teşekkür ederim... siz de oğlunuzla bir ömür mutlu olun inşallah. O

Odaya girdim. Benimkini gösteriyorlar. Birden birkaç çocuk üzerime atlıyor. Aman Allahım! Ömrümce unutmıyacağım o bir haftayı. Özellikle de o ilk günü. Neyse... Odadayım. Biri sarılıyor boynuma... Diğeri bacaklarıma. Biri ce. eee yapıyor, diğeri yapışıyor. Hepsi o kadar sevgiye aç ki... Açlar... susuzlar... Hasretler... Bir gülüşe, bir dokunuşa. Kendi kızımı sevemiyorum. İzin vermiyorlar. Döküldüm. Mahvoldum. O an dedim.''ben ne yaptım'' bu cümlende bittim resmen dağıldım kısacası çok ağladım çok yüklü bir duygu bu Allah herkese nasip etmez DenizGeldi sevgi emek

başka paylaşan yok mu S

merhaba Denızgeldı arkadasım. Yazdıgın yorumları ara ara okuyup şişene kadar aglıyorum ve kızıma bır o kadar sarılyorum. Duygularını cok guzel dıle getırmıssın. Allah mutlulugunuzu bozmasın arkadasım. Rabbım sızı hıcbır olumsuz durumla karsılastırmasın ınsallah

tekrar teşekkürler... murat için sevindim... inşallah muratlar denizler kırılmazlar... bizler de... sevgiler...

Merhaba, diğer topikte yazmıştım ama bir kere daha yazabilirim seve seve:)) Başvurumuzu yaptık, bir telaş evraklarımızı hazırladık, ev ziyaretini de atlattık bir gün arkadaşım beni arayarak sosyal hizmet görevlisinin kendisini aradığını bizim hakkımızda sorular sorduğunu söyleyince çok telaşlandım. Referans olarak verdiğimiz diğer kişilerinde arandığını öğrenince arka arkaya, dedim herhalde bizimle ilgili bir sorun var, dosyamız onaylanmayacak o yüzden referanslar aranıyor. İçim nasıl daraldı anlatamam. Aynı gün akşamüstü uzmanımız arayıp dosyamızın onaylandığını, bize uygun bir bebek olduğunu, ertesi gün görebileceğimizi eğer bir sorun çıkmazsa kızımızı alabileceğimizi söyleyince yaşadıklarımı tarif edebilmem mümkün değil. Vakit geçmek bilmedi, nihayet öğle saatlerinde kurumda kızımla ilgili bilgi alabildik, yuvaya kızımızı görmeye gittik. Kucağıma aldığımda uykudan yeni kalkmıştı, acıkmış deli gibi ellerini emiyordu. Elini tutmak istediğimde o minicik eliyle parmağıma sarıldı. İnanın şimdi o ilk anı düşündüğümde ne yüzü ne gözü sadece o minicik parmakları geliyor gözümün önüne. İşlemlerimiz bitti, yuvadan kızımızı aldık eve gelirken kucağımda mamasını yedi. Ama hala inanamıyordum, benim olduğuna, evimize gittiğimize... Sanki başkasının bebeği bana bir kaç saatliğine verilmiş gibi. Herkes farklı hissediyor sanırım. Belki hayal kırıklığına uğrayacaksınız ama görür görmez büyük bir aşkla bağlandığımı hissetmedim ben. Sadece çok güzel geliyordu gözüme, bakmaya doyamıyordum. Eve gelir gelmez yıkadık üstünü değiştirdik, uyudu kucağımda, ben hala inanamaz gözlerle onu seyretmeye devam ettim... İşe dönmem gerekiyordu kısa süreliğine, şimdi düşünüyorumda şoktaymışım sanırım o akşam. İşlerimi bitirdim eve döndüm çok gelenimiz oldu kızımızı görmeye, bir şeyler ikram ettik bütün bunlar düşünülmeden otomatiğe alınmış gibi yaptığım şeylerdi. İçimde dışa vuramadığım, adlandıramadığım kadar büyük bir sevinçle çay servisi yapıyordum düşünsenize. Şimdi şaşırıyorum kendime, neyse, herkes çekildi, evimizde kızımızla ilk gecemizi yaşayacağımız düştü aklıma. Ondan sonra elim ayağıma karıştı işte. Sesini duyamam uyanamam diye korkup uyumadım bütün gece. Nefesini dinleyerek, koklayarak onu seyrettik hep. Eşim kucağına alamıyor korkuyordu canını acıtmaktan, ben bakamazsam diye içimi şişiriyordum ama geçti gitti o ilk panik duygusu. Acemiliğimiz var elbet ama kimsede annesinin karnından anne-baba olarak doğmuyor ki şekerim:))Bebeğiniz öğretiyor size anne olmayı. Aklımız fikrimiz hayatımız kızımız oldu bir kaç gün içinde. Allah öyle bir sevgi veriyor ki içinize, sesinize, bakışınıza yansıyor, bebeklerde bunu hissediyor bence. Tereddütlerim vardı tabii, ya bizim kadar benimseyemesze ailelerimiz, ya sevemezlerse diye şimdi utanıyorum kendimden nasıl böyle düşünmüşüm diye. O kadar eminim ki eğer doğurmuş olsaydım ancak bu kadar sevilen bir bebek olabilirdi:))) Daha çok yeni anneyim, diğer arkadaşlar endişelerinizi daha iyi giderebilirler. İleride sorun yaşar mıyım bilemiyorum. Olursa da başa çıkarım Allah'ın izniyle. Bunca yıldır kızıma sahip olabilmek için az şeye mi göğüs gerdim sanki, bütün bunlarla savaşabildiğime, vazgeçmeyi düşünmediğime göre kızıma yada aileme zarar verebilecek şeylerle de savaşabilirim, buna izin vermem diye düşünüyorum evelallah:)) İnşallah arkadaşınız karar verir bir an önce başvurusunu yapar. Çünkü şimdi o kadar pişmanım ki daha önce kızıma kavuşmak için uğraşmadığıma, heba olan, kendime acımakla geçen yıllarıma, kimsenin vakit kaybetmesini istemiyorum. Sevgiler...

