bir gün bir öğrencimin velisi geldi. öğrenci, annem abim diyerek tanıttı gelenleri. ben çok şaşırmıştım çünkü kadın çok yaşlıydı nasıl annesi olabilirdi ki? açıkçası kafama takıldı ve bir süre sonra konu açtım annen nasıl falan diye. hocam biliyor musunuz aslında o benim annem değil de babaannem diğeri de abim değil de amcam dedi. bana babaannem dedem ve amcamlar baktı beni onlar büyüttü dedi. oysa anne de baba da hayattaydı. devamını anlatmayacağım. ne demek istediğim anlaşılmıştır.

Türk mahkemeleri ortak velayeti kabul ediyor artık bence bunu bir araştırın şartları velayeti direk babaya vermekten her halükarda daha uygundur. Yine de o çocuk sadece sizin çocuğunuz değil eğer bakımını üstlenecek kadar mental ve maddi olarak kendinizi iyi hissetmiyorsanız bırakın babaya çocukları annenin başına direk atma düşüncesine karşıyım ben ocuk için baba daha uygunsa onda kalmalı onun üstün her şeyden önce

Çocuğuma 1 yaşından beri tek bakıyorum

Çok şükür yarabbi! Herhalde bir buhran anında yazdınız o yazınızı inanamadım. En doğru kararı vermişsiniz evlat her şeydir annesi ola ola annesiz büyümezdi nice güzel günleriniz olsun oğlunuzla. Oğlunuz yıllar sonra her şeye yetemeseniz de annem elinden geleni yaptı diyecek sevgiyi hissedecek

Evet babası ama gerçekten evladını düşünen bir baba olsaydı annesine iyi davranırdı ve böylece bir arada kalırlardı.

Birçoğumuz çalışıyoruz ve bizim de çocuklarımız var. Her bebeğe babanne bakamıyor kreş diye bir şey var. Kızım 1,5 yaşındayken saat 7 de işbaşı yapıyordum ben, kışın karanlığında yollara dökülüyorduk. Hiç de bir şey olmadı, biz zorlandıl sadece, onun keyfi yerindeydi. Kaldı ki sizinki 4 yaşında, kreş bile değil anaokulu yaşında. Gönderseniz seneye 1. sınıfa başlayacak nerdeyse. Ne eziyeti olacak artık size? Yapmayın bırakmayın çocuğu. Annem beni 2-3 aylığına halamlara yollardı çocukken ben ona bile içerliyorum şimdi şimdi, 30 umu geçtim. O zaman bayılarak giderdim ama şimdi bazen başından mı savıyordu diyorum

Teacher01 KarmaşıkBeyin tek ayak

Allahım bana çocuklarımsız tek bir gece yasatmasin.. evlendiklerinde gidebilirler :) Birakmayin sakin ben cocuk olsam annemi affetmem.. Onun kokusu onun sesi her seye deger.. Evli ciftiz yine de sabah uyandir krese gotur aksam al mevzusu var. Yakin ev tutun..

kreşe gidiyor mu? edit: babaanne bakıyormuş zaten, eeee tamam zaten şimdi de siz evden çıkarken babaanneye bırakıyorsunuz akşamda alıyorsunuz bu düzene alışık zaten

Ağzınıza sağlık, hafta sonu iki hatta 1,5 gün yarım gün çalışıyorum ne yapsak hep birlikte diye planlar yapıyorum kafamda, tek amacım onu mutlu etmek, eğlendirmek her hafta başı sanki işe yeni başlamışım, ilk defa ayrılacağım gibi hissediyorum. Gün içinde fotoğraflarını istiyorum sürekli özlüyorum çünkü, asla çocuğumu teyzesi ya da halası gibi zaman zaman görmeye dayanamazdım..

Velayet kimde olduğu onemli değil bence.. Annede olur cocuk babada kalırsa hukuken sıkıntı olabilir. En mantiklisi hafta ici kimde kalacaksa velayetin onda olmasi, zira diğer ebeveyn de haftasonu görecek çocuğu..

Bence önce psikolojik destek alın. İnsan çocuğunu bırakır mı ilerde pişman olursunuz.

Çocuğum 4 yaşında.. Hafta içi zaten işte oluyorum. Akşamları yemekti oydu buydu öyle geçiyor. Hafta sonları birlikteyiz Belki de sağlıklı düşünemiyorum bilmiyorum ama inanın 5 yıldır inanılmaz yoruldum artık..

Devlet kreş yardımı yapıyor boşanmış annelere. Çocuğunuzu eliniz kolunuz akciğer karaciğeriniz gibi görün.. Ne siz onlarsız yapabilirsiniz ne de onlar siz olmadan.. Her akşam annenin evde olduğunu bilmek başka bir şey. İlgilenemiyorum zaten akşamları ne demek :)

Nerden biliyorsunuz esinizin cocugunuzu size her istediginizde gosterecegini? Tam velayet verirseniz eger isterse cocugunuzun kilini gostermez size. Ben tecrubelerimden soyluyorum kimseye ama kimseye guvenmeyin. Adamin kafasi aticak diycek gostermiyorun. Yarin birgun esiniz sorunlar cogalicak vs. Bir cocugun evet duzene ihtiyaci var ama annenin oldugu bir duzene. Bir de olaya soyle bakin. Esinizi kaybettiniz ve cocugunuzu baktiracak kimse yok. O zaman ne yapardiniz? Bence o zaman ne yapacaksaniz simdi de onu yapin ve cocugunuza sahip cikin. Yoksa ileride cok basiniza vurursunuz diycem ama belki de vurmazsiniz. CUNKU her kadindan Anne olunmuyor maalesef.

tüh tüh tüh ya cidden böyle mi düşünüyorum acaba.. Umarım benim yaşadığım bu durumu yaşamazsınız ömrünüz boyunca

Evet son patlak veren olay bu. Öncesinde de çok kırıcı, yıpratıcı olaylar yaşadık ve inanın artık çok yoruldum. Velayeti alıp, çok yorulduğumda yardıma ihtiyaç duyduğumda onlardan destek istemeye karar verdim. lightpinklady Bslngc:74.7 Gncl:63.2 Hedef:62

Bende bunu anlamiyorum. Babanne cocuga bakmak zorunda mi? Zaten kadin cocuk yetistirmis kimbilir kac yasina gelmis. Siz sorumlulugunu alamayip annesi olarak bakamayacagim diyorsaniz o kadin neden baksin? Madem annelik sorumlulugunu tasiyamayacaktiniz ne diye cocuk yaptiniz? Yazik degil mi o masuma. Calismayan, maddi durumu sizden daha kotu olan kadinlar bile cocuklari icin cirpinip ne ugraslar veriyor. Hem aileniz yaninizda hem calisiyorsunuz ama kendi evladiniza gelis bakamayacagim diyorsunuz. Anlasamayabilirsiniz esinizle, ilk bosanan da siz degilsiniz ama cocuguna bari sahip cikin. Ustelik 8-5 mesai saatleri cok iyi millet aksam 7de cikiyor isten gece kacta eve geliyor yinede aksatmiyor annelik gorevlerini. Bence siz bahane buluyorsunuz gibi geldi.

Annem öyle yapti. Ablami babasina birakmisdi. Ablam asla hazmedemedi... iyi düsünün derim... baska bir cözüm olmali

Üzgünüm ama çocuğu gözden çıkarmış gibisiniz. Çocuk sahibi olmak nasıl bir duygu henüz bilemiyorum ama 4 yaşında yigenim var onu bile 3 4 gün görmesem deli gibi özlüyorum ki anne olmak cok başkadır. Lütfen ayrılığın acısını o masumdan çıkarma.

Madem öyle boşanmayın. sizin tahammül edemediğiniz şartlarda neden çocuğunuzu bırakıyorsunuz? Konu sahibi bir cevap yazsan?

Kendin bak çoçuğa o senin bir parçan.

Neler yaşadığınızı bilmiyorum ama konunuz beni çok etkiledi.. verme asla verme.. bende 8-5 çalışıyorum.. vermem yani hiçbir durumda vermem.. ölürüm yavrum olmadan.. 5 gün ayrı kaldım hastanede yattım. Taşikardi oldum bir de kalbim çıkacak gibi oluyordu yerinden doktorum acıdı hadi çık dedi biraz daha yatmam gerekiyordu..

Önceki konunuzda çocuk istiyordum, mantık evliliği yaptim demiştiniz. Şimdi de bosanayim, velayeti vereyim diyorsunuz. İkisi celismiyor mu? Ayrıca velayeti verdikten sonra adam öyle sizin her istediginizde görüşmenize izin vermeyecek belki. Üstelik çocuk da çok küçük. İlerde kopukluk olur bence. Ya bosanin yine babanne baksın, ya da kendi aileniz ile bi çözüm bulun. Babam sıkıyor diye çocuktan vezgecmek doğru değil. Ayrıca Perşembenin gelişi çarşambadan belliymis. Aileden kaçmak için, sevmeden evlenmişsiniz.

çok afedersinizde yük mü? Siz evlatlarinizi yük olarak mi görüyorsunuz

Aynen.. Benim cocuklarima annem bakti calistigim icin, hala haftasonu gidip kalirlar kuzenleri de gelir, anneannesine asiktir cocuklarim.. gel gelelim okuldan eve gelip daha merdivenleri cikarken "anneee bugun ne oldu biliyor musun" diye kosarlar.. sizin yerinizi kimse dolduramaz hic kimse.. anlik olaylari bile sizinle paylasamadiktan sonra haftada bir iki sefer sizi gormesinin de bir yarari olmayacak zaten yapmayin..

Iyi de annesi calisan cocuklarin buyuk bir kismi bu sekilde yasiyor. Sabah anneyle cikip aksam anneyle eve giriyorlar. Herkese babaanne anneanne bakmiyor. Evet pek saglikli dusunemiyosunuz. Bu sekilde kosturmasin ama annesiz buyusun duzeni olsun diyosunuz.

Tek başıma çocukla ilgilenemem, ne ona ne kendime yeteri böyle diyorsanız babaya vermeniz mantıklı. Yani sizin psikolojiniz kötüleşirse, zaten kimseye hayrınız olmaz. Acaba psikologa mı gitseniz öncesinde? Ani karar vermek yerine destek almanızı öneririm.

Hatanızda ısrarcı olmayıp, verilen cevapları olumlu değerlendirip doğru bir karar verdiğiniz için tebrik ediyorum sizi. Oğlunuza size mutlu bir gelecek diliyorum..

Bahaneler bahaneler, Imkanlariniz tam da cocuga sahip cikmak icin uygun. Cocugu babannesinin basina atip kendiniz yeni bir hayat kurmayi dusunmuyorsaniz hic bir tutar yani yok. Oglumu okula goturuyorum davasina dogdugundan beri kizimi da 8 de evden cikariyorum. Zaten normal olan budur beraber cikar beraber gelirsiniz. Cocugunuz kendini terkedilmis hissedecek. Siz hala veya teyze degilsiniz arada gormeyle haftasonu ilgilenmeyle annelik yapabilin. Ki velayeti birakirsaniz, iki haftada 1 bile gorme iZni cikarabilirler. Cocugunuzun psikolojisini dusunuyorsaniz kesinlikle boyle bir hata yapmayin.

Önceki konularınıza baktım biraz önce. Her zaman fevri ve acele karar vermişsiniz. Sonunu düşünmemişsiniz. Çocuk meselesi yani velayet içinde aynı şeyi yapıyorsunuz. Aslında istediğiniz şey sorumsuz ya da minimum sorumlulukla hayat. Ama bu mümkün değil. Çünkü annesiniz. "O da babası" , "bişey olmaz" diyenler emin olun çocuğunu asla bırakmaz. Şu yaşımda babamsız yıllar düşünebiliyorum ama annemsiz saatler düşünemiyorum. Anne ya anne. İki çocuğum var hasta olduğumda annem burnumun direğini sızlatır hala. Bakıcı kreş ayarlayın akşamları bir dk bile olsa basın bağrınıza. Zaten babaanne bakıyo meselesi değil. O çocuk akşama annesine gideceğini biliyor. Annesini göreceğini biliyor. Siz yemek yapıp çamaşırla uğraşsanız bile orada yanında olduğunu biliyor.

Kızkardeşim evli. 8-7 çalıştığı işi var ve cumartesi dahil. Oğlunu 3 aydan itibaren böyle taşıdı önce annemin evine, sonra da kreşe. Çok zor oldu ama oldu. Çalışan annelerin çocukları hep böyle. Benim kızlarım da 2,5 yaşından itibaren kreşe gitti hep. Sabah 7.30'da nöbetçi öğretmene bıraktık çocukları çoğu zaman. İlk gelen onlar oldu okula. Ama ne yapalım, mecburduk eşim de ben de.

Bir çok kadından şanslısın ki bir işin var.. Çoğu kadın geliri olmadığı için çırpınıyor çocukları için. Bana kalsa Çok da güzel halledersiniz.. Rahata düşkünlük, kafa dinleme olarak görüyorsanız bu ayrılığı o başka tabi. O kadarını siz bilirsiniz.

Tek başına bakacak gücüm yok derken zaten çalışan bir bayanmissiniz hiç olmadı para ile birine bakitirsiniz. Yani çocuk bu eşya degil ki bırakıp o evden cikasıniz ben olsam asla evladimi bırakmam yani ilerde ne olacağı belli değil demissiniz ilerde o çocuk sizi görmek istemeyebilir.. haklı olarak

4 yaşında kocabebegim

Bana çok gereksiz geldi 4 yaşında bir çocuk zaten sabah erken kalkıp kreşe götürülecek yaşta Benim çocuğuma bakacak kimse yok 1 yaşından itibaren böyle bir düzene girecek. 8 de işe varmak için 6 da kalkarsınız çocuğunuz ile. Onun için akşamları 12 de değilde 10 da yatıverirsiniz. Vardiyalı falan çalışsanız anlıycam da bildiğin memur mesaisi bu Zaten çocuk okula giderken falan da böyle yatıp kalkmayacak mı? Akşamları sizin olmadığınız bir eve mi gidecek yani çocuğunuz? Terk edilmiş hissetmez mi annesi tarafından?

Cocuguna tek basina bakmiyosunki simdi? O zamanda ayni olur yani? Aksamlari senle yatsin kalksin ilerde pisman olursun bence. Gunduz babanne bakiomus gene baksin.. sende aksamlari al yedir yatir sarip sarmala.. haftasonuda bi sende kalif bi babayla olur belki

29 yaşında evli Rabbim bağışlarsa biri 5 buçuk biri 1 yaşında 2 kız evladı annesiyim. He bide 20 aylıkken ayrılan velayeti babaya verilmiş. Babaannesi ve halası tarafından büyütülmüş. Hala babaannesine anne diyen. Babamla evlenirken öğretmen olmak istediğini unutmuş. Sonra okumak için boşanıp bırakıp gitmiş. Arada aramamaya sonra hiç aramamaya başlamış bi annenin bıraktığı evladı.. Şimdi mi ben ANNEYİM. Ve öyle mi olur böyle mi olurlar hiç bir annenin evladını bırakmasına engel değil. Görüşmüyorum bende diye yıllarca beni kandıran anneannemi sıkıştırıp lise sonda annemin telini aldığımda ve ona anne diyebilmek için 5 dk beklediğim an anladım herşeyi. Ve sonrası hep bi kopukluk sonuç gene aynı.. İnsanlar evlenir boşanır. Çocuklarımızı yaparken onlardan izin almıyoruz. Boşanırken de öyle. Yapamam galiba derken kendimizi düşünüyoruz gene evladımızı değil. Hani psikoloji çok önemli ya. Peki o yavrunun psikolojisi.. Belkisi acabası yok bu işin. Ben size arayıp sormazsınız demiyorum. Sadece bırakılmış bir çoçoğun gözünden anlattım hissettiklerimi. Ve bunun hiç bir açıklaması yok. Koskoca insanlar yorulmaktan bahsederken o minicik omuzlara verilen yükü bir düşünün. Ve bu çocuğun bir gün büyüyeceğini.. Onun yerine koyun kendinizi. Siz olsaydınız onun yerinde. Ne kadar anlar hak verirdiniz kendinize. Hangi geçerli sebebi sunardınız. Evet hayat zor ama. Bazı kesime göre şartlara göre bahsettiğinize göre biraz daha iyi şartlara sahipsiniz. Şuan tek dileğim allah o yavrunun bahtını güzel etsin bundan sonra..

Mutluluklar diliyorum size... Önceki

Çok güzel bir gelişme bu, sevindim senin adına. Sıkıştığında, tikandiginda kendi ailenden /eski eşinden yardım istemekten çekinme. İnsansin bazen kötü geçen gunlerin de olacak. Umarim cocugunla küçük yuvanizda çok mutlu olursunuz

Allah yiyenlerinize de sizede sabır versin. Genç ölen birisi duyduğumda umarım çocuğu yoktur die düşünürüm hep. Annesizlik çok zor. Benim annem vardı ama uzaktaydı, sene de bir ay görürdüm yada görmezdim. Şimdiki gibi telefon falanda çok yoktu. Çok özlerdim annemi. Allah yiğenlerinize sabır versin. Lütfen onlara iyi bakın çok sevin. Benim yengem ve abim ayrıldı. Yiğenim Benimle aynı şehirde ve abim uzakta. Eşim kesinlikle yiğenimle kızımı ayırmaz. O varken daha dikkatli olur ki babasının yokluğunu hissetmesin.

ne bileyim ya içim sızladı ilk defa bir konuda.. yani hadi konu sahibi ayrılığa dayandı diyelim, çocuk yarın ilkokula başlayacak, herkesin annesi bırakacak ya da herkes annesinden bahsedecek.. zaten çocuk milleti acımasız, çok mahsun büyüyecek.. ne diyeyim inşallah vermez babasına.

Peki anneniz olmasaydı ne yapacaktınız?

Allah sabir versin resmen yüregim sizladi...

Gece gece

Konu sahibi kararını vermiş, planlar yapmış. belli ki yeni hayatında çocuğunu bir ayak bağı olarak görüyor. var böyle anneler maalesef ama bu çocuklara da yazık.

Annem beni babama bıraksaydı şuan yüzümü ayda yılda bir görüyor olurdu annemle babam da boşandı üstelik benim annem ev hanımı hiç çalışmamıştı ama 3 çocuğunu da babama bırakmadı çocuğu düşünüyorum demeyin boşuna siz sadece kendinizi düşünüyorsunuz ama ilerde son pişmanlık fayda etmez ben anne bile değilim kalbim burkuldu çocuğunuza Allah onun bahtını açık etsin ne diyeyim yazık

Tekrar

Cocuk kac yasinda? Hicbir kosulda annenin velayeti birakmamasi gerekiyor, o cocugun hayatinda tarif edilemez hasarlar birakirsiniz Bosanin ama cocugunuzu birakmayin, gundu yine babaannesi baksin aksam is cikisi alin cocugunuzu, yasini bilemiyorum ama ne kadar masrafi olur ki? Bakici falan olsa tamm cok masraf diyecegim ama babaanne bakarsa size fazladan bir masrafi olmaz Cocugunuzu birakmayin

Hem çocuk için devam eden bir evlilikten bahsediyrosunuz hemde velayeti babaya vereceğim diyosunuz çelişki var bence. Ebn asla bırakmazdım bırakmadım da

Yerinde olsam uzlaşırım onlarla. gunduz babaanne baksın işin bitince sen al evine geç. bakici tutucak kuvvetin bile olsa babaannesi gibi olamaz sanırım. ileride annem beni bırakmış diyip size kin duyabilir de dikkat edin

kusura bakma böle yazinca dikkatim çekti maden bakacak durum yokken neden ikinci çocuk? öğrenebilir miyim?

Çocuk için devam ettirdiğine ne yazık ki kendini de inandırmıșsın Önceki

11 sayfayı okumadım Velayeti alın çocuk babaanne baba ile kalsın bir süre düzen olarak Okul çağı gelince tekrar değerlendirin

Bakın ne olursa olsun çocuğunuzu bırakmanız kabul edilemez onun size ihtiyacı var çocuğunuz olmadan çalışmanızın eşinizden ayrı olmanızın nr anlamı var gerçekten huzurlu olabilecek misiniz? Benim annem 15 sene sonra boşandı babamdan ve iki çocukla biri ben 10 yaşında bir de erkek kardeşim 5 yaşında. İlkokul mezunu o zamana kadar hiç çalışmamış anne babası memlekette olan bir kadın sadece eşyalar kalmıştı bize. Birde evden çıkartıldık zar zor okul açılacağına yakın kutu gibi bir ev bulduk. Evet yeri geldi aç yattık yeri geldi fatura ödeyemez duruma geldik ama annem iş buldu çalıştı bizi okuttu büyüttü ama az ama ama çok. Sizin hem mesleğiniz var hem eşimiz çocuğunuza da masraflarına da destek çıkar bizde o da yoktu. Kusura bakmayın ama aileme gidemem ayrı eve çıkamam falan sadecd bahane siz özgür olmak istiyorsunuz yoksa bir anne çocuğu olmadan nasıl mutlu bir hayat sürebilir? belki yeni hayatınızfa ayak bağı istemiyorsunuz öyle işinize geliyor pekala yakın bir ev tutarsınız gündüz yine eşinizib ailesi bakar çocuğa

Evliliktede bosanmadada bütün yük kadında olabilir evet ama çocuk bu hani ben onu asla bi yük olarak görmem ben kendi açımdan söylüyorum o benim parçam çünkü tamam baba tabiki babalığını yapacak ama düzenli çocuğunu görmeye, gezdirmeye vs. Maddiyatta tamamen destek çıkmakla demek istediğim bu.. ben anneyim rabbim hiç birimizi evlatlariyla imtihan etmesin ben bazen okuldayken bile özlüyorum ve anneyle babanın bakımı hiç bir zamna bir olmaz benim görüşüm bu yanlisim varsa affola ayriyetten benim çocuğum böyle birşey terk edilmek fobisi hissi yasamasin diye elimden gelen herşeyi yaparım cunki o 1. Planda benim için konu sahibi hanımefendinin biraz sorumluluktan kaçması dikkatimi çekti ona yazarken sisinkinide görünce soke oldum ama Su an daha açıklayıcı olmuş ama benim düşüncem yinede bu B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ilk anlaşmazlıkta omur boyu kullana bileceği bir koz vereceksiniz adama, seni anan sevmedi sevseydi vermezdi replik 1.. ve bu adamdan neden boşanıyorsunuz? Kurtulmak istediğim bir adama yavrumu bırakmazdım, hayretler içindeyim maruz görün

adamı evden şutlasanız siz çocuk aynı düzen devam etse adamın geçimsizliğinin bedelini niye siz ödeyeseniz

Hahahhahahahahahhahahahahhahahahahhaha bahane bulan insanlara söyleniyor sanırım

Boşanınca yine babaannesi baksın akşamları alın yanınıza. Sizi aramaz mı kaç yaşında.

Hayırlı olsun, çok sevindim. Her şey gönlünüzce olsun.

Ben şunu anlayamadım Oğlun mu var kızın mı? yoksa 2 çocuğun mu var

Doktor dedi bir tarafı düzeltirken diğer tarafı bozduk sanırım.. beni gördüğünde annemin arkasına saklandı gelmek istemedi. Çocuklar etkileniyor sakın verme onun sana çok ihtiyacı var.. o ameliyatlı halimle hep kucağıma aldım.. yapma bunu. Al velayeti bir çözümü bulunur.

Oyyy.. 4 yasindaki minik nasil birakilir? Aranizdaki bag guclu degil mi? Nasil gonlunuz buna razi.. Ben kahrimdan oldum oglumu esimle 3 gunlugune tatile gonderince..

babamı çok küçükken annesi babaannesine vermiş büyütmesi için. Babaannem öldüğünde bile farklı bir travma yaşadı babam, tabiki annesini çok seviyordu ama içinde bi yerlerde onu hiç affetmedi

Benim de 4 yaşında çocuklarım. Büyük sözüme tövbe ama bırakmazdım asla. Yani duygusal da baksam, mantıkla da baksam onları kimseye veremem, yapamam... Sizin işiniz de varmış, pekala bir düzen kurarsınız, kreşe gider, yarın okula başlar derken,1+1 evde yaşarsınız, ne olurki. Tabii durumu yaşayan sizsiniz, hariçten gazel okuyorum şuan, çaresizliğinizi anlamayabilirim. Ama ne olursa olsun çocuğu bırakmadan çözüm bulmak en sağlıklısı. Pişman olursunuz zaten. Bir de çocuğu size karşı nasıl yetiştirirler bilemezsiniz. Umarım velayeti vermezsiniz

İyide normalde çalışan çoğu kadın zaten böyle yapıyor ki.

Valla biz kari koca ayri değilken bu dediginizi yapiyorum yani sirf bu yüzden cocuk mu birakilir kaldi ki 4 yasinda erken yatar erken kalkar ya da bebek arabasinda uyumaya devam etsin.

sağlıklı düşünemediğiniz nokta bu. ihtiyaç duyduğunu nereden bileceksiniz yanınızda olmayınca?

Ben o anne duygusalı kadınlarından biriyim. Elbette istisnalar vardır ama ben şöyle düşünüyorum, annenin rahminde büyüyorsun, doğuyorsun ilk onun kucağında saatlerini geçiriyorsun, annen seni emziriyor hem de göz göze, baba ne kadar girişken olursa olsun, anne 1-0 önde başlıyor çocukla ilişkisine. Dünyaya geldiğimizde ilk annemizi sesini tanıyoruz, bu kadar tensel temas olunca önce onun kokusunu biliyoruz. Bunlar gelip geçici şeyler değil, anne çocuk arasındaki bağın neden bu kadar kuvvetli olduğunu açıklayan şeyler bence. Bir de hormonal, duygusal sebepler var ki, bu konuda da ebeveyn olma yetenekleri konusunda da erkeklere göre çok avantajdayız. Kısaca, bir anne gibi olmuyor kimse, babayla ilişki zamanla, babanın çabalarıyla gelişiyor ama anneye göbekten bağlıyız, yeri gelince ağzımıza s. çsa bile baba diye değil, anne diye ağlamamız bundan. Bu yüzden ben anne ve babayı eşit göremiyorum bir çocuğun hayatında. Baba da çok çok önemli ama annenin yokluğu yakıcı bir şey ya. Bir de babaanne baksın tabi, ama çocuk haftada 5 gün anasından uzak kalmasın bence.

Hem cocuk hem calismak yorucu bir tempo bundan yorulmus olabilir misiniz? Bir sure izin alip evde oturmayi dusunmez misiniz? Yillik izin olabilir, rapor olabilir, ucretsiz izin olabilir. Biraz dinlenin bence sizi cok yorgun ve bezgin gordum. Iyice dinlenin Evliliginizde bezdiginiz seyler nelerdir mesela? Ne is yapiyorsunuz, tuketici bir is mi?

o kadar küçük çocuk verilir mi.. hoş, büyük olsa da vermezdim..

Bende 4 yıldır her sabah kızımı bakıcısına bırakıp akşam alıyorum. Sabah 8 akşam 5. İşe git gel çocuğu al yemek yap. Çocuğu parka götür gezmeye git derken geçiyor zaman. Kızım 4 yaşında ve Eylül'de kreşe başlayacak aynı tempo devam edecek. Bu bahane olmamalı. Başka haklı sebebiniz var mı bilmiyorum. Şunu da belirteyim ben 6 yaşındaydım annem ve babam ayrıldığında ve annem velayetimizi babama bıraktı. Kendince haklı nedenleri vardı. Kızmadım ona ama şimdi dönüp arkama bakınca neden kendi çekemediği bir adama 4 çocuğunu bıraktı gitti diyorum. Kızıyorum desem hayır kızmıyorum desem hayır. Ama bildiğim tek şey çocukluğumu hatırlamak istemiyorum. Hakim sordu bana annenle mi kalmak istiyorsun babanla mı dedi. Annem dedim ama velayet babaya verildi. Hiç unutmam hakiminin o sorusunu.

Ortak velayet konusunu düşünün derim. Tum planlamalariniz babannenin çocuğu büyütüp yetistirecegi ustune.. bence sıkıntı biraz burada... çocuğun babannesinin basina Allah korusun birşey gelse tüm sistem çökecek. Cocugun tüm sorumluluğunu yurutmeye hazır olmayabilir, ruh hali olarak da çocuğa pek faydalı olamayacağınızi düşünüyorsanız velayeti tamamen vermeden de süreci yurutebilirsiniz. Yarin bir gün eskiniz aşık oldum evleniyirum diyerek çocukla şehir bile değiştirebilir. Hakkinizda hayırlısı olsun

Ben ailemle büyütüyorum evladımı, annem her ne kadar üzerine titrese de benim kadar hassas değil. Çalıştığım zamanlar benden çok annemle vakit geçirmiştir evladım ama tabiki benimle olan bağı çok çok başka. Geçen gün babasını gösterdim sakallı olduğu için olacak dede dedi. Babasını tanımıyor ama çok mutlu bir çocuk. Ne kadar iyi de olsa babayla büyüyen çocuğun psikolojisinin iyi kalabildiğine şahit olmadım. Annrnin yeri ayrı ki sizin durumuzda baba da çalışıyor sonuçta babaanne velayeti sizde de olsa seve seve bakmaya devam eder belkide.

O aile çocuğunuzu doldurabilir. Çocuğunuza seni bıraktı gitti diyebilir. Bence başka çözüm yolu bulun derim. Çocuğunuz sizden uzaklaşmasın

benim bıktığım bir adama asla velayet bırakmam! bir baba bırakır çünkü anne gibi 9 ay karnında taşımaz. ama bir anne bırakmamalı. Önceki

7 ay önce başladım işe.. İşten çok bu tatsızlıklar, mutsuzluklar yordu beni.. Hiçbirşey düzelmiyor iki tarafta çocuk için devam ettiğini söylüyor ama nereye kadar.. İzin almam imkansız şuan kurban bayramı tatilini bekliyorum.. İnanın gerçekten yoruldum ve bezdim.. Rabbim bana bir kapı açsın.. Bir yol göstersin başka birşey istemiyorum..

Çünkü 5 yıldır ilişkimiz çok yıprandı.. Toparlayamıyorum artık duygularımı.. Eşimin bana dokunmasını bile istemiyorum artık.. SIFIR MOD %100

Oğlunuzu bırakmama kararınıza çok sevindim. Insallah hayat size kolayliklar ve güzellikler sunar. Bundan 10 sene sonra en büyük desteğiniz o aslan parçası olacak ve siz "iyi ki" diyeceksiniz eminim.

Bende yazmıştım bir şeyler yukarda ama bu yazınızı gördükten sonra çok pişman oldum.. siz verin velayeti kesinlikle verin... her anne aynı olmuyormuş..

Herhalde işlerim oturmadan yapmayacaktım neticede 4 yıl yapmadım sonra böyle bir plan ile yaptık şuanda 2. Yi düşünmüyorum nezaman işe son verirsem ve kendim bakacaksam düşünüyorum Hanfendi 10 yıllık evlilik te tek bir kez hamile kalıp doğurmak anladınız siz onu

Sen çocuğa bakmak için bı yol bulamadığından değil, artık çok yoruldum diyerek babaya vermek istiyosun. Herkes sana çözüm sunmuş babanne baksın gün içinde demişler. Haftada 1-2 gün sana yeticek demek ki. Cocuk bence doldurulmiycak ama uzaktan ben bile bakınca böyle goruyorum

neden çocuğunu terketmiş muamelesi yapanlar olmuş anlayamadım. Eğer zaten babaannesi bakıyorsa ve eşinizle anlaşıyorsanız haftasonları alma konusunda çok da sorun olacağını sanmıyorum şahsen. Sonuçta mahkeme her zaman anneye vermez kimin durumu koşulu daha iyiyse çocuk orada kalmalı ki eşinizin durumu ve koşulu daha iyiymiş madem mahkeme de zaten ona verecektir. Şahsen yanına al kreşe ver diyenlere katılamıyorum kreşte elalem bakacağına babaannesi baksın çok daha mantıklı..

Teşekkür ederim.. medidnired

Anne baba beraber olduğu halde yeğenim anlattığınız gibi büyüdü, anne ya da babası sabahları kar kış demeden giydirdi ki henüz 3 aylıkken başladı bu iş, anneanneye getirdi, akşam da iş çıkışı aldılar. Oğlunuzu arkanızda bırakmayın, asla bırakmayın.. sıkıntılar geçer, pişmanlığınız ömrünüzce geçmez.

Daha 17 yaşımdaydım sorumluluğu aldım Allah o gücüde sabrıda nasibide rızkıda verir canım inan yeterki evladına sarıl bırakma

Emin olun her şey daha güzel olur o evde tek başına olmaktan. Mutlu bir yaşam diliyorum size.

Cocugun babadan ziyade anneye ihtiyaci var cunku. Hic kimse cocugun kendi annesinin yerini alamaz. Konu sahibi cocuga babaannesi baksin dememis ki, butun sorumlulugu tamamen babaanneye atmak istemis. Bi arkadasim vardi. Anne baba bosaninca arkadasimi babaanneye birakmislar. Yetiskin insan ama hala istenmemenin kirikligi var icinde. Nail tarif edilir bu his bilemedim.

Eski konularınıza göz attım anladığıma göre sırf babaanne baksın diye eşinizin ailesiyle aynı evde oturuyormuşsunuz. Ve yine anladığıma göre cocuk bazen sizden ayrı yaşıyor. 1 hafta hiç görmediğiniz oluyormuş. babaannesiyle yazlığa ve arada istanbula sizin ailenizin yanına gidip kalıyormuş. sizin yazdıklarınız bunlar. bu durumda velayeti vermeyi istemeniz normal ama ileride çocuk babaanneyi anne gibi görürse üzülmeyin. bu yazdıklarımı sizi yargılama olarak düşünmeyin iyi düşünüp doğru karar vermenizi temenni ederim.

İyi de çaresiz değilsiniz ki. İşiniz var, hali hazırda büyümüş bir çocuğunuz var. Büyükşehirlerden birinde yaşıyorum. Çevremdeki çalışan kadınlar sabah erken kalkıp çocuklarını kreşe bırakıp işe geliyorlar mesai bitince yine çocuklarını alıp eve gidiyorlar. Siz bunu neden tercih etmiyorsunuz? Çocuk sizin bu düzeninize kısa sürede alışır. Haftasonu da bir gün sizle geçirir bir gün de babası alır gezdirir. Kreş/okul masrafını da o karşılar ise yaşar gidersiniz işte. Ha diyosanız benim psikolojim sağlam değil, o zaman verin ama eşim annesi tarafından babannesine bırakılmış ve babannesinin büyüttüğü bir çocuk. Her ne kadar kadın arayıp sormuş gelip gitmiş ama hala o yılların açtığı yaraları taşıyor...

5 buçuk aylıkken başladım işe ve kayın validem bakmaya başladı akşamları da hepimiz birlikte vakit geçiriyorduk tabi ki ve hala daha öyleyiz. Öyle sadece tek bir kişiyle vakit geçirmiyor. medidnired

annem bana bunu yapsa asla affetmezdim nitekim 4 evladının birini bile bırakmamıştı

Burada babanin durumu onemli adam cocuguyla ilgili, size sonra pislik yapmayacak biriyse o da baba sonucta neden bakmasin. Sizin sartlarinizi bilmiyorum ama zaten tum gun babanne bakacaksa verilebilir. Ancak en onemli konu cocugun mutlu huzurlu rahat oldugu yer, siz orada sartlarinin daha iyi olacagini dusunuyorsaniz velayeti verin.

Daha bebek 4 yaşında bırakmayı düsünmeyin lütfen olmaz, çocuk paramparça olur, benimki 5 yaşında dişçiye giderken bile anne ne zamam geleceksin diyor gözlerim doluyor, çok küçük devam etmek istemiyorsanız çocuğunuzla devam etmenin yollarını arayin.

Çocukla daha önce kim vakit geçiriyordu siz mi baba mı? Ona göre yorum yapacağım.

Ay olumlu bakmaya çalışıyorum okuduğumdan beri belki bakıcı parası vetemicek durumda falan gibisinden ama yok kendisi rahatlık peşinde gbi 4yasindaki çocuğu bırakıp bi yere geri alması ne olucak ben 2bucuk aylık bebeğimi babaannesine bırakıp akşam oradan alıp yürüyerek geliyordum ki arada kullanabilcegim bi vasıta yok yarim saat gidip yarim saat geliyordum sabah akşam çocuğun yahu bu çocuğun ya.

Bir çocuk annesiyle aynı çatı altında uyumalı ya, her gün onun yüzünü görmeli, kokusunu almalı... Akşam 5'te çıkıp, çocuğunuzu alma imkanınız yok mu? Çalışan tek anne siz değilsiniz, yani zaten çoğu çocuk 7/24 annesinin dibinde değil. Ama o çocuklar biliyorlar ki, anneleri akşam yanlarında olacak. Sizi haftada 5 gün hiç göremeyecek olması ağır bir şey, bunu yaşatmamalısınız bana göre. Bilmiyorum, çocuk psikologu filan değilim elbette ama çok yanlış geliyor bana bu durum. Elbette baba sevgisi, ilgisi de önemli ama hiçbir şey anne sevgisi, şefkati, sıcaklığının yerini tutamaz.

Çocuğunuzda terk edilme psikolojisi mi yaratmak istiyorsunuz? Onun annesinden daha çok ihtiyaç duyduğu kimse yok.

Yani her ailenin dinamigi farklıdır. Bizde kendince sevgi dolu ama sabırsız ve sinirli, oldukca da diktatör bir anne ve her zaman anlayışlı, sakin, kendi kararlarına (5 yaşında olsan bile) saygı duyan, sohbeti seven bir baba vardi. Bugün 27 yaşındayım hala annemle iletisimim sifirken babamla çok çok iyi. Hal böyleyken sırf 'anneyim ben, onun yani benim yanim' beylik laflariyla annemle yasasam kötü bir çocukluk geçirebilirdim:) Yani her çocuk anneci değildir. Her ailenin de dinamiği farklıdır. Konu sahibi eğer çıktığı evde kendini ve çocuğu sefil edecekse, psikolojisi berbat halde ve aşırı sinirliyse, çocuk babaanneisinin ve babasının yanında mutluysa neden alsın ki illa çocuğu yanına? Bence ego ve toplumsal yargılardan arınıp sadece çocuğun iyiligini düşünmek lazım böyle zamanlarda

Sen başına iş almak istemiyorsun herhalde. Göremde sabah 8 akşam 8 çalışıyor sanar. Pek tabi boşanıp yine çalışarak çocuğunuza babannesi bakar. Saçmalamayın. Yazık çocuğunuza yazık.

hiç bu zamana kadar böyle yorum yapmadım ama evet siz rahatınızı düşünüyorsunuz. yorgun olduğunuzu düşünüyorsanız tatile ruhen bitik olduğunuzu düşünüyorsanız psikoloğa gtmenizi öneririm. rapor alın izin alın muhtemel devlet dairesindesiniz. haklarınızı kullanın. cocuk 4 yaşındaymış tam anaokulu yaşı miss hem verin sosyalleşsin. anlamadığım ayrılmasanız sabah yine babbaneye vermek için kalkmıcak mısınız? sırf yarım saat daha fazla uyuyayım diye velayet verilir mi yahu?yazdıklarımı ezberden değil çalışan iki çocuk annesi yaşadığı şehirde kimsesi olmayan biri olarak yazıyorum. hanımefendi uyanın silkelenin kendinize gelin.

Bosanmis cocuklu anneyim. Velayeti verince istediginizde size gostermezlerse ne olacak? Bunu hesaba kattiniz mi? Ya da sadece hakimin belirledigi tarihlerde gosterirlerse? Durumu duzeltince cocuklari almak icin yeniden velayet davasi acmak zorundasiniz. Ve hakim cocuklarin mevcut kosullarinin degismesini isteneyebilir. Okul falan gibi durumlardan. Ben olsam asla velayeti vermezdim. Babaanne baksin gunduzleri ama aksam cocuklari evime alirdim. Velayeti vermeyin pisman olursunuz.

Önceki konunuza baktım da kv ile birlikte oturmadan önce iyiymiş eşinizle araniz, sorunlar birlikte oturma kaynaklı çıkmış... Neden evleri ayırmak yerine boşanmayı tercih ediyorsunuz.. Bence boşanarak çocugu anne yada babadan ayrı bırakmayın.

Çünkü evlenmek istese çocuk ayak bağı. Bence asıl mesele bu.

Benim kızım da 4 yaşını bitirmek üzere. Çalışıyorum sabah kreşe bırakıp akşam alıyorum ve yılın yarısı annem yazlıkta. Yardımcı olan kimse yok yani hasta olsa izin almak zorunda kalıyorum ki izin almam da çok zor. Siz de sabah bırakır akşam alırsınız. Gerçekten küçükmüş size ihtiyacı var. Babaannesi benim kadar iyi bakar diye düşünmeyin. Anne sevgisini ilgisini hiç kimse veremez. Onu bırakmış olmanızın çocuğunuzda yaratacağı etkiyi düşünün. Empati yapın anneniz sizi bıraksa ne hissederdiniz.

kuruma yakin devlet okulunun anaokuluna da verebilrisiniz. anne baba calisinca isyerine yakin yere verilebiliyor. bazilari tam gun oluyor bir bakin

Daha 4 yaşında, onun size ihtiyacı var...

bir de eski konusunda 23 yaşımda ilk eşimden boşandım 24 yaşımda 2. evliliğimi yaptım yazıyor. bir başka açıklamasında ise 23 yaşında 2. evliliğimi yaptım yazıyor. rakamlar sayılar üç aşağı beş yukarı oynuyor. bir tane olsa neyse çocuğun yaşıyla ilgili de aynı durum var. yaklaşık bir ay önce 5 yaşında olan çocuk bugün 4 yaşında. birkaç mevzu daha vardı ama unuttum dün bakmıştım. sanırım konu sahibinin kafası baya karışık. ben çok anlamam ama destek alması gerekiyor galiba.

Ayyy cok komiiiiik bir soooz Bi kenara yazdim bu sözü hahahaha süpermiş Gecen gunde seyi öğrendim "gözünde bir görünür var" Ben istanbulluyum acaba ondan mi bilmiyorum bunlari cehaletimden mi bilemedim

Bak ben ölürüm bi daha söylüyorum bak ölürüm yine de vermem evladımı.. Babasının yanında yağ bal yiyeceğine annesinin yanında kuru ekmek yesin ama annem beni bıraktı demesin Yavruma bunu asla yapmam

Annesiz buyumekten iyidir hepsi. Benim de annem calisiyordu bazen gun agarmamisken sicak yatagimdan kaldirilip kucaga alinip birakilacagim yere goturulurdum. Araba da yoktu herzaman dolmusla sunla bunla.. yazi kişi hergunde.. ama annesiz buyumek mi deseler bu kosusturma mi.. o kucucuk aklimla da o gun gene kosustutmayi secerdim...

Evli, çocuk sahibi, çalışan hemen hemen tüm anne babalar çocuklarını kreşe verdiklerinde onlarda sabahın körü çocuklarını kaldırıp, hatta bazen kaldıramayıp yarı uykulu okula bırakıyorlar. 4 yaşından küçükler de var! emin olun arada hiç bir fark kalmayacak. hengame olayına katılmıyorum. en azından annesi yanında olur, anne sevgisiyle büyür. bir silkelenin kendinize gelin. Ben oğlumu babasına gönderdiğim zamanlarda geceleri uyku uyuyamıyorum. alışmışım varlığına. gerekirse kuru ekmek soğan yerim. oğlum da ben ne yersem onu yer. yeter ki mutlu olalım. ama Allah korusun asla ama asla vermem. siz dayanabilecek misiniz?

4 yasinda cocuk verin krese sabah birakin aksam alin. Calisiyorsunuzda. e baba da nafaka verecek.

Kendi özgürlüğünüz için velayeti almak istemiyor olabilir misiniz?

Ben söylediklerinizi mantıklı buldum hafta sonu görüşür ilgilenirsiniz çocuğunuzla hem bir süre kendinizi dinlersiniz. Çocuğun psikolojisine gelince babaannesiyle ya da herhangi bir yakınıyla yaşayan bir sürü çocuk var başta zor gibi gelse de bir yandan da çocuğun hayata karşı duruşu daha güçlü olur zaten hafta sonu sizinle olacak. Gerekirse akşamları da görüşürsünüz.

Bi tanıdığım var velayeti babasına veren, hafta sonu alıyor çocuğunu çokta mutsuz değiller ama ben mesela yapamam çocuğumsuz. Siz kafaya koymuşsunuz, emin gibisiniz kendinizden, hakkınızda hayırlısı.

Harika bir cevap ya!

No no no no... pişmanlık pişmanlık. Velayet sende olsun yine babaanne baksın. Geceleri evine gelsin. Yorgun olduğun geceler almazsın babaanne/baba da kalır yine ama velayet sende olsun. Erkeklere güven olmaz, hele karılarına sorun çıkaran, huzur bırakmayan kocalara hiç ama hiç güven olmaz. Yarın bir gün gider girer bir kadının yörüngesine onun aklı ile hareket edevidir veyahut senin hayatına birileri girer çocuk ile seni cezalandırabilir.

aynen.

kendi ailenizden biri baksa onlarla değil de yakınlarında ev tutsanız işinize mi uzak olur?

kreşe verin baba da nafaka verir kendiniz de çalışıyorsunuz mis gibi geçinir gidersiniz Allah ın izniyle

bence yanlış bir şey değil yaptığın. en çok kendini sen tanırsın. psikolojin kaldırmıyorsa çocuğa zarar vermektense babasında kalsın. zaten sabahtan akşama her halükarda başkasıyla vakit geçirecek çocuk. bakıcı olabilir, bir akraban olabilir. akşam da babası gelir. sen ara ara gidersin. hafta sonu alırsın. belki toparlanınca tamamen alırsın. sonuç olarak velayeti verecek olduğun kişi de öz babası. ekleme yapayım. çocuk 4 yaşındaymış. Allah bağışlasın.. benim oğlumda o yaşta. Rabbim bana da bağışlar inş. ben olmazsam hiçbir yere gitmek istemez. bağımız çok kuvvetlidir. velev ki ben bu şartlarda olsam çocuğumu babaya verem psikolojisi çok bozulur. çünkü annem önce gelir der oğlum.

