Oy kuzumaaaa az kalmış yürüyünce rahatlarsın. Benimkilerin biri 2 buçuk yas diğeri 4 ay ben daha hunimi takmadım ama koltuk altımda bekletiyorum

Son mesajları okudum da onun kreşi gelmiş Acil kreş atın üstüne yarım gün :) Böyle her şeyi anneyle oynayıp etkinlik manyağı olmalarına rağmen yine de enerjleri bitip tatmin olmadıklarında anlıyorsunuz ki çanlar kreşe gidecekler için çalıyor :))

Birebir aynısı uygulanmıyor elbet ama bir çözüm varlığı en azından yapabildiği kadarıyla yine iyi gelir. Gerçekten bir insan büyütmek çok zor.

Şaka bi yana konu sahibi 2 yas sendromundasiniz, arat nette milyor adet link cikicak, bebegin o yas grubu ne yaparsa onu yapiyo şu an, gecicek bu sürec, biraz yorucu zamanlar ama bitiyo

Çok çok geçmiş olsun öncelikle. Kizmaniz bir haftaliksa çok normal çünkü sizde bir insansiniz ve hastasınız. Söyleyebileceğim tek şey bugünler asla geri gelmeyecek. Hiç birşey mükemmel olmak zorunda değil. Siz onu güvenliğe alın ve uzanın elinizden geldiğince

Yemek ve atma konusunda sıkıntı yaşamıyorum. Ama aşırı inat var. Özellikle su konusuna çözüm bulamadım. En son biberonundan suyu ağzına biriktirerek oyuncaklarına dolduruyordu. Özellikle benim yatak odamda bulunan her şey her yere gidiyor. Uyardım olmadı konuştum olmadı kızdım yine olmadı. Çaresiz kaldım. Psikolog iyi bir fikir olabilir. Teşekkür ederim.

Ehiehie Zordu, bundan sonrası bana göre daha zor. 2 si var 3 ü var 4 ü var bunun. İzlemekle yetinin, yapacak bir şey yok. 4 yaş sendromundan bildiriyorum, taş değil kaya olsa çatlar yarabbim Allahım bu nasıl bir inat, çocuğa sormadan kaşığını tabağının yanına koyamıyorum, suluğu onun gösterdiği çizgiye kadar dolduruyorum, yürürken nereden geçmek istediğini soruyorum. İnadından çoraplarını ters giydiriyorum, iplikler ayağına batıyormuş. Öyle bir emir komuta zincirindeyim ki robotik yaşamdayım sadece, aklım çıkıyor ha tepindi ha tepinecek diye

Ara ara cinnet gelir bu normal bana da geliyor ama kızma her gün oluyorsa bir şeyler yapmak lazım evet. Yazılan yorumların çoğuna koptum bubendegilim in dediği gibi çılgın ve sacmalayarak davranmak işi gerçekten o kadar kolaylaştırıyor ki. Ben de bazen onun yaptıklarının aynısını taklit ederek dışardan nasıl gözüktüğünü göstermeye çalışırım. Mesela geçen aniden cinnet geldi ve arabalarını koltuğa firtatip bağırmaya başladı oturdum yanına bende arabalarını nazikçe ama hızlı bir şekilde yuvarlayıp bağırmaya başladım önce şaşırdı sonra ne yapıyor acaba annem diye baktı sonrada o da benim gibi nazik ve kibarca arabalarını yuvarlayıp gülerek bağırdı ve bende kikirdayinca ortalık koptu. Tabi bu yöntem de her koşulda geçerli değil ama zamanla hangi ortamda ona nasıl uyum sağlayacağınız bir şekilde öğreniyorsunuz. Yeter ki sizde çocuk olun.

Canina zarar vermedigi surece ne istiyorsa he tamam yapabilirsin, mumkunse cinnetlesmeyelim modunda takilinacak dönemlerden bahsediyorsunuz sanirim.

yasamayan bilmez ya. mesela benim cocuk sabah once corap giymeyecegim diye tutturdu , sonra yelek giymem dedi , sonra da paltosunu giymeyecekmis. tuvalete gotururum istemez. sacini toplarim istemeeeem der. gel de kafayi yeme. ama inatlasma disinda sevgi pitircigi.

Amaaaan ne sıkıntılı varliklarmisiz hiç bitmedi su sendromlarimiz Dogdugumuzdan beri

Yazık sana bana ona hepimize

Doğru söylüyorsunuz. Kuralları uygulamak önemli. En basitinden bir örneklendirme yapayım. Bir seylerin üzerine çıkarak her yere uzanmaya çalışıyor. İlk önce kendi masa ve sandalyesini kullaniyordu. Önlem aldık sonra oyuncak atına başladı. Onu da kaldırdım. Sonra bildiğiniz masa sandalyelerini sürükleyerek götürmeye başladı. Konuştum uyardım unutur gibi oldu derken koltuk yastıklarını üst üste koymaya başladı. Bunları musluklara yetişmek kütüphaneye yetişmek mutfak çekmecelerine yetişmek vs. çin kullanıyor. Üzerine çıkacak hiç bir şey bulamasa alt çekmeceleri açıp üzerine çıkarak yukarıya ulaşıyor. Kendine zarar veriyor ona daha çok üzülüyorum. Biz aslında sorunu yaramazlıklarından çok alternatif üretmesinden yaşıyoruz.

Ben bir şey yetiştirme derdindeysem çok sinirli ve stresli oluyorum. Mesela yemek yapmak, temizlik işte ya da başka bir iş. Bunlar olurken çocuklarımın her şeyi batıyor. Uğraşacak işim yoksa çocuğumun yaramazlıklari şirin geliyor bazen onlara ben de katılıyorum. Bilmem demek istediğimi anlatabildim mi? Önce bizim zihnimizi boşaltmamiz gerekiyor. Kızıp bağırıyoruz bazen ki normal. Gerçek hayatta ekselanslari diye kimse önlerinde eğilmeyecek. Hos benim büyük oğlan çok hassas kırılgan ne yapacağımı bilmiyorum da neyse kendisine zarar verecek şeyleri ortadan kaldırın. Eşya kalabalığıni kaldırın. Girmesini istemediğiniz yerleri kilitleyin. Bol bol dışarı çıkın parkta enerjisini atsın. Akşam mutlaka babaya paslayin o ilgilensin. Ev varsin biraz dağınık kalsın. O uyurken mutlaka keyif yapin iş yetiştireyim derdine girmeyin. Ben kahve içip kafa dinlemedigim zaman daha gergin oluyorum mesela.

