Ne yazık ki ben de. maalesef. Ama kızmamak gerek. ruhsal gelişimlerini olumsuz etkiliyor. en azından 8 yaşına kadar. D

Kesinlikle buna da katılıyorum. Eşime patlamalarım hep başkalarına kızdığımda oluyor. Başkası canımı sıkıyor evde suratsız suratsız dolaşıyorum. Eşim ve kızıma haksızlık yapıyorum. Düzelicem ama kararlıyım

Bende uc gundur ayni seyi dusunuyorum bir suredir dogru duzgun evimizde kalamadik degisik ortamdan oglusumda yiprandi haliyle bende bagirip cagiriyodum esim dediki cocugu kiza kiza hasta edeceksin uc gundur sakin davraniyorum hatta aglamasina bile izin veriyorum ve farkettimki oglum buyumus beni anlamaya baslamis bir daha elimden geldigince sesimi yukseltmeyecegim bebegime

Ne mutlu size Çocuklara bağırmayı biz öğretiyormuşuz aslında biz ne kadar sakin olursak onlarda öyle olurmuş

üff bende cok söylenırım napayım cok kızdırıyor benı :)

Merhabalar, Bu konuyu son günlerde ben de çok düşünüyorum, yazıyı görünce tam denk geldi dedim. Ben de konuşurken biraz agresif çıkışlar yaparım, sitemli gibi konuşurum. nerden edinmişim bu huyumu bilmiyorum, hoşlanmıyorum da. Arada da bağırıyorum evde, eşime olsun kedime olsun . Son haftalarda daha 10 aylık olan kızım da çığlık atıp ayak diretmeye başladı. Oyuncağını alamıyor çığlık, yemeğini beğenmiyor çığlık. Dedim kendi kendime bu senin marifetin. Ben de daha sakin olmayı deniyorum. Kızımın beslenme, alt açma, uyuma gibi ihtiyaçlarını otomatiğe bağlayarak yapmaktansa her birini eğlenceli bir aktiviteye çevirmeye çalışıyorum. İşe başladıktan sonra oluşan yetişememekten kaynaklı stresi üzerimden atmaya çalışıyorum. inşallah siz de ben de başarılı oluruz :)

Evet. Çok teşekkür ederim. İnşallah devam edebilirim. Bugün kız oğlanı yitti kızarım geldi ama sakın ve kararlı ses tonu ile yanlış bi davranış dedim o da anladı bakalım ilerleyen günlerde gorecez.

Bu aralar biraz hırçın biri olduğumu fark ediyorum. Çocuklarıma konuşma şeklimle kendi kendime aynada konustum. Ve mimiklerimle vs. Sert geldi. Ama ben yumuşacık bir anne olmak istiyorum. Yumuşak ama rehber aynı zamanda. Buraya yapabilirsem günlük tarzı yazmak istiyorum. 2 gündür yumusak. bi ses tonu ile konuşuyorum garip olan eşim de benden gördü ona söylemememe rağmen o da benim gibi konuşuyor :) çocuklar hemen sakinledi :) Bir de bugün bizimkiler 2 kardeş dans ediyordu. Çocuk dansı :) ben de katıldım. Kızım bana not yazdırmış babasına bizimle dans etmen beni çok mutlu etti diye :)

işte bizi küçükken öyle buyuttukleri için tahammülümüz yok. Ne yazık ki bugün kızıma kizdim. neyse sonra anlastik. Ama ben kendimle ilgili şunu farkettim. Bir başkasına kızıyorum, ve sinirlenip en. ufak. bir şeyde çocuklarıma ya da eşime patlıyorum. sonra da üzülüyorum. sonuçta yavrularımız büyüyor merak ediyor, bize göre yaramazlık onlara göre ise merak, benlik oluşumu. Yine de elimden geleni yapmaya calisiyorum. kendimi salarsam onlar da benim gibi ayda haftada depresyona girer diye korkuyorum.

İnşallah ya herkese sakince içimizdekini desek ya da umursamasak iyi placak. :) FARKINDA olmak da önemli.

Inşallah sabırla devam edersiniz benim bebeğim daha 1 yaşında ama bazen ben bile sesimi yükseltiyorum tabi hemen pişman oluyorum sakince alıştırmam lazım