Gerçekten öyle bi durum oldu ki yanında olmam bile yetmiyor ona, üzerime tırmanıyor bu duruma bi çözüm bulmam lazım gerçekten dayanacak enerjim gücüm kalmadı Milana22

Birde her agladiginda istedigini yapmayin. Benim kiz birsey istediginde gozunden yas gelmeden, ciglik atarak aglama numarası yapiyordu. Kucagima gelmek icin agliyor, kucagima alinca inmek icin agliyor, biberon icin agliyor, biberonu verince ittirip agliyor. Kucagima alip, sakinlestirip, ilgisini baska yone kaydiriyorum. Yavas yavas aşmaya basladik bu durumu

Ortanca kızım 18 aylık oluncaya kadar kucağımdan inmedi babasına dahi gitmezdi. Oyuncakları keşfetmeye başlayınca rahat ettim şimdi küçük kız aynı şekilde neredeyse 2 yaşına girecek ablalarıyla vakit geçirmez, yanlarında durmak istemez sürekli ya benim yanımda babası evde ise babasının yanında durur. Geçecek bu günlerde diyip sabrediyorum bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Slmlar gerçekten derdime çare olabilecek fikirlerinize çok ihtiyacım var... tüm gün boyu bana yapışan 11 aylık bir bebeğim var, normalde çalışıyorum izinliyim, işe gidip de dinlenmek için gün sayıyorum.. size abartı gelebilir ama ne misafirliğe gidebiliyorum ne de evimde birini ağırlayabiliyorum, çay servisi dahi yapamıyorum.. evde tanımadığı biri olmadığında bi tık tuvalete gidebiliyorum onun dışında hayatım durmuş vaziyette, bebeği böyle olup aşabilen var mı ne önerirsiniz bi de 1. sınıf oğlum var ikisi birden özellikle bensiz 5 dk bile durmayan bebeğim beni çok yoruyor.. Ben işteyken bi dönem babası baktı ona da yapışıyordu ama ben öğlen geldiğim için idare edebiliyorduk şu an o da işe döndü ben izin aldım o çok geç geliyor tek başıma bitik durumdayım, size abartı gelmesin bugün misafirliğe gittim ve sıkıştığım halde tuvalete giremedim gün boyu kucağımda taşıdım eve geldiğimde kardeşi 2 dk oyaladı da girebildim yarı ağlar yarı oynar durumdayken lütfen bi çare çözüm

Çok zor ya Allah güç kuvvet versin. Bir de ilkokula yeni başlayan çocuk var o da çok ilgi ister. Ödev yapma kısmında zaman ister. Benimki de kısmen yapışıktı kendi güzel oyun kurar yapardı ama bir yerden izleyeyim isterdi falan. Ee yine meşgulsün öyle de. Hem size hem abi veya ablaya çok zor.

Benim bebegim 8.5 aylik. Gecen ay artik oynatmak uzereydim. Tuvalete gidemedigim icin kabiz olmuştum. Yemek yapmak saatlerimi aliyordu. Şöyle bir çözüm buldum. Oyuncaklariyla az cok nasil oynanacagi cozmeye baslamisti. Mesela sevimli kopegin karnina basinca ses geldigini biliyor, karsilikli top yuvarlama oynuyoruz bunuda biliyor, parkede arabasini saga sola surebiliyor gibi. Isim oldugu zaman oyuncaklarini tek tek veriyorum. Cani sıkılana kadar kendi basina oynuyor. Mizmizlandiginda alip diger oyuncağı veriyorum Iki oyuncağı birbirine vurup ses ciktigini biliyor mesela eline cezve ve plastik top veriyorum vurup duruyor. Boyle boyle kendi kendine oyun kurmaya basladi, elindeki oyuncagi uzak bir noktaya atip, surunerek ona ulasmaya calisiyor. Dokusu farkli seylerde ise yariyor. Cam su siselerinin ısı kaybetmemesi icin kadifemsi bir kilifi var ya onu veriyorum hayretle dakikalarca inceliyor. Taze mısır, seftali onune koyuyorum yine oyalaniyor. Burada onemli olan herseyi bir anda onune koymamaniz. Sıkılana kadar tek oyuncak olacak. Sıkılınca digeri gelecek

