Geçer geçer

Yok canım eşim gayet iyi anlayışlı bir insandır Soyle diyeyim öğlen araları gelip bana yemek bile hazırladı ama yok icimde bir farklı patlama var Neden böyle bilmiyorum Ablam rahatsız yanında olamıyorum buda daha kötü yapıyor beni galiba S Spizella

bir an beni anlattın sandım bende senin gibiydim.. ama geçiyor meraklanma.. sen şimdi kafana takma bunları bebişini sağlıcakla mutlu huzurlu büyütmeye bak kuzum

Bikaç aya geçer meraklanmayın. Lohusalık böyle bi şey ne yazık ki :) Allah evladınıza sağlıklı uzun ömürler versin hayırlı evlat olsun inşallah..

Ayy inşaallah canım yaaa

kendim de bebek düşündüğüm bir anda bu konu hiç olmadı hiç... gerçekten adamın bi yanlışı vs olmadı ama böyle mi hissediyorsunuz? en büyük korkum bu. umarım geçiyordur.

Günaydın şekerim. Seni ve oğluşu öpmeye geldim. İnşallah en yakın zamanda normale dönersiniz aile olarak.

evet canım bu lohusalık.. hatta bebeğe bağımlılık, paylaşamamazlık adına ne dersen de. hormonların şu anda birbirine girmiş vaziyette senden normal br ruh hali beklemek zaten yanlış olur. ben lohusalık döneminde 2bin tl lik kredi kartı borcu için evi arabayı satalım derecesinde sinir krizi geçirmiştim düşün saçmalığı.. 40 gün güzel biçilmiş bir gün. emin ol sonrasında hormonların düzene girdikçe sen de normale döneceksin.

Günaydın hanımlar Konuyu fazlaca uzatmadan derdimi anlatacağım Bebeğimı kucağıma alalı 25 gün oldu Çok şükür ikimizde iyiyiz ve sağlıklıyız Ama öyle büyük bir problemim var ki sizden fikir bekliyorum Kızlar ben eşini çok seven ve değer veren bir kadınım Kocacı biriydim hatta Ama doğumdan sonra eşimden acayip gıcık kapmaya başladım Hiç eve gelmese nerdesin demiyorum Aramasa aramiyorum ve birsey söyleyince tersleyip duruyorum Konuşmuyorum muhabbet etmiyorum Hatta sana acayip gıcığım bile dedim Kisacasi adamın yüzünü görmek istemiyorum Eşim çok iyi birisi bana çok güzel hamilelik lohusalık yaşattı hani incitmedi kırmadı ama neden böyle oldu bilmiyorum Taktım kafaya adamı Konuşurken sürekli bozasım geliyor felan Off kızlar çok dağınık anlattım kusuru ma bakmayın var mı geçecek diyen?

Lohusalık süreci herkeste farklı gelişen bir süreç. Sizin yaşadığınız zor birşey, ancak zamanla geçecek. O anlamda içiniz rahat olsun. Hormonlarınızın normale dönmesi zaman alıyor malesef, yaklaşık 20-30 gün sonra daha bir kendini toparlıyor ve normal duygu haline dönüyor olacaksındır. Bebeğiniz hayırlı uğurlu olsun, sağlıkla büyüsün inşallah. S

Ben eşime sen izne ayrıl ben ise gideyim diyorum Bebeğim çok küçük olduğu için sadece kendimi süt makinası gibi hissediyorum Belki karsılık vermeye başlayınca daha güzel olur hersey

gececek tabiiki suan bütün hormonlar alt üst durumda ve hayatına yepyeni bir sorumluluk girdi. hormonların gibi hayatın da değişti. bunun gecici bir surec oldugunu unutma sadece. bak ne guzel eşin destekçi. onunla bu ruh halini açık açık konuş. ne zaman geçer bilmiyorum ben doğum yapalı 7 ay oldu hemen hemen yeni yeni toparlanıyorum. ama cok daha kısa süren de var

yaa cok sevindimmm kavustun mu bebeğine :) geçer umarım annem anlatıyodu ablamın dogumunda yan yatakta yatan kadının eşi ciceklerle fln gelmiş odaya kadın kocasına git burdan istemiyorum seni hepsi senin yüzünden nefret ediyorum senden vs diye bi dünya carlamış

