Biz oglumla kalemle elimizin sirtina kalp cizmistik. Bende oda. Sonra dedim ki " beni her özldiginde bu kalbi öpebilirsin ve ben seni hissedecegim o an. Bende seni özledigimde elimdeki kalbi öpecegim." Baya yardimci olmustu:) hatta almaya gittigimde hep " anne ben kalbi öptüm beni hissettin miii" diye heycanla soruyordu. denemediyseniz tavisiyemdir.

Nerede yasiyorsunuz? Benim yasadigim ulkede 2,5 yasinda ana okuluna baslaniyo. Benimkide asiri derecede bana bagli bi bebekti Inanmazsiniz tam 1 bucuk ay cok zor oldu. Her sabah biraktigimda ve almaya gittigimde agliyodu. Ama gun icinde aglamadigini soyledi ogretmeni. Simdi 3 haftadir aglamiyor artik alisti aktivitelere giriyor oyunlara katiliyor Sizinkide alisir sabredin

ay hiç güleceğim yoktu.. sizinki kaş yaşında başlamıştı. Kızım 33 aylık başlamıştı onda içim rahattı oğlan 25 aylık gibi başlayacak galiba ama yüreğim çok erken olduğunu söylüyor.. M

Merhabalar benim de oğlanı erken kreşe vermem gerekecek galiba kafamdaki hesaba göre 3 yaş idi ama erkene çekmek zorundayım. 30 aylıkken başlayınca hastalık kapma konusunda sıkıntı yaşadınız mı en büyük çekincem bu

Konudan çıktım ortalık karışmış nolmuş yaa. yazan her kese çok teşekkür ederim. oğlumu kreşten babası aldı bu gün baya sevinçli geldi. bu da benim içimi rahatlattı. doğru bir şey yaptığıma eminim. iki tane çocuk bana vurdu dedi ana pek önemsemedi sıradan bir şey gibi anlattı geçti. sabah ağlamalarına alışmam lazım sanırım. teşekkürle herkese

Sanırım siftahı size bıraktıklar taarruz için kuliste

İzin almıyordum tabi ki. türkçe ana dilim olmadığı için belki doğru ifade edmedim. eşim küçük olduğunu, kendini doğru ifade edemediğini bu yüzden de zorbalığa maruz kalacağı için evham yapıp karşı çıkıyordu. biraz bekleyelim diyordu. ama işte yanlış düşündüğünü anlatmaya çalıştım hep. ben de bu yüzden acaba diyerek kararsız kaldım. hala da evhamlı biri gün içinde beni arıyor ağladı mı, biri bi şey yaptı mı diye. I inekobasi

Evet ilk günler hevesliydi. ordaki oyuncaklar oyunlar hoşuna gitti. sanırım her gün gitmek zorunda olduğu için sıkıldı dediğiniz gibi. evet söylüyorum polis olucam diyor mesela ben de bunun için kreşe sonra okula gitmelisin diyorum. ilk önce heveslenip tamam diyor ama her sabah aynı şekilde başlıyor ağlamaya.

Asla anneci bir çocuk olmasını istemiyorum. burdaki kv lerden olmak istemiyorumama sanırım yine de hata yapıyorum bazen. kendi üstünü giyine bilir mesela kreşte tuvalete gidip temizliğini kendi yapar. evde tuvalet sonrası poposunu ben temizlerdim içim rahat etmezdi temiz olmaz diye. ama yemeyini ben yedirmessem yemez iştahsız ve zayıf bir çocuk. ben aç kalır diye üzülüyorum o yüzden ben yediriyorum. gebito

Zamanla alışır, sabredin.

Merhaba hanımlar. oğlum bir aydır kreşe başladı. ilk günleri severek gitti ama son 5 6 gündür ağlıyor servise bindirirken beni bırakmıyor.(yazın 5 yaşı olacak bu arada)daha sonra öğretmenini arıyorum iyi olduğunu, çocuklarla oynadığını söylüyor. ama ben yine de üzülüyorum. belki geç gitti bana bağımlı oldu o yüzden mi böyle diyorum. öğretmeni gruba video resim atıyor diğer çocuklar birlikte oynarken o kenarda kendi kendine oynuyor. çekingen bir çocuk. resimlerde bakıyorum başını masaya yaslamış üzgün şekilde duruyor. orda çok fazla duruyoruz seni özlüyorum diyor. kreşe gitmesi lazım biiyorum ama böyle yapınca da üzülüyorum. kızlarım bu kadar sorun çıkarmıyordu çok çabuk alıştılar arkadaş oldular. önerilerinizi bekliyorum. şimdiden teşekkürler.

Eşiniz çok biliyor. Ne uzmanlığı var da izin alıyorsunuz kendisinden? Önerisi de çok mantıklı gerçekten, ağlıyorsa gitmesinmiş. İlkokulda ağlarsa oraya da mı yollamayacaksınız? Siz de yanlış yapıyorsunuz çocuğunuz 5 yaşında. O yaştaki çoçuğa hala bebek gibi yemek yediriyorsunuz. Karı-koca artık çocuğunuzun büyüdüğünü kabullenin. Çocuğunuzun bu kadar adapte olamamasının da sebebi kendinize bağımlı yetiştiren, sürekli nazıyla oynayan eşiniz ve sizsiniz.

Alışır merak etmeyin Benim yeğenim de aynı durum oldu annesine çok bağımlıydi sonradan açıldı ama:)

Neden bu kadar geç başladı kreşe?

Benim oğlumda 4, 5 başladı, ben birakiyodum aglamiyordu ama sizin oğlunuz gibi tek takiliyordu. Çekingendi. Beslenme saatinde bir tek o yemiyordu zaten iştahsızdi. 5,5 yaşındada 1. Sınıfa başladı, babasının çok zorlamasiyla, kendine sordugumda okul nasıl bi yer oldugunu bilmediğini için istiyorum gidecem diyordu. Şimdi 3. Sınıf oldu, şuan arkadaslariyla beraber oynuyor. Daha iyi adapte oldu. Sizinkide duzelir

Cocuklugumu gördüm resmen okula cok zor adapte olmustum anne diye aglardim kenarda dururdum hep ama zamanla gecti. Ben kizimi bakiciya birakiyorum bazi günler ona gitmek istemiyor seninle kalmak istiyorum ise gitme diyor agliyor bazen de bakıcısından eve gelmek istemiyor zor ikna ediyoruz cocuklarin o an ne hissettigini bilemiyoruz iste korku mu endise mi

Anne olunca gelirsin canım o işler hiç öyle olmuyor çünkü her çocuğun mizacı farklıdır anne karalamalari yapmak için ya dogurmayi ya da 5 yaşa gelmiş bir çocuk annesi olmayı bekleyin bi bence

Aa çok güzelmiş bu. biz de deneyelim o zaman.

Butun cocuklar ilk ayrildiklarinda aglar. Ben hic ilk zamanlar gulerek krese anaokuluna giden cocuk gormedim. Zamanla alisacaktir. Ordaki ogretmenlerin yol gostermesi lazim

Zamanla alisicak emin olun

Alışacaktır merak etmeyin. Benim kızımda bu sene başladı kreşe çalıştığım kurumun kreşine verdim bana çok yakın bazen dışarıda yaptıkları etkinlikleri bile izleyebiliyorum. Kreşe verdiğimiz zaman dil becerisi gelişmemişti o yüzden okula gitmek istemiyordu her sabah zorla alırdı öğretmeni kucağımdan. Ama bir kaç ay sonra alıştı dili açıldı kendini ifade etmeye başladı daha kolay oldu her şey. hafta sonu bile elinde olsa okula gidecek. Bizim kurum orman içinde gezebilecekleri, görebilecekleri her şey kampus içinde. Sizde merak etmeyin rayına oturacaktır biraz zaman sadece

Büyük 33 küçük de 29 aylıktı 30 bile değildi. Bana da başta küçük geldi ama sonra alıştım. Kendisi de çok mutlu orada. Öğretmenine aşık. Bazen bize kızıp size küstüm ben artık okulumda kalacam diyo

Zamanla alışır, takılmayın buna. Bence geç kalmış da değilsiniz. Çok zorunlu olmadıkça 3 yaşında çocuğun okula gitmesini doğru bulmuyorum ben. Bu şahsi görüşüm tabi. Annem babam çalıştığı için beni çok küçük yaşta kreşe vermişler, annesiyle evde vakit geçiren konu komşu çocuğuna özenirdim hep. Bu durum beni çok yaraladı, dışarıdan bakan anlamazdı hoşnut görünürdüm, çünkü hayat boyu şikayet etmeyi bilmeyen biri olarak yetiştim. Kendim de nasip olur anne olursam bakabildiğim kadar ben bakacağım, sonrasında büyük anne ve büyükbabalara devredeceğim.4- 5 yaşında da anaokulu. Benim planım bu şekilde. Huyu bana çekerse eminim böyle daha huzurlu ve mutlu bir çocuk olacak.

Biz Azerbaycanlıyız. kreşteki öğretmen gürcü ama çocuklar Azerbaycanlı bakıcı da Azerbaycanlı yani iletişim sıkıntısını bir tek öğretmenle yaşıyor. ama kelimeleri de öğreniyor ve öğrendikce mutlu oluyor. evde ben de öğretiyorum gürcüce kelimeleri konuşmayı. belki de daha alışamadı ve öğretmenle iletişim kurmadığı için zorlanıyor ola bilir. B birbeyazorkide Guru Anneler

kimi çocuklar ilk anda mutlu gider fakat sonra bunun bir süreç olduğunu görünce ağlamaya başlarlar. o en başta oyun gurubu gibi algıladı ve sadece bir süre olduğunu sandı. şuan ise hep gideceğini anlamaya başladı. tepkisi ondan. bu tepkiler çok normal. çekingenlik, yeni ortam sebebi ile olabilir. yada mizaç olabilir. öğretmeni ile görüşün. onu da bir şekilde oyunlara dahil etmeye çocuklarla kaynaştırmaya çalışsın. bir iki arkadaş edindiğinde dha mutlu gidecektir. eğer okulda sürekli ağlama krizleri sürmüyorsa, siz okuldan ayrıldıktan sonra keyfi yerine geliyorsa, etkinliklere katılım gösteriyorsa sıkıntı etmeyin. oryantasyon süreçleri böyle oluyor genelde. okulun psikoloğu varsa görüşme talep edin. size yol göstersin. bir de size kitap önerisi vereyim. "avucundaki öpücük". muhakkak bu kitabı çocuğunuza yatmadan okumanızı öneririm. çok faydası oluyor. tam sizin durumunuzla ilgili.

Hayır çalışmıyorum çünkü oğlumu bırakacak kimse ýok. erkenden kastım eylül ayında başlamasını istiyordum. kreçe gitmesini sosyalleşmesi için, sonrasında okula daha kolay uyum sağlaya bilmesi için istiyorum. evde tabi ki ilgileniyorum ama yine de bir öğretmenin yerini tutamam. biz Gürcistan'da yaşıyoruz gürcü dilini öğrenmesi lazım bunun içinde kreşe başlaması gerekiyordu benim öğretmem yetmiyor. o yüzden ne kadar erken başlasa o kadar iyi diye düşünüyordum ama oğlum çekingen ve kendini ifade ede bilen bir çocuk olduğu için şimdi gitti. Z

Muhakkak alışır bide hep ben birakiyodum bana daha nazlaniyordu. Sonra babaya devrettim okula bırakma işini, onunla daha sorunsuz gitti. 3. Sınıf simdi hala baba bırakıyor.

Yapmayın güzel kardeşim, 5 yaşındaki çocuğun poposunu silmeyin. 10 yaşına gelince de içiniz rahat etsin diye siz mi temizleyeceksiniz. Okulda bunları anlatırsa akran zorbalığı yaşar. Çocuklar acımasız oluyorlar, gayet masum bir şekilde birine söyler tüm sınıfın alay konusu olur. Bırakın yapabildiği kadar temizlesin. Benim de iki çocuğum var, bir noktada özgür bırakmanız gerek. O öğünü yemeyip aç kalması sizin ona yedirmenizden daha iyi. Böylece acıktığını hisseder. Yemek konusunda çok mu baskıcısınız? İstemiyorum deyince tamam diyorlar ama sen illa yediriyorsun demiş. Koyun yemeği masaya tabağa ister yesin ister yemesin. Benim de "çocuk niye yemiyor" diye içten içe ağladığım çok oldu ama şimdi kapıdan sığmıyor kız maşallah. Daha yeni başlamış okula, yaz gelsin sokak bahçe oyunları artsın yorulacak kurt gibi aç gelecek eve. Çok rica ediyorum rahat bırakın çocuğu kendi başına hareket edebilsin. Eşinizle ilgili de izin kelimesini kullanmayın lütfen. Eşler danışır, ortak hareket eder izin almaz.

Evet ilk başlarda severek gitti. sanırım şu an her gün gitmek istemiyor. orda video ve resimlerine baktığım zaman kendi kendine oynuyor. pek arkadaş edinemedi. çekingen bir çocuk onların gelip onunla oynamasını istiyor ola bilir. bütün gün ağlamıyor evden gidince bana nazlanıyor ondan ağlıyor. seni özlüyorum diyor. alışır umarım zamanla. tavsiye ettiğiniz kitabı araştırıp almaya çalışıcam teşekkür ederim mesajınız için. lilakalem

Ne zaman baslarsa basladin yasayacaksiniz bu problemi. 2, 3, 4. Farketmeyecek. Cocuklar bu resistancei koyuyorlar bi, deniyorlar. 4-5 bence tam zamanli anneden ayrilmak icin ideal. Acaba once 3 saat sonra 5 daat sonra tam gun mu birakmayi deneseydiniz diyecegim ama dogrusu bu yontem bizde ters tepmisti. Benim kucuk cok severek gidiyordu. Son 2 hafta biraktigimda agladi. Bugun yine gulerek girdi. Yani cocuklarin gitgelleri oluyor, cok onemsememek lazim. Ancak ben cocuklarin annelerini aynaladiklarina inaniyorum. Yani siz net/emin olmadikca o da olamayacak.

Neden geç başladığını düşünüyorsunuz? Çalışıyor musunuz? Eğer ki çalışmıyor veya farkli bir sorun yoksa ben çocukların çok erken kreşe başlamalarına karşıyım. Sizin kokunuz, sıcaklığınız ona kendini yalnız hissettiği bir kreşten daha iyi gelecektir. Okul öncesine kadar 5 - 6 yaş civarına kadar sizinle, evinde yapacağı aktiviteler ona daha iyi gelecektir.. Evet belki zamanla alışacaktır fakat ilerde bu ayrılık aranızda bağlanmayı da zedeleyebilir.. Çalışmıyorsanız, evdeyseniz alın oģlunuzu yanıniza onunla verimli anlar yaşayarak daha kaliteli bir ilişki kurabilirsiniz.

şu yazıdan çocuğun kreşe alışamamasından çok annenin kreşe alışamamış fikrini edindim. önce siz kafanızda kararlı okun. o kreş onun için faydalı. hatta çok iyi olmuş başlaması. en azından artık kendi yemeye başlar, kendi temizliğini yapar. sizin endişeniz aç kalır, bakılmaz endişesi. ama o artık 5 yaşında. bunları yapabilmesi onun gelişimi için faydalı. siz kreş fikrine alışmadan o çocuk tabi ki o fikri kabullenmekte zorlanır. bir silkelenin önce. kararlı durun. çünkü her endişeniz yüzünüze yansır. çocuk da onu gayet güzel alır. karnınızdan çıkan bir can. o sizin her ifadenizi ezbere biliyor. önce bunu netleyin kendinize.

benim oğlum da bazı kelimeleri doğru söyleyemiyor belki de kendini doğru ifade edemediği için alışamıyor. bi de sanırım ben duygusal davranıyorum o gittikten sonra. atom

Burası küçük yer olduğu için sadece gruplara ayırıyolar. yani kreş ve anaokulu ayrı değil. sadece yaş gruplarına göre eğitim veriyorlar. yaşının uygun olduğunu biliyorum ama gitmek istemeyip ağlaması yüzünden üzüldüm sanırım. Z

alışır canım sıkma canını zamanla oturur.

