Merhaba, dönemsel olarak oral dönemde olan çocuğunuzun bu tür davranışları yaşından önce keşfetmiş olabileceğini söyleyebilirim. ancak her çocukta belli bir dönemde kesin olarak yaşandığını da ildirmek isterim. cinsel gelişime girmemeiş olan çocuğunuzun herhangi bir cinsel dürtüyle bu eylemi gerçekleştirdiğini söylemek çok yersiz olacaktır. bu davranışlar genel olarak tuvalet eğitimine geçen yada geçmeye hazırlanan çocuklarda da gözlenebiliyor. masturbasyona benzeyen bu davranışlarla karşılaştığınızda vereceğiniz tepki çok önemlidir. ayıp, yapma çek onu pis çocuk olursun gibi söylemlerden uzak durmak gerekiyor. aslında bilinçsiz olarak yapılan ve gelişimin bir parçası olan bu davranışların kalıcılığını bu tepkilerinizle artırmış olursunuz. önerim, bu davranışa rastladığınızda çocuğunuzun ilgisini farklı bir yöne çekmeye çalışın. yapma yerine, aa bak urda çok eğlenceli bir oyuncak varmış. şu bebek ağlıyor mu ne? gibi tepkilerle onu uzaklaştırabilirsiniz. ayrıca ses tonunuzu aşağı yukarı çekmek ve farklı ve tatlı ses tepkileri vermek de çözüm olabilir. ayrıca, kaşıntı idrar yolu iltihabı vb. durumlardan da şüphelenilebilir. Tetkikler yaptırabilirsiniz... Umarım faydalı olmuştur.. toriii

Oncelikle verdiginiz bilgiler icin cok tesekkuederim.. Biraz olsun icim rahatladi diyebilirim, evin icinde surekli konusuyorum ve dediginiz gibi isaretle gosterdigi seylerin adlarini soyleyerek veriyorum, bazen soylemesini istedigim kelimeleri ona defalarca tekrarliyor ve tekrarlamasini istiyorum bazen tekrarlamaya calisiyor bazense umursamiyor Ama dediginiz gibi baska dilleri duymasida etkiliyor olabilir... Verdiginiz aydinlatici bilgiler icin tekrar tesekkurederim.. Tavsiyelerinizi hemen uygulamaya baslayacagim.. Sevgiler..

yaşadıklarınız çok normal ama burada asıl önemli olan tepkilerimizi kontrol edebilmektir. küfürlerine gülmek, her dediğine evet demek onu nazlamak yanlış olacaktır. biliyorum anneanne babaanne dedelere zor söylenebiliyor böyle ama en azından siz kurallarınızı koyun ve bozmayın. bırakın onlar istediği gibi davransınlar ama çocuğunuz SİZİN sınırlarınızı bilsin ve ona göre bir davranış stratejisi oluştursun...

bekliyoruuuuum . push ;

verdiğiniz bilgiler için çok teşekkür ederim anladığım kadarıyla biz yer yatağında yatmaya devam edicez:)) Sınavınızda başarılar allahım yardımcınız olsun emeklerinizin karşılığını almanız dileklerimle.. I

merhaba benim 5 yaşında bi oğlum var çok normal bir çocuktu taa ki 6 ay önce kardeşi doğana kadar4,5 yaş var aralarında kardeşi kız. hastaneden eve gelince bi 10 gün falan geri küçüldü bebek oldu hiç birşey demedim ve sonra normale döndü dedim. ama bi 15 günlük normal dönemden sonra çok değişti saldırganlaştı. kuzenlerini cimciklemeye vurmaya bağırmaya başladı bana da aynı şekilde bağırıyo vuruyo çok fazla inatlaşıyo ne desem aksini istiyo. ben de o varken kardeşiyle pek fazla ilgilenmiyorum kıskanmasın diye çok fazla özen gösteriyorum. kardeşinin bakımını birlikte yapalım diyorum. aman çocuğu elleme dokunma v. s. gibi de kısıtlamıyorum ki onu daha fazla sevdiğimi düşünmesin diye. kardeşi doğmadan önce yaptığımız faaliyetleri sürdürmeye çok özen gösteriyorum ki kardeşim geldiği için de artık şunu yapamıyoruz diye düşünmemesi için. size sorum bu davranışları normal midir?ne zaman geçer ve ben nasıl bir yol izlemeliyim biraz aydınlatırsanız çok sevinirim. şimdiden teşekkür ederim. iyi çalışmalar E estalmus KANATLARIM VAR

simlamutlu hanım allah sizinde yardımcınız olsun sizi yoorumu okuyunca bende eksik yazdıgımı farkettim benim kızda tekk eliyle parmagını emerken diger eli benim koynumda çok zor oluyo bu durum yakası açık bi kıyaffette her yerim meydanda kızım emerken kaldı aynı sizinki gibi oynuyordu emerken ben çekmedim alıştı öle alışacagınıda düşünemedim aslında bazen bunaltıyo olmadık yerde istiyo parmak emerken mutlaka benim yanımda tek elide bende 4143 arkadaşıım ALLAH kolaylıklar versin inş sıınavda

bize cevap yokmu:2::93:

güzel bişiy soru soran çocuk zeki çocuktur öğrenmeye daha meyillidir tabi senin açından zor olabilir, bunu yazmak istedm ben

