Esiniz isten geldikten sonra cocukla ilgilensin, siz de mutfaga girin kendiniz icin telefondan bir yayin bir program vs sevdiginiz bir sey acin, onu dinlerken iki gun yetecek yemek yapin. Her gun yemek pismesine gerek yok, miktari artirin iki gun yetsin. Yemeklerinizi aksamdan yapmayi aliskanlik haline getirirseniz biraz rahat edersiniz. Ev islerini abartmadan yapin. Mesela cam sileyim, mutfak dolaplarini sileyim vs gerek yok dort dortluk temizlige. Supurun, tuvaleti, banyoyu her kullandiginizda yuzeysel bi elden gecirin, yuz yikarken lavaboyu da bir kac dakikada fircalamak gibi, biraz daha uzun idare eder, temizleyeceginiz zaman da daha kolay olur isiniz. Daginiklik cocuklu evlerin hepsinde oluyor, evinizi sadelestirirseniz, ortuler, biblolar, vazolar kaldirirsaniz evi toplamak daha kolay olur. Koltuklarin yastiklarini bile kaldirabilirsiniz bebek biraz buyuyene kadar. Bende de 2 cocuk var, biri 5 biri 1.5 yasinda. Hic kolay degil ama zorluguna odaklanirsaniz cok daha zor gelir. Bakin kullandiginiz nick bile zorhayat, siz yasarken beyninizde arkaplanda surekli bir ses var, hayatim cok zor, her sey cok zor, sofra kurmak cok zor, evi toplamak cok zor, yardim eden olmadigi icin cok zor, bebegim hareketli oldugu icin cok zor, esim daha anlayisli olmadigi icin cok zor, zor, zor, zor. Kendinizi bu modda kalmaya zorlamayin. Birinin destegiyle cocuk bakan anne gercekten cok az artik. Herkes gurbette herkes yalniz bakiyor. Biraz daha pozitif olmaya calisin.

Biz neler yaşadık oğlum 24 aylıkken mama sandalyesinden düştü başı yarıldı. Petek tepelerinde, sandalyeleri çekip tezgaha çıkıyor balkona file yaptırdık biz. Yani çok normal bunlar yaşı gereği yapmadan anlamaz zaten inadına yapar çünkü yaşı onu getiriyor Sylphy Başlangıcı olan her şeyin mutlaka sonu da vardır. Üyelik İptali Anneler

Sanki konunun bir çoğunu ben yazdım B BengisuCan91 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Merhaba iki dakika önce aynı konudan topik açtım. Benimki on aylık. İki aydır bittim tükendim nereye kadar böyle gidecek. Emeklerken böyle ayaklanınca çok daha kötü olacak diyorlar. Daha kötüsünü düşünemiyorum B BengisuCan91 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Hiç alakası yok inanın benim söylemek istediklerimi anlayanlar anlamıştır kimse kimsenin ne denli ne yaşadığını bilmiyor ne derece zorlandığını bilmiyor herkez siz gibi değil veya siz herkez gibi değilsinizdir kusura bakmayın ama hangi devirde yaşıyoruz her önüme gelen insana selam verip pasta börek mantığı üstelik karşımdaki insana nasil güvenebilirim ki inmidir cinmidir hangi kafadasiniz anlayamadım doğrusu tamam komşuluk kavramı iyi güzel de.. insanlar artik yanindan geçenden bile tırsıyor siz pasta börek tanışma faslından bahsediyorsunuz konuyu sacma sapan bi yere cektiniz herşey söylediğiniz kadar basit olsaydı zaten hiçbir sorunumuz kalmazdı kimse de buraya girip yorum yapma ihtiyacı hissetmezdi. O sizin kendi şahsi fikriniz ve düşünceniz. C

Yani bizde yanlızız sürekli yanlızız diye düşünürsen bu çıkmazdan kurtulamazsın bence. Benim yanlızız diye düşünecek zamanım dahi yok birşeyleri yaparken çocuğu da buna kat mesela çamaşır makinesi çamaşırı birlikte koyun çalıştırın asın o sana sepetten versin sen as vs. Günde 3 saat park mesaisi yapıyorum ben 16:00-19:00 çocuk yorulmazsa uyumaz seni de yorar yıpratır. B BengisuCan91 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Seni öyle iyi anlıyorum ki yalnızlık kimsesizlik insanı çıldırma noktasına getiriyor. Bende yaşadığım yerde yapayalnızım. Ailem, eşimin ailesi uzakta, arkadaşım yok zaten içe kapanık bir kadınım herşey çok kötü. Birde üstüne bebeğimin çözüm bulunamayan iştahsızlığı var. Depresif depresif takılıyorum. Her sabaha bu şekilde uyanmak berbat.

Hanimefendi elbette kendi sahsi fikrim ve dusuncem. Baskasinin sahsi fikirleri ve dusunceleriyle mi katilacaktim konunuza? Siz oyle mi yapiyorsunuz? Siz zaten konu acarak herkesin kendi sahsi fikirlerini ve dusuncelerini almak istemis oluyorsunuz? Kibarca oneriniz bana uymadi demek de bir secenekti ama siz kabalasmayi yakistirmissiniz kendinize. Hayat sizin, hicbir sey yapmadan her seyin duzelmesini beklemek sizin tercihiniz.

Hanımefendinin sorunu çocuk değil yalnız, yalnızlık ve tükenmişlik

Eylem Neva gün ola, devran döne, umut yetişe... Anneler

Hayır çocuk uyudumu birşeyler kapıştırıyorum canım hepten aç değiliz tabiki ama herşeye bi anda yetemiyorum ve enerjim çok düşük bu aralar oda hareketli olmasindan sanirim o yüzden karışıyoruz çocukta durmayınca neye koşacağımı şaşırıyorum B BengisuCan91 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

B BengisuCan91 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

20 aylik.. yaa aslında çocuktan ziyade yalnızlık dahada yoruyo sanki düşünsenize hiç kimseniz yok oturup bi iki kelime konuşacaginiz ne bilim yada çocuğu alıp şuraya az kafa dagitmaya gidiyim diyebileceginiz bi yer yaa gercekten öyle sıkıcı ki tek gittiğim yer inanın park alanı 1 gidersin 2 gidersin baydı artık... cocuk zaten illaki yorar insanı evet ama yalnız olmak ta ayri bir yoruyo beni yani insanın hiçmi yardima ihtiyacı olmaz hiçmi kimse olmaz herkezmi uzak olur bunalıma girmiş durumdayım kendimi teselli ve sabırla susturmaya calisiyorum ama bişey bogazimda dügümlendi sanki

Herşeye yetemezsin ki, çocuğunun önüne etkinlik hazırla sen de o sırada yemeğini yap ben ikizlere tek başına bakıyordum okullu oldular, işte çalış evde çalış ders yaptır düşün halimi ama sağlıkları yerinde çok şükür anne kolay olunmuyor canım destek olmayınca elbette zor ama Pinterest sayfasında bir sürü etkinlik var Montessori etkinlikleri hazırla basit şeylerden. Eylem Neva gün ola, devran döne, umut yetişe... Anneler

Aynıyız + hamileyim. Temizlikten feragat edin, önceliğiniz çocuk ve yemek olsun yemek olunca da hem rahatlarsınız hem de diğer işlere yer kalır. Planlama yapmazsanız depresyona girersiniz

Yetersizlik hissi iste söylediğiniz gibi. Bunu yaşamayan anne var mıdır. Bence evi bosverin o düzelir, geç de olsa bir şey yenir ama anneliginizin tadını çıkarın. Çocuk ağlayacak hoplayacak siz kendinize yemek yapın yiyin. Öncelik çocukta değil sizde bunu unutmayın

Evet ne yazıkki öyle oluyor bunu deneyimli bir anne olarak söylüyorum şu an emekleme sürecinde olduğu için normaldir herşey ilgisini cekiyor oda kendince haklı... Kalkacak yeri gelecek düşecek ama yinede dikkatli olmaya çalışın özellikle kafasını vurmamasina çok daha dikkat edin çok sert bi darbe almadıkça birşey olmaz genelde ama o şu an kendini koruyamıyor dengesini sağlayamadığı için düşüyor bakin kafası gözü morardı demişsiniz bunlara çoooookkk dikkat edin yani zararı en aza indirmeye calışın tabiki vuracak düşecek ama daha az zararla... benim kız da aynen böyleydi şimdi 22 aylık ve daha beter bi hal aldı artık koltuk tepelerinde geziyor daha da tehlikeli oluyor biraz büyüdükleri zaman sen şu an ne kadar peşinde geziyorum diyorsun ya ben bi o kadar fazla geziyorum o yuzden seni çok iyi anlıyorum destekçiniz yokmu hiç? perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Çok yoruldum artık sabahtan akşama kadar tek başıma kızıma bakıyorum hiç durmuyor çok hareketli evde yemek haricinde ufak tefek şeyleri yapıyorum ama ocak başına geçipte bir türlü bana yemek yapma fırsatı vermiyor eşim işten gelince yemeği eşim yapiyor sırf bu yüzden her gün tartışıyoruz yemek yememiz akşam saat 10 11 leri buluyor çok zorlanıyorum yanimda hiç kimsem yok hiç yardimcim yok annem babam hepsi uzak o kadar yalniz hissediyorumki kendimi birşeylere yetişebilmek için yeterince mücadele veriyorum ama olmuyor bir yere kadar artık gücüm kalmadı sürekli oturup ağlıyorumm sinirlerim çok bozuldu herşey bana bakıyor evin içinde hem yemek hem çamaşır hem sil süpür hem çocuğun bakımı hem çocuğu al dışarı gezdirmeye çıkart üstelik evi darmadağın bir halde bırakıp çocuğun yinede gönlü olsun deyip parka götürüyorum depresyonda gibiyim yetemiyorum sanki beni bu kadar bunaltan ne olabilir sizce hem yalnızım hem birşeylere yetişemiyorum niye böyleyim sizce gercekten depresyonda miyim yoksa Kafasikarisikbirisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

benimde burda kaynanam gorumcem var ama inanin onlara bile gidecek zamanim olmuyo vede isteğimde yok açıkçası bi komşum vardi onlada görüşmüyorum artik yanlizlik en iyisi emin olun. siz gun icinde kendiniz için ne yapiyorsunuz?kendinize zaman ayiriyormusunuz acaba

Siz kendinize biraz alan açın, kendiniz icin bir seyler yapin gunde yarim saat bile olsa. Cocugunuz mutlaka o kadar uyuyordur, mutlaka o kadar bos vaktiniz vardir. Her gun parka cikan biri mutlaka bir kac kisiyle sıklıkla karsilasir, kendinize bir kac park arkadasi edinin. Bir gun asagi kisir indirin, bir gun hazir kek icecek indirin, bir gun patlamis misir indirin, bir iki kadin davet edin laf lafi acar samimiyet gelisir. Ben 8 senelik evliyim 8 senede 8 kere ev tasidim, cevrem degisti ve gurbetteyim. Ama her gittigim yerde komsuma bir iki kap yemek pasta borek ikram ettim kapidan. O tabaklar bir ikramla geldi kapima, muhabbet olustu. Parkta gordugum suratsiz davranmayan her insana selam verdim, ayrilirken goz temasim olana bile hayirli aksamlar dedim. Sonraki karsilasmalarimizda ayni kisiler beni gorunce gulumsemeye basladi. Boyle boyle her gittigim yerde kendi cevremi kendim olusturdum. Insanin ailesinin yakinligi elbette baskadir ama olmuyorsa ne yapabiliriz? Oldugu kadar kendimiz cabalar, bir cevre ediniriz. Yani hayatinizin sonuna kadar gurbette yasamak zorunda kalabilirsiniz, hep boyle depresif ve olumsuz mu takilacaksiniz? Siz aslinda yalnizliktan bunalmaktan daha cok yalnizlik insani bunaltir önkabulune gore kendinizi bu moda sokmussunuz, cikmak istemiyorsunuz, orda kal hakkindir baska da caren yok denmesini umuyorsunuz. Ki kolay degil, hepimiz bunaliyoruz zaman zaman. Ama yorum yapanlar olarak sadece bunu dile getirmenin bir faydasi yok ki. Burdan size hak veren yorumlari okuyup okuyup kaldiginiz yerden bunalmaya devam mi edeceksiniz? Motive edici yorumlar geldi aslinda size ama yuzde yuz haklisin yorumu olmadiklari icin caniniz sıkıldı. Basta islere yetisemiyorum esim gelince yemek yapiyor 11de yemek yiyoruz demistiniz. Sonrasinda bu sorun degil aslinda ben yalnizliktan bunaldim dediniz. Bana biraz mahvoldum, hayatim karardi dusuncesiyle biraz fazla bosvermis geldiniz. Yemegi bari cocugu esinize verip yapabilirsiniz. Siz tukendim avutulmam lazim, benim yerimde kim olsa boyle depresyona girerdi, yemek bile yapamazdi kafasindan cikmazsaniz kimse size yardim edemez ki.

