Hangi birini anlatsam içimdekilerin, neresinden başlasam.. Ama kırgınım, hemde çok. Haketmediğim ağır kırıcı laflar işitmekten çok yoruldum. Çok severek evlendim. Şimdi bir evladımız var, iyiki var çünkü o olmasa hiçbirşeye katlanamazdım.. Eşim çok, çok sinirli biri. Nişanlılıkdada sinirli olduğunu söylerdi ve biliyordum ama evlendiğimizde ve heleki son zamanlarda baş edilemez hale geldi. Daha genciz, gencim iki yıllık evliyim. Yaşım neki daha şimdiden yıprandım.. Aniden herşeye kızıveriyor.. Beni hiç dinlemiyor, beni dediğim dedik zannediyor ama aksine kendi dediğinden asla dönmediğinin farkında değil.. Onun kitabına uymayan bişey olduğunda asla geniş bakamaz ve anlayış diye birşey yok. Direk yanlışsa seni yerin dibine sokar kelimeleriyle kırar bağırır korkutur.. Ve kötüsü etrafına zarar verir. Sinirini atmak için mutlaka biyere yumruk vurur, cama vurur kırar, bilgisayarı fırlatır kırar, telefonu atar kırar.. Mutlaka bir zarar verir. O kadar korkuyorumki ondan o an. Ve hiçbirşey denilmiyorda. İzah edilmiyor ona.. Farkında değil hep alttan aldığımı.. Hep sustuğumu. Normalde böyle biri değilim ge bana birinin böyle davranmasına izin vermem. Ama eşim bu, özünde iyi biridir. Ama öfke kontrolü sıfır. Sonra kendiside pişman oluyor normale dönüyoruz ama içimde biriktirdiklerim sustuklarım artık yeter diyor.. Ne yapacağımı içimdeki kırgınlıkları nasıl onarcağımo bilmiyorum. İyiki evladım var. tüm gücüm sevincim neşem o. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler