Merhaba, yazdıklarınızı okuduğum zaman aşırı anormal birşey görmedim. Şöyle ki benim oğlum 37 haftalıkken çok küçük bir doğum kilosunda dünyaya geldi. 5. ayına kadar boy ve kilo gelişimi normaldi ama sonrasında bozulmaya başladı kilo alımı özellikle 3 persentil altındaydı. Gelişimine gelirsek sizin anlattıklarınıza göre benim oğlumun çok daha anormal olması lazımdı. Mesela benim oğlum 9. ayına kadar bıraktığım yerden hiç kıpırdamazdı dönemiyordu bile olduşu gibi duruyordu. Oturttuğum zaman düşünce kendini kaldıramazdı. Benim oğlum ilk dişini 14 aylıkken çıkardı, ve 15 aylıkken emeklemeye başladı. Yürümeye başlaması ise 18. Ayda oldu. Bu arada tüm rutin doktor kontrollerinin yanı sora metabolizma takipli bir oğlum var. Şuan 26 aylık 2li cümleleri çok az kuruyor ama sizinki gibi bütn söylediğimiz kelimeleri tekrarlıyor. Çoğu şeyin adını biliyor gösteriyor. Bizde 2 hafta önce tatildeydik aynı sizin ki gibi benim oğlumda sadece ellerini oynatıyor ve ayaklarını kesinlikle çırpmıyordu. Ama normale bakarsak aşırı hareketli ve yerinde durmayan bir çocuk. Bu arada 26 aylık olmasına rağmen, boyu 86cm kilosu ise 9500gr malesef. Ama bunlara rağmen bana göre oğlum çok sağlıklı. Bence sizinde oğlunuz gayet sağlıklı her çocuğun gelişimi çok farklı bazı çocuklar geriden gelebiliyor bu çok normal. Belli ki sizinki biraz sakin bir çocuk, ama bence bu durum anormal olduğunu göstermiyor. Evham yapmayın oğlunuzla zamanın tadını çıkarın. Ben gerçekten zamanında bütün bunları çok kafama takmıştım ama şuan akışına bıraktım.

Bugün doktora gittik biz de. Kendisi duyusal hassasiyetlerle ilgili hiçbir yorum yapmadı. Zıplamayla ilgili daha zamanı var dedi. Daha önceki test sonuçlarına bakarak kaslarıyla ilgili bir test yapıldığını ve bunun biraz düşük çıktığını ama çok önemli olmadığını söyledi. Ki böyle bir test yapıldığını neden yapıldığını bize kimse söylememişti. Muhtemelen daha önce gittiğimiz doktor yapmış ama bize bir açıklama yapmamıştı bununla ilgili. Belki de bu zıplayamama, hala çok düşüyor olması bundan kaynaklanıyor olabilir bilemiyorum. Doktorun söylediği şu, bu yaşlarda tehlike algıları olmadığı için daha dikkatsizler ve o nedenle çok sık düşüyorlar dedi. Mantıksız da gelmemişti çünkü oğlum sürekli bir yerlere çarparak düşüyor. Ama kas konusu da biraz düşündürdü beni. Çünkü d vitamini de eksik çıkmıştı daha önce. Ergoterapi çok aklıma yatıyor ancak önce bir çocuk psikiyatrisi ile görüşüp daha sonra da terapiye yöneleceğim mutlaka. Teşekkür ederim cevabınız için.

Güncelleme Bugün oğlumu doktora götürdüm. Doktor tüm bu anlattıklarımın çok normal olduğunu söyledi. Herhangi bir terapi vs önermedi. Bir de kbb uzmanına götürdük. Genel kontrol amaçlı gittiğimizi söyledik. Kendisi de kızının 2,5 yaşından sonra kreşe başlayınca konuşmaya başladığını söyledi. Dönüşte hava çok güzeldi biraz parka uğradık. Oğlumdan biraz daha büyük bir kız çocuğu kaydıraktan kayarken oğlumun arkasından kaydı oğlumla oynamak istedi. Kendisi biraz daha büyük olduğu için abla gibi davranmaya çalıştı. Elinden tutmak istedi hadi kayalım vs dedi. Oğlum sürekli ağladı. Çocuk dokunmak istedikçe oğlum abla abla diyip ellerini sallayarak ağladı. Ben de ablası galiba oynamak istemiyor diyerek uzaklaştırdım. Çocuk başka yerlere gitti. Sonra oğlumdan yine biraz büyük erkek çocuk geldi. Bu defa da oğlum o çocuğa yaklaştı abi diyerek. Çocuk nereye giderse peşinden koştu. Ama diğer kız ne zaman yaklaşsa çığlık çığlığa ağladı. Aynısını geçen hafta tatildeyken de kendi kuzenine yapmıştı. Yine aynı yaşlarda kız çocuk olan kuzenini hiç yanına yaklaştırmayıp, yaklaşırsa kıyameti kopardı sürekli. Bunun bir anlamı olabilir mi sizce? Merhaba hanımlar, oğlum haftaya 23 aylık olacak. Ancak bana tuhaf gelen bazı şeyler var. Açıkçası doğduğundan beri hep böyle hissettim ama rutin kontrollerde doktor her şeyin normal olduğunu, oğlumun sakin bir bebek olduğunu söylerdi. Mesela hiç emeklemedi. Uzun bir süre poposunun üzerinde hareket etti. 15 aylıkken yürüdü. Farklı insanlar gördüğünde aşırı tepkisiz bir çocuktu. Mesela babannesine gittiğimizde kucaklarına alırlardı ve öylece otururdu. Ek gıda konusuna gelirsek 6 aylık olduğunda başladık ama 9 aya kadar reddetti. Anne sütüne çok bağımlıydı her dk emiyordu ve kilosu gelişimi çok iyi olduğu için doktor 6 aya kadar hiçbir şey verme demişti. Sonrasında uzun bir süre uğraştık ve hiçbir şeyi kabul ettiremedik. Ama çocuğum o kadar tepkisizdi ki yine bir doktor kontrolünde kan tahlili yapıldı ve b12 değerinin çok düşük olduğunu öğrendik. Öyle ki bu durum oğlumun nörolojik gelişimine bile engel olabilecek durumdaymış doktor böyle söylemişti. Bu nedenle hareketsiz ve halsiz demişti. Bir aylık bir ilaç tedavisi gördü ve gerçekten hareketleri değişti. Bu arada ek gıdaya da alıştı derken bir şeyler yolunda gibiydi. Şimdi ise dikkatimi çeken bazı şeyler şunlar: mesela en basiti zıplayamıyor. Hala çok fazla düşüyor. Oldukça fazla kelimesi var her söylediğimizi kelime olarak tekrar ediyor gibi ama cümlesi yok. Henüz ikili cümle bile kurmuyor ki normalde uzmanlar 18-24 ay arası ikili cümle bekleriz diyorlar. En son geçen hafta tatile gittik. Orada kendi akranı olan çocukları gözlemleyince oğlum daha çok dikkatimi çekti. Çocuklar müzikle dans edip alkış vs yapıyor ama benim oğlum tepkisiz duruyor. Bir yerine bir şey değse silene kadar gösterip rahatsız oluyor. Havuza girmeyi çok istiyor ama girince hep yüzünde mutsuz bir ifade. Ayaklarını bile kıpırdatmıyor. Korkuyor olsa girmek de istemez diye düşünüyorum aksine zor çıkarıyoruz havuzdan. Denize gitsek kumlara basmak istemiyor. Çimenlere dokunmuyor ve basmak istemiyor. Düşse bile yerden tutunup kalkmak istemiyor kum ya da çimlerde. Yemek konusuna gelirsek de çok önyargılı. Yeni tatlara hiç açık değil. Yani neye göre karar veriyor tam anlayamadım ama bazı şeyleri ilk görüşte bile direkt kabul ediyor ama bazılarını tadını bilmediği halde ağzına sürmüyor. Gördüğü an ağlıyor istemiyor. Şeftali, elma, armut, muz, üzüm salatalık çok seviyor ama bunlar dışında meyve yemiyor. Muzu yerken bile kendi tutmak istemiyor kabuğu denk gelince benim açmamı bekliyor devam etmek için. Yumurtanın tadını hiç bilmiyor mesela ama ağzına sürmüyor. Peynir birkaç kez zorla verdim sonra bunun yanlış olduğunu düşünerek zorlamayı bıraktım şu an hiç yemiyor. Domates yemiyor. Çorba asla istemiyor. Sadece katı şeyler yemek istiyor. Et, tavuk, balık patates vs yiyor. Pilav makarna da yiyor. Yoğurt yiyor. Bunları tek tek söylememenin sebebi bazı duyusal hassasiyetleri olan çocuklar yumuşak dokulu şeyleri tüketmez diyorlar ama ne bileyim ben bu gıdaları kategorize edemedim bilemiyorum. Bir de son bir aydır bana inanılmaz bağlandı. Evde bile sürekli elimden tutup çekiştiriyor. Dışarda herhangi bir çocuk koşup gitmek ister ama ben elini bıraksam bile oğlum ağlayarak elimi tutuyor. Bensiz oyun oynamıyor. Yaşıtlarıyla vakit geçirme eğilimi yok. En ufak bir zorlukta hemen ağlıyor. Yap boz tarzı ya da kule yapma gibi durumlarda ilk seferde olmayınca hemen ağlıyor ve elimi tutup benim yapmamı istiyor yoğunlaşmıyor. Çalışan bir anneyim. 10 aylıkken yarı zamanlı çalışmaya başladım. Ama hiçbir zaman arkamdan ağlayan bir çocuk değil. İlk günden beri kaçmadan, veda ederek çıktım. Şu an ben evden çıkarken kapıdan beni uğurlar, geldiğimde sarılırız mutlu olur. Ama bir aradayken benden ayrılmıyor. En çok kafama takılan cümle kurmuyor olması. İnternetten bir uzmana sorduğumda, alanında uzman bir hekim ve bir kbb uzmanı tarafından değerlendirilmeli yazmış. Önümüzdeki hafta perşembe günü için randevu aldım ama sizlere de sormak istedim. Sizlerin yavruları bu aylarda nasıldı ya da benzer şeyler yaşayıp uzmandan yardım alan var mı? Biliyorum her çocuğun gelişimi çok farklıdır ama yine de ortak noktalar benzer durumlar varsa diye sormak istedim

evde çok mu kavga ediyorsunuz şahit olmaması gereken şeylere çok mu şahit oluyor? A alindalin

Genellikle sanırım ilk çocuklarda bu şekilde olabiliyor.. Benimde oğlum denizde kuma basmak istemezdi.. Milletin çocukları yalınayak koşar oynar bizimkisi terlik diye tutturdu.. Denize sokmak istesek kucakla götürürdük... Eline vs. bişey bulaşsa şuan 4 yaşında yine dışarda vs. temizlenene kadar başımızı yer... Evde de direkt yemegını kesip ellerini yıkar geri gelir yemek yemeye.. Bazı gıdalarda hala seçici ama o dönemlerdeki gibi değil.. Bizimkisi aşırı sosyaldi ki hala öyle..2 yaşından sonra ona yetememeye başladım illa akran istedi ve hatta evimi taşımak durumunda kaldım... Daha merkezi bir yere.. Her çocuk kendine has özellikleri var bence çocuğunuza özgü davranışlar.. Ben hala bir bamya yemeğini ona mutsuz olarak yediriyorum ama yanına da makarnasını az miktar verince onuda yedirtebiliyorum.. Tedbirli olmak lazım tabi ki de günümüzde artık ekranlara bağlı ya da şartlar ve gıda kaynaklı bazı durumlar oluşabiliyor ama bizde de vardı yani böyle şeyler... C

Cok sevindim ustteki mesaji ben kacirmisim demek ki. Muz meselesine soyle bir yorum yapayim, kizim buyukce bir muzu tek basina bitirir. Dilimleyince ya da tamamen soyunca asla yuzune bakmaz ama kabugunu yariya kadar acip eline verince yiyor. 23. ayda meme birakmis, ayni bizim gibi. Bence sut bollugu sebebiyle cocugun yiyecek yeri kalmiyor olabilir. Benim kizim gecen ay rota gecirdi, hastane cikisi dietisyen gelip bizle yemek plani yapti ve anladim ki ben kizimin yemedigini saniyormusum aslinda cocugum bayaği iyi yiyormus. Diger konularinizi az cok biliyorum, kucuk bir cocukla aile sorunlari yasiyorsunuz, isiniz zor. Allah sabir versin.

