Kedigiller20

1240grken 76 gün kuvözde kaldı kızım üstelik de başka şehirde anne sütü anne kokusu olmaksızın sonunuz bağımlı anne-çocuk olur yapmayın başa çıkamıyorsanız destek alın

Hiç üzmeyin kendinizi benim bebeğim de ememiyordu bir süre sonra alışıyorlar. O biberon a alışmadan size vermezler zorluk olmasın diye. Benimde sütum bitmişti damla damlaydi ona yetişti oğlum çok az emebildi. Ama bir süre sonra alışıyorlar herşeye. Daha sakin oluyor kuvezde büyüyen bebekler. Kendinizi asla üzmeyin bende çok uzun süre gormedim ama şimdi benimle çok şükür sizinde öyle olacaktır Allah'ın izniyle. çok geçmiş olsun tekrar Rabbim size bağışlasın kolaylıklar versin

Berbat bir süreç kesinlikle ama zamanla alışılıyor çok stres yapmamalısın bence

Zamanla gecıyor merak etme.

Herkese çok teşekkür ederim, iyiki varsınız yazdıklarınızı en kötü anlatımda açıp açıp okuyacağım tek olmadığımı bilmek çok güzel

Benim oğlum da prematüre doğdu. O yoğun bakım kapılarında bekleyişimi asla unutmam. Üstelik benim oğluma yoğunbakımda müdahale ediliş anına tanık oldum, arkasından ambulansla farklı bir ile götürüldü ve ben arkasından bakakaldım. Telefonumu kim ararsa arasın asla açamıyordum. Kolu kanadı tutmamak, burnunun direği sızlamak nasıl olurmuş bizzat yaşadım. O süreçte hiç kimseyle iletişim kuramadım. Hastaneden çıktıktan sonra sizinle aynı şeyleri yaşadım. Aylarca sebepsiz ağlama krizlerine girdim. Bende ki hissiyatını geçmesi yaklaşık 2 yıl sürdü. Biraz zamana sadece. Siz biraz daha oluruna bırakın. Eğer içinizden yavrunuzu bir an bile bırakmak gelmiyorsa bırakmayın. O büyüdükçe siz de biraz daha rahatlayacaksınız. Bırakın içiniz nasıl rahat ediyorsa öyle davranın.

Kızım 4.5 yasında 10 gün küvezde kaldı ve ben 2. doğumda bile hastanede yanımdaydı.. öyle ayıramıyorum gözümün önünden. Anneme bırakaymda soluklanaym diyemiyorum. Guvenmediğimden mi asla.. bende ayrı bisey olmus o donem. Ama bu sene okula baslayacak siz bari alısın ben kardesini emzirmek uyutmak icn öbür odaya gittiğimde bile aklım onda kalıyor..

Çok geçmiş olsun. Benim oğlum altı aylık doğdu 900 gram doğdu ciğerleri gelişmemişti o yüzden uzun süre aletle nefes aldı. Ardından beyin kanaması geçirdi üç kez. O yüzden yoğun bakima aldılar. Beyni su topladı onunda. bebekler küçük olduğu için belli bir kiloya gelene kadar vermiyorlar zaten. İki kilo olunca bize verdiler. Hidrosefali yani beyninde su vardı öyle dediler. Bir yıl kontrol edildi birde ilaç kullandık. Titremesi vardı çünkü kriz geçirmesin diye kullandık. Ardından o su toplama geçti tamamen. Gözleri tamamen kapalıydı ameliyat ile açacağız dediler hiç gelişmemiş anne karnında o yüzden. Açıldı gözler sonra derece ile görüyo dediler. 10 dereceden yediye yediden beşe ve şimdi üç buçuk derece gözleri. Onun dışında erken doğum olan bebekler çok hassas. Sizinki niye erken doğdu. Süt sağıp yolluyor musunuz. Benim sütum bitmişti uzun süre durduğu için

Böyle bir süreç yaşamadım çok şükür bebisede çok geçmiş olsun ama geçmiş bitmiş çok şükür bundan sonrasına bakmak lazım sizin kendinizi mutlu hissetmeniz bebegede yansır 10 dkda olsa çıkın ne güzel anneniz yanınızda firsatiniz var bu fırsatı değerlendirin Allah bir daha yaşatmasın

Zamanla geçiyor başta bende öyleydim. Kanguru ya da sling ile bebenle hava al.