Yüksek ihtimalle evet çünkü yetişmesi zor bişey degil ama insan enerjisi olmayınca mutsuz olunca hiçbir şey yapamıyor yapsa bile yeterli olmuyor kendinize iyi gelecek bişeyler bulsanız toparlar sonra da herşeyi yoluna koyarsınız bide Bi süre takmayın ev dagınık olsun ne olacak önce kendinizi iyileştirin bunları düşünüp daha da bunalmayın insan istedikten kendini iyi hissettikten sonra yapamayacagı şey yok ben buna inanıyorum 2 çocugum var 21 aylık ve 1 aylıklar zor oluyor evet ama yetişiyor herşey C

depresyonmu bilemem ama psikolojiniz bozulmuş kendinize çok yüklenmeyin öncelikle hepimizin basindsn geçen bi donemdesiniz suanda. benimde 2 evladim var oğlumda hiç zorluk cekmedim çünki cok usluymuş kızıma göre kizimda erken doğdu cok şükür rabbim ömür verdi hayata tutundu bende yanlizdim eşim sabahlara kadar gelmezdi eve kizim saat başı uyanıp beslenirdi beslenmesi yarım saat surerdi uyuturken yarim saatte süt sağardım o ara uyanirdi böyle böyle aylar geçti yemek yapmayi birak yiyecek vaktim yoktu banyo bile yapamazdim sağlığımı kaybettim en sonunda ama yinede herseyimi yapmaya çalıştım tek başıma simdi 3 yaşına girecek. bebeginiz kac aylik oglen uykusu ne kadar uyuyor belki bu sekilde bi yardimim dokunur

Zaten meselemiz de bu. çocuk tamam illaki yorar diyorum yormayan çocuk olmaz zaten kendimi böyle teselli ediyorum ama bu seferde diyorum ki peki yaa yalnızlık hissi?o nasıl geçecek... yani sıfır sosyallik ve bütün günün çocuk bakmakla geçmesi akşama kadar yapma etme, durr, gitmee, gelmeee... vee yaninda bir Allahin kulunun olmaması... şu an bide çok hareketli zamanı Allah muhafaza her an düşebilir diye peşine daha çok geziyorum o yüzden daha çok endişeleniyorum buda normal bi duygu yani annelik böyle bişey evet ama artik dengemi kaybetmeye başladım bi kapım çalsa bi gelenim olsa nasilsin iyimisin yardima ihtiyacin varmi diyenim olsa halimi hatrimi soranim olsa ne bilim oturup bi iki kahve içsen belki biraz kendime gelirim o an için toparlanırım birazda olsa diyorum psikolojik anlamda şimdi yorum yazan kullanıcılara bakıyorum sürekli dert yandığımdan pozitif olmamı söylüyolar bunun pozitif düşünmekle hiçbir ilişkisi yok ben kendimi zaten teselli edip sabır göstermeye çalışan bi insanım tek meseleyi çocuk bakmak olarak algiliyorlar direk olarak birşey seni gerçek anlamda yıpratmışsa artık yıpranmışsındır bu değişmez yani birinin sana iyi düşün bak şöyle yap demesi senin şu anda yaşamış olduğun durumu iyileştiremez. Evet olumlu düşünmek sakin kalmak en doğrusu ama bazı şeyler insanın elinde olmuyor ne yazık ki bu da farklı bir psikoloji