Boşanma sonrası bir travmadan dolayı böyle yapıyor da olabilir ilgi çekmek dikkati üstünde toplamak için olabilir pedagog sizi daha iyi yönlendirir ne yapmanız konusunda

3 yasinda cocuk krese veremem birakacak kimse yok dediniz sanki ama ise girip tam gun krese verirseniz evdeki stres biraz azalir aksama o yorgunlukla herkese daha az vakit kalir haftasonu icinde disari cikarsiniz. sizin calismaniz lazim daha onceki konularda da dedim esinizi ölse gitse nafaka gelmeyecek giden sizden gidiyor farkinda degilsiniz

Çocuğu okula verin işe girin baska çözüm yok malesef

Herkes kızıyor, nasihat ediyor demişsiniz, içten içe bu şekilde yanlış yaptığınızı hissediyorsunuz diye tahmin ediyorum. Kızmak anı kurtarmak başka bir işe yaramaz. O korkar, mahsunlasir ama daha fazlasıyla geri döner. Zor davranışlar =zor duygular O yüzden önce kızınizin duygusunu anlayın, yansıtın, sarılın, yapma demek yerine olumluya odaklanın. Şu anda çok sinirlenmiş gibisin. ... olması seni sinirlendirdi. Vurduğu zaman ellerimiz sevmek için, yemek yemek için, bu evde kimseye zarar vermiyoruz gibi yaklaşın. Her akşam muhakkak günü konuşun. Duygularına alan açın. Belki bir süre kuzenleri ile vakit geçirmesini azaltmak iyi olabilir. Okuldan gelmesine yakın atıştırmalık, tost vs. Hazırlayın. Havalar ısınıyor artık. Parka gidin birlikte yiyin, sohbet edin.

kuzenini sevmesi için uğraşın bence üçünüz birlikte oyunlar oynayın keyifli dakikalar geçirsin zamanla sever alışır gitmek istemez

Eğer sürekli sadece sizin kızınız uyarılıyorsa tembihleniyorsa inatlaşıyor olabilir sizinle. Benim oğlum sizin kızla taşır. Her hafta görüştüğümüz samimi arkadaşımın 2 yaş ufak kızına kötü davranıyor gibi geliyordu çok uyarıyor daha gitmeden tembihliyordum. Bir gün arkadaşım sen uyandıkça kıskanıyor senle inatlaşıyor. Bırak kendi hallerine uyarma ben yabancı değilim dedi. Ve gerçekten ben tembihlemeledikçe, o ufak yapma demeyi kestikçe daha iyi oynadılar. Şu an çok daha iyi davranıyor. Kızınız da ufak. Ona da sen anladın doğru davran diye ısrarla söylemeyin. Sürekli o uyarıldıkça zıtlaşır sizinle. Ailecek bir de tersini deneyin bakalım değişecek mi?

Bosanma gerceklesmis hayati degismis. Tam bir seye alıştım diyor, bu defa da annaneye tasindiginiz icin bir kere daha hayati degisiyor. Arkadasimin oglu, eve kardesi geldikten sonra, yeni bir ayakkabi dolabi geldi diye, tepine tepine aglamis eski dolabi yerine koydurmustu. Tepkileri normal. Nasil basedeceginizi bilmiyorum. Muhakkak pedagog size yol gösterir.

5 yaş sendromu denilen bir şey de var maalesef. Tam her şeyin farkına vardıkları bir yaş. Neyin oyun neyin gerçek olduğunu bildikleri de. Sakinleştiği anlarda bol bol konuşun ama unutmayın yakın uzak yaş fark etmeksizin bu yaşta sürekli agresif ve kavgacı olabiliyorlar. 6 yaş oğlum 8 yaş ve 4 yaş erkek kuzenleri ile 10 dk özlem giderip sonra birbirine girerler, öyle bir durum ki bir daha yan yana gelmesin bu çocuklar dediğim olmuştur

Şu zamanda git çalış desek de boş. 20.000 bile maaş alsanız kiralar 10.000 oldu... nasıl olucak ki. İnşallah düzelir yaa Yazık o da çok minik ve yaşadığı şeyler ona büyük geliyor olabilir

Yok o ben değilim. Bale parasını ben ödüyorum. Pedagog da ben ödeyecem.

