Hırslı olmam gerekiyor ayağa kalkıyorum ama inanır mısınız tutunduğum dal yeni hedef oluyor

Bunun geçici bi dönem olduğunu unutma. Okulun bitene kadar dayanacaksın sadece. Para biriktiriyormuşsun ona devam et. Anneni babanı hasta kişiler olarak kabul et, akılları mantığı olmayan vahşi hayvanlar gibi düşün. Seni anlamıyorlar ve anlamayacaklar. Şu an her ne hissediyorsan hepsi geçici unutma.

Yaşınız kaç? Genelde insanlar ebeveynlerinin büyük hatalarını otuzdan sonra fark edermiş. O zamana kadar ailem kötü bir şey yapsa da kötü insanlar değil, suç bende diye dusunurmus. İsin iyi tarafı hatta müjde de denebilir, bunu duzeltmenin yolu da varmış. Bu yasadiklarinizin farkına vardıktan sonra doğru adımlar atarsaniz iyileşme sağlanabiliyormus. İyileşmeden kastım kendine güvenen, kendini seven, kendini suclamayan, ailesine kızgınligini yenip daha olgun davranabilen bir insan olmak... "Olgunlaşmamış ebeveynlerin yetişkin çocukları" bu kitapta nasıl yapacağınız yazıyor, size iyi gelecektir. Ölmeyi sakın düşünmeyin. Sadece intikam almak, ders vermek ve rahatlamak için beyniniz bu yanlış düşünceleri size sunuyor. Emanet cani sonlandirirsaniz izdirabiniz geçmez ki aksine ebedi olur. Kendinize bunu yapmayın. İnanın farklı bir ortamda yaşamaya başlayınca insan beyni kendini yenileyip küllerinden doğuyor. Sizin güzel gunleriniz olacak inşallah, biraz sabır, biraz azim.

Cok üzüldüm canım. insallah seni çok sevecek bir eşin olur.

Aslında asıl sorun tam olarak geçici olduğunu düşünmediğimden kaynaklanıyor. Daha önce 2 yıl ailemden uzakta yaşadım. Ama etkilerini her seçimimde hissediyorum.

şimdilik okuduğum için tam zamanlı iş bulamam ki N Nxnckdjck Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bi arkadaşım vardı annesi 3. Evliliğini yapmıştı. Babasını hiç görmemişti. Evlendireceklermiş bunu da liseden sonra toplamış bavulunu okuyacağı şehre gelmiş. Bayramda seyranda giderdi annesinin yanına binbir dertle dönerdi. Ameliyat oldu biz refakatçisi olduk. Yazın istanbula filan gider çalışırdı yurt parası çıkarırdı. Okulu bitirdi düzenini kurdu sonra evlendi çocuğu bile oldu. Hayat bazılarımıza çok zor. Uzaklaşırsınız inşallah ailenizden.

Ben de sizin gibi düşünüyorum. İnsan o ortamdan uzaklaşınca yine kendine mutlu haline dönüyor. Konu sahibi benim de çok zor bir hayatım var açtığım konuyu okursan anlayacaksın. Aile seçemediğimiz bir şey. Varlığını kabul edip yolumuza bakmamız lazım. İyi kötü bu hayat bitecek sabretmekten başka çare yok

Ailen psikopat, tez zamanda kac uzaklas bu kadar yaziyorum

O haberi duyduğumda o kadar çok üzülmüştüm ki arkadaşlarım yardım etmeye çalışıyor ama bilmedikleri için dedikleri tek bir kelime var takma. Sanırım kendi başıma yapmam gerekiyor

İnanılmaz. Babası tarafından istenmeyen bir kızın intihar haberi aklıma geldi. Ne oluyor bu ailelere? Senin kanını taşıyan varlığı nasıl reddedersin, onu bile bile ölüme sürüklersin? Anlayamam... Yaşınızı bilmiyorum, şartlarınızı da bilmiyorum. Bir şekilde destek alacağınız ve annenizin bu yaptığını savunmayan birileri yok mu? Eğer sağlığınıza kavuşmak istiyorsanız, o evden çıkmaya bakın hemen.

Arkadaşlarınız sizin yaşadığınız duruma fazla hakim olmadıkları, ya da onu yaşamadıkları için sizi dinlemekten öteye gidemezler. Ama burada halinizden anlayan insanlar var, zaten yorumları okuduktan sonra evde kalıp kalmayacağınıza siz karar vereceksiniz. Ama kesinlikle kendinizi motive etmeniz gerekiyor, yoksa hiç kimse size saygı göstermeyecektir. Bunu doğal seçilim olarak düşünün; doğal hayatta mücadele eden canlı ayakta kalır.

Merhaba kardeşim yok. Sebep arardım hep annnem de çok sorunlu bir ailede büyümüş anlattığı kadarıyla onu da doverlermis ama bu bir sebep olamaz ki değil mi sana yapılmış aynısı kendi kızına niye yapasin ki

Artık böyle şetler yapmayacağım desem de eninde sonunda konuşmaya çalışıyorum. Sizin dediklerinizi yaptığımda daha da zarar görmüş olarak bitiyor konuşma. Mesele beni neden dövdünüz diyorum aldığım cevap sen dövülmeyi hak ediyorsun kötü birisin gibi oluyor. Kırılıyorum inanın.

mesleğiniz bir işiniz var mı?

Yaşınız geçtikçe durumun farkına varmışsınız, artık ne o anneyi nede o babayı düzeltmeniz imkansız, bu durumu kabullenmeyin asla kendinizi yetersiz hissetmeyin, gidin çalışın yeni insanlarla tanışın taktikler alın bu açığı sadece siz kapatabilirsiniz. Artık mutlu olmak için daha hırslı olmanıZ gereken bir dönemdesiniz. O evden kurtulun.

Konuştuğunuz halde davranışlar aynı ise biraz sabredeceksiniz. Ayrı eve çıkınca biraz toparlanırsınız olmadı maddi durumunuz elverirse bir uzmandan yardım alırsınız.

Planlarınızdan ve hayatınızda olup bitenden, arkadaşlarınızdan hiç bahsetmeyin. Ayrı bir dünya kurun ve onlardan asla onay alamayacağınızı ve bunun sizden kaynaklanmadığını bilin, durumu kabul edin. Duygusal olarak bana neden bunu yapıyorlar sorusuna takılmayın. Bu insanların dünyası ve siz yerine başkası da olsa böyle olurdu. İyi evlat olacağım diye dürüstçe her planınızı, olanı biteni anlatırsanız kontrolü elden kaçırır ve kurban rolüne devam edersiniz. Şimdi kalkın, bu insanları yabancı gibi kabul edin ve onlarla konuşmayın, evde rol yapın, başka birini oynayın. En kısa zamanda evden başka bir yere gidin ve bilgilerinizi paylaşmayın. Herhangi bir iş veya eğitim ayarlayın, gerekirse part time çalışın. Allah yardımcınız olsun. Bu benim kaderim diye düşünmeyin. Başkasına ihtiyacınız yok. Siz kendiniz her istediğinizi yavaş yavaş değiştirirsiniz. Sürekli kendimize pozitif telkinde bulunmalıyız. Geçmişi bırakın ve kötüleşmeden kurtarın kendinizi.

Aileden ne görürse insanlar malesef hayatının belli bir yerinde bunu onlarda sergileyebiliyorlar. Aslında zor bir yol yıpratıcı da olabilir sizin için ama içinizi dökmeniz açısından şunu önerebilirim. Alın annenizi karşınıza onun yaptıklarından ne kadar rahatsız olduğunuzu ve sevgisini nenden göstermediğini zamanında bunları yaşamasına rağmen neden size böyle davrandığını sorun derim. Eğer tepkileri çok olur derseniz kendi evinize çıktıktan sonra da yapabilirsiniz.

Hep aynı konudan yakınsam da dönüp dolaştığım yer kadınlar kulübü bir derdin var sayfası. Ne yapmam gerektiğini bilsem de güçlü biri değilim. Evde her gün psikolojik şiddet görüyorum. Zor bir anne ve onu her zaman her şartta destekleyen bir baba ile büyüdüm korona sebebi ile de bir daha asla dönmem dediğim o eve dönmek zorunda kaldım. Eskiden bu kadar etkilenebileceğimi sanmazdım. Sağlığımım bile bozulacağını söyleseler inanmazdım. Baş ağrılarım geçmek bilmiyor. Sabahları kalkamıyorum. Ve en kötüsü de ben hiç bir zaman kendim olamadım. Peki nasıl bu hale geldim. Bir anne bir baba kızını çocuğunu nasıl bu hale getirebilir. Siz sakın yapmayın. Ne yaşadığımı bir ben bilirim. Şimdi sorumuza gelicek olursak onu hiç sevgi vermeyin. Hiç insan yerine koymayın. Dövün onu masum bir cocuğu dövün ve döverken de senin yüzünden seni dövüyorum sen kötü birisin bana ne yaptırdığına bak deyin. Bir karar verdi diyelim ne olursa olsun onu o karardan vazgeçirin. Elinizden geleni yapın dini bile kullanabilrsiniz. Ama onu hiç dinlemeyin. Fikri olduğunu düşünmeyin. Ve ona deyin ki bu sadece senin iyiliğin için. Ona çirkin olduğunu söyleyin. Çirkin olduğu için başarısız olacağını da söyleyin. Sürekli aşağılayın. Sevginin ne demek olduğunu bilmeden sevgiden aşktan soğutun. Tek bildiği sevgi ailesinden gördüğü dövülerek sevilmek olsun. Tebrikler işte nur topu gibi benimle aynı kaderi paylaşacak bir çocuk yetiştirdiniz. Kimseye güvenemesin kendini bile sevemesin. Başarılı olsa bile göremesin. sevinmesin. Çözümü ne biliyor musunuz? Takmamak takmamak anne babayı takmamak. Ama ya bunu yapabilecek gücu yoksa. Ya kendini öldürüp her şeye son verecek gücü yoksa. Eninde sonunda bir gün o gücü bulacak içinde ama hangisini? Hiç özür dilenemedi benden hiç tebrik edilmedim. Hiç sevilmedim. Söylediklerim hiç dinlenmedi. Rahatsız olduğumu belirtsem güçsüz olduğum söylendi. Şimdi nasıl ayağa kalkacağım ben. Hep derler o evden bir kurtul geçiyor. Geçmiyor sağlıklı olamıyorsun. Normal gibi davranıyorsun ama hiç normal hissetmiyorsun. İçten içe bilsen de aslında öle biri olmadığını ama inanamıyorsun.

Çocuğuna psikopat, cani olmadıkça sen kötü birisin diyen biri normal biri olamaz. Ciddiye almayın. Bu insanların belki psikolojik yardıma ihtiyacı vardır ama sizin bu konuda yapabileceğiniz bir şey yok. Onlardan siz sorumlu değilsiniz. Anne baba çocuğunu ayaklarının üzerine basan, sorumluluk sahibi, iyiyi kötüyü bilen, sevmeyi sevilmeyi bilen bireyler haline getirmesi gerekir. Anlattığınız böyle olmadığına göre bunların normal olmadığını kabul edip ilk önce kendinizi kurtarmanız gerekiyor. Sizin üzülmeniz veya üzüldüğünüze yönelik tepkilerini bile size kötü olduğunuzu söyleyen annenizi mutlu ediyordur. Sağlıklı iletişimin olduğu aile sayısı az. Bizim şansımız bunu farkında olmamız ama sürekli negatif sarmala girmek yerine kendimizi kurtarmamız gerekiyor. N Nxnckdjck Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Umut olsun diye yazdım. Darısı başınıza.

Bu tarz kitaplar okudum. Kendimi değişirmem gerekiyor. ama bunu yapabilecek gücü bulamıyorum içimde

Ruhu dingin insanlarla vakit geçirin, bu size iyi gelecektir.

umarım istediğiniz olur ama daha yüksek gelirli iş bulmaya bakın ücretsiz kurslara devam edin pandemi sürecin de mesafeli olarak.

Gerçek bir başarı hikayesi sizin anlattığınız. Başaran insanlar umut veriyor. merve consume obey

Sevmeyi bilmiyorlar ki sevsinler, kadin suginma evine yerlesin, iyi kotu bir is bulun, apart bir ev bulursunuz, yalniz kalir kafanizi dinlersiniz

Kardeşleriniz var mı? Neden böyleler sizce

Daha öğrenciyim internet uzerinde bir isim var aylık 500 600 kazanabiliyorum onu da hiç harcamadan biriktiriyorum seneye evime çıkabilmek için

Merhaba mesajınızı yeni okuyorum. Sabah yine bir kavga daha yaşandı. Günümü o kadar etkiledi ki sadece yattım. Kalkıp bir şey yapmak istemedim. Yine ne yapmalıyım düşüncelerine daldım saat 8 oldu daha ders çalışmaya başlayamadım. Hayatımda olup bitenlerden konuşmuyorum ama bitmiyor. Daha üstünden bir hafta geçmedi yaşadığım olay şu sabah beni uyandırmak için odama girdi annem masanın üzerindeki ders notlarıma baktı planlama defteri kullanıyorum aldı içini karıştırdı okudu. Ve şey dedi şu ana kadar sanki yaptın da şimdi mi yapacaksın. Gözlerinde aşağılayıcı bakışı görebiliyordum. Şimdi daha dikkatliyim ya bir insan ders çalıştığını saklar mi ya bu duruma geldim. Sabah kahvaltıya oturuyoruz kilom hedef alınıyor. Kahvaltıya gelmeyeyim zaten ortalık inliyor. Bana bu aileyi dağıtan kişi muamelesi yapılıyor. Annem babam yok benim diyorum bazen kendime ama pişmanlığını yaşıyorum. Ya ne aileler var senin burada yaptığın doğru mu derken buluyorum kendimi.. Daha önce sevgilimden anneme bahsetme hatasını yaptım. Sürekli o çocuktan ayrıl yazık ona bak görüyor musun kim bilir neler yaptı da sen çıktın karşısına sadece bana da değil. Onu da kucumsemeye başladı. Daha önce arkadaşlarım eve geliyordu onlara nasıl iyi davranıyor gelecek planlarını sorup destekliyor hatta yol gösteriyordu. Ama onlar evden gittim mi yakar sıgarasini başlar konuşmaya işte o kız onu olamaz yeteneği yok onda o güven yok o kadar ayıp ve rezil bir durum ki... Sinirlerim bozuluyor kafaya takmadan edemiyorum

Durumu bildiğinize göre artık kendinize bir duvar örmeniz gerek. Siz istemedikçe size bundan fazla zarar vermeyeceğini düşünün. Önünüze bakın. Gerekirse okul varsa okul bitene kadar idare eder ve hemen işe girersiniz. Merak etmeyin hepsi geçecek. Çok zor biliyorum ama artık arsız, tepkisiz, o sanki sokaktan gelen sesmiş gibi davranabilseniz koruyabilirsiniz. Terapi alırsanız yavaş yavaş bu insanlardan kurtulursunuz. Sizin etkilerini silmeniz tamamen mümkün olmasa da siz bu insanlara rağmen böyle karakterli ve sağlıklı oldunuz.