Konu sahibi bir gelişme var mı acaba? A ahusmom12 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Mutlaka takviye terapi de almasını sağlayın çünkü zor şeyler atlatmış Şizofren tanısı konduysa o ayrı bir boyut ilaçlarını asla aksatmamasi gerekir Tedaviye yanaşması da çok güzel bence umarım duzeltebilrsiniz

Merhaba, önceki gece eşim bana saldırdı evde kovaladı. Hepsi 5 saniyede filan oldu, çığlıklarıma kendine geldi. Herhangi bi psikolojik sorunu yok. Stresli bi dönem geçiriyor sadece. Nörolojiye gideceğiz, bugün ayrı uyuduk kilitli odada kaldım ben. Çok kötüydü o gece. Nasıl kitlemeden aynı yatakta kalabildiniz, süreç için çok endişeleniyorum. Aynı yatakta uyumak istiyorum, bir şeyi var mı diye üzülüyorum, korkuyorum. NP'den randevu oluşturdum salıya ama pahalı biraz, önerebileceğiniz bir dr veya bir şey var mı?

Geçmiş olsun. Çok zor bir durum ikiniz için de. Çok eskiden tanıdığım biri benzer şeyler anlatmıştı. Eşi ile ilgili. Şizofren tanısı konduğunu söylemişti. Tedaviyi aksatmayın.

Çocuklarınızda sizofreni var mi QuantumPhysics Schrödinger'in

Çok üzüldüm okurken Güzel yanı eşinizin durumun farkında olması ve yeniden tedaviye başlaması. İnşallah tez zamanda şifasını bulur ve olaylar tekrarlanmaz

Teşekkür ederimm evet eşime de yıllar önce şizofren tanısı konulmuş yok bu saatten sonra tedaviyi aksatma, bırakma gibi bir şey sö konusu olamaz. Hem evliliğinin, hem çocuklarımızı düşünmek zorundayız

İnşallahhj

Eşiniz gönüllü olarak tedaviye koşmuş, bu güzel bir adım, isterseniz bir kaç gün ayrı yatın, ilaçlar işe yarayacaktır mutlaka, eşiniz tedavi olmak istiyorsa mutlaka düzelecektir. Allah tekrarını göstermesin inşallah

Çok çok kötü bi durum korkutucu. Kesinlikle iyi Bi doktor bulup tedavi olsun eşin. Sana veya bebeklere zarar verebilir uyku halinde Allah korusunn. Rabbim sana sabır eşine de şifa versin en kısa zamanda bol bol dua oku canım

Sağolun bu bilgi yararlı oldu benim için. Benimde eşimde şizofreni belirtileri var ama çocuğumuzda var bu yüzden merak etmiştim. Çünkü erkenden varmı yokmu anlarsam erken tedavi çok iyi oluyor diye biliyorum. İnşallah yoktur tabiiki

Sonu çok güzel sizin adınıza çook sevindim. Aynı durumları şu an yaşıyorum. 6 yıldır evlat hasretim var sebepsiz infertilite dolayısıyla. Eşim de son birkaç yıldır geceleri kabus gördüğünde gerçek sanıp tuhaf harketler yapıyor ve gerçekten korkutucu. İkimizde çocuğumuz olmadığı için çok stresliyiz. Tabi başka sebepler de var. İnşallah seneye bu zamanlar ben de anne olurum eşimin bu halleri de geçer. Benzer şeyler yaşayınca paylaşmak istedim. Yavrunuzun bahtı açık ömrü uzun olsun, Rabbim bana ve bekleyen herkese hayırlı sağlıklı evlatlar versin. Sevgiyle kalın:)

Teşekkür ederimm. Terapi konusunu açıcam eşime.

Hiç fikrim yok. Allah sifa versin inşallah tamamen düzelir.

Çok geçmiş olsun öncelikle Biz de yaklaşık 6 yıl önce böyle bişey yaşadık çok şükür bi daha olmadı ama o gece ömrümün yarısı gitti sanırım çok korktum ve üzüldüm Anneler günüydü biz de tam 8 yıldır çocuk istiyorduk her anneler gününde oturup ağlardım yine anne olamadım diye ama o akşam deli gibi saatlerce ağlamıştım hıçkıra hıçkıra eşim karşımda çaresiz gözlerle bana bakıyor sarılıyor teselli ediyor yok bitmiyor katlırcasına ağlıyorum Neyse gece çok geç oldu artık eşim işe gidecek diye ona illa git yat dedim gitti Ben de yaklaşık 1 saat sonra gittim Tam uzanıcam eşim uyanıp bağırmaya başladı bana git burdan kimsin sen beni almaya geldiler oğluma gidicem diye sayıklamaya başladı Beni asla tanımıyor odadan çıkmaya çalışıyor Odadan çıkarsa bana veya kendine zarar verecek diye korktum kapıyı üzerimize kilitledim neyse fotoğraflara kadar çıkardım yok hala tanımıyor beni O arada ambulansı ve kardeşlerini de aradım geldiler bişey yapmadan gitti ambulans kardeşleri bizle kaldı Sabah eşim uyandı hiçbir şey hatırlamıyordu psikiyatriye gitmeliyiz böyle böyle oldu dedim hayatta gelmem iyiyim dedi Neyse ben gittim eşim adına görüştüm doktor "çok ağır bi depresyon sıkıntı anında rüya ile gerçek birbirine girmiş ondan olmuş bi daha tekrarlamaması için uzak dursun stresten üzüntüden falan" dedi Bi daha çocuk için ağlamayacağıma söz verdim ona da kendime de Elhamdulillah sonraki yıl anneler gününde anneydim Bir daha da yaşamadık bence sizin de kalıcı bir durum değil ilaçlar ve sevgi dolu bir ortamla geçecektir inşallah

Evet düşük de denilemez bir olasılık maalesef. Genede %45-50 den iyidir

Evet çok güzel anlatmışsınız. Muhtemelen öfkeyi isyani stresi bastırdığı için bilincaltiyla tepki veriyor

Şizofren tanısı kondu mu

Teşekkür ederimm. Evet dua ediyorum sık sıkk. Teyzem haftaiçi bizle kalıyor, haftasonu evine gidiyor. Ben de geceleri artık sık sık uyanıyorum, eşime bakıyorum. Sanırım ilaçlar da etkisini göstermeye başladı, daha derin uyuyor gibi. Yatak ayırma fikri beni üzüyor ama dediğiniz gibi benzer bi şeyi bi daha yaşamak istemiyorum şu an ilaçlarını düzenli kullanıyor çok şükür. Biraz da takip edeyim diyorum uyurken ani hareketleri devam edecek mi. Devam ederse zaten dediğiniz gibi mecbur ayrı yatmak lazım. ((

Anladım sağolun. İyi takip edilerek erkenden farkedilebilir diye umuyorum.

Üzülmeyin en doğru kararı verdiniz içiniz rahat olsun

Ya ağladım okurken Allah yardımcınız olsun size önerim evde Bakara suresini açın sesli bi şekilde okunsun ara ara bunu yapın çok faydası olur inşaEllah

Kizilbodur Konunuzun içine daldım çok özür dilerim konu sahibi. Sizin içinde çok üzgünüm böyle bir eşe sahip olmanın ne kadar zor olduğunu çok iyi bilirim. Ancak ne kadar güzel siz tedavi ol dediğinizde tıpış tıpış gidiyor keşke her hasta sizin eşiniz gibi olsa. İnşallah en kısa sürede doktora giderseniz ilaçlarınıda kullanınca sakinleşir ve sizde rahat edersiniz. Ayrıca kesinlikle şizofren bir eşle evlilik yapan kişininde destek alması gerektiğini düşünüyorum. Baksanıza ne kadar zor zamanlar yaşamışsınız. Bende bir yılda çöktüm resmen. Sonuç olarak geçecek bu günler tabii ki destekle inşallah çok geçmiş olsun. bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Bak canım başta şunu belirteyim ben hemşireyim ve annemde ciddi psikiyatrik sorunlar yaşadık hatta bir kaç defa intiharı denedi. balkondan vücudunun yarısı içerde yarısı dışarda son anda yakaladık. alıp başını kendini suya atmaya gitti gölde cesedini aradık son anda teyzeme telefon açıp bizleri emanet ederken teyzem vazgeçirip evine getirtmiş vs vs. Hemşire olduğum için görüşmediğim doktor kalmadı. biri 10 tane ilaç verdi diğeri dozlarını artırdı, biri değiştirdi vs vs en sonunda istanbulda Prof dr Mesut Çetin'i buldum.15 sene boyunca çektiklerimize bu doktor çare oldu. Psikofarmakoloji üzerine çok iyi bir hoca zaten eşşek kadar kitap yazmış ve aynı zamanda dernek başkanı falan filan. Yani donanımlı bir hoca. biz ona gittiğimiz ertesi günü annem verdiği ilaçlarla beraber muhteşem bir değişim yaşamaya başladı) memleketten uçağa bindik geldik). ve tam 14 senedir onun kontrolünde. ilaçları dayamıyor gerektiği kadar verip dozlarını zamanla hastanın durumuna göre azaltıyor. Kendisi istanbulda eğer burada değilsen online görüşmede yapıyor. muayene ücreti 1000 TL üzeri ama İnan değer. ücreti yatırıyorsun asistanı sana randevu veriyor ve randevu günü wats app yada zoom falan bunlar üzerinden seninle görüntülü konuşuyor. Ben derdinizin çaresini bunda bulacağınıza yürekten inanıyorum. Psikiyatrik rahatsızlıkları olan insanların etrafındakilerde Malesef bu durumdan ciddi etkileniyor ve belliki sendede bu durumlar başlamış. Eşinde sende bebeğinize lazımsınız bu yüzden en kısa sürede ikinizin birden bu doktorda tedavi olmasını öneririm. Anneme gelince şuan hastalanmadan önce olduğu gibi gezmeyi alışverişi seven şen şakrak bir kadın oldu. Hastalık döneminde ağzını bıçak açmaz yemek yemez ve günlerce mide bulantıları Yaşar kusar mide boş kusacam diye sürekli öğürür dururdu kaç hastaneye gittik kaç kere yattı neler neler yapıldı. Şuan senede bir defa gidiyoruz. zaten sürekli göreyim demiyor hoca. önce 3 ayda bir mesela. sonra daha uzun aralıklar. ve sonra hepten seyreliyor. Tabi bu süreci hastanın rahatsızlığının derecesi belirliyor. bir muayene olduğun zaman ikinci görüşme kontrol sayılıyor. en azından ben en son annemi sonrada eşimi götürdüğümde öyleydi. eşimde çok faydasını gördü. oda gencecik kız kardeşini kaybetmişti. eğer o doktora götürmeseydim bende eşimi kaybederdim toparlayamazdım. eşimde şuan ilaçları bıraktı mutlu Mesut yaşıyoruz. dilerim bir an önce eşin iyileşir ve sizde mutlu aile birliğimize devam edersiniz. Sana bilgilerinin ekran görüntüsünü atıyorum internetten kendinde inceleyebilirsin. Allah tez zamanda şifanızı versin. Eklentiler 1BFF0141-4903-4BF8-81B1-9C2FEF139550. jpeg 115,6 KB · Görüntüleme: 116

Çok geçmiş olsun. Bence de terapi gorse faydası olur. Regresyon terapisi veya başka terapiler gibi hipnoz gibi şimdi hepsi aklıma gelmedi.

Ve canım unutmak şuan senin yaşadığın bütün duyguları bebeğinde yaşıyor hissediyor ne olur şimdiden etkilenmesin sende mutlaka görün ilaç alamasanda rahatlama yollarına bak. uykusuzluğun, gerginliğin, stresin Allah korusun sana erken doğum bile yaptırır.

Herkese merhaba, umarım konuyu yanlış yere açmamışımdır. Biraz da uzun, okuyabilene teşekkür ediyorum Eşim 5 yaşındayken babası annesini aldatmış ve sonrasında da boşanmışlar. Kayınpeder dayamış evin önüne kamyonu, (çocuklar 2 kardeş, eşim büyük çocuk) çocukların oturduğu kanepeden tutun, çizgifilm izledikleri televizyona kadar çoğu şeyi götürmüş. Kayınvalidem ağır bi depresyon geçirmiş, duvarlarda olmayan böcekler götürmüş, saçlarını yolarmış. Neyse zorlu bi süreç olmuş. Bi yandan da 2 çocukla maddi imkanları çok kötüymüş. Eşim o zamanki yaşadıklarıyla beraber altına ıslatma sorunu başlamış. Aradan seneler geçiyor, öyle böyle eşim büyüyor. Lise zamanı gelince mahalleden bi kıza aşık oluyor. İlk aşk, çocukluk aşkı. 2 yıl güzel güzel arkadaşlık etmişler derken bi gün kız babasıyla memlekete giderken otobüs kaza yapıyor ve ikisi de vefat ediyor. O zamanlar eşim kızın telefonunda evim diye kayıtlıymış. Dolayısıyla kızın telefonundan eşimi arıyorlar ve nolduysa öğreniyor. Yazık kızın annesi de o olaydan sonra hastanelik olmuş. Çünkü bi çocukları olsun dşye senelerce tedavi görmüşler vs hem eşini hem çocuğunu kaybediyor. Eşimi gördükçe de sinir krizi geçirirmiş. Tabi eşim de çık etkileniyor bu durumdan. Aradan tam bir yıl geçiyor. Bu sefer eşimin en yakın arkadaşlarından biri yine trafik kazasında bu sefer gözlerinin önünde ölüyor. Artık bunun üzerine çok büyük bi travma yaşıyor. Ki az önce bahsettiğim altını ıslatma durumu 16 yaşına kadar devam etmiş. Tüm bunların üzerine saldırganlaşmaya başlamış. Etrafına değil ama kendine zarar veriyormuş. Kendini odaya kapatır orda sinir krizi geçirirmiş. Tedaviye başlamışlar. 2 kez intihar etmiş. Yeşil reçete ağır ilaçlar kullanmış uzun yıllar. Hatta bi dönem yatılı tedavi görmüş. O zamanlar da özellikle uykusunda saldırgan davranışları varmış. Ve gördüğü hayaller vs. Arada yıllar geçiyor, tedavide büyük ilerleme oluyor ve eşim artık ilaç kullanmak istemiyormuş. Kendince haklı sebeplerden ötürü. El titremeleri başlamış, ilaçlar beni değiştiriyor diyor vs. Doktoru ilaçları tamamen bırakmamasını söylemesine rağmen eşim bırakıyor. Tam o dönem de biz tanışıyoruz. Bundan tam 7.5 yıl önce. Tanıştığımız ilk zamanlar bana bunlardan bahsetti, anlattı. Birkaç yıl öncesine kadar biz hiçbir sıkıntı yaşamadık. Evet bazen çok ani sinirlenebiliyor. Ama bana karşı hep çok sakin oldu. Ara sıra her ilişkide olduğu gibi tartışma yaşayabiliyoruz. Bir kez olsun bana karşı bir şiddet eğilimi olmadı. Tabi uykuda değilse. Bunu ilk ne zaman fark ettik hatırlamıyorum uzun zaman oldu. Bir akşam sarılmış uyuyoruz, ben onun göğsüne yatmışım. O uyudu ben henüz uykuya dalmamıştım. Uykuda istemsiz şekilde hareket ettiğini fark ettim. Biraz değişik geldi birkaç dk geçti derken kolu bir kasıldı boğazım sıkıldı resmen ve çok korktum. Dedik ki biz birbirimize temas ederek uyumayalım. O zamandan beri birbirimize sarılıp uyumayız. Aradan zaman geçti, ilk kızıma hamileyim, karnım burnumda. Aramızda bi problem bi şey de yok, gecenin bir vakti karnıma attığı bi yumrukla uyandım. Neye uğradığımı şaşırdım ve çok korktum. Uyuyordu, bağrışıma uyandı ve nasıl böyle bi şey yaptı bilmiyorum. Rüyasında biriyle kavga ettiğini görüyormuş. Özürler diledi, istersen yatakları ayıralım dedi vs. Ben uzun süre çok tedirgin yattım, hep de ona sırtım dönük, yatağın bir ucunda o bana sırtını dönük, diğer ucunda ben. Neyse aradan aylar geçti, hiçbir problem yaşamadık. Kızım doğdu daha küçüktü. Yatağın benim yattığım tarafında anne yanı beşiğinde yatıyor. Ben de ona dönük uyuyordum. Bi anda eşimin bana sarılmasıyla uyandım. Tam elini alıp kaldırcam üstünden kalça kemiğimden tuttu beni ve sıkmaya başladı. Öyle de güçlü ki git gide daha fazla güç uyguluyor. Tüm gücüyle sıkıyor, canım çok acıyor. Bağırsam bebek uyancak, korkcak. Bi yandan inanılmaz canım acıyor, dedim kırcak heralde kemiğimi. Neyse bi güç buldum dirseğimle onu iktirdim ve uyandı. Yine ne yaptığının farkında değil. Yine bir süre çok tedirgin uyudum. Son olayın üzerinden 2.5 yıl kadar geçti. Bu arada bir olay falan yaşamadık ama ben arasa irkiliyorum. Tüm gece ne kolu duruyor ne bacağı. Sabah uyanıyor çenesi ağrıyor, dişlerini sıkıp duruyormuş ve hep yorgun. Hep de dedim psikiyatri olmasına gerek yok, psikoloğa gidelim. Gerekli görürse önerir zaten psikiyatriste git der. Yok ben tekrar ilaç kullanmak istemiyorum diyordu Şu an 2. bebeğimize hamileyim. Bugün tam 9 haftalık olduk. Bunda birkaç hafta önce akşam eşimle çok saçma incir çekirdeğini doldurmıcak sebepten sürtüştük. Ufak bi şeydi, ben ona ters davrandım, o bana vs. (Ben homeoffice çalışıyorum, kızımız 34 aylık. Haftaiçi eşimin kuzeni bizde kalıyor, çocukla ilgileniyor vs. Yaşı büyük olduğu için de teyze diye hitap ediyorum). Neyse o didişmeden sonra ben buna sinir oldum, gerginliği teyzem de fark etti hatta hiç konuşmadık. Teyzeme iyi geceler dedim gittim yattım. Eşim de geldi uyudu. Bu arada hava zaten çok sıcak, her gece susayıp uyanıyorum, gece 1 defa da kızım uyanıyor, su içiyor. Sabaha karşı 4 gibi uyandım suyumu içtim geri yattım. Uykum da kaçtı hava da sıcak, çok dalamadım uykuya. Saat 5 gibi kızımın sesini duydum. Gittim ona suyunu içerdim, sonra tekrar mutfağa uğradım, bi bardak daha su içtim, bu sefer midem bulandı. Yatağa geldim uyuyamadım, dönüp duruyorum bulantıdan. Neyse sırt üstü yatıyorum gözüm kapalı. Aradan az biraz zama geçti, daha uyumamışım. Hani üzerinize bir şeyin geldiğini hissedersiniz ya öyle bi şey oldu. Gözlerimi açtım eşimin bi eli havada yumruk yapmış, gözleri açık, çok kötü, gözleri resmen dönmüş, deli bi bakışı vardı. Bana bakıyor ve yumruk atıcak. Sanki ben bi tehdit unsuruyum da bana saldırcaktı. Çok korktum, çığlık attım, onu itekledim. Ben onu yapınca kafasını salladı bi kendine geldi ama o da çığlık atmaya başladı. O bağırıyor, ben bağırıyorum çok korktum. Ben onu ilk itekleyince, yumruk yaptığı eliyle kolumdan yakaladı sıkıyor falan, karşılıklı bağırıyoruz, en son yatağın ucuna itekledim. Teyzem koştu geldi, eve hırsız girdi sanmış. Eşim de sanmış ki akşam yatarken arka odanın penceresini üstten açık bırakmış, eve böcek girmiş. O kocaman kakalaklardan. Ben böcek gördüm de ondan korktum bağırıyorum. Teyzem noluyo diyor, eşim neden bağırdın böcek mi var diyor, yerlere bakıyor, ben bana napıyosun diyorum. O naptım diyo ben diyorum bana saldırdı. Teyzem diyo kızım olur mu öyle şey sen kötü rüya görmüşsündür. Kaldırdı beni yataktan, kırıntı mı var dedi. Çarşafı değiştirdim, ben titriyorum falan. Neyse sonra geri yatırdılar beni ama konuşamıyorum. Kendimi iyice yatağın ucuna aldım, eşime arkamı döndüm, aklım çıkmış çok korkmuştum. Eşim arkamda bi kıpırdanıyor ama ben diyorum içimden acaba bana bi şey mi yapcak. O da sarılsam mı seslensem mi diye düşünüyormuş, ne olduğunu da anlamamış. Derken bi omzuma dokundu, ben başladım ağlamaya. Dokunma bana diyorum. Kalktı ışığı açtı noldu diyo. Hem ağladım, hem anlattım ama yüzüne bakamıyorum, korkuyorum. Bana bak yüzüme bak diyor. Tam susuyorum, yüzüne bakınca o bakışları geliyor aklıma ağlamaya başlıyorum. Ben öyle olunca sesi falan titremeye başladı. Benden korkuyor musun diyo, ben sana hiç zarar verir miyim diyor. Ama ben korkuyorum. Yüzüne her baktığımda daha çok titreye titreye ağlamaya başladım. Eşim içeri gideyim mi dedi git dedim. Aldı yastığını gitti salona. Oturmuş orda ağlamış. Bana bakamıyor demiş, ben ona hiç zarar verebilir miyim demiş, benden korkuyor demiş vs ağlamış. Sonra Teyzem geldi yanıma ben de sakinlemiştim, ışık açık oturuyorum yatakta. Teyzem gördüm yine başladım titremeye. Kızım rüya görmüşsündür dedi. Dedim teyze uyumuyorum, bak böyle böyle oldu. Neyse sonra eşim geldi tekrar ben sakinledim. Saat zaten 6 oldu. Biz oturduk yatakta ama ben yine çok bakamıyorum falan. Ciddi ciddi yatakları ayıralım, ben salonda yatayım dedi. Hemen pskiyatriden randevu alayım, ne ilaç veriyorsa kullanıcam. Bi daha böyle bi şey olmıcak, söz dedi. Sonraki birkaç gün geceleri hep sıçrayarak uyandım uyandım ona baktım. O da gitti 2 gün içinde doktora. Eski kullandığı ilaçlarından yazmış doktor. 2 ay sonra da kontrole çağırmış. Şimdilik yine bi sıkıntı yok. İlaçlarını düzenli kullanıyor ama ben hala arada uyanıyorum tedirgin şekilde. Bunun bi sonu var mı? Çevrenizde, yakınlarınızda benzer şeyler yaşayan vardır, neler yaşadınız? Bana önerebileceğiniz bir şey var mı? Çok uzun oldu biliyorum. Okuyan, vakit ayıran herkese teşekkür ederim.

Meehaba simdi okudum konuyu esinizin psikiyatra hemen gidip ilac almasi iyi olmus ama butun omur de o ilaclarla gecmez travmalari atlatmak icin terapi almaya devam mi etse biraz dr arastirsaniz? Ilaclar kisa vadeli cozum daha cok. Gecmis olsn umarm tamamen duzelir.

Çok teşekkür ederimm, umarımm.

Çok üzüldüm yaşadıklarınıza.. EMDR terapisi var ağır travmalar yaşamış insanları bu travmalara karşı tepkisizleştiriyor çok da etkili bi terapi yöntemi. araştırırsanız bu terapiyi uygulayan psikologlarla görüşürseniz iyi gelecektir bence

Sizi dahada korkutmak istemem ama ben öyle bir durumda yatağımı ayırdığım gibi birde odamın kapısını kilitlerdim sanırım. Ama ilaçlar işe yarar büyük ihtimal. Allah yardımcınız olsun. Eşiniz stresli olunca daha çok artıyor sanırım bu durumları.

Allah şifa versin ilaçlar işe yarar ve 2. bebeğiniz size şans getirirde iyileşir eşiniz inşallah

Allah yardımcınız olsun çok zor, insan ne diyeceğini bilemiyor. Bence yatak ayırmak en azından ilaçlar etki gösterene kadar en mantıklı olay...

Amin inşaallah C Cotton

aynı düşüncedeyim.. İlaç tedavisi dışında içinde kalan endişe korku ve travmaları iyi bir psikolog ile anlatıp kurtulmalı uyudugu zaman bilinç altı devreye giriyor o an gordugu baktıgı dokundugu siz değilsinizdir istemsizce bunu yapıyordur yazınızın ifade şeklinden naif ve sevecen biri olduğunuz aşikar eşinizde en az sizin kadar güzel ve iyi bir insandır mutlaka.. hayat seçilmemişleri yaşatma konusunda muhteşem.. çocuklarınız aileniz en cok eşiniz için ilaç dısında yukardaki arkadasın dediği teknikleri veya benzerlerinden yararlanmanız gerekir sevgiler acil şifalar diliyorum Kizilbodur

Kısa bir süreliğine gitmiştik geri döndük iyi geldi çünkü kafamda dağılmıyordu sürekli kapıdan mı gelecek bacadan mı girecek diye. Tedirginliklerim dindi döndüğümde avukat tuttum. Anlaşmalı boşanmak için maddeler hazırladık avukatımla bunu bugünlerde karşı tarafa sunacak eğer kabul ederlerse imzaları atıp boşanacağız inşallah. Eğer orta yolu bulamazsak çekişmeli bir dava bizi bekliyor. İnşallah kabul ederde biter bu iş hani birde kabullenmesi gerek çekişmeli olursa ikimiz içinde çok yıpratıcı olur. Birde daha olaylar tam net değil ama netleşince gelişme olarak yeni konu açacağım. Takip ediyorum demişsiniz o yüzden şu detayıda söylemek istiyorum. Eşimin ailesi anneannemlerin tarafıyla iletişime geçmişler bizi barıştırın çocukların evlilikleri devam etsin diye. Bu yüzden 3-5 güne bir dedem arıyor aranızdaki sorunu halledemezmisiniz barışın diye. Bundada annemi arayıp bunu söylüyor çünkü beni ararsa kükreyip telefonu kapatırım. Ama birdaha ararsa annemin elinden telefonu alıp bağırıp çağırıp kapatıcam çok şiştim. Barışmak şöyle dursun yüzlerini görmek istemiyorum inşallah en kısa sürede boşanırız.

Bol bol oku kuzum dua et gerçekten çok zor şeyler yaşamışsınız ama hayat işte bizim elimizden gelmiyor bazı şeyler bir kez olan şeyler tekrar olacak diye kendine sıkıntı yapma güzel şeyler düşün canım bide teyzen sizdemi kalıyor yada doğuma kadar sizde kalabilecek başka birisi varmı onla yatsanız Allah korusun eşin istemsiz bişey yapsa bu sefer psikolojiniz daha kötü etkilenecek ikinizinde inşallah bi çözüm bulursunuz bu duruma

Umarım artık daha fazlasını yaşamayız, umarım bebeğime istemeden zarar vermem. Ebet ben de ihtiyacım olduğunu hissediyorum. Günlerdir deliksiz bi uyku uyumadım. İlaçlarını düzenli kullanıyor ama yatakta dönerken kazara göz göze gelsek ben çığlık atıyorum. Sürekli sürekli uyanıp ona bakıyorum. Belli etmemeye de çalışıyorum ama hem bi şey daha olur mu korkusu, hem bunları içimde yaşamak beni artık yormaya başladı

Erken dönemde belirtiler kendini gösterebilir. Anne karnında değil ama minik bir cocukken

Çok teşekkür ederimmm. Güzel sözleriniz için de ayrıca teşekkürlerrr evet kesinlikle hiçbirinde kendinde olmuyor, ne yaptığının farkında değil. Doktoru demiş ki yakın zamanda bi travma geçirdin mi? Hayatımızdaki en büyük değişiklik benim gebeliğim. Bu çocuğu da çok isteyerek yaptık. Ne oldu bilmiyorum. Belki de sadece o gece denk geldi, içinde hep yaşıyordu. İlaç dışında terapi, tedavi hepsini araştırıcam, artık ne gerekiyorsa neye ihtiyacı varsa.

Allah sizden razı olsun ne güzel bir eşsiniz, ve eşiniz size sahip olduğu için çok şanslı. Her şey istemeden oluyor sizde farkındasınız ama böyle zolanmanız da çok normal. Nasıl bir tavsiye verilir bilemiyorum hamilesiniz bir de. Bence bir süre ayrı odalarda yatmaniz daha iyi olur gibi. İlaçlarını da kullansın. İnşallah güzel sonuçlar alırsınız

Teşekkür ederimm. En mantıklı görünen o sanırım. Biraz takip edeyim diyordum ama bugün bi oturup konuşalım. Bi süre ayrı yatalım

Öneriler için çok teşekkür ederimm Terapiyi ben de düşünüyorum, konuyu henüz ona açmadım. Uykusundaki hareketliliği hala devam ediyor. Ben hala geceleri sıçrayarak uyanıyorum. Sanırım benim de ihtiyacım var.

Gecmis olsun. Çok üzüldüm yaşadıklarına, her ikiniz içinde zor şeyler. Geceleri korku içinde uyumakta ömür boyu olmaz. Hem ilaç hemde terapi alsın. Belki bu şekilde biraz daha rahatlar.

Evet 16 17 yaşlarındayken konmuş.

Evet en azından durumun farkında diyorum. O da artık böyle şeyler yaşanmasın istiyor. Bu bile şükür sebebim. Umarım tekrar yaşanmaz

Canım benim yaa okurken ben fena oldum cok zor seyler yaşamıssın. Insallah tez zamanda durum düzelir. Evde hergun Bakara suresini açın yuksek sesle. Allah yardimciniz olsun S

Şizofreni ergenlik veya sonrasında başlamıyor mu? Anne karnında veya çocuklukta bilinebilir mi? Bilmediğim için soruyorum kusura bakmayın konununda ortasına daldım bebeklinick Bu karanlığın sebebi

İnşallahhh çok teşekkür ederimmm

Çok teşekkür ederimm

Boşanmanız gerçekleşti mi surecinizi takip ediyordum. Ailecek başka şehre gecmistiniz

Cok üzüldüm, ilaclari kullanınca duzelir ins

Göz yaşım pıt pıt çok sevindim onca sene sonra anne olmana çok geçmiş olsun tekrardan buradaki yazılanları hayal ettim gerçekten çok zor bı durum Allah hepinizin yardimcisi olsun

Size de çok geçmiş olsunnn. Evet cidden hem üzülüyorum, hem de tedirgin oluyorum. Ayrı odalarda yatmayı eşim teklif ediyor ama ben de tek başıma uyuyamıyorum bi yandan. Üniversitenin son yılında, eşimle nişanlıydık, annemlerin evine hırsız girmişti. Evi o şekilde görmek, hırsızın bıraktığı izler falan çok etkilendim. Ayrı bir şehirde okuyordum ve yalnız kalıyordum. O yıl boyunca ışık kapalı uyuyamadım. Üni bitti hemen evlendik. Hala karanlıkta uyuyamam. Yatak odasının kapısı açıktır, koridorun ışığı yanıyordur. Yanımda gitse bu sefer yatakta dönüp durucam Bi yandan da diyorum ufacık bi şey daha olursa yapıcak bir şey yok Ayrı yatalım. Bakalım ne yapıcaz

Hiç üzülme ayrı yatacağınız için Bende hamile kaldığımdan beri eşim koltukta yatıyor Tedirgin oluyor Ki senin sebebin sağlıkla ilgili İsteyerek ayırmıyorsun sonuçta yatakları Sen doğurana kadar şnşallah eşinde alışır ilaçlara tekrar Bu döbemde destek olman lazım ona İlaçlar ağır gelecek Depresif olabilir Zaten yükün var bebeğin Ama eşini de düşünmelisin biraz zor olacak senşn için ama gelecekte yavrularınızı sağlıklı bir ortamda büyütmek için şimdi güçlü olmalısın Allah yardımcınız olsun Allah şifa versin Bebeğiniz sağlıkla gelsin yuvanıza inşallah

Bilinç altı terapileri var onlara gidin çok üzüldüm geçmiş olsun dikkat et kendinize inşallah geçer tez zamanda

Allah acil şifalar versin bol bol bakara süresi dinleyin ilaçların yanında terapi de iyi gelir E

Canım çok üzüldüm çok zor şeyler yaşamış eşin ve sen de onla birlikte zor şeyler yaşıyorsun keşke ilaçlarını bırakmasaydı hamileymişin doğuma kadar ayrı odalarda yatsanız yumruk olayı hemde uyanıkken çok anormal benim eşimdede var bu tarz durumlar yaşadığı şeylerden kaynaklı çoğu zaman kabus görüyor uyanmıyor uyansa bile bi kaç kez beni tanıyamadı ışığı açana kadar gelme üstüme diye bağırdı ben ona yaklaşmaya çalışınca o üstümr geldi uzatmayım şuan hamile değilim ama kalırsam biz ayrı odalarda yatacaz çok geçmiş olsun Rabbim şifa versin inşallah çok zor bi durum

Beş yaşında bikac belirti yakalanabilir

Çok geçmiş olsun. Psikoterapi ve hipnoterapi öneriyorum ben de. Umarim bir an önce iyileşir. QuantumPhysics Schrödinger'in

Çok teşekkür ederim evet benimde hiç şüphem yok. Z zelvan Guru Anneler

Amin Allah razı olsun

Benim eşimde de var aynı durum. Hareketli uyur hep. Konuşur uykusunda. Bağırır bazen uykusunda. Bir kere yumruklayarak beni dövdü saçımdan çekerek ve o esnada uyuyordu. Benm çığlığımla uyandı, ruyasında bir adamı dövüyormus ama aslında beni dövdü. Wc ye kalkarken hırsız sanıp kaç kere çığlıklar attı. Tüp bebekte transferim yeni olmuştu o çığlk attığında bende korktum haliyle nasıl ağladm korkudan ne oluyor diye. İkna etmeye çalıştım ama gitmedi doktora. Uyku bozuklukları bölümü varmış nörolojiye giriyor sanırım. İlaçlık oldugu kesin ama işte... Allah'tan seyrek oluyor insallah devam etmez

Teşekkür ediyorumm size de çok geçmiş olsun. Yazdıklarınız cidden içimi rahatlattı. Doktoru mutlaka araştırıcam. Çok sağolunn

Şizofren anne veya babadan olan çocuklar %13 risk altındalar genetik aktarimla.