Kayınvalidelerde ki zihniyet onların yaşadığı zamanları bizimde yaşamamız ama ben bu konuda çok şanslıyım galiba eşim hiç karışmaz ben kayınvalidemle sorun yaşasam eşim her zaman objektif olur alt katta oturuyorlar üst kata bebeği sevmeye dedesi gelmez kaynanam bi kaç kez dedesi görsün aşağıya indireyim dedi sinir oldum yukarı çıksın soğuk kapım açık dedim eşim bi şey demedi diyemezde hatta bana da destek olur amcası resmini çekecekmiş aşağıya oldu başka işimiz yok ya kızlar ben biraz cadıyım bana laf söyleyemiyorlar eşimede beni çekiştiremiyorlar :) kafayı yicekler vallahi bence eş önemli bi faktör evlilik çok güzel ama akrabalardan uzak yaşayacaksın ya da umarsız olacaksın ben yapamıyorum ne yazık ki

Canım sen çok şanslıymışsın. Eşinden yana çok şanslısın ne yazıkki benim eşimde başta bana bağlı gözüküyordu ama kayınvaldemin alttan alttan yaptıklarına uyarak onu bana savunuyor. Akrabalarıda ne yazıkki çok fazla ve her dakka görüşüyorlar. Kayınvalideme geliyorlar diye o da beni kendine benzetmeye çalışıyor habire bana getirmeye çalışıyor düzgün insanlar olsalar neyse ama nerdee... Hepsi arkalarını dönse birbirini çekiştiriyor ama yüzlerine karşı can ciğer kuzu sarması... ve bunu bütün akrabaları yapıyr ben ortada dedikodu topluyorum. Banada çok ters bana söylenen bende kalır garip insanlar bunlar yaa.. Dediğim gibi sen gerçekten şanslısın. Allah bozmasın. S

merhaba güzel anneler hepiniz güle güle büyütün bebeklerinizi ben daha öncede yazdım paylaştım sorunlarımı sizin sorununuz kayınvalideler benim sorunumsa eşim :çok üzgünüm: napacağımı şaşırmış vaziyetteyim sudan çıkmış balık gibiyim :çok üzgünüm: evliliğimizde büyük problemler var, hamilelik dönemim sorunlu geçti , doğum yaptım eşim kendini dışarı attı gece geç saatlere kadar gelmedi senağlamasenağlama evin düzeninin bozulması rahatsız etti onu, ailemin bizde kalması biraz da olsa rahatsızlık verdi :çok üzgünüm: biraz ilgi bekliyorum çok değil istediğim ama o zul geliyormuş gibi tepki gösteriyor senağlama:çok üzgünüm: lohusalık döneminde kendisinden destek göremediğim için son zamanlarda çok çemkirir olmuştum :çok üzgünüm: artık tartışma öyle bir hal aldı ki o sinirle böyle giderse ayrılık olacak diye çıkışıyordum sürekli :çok üzgünüm: son tartışmada bardak taştı artık ağzıma geleni saydım :çok üzgünüm: artık boşanırsak çocuk bende kalır demeye başladım o da çocuğumu yanımda isterim elbet dedi :çok üzgünüm: iyice gerildi ipler şimdi benden zaman istedi evliliğin devam edip etmeyeceği konusunda ben sorunun çözümü için elimden geleni yapacağımı söyledim :çok üzgünüm: o ise zaman istedi hanımlar bizzat eşleriyle sorun yaşayanlar nasıl aştınız problemlerinizi akıl akıldan üstündür bayanlar :çok üzgünüm:senağlama bu arada annem yanımda çocuk küçük olduğu için iki hafta sonra gidecek, ben de onunla birlikte gideceğim biraz memleketime.. ne yapacağımı bilemez şekilde ortalıkta dolanıyorum sizler neler yaşadınız neler yaptınız paylaşır mısınız :a015::a015::a015::çok üzgünüm:senağlama Son düzenleyen: Moderatör: 9 Mart 2009 Wunsch Aşk Her Daim

