Doğru soyluyosun canım. Ben oyle bi anne olmayacagım ama. Sende olmayacaksın. tedavin nasıl geciyo bu arada. Takip ettiğim kadarıyla devam ediyosun. amayaa

buna benzer bır durum bendede var, bende ıkıncı esım, esımın ılk evlılıgınden bır oglu var 9 yasında suan haftada ıkı gun bıze gelır salı ve cumartesı gunlerı, genelde kendı halınde bır cocuk ama yemek secıyor, süreklı abur cubur yesın , yatagını toplamaz, kıyafetlerını cıkarır atar ama allahtan hırlaması gurlemesı yok ama o evdeyken ıster ıstemez bızım aramıza bıraz mesafe gırıyor. pek bır sosyal hayatımız yok, su an maddı sıkıntılarımız da var gercı. ben karısmıyorum baba-oğul ılıskılerıne, çocuga bırsey demıyorum ıcımden kızsam bıle varsa benı rahatsı zeden bır durum babasına soyluyorum, gerekmedıkce konusmuyorum bıle cocukla kı oyle cocuk delısı bırı degılım. ama bızımkı kalan gunlerde annesıyle ve kadının bıldıgım kadarıyla hayatında kımse yok su an.. senınkı buyumuste artık bence onu kırmadan bısılerı soyle dagıtma etme vs... esıne de evın kurallarına uydugu muddetce gelmesının sakıncası olmadıgını ama es olarakta bırlıkte basbasa zaman gecırmek ıstedıgını bu dengeyı kuracak olanında kendısı oldugunu soyle ıstemıyorum dersen ters teper hep oncelık cocuklar oluyor cunku... H

Boşanmış bir ailede çocuk anne veya babasından kendi seçtiği biri ile kalabilir, bunu dönüşümlü olarak da yapabilir. Sizin rızanızın alınmasına gerek yoktur, ki zaten alınmamış. Bu çocuğun kendi tercihidir, aslolan onun sağlıklı gelişimidir. Siz de çocuklu dul bir beyle evlenirken bu ihtimalleri kabul etmiş olursunuz otomatikman. Allah esirgesin, sizin evladınız da aynı durumda olabilir ve "19 yaşında bir erkekle aynı evde yaşayamam" diyen bir eş yüzünden alışık olduğu düzeninden kopartılabilirdi. Diyorum ya, bu durum herkes için zor.. Kızımın arkadaşı 3 günlüğüne yatılı misafir olarak geldi bize. Çamaşırlarını yıkamak, evi dağıtması, "ben dolma yemem, başka ne var" tarzı yemek seçmeleri anında battı bana.. Yalan söyleyecek değilim, evlatlarımıza gösterdiğimiz sonsuz sabrı başka bir çocuğa nasıl gösterebiliriz. Ama gelgelim ki, çocuklu bir beyle evlenmek tüm bu ihtimallere hazır olmak, en baştan kabullenmek demek oluyor..

canım annesi en son cocugu kayınvalideme attı gitti. Odasınıda gönderdi. Sonra dayanamıyorum dedi ve cocugu geri aldı. Şimdide cocuga psikolojik baskı uyguluyo senin yuzunden mutlu olamadım dıyo sabırla bekliyoruz bakalım nolacak. amayaa

Eşiniz evlenmeden önce söylemiş ya size bizde kalmayacak diye. Onu hatırlatın. Sakin bir şekilde başta böyle konuşmadığınızı anlatın. Şartlar değişmemiş ki. Hala bir annesi var çocuğunun ve o da vermek istemiyor zaten.. C

Bana destek olup fikir veren herkese tesekkur ederim. cocugun annesi bize bi sene sonra evleneceğini soylediğinde meğer ayrılmıs sevgilisinden. Şimdi yeniden birlikte olmaya baslamışlar ve cocukla konusmus. Aralarında nişan yapmışlar. Cocuk annesine o adamla birlikte yasamak istemediğini soylemiş. evden ayrılırım demiş buna ragmen nişanlamış. Cocugada kimse sana bakmaz. Babanda atar iki gun sonra. Benim yanıma mecbursun demiş bide. Cocuğun morali acaip bozuk. Bİ gun arıyo sen gel yeter kimseyi istemiyorum diyo. Bİ gun arıyo sana kim bakar sanıyosun diyo. Su anda okul arayısı içindeyiz. Çocuk bizimle hiç konusmadan babaannesi ile konusmus. Orada yasayacakmıs ki bize de cok yakın evleri. Biz mutlu olduk artık yanımızda olacak diye. Aynı evde olmadıgı için yeni bebekle ilgili sıkıntısı olomaz. Ama cocuk için cok uzuluyorum. Bi anne nasıl yapar bunu. Neden cocugu rezil edecekti boyle madem velayetini aldı ki. Hafta sonu diye bısey yasayamasında şimdi görelim onu bakalım. Anladığımız kadarıyla adamın cocugu yok ve cocugumuzuda istemiyo. Aileside karsı bu evliliğe. Bu kadar istenmeyecek duruma dusmeye ve cocugundan olmaya gerek varmıydı. Cocuğun istememesindede mutlaka bi neden var. aNLATmıyo ama daha once tartısmıslar galiba. Ben yinede elimden geleni yapacagım. Bu sene onun ıcin krıtık. Ona ders calıştıracagım aksamları. Babaannesinin evinde onun için bi, oda yapacagım. Nevresim takımları uyku setleri falan alacagım. Rahat etsin diye. Kayınvalidem cok ıstıyo kalmasını yalnız kalmaktan şikayetçi zaten. Şu anda tum durtulerim onu bızım eve getirmekten yana ama annesi gibi onu yarı yolda bırakmak istemiyorum. Merhametim nedeniyle su anda boyle istiyorum biliyorum ama acaba eve geldiğinde boyle devam edebilir miyim bilmiyorum. Sabırlıyımdır, hiç kimseyi kolayına kırmam hep içime atarım ama kendi bebeğimide dusunmek zorundayım. Ona stres yasatamam. Eşimde herseyi tum bu rezilliği bizim canımızı sıkmak için yaptıgını soyluyo. Bizim evliliğimizin yolunda gıtmesini hazmedemedi dıyo. Dogru yolu bulur umarım. Annelik cocuguı atmakla olmaz. Onu yarı yolda bırakamaz. Z

SAol canım beim.. Sende merak etme bugun değilse bile yarın kavusursun bebeğine. Dua etcem sana bol bol:) Bendesin artk:) NehirMete

Kızgın olduğunuzu şu yorumunuzdan çıkardım. Belki de çocuk sevmediğiniz için dağınıklığa ve diğer olanlara tahammül edemiyorsunuz. Niyetim sizinle polemiğe girmek değil onu belirteyim. Sonuçta şunu da gördüm aynı şeyleri konuşamayacğız. Ne siz beni ne de ben sizi anlayamayacağım. Boşanmalarda maalesef en büyük yük çocukların üzerinde. Ve ne yazık ki en çok acıyı onlar çekiyorlar. Böyle olmamasını diliyorum. Ve de aslında bu sadece bizim elimizde...

Bence kesinlikle daimi olarak sizde kalmamalı, tatillerde veya ara sıra gelsin ama devamlı kalmasın. Ben aynı şeyi yaşadım. Eşimin ilk evliliğinden bir oğlu var. Biz evlendiğimizde 12 yaşındaydı. Benim eşimde sorun olmayacağını ve devamlı bizde kalmayacağını söylemişti. Ama 2 sene sonra annesi evlenmeye karar verince benim rızam bile alınmadan bizde kalmaya başladı. Çocuğu ve eşimi sevdiğim için itiraz etmedim. Çalışan bir bayanım, işim de oldukça ağır vede çocuk bizde kalmaya başladığında kızım 6 aylıktı. Bizde kaldığı süre içinde herşeyi ile ilgilenmeye çalıştım, dersleride dahil. Maddi anlamda hiç bir eksiği olmadı ve bir kere bile sesimi yükselterek konuşmadım. Bizde kaldığı son sene oğlum doğdu, ne doğru düzgün lohusalık yaşadım, ne de bebeğimi emzirebildim Hergün duşunu alıp, kirli sepetini doldurup, okuldan arta kalan zamanlarda yattı durdu. Ufak tefek işlerde yardımcı olmasını beklerdim. Liseyi bitirdikten sonra eşime 19 yaşında bir erkekle aynı evi paylaşmak istemediğimi artık annesinde kalması gerektiğini söyledim. Önce bozulsa da sonra kabul etti. Sonuç olarak kesinlikle kabul etmeyin, ben yaşadım aynı şeyi. Sonuç ne olursa olsun kabul etmeyin. ben annesinde kalsın demeseydim muhtemelen evleninceye kadar bizde kalacaktı.

Ben hep geride kalmayı tercih ettim zaten. Ama evliliğin özeli kalmadığıda doğru. Cocuk geldiğinde korkuyorum dediği için yatak odamızın kapısı açık yatıyorduk. Yanına yaklaşmayı bırak eşim cocugun cağırmalarından, korkuyormu acaba diye dusunmekten yanıma yatamıyordu bile. Annesi oyle psikopat biri değil. Huzursuzluğumuzu istemez yani sanmıyorum ama sanırım sevgilisiyle rahat vakit gecirmek için daha evlendiğimizin ilk haftasında bile çocugu tüm tatilllerde yanımıza gönderdi. Düşünsenize gelinlik bakmaya gittiğimde bile yanımızda cocuk yok dondurma yok su bunlarla ugrastık. Ama ben bişey söyleyince suçlu olurum biliyorum. Hiçbişey demedim hiç gık bile demedim. Ama unutulmuyo işte(

Ben eşimle evlenirken bunları göze almadım. Cocugu vardı biliyodum cok tatlı bi cocuktu. Sadece tatillerde yanımda olacaktı. Buraya kadar sıkıntı yoktu. Ama sürekli yasayamam. Cunku cocuk bana gore problemli ve ben asla kimsenin cocugunun sorumlulugunu almam. Alamamda. Ve eşimde bana boyle bi sorumlulugu yuklemeyecek. Gelmeyeceğini söyledi bana cok sukur şimdilik sıkıntımız kalmadı. Ayrıca ben de hamile oldugum için cocugun artık bizimle kalmak isteyeceğinide sanmıyorum zaten.. Umarım ilerde bu durum tekrardan sorun olmaz. iyi temmennilerininz için tesekkur ederim. NehirMete

Bebeğiniz hayırlı olsun, sağlıkla kavuşun İnşallah. Hamilelikte ve küçük bebekle gerçekten zor işiniz. Aynı durumu yaşamış biri olarak sizi çok iyi anlıyorum. Bebeğiniz olduktan sonra bakıcı bulmanızda zor olacak çünkü bizim için her ne kadar çocuk olsada bakıcılar ergenlik çağındaki erkek çocuğunun olduğu eve gelmek istemiyorlar. Hem iş hem ev işleri hemde bebekle ilgilenirken çocuğun işlerine vakit ayıramazsanız eşinizle aranız bozulacaktır. Ayrıca eşinizle kardeş gibi olma ihtimalinizde cabası. Bana eşim bizimle kalmayacağını söylemişti, bizimle kalacak deseydi farklı düşünürdüm belki. Sonuçta eve basit bir eşya bile alınırken ortak karar veriliyor ortada çocuk gibi önemli bir konu varken açık konuşulmalıydı. Allah yardımcınız olsun, sizin gelecekte ki haliniz olarak kafanıza takılan birşey olursa cevaplarım:) C

Cok tesekkur ederim. Hemen faydalanayım hatta. Benim cocugun evimizi kendi evi gibi görmesi için çabaladım ama yapamadı. Ve artık bende yaptıgımın hata oldugunu gördum. Ona nasıl davranmalıyım. O ince çizgiyi nasıl yakalamalıyım siz ne yaptınız o konuda.. NehirMete

Çocuk sonuçta anne baba ayrılığı yaşamış. Yani bu bir travma biliyorsunuz. Anlayış göstermek sabırlı ve sakin olmak gerekiyor. Ancak bunu yaparken dozu kaçırır fazla tolerans gösterirseniz ne yazık ki tepenize çıkıyorlar. Daha fazla hadlerini aşabiliyorlar. Sizinki de öyle görünüyor. Benim de ayrıldığım eşimin bir çocuğu vardı. Benzer sıkıntılar yaşadık biz de. Nihayetinde o bir baba. Çocuğuyla ilgili gerçekleri görse de ne yazık ki dillendiremez ve çocuğunu kötüleyemez. Durun bakalım bitaşlar yerine otursun. Şartlar belirlensin. Eğer sizde kalacakg ibi olursa bile öncelikle ters tepki göstermeyin. Elbette ki başta böyle konuşulmadığını söyleyebilirsiniz ama, bu kadar problemli bir çocuk sizin evliliğinizi zorlayacak ve baba da olaya müdahale etmek zorunda kalacaktır. Dedeiğim gibi ben annesinin çocuğunu bırakabileceğini düşünmüyorum. Benim de çocuklarım var çünkü. Bir gün evlenmeyi düşünürsem evlilik kararımı mutlaka çocuklarıma göre veririm. Benimle birlikte yaşayacakları şartları oluştururum. Genelde anneler söyle yapıyorlar merak etmeyin.

Neyse ki sorununuz çözümlenmiş. Benden size tavsiye. Kesinlikle baba ile oğul hatta eski eş için yorum yapmayın. Haklıs olsanız dahi. Çünkü haklı olduğunuz bilinse bile özellikle evlat konusunda çok da haklı görünmeyeceksiniz. İnsanlar evlatlarına herşeyi söylüyorlar da kendi anne babaları dahil kimseye laf söyletmiyorlar. Arada kalmamak için hep mesafeli davranın. Fikir istense bile fikir beyan etmeyin, siz bilirsiniz deyip geçiştirin. Çocuk mahkemenin tahsis ettiği zamanlarda ya da diğer zamanlarda evinize geldiğinde de mesafenizi koruyun. Ama tavır olarak değil. Güleryüzlü.. Sadece o kadar. Gereksiz, abartılı hareketlerde bulunmayın rahat ettireceğim diye, ama burası da benim evim imajı da yaratmayın. O ölçü ve sınırı korursanız evliliğinizde huzurlu olursunuz.

