4 yaşındaki çocuk için babasını tercih etti yazmışsınız o ayrımı yapabilecek yaşta değil baba her istediğini yapıyor tabiki ve gidiyor siz sürekli berabersiniz herseye tamam demiyeceginiz için tabiki onu tercih edicek çocuğunuz için psikolojik destek alın lütfen en azından gerek varmı diye danışın

Size de yazık, çocuğa da yazık. Ne maddi ne manevi faydası yok. Süs eşyası olsa en azından odasında görünce hoşuna gider. Böyle zaman zaman tükenmiş gibi hissetmen, yorulman normal. Çocuğun tüm sorumluluğunu alıp, birde babasının yaptıklarını gözlemlemen gerek. Çocuk orda bir gece kalsa, güvende olduğunu ilgili bir babayla beraber olduüunu düşünemiyorsun bu sefer çocuk içinde zor. Eminim o da babadan beklediğini göremedikçe hırçınlaşıyordur. Hayatta tek güvenebildiği sığınabildiği kişi sen olduğun için maalesef sana hırçınlaşıyor. Umarım anne kız güzel bir hayatınız olur.

4 yaşında bir kızım var,6 aylık olduğundan beri babasıyla yolları ayırdık. babasi bugüne kadar çocuğun doğru düzgün hiçbir sorumluluğunu ustlenmemis, bütün ihtiyaçlarını ben karşıladım. kıyafeti, bezi, maması gezdirmesi tatili. a dan zye herseyini. dava sonucu, kızım için 2 yaşından itibaren bin TL, bu yılda 1700 TL veriyor. doğduğundan beri dip dibeyiz bir gün ayrı yatmadik. birseyini eksik etmedim. babasi her aldığında her istediğini yaptığı için, son 1 aydır huy degisti, ağlama kirizine giriyor, servis getiriyor bakkala götür diye krize giriyor, evde sürekli birseyler istiyor. on dk bir mandilina soyduruyor, on dk bir salatalık tuzlattirip yiyor, yemek saatlerinde yemek yemiyor. olmadık saatlerde acıkıyor. gecenin 6 sında kalkıp acıktım deyip ağlamaya başlıyor. İstediği olana kadar işkence yaşatıyor. bir iki saat ağlıyor. kusuyor. parmagini ağzına götürüp midesini bulandırıyor. bugünde babası kresten aldı. bakkala, parka, gezdirmeye, yemeğe götürdü. getirdiğinde ortalığı birbirine kattı kıyamet kopardı bana gelmedi. ayda iki gün gördüğü babasını bana tercih etti. bende bıraktım ağlamasın diye. babası aldı gitti. boğuluyorum nefes alamıyorum artık. benim gibi bir durum yaşayan bana bir akıl versin delirecegim artık.

o yaşta uzakta olan özlenir. baba tabi ki ilgisiz ve sorumsuz bir adammış ama kızınız daha bu yaşta bunu kavrayamaz. ilkokula başlayınca sizin değerinizi anlayacak. çünkü yaşıtı arkadaşlarının babalarının nasıl onları sevdiklerini nasıl ödevlerini yaptırdıklarını sinemaya götürdüklerini duyacak. okul çıkışı babası gelmeyecek siz geleceksiniz. çocuk baba gel diyecek, bir umut edecek 2 umut edecek sonra baba hiçbir yere gelmeyince baba kavramı onun için dede gibi amca gibi arada görüşülen uzak bir akraba gibi olacak. hatta baba bayramda almaya çalışınca çocuk direnç gösterip 15 günlük tatilin ikinci günü size geri dönmek isteyecek. benim boşanmış olup çocuğuna sahip çıkmayan babalarla ilgili gördüğüm bu oluyor. çocuk başta babayı özlüyor sonra öfke duyuyor sonra da siliyor. baba bir gün pişman olup çocuğu tatile götürünce o tatil değil çocuğun haklı öfkesini boşalttığı cehennem gibi tartışmalara dönüyor. bu sefer sorumsuz baba zaten kaçmaya meyilli olduğu için bağ gitgide kopuyor. çocuk da erken olgunlaşıp canım annem diyor ve aileyi iki kişi olarak kabul ediyor. eski eşiniz ya çocuğuna sahip çıksın düzenli görsün ya da hiç gölge etmesin. senede bir çocuğa kendini hatırlatıp travma yaşatacakşa hiç görmesin daha iyi.

Onun için yapmadığım şey yok evde çocuk yok, kreşe yazdırdım hem çocuklarla eğlenir, hem eğitim alır diye, tam günde değil yorulur diye kiyamadim onun dışında oyun parkına götürüyorum. tatile götürüyorum, havuzu seviyor, havuza götürüyordum havalar soğuyunca bıraktık. kayak yapmaya bile gittik. hiç birseyden eksik etmemeye çalışıyorum. bende tükendim artık. herseyinde yanındaydım babası hastalansa çocuğa bakamaz getirir başıma atar. bir aydır çocuğumu taniyamiyorum. tükendim iyice.

Sizinle birlikte bir hayatı yaşıyor. Siz ona kuralları, sorumlulukları hatırlatan kişisiniz. Baba ise kırk yılda bir geliyor eğlendirip gidiyor. Daha sık görüşmeli ve kızınızın hayatı noktasında o da sorumluluk almalı. (eşim bir süredir benden daha yoğun çalışıyor, kızım(2) sürekli yemeği, bezi, banyosu vs... gibi meseleleriyle ben ilgilenince bana karşı hırçın babasına karşı özlem dolu çünkü onunla gezip eğleniyor oyun oynuyor.) Ayrılmış ebeveyn olabilirsiniz ancak kızınızın ruh hali için beyefendi de sorumluluk almalı. Kızınız şu an sizin onun için ne emek verdiğinizi farkederek yaşta değil. O sebeple içten içe ona da öfkeniz olmasın. Şefkatle sarın sarmalayıp kuralsızlıkları noktasında da terapi desteği alabilirsiniz.

35 bin aliyor. ben çalıştığım için bana güveniyor. nede olsa annesi yapar. dava açtım orası apayrı bir konu kardesinin adına araba almış kredi çekmiş kredi ödüyormus durumu yokmuş. arabayida kesin bizim dava yüzünden kardeşinin üstüne yapmıştır. kızım akşam üstü çok ağlamış annemi istiyorum diye getiriyor şimdide. o kadar üzüldüm ki. öyle yapınca çocuk İste hissediyor. cocuk anlamaz falan diyorlar hikaye,

Bosanmis da olsaniz ayni strateji ile buyutmelisiniz cocugu, biliyorum cok zor ama bir taraf boyle asiri serbestken bir taraf daha sıkı olup ustune bir de donemsel sendromlar eklenince sonuc bu iste. Kres ogretmeniyle konusup pedagog destegi almalisiniz bence.

Kız kardesimde böyle söyledi, ben hiç kisitlamadim istediğinde gelip aldı bıraktı. çocuğum baba sevgisinden ilgisinden eksik kalsın istemedim. onların yanında düzen, disiplin, terbiye yok özgürce istediğini yapıyor yaptırıyor. ağlamasın diye. C

Babası da gelsin bir psikoloğa gidin. Bu böyle olmaz. Babası da kurallara riayet etsin. Yoksa o eğlenceli siz kötü gibi olmussunuz

4 yaşındaki çocuk için 10 dk da bir bişey ister insanı iki dakika oturtmaz zaten B

Öyle bir yazmışsınız ki sanki kızınız 4 değil 14 yaşında. Suçlar gibi bir tavrınız var. Kendini, benliğini yeni anlamaya başlayan, zihninde bir baba var ama niye anne ile ayrı, baba ile niye bu kadar görüyor bunları cozumlemeye çalışıyor. Gönlünü hoş tutun, onu ne kadar sevdiğinizi bol bol söyleyin. Kurallar önemli ama hiç kırılmaz değil. Bu dönem de böyle olsun.

Daha çok küçük, çocuklar sık huy değiştiriyor.. nine, dede, teyze v. s aile ortamı belki ona daha gelebilir..

Belki çocuğunuzun babasıyla konuşabilirsiniz, çocuğun düzeninden kurallarından bahsedebilir ve ortak hareket edebilirsiniz.. E

Babasi olacak sorumsuzla anlasin da daha fazla gorussunler. Cocuk muhtemelen babayi ozluyor. Sorun sizin ilginizde degil, babasini az gormesinde

Şuan çocuk durumu anlamaz ama büyüdükçr babasının kendisine maddi ve manevi eksik yaptığı şeyleri anlar. Şuan çocuk aklıyla ayırt etmesi zor. Ama ağlıyor diye, belirlenen günler dışında çocuk babaya gidince düzeni bu kadar çok bozuluyorsa gönderme. Neden maddi açıdan bu kadar az ödeme yapıyor? Evlendi mi sonradan ya da maaşı mı az?

Bİr çocuğun aynı şehirde yaşadığı babası ile ayda sadece iki kez görüşmesi çok az. Doğduğundan beri babasıyla düzenli görüşmemiş, bir düzen, doğru bir bağ kuramamış. Yaşıtlarının olduğu ortama girdikçe mutlaka kendisindeki bu durumu fark ediyordur, gözlemliyordur. Kendi içinde bunu aşması çok zor, daha çok küçük. Böyle tepkiler vermesi normal. Tüm suçta hayvan, ilkel, düşüncesiz babasında, biraz adam olsa evladıyla düzgünce ilgilenir, ona böyle sorunlar yaşatmazdı. Siz tüm sorumluluğu üstlenmişsiniz, belki bir destek alsanız iyi olur, bu süreci kolay geçirmesini sağlar. Bu arada, bu adama çocuğu çok alıştırmayın, velayetteki uygun görülen günlerde görsün.

psikolog desteği alabilirsiniz, oyun terapisi vs gibi. okulda davranışlar nasıl hırçınlık vs var mı?

Okulda bir problemi yok seviyorda ama ben anlayamıyorum, bazen gitmek istemiyor. kresteki rehber öğretmen hasta olmadığı sürece gönderin. dik duruş gostermezseniz hayatını olumsuz etkiler söyledi. ileride okul hayatında da bu tür davranışları sergiler dedi. babasının yüzünden cocuguma ne terbiye verebiliyorum ne disiplin şimdi beni istemiyor. o kadar bunaldım ki. ve her gittiginde böyle davrandıkları için ayda iki gün orda kalıyor. bütün derdi ben çekiyorum. dogadostupanda

Babasindan ayri olmanizla alakasi yok bence bu durumun. Bu yaşlarda hep cocuklarda olan bir hareket. O istediği kişi baba olmaz da dede olur, teyze olur vs mesela. Ama cocuklar kendilerine bakan ebeveynine boyle yapiyor. 2 yas sendromu nasil gectiyse bu da zamanla geçecek bence uzulmeyin.

Merhaba, oğlum 5 yaşında çok değişmişti, çok agresif olmuştu. 5 yaş sendromuymuş meğerse. Oyun terapisi vs şükür çözdük. Sizin kızınız da erken gelişip bu yönde değişmiş olabilir. Tabi herkesin annesi babası genelde aynı evdeyken bu durumu da kafasına takıyordur. Geçici bir durum bu emin olabilirsiniz.

Ne hissettiğinizi anlayamam ama azda olsa empati yapabilirim. Her fedakarlığı yaptığım gözümden sakindigim Artık hayatı iki kişilik o ve ben diye düşündüğüm anlarda evladım böyle yapsa kalbim kırılır, hayata olan inancım sarsılır belki de onun için güçlü durdugum, omuzlarimdaki yüklerim belimi büker. Ama inanın bunlar geçici bu darboğaz dan çıkacaksınız az sabır her çocuk belli zamanlarda bunları yaşar ve yaşatır. Anlayışlı olmak, oyun arkadaşlarının olduğu sosyal aktivite tarzı yerlere götürmek çocuğa başka dünyaların kapısını açar,. Gerekirse bir doktora götürün, içiniz rahat etsin...

Anne baba ayrı çocuklar anne ile yaşıyorsa otorite figürü eksikliği hissediyorlar bu yüzden ha hırçın ve saldırgan tavırlar sergileyen bir çok çocuk var. Baba ile yaşayanlarda ise tersi durumu arıyor.

merak etmeyin dönemsel, benim kızimda bu dönemlerde farklı kafa karışıklıkları yaşamıştı.

Dört yaşında çocuktan beklentiniz biraz fazla değil mi? Bebeklikten yeni çıkmış minicik çocuk ne bilsin sizin onu ne şartlarda ne fedakarlıklarla büyüttüğünüzü? Babasını sık göremediği için ve muhtemelen görüştüklerinde şımartıldığı için bu şekilde davranıyor. Biraz daha çevresinde olan biteni algılamaya başladığında değişecektir.