Aynı şekildeyim bende. İnsanlarla yakın olamama gibi bir sorunum var. Yakın olamıyorum hep soğuk duruyorum. Anneannem vefat ettmeden önce çok sosyaldim. Bi sürü yakın arkadaşım vardı. ama birşeylre değişti o zamandan beri. Şuan benimde sadece erkek arkadaşm var konuşabildiğim. Allahtan o var. O olmasa kafayı yemiştm

Benim dostu bırak arkadaşım bile yok zaten asosyalim tek arkadaşım buradaki ablalar işte...

Şimdi şöyle yorumlara bir göz attımda ne çıkmış... genelde evli ya da ciddi bir ilişki içinde olan insanlar hiç arkadaşım yok diye yakınıyor. Benim çevremde de genel gözlemim öyle; evlenen ya da kendine sevgili yapan, dostlarını unutuyor, tüm vaktini partnerine ayırıyor. Hafta sonu bişey yapalım diyorsun; yok kocam evde.. yok X ile tatil yapıcaz... Yaw yapışık ikizmisiniz bir Cumartesini bana ayır, Pazar yine kocanın olsun diyormusun... Allah saadetlerini artırsın diyip, seni arayıp sormayını sende arayıp sormuyorsun... .

Madem sosyal bir insansin ve cevren genis, aklina yatan kisilerle samimiyet kurabilirsin. Mesafeliyim demissin, dostluk istiyorsan o mesafeleri azaltman gerekir. Cevren genis ama hicbirini gonulden sevemiyor, samimi gormuyorsan o baska. Yeni insanlarla tanismaya devam et, ille biri cikar. Samsonn

Dostlarinizin uzakta olmasi "var" olmadiklari anlamina gelmez ki. Sizin kastettiginiz gece gunduz beraber olacaginiz samimi bir kiz arkadas sanirim... neden bu kadar takildiniz anlayamadim, halbu ki bende de yok. Ve aynen sizin tarif ettiginiz gibi sosyal fakat mesafeli biriyimdir. Biz soguk oldugumuz icin degil, henuz o samimiyeti kurabilecegimize inandigmiz, gonul rahatligiyla guvendigimiz o kisi henuz karsimiza cikmadigindan veya uzakta oldugundan boyle bence. O yuzden bunu dert edinmektense "dogru zaman, dogru mekan, dogru insan" diyip zamana birakmayi tercih ediyorum...

Merhaba arkadaşlar ben 21 yaşındayım. Aöf okuyorum. Dostum diyebileceğim hiç bir insanım yok. Çevrem geniş ve sosyal bir insanım ama herkesle belli bir mesafem var. Halamın kızıyla çok iyiydik. Fakat o okulu bitirip şehir dışına gitti, belli bir süre sonra soğukluk girdi uzak olunca. Eski dostluklarım hep bitti. Yakın bulduğum herkes ya evlendi ya başka şehre gitti. Son bir kaç yıldır kendimi çok yalnız hissediyorum. 2 yıldır süren bir birlikteliğim var. Erkek arkadaşım çok iyidir, iyi bir yol arkadaşı fakat insan illa kendisine yakın bir kız arkadaşı olmasını istiyor. Çevreme bakıyorum herkes kuzenleriyle, abisinin eşiyle vs çok yakınlar.. Benim kuzenlerim hep erkek. Bir sıkıntım olduğunda derdimi tasa mı anlatamıyorum kimseye. Var olan arkadaşlarımla ayda yılda bir görüşüyorum, samimi değilim. Biraz hayat tarzlarımız farklı onlarla. Erkek arkadaşımla paylaşıyorum her şeyimi. Sağolsun. Bunu kendime itiraf edebilmek ve buraya yazmak bile zor geldi. Çok yalnız olduğumu düşünüyorum. Keşke kalabalık aile olsaydık, keşke eski dostluklar olsaydı.. Makyaj malzemesi alırken bile sevgilime danışmak çok acı bazen :)

Bende sosyaldim bir zamanlar ama arkadaşım dediklerim tırt çıktı evliyim ama hiç arkadaşım yok evde oturuyorum tüm gün Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir.

eh tek değilmişim evlenmeden önce yediğimiz içtiğimiz ayrı olmayan çocukluk arkadaşlarım vardı. onlar evlendi ben evlendim ve puff herşey bitti. şimdi hiç dostum yok. zaten istemiyorum da. evlilik hayat insanı yoruyor en azından beni yordu. o yüzden kimseyle yakınlaşamıyorum malesef hep bir soğukluk var içimde insanlara karşı. belki yaşanmışlıklar belki yorgunluk bilemiyorum. ama dost dediğim insanlardan da zamanında yediğim kazıklardan sonra bu hale geldim :) herkese mesafemi koyuyorum.