Bende kendimce bazı yöntemler uyguluyorum ama bazı seyler doğru gitmiyor ki düzelmiyor diyorum. O yüzden konu açtım ki gerekli düzenlemeleri kendimde yapabileyim. Başka önerileriniz varsa severek dinlerim ki uygulamaya gecirebileyim. nery83 Independence is happiness. Anneler

Hepsi öyle, benim heralde yikanmadik yastigim, yikanmamis oyun hamuru vs hic bisey kalmadi. Kesfediyor deneme yapiyor deney yapiyor gibi dusunun egitim icin diyin kendinizi teselli edin yoksa gercekten olmuyor. HatueL Kalbini değiştirerek hayatını değiştirebilirsin... Anneler

Bağırdığınızda bir işe yarıyor mu? Daha mı az hareket ediyor? Daha mı az inatlaşıyor? Bağırdığınızda daha mı çok anlıyor? Ne işe yarıyor bu zorbalık? Kaç yaşındasınız? 26 aylık bebeyle inatlaşmak size yada ona ne kazandırıyor? İnatlaştığı durumlarda dikkatini başka birşeye çekeceksiniz yada inadının olumlu sonucu olmayacak hepsi bu Çok hareketli olması bir şikayet sebebi mi şükür sebebi mi bir düşünün isterseniz HatueL Kalbini değiştirerek hayatını değiştirebilirsin... Anneler

Biz 3 aylık olduk Çok şükür yorucu ve uykusuz günleri geride bıraktık Şimdi daha yorucu ve uykusuz günler geliyor

Hasta olduğun için tahammülün daha az bu çok normal, bu süreçte sen dinlen babası ilgilensin çocukla, sen de kendine gelince daha sağlıklı olur sana da yazık, çocuğa da

Çok iyi anlıyorum sizi. Benim de oğlum 30 aylık ve sürekli kriz halindeyiz. İnatlaşmaları, ağlayarak her isteğini yaptırması, 30 sn dahi hareketsiz kalmaması, uykusu, yemesi içmesi, çok sorunlu maalesef. Gün sonunda savaştan çıkmış bir halde oluyorum. Ben ağladığı zaman sakinleşmiyorsa kendi haline bırakıyorum. Çünkü kucağıma alıp sakinleştirmeye çalıştıkça daha da beter ağlıyor. Başka da birşey gelmiyor elimden. Konunuzu bende takipteyim.

Sabır çekiceksiniz :) Çocukla inatlaşmak gereksiz. Mutlaka uyulması elzem olan bir kural var ise uzun bir cümle bile kurmayın tek kelime söyleyin. Sonra da kuralı esnetmeyin. Ama kendine etrafa zararsız bir şey yapmak istiyorsa bunun için inatlaşmaya gerek yok bırakın yapsın. Ne gibi konularda sıkıntı yaşıyorsunuz

Çikolata ve yoga her derde devacı geldi hanımmmm :)) Bize sadece regl dönemleri %85 bitteri, çıldıran annelere her daim her türlüsü piki canım anladım ben seni. 2. çocuğum inadından mıçmaz derler ya o cinstendi. O yüzden inatlaşma dikkatini dağıt. Evde sürekli oynak, enerji veren müzikler açık olsun. Baktın olay kopacak romanlar gibi müzikle oynamaya başlarsın bağırmaktan daha keyifli en azından Şaka bir yana enerji veren müzik olayı mod yükseltiyor iyi geliyor. Diğer yandan dağılmış çok takılma, gece herkes yatınca en fazla yarım saatte toplar yatarsın. Benim çocuklar onca oyuncağa rağmen mutfak dolaplarını boşaltır tencere tavayla oynardı. Deli gibi peşlerini toplardım şimdi diyorum akşama kadar ortada kalsa ne olacak niye germişim kendimi bu kadar.

Aslında sinir yatıştırmak için bir sey bulmak kesinlikle işe yarar ama benim bebeğim o anda peşimi hiç bırakmıyor. D dgdln

Benim kızım erken konuşmaya başladı. Her seyi anlatabiliyor ve aslında söylenilen her seyi de anlıyor. Öneriler için teşekkür ederim. Ben genelde onun sevdiği şeyi sorup yapalim mi derim. Kitap okuyalım mı derim. Ama seçenek çok daha mantıklı kesinlikle uygulayacağım. İnşallah işe yarar.

Şu yaziyi okuyunca, amacsizca beni yere yatirip uzerime zipanildiginda oh be sirtim yer gordu cok sukur moduna ulasmis kendi hallerim geldi birden aklima. benimde icimden hep sey geciyordu iyi kimse hala sikayet edip bebeyi sosyal hizmetlere aldirmadi demek ki sorun yok henuz delirmemisim diye dusunurdum

Ben 15 aylıkken küçük kardeşim doğmuş. Annem bizi nasıl büyütmüş vallahi bilemiyorum.

İkisi birden büyüyorlar. İlki yanlizken zor oluyordu da ikinci kolay oluyor. Kızımı oğlumla beraber büyütüyoruz bize de oyuncak oldu vallaha HatueL Kalbini değiştirerek hayatını değiştirebilirsin... Anneler

