Arkadaşlar, haklıymışsınız, Twitter'da da engellenebiliyormuş. Bilgisayardan anlayan bir arkadaşın yardımıyla meseleyi hallettim. Yeniden görünmez oldum. Tabii bu arada sizlerin yorumlarını okur ve bu işlerle uğraşırken sinirim de geçti, rahatladım. Hepinize teşekkür ederim. Şimdi beni bulsun da yeniden rahatsız etsin kolaysa... . push ;

Saplantılı bir tip belli yani de ne bileyim o zaman en baştan faceye eklemeyecektiniz... Peki o kadar yıldan sonra evlenmemiş mi bu adam? Şu an evli mi yani?

Engelleme işini mutlaka yapacağım. Ve eğer azmedip beni burada bulursaaaa... Y yusravera

bence o atmaya niyetli olduğun mesajı bi at bakalım.. bu tür bi takıntı bana tehlikeli geldi. fayda etmezse de savcılığa git. hatta msjında onu şikayet edeceğini fln da söyle. parkon bence

yay burcuyum ben, normalde sabır bünyeye pek uğramaz ama adam kendisine hakaret edilmesinden bile zevk alıyor, yeterki ona cevap vereyim diye, bunu farkedince suskunluk yemini ettim valla tanımlamanıza gelince, valla aynen tam da öyle ne yalan söyliyeyim B

parkon çok geçmiş olsun. benim numaram olmadığı için araması filan yok, iş yerime de gelemez kapımızda güvenlik filan var ve zaten yakın da olsa başka şehirlerdeyiz. ama bu süreçte benim de öğrendiğim şey şu oldu; en azından bundan sonra yazdığı mesajları silmeyeceğim, tekrarı halinde de aynı önerdiğiniz gibi savcılığa gideceğim. merhametten maraz derler ya, doğru. ben bunu taa lise yıllarında bi güzel tepeleseydim belki bu noktalara gelmezdi ama çok acıyordum ve fiili bir tacizi yoktu. sadece ben hangi arkadaş gurubundaysam sessiz sedasız gelir, orada yanımızda dikilirdi... ah bilseydim... parkon bence

Sevgili sgclmngr, çok şekersin. Haklısın abideki aşk nasıl bi şeyse ben de hayretler içersindeyim. Bazen kendi kendime diyorum ki, şimdiye kadar karşıma çıkıp sevdalandıklarımdan biri bile bana bunun yarısı kadar aşık olsaydı hemen evlenirdim, böyle evde kalmazdım Twitter'daki engelleme uyarın için de teşekkür ederim, hemen bu işlerden daha çok anlayan bir arkadaşa tanışıp mevzuyu çözeceğim, teşekkür ederim S

Ha bu arada bu arsız vatandaş taa facebook'ta beni ilk bulduğu dönemde "evlendiysen eşinle, evlenmediysen sevgilin varsa onunla da tanışmak isterim, onunla da arkadaş oluruz, görüşürüz..." diye beni en başta yoklamıştı. Yanıtsız bırakmıştım, özel hayatıma dair sorduğu için ama o araştırmasını yapmıştır kendi çapında ortak arkadaşlarımızdan diye düşünüyorum... sinir şey...

öncelikle geçmiş olsun, inanılmaz sinir bozucu bir durum. benim de başıma gelmişti buna benzer bir durum. ilkokuldan beri bana takık bir gerizekalı vardı, lisede telefonuma mesajlar, mailler, kaç kez beni takip ettiğini gördüm. eski evimizin karşısında bekledi hatta kaç saat. sonra da apartmana kapının altından mektup atıp gitmiş. mektup da açık ve içinde ilkokul fotoğrafım vardı. babam görse nazıl izah edicem yani. hatta komşumuzun biri görmüş filan. üniversitede de mail attı durdu. cevap vermedikçe atıyordu, facebooktan kabul etmiyordum, sahte hesap alıp ekliyordu, salağım ben çünkü anlamıycam sonra savcılığa vermekle tehdit edince bir daha atamadı bir şey. ama hala yolda yürürken tırsarım takip ediyorsa da bir yerden çıkıverirse diye. paranoyak oldum o salak yüzünden. ne arsız yüzsüz insanlar var anlamıyorum ki. siz de cevap vermeyin uzunca bir süre, devam ederse savcılığa vermekle tehdit edin derim, insanlıktan anlamıyorlar zira.

teşekkür ederim esocan. aslında buraya yazmak bir açıdan daha iyi oldu, ben yine de bunu fazla ciddiye almıyordum, yazarken de baskın duygum öfkeydi ama evet, senin gibi başka arkadaşların da uyardığı gibi biraz daha dikkatli olmam gerek. biz liseyi 1986 da bitirmiştik... aradan geçen yılları düşününce, bu şahsın takıntısının uzunluğu biraz korkutucu aslında... :26: tekrar ortaya çıkarsa tavrım çok daha farklı olacak.. E

Benimde numaram yoktu canım, kafaya takarsa ailenin telefonunu bile buluyor böyleleri. Ben seni korkutmayayım ama aklında olsun.

Sevgili Cudana, bu arkadaşla artık yakın da olsa yaşadığımız şehirler bile farklı. Üniversiteye giderken atlayıp gelmelerinden sonraki dönemlerde hiç yüzyüze gelmedik, herhalde bir 20 sene olmuştur ama bu ısrarla vazgeçmiyor. Biraz korkutucu biri. Nasıl diyeyim, yıllar sonra yeniden ortaya çıktığında arkadaş havasıyla yazıp, hemen ardından beni işyerinde ziyaret etmek istediğini veya lise arkadaşlarımızla buluşma ayarlayıp toplanacağımızı filan söylediğinde hiç kabul etmedim. Onunla yüzyüze görüşmedim, telefonumu vermedim. Ama mesajlarının ardı arkası kesilmiyordu. Önce yalvarıyor, arkadaşız baskısı yapıyor, sonra bana hakaretler etmeye başlıyor, nasıl insanmışım bilmem ne, sonra kendine hakaretler ediyor, en sonunda bir daha sana asla yazmayacağım deyip 1 ay sonra bir şey olmamış gibi "naber, görüşmeyeli nasılsın" filan diye en başa dönüyor... Ve ben bu süreçlerin tamamında sessiz kaldım çünkü fark ettim ki, ona hakaret bile etsem zevk alıyor, bu yöntemle bile onu yanıtlıyorum, onunla ilgileniyorum diye... manyak işte...