızımdan biliyorum babası onunla ilgilenmediğinde oynamadığında devamlı pcde yada başka işler yaptığında hırçınlaşıyor. kız olduğu için küsüyor, oyuncaklarına tekmeler atıp sağasola fırlatıyor. ama babasıyla vakit geçirdiğinde mutlu ve sakin oluyor. ben seni özlüyorum sen çalışırken seni çok seviyorum babacım falan diyor. babasınında yağları eriyor. tabi erkek çocuk bu kadar açık ifade edemeyebilir kendini ama çocuğuna mümkün olduğunca sevgisini sözle ve davranışlarıyla ifade etmeli. Oğlunuz babası tarafından da sevildiğini bilmek istiyor bence. bütün çocuklar sevildiklerini duymak ve hissetmek ister.

Bir de canım, enerjisini iyi atamıyor demekki çocuk. Bir de ilgi bekliyor bence. Öfkeli davranışlarda bulunması ise bence iletişimsel problemleri olduğunu gösterebilir. Bu konuda profesyonel değilim ama bence sen bu problemi çözebilirsin. Yaşı küçük olduğu için mesela kumandayı fırlatıyorsa yapma etme yerine dikkatinin başka yöne çekilmesi sağlanabilir. Ki böylece alışkanlık hlaine getirmesin. Bildiğim kadarıyla ilerleyen dönemlerde buna devam ederse, bu öfke nedeniyle kendisini güçlü göstermek istediğinde hep böyle şeyler yapmasına sebep olabiliyordu. Benim yeğenim de hiperaktif bir erkek çocuktu. Anne ve babası işten geç geliyordu ve pek ilgilenmiyorlardı. Babaanne ilgileniyordu çocukla. Kapı komşu olduğumuz dönemde yeğenimle hep ben ilgilendim. Beraber eğleniyorduk ve dikkatini hep farklı yönlere çekiyordum. Gerekirse tv yi kapatıyordum. Bana diyorlardıki, senin yanında çocuk çok iyi, uslu, başka zaman çok zorlanıyoruz.. İki gün gitmesem, hemen ağlıyordu beni istiyordu. Biraz araştır istersen, internette pedogogların blogları var. Normal siteler değil ama, İnternette her yazılan doğru çıkmıyor. mesela kliniklerdeki doktorların yazıları falan var.

Geçenlerde misafirlige gittim bi arkadaşımız daha geldi ikiz erkek çocukları var onlarda 2 3 yaşındalar ve gerçekten 1 saat içinde sinir hastası oldum.. durup durup çığlık atıp ellerinde ne varsa atıyorlar ne yeseler tukuruyolar ellerindeki sert oyuncakları annelerinin yada bizlerin kafalarına atıyorlar annesinin yüzünde çocukların yaptığı izler var tepelere çıkıp 5 dakka oturmuyolar. Kendi çocuğunda olsa her dakka bunları yapan bi çocuğa katlanmak çok zor Kaldıki babalar anneler kadar kolay bağlanamaz cocuklarina E

Çocuğu mama sandalyesine, odaya kilitlemek ne demek, delirtecek misiniz bebeyi? Hiiç hak vermeyin eşinize, iyi sabrediyorsunuz valla. Çocuk vurur tabii, çünkü baba da vuruyor. Hiperaktif teşhisini siz mi koydunuz çocuğa? Her hareketli çocuk hiperaktif değildir o başka bişey. Herkese vuruyor diye neden sosyal olmasını engelliyorsunuz? Benim kızım da atıyor kumandaları ee nolmuş yani? İlk ergenliğini yaşıyorlar. Her vuruşunda vurmaması gerektiğini anlatın, tabii söyleyin o babaya vurmasın. Çocuk bu yahu, valla şaştım kaldım ben eşinize.