Neeeeeeeeğ araları çok az yaw. Asla ben cesaret edemem buna maşallah size

Doğduk doğalı sürekli ataktayız her atağa inanıyor ve saygı duyuyorum

25 aylık bir oğlum var sizi çok iyi anlıyorum. Normalde sakin bir çocuktur ama bugun parka gittik bir saat ağladı hiç bir şey söylemedi ağlamaktan konuşamadı. Çabaladım ama susmadı. Zaten belli bir noktadan sonra kendilerini sakinlestiremiyorlar çünkü bilmiyorlar. Ben de çok zor süreçler yaşadım ve artık kendimi tükenmiş hissediyorum, tahammülüm kalmadı ama uyguladığım bazı şeyler var Benim oğlum oldukça iyi konuşabiliyor eğer çocuğunuz konusamiyorsa ona duygularını ogretmelisiniz. 1 agladiginda onu anlayamadigimi söylüyorum istersen su iç ve sakinleş diyorum ama çok nadir işe yarıyor. Yine de beyninde bazen bunu düşündüğünü hissediyorum. 2 seçenekler sunuyorum şimdi ne yapmak istersin. Genelde kendisi 3. Bir seçenek üretiyor. Yapılabilir bir seyse yapıyorum yoksa daha şiddetli devam ediyo. 3 onu anladığımı söyleyip hissettiği üzüntünün farkında olduğumu söylüyorum 4 doğduğundan beri sürekli şarkı söylediğim için şarkı söylemem onu rahatlatıyor Bunlar şimdi aklıma gelenler ama ben de çaresiz hissesip ağladığım bazen sesimi yukselttigim oluyo. Direkt ona karşı bir tavrim olmasa da o bunu algilayamayacak kadar küçük. Mükemmel olmaya calismamak gerekiyo sanırım. Bugün sakin kaldım o da ağlamaya devam etti. Ne zaman ki salıncağa binmek istediğini söyledi o zaman gittim bindirdim. Ağlamaya devam etti bir süre sonra sustu. Arkadaşlarımla biraz vakit geçireyim diye çıkmıştım çay vs de almıştım ama maalesef HatueL Kalbini değiştirerek hayatını değiştirebilirsin... Anneler

Dedim ya mesajda da belki benim evhamım diye ne bileyim mesela onunla oynamadan bir gün geçirice gün boşa gitmiş gibi geliyor. Oysaki o da yerleri silmeyi çamaşır asmayı bulaşık makinesine yardımı çok sever. Yemek yaparken bile tezgahın üzerinde oturtur onu da dahil ederim. Belki de sizin yaptığınızı yapıp biraz daha akışına bıraksam daha iyi olabilir.

Benzer bir surecten gectim, yeni tasinmistik, esim iste, ben 2 kucuk cocukla evdeydim, kucugun oylen uykusunda 10-30 dakika arasi yoga yaptim ve sakince 1 kahve ictim, her gun bu sekilde yaptim ve biraz iyi gelmisti. genelde insanlar cocuk uyurken temizliktir, yemektir o islere kosarlar, o da belki zaman yonetimi acisindan iyidir bilemiyorum ama benim buna ihtiyacim vardi ve ev tamamen pis olsa bile o yarim saati kendime ayirdim duzenli olarak. o yuzden size de tavsiye ederim, kendinize bir sekilde zaman yaratin. sonra insana sabir da yukleniyor, huzur da yukleniyor, daha bir sevgi dolu oluyorsunuz.

Yalnız olmadığımı bilmek rahatlattı beni. Benim bebeğimin saclarımla problemi var. Baska biriyle kavga etsem saclarımı bu kadar yolamazdı. Alys

Sağlıkla, mutlulukla büyütün :) Öyle böyle geçiyor hepsi. Şimdi kızımın bebekliğini çok özlüyorum. 6 yaşında şu an, okula başladı. Artık o da sosyal hayatın bir parçası, kendine ait bir çevresi var. İçindeyken çok zor ama geriye dönüp bakınca ne çabuk büyüdüklerini düşünüyor insan :) 6 yaşında bunu düşünmek komik belki ama zorlukla ve yardımsız büyütünce böyle oluyor sanırım. Yemeğini kendi yiyor, kendi yatıyor, kendi kalkıyor, tuvaletini kendi yapıyor, yükü azalıyor haliyle. Sohbet ediyorsunuz, kız kıza gezmelere gidiyorsunuz :) Yakın arkadaşınız gibi oluyor.

Beben var mı? Varsa yazılan ve yaşanan farkını görmelisin

O oyuncaklari kaldiracaksin. Ilk uyaracaksin. Baktin halen devam ediyor, sesini yükselterek o oyuncaklari elinden alacaksin. O 'zorlu 2 yaş' her istediği yapsin diye değil. Çocuk sınirlari keşf ediyor ve bir ebeveyn olarak o sinirlari göstermen lazim. Anlamaz diye düşünüyorsun ama öyle bir anliyor ki. Sınir sadece söylenerek gösterilmez. Cocukta "amaaan annem 1-2 konuşuyor işte" diye düşünüyor. Buna bağli bir aksiyonda olmali.

Bebeğim 11 aylık atak dönemleri zorluyor bazen. Çok ısrarcı ya da mızmızlandığında arabasıyla gezdiriyorum. Tabi ben Antalya'da yaşıyorum hala bahar burası. Akşamda baba gelince direk ona bırakıyorum. Sizin ki 2 yaş sendromunu yaşıyor. Biz ne yaşarız bilmiyorum.

Neden ziyan olsun ki? 10 dk oyun hamuru illa oyanaması gerekmez bence zaten ilerde oyanayacak şuan kendilerini kontrol edemiyorlar sadece zaten bizim bebeler çok meraklı her şeye neye ilgi duyuyorsa ona yönlendirmek en güzeli doktorumla da konuştuk bunu oturmayı sevmeyen bir bebekten oturup etkinlik yapmayı bekleme dedi al davul al bowling seti onları oynasın kendine de eziyet etme dedi enerjisini atacak alanlara yönlendir dedi benimki çok zıplıyor mesela yaptığı hareketleri görenler yürekleri ağzında diyorım bir şey olmaz o hep öyle 4 yaşında artislik jimlastiğe vericem tam kızıma göre bence değilse de her alanı denicem çünkü 30 aylık oldu 3 dk totosunun üstünde oturduğunu bilmiyorum gerçekten bende tükendim zaten her şeyi öğrenecek şuan kendime de kızıma da eziyet edemem nabza göre şerbet ilerliyoruz

Ya daha benimki küçük ama aklıma gelen su. Mesela evi olabildiğince güvenli hale getirseniz. Kırılacak her seyi kaldırmak, çekmecelere güvenlik kilidi, temiz kalmasını istediğiniz seyleri kaldırmak vs. Sonra da salsanız ne yaparsa yapsin :) bir de bol bol park gibi enerji atıcı yerlere goturseniz... Bakalım 2 yaşına gelince bebem, bu yazdıklarımı yutacak mıyım? :))))

2,5 yaşındaki kızımda çok hareketlidir bir sürü etkinlik malzemeleri dolapta duruyor çünkü amacımızı çok aşıyoruz boyama yapıyor 10 dk sonra bakıyorum tüm duvarlar çizilmiş, kinetik kum aldım her şeyi gösterip anlatmama rağmen bez serdiğim halde yine etrafa saçılmış suluğundan su alıp eline tükürüyor sonra da onu 5 parmak şeklinde yatak odamdaki boy aynama ellerinin izini yapıyor ben artık pes ettim evde etkinlik yapmıyorum kızıma en iyi gelen şey sokak park ve gezmek ha bir de zıplamak pandemi falnda dinlemedik her gün parktaydık kar boran olmadığı sürece her gün yürüyüş+park yapıyoruz bana da iyi geliyor ev işlerine yardımcı olmayı seviyor aksiyona bayılır hadi oyuncaklarını topla iyo açacağım diyorum topluyo, hadi çamaşırları asalım diyorum beraber çamaşır asıyoruz bulaşık mak boşaltıyoruz, pi pi pi lere bakalım diyor günde birkaç kez kedilere bakıyoruz yani onun sevdiği şeylere yöneldim ben mutfak camına ekmekler koyup martıları bekliyoruz evet benimde sakin kalamadığım anlar oluyor ama insanız ve yardım almadan büyütüyorum hiçbir özel anım kalmadı o kadar da olur diyorum, ağlayarak bir şey yapmam bunu bilir ve kullanmaz bana ama babasına yapıyor ben şimdilik karışmıyorum

Kız çocuğu sakin olur derler benim de gözüm korktu şuan

forevermorrenk N NauNau Buyurun kızçeler başımıza gelecekleri okuyalım

Valla ben de krese baslar düzelir dedim 27 aylık bebe cete olmus kresde millete saldırıyor Erkek cocugu olsa dicem hadi bi derece Kız dogurdugma eminim. Bana anne ben arkadaslarımı sıktım diye geliyor hergün:S Ögretmen evde esinden cok bizim yüzümüzü görüyrdur, hergür beyin fırtınası yapıyoruz kendisiyyle

Sizinki biraz keşifçi sanırım. Beraber boşaltsanıza çekmeceleri. Merakı gider sonra ilgilenmez. Szin gözetiminizde açsın içindekileri çıkarıp tek tek tanıtın eşyaların ne işe yaradığını hakkında konuşun vs. Ben tüm evdeki dolapların kızımın ulaşabileceği hizada olanlarına onun oyuncak ve eşyalarını yerleştirmiştim. Bu da işe yarıyor

sızı her zorladıgında kendınızı onun yerıne koyun buyumek daha zor o suan sızden daha cok zorlanıyor herseyı onune koydugunuzu onun ıcın uykusuz kosusturdugunuzu sanıyorsunuz ama kocaman dunyada tek basına kendısınden devasa buyuk canlılar ıcınde buyumeye calısmak ogrenmeye calısmak algılamak daha zor kızdıgınız an bebek oldugunuzu dusunun sabredın hep boyle kalmayacak elbet buyuyecek bunu dusunun

Benim de 26 aylık kızım var sizi çok iyi anlıyorum bazen çileden çıkartıyor inatlaşarak maalesef bende kendime hakim olamıyorum kızdığım oluyor ama sonra çok pişman oluyorum onu anlamaya çalışıyorum daha çok küçük savunmasız bende ona kızarsam hayat ne yapmaz daha sakin olmayı öğreniyorum kızmadan dökmeden. Bu günlerde geçecek onlarda kendini bulma çabasındalar.

Evet çünkü benim oğlum aşırı pis :) Dağ adamı diye boşa söylemiyorum :) Yaklaşık 13-16 ay arası ne b. klar temizledik biz. Ola ki bi an gözümün önünden ayrıldı ya da benden erken uyandı ve kaka yaptıysa duvarlara, halilara, kapılara sanatını işledi yavrum. O narin parmaklarıyla yaptığı nice eserleri yok ettim ben tuvalet fırçası da cabası. Çoğunlukla odanın içine gelirdi o fırça. Böyle bir bağışıklık az kişiye nasip olmuştur bence :)

9 aylık appası. Yanından kalkınca etini yemişim gibi ağlıyor ben bildiğiniz emir komutada bekliyorum.

El kadar bebeğe bağırmak zorbalık değil de nedir formasyonlu öğretmen hanım? Bağırmanın olumlu bir getirisi yoksa neden bağırıyorsunuz? Siz ne dediyseniz ben onu biliyorum ve ona göre cevap veriyorum, bir süredir bağırıp duruyormuşsunuz bebeğe işte sanki iftira atıyorum siz dediniz Bebekle inatlaştığınızı da siz yazdınız, ben de bundan nasıl bir kazanım çıkarabilirsiniz ki kaç yaşında kadınsınız küçücük bebekle inatlaşıyorsunuz dedim Çok hareketli yok yok çoooook çooook çooook hareketli değil mi bebeğiniz, ben bunu nereden biliyorum, çünkü siz söylediniz

Annem beni büyütürken hiç anlamadım dedi ama ben kardeşlerimi hatırlıyorum ortanca olan canavar gibiydi Tabi ki de zorlukları var ama tatlılıkları alıyor işte her şeyi :) Rabbim herkesin evladını korusun yeter ki onlar yaramaz olsalar da olur Benim kızım olacak bakalım beni neler bekliyor :))

Bir kaç kere boşalttık çekmeceleri ama keşfettikten sonra oynama isteği doğuyor kendine oyuncak yapmayı seviyor çekmecedekileri. Ama dediğiniz gibi en azindan bir çekmeceyi boşaltıp onun oyuncaklarını mutfağa yerleştirirsem dikkatini oraya çekebilirim. Çok teşekkürler tavsiyeler icin. gulguzeli_28 Guru Anneler

Konuya nokta koyuyorum ; AMA Bİ GÜLÜŞÜ VAR...

