Bir annenin evlenme diyipte kızının evlendiği insanların hiç mutlu olduğunu görmedim . Anne hisseder bilir kızlarını tanır. Bak yaşayamam diyorsunuz annen biliyormuş demek ki bu huyunu. Olan oldu artık. Ya bu deveyi güdeceksin ya bu diyardan gideceksin. Allah kolaylıkla selamete eriştirsin.

Çocuklu boşanmış adamlar genelde yeni eşten çocuk istemiyorlar zaten çocukları var parçalanmış aile çocuğun psikolojisi masrafı nafakası hevesleri olmuyor yeniden

Yazık diyorum ne diyebilirim ki. Benim burdaki yorumlarımdan da anlaşılmıştır. Ebeveynler arasında sorumluluğun dengesiz dağılmasına çok karşıyım evli veya ayrı farketmez. Eşim sorumsuz bir adam diyemem her şeye el atar ama yine de dönem dönem onunla bile çatışıyoruz bu konuda. Ama eğer çocuğa zarar veren anne ise onu da savunacak değilim. Önemli olan çocuktur. İki taraf da onun iyiliğine davranmak zorunda.

Kız biliyom senin dediğini destekler mesaj attım

Annesinin akrabasından şiddet gören biri yok, bu nereden çıktı bilmiyorum. Evet intihar ve şiddet eğilimleri, düzenli ilaç kullanımı, kendini camdan atmaya kalkma gibi şeyler varmış doğumdan sonra ortaya çıkmış o günden sonra da düzelmemiş. Zaten çok kısa bir flört dönemi olmuş, ve düğünde hamileymiş. Bu konular eşim velayet davası için o dönemlerde avukatla konuşuldu. Ben oradan biliyorum. Sepetleyen yok, aksine biz nişanlıyken eşim çok uğraştı, aracılar soktu bakamayacaksan ver çocuğu diye. Ölürüm de vermem denildi. Valla sepetlenen bir durum yok da, kadının ciddi şiddet problemi var ve çocuğuna da fiziksel olarak yaptığına dair yazışmalar, kanıtlar var. Ek olarak çocuk da aşırı şiddet eğilimli, arkadaşları tarafından dışlanmış bir çocuk. Ben zamanında sıcak bakmıştım evet ama yaşananlardan sonra evet almam. Bu da benim kararım:) Eğer siz çok sevdiyseniz evinize alıp bol bol bakabilirsiniz. Çok güldüm bu arada siz kalp uzmanı mısınız herkesin kalp analizini yapmışsınız. Evet kötü kalpliyim, tamam bedelini yaşarsam söz veriyorum size bir minik altın:)

Valla kendime sözüm boşanırsam çocuklu biriyim ben evlenmem flört ederim gezerim tozarım oh kafam rahat sevgili modu en güzeli. Ne elalemi çocuğumla aynı evde muhatap ederim ne de çocuğumu eski eşimin karısıyla ederim. Sevgililik en güzeli dışarda yaşansın ne yaşanacaksa ❤

Yeni eş sorumluluk almalı, sevmeli yazmadım zaten. Eski eşten de bahsetmedim. Adamın çocuğuna yeni eşi çöp gibi bu eve giremez diyebiliyorsa bu normal değil yazdım. K

İnşallah üvey anne falan olmazsınız.. yoksa o çocuk ne çeker elinizden... çok üzülürüm böyle durumdaki çocuklara. Sevgi versin kalbinize ne diyebilirim. İyi akşamlar..

Kerkenes ne kadar özünde kötü kalpli bir insansın. Kimse çocuğun sevimliliğini tatlılığını tartışmıyor. Çocuğun sevimliliği tatlılığı ne alaka. Çocuk 5 yaşında sevimli kız çocuğu olsa kalsın mı diyeceksin? Olay bir çocuğun babasının sorumluluğunda, baba desteğinde kalması. Bu çocuklar bir insan, bir canlı, bir kalpleri var, 10 15 yıla kalmadan toplumda yer edinecekler. Bir insanın düzgün şekilde yetişmeye hakkı var, anne ve baba desteği görerek büyümesi gerekiyor. Bunu da babasının evinden kovularak, izole edilerek yapamaz. Olay bu. Ve bu izole edilme dışlanma kabul edilemez. Bu yanlış. Burada bu dışlamayı yapan baba başta hatalı. Bunu bekleyen yeni eşte hatalı.

Ne yapsın çocuk babasının evine hiç mi gelmesin, kafede falan mı buluşsun? Üvey anne/2. eşim diye bağırıyor yazınız, tabi ki başkasının!! çocuğunu düşünmek zorunda değilsiniz ama babası da çocuğuyla yaşamak, vakit geçirmek istiyorsa bir zahmet de katlanıverin ölmezsiniz diye düşünüyorum Bahsi geçen varlık bir insan evladı değil de, bir muhabbet kuşu ya da köpek gibi yazmışsınız bu arada, köpek işte olduğu yere alışıyor orda takılsın yemnini suyunu koyun önüne. Haaa sizin çocuğunuz olsa, babasına ziyarete gitse üvey anne de surat yapsa o zaman benim çocuğum diye dünyayı yıkarsınızi ne de olsa sadece sizin çocuğunuz insan, diğer kadının çocuğu da bilmiyorum işte süs vazosu, saksı veya köpecik işte.

Aileler herseye alisir merak etmeyin aile evine donmeyin kimseyi dinlemeyin bosanin. icinizden ne geliyorsa onu yapin calisan insansiniz tek basiniza yasayin siz ilk bi bosaninda aileye sonra soyleyin cocuk bir sekilde egale edilirdi sonucta okulu kursu vs var ama siddet olmaz durursan devami gelir ailen 1 yil konusur sonrasi gider atom

Ne kumpasi siz bile bile evlenmissiniz zavallı anneniz ağlamış sizlamis onu bile dinlememissiniz

Sizin çocuklarınızla eşinizin çocuğunu bence karşılaştırmak çok doğru olmayabilir. Sizinkiler baba figürüne ihtiyaç duydukları yaştalar, küçükler. Diğeri ise ergen. Bambaşka davranmaları normal. Yarın belki sizin çocuklarınız da ergenliklerinde affı zor şeyler yapacak. Bunun garantisi yok. Sizin durumunuz da zor, kolay demiyorum. Haklı olduğunuz yerler elbette vardır. Fakat konu sahibinden ve diğer yazar hanımdan farklı olarak sizin de çocuklarınız var başka bir evlilikten. Eşiniz çocuklarınıza babalık yaparken sizin de karşı tarafa biraz ılımlı yaklaşmanız gerekir diye düşünüyorum.

İşte bu hikayede senin o baba olmayan olmayı hak etmeyen kocan hatalı. Bir çocuktan hem annesi hem babası sorumludur. Kocan adam olsaymışta evladını düzgün yetiştirseymiş.

Anne babalar kıskançlık göstereni evden mi gönderiyor dediğiniz kişi "anne" ve "baba". Çocuk yapılırken onun fikri alınmayan yeni eş değil. Ayrıca ben bu konularda kadına yüklenilmesini çok anlamsız buluyorum. Babaların boşanınca yeniden evlenmek gibi bir zorunluluğu mu var? Yeni eş eğer evlenirken kandırmadıysa, şartlarını açıkça sunduysa baba kendisine uymazsa evlenmeyebilir. Yeniden evlenmezse ölmüyorlar. Ben eşime evlenmeden önce söyledim, benim kartlarım açık, ha öncesinde evlenmemiş ve çocuksuz biri olarak denedim de, ama bu konular benim denememle olacak basit mevzular değil. Eşim kendi gibi çocuklu biriyle anlaşarak da evlilik yapabilir ya da hiç evlenmeyebilirdi o zaman isterlerse her hafta gerginlik, olay, kaos ve çocuğun rahatca girip cıktıgı bir ev olurdu. E istememiş demek ki. Benim bu konuda bir sorumluluğum yok. Bana neler yapıp yapmayacağı benim meselem. Her evlilikte neler neler yapılabilir. Ha bu konuda verilen sözleri tutmamış, beni istemediğim bir yaşama mecbur etmiş ha başka konuda ne farkeder. Bir eş diğerini zorbalayacaksa illa "çocuk benimle yaşayacak" a gerek yok, burada ne adamlar görüyoruz üniversite kazanmış yiğenini temelli eve alan var, yaşlı annesini ya da evin birikimini kumarda yiyen. Günün birinde fikir değştirirse kendi bilir. Bana bir yanlışı olmadı eşimin olursa düşünürüm. Çocukları sorunlu göstermek diye bir kavram yok, parçalanmış aile çocuklarında bu tablolar çok olağan. Anlatılanlar da hikaye değil. Bir üye demiş, çocuk maddiyat soruyor diye. Benim aynısı başıma geldi, eşimin çocuğu ev tuttuğumuzda kira bedelini soruyordu, bana düğünde ne takıldığını soruyordu 8 yaşındayken. Sizce kendisi mi akıl etmiş? :) Bence bir kadın kendine güvenerek anne olmalı. Eski koca bekarken gönderilmeyen çocuklar yeni eş gelince nedense o evin kapısından ayrılmak istenmiyor sanki pedagojik olarak en gerekli olan yeni eşmiş gibi. Çoğu kişi baba sanki kesin yenidenevlenmek zorundaymış gibi bir kabulle istinasız yeni eşlere yükleniliyor. Erkekler en avantajlı konumda. Benim eşim çocuklu bir kadınla evlenmedi mesela. Tercih etmedi. Erkeklerin büyük çoğunluğu da çocuksuz kadınlalarla evleniyor onlar bile bu durumu düşünmezken bana ne, beni ilgilendirmez. Ben bugün konu açıp kocam eski evliliğimden olan çocuğumu eve almıyor desem linç edilirim nasıl annesin diye. Adam istemezse linç edilen ise yeni eş: yine bir kadın. :) Burada hiç o kadınlar yüzünden diye kriz geçirilmesine gerek yok, adam zaten o kadın olmasa da bakmayacaktı, babaanneye verecekti halaya verecekti. Maksat kadına yükleyelim:)

Ya neden kötü kalpli olayım. Gelip salak salak kararlar alıp milletin arkasından çocuğunu istemiyorum demiyorum sonuçta, baştan ne istediğini bilen bir insan olarak böyle kimsenin çocuğuna tahammül etmek zorunda bırakmasın insan kendisini diyorum zaten. Bir insanın adam olup çocuğunu bu duruma sokmamasi başka bir konu, bir insanın salak olmayıp başkasının çocuğuna bakıp da sonra böyle emeklerinin boşa gitmesi başka, sizin dediğiniz gibi sevdiği kişinin kanından diye farklı düşünmesi gerektiği başka. Herkes kendi çocuğuna baksın kimsenin ergen çocuğu ile ilgilenmesin, 2 gün sonra kıymeti de bilinmez. O kadar çocuğunu düşünen de yollamasin kadın bakacak diye yeni eşe. Neyse bu yazdığınız saçma romantizm bana hala çok saçma ve altı boş geliyor. Kimseyi sevdim diye çocuğu bana itici gelmeyecek diye bir şey yok sonuçta.

Size bir yanımla hak veriyorum. Siz kimsenin çocuğuna bakmak zorunda değilsiniz elbette. Baba evlenir evlenmez çocuğa hadi git demek de huzur bozmak amaçlı olabiliyor. Olan çocuğa oluyor. Ama bir yandan da anne de evlenebilir, yurtdışına çalışmaya gidebilir, ne bileyim başka bir şehirde/ülkede eğitime başlayabilir, hasta olabilir/başına bişey gelebilir. Amaç illa ki yeni eşi huzursuz etmek olmayabilir. Bu süreçlerde babadan destek istemek başına atmak da olmuyor. Ama tabi burda boşanırken çocuğun psikolojik sağlığının gözetilmesi, boşanmanın kimsenin suçu olmadığının iyi ifade edilmesi gerekiyor ki çocuk da kendini dışlanmış hissetmesin ya da iki tarafın da hayatına girebilecek yeni kişilere bilenmesin. Siz eşinizden siz almışsınız beklentiniz çocuğun gelmemesi, kendinize göre haklısınız. Acaba eşiniz eski eşinden söz aldı mı çocuğu varamayacağız dair bir de işin o yönü var. Orda sorumluluk eşinizde olur. Durumu yönetecek olan odur. Sizin de eski eşin de muhatabı eşiniz.

Bacım aşk falan yok yani adam da yok avına yaklaşan Arizona kertenkelesi var :) Çocuklu dul adamların radarı hep bekar kadınlarda olur ilk :) Çocukluyum ama yine kız aldım diye caka satmak için artı çöpsüz üzüm kendi dengi çocuklu kadınla ve çocuğuyla uğraşacağıma evde kaldığını düşünen bekarı alırım diye düşünürler :) Güzel de kandırırlar çünkü bir kadınla evli kalmışlar kadınlar ne ister bilirler ilgi alaka şefkat vs :) Gözünü açmazsan konu sahibi gibi 2. Bi konuda sen açarsın demedi deme

Siz konu mu açsanız?

Yani çocuk bakmak istemeyen çocuklu insanla evlenmesin deseniz haklısınız tabi ki derim. Ama sevdiğin insanin kanından çocuğu niye sevmiyorsun demek çok saçma yani. Ben neden birini sevdim diye çocuğunu seveyim çok saçma yani. İkisi birbirinden farklı şeyler bence, en fazla öngörü sahibi olmanız lazımdı, çocuklu ile evlenirseniz bunun sorumluluğunu almanız lazım denebilir. Ama yani birini sevdim diye onun başkasıyla sevişip yaptığı çocuğu neden sevmek zorunda olsun ya ne münasebet

tamam abla en iyi anne sensin!!! Plaketini hazırlatalım... Benim kendi paramla aldığım arabam var zaten, olmadığını nerden çıkardın? Onunla geziyoruz. Gerçekten gülünçsün. Ne bu önyargı? normal standart bi hayatım var ayrıca, normal bi evim var. Ama Bekarken, ailemin güzel evinde oturuyordum bak! Çocuğuyla da görüşüyor zaten, okuduğunu da anlamıyorsun sen, takmışsın! Kuzum senin algılar kapalı bence Maddi beklentim/alacağım yok neyin kavgası bu diyorum Ben Eski eş diyorum, sen bana sayıyorsun Çocuğunun egzamasını düşünen, çocuğu kaygılı hale sokan annesi varken ben mi suçluyum? Valla ne güzel dünya.. pesss Neyse bu size son yazım, zira anlamayacaksın Laf, anlayana izah edilir Beni afaroz edebilirsin, umurumda da değilsin açıkçası

Madem bugün boşanıp bugün unutabiliyorsunuz keşke ailenizi ezmeseydiniz, adam sizi kandırmamış siz kanmak istemişsiniz, çocuklu bir insan ömür boyu çocuğunun sorumluluklarını taşımak zorundadır, bu maddi olur manevi olur.. Aşk aşk diye divane gezenlerin sonu neredeyse hep böyle bitiyor.. Evet aşk güzel bir şey ama akıl etmek ve istişare de o derece önemlidir.. Annenizle istişare edin ve bu defa onu dinleyin..

adam da kadına bilenmiş ve çocuklarına karşı da vicdan azabı çekmiş belli ki. ama bu onu aklamaz boşansaymış rahmetli . push ;

E siz de çocuğu olan kişiyle neden evlendiniz Yani çok saçma. Ben aile butcemi kimsenin çocuğuna yedirmem, haftasonumu kimsenin çocuğuna harcamam. Başka okuyan kişiler olursa en azından fikir olur sizin hikayeniz de.

Keşke zamaninda anneni dinleseydin. Çocuklu adamla evlenip sorun yaşamayan çok az insan vardir. Boşan kurtul çocuksuz biriyle evlen sen bakicimisin annesi baksin kizina.

Olaylar olurken çocuk 13 yaşındayken olmuş. 13. 16 yaşta çocuktur. Sen çocuklardan izole olabilirsin hayatın işin bu şekildedir ama 16 yaş, 21 yaş değildir. Kadın açıkça yüzünü görmek istemiyoruz demiş bu normal değil.

Adam kandırmamış aslında, çocuğa bakacak olanlar su koyuvermiş.. Adam da yanına almak istemiş çocuğunu, böyle olacağını hesaplayamamış olabilir O da babaysa, çocuğuna bakmak zorunda tabiki.. Ne de olsa çocuğu, ortada bırakacak hali yok Çocuğun annesi nerede? Çocuğa neden bakmıyor? Kayınvalidenle çocuğun anneannesi dönüşümlü neden bakmıyor? Çocuk size de tabiki gelecek ama, sen zaten çalışıyorsun nasıl olacak bu? Çocuğun sorumluluğunu almak istemediğini, çocuğun olmadığı için onu anlayamayacağını vs söyledin mi onlara? Boşanacağınızı bile bile başınıza sarmazlar sanırım? En azından haftaiçi baksınlar? Sizde de haftasonu 1 gece kalsa? Çocuk kaç yaşında? Dersi kursu okulu yok mu? Önünde iki yol var, Ya çocukla anlaşacaksın, büyüyüp ünive gidene kdr bekleyeceksin. Yada haftasonu kurslara vs yollayıp rahat edeceksin. kv gile bu yüzden boşanacağınızı, huzurunuzun kalmadığını söyleyeceksin Veya baktın olmuyor boşanacaksın Eşiniz şiddet uygulamış, bu konu için mi bu sadece? Hep mi böyle normalde? Şiddetin affı olmaz ama, sizi seviyor boşanmak istemiyor da o yüzden mi hırçın? Eğer böyleyse de, oturup karşılıklı çıkış yolu aradınız mı? Sen üzülme tamam bir yolunu bulayım demedi mi? Nasıl yapalım, fikrin var mı demedi mi? Sonuçta çocuk onun problemi sisin değil. Kendisinin çözüm bulması ve sana teklifle gelmesi gerekir.. asarım keserim döverimle bu iş hallolmaz! Ve bu evlilik biter

Masalı var; Bi kadını ayı kaçırmış, kadının abileri yıllar boyu kadının izini sürmüşler sonra bi ormanda bulmuşlar kız kızkardeşlerini, bakmışlar ayı ile bi inde yaşıyorlar çocukları bile olmuş yarı ayı yarı insan şeklinde. Ayıyı ve yavruları öldürüp kız kardeşlerini güya kurtarmışlar, getirmişler köye. bakmışlar kız kardeşleri çok mutsuz, sormuşlar seni kurtardık daha mutsuzun kız kardeş de kızmış ' kara idi kıllı idi kocam idi, çalı idi çırpı idi yuvam idi siz benim yuvamı yıktınız ' O hesap bunlarda :)

