İlk okul deneyimde öğretmeniz hatalı kural kuraldır, okul kuralları nettir, ilk hafta yardımcı olacağım ama sonra artık seni içeride bekliyorum diye çocuğunuzu hazırlaması gerekip, sizinde öğretmenle beraber iş birliği içinde olmanız gerekirdi, yemek dönemi, bahçede beklemeniz tamamen yanlış. İkinci okul için çok doğru karar hiçbir veli bencede bahçeye girmemeli, okul bahçesi çocuklarımızın kendi alanıdır bunu başından belirtilmesi çok güzel, sizin okula diye teşvik edici, kurabiye, kolye, ne bilim herşey çocukla sizin işinizi daha çok zorlaştırma olur, devamlı beklenti haline girer. İşin gerçeği çocuğunuz kendi alanını, isteklerini nasılsa benim istediğim şekilde oluyor, herşeyi ben belirliyorum annem buna uyuyor diye bilincine varmış, sizin devamlı tutarlı olup burası senin okulun, senin alanın benim görevim kapıda bitiyor deyip hergün anlatmanız ve tutarlı olmanız. Çocuklar keskin ve net kuralları bilir, dünyaları sınırsızdır ama kurallar konusunda sınır koyulduğunda, öğretildiğinde hemen adapte olur. Bencede kendinize bağımlı çocuk yetiştirmek istemiyorsanız yardım almalısınız. Probis02 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler

Yaşı gereği kaygıyı aşabilecek mental gelişimin gerisinde olabilir. Gerekli vakit verilirse zamanla aşabileceğini düşündüm. Gerçi annenin ikinci mesajında ilacın bir süre kullanılıp bırakılacağı yazılmış. Eminim anne olarak en doğrusu için çabalamıştır ilaç kararı almak kolay olmamıştır ancak bana yaş bu kadar küçükken ilaç alınması doğru gelmiyor. Tüm vucut kimyasallarla yönetiliyor, erişkin bir birey olmadığı için gelişim dönemindeyken başka zararlarının olma ihtimalini düşündüm. O sebeple beğenmedim. B Bihterinpekisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çocukların konumuna bakılan saatten alsanız, okulda büyük ihtimalle aramak vs. yasaktır ama sizin onu gördüğünüzü bilmek rahatlatır mı? Sadece okula giderken takarsanız belki takmak için de hevesi olur. . push ; A asya

Benimm kızımda ilaç kullanıyor, bunlar kolay ve bireysel alınan kararlar degil. Anneler olarak zaten ilaç kullanıldığı için kaygılıyız ve bu tarz begenmedimler falan ağır kaçıyor. Aynısını geçen bir arkadaşım yaptı, benimki de çok yaramaz ben olsam baslatmazdim dedi, çocuğu da acayip başarılı bir çocuk ve acayip sinir oldum ve kırıldım.

Bence ayrılmamak adına, vefayı uzatmak adına bulduğu bahaneler bunlar. Bir de okulda mutluymus ama istediği tepkileri veremiyor doğal olarak. Anneye geçiyor nazı. Çok üzüldüm size çok zor çünkü. Oğlum iki buçuk yaşında, tutturma çağı tam bazen hayatı sorgularken buluyorum kendimi anlıyorum sizi o yüzden. Belki bileklik daha. somut. oldugu. icin daha etkili olur. A asya

Kızınızın elinde değil. Biz bir cekiyorsak onlar on çekiyor. Kendim götürdüm. İlac evet bir süre sonra kesilecek. Oyle yan etkileri olan bir şey değil, sadece kaygı gideriyor. Cocukta kaygının ilerlemesi başka psikolojik rahatsızlıklara neden oluyor. Bence siz de vakit kaybetmeden götürün. Bu arada benim ikinci psikiyatrimdi. İlk psikiyatr bişey yok büyüdükçe düzelir dedi, sonra ismi bilindik birine götürdüm bulunduğum ilde. O dedi ki ilaçsız asla olmaz A asya

Anne olmak bu kadar zor olmamalı yagerçekten psikolojik olarak bende bitik durumdayım. en zoruda bu durumları asla cocuga hissettirmemen ya ben orada bitiyorum işte. okul kapisinda ağlarken beni gorseniz bu kadında hiç mi vicdan yok dersiniz. ama bide görünmeyen taraf var ki. sizede kolaylıklar diliyorum. bileklik olayını mutlaka deneyeceğim.

Tabi ki, ben doğumdan önce mama asla diyordum mama vermek zorunda kaldım. Ateşi çıktı calpol verdim ki ne kadar içim gitti. Anne olarak kararlar öyle kolay alınmıyor biliyorum. Biyoloji yüksek lisansı yapıyorum ve o kimyasalların vucutta o kadar çok etkisi var ki bilinen-bilinmeyen mümkün olduğunca uzak durmak gerektiğine inanıyorum. Incredible incredible Guru Anneler

Hayır almadık malesef. A asya

Bir de eşim oğlumu anaokuluna bırakırken, dönüp dönüp tekrar bakıyormuş, ogl girmeden ayrilamiyormus. Öğretmeni oğlumu babası bıraktığında, oğlumun daha zorlandığını böyle yapmaması gerektiğini söylemişti. G gunes8686 Zaman Anneler

Bu durumun mental gelişim ile alakası yok. En azından kendi çocuğum için. Bizlerde salgılanan serotonin hormonu, bu çocuklarda salgılanmıyor ya da daha az salgılanıyor. Dolayisiyla içe kapanık depresif ve aşırı kaygılı oluyorlar. Bu durumla baş edemiyorlar ve bu şekilde devam ettikçe depresyona ve daha ağır psikolojik sorunlara kadar gidiyor. Alanında uzman ve güvendiğim bir isim ile başladık ilaca. Hatta geç bile kaldık ve mucizevi bir dokunuş gibi oldu. Ben kendime kızdım daha önce çocuğumun çektikleri için. Sonuçta ilaç ismi verip siz başlayın demiyorum, benzer şeyler yaşamış biri olarak tecrübemden bahsediyorum ve bizler de kendi cocuklarimizi düşünüyoruz sonuçta... Tabi ki ilaç kullansın istemem ama kar zarar analizi yapınca ve çocuğumda etkilerini görünce paylaşmak istedim...

Takip ettiğim bir çocuk psikoloğu şöyle bir şey önermişti. Birlikte boncuklar ve ip alın. İki tane bileklik yapın, biri size biri ona. Beni ozlemen çok doğal, ben yanında yokken, okuldayken beni ozlersen bilekligini öp, ben de seni ozleyince öpeceğim. Böylece hep birbirimizin yanında gibi olacağız deyin. Kendim şunu da eklemek istiyorum. Okulun kapısı madem kilit nokta, tam girecekken hadi bilekliklerimizi tokusturalim, okulun bitene kadar aralarında görünmeyen bir ip olacak bu şekilde. Çıkınca yeniden tokusturup çözeriz deyin.

Cevap için teşekkürler. mutlaka deneyeceğim. bizde avuç içimize öpücük konduruyoruz ve birbirimiz ozledigimizde öpelim falan diyoruz. ama bizim sıkıntımız daha çok beni özlemesi degilde okula giriş kısmındaki o durumlar. merdivenden çıkma, okula tek başına girme gibi gibi K Kuf Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çocuğunuz okul ile ilgili sınırları ve kuralları kendi belirlemiş görünüyor. 5 yaş da okulu ve okuldan sonra anne buluşacağını anlayabileceği bir yaş. Maalesef 22 aylık iken kreşe vermek zorunda kalmıştım ben de. Bir sene boyunca çok sorun yaşadım ama artık aştık. Belli ki öğretmeni ve okulu güzel. Siz de çocuğunuzla ilgileniyorsunuz. Siz çok üstüne düştükçe o da sınırlarınızı denemekte sorun görmüyor. Okula giderken arkadaşlarına/öğretmenine kurabiye yapalım diyip beraber kurabiye yapın götürün. Ertesi gün yaptığınız kurabiyeleri vermek için gidecektir.

Çok uzun ama kisaca özetleyeyim. Cok benzer şeyler yasadim. l oglumla. Hep bir kaygı durumu. Ya sınıfı bulamazsam, ya çıkışta seni görmezsem, ya kaybolursam diye hep ağlamakla geçti okul günlerimiz. Bu süreçte psikolog, oyun terapisi vs aldık ama çok düzelme olmadi. En son hem çocuk hem ben çok harap olmuşken psikiyatriye götürdüm. Bir ilaç başladık. Cocuk kaygılarından arindi. Yani aşırı kaygı bozukluğu var bu da siz ne derseniz deyin laf ile düzelmiyor... Şu an neredeyse koşarak okula gidecek... Daha erken ilaca başlamadığı kız için kendime kızıyorum...

Inşallah, teşekkür ederim yorum icin

Ayrılırken seni çok özleyeceğim, vedalaşmanin uzaması sıkıntı değil mi? Bana sizde ayrılırken zorlaniyormussunuz gibi geldi. Ayrılma seromanisi uzadıkça çocuk aaa demekki ayrılmak sıkıntılı bir iş diye düşünmez mi? Bilemiyorum her koşulda şartlar kendi istedigi gibi sekillenemeyebilir. Öğretmen beni gelsin alsın, biriyle merdiveni çıkayım, bahçeye gir. Size sürekli şartlar sunuyor ve gerçekleşmeyince yapmıyor anladığım. Herşeyin istediği gibi olmayacağını anlatmanız lazım. Bu sene neyse de seneye birinci sınıfta çok zorlanır. Oğlum da ana okuluna giderken gitmeyeceğim ben diye denedi bir kaç bizi. Bu hayatta herkesin bir sorumluluğu olduğunu, okula gitmek zorunda olduğumuzu, gitmeme gibi bir seçeneğimizin olmadığını söyledim. Öyle geçti diretmeleri

Uzman yardımı aldınız mı peki hiç okulda ki rehber öğretmen harici

Duygularinida cık dillendire bi cocuk değil malesef. ama benim için öneriniz çok kıymetli. mutlaka deneyeceğim. tesekkurler A asya

Düşünceleriniz benim için çok önemli teşekkür ederim. mutlaka benim tutumumdada zaman zaman yalnıslar oluyordur. A asya

Yazdıklarınızı mutlaka dikkate alacağım. ablam sağlıkçı bide onunla konuşayım bu dediginizi. cevap için çok teşekkür ederim. kaygili bakışların mutlu bakislara dönmesi dileğiyle baharyelii Her insan yapmadığı tüm iyiliklerden suçludur

Durumumuzun psikiyatirlik oldugunu hiç düşünmemiştim açıkçası. surekli ben nerde yalnış yapıyorum da bu çocuğu özgüvenli yetistiremiyorum diye kızma halindeyim açıkçası. surekli kendimde bir hata arama durumu buda inanın beni dahada çok yipratti. peki sizi psikiyatriye kim yönlendirdi ve ilaç tedavi edicimi yoksa omur boyu kullanacak mi? A asya

Aslına bakarsanız sıkıntının benden ayrılması olarak görmedim hiç. Cunku bensizde kalabilen bi cocuk. Asiri anne bağımlısı biri değil. Sikinti daha çok bana göre o kalabalikmis ve yalniz kalma korkusu gibi geliyor. merdivenden çıkarken yalniz kalmak gibi yada güvendiği kişinin yanında olmaması gibi. iletisimde olması için mutlaka bağ kurmasıda gerekli. gecen yıl o ablaya bağlandı mesela onun cıktı hep. ilk günler bahceye girebiliyorduk o kalabalık içinde okul içindeki parka bile kaymaya gitmedi. aslinda parkta tek başına oynar. ben bankta otururum. o yeni ortama ayak uydurmada sıkıntı galiba.

Hanımlar herkese iyi geceler. Derdim anaokuluna giden kızım. Aralik ayında 5 yaşında oluyor. gecen yıl anaokuluna göndermiştim. ilk başladığı hafta sorunsuz oryantasyon sürecini geçirmiştik. Sonrasinda malum hastalandı ve 1 hafta okula gitmedi. Hastalik dönüşü okula adaptasyon sorunu yaşadık ve süreç çok sancılı geçti benim için. Okula gitmek istemedi ve alışana kadar yaklaşık bir aya yakın zaman okulun bahçesinde bekledim. yemek saati öğretmen yanıma getiriyor beni gösteriyor daha sonra dönüyordum. surec sonunda alıştı ve hiç bir sorun yaşamadık çok şükür ve hatta okula servisle gidip geldi. cok mutluydu bende çok sevinmiştim. 2. dönem zorunlu öğretmen değişikliği oldu ve yine ilk bir hafta sorunsuz giden cocuk okula gitmek istmemeye basladi ve bir daha servise hic binmedi. Bu sefer ki süreç çok çok daha zorlayıcı ve sancılı geçti. Bu sefer okulda ki sorunlarımızda değişiklik göstermeye başladı. Sinifi 2. Kattaydı. SUrekli öğretmeni aşağıya inip onu alsın istedi. Gercektende işini hakkıyla yapan bir öğretememe denk gelmiştik ve çok şanslıydık. Hoca hanım bize çok yardımcı oldu. Devlet okuluydu ama benle sürekli iletişim halindeydi. Biraz süre geçince öğretmeni onub sinif kapısında bekleyeceğini söylemişti ve öylede yaptı. biz okula girerken kartimizi basiyorduk hocasida onu sinif kapisinda bekliyordu. Bu seferde orda calisan yardimci ablalardan biriyle cikmaya basladi ve o abla merdivenlerde yoksa yine cikmak istemiyordu. Geceleri surekli ona cesaretle, guvenle ilgili kitaplar okuyordum. Ve inanin neredeyse okul bitmek uzereyken bizim sorunlarimiz azaldi sayilir. Bu surec benide cok yipratti. Hergun ayni muhabbet ogretmenim insin beni alsin, abla. beni yukariya cikartsin. Okul saati gelince kalbim sıkışmaya basliyordu artik. Okuldan gelince cok agladigimi bilirim. Hoca hanimdan allah razi olsun ki hep bize anlayisla yaklasti. Kizim biraz kaygilari olan, çok yüksek olmasada sosyal fobisi olan bir cocuk. Biriyle iletişimde olması için onu tanıması ve güven duyması gerekir mutlaka.2. dönem ingilizce dersi almaya başladılar okulda o öğretmenede hemen alışamadı malesef böyle sorunlar yaşıyoruz. Arkadaslariyla iletişimi çok ıyidir. Bensiz arkadaşlarına gidebilen, teyzesinde gece yataya kalabilen bi cocuk. Ama aynı zamanada kaygi seviyesi yuksekse eğer üst kattaki komşumuza bile gidemez. Birazda korkak bir çocuktur. Gece karanlıktan korkar mesela. Biraz uzun oldu kusura bakmayın. Geleyim asıl meseleye. Bu sene evimize daha yakın bir anaokulana yazdirdik. Hani servise binmese bile yureyerek goturebileyim diye. Simdi yine ayni sorunlar. Ilk 3 gun hic sorunsuz gitti. Surekli bana ogretmenini cok sevdiginden sinifinin cok guzel oldugundan bahsetti. Ama ben tetikte yine bu sancili surecin gelecegini bekliyordum kizlar. Simdi yine okula girmek istemiyor. Ogretmeniyle konusuyorum okulda cok mutlu oldugunu etkinliklere kendi istegiyle katildigini falan soyluyor. Yani aslinda okulla ilgili bir problemi yok. Ama her gun yine ayni sıkıntı. Bu okulda da soyle bir durum var. Veli bahceye giremiyor. Okulun bahce ve okul giris kapisinda calisan ablalar duruyor. Bahce kapisi ile okul kapisi arasi mesefa cok kisa. Fakat bahceye benim girmemem onu sıkıntıya sokuyor. Bilerek biraz gec goturuyorum cunku okul saati kapi cok kalabalik oluyor. Yinede cozum bulamiyorum. Suan gittigimiz okulda psikolog var ondan randevu aldim gorusecegim ve gerekirse pedegog yardiminida basliyacagim. Gecen yil maddi durumdan dolayi pedegog olayini ertelemek zorunda kalmistik. Ama suan cok kararliyim kenarimda az biraz altinim var bozdurup goturmek istiyorum Benim sizlerden istegim boyle sikintilar yasayip daha sonra bu sorunlari atlatabildiniz mi yoksa bu surecler bu sekilde hep boyle sancilimi gecti. Inanin hanimlar panik atak hastasi olmak uzereyim. Bugun okuldan geldim ve o kadar cok agladim ki benimde psikolojim cok bozuldu. Surekli kizimin yaninda dik durmak ona bu hissetiklerimi yansitmamak benide cok yipratti. Ne olur bu surecler bitecek diyin cok ihtiyacim var..

Bugün görüştük. ona çok kati kurallar gelecek şekilde değilde kademeli şekilde alistiracagimizi söyledi. aslina bakılırsa benim tutumumda bu şekilde. yorumunuz için tesekkuler A asya

Probis02 bu mesajı neden beğenmediğinizi merak ettim. H

Okula yiyecek götürmek yasak. gecen yıl arkadaşlarına ufak hediyeler alıyorduk onları götürüyordu. Ben bir şekilde onun okul motivasyonunu oluşturuyorum fakat okula giriş kısmındaki o durumu atlatamıyoruz. o bahçe kapısından bensiz girme durumu onu sıkıntıya sokuyor malesef. yorumunuz için tesekkurler G gunes8686 Zaman Anneler

Bu durum benim. cocuklarimda da var. Ortamın güvenilir olduğunu anlayana veya alışana kadar yanımda dururlar. Ancak sizin için süreçin bu kadar uzun sürmesi sıkıntı. Umarım zamanla asarsınız K Kuf Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Annelik asiri zor Benim de kizim okula gayet isteyerek giderken gecen sene son bir ay okula gitmek istemedi resmen gün saydık beraber kızım 3 hafta kaldı 2 hafta kaldı Bugun sen okula git ben de gideyim cikista dondurma yeriz parka gideriz diye diye okulu bitirdik

Yorumunuz için teşekkürler. psikologla görüşelim bakalım ne diyecek. aklimda tutacağım mutlaka fikrinizi. M

Okula gitmek istemediği için size şart koşuyor. Şunu yaparsan giderim, bunu yaparsan giderim diye. Siz de can havliyle önünü ardını düşünmeden kabul ediyorsunuz. Kizınız için çok uzuldugunuzu ve bu sebeple ne isterse yapacak durumda olduğunuzu hissettim. Öncelikle bu duygusal yaklaşımı bir kenara birakın. Dünyadaki bütün çocuklar okula gidiyor. Birtakım korkular olabilir amenma. Ama diretmeler, şart sunmalar vs bunlar sizi parmağında oynattıgini gösteriyor Çocukların en büyük mahareti yumuşak yerinizi bulmak ve ordan sizi vurmaktır. Çocukların sadece yaşları küçük. Onlar gerizekalı değiller. Müthiş gözlem yaparlar ve kime nazlanacaklarini iyi tespit ederler. Şart kabul etmenin bir sonu yok. Önce burayi netleştirelim. Şartları kabul ettikce daha büyükleri gelecektir. Mesela markete giderken şart koşuyor mu?. hayir. işte bu noktada onun okul ile ilgili kaygisini yükseltiyorsunuz. Demek okul işte böyle bir şey gibi olan düşüncesini guçlendiriyorsunuz. Diğer taraftan okuldaki öğretmen ya da yardımcı ablaları kontrol edemeyeceğini öğrenmemiş. Onlar da şartlara ayak uyduruyor. Öğretmeninizi övmüşsünüz. Bence de işinin ehli bir insanmış. Ama bakın bir noktadan sonra aşağıya inmeyeceğini, artık şartlara itaat etmeyeceğini söylemiş. Ve çocuk buna okey demiş. Ama bakmis ki anne şartları yerine getirmeye devam etmiş. Yeni bir şartla gelmiş. Onu yapınca da bir yenisi gelecek. Bu sebeple sizi kukla gibi oynatmasina izin vermeyin. Biraz canı acısın. Biraz yüzünüzde net ve sert bir tavır görsün. Bir diğer kısımda şu. Mesela sevdiği ve güvendiği biri onu ilk günler okula birakabilir. Mesela teyze, dede, baba gibi. Ayrılık konusunda aşırı tepki vermediği, kolay ayrılabildiği biriyle okula gitmesi çözüm olabilir. Sizinle gitmesi durumunda hem zateb okula gitmek istemiyor üstüne bi de sizden ayrılık stresi yaşıyor. Bu iki stresteb birini üzerinden almak faydalı olabilir. Ben uzman değilim. Branş ğretmeniyim. Sadece gözlemlerimi paylaştım. Yanlışım varsa bilen arkadaşlar düzeltebilir m Herkese kolay gelsin.

Ah biliyorum içinizde fırtınalar kopuyor. İnşallah sonuç alırsınız bileklikten. A asya

Uzman yardımı aldınız mı peki hiç okulda ki rehber öğretmen harici? Incredible incredible Guru Anneler