Aynılarını bende yaşadım şuan umrumda değil fb dondurdum kendi hayatıma bakıyorum. İyi ki olmamış diyorum en fazla 6 ay sonra acın azalacak bu hislerinden kurtulacaksın. Unutmak için birşey yapmaya çalışma çünkü unutmanın bir yolu yok zamanla kendiliğinden atacaksın içinden onu. Sen sadece acını yaşa ağla arkadaşlarınla dertleş onu unutmaya odaklanma yani. Bir zaman sonra onu unuttuğunu farkedeceksin.

İçinize atmayın, bastırmayın üzüntünüzü. Mesela içinizden ağlamak mı geldi ağlayın bağırın çağırın ayrılığı kabullenin, aşkınızı nasıl doya doya yaşadıysanız acısını da sonuna kadar çekeceksiniz maalesef ve o zaman bitecek içinizde

Alışamıyorum. 3 haftayı geçti. Zamanla kesin alışılır mı? 34 yaşındayım şu soruya bak.

Arkadaşım bunun bir formülü yok ki şunu yap geçer diyelim. Ama kendini eve kapatma, üşensen de dışarı çık. Arkadaşlarınla bol bol vakit geçir. Yazın iyiyse evde yalnız kaldığında yazı yazarak duygularını dökmeye çalış. Hayata insanlara ve aşka küsme. Bir kursa yazıl bir hobi edin. Neden ayrıldınız bilemem ama iyi kötü farketmez, güzel günleriniz mutlaka olmuştur. Bu güzel günler sende kalsın kötü günleri düşünme. Zaman her şeyin ilacı gerçekten.

Keşke uygulayabilsem oansorma. Keşke. Mantık bırak diyor. Vazgeç. Ama kalp? Olmuyor işte ne yapayım. Üzülmeyim diyince üzülmemek elde olsaydı keşke.

İlk aşklar unutulmuyor diyorlar bir de.. geçer zamanla. Umarım izi derin olmaz. Kendini Onunla olmaman gerektiğine ikna etmelisin. Mantığını devreye sokmak zorundasın bu acının çok fazla zamanını almasını engellemek için.

ben de merak ettim şimdi. iyi misiniz unuttunuz mu?

Hayatinda iliskileri olmus ama hicbir zaman kendini aşk acisiyla hirpalamamis biri olarak yaziyorum. Once kendinize deger verin hayatta en cok kendinizi sevin. Kendinizi gercekten sevmezseniz baskasini saplantili bir sekilde sevmeye baslarsiniz. Hepimiz 1 tanri tarafindan ayni ozelliklerde yaratildik. Kimse kimseden ustun degil. Sizi uzen kisinin bunu size yapmaya hakki yok buna izin vermemelisiniz. Kendiniz icin yasamali, kendiniz icin mutlu olmali hatta kendiniz icin bir baskasini sevmelisiniz. Hayatinizi O'na ithaf ederseniz uzulmeniz kacinilmaz olur. Bizler hayatinin son gunlerini yasayan caresiz bir hastaligin pencesinde ölümü bekliyor olabilirdik peki oyle olsak eski sevgiliyi kendimize ne kadar dert ederdik? Bu nedenle hepimiz halimize sukretmeli hayatimizin her gununu anlamdirarak yasamaliyiz.

O analar nasıl yaşıyor gerçekten. Çok daha büyük acılar olduğunu biliyorum ama bu acı da çok büyük. İçim yanıyor. Yüreğim kan ağlıyor. Zaman nasıl geçecek? O 6 ayın sonunda kendiliğimden unutacaksam da nasıl geçecek zamanbilmiyorum. Zaten yapım melankoliktir. 34 yaşındayım! Olgun dönemin acısı daha başka daha derinden.

Tamam caniiiim oyleydi.. simdi otur uzul agla kendini hirpala.. belki birsey duzelir uzulmekle dimi insallah ileride uzuldugun her saniye icin pismanlik duymassin ne diyeyim M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Psikoloğa gidicem. Ümit hiç bitmiyor. Açık ve net bittiğini söyledi. 'ileitşim kurmaya çalışma rahatsız oluyorum'bile dedi. Ama kalbimdeki sevgi, gönlümdeki ümit bitmiyor. . push ; oansorma sorma ne

Belli bir yastan sonra ask acısı daha zor. Ancak elden ne gelir, gerekirse tedaviye baslayin.

