Lohusalık 40 gün değil mi ya o yüzden sanki benimki biraz uzadı diye düşünüp kendimi yiyip bitiriyorum iyi bi anne değil miyim diye düşünüyorum

Lohusalliktan oluyor canım ben annemin yanindayim ona rağmen zorlaniyorum kirkim cikmasina 3 gün var.. ilk doğumumda böyle olmuştu eve gittikten sonra da zorlandim bebeğin gazından dolayi cok ağlıyordu ama geçiyor KelebekkB Kızım ; Kabul olmuş en güzel duam🌻 Anneler

Bebek isteyerek ki kazara mı? midyesever

Hiç endişelenme, utanma sıkılma çoğu kadın bunları hissediyor. Benimde lohusalığım böyle geçti annem yanımda olmasına rağmen 3. Ayda falan adapte oldum biliyorum şuan bu söylediklerim mümkün değil gibi görünüyor ama hepsi geçicek bebek bakımı sana kolay gelecek severek her gün daha çok bağlanarak yapıcaksın kendine zaman ver S

bunu 40 gün demek yanlış olır aslında süreleri değişebiliyor ben kendimi 3 ayda toparladım bazı insanlar 1 senede toparlar kendinizi kötüyüm diye nitelendirmeyin derim

Evet aynen dediğiniz gibi oluyor zaten kimsenin olmaması ve iletişimsizlik büyük bir sorun sizi çok iyi anliyorum ayni durumu ben yasiyorum merak etmeyin isterseniz özelden de yazabilirsiniz can sıkıntımız gider belki böylelikle içimizi dökerek

Bende ağlıyordum ben ağladıkça bebeğimde huzursuz oluyordu onu farkettiğim an kendime geldim diyebilirim. Eşim sağolsun çok destek oldu bana tek kaldığımız zaman 10 gün sürdü bu bunalım hali eşim yanımda olmasa daha da uzun sürerdi belki. Şöyle düşün o bu dünyaya yeni geldi ve bize muhtaç evet seni uykusuzluk yoruyor ama o da adapte olmaya çalışıyor emin ol hepsi geçecek uykusuz kaldığın günler geride kalacak biraz daha sabret sonrası çok güzel günler sizi bekliyor. Bebeğin de umarım sağlığına kavuşur geçmiş olsun A

Herkese merhaba bugün oğlum 55 günlük 40 gün annemlerde kaldım sonra kendi evime geldim. Evde tek başıma bakıyorum eşim polis memuru çalışma saatleri uzun ben sürekli evde bebekle tek başımayım çok bunalıyorum acaba ben iyi bi anne değil miyim diye kendimi sorguluyorum. Bebeğim çok huysuz bi bebekte değil ama o ağladıkça bende ağlıyorum ondan önceki hayatımı özlüyorum bunları düşündükçe yine kendime kızıyorum strese giriyorum konuşacak derdimi anlatacak kimsem de yok eşim sağolsun evde olduğu zamanlar da hem fiziksel hemde psikolojik olarak çok destek veriyor ama ona bu hissettiklerimi anlatmaya da çekiniyorum benim gibi olanlar var mıydı bu durum nasıl geçer geçecek mi? Üzerimde aşırı bi tembellik var yemek yemek istemiyorum çok bunalıyorum ne yapsam iyi gelir bilmiyorum çok kötüyüm

evet bende resmen gün sayıyorum yaz gelsin diye :) teşekkür ederim size de allah bağışlasın allah sağlıklı uzun ömürler versin bıdıklara :)

Ah canım anne o kadar normalki bunlar sakın kendini suçlu hissetme. Lohusalık geçici. Anın tadını çıkar bebeğim beş aylık oldu dönüp baktığımda çok zor zamanlardı ama suan çoktan aştık o durumları bak yaz geliyor al bebeğini çık gez boş boş dolanın çok güzel gelecek İnan bana. Sadece sabır

Kesinlikle sebep bu inanın bana. Yoksa anneliğiniz ile ilgili bir problem değil. Bir de hep yardım almaya alışıp bir an bebekle baş başa kalınca insan çok tuhaf oluyor başta. Merak etmeyin size tepki vermeye o güzel gözleri ile gözlerinize bakmaya başlamasına az kaldı. Hepimiz sizin gibi o günleri yaşadık ve geçti. Sizin de geçecektir kendinizi kötü hissetmeyin

