Sımdı ananemızdeyiz, annemlerde uzun bır korıdor var butun ısıklar yatana kadar acık. Dayısının odasına gıdene kadar elınden tutup goturuyorum, ısıgı acıyoruz ondn sonra gıdıyor ıceri. Karanlıktan sureklı soz ettırmemeye calısıyorum, nasıl bır yontem ızlemem gereklı kestıremedım henuz, ne guzel sızın oglan alısmıs. K

benim oglumda korkuyodu hatta karanlik bir odaya girince falan yerinden sicrardi bekledim biraz ve 3yasina geldi derken saklambac falan oynarken karanlik odalara falan saklandim hep ama beni bulmaya gelirken tabi tedirgin geliyodu sonra alisacak gibi olunca aaaa bak babasi boz karanliktan hic korkmuyoruz ya da ben cok korkuyorum ama oglum beni kurtariyo hic korkmadan gibi seylerle onu karanlik odalara soktum simdi korkuyorum diyince korkma bisi tok anne diyo ve konuyu kapattik dile getirdikce korkular buyur ustune gidildikce de azalir biz boyle atlattik benimki ani seslerden hurdacidan falan bile korkuyodu olur bu yaslarda ama konusarak anlasabilecek kadar hazirsabu yontemleri dene derim...

Merhaba arkadaslar. Bızım bugunlerde buyuk br sorunumuz var.2 yasındakı kızım son ıkı haftadır karanlık korkusundan muzdarıp. Babannesınden alıp eve gıttıgımızde kapının dısında duruyor, antrenn ısıgı sensorlu hemen yanıyor bızı gorunce ama kızım yıne de ıcerı gırmıyor. salonun ısıgını yakıyorum ndan sonra ıcerı adım atıyor. Aksam ıkımız evdeyken baska bır odaya gıttıgımde bıle anne korkuyorum deyıp yanıma gelıyor. Hele gece yatarken ısıgı kapıyoruz, kosarak antreye gıdıyor, sensorlu ısıgın yanacagını bılıyor. Tv yı acınca yanımıza yatmaa ıkna oluyor ve tv ızlerken uyuyakalıyor. Yatagına uyyuunca yatıyıroyuz. Gece kalkınca bıle aglıyor yanımızda uyuyakalmasını beklıyoruz, sonra yıne besıgıne yatıyor. Bu korkuyu nasıl yenecegız bılmıorum. Onu boyle gorunce kendı kucuklugum aklıma gelıyor. Sızlerde de boyle sorunlar yasayan varmı arkadaslr, neler yapabılırım M