Ya arkadaslar, yeni dogum yaptım yani bebem bi 3 aylık oldu yine, ama birkac ay sonra işe baslamam gerekiyor on aylık ken düşünüyorum bebegimi bakacak kimsem yok annem vefat etti, kayınvalidemse şehir dışında oturuyor yani kimseden fayda yok, bende ev borcuna girdiğimiz için çalışmak zorundayım dayımın eşini düşünüyorum ama kızım ona anne der diye ödüm patlıyor gün gectikçe dahada stres oluyorum, aklıma geldikçe bebegimle konuşuyorum deli gibi sarılıyorum bak benden baskasına anne demek yok ona göre falan gibi sanki beni anlıyor da konuşuyorum işte keske anlayabilse canım benim öyle gülüyor sabimaranızda bunu yasayan varmı beni tanıdıktan sonra yani on aylık bıraksam aksam alsam yine baskasına anne dermi?

bakan kişiyle konuşmamın faydası olurmu. yani sana anne demesini istemiyorum gibi ya birde kızım benden soğur hep bakan yengemi ister diyede korkuyorum ama mecburen çalışmam lazım, yine onun iyiligi için geleceği için bu durumu yaşayan başka anneler daha varmı çok değil bi 3,4 yıl çalışmayı düşünüyorum yani bebem yine bi 4 yasında olur N Nyazyagmuru

merak etmeyin demez sanırım çocuğa anne kelimesini öğreten biziz yengecim die sevse yenge der doğal olarak.. bizim bi arkadaşın cocuguna anneannesi bakıyo annesine anne anneannesine anneanne iyordu sonralarda kafası ererken falan şımarıklığından anneannesine anne demeye başladı ama annesinede iyodu ama her cocuk demez bence siz hassasiyetinizi anlatın içinizi rahat tutun K KIRBITCI KIZ