Konu sahibi. Anlattıklarına dayanarak aşk evliliği yaptığını sanıyorum. Aşk için çiçek alınır. Aşk için mektup yazılır. Ama mantığı bir kenara koyup sırf aşk için EV-LE-NİL-MEZ. NOKTA. O aşk dediğin hayranlık çok çabuk silinir. Vaatler tutulmaz, mantık ilişkinin temelinde hiçbir rol oynamadığı için, ne zaman mantık arasan bulamazsın. Annen senin gibi adama aşık olmadığı için mantıklıca ele alıp bu evliliğin bozulacağını ön görmüş. Şu an eminim tek dileği, senin zarar görmeden mutlu yaşamandır. Kahrının sebebi de onun lafını ezip geçmişsin. Ama anne yüreği. Sen haklıydın, bunu şu an görebiliyorum denen yeterli, biraz da zaman tanırsın öfkenin yerini tekrar şefkat alır merak etme. Kocana gelince. Ona bu kadar fedakarlık yaparak kafasında sağlam kazık profiline sebep olmuşsun. Kafasında şunu der "benimle evlenmek için ailesini bile es geçti. Beni çok seviyor. Bensiz yapamaz. Öyleyse benim istediklerimi de kabul edecek. " diye sevgini güvence olarak kullanmaya başlamış. Maalesef canım bu işler böyle. Sevgisinden ölsek de bitsek de bunu çok gösterince karşı tarafın bi tarafı kalkıyor, her şeye razı geleceğini düşünüyor. Çünkü ne yaptın? Onun zihninden, bir yanlışında evliliği bitirip gidecek kadın profilini sildin. Dolayısıyla tepene bindi bindi, kendi dedikleri olsun istedi. Baktın sen he demiyosun. Giderim diyosun. Boşarım diyosun, hiç böyle bişey beklemediği için canını yaktın, o da senin canını yaktı. Şimdi iki yol var. Ya ablam da boşandı bir de ben boşanmayım, zaten herkes olmaz diyordu, boşanıp da herkesi haklı çıkarmayım, kol kırılır yen içinde kalır. Gözüm morarır makyajla kapatırım. Kızına da alışırım cici annesi olurum. Dışarıdan bakılınca da mutlu aile profili çizeriz, herkes benim haklı olduğumu görür. Dersin ve herşeyi sineye çeker iğrenç bi evlilik hayatı yaşarsın. Yada dersin ki; Ben bir hata yaptım, olsun herkes hata yapabilir. Hala hayatım bana ait. İstemediğim hiçbir yerde durmaya mecbur değilim. Milletin kendini haklı görüp sevinmesi umurumda değil, onların da mükemmel hayatları yok sonuçta. Şimdi bu doğru yol sanıp girdiğim yanlış yoldan yol yakınken çıkacağım. Ve bunu bir tecrübe olarak görüp bir sonraki evliliğimi ona göre dikkatle kuracağım. Dünyada milyarlarca insan var. Ve ben bir tanesini doğru insan sandım diye hayatım kararacak değil. Herşey bir yana. Ben bu evde şiddet gördüm. Bu telafisi olmayan bir zarardır. Burada değerim yerlere düştü. Dersin ve bir zarar daha görmeden o evden gidersin. İyi bir avukat bul. Anlaşmalı boşan ve iletişimi tamamen kopar. Ve hayatına bu yanlış insandan uzaklaşmış bir biçimde kaldığın yerden devam et. Kendin ve hayatın için yapabileceğin iki yol var tercih senin..

Yani konu sahibi bak sen şuan 28 yaşında bir çocuktan nefret ettiğini yazmışsın. Daha önceki konunda da çocuğu dert etmişsin. Çocuğu dert etmek, kafayı çocukla bozmak nedir? Dayak yemişsin, ağzın burnun gözün ne halde hala çocuk diyorsun. Hayattaki derdin hala çocuk mu?

Yanlış seçimlerinizin sonucunu yaşıyorşunuz. Çocuksuz bir insanın, çocuklu bir insanla evlenmesi her zaman için böyle sonuçlar barındırabilir. Kaldı ki adamın elle tutulur hiçbir yanı yok. Kolumu sıktı falan diyorsunuz, bunun biraz ötesi şiddet. Hiç öyle ailem üzülür falan bahenelerine sığınmayın ve boşanın.

Ben en çok onun için fedakarlık yapmana üzüldüm

Böyle olursa resmen birlik oturmuş olcam oysa ben evde hep yalnız olmak isterim rahat olmak isterim dileğimi giymek dilediğimi yapmak isterim. Şimdi düşündüm de çocuklu biriyle evlenmek büyük aptallık olur

Kocanın İlk eşi kendi kızına bakmak mı istemiyor? Sizin üzerinize atıyor? bence huzurunuz bozulsun diye yapıyor

kimse kimseye ömür boyu çocupum yanıma gelmeyecek diye bir söz veremez. herşey iyi bile gitse çocuğu hastalanır, babasına ihtiyacı olur vs. ve babasının yanına gelmek de en doğal hakkıdır. siz bunları başta düşünüp erkek sözüne aldanmayacaktınız. ben sizi hatalı buldum. zorda kalan çocuğuna babası kucak açmasın da çocuk sokağa mı düşsün? denginiz biri ile evlenseydiniz.

Sizin meselenize şiddet girmiş artık. Cocuk olayını geçmişsiniz siz. Ama hala oradasıniz maşallah. Çocuğun gelmemesini garanti ederseniz şiddeti sorun etmeyecek gibisiniz.

hahaha doğru musakka kendi gitti adı kaldı yadiyar evlerden ırak iyi ki eski kocasının yeni karısı değilim

orası öyle. ama zaten çocuk neden anneanne ya da babaannede kalıyor ebeveyni sağken. bu durumlarda her türlü sorumluluk ebeveynde. baştan saçma sapan zaten o durum A

Adami aucladifim konu cocugu ile yasamasi vs asla olamaz. benxe sizinde olmamali bastan kabul etmissiniz cocugu oldugunu bunun arkasinin gelecegni tahmin etmeliydiniz. bence sizi esas dusunduren size karsi olan tavri tutumu ve bu kadar büyük itis kakistan sonra dertsizce yatip uyumasi olmali Önceki

Kendi düşen ağlamaz annen neden boşuna uyarsın seni aklın nerdeydi annen senin kötülüğünü ister mi? Tek çaren var boşanmak ya da eşini çocukla kabul etmek Kamu spotu Evet çocuklu adamla evlenmek isteyen çocuksuz kadın... evet o adamın anası ya da o çocuğun anası olsa da o çocuğa sen bakacaksın evet evet sen... Yan çizeceksen git çöpsüz üzüm bul ya da kabullen.

Elleri kırılsın ayrıca pisliğin size el kalktıysa eski eşine de kaldırmıştır onun da anneliğine tüküreyim böyle bir adama kızını evladını atıyor adam dayakcı. İkisi de birbirinden rezil. Boşayın kurtulun hepsinden rahatlayın

Konu sahibi ne yaptınız? G

Eski konunuzdan alinti Surekli bi beni kandirdi diyorsunuz Bosansaniz anneniz tüh kizim da bosandi ablasi da diye uzulmez Aksine bayram eder kadin Hic kendinize bahane uydurmayin

Ben hala niye darp raporu almadığınızı anlamaya çalışıyorum.

Tahin Helva

Sözlerin tutulmama riski yüksek, söz tutulmadığı anda arkanı dönüp gidebileceksen hiç sıkıntı yok. Ama darp edildiği halde kapısına kadar gelen polise mık diyemeyeceği bir pozisyona düşeceğini önceden az çok görebilmesi lazımdı. Evlenirken anasını ağlata ağlata evleniyorlar, boşanmaya gelince aman anam üzülür. Ne tatlıymış bu koca.

Yoo hayır ben saygısızlığına karşıyım, eşim de bunu görüyor. O da çocuğunu hatalı buluyor, ama ergen o geçecek sabret dedi Ayrıca biz birbirimize söz vererek evlendik. Çocukların aramızda sorun olmayacağına dair.. Haa ayrıca, çocuklarımı da oyun gerekçesiyle dövüyor. Salak, aptal gibi kelimeler kullanıyor. Bunların hiç birine birşey söylemedim, ses çıkarmadım, ki babası da gördü zaten. Kaldı ki sevmeyebilir ama saygı duymak zorunda! Ben buna karşıyım, taraf tutmuyorum.. Biz ona hiç birşey yapmadık ve gerçekten severdim çocuğu da. Ama annesi yüzünden bize cephe aldı. oğluyla tabiki görüşmesini hatta evden de gidebileceğimizi başbaşa kalabileceklerini söyledim. Çocuk bizi görmek istemiyorsa da, Üstüne gitme, baskı yapma, öfkesi/kıskançlığı geçsin, ortalık durulsun önce dedim.. Ve şuan baba-oğul olarak araları gayet iyi. Konuşup dertleşiyorlar, görüşüyorlar, herşeyini alıyor, ilgileniyor. Herkes halinden memnunken, siz neden bu kadar içerlediniz ki? Kusura bakmayın da, Çocuğum da olsa kimse evimin huzurunu bozamaz. Çocuklarla kavga edemez, salak aptal diyemez Yatak odama gizlice giremez, kapımı dinleyemez. Evime aldığım tabağın, tencerenin hesabını soramaz. Eşim bu konularda hatalı, haklısınız Benim çocuğum bana bunu soramaz çünkü. Herkes kendi çocuğundan sorumludur. Biz sorunu böyle çözdük, gayette iyiyiz, mutluyuz.

Yani şimdi ne alaka yahu ben cocugumu yaparken esim yarın bir gün evlenirse oh kakalarım diye yapmadım ki cocugumu, annesi olarak ben yaparım yaparken el kadınını düsünmedim ona güvenmedim

Ben daha fazla devam etmeyeceğim:) Baba hatta yanında ben bile kaç kez uzmandan destek aldık hatta pedagog sonrasında bir de psikyatriste yönlendirdi diye kaç mesajımda var hala kör gibi bunları yazıyorsunuz:) Çocuğun psikolojisi bozuk evet bu benim tanımım değil, bunda çocuğu suçlayan yok. Fakat psikolojisi bozuk ve şiddet problemleri olan ve beni ve babasını istemeyen bir çocukla ben baş etmeyi anlamsız bulduğumu söyledim çünkü evet terapist değilim. Annesi çocuğu gayet babanın verdiği imkanlarla terapiye götürebilir, kendi de terapi alabilirdi. Fakat daha yakın zamanda çocuğu tam 4 ay başka şehirdeki akrabasına atan ve hiç gidip görmeyen annenin kaçırdığı ve mahkeme görüş günleri dışında göstermediği çocuk mu:) Eşimin eski ben yokken de en ufak bir şeyde çocuğu sadece mahkeme günlerinde görebilirsin diyormuş sonra da 3 gün sonra aniden "benim özel hayatım" var 1 hafta sonra gelirim diye çocuğu kapıya bırakıp gidiyormuş. Yani bence haftanın iki gününü iyi düşünmek lazım:) L Lotus_034 Yemek soğuduktan sonra masaya gelen tuzu neyleyim Anneler

Boşanmasın değilde ürrmesin desek daha doğru sanki. Nihayetinde evli çiftlerin boşanması her zaman ihtimal dahilinde. Boşanınca o çocuğun psikolojisini alt üst edecekse ana baba çocuk yapmasın. Götüne güvenmeyen üremesin bi zahmet.

boşanır mısınız bilmem ama ilişkilerde bir alma verme dengesi vardır arabayı çeyiz için satmak bilezikleri telefon için nedir ya

Şahsen çocuklu adamla evlenip problem yaşayanlara hiç üzülmüyorum. O kadar uyarılara rağmen evlenmişsiniz, şimdi ya o çocuğa annelik yapacaksınız yada boşanacaksınız başka bir çözümü yok

Kaç yasindasiniz? Yani neden böyle bir evlilik yapmakta ısrar ettiniz ki. Sonuçta çocuklar bir gün babayla da yaşayabilir böyle de bir ihtimal var.

Böyle bir adamla daha fazla vakit kaybetmemeni öneriyorum. Evlenmeden önce çocukla yaşama ihtimalini de düşünmeliydin aslında fakat o anın büyüsüyle düşünememiş olabilirsin. U umutlu92

Bu konudaki kizin annesi hasta oldugu icin digerleri tarafindan büyütülüyor. Zaten cocuguna sahip cikmayan adamdan ne erkeklik ne de kocalik beklenir. Yarin gün gelir sana ve cocuguna tekmeyi vurur, yine baskasini bulur bence

Kadın haksız mı peki, çocuğun yükünü maddi manevi anne çekmek zorunda mı, baba da bakmalı çocuğuna. Boşanan anneler eşşek mi ki, babanın da sorumluluğunu %100 üstlensin? Çocuk reşit olunca ne oluyor, ABdde yaşamıyoruz kimse evinden 18 yaşında ayrılmıyor.

Kimsenin çocuğuna bakmak zorunda değilsiniz ayrılın. Ne münasebet ya. Ayrıca siz boşanırsanız o çocuğu da almaz bakamaz çünkü. Babalar anne gibi değil bunu anne olanlar bilir. Benim çocuğum olacak babasına bile binbir pimpirikle bırakırım kendimi biliyorum boşansak evlense evlendiği kadına atıcam yok artık ya. Bu anneler nerenin annesi nasıl anne bunlar çok garipler. Ben ayrılırım çocuğu bizimle yaşayacak diye getiremez kendisi dilerse bekar bir baba olarak yaşayabilir tabi ki :) ama kimse kimseye dayatamaz kaldı ki özzzz annesi bile bakmamış bırakmış o bile mecbur değil gibi töbe ya sinirlendim

Bosanirsaniz anneniz uzulmez, sevinir bence

annesi cocuguna bakmak istemiyor, ya da herhangi sebebpten bakamiyorsa babasi kizini sokaga atamaz ki elbet yanina alacak. hepimizin basina gelebilir bu. yarin sizin cocugunuz olsa, babasindan ayrilsaniz sonra da hastalik, maddiyat vs yuzunden bakamayacak durumda olsaniz cocugunuzun babasi bakmayacak mi? bakmasa hepimiz burada sizinle birlikte o adami linclemeyecek miyiz? cocuk degil ama siddet kesinlikle affedilmemesi gereken bir sey. bi kere yapan yine yapar ve allah korusun goz morarmasiyla bitmeyebilir bu sefer

Ben sizin boşanacağinizi düşünmüyorum nedense. Öyle olsa direkt darp raporu alırdınız. Evde kalmanız da daha kolaylaşırdi hatta.

Eşinin oglunu da artık eşi düşünecek. Bir memnuniyetsizligi varsa adamın, boşanıp oğluyla daha çok vakit geçirebilir.

Çocuğuma annesi olarak sevgiyle mctıgı b'ku ben temizlerim sevgiyle başka bir kadına veremem dedim diye linç yedim hanım abladan valla şöyle yapalım doğurayım atayım birilerine hayatımı yaşayayım o zaman da linç yerim gerçi kimseyi memnun edemezsin bu hayatta

Halbuki doldurmasa çocuğu sizin güzel bir ilişkiniz olurdu çocukla dengeli bir şekilde. Yani düşünüyorum kesinlikle eşim benden sonra evlense çocuğum o insana saygı duymak zorunda kadın kötülük yapmadığı sürece zaten orada devreye girerim. Durduk yere sırf evlendi diye kötü olmam aksine iyi konuşurum çocuğumla yarın bir gün benim de hayatıma biri girebilir babası da onu doldurmamalı. İyiliğin olduğu yerde mutluluk olur her taraf için

Bir cocuga bakması gereken annesi ve babasıdır. Camasırını yıkaması, ütüsünü yapması, işeyip mctıgında afedersiniz yıkaması arkasını toplaması bunlar anne baba değilse evet hizmetçiliktir. Bu tabir de kötü bisey yok. Anne baba seve seve yapar. El kadını neden yapsın ki.. hizmetcilik lafına tepki vermişsiniz ama o kısımda haklı. baska bir cocugun arkasını toplamaya kimse mecbur değildir bu hayata getirdiğimiz cocugun her seyini yapmaya mecburuz seve seve de yaparız hepimiz evladımızın..

Ben de sizin gibi düşünüyorum. Evlilikte günün sonunda her şey bir söze bağlı. Sırf çocuk konusu değil, sadakat sözünü tutmayanlar var, kendi annesini kardeşlerini evliliğe müdahale ettirenler ya da parasını kumarda alkolde kaybedenler var. Bence her evlilik bir gün bitebilme ve hayal kırıklığı riskini taşır. Ben bunu bilerek evlendim. Söz tutulmazsa o kendi sorunu, benim bir mağduriyetim yok. Aşk ya da sevgi açısından da zaten dediğim gibi kimse kimseyle zorla evlenmek zorunda değil, boşanmış çocuklu adamlara denk boşanmış çocuklu kadınlar da var. Hatta benim eşimin de öyle bir tanışması olmuş, kendi düşünmemiş. Ama kimse kimseye sırf evlilik var diye zorbalık yapamaz.

Darkmore yazdığında çok haklı, kadını gözüne kadar vurmuş, öyle hırpalama değil, baya şiddet görmüş, dayak görmüş, ya kör kalsa? Kadın hala siz olsanız naparsınız yazmış

keşke ama yüklenmeden kaçmadı o. motivasyonu düşüyordu

Kes ağlamayı. Kimse bu konuda yeni eşe yüklenmedi. Baba olan kişi sorumluluk almalı yazdık. Eski konularına baktım. Sen de kocan da çok vicdansız insanlarsınız. Annesinin akrabasından şiddet gördüğü halde, çocuğun annesinin psikolojisinde sorun olduğunu intihar eğilimi olduğu halde çocuğu anneye sepetlemişsiniz. O kadar kompleks sahibi birisinki burada tek yazdığın konular böyle yeni eşin eski eşle olan çocuğuyla sorunları konuları. Beynin vicdanın kabul etmiyor yaptıklarını, kendini haklı göstermek için yazıp durma boşuna, kötü kalplisin ve bu kötü kalbinin bedelini er geç yaşarsın. Böyle çöp gibi bahsettiğin çocuklar birer insan insan, bir can. Sokaktaki hayvana bile üzülüyoruz, yuvaları olsa diyoruz, senin gibiler ise kendi keyfinizi düşünmek için her şeye nefret kusuyorsunuz. Kendinizi el kadar 8 yaşındaki çocuklarla yarıştırıyorsunuz, bir insanın bir çocukla böyle karşılıklı restleşmesi gerçekten normal ve sağlıklı değil.

Bu çok doğru bunu görmezden geliyorlar kadının yaptığı şiddet diye bir şey var. Bazı kadınlar gerçekten çok zorba hem kadına hem erkeğe zülm ediyorlar

Ya evet bende sonradan farkettim ne uzun yazmışım

Bir ilişkide hep bir tarafın fedakarlık yapmasına karşıyım. Genelde fedakarlık yapan taraf üzülen taraf oluyor. Çocukla yaşamaya gelince de o çocuk eşinizin de evladı elbette babasıyla da yaşayabilir. Çocuklu bir adamla evlenmeden önce bunu öngörmeniz gerekirdi. Elinizden şiddet görmüşsünüz neden darp raporu almıyorsunuz? Polis kapınıza kadar gelmiş o an neden söylemediniz? Ailenizin sizi darbeden bir adamla boşanmanıza üzüleceğini zannetmiyorum.