Verin onune legeni suyu temiz bir bulasik sungeriyle oyuncaklarini yikasin dursun. Hem egleniyor, hem su stresini aliyor hemde baya baya zaman gecirtiyor, ayni zamanda sungerle farkli dokulardaki esyalarin suya temasinda farkli tepkiler verdigini cozuyor. Sunger suyu icine cekiyor gibi bir on izlenim tarzi dusunun. Aslinda cocuklar davranislariyla ne istedigini anlatiyorda biz acemilikten mi yogun stresten mi bir sure bunu anlamiyoruz. Takip edip yaptigi hareketin daha anlamlisini eline verince daha kolay oluyor

Çok teşekkür ederim. Aslında babası ilgileniyor hakkını yemeyeyim ama kızım beni de yanında istiyor.

Sizin bebeğinizle benim egomun hiçbir ilgisi olamaz Neden yanlışlarınızı görüp yüzünüze vuran birini görünce ego tatmin ediyoooo diye sıyırmaya çalışıyorsunuz, neden yani? Bir bebeğe bağırmak zorbalıktır, değil midir sizce?bir bebekle inatlaşmak saçma ve sonuçsuz bir ego savaşıdır, değil midir sizce? Her iki davranış da bebeğe zarar verir, vermez mi sizce? Siz tersini mi savunuyorsunuz da benim dediklerim yanlış? Bugün hasta olduğunuz için bunları yapıyorsunuz yarın kocanızla gergin olduğunuz için yapacaksınız bir sonraki gün işte sorunlarınız olduğu için daha sonra bir yakınınızı kaybedip... bu böyle sürüp gidecek hemen doğruya dönmezseniz. bebek sizin hastalığınızın bilincinde değil, bilincinde olsa bile bu davranışlara anlayış göstermek durumunda değil, sorumluluğu olan sizsiniz, her durumda her koşulda taviz veremeyeceğiniz kurallar var, her durumda her koşulda size ve sevginize sabrınız muhtaç bir bebek var. Bakın ben bebeğinize davranışınızı eleştiriyorum siz beni, hangimizin derdi egosu? Diyelim ki ben yetişkinlerle konuşmayı bilmiyorum bunun bir yetişkine ne zararı olabilir, yetişkin bir insanın karakteri benim ona konuşma şeklime göre mi gelişir, travma mı yaşar, ruhu mu parçalanır, hiiiiç birşey olmaz, beğenmiyorsa tarzımı döner yoluna gider. Siz el kadar bebeyle nasıl konuşacağınızı bilmiyorsunuz formasyonlu öğretmen hanım, o bebeğin dönüp yoluna gitme şansı da yok, yaşatacağınız her travmaya karşı açık, size ve hayata karşı savunmasız Türkçemde nasıl bir eksiklik buldunuz öğretmenim? Bu mevzunun arasında bunu da sokuşturma ihtiyacı hissettiğinize göre Rusça filan yazıyorum herhalde. Üslubum sizi ilgilendirmiyor, bana göre de sizin üslubunuz hiç hoş değil ama banane herkes kendine yakıştığı gibi davranıyor işte Bir şeyi merak ettim neden bana mesleğinizi söyleme gereği duydunuz, sormuş muydum?söyleyince ne kazandınız, benden üstün olduğunuzu mu düşündünüz Kendinizi zannettiğiniz şey değilsiniz benim gözümde o yüzden yok konumu terkedin filan komik duruma düşürmeyin kendinizi HatueL Kalbini değiştirerek hayatını değiştirebilirsin... Anneler

bence bolca dinlenin, kendinizle ilgilenin, ne iyi geliyorsa o, kahve zamani olur, yoga zamani meditasyon zamani olur, cikolata yemek olur, yuruyuse gitmek olur, ... gunun bir aninda kendinize alan yaratin, kafanizi bosaltin dinlenin. Bu zamanda esiniz veya bir baskasi cocuga baksin, veya cocugun uyku saatine denk gelecek sekilde ayarlayin. Bunu duzenli olarak yapin. Siz kendinizi surekli frenleyemezsiniz, taktikler bugun ise yarar, yarin yaramaz, o yuzden duzenli olarak kendinizi mutlu edecek bir sey yapmaniz gerekir ki o gunun stresi bir sekilde atilsin.

Ben onun küvetini de koyup bebeklerini yıkatıyordum. Ama sonra öyle bi hal aldı ki o küvetin içinde kıyafetleriyle o yüzdü koltuk yastıklarım ayakkabılar yüzdü. Çok kısa bir süre amacına uygun oynuyor sonra her sey alt üst oluyor.

Tavsiyeler için teşekkür ederim. Aslında pratikte uyguladığım şeyler ama babanızın yöntemini öğrenmek isterim. Biz çocuk kilidi falan aldık ama çözmesi 1 günü bulmadı o yüzden pek bir anlamı kalmadı. S Spizella

Konuma yazdığınız ilk mesaj yukarda. Eleştirilere ya da önerilere açık olmasaydım bu konuyu açmazdım. O kadar yorum yazılmışken tek size bu tavrı takındıysam kafayı size takmış olamam değil mi aynayı bi kendinize mi çevirseniz? Bebeğime sürekli bağırdığımdan mı bahsetmişim ben onunla inatlaşıyor muyum demişim? Bebeğim inatlaşırken onunla nasıl inatlaşmamalıyım demişim bu cümleyi o şekil anlamış olmanız türkçe eksikliginizi gösterir. Mesleğimi söyleyerek sizden daha üstün olmuş olmadım tabi ki ama sizin beni ezemeyecek olduğunuzu bildirdim. Ama bu da size ağır geldi ki durmadan dile getiriyorsunuz. Çünkü siz bana yaşımı sorarak aklınız sıra had bildirecektiniz. Anneyim işte bazı şeylerinnyolunda gitmediğini düşünen bebegini düşünüp yol arayan bir anne yaşın ne önemi var? Siz benim bebeğimle konuşmayı bilip bilmedigimi nerden biliyorsunuz? Ben eğer ki konuşmayı bilmeseydim içine düştüğüm durumu dert edip buraya konu açmazdım. Sizi eleştiriyorum ama ego savaşından değil tavrınızdan üslubunuzdan haddiniz olmayan konuşma şeklinizden. Aynı son mesajınızda yaptığınız gibi. Pardon ama siz kimsiniz ki sizin gözünüzde bir şey olmak isteyeyim? Bu cümlenizden bile bir çok şey anlaşılıyor. Sizin dediğiniz gibi yetişkin bir bireyim ve yoluma sizden ve yorumlarınızdan uzak devam etmek istiyorum. Siz o mükemmel yorumlarınızı kendinize veya sizinle aynı dili konuşan kişilere saklayın. Ve ben değil siz komik duruma düşmeyin. Çünkü bundan sonra yazacağınız mesaj havada kalacak. HatueL Kalbini değiştirerek hayatını değiştirebilirsin... Anneler

