Henüz 1 yıllık evlisiniz.. Dilerim sizi üzmemek adına da olsa akraba ziyaretlerine katılır eşiniz.. Şahsen kendim de bu işlerden pek hoşlanmadığım için çözüm bulamadım size maalesef.. En azından inada bindirmeyin, başka erkeklerle kendisini kıyaslamayın.. mirka hayattan tek dileğim

Adamı niye zorluyorsunuz yolculuk için. Gelmek istemiyorsa istemiyordur. Birkaç defa olsa bu yolculuk işi tamam ama sürekli tekrar ediyorsa bende olsam gitmem. Ayrıca beraber evinizin işinizde yapabilirsiniz. Anneniz ne zamana kadar sizin arkanızı toplayacakki. Düzensiz bir eş bende olsam istemem. Diğer konularınızı bilmediğim için yorum yapamıycamşakkıdı Laale Aşikardır Zat-ı

arkadaşım eşiniz ailenizle devamlı vakit geçirmekten sıkılıyor sanırım.. ailenizle gitmek zorunda olduğunuz ziyaretlere eşinizi zorlamayın bence o gelmek isterse gelsin.. bak siz diyorsunuz ailesini sevmediğim halde katlanıyorum diye benim anladığım siz eşinizin ailesiyle sık görüşmüyorsunuz.. neden eşinizi sizin yapmak istemediğiniz bişeye zorluyorsunuz ki onu anlamadım.. bende evlenmeden önce yemek yapmayı bilmezdim ama evlendiğim günün 2 gün sonrası o site senin bu site benim dolaşıp yemek tarifleri araştırdım.. ve şuan eşim yemeklerimi yemeye doyamıyor. biraz çaba sarfedin insanın yapamayacağı şey yok.. mükemmel evliliğim mi var hayır tartışmaların alası bizde ama ev hanımlığımın da üstüne yok bunu her zaman eşimde dile getirir. siz de elinizden geleni yapın ama yapın eşiniz onun için bişeyler yaptığınızı görsün E

evliveyorgun ileride evliveçocuklu olunca ne yapmayı düşünüyorsun acaba? ev işi - yemek - ütü bunlar bekar bir insanın dahi yapabileceği ekstra meziyet gerektirmeyen işler ki eşin bu durum ile senden daha fazla ilgileniyor gibi geldi bana.. kaynana - kaynata - görümce - elti sorunu dünyaca ünlü sosyal bir sorun zaten çözümü henüz bulunamamış.. Eşin senden fazla çaba harcayınca doğal olarak yüzü düşüyor yoruluyor mutsuz oluyor olabilir.. Bu durumda seninde üzerine düşen ona yardımcı olmaksa hiç yoruldum ettim bahaneleri sokmamalısın hayatına.. Ev işi dediğin ne ki! Hemde bu konuda konu komşu ve profeyonel yardım alıyormuşsun da.. Sen onun ailesine onu sevdiğin için tabiri caizse katlanıyorsan o da sizin gezmelerinize iştirak etmeye çabalıyordur tabiki son derece istekli olmasını bekleme sende son derece istekli yapmıyorsun çünkü.. Bilmiyorum bence kocanı öp başına koy.. Ben evliliği her sabah kalktığımda yatağıma gül ile kahvaltı getirilen bi aktivite sanıyordum diyorsanız da hemen boşanın.. _sekerpare_

Canım başında hata yapmışsın, evlilik iki kişilik değildir içine kaynana, görümce, elti vs de dahildir. Sen onun ailesi ile vakit geçiriyorsan o da senin ailenle vakit geçirmek zorunda. O senin ailenle vakit geçirmek istemiyor ama sen onun ailesi ile günlere gitmeye mecbursun, bu çok bencilce. O zaman eşinle kavga etmeden konuşmayı dene, sen benim ailemle vakit geçirmek istemiyorsun tamam haklısın istemediğin bir şeyi sana zorla yaptırmak istemem, ama ben de senin ailenin çoğu şeyine zorunlu olarak katılıyorum yani kendimi mecbur hissediyorum. O zaman ikimiz de gitmek istemediğimiz yerlere gitmemekte serbest olalım. Ailen bir şey derse onlarla ben değil sen muhatap olacaksın diyebilirsin. Gerçekten gezme de olsa ben de eşimin ailesi ile biryerlere gitmek istemiyorum, ama gidiyorum malesef. Sen de tamamen kesmek yerine bazılarına gelemiyorum işim var diyip gitmeyebilirsin. Ev işlerine gelince, işten dönüşte yapabilirsin diyen benim o yüzden cevap vereyim, ben de eşime göre daha çok yoruluyorum gerçekten ama temizlemeden rahat edemiyorum. Benim eşim bana hiç yardım etmiyor, ne yemeğe ne temizliğe. . push ; edanaz

