yuce rabbım kolaylık versın ınsaalah . push ; SizBiz Maşaallah

Biz 3 yıldır evliyiz, evliliğimizin başından beri sorunluyduk. Hep zamanla düzeleceğine inandım. O küstü ben gidip gönlünü aldım, o yatağı ayırdı ben onu yatağa çağırdım, annesi doğumuma geldi 3 ay bizimle kaldı beni dövmeye kadar kalktı eşim annesine hiçbirşey demediği gibi birde beni suçladı. Onlarda yetmedi porno sitelerine girdiğini gördüm. Ekonomik anlamdada bana yaşattığı sıkıntılarıda saymıyorum.. Bana boşanmanın dışında hiçbir alternatif bırakmadı. Hangi kadın küçücük çocuğuyla helede 2.5 yıldır yaşadığı bir ülkede yanlız yaşamak ister. Ama başka şansı yoksa, evliliği götüremiyorsa zorunluluktan da olsa arkasını dönmek zorunda kalır. Bunu sizde en az benim kadar iyi biliyorsunuzdur eminim. O beni boşanma aşamasına getirdi tavır ve davranışlarıyla bende son sözü söyledim ne yazık ki. Ben zaten evden pek dışarı çıkmıyorum. Almanca kursuna gidiyorum, hava güzelse oğlumu parka götürüyorum ayrıca eve alışveriş yapmak için çıkıyorum. Beraber gideceğim arkadaşın eşi zaten eşiminde samimi arkadaşı. Onun aracılığıyla tanışmıştım. İyi insanlar. Onlar akşam 6.30 gelip beni aldılar zaten 8.30 da da eve donduk. Oğlum gündüz 2 kere uyuyor. Hem öğleden önce hemde öğleden sonra. Akşam uyuma saati en erken 9 zaten. Oğlumu asla mağdur etmem. Zaten oğlum bütün gün evin içinde sadece beni görüyor, dışarı çıkmak ona çok iyi geliyor. Çocuklarla birarada olunca o kadar çok keyif aldı ki anlatamam size... Bu durum ilk defa oldu zaten. Genelde o bekletir herzaman. Oğlumda bende uyuyakalmışız, ben uyanık olsaydım bile oğlumuzu uykudan uyandırıp göndermezdim. Biz kendimizi çocuğumuza göre ayarlayacağız, çocuğumuzu bize göre ayarlama şansımız malesef yok.. Onun bunu öğrenmesi gerekiyor diye düşünüyorum. Ama anlayış göstermek yerine polisi göndermeyi tercih etti.. B Balans. tek ayak

Benimde gönlüm burda kalmaktan yana. Kendim için olmasada oğlumun geleceği için burda yaşamak daha mantıklı geliyor banada. Ama eşimin zırt pırt sudan bahanelerle bizi polisle muhattap edip etmeyeceğindende çok emin değilim açıkçası. Polislerin bizim eve geldiği zaman hala gözümün önüne geldikçe yüreğim daralıyor... Nafakaya gelince eşimin maaşı düşük göründüğü için nafakayı onun yerine devlet ödüyor bana. Beyefendinin cebinden tek kuruş para çıkmıyor.. Ne bana nede oğlumuza... Umarım sizinde söylediğiniz gibi şu an hayali bile bana çok uzak gelsede yepyeni ve güzel bir hayatı yakalarım yeniden.. Teşekkür ederim.. G

Bende yeterince tanımadan böyle bir evlilik kararı aldığım için çok pişmanım. İyi bir işim, güzel bir maaşım vardı. Bana oraya gelirsin deneriz mutsuzum dersen geri döneriz demişti. Orda dil öğrenirsin, gerekirse 2. üniversiteni orda okursun v. s. gibi şeyler söylemişti. Onun sözlerine inanmıştım. Ama zaman geçtikçe öyle olmadığını gördüm. Durumunun çok iyi olmadığını biliyordum ama borçlarının olduğunu bilmiyordum. Hep birşeylerin düzeleceğini düşündüm.3 yıl boyunca borçları toparlamaya çalıştım. Borçlar bittiğinde bizim evliliğimizde bitti.. Maddi durumu çok takmıyorum aslında bana evliliğimize sahip çıksaydı yeterdi. Neyse olmadı.. Bu duruma geldik. Polis noktasında sizin yazdıklarınızı okuyunca ve onun yaptığını karşılaştırdığımda ne kadar doğru bir tespit yaptığınızı daha net gördüm. Benim burda kalmak istememin en büyük nedeni oğlumu babasına hasret, babasından uzak büyütmek istememem. Çünkü biz ayrılarak çocuğumuza en büyük haksızlığı yaptık, birde babasından uzakta büyüterek oğluma daha fazla haksızlık yapmak istemiyorum. Ama sizinde dediğiniz gibi bu davranışlarının devamı gelirse hem benim hemde oğlumuz açısından daha sıkıntılı durumlarla karşılaşabiliriz. Kafam karmakarışık. Türkiyeye 3 haftalığına aileme gideceğim oğluşumla. Orda daha sağlıklı karar verebilirim inşallah.. Desteğiniz için çok Teşekkürler B bircocukannesi

