benim oğlum 1 yaşında başladı.1 ay boyunca tehdit gibi kapıdan verirken kusuyordu. artık öğretmenler nöbetçi kimse yedek kıyafetlerle gelmeye başlamıştı. bu süreç 1 ay sürdü konuşmaya başladığında bu sefer sabah bizimle pazarlık etmeye başladı anne sen git baba gitmesin baba işe gitsin sen kal vs oda geçti. dün yine 4 yaş bir arkadaşımın kızını vermeye gittik alışması için 1 saat bırakıcaktık önceki gün arkadaşım 1 saat bırakmış. dün bize ben gitmiycem dedi hani ortamı bilmesem çünkü benim çocuğumda orda alışamadı derim. bizde yöneticinin odasında oturduk. çocuğun alışması kolay olur kapıda ağlar içerde ortamı görünce anne babada gidince alışıyor. ama veli eğer kararsız olursa ağlamsına duygusallık gösterirse ikilem yaşarsa bu çocuğada yansır dedi. şu dikkatimi çekti siz kapıdan verip dönseydiniz bu ağlama olayını yaşamazdınız içerde çocuk sizin olduğunuzu gördü ve birden kaybolmanız çocuktaki psikoloji terkedilme oldu. dün biz içerdeyken arkadaşımın çocuğu bizi içeride gördü bizde biyere kadar gidelim dedik 1 saat orda oturup napalım yönetici önce kızınıza gideceğinizi söyleyin dedi doğru olan budur. benim de düşüncem sınıf mevcudu ne kadar bilmiyorum ama kalması yönünde bakıcı olayı bana ters

kapıda verirken kararlı ol istersen birgün kamera kayıtlarından seyret siz verdkten sonra ne oluyo.

Bir kaç kez saklanarak gözlemleyin ama ortaya hemen çımmayın saklandığınızı bilmesin. Bir süre ağlayıp sonra susuyorsa kalsın okulda öyle öyle alışır daha sonra etkinliklerede katılır. Şimdi okuldan alırsanız okulun istediği zaman gidip istemeyince gitmeyeceği bir yer olduğunu düşünüp ileridede aynı sorun olabilir diye düşünüyorum. Ama yinede tecrübeli annelerin fikirlerini almakta yarar var. ilkduyansenol kaça

saklandım canım onu denedim 15 dk sonra susuyo koridorda bekledi etkinliklere katılmadı ama sonra gene sormaya başladı bende dayanamadım çıktım. Çok çılgın ağlıyo ama kendini atıyo yerlere fakat susuyo sonuçta ne yapmalıyım acaba

kreşe alışma döneminde çocuklar da üç tip davranış olurmuş 1. hemen uyum sağlayıp öyle devam edenler 2. önce severek oyun sanıp başlayıp, sonra sıkılıp istemeyenler 3. baştan itibaren kreşi reddedenler.. oğlunuz belkide ikinci gruba giriyordur.. benim kızım da iki gün gülerek gitti, sonra ağlayarak bırakmaya başlamıştık ki çok şükür şimdi düzeldi... yine de çocuklara gün içinde ne yaptıklarını değişik şekillerde sormak gerek... kızıma günün nasıl geçti dediğimde tam bir cevap alamıyorum.. ama en sevdiğin arkadaşın kim, sevmediğin biri var mı? diye sorduğumda ufak ipuçları veriyor... mesela sınıfında tuvalet eğitimi almamış bir çocuk var ve bu çocuk yanaklarını sıkıyormuş... sonra öğretmenden ismini de öğrendim... ve bugün bir başka çocuk maalesef elini ısırmış, içim gitti... öğretmeni de çok özür diledi... ama yine de gitmek istiyor... öğretmenin ve kıvrık saçlı arkadaşını seviyor... bir öğretmen ablayı... yani bir şüpheniz varsa değişik şekilde sorular sorarak oğlunuzdan bilgi alabilirsiniz... ilkduyansenol kaça

Yani ağlasada gidip onu almaya geleceğimi söyleyip vedalaşarak bırakayımmı? Okul korkusu olmasından korkuyorum rafadantayfa Sen Benim En

Canım, gerçekten çok zor durum fakat beni ilk hafta gönüllü gidip ikinci hafta istememesi düşündürdü. Çünkü anneden kopup yabancı bir ortama girememe sıkıntısı kendini tam tersi hep ilk hafta gösterir yavaş yavaş söner ve geçecekse geçer.. Sizde ise tam tersi olmuş aklıma okulda ters bir durumlamı karşılaştı sorusu geliyor. Çocukla senin dışında birisi konuşup sıkıştırsa acaba okulda hoşuna gitmeyen şeylermi oldu. Biraz bekle tepkileri devam ederse mecburen bir 6 7 en azından tekrar bakıcı ayarlarsın o süre zarfında da biraz daha büyümüş olur ve başka bir okula yazdırırsın.

arkadaşlar çalışan bir anneyim, oğlum 4 yaşında ve şimdiye kadar anane baktı. Artık kreşe başlaması gerektiğini düşündüm. Kreşe yazdırdım. İlk haftamız mükemmeldi gönüllü olarak ayrılıp okula gidiyor almaya geldiğimde az daha durmak istiyordu. Ama 2. haftada okula gitmek istemiyorum demeye başladı sabah akşam. Sebebini sorduğumda okul çok kalabalık diyo. Kreşte sınıfa girmiyo benide hep yanuıda istiyo. Anane geldi alıştırmak için onada aynı şeyleri yapmış. Geçen gün rapor alıp bir gün daha deniyeyim dedim. Öğretmen onu oyalarken bana kaçın dedi. Aslında habersiz yapmamam gerektiğini biliyordum ama öğretmene güvendim. Üst kata saklandım. Beni göremeyince çıldırdı. Kendini yerlete atıyo sağa sola çarpıyordu. Zor dayandım sonra 15 dk sonra sustu ama hiçbir etkinliğe katılmadı. Okulun kapısından içeri girmiyo bazen kandırıp içeri sokuyorum. Rehber öğretmen ağlasada bırakın diyo ama kendine zarar verecek diye korkuyorum. Kreşten almalı evde bakıcımı bulmalıyım? Bana bi akıl verin lütfen

canım oğlun 48 ayı geçtiyse bu yeni sistemde anasınıfı yaşı. bence bir uzmanla görüş bunu şimdi bakıcı bularak hafifletebilirsin ama eninde sonunda yine yaşayacaksın o nedenle bence başlamışken bir uzaman rehberliğinde çöz bu sorunu benim kızım 30 aylık kapıda ağlıyor ama gün içnde sıkıntısı olmuyor. biz ağlamasına rağmen hiç kaçmadık bay bay yapıp ağlasa da gidiyoruz. çok acı ama ne yaık ki bu dönem çelik gibi sinirler ve işinde uzman kişiler istiyor. rafadantayfa Sen Benim En

Ben alışacaktır diye düşünüyorum. Lise çocuk gelişi bölümü okudum lisede staj gördüğüm anaokulunda 6 yaş grubunda bile ilk günlerde ağlayan çocuklar oluyordu hiç alışamayacaklar sanıryordum ama çok kısa sürede alıştılar.

bende konuştum sana kızan biri oldumu diye hayır diyo sebebi okul kalabalıkmış anlamadım ki, ağlasada bırakıp gitsem psikolojisi bozulur diye korkuyorum ne yapacağımı şaşırdım Z