Çözümü cok basit, zamana birakmak... buna asla inanmazdim ama gercekmis. Zaman herseyin ama herseyin ilaciymis.

barıştınız mı? . push ;

Barıstınızmı unuttunuzmu hangisi? yrn3

Hayat ondan ibaret gibi.

umrunda bile olmasin inan ki hicbir erkek icin degmez, asla bir damla goz yasi akitmaya bile degmez kendini uzme, sinirini yipratma ve psikolojini bozma hemde bir hic ugruna

Kotu bir ayriligin 6 ay sonrasinda yeniden dogan biri olarak sunlari soyleyebilirim: Asla suni hareketlerle acinizi kamufle etmeyin. Arkadasmis, gezmekmis, tozmakmis, hepsi faydasiz. Aglayin, haykirin, acinizi dibine kadar yasayin. Bir sure hakkini vererek mutsuz olun. Bir sure sonra her seyin yoluna girdigini goreceksiniz. Bunlar olurken sunlari asla unutmayin: Hayatta her seyin bir nedeni var. Gittiyse, iliskiniz bittiyse bunun da sebepleri var. Cok sorgulamayin. Hayatin hangi surprizleri sunacagini bilemezsiniz. Bu bitis yeni baslangiclarin mujdecisi olabilir. Hem her gun gunes niye yeniden dogar ki?

Seviyorum onu. Bana güvenmedi, inanmadı. Şüphe duydu benden. O da beni çok sevdi biliyorum. Belki hala seviyor. Çok büyüktü duygular. Çok derindendi. Kabullenemiyorum. oansorma sorma ne

Kaç yaşında insansınız; siz hiç daha önce bir acı yaşamadınız mı? Her acının geçip gittiğini tecrübe etmediniz mi? Ben 26 yaşındayım ama defalarca tecrübe ettim. Bazen kendimde bazen de başka insanların yaşantılarını gözlem yoluyla. 3 hafta nedir ki aşk acısı için? Biraz sabır. İlk başta böyle kontrol etmeler de çok normal. Zamanla geçecek. Yas döneminde yaşanır böyle şeyler. Abartmayın o kadar.

canım ne kadar üzgünsen haklısın. 34 yaşındasın, hayat bu yaştan sonra erkeksiz daha zor bence. keşke evlenseydin onunla. bu yaştan sonrada aşk acısı çekmek... zor yani.

Her acı bigün bitmese, gidenler unutulmasa, evladını kaybeden analar nasıl yaşardı :) Çok büyütmüşsünüz gözünüzde.

O herşeye deyecek bir adamdı. Ve herşeyden vazgeçmeye hazırdım. Anlamadı. İnanmadı. oansorma sorma ne

İşte sorun da orada. Öyleydi böyleydi vs. vs. ... Ama artık değil işte. Çok sevmiş olabilir. Geçmişte kalmış ama bu. Bu da zamanla kabul edilecek bir şey ancak. Şimdi inanmak istememek doğal. Bir süre sonra kafaya dank eder.

öyle olsaydı seni bırakmazdı eşini bırakmazdı. değmez bence. böylesi bir adam gerekirse dağları delebilecek kapasitede olmalıydı o halde. bence senin bu yaşadığın tamamen bağımlılık hergün ateşin sönecek canım onu görme konuşma bu süre zarfında

5 hafta oldu. En azından temas kurdum. En azından yok saymadı, cevap verdi. Ama çok net bir şekilde çok kararlı. İstemiyorum sanırım çare bulmayı. Seviyorum onu. O da seviyor, biliyorum. Ümit işte, iyilik mi kötülük mü belli değil insana. Olmayacak bir şeyi ümit etmeye devam ederek acı çekmek anlamsız olabilir, ama elimden başkası gelmiyor.

Zamanla unutursun. .