Tam 26 aylık kızım var. Aynı sizinki gibi aşırı hareketli. Biz bir senedir psikiyatri desteği de alıyoruz. Otizmden şüphe etmiştik ancak dikkat eksikliği tanısı aldık şükür. Biz psikiyatrdan rica ettik bir özel eğitimciden destek almaya başladık. Sadece bize rehberlik yapıyor. Daha ilk gözlemde kadın bize maalesef siz çocuk, kızınız anne olmuş rolleri değiştirmişsiniz dedi Bir haftadır evde düzeni değiştirdik. Ağlayarak hiçbir şey elde etmesine izin vermiyoruz. İnanmayacaksın ama meğer söylediğim tüm kural, uyarı vs herşeyi anlıyormuş ama ağlayınca dayanamayacağımı bildiği için anlamazdan geliyormuş. Sakin ve kararlı ses tonu önemli. Oyuncaklar toplanmadan yeni oyuncak yok diyorsan mutlaka toplamasını beklemelisin . Sonra aferin benim kızıma be güzel de topladın deyip öpücükler. 1 hafta inatla ağlıyor, hatta son aşamada ağlamanın volümünü ve süresini de arttırıyor ama sonra vazgeçiyor. Bizim ki vazgeçmedi ama şu an ağlamanın işe yaramadığını anladı son şanslarını kullanıp ağlama süresini uzatmakla meşgul. Ama eminim biz kararlı yaklaştıkça vazgeçecek.

Kiziniz terrible 2 döneminde, bence bunla ilgili yazilar okursaniz, ne tur tepkiler vermeniz gerektigini de anlatiyolar genelde https://www.dogrusucarrefoursa.com/2-yas-sendromu-nedir-nasil-atlatilir/

Hayattaki en zor iş bence.

Sabir sabir sabir, baska yapacak bir sey yok galiba. Benim de oglum 26 aylik. Beni asiri sinirlendirdigi zamanlar oluyor. Mesela uyuturken, anne ustumu ort. Ortunce, ortme ortme diye aglama, anne fis fis kayikci soyle, soylemeye baalayinca daha fis fis... derken anne fis fis soyleme diye aglama, ardindan su isteyip verince su istemiyorum diye aglama oyuncaklari her yere firlatma, biz dur yapma dedikce kahkaha atarak devam etme, canim bebem, iyiyken cok iyiyiz ama

Günaydın hanımlar Benim derdim kendimle. Özellikle 1 haftadır bebeğime çok kızdığımı bazen sert davrandığımı gözlemliyorum ve bu beni çok rahatsız ediyor. 26 aylık kızım var. Çok hareketli hatta çok demek yetmez çooook çoooook hareketli. Normalde daha sakin kalabiliyordum ama bu aralar griple birlikte halsizlik uykusuzluk bir araya gelince benimde sinirlerim harap oldu. Sizden bebeğime karşı nasıl sakin kalmalıyım o inatlaşırken onunla inatlaşmamayı nasıl başarmalıyım vb. konular için fikir istiyorum. Onun gözünde korkunç sürekli bağıran bir anne olmak istemiyorum. Bu beni çok üzüyor. Tecrübeli anneler bana yardımcı olursanız sevinirim.

Ben ağlayınca istediği bir seyi vermemeyi küçükken kesmiştim. Ama mesela oyuncaklarını dağıtıyor toplayalım diyorum toplamayacagım demiyor da anneciğim yoruldum dinlenecegim diyor toplamıyor. Öyle deyince kıyamayıp ben topluyordum ama bunun da yanlış oldugunu bu yazıdan anladım. Biraz da farklı yaklaşayım bakalım durum değişecek mi.

Var evet, ne diyim kadina, at kendini camdan mi diyim, uzulmesin diye var iste yapilacak biseyler diyorum

ay 2 yaş sendromunun ingilizcesi duruma daha uygunmuş

Zorbalık yaptığımı nereden çıkardınız? Bağırmanın işe yaradığını düşünsem kendime bu sebeple kızmaz konu açmazdım. Hem sürekli bağırıyormuşum gibi yazmışsınız mesajı tam okumadınız sanırım. Bebeğimle inatlaştığımı bundan birer kazanım çıkardığımızı nerede okudunuz mesela? Çok hareketli olduğundan şikayet mi etmişim yoksa onun bu hareketliliği karşısında bildiklerim yetersiz gelmiş hastalıktan bunalmış yardım mı istemişim? 29 yaşında formasyonlu bir öğretmenim bu arada. Ben bunları düşündüm de siz konulara yorum yapmadan önce okuyun anlayın sonra düşünüp yazın isterseniz. HatueL Kalbini değiştirerek hayatını değiştirebilirsin... Anneler

Öfkeli ve sendromlu bebe Kizimda uçan adam sabri modunda dolaştı bir süre ortada. Geçeçek merak etmeyin, 2 yaş bebeleri gerçekten zor oluyor. Bende geliyor cinnet modunda geziyordum evde ilk zamanlar sonra mecburen kabullendik bu süreç böyle, baktim olmuyor işi gücü yemeği biraktim sinirlenmesine firsat vermeden surekli etkinlik surekli oyun modunda takildim. Oyun hamuru acayip ise yariyor, boyle elleriyle sıkıp yogurabilecegi hirsini çikarabilecegi seyler verin eline, daha da olmadi cinnet aninda dikkat dagitmak lazim, ben kek yaptiriyordum hanima, ben kek yapmaya gidiyorum sende burda istedigin kadar aglayabilirsin diyip ortami terk ediyordum, tabi aglarken kusmalar da cabasi Dikkat dagitinca kusana kadar aglamalardan kurtuldum öneririm sizede. Baktiniz cinnet cinnet dolasiyor tutusturun eline toz bezini toz alsin, bulasik makinasina falan yardim ederdi hem ise yarardi hem cinneti gecerdi.

Sizde insansınız Sürekli meleğim prensesim diye tepemize çıkaracak halimiz yok

Hatice Kübra Tongar hanımın iyileşen anneligim kitabını okuyabilirsiniz

Üzerimden inmeyen 3 yas oglum var benimde. Bu aralar sabrim tükendi bence. Sokağa çıkmak bile istemiyor, evde koltuk tepelerinde uzerime atliyor. Ne desem asla olmaz diyor, daha agzımi açıyorum birşey diyeceğim" herşeye olmaz, asla asla olmaz" diyor en başından. Ne söyleyeceğimin önemi yok yani. Markete gidicem geçen gün, ben evde kalıcam sen git diyor bana ki evde ikimiz varız yani kalamaz. Pandemi çocuğu, alişkın degil diyorum kendimi avutuyorum. Bağırmak istemiyorum, bağırmıyorumda ama kendimi kapatıp bir yere sakinleşene kadar bekliyorum. Çok sinirlendiğinizde uzaklaşın. Ben kendimi mutfağa atıp tencere tava ovuyorum, tezgah siliyorum falan sakinleşiyorum. Aslında evde kızima da (9 yaş)sinirlensem bunu yapıyorum. Işim bitince sakinleşmiş oluyorum. Sizde sizi sakinleştirecek birşey bulun derim muhakkak vardır. Bağırmak inanın birşey öğretmez çocuğunuza, çok küçük henüz

Az evvel beni delirtti bacağımı yumrukladım ve oyun sanıp o da bacağına vurdu Yastığım elimde bekliyorum başımı basmayı, ramak kaldı

İnatlaşarak çözüm değil kalıcı hastalar olacağını bilin mesela yemek istemiyor mu bırakın yemesin. Yerlere bir şeyler mi atıyor o an atsın akabinde konuşun. Bir de annelerin kendileri için bir iki seansta olsa psikolog ile görüşmesi gerçekten onları rahatlatıyor.

Bana önceden söylesen delice gelirdi ama artık iyi bir fikir diye düşünmeye basladım.

Çözümü yükünüzü birinin paylaşması. Mesela ben çalısmaya başladım bana baya iyi geldi. Tamam çok sevoyoruz ama bir kaç saat baskasının ilgilenmesi iui gelir cidden tahammul seviyeniz artar. Anneniz falan yakımsa bir iki saat ona birakın. Ya da eşinize deyin mesela onun tatil gününde bir kaç saat baba kız parka çiksinlar suz evde yalnız kalın kafa dinleyin. Bir bebekle yedi yirmidört ilgilenmek zor cidden

Onu yapma demek yerine gel bunu yap diyerek. Duvari mi boyuyo bak gel bunu boya diye boyanacak uygun bisey vererek. Suyla oynamayi seviosa kuveti doldurup su tabancasi suyla şişen seyler al. Girmesini istemedigin yerleri de kilitle yatak odasini cekmeceleri falan zor acilir hale getir. Babam oyle yapardi iki yasindaki halimi hatirliorum cekmecenin iki yanına ayagimi koyup var gucumle kendimi geriye iterek acmaya calistigimi kafamda iki fıskiye sacimla. Alternatif çözümler sunmalisin kisacasi. Cok abuk bisey yapiosa da eline vuruver bagirip kendini yorana kadar azcik hakimiyetin kimde oldugunu görsün bisey olmaz. Annem bagirinca daha cok korkardim ziplardim korkudan ama elime fln vurdugunda cok koymazdi sadece yapmamam gerektiğini anlayip utanirdim.

Pesinizden geliyorlar:)

Anlattıklarınızın aynısını yaşıyorum. Ama ben amacını aşsada bırakmak istemiyorum. Alışsın diyorum. Diğer türlü sanki çocuğum ziyan olacakmış gibi geliyor. Belki de benim evhamımdır. Diyorum 3 dk olsa da iyi 5 dk olsada iyi. Bugün mesela oyun hamuru oynuyorduk. Kapı çaldı sadece 3 dk yalnız kalmıştır. Oyun hamurunu suya bulayıp halıyı koltukları duvarı yeşil ve kırmızıya bulamıştı. Ama sabır çekerek sakin kalmayı başardım. HatueL Kalbini değiştirerek hayatını değiştirebilirsin... Anneler

tuvalet fırçasıyla oynamak mıııı Allah'ım sana geliyorum PS: 1 yaş erkek bebe anası

Hemen kosmamiz lazım de bir duvardan ötekine koşun hızlıca

Hxnejdjsjsjdj Çok yardım sever gördüm sisiiii Şu an bu satırları yazarken 1 saate toz aldım, çamaşır katladım, çekmeceleri düzenledim, bezleri düzenledim. Tam kahve içecekkkeeennn ıngaaaaağ! S ht

Genelde başka bir odaya gidip biraz sakinlesmenizi tavsiye ederler.

Yastığı yüzüne bastırıp bağır delice gelecek ama çok çok iyi geliyor. Bir de müzik açıp dans ediyorum biri bizi izlese sanırım bebeği elimden alır. Sosyal hizmetlere

İlk cümledeki dikkat cümlesini anlayamadım. Aklı başında bir anneye kim aksi bir cümle kurabilir ya da hangi aklı başında anne o cümleyi diğer şekilde düşünebilir? Diğer fikirler için teşekkür ederim. Onu eğlendirmek için her türlü etkinliği yapıyorum daha ne yapabilirim bilmiyorum. Oyun hamuru - evcilik oynamak - doktor seti - kitap okuma - boyama yapma- masal anlatma vs Yaşına uygun her etkinliği takip ediyorum. Uygulamaya çalışıyorum ama yetmiyor sanırım.