Az önce bi arkadaşa yanıt verdiğimde de yazdığım gibi o düşüncelerimin hislerimin hiçbiri kalmadı şuan aşırı mutlu ve keyifli hissediyorum bebeğimle birbirimize iyice alıştık evet zorlanıyorum ama annelik mükemmel bi duygu çok şükür ki o an ki hislerim geçti gitti. Sanırım lohusalıktandı

midyesever bu arada hatırladım bu durumun adı ANNELİK HÜZNÜ diye geçiyormuş değişen hormonların etkisi çok büyük özellikle prolaktin denilen süt hormonu buna neden olabiliyormuşmuş daha çok sende bir sorun yok kesinlikle asla ve asla kendini suçlama bana göre evlat dünyanın en güzel şeyi ama annelikte dünyanın en zor şeyi arasında bizde ordan oraya sürükleniyoruz asla mükemmel olamayacağız hep yetersizlik hissi olacak ama alışacağız insanoğlu nelere alışmıyor ki. Bebeğini sağlıkla büyüt ömrü bahtı güzel olsun V

Bebegim dogdu, 3 gun hastanede ve 4 gun evde yanimda annem vardi. Sonrasinda yalniz baktim. Basta cok bunaldim. Psikolojim bozulmustu. Simdi iyiyim. Gittikce keyifleniyor bebek bakmak

Şuan daha yenisin 2 evlat annesiyim ilki oglum 2 cisi kiz kizim dogudan 1 aya kadar nasil yapicam diye kara kara düşünüyordum gece 10 defa kalkiyordum ve kizim cok huysuz bir bebekti şuan 5 yaşinda halen öyle cok huysuz hic birseyden memnun degil cok şükür üstesinden geliyorum bol bol dua edin allah sizin yaninizda olur şuan şeytan sürekli sizinle ugraşır ruh haliniz iyi degil olsun hepsi gecicek iyiki gelmiş dünyaya H

40 gün anne yanında kalmak fazla değil mi.. bebeğinizle baş başa kalalı 15 gün olmuş. Adapte olmakta zorlanıyorsunuz haliyle. Sizin için bebek doğalı 15 gün olmuş gibi, 40 ınızın çıkmasına daha var

Vallahi bu yazdıklarınız aynı ben benim bebeğim 6 aylık oldu bi dönem bende aynı hissettiğinizi hissettim hatta bazen ara ara yine hiç dinlenmeden çocuk bakmak çok zor geliyor.. en büyük sıkıntı kendimize vakit ayıramamak... hep aynı şeyleri yapmak bizleri de bunaltıyor ama evlatlarımızın canı sağolsun Buda işin tuzu biberi gebito

Yaşadığınız şehir neresi aynı şehirdeysek size arkadaşlık edebilirim benimde 7 aylık bebeğim var hava güzel oldukça kendimizi atıyoruz dışarı. Ya birde ev işi yemek temizlik bebek derken cidden psikolojimiz çok bozuluyor. Yemek yapmak zoruma gidiyor mesela istemiyorum mutfağı, ek gıda başlı başına kabusum dokunur mu alerji yapar mı ay ne pişiricem bugün ne yapsam fırınımda yok olsa salla geç yaparım. Benimde hiç hadi gel bi kahve içelim diyeceğim arkadaşım yok. Çoğu bebekten sonra çağırsak gelemezsin artık rahat değilsin diye uzaklaştı çok üzüldüm

Tabikide öyle biz aslında plan yaparken allahın bizler için yazdıklarını unutuyoruz rabbim en güzelini nasip etsin inşallah

Canım çok normal. Hayatımızdaki sorumluluk o kadar artıyor ki bebeğim doğasıyla. Önceki hayatını özlemeyen yoktur diye tahmin ediyorum. Mesela benim bebeğim 6.5 aylık ama hala özlüyorum eski kafama göre takıldığım günleri. Ama inan gün geçtikçe her şey oturacak yerine bebeğin çevreyi keşfetmeye başlayınca her şey çok eğlenceli oluyor M

