Cinnet kızın ve siz çok yoruldunuz bu süreçte ve özel ilgili olmanız gerekti. Bu geçen sürede bu durumun meydana gelmesi muhtemeldi. Arkadaşların da dediği gibi pedagog desteği ile ilerlersen senin için çok daha doğru olur.

Canım ağlamayı görmezden gelmekten bahsedilmiş. Bu konuda şöyle bir araştırma var: ağlayan bebekler bir odada bırakılıyor, bebek ağlarken stres hormonu yani kortizol salgılıyor. Bir süre sonra bebekler ağlamayı bırakıyor. Bebeği yine o odaya bırakıyorlar, bebek artık ağlamıyor ama stres hormonu salgılamaya devam ediyor. Yani önemli olan bebeğin mutluluğuysa görmezden gelmek işe yaramıyor. Ağladığı sırada mutlaka yanında olmak lazım. Ağlaması bitince de sarılıp ben hep yanındayım mesajı vermek en sağlıklısı C CiNNET NUR

14yasımda zorlu bi ameliyat geçirmiştim 5kez... Bu ameliyatlar neticesinde her seye ağlıyorum anneme çok zorluk çıkarıyordm. Ağlayarak derdimi anlatıyor ve ağlayarak kızıyor ağlayarak iletişim kuruyordum diyebilirim... Travma sonrası stres bozukluğu simdi bunun ismi... O zamanlar bizde bilmiyorduk ne olduğunu.. Psikolog vs ile de görüştürülmrk istendim ama ben deli miyim diye de ağlardım bu kez. Kısaca demem o ki bebek bile olsa travmatik stresli zamanlar yaşadı elbet onda bi takım ruhsal etkiler bıraktı ve su an bence bu skeilde kendisini ifade ederek bi boşalım yaşıyor... Henüz küçük evet ama bilinçaltımız küçük büyük dinlemiyor malum. Pedagog desteği almanızı şiddetle öneririm. Ha belki gelişimsel bir süreçtir geçicidir ama dediğim gbi diğer sebepten ötürü bir götürün en azından bu ihtimali ekarte etmis olursunuz.

Her dakika aynı ama huzurlu olduğu anları yakalamak o kadar zorki... inan benim sinirlerim artık dayanmıyor yani

Merhabalar arkadaşlar direk konuya dalıyorum çünkü sanırım biz farkında olmadan bir canavar yetiştirdik. Geçirdiği zor süreçlere bağlayarak belli bir zaman huzursuz olmasını ve ağlamasını kabulleniyorduk. Şimdilerde herşeyi ama istisnasız herşeyi ağlayarak elde etmeye çalışıyor. Elini herhangi bir şeye uzatıyor neyi istediğini de bilmiyoruz çarkıfelek gibi elini döndere döndere ağlıyor. Bu mu kızım deyip uzatıyorum daha çok ağlıyor. bir insan herşeye mi ağlar altını değiştiriyorum ağlıyor, karnını doyuruyorum ağlıyor, su içer misin kızım diyorum ağlıyor. 12 buçuk aylık ameliyatlar vslerden ötürü motor ve fiziksel olarak bir tık geriden geliyor. emekleme, yürüme vs yok doğru düzgün kelimeler zaten kuramıyor "baba'dan" başka. çok zeki bir bebek aslında ama ağlamayı silah haline getirmiş sanırım. önünü alamaz olduk ne yapmalıyız bilmiyorum tahammül seviyelerim giderek azalıyor ve ona zarar vermekten korkuyorum artık..

Bende öyle bir şey duydum ama çocuk hastanelere gidip gelmekten bu hale geldi. Yani nereye götürürüm nasıl yaparım bilmiyorum hayat

Canım bence direk pedegogdan randevu al kıyamam sana da bebişe de ikiniizi de çok iyi anlıyorum

Ahh cinnetim ahh cok zor sureclerdi sizin ıcınde yavrum ıcınde. Rabbım sabırlar versin ınsallah. Dualarım hep sizinle

Çok teşekkür ederim detaylı açıklamalarınız için deneyeceğim

Canım eskiden büyükler küçükler için yorum yapardı. "Ayy bu büyüyünce çok nazlı olacak, çok şımarık olacak" vb. Ben de bu yorumları bir şeylere dayanarak yapıyorlar sanırdım. Sonra öğretmenlik okudum, gelişim psikolojisini okuyunca anladım ki. 0-36 ay arasında çocuğun yaptığı hiçbir davranış KİŞİLİK ÖZELLİĞİ YANSITMAZ. Şu an kızın konuşamadığı için tek iletişim yolu ağlamak, bu yüzden ağlıyor. Bunun dışında bir ağlama sebebi: duygularını yönetememesi. Mesela biz sinirlenince bir dururuz, derin nefes alırız, olayı detaylı düşünmeye çalışıp kendimizi sakinleştiririz. Ama o bunların hiçbirini bilmiyor, kendini sakinleştiremiyor. Sadece öfkeyi değil, hiçbir duyguyu yönetmeyi bilmiyor. Peki ne yapmak lazım? Zor ama sakin kalmak lazım, ağlaması bitince sarılıp ben senin yanındayım deyip onu sevdiğimizi göstermek lazım. Duygusal olarak çocuğu doyurmak lazım. Örneğin, sabahları Güler yüzle "günaydın" diyerek uyanmak, kahvaltı yaparken çocuk şarkıları söylemek, sonrasında gıdıklayarak gülümseyerek dişlerini fırçalayıp giydirmek. Bu aylarda en sevdikleri halının üzerine birlikte uzanıp sırtınıza çıkarmak, göbüşünü öpmek vb. oyunlar. Anne ile duygusal bağ güçlendikçe ağlamaların azaldığını göreceksiniz inşallah. Faydalı olması dileğiyle

Ağlayınca sarılsan seni iter mi? İtmiyorsa susana dek sarıl öp sakin bir sesle onu sevdiğini vs söyle. Benim bebeğim sarılmayı seviyor. Biz canı yanınca yapıyoruz ama belki işe yarar bir dene.