İlkokula başlama yaşı gelmiş nerdeyse çocuğun. Daha ne kadar beklemeniz gerektiğini düşünüyordu eşiniz? Geç kaldığınız için bugün bu sorunları yaşıyorsunuz zaten. Çocuk bu ağlayacakta arkadaşlarıyla sorun da yaşayacak. Çok normal, hayat her zaman toz pembe sorunsuz olamaz değil mi?

Ben olsam kreşi değiştiririm. Vardır bişey illakibrahatsız olduğu cocugun

İlk gün ben de gittim ben aşağıda bekledim.3 saat sonra eve geldik. hoşuna gitmişti. ikinci gün 5 saat sonra aldık. sonra servisle gitmeyi ve gelmeyi kabul etti. hatta öğretmeni etkinlik falan yapınca eve çok sevinçli geliyordu. çizdikleri resimleri bana getiriyor bak ben yaptım diye. dün de ağlayarak gitti ama eve geldiğinde mutluydu. benden ayrılınca ağlamaya başlıyor. ben bu konuda netim ama eşim eğer istemiyorsa ağlayarak gitmesin demişti yanında sanırım o yüzden de ola bilir.

Çocuklar için eşten izin alınmaz, eşle ortak karar alınır. Bir kere eşim izin vermedi lafınızdan çok rahatsız oldum. Çocuk ona ait bir şey mi ki sadece onun sözü geçiyor? eğer okulda bir problem yoksa alışana kadar böyle tepkiler göstermesi normal. Siz de biraz fazla dramatize ediyorsunuz gibi geldi bana açıkçası. Yetişkin insanlar bile bu tarz değişikliklere hemen alışamaz. Sadece çocuklar gibi ağlamıyoruz, duygularımız kontrol edebiliyoruz vs.

Evet benim oğlumda orda yemiyor zaten yemek seçen bir çocuk. yemeği beğenmedim bir tek ekmek yedim diyor. bi de diyor ki orfa istemiyorum deyince tamam diyorlar ama sen illa yediriyorsun. inşallah oğlum da alışır zamanla.

Neden hep uclarda yaşıyorsunuz? ya bağımlı ya sokak. Lutfen biraz okuyun, zarar gelmez emin olun.

Haklısınız. bu konuda zaten hep tartıştık. zaten ona kalsa seneye başlayacktı. ama ben ona söylemeden yazdırdım yine de. sabahları işte olduğu için ağlayarak gittiğini görmüyor em azından yoksa ona da sorun çıkarır. Z

Aslında gitmeden önce bi kaç defa kreşin bahçesine götürüp gezdirdik. bak çocuklar burda oynuyor içeride etkinlik yapıyor sen de buraya geleceksin diye anlattık. kreşe giden kuzenlerinide anlattım. çekingen bir çocuk sanırım alışması zaman alacak.

Haklısınız. ben de çocuklarım için okuyup araştırıp en iyisi neyse onu yapmaya çalışıyorum ama bazen de kaygılanıyorum acaba doğru mu yapıyorum diye. ağlamasına üzülüyorum ama evde de yalnız kalıp ne öğrenecek yaşıtlarıyla ne zaman oynayıp sosyalleşecek diyorum. Deenniizz Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

bu yorumu okuyunca aklıma çocuğum olunca çok iyi anladığım bir söz geldi çocuğum olana kadar dünyanın en iyi annesiydim

wow! Psikologlarla ayni düşünüyorum bakar misin? uzulme lütfen alisir, onun icin o kadar önemli ki suan anne babasi haric baska kisilerle sosyallik icinde olmasi. Paylasmayi, beklemeyi, sinirlendiginde/uzuldugunde kendi basina bu olayi halletmeyi ogrenecek. Harika bir sey. Zamanla daha da acilacak zaten emin ol.

çalışmiyorsaniz, çocuk tam zamanlı gidiyorsa azaltabilirsiniz, ya da çevrenizde aynı yaşta çocukları olan arkadaşlariniz varsa hepberaber vakit geçirebilirsiniz, zaten seneye anaokul olacak.. Ben de bazen o yaşlarda biraz zorla kreşe gönderirdim şimdi hiç gerek yokmuş diyorum..