Ben de o konuya takıldım neden ailenizle biryerlere gitmek zorundasınız? Biraz anlayışlı olun hep onun ailesiyle vakit geçirseniz hoşunuza gidermiydi? Ayrıca haftasonu kursa gidiyorum diye evi neden boşladınız anlamadım. Ben çalışıyorum ama sabah kahvaltıyı hazırlarım, akşam yemek yaparım, evi de genellikle haftasonu temizliyorum geçen hafta evde değildik hafta içi akşam iş çıkışı temizlicem eşim bırakmıyor, evlenmeden önce hsonu temizlik yapamamışsam işten geldiğim gibi temizliğe koyulurdum. Hiç bir zaman da evimi boşlamadım. Biraz ev hanımlığını öğrenin, ne bileyim tvde yemek programları var onları izleyin eşinize güzel yemekler yapın ama yaparken özenin ki güzel olsun. kuzum Bu konida

sağlam bi duruş sergilemek istiyosanız gitmeyin madem eşinizin aile gezilerine yapmayı istemediği bişeyi nasıl eşiniz yapmayarak sağlam bi duruş sergiliyosa siz de yapmayın. E

Ben de arkadaşlar gibi aileyle yapılması gereken yolculukların ne olduğunu anlayamadım. Eğer bu akraba ziyaretleriyle benim de hoşlanmadığım bir şeydir ve özellikle de sık sık eşimin akrabalarını ziyaret etmek zorunda kalsaydım ben de mutsuz olurdurm. Bu tür ısrarlardan nefret ederim. Eşinizin alenize karşı bir saygısızlığı yoksa dert etmeyin bence. Gerisi de zamanla düzelir umarım. WunJo

İlk olarak tüm yorumları ilgi ile okudum. Bir kadın olarak sizden farklı olduğum aşikar. Ben hayat gibi evliliğinde 2 kişi ile yaşanması gerektiğine inanıyorum. İkimizde çalışıyoruz ve mesai saatlerimde, işim gereğide ondan çok yorluyorum ve asla şikayet etmiyorum. Eve gelince yorgunluktan o tv karsında yatarken ben temizlik yapacak gücü kendimde nasıl bulacağım anlamadım. Yemek konusuna gelince hakılısınız o konuda çaba gerekli. Benım denemelerim genel anlamda başarısız olunca hepten hevesim kaçtı. Ama o konuda çalışacağaım. Diğer mevzuya gelince, ben onun ailesi ile gidilmesi istenilen heryere tekrarlatmadan gidiyorum. Aksi bişi olup gelemeyeceğim dersem, kayınvalidem olay çıkartmaya çalışıyor çünkü. Ev hanımlarının "gün" dedikleri şeyden hiç haz etmeme rağman bir kısmına iştareke zorunlu tutuluyorum. Ve sırf eşimin annesi diye kırılmasın üzülmesin diye gidiyorum. Benim ailem ayda 1 yada 2 ayda bir şehir dışına biyerlere gider. İst. mesela. Herhangi görev değil. Sadece gezmek, olduğumuz yerden başka yerleri görmek için. Biz evlendiğimizden beri eşim hiç birine katılmadı. Kız kardeşim var ve o da evli. Kardeşim benden önce evlendi, eniştem sankı bizden biri gibi. Gezmeye bizden çok can atardı. Hatta onun ailesi de gelir kocaman bi grup, Konyanın altını üstüne getirmiştik. Eşim hiçbirine katılamak istemeyince, ilk başlarda yanlız kalmasın diye bende gitmedim. Annem babam bişi demiyor ama üzüüyor. Kendi kendilerine bahane uydurup bana "yorgundur, canı istemiyordur" diyorlar. Ama biliyorum kı, eşim miskin bir adam. Gün boyu tv karsındaki kanepede uzansın, hayat onun için bundan ibaret. Ona neden mutsuzsun deyince, mutsuz değilim ben böyleyim diyor. Senin ailenle olmak zorunda değil yorumlarınızı gerçekten anlamıyorum. Ben ne kadar onun ailesi el olmak durumunda isem, ki zorunluluk demiyorum. O da benim ailemle olmak durumunda. Evlilik demek bence bu. Sen benim ailemi sindireceksin ama ben, senin ailen enterese etmiyor tavrı, bencellikten başka bişi değil. Bişey daha evlilik; evi temizlemek, yemek yapmak, çocuk bakmaktan farklı bişi de olmalı. Birlikte keyifli zaman geçirmek, konuşmak, dertleşmek. Hayat arkadaşı derler ya öle. Yada ben öle sandım.