Biz Afyonkarahisar'da yaşıyoruz işimiz dolayısıyla sürekli bi tayin durumumuz var o yüzden hiç arkadaş edinemiyorum ama bebeğime alıştım o bana alıştı konuyu açarken yazdıklarımı şuan asla düşünmüyorum çok mutluyum ve keyifliyim geçici bi psikolojiymiş şükürler olsun ki WOMAN

Ne zaman gecti? Ben de 7 haftalık anneyim ben de gurbetteyim haftaya annem gidince ne yapacağımı kara kara düşünüyorum

Aa kötü anne, şaka şaka! Çok normal. O kadar çok insan tecrübe ediyor ki yaşadığınızı. Çare dışarı çıkmak, hava almak, hiç olmadı evi havalandırmak. Bağlayın bebeği üzerinize dışarı çıkın, boş boş dolanın, görün bakın iyi gelecek. Zamanla yavru büyüyecek, başka çocuklularla arkadaş olup sosyalleşeceksiniz. Bebek gelimce sosyallik bir ande sıfırlanıyor. İnsan çok zorlanıyor. Hayat5454

Benimki de 2 ayda geçmişti aynı şeyler. Sabah kalkıyordum tamam çok güzel bebeğim var ama mutsuzum nolacak diyordum. Bir bağlanma hissi geldi ki tarif edemem. Sanki aniden kendiliğinden oldu. Şimdi 6 aylık bebeğim. Depremden sonra hele yan odaya gitsem deprem olur da yanına yetişemeden bişey olur diye korkuyorum aklıma geliyor. Aynı odada kalmak istiyorum hep. Tamamen hormonlarla alakalı bir şey sanırım. Ben yatarak emzirmeye başlayınca o yakınlıkta uyuyunca geçti sanmıştım ama belki de bağlantısı yoktur. Bir an önce uyusun da ben de dinleneyim düşüncesinden onunla birlikte dinlenmeye geçtim. Hep onun ritmine uydum faydası oldu sanıyorum. Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

Çok normal yaşadığınız bu durum hepsi geçecek anın tadını çıkarmaya bakın bebeğinizle dışarıya çıkın temiz hava alın yalnız olunca normal yaşadığınız durum 5 +5 haftalık hamileydim 4 gün önce dış gebelik nedeniyle kese ve tüpüm alındı aklıma geldikçe ağlıyorum annem vardı dün gitti yarın eşim de işe gidecek yalnız kalacağım ama elbet hepsi geçecek

Planlı değildi ama hamile olduğumu öğrendiğimde çok sevinmiştim çok güzel mutlu bi hamilelik geçirdim :)

Merhaba midyesever aynı şeyleri birebir yaşadım. Şuan bebeğim 5 ay 2 günlük ilk doğduğu anda bile gram hissiyat oluşmadı ne hissedeceğimi ebeye sordum hatta sonra kokluyorum ne kokması lazım hani evlat kokusu falan diye bende 2 aya yakın ailemle beraber kaldım emzirmek alt değiştirme dışında adam gibi çocukla ilgilenmedim hep anneme babama verdim sonra ilk eve döndüğümde sudan çıkmış balık gibi oldum aniden anca alıştım aramızdaki bağ emek vere vere güçlendi sonra bir 4. Ay atağı yedik evlerden ırak uykusuzluktan yorgunluktan ölcem sandım burda post bile açtım. Yorgunluktan dolayı yeniden o bunalım hallerim geri geldi dedim ben iyileşmemişim 2 hafta önce hergün ağlıyorum kendimi anne gibi hissetmiyorum. Çocuğuma bakmak istemiyorum bunlar için kendimi suçlu hissediyorum kime anlatsam beni yargılıyor falan kafayı yeme raddesinde 2 hafta önce nihayet psikiyatriye gittim o muayene bana o kadar iyi geldi ki beni yargılamadan dinleyen sen annesin kendine gel demeyen birine içimi açmak bana ilaç başlama gereği duymadı doktor zaten içini dökmek bile seni rahatlamıştır dedi hakikaten öyle oldu 2 haftadır yorgun bile olsam çok çok iyiyim özellikle birde deprem sonrasında çıkan bebekleri gördükçe oğluma daha bir bağlandım. Çok uzun oldu bu durumun adı Anne hüznü yada bebek hüznü diye geçiyormuş tıpta böyle bir ismi varmış yani bir rahatsızlık. Literatüre bile geçmiş sadece kendini suçlama ben niye böyleyim deme inan ki çoğu insan böyle ama yargılanma korkusuna içindekileri dökemiyor bana psikiyatrinin dediği şey şuydu bana bu şekilde çok hasta geliyor ama benim bile yargılamamdan korktukları için sen kadar rahatça duygularını anlatamıyorlar bile benden dahi çekiniyorlar

Aynısını bende yaşadım hemde daha fazlasınıda olabilir gerçekten çok iyi anlıyorum sizi. Yaz geliyor bende şafak tutuyorum kendimi çocukla dışarı atmak için. Hergün aynı şeyleri yaşadığımızdan böyle oluyor bence. Yaz gelince bahar en azından bebek arabasına koyun dışarı çıkın ufak termosa kahve yapın kendinize o uyurken sizde kahvenizi için müzik dinleyin. Ben 20 günlükken çıkmaya başlamıştım sonra havalar soğudu çıkamadım şimdi de evdeyim malesef.. ama nisan ayı gelince biraz daha güzel olcak herşey dilerim sizinde öyle olur sağlıkla büyütün inşallah

Çok haklısınız 2 aylık olduktan sonra geçti lohusalık psikolojim şuan 4 aylık zaman çok çabuk geçiyor anın tadını çıkarmaya çalışıyorum bi daha bu zamanlara dönemeyeğiz bu anlarımızı özleyeceğiz. Evet dışarı çıkıp geziyoruz artık geçti gitti o bunalımlı

Sen lohusa depresyonundasin canim bi doktora gitsen. Bende yasadim sayilir canim ama doktora git derim . push ; B BengisuCan91 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Çok geçmiş olsun rabbim inşallah sana minik bi melek bağışlar.. ne zaman geleceğini biz seçemiyoruz şimdi olmadı diye üzülme belki doğru zaman daha

Hiç arkadaşım bile yok yaşadığım şehirde biliyor musun bi kafa dağıtabileceğim kapısını çalabileceğim kimsem yok bu da sanırım bu kadar bunalmama sebep oluyor bilmiyorum..

Böyle teselli ediyorum kendimi 4 yıl bekledim kendim için doğru zaman dediğim anda hamile olduğumu öğrendim bunda da vardır elbet bir hayır belki de hazır değildim rabbim daha iyisini

bıraz hormonların etkısı biraz ilk bebek diye afallama bi de bu turkiyeyi derinden etkileyen olay. hıc bakmasan yine hissediyorsun acısını. ben de annem gideceginde aglamıstım korktum ya bakamazsam ya bısı olursa bebegıme diye ama cok sukur geçti gitti sanırım 2aylık oldugunda duzeldım guclendim. becerebıldıgımı farkettım. herkes afallar basta bence. yetememekten korkar gayet insani. ama bu duyguları da bastırman lazım. bebegini dusunen seven anneler bence iyi bi annedir zaten. hep cocugumuza yetemeyiz ki bız de uzulebiliyoruz biz de hasta olabiliyoruz.. bunalıyoruz insanız. ama geciyor bi tempposu var. işe basladıgında ılk gunlerın zorlu olması hatta korkunc gelmesi sonra geçmesi duzene oturması gibi. bu hayattaki en buyuk yenilik ve en buyuk sorumluluk. ama basarırsın korkma. evi bosver ya. ılk zamanlar ev işleri aksayıversin.. uyu dınlen.. kendıne cocuguna zaman ayır o zaman dunyayı sırtından atmıs gibi olursun.

Merhaba canım benimde suan 50 günlük bir oğlum var bende bazen çok bunalıyorum uykusuzluk çok yoruyor ve 50 gündür tek bakıyorum çocuğuma benim annem yardımcı olmadı doğumdan 2 gün sonra döndü yaşadığı şehre eşim evden çalışıyor ama çovuk ağlamasına gelemiyor ve evdende olsa çalıştığı için ilgilenemiyor hamileliğimin son zamanlarıda hep evdeydim ve nerdeyse 2 aydır evden çıkmadığım için de çok bunaldım son zamanlarda da kolik sancıları başladı ama ve sağlık sorunu çıktı hepsi bir yandan gelince bağırarak ağlayasım geliyor konuşacak birini arıyorum senin gibi o yüzden iyi anne olmadığını düşünme herkese oluyor hatta konuşmak istersen mailimi verebilirim Y

