Spor salonuna gıderek bıde gazı bıtınce atlattım Mel59

begenmissiniz yorumumu ama cevap yazmamissinizz. kotu olma sebebiniz bebeği kabullenememekmi

24 yasindayim. bende hamdolsun atlattim. suan mutluyum. alistim yeni duzene :) benimde kizim var

Eğer yanında sana yardım edecek birileri varsa ya da annene atıyorum teyzene gidip kalma ihtimalin varsa git kal. ben artık bakamıcam dediğim her an anneme attım kendimi çok daraldım alın diyordum ama bebeğe baktıkça aklıma hep o düşünceler geliyordu, uyuyamıyordım sürekli hayatımı mahvettin, sürekli yanımda olacak ben ne halt ettim, yaktım kendimi tabi sonra yüzüne bakıyorum çok güzel zavallımın birşeyden haberi yok. diyorum ya deprsyonla ilgili instagramda birilerinin buldum onlarda ağır geçirip atlatmış, bana sürekli telkin verdiler geçecek diye. zorlandıkça onlar yazıyordum. ama ben bu kadar kötü olmama rağmen hem ağlıyordum, hem bebeğin ihtiyaçlarını gideriyordum ama arada birilerinden yardım al nefes al. ve korkma sürekli her aklıma düşünceler geldiğinde geçecek ben iyileşicem geçici bir dönem diye telkin et kendini. ben bebeğimin suratına bakıp bem bunu sevmiyorum ömür boyu nasıl bakıcam diyordum sonra geçecek alışıcam diyip kafamı dağıtıyordum ama bana psikologun çok faydası oldu bu düşüncelere neden sahip olduğumla ilgili baya konuştuk.

Kıyamam.. Nasıl birşey bilmiyorum ama sakin olun. "meleğim doğdu" yazmışsınız ne güzel. Umarım meleğinizin kokusu, tatlılığı sizi diplerden göklere çıkarsın. Şifa diliyorum Allahtan, ferahlık versin.

Vaaaarrr Malesef çok ağır bir depresyon yaşadım ve uzman yardımı almadan da bu süreci atlatamadım. . Hiç korkma! Herşey çok güzel olacak.. bugünler geçecek.. hiçbir kötü anını hatirlamayacaksin.. hatta "keşke bebek olsa yine, ne çabuk büyüdü " falan diyeceksin.. Yaşadıklarımızı çok çabuk unutuyoruz, malum evlada kin tutulmuyor En kısa sürede bir uzman yardımı almanı tavsiye ederim.. Y

kusura bakmayin internetim yavas oldugu icin yazdiginiz cevabi gec gordum. suan sizi sorumluluk uykusuzluk yorgunluk depresyona i itiyor olabilirmi E

Inanın ben de de öle oldu birşey olacak ölecekmişim gibi hissediyordum. Vücudumda sıradışı birşey olsa saatlerce günlerce düşünüp dururdum. Istahim giderdi yemek yiyemezdim. Kalbim çok hızlı atardı stres yapardım. Kalbim aklim yorulurdu. En ufak bi şeyde doktora koşardım. Doktor önemli birşey değil desede bu beni tatmin etmezdi iki doktora gittiğim olurdu çok bunalımlar yaşadım. Halbuki yaşanacak birşey varsa cekecegimiz birsey varsa ne kadar kaygilansak da bos Allaha tevekkul ediyorum kendimi ona emanet ediyorum. Inanın bu şeytanın vesvesesi buna knmamamiz lazım ondan habersiz zerreler bile hareket edemez. Herşey boş bu dünyada gelip geçici Herşey elimizden bi gün gidecek Allah herşeyin hayırlısını versin insaallah. Sadece dua edip ona yönelelim başka bu durumdan kurtulmak zor... En zayif noktamızdan şeytan girip bizi kandirip vesvese veriyo hayatımızi zindana çeviriyo bunu yapmasına izin vermeyelim insallah

Ben spor yaparak atlattım kılolarda gıdınce bıse kalmadı ama öle yuruyus felan deıl dısarda profosyonel spor merkezı olsun Y

Oofff 3 ay cok gitmiş sizinki... bende iyi degilim, umarım en fazla 40 gun gider.. Nasıl atlattınız bu durumu Mel59

