Ayni sekilde bende zamanla tecrube edindim, bence ilk defa cocugu olanlarin ortak kaderidir. Kimse annesinin karninda ogrenmiyor cocuk bakmayi.. cok bilmislere kulak asmadiktan sonra hayat daha guzel oluyor yaw he he diyip geciyorum A

Cok haklisiniz, kimsenin lafini takmayin, siz arastirmanizi yapin, cocugunuzun neye ihtiyaci oldugunu, neyin iyi yada kotu oldugunu en iyi siz bilirsiniz.

Malesef geçmiş zamandaki bebeklerle simdiki bebekler arasında dağlar kadar fark var. Yeni nesil bebekleri alerjik oluyor. Bu neyden kaynaklanıyor bilmiyorum yediğimiz içtiğimiz doğal olmayan hazir olan her gida buna sebebiyet vermiş olabilir. Her ne sebebi varsa da malesef yeni nesil farklı hastaliklarla büyüyor. Her çocuk özel bir bunye ile doğuyor.

Yani annelerimizin tecrübelerine saygımız var elbet ama gerçekten bazıları komik ve yanlış oluyorlar. Her söylenene de, ilk bebeğim ben bilmem o daha bilir deyip inanamamak gerekiyormuş. zaten benim yaptığım yanlışta buydu ne yazık ki

Kesinlikle haklısınız eskiye oranla şimdi ki bebekler de daha çok hastalıkla r çıkıyor. Bencede doğallık tan uzaklaştığımız ya da uzaklaştırılmış olmamızdan kaynaklı.

Bence de her anne kendi çocuğunu daha iyi bilir. Ama buna da zaman gerekiyor. Benim en büyük hatam kendimi çokça cahil görüp çocuk sahibi olan herkesi de doğru tecrübe kazanmış kişiler olarak görmemdi. Çünkü içlerinde en yakınlarım da olabiliyordu. Neyse ki hatamı geçte olsa anladım. Bu yüzden bence bebeğin ilk doktoru annesidir diyorum ben.

Benim de karşılaştığım laflar şöyle; - emziğini bala batır ver - göbeği kanıyodu kv pudra dökelim kurur dedi - 2 aylık bebeğe meyve yalatmaya çalışmışlardı - biberona süt koy ver - d vitamini ve kan ilacını sağlık ocağından başka marka veriyorum daha temiz içerikli diye ne gerek var demişlerdi Hala gülerim

Süte alerjisi olan bebek var yoğurt bile yedirmiyordu annesi 1 yaşına kadar bekleyecem demişti C

Çok çocuk sahibi olmak ya da yaşça daha büyük olmak her şeyi bilmesi anlamına gelmiyor. İlk zamanlar yüzündeki hafif kırazıklıklar her ne kadar canımı da sıksa etrafımdaki insanların söylediklerine uyup aldırış etmiyordum. "Sıcaktandır kızım, çok öpmektendir, kilo aldığı içindir, sarışın çocukların yüzü kızarıktır " bana şimdi komik gelmeye başlıyor. Bu cümlelerin her birini ve daha farklı şeyleri bile farklı kişilerden tek tek duydum. 3 5 doktordan bile duydum. Ve işin tuhafı kabulettim. Taki 3 ayın ortalarında yüzünün su topladığı kaşıntısından duramadığın o güne kadar. Çok uzun bir geceydi. Rabbim kimseye çocuğunun acısını göstermesin. Şimdi bile azıcık kızarıklık larını görenlere yoğurt yemiyoruz alerjisi var yumurta var yiyemem dediğim zamanlar inanmıyorlar. "Amaan öyle şey mi olur biz neler neler verdik hepsi sağlıklı çok şükür." Ancak resmedik göstermek gerekiyor düşünceleri yıkmaya. Hoş bazen o bile yeterli olmuyor. "Ne olacak ki geçiyor sonra" diyorlar. Yapmayın, dinlemeyin. Bazen çocuğunun kendi doktoru annesidir. İlk çocuğun cahilliği, değil tecrübesi çok olur. Sırf senden büyük diye senden daha çok çocuk yetirmiş bilir zaten diye. Her sözlerine inandıklarımın acısı bebeğimde çıktı. İnşallah çabucak geçer çünkü bilgisiz tecrübeli çok insan var. Sana zarar verecek şeyler uzatmalarından çok korkuyorum

Yani bu da olabilir tabi haklısınız.. C

Hastalıkların en önemli bir sebebi artık çocuklar dışarıda değil kapalı alanlarda olduklarından güneşten mahrum kalıyorlar temiz havadan ve hareketsizler, bizim kuşak akşama kadar ya sokakta yada bir ağacın başında gezerdik çok hürdük