Açıkcası sizin gibi, yazdıklarımdan faydalandığını söyleyen arkadaşların yorumları, beni, çocuklarla ilgili konulara yorum yapmada motive ediyor. Çocuk yetiştirmenin dünyadaki en önemli iş olduğuna inanıyorum. Elimden geldiğince, dilim döndüğünce, bilgim dahilinde zorda kalan, sıkıntı yaşayan arkadaşlara yardımcı olmaya çalışıyorum. Bunu hem insani, hem de mesleki anlamda bir vazife kabul ediyorum. Dünyanın, bilgi dahil sahip olduklarımızı paylaştıkça, daha güzel bir yer olacağını düşünüyorum. Kendim de, bu forumda, herkesten bir şeyler öğrenip, farklı bakış açılarını görüyorum. Kitaba gelince, keşke tüm ebeveynlerin ve eğitimcilerin okuma imkanı olsa...

Ay ne güldüm ya yeni nesil bomba gibi sorguladığı şeylere bak ve daha 6 yaşında Yalnız zeki bir çocuk belli ki inşallah ilerde iyi yerlere gelir Z

Ben de arama kurtarma grubumla gönüllü olarak afet dersi veriyordum. Bizim sellerden bahsettiğimiz hafta şehre yağmur yağdı. Çocuklar çok korkup aglamislar :)) o geldi aklıma. Bence bu size vesile olsun. Ondan da yardım alıp eşyaları sabitleyin. Mesela kitaplığiniz. Ya da çocuğunuzun dolabi. Bu şirin mobilyalar evi yikmayacak ama biraz şiddetli bir depremde çocuğunuzun üstüne düşüp onu yaralayabilir. Ya da kapaklar... Mutfak kapaklarına deprem kilidi takmazsaniz bulaşık yıkarken bir anda kapaktan fırlayan tabak çanak üstünüze düşebilir. Biraz onlemle gerçekten çok kötü kazalardan ucuz kurtulabilirsiniz. Bence çocuğunuzun endişesi çok normal. Siz de endiselenin ve eşyaları sabitleyin. Sonra beraber deprem çantası hazırlayın. Ayakkabiliga bırakın. Hem kiziniza 'artik guvendeyiz' dersiniz hem de milletin onca emeği bir işe yarar. Afet bilinci gelişmiş olur :))

Şahsen yazdıklarınızdan oldukça faydalanıyorum. Bu kitap tam da şu ara ihtiyacım olan şeylerden biri gibi görünüyor. Zira benim 3 yaşındaki yavrucak, bugünlerde ölümü fark etmeye ve sorgulamaya başladı. Sokakta bir martının ölü bir güvercini yediğine şahit oldu da. Önce canının yandığını düşündü. Somut ve basit anlatıyoruz her şeyi. Anlattık, canı acımıyor, çünkü ölmüş vs. Ama bir yandan da acayip yetersiz hissettim kendimi. Bu konuda kaynak arıyordum, isabet oldu. Teşekkürler.

Okulun rehberlik servisi ile görüşseniz veya bir uzmandan destek alsanız. Aslında bu eğitimleri çocuklara eğlenceli bir şekilde anlatıp, uygulamaya çalışıyorlar ama korkmuş yavru demek ki.

Merhaba kk'nin guzel kadinlari. Guzel bir gun dilegiyle bir derdimi paylasmak istiyorum. Kizim 6 yasina yeni basti ve anaokuluna gidiyor. Son bir iki aydir geceleri kabus goruyor. Ne gordugunu sordugumda yangin, deprem vb dogal afetler. Okulda yogun bir sekilde bilinclendirme amacli bu konulara egiliyorlar. Sivil savunma haftasi dolayisiyla deprem tiri geldi yapay deprem yasattilar. Deprem cantasiyla geldi bir gun. İtfaiyeye gittiler. İtfaiye okula gelip yangin sunumlari yapti. Esimle bu kabuslari paylastigimda bunlar hayatin gercegi bilgilensin diyor ancak is bilgilendirmenin otesine gecip kaygilanma boyutuna ulasti en azindan benim cocugum icin. Dun aksam bes bucukta uyandi. Uyuyamadi. Ayni okula giden komsumun cocugu da gecen yil boyle seyler yasamis. Kizima evimizin depreme dayanikli oldugundan, alarm sistemlerinden yangin hortumlarindan bahsederek guven telkin etmeye calistim ama daha ne yapilabilir fikrinize ihtiyacim var. Vakit ayirip okuyan herkese tesekkur ederim.