Değil mi onlar için iyi bir şey olduğunu bilsekte göz yaşlarına kıyamıyoruz. annelik öyle bir şey işte.

Aralık ayına kadar hiç hasta olmamıştı. Sonra baya sık oldu. Ama biz 4 kişilik bir aileyiz ve 4 farklı okula dağılıyoruz. Akşam resmen mikrop kombinasyonu oluyor evde. perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

bizim üst kat komşunun çoçuğu var oda başladı kreşe 4 yaşında her gün ağlıyor istisnasız gitmemek için bide sabah çok zor uyanıyor hatta kreşten çocuğunuzu alın falan dediler kadın almadı sizin işiniz bu o çoçuk elbette ağlayacak daha sonra alışacak dedi anne olarak çizgisini çekti saygı duydular. Hala gidiyor eskiye nazaran daha hevesli. O yüzden boynunu bükmesi seninde boynunu bükmesin alışacak.

İlk önce erken başlamasını eşimm istemedi. resmen bana bağlı bir çocuktu bu yüzden onun için zor olur diyordu. ocak ayından bu yana da yazdırdım sıranın bize gelmesini bekledik. Türkiye'de yaşamıyoruz bu arada. gebito

teşekkür ederim. inşallah öyle olur.

Aslında erken uyuyup uyanmaya alıştı. ben uyandırmasam bile kendisi uyanıyor ve ağlamaya başlıyor gitmicem diye. sanırım ben de şansını deniyor ben yine de gönderiyorum. bakalım inşallah severek gittiği günleri de olur. kızlarım da hiç böyle zorlanmamıştım. onlar kolay adapte oldular. civciv89

Ne yapalım 5 yaşındaki çocuğu sokağa salıp haydi bakalım artık bana bağlı bir birey değilsin kendi başına birey olarak hayat mücadelesine başla mı diyeceğiz? O yaştaki çocuk elbette anne bağı kuvvetli olması gayet normal.

Ağlasın nolacak ki, sonra susuyorlar. Yaşıtlarıyla birlikte olması, szinle evde olmasından çok daha iyi bana göre. Erkek çocuklar biraz daha zor adapte oluyor, benim oğlum 4 ayda anca alışmıştı ama sonra bırakmak istemedi.

Alişacaktır az daha sabır. Biraz geç bir yaş olmuş. Ama süreç içerisinde aşarsınız

Bizimki bir hafta sonra eve boğazım ağrıyor diye geldi. sonrasında da öksürük burun akıntısıyla devam etti. olacaktır muhakkak. kızlarım da hep hastalanırdı hala da aynılar. evde ilk kızım hastalanır sonra da bize bulaştırır.

Sizin dik durmanız lazım. Çocuk bu şansını dener. Orada huzurluyusa zarar görmüyorsa alışır. Ama sizin endişeli olduğunuzu, o ağladıkça gerildiğinizi gördükçe o ağlamaya devam edecek. Büyük oğlum 33 aylık başladı kreşe. 1.5 ay istisnasız her gün ağladı. Sonra hiç ağlamadı. İkincisi 30 aylık başladı büyük kadsr uzun sürmedi alışması. Üstelik pandemiden doğmuştu ve ücretsiz izin aldığım covid konusunda aşırı da pimpirikli olduğum için başka kimse bakım vermedi ve çocuk insan içine çıkmadı. Benim kuruma güvenim tam. O yüzden arada ağlasa bile kapıdan basket topu gibi fırlatıp kaçıyorum

boyum kadar iki çocuğum var yav benim

5 yaşındaki çocuğumuza yemeğini biz yedirmiyorsak, biz uyutmuyorsak poposunu silmiyorsak sokağa mı salmış sayılıyoruz? Kim yazdı sokağa salındığını, ben mi kaçırdım? Konu sahibi de rahatsız gidişattan ve çocuğunun ruh halinden. Z