Bende neden böyle yaptığını anlayamadım.3 hafta sonra oğlumla Türkiyeye ailemin yanına gideceğiz.3 hafta kalıp döneceğiz. O bunu hazmedemiyor. Sanırım kendince aramızdaki tartışmaları büyütüp polise taşıyarak bizim gitmemizi engellemeye çalışacak. Tabi bu benim tahminim, yanılıyor da olabilirim. Çok teşekkür ederim.. G

Eşim 12 yıldır burda. Haklarını biliyor. Ama keşke haklarını daha doğru bir şekilde kullansaydı. Bende yarın avukatıma gidip yasal olarak göreceği günler dışında başka günlerde görüşmesine yasak koyacağım. Şİmdiye kadar böyle düşünmemiştim. Mahkemenin kararı 1 gün dahi olsa ben eşim haftanın kaçgünü isterse o zaman çocuğumuzu görüştürürüm diye düşünüyordum ama anladım ki iyilikten maraz doğuyormuş.. Kendiside hem geçen hafta hemde bu hafta 9 da alacağım deyip 9.30 da geldi ben ağzımı açıp hiçbirşey demedim kendisine. Ama hala o üste çıkıp 10 dakika beklemeyi problem yapıyor.. Bu kadarını aklım almıyor.. G

meleknazın dediği gibi sen 2.5 senedir oradasın ya. boşanma işinde garip kuş gibi kalıp eşinin ayaklarına kapansaydın ben yalnız yapamam dövsende sövsemde kocamsın deseydin yada evler ayrılınca arayıp yılışsaydın o çocuğunu almaya geldiğinde ona dönmek istediğini pişman olduğunu hatanın sende olduğunu söyleseydin eşin şimdiye kırk kez senle barışırdı.. ama öylemi heleki bir türk kadını yurtdışında dilini bilmediği çalışmadığı ülkede tek başına eşine rest çekiyorya kolay değil bunu hazmetmek eşinde hazımsızlığından kabız olmuş belli. sen böyle devam et hayatım o aklını başına toplayava kadar böyle kal kös kös sana döner. adam olur. G

hmm, canim gercekten ayrilik zor.. esininde pek insaflica davranmadigi ortada.. polisi niye cagirmis anlamadim.. sen zaten görüsmesine izin veriyodunya.. bu erkekleride anlamak zor bazen.. almanya yasamak icin güzel bi yer olmasada pekcok hakkin ve gelirin var.. hic bi kelime bilmeyen asyller bile islerini yürütüyo.. seninde istedikten sonra yapamayacagin sey degil.. simdiden Allah yardimcin olsun H Heyheyliyim

Şimdi tamamen gözlemlerime dayanarak yorum yazacağım. Bir kadın, boşanmayı kolayca kabul edince veya boşanmak isteyince... Adamda, beni başından atıyor, beni postalayıp hayatını yaşayacak, acaba birini mi buldu gibi düşünceler oluyor. Eşinin söylediği gece fink atmak sözü filan buna işaret ediyor. Bunalıma girsen, evden çıkmasan, eşin çocuğu almaya gelince gözünün içine baksan öyle kaprisleri kesin olmazdı. Öyle yap demiyorum, sebebini açıklamak adına yazdım :) Moralini bozman ama... Boşanma işlemleri bitince ümidini kesip umursamamaya başlar. Eşin kızgın ama kötü niyetli değil. Kötü niyetli olsa, çocuğu geç getirir veya getirmezdi. Sadece sana ders vermek istiyor. Bence, sen de ziyaret saatlerine özen göster.9 da alacağım demiş, keşke 9 da çocuğu hazır etseydin. G

katılıyorum bende bu yoruma canım.. bi anlık sinirle olanlar olmuş... ama bende eşinin herhangi bi kötü niyet taşıdığını hissetmedim yazından...

Barışmak istediğini sanmıyorum. Çünkü şimdiye kadar barışmak noktasında ciddi anlamda hiçbir adım atmadığı gibi, hemen gidip kendine ev tuttu. İşin açıkçası benim kapıma polis gönderecek kadar ileriye gittikten sonra iki cihan biraraya gelse barışmam.. gonca2206 v for

Tartışmalarınıza çocugunuzu ortak etmeyin hiç bir zaman. Olaylara sakin yaklaşmaya çalışın, sonuçta babası elbette götürecek gezdirecek. Bence yersiz bir davranış olmuş eşiniz de ileride yine sorun çıkartmayın diye polis çagırarak gözdagı vermek istemiş...

Tek soyleyecegım şey; Çocugunuzun yanında sakın tartışmayın. zaten ayrılıyormuşsunuz birde üstüne çocuga tramva yaşatmayın. telafisi zor olur ve iz bırakır. G

acaba eşiniz yeniden beraber mi olmak istiyor. yok ne ki bukadar araştırma müdahele etme? B Balans. tek ayak

Genel anlamda dikkat etmeme rağmen zaman zaman onunda tanık olduğu tartışmalar oldu ne yazık ki. Ama bundan sonra çok daha dikkatli olmaya çalışacağım. Almanyada kalma isteğim bile çocuğumun babasından uzak kalmasına gönlüm elvermediğinden. Umarım oğlum daha fazla tahribat görmeden biran önce boşanırız. Desteğiniz için teşekkür ederim..

Biz ayrı yaşıyoruz, bazen buradaki konuları okuyunca boşamasam mı diyorum ama o evdeyken de mutlu değilim. Sürekli kavga çıkaran asabi bir tip ve bana karşi sevgisi olduğuna çok fazla inanmıyorum. Haftada 7 gün varsa 3 ünde küsüz diyebilirim. Böyle hayat geçer mi.. Bizim bu konudaki avantajımız çocuğun ufak olması çünkü doktor bana çocuk büyürse o zaman çok daha zor olur ve çok etkilenir dedi. Bu yaşlardaki ayrılmalarda travma yaşamıyorlar, bu düzene alışıyorlar. Hep böyle olduğunu sanıyorlar. İlkokul zamanı fark ettiklerinde de gerekli açıklama yapılır, çok etkilenmezler diye umuyorum. Benim kız zaten babaya düşkün değil. Aklına bile gelmiyor diyebilirim. Çocuk için evlilik sürdürülmez dedi bana doktorlar, çünkü ben bencillik yapmayıp çeksemmi diye düşünüyordum. Gerçi çekecek halim de yok ama bu fikrimin yanlış olduğunu söylediler. Çocuk dengesiz bir ortamda yetştirilmez, yani eğer düzenli bir baba-çocuk ilişkisi olur, çocuğa garip şeyler söylenmez ise, çocuklar etkilenecek diye bir durum söz konusu değil. Gayet saglıklı buyuyorlar hem de bu şekilde..

Oğlumuzla zaman geçirmesinden asla rahatsız değilim. Oğlumun babası, ben babasının boşluğunu dolduramam. Zaten ayrıldığımız için oğlumuza haksızlık yaptık, birde babasıyla ayırarak ona daha büyük bir haksızlık yapmak aklımın ucundan geçmez. Oğlumuz bu duruma tanık olduğu için çok üzgünüm ve vicdan azabı çekiyorum. Benim amacım sorun çıkarmak değildi, zaten uykudan kapının ziliyle uyanmıştım, sersem gibiydim. Birde onun hakaretlerine maruz kalınca benimde nevrim döndü, kendime hakim olamadım. Ama polislik olacak kadarda bana diş bilediğini hiç düşünememiştim ( Meleknaz Herşeyin

Onda bu inat, bu kendini haklı görme olduğu müddetçe asla geri dönmez. Hoş bu saatten sonra dönsede kimseyi bulamaz. Evliliğim süresince evliliğimin sürmesi için elimden geleni yaptım vicdanım rahat. Ama onurumu kaybetmedim. Sizin yukarıda yazdıklarınızı yapsaydım haklısınız geçici bir sürede olsa barışırdık ama sonuç yine aynı olurdu.. Destekleriniz için çok teşekkür ederim..

durumunuz ve eşinizin yanlış tutumu ortada fakat yine de çocuğunu görmek isteyen bir baba var, biliyorsunuz bunu da yapmayan babalar da var eşiniz ve siz bir takım sorunlar yaşamış ve doğal olarak boşanmışsınız, çocuğunuz şu anda ikinizin inatlaşmalarının ortasında kalıyor bence bu durumdan çocuğun en az zarar görmesini sağlamaya çalışın, onun alacağı gün uyumayın, erkenden hazırlayın çocuğunuzu ve babasına verirken güleryüzle verin gerilimi yaşamasın çocuk ayrılığın doğal br süreç olduğunu görsün evet eşiniz yanlış yapmış polis çağırmak, sizi sorgulamak gibi ve siz orada yalnız da olduğunuzdan kendinizi kötü hissediyorsunuz ileride bu tarz şeylere çocukta müdahil olur ve taraf seçmeye zorlanırsa bu çocuğa çok zarar verir siz aklı başında bir annesiniz belli bu yüzden eşinizin biraz suyuna gidin ve müsait bir zamanında oturup bu durumu konuşun, çocuğu görmenin en doğal hakkı olduğunu engellemeyeceğinizi, çocuğa zarar vermemek için gerilim yaratmaması gerektiğini söyleyin G

dil kuırsuna gidiyormuşsun sonrasında bir de iş bulursun. zaten orada devlet yardım ediyor, bir de eşine nafakasını filan tıkır tıkır ödetirler orada. napacaksın Türkiyeye dönüp milletin lafını mı çekeceksin bence kal orada hayata yeniden başla. yepyeni güzel bir hayat. akandeniz herşey güzel

böyle şeyleri zaman içinde yaşayacağınız ortada. ne yapalım kabul edecek ona göre davrancaksınız. eşiniz haklarını iyi biliyormuş ama sizide hiç anlamıyormuş. uykuya kaldı diye kavga etceğine sinirlensen bile tavır yap olmadı çocuğunla biraz daha fazla vakit geçirerek telafi yap. elin gurbet memleketinde allah yardımcınız olsun G

Çok teşekkür ederim.. Dualarınız için.. G

Oğlunuz için üzülmeyin, sürekli ona haksızlık yaptık lafı ağzınızda... belli ki ayrıldığınız için vicdan azabı çekiyorsunuz.. ben de sizinle benzer bir durumdayım, 2 yaşında kızım var, birkaç pedagog a gittim, hepsi de yaşı ufak olduğu için şu aşamada ayrılmanın çok daha iyi olduğunu, kavgalı gürültülü ortamlarda yetişmesindense mutlu bir anne ile yetişmesinin çok daha iyi olacağını söylediler. Çocuk daha çok ufak, şu an sadece kopan gürültüden korkmuştur, ne olduğunu anlamamıştır bile, siz boşanınca da anlamayacak, travma yaşamayacak. İlkokul zamanı soracaktır size, babasının ayrı olmasını, onu da zaten dert etmeyin çünkü artık her sınıfta sınıfın yarısının annesi babası boşanmış durumda olduğundan garipsemeyecektir, gereken açıklamayı yaparsınız. biraz üzülecektir elbette, ama bunu yönetmek sizin elinizde.. erkek çocuk babasız biraz daha zor, rol model gerekli, bunu da çevrede akrabalardan sağlayabilirsiniz veya babası ile bağını koparmamaya özen gösterebilirsiniz.. içiniz rahat olsun... Allah hepimize bu süreçte kolaylık versin... G

Çok haklısınız, malesef bu süreçlerden en çok çocuklar etkileniyor. Ben çocuğum bu durumdan en az şekilde etkilensin, babasıyla sık sık görüşebilsin diye Türkiyeye dönmek istemiyorum. Türkiyede muhasebeciydim ve uzun yıllar iş deneyimim var. Dönsem rahatlıkla işte bulabilirim. Ama çocuğum elimi kolumu bağlıyor. Evden ayrıldığından beride görüşmeleri noktasında bir sıkıntı yaşamadık. Eşimin yüzünü görmek istemesemde çocuğumu verirken güleryüzle verdim. Ama bugün bende sinirlerime hakim olamadım ne yazık ki.. Oğlumun ağlaması hala gözümün önünden gitmiyor ve hala o anı hatırlayınca kendimi oğluma karşı çok kötü hissediyorum.. G

Hergeçen gün düşündüğümden daha da zor geçiyor bu süreç.. Eşimin yanlış tavırları ve söylemleri, çocuğumuzun olduğunu düşünmeden anlık öfkeleriyle hareket etmesi beni çok zorluyor.. Bu kötü günlerin bir an önce geçmesini ve huzura kavuşmayı çok istiyorum. Desteğiniz ve duanız için teşekkürler... G

Eşim 3 yıldır hep bir anlık sinirle ağzına geleni, kafasından geçeni yapıp üstünede özür dileme zahmetine bile katlanmadığı için bu noktalara geldik malesef.. Niyeti ne olursa olsun yaptığı şey beni derinden yaraladı.. Birde arkadaşlara bir daha yaparsa yine polise giderim diyormuş.. Hala kendini haklı görüyor ne yazık ki.. G

ikinizde birbirinize olan güveninizi yeni yitirmişken şüpheli yaklaşımlarda bulunmanız normal.. bu süreç zorlu süreç, alışma döneminde zorluklarını elbetteki çekeceksiniz.. yakın zamanda yoluna sokarsınız, herşey rayına oturur... Allah mutluluk, huzur ve sağlığı eksik etmesin..

Merhaba arkadaşlar, Eşimle boşanma aşamasındayız. Eşim 1.5 ay önce evden ayrılmıştı. Kendine ev tutmuştu. Bu süreç içindede uygun olduğu zamanlarda oğlumuzu gelip alıyordu.1-2 saat zaman geçirip getiriyordu. Biraz geriden başlayıp anlatmam gerekecek. Burda bir tanıdığımız Türkiye ye tatile gidecekti. Gitmeden önce kendisini uğurlayalım dedik. Arkadaşlarında arabasında fazla çocuk koltuğu yok. Eşini ara ondan iste dediler. Bende aradım koltuk bana lazım bırakırmısın dedim. Bana nereye gideceksin, çocuğu nereye götüreceksin v. s. gibi sorular sormaya başladı. Bende şakamı yapıyorsun dedim. Oturduğumuz şehirde arabayla gidilecek bir yere gideceğim dedim. Bu defada kim götürecek diye hesap soruyor. Bende patladım. Seni ilgilendirmez dedim. Ben ona aylar önceki tartışmamızda çocuğu nereye götürüyorsun diye sorduğum için oda bana sorabilirmiş. Bu anlattığı olayda şu şekildeydi. Kavgalıydık, bende mutfakta birşeyler hazırlıyordum. Baktım oğlumu giydiriyor, bende nereye gidiyorsunuz parkamı diye sormuştum bana sanane seni ilgilendirmez diye cevap verdi. Bende bana böyle bir cevap veremeyeceğini, bana söylemeden götüremeyeceğini söylemiştim. Ama o zamanlar boşanma süreci falan yoktu. herzamanki kavgalarımızdan biriydi. Eşim aylarca onun kinini gütmüş ve şimdide o sözün intikamının peşinde bana problem çıkarmaya çalışıyor. Bizim ayrıldığımızı ve onun bana artık bu tip sorular soramayacağını söyledim. Telefonda kavga ettik ve ben telefonu yüzüne kapattım. Bir evi arıyor bir cebimi. Bende en sonunda dayanamayıp baktım ve kendisine koltuktan vazgeçtiğimi söyledim o daha konuşuyordu ama dinlemedim kapattım. Dünde tesadüfen arkadaşın eşi başkasıyla arabasını değiştirmişti, o arabada da iki çocuk koltuğu olunca rahatlıkla gidip geldik. Almanyada çocukları koltuğa otturturmamanın büyük cezası var. Neyse aksam eve geldik oğlumla. Akşam 9 gibi ev telefonu çaldı özel numaradan, alo dedim kapandı. Muhtemelen eşim kontrol etmek için aradı, eve gelmişmiyiz diye. Şimdi asıl olaya gelirsek; Bugün sabah saat 9 da oğlumuzu alacaktı. Oğlumda sabah 6 da kalktı.8 gibide tekrar uyudu. Bende onunla beraber uyuyakalmışım. Kapının ziliyle uyandık. eşim gelmiş çocuğu almaya. Oğlumu hazırlamadığımı görünce bağırıp çağırdı. Bende kendisine yeni uyandığımızı söyledim. Bana diyorki akşamları gezip fit atacağına evinde oturup çocuğu yatırsaydın. O arada da ben oğlumu giydirmeye çalışıyorum. Bende kendisine hem 9 da geleceğim diyorsun yarım saat geç geliyorsun, hemde ben çocuğu hazırlamadım diye benimle kavgamı ediyorsun dedim. Çocuğu uykudanmı uyandırsaydım dedim. Bana bağırıp çağırınca bende onu kapıdan ittim kapıyı suratına kapattım. Çocuğu göndermiyorum. Üstünü giyip kahvaltısını yapınca ararım alırsın diye bağırdım. Oğlum bizim kavgamıza ve babasının gitmesine ağlayınca ben hemen eşimi yeniden arayıp gelmesini söyledim. Bana gelmeyeceğini, polisi aradığını söyledi. Şok geçirdim.10 dk. geçmeden 2 polis geldi, bende çatpat almancamla durumu anlatmaya çalıştım. Eşiniz birazdan gelip alacak dediler. Geldi aldı, sonrada getirdi. Daha boşanmadan polislik bile olduk. Beni düşürdüğü bu onursuz durumu kabul edemiyorum. İnsan böyle birşeyi nasıl yapar. Ailemede anlatamıyorum, onlar duysa memlekette eşimin ailesiyle birbirlerine girerler. Ben daha 2.5 yıldır Almanyadayım, ben onun için bütün hayatımı bıraktım geldim ve herşeye rağmen çocuğumla her fırsatta görüştürdüm ve bugün hala sırf çocuğum babasına hasret büyümesin diye bu tanımadığım hala dilini bile doğru dürüst konuşamadığım, bilmediğim bir ülkede yapayanlız, yaşam mücadelesi verip kendi ayaklarım üzerinde durmaya çalışıyorum. Onun bana reva gördüğü muameleye bakın.. Çok kötüyüm gerçekten.. Çok uzun ve karışık olduysa kusura bakmayın arkadaşlar.. Zaman ayırıp okuyanlara ve yorum yapanlara şimdiden çok teşekkür ederim..

Bende eşimle sorunlarımızın yoğun olduğu dönemde psikoloğa gitmiştim. Psikologda sizin söylediklerinize benzer şeyler söylemişti. Şimdi yeniden gitmeye başladım. Boşanma sürecini çocuğum ve kendi açımdan daha sağlıklı atlatabilmek, bu zorlu süreçten daha güçlü çıkabilmek için. Vicdan azabını eşimden ayrıldığım için çekmiyorum, oğluma karşı çekiyorum. Bizim gibi anne, baba ve çocukların birarada olduğu bir aile ortamında büyümeyeceği için üzülüyorum. Burda ben yanlızım ne yazık ki. Akrabam yok. Babasıyla sık sık birarada olmasını sağlamaya çalıştım, yinede onu yapmaya çalışacağım. Ama eşimin hala sağda solda beni çocukla görüştürmüyor, engel çıkarıyor gibi yalanlar söylemesi beni çok yıpratıyor. Bazen mantığımı bir kenara bırakıp söylediği gibi yapayımda aklı başına gelsin diyorum ama çocuğuma bakınca, ondaki baba sevgisini, özlemini, babasını gördüğü zamanki mutluluğunu yine vazgeçiyorum.. Hiçbirşey oğlumdan daha kıymetli değil.. Normalde eşim yarın ve öbür gün izinli. Oğlumuzu almaya gelmeden 1 gün önce arar. Bugün aramadı, demekki yarın almayacak. Sonrada gidip insanlara yine başka başka şeyler anlatacak.. Çok zor bir durum gerçekten.. Siz neye karar verdiniz, boşanacakmısınız. Umuyorum hepimiz için en hayırlısı olur.. Moral ve desteğiniz için teşekkür ederim. Yüreğimi ferahlattınız..