Bakın size bir şey söyleyeceğim öncelikle lütfen hep olumlu düşünün ve bebeğinizin yanına gelince gülümseyin ve ona moral verin konuşun bugün çok tatlı gorunuyorsun deyin hayat enerjiniz ona geçsin eminim o bunu hissedecek.. ben bebek yoğun bakımda çalıştım uzun süre ve mutlu annelerin bebekleri daha çabuk toparlaniyordu... bu yüzden kendinizi motive edin.. size ne iyi geliyorsa onu yapın ve kesinlikle bebeğinize üzülerek acı içinde bakmayın onlar hissediyor emin olun... Ben hala yatıyor sandım pardon yarım okumuşum... Çok şükür sağlıklı su anda yanında lütfen bunları düşünüp kendinide bebeğinide üzme çabuk buyuyorlar bebeğinin keyfini cikart

Yok onunla her yere her zaman her türlü gidiyorum giderim Benim sorunum onu bırakıp gitmek kendime keyfi zaman ayirmakta.. S

Ne güzel konuşuyorsun canım benim Allah razı olsun sabaha kadar düşünmek ten telden arastirmaktan uykum gelmiyor, hemşireler daha uğraşmıyor ama sondayla devam ediyor lar

Ben bir anne değilim fakat metanetinizi koruyun. Miniğinizin de dirayetli bir anneye ihtiyacı var. Umarım tez zamanda yanıbaşınızdayken bebeğinizin bu stres yaptığınız zamanları hatırlayıp gulumsersiniz :)

Benim bebeğim 4aydir yoğun bakımda yatıyor, bugün özel nuroloji doktoru götürdük hastaneye, eeg kötü çıktı ablası ve abisi gibi olmuycak beyni gelişmemiş özürlü olacak dedi, Kafa ölçümü de çok küçükmüş çok üzgünüm bana bir akıl verin, yanlış değerlendirmiş olabilir mi, solunumu arada kesiliyor burada sondayla besleniyor, kepra diye bir ilaç başlattı

Lutfen bu psikolojide çık bebegine sütüne bile yansır bu durum. Şuan sagliklisiniz ve o bebeğin psikolojik olarak saglam bir anneye ihtiyacı var senin böyle kendini salmak gibi bir lüksün yok. Mutlu anne mutlu bebek unutma!!! Bebeğini kaybeden anne yada annesini kaybeden bebekler var daha kötü neler var siz şuan yanyanasiniz Arada bir anneniz esiniz guven duyduğunuz kisiler varken çıkın 15 dk bebegine birşey al çıkınca mesela kafa dagit Esinle annenle birlikte de cik

Ayni durumu ben de yasadim. Kizim erken dogdu 12 gun kuvezde kaldi. Ben de dogum sonrasi yogun kanamadan iki gun yerimden kalkamadim ne kendimden haberim vardi ne bebegimden. Camin onunden gunlerce az caresiz izlemedim kizimi... Ama her sey yolunda gitti evimize geldik kiziministedigim gibi sevdim optum kokladim karnini doyurdm altini temizledim anneme biraktim yuruyuse ciktim etrafa baktim agaclara kuslara. Derin derin nefes alip evde beni bekleyen bebegim icin sukrettim daha bi keyiflendim biliyorum ki ben ne kadar iyiysem mutluysam bebegim de o kadar iyi. Simdi 13aylik ayni benim gibi delidolu unutmayin mutlu anneler mutlu bebekler.. depresif anneler korkak veya ozguvensiz bebekler demek. Kendiniz icin olmasa da bebeginiz icin kendinizi mutlu edin

Kızımı 1 yıl yoğun bakımda bıraktım. Güneşi bile görmeden toprağa koydum. Şimdi halinize şükredip anın tadını çıkartmaktansa hayatı kendinize zindan ediyorsunuz. Ben kızımın elimle kurduğum beşiğini topladım... Ben kızımı yatağa koyacakken toprağa koydum. Ben bu durumunuzu normal bulmadım. Destek almalısınız. Çocuğunuz yanınızda ve sağlıklı o gün orada olmasaydı tedavi olmasaydı yanınızda olamayacaktı. Yine unutmayın yoğun bakımda olan bir bebeğin anneye değil tedaviye ihtiyacı vardır.

