Baba nerde baba oterısı eksık geldı bana. Bence esı cocukla ılgılensın her dedıgını boyle mız mızlanarak yapmaya alısmıs. Ne kadar ılgılensede artık bos. Aklı erene kadar artık boyle gıder. Evde baba faktoru cok onemlı sadece anne buyutmeye calısınca boyle oluyor. Baba x deyınce korkması lazım anneye ezıyet edılmez demesı lazım. Esım hep der sıkıysa anneme bır ezıyet edelım korkumuzdan saklanırdık anne üzülmez kavramı onemlı. Babası hıcbırseyden mahrum etmemıs ama tek demıs annenıze saygısızlıgını gormuycem. 4 yasındakı cocukda kücük degıl anlaması lazm artk bırseylerden. C

Bizim insanlarımızın en büyük yalnis yönlendirdigi konu bana göre şu "önce Türkçeyi öğrensin sonra kreşte/okulda öğrenir" dir. Neden çocukları lüzumsuz yerde zora sokuyorlar. Düşünsenize küçüksün daha kendini zor ifade ediyorsun seni hic dil bilmediğin bir ortamin içine atiyorlar. Insan yetişkin olarak bile irite olur. Cocuk ne yapsın. Sonra hırçınlaşır durur, ama o ortama alissa bile böyle hareketler kalabiliyor. Çocuklar zaten iki dil birden öğrenebiliyor mesela doğru yapılsa. Bence bir pedagog dan yardım alın. Size göre durum çok acılse Jugendamt a veya cocuk doktoruna danisin, onlar yönlendirir

Pedagoga goturmeyi dusunduler mi? Bence acilen. uzman

O günden sonrada esyalar degıl ınsanlara deger vermeyı ögrendımbak bakınca bır olay demı. Bır müsibet bın nasıhatten ıyıdır sözü devreye gırdı D damdan

Küçükken yaşadığınız o olayı seneleeeer geçmiş kaç yaz kaç kış geçirmişsiniz evlenmiş hamile kalmış anne olacaksınız ama hiç unutmamışsınız. Aman siz çocuğunuza öyle yapmayın derim ben. Umursayın, susması bitene kadar kucağınızda tutun, anlatın, açıklayın, terketmeyin en çok siz sahiplenin, bunu sonucunu kestiremeyeceğiniz oyunlara döndürmeyin bak şaka yaptım geldim diye. Yoksa seneler geçer zaman akıp gider siz size yapılanı o küçücük aklınıza rağmen unutmazsınız başka bir yerden kanar.

Evet Almanya'dayız. Aslında çok iyi öğrendi almancayı. Hatta kendi isteğiyle evde de çoğu zaman almanca konuşuyor. Yani en azından şu anda ifade sorunu yaşamıyor aslında. A Arya_Stark01

Çocuk kendini ifade edemiyor Muhtemelen kreşte de bu nedenle bunalıyor Bir sure Almanca ağırlıklı yaşarlarsa dile hakim olur hırçınlığı da azalır

Devlet hastanesinde çocuk psikiyatri ye gidin. Onlar sizi çocuk psikoloğa yönlendirebilirler o zaman daha hızlı randevu alabilirsiniz belki. Not: Almanya dayısınız ben türkiye için yazmıştım.

Ne zamandan beri böyle? Yani hep böylemiydi sonradan mi bu davranislari göstermeye basladi?

Almancası da yoktu demişsiniz, o konu ne alaka anlamadım yurtdışında mı yaşıyor aile D Denizdeniz14 Cennet kuşum Damla'm Üyelik

Ablanız çalışıyor mu Kreşe ne zaman başladı

Sadece anlatmak ile olmaz ki. Bunun bir cezasi, bir sonucu olmali. Cocugun gözünde sadece bidibidi yapiyorsunuz yani. Tabiki ayni seyleri tekrarlar. Ablan disiplini saglayamamis demek ki, simardi cocuk. Ayirten 4 yasina gelipte ülkenin dilini konusmamasi cok korkunc. Diger cocuklarin ne dediklerini anlamiyor. Ve eger oglan diye abarttiysaniz evet etrafa vurur. Kendini ifade edemiyor cocuk, üstelik evdeki rahatlik yok, disiplin var, diger cocuklari anlamiyor,.. Ablan ana okulu ile görüssun, yapilacaklar üzerine fikir verirler. Evdede cocuk Almanca kitaplar okusun, cizgi filmlerde baksin ki Almancasi gelissin. Ablanda Almanca konussun. Ve erkek bebek demeyin. Oglan cocugu o. Tipki nasil kadin bebek denilmedigi gibi, erkek bebekte denilmemeli.

Kanayan yaramız canım

bağırsın çağırsın kendı halıne bırakın. bırde asla vurulmasına ızın verılmesın. anne baba bıraz otorıter olmalı. tatlı-sert olacak yeri geldiğinde.

Annecim 10 dakika sonra gideceğiz, evde şu şu işleri yapmamız gerekiyor o nedenle ayrılmak zorundayız şeklinde yaklaşabilir bir zaman aralığı versin hemen ayrılık olmasın. Herşeyde böyle çocuk kendini alıştırsın o süreye. Bir de göz hizasına inin sarılın öpün annecim şimdi gidiyoruz ama yine geleceğiz şeklinde açıklama yapın. Çocuklar kuralları sever ne yapacaklarını bilmek isterler, bir rutini olsun ama bu sinirin arka planı kreş sanki

Her istediginde bagirip aglayarak istedigini yerine getirtmis, boyle ogrenmis, buna alismis gibi gorunuyor. Cocuk gelisimi kitaplarindan faydalanabilirsiniz, uzmana gideceginiz randevu suresinde...

Çocuk böyle davranmaya başladığında destek alınması lazımdı. Biraz boşverilmiş ama geç değil mutlaka bir uzmana gidilmeli.

Kökteki problem başka o belli. Ablaniz bulmaya calissin. Okulu seviyor mu peki? S

Bu arada, çocuk kendini terkedilmiş hissediyor ve öfke dolu, kreşe bağlanamamış, öfke sorununun temelinde bu konu var kreşle uyumlu değil çocuk, kreşi değiştirebilirsiniz, kreş yarım gün olabilir, yani ciddi uyum problemi var mutsuzluk var, bunlar da yardım çığlığı, bu konuyu çözmezseniz olay kronikleşir

Bu konuda uzman arkadaslar yazacaktir bilimsel durumu. Ben bir anne olarak tecrubem su yonde bir cocuk cogunlukla deneme yanilmayla ogreniyor. yani verdigi tepkiler sonucu istedigi sonuca ulasiyorsa o davranislari pekisiyor. Aglasa da, siddet gosterse de ustedigi sonuca ulasmazsa davranis sonecektir diye dusunuyorum. Tahminimizden daha zekiler ve sinirlarimizi test etmeye bayiliyorlar. Kolayliklar diliyorum.

Yaşindan dolayi ciddiye almiyorlar evet. Ben de yegenimi götürmüştüm bu sebeplerle yaşi küçük demislerdi ve sonuc alamamistim. Çok saçma gelmişti bana demek ki her yerde ayni. Şu an iyi çok şükür.

Merhaba hanımlar, benim 4 yaşında bir erkek yeğenim var. Bir buçuk yıl önce ailemden uzağa gelin gittiğim için çok sık göremiyorum artık. Ablam telefonda görüşürken hep dert yanıyordu, şimdi ziyarete geldim ve kendim şahit oluyorum. Istediği olmayınca annesini, ablasını, kreşte arkadaşlarını yumrukluyor, vuruyor, sesi kısılana kadar bağırıyor. Evde kavga, küfür, bağırış kesinlikle olmuyor. Ablam sürekli onunla ilgilenmeye çalışıyor, her gece kitap okuyor, birlikte yapboz yapıyorlar, her şeyi konuşarak anlatıyor, müzeye götürüyor. Bir fikriniz var mı, ne yapabiliriz? Çocuk psikologları çok uzun süre bekletiyor randevu için. Benzer durum atlatmış olan veya bu konuda bilgisi olanlar bize de yardımcı olabilr mi? Şimdiden Teşekkürler. M MissKitty86 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ablanız acilen yeğeninizin devam ettiği okulun psikoloğundan ve idaresinden yardım istesin. Ufaklığın Almancasını geliştirin. Çocuğumuz muhtemelen kendini ifade edemediği için uyum problemi yaşıyor. Uyumsuz davranışlar her zaman için bir sonuçtur ve altta yatan sebepleri bulmadan çözüme ulaşamazsınız. Size iki kitap önereceğim, psikolog randevusu alana kadar yardımı dokunur. Birinin adı: Konuş Ki Dinlesin, Dinle Ki Konuşsun-Yazarı Adele Faber Diğerinin fotoğrafını yüklüyorum. Eklentiler IMG_1575. JPG 130,8 KB · Görüntüleme: 9

Kesınlıkle canım bazen yanlıs yazabılıyoruz. Sen daha guzel özetledın

Çocuklar bu davranislari genelde uyum sorunu yasadiklarinda gösterirler. Uyum saglamasi alismasi gereken yeni bir ortama mi girdi. Ayrica sevgi açligi da bu davranişlara neden olabiliyor. Çocuklarin her istedigi yapildiginda da olabiliyor. Istedilerini aglayarak kirip dökerek yaptirmak aliskanlik haline de getirilebiliyor. Baska sebepler de olabilir tabi ki bu yazilanlardan biz bilemeyiz. Önce sebebin ne oldugu bilinmeli.

Çocuk bir anda bu hale gelmediğine göre neden randevu alıp beklememişler?

Almanyadamisiniz? Benim kizimda ilk anaokuluna basladigi zaman almanca bilmiyordu ve hircinlasmisti. Belki yegeniniz halen derdini anlatamiyordur. Ablaniz ögretmeni ile konussun S

Evet ablam çocuk psikoloğu veya pedagog bulmaya çalışıyor. Bazı doktorlar ciddiye bile almıyorlar problemi yaşından dolayı. Anne baba olarak biz neyi farklı yapabiliriz diye çare arıyorlar bir yandan.

Valla kanamadı ıyıkı annem onu o gun yapmıs dıyorum tam tersı. Annemın parası olmadıgını yıllar sonra anladıgımda onun adına cok uzulmustum mılletın ıcınde alamamıstı kadın yok yok oldugunu ve her zaman annemın babamın her ıstedıgımde bana alamayacagını anlamıstım ve ortaokulda lısede unıversıtede kendıme yetmeyı ogrendım olumsuz kosullar olusursa dıye hep ek param olurdu. Belkı yasanmıs bır kotu olay ama tekrarı olmadı sındıkıler yok nedır bılmıyor sanıyorlar bızım haraketlerımız sınırsız oturma ne kalkma ne saygı ne bılmıyor. Anne baba oturup cocukla anlasmaya calısıyor cocuk kalkıp o ara annesın yuzune bır tane ındırıyor. Cocuk cocuktur anne baba anne babadır. Pedegojı formasyonumda var bu arada ama ben anne babam gıbı buyutmeyı dusunuyorum tercıh meselesı

Yazdilarinizdan ögretmen oldugunuzu düşünüyorum Ben asla annem gibi büyütmeyecegim ilerde olacak çocuklarimi. Inşallah büyük konuşmuyorumdur. Çocuklarin anne ile anlaşmasi çok güzel bence ama sınırlar çizilmeli, şimartmak başka bir şey. Genelde çocugu anlamak iletisim halinde olmak paylasim yapmak şımartmakla karistiriliyor ve şimartiliyor bazi cocuklar. Siz de bunu demek istediniz diye düşünüyorum.

Ablaniza vurdugu zaman tepkisi ne oluyor bu durumun oncesi vardir saniyorum ki.. hani ablaniz cocuk vurdugunda devamlitepkisiz kaldiysa bundan cesaret almis olabilir babadan cekindigine gore daha otoriter heralde

Bağırdığı zaman umursamıyorlar, sustuğu zaman konuşup, yaptığı hatayı anlatıyorlar, bazen ceza veriyorlar. Sonra yine aynısı oluyor. Pamukannesi83

ANNENİN RUH SAĞLIĞI NASIL BİLDİĞİNİZ BİR PROBLEMİ VAR MI ANNE YADA BABANIN

Mesela ne gibi şeyler istiyor da red görünce böyle davranıyor? Benim tecrübelerim ve arastirdiklarim şöyle, bir çocuk dogumdan itibaren herşeyi merakla keşfediyor. Sürekli kısıtlanan, merakı engellenen, reddedilen, olumsuzlukla karşılaşan çocuk tepki verir, itiraz eder. Bazisi edilgenlesir, otorite ne derse onu yapar yani siner. Bu şekilde bas kaldıran çocuklar ise daha iyi, karşısında otorite bir anne baba değil de daha sevecen, öfkesini disariya nasil yansitmasi gerektiği konusunda yol gösterici anne babaya ihtiyac duyuyor. Yani bence anne baba önce kendini sorgulasın, her seyine itiraz mi ediyoruz, cocugumun sevgiye mi ihtiyaci var veya simarikca seyler istiyor da boyle davraninca mi istedigini elde ediyor, nerede yanlış yapıyoruz vb. Sonra da çocuğun sakin olduğu anında onunla arkadaş gibi konuşup 'Tatlım seninle birşey konuşalım mı? Şu su konu olduğu zaman sen bağırmıştın, etrafa saldırmıştın ya hani. Ben senin o an neden öyle tepki verildiğini anladım, ne hissettiğini farkettim. Ama şöyle yapsak olur mu?' şeklinde giriş yaparak çocuğunun kendisine haksızlık yapıldığıni dusundugu konuda nasıl tepki vermesi gerektiğini aktarabilirler.

Çok küçük şeylerde bile bu tepkiyi veriyor. Mesela bugün diğer ablama oturmaya gittik hepimiz. Onun evinde PS var araba yarışı oyunları vs. Kendi evlerinde yok, annesi istemiyor. Oyunu oynadı, kendiliğinden sıkılıp bıraktı. Annesi hadi eve gidelim diyince kendini yerlere attı. Ablama vurmaya başladı. Ayakkabı ve montunu giymemek için çok direndi. Yaptığının yanlış olduğunu o anda da sonra da anlatıyoruz ama tamam diyip yine aynısını yapıyor. Çok sevdiği arkadaşına bile istediği oyuncağı vermeyince vurmuş bi kere

Ben de çocuklarla cok iç içe oldugumdan biliyorum bazi durumlari. Özel ilgilendigim bir çocuk var problemli ama aslinda çocuk degil anne problemli, ne kadar iyi niyetli olsa da cocuga kendisi zarar veriyor. Keske her imkani saglayinca mutlu olunmadigini anlasalar.