Merhaba Royas, 4 Yaş için literatür şöyle der, "insan ömründe enerji düzeyinin maximum seviyeye ulaştığı yaş" bu sebepten dolayı yaşadıklarınız aslında oğlunuzun gelişimde bir evre diyebilirim. 4 yaş çocukları evet hareketlidir ama onları " hiperaktif " diye nitelendiremeyiz. hiperaktivite farklı birşeydir. ilaçla tedavi edilir. konuya dönecek olursak, 4 yaş çocuğunun bu hareketli dönemi özellikle kış bitimi yaz başı aylarına denk geldiğinde gerçekten ebeveyni çileden çıkartacak noktaya gelebilir bununla birlikte argo kullanımı çok yoğunlaşır. Tıpkı 2,5 yaş döneminde yaşadığınız o bunalımlı evreye tekrar dönmüş gibi olursunuz. Küsmeler nazlanmalarda yoğun olur. aslında bu sizin sınırlarınızı zorlamak için kullandıkları yöntemlerdir. sizi deniyor, sizi sahnede oynadığı oyuna dahil etmek istiyor. Önerim, bu role girmeyi reddedin... kolay birşey değil biliyorum ama yapabileceğimiz belli başlı uygulamalarda var tabiki. -çocuğunuzun koltukların tepesinde daha fazla gezmemesi geç uyumalardan vazgeçmesi için hareketli aktivitelere yönlendirelim. hobiye yönlendirebiliriz. -öğle uykumuz varsa, süreyi biraz azaltalım. - enerji veren yiyeceklerden mümkün olduğunca uzak tutalım - bol bol sorumluluklar verelin - çözüm odaklı olup onu dinleyelim. - küsmelerine kızmalarına aldırış etmeyelim. "küsebilirsin, ağlayabilirsin bu senin kararın, kendini iyi hissettiğinde seninle konuşabilirim" deyip yanından uzaklaşalım. - 1 gün içinde en az 3 tane olumlu davranışına şaşıralım onu yüceltelim. - olumsuzları çok ortada tutmayalım. herkese anlatmayalım. -sabırlı olalım. bunun geçici ve kişilik gelişiminin bir parçası olarak düşünelim. Sevgiler...

benimde 4 yaşında bi kızım var kardeşi 6 aylık oldu inanılmaz aktif her akşam park yanımızda oldugu için bebk kucagımda sadece o mutlu olsun yeterki diye çıkarıyorum gün içinde oyuncak çizgi film geçiriyor ama çok fazla soru soruyor konusmak istiyor sürekli cevap vermeye calısıyorum ama biyerde tıkanıyorum artık özellikle kardeşini emziriken altını degiştiriken bişeye dalmıs oluyorum okadar çok konusyoki artık duymuyorum söylediklerini bana vurarak cevap vermemi istiyo çok üzülüyorum herşeye çözüm üretiyorum ama bunda tıkandım napcam bilmiyorum onunda üzüldügünü farkediyorum.

çok çok saolun bende kardeşini emziriyim altını degiştiriyim sonra diyodum hep meger nekadar yanlışmıs sölediklerinizi uygulıcam bol bol dua aldınız benden süpersiniz

Belli ki kızınız kardeşinin doğumundan kaynaklı saltanat kaygısını diliyle çözme peşinde :) ilgiyi bu yönde çekmeye çalışıyor, bahsetmemişsiniz ama eğer bu durum kardeşin doğumundan sonra nüksettiyse kesinlikle doğru kanıdayız demektir. Bu yaşlardaki kız çocuklarında genellikle konuşma sohbet etme dinlenilme isteği yoğundur. biz genellikle kardeşi yeni olan çocukların ailelerine, düzenlerini mümkün olduğunca bozmayın önerisinde bulunuyoruz. parka gitmeniz birlikte bişeyler yapmaya çalışmanız güzel, ama onu dinlemeye çalışın. dinleyemediğiniz zamanlarda da bunu ona açıkca belli edecek cümleler kurun. örneğin, "ayşecim, seni dinlemeyi seninle konuşmayı gerçekten çok istiyorum ve bunun için sabırsızlanıyorum bu konuyu mutfakta mı konuşmak istersin yoksa salonda mı?" yada " ayşecim bu konu gerçekten önemli ve konuşmamız gereken bir konu ama öncelikle senden rica etsem benim için salondaki çiçeği sulayabilir misin?" gibi erteleme yollarını kullanabiliriz. ama burada dikkat edilmesi gereken nokta kardeşi bahane olarak ortaya koymayın yani "kardeşini emzirdikten sonra bu konuyu konuşalım şeklinde değil, yukarıda söylediğim şekilde cümle kurmaya özen göstermeye çalışın.. Kolaylıklar dilerm

Çocuğunuzda savunma mekanizmalarını geliştirmekse asıl hedefiniz yaptığınız çok da doğru sayılmaz. şikayet etmenin sorunu çözmediğini hepimiz biliriz. şikayet etmek yerine ne yapmamız gerektiği hakkında çocuğunuzun fikrini almanız onun problem çözme becerilerini geliştireilieceği gibi bulduğu çözümü uygulamasına da ortam sağlayacaktır. ne yapmalıyız dediğinizde çocuğunuz size bende vurcam diyebilir. siz baktınız bu durum olumsuz bir çözüm o zaman "bu bir çözüm olabilir ama başka bişey de yapabiliriz biraz daha düşün" diyebilirsiniz. yada şikayet etmek yerine o arkadaşına "KENDİN" gidip bunun nasıl bir davranış olduğunu söylemelisin" Diyebilirsiniz. ama annesini bulup şikayet etmek süreci olumsuz yöne çevirir dikkatli olun