Tam olarak şimdi anlattın olanları. Haklısın demekden başka bişey gelmiyor elimden. Karşında maalesef değiştiremeyecein biri var. Ona göre herşey normal, sorun yok ki. Sorun sende gerçekten, karşındakinden kapasitesinden fazla şeyler bekliyorsun, bu adamın kapasitesi bu. Bilmiyorum belki değişir diyen arkadaşlar olacakdır, ama ben inanmıyorum. 9 yıl uğraştım eşimi değiştirmeye, sonuç olarak artık eşsizim... Ne zaman ki anladım yorulduğumu, vazgeçtiğimi, adamın ve ailesinin benim iliğimi kemiğimi emdiğini herşeyi bıraktım. Eski eşim değişti ama boşandıktan sonra değişti, şimdi tam istediğim adam oldu, ben ise bir daha denemeyi göze alamıyorum. Kendime kendimce bir hayat kurdum ve mutluyum, tek üzüntüm değişmesi için boşanmamız mı lazımdı, boşanmadan önce kendini değiştirse idi şimdi beraber ve mutlu olurduk... Laale Aşikardır Zat-ı

Mirka, ben de sizin yazdıklarını okuduktan sonra gayri ihtiyari mesleğinize baktım. Okumuş dahası öğretmeye çalışan biri olarak çok teslimiyetçi biri olduğunuzu düşündüm. Yurt dışında yaşayan kadınlar mı insan... Bize böyle öğretiliyora katılmıyorum. Etafınıza bakın, kocasının yardım etmediğinden şikayet eden ama erkek diye oğluna hizmeti iş bilen bir sürü kadın göreceksiniz. Yanlış yetiştirilen kadınlar değil, erkekler. Erkek için evlilik kavramı, ev işlerini annesinin yerine karısının yaptığı ve seks yapabildiği kadın. Erkek çalışıyor ve eve para getiriyorsa, o yükümlülüğünü tamamlamıştır demektir. Kadın dışarda çalışır eve para getirir, evde çalışır "çünkü görevi"dir. Doğum yapar, temzilik yapar, yemek yapar, çoçuk bakar. Bu sırada erkeke televizyona bakar. Fikri saygılı olmak kısmına gelince, sizce evliliği geçin bu dünyada karsılıksız olan -anne kavramı dışında- herhangi bişi var mı? Çalışmasanız, patronunuz para verir mi? Okumasanız sınavlar geçilir mi? Sevmeseniz, sevmesini bekleyebilir misiniz? Aldatırsanız, sadakat umar mısınız.? Evlilik kanunda bile anlaşma olarak geçer. Taraflar bir söz verir. Evlilikte asgari mutluluk beklentisidir. Tek taraf olsa adı anlaşma olmaz. Tek tarafın istediklrinin olduğu durumda anlaşma değil yaptırımdır. Lütfen siz bari yapmayın. Okumuş biri olarark, daha sağlam bir duruş sergileyin.

