Teşekkür ederim. Maalesef bulduğum bakıcı sağlık problemlerinden dolayı bakamayacağını söyledi. Başka çarem kalmadı. İşe başlamama 1 ay kaldı. 30 aylık olacak ben başladığımda. Mecburen vermek zorundayım. Gerçekten zor bir süreç olacak.

Harika haberler Her zorluk beraberinde bir kolaylıkla giriyor hayatımıza. Sizinki maşallah çok erken girmiş demek ki. Hep böyle kolaylıklarla dolu olsun yolunuz

Merhaba Öncesinde saatlik oyun grubu deneyimi varsa denenebilir. Bununla birlikte ben 5 tam gün okula gitmek için 3 yaşın tamamlamasını tercih edenlerdenim. 3 yaşta bile önce 5 yarım gün ile başlayıp iki ay sonra 3 tam güne dönüştürmeyi, bir iki ay sonra 5 tam güne geçmeyi daha uygun buluyorum. Bununla birlikte bu genel geçer fikrim. Çocuğun mizacına ve gelişimine göre bireysel değerlendirme yapmak en doğrusu.

Meslek hayatım boyunca sağlıklı gelişim gösterip okula-kreşe alışamayan çocuk görmedim endişelenmeyin. Çocuklar doğru oryante edilirse okula alışır.

Peki siz bırakıp gittikten sonra nasılmış? Delirtiyor Sen kalbime denk gelen küçücük şey👼🏻 Anneler

Hayırlısı olsun inşallah bakalım hepimiz için. Bu kreşe başladığımızda tanıştığım bir arkadaşın da 2 yaşındaki çocuğu da oryantasyondaydı, o da çok ağlıyordu hatta yanlış hatırlamıyorsam yine bu sayfada derin sularda arkadaşa sormuştum ne yapsa diye? O da sağ olsun yardımcı olmuştu. O 2 yaş bebesi kreşi bıraktı. Bizim bebe iyice yalnız kaldı gibime geliyor. Kreşi bırakırsam 2 yaş sonrası gene başa döner miyiz,"aaa ağlayınca annem beni gene alır, ağlayayım o zaman" der mi? Çok kararsız kaldım...

Asırı güzel bi yorum olmuş bukendime ders çıkardım. Bahsettiğiniz annelerden biriyim sanırım. Bunu sadece kızım için değil bana iyi geldiği için de yapıyorum. Sanırım ona kendi alanını da açmam gerek. Çünkü kızım bunu çok talep ediyor. Hatta isyan ediyor ona yeterince alan açmamama. O ne kadar özgür ruhluysa ben aksine sınırlar koymaya çalışan kontrolcü anne rolündeyim. Kendimi değiştirmeyi denicem.

Aaa çok sevindim canım ya Allah sağlıkla kucağına almayı nasip etsin ayy ya nerden nereye. Komşum yok canım yani öyle bir yerde oturuyorum ki kimse öyle parayla falan bakmaz. Babaannesine bırakıcam öyle durumlarda ya da onu bize getiricem. Ya da birini ayarlamaya çalışıcam bakalım zaman ne gösterecek. Bizde abi çok hasta oluyor hastanede yatıyor filan öyle geçiriyor hastalıkları kızım da hep hastane ortamında bizimle olmasına rağmen hasta olmuyor bakalım kreşte nasıl olacak.

İyi diyorlar, hemen fotoğraf gönderiyorlar zaten, oynuyor ağlamıyor. Etkinlikler de mutlu gözüküyor gülüyor poz veriyor. Tek sorunumuz ağlayarak ayrılmak ve işe gitme anne okula gitmicem anne.

Bizimki de 20 aylık. Oyun grubu olsun diye istedim. Çok çok ağlıyor.

Öğretmenler de alışır diyor da bilmiyorum. Ben de beni hiç aramasa şaşırırdım. Ama bana hep "sen abartıyorsun, o dünden razı sosyalleşmeye" dediler.