Çok incesiniz. Tekrar teşekkür ederim

Mrb canim prensesinde sende zor günler geçirdin çok şükür kendini bırakmadın bunlarda geçecek eminim. Ben 2 sene önce 36 yaşında 1 ay hastanede yattım 3 ameliyat oldum. Bu süreçte annem ogluma baktıği için annemi hiç göremedim. Her ameliyata girdiğimde, her canım yandığında, her korktuğumda ahhhh anammm diye yandım. 1 ayın sonunda annemi ilk gördüğümde bağıra bağıra ağladım. hastane ameliyathane korkusu bendede oldu. hatta anksiyete ataklarım oldu. Halada ara ara rüyalarıma giriyor, sıçrıyorum ve 2 3 gün huzursuz oluyorum. Senin prensesinin anlatma derdini paylaşma şansıda yok yavrum ağlıyordur. Bu sürecte geçici sadece sen sakinliğini korumaya çalış

Annem küçük kardeşim için dakika tutardı kaç dakika ağlıyor diye. Görmezden gelirdi. Öyle yapa yapa bıraktı kardeşim. Ama bir uzman görüşü almak en doğrusu. Kendini ifade edemediği içinde ağlıyor olabilir

23 aylık bebeğim böyle Doğduğundan beri ağlıyor Muhittin

Ayni seyi kizim yapiyodu. Insan sinirlenmekten cok asiri geriliyo anliyorum sizi. Gormezden geldik ustune dusmedik simdi gecti. O aglarken ona odaklanmak yerine kendinizi sakin tutmaya calisin.

Kuzum öncelıkle bol bol sabırlıl dılıyorum sanaBelkı gecırdıgı amelıyat belkı atak donemı ama bu aylarda olan cocukların genelı boyle benım melısamda öyle hep olmıcak seyler ıstyor hemen ılgısını baska seye cekıp verıyorum bazen agalmaları dayanılmaz oluyor 123456789 sayıyorum sonra oturup anlatyorum anladgı kadar olmadgında alıp dısarya cıkıyorum baska turlu bas olmuyor çünkü

pedegoglar ağlamayı huy edinmiş bebekler için ağladıkları zaman görmezden gelin bi süre sonra bu huyu bırakırlar diyo ama en iyisi uzmanına danışmak tabi

Ben denemek istiyorum eşim ısrarla ne istiyorsa ver diyor. Yahu diyorum ki bak bu şekilde devam edersen ilerleyen zamanlarda önünü alamayız herşeyi ağlayarak yaptırıyor. Yeter ki ağlamasın da ne istiyorsa ver diyor işe ilk önce eşimi vurmakla başlamam lazım sanırım

Çok teşekkür ederim, çok incesiniz

Bebeğin zor süreçler geçirdi annesi ve ağlama birçok bebekte var bizimki 2.5 yaşında hala devam ediyor ağlayınca görmüyoruz duymuyoruz bişey elde edemeyeceğini anlayınca o da hayatına devam ediyorcanları sağolsun bu zamanlarda geçecek annesisin sen onun zarar veremezsin korkma

Teşekkür ederim

Çocuk psikoloğunun ailelere egitim verdigi bir program vardi. Orada, aglayan bebeklere çocuklara kesinlikle mudahale edilmiyordu. Dokunma, goz teması, tepki hicbir sey yapılmıyordu. Çocuk bir sure sonra bu davranistan vazgeçiyordu. Ne kadar yapabilirsiniz bilemiyorum ama denemenizi oneriyorum.

Daha çok ağlıyor. İç boşaltır gibi böyle... öpünce ekstra sinirleniyor o an illa bir şeyler elde edecek yoksa mümkün değil sakinleşmiyor

göstermeden kendin durumu anlatıp fikir de alabilirsin veya hastaneye değil de muaynehanesi olan biri de olabilir hatta belki online bile vardır Umutumut82 Bşlgç 91 kg 31ekim hedefi 85kg 😇 Üyelik İptali Anneler

Seni o kdar iyi anliyorum ki canım Rabbim sabır versin sana yardım edecek biri yok mu bebekle ilgilense sen biraz dinlenen hava alsan kızın içinde o çok zor günler atlatmış inşallah bununda atlatacak

Kızımı göstermem gerekecekse orada kriz gibi devam edebilir çünkü hastanelere karşı fobi edindi artık B baby girlL Anneler

Vaktiniz varsa belki o programı açıp izletebilirsiniz. Ya da youtubeda baska içerikler vardir psikologlarin videolari gündüz kuşağı programları vs. Izlerse bilincli birinden duyarsa belki degisir.

İnşallah herşey yoluna girer. Benim bir arkadaş doğumda bebeğinde sorun çıkmıştı. Kaç ay tedavi ettiler. Çocuk iyileşip hastahaneden çıktığı halde herşeye hep ağlıyordu çok huysuz bir bebekti. 5 kişilik aile sıra ile gezdiriyorlardı kucaklarında. Herkes yoruluyordu o bebek hali ile asla yorulmuyordu. doktor demişti korku içine işlemiş, bir süre böyle devam eder. Taki o yaşadığı süreçlerini unutana kadar. Şimdi 2.5 yaşında gayet normal bir çocuk oldu. Sizin yaşadıklarınız çok zor şeylerdi. O şimdi herşeyden korkuyordur. Onun için o kadar ağlıyor. Bu günlerde geçecek içinizi ferah tutun.