Sonuna kadar katılıyorum, olan hep kadınlara oluyor malesef. A

Bence çözersiniz ama zaman gerekecek fes etmeyin güçlü olun Esra

Ne kadar ekmek o kadar köfte diye düşünenlerdenim. bu nedenle haklısınız. ama eşinizin miskin olduğunu söylemişsiniz ve bence bunu değiştirmek yerine bununla nasıl başedebileceğinizi düşünmeniz lazım. evde iş yükünü siz dağıtmazsanız eşiniz kendiliğinden yapmaya yanaşmayacaktır. bunun dışında ailelerle zorunlu görüşmelere ben de karşıyım. bence yapmayın siz de ve eşinizden de beklemeyin. en temel ziyaretler dışında insanın içinden gelmiyorsa herşey batar çünkü. Laale Aşikardır Zat-ı

1 yıllık evliyiz ve 2 sene flört ettık. İkimizde kocaman aklı başında insanlarız ama evli olmanın verdiği bir ruh halimidir nedir. Sanki ikimizde mutsuzuz. Ben iyi bir eş değilim. Yani yemek-temizlik vb konularda annemle yada yardım için birilerini tutarak ancak becerebiliyorum. Eşimse yıllarca yalnız yaşadığı için her yemeği yapabilir ve oldukça da titizdir. Bu konuda hakkını vermem gerek. Ben yapıyorsam yardımcı olur. Hatta son 1 aydır hafta sonu kursa gittiğim için nerdeyse evle hiç ilgilenemiyorum. O acil olanları hallediyor. Sorun şu ki; eşim çok neşeli, konuşkan girişken bir adam değildir. Bende eşim kadar olmasada, mekana ve duruma uyum sağlamakta ondan bir tık ileriyim. Evlendiğimizden beri eşimin yüzündeki mutsuz ifadeden kurtulamıyorum. Artık neden böylesin kavgalarından da yoruldum. Kavgalarımızın 2 nedeni var totelde. Biri onun bitmek bilmeyen mutsuzluğu. Diğeri benim ailemle gidilmesi gereken yolculuklar için sürekli olay çıkarması. Son olay hafta sonu oldu. Ama öyle bir ruh halindeyiz ki; kavga bile etmedik. Yine bir yolculuk var ve eşim yine gitmek istemiyor. Birbirimize rest çeken cümlelerimizi kurduk ve 3 gundur zorunlu haller dışında konuşmuyoruz. Onun yüzündeki mutsuz umutusz ifade bana da bulaştı. Konuşmuyorum, kavga etmiyorum. Sadece anlamsız bakışlarla etrafta dolanıyorum. Su ara özel bir durum nedeniyle eşimin ailesi ile ekstra görüşmeler söz konusu. Beni sevmediklerini bildiğim hatta gözlerinde ve sözleri ile sürekli aşağılandığım görüşmelerde, eşimle aramdaki soğukluğu anlasınlar istemiyorum. Ama sanki ruhum emilmiş gibi. Sürekli ağlamak istiyorum. Eşimin aileme karsı tavrı beni öldürmek üzere... Ben aileme çok bağlıyım. Ve eşimin davranışları ona karsı soğumama neden oluyor. Bu dert mi diyenleriniz olduğunu biliyorum. Ama yaşama sevincim bitti. İdare etmek ve kabullenmek istemiyorum. Biz aileyiz ve ben bu aileyi, tek başıma temsil etmek zorunda kalmaktan çok sıkıldım. Ne yapmalıyım. Çok daraldım...:sinifsinif: kartanesi_82

ne olursa olsun ailenle bir yere gelmeye zorlanmaya hakkın yok bence ben eşimi zorlamadım gelmek istemiyorsan gelme dersim annem üzülürdü gelmek istemiyor diye aman boşver anne bende onun ailesi ile gitmek istemiyorum derdim sonrdadan eşim kendi istemeye başladı hadi annenle kardeşinide alalım şuraya gidelim diye bende hiç sevmem ev işi yemek vb yapmayı hiçte bilmezdim ama öğrendim şimdi elimden geldiğince yapmaya çalışıyorum zaten yazmışsın sorun bende diye