İsmine uzun süredir bakıyor. Yani sanırım yaşına girmeden önce de ismine bakıyordu. Evet parmakla gösterme var. Göz teması da var. Hatta ismini sorduğumda kendi ismini de söylüyor. Başka kişilerin ismini de biliyor ve onları görünce isimlerini söylemeye çalışıyor ama hepsi anlaşılır olmuyor tabi. A alindalin

Bu arkadaşın yazdıklarını tamamen katılıyorum. Bence duyusal hassasiyeti olan bir çocuk. Bunun için terapiler varmış bende duydum kesinlikle işe yarar. anlattığınız şeylerin hemen hemen hepsi çok normal, kıyaslamayın başka çocuklarla hepsinin gelişim süreci ayrı. benim ikizlerim var ikisinin gelişimi apayrı. birinde sizin anlattıklarınıza benzer şeyler var. suya girince kalakalıyor ama ben biliyorum tanıyorum çocuğumu. yeni bir ortama adapte olma süreci oldukça uzun. kişilere karşı tedirginlik, yeni deneyimler onu çok korkutuyor. zaten kolik bir bebekti. sürekli tensel temastayım ozaman kendisini çok güvende hissediyor. size de en çok onu öneririm, temasınız çok olsun ve yeni birşey denerken önce sizi yaparken görsün, ısrarcı olmayın kendi haline bırakın. bence anormal bir durumu yok. sağlıcakla...

Hiçbir zaman eline bunlardan birini alıp vakit geçirmedi. Buna izin vermedik yani. Ama son zamanlarda belki birlikte bir şeyler açıp izlersek konuşmasına falan faydası olur diye basit öğretici şeyler açıyorum birlikte bakıyoruz. Ama sürekli iletişim halinde olarak, yani aa bak gördün mü kuşlar cik cik yaparmış vs şeklinde açıyorum. Sadece şu anlamda üzülüyorum. Ben işe başladığımda bir süre annemle babam baktılar. Kendileri epey yaşlılar. Haliyle hareketsizler. Tüm gün tv karşısında oturuyorlar. Oğlum da onlarla birlikte kendi kendine oyuncaklarla vakit geçiriyordu. 10 aylıktan itibaren 7 ay kadar böyle oldu. Biraz bunun etkisi var diye düşünüyorum. -nemesis- Half

. push ;

Oğlum 35 haftalik dogmustu dogum gununde yurumeye basladi fakat cok kıl bir cocuktu cimene basmaz kuma basmaz elleri pisse ıh ıhh diye oylece kalirdi vs genel olarak cok haşere bir cocuk degildi ve haşerelik sevmezdi yasitlarindan korkar kacardi erken konustu erken dis cikardi vs suan hala aynı 6 yaşında hicbirsey degismedi takıntılı halleri fazla bazi seyler rayina oturdu tabii.. hala cekingenligi var vs alismasi gerekiyor önce bi Kızım 17.5 aylik ilk dişi 13.5 aylikken cikti hic emeklemedi 12 aylikken falan basladi sanirim emeklemeye 14.5 aylikken yurudu kelimeleri var fakat dil gelisimi abisinden geride insan manyagi herkese laf atar herkesin yanina gider oynamak temas ister vs. Kardes kardesi tutmuyor gordugunuz gibi ben anormal bir durumda goremedim acikcasi benim arkadasimin cocuklari 3.5 yasina kadar konusmadi hatta birisi adina bile tepki vermiyordu otizmli saniyorduk cocugu oyun oynuyoruz cagiriyoruz merak edip gelmiyordu bile simdi hepsi kocaman oldu hersey yolunda bazi seyler yapısal arkadasim soyleneni tekrarladigina gore duyuyordur da... zamanla duzelecegini dusunuyorum

İstediği bir şeyi parmakla gösterme, ismini söyleyince dönüp bakma var mı? Bebekler genelde çimene basmayı sevmezler, ama kumdan çekinmesi bir dokunsal hassasiyet belirtisi olabilir gibi geldi. Yiyecek seçimlerinden ise korkmayın, zaman içinde o keskin çizgiler çok değişecektir. A alindalin

Dokunamadigi seylere falan bisey diyemem hic bilgim yok. Ama gec yurumesi konusmasi sakinligi oglumun akrani kuzeniyle ayni. Oglum 11 aylikken yurudu kuzeni 15 aylikken. Oglum surundu emekledi o poposuyla gezdi ve yurudu. Oglum hoplar ziplar kanepe tepelerinde gezinirdi. 5 bucuk yasindalar hala oyle atlayip ziplamaz zorlanir. Ve 3 yasindayken yeni yeni konusmaya baslamisti. Bunlarin hepsi biseyin belirtisi de olabilir. Ama olmayabilir de. Buna en iyi doktor karar verir. Siz bi goturun iciniz rahat etsin. Bana kalirsa hassas ve sakin bi cocuk.

Merhabalar. Öncelikle emekleme bi gelişim basamağı değil, yürüme de 18 aylığa kadar normal. Başını dik tutması ve desteksiz oturması(9 aya kadar) , sonra agulama zamanı, sese zamanında tepki verdi mi nörolog yada pskiyatris bunları sorar. Düzenli doktorunuz varsa bunları yapma zamanını not tuyor olabilir ona sorabilirsiniz bizim doktorumuz tutardı bunlarn hepsinin zamanını. 24 aylık 2 kelimeli cümle için sınır deniyor ama eğer başka alanda gerilik yoksa genelde önem vermiyorlar. Başka alan ne demek mesela konuşma gecikmesi yanında kaba motor ince motorda sosyal becerinın birinde de gerilik varsa, o zqman gelişim geriliği diyebiliyorlar. Şu aylarda merdiveni desteksiz tutunmadan çıkabilmesi lazım, koşabilmesi, geri geri yürüyebilmesi lazım. zıplama için biraz daha zaman var. 4,5 kübü üst üste koyup kule yapabilmesi lazım, bebeğin 4 kısmını gösterebilmesi lazım . Belki duyusal hassiyeti olabilir. Duyu büyünleme üzerine çalışan bir fizyoterapistle görüşebilirsiniz. Ki benim fikrim o yönde bence duyusal hassiyeti var, vestübüler hassiyet geç yürümesini sağlayabiliyor mesela. Ya da kafanızda soru işareti varsa bence önce doktora gidebilirsiniz onlar bir 0qşey yok dedikten sonra duyu bütünlemeye gidebilirsiniz. Ya çocuk doktoruna gidersiniz, o sizi gerekli görürse nörolog ya da psikyariste gönderir denver 2 testi yaparlar gelişimi değerlendirmek için. Ya da hastanede dolaşmakla uğraşmıyayım derseniz özelde bir pskyatriste gidersiniz o değerlendir, gerekirse test yapar.(muayhane ve test ortalama 2000-3000 arası olur sanırım ama tabi şehire göre değişebilir ) Ya da daha ayrıntılı olsun derseniz araştırma hastanesinde bir çocuk nörolojide prof a özel randevu alırsınız üniversitelerde 500 tl civarı sanırım hoca muayhanesi. Ben bunları nerden biliyorum kızım 24 aylıkken yaklaşık 60 kelimesi vardı ama 2 kelimeli cümle kurmuyordu diye bir dr ama kurması gerek deyince ben araştırmıştım sonra 25 aylıkken kurdu 2 kelimeli cümle. Denver 2 testinin maddelerini ekliyorum fikir vermesi için ama direkt bakılarak anlaşılacak bir şey değil tabi bu uzmanlar ancak bu testi yapıp değerlendirebilir. Eklentiler Screenshot_20231008_150738_Samsung Notes. jpg 94,8 KB · Görüntüleme: 61

Sürekli kendimde eksiklik ve hata arıyorum. Ne yaptım da çocuk böyle oldu diye eksiklerimi düşünüyorum. Sakinliği karakteri de olabilir bizim sakin olmamızdan da kaynaklanıyor olabilir bilemiyorum. Bu bir eksiklik değil neticede. Ama konuşmaması kaba motor hareketlerinde gecikmeler beni düşündürüyor. Haftaya uzmanla görüşeceğiz inşallah. benaroz 👦🏻👧🏻 Anneler

Benim oğlumda zıplayamazdı ağır otizm değil ama hafif olabilir zıplamak beyinle alakalı bi durum ama siz ona trambolin alıp teşvik edebilrsiniz bunlar öğretilecek şeyler 3 haftanı alır ben neler atlattım offf rabbim kimseyi evladıyla sınamasın

Bazı yüzeylere basamama, bazı tatları reddedme, atlayip ziplayamama, bunlar duyusal hassasiyetler ile ilgili. Ayrıca bebelerin emeklemesi önemlidir. Daha sonra yapacağı zıplama, koşma gibi hareketlerin temelini oluşturur o yüzden duyusal hassasiyet ile çalışan uzmanlar emekledi mi diye sorar muhakkak. Konuşma işi, eşlik eden özel bir durum yoksa çocuktan çocuğa fark ediyor sanırım. Benim ilk cocugum erken konuştu. İkinci 2 yaşta 10 kelime ancak söylüyordu. Hatta 2 seans terapi aldık. Ama alıcı dili çok iyiydi. Sosyal, kendini ifade edebiliyordu iki buçuk yaşta birden bire konuşmaya başladı. Ben şu an sizin yerinizde olsam kesinlikle duyusal hassasiyetler için terapi alırdım Takip ettiğim bir uzman bazı duyusal hassasiyetlerin otizm gibi bile durduğunu söylüyor T

Merhabalar detaylı yorumunuz için çok teşekkür ederim bizim problemlerimiz geçti, bundan bahsetmek için az önce konuya cevap yazdım bu nedenle eski konuyu ben güncellemiş oldum. Siz de o şekilde ana sayfada gördünüz galiba. Sizden bir önceki yoruma bakabilirseniz orada yazdım son durumumuzu. Ek olarak, sorularınıza da cevap vereyim. Anne sütünü 23. ayda bıraktı. Seçicilik değil ama bazı şeyleri istemiyor. Mesela yumurtayı hala sevdiremedik ama bahsettiğiniz şekilde yine deneyeyim. Şu an mandalina kabuğunu kendi soyuyor ama muzu hala soyulmuş haliyle ellemek istemiyor. Kabuğunu soymayı da gösteriyoruz ama soymuyor, bize getiriyor. Bazı şeyleri yemediğini doktora sorduğumda normal karşıladı. Daha çok severek yediklerini yemeyebilir ya da hiç sevmediklerini yemeye başlayabilir dedi. Gerçekten de geçen sene tüm sebzeleri çok severek yerdi. Özellikle havuç çok severdi ama şu an yemekte küçük bir havuç parçası bile olsa istemiyor. Ancak şimdi de et aşırı seviyor. Çorba yemeye başladı yavaş yavaş. Bunlara çok takılmıyorum o nedenle. 10 aylıkken işe başladığımda annem ve babam baktılar ancak tam da bahsettiğiniz gibi olmuş. Annemle babam yaşlılar maalesef, parka götürme gibi bir durum yoktu. Evde tüm gün onlarla birlikte tv ye maruz kalıyordu. Çizgi film vs açmıyorlarmış, sorduğunda tv ye bakmıyor diyorlardı ama onlar tüm gün işledikleri için haliyle oğlum da izlemiş oluyordu. Kendi kendine oyuncaklarıyla oynuyormuş hep. Tabi babam da oynuyormuş ya da oğlum oyuncaklarından sıkılınca babamın yanına geliyormuş ama tam anlamıyla bizim oynadığımız gibi bir oyun değildir. Ama ben yarı zamanlıydım yani haftada 4 gün mesaisiz çalışıyordum. Okulum eve yakındı. Sık sık eve gidip geliyordum. Yine de o süreçte sürekli birlikte değildik. Şu an yine yarı zamanlıyım. 4 gün çalışıyorum. Haftada sadece 2 gün uzun saatler çalışıyorum. Yine de kahvaltımızı birlikte yapıyoruz öğlen gidiyorum okula. Bu bahsettiğim 2 gün babannesi bakıyor. Daha genç olduğu için o günlerde dışarı çıkarıyor marketleri geziyorlar, parka gidiyorlar. Diğer günlerde de ben sadece akşam 5 de gidip 7 de geldiğim için bol bol birlikte oynuyoruz parka gidiyoruz dışarı çıkıyoruz. Şu an zıplama dışında hiçbir sorunumuz kalmadı. Her gün yeni yeni cümleler kuruyor artık. 2-3 kelimeli. Bol bol konuşuyor. Salon Kadini İki boncuk gözlünün annesi 😗 Anneler