Kayınvalideniz biliyor mu bu durumu peki yani onun görüşü ne belki kendi bırakmak istemez biliyor mu durumları? açıkçası ben yerinde olsaydım babaanneyle konuşurdum artı çocuğun annesiyle konuşurdum ciddi ciddi

musakka ablamız mı, o üyeyi unuttuysanız teessüf ederim lahana değil patlıcan

Tecrübeli olduğum bir konu değil açıkçası. Mal davası ayrı mı, velayet ne durumda alınır, karakol, icra yoluyla çocuğu alma falan. Allah bütün taraflara kolaylık versin, olayları hazmetme olgunluğu versin de çocuklar arada ezilmesin.

arkadaşımda da aynısı oldu. üstelik adamın kızı nerdeyse reşitti. ama annesi bu kadar sene ben baktım artık sen bakacaksın diye ortalığı ayağa kaldırdı hem de evlendikleri ay

Ay şunu da yazmazsam içim rahat etmeyecek. eşiniz bu kadar seviyesiz, izansız, korkunç biriyle nasıl evlenip bir de çocuk yapmış.

Allah razı olsun çok güzel ilham oldunuz inşallah yeni bir sayfa açıcam oda çocuğunun sorumlulugunu benim almak zorunda olmadığımı annesinin yaşıyor olduğunu boşandığımda Anlayacakk Önceki

Bu arada bu çocuklu adamlarla evlenen arkadaşlar, sizler gerçekten eşlerinizi seviyor, onlara değer veriyor olsanız onların çocuklarına böyle çöp gibi gelmeyecek evime gibi kavgalar etmezdiniz. İnsan sevdiğine saygı duyar, onun değer verdiğini önemser, hele onun canından kanından olan çocuğuna böyle evime adım atmayacak kavgaları yapmaz. Bu kaynana değil yani, el kadar çocuk, kendi öz çocuğunuz olsa böyle mi yapacaktınız? Öz kardeşler bile arasında sorun yaşanıyor. Anne babalar kıskançlık gösteren, gerginlik göstereni evden mi gönderiyor? Birde evlendiğiniz adamları, adam olarak anlatıp çocukları sorunlu gösteriyorsunuz ama kendi öz evladına, bir kadının lafıyla böyle mesafeli davranan er ya da geç size neler yapar.

O tarz konuları pek düşünmeye vakti yoktu sanırım o ara eşimin ailesini arayıp "bir şeyler yapın, torununuz o kadın yüzünden boynu bükük kaldı, ayrılsalar ben barışır yeniden evlenirim, boşandığıma çok pişmanım" demekle meşguldu. Zamanında boşanma duruşmasına 20 gün kala eşimle barışmak istemiş, eve dön demiş eşim istememiş, arkadaş kalalım çocuk için böylesi daha sağlıklı demiş. Sonra zaten eşimin benimle tanışana dek ciddi bir ilişkisi olmamış, o dönemde de ara ara telefon kurcalamak kavga cıkarmak vs yapıyormuş, ama eşim zamanla atlatır diye düşünüyormuş. Hatta demiş hayatına birini al diye. Biz ilişkiye başladığımızda zaten pandemiydi, sosyal hayat yoktu, biz de sakladık yaklaşık 8-9 ay, yani gözüne fln sokmadık, zaten çocukla tanışma düşüncem yoktu, ilişki yeniydi. Ama ortak tanıdıklardan öğrenmiş, sonrası küfür kıyamet. Bir daha durulmadı kendisi. Gördüğünüz gibi bu meseleler varken zaten çocuk çok geri planda kadın için. Diyorum ya herkes boşanmayı beceremiyor, hele de bir taraf istemiyorsa, hayatına devam ettiyse karşı taraf çok büyük bir darbe olarak algılıyor bunu. Boşanmış bir erkekle bir ilişki düşünen herkes bu açılardan da düşünsün. Hatta eski eşi varsa, tanışın, çocukla da tanışın, bakın size nasıl davranıyor, medeni mi saygılı mı ancak bunlardan emin olursanız ciddi düşünün. Ben eşime çok aşık olmasaydım yüzde 1 ine katlanmazdım bunların zamanında, ki evlilik düşünen insanlar değildik o da ben de.

güzel arkadaşım dediğine kesinlikle katılıyorum ama dediğim durum farklı yakından şahit olduğum ikisi de arkadaşım olduğu için biliyorum. daha doğrusu erkek arkadaşımdı eşi ondan dolayı arkadaşım oldu. kadın da çocuk fa adamı zerre sallamıyorlar. sadece para kaynağı. adam memur sırf huzur bozulmasın diye maaşının yarısını veriyor ek gideler hariç. eski eş tamamen huzur bozmak amaçlı yaptı. kızın da babasında kalmak gibi bi derdi yoktu yani. bi üye vardı ya lahanayla yapılan bi yemekti adı hatırlayamadım. o tarz insanlar da çok Pamukannesi83

orası öyle. ama zaten çocuk neden anneanne ya da babaannede kalıyor ebeveyni sağken. bu durumlarda her türlü sorumluluk ebeveynde. baştan saçma sapan zaten o durum yukarda yazmıştım yeniden yazmaya üşendim kopyaladım

Şu konudaki ajitasyon içeren yorumlar gerçekten çok baydı. Kendi eşinin akrabaları bile bir süre fazla kalsa "sen hizmetçi misin, çık git evden" deniyor. Burada bir üye "elin kadını hizmetçi değil" dedi diye en kötü onlar oluyor. Evet, hizmetçilik. Kaçınız eşinizin yeğeni her hafta sonu veya her tatilde size gelse kendi evinizde size hiçbir sorumluluk almadan yaşam sürebilirsiniz? Ben deneyimim var da konuşuyorum bu konuda. Teoriye gelince babası ilgilensin oluyor, evet ilgileniyor baba fakat eğer çocuk küçükse bir kadın figürüne de ihtiyaç oluyor. O zamana dek evli kalsalar anne bakımında olacak çocuk birden çok uzun sürelerde baba bakımında kalıyor. Normal ailelerde 7 yaşındaki çocuğunuzu "sanırım covid oldum " diye 1 hafta evden gönderip ayrı kalır mısınız mesela? Siz covid döneminde, kapanmalarda evinizin herhangi bir bireyini şüphe var size de bulaşır diye 2 poşet eşyayla evden gönderdiniz mi mesela? Boşanmış ebeyevnlerde bu saçmalıklar oluyor, bazı anneler fırsat kovalıyor çocuğu babaya verip hayat yaşamak ya da yeni eşi rahat edemesin diye. 1 saatliğine acil işim çıktı denilip 2 gün telefonlar kapatılıp çocuk geri alınmıyor. Sanki çocuk değil bakımı yapılması gereken araba. Sonra burada çok "gerçekçi" yorum yazan kişiler de, yeni eş "neden anne çocuğa bakmıyor" dediğinde kıyamet koparıyorlar. Benim eşimin eski eşi defalarca hasta çocuk gönderdi, birinde hastane çıkışı aldırdı, afedersiniz normal zamanda kirli çamaşırlar mı konmadı, okul çantasına dökülmüş yağlı yiyecekler mi? Ben çocuksuz kadın neredeyse 1 yıl haftada en az 3 gün sabit, o yaşta çocuğun ilgilenebilecek her şeyiyle ilgilendim. Babası da yaptı. Ama kaçınızın eşi siz olmadan kendi başına idare edebilir, o zaman hepiniz bırakın gidin çocuğun anneye ihtiyacı yoksa. Yani anne atıp atıp ben de "hayat yaşayacağım" diye gitsin, telefonları kapatarak babaya, yeni eşe, dedeye, nineye, halaya, amcaya kim varsa atıp ortadan kaybolsun. Bu kişiler çocuğun iyiliğinden süresiz bakım versin, ama bu hizmetçilik deyince "aa ne kötüsün". Annelere "annelik" yap demek en kötü hakaret olmuş artık, evet doğurduysan yapacaksın, elin kadını yapmaz. Eşine destek olmak için yapar fakat bu demek değildir ki yeni eş ne var ne yok üstlensin, anne telefonları kapatıp takılsın. Anne olmak isteyen herkes bunu düşünerek, sorumluluğunu alarak yapmalı. Bir gün boşanırsanız yine "anne" olacaksınız "baba" değil. Öyle olsa anne baba değil, 2 anne derdik. Küçük yaşlarda baba annenin yerini tutmaz, maddiyat ve bakım verse bile anneye ihtiyaç başkadır. Benim bunun dışında gördüğüm tek örnek yok. Anne=baba gibi bir denkleminiz varsa, boşanacaksanız bile boşanmayın, çocuk büyüyüp kendi ayakları üzerinde durunca boşanırsınız. Ve son olarak çocuklu boşanmış kadınların da bir kısmının mutlu evlilikler yapmasının en önemli sebebi yine o çocukların bakımının annede olması. Kadın, eşim çocuklarıma sevgi duysa anlayışlı olsa yeter diyor, yük diye bindirmiyor. Bu nedenle erkeklerden bu şikayetleri duymuyoruz. Ama burada bazı kadınlar bile baba bakımına bu kadar uzun yollanmaması gereken küçük çocukları -ve bal gibi de babanın tek başına bakamayacağını-bildiği halde yeni eşe yollanmasına hak veriyor. Lütfen yeni eşlere güvenerek boşanmayın, lütfen babaların boşanınca da "baba" rolünde kalmasına dikkat edin, çocuğunuzun size ihtiyacı var ve sorumluluk almak istemiyorsanız çocuk yapmayın.

O durumda yetiskinler yine durumu kötü yönetmis zaten. Profesyonel destek alip cözüm üretmek yerine isi "senin cocugun benim cocugum gelemez" e getirmisler. Son care olan 3 cocuktan yine birisine olmuş. Üstüne konu sahibi de cocugun annesi tarafindan manipulasyona ugradigini bildigi halde. Yarin obur gün hepimiz toprak olup gidecegiz. Ama cocuklarin ahindan korkmali bence.

O kadar haklısınız ki hiç bi kadın çocuğu varken boşanmaz kim bilir adam ne yaptıda kadın boşandı

Çocuk felan isteme kesinlikle senim en büyük şansın çocuk olmaması en kısa sürede boşan

Bu adam evlenmeden nasıldı kendinizi bu kadar kaptırıp evlenmissiniz

Çıldırsın istediği kadar çıldırsın. Siz de çıldırın noluyormuş çıldırınca. Çocuğun ne dediğinin bir önemi yok, çocuk onu da ister bunu da ister. Annesi atıp çocuklu olan kendisi değilmiş gibi gezerken siz haftasonları sabahları kursuydu kahvaltısı derken yataktan nasıl çıktığınızı bilemezsiniz. Bir de üzerine 10 birim emek verin 1 kez kural koydunuz diye en kötüsü olursunuz. Sizin kocanız sizin için bunu yapar mıydı mesela kendisi çocuksuz olarak evlenseydi? Çocuklu boşanmış erkekler bile yapmıyor. Benim eşim de dahil hepsi çocuksuz kadınla evleniyor, başka da seçenekleri olmasına rağmen. Kadınlar olunca sözkonusu çifte standart. Ben sevgililik ve nişanlılık dönemimde eşimle aynı evde deneyimledim, eşiniz dünyanın en yardımcı erkeği olsun, erkek bir yere kadar ilgilenebiliyor, bakımın yüzde 70'i yine yeni eşte. Hadi başında bekledi, hiç mi aynı evde yaşadığınız çocukla yalnız kalmayacaksınız? Burada kadınlar misafirlik için sadece eşlerine haber verildiğinde bu evin hanımı ben değil miyim diyorlar, ama çocuk olunca nedense birden baba mükemmel biçimde her şeye yetecekmiş. Şunu çok değil 1 ay deneyimleyen kişiler o ayın sonunu zor getirir. Benim eşim bana demişti seninle ilişkim olmasa ben bu kadar bile bakım veremezdim, sen çekip çevirdin her şeyi der. Anneler ben görüyorum bazıları çok endişeli oluyor, hatta bir konu vardı kadın balkon parmaklık meselesi yüzünden babasıyla babaannesine bile göndermek istemiyor. Ama nedense eski eş, yabancı bir kadınla evlenince birden sanki kendi annesine gönderir gibi fütursuzca gönderebiliyorlar. Ben evcil hayvanımı eşimle tatile giderken annem babam dışında birine emanet edemiyorum aklım kalıyor, ama nedense bu konularda pat diye atılıyor çocuk. Eşiniz bırakın delirsin, size baskı kurmasına izin vermeyin eğer öncesinde verdiğiniz bir söz yoksa. Sonuçlarına katlansın. Babaanne bakacak madem, o baksın. Çocuğun her istediği yapılmaz, sizle kavga eder 2 gün sonra annesine gider, canı sıkılır annesiyle kavga eder pat diye gelip yerleşir. Doğru olan, sabit olan neresiyse orası olmalı onun evi. Babası size güvenip zorla eve almaya çalışıyor, bekar olsa zaten babaannede kalıcaktı. Boşansın sizden beyefendiye bak hem evli olacak yalnız kalmayacak hem de iki gün sonra akibeti belli olmayan çocuk için (2 gün sonra anne gelir ben yapamıyorum ühü diye ağlayıp alır 1 yıl sonra geri verir) sizin aile huzurunuzu bozacak. Dik durun, istemedğiniz bir şeyi de yapmayın. O sizin çocuğunuz için yapmazdı.

Sevgili lotus, 13 yaşında bir çocuk için, bizi kıskandı babasından para istedi, surat astı gibi ifadelerin, yok huzurumuzu kaçırıyor evimize gelmesin yazıların çok iğrenç ve merhametsizce. Birde 8 aydır demek babasının evine almıyorsun. Düzgün babalarla evlenmek yerine evlatlarının huzurunu, psikolojisini düşünmeyen adamlarla evlenirseniz böyle olur. 3 senedir bu çocuk bu şekilde davrandıysa hem okulun rehberliğinden hem bir psikologtan destek alırsınız, bu işi çözersiniz. Kendi evladına babalık yapamayan adamın senin evladına abilik yapmasını beklemek pes. Benim evladım evde kalacak seninki evine gelmesin demek nasıl bir insanlık? 13 yaşında, ergenlik çağında, anne ve babası ayrı ve anne babası çocuklarına düzen oturtamamışken ne bekliyordun, nasıl dvavranacaktı? Hırçınlığını bu şekilde ifade etmiş. 8 aydır çocuğun yüzünü görmüyoruz yazmışsın, inşallah görmeyen babası değildir.

Yazacak bir şeyin kalmayıp, hatta yazmadığım şeyi yazmışım gibi iddia edip, yaştan vurmaya kalkman çok tatlı olmuş. Uyumadan önce papatya çayını içmeyi unutma.

çok korkunç deme sebebim hayatımda 2 defa depresyona girdim. biri 15 yaşımda babamı kaybedince diğeri 2. çocuğum doğduktan sonraki 5 ay. o duyguyu sürekli yaşamak bana korkunç ve üzücü geldi. o nedenle böyle söyledim. çok zor bir durum çünkü. bu rahatsızlıktan muzdarip kişiler varsa özür dilerim. yanlış anlaşılmak istemem

Çocuklu biriyle evlenen insan kesinlikle çocuğun yanına gelmesi durumunu göze almak zorunda. Dünyanın binbir türlü hali var. Annesi hasta olabilir, vefat edebilir. Çocuk tabiki babasının yanına gelecek, başka ne yapsın. Ben olsam bende istemem babam hayattayken babaannemle yaşamayı. Sizin durumunuz da boşanmaktan başka çözüm yok gibi duruyor. Adam güzelce konuşmak yerine sizi tartaklamış. Böyle bir insanla nasıl devam edeceksiniz. Kızını kabul etseniz yarın bir sorun yaşanınca sizi döver bu sorunu çözmek için.

Bence öyle demekte doğru değil siz neden çocuk yaptınız böyle bir adamdan madem iyi biri değildi baba tercihi yanlış olmuş o zaman bunu da hesaba katmak gerek.. kimse dört dörtlük değil ki

Bence siz velayet davalarını Tv dizilerinden öğreniyorsunuz. Anne kolu bacağı kırılana dek dövmediyse ya da üzerinde sigara söndürmediyse anneden çocuğu almak öyle kolay mı değil. Toplumda zaten çocuk dövülerek eğitilir diye bir algı var, her anne baba dayağından velayet alınsaydı ülkede çocukların yarısı ailelerinde olmazdı. Bana sorarsanız ama ben çocuğa tokatla, şiddetle, öfkeyle eğitime karşıyım. Çünkü pedagogun dediğine göre çocuk bunu aynalıyor, kendini sürekli "öfke" duygusuyla ifade etmeyi öğreniyor ki okul çağında ciddi dışlanıyorlar ya da akran zorbalığına uğruyorlar. Evet eşim zamanında, ben de desteklerken, avukata bile beraber danıştık, almak istedi hatta araya aracılar soktu, ama çocuğu almak kolay değil. Ayrıca çocuk küçük, anne çocuğu. Dolayısıyla annenin yanlışlarını görmüyor, anlamıyor henüz. Şu durumda iyiliği için ayırsanız bile çocuk anneye dönmek ister, anlamaz. Eşime de "atık" dediniz resmen:) Ben çok mutluyum, iyi ki kurtulmuş başka kadın. Yine olsa yine eşimle evlenirim, o benim en yakın dostum. Gayet toplumda yeri de var eşimin, harika bir adamdır.

Ya sizin cevap verdiğiniz kişinin çocuğu 16 yaşında. Yani hiç de öyle ay bu çocuk denecek yaşta değil baya baya iğrenç bir dönem, kimse de tahammül edemez. Yani hiç bilmesek 16 yaşında erkek çocuk üzülelim de neyse.

Bir cahillik etmişsiniz ama zararın neresinden dönerseniz kardır.

Kesinlikle bunu yapin, hiç adamla kavga gürültü yapmadan gidin ve boşanın, kendinize yapacağınız en büyük ıyilik olur. Sizin hatanız adamın çocuk bizimle yaşamayacak lafina inanmanız olmuş kiiii öz çocuğuna bunu diyen adamdan eş olmaz..

Baba evi kavramı baba evleniyor diye bitmez, baba evlenicek diye eski eş tarafından silah haline getirilen ve oradan oraya hırsla pinpon topu gibi atılmaktan psikolojisi bozuk çocuklar yüzünden biter. Ben hiçbir çocuğun anne evi, annesinin yanı varken baba ve yeni eşle mutlu olacağını düşünmüyorum. Ama yaşı küçükse sorulmuyor bile, gitmek ister misin diye. Olay güç mücadelesine dönüyor. Çocuğun kabullenmesine hem destekleyici olmayıp hem de nefret unsuru yaratırsanız çocuk da o evde haliyle uyumsuz olur. Benim arkadaşlarım bile 40 yaşında babasının yeni evliliğini kabul edemiyor, çocuklardan çok büyük şeyler bekleniyor. Evet anne ölüm kalım meselesi dışında, babanın evliliğine temelli göndermemeli. Çocuğuna önem veriyorsa yapmaz zaten. Çocuğa kendi yeğenlerine, çocuğuna söylediğin lafı söylesen çocuk yanlış anlar. Oradaki kadın da kendi evini, hayatını diken üstünde yaşamak zorunda değil. Baba yokken zamanlarında çocuğun sorumluluğunu almak zorunda değil, babayı da her an başında dikemezsiniz. Bir şey başına gelse siz sorumlu olursunuz. Ben asla girişmem böyle bir şeye. Boşanmış anneler, boşandıktan sonra "iyi bir anne" ise kendi hırslarını, duygularını bir kenara bırakıp çocukla baba ilişkisini, ve babanın evleneceği kişiyi desteklemeli, onunla iyi ilişki kurmalı, çocuğu oraya yollarken "bu çok normal, oraya gittiğinde onlara da saygı duyacaksın"diye sınırları çizmeli. Ancak o durumda çocuğun o yeni ailede bir yeri olur. Anne sürekli kriz geçirip, ah vah ediyorsa, hırstan çocuğu alet ettiyse, babaya lanet okuyorsa, duymaz denilen çocuk akrabalardan, aileden olumsuz konuşmalar duyuyorsa orası o cocuk için uygun değildir. Ek olarak, boşanmış ailelerde "orası babasının evi" kavramını yüklemek çok sağlıksızdır. Baba orada bir kadınla evli, farklı bir birey var, o birey de ona göre hareket edecek, saygı duyması sağlanacak. Burada erkek anneleri de haber vermeden bile gelip aylarca kalıyor "oğlumun evi" diye. Bunun bundan farkı yok. Zaten bu şekilde travmalı çocuklar, güya anne tarafından dolduruluyor, burada okuyoruz oğlan babasının eşine "sen hizmetçisin" diyor. Sanki orası babanın evi, o kadın bir hiç, sana kural koyamaz, ağzını açamaz deyince çocuk cok sağlıklı yetişiyormuş gibi. En büyük zararı anneler veriyor bazı konularda. Bir kadın anne olduysa kendi hırslarından önde tutmalı çocuğu. Gerekirse mutlu olmalı "en azından eski eşim evlendi, çocuk düzenli bir aile ortamına gidip gelecek diye" Yeni eş de cocuklara zarar vericek, kriminal bir tip değilse yeni eşin sabrı zorlanmamalı. Olay çocuğun mu yeni karın mı noktasına getirilmemeli. Dediğim gibi baba yasal olarak nafaka öder geçer, hem evlenip hem yeni düzen kurup üzerine bir de eski eşin hırslarıyla olaylarıyla her hafta olay yaşayacak kadar sabırlı bir erkek profili görmedim ben.

Sülale baskısı ev içinde yaşadığın mutsuzluktan daha fazla olamaz. Elalemin ne dediğini bırakacaksın. Bir çocukla iki ebeveynide ilgilenmeli sorumluluk eşit olmalı. O çocuk tabikide haftanın bir kaç günü babasının yanında kalacak. Sürekli sizle yaşarsa sıkıntı ki çocuktan daha önemli sıkıntılarda var. Zararın neresinden dönersen kardır. Boşan.

Size saldiran adami bosamaniz lazim hemde sikayetci olmalisiniz. Cocuk bizimle yasayamaz laflarina da inanmayin. Cocugun annesi ölse, ameliyat olsa, sakat kalsa bakimindan asli olarak sorumlu kişi babadır. Babaanneler anneanneler belli bir noktaya kadar belki bakar, belki de hic bakamaz. Ayrica cocuklaein belli bir yastan sonra velayeti olduguna inanmıyorum ben. 15 16 yasindaki cocuk tutup babamla yaşamak istiyorum dese anne-baba bunun önüne nasil gecebilir? Seni eve alamam deyip kapisini mi kapatacak?

8 yaşındaki bir çocuğun ettiği laflara bu kadar böyle kinlenmek, onu evinde istememekte gerçekten normal psikolojide olmadığını gösteriyor. Bunları çocuklar teyzelerine halalarına dayılarına bile yapıyorlar, kocanın yapması gereken evladıyla dizgünce ilgilenip denge kurmaktı.

Öyle diyoruz da ama anneanneler ölse babaanneler ölse bakma mecburiyeti babada olur. O zaman nereye postalayacaklar cocugu bu sefer? Amcalara dayilara mi? O cocuklari asla istemeyen bi zahmet cocuksuz erkeklerle evlensin

Şuan bir tanıdığım evleniyor ve çocuğu babaya gönderecek. Kimse çocuk için başını kesmek istemiyor annesi dahi olsa. O yüzden ona göre karar verin.

Cocugun annesi ilerde seviyede depresyon hastasi diye yaziyordu diger konuda. Bu durumda "annesi atip" demek dogru olmaz bence.

Böyle bit beklentisi yokki evde kalmak gibi zaten ilk defa kavga etmiypruz hep çok şiddetliydi darp raporu almama sebebim ne işime yarayacak hakim zaten boşayacak çocuğu istemiyorum ben MissCherryBlossom

Buna benzer bir konu açılmıstı, evli sevgilimle eveleneyimmi vs. gibi, çoğunluk bunun bir risk olduğunu söylemişti, çocuğa bakmak elbetteki sorunluluk ister ve onun bir günahı yok ama çocuğu yapan anne ve baba gezip tozarken başka bir kadına o çocuk yük olur net, sen çocuğu doğue ben artık bakmicam deyip gününü güm et, öbürü sabah çık akşam eve gel, elin kadını sizin çocuğunuza baksın, öyle bir dünya yok malesef, ben kolay kolay insanlara ayrıl demem ama ayrılıp tazminat açmak en mantıklısı, isteyerek bakmakla mecbur bırakılmak ve bunun üzerine şiddet uygulamak boşanmak için çok geçerli bir sebep.

kadına neden kalmadı orasını anlamadım mavis1311

Bu saatten sonra umarım herkes psikolojisini toparlar ve mutlu olur. Özellikle çocuk.

Yani kadının bir haftası normal bir haftası agresifmiş Lena9

Ben erkeklere de çok suç buluyorum bu tarz evliliklerde ama kadınların çocuğunun istenmemesi üzerine anlaşma yaptığı adamlardan çocuk yapma motivasyonunu merak ediyorum. Yarın birgun kendilerine bir sey olsa kocaları çocuklar ortada bırakacak çok bariz olarak. Allah hepsine sağlıklı uzun ömür versin de çocuklarını kendileri büyütsün ne diyelim.

Ya 13 yaş 16 yaş hiç de öyle sevimli değil. Herkesin kendi çocuğu sevimli geliyor kendine heralde.

Kocanın nişanlıyken aldığı evde senin evin değil, o eve sokmadığın çocuğun evi. Yarın kocan vefat etse, nasıl yüzüne bakacaksın o evde yaşarken bu çocuğa? Yaptığın çok acımasızca. Karı koca çözümlü davranmak yerine böyle bir çocuğu babasından ayrı tutmak, aynı evde yaşamasına engel olmak korkunç bir vicdansızlık ve kötülük. Umarım bu yetişkin halinizle, bu çocuğa yaşattığınız kötülüğü bir günde sen ve bu kocanda yaşar.

Yahu konu sahibi bu adam Baba. Çocuğuna gelmeyecek diyor sen hangi kafayla lafına güvenerek evlendin. Çocuğuna bakmayan adam sana veya dogurdugun çocuğa değer verir mi? Resmen çocuk gelmez diye evlenmişsin kumpas falan yok ortalıkta. Keşke kendini bu kadar maddi anlamda kullandırtmasaydin...

Adam her şeyi çocuklarına kalacak şekilde ayarlamış, sadece bir tane evi eşine bırakmıştı, o ev kentsel dönüşüm davasında kaldı öyle 10 yıldan fazladır. Kadın 65 yaşında evsiz barksız halde, 85 yaşındaki annesinin evine gitti memleketine.

Umarım son hatalar oluruz genç kızlar aklını başına alır ne diyeyim olmayacak dualara hipnoz olmuş gibi basiretimiz bağlanıp amin diyoruz bazen. Adam bide sen iyi değilsin psikiyatriste gidelim diyor dün bana delide ilan edildim hakkımı savununca A

Dava dosyalarını detaylı olarak incelerseniz, tüm sorularınızın cevabını bulursunuz. Fakat bu platformda bunu yapamam. Eşim çocuğuna ders malzemelerini götürdüğünde bile uzaklaştırma alındı, bilmiyorum ne bekliyorsunuz fakat ben eşimi asla ve asla ne o kapıya gönderirim ne başka bir şey. O tarz kahramanlıklar öyle olmuyor. Eşimin belki yapabileceği tek şey boşanmayı çekişmeli açıp o dönemlerde sürekli aynı evde kanıt toplaması ve velayet davası açmasıydı. Onu da kendi gerekçeleriyle mantıklı bulmamış ve yapmamış bu benden çok önce olan bir olay. Çocuğun kurtarıcısı ben değilim arkadaşlar. Günün sonunda eşim karar verir. Eşim bu yaşadıklarından sonra benimle ayrılsa da yine aynı tavırda olur. Ben eşimin başına silah doğrultmuyorum, benim bir sorumluluğum yok. Eşim isterse bugün benden 1 günde ayrılıp eski eşinin tedavisine, çocuğa vs kendini adayabilir. Ben bir engel değilim. Eşim bunu kendi açısından değerlendirdiğinde zaten, davalarla yasal yollarla bu sürecin iyiye gitmediğini çocuğun da arada kaldığını, daha kötüleştiğini anladı ve geri çekildi. Bu artık onun problemi. Ben eşimin yakasına yapışıp hayır hayatını bana adayacaksın demedim. Evlenmeden önce konuşuldu.

Çok teşekkürler Kristialia. Umarım dediğin gibi iyi bir anneyimdir. Bu sözü duymaya nasıl ihtiyacım vardı bir bilsen. Ergenlik çağında travmalı bir evladım var. Bazen ona nasıl yaklaşacağımı hiç bilmiyorum. Umarım çocuklarımız bizim seçimlerimiz yüzünden hiç acı çekmezler

Ben bugün boşansam, gerekli nafakayı aldıktan sonra çocuğuma bakarım. İşim, arkadaşlarım, hobilerim kendi kendime sağlıkla yeterim diye düşünüyorum. Eşime de saracağımı hiç mi hiç sanmıyorum. Ama eşimden boşanırsam çocuğumu öyle iki hafta 1 gün görmesini istemem. Daha fazla vakit geçirsinler isterim. Bu babaya ceza değil. Bu çocuğun ihtiyacı. Dediğim gibi iş için biz süre ayrı yaşadık. Ama çocuğumuz etkilendi bundan. Etrafta babasının yaşında ne kadar adam varsa onlara yapıştı onu sevsinler diye. Sürekli babasını soruyordu. Eşim ayda bir gelip görüyordu, her gün görüntülü konuşuyordu. Anne olarak siz bunu görünce içiniz acıyor. Bu süreci nasıl yönetmemiz geretiğine dair profesyonel destek de aldık. Tam bir boşanma simülasyonu idi çocuğum için. Yine eşi asker olan bir arkadaşım benzer şekilde eşi göreve gittiğinde çocuğu ile aynı durumu yaşadı. Ha ben çocuğumun babası ile yeterli vakit geçirmesi için evlenmesini bekleyecek, yeni eşin insafına çocuğumu bırakacak değilim. Eşim bekar da olsa çocuğu ile 2 gün geceli gündüzlü ilgilenecek bi düzen kurmak zorunda. Velayeti alamam çalışıyorum bir bahane değil. Ben de aynı saatlerde çalışıyorum. Şartlar o kadar eşit ki. Ebeveynlik neden tek taraflı olsun. Yeni eşle benim işim yok. Muhatabım babasıdır. Evlenince çocuğumu da ihmal ederse Allaha havale ederim. Zorla da gönderip çocuğumu ezdirmem elbette.

Evet biz de bunu burada yukarıda kaç defa yazdık zaten. Kimse bu konuda yeni eşlere tü kaka demedi. En başta baba suçlu dedik. Adamlar babalık yapmaya gelince bu adamlıkları bırakıp çocukları eve almıyorlar. Kendi canlarından olan el kadar çocuklarına babalık yapmayan adamların adamlık yapıyor olacağına inanmak gülünç. Ama şu var, bir insan eşinin çocuğuna, yani sevdiği adamın kanından canından olan bir cana böyle çöp gibi davranıyorsa, el kadar çocuk beni kıskandı huzursuz etti kompleksleri yapıyorsa gerçekten sorunları vardır kendi içinde, normal sağlıklı dvaranış değil bu. birde şu var bir çocuğun baba ya da anneyle yeni evliliğinde hiiiç yaşamayacağına inanmak için toplumdan izole yaşamak gerekir. Hayatın gerçekleri var. Yani çocukla yaşamak istemeyen kadın/erkek te çocuklu biriyle evlenmeyecek, imzayı attığı an o çocuğu kendi hayatına sümüğü ile kusmuğu ile okul derdi ile hayatına almış oluyor. Bunu kaldıramıyorsa zaten evlenmesin.

Çocuğu kendi annesi doldurmuş olabilir, düzeniniz bozulsun diye... Eşinizin orta yolu bulması lazım Yada çocuk haftasonu gelsin, veya cuma akşam gelsin cmt dönsün Eşin dışarda buluşsun yemek yesinler Yada illa sizde kalacaksa haftasonu kurslarına verin Çocuk kaç yaşındaki? Ama bir üye yazmıştı, konu çocuk değil diye... Normalde de eşinizden şiddet görüyormuşsunuz Ben konu sadece çocuksa orta yol bulunabilirdi diye yazdım Hakkınızda hayırlısı olsun

Bence herkes kendi çocuğuyla ilgilense hiç sorun kalmayacak. Ama malesef üzgünüm, evleneyim anne olayım, boşanayım ve hepimizin çocuklarını nasılsa yeni eşler büyütür demek bence Alice Harikalar Diyarında yaşamak demek. Benim eşim bekar kalsa da bakmazdı zaten, ben birebir şahitim bakamıyorlar. Zaten en komik olanı şu bence buradaki bazı insanlar çıldırıyor resmen çocukları o eve girecek diye:) Çocuk napıcak o evde? Çocuklar zaten anneleriyle yaşadıkları evi sahipleniyor, eşimin çocuğu nişanlılık döneminde gelmişti, çocuk 1 hafta kaldı, tatile götürdük her şeyi yaptık, gözünün içine baktık. 2. hafta çocuk sabahları annemi çok özledim diye uyandı, babaya söylememiş gizlice işyerindeki telefondan aramış anne beni al diye. Aradık annesini annesi 1 hafta sonra aldı. Daha da çıldırdı neden 1 ay kalmadı diye. Benim çocuğum beni bir kez arasa "özledim" diye ağlayarak hala "hayır onlar bakacak sana" "mahkeme yazın 1 ay dedi" baksınlar diye intikam olarak çocuğumu orada tutmam. Zaten bu konulardaki bütün çocuklar bayılıyor babanın evinde kalmaya:) Annesi ile güçlü ilişkisi, sevgi bağı olan hiçbir çocuk kısa süreler dışında baba ve yeni eşine gitmez. Bu işin doğasına ters. Ama 8 yaşındaki çocuğu zorla yollayıp, sonra telefonları da kapatıp geri almazsanız, baba da eşit baksın diye ceza olarak çocuk gönderirseniz olay maalesef dramatik bir hal alır. Bence zaten çocuğunun psikolojisini çok düşünen annenin aklı çıkar, uzun kalmasını bile istemez çocuğum orada yanlız hisseder mi, yanlış anlar mı bir şeyleri diye. Ben bugün ayrılsam evcil hayvanımı eski eşimle yeni eşine veremem ya uzun saatler yalnız kalırsa, ya mamayı unuturlarsa, ya evde bir şeye zarar verince yeni eşi vurursa diye. Bu bazı annelerin çocuklarının tek ihtiyacı baba ve yeni eşin evi gibi davranmaları çok ilginç. Çocuğun orası da eviymiş. Neden velayet annedeyse, çocuğun yeri ve evi anne yanıdır. Hakimler, pedagoglar bile haftaiçi babaya görüş günü vermezler çocuğun ev ve okul düzeni bozulmasın diye. Bahsedilen düzen de anne evidir. Babayla vakit geçirmeye kalmaya gidebilir çocuk yeni aileyle iyi ilişkiler kuruluyorsa, ama onun dışında neden olsun ki? Çocuğun aidiyet hissi anne evidir. Bir üye vardı eşinin önceki evliliğinden çocuğu bebeklerine şiddet uyguluyormuş, terapist odayı ayırın demiş, hatta baya kişi dedi çocuğunu yanına al yat diye. Şimdi o cocuğu eve zorla getirmek ne demek? Demek ki çocuk orada mutlu değil, belki kıskanıyor ve yoğun öfke duyuyor ve siz zorla ailecilik oynatıyorsunuz. Gitsin kalsın annesiyle. Her şey çok basit aslında, anneler çocuğunu önemseyecek ve ona bakacak konu bu.

"Ama şu var, bir insan eşinin çocuğuna, yani sevdiği adamın kanından canından olan bir cana böyle çöp gibi davranıyorsa, el kadar çocuk beni kıskandı huzursuz etti kompleksleri yapıyorsa gerçekten sorunları vardır kendi içinde, normal sağlıklı dvaranış değil bu." Yazdınız, ama hafıza gidip geliyor sanırım ajitasyon yaparken filistin, sokak köpeği, yaşlılar vs:)

Aslında benim gıcık olduğum taraf baba. Ne eski eş ne yeni eş. Dediğiniz gibi sizinle evlenmeyebilirdi. Hiç evlenmeyebilirdi. Çocuk onun düşünmesi gereken o. Siz değilsiniz çocuğu düşünmesi gereken. Çocuğunu kendi hısına kurban eden annelere de yazıklar olsun. Çocuk yeni eşle iyi anlaşacak ki mutlu, sağlıklı bir ortam olsun. Baba bekarken çocuğu göndermeyip evlenince göndermek de ayrı bi zihniyet sorunu. Neden çünkü o errrrkeekkk bakamaz. Ama bi kadın oldu mu dış kapının dış mandalı bile olsa baksın. Sonuçta kromozomu XX.

Haklısın Kristialia baba tercihim yanlışmış ama ben kendime güvenerek çocuk yaptım. Aslında söylemek istediğim karşındaki eşe değil, kendine güvenerek çocuk yapmaktı. Zaten boşanana kadar eski eşin de böyle bir baba olacağını asla tahmin etmezdim. Adam boşandıktan sonra inanılmaz değişti. Keşke o bana deseydi boşanırsak babalık yapamam, çocuk yapmayalım diye. Kristialia Her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana

Gerçekten cahil cesaretiymiş yaşamadan bilemiyor insan..

Yani annem istemedi düğünüm cenaze gibiydi kayınvalidem ben bakarım çocuğa senin kızına kalmaz anneside sağ diye anneme telkin verdi benimde kızım var bende istemezdim haklısınız herkesin evladı kendine kıymetli dedi zorlu ve şartlı oldu evliliğim annemde biraz düşkün ve yüzüm düşse anlar haklı olarakta suçlar eşimi bunu demek istedim..

Sorun basta ne oluyor: Kendi canina kanina sahip cikmayan adamlari kendinize eş yapmaniz. Yani karakterlerini bastan gösteriyorlar davranislari ile, ama siz boş laflara inanmayi tercih ediyorsunuz. Sonuclar ortada. Polislere de neden sorun yok dediginizi anlamadim. Adam size siddet uygulamis. Bari polislere yazdirsaydiniz bir yere gidip darp raporu almiyorsaniz. Esiniz cocuguna sahip cikmak zorunda. Nereye kadar kacabilirdi ki? Böyle adamlarla aile kurmayi nasil cesaret edebiliyorlar hayret.

Eşinizin tavrı çok çirkin orası ayrı bir konu amma velakin çocuklu biriyle evlenirken o çocuğun birgün sizinle yaşama ihtimali hep var bunu nasil yok sayarsınız? Eski eş çocuğa bakmıyorum diyorsa mesela eşinizin ne yapmasını bekliyorsunuz? Çocuğum asla bizimle yaşamayacak diyen adamla evlenmeyin zaten. Aklı başında bir baba, erkek bunun sözünü vermez ve ayni şekilde aklı başında bir kadında bunun sözünün olmayacağını bilir. Çocuğun pazarlığı olmaz. Boşanmak işin icin en doğru çözüm bahaneleri bırakıp bitirin evliliğinizi.

Ben o üyenin yorumlarına musakkak ın konularından beri karşılaşıyorum, çocuk cidden anne tarafından öyle dolu dolu geliyor ki, o babası yetiştirseymiş olayı yalan oluyor. İşte bu yüzden herkesten çocuk yapılmamalı. Kadınlara kızıyoruz da erkekler bu konuda en iyisi bile ciddi akılsızca davranıyor, sonra bir ömür sonuçlarını görüyorlar. Ben malesef en yakınımda bu kadar değilse benzer bişey gördüm, ama onlar birleşti, bizim çocuk da başkası ile evlenseydi o kezban kız da çocuğunu bu hale getirecekti.

Darp raporu alıp bosardim. Kristialia Her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana

Ne deseniz haklısınız ilk defa evlenecek merkezi olucam sanmışım küçücük beynimle

Altlı üstlü oturuyoruz annemlerle. Oturduk evlenmeden önce konuştuk ailem bile çıldırır zaten istesemde yapamam bunu bende anne baba evladıyım annesi sağken hizmetçilik yaptığımı görse annem de çıldırır fesatlık ta yapar biliyorum yani yapamayız ki istemiyorumda zaten

Çocuk babasıyla artık 8 ayda bir mi görüşüyor? Eşiniz çocuğuyla eşi için 8 ayda bir görüşmeyi kabul ettiyse çocuğuna üzüldüm açıkçası. Sizin yaşadıklarınız da zor kesinlikle haklısınız. Ama bir baba olarak çocuğundan vaz geçmesi çok can yakıcı bence.

Bizim böyle bir komşumuz vardı, kadın yeni evlenince asla ama asla eski eşinin iki çocuğunu evine almadı. Adam öldü evler çocuklara kaldı, kadın 65 yaşında evsiz sokakta kaldı, 85 yaşındaki annesinin yanına taşındı. Baya da maddi açıdan kötü duruma düştü. Bu çocukta bir insan, bir can, bir kalbi var. Azıcık merhameti olan bunu yapmaz. Deprem oluyor evsiz ailesiz kalana üzülüyoruz, filistin'de evi bombalanan evsiz ailesiz kalana üzülüyoruz, ama bizden bir çocuğun babasız bırakılmasına saygı duymamızı, normal karşılamamızı bekliyorlar,

Keşke evlenince gönderse :) evlendikleri ilk gün en anaç ana bile araları bozulsun diye gönderiyor :)

çocuksuz kadınlar bakma ya da birlikte yaşama mecburiyeti yok bence de baştan konuşulmuşsa

İnsanlar kendi çocuklarıyla bile geçinemiyor. Sizinki büyük cesaret.

Ben zaten işin özünde erkeklere kızıyorum, bunu da hep yazarım. Çocuğunu istemiyorum diyen bir kadınla evleniyorsa o çocuk zaten umrunda olmamıştır. Boşanınca da babaanneye göndermesi yüksek ihtimal. Ama kadinlarinda çocuklu adamla evlenip o çocuk sanki hiç yokmuş gibi yaşama çabalarını anlamıyorum. Çocuk senin için bu kadar sorunsa cocuksuz bir ton adam var onlardan biriyle evlen. Baştan konuştum demekle olmuyor bazi şeyler hayatta. Kontrolümüz dışında gelişen şeyler de oluyor. 2 küçük çocukla evlenen kadın bile adamın cocuğunu istemiyor. Ne kadar kadında da olsa sorumluluk küçük çocuklu hemde senin olmayan çocuklarsa bunlar, hayat çok zor olur. Adam bunu kabul ediyor ama kadin hafta sonları gelebilecek çocuğu istemiyor. Ve sorunlu olanlar hep erkeklerin ilk evliliğinden olan çocuklar tabi kadinlarin çocukları adeta melek buna ancak kendileri inanabilir.

O istiyor ben istemedim çocuk M

Aaa evet, kocan öz evladını psikolojisi iyi olmayan annesinin yanında tutup, kendine evine sırf yeni karısı istemediği için almadığı için korkunç kötü kalpli birisi. Tencere kapak olmuşsunuz. Birde yazmışsın annesi böyle şöyle diye. Hiçbir vicdanı yok eşinin de böyle evladının şiddet görmesine göz yumuyor? Kocan daha adam olup evladına sahip çıkamıyor. Gelmiş eşim eşim diye yazıyorsun. Böyle toksik sorunlu bir adamla yuva kurmayı geç sağlıklı iletişim kuramazsın. Mutsuz kompleks sahibi biri olduğun sürekli tek tip yeni eş konularına yazmandan belli oluyor. Yüzüne tükürmelik adama eşim diyorsun pes. Toplumda yer edinememiş, olgunlaşmamış, bir başka kadının boşanıp kurtulduğu adamları bulabiliyorsunuz sadece.

Çocuğun Annesi konuşulacak anlayacak bir kadın değil hiç muhattap olmadık yüzyüze gelmedik kabulde etmez cocuga beni canavar gibi anlatan ama buraya gelmeye zorlayan biri. Babanneninde henüz haberi yok Lena9

Lenanın yazdıklarına göre o çocuk korumaya alınır. Burada geçen bir üye doğum sonrası depresyonla ilgil, i hastaneye gittiğinde bebeği vermeyi düşünür müsün dediler diye konu açmıştı. Çocuk şiddet görüyor anneden, anne psikolojik sorunlara sahip, intihar eğilimi var. Bak şimdi de çocuğu okuldan kaçırdı anne yazmış. Ben hiçbir yere yeni eşin, eşinin eski eşten çocuğuna sorumluluğu var yazmadım. Bir çocuk anne ve babanın sorumluluğunda. Anne ya da baba boşandı, boşandıkları an yeni düzenlerinde çocuklarına alan ayırmak zorundalar. Öyle yeni evde cicili odalar değil, bir anne/bit baba olarak çocuğunu koruyup kollamalı.

Belki bosanmak iki taraf icinde en hayirlisiydi, ama annesi zaten bakamiyorken babanin kendi keyfin derdine düsmesi cok sey ifade ediyor. Bizim hastalarimizda bir adam su anda iki cocugunu tek basina büyütüyor, cünkü anne aniden vefat etti. Erkek var ve Adamlar var iste.

bu çocuklar, güya severek evlendikleri adamın kanı canı, kaynana gibi yetişkin ayrı bir birey değil. Mesela çocuk evine gelince 3ü bir arada durmak zorunda değil, cumartesi yarım günü ya da gündüzü adamla çocukla geçirsin, kadın da alsın çantasını gezsin, akşam okulundan alsın bir sinemaya götürsün, bunlar basit şeyler. Ama çocuğa sorunlu iması çok mide bulandırıcı, bu kadınlar birde toplum içersinde, çalıştıkları yerde gerçek yüzlerini göstermiyorlar, aynı şey kendilerine kendi yeğenlerine olsa neler neler yaparlar. Hoş böyle adamlarla evlenip, yuva kurduğunu sanan kişilerin nasıl psikolojileri vardır çok tartışılır bana kalırsa.

Korkmuyorlar hiç. Çok şükür eşimin çocuğu 8 aydır eve gelmiyor diye de zil takıp oynamadığı kalmış bi, onu bile yapmış olabilir. Asıl suçlu kendi evladını dışarıda görmenin ötesinde hayatına dahil edemeyen ama esinin 2 çocuğuyla hayatını sürdüren babada tabi.

Musakkak

Illa sizinde ayni şeyimi yaşamaniz gerek kendinize gelmek için?Görüyorsunuz olanları akiliniz varsa çocuksuz biriyle evlenin çunki çogu zaman boyle sorunlar olucak babasi çoçugunu aticak degilya oda bakmali anneside.

Çocuk yapmadığınız için o kadar şanslısınız ki. Ortak hiç bir şeyiniz kalmayacak. Nafaka tazminat vs hiç bunlara girmeyin hatta muhatap da olmayın gidin açın davanızı. Annenizin üzüleceğini düşünmeyin, bence bayram edecektir. Genç çocuksuz bekar bir kadın olarak kaldığınız yerden devam edersiniz.

Babalik yapmalarına da eski eşler izin vermiyor bi kere, çocuklarının "sorunlu" olmasının tek sebebi anneleri. Babalar da bostan korkuluğu zaten. Bu yüzden erkeklerin sırtı yere gelmiyor, gelmez. Sonuç olarak çocuğunu yaşadığı eve getirmeyen baba harika bir eştir, sadece çocuk ve eski eş sorunludur. Böyle bakinca problem gözükmüyorsa demek.

Vay be. Şu cümleleri nasıl yazabildiniz hayretler içindeyim. 8 aydır evladını evine almayan, cafe köşelerinde görüşen babaya da yazıklar olsun.

Kira kontratı babanızın üzerineyse zaten aile konutu olmuyor bildiğim kadarıyla, gitmeyin siz ne alaka? Darp raporu alın izler kaybolmadan. İyice burnu sürtsün, akıllanır gelir diyorsanız bilemem ama. Lakin şunu bilin ki şimdi adamın gözü açıldı, gelir gelmez çocuk yapalım diyecek. Bi de öyle deneyecek. O kadın gibi sinir hastası olmak istemiyorum diyorsanız kesin atın bu işi.

Offf, gına geldi bu baba olmamış, yeni eşi ve evladı arasında denge kuramamış pislik ilgisiz kocalarınıza toz konduramayıp sürekli 13 yaş altı çocuklara laf sayıp, annelerini ezmeleriniz. Kocan sana böyle hayat sunmasa bu adamla evlenmezdin. Yazdığın şeyler admaın evi arabası var, ama oğlunun yüzünü 8 aydır görmüyoruz, oğlunu istemiyorum aman benim huzurum kaçmasın. Sen ne sanıyorsun hayatı, çocuk büyütmeyi? Adam sana sabret dememiş, çocuğa kinlendiğinden kabul etmemişsin. Ya biz gideriz ya o demişsin. Çok gururluysan, kinlendiğin, kendi evine almadığın bu çocuğun evinde ikiz çocuklarınla oturmazsın. Arabasına binmezsin. Aynen maddi beklentin yok ama adamın ev araba her şeyini ikiz çocuklarla kullanıyorsun. Ama adamın çocuğunu evine aldırmıyorsun. Bu olaylar olduğunda çocuk 16 değil 13 yaşında üstelik. Sen bu adamla evlenmesen çocuklarına bu hayata sunamayacaktın büyük ihtimal. Sizlerin bu çocuk bana kötü davrandı mağduriyetiniz aşırı yapmacık. Çocuklarına kötü davranmışmış, kendi aralarında birbirlerine böyle yaptıklarında napacaksın? Boş boş duygu sömürüsü işte. Vicdansızlık. 13 yaşında, anne babası ayrı, egzaması büyük ihtimal stres kaynaklı, yani kaygılı bir çocuğa yaptığına bak.

Ya diyelim ki esiniz boyle hanzo degil Ve sozunu tuttu cocuk sizle kalmadi. Ama birgun geldi catti annesi öldü, ne yapacaktiniz, sokaga mi atacaktiniz cocugu? Biriyle evlilik yapiyorsunuz, kili kirk yarip her ihtimali tartmadan hayatinizi bir adamin ellerine nasil teslim ettiniz yahu? Cok uzucu hikayeler bunlar, insan herseyden once biraz bencil olmali, aşk sevgi bitmis iste dayak yemissiniz... zamaninda seviyorum ama baskasinin çocuğunu gun gelir cekemem deyip kendinizi uzaklastirmaliydiniz.

Evet ben bakacakmışım artık nafakasını o alırken kahvetelvesi

Kesinlikle çocuğun zaten kadına ihtiyacı yok onun ihtiyacı babası. Baba çocuk birlikte vakit geçirmeli bir düzen kurulmalı, kadına da bireysel zaman vakit kalır böylelikle Bu dengeyi kurabilen az kişi var malesef zaten böyle düzen olsa eş mutlu baba mutlu evlat mutlu olacak

Eşiniz sizinle çocuk yapmak istemiyor mu? Çocuk sahibi olmama kararı mı aldınız. Ben burayı anlayamadım.

Ya evet, bir de eşi bu kadar kıskanan boşanmasin madem. İllallah edip boşandığı adamı bu kadar darlamayi hiç anlayamicam. 16 yaşında bir erkek çocuk da eğer zor çocuksa gerçekten çok zordur, kimse de anası gibi alttan alamaz. Burda 2. ese gelene kadar bir sürü hata var, bunların sorumlusunun 2. es görülmesine anlam veremiyorum. 8 ay ben de görmesem çocuğu ohh derim, çünkü bana ne annesi babası düşünsün.

Küfürler ettim sen şimdi gideceksin sabah ben eşyalarımı toplayıp gideceğim diye. Mahalle polis çağırdı kapıya geldiler sorun varmı diye sorun yok dedim yüz ifadenden anladılar çok bağırmışız rezil olmuşuz vs umurumda değil. Sabah biraz eşyamı alıp annemlere gideceğim bugünde boşanacapımı söylediğim için dayak yedim. Tek başıma oturuyorum düşünüyoeum nasıl bir kumpas bu kandırdı beni.. dürüst olsa hayır ona göre karar verirdim bende adilik bu boşanacağım sessiz sedasız çok öfkeli çok üzgün ve şaşkınım ama asla barışmak afffetmek niyetim yok

Ben de aynı fikirdeyim. Boşandım 16 yaşında bir oğlum var. Düşünemiyorum bile. Yeni eş oğluma ters baksa ya da onu üzecek birşey söylese adamı ellerimle boğarım.

Zamanında davalarla falan da çok uğraşılmış, dediği doğru, çocuğu anne vermek istemeyince kolay elinden alınmıyor. Zaten verebileceği desteği vermiş, kalanı haddini bile aşacak şeyler, analı babalı çocuğa elin kadını daha fazla müdahale edemez, ki ananın babanın arkasında da bir aile var, onlar da bir etken olabiliyor. Kim böyle şeylerle karşılaşsa illallah getirir, kendi çocuğu huysuzlansa dayanamayanlar el kadını/adamından terapistlik beklemesin. Ben 2. eş falan değilim, eşimin bildiğimiz kadarıyla başka kadından çocuğu yok. Benim başıma gelse çocuklarımı huzur bozsun diye elalemin ne yapacağını bilmediğim kadınının üstüne salmam, o kadar değersiz çocuklarım yok benim.

Ben eşimin hayatına girmeden önceki dönemde de eşim bir tartışmada "çocuğu alabilirim, bak sen eğer hayat kuracaksan, çocuğu bir kadın olarak başka bir adamla tutmak istemiyorsan, engel görüyorsan" ben bakarım, bir kadın tutarım bakıcı vs " ama lütfen çocuğu bu şekilde kullanma diye. Ama ölürüm, canımı alırlar da vermem çocuğu denildi. Ben eşimle tanışmıyordum bile. Ama sen hırsından baba çocuk ilişkisini baltala, yeni eşle ilişkiyi baltala ama baktın olmadı, ayrılmıyorlar taktik değiştir bu kez de "ağlayarak annemi özledim anneme gidicem diyen çocuğun aramalarını" açma, mahkeme babada 1 ay dediyse 1 aydan önce o çocuğu bana getiremezsin, eşşek gibi bakacaksınız o cocuğa, diye olay çıkar, sonra çocuk "annem neden beni almıyor" diye iyice psikolojisi bozuk gezsin. Sonra yeni eş terapi yapsın. Bence anne "annelik" yaparsa, çocuğu bir ceza ve yeni hayatının önündeki engel olarak görmezse bunlara gerek kalmaz. A

13-17 yaş aralığı tam lise çağı, çocuk analı babalı olsun, anasız babasız olsun bu dönemler marka şeylere, arkadaşlarına özenirler, birde özel kolejde okuyan çocuk için marka talep etmesi çok normal. Bunun anası doldurdu mantığı yok. Babası kolejlerde okuttu şunu bunu istedi diye çocuğun maddi beklentilerinden rahatsız olan bunların listesini yazan sensin. Birde erkek çocuğu bu, zaten lisenin son 2 senesi dershanelerde geçiyor, okul+dershanesi var. Ne ara sen bu çocuğu gördün de bunları yaşadın? Senin vicdansız ve hatalı olduğun konu, 13 yaşındaki bir çocuğa kinlenmek, ona nankör demek, babasının evinde yüzünü görmek istememek birde ay huzurum için yaptım bahanesine sığınman. En başında evlenirken adamın çocuğuna, evde kalmasına tamam deyip sonra arıza çıkarmışsın. Senin de çocukların büyüyecek, ergenlik sürecine girecekler, arkadaşlarından okuldan duydukları hakaretleri birbirlerine sayacaklar, hırçınlaşacaklar. Ama onlara nankörler saygısızlar huzurum için eve gelmeyin diyemeceksin. Gülünç olan da ben değilim, zar zor bulduğunuz, yeni eşi ve çocuğu arasında denge kuramamış, düzgün babalık yapmayan adamlarla huzurlu mutlu evliliği olduğunu iddia edip, tüm suçu çocuklara yıkan senin gibiler. Çocuklara bu şekilde kinlenmek sayfalarca çocuğu kötülemek çok iğrenç ve zavallıca.

Evet eşinizden ayrılsanız çocuğunuz zaten eskisi gibi göremeyecek çünkü zaten artık aynı evde ya da belki aynı şehirde bile yaşıyor olmayacaksınız. Bu boşanmanın bir gerçeği öyle değil mi? Ben size şöyle söyleyeyim haftada 1-2 gece kalması diyorsunuz, hakimler bile tatilleri, her şeyi anne-baba arasında eşit paylaştırıyorken sizce bir anne tarafından "çocuk nasılsa haftaiçi 5 gece bende, bu nedenle her cuma-pazar sen bakacaksın" diye babaya bırakılsa bu size garip gelmez mi? Sizin eşiniz demez miydi haftasonu 1 gün bende kalsın ya da diğer gün sende diye. Benim burada dahi gördüğüm anneler, tatil günlerini çocukla geçirmek istiyor, çünkü haftaiçi akşam okul trafik eve ancak 8 de gelebilen bir çocuğa yemek yedirip, sonra yine sabah 7etüte götürüyorsanız siz çocuğunuzla ne vakit geçiriyorsunuz? Bizim nişanlılık dönemimizde 1.5 yıla yakın bir haftasonumuz çocuksuz geçmedi, bir anne çocuğuyla tek bir haftasonu istemez mi sizce? Ben boş atıp tutmuyorum, diğer mesajda da söyledim ya siz aynı şeylerle karşılaşın "bu cocuğun annesi" nerede demez misiniz? Hadi bizi geçtim, çocuk soruyor ya. Benim eşim dava açana dek çok uğraştı, bak eşit paylaşalım diye "çocuğu göremezsin, o kadınla gezmek için mi, çocuğa her şeyi anlatırım" gibi tehditlerle kadın 1.5 yıl merak etmeyin özgürce kafasını dağıttı. Evlliğime 2 ay kala ev taşınma, yerleştirme, alışveriş, vs aklınıza gelebilecek her işi ben çocukla yaptım, annesi yaz tatilinde bakmak istemiyor diye. Bir sonraki yaz da zaten 4 ay başka şehirdeki yakınlarına attı. Çocuğun ihtiyacı nerede başlıyor nerede bitiyor çok istismara açık bir konu. Ayda 1-2 hamburger alıp, avm'de tur atan baba olsa eşim bugün hala sorunsuz görüşürdü, şu yaşadıklarımızın yüzde 1'ini yaşamazdık biz. Tüm bunların hepsine bundan fazlası olsun diye katlanıldı. Annelik tetiklenmesi durumuna gelince, ben gördüğümü söylüyorum. İhmal edilen, hatta annelik yapmayı yük olarak gören kadınların çocuklarına ne baba ne başkası kimse yardımcı olamaz, çocuğun anneye olan ihtiyacı bambaşka bir konu. Zaten ben eşimin hayatına girdiğimde annesi çocuğa gereken desteği verseydi, zaten baştan bozuk bir sistem olmasaydı, anne gerçekten çocuğa değer verse babaya da babanın hayatındaki insana da eziyet etmezdi. Sonuçta bir nevi ortaklık bu ebeveynlik. Siz güya çocuk için deyip arada mesajlar dolusu hakaretler, küfürler, çocuk alışverişinde çocuğun önünde sizi tanımayan, size ağzını açmayan yeni eşe küfürler yağdırıp sonra da çocuğu o eve yollayamazsınız. Ben çocuğun ağzından duyuyorum "annem sana neden sürekli o.. diyor" diye? Siz hiç korkmaz mısınız mesela 0.. diye küfür ettiğiniz bir kadının evine çocuk göndermeye? Ben bunları söyleyince annelik tetikleniyorsa, tetiklensin. Dediğim şu, baksanız hepsi çocuğun iyiliği için, babayı görmesi için. Çocuğun baba ile iyi ilişki kurmasını isteyen boşanmış anne çocuğun babasına da eşine de saygı gösterir, güzel davranır. Dediğiniz şekilde "iyi anne" olmaya çalışan kişi, bunların hiçbirini yapmaz zaten. Çocuk siz boşanıp çocuklu kadın olarak kaldınız, hayatınız bitti, eski eşiniz gitti aşık oldu evlendi, mutlu oldu diye çocukla tazminat ödetmeye kalkarsanız ben sizin anneliğinize laf ederim. Çocuk bir intikam aracı olmamalı. Diyorum ya çocuğunu düşünen kadın, eski eşiyle medeni bir iletişim kurar, saygı gösterir. Eski eşinin evleneceği kadına da saygı gösterir, çocuğuyla iyi ilişki kurması için destekler ki yarın bir gün o evde de yeri olsun. Ama siz çocuğu terörist gibi doldurup "ne istersen yap çocuğum" diye çocuğun beynini yıkarsanız güya eski eşten intikam alırken aslında çocuğunuzu mahvedersiniz. Ben birebir şahidiyim bunun ve bu yüzden de evet anneliğe laf ediyorum. Böyle anne olacak olan doğurmasın, her anne olan da düşünsün ileride boşanırsam asla çocuksuz olamayacağım diye. Evet, herkes için iyi temennilerde bulunalım, fakat ben boşandıktan sonra baba-çocuk ilişkisinde sağlıklı bir annenin rolunün cok kritik olduğunu düşünüyorum. Bugün ben boşansam benim eşim o kapıya gidip de yine çocuk almaz, adam bezdi. Inancı kalmadı. Yoksa Ayşe gelmiş Fatma gelmiş bunlar boş işler, iyi bir anne sağduyulu davranır çocuğa da zarar vermez, bağı da koparmaz. Ben sürekli ezbere babalara küfredilmesine karşıyım. Evet döven de çok erkek var mesela ama hepimizin eşi şiddet uygulamıyor. Evet çok kötü babalar da var iyi olanlar da. Fakat hep boşanma sonrası erkek şiddetini konuşmak tamam, fakat kadınları da sırf cinsiyetlerinden ötürü görmezden gelemeyiz.

Kesinlikle öyle birde şöyle bir çiftiz bugün meyhane yarın Cafe evde yemek bile yapmıyorum çalışıyorum diye annemde yiyoruz akşamları sonra eve geliyoruz hani hangi boşluğa sığdıracagızki zaten

Çocuklu adamlarla evlenen kadınlarda da empati yok hiç. Düşünmüyorlar hiç; Anamla babam boşanıp başka birileri ile evlenirlerse ben daha onların evine gitmeme durumum söz konusu olabilir mi? diye. Ay çocuk zaten anasında babaannesinde bize gelmez hehehe diye evlenip olaylar öyle olmayınca da ağlıyorlar :)

Lena hanım, sizin eşinizin eski eşi belli çok da aklı başında davranmıyor. Yaptıkları herşeyden önce kendi çocuğuna zarar ve ben en çok ona üzülüyorum. Size de yansıyan bir ton huzursuzluktan bıkkınlığınızı anlıyorum. Siz de kendi pencerenizden haklısınız. Anne= baba evet belli yaşa kadar mümkün değildir. Ama bu çocuğun altını temizlemek, banyosunda yaptırmak, yemeğini yedirmek çamaşırını yıkamak gibi işleri annelerin daha iyi yapabileceğinden değil, annenin duygusal yatıştırıcılığının çoğu zaman daha etkili olmasından kaynaklanıyor. Ben evliyim an itibariyle eşimle beraber yaşıyoruz. Oğlum da 4 yaşında. Haftasonu bir tam gün sabahtan akşam yatma vaktine yakın babasıyla beraber vakit geçirirler. Beni salın derim çünkü diğer günler yeterince bunalırım. Eşime bırakıp arkadaşlarımla yatılı kızlar gecesi yaparız. Bu seneki planım 2-3 gecelik çocuk free tatil. Çocuğum 8-10 yaşlarına geldiğinde çok daha sık ve rahat bu planlarımı yapmayı umuyorum. E ben yarın eşimden ayrılsam çocuk bütün hafta babasını göremeyecek. Haftada 1-2 gece babasında kalması başından atmak mı? Ya da yılda belli tatillerini babasından geçirmesi başından atmak mı? Bu çocuğun ihtiyacı her şeyden önce. Eşimin yurtdışında olduğu dönem yaşadık, deneyimledik. Başka bir konuya yazdım. Çocuklar küçük yaşta evet anneye daha bağlı gibi görünüyor ama babası uzaktanolan bir çocuğun baba figürüne ihtiyacını kendi gözlerimle gördüm. Birkaç arkadaşımda da aynı şeyi deneyimledi. Onlar da boşanmış değiller. Yeni eş falan yok ortada, objektif bir gözlem bu. Tekrar söylüyorum, ben eşimden ayrılsam onun tekrar evlenmesinden bağımsız çocuğumla ilişkisini sıcak tutmaya çalışırım. Çocuğu kirli çamaşırla göndermek, 1 saatliğine gidip telefonları kapatmak, başka akrabalara gönderip ortadan kaybolmak bunlar kabul edilebilir şeyler değil. Ama şu da bir gerçek boşanmış çoğu baba iyi ihtimalle çocuğu ayda 1-2 kere alıp, avmde iki tur atıp, oyuncak alıp bir de hamburger yedirince baba olduklarını sanıyorlar. Annelerin öfkesi buna. Kaldı ki sadece ayrılmış anneler değil, evlilik birliği içinde de sorumluluk almayan babalardan şikayet eden konularla dolu buralar. Sizin eşiniz böyle bir baba olmayabilir, siz elinizden geleni yapmış olabilirsiniz. Eski eş 'anne' olarak kendine yakışanı yapmayabilir. Ama evli olsun, ayrı olsun çocukları zaten çok büyük oranda anneler büyütüyor. Kadınlara annelik üzerinden 'kendine güveniyorsan yap', "annesin annelik yap', 'bakmayacaksan doğurma' gibi ifadeler kullandığınızda anneler tetikleniyor. Olayla alakam yok, boşanmadım bile çocuğum 7/24 yanımda ama bende bile anneliğime laf edilmiş hissi uyanıyor. Ha derseniz ki yarası olan gocunur, alınmayın. Haklısınız başka bir konu olsa sallamam büyük ihtimal. Ama annelik, iyi anne olmaya çalışanlar için hassas bir konu.

Haklısınız, bence bir söz var evlenirken ben bu adamla/kadınla düzgün boşanabilir miyim onu düşün diye. Şartlar canım cicimken herkes iyi, ama işler yolunda gitmediğinde gerçekten çok saçma manzaralarla karşılaşılıyor. Bir de çocuk maalesef, bizim durumumuzda olma şansı yok fakat organik bağ demek. Yani iki medeni insan statüsünde konuşabilmen gerek çünkü ortaksın, ve hep yüzyüze bakacaksın. Ben eşimle sevgiliyken, eşimin çocuğuyla bir zaman sonra arkadaş statüsünde tanıştım, ve ilişkimiz ciddiydi. Çocuk bunu annesine söylediğinde kıyamet koptu, o kadının olduğu yerde çocuğum olamaz oldu, göstermem mahkeme kararına uygun alırsına döndü. Ki ben o dönem o kadın benimle tanışsa tanışırdım bile, ki hadi diyelim her sevgilisiyle mi tanışacak, evlilik kararı aldık nişanlandık, onda da çocuğu alıp verirken küfür kıyamet hakaret etti bana, ağzımı açmamışken. Çocuk hepsine şahit oldu. Biz bulaşmıyoruz artık, hiçbir şekilde, eşimin yakınlarından mecburen de olsa, bu konuları bilen kim varsa uzak durun diyor, çünkü en küçük bir şeyde eşimin başına iş açabilir. Avukatımız da uyardı. Mal paylaşımı davası vardı, onda da işler istediği gibi gitmedi, iyice çıldırdı. Yani eşim arada bir çocuğu, ayda bir kez, okulda görüyor, ben de gidiyorum bazen. Zaten seneye de temelli taşınmayı düşünüyoruz. Boşanırken bunların hepsini düşünmek lazım. Zaten boşanmayı bu kadar takıntı haline getirecek kadınlar da boşanmasın, olan çocuğa oluyor.

Galiba okumanda bir sorun var, ben hiçbir yere yeni eş, eşinin önceki evliliğinden çocuğunu sevmeli, sorumluluk almalı yazmadım. Sevmek ne alaka? Kelimesini bile yazmamışım.

Haklısınız. Tabii ki başta anne baba düşünecek çocuğunu. Ama Allahtan 8 aydır çocuğun yüzünü görmüyoruz da kafamız rahat tarzı ifadeler çok zalimce geliyor bana. Ve şundan çok eminim. Kendi evladına babalık yapamayan, başkasının evladına hiç yapamaz.

Çocuk kaçırma İntihar. Depresyon. Çocuğa fiziksel şiddet. Çocuğa psikolojik şiddet. Ama baba 30 gününün sadece 2 gününü ayırarak babalık yaptığını sanıyor. Bir terapistten destek bile almak aklına gelememiş. Kocan iğrenç biri. Senin hala kocanın bu yaptıklarını savunup, çocuğu suçlaman da iğrenç.

Yorum sahibi bile açıklama getirdi beğenmedim demedi. Kendini açıkladı. Size ne oluyor da beğenmedim diyorsunuz. Burada bir çocuk var. Annesi veya diğerleri tarafından yanlış yönlendirilen. Çözümü zor gerçekten bu durumun. Siz de kaba kuvvet dayak varmış. Devam edecek hali kalmamış evliliğin. Önünüze bakın bu saatten sonra. Kristialia Her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana

Kadini yalnis hatirlamiyorsam saglik sorunlari vardi da bakamiyordu. Pamukannesi83

Gerçekten kötü kalpli bencil insanlar ne kadar çok var şu hayatta. Birde ne kadar çok güveniyorlar şu anda yaşadıkları hayata haksızlık kötülük yaparken hiç akıllarına gelmiyor tabi aynı şeyler benimde başıma gelir bir gün ilahi adalet var karma var.

Benden sonra ne yaparlarsa yapsınlar ama içmek geözel tozmak varken almaz çocuğu falan. Şimdi ben varım ya benim üstümden vicdan masturbasyonu yapacaktı

Çocuk bizle yaşamayacak der annesi hasta olur, başına bir şey gelir, çocuk babasını çok özler gelir sizle yaşar hayat bu çocuklu biriyle evlenirken bütün ihtimalleri düşünmek lazımdı işte. Sülale duyarsa duysun zaten çocuklu biriyle evlendiğini bildikleri için sorun çıktığını düşünür herkes. Arayın şimdi anne çocuğu bizle yaşayacak şöyle böyle baskı yapıyor mutlu değilim boşanacağım deyin, işin de varmış hiç olmadı kendi başınıza hayat kurarsınız.

Böyle çocuğunun sorumluluğunu alamayan, babalık yapmayan erkekler zaten adam değiller. Bunları eş diye kabul eden, birde çocuk yapmaya kalkanlar bir garipler. Normal insan böyle babalarla komşuluk bile yapmaktan rahatsızlık duyar. Adam yetişkin haliyle kendi evladının gelişimini, hayallerini, hayatını baltalıyor sonuçta.

2 sene önce evlendiğim güne dönsem koşarak kaçarmışım pişmanım uzaktan görüldüğü gibi değil forumu hep okurdum yazmadamda benzer hikayelere çok denk geldim. 3 aşağı 5 yukarı herkes aynı sorunları yaşamış bu şartlarda evlenen.. asla diyorum adla yapmayın

Dönem dönem kendimi iyi hissetmiyorum deyip rezillik çıkarıyor kavga ediyorlarmış bıkmış Boşanmışlar

Evet var. Çocuğun koruma altına alınması konusunda velayeti vs geçtim, okulun rehberliğinin devreye girmesi bile yeterli. Kadının ciddi şiddet gösterdiğini yazan, depresyon ve intihar eğilimlerini yazan sensin. Bu durumda aklı olan kimse kadına çocuğu bırakmaz.

o evde değilsiniz dimi gittiniz annenize? size güvenerek alayım çocuğu diyor zaten siz olmasanız bereye alıyor :)

çok üzüldüm ama anneni dinlemeyerek başlamışsınız hataya, adamda para var desem yok, bilezik satıp telefon almak ne bilim gençliğinize vereceğim 20li yaşlarda bende böyle hata yaptım adam size hiç bişey feda etmemiş siz kendi kendinize evlenmişsiniz resmen bu yuzden kıymet bilmiyor döverde söverde çünkü cebindesiniz evden kaçardım ben olsam ailemin yanına yada başka yere bu adam bunu hep yapacak bide çoçuğu olduğunu bile bile gitmişsiniz niye boşandığıda ortaya çıkmış sazan sarmalı gıbı empati kurmaya çalıştıkça insan batıyo A

Düzelmenize çok sevindim umarım aynı şeyleri yaşamazsınız bir kadın olarak çok zor kendi evinde hor görülmek birşeyler lütfedilmiş gibi davranılmak. Yani benim eşimin kısıda balayına gittik diye delirmiş tavır almıştı bana düşmal gibi davranıp babasına neden beni götürmedin diye sormuştu düğün arifesi halasında kaldığı için balayındada orda kalıp bileylenmişti bize. Mantıklı düşündüğümüzde onlar kendine göre haklı bizde kendimize göre haklıyız çocuklamı balayına gideyim ilk defa evlenmişim üstelik benim çocuğum yok. Kayınvalidem çocuk için hiçbir sorumluğun yok tabiki annesi sağ sen kendi çocuğunu büyütürsün ancak demişti. Şimdide gel bende kal lisede diyor ama çocuk buraya gelecekmiş kesinmiş kararı. Bizimde aynı eşim kötü bi semtte oturuyodu eşyalar kötüydü ben sıfır daire tuttum arabamı sattım eşya aldım gelip görünce evi sinirlendi kızı resmen o harabeye gidip oturacağımı sandığı için. Bilemiyorum çocuğumda yok anlayamıyorumda empatide yapamıyorum açıkçası

Geçin ya, kandırmış. Çocuklu insanla evlenen, eş adayı ne söylerse söylesin, birlikte yaşama ihtimalini cebine koyarak evlenir.

üyeyi ya da konusunu bilmiyorum ama burda sorumluluk babada. ben senin çocuğunun bizimle yaşamasını istemiyorum diyen kadınla ya da adamla evlenmeyecek anne baba. hem karnım doysun hem pastam dursun olmaz. seçimlerimizle varız sonuçta

Okumamda bir sorun yok siz onu merak etmeyin. Kimse kimsenin çocuğu hakkında sorumluluk almak da sevmek de zorunda değil. Sevdiğin kişinin kanından diye bir laf edince sanki kardeşten bahseder gibi girmişsiniz konuya ama bahsedilen kişi önceki eş, severek sevisilerek yapılan bir şey, kimse de bundan hoşlanmak zorunda değil. Baştan evlenmeseydin demek farklı bu farklı.

Öyle yapıcam Allah büyük bunu yapacak cesaretim var çünkü buz gibi soğudum

Bakın bunların hepsini mahkemede kanıtlamanız gerekir. Az önceki mesajımda yazmıştım, belki de eşim eski eşi ayrılmak istediğinde ya da bunlar yaşanırken kayıt, delil, vs toplayıp çekişmeli dava ve velayet açmalıydı. Ama o dönem verilen sözler var, beni cocuğumdan ayırırsan, ölürüm çocuk annesiz kalır diye, ya da biz boşanalım ben çok iyi olucam kendimi toplayacağım sen bize maddi destek ol diye. Eşim ev, araba sağlamış her şeyi düşünmüş. Evet belki de eşim uzman bir terapist ya da avukat gibi farklı ve daha başka yollar deneyebilirdi. Fakat arada anneye düşkün çağda küçük çocuk var, çekişmeli davaların ve velayet davalarının getirdiği sorunlarda çocukların arada kalması var. Bu yola girmemiş o nedenle. Şu an ama çok geç, destek dediğiniz şeyler denendi, yapıldı ama hepsinde anne katkısı da olmalı, ağız birliği olmalı. Anne sürekli yıkıcı iken baba 2 haftada bir bir haftasonuyla çocuğun hayatını kontrol edemez. Anne mal paylaşım davasında defalarca kendinin olmayan malları istedi, dava haliyle negatif sonuçlanınca çocuk baba görmesin diye okullardan kaçırıldı. Yani öyle 2-3 hamleyle ne var ya yapılır durumları değil bunlar. Çocuk daha fazla kaosun ortasında kalmasın diye boşanılan evliliklerde çocuğu sürekli iki ev arasında her hafta olaylarla kriz ortamında yaşatmak hiç sağlıklı değil bence.

