51 günlük bebegım bu kdr sıkayet etmedım +1

Yazanlara kizmissiniz ama 47 gunde bu kadar depresif olursaniz lohusa stressiniz lohusa depresyonuna evrilir. Kurtulmaniz zor olur. Daha pozitif olmaniz lazim. Esinize sorumluluk verin. Kendi isinizi kendiniz görmeyi ogrenin.

Ben de kardeşi olsun istiyorum. Kendimi hazır hissettiğimde inşallah denerim. Bebek bakımı hiç kolay değil. Evdeki çocukla bakımı daha da zor, farkındayım. Bunları göze alıp hamile kalmak lazım. Dalin reklamlarındaki gibi olmuyor, gerçek hayat böyle değil.

Ben cevapları okuduğundan emin değilim. Yazıp rahatlamak istiyor sanırım. İnsanların verdiği tavsiyeleri ciddiye alıyor olsaydı aynı konuları tekrar tekrar açmazdı

Merhaba 47 gunluk bir bebegim var dsha once biksc konu acmistim logusalikta bilen bilir.. Bebiskom cok gazli malesef ben ona bakmayi artik ogrendim şükür simdidd asiri uykusuz kalinca mahvoluyorum birde esim oruclu halsiz oluyor cok zaten yardim etmeye cok merakli degil yardimci oluyor ama oluncada psikolojim bozuldu diyip sikayet ediyor.. Bebisko gecen sabah 6 da uyuyup 7 de geri uyandi 7den 11 e kadar yine uyumadi o ara zaten ben uykusuzluktan uyuyakalmisim aralarda bölük porcuk vs vs oyle olunca pazar oglen anneme geldim.. Annem 30 dk ozel aracla uzak bize evi.. Durum su ki haftanin 3 gunu annemde 4 gunu evimdeyim.. Evimin oldugu yerde gezecek hicbiryer yok kapinin önünde yuruyecek alan yok gibi birsey annemlerin evi ole ddgil Eve donuyorum esim ise gidiyor ben butun gun evde cok bunaliyorim zaten bebektsn 1 dakika zaman bulamiyorum kendime ayiracak icim sıkılıyo rmalum havalarda guzel olunca insan bunaliyor evde ama zaten corona var.. Anneme gelince gece 1 ogun annem mama yada sagdigim sutten veriyo dinlenmis oluyorum gündüzde gezebiliyorum daha rahatım yemeğk onumde vs vs ama bu seferde esim yalniz kaliyor surekli buraya gelmek istemiyor çekiniyor ve trafik cok sürdüğü icin gelmek istemiyor yemek içmekten de cekiniyor burda Eve donmeyince o ve ben surekli ayri kaliyoruz islerimde birikiyor evde.. Birde bende bunaldim artik annemde ama asiri uykusuz kalinca dayanamıyorum bir iki gun bari dinleniyim diyorum. Eve donuncede dedigim durumlar oluyor.. Bebisle gezelim dedik bir kez sorun olmadi cok ama yorucu oldu zaten daha minik. Napicam sasirdim 40 40 dediler 40 cikti gaz sancilari dahada kotulesti birgun super uyuyorken diger gun sancidan sabahliyor oglusum. O da perisan bizde ole olunca.. Hayat gerçekten cok zorlasti hala alisamadik gwcemiz gunduzuumuz düzenimiz kalmadi. Bir yandan hayatımda hif olmadigi kadar kiloluyum 20 kilo almistim sanrm dahada aldim obeze dogru gidiyorum emzirdigim icin kendimi durduramayacak kadar zararlı ve cok yiyorum kendimi taniyamaz hale geldim hicbirseyim ustume olmuyor. Kendimi durduramıyorum cok yiyorum nasil durdurabilirim Allahim evladima saglik versin asla sikayet etmiyorum sadece hayat cok yorucu ve zor bu efora alisamadim ne zaman alışılıyor ne yapacağım basindan gecenler bilir fikrinize ihtiyacım var

Bundan önceki konunuzu hatırlıyorum. Daha doğurmamışken karalar bağlamıştınız ablam gelecek de evim küçük de kedim de var da falan filan diye... çocuk büyütmek kolay değil zaten baştan sona.. o yüzden beklenti içinde olmayı bırakıp güçlü olun.

