Ben çalıştığım için gece kızımdan ayrı kalmak zorunda kaldığım oluyor. Vardiyalı çalışıyorum ve ayda bir hafta gececiyim. Kızıma annem bakıyor çok şükür gözüm arkada değil. ılk işe başladığımda bırakıp gelmek çok koymuştu çok canım yanmıştı ama artık alıştık. Allah kimseyi evladından ayırmasın. hammer

esimle bir haftasonu beraber gecirelim dedik ve guzel sarkili turkulu eglence vardi oraya gidecektik, oglumuzu annemlere teslim ettim, aklim hic onda kalmadi dogrusu cok mutlu oldum artik buyudu ve bizim disimizda anneannesinde kalabiliyordu.. bizim ki oyle gecti ama bulusma anina gelince cok özlemistim onu iki gun boyunca burnumda tutuyordu Feyza79 kar

yazınızı gülümseyerek okudum. sanırım oğlunuzun onlarla gitmesi ve en çok da size el bile sallamadan hevesle gitmiş olması üzmüş sizi. aslında çok iyi anlıyorum hangi anne olsa üzülür. ben ilk oğlumu dünyaya getirdikten sonra malesef sağlık açısından çok sıkıntılı zamanlar geçirmiştim. oğlumu emmek istemediğinden mama veriyordum ve çok sık annanesinde kaldı. daha sonra benim diğer hamilelğim de malesef fazlasıyla zor geçtiğinden sık sık gitti annanesine. şimdi 3 yaşında istediğinde evinde istediğinde annanesinde kalıyor ve çok mutlu. kendince bir özgürlüğü var yani :)) bunlar tatlı ayrılıklar allahım acılarını göstermesin. elbette annane-babanelerinde de kalıcaklar. onlar da bir torun sevgisi tatmış olurlar böyle a. s. B

evet arkadaşlar, yavrularımız birgün bizden temelli ayrılacaklar kendi hayatlarını kuracaklar hep böyle olmayacağız elbette ama ana yüreği işte aslında onun ananesinde veya babaannesinde kalması işimize gelmesi lazım çünkü eşimle hiç yanlız kalamıyoruz akşam bir film bile izleyemiyoruz :1rolleyes: sırnaşık şey ama şimididen gece ayrılığı yaşamak ve office arkadaşın dediği gibi el bile sallamdan gitmesi benim çok ağrıma gitti dün akşam yine gitmek istedi yollamadım busefer hadi o alışıcak ya ben.. ben nasıl alışıcam bilmem 4 ay sonra kardeşi olduğunda da ben gitsin isticem o gitmek istemicek ozaman anlıcam anyayı konyayı fisfisfis kuzeyyy kaan'ım diğer

ay canim yaaa valla ben benimkilerden mecbur kaldikca böyle ayriliklar yasadim. en uzunu 10 gündü oglum 3 yasinda kizimda iki yasindaydi. türkiyeye gitmek zorundaydim hastamiz var ve ben onun yaninda hastanede kalcaktim. yavrularimi anneme biraktimmm öz anneme. hem babasiz hemde annesiz kaldi yavrularim icim sizladi her gün agladimm kizimin üzüntüden vücüdünda sislikler olusmus bir geldim taniyamadim yavrumu. cok aglamis anne diye. o oldu bir daha öyle uzun agrilik yasamadim ALLAH YASATMASIN.

benim oğlum 14 aylık annemlerde yakın oturuyor dogdugundan beri alışverişe falan cıkarken onu anneme bırakırım 2-3 saat en fazla gözüm hiç arkada kalmaz bilirim iyi baktıgını ama yine içim hiç rahat etmez bebeğimin yeri annesinin yanı hiç gece ayrı kalmadık kalmakta istemem arkadaşın dediği gibi Allah bebeğini kaybetmişlere sabır versin Anka