hikayenizi okurken gözyaslarım akmaya basladı bence yılın annesi olmaya adaysınız DenizGeldi sevgi emek

selam teny... biraz geç oldu... önce;güzel duan dileğin için çok teşekkür ederim. tek temenniiim... kızımın bizimleömrümüzce olması. akrabanızın endişelerinin olması doğal... kolay basit bir şey değil bizimkisi... aslına bakarsan benim de eşimden yana endişelerim vardı. zaten beklememin bazı sebeplerinden biri de buydu. belki akrabanızın eşi duygularını fazla ifade etmiyordur. erkekeler genelde içlerine atarlar. bastırırılar. benim eşimin de meğer içinde neler gizliymiş. okumuşsundur ya da okursan eğer anlamışsındır. neredeyse benden pipirikli... bu kelimyei sevmem ya... böyle ifade edilşyor işte.. yani denizin üzeine çok düşüyor... hem kim kolay ki... durup düşünmeli... bizde de ben biraz zorumdur. kişilik olarak. eşi eğer baba olmayı istiyor fakat acabaları varsa bunlar çok doğal... başvursunlar. çok geç olmadan... gelecek yavruları bütün acabaları silecek. emin olun. hayır... hayır. ne hayal ne ukte kalsın bir yerlerde... yaşanmalı... anneliği tatmalı. hiçbir duygu ertelenmemeli... içindeki yavruyu yuvada bekleyen tatlı yavrusu dindirecek. inansın buna... istersen özelden de sormak istediğiniz bi, rşeyler varsa bilgim dahilinde yazarım seve seve... hoşçaklaın... sevgiyle kalsın... o anne olacak akrabanızı da sarıyorum...

Annemın amcası da bundan 22 sene once evlatlık aldılar. Yengenın cocugu olmayınca basuvrmuslar. Kı yasları da baya ılerlemıs o zamanlar sanırım 47 ustlu yaslardaydı ıkısı de. sonra da bıtanecık gozbebegımızı bulmuslar.20 gunlukken hayata terkedılmıs bebegı evlatlık edınmısler. Ilk zamanlar bız bılmıyorduk evlatlık oldugunu. Sonra sonra annemler soylmeıstı bıze. Gorsenız yengeme nasıl benzıyor gozlerı sac rengı bıle aynı dıyebılırım. Goren evlatlık demıyor zatenBuyuk amca o zaman varlıklıymıs, bırkac kere dukkanı kundaklanınca fakırlesmıs ve o olaylardan sonra da kızlarını evlatlık edınmısler. Tum mahalle akrabalar seferber olmus onun ıcın. Gıyecegınden yıyecegıne herseyı almış. Ben de ondan 6 yas buyugum bu arada. Kızımız cok calıskandı tum egıtım hayatı boyunca. Ilkokuldan Lıseye kadar lıse de dahıl gırdıgı sınavların sonucu ucretsız dersaneye gıtme hakkını kazandı. Lıse caglarında beraber bır kafede oturuyorduk. Zederdi abla ben sana bırsey soylıcem dedı. Ne oldu kız dedım alaycı bır sekılde. Ben evlatlıkmısım bılıyormusun dedı. O an şoka gırdım. Nerden cıktı sımdı bu dedım. Ben evı toparlarken sandıgın ıcınden cıktı babamlara sordum babam da bana evlatlık oldugumu anlattı dedı. Ama ben annemle babamla cok mutluyum, bıyolojık annem babam benı hıc alakadar etmıyor. Ben asıl anne babamın yanındayım onlar benım canlarım dedı. O konusmayı bır daha acmadık. Amca yaslandıkca astımı arttı, zor amelıyatlardan gectı, o kız babasının yanında sehırdısında gunlerce kaldı, gozyası doktu babam olmesın dıye. Kı Allahın da ıznıyle o amelıyatlardan basarılı bır sekılde kurtuldu. Kızımız o sene Kımya Muhendıslıgını kazandı. Babası annesı cook mutlu oldular ama 4 sene ayrı kalmak ucunu de o zamandan dusundurmeye baslamıstı. Babasının dedıklerını unutmuyorum :"Allahıma dua edıcem bır dort sene daha tutsun benı hayatta da kızımın mezunıyetını de goreyım " dedı ve Gecen sene kep torenını anne babasıyla gecırdı kızımız. O bızım gururumuz bırtanemız. Calıskan, terbıyelı vefakar kızımız. Ve ıykı de hayatımızda... Onu cok sevıyoruz..

merhaba canım... kızına bir kez de benim için sarıl, lütfen... amin aminnnn... çok eşekkürle temenniiilerin için... sevgiler... yazdığın paylaşımın için de ayrıca teşekkürler... duygulandım... aynı akrabanız gibiyim ben de... şimdiden sonra Allahımdan ömür istiyorum... kızım için...

gözyaşlarım geride kaldı. Bir kişinin bile gözünün yaşı dinsebu bana yeter. En son ne yazmışım bir dönüp bakıyiiim sayfaya. Şimdi, o bir haftaya geçebilirim. İlk girdim kızımın odasına. Çok temiz, bakımlı neredeyse lüx bir yer. İçeri girerken dezenfektanlanıyorsunuz. Elleriniz. Başınıza bir bone. Zaten tüm bakıcı anneler boneli. hepsi bir örnek üniformalı. Bana da verdiler bir tane. Ama benimkinin rengi farklı. yavrum beni onlardan ayırsın diye. Alışsın, tanısın diye. Ayrıca heryerde kamera sistemi varmış. Önemli değil. Benim duygularım o kadar alenii ki üzerime bile takabilirlerdi. Odaya girdim. Benimkini gösteriyorlar. Birden birkaç çocuk üzerime atlıyor. Aman Allahım! Ömrümce unutmıyacağım o bir haftayı. Özellikle de o ilk günü. Neyse... Odadayım. Biri sarılıyor boynuma... Diğeri bacaklarıma. Biri ce. eee yapıyor, diğeri yapışıyor. Hepsi o kadar sevgiye aç ki... Açlar... susuzlar... Hasretler... Bir gülüşe, bir dokunuşa. Kendi kızımı sevemiyorum. İzin vermiyorlar. Döküldüm. Mahvoldum. O an dedim.''ben ne yaptım'' Ben ne yapmışım bu zamana kadar. Onca tüp denemeleri, onca vücuduma aldığım hormonlar, hayal kırıklıkları... Her tedavi bir çocuğu sevindiren bir balon gibiydi. Ama hepsi elimde patladı. Maddii manevii ne kadar yıprandım. maddii zararım ölçülür tespit dilebilir. Ama ya manevii?Tedavilerim sırasında kurttan kuştan, gülden çiçekten, dışarıda gördüğüm bir hamilenin duasındanmedet umdum. Yolda durdurur dualarını isterdim. Ah! Ah! Yine doluyorum. Neyse... Bitti. Ne diyordum Bir hafta birbirimize alışmamız için bağlanma programına aldılar beni. Canım tatlı kızım.. Mis gibi uyuyor şimdi. Çocukların bana öyle sevgiyle hasretle davranışları karşısında çok kötü oldum. Bir ağlamak, bir ağlamak.. Odadaki annelerde benimle ağladılar. Ben dedim. Şimdiye kadar neredeydim. Tedavilerim geldi aklıma. Sonra, karar verme aşamasında bocaladığım, kaybettiğim zamanlar. Görünmez elim bana öyle bir tokat attı ki. Kendi kendimi acıttım. Bir süre kendi kızıma yaklaşamadım bile. Çünkü;sevgi arsızları izin vermiyorlar bana. Ah o yüzler ah! Çoğunun salyaları akıyor. Diş çıkarıyorlar. O kadar tatlılar ki... İnanın, bir hafta oradaydım;hiçbirinden iğrenmedim. Her yerim, üstüm başım salyalarıyla, ıslak elleriyle bana tutunmaya çalışan sevgi isteyen yavrularla doldu. Zaten baktılar, olmuyor. İkinci günden itibaren yalnız kalmamızı sağladılar kızımla. Oradayken kızıma ben baktım. Altını aldım, dötünü yıkadım. Günde iki kez e e. yaparmış çok tatlım. Yemeğini yedirdim. Meyve suyunu içirdim. Ona ninni bile besteledim daha ilk günlerde. edebiyatım fena değildir. Okutsalardı kesin bir edebiyatçıydım ben. Elim uyuşmaya başladı. pıhtılaşma sorunum var. ondan olsa gerek. Saatte epeyi oldu. Artık ara veriyorum. Ne kadar uyursam, ne kadar dinlenirsem kardır. Hep böyle deyip yazımı yarıda bırakıyorum. Yatınca da uyuyamıyorum. Neyse, vücudum dinlensin bari. Hadi... Hoşçakalın.. Dilerim ileride küçük bir sevgiliyle kalın. Çok daha geç kalmadan. Gittim Alıntı ile Cevapla. 27-11-2011, 17:

Öncelikle evlatlık alıp ona yuvasını açan aile sevgisini aşılayan yüce gönüllü tüm annelere teşekkür etmek istedim.. Bizde küçük bir çocugu evlat edindik nisan aylarında, ben abla oldum annemse orta yaşlarında küçük bir çocukla zorlu annelik duygusunu tekrar tatmaya başladı.. Biz muratı aldıgımızda 6 yaşındaydı 2 yıl olmuştu ailesi onu bırakalı yani herşeyin farkında fakat hiç umursamıyordu. Zaten çok sessiz ve durgundu evimize geldiginde... Ben sınava hazırlandıgım için dershaneden geldigimde yorgun oluyor uyuyordum yine böyle bir gün kapı çalındı, kalktım kapıyı açtım karşımda esmer küçük bir çocuk merhaba ben sizin kardeşinizmişim diyordu :) olayı annemlerin süpriz yaptıgını farkettigimde anlamıştım zaten çokta bilgim yoktu bu konuda... İlk günden itibaren muratla aramda 12 yaş fark olmasından dolayı ona karşı annelik duygularıda beslemeye başladım farklı bir çocuktu evimize neşe getirmişti resmen... Ne büyük şans ki uyum saglaması hiç zor olmadı ve bir çok açıdan ailemize çok benziyordu... Bir gün sokakta oyun oynarken yanlışlıkla biryerlere gitmiş kaybolmuştu onu hiç unutmuyorum... üzerine okadar çok titriyorduk ki. Sanırım 2 3 saate yakın dolaştık hepimiz civarda ve sonunda bulduk yoldaki gençler polisi aramış onu polis devriyesine teslim etmişler bizde gidip aldık ama hayatımda en korktugum an oydu muhtemelen. Şimdi düşünüyorumda... birgün olurda murat giderse çok büyük eksiklik yaşarız. Hiç tanımadıgınız bir çocuga böylesine baglanabilecegimize inanmıyorduk ama gerçekten bu mükemmel bir duygu... Çeşitli nedenlerden çocuk sahibi olamayan bayanlar mutlaka önyargılarını kırıp herhangi bir çocuga yuvasını açsın.. inanın bir süre sonra kendi çocugunuzdan farkı olmadıgını anlıyorsunuz. Murat bu yıl 1. sınıfa başlıyor ve bugünde öz annesi yurda başvurup onu görmek istedigini söylemiş! ve 2 yıl sonra! Annesi ile görüştürmeye götürdüler bekliyor ve Korkuyoruz.. ya muratı bizden alırlarsa diye. Umarım bu anım evlat edinmeyi isteyenlere biraz cesaret ve umut olur.

kimse bakmamış sanırım neyse biz sabırla bekliyoruz N

görse el uzatıyor. Annesinin kuızusu. Kendi annemden yana biraz şüpheliydimOna göre anne doğurandır. bende hep öyle izlenim uyandırdı. Hiç te korktuğum gibi olmadı. O da beni yanılttı. Şaşırttı. Halaa da şaşırtmaya devam ediyor. Bir bakı yavrucum uyandı...

Bir bakıyorum kapı tık tık. Elinde simiti açması pastası, kızıma meyvası. Hop

sizde oğlunuza kavuştuğunuz ilk anları anlatırmısınız eğer sakıncası yoksa DenizGeldi sevgi emek

ne anlatabilirimki dünya üzerinde gördüğüm en güzel şey desem bence bu tarif bile az olur.. onu görünce gögüs boşlugunuza huzur doldugunu hıssediyorsunuz, bu benimmi diyorsunuz, saglıklı oldugu için allahın mucizelerine daha cok inanıyorsunuz, fedakarlıgın ne boyutlara gelebilecegini onunla buluştugunuz ilk dakikalarda hissediyorsunuz onca ağrılarınıza ragmen onu doyurmak için kendinize gelmeye çalışıyorsunuz ve sonrasııı.. tabiki onun ilkleri sizin en mutlu anlarınız oluyor, onu ilk gördüğünüz an, ilk gülmesi, ilk agulaması, ilk dişi, ilk adımı, ilk sizi sevdiğini söylemesi... ve şunu düşünüyorsunuz anne olmayı her kadın hakediyor

Evlat edinme yıllar öncesinde eşimin fikriydi. Ben asla kabul etmedim. Bana ancak sizin çocuğunuz olmaz, kesinlikle olmaz demelilerdi. asla şansım olmamalıydı. Bu konuyu düşünmem için. Çünkü ben aşk evlliği yaptım. Çünkü eşime aşığım, onu çok seviyorum Çünkü ikimizin bir parçası olsun istiyordum. Bizim olmalıydı, ikimizin Sevdiğime ona ait bir parça vermeliydim. Kendime de.. Hem yaşadığım çevrede yapamazdım. Hiçkimseyi sırtımda taşınmak istemiyordum. Arkam dönük, çevre bana dönük. Kimsenin beni konuşmasını istemiyordum. Çünküler çok. Yarı uykulu akla gelenler bunlar Az önce tatlımı örttüm de geldim. Çok tatlı o... Anneleri, babaları, teyzeleri, ablaları, abileri. Artık her kim okuyorsa yazımı. Benim kızım çok tatlı bu topiğin okuyucuları. Çok seviyorum onu ben. Gözlerim doluyor şu satırları yazarken. Ah! Nasıl da acıktım nette yazmaya. Ne kadar özlemişim klavyenin tıktıklarını. Yine atladım değil mi başka bir dala?Bu akşam yazmadım o bir haftayı. Esnemeye de başladım. Artık uzanayım. Tatlı yorgunluğumu atarak uyumak çok güzel. Uyumalıyım. Güçlü olmalıyım. Hiç hasta olmamalıyım. Sabahtan akşama 10 kilo tatlı taşıyorum. Hoşçakalın... İyigeceler... ... ... ... ... ... ... ... ... Aynı akşamın gecesi... saat 04 civarı. Yazıyorum yazıyorum ama bir sürü yedeğim oluyor. Netim bir açılsı. Bu yazdıklarımı tıktıklıyacağım tekrardan. Ama olsun... Yazacağım... Yazmalıyım Tüm hislerimi, duygularımı, artı eksi ne varsa... Ben artık çok mutluyum. Tüm acı günlerim, gözyaşlarım geride kaldı.

lutfetmişsiniz... estağfirullah... naçizane kızımla birlikte öğreniyoruz anne, evlat olmayı... hayırlısı ile inşalah başarırız. sevgiler... K

ben bir kız çocuğu evlat edindim. Sizlere tüm hissettiklerim, yazacağım. artık başlıyayım... İlk eşime verdiler böceğimi onu görmeye gittiğimizde. Yeni uyanmış. Yok. Biz gittik diye uyandırmışlar. Sanki daha mı minikti.50 gün oldu geleli.. Evet Evet... Büyüdü, kilo aldı... Oradan oraya atlıyorumişte. Kolarını uzattı ömrümün yarısı kocama, sevdiğime. Çok tatlıydı. Japon balığım benim. Eşimin kucağında iken ben çıplak bacaklarını öptüm. Hoşuna gitti. Güldü.10-15 dakika kadar gördük o gün. sonrasında bir hafta bağlanma programına aldılar beni. Birbirimize alışalım diye. Oradaki bir haftalık deneyimimi ömrümün sonuna kadar unutmıyacağım. şimdi o haftayı yazmıyacağım. yoksa dökülürüm. Daha sonra... ... sümüklüböceğimin hikayesinden alıntı yapacağım vaktim oldukça... yukarıdaki yazı da oradan kısa bir alıntı.. umarım o aileye okursunuz... sevgiler

Arkadasım sen ne kadar güzel bir insansın böyle. Allahım ne olur, senin gibi insanlar sarsın etrafımı. Şimdi yanımda olsan o güzel yanaklarından öperdim inan. Seni canı gonulden kutlarım, evladınla mutlu, saglıklı bereketli bir hayat dilerim. Sen öyle büyük bir emanet almışsınki Yüce Allahtan, bu her kula nasip olmaz.

sevgili teny... kendi yazımdan alıntı yapmaya devam ediyorum. ama henüz okumamışsın sanırım. üzülüyorum. bir an önce evlat edinmeyi düşünen kişiye okuman dileği ile... kız eteğime yapışmadan biraz daha kopyalıyayyım DenizGeldi sevgi emek

güzel hikayenize göz yaşlarımla eşlikettim çok çok teşekkürederim allah razı olsun yavrunuza allah uzun ömürler versinnnn. uzun bi süre sürekli kontrolettik topiği yazan olamadı üzüldük hatta başka konulara göz gezdirdik sonrada ne yalan söyliyeyim kk ya bile girmedim doğru dürüst akrabamın endişeleri var demiştimya endişesi açık söylemek gerekirse yaşı biraz var ve eşi biraz zor bi adam ona gelecek yavruyu düşündüğünden çok kararsız hak veriyorum içinde bi uhde ve hayal olarak kalacak galiba evlat olayı hayırlısı diyo ama içindeki yangını bi tek allahla o bilir. DenizGeldi sevgi emek

Evladınıza kavuştuğunuz ilk anlar ve kısa hikayelerinizİ dinlemeyi çok isterim çok sevdiğim yakın bir akrabam var evlat edinmeyi isteyen. pc pek kullanmayı bilmiyor sen bana açar açar okursun dedi :)) işin prosedür kısmını araştırmakta ama onun için annelerin babaların ve bebeklerinin neler yaşadığı çok önemli çok hevesleniyor ama kaygılarıda yok değil YAVRULARINızA KAVUŞTUĞUNUZ ANLAR VE SONRASI neler yaşadınız yaşıyorsunuz.. şimdiden teşekkürler. T

Çok mutlu oldum heveslendim yazılanları okuyunca. Yıllardır içimdedir evlat edinmek. Biraz daha bekliyorum yaş olarak bende başvurucam.

sevgili nushu... okurken gözyaşlarıma hakim olamadım. o ilk anları bn de yazacağım.. ama şimdi benim zill, ağlıyor. beni bilgisayarla paylaşmak istemiyor tatlım. seni anneliğini tebrik ediyorum canım... kızıma SEN ÇOK EDEPSİZSİN diyerek çıkıyorum.. herkese sevgiler

merhaba çok güzel anlatmışsınız bende sizin gibi kızımı evlat edindim hayatımın büyük mutluluğu 18 sene boşa uğraşmışım her denemede elllerimin boş kalması anlatılamaz bir duygu anca yaşayan bilir... ama bir anda kucağınıza veriyorlar sarılıyor kolları ile başını kaldırıp gözlerinin içine bakıyor... ve gülüyor nasıl dayanırsınız ben seni almak istemiyorum diyebilirmisiniz bizden önceki aileler neden seni almamış şaşıyorum... allah seni doğuran annenin tuttuğunu altın yapsın iyi ki varsın kızım iyiki bizimsin diyorum her gördüğümde dakikada.. anne diye peşinden koşması... her sabah uyanınca anne diye odasından bağırıyor yanına gidince ben kalktım diyip kucağıma atlıyor bunları yazarken bile kızımı özlüyorum... şimdi kızım 27 aylık oldu bize geleli tam 18 ay oldu sanki 18 yıldır yanımda hep benimle allah isteyen herkese nasip etsin

beni çok duygulandırdınız cok güzel bi hikayeniz var kızınızla size uzun sağlıklı mutlu yıllar

ben de bir kız evlada sahibim... hikayemi tüp bebek bölümünde SÜMÜKLÜBÖCEĞİN HİKAYESİ adı altında yazdım. o bayana okursanız minnettar kalacağım... sevgiler.. DenizGeldi sevgi emek

Deniz geldi hanım, merhaba ben 3 yıllık evli ve 3. denememi negatifle sonuçlandırmıs bebek özelmi çeken biriyim. daha önce de düşünmüştüm gerçi ama bugün bu fikir yeniden aklıma düştü ve yazınızı okudum. henüz koorkularım var zaten istesemde şimdi vermiorlar sanırım daha bana.5 yıl evlilik ya da 30 yasını doldurmus olmak gerekiyormus. en az iki yıl sonra basvurabiliyorum bu durumda. eşim 30 unu doldurdu ama sanırım ikimizin de olması lazım. asgaride 3 yıl beklemek gerekiyormus. nerden baksanız 5 yıl sonra vereckler bana bu da düşüncemin olgunlaşması için yeterli bir süre ama ben o kadar beklemek istemiyorum artık br bebek kokusu duymak istiyorum evimde. hayatım degissin istiyorum...

Bende bunu dilerim... huzur dolu bir hayat diliyorum çocugunuzla.. :) Sevgiler. T

bilgiler için tşkler T

En son yazdığım akşam uyumak için yatağıma uzandım. tv nin sesinde uyuyayım dedim. bir programın tekrarını veriyor. Sertab Erener ile yapılan bir söyleşi var. Hani;demiştim ya, ilk gittiğim gün görünmez elim banma tokat attı diye. O görünmez elin insanlık olduğunu anladım. Sanatçının sözlerinde, konuşmalarında. Afrikadaki aç çocukların yanına gitmiş. Yok böyle birşey diyor. insanlığımdan utandım diyor. Bu kadar mı olur. Dinledim.. Sanki beni anlatıyor sözlerinde. Görünmez elimin insanlığım olduğunu anladım. Geç kaldığım için Allah beni affetsin. İnşallah.. ... ... ... ... ... ... ... ... Evlat edinmeyi düşünürken çekincelerim vardı. Çevreeşimin ve benim ailelerimiz, mahalle baskısı, taşınmamız gerektiği, elbette ki maddiyat. Bunu gözardı edemem. Çarşıdan pazardan bir gömlek, elma armut almıyorsunuz. Bir can emanet edilecek size. Allahın emaneti Canım yavrumçÇok tatlı benim yavrum. Güzel Allahım güzelliğinden bir parça kopartmış bana göndermiş. Nurundan bana üfürmüş. Şükürler olsun SANA... ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, İnsan ; yaşamadan boşu boşuna üzülürmüş. korkuya kapılırmış. Çocuğumuzun olmaması beni ve eşimi dışarı kapadı. Elimizi eteğimizi çeker olduk. O kendine bir uğraş, ben kendime meşguliyetler aradım, buldum. Kızımın beşiği, yatağı gelene kadar mahalledekilerin apartman sakinlerinin haberi yoktu. İnanın herşey yaşandıkça öğreniliyor. Bana şimdi bir deli cesareti geldi, sormayın. Çevreden çekinirdim. Herkes beni gösterecek arkamdan fısır fısır konuşacaklar diye önceden sinir olurdum. Ama öyle olmadı. O çekindiğim çevre nasıl kucakladı nasıl sardı yavrumu. Bir görseniz.. Bu beni öyle mutlu ediyor ki. Herkes ama herkes birşeyler aldı getirdi. Duyan daha ilk günden geldiDoldu taştı evim. Hattaa bizim işimiz öyle ani oldu kieve geldiğim gibi yakın bir arkadaşımı aradım.3 çocuğu olan.1 yaş çocuğu ne yiyorsa gelirken getirmesini rica ettim. Canım yavrummm... Gelin sıranız geldi dediklerinde daha bir mendili yoktu denir ya. öyle bir anda geldi yavrucum. Ama bir teyzesi var ki ona dünyaları bağışladı. buradan da ona selam olsun. Öylesine ciciler hediye etti ki kızıma. Allah ta onun karşısına çıkarsın... benim mutluluğumdan o da tatsın inşallah. Ben, mki gibi güzel huylu bir evlat versin ona.. Yine konu gitmiş başka yere. Toparlıyorum. Çevreden bahsediyordum. Çokı sevdiler kızımı. Bayılıyorlar ona. Hatta benim zilli onlara gidince bana gelmiyor. Diyorum;pek vermemek lazımyoksa çocuk beni istemiyecek. Sırnaşık kızım. Canım tatlımmmmm. Herkeslere gidiyor. Kimi görse el DenizGeldi sevgi emek

arkadaşım mesaj olarak sormuşsun ancak benim özel mesaj atma hakkım yokmuş henüz, burdan alıntı yapmak istedim. biyolojik ailenin istedigi zaman çocugu görme ve gerekli şartları hazırladıgı takdirde çocugu alma hakkı varmış. Ogün murat biyolojik annesiyle görüştü kurum görevlileri eşliginde daha sonra bize tekrar getirildi. Umarım bilgilendirici olmuştur başka soruların varsa sorabilirsin :) DenizGeldi sevgi emek

çok teşekkür ederim... inşallah öyleyimdir.. öğreniyorum... sevgiler... . push ;

okadar güzel anlatmışsınızki bütün yazdıklarınızı okudum az çok aynı şeyleri yaşamışız. şimdi benimde bir yavrum var 3,5 yaşında oldu canım oğlum. hayatımda yaptığım en doğru şey yavrumu almak. Allahıma sonsuz şükürler olsun nasip ettiği için. sizide tebrik ederim.

sen çok iyi bir annesin canım yazdıklarını sürekli takip ediyorum DenizGeldi sevgi emek

teşekkürler... muratı istemediler yani. öyle mi? murat biyolojik aileyi biliyormuydu... yeni mi öğrendi... tepkisi ne oldu... psikolojisinde herhengi bir değişme?size karşı? şimdi sürekli sizinle mi kalacak murat?görüşmeler devam mı edecek? bu durum 6 yaş çocuğu için mi geçerli? şimdiden çok teşekkürler

Çok çok ama çok teşekkürederiz tekrar tekrar okuduk ikimizde ağladık rabbim kuzunuzdan ayırmasın sizi hayırlı bi evlat olur size inşallah. Ne güzel anlatmışsınız sıcacık tarzınızla kızınız çok şanslı sizde öyle anne olmak öyle yada böyle nasip olmuş çok şükürettim sizin adınıza. Yuvanıza ışık olsun kızınız. ışık demişken şuan içimden şöyle birşey geçti kızınızın göbek adı varmı bilmem ama yoksa benden miniğinize bi göbek adı olsun ışık olurmu G

murat kuruma bırakıldıgında 4 yaşındaydı ailesini biliyordu zaten anne baba boşanınca babası abisini almış muratıda annesi ama bakamayınca kuruma bırakmış bizde 2 yıl sonunda aldık. Annesi ile görüşecegini bir gün önceden söyledik zaten psikolojik durumunda degişme olmadı bazı çocuklar çok etkileniyormuş fakat muratta bu söz konusu olmadı geldiginde yine anneme anne demeye devam ediyordu. Muratı istemedi ailesi sanırım henüz o ortamı hazırlayamamışlar. Sürekli bizimle kalıcak 18 yaşına kadar sonrasında isterse bizimle kalmaya devam edebiliyor isterse gitmekte özgür olucak. Bu durum çocugun yaşı ne olursa olsun ailesi görüşmek istiyorsa başvurusu kabul edilirse olabiliyor. Ben teşekkür ederim. DenizGeldi sevgi emek