Rabbim Şafi ismiyle sifasini versin inşallah

benim kızımda erken doğdu 1 hafta yoğun bakımda kaldı 34 haftalıktı doğduğunda şimdi şükür 3 yaşına basacak bu kadar kendine kızma sanki senmi yoğun bakıma keyfi koydun psikolojin bozulursa ona hiç faydan olmaz lütfen biraz rahatla ve kendinede zaman ayır

Bizim. İki yaşında titreme bitti şükür. Şimdi boy ve kilo olarak gelişiminde sıkıntı var dört yaşında iki yaşında gibi. Onun dışında çok hastalanan bir bebek. Çok hassas oluyo bu bebekler. Rabbim tez zamanda kucaginiza almayı nasip etsin. Çok geçmiş olsun kuzunuza minnie

Allah bu yavruyu size bagislasin inşallah Allah sabır versin

Bebeğim erken doğdu, 2 günlükken çok ağır bir ameliyat geçirdi doktor bize hastaneden çıkmadan çocuğum var demeyin dedi ve 2 haftadan fazla kuvezde kaldı. Öyle ki onu ilk kucağıma 2 hafta sonra almama izin verildi. Ama bunla da yaşamıyorum yani, çok şükür yanımda. Gerçekten o kadar kötü şeyler yaşadım ki bi de ruhumu böyle şeylerle beslersem hasta olurum. Her şeyin başı sağlık siz de bence bu kadar dramatize etmeyi bırakın, kendinize yazık bu dönemde sonra ağır depresyona girersiniz pişman olursunuz.

Geçmiş olsun, yavrunuzu güle güle büyütün. Belirttiğiniz süreci yaşamadım, lakin farklı korkularım yüzümden ağır bir lohusalık depresyonu geçirdim. Ben de bir an başından ayrılsam kötü şeyler olacak gibi düşünüyordum. Diğer yandan kucağıma almaya bile korkuyordum nasılsa ben öleceğim bana alışmasın bari diye. Sonra baktım olacağı yok, en çok bana ihtiyacı var iyileşmeye karar verdim ve çaba harcadım. Annenizi ve eşinizi dinleyin. 10 dakika ile başlayın, daha sonra süreyi artırın. İnanın size iyi gelecek, yavrunuz da bu iyilikten etkilenecek. Sağlıklı günlerde büyütün inşallah.

Ben de erken doğum yaptım, küvözde kalmadı ancak 50 günlükken zatüreden yoğun bakımda 9 gün yattı. Prematüre doğmuştu zaten küçücüktü, ciğer geliştirici bile etki etmeden doğuma aldılar zaten, minicik ciğeri kaldıramadı Daha büyüyemeden kapkalın hortumlarla oksijene bağlıydı sürekli. Sürekli serum, her gün kan tahlili... Gitmiyor o görüntü gözümden asla. Biraz daha geçmeseydş entğbe edeceklerdi Üstüne üstlük benim bambaşka bir sürü sağlık sorunum oldu o sırada. Hastaneden çıktı tam kendine geldi. 3 aylıktı öylece bıraktım. Ameliyat oldum. Annemler baktı bebeğime. Narkozluyken sadece kızımı sayıklamışım. Çok kötü günlerdi şimdi 8 aylık oldu, kocaman çocuk oldu. Yaşıtlarıyla aynı şeyleri yapıyor aynı boyutlarda onlarla. Ama kendi adıma hala tramvayı atlatabildiğimi söyleyemem. Mesela şu an hasta doktora götürdüm ama çocuk hastanesine götürmeye korkuyorum. Bir daha hastanede kalması gerekiyor diyecekler diye çok korkuyorum. Elimizden alacaklar diye Anksiyete bozukluğum vardı normalde, epeydir sakindi ama yine yokluyor. Eğer böyle devam ederse ruh halim psikolojik destek almayı düşünüyorum. Şükür ki evimizde, yuvamızdalar... Rabbim eksikliklerini göstermesin, sağlıklarını elinden almasın.

Yoğun bakım da olan bebekleri genelde öyle besliyorlar biraz daha kendine gelince normale dönerler diye düşünüyorum. Üzmeyin kendinizi dinlenin dışarı çıkın hava alın kafanız dağılsın biraz.

Benim 3. çocuğum ikizdi, 28 haftalık doğdu, birini 5 günlükken kaybettim. Kızım 68 gün küvezde kaldı. 1100gr doğmuştu. Neler yaşadığımı anlatsam, her dakikana şükredersin kardeş. İnsan sorun yaşadığında dünya da bir tek kendi başına geliyor sanıyor ama her şey zamanla geçiyor. Yaşananlar da tecrübe olarak kalıyor. Hastaneye gide gele o kadar farklı olayları görünce, benim küvezdeki çocuğumun nefes alıyor oluşuna şükürler ettim.. İlk bir sene bende kayıp, sadece süt sağarak vakit geçti. Ne misafir ağırladım ne misafirliğe gittim, çalışmaya geri döndüğümde biraz ücretsiz izinden sonra bebeğim bir yaşında idi, bir kaç ay sonra pandemi oldu, Pandeminin ilk zamanları benim en güzel zamanlarım oldu, bebeğimle bol bol vakit geçirmiş oldum, işimi evden yürüttüm. Büyük kızım beni yormasaydı evde olmak bana hep iyi geldi.

Kızım 8 günlükken idrar yolu enfeksiyonundan yoğun bakımda kaldı 11 gün. Bebeğimin sadece annesine ihtiyacı vardı ve ben onun yanında olamıyordum. Onu dünyaya getirip bunları yaşanmasına sebep olduğum için çok suçladım kendimi. Sonra bu hisler derinleşti. Taburcu oldu eve geldik ama ağlasa kendimi suçlu hissettim. Kızıma baktıkça sadece içim acıyordu, dünyanın imtihanları vardı ve ben bunları bile bile neden dünyaya getirdim ki onu. Psikolojik destek alıyorum hala. Biraz daha iyiyim. Onun dünyaya adapte olduğunu ve mutlu olabildiğini gördükçe içim rahatlıyor biraz. Şimdi 6 aylık oldu. Ayrı kaldığımız 11 günün acısını çıkarırcasına kucağımda, kolarımda, göğsümde büyüdü

İkiz bebeklerim tam 36 gün kuvözde kaldı. Hatırlamak istemediğim günlerdir. Şuanda bahsetmek bile istemem, Allah o yoğun bakım kapılarına düşürmesin. Düşürdüğünde ise benimkisi gibi mutlulukla sağlıkla kavuştursun. Sonra bir bebeğim daha oldu. Bebeğim 1 aylıkkken falan grip olmuştu, eğer kötülerse hastaneye yatırırız dediler. Ödüm koptu o da hastaneye gidecek de benden alacaklar diye. Zinhar gitmem de, götürmem de diye deliye döndüm, neyseki kötüleşmemişti. Böyle hissetmek normal sanırım. Korku oluşuyor... Geçecek ve bebeğiniz bunları hatırlamıyor öyle düşünün. Ayrıca kuvözde kalması onun için en doğru olanıydı. Evde bakamazdınız ki orada kaldı. Öyle düşünün. Vee annenizin tekliflerini değerlendirin. Alttaki markete gitmek, yarım saat de olsa kısa bir yürüyüş yapmak size iyi gelecektir taze anne Sağlıkla büyütün. Evlat sahibi olmak, kalbinin dışarıda atması demek, buna alışmak lazım

Bu süreçler üzücü ama bir süre sonra geçiyor bu his. Ne kadar sürede geçiyor derseniz sizin duygusal yapınıza bağlı. Ben ve arkadaşım aynı durumu yaşadık. Benim gözümden gitmiyordu bu durum. Arkadaşım bir ay sonra bebeğini hastaneden çıkardı ve ben üzülüyorum diye dedi ki şu an evdeyiz ve mutluyuz, bebeğimizin keyfini çıkarıyoruz. Bakış açısı böyle bir şey işte. Kim daha iyi yaptı? Tabii ki o. Çünkü bebek mutlu annenin sütüyle besleniyor. Stresli mutsuz annenin sütü bebeğe geçiyor, bebeğinizin geçmişte kalan anılarına üzülüp onun şimdiki zamanlarının kalitesini düşürmeyin. Çıkıp biraz dolaşın size de bebeğe de iyi gelir, aklınıza geçmiş gelince de çok şükür şimdi çok mutluyuz diye sürekli beyninize bunu telkin edin