Oyun yapıyoruz mutlaka kızım bozuyor. Dağıtmaya, vurmaya falan başlıyor. Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

Aynen abiyi de kıskanıyor olabilir. Yaşı da büyük biraz Bi yerde baba figürü gibi. Eğer abi kardeşle ilgili ise kızınızla da oynamasını biraz ilgilenmesini rica edebilirsiniz. Konu sahibi iyi Bi gözlemle sorunu bulur aslında.

Bir de olumsuz cümlelerle konuşmayın. Kuzenine vurma yerine ellerimizi sevmek için kullanıyoruz Bi örnek. Sen iyi bir çocuksun sen kuzenini seversin ona iyi davranırsın gibi olumlu cümleler kurun. Ayşe kuzenini çok seviyor falan gibi.

Bence kuzende olup onda olmayan bir abi var. İkisi birbirine ait, bu yavru ise yalnız. Hayatı durmadan değişmiş, şimdi ise kendi gibi birini bulmuş yanı başında gücü ona yetiyor.

Ben de calissan nolcak sanki dicektim de bosver dedim, maalesef...

Boşanmak da lüks oldu artık maalesef...

Benim iki kızımın arasında 13 ay var. İkinci doğunca haliyle büyük olanla daha az ilgilenebildim. O yüzden çok hırçınlaştı. Kendini yerlere atmaya başladı. Bir kaç gündür kardeşinin bakımına onu da dahil etmeye çalışıyoruz. Ana kucağında beraber sallıyoruz. Kardeşini öpüyor. İnşallah aklı erdikçe kabullenir ve birbirlerinin en iyi arkadaşı olurlar. Benim ikinciyi doğurma motivasyonum buydu. Biz geç (42) anne-baba olduk. İnşallah kızlarım bizden sonra birbirlerine sahip çıkarlar. Eşim tek çocuk ve hayatı boyunca eksikliğini hissetmiş.

Babasına, evdeki durumu anlatıp, çocuğun psikolojisi bozuldu, biz küçük bir eve taşınsak, kirayı öder misin deseniz ne cevap verir? Onun da kızı sonuçta psikolojisi bozulan çocuk.

Insan stress oluyor anliyorun. Sakin sakin yaniniza oturtup konusun desem, o yastaki kiz cocugu icin fayda olurmu emin olamadim. Allah sabir versin

Benim 6 yaşında yeğenim var. Babası gemilerde çalışıyor. Yılın 8 ayı yok. Babası yokken öylesine hırçın ki. Annesinden çıkarıyor bütün hırsını. Bir de yalan söyleme huyu çıktı. Boşanma travması çocuğunuz için zor. Daha küçük yaşta boşansaydınız babanın varlığını bilmeyecekti ama şimdi hem biliyor hem yoksunluğunu çekiyor. Kızınız okula gidiyor ama yaşıtlarıyla arası nasıl? Bizim doktor bize oyun gruplarına katılmamızı söyledi ki benim kızım daha 15 aylık. Bizimde problemimiz yeni doğan kardeşini kıskanması. Pedagog muhakkak sizi doğru yönlendirecektir.

Enerjisini atmasını sağlayacak bir şeyler yapmalısınız anaokuluna gitmiyor mu? Babası ile iletişimi nasıl?

