Sizi çok iyi anlıyorum. Anne olmak başlıca anksiyete sebebi. Muhtemelen ikizleriniz gününden önce doğmuştur ve ikizlerde biri daha diri olur hep. Bir de gelişimlerinin farklı olması gayet normal. Fazlaca zaman geçirin. Kaygıları kenara bırakıp konuşun, masallar anlatım şarkılar söyleyin. Karın üstü zamanını fazla geçirmeye çalışın. Bol bol dokunun temas edin. Hikayeler okuyun. Sadece bakımları ile uğraşıp bakıcı olmayın. Zamanla farkı göreceksiniz. Doktorlar normal demişse bu kadar kaygı duyarken annelik mümkün değil. Henüz siz de yeni doğum yapmışsınız. Henüz mental ve fiziksel olarak toparlanmış sayılmazsınız. Üstelik sorumluluklarınız da çok fazla iki tane bebek bir tane çocuk, çok zor. Keşke etrafınızdakiler nefes alacağınız alanlar açsalar size. Yükünüze yük katmayın. İlk iki sene sonunda siz de anlarsınız sorun varsa. Şu an çok küçükler ve teşhis yapılsa bile bunun bir tedavisi şu an mümkün değil. Ama anlattıklarınıza göre prematüre olan bebeklerde normal refleks ve hareketler var. Sağlıkla kalın, yoğun annelik duygularınızdan şefkatle öpüyorum.

İnşallah sizde bebeğinizi sağlıkla kucağınıza alırsınız çok güzel lohusalık geçirirsiniz

Çocuğu doktor doktor gezdireceğinize kendiniz bir doktora gidin lütfen.

Çok haklısınız bunu oğluma yapmıştım ve siz diyince fark ettim oda yedi yaşında ve hastalık konusunda takıntılı hemen birşey olsa gelir bana anne şurası ağrıyor burası böyle olmuş Dr a gidelim babası bazen birşey olmaz geçer oğlum der hadi birşey olursa bana diye yakınır şuan çok daha üzüldüm inşallah takıntı haline gelmez

Aslında yok bu düşünce hali ilk hamileliğimden sonra oluştu oğlum iki buçuk yaşına gelene kadar devam etmişti herşey yolunda gidince internetten araştırmayı bıraktım taki ikizlere doğum yapana kadar suan birini haretelerini aşırı kafama takıyorum ne yapacağımı bilmiyorum evet destek almayı düşünüyorum

Peki bu durum icin bi doktora gittiniz mi? Bence bu hic saglikli bi durum degil aile iliskileriniz zedelenir, bebeginiz hisseder. Benim oglum 6bucuk aylik biraz tontiş hala aktif donmuyor oldugu yerde cirpiniyor yuz ustu 10dk sonra yoruluyor ama hic kafaya takmiyorum. Her bos vaktimde sokaktayiz. Parka goturuyorum diger cocuklari izliyor o kadar mutlu oluyorum ki hatta gozlerim doluyor. Kesinlikle bebeginizi de alip cikin gezin tozun. Bu sekilde bebeginiz ruhsal olarak etkilenir.

Öyle tabi haklısınız inşallah herşey yolundadır ben sadece kafama taktigim ile kalırım D

Ne yazık ki kendimi gördüm sizde. Asiri hareketli, sağlıklı gül gibi bebegime neler neler var diye tutturdum. Bes on dakika sakın durdu diye bugün tutturdum hasta mı diye. Dun gece yüzünü sinekler isirmis ne kizamigini bıraktım ne alerjisini. Gitgide artan anksiyetem ve takintilarim var bebekle ilgili. Esimi ve ailemi de biktirdim. Konusmami dahi istemiolar. Ben de artık 24 saat kendimi yiyorum. Hic iyi değilim. Takintilardan anneligimin keyfini suremiyorum. Bi de ikinciyi istiyodum bu halde. Ama bi süre vazgeçtim. Once kendimi düzeltmem gerek.

Ne yazık ki evet ama elimden geldiğince artık bakmıyorum ama otizmi oğlumda çok araştırdığım için en ufak bi bulguda hareket de direk akilma geldiği için yine aynı şeyleri yaşıyorum ve çok korkuyorum Y

Hastalik hastasi olmussunuz. Cocukda bisey ciksa rahatlayacak misiniz? Hayir. Ozaman surekli kotuyu dusunmen niye? Iyiyi dusunup huzurlu bi sekilde bebeklerinize annelik yapmak varken? Z zencefilli

Bence oncelikle destek almalisiniz. Profesyonel bi destekle daha kaygisiz olacaginiza eminim. Neredeyse 1 yasina gelecekmis, muhakkak evinizin yakinlarinda oyun atölyeleri vardir. Genelde 1 yasindan sonra ebeveynli katilim saglanabiliyor. O tarz bi yere goturmeyi dusunebilirsiniz. Size de bebeginize de cok iyi gelecektir. Hem siz oradaki annelerle tanisip sohbet etmis olursunuz hem de bebeginiz enerjisini atar. 1mrw ♀👨👩👦👦🐾 Anneler

Bu durumun ne kadar kötü olduğunu bilirim Düşüncenizi destekleyecek en ufacık bir hareketinde içiniz ciz eder. Psikoloğa gidin imkanınız varsa. Kendiniz için de hastalık korkunuz var mi D

Bu yüzden hamile kalmayı hep erteledim bana ikinci de öyle olmazsın diye çok dediler ama o kadar yıprandım ki bilmeden hamile kaldım ve bütün herşey bende çarpı iki oldu o yüzden ikincide öyle olmaz diyenler varsa dinlemeyin bu yüzden bende yardım almayı düşünüyorum

Çok mu fazla internette araştırma yapıyorsunuz? Çünkü ben öyleydim. 4 yaşındaki oğlumda 2,5 yaşına gelene kadar gitmediğim doktor kalmadı. Şimdi 9 aylık kızım var ayaklarının üzerine hala basamıyor, emeklemiyor umursamıyorum. Neden çünkü artık internete bakıp kafama takmıyorum. Her çocuk farklı anladım

Ikizlerle cikmak zordur ama imkansiz degildir bence. Hem neden yetersiz olasiniz. Termosunuz var degil mi? Cayinizi termosunuza koyun. Birkac atistirmalik cantaniza atin. Bi parkta oturun, bebislerinizin temiz havada etrafi izlerken siz cayinizi yudumlayin oh mis.

Sokaga çıkıp kimseyi görmek istemediğim bı dönemeden geçiyorum ve bebeklerim ikizler birde yeni birinci sınıfa giden bı oğlum var kendimi çok yetersiz hissediyorum üzerine bu korkularda eklendi M

Offf çocuğunuza hastalık yakıştırmayı bırakın ya. Benim de var çevremde böylesi, ömür törpüsü gibi biri resmen. Bir de insan söylediklerine, enerjsiine dikkat etmeli. Siz maşallah tüm hastalıkları yakistirip çağırıyorsunuz. Cagirdiginiz olumsuz durumlar gelince de 'ben hissetmistim' dersiniz Madem bu kadar hastaneye girip cikiyorsunuz neden kendiniz için bir psikiyatri randevusu almıyorsunuz? Çocuklarınızın sağlığına en iyi gelecek şey bu, emin olabilirsiniz

Evet böyle olmasını bende istemezdim ne yazık ki ama kafama taktigim sorunların karşılığını kötü alınca konu da evlat olunca hayat insana zehir oluyor eminim en güzel zamanlarını kimse böyle geçirmek istemez tek problem yeterki benim psikolojim olsun diyorum yeterki evlatlarım sağlıklı birey olsunlar

Emin olun aynı şeyleri yaşıyoruz benimde 5 aylik oğlum var bende konu açtım bununla ilgili oğlum yuzumuze az bakiyor göz tenasimiz az gibi çok korkuyorum bende Allah yavrularımızı sağlıkla büyütmeyi nasip etsin inşallah D

Hic bir bebek ayni degil ki hepsi farkli buyuyor gelisiyor D

Bana tam tersi tedavi olmadan sakın ikinciyi yapma diolar. Herkes bıkmış durumda benden. Esimle kavgaliyiz iki gündür. Dun bebek sessiz mi acaba dediğim ve sinek isirigini bin türlü şeye yorup sanırım ortalığı ayaklandirdigim içinben de kendimden bunaldım. Sokaga bile çıkamıyorum çıkmıyorum bebekle. Elimde olsa 24 saat evde tutup okula bile gondermicem. Home school arastiriodum hattaikinciyi kendi isteğimle ertelemeye karar verdim. Durumum daha kötüye gider diye korkuyorum.

Kötüyü çağırmayın sürekli düşünerek Hele kelimelere hiç dökmeyin. Aklınızdan geçirdiğiniz anda başka şey düşünmeye ona odaklanmaya çalışın. Fazla sahiplenmekten oluyor. İnancınızı bilmiyorum ama şunu söyleyeyim. Sadece bize emanetler, bizim değiller. Asıl sahipleri Allah. Ona emanetler. Eğer birsey olacaksa bunu sürekli düşünerek engel olamayız. Soyle birsy duymuştum.. hastalıktan korkuyorsanız hastalara dua edin, fakirlikten korkuyorsanız fakirlere dua edin gibi gibi. Miktarı hiç farketmez az çok cuma günleri çocuklarınızın ve kendinizin sağlığı selameti niyetiyle sadaka verin.

Durumumun farkindayim ama engel olamıyorum kendime. Baslarda lohusalık falan dedim ama yok bu öyle bişey değil. Cocuk 1 yaşına giricek benim durumum düzeleceğine gitgide kötüleşti. Yardim alicam diorum ama onu da sürekli erteliyorum. Bi gün iyiysem on gün kafamı kurcalayan, beynimi yiyen bin tane düşünceyle bogusuyorum bebege dair. Tadini çıkaramıyorum anneliğin. Cok ama çok üzgünüm.

Teşekkür ederim randevu aldım gideceğim inşallah D

Merhaba lütfen bana akıl verin her şeyi sil baştan tekrar yaşıyorum sanki 7 sene sonra ikinci anneligimi ikiz kızlarımla yaşıyorum hayatı kendime zehir ediyorum desem daha iyi hamileliğim de biri az hareket ediyor diye sma diye kendimi yedim bitirdim doğdular karnimda da az hareket eden doğduğu zamanda çok hareketsizdi hamur gibi ve titremeleri vardı çenesi ve ayağı titriyordu bu kesin sma dedim gece gündüz ağladım bir haftalık 3 Dr gördü reflexleri normal sarılıktan olabilir dedi inanmadim topuk kanı sonucunda sma çıkmayinca sonra bu çocuk hipotonik dedim bir kaç çocuk Dr gördü değil dedi, az hareket ediyor kafasını tutamıyor çok sessiz hiç ses çıkartamiyor ağlama dışında bu çocuk serebral palsili mi acaba dedim kafasını tutamaya başladı ses çıkarmaya başladı hareketlendi, şuan tam 4 aylık ve ben otizm den şüpheleniyorum sese dönüp bakmıyor göz teması çok az kuruyor kucaktayken asla insan yüzüne bakmaz yatarken iyice yaklaşınca beni görmesini sağlayınca biraz yüzüme bakıyor sosyal gülümseme var bazen karşılıklı ses çıkarıyor aau gıı gibi ama çığlık atıyorum bağırıyorum dönüp bakmıyor ama sesimi duyunca kafasını çevirmeden o yöne gulumsedigini görüyorum kafayı yemek üzereyim şu an herşey için çok erken götürsem teşhis bile koyamacaklar yedi sene önce oğlum için de kesin otizimli demiştim dr Lara götürdüm o zman da kafayı yemiş gibiydim şuan yedi yaşında ve 1. Sinfa gidiyor maşallah o yüzden eşim ailem artık benden çok yoruldu kimseye birşey diyemiyorum artık kimse bana inanmıyor ve kendimi çok kötü ve çaresiz hissediyorum rabbim sen kimseyi evladı ile sınama düşüncesi bile insanı bitiriyor yaşanacak varsa yaşanıyor ama elimde degil bu düşünceden kendimi alamıyorum evladım için elimden ne geliyorsa yapmaya hazırım hiç birşey için geç kalmak istemiyorum

Merhaba, konu açılalı 1 ay olmuş ama ben de ikizlerimden bahsetmek istiyorum. 5 bucuk aylik ikizlerim var. Bir tanesi asiri hareketli, bizi görünce güler, kipir kipir bir bebek, fakat sikintili oldugu zamanlar hariç ses çıkarmaz, konusmaya çalıştığımda dinler ve güler, fakat ilgisi cok çabuk dağılıyor, normal zamanlarda da ses çıkarmaz bu beni çok endişelendiriyor. Digeri ikizi ise tam zıttı. Oyle hareketli bir bebek degil fakat insanlarla iletisimi cok yuksek düzeyde. Kendisine kitap okunmasını cok sever, bizlere ve çevresindekilere surekli bakip gülümser, surekli sesler cikarir. Birinin hic ses çıkarmamasi ve diğerinin de hareketlerinin az oluşu beni cok uzuyor. Ozellikle bu aylarda 2 heceli sesler çıkarılması gerekirken bebegim ünlü sesleri bile çıkarmıyor, sadece aglama oncesi sıkıntısını belli eden sesler cikariyor. O sesleri taklit edince guluyor ama normal zamanda ses çıkarmıyor, bir dönem çığlık atiyordu su an onu yapmiyor.

Burda okuyorum böyle çok yaşayan anne var kim isterki en güzel günlerini hem kendine hem bebeğe hem aileye zehir etmek o yüzden yaşayan anlar inşallah sadece takıntı ve şüphe olarak kalır oğlunuza da maşallah inşallah kardeşi de sağlıkla büyür

Maşallah, şuan tam dört aylik oldu ama ikizine göre hep farkliliklari var herşeyi çok geriden geliyor ona göre üstüne de sese dönmemesi ama duyduğunda gülümsüyor çok az göz teması kuruyor göz göze gelince hemen gülümsüyor ama anında kafasını çeviriyor kucaktayken asla yüzümüze bakmıyor bunu severken hep söylüyorlar kız baksana bak ben buradayım diye anlık bakıp hemen dönüyor elimde değil kendimi bu düşünceden alikoyamiyorum therealsinner Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence bi uzmana danis canim bukadar stres iyi değil M

Kendiniz için doktora gidin. Psikolojik yardım almanız gerekiyor.

Elinden geldiğince öyle düşünüp akışına bırakmaya çalışıyorum ama cokda başarılı olamıyorum iki aynı zamanda doğmuş bebeklerin gözümün önünde gelişimini birbirleri ile kıyas yapmadan büyütmek Zor biri yaparken diğerinin hiç yapmaması istemsiz kafaya takıyorum ve birinin aşırı duymaz tavrı tok kafama takılıyor maalesef D

Olacakla ölecegin önune gecemezsiniz. Siz zaten cocugunuzu en iyi anlayan en iyi bakan kisisiniz annesiniz. Surekli bi terslik var diye yaklasmam hem sizi hem bebegi cok etkiler bence. Akisina birakin olumsuz birsey olsa bunu doktorlar size soyler

yeni doğum yaptığımda ailem dışında kimseyi görmek dahi istemedim bebekler için hayırlı olsuna geldiklerinde bile hep odadan kaçtım binan önce gitsinler istedim bayrama denk gelmişti doğumum bayram burnumdan geldi deli gibi oturup yemeden içmeden ağlıyordum annemde kalıyordum eve dahi geçmeyi istemiyordum tam geçiyor derken şimdi de bu çıktı artık kimseyle konuşamıyorum

Sorun çocuklarınızda değil sizde Daha başka kötü hastalıklarda var onları ne zaman konduracaksınız hiçbirşeyi olmayan bebeğe İnsan dili varıp söyleyemez sizin bebeğe yakıştırmadığınız hastalık yok Acilen gidin tedavi olun

Çocuklarimizin kendi karakterleri var. Ablamin oglu benimkinden 1 ay ufak, o 11 aylikti yurudu. Benimki 15 aylikken yurudu. Dogum haftasi bile bunu degistirir. Ablam 41 haftalik dogurdu. Ben 37 haftalik. Anne karninda 1 gun bile gelisimi icin o kadar degerli ki. Ben de yurumuyor diye kafayi bozmustum her gun aglama her gun sizlanma, 13. Ayda bi anda aydinlandim. Doktor her cocuk farkli huylara sahip, onun karakteri boyledir. Bunun karakteri boyle. Her cocugun gelisimi bir olmaz. Benim kizim 3 ay beni emdi sonra memeyi reddetti. Hep mama yedi. Ablam halen emziriyor. Benim 16 aylik kizim, onun 15 ay. Ama emen cocukla mama yiyen cocuk arasinda da fark var. internetten hastaliklari okumayi birakinca duzeldim vallahi. Sakin diyorum internetten bu kadar fazla sey okumayin. Yazik degil mi size. Bu psikolojiyle cocuklariniza nasil bakiyorsunuz. Sakin olun, Allah bize onlari birer emanet olarak verdi. Istese vermezdi. Ama sunu rahatlikla soyleyebilirim siz cok iyi annesiniz, asiri pimpiriklisiniz. Ama bu sekilde ne cocugunuza ne kendinize yetemezsiniz. Psikolog destegi alin. Ve bu tur kotu dusunceler akliniza geldigi an hemen kalkip ise girisib, baska seylerle ugrasin, kitap okuyun, sevdiginiz bir seyler yapin. Yada bakacak birisi varsa cocuklariniza yarim saat birakip cikip yuruyus yapin. Cok bunalmissiniz. Allahim ferahlik versin. Insirah suresini bilir misiniz bilmem, anlamina bakarsaniz neden soyledigimi anlarsiniz. Insirah suresini acip dinleyin. Cok iyi gelecek. Inanin

Mükemmelliyetçi ve her şeye çok yetmeye yetişmeye çalışan bir anne görüyorum. Her çocuk özellikleri aynı değil ki. Otizmli yeğenim benim elimde büyüdü. Sosyal gülüş diye bir şey olamaz Hiçbir şey talep etmezdi, verirsen beslenir, nerde uykusu geldiyse uyurdu. Ve 4 aylık bunları tespit etmek için çok çok erken. Çünkü göz kontağı var ama az? sese yönelim yok ama babıldama evresinde üstelik sesinize ses verme var. Otizm denilen şeyin şimdilerde bu kadar yaygın olma sebebi ekran maruziyeti ve maalesef çalışan ebeveynlerin ilgi alaka yoksunlukları. İstanbul'da iseniz ilerleyen zamanlarda şüpheleriniz sabit kalırsa Dr. Handan kılınç var. Bu konularda ebeveynlere çok güzel rehber oluyor. İçinizi rahatlatmak adına gidebilirsiniz. Instagram hesabından da onu takip edebilirsiniz.

Hayır birşey varsa geç kalmaktan korkuyorum ne kadar erken o kadar iyi diyorum huzurlu bi şekilde evladımı büyütmek her annenin isteğidir bu benim bile isteye tercihim değil D

Sizde anksiyete bozukluğu var bence. Nerden biliyorum çünkü aynılarını yaşadım. Doğum sonrası depresyonu da ekleniyor bizim gibilerin derdine bir de. Kendinizi boşu boşuna yıpratmayın. İnanın zaten her şey olacağına varıyor. Siz yıprandığınızla kalıyorsunuz. Ve en önemli şeyi size söyleyeyim. Siz böyle yaptıkça çocuklarınız da panik ataklı, anksiyeteli oluyor. Benim iki kızımda da anksiyete var şu an. Aynı benim gibi hastalık araştırıyorlar. Bunların hepsi benim eserim o yüzden bunu yapmayın kendinize ve çocuklarınıza. Salın gitsin. Siz rahat olunca çocuklarda rahatlayacak emin olun.

Rabbim şifasını versin inşallah yegeninizin sabahları özellikle uykudan keyifli kalktığında karşılıklı gülüş çok var hatta kayinbabam bu ne kadar güleç der ayaklarıyla oynaninca çok hoşuna gider bazen sesli güler ışıkda ve sesde çok uzun uyumaz uykuya biraz geç dalar karnı aç olursa bı süre sonra emziği redder meme emmek çok istemiyor iki ay ben bıraktırma dan bırakmazdı ama şimdi emerken çok huzursuz oluyor emmek istemiyor biberonla besledigimiz için onun kolaylığına alıştığını düşündüm çünkü biberonla cuk cuk sorunsuz emiyor bugün yabancı ve kalabalık bı ortama girince ağladı uykusu vardı ondan mı diye düşündüm bu bile beni çok tedirgin etti biraz önce yatarken sesledim anında dönüp baktı ama bu çok nadir oluyor dediğiniz Dr takip edeceğim İstanbul'da yaşamıyorum ilginiz için teşekkür ederim . push ; babykalamar

Neden çocukta illa bi hastalik varmış düşüncesindesin 4 aylık daha bunlar cok normal olağan şeyler hep kotüyü düsünüyorsunuz biraz sizin psklojiniz bozuk gibi lohusalık doneminden kaynakli olabilir bi uzmandan destek alın D

Ayni benim oğlum cnm yuzumuze çok az bakiyor ama bakınca gülüyor sese yeni yeni donmeye başladı ama her zaman değil yarin 5. ayi dolacak doktora soylicem pinkbuyu

En korktuğumda bu aslında oğlumda çok düşünüp bu hastalığı hayatımami çektim acaba diye çocuğu zman kendimi suçluyorum ikinciye hamile kalmaktan bile bu yüzden hep kaçtım ne kadar kaçarsan kaç Allah isterse bir değil çift veriyormuş dedim hamd edip hep dua ettim yaşanacaksa duadan başka çare yok biliyorum ama yinede düşünmekten kendimi alikoyamiyorum. Bu arada çok güzel yazmışsınız teşekkür ederim evet asıl sahipleri Allah ona emanetler elimden geldiğince bol dua ve sadakayı çoğaltacagım Allah sizden razı olsun

Bu mesaj beni çok motive etti en kisa zamanda yapacağım inşallah bunu

Aynı ben oğlumda kendimi yedim bitirdim bide oğlum dehb dehbler benzer belirtiler gösterebiliyor bebeklik aşamasında şuan oğlum anasinifina gidiyor istiklal marşını ezberledi öğretmenin gözbebegi dehb olduğunu da asla dusunmuyorum diyor çok konuşkan sevecen hatta fazla sosyal. simdi sıra kızımda ilk 6 ay annemlerin burnundan getirdim eşime de söyleyemiyorum kendimi yedim keşke dogurmasaydima kadar dedim şuan 11 aylik hala şüphedeyim ama hayatimi etkileyecek halde değilim size bise söyleyeyim ilk 6 ay gülümsemenin olmaması bile normal 6 aydan sonra dikkat edin D

Teşekkür ederim güzel yorumunuz için prematüre değiller 38 haftada doğum yaptım aslında biri diğerine göre çok geriden geliyor karnimda da çok hareketsizdi doğduğunda öyle iki ay geçtikten sonra baya hareketlendi biraz sesler çıkarmaya başladı ama hiç sese yönelmiyor duymada sorun yok yüksek sesde korkuyor irkiliyor ve insan yüzüne merakli değil anlık bakıp dönüyor bu beni korkutan oldu ikizi öyle değil o maşallah hemen ses arar yüzümüze uzun uzun bakar bizi arar ama diğeri hiç öyle değil aslında oğlumda göz teması çok az kurardi ama yüzümüzü incelerdi bu aralar herşey çok birbrine girmeye başladı Rabbim korktuğumuza uğramatmasin M

Evet bu sebepten ötürü lohusalık depresyonu yaşadım yemeden içmeden kesildim çok kilo verdim dedim tamam herşey yolunda gidiyir kaygılarım geçiyor derken bu kez farklı şeye takıldım