Ah şu hormonların gözü kör olsun Geçecek arkadaş Merak etme

Yoğun bakım da olan bebekleri genelde öyle besliyorlar biraz daha kendine gelince normale dönerler diye düşünüyorum

Benim bebeğimde kafa büyüktü ama sıvı birikimi tamamen geçince düzeldi şekli sanki. Allah'ın izniyle birşey olmaz üzmeyin kendinizi. beslenme konusuna gelince mama ile devam edeceksiniz bundan sonra çocukta alışıyor zaten bir süre sonra. Benim bebeğim geldikten sonra bir süre ayaklarını hareket ettirmedi. Sonrasında geçti. Ama haftanın üç günü hastanede geçti bizimki. Başka sorunları da çıktı değerleri yüksekti hep. Mecburen sık sık bakıyorlardı. Sizin bebeğiniz için sadece olasılık demiş doktor iyiyi düşünün. İnşallah sağlıklı olacaktır. Asla üzülmeyin onun size çok ihtiyacı olacak

Allah razı olsun canım benim vakit ayırdığın için

Büyük oğlum prematüreydi. 32 gün küvezde kaldı. Doğumdan sonraki günden itibaren hergün gittim ziyaretine. Hala çok üzülürüm düsününce ama hassasiyet zamanla azalıyor.

Kızım sezeryan doğumdan sonra bir hafta yoğun bakım odasında kaldı. İlk doğumum, iki kere görme şansım oldu. Süt gelene kadar iki gün pompayla uğraştım her gün süt götürdük o bir hafta geçmek bilmedi. Ne zaman çıkacağını bilmedigimizden, o iki görüş gününü asla unutamıyorum kuvezin önünden. Şimdi 2 aylık olduk, herşey yolunda. Ama ben iyi değilim galiba, asla onu bırakmak istemiyorum. Yani alt kattaki markete in diyor annem hava al dolaş gel ben bakarim, yada eşim varken bırak yarim saat in çık dışarı. Yapamıyorum. O görüntü gözümün önünden gitmiyor, asla unutamıyorum. Keyfi birşey için market gezmesi hava alma için onu bırakmak asla mantıklı gelmiyor. Biliyorum suanki durumum normal değil ama aşamiyorum. O kadar zor günlerdi ki, öyle çaresiz bıraktım çıktım o kuvezden onu ki, kendime kızıyorum kaderime kızıyorum kızım orda bir hafta tek başına kaldı ona kahroluyorum. Ailemde böyle bir süreci yaşamış kimse yok, çok şükür sizler nasıl astiniz bu durumu. İcimde gecmeyen gönül yaram resmen, burnumun direği sızlıyor düşündükçe...

o 1 haftayı bebeğiniz hatırlamıyor, hatırlamayack öyle düşünün. ilk 2 seneyi bile unutuyorlar. seviyosunuz evet zor günler geçmiş ama şu an bunu aşmaya çalışmalısınız ki bebeğiniz bir birey olabilsin. ona şefkat ilgi sevgi verin, ama kendi hayatınızı bitirip oan odaklanırsanız yıllar sonra ona düşman bile olabilrsiniz onu suclayıp öyle düşünün.

Öncelikle kadere kızmayın, kizilmaz. Yeni doğum yapmış biri için yaşadıklarıniz çok normal. Bir süre sonra geçecektir. Oğlum üç ay kuvezde kaldı ben de sizin gibi üzülüyodum. siz çok bunalinca dışarı çıkın hava alın. İlerleyen zamanlarda da bebeğinizle çıkarsınız daha kolay olur. Rabbim sağlık afiyet versin

Benim bebeğim de üç gün kaldı bırakıp çıkmak çok zor oldu evrede kimseye vermedim kucağından bırakmadım zamanla duzeldim 8 aylık oldu çok şükür sende duzelirsin istemiyorsan çıkma