B 12 çok önemli benim kiziminda b 12 düşüktü ve benim kızım 8 aya kadar öyle doğru düzgün gülmedi pek sesler çıkarmadı 1 yaşından sonra ama Bi anda degisti şuan 22 aylik baya konusuyor ama 8 aya kadar kabus gibi geçti benim için bence b 12 sinden dolayı öyleydi

Bugün doktora götürdük ama kendisi tüm bu anlattıklarımın çok normal olduğunu söyledi. Zıplamak için daha küçük, biraz daha zamanı var dedi. Konuşma için de kendini ifade edebiliyorsa ve anlamlı kelimeleri varsa normal dedi. Duyusal hassasiyetlerle ilgili hiçbir şey söylemedi. Özellikle sordum oysaki. Kendisi bizi bir uzmana yönlendirmedi muhtemelen gerek görmedi ama ben yine de bu konuda bir uzmana götüreceğim oğlumu.

Sallanma, dönen şeylere ekstra ilgi mesela arabanin sadece tekerlegiyle ilgilenmek ve döndürmek gibi veya kendi etrafında dönme, oyuncaklarini siraya dizme goz kontagi kurmaktan kacinma gibi durumlar varmı A alindalin

Bunu düşünmüştüm ve belirtilerine baktım ama otizm olduğunda çocuk isme tepki vermez, göz teması kurmaz, işaret parmağıyla bir şeyleri göstermez diyor. Oğlum bunların hepsini yapıyor. Sürekli gelip kucağıma oturup gözümün içine bakar, bir şey konuşurken benimle ya da başkalarıyla göz teması kurar. Yanlış olduğunu bildiği bir şey yaparken gözümüze bakar vs. Sonra ismine çok küçük aylardan beri tepki veriyor ve ismini sorduğumuzda söylüyor. İşaret yine küçük aylardan beri yapıyor. Ben daha çok kaba motor gelişimi ve uyaran eksikliği gibi düşünüyorum ama uzman olmadığım için bilemiyorum tabi. LiDla Ars Longa Vita Brevis 🎭 Anneler

tekrardan herkese merhabalar yorum yapan herkese çok teşekkür ederim. Benim gibi kaygılı olan anneler için bir güncelleme yapmak istedim. Bu konuyu açtıktan birkaç hafta sonra oğlumda gözle görünür değişiklikler oldu. Mesela sosyal problemleri azaldı. Her gün hatta bazen günde iki defa parka götürdük. Ve çocuklarla yakınlaştı. Kız çocuklarından kaçıyordu bu durumu aştı. Konuşmaya gelince; tek tek belki 20 den fazla kelimesi vardı ama beklenen en az iki kelimeli cümleyi kurmuyordu. 18-24 ay arası en az iki kelimelik cümle bekliyordu uzmanlar. 2 yaşına bir hafta kala bir anda cümle kurmaya başladı. Öncesinde her duyduğunu taklit etmeye başlamıştı zaten. Bir anda konuşmaya başladı. Hatta şu an 3 kelimeli cümleler kuruyor. "Anne su ver" gibi. Önceden aldığımız hiç ilgi göstermediği puzzle vardı bir sürü. Şimdi bir kere bakıyor sonra hepsini tek seferde yapıyor. Bir şeyi bir kere gösteriyoruz hemen öğreniyor. Ancak hala zıplamıyor. Bunun için bir uzmana göstereceğim yine de. Bunu da çocuk doktoruna sordum, daha zamanı var dedi. Yine de bununla ilgili takipteyim. Aslında en başından beri hep çok ilgilendik ama bir anda ne oldu bilmiyorum. Şu anda bir şeyler öğrenmek için gözümün içine bakıyor. Uyumaya gittiğimizde gün içerisinde ne öğrendiysek onları tekrar ediyor bana bakıp aferin bekliyor :) sabah uyanır uyanmaz yine aynı şekilde. Özetle şunu söyleyeyim. Bana da, siz ilgilenmeye devam edin zamanı gelince yapar dediklerinde sinir oluyordum ama gerçekten de öyle oldu. Kafama takılan ne varsa hepsi bir anda yok oldu. Konuşma, sosyal problemler, çimene ve kuma dokunma, hepsi bitti :)

Merhaba canım oğlum 4 yaşına gelmek üzere. Bana yaşadık normal geldi. Her çocuğum karakteri ve gelişimi farklı ilerliyor. Oğlum 6.5 aylıkken emekledi 14 aylıkken yürüdü. Doktora gidip ağladım neden hala yürümüyor diye bana güldü ve zaten çok erken emekledi ve şuan herşeyi kolay yapıyor yürümeye ihtiyacı yok dedi. 18. Aya kadar normal yürümemiş olması. Çok hareketli bir çocuktu. Bana ilk başta normal geliyordu. Daha sonra 2 yaşında konuşmadığı için çocuk psikiyatrine gittik gerekli testleri yaptı ve biraz konuşmasının geri kaldığını kaba ince motorunun yaşıtlarından ileri olduğunu söyledi. 3 yaşında 2-3 lü cümle kurmaya başladı 3.5 yaşında güzel konuşmaya başladı şuan okula gidiyor ve daha iyi. 2 yaşına kadar doğru düzgün beslenmedi beni çok üzüp yormuştu şuan çok güzel yiyor mesela. Yemekle ilgili söylediklerin bana çok normal yemeyebilir karakteri budur. Bi sorun olduğunu düşünüyorsan çocuk psikiyatrine gidin gerekli testleri yapacaktır