Eşini olaya dahil etmediğin sürece hep yorgun olursunuz. Aynısından eksiği olmayan bir bebegim var şuan 5aylik Gazlı alerjik aglak 5aydir ayni durumdayım ağlama krizleri bitmedi Hep bitecek dendi ama yok Oyuzden çözüm eşinizde Sizi dinlendirecek olan o.

Sayfalarca yazarim da.. yazmicam zaten benzerlerini söylerler. Tek diyeceğim şu geçecek... yeni düzeniniz olacak. Her gün daha da kolaylaşacak. Seni anlayan binlerceyiz unutma

Lohusalık çok zor bir süreç bebeğe ve yeni düzene alışmak zor ben de zorlandım ilk aylar iki çocuğum var benim ikincisi 11 aylık oldu. Annem çok yakın bize ben de bunaldığımda gidiyordum büyük olanı kızımı arada anneme götürüyoruz gündüz kreşe gidiyor. Bebek büyüdükçe geçiyor sıkıntılı günleri. Aile desteği almak çok önemli bu zamanda. 1

Ben tek basima ilk banyosunu yaptirdim tek basima herseyine kostum bakan yada oh bugun rhatladim annem bakti dedigim bir gunum bile olmadi ama inanin geciyor bu gunler 6 aydan sonra rahatliyorsunuz sabr biraz benimki suan 8 aylik ama saglik sorunlarindan dolayi sancisi oluyor uykusuz kaliyorum kendime zaman ayiramiyorum yeri geliyor bunaliyor sinir kupu oluyorum agliyorum ama hic bir sey ondan onemli degil bu gunlerde gececek diye motive edip dusunmemeye calisiyorum cunku tek varligim bebisim Sabredin lutfen anneligin tadini cikarin olmayan tonlarca para doken cok insan goruyorum Allah olmayanlara da nasip etsin olanlarada basta saglik nasip etsin

Annem Kv doğuma geldiler 20 gün sonra gittiler Kv 10 günlükken gitti. Ben kimseyi istemedim açıkçası. Emen çok 37 günlükken emmez oldu neler yaşadım ya allahım düşündükçe deliresim geliyor resmen 3 kez filan depresyon geçirdim. Ek gıda ayrı sorun diş ayrı sorum emeklemedik yürümesi atakları 16 aydır kendime günde 10 ayırmıyorum düzgün. 15 gündür oruç tutuyorum kucağımda çocukla iftar açıyorum. Sahura kalkıyoruz tam o saatlerde oğlum emmek için uyanıyor sonda inadına dalamıyor sahur yapamıyoruz kalkmaktan vazgeçtik artık daraldım valla. Bana yapıştı mutfakta kapıyı kapatsam delirmiş gibi ağlıyor

Ayrıca emzirme bahanesine sığınıp da deli gibi yemeye anlam veremiyorum. Süt yapan yiyecek diye bir şey yok. Kalori açığı oluşuyor evet ama sağlıksız beslenme için bir bahane olamaz bu.

Bunların aynısını, hatta daha beterini yaşayan birçok kadın var. Annem doğum için başka şehirden yanıma gelmişti. 20. gün gitti, babam ve kardeşim yalnızdı çünkü. İş başa düşünce insan baş edebiliyor. Annenize taşınmaya gerek yok, kendi başınızın çaresine bakmayı öğrenin. Eşinize de eziyet olmasın.

Aynen malesef her şey tvde izlediğimiz gibi kolay değil Zamani geldiğinde anlarsın kendini hazır hissedersin inşallah tekrar nasip olur

Kesşke içi rahatlasa

evet bu o üye ve ben daha o konusunda "sizin bu şımarıklıkla işiniz zor" yazmıştım tabi ki linç edildim "ay bu kadın lohusaaaa, aaaaay hiç kadın kadının halinden anlamaz mııııı" çünkü annelik kutsal, çünkü her lohusa 7/24 işkence etmeli etrafına.. çünkü Türk annesi olmak bunu gerektirir. hak çünkü. anayasal hak hem de. "az bi kendinize gelin" demek de ceza kanununa göre müebbet gerektiriyor. affı da yok. buyrun işte tepe tepe anlayın kadının halinden. saçma sapan bir ev düzenine bebek yapıp, her gün konu açıp, yazılan tek bir cevabı bile okumayan, gezemedi uyuyamadı, çok pardon gönlünce gezemedi ve uyuyamadı diye el kadar bebeğe bahane bulup sadece şikayet eden, annesini de bebeği de heder eden bir kadın. mükemmel. adeta ideal kadın örneği. tam halinden anlamalık.

Bence konu kapanmıstır herkes dağılsın yenı bı topıc acar orda grş:) girlinred

Hamileliğimin son zamanlarindayim. Her gün doğum nasıl olacak bebeğe yetebilecek mıyım diye düşünürken yazınızı okudum. Tecrübem olmadığı için bir önerim yok. Çevreden 3 4 aylik olunca daha rahat oluyorsun tarzı şeyler duymuştum. Belki biraz zaman geçince daha iyi olur her şey. Bir de uykuyu severim ben gece 7 saat uyuyup işten gelince de 1 saat uyurum genelde. Bebekle ne yapicam bakalım.

40 gün dolunca lohusalık bitiyo ama uzatiyosa o süreyi yapacak bisey yok Sizde suan bu kadar zorluk yaşayan bi insana ters cevap vermişsiniz ne farkınız kaldı biraz örnek görsün ki tek ben değilim diyip silkelensin kendine gelsin surekli şikayet edip kendine hirpalamakla bi çözüme ulaşılamıyor malesef

Evet daha iki üç ay böyle rahatlarsın sonra da dışı gelir aynı durum tekrar suyu bol icmeni öneririm birde bebek uyudugunda işleri hemen toparla biriktirme biriktikce ağırlaşıyor

Toplumumuzun en büyük problemi de bu işte. Yazık. Derdini anlatan insana derdinin ne kadar küçük olduğunu göstermeye çalışınca karşıdaki iyi olacak zannediyoruz. Başkaları daha büyük zorluklar çekmiş olabilir ama bu konu sahibinin derdini azaltmaz. Sinir oluyorum derdini açtığın insanların ohoooo ben böyleydim seninki de dert mi biz ölelim o zaman diye yaklaşmasına. Ben sizi çok iyi anlıyorum. Lütfen göz ardı edin sizle dert yarıştıranları. Bizde en cefakar olan en iyi oluyor niyeyse... Sanki dert çekmek marifetmiş gibi. Lohusalık herkesi farklı etkileyebilir. Sizde daha büyük etkiler bırakmış olabilir. Ben de zor yollardan geçtim doğumdan sonra fakat size şunu söyleyebilirim ki her geçen gün biraz daha kolaylaşacak. 9 aylık olacak bebeğim ve hep diyorum ki 8. Ayda bir şey var. Her şey o kadar güzelleşmeye başlıyor ki. Siz de atlatacaksınız ve ozleyeceksiniz. Ve iyi bir annesiniz, unutmayın sakın

O kadar şanslısınız ki farkında değilsiniz 3 gün anneniz bakıyor ve gezebiliyorsunuz ben 2 yıl hapis hayatı yaşadım resmen ve hic yardımcı olanim yoktu psikolojim bozuldu resmen uyku yüzü görmedim 45 dakikada bir gece gündüz uyanıyordu ve tek başına asla durup oynamıyordu yemek bile yiyemiyordum 23 kilo almistim 6 ay içinde 19 kilom gitmişti ne kadar stresli ve zor olduğunu düşünün şimdi 2.5 yaşında oldu Ilk defa 28 aylıkken gece uyanmadı hayat mi gerçekmi inanamadım az da olsa rahatladim. ŞUKREDIN bence ve bol bol sevin ve bebisin bu zamanlarının tadını çıkarın

Herkes hemen hemen benzer durumulardan geçiyor merak etmeyin. Ama geçiyor işte bir şekilde. İlk iki yıl zaten çok zorlayıcı, dişiydi, çişiydi, ek gıdasıydı, aşısı vs derken çok zor. Ama zamanla daha da çok alışıyor beden. Bence sizin en öncelikli halletmeniz gereken şey, fazla kilolardan kurtulmak olsun. Çünkü o da sizi yorar. Hem salata ve su zaten süt yapıyor. Şekerli şekerli şeyler yemeye içmeye gerek yok. Karbonhidrat hele Kanguru almanızı da tavsiye ediyorum ben çok kullanmıştım. Bol bol yürüyüşe çıktık çocuklarla.

Aaaaa bu o üyeeee

Allah yardımcınız olsun. İkinci çocuk fikri bu yüzden gözümü korkutuyor.

Ben 3 ay önce doğum yaptım yanıma kimseyi istemedim allah yardım etti ilk iki ay çok zordu her gece iki saatte bi kalkmak ev işlerine eşim yardım ediyordu sadece yemek evi toplama ve silme işi bendeydi bende çok bunaldım yemek yerken sebepsiz ağlamalarım artık eşim benim ağlamalarıma üzülmesin diye duşa girip saatlerce duşta aglıyırdum çok şanslısın annen yarım saat uzaklıkta sürekli gelip gidiyorsunuz bence hiç bişeye sıkılmayın baya şanslısınız 3. ayda azalıyor gaz sancıları eşinizden yardım isteyin bu bebeği tek basınıza yapmadınız siz anneyseniz o da baba yardım bile degil bu onunda görevi aslında

Ilk başta kendinize acımayı bırakmalısınız. Ben öyle berbat bir lohusalık geçirdim ki istenmeyen isim konusunda baskıcı aile nerdeyse her akşam gelen kayınvalide ve aşırı ağlak bir bebek ama şimdi 3 yaşında ve diyorum ki keşke daha çok öpüp koklasaydım her anını özleyeceksiniz çünkü. Uykusuz geceler ağlamalar bir süre sonra azalacak tamamen bitecek demiyorum anneyiz artik ömür boyu sürecek bir tempoya doğurdumuz an adım attık zaten. Bakin 3 gün annemdeyim gezebiliyorum falan diyosunuz bu çok büyük bi nimet kendinize vakit ayırıyorsunuz çünkü, eh geriside zaten gelecek çok ince detaylara takılmayın anın tadını çıkarın.. sağlıkla büyüsün miniginiz

Gececeeekk bugünleer. Bebisiniz büyüyecek hersey rayına oturacak zamanla. Öncelikle kilo vermekle başlarsan kendini daha mutlu hissedersin. Cogumuz yaşadık bunlari bende dahil. Hayatim bitti sandım tükendim yoruldum fil gibi de oldum. Yavaş yavaş kilo verdim. Bebiş büyüdü derken hayat eski haline döndü. Malesef sabir ve zaman lazım. Kendinizi sevin ve dayanın 3 aylik olsun baya rahatlarsınız. Annelerin hakki bu yüzden ödenmez işte. Büyük fedakarliklarla büyütüyoruz. Depresyonlara gire çıka. Annenizden destek alarak devam edin bir süre. bebişi uyutup film keyfi yapacak. Hatta anneye bırakıp gezmeye de çıkacaksiniz zaman lazım A

Sizin sorununuz bebekle ilgili değil. Bebeğiniz her bebek gibi inanın buradaki anneler daha beterini gördü. Önemli olan bebeğiniz sağlıklı olsun. Gazi da geçer, uykusuluğuda. Sizin asıl sorununuz eşinizle, eşiniz tembel ve ilgisiz, sonuçta tek başınıza yapmadınız çocuğu, eğer oruç tutup sevap kazanma hevesindeyse, kendi çocuğuyla ilgilenmememesi çok büyük günah. Oruç tutmasin ozaman, tutup çocuk sahibi olup bakmayı beceremicekse. Siz önce eşinizi karşınıza alın, bazı işleri onun üzerine atın, siz her işe yetisemezsiniz. 20 kilo çok aşırı bir kilo, yediklerinize dikkat edin, abur cubur ekmek süt yapmiyor, siz içinizde ki duygusal boşluğu doldurmak için yiyorsunuz. Kendinize ve eşinize çeki düzen vermeyi kafaya koymadan bu iş olmaz.

Evet evde bi çocuk olunca bebeğe bakmak biraz zor bebeğe bakmak demeyimde gece uykusuz kalmak gün içinde dinlenme firsatinin olmamasi ama ben tek cocugum bu yüzden tek kalmasını istemedim oglumun

Heryerde beni bulup ne kadar yorum yapmaya meraklisin ya ciddi bana takıksin bu kadar sevme beni

Cok kırıcı bir üslup Karsinizda bir yeni anne var en cok sizin anlamaniz en cok sizin sarmanız lazım Neden böyle bir tavır? Ben onu yaptim buni yaptim şunu bile yaptim... ee? O yapamiyor. Ne oldu simdi? Kötü anne mi oldu birinci siz mi oldunuz? Zorluk, acı, hüzün bunlar yaristirilmaz.. herkesin zorlugu kendine. Lütfen lohusa bir hemcinsinize yazdiginizi unutmayin. Konu sahibi, Lütfen üzülme. Bu ve benzeri yorumlar üsluplar her zaman hayatinda var olacak unutma. Maalesef böyle..

Tavır yada tarz kelimesini kullanirdim. . push ; M

Elinde fırsatı varken bu kadar depresif olmak gerçekten cok saçma nerdeyse bebek 2 aylik olmuş annesine gitme fırsatı var ama hala bi cozum bulamiyo Benim 2. Dogumum annem dogumdan sonra bi hafta kaldı sadece 5 yaşında oğlum 1 haftalık bebeğimle her şeyimi kendim yaptım yemek bulaşık camasir evdeki çocuk ilgi oyun bekliyo o yorgunlukla oyun oynat yemegini yedir benim depresyona girip çıkmamam lazım demekki

Derdin derdimdirr Mavicim DarkSwan İyiler asla kaybetmez, kaybedilir. Anneler

Neyi yarıştıracam pardon? Kimse en mükemmel anne değildir herkesin anneliği evladına. Benim anlatmak istediğim ben ve daha niceleri ne zorluklar yaşadık Rabbim bilir daha neler de yaşayacaz. annelik Gül bahçesinde yaşanmıyor. konu sahibinin zorluktan kastı ne gezemiyormuş, bebeği 6da uyumuş 7de uyanmış. eeee? Eeee yani?ne olacaktı bebek daha yeni doğmuş. Gelip burada şikayet etmiyorum deyip sayfa dolusu şikayet ediyorsan alacağın cevap bellidir. dayamış sırtını annesine vay hayat ne zor. Hani pandemi vardı, hani mecburiyet dışında evden çıkılmamalıydı, hani anne baba ziyareti bile olmamalıydı. burada birçok insan linç edildi haklar helal edilmedi... yeni doğum yapmış bir kadının sürekli bir oraya bir buraya keyfi olarak gidip gelmesi yatılı olarak ev ziyareti yapması evimin olduğu yerde gezemiyorum oyüzden başka eve gidip dışarıda geziyorum demesi hiç mi umrunuzda olmadı? Doğrular kurallar bellidir şartlara kişilere göre değişmez. O bebeğe yazık değilmi annesinin gezme merakı rahatlığa olan düşkünlüğü için bebekler çocuklar bu hastalıktan ölürken oradan oraya sürükleniyor!!!! Lohusalık çoooook çok zor bir dönem. konu sahibini pamuklara sarılıncamı geçecek bu dönem sanıyorsunuz. ne pışpışladım ne sert davrandım olduğu gibi dümdüz yazdım. bebeğinin sorumluluğunu al otur evinde gezme biraz gayret et toparlanmak için dedim, yanlışmı dedim. Kiloyu kafasına takıyor diye bir sürü tavsiyede bulundum. hayat benden çok daha sert çok daha acımasız. ayyyyy canııııııım pışpışpış la kimseye bir faydanız olmuyor.

Iyı ki üslup kelimesi var o olmasa ne yapacaktınız acabaa

40ı çıksın rahatlarsın mı dediler? O öyle degil aslında, onun doğrusu şu: 40 gün bebişkonuza kendiniz bakıyorsunuz, ve bir bakıyorsunuz ki alışmışsınız uykusuzluğa ve zorluğa. o yüzden tavsiyem, böyle göçebe hayat yaşanmaz, şartlarınızı kendinize göre ayarlayın, gerekirse alışkanlıklarınıza daha uygun bir yere taşının ama evinizde kalın.

Şikayet etmediğiniz haliniz bu mu?daha ne diyecektiniz? Benim oğlum hasta doğdu ve doğar doğmaz bir böbreğinin alınma ihtimali vardı. benim ciddi sağlık sorunlarım var,3kiloluk bebeği bile kucağıma alırken ciddi ağrılar çekiyordum. hastaneden eve geldiğimiz gün banyomu yaptım yemeğimi yaptım bebeğimi yıkadım... yanımda eşimden başka hiçkimse yoktu. Bebeğim 18 saat boyunca gözünü bile kırpmazdı hiç uyumuyordu. uyuduğunda da iki saatte bir alarm kurar kalkar emzirir gazını çıkarır alt değiştirir tekrar uyutmaya çalışırdım. düşünün ben nekadar uyuyabiliyormuşum. çok doktor gezdik sonunda teşhis beyninin uykuyu reddetmesiydi. şuan 7 yaşında hala uykudan nefret ediyor. Annemde yakınımda oturuyordu kayınvalidemde hatta istesem bakıcı tutacak imkanımda vardı. bu bebeği ben dünyaya getirdiysem tüm sorumluluğu bana aittir dedim onun en çok bana ihtiyacı var benimde ona dedim. bir saat bile kimseye bırakıp gezmedim. evet çok yorucu bir süreç ama zorla evlat sahibi olmuyor kimse bile isteye doğuruyoruz. Evladınız daha yeni doğmuş,9aydır yaşadığı alemden dünyaya geleli 47 gün olmuş. henüz ne bedeni adapte oldu ne ruhu. evini yatağını benimseyecek uyumayı gazını çıkarmayı öğrenecek... siz ordan oraya sürüklerseniz daha yeni doğmuş bebeği nasıl rutinleri olacak, beşiğine yatırdığınızda uyuma vaktinin geldiğini nasıl öğrenecek. Gezmeyin hanımefendi birazda gezmeyiverin bir yılı geçti kapıdan dışarı çıkmayan insanlar var,47 günlük bebeğiniz için pandemi için gezmezseniz bir yetinizden birşey eksilmez merak etmeyin. Haftanın yarısı evde yarısı anne evinde bu nasıl düzen aklım almadı. annenize güvenerek mi doğurdunuz. o yavruya yazık. Kilo işine gelirsek de daha yeni doğum yapmışsınız ne bu acele obez olacam filan... Emziren insan sık sık bir şey yeme ihtiyacı duyar biliyorum, bu kadar kafaya takıyorsanız sabah kalktığınızda kendinize akşama kadar yetecek kilo aldırmayacak atıştırma tabakları hazırlayın. Birkaç hurma ceviz kuru üzüm badem... Boza komposto salep... Salatalık domates havuç dereotu marul... Elma armut ayva muz... Haşlanmış patates brokoli karnabahar havuç... Haşlanmış yumurta Haşlanmış tavuk Karışık yeşillikli peynirli salata Ton balığı Vs. Vs. vs. Biraz sorumluluk alın, biraz gayret edin ve şikayet etmeyin_

Annemi doğumdan 3 gün sonra evine gitmesi konusunda ikna ettim, sonrasında eşim ve ben yalnızdık. Kimseye güvenerek doğurmamak lazım, kızım 9 aylık oldu daha yeni düzene giriyoruz.

47 gün için ne kadar şikayet ettin ben 9 yıl için bu kadar yazamam