kardeş kıskançlığını hiç yaşamayan bir oğlum var bu sene 1. sınıfa başlayacak 2003 doğumlu. evde bazen kendisinden 2,5 yaş küçük erkek kardeşi ile kıyamet kopuyor. bazen de çok güzel oyun oynuyorlar. ama genelde küçükler daha bi sevilir ya, bizimkide öyle tabii. bunu görünce ölmesini istediğini dile getiriyor eskiden yapmazdı böyle şeyler. içine kapanık bir çocuk olmasada kolay arkadaş kuramıyor hatta kurmuyor diyim. bu yaz sıkılmasın gününü televizyon ve pc başında geçirmesin diye spor okuluna gönderdim sabahları gidiyor. önce bir hevesliydi sonra sıkıldım yoruldum demeye başladı. ve servise bindiği zaman mutsuz isteksiz görüyorum onu. bazen ona yetemediğimi ulaşamadığımı düşünüp üzülüyorum. davranışlarına karşı tepki gösterdiğimde benimle iletişimi kesiyor hatta sarılmıyor, onu öpmek istediğimde kaçıyor. ama bensiz de yapamıyor. tamanlamıyla kardeşini mi kıskanıyor yoksa derinlerde daha farklı şeyler mi var acaba? okula başlamadan önce bir çocuk psikoloğuna gitmeyi düşünüyorum. çünkü bazen öyle bir an geliyor ki gülerek ağladığı oluyor. çocuğumu çözememek ona ulaşamamak da beni çok üzüyor...:sm_confused: CennetKokulum kuzusu'nun