Yaşları birbirine çok yakın elbette alışacaklar, sizde ablanızda o eve aitsiniz bir ailesiniz o evin çocukları sizsiniz sizin çocuklarınız da buna alışacaklar onlar da kardeş sayılır, krizi fırsata çevirmek gerek. Her ikisi ile oyunlar oynayın paylaşım yapmalarını sağlayın zaten pedagoga götürecekmişsiniz o size detaylı olarak bilgi verecektir önerileri de olur bu konuyu üzülmeyin ileride birbirlerinin en büyük destekçisi olacaklar belki de en yakın arkadaş ve kardeş olarak

Ayrılıktan dolayı travmasını yansıtıyor olabilir zaten pedagog yardımı alacakmışsınız. Ekstra seveceği spor dans müzik gibi şeylere de yönlendirip sıkıntısını atabilirsiniz maddi güç tabi gerekiyor inşallah feraha çıkarsınız

Bana da stres gibi geliyor. Her akşam işkence çekiyorum. Ona kızınca çok kötü hissediyorum kendimi. Kardeşim de ister istemez kızıyor ona. Sonra anneanne, dede uyarıyor. Her yerden tembih, nasihat, ikaz... Geçtim balkonda bağıra bağıra ağladım...

Ama hiç uyarılmadiginda diğer kuzenin hakkına girmek olmuyor mu. O kendisini daha koruyamayacak kadar küçük ve bu yaşananlar onda da tramva yaratıyor. Çocuğu zorbalığa uğrarken ebeveynine uyarma demekte mümkün değil bence.

Benim kızımda karşı komşumun kızıyla anlasamiyor kız 5,5 yaşında benimki 3 yaşında şimdi burada 3 yaşındaki çocuktan. Değil 5 yasindakinden direktiflere uymayı bekleriz ona ablalık yapmayı teklif edin ben öyle çözdüm ona kızıma ablalık yapar mısın sen ona öğretir misin dedim öyle hoşuna gitti ki kızıp azarlamak yerine ablalık yap hadi oyun kuralım hadi üçümüz bak ablası böyle oynanıyor dimi gibi teşvik edici şeyler onu kazanmanızi sağlar sürekli kizildığı için tepkileri şiddetlendi olabilir teyzesine asla izin vermeyin kızması için ben uyarirım sen bana bırak deyin yoksa benim 3 yasimdaki kızımı azar manyağı yapacaktı komşum onun haddine değil annesi yeterli uyarıcı olarak

Çocuğun vurmasına izin vermeyecekler tabi. Düzelene kadar başbaşa bırakmayacaklar aralarında Bi yetişkin olacak. Sevmeyi öğretecek ellerini tutup. Vurma hep vuruyorsun ne biçim çocuk oldun vs kızınca çocuk, ben vuran, herkesin kızdığı kötü bi çocuğum o zaman bu etikete uygun davranayım diyor daha çok vuruyor. Ayrıca çocuklar ilgi istedikleri zaman da olumsuz davranışlar yaparlar. Çocuğa kızmak da Bi ilgidir görülmek farkedilmek için de vuruyor olabilir. En iyi anne tespit edebilir. Eğer uyarmak işe yarasaydı şimdiye kadar düzelirdi. Sürekli vurma diye bağırmak sadece bu çocuğu değil karşıdaki çocuğu gittikçe zor duruma sokuyor.

Çok üzüldüm yavruya da size de çünkü ne kadar gerilirsiniz anlayabiliyorum, gece uyuduğu zaman bi oh çekiyorsunuzdur eminim. inşallah pedegog işe yarar. Bu aralar bireysel oyalayın onu evde, uzaklaştıkça belki sizde biraz rahatlarsınız. Ablanızın kızı içinde durum kötü.

