Ay özür dilerim konuyu 2 kere açmışım Öyle anlatmışım ama Edward'la arasında hiçbir benzerlik yok Facebook'ta eklemeye utanıyorum Frezya

Okurken benim de aklıma geldi, alacakaranlık kitabını okumuştum kızın anlatma tarzı da bu şekildeydi :))

Bu derdimi buraya yazacağım aklıma gelmezdi ama yazıyorum ve silmeden hemen yayınlamak istiyorum. Çünkü biraz düşünürsem silebilirim. Birisi var.. İlk başlarda hoşlanmadır amaan daha yaşım kaç diyordum ama artık öyle olmadığımı düşünüyorum. Benden 4 yaş büyük. Sanırım ben onun kişiliğine aşık oldum. Centilmen ve kibar davranışlarına, sanki benle konuşurken ( ki sadece 3 kez konuştuk, selam, naber gibisinden ) dokunsam kırılacakmışım gibi konuşuyor. Öyle kibar ki.. Onun yaşındakiler genellikle dışarıda serseri gruplarıyla gezerlerken o, kendine ait o mükemmel gezegeni yapmış bile. Dinlediğimiz müzik türleri, sevdiğimiz sanatçılar, kendimize ait ruh halimiz çok uyuyor. O kadar büyüsüne kapılmışım ki onu görünce marketteki tuvalet kağıtlarının olduğu bölümü yıktım, yolda birden karşıma çıkıp gülümseyince kendimi o kadar sıkmışım ki, başım döndü ve kafamı duvara çarptım ve o çok panikledi.. Arkadaşlarıma söyleyince, ' kızım saçmalama o ne tip öyle ' dediler. Şimdi, pürüzsüz, hafif sarı bir yüz düşünün. Hafif kumral ve yukarıya doğru taranmış parlayan saçlar ve benim hala rengini çözemediğim, turuncu yada sarımtrak gözler.. Her erkek gibi başka bir erkekle konuşurken küfür ediyor, fakat bir kez küfür ederken denk geldiğimde, yüzü öyle kızardı ki, sanki bir suç işlemiş gibi :26: Ama bir sorun var.. Ruh halini çözemiyorum. Çok esrarengiz, çok neşeli, çok düşünceli olabiliyor. Sizce ben nasıl olmalıyım? Bazen çook geveze olabiliyorum. Şımarık olabiliyorum, yolda giderken annemin üstüne çıkabiliyorum Canım istemediği zaman çok esrarengiz olabiliyorum. Siz onun hoşlanacağı kız tipini nasıl hayal ederdiniz? O kızın giyimini, saçının şeklini, gülümseyişini, tavırlarını, bakışlarını.. Sizin fikirleriniz doğrultusunda kendimi sonsuza dek değiştirmeye hazırım. Fakat bir sorun daha var. Ailem.. Erkek arkadaş konusunda annem, sözü geçtiğinde, ' peki senin var mı? senin kesinlikle vardır' diyor ve yüzü düşüyor. Her zaman da, ' sevgili bu yaşta asla önemli değil.. Derslerine çalış, kariyerini yap, ondan sonra sevgili de yaparsın, koca da, çocuk ta der.' Yani sevgili işine pek olumlu bakmıyorlar ve mutlaka nereye gitsem mutlaka ailecek tanıdığımız yada babamın tanıdığı birileri çıkıyor. Eğer sevgilim olursa, dedikodu olmasından da korkuyorum. Sizin olumlu-olumsuz tüm düşüncelerinize açığım. Eleştirilerinize de açığım. Lütfen akıl gösterin ve çok tecrübesizim. Yanlış bir şeyler yapmaktan korkuyorum Dipnot: Bu arada o çocuk tüm kuzenlerimin ve yeğenlerimin en yakın arkadaşı. Yani çok sıcakkanlı olduğundan herkes onu zamanımızın tabiriyle 'kanka' olarak görüyor. Bu çocuk, annemin yanında da benimle konuştu. Daha doğrusu, '..., sevmek ister misiin? diye sordu. Ben hayvanları çok severim, sokak köpeklerini bile severim ama sırf annemden utandığım için sevemedim. Sonra da annem bana, ' sevsen nolur du ki, her şeyden korkuyorsun' diye kızdı ama aslında o da köpekleri çok sevdiğimi biliyor. Ayrıca bütün o gün boyunca onun kibarlığından bahsetti. O bahsettikçe ben kızardım ve renk vermekten korktum.. İşte benim derdim de bu

O kitabın sadece yeni ay olanını okudum ve filmini seyrettim o kadar. Esrarengiz olmakta hiçbir kitap karakteri onun eline su dökemez Sanırım benim konuşma şeklim de böyle, kelimelere çok değer vererek konuşurum, acaba ondan olabilir mi? :126: Frezya