napim hayat o kadar kısa ki o anları düşünüp tekrar tekrar yıkılmak boş bence evet ikinciyide istiorum zamanı geldiğinde 9 saat sancı çektim ama hiç bağırmadım hiç. bir ebe geldi yanımdaki kadına bağırma bebeğin sakat olur dedi o hiç dinlemedi bağırdı ben sadece dua ettim o an bebeğim önemliydi çünkü birini 2 aylık doğmadan kalbi durduğu için aldırmak zorunda kaldım fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

ay çok tatlısın:)) yaşadığın olumsuzlukları öyle bir anlatıyorsun ki "düştüm, dizim kanadı, yıkadım geçti" der gibi... 1 paragrafa cinler, hocalar, ilgisiz doktorlar, düşükler, amniyosentez, riskli doğum, ölüm tehlikesi, zeki bir çocuk haa bir de 2. çocuk hayali, sığdırmışsın:))

15 ağustosta adetim gelmesi gerekirken gelmemişti hemen doktora koştum ve hamile değilsin dediler o kadar üzülmüştümki anlatamam ama hala içimde bi ümit vardı çünki adetim hiç gecikmezdi. oradan çıkığ özel bi hastaneye gittim ve adetimin 10 gün geçtiğini hiç böle olmamıştı dedim halbuki yalandı ilgilenmiolardı yoksa neyse bu sefer kan tahlili yaptılar ve çok küçük olduğu için idrarda belli olmadığını söylediler. iiki tekrar doktora gitmişim yoksa ilaç alabilirdim romatizma başlangıcı var çünkü.. Doktor muayenemin olduğu gün artık 3 aylık olmuştuk ama bu arada 10 de bir doktora gitmelerimiz bitmiordu ben düşçek die hergün ağlıodum cenazemizin olduğu bir gün halam bana sende sübyen olmasın halacım bi hocaya git dedi ordan çıktık hocaya gittik benimle cinlerin uğraştığını ve beni kıskandıklarının çocuğumu düşürmeye çalıtıklarını söyledi korkum dahada büyümüştü ve bana muska yaptı birdahada kanama falan olmadı doktora gitmedim o yüzden. sakın inanmıyorum demeyin hocaya başa gelio arkadaşlar. neyse 8 ay bitmiş 9 dan 1 gün almıştım ve doğumum oldu. ölümden döndüm bebeğin kesesi içime yapışmıştı onu kazımak için uğraşırlarken kanama başlatmışlar kan kaybından ölecekmişim ve bunun sebebide amniyosentez! ailenizde özürlü yoksa doğuştan kesinlikle yaptırmayın enfeksion almış ordan ve ölümüme sebep oluodu doğumum okadar kolay oldukii 10 45 te çıktım sandelyeye 10 50 de indim ama ondan sonra yaşadıklarım birer kabustu şimdi bir yıl öncesini düşünorumda iiki doğurmuşum annem seni die bağıra bağıra seviom bitanecik oğluşum OSMANEFE yi okadar tatlı okadar zekiki anlatamam o doktoru yani oğluma özürlü diyen doktoru görsem gözüne sokçam bak dicem daha bir yaşında ama anane baba düt dio dicem bide oğluma kız bu demişti iiki tekrar başka doktora gitmişim sakın başka doktora gitmeden karar vermeyin özürlü olup olmadığına ve cinyetine yanılabiliolar. amaaa tüm bu çektikerime rağmen yine anne olmayı istiorum sanki hiç doğum yapmamış gibi gebiş kadınlara bakmak zoruma gidio ama bunu eşim bilmio bilse hemen istio bende korkuyorum diorum