Emzirmiyorum ilaç tedavisi görüyorum, kuvezde kaldığı için göğsümü tutmadı zaten, süt sağıp veriyordum artık o da yok E

Teşekkür ederim gerçekten çok bunaldim, allah kimseye yaşatmasın..

Geçecek ve daha güzel günler göreceksiniz Erken doğum olduğu için vücut hala kendini hamile sanıyordur bulantılar bu yüzdendir belki bilemiyorum ama geçecek Aynaya bakıp ben iyiyim deyin devamlı Dualar okuyun hep abdestli olmaya dikkat edin. bunlarda iyi gelir size E

Öyle de olsa yanınızda anneniz ya Laflarını duymayı verin Benim annem gelip iki bardak çay içip gitti... Zaten zor günleriniz birde annenizin laflarını alınmayın kendinize iyi bakın Ve emin olun geçecek bu günlerde E

Merhaba durumunuzu merak ettim nasilsiniz varmi iyi yonde duzelmeniz?

Geçecek mi herkese hep bu soruyu soruyorum surekli, geçecek mi...

Gerçekten çok zor, anlatılacak gibi degil bu yaşadıklarım, inşallah düzelir ve mutluyum diye yazarım burdan size

zor bi durum canım allah yardımcın olsun. bekarken bende yaşadım ağır depresyon geçirdim yolda tek bile yürüyemiyordum, ilaçlar insanı hayata bağlıyor ama yavaş yavaş bıraktım ben. allaha şükür geçti. sen gebelik olunca birden bırakmışsın işte şuanki halinin sebebi bu. ama biliyomusun insanın en iyi doktoruda kendisi, bana sıkıntı panik atak gelince geçicek diye diye on dakika uzanıyodum, uzun yürüyüşlere çıkıyodum bunlarda iyi geldi. sürekli ben hastayım, psikolojim kötü diye düşünme, takıntı halini almaya başlar. hep ben iyiyim iyi olcam de, bunu yaşamayan bilemez, biyerin ağrır ilaç içersin geçer ama en zoru ruh hastalığı, depresyon. yaşarken öldürüyor insanı, ama lütfen ilaçlarını düzenli kullan, inşirah süresini ve allahın 99 ismini çok oku inançlı biriysen ve kendinin doktoru ol, ben iyiyim diye diye telkin et kendini. dualarım seninle olacak...

Neler yapmadım ki bu iki ay içinde, yeni bir psikiyatr buldum başka bir tedaviye başladık, inşallah allahım bu sefer sifa verir E

Emin ol çok zor, allah kimseye vermesin, ölmeyi bile düşündüm defalarca, o kadar daralıyor içim E

Birincisi sizin şuanki halinizin sebebini şimdi tamamen çözdüm. gebelikten önce psikolojik tedavi görüp ilaç kullanıyormuşsunuz gebelik olunca birden bu ilaçları kesmişssiniz. Doktorun seni hiç uyarmadı mı, bu ilaçlar yavaş yavaş doz düşürülerek ancak bırakılabiliyor, birden bırakıldığında kişiyi bunalım, depresyon, hatta intihara bile sürükleyebiliyor. keşke birden bırakmak yerine alternatif bişeyler oluşturulsaydı. seni resmen uçurumdan itmişler. doktorunda çok hatalı. emzirme dönemin var şun evet ama senin mutlaka bitkiselde olsa bir ilaç desteği alman şart. sen bunu kendi kendine atlatamazsın canım. doktorun bu konuda ne söylüyor onu merak ettim.. Sonsuzaskkk

Eşim destek oluyor ama o da artık bunaldı, yeni bir doktor buldum ve sil baştan tedaviye başladım üçüncü günüm bugün, o kadar zor bir durum ki ölmeyi istedim çok kez, postpartum depresyon dedi doktorum, inşallah geçecek

Seni çok iyi anlıyorum. Senin kadar ağır olmasa da bende yaşadım doğum sonrası depresyonu. Benim annem yok, teyzelerime çok umut bağlamışım ki hayal kırıklığına uğradım.3 günlük bebekle yalnız kaldım ne emzirmeyi biliyordum ne de altını almayı bebeğim ağlamaya başlamıştı, durduramıyordum muhtemelen açtı, emziremiyordum. Yavrumun sesi kısıldı ağlamaktan, kucağımda onunla bende ağlamaya başladım. Ondan sonra da ne zaman yalnız kalacak olsam ağlama nöbetleri, oğlumda gazlı bir bebek olunca bende eski günlere özlem duyma başladı. Bebeğimi bile bana ait hissedemediğim oldu. Çok şükür ki her şey geri de kaldı, kendime geldim. Bir arkadaş demiş kokla, öp diye ne de güzel söylemiş. Oturup izliyorum tüm gün, saçlarından öpüyorum, hele bir de gülücüklerini görünce insan neye sahip olduğunun farkına varıyor. İnşallah tez vakitte iyileşir, eski sağlığına kavuşursun.

Annem kalıyor yanimda ama bin türlü lafla, beynimi yiyerek, esim çok destek sağolsun eve gelmesini dört gözle bekliyorum ki rahatlatsin beni KaPrisLiPazen

lohusalik sendromunu yasadim o kadar kotuydum ki aglama krizlerine giriyordum oglum aglayinca cildiriyordum ki oglum cok sakin bir bebekdi. hic ilgilenmeme dururmum olmadi ama cok gelebim gidenim olmusdu kaynanam hic yardim etmedi annem hep yanimdaydi ama o kadar ustume ustume geliyorduki her sey cok mutsuzdum o kadar guzel bir mucizenin icinde yasadigim en kotu seydi. dogum sonrasi olabiliyor cunku hormonlar degisiyor tiroitlerine baktir benim bozulmusdu onunda etkisi olabiliyor suanda oglum 1 yasinda ve gecdi allahima cok sukrediyorum. geciyor cnm allah yardimcin olsun. unutmaki bebeginin sana ihtiyaci var cnm

Kuvezdeyken ben de oyleydim, süt sağıp götürüyordum, eve geldi uc gun sonra başladı bu durumum KaPrisLiPazen

Canim seninki cok agir bir depresyon bunun sebebini bulmaya calis once mesela seninki kadar degildi ama bende ufak bir depresyon gecirdim sebebi cocugum cok gaz sancili ve sabahlara 24 saat hep aglayip uyumuyordu lohusaliktada zaten vucut yorgun oluyor dinlenmek gerekiyor ama ben dinlenemiyordum cocuk yaptigima o kadar pisman olmustumki hic sevmek istemiyordum sanki kuzumun elinde olan biseymis gibi duzelmesi biraz zaman aldi simdi biraz daha iyiyim ama hala ugrasiyorum dunyaya getirdiysek onlara mecbur bakicaz depresyondayim diye kenara cekilemiyoruz evet zor bir durum ama o bebislerin ne sucu var kendini topla sadece ilac almak olmuyor kendi kendini sakinlestir bebegini kokla saril op ellerini tut sence depresyon sebebin ne bebegin huysuzlugumu destek olmayan esmi vs... biran once toparlan yazik yavruna KaPrisLiPazen

Gebelik öncesi de psikolojik tedavi görüyordum plansız gebelikti ve ilaçları birden kestik, gebeligim çok sorunlu geçti bulantilar yüzünden hep hastanede yattım, erken doğum oldu çocuk kuvezde kaldı vs derken herşey birikti ve bu hale geldim KaPrisLiPazen

Annesi, senin bebeğin kız mı erkek mı Ne kadar da ihtiyaci var suan sana, aylarca senin içinde kaldı başka kimseyi bilip tanımıyor ki, aynı senin de anneni tanıdığın gibi Coook çok dua et mutlaka geçecek ama ondan ayrı geçen günlerin telafisi nasıl olacak hiç değer mi? O mucize yıl Allah sana bahsetti bak burda yanıp tutusanlar varken bebek icibelki de içten içe kiziyirsun yazdıklarım icin ama. bu psikolojiyi atabilirsin sadece ilaçla değil kafanda inanarak ilaçlar bir yardımcı ama aslolan sensin Sen onu dünyaya getirmeye vesile oldun çok çok. guzel bişey Allah size birlikte uzun bir. omur versin Bir an evvel toparlan onu görmek istemediğin her an için çooooooook pişman olacaksin çünkü çok çabuk buyuyorlar Son olarak da. Hiç kimsenin annenin kocanın vs, sana bebeğin kadar ihtiyacı yok Bence seni hiç kimsede de onun kadar sevemez Bırak. kendini dinlemeyi Allah'a sığın ya evladına bunu yapma

Geçecek canım benim üzülmeyin yeterki Hem herkesin başına gelebilecek bir şey bu Ve sizin şansınız varki anneniz var bebeğinize bakıyor Rabbim korusun ama bana birşey olursa 3 çocuğuma bakacak kimsem yok bı kocam var Şimdi seyredin bebeğinizi Ağlasanızda kendinize sürekli ben iyiyim deyin Sizde gayret edin Bebeğinizin size ihtiyacı var öyle düşünün E

Böyle hissettiğim için kendimi çok suçlu hissediyorum, o kadar çok dua ediyorum ki, hocalara bile gittim, hiçbir şey yapmak gelmiyor Icimden, sadece uyumak, beynim uyusuyor sanki, ben de farkındayım bebegin bana ihtiyacı olduğunun ama yapamıyorum olmuyor, ağlama krizleri geliyor onunla yalnız kalınca bile

Kucağıma alınca nefes alamıyorum, panik atak başlıyor, hocalara bile gittim, okunmuş sular, dualar... kendimi o kadar suçlu hissediyorum ki, imtihan bu herhalde diyorum, üç gece acilde damardan sakinleştirici verdiler ağlama krizlerim yüzünden... KaPrisLiPazen

Geçmiş olsun öncelikle siz lohusalikta depresyonun a girmişsiniz bence çoğu kadın bunu yaşıyor asli da anlamadan ama sizinki yogun olmuş inşallah en kisa zamanda kendinizi toplarsiniz çünkü Bebeğinizin size ihtiyacı var

Allah şifanı veersın bub durumda olan tek kişi sen degılsın ustelık dunyanın sonu degıl kı oyle boyle oglun buyur bu kotu gunler de gecer Allah tez elden sıfa nasıp etsın sana @Mune sana yardımcı olur gereklı yere tasır konunu daha cok cevap alırsın senın durumunu yasayan bayanlardan taktık alırsın

Çok teşekkürler ilginize, yazmanız bile beni rahatlatıyor, dipsiz bir kuyuda gibiyim

ah canım işte herkes aynı vicdana yada sevgiye sahip değil işte, ama küçücük bebekle tecrübesiz halinle seni başbaşa bırakmışlar şimdi onlarla aran nasıl bilmiyorumda ben olsam çok kin duyardım M

Allah yardımcın olsun bebeğim ya ne zor şey şu annelik çok ağır hamilelik geçirdiğin için içinde bişeyler dolmuş, bilinçaltın bebeğe düşman olmuş sanırım, tabi hormonların değişimi her anneyi etkiliyor işte. burda intiharı bile düşündüm diyen çok anne adayı okudum. kendimde korkar oldum bu lohusalıktan :S bence eşin seni açık hava yürüyüşlerine çıkarsın biraz, sevdiğin ne varsa sana kafanı dagıttıracak onları yapın beraber. kendini zorlama, bebeğinin sana çok ihtiyacı var evt ama sen iyi olmadan ne onu mutlu edebileceksin nede kendini. baksana hayatın kararmış, önce seni iyi etsinler, eşinlede otur konuş bence.. E

Yeşil receteli ilaç kullanıyorum emziremiyorum, annem bakıyor ablam bakıyor, elimde değil ki bakmak, elimde olsa böyle olur miyim hiç, kim böyle hissetmek ister ki E

Arkadaşlar konu açmak istedim Rahatlatılmaya çok ihtiyacım var, doğum yaptım 2 buçuk ay oldu,32 haftalık doğum yaptım, hamileligim berbat geçti hep serum aldım bulantı yüzünden, bebek 18 gün kuvezde kaldı, süt sagdim götürdüm surekli, eve getirdik 3 gün sonra ben çıldırıyorum diye ağlama krizleri başladı, bebeği getirmeyin bana görmek istemiyorum diyordum, 3 gece acilde damardan sakinleştirici verdiler, antidepresan ve yeşil receteli ilaç alıyorum, 23 gün oldu, hala daha çok ağır durumdayım benim gibi olan var mı? orchid87

Ben sadece uyumak istiyorum, hiçbir şey yapmadan uyumak, ve hala psikolojik olarak bulantilar yaşıyorum hamilelikte olduğu gibi, ilaçlar bile kesmiyor, o kadar etkilemiş ki beni atlatamiyorum

Gebelik hormonu beta hcg'nin ani düşüşü depresyon yaratıyormuş. Allah kolaylık versin. Hiç kolay birşey değildir eminim. E

senın parcan sen olmazsan ıyı olamaz cunku kımse senın kadar ıyı bakamaz annesı bız sana bısey yapamayız senın kendını tplaman lazım su an agır ılaclar kullanıyosun ona sut veremıyosun nasılda ıhtıyacı var sana bır bılsen... Sutun sadece onu doyurmuyor buyudugunde veya yaslandıgında bıle hasta olamsını engelleyecek destegı verıyor ve sen emzırmeyeeerek onu mahrum edıyosun yapma lutfen kendını onun yerıne koy yada annenı dusun senı grdugunde aglasa onu grmek ıa ıstemıyorum dese kım bılır ne kafar uzulurdun dımı aynısını ona yapma bu senın elınde toparlanman lazım kotu de olsan guclu olman lazım sen bı annesın aerık

O kadar ağır yaşıyorum ki yeşil receteli ilaç alıyorum, lohusalik depresyonu bu kadar sürer mi, hiç geçmeyecek gibi hissediyorum çok mutsuzum

Rabbim size yardımcı olsun inşallah. Peki hiç bebeğinizi kucağınıza aldınız mı? Aldıysanız ne hissediyorsunuz? Yani ben bu ilaçları bilmiyorum nedir nasıl etki eder. Ama siz bebeğinizle vakit geçirdikçe daha da iyi olursunuz. Birde mesela şu an sizin anneniz ve ablanız olmasaydı bebeğinize bakacak kimse olmasaydı o bebeğin halı ne olur Onun sizden başka kimseye ihtiyacı yok. Siz kendinizi ben iyiyim diye şartlayın bebeğinize bakamasanız bile onu hep kucağınızda tütün o koku size iyi gelecektir O sizin O bebek bu dünyada benim diyebileceğiniz tek varlık Onun için kendinize iyi bakın ve kendiniz için de bebeğinize iyi bakın Geçer inşallah . push ; E

Konunu buraya actıguna gre ogluşunun tup bebek oldugunu dusundum bu surecın ne kadar sancılı oldugunu bılıyorum benımde uc bucuk yıldır olmuyo evlat bır nımet ona kavusmusken neden olumu dusunuyorsun butun bunlar gececek Allah şifa versın bol bol Ayetel Kursı oku canım Allah senı evladına evladını da sana bagıslasın uzulme stres ve uzuntu senı gerıye ceker olumlu bakmaya calıs hepsı gececek sut olayını da kafana takma

Bebeğin uyurken yanına al kokusunu çek içine. emziriyorsanız bol bol emzirin, emzirmek de anne ile bebeğin arasındaki bağı güçlendirir. O minicik ellerini öpüp koklayın Sokakta tanımadığımız insanların bebeklerini seviyoruz kendi bebeğimizi nasıl sevemeyiz( Psikolojiniz size oyun oynuyor. Unutun o düşünceleri Bu bebek benim deyin devamlı Ve bebeğinizin bakımını kim üstleniyor? Siz bakın ona, altını alın uyuyun sarılın Geçer inşallah Erken doğum da tetikliyor sanırım E

Tatlım bak sana suclar sekılde yazmadım olan durumun fotografını cektım ve farkındayım kımse bu durumda olmak ıstemez ve durdugu yerde bunu yapmaz benım anlatmaya calıstıgım sey bu psıkolojık bır durum ve cozmesı senın elınde kendı kendını tahlıl etmen lazım kendını telkın etmen lazım cunku zaman akıp gıdıyor gecen zamanın telafısı yok E

durumun şu an nasıl geçtimi yada hala devam ediyormu nolur beni bilgilendirirmisin senin yaşadıklarını yaşıyorum şu anda nolursun cevap ver atlatabildinmi naptın A

Yok mu benim gibi olan, lütfen birşeyler söyleyin rahatlatın TrueFalse Guru Anneler

ne vicdansız teyzelerin varmış, okuyunca halini çok üzüldüm, kimse yardım etmemiş neyseki üstesinden gelmişssin Allah yavrunu sana bağışlasın uzun ömür versin..

Yani durumunuzu bilmiyorum ama acaba zor da olsa bebeğinizin ihtiyaçlarını siz karşılamayı deneseniz, altını alın mama yedirin sevin kucağınızda Belki de anneniz var diye biraz da ona güveniyor olabilir misiniz? Zorlayıp kendinizi Üstte arkadaş da yazmış Kendi kendinizin Dr u olun İnşallah iyi haberlerinizi bekliyorum E

Sizce benim elimde olsa böyle olur muydu, cabalamiyor muyum, çırpınmıyor muyum, yapmadığım kalmadı iyi olmak için, kaç doktor kaç hoca gezdim, bana ihtiyacı olduğunu bilmiyor muyum, sağlıksız bir anne olarak emzirmek mi iyi, sağlıklı olmaya çalışarak iyi bir anne olmak mi iyi, anne oldugumun farkındayım, iyi olmak adına savaşmam da bu yüzden . push ;

Geçmiş olsun, önce siz iyi olun sonra bebeğinize yardımcı olursunuz. İlk önce sizin iyi olmanız önemli destek alın ya da çevrenizden destek isteyin. Benim de en çok korktuğum şey. Çoğu annenin başına geliyor. Kimisi itiraf edemiyor. T

Bunun için de çok üzülüyorum, bu günlerin geri dönüşü yok, tekrar bebek olmayacak oğlum, bu günler geri gelmeyecek, kafamda o kadar çok şey var ki anlatamam, ölmek istedim kaç kez böyle yaşanmaz diye