Sizi o kadar iyi anlıyorum ki biz 8ayligiz 7. aya girene kadar asla kimsede ne duruyor ne beni bırakıyordu birde ablamiz var istekleri bitmiyordu şuan çok bunalmissiniz aynı süreci yaşadım artık delirecek gibi hissediyordum kendimi ben çözümü tek tek oyuncak vererek ilk bir hafta birlikte olacak şekilde oturduk yere tek tek oyuncaklara baktık sıkıldı kalktık tur attık ağladı isim var annecim gerçekten dedim braz ağlattım işim bitince aldım o ara şansıma sürünmeye başladı beni bıraktı çok şükür artk dayanamıyordum şimdi ablasının peşine dolaşıp duruo ara ara kucak istio onu da ben seve seve aliorum. Size tavsiyem oyuncakları tek tek verin sikildikca dikkatini dağıtın yeni oyuncak verin aa bak ne varmış gibi bazen ağlatin insan üzülüyor ağlarken ama inşallah düzelir Gameking

Benzer durumdayız benimki 13 aylık henüz yürümüyor emeklediğinden beri işler sarpa sardı. Önceden çok daha rahattım. Tuvalete bile gitsem peşimden geliyor. anne diye bağırıyor kapı önünde. Mutfakta yemek hazırlarken de hep dibimde ben de buzdolabına Magnet hayvanlar aldım. Arada onlarla oyalanıyor ben yemek yaparken. Bu bir süreç zamanla geçecek diye düşünüyorum

3 yaş yapışık oğlum var Z

Çocuğun yapısı bence. Oğlum beş yaşında gerçekten bir işim yoksa asla bensiz oturmaz. Onu oynayalım bunu oynayalım. Tablet dahi oynasa sen de bak, oynarken izle der. Ya yaşıtları olacak yada ben mutfakta gerçekten bir iş yapacağım. Yoksa asla dibimden ayrılmaz. Yanına otursam güzel oyun kurup oynuyor mesela ama illa yanında hemen dibinde olacağım. Bebekliğinden beri böyle. Tek başına sıkıcı oluyor diyor o da haklı. Ben pes ettim kabul ettim.

yürüyormu. Eger yurumuyorsa yuruyunce daha kucaginiza gelmez. Benim kücük oglumda oyleydi benle yatardi benle kalkardi tuvalete giderdim kapida beklerdi surunerek gelirdi. Sanki yakan ignem gibiydi... ama yurumeye basladi duzeldi gitti oynadi gel dedigimde bile gelmiyordu. Suan hala biraz daha var gece kalkar yanima gelir mesela arada beraber uyuyoruz. Ama duzelir gecer inanin boyle kalmiyor.

Ayni durumdayiz 10 aylik kizim nefes almama bile musade etmiyor. Bu hafta cok fena hastalandim esim yurtdisinda oldugu icin annem yanima geldi 1 haftadir inanilmaz mutluyum. Anneme biraktigim bir iki saat resmen bana nefes oldu. Hafta ici 5 e kadar calisan yardimcim var o olmasa yemek yapamiyorum evim toplanmiyor ya da markete bile gidemiyorum. Suan bebegimle Alisma surecindeler annemde durdugu gibi durmuyo onunla. Alistirmaya calisiyorum. Sizi cok iyi anliyorum gecicek elbette bu zamanlar yardim icin bir yakininiz gelse cunku sonsuz dongude kayboluyorsunuz yorgunluktan depresyona bile girebilir insan

Aynı şekildeyiz.. Nerdeyse hiçbir iş yaptırmaz şimdi abisi yanına geldi oyun oynuyorlar. Abi de 17 yaşinda olunca çabuk sıkılıyor odasina geçiyor. Bizimki bu sefer peşime takılıyor tekrar.. Sağlıkları yerinde olsunda peşimde olsun napalım.. Zamanla tabiki düzelecek ama şimdi sadece bizimle sosyalleşiyorlar mecburen..

Benim oğlum da beş aylık. Kucağımda devamlı kucağımda başkasının kucağında hayatta durmuyor o kadar zorlanıyorum ki. İlla ki bi temas içinde olması gerekiyor. Pusetle yolda giderken dahi elimi tutmak istiyor. Bi elimde onu tutup diger elimle bebek arabasını itekliyorum falan. Benim yazmama sarılarak koklayarak ve elimi tutarak uyuyor. O kadar iyi anlıyorum ki sizi. Umarım geçici bi süreçtir. T

Kendi cocuklarimda yasamadim. Ama yegenlerim bunu cok yapiyordu. Anneleri calisiyor ve bulsalar birakmiyorlardi. Simdi biraz büyüdüler daha rahatlar cünkü annelerinin ise gidip geldigini anliyorlar