Yakın yaşlarda ve küçükler, anlasamamalari normal bence. Benim kızimla kuzeni arasında 3 ay var, küçükken bir araya geldiklerinde illaki kriz çıkıyordu, asla keyifli oynadılar, güzel bir gün gecirdiler diyemezdik. Şu an büyüdüler sorun yok aralarında, çok güzel iletişimleri. Ha sizin durumunuzda muhakkak boşanma, taşınma ek olarak çocugunuzu etkilemiştir ama düzeltebilirsiniz. Maaile uyarmak doğru gelmiyor bana. Siz müdahil olun bir süre sadece, uyarın en başında vurma kuzenine diye, baktınız vuruyor, hadi bakalım odamıza gidiyoruz o zaman diyip odaya götürün mesela. Sıkılacak illaki yanına gitmek isteyecek, en başında yine uyarın güzel güzel oynayacaksan gidelim diyerek, baktınız yine sorun cıkıyor yine ayırın çocuğunuzu oradan ama kızmayin, sadece anlatın sebebini. Böyle böyle çözebileceğinizi düşünüyorum. Bir süre tek kalmayacaklar, baslarında olacaksınız tabi ama bu şekilde sizin çocuğunuz da sürekli herkes tarafından kızılan, uyarılan olmaz. Zamanla yaptığının yanlış olduğunu anlar. Tabi ki uzman desteği alın, ben uzman değilim, anneyim, bu şekilde çözüyorum benzer sorunlari. Ikisine de yazık yani çocukların. Bu şekilde olmaz, ikisi de üzülüyor sonunda.

uyku sorunu dışında melek gibi olan 3 yaşındaki kızım kardeşi doğduktan sonra saldırgan içe kapanık çekingen problemli bir çocuk oldu. çocuklar düşündüğümüzden daha hassaslar maalesef. babasını özlüyor eski evini özlüyor eski hayatını özlüyor. normal bunlar. umarım kısa zamanda düzelir

oğlum kuzeni doğduktan sonra hırçınlaşmıştı. çalıştığım için ananesi sürekli kuzeninin evine götürüyordu. çocuğa zarar vermeye çalışıyor itiyor vuruyordu. bir sürü etkinlik yapardık, hepsini reddetti, eline kalem almayı bile bıraktı... hep öyle gidecek sandık. bir süre sonra oda bu duruma alıştı.. büyüdükçe çok güzel oyunlar oynamaya başladılar... sizin kızınızda mevcut duruma alışacak... biraz sabır. pedegog dediğiniz psikolog mu? psikiyatrist mi?

Maddiyat öyle el kol bağlıyor ki. Psikolog yardımı alacakmışsınız zaten. Hiç mi mümkün değil, 1+1 ev kurtarır sizi aslında, aileniz falan hiç destek olamaz mı? İlgi alanı varsa müzik, spor vs kurs falan başlatsanız hem ona iyi gelir hem evde geçirdiğiniz süre azalır.

1+1 evler 5binden başlıyor. Baleye gidiyor cumartesi günleri

Kalabalık ev, yeni düzen.. öfkesini kuzenine yoğunlaştırmış sanırım, ayrı eve çıkamayacaksanız ne önersek boş gibi geliyor şuan umarım pedagog eşliğinde atlatabilirsiniz bu süreci

Allah hepinize sabır versin bir evde üç aile 7 kişi yaşamak çok zordur eminim. Kızınız zaten kreşe gidiyormuş tam gün gönderip kendi evinize çıkamaz mısınız? Siz gelene kadar anneniz idare eder biraz. Ya da evden çalışmanız gerekiyorsa çağrı merkezi işi yapabilirsiniz yorucu olur ama en azından para gelir. Kızınızın okul saatlerine göre gündelik temizliğe de gidebilirsiniz belki. Yaşananlar kötü ama bir şekilde düzen kurmanız lazım nereye kadar sürecek böyle. Ablanız çalışıyor mu?

