ADAPTASYON : Uyum. AEROBİK : Oksijenli. AFFERENT : Duyu. AGRESİF : Saldırgan. AKLİMATİZASYON : İklime uyum. AKTİN : Kas kasılmasında rol oynayan bir protein çeşidi. AKUT : Kısa süreli, ani. AKYUVAR : Lokosit. ALAKTİK GÜÇ : Egzersiz başlangıcında kas hücresi içindeki ATP-CP&#8217;nin kasılma sırasında ürettiği enerji ile yapılan iş gücü. ALKALİ : Baz içerikli. ALKALOZ : Hücre dışı sıvıda baz oranın çok olduğu durum. ALVEOL : Akciğerde bulunan hava keseği. ALVEOL VENTİLASYON : Soluk alınan havanın, hava keselerine ulaşması. ALYUVAR : Eritrosit. ANABOLİZMA : Metabolizmanın vücut dokularını yaptığı bölümü. ANAEROBİK : Oksijensiz. ANAEROBİK GÜÇ : Organizmanın oksijensiz ortamda enerji üretebilme gücü. ANAEROBİK : Anaerobik metabolizmanın süratlendiği iş yükü veya oksijen tüketim düzeyi. ANEMİ : Kırmızı kan hücreleri veya hemoglobin eksikliği. ANOMALİ : Doğumsal ve kalıtımsal olarak normalin dışında olan ve sapma gösteren. ANTRENMAN : Bir amaç için programlanmış fiziksel ve zihinsel egzersizler bütünü. ANTROPOLOJİ : İnsanı biyolojik ve sosyal yönden araştıran bilim dalı. ANTROPOMETRİ : İnsanın çeşitli fiziksel ve bedensel özelliklerini çeşitli tekniklerle ölçme. ARALI : İnterval. ARTER : Atardamar. ASİT : Hidrojen iyonu açığa çıkaran kimyasal madde. ATIM VOLÜMÜ : Kalbin kasılması sonrasında sol ventrikülden pompaladığı kan mi miktarı. ATROFİ : Bir dokunun kütle ve ya hacım kaybına uğraması. BİYOENERJETİK : Canlılardaki enerji transformasyonu. BRADİKARDİ : Kalp vurum sayısının azalması. CIRCUIT TRAINING : Dairesel Antrenman. DAYANIKLILIK : Endürans. Yorgunluğa karşı koyabilme yeteneği. DEHİDRATASYON : Su kaybı. DİASTOL : Kalbin gevşeme durumu. DİNAMİK : Hareketli. DİNAMOMETRE : Kuvvet ölçümlerinde kullanılan alet. <O> </O>EFFERENT : Motor. EKSENTRİK KASILMA : Kas boyunun uzadığı, geriminin arttığı kasılma. EKSPİRASYON : Soluk verme. EKSTERNAL : Dış. EKSTRASELLÜLER : Hücre dışı. EKSTENSİF : Yaygın EKTOMORFİ : Vücut yapısının inceliği. ENDOMORFİ : Vücut yağ oranı yüksek olan, şişman görünüşlü vücut tipi. <O></O> ENDÜRANS : Dayanıklılık. ENZİM : Kimyasal reaksiyon hızını arttıran protein bileşiği. EPİMİSYUM : Kasın etrafını sarıp, bir arada durmasını sağlayan dıştaki bağlayıcı doku. ERGO : İş. ERGOJENİK : İşi veya performansı yüksetebilme. ERGOMETRE : Bireyin fiziksel iş yapabilme gücünün ölçümünü yapan alet. EŞİK : Bir tepkinin meydana gelmesi için gerekli en küçük uyarı miktarı. FASİKÜL : Kas içindeki bağlayıcı doku kılıfı ile sarılan küçük kas lif demeti. FENOTİP : Kalıtımsal bir özelliğini bireyde görünümü. FİT : Uygun. FİTNESS : Uygunluk. FOSFOJEN : ATP-CP&#8217;nin birlikte adlandırıldığı grup. GENOTİP : Bireyin kalıtımsal özelliklerinin tümü. GERONTOLOJİ : Yaşlılık bilim. GLİKOJEN : Karbonhidratın özellikle kas ve karaciğerde depolanmış şekli. GLİKOJENESİS : Glukozun, glikojene dönüşmesi. GLİKOJENOLİSİS : Glikojenin, glikoza dönüşmesi. GLİKOLİZ : Glikozun pirüvik aside dönüşmesi. GLİKONEOJENESİS : Protein ve yağın glukoza dönüşmesi. GLUKOZ : Bir çeşit şeker. HEMATOKRİT : Kırmızı kan hücrelerinin toplam kan hacmindeki yüzdesi. HEMODİNAMİK : Kan akımının düzenlenmesini sağlayan fizik kuralları. HEMOGLOBİN : Kırmızı kan hücrelerinin içindeki demir içerikli ve oksijene bağlanan pigment. HETEROJEN : Farklı. Farklı özellikler taşıyan. HİPER : Çok. HİPERGLİSEMİ : Kan glukoz düzeyinin yükselmesi. HİPERTANSİYON : Yüksek tansiyon. HİPERTROFİ : Bir organ veya dokunun boyut veya kütlesinde meydana geliş artış, büyüme. HİPERVENTİLASYON : Normaldan daha fazla soluk alıp, verme. HİPO : Az. HİPOGLİSEMİ : Kan glukoz düzeyinin düşüklüğü. HİPOKSİ : Oksijen azlığı. HOMOJEN : Aynı. Benzer özellikler taşıyan. İNSPİRASYON : Soluk alma. İNSÜLİN : Glukozun hücre içine girmesine yardımcı olan hormon. Pankreasta üretilir. İNTENSİF : Yoğun. İNTERNAL : İçsel. İNTERSTİSYAL : Hücreler arası. İNTRASELLÜLER : Hücre içi. İSKEMİ : Geçici yeterli kan gelememe nedeniyle oluşan oksijen yetersizliği durumu. İYON : Elektrikle yüklü parçacık. İZO : Eşit. İZOKİNETİK KASILMA : Kas kısalma süratinin sabit tutulduğu kasılma. İZOMETRİK KASILMA : Kas boyunun sabit kaldığı, geriminin arttığı kasılma. İZOTONİK KASILMA : Kas boyunun değiştiği, geriminin sabit kaldığı kasılma. KALORİ : Bir gram suyun ısısını bir derece yükseltebilen enerji veya iş birimi. KAPİLLER : Kılcal damarlar. KATABOLİZMA : Metabolizmanın yıkıcı safhası. KONSANTRİK KASILMA : Kasın boyunun kısaldığı kasılma. KRONİK : Uzun süreli. KUVVET : Bir dirence karşı koyabilme gücü. LAKTAT : Laktik Asitten oluşan bir tuz. LAKTİK ASİT : Kasta yeterli oksijen bulunmadığı için glukozun tamamen parçalanamadığı oksijensiz enerji oluşum sistemin yan ürünü olarak ortaya çıkan yorgunluk verici madde. LEPTOZOM : Uzun boylu, dar gövdeli, yağ dokusunun bütün vücutta az olduğu vücut tipi. MAKSİMUM : En büyük, en yüksek MENTAL : Zihinsel. METABOLİT : Metabolik olaylar sonucu üretilen herhangibi bir madde. METABOLİZMA : Vücutta oluşan tüm kimyasal değişiklikler ve reaksiyonlar. MEZOMORFİ : Ortalamanın üzerindeki kas gelişimiyle ayırt edilen vücut tipi. Atletik tip. MİNİMUM : En küçük, en düşük. MİYOFİBRİL : İskelet kasının kasılabilen elemanı. MİYOGLOBİN : Kas dokusunda bulunan hemoglobin benzeri bir bileşik. Oksijen taşır. MİYOKARDİYUM : Kalp kası. MİYOZİN : Kas hareketini üreten filamentleri oluşturan protein. NÖRON : Sinir hücresi. OBEZİTE : Şişmanlık. OPTİMUM : En uygun. OSMOLARİTE : Çözeltinin sıvıya oranı. OVERLOAD : Aşırı yük. OVERTRAINING : Sürantrenman PARSİYEL : Kısmi PERİFERİK : Çevresel. PROPOSİYON : Vücuttaki çeşitli büyüklerin birbirine oranı. SARKOLEMMA : Kas lifinin hücre membranı. SARKOMER : Miyofibrilin en temel fonksiyon gösteren birimi. SARKOPLAZMA : Kas lifindeki jel benzeri stoplazma. SEREBELLUM : Hareketlerin koordinasyonu ile ilgili benin kısmı. SİSTOL : Kalp kasılma durumu. SOMATOTİP : Vücut tipi. SPİROMETRE : Gaz metabolizmasının değerini ölçen alet. STATİK : Sabit. STEADY STATE : Gereken ile gelenin dengede olduğu, sabit olduğu durum. SUBMAKSİMAL : Maksimal altı SUMASYON : Birikim. SUPRAMAKSİMAL : Maksimal üstü. TAŞİKARDİ : Kalp atım hızının artması. TİDAL VOLÜM : Solunum Hacmi. TRİGLİSERİT : Serbest Yağ Asitlerinin depolanması. VAZODİLATASYON : Damar çapının genişlemesi. VAZOKONSTRİKSİYON : Damar çapının daralması. VEN : Toplardamar. VENTİLASYON : Soluk alıp verme VİTAL KAPASİTE : Maksimal bir soluk alma sonrası, akciğerlerden dışarıya üflenebilen hava miktarı. seda. sndr Aktif

Paylaşım için teşekkürler.! olgu35 ölümden başkası