Haksızlık etmiyorsunuz. Ancak ikinizde haklısınız. Çocuk sizin evde huzurlu olmayabilir. Annesinin yerine sizi görünce değişebilir, asabileşebilir vs vs. Tamam sizi biliyordur zaten ama bir arada yaşamak farklı olabilir. Ama babada haklı düşünmekde sovr86

İkinizde cok haklısınız. Çocuğun babaannesi basımın uzerinde yerin var gel oğlum derken şimdi daha bi haftada annesine telefon acıp al oğlunu diyo. Anneside bizi rahatsız etmeye basladı. cocukla yeterince ilgilenmiyormusuz. Cocuk aannesinin telefonlarını acmıyo suclusu biz oluyoruz. Senin karın eve alırmı diye kocamla tartısıyo bide. Bazen tamam gelsin bizde kalsın demek istiyorum ama inanın dilimi ısırıyorum. Çok zor cunku biliyorumç. bide cocuga kendi anne babası bile soz<unu geciremiyo ki. İzin ister veririler. Vermezlerse surat yapar. Ben yapamam o kadar sabırlı değilim. Ama hala benden bekliyorlar biliyorum. bide cocuk cok ıyı ama bazen bana o kadar kotu bakıyo ki anlatamam. Benim varlığımı istemiyo aslında. Babasının bu kadar bana baglanmıs olmasını anneside cocukda kabullenemiyo. Şimdi annesiylede ugrasıyoruz yani. Cocuguda sadece bizim suzenimizi bozmak için kullanıyo ve nedense kotu olan beim şimdi. O

Codulu bir gelişme var mı, merak ettim. inşallah herşey yolundadır. C

Bizde de ilk seneler K. validem ile aram kötüydü, sürekli ilk eşten bahsediyordu. Hatta birgün torunu annesi ve babasıyla aynı anda birlikte olamıyor diye ağlamıştı. Aradan geçen seneler içinde hatasını anladı, şimdi iyiyiz Allah bozmasın. Şimdi de kadının çocuğu babasına karşı doldurmaları sebebiyle sıkıntı yaşıyoruz. Baba her türlü maddi ihtiyacı karşılarsa iyi ama bir kere bile hayır derse hemen boşanırken bana mı sordunuz diye savunmaya geçiyor. Eski eşte evlendi ve çalışıyor ama maddi olarak hep babadan babaanneden bekliyor. Hatta para istemek için eski K. validesini bile arayabiliyor. Bende artık sömürülmek istemediğim için eşimle bazen tartışıyoruz. Çocuğunda sana iyi davranmasına aldanma, annesi ne kadar kötü davransada sonuçta anneyi tercih edecek. Tercih edecek derken sizde kalmak isteyecek, siz her türlü imkanı sunarken yinede siz kötü anne iyi olacak. İnşallah sizinki böyle olmaz, güzel olur. S

Evlenmeden önce eşiniz size "oğlum evliliğimizin içinde olmayacak" dedi ve siz de inandınız mı.. Kendi evladı için bu ifadeyi kullanan bir babaya, siz de bugün kalkıp "ben oğlunun bizimle yaşamasını istemiyorum" demişsiniz, çok mu.. Ben üvey anneyle büyüdüm. Babamla olan müşterek çocukları için marketten aldıkları abur cuburları köşe bucak saklardı bu üvey anne. Babam da bunu bilir, göz yumardı. Buzdolabını izin alarak açardım, evde kek-börek pişirildiyse ancak misafirler için ortaya çıkartıldığında el sürebilirdim. Yeni piştiğinde buram buram koksa bile 1 tanecik isteme şansım yoktu. Ama aynı kadın şimdi 20'li yaşlarda olan oğlunun, poğaça pişirdiğinde tepsinin yarısını daha kaynarken yemesi ile mutluluk duyuyor.. "Evi dağıtıyor, hazır yemek istiyor" diye bahsettiğiniz bir insan yavrusu.. Yani etrafa tüy saçan bir papağan veya parkeleri çizen bir ev kedisi değil.. Farkında mısınız.. O çocuk sizin öz evladınız olsaydı, dağıttığı evi zevkle toplar, marketten istediklerini sevinçle temin eder, mideye indirmesini mutlu mutlu izlerdiniz.. Ama şimdi sorun oluyor bunlar. Tabi siz de kendi açınızdan, bir başkasının çocuğunu kendi çocuğunuzmuş gibi göremeyecek olmakta ve evliliğinizde bir yük olarak kabul etmekte haklısınız, tamamen insani bir his. Bu konuda ahkam kesecek, nutuk atacak değilim. Yani ne yazık ki ortada en masum kişi olan bu genç, aynı zamanda olayın da mağduru.. Bir anne babanın el bebek gül bebek büyüttüğü, göz nuru bir evlat iken.. Şimdi anneye de gitse babaya da gitse bir tarafı neticede yabancı olacak ve evlilikte yük görülecek. Neyse ki yaşı çok küçük değilmiş, birkaç seneye kendi evine falan çıkabilir umarım. Umarım annesi ile gider. Anne ne de olsa çocuğunu evliliğinden yeğ tutacak ve onu daha fazla müdafa edecektir. En basitinden "onu yedi, bunu yedi, evi dağıttı" sıkıntıları olmayacak ve üvey babası öz anneyi doldurmak için uğraşmayacaktır. Oysa siz her fırsatta çocukla ilgili olumsuz fikirlerinizi yansıtacaksınız babasına, zamanla eminim babası da soğuyacak. Bir baba, annesini sevmediği bir çocuğu sevemiyor ne yazık ki.. Hepinize Allah kolaylık versin, ne diyeyim..

Daha önce hcbi cocugn bkımıni ustlenmems bri olark senin o cocuga bkman bya zor oluck ki şuan hamilesn karnin buyudgnde zorlanicksn. Ay walla cok zor bi durum. Kyamam bn sna ya. İlerde bde bebek olunca ya kskanrsa :26: D

Cok dogru soyluyorsunuz. Ama huzursuzluk cıkarmadım ben hiç. Eşime sadece kalmayacak demiştin dedim. O kadar. Tartısmadım bile hatta dertleştik eşimle. Tatillerde gelir kalır. Ama surekli istemiyorum. Anneside göndermez bence. Ama eğer ben basta bu sozu hatırlatmasaydım eşim zorla alırdı cocugu annesinden. P PrinceSSss I'm like a

Sizin yaşadığınız durumu yaşadım. Ayrıldığım eşimle evlendiğimizde bir çocuğu vardı. Ama onun için hırlaması gürlemesi diye bir tabir kullanmadım. Annesinin yerinde başka bir kadın gördüğü için içinde kopabilecek fırtınaları tahmin ettiğim için elimden geldiğince hassas davranmaya çalıştım. Yorumum da sizin yaptığınız yoruma göreydi. Çocuk hakkındaki düşünceleriniz inanılmaz bencil. Anlatımınızdan başka bişey çıkmıyor. Ama siz bunu anlayamıyorsunuz bile. Evet ben bir anneyim ama eşimin çocuğu bize geldiğinde çocuğum yoktu. Ona rağmen empati kurmayı başarabildim. Hiç annelik taslamadım ona.. O çocuğun bir annesi var elbette ki ona annelik yapmaya hakkınız yok. Mesafeli olmak demek gerektikçe o çocukla konuşmak demek değildir ayrıca.. Neden o çocuğa kızgınsınız onu da anlamadım. 9 yaşında bir çocuk o.. Annesi babası ayrılan bir çocuk.. D

Babayada hak veriyorum ben. Çocuğu nede olsa, düşünmek zorunda C

Evliliğinde sorun istemiyorsan sizde kalmasın. Birde ilgilenme konusunda benim gibi aşırıya kaçarsan herkes herşeyi senden bekliyor. Sen nasıl olsa ilgileniyorsun diye hem anne hem baba zaman içinde bütün sorumluluğu sana yıkıyor ve en ufak bir hatanda kıyametler kopuyor. Çocukta büyüdükçe her başarısızlığın sebebi olarak boşanmayı ve ikinci evliliği öne sürüyor. Çocuğa kötü davranman için yazmıyorum ama sınırını iyi çiz, yoksa sonuç benim ki gibi hayal kırıklığı olur. Bir anlık annelik hisleriyle hareket edip sizde kalmasına izin verme yoksa evde koyduğun resimlerde bile çocuğunda resminin olmasına dikkat etmek zorundasın, aksi halde kavga sebebi olabiliyor. Çocuğun düzensiz yatış ve duş saatlerinden dolayı eşinle kardeş gibi olursan bunun suçlusu da sensin. Çocuğun saat düzensizliğini söyleyecek olursanda canın istemiyor çocuğu niye bahane ediyorsun diye eşinden fırça yiyebilirsin, bunun gibi bir çok yaşanmış örnek mevcut. C

oyle bır yorum yapmısınız kı sankı ben onu cocuk degıl hayvan olarak goruyorum sanırım bır annesınız ve bunun verdıgı manevı duygularla fazla hassassınız. bu dunyaya gelmeyı evet kendı secmedı, anne babası ayrılsın kımse ıstemez bu da bır gercek, eve gelme mevzusunda tam tersı kendı ısteyerek gelıyor cunku bız ona hıc karısmıyoruz ama kendı evınde anne otorıtesı var, benden nefret etmesını gerektırecek bır durum da yok ben ayırmadım anne babasını, ben ona annelık yapamam o da bunu ıstemez-babasınında boyle bır beklentısı yok, gelır gıder bırlıkte bısılerde yaparız ama mesafemı korurum o da korusun ısterım. hem baskalarının hayatına yorum yapmak cok kolay ama sız bu durumda olsanız napardınız acaba cok merak edıyorum? D

Sürekli gelecek diye bir şey yok. Zaten anne evlenme kararını ertelemiş. Başından atmak isteyen bir anne ya da yeni evlilikte sorun çıkarmak isteyen bir kadın olsaydı bunu daha önce yapardı. O da sonuçta evlat. Babasına geldi diye kavga sebebi olmasın. Konusahibi huzursuzluk çıkardığında pişman da olabilir. Çünkü oeşi o çocuğun aynı zamanda babası. Ama olağandışı ya da büyük tartışmalara sebep olacak birşey çıkmadıkça sessiz kalmak en iyisi. Yoksa her işi yapmak zorunda kalacak dediğiniz üvey anne bu kez haklıyken haksız duruma düşecek. Birçok şeyden sorumlu tutulacak.. NehirMete

siz bekar birisiyle evlenmediniz. dolayısıyla hayatın böyle şeyler getirebileceğini düşünmeniz gerekirdi. evlenmiş boşanmış çocuklu bir adamın gün gelip çocuğuyla birlikte yaşayabileceği ihtimalini hesaba katmalıydınız. katmadıysanız bunu kabullenmek en iyisi. seçimlerimizin yükümlülüğünü hepimiz sırtımıza alıyoruz bi şekilde. bu da sizin seçiminizin yükü. ben çocuğa üzüldüm bitek. sizinde açıkçası bencil olduğunuzu düşünüyorum. evlendiğiniz adam bekar olsaydı tamam ama boşanmış ve çocuklu bir adamla siz bekar bir adamla evlenmiş gibi bir hayat hayal edemezsiniz. hayal edersiniz ama gerçekler farklı olur. bence kabullenseniz eşinizde sizde rahat edersiniz. o çocuk sizin çocuğunuz olsaydı onu tarif ederken bile hissettiğiniz antipatiyi bu denli yansıtmazdınız. normaldir eşinizi sevdiği başka biriyle paylaşmak kolay değil amabu sizin seçiminiz. S

yazılanları yeni baştan sona okudum. zor durum. Allah kolaylık versin... Kusura bakmayın düşünmeden eleştirdim. çok insanı normal şeyler düşünüyorsunuz. sıkıntınızı anladım. çocuğa çok uzuldum ama. neyse Rabbim herkes için iyisini nasip etsin Q quequedaniels hesap kalıcı olarak

Çok tesekkür ederim gercekten cok değerli bunlar benim için. Annemle bile kousamadıgım konular bunlar. İyiki varsınız

Peki sizce ergenlik cagındaki bu cocugun babaya mı anneye mi daha cok ihtiyacı vardır. Bizim yanımızda ne olursa olsun üvey anne ile yasaması mı sıkıntılı yoksa üvey baba ile anne yanında mı? Cocuk biraz kız cocugu gibi. Böcek görünce bagırır mesela. Aşırı tembel. Halsı ile babaannesinin evinin arasında sadece bir cadde var. Caddenin sagında halası tam karsısında da kayınvalidemin evi var. Biz onu bu arada arabayla u çekerek götürdük düşünün yani. Onu otururken hiç görmedim hep yatar. Aşırı kilolu. Annesinin karakteriymiş aynı. Cocuk için düşünecek olursak sizce onu yanımıza almalımıyım? E EBRU 72

Elbetteki eşlerin özel hayatı olacak. Ben hiçbir zaman yeni evlilik falan diye bakmıyorum. Ama unutmayın o çocuk eşinin evladı. Net tavır falan konmuyor. Net tavır konursa eşinin uzaklaşacağını hesaplayamadınız. Kimse evladına ters ya da tavırlı davranılsın istemez.. Çocuk kaç sene daha kalır ki anne baba yanında. Gerek var mı evinde kalmasın diye tavır yapıp sevimsiz bir insan olmaya. Zaten ben annesinin çocuğunu bırakacağını zannetmiyorum. Ancak hastalıklı insanlar sırf huzur bozsun diye çocuklarını gönderirler. Bu durumlar da kısa sürede ortaya çıkar. Çok olağan dışı bişey olmadıkça geride kalmak taraftarıyım ben.

Çok üzücü ama cok da yerinde bir cümle; annesi olmayanın babası da olmazmış. Allah kimseyi kimseye muhtac etmesin annesinden baska. E EBRU 72

Cevap veren herkese cok tesekkür ederim arkadaslar dediğiniz gibi yaptım. Eşimin üzerine gitmedim. Bazı şeyleri kendisi görsün istedim. Cocugun anneside bu sene değil seneye evlenmeye karar vermiş. Bu sene cocugun düzenini bozmayacak. Seneyede lise baslayacak cocuk kısmet bakalım. Umarım herşey gönlümüzce olur

konunun şimdilik çözülmüş olması sevindirici. seneye yne açılırsa net bi şekilde kararınızı söyleyin bence. yeni evlisiniz özel hayatınızolacak bir erkek çocugun yanında ne kadar rahat olabilirsiniz? benim erkek kardeşim kaldı 6 ay yanımda inanın eşime yaklaşırken hep tedirgindim ki evim dublex ve biz üst kattayız. olmuyor yanı yalnız gibi. E EBRU 72

Hapinize ayrı ayrı tesekkur ederim. Biçok acıdan gördum durumu. Şuanda hamileyim. Daha cok yeni. Çocugun bizimle kalması istemiyorum. Basta oyle konusmadık ve ben zaten calışıyorum, birde ergen yastaki ve boylesine bakıma muhtac bi cocuga bakamam. O geldiğinde yatak odamızın kapısı bile acık yatıyoruz. Korkdugu için laptop el bilgisayarı daha adını bilmediğim birsuru cihaz hep oturma odamızda duruyo biz oturacak yer dahi bulamıyoruz. Ama eğer eşim kalacak derse bişey demem. Huzursuzluk cıkarmam asla. Dayanmaya calışırım en sonunda da olmadı ben giderim. Cunku bi çocugun kendini babasının evinde sıgıntı gibi hissetmesini istemem. Asla huzursuzluk cıkarmam. Gelme demem. Gelirsede bişey demem yine iyi davranırım ona alışmaya calısırım ama eşimin yaptıgı riyakarlığıda unutamam. Bİter evliliğim. Ne yazıkkı. Onu cok seviyorum ama artık daha cok sevdiğim biri var ve ben cocugumu stres altında asla buyutmem. Onun için giderim.

ilk mesajları okuyup hemen yorum yapmışım kusura bakma olaylar ilerlemiş. ama gerçekten dediğin gibi sabırlı olabilecek misin derslerine falan da yardım edeceğim demişsin. çok iyi niyetli düşünmüşsün her şeyi ama insanın bazen dayanamadığı zamanlar olur. yemek seçer, etrafı dağıtır, sorumsuzluklar vs... C

Annesinin niyeti sizin aranızı bozmak, bunun içinde çocuğu kullanıyor. Bizde de annesi sorumsuz davranıyordu, bende eşimin yanında çocuğa annene bu kadar yük oluyorsan seni evlatlıktan reddedsin, ben nüfusuma alayım dedim. Çocuk bozuldu, annesi maddi-manevi ilgilenmiyordu ama annesine de toz kondurmuyordu. Sonuçta sizde kalsa, sen çocuk için kendini parçalasanda yaranamayacaksın. Boşver sen ister annesinde ister babaannesinde kalsın, yeter ki sende kalmasın. Eşinde başta verdiği sözleri tutup sizde kalması için ısrar etmez inşallah. Allah yardımcın olsun, zor iş gerçekten. C

Evet canım o yuzden ve annesi gibi davranıp onu yarı yolda bırakmamak için evime gelmesini istemiyorum. C

evet canım sen gönlünü ferah tut hersey guzel olacak. Şimdi olmasa bile mutlaka bigun olacak. Önemli olan yınede mutlu olabilmek. Herseye ragmen... Sevdiğimiz insanla birlikteyiz. Bu bile yeter belkide. Umutsuzlugada kapılma sakın. Neler duyuyoruz, okuyoruz. Bazen imkansız denilen durumlarda bebek geliyor bazende hiçbir problem yok denilen durumlarda hamile kalınamıyor. Allah sana bi bebek verecekse verir. Unutma hersey guzel olacak P psikolog2003

Kesinlikle oyle. Kayınvalidemi arayıp ikide bir beni kötülüyo. Ona davrandığın gibi bana niye davranmadım diyomus. Cocugada surekli kotuluyo beni. Hatta kocamıda olur olmaz saatlerde aRAyıp beni kötulemeye kalktı aMa eşim izin vermedi tabi. Son zamanlarsda surekli sacma sebeplerle eşimi arayıp duruyodu. En son eşimde niyetini anladı arama artık beni dedi. Kendi cocugu bile ablam senden bes kat daha ıyı demiş. Yani cok zor. Üstelik surekli gundemde olması beni rahatsız ediyo. Eşimlede tartıstık surekli ondan bahsediyosunuz dedim. Annende bana onu anlatıyo dedim. Annesinede kızdı eşim. Aramız limoni şimdi. Bilmiyorum yaaa. cok sıkıntılıyım. Ama bizim yanımıza gelmezde keske babaannesinde kalabilseydi iyi olacaktı. O kadından surekli olarak kurtulurduk. C

Abur cubur masrafı nedir ya? Kendi çocuğun olduğunda yediğinin içtiğinin hesabını yapacak mısın? Kocanın evladı o. Haftada 2 gece sarılmadan oturursanız aranıza soğukluk girmez merak etme. Hayret ediyorum valla 9 yaşında çocuktan bahsediyorsun. Gerekmedikçe konuşmuyormuşsun vallahi tebrik ederim. Süpersin.

kızım valla işin zor. ergen çocuğu olan eşinin arkadaşlarından yardım işte. benim 13 yaşında kızım var. hep derim ki Allah kimsenin çocuğuna bakmak zorunda bırakmasın. çünkü kızım bile bazen el gibi oluyor. defollar senden utanıyorumlar, ne biçim annesin senler.. çok zor işin. ben annesiyim göğüs geriyorum. sen onu bebekliğinden beri büğyütsen sen de gerersin. ama çocuk bakmaktan anlamadığın gibi ergende anne ile ayrılmak travma olur. işin çok zor. ergen çocuğu olan ortak arkadaşınız varsa akşam yemeğe falan çağır bayanla önceden konuş konuyu onlar açsın. ergende anneden ayrılma travması olur de ya da onlar desin. sen sadece ergen çocuğu olan arkadaşlarımla konuştuklarımı hatırlıyorum da anne oğul bile anlaşamazken ben nasıl anlaşayım de. tam tersi benden nefret eder diye konuşuyorum de. falan falan ama adam kararlıysa kadın da kaç senedir bende biraz da o baksın diyorsa işin zor. o zaman tek yapacağın oğlanla yüz göz olma bir arkadaşımın eski kocası kızını zorla aldı. ama asla kız ile ilgili hiçbir karara ya da sorumluluğa kadın katılmıyormuş. mesela bir yere gidecek adam götürüyor. ders çalışmıyorsa çalışmıyor. terbiyesizlik yaparsa kızmıyor babasına akşam söylüyor babasından fırça yiyormuş. başka türlü çok yüzgöz olursun aman evliliğim bozulmasın dedikçe o da kullanır. ergen çok iyi insan kullanır. kızımdan biliyorum. çok genç olduğun için anlamazsın. sen de kalacak derse şartını koy sömesrtrede ve tüm yaz tatillerinde annesinde kalsın şartı iste. HAAAA BAK AKLIMA YENİ GELDİ BU SENE 8. SINIF ÇOK ÖNEMLİ SENESİ TRAVMA OLUR BENİ DİNLEMEZ DERS ÇALIŞMAZ BEN SÖZ DİNLETEMEM ANNESİ KADAR FALAN DE BURDAN YIRTARSIN. SENEYE DE BİRAZ DAHA SENİ TANIR SEN DE ALIŞIRSIN. O ZAMAN BAKARSIN E EBRU 72

Doğru söyluyorsun canım.. Bide bi konuda yanlış anlaşılıyorum. Sanki tek derdim cocugun evimde kalmasıymış gibi. Ama benim en buyuk derdim onun sorumlulugunu alamamam. Ben en cok bu sorumluluktan korkuyorum. Ayrıca yasamayan bilemez o gweldiği zaman eve agır misafir gelmiş gibi oluyor surekli onunla ilgilenmek durumundasın ve bu insanı yoruyor. Kendi evi gibi görse falan misafir değil o evde g, b, düşünceler var tabi ama işin gerceği oyle değil. Bi kere cocuk o şekilde davranılmasını istiyor. Sürekli onunla ilgilenilsin, onun istediği yapılsın istiyor. Kendisi surekli pohpohlanmak istiyor bizde onu uzmemek ve yenıden gelmesini sağlamak için mecbur oyle davranıyoruz. Ama çalışan bayanlara soyluyorum her hafta evinizde misafir agırladıgınızı dusunun. Onu eğitmek gibi şansınız yok. Ona hiçbişey için kızamazsınız. Bunun ne kadar yıpratıcı oldugunu dusunun. Ayrıca babası da bişey diyemez. Oda aynı durumda. Boşanmış ailelerin cocukları yalnızca anneleri eğitebiliyo. Çocuk baba figurunu oturtamıyor bir turlu. Ayrıca surekli bizimle olacagını bilseydim evlenmezdim kesinlikle. C

13 yıl annesi yetiştirmiş size geldikten sonra sen hiç bi huyunu değiştiremiyceksin işin çok zor E EBRU 72

velayet annedeyse babanın ne dediğinin ne istediğinin bir önemi olmaz ki kanunlar önünde. O

Kızlar nolur yardım edin. Hiç kimseyle konuşamıyorum. Eşimle 14 subatta evlendik. Hiç kimsenin haberi yokken. haziran 14 de de cok güzel bi düğün yaptık. Herkes mutlu huzurluydu derken bide bu cıktı şimdi. Benim ilk evliliğim. Mühendisim ve 27 yasındayım. Eşimin ise bu 3. evliliği lise mezunu. Hiçbiri sorun değildi şimdiye kadar ama eşimin ilk eşinde olan bi çocugu var. Oda sorun değildi. Gidip gelirdi bize seviyorumda cocugu. Aramızda abla kardes ilişkisi var. Cok tatlı bi çocuk. 13 yasında. Annesi evlenecekmiş ve şehir değiştirecek. Oğlunuda götürmek istiyo eşimse bized kalmasını istiyo. Çocugunda gitmek isteyeceğini sanmıyorum. Eminim oda bizimle kalmak isteyecektir. Ne kadar cok sevsemde bizimle kalmasını istemiyorum. 13 yasında ama hala küçük çocuk gibi korkar herseyden. Evi cok dağıtıyor. Sürekli marketten hazır ürünler yemek ister cok yemek secer. Bunlarda neysede o geldiğinde bizim evliliğimizde kötü oluyo. Eşim bana soğuk davranıyo. Yeni evliyim ama özel gün ve tatillerde yalnız kaldıgımız nadirdir. Haberi bugun aldım. Ağlamamk için zor tutuyorum kendimi. Belki bencillik yapıyorum ama eşim evlenmeden önce bana onun bizim haytımızın içinde olmayacagını söylemişti. Böyle hersey y6olundaydı. Kadının evlenmeside cok normal. Cocugunu götürmek istemeside. Biiliyorum ama baska götürmek isteyince hersey degişiyo işte. Eşim oğlundan ayrılmak istemiyo. Bana sordu bende istemiyorum dedim. Şimdi evliliğim zarar görür mü? ama biliyorumki oğlu gelincede bozulacak. Off offf nolur yardım edin( K

9 yaşındaki bir çocuktan bahsediyorsunuz kedi köpekten değil. Hırlamak gürlemek nedir? Sizin kendi çocuğunuz o yaşta bu çocuktan farklı mı davranacak zannediyordunuz? Sanki o eşinizin çocuğu değil, hayatınızın engeli.. O çocuğu bu hayata gelmeyi kendi seçmedi. Annesiyle babasının ayrılmasını eminim hiç istemezdi. Ve eminim sizin evinize de çok isteyerek gelmiyordur. Sizinle gerekmedikçe konuşmamayı o da istiyordur. Ben o çocuğun yerinde olsam sizden nefret ederdim..

Siz zor zamanlar geçirmişsiniz, sizin açınızdan haklı olabilirsiniz. Ama baştan çocuk devamlı bizimle kalacak denilseydi belki evlilik gerçekleşmezdi. Çünkü ergenlik çağına gelmiş erkek çocuğu ile aynı evi paylaşmak gerçekten zor. Kendi evinde hapis hayatı yaşamak gibi oluyor. Ben boşanmış olsaydım çocuklarımı babaya bırakmazdım. Çünkü babalar çocuklarıyla anneleri gibi ilgilenemez. İnşallah siz şu an mutlusunuzdur. Dediğim gibi sizin pencerenizden bakınca haklı taraflarınız olabilir ama benim penceremden bakıncada durum gerçekten zor. Aslında en makulu tarafların ikisininde ilk evliliğinden çocukları olması, böylece birbirlerini daha iyi anlarlar. Konu sahibi kabul eder ve çocuk onlarda kalırsa bu evlilik çatırdar bence, çünkü henüz kendi çocuğu yok. Kendisi anne olduktan sonra çocuk kalırsa biraz daha anlayışla bakabilir belki ama yinede zor. C

Böyle durumlarda hep uvey anneler suçlanırya, cocuklarda uvey anneleride suclar ya... Buyrun cocugun oz annesi cocugun velayetini bırakmak istiyo. Hiç tanımadıgı henuz genc ve deneyimsiz bi bayanın bakacagını bile bile. Sadece kendi hayatıns devam edebilmek adına hemde bu en onemli senesinde. Hep uvey olanlar suclanıyor ama asıl suclu anne ve babalar. Evleniyorlar, cocuk yapıyorlar ve sonrada onları yuk görmeye baslıyorlar. Kendi hayatları onundeki engel olarak goruyorlar. Benım ıcın o cocuk yuk cunki benım evladım değil. Ama annesi için olmamalı. Babasıda eğer cocuguna bakmak istiyorsa sevdiğiyle hiç evlenmemiş biriyle değil olgun kendi yaslarında ve mantık evliliği yapmalı... Sonucda bosyere biz suclanıyoruz.

ah be kuzum, ne çektin sen şu gencecik ve gebiş halinle... Biz bebek bulalım diye uğraşıyoruz... Bazısı da böyle buluyo da bunuyo... allah ıslah etsin ne diyim... NehirMete

haksızlık etmiyorsunuz haklısınız, ama eşinizle inatlaşmadan direk kestirip atmadan atartışmaya girmeden usulca zorluklarından bahsedin bence yeni evli olduğunuzu, daha evliliğe alışmaya yeni başladığınız, oğluyla hakkıyla ilgilenemeyeceğinizi, o zaman çocuğun daha kötü etkileneceğinden falan bahsedin iyi niyetinizi görünce o da düşünmeye başlar C

Sen zaten eşinle evlenerek bunları göze almışsın.. Onun bir çocuğu olduğunun bilincindeydin evlendiğin zaman.. Öyleyse bunların olacağını tahmin etmişsindir.. En başında sen büyük bir sorumluluk almışsın. Ne yazık ki bu durumda sıkıntıdan başka bir şey düşmüyor insanın payına.. Allah yardım etsin. C

Baba cok iyi biri ve herkes zaten öncelikle cocugu dusunuyo. Ben alamayacagım yukumlulugun altına girmiyorum. Babasıda cocugun düzenini kurmaya calışıyo. annesinin yaptıgı gibi onu yarı yolda bırakmak istemiyoruz. Gercekten bazen dusunmeden konusuluyo. S

Öncelikle evin bir odasını onun odası yaptık. Kendi beğendiği bir genç odası aldık. Eşyalarını beraber yerleştirdik ve evin bir anahtarını ona verdik. Evi gibi hissetmesi için ayrı odasının olması şart. Ondan sonrası yavaş yavaş kendiliğinden geliyor. Sadece tatillerde geleceksede zamanla alışacaktır.

Haksızlık mı ediyorum acaba E EBRU 72

seni cok iyi anliyorum canim benim esimin ilk evliliginden 2kizi var annelerinde kaliyolar tatillerde 2haftada bir hafta sonlari bizdeler biz almanyadayiz okullar 2ayda bir nerdeyse tatiller oluyor onlarda hep bizdeler ve simdi bizimde 2cocugumuz oldu benim kizim 2yasinda ve kardes olarak cok iyi anlasiyolar bizde cok iyi anlasiyoruz ama arkadasin tekinin dedigi gibi hic kizamiyorsun simardikca simariyolar bizimkiler daha kucukler biri 10 biri 6 yasinda annelerinde 9da uyuyolar bizde 12de uyutamyorum hadi neden Boyle yapiyosunuz deyincede esim birak otursunlar diyor burada rahat ediceklerki istediklerini yapicaklarki gelmek istiycekler diyo tabi onlarda kullaniyolar cunku her istedikleri oluyor burasi onlarin kullandiklari yerleri ben hic oterite kuramyorum Boyle durum oldugu icinde sonra senin dedigin gibi kucuk kiz felaket yemek secer o derecedeki ozel yemek yapmak zorundasin bigun ne yemek var dedi 3cesit yemek yaptim sonra esimde tepki peki pelin ne yiycek oldu bende dedim canim oda yesin artik benim kucuk kizim bile yiyorda oda alissin artik yemek yemege ama yine onlarin dedigi oldu ona yeniden yemek yapildi bunlar kisa sure icin olunca dayaniliyor ama uzun surede mumkun degil kendi cocugunla ugrasiyorsun egitiyosun yeri geliyor kiziyosun ama onlar kirilmasin diye hic bisey yapamiyosun ben onlara kizdigim icin kizima bagirdigimi bilirim sonra cok uzuldum ama kullanilmak cok kotu hele kucucuk cocuklarin bunu yapmasi ve babalarinin sirf gelmek istemezler diye her yaptiklarini hos gormesi hic hos degil bizde hic bab otoritsi yok ben kendinede dedim senin kizlar ustunde hic oteriten yok vel hasil arkadasim seni cok iyi anliyorum bu vicdansizlik degil bir cocugu egitmek cok zor ve buisi anneler yapmali benim dedigim gibi 2tane cocugum var kizim 2 oglum 7aylik ve babalari sadec 1saat seviyodur gece gunduz sadece ben bakiyorum oyuzden cocuk icin anne cok onemli hicbir baska kadin annesi gibi bakamaz NehirMete

kendince haklısın bence hem erkek çocuğu ya küçük de sayılmaz kendimi yerine koyuyorum benim için yabancı sayılırdı evin içinde rahat dolaşamazdım yani akşam geliyorum giyiyorum geceliğimi kuruluyorum tv karşısına yani başka bi açıdan baktm olaya ama

Bebeğiniz hayırlı olsun. Sağlıkla alın kucağınıza inşallah. Ben size huzursuzluk çıkardınız demedim hiç. Zaten ne kadarhassa olduğunuz da anlaşılıyor. Ama çok zor bi durum. Yaşamayan bilemiyor ne yazık ki. Çok iyi niyetli de olsa iki tarf ne yazık ki çok sıkıntılı oluyor. Ama böyle bir durumda ne kadar haklı olursanız olun, kendi evladıyla ilgili çok adil davranamabiliyor babalar. Laf söyletmek de istemeyebiliyorlar en başında. Siz en geçerli sebepleri de sunsanız görmek istemeyebiliyorlar. Zamanla evdeki sıkıntı ve tatsızlıkları kendileri yaşıyorlar görüyorlar zaten merak etmeyin. Biraz sesiz kalmak en iy çözüm olabiliyor. Ama bu kabullenmek de olmamalı elbette. Geride izlemek lazım. Hamileliğiniz dolayısıyla siz de çok hassas olacaksınız. Umarım eşiniz bu konuda dengeyi ayarlayabilir. NehirMete

Eğitim konusunda yol gösterici olabilirsiniz ancak maalesef tam olarak eğitimine yardımcı olamazsınız. Çünkü söylediğiniz birşeyi yapmadığında ceza verme veya yüksek sesle konuşma şeklinde davranamazsınız, çocuk yanlış anlar alınır. Ben kendi kızıma istediğim şekilde ödül-ceza sistemi uygulayıp, gerektiğinde bağırıyorum. Bana alınsa da bir süre sonra affeder ama üvey çocuk daha farklı düşüneceği için ona bağırma veya ceza sistemi uygulayamayız. Burada öz anne babanın devreye girmesi gerekiyor. Mesela kardeşi ile ilgili vereceğiniz sorumluluğu yerine getirdiğinde ödüllendirebilirsiniz ama yerine getirmezse ceza veremezsiniz. dumanistbusra07

Küçücük bir çocuğa karşı ne kadar da güzel almışsınız gardınızı. ayrı koltuklarda oturuverin bir zahmet televizyon izlerken... Hiç o çocuğun yerine koydunuz mu kendinizi? Acaba geceleri hiç korkuyor mu? Tuvalete gitmeye çekiniyor mu? Banyo yapacağım demekten utanıyor mu? Annesine gitse babasını özleyecek babasına gelse annesini. Bir de üvey anne babayla uğraşıyor. Şuanda o çocuğun hayatını kurtarmanın derdinde olmalısınız eğer insanlığınız varsa. Benim babam annemi evliyken hatta annem bana hamileyken bir başka kadınla aldatmıştı. Çocuğu oldu evlilik dışı. Annem aldı o çocuğu yıllarca bizden ayrı tutmadı. Aramızda 5-6 ay fark var. Evli şimdi kızı var teyzeyim hatta. Canım sıkıldığında ararım derdi olduğunda o da beni arar. Benim için abla, arkadaş gibi. Sizden önce olan bir çocuk. Evlenirken varlığını biliyorsunuz. Ne demek eşim hayatımızda olmayacak dedi. Benim eşim öyle bir şey dese sen ne biçim babasın derdim. Bugün ilk çocuğuna babalık yapmayan yarın benim çocuklarıma nasıl babalık yapacak derdim. Allah içinize merhamet doldursun...

Eşinizle açık açık ama tatlı ve kırıcı olmayan bir dille bu konuyu konuşmalısınız C

Bende evimin bir odasını ona ayrıdım. Ama hiç kullanmıyor orayı. . push ; NehirMete

baba iyi biriyse önce çocuğum der. sizde haklısınız. ama ne bileyim. keşke evlenmeden her ihtimali düşünseydiniz. C

Velayet annede değil mi? Anne vermez bence çocuğu evlense de.. Ayrıca eşiniz bu sorunları görmüyor şimdilik kolay geliyor. Eğer gelirse benden size tavsiye sesinizi çıkartmamaya çalışın. Madem sorunlu bi çocuk eşiniz de anlayacaktır neyin ne olduğunu. Tecrübeyle sabit... C

NehirMete

abur cubur masrafı evet nıye dersenız? su an maddı sıkıntımız var evın genel eksıklerını alamazken, ve bahsı gecen cocuk makarna-mantı turevlerınden baska bıseyı agzına surmezken bunda tum sebzeler ve kahvaltılıklar hatta ette dahıl karnını tum gun bır poset abur cuburla doldururken ben onu gereksız masraf olarak gorurum. ayrıca kendısı ıcın de zararlı seyler, ben oyuncak ve abur cubur masrafının asırısına karsıyım onun yerıne egıtım gerecı kıyafet alınabılır. ılla bırsey yıyecekse evde yapılan kek-pasta- borek yesın hem daha az zararlı, hemde gereksız harcama yapılmaz. ayrıca konusurum konusmam o bana kalmıs bırsey oturup saatlerce sohbet edecek halım yok ya, babasıyla bıle o kadar konusmuyor ozunde kendısıde sessız bır cocuk zaten... hem bır anne bır babası varken fazlası bana dusmez zaten, bız kendı ılıskımızı bu sekılde koruyoruz yoksa ben konuscaak olsam bu aynı zamanda onun hosuma gıtmeyen davarnıslarını da yonlendırmem demek mesela benım cocugum olsa yemedıgı seylerı yemesı ıcın ugrasırım, gereksız masraflarını kısarım her dısarı cıktıgında oyuncak alınmaz bır cocuga her ıstedıgı yapılmaz durmasını bılmelı cunku cocuk para kazanmanın ne demek oldugunu bılmez..!!! E EBRU 72

durumun çok zor tatlım, Allah yardımcın olsun. öz anne muhtemelen dediğini yapıp velayeti bırakır, baba "sonuçta o benim çocuğum sokağa atamam ya" mantığını ileri sürer. çocuk eve gelse, sesini yükseltsen üvey anne sonuçta denir, çocuk muhtemelen bu durumun farkında olur ve hatta bunu kullanır. senin ilk hamileliğin zaten, onun nazını yapman, keyfini sürmen gerekirken "ne desem yanlış anlaşılmam" diye uğraşırsın... toparlanmalısın tatlım. kendini germek üzmek, biliyosun bebiş için hiç de iyi değil, özellikle ilk üç ay aşırı derecede hassas davranmalısın kendine. bununla birlikte tüm söylediklerine katılıyorum. olan en çok şu an oradan oraya sürüklenmek zorunda kalacak olan çocuğa olacak. tüm suçlu da öz anne ve babası olacak, ancak genel kanı itibariyle de üvey olanlar suçlanacak. . push ; C

Evet velayeti annede ve o götürmek istiyor cocugunu normal olarak. ama eşim istemiyor ve cocugun haberi yok suanda olursa istemez biliyoruz. Ama haklısınız sakin olmamda fayda var. Sonuçta cocuk bizim maddi sıkıntımızın farkında. Kimse cözemedi ama ben biliyorum cocuk cok bencil ve para duskunu. Bu yuzen bizde kalmayıda istemez.

Hiç ısrarcı olmayın. Normal davranın, ne aşırı ilgili ne de aşırı ilgisiz. bazı şeyler çocuğun karakterine göre de farklılık gösterir, mesela annesine aşırı düşkünse alışamayabilirde. C

Aynı durumu yaşamayanların yorumlarını boşverin siz. Bende eşime evlenirken çocuğun devamlı bizde kalmayacağı, tatillerde geleceği şeklinde konuşmuştuk. Çocuk büyük bir sorumluluk ve öz babası da olsa babalar çocuklarıyla yakından ilgilenemiyor ve bütün yük üvey anneye biniyor. Yük binmesi bir yana yanlış anlamasın kırılmasın diye çaba sarfederken ister istemez şımarıklığa sebep olunuyor. Çünkü ses tonunu biraz yükseltsen bile üzülür diye aksi davranma ihtimaliniz yok. Baştan beraber kalacağımızı söyleselerdi durum farklı olurdu. Ayrıca siz zaten tam olarak çocuk psikolojisindende anlayamayabilirsiniz, henüz anne adayısınız. Şu durumda çocuğun ortada kalma durumu yok zaten, annesi hayatta. Çoğu zaman nafaka için evladını bırakmayan anne rollerinde olup, yeniden evlenmeye karar verince de çocuğu babaya göndermeye çalışan veya baba evlenince çocuğu baba ile yeni eşinin arasını açmak için kullanan tiplerde az değil. Sonuçta burada suçu olan anne ve baba ama kötü olan üvey anne oluyor! Sağlıkla ve Hayırlısıyla bebeğinize kavuşun İnşallah.

evet canım devam ediyorum. yarın yine doktor kontrolü, benim tahminim hafta başına kadar iğnelere devam ederim, bugün daha 8. gün oldu kalçadan vurulduğum iğneler. okuduğum kadarıyla 10-14 gün arası sürüyormuş. biraz dengesiz benim yumurtalar :) hepsi kendi kafasına göre takılıyor, aynı anda büyüyelim diyen yok. bazen geriliyor, umutsuzluğa düşüyorum, sonra toparlıyorum, sonra tekrar... ya açıkcası işin ilginci genelde içim rahat, doktorların tüm olumsuz yorumlarına karşın... olmazsa da doktorlar çok umut vermemişti zaten diyip avuturum kendimi artık. nasip kısmet... doktor vesile, şifa Allah'tan mantığındayım. inşallah herşey çok güzel olacak :) hepimiz için... C

Dün akşam ona hatırlattım bunu. Surat yaptı bana. Zaten bizde kalmaz istemez burada rahat hissetmiyo kendi evi gibi göremiyo falan dedi. Bende bunun suclusu ben değilim o geldiğinde sevidiği yemekleri yapıyorum onunla ilgileniyorum o ne isterse onu yapıyorum dedim. Sonradan haklılıgımı gördü. Çocuk çok tatlı iyi biri ama ben 13 yasında birine bakamam ki. Onun dilinden anlamam. Ayrıca ben yeni evliyim eşimin ilgisinin bende olmasını istiyorum. Ama o gelince tüm ilgi ona kayıyor. Yani 2 gün sorun değilde sürekli napcam. Bide yeni evlendiğimiz için cok borcumuz var. Eşimin ailesi hiç yardım etmedi. Annemlere biz ilkinde elimizi tasın altına koyduk bunda yapamayız dediler. Annemlerde o söz yuzunden yardım etmedi. İstemediler evlenmemi. Bu kadar borcun içinde o çocugun ihtiyaclarını karsılamakda cok zor. Cunku cok fazla para harcıyo. Standartları cok yuksek. Kimsenin evinde olmayan bilgisayarlar laptoplar, ıpadlar bizim evde bozuk halde yatıyo. Offf offf eşimede kıymaıyorum. Bizde cocuk düşünüyoduk. Bu ay belkide hamile kalacagım. Evde sadece bir tane cocuk odası var. Ve ben kendi cocuguma oda yapmak istiyorum. O zamanda buyuk sıkıntı olacak eminim(

Annesinin ilgi anlayışı biraz farklı. Cocuga maddi olarak gerekenden fazla imkan veriyor. Cocugun hala arkasını toplayacak bakıcısı var. Düşünün. Ergenlik çağında bi cocuk vucudu gelişiyo ama kendisi hala bebek gibi. Kendi sorumlulugunu dahi alamıyor. Ama annesinin kendisi ile ile ilgilenmediğinden ve ona yemek dahi yapmadıgından sıkayetçi cocuk. Çook üzülüyorum ona. Of kafam cok karısık. Ama ona verdiğim odayıda bebeğim için dizayn etcem mecburen. Onun annesinin evinde bi odası var. Benim bebeğimin baska kimsesi yok ve ben asla onu bişeylerden mahrum bırakmam. Odayı mecbur kardesi ile paylşamayı öğrenecek. Hem belki bebegım sayesinde buyudugunun farkına varır. İlk zamanlarda alışması için onada sorumluluklar vereceğim. Bakalım hayırlısı. NehirMete

Herkes kendince haklı da... Şu çocukların düştüğü durum öldürüyo beni kendi baban istemez, annen istemez problem, huzur bozucu olarak görülürsün. O çocuğun evi yok şu an gitmen için gün sayılıyosa orası evin değildir. Herkes kendi başının çaresine bakar da Allah o çocuğun ve onun gibilerin yardımcısı olsun. C

Bence haksızlık etmiyorsunuz. Siz de evliliğinizde sorun istemiyorsunuz. Üstelik baştan konuşulmuş çocuk annede kalacak diye. Anne evlenirse çocuğumu alırım demedi değil mi eşiniz size. Onunla birlikte yaşamayı tercih etmemek sizin insiyatifinizde.. Mahkemenin tahsis ettiği zamanlarda elbette ki çocuk sizde kalacak. Sizde asgari düzeyde o çocukla ilgilenmek durumundasınız. Sadece babayla bu konuda çok tartışmaya girmemenizi tavsiye ediyorum kendi adıma. O da haklıyken haksız duruma düşmemeniz için. O sanırım tahmin etmediğ bi durum yaşıyor. Onun da haklı olabileceği tek şey çocuğunun üvey babayla ilgili korkuları olabilir. Kendi kontrolü altında tutmak isteyebilir. Size de güveniyorsa çocuğu için en uygun yer olarak sizin evinizi düşünüyor olabilir. Bekleyin bakalım biraz.. mihrican89