Bunun birkac sebebi var: Ilk sebebi duzen değişikliği, daha kalabalik bir eve gelmek, konfor alaninin kısıtlanması, belki kendine ait odanin artik olmamasi, ozel alaninin kalmamasi. Bu kosullari anca calisirsaniz duzeltirsiniz. Cocugunuz artik 5 yasinda, anaokuluna gitmeli. Kendisi yiyebilir, tuvalete gidebilir, bakim gerekmiyor, birinin gözünün önünde olmasi yeterli. Diger konudan hatırlıyorum sizi. Eski esiniz nafakayi arttmiyordu. Bu sekilde hayatinizi idame ettiremezsiniz. Hayat akip giderken aldiginiz 3.000tl nafakayla, bu hayat pahaliliginda anca 1 sene daha gecinirsiniz, seneye o para pul olur. Ikinci sebebi ise toplum icinde sürekli uyarilmasi. Yanlis bir hareket yaptiginda 3 5 kisi birden ayiplamasin. Annesi olarak "kizim gelir misin, bisey konuşacağım " diye odaya cekip uyarinizi başbaşa iken yapin.

Ben kardeşinize ve çocuğuna daha çok üzüldüm... maalesef ne yapacağını şaşırmıştır o da. Kiralar da çok yüksek sizi anlıyorum ama en iyisi pedagogla bir an önce kızınızı görüştürmek. Ve son olarak siz üstüne gittikçe daha hırslanır.

Eşimden yaklaşık 1,5 sene önce ayrıldım. 5 yaşındaki Kızımla 2 senedir kirada ikimiz yaşıyorduk. Kira artışından dolayı anneme taşınmak zorunda kaldım. Aynı evde 3 aile olduk. Eşinden boşanmış bir kız kardeşim de burda yaşıyor. 3 yaşında bir kızı ve 14 yaşında bir oğlu var. Ben kuzeniyle oynar hiç sıkılmaz diye hayal etmiştim. Ama öyle olmadı. Kızım her gün ama her gün aşırı davranışlar sergiliyor. Bağırıyor, ayağını yere, duvarlara vuruyor. Kuzenini kötü şeyler yapması için kışkırtıyor. Kuzeni yemek yiyecek, kreşe gidecek, banyo yapacak, yada kendi halinde oynayacak asla izin vermiyor. Tükürmeyi, vurmayı öğretti. Kendisi de ona vuruyor bide. Çok şeyler denedim fayda etmiyor. Ortada kıskanması için hiç bir sebep de yok. Kızım okuldan geldikten 1 saat sonra kuzeni geliyor. Diken üstünde bekliyorum onları. Daha kapıda başlıyor çünkü arbede. Komşular rahatsız oluyor, kardeşim napacağını şaşırdı. Annem babam zaten hasta. Eve sığamıyorum artık. Git çalış eve çık demeyin kızıma bakacak kimse yok. Daha önceki konularımda var. Gerçekten cikmazdayim. O kadar üzülüyorum ki anlatamam... Pedagog da ayarladım, götürecem. Ne yapabilirim?

Yapacak bir sey yok bu devirde ayrı ev de çok zor idare edeceksiniz geçici bir durumdur umarım alışır.

Merhaba babasıyla baleye göndermediği için sıkıntı yaşayan üyesinin sanırım. Eğer pedagoga verilecek ekstra bütçe ayarlanamazsa bence bir kaç aylığına bale yerine pedagojik destek almak sizin ve kızınızın iyiliği için daha doğru olacaktır.

allah kolaylık versin. iki kisilik aile çok büyüdü ister istemez değişecek.

Bu çocuğun babası nerede? Maddi manevi yok adam ortada. Kızının psikolojisinin bozulmasına nasıl göz yumuyor? Çocuk boşanma travması yaşamış şimdi de kalabalık evde üst üste yaşamak zorunda. Kendine özel alanı oyuncağı dolabı vs yok. Kreşte duyuyordur çocuklardan benim odam şöyle oyuncaklarım böyle diye. Babam aldı babam getirdi götürdü vs kolay değil o yaşta. Adamın peşine düşseniz, en azından kiranıza yardım etse kızınız tam gün kreşe gider çalışırdınız.