Merhaba arkadaşım inşallah istediğin herşey gönlünce olsun dualırımız seninle olsun. Benimde bir sorum olacak 2.5 yaşında bir kızım var memeye çok düşkündü 2 yaşında memeden kestikden sonra ağzına emzik aldığı ve uykusu geldiği gibi uyumaya çalışma esnasında benim mememle oynuyordu ben yoksam kimin memesini bulursa en sonunda bunaldım ve izin vermemeye başladım ondan sonrada kendi memesiyle oynamaya başladı uyumak için şu an artık öyle bir hal aldıki gece eli yakasından içeride uyuyor devamlı memesini başını mıncıklayarak yasaklamalar anlatmalar hiç birşey kar etmiyor başka bir nesneyi meme yerine koymaya çalışdım ne bileyim eline bebeğini verdim bununla oyna dedim yine kar etmedi naapacağımı bilemiyorum korkum ya bu alışkanlık kalırsa M

Elbette... :) inatlaşma dönemi 2 yaş civarı başlar yaklaşık 3 buçuk yaş civarı azalır. daha mantıklı kararlar verir ve bu yönde kararları kabullenir. 3 yaş çocuğu negativzm yerine artık pozitivist bir yaklaşıma ilk adımlarını atar. buna karşılık kararsızlıklar görülebilir ve bu kararsızlıklarından kaynaklı huzursuzluklar yaşayabilir. sosyal becerilerinde artışlar görülür, daha girişkendir kendini ifade etmek için daha çok çaba sarfeder. buna karşılık isteklerinizi yapmazsanız ağlayabilir... baktı ki ağlayınca da olmuyor vurma atma gibi davranışları da kullanabilir. Artükülasyon hataları, kekelemelik de görülebilir. ayrıca artık daha özerktir anneye bağımlılık bu dönemde azalacaktır. Sinirli bir dönemdir, Eşyaları sinirlenince fırlatıp atabilir. Dikkatli olmak lazım :) ayrıca oedipal karmaşa dediğimiz, erkek çocuklarının anneye, kız çocuklarının babaya duyduğu ilgi artacak hemcinsine kaşı düşmanca tavırlar sergileyebilecektir. Cinsel gelişim ivme kazanacaktır rutinleri çok önemlidir. tıpkı takıntılı bir birey gibi davranır ama aslnda bu belki de onun gelişiminin bir parçası ve onun için bir prensiptir :) dil gelişimi konusunda daha önce nasıl destekleneceği ile ilgili bir yazı yazmıştım. oradan takip edip uygulamalarla destekleyebilirsiniz. ayrıca bir uzmanın da görüp test etmesi de önemlidir tabiki.. bez konusuna gelince, çocuklar bezlerine aşırı bağlı davranışlar sergileyebilir. çünkü çocuk dünyaya geldiği andan itibaren adeta can yoldaşı saydığı en öenemli aracından vazgeçme dönemine girmiştir. kendinizi onun yerine koyun. :) gerçekten zor bir durum değil mi? bu bezi bırakmanın psikolojik yanı, bir de fizyolojik yanı vardır ki bu kas olgunlaşmasını gerektirir. bu açıdan beklemek faydalı olacaktır. ayrıca bazı tuvalet eğitimi kitaplarından yararlanabilirsiniz, - Rüyanın tuvalet kitabı - oğlumun / kızımın tuvalet kitabı bu yüzden tuvalet eğitimi konusunda teklif etmeli ama ısrar etmemeliyiz. kararı çocuğunuza bırakmalısınız. Sevgiler..

Merhabalar, öncelikle kolaylıklar diliyorum, bilmediğiniz bir memlekette tek başınıza bütün gün 2 yaş sendromunda olan bir çocukla vakit geçirmek çok zor olsa gerek. yazdıklarınızı okuyunca inanın yaşantınız gözümün önünde canlanıverdi. öncelikle şunu söyleyeyim bu yaştaki çocuklar genel olarak şunu ister, " annem yanımda olsun gözümün önünde olsun ama bana karışmasın kukla gibi otursun bi köşede isterler" yapıları gereği özgürdürler bir o kadar da çekingen anladığım kadarıyla bizim sıkıntımız duygularımızı belli edememekte. bu yaştaki çocukları duygularının farkındadırlar ancak nasıl gösterecekleri konusunda kararsızdır ve ne gördüyse onu işler.. örneğin sıkarak ısırılarak sevilen bir çocuk arkadaşlarına yada öğretmenine sevgisini gösterirken onu sıkabilir ısırabilir. duygu konusunda evde pek çalışma yapmadığınızı ya da farklı modeller ortada olmuş olabileceğini söyleyebilirim ikinci sıkıntımız sosyalleşmemiz karşısında sosyal ortam bulamamak. parklar çocukların kaynaşabilmesi için bir ortam sayılabilir ama anne babalar işin içine girip çocuklarını direkt olarak koruma içgüdüsüyle yaklaştıklarından istenilen sonuçlar elde edilemez. çevrenizde bu tür bir duyarlılığa sahip çocuğunun gerçekten savunma mekanizmalarını ve girişken yönlerini geliştirmek isteyen aile yapıları yoksa kreşler ve oyun grupları şarttır. Ayrıca çizgi filmler de bu yaştaki çocukları etkiler. çevresindeki insanlar şiddet eğilimli davranıyorsa bu da olumsuz etkilenme sebebidir. çocuğunuz krononojik olarak 2 yaş 2 aylık. bu yaştaki çocuklarda genelde atma vurma tükürme gibi davranışlar gözlemlenebilir. hele birde boyumuz kilomuz yerindeyse liderlik kurmak büyük olduğunu belli etmek için de bu çabalarımızı ortaya koyarız. bu sebeple kreşe başlayıp bir de öğretmenle değerlendirme yapmanızı gelişim takip sürecine girmenizi öneririm. ancak bu yaş çocuğu için uzun süreli kreş uygun değildir. gün içinde en fazla 2-3 saat olan ve bir gün ev bir gün kreş tarzında programı olan yerleri tercih etmenizi tavsiye ederim. bunu şunun için söylüyorum, bu yaş çocukları için sosyal yaşam ev dışı mekanlar ve ilişkiler önemlidir ama ev de çok önemlidir. Eve doyumu da sağlamalıyız. evden bıktığını düşündüğünüz çocuklar her gün kreşe gittiklerinde ev için ağlayabil, rler. kreşe başlattığınızda da lütfen kararlı olun gerekirse öğretmenlerine söyleyip okul içinde bir süre bekleyin. duruma göre neler yapabileceğinizi kararınızdan sonra tekrar görüşelim. 2 aylık memleket geziniz umduğunuz yönde etkili geçmeyebilir. umutsuzluğa kapılmayın eğer mümkünse yaşı yakın çocuklarla bir arada olmasını sağlayıp gözlemleyin. benimle paylaşın. oyuncaklarınız gerçekten çeşitliymiş ama lütfen hepsini bir arada aynı zamanda sunmayın. çocuk için birşey ifade etmez. 5 çeşit oyuncak çevresinde olsun 1 hafta sonra sakladığınız oyuncaklarla değiştirin daha keyifli oynayacaktır. Kolaylıklar dilerim

