Normal olanı altta yazdıklarınız zaten. Ben bu yorumu konu sahibinin ilk mesajında anlattıklarına istinaden söyledim. Sonrasında detay verdiyse, o kadarını okumadım. Meme emmeden uyumuyor demiş. Bence tek sorun bu. Çocuğum yok diye bana anneliği öğretmeye çalışan arkadaşları anlamıyorum. Durum değerlendirmesi yapmak için de anne olmaya gerek yok. Biri sorununu anlatır, üçüncü bir göz olarak türlü fikirler ortaya atılır. Fikrim yanlış bulunabilir. Ama "sen anne olmadığın için" diye başlayınca... Bir anne, psikoloğa gidip anneliğin zorluklarını anlatabilir, psikolog anne değilse ya da erkekse, "sen anlamazsın benim halimden" demez herhalde. Tamam ben psikolog da değilim ama ne bileyim bu tutum bana abartı geliyor. Yemin ettim bi daha kimsenin ebeveynlik dertlerini okumayacağım. Hem dertleniyorum, hem sürekli bir saldırı havası. Minnoş kalbim dayanmıyor :) Siz de haklısınız. dogadostupanda

memede uyutmaya alıştırdıysa evet ve bir de tabii bu toplumda bebek yapınca da biraz evet yoksa benim bir arkadaşın kardeşi au-pairlik yapıyor münihte şu an bu kız pazar geç kalkmış bakmış ailenin babası kalkmış kahvaltıyı hazırlamış, bebekleri uyanmış adam almış onu yedirmiş, banyosunu yaptırmış, arkadaşım kalkmış kahvaltısı yapmış mutfağı toplamış bu arada kadın kalkmış bakmış ortalığa. yüzmeye gitmiş.

Çocuğu babasına bırakıp çıkabilmelisiniz ama Emiyor olması buna engel değil, sonuçta bu çocuk gece uyuyor, siz de arkadaşlarınızla gece programı yapabilirsiniz. Veya hafta sonu gündüz eşiniz çocukla vakit geçirirken siz de kendi arkadaşlarınızla çıkabilirsiniz. Bu planlamayı yapmıyor olmak çocuğunuza iyilik değil, kendinize iyilik hiç değil yani.

Merhaba arkadaşlar. Çok uzun zamandır bdv'ye yazmadigimi farkettim. Hemen konuya gireyim. 1 yaşında bir oğlum var. Çocuktan önce eşim de ben de en azından haftada bir arkadaşlarımızla dışarı çıkıp vakit geçirirdik ve bu sorun olmazdı. Hatta ikimize de iyi gelirdi aslında. Ama çocuktan sonra resmen kavga sebebine döndü ve ben artık tartışmaktan yoruldum.. Eşim arkadaşlarıyla görüştüğünde zaten beni tüm gün darlayan oğluma fazladan saatlerce daha bakmış oluyorum. Ve beni bunalttigi her dk bunun bana yapılmış bir haksızlık olduğuna inanıyorum, istemsiz bir şekilde. Elbette ben de arkadaşlarımla görüşüyorum ama asla eşimin rahatlığı gibi değil.. Çocuğun yemeği, bezini düşünmekten, orda oynar mı beni bunaltir mi oyun oynar mı, uykusu gelir mi diye plan yapmaktan ne görüştüğümden bir şey anlıyorum ne dışarı çıktığımdan. Oğlumu bırakabilecegim pek kimse yok. Anneme bırakabilirim ama öyle uzun soluklu durmuyor çünkü uykusu geliyor ve ancak emerek uyuyor. Ne bileyim ya.. Hayat beni şu sıralar çok zorluyor, mutlu değilim. Eşim çocuk konusunda gerçekten iyi bir baba ama artık bu konu evliliğimizi çok yoruyor. Benim de gayet dışarı cikabildigimi ve olayı abarttigimi düşünüyor. Önerilerinizi bekliyorum.

Evet zaten 1 saat gidiş bir saat dönüş şeklinde hesaplamıştim. Ya biraz da benim derdim eşimin rahat rahat bunu düşünmeden takilabilmesi sanırım. Yani bir eşitlik olmadığı için mutlu değilim

Eşi normal davranmıyor, gayet de bir bebek 4 saat annesi olmadan babasıyla kalabilir, anne olmadığın için bilmeyebilirsin, anne sütünü sahip bırakır babasına aç da kalmaz, zamanla babasına da alışır... baba istiyor ki kendisi çocuksuz çıksın ama anne çıkmasın, çocuğu da kadın tek başına yaptı zaten G

Her annenin yaşadığı şeyler sanırım bu hisler. Ben de eşimin başının etini yiyorum sen cikiyosun ben çocukla tek kalıyorum çıkamıyorum diye adam çocuğu bana bırak çık diyor bu sefer de disardayken çocuk ne yapiyo acaba diye içim rahat etmiyor bir saat sonra geri geliyorum

Evet tüm gün evde zaten o çocukla ilgilenilmiyor, ev işi yemek yapılmıyor sanki. Yani valla bunlar evde otursun biz işe gidip çalışalım ya.

Onun için ara ara babaya kısa aralıklarla bırakıp yakın mesafe biyerlere gidin.. Biraz cocuk da baba da siz olmadan idare edebılmeyı ogrenmeli.. Eşim asla ev işi yemek yapmaz.. Ama ben herseyı hazırlayıp evı derli toplu bırakıp cıkıorm, o zaman ses etmıyo bakıo cocuga.. Babayla ilişkisini artırın, emin olun rahat edıceksınız.. Şimdi şimdi baslayın ki memeden kesince benım gibi sabah çıkıp akşam dönebılesınız eve.. Valla ilaç gibi gelıyo bana, kime gelmezki.. Dimi ama

bu size normal mi geliyor? bir çocuğun annesini ya da babasını istememesi? demek ki iletişimde bir yerlerde bir şeyler eksik. çocuklar için alt değiştirmek, yemeğini yedirmek değil de bunları yaparken ne kadar şefkatle yaptığı, bunları yapmazken iletişimlerinin ne denli güçlü olduğu önemli. görev gibi yapmak var, severek yapmak var. yapmaktan yapmaya dünya kadar fark var. benim çocuklarım beni ya da babasını istemese ben buna kafayı takarım. benim için hiç normal değil.