Ben zaten size yanlış demedim ki sizi onayladım önemli olduğu kısmında. Sadece ekleme yaptım söylediklerinizin üzerine o kadar. Mesela 9 aylıkken desteksiz oturamazsa çocuk doktoru bir nölojinin görmesini ister, çünkü gelişim basamağıdır ve belli bir aya kadar gerçekleşmesi gerekir ama emeklemedi diye nörolojiye göndermezler. Gelişimde önemsiz demedim ama mesela denver 2 gelişim testinde emekleme oldumu bakmazlar, gelişim basamağı değilden kastım bu.

Ben zıplamıyor olmasını kaba motorda bir sıkıntı olmasına bağlıyorum ama tam olarak bilemiyorum. Zıpla diyince kendince bir şeyler yapmaya çalışıyor ama olmuyor. Havuzda hareket ettirmeye gelince onu tepkisizlik olarak anlatmaya çalıştım. Çünkü ben söyleyince hadi ayaklarımızı çırpalım diyince gayet normal çırpıyor. Ama mutsuz ve isteksiz yani ayaklarını bile çırpmak istemiyor demek istedim. Peki bu durum ne düşündürdü size? LiDla Ars Longa Vita Brevis 🎭 Anneler

Yalnız otizmle alakası yok bence dikkat eksikliği gibi geliyo A alindalin

Emekleme gelişim basamağı değil yani şu aya kadar yapmalılar diye bir şey yok ama arkadalın dediği gibi ergoterapistler/fizyoterapistler çok önemsiyor kasarı geliştirdiği için. Evde ya tünel alıp ya da sandalyelerden tünel yapıp oyun içinde emekleme hareketi yaptırmayı önermişti bir fizyoterapist. Evde oyunların içine emekleme hareketi katabilirsiniz. Biz ya parkur yapıyorduk evde ya da kedi köpek olup emekliyorduk öyle oynuyorduk, kas gelişimi için A alindalin

Merhaba. Ergoterapiste gidin mutlaka. Benim kızım çok geç zıpladı. Çok geç kendinden emin koşabildi. Çok tembeldi, hep oturduğu yerde oyun oynar hoplaya zıplaya oynarken gormezdik. Parka götürürdüm, oynamazdi. Yavaş yavaş gezinir diğer çocukları izlerdi ya da olduğu yere oturur taşlarla oynardı. 5 yaşında ergoterapi aldı. Sönmesi gereken 2 bebeklik refleksi sonmedigi için bu reflekslerin çalıştırdığı kas grubu gelişmemiş. Ergoterapistimizin dediğine göre gelişmeyen kaslari yüzünden beden algısı, kontrolü yeterince gelişmemiş. Bu yüzden çok çabuk yoruluyormus, bedenine güvenmiyormus. Fiziksel aktivitelerden kaçınmasının sebebi de buymuş. 3 aylık bir eğitim aldı kızım ve çok şükür yeterli geldi. Hala yavaş ve hareketi pek sevmeyen bir çocuk ama artık bu kadarinin sorun değil kizimin bireysel bir farklılığı olduğunu söyledi ergoterapistimiz. Oğlum da ergoterapi alacak çünkü onun da dokunma hassasiyeti var. Eline bulaşma ihtimali daha az olan katı yiyecekleri, içinden sürpriz dokular çıkmayacağından emin olduğu pilav gibi yoğurt, bal gibi homojen görünümlü yemekleri ya da şehriye çorbası gibi içinde ne olduğunu saklamayan çorbaları içer. Ağza takılıp kalacak biber domates varsa içinde asla yemez. Yiyebildigi her şeyi çatalla yer. Eline bulaşan her şeyi derhal sildirmek ister. Düştüğünde ellerini yere koymamak için dirseklerini yere koyup kalkardı daha küçükken. Biraz aştık bu durumu, su an ellerini koyar yere benim teşvik etmemle. Meyveleri asla yemez eli yapış yapış olduğu için. Üzüm gibi ağzına sürpriz sertlik, doku bırakan hiçbir şeyi yemez. Sizin oğlunuz benim iki çocuğumun birleşimi gibi. Istanbuldaysaniz ergoterapistimizi önerebilirim, çok memnun kaldık.

Cocugunuza tv tablet telefon vermediyseniz eminim sizin yaptiginiz bisey degildir. Kendinizi uzmeyin -nemesis- Half

merhaba bu söylediklerinizi okuyunca 4 sene öncesine gittim. Oğlum 1 yaşındayken göz teması sınırlı, isime bazen bakar bazen bakmaz, sevinirken kollarını sallardı, parmak ucu yürüme vardı ara sıra ve eline geçen herşeyi döndürürdü ben bunu bi programda duydum ve otizm farkındalık haftasında tabi ben direkt başımdan aşşağıya kaynar sular döküldü eşime anlattım yok öyle Bişey fln sen çok takıntılısın dedi ve ben direkt televizyonu kapattım sürekli oynadım gündüz oynayıp gece ağladım araya pandemi girdi ellerini sallaması gitmiyordu,3 yaşına girdiğinde bile ben panik hala eşime anlatıyorum sen bu çocuğun hakkını yedin çocuğa böyle şeyler söylüyorsun diye beni iyice çökertti ben zaten sağlıklı düşünemiyorum anneliğimi bile yaşayamıyorum Bide eşim laf söylüyor sonra köye, pazara be kadar kalabalık ortam varsa soktum 3.5 yaşında merdivenden inemiyordu yani bi kaygı da var normalde çiftleyerek iniyo vs.. 4 yaşında kreşe verdim Allahtan öğretmenimiz melek gibiydi bu çocuğun açılması lazım dedi yüzmeydi, spordu derken çok üstüne düştüm ve bin şükür şuan 5 yaşında gayet yaşıtlarıyla aynı sadece çekingen olarak kaldı onu da aşmaya çalışıyoruz. Bu işin tek çözümü ilgi başka hiç birseydi değil evde temizlik bile yapma ama ilgilen P