Eşimin yeğeni cerebral palsili? Bizim çocuklarımızda da olma ihtimali var mıdır? Ufaklık için ne yapabiliriz? Onun hayatını kolaylaştırmak için?

çok teşekkür ederim ilginiz için ; yazdıklarınızı satır satır defalarca okudum ki tam anlayabileyim değerlendirebileyim eksiklerim yanlışlarım neyse düzelteyim ve bu geçici dönemi en iyi anlatabilelim çünkü amaç bu ve en önemlisi şekil verebileğim bir hamurum var ve ben hatalarımdan dolayı yanlış şekillenmesini istemiyorum. duygu konusunda çalışma yapmadığınız yada farklı modeller ortaya koymuş oabilrisniz kısmında saatelerce düşündüm sinirli olmak asabiyet konusundamı demek istediniz tam anlayamadım genelde tutarlı olmaya çalışıyorum kızdıysam bir konuda bir daha aynı davranışında sempatik baksada hayır demeye mesela. hızlı duygu geçişlerim yoktur genel olarak cenkten sonra hatta daha kolay pozitif olmayı sinirimi daha çabukl azaltmayı öğrendim. izmire geldik 2 gün önce şuan cenkte bende süperiz umarım böle devam eder. bu hayatın dışında eve dönmek sanırım onda benden daha zorlu olucak oyun gurubu ve kreş konusundada beklemek zorundayız yaşadığımız yer lojman ve devlet anaokulu var ve cenkin yaş grubu yokmuş dışarıyada göndermem. oyuncakları değiş tokuş yapıyorum dediğiniz gibi oğlumm doğmadan önce ve sonra okadar çok araştırdım okadar çok kitap okudum ve çevremdeki arkadaşlarımdan cenkle yaşıt olupda dediğiniz gibi öğretmen ve pedegog gözetiminde 2/3 saat kreşe giden çoçuklarıyla ilgili herşeyi konuşup konuları harmanlamaya sabit doğruları uygulamaya çalışıyorum ki ama genede herçoçuk kişiliğiyle karakteriyle farklı oluyor ve yaşanan her hayat tarzına uymuyor olduğundan çok zorlanıyorum. çok teşekkür ederim umarım size bir dahaki yazımda çokkk güzel şeyler anlatabilirim. cenkin annesi

Merhaba banada yardımcı olursanız çok sevinicem. Benim 3 yaşında bir kızım var. Yaşıtlarına göre çok iyi konuşabilen kendini ifade edebilen dünya şekeri bir kızım var. 3 yaşını bitirmesine 3 ay kala yani 2,5 yaşını geçerken yanımızdaki yatağı küçük gelmesinden dolayı kendi yatağına odasına yatırmaya başladık. Önceleri kitabını okuyup ışığı kapatıp odadan çıkınca uyumaya başlardı ama 1,5-2 aydır anne gitme yanımda kal korkuyorum filan demeye başladı. Neden korktuğunu çözmeye çalıştım önce gölge dedi duvarda şekiller yaptım elimle bak bu benim elimin gölgesi diyerek gölge korkusu bu şekilde atlattık sonra rüyalar görmeye başladı sayıkladı biraz bende o sıralarda uykuya dalıncaya kadar yanında kaldım ama bu süreç büyüyerek devam etti ve gece uyanınca yatağının yanında beni görmeyince yanıma gelmeye başladı ve sonuç olarak şu anda bir yer yatağı yaptım ve eşim ile birlikte o yatağında yatıyor biz yerde yatıyoruz hala benim yanımda yatmak istediğini söylüyor ama bunda çok ısrarcı değil geçici çözümler bulup yatağına yatırıyorum ama ruhsal durumunun bozulmasını istemediğim için ne yapacağımı şaşırdım yardım ederseniz sevinirim. Birde uykuya dalmada çok güçlük çeken bir çocuk uykusu geldiği halde uyumak istemiyor özellikle öğlen uykularını uyumamak için elinden geleni yapıyor ve uyumadığından dolayıda hırçınlaşıyor bazen hiç öğlen uykusuna yatmadığı ve bazen de akşam üstü 5te uyuduğu oluyor. (Sabahları 8.30 da kalkıyor) Sebebini bulamadım ama uyutmanın yolunuda bulamadım. Bazen uyanınca baban sana dondurma getirecek dedim bir gün işe yaradı babasına dondurmasını aldırttım ama malesef ikinci gün işe yaramadı. Yardımlarınız için şimdiden teşekkürler..

evet çok mantıklı cezalandırma yöntemini yapan anneler var yine bu forumda okumuştum denemeye kalkarsm dahada agresif davranıcanı düşünüyorum ama yinede deniycem eşimede böyle söyliycem ona daha fazla vuruyor o benim gibi tepki vermiyor ikimizde kararlı olmalıyız

benimkide yeni yeni sorular sormaya başladı çok hoşuma gidiyor bazende komik oluyor soruları gülüyorum senin bebişte varmış allah kolaylık versin

Sevgili Anneler benimde sizden bir ricam olacak... :) masumane bir rica bir temenni... bu ara benim de çok fazla duaya ihtiyacım var... önümüzdeki hafta KPSS ye gireceğim... Bilgi ve birikimlerimi ülkemin her bir yanındaki çocuklara ailelere ulaştırmak, vatanıma olan borcumu ödemek, Atalarıma olan minnetimi göstermek istiyorum.. Bu yolda beni dualarınızla desteklemenizi rica ediyorum... Allah herkese gönlünün ekmeğini yedirsin... Şimdiden teşekkürler. E estalmus KANATLARIM VAR

Merhaba, Türkiye'nin sayılı üniversitelerinden birinden mezun oldum. Geçen yıl Çocuk Gelişim Uzmanlığı yaptım. Çocuklarınızı yetiştirirken karşılaştığınız problemler, gelişim dönemi ve özellikleri ile uygun eğitim materyali seçme konusunda sizlere destek olabileceğimi düşünüyorum... Mutlu Günler... BerilinAnnesi bi beştaşım bile

Merhabalar, öncelikle bebeğinizle keyifli mutlu bir yaşam dilerim... Dil gelişimi cinsiyete göre farklılık gösteren bir süreçtir. kızlar bu konuda gerçekten erkeklere oranla daha hızlı gelişiyor diyebiliriz. Büyüklerimiz de söyler, kızlar dile erkekler harekete hızlı giriş yapar ve bu alanlarda hızla gelişir..15 aylık bir bebek için tek kelimeli konuşma yerine farklı sesler çıkartmak ve isteklerini işaret ile bildirmek anomali bir durum değil. 2 yaş ve ondan sonraki süreç çocuğun dil gelişimini takip etmek tedbirler almak açısından daha uygun diyebilirim. bu süreç sizin özel durumunuza yani yurtdışında olup 2 dilli bir hayat sürmenizle elbette farklılaşabilir. ama özellikle 0 -3 yaş ta 2 dil çok çabuk kazanılabilir. çocuğunuz da muhtemelen babası gibi iki dili birlikte kullanarak konuşmaya başlayacaktır. Çocuğunuzun iki dil ile ilgili kafasının karışık olabileceğinden kaynaklı bir konuşma gecikmesi olduğunu düşünüyorsunuz. gecikmiş konuşma gelişim anomalisidir. ve bir çocuğa gecikmiş konuşma tanısı koyulabilmesi için 3-4 yaşına kadar tek kelime söylememesi gerekir. Size önerim ona bol bol kitap okuyun. çocuk şarkıları dinletin, evinizde arabanızda sürekli çalsın. tekerlemeler öğrenin sık sık ona söyleyin. çocuklar kafiyeli cümleleri sever ve kolay öğrenir. ses tonunuzu kullanın. ve sizden örneğin su istediğinde ya işaret edecek ya da " buu, muuu" gibi sesler çıkaracaktır. böyle bir durumda," sanırım su istiyorsun, al bakalım sana su" diyerek dönüt vermelisiniz. bunu mümkün olduğunca sürekli hale getirmelisiniz. sabırlı olun çünkü gelişim nöbetleşe devam eder, tıpkı elimizdeki 5 parmak gibidir, elinizi açıp öne doğru ilerletin, orta parmağınız biraz önde diğerleri de onu arkadan takip eder. ve bir süre sonra bu sıra değişebilir. Umarım faydalı olmuştur.. Sevgiler... toriii

bide birşey daha danışmak istiyorum... parka gittiğimizde afacan çocuklar bizi itelediğinde, bizim saçımızı çektiğinde elele tutuşup çocuğun annesini bulup çocuğunun ne yaptığını söylüyoruz... şikayet ediyoruz yani elele... acaba doğru mu alıştırdım? yani karşısındaki vurunca oda aynı şeyi yapsın istemedim... bu yöntemimiz doğrumu? değilse ne yapılmalı? tşk... . push ;

Cenk sizin gibi bir annesi olduğu için çok şanslı... hayatınız boyunca bilgiyle birikimle ve güzel duygularla çocuğunuzun gelişimine katkıda bulunabilmenizi dilerim... Umarım faydalı olmuştur. Her zaman Cenk'in gelişimini dinlemek isterim... Sevgiler...

aslında kolanın gerçekten sağlıksız olduğunu oğlunuza kanıtlamanızı öneririm. yani sizin otoritenizden dolayı değil de gerçekten istemediği için sağlıksız olduğu için kolayı içmeyen bir çocuk haline getirmek gerekiyor. Babaanne eğer uyumlu biriyse bir kez başbaşa bu konuyu sakince konuşabilirseniz hepsinden de iyi olabilir tabiki :)))

Merhaba benimde 15 aylik bir oglum var.. Hala al, ver, gel, git, hayir ve benzeri kolay kelimeleri soylemiyor cok nadirde olsa bazen cumle kurarcasina anlasilir kelimeler soylesede cok nadir oldugu icin sanki tesaduf gibi geliyor bize.. Genelde anlasilmaz ve karman corman konusuyor isteklerini isaretle belirtmeye calisiyor.. Gerci sunuda belirtmeliyim biz yurt disinda oturuyoruz, evde butungun benimle turkce konusuyorum onunla fakat disarda insanlar onunla baska dilde konusuyor, babasi yabanci ama oda turkce konusuyor arada ingilizce kelimelerde kullaniyor elinde olmayarak tabi bu durumun konusmasinda negatif bir etken olabilirmi? .. Acaba otistikmi diye cok takip ettim ama her soyledigimi hemen hemen anliyor ve cani isterse yapiyor mesela git mama sandalyene otur ben sana mama hazirlayacagim diyorum ve son zamanlarda hemen gidip sandalyesine oturuyor yada almamasi gerekenseyi hayir onu yerine koy degince koyuyor gibi seyler.. Bu konuda beni aydinlatirsaniz cok sevinirim.. Simdiden tesekkurediyorum..