O yasta bir cocugum yok ama gececegini dusunuyorum. Esinizin dedigi gibi hayayin gercekleri. Cok sukur ki bunlari takbikat olarak yasamis. Gercegini yasayan onlarca cocuk var.

Derin sularda hocamin dedikleriyle sizin bu tavsiyelerinizi uygulayacagim. Sag olun. Gonullu egitmenlik isinizi takdir ettim bu arada. Ne guzel yureginiz var.

Çocuklarla ilgili konularda aklıma ilk siz geliyorsunuz. derin sularda gelse de bir şeyler yazsa, okusam diye bekliyorum. Bu kitabı kendime not ettim.

bazi cocuklar daha hassas olabiliyor. Benim oglum da boyle, bir film izlemisler okulda, diger cocuklar etkilenmemis, ama oglum tam 2 hafta kabus gordu bu sebeple. O yuzden biz izlediklerine vs cok daha dikkat ediyoruz, cocuga hayatin gerceklerini ogreticez diye korkutmaya gerek yok bence. Kim korkarak bir sey ogrenmis ki.

Çocukların bu tip eğitimler almasını kesinlikle destekliyorum ama eğitimin nasıl verildiği de önemli. İtfaiye okula gelip nasıl bir sunum yaptı mesela? Olayı en gerçekçi ve korkutucu haliyle bu yaş çocuklarına sunmanın alemi yok. Bence bu kısım sorgulanabilir, okula sorulabilir? Eğitimlerin içeriğini kim hazırlıyor, birilerinin onayından geçiyor mu, içerikler yaş gruplarına göre değişiyor mu? Bu konularda hiç bilgim yok. Her şey prosedüre uygunsa da yaptığınız gibi çocuğunuzla konuşmaya devam... Bu da yetmiyorsa bir pedagoga başvurabilirsiniz.

Ah size de kolayliklar dilerim. Bu tip konulari bazen birileri detaya girerek aktariyor cocuga sonra ayikla pirincin tasini. Ya da film vs izliyor goruyor. Kizima babaannesi anlatmis boyle metafizik olaylari kendince. Epey bir ugrasmistim ben de. Sonra unuttu neyse. Cocugun icinde bulundugu yas donemi gozetilerek olabildigince net ve kisa anlatilmali bence. Ayrintilarda boguluyorlar. Gorusmenizin sonucunu paylasirsaniz sevinirim.

benim anlattigim meselede, diger cocuklar etkilenmedigi icin ben maalesef bir sey yapamadim, 2 hafta oyle gece travmasi yasadik. Siz de velilerle iletisimde iseniz, diger cocuklarin durumunu ogrenin, eger benzer sorunlar yasanmissa okulla gorusun, ama yok sadece sizin cocugunuz ise belki bu tarz zamanlarda ogretmeninden sizi bilgilendirmesini isteyebilirsiniz, o gun okula gondermezsiniz veya cocugunuzu duruma hazirlarsiniz ve oyle gonderirsiniz. Ben ogretmenlerine hassas oldugunu ve korkulari oldugunu soyluyorum, ve ben kendim zorlamiyorum, onlardan da bu konuda zorlamamalarini rica ediyorum, katilmak istemiyorsa o etkinlige katilmasin, eksik kalsin, sonra tamamlanir eksik, dert degil. D damdan

