kendimle bile yüzleşemedim bu konuyu sizinle paylaşana kadar, kadınlık gururuma yediremedim ama dedim ki paylaşırsam konuşa konuşa daha kolay atlatabilirim. dediklerinizi yapmaya yavaş yavaş başladım aslında gecen ay kuaföre gittim saçımda değişiklik yaptım. diyete de tekarar başladım ama bu sefer eşime söylemedim bile çünkü daha önce her hafta beni akupunktura götürürken sen başaramıyacan iradesizsin diyip moralimi bozuyordu. şimdi farketmesede 3 kilo verdim bi 10 kilo versem kendimi toparlarım gibi geliyo. bu konu çok mu önemli bilemiyorum ama bi kadın olarak etkileniyorum. dışardan gören kimse inanamaz bizim böyle sorun yaşadığımıza. aslında eşim iyi biri ama neden böyle olduk bilemiyorum. bende gayet neşeli güler yüzlü biriyim bazen şaşıyorum kendime herşeyi içime atmayı nasıl başarıyorum diye. en çok eşimle evlenmeden önce beni öpebilmek için yaptığı çabalarını o hallarini özledim. ayrı odalarda yatmayın demişiniz, bende ilk zamanlar beşiği yanımıza aldım ama bebeğim öyle çok ağlıyo uyanıyo ki her gece yarısı ışığı yaktın kapatmadın, mama yapmaya gittin gelmedin kavgası eder olmuştuk her sabah küs ve kızgın ayrılıyorduk o daha da yıpratıyordu beni.

beni mi anlattın nedir?biz de çok severk evlendik. çokk sevdik... bi fark var. eşim hamile olduğumu öğrendiğinde çok mutsuz oldu. hatta beni ruhsal olarak yıprattı. hiçbir zaman istemedi aslında, hep zamanı var dedi. ben istiyordum ama. çünkü 2. gebeliğimdi ve ilkini aldırmak zorunda kalmıştım ama çook üzülüyordum, suçluyordum kendimi neden dayanmadım diye... hep ağladım hep... hamileliğim çok sorunlu oldu. yine hiperemezis den dolayı hastanelerde yattım, ilk 4 ay serumla beslendim. çok çok yıprandı vucudum ama ölümü göze almıştım bu kez, doğurcam demiştim... çok şükür Rabbime oğlum 3. aylık şmdi. eşime gelince...9 ay kardeş olduktan sonra 40 çıksın dedik. o çıktı yine eşim mesafeli. neyse bu hep böyle oldu. yataklarımız ayrı bizimde. çocuğun odasında yatıyoruz. ben ona sarılıp uyumayı unuttum biliyor musunuz?hep ben yaklaştım yanına o hep uzaklaştı. defalarca reddetti beni. gururum ayaklar altında. o da değil sadece. aramızda görünmez bir sınır var. konuşmuyoruz bile. hep kavga ediyoruz. geçen havucu çöp kovasına değil de tabağa soydum diye kavga ettik. yani sudan sebepler... koptuk... bu sabah yanına uzandım, sırtını döndü, uzak dur dedi... sonumuz ne olacak bilmiyorum... alhan dünyama hoşgeldin

burada yazdığınız gibi duygularınızı hissettiklerinizi anlatsanız. sizin ne hissettiğinizi anlayabilmelerini sağlasanız işe yaramaz mı. yani burada çok konu açılıyor ve farkettiğim şey herşey kopma noktasına geldiğinde ben boşanıyorum çünkü şunları bunları yapıyorsun beni şu şekilde hissettiriyorsun artık dayanamıyorm bitsin bu evlilik dendiğinde erkek hemen ah vah edip özürler diliyor ben senin böyle hissettiğini farketmedim senin açından hiç düşünemedim özür dilerim demeye başlıyor. yani aslında erkekle kadının kafası farklı çalışıyor erkek daha gamsız bencil davranabiliyor ama kadın öyle değil daha hisli duygulu... bence işler o noktaya gelmeden önce konuşun. verdiğiniz çabayı alamadığınız karşılığı hissettiklerinizi ve özlediklerinizi anlatın sadece içinizi dökün ve yardım isteyin eşinizden. artık hayatımız böyle mi olacak deyin bence sorunlarınız çözülecek. eşinizin kafasına dank edecektir. lütfen içinizde birikip birikip burada rahatlamayın yani yazın ama sadece buraya değil eşinizede anlatın. konuşun. A

esiniz kesinlikle bi psikolaga gitmeli bu cok büyük bi sorun ve evet bazi erkekler anne oldu o artik kutsal onunla olamam gibi aptalca seyler düsünebiliyo hatta karimla cinselligim olamaz düsüncesinde olup karisini sürekli aldatan erkekler bile var esinizdede psikolojik bir rahatsizlik var bence tedavi olmali siz kendinizi suclayip sakin moralinizi bozmayin allah yardimciniz olsun rafflesia_zamani

tatlım çok üzüldüm durumuna ama üzülmek derman olmaz ki. anneciğine Allah rahmet eğlesin, çok zor tabi buna alışmak. Allah sabırlar versin. amaaa yaşam devam ediyor. minik oğlunu sorunlu mutsuz bir ortamda büyütüp ona da böyle bir yaşam sunmayı istemezsin değil mi?o yüzden hemen toparlan şükret ki bebeğin yanında. eşinle de zamanla kendi psikolojin düzelince eskisi gibi hatta daha da mutlu günlere erişeceksiniz. buna kendin inanırsan gerisi gelir. ama bir dr a gitme imkanın varsa hemen gitmelisin. inan bana gittiğin ilk saatden sonra değişime başlamış olucaksın. hayatı kendine ızdırap dolu bir hale getirme. kilo da stresdendir, zamanla eski formuna kavuşursun. yeterki iste. ben hemcinsin olarak bunu başaracağına inanıyorum canım.

ah canım yaa kıyamam sıze bu erkeklerın derdı nedır anlamamkı. konuyu acan arkadasla aynı seylerı yasıyorsun. pekı bebek olmadan önce nasıldı esın? konusmayı denedınmı hıc? A asliastar

mrblar aynı dert bende de var. evlendikten 1.5 sene sonra br oğlumuz oldu. cok zor bi hamilelik gecirdim. gerçi bebeğim beni hiç üzmedi bnm ki psikolojık. ben 2 aylık hamileyken annemi kaybettim. anneciğim 2 sene haastalık cektı. bnm annemden ve babamdan başka kimsem yok. daha doğrusu ben gerçek ailemle büyümedim bu olay bana cok zor geldı bebeğim 2 aylık 3. ayımıza gircez ama ben hep ağliyorum bir trlü düzelemedim. bide beni bi zamanlar cok seven eşimin ilgiziliğide eklenince durum daaha kötü oluyor hep geç geliyor geldiğinde de hep kavga. bunalımdayım ç. ok kilo aldım evlilik ve hamilelik toplamda 40 kilo 100geçtim ü ama eşimin ilgisizliğinden cok annemin ölmesi beni mahvetti. şimdi diyceksiniz biliyorum ne güzel bir oğlun olmuş. ama olmuyor kendimi çok yalnız hissediyorum S

:26:demek sizi anne gibi görüyormuş ben bunu bi yerde okumuştum ve aynısını bi arkadaşımdan da duymuştum. bazı erkekler doğumdan sonra eşleriyle birlikte olmak istemezmiş. 'annelik kutsaldır' felsefesiyle yaklaşırlarmış olaya. ne kadar saçma değil mi? çok ciddi bir mesele bence bu. konuşmakla olmayacak gibi:26: siz bir evlilik terapistine filan gidin bence. eşinizin ciddi anlamda desteğe ihtiyacı var. ne kadar bencil erkekler var ya:95: . push ; A

Afedersiniz ama oraya şeyini sokarken bişy yok oh ne ala bi bebek çıktı diye hemde ondan olan bişeyi tövbe tövbe nedir b bu erkeklerden çektiğimiz herzaman bayanın başı dik olmalı kendine bakmalı aldıysan aldın kiloları ne olucakmış mal herif camış öküz hayvan sen diyemiyosun ama ben kocana saydırdım şekerim için rahat olsun sende onu baba gibi görürsün olur biter pislik herif kumrudeniz

bu erkekler nekadar bencıl yaratıklar anlamıyorum. sız onun canından bır parca tasıyıp dunyaya getırın aldıgınz mükafata bakın. bende arkadasın dedıgıne katılıyorum öncelıkle kendınızı toparlamaya calısın hem ruhen hem fiziken. esınızı karsınıza alın konusn ınsallah düzelır arkadasım allah yardımcın olsun.

canım çok üzüldüm, inşallah geçici bi durumdur.. Arkadaşlara hak veriyorum ben de, kendinle de ilgilenmen, değişiklik yapman gerek ama önce kendin için tabi.. aldığın kilolardan kurtulduğunda kendine olan güvenin geri gelir ve bi bakmışsın ki her şey yoluna girmiş.. Maalesef erkek milletinin geneli şekilci biz onları kel ve göbekli olduklarında da sevebiliyoruz ama alhan dünyama hoşgeldin

yazdıklarını okuyunca yaşadıklarım aklıma geldi. bende evliliğimin üçüncü ayında hamile kaldım. bende aldırmayı düşünmüştüm. aynı seninki gibi benim eşimde çok istedi. üstelik hamileliğim boyunca farklı şehirlerdeydik. evlendikten 4 ay sonra tayinim çıkmıştı. doğuma kadar herşey çok güzeldi. oğlum doğdu. 20 gün hastane kaldık sarılıktan. üstelik oğlum down sendromluydu. hastanede kaldığım süre boyunca yanımda olmadı. anneleriyle alışveriş merkezinde geziyordu. eve çıktık. ve tam 1 hafta boyunca ne oğlumu ne beni gördü. eve hep içkili geldi. boşanmanın ucuna geldik. sonra çok şükür toparladı kendini. bende tabi. annem yanımdaydı. bana çok yardımı oldu. kendime vakit ayırabildim. doğum öncesi halime döndüm kısa zamanda. çocuğu anneme bırakıp birlikte vakit geçirdik zaman zaman. eskisi gibi. ama eşim kendini toparlamasaydı böyle olmazdı tabi. ama birde yardımcı şart. tek başına çocuk büyütmek çok zor. annem olmasaydı da çok farklı olabilirdi. eğer sana yardım edip çocuğa bakacak birlieri varsa eşinle kendine zaman ayır biraz. söylemek kolay tabi ne yaşadığını bilmiyoruz. umarım en kısa zamanda sizde toparlarsınız

kesinlikle kabullenmeyin evlenmeden önce her şeyi yapabiliyorduk sex dışında kocalık görevi yapacak rahat rahat sevişebilelim diye evlendik hem sevginin fiziksel fadesi hemde deşarj yolu her yetişkin insanın buna ihtiyacı var hormonların bile düzgün çalışmaz hale gelir kas ağrıları yaşarsın ne bileyim tiroit hormonu seviyen bozulur psikolojin bozulur ne üzülüyoon talep et... dinende böyle... sen bunlarıda açıkla... ihtiyaçlarım var ben bu konuyu önemsiyorum de o üzülsün o utansın sexsiz evlilik olmaaaaaaz ilişkinin tutkalı o insanların birbirlerine tahamülünü arttıran sihirli bir şey... siz böyle alttan aldıkça o kendine bahaneler yaratacak bir süre sonrada bunlara inanacak yok kiloymuş yok bilmem ne böyle davranırsa o kilolar asıl kalıcı hale gelecek bu etkinlik 300 kalori yaktırıyor en az ayrıca:) kesinlikle edepsizliği ele alıp onu suçlu hissettiriyorsunuz. ilk bir kaç sefer ite kaka sonra işleyen demir ışıldar:)

nedir bu erkeklerin bencilligi anlamiyorum. onlarin cocugunu tasiyoruz karnimizda acilarla doguruyoruz, uykusuz kaliyoruz, kilo aliyoruz, bunlar yetmiyormus gibi birde onlarin ailesini cekiyoruz ama onlar bir sevgi ve ilgiyi gosteremiyorlar. zavalillar. arkadasim sen uzulme. uzulmeye degmez. kendine deger ver. spora basla. giyin suslen. guleryuzlu olmaya calis. ins gecici birseydir. ins hersey duzelir. uzme kendini N

bence sizi anne gibi görmesi çok ciddi bir mesela. ben de nişanlıyım Allah korusun. inşallah sizin de bir an önce düzelir aranız. bence ne yapın edin gerekirse psikoloğa, evlilik terapistine gidin bu konuyu halledin. siz bir şeyler yapmazsanız olayalr istemediğiniz gibi ilerleyecek. mutsuz bir hayatı yaşamak zorunda değilsiniz. A

ben eşimle konuşmaya çalıştım birçok kez. bebeğim yeni doğduğu zamanlarda sarılmıyordu bile niye diye sorduğumda dikişlerin acır kokuyorum dedi. sonra baktım zaman geciyor biz hala uzağız gene konuşmaya çalıştım, neden böyleyiz karı koca hayatımıza geri dönemedik dedim sustu sustu sonra çok ısrar edince, hayatımın en ağır depresyonuna sokan cevabını verdi bana, seni artık karım olarak göremiyorum anne olarak görüyorum dedi. sonra da çok ısrar ettin duyunca mutlu mu oldun diye fırçaladı üstüne beni. zaten o günden sonra bende ruhen ve bedenen bi sürü değişiklik oldu. kilo veriyorken almaya başladım birden. gecenlerde gene konuşim dedim sende taktın bu konuya, bilmiyorum işte olmuyo dedi çıktı odadan. bazen süsleniyorum giyiniyorum makyaj yapıyorum kokular sıkıyorum farketsin diye sonra bebeğim ağlıyo hadi sen pijamalarını giyde uyu bak sen olmadan uyumuyo diyo. dalga geciyorum artık 2 oğlum var diyorum. bilemediğim bişeyler mi var anlamıyorum.

senin için çok üzüldüm bunlrı duyunca insan doğum yapmaya korkuyo Z

eşiniz sizi seviyordur bence sadece oda sizin gibi zor bi süreçten geçiyor bunu kabul etmemk gerekiyor.. bende sizin gibiyim kilo sorunum falan yok ama aynı şeyleri yaşıyoruz eski günleri özlüyorum şimdi bir birimize dokunmadan aylar geçiyor bebekle uğraşmaktan bile zor bu düşünceler çok iyi bilirim. sabretmeliyiz zor olsada bebeğiimz için. Merekila 4 BEDEN tek RUH olduk :)) tek ayak cezası Sahte

tatlım doğum sonrası hemen hemen çoğu kadın bu sorunları yaşar. sen sıkma canını fiziksel değişiklikler zamanla düzelir, yeterki isteyelim. ben de bunları yaşadım ve zamanla geçti gitdi. önce kendine güven ve kendini sev. kendine güvenin gelince herşeyi aşacağına inanıyorum. eşin mutlaka seni severek evlendi, hem iyi bir insan diyorsun onun da hayatı değişti her ne kadar bizim kadar şeyler yaşamasalar da erkekler daha çok zorlanıyorlar değişen yaşamlar karşısında. umarım sorunlarını kısa zamanda aşarsın, aşacağına inanıyorum ben. sorunlar hiç bitmiyor maalesef yeterki aranızdaki sevgi bitmesin.. ne olursa olsun bebekler zamanımızı ve enerjimizi çok aldıklarından sinirlerimiz yıpranıyor. zamanla bunlar geçecek. ben deneyimliyim inan bana düzelecek. M

yok hayir boşanmak için toplamiyordum bavullarimi, konun başinda yazmiştim diye atlamişim yazarken bu ayrintiyi. Ailemin yanina geliyorum diye hazırlaniyordum. Şimdi ben ailemin yanindayim eşimden uzaktayim yani. Son geceden sonra uzak kalmayi pek istemezdim gerci :) S

evlendikten 3 ay sonra hamile olduğumu öğrendim, daha düzen bile kuramamıştım kendime başka bi şehire gelmiştim evlenip. eşimi çok severek evlendim o da beni seviyordu o kadar ilgiliydi ki, ilgisi aşkımı daha da arttırmıştı. bi gece, gecikince nöbetçi eczane arayıp gebelik testi aldık 2 çizgiyi görünce ben ağlama krizine girdim bebeği aldırmayı çok düşündüm ama eşim istemedi hatta o zamanlar çok mutluydu. hamileliğimin son ayına kadar da çok keyifliydi evliliğimiz. sonra doğum oldu bebeğim kolikti ve 4 ay aralıksız ağladı şimdide çok zor bi bebek. ikimizde çok bocalamaya girdik bu hayata alışmak için, çok kavgalar ettik boşanmanın eşiğine geldik döndük. ben gercekten çok kilo aldım hem hamilelik hem doğum sonrası bunalım 30 kilo şaka gibi. sanırım eşim bu yüzden yani bu kadar değiştiğim için bana çok uzak, dokunmuyo bile yabancı gibi. zaten bebek yüzünden ayrı odalardayız ve o bu halden çok mutlu. bende hep ağlıyorum. gene ailemin yanına yolluyo beni büyük bi keyifle farkındayım gitmem onu mutlu ediyo. bi kadın olarak çok mutsuzum. O

arkadaşlar eşimden ayrılmadan önce ki son gece gercekten evliliğimizin dönüm noktasıydı. hem uzun uzun konuşma fırsatımız oldu hemde onu piskoloğa gitmeye ikna ettim. dün gitti bakalım dönüşümde inşallah herşey daha güzel olur. diğer konuyu da hallettik :) anladım ki laviusc un dediği gibi hersey karşılıklı oluyo, benimde onun hareketlerinde yanlış yorumladığım çok şey olmuş. bende doğum sonrası çok sağlık problemleri yaşadım eşim hep ondan korkmuş birde ben kilo aldıkça daha babannemsi giyinmeye başlamışım gercekten farketmeden son gece yol heyecanı ile koştururken askılı gecelikle çıkmışım eşimin karşısına onun tavrını gördükten sonra anladım. şuan herşey yolunda çok şükür. rafflesia_zamani

cnm benim benimde 16 aylık bir oğlum var seni çok iyi anlıyorum ben eşimle ilgili sorun yaşamadım ama çocuk büyütmek annenin kadınlığına vakit bırakmıcak kadar zor ama başarabiliriz :13: şimdi annene göndermek istiyosa git derim hem annenler çocukla ilgilenirken kafan rahatlar hemde spor yapma ve diyet yapma şansın olabilir döndüğünde saç vs bir değişiklikle dön bakalım neler olacak ayrı oda meselesine gelince al beşiğide aynı odada yatın gece bebek uyandıkça oda uyansın ama yatağını ayırma ohh onlar yatsın mışıl mışıl biz uykusuz her gece sonraaa mesela ben arada birde olsa geceleri eşimi uyandırıp sütünü hazırlamasını rica ediyorum sağ olsun yapıyo ama sürekli yapıp bezdirmiyorumda tadın bırakıyorum ayyy sinir oluyorum böylelerine yaparken zevklide bakarken mi değil ama mutlaka kendende değişiklik yapmalısın o anlasın evdeki cevheri

seni anne gibi görüyorum da ne demek?inan şok oldum bu cevabına.. başka kadın var demesini beklerdim de böyle bi cevap beklemezdim... o zaman dünyadaki milyonlarca anne olmuş kadının kocalarını onları terk etsin bu sebebten öyle mi?bence bu sadece bi bahaneydi... başka bi sebeb var bu hallerinin arkasında kesin... bak bende anneyim.. aynı senin gibi eşimle severek evlendim, farklı şehire gelin geldim vs. tek fark senle ben hemen hamile kalmadım.. evlendikten 1 yıl sonra hamile kaldım.. herneyse diyeceğim şu ki oğlum doğtuktan sonrada eşim bana her zamanki gibiydi.. cinsel anlamdada.. şimdi oğlum 11 aylık vede biz eşimle oğlum doğdu doğalı her zamanki gibiyiy.. hatta o benden daha da istekli vede ilgili.. ben malum akşama kadar cocukla uğraşıyorum yoruluyorum, canım bazen cinsellik bile istemiyo valla.. ama bu eşimden soğuduğumdan değil, yorgunluktan.-))yanı vel hasıl kelam, senin eşinin başka bi sorunu olmalı.. bu evlilik böyle sağlıklı yürümez W why_be varken

eşiniz içinde zor bir süreçtir mutlaka. onun hayatıda tamamen değişti çünkü. size anlatamadığı bazı sıkıntıları olabilir. erkekler pek konuşmaktan hoşlanmazlar çünkü sıkıntılarını. yinede bu durumu onun desteği ile atlatabileceğinizi ona söylerseniz, konuşursanız belki bir faydası olabilir. kumrudeniz

senin adına simdi çok sevindim insallah hersey yolun girmiştir yani siz boşanmanın eşiğinden mi döndünüz