Kızlar bebegim 104 günlük çoğu yorumlari okudum bende hemen hemen aynı seyleri yaşadım ama farketmemisim Öncelikle bu durumun yani ilk zamanlarda ki o tedirginligin endişenin geçeceğini bilin. Yavrunuza sizde daha iyi kimse bakamaz ve anlayamaz. Bende ailemden farklı şehirde yaşıyorum annem 6 gün kalabildi yanımda annemin gideceği gün herşeye aglar oldum sıkıldım falan ama iyi ki annem erkenden gitt de ben hemen alistim diyorum Simdi bebegimle mutlu mesut yaşıyoruz baze uyumuyor düzensiz oluyor ama daha çok küçük her şey geçecek büyüyecekler insaallah Allah hepimize kolaylik versin amiiinnn sema

Anladım çok teşekkür ederim yani dışarı çıkıp gezmek önemli... bende de sürekli hasta olacağım Bayılacam hissi oluyordu şimdi şimdi geçti çok şükür Z

Hadi bana burda yardım eden var ama evimizde eşim ne kadar yalnız bırakabilirim. Gitsem sürekli ağlıyorum o zaman da mutlu olamıycam inanın artık ne yapacağımı şaşırdım. Psikoloğa gideceğim yarın umarım iyi gelir inşallah iyi bir psikologtur Y

Bende asagilik komleksi var en ufak laf en ufak soz kafami duvara carmama yetiyor yada kendime vurmama E

Arkadaşlar aynı duyguları bende yaşıyorum bebeğime karşı yabancılaşma, soğuma gibi hisler hissediyorum ama benim bebeğim 7 aylık normal mi bu ayda bu tarz şeyler yaşamam. gerci 5 buçuk aylıkken başladı. Geçmedi bi türlü Justready ve yenitibet sizinkiler geçtimi? L

Sadece annem ve esim var esiminde is saati uzun oda aksam geliyor arada babam

bir de annem cok yardim ediyor sag olsun o olmasa isim cok zor

Ben de bu depresyonu çok ağır yaşadım. Senin durumun nasıl bilmiyorum ama doğuma güle oynaya giden ben 3 gün sonra bunalımdaydım. İnan oturup kendimimi bebeğimimi öldürsem diye düşünürdüm. Nefesim kesiliyordu içim daralıyodu. Öfkeden mutsuzluktan sıkıntıdan çocuğumu gözüm görmüyordu. Çok kötü bir anne olacağımı ve oğlumu hiç sevemeyeceğimi zannedip bir de vicdan azabıyla yanıyordum. Ama geçiyor. Sadece kendine hep bunu hatırlat. GEÇECEK. GEÇECEK. GEÇECEK... Ben 3 ay sonra kendime gelmeye başladım. Şimdi yıl aradan sonra Allah nasip ederse 2. bebeği düşünüyorum. Bu kez ruhsal anlamda kendimi daha güclü hissediyorum. Bu kez o üç ayı kaçırmıycam. İnşallah bebeğimin her saniyesinin tadını çıkarıcam. Sana tavsiyem kendine zaman yarat yarım saat bile olsa imkanın varsa yürüyüş yap. ve yakınlarından yardım istemekten çekinme.

Ben öyle olacağına inanıyorum. Oğlum benim herşeyim en iyi arkadaşım. Bu duyguyu şimdi değilse de zamanla sende hissedeceksin inşallah. Ben 2. den sonra cesaretimi toplayabilirsem 3. yü bile istiyorum Bu arada yaşınız kaç? E

Off ne guzel atlatmışsın cnm Bendede her gun bi kaç saatlik bi aglama istegi geliyor kotu oluyorum sonra yavastan toparlanıyorum H. sonu cıkıp geziyoruz esimle ama aklım hep evde bebegimde oluyor ondan da zevk alamıyorum... Nezaman gecer acaba bu depresif huzunlu aglamaklı gunlerim... ooffff Mel59

Canım ben bunu doğumdan hemen sonra yasamistim, benim ailelerden kaynaklanan sorunlarim vardı. Senin yaşamında da bebekle birlikte mutlaka büyük degisimler olmuştur. Benim tavsiyem bebekle aynı eve gün boyu kapanmadan ona ve kendine bir sosyal hayat olusturman L

O ek gidaya baslama surecinde mi oldu acaba? A

Yanınızda size destek olacak kimse yok mu? Lohusa kadın yalnız bırakılmamalı derler ama..

HAyır lütfen çok üzüldüm sana. Benim yavrum da 5 gün küvezde kaldı. Ve hiçkimsem yoktu hala kimsem yok. Tek başıma baktım 1.800 gr el kadar bebeğe. Lütfen yavrun şuan yanında ailen yanında, Böyle yaparak kendini üzme bebeğini çok seviyorsun ona en çok ihtiyaç duyduğu zamandasın. Bol bol sarıl yavruna, emzir öp kokla sevdiklerinle bebeğin uyuduğunda çayınızı kahvenizi için. Niceleri var çok şükür hemen atlatmışsınız. Keyif alabileceğin şeyleri ailenle yap ne güzel yanlız değilsin işte. Güzel düşün güzel olsun. Yavrun şuan senin yanında sağlıklı huzurlu günler diliyorum.

Bu dusuncelere sahip olmanizin sebebi neymis? Yani bunlarda mi bilinc altinin bir oyunu? L

Merhaba, İki ay oluyor doğum yapalı. Bebeğe bir türlü alışamadım. Bazen bu benim çocuğum benim çocuğum var diyorum ama korkuyorum içime sıkıntı basıyor. Be yapacağım ben bundan sonra kendime bile zaman ayıramayağım ne yaptım ben gibi saçma düşüncelerden kendimi alamıyorum. Herkes seviyor ben öyle imrenerek bakıyorum ben neden böyle değilim diye ağlıyorum. Sürekli kaygı ve korku içindeyim. İlk iki hafta böyle değildim çocuğu seviyordum ama birgün aşırı emzirmekten aniden sıkıldım ve bu hale geldim. Çocuğa bakınca içimde hiç bir kıpırtı olmuyor. Bunları böyle yazmaktan dolayı kendimden Utanıyorum. Güler yüzüm gitti yerine böyle sıkıntılı bambaşka bir insan geldi. Eşime karşı bile düşünemez ilgisiz gibi oldum. Sıkıntılı olunca insan diğer şeylerle galiba ilgilenemiyor. Anlayamıyorum ki bu halden çıkmayacak gibi geliyor nasıl düzenleyeceğim ben lütfen yardım edin. Eşimle eskisi gibi olmayacak gibi hissediyorum eskiden çok rahattık çok güzeldi şimdi sanki tamamen hayatım alt üst olmuş gibi hissediyorum

Ve ölüm korkusu iç sıkıntısı oldu çok fazla hamileliğim de. A

ben lohusayken devamli derdimi anlatip bu cevabı duymak isterdim :) geciyormus gercekten

Suan degil ama baya yasadim bu durumu. Zor atlattim. Merak etmeyin gececek. Yalniz kalmamaya calisin. Arada gelip bebise 1 2 saat bakacak biri varsa yuruyuse cikin kuafore gidin hic bir sey yapamazsaniz guzel bir dus alin. Ben baya fenaydim. Annem bebege bakti her gun kahvemi alip yuruyus yaptim. Geldim dus aldim. Sonra yine aksam 1 saat gibi ciceklerle ugrastim bakim sulama besleme temizlik vs. Stres aticak bir seyler bulun.

Evet var ama özelden söylesem daha iyi.. şimdi bir de reklam yapiyorum diye banlanmayayim. . malum ayın 2-3 günü bansız dolanabiliyorum :/ Y

Ikıncı bebekte bende 6. Aydan sonra kalbimde ritim bozukluğu cikti tansiyonum yüksekti ilk aylarda da doğru düzgün iştahım da yoktu hiçbirşey yiyemiyorum. Sadece 6 kilo almışım 9 ay boyunca benimde iyi gecmedi ikincisinde. Bizim ikinci bebek kazayla oldu birincisinde çok zorluklar çekince eşim ve ben çok korktuk biraz zaman geçsin de öle düşünürüz diye 3 yaş var aralarında çok şükrediyorum Rabbime içimize bi sakınlık verdi sıkıntı çekmeme rağmen istiyodum bebeğimi doğurmayi aramıza katılmasını. Çok dua ettim Rabbime sığındım. Bu da oteki gibi zor geçmesin kaldıramam dedim Rabbime. Çok şükür iyiyim annemin yanındayım eşim işi icabı seyircisine cikiyo ben de buraya geldim. Hiçbirşey e elimi sürdürmüyorlar. Sadece bebegimle ilgileniyorum. Kafan rahat olunca bebeginde iyi gelisiyo herşeyi unut hiçbirşeyi kafanı takmamaya çalış. Istahsizlik çekiyorsan kafanı birşeylere taktiğin için oluyo demir ve vitamin hapı kullan sonra kafan donuyosa D vitamini eksikliğinden oluyo biraz dışarı çıkıp güneşlenmek gerekiyo açık havada yürümek ya da D vitamini takviyesi almak lazım ben alıyorum 5 damla. Kalbini ferah tut hersey duzelecek Allahin izni ile hergun duani da eksik etme namazlarini gecirme cok rahatliyo ole insan A

Uzun zaman geçmedi 7 ekimde doğum oldu nisanda falan geçti yaza doğru dışarıya falan çıkmaya başlayınca evde idim hep çocuk hasta olmasın diye Z

Anladım bende şu an hem ağlıyorum hem bebeğe bakmaya çalışıyorum artık eski hayatım bitti gibi hissediyorum eşimi eskisi gibi özlemek istiyorum eskisi gibi heyecanlanmak istiyorum onunla birşeyler paylaşmak istiyorum yüzüm gülsün diyorum ama bunların hiç birini yapamıyorum sürekli artık hayatımda çocuk var diyorum ve sabah mutsuz uyanıyorum sürekli böyle. 38. Günümde annem memlekete getirdi beni. Oturduğum yer memlekete çok uzak. Eşim şimdi yalnız ben memlekette o kendi evimizde. Ne kadar sürecek bu durum bilmiyorum evimi özlemeyi bile özledim ama gitmeye korkuyorum ama eşim daha be kadar yalnız kalacak li daha ne kadar böyle devam eser ki diyorum kendime ne olacak inanın kafam karma karışıl geceleri annem bakıyor evde babam kardeşim yardım ediyorlar ama oturduğum yerde kimsem Yok J

Zaten yardım almak istiyorum daha doğrusu bir psikologa gittim ama bana elle tutulur hiçbir şey demedi. Geçecek, geçecek diyor ama bana bir yol göstermesini veya ne biliyim başka birşey bekliyordum. Tabi yardım alıp memnun kalanların doktorları ne gibi bir destek veriyor onu da bilmiyorum, o yüzden doktor tavsiyesi istedim burdaki arkadaştan. BEbeğimle mümkün olduğunca dışarı atıyorum kendimi ama onla olduğum için yüzüne baktıkça aynı düşünceler sarıp duruyor, pek fayda göremedim.

aynı duygular 3 ay oldu hala aynı

Doktor olarak tavsiye edebileceğiniz biri var?

Bebegin hayırli olsun bitanem. seni cok iyi anliyorum. Bende yaşadim. Eve gelen misafirleri kovuyordum oğluşuma nazar degecek diye. 40ım çıkınca gecti ama. Senin ne gibi sıkıntın oluyo

Haziran ayında bu konuda paylaşımda bulunmuşum seni çokkk iyi anlıyorum. inan ki asla kendini kötü hissetme, bunları hissetmen normal sen kötü bir anne değilsin. kimi insanın adaptasyonu yeni hayatına zor oluyor. bende senin gibiydim yüzüne bakıyordum bu benim mi değil gibi falan diyordum. hergün bırakıp gitmek istiyordum, annemelere gittim birgün ve dedimki ben bakmak istemiyorum bakamıcam alın sadece emzirmeye getirin dedim düşün yani. kucağıma getirdiklerinde yüzüne bakmak istemiyordum bana hayatımın bittiğini hatırlattığı için. eski hayatımı özlüyordum, al işte çocuk yaptım başımı yaktım diyordum, ömür boyu çekeceğim, hayatım mahvoldu diyordum. eşimle artık hiçbir şey paylaşamıcam, hayat bitti, özgürlük bitti, kendime vakit ayıramıcam diye düşünüyordum ve artık ağlamaktan perişan haldeydim bebeğim 3. ayına yaklaşıyordu aileme bana yardım edin ben düzelemiyorum alışamıyorum dedim. soluğu iyi bir psikologda aldım, terapiye başladım iyi gelmeye başladı. şu an 4. ayımız bitti biz bebişle baya alıştık birbirimize, daha iyi olacak ve bugünleri unutacağıma inanıyorum. ben bir sürü kişiyle yazıştım çiziştim geçiyor diyorlardı ben nasıl yani diyordum, nasıl bı duygular geçer ama vallahi billahi alışıyorsun bana güven korkma.40ın geçmiş ve bu duygularla baş edemiyorsan hemen yardım al daha da uzamasın. J