çocuktum, bir komşumuz evlatlık bebek aldı, büyüdü, çok sevdik, lakın hiç anlamzdım, herkes seferber olmuşcasına evın beyıne o çocuğu sevdirme çabalarını hiç unutmam, çocuktum anlamıyordum, şimdi anlıyorum, adam istemıyordu, geçen bir yere gittim oraya unlu biri geldi, söyleyemem, kım olduğum çıkar, o ünlünün çok genç bır hanım ve yanındada orta yaşın üstünde onunla yaşıt hanımlar vardır, admaın kucağına çocuğu verıp foto çektıler, adam zorakı aldı, tam karşımda masada, yapmacık bır güldü, genç hanımıda onlara sarıldı, ve hemennnn adam çocuğu pislik gibi iterek verip kalktı gıttı, sonra ınstagramın o foto ailemız mutlu pazarı şeklınde lanse edilmiş,:)yazık ınsanlar ne halde, eşin çocuğu sevmıor dıye uzulme, zamanla o bağ olur, olmaz ıse yapacağın birşey yok, biz babamızı sevmeyız, oda bızı sevmez, bitakıp gitmiş, adımızı bıle zor bılıyordur, sen iyi bir çocuk yetişdir, yeter

1.5 yaşından beri düzenli olarak götürüyoruz E

Ben eşimede hak veriyorum ama bu bizim çocuğumuz eğrisiyle doğrusuyla kabullenmemesine katlanamıyorum ne dersem diyim çözüm olmuyor benmi çok takılıyorum acaba onuda bilmiyorum ama böyle tek başıma mücadelede çok yoruyor

Merhaba gerçekten zor bir durum sizi anlıyorum annelik çok güzel bir duygudur gerçekten içgüdüsel olarak fazlasıyla sabır ve tahammülümüz var Hemen hemen her konuda Fakat ne yazık ki erkekler bizim kadar sabırlı olmuyorlar önce işinizde illaki Çocuğunuzu seviyordur fakat çocuğunuzun bu Hiperaktiflik yaşadığı dönemi sizin gibi olgunlukla karşılamıyor olabilir Bence Çocuğunuzu olabildiğince bu süreçte babadan Uzak tutun O geldiğinde başka bir odada çocuğunuzla vakit geçirin Çocuğunuzu bir şekilde ceza vermesini kesinlikle müsaade etmeyin yoksa ilerde daha içinden çıkılmaz problemlerle karşılaşabilirsiniz Siz de eşinizi bu süreçte sizin yanınızda olamadığımız kabullenin ve artık çocuğunuzun yanında tartışmayın Söylemesi kolay uygulaması zordur Allah yardımcınız olsun

Ekrana tekrar tekrar baktim benmi yazdim acaba bunları diye ayni durumu ben yaşadım bire bir. yalnız degilmisim çok üzüldüm benim oğlum da 2.5 yaşında yazdıklarınızı fazlasiyla bende yaşadım ve bu yüzden bosanma davasi actim yaklaşık 1 aydır ailemin yanındayım ve babası 1kere zor geldi boşanma çocuğun uz var babasız büyümesin diyorlar ama böyle birbabanin oğluma faydasi olacagini sanmıyorum

Ben en çok oğlunuza üzüldüm. Dikkat çekmek ve sevgi gmrmek için çırpınıyo gibi gelşyo bana. Hele hele babasının onu masaya ya da odaya kilştlemesi çok öok yanlış. Çok üzüldüm çocuğa aile olarak mutlaka destek almanız gerekşyor

Eşiniz çocuğuyla ilgilenmeyi denese bu kadar olmaz aslında. Ona doğru attığına göre herşeyi demekki ilgi bekliyor. Valla işiniz zor. Böyle bir babaya katlanmak daha da zor. Allah kolaylık versin. Kısmet olursa bebeğim doğduğunda ilk günden kendisinin ilgilenmesine alıştırmayı düşünüyorum. Anane-babaanne eline de çok bırakmayacağım bebeğimi. Anne baba olarak ilk sorumluluk bizim üstümüzde olsun istiyorum. Onlar sevsinler sadece, bir de deneyimlerini bizimle paylaşsınlar ihtiyaç olduğunda yeter..

CANIM ÖNCE SEN SAKİN OLMAYA ÇALIŞ.. HERŞEYE SİNİRLENME.. ÇOCUĞUN İÇİN YAP BUNU.. VE ÇOCUĞUNUN YANINDA ASLA TARTIŞMAYIN.. O UYUDUĞUNDA NE KONUŞACAKSANIZ KONUŞUN.. HERŞEY ZAMANLA DÜZELİR.. AMA RİCA EDERİM ÇOCUĞUNUZA SEVGİYİ İLGİYİ BİR TIK DAHA FAZLA GÖSTERİN... İLGİ ÇEKMEK İSTİYOR OLABİLİR.. Kİ KESİNLİKLE.. A

Pedagoga goturmeyi dusundunuz mu hic