Ağlamasına müsaade etmek mi? Niye ağlatayım çocuğumu yazık değil mi? Çocuğunuz var mı bilmiyorum ama gözümde çocupu ağlarken umursamayıp köşede kahvesini içen bir anne canlandı gözümde. Ne yapacağını gebeliğinden beri 100 ün üzerine kitap okuyarak öğrenen bir anneye yaptığınız bu yorum biraz garip olmuş. Bazı şeyler kitaplarda yazıldığı gibi olmuyor.

"Çocuğuna aşırı ilgi gösteren ebeveyn ile çocuğuna hiç ilgi göstermeyen ebeveyn arasında hiçbir fark yoktur, üzerine düşen anne baba farkında olmadan zarar verir çocuğuna" demişti görüştüğüm bir pedagog. Benim oğlum da doğduğundan beri benzer durumlar vardı çünkü, şu an 3 yaşına gelecek değişti mi diye sorarsanız, kısmen hayır. En sonunda bir pedagog ile görüştüm. Bana yukarıda söylediğim cümleleri söyledi. Salmam gerektiğini, her düştüğünde kaldırmamam, her ağladığında koşup gitmemem gerektiğini anlattı. Siz iyi yaptım zannedersiniz ama özgüvensiz, size bağımlı bir çocuk büyütürsünüz dedi. Hakikaten öyle, pamuklara sarıp büyütmek, etrafında fır dönmek derler ya eksiği yok fazlasıyla öyle davrandık çocuğumuza. Ve en sonunda hala her şeyi ağlayarak çözmeye çalışan, hafif düştüğünde gidip kaldırmam için avazı çıktığı kadar bağıran bir çocuk oldu maalesef. Pedagog ile görüşmenin üzerinden 3 ay geçti, söylediği şeyleri dikkate alıp hafif hafif elimi eteğimi çekmeye başladım, ve ciddi anlamada ağlamalar sona erdi, dudak büzdügü anda hayır annecim bir şeyin yok kendin kalkabilirsin dememle normale dönen bir çocuk oldu. Siz de yazınızda her şeyiyle ilgili alakalı olduğunuzu, her yeni çıkan oyuncağı aldığınızı söylemişsiniz. Bunlar anne olarak bize harika şeyler gibi geliyor ancak çocuk için doyumsuzluk ve en ufak şeyde anne babaya ihtiyaç halinde olma anlamına geliyor. Sizin çocuğunuz daha küçük, benim kadar keskin davranmaniz beklemez tabi ki ama ağladığı zaman ağlamasının sönmesini bekleyin, konuşun. anlamaz zannediyoruz ama anlıyorlar. Her ağladığında ağlaması geçsin diye yeni farklı oyuncak verirseniz o ağlamalar hiç sona ermez ne yazık ki

bu arada şunu da söylerler bütün danıştığım hocalarım örneğin yemek yemiyor mu bırak yemesin açlıktan ölecek hali yok acıkınca illaki yiyecek ya da saçma, olmayacak, olması mümkün olmayan birşey için mi ağlıyor bırak ağlasın nasıl olsa pes edecek olmadığını görünce demişlerdi. yani çocuğun ağlamasına izin vermek kötü annelik olmuyor aksine aslında ilerisi için ona iyilik yapıyorsunuz biraz bu açıdan düşünün

aslında bence dediğimizi/dediklerimizi çok net anlıyor konu sahibi.. ama çocuğun her istediğini yapmayı mükemmel ebeveynlik olarak görüyor.. onun için çocuğun ağlamasına müsaade etmek konu sahibini dehşete düşürüyor.. açıkçası ben burda yapılan yorumları da pozitif olarak alıp herhangi bir şeyi değiştireceğini düşünmüyorum. çevremde çok fazla böyle ebeveyn var ve biz bu tarz ebeveynlere ve yetiştirdikleri çocuklara maruz kalıyoruz maalesef..

Merhabalar. Dert değil ama fikir almak istedim. Kızım 28 Eylül 2020 doğumlu. Önümüzdeki günlerde inşallah yaşını kutlayacağız. İlk 5 ay kolikti. O bitti diş başladı derken öyle böyle 12 ayı tamamlamak üzereyiz. Doğduğundan beri hep duygularını üst perdeden yaşayan bir bebekti. Acıktığında, üşüdüğünde, susadığında, gazı olduğunda, dişi acıdığında çoğu zaman da hiç sebebp olmadan çılgınca ağlıyor. Bazen elindeki oyuncak düştü koltuğun altına gitti diye bile dakikalarca ağlayabiliyor. Babası da ben de çok ilgilenmeye çalışıyoruz. Sürekli kitap okuyoruz. Oyun oynuyoruz. TV hiç açılmıyor. Anneannesi dedesi de hep yanında. Ama bu ağlama ve sürekli mızmızlanma işini bir türlü çözemedik. Piyasadaki ne kadar oyuncak varsa hemen hemen hepsini aldık. Yanına oturup birlikte oynamaya çalışıyoruz. Onda bile 5 dk geçmeden feryat figan ya bize tırmanmaya başlıyor ya koltuklara TV ünitesine. Tecrübeli anneler bu haller ne zaman azalır acaba? Bazen o kadar yoruluyorum ki.

hanımefendi ilkokul 1. sınıfa giden bir oğlum var.. herhalde tırışkadan yorum yapacak değiliz.. bilale anlatır gibi anlatmayı deneyeceğim zira gereğinden fazla hassas bir anne olduğunuzu düşünüyorum.. çocuğun ağrısı/sızısı/derdi/tasası yoksa, karnı tok altı temizse, bazen ağlamasına müsaade etmek gerekir ki her istediğini ağlayarak elde etmesin. ağlarken köşede kahve içme canlanması nasılll ajite bi cümledir yani bi dönüp bakın bence.. hiçbir bilinçli anne bunu yapmaz. ama attığı oyuncağı için ağlayan bir çocuğu da susturmaya çalışmak yerine kendisinin almasına yönlendirmek veya alınamayacak durumdaysa ilgisini dağıtmak veya bazen gerçekten ortamdan uzaklaşıp bi 2-3 dakika öylece ağlamasına müsaade etmek canilik değildir.. çocuk bazen kısa sürelerle güvenli oyuncaklarla güvenli bir ortamda yalnız bırakılmalı ki yalnız başına da vakit geçirmeyi öğrensin. çocuk bazen sıkılmayı tecrübe etmeli ki yaratıcılığı gelişsin. her ne kadar sürekli tüm oyuncakları vermiyor değiştiriyor olsanız da çocuk bir çok şeyinin olduğunun farkında.. ben oğlum 3 yaşına gelene kadar zeka geliştirici 4-5 oyuncak ve aylık kutu aboneliği dışında oyuncak almadığım gibi kimsenin oyuncak getirmesine de müsaade etmedim. 3 yaş itibariyle de oyuncakçılara gidip sadece doğum günü ve dini bayramlarda senede 3 tane oyuncak seçmesine sağladım. sadece ayda 1 kere kitapçıya götürürüm ve nerdeyse her ay kendi istediği 3-4 kitap seçip almasına müsaade ederim. ama piyasadaki her oyuncağı almak sizin iyi anne olduğunuzu değil nasıl bir anne olacağınızı bilmediğinizi gösterir. hala kendisi anne oyuncakçıya gidebilir miyiz der tabi derim, gider yarım saat gezer tamam bir sonraki alacağımı seçtim diyip gelir.. bir kere bile şunu istiyorum diye kendini yerlere atıp ağladığını görmedim.. çocuklara ne kadar çok verirseniz o kadar çok şey isterler ve çok fazla şeye sahip olmaları bana göre asla ve asla doğru değildir. inşallah ben anlatabilmişimdir..

Belki o kadar sıkboğaz edercesine ilgilenmemelisiniz. O yaştaki bebek oturur, emekler, oyuncaklarını keşfeder, çoraplarını çıkarır, parmaklarına Bakar vs. Her dakika tepesinde biri; her hareketine bir tepki bir yorum geliyor. Bu çocuğu rahatsız eder, mutsuz eder. Nitekim etmiş de. Bir masal kanalı açın veya siz yüksek sesle çocuk kitabı okuyun, o dinlerken bir yandan oyun oynasın. Bunalmış çocuk. Bu kadarı ilgi değil bunaltma çünkü.

Biraz kendi kendine bırakıp ilgilenmezseniz düzelebilir Etraftaki oyuncaklari da ortadan kaldırmanizi öneririm 2-3 tane olması yeterli

Doğrudur Spi ama ben o kadar eğitim odaklı olmanın bunaltıcı olacağını düşünüyorum. Kararındaysa tamam ama fazlasını demek istedim ben.

ya bir de bizim normal sessiz sakin ne güzel normal dediğimiz çocuklarda asıl sıkıntı oluyor açılan 1589 konu sayesinde uzmanı olduk artık. yani of be ne yaramazsın sen bi durmadın denilen çocuklar aslında normalmiş her şeye ağlaması evet biraz garip sinir bozucu, onu da sanırım siz bir şeylere konsantre olsun diye çok zorluyorsanız sıkılıyor ondan bence. oturup kitap baktığımızı hayatta hatırlamıyorum hatta dün yoga kitabı açtım resimlere baktık saydık ettik 5 dakika toplam o kadar durdu onda da sayfaları yırtmaya teşebbüsünden bıraktım forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

Zaten çok ezber bir cümle değil mi fazla oyuncak şöyle yapar, böyle yapar.

Bilimsel verilere göre dişlerini de kolay çıkarıyorlarmış ama kimse bilmez bunu

Çocukların bireysel farklılıkları önemli olsa da bu durumun dil gelişimi için etkili olduğunu düşünüyorum. Kitap artı kendimiz de sürekli konuştuk kendisiyle ve büyük oğlum 1.5 yaşında 3 kelimelik cümleler kuruyordu. 2.5 yaşında edatlı bağlaçlı konuşmaya başladı. 33 aylık anaokuluna başladığında sınıfın en küçüğüydü ama çok net kendini ifade eden muhabbet eden bi çocuktu. Şimdi bile yaşının üzerinde cümleler kurup atasözleri deyimler kullanıyor. Küçüğüyle onun kadar ilgilenemedik mesela. Farkı görebiliyoruz.

Buradan kısıtlı bilgiler ile yorum yapabiliyoruz ama benim gözümde "High need baby" canlandı. Bu kavramı bir araştırın. Duyu bütünleme ile ilgili bir terapist ile görüşmek de faydalı olabilir.

sana da böylesi denk gelmiş. benimki de nazlı bir çocuk. en son mizacının bu olduğuna karar verdim. çok talepkar, asla yalnız kalmak, kendi başına oynamak gibi bir isteği yok. ilgi arsızı diyorum ben kendisine :) gece uyuyana kadar anne konuşalım, benimle konuş, bana bak, beni sev, neden benimle konuşmuyorsun... halbuki uyumadığımız anların dışında sürekli onunlayız. pek düzelmiyorlar bence, en azından 3 yaştan bildiriyorum hala aynı.

Diş kaşımak için hışırtılı kitap kullanan bebeler bence daha zeki oluyor ajdjsjdıjs

Talepkar bir çocuk bana tırmandığında ya da önündeki oyuncaklarla oyalanmayıp ağladığında napayım yanına oturup eşlik etmeyelim mi

Ama işte bunu yapmazsanız devam eder ağlamaya. Bazen görmezden gelmek gerekiyor. Çünkü ağlamasınin bir sebebi yok. Bırakın ağlasın, sakinlesince kucağınıza alacaginizi söyleyin. Sitemizde var böyle sürekli aglaywnnbir çocuk. Şimdi 4 yaşında ve halen devam ediyor. Bu huyundan dolayı hiçbir çocuk oynamak istemiyor. En son psikiloga gittiler. Her istediğini yapmışsınız. Ağlayarak herşeyi elde ediyor, neden ağlamasın ki demiş. Şu anda çocuk ağlayınca görmezden geliyorlar bayağı azaldı bu davranisi

aslında anlamıyorlar tabii ki ama dil gelişimi için çok önemli olduklarını biliyorum kendi doktorumuzdan iki kızım da işitme engelli, büyük kızımın doktoru, kızım daha 4,5 aylıktı sürekli konuşun sürekli kitap okuyun sürekli bişeleri gösterip adlarını söyleyin, hiç birşey anlamayacak ama böyle böyle dil gelişimi olacak demişti mesela küçük kızımla büyük kızımla ilgilendiğimiz kadar ilgilenemedik çünkü büyük kızımın bakıcısı şahane bi bakıcıydı ve doktordan duyduğumuz herşeyi ona anlatırdık o da birebir uygulardı biz de akşamları iş dönüşü desteklerdik verdiği eğitimi ama küçük kızımın bakıcıları ne yazık ki birbirinden sorumsuz oldukları için tek yaptıkları tv karşısına oturtmak oldu bizim akşamdan akşama verdiğimiz eğitim de yeterli olmadı ve büyük kızımın işitme kaybı fazla olmasına rağmen, şimdi küçük kızımın gelişiminin büyüğümünki kadar iyi olmadığını görebiliyorum

Yok daha okumaya başlamadan yırtıyordu kağıt görünce dayanamıyor koparıyor 1 yaş bebesi

Oyuncakların hepsini bir anda vermiyorum. Her hafta 10 oyuncak seçiyoruz kutuya koyup diğerlerini kaldırıyorum. Doktorumuz gelişimi normal. Biraz nazlı bir bebek diyor

Yapmıyor çünkü hep başında birileri olmuş. Annesi babası " ay tuttu, tutundu, oynadı, başını çevirdi" diye tepki vermiş bu güne kadar. O yaştaki bebek 5 dk odaklanır zaten. 5 dk oyun sonra sizle pencereden baksın, 5 dk bırakın, 5 dk aynaya bakıp konuşun. Bu şekilde idare edin. Bebek bu tabi ki saatlerce sessizce oynamaz üstünüze tırmanır. Bebek sahibi olmanın olayı bu zaten:) Masalı tv den açmayacaksınız. Müziksiz sadece kitap seslendirmesini telefonunuza kaydedip o oynarken ona dinletirsiniz. Hep oynar hem dinler. Güzel telaffuza ve kelimelere aşinalık geliştirir.

bakın buna kesinlikle katılmıyorum. ilk 3 aylık dönemi atlattıktan sonra bebekler tuvalet yaptığında/acıktığında ağladığı için bu temel ihtiyaçlarının giderildiğini fark etmelerinin akabinde ağlayarak istediklerini yaptırabileceklerini keşfeder. dolayısıyla da her istekleri için öncelikle ağlamaya başlar. ağlama alışkanlığı bu tepkiye nasıl karşılık verdiğinizle şekillenir. 6 aydan sonra da çevresinde konu sahibinin yaptığı gibi bir ton oyuncak/çok çeşit kitap vs gibi uyaran olduğunda da odaklanamaz ve hep farklı şeylerle avunma güdüsü geliştirir. inanın konu sahibi gibi yüzlerce kitap okuyarak değil hepsini gerek kendi oğlumdan gerekse çok yakın arkadaşlarımın çocuklarından yaşayarak öğrendim. güvenli bağlanma ayrı bir şey , çocuğu yetiştirmek başka bir şey..

O yaşlar da oyuncaklar çok da dikkatlerini çekmiyor. Zaten odaklanmalari kısa sürüyor. Emin olun mutfakda ki kırmızı sepet daha çok dikkatini çeker

Nekadar dramatiklestirmissiniz aglarken kahvemi iceyim falan.. aglisn bisey olmaz surekli etrafinda pervane olmayin cocugun bir ystan bahsediyoruz tabiki heryeri karistiricak tirmanicak biz uniteyi kaldirdk sandalyeleri kaldirdik surekli herseyin tepesinde oldugu icin he bizimki de digru degil ama basa cikamadik. Neden bu cocuk tirmaniyor demedik mesela cunku cocuk ne yaosin? Tirmaniz karistirir aglar doker bu yani bir yas beklentinizi dusuk tutun ilgiyi de azaltin biraz hepimiz cocuk buyuttuk aglayarak istedigini yaotirmaktan baska bisey degil bu Jasminium84

Benim de 1,5 yaşında kızım var o da aşırı hareketli istemediği zaman ellerini ısırıyor kızdığı öfkelndiği zamanlarda da ama keşfettiğim birşey varsa üstüne düştüğümden misal geçen böyle yapmasının beni üzdüğünü vs anlattım sonra da yaparsa görmemezlikten geldim 3 gün oldu konuşalı o günden beri yüzüme bakıp yapacak gibi oluyor sonra ben umursamayınca bırakıyor biraz kendi haline mi bıraksanız

Çocuk için en faydalisi serbest oyun. Sürekli bir aktiviteyle zaman doldurmayın. Ayrıca cok oyuncağı olması iyi bir sey değil. 10 oyuncak çıkarıyorum demissiniz. Bu da doğru bir davranış değil maalesef.

1 yaşında hareketli kitaplar ya da resimli dergiler çok ilgisini çekiyor ve pek çok kelime hayvan ismi vs öğreniyor ama dil gelişimi için yanında kitap okuyayım dersen bizimki pek izin vermemişti gelip sayfaları koparmaya çalışıyordu

Daha doğurmadım ama benim fikrim bu yönde. Çocuk önce çocukluğuna doysun sonrasında eğitimi için elimden fazlasını yaparım. Dediğim gibi ilk başlarda o aşırı eğitim aşkı beni öldürüyor. Hatta ben bile oynayacağım sokakta :)) forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

Her hafta bir renk ya da tema belirleyip o renklerin oldupu oyuncakları çıkarıp diğerlerini kutuya koyuyorum. Ama zaten oynamıyor da. Bir tane de olsa bin de aynı . push ; N Neredenbaksantutarsizlik Guru Anneler

Azalmasına odaklanmaktansa onu kabullenmeye çalışın. Çünkü bu çocuklar sanırım böyle hep talepkar olarak devam ediyorlar. Ben geriye dönüp baktığımda çok keşke diyorum, keşke onu öyle kabul edip ne yapabilirim deseydim ne zaman huyu değişir diye düşünmektense.

Talepkar değil de doyumsuz gibi açıkcası anne değilim eleştiren bir mesaj da yazmadım. Ama etrafımda anne ve babası bu kadar üzerine düşen çocuk gördüysem bir yaşında halledebilen problemler on yaşında büyüyerek artıyor. Eminim çocuğunuzu çok seviyorsunuz ama bu kadar üzerinize düşmeniz bence ona zarar verir

Ben sadece meraktan bir soru sormak istiyorum. Kitap okuyoruz dediniz ya o yaştaki çocuk okuduğunuz kitabı anlıyor mu? Çocuklar daha büyümeden nedir bu eğitim aşkı bende onu anlamıyorum. Geçen bir oyuncakçıya girdim yok ilk ay kartları, yok 6. ay kartları falan filan bana bu kadar küçüklükten başlayıp çocuğu eğitime boğmak yanlış geliyor. Eğitimi tabi ki de destekliyorum ama zamanı gelince. Çocuk bir parkta oynasın, bir sokak görsün isterim. Sürekli eğitim eğitim olunca okuldan daha çabuk sıkılıyorlar sanki.

Benim kizim da kolikti sonralari sizin cocugunuzun ki kadar olmasada cok aglardi. Sanirim kolik zamani alisiyolar sonrada bize karsi kullaniyolar diye dusunuyorum. Kendini ifade etmeye baslayinca aglamalar azaliyo

Tam odaklandım, konu hakkındaki düşüncelerimi, bilimsel verilerimi toparladım, yazıya dökeceğim yorumunuzu gördüm Telefonuma püskürttüğüm kahveme aldırmadan şimdi bu yorumu yazıyorum Türkçe öğretmeniyim, kitaplara aşığım, belki gülmemeliyim; ama bu yorum çok iyi ya hu! Kitaplara hiç bu açıdan yaklaşmamıştım Çok tatlısınız, siz beni güldürdünüz, dilerim Allah'ta sizi güldürsün

Bu iyi bir şey değil. Doyumsuzluk yaratıyor çocuklarda. Sürekli mızmızlanması konusunda bir uzmana başvurun şahsi fikrim.

umarım soylenenlerı uygular cocuk buyuturken bılmeyerek yanlıslar yaptık, benzer hatta aynı seyler yasadık buyuturken ogrendık bızde cogu seyı... cocuklar aslında cok basıtler, buyuk cogunlugu kural dısıplın ve duzen sevıyor, hıc bı cocuk annesı agladıgı an kosmadı dıye aılesınden sogumuyor veya gelısımı eksık kalmıyor hatta cocugunun her ıstedıgını yapanla hıc yapmayan aynıdır derler eger ıyı bır ebeveyn olmak ıstıyorsa her aglayıp parmagıyla gosterdıgı seye dogru kosmaz. kendısı bılır sonra cocuk kocaman oldugunda bıle sokakta kendısını yeter atıp bas bas bagırıp bunu ıstıyorum dedıgınde cok aglayan ve mızmız bır cocuk oldugu ıcın kımse onunla oyun oynamak ıstemedıgınde uyumsuzluk pekıstıgı ıcın okul ortamında da sıkıntı yasadıgında ben ne yaptım dıye uzulur

O dediklerinizin aynısı benim oglumdada vardı oyuncak falan bilmez şuan o cocuk. Malesef bazı çocuklar böyle olabiliyo bizim bu durum 4yasindan sonra geçti. Allah yardimciniz olsun kahvetelvesi

her şeyin azı karar çoğu zarar tabi ki.. günde 1 saat etkinlik kesinlikle faydalı -tecrübeyle sabit- ama sürekli sürekli gelişim aşkı tabi ki yanlış. bu arada sokakta oynama fikri kalp ben :)

Tek amaç eğitim değil ki, kitap eğer ilgilerini çekiyorsa çok güzel bir oyalama aracı. Zira gün 24 saat ve kitap okunurken oturulur

Sürekli çocuğu susturmaya çalışıp onunla ilgilendiğiniz için her şeyini ağlayarak yaptırmak istiyor. Çocuğun biraz sıkılmasına izin vermelisiniz hazır asker gibi anane dede başında beklememelisniz. Düştüğünde çok büyük bir yaralanma olayı yoksa koşup aman ne oldu dememelisiniz. Mesela şu an 1.5 yaş oğlum kendini yere atıp oturuyor emin olun poposu acıyor. Ama o oturdum demeyi öğrendiği için kalkıp atlayıp oturdum diyor konuşmak hoşuna gidiyor.

O zaman size bir bilgi daha: Kitapçılar oyuncakçılardan daha faydalıdır. Bebe, çocuk kitapları bölümünde renkli kapaklardan hangisini çeksem diye şaşırmışken size peşinde koşmayacağınız 5 dakika hediye! Oyuncakçılar öyle değil mesela, ordan oraya koş babam koş. Kitapları severiz, bakış açınızı değiştirmenize sevindim

Bu arada mesela oyuncak koltuğun altına gidince sebepsiz ağlamış olmuyor. Oyuncak yok oldu sanıyor da ağlıyorlar. Benim kızım da şu küpün içine üçgen müçgen atma oyuncakları var ya, onlara ne ağlardı... Heralde 100 kere gösterdim, bak kaybolmuyor, burada sonra yine çıkarıyoruz diye. Bu ne demek, 100 kere ağlamış demek. Ben belki de ilk 10 seferde koştuysam, 80 seferde sakin yaklaştım, son 10 seferde belki ki "açıp alsana çocuğum ağlayınca noluyo?" dedim. Mrsay Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çocukların gülmeye olduğu gibi ağlamaya da ihtiyacı vardır ama. Ve bu ihtiyacı karşılanmazsa sürekli mızmızlık olarak bize geri döner. Ağlarken elbette kahvenizi alıp köşeye çekinmeyin, ama kucağınıza ağlamasına izin verin, dikkatini dağıtmadan, sakince.

her şeyi yaptığınız, çocuğun ağlamasına bile müsaade etmediğiniz için daha 1 yaşında ailesini nasıl parmağının ucunda oynatacağını keşfetmiş, doyumsuz bir çocuk yetiştirmişsiniz.. böyle devam etmekte azimliyseniz çok kötü bir nesle katkı sağlamış olursunuz. ne yapacağınızı öğrenip mental olarak sağlıklı bir çocuk yetiştirme niyetindeyseniz de derhal kendiniz için bir psikologla görüşmelisiniz..

Kızım öyleydi. 9 aylıkken birdenbire kesildi o ağlamaları. Yani bir gün hayret bugün hiç ağlamadi diye düşündüm ve öyle devam etti. Neden ağlıyordu neden birdenbire ağlamaz oldu hiç bilmiyorum. Tek bildiğim: geçiyor.

Kusura bakma ama cidden abartiyorsun. O yaştaki çocuk ne anlasin temadan, renkten. Biri sevdiğin kitabi elinden alsa "aaa bu haftanin temasina uygun değil" diye, kabul edermiydin? Bu kadar eğitimi için kafa patlatmayin. Bir çocugun en çok iki şeye ihtiyaci var, sevgi ve kurallar. Cocuğu birak yerde emeklesin, tirmansin. Kendi başina birşeyleri keşf etsin. Elbette konsentrasyonu fazla değil. O yaştada en fazla 2-3dakika olur zaten. Sabah, öğlen uykusu yokmu? O yaşta zaten kizimin uyku aralarinda 2-3 saat vardi. Eh o 2-3 saatte biraz ben oynuyordum, biraz o oyalaniyordu. Masa sandalyesine koyup yemek yapiyordum, oda elinde oyuncak ile oynuyordu. Her hafta yeni oyuncak almayin, vermeyinde. Birak cocuğun dünyasi biraz sabit olsun. Sevdiği, bağ kurduğu oyuncaklar olsun. Evet birak biraz ağlasin. Yada hemen yanina gitme.

Bu açıdan bakınca işe yarıyor H

bilinçli bebek kitabını okudunuz mu bilmem ama 2 yaş altı bebeklerin streslerini atmaları için ağlamaya ihtiyaçları vardır. aç ya da başka bir sıkıntısı yoksa ve ağlıyorsa kucağınıza alıp sarılarak "istediğin kadar ağlayabilirsin ben seni dinliyorum" gibi bir şey diyerek ağlamasına müsaade etmeniz işe yarar. bu ağlama 1 saate yakın bile sürebilir. sakinleştirmeye çalışmadan sadece yanında olduğunuzu hissettirerek ağlamasına izin verebilirsiniz. kenara geçip hadi ağla demeyeceksiniz tabi.

oyuncaklarla çok oynamıyorlar ki hepsi zaten tv ünitesinin tepesine, koltuğun kenarına, yataktan perdelere uzanma peşinde. 1000 tane oyuncak alırsın o gider takar damacanaya musluğunu kopartır onunla oynar. pet şişeyi ister, tespih buldu mu yapışır bırakmaz her çocuk böyle değil mi yaa? normal bence

Evet bunu okudum bir yerde. Çocuğuna günlük yaşamdan onun ilgisini çekeceği şeyler anlatın. Sorular sorun cevap vermesini bekleyin gibi yöntem daha işe yararmış. Onunla diyalog halinde olmak daha faydalıymış

Kendini tokatlıyor çok ağlıyor istediği olmayınca. Yapma kızım etme kızım yok. Görmezden gelince görene kadar devam ediyor

Bence sorun şu yazdıklarınızda. Üzerine aşırı düştüğünüzden olabilir.

yapma kızımdan anlamaz cocuklar yapma kelımesını anlamaz ılk hecesını alır yap olan tarafı aklında kalır sakınles cocugum agladıgında senı anlayamıyorum ıstedıgın seyı bana gosterır mısın, bu sekılde ıletısım kurmaya calısın ılk sıralar morarana kadar aglar belkı kendını parcalar ama sız sakınce bu ıstıkrarı korursanız oda anlar ve uyum saglar bu sekılde ıletısımınzıde guclenır konusmayı da ogrenır sız panıkle kucaklayıp yapma etme dur dedıkce o kendısını daha cok parcalar

Ben kitaplardan çok ilgilenmeyle alakalı olduğunu düşünüyorum. Çok yakın bir arkadaşım gününü full kızının gelişimi için harcıyor. Kızı şuan da 29 aylık ve hala konuşamıyor. Kitaplara o kadar takılı kaldı ki çocuğuyla normal konuşamıyor bile.

Farklı fikirlerdeyiz olabilir, herkes kendi düşüncesine göre yetiştirir çocuğunu o ayrı ama bir çok pedagog bu fikirde araştırdığım kadarıyla. Hatta çocuğa sınırlar koyma konusunda kitap almak istediğimde 3 yaş üstü çocuklar için olduğu yazıyor. Çocukla anne doğru iletişimi kurabilirse o frekansı yakalarsa çocuk çok inatlşmayacaktır tabi her çocuk farklı. Bir de sanırım bebek 1 yaşına girecek yani bu dönem azı ve köpek dişler dönemi ve bebeğin en huysuz olduğu ve anneye yapışık olmak istediği dönem. Bebeğe oyuncak alıp bu aylarda çok oyalanmasını beklemek nafile. Bu aralar annenin bebeğe daha yakın olması lazım. Diş sürecidir vs derken 2 yaş civarı rahatlar. C

Ben anne oluncam nasipse ama çocuk oldum sonuçta annem asla her istediğimi almazdı maddi manevi almazdı 10 tane istesem birini alırdı.. yemek yemiycem deyince sen bilirsin bir dahaki öğünü beklemek zor derdi ve bekletirdi öyle güzel yemek yerdim ye demeden oyuncaklarım da kiymetliydi kimseye vermezdim sahip çıkardım.. Her dediğini yapma sabredin ve çocuk psikiloguna gidin derim

Sıkılmaz kız bak ben tam 25 senedir öğrenciyim hala sıkılmadım Kızım da kütüphaneye üye oldu 2 yaş 8 aylıkken. Her hafta çocuk kütüphanesine gidiyoruz 1 saat ve kitap seçip alıyor, bu rutini oldu mesela. Buna çok sevniriyorum hadi kütüphaneye gidip kitap değiştirelim dediğinde.

Çocuk açısından tek faydası benim anladığım duyduklarının çeşitliliği sebebiyle dil gelişiminin daha hızlı olması ama asıl olay kitap okumak değil aslında çocuğa olabildiğince çok kelime işittirmek Uzman değilim tabii ama doktorumuzun altını açarken bile ne yaptığınızı anlatın aaa kaka yapmışsın ayyy ne kadar da kötü kokmuş bak şimdi temizledik vs vs gibi tabii anlamayacak ama olay anlaması değil zaten demişti

Kitap okunmasına asla karşı değilim ben sadece o yaşlarda okumak çocuk açısından faydalı mı gerçekten onu merak ettim. Hani daha 1 yaşında kendini ifade edemez, renkleri bilemez vs okunan kitaplar daha sonrasında çocukları sanki eğitim hayatından sıkıyormuş gibi geliyor bana. Ya da benim çevrem de bunu yapan anneler çok abartıyor olayları bilmiyorum.

bu eğitim değil ki, tabiki anlar yani her okuduğunuzu anlamasına da gerek yok ama kızım 3 yaşına girmek üzere ve ona 1 yaş civarında okuduğumuz kitapları hatırlıyor ve o zamanlar benim ona okuduklarımı şimdi bana tekrarlıyor. kelime hazinesinin gelişimi ve bilişsel kapasitesinin beslenmesi için gayet iyi olduğunu düşünüyorum.

Yeter artık diyordur B

Ben de fikirler tükendi o vakit. Bakalım ne yorumlar gelecek. :)

Bebeğinizin huyu böyle. Bir adet bende de var.22 aylık. İlk doğduğu günden beri çılgınca ağlıyor. Bir an benim kızımı anlatiyorsunuz sandım. Malesef geçmedi. Sekil değiştiriyor. Şimdi büyüdüğü için hoşnut olmadığı bir şey olduğunda ya da istediği bir şeye hayır dedigimizde kendini yere atma, kriz gecirir gibi ağlama, kafasını yere vurma, elini ısırma gibi davranışlar sergiliyor. Bircok yöntem denedik, birçok uzmanla görüştük bizde Karakteri böyle, bu davranışları söndurmek için hiç ilgilenmeyin diyorlar.. T

Cocugum yeri geliyor düşüyor, kafasini orasını burasini carpiyor. Agliyor bir muddet. Sonra kaldığı yerden devam ediyor. Bence cocukta degil problem sizin yetiştirme tarzınız da. Bir salın cocugu. İstediği gibi hareket etsin, ozgur alanı olsun. Düşsün ağlasın, tekrar kalkar devam eder. Cocuk bu. Benimde ilk çocuğum. Düştüğü zaman kendi dusen aglamaz diyorum, kalk hadi diyorum. Bir kac saniye ağlayıp tkrar kosturmaya devam ediyor..

Bunu da okumuştum kucağıma alıyorum ağlayınca sarılır sakinleştir diye ama bazen daha da katılıyor

İşte yapmıyor. Oyuncak sayısını azalttım o da olmadı. Yok o daldığında gidip mudahale etmiyorum ama zaten bir şeye odaklanmıyor da. 3 5 dk bakıp ya bir yerlere tırmanmaya çalışıyor ya da bana. Arkasından da ağlıyo. TV açmıyorum o yüzden masal kanalı da açamam ama ben sık sık okuyorun kahvetelvesi

bu arada başka çocukları bilemem ama kızıma aldığım tüm oyuncaklarla oynadı. hiç boşa aldığım bir şey olmadı sanırım. asla evdeki tencere tava kaşık falan ilgisini çekmedi, hiç çekmece dolap kurcalamadı hep oyuncaklarıyla oynar. bu yüzden fazla oyuncak kötüdür anlayışının her zaman geçerli olduğunu düşünmüyorum. her oyuncağı kızıma bir şey kattı.

Sunu kendi ebeveynlerime anlatamadim. Ama okuuyacam birazdan anneme Konu sahibi cocugu biraz yalniz birak kendi kendine kalsin Baska odaya yalniz birak demiyorum Siz baska seyle ilgilenin

arkadası yanlıs anlamıs ve fazla yukselmıssınız aglamasına musaade edın derler bu su demektır her agladıgında noldu yavrum dıye panıkle emır komuta gıbı dedıgını yaparsanız sureklı buyudugunde de her ıstedıgını aglayarak hatta kendısını yerlere atarak depınerek ıster pekıstırmıs olursunuz agladıgı an hemen kosmayın bıraz durun aglasın tepkısız ve sakın kalın sonra sakınce bunun adı ne ayıcık mı kedıcık mı ayyy hanımıs kedıcık gelmıs gelmıs der atmosferını degıstırırsınız altı ustu aglıyor korkmayın bırsey olmaz bebekler aglayarak ısteklerını duygularını yansıtır onemlı olan bu aglama karsısında sızın nasıl davrandıgınızdır bılen annelere sormussunuz herkes tecrubesını yazıyor sonucta

ben büyük kızım için oyun terapisi aldım, kendisi 3 3-3,5 yaşlarındaydı. hocamızın bize en çok söylediği şey "kötüyü sizinle öğrensin"di yani yeri geldiğinde eğer onun için zararlı olacak birşeyde ısrarcı davranıyorsa ve siz konuşmanıza rağmen vazgeçmiyorsa bırakın kendi haline gerekiyorsa ağlasın da demişti her istediğini yapmayın her şeyine evet demeyin, çünkü büyüdüğünde dış dünyaya açıldığında herkes her istediğini yapmayacak ve bu onun için daha yaralayıcı olacaktır demişti ama tabii onu görmezden gelerek değil, demişti ki hocamız o ısrarcı davranıp ağlamaya başladığında ilk önce sakince anlatın ağlamaya devam ediyorsa yine onun yanında kalıp ağladığını onun varlığının farkında olduğunuzu hissettirerek ama hiç tepki vermeyerek durun demişti eğer bu ağlamalar çok artıp kendne zarar vermeye dönerse sımsıkı sarılıp o bu eyleminden vazgeçene kadar öylece yine hiçbirşey söylemeden kalın demişti ve kaç yaşında olursa olsun çocuklar otoriteyi severler demişti siz kurallarınızı belirleyin ve çocuğunuza bunu anlatın bir süre sonra uyum sağladığını göreceksiniz demişti

İşte benimki de öyle malesef yapma etme deyince inadına yapıyor ben ona çok üzüldüğümü canı acıyınca benim de canım yandığını anlatıp sarıldım öyle şeyler yapınca canının yanmasına üzülüyorum seni çok iyi anlıyorum vs diye konuşup sarılmak gerekiyormuş ben de bir psikoloğun yazısında okudum o gün denedim yine yapıyor ama ben ne konuşmuştuk deyince veya yüzüne bakınca çekiyor elini geri N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Her gün dışarı temiz havaya çıkıyor mu akraniyla görüşüyor mu?

Bunlar daha büyük çocuklar için geçerli ama bir yaşındaki bebek için söylenemez. Henüz o anne babayı parmağında oynatmayı bilmez. Güvenli bağlanma döneminde. Konu sahibi ağladığında sarılmayı deniyor musunuz. Benim çocuğumda bu çok işe yarıyor. Bazı anne babalar kucağa alışmasın diye pek almıyor ama sarılmanın etkisi çok olumlu bunu bir çok uzman söylüyor.