Otizm; çocukta üç yaşında önce başlayan yaygın gelişimsel bozukluktur. Yani çocuğun psikolojik gelişim alanlarının hemen hepsini etkiler. En büyük sorun iletişim ve etkileşim alanlarındadır. Aileler bu konuda çok sıkıntı çekerler. Ailelerin fark etmesi daha çok konuşma dönemine denk gelir. Konuşma başlamayınca aile şüphelenebilir. Bir başka belirtide göz iletişimi kurması zordur yani göz göze bakamaz. Anne arama davranışı çok olmaz; yani annesinin çevrede olmamasına tepki vermez. Bu belirtiler görüldüğünde doktorun görmesi gerekir. Gelişim alanlarının tek tek incelenip bu alanları geliştirmek için tedavilere başlanmalıdır. Konuşma, iletişim ve etkileşimin geliştirilmesi gerekir. Bu çocuklar büyüdükçe yaşıtlarıyla iletişim kurmakta zorlanırlar. Sosyal ortamlar oluşturup, buralarda yaşıt çocuklarla iletişim ve etkileşim kurması sağlanmalıdır. Bir şeyleri biriktirme, renkli, parlak eşyalara aşırı ilgi toplama gibi. Dönen şeylere ilgi vardır; çamaşır makinesi gibi. Suyla çok oynarlar, oyuncaklarla amacına uygun oynayamaz, mesela arabayı sürmek yerine sadece tekerlerini döndürür. Annesi seslense bile bakmayabilir. Odada ki insanın olup olmaması sanki umurunda değildir. Ona tepki vermez. Konuşma hiç başlamayabilir. Başlasa bile gramer hataları ve tonlama hataları olur. Konuşma çok sığ ve kısa cümlelerden oluşur. Sosyal uyumu çok bozan bir hastalıktır. Kendine bakımı öğretmek bile çok sorun olabilir. Tuvalet alışkanlıklarını öğretmek diğer çocuklara göre çok zordur. Kişisel bakımı, temizliği, giyip çıkarması çok zor öğretilir. Diğer çocukların çok kolay öğrendiği şeyleri çok zor öğrenir. Bu çocuklara özel bir eğitim uygulanması gerekir. Sabırla özel eğitim teknikleri dediğimiz eğitim yöntemlerini kullanarak, adım adım yeteneklerini geliştirmek gerekir. Bu süreç anne-baba, doktor ve eğitimcinin beraber çalışması gereken bir süreçtir. Hep beraber eksiklikleri tespit edip ortak hareket edilmelidir. Otistik çocuklar bazen sosyal açıdan çok uyumsuz olabilir. Kreşte, okulda saldırgan davranışları olabilir. Yine otizm yanında, hiperaktivite dediğimiz aşırı hareketlilik, sınıfta oturamama olabilir. Bu durumlarda ilaç tedavileri kullanılabilir. Yaşadığı sorunlar nedeniyle depresyon gelişebilir bu konunun da atlanmaması gerekir. Yine otistik çocuklar yeni ortam ve durumlara çok zor alıştıklarını unutmamak gerekir. Bazen evdeki ufak bir eşyanın yerinin değişmesi bile onun için çok zor olabilir ve aşırı tepkiler verebilir. Sınıfının değişmesi, evinin değişmesi onun için hep zor şeylerdir. İnsanlara zor alışır; alıştığı insanların mesela öğretmenin değişmesine bile çok agresif tepkiler verebilir. Hastalığın nedenleri çok karmaşıktır. Bu konuda çeşitli görüşler vardır. Beynin nörokimyasal sisteminde bozukluklar vardır. Halen bu konuda araştırmalar devam etmektedir. Aileler için çok zor bir durumdur. Otistik çocukla beraber ailenin de eğitilmesi gerekmektedir. Anne babayı da tedavi altına alıp, motivasyonlarını çok yüksek tutmak gerekir. Tedavi çocuk ve ailenin yaşam kalitesini arttıracaktır. Kaynak: doktor sitesi S

Otizmli bireyler dünyayı farklı görüyor. Otizm Spektrum Bozukluğu bulunanlar, insan yüzüne ve çevrelerindeki birçok nesneye dikkatle bakmamalarına karşın parlak, hareket eden ya da dönen bazı nesnelere odaklanabilir ve uzun süre bakmaya devam edebilirler. Konuya dair araştırmaların yeni bulgulara ulaşmasıyla, otizmli bireylerin dünyayı nasıl gördüğü hakkındaki bilgiler de artıyor. Ekim 2015'te, Journal Neuron'da yayınlanan yeni bir araştırma, otizm spektrum bozukluğu bulunanların dünyayı nasıl 'gördüğüne' dair yepyeni bulgulara ulaştı. Araştırmaya katılan 39 otizmli bireyin 700 farklı görüntüye verdiği tepki, geçmiş araştırmaların aksine otizmli bireylerin sadece "insan yüzlerine dikkatle bakmadığı, hareket eden nesnelere odaklanabildiği" bulgusunu geliştiren nitelikte. Araştırmayı yürüten CalTech'ten nörolog Ralph Adolphs, geçmiş araştırmalara ek olarak otizmlilerin 'dünya görüşünün' herkesten çok daha farklı olduğuna işaret ediyor. Araştırmada göz izleme tekniği kullanılarak tespit edilen görüntülerde; sol tarafta bulunanlar otizmli katılımcıların kırmızımsı noktalara odaklandığını, sağdakiler ise diğer katılımcıların odaklandığı noktaları göstermektedir. Araştırma sonuçları, otizmli bireylerin gösterilen fotoğrafların merkezine odaklandığını, etraftaki diğer nesnelere odaklanmadığını göstermektedir. Otizmli bireylerin, nesnelerin köşelerine ve dokularına odaklandığı, ancak yüzeylere odaklanmadığı görülmektedir. Araştırmaya katılanların, gösterilen fotoğrafa 3 saniye süresince baktıklarında, odaklandıkları noktalar. Otizmli bireyler, görüntülerdeki nesnelere odaklanmakta, insanları ise dikkatle izlememektedir. Otizmli ve otizmli olmayan katılımcıların, fotoğraflardaki farklı nesnelere odaklandığı görülmektedir. ABD'de her 68 çocuktan biri otizmli ve bu oran yeni teşhis kriterleri ve farkındalığın artmasıyla yükselmektedir. Kaynak: CDC Tıp dünyası Otizm Spektrum Bozukluğu teşhisinde hızlı bir gelişim göstermesine rağmen otizmin tespiti hala oldukça zor. Araştırmacılar Otizm Spektrum Bozukluğu teşhisini daha erken yapabilmek için girişimlerde bulunmaktadır. Erken teşhiste göz izleme tekniğinden faydalanılmaktadır. Kaynak: BabySibs BabySibs projesi, bebeklerde Otizm Spektrum Bozukluğu teşhisini göz izleme tekniğiyle yapmaktadır. Kaynak: BabySibs BabySibs projesinde çalışan araştırmacılar, Otizm Spektrum Bozukluğu bulunan bebeklerin, karmaşık yüzeylere odaklandığını, normal yüzeylere ise bakmadığını tespit etmişlerdir. Kaynak: BabySibs BabySibs projesinin bir diğer bulgusu; otizmli bebekler bilgisayardan çıkan sesleri dikkatle dinlediği ve insan sesine odaklanmadığıdır. Kaynak: 2013 Study Bilimin sağladığı yeni imkanlarla, Otizm Spektrum Sozukluğu daha erken yaşlarda teşhis edilerek, otizmli bireylerin ihtiyaç duyduğu destek daha erken dönemlerden itibaren sağlanabilecektir ve otizmli bireylerin eksiksiz bir hayat yaşamasına destek olunabilecektir. http://www.rotka.org/otizmlilerin-buyuleyici-dunya-gorusu/