Şu kısma yorum yapayım öncelikle. Ben de aynı şekilde 10 aylıkken yarım gün olarak çalışmaya döndüm. Benim kızım da o zamanlar hiç ağlamadı arkamdan. 2 yaş sonrası bana düşkünlüğü başladı. Çok normal bence, dönem dönem gelişimsel olarak tavırları değişiyor çünkü. Bunda bir sorun olduğunu sanmıyorum. Yiyeceklere ön yargılı olması ancak sinir bozucu olabilir sizin için ama asla gelişimsel bir sıkıntı değil. Yetişkinler olarak bizler bile önyargılı olabiliyoruz bazı şeylere. Bunu da garip bulmadım. Bazı yüzeylere dokunamıyor olması, duyusal hassasiyeti olduğunu düşündürdü. Oyun terapileriyle üstesinden geliyorlar onun da. Ben uzman değilim elbette sadece bir anne olarak yorum yapıyorum. Bir çocuk psikoloğu ile görüşebilirsiniz.

Ben bu yazdiklariniza yorum yapamiycam ama tatmin olacaginiz cevabi alana madar doktora goturun. Hep derler en gelişmiş laboratuvardan bile anne daha iyi bir teşhis koyar. Gonlunuze yatmayan bir davranişi varsa doktorlar en iyi tercih. Arkadaşim bebegi 2 aylikke işe başladi. Şu an çocuğu 3 yaşinda saydiginiz tepkisizlik onda da var. Birde bir yere baka durur duvara falan. Doktoru demişti ki gunumuzde annesi erken işe başlayan çocuklarda çok rastlanan bir durum. Duygusal kirilma oluyor. Tabi sadece bu nedenle çocukda sorun yaranmaz ama nedense 3 yaşindan once annesini pek gormeyen bebeklerde daha sık rastlaniyormuş bu gibi haller. Bir de tv gurultu çocuk gelişimini olumsuz etkiler. En iyisi farkli pedagoga daha goturun. Ama yine de dediginiz gibi her çocuğun gelişim sureci farklidir. Yapisal olarak da boyle davrana bilir her çocuk ziplayacak, sosyal olacak diye birsey de yoktue

Kendisi her şeyin ismini söylüyor sadece tekrar değil. Ama ilk defa bizden duyduğu kelimeleri de tekrar ediyor demek istedim. A alindalin

Ergoterapist ve dil konusma terapistine gitmelisiniz. Hala daha 2li cümleler olmamasi artik mudahale gerektirir. Kelimeleri kendi mi kullaniyor yoksa sadece aynaliyor mu? Yani top gördüğünde top diyor mu yoksa siz topu gosterip top dediginizde mi sadece tekrar ediyor? Magrat

Tum gun tv aciksa cocugun bakmamasi malesef imkansiz. Tam konusmaya baslayacagi donemde maruz kalmis galiba. Ama yine de uzulmeyin. Doktorunuz sizi yonlendirir mutlaka. Halledilmeyecek seyler degil. G gunes8686 Zaman Anneler

Aksine evimizde pek kavga olmuyor. Özellikle eşim hiç sesini yükselten biri değildir. Tartışmalarımızda oğlumun dikkatini çeken bir şey olmaz genelde. Ancak birkaç kez beni ağlarken gördü. Bu da son birkaç ay içerisinde oldu ama ben doğduğundan beri oğlumun bazı şeyleri geç yaptığını düşünüyorum. Örneğin yürüme 12-18 ay arası beklenir oğlum 15 ayın sonunda yürüdü gibi. Verilen aralıkların üst sınırına yakın sergiledi bazı şeyleri.

