Hanımlar, uzun zamandır yapmak istediğim bir şeyi bu sene gerçekleştirmek istiyorum. İstanbul Anadolu yakasında oturan arkadaşlarım varsa beraber huzurevi ve çocuk esirgeme kurumu ziyareti yapalım mı ne dersiniz? Bir de gidenler varsa orada ve sonrasında nasıl duygular yaşadılar? Ben en çok anasız babasız çocukları görünce ne yaparım diye korkuyorum, bu yüzden cesaret edemiyorum. Sizi gördüklerinde birazcık olsun kimsesizliklerini unutuyorlar mı? helena17 KunFeYekun.. tek ayak

Bende hep gitmek istemişimdir.. kimsesiz çocukları görünce dayanamam ağlarım kesin.. onlar anasız babasız ben evlat hasreti çekerken kesin ağlarım...

Bende bende istiyorum özellikle de kimsesiz çocukları ziyaret etmeyi, onlara ara sıra gidip ablalık, annelik v. s. ne gerekiyorsa artık, gönüllü olarak yapmayı çok istiyorum ama nerden başlıycağımi bilemiyorum, olsa şöyle benim gibi üç-beş kişi daha, çok iyi olurdu