Ayrı evdeyim atandığım yerde ama peşimden geldiler, bırakmıyorlar ağlayım güleyim bağırayım olmuyor hep bir üzerime gelmeler peşimde olmalar yakında okula elimden tutacak götüreecekler diye korkuyorum zeynones

Beni hatırlarsan diğer konuna da yorum yapmıştım, annemle ilgili benim annemde aynı hatta sordum senin konunda dedim arkadaşın annesi böyle düşünüyor ne diyorsun diye ben olsam bende istemem, bi damadım memur demesi var diye açtı ağzını yani demek istediğim zihniyet öyleyse öylede gidiyo annenin fikri değişmez sanıyorum seni zor günler bekliyor...

Yerinizde olsam sinir krizi geçirirdim galiba. Tek çocuk falan mısın niye bu kadar tependeler?Sabırlar dilerim işin zor

benim bi arkadaşım böyleydi babası asla ama asla istemiyodu kıza demediğini bırakmıyodu ayrılcaksın olmaz diye seneler sonra babası yumuşadı yumuşamak zorunda kaldı baktı başedemiyo evlendiler sonunda

yok değilim tek çocuk. belki tek çocuk olsam bu kadar olmazlar her dediğimi yaparlardı geçiriyorum ama belli etmiyorum sırf üzülmesinler diye ama farkediyorlar mı tabiki hayır. petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

benim de buna benzer sıkıntılarım var politik davranmak nasıl olacak öğrenebilen bir şey mi bu

Aileme çok düşkünüm çok da seviyorum elbette. Ama bi yaştan sonra aileyle yaşamak yok olmuyor. Ayrı eve çıkın yani çözüm bu. Başta kızarlar belki ama zamanla düzelir. Sevdiğiniz insan konusununda da, sebepsiz değildir bence o konuyu bi daha düşünün siz. Haksız bile olsalar tavır almanız mantıklı değil bir de, bak bize tavır aldı hadi izin verelim demezler bak çocuk kızımızı bize karşı dolduruyor bize nasıl davranıyor derler. Tavsiyem politik olun azıcık.

Sebepsizce istememek nasıl oluyor? Hiçbir şey demiyorlar mı şundan ötürü diye?

Kötü kız olucam belki ama yerinde olsam belli ederdim galiba. Belki öyle anlarlar nereye kadar böyle devam edecekler yani

Benim konumu az çok bilen bilir. Sevdiğim insanı sebepsizce istemedikleri için aileme karşı tepki aldım. yemek dışında yanlarına gitmiyorum ve fazla da yemek yemiyorum. Annem birkaç gün önce aynı binada arkadaşımda bir saat oturdum hemen gelmedim diye bana kızmıştı. Bugünde arkadaşlarım çağırdı gitmedim, sebebi kızar diye. Geldi beni uykudan uyandırdı. Kızların çağırdığını gitmediğimi söyledim. Niye gitmedin diye sorunca kızıyorsun gitmedim dedim. Bu defada gitmedim diye çıkıştı. Anne geçen sefer nerde kaldın kızdın o yüzden dememe rağmen kabullenmedi. Allah senin eline düşürmesin bizi, 15 tatile gittin geldik ters döndün istemiyorsun bizi. 26 yaşındayım öğretmenim okuldan 5 dk geç gelsem suratları 5 karış. Yandaki kızlara da gitmedin dedi bende benimde arkadaşlarm var ama gidip gelemiyorum banane onlardan dedim çünkü anne baba olunca evde küçük olunca gelen rahat edemeyecek. açtı ağzını yanlışlarını dememe rağmen kabullenmiyor. Ben napayım ya benimde sabrım var kırmak istemiyorum ama olmuyor kırıcıda konuştugumu düşünmüyorum. benim onları istemediğimi düşünüyorlar ama anlamıyolar istememek değil üzerime geldiklerinin farkında değiller

Tam da senin konuna yorum yapmıştım :)Seninkinde pek politiklik bi şey yok sen rest çekeceksin petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

politik davranamıyorum ben gerçeği söylemek gerekirse. çünkü iyi davranınca birşey olmamış gibi bu kız ayrıldı, bu kız ayrılır bize kıyamaz düşüncesi oluşuyor ve ayrılmadığımı anlayınca baskılar... öğrenen bana da anlatsın

fikri değişmez değişmeyeck belki zor değişecek Ama ne konu olursa olsun hiç hatasını kabul etmiyor. Sinir oluyorum. Hiç hata yapma kırma ama yinede senden kötüsü yok aklım almıyor.

işte bugün birazcık belli ettim benimde arkadaşlarım var ama gidip gelemiyorum gezemiyorum gördüğün gibi dedim film orda koptu. istemez bir kız hayırsız kız oldum. Baktım benden önce ağlıyor dedim içimden kör şeytan git ne desen anlamaz anlamadı da haklı çıkardı kendini. Ne zaman peşinden gelmişim dedi kalkmış 12 saatlik yolu gelmişssin daha nere geleceksin (( ah ah düşünse