Aslında bunun en iyi gözlemini kreş öğretmenleri yapıyor. Bana bırakırken ağlamanın normal olduğunu söylediler. Çıkarken mutlu mu ayrılıyor keyif almış mı o önemli dediler. Ben işin ehli onlar dedim onlara bıraktım. Zaten asla o ağlarken terkedip gitmedim buna çok önem veriyorlardı. Ağlaması bitene kadar yanında kalıp ona şu an işim var ama biter bitmez seni gelip alacağım öğretmenine güvenebilirsin o seninle oyunlar oynayacak parka gideceksiniz deyip ayrıldım. Bir süre sonra ağlama süresi kısaldı ama hala ağlıyor sızlanıyor sonrası çok güzel geçiyor

Okulunu sevmedin mi diyorum, sevdim ama gittim yeter diyo o da haklı tabi henüz çok küçük. Kreş öncesi hep başka çocuklar kızıma zarar verir mi diye korkuyordum, sınıfın belalısı benimki çıktı

4. Haftamız, hala çoook ağlıyor. Evde davranışları düzeldi ve artık ısırmıyor da çok şükür. Ama sabahları bırakırken beni çok zorluyor. Y

Hayır olmadı çok şükür.

Aslında normal kreş bizim yazdırdığımız. Ebeveyn yok yani. Ama ben "tam gün istemiyorum" dedim. "Oyun oynasın, bir kaç saat sonra alırım" dedim. 2 saat bile durmadı. 1 saat durup alıyorum, ama çok ağlıyor kapıdan bile girmek istemiyor. Şimdi öğretmeni ve müdür "saati arttıralım, içerde iyi, kapıda size naz yapıyor" dediler. Ben razı olmadım. Normal oyun grupları bize uzak. Oraya gidene kadar yemek ve uyku saati geliyor. Düzenini bozmak istemiyorum.

Çok teşekkür ederim uzun uzun yazmışsınız. Ben de oryantasyonun yazdığınız şekilde olacağını düşünmüştüm ama okul bu şekilde yönlendirince bizi karşı çıkmadık. Halbuki imkanım vardı izin almıştım sırf bunun için. baştan başlasak olur mu peki? Yoksa çok mu geç artık. Isırma huyu için bir öneriniz olur mu bir de?

Oy kuzum beni kıyamam sanırım çocuklar ilk hafta güle oynaya gidip ikinci hafta biraz aaa hep mi geleceğiz modunda oluyorlar ondandır belki İnşaAllah unutur o huyunu da

Ben de bunu diyecektim :) sıkılmıştır :)) ne kadar gideceğini ne bilsin; başta gitti oynadı hevesini aldı ve okul defteri artık onun için kapandı :) işe başlasın bari ne diyim :)) Şaka bir yana bundan sonra sizin güçlü durmanız gerekiyor. Çocuklar bizi suistimal ediyorlar. Biz onlar üzülmesin diye uğraştıkca onlar sınırları nasıl daha genişletebilirim yoklamasındalar. Ben hep kızıma seni erken alacağım derdim( o da hep salya sümük ağlardı. Bir gün ben seni arkafaşların anneleri geldiği zaman alacağım sen ağlaman bitince güzel güzel oyna tamam mı diye bıraktım o gün son ağlaması oldu. Ben onu erken aldıkca o daha büyük beklenti içine girdi. Ben sınırları net bir şekilde çizince o da beklentilerini bana göre düzenlwmwk zorunda kaldı.

Çok iyi anlıyorum seni ama inşallah düşündüğümüz gibi olmaz kolayca alışırlar. Ben başından beri hiç bakıcı düşünmedim açıkçası. Çünkü kendi yaşıtlarına ihtiyacı var sosyalleşmesi lazım. Bakıcıyla bu çok zor. Ben annesiyken yetemiyorum bakıcı hiç yetemez bi de onun kaprisi hiç çekilmez. Eğer alışırlarsa kreş en mantıklısı.

24-30 ay grubunda. 10 çocuk 2 öğretmen var. Y

Çalışıyorum, aslında 10 aylıkken döndüm işe. O zamandan beri benden ayrı ama ilk kez ağlıyor ve bu kadar hırçın. 2 yaşın da etkisi var sanırım. Bir de tabi evinden başka bir ortama giriyor ilk kez. Bu zamana kadar kendi evimizde anneanne bakmıştı.

ilk defa evden ayrılıyor bunlar öyle normal ki. ama ben bile şimdiden kara kara düşünüyorum ne yaparım diye annelik çılgınlık.. kendinize de bebişinize de biraz zaman tanıyın bu ısırma olayını büyütmeyin belki okulda başka bir çocuktan gördü biz ne kadar endişelenir korkarsak o bunu daha çok hissedip içselleştirir. sakin kalmaya çalışalım eğer eşiniz daha sakinse o bırakabilir.

Günaydın arkadaşım. Maalesef bizde ağlaması bitene kadar bekleme yok. Zaten ağlamasının bitmesini beklesem benim de ağladığımı görür, hiç okula girmez tahminim... Okulda iyi olduğunu söylüyorlar doğrudur da eve gelince sakinleştirmek çok zor oluyor maalesef.

Ya bence benimki de beni bırakmak istemeyecek. Nasıl olacak bilmiyorum. Bakıcı bulmuştum aradım dün sorun yok başlıyorsunuz değil mi diye yok demez mi ne yapacağımı şaşırdım. Gerçekten amacım 3 yaşından sonra vermekti ki oğlumu 4 yaşta başlatmıştım. Yani bakıcıyla uğraşmakta çok zor. O kadar zor durumdayım ki...

Kıyamam, pek de ufak. Çalışıyor musunuz siz? Öğleden sonra oyun grupları da oluyor aslında, zaten 2-3 saat ancak sürüyor onlar. Yani bu "içerde iyi size yapıyor"u herkes söylüyor ama bu fikri içime sindiremiyorum nedense. Bir şeyler yanlış geliyor.

Biz bu konuda psikolojik tedavi alacak hale geldik. Ve sosyal açıdan çocuk o kdr geriledi ki. Okul montessori idi, tövbeler tövbesi. Ve aylarca sorun yok dendi çocuk mutlu dendi fotoğraf geldi. Ben yaş dönemini önemsiyorum üstüne sorunlu çocuk olunca üstünde kaymaklı ekmek kadayıfı oluyor

Ya alışmazlarsa ne yapıcaz kendimi hiç bu kadar çaresiz hissetmemiştim. Ciddi anlamda depresyona sürükleniyorum. Sürekli ağlarsa kreş al kızını derse. Hayır hasta da olacak ben sürekli izin alamam ki. Allahım bu nasıl bir şey düşündükçe içinden çıkamıyorum. Hayır bir de sen öğretmensin yaz tatillerin var benim öyle bir şansım yok 30 gün izin sadece. Onu da hastalıklarına harcarım zaten. Bir de çok kötü bir durum çocuk 2.5 yaşında hep kreşlerde okullarda ya ne kadar zor bir hayat onlar için. Ben mi çok büyütüyorum

Vallahi sizinkinin maşallahı var. Bizim 4. Haftamız. Konuşmaktan dilimizde tüy bitti. Her sabah gitmicem okula, sen işe gitme diye başlıyoruz, kapıda ağlıyor bırakmak istemiyor. Öyle sevinerek gittiğimiz hiç olmadı.

Rica ederim faydam olduysa ne mutlu bana. 'Ağlar ağlar alışır' sözü benim sevmediğim bir yaklaşım. Alışma değil bu durum, çaresizlikten kabullenme. Bu şekilde kuruma-okula bırakılan çocukların çaresizliği öğrendiğini ve ebeveynlerine olan güvenlerinin sarsıldığını düşünüyorum. 2 yaş çocuğu önce anne-baba eşliği ile saatlik oyun gruplarıyla sosyalleşmeli. 2 yaşta tam gün kreşi ben fazla buluyorum. Bununla birlikte mecburiyet varsa aşamalı, küçük adımlarla en az iki hafta, en fazla altı hafta sürebilir oryantasyon. Genelde üç-dört hafta arasında alışıyor çocuklar. 6 haftadan sonra durum bir uzman tarafından gözden geçirilmeli.

Rica ederim. Baştan başlamanız lazım zaten. Çünkü oryantasyon başarılı olmamış. Isırma huyu dönemsel olur genelde. Muhtemelen okula alışma sürecindeki gerginliğin yansıması. Okula uyum sağlayınca kendiliğinden bırakacaktır bunu. Duyguları tanıma ve adlandırma çalışması yapabilirsiniz. Bir de oyuncak bebek üzerinden ısırma davranışını canlandırma oyun yoluyla gerginliğini sağaltmasını sağlayın. Öfkesini yöneltebileceği cansız nesneler - vur yatsın kalksın hacıyatmaz, su oyunları, oyun hamurunu sık-bırak-şekillendir vb oyunlara ağırlık verebilirsiniz.

Aslında bizde de aynı durum var çalıştığım için iş saatlerinde ilgilenemiyorum sonrasını ise uyuyana kadar kaliteli vakit geçirsin diye uğraşıyoruz eşim de ben de ve bu aralar bariz bir bana bağımlılık oluştu yanında dururken bile anne diye ağlıyor sürekli birşeyler yapmamı bekliyor sizce ben bu süreci nasıl yönetebilirim bu bağımlılığı nasıl aşabilirim onu incitmeden yardımcı olursanız çok sevinirim oğlum 19 aylık

Bir okul öncesi öğretmeni olarak bu süreçlerin çok normal olduğunu düşünüyorum. Çalışmıyorsnz yarım gün götürün. Yarım gunu de buyuklerinz varsa uyku saatini onların yanında gecirck şekilde 3 yaşa kadar bu şekilde sürdürün. Mecburen tam gün gidecekse ona hep aynı şeyi anlatin. Ben şimdi ise gidiyorum akşam seni alacağım. Okula 1 haftadan fazla gitmeyin alışmasını ters tepiyilor gozlemldgm.

Çok teşekkür ederim, mutlaka deneyeceğim.

Çok çok zor bir doğum yaptım, raporluyum hala. Sanki çocuğa yetemiyormuşum gibi hissetmeye başlamıştım. Buradaki oyun gruplarının saatleri bize çok ters. Olmadı, çok araştırdım yani.

Bu farkındalık çok kıymetli. Hayalini kurduğumuz ebeveynligi yaparken çocuklarımızın da bir şeyleri tek başına deneyimleme ihtiyacını farketmeyebiliyoruz. Sadece etkinlik anlamında söylemiyorum, iletişim noktasında da öyle. Kaliteli bir ebeveynlik amaçlarken toplumun gerçeklerinden uzak bir fanusta tertemiz bir iletişim sunuyoruz onlara. Oysa insanlar çok tahammülsüz, çocuklar akranlarina karşı çok acımasız, öğretmenler -belki sadece iş yoğunluğundan bilemiyorum- şikayet istemiyorumcu ve en başından cocugu dinlemeyi dahi reddedebiliyor. Yani topluma karistiklarinda tolere etmeleri gereken o kadar haksızlık var ki. Çocuk bu ortama girdiği zaman sudan çıkmış balığa dönüyor, nefes alamiyor ve güvenli yuvasına dönmek istiyor haklı olarak. Özetle bireyselligini tanıma hedefiyle yola çıktığımız annelik yolunda çocuğumuzu ailesine bağımlı, psikolojik dayanıklılığı düşük bir insana dönüştürmüş oluyoruz. Benim bakış açım nasıl ki hasta olmasın diye hijyenle büyütülen çocuklar daha cok hasta oluyorsa iletişim noktasında da hijyeni abartılmış evlerde büyüyen çocuklar çok kırılgan ve duygu kontrolü zayıf olabiliyor.

Kıyamam ona. 20 ay küçük ama alışadabilir. Parkta falan vakit geçirmeye çalışın o zaman. Bakıyorum benim kızımdan küçük çocuklar ne anneyi arıyor ne babayı. hiç kendinden değilmiş gibiler bu da bana normal gelmiyor. Yabancı kavramları ayrılık kaygıları yok. Laale Aşikardır Zat-ı

28 aylik ve sadece deli gibi koşturan sınırlı kelimesi olan kizim bile uyum sağlamıyor normal hareketleir yaşı çok küçük

Benim kızım sevinerek gidiyor kıyafetlerini kendi seçiyor. Ama her zaman ilk girişte yalandan bir ağlama yapıyor kızım benim işim var biter bitmez seni alacağım asla burada bırakmayacağım diye her gün anlatıyorum bir süre sonra tamam anne diyor öğretmeninin elini tutup sınıfına gidiyor. bizimde iki hafta olacak ama dediğim gibi her seferinde az da olsa bir ağıdımız var. Öğretmenleri normal olduğunu söylüyor. Bizimki de yemeklerini yiyor oyunlara katılıyor gayet mutlu

Estagfirullah. Tüm yorumları okumadım mutlaka güzel tavsiye veren arkadaşlar olmuştur. Çocuğumuzu tanımadan yapacağım yorum ne kadar doğru olur? Emin olmamakla birlikte genel fikrimi yazayım siz içinden uygun bulduğunuz kısımları değerlendirin. Öncelikle kızınızın tavırları yaşına göre normal. 27 ay okula hızlı adapte olmak için biraz erken. Bir de oryantasyon süreciniz biraz hızlı ilerlemiş. Benim yıllardır yöntemim şu şekilde: Okula ilk ziyaret yaşa göre 30-45 dk sürmeli. Öğretmenle tanışıp kısa süreli zaman geçirip ayrılmalı. İkinci gün max 1 saat. Üçüncü gün 1,5-2 saat. İlk hafta Cuma günü okulda kalma süresi en fazla 3 saat olmalı. Çocuk uyumlu ve istekli davransa bile süre uzatılmamalı ki tadı damağında kalsın. 42-48 aydan küçük çocuklarda tam güne geçme en erken aşamalı olarak ikinci haftanın Perşembe günü yapılmalı. Hızlı oryantasyon genelde iki ya da üç gün sonra regresyon ile sonuçlanır. Baştan yavaş ilerleyen, zorlanan çocuklar ise süreçte tam ve daha rahatlamış olarak oryante olurlar. Bir diğer konu; genelde evde gereğinden fazla ilgilenilen, etkinliğe ve kaliteli zamana doyurulan çocuklar ilk bir iki gün hevesini aldıktan sonra okula gitmek istemezler. Çünkü evde ebeveynin yoğun - bireysel ilgisi öğretmenin aynı anda 8-10 çocuğa gösterdiği ilgiden daha caziptir. Umarım yeterince yardımcı olabilmişimdir. Başka bir sorunuz olursa yardımcı olmaya çalışırım.

kızınızın vücudunu kontrol edin eğer onu ısıran bi arkadaşı varsa oda oyun sanıp aynısını yapıyordur siz kızınıza bi sorun belki söyler

Teşekkür ederim Alyaliya siz ne yaptınız başladı mı minnoş?

Bence hiç büyümüyor :) 7 yaşına geldi ben daha kıyamıyorum. 34-35 aylıktı bu konuşmayı yaptığımda.

Merhabalar, 27 aylık kızım 2 hafta önce kreşe başladı. İlk hafta alışma süreci için izin aldım, ilk gün 3 saat kaldı. Diğer günler daha uzun, ağlamıyor keyfi yerinde kalabildiği kadar kalsın dedikleri için çok erken almadım ben de. Her şey gayet güzel gözüküyordu. Sabahları kıyafetlerini kendi seçip çantasını kendi hazırlıyordu. Güle oynaya çıkıyorduk evden. Ne olduysa 2. Hafta oldu. Salı gününden beri gitmek istemiyorum diyor, sabahları bırakırken ağlıyor bırakmak istemiyor beni. En çok canımı sıkan ve nasıl baş edeceğimi bilemediğim şey ise arkadaşlarını ısırıyormuş. Çok çok üzülüyorum. Severken bile ısırmadık biz onu ki öğrenmesin diye. İki defa oldu bu hafta. Konuşuyoruz, yanlış olduğunu anlatıyoruz. Tepki gösteriyor, okula gitmicem diyor. Ağlayarak bırakmak istemiyorum yakamdan söküp alınsın istemiyorum. Gidip konuştuk cuma günü, biz de girdik okula bir süre bekledik ağlamatmadan bıraktık çıktık ama bu ısırma işini nasıl çözeceğiz çok moralim bozuk nerden yanlış yapıyoruz. Akşamları da huyu değişti evde, eski diyaloğumuz eski sevgi dolu neşeli kızım yok. Çok çok üzgünüm.

Kızımın konuşması yaşıtlarına göre ileri. Öğretmeni kendini çok güzel ifade ediyor, çok detaylı konuşuyor diyor. Hani ifade edemediği için ısırmakta çare buluyor desem o da değil. Başka çocuklara zarar vermesini kabullenemiyorum. Alışır çok normal diyor okuldakiler de, ben de en doğru en hasarsız şekilde nasıl atlatabiliriz diye düşünüyorum/

Maasallah benimkininde davranışları ileri kendini ifade edemediği için hırçın. Kendi ogrencilerimde çocuk sonuçta bilinçsiz ama veli anlamiyor... ama sizin de yapacak biseyiniz yok çocuğum ısırma desen oradakiler çözecek konuyu. Alışır alışmak zorunda begenmemisti4 ortami

Bu hafta kaydını yaptırdık. İki kere beraber gittik bir kaç saat vakit geçirdik ama benimkisi beni bırakmak istemiyor pazartesinden itibaren düzenli götürüp kademeli onu yalnız bırakacağım. Gerçekten bu işler çok zormuş inşallah alışabilirler E Esila09

Bu arada kreşte hiç ağlamıyormuş, bütün etkinliklere hevesle katılyormuş. Zaten gelen fotoğraflar ve videolarda hep gülüyor mutlu gözüküyor. Yemekte sorun yok ama ilk hafta uyumuştu bu hafta öğlen uykusunu da yapmıyormuş. Yeni gelen çocuklar olmuş onlarla oynamak istediği için diye düşünüyor öğretmeni.

Sınıf arkadaşları kac yaşında sınıfta kaç çocuk var Yaş grubu olarak 6 ay yakınlığı mutlaka önemseyin

Yine de dikkatli olun biz artık proje çocuk diye adlandırılan 2 çocuk yüzünden çok sorun yaşadık ilk günler normal ama takipte kalın

Bazen çocuklar bizi kullanabiliyor suistimal ediyorlar. Benim kızımda sizin kızınızda bence böyle yapıyor. Yani herşey bırakana kadar. Bıraktıktan sonra problem yok. Eğer orda hala huysuzluğa devam etseler ya da devamlı ağlasalar evet o zaman almak gerekir. Siz asla üzüldüğünüzü belli etmeyin kararlı olun.

Ya evet ben fazla kaygılıyım sanırım. Zaten psikolojik desteği de ondan çok kendim için istiyorum. Kızımı asla suçlamıyorum. Ben yönetemiyorum süreci diye düşünüyorum. Eşim çok daha sakin, ama onun işyeri kreşe uzak olduğu için daha erken bırakıp daha geç alması gerekecek. Onu da ben istemiyorum.

Bu basligin altina dera niteliginde cok guzel yorumlar yazilmis, her biri icin tesekkur ederim. 18 aylik kizimla dogdugu gunden beri bilfiil birlikteyim, her ihtiyacini karsiladim, emzirmeyi bile abarttim bazi noktalarda. Cok sosyal, ozguvenli, neseli ama sinirli mizacli bir bebek. su an bir istegine karsi ciktigimda kriz yasamaya basladik. Bu donemin bir seyleri oturtma, biraz bireysellesmeye baslangici olacagi bir donem olacagini dusunuyorum. Etrafimizda cok fazla kres var, kresten cikan cocuklari gorunce kres kapisina dayanip beni de alin vari hareketler yapiyor mesela. Kimse de 24 ay oncesi almiyor. Bana gelecek olursaniz, anne ve meme bagimliligi, bebek disinda hayatsizlik, eski sosyal hayatimi ozleme, sikismislik hissinden kafami nadiren de olsa gercek anlamda duvarlara vuruyorum

Çok çok teşekkür ederim arkadaşım. Tabii ki çok çok faydanız oluyor. Allahım hepimize yardım etsin inşallah. Yavrularımızı da korusun inşallah.

38 aylıklar. Geçen hafta başladık bizde. İkizler kızım ayından fazla olgun bir çocuk. Hiç sorun oluşmadı. Oğlum biraz hareketli sabırsız bir çocuktur. İlk gün yarım saat kaldık. Oğlum öyle gözlerden yaşlar akarcasina değilde biraz mizildayip ağlar gibi oldu. İkinci gün 1 saat kaldılar. 3. Gün 2.5 saat. İkiz oldukları için bizim evde etkinlik min düzeyde. Çalışıyorum bende çokça öpme konuşma var ama öyle oyuncaklarla saatlerce oynayıp etkinlikler yapma maalesef olmadı. Oğlum çok hareketli çoğu zaman denesekte oyun hamuruyla oynarken bile on dakikayi geçmedi. Ağzına koyardı. Boyayı kızın koluna sokardi. Çok çabaladım baktım onlarda yıpranıyor bende etkinliği kreşe erteledim. Ama sevmek öpmek tabiki çok fazla vardı. Belki ordaki etkinlikler hoşlarına gitti bilmiyorum 4. Gün 3 saat 5. Gün 4.5 saat sorunsuz durdular. Zaten yarım gün gidecekler. Oğlumun etkinliklere dahil olduğunu görmek paha biçilmez. Ben evde yaptiramazken orda yapıyor olması doğru karar verdiğimi düşündürüyor.

Merhaba Derin Sularda. Peki 29-30 aylık bir bebek ya da çocuk için kreşe başlaması tam gün erken bir dönem mi? Bu durum psikolojisini olumsuz etkiler mi?

Hasta oldu mu hiç? Delirtiyor Sen kalbime denk gelen küçücük şey👼🏻 Anneler

Çok teşekkür ederim. Evet ilk paragrafa çok yakınız diyebilirim. 7/24 birlikte değildik çalışıyordum ama birlikte olduğumuz vakitlerde kaliteli zaman geçirmeye özen gösterdim ilgilendim. Sevgimi her zaman kelimelere döktüm. Kızım kendisi de öyle sevgi dolu aslında, yoldaki karıncaya bile seni çok seviyorum der. Özgüveni de çok yüksek bir çocuk, kendi yapmasına teşvik ettik çoğu şeyi, blw beslenme benimsedik vs. Konuşuyorum her gün ama dinlemiyormuş gibi duruyor. İletişime kapalı bu ara. Tekraylayan cümleler kuruyor. Neredeyse 1 saat takılmış plak gibi konuşuyor. Bizi duymuyor. Uyurken konuşmayı deneyeceğim.

Siz biraz ara verip oryantasyon sürecine tekrar başlayın. En azından işe başlayana kadar baya bir yol kateder diye düşünüyorum. Benim kız ilk bırakırken mızmızlanıyor ağlıyor ama çıkışta almaya gittiğimde de gelmek istemiyor. Garip bir durum yani

Biz çok fazla sıkılmaya fırsat verdikmisiz ki korktuğum oğlum bile uyum haftasıni çok şükür atlattıikizler kreşe başladı. Kızım direkt oğlum biraz mizlanma ile ilk haftayı bitirdi. Yarın ikinci hafta başlıyor ve bugün den beri ne zaman gideceğiz diyorlar. Bende tam olarak sizin belirttiğiniz nedenle olduğunu düşünüyorum. İkiz çocuk temel ihtiyaçlarını karşılamaktan diğer şeylere zaman ayiramadik ki onun için okula bayildilar. İlk defa işe yaradı. Diğer türlüsü çok zor olacaktı. Çok şükür ilk hafta güzel geçti

Çok haklısın. Zaten kreşte ilk yıl hep hastalıkla geçiyormuş. Canım ben zaten Ekim sonu doğum iznine ayrılacağım o bitince de ücretsiz izne devam edeceğim eylüle kadar yani evde olacağım ama yine de gidip alışsın sosyalleşsin istiyorum. Eğer komşun vs varsa zor durumlar için ücretli bir şekilde baktırabilirsin. Ben ilk yıl hastalıklara alışsın vakit geçirsin diye yollayacağım ki seneye daha rahat gidebilsin. Emin ol kreş ortamını severlerse en iyisi bu onlar için. Laale Aşikardır Zat-ı

Allahım yardımcınız olsun inşallah arkadaşım. Çocuk yetiştirmek hiç kolay değilmiş. Ben de merak ediyorum acaba kreşe gitmek istemeyen çocuğu zorlamalı mı? "Ağlar ağlar alışır" cümlesi bana yanlış geliyor ama tabii uzman değilim. 2 yaşındaki çocuk kaç gün ağladıktan sonra kreşten alınmalı ya da alınmamalı? derin sularda arkadaşım, Verdiğiniz bilgiler için çok teşekkür ederim gerçekten...

Çok küçük geliyor kıyamıyorum. kaç yaşındaydı kızınız bu sırada?

Teşekkür ederim. Emin ol çocuklar bizden daha dirayetli oluyor. Eminim alışır bir şekilde kendini idare eder. Benim de uykularımın kaçtığı zaman çok oldu. Nasıl olacak diye düşünmekten ama eninde sonunda alışacaklar. Öğretmeni bir süre sonra çocukların eve gitmek istemediğini falan anlattı. Merak etmeyin evleri gibi benimsiyorlar dedi yaşayıp göreceğiz.

Benim kizima çok benziyor. Siz muhtemelen çocuğunuza her şeyinizi verdiniz. Birlikte çok fazla kaliteli vakit geçirdiniz. Onu birey olarak tanıyıp sohbet ettiniz, kitap okudunuz, etkinlikler yaptınız, birlikte gezdiniz, parkta bile kendi haline bırakmadınız ilgi gösterdiği her şey hakkında fikrini sordunuz, sohbet ettiniz. Eger ilişkiniz gerçekten böyle idiyse dışarıdan mükemmel bir iletişim gibi görünse de malesef çocuğun her şeyi haline gelmiş oluyorsunuz. Sizden uzak kalmayı ne kadar sosyal olursa olsun tolere edemiyor olabilir bu durumda. Gittiği yerde mutlu ama diğer taraftan tüm gününü faal bir şekilde dolduran ona sıkılma fırsatı tanımamış, kafasını karıştıran her durumda mükemmel aciklamalariyla onu belirsizliklerden kurtarmış annesi olmadan güvende hissetmiyor. Eğer böyle olduğunu düşünüyorsanız "şu an seninle vakit geçiriyoruz" mesajini anlayacağı şekilde sürekli sözlü reklam ederek vakit geçirin onunla. Uykuya daldıktan sonra baş ucunda saçlarını okşayarak, 5 dakikalık konuşma yapın her gün. "Seni çok seviyorum, seninle çok güzel vakit geçiriyorum. Senin de benimle vakit geçirmeyi çok sevdiğini biliyorum. Ama görüyorum ki arkadaşlarınla da çok güzel vakit geçiriyorsun. Okulda cok eglendigini görmek beni çok mutlu ediyor. Okuluna git, arkadaşlarınla oyna, sohbet et, ogretmeninle etkinlikler yap, yeni şeyler öğren ve çok eglen. Her okula gittiğinde bir süre sonra evimize yeniden geleceksin yavrum. Ve evimize geldiğinde sen, ben ve baban birlikte çok güzel zaman geçireceğiz her zaman. Evimiz çok güzel, okul çok güzel, anne ve baba ile vakit geçirmek çok güzel, arkadaşlarla ve öğretmenle vakit geçirmek çok güzel." Son olarak alnından öpün, sevdiğinizi söyleyin, ayrılın baş ucundan. Bir süre sonra gece konuşmalarıyla sakinlesecek inşallah.

Oyun gruplarına ebeveynli almıyorlar mı bu aylarda?

. Laale Aşikardır Zat-ı

Ben öyle düşünmüyorum. Kızım montessorideydi 3 yaşından 5 yaşına kadar çocuklar vardı. Küçükken kızım büyük çocuklardan öğrendi, büyüdü o küçükleri eğitti. Ben çok memnun kaldım. Küçük kızım 6ay 2 yaşlık bir oyun grubuna gidiyor, bence büyük çocukları gözlemlemek ona çok faydalı oluyor. Çocuk çocuktan öğrenir fikrindeyim. O nedenle küçük çocukların büyüklerden öğrenmeleri, büyük çocukların ise küçüklere öğretmeyi öğrenmeleri bence çok geliştirici.