Ya da şey olabilir belki. Ben çocukken okul çıkışı gittiğim bakıcım kendi çocuklarıyla birlikte bakıyordu bana. Bakıcılık işi bulursanız o da güzel olabilir.

Bol bol duygularını kabullendiğini göstermeniz lazım. En zor davranışında dahi sevgiyle karşılık vermek bir süre sonra o davranışın sönmesini sağlıyor. Yapma, etme diye kızdıkça çocukta davranış pekişiyor. Sen büyüksün, ablasın vs demek çocuğa gereksiz sorumluluk yüklüyor. Şu an ihtiyacı olan şey anlaşılmak ve sakince duygularının kabullenilmesi. Baş edemediği duygular olduğu belli. Akşam uykusundan önce eleştirmeden, duygular üzerine, yaptıkları üzerine konuşmak faydalı olacaktır diye düşünüyorum. Zaten psikoloğa gidecekmişsiniz ama bu dönemde siz ne kadar regülesiniz, aileniz ne kadar regüle onu da bir düşünün.

Evet kafası çok karıştı. Her an yeni bir şeyi kabullenmek zorunda. Toplu yaşamanın kurallarını bilmiyor.

Yaşadığı değişikliklere bağlı olarak aşırı tepki verme olabilir. Normal demiyorum ama stresin dışa vurumu olarak düşünebilirsiniz. Pedagog ayarlamışsınız zaten. En doğru o yönlendirir sizi

Evet iki sene hep ikimizdik. Kalabalık bir yerde yaşamaya başladı. Babasını da özlüyor. Ne yapacağını şaşırdı.

Kiralar çok uçuk. Fatura, çocuk gideri derken asla altından kalkamam. Kız kardeşim çalışıyor evet. Kızının gittiği özel kreşte öğretmen.

Kardeşinizin eve çıkma planı var mı? Nafaka ne kadar alıyorsunuz? Asgari ile de olsa bir işe girseniz biraz masraflardan kısıp iyi kötü bir ev tutamaz mısınız? Kızınız kaç yaşında devlet okuluna gitme imkanı yok mu?

benimkiler arasında 33 ay var. benim de motivasyonum bu yöndeydi. biz de aynı süreçleri yaşadık yaşıyoruz. biz de geç anne baba olduk. ben 38 im eşim 46. inşallah umduğumuz gibi olur sağlıkla huzurla

Öncelikle hepinizin kızmayın bırakması lazım. Zaten pedegog da aynı şeyi söyleyecek. Ailenizi de uyarın sürekli uyarıldıkça kuzenine hırslanıp bilevlenip daha çok yaparmış diye. Vurmasına izin vermeden Bi süre eliniz üstünde olsun. Bi de babayla görüşüyor mu. Babayı özlediyse daha sık görüştürün eski eşe anlatın belki birlikte Bi yemek yiyin daha iyi hisseder çocuk. Öfkesini boşaltması için Oyun oynayabilirsiniz gazate kağıtlarını yırtın birlikte. Bi tane yastık belirleyin kızınıza anlatın bu senin yastığın. Sinirlendiğinde kendini kötü hissettiğinde bu yastığa vurabilirsin diye. Yine aynı şekilde sinirli olduğunda kağıt yırtabilirsiniz. Bi de konuşabilirsiniz mesela kuzeniyle ilgili ağzından laf alabilirsiniz. Belki kuzende olan onda olmayan bir şey vardır. Bu anne baba ilişkisi ya da büyüklerden birinin o küçük diye biraz daha fazla öpmesi bile olabilir. Bol bol sevin öpün sarılın sevgi iyileştirir.

Kardeşiniz nasıl karşılıyor bu durumu? Onun içinde çok zordur, çocuğuna zorbalık yapıyor çünkü kızınız Çağrı merkezi vs. gibi işler bulabilirsiniz aslında