Kıyaslama konusunda haklısın Lale. Bu konuda çalışacağım. Ama anlaşılması gerekn bişi var. Aile olmak 2 kişi ile olmuyor. Nasıl onun amcası dayısı vb varsa bende de var. Ki ben akraba ilşkilri çok sıkı olmayan biri olarak, en azından gönul alma görüşmelerinden bahsediyorum. Saatlerce oturulan, günlerce defalarca tekrarlanan şeyler değil. Bunu onun ailesi için ben yapabiliyorsam, o da benim ailem için yapabilmeli. Bunu ailem için değil, beni üzmemek için yapmalı. Ben öyle yapıyorum çünkü. Jelibon'a atfen: Ben öğrenemedim işte. Hayatımın hiç bir kısmında politik olamadım. Ne iş ne özel. Bu yuzden verdiğim kayıplar dillere destan inan. Seni tebrik ederim. İşten gelince hala iş yapabiliyorsan eğer. Çünkü ben pestilim çıkmış şekilde dolanıyorum. Evet yemek yapmıyorum ve temizlik içinde kadın alıyoruma ama. Hafta içi yıkanan çamasırlar, ütü, hergün temzilenen banyo tuvalet. Ve sonrasında sürünerek yatağa atıyorum kendimi. Edanaz'a: Sonumun sizin gibi olmamasını diliyorum. Değişmesini istemiyorum eşimin. Ama biraz fedakarlık, tek beklentim. (Nacizane görüşümü söylemeden edemeyeceğim, eğer suan mutlu isen eşine geri dönme. 1 kez yapılan hata; 2 kez yapılan...) Ve labellevie; ben evliliğimiz bir kısasa kısas oyununa dönmesin diye istemediğim halde orada bulunuyorum. Sen yapmadın bende yapmayacamlara başlarsak, sonu gelmez gibi. Gelsede hayırlı olmaz sankı.

konu farklı yöne saptı sağlam duruş nedir biliyomusunuz. yaptığının arkasında olmak. konu başlığına bir bakalım:SORUN BENİM demekki davranışlarınız ve hayata bakış açınız konusunda net olmazsanız böyle ikilemler yaşayabiliyormuşsunuz. önce yaptıklarımızın doğruluğu konusunda tereddütsüz olmalıyız yoksa başta sorunu kendinde gören anlayış, bunu destekler ifadeler görünce, yerini savunma mekanizmasına bırakıyor teslimiyetçiliğe gelince, ben yaptığım birşeyin eşimde tam karşılığını görmeyince kendimi teslim olmuş hissetmiyorum. bu yanlış anlaşılmasın aldatılma sevgisizlik bunlar uç şeyler. ben o 1 kere geldi annemin babamın yanına ben 5 kere gittim tarzı karşılaştırmalardan söz ediyorum. eveeet yemekleri ben yapıyorum bundan yoruluyorum ve çokta memnun değilim ama OLANLA OLMASI GEREKENİ ayırabiliyorum kendi mutluluğum için. olması gereken işleri dönüşümlü yapmamız bir gün o yemek yapacak bir gün ben. olansa şu ben haftanın 5-6 günü yapıyorum o ise haftanın en fazla 2 günü evet evlilik bir akittir. ben bu akde evlilik kurumuna diyim çok fazla borç-alacak, çalışan-patron, sınav-okul ikililerindeki gibi mutlak kuralları olan bir kurum olarak bakmıyorum. yüreğini koyuyorsun sen yüreğini ve annem babam gerisi yalan mantığıylada asla evliliği tam olarak yaşayamıyosun. günümüz ilişkilerinin bu kadar maddiyatçı bukadar sen-ben ci olmasını anlayabilirim ama içimi burkar bu benim. niye ama niye evlendiğim adama dur sen sen karşılıksız beni sevmezsin ama bak annem babam öylemi diyip uzaklaştırıyım. yapmam. niyemi: sonra forumda "sorun benim" diye bir topik açar çelişki yaşarım içimde. boshayallersmile Amonra