Siz kendiniz bakamayacaginiza inaniyorsaniz, babaannesi daha iyi bakar, haftasonlari kaliteli vakit geciririz diyorsaniz o zaman velayeti babaya verin derim. Toplum baskisi ve beklentisi bir cocugun surekli annesiyle olmasi yaninda. Ama anne kisisi zaten yorgun, calisan, haftaici sadece yatmadan yatmaya cocugu gorecekse, o zaman cocugu surekli ordan oraya tasinaya gerek yok. Ki buna ben cocuktan vazgecis gozuyle de bakmiyorum. Durust bi sekilde kendinizi analiz etmis ve cocuga bu sartlarda mutlu bakamayacaginiza kanaat getirmissiniz. Bu cocugun annesi olarak siz bunu dogru buluyorsaniz, burdaki baskilara kulak asmayin derim. G

diyorki çocuğu sabah kaldırıp süründürmek istemiyorum, akşamda işten gelince yemek ye falan filan diyor, sonra bunun rahatlıkla alakası yok diyor

ee evinize yakın verin. babasıda nafaka verecek elbet. yeni gelin gibisiniz ha oynamaya niyetiniz yok yerim dar deyip duruyorsunuz herkese.

Babanne bakmaya devam ederse bende hergün almaya gidersem onlarla görüşmeye devam etmiş olacağım. Boşanmak demek artık ailelerin de iletişiminin kopması demek inanın çok çaresizim ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum

Isiniz var ve cocugunuza bakamiyorsunuz oylemi! Bazen yorum bile yapamiyorum

Rabbim kucaginiza almaya nasip etsin.:)

çocuk daha 4 yaşında nasıl bırakacaksınız? birçok çocuklu kadın çalışıyor sadece siz değil. çocuğunuzu 8-5 kreşe ya da anaokuluna verirsiniz çıkışta alırsınız berabere uyursunuz beraber uyanırsınız. hafta sonları parka gezmeye çıkarsınız. çocuğu bırakmayın yapmayın büyük hata olur bu.

Yıldığınız için böyle düşündüğünüzü varsayıyorum. Çoçuğunuzun velayetini vermek bence doğru değil. Kayınvalidem de eşinden boşanırken eşimi beş yaşında babasına bırakmış. Babaanne bakmış, akşam da babasında kalmış, anne hafta sonları almış ama hiç mi hiç sağlıklı olamamış. Eşimin çocukluk travmaları ile uğraşmak bana kaldı evlenince. Annesi ile arası çok soğuk ve mesafeli. Emeklilik yaşına geldik eşim daha yeni yeni kendine geldi. Küçücük çocuk o aklıyla annem beni istemiyor diye düşünebilir, eşiniz tekrar evlenirse tamamen babaanneye kalacaktır ve bir de baba travması olacak. Akşamları yemekti falan geçiyor diyorsunuz ama okula başladığında akşamları gelip sevincini, üzüntüsünü, heyecanlarını annesi ile paylaşması bağınızı derinleştirecektir. Diğer türlü hafta sonları beraberliği bir çocuğun anne ihtiyacını asla karşılamayacaktır. Anne, babadan farklı. Doğarken anneden kopmak, memeden ayrılmak bile travma iken fiziksel olarak ayrı kalmak çoçuğunuzun ruhsal sağlığını altüst edecek. Çoçuğunuz sizinle olsun, akşamları siz iyi geceler dileyin, sevinçlerini, üzüntüsünü sizinle paylaşsın. Babaanne yine siz işteyken baksın ama bırakmak çok çok büyük yanlış olacak. Çok üzüldüm

Yahu kadın bütün hafta çalışıyor çalışmaktan çocuk ile ilgilenemez diye yazan kadınlar! Siz ciddi misiniz yoksa kafa mı buluyorsunuz. Bu memlekette hem çalışıp hem anne olan kadınlar nasıl yapıyor bu işi, işten eve gelince çocuklara uyku hapı mı veriyor kafese mi kapatıyor ayy biraz ayacıklarımı uzatayım da dinleneyim mi diyor. Yok böyle bir dünya! Hele de babanne baksın haftaiçi ayacıklarımı uzatayım haftasonu keyfim gelir gidip iki pışpışlarım dersen annelik olmuyor o teyze olur hala olur komşu teyze olur. Yani demem o ki komşu teyze ile anneliği karıştırmayın. Ha psikolojim iyi değil ben kötüyüm çocuğa bakacak ehliyetim yok diyorsa da en acilinden tedavi görmesinde fayda var.

Sabir diliyorum size

8-17 gayet güzel bir mesai saati, zaten çoçuğunuzun okul yaşı da gelmiş. Özel kreşlerde 7 ye kadar nöbetçi öğretmenler oluyor. Çocuğunuzun perişan olacağı bir durum göremiyorum açıkçası.

Bakacak durumum yok demedim ki. Bakacak kimsemiz yok dedim. Malum kamudasın, yerleşmişsin. Eşimle ikimizin memleketine de uzak sayılır. Ve sanmıyorum ki dünyada bu durumda olan bir biziz :/ Çok şükür maddi olarak bir sıkıntımız yok. Her normal aile gibi oğlumuzun kardeşsiz olmasını istemedik. Biz de anne babalığı özledik, kendimizi hazır hissettik oldu şükür..

4 yaşındaki 5 mi peki birde görümce bardağı taşıran son damla olmuş alkolde alıyor üstelik buna rağmen velayeti babaya vermeyi düşünmeniz çok garip

Boşandıktan ve velayeti karşı tarafa verdikten sonra bu şekilde planladığınız ve istediğiniz gibi çocuğunuzla görüşebileceğinize inanıyor musunuz?

Eğer onların sizden daha iyi bakacağına inanıyorsanız siz bilirsiniz Ama imkanınız var ise yakın yerde oturun işe gittiğinizde babaanne bakar akşam sizle kalır Bilemiyorum bana göre bir çocuğun en çok anneye ihtiyacı var

Duygusallığı bırakıp mantıklı düşünseniz? Bu kadın bütün hafta çalışmaktan ilgilenemez hafta sonu babası alır göremez. Yani bilemedim birlikte uyumak anne sevgisi falanda baba sevgisi de bambaşka ona da ihtiyacı var bu çocuğun. Çocuklar sadece kadının üzerinde olmak zorundaymş gibi düşünüp durmayın kimse babasının evinden getirmiyor o çocuğu. Kadın ne kadar bıkmışki bunu bile göze alıyor.

Katılıyorum. Elbette kazık kadar olmuş çocuğunun hayatına sürekli müdahale eden ya da gelinine evladı gibi değil de rakibi gibi düşmanca davranan anneler hariç. =)) Bir anne ve evlat arasındaki bağ ömürlük bir bağ. Yaş ilerledikçe bunu gösterme şekli değişmeli elbette ama asla kopmamalı.

Benim bile gozlerim doldu.. Yazik bebeklere.. Allah sabir versin. Hic bi bebek annesiz kalmasin hic bi anne de bebeginden ayrilmasin..

ya cok zor bi karar gercekten konu sahibini de anliyorum cocuga da cok uzuldum hayat sartlari malesef ki bi kres istanbulda 500 600 tl bizim burda mahalle arasi bi kres yani ayri bi eve ciksa hadi kirasi 600 olsun en kotu ki istanbul gibi bi yerde bu imkansiz konu sahibi belki baska bi sehirdedir bilemem e zaten belirtmis maddi gucum yok diye demekki asgari ucrat aliyo bunun elekteigi suyu dogal gazi cocugun okul masraflari sen zaten nafakasiz hic gecinemezsin nafaka almalisin soyle bi durum da var hakim karari veriyo nafaka verecek seklinde ama adam aylarca vermiyo yani vermeyedebilir adamlara guvem olmaz evet babaanne bakabilir neden olmasin bazilari cok iyi anneden farksiz ama klasik olan ben babaanneye birakmazdim kaynana sonucta yarin birgun basina kakmayacagi ne malum ailenle aran iyi degil sanirim ama gerekirse ailene yalvar derim ben " anne bi muddet bakin biraz birikim yapiyim cocugumu yanima alicam"diyin anneniz neticede sizi buyutmus anneye emanet etmicez de kime etcez.. bu hayat sartlari altinda gercekci olmak lazim malsef cok zor bi durum Allah yardimcin olsun ama yok eger ki ben ise gidip gelcem cocuk harap olcak yok rahatimi bozamam o yuzden babaanneye birakcam diyosan vicdaninin sesine kulak ver derim... babaya zaten kesinlikle birakma ne olursa olsun.. son care annende bakmiyosa kaynanan şirret bi kadinsa aran kotuyse bu durumda da sen evliligini bi sure mahsus devam ettir yine calis gizlice bi hesap ac para biriktir ve oyle ayril hem kiraya cikarsin hem kendin cocugun icin ayirdigin parayla gecinirsiniz maasindan da her ay ayirirsin kenara o sekilde kirani odersin 1 arti 1 de olsa bi ev tutarsin illa buyuk ev sart degil aklima gelneler bunlar

Ozgurluk mubistiyorsun bakamamaktan mi korkuyorsun once bu soruya kendibicinde yanit ver. Eger yanitin senin vicdanini rahatsiz etmiyorsa diledigini yap.

Öncelikle inşallah çocuğunuz ve kendiniz için en doğru yolu bulmanızı diliyorum. Ama bana göre çocuğunuz için ileride ne yapsanız iyileştiremeyeceğiniz yaralar açabilirsiniz. Size '' neden beni yanına almadın? '' diye sorduğunda ona vereceğiniz hiçbir cevap tatmin edici olmayacak kanayan yaralarının acısını hissederken. Çünkü o hep kendisini terkedilmiş hissedecek ne kadar onunla görüşmelerinizi sık tutsanız da. Çünkü siz belirleyeceksiniz ona ayıacağınız vakti.' o özlediğinde' ' demişsiniz ama o sizi her an özleyecek.. Bir de başkasının büyüttüğü çocuğun size yabancılaşması, sizden uzaklaşması ihtimali var ki.. Bir gün kendinizi hazır hissedip yanınıza almak istediğinizde başka birinin çocuğu kadar tanıyacaksınız belki de...

Konu sahibi napicaksin? Bi karar verdin mi?

Ya olayı inanılmaz bir şekilde dramatize hale getirip artık anneliğimi sorgulamaya kadar gitmiş olaylar.. Ben bu söylediklerinizin hepsini yapıyorum hanfendi.. Boşansam da, oğlum orada yaşasa da benimle olduğu her an yapmaya devam edeceğim. Çocuğu sadece biz yapmışız gibi davranıyoruz her zaman. Bu çocuğun babası da var.. Babası da öpüyor, babası da masal anlatıyor, babası da sırtında taşıyor. Sizin eşiniz çocuklarına karşı ilgisiz de bunları sadece siz yapıyormuşsunuz ve bağlı değil de bağımlı çocuklar haline gelmişler gibi geldi bana da.. Bu da hiç sağlıklı bir durum değil bence..

Evet velayet bende kalacak. Çok yorgun olduğumda destek isteyeceğim. Zaten oğlum da o tarafı özler. Bağlıdır babannesine

Cocuklarımı benden alabilmeleri icin sadece kafamı hareket ettirebiliyor olmam gerekir herhalde. Bütün anneler asagı yukarı 8-5 calısıyor, tutarsınız bir bakıcı gül gibi bakar. Ama niyet önemli tabş

Benim evim ve işim arası günde 100 km iş başım 9 paydosum 6 ama evde olmam aksam 8 i buluyor çalışan herkes evladını alıyor oraya buraya bırakıyor ya da bakıcıya, kreşe veriyor hepsi bu hengamede buyuyor yani o zaman herkes annesine, kv desine versin cocugunu haftasonları alıp daha kalıtelı vakıt gecırsın hengame çocuga değil de size zor gibi. babası calısmıyor mu onun bir hengamesi yok mu? sen doğur babaannesi, halası dedesi baksın :) halası bakmak zorunda mı allah askına ana kokusu ıle hala kokusu bir mi ne saçma şey bu anne değilim ama sizden daha anaç düşündüğüm kesin

Aslında şartlarınız velayet için çok uygun ama bu içten gelmeli. Çocuğun yeri ilk önce annesinin yanıdır ama belliki karşı tarafta çocuğunuzun daha iyi şartlara sahip olacağını düşünüyorsunuz. Sonuçlarını iyi değerlendirmelisiniz. Bu arada ortak velayet de düşünebilirsiniz.

Sıkılmak..! Gerçekten sadece gülüyorum bu yoruma :) Burada bütün çalışan annelere de saldırı var arkadaşlar.. Sizi bu yorumu okumaya davet ediyorum.. Önceki

Kopamaz, koparmaya çalışan kendi ellerin kanatır. Bağımlılıktan yana değilim, örneğin bir arkadaşım beraber yediğmiz yemek boyunca,"ya senin çocuklar aramadı, sana pek düşkün değiller anlaşılan"dedi durdu. Neden arasınlar ki, arkadaşımlayım, yemeğiniz mutfakta, gerekirse ararsınız diyerek çıktım dedim.(O çocuklarıyla abartmıyorum en az 2şer kez konuştu yemek süresince, ortaokula gidiyor çocuklarımız) bu bence abartı, yarın kv olunca da sürecek büyük ihtimal. Fakat normal kararında bir ilişkiyi kimse çok görmemeli. Hele görümcem eşim öptü, nasıl öper, o benim kocam"diyenler yok mu, bitiyorum

karisik bi durum babaanneyle araniz nasil yani bakabilir tabiki ama ya sizi evladiniza karsi kotulerse cok var oyle babaanne mesela "senin annen soyle senin annen boyle derse" ya keske kendi ailenizden bakacak biri olsaydi yine de annenize deseniz anne sende kalsin ben arada para yollarim falan duzelince durumum cocugu yanima alirim deseniz olmaz mi ama illa babaanne bakacak diyosaniz sonuna kadar birakmayin durumuz duzelince yaniniza alin... smuwiLa

Cocugunuz kac yasinda? Babasi cocuguna nafaka vermez mi? Niye tek bakmak zorundasiniz ki? Esinizle siz ayrilacaksiniz cocugunuz babasindan ayrilmayacak ki. Bu isin sonu muhtemelen cocugunuzun sizden uzaklasmasiyla son bulur. Bilemiyorum tabi benimki sadece bir tahmin.

Sorumluluğu kasdetmiş olamaz mı acaba

çocuğun düzenini hiç bozmayın, babannesi baksın yine, iş çıkışı alın evinize gidin, şu an bunaldığınız için böyle düşünüyorsunuz, sonra çok pişman olur özlemden hasretten yanarsınız. hafta sonu babaya gider zaten, sizde o arada dinlenir işinizi yaparsınız.

annem geç yaşında 3 küçük çocukla dul kaldı. Kimseler yardım etmeden bizi buyuttu. Bence sende 1 çocuğu buyutebılırsın. Tekrar düşün.

Nafaka alın çalışın ve çocuğunuza bakın ben isim yok ayrıldım cocugumdan asla vazgeçmem şu an 10 gün babasinda kalacak içim yaniyor özlemine

Simdi empati yaparak yaziyorum. Kendinizi cocugunuza sahip cikacak pozisyonda gömüyorsaniz babaya vermek en dogrusu. Size ne bicim annesin diye saldiracaklar olacaktir, ama sizim yasadiklarinizi siz biliyorsunuz. Sadece bu konulara dillat etmenizi öneririm: Cocugu silah olarak asla kullanmayin. Yani sirf babaya ders olsun diye birseyler yapmayin. Babasinda kalacaksa bile yinede bir pedagog ile görüsün ki oglunuzla baginiz zedelenmesin. Benim kuzenimin annesi cocugu ortada birakip gitti. Ne arar ne sorar, cocuk yikildi resmen. Anlatin, ögretin. Baba ile cocugun iyiligini düsünerek hareket edin.

Ve faturayı 4 yaşındaki çocuğu anneden ayrı yaşatmayı düşünerek çıkarıyorsunuz. İhtimal dahilinde olması bile akıl almaz bence.. Benim oğluma 4 buçuk aylıktan bu yana gündüzleri kv bakıyor. Yani ne kadar alışık ve seviyor düşünün. 24 aylık şu anda ve akşam en erken 7 buçukta evde oluyorum. Ama oğlum için annesinin yerini ne baba ne de babaanne ne de anneanne alabilir. Bunu da her fırsatta hissettiriyor evladım. Yani bunu zaten şimdiye kadar hep onlarla kaldı diyeceksiniz diye yazıyorum. Bir çocuk için yaşı kaç olursa olsun annenin yerini hiç bir şey tutamaz. Kendinizi neye inandırırsanız inandırın bu böyledir.. O çocuk ne şekilde mutlu ve huzurlu olacaksa o gelsin başına inşallah..

kullanılacak birşey yok ki istemiyor zaten:) halası bile bakabilir diyor konu sahibi hala ile ana bir mi anlamadım çok şaşkınım.

İnşallah kafa bulmuyordur..

daha 4 yaşındaki bir çocuğu babaya bırakmayın zaten işiniz gücünüz varmış babaannesi bakmaya devam etsin ama akşam oldu mu sizinle uyusun evladınız gerekirse babaanneye yakın bir yerde ev tutun.

Bazen insanın canına tak eder ve sizin düşündüğünüz yapar. Bence haklısın. Hep anneler mi cefa çekecek. Biraz da babalar uğraşıp didinsin.

Şaşkınım. Gözümün önünde 4 yaşında bir çocuk var. Gece uyumadan önce çocuğunuzu öpmez misiniz siz? Masal anlatmaz mısınız? İşten gelince kocaman sarılıp günün yorgunluğunu atmaz mısınız? Yemek yerken sohbet etmez misiniz? Sırtınızda taşımaz mısını, oyun üretmez misiniz? Gözünün içine bakıp seni seviyorum demez misiniz? Bunları yapmadan geçecek 1 gün bile korkunç. Belki buhrandasınız bilemiyorum. Psikolojik destek alsanız daha iyi olur.

çalışıyorsun hemde bir işin varken böyle düşünüyorsun ben olsam alırım çocuğumu asla bırakmam büyük konuşmamak lazım tabi kaç yaşında bilmiyorum ama kreşe veririm gerekirse yada evde bi yardımcı bulurum bu şekilde devam ettiririm... hemde inan daha rahat olur şuanki hayatından..

Evladinizla mutlu olmanizi dilerim. Inanin yaninizda buyudugu icin daha mutlu olacaksiniz. En azindan gozunuz arkada kalmayacak. Evladiniza hasret kalmayacaksiniz.

Tabi canım atın cocugu guc

Bu kk nın anne duygusali kadınlarına bitiyorum. Bu kadın çocuğu baba evinden mı getirdi ki illa velayeti o alacak. Çocuğun anne sevgisine ihtiyacı varda baba sevgisine ihtiyacı yok mu Kadın velayeti alsa hafta ici kendinde olsa zaten yorgunluktan ilgilenemez, haftasonu da baba alir göremez. Velayet baba da olursa coxuga haksızlık mi olur. Babaanne bakarsa neden kotu olacak, bakıcı mi daha iyi yani

Benim bıraktığım adam diye baktığınız kişi o çocuğun babası.. Biraz mantık rica ediyorum ya.. Biz kadınlar gerçekten sadece duygusal açıdan bakıyoruz olaylara aysen-srr Popüler

4 yas tam gün kreşe gidebilecek bir yaş. ben olsam velayeti vermezdim çünkü bunu istemezdim en basit gerekçe olarak. siz istiyorsanız elbette babasıdır, sizin kadar o da sorumludur çocuktan, verebilirsiniz velayeti. Ancak anne baba hala babanne dede şeklinde 5 yetişkinin büyüteceği çocuk biraz zor bir çocuk olacaktır. Ve anne ve baba olarak sizi kabullenmekte zorlanacaktır diye düşünüyorum.

Ablacim cocugu krese ver. Kres parasini babasina odet. Sen de isine git cikinca da cocugu al evine gec, boylece esinin ailesinden kimseyle muhattap olmamis olursun Simdi boyle yaziyorsun ama aksam bombos eve gelince cocugundan ayrilmanin ne kadar kotu bir fikir oldugunu anlarsin Isin var, durmun var neden cocugunu birakasin? Her mesajinda yoruldum bunaldim yazmissin peki de sen evliliginden bunalmisisn bitirince kendini iyi hissedersin. Cocuktan bunalmamissin ki, bunalmis olmana onun bir katkisi yok. Hemen simdi isyerine yakin kreslere bak. Hatta kendine ayri ev bak. Cocugundan ayrilma. Madem bunaldin git 1 haftalik tatile yalniz git dedim ama geri aliyorum cocugunla git. Ikiniz gidin.

Çocuğun velayetini de al ben artık huzur veriyorum diyen biri için sıkılmak kelimesi yanlış mı oldu? Siz neden konu açtınız? Aklınızda bir fikir var ama doğruluğundan emin değilsiniz. İç muhasebe yaparken görüşte almak istediniz. Neden doğru şeyler sizi rahatsız ediyor şimdi? Etiketleyin arkadaşlarınızı yalnız kalmak istemiyorsanız. Sizinle aynı fikirde biri çıkarsa, onada anlatırım.

Kızlar Merhaba; Önceki konularımdan da anlaşılacağı üzere çok sorunlu bir evliliğim var ve değişen hiç bir şey yok.. Çocuk için devam ettiğim evliliğimi sanırım sonlandırmak istiyorum artık.. Fakat şöyle bir durum var ki ailemin evine dönemem ve ayrı ev tuttuğumda da oğluma tek başıma bakacak gücü bulamıyorum kendimde.. Bu yüzden dün akşam öyle bir canıma tak etti ki çocuğun velayeti senin olsun ben artık huzur istiyorum yoksa sağlığımı da kaybedeceğim dedim eşime.. Çok şaşırdı.. Çocuğun velayetinden vazgeçecek kadar mı canına tak etti dedi.. Evet dedim. Ben haftanın 5 günü 8-5 çalışıyorum ve oğluma babannesi bakıyordu.. Böyle bir durum olsa beni her özlediğinde ve haftasonları alsam nasıl olur sizce kızlar? Gerçekten artık inanılmaz çaresizim ve tek başıma bir çocuk büyütecek gücü bulamıyorum kendimde. Diğer tarafta babannesi dedesi babası halası bakacaklar oğluma.. İlerde şartlar değişir neler olur bende bilemiyorum ama devam etmek istemediğime karar verdim artık.. Yorum yapacak arkadaşlara şimdiden teşekkür ederim..

Haklısınız.. Zemin zayıf ama sonra da 3 şocuk, 5 çocuk deniliyor kadın doğursun atsın ortalığa destek sağlanmalı parasal anlamda da manevi anlamda da sonra böyle oluyor işte şekil a1

bende tecrübe etmediği konularda ahkam kesenlere bitiyorum.

10 yasimdayken annem ve babam beni bayramda halam gile memlekete gitmislerdi.. cok aglamistim.. terkedilmis duygusuna kapilmistim.. halbuki oyle bisey yoktu. sadece 4 gunlugune yoktular ve bana guzelce de soylemislerdi. Siz iss cocugunuzdan resmen bikmis istemiyorsunuz. Hayatinizi yasamak istiyor cocugunuzu ayak bagi olarak goruyorsunuz. ne diyebiliriz ki.. annelik gorevlerinizi yapmis olmaniz ayri o duygunun icinize islemesi apayri bi olay..

Oğlunsuz geceleri gözün kesiyor mu? asla yargılamiyorum seni, ama bu konuda kendini de düsundun mu?

benim çocuğum evli olduğumuz halde bu düzende yaşıyor sabahın köründe uyandırıyorum kreşe gönderiyorum kreş çıkışı anneanneye gidiyor ben de işten sonra eve alıp götürüyorum hiç de sıkıntısını görmedim bugüne kadar bence çocuğun velayeti vermek için yeterli sebepler değil bunlar smuwiLa

aferin valla ben niye dikkat etmedim ki

Su forumun en rahat annelerinden biri olarak yaziyorum konu sahibi, suruneceksen cocugunla surun ama yanindan ayirma..

Kafandaki düzeni gene uygula velayeti birakmana gerek yok ki.

kreş seçeneği öneren hiçbir yoruma cevap yazmamışsınız. merak ettim neden acaba?

çocuğunuz bir eşya değilki istemediğiniz zaman atasınız başınızdan calısın babanne baksın aksam alırsınız

Haklısınız aslında, ama bir yandan da değilsiniz. Eğer toplumda ilk doğduğu andan itibaren anne de baba da çocuğuyla ilgilense, birlikte vakit geçirmeye çalışsa dediğiniz çok doğru. Ama bizim toplumumuzda erkekler ne çocuğun bakımıyla doğru dürüst ilgilenir, ne de çocuğuyla saatlerce vakit geçirir. Birçoğu işten gelip, çocuğunu yarım saat sever ağlayınca da anneye verir. Doğal olarak çocuk anneye gereğinden çok bağlanıyor. Kötü bir şey değil aslında ama böyle durumlarda kötü oluyor işte. Anneden ayrılırsa şu an o çocuk kendini terk edilmiş hissedecek çok büyük ihtimalle. Çünkü kendisiyle en çok ilgilenen kişiyi kaybetmiş olacak. Konu sahibine konunun başında o yüzden sormuştum, siz mi yoksa eşiniz mi ilgilendi önce çocukla diye ama kendisi cevap bile vermedi. O yüzden klasik aile yapımıza göre yazdım bu yorumu da. Ben hala babaannesinde kalmasını anlamsız buluyorum. Konu sahibi buna da yorum yapmıyor doğru dürüst. Neden babaanne? Neden kreş değil? 2 sene sonra zaten okula başlayacak, şimdiden yaşıtlarıyla ya da yakın yaş grubuyla birlikte olmalı. Bu da bir bahane olmamalı bana göre.

Bence de olabilir. Çocuk için iyisi neyse o olmalı. Tanıdığımız bir ailenin çocuğu babada kaldı, çünki annenin psikolojisi iyi değildi, yetemeyecekti çocuğa, kız babasında kaldı. Baba evlendi, yeni anneyle kanka kız şimdi. Anneyle de görüştürdüler, fakat anne düşmüyor üzerine, alsın çıksın istiyorlar, çocuk açısından düşünerek, kız da aramıyor artık, düzenini seviyor. Anne dışarıdan ilgilenecekse pekala da olabilir. . push ;

Ben olsam ne olursa olsun çocuğumu yanıma alırdım sanırım. Siz velayeti alın babaanne bakacaksa öyle baksın babaya vermeyin velayeti

Yalnız bakamam diyosun da babası babalığını yapacaksa ayrı da olsanız yalnız bakmış olmazsın zaten o maddi manevi destek olur Çocuk da olması gerektiği gibi annesinin yanında büyür babasıyla da görüşerek tabi babaannesi de bakarsa siz işteyken daha neki zaten boşanmasanızda bu böyle olmucak mı gündüz iş akşam çocuk falan ahkam kesmek istemem herkesi yaşadığını bilir ama kendi adıma mümkün olan her saniyemi evladıma ayırmak isterim o kadar muhtaç oluyorlar ki anne sevgisine anlatamam bunu 4 yaşındaki yiğenimdde gördüm dayanılmaz bişey bi çocuğun bunu yaşamaması lazım o çocuğun anne babayla büyümeye hakkı var ayrı ya da bir rlik bunu sağlamalısınozboşanmayın demem asla ama çocuğun haklarını bu durumlarda unutmayalım lütfen

Evet :) 1impossiblelove Hoșgeldin gün

Evet herkes çocuğumu terk ediyormuşum gibi yorumlar yapmış. Böyle bir şey söz konusu bile olamaz. Bende 2 gün görmeyince özlemeye ağlamaya başlıyorum bende bir anneyim tabiki canımdan çok seviyorum çocuğumu. Sadece bu hengamede bir orda bir bende onu yormak istemediğim için böyle birşey düşündüm. Yorumlarınız için teker teker teşekkür ederim.

Heh aynen aynen :) Komik bi laf ya ilk kez duydum

Normalde de babaannesi bakıyor demişsiniz. Sizde kalsa demek ki akşamları göreceksiniz sadece o da birkaç saat. Bunun yerine haftasonu sizde kalsa en azindan verimli zaman geçirirsiniz. Kendimde o gücü göremiyorum dediğiniz için almak istemiorsanız 'aman kötü anne olurum' düşüncesi ile hareket etmeyin. Çocuk da oradan oraya taşınmamış olur dediğiniz gibi. Akşam da görürsünüz eşinizle konuşup olmazsa. Kesinlikle çocuğu bir silah olarak kullanmayın. Doğru düzgün iletişim kurun. Sizin geçimsizliğiniz onun suçu değil. Eşiniz de çocuğa "annen seni bıraktı" gibi yaralayıcı cümleler kurmasın. Aile büyüklerini de uyarın bu konuda. Küçücük çocuğun hayatını mahvetmeyin.

Günümüzde çalışan anne çok sayıda ve hepsi sabahtan akşama kadar çalışıyor, bir şekilde idare ediyorlar. Kreş çok mantıklı bir fikir. Ben tatil için kuşumu bir hafta başka yere bırakınca bile acaba yemek verdiler mi su verdiler mi diye düşünüp duruyorum, sizin içiniz rahat edecek mi? Ben olsam edemezdim. Bence iyi düşünün derim.

ne kadar zor yavrum o küçücük yüreği parça parça olmuş.. içim yandı..

Bakin evliliginizden bezmis olabilirsiniz anlarim ama cocuk cok kucuk daha annesiz olmaz. Siz isteyken yine babaannesi baksin, aksam eve alip getirin. Eger ki bir sure kafa dinlemek isterim diyorsaniz tek basiniza bir tatile cikin 1 hafta, ondan sonra bosanin ama cocugu birakmayin. Cocuga yazik.

Her şeyden önce oğlunuzu düşünmeniz gerekmez mi? Ben olsam asla bırakmazdım.

Çok güzel yazmışsınız, bu emekleri kv konularında da hatırlasak keşke. Sözüm size değil,"aramasın, sormasın, yeter, eşimn yakasından düşsün, öpmesin özlemesin" diyenlere...

Tabi kendinizi düşünün çocuğu niye düşünesiniz ki, yaparken de düşünülmüyor boşanırken de! Kreşe vermek gerçekten bu kadar zor mu! Kreş masrafını baba veya ortak karşılayabilirsiniz. Çocuğa babaanne bakıyor boşanırken de almayayım, süs köpeği mi bu arada bir sevmeye alayım demek mantıklı mı. Hayır bir de basıl bir hayal aleminde yaşıyorsunuz her istediğimde görürüm çocuğu diyorsunuz. Hastalandığında babanne baksın, üstü başı kirlensin o ilgilensin, yemesi içmesi oturması kalkması hepsiyle kadın uğraşsın sonra sizde cici cici sevmeye gidin. Mahkeme de anne istediği zaman gidip görsün kararı versin malesef böyle bir dünya yok

Olumsuz yorum yapan arkadaşlar biliyorum anne yüreği ile yazıyorsunuz ama bazen bazı durumlar insanı çıkmaza sokuyor benim bebeğim olduğunda kendi işimdi çalışmak zorundaydım 40. Günü doldurduktan sonra annem çocuğumu aldı ve gitti bu Arada 15 günlüktü işin bana tlfnla vermiş olduğu stresten dolayı sütüm kesildi annemden Başka bakacak kimsem yoktu işimizi yeni kurmuştuk ve sabah 8 akşam 8 idi zor iş tekstil saat Zaman yok neyse annem Bahçeşehir biz Bakırköy işim Zeytinburnu İst de yaşayan arkadaşlar bilir sabah bırak işe gel akşam al eve gel mümkün değildi böyle birşey tam 2 yıl hergün ağlıyordum sadece cuma akşamı alıp pazar gecesi bırakıyordum ama o acı okadarki hırs yaptım işimi oturttum tam 2 yıl sonra evet acı geçen 2 yıl sonra evladımı aldım Allah'a şükür işim gücüm herşeyim yerinde çocuğuma yatılı bakıcı tuttum evime kameralarımı döşedim bakıcı ablasıyla birbirini çok seviyorlar çok şükür şuan 6 yaşına girecek anaokulunada gidiyor hiç ayrı gibide değiliz aşırı düşkün bize demem o ki tabiki evet ilk 2 yıl doğru değildi ama yaşamak hayat mücadelesi vermek için şarttı her karanlığın arkasında vardır bir aydınlık lütfen hemen herkesi yargılamayın Zaman herşeyin ilacı şuan en mantıklısı ne ise düşünün ve onu yapın ve hergece dua edin kavuşmak için size tavsiyem gün doğmadan neler doğar arkadaşım

Herkes ayrı bir hayat telaşında işte. Sizin de Allah yardımcınız olsun, evladınızı bağışlasın.

Kreşe verin?

bence bu mesajınızı ilk sayfaya yazın edit şeklinde, ilk yazdığınız mesajı silmeden en sonuna ekleyin ki daha fazla olumsuz yorum almayın :)

Oğlum tabiki. Tek çocuğum var Nerede kızım yazmışım? medidnired

O sözün devamı şöyle : Geline oyna demişler, yerim dar demiş. Yerini genişletmişler, yen'im dar demiş :)

zor mesele Allah yarcımcınız olsun aile terapisti filan düşünseniz?

Velayet sizde dursun ama yine babanne baksin en mantikli karar bu Önceki

Iyi düşün pişmanolacağın bir karar verme. Sen çalışıyorsun. Boşanınca nafaka da alacaksın. Çocuğu kreşe verebilir, bakıcı tutabilirsin ve hatta babaannesi bakmaya devam edebilir. Siz boşanınca onun babaanneligi düşmüyor ki. Bir kere velayeti verirsen alması zor olur. Evladını kendi kanından bile olsa başka kadınların büyütmesine izin verme. Kaldı ki biz çok da medeni bir ülke değiliz bu konularda babaannesi yapmasa halası, o yapmasa başka biri mutlaka konuşacak çocuğun yanında. Bir de senin onu birakmanla Sana karşı cephe alacak çocuk.

Ee sen rahatini dusunuyorsun iste Kendin yazmissin sabah bir yere birak aksam al ise kos vs vs. Yillarca boyle kosturmayla buyudu benim de oglum Evt cok yorucu ama cocuktan vazgececek kadar degil. Sizi kinamiyorum asla Ama siz kendi rahatinizi dusunuyorsunuz Yazdiklariniza istinaden bu yorumu yaptim. Ben olsam birakmam cocugumu

Zaten bütün calısan ailelerde böyle. yapmayın lütfen cocugunuza terkedilme psikolojisi yasatmayın.

Çocuğu bırakırsanız babası annen bizi terkedip gitti diye empoze ederek büyütecek... üstelik çocuğu kreşe verebilirsiniz ki yaşı gelmiş vermelisiniz.. ona göre erkenden yatırır sabah erken kaldırırsınız.. çalışma saatlerinizi bahane etmeyin 8-5 gayet makul..

Kusura bakmayın ama benim çocuğum hiç acınacak bir durumda değil.. Boş kaldığım her an onu en güzel şekilde mutlu etmek için elimden geleni yaparım. Bana anne değil annem diye hitap eder.. Sorumsuz olduğumu kesinlikle kabul etmiyorum. Çok şükür ki Rabbim bizim gibilere! de çocuk veriyor, iyiki de doğmuş.. Hayat bu sizin başınıza da ne gelir bilemezsiniz. Düşmez kalkmaz bir Allah.. Kesinlikle yük olarak görmem evladım o benim. Sadece onun için en iyisi ne ise onu yapmaya çalışıyorum ve bunu kesinlikle benden mahrum bırakarak yapmayacağımdan emin olabilirsiniz.. Ayrıca çok şükür de vicdanlı bir insanımdır.. Ailem için de yardıma muhtaç insanlar içinde neler yaptığımı Allah bilsin o bana yeter.. ! lightpinklady Bslngc:74.7 Gncl:63.2 Hedef:62

"Beni özlediğinde" demişsiniz, siz çocuğunuzu özlemeyecek misiniz? Ben markete çıksam gelene kadar deli gibi özlüyorum. Bir de erkek çocuğu anneye düşkün olur benim bildiğim kadarıyla. Eğer babada kalırsa çocukta büyük boşluk oluşur gibi geldi.

kreşte belki şiddet görüyordu.. hiç araştırdınız mı kamera kayıtlarına balktınız mı.. sebebini sorguladınız mı?

Çocuğumla en güvendiğim kişiler de ilgilense 4 yaşına geldiğinde kreşe göndermek isterdim. Sosyalleşmenin, arkadaş edinmenin, yeni şeyler öğrenmenin, yaratıcı aktiviteler yapmanın vakti çünkü. Babaanne yanında artık ne öğrenebilir ki? Bunun dışında; uğruna boşanmayı ertelediğiniz ve istemediğiniz bir evliliğe devam ettiğiniz çocuğunuzu bırakma düşüncenizi pek anlayamadım. Haftada beş gün ve sekiz-beş mesai o yaştaki bir çocuğun sorumluluğunu alabilmek bakımından çok uygun. Bakmak istemiyorsanız bırakın tabi de, çocuk için çok üzüldüm.

Babası başka kadınla evlenirse çocuğunuzu üvey annenin merhametine mi bırakacaksınız yani, enteresanmış gerçekten çocuğunuzu çok sevmiyorsunuz gibi anladım ben çünkü bir anne ne olursa olsun çocuğundan ayrılamaz eşiniz bile şaşırmış velayeti vermenize..

O evdeki görümceye siz tahammül edemiyordunuz, kötü örnek olduğunu düşünüyordunuz. Oğlunuzu o eve bırakabilecek misiniz? İhtiyacınız olan sanırım özgürlük. Ben boşanırken bunu hiç düşünemedim. Mevzu bile olmadı. Neredeysem evladım da oradaydı vücudumun parçası gibi. O benim bedenimin dışında atan kalbim. Benim katlanamadığım adama nasıl bırakırım onu? Onun gibi olsun diye mi? Çalışma saatleriniz ne güzel. Alın çocuğunuzu. Gündüz ya sizin aileniz baksın ya babaannesi. Ama akşam sizinle uyusun. Kafa dinlemek isterseniz hafta sonları alırlar zaten merak etmeyin. Ha akıl sağlığınızı kaybedecek dereceye geldiyseniz, gözünüz evlat falan görmüyorsa söyleyebileceğim tek şey Allah şifa versin olur. O aşamaya gelmek de kolay değil tabi. Tedavi olmak lazım. Ama evlattan ayrı kendinize yeni bir hayat kurup mutluluğu aramaksa hedefiniz hiç güzel şeyler söyleyemem, üzgünüm. Hayırlısı olsun hakkınızda.

Alıntılara bakılırsa hakikaten aklınız çok karışık. Bir yerde kızım diğer yerde oğlum yazmışsınız. Bir mesajda yaşı 4, diğerinde 5. Bir mesajda oğlumu bırakamam zaten okula başlayacak yazmışsınız, diğerinde bakamam yazdınız. Ailem bana destek demişsiniz; anneniz ablanız var. Kv ile yaşamayı "çocuk" için isteyen siz. Baba baskısından bıkıp evlenen siz. Anne olmak isteyen siz. Anası tarafından terkedilecek olan ise "masum çocuk". Yanlış kararlarınızın bedelini neden çocuğa ödetiyorsunuz? Madem bu kadar zayıftınız, evlenmeseydiniz, anne olmasaydınız, kv yanına taşınmasaydınız? Hatalarınızın sorumluluğunu alın ve bir "anne" gibi davranın bundan sonra.

Sizin tercihiniz, sizin yorgunluğunuz, sizin keyfinizden dünyaya geldi ve her çocuk gibi koşulsuzca bağlı size.. bu şartlarda ne kabahati var o yavrunun.. doğru söylediniz işte, sağlıklı düşünemiyorsunuz. Akşam 5 te işten gelince çooook saatiniz var yavrunuzla geçirecek, ikiniz olunca yemek ne kadar zaman alır ki.. Nolur, yorgunluğunuzun sebebi o yavru değil.. bırakmayın evladınızı..

/ Allah sizdende razı olsunki bi nebze olsun annelik yapıyosunuz şevkat ilgi o kuzularada sağlık dayanma gücü versin Rabbim Allah rahmet eylesin ayyy çok etkilendim (((

Bu konu beni gercekden cok uzdu. 2 kez yorum yaptim bu yorumu da yapip artik yorumlari da okumayacagim cunku gercekden uzuluyorum. Belki de benim de 4 yasinda bir oglum oldugu icin bu kadar etkilendim. Size benim bildigim bir olaydan bahsetmek istiyorum. Bir babaanne taniyorum herkesin disardan "torununa nasil bakiyor, annesi bu kadar bakamaz, keske bizimde boyle bakanimiz olsa" dedigi ama gercek de bu babaanne zalim, kendi cocuklarina bile sevgi, ilgi gostermemis, hayatini desinlere yasamis bir kadin. torununu kaka yaptigi icin hirpalayarak temizleyen, neredeyse her saat basi uyutmaya calisan uyusun diye hizli hizli ayaginda sallayan iyumayinca da bagiran bu sahis benim annem! Cok sukur benim sayemde bu kadin artik torununa bakmiyor. Ve halende herkes bu kadini "fedakar, cok iyi" bir babaanne olarak biliyor. Umrumda da degil o cocuga baktirtmadim ya o da bana yeter. Demek istedigim su, bir cocuga annesinden baska hic kimse iyi bakamaz tabi Anne alkolik vs filan degilse!

Allah razı olsun teşekkür ederim. İnşallah..

gözümde bir görünür var ne ayol aha bende bunu ilk defa duydum:)) konu sahibesi doğru bir karar vermişsiniz hayırlısı olsun hakkınızda.

100-150 kadın çalışanın olması halinde emzirme odası kurma, 150 den çok kadın çalışanın olması halinde ise, 0-6 yaşındaki çocukların bırakılması ve bakılması, emziren işçilerin çocuklarını emzirmeleri için işveren tarafından kreş açma böyle saçma şartlar varken çok zor en azından 50 kadın falan deselerdi. 150 kadın nedir. biz askeriyede memur toplam 5 kadınız. zerre şansımız yok.

İlk olarak hakkında hayırlısı olsun. Sana boşanmış bir ailenin çocuğu olarak söyleyebileceğim tek şey evladını yanına al. Hiçbir kimse bir annenin yerini tutamaz. Hem onun sana, hem de senin ona ihtiyacın var. Ne güzel çalışıyorsun da. Benim annem 3 çocukla sıfırdan başladı. Kendi ailesi çocukları babaya bırakırsan yanımıza gelebilirsin dedi. Annem ise sadece bizler için yaşadı. Yeri geldi temizliğe gitti yeri geldi sabahlara kadar örgü ördü sattı. Ben okuyamadım siz okuyun hayatınızı kurtarın diye mücadele etti. Benim annem hem ana oldu hem baba. Azıcık aşımız vardı ama başımızda anamız vardı. Tek diyebileceğim ana gibi yar olmaz... Evet eşinle anlaşamıyor olabilirsin. Ama evlat... Bambaşka... Senin canından can...

Çalışıyorsanız gündüz yine babanne baksın akşamda alırsınız çocuğu. Hafta sonları da babada kalır. Bir miktarda nafaka alırsınız. Olmaz mı?

Kreşe gitti ama almak zorunda kaldık.. Sabahları ben işe çok erken geldiğim için babası bırakıyordu kreşe.. İnanılmaz ağlıyordu beni bırakma diye ve bir süre sonra daha geceden okula gitmiycem diye ağlamaya başladı.. Sonar parmaklarını yolmaya başladı ve tedirgin bir çocuk haline geldi. Bizi kreşin sokağına bile sokmak istemiyordu. Ordan geçmeyeceğiz dimi baba falan diyordu Hal böyle olunca kreşten aldık ve parmak yolması, endişeli ruh hali herşeyi değişti çocuğumun. 4 yaşını doldurduğu için eylülde farklı bir kreşe başlatmayı düşünüyorum bende. Ama bu sefer tam gün değil 1-5 arası Kreş öneren arkadaşlara da toplu cevap vermiş olayım. esergry Nirvana Anneler

zaten calisiyor ne fark edecek diyorsunuz da o hic oyle olmuyor. oglumu 3.5 aylikken biraktim hep calistim son yillar cok yogundum hatta. egitim icin baska sehre gittim 2-3 ayligina.. her haftasonu gordum en fazla 2 haftada bir mutlaka geldim eve. arada bayram. oldu rapor aldim vs uzun uzun da geldim.. ama asla her aksam gormekle haftada 2 kere gormek ayni sey degil. cocuk da buram buram ozluyor anne de. yani bırakıyorsanız yine birakin ama asla velayet verme gibi kalici olabilecek seyleri emin olmadan yapmayın. ilk 1-2 ay yine rahat. geciyor ama. aylar ilerledikce hasret biriktikce cok ama. cok zor. oluyor. ve bosanma. esnasinda herkes cok cirkinlesebilir. kv cocuga. demese bile illa aile ortaminda konusur cocuk etkilenir. velayeti bile almadi derler. cocuk onu cok farkli algilar. esiniz. deseniz size her ofkesinde sadece yasal zamanlarda gorusmenizi isteyebilir. ilk baslarda olgun karsilasa bile zaman icinde ters dusecektir.. hele hayatinizda biri falan olsa sorun cikarmak icin mutlaka velayet kozunu kullanacaktir. bence siz cocuklu yogun hayattan bikmissiniz ve yuksek sesle soyleyemediginiz icin vicdaninizi da susturmak icin bahane ariyorsunuz. suclamak icin yazmadim. benzer seyleri bende yasiyorum. bazen insan oyle bunaliyor ki anlayabiliyorum. anliyorum ama dogru bulmuyorum. kendinizle yuzlesin lutfen. bana da boyle buhranlar geldiginde kendi kendimi gaza getiriyorum ben.. hadi bedevi kalk annesin sen, onun sana ihtiyaci var diyorum. hep sorumluluk annede mi olacak diyenler icin de yazayim. esim benden iyi ve bikmadan usanmadan bakar oglumuza. altini almasindan yrdirmesine uyutmasina genelde ondaydi zaten hala onda. oglumla arasi da asiri iyidir. sehir disina gittigimde asla bakim olarak ve sevgisi acisindan gozum arkada kalmadı. 4 yaşındaydı benim oglumda. ama ne olursa olsun annenin yerini tutmaz.. annenin hissi sevkati baskadir. 9 ay aranda bir kordonla ayni bedeni paylasiyorsun. ona ozel annelik hormonlarin oluyor. babalik hormonu var mi yok. nasil ayni olabilir ki.

Çok üzüldüm yeğeninize inş zamanla atlatır en azından kabullenir

Anlık bit karardır, sanmıyorum ki vereceksiniz. Siz çalışırken yine babaanne bakar, sonuçta babaasnneden bosanmiyorsunuz. Akşamları da yanınıza alırsınız.

İyi de eşimle ayrı değiliz ama iki çocuğumuz da bu şekilde büyüyor. Ayrıca 4 yaş çok küçük bir yaş, kararınızı tekrar bir gözden geçirin, velayeti verme bahaneniz bence geçerli değil.

Arkadaş en uzun mesai saatini kendi çalıştığı saatleri biliyor sanırım? 8:30-7 - cumartesi 8:30-1 selamlar Cumartesi çocuğu olup tam gün çalışanlar da var elbette..

Kendi maasinizla ve esinizden alacaginiz nafakayla bakarsiniz cocugunuza. Birakmayin bence

İlk paragraftaki tavsiyeniz bana da artık en mantıklı gelen. Bugün psikologa da gidicem randevu aldım. Teşekkür ederim. medidnired

kesinlikle hem kimseye muhtaç olmamış olursunuz

Bu kadar büyük konuşuyorum Allahın verdiği şu bir parça canımdan vazgeçerim yavrumdan yine vazgeçmem. Ortaya koyduğunuz sebeplerden hiç biri sebep değil bahane Kusura bakmayın.

o yaşlarda iki çocukla boşanmış bir anne olarak yazıyorum size.. başarabilirsinizzzz, ve o daha bi anne kuzusu çok küçük bunu o yavruya yapmayın.. ve anne olmayı isteyen özlem çeken hanımlar ben de 5 yıl görmediğim tedavi kalmadı anne olmak için sonunda nasip etti rabbim en kısa zamanda sizlere de nasip etsin dilerim.. amaaaaa önce bi düşünün dünyanın binbir türlü hali var benim başıma gelmez demeyin koca dediğiniz adam boşanma safhasına gelince çıngıraklı yılan oluveriyor. siz bir çocuğun mesuliyetini kaldırabilecek maddi manevi güce sahipseniz doğurun lütfen.. ben nereye çocuklarım oraya.. evi terkederken bıçak çekti eski eş kişisi dediki çocukları keserim.. öyle mii dedim, gel o zxaman önce benden başla.. 4 yıldır nafaka da vermiyor alamıyorum ispatlayamıyorum çalıştığını.. sonuçta bi maaşınız var az çok bi şekilde geçinirsiniz yıllarca maaşımın yarıdan fazlasını kreşlere yatırmış bir anne nasihati.. sen annesin ved o güç sen de var

Siz psikolojik olarak fazla yıpranmışsınız sanırım. Her şeyden önce ani kararlar vermeyin. Profesyonel bir yardım alın, tatile gidin tek başına biraz kafanızı toparlayın. Ondan sonra daha sağlıklı kararlar vereceksinizdir elbet. Eşiniz ve ailesi ile fazla görüşmek istemiyorsanız da çocuğunuzu kreşe verebilirsiniz.

4 yasindaki cocuk anne sefkatine muhtactir. O sefkati de baskasi veremez. Cocugun anneden ayri kalmasi zihninde derin yaralara neden olacaktir. Istedigimde gorurum diye dusunmeyin, hergun gormek ile arada gorup sonra herkesin evine donmesi ayni olmayacaktir. Erkek cocugu anneye daha duskundur ustelik.

Çocuklara yük demedim, evlilikte ve boşanmada bütün yükün kadınlar üstünde olması dedim. Çocuk tek kadinin değil. Neden boşanma sonrası sanki bana baba evinden getirmiş gibi çocuk ve tum sorumluluklar anneye kalıyor? Aslında erkek de eşit sorumluluk alsa hem çocuğuyla bağı güçlenir hem de kadın biraz daha rahat eder. Ama boşanmalarda bizim kadınlar çocuğu aşırı sahiplenip asla gostermek bile istemiyorlar, çocuğa da devamlı babasını ve babasının ailesini kotuluyorlar. Sonuç olarak analar çeker yükü... Bir ömür çocuk peşine heder oluyorlar, kendilerine bir an bile ayırmadan. Çocuklarda da küçüklükten gelen bir terkedilme fobisi, saçma sapan ilişkilere yapışıp duruyorlar... Neden ki? Ta en başından baba olma sorumluluğu olan insanlar secip olası bir boşanma sonrasında çocukların bakımını eşit paylasilsa bence hem kadın hem çocuk daha mutlu olur.

Bırakma çalışıyorsun kimin için onun için eşinin işine gelir biz yeri geliyor evde onların bir gülüşünü görmek için o kadar yoruluyoruz eve gelirsin boş gibi gelir. Ondan güç alacaksın. Yarın bir gün eşin istemiyor çocuğu der. Nafaka alabiliyor musun?

görümce kişi gelmiş o yüzden evlilikleri bozulmuış önceki konu okudum da. eylülde çikacakti vazgeçmiş. boşanma sebebi görümcesiyle kavga edip eşi arkasinda durmamasiymiş o yüzden bitirmiş doğru mu bildim? çocuğun velayeti babaya birakmak istiyo bakamayacagi için.. bence birakmasin. 8-5 zor degil konu sahibi niye yapamiyor burda güçlü kadin vardi kadin zorluklarla kpssye hazirlanmiş kazanmiş iki çocuk annesi var konu bulamadim konu sahibiye örnek olsun.

işte yorum bu +++++++10000000000

Sizden çok daha kötü durumda olan kadınlar bile vilayeti vermemek için canla başla mücadele ediyorlar. Ciddi bir sağlık sorunu olur anlarım ama;milyonlarca kadının bulunduğu şartların size çok ağır gelmesi ilginç gerçekten. Kreş, bakıcı veyahut babaanne gibi alternatifler varken çocuğunuzun vilayetini babasına vermenizi anlayamıyorum. Herşeyi geçtim, o çocuk büyüdüğünde soracağı ilk şey "anne beni neden yanına almadın" sorusu olacaktır.

İnşallah hakkınızda en hayırlısı olsun ama çocuğu bırakmayın bence ne kadar görseniz alsanız bile sizin eksikliğinizi hisseder hem erkekler boş durmaz evlenmek isteyecek ne kötü şeyler duyuyoruz üvey annelik hakkında velayeti sakın vermeyin kreşe falan verebilirsiniz babası destek olsun babaanne yine bakar siz zorda kalınca ama çok küçük annesi lütfen senden ayrı uyumasın. İnşallah Allah yardımcınız olsun

4 yaş aslında kreş yaşı. Sabah kreşe bırakıp dönüşte alabilirsiniz ya da öğlen servisle babaanneye geçebilir. Babaanneye yakın bir ev tutabilirsiniz gidip alması da külfet olmaz. Akşamda bir yemek yer biraz sohbet edersiniz uyur zaten. Sizde dinlenirsiniz. Günlük rutininizi düşününce kafamda böyle canlandı çok zor olmamalı annesiz kalması daha vahim lütfen çocuğunuzu annesinden mahrum etmeyin.

Arkadaslarda demis zaten. babannesine yine birakirsin is cikisida alirsin. senin yerinde olsaydim cocumu gerekirse sirtima baglar calisirdim yinede vermezdim. cocuk kac yasinda buarada?

Bu arada mahkemenin cocukla kisisel iliski icin uyguladigi genel bir takvim var: Bizimkini yaziyim: Cocuk her ayin 1. Ve 3. Cumartesileri sabah saat 10 dan pazar gunu saat 16 ya kadar babada kaliyor. subat tatillerinde ilk hafta babada ikinci hafta annede. Temmuz ayinda babada. Bayramlarin ikinci gunu babada. Genelde de uygulanan takvim buna benzer. Okul oncesi cocuklar icin farkli takvim olabiliyor. Yatili alma olayini 4 yas icin bazi hakimler veriyorken bazi hakimler vermiyor okul cagina kadar.

valla ben süründürürüm.. aklım kalacağına azıcık az uyusun derim, zaten 2 sene sonra okula gidecek az uyumaya başlayacak.. konu sahibi tamamen rahatlığını düşünmüyorsa ben de bir şey bilmiyorum..

Eminim oğlunuza bu fikri sorsanız sizinle o tempoda yaşamak ister. Sizin deyiminizle diğer rahat hayatı tercih etmez. Ne kadar zor olursa olsun anne kokusu en huzurlu en güvenli yerdir. Aurıca velayeti bırakmadan bir çözüm bulun. Her boşanmada hakim her istediğinde gör demiyor diğer tarafa. Ayda haftada belli günler ve saatler dışında yasaklıyor. Eşiniz bunu koz olarak kullanabilir. Size yasal hakkınız dışında göstermeyebilir. O yüzden velayet yine sizde olsun onlar baksın. Akşamları alın. Bazen yorgun olursunuz babada kalsın dersiniz. Yani çözüm bence bu olmalı.

Velayet çocuk sende kalsın mevzusunu çocuğun yanında yapmadınız inşallah.. Benim için çocuğumun mutluluğu kendi buhranlarımdan, rahat etme çabamdan daha ön plandadır. Çocuğun psikolojisini hiç mi düşünmüyorsunuz? Siz anne babasınız bencilce hareket edemezsiniz. Dünyaya gelmeyi, sizin çocuğunuz olmayı o seçmedi. Amacınız eşinize ders vermek mi önce ona bir karar verin..

Velayeti alıp size hafta sonu birkaç saat gösterebilir sırf gıcıklık olsun diye. Velayeti bırakmayın sakın. Boşanma aşamasında her şey çirkinleşebiliyor. Nafaka alın. Bir çocuğunuz varmış. 1+0 ev bile yeter size şimdilik. Ortak malınız varsa mutlaka hakkınızı alın. Çocuğunuzdan vazgeçmekteki motivasyonunuzu anlamış değilim.

Bence şu anda çok yorgun oldugunuz icin böyle düşunüyosunuz velayeti vermeyin yine babaanne baksin aksamlari alin oglunuzun babadan cok size ihtiyaci var 2 erkek cocugu annesi olarak tavsiyem bu yönde velayeti verirseniz sonradan çok so üzülürsünüz zamanla oğlunuz sizi de istemeyebilir etraflica düşünüp karar vermelisiniz hakkinizda hayirlisi olsun

Bakamayacak ne durumunuz var anlamadım. 5 gün 8-5 çalışmak çok mu zor? Çocuğunuz kaç yaşında, okula gidiyor mu? Valla eşiniz bu durumu kullanır bence, çocuğa diyebilir, annen seni istemedi diye

Annesi olmayanin babasi da olmaz. Bence bencillik yapiyorsunuz. Bir insanin evladi oldumu artik kendisi herseyin en sonuna birakir. En son anne yemek yer, en son banyoyu anne yapar. Yani Anne olmak fedakarliktir. Haftanin 5 gunu zaten siz bakmiyormussunuz ancak aksam aliyorsunuz. Bir de hafta sonlari. Zaten cocugunuzla gecirdiginiz zaman cok da degil. Evet evlilik sizi yipratmis olabilir fakat bunu cocuhunuza odetmeyin derim ben. Onun babaanneden, haladan hatta hatta babadan once annesine ihtiyaci var! Belki de siz cocugunuzla fazla zaman gecirmediginiz icin o bagi kuramadiniz eger kurabilseydiniz dunyadan vazgecer evladinizdan vazgecmezdiniz! Benim hir evladim var cok sukur suan da calismak zorunda degilim 24/7 beraberiz. Her kesin hayatinda oldugu gibi benimde sorunlarim var ama bunu asla ve asla cocuguma odettirmem. Sanirim sizin de yaptiginiz bu. Size tavsiyem velayeti yari yariya almaniz. 1 hafta sizde 1 hafta esinizde boylelikle hem siz yipranmamis olursunuz hem de cocugunuz ileri de "annem beni istememis" sorunuyla buyumez. Tekrar yaziyorum "Annesi olmayanin babasi da olmaz"!

Böyle konularda sürekli çocuğum, o benim çocuğum, vermem çocuğumu gibi sahiplik belirten ifadeler kullanılır? çocuk sizin kadar babanın da çocuğu değil mi? yani elin adamına vermiyorsunuz çocuğu babasına veriyorsunuz. sürekli çocuğum çocuğum.. işte böyle böyle ebeveyne yabancılaşma başlıyor çocuklarda. sizin anlaşmazlığınız ya da kocanın iğrenç biri oluşu aynı şekilde iğrenç bir baba yapmaz kişiyi. kötü koca iyi baba olabilir. kötü baba iyi koca da olabilir. bununla ilgili endişeleri anlıyorum ama o zaman çocuk ileride anne kocanı iyi seçseydin zamanında diye size yüklenirse ne olacak?

Sizin yaşadığınızı hatta daha beterlerini yaşadı burdaki çoğu kadın babaya verirseniz ilerde çok pişman olacağınızı biliyorum sadece yakın bir arkadaşım velayeti babasına vermişti kızının 5 yaşında filandı şimdi 11 yaşında okul çıkışına gelip göremesin diye annesine ek dersim var diye yalan söylüyor şuan bizzat şahid oldum oda her haftasonu alıyordu kızını annenin bırakması babaya insana çok dokunuyor boşanmış bir ailenin çocuğu olarak yazıyorum benim annem şimdi bile tatile gidicem diye söyleniyor 1 hafta çatlarmış meraktan :) . push ; BirAsilAnnesi Oğluna aşık bir anne..❤ Anneler

Ben çocuğumu tamamen terk edeceğim demiyorum ki.. Sadece benimle bu çalışma hayatımla sürüklenip durmasın ordan oraya diye böyel bir çözüm geldi aklıma. Sizden fikir almak için de konu açtım henüz hayata geçen bir durum yok.

Zaten kararınızı vermişsiniz neden ne yapsam diye konu açıyorsunuz. Size biseyler diyecem ams dramatiklestirmeyin diye atarlanirsiniz. Sursa bir elin parmaklarini gecmez size verin o da babasi vs diyen, diğer yorumlara gözünüzü kulaginizi kapatıyorsunuz. Zaten yazdığınız seylerde de cocugum özlerse görürüm, siz özlemeyeceksiniz heralde.? Yazidiginiz diger konulara yorumlardan hayatınızda aldığınız kararlar ve sonuclarıni görüyoruz. Sizin kararınız belli zatej benimde temmenim 4 yaşındaki o yavru babasiyla, babaannesiyle o ksdar mutlu olsun ki, hayatinin hicbir aşmasında neden demesin, neden bıraktı demesin. Babasi, babaannesi ve halasi ona iyi bir anne olsunlar da özlemesn, aglamasin

"Ben 6 yıllık evliyim 5 yaşında bir oğlum var. Benim ikinci eşimin ilk evliliği.. Eşim bana aşık olarak evlendi ama ben mantık evliliği yaptım diyebilirim.. Bir çocuğum olsun çok istiyordum ve şükür rabbim bana bir evlat nasip etti.." Bunlar sizin sözleriniz çocuğunuzun olmasını isteyip böyle bir fikirde olmak, şaşırdım doğrusu..

Neden pişman oldunuz? Benimki de farklı bir bakış açısı.. Her anne aynı olmak zorunda değil tabiki ama bu çocuğunu sevmiyor anlamına da gelmiyor. medidnired

Olay zaten fazlasıyla dramatize. Babalarda ilgi gösteriyor, babalarda seviyor, öpüyor. Ama 9 ay siz taşıdınız, siz doğurdunuz, çocuk sizi emdi, altını çoğunlukla siz değiştirdiniz değil mi? Ben evde oturup çocuğuna bakan bi baba, evi geçindiren bi anne duymadım. Doğanın bazı kanunları var çünkü. Annelik içgüdüsü gibi, annelere has merhamet gibi, annelere has fedakarlık gibi -ki buda her annede bulunmuyor maalesef- Anne yoksunluğunu duydunuz mu? Babaların olmaması çocuklar için annenin olmaması kadar tramvatik değil. Ne yapalım nasıl değiştirelim bunu? Olan bu. Bayılıyorum bu bağlı-bağımlı ayrımını yapmaya çalışan annelere. Siz çalıştığınız için başkası baktı, e doğal olarak bağımlı değil özgüvenli ve sağlıklı bağlanmış bi birey oldu değil mi çocuğunuz? Böyle karmışık bi duygu halleri yok onların. Anne dediği zaman orada olmazsanız bikaç kere daha çağırır, sonra zaten ihtiyaç duymamaya başlar. Sizde "güçlü birey, özgür birey" diye övünür durursunuz. 4 yaşında daha anne kuzusu olan bi çocuğa bakmaktan sıkılarak tüm haftaiçini ayrı geçirmeye göze alıyorsanız, benim ve ailemin sağlığını değil, kendi ruh halinizi tartın.

3 çocuk annesi bir öğretmen olarak yazıyorum, annenin çok özel bir durumu yoksa bu yaşta vir çocuk anne ile büyumeli. Baba mahkemede bunu kullanabilir, çocuk büyüdükçe annen seni istemedi diyebilir, çocukta kapanmaz yaralar açabilir bu söylediğiniz. Evlilik iyi gitmiyorsa boşanın tabi, çocuk da her çalışan annenin çocuğu gibi krese gitsin. Kreş ücretini de baba odesin

Şuan ki gergin ve mutsuz ortamda büyümesinden çok daha iyidir diye düşünüyorum. Mantıklı açıklamalarınız için ayrıca teşekkürler.. Dediğim gibi çalıştığım için zaten bebekliğinden beri babanneyle birlikte büyüdü.. Ama her ihtiyaç duyduğunda bende yanında olacağım.. UnknownMs

Merhaba, amacım sizi yargılamak değil belli ki bunalım yaşıyorsunuz şu sıralar fakat şöyle söyleyeyim, benim ablam eşinden boşandı ve eşi çocuğu doğumdan beri istemediği için şuan ablam, ben, annem beraber bakıyoruz. Çocuk gündüz bizimle vakit geçiriyor annesi çalışıyor. 2 yaşında şuan ama annesini öyle özlüyor ki, onu görünce gözleri doluyor ve heyecanlanıyor. Lütfen hayatta bir takım kararlar alırken önce çocuğun psikolojisini, sonra kendinizi düşünün. Bir çocuğun en doğal hakkı anne ve babasının sevgisiyle, ilgisiyle büyümesidir...

Aslında "gözüne bir görünecek var" demek istemiş. Yakında belanı bulursun ya da başın belaya girecek anlamında kullanılıyor :)

Yazdım yazdım sildim. Kendi hayatımdan mı örnek versem, başka hayatlardan mı bilemedim. Kendi fikrimi söyleyeyim önce. Öleceğimi bilsem bile oğlumu asla bırakmam. Bir çocuğun babadan çok anneye ihtiyacı vardır... Ben yengemi kaybettim kanserden. Yeğenlerimin biri yedi diğeri üç yaşında. Yedi yaşında olan yeğenim, annesinin hastalık sürecine şahit olduğu halde, aylarca öfkesi bitmedi. Annesinin onu bırakıp gitmesine o kadar öfkeliydi ki asla annesinden bahsetmedi. Hala öfkeli ama ilk kez geçen hafta onu yıkarken "hala, biliyor musun annem beni yıkarken 'su geliyor deniz kızııı' diye bağırıp su dökerdi" dedi. Yedi ayda ilk kez ağzından anne kelimesini duydum. Ne diyeceğimi bilemedim. "benim de öyle söylememi ister misin" diye sordum. Sevinerek evet dedi. Ağladığımı görmesin diye o kadar çabaladım ki. Off aman neyse işte çocukların hislerini hafife almayın. Annenin bırakma sebebi ölüm bile olsa öfkeleri asla geçmiyor. Yavrunuzu bırakmayın.

İlerde bu düşünceleriniz size yol su elektrik olarak geri döner hanımefendi. O çocuk beni neden bıraktın sensiz büyüdüm ben derse ne olacak ilerde düşündünüz mü? Ne olursa olsun evlattan vazgeçilmez ilerde annem benim için uğraştı hem çalıştı hem bana baktı demesi mi yoksa annem beni babaannem, halam. büyüttü, gitti para kazandı ama beni kaybetti demesi mi?

4 yaşındaki çocuğu kreşe verin zaten. Niye babaanne bakıyor ki? Sabahtan çıkarsınız o kreşe gider siz işe, akşam da beraber eve dönersiniz. Ayrıca çocuk için evliliği sürdürmenizi de anlamadım. Madem bu kadar fedakar annesiniz niye çocuğu verip huzur arıyorsunuz?

Konu sahibinin demek ki çocuğun yükünü kaldıramayacak kadar psikolojisi bozuk kendini yeterli hissetmiyor.. çocuğu yanına alsa ve bakamasa daha mı iyi? Psikolojisi bozulmuş bırakın biraz kendini dinlesin toparlansın kimsenin ne yaşadığını bilemezsiniz ki. Bence kim daha iyi bakabilecekse çocuk onda kalmalı..

Biz gurbetteyiz ve oğlumuz 2 yaşından beri aynı bu tempoda yaşıyor. Çünkü kimsemiz yok bakacak. 7,30 olmadan uyandırıyoruz hazırlıyoruz kreşe bırakıyoruz. Ve bir tek biz siz sen ben o değil bir çok insan bunu yapıyor. Tek dert buysa bence yetersiz. Annesiz kalması taraftarı değilim ben..

Ben haftanın 5 günü 8:30-7 cumartesi ise 8:30-1 çalışıyorum özel sektör, yeri geliyor muhasebe dışında da bir ton işle uğraşıyorum. Bu arada oğlum daha 18 aylık, her sabah 7:30 da evden çıkmış oluyoruz teyzem bakıyor ona götürüyoruz oradan tekrar bir 20 dk servis güzergahına yürüyorum, akşamda aynı şekilde işten çıkınca hemen alıyoruz. İş yerindeki bir arkadaşta boşanmış eşinden çocuğuna annesi bakıyor, her sabah annesine götürüyor akşamları alıyor. 4,5 yaşında oğlu, inanın annesi teyze/ hala gibi görmesinden daha iyidir bence bu hengame, ayrıca oğlunuz çok küçükte değil. 2 yaşında kreşe başlayan çocuklar var mesela, düzeni bozulmasın diye kimsenin çalışmaması gerekir o halde.. Velayeti bırakma sebebiniz eğer başka bir sorun yoksa bana hafif geldi kusura bakmayın, naçizane fikrim.

ben seni ariycaktim konuyu bulamadim iyiki gelmişsin örnek olsun :)

çok şaşkınım. bir kere daha düşünün derim. sonra almak zor olabilir

Onu düşündüğüm için zaten biraz da böyle mi yapsam diyorum. Kendim ikinci plandayım ama yine de sağlığımı kaybetmek üzereyim gerçekten.. Milana22

Aslında iş yerlerinin kreşi olmalı olanlar var mesala teyzemin çalıştığı yerde vardı çıkarken alıyor gidiyorlardı eve. Hayata daha çok geçirilmesi gereken en önemli şeylerden biri bence ama nerde..

Iki çocuk annesiyim böyle bir durum olsaydı bırakamazdım sanırım çocuklarımı

Vallahi keşke bende götürebilsem yavrumu yanımda, keşke her işyerinin kreşi olsa..

zaten kreş yaşı gelmiş. çalıştığınız kuruma yakın bir kreşe verip onla gelip onla gidebilirsiniz.

Bende çalışıyorum iki cocugumu da aldim yanima ayriyiz esimle. Bilmiyorum sizin sartlariniz farkli olabilir. Onlar yanimda oldugu icin huzurluyum. Tabiki sorumluluklari cok

siz özlemeyecek misiniz? kaldı ki velayeti verirseniz her istediğinizde sizi görüştürmeyebilirler lütfen çok çok çok dikkatli adım atın.. hem çocuğunuz 4 yaşındaymış kreş gibi bir imkanınız yok mu? akşama kadar işteyim eve gelince de yemek fln vakit geçiyor demeyin lütfen, onun sizinle geçirdiği bir saate yahut sizin yanınızda uykuya dalmaya bile ihtiyacı var.. bunları yazarken bile ağlayasım geldi, lütfen psikolojik sıkıntılarınız yoksa bırakmayın çocuğunuzu..

Kötü giden bir evlilikte tukenmislik sendromu nedeniyle çocuğa bakacak gucu kendisinde bulamayabilir. Bana cok normal geldi..

Bosansanizda babaannesi yinede bakmaz mi? Esinizde calisiyordur sonucta. Yani babasida sabah birakip aksam almak zorunda olur. Korkulariniz nedir?

Hormonlarım zaten sapıtık ağlayasım geldi.

Dünyada hiç bir şey çocuğundan vazgeçecek kadar önemli olamaz. Söylediğiniz şeyler geçici sıkıntılar ve sadece kocaman bir bahane. O çocuğun annesiz neler hissedebileceğini tahmin bile edemezsiniz, ki bu fikri sunuyorsunuz. Bunu yapmayın. Annesiniz güçlü olmak zorundasınız. O çocuğun isteği değildi dünyaya gelmek. Madem getirdiniz böyle sıkıldım yoruldum gibi bahanelerle anneden mahrum bırakmayın o çocuğu.

Bırakmayın yahu yavrunuzu, babannesi yine baksın yakınına taşının akşam eve almak kolay olsun, ne olursa olsun hayatınızı oğlunuzun yanınızda olacağı şekilde düzenleyin bence. İşiniz var bakanınız var sadece şartları buna göre adapte edin ama oğlunuzu bırakmayın hem sizde psikolojik daha kötü etkilenebilirsiniz

Oglum temmuz ayini babasiyla geciriyor. Bir ay babada. Ve ben cok ozledim. Gunduzleri isle geciyor vakit de aksamlari nasil zor oluyor. Evde sadece duvarlar var bana bakan suan. Evde bir nefes istiyor insan. Ve herseyden onemlisi hicbir sey evladin yerini tutmuyor. Rabbim evlatlarimizi bizlere bagislasin.

Bence de!

Krese verin Yasi uygun krese, hem de sosyallesmi olur Boylece babaanne gormemis olursunuz Isyerinize/evinize yakin kres arastirin

Anne anne de baba ney? Evlilikte ve boşanmada tüm yükün kadında olmasını saçma buluyorum. Eğer baba insan gibi insansa, çocuklar onu daha çok seviyorsa ona da bırakılabilir. Her çocuk anne diye ölmüyor yani. Biz küçükken annem babamla kavga edince bize 'biz babanla bosanacagiz, tarafınızi seçin, kim kimde kalacak' derdi. biz de ablamla kavga ederdik ben babamla kalicam-hayir ben babamla kalicam diye :) Annemin kavga ettiği de iki saniyelik trip-kapris yani. Bağırma çağırma bile yok. Yine de küçükken velayetimi anneye verdikleri kötü rüyalar görürdüm. Gerçekten de boşansalar ve bana sorsalar onunlayken tüm evin çekip çevrilme zorluğuna rağmen babami secerdim :) Ama arkadaşlar da haklı. Velayet sizde dursun, ama onlar baksın.

Bu arada 2 yasina kadar ogluma annem bakti. Her gun 20km yolu teptim anneme biraktim, is cikisi da aldim. Cumartesileri de tam gun calisiyordum o zaman. 2 yasindan sonra krese verdim. Verdigim kres de uzakti ve hergun yine goturup getirdim. Ilkokulu, ortaokulu da hep uzakti. Ama ben oglumu hic yuk olarak gormedim. Evladim o benim. Ve ihtiyaci olan sefkati ben vermek isterim ve ben buyutmek isterim. Kendi istedigim gibi yetistirmek isterim. Ben de bosandim. Ama oglumu vermeyi hic dusunmedim. Babaya ceza olsun diye vermeyi dusunenler var. Ama o durumda babaya degil cocuga ceza veriliyor. Baba ya da babaanne bir anne kadar sefkat veremez cocuga. Bir de cocugun ilerde bu durumu yanlis algilayip tamamen sizinle bagi koparma ihtimali de var. Cunku hicbir sekilde bir cocuk annenin birakip gitmesini anlayamaz. En ihtiyacim oldugunda neredeydin der. Hafta sonlari gorusmeleri cocugun sefkat ihtiyaci icin yeterli degildir. Cocuk tenis topu gibi olmamali. Mevcut duzenini korumali. Baba ile anlasamayip bosanabilirsiniz ama ikinci bir yikim cocuga yasatilmamali.

Degil mi? Dogunca annemizden ayrilsak da vucudumuzda hala onun izini tasiyoruz: gobek bagini...

sakın velayetini verme sakın isterse cocugu senden kaçırır yapma etme.

Tabiki sorguladım öğretmeniyle görüştüm gün içinde fotoğraflar istedim. Aslında orada çok mutlu, oyunlara katılıyor falan ama sanırım tam gün çok geldi, sıkıldı söyleyemedi. Bu yüzden eylülde yarım gün başlatmayı

lüks bir semtte çalışıyorum ve kreş fiyatları 2 bin tl den başlıyor maelsef Y yasmn_

Çalışan tüm kadınların çocukları boşansalar da evli olsalar da o şartlarda büyüyor. Kaldı ki kreş bir çocuğun gelişimi için çok yararlı. Ben hayatım boyunca bu tempodaydım ama akşam olunca annem yanımdaydı. Yani bu yazdiklariniz aslında gerekçe değil. Yorgunluğunuzu, bikkinliginizi anlıyorum. ama pişmanlığı çok acı olabilecek bir karar bu. Baba evden gittiğinde çocuk bunu daha rahat kabulleniyor. Boşanmayı anlayabiliyor. Ama anne velayeti verince çocuk nezdinde annesi onu bırakmış oluyor. Çok çok iyi düşünün.

herkes bu yükü taşıyacak güçte olmayabilir. çocuğa yarım yamalak bakacaksanız tabi böyle yapın ama. ilerde pişman olabilirsiniz. anne eksikliği çocuklarda daha büyük travmalara neden olabiliyor. baba boşandıktan sonra zincirlerinden kopmuş gibi bekar hayatına geri dönecek. çocuk babanne ve halayla büyüyecek. bilemedim. yazık değil mi.

Ben size hak verdim 8-5 calisip birde çocuk bakmak zor, velayetin babada olması daha iyi, madem babaanne de bakacak... hafta içi onlar bakar, siz rahatca işe gider gelirsiniz.. Velayeti siz alsanız hafta içi calsitiginiz icin ilgilenemeyecek ve kaliteli zaman geçirmeyeceksiniz ve sizin boş oldugunuz haftasonu da çocuk babada olacak... Haftasonu da siz alir güzel vakit gecirirsiniz. Geçenlerde bir üye konu açmıştı, velayet kendindeydi, çocuk hafta içi kendisinde, haftasonlarinda babadaydi.. Hafta içi ilgilenemiyorum, hafta sonu da babada diye göremiyorum diyordu, bence bu duruma düşmeyin..

evet zaten çocuk kreş çağında

değerli yorumlarınız için çok teşekkür ederim arkadaşlar. Dün 1+1 bir ev tuttum ve en kısa zamanda oğlumla birlikte taşınıyoruz. Babası da bize destek olacak.. İstediği zaman görebilecek Yorumlarınız bana güç oldu, beni kendime getirdi.. Her şey oğlumun mutluluğu için bundan sonra.. Tekrar çok teşekkür ederim.

ne var bu konuda konu sahibini topa tutacak? Sanki çocuğumu kimsesizler yurduna bırakacağım demiş ya. Babasının velayetinde olan bir sürü çocuk var. Anne ile baba bir olmaz diyorsunuz ama olmalı bence. Ben olsam da velayeti alırdım o ayrı konu ama anneliği sorgulayacak kadar hakaret etmek nasıl bir saçmalıktır.