Inşallah, çok tesekkur ederim :) Z

Kizimi okula biraktim ve o an ogretmeni kahvaltida oldugu icin okul muduru ile gorustum. Okulumuz 3-6 yas arasi cocuklara egitim veren mustakil, ozel bir anaokulu. Kizilay haftasi, sivil savunma, yangindan korunma vs. gectigimiz ay yogun bir gundem olusturdu, calismalarin yerinde oldugunu soyleyerek tesekkur ettim. Ancak bizim kiz biraz fazla etkilendi herhalde dedim ara ara bunlar ruyasina giriyor, uyaniyor, korkuyor. Ben guvenlik konusunda ona telkinde bulundum ancak okul psikologu ve ogretmenimiz de konusursa kolay asabilecegimizi belirttim. O da sag olsun olumlu yaklasti. Yapilan simulasyon tarzi egitimlerde baska cocuklarin da korktugunu onlari tirdan indirdiklerini soyledi. Her cocuk bir olmuyor iste. Komsumuzun ikizi ayni okuldaydi. Tesadufen konustuk Doruk butun gece uyuyamadi yangin yangin sayikladi dedi. Ama Derin misil misil uyumus. Benim kizim da duygusal, hassas, empatik tipik bir balik burcu. Bu tip etkinlikler bize onceden bildirilirse ona gore hazirlik yapacagimizi da bildirdim. Cocuk yetistirmek ne kadar ozel, buyuk bir denge isi. Konumla ilgilenen, derdime ortak olan herkese tesekkurler.

İşin bu noktaya gelmesinde şu unsurların etkili olduğunu düşünüyorum. -Kızınızın mizacı -Eğitimin yoğunluğu -Yaş grubuna uygun olmayan planlama -Eğitim-tatbikat öncesinde velilere bilgilendirme yapılıp, yapılmadığı?

Fikirlerinizi onemsiyorum. Tesekkur ederim. Hemen alacagim bu kitabi. Ben kendimi de elestiriyorum bu tip seyleri yeterince acik anlatmiyor muyum diye ama okulda da cok ust uste geldi tatbikat, deprem tiri, itfaiye gezisi ve sunumlar.

Kaygılı ve hassas bir çocuk demekki. Benim oglumda 6 yaşında her gece ama her gece ölümü sorguluyor. Allah kötüleri neden yarattı diyor, madem oldurecek insanları hiç yaratmasa olmaz mıydi diyor, bizi Allah yaratti, peki Allah'i kim yaratti diyor. Her gece beynim yanıyor sorularından Ben bas edemedim, bugün psikolog randevumuz var, ne soracaksan ona sor, o bu konuları çok iyi biliyor dedim :) Bakalım normal çocuklar gibi hayatı sorgulamak yerine, atlayıp ziplamayi öğrenebilecek mi

Uyurken masal kitabı okuyun.

Ne guzel de yazmissiniz vakit ayirdiginiz icin sag olun. Elinize, fikrinize saglik. Dediginiz gibi olcuyu kacirmadan madalyonun diger yuzunu de anlatmak lazim. Ben de bu gece kitaplari karistirdim. Cocuk buyuyor, degisiyor ebeveyn nasil rehberlik etsin? Nasil anlasin, anlatsin? diye. Anaokulu doneminde yangindan korkma ruhsal seyirde gorulebilen bir durummus. Atalay Yorukoglu -Cocuk Ruh Sagligi. Okuldaki o egitimler de tetikledi herhalde bunu. Kizimda ileri boyutta bir stres bozuklugu olmasa da bu yanginli kabuslarin tekrarlamasi beni onlem almaya itti.

Günaydın Öncelikle konuyu, okul psikoloğuna aksettirmenizi tavsiye ederim. Kızınız ilkokul bünyesindeki bir anasınıfına devam ediyor sanırım. Müstakil anaokullarında bu konulara daha yüzeysel ve oyun yoluyla değiniyoruz, yoğun bir tatbikat-uygulama sürecine maruz bırakmıyoruz çocukları. Kızınızın yaşadığı endişe, muhtemelen kaygıya dönüşmüş veya dönüşmek üzere. Bunu aşmak için konuyla ilgili oyun oynamalısınız. Çocuk içindeki kaygıyı dışarı atmalı ve sağaltmalı. Size bir kitap tavsiye edeceğim. Ey Travma Bizden Uzak Dur. Bu kitapta işinize yarayacak bilgiler ve uygulama örnekleri bulacaksınız. İtfaiye, hastane, ilkyardım temalı kitaplar alıp birlikte okumanız ve üzerinde sohbet etmeniz faydalı olur. Birlikte konuyla ilgili resim yapın, resmettikleri üzerinde konuşun. Açık uçlu sorular ile iç dünyasını dışarı yansıtmasını sağlayın. Su, kum ve oyun hamuru ile oynamak da kızınızı rahatlatır. Eşinizin fikrine katılıyorum, çocukları sürekli koruyup, kollamak, çocukların, hayatın gerçeklerinden uzak kalmasına ve gerçek dünyada daha fazla yıpranmasına neden oluyor. Bununla birlikte çocuklara hayatın gerçeklerini öğretirken veya deneyimletirken de yetişkinlerin özellikle de eğitimcilerin daha dikkatli ve hassas olmasında fayda var.