Evliliğin çocuk bakmak, temizlik yapmak, yemek pişirmekten ibaret olmadığı konusunda hemfikirim sizinle.. Ama anladığım kadarıyla karı koca her ikiniz de ailelerinizi çok sokmuşsunuz kendi içinize.. Ne siz ne de eşiniz mecbursunuz aileyle olan her gezmeye katılmaya.. Ben gidiyorum ama i, le bu işin içinden sıyrılamazsınız.. Gitmeyin siz de.. Ama misilleme olsun diye değil, sadece gitmek istemediğiniz için gitmeyin.. Kendisini de zorla hiç bir yere götürmeyin.. Hele ki kızkardeşin eşi ile kendi eşinizi kıyaslama gibi davranıştan kaçının. Sonunda kendiniz üzülürsünüz, eşiniz değişmez siz öyle kurup durursunuz.. Ayrıca eniştenizin aileden biri gibi olması inanın çok hoş bişiy değil.. Biz nasıl eş ailesi ile mesafeli duruyorsak erkeklerin de mesafeli olması daha güzel bence.. E

banada ailelerle gezme olayı garip geldi. yani siz artık zaten bi aile olmuşsunuz. eşin sıkılabilir senin ailenle gezmekten aynı şekilde sende sıkılabilirsin. neden istemeyerek bişeyler yapılsın ki. ben asla diyemem mesala eşime annemlerle gezelim şuraya gidelim falan diye. daha yeni evlisiniz biraz birlikte vakit geçirin birbiribizi çözmeye çalışın. o bahsettiğiniz mutsuz ifadelerin nedenlerini anlamaya çalışın. eşiniz sizinle bunları yapmak istemiyorsa zaten yapılcak bişey yok diye düşünüyorum. T

Evet konu başlığım; sorun benim. Çünkü aslında ben en doğruyum dememkti derdim. Aslında bu daha çok eşime haksızlık etmemek içindi. İkilem değil yaşadığım, eşime seviyorum, yaptığına kızıyorum ama aslında sorun sadece onda değil demekti. Yani çuvaldızı kendimede batırayım istedim Aslında konu farklı yone sapmamıştı, siz kişisel algılayıp; savunmaya geçene dek. Sağlam duruştan kastım, toplumdaki genel görüş ve yargıların yıkılmasın yardım etmeniz için kullanılmıştı. OLMASI GEREKENİ size kim tarafından verildiği idi sorun. Suan, 70 yıl öncesi için yazılmış kurallar ile yaşıyoruz. O zaman kadın evde idi. Yemek temizlik, vb şeylerin onun üstünde olması normaldi. Ama suan kadından hem dısarda erkek gibi çalışması, hemde evınde kadın gibi çalışması bekleniyor. Benim isyanım buna idi. Daha doğru bu kabullenilmişliğe. Hani demişsiniz ya kendi mutluluğum için diye; işte bu konu açılırken bende kendi mutluluğumu hedeflemiştim. Ama öyle şeyler yazıldı ki; kadınsın kır dizini otur, istemiyorsa kocan gitmesine vardı durum. Siz eğer kendi mutluluğunuz için yorgunum, hoşnut değilim ama yemek yapıyorum diyor ve bunu ev huzu için yapıyorsanız, eşinizden de benzer davranış sergilemesini beklemezmisiniz. Karsılık olsun diye değil sadece kendi mutluluğu için. Hadi akit olmaktan çıksın, evlilik. Yüreğiniz koydunuz madem. Peki ya eşinizin yüreği, o da orada mı. Çunku siz yorgunken 4 gün yemek yapıyorsunuz ama o en fazla 2 gun. Neden en azında yemek yapma işi eşit bölünmüyor? Benim derdim siz değildiniz yazarken. Sadece kadınların genel herşeyi kabullenme huyu idi itirazım. Kaldıki; ben eşim üzülmesin diye katlanıyorum onun ailesine; ne var sankı o da ben üzülmeyim diye katlansa. Evlilik kadın kalbinin üstünde yatan erkek kalbi olmaktan çıksın istiyorum. Yan yan dursunlar, kimse bana öyle öğrettiler diye diğerine baskı yapmasın istiyorum. Ve bununda ancak yeni anneler yada anne adaylarının başka türlü düşünmesi ile olacağını düşünüyorum. En azından biz çocuklarımızı böyle yetiştirelim diye idi. Ama sizin netliğinize şapka çıkarıyorum. Siz asla "sorun bendemi " diye konular açmazsınız. Asla çelişki yaşamaz, ben daha fazlasına layık mıyım diye sormasınız. Siz OLAN LA OLMASI gereki ayırır. Size sunulan ile mutlu olur, daha fazlası için dilek bile tutmazsınız...