yoğun şekilde lohusalık depresyonu yaşadım, etrafımdakilere kan kusdurdum sütüm kesildi vs vs. ilk ay eşim oldukça anlayışlıydı ve bana hep güvendi beraber uyuyorduk. ikinci ay sıcaklardan bebek beşiğinde çok terlemeye başlayınca mecbur yanıma aldım eşim gitti salona. kış gelincede bebeği odasına aldım yatak odası çok soğuk ısınmıyor eşim gene gelemedi bende yanına gidemedim çünkü uykum çok ağır bebek telsizide bebek çığlık atmaya başlayınca haber veriyor bir iki denedim duymuyoruz o çığlık çığlığa kalıncada emmedi uyandı vs vs. hala ayrı yatıyoruz 2 ve 3 aylarda çok kavga ettik özellikle kayınvalidem oğlunun bebeğine düşkünlüğünü görünce daha yğun depresyona girdi ama eşim tavrını koydu. Ama başlarda eşim bana çok batıyordu ne yapsa o neyseki çok iyi tolere etti. şimdi çok iyyiyz ben bebekle beraber erken yatarsam o bazen beni hiç uyandırmadan bebeği besliyor haftasonları bebekle ilgileniyor ve bebek konusunda bana çok güveniyor kimseye karıştırtmıyor. ne badireler atlatmışız yahu bravo valla eşime çekilir gibi değildim. size tavsiyelerim baştan eşinizle doğumdan önce konuşun, lohusalıkta hormonların etkisiyle meydana gelen değişikliklerden haberi olsun. imkanınız varsa mutlaka yanınızda bir aile büyüğü yada bakıcı olsun birde bebek telsizi alırken dinleyin alın. arkadaşımın var bebek sağa sola döndükçe bile hemen ötüyor.

CANIM ÇOK ÖNEMLİ Bİ KONU AÇMIŞSIN BENİM GİBİ BU KONULARDA ENDİŞELERİ OLANLAR İÇİNDE SÜPPER OLMUŞ... K KuzeyEge

bizimde hergun tartismamizz varr psikolojim alt ust olduu bebegin uzerini ort sapkasini giydirr surasi soyle boyle yap oyle tutma bildigimide unutturuyorr simdi ben kizi mi disari cikarmaya korkar oldum sicacikk kaloriferli evin icinnde bebegimi gormelisinizz bi cul eksik uzerindee ne bulursa uzerine kapatiyorr yaa o cocuk hic mi soguk almiycakk biz nasil buyudukk inanin kafam darma dumann bazenn hafta sonlarii cocugu ona birakipp even cikip gidiyorumm yoksa bbelliki catip kavga edecegizz surekli sabir cekiyorumm ya bakalimm belki biraz buyuuyuncee gider babamizin o kompleksi S

kayınvalideler ne yazıkki çag değişsede değişmiyorlar hatta eski zamanlardaki gibi davranmaya çalışıyorlar... Allah hepimize sabır versin.. Evlenmeden önce uyumsuz evlilikler gibi olmasın diye ince eleyip sık dokuyoruz sonra büyükmü konuşuyoruz ne başımıza geliyor... S

Bazen kocanın sevgisinden emin olmak için sana gitme ayrılmayalım demesi için insan o andav ayrılık kelimesini ağzına alabiliyor ama çok büyük hata ne olursa olsun o kelimeyi asla kullanmamak gerekiyor çünkü güvensizlik yaratıyor mutlaka karşına çıkar sen bana ayrılalım demiştin diye yada oda inat eder ayrılalım der o dahada kötü benim kocam sabırlı çıktı o yüzden atlatmak bizim için daha kolay oldu bazen düşünüyorum keşke daha sakin olsaydım bazı konularda diye ama uykusuzluk bebeğin ağlaması ilgisiz olduğunu düşünmekle üstüste gelince herşey çok zor oluyo ben hep neden herşeyi söylemem gerek diyordum belkide bunu kafaya takmayıp söylememiz gerekiyor her şeyi bilmiyorum belkide oluruna bırakmak amannn deyip sakinleşmek ben artık düşünmeden konuşmuyorum arkadaşlar K KuzeyEge

geleciğimi görür gibiyimm son 3 gün :1no2: K KuzeyEge

bak canım Nil KK

bu yazılanların tüm sebebi uykusuzluuuuuuuuk çünkü ben de tartışmasız aynı şeyleri yaşıyorum. melody

bız odaları veya yatagımızı hıc ayırmadık boyle bır seyı ıma bıle etseydı cok buyuk problem yapardım acıkcası ama sukur kı en basından bu yana hep yanımda gecelerı de kalkıp yardım eder bazen de esım uyutur cocugu ama cok onemlı bır sey ızlıyorsa tv de ve cocuk sebebsız aglıyorsa bana sakıslestırıcı vermemı ıstıyor emzırmem ona gore sakınlestırıcı ben en cok benden ıyı bıldıgını soylemesıne bozuluyorum ayrıca cok rahat davranıyor cocugu tutarken kaldırıken falan dıkkat etmıyor uyarınca da ben bunun gıbı ne cocuklar tasıdım bırsey olmaz dıyor cıldırıyorum -tatlicadiarzu- mayalihamur