Evet zor. ben de alışır diye umuyorum. Incredible incredible Guru Anneler

Siz kimsiniz Allah aşkına ya. Seviye yok orası belli de. Hadi git işine bak. Aylak. B bafelix

Cok takmayin zamanla alisacak o simdi sizi yildirmaya calisiyor pes ederseniz nasil alisacak ilkokul yasi geliyor mecbur alisacak yani

Büyük ihtimalle öyle olabilir konuşamadığı için diğer arkadaşları konuşuyorsa utanıyor olabilir bir kaç ay sonra göreceksiniz konuşması da düzelecek o zaman kendine öz güveni de gelir

alışır merak etmeyin benim kızımda oğlunuz gibiydi şimdi anasınıfına gidiyor, giderken arkasına bile bakmıyor.

Gürcistan'da yaşıyoruz. burda da o yaşta başlayan çocuklar ama her çocuk farklıdır. o yaşta başlasaydı sanırım daha zor olurdu eşim de izin vermedi zaten. aslında servisle gidip geliyor. gün içinde oynadığını söyledi öğretmeni. öğrenmeye de hevesli bir çocuk. bi tek servise bindirince ağlayıp beni bırakmıyor. B bafelix

Normal, anormal, geçici vs. demekten ziyade annelik içsesiniz ne diyor ona odaklanın. Çok okumaktan, dış seslerden, araştırmaktan, sosyal medyadan vs. İç sesimizle bağlantıyı kaybediyoruz. Tabi ki okuyalım araştıralım ama bazen icsesimiz okuduğumuzun tersini söyleyebilir, yabana atmayalım

Orda ağlamıyormuş hatta dün bayağı sevinçli geldi beni yine zorla gönder dediama sabah rutinine alışamadı sanırım. bi de bana nazlanıyor ben de kıyamıyorum. buraya yazmak içimi rahatlattı. yalnız olmadığımı ve onun için iyi bir şey yaptığımı duymaya ihtiyacım vardı

Cocuklari kendinize bağımlı hale getirip sonra da bu soruları soramazsiniz bence.

Bütün gün sizinle ise tabii ki bağımlı olur. Ama olan olmuş artık. Türkiye'de yaşamıyoruz demişsiniz, acaba dillerini anlamıyor olabilir mi? Bizde evde Türkçe konuşuyoruz ama yuvada Türkçe konuşmuyorlar tabii ki, gerçi benim çocuklarım 15 aylık başladı 3'ü de o yüzden sıkıntı yaşamadım şu an 2 dili de anlıyor ve konuşuyorlar. Ama 5 yaş başka tabi. Aklıma o geldi belki iletişim sıkıntısı çekiyordur?

Zamanla alisir yada baska kres denersiniz alismazsa.

Abim gibi konuştunuz:)tüm gün evde benimle yalnızdı ve pandeminin de etkisiyle pek sosyalleşemedi. evde ablaları vardı ama kendi yaş grubundan bahs ediyorum. bi yere gidecek olsam bırakıp gitmemde sorun yok ama her şeyiyle illa benim ilgilenmem lazım. ben yanındaysam yemeğini benim benim yedirmemi ister benim uyutmamı ister. ama ben yoksam tek başına yer yemeğini ve ya ablasıyla uyur. bu yüzden sanırım benden ayrılınca ağlıyor.

Konu sahibi, ben sizi uzmek icin yazmadim, oyle düşündüm ve yazdim:) Abiniz de aynisini söylüyormuş hem:) gercekten millet olarak çocuklarımızi kendimize bağlı yetistiren bir topluluguz kabul edelim, oyle olmasaydik suan hala 40 yasina gelmis ve anasi babasi olmadan bir halt beceremeyen insanlar olmazdi, cok var biliyorum sizler de biliyorsunuz:) Ufak yaslardan başlıyor bu iste maalesef.

