Zamane çocukları. Benim oğlum da 6 yaşında çok hareketli, enerjili bir çocuk. Anasınıfında çok aktifti. Birgün yüzlerini boyamış öğretmen, bizimkinde yok tabi, öğretmenine babam kızar demiş. Neyse sordum baban neden kızsın ki. Anne ben yüzümün boyanmasını sevmiyom dedi. Bunun için babasının üstüne atmış

Bilmiyorum ki, öğretmeni de bi test yaptırın dedi ama testler baya pahalı. Üstün zekalı oldugunu düşünmüyorum. Matematik konusunda çok iyi. Anaokulunda olmasına ragmen ilkokul 1. Sınıf matematik kitabını 1 saatte çözüp kenara atmıştı birkaç ay önce. Fakat okuma yazma bilmiyor mesela. Belki matematik konusunda özel bir yetenegi vardır.

Bende öyleyim eskiden vur kafasına al ekmeğini modunda olurdum ezile ezile artik cevap vermeyi öğrendim ya sessiz bir yapım olduğu için insanlar üstüme gelmeyi marifet sayıyorlar ego tatmin ediyorlar üzerimde ben cevaplarını verince susup kalıyorlar yeri geliyor bağırmak zorunda kalıyorum bir dahada sesleri çıkmıyor alışmışlar tabi sessiz yapıma arada ses çıkar bak bakalım nasıl geri çekiliyorlar insanlar böyle maalsef ayrıca öyle herşeye kendini atan cok konuşan insanlar zararlı çıkar bizimkisi daha mantıklı etrafı dinleyip son sozu söylemek ama işte insanların işine gelmiyor

Tanıştıralım ikisini bakalim atom mu parcalayacaklar :))

Ben sevdim seni. Bu senin yapın. Gergin ve agresif bu toplumda senin gibilere ihtiyacımız var. Ne güzel, sakinleştirici gibi...

Ben 6 yaşındaki oğlumu 3 ay psikologa götürdüm sirf bu nedenle. Üstüne birde drama kursuna yazdırdım. Psikologda, drama hocasıda çocuğun yapısı bu dedi. Anaokulunda bütün çocuklar zıplayıp, koşarken, bağırıp çağırırken, oğluma saçma geliyor böyle şeyler. Bir köşede saçmaliyorlarmiş gibi öteki çocukları izliyor. Ben istiyorum ki o da koşsun, yaramazlık yapsın. Gecen geldi " hayatı sorguluyorum" dedi bana. Tamam oğlum sen sorgulamaya devam et dedim Velhasıl, sizinde degişeceginizi sanmıyorum. Kendinizi böyle kabul edin iyisimi.

İyi akşamlar herkese. Bir kaç gündür kafamı karıştıran bir durum var. Ben diğer insanlar gibi pratik konuşamıyorum. Sürekli dalgın durgun bir halim var. Bilmediğim yerlere dalıp gidiyorum sanki bu dünyaya ait değilmişim gibi. Başkaları gibi şen şakrak olamıyorum, bulunduğum yerde genelde pasif kalıyorum öyle biliniyorum. Düzenli olarak kitap okurum. Sosyal çevrem de geniş. Ama genelde çevremde seasizliğimle bilinirim. Sizlerin bu konuda bir tavsiyesi var mı, psikoloğa gitmeyi düşünüyorum ama basit bir konu mu psikoloğa gitmek için?

Şimdi ki çocuklar çok zeki herşeyi yapabilirler :)) minnie

Sadece bi tahmin çocuğunuz üstün zekalı olabilir mi? Hayatı sorguluyorum demesi, açıkçası düşündürdü beni. Biraz çocuğunuzu anlatabilir misiniz? Sadece aktif hareketli çocuklarda olmuyor bu durum.. sessiz sakin çocuklarda da olabiliyor üstün zekalılık ve farkedilemiyor bazen. Bilsem sınavına girdi mi çocuğunuz? Anaokuluna gidiyormuş şimdi farkettim. Gözlemleminizi öneririm.

Bos konuşmaktansa sessiz kendi halinde bir yapınız var demekki bu neden bir sorun olsun ben cok severim böyle insanları

Valla ben artık konuşuıp herkese cevabını vermekten yorulduğum ve stres istemediğim için konuşmuyorum seni bilemem

Ama ben onu yerimmmmm... felsefesinden öperim onu. hunili yavrum benim. allah bagislasin D

Sagol canim astrojurnal

Durumunuzu o kadar güzel kelimelere dökmüşsünüz ki siz okurken valla ben rahatladım ben olmak istediğiniz gibi biriyim ama tam tersine sizin gibi olmak isterdim

Rahatsız edecek bir sessizlik değilse sorun olmaz aslında

her konuya yorum yapıp konuşmak istemiyor olabilirsiniz bence asıl sorun kendinizi enerjik hissetmemeniz yani her dakka koşturmak zorunda değil kimse ama yorgun falan hissediyosanız doktor tavsiyesi ile vitamin vs kullanabilirsiniz bence

Siz neden rahatsizsiniz peki bu durumunuzdan? Sizi kotu etkileyen nedir, ya da kötü etkiliyor mu? Yoksa bu durumunuzu eleştirenler oldu da ondan dolayı mı sorun varmış gibi hissettiniz? Yapı meselesidir belki, hep mi böyleydiniz?

Herkes aynı olacak diye bir kural yok senin yapın da bu demek ki

Eleştirenler de oldu ama rahatsız olmamdaki asıl sebep bu değil. Sanki zaman geçtikçe daha da sessizleştim. Bu yüzden bir sorun olmasından korktum. Daha önceleri bu kadar değildim..

Vallahi aynı benim yeğenim ana sınıfında bütün çocuklar maskelerini boyamış öyle yüzlerine takmış bizim ki boyamamış sen neden boyamadın dedik ben maskemi batırmak istemedim dedi içbir oyunu begenmiyor çok saçma oyunlar oynuyorlar diyor :)

Eğer hakkını savunabiliyorsan top sana geldiğinde kendini ifade edebiliyorsan sorun yok hatta uzun vadede çok iyi bir şey. Arkadaş grubundan ilk elenenler çok fazla konuşan sürekli ortaya atılanlar olur ya da aşırı pasif vur ensesine al lokmasını olanlar. Sessiz sakin yeri geldiğinde konuşan güvenilir duranlar hep kazanır

Ben de eskiden çok sessizdim, yaş ilerleyince çeneye vuruyor sanırım

Cok iyi ya

Yapın böyledir

Öğretmenler benim oğlum gibilerini tercih ediyorlar tabiki, sınıfta bir köşede otursun, sesi çıkmasın... Bazen aktivitelerde bile unutuyorlar oğlumun orada olduğunu, en çokta ona üzülüyorum. Bence oğlunuzun atlayıp zıplaması en güzeli, öğretmenin işine gelmese de :) Allah bağışlasın.

konuşma konusunda; günde 20 dk sesli kitap okumanızı öneririm ben faydasını gördüm :)

çok kitap okuyan insanların kendi dunyaları vardır... siz kitap hayatınn içindesinz.. bende çok kitap okurum ama ben dengeyı sağladım hem gezerim hem kitap okurum..

ne guzel ıste yumos yumos :) eger ıcınız cekılmıs gıbıysenız vıtamın eksıklıgı olabılır dıger turlu sakınlık ıyıdır

Çok. tesekkur ederim :)

Malesef bnde öyleyim ve rahatsizim bu durumdan hiç enerjik olamadım hep halsiz yorgunum, sessizim, konu açamam, sadece konusulan konularda kisa kisa yorumlar yaparim bazen bisey soylemek isrerim dinlenmem bile insanlar bni duymaz

Çünkü ortamlarda kendinizi rahat hissetmiyorsunuz. Nefes egzersizleri ve meditasyon sorunuza çaredir.