Ben kavuştum canım Sende beklemeye başladın galiba :) Ayy hiç sorma çiçekler hediyeler bir sürü ama hep bir suçlu arıyorum İçsel olarak acaba anne olmamam mi gerekliydi diyorum Bilmiyorum yaa karma karışık duygular

Canım ben kendi evimdeydim hep Kayınvalidem ler yanıma geldi Soyle diyeyim evimizde ki kalabalık dağılıp oğlumla baş başa kalınca daha rahatladık Bide ben bebeği mi kimseye guvenemedigim için birakmadim

valla ben su an bile o moddayım her midem bulandıgında al sana cocuk işte cok istiyodun ya diye bagırıyorum geçicek bence tecrubeli olanlar daha iyi bilir tabi bu durumları ama seviyosun sonucta eşini bi anda nefret edemicene göre esergry Nirvana Anneler

Bende de esime karsi degilde anneme karsi olmustu. Halada biraz biraz devam eder. dogumdan sonra anneme karsi cok sinirliydim her yaptigi hareket bana batar olmustu. oksurmesi yemek yemesi bana biseyler soylemesi... neler neler. halbuki annem melek gibi dunyalar iyisi bi kadin. ama nedense çok sinirimi bozuyodu. onu uzdugum icinde ayrica uzuluyodum agliyodum

Kesinlikle. Bebeğin gözünün önünde geliştikçe ona odaklanacaksın zamanla hormonlar da normale dönecek emin ol. Bir de regl olmaya başladın mı tamamdır.. Anneye bağımlı bir bebeğin varlığı bocalama sebebidir zaten. Sana ne kadar çok ihtiyacı olduğunu bilincinde olduğun için de streslisin. Bu ihtiyaç hiç bitmez tabi de biraz büyüyünce eşine falan daha rahat bırakırsın. Ben eşim akşam gelince bırakıp 10-15 dakika marketleri gezdiğimi bilirim. Sanki sosyalleşiyordum. O kadar bunalırdım evde. Eşini ayrı tutma bebek bakımında mesela. Sinir olsan bile zorla kendini. Banyosunu beraber yaptırın. N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Amin Lalecigim inşaallah Bizde seni öpüyoruz

Herkesde farkli oluyor bu lohusa depresyonu brn kocaci olmustum fazla:) birde bende bebegi kabullenememe durumu olmustu kuvezde kaldigindan ilk zamanlari bebeksiz gecirince psikolojim dagildi ama 40 iniz cikinca geciyor gercekten de

Bende 2 haftadan biraz fazlasını kayınvalidemle geçirdim Hemde kendisi benden daha lohusa benden daha fazla ilgiye muhtaç durumdaydı Eşimde benimle ilgilenirken annesinin durumuna bakınca onu da ihmal edemiyordu O iki haftada çok şey gördüm yaşadım sadece susmayı tercih ettim çünkü dedim kayinvalideligin ruhu bu Sonsuz ilgi sevgi bekleyen biri değilim Abla hasta ve durumu pek iyi değil Üstüne bebeğim uykusuzluk kayınvalide stresi eklenince istemesende giriyorsun depresyona Malesef

Bende tam tersi bebeği başkalarına baktırıp sürekli eşimle ilgilenmek istiyorum sanki çocuğum olduğu için eşime suçluluk duyuyorum, 9 günlük oldu kızım ama çok çaresizim. Herkese bakıyorum çocuklu nasıl mutlu oluyorlar böyle diyorum inşallah lohusalık çıkmazıdır en yakın zamanda geçmesini diliyorum. Size ayrıyetten sormak istediğim, bende kayınvelidemlerleyim genç görümcemde var baya işe yarıyor bırakıyorum bebişi rahatlıkla ama siz kendi evinize geçtiğinizde daha rahat psikolojide oldunuz mu yoksa yardımcı varken daha mı iyiydiniz?

Buna benzer başka bir konuya da aynı yorumu yapmıştım. İzin verirsen seninle yeni doğum yaptığım zamanlardaki düşüncelerimi paylaşmak istiyorum. - Bu adam ne işe yarar? - Ben bu bebeğe tek başıma da bakarım. Ona ihtiyacım yok. - Ben bunu boşasam mı? Ha ben zaten aksi bi insanım. Kocam da iyi adamdır, bu düşünceleri hak etmiyordu. Bana da "geçecek" dediler, geçti. Güzel günlerde sağlıkla büyüt yavrunu :)

Ne zaman peki? Laale Aşikardır Zat-ı

1 ay bazen 2 ay içerisinde hormonlarla birlikte normale dönersin inşallah merak etme. Allah bağışlasın analı babalı büyüsün inşallah =) SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Evet lohusalık :) Hayırlı olsun bebisin...

Öncelikle hayırlı olsun bebeğiniz ilk 20 gün Bende kocacı olmuştum resmen bebeği sevdiğinde kıskanıyodum adamı :) herşeye ağlıyodum bide bebeğim çok uykusuz gazlı sürekli ağlayan bir bebekti haliyle uykusuzluk ve yorgunluk cabasıydı ben kendi anneme gittim kızım saolsun annemi bile çileden çukarmayı başarmıştı :)) ama 40 ımdan sonr eve geldim annem gelip gitmeye devam etti sonra anneannem rahatsızlanınca şehir dışına çıkmak zorunda kaldı kendimi o kadar çaresiz hissetimki bir panikledim napıcam ben kendi başıma nasıl bakıcam dedim sadece 10 gün zorlandım o 10 gündede saolsun eşime sabah 5 te yedirdikten çocuğu verirdim ona gider 1-2 saat uyurdum sonra 3. Ayı bitince gaz sorunları bitti çok şükür yavaş yavaş düzene girdi ama lohusalık sendromu bende 20 gün sürdü ama hiç bitmeyecek sandım ömür boyu çocuğum böyle huysuz bende depresyonla kalıcam sandım şimdi 5 ayı bitti zaman ne çabuk geçmiş ben ne manyakmışım diyorum :) ama hormonlardan dolayı yapılacak çokta bişey yok maalesef :)

Lohusalığımın ilk 20 gününü eşimden ayrı, kayınvalidemlerle geçirmek zorunda kaldım. Mecburi bi durumdu. O halimde her şeyi alttan alan görmezden gelen, herkesi idare eden yine bendim. Depresyona falanda girmedim. Sanırım bu ekstra ilgi, anlayış, günlük yaşamın dışında bir beklenti içine girdiğinde oluyor. Gayet normal, herkesin doğum yaptığını ve lohusa olduğunu hissettiğinde rutine dönüyorsun. İyi bir çözüm mü bilmiyorum. Ama hayatım boyunca kesintisiz duygusal destek hizmeti veren biriyle tanışmadım. O yüzden yüklerinizin altından tek kalkın. Eşinize bilenmek için sebepler aramayın.

Gerçekten geçiyor.. Bazen bir anda bazen yavaş yavaş. Kişiye göre değişir.. Ben de eşim işe gidiyor ben bütün gün bebek bakıyorum diye gıcık oluyordum. Çalışmaya alışmış biriyim çünkü. Evde çok bunalırdım bebek olunca hepten tıkıldım. Çok yabancı gelen bir ortama girmiş gibiydim. "Ben de işte yoruluyorum" diyordu "o senin günlük rutinin ama" diye cevap veriyordum. Bebeğinin sevgisi üstesinden gelecek merak etme. Belki eşine geçmişten gelen bir problem var bilinçaltına ittiğin. Kendini çok da dinleme. Bebeğin bi agular yapmaya başlasın amaan diyorsun..