Çocuklu olanları hadi bi derece anlarım ama diğer evli çiftler 7-24 koala gibi takılınca, sabah akşam Kociş Kociş diye Adamın peşinde dolaşıp kendi arkadaşlarıyla buluşmayınca, kocasının dışarı çıkmasına da izin vermeyince o Kocişleri bıktırıyorlar haberleri yok

En yakın arkadaşınız size gönül koymuş olabilir mi?

Anlıyorum kesinlikle. Ama zor bir dönem atlattım ve yediğim içtiğim ayrı gitmeyen birinden destek beklediğimde "eşim sıkılır gitmiiim" diye düşünürse gerçekten bu benim için çok üzücü olur.

Yok koymadı. Anlayışla karşıladı. Çünkü nişanı başka sehirdeydi. Ozel arabamız yoktu. Otobüsle gitmem gerekiyordu. Bebeğe ve sana bir şey olmasın dedi. Gönül koysada eşimin annesi 4 yetişkin 6 çocuk yatılı misafir çağırmış. Gelenlere ayıp olmasın diye sustum.

Çoğu arkadaşım bekardı ben evlendiğimde. Sık sık bulusurlardi ben birine gidiyorsam ikisine gidemezdim. Öncelikler, sorumluluklar değişiyor elbette evlenince. Bir de çocuk eklenince daha da farklı olacak eminim. Sizin çevrenizi değiştirmeniz gerek

Takmamaya çalışıyorum ama arkadaşlarıma ihtiyacım oldu. Manevi olarak. O zaman hiçbiri yanımda olmadı. Ondan dolayı ister istemez kırgınlık duyuyorum.

Valla ben nikahıma gelmeyen arkadaslarimi sildim Hatta biri nikahıma gelmeyip İstanbul'a araba almaya gitti acil miydi? Acilse de haber etseydin anlayabilirdim Sonra seni çok seviyorum çok mutlu ol şöyle böyle araba almaya gittim de dedi sadece sağol yazıp numaramı değiştirdim. Diğerine de vay numarana ulasamiyorum degistin mi bilmem ne düğün ne zaman Nikaha gelemedim de filan Ona da biseyler dosedim azarladim bidaha da yazmadim Catlasinlar diye de konuşmuyor olmama rağmen instagramimda tutuyorum her eşimle gezdigim yeri paylaşıyorum Silerim ayni yolda yurumem ben. siz iyi dayaniyosunuz

Buluşmak da şart değil aslında. Bugün aradım yine ben her zamanki gibi yine ben aradım. Konuşamadık bile. Çocuğu uyutmam lazım dedi. Kapattı pat diye telefonu. M

Benimde evli çok sevdiğim bir arkadaşım var biraz uzaktayız ama bir araya gelmek için elimizden geleni yapıyoruz 2 çocuğu var ve ikiside aşırı huysuz keza telefonda konuşurken bile mutlaka bir şekilde fırsat bulur bana döner bunlar bahane değil yani. Ha bu arkadaşım yarın öbürgün bana farklı davransa anında silerim allah korusun öyle olmasında çok severim kendisini çünkü:) sizde böyle bir durummu oldu başka arkadaşlıklar edinin bana değer vermeyene ben hiç vermem mantığında olun

Yanlış yaptığın falan yok, maalesef hayat şartları. En yakın arkadaşımın nişanına gidemedim. Neden? 5 buçuk aylık hamileydim. Sürekli kusuyordum. Ayrıca eşimin annesi istanbuldan evime gelip dünyanin yatılı misafirini çağırmış bana sormadan. Onlar olmasa eşimle gider gelirdik. Nelerle uğraştığımızı bir bilsen

Evli olup bahaneleri olan da, olmayan da arkadaşım var. Eskiden ben de üzülüyordum açıkçası. Her fırsatta buluşup görüştüğünüz arkadaşınız evlendikten sonra negatif anlamda değişince, biraz bocalıyorsunuz. Çalıştığım yerde ciddi anlamda kötü bir durum oldu. Bu evlenen ve bahaneleri olan arkadaşlarım aramadı tabi. Ama bu sefer üzülmedim artık, bu olan olay bardağı taşıran son damla oldu. Ben bu insanların her işine koştum yardımcı oldum dinledim. Aynı özeni onların da göstermesini beklerdim. Olmadı. Onlara da söyledim. Böyle arkadaşlık olmaz diye. Şimdi artık umurumda değiller. Konuşuyorsak eskisi gibi samimi değilim. Benim derdimi önemsemedikleri için onların dertleri de Bi kulağımdan girip diğerinden çıkıyor.

Bende 10 aylık evliyim. Elbette evli olunca sorumluluk oluyor. Çocuk olunca daha sıkıntı olabilir ama bir haftada da illa ki bir gün boşluk bulunur. Ben bunların bahane olduğuna inanıyorum. Çoğu zaman arkadaşlarıma vakit ayırırım. Buluşmak isteyen buluşur

Kızlar önceki konumda çok güzel yorumlar almıştım. Bu site çok güzelmiş. Sizden başka bir derdim için de fikir rica edeceğim. Ben 37 yaşındayım ve evli değilim. Tüm arkadaşlarım çoluk çocuğa karışmış durumdalar. Ben sürekli bir yerlere gitmek için teklifte bulunuyorum, ya da buluşalım diyorum. Hatta buluşmayı bırakın telefonla aramak istiyorum. Yok. Sürekli ya çocuklar hasta, ya haftasonu misafirleri var. Ya başka bir sebep. Anlamaya çalışıyorum. Ama bu yıllardır olan bir sorun. Zor zamanlarımda yanlarımda olmadı hiç biri. Ve kırgınım açıkcası. Bir keresinde şehir dışından memlekete gitmiştim. Neredeyse 3-4 yıldır görmediğim bir arkadaşıma mesaj atmıştım. " Ben geldim, seni görmek isterim" diye. İnanın abartmıyorum 1 hafta boyunca her gün bir bahane buldu. En son gün unutmuş bile gideceğimi. İnstagram da uçak fotomu paylaşmıştım. Görünce apar topar mesaj attı, "canım kusura bakma misafirlerim geldi seni göremedim" diye. Bu kişi yıllarca yediğim içtiğim ayrı gitmeyen biriydi. Acaba hep böyle mi oluyor yoksa ben mi bir yerde yanlış yapıyorum.

Sana 1 saatini ayırıp bir kahve içmeye bile gelmeyen, telefonda 5 dk konuşmaya tenezül etmeyen insanlar arkadaşın değildir zaten sende arayıp sorma. Başka arkadaşlar edineceğin kurslara falan gitsen mesela

Malesef evli ve çocuklu olunca öncelimi değişiyor kişilerin. Yok çocuğu yok kocası yok kaynanası vs Bence kendinize yemi uğraşlar bulmalısınız. Ya bir kursa başlayın ya spor salonu olur bşyler bulun ve üstüne de yeni yeni ortamlar oluşturun. Yani kendinize bi alan yaratın. Bu arada insanın öncelikleri elbette ki değişir hak veriyorum ama bi mesaj atmak ya da arkadaşına 1 saat ayırmak zor olmasa gerek.

Sizi onemsemedikleri icin degil cidden buna firsatlari olmadigi icin olabilir. Evlendigimden beri ayni sekilde arkadaslarima sosyal hayatima zaman ayiramiyorum. Daha once olmayan sorumluluklar oluyor esinizi tek birakip cikmak sikilir diye dusunmek vs. Bunun cocuklu versiyonu eminim daha zordur, siz kisisel algilamayin

Sizlik bir sorun yok. Eski konunuzu hatirliyorum. Sadece insanlar evlendikleri zaman öncelikleri değişiyor. Bir süre sonra kabulleniyor insan. Mesela benim en yakın arkadaşım iki yıl önce evlendi benden eskiye göre uzaklaştı yine görüşürüz ama bekarken ki kadar değil. Bende nişanlaninca anladım ki gerçekten o zaman yeni bir aile daha geliyor başına yok biri hastalanıyor, yok biri geliyor, yok sen bı yere gitmek zorunda kaliyosun. Hiç takma kafana.

Bişey olnaz düğünde telafi edersin

Tam da ekşi de "eşi memlekete gitmiş erkek mutluluğu" başlığını görmüşken karşıma çıktı o yorum, sıkılacak diye düşündükleri adamlar oh be diyebiliyor

Cok haklısınız bazen insan sadece arkadaşlarıyla dertleşmek istiyor ama yaşlar ilerledikçe herkes kendi hayat telaşına düşüyor

Eski arkadaşları silip yenilerini edineceksiniz. Virüs durumları geçince spor salonuna, çeşitli kurslara gidip yeni kişilerle tanışırsınız. Arkadaşlık dediğimiz şey bir tarafın sürekli görmezden gelinmesi, umursanmaması ile olmuyor. Söyledikleri şeyler bahane olmayabilir ama geri aramak, mesaj çekmek, durumdan haberdar etmek zaman alan şeyler değil, klozette otururken bile yapılabilir. Yeni arkadaşlıklara yol açın.

"Zamanım yoktu." diyeni sil gitsin, zaman olmaz yaratılır. Bazen arkadaşlarımla aylarca görüşemiyorduk, 5 dakikalığına olsa bile ilk fırsatta birbirimize koşuyorduk. Benim için arkadaşlık en az aile kadar önemli. Insanin her zaman ailesi olamayabilir.

Sevilen değer verilen arkadaşa mutlaka zaman bulunuyor. Benim bir arkadaşım var böyle uzakta da olsak her fırsatta bulusuruz. Çocugum 7 aylıkken 3 saat mesafedeki düğününe gitmiştim başkası için yapmam mesela. Siz de o arkadaşınız için değerli olsaydınız mutlaka fırsat bulurdu arkadaşları değiştirmenin zamanı gelmiş.

Sizin zor zamanlarınızda yanınızda olmayan insanlara neden ulasmaya calısıyorsunuz? Bence hata sizde. Hepsi çoluk çocuğa karışmıs fakat bunlar bahane. İsteyen insan zaman üretir yine de yanınızda olur ve görüşür. Yeni arkadaşlıklar edinmek gerek.

uyum saglayacak yeni arkadaslar bulun.. vardir illaki sizin gibi arayis icinde olan.