Çocuğuna kızan, bağıran, vuran anneleri görünce aklıma Efendimizin şu sözü geliyor; 'Bilselerdi yapmazlardı...' Bilselerdi; çocukların bedenen annelerini bırakıp gidemeseler de, ruhen çekip gidebileceklerini ve bir daha geri dönmeyeceklerini... Bilselerdi; kırılan eşyaların, dağılan evlerin, kirlenen giysilerin kolayca çaresi bulunabilecekken, kırılan yüreklerin, dağılan ilişkilerin, kirlenen niyetlerin kolay kolay eski haline dönemeyeceğini... Bilselerdi; bir çocuğu doğurmanın o çocuğun 'sahibi' olmak anlamına gelmediğini ve asıl sahibi olanın emanetine nasıl muamele ettiğimizden sorguya çekeceğini... Bilselerdi; aşağılanan, hırpalanan, ezilen, alay edilen çocukların şahsiyetlerinin, haysiyetlerinin, onurlarının da incineceğini... Bilselerdi; şiddet gören çocuğun şiddet göstermeyi öğrendiğini ve bu nefret tohumunun bir ülkeyi bitirebileceğini... Ah bir bilselerdi... Sen artık biliyorsun... O zaman emanetine sevgiyle sahip çık, olur mu? Alıntıdır

okadar guzel okadar dogru kı...

Ne kadar güzel bir paylaşım olmuş. Okumamıza anlamamıza vesile olduğunuz için teşekkürler.

daha bu cümlede vuruldum kalbimden..

Esime gonderecegim cok tesekkurler.

Çok doğru. Onlar bize emanet, bizim malımızmış gibi davranmamız lazim.