Evet bu şekilde insan nasıl git diyebilir, kendi davet etmiş bide, Allah kimseyi zorda çaresiz bırakmasın. Çocukların hatrina insan mağdur, felaketi yaşamış insanları çaresizliğe bırakmazdı. Allah güzel günler gostersin inşaAllah

Evet eski artık. Gerçekten öyle zor bir zamanda da egosu ile uğraşan adamla ömür geçirmezdim ben olsam. Teşekkür ederim yorumunuz için

Aileniz yok mu destek olacak? Böyle biri ile hayat zor olacak. Deprem zamanı bir günlüğüne bir arkadaşımda kaldım iki çocukla. Eşi de sizin eşiniz gibi beni evde istemedi. Bunu yüzüme söylerken arkadaşım kaynar suyun başımdan aşağı aktığını hissettim. Sonra çocuklarimi da alıp çıktım artık o eski arkadaşım. Eşi de nefret edilesi biri olarak aklimda. Sizin eşinizin de çok farkı yok. İyi bir konuşma yapın böyle zor deyin

Bunun sadece sosyal olmaktan öte olduğunu düşünüyorum çünkü eş dost neysede aile akraba ilçede sorunları var kimsemiz yok bende öyle değilim. arkadaslarim saygı duyar eşim dostumda ama eşim. bama saygı duysa herkesden uzaklaştırmak

Allahım ya ne insanlar var

Olmayınca olmuyor maalesef bende benzer insanla hayat mücadelesi veriyorum elimden biseyde gelmiyor bazı insanlar gerçekten merhamet özürlü

Sizin birçok yorumunuza bakıyorum sürekli yargı dağıtma çabası içindesiniz hayat kime tozpembe acaba sizin zannettiğiniz gibi olsa boşanmış bayanların çoğunun çocuğu olmazdı ama var değil mi demekki ezberden gazel okumaya benzemiyor bu işler... ikinci çocuğum korundugum halde oldu ben istemedim ama aldirmakta istemedim çalışacaksın deyip duruyorsunuz ev kiraları burda 7 bin on bine bir işe girsem nasıl bakayım çocuklarıma biri üç yaşında ona bakan biri gerekirken. esim çalışsın ben yiyeyim mantığı olsaydı halimden memnunum derdim çünkü evim arabam herseyim var huzurm yok anladınız mı

Ben hayatımda böyle bir insan görmedim inanın 34 yaşındayım çok insan tanıdım ama eşim gibisine rastlamadım yabanilik ötesinde bide üniversite okumuş Antalya gibi bir yerde yetişmiş meslegi herşeyi var Kristialia Her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana

Bende misafir sevmiyorum, evimde rahat etmem gereken yerde diken üstünde oturuyorum. Ama ailesini istemeyecek kadar degil, onlari mecburi ağırlıyorum. Bendeki biraz Türk aile yapısının misafirperverligiyle alakalı o yok bende, misafir öncesi temizlik yapmak hazırlık yapmak fln bana çok yorucu geliyor. Sevmiyorum rahatsız hissediyorum, ama esinizde bunların hiç biri yok acaba asosyal olabilir mi?

Kendi ailesinden bir annesi var kardeşiyle tüm akrabalarıyla küs kimsesi yok anlayacağınız kendi yalnız bizide öyle yapmak istiyor Mamtobe Leave it all to me💁♀ Anneler

Polis

Alışmak zorunda. O ev ikinizin ortak noktada buluşun. ya da zorlayın aileni falan istememesi çok ayıp. Ağaç kovugunda mi yetismis. Hiç mi misafirlik gormemis

İnsanlık ölmüs değil arkadaş başka birinin böyle bir ihtiyacı olduğunda bile idare ederiz deprem bu ya çoluk çocuk insan da biraz merhamet olur.. eski arkadaşınız olmasına sevindim

Sizin adınıza çok üzüldüm ama önünüzde iki seçenek var ya bu adama katlanacaksınız yada bir işte çalışıp kendinize yol çizeceksiniz yosunlukek

Ben 43 yaşındayım canım benim babam aynı sizin eşiniz gibiydi sürekli hatırladıkça bu yaşta insan tuhaf oluyor annem bir yere gitse saatle giderdi annesine bile saatle giderdi biri gelse surat asardı bir yere gitse abimlere bile evli oğluma bile gitse laf yapardı bir küçük birşey bile gondertmezdi ama böylesi de sizin için zor olacak kendi ayaklarınızın üzerinde durmaya çalışın ona muhtaç duruma düşünce onun sigortası benim ben ne dersem o olur diye düşünecek eşiniz . push ; C

Yargi dagitmak değil de, doğruyu yaziyor diyelim. Ikinci cocuklarda hep korunuldugu halde olur zaten hic sasmaz bu. Habire dogurmak yerine, ekonomik özgürlüğünüzü elinize alin diyoruz ama yine kötü oluyoruz, cocuklara nasil bakicamm o zaman diye cirlayiveriyorsunuz. Bu adam boyle gelmis boyle gider, ya kabul edersin ya da bosanirsin, ama kabul etmeden de evli kalmaya devam edebilirsin, bir isin olmadigi icin adama mecbursun nihayetinde.

Arkadaşlar eşimle aramda problemler var daha evvelde yazmıştım aslında zerrece ortak noktamız yok siyahla beyaz, ateşle su, şekerle tuz kadar zıt karakterleriz... boşanmak istesem kimsem yok iki çocuğum var geçinmek çok zor onları mağdur etmek istemiyorum ama kafayı yemek üzereyim esas konuya geleyim eşim kimseyle oturup kalkmak istemiyor bir tane eşi dostu yoktur gurbetteyim kendim bulduğum arkadaşlarımla oturup kalkıyorum ailem akrabalarim eşim dostum bana gelmek istediklerinde hemen kavga çıkarır kimseyi istemez. yakin zamanda kardeşim gibi sevdiğim çocukluk arkadaşım eşiyle bana gelmek istediğini söyledi başka bir şehirde yaşıyor sırf benim için eşime söyledim gündüz gelsin oturun akşam beni bulaştırma diyor uzun yoldan gelecekler ben nasıl olurda akşama kalın diye teklif etmeyeyim bunun yüzünden çok kötü kavga ettik ailemi akrabalarimida istemiyor kimse evime gelmiyor onun yüzünden çok bunaldım konuştum kavga ettim herşeyi denedim anlamadı çok büyük bir çıkmaz icindeyim. ben ona uydugumda bana karşı iyi ne zaman karşı fikir sunsam kavga çıkartır hep uymak zorundayim onun kararlarına ve artık delirmek üzereyim

Başa çıkamazsınız. Ya zaman içinde esinize donusursunuz veya bosanirsiniz...

Çok üzüldüm gerçekten ama yorumlarınızdan anladığım kadarıyla boşanmayı bir seçenek görmüyorsunuz. O zaman eşinizin değişmesi çok ama çok zor En azından bir işe girmeye yine de çabalamaya devam edin bence eşinize karşı daha dik

Eşiniz ne iş yapıyor? Dahideli Üye Anneler

Misafir sevmemek anlaşılabilir bir olgu benim eşim arkadaş edinmeme gibi bir durum yaşıyor kimseyle konuşmuyor asosyallik

Ya tamam büyük konuşmayayım da bu kadar zıt karakter de 2 çocuk yaptın. 1. Oldu hadi 2. Yapana kadar anlamadın mı bu adamı. Valla çalışacaksın yaoacak bir şey yok hayat toz pembe değil. Eşim çalışsın ben yiyeyim. Nasıl bu kadar geleceğinizi hesap etmeden yaşıyorsunuz hayret doğrusu

Kimsemiz olmamasına çok üzüldüm. Sorunu kabul etse terapi alsa ne güzel olur. Ki polismiş böyle bir meslekte asosyal nasıl olmuş ilginç. uzmeyin kendinizi çok kötüyseniz kardeş teyze veya bir akrabanıza bir süre tatile gidin uzak kalıp düşünmesini söyleyin. Bu ayrılık belki ders aldırır ona atom

Çok üzgünüm sizin adınıza o durumu kalbimde nhissettim inanın çünkü bende çok defa çaresiz kalıyorum dün akşam gece on ikiye kadar cami bahçesinde sakinlesmek için bekledim kapkaranlık kimsesiz çarem yok çünkü nereye kime gideyim. ailemden kimsem yok annem zaten vefat etti tek o vardı oda yok artık... dün kavga ettik bıktım diye söyledim bağırdım çağırdım elim ayağım titredi kendimi dışarı attım iki çocuğumu evde bırakıp nefes alamıyorum artık. esime göre herşey yolunda ama bana göre değil hayatta herşeyi yemek içmek zannediyor herşeyin dört dörtlük diyor bana manevi anlamda ise o kadar vahim haldeyim ki neresinden tutarsan elimde kalıyor. cok dua ediyorum bir çıkış kapısı aç rabbim bana diye artık kendime zarar vermekten korkuyorum

Belki arkadasinizda çok zor durumda kaldı. Sizin onlarda kalmanız için mücadele verdi ama merhametten yoksun kocası onunla kavga etti belki iş boşanmaya kadar gidiyordu. Çok üzülerek size o şekilde soyledi Arkadasinizida belki çaresiz birakti.

Cirlamak derken hanfendi çok güzel bir uslubunuz var maşallah. ikinci çocuk konusuna gelince sizin etrafinizda yalandan beslenen insanlar belliki çok oldugu için siz herkesi öyle zannediyorsunuz ama gerçek tam olarak bu şekilde. bu adam böyle gelmiş böyle gider cümlesini ben kendimede söylüyorum zaten başka bir fikiri olanın fikrini alabilirim diye yazdım yoksa cekilebilirsiniz sırf yorum yapmak için tartışmak için yazmayın rica ediyorum. habire doğurmak yerine ekonomik özgürlüğünüzü elinize alın diyorsunuz kamu spotu gibi ama hayat sizin dediğiniz gibi herkese eşit şartlarda gelmiyor maalesef. gecmisi uzun uzadıya yazmaya gerek duymuyorum iki üniversite bitirdim iş bulmakta zorluk çekiyorum turizm ve otelcilik okudum birkaç otelde çalıştım nasıl bir ortam kesinlikle çocuğunuz varsa yapamazsınız istisnalar vardır elbette belkide sehirlede alakalı herkes ters baktı yaptığım işe bıraktım. felsefe okudum atanma ihtimali çok düşük bir bölüm özel okullardada sadece tanıdıkları alıp çalıştırdıklarını gördüm bunun yanında eşim calistirmak istemedi onun baskılarıyla mücadele ettim. kimsenin hayatını yargılamayın geçtiği yolları bilmiyorsunuz

İşine böyle geliyordur. Bizim orda ekmeğini böyle yedi derler. Yontacaksin zaman alacak ama olacakm hem hamilesin hem çocuk var boşanmak biraz zor olur gibi 3. Çocuk yapmayın bebek büyüyünce ise girersiniz. atom

Boşanmayı istiyorum fakat bu istemekle bitecek bir olay değil iki evladım var onların sorumluluklarıni kimsenin desteği olmadan kaldırabilir miyim bilmiyorum bu beni çok korkutuyor ben tek olsam çalışır düzenimi kurardım ama düşünmem gereken iki tane evladım var. bazi kararları verirken kırk defa bu sebebten düşünüyorum ama ben bendende gidiyor maalesef... annemi kaybettim babamda yalnız yaşadığı halde bildiği halde bunca yaşadığımı kızım gel demiyor yapayalnızim inanın işe girsem en fazla on bin verecekler bana belki daha az kira cocuklar derken onlar eziyet çekecekler boynumu büken onlar zaten. esime defalarca dedim ki aile terapistine gidelim psikolojin bozuk psikolojik destek al hepsini reddetti kendini normal görüyor çünkü

Bazı erkekler eşli buluşmaları sevmezler ama sizin kız arkadaş ya da akrabalarınız ile görüşmenize karışması çok yanlış.

Aile çevremizde biri var sizin eşiniz gibi. Onun huyunu bildiğimiz için biz o şekilde kabul ettik. Eşine de hiçbir şekilde alınmıyoruz. Evde görüşmemiz gerektiğinde muhakkak adamın işte olduğu zamanları seçeriz. O gelmeden de döneriz. 20 senelik evliler ve adam zerre değişmedi. Açıkçası benim de çok sosyal olduğum söylenemez. Bizde de eşim sosyaldir. Bilemiyorum bir şekilde denge kuruluyor. Dahideli Üye Anneler

Eşiniz misafir sevmiyor. Bazı insanlar böyledir. Kendi akrabaları da mı gelmiyor evinize. Kayınpeder kayınvalide falan

boyleleride hep caresi olmayanlara deng gelir hasta ruhlu pskopatlar rabbim sana ve senin durumuda olanlara yardim etsin cok iyi anliyorum cok

Bu böyle devam etmemeli. CanTorun

Arkadaşim ne kadar zordaydi bilmiyorum. Halini biliyorum eşine akıl verecek olgunlukta biriydi diye düşünüyorum. Yinede ne kadar zorda da olsa insan beş saat daha sabret diyemedi mi eşine diyorum. Gidecek yerim yoktu o an ve o kendi davet etmişti hatta eşi gelebilirler demişti. Ben yük olmamak için yemeği bile dışarda yedim sadece gece kalıp gidecektik. Yani sözün kısası ona hak veremiyorum iki çocuk iki valizle rezil bir şekilde çıktım o evden ağlayarak. Sadece aklım almıyor hala olanları. daha sonra arayıp tek kelime bile demedi daha da ayıp oldu bu.

O zaman çalışma otur. Ben her zaman kadınların ekonomik olarak az veya çok bir şekilde gelirinin olmasından yanayım size soracak değilim yorumlarımı kendi düşüncem ve samimiyetime göre cevap veriyorum. Oturun çekin o zaman nasıldq yapacak bir şeyiniz yok