Konu biraz eski ama yasit çocuklarımız var, profesyonel destek alarak hayatimiza devam ettigimiz icin size de yazmak istedim. Bikac kritik nokta var, ziplamak mesela. 30 aya kadar zıplamayi öğrenmesi gerekir, benim kizim su an 25 aylik ve yeni ogrendi, 3 gunde kapti. Yatak ustunde, trambolinde once koltuk altlarindan daha sonra ellerinden tutarak ziplattim. Simdi yatak ustunde ve sert zeminde kendi zipliyor, trambolinde zipliyor ama dusuyor. Bu yontemi deneyin bi. Konusma ve emekleme Popo ustu emekleme cocugunuzun sevimli ve nev-i sahsina munasir bir cocuk olmasindan başka birsey degil, bosuna uzulmussunuz. 15 ay yurumek icin cok gec degil. Bunlarin disindaki detaylar yemek konusu mesela, ben kizimi 24 aylik olana dek emzirdim, emzirmeyi kestigim anda seciciligi azalmaya basladi ve 24. ay kontrolunde doktora bunu danistigimda bir de d vitamini ile destekleyelim diye coledan d3 yazdi. D vitamini ictiginden beri ciddi istah artisi ve secicilik azalmasi mevcut. 3 hafta once ilk kez yumurta yedi. Haslanmis yumurtanin kabugunu birkac sefer kendisine soydurunca merak edip isirdi ve yarisini yedi. Muzun kabugu demissiniz, kabuk acmayi ogretin, belki sistemi cozememistir cocuk :) herseye evham yapmayın, bunu cok evham yapan bi anne olarak yaziyorum, bizim evhamlarimiz cocuklari tutuk ve temkinli hale getiriyor. Benim kizim kaldirim cizgilerine basmamak icin caba sarfediyordu, cimenlere basmiyordu, mesela zemin malzemesi renk veya doku olarak degistiginde adim atmiyordu. Bunlar cok garip gelmisti bana. Doktorumuz tamamen normal oldugunu soyledi ve cidden disariya cikartmaya basladikca duzeldi. Eger bir dedesi varsa rica edin onunla parka gitsin. Dedeler cocuklari tesvik etme ve cesaret verme konusunda cok ise yarıyorlar. Benim kizimi bi ust paragrafta bahsettigim garip ozelliklerden dedesiyle parka gitmek kurtardi, cunku ben kaldirimda yuruyemediginde kucagima aliyordum, zemin malzemesi degistiginde ziplatiyordum vs, ben onu temkinli bi cocuk yapmistim ozetle. Cift kelimeli cumleler, kelimeler, konuşma geriligi Kizim 9-10 aylikken 10'a yakın kelimesi olan bir cocuktu, daha sonra ev ici problemler vs derken cocukta gerileme gozledim ben, anne diyebilen cocuk anne demeyi birakmis baba, dede diyordu sadece tek iletisimi bu iki kelimeydi. 15 aylikken doktora gittik. Tv'yi kesmemizi soyledi Cizgi film yasaklandi Ben gunduzleri tv acmiyordum, babasi gelince aciliyordu ve gece yatana kadar kapatilmiyordu, anane-dede cizgifilm izletiyormus seviyor diye, baba da kendi ilgilendigi zamanlarda cizgifilm izletiyormus. Kizim kandiriyormus kendilerini oyle diyorlar. :) Bu iki yasaga uyup, kitap okumaya basladik. Kitaplari yaklasik 3 ay boyunca hep yırttı atti. 20 aylikken doktora gittigimizde 25 kelimeye cikmisti. Doktor ilerlememizi begendi, dedim kitap okuyamiyoruz yirtiyor. Inatla devam edin alisacak dedi. Devam ettik. Simdi 25 ayligiz 3 aydir duzenli kitap okuyabiliyoruz. Ocak ayinda doktor randevumuz var. Sifat ve isim tamlamalarimiz, iki kelimeli cümlelerimiz mevcut. Etrafinda donme, kaldirim cizgilerine basmama, cimlerde yurumeme olayimiz bitti. Kosuyor, zipliyor, kule yapiyor. Kasik catal bardagi cok guzel kullaniyor. Oyuncaklari (kisitli oyuncak 2 haftada 1 degistiriyoruz misal bu hafta tabak canak seti, oyuncak telefon ve isikli hareketli araba var) amacina uygun kullaniyor ama ayni oyuncaklardan farklı oyunlar da kuruyor. Bardaktan bardaga su dokuyor etrafina dokmeden, top oynuyor. Ozetle; kitap okuyun, birlikte oyun oynayin, birlikte kosun, ziplayin, birlikte ev isi yapin. Yalnız ben konunuzda 1-2 detayi goremedim. Sutu ne zaman kestiniz? 10 aylikken ise başlamışsiniz, cocuga kim bakiyor, bakilma sekli nasil? Ornegin Gunduz ananeye birakiyor aksam aliyor musunuz? Cocugunuza bakan kisi parka çıkarıyor mu? Tv izliyor mu? Bakan kisi mutfakta is yapiyor, cocuk tv karsinda bekliyorsa bu yasadiklariniz cok normal mesela.

Gelişimde kritik eşiklerden biri demedim ben de. Duyusal hassasiyet ile çalışan uzmanların ilk sorduğu sorulardan dedim. Gelişimi bütün olarak değerlendirirsek önemsiz de denilemez T

Bunların benzerini yaşadım.. Eğer yapabiliyorsanız duyu bütünleme öneririm, uygun bir fizyoterapist ile.. Ben gidemedim.. Cunku dil terapisti vsvs derken maddi olarak zorlandık.. En sonunda okula gidince açılmaya basladı.. Hiç konusmmayan çocuk okul bitince bülbül gibi oldu.. Acıkcası dil terapistinin yapamadıgını okul çözdü.. Konusma konumuz böylece bitti, ama su an bazı kelımelerde harfler yer değiştirio filan.. Zamanla o da düzelir diorm, olmadı ılkokula yakın tekrar dil terapistine götürürüm.. Cunku sızın olunuz yaşlarında gittik bizde.. O yaş gruplarına anca oyun terapisi seklınde ilerliyorlar.. En azından buyuyunce ders seklınde olur gibime geliyor.. Motor beceriler de bizde de sizinki gibiydi.. Zıplama hoplama merdiven çıkma cok geç oldu.. Hatta merdiven çıkma hala daha tam degil.. Zıplama var amma tırmanma az var, o da gözünün kestiği yerde anca.. Eline bişey değince sildirme var, degısık zeminlerde tepkiler var... İlk gören otizm derdi ogluma nerdeyse, kac doktor gezdim sizin gibi hepsı hiçbişeyi yok zamanla olcak dedi, kreş dedi.. Cidden kreş ve akranla iletişim çok etkılı.. Duyu bütünleme olarak geçıyor butun bu sorunlar.. Bende İlk 21 aylıkken oyun grubuna gidince traş köpüğüne ellemek istememesinden anladım, pek ustune düşmedim, yaşam içinde öğrenir kafasındaydım.. Evet bazı seyler duzeldı gibi ama tam anlamıyla değil.. Mesela havuzdan denıze ayagının değmediği yerde hayatta durmuyor, guvenmediği kişiyle denıze havuza girmio... Dediğim gibi eğer yapabılıosanz duyu bütünleme yapın.. Yaşı gelınce 3 yaşında kreşe verin.. Kreş herseyden etkılı bence

Bu iyi. Yani sadece sizi tekrar etseydi bu aynalama olurdu. İletişim baska bir sey aynalama baska. Bence bira destekle durumu toparlarsiniz. Duyu butunleme aktiviteleri diye aratin google da bir miktar egzersiz yapin. Benim kizimda asla çime basamazdi. Bazi duyusal hassasiyetleri yuksek seste hemen kulaklarini kapamak vs gibi seyler vardi. Bu aktiviteler ile astik. Dil konusma baska bisey ama. Bunun icin mutlaka uzman destegi gerekli. . push ; Mutluluk810 ́♥ Kün Fe Yekün ♥ ́ ♥ Şükürler Olsun ♥ Anneler