4143 merhabalar sizin okudugunuz alan benimde tek istediğim hayalimdeki meslekti kısmet olmadı size bi sorum olucAk kızım var 3.5 yaşında 4 aylıktan bu yana parmak emiyor bunu bıraktıramıyorum daha doğrusu pekte üstelemedim psikolojik bi sorun yatıyomu altında bunu merak ediyorum dişleride bozulacagı içinde çok üzülüyorum ne yapmam gerek kızımın ayrııcada bi huyu beni deli ediyo bir şey istediğinde olmayacak bişeyse yok olmaz diyorum hemen ağlıyo hiç ikna olmuyo kendini savvunmasıını hiç bilmiyo kendinden küçük çocuktan dayak yiyor kızıyorum bu duruma saftiriksin ben gibi diye :) ne yapmalıyım teşekkür ederim I

4143m, öncelikle böyle bir bölüm oluşturduğunuz için tşk... oğlum ağustosta 3 yaşına girecek.. 3 yaş gelişim süreci nedir? nelere daha dikkat etmeliyiz? tşk.

sizi kutluyorum ve bu çalışmanızdn dolyı tşk ediyorum ne kadar güzel düşünmşsünüz çalışmalarınızda başarılar diliyorum

bu şiddet konusunda da bilgilendirirmisiniz beni nasıl davranmalıyım bize el kaldırınca sert tepki gösteriyorum açıkcası doğrumu yapıyorum bilmiyorum

Teşekkür ederim verdiğiniz bilgiler için. M

çok teşekkür ederim... Amin diyorum bende... E estalmus KANATLARIM VAR

ilk başlarda agresif davranacaktır. çünkü bu işin içinden nasıl sıyrılabilirim derdine düşecektir. eğer kararlı olursanız kabul edecektir. bu zamanla ve sizin tutumunuzla doğrudan bağlantılı bir durum

çocuğunuzun şuandaki durumu ile ilgili bilgi alabilir miyim? yani stresli, çatışmalı döneme geçtiniz mi? tuvalet eğitimi nasıl gidiyor? Gelişim bireysel farklılıklar göstereceğinden size direkt genel gelişim sürecinden değil bireysel gelişim yorumu yapmak isterim. Sevgiler

merhabalar benimde 2.5 yaşında kızım var birde ikizlerim kızım ikizler olduktan sonra çok değişti çok inat hiçbir dediğimi yapmıyor arkadaşlarıyla uyumuda yok devamlı huysuz tuvalet eğitiminede geçemedik büyümedim diyor gitmiyor bilmiyorum nasıl yaklaşacağımı kardeşlerinide ilk zamanlar devamlı ısırıyordu şuan biraz daha iyi yardımcı olursanız sevinirim... A

merhaba benim oğlum 4 yaşında ve aşırı hiperaktif tek çocuk etrafımızda yaşıtı yok beni çok zorluyor ve çok şiddete meyilli bunun nedeni belli çizgifilmler engellemeye çalışıyorum mümkün olduğunca o böyle davrandıkça ben nasıl davranmalıyım bende sinirli yapıda bir insanım lütfen yardımcı olurmusunuz şimdiden teşekkürler

doğru söylüyosunuz ama bizi içerken gören çocuğa bunu içme sağlıksız diyemiyorum fazla içmesin diyorum babaanneylede çok konuştum ama ne mümkün yeterki çocuk ağlamasın dediği olsun

ben herzamanki gibi bahtsız bedevi :2:arkadas cevap vermeden çıkmıs ama çok güzel bişeydi yaptıgı umarım sonra gelirde cevaplayabilir.

Royas şu çok önemli, çocuğunuza cezalandırıldığınız imajını vermeyin. yani sen bana vurunca benim çok canım acıyor çok üzülüyorum gibi duygusal tepkiler vermek yerine ciddi tepkiler verin. burada vurun bağırın demiyorum ama ses tonunuzu ciddi bir konuma getirip, yaptığının yanlış olduğunun farkına varana kadar seni yalnız bırakıyorum veya tepkilerini kontrol etmeyi öğrenene kadar Tv izlemeye biraz ara vermen gerektiğine karar verdim gibi II. Tip ceza yöntemlerini yani ortamdan olumlu olan birşeyi çekip almayı deneyebilirsiniz. ama bunu tutarlı bir şekilde uygulayın. hatta sakin olduğu bir zamanda empati kurma aşamasına gelmese bile bu yönde adım atması için onu yüreklendirin. hadi gel seninle arkadaşı kendisine vurduğunda bir çocuğun hissettikleri hakkında resimyapalım öykü yazalım gibi etkinlikler yapabilirsiniz. üstelik kaliteli bir vakit de geçirmiş olur duygusal anlamda daha yakın bağlarınızı sağlamlaştırabilirsiniz.

allah zihin açıklığı versin size inşallah istediğiniz sonuca ulaşırsınız. dualarımız sizinle

tekrar merhaba size yemek konusunda da fikir danışmak istiyorum, bir çok annenin sıkıntısı oğlum çok iştahsız yemek yediremiyorum doktora götürdüm polivit vitamin şurubu verdi ara ara veriyorum, kahvaltı alışkanlığı yok peynir domates vs. ağzına sürmez, et hiç yemiyor biberonu kestiğim için artık sütte içmiyor, süt içirebilmek için içine nesquik koymayı denedim içti böyle içirmeye devam ediyimmi bilemedim, ayrıca çok aburcubur yiyor cips, kola, hazır puding, bisküvi, dondurma buyüzden hiç yapmadığı bişeyi yapmaya başladı herkesten para isteyip bakkaldan kendisi almak istiyor, babası eliboş gelirse akşam kıyametler kopuyor, aburcubur iştahını kesiyor olabilir ama onları yemedği zamanlardada yemek yemiyor yediği şeyler, pilav, yumurta, çorba. Meyve hiç yemiyor en çokta canım buna sıkılıyor muza çocular bayılır onu bile yemez, tavsiyelerinizi bekliyorum

merhaba konu hakkında çok fazla bilgim yok. ancak nörolojik bir rahatsızlığın fizyolojik olarak bireyin dış görünümüne yansıması olarak nitelendirilebilir. rahatsızlığın temelinde beyinden gelen mesajlarin kaslara uygun sekilde gitmemesi yatmaktadır. beynin hasar gördüğü yere ait özelliklere zarar verdiğinden bir çok çeşidi oluyor. emin olmamakla birlikte kalıtsal bir rahatsızlık olmadığını düşünüyorum. doğumsal anomaliler doğum öncesi etmenler de sebep olabilir diye duymuştum. Yalnız akraba evliliği ve kan uyuşmazlığı da neden olur bu yüzden sizin bu şekilde bir etmeniniz yoksa korkulacak bişey yok diye düşünüyırum. bir doktora danışarak teyit edebilirseniz daha iyi olur. ufaklığın hayatını kolaylaştırabilmek için yaşına göre tedbirler alabilirsiniz. bir çok çeşidi olduğu için özellikle hangi alanda daha ağır hasarlar varsa o alana yönelik tedbirler alıp normal gelişen yönlerini geliştirebilirsiniz. M

bence o inatlaşma dönemi devam ediyor ama ben onunla zıtlaşmıyorum... yani hep konuyu dağıtıyoruz ve ilgisini başka alanlara çekiyoruz... dil gelişimi, henüz yaşıtları gibi değil.. yani kelimeleri var ama daha çok sessiz sinema oynuyoaruz.. 2 kelimeli cümle kurmuyor... bu konu için üniversite hastanesinden randevu aldık... tuvalet eğitimine gelince, henüz böyle bir başlangıç bile yapmadık... bezine aşırı derece bağlı... bezsiz şort giymek bile istemiyor... şimdi 3 yaş gelişimini alabilirmiyim? . push ;

merhaba 4143m;cnm inşallah sınavında başırılı olursun... allah gönlüne göre versin.. oğlum 1.5.2007 doğumlu. 3 yaşına kadar ben büyüttüm, işe başlayınca kreşe verdim. 9 ay kreşe gitti. şuan 6 aylık hamileyim doğumdan sonra çalışmayı düşünmüyorum. 3 yaş kreşe verme yaşı benim için tam bi kabus oldu. oğlum tam manasıyla hiç sevemedi kreşi.. servise binerken ağladı oturunca camdan bakınıp sustu. beni bırakmayı kabullenemedi. disiplin, komutlar, belli çerçeve içinde yaşamak oğluma göre değil. "ben çiş yapmak zorundamıyım" diyor o kadar yani. bana aşırı bi şekilde bağlandı ve benim onu bırakıp gitmemmden korkuyor. aslında öyle bişey yok ama benim işe gitmemi kabullenemedi. baba işe anne okula gitcek diyor. şimdi okul bitti aramızdan ayrılıyo demşler okulda öğretmenleri, evde "ayrılık vakti ayrılık işte" dedi. anlamıyorum ama söyleme uslubu bi başka. insanı etkiliyo. yıl sonu gecesinde hiç bir oyuna katılmadı. yaşıtları komutla bişeyler yapmaya çalıştı oğlum parmak emdi , somurttu, etrafına bakındı. şimdi evde oyun oynarken şiirleri şarkıları söylüyor soruyorum niye o gün katılmadın diye "işte" diyor. ben çalışmadan önce oğluma hiç bi dediğimi yaptıramazdım, dinlemezdi sırf sosyalleşmesi için adımlar attım ama pişman oldum. o bana öyle bağlanınca daha bi istediğini yaptım ve şimdi de çok dokunaklı lafları ile içinden çıkamaz hale geldim. nasipse ağustosta evdeyim. evde oğluma nasıl davranmalıyım? kardeş sendromuda var... bu arada oğlum marketteabur cubur, çarşıda oyuncak için kendini yerden yere atan, öz güveni olan, cvp veren bi çocuk. ben kızıncada saatlerce iç çekerek ağlayan bi çocuk... biraz uzun oldu ama insanın anlattıkça anlatası geliyor... cevabın için şimdiden teşekürler... asyacenk hep oğlum için

sınav bugündü değil mi? umarım tahmin ettiğinizden çok daha güzel sonuçlanır... çünkü sizler gibi yardım etmeyi sevenler az bulunuyor her alanda... bol şans tekrar. G