arkadaşlar beni çok cahil hatta bağnaz bulabilirsiniz bana çok agresif yaklaşımlar olacağınıda biliyorum. ama bu topikte düşüncemi yazmadan edmiycem... bu hayatta asla rahat yok.. neden mi çünkü bu dünya sınav yeri... bizler elimizdekilerle yetinmeyi ve olanı olduğu gibi kabullenmeyi öğrenirsek mutlu oluruz bence.. keşke yapabilsek ben de bunun mücadelesini 11 yıl verdim. sonuç şimdi aile terapisine devam ediyoruz. her seçim bir vazgeçiş... kadın da çalıştığı zaman maddi anlamda biraz daha rahat olunuyor ama hep kadından gidiyor. çünkü kadın hem dışarda hem evde yoruluyor. ben ünv. mezunuyum. ama hiç çalışmadım.. sağlık sorunlarım da vardı ama neden bu değildi. çünkü ben çalışırsam çocuğumun büyüdüğünü göremiycektim. haa çalışmadım eşim memur tek maaşla ancak asgari ihtiyaçlrı giderebiliyoruz. arabamız yok daha yeni kiradan kurtulduk oda kayınpederin evine eltimin boşalttığı bir eve yerleşmeyi kabul ederek. yani bu durumlar farklı olabilirdiv. ama o zamanda evli ve yorgun rumuzlu arkadaşımın dediği gibi sorunlar yaşanacaktı. yani dört başı mamur hayat yok. yaptığımız her tercih bir vazgeçiş... bence... labellevie Guru Anneler

arkadaşım şu yazıların hislerime tercuman oldu. sorun sende değil eşinde bence. ortada bi problem varsa zaten tek taraflı değildir iki taraflıda bir mutsuzluk söz konusudur. o mutsuzken sen çokmu mutlusun sanki. onu asık yüzü çokmu hoşuna gidiyor. evliliğimde ve eşimle olan yaşantılarımı anlatmışsın sanki. merak etme yalnız değilsin. eşinin güzel yönleri olabilir demekki sana hitap etcek yönde değil. aynı benim gibisin. ama benim tek farkım işten eve koştur koştur gidip herşeyi kusursuzca yapmaya çalışmak. temizlk yemek vs... bunun karşısında istediğim şeylere saygı görememek. bir eş olarak yerine getirememesi. çoğu zaman kendimi çok önemsiz bir varlık gibi hissediyorum. ve söylüyorumda. eşim ne alaksaı var vs.. diyip geçiştiriyor. bende 1 yıllık evliyim ama çok şey öğrendim. artık nabza göre şerbet vermeyi biliyorum. valla ben onu bunu anlamam evlilik tek taraflı fedakarlıkla yürümüyor. eğer istiyorsa eşler de eşit fedakarlıklar gösterecek. yok göstermiyorsa ben yolu gösteririm. labellevie Guru Anneler

Eşiniz niye bu kadar mutsuz, onun mutsuzluğunu paylaşabiliyor musunuz? Hiç mi birşey anlatmıyor, mutlaka nedenleri vardır geçmişte. Mutluluk kadar mutsuzluklarda paylaşılmalı. Ailenize karşı tepkisi neden, bu tepkinin nedenini biliyor musunuz? Sürekli ve aşırı görüşmek sıkıyor olabilir mesela. Cevapları bulmak lazım önce, sonra çözmek lazım. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

aileyle birlikte çıkılması gereken yolculuklar kısmını anlayamadım ben, ailenle birlikte tatile mi gidiyorsunuz, ya da akrabaları mı ziyaret ediyorsunuz?eşin belki bundan hoşlanmıyordur, belli ki sık tekrarlanıyor. gittiği yerlerde sıkılıyor olabilir. ve sanırım senin ailen bir hayli ön planda, bunlardan rahatsız olabilir bence. labellevie Guru Anneler