Aynı şeyi yaşayacaksınız. Hele eski karısı baska birini bulsun evlensin anında çocuklar babaya gönderilecek. O zaman aşk bitecek gerçekler kalacaktır.

Konu sahibi benim de eşimin önceki evliliğinden çocuğu var. Eğer siz evlenirken aynı evde yaşamamayı şart olarak belirtmişseniz şu an yaptığı direkt boşanma sebebidir. Yetişkin insanlar kendi sorumluluğunu almalı, siz eğer "ben bakarım günün brinde" demediyseniz, kandırmadıysanız direkt davanızı açın. Ben eşimle evlenmeden önceki beraberlik dönemimde buna göre konuştum, neden yaşamayacağımın örnekleri ve gerekçeleri de yeterince vardı. Eşim buna dayanarak evlendi benimle, bir gün bu sözünü bozarsa, bu evlilik devam etmez. Benim aileme de bana da sözü var bu konuda. Sizin aile desteğiniz varsa çekinmeyin gidin. Eşiniz de çok çocuğuna bakmaya düşkünse evlenmeden bekar kalabilirdi ya da kabul eden bir kadınla evlenseydi. Eşlerimizin başına silah dayamıyoruz evlenirken, kendileri seçim yapıyor. Kendi eşim için de aynısını düşünüyorum. İkincisi babayla yaşasın vs o işleri bir geçmek lazım. Ben kendim de deneyimledim. Çocukla yaşamak ona bakım vermek demek, o çocuk o eve girdiği an "ben bakım vermem, babası yapsın" gibi bir durum olmayacak. Üzerine parçalanmış aile çocuğu olduğu için çoğunlukla ekstra sorunları olacak, annesi kendisini bırakmış bile olsa onu sorgulamak yerine sizin davranışlarınıza kafayı takacak. Normal olarak bu kadın babamla evlenmseydi belki yeniden aile olurduk diyecek. Yani bence asla ve asla iyi niyetli de olsa bu işe girişmeyin, bir de kendi çocuğunuz olursa bu adam hiç arkanızda durmaz, anlattığınız kadarıyla. Benden size hemcinsiniz olarak tavsiye, anasının bakmadığı, çeşitli nedenlerle atabildiği çocuğa siz neden bakacaksınız? Anası kendi doğurmuş, emzirmiş, anne olmayı seçmiş, o canı isteyince "annelikten vazgeçip" bekar gibi takılacak, keyfinin peşinde koşacak ama kınanmayacak; "alakasız ben" kadının sorumluluklarını yükleneceğim ve istemiyorum diye ben kötü olacağım:) Erkekler de hiç evlenmemiş, çocuksuz kadınlarla yeniden evlenmek zorunda değil. Beyefendi çocuğun annesinin atmasınnı anlayışla karşılayıp bana bir laf ediyorsa; o atma ihtimaline karşı hiç evlenmeyebilir ya da gönüllü isteyen kendi gibi çocukluyla evlenebilir. Erkekler mağdur değil bu konuda. Ailenizle konuşun, ve davanızı açın. Bu evlilikten bir şey olmaz şu saatten sonra. Bu zorbalığa da boyun eğmeyin.

O kadar gerçekçi ve doğru ifade etmişsiniz ki tüm süreçlerden sonra en azından şu an huzurunuz olmasına sevindim. Ben sizden farklı olarak bu dönemleri sevgililik ve nişanlılık sürecinde aynı evde yaşamamızla geçirdiğim için evliliğimde artık ne yapıp ne yapmayacağım belliydi. Sınırlarım belliydi. Ama çok benzerlerini sevgililiğimde yaşadım, hatta ben evlenmemiş ve çocuksuzdum ona rağmen, "beni gerçekten seviyorsan idare et ya da katlan" benzeri bir kaç bakış açısı oldu. 1yılımı o huzursuzluklarla ve çocuğun hakkında yazdıklarınıza yüzde %"100 katılarak geçirdim. Her cümlenizin altına imzamı atarım, bu işer hakkında konuşmakla deneyimlemek çok farklı. Her kadın kendine sahip çıkmalı. Alma verme dengesini asla bozmamak gerek eşler arasında.

Abla sen ananın üst katında kendi evinde dayak mı yiyon bu barzodan? O herif o eve mi getircekti çocuğunu? Bu kadar kıymetliyse baksaymış çocuğuna haklısın da, adam ev sahibi kadın bulmuş, evvel kendi yerini yapmış neyini anlamadın? Kendi evinde gelin edecekmiş seni, amma akıllı adammış.

Üvey anne neden surat yapsın :) Anne olmayan 2. eşler katil ya da psikopat mı oluyor? Dediğiniz doğru, katlanılır zaman verilir pedagog görüşü alınır, 1. 1.5 yıl o ailede bir yeri olsun diye uğraşılır fakat 2. eşler de rahibe teresa değil maalesef. Annesinin şiddet dolu ve sağlıksız yetiştirme tarzı ve boşanma sonrası nefret ve kinini yeni evliliğe kanalize etmesi sonucunda çocuk şiddet gösteriyorsa, o evde normal olamıyorsa, sizin eşyalarınıza vuruyor en son size vurmaya kalkıyorsa ( 8 yaştan bahsediyorum) üzerine de annesi "aferin yavrum ne istersen yap, o kadın olmasa babanla barışırdık, yeniden evlenirdik" deniyorsa, çocuk yaşından büyük olarak babasının yeni eşine ev alıp almayacağını, ne harcadığını soruyorsa, s"en babamın hizmetçisin, burası benim babamın evi annem de orada ne istersen yap kimse sana karışamaz dedi" diyorsa, "Yeni eşler" de terapist değildir arkadaşlar. Boşanan anneler çocuklarını kendi hırslarına kurban etmeden, sağlıklı ilişkiler kurarsa bunlara hiç gerek kalmaz.

Hiç geçmiyor, kronik böbrek/kalp yetmezliği gibi hayatboyu ilaç kullanmak zorundasın.

Allah yardımcınız olsun konu sahibi bize de yazın lütfen

Bak ne güzel demişsin, bazı şeyler kontrolümüz dışında gelişiyor diye. Ben de bunu tahmin edemedim işte, daha doğrusu eski eşin öfke kusacağını tahmin edemedim. onlar boşandıktan 4 yıl sonra biz tanıştık, benim yüzümden boşanılmadı, ben çocuğun mirasını da çalmadım, üstüme kayıtlı hiç birşey yok Hatta üstüne bi araba parası da borç verdim eşime işlerini düzene koysun diye, pandemi vs olunca. Dediğin gibi çocuğun sorumluluğu bende.. çocuk yan odada ödevde/tv de.. 10 da uyuyorlar zaten, tüm gün okul Okula ben bırakırım, hastaneye ben koşarım Eşime dokunan bişey yok Kendi de der, çocukların bana zararı yok diye.. Ee ona saygısızlıkları da yok Herkes yerini bilirse neden sorun olsun ki? Benim çocuğumun hatasını bir başkası alttan almak zorunda mı? kişi kendini düzeltmeli. Ben saygısızca davranılmasına, yok sayılmaya, evimde olup biteni annesinden duymaya karşıyım! Bana tapu soran çocuğa karşıyım! maddi şeylere itiraz bile etmem, sormam bile.. merak da etmem. Eşimin ailesi de bana hak verdi. Ama işte çocuğun annesi böyle, huzur bırakmaz insanda dediler

Çok yüklendiler yahuuu seviyordum ben onu zorla kaçırdılar keşke geri gelse

Valla boş yapmasın ya bu kadar vicdan yapacaksa eski karısına yapsın çocuğun anneye ihtiyacı var diye ama yemiyor işte kendince baskınlığını göstermek istemiş size de dünya öyle dönmüyor

Bana emrivaki gelecek burada kalacak gibi bir konuşma yapıp tahrik edip kavga çıkardı. Evden gitmek istediğimde arbede esnasında itmeye çalışırken gözüme vurdu benimde fikrimi alabilirdi bende bu evde yaşıyorum seçim yapmak hakkım ama o zorundaymışım gibi davrandı

Ay yeni gördüm yaşını postlarini falan neyse dediğim her şeyi unut, çünkü bu hayatta bu kadar şey görmeden bu kadar rahat konuşan insanlara yorum normalde yapmıyorum. İyi akşamlar.

Yani konu sahibi, şimdi akıl var mantık var, bir anne babanın yeni bir evlilik yaparken "çocuk bizimle yaşamayacak" lafına inanmak imkansız, adı üstünde bu çocuk, çocuğun yeri anne babasının yeridir. Karşındaki sana yalan söylemiş ama ne olacağını bekliyordun? Gerçekten çocuğundan ayrı kalacağını mı? Evlendiğin, aynı ortak eve girdiğin an bu çocuk her koşulda senin hayatında sen boşanana kadar maddi ve manevi yer edecekti. Bulaşığı, burnundaki sümüğü, kirli çamaşırı, ileride evleneceği kişi hepsi seni etkileyecekti. Bunu bilmemen imkansız. Şiddet görüp hala aynı evde bahanelerle yaşıyor olman çok ilginç. Ne yapacaksın? Dayak yemişsin. Çocuğun da yok adamdan ne bekliyorsun? Burada hamile bir kadın konu açmıştı, kocası ilk defa ona şiddet uyguladı diye, kadın işi olmadığı halde adamı evden gönderdi.

kusura bakmayın ama sizinki bence biraz bencilce ve vicdansızca olmuş. sonuçta sizin eski kocanızdan olan çocuklarınız o evde kalıyor çünkü o ev annelerinin ama kocanızın eski karısından olan çocuğu o eve giremiyor. e çocuk da sizle yaşasa belki böyle ötelenmiş hissetmeyecekti. ciddi bir çifte standart var burda bence kendi eski evliliğinizden olan çocuklarınızı baş köşeye koyup adamın çocuğunu evden uzaklaştırmış ve bunu mağduriyetmiş gibi anlatıyorsunuz cidden ilginç

Hatırladım, kadının kendine bakacak hali yoktu. Adamın şu durumda boşanması zaten yvşklık ayrıca, hasta bir insanı atıp gitmiş öylece şu karakterde adamla evlenip insan olmasını da pek beklememek lazım.

bence de çocuklu çocuksuzla evlenmemeli. ya açıkçası bence çocukla boşanan kimse evlenmemeli ne gerek var ya hu. Allah yaşatmasın ama 2 çocuğum var boşansam evlenmem bir daha. bekarla evlensem ayrı dert çocukluyla evlensem ayrı dert. ben gelemem böyle şeylere cidden. takılırım bebeleri büyütüp kendi ayakları üzerinde durana kadar sonrası da keyfimin isteği ona göre bakarım

Orda rahatsız olduğum kısım sevdiğin kişinin kanından biri lafı. Yani kanından diye neden rahatsız olmayalım ben rahatsız olurdum. Ama tabi baştan böyle biriyle evlenilmesi büyük hata. Çocuklu bekar erken benim açımdan büyük soru işareti ama çocuk eve hiç gelmez diye de baştan söyleyen insana genç cahil birisi kanabilir. Yani benim çocuğum olsa ben babasına postalamam asla, kimse de ilk olarak bunu düşünmez. Aman kırk yılda bir geliyor der geçer, eve böyle gelip sorun çıkarsa irite olabilir tabi ki. Sevdiği adamın çocuğu diye hoşuna gidecek hali yok

İşte bu konulardaki öz annelerin çoğu da böyle.. ben de çocuk yapmadan kırk kez düşündüm baba ölse, pislik çıksa her şey mümkün naparım diye kendim yeter miyim evladımın yanında olur muyum karar verip yaptım.. siz iyi bir annesiniz hem anne hem baba olmuşsunuz bu tarz konularda çocuğu üvey anneye bırakmayı aklım almıyor benim de bir anne olarak babaya ceza değil direkt evlada ceza. Bir bakışı bir sözü dokunur mu demiyorlar çocuk siddet doluyor içindeki hüzünle

Konu sahibi ben değilim :)

Bende aynısını düşünüyorum o bunaldı kendi çocuğundan ama ben bubalmayacagım bakmak zorundayım sanki

Beni kandirdi derken senin icin kızımı sileceğim diyereek mi kandirdi? Adam zaten baba ve annesinin yetmedigi veya bakmadığı yerde tabi ki sahip çıkacak. Ne yapmasini bekliyordunuz?

yolun başındayken boşanın. zaten yanlış bir evlilik yapmışsınız

Paşa paşa bananne bakacak :) siz bakmayacaksınız boşanıp hayatınızı yaşayacaksınız eşiniz de orda burda kafasını taşa vuracak. Çocuğu da yanına almayacak. Atacak babanneye. Kendi daha evde bir yumurta kırmıyordur nasıl baksın zaten

Bu yazdığınız gerçekten inanılmaz sizin. Evlendiğiniz insanın bir çocuğu var. Ona hizmetçilik yapmak nedir. Anneniz neden çıldırıyor. Çok kötü kalplisiniz ana kız. Bakın ona ben bakamam diyorsunuz şu ana kadar olabilir bakamaz dedim. Fakat bu yazdığınızı okuyunca inanamadım. Lütfen ayrılın bu görüşte iseniz hiç durmayın. Bu iki ev arasında kalan çocuklara çok çok üzülüyorum ben...

eskidenmiş o üvey anaların zulmü şimdi devir değişti ama tabi ki korkunç bir durum anne olarak sırf adamın huzuru bozulsun diye çocuğunu kullanmak ve istenmediği belli olan durumların içine sokmak. ben de kurban ederim herkesi çocuklarımın tırnağına değil göndemek. Allah yaşatmasın

Şu an bişey kullanmıyorum çünkü başa çıkabileceğim düzeyde artık, terapi ile yaşıyorum.

Herkes halinden memnunken ben niye mi içerledim? Herkes derken babasının evine yani kendi evine de 8 aydır gitmeyen 16 yaşındaki ergenlik çağındaki çocuğuda mı kastettiniz. Birazcık empati yapsanız ya da kendi evlatlarınızı o çocuğun yerine koysanız neden içerlediğimi anlarsınız aslında. Ben çok iyi anlıyorum o çocuğu, çünkü benimde 16 yaşındaki oğlum aynı şeyleri yaşıyor. Babası sevgilisinin oğlunu tatile götürdüğünde ya da sevgilisinin oğlunu rahatsız diye acile götürdüğünde çok içerliyor. Evet ben onunla her yıl tatile gidiyorum. Rahatsızsa acile de gidiyoruz saati hiç önemli değil. Yani babasının ona yapmadığı herşeyi fazlasıyla yapıyorum Ama yavrum babadan da bekliyor maalesef. Emin ol eşinin oğlu da bekliyordur.

Çocuk annesi ile yaşıyor ve onunla yaşayacak en bilindik yalandır. Sana güvenerek yanına alıyor. Sen gidersen dara düşecek ve bakamayacak o yüzden şiddet uyguluyor. Ayrıl git bak ortada kalacak ve bütün planlar bozulacak.

Bilmiyorum ben olsam bırakmam çocuğumu tanımadığım kadının merhametine bana adilik geliyor

Eee gidin boşanın o zaman niye dayak yiyorsunuz?

Pedagogik bir eğitiminiz var sanırım bizim danıştığımız uzmanlar ve en son bir ilaç desteği ve terapi için psikyatriste gitmesi gerektiğini söylemişti. Ama siz hala, dayı diyorsanız haklısınız :) Neyse annesi böyle şeyleri gerekli görmediğinden ve velayet annede olduğundan düzenli olarak böyle saçmalıklara vakti yok..) G

darp raporu al ve boşan G

İnsanlar kendi çocukları olduğu zaman bile evlilikte zorluklar yaşıyor evliliğin gidişatı etkileniyor kaldı ki sadece tek tarafa ait büyük bir çocuk o çocuk ikinizin arasında yer bulmaya çalışacak yeri gelecek seni kabullenmek istemeyecek eski eş ile arada olan hep var olacak bir bağlantı vs vs birçok şey var evleneceksin dolu dizgin yeni evlilik vs yaşamak varken sen bunları yaşamadan çocuklu hayata başlayacaksın bu öyle çok seviyorum onun için herşeye varım diyilecek bişey değil şuan yeni aşkın tutkusu başka evlilikte bunları göremezsen pişman olacaksın ve herşey için çok geç olacak ayrıca ben çocuklu insanların boşanmasında erkeğe pek güvenmem çünkü hiçbir kadın çocugu varken kolay kolay boşanmak istemez burada her konuda görüyoruz o kadın çocuga rağmen boşandıysa adamda illaki vardır bi problem derim bu kendi düşüncem tabi her erkek suçlu demiyorum ama bu durumda da bu şüphe duyulup ona göre hareket edip tedbirli olmak iyidir

Uzun süreli bir ilişkisi varmış, aşıkmış terkedilmiş, o dönemden sonra da o ruh haliyle çok kısa sürede evlenmiş. Zaten aile çok karşı çıkmış ama dinlememiş. Düğüne az zaman kala hamilelik durumu olmuş, zaten sonra hemen çocuk. Bu ruh halini de hep doğumdandır, lohusalıktandır diye söylemiş çevresi, yakınları. Sürekli ilaç kullanıyormuş, tedavi için destekliyormuş eşim fakat kadının çocukluğunda kendi annesi de dönem dönem bırakıp gitmiş. Baya sorunlu bir geçmişten geliyor. Yani bir şeyler düzelmemiş. Son bir kaç yıl eşime karşı şiddete varan tartışmalar olmuş, yumruk atıyormuş, kriz geçiriyormuş vs. Ki ben eşimden bunları öğrendiğimde sen bir şey yaptın mı dedim, asla yapmamış. Ben o dönem inanmadığım için bana geçmiş konuşmaları okuttu, kadın sürekli af diliyor, düzelicem diyor. Eşim çok pişman, benimle ilgili değil kendiyle ilgili. Yani benimle tanışmayıp bekar kalsa da pişmanlık yaşayacaktı. Bir anlık depresyon, bunalım, yanlış düşünme daha kötü şeylere yol açtı diyor. Keşke yine o dönem evlenseydim ama en azından çocuğumun normal bir annesi olsaydı diyor, bir şekilde büyüyüne dek idare ederdim aynı evde diyor. O nedenle diyorum ya düşünmeden anlık kararlarla tanımadan evlilik de pat diye çocuk da yapılmaz. Ben hiç evlenmedim mesela, annemleri eşimle tanıştırdığımda ilk soru işaretleri vardı, fakat ailem şu an bayılıyor eşime, annem özellikle. Onların da benim de güvenimi kazandı. Benim için de başta böyle birine bulaşmış olması bir sürü soru işareti yarattı, çok sorguladım. Çünkü söylediğim gibi eşimden yana şiddet, aldatma, kumar vs olsaydı şans vermezdim. Lena9

Off burada hiçkimse yeni eş, kocasının önceki evliliğinden çocuğunu sevecek, hoşlanacak yazmadı, sorumluluğunu alacak, evine gelecek yemek pişirecek, hizmet edecek yazmadı. Zaten bir çocuktan bahsediyoruz, ne hoşlanması, oturup karşılıklı kahve içip sohbet edebileceği biri değil, bu bir çocuk. Çocuk eve hiç gelmeyecek, lafına inanan biri bu koşulla evleniyorsa, mağaradan yeni çıkmış, toplumdan izole yaşayan birisidir. Ve gerçekten psikolojisinde bir anormallik vardır. Aklı başında biri bu koşulla evlenmez. Zaten buna inanan biri evlenmesin. Birde şu var çocuğunu kendi evine getirmeyeceğini söyleyen adam adam değildir itin tekidir. Bununla zaten yuva kurulmaz. Öz evladına bunu yapan bir imza ile evlendiği kadına her şeyi yapar. Aynı bu konuyu açan konu sahibinin kocası gibi yeri gelir döver karısını.

Ben şunu bahsediyorum, mesela lena'da çocuk annede şiddet görüyor, annenin intihar eğilimi var, bir baba çocuğunu bu şartlara mecbur bırakmamalı. Lena eşinin bunu yapmasını savunuyor. Çocukta 8 yaşında hadi şimdi 10 olsun. Gerçekten çocuk küçük. Hadi annesinin intihar eğimilimi var ya çocuğa zarar verse? Bir baba nasıl bunu kabul eder? Azıcık adam olsa bunu yapmaz. Lena gelmiş bunu savunuyor. Bu durumu normal karşılamamızı bekliyor. Düzgünce ayrılamamış çiftlerde mutlaka çocuk anne ya da babadan etkilenip, ya da hırçınlığından kendisini yanlış şekilde ifade edebilir. Ama bunun çözümü var, evet kökten çözülmez ama desteklerle gayet idare edilebilir hale gelebilir bu durum. Bunu yapacak kişilerde çocuğun anne ve babası. Ben yeni eşi çocuktan sorumlu görmüyorum. Ama çocuklu eşle evlendiği an, bu çocuğu hayatına almış oluyor, çocuğun sümüğünü temizlemek zorunda değil, ama göreceğini bilir, çocuğun kustuğunu görmez ama hasta oldu vs haberi olur.

Ben dediğinize katılıyorum. Eşim tarafından kendisine zamanında çok söylendi, bak senin de bir gün ciddi bir ilişkin olabilir, ben de sana saygı duymak zorundayım. Çocuğun babasıyım ben saygılı ol, ortak nokta bulalım diye ki o dönemde zaten amaç iyi olsa bu teklifler değerlendirilir, yapıcı olunurdu. Fakat boşanma davasının ardından mal davaları ayrı olarak sürüyor bunu biliyorsunuz. E bu süreçte bu davalar tehdit unsuru olarak kullanıldı, eşime ve ailesine "o kadını bıraksın gel barışalım" dendi, çocuğa "o kadın yüzünden boynun bükük kaldı" denildi. Yani boşanmayı asla hazmedememiş, pişman olmuş bir eski eş varken onu makul bir düzeye çekmek inanın ki diğer eşin yapabileceği bir şey değil. Aslında anlaşılamayan nokta ben olmasaydım da eşim eski eşi yüzünden çocuğuyla ilgili çok sorun yaşıyordu, hatta bana dediği bir laf var "ben sen olmasan bu kadar bile uğraşmazdım, sen bana güç verdin ama olmadı" der. Yani bugün benden boşansa zaten anne bu şekildeyken eşim yine burada anlatılan ilişkiyi kurmaz, çünkü bir sürü dava, polis, karakol, bilmem ne olunca, zaten insanların artık yapacakları sınırlı oluyor. Evet anne o ilişkileri doğru kurgulasaydı, nefret yerine güven duygusu aşılasaydı, bugün belki farklılıklar olabilirdi. Fakat çocuk zaten o hırslara ve yanlış yetiştirilmeye kurban edilmiş durumda. Ek olarak şiddet benim kırmızı çizgim. Bugün değil eşimin cocuğu kendi kardeşim ya da eşim de bana gösteremez. Yani şiddetten sonra geri dönüş yok, ne kendimi ne de yarın bir gün bebeğim olursa onu aynı ortama sokarım.

Orasını da kadın düşünsün artık. Çocuğuna yapılan muameleden memnun değilse ayrılabilir. Aynısı adam için de geçerli. Çocuğun annesi çocuğuna iyi davranilsin istiyorsa çocuğu doldurmayacak, kimse 16 yaşında çocuğa bu hareketlerle tahammül etmez.

Zaten boşayacağım onu hiçbirşey istemeden o yüzden bu paikolojimle bide onla uğraşmak istemedim haklısınız ama salaklık ettim sabah düşündüğümde

İyi geceler uyuyduğunuzu düşünüyorum bende sabah işe gideceğim ama sabah okurum artık helak oldun ve yazmak istedim objektif kişilerden birşeyler duymak için.. eşimle yaklaşık 2 sene önce severek evlendik saha önce eşimin önceki evliliğinden olan kızının beni kabullenememesiyle alakalı kısa bir konu açmıştım. Biz gerçekten severek evlendik gercekten başkasını sevemezsin herşey hallolur kafasındaydım hep. Ailemi dinlemedim çok üzdüm.. zamanında beni ünv okutmak için onun bunun ağız kokusunu çeken her koşulda yanımda olan fedakarlıkları arşa çıkan annem.. hiç istemedi ağladı sızladı ölmüşüm gibi davrandı dul adam vs. Söylemleti.. arabamı satmıştım çeyiz için burda herkes yuhladı öyle maddiyatı olanda bir adam değil. Bileziklerimide satıp ikimize telefon almıştım.. yani giden hep benden biraz kafam kıyak kızlar. Sonum olarak benim derdim baştan herşeyi konuşmama rağmen şuan eşim annesi ve anneannesinin baktığı kızını baştan çocuk istemiyorum deyip kendi çocuğumu bile doğurmamamama rağmen kabul edip şimdi beraber yaşayacağız annesi artık bakmak istemiyor diyor. Ben hep yalnız yaşadım öğrenciliğimden beri şimdi nasıl kalayım ayak uydurayım boyum kadar kızla aynı evde? Beni kandırdı ve zamanımı çaldı bu adam.. boşanacağımı söylediğimde de kollarımı sıktı saldırdı. Evden git dedim girmedi.. yattı uyudu gurursuz öyle kendi kendime içiyorum hentame esnasında elini vurduğu gözüm de şişti.. Allah'a havale ediyorum ve ablam yeni boşandı ailem üzgün inanın boşanmak umurumda değil bugün boşanır bugün unuturum ama sülale baskısı ablamın olayı vs.. yalvarıyor yatmadan boşayacağım diye yemin ettiğim için.. hayal kırıklığı kızgınlık.. siz olsanız ne yapardınız

Bakın siz yine kendi deneyiminizi paylaşıyorsunuz. Bu anlattıklarının göre zaten karşıdaki anneyi haklı bulmak imkansız zaten. Kimse sadece anne ya da bana diye haklı olamaz. Anne olunca otomatik olarak aklı başında olgun davranan kişi olamaz. Ama sizin hikayenizi karşılık eminin karşıda en az 5 tane avm babası bulunur. Bir araştırma yapılsa sizin eşiniz gibiler azınlıkta kalır. Demek istediğim bu benim. Yoksa size aman da ne olursa olsun mahkumsunuz çocuğa bakacaksınız. Karşıdaki kadın ne yaparsa yapsın haklı falan diyen yoktur eminim. Tabi ki çocuk yapmak için çok çok iyi düşünmek gerekiyor. Kendi sorumluluğumuz ayrı, karşıdaki kişi baba olabilecek biri mi, ola ki ben öldüm/kaldım çocuğa bakar mi? Günümüzde artık evlenirken ola ki ayrılırsam insan gibi ayrılabilir miyim karşındakinden diye düşünmek bile gerekiyor cinsiyetten bağımsız. Allah hepimizi iyi insanlarla karşılaştırsın

Boşanın unutun o zaman. Ne sülaleniz ne de ablanız girecek kendini sömüren, darp eden adamın yatağına. Eliyle döven, eliyle sizden çalan adam af istemeye gelince ağzıyla yalvarıp işin içinden çıkıyor, afedersiniz siz enayi misiniz, bu kadar ucuza gidilir mi yani?

Cocuksuz bir hayat isteyen de bastan cocuksuz biriyle evlenebilir. Dünyanın binbir türlü hali var. Anne ölse, hasta olsa veyahut artık bakmıyorum dese baba çocuğunu ortada mi bırakacak? Anneanne babaannelerde ölümlü malum. Ayrıca mesele sadece beraber yaşamakta değil. Buradaki yorumlardan görüldüğü üzere kadınlar hafta sonu dahil eşlerinin çocuklarını hiçbir sekilde evlerinde istemiyor. Bu istek iyi niyetli bir istek değil kesinlikle.

Sizin eş ne denedi mesela? Çocuğuna sahip çıkmak için bu adam tam olarak ne yaptı? madem eski eş iddia ettiğiniz gibi bir ruh hastası, isteseydi velayet. Çocuğu ruh hastası! annenin üstüne atmak kolay, durumu çözmeye çalışmak zor işte onu da yapabilen koçyiğite gerçekten sorumluluk sahibi insan, erkek, baba diyoruz ne yazık ki sizin eş o sınıfa pek dahil oalmamış.

Sıkıntı şu bu dediklerinizin hepsi çok doğru ama bekar baba çocuğu almıyor. Yeni eş olduğu için çocuğu almaya kalkıyorlar. Baba elbette dilediği gibi çocuğu alabilir evine beraber de yaşayabilir ancak yeni eşle boşanınca çocuk yine hop babannneye ya da anneye postalanıyor. Yalnızken akılları nerede bu heriflerin asıl.. çünkü çamaşırı yıkayan kadın, yemeği yapan kadın, her şeyi ortak yapıyoruz diyen eşler de bile bütün yük kadında. Bu durumda yeni eş boşanma yoluna gitmeli kimse kimseye bakmak zorunda değil. Baba da çocuğuyla yaşayabilir pekala ama işte o zaman da çocuğu almıyorlar annesine gidip "ben yalnızım çalışıyorum evde olmuyorum nasıl bakayım" diyorlar

İşte bu yüzden çocuklu adam ve kadınla evlilikler sıkıntılı maalesef. 16 yaşındaki çocuğu annesi düşünüyorsa zaten dolduruşa getirmez. Ama baba da yeni eş ile çocuğu arasındaki dengeyi kurmak zorunda. Beceremiyorsa evlenmeyecek. O çocuklara da yazık. İşte bu yüzden hiç evlenmeyi düşünmüyorum. Çünkü ben de o dengeyi kurabilecek bir kadın değilim. Bende de tam tersi eşimi mağdur ederim oğlum için. Hiçbir erkek oğlumdan kıymetli değil mantığındayım.

Harika adam evladını, intihar eğilimi olan çocuğuna fiziksel ve psikolojik şiddet gösteren biriyle aynı evde bırakmaz. 8 yaşında çocuğun ağzından çıkanla çocuğa nefret besleyip evinde istemeyen birisin, böyle bir adamla Evlenmiş mutlu olduğunu iddia edip, komplekslerinden sürekli aynı konulara yazıp haklı olduğunu kanıtlamaya çabalayan birisin. Haklı olmadığını gayet iyi biliyorsun. Bu yüzden battıkça batıyorsun. Lena9

Bende öyle düşündüm sessiz sakin yaşayacagım. Yarın avukat bulucam en azından çocuğum yok sağılun Güzel diklerleriniz için

Asıl mesele çocuğun eve gelmesi ya zaten. Eve gelmesin babası hafta sonları birkaç saat görsün gelsin. İkiz küçük çocuklariyla evlenmiş kadın bile kocasının çocuğunu istemiyor. Küçük çocuğun olduğu evliliğin de nasıl zor olacağı malum. Adam o çocuklarla yaşıyor ama kendi çocuğu hafta sonu bile evine gelemiyor. Karısı aylar sonra gelirse 2-3 gün idare etme yüce gönüllügünü gösterebileceğini söylüyor ama bak hakkini yemeyelim. O çocuklardan ileride evlatlık beklemez ve göremezler umarım. Kadınların çocukları da boşanmış aile çocukları ama sorunlu değil, tüm sorunlu çocuklar erkeklerin ilk eşlerinden olan çocuklar. İnsan ileride çocuklarıyla ilgili imtihan yaşamaktan da korkar biraz bu çocukları bu kadar yerden yere vururken ama çok yürekliler maşallah.

Ev kendimin değil kiracıyım ama babam tuttu neden ben gideyim dedim üyeler git diyor şuan utancından o gelemiyor olaydan beri. Annemler öğrenmiş olabilir hesap verecek diye. Gurursuz değilim ben ama ev benim eşya benim niye gidiyim gideceğim yer bir kat aşağı yani o gitti annesine geride gelemeyecek Önceki

Hayır tabiki beni tetikleyen çocuk yüzünden dayak yemek oldu zaten madem o kadar değerliyse hayatını ona adasaydın benimle neden evlendin diye sordum psikiyatriste götürmeyi teklif etti yalvardı vs. Kendisi yok annesinde onu kovdum gece çok içmişim kafamı toparlamaya çalışıyorum muhtemelen yarın sülük gibi yapışacak bıgünde annesiyle durum değerlendirmesi yapıyorlar burası benimde evim onu göndermeyi düşünüyorum başarabilirsem boşandığında çünkü çok emek verdim bu ev için ondan daha fazla Avara

Boşanmış çocuğu olan bir adamla evlenecek bütün bayanlara sesleniyorum ; bu çocukları nasıl dünyaya getirdilerse eğitimleri üniversiteleri kıyafetleri evlenmeleri her türlü masrafını ya iyilikle yada mahkeme yoluyla karşılayacaklar hiçbir bayan anasının evinden getirmedi koşullar ı bu şekilde kabul ederseniz buyrun

Kendimden örnek vereyim, ben de boşandım. İkiz oğullarım var, 6 yaşındalardı ben evlenirken. Evlendim, çocuklarım da bizimle kalıyor Bende çalışan bir anneyim 5 sene olduk boşanalı. 3 yıldır da başkasıyla evliyim eşimin de 16 yaşında bi oğlu var Çocuk özannesiyle kalıyor 8 yıldır. Bize de haftasonları geliyordu Biz evimizi sıfırdan alıp, herşeyi yeni gelin evi gibi yapınca çocuk bizi çok kıskandı Tabi bu, çocuğun annesi yüzünden oldu! Baban evlendi, yeni karısına herşeyi alıyor, karısının üstüne ev yaptı çeyizi de baban yapmıştır , dubai balayı ücretlerini de baban ödemiştir , altında sıfır wv arabası var, babanın üstü başı marka.. Sana beş kuruş yolluyor (ki 7 yıl kolejde okuttu çocuğu) Elin çocuklarına babalık yapıyor, Sen de enayi gibi onları izle dediği için Çocuk bize cephe aldı bir anda Eve gelince Yüzüme bakmaz, teşekkür etmez, hoşçakal demez... laf atarım cevap vermez Çocukları tersler, oyuncaklarını saklayıp sinir eder Gizlice yatak odama girer, gizlice kapılarımızı dinler.. O gelince haftasonu planı yapamazdım, bayramda 3 gün bizimle olurdu.. aileme de gitmek istemezdim. Herşeyi geçtim de saygısızlığı ve kıskançlığı tüm sabrımı zorladı. Evet, çocuğun bizde kalacağını biliyordum Çocuğu seviyordum da. Çocuklarıma da bir o kadar abi gibiydi. Ellerinden tutup parkta sallardı. Doğum günü için pasta kesip kutlardım, Odasını ben kurdum, temizledim Abla gibi davranmaktı niyetim, kendimden emindim Çünkü benim de çocuklarım vardı ve bu evde kalacaklardı. Ben onun oğluna 3-5 gün niye tahammül etmeyeyim ki dedim? Çocuğu da alıp gezmelere giderdik, dışarılara yemeğe giderdik. tatil planları yapardık.. İyiydik çocukla nişanlıyken de. Annene sakın anlatma diye tembihlemiştik. Mutluydu çocuk bizle Çocuğa, ev aldık diye gösterdi eşim bir heyecanla... Bak senin odan, Sende gelirsin haftasonları diye Eve sıfır eşyalar, mobilyalar indiğinde Mutfak tam takım olduğunda Evi gezdirdiğimizde çocuğun tüm morali bozuldu Bir daha eskisi gibi olmadı, o gün anlamıştım. Nikah günümüzde de ayrı bir soğuktu bize. üstüne de balayı tatilimiz oldu Çocuk iyice kıskandı, maaşlarımızı sormaya başladı, bana para yollamıosun baba demeye başladı. Babalık yapmıyorsun bana ama evini düzmüşsün demeye başladı. Benim hakkımı karına mı yediyorsun baba, bu ev kimin üstüne diye eşime hesap sormaya başladı. baba-oğul ilişkileri de bozuldu bir anda. Dolayısıyla, bende oğlun bu eve gelmesin huzurumuzu bozuyor demeye başladım Eşim de, o zaman senin de çocukların bu evde durmasın demeye başladı Benim çocuğumu istemeyeni bende istemem, Götür annende kalsın, yada şehirdışına babasına yolla temelli demeye başladı Çocuklarım kırmızı çizgimdi, çocuklar yoksa bende yokum dedim restleştim ve anneme gittim Epey tartıştık, ben boşanıcam senden dedim O istemedi boşanmayı, onun yerine bana bağırıp çağırdı, haksızsın dedi.. nolmuş yani,2gün idare etsen ölür müydün dedi, ben seninkilere katlanıyorum ama dedi... Ozmn çocuğuna ve eski karına laf geçirmeyi bilmeliydin dedim Ben eşimin en çok baba oluşunu, merhametini sevdim. İyi bir insandı özünde. Gerçekten oğlu kıymet bilmese de Veli toplantısıyla ilgilenen, telefonunu- hattını alan, berberini takip eden, bayramlıklarını alan, cep harçlığını özel kurs ücretini aksatmayan, hastalığında şehirdışında hastaneye bile götüren, haftasonları avm atari salonuna götüren, gönlünü hoş eden, tatile götüren, kolej masrafını tamamen ödeyen bir babaydı... Keşke eski eşimde böyle bir baba olsaydı derdim kendi çocuğuna baba olan, benim çocuklarıma da abilik yapabilirdi çünkü.. Ama ben neyi hesap edemedim? Eski karısını!!! Kadının bizi kıskanacağını, huzurumuzu bozