Ben azarlasin demedim mesajımda, tepki gostermesini beklemiştim. Yani bu yaptığın yanlış arkadaşından özür dilemen gerekiyor gibi bir tepki ve kendi çocuğu vururken onun elini tutmak gibi. O an kendi çocuğunu azarlamayacak diye benim cocugumu haksızlığa uğramış hissetmesine ben müsade edemem. Cocuklar bizim tepkilerimize bakarak neyin doğru neyin yanlış olduğunu öğreniyor P

Ek olarak, düğünlerde falan çocuklar ortada oynuyorlar. Bilmiyorum birbirlerini tanıyorlar mı ancak oğlum hep dışlarında kalıyor. Peşlerinde koşuyor bir türlü dahil olamıyor. Ya çocuklar birbirini tanıyor yada benim oğlum iletişim sıkıntısı yaşıyor. Dışarıdan bakınca çok üzülüyorum kalkyerineyat

son zamanlarda dşkkatimi çeken şey oğlum kendinden küçüklerle oynamayı tercih ediyor. onların kendine zarar vermeyeceğini düşünüp daha rahat hissediyor herhalde. yaşıtı olan veya büyük kızlarla da oynuyor. öğretmeniyle de paylaştım endişe etmeyin geçicidir, daha büyüdükçe çok değişecek huyları siz doğru yoldasınız, asıl vurma alışkanlığı olanlar kendilerini törpülemeli destekle filan dedi ama bilemiyorum. insan üzülüyor.

size katılıyorum, her çocuk bir değil. oğlumu kafamdaki bir kalıba oturtmak için vs istemiyorum kendini savunmayı öğrenmesini. bir şekilde sosyal hayatın içinde şiddete meyilli ya da manipule etmeye çalışacak çocuklar olacak. onlarla nasıl baş edeceğini bilmeli. mesela bu bahsettiğim arkadaşımla sık sık bir araya geliyoryz, çocuklar da öyle. o çocuk sürekli oğluma vurmaya çalıştı, oğlum kendini geri çektikçe üstüne gitti. o da ufak tabii ama benimki belki bir kere yapma dese daha yapmayacaktı. oynamaya devam edebileceklerdi. bir süre sonra çocuğun vurmaya çalışıp benimkinin kaçması bir oyun haline gelmeye başladı.

Okulda iletişim kuruyorsa arkadaşlarıyla öyle Bi sorun yoktur

benim oğlum da 3.5 yaşında aşağı yukarı sizi oğlunuz gibi. Kreşte vs çok hırpalanması durumu olmuyor ama kendinden küçük çocuklar elinden oyuncağını çeker bir tepki vermez. ben pedegoga götürmeyi düşünüyorum. konunuzu takipteyim. Umarım büyüdükçe bu çekingenliklerini atlatırlar.

Benim oğlum da hep kendinden kucuklerin veya kendi gibi sessizlerin yanina gidiyor. Şimdiden bir kaliba sokmak istemiyorum ama gozlemim böyle su ana kadar. daha çok küçük olduğunu kendime hatirlatip duruyorum

Bir şekilde sessiz kalmayip tepki vermeyi ogretmemiz gerek cidden...

önceden 'sen de vur' diyenlere sinir olurdum :) şimdi maruz kaldığı zorbalığa göre değişir bu durum. Cocugun bu konuda sağduyusu zamanla gelişiyor. Kendini savunmak yada sırf yapabildiği için yapmak arasında fark var. Sen de vur'u duyan her cocuk tekme tokat her akranına girişmiyor. Sizinki henuz çok küçük. Ayrım yapamayabilir. Biraz üzülseniz de ben yerinizde olsam bir süre daha bu tutumu sürdürürdüm. Zamanla aradaki ayrımı yapacak olgunluğu olduğunda, o zaman karşılık ver diyebilirsiniz. Bu süreç için de kendinizi şöyle rahatlatmaya çalışın, cocuk bir şekilde bir zorlukla başa çıkmayı, kendine çözüm yolu aramayı öğreniyor. Benim cocuklar kaçar mesela. Daha yeni yeni 7 yaşındaki kendisine kalkan eli tutmaya başladı. Karşılık verdiği de oluyor, karışmıyorum. 5 yaşındakinin herhangi bir şartta arkadaşına vurması hala yasak. Cunku istemediği bir şey olduğunda yada öfkelendiğinde de bunu yapabilir. Onun da kendi bulduğu yolu tehdit mesela. Fiziksel olarak arkadaşlarından avantajlı. Arkadaşı ona vurduğunda benim senden guclu olduğumu biliyorsun, sana vurursam... diye bir başlıyor, karşısındaki cocuk bir dahaki sefere 2 kere düşünüyor :) bunu ben öğretmedim mesela. Desteklediğim bir şey de değil açıkçası. Ama buna da engel olmuyorum. Biraz zamanı var :) sosyal yaşantınızda siz gözcüsü olacaksınız, okulda da öğretmeni ile çözmeye bakın.

Benimki hala böyle. Küçük çocuklardan dayak yiyor resmen. Ben artık sana vurana sende vur diyorum. Bebek olmadığı sürece. Yeter ikrar geldi dayak yiyip uzulmesinden. Millet nasıl çocuk yetiştiriyor tam bir felaket. Hiç pedagojik takılma bence, kısasa kısas. Geçen yine 4 yas cocugu vurmuş, bizimkinden 1 yas küçük. Taş atıyor, sırtına vuruyor. Bende arkasindayim dönüp bana bakıyor. Hiçbişey demedim. Önce çocuğun kolunu tuttu. Cocuk yine devam ediyor. Sonra patlattı bir osmanlı tokadı ağlayan kendi oldu. Ertesi gün bizimkine yanaşmaya cekiniyo. Diğer çocuklara bam bam devam. Yapacak bisey yok. Hak edene hak ettiği gibi. Dayak yiyince siz ondan daha fazla üzülüyorsunuz.

benim tecrübem eşinizden yana oldu çünkü kimse çocuğunu benim gibi yetiştirmiyor baktım. sana vurana sende vur dedim sonunda. ama ilk vuran sen olma asla dedim. çocuğunuz henüz küçük ben bu raddeye ilkokulda geldim ve ilkokulda öğretmene şikayet etmenin ispiyonculuk olduğunu düşünüyordu o yüzden o zaman kendi işini kendin gör dedim. büyüdüğü zamana gelirsek 11. sınıf olacak bu sene kimseyle dövüşmedi kimseye vurmadı ilkokuldan sonra.

Oglumun bu yil anaokulunda 2. senesi olacak. İlk yil sibifta 13 kisilerdi ve hepsi oglum da dahil genel anlamda sakin birbirine vurmaya calismayan cocuklardi. Biri haric. Oglumdan devamli o cocukla alakali sikayet aldim. Kafasina falan vurmus oyun hamurunun merdanesi ile. Ben devamli ogluma karşılık vermemesini ve öğretmenine haber vermesini söyledim. Nitekim oyle de yapti. Ta ki ramazanda esimin memleketine gidene kadar. Kendinden 3 ay küçük kuzeni var ve kuzen oyle böyle yaramaz degil. Her buldugu kosede ogluma vurup aglatiyordu. Basta kuzeni uyardim boyle olmayacağına dair ama devam etti. Ben cinnet noktasina geldim artik ve ogluma ona vuranlara daha cok vurmasını tembihledim. Tasvip etmiyorum ama neden devamli dayak yesin degil mi? Kendini de savunsun. Orada o sekilde yapti ve kuzen karsilik almaya baslayinca oglumdan uzak durmaya basladi ve kurtulduk. Evimize dönünce okulda yine eskisi gibi devam etti. Sakinlik iyi mi kötü mü inanin bilmiyorum.

Oğlum 3 yaşında sakin içine kapanık. Tek çocuk. Her şeyini paylaşır ve herkes oyuncağını elinden alır. Ondan çok küçükler gelip ona vurur ben kahroluyorum. Ben da oğluma "sana vurduklarinda yüksek sesle bana vurma diye bağır "diyorum. Sana vurana sen de vur kesinlikle yanlış. Sayımız az ama bu çocuklar çok iyi olacak. Zamanla öğrenecekler çünkü örneklerini gördüm.

Oğlum 4 yasindaydi arkadaşım bize geldi oğlu oğluma öyle Bi vurdu ki çocuğuma hep sen sakın vurma diyordum o an bana baktı tam vuracakken elini çekti çok uzulmustum şuan bende bilmiyorum ne yapacağımı çünkü kendine vuruyorlar hiç bisey yapmiyor bu da sinirimi bozuyor

kesinlikle TheQueeninthenorth

Yaa kurban olurum son cümleye bittim maşallah ne akıllı çocuk karismasinlar bidiğa.. siz konussaniz cocuklarla arkadaşının canı acır vurma diye olmazmi? Eminim birdaha karışmaz normalde aileleriyle konusun derdim ama bazi çocuklar ailesine nazı geçtiği için dikkate almayabilirler. bence siz çocuklarla kendi aranizds guzel bir şekilde halledin zaten sizde bu işi yapiyosunuz nasıl konusulmasi gerektiğini bilirsiniz cocuklarla

Aynı benim oğlum. Elinden oyuncağını alıyor geri isteyemiyor bile. Oyuncaklarla canlandırma yaptım. Benim oğlumda çok az gelişme sağlayan şey ise benim müdahale etmem oldu. Benim tavırlarıma bakıyor ona göre hareket ediyor. Örneğin oyun oynarlarken paylaşmalısın dediğimde paylaşıyor ama elinden oyuncak alındığında biraz da benim oğlumun istediği olacak diye diğer çocuğa müdahale edersem bir sonraki seferde kendisi söylüyor senin istediğini yaptım şimdi benim istediğim diye. Ancak geçici olarak işe yarıyor. Yeni tanıştığı bir çocuğa aynı davranışı göstermiyor. Dışarı çıkarken yanımda oyuncak götüreyim paylaşayım diyor ve kendisinin bile daha 1 kere sürdüğü scooterı dışarıda hep başka çocuklara veriyor. Yarışmayı çok seviyor mesela. Evde yarışıyoruz. Kazanınca çok seviniyor. Kaybetmeyi öğrensin diye bir kaç kere geçtim onu. Ne kadar üzüldüğünü farketti. Şimdi yarışmadan önce eğer üzülürsen diye şimdi seni geçmicem ben diyor. Bi yandan ah kalbi güzel yavrum diyorum. Bi yandan da seni çok üzerler be çocuğum hayat böyle değil diyorum. Dediğiniz gibi pedagojik olarak en doğrusunu yapmaya uğraşıyorum ancak dışarısı öyle değil. Bana da sürekli 'sende vur' davranışını oğluma benimsetmem gerektiği söyleniyor çevrem tarafından. Doğru bulmuyorum. Benimsetmiyorum. Önce uyarmalı, sonra kızmalı daha sert uyarmalı, istemiyorum demeyi öğrenmeli. Vurarak çözmemeli diye düşünüyorum. Uyarmayı öğrendi gelip bana da söylüyor hoşuna gitmeyen davranışları ama. Uzaktan izlediğimde ezildiğini görüyorum. Kreş geçmişi vs yok. Biz bunun eksikliğini yaşıyoruz sanırım birazz

Uzun yıllardır ortaokulda çalışan bir öğretmen olarak ve iki tane oğlu olan bir anne olarak size tavsiyem ; kesinlikle sana vuranı önce uyar, devam ederse de ona karşılık vermesi gerektiğini öğretmeniz. Çünkü bu şehirde herkes ego tatmini peşinde. Küçücük çocuk demeyin gerçekten arkadaşlarına hayatı zehir eden tipler var. Ben iki oğlumu da tekvando kursuna gönderdim, basketbol da oynuyorlar ve iri yapılı çocuklar yaşıtlarına göre. Kimse onlara bulaşmaya cesaret edemiyor. Büyük oğlum 5. Sınıfa başlayınca sınıflarında bir çocuk sürekli gelip geçip dalga geçmiş onunla, dev gibisin diye, oğlum da bunları benimle hiç paylaşmadı, hatta bacağına tekme atmış. 4. Gün okul idaresi aradı beni çocuğunuz arkadaşını dövdü diye. Neyse gittik olayı anlattılar, tekrar bu şekilde biriyle kavga ederse ceza veririz deyince, neden yaptığını sordunuz mu dedim. Hayır dediler. Oğlum anlatmaya başladı. Rehber öğretmeni ile bile görüşmüş bu konuda ama çözüm olmamış, artarak devam etti dedi. Ben eğer onu dövmeseydim, benim annem üzülürdü, onun annesi üzülsün şimdi dedi. Rehber öğretmene döndüm, siz neden oğlumu dinlemediniz dedim. Kaydını silin ben başka okula alacağım vs dedim. Sonrasında beni sakinleştirdiler. Konu kapandı. O günden sonra oğluma kimse bulaşmadı. Erkek kız farketmez herkes kendini koruyacak şekilde eğitilmeli. Yüzmeyi bilmeli, günlük işleri yapabilmeli, at - araba - bisiklet ne varsa artık onları kullanmayı öğrenmeli, ateş yakabilmeli, hatta bir arkadaşıma göre tavuk kesmeyi bile öğrenmeliler. Başka bir arkadaşım okçuluk eğitimi aldırdı, poligonunda vs götürüyor. Bunlar benim için pek uygun değil ama gelecekte bu tür becerileri de kullanması gerekebilir diye düşünürsem ben de gönderebilirim.

Benimki de sakinlerden. Bence hepsini aynı kreşe verelim ne dersiniz

Çocuğumu kucağıma aldım gittim kadına bağırdım. Senin çocuğun canavar gibi burada, dur demek senin görevin, çocuğun başka çocuğu merdivenden itiyor, sen müdahale edeceğine çekirdek çitliyorsun, lanet olsun senin o çekirdeğine diye bağırdım. Yarı anladı yarı anlamadı, o çocuk falan dedi dedim yok o çocuk, bu da çocuk, gitsin ağzını burnunu kırsın o zaman dedim. Sonra amcalar falan geldi, bunlardan bıktık nefret ettik falan demeye başladılar. Baktım olay büyüyecek iyice ırkçılığa gidecek aldım gittim kızımı.

Suan en doğrusunu yapıyorsunuz. Oda yavaş yavaş hayatı öğreniyor. Benim oğlum evde çok hareketli bir çocuk iken okulda sesi hiç çıkmıyor. Öğretmeni asla konuşmaz diyor. Evin çevresinde arkadaşı hiç yok özellikle kaynaşsın diye uğraşıyorum ama hayır diyor. Bu sene ilkokula başlayacak ve orda daha girişken olacağını düşünüyorum. Cunku zamanla öğreniliyor bazı şeyler. Arkadaşımın çocuğuda çok sessiz ve içine kapanıkti. İlkokulda ilk başladığında akran zorbaligina maruz kalmıştı. Arkadaşım çok üzülmüştu. Bu olaydan 2 hafta sonra öğretmeni aramıştı çocuğunuz başkalarını dövüyor diye. Sonra olay arkadaş edinmesi ve normali öğrenmesi ile geride kaldı.

Ahh keşke mümkün olsa :) sakin olusunu, baskalarina zarar vermeyisini takdir ediyorum ama okulda hirpalanmasini hiç istemiyorum. Icine kapanik, hakkini arayamayan bir çocuk olmasindan korkuyorum ilerde. Sanki normal olan diğer vuranlar da biz anormaliz. TheQueeninthenorth

Yani uzmanlarin vereceği tavsiyeleri de az çok tahmin ediyorum. Bir kısmıni ztn hikayeler ve canlandirmalarla yapıyorum ama pek etki etmiyor gibi su anda. Bir noktada kendi de fiziki olarak kendini koruyabilmeli gibi geliyor TheQueeninthenorth

Ay okurken yuregim sikisti vallahi. Çocuk psikolojisini, pedagojiyi fln bir kenara bırakır ücunu de duvardan duvara vururdum galiba. Anne baba ne yaptı bunlar karşısında

Öyle tuhaf çocuklar var ki, okula başlayınca anlayacaksın Oglum 14 yaşında ve 1.86 boyu, turkiyeye dönünce geçici olarak bir okula kaydettirdik, benim oğlanın yarı boyundaki çocuklar satasip zorbalık yaptılar oğluma Benimki eve gelince anlatıyordu, anne uflesem uçacak cocuk karşıma geçip küfrediyor hadi bana vursana diyormuş, şaka gibi psikopat mısın nesin yahu, benimkinin aklına bile gelmiyordu vurmak ama psikolojisi etkileniyordu çocuğun, hemen okul değiştirdim, inanılmaz tuhaf çocuklar var maalesef

çok teşekkür ederim... keşke herkes aynı hassasiyetle çocuk yetiştirse. ama içinde yaşadığımız dünya acımasız. durup durup ne çok üzüleceğini kırılacağını düşünüp dertleniyorum şimdiden...

Yani çocuk dediğimiz de yani daha doğru düzgün konusamayan 2.5 yaşında bebe

Benim 6 yaşındaki yeğenimin daha ilkokul 1 de başına gelenler: - Havaya atılmak - Duvara kafasının vurulması. - Öğretmenlerin pek olmadığı "Arka bahçe" diye bir yerde mütemadiyen dayak yemek. Dayak dediğin de öyle tokat, ısırılma filan değil baya karnına tekme filan atıyorlar. Bunları yapan da hep aynı 3 çocuk, çete gibi bir şey olmuşlar ve yeğenim de kuş gibi bir şey zaten. Öğretmenine şikayet etse de bu sefer de şikayet ettiği için dayak yiyor. Sen de vur diyoruz "Ben arkadaşlarıma vuramam ağlarlar" diyor Biz de nasıl çözeceğimizi bilemedik hala ama ben de keşke bu kadar kibar yetiştirilmeseydi diyorum bunlara şahit olunca.

Duvara vurdukları gün anneannesi öyle kafası şiş görünce direkt müdüre çıkıp bayağı bir saydırmış. Aile de yönetimle görüştü ama devlet okulu olduğu için mi bilmiyorum he he diyip geçiyorlar genelde. Eski öğretmeni hiç ilgilenmedi zaten ki kendisi de ilkokul 1 çocuklarına soru bilemeyince "Defol otur yerine" diyen bir insan olduğu için çok bir şey beklemiyorum kendisinden. O kadın hastayken yerine birkaç ay genç bir öğretmen geldi, o çok ilgiliydi o varken biraz rahatladı ama şimdi tekrar eskisi göreve dönüyormuş artık ne olacak bilmiyorum Hayır garibime "Kim yaptı" diye sorunca isimleri bile söyleyemiyor, defter istiyor bizden deftere yazıyor isimleri "Bu bana tekme attı bu vurdu" diyor Ayyy bilmiyorum illa ailelerin yetiştirme tarzından da böyle oluyordur ama ben artık tüm çocukların melek olarak doğduğunu düşünemiyorum açıkçası. Okul okul değil Sineklerin Tanrısı seti gibi. Bunları görünce kendi oğlumu en azından kendini savunabilecek şekilde yetiştirmeye karar verdim ben de.

benim oğlan şimdi 6 yaşında da vuramaz gibi, kuzeni(3 yaş) canını acıtıyor bağır oğlum diyoruz, sesini çıkarmıyor. ki teyzesi diyor

Bu tarz çocuklara sana vurana sen de vur deyince bozulmuyorlar ama kendilerini koruyabiliyorlar Bende senin gibiydim, eşim de esin gibi Önce benim taktiği uyguladık uzun zaman, hiçbir sonuç alamadık Sonra eşimin taktiği uyguladık ve benimkine artık kimse satasamiyor ama kendisi de kimseye satasmaz zaten öyle bir çocuk değil, efendi ama kendi hakkını sonuna kadar koruyan bir delikanlı oldu

Bende ilk başlarda sen vurma, vurana da kendini koru ama karşılık verme, yanından uzaklaş, okulda oluyorsa öğretmenine söyle diyordum çocuklara. Kızımda sorun yaşamadık ama oğlumda yaşadık. Sen de vur dedim en son. Çünkü karşılık vermedikçe üstüne üstüne gidiyor bazı çocuklar. Daha yeni parkta yaşadık bu sorunu.4 yaşındaki oğlumla aynı yaşlardaki bir çocuk ilk önce vurdu, oğlum yapma, git istemiyorum dedi uzaklaştı, biraz zaman geçti yine geldi vurdu çocuk, oğlumda karşılık verdi. Niye vurdun demedim. Diğer çocuk daha da gelmedi yanına oğlumun. Karşılık vermese parktan gitmek zorunda kalacaktık. Öyle vurma, etme demekle olmuyor maalesef.

Oğlum 4.5 yaşında, gecen yıl ilk kez kreşe başladı yani 1 yıllık tecrübemiz var bizim de ve yaşadıklarınızın aynılarını defalarca yaşadık. Oğluma psikolojik sorunları olan bir arkadaşı oyuncak attı, yanağını kalemle çizdi, ısırdı vs. Esimle asla sizinki gibi bir yaklaşımımız olmadi yani cocugum ezik aman bisey yapmıyor vs gibi. Öğretmeniyle konuştuk öğretmeni o çocuğun ailesiyle konuştu. Üzüldüm mü evet üzüldüm benim oğlum da sadece ağlamış. Bir keresinde öğretmeni ortamda yokmus gitmiş öğretmenine söylemiş diğer durumlarda öğretmeni zaten görüp müdahale etmiş. Oyuncak çekişmesi de var bunların içinde, oluyor bu tür durumlar, sakın kalmak lazım. Bir de her çocuğun yapısı farklı, siz bu konuda üzerine gittikçe bence daha çok içine kapanacaktır. Tabiki doğrusunu anlatın ama cok kafanıza takmissiniz gibi geldi bana, beş parmagimiz bir değil ki neden çocuklardan aynı olmalarını bekleyelim? Eşimin bir arkadaşı var ailecek görüşüyoruz oğlumla aynı yaşta oğlu var bir kere onlara gittiğimizde kaşla göz arasında oğluma yumruk attı bir kaç defa, ağzımız açık kaldı müdahale edemedik bile, çocuğun babası oradaydı nasıl hareket edeceğine baktik ciddi bir tepki vermedi oğluna ama özür diletti. Aynı aksam çocuk oğlumu bacağından ısırdı bu sefer annesi götürdü odaya ama yine ciddi bir tepki yok. Biz de bir süre onlarla gorusmemeye kadar verdik. Yani o durumda arkadaşına tepki vermeyen oğlumda bir sorun yok karşı tarafın özellikle ailesinin hareketlerini düzeltmesi şart. Cocuk suan pskiloga gidiyor gelisme varmis, belki yakinda gorusebiliriz. Sizin orneginizde çocuğun babasının sen de patlatsaydin böyle olmazdi demesini çok yanlış buldum. Maalesef çevremizde cok farklı yapıda insanlar var ama hangileriyle iletişim kuracağımız seçmek bizim elimizde

Kaynimin ogluyla benim buyuk. oglum ayni ay dogdular. Poyraz kuzeyi hirpalar parca parca ederdi. 2 yil boyle surdu bu sizin gibi yaptik. Kuzeyi egittik ama poyraza babasinin evde vur oglum kir oglum dedigini ongoremedik. Smdi diyorum ki sen kimseye once vurma. Ama biri sana vurursa sen de ona vur. Smdi poyraz biliyo ki vurursa karsiliginda kuzey de vuracak. Vurmuyo

Benim oğlum da böyleydi, kendinden 3 yaş küçük kuzeni var günde 2-3 saati de birarada geçiriyorlar. Sürekli hırpalardı oğlumu ısırırdı ama ne ısırma, ben diyordum sen de ona vur kendine vurdurma diye ama kıyamıyordu hiç ben onun abisiyim canı acır derdi. Bir gün gene vurmuş oğluma bu sefer oğlumda ona vurmuş kuzeni ağlayıp şikayet etti oğlumu, oğlumda önce o vurdu dedi ;kuzeni babasının kucağında oğlumda seni şöyle döverim böyle yaparım deyince damarına orda basılmış demek ki bana bir daha vurduğunda seni öyle döverim ki bana yaklaşmazsın bir daha dedi o oldu cidden bir daha asla kuzeni vurmadı oğluma, biz defalarca uyarmamıza rağmen hiç işe yaramamıştı oğlum ciddi bir şekilde tepkisini koyunca bir daha olmadı hiç Oglunuzunda kendini koruyacağı dönem gelecek ben 3 sene çok düşünürdüm nasıl çözerim hep böyle ezilecek mi oğlum diye ama şimdi kimseye izin vermez öğrendi kendini korumayı

Biz de aynı sorunu yaşadık. İtip kakmayı, dövmeyi bilmeyen çocuğum kendini savunsun diye, ona asla kavgayı başlatan kişi olmamasını, ama kendisine saldıran olduğunda karşılık mutlaka vermesini öğrettim. Çünkü buna mecbur kaldım.

Bende bu açıdan düşününce işte işin içşnden çıkamıyorum girlinred

4 yaşında şuan ben de zamanla değişir belki diyorum. Gözlemliyorum şuanda

Hahahah aynısından bende de var. İkinci sınıfa gidiyor. Birinci sınıflardan bir minik gelmiş vurmuş kızıma birkaç kere. Elini tut, sana vurmasını engelle ve hemen öğretmene söyle dedim. Öğretmen yoksa ve vurmaya devam ederse kendini savun dedim. "Ben kimseye vurmak istemiyorum. Canı yanar o zaman." Dedi arkasını döndü gitti. Öyle minnoş ki bu dünyada nasıl barınacak bilmiyorum. Çok üzülür. Umarım sizin oğlunuz gibi tatlı, kibar çocuklar olur hep çevresinde

Benim oğlumda böyle bi çocuk 10 yaşında, hatta diğer çocukların vurmasından hırçın davranışlarından rahatsız olduğundan arkadaş olmak bile istemiyor 4 yaşından beri kreş anaokulu ilkokul hep böyleydi karakterinden okul da ki başarılarından öğretmenlerinden hep övgüler aldım hep örnek gösterilen bi çocuk ama savunmasız kalması ortaokulda çok zorlayacak diye düşünüyorum akran zorbalığının en üst seviyesinde yaşanan bi yaşta olucak darbe yiye yiye alışıp savunur mu yoksa böyle mi devam eder bilemiyorum

Tabiki biz de öyle yapmayız, başka yerde konusuruz ama o akşam davranisiyla ilgili mutlaka özür dilemesini arkadaşına sarilmasini sağlarız. Başkasının yanında bağırıp azarlayalim demiyorum ama hicbisey yapmayıp olayın üstünü kapatmaya çalışmak her iki çocuk için de çok kötu örnek olusturuyor. Gecen gün okul kresinden öğretmen de bahsetti, sana vurana sen de vur diyen ailelerden, burda da okuduğum kadarıyla bunu savunan cok aile var. Üzülüyorum açıkçası, kimseyi yargilamiyorum. Siddetin daha çocukluk caginda ortaya çıkması toplum açısından ne kadar kötü, hepimiz hakkında hayirlisi

kısıtlanma durumu söz konusu değil. onunla çok ilgilenir, vakit geçiririz. bol bol sohbet ederiz. oyunlar oynarız. zaten çoğu şeyi oyun esnasında gözlemliyor ve çözmeye çalışıyorum. oyun oynarken hayır bana vuramazsın deyip engellemesi gerektiğini anlatıyorum, evet ben söylüyorum ama dinlemiyor diyor mesela. ben de o zaman öğretmenine seslen diyorum. bir şekilde kendini savunmanın bir yolunu bulmasına uğraşıyorum. TheQueeninthenorth

Ne çok benim oğlumdan varmış dedim okudukça sanırım en büyükleri benimki hala aynı Shusui

Çocuk yetiştiemek gerçekten çok zor işmiş Allah isteyen herkese nasip etsin herkes yaşasın bu zorluğu inşallah ama inanın her konuda çok zor. Her çocugun karekteri farklı tabiki ebeveyn olarak bizlerde çok müdahale ederek yanlış davranıyoruz galiba. müdahale derken evdeki tavırlarımızdan bahsediyorum. Sizi okurken kendimi düşündüm dediğiniz gibi düzgün çocuk yetiştirmeye kalkarken yanlışlarımız mı oluyor acaba bilemedim ne yapmamız gerek

Siz toplum için bir melek yetiştiriyorsunuz. Maalesef ki herkes sizin gibi yetiştirmiyor ve davranmıyor bu çocuk her ortamı görecek çeşit çeşit insanla karşılaşacak hayatı boyunca. Benzer durumları İlkokulda oğlum yaşadı çünkü bende sizin gibi yetiştiriyordum hatta herkes evladını benim gibi yetiştiriyor sanıyordum ama yanıldığımı erkenden öğrendim. Sonra sizin gibi çözüm ararken oğluma kendini koru gerekirse sana vurana vur dedim. Ve çocuğum kendisini karşısındakinin anlayacağı şekilde korumaya savunmaya başlayınca şiddet olayü vb. Durumlar kesildi. Asla şiddet yanlısı olmadım ama çocuğumu da birileri ezsin hırpalasın diye büyütmedim. Şimdi Oğlum lisede gayet mutlu ve sosyal bir insan Arkadaş seçiyor ortam seçiyor en önemlisi kendisini korumayı biliyor artık. Şiddetin bulunduğu ortamlara girmiyor zaten ortamı da öyle bir ortam değil.

Ilerde belki evet ama su an için ogretmen mudahalesi gerekli oluyor çoğu zaman. gerçekten zor dengeler evet... TheQueeninthenorth

haklisiniz. ben mesela cocugum vurunca yaptiginin yanlis oldugunu ve arkadasindan ozur dilemesini soyluyorum, ve cocugumu yanima alip diger cocugu korumaya calisiyorum. ama bu kadar. yani baskasinin yaninda cocugu terbiye etmeye calismam mesela. yapacaksam bile baska odaya gecer oyle konusurum.

Bu tarz çocuklar zaten kimseye saldırmaz, ama kendini korumayı bilmezse çok eziliyorlar, bende şimdi kızımı sana vurana vur diye yetiştiriyorum, maalesef bu toplumda yapacak başka birsey yok

bende de var aynısından. 2.5 yaşında. bu dünyaya fazla minnoş. parkta çocuk çenesini yırttı tırnakla. ağladı sonra gel arkadaşım dedi. Allahım sanki o tırnaklar yavrumun yüzüne değil ciğerimin içine saplandı. hele kızımın hiçbir şey yapmayışı napıcam ben de bilmiyorum. ama böyle minnoş yetişsin istemiyorum. çünkü insanlar çirkefliğe bebeklikten başlıyormuş. çocuğum olunca onu fark ettim

evet ben de vurulmasina karsiyim, kacmak, savunmak, elini tutmak da caydirici olabilir. benim tecrubem sinifta genel bir duzensizlik ve siddet hali varsa, bu ogretmenin disiplinsizliginden kaynaklaniyor. mesela cocugumun kresinde cocuklari cok seven ama cok disiplinli bir hoca vardi. cocuklar sozunden disari cikamiyordu, gozleriyle hepsini hizaya sokuyordu ama cocuklar da ogretmene bayiliyordu. yaz olunca genc bi kiz geldi, kiz bana cocugu sikayet ediyor soz dinlemiyor diye. cocuk da ogretmen bize kiziyor diyordu. diger ogretmen sert oldugu halde bir kere bile kiziyor diye soylememisti mesela.

bunu nasıl becerdiniz. bende şiddet uygulama diyordum ama çocuk sürekli hırpalanıyor... sende vur dememe az kaldı

Konuyla ilgili fikrim yok Pedagogla görüşün Ama çok tatlı bir kalbe sahip harika bir çocuk yetiştirmişsiniz

Mino'nun şarkısı diye bir video var YouTube da. Belki işinize yarayabilir. Yine bu konu ile ilgili çocuk kitaplarını da araştırabilirsiniz. Sana vurana sen de vur mantığı bir kaç örnekte ise yaramış olsa bile bunu uygulandığında her zaman daha güçlü ve çirkef olan kazanır. Bence önemli olan haklarını nasıl kullanacağını bilmesi ve problem çözme becerilerinin gelişmesi. Farklı arkadaş ortamlarına girmek, farklı semt parklarında ki, oyun gruplarında ki çocuklarla oynamak ifade becerilerini, sosyal becerileri, problem çözme becerilerini destekler. Şu an bunlarla karşılaşması ve birlikte fikirler üretmeniz aslında çok güzel bir şey ileriki yıllarda karşılaşabileceği sorunlar için bir basamak oluyor. :)

Vurmak aslında sadece ailede öğrenilen bir şy değil. Hiç el kaldırmaya şahit olmayan çocukalar bile iç güdüsel olarak bunu yapabiliyor. İstemesek de sana vurana sen de vur dememiz gerekebiliyor. Hayat maalesef bizim ideallerimizdeki kadar mükemmel değil çocuklarımıza bunu da göstermemiz gerekiyor. Bence yarsım çağırmayı öğretin önce, ki bunu yapıyorsunuz ama gereltiğinde o da vurabilmeli. Lütfen kimse evrensel doğrular anneliği yapmasın, hayat maalesef o evrensel doğrulara göre akmıyor. Çocukların kendini korumayı bilmesi şart.

hiç çocuk yetiştirmedim ve hiç tecrübem yok ama, hem konu üstte kalsın istedim hem de naçizane dikkatimi çeken bi detayı belirtmek istedim size. sana vurana sen de vur bana da çok yanlış gelmekle birlikte, öğretmen/başka bir yetişkin vb gibi birine yönlendirme de çok doğru gelmedi. ispiyon tabir edilen durumu doğuruyor ve ispiyonlamayı huy edinmesi ileride çok fazla zorbalığa maruz kalmasına sebep olabilir. bana vurmanı istemiyorum diyip gitmesi, kendini ve hislerini ifade edebilmesini sağlamak önemli ama oofff çocuk çok zor iş. kendini vurup kırarak ifade eden çocuğa arkadaşı bana vurmanı istemiyorum vs dese "bana ne" falan diyip vurmaya devam eder gibi geldi

Çocuğu sessiz, sakin olup okul çağına gelmiş anneler, gelin iki dk dertleşelim =) ben öğretmenim, yıllardır lisede çalışıyorum ama daha önce daha küçük yaş gruplarıyla da çalıştım. gelgelelim kendi 3.5 yaşındaki oğlumun kreş tecrübeleri benim için de veli olarak bambaşka bir tecrübe. aslında oğlum çok hareketli, evde bıcır bıcır konuşan, tanıdığı ve güvende hissettiği insanların yanında son derece girişken ve neşeli bir çocuk. hatta kreşe başlayana kadar biz eyvah bunu nasıl zaptedecekler orda diye korkardık ama okula başlayınca bunun hiç de böyle olmadığını gördük. kalabalık bir ortamda, özellikle kendinden daha büyük veya hareketli başka çocuklar varsa son derece çekingen ve içine kapanık bir hale geliyor. kreşe 2.5 yaşında başladı, geçen yaz önce yarım gün vermiştik. bir kaç ay sonra tam gün başlattık ama çok fazla hasta oldu. alerjik bünyeli olduğu için sürekli hastalıklar tekrar etti ve çok fazla okula gidemediği dönem oldu. havaların ısınmasıyla beraber tekrar gitmeye başladı. 3 haftadır da yaz okuluna gidiyor. biri elinden oyuncağını alsa kendi kendine ağlıyor, asla ağzından tek kelime çıkmıyor. kreşte kendinden küçük çocuklar onu hırpalayabiliyor. en sevdiği arkadaşı kendinden 11 ay küçük bir çocuk, geçen gün o çocukla aynı oyuncağı çekiştiriyorlarmış ve kaşla göz arasında o çocuk bizimkinin kolunu ısırmış ama ne ısırmak... çok sevdiğim bir arkadaşımın oğlu var o da oğlumdan 1 yaş ufak ve vurma huyu olan bir çocuk. beraber tatile çıktık o çocuk bizimkini nasıl hırpaladı, oğlum sadece bana gözleri dolu dolu bakıyor sürekli oğluma hikayeler okuyorum, hakkını savunmanın önemini anlatan örnekler veriyorum. sana vurana sen de vur anlayışını bir eğitimci olarak tasvip etmiyorum bu yüzden hiç bu konuda teşvik etmedim oğlumu ama artık üzülüyorum. oğlumun kendini korumasını istiyorum. oyuncaklarıyla oynarken canlandırma yapıyoruz mesela, biri diğerine vuruyor, vurulan oyuncak öbürünün ellerini tutarak hayır bana zarar veremezsin deyip öğretmenine sesleniyor filan... bu çok ilgisini çekti mesela hadi şimdi ben sana vuruyorum deyip bana vuruyor ben öğretmenime sesleniyorum. bu şekilde kendini korumayı öğretmeye çalışıyorum ama okulda daha bunları uygulayamıyor ve hırpalanmaya devam ediyor... eşime göre ben yanlış yapıyorum, sana vurana sen de vur demeliyiz. sabırla şimdi öyle dersek yaşı büyüdükçe başkalarını hırpalaması sıkıntı olur diyorum. öyle ya, bu yaşlarda sana vurana sen de vur diye çocukları vurmaya teşvik ediyoruz, lisede aman nolursa olsun sakın vurma... ama bilemiyorum... büyüdükçe düzelir mi, kendini korumayı öğrenir mi... efendi çocuk yetiştireceğiz diye ezik ve güvensiz olsun asla istemem... bu konudaki tecrübelerinizi dinlemek isterim. Bu beraber tatile gittigimiz arkadaşımın oğlu benimkine tokat attiginda çocuğun babası önce oğlunu uyardi sonra benimkine dönüp sen de ona bi kere bi tane patlatsan bi daha yapamaz dedi. Benim kuzucuk ne dedi dersiniz. "Ama x benden küçük vurursam cani acir " bunu soylerken de gözle dolu dolu yalnız bu yaşta bu empatiyle uzerler benim oğlumu ya ;(

İlk 6 ay bende sizin gibi yaptım. Kimseye vurma kızım, insanlara nazik ol kızım, kimsenin canını acıtmayalım kızım. Sürekli şu bana vurdu, şu beni itti, bu beni ısırdı artık bütün sinir sistemim bozuldu. Öğretmene söyle pek işe yaramadı, söylemeden kreşte ağlıyormuş. Sonra dedik ki bu toplum bize uymayacak biz bu topluma uyalım ve kızıma itmeyi öğrettim. Sana vuranı it, öğretmene kaç söyle, biri seni ısıracaksa it öğretmene kaç, parkta biri sana vuracaksa it bize kaç gibi. Bu işe yaradı bizde, ilk darbeyi alsa bile en azından orada durup ağlarken daha fazla dayak yemesine engel olduk. Bizim yaşadığımız bölgede de çok fazla Suriyeli var malasef. Onlara karşı da gayet anlayışlıydım ben ama birisi kızımı merdivenden itti ve annesi çimde oturup çekirdek çiğnemeye devam edince delirdim. Büyük parklarda hiç bırakmıyorum, helikopter ebeveynlik yapıp kartal gibi ben korumaya çalışıyorum çocuğu

karateye gonderin, kendini savunmasini da ogrenir. ben cocugum tekmeden kacmayi, yuzunu korumayi ogrendi.

Kimseye vuramazsin ama sadece sana vurana vurabilirsin dedik biz Kendisine vuran olursa vurdu ama kendisi kimseye gidip vurmadı Zaten ilkokuldan sonra bir daha yaşanmadı vurma olayı hiç, sadece geçen sene bir okulda zorbalığa uğradı onda da sözle kendini korudu

Ah bir de erkek cocuk benimki, erkeklerde başka erkek cocuklara hiç acima yok cidden. Arkadaşımın oglumdan küçük oğlu ona vurduktan sonra benimki durup durup x benden küçük, bilmediği için, bebek oldugu için vurdu bana dimi diyerek kendince makul bir zemine oturtmaya calisti . push ; Daydream_ Guru Anneler

Benim sıpa da kendini savunmaz vurmaz. Ancak kendine göre bir savunma yöntemi geliştirdi. Söyleniyor ahahjsjs. Emekli dede gibi söyleniyor. En son kuzeni bi tane yapıştırmış yavruma. Abartmıyorum bir saat boyunca şu şekil söylendi. -sen kötü bir çocuksun. Bana vurdun. Bir daha seninle asla oynamam. Seni asla affetmem. Ne yaparsan yap affetmem çünkü kötü bir çocuksun. Ben de sana vurabilirim. Kaslarım var, güçlüyüm. Ama vurmadım. Bir daha sakın bana vurma. Yanıma gelme. Uzak dur benden. Bla Bla Sonunda yeğenim o kadar canından bezdi ki özür diledi ahajsj. Çocuklara kendilerini savunmaları gerektiğini öğretirken sen de vur demeye gerek yok. "Kimsenin sana vurmasına izin verme, engel ol" denilebilir. Nasıl diye sorarsa, elini tut, hafifçe it, gerekirse bağır denilebilir. Bunlar işe yaramazsa ve sana zarar vermeye devam ederse sen de aynı şekilde karşılık verebilirsin denilebilir gayet. Bu, çocuğu şiddete yönlendirme değil kendini korumayı öğretmektir. Savunma öğretiyoruz, saldırı değil.

asıl sorun müdahaleci olmak değil de biz en doğrusunu, pedagojik olarak da en sağlıklısını yapmaya çalışıyoruz ama millet de öyle mi yetiştiriyor? misal evde şiddet gören çocuk gelip bunun acısını senin çocuğundan çıkaracak belki. özellikle ilkokul ve sonrasında zorbalığa maruz kalmaması için neler yapabilirim şimdiden işin o kısmındayım

Okul geçmişimiz yok malesef. Devlet için yaşımız tutmuyor. Ay ile kaçırıyor. özele de maddi gücüm yok

Anne değilim öğretmenim, bilinçli de bir ailesi var ama acaba evde hisleri ve düşüncelerini söylemek konusunda kısıtlanıyr mu? öğretmenine söylemekten ziyade önce arkadaşını uyarıp, gerekirse elini tutup, canını yakmaması konusunda uyarması sanki daha uygun, ikinci seçenek belki öğretmene ya da vaşka bir yetişkine söylemek olabilir. Yine söylüyorum ama evde hislerini söylemk konusunda nasıl acaba? Babayla çelişkili tutumlarınız varsa, hani basit gündelik bir olayda bile olabiliyor, bu sebep olabilir sanki buna. Tabi mizaç da önemli. Ama anlıyorum sizi yeğenim arkadaşları onu sıkıştıracak bir şey söyleyince arkadan ' sen de şöyle şöyle de' dememk için yumruğumu ısırıyorum bir insanı inşaa etmek ne zor, insan ilişkileri de keza

Bu beraber tatile gittigimiz arkadaşımın oğlu benimkine tokat attiginda çocuğun babası önce oğlunu uyardi sonra benimkine dönüp sen de ona bi kere bi tane patlatsan bi daha yapamaz dedi. Benim kuzucuk ne dedi dersiniz. "Ama x benden küçük vurursam cani acir " bunu soylerken de gözle dolu dolu yalnız bu yaşta bu empatiyle uzerler benim oğlumu ya ;(

Oğlum 4.5 yaşında ana okuluna başladı. Sınıfında bir arkadaşı benim oğlum da dahil sınıfta ki diğer çocuklara sürekli olarak vuruyordu. Ki bu yakasından tutup duvara yapıştırma gibi fazlaca şiddet icerikliydi Benimki de çevresinde az çocukla büyümüş, elinde ne varsa veren, biri bağırınca bile arkama saklanan bir çocuktu. Öğretmene söyledik, ama kadınin çözümleri bir işe yaramadi. Üzgünüm ama En sonunda oğlumun canına tak etmiş olacak ki, arkadaşı benimkine vurunca karşılık vermiş. Çocuk bir daha vurmadi. Yanına bile yaklaşması. Bende kimseye vurma, kimseyi incitme diye büyütmüştüm. Şimdi 2. Sınıfa geçti. Hala kimseyle durduk yere kavga etmez. Kimseye vurmaz, bagirmaz ama kendine yapan olunca uzaklaştırmayı biliyor, ogrendi

Öyle maalesef, ben de zarar vermemesini seviyorum. Nazik, tatlı çocuklar:) benimki yapamazsın, alamazsın der ama karşıdakinin umrunda mı Oyuncağımı alamazsın diyor, çocuk kapıp kaçırıyor bizimki kalakalıyor umarım ileride kendilerini koruyabilirler

Yeğenim de o yaştayken oğlunuz gibiydi. Hatta komşularının 1 yaş küçük kızının bizimkini elindeki oyuncak için ittirip kaktırdığını görünce dayanamadım. Yanına gidip istemiyorsa oyuncağını kimseye vermek zorunda olmadığını, oyuncağını nazikçe isteyen biri olursa bu konuyu değerlendirebileceğini anlattım ve yanıma aldım. Müdahil olmak doğru değil biliyorum ama zorbalığa uğradığını görüp sessiz kalamadım. Bizimkiler kimseye vurma, sorun öyle çözülmez, bir kıza asla vurmamalısın dedikleri için çocuğum çekingen oldu kreşte de. Bunu minik oyun terapileriyle aştık. Artık hakkını savunuyor. Sıralı oynamaya sıcak bakıyor. İstemediği şeyi yapmıyor. Ben doğru yolda ilerlediğinizi düşünüyorum. Benzer oyunlar ve senaryolar örmeye devam edin derim. Göre göre uygulayacak kendisi de

Fazla empati herkese zarar valla. Bu sefer karşındaki her şeyi yapıp ediyor sen hala ama üzülür yaa diyorsun. Hakkını savunmayı bilmesi lazım. Bunu sizin de dediğiniz gibi kavga gürültü değil sesini çıkararak yapmalı. Aklıma sadece uzman yardımı geliyor.

Kiyamam ona ben, sürekli konuşun kendisini koruması gerektiğini, ilkokulda inşallah koruyabilir kendini TheQueeninthenorth

Ben de hep derdim ki kızıma kızım sen vurma öğretmenine söyle falan diye Sonra bir kız çocuğu kızıma musallat oldu her gün vurmaya başladı okulda rehberlik servisi öğretmen gorusmedigimiz kimse kalmadı veli hiçbir şey yapmadı ve ben okulu değiştirdim mecburen yani kibarlık ise yaramadi maalesef

Ben de bu şekilde büyüdüm. Sana vurana sen de vur denildi. Ben başlatan olmadım hiçbir zaman ama karşı tarafı çok güzel püskürttüm. Bir itmeye baktı çoğu zaman.