Siz ocne "bebegi birakabilme" eşiğinden once kendinizi toparlayin. 23 gunluk bebegim var, 4. Günden beri carsi pazar market yuruyus... her yere birlikte gittik. Nerdeyse her gun disari çıktık. Cok iyi geliyor disari cikmak. Cikmaniz lazim. Cocugu birakamiyorsaniz cocukla cikin

Sizede gecmis olsun,3,5 ay süt sagdim götürdüm sonra göğüslerim yara oldu daha sagamadim bebim bebeğimde titremesi vardı onun için yoğun bakıma alındı daha çok makinaya bağlıydı vizede titremesi için ilaç verdiler luminalten, rivotril verdiler rivotril iyi geldi apneleri kontrol altına alındı. Şimdi nasıl peki bebeğiniz?

Benim oğlum dogum sonrası 8 saat kadar yoğun bakımda kaldi bende beş aydir bebekle yatıyorum herkes beşiğine koy alışsın diyor ama yapamiyorum başta korkuydu şimdi ise alışkanlık oldu. Ama gündüz bi yere bırakıp çıkamama durumum yok yavaş yavaş bi yerden başla zaten bebek olunca uzun zamanlar geçiremiyoruz dışarda annenin dediği gibi en azindan 15 dakikalığına markete git bi hava al bebek büyüyünce beraber çıkarsanız hava almaya ben kanguruya koyup çıkarıyorum hava isindigindan beri. sanirim bu gibi durumlarda hormonlarinda etkisi oluyor zamanla geçecektir inşallah

Canım yeni geldim hastaneden, başka bir doktor bulmuştuk eeg için kötü çıktı sonuç yine, doktor öbür çocuklarınız gibi olmuycak dedi, anormal olucak dedi anliycagin, Bey'in tomografisi yeniden çekilmiş daha sonuç çıkmadı, kafası küçük beyni gelişmemiş diyor çok üzgünüm korktuğum başıma geldi

Benim kızımda erken doğup 15 gün küvez de kaldı. Birgün gittiğimizde ağladı ne desem ne yapsam susmadı o an kucağıma alıp emzirsem susardı biliyordum ama buna imkan yoktu. Yanından öyle bir halde ayrıldım ki taaa sonraki gün sabah görene kadar ağladım durdum sanki dünya yıkılmış ben içine düşmüştüm. Ama bir baktım ki benim 2 kiloluk sıpanın umrunda bile değil gülücük saçıyor etrafa çıktığımız gibi susmuş zaten yani onlar için gelip geçiyor süreç ama şuan senin tüm duygularını hissediyor, onlardan etkileniyor. Böyle düşünüp kendine iyi davran sen iyi oldukça o daha iyi olur Not: şuan ki 2,5 yaşında keyfi yerinde olunca beni hiç aramıyor bile o 8 aylık ayrılık kaygısı falan bile hikaye oldu düşün

Bende iki cocugumda kuvozde kaldılar. Kızım kısa süreli kaldı.3 gün kadar. Hayatı tehlikesi yoktu kalırken. Ama oğlum, 26 gün hastanede kaldı. Ne yedim ne yaşadım bilmiyorum. O süre boyunca. Zatürre doğdu. Sonra ciğeri söndü. Solunum cihazına bağlı 10 gün kaldı. Sonda ile beslendi. Diyorlar" cihazdan ayırıyoruz kendisi solunum yapamıyor, tekrar bağlıyoruZ". 10. Günden sonra kendi nefes alabildi. Herşeye hazırlıklı olun dediler... Bide bu kadar zorlukla aldık geldik çıktı hastaneden. Ne oldu dersiniz? Eve geldik 3. gece falan olması lazım. emzirmek için aldığımda yorgunluktan uyuya kalmışım. Oturuyordum. Elimden düştü, burnu kanadı. Psikolojimi anlatamam. Yani siz olsanız bile yanında olacak oluyor. O nu demek istiyorum. Velhasıl şimdi 1. Sınıfta zor oldu ama geçti. Daha çok erken o yüzden acele etmeyin kendinize zaman verin.

Bana da daha 6 günlükken "idrar yolu enfeksiyonu olabilir. 1 hafta 10 gün yatırıp tedavi edebiliriz" dedi doktor. Bir gün sonra tekrar idrar tahlili verip sonuç bekleyene kadar boğazımdan yemek geçmemişti. Ben de annem varken bi iki kere 1 saatliğine dışarı çıkmıştım ama gram keyif vermiyor artık. O da olucak illa yanımda Çok geçmiş olsun size de. Neyse ki bebeğiniz şu an iyi ve o 1 haftaya dair hiçbir şey hatırlamıyor bile. Bugünleri o kadar güzel ki. Kötü anıları unutup güzelleri biriktirmeye çalışın. Bir daha bu hallerini istesek de bulamayacağız

Merhaba iyi akşamlar, sizin bebeginiz neden kaldı yoğun bakımda 3ay, benim de 4ayim Yeni bitti yoğun bakımda şimdide hep sondayla beslendiği için normal emmiyor yutamiyor, kafasidanda sıvı birikmiş, çok uzadı kafası inşallah kötü bir şey çıkmaz

ben böyle bir olay yaşamamama rağmen ya birşey olursa korkusuyla bırakamazdım yeni anneyken çoğu kişide oluyor nefes dinlemeler başında beklemeler falan olabiliyor sağlıklı çok şükür değil mi bir sorun yok ne kadar mutluysanız bebeğiniz o kadar rahat olacak onun daha rahat ve mutlu olması için artık anın tadını çıkarmanız gerek ona bakınca kötü anları değilde nasıl çabuk büyüdüğünü büyüdükçe birlikte neler yapacağınızın hayalini kurmayı deneyin derim

Doğumdan sonra değil de ben hamileyken hep kaybetme korkusu yaşadım Şimdi 9 aylık ama daha küçükken saat başı alarm kurup nefes kontrolü yapıyordum Şimdi tüm gün anneme bırakabilirim İnanın zamanla geçiyor

belirttiginiz süreci yiğenimde yaşadık, bir bucuk ay kadar kaldı hastanede. her gun sut geldi gitti sizinde dediginiz gibi. evet zor bir sürec her gun kulagin gozun telefonda yasamak acaba kotu bir haber vereceklermi diye yuregin agzinda yasamak ama geçti gıtti sizde biliyorsunuz. korkmayin biraz kendinizi rahatlatin, arada hava alın havalar sıcak bebeginizide alin çikin dolaşın. stres yapmayin saglikla buyutun

Yok onunla her yere her zaman her türlü gidiyorum giderim Benim sorunum onu bırakıp gitmek kendime keyfi zaman ayirmakta.

Allah rahmet eylesin canım, Allah sabır lar versin G

1 hafta da ben yaşadım. İlk sütümü veremedim. Uyandığımda yatağa akmıştı. Bebeksiz eve dönüyorsun. Ne karnında ne kucağında. Şuan iki yaşında kızım ikimizde sağlıklıyız. Ve hep aklımdan geçer. Trajik olarak geçti. Ama ilk dönemler daha yoğun üzülüyordum tabi.

Geçmiş olsun ikinize de. Bende kızımı çok zoraki bırakıyorum. Hastaneye tahlil sonuçlarını göstermek için falan onun dışında bırakamam. Yapımızla alakalı olabilir.

Benim de bebegim dogdugunda 5 gun yogun bakimda kaldi. Ciktiginda sizin gibi hissetmedim. Zaten o donem gece gunduze karisiyor, alisma sureci, bunlara odaklandim. Ama ilk ay hic disari da cikmadim. Bunu bilincli olarak degil firsat olmadigi icin yapamadim. Sadece bir kere kuafore gittim 20 gunluk falanken. Cok iyi gelmisti. Sonra da normal hayatimiza devam ettik. Ama dogar dogmaz anneden ayri kalan bebeklerde ilk tensel temasi yasayamadiklari icin bedensel travma kaliyormus. Benim oglum bir donem surekli gogsume temas etmek ister. Hala basi gogsumde uyur. Memeyi de zor birakti. Cocuk psikiyatrina danistim. Ilk temasi yasayamadigi icin beden hafizasinda bu travmanin oldugunu soyledi. Istedigi surece de buna izin vermemi soyledi. Ben de oyle yapiyorum. Size tavsiyem onu surekli memenize yakin tutun, gogsunuzde uyutun. Saglikla buyutun.