Ben de de ayağı kalkınca baş dönmesi oluyordu düşecekmişim gibi sallana sallana gidiyordum ve iştahsızlık sorunu da yaşadım aylarca sürekli hastaneye gidiyordum ben de bi hastalık mi var diye. Hasta olup ölecem saniyordum. Vucudumun degisik yerlerinde siradisi birsy gorsem hastaneye kosuyordum. Anlatamam sana halimi çok buyuk bi depresyondaydım artık kalp atışlarımin hızından gece sabaha kadar uyumuyodum. Süt olsun diye yemekleri zorla yiyordum. Bebeğim hiç kilo alamadı benim depresyonda oluşum onu da etkiledi 2 aydan 3. Aya girerken sadece 150 gram almıştı. Daha sonra 300 gram daha beter oldum onu o halde görünce yetemiyorum psikolojisine giriyosun. sonra ek gıdaya başladık biraz toparlandı bünyesi çok zayıfladı hemen hasta oluyodu sonra kendimi unuttum bebekle uğraşmaya başladım. Çok şükür Allah kimseyi o duruma düşürmesin mantık kalmıştı insanda hiçbirşeyi sağlıklı düşünemiyorsun. bir yaşında iken bebeğim 8. 500 gramdı. Bence ilk çocukta denetimsizlik de olunca insan ne yapacağımı bilemiyo arkadaş çevrenizle irtibatınızı koparmayın sizde kalabilecek birileri olsun ya da siz annenize gidin tek kalmayın A

40 gün ağladım ben. Bebeğim kilo kaybetti ağladım, kilo aldı ağladım, sevdiğim yemeği yaptılar ağladım yani herşeye ağladım. Sonra geçti. Baktın geçmiyor psikolojik destek al. Sen neler yaşıyorsun?

Benimde bebeğim 2 aylık bende çok ağır geçiriyorum kaçıp kurtulmak istiyorum ama yapamıyorum. benim bebeğim mi diye bakıyorum bazen inanamıyorum. sonra böyle düşündüğüm için çok üzülüyorum, suçluluk hissediyorum. bu günler hiç bitmeyecek hep mutsuz hep sıkıntılı hep isteksiz olacakmışım gibi geliyor. sizin atlatmak için bir öneriniz var mı? Y

insallah J

Ne zaman geçti doğumdan kaç gün sonra.. A

Sezeryan oldum ben ilkinde komple bayiltildim ilkin normal sancıyı çektim 7 saat sonra bebek haznede kaldı hemen sezeryana aldılar. Ben ayılırken nefes alamadım ölüyorum şansım bi herşeyi duyuyorum fakat hicbiryerimi kipratamadim. Biri dediki ayiltin dedi beni ayılttilar hadi geç kalsalardı belki de bitkisel hayatta olabilirdim son nefesimi veriyorum sandim bütün bedenim çok sarsıldı önce normal denendi sonra sezeryan oldum. 36 gün kendime gelemedim iştahsızlık ve başdönmesi kalp çarpıntısı çok oldu bende çok kan kaybettim ve hamilelikte kanim 8e kadar düşmüştü kendime çok zor geldim ben zaten sonra da logusalik sorunu yaşadım. Bi hastalık duyuyordum televizyonda belirtilerini sayıyodiyelim ben de de mi var acaba bundan vb diyip psikolojimi kendi kendime bozuyordum. Herşeyi kafama takiyordum. 6 aya kadar toparlanamadim. Sonra bi komsum oldu çok sevdiğim onun da bebeği benim bebegimle yaşıt onunla görüşmeye başladım o geldi ben gittim. Anneme geldim vb derken düzeldim çok sukur. Ikıncı doğum da belden uyuşturma oldum daha memnun kaldım. 10 günde iyileştim. Z

Yanliz kalmiyorum suan ama krizler gittikce artiyo beraberinde hic bulantisi yapmaya basladi inanin daha oncede depresyon gecirdim ama ilk defa olumu dusundum

bu asagilik kompleksi degil. ofkenizi kontrol edemiyosunuz. ev cok kalabaliksa buda sizi bunaltir. sizi anlayan yardimi dokunan bir kisi kalsa yeter. mumkunse eşinizi bebek bakimina alistirin E

Ayy evet gaz sancıları en az 3 aya kadar gidiyor diyorlar.. su an gozume cok uzak geliyor bu surec daha kucuguz cunku 9gunluk.. inş benimki oyle cok gazlı bebiş olmaz...