Ama biraz da hiç görmediği için yabancılamıyor mu Yani çocuklarımızı rafine bir ortamda yetiştiriyoruz Yangını seli açlığı hatta ölümü hastalığı bilmeden yaşatıyoruz Okulda filmde haberde gerçek yüzüne tokat gibi çarpıyor ya da arkadaşı biliyor ve söylüyor Örneğin ölüm Ne zaman ölünür neden ölünür Hasta oldu öldü bu bilgi belirli bir yaş altı için çok ağır esasen Dün hasta olunca ölündüğünü öğrenen bir çocuğa bugün yavrum hastayım az gürültü yapsan bugün olur mu dersek o gece uyuyamaz Hasta olunca ölünür annem hasta ya ölürse diye düşünür Bence küçük yaştan itibaren bazı şeyleri öğrenmek kanıksamak lazım Deprem yangın çok acı olaylar hepimiz de etkileniyoruz ama çocuğa da yavaşça anlatmak lazım Öğretmeni konuşunca atlatır herhalde

Bu konuda son iki gundur aldigim yolda en etkili tamir bu evet:) masal okumak, oyun oynamak, korkularin disavurumu. Tesekkur ederim. Egitim denilen olguya standart yaklasmamak gerek. Her yasin egitimi, ogretimi, aydinlatilmasi o kadar ozel ki. Cocugu taniyip ona gore yol almak. Ve onun gelisim psikolojisine hakim olmak. Ogretmen olmak da cok ince bir is. Bir cocuga bir sey ogretmenin sorumlulugunu almak, bir insan yetistirmek. Kendi cocugumu buyuturken bunlari cok daha iyi anladim. Bu yaklasimi fazla hassas bulan bir ekol de var tabi. Bizim zamanimizda depresyon mu vardi, dayak da yedik vs. Degisiyor ama iste her sey... Yediklerimiz, ictiklerimiz, giydiklerimiz, ugraslarimiz insan da degisiyor. İmkanlar arttikca daha spesifik bir yapiya burunuyor.

Tabiki paylaşırım, aslında bende kısa ve net cevaplar veriyorum sorularına, ama tatmin olmuyor, kurcalayıp duruyor, didik didik ediyor. Ha öyleyse tamam demiyor yani. En son tıkanıp kalıyorum ve kiziyorum uyu ve sadece oyun, çiçek, bocek düşün diyorum. Ben kucukken bana ne deseler kabul ederdim, bu ne yaa :))

Alys ayni fikirdeyim. Cocugumu pamuklara sarip buyutmuyorum elbet ama siradisi durumlarda saf realizmi bazilari kolay kabullenemiyor. Cocuklugun kendine ozel bir gerceklik algisi var. Mumkun mertebe onu sarsmadan degistirmek gerekiyor. Yumusak bir gecis. Sunumda gercek fotograflar yerine ilk etapta cizgi film kullanilabilir. Dramayla anlatilabilir. Ne bileyim benim bile yuregim kaldirmiyor o afetlerdeki aciyi yansitan gorselleri.

Cok tesekkur ederim cevaplariniz icin. Kizimi birazdan okula goturecegim ve rehberlik birimiyle gorusecegim. Kizim hassas bir cocuk biz haberleri izlemeyiz mesela. Babaannesinde izledi bir gun. Kadin bebegini cope atmis. O kadar uzuldu ki bir sure sonra unuttu tabi. Yangin sunumunda ogretmenin gonderdigi fotografta gercek goruntuler vardi. Kaygilanmasi normal belki, dediginiz gibi gercekten yasayan cocuklar ne yapsin. Allah korusun. Keske cocuklarin o masum dunyasina hic ugramasa bu felaketler ne hayali ne gercegi.