Ailemle farklı şehirde yaşıyoruz eşimin mesleğinden dolayı yanımızda ikimizinde ailesinden kimse yoktu o yüzden doğumu ailemin bulunduğu şehirde yaptım bebiş kendini toparlamadan da annemler göndermek istemedi 40ı çıksın öyle gidersin dediler bana da o an cazip gelmişti ama sanırım haklısın ben daha yeni doğum yapmışım

Yalnız değilsin, birçok anne böyle hissediyor ilk başta. Yıllarca hayalini kurup, tedavi gördüğüm halde pişman olmuştum anne olduğuma. Sürekli ağlıyordum, bir keresinde "ben bakmak istemiyorum çocuklara" diye ağlamıştım. Geçiyor, geçecek. Bebek daha uzun süre uyumaya başlayacak, sen dinleneceksin. Gülümseyecek, tekrar tekrar hayran olacaksın. Şuan hissettiklerin çok normal M

Yeni evlendiğim dönemlerde bende cok sizin gibiydim ilcede oturuyoken evlendikten sonra ile geldim iş yok arkads yok komşu yok okadr zorlandımki tek basınada insan gezemıyo bi yere kadar gezıyosun hamilelik dönemimde kışa denk geldi dahada zorlandım kimse yoktu yanımda bazen cinnet gecirecek duruma gelmştim hava güzel oldukca marketleri dolaşırdım bebek arabasyla.. simdi düşününce ne kadar üzülüyorum o halime ve bu yüzdende kimi zorda görsem koşarım.. Bebeğiniz büyüsün biraz mahallede parklarda oldukca arkadaş ediniyosunuz benim park arkadsım var hatta bi anne grbumuz vardı eskiden facebktn ordan bile yüz yüze görstüğüm arkads edindiğim insanlar var zor sürec bıliyorum sadece biraz sabır.. zeyno genc Önce ALLAH aşkı. sonra evlatlarımın

lohusalık bu ay ay kız aynısını yaşadım bak bende şöyleydi karnımdan bebeğimi almışlar bana başkasının çocuğunu vermişler gibi hissettim karnımdayken daha çok anne gibi hissediyordum. gece kalkmak bakmak çok zoruma gidiyordu ne zorum varkide doğurdım diyordum neysem Allah can sağlığı versin lohusalık bitince düzeliyorsun

bebeğim 2 aylık olduğunda o yazdığım hislerin hiçbiri kalmadı evet ilk başta zorlandım ama geçti kendini o psikolojiye sokmamaya çalış ilk başta annen gidince boşluğa düşersin ama geçecek geçeceğini bil çok uzun sürmeyecek bebeğinle baş başa kaldığında zamanla iyice bağlanacaksın ona şuan çok huzur doluyum içimde hiç negatif şeyler yok gün geçtikçe yavaş yavaş alışacaksın anneliğe hiiçç kendini yetersiz kötü hissetme bebeklerimiz bizim enerjimizi hissediyorlar ben ne zamanki o bunalımdan çıktım bebeğimin huzursuluğu da bitti. Evet annelik zor ama bi o kadarda güzel şuan o zorluklar hiç gözüme gelmiyor müthiş güzel bi duygu kendini asla eksik hissetme olur mu

Seni çok iyi anlıyorum çünkü bende yaşadım korkunç rüyalar görüyordum bunaliyordum ağlıyordum hatta psikiyatriye bile gittin ilaca başladım ama devam etmedim bıraktım çok zor günler geçirdim ama çocuktan ötürü değil kendi psikolojimden ötürü ama inan geçiyor kendi başıma çocuğu alıp dışarı çıkmakta gelmiyordu içimden insan kalabalık istiyor biz anne olmamıza rağmen annemizi istiyoruz çok karmaşık duygular ama asla kötü anne olmuyoruz hatta bu günler geçecek belki de etrafınızda iyi gördüğünüz annelerden daha iyi bir anne olacaksanız bu günler

Bebek planlarken hayatinizin etkilenecegini, eskisi gibi olmayacagini biliyordunuz tahminim ve ona ragmen yaptiniz. Bu sekilde dusunun, belki rahatlarsiniz ama hayatiniz asla eskisi gibi olmayacak ne yazik ki . push ; midyesever