Bazen ne yapsan olmuyo onların da morelleri bozulabiliyo. Bugün bir arkadaşım geldi kızı oğluma falan vurdu ben çok önemsemedim üzerinde durmadım ama farklı bir yerde olmaktan ya da direkt benim evimde olmaktan rahatsız oldu sanırım çok saldırgan davrandı. Anneler böyle dueumlarda üzülüyor ama yapacak birşey yok çocuk dedik bitti. Dün oğlum parkta ağladı sakinlesmedi gelen geçen herkes gelip neden ağlıyor diye sordu. Sanırım bizleri en çok etrafımızdaki insanlar yoruyo ve yıpratıyor. Bir de fazla sorumluluk almak. Sevgiyle kalın Kelebekmf

İşin doğrusu annemle aram pek iyi değildir ama bazı zamanlarda çıkarız gezeriz, tozarız yine annemdir oturur derdimi paylaşırım. Şimdi kendi kızıma artık nasıl deliririm bilmiyorum. Aklım almıyor şimdiden bile doğunca kesin tırlatırım Ben sana göre yolun çok başındayım zor olacak ama güzel olacak eminim :) Ömür geçiyor işte önemli olan güzel geçirmek

Bunu bir ara uygulayabiliyordum. Ama artık arkamdan geliyor. Daha çok yanımda durmak istiyor. Ağlayınca bırakamıyorun.

Kitaplarda yazılan ve yaşananlar var ya bir de aslında onu yaşıyoruz kızım duvarları çizdiğinde bir de onları çıkarmak için 2 saat uğraşıyorum haliyle her an insanda toleranslı olmuyor sonradan temizlik yapmak bana daha zor geliyor artık rutinimiz öğle uykuusndan uyanır yemeğini yer ve biz dışarı önce yürüyüş yaparız biraz tabii o bebek arabasında sonra da parka gideriz koşar oynar kedilere köpeklere bakar mutlu olur eve gelir akşam yemeği ve uykuya geçiş yani ben öğlene kadar ne yapabilirsem onu yapıyorum açıkçası benim için kızımın dışarıyı gözlemlemesi daha önemli geçenlerde görmüş temassız kart annecim ben ödeceğim dedi şimdi artık kapıya gelen tüm siparişleri kızım ödüyobenim için kesfetmesi gözlemlemesi çok önemli zaten kreşe gittiğinde etkinliğe boğulur D dgdln

Bağırmayan anneler kitabı var. Tavsiye ederim. gibigibiyim

Benim kızımda bundan 2 hafta önce tuvalete gitmek istediğini söylüyordu. Bende alıştırmak icin iç çamaşırıyla gezdiriyor tuvalete götürüyordum sık sık. Ve bekleneni yaptı annesi lavabodayken halıya malum şeyi yaptı. Hemde yeni yıkamadan gelen halıma Banyoyu açık bulsa o da tuvalet fırçasıyla oynuyor ama bir yandan da eli bi kirlense pis olsa çığlık çığlığa ağlıyor. Temiz mi pis mi anlamadım.

Yalanın daniskası. Kızlar belki az daha kibar ve nazlı olabilirler ama asla sakin denemez. Hakkını teslim edeyim, gidip oğlum gibi tuvalet fırçalarıyla oynamadı :) Ama beni delirtme konusunda kızımın başarısını da yabana atamam. Saatlerce vız vızz gıcırdayıp durması, memnuniyetsizliği, kıyafet ve aksesuarlardaki uyum merakı, dolabını her gün alt üst etmesi, iç çamaşırlarımı kafasına geçirip kolye yapması, 6 yaşında beni hala sebeplerini açıkladığım halde papağan gibi tekrarlatması :) Ya bence 2 yaş sendromu bir başlangıç. Bittiğini gören şanslı insanlar var mı bilmiyorum. Oğlum benim canım, tam bir dağ adamı. Kaba, kontrolsüz, pasaklı, sakar ama işte tatlılar da ya :)

Ben mutfağı kilitliyorum ve evdeki tüm çekmeceleri boşalttım bir de aman diyeyim camlara ve balkona çok dikkat edin hep kapalı kalsın

Benim mesajım yukarıda sizin anladığınız şeyler ortada. Üzgünüm ne bu konu sizin egonuzu tatmin edeceğiniz bir konu ne de ben o kişiyim. Siz yetişkin insanlarla nasıl konuşulması gerektiğini bilmiyorsunuz ki çocuklar hakkında tavsiyelerinizi dikkate alayım. Önce türkçenizi sonra uslubunuzu düzeltirseniz yeniden konuşabiliriz. Ama şimdi konumu sabote etmeyin ve terkedin lütfen.

Bu arada yastığı kendi yüzünüze bastırıp bağıracaksınız! Bebeğin değil yani.. Ayrıca sizde onunla inatlaşırsanız sorunu çözemezsiniz. O an sinirlenmeden sakin bir şekilde onu izleyin daha sonra sakin, güzel anınızda onu severken güzelce onunla konuşup yapmaması gerekenleri anlatın.. Ne olursa olsun bir şeyi söylerken sürekli " Dur, yapma " demektense neden yapmaması gerektiğini anlatın. Bu yaştaki çocuklar konuşulanları çok iyi anlıyor. Yeter ki sinirlenmeden, sakince konuşun. O sizin evladınız mümkün olduğunca her şeyi sakince konuşun.. Onu eğlendirin, dikkatini başka yöne çekin.. Biraz eğlenceli bir anne olun. Düzeniniz, rutininiz mutlaka olsun. Anne babanın siniri, bağira çağıra konuşmaları, agresif tavırları bebeğe yada çocuğa geçer.. Yoksa çocuk doğar doğmaz sinirli, agresif olmaz.

bebeyi al bebek arabasiyla sokakta mahallede dolastir. eline de elma falan ver, hem cocuk sakinlesiyor hem de biraz yoruluyor hem de sen daha saglikli oluyorsun. en azindan kafan yerine geliyor. ben bazen kulakligi takip dizi "dinliyordum". yoksa cocuk da sen de evde kafayi yersin

10. katta oturuyoruz evi aldığımızda ilk işimiz camlara kilit takmak oldu. Çünkü bebeğimiz mama sandalyesinden çıkmaya başladığı andan itibaren tabiri caizse duvarlara tırmanmaya başladı. Çekmecelerimdeki zararlı şeyleri kaldırdım ama yer yokluğundan tamamen boşaltamıyorum ne yazık ki.