Canım benimde hamileliğim de başladı hastalanma korkusu.. hamileliğim biyolojik yönden çok ağır geçti hamilelik değil de hastalık kapmış m ve hayatım öyle geçecek gibi geliyordu. Şuan lohusa ym ve baş dönmesi kalp çarpıntısı n dan çok huzursuz oluyorum tekrar hasta mi olacağım diye.. Elhamdulillah dualarımi da ediyorum.. Nasıl geçti sizinki A

Geceleri çok kalkıyor Musun? Mesela gece kalkma olayı daha çok tetikliyordu bende Birde bebeğim sebepsiz yere ağlarken. Çok kötü olduğun durumlarda biraz dışarı çıksan? Yakın bir yerler de kahve içmek bile iyi gelebilir. Küçük ama etkili diye düşünüyorum.

Gecıyo zaman

Yanlız değilsin Bende çok zor şartlar altında yabancı ülkede Doğum yapmış tüm bu süreçte hamilelik dahil. Sadece eşimle geçirmiş biri olarak. Tam 49 gün. Öyle berbat haldeydim ki. Anlatılmaz yaşanır. Erken Doğum bebeğimin küvezde kalması Sancılarım ay resmen ölüm gibi birşeydi. Normal olmadığımın farkındaydım. Eşim yemeği ayağıma kadar getirirken Yere fırlattığımı hastaneden kovduğumu biliyorum. Eşimin de desteği ile bol bol yürüyüş, kuaför, mağaza gezmeleri, dışarı da yemek yemeler. Böyle böyle düzeldim. İnşallah seninde çok uzun sürmeden bu durumdan çıkarsın. Bebeğine uzun sağlıklı ömürler

Gecicek canim üzülme E

Bebeğe baktıkça mı alışılıyor zorla da olsa bebekle ilgileneyim mi Y

Yaşadıkları mız hemen hemen aynı... bende 32gün önce doğum yaptım baş dönmesi devam ediyo demek ki d vitamini eksikliği olabilir... bi kontrole gideyim inşaallah... Z

O bunalma dönemi hepimiz de oluyor canım. Benim de ilk zaman gogus ucum yoktu ve enzirmeye calismak bir iskenceydi. Slikon ucu tak bebenin agzina sokmaya calis. O hava yapar bilmem ne derken ayy ne gunlerdi. 3 saat araliksiz emzirmek icin ugrastigimi bilirim. Ama hataymis. Cunku gogusleri 15 er dk emzirip koymak gerekiyor. Eger bebegin doymuyorsa cok bunaldigin zamanlarda mama ile takviye yap istersen. Yani tamam anne olarak mama vermek istemiyoruz ama mutsuz bir anne de cocuga cok faydali degil neticede . push ;

benim kizim 5 aylik. 5 ay once cok agir geçirmiştim. geçirmeyen cok azdir bunu. bebegimi kabullenemediniz

dogumdan beri asla 2. yi yapmam dedim ama benden bigun dusunurmuyumki yasadiklarimi unutup. d

Lojusalık depresyonunu dıbıne kadar yasayanlardanım ılk etapta cocugu kabullebemedım agladıgında goturun dıye bagırmaya baslıyordum sonra hamılelıkte cok kılo almıstım hamıle kalmadan once cok zayıftım eskı kıyafetlerının ıcıne gıremedıgım ve cevremden aldıgım aa be kadar cokmussun kılo almıssın yorumlarıda tuz bıber oldu bebek olmadan once cok rahat bı hayatım vardı sorumluluk olayı agır bastı uykusuzluktan butun sınırlerım alt yst olmustu işe gıtmedım 2 yıl bunun gibi seyler ve depresyonun dınine vurdum bu tam olarak 3 ay surdu su an guluyorum yadadıklarıma susn ısr gıderken aglıyorum cocugumu bırakmak ıstemıyorum geryere bebegımle gudıyorum onunla konusup sıhbet edıyorum onsyz bır hayat dusunemıyorum aldıgım 25 kıloyu ıse 26 kılo olarak gerı verdım yanı demem o kı hersey gecıyor bıraz zaman sabır