Aah ah, mevsimlerden depresyon kardeş. Ben de...

Özelden atılan mesajı hemen kiblerseniz sevinirim, üyelik ismini görebilmem için kiblemeniz gerekiyor.

Arkadaslar Erkek uye var sanirim. Buraya cevap yazdi ve ozelden bana once ismimi sordu cevap vermek istemesemde soyledim sonra bana tlf. Numarasi gonderdi ozel konusalim diye nickinden ve konusmasindan suphelenip whatsaap a ekledim sirf resim falan var mi diye.. Ve evet erkek resmi yani bu kisinin nicki ve yaklasimi erkek olasiligini yukseltiyor. Eger ki o kisi erkekse ona diyecegim tek sey.. Can yaktigin kadar canin yansin!! Burada caresiz ve psikolojisi bozuk bir kadina bu sekilde yaklasacak kadar dustun mu?

Geçmiş olsun herkesin yaşayabildiği, yaşayabileceği şeyler bunlar. Sizi çok iyi anlıyorum. Aşıları ve antibiyotiği de ihmal etmeyin, çok önemli

Cevabını kendiniz vermişsiniz zaten, idrak yetenekleri yüksek çocuklarınız var. Sizin maddi yetersizlikleriniz olmasaydı da çocuklarınız aynı olgunluğa sahip olurdu diye düşünüyorum. Bakın mesela sizinle alakalı bir konuda soru sorulduğunda çocuklarınızı anlatıyorsunuz, kendinizden bahsederken hep suçluluk duygusu içindesiniz. Ve bu duygunun net bir nedeni yok yani suçlu hissetmenizi gerektirecek bir şey yokken böylesiniz. Sırf buradan "hmm majör depresyon" denecek bir durum değil sizinki, zaten buradan kimse size tanı koyamaz. Daha farklı şeyler var duygularınız iç içe, kafanız karışık. O yüzden ben kesinlikle psikologla görüşmenizi öneririm. Yoksa bu düşünceler sizi yiyip bitirir ve mutsuz bir insan olursunuz. Çocuklarınıza ve çevrenize bu yansır. Ruh sağlığı da önemlidir, hasta olduğunuzda doktora göründüğünüz gibi ruh sağlığınız için de psikolog ya da psikiyatra görünmelisiniz. Hafife almayın, hemen yardım alın. Daha iyi hissedeceksiniz, kötü düşünceler kafanızdan çıktığında hayatınız da düzelecek.

Hepimizin başında bir depresyon Çabuk düzelmeni umuyorum..

Bir zamanlar asistan olan bir insan olarak gönül rahatlığıyla söylüyorum ki asistana gidebilirsiniz, bilgileri çok taze emin olun. Zaten işin içinden çıkılamaz bir durum olduğunda hocalarına danışıyorlar merak etmeyin. H

Kesinlikle acımasız bir anne değilsiniz, kendinize haksızlık ediyorsunuz. Hepimiz çocuklarımız için en iyisini yapmaya çalışıyoruz, onlara güzel bir hayat sağlamaya çalışıyoruz. Ama sizin de bir hayatınız var, siz de insansınız. Çocuklarınıza ayırdığınız paradan arada sırada bir yerde kahve içmeye, sevdiğiniz bir elbiseyi alma hakkınız da var buna inanın. Çocuğunuz da olsa kendinizi tamamen onlara adamanız doğru değil. Bir yerde kendinize de nefes aldırmanız gerekiyor, yoksa bu şekilde depresyona girersiniz. Dediğim gibi siz de bir insansınız, bir kadınsınız ve sizin de kişisel ihtiyaçlarınız var.

Ağır değil de tam bu anlattıklarınız işte. Normal rutinlerinizi yapmakta güçlük yaşıyorsunuz. İnternetten bir araştırın isterseniz en azından yaşadığınız şeyi öğrenir panik olmadan mücadele etme gücünü toplarsınız.

Uzun bir yürüyüşe çıkın, varsa deniz kenarında oturun, ağlayın ve ya bağırın, o an içinizden ne geliyorsa onu yapın, suya atlamayın tabi... Olur arada, geçer, fazla iç sese kulak asmayın!

Evet iste kirk yilin basi bir yapabiliyorum. Maddi konulari cok konusmayiz ama biraz fazla zeki cocuklar. Yani idrak yetileri cok yuksek. Gecenlerde parmagim yanmisti be bildiginiz oyuldu parmagim. O halde calismak zorundaydim. Reyon temizlerken vs. Cok canim yaniyordu ve dile bile getirmedim. Oglum direk " Eger benim ve kardesimin masraflari olmasa sen canin yanarak calismazdin degil mi anne? " dedi. Ben de olur mu hic oyle oglum, sizi baban ve ben dunyaya getirdim ve size bakmak, ihtiyaclarinizi karsilamak bizim gorevimiz. Calistigim icin mutsuz degilim ama, siz olmasaydiniz ben cok mutsuz olurdum, iyi ki varsiniz dedim. O da " Derslerime cok calisiyorum anne ben. Meslegim olunca o zaman da ben calisacagim, sen oturacaksin" dedi. Ona benim yaptigim seyin bir lutuf olmadigini ve bana minnet borclu olamamasi gerektigini. Ilerde ki hayatinda bir ailesinin olacagini ve ondan sadece sevgi ve saygi bekledigimi, tek istegimin mutlu bir insan olmasini anlattim. Bana verdigi cevap " Anne benim hayallerime karisma lutfen" oldu Boyle boyle kendimi sorgular oldum. Neden bana minnet borclu hissediyorlar kendilerini? Cocukca dusuncelere sahip olmalari gerekirken ne de cabuk bu olgunluga eristiler. Niye boyle bir seye sebep oldum vs. Vs.

Kesinlikle bi uzman a gitmeniz şart. Bdv yi aşar bu konu

Tesekkur ederim. Universite hastanesine gidecegim uzman icin

Anlattıklarınız kadarıyla depresyon belirtileri gösteriyorsunuz. Psikologa görünemiyorsanız bol bol dışarı çıkın, temiz hava alın. Kendinizi eve kapatmak iyice kötülemenize sebep olur. Her gün sabahları kalkıp yürüyüş yapın. Vakit geçirmekten hoşlandığınız arkadaşlarınızla buluşun ya da telefonla görüşün. Eşinizle bir gün başbaşa akşam yemeği yiyin. Size hayattan keyif aldıracak şeyleri yeniden yaşamaya çalışın. Umarım iş durumunuz da en kısa zamanda düzelir.

Böyle düşneceğine şükretsen? Allah nekadar duyarlı iki evlat nasip etmiş sana.. Onlar senden daha güçlü durup seni idare etmeye çalısıyor.. Bunu yapması gereken aslında sen degilmisin? Bence bunları düsünerek silkelen, kendine gel ve o duyarlı iyi yürekli evlatların hakkettikleri bi ANNE ol..

Tesekkur ederim mudahele icin. Iste boyle insanlarla karsilasinca daha bir karamsar oluyorum

Cok tesekkur ederim dun gittim asistana bana ilac yazdi su an da adini unuttum ama depresyonun 1 tik ustu ruhsal bozukluk bana acikladigi kadari ile gecmisle yasama, kendini suclama ve cezalandirmaymis. Bana ilac yazdi ilk hafta dusuk, 2. Hafta doz yukselecekmis 3 hafta sonra kontrolum var. Ayrica gecenlerde kopek isirmisti ve kimseye soylemeyip, doktorun dedigi gibi kendimi cezalandirma yontemini secmistim. Derhal enfeksiyona yolladi ve devlet hastanesinde asi takvimine baslandi. Son donem asiri kilo kaybettigimden dolayi kuduz olasiligi dusuk ama, enfeksiyon yuksek ve kan degerlerim cok dusuk cikti. Yani ruhsal sagligimi bozmakla beraber beden saglimida bozmusum son aylarda 2 beden dusmustum cunku yemek yemek istemiyordum. melinda- Keep it simple Anneler

Depresyondasiniz bi uzmana gorunun derim

Depresyona girmişsin... Yardım alman lazım.

Muhtemelen depresyondasınız. Çok geciktirmeden yardım almanızı tavsiye ederim.

Gercekten mi? Duzelir mi o kadar surede? Peki bu zaman icerisinde cocuklarim incinir mi? Yara birakir miyim ruhlarinda? . push ; The Calender

mevsimsel depresyon olabilir mi acaba

O zaman bir uzman şart bencede!

Sizin de Allah yardimciniz olsun. Mecburen. Alacagim yardim yoksa isin icinden cikamam H

Canım zaman zaman herkesin başına geliyor. . Kalk biraz kendini şımart. Kuaföre git, makyaj yap. . Bi yere bari bi kahveye git, bi arkadaşınla buluş dertleş.. Allah çözülmeyecek dert vermesin..

Evde eşinizle sürekli maddi konular hakkında konuşuyorsanız durumun farkındadırlar muhtemelen. Aslında bir bakıma iyi, sorumluluklarını almaları, paralarının kıymetini bilmeleri güzel. Çocukluklarını yaşayamadıklarını da nereden çıkardınız? Gayet de elinizden geleni yapıyormuşsunuz, herkesin çocuğu da sürekli sinemaya gitmiyor, sanal gerçeklik gözlüğünü takmıyor. Bu ay takmazlar, sonraki ay paranız yeterli gelir sinemaya gitmez sanal gerçeklik gözlüğü takarlar. Sizin takılmanız gereken şeyler bunlar değil aslında, çocuklarınızla ilgileneyim derken kendinizi ihmal etmişsiniz. Anne olsanız da robot değilsiniz, çocuklarınız da bir süre sonra kendi hayatlarını kuracaklar zaten, 5 sene sonra olur 10 sene sonra olur. O zaman ne yapacaksınız? Kendinizi buna alıştırıp daha da mutsuz etmeden yardım almalısınız. Rica ederim, biraz olsun rahatlatıyorsam sizi ne mutlu bana :)

Olursunuz ama ihmal etmeyin lütfen. Annem de aynı şeyleri yaşadı. İhmal ede ede çok ilerledi depresyonu fiziksel tepkiler ortaya çıkmaya başladı zamanla. O zaman dank etti tedavi oldu hastanelerde yattı bir müddet. İhmal etmeyin ki ilerlemesin.

ACil destek al üç haftaya her şey güzelleşir

bilmiyorum

Hangi hastaneye gideceksiniz? . push ; H

Merhaba arkadaslar... Daha onceki konularimdan basimda ki sikintilari biliyorsunuz. Is yerinde ki mobbingden dolayi isten ciktim. Ama, paraya asiri derece skstik. Su an da is bulamiyorum, bulsamda calisamayacak gibiyim sanki. Bana birseyler oldu Kendimi birden kapattim. Esim gozume batiyor her konustugunu savas algilayip gardimi aliyorum. Dolayisi ile buyuk kavgalar cikiyor. Evin islerini yapamiyorum surekli yatiyorum. Bazen kendimi, kendimle konusurken buluyorum. Cocuklarima cok bagliyken birden koptum sanki. Odevlerine katilamiyorum cunku anlamiyorum artik. Cocuklar bana birseyi duyurmak icin ya durtukluyorlar ya da bagirarak soyluyorlar ve ben oylece bakip "hi, tamam" gibi karsilik veriyorum. Bakimlarini yapamiyorum ve bunu farkedincede surekli kendimi sucluyorum. Cocuklar okula giderken trans olmus gibiyim. Gittiklerinde kendime kiziyor, kendimle kavga ediyorum. "Neden hoscakal demedin? beslenmelerine hazir besin koymalarina neden izin verdin? Aci cektiriyorsun onlara, sen kotu bir annesin" diye diye kendimi yiyorum ama, halen birsey yapamiyorum. Cocuklarina duskun, onlar icin cabalayan ben nereye kayboldu? Ben ne ara bu kadar bencil ve sorumsuz bir anne oldum? Sanki biri beni aldi goturdu ve yerime baskasini koydu. Cocuklarim icin cabalayan, bu kadar yoklukla kendimin ihtiyaclarindan vazgecip onlari okutmaya calisan, saclarinin teline zarar gelse dunyalari yakan, kalbimde ve akcigerimde efuzyon varken olum riskimin oldugunu bile bile yokluklarina dayanamayan ve sadece 20 dk. Onlara sarilip bayildigimdan dolayi tekrar yogun bakima kaldirilan ben nerdeyim? Kizlar birden insan bu kadar degisir mi? Ne olur bana bir akil verin yoksa kafayi yemek uzereyim.

Çocukları hafife alırız, hata tabi :) Her şeyi hissederler, durumunuzun farkında size moral vermek istemiş. Yani sizin durumunuz gerçekten uzman yardımı gerektiriyor, çünkü oturup uzun uzun konuşmanız, bir şeyleri açığa çıkartmanız lazım. Mesela çok iyi bir annesiniz, yememiş yedirmiş, giymemiş giydirmişsiniz değil mi? Bunlar iyi ve fedakar bir annenin özellikleri. Ama buna rağmen neden kendinizi beceriksiz olarak görüyorsunuz, yetişemediğinizi düşündüğünüz şeyler nedir, kendinizi neler yaparak rahatlatabilirsiniz . Vesaire vesaire bunları uzman bir psikologtan yardım alarak çözüme ulaştırabilirsiniz diye düşünüyorum. Kendinize haksızlık etmeyin, iyi bir anne olduğunuz belli :)

Majör depresif bozukluk yaşıyorsunuz. Acilen bir uzman yardımı öneriyorum.

Ben de ayni anlattiklarinizi yasiyorum birden degistim ben de hala anlamlandiramiyorum hic böyle degildim panik bozuklugum var artik hic bir konuda panik bile yapmiyorum cok hissizim icimden hicbisey yapmak gelmiyor hersey gözüme batiyor birden degisti hersey anlamiyorum yardim almayi düşünüyorum bence sizde öyle yapin H

Tesekkur ederim gidecegim ama, asistana mi yoksa prof. Mi gitsem bilemedim. Prof. E gitmek icin bitce gerekiyor. Asistanlar ne derece basarili acaba? H

Balcali ya giderim sanirim bir arastirayim da

Hemen destek alacagim tesekkur ederim.

Insan birden bukadar değişemez hayır. Eminim bilinc altında kendinin bile farketmediğin birikimler seni bu hale getirmiştir. Terapiye git ve bolca dua et.. Dua insani sakinleştiriyor, hatta kuranı kerim okumayı bilmiyorsan öğrenmeni ve okumanı tavsiye ederim. Ben sıkılıp daraldığımda hep kuranı kerim alır okur ve gercekten rahatlarım.. Sanada iyi geleceğinden eminim.. En güzel terapi biçimi.. Harfleri seçmeye çalışırken, sesleri düzgün çıkarmaya uğraşırken bile deşarj oluyorum. Umarım düzelirsin, Allah aklını, gücünü, iradeni evlatlarına bağışlasın..

Cok dogru konusuyorsunuz bir an once toparlanmam lazim Son düzenleyen: Moderatör: 18 Kasım 2016

Halledilebilecek şeyler merak etmeyin kendinizi de yiyip bitirmeyin hemen işin uzmanına başvurun, çok geçmiş olsun şimdiden.

Cok tesekkur ederim konusmalariniz rahatlamama sebep oluyor. Mesela cocuklarima kiyafet vs. Almak icin avm ne falan gitmissek. Cocuklarimin oyun parklarina bakisi ya da her hangi bir oyuncaga bakisi ve benim onlarin baktigini gordugumde beni uzmemek icin gulumseyip " Anne kazagim cok guzel oldu degil mi? " vs. Diyerek dikkatimi dagitma cabalari. Hissediyorum onlarin cocuk olup, diger cocuklar gibi yasamak isteyip bana belli etmemelerini. Yazin sanal gerceklik gozlugu ile bir stand vardi onu cok istediler o an yapamadik ve daha sonrasinda yapariz dedik. Bir daha agizlarini acmadilar. Elimden geldigince sinema vs. Goturmeye calisiyorum ama, bazen tikaniyorum. Bayram da biriktirdikleri harcliklari icin " Bak anne 2 tane pantolon param oldu" demeleri beni cok yaraliyor. Ben istiyorum ki o harcliklari kendi cocukluklari icin harcasinlar ama surekli bu sekildeler ve ben boyle bir talepte bulunmadim hic. Tamamen kendiler planliyor. Okulda basarili cocuklar ve etud paralari var. Onlara para verince dolayisi ile geriye birsey kalmiyor. Tamamen kendi istekleri ile ders aliyorlar ben de heveslerini kirmadim cunku okumaya mehilliler. Neden diyorum neden? Niye cocukluklarini yasatamiyorum? Neden beceremiyorum ve yetemiyorum diye dusunuyorum. Manen onlara fazlasi ile yetiyordum ama simdi bunuda aldim ellerinden

Tükenmişlik sendromuna benziyor. Uzman yardımı alsanız?

Esim bu sabah nasil oldugumu sordu iyi degilim dedim. Sen tokezlesen bile yikilmazsin dedi. Her zaman guclu olmak, olmaya calismak mi yordu beni acaba? Cevremde ki herkes yikilmayacagima inanmis durumda. "Sen guclu bir kadinsin" lafi o kadar itici geliyor ki su sira bana. Kendimle catisiyorum, sorguluyorum. Belki de GUCLU OLMAK beni yordu melinda- Keep it simple Anneler

Acaba baska annelerde de boyle seyler yasaniyor mu? Ben mi cok acimasiz bir anne oldum? Bu zamana kadar arkadaslarimla falan pek cikamadim. Icecegim bir kahve parasi bile hep kendimi sorgullatti bana. Ya cocugum birsey isterde alamazsam? Inanin ustum basim bile yok dogru duzgun ama, hic gocunmadim Hep onlar rahat etsin istedim. Kendimden odun verip, onlara alacagim ufacik birsey bile mutlu olmama yetiyordu. Yetemedim ben, beceremedim

Tabi ki eski haline doneceksin, bu sen değilsin ki Geçici bisey bu sen evlatlarını çok seven yaşam enerjisi olan bir annesin, içindeki sevgiyi topla ve onlara sımsıkı sarılmak başla Bak onların bir tek annesi var sensiz bırakma onlari sar sarmala zaman akıp geçiyor evlatlar da avcumuzdan.. Toparlanacaksin illa insanlara gorusmek değil valla bende sevmiyorum illa zirt pirt gorusmeyi, ama guzel bi evi toparla kalk o koltuktan önce kahveni ictikten sonra giriş işlere başlayana kadar gerisi gelecek... Cocuklar okuldan gelince o hep yaptığın sevdikleri pogcalardan yap, yarin yanlarına da koyarsin.

Hastaneye gitmeyi dusunuyorum gercekten eskisi gibi olabilir miyim acaba?

Biraz sosyalleşip kafa dağıt. Kendini sorgulamayı bırak herşey yoluna girecektir