merhaba, kardeşi olan çocukların bu tip davranışlar göstermesi çok normaldir. altını bağlatmak isteyinceye kadar bir çok şekilde kendini gösterebilir. burada çocuğun amacı dikkat çekmektir. ister istemez toplumumuzda bebekler hiç bir şey yapmadıkları halde ilgi çekerler. ve bu büyük çocuğa olumsuz yansır. sizin tutumlarınız güzel ama çocuğunuza bakımından sorumluluklar verirken "off bıktım bu bebekten onun işini yapmaktan "haline dönüştürmemelisiniz. bu çok önemli. ikincisi siz ne kadar normal davransanız da çevrenizdekilerin etkisi daha farklı olacaktır. bu bir süreç... bir süre daha devam eder. hatta şöyle söyleyim hiç bir zaman son bulmaz ama etkileri azalır. önerim, çocuğunuz dikkat çekmeye ihtiyaç duymasın. dikkatleri siz onun üzerine çekin.. örneğin "ayşe teyzesi arda bugün bana öyle güzel yardım etti ki, o olmasaydı galiba bu işin altından kalkamazdım" gibi onu yüceltecek cümleler kurun bunu günde en az 3 kez yapın... şaşırın.. bebekten arta kalan zamanlarda değil, gerçekten onunla ilgili düzenlediğiniz bir zaman diliminde onunla ilgilenin yani "bebeği emzireyim sonra gelebilirim " tarzında değil.. " oynayacağımız oyunu salonda mı oynayalım yoksa mutfakta mı?" tarzında sorular sorarak zaman kazanmaya çalışın... çocuğunuzun okul süreci başladığında, oyalanacak başka şeyleri olduğunda göreceksiniz süreç hızla iyiye doğru yönelecektir... Endişelenmeyin.. Kolaylıklar dilerim

çok teşekkür ederim önerileriniz için. uygulicam I

ilk paragrafta tamamen oğlumdan bahsettiniz sıık sık darılıyor nazlanıyor ben den fazla babasına nazlanıyor babane dede hele aşırı nazlıyor ilk torun olmanın verdiği avantajı kullanıyor, biz yapma dediğimiz şeye babaane ne yaparsa yapsın evet diyor dolayısıyla kendi içimizde tutarsız davranıyoruz çocukta bunu farkediyor ve şaşırıyor, çok sinirli bize el bile kaldırıyor bir ara küfür falan öğrendi girmemesi gerkn bir ortama girdi birkaç kez hemen oradan kapmış sonradan anldm hatamı ama geç oldu kötü birşey oldğnu söyledim daha sonra her söyledğinde ilgisiz davrandm çok şükür onu bıraktı, şuanki en bariz problemi şiddet problemi bunun için nasıl davranıcamı şaşırıyorum benbukadar özveriliyken aile büyüklerimizin bu karşıt davranışlarıda beni üzüyor

konuyla ilgili sormak istediğiniz merak ettiğiniz konu nedir acaba?

Cerebral palsi hakkında bilginiz var mı?

saol canım bunu duymak bile mutlu etti bebegin aglamaları tv sesi bide kızımın soruları kafam kazan gibi napalım onlar saglıklı mutlu olsun yeterki.

merhaba, bu ara kpss nin yaklaşması sebebiyle biraz yoğunum o yüzden geç cevap verdiğim için kusura bakmayın... öncelikle öğle uykularından bahsedelim. 3 yaşını doldurmuş 4. yaşından gün almış çocukların enerji düzeyleri git gide arttığından öğlen uykusuna geçiş çok zor olabilir. bu aynı şekilde gece uykularına da yansıyabilir. öğle uykusu için çocuğunuzu çok zorlamamanızı tavsiye ederim. çünkü bu yaştan itibaren kademeli olarak öğlen uykusunu zaten bırakacaktır. uyumasının kendi sağlığı için olduğu konusunda bilinç kazandırmak gerekiyor. geçici çözümler ve rüşvetler ancak o geçici sürede işe yarayabilir. çocuğunuzun tam olarak uykusu gelmeden yatağına götürmeyin. eğer korku durumu varsa ki okul öncesi çocuklarında korku özellikle de sebepsiz korkular yaşanabilir. bunlara neden olarak çizgi filmler gerilimli aksiyonlu sahneler neden olabilir. bu konuda tedbirler alabilirsiniz. gece lambası kullanın. varsa imkanınız baby phone kullanın. Cemile adlı karakter eğitimi hikaye etinde Cemile kendi yatağında uyumak istemiyor adı altında bir kitap var incelemenizi ve çocuğunuza okumanızı tavsiye ederim. hikayeler çok işe yarar bu tip konularda. birde lütfen hassasiyetinizi çok belli etmeyin. yatağında yatman lazım bak çok üzülürüm ben gibi ifadelerden kaçının. burası senin yatağın orası da benim yatağım. seninle uyumak bana da çok keyif veriyor istersen uyuyana kadar yatağında sana eşlik edebilirim. yanında mı yatmamı istersin yoksa yer yatağında mı? diye seçenek sunabilirsiniz. Ayrıca endişelenmeyin 3,5 yaşına kadar çocukların anne babalarıyla yatmaları da kişilik gelişimi açısından sıkıntı yaratabilecek bir durum değil. ama yine de siz bu durumu çocuğunuzun odasında halletmeye çalışın kolaylıklar dilerim... asyacenk hep oğlum için

merhabalar. 15 aylık bir kızım var oyuncaklarını cinsel organının altına koyarak yerde kaymaya çalışıyor. genellikle bu oyuncaklar sert cisimlerden oluşuyor. yada babasıyla beni yere yatırıp kafamızın üzerine oturup kaymak istiyor. bu hareketler kendini tatmin eden bir yetişkine benziyor. ne yapmalıyız? bunlar gelişiminiz bir parçası mı? bu yaş aralığındaki bebeklerin bu hareketleri yapması normal mi?

çok teşekkür ederim. Amin.. :) Faydalı olabildiysem ne mutlu bana.. :) hergün foruma giriş yapıyorum gün içinde bu konuyu defalarca kontrol edebilme şansım oluyor, ne zaman ihtiyacınız yardımcı olmaya çalışacağım... asyacenk hep oğlum için