Sürekli onunlayım zaten. Gece içgüdüsel olarak uyuyamıyorum sanki ses çıkaracak duyamayacak gibi geliyor. Sonra ne zaman alışacağım acaba diyorum beni emerken seviniyorum aç kalmasın diye vicdan yapıyorum. İnşallah geçer, uğrana dünyayı yakarım. .

Yaaa çok teşekkür ederim tek değilmişim bazen Allahım ben nasıl bi anneyim dediğimde oluyordu kendi kendime. Hatta ilk haftalar eşimle kavga ettik baya baya başkaları yüzünden. Eşimin kollarında ölmek istiyorum bile dedim. Hem sinir edip hem en büyük destekçim eşimdi aslında..

Umarım öyle olur gerçekten de tam bağ kuramadım açıkçası bebeğimle ve kendmi suçluyorum. Kapana kısılmışım gibi. . J

Lohusalıkta olabiliyor bu tür hissiyatlar ama geçici. Ablam anne olmayı çok istiyordu oldu lohusalıkta "acaba biraz daha beklesemiydim? Ne zaman aralıksız uyuyacağım? " diye dertlenirdi. Aynı şekilde yakın bir arkadaşımda da oldu ama zamanla o duyguların hepsinin geçtiğini söylediler. Anne olmadığım için ne hissediyorsunuz tam bilmiyorum ama gördüğüm kadarıyla geçici bir durum.

Güzel taktik ama benim ki öleceğini bilse yine gikini çıkarmaz

Merhaba kızlar Bana kızar mısınız bilmiyorum böyle olmam normal mi onu da bilmiyorum tedavi mi olmam gerek acaba? 20 günlük bebeğim var lohusayım. Ama ben bebeğimi hem kabullendim hem kabullenemedim. Her 10 dk bir gidip bakıyorum, uyanmasa özlüyorum ama bazen de bu çocuk nasıl büyüyecek ben ne zaman uyuyabileceğim erkenden bunları düşünmeye başladım.. alışamadım sanki bebeğime böyle düşündüğüm için kendme kızıyorum vicdan yapıyorum. Belki de bu yüzden eşim çok ilgili olduğunda bebeğimize garip hissettim. Kendmi suçluyorum neden böyle hissediyorum diye tam bi bağ kuramadım bebeğimle ne deseniz haklısınız.. istiyordum bebeğimi birlikte karar verdik eşimle ama bilmiyorum benim gibi hisseden yoktur herhlde

Hepsi, her duygunuz çok normal şu an. Biz bebeğimizle birbirimize daha geçen hafta alıştık, yani ben ona. Neredeyse 6 aylık olacak. Alışmaktan kastım, uyusun da çay içelim, uyusun da yemek yiyelim, bir uyusa ne güzel gezeriz gibi düşünmeyi bıraktık. Hayatımızın içine entegre olduğunu gördük. Şu an bebeğiniz inanılma küçük ve tamamen size bağlı. Bu çok zor bir şey, yavaş yavaş dışarı da çıkacaksınız. Bir gün geliyor sessizce emmiyor etrafını seyrediyor, bir gün geliyor oturuyor, gün geliyor yerde 15-20 dakka siz olmadan oynuyor. Ve birden dünya değişik bir hal alıyor. Bu arada geçen hafta annemi arayıp haykırarak ağlıyor ve ben bakamıyorum diyordum. Hala ve hala normal bu hisler!.. bazen bazı günler sadece olmuyor... ertesi gün yeni bir gün.

Tek değilim eşim vardiyalı çalışıyor. Şuan gececi olduğu için yardım edemiyor fazla ama annem yanımda ev işlerine falan bakıyor çocuğu uyutuyor arada o bile nimet benim için. Annem çok fazla bilgisi yok olsa da eskiler bilirsiniz. Eskiden ne görmüşse o.. bilgisi yok derken annemin daha doğrusu unutmuş.. genelde bebekle ben ilgileniyorum. .

Öyle öyle bana inanın

Henüz kucağıma almadım ama ne demek istediğinizi çok iyi anlıyorum. Son haftalardayim ama kendimi boşlukta gibi hissediyorum. Eşim başımın etini yiyor bu konuda mesela ama bebeğimle hiç konusamiyorum çok saçma geliyor karnimla konusmak ve insanlara anlatamıyorum. Doğduktan sonra da eşim ilgilenirse çok mutlu olurum ama kaynanam görümcem her şeyine atlayacak kucaklarından indirmeyecekler beni arka planda bırakacaklar diye çok korkuyorum. Bir tek onlardan ciddi anlamda kıskanırım ve bu his şimdiden var. Onlarda da potansiyel fazlasıyla var zaten. Allah lohusalıkta anlayışlı insanlarla muhatap etsin.

İnşallah öyledir O

Bende o hislerdeydim, hatta eşimle konuşup neler neler söyledim onu istemem bnu istemem şimdiden ailene söyle. Böyle olacak falan filan.. gerçekten eş önemli bu konuda.. bu arada bende çok konuşmadım karnımdayken bana da saçma geliyordu ama eşim maşallah resmen onunla yatıp onunla kalktı karnımdayken.. eşimin desteği büyüktü hakkını ödeyemem.. valla doğduktan sonra insana bi güç geliyor sen kendin söylüyorsun kayınvalideye görümceye. Ben görümceme bu evde balkon dahil sigara içilmiyor artık ve sigara kokan üstünle kucağına alma dedim direk söylendi tabiki sonra bi hışımla müslime sarıp öyle aldı çocuğu umurumda mı değil o an kimin ne dediği umurunuzda olmuyor yeter ki söyle koparsa kopsun..

