ben hep diyorum, birgün yalnız kalırsam huzurevine gitmeyi isterim diye. ben yalnız yaşamayı sevmem ayrıca çocuklarımın beni yük olarak göreceğine huzurevinde yaşamak bana daha mantıklı geliyor. ama bu düşüncem büyüklerime bakmam demek değil. sadece kendi yaşantım için geçerli

merhaba arkdaşlar ben sizlere bir şey danışmak istiyorum geçen günlerde eşimle ufak bir tartışma yaşadık. konu huzureviydi. nerden konu oraya geldi bilmiyorum ama annem bize daha önceden ben kendime bakamayacak duruma gelirsem huzurevine gidicem sakın bana karşı çıkmayın demişti. bende bunu eşime söyledim sonra mantıklı gibi geldi bana çok güzel huzurevleri var bende yaşlanınca giderim dedim. eşim biranda sinirlendi. çocuklar ne güne duruyor dedi. bende bakmak mecburiyetinde değil dedim hem zaten damadın gelinin yanında ne kadar rahat edeceksin ben rahatsız olurum istediğim gibi oturamam kalkamam. yaşlılık gazı tutamazsın falan hem onlarda çekinir rahat hareket edemezler yanımızda. misafir olarak gidilir ama uzun süre kalınmaz dedim. hem belkide gelin damat bizi istemeyecek bize söyleyemeyecek belki çocuğumun başının etini yiyecek sonra abim gibi bembeyaz mı olsun gencecik yaşında çocuğumun saçları dedim. eşim birden çok sert tepki verdi istemezse onu oğlum düşünsün dedi. başka kızmı yok dedi. biz nassıl bakıyorsak onlarda bize bakacak dedi. bu lafı duyunca bende sinirlendim. ne demek istiyorsun sen dedim hiç bir mecburiyeti yok gelinin dedim. oda ben annemi babamı getirdiğimde sen istemeyecekmisin dedi bana. bende dondum bi anda. bu arada ben kayınvalideme kayın babama kaynıma eltime ve çocuğuna tam 6 ay baktım tek başıma. eşim yoktu. ev açtım onlara istanbula getirdim. kayınvalidem felç olmuştu ona ben hususi baktım. allaha şükür şimdi iyileşti. böyle diyince çok üzüldüm bi anda. ben onları istemesem bakmazdım herhalde dedim. neyse birbirimizi kırmayalım dedim konuyu kapattım. sonra düşündüm acaba haksız mı konuştum diye. sizce haksız mıyım? çocuklarımın bi mecburiyeti varmı bana bakmaya?

teşekkürederim canım aynen dediğin gibi bende uzun uzun düşününce bunu anladım. ben kendi ailemide bırakmam onun ailesinide gücüm oldukça bakarım. ben kendim gitmek isterim niye yük olayım çocuklara dimi. ,

anneler hep böyle der evlatlarına yük olmak istemez.. kaynanama bakmam.. ama anneme bakarım.. onada evlatları baksın.. herkes kendi annesine babasına baksa zaten kimse huzurevine felanda gitmez.. ayrıca çocuğu olmayanlar var huzurevi nedne olmasın kii.. benim tanıdıklarım var evde annelerine bakıcı tuttular evde bakılıyo anneleri.. S

1-bayanın eşinin annesine bakma zorunlulugu yok. 2- kocanızın annesine bakya zorunlulugu var. 3-huzur evine gitmek kimse istemez ançak koşullar zorlar... 4-yarın sizde yaşlanacaksınız ve ne yaptıysanız onu göreceksiniz...

tatlım ben kayınvalidemin her ihtiyacını kendim gideririrm. aynen dediğin gibi insan ne yaptıysa onu görüyor kayınvalidemi çok seviyorum oda bana sevgi gösteriyor çünkü. burda zaten konu ona bakıp bakmayacağım değil burda benim yaşlanınca gitmek istemem. eşim sanki çocukların bize bakmak mecburiyeti varmış gibi davranıyor. bende onları rahatsız etmek istemem diye düşünüyorum. sonuçta eşlerini bize katlanmaya zorlayamayız. bilmiyorum yanlışmı düşünüyorum ama ben yaşlandığımda rahatsız olurum gibi geliyor bana.

benim düşüncelerimi yansıtmışsın teşekkür ederim

Allah kimseyi kimseye muhtaç etmesin. birilerine bakmak ta çok zor, bakıma muhtaç olmak ta.

kimse yokmu acaba:26: honeysuckle istanbul

bana sorarsanız var.. ben annemi babamı huzurevine bırakamazdım içim rahat etmezdi. ama gel gelelim yarın düşersem çocuklarımın yanında kalmaktansa huzur evine giderim..