Kolay değil bir bebeği dünyaya getirmek o kadar sıkıntıların acıların ardından insan çevresindekilerden birbaşka anlayış bekliyor. Her söylenen her yapılan batıyor. Kendi adıma konuşayım aslında herkes elinden gelen kolaylığı gösterdi ama ben o psikolojiyle hiçbirini anlamamışım. bebeğim 4 aylık oldu o bana ben ona alıştım. Şimdi geriye dönüp bakınca ne kadar anlamsız üzüntüler yaşamışım kendi kendime diyorum. Ayrı odada yatma konusuna gelince.. füsfüsün dediklerine aynen katılıyorum. Tüm sıkıntıları bilicekki sizede saygı göstersin. Bu konuda Allahtan eşim gerçekten çok sabırlı ve anlayışlı.. Allah herkese kolaylık versin. Anne olmak zormuş gerçekten.

Ya sanırım benim eşimde "Sen ne anlarsın" mantığıyla bana sorun çıkaracak.. Okuduklarımı ciddiye almayacak gibi geliyor, bebek olmadan önce konuşmam lazım eşimle yakında bir konuşma bizi bekliyor.. . push ; BuTTeRfLy86

Katılıyorum. İnsanlar çok değişiyor. Evlenmeden önce nasıldı şimdi bir de evlendikten sonraya hele birde bebekten sonra olanlara bak. Sanki biz doğurmuyoruz, onların sanırım doğum sonrası sendromları var. Seninde bu şekilde problem yaşamana üzüldüm. Ne kötü biliyormusun evlendiğinde herhangi bir şeyden problem çıksa halledilir ama eşin değişmişse eskisi gibi olmuyorsa işte bunun problemi nasıl düzeltilir bilemiyorum. Sadece sevgi ve anlayış bekliyorum ondan...

aynen katılıyorum. bir anda parlayıveriyor insan. ama erkekler daha geniş ve rahat oluyor. tamam olur boşver havalarındalar hep. ama herşeyi anneler yapıyor. onlar sadece dışarda çalışıyor o kadar. sorsan en büyük yük onun. ama eve gelince sen zorlamasan bi işin ucundan tutmak yok. hadi işi geçtim iki dk çocuğa bak da çişimi yapayım dediğinde olay oluyor.:mymeka: bi gün o kadar uğraştırdı ki bebek akşama kadar tuvalete gidemedim. akşam gel bide bunu anlat. anlayana tabi... bazen insanın dilinin ucuna hiç söylenmeyecek lafları getiriyor... klava:ve inan bana asıl bunlar yoruyor. sabah çocuk hiç huyu olmadığı halde ağladı çok. hiç oralı olmadan çekti gitti. ne diyeyim ki şimdi ben...:1no2: A

benim eşimde bazen bilmişlik taslayanlardan.15gün önce kızımın aşısı vardı saglık ocagından uyardılar ateşei çıkabilir diye. gece yavrumun ateşi 38e kadar çıktı. sirkeli su yapıp ateşini düşürdük. sonra calpol verdim vücudu kabul etmedi kustu. eşim ısrarla tekrar ver diyor. ya olmaz çocuk kustu görmüyormusun diyorum o inat ediyor. aradan 1saat geçti bu arada emzirmiştim. yine başaladı benimki şurup ver demeye. iyi tamam veriyorum yeterki sen sus dedim. tekrar verdim ve yine kustu. bende tabiki başına epey kaktım. bu erkekler ne acayipler ya bize anneligi ögretmeye çalışıyorlar. sanırım unutuyorlar annelik kadınlara doguştan verilirmiş fakat erkekler ancak evlatlarını kucaklarına alınca baba olduklarını anlarlarmış...

bebek olduktan sonra en önemlisi uykusuz geceler başlıyor sabaha kadar devamlı kalkıp emzirip altını değiştiriyorsun gazı varsa uyumuyor sonra tam sen uyuyacakken bunlar yeniden başlıyor ve ister istemez uykusuzluğun verdiği etkiyle agresif oluyorsun onun için gündüz bebeğin her uyuduğunda uyuyup dinlenmeni tavsiye ederim ev işlerini düşünmemeni çünkü evi dağınık görmek yemek yapamamakta kendini kötü hissettiriyor ama bunları hiç düşünmeden bebek uyurken dinlenmek çok önemli bence.. birde çevrende sana yardım etmek isteyen olursa hiç düşünemden kabul et ben herşeye tek başıma yetişmeye çalışmıştım şimdi keşke kabul etseydim diyorum. doğumdan sonra ister istemez lohusalık depresyonu az yada çok oluyor içine kapanmak yerine çevrenden anlayış beklediğini açıkça konuşmakta o dönemi rahat atlatmanı sağlıyor tabi çevrendeki kişilerin anlayış dereceside önemli çünkü en küçük şey sana yapılmış hakaret gibi geliyor bebek kendine bakılmasını öyle güzel öğretiyorki alt değiştirmek kucağına almak sen annesin ve en iyi bakıcı bile bebeğine senden iyi bakamaz ve bazen eşine çocuğunu bırakıp 10 dk bile olsa dışarı çıkmak çok iyi geliyor 3 aya kadar hem alışmış hemde bebeğine zaten aşık oluyorsun ve bi bakıyorsun arkana zaman ne çabuk geçmiş. K KuzeyEge

uykusuz geçen gecelerimde eşimin fosur fosur uyuması beni çileden çıkarıyor. ve her defasında dürterek uyandırıyorum.. ve tabi kayın validemin tutumları bizim en büyük sorunlarımız.. seenna tatlı

sizlere nacizane önerim olacak kızlar... asla eşinizi bebeğinizden sakınmayın.. sakınmayın derken. sen tutamazsın, sen giydiremezsin, sen idare edemezsin şeklinde aslaa yaklaşmayın... bırakın alışsın, oda zamanla öğrenecek neyin nasıl olduğunu.. hatta o çekinse bile siz teşvik edin ve yüreklendirin yapabilirsin diye... ben kızıma hamile kaldığımda eşim doğuda görevde idi.. kızım 19 aylıkken eşim batıya döndü ve sadece 4 ayda 3 ayda hatta 7 ayda 1 görebildi.. ve dolayısıyla alışması ve benimsemesi çoook zaman aldı hatta bazen kıskandı ve dışladı da... ve ben inanılmaz zor süreçler ve zamanlar geçirdim. ikisi arasındaki dengeyi sağlayabilmem için yeri geldi çok acı hissettim.. insanın vazgeçemediği 2 şey arsında zorlukları düşünürseniz kötü bir süreçti, keza kızımda babasına ilk zamanlar amca diyordu inanın bana hiç ama hiç kolay olmadı onların baba-kız ilişkini kurabilmek.. canım çok yandı siz siz olun onları hep yakınlaştırın, teşvik edin... benim gibi bu durumda olanlar ise ellerinden geleni yapmamalılar... bu bağı kurabilmek adına! o kadar zahmetli bir süreç ki anneliğin ilk zamanları birde bu gibi bir sorunun yaşanması kişileride evliliği de ve bir çok duyguyu ve durumu tetikleyebiliyor ama dediğim gibi dengeyi kurabilmek çok önemli... şuan da bile içim acıdı ve gözlerim doldu.. artık eşim ve kıızm çok daha iyi bir iletişime sahip, oyun oynayıp gülüşüyorlar birbirlerine sıcacık içten bakışlarını görünce mücedalemi hatırlayıp bir ohhh diyorum... ama ufak tefek izleri kalmıyor diil.. ama zamanla aşacaklar.. hepinize sevgiler! A

sizlerin yazdıklarına baktım da şöyle bir, gerçekten anormal bir lohusalık dönemi geçirdim geçiriyorum. evin düzeninin bozulması bana değil eşime battı, kaynana sendromu yaşayan ben değil o oldu birazcık destek dediğimde "çıkarıp mememi mi vereyim" diyen o oldu tüm bunların sonunda zaten yatağın ayrılması kaçınılmaz oldu Sissillia arkadaşım amiiiiiiiiiin herşeyden önce eşinizin izan sahibi bir insan olması lazım, bu çok önemli bi konu ama ben eşim çok anlayışlıdır diye düşünüyodum çok çok yanılmışım (((( A

ben bazen acaba evlenmekle dogrumu yaptım dıyorum. kayınvalıdemden dolayı butun sorunlarımız. onun her dediği bana batıyor

genelı bılmem ama esımle benım aramda anlayıs problemı var bence benden daha bılgılı oldugunu dusunuyor bebek bakımı konusunda ve bunu sureklı dıle getırıyor yok yegenlerını buyutmus falan da bu bır kere cok rahatsızlık verıcı bırsey kendını becerıksız ve ıyı anne degılmıssın dusuncesıne ıtıyorsun uykusuzluk, bebek zıyaretlerı, cevrenın kendı cocuklarıyla alakalı tecrubelerı, bebegın huysuzlugu derken ortalık karısıyor fxuxsfxuxs yanılsamalar

2 hafta ailemin yanında kaldım arabayla gezdim alışveriş yaptım yürüyüşler yaptım tabi bebeğimi doyurduktan sonra döndüğümde daha kendine güvenen daha bakımlı daha güler yüzlüydüm gerçi bıraktığım gibiydi herşey ama ben farklıydım. seenna tatlı