Oğlum 3.5 yaşında siyam ikizi gibi geziyoruz. şaka bir yana yurumeye başlayınca ilgisi, merakı artıyor çevreye. Bir tık rahat ediyorsunuz sandriyon Nirvana Anneler

Biz yaka iğnesi diyoruz ona Geçecek elbet ama zaman alıyor, benim kızım hala öyle, anaokuluna gidiyor daha servisten inince anneme diye bağırarak cikiyor yukari, tuvalete bile beraber giriyoruz, ben alıştım artık, arada hay senin anana diyorum gülüyor kahkahalarla Ben şöyle bakiyorum olaya, nasıl olsa büyüyor ve ergenliğe girince yüzünü göremeyeceğim, bugünlerin tadını çıkarayım bari

26 ayligiz 16 aya kadar yapışık ikiz gibi yaşadık Emzirmeyi 22 ayda bırakinca dahada rahatladim Hani diyolar ya 2 yaş sendromu falan Acaba ben o ilk 16 ay ne yasadim Şuan 2 yaş dayız çok şükür abartacak şekilde halleri kalmadi

Güven problemi olmus. Gideceginizi sanıp bırakmiyir sizi. Soz ise hiderken vedalasip mı gidiyordunuz yoksa sizin gittiginizi gormuuor muydu. Bebege aciklamak lazım ben işe gidiyorum gelicem doye. Yoksa pat diye bakiyor anne yok. Haliyle yapisiyorki yine kaybolmayın

Umarım, gerçekten çok yoruldum çok yıprandım, bunun geçecek olmasını duymaya o kadar ihtiyacım var ki A

Düzelecek tatlim en azında uyku düzenleri oturmaya başlıyor o bile sana çok iyi gelecek. Ama biraz daha sabır..

Bir uzmana başvurmalısınız doğduğunda da kolik bir bebekmiydi? İlla ki çözümü vardır

Gerçekten öyle zor durumdayım ki tat çıkarma durumu olarak bakamıyorum, bana verdiği 10 dk bile yok gece uykum yok gündüzüm yok..

16 ayligiz. Yurumeye basladigindan bu yana ayni durumu bende yasadim. Baktim kendime vakit ayiramayacak duruma geliyorum. Ben ne yaparsam onu yapmak istiyor. O zaman ben ona oda bana ayak uydurmali diye dusundum :) Rutin birlikte oynadigimiz, kendi kendine oynadigi oyuncaklar, kitap okumalar vs haricinde ev isleriyle ilgili bolumden bahsedeyim. Mesela Evi supurdugumde oyuncak supurgesini veriyorum eline, beni takip ederek evi supuruyoruz Silme islemine gelince yone oyuncak viledasina su koyup belli bir alani kendi kendine islatip silmesine izin veriyorum. Batsin islansin boyle keyif aliyor :) naptin olmaz hayiiiir gibi kelimelerden uzak bol sohbetli bir temizlik oluyor. Ve keyifli onu ihmal etmeyerek bir vakit gecirmis oluyorum. Yemek yapma asamasinda buzdolabi magnetleriyle bazen de astigim anne baba ve bebegimin kendi resimleriyle anne nerde goster bakalim baba nerdeymis gibi bol sohbetler ederek, ulasabilecegi yerlerdeki cekmece ve dolap iclerine oynayacagi sakla kaplarina kucuk figurlu oyuncaklarini, yada tencerelerin kapaklarini eslestirme oyunu oynarken bir yandan da yemek yapabiliyorum. Dislerimizi birlikte fircaliyoruz, saclarimizi birlikte tariyoruz yuzumuze oyunlar yaparak kremler suruyoruz vs keyif aliyor. Ben huyuna gidiyorum tabi asiriya kacmamak sartiyla. oynarken ve ona bu kadar seyi deneyimletirken bende kendi ve evin islerini bu sekilde halledebiliyorum. Cok zorlandigim zamanlar olmuyor mu? Tabikide oluyor. Merak, kesfetme donemleri oldugu icin olabildigince herseye olan merakini gidermeye calisiyorum. Butun isler bitince hava soguk olsun sicak olsun her zaman disari cikarmaya gayret ediyorum. Bu kadar seye ragmen aglama krizlerimiz olmuyor mu tabikide oluyor. Bir de bu 2 yas sendorumu denilen doneme oyle bir hizli girdik ki aman aman suan basim agridan catliyor gozlerim sis ama suratimda bir gulumseme nefes almak icin 5 dakikacik balkona kactim