Vallahi açıkçası bu konuda sidik yarıştıramayız ki zaten annelik güdüsüyle babalık güdüsü cok farklı. Cocuk doğası gereği babasız belki bilmiyorum ama 1 hafta durabilir ama annesiz duramaz zorunlu şartlar olmadıkça. O yüzden bunu dert etmeyin hiç. Benim oğlum babası uyutmak istediğinde şeytan görmüşe dönüyor bir kıyamet kopuyor ki. Ben alınca hemen susuyor ve normalde babası arada uyuturdu bir anda böyle bir huy cıktı. O yüzden yapacak birşey yok size cıkmayın dese ben bakamam vs dese sorun olur da onuda sorun yapmıyormuş.

Çocuğu babasına bırakıp çıkmanın neyi mantıksızmış? Çocukla dışarı çıkmakla tek çıkmak arasında dağlar kadar fark var. Hafta sonu eşiniz evdeyken de çıkabilirsiniz, gündüz. Eşiniz bencilce düşünüyor bu konuda. Size tek başına vakit geçirme de destek olursa, o çıktığında rahatsız olmazsınız zaten.

Bence bunu yapmak için havaların ısınmasını bekleyin. Eşiniz evde bunalırsa en azından çocuğu arabaya koyup dışarıda gezdirebilir, böylelikle aklınız evde kalmaz.

bir onceki mesajinizda anne olmadiginiz icin yazılan mesaji okuyunca size yazmak istedim aslinda. Sadece mantigimizla davransak ne hamile kaliriz ne dogum yapariz gercekten hic mantikli degil. Kendinden fazlasiyla veriyorsun, yıpranıyorsun, yaslaniyorsun, kesiyorlar dikiyorlar, vucudun degisiyor vs bunu bile bile cocuk sahibi oluyoruz. O yuzden annelerin yaptigi herseyi belli bir mantiga oturtmamak gerekiyor diye dusunuyorum.

Ben üzülmüyorum tabikide normal. Öyle düşünürsem zaten paranoyak olurum neden diye sorgulaya sorgulaya. Karşımızdaki insan en nihayetinde annesine düşman veya babasına düşman değil öyle olsa tabiki sorun vardır. Bebek mutlu bebekse herşey yolundadır. Gün geliyor kıskançlığı öğretmediğin halde bebek annesini veya babasını yan yana istemiyor aynı koltukta. Bunu oyuna çevirip cocuğa nispet yaparsan huy olur üzerine düşmez normal davranırsan önemsizleştirir bu durumu ve geçer. Yani öyle bende anormal bir durum yaşadığımızı sanmıyorum sizin gibi

Son cümleye katılamıyorum ya bizimki uyuturdu sonra bir anda oğlan katiyen babasını istememeye başladı sanki biri etini koparıyor öyle ağlıyor. Yemeğini yedirir altını üstünü değiştirir oyunda oynar ama uyku konusunda nedense istemiyor kesin ve net babayı

Valla ne yalan soyleyeyim bende bunalirdim. Cunku tuvalete bile tek gidemiyorum, kapida bekliyor. Haftada birgun idare edin esinizi. Ancak esinizde sizi idare etsin. Haftasonu birkac saat baksin. Hiic merak etmeyin babalar bir sekilde uyutuyor cocuklari

Benimde oğlum 1 yaşında açıkçası artık güzel ilgilenen birisiyle olursa eksikliğimi hissetmez o arada diye düşünüyorum. Arkadaşlarınız semtinize gelsin 2 saat yol gitmeyin yada ortada buluşun 1 saat git 1 saat gel 2 saat sohbet yeterli olur en azından

Herkesin aile dinamiği farklı. Benim kızım bensiz asla durmaz. Durmuyor. Çünkü eşim kızım doğduğundan beri çok aktif çalışıyor. İşi gereği günde Max 2 saat görebiliyor kızımı. Onda da gerçekten çok yorgun olduğu için haftaici düzgün vakit geciremiyorlar. Son 1 senedir de haftasonu sadece 1 gün tam anlamıyla vakit geçiriyor. Ee haliyle cocuk uyku alışkanlığı olarak beni istiyor yanında. Arada gece uyanır babasi alır sarılır yatar o ayrı. Ama her ailede düzen farklı. Ben burada okur kendime çok haksızlık ediliyormus gibi hissederdim sonra düşününce aslında imkanlarımızın bu ölçüde olduğunu farkettim. Herkes için tek normal yok çocuk yetiştirmede. Her ailenin normali farklıdır.

Bence de bebek ortak yapım ve birlikte bakılmalı. Ben bir süredir anne olmaktan vazgeçtim. Bu konuda da fazla fikrim yok. Emmeye alışan bebek, sağılıp bırakılan sütü aynı şekilde içiyorsa, söylediğim her şeyi geri alıyorum. Dediğim gibi, konu hakkında bilgim yok. dogadostupanda

O zaman kreşe gidecekse daha rahat olur sanırım her ikiniz için de. Etrafımda kim verdiyse çok memnun kaldılar kreşten. Benim daha 2 senem var kreş için Pinkflambe

Bence gerçekten çok iyi yapıyorsunuz. Ya insan niye çocuğunu babasıyla bırakamasın ki? Baba olmuş o kadar baksın bi zahmet becersin yani. Daha bebek doğduğunda başlıyor zaten bu sorun bazı erkeklerde, bebeği tutmuyorlar zarar veririm korkusuyla. Ben bunun masumiyetine inanmıyorum. O senin bebeğin değil mi zarar vermeden tutmasını öğren o zaman anne olunca gökten zembille mi iniyor sanki

Kızım 11 aylık, doğdu doğalı benimle uyuyor. 5. Ayda "anni" demeyi öğrendi. Daha başka kelime bilmiyor. Ben en ufak bir kıpırtısında dahi uyanıyorum. Eşimin uykusu daha ağır basıyor. Bu aralar diş çıkartıyor. Dün gece 4.30'ta uyudu. Böyle durumlarda eşim bebeği nasıl susturacağını bilmiyor. Mama içirdim, dişine granül sürdüm. Calpol verdim. Saatlerce salladım. Böyle bir kısır döngü içinde zor bela uyuduk. Allah bence bu yüzden anne'ye doğurma yetisini vermiş. Baba hep figuran oyuncu. B Bihterinpekisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Benim eşimin normalde uyuttuğunu ama bir anda böyle bir huy çıktığını suan kesinlikle onunla uyumadığını söylediğim cevaba sizin cevabınız sizce bu normal mi ben bunu normal karşılamam olunca dönemsel durumlarıda kabul edemiyorsunuz olarak anlaşılıyor. Konuşmayı bilmeyen cocuk ağlar kibar kibarda ağlamaz genelde istemediği bir durumla karşılaşınca doğal olarak kıyamet kopartarak ağlıyor. Son cümleye karşılıkta çünkü 'annelik' diyorum annelik durumu babalık durumundan bir bebek için her zaman önce gelir ve babasının yapıp annesinin katiyen yapamayacağı bir durum olmaz çoğunlukla.

Ben gayet çıkıyorum valla.. Sabah kahvaltısı edıyoruz, mutfagı topladgm gibi hooop dısarı, aksam 7 8 9 gibi gelıyorum.. Oyle her haftasonu degılde, 1.5 ayda bir mutlaka arkadaslarımla görüşüyorum dısarda.. Bence insanın rahatlamaya cok ihtiyacı var, asıl hele anneyse.. Ama 2. cocuktan snra benım bu rahatlığım ne durumda olur hiç kestiremıyorum

Mayacım. Seni ben o kadar iyi anlıyorum ki. O yüzden çalışmak bile iyi geldi diye Uzun uzun yazmayım zaten biliyorsun durumu. Bir de benimki aşırı derecede çıkıyor dışarı. Bana da engel asla olan bir değil ama elimde çocukla, şu soğukta çıkmak çok zor geliyor. Çocuğu ona bıraksam o da ayrı dert. Arkadaşlarımın eşleri bakmıyor onlar çocuklarla geliyor bu sefer benim cadı da arkadaşlarını görsün istiyorum M

oğlumu 2.5 yaşına kadar emzirmiş bir anne olarak 1 yaşında bebeğin emmeden 4-5 saat çok rahat duracağını söyleyebilirim. acıkırsa ek gıdasını yer doyar. süt sağmaya vs. gerek yok. bir babanın çocuğunu uyutamaması demek o çocukla yeterince ilgilenmiyor demektir.

Aynen aynen.. cocuk emerse ok yapacak birsey yok ama uyutmak neden annenin isi olsun diger turlu? gece mama icen cocuk icin uykusuz kalan neden hep anne olsun yani tam tersi hamilelik gecirmis kadin dogum gibi agir birsey yasamis.. baba babaysa eger elini tasin altina koyacak

Alın benden de o kadar hamileliğim boyunca gezdim, doğurdum yine gezdim, kimi zaman bebeği alıp geziyordum kimi zaman babasına bırakıp geziyordum, babalar bebek bakımında aktif olmalı, çalışıyor olmaları babalıktan muaf etmiyor kendilerini, erkekler isterse çok güzel alt değiştiriyor, bebeğin gazını çıkartıyor, karnını doyurup yıkayabiliyor. Kadınlar bebek doğar doğmaz eşlerinin kucağına verecek, kadın uykusuzluktan yorgunluktan perişan olurken paşa kocalar bebek bakmak annenin görevi diyemez, kadınlar bebeği çeyiz sandığında getirmiyor.

Ah bende bu haldeyım üstelik ıkı bebekle bunalmıs haldeyım ne bir bakım ne dınlenme ne gezme hıcbı sey yok

Sizi o kadar iyi anlıyorum ki. İki çocuğumda da çocuklar bir yaşına gelene kadar aynı duygular içindeydim ve bu evde tartışma konusu olurdu. Babalık görevleri konusunda eşim fena değildir ama onun hop diye on dakikada dışarın çıkıp stres atıp gelmesi beni gıcık ederdi. Bir kere bir Pazar günü strese girmişim kızım 1. sınıfa gidiyor ödevi banyosu okul hazırlığı, küçük daha birkaç aylık habire memede huysuz. Kara kara düşünüyorum nasıl yapsam diye. Eşim dedi ki "ben maç izlemeye gidiyorum" Kimin maçı olduğunu sordum Galatasaray- Beşiktaş deyince ben de kayış koptu ağzıma geleni saydım. "Sen Fenerbahçelisin ben bu haldeyim senin başka derby izleme lüksün yok" diye bağırıyordum en son Şimdi küçük 4,5 yaşında. Çok hareketli ben peşinden koşamıyorum diye markettir parktır babasının yanına katıyorum. Benim çocuklar babaannelerinde gece yatısına alışık. İki üç gün tek başıma şehir dışına gitme imkanım bile oldu. Zamanla çocuklar büyüdükçe eski günlere yakın bir konuma yaklaşıyoruz ama sadece bekleyin diyemem bu konuya hakkaniyetli bir çözüm getirmeniz gerek. Açık açık konuşun gerekirse emrivaki yapın. Evet anneyiz ama bu sadece sosyal rollerimizden biri. Mutlu anne=mutlu çocuk. S Spizella

Eşitlik olmadığı hissi yorucu yıpratıcı oluyor gerçekten ama bazı noktalarda tıkanıyoruz elden bir şey gelmiyor. Çoğu kişi yazmış, burda sorun aslında eşinizde. O tek çıkıyorsa sizin de tek çıkmaya hakkınız var. Gündüz istediğin yere git demek çok saçma. Evet anneyiz ama çocuksuz alana da ihtiyacımız var tazelenmek için. Benim kızlarım 3,5 ve 1,5 yaşındalar Eşimin tek Pazar günü boş. Bazen çocukları alıp annesine gidiyor, bir saat uzaklıkta şehir merkezinde annesi. Kahvaltıdan sonra gidiyorlar, akşam uyku saatini yola denk gelecek şekilde dönüyor. Ben de kafama göre takılıyorum. Veya arkadaşlar akşam toplanıyorsa çocukları bırakıp gidiyorum. Tabi şöyle bir şey var, eşim bir plan yaparken önünü arkasını düşünmeden planını yapabilir kafası rahat gider gelir ama ben öyle değilim. Gitmeden yemekleri yaparım meyvelerini hazırlarım yedek kıyafetlerini bile yatağın üzerine bırakırım ki bir şey olursa ne giydirilecek diye beni aramasın yine de söylemeyi unuttuğum bir şey varsa o eksik kalır, eşim düşünüp de yapamaz aklına gelmez. Mesela geçen akşam büyük kızımı tiyatroya götürecektim. Gündüzden akşamın yemeklerini yaptım çocukları öğlen uykusuna da yatırdım ki akşam huysuzluk yapmasınlar. Büyük kızım yemeği dönünce yemek istedi. Evden çıkmadan eşime siz yiyin biz dönünce yeriz dedim ama anlamamış nasıl olduysa kendi yemiş küçük kızımı yedirdim zannetmiş çocuğa yemek vermemiş Eve geldim çocuk memeye saldırdı resmen. O zaman epey söylenmiştim, her şeyi liste mi yapıp vermek gerek diye. Bu tarz eşitsizlikler oluyor maalesef. Çocuktan sonra eş desteği çok önemli bence. Mutsuz yorgun kadın çocuklarına da faydalı olamıyor. Benim küçük geceleri hiç uyumuyor mahvoluyorum. Her sabah 5-6 civarı eşime verip 7-7.30a kadar uyuyorum sonra eşim hazırlanıp işe gidiyor. Gece ben erken uyuyorum o geç yatmayı seviyor. O yatana kadar çocuk uyandıkça uyutma görevi onda. Yemekleri ben yaparım bulaşıkları o toplar. Tek Pazar'ı boş, kahvaltı yemek çocuk bakımı o gün onda olur ki ben biraz nefes alabileyim.

Sizi anlıyorum, sizin ev kadını olmanız istediğiniz saatte dışarı çıkabilecek olmanız, her gün 7/24 çocukla en çok sizin ilgilendiğiniz gerçeğini değiştirmiyor. Anne olmak her an çocukla yapışık gezmek değil ara sıra insan nefes almak istiyor, ben de ev kadınıyım kızım küçükken eşim haftasonları kızı alıp çıkarırdı o kadar iyi gelirdi ki. Eşiniz çalıştığı için yorulduğunu ve kafa dağıtmak için dışarı çıkmanın hakkı olduğunu düşünüyor, evet hakkı ama sizin de tek başına kalıp kafa dinlemek hakkınız. Galiba eşiniz çocuğunuzla hiç tek başına dışarı çıkmadı ne demek istediğinizi anlayamıyor o yüzden, bir hafta sonu çocuğu hazırlayıp verin eline dışarı çıkarsın birkaç saat gezdirsin belki o zaman empati yapar.

sabah dikkatle okumamışım orayı kusura bakmayın. yoksa tabii ki dönemsel olması normal. son cümlenize ithafen ben anneyi babadan ayrı görmüyorum. emzirme durumu hariç annelik ve babalığın tamamen eşit olduğunu düşünüyorum. işte "annelik " diye belirttiğiniz şeyi çocuğa yansıtmama ihtimaliniz yok. siz çocuğa bunun sinyalini göndermediğinizi mi düşünüyorsunuz?

Evet mune benim de aslında derdim bu. Dışarı çıkmak/ çıkmamak falan değil. Ve kendime haksızlık yapılmış gibi hissediyorum. Burda da çok kişi bunun normal olduğunu, benim anne olduğumu söylemiş ama buna katılmıyorum ya.. kutsal annelik müessesi beni yordu, daraltti ve kutsallığı şu an günümü kurtarmıyor

Cocukla disari cikabilmek super bir seyse esiniz denesin bunu. Elbette cok agir bir iste calismiyorsa, o gun hasta degilse vs "aksam bana birakman ne derece mantikli" sorusunu sormamali. Hadi hafta ici isten geliyor yorgun olsun Bir hafta sonu ya hanim icimde kaldi, bugun ben ilgileneyim seni de gidecegin yere atayim diye bir teklif etmesi gerekirken bir de sanki sorumlulugu yokmus gibi adeta "bu isi bana yikman ne derece mantikli" diyor. Yarin bu cocuk buyuyecek size ihtiyaci bile kalmayacak ama iste bu destekten mahrum kalmaniz "ne derece mantikli"? Haklisiniz, net.

Benim 8,5 aylık kızım var. İşi çocuğuma kendim bakmak için bıraktım. Eşim çalışıyor. İlk 2 hafta eşim izinliydi öyle birlikte baktık artık primer ebeveyni benim. Eşimin işi 8-18 arası. Yani yolla birlikte topla gününün 11 saati işte geçiyor. Buna rağmen eve gelir. Akşam köpeğimizi gezdirmek benim görevimdir. Onu beklerim kızı emanet eder 30 dakika gezdiririm. Eve gelince de sofrayı hazırlarken bakar. Sonra da süt sağarken bakar . Sabah da işe gitmeden yarım saati oluyor genelde bakmak için. Siz de baba çocuk aktivitesi yapmasını sağlayın. Benim eşim genelde kitap okur. Yürüme alıştırmaları yaptırır. Oyunlar oynatır. Ayda 1 arkadaşlarla buluşma olur haftasonu. O zaman da 2 saat bakar. Her annenin çocuksuz geçirmesi gereken zaman vardır. Bunu mutlaka sağlayın. Ama bir kişi işe gitmeyip çocuk bakmayı seçtiğinde elbette o kişi çok daha fazla bakıyor çocuğa. Diğer ebeveynin de işten yorgun argın gelip kendi hobilerine 2-3 saat ayırması da sağlıklı. İkiniz de ortak anlaşıp çocukla geçirilmeyecek zamanları kararlaştırırsanız sorun çözülür bence. Zaten çok çabuk büyüyorlar. Birkaç seneye sizi istemeyecek, dinazor gibi görecek :)

Aynen haklısınız. Şartlar eşitlenirse rahatsız olmam zaten. Şu an kafamda sürekli bu adaletsizlik diye döndüğü için mutsuz oluyorum. Bunu deneyecegim dogadostupanda

Sizde yapın işte bırakın 4 saati kendinize ayırın eşiniz bunu kabul etmek zorunda. Gece uykusuna eşiniz geçirebiliyorsa akşamda rahatça cıkın. Yani eşinizde cok sık cıkmıyormuş sizde arada çıkın nefes alın. Ama en kötü ihtimalle eşinizin haftasonu izninde öğlen çıkın veya annenize bırakın imkansız birşey değil 4 saat güzel bir zaman.

1 yaş disari cikip rahatca takilabilmek icin daha erken bir donem ya. Ben su anda ancak yapabiliyorum ogullarim 3 yasinda choccywhoccydoodah

Çocuğu babasına bırakıp kapıdan çıktığım an unutuyorum ikisini de. :) Müthiş anneler şimdi içinden kınıyodur beni. Ama banane. Naparlarsa yapsınlar kendi çocuğu değil mi? Hasta değilse, başka bir sorunu yoksa neden babası bakamasın? Hem çocuk -baba özel zamana ihtiyaçları var onların da. Benim gibi yediremez, giydiremez ama o da kendi babalığını yapsın işte mükemmel olmasa da kimseye bişey olmaz bi günden. 1 yaşında da bırakıyordum bu kadar sık değildi ama bırakıyordum. Şimdi 4 yaşında bazı haftasonları eşim cumartesi günü gidiyor istediği yere, ben de pazar. Sen de 1 sene içinde rahatlarsın çocuğu bırakma açısından.

Biberon kullaniyorsa sütünü sagip birakin babasina, biberon emerken uyur. Benim bebegimde 11 aylik. Bir ara o kadar bunaldim ki sadece agliyordum. Sonra sunu dusundum 4 5 saat cocugu neden birakmayayim, birakirsam ne olabilir ki? Neticede aç kalmaz, uykusuzluktan en fazla aglar sonra yine uyur. Biraz kafami dinlersem daha saglikli bir ruh haliyle bebegime geri donerim. Gozumu kararttim, biraktim. Sonuc olarak ben 10dk da uyuturken halasi yarim saatte uyutmus, sonuc olarak uyumus. Biraz aglamasi bence sorun degil. Yemegi dolapta hazir duruyordu, cikarip isitip yedirmis. Bunun gecici bir surec oldugunu esinize anlatin. Arkadaşlarıyla bulusmak için sabahtan cikip aksam gelmek yerine arkadaşlarına 4 5 saat vakit ayirsin, sonrasinda gelip size destek olsun. Cocuk buyuyunce hersey duzene girecek, 1 sene boyle idare ediversin.

Ev işlerinde de öyle değil mi Erkek yapamaz diyorlar, bir erkek isterse her ev işini yapar, çocuk da bakar. Sonuçta gönderdiğiniz kişi babası, asıl babasıyla gitmesinin garipsenmesi tuhaf.

Sabır, 3 yaşına doğru bi rahatlık geliyor.. Babasını cok sevmesini saglayın.. Baba da yemegını yedırmelı, anne yokken uyutmanın formulunu bulmalı.. Şu an için uzun sureler cıkmanız sorun olabılır emzikli oldugu için.. 18 aydan snra memeden kesildikten snra daha rahat edeceksiniz.. Sadece biraz sabredin, emin olun 2 yaşını gectıkce 3e dogru bı rahatlama geliyor

Neden çocuğu eşinize bırakıp çıkmak hiç söz konusu bile değil? Kadınlar zaten genellikle bütün gün çocuklara bakıyor, arada bir çocuksuz takılmak sizin de hakkınız. Erkeklerin aman bakamam tek başıma diye triplenmesini hiç anlamıyorum sen daha çocuğuna 2 3 saat bakamiyorsan neren baba senin? Korkuluk bozuntuları

27 aylık kızım var. Bana aşırı düşkün. Bensiz asla uyumaz, düzgün yemek yemez. Ben hep çalıştım izin bittikten sonra ama ilk 1 sene 5 bakıcı değiştik. En son babannesinin olduğu şehire taşındık. Babanneye giderken bile çığlık kıyamet. Eşimin işi bana göre daha yoğun. Ben eve öğlen 1 gibi geliyorum eşim akşam 6da. Ve genelde haftasonu sadece 1 gün izin kullanıyor. Bazen çok bunalıyorum, neden bu çocuk bana bu kadar düşkün, baba olmak ne kadar kolay bu haksızlık diyorum ama sanırım hem çocukların doğası hemde bizim için çalışma koşullarındaki farklılık mecbur bizi bu duruma sürüklüyor. Mesela ben hiç tek başıma eğlenme amaçlı çıkmadım. Çıkamadım. Çünkü kızım asla durmaz.

Evet aynen öyle diyorum. O yüzden mümkün mertebe ya çıkma ya bizi de götür ya da bir iki saat çık gel diyorum eşimse onu daralttigimi iddia ediyor böyle olunca ve tartışıyoruz Tahin Helva

Tüm gün değilse de birkaç saat baksın istiyorum ben yokken. O ise tüm gün evdesin zaten çocukla istediğin yere git diyor, kısacası halimi anlamıyor bu konuda

Evet haklısınız. Geçen anneme bırakıp 5 saat kadar çıktım ve annem uyutamamis, direnmiş bebeğim.. geldiğimde ağlamaya başladı vicdanım ve ruh halim arasında gelip gidiyorum. Eşim zaten öyle gün boyu çıkmıyor.. akşam işten gelince gidiyor mesela 11 gibi geliyor. Birkaç saat yani ve belki haftada belki iki haftada bir vs.. yani çok değil ama bunu ben hiç yapamadığım düşünülürse batıyor işte

eşiniz anlayışsızmış baya. siz bütün gün evdesiniz ne derece mantıklı bir argüman ne alaka yani 3,4 saat duramıyor mu cocuguyla, ayda 1 bile yapamaz mı bu güzelliği cidden ne garip bu erkekler söylüyorum ama bana yapıldı mı hayır. oglum suanda 4.5 yaşında ve şimdi artık çok daha özgürüm babasıyla uzun uzun vakit geçirebiliyor. babası haricinde şehirde başka yakınınız var mı? paranız varsa tavsiyem oyun ablası güvenilir biri olursa. carmenares

Bebeğiniz bence biraz daha büyüsün. O zaman rahat edersiniz. Ayrıca, Tabiki hep onu düşüneceksiniz, zaten yanınızda goturmeseniz bile acaba napiyor uyudu mu yemek yedi mi ne yaptı ne etti bu seferde o şekilde kafanıza takılacak. Baba anne gibi zaten olamaz, E bu da annelik oluyor zaten. Ama ben eşinizle tam olarak neyin kavgasını ettiğinizi anlayamadım, sen rahat rahat disarda takılıyorsun ben bebekle uğraşmaktan dışarı çıktığımdan bisey anlamıyorum falan mı diyorsunuz?

Evet ben de çıkıyorum. Hatta her hafta/ haftada birkaç bile çıkıyorum. Ama dediğim gibi eşim gibi rahat rahat cikamadigim ve sürekli çocuk avuttugum için yakınıyorum

Çocuk emmeden uyuyamıyor demişsiniz, anneniz yerine kocanız baksa, hadi pışpışladı, bezledi vs. Uykusu gelince o mu emzirecek? Elbette sizin sorumluluğunuz babadan fazla. Çünkü şu an çocuk size bağımlı. Çok küçük. Yaşadıklarınızın yorgunluğu sizi alıngan yapmış bence. Eşiniz normal davranıyor ama siz, kısıtlandığınız için haksızlığa uğradığınızı düşünüyorsunuz. Eşiniz değil ki sizi kısıtlayan. Bunları öngörmüş olmanız lazımdı. Elbette elinizi kolunuzu bağlayacak. Bebekler böyle büyümüyor mu? Anne değilim, ben pek anlamam. Biri haddimi bildirmeden kendim belirteyim dedim.

Ama eşiniz çıktığında çocuksuz, siz çocuklu çıkıyorsunuz, çocuk olmadan arkadaşlarınızla buluşup vakit geçirmek sizinde hakkınız.

bu da babaların işine geliyor işte. toplum da çanak tutuyor sağolsun. oğlum 1 aylıkken eşim emzirdikten sonra yıkar uyuturdu, anneannem inanamazdı "nasıl çocuğu babasına bıraktın?, o nasıl becerecek?" bu düşünce aşırı yaygın. e tamam emzirdiğin zaman elin kolun bağlanıyor ama bebeği mamayla büyüyen annelerde de durum farklı değil ki. gece anne kalkar mamasını anne hazırlar verir, sürekli anne uyutur, çocuk hep annede. adamlar bebek uyanıyor diye odadan gidiyor yahu. ötesi mi var? eşi dinlensin diye çocuklarını alıp ailesinin yanına giden insanlar var. çocuk direkt anneye zimmetli gibi toplum zihninde.

bir şeye zorunda olmanız onu normal ya da doğru yapmaz. eşinizin çok yoğun çalışması sonucu kızınızla derin bağ kuramaması normal değil. bağ kurulmadıktan sonra, bir şeyler eksik kaldıktan sonra o ailenin normali o olsa ne olmasa ne? ben zorunluluklara göre konuşmuyorum. yoksa hepimizin mecburen yapmış olduğu ve eksikliklere neden olan davranışlar var. Tahin Helva

Kaç saat uyanık kalıyor o arada eşinize veya annenize bırakıp çıkın benim oğlum 4 saat maksimum kalıyor mesela bensiz durabileceği maksimum süre bu olur ama henüz daha hiç bırakmadım

Sorunun zaten burda senin.. cocukla istedigin gibi takilamadigin icin bunalmissin. Esin anlayissiz birisi bence.. bence disarda yorulmak cocuk bakmaktan cok daha kolay bazen. Haftada bir o ciksin haftada bir sen cik anlasin.. yani trk olmaya hakkin var sana hak verdim. Buarada durumununz varsa bi araba cok iyi olur senin icin.. cocukla otobuste takside perisan olursun, araban olsa istedigin yere istedigin gibi gider glirsin ayni zamanda cocugun uyku saatine gelse bile guzelce yolda uyur

Benim söylediğim şey şu babalar benim haricimde katiyen başkası yapamaz demiyor diyorsunuz ya. Anne varken tabiki öyle birşey diyemez anne o cümledeki başkası grubuna dahil olamaz çünkü babanın yapıp annenin yapamadığı bir şey genelde olamaz. Çünkü anne bebek ilişkisi ta anne karnından başlıyor doğduğunda ilk annesini tanıyor bunları biliyorsunuz. O yüzden annenin yapıp babanın yapamadığı benim haricimde kimseye izin vermiyor dediği noktalar olabilir bebek bakımında bir annenin ama babanın olamaz bunun sebebide annelik. Siz istediğiniz kadar babasıyla full herşeyi yapması için izin verin bazı noktalarda anneye bağlılığı olan bebekler var. Ben olabildiğince ihtiyacını karşılayan olmasından yanayım alt değiştirme banyo ve soyunup giydirme hariç. Ananeside baksın dedeside babaanneside ömür boyu göbek bağı olan insan yetişmesin tabiki de ama bebeklik dönemi içinde bebek için anne babadanda ötedir. Bunun sinyal verilecek bir durumu yok. Bu bebeklerin hissiyatıdır zaten. Babayla bağlanma kendine özgü nitelikleri ve farklılıkları olan, tüm çocukların duygusal gelişiminde büyük öneme sahip, ancak hiçbir zaman anne ile bağlanmanın yerini alamayacak bir bağlanma biçimidir. Bu cümlede bir psikiyatristin yazısından. Chelzy İkiz oğlan

Evet sadece onunla uyumak istemiyor benimle istiyorsa cokta anormal bir durum yoktur diğer şeyleri görev olarak yapıyor demedim gayet severek yapıyor uyutuyordu da bir ara dedim ama cocuk istemiyor suan. Cocukların nasıl ki anneye düşkünlük dönemleri olabiliyorsa altında cokta vahim bir durum aramam babasıyla gayet mutlu diğer anlarında, onunla uyumak istemiyor belli bir dönemdir diye travma yaşadığını düşünmüyorum öyle birşey olmadı çünkü. Ben yediriyorum istemiyor bazen babası aynı şeyi veriyor ve yiyor neden benden yemedi diye vahim bir durum olarak görmüyorum. Doktorda bu konuda yemiyorsa başkası denesin nazı kime geçerse ona farklı davranır diye söylemişti. Hatta belli bir dönem geliyor cocuklar sadece anneci veya babacı olabiliyor. Evin içinde sorun yoksa genel durumda iletişim iyiyse mutlu bir bebekse dönemsel şeylerde beni neden istemiyor babasını neden istemiyor diye hayıflanmak bana doğru gelmiyor.

ben dönemsel bir durumdan bahsetmedim ama. hiçbir şekilde "benden başkasıyla uyumaz, benden başkasında durmaz." durumunu normal bulmuyorum. benden başkası denilen kişi de babası çünkü. yoksa atak dönemidir, diş dönemidir, o gün anneye ya da babaya kızmıştır onlar normal. lakin çocuğun kıyamet kopartırcasına bir ebeveyni yabancılaması normal değil. birkaç gündür oğlum her şeyi babasıyla yapmak istiyor mesela ama ben yapmak durumunda olsam da kıyamet kopartmaz. ayrıca nedense hiçbir babanın "benden başkasınsa katiyen uyumaz, durmaz." dediğini duymuyoruz anne çalışsa dahi, emzirmese dahi. bunu da not düşeyim buraya.

Valla çocuğu babaya bıraksan ne olacak ki şahsen ben mi kuaföre gidiyorum onda da acaba evde ne yapıyorlar çocuğun yanında telefonla uğraşıyor mu çocuk ne yapıyor vs vs düşünmekten gittiğim yerden zevk alamıyorum

Mune, ben kızımı 3 yaşındayken babasıyla memlekete gönderdiğimde etrafımdan yabancı biriyle bilmediğim bir yere göndermişim gibi tepki almıştım. Kızım bensiz gayet güzel durmuş, ağlmamıştı, alttan alta bunun bir sorun olduğunu bile söylediler bazı anneler çocuklarının onlarsız duramamasını iyi bir şey, başarı olarak görüyor. Babaya o fırsatı vermiyor, erkeklerin değil canına minnet zaten, baştan çocukla yeterli bağ kurmadıkları için çocuk onlarla durmuyor oluyor, ekstra bir çaba da göstermek istemiyorlar. Şartlara göre durum değişebilir elbette bazen farklı durumlarda olabiliyor.

Aynı süreçlerden bende yeni geçtim sayılır. Sizi çok iyi anlıyorum. Arkadaşlarınızla buluştuğunuz zamanları eşinizin evde olduğu vakitlere denk getirip arada ona emanet ederseniz kafanız rahat olur. Az da dursanız kafanız rahat bi şekilde çayınızı kahvenizi içersiniz. Şahsen ben sık sık yapamasamda çözümü bunda buldum

Çocuğun bazen bir ebeveynini isteyip diğerini istememesi çok normalmiş :) okuduğum kitapta daha yeni geçmişti. Düzelirmiş birkaç aya. Üzülmeyin.

Evet haklısınız aslında ama eşim buna sürekli tamam demiyor malesef. Konuda da bahsettiğim gibi zaten tüm gün evdesin istediğin yere gidiyorsun, akşam bana bırakıp çıkman ne derece mantıklı diyor. Çocuğu uyut çık diyor, ee saat zaten 9a gelmiş oluyor

Benim oğlum da 18 aylık. Ben arada sırada arkadaşlarımla akşam çıkıyorum. Eşim her hafta çıkıyor. Ben çıkacağım zaman yemeğini suyunu uykusunu kıyafetini her şeyini organize ediyorum. Günler öncesinden strese giriyorum. Eve yakın lokasyon seçiyorum. O işten direkt arkadaşlarıyla gidiyor. Ben bir gün bir yere gitsem annem kayınvalidem bana psikolojik şiddet uyguluyor resmen. Ayyy sensiz mi uyudu yavrum zaten bütün gün görmüyor seni yazık kız bir daha gitme çok acıdım. Ama eşim çıktığında eh biraz kafa dağıtsın baban eve gelmezdi yine iyi yardım ediyor sana gibi bir tepki. Anladım ki eşitlik meşitlik yok bu işte. Bizim eşimle evde her işte iş bölümümüz var ama bebekte yok asla. Bebek büyüdükçe rahatlayacağız diye umuyorum ben. 1 yaş ile 1.5 yaş arasında bayağı şey değişti hayatımızda. Sana da kendime de sabır diliyorum o sebeple. Zamanla her şey kolaylaşacak inanıyorum Bu arada akşamları beybi uyuduktan sonra ben tek başıma yürüyüşe çıkıyorum. Bana çok iyi geldi.

Siz dışarı çıkınca çocuğunuzu eşinize bırakamıyor musunuz? atanamayanogretmen Körler sağırlar birbirini ağırlar 💯 Anneler

Konu sahibinin kısıtlanmasının sebebi bebege bakmayi annenin gorevi olarak görmek. Bebegin dogumuyla beraber bakimina babasini dahil ettim sonuc olarak dinlenmeye firsatim oldu. Ustelik emziren bir anneydim, bebek tamamen anne sutuyle besleniyordu. Sutumu sagip birakip gidip 4 5 saat uyurdum. Su an bosanma asamasindayiz, bebegim 11 aylik, sabahtan babaya yolluyorum, aksama kadar islerimi hallediyorum. Yedirir, altini degistirir, uyutur. Cocuk, babasinin ona bakmasina alisiksa anne icin aglamiyor. Ayni zamanda baba tecrube kazandigi icin anne kadar iyi bakabiliyor. Her konuya yazarim. Korkmayin, bebegi doğar doğmaz babasinada verin. Aralarinda cok guzel bir bağ oluyor. Bu sekilde inanin erkekler kendi isteğiyle yedirip, uyutuyor.

Yani zaten anne olunca böyle oluyor hemen hemen.. bir süre bu şekilde gidecek, büyüdükçe rahatlayacaksınız.. Bebeği birine bırakıp çıkabilseniz size iyi gelirdi ama emziriyorsanız ve siz olmadan duramıyorsa, birazcik daha sabır.. girlinred

Hiç sormayın gerçekten öyle. Akşama kadar fir dönüyorum evin içinde. Zaten 2 yaşına gelince mecburen çalışmaya döneceğim, asıl o zaman göreceğiz nasıl olacak

Sabah çıkıp akşama kadar mı dışarıda arkadaşlarınızla vakit geçirmek istiyorsunuz yani çocuk bir yaşında daha iki saatte annenizde durabilir siz tüm gün kocanız mi baksin

Ben de hep bırakırım, kucukluklerinden beri. Bana bağlılar ama bağımlı değiller. Sorun muymuş ki bu?

Bence şimdiden eşini çocuk bakımında daha aktif rol almaya alıştır çünkü çalışınca çok zor olur senin için, arada onları bırakıp çok bence, alışsın babayla zaman geçirmeye, sen çalışınca yprulacaksin ve böyle devam ederse eşin diyecek ki benimle uyumuyor, durmuyor vs bütün bakımı sana kalacak

Vay be aynştayn resmen. Çocukla gitmeyi biz sanki bilmiyoruz ahahhahahaj

Bence haklısın, eğer istiyorsan sen de çocuğu bırakıp cikmalisin kibir keyif alasın, çocukla çıkmakla çocuksuz çıkmak aynı mi? Dediğin gibi kutsal annelik diyorlar ya bence abartiyorlar, çocuğu babasıyla başbaşa bırakınca daha çok bağları artıyor ben denedim ve daha babasına bağlı oldu, daha da rahatladım G

annenin yapip babanin yapamayacagi tek sey emzirmek, o da zaten ilk yillarda oluyor, onun sonrasinda babanin yapamayacagi bir sey yok. ama tabi erkekler salaga yatip anneye is yikmayi seviyorlar.

O size bırakıp arkadaşlarıyla buluşuyorsa, siz de haftasonları bikaç saat pekala eşinize bırakabilirsiniz yavrunuzu bence. Hayat müşterek

Yalnız değilsiniz. Hatta ben biraz fazla da olabilirim. Benimde hiç aklım kalmaz. Babası zarar verecek değil sonuçta. Ben ilk 2 aylıkken eşime bırakıp dışarı çıkmıştım. 3 yaşında yine babasıyla memlekete yolladım bir hafta şimdi iki çocuğum içinde durum aynı. Küçüğü 4 yaşında birkaç gün eşime bırakıp bir yerlere gidiyorum. Anneannelerinde de kalırlar küçük yaşlarında beri. Babaanneleri yakın olsa onu da değerlendirirdim

Benim bebekten sonra en büyük lüksüm duş almak. Doğumdan 4 ay sonra kazara yeniden hamile kalınca ve sar başa bütün o hamilelik ıstıraplarını bu sefer kundakta bebekle yaşayınca sosyalleşme hayal oldu bana. Bebeğimiz sadece beni ve babasını tanıyor. Başka hiç kimsede durmuyor. Kendi annem "Ben yaşlıyım" deyip kenara çekildi ve kızıma 1 gün dahi bakmadı. Eşim işimden ayrıldı bana destek olmak için. Kızıma dönüşümlü bakıyoruz. Gece uyuyamadığım zamanlar gündüz ben uyuyorum. Zor bir süreçten geçiyoruz ama bunlarda geçecek. Ama sık sık beraber dışarı çıkıyoruz. Bazen restauranta, bazen pazara, bazen yürüyüşe.

Bazi cocuklar anne kucagindan inmezken ogluslarim bana el sallardi ise giderken.. cunku alismislardi gidip donrcegimi biliyolardi... yani iyi anne olmak icin yapisik ikiz olmak gerekmiyor