Çok çok normal. Allahım yardımcın olsun inşallah arkadaşım evladını sağlıkla mutlulukla analı babalı büyütmeyi nasip etsin. Her şey gönlünce olsun inşallah.

Olabiliyor doğum yapmış fenomen kamera karsısında ağlıyordu alısmak zor bi süreç diye tek değilsin

Sevmeleri ayrı karışmasalar daha bi güzel olur.. illa bi karışmaları olacak. Benm kayınvalide onu öyle yap bnu öyle yap demişti bi kere. Babası böyle değildi falan dedi yaa anne öyle mi dedim ben beceremiyorum herhalde al sen çıkar gazını dedim verdim kucağına çok değil yarım saat sonra ay yoruldum ay belim demeye başladı

Evet öyle oluyır ben annem yanımdan gittiğinde bebekle baş başa kaldığımda uyanmasın diye bekliyordum. Dua ediyordum uyanmasjn ben nasıl bakıcam diye korkuyordum bacakları küçücük nasıl ellerim diyordum 20 gün altını annem açtı ben açamadım üzülmekten zarar verirsem diye şuan bunları düşününce çok saçmalamışım yani. Ama çok travmalı bi doğumum olmuştu psikolojim çok berbat durumdaydı birde ben mükemmeliyetçi bi insanım saçmasapan bi şekilde herşeyin en iyisini yapmak isterim o yüzdende kendimi çok yıpratmıştım ama şimdi iyiyiz herşey çok güzel sizinde böyle olacak okadar normalki bunlar. Ama biri yardım etsin anneniz olur kayınvalideniz olur. Yanınıza ara ara biri gelip gitsin

Birçok lohusa anne yeni annenin yaşadığı bir duygu geçecek emin olun kendizi de suçlamayın

İnş dediğiniz gibi olur. Sürekli ağlamak hissi var.. eşim ilk haftalarda yardımcı idi ama son zamanlarda sanki işe kaçmak gibi bi derdi var. İlk hafta müdürü gececi yazmış şimdi de kendi vardiyama geçmem lazım bi hafta daha gececi gidicm dedi ben keşke gitmesen dedim ama hayatım bu vardiyada hiç arkadaşı yokmuş sohbet edecek kimse yokmuş peki dedim.. 1 hafta daha dayan dedi. Bir şey demedim.. inş düzelirim kendimi yetersiz gibi hissediyorum..

Normal bu gecicek suan hersey cok yeni zamanla dahada alisinca bebeğine bütün bunlar gecicekkocaman saril evladina kokusunu icine cek cok çabuk büyüyorlar

Paylaştıkça normal olduğunu görmek güzel. Bana eşim konusmuyorum diye ciddi anlamda kızıyor ona da uzuluyorum. Çocuk sesini tanimicak diyo ne alakaysa. Ve o da sizin eşiniz gibi onla yatıp kalkıyor sürekli konuşuyor. Keşke biraz daha huzur verseler bazen kaynanam ve görümcem de o kadar abartılı seviyor ki şimdiden kendimi bazen onlara çocuk verecek taşıyıcı anne gibi hissediyorum

çok normal lohusalık psikolojisi çok ayrı birşey. Eşiniz ilgilidir çünkü onlar okadar düşünmüyorlar ayrıntıyı. Biz kadınlar daha hassasız hisliyiz birde annelik hiçbirşeyle kıyaslanamaz onu çok severken aynı zamanda bir sürü vicdan azabı çekmek, yetememezlik duygusu vs vs. Yaşadığınız geçici bir süreç merak etmeyin. Bende yaşadım ordan biliyorum hatta bir tık ilerisini bile yaşamış olabilirim ama şimdi iki evladımada baktığımda diyorum iyiki varlar iyiki doğmuşlar.

Sizde başka yolunu bulacaksınız o zaman. Yakın mı oturuyor size sık sık gelirler mi? Benimkiler benden uzakta olduğu için sıkıntı değil. Sende ufak ufak cevaplar vererek bulacaksın çözümü yapacak bir şey yok. Yada duymamazlıktan gelip bildiğini okuyacaksın

Çok normal bence böyle hissetmeniz, robot değiliz ki biz, kadının hayatı hormonları her şeyi değişiyor anne olunca, içinizde bir canlı büyüyor dünyaya geliyor, başlarda bende de öyle olmuştu kabullenememe değilde uyusun da dinleneyim gibi bir bıkkınlık hissi oluyordu, 20 aylık oldu şimdi konuşmaya başladı en keyifli zamanları bildiğiniz sohbet ediyoruz, gaz sancıları da kesilecek birden az kalmış biraz daha sabır

Biraz zaman sonrasi daha güzel

Bak sana birşey diyeceğim teyzem 13 sene sonra anne oldu ve kızı doğunca onu kabullenmedi halbuki bağrına basması gerek demi ama öyle olmuyor. Sıkma canının bu dönem geçici ister istemez düzenn değişti alışacaksın

İnş dediğiniz gibi olur kendimi suçlar oldum kızar oldum çünkü.. kendimi yalnız bile hissettiğim oluyor. Dışarı çıkamadım kısıtlanmış gibi hissediyorum Deerreenn 💙G Anneler