Benimle zaten catisamazsiniz. :) B birbeyazorkide Guru Anneler

Kusura bakmayın ama çok yanlış yapıyorsunuz. Çocuğunuzun her istediğini yapmamanız gerek, ne demek benim yedirmemi ister. Toplumda bu kadar çok anneci erkek olmasının sebebi sizlersiniz. Çoğu Avrupa ülkesinde 4 yaşını doldurmuş çocuklar okul öncesine gidiyorlar. Kişisel temizliğinden üstünü giyip çıkarmasına hatta ayakkabısını bile kendisi bağlamalı yoksa o sene başlayamıyor. Bırakın da çocuğunuz kendini ifade etmeyi öğrensin, artık anne bebeği değil. Gerekirse sen yedir diye tutturduğunda o öğünü yemesin veya uykusuzluk çeksin. Acıkınca yiyecek ve uykusu gelince uyuyacaktır. İlk çocuk tecrübesizlik desem değil başka çocuklarınız da varmış.

Teşekkürler yorumunuz için. buraya yazmak içimi rahatlattı. hem yalnız olmadığımı gördüm hem farklı bakış açılarıyla kendi yapdığım yanlışların farkına vardım. sabah kalkıtığında ağlasa da üzerini giydirip acele etmeliyiz servis gelicek deyip kararlı duruyorum. ama yine de ağlayarak şansını deniyor sanırım ben de o gittikten sonra vicdan yapıyorum.

Ben gecen hafta kapida bekledim. Aglarsa verin bana, burada bekliyorum, sosyallesmesi icin geliyor, aglatmayin cocugumu dedim :) oyle iyi hissediyorum ki hissettiklerinizi :)

Çok normal. Zaten kreş değil anaokuludur gittiği o yaşta. Kreş 3 yaş altına deniyor. Her çocuğun adaptasyon süreci aynı değildir. Başkalarıyla kıyaslamayın o da alışacaktır. Seneye zaten anasınıfı. Sonrada ilkokul. Uygun yaşı gayet.

İlk günler hevesle gidiyorlar ama daha sonra bakıyorlar ki bu süreklilik gerektiren bir şey, hergun yapılan birşey itiraz etmeye başlıyorlar. Hemen hemen cocu çocukta olan birşey. Siz kararlı bir şekilde gitmek. zorundasin artık büyüdün derseniz zamanla ağlama huyunu da bırakacaktır. Ayrıca kötü bir yere gondermiyorsunuz. Kocaman 5 yaşında çocuk vicdan yapacak bir durum da yok bence.

Her çocuk annesine bağlıdır sadece sizinki değil. Eşiniz çocuk gelişimi uzmanı veya eğitimci mi, niye onu dinlediniz? Uzman gibi fikir beyan etmiş çok mu daha iyi şimdi? Ben her zaman çocukların yaşıtlarıyla başlaması taraftarıyım. Özel çocukları bunun dışında tutuyorum.

Ay o zaman hic takilmayin. Arada oluyor boyle zamanlari. Dedigim gibi benimki de hep gulerek giderdi, gecen iki hafta agladi, bugun yine gulerek gitti. Biliyorum insan kotu hissediyor ama cok bormal, gissetmeyin :)

İlk günlerde severek gidiyordu demişsiniz. Bir sorunu olmalı çocuğunuzun diye düşündüm ben. Kendisini rahatsız eden, üzen bir durum yasamış ololma. Onu öğrenmeye çalışıp çözüm bulabilirseniz tekrardan istekli olur belki

Ben her değişim öncesi psikolojik hazırlıktan yanayım. Önce çocuğunuza bir ay boyunca kreşe giden Ali'yle ilgili hikaye okumalıydınız, kreşte yapılanlar, oyunlar ve oyuncaklar konulu sohbetler açmalıydınız. Hala yapabilirsiniz. Kreşteki etkinlikler sayesinde ilkokulda derslerini hemen öğreneceğini çalışkan olacağını söyleyip heveslendirin. Kreşteki bütün çocuklar annelerini özlüyorlar, hepsi senin yaşındalar ve bu duyguyla başa çıkabiliyorlar, sen de yapabilirsin deyin. Tedirgin davranmayın. Kolay gelsin. Benim kızım da ilk günler hep yalnızdı. Meğer oyunlara davet bekliyormuş. Sen orda misafir misin, git arkadaşlarının yanına kendini göster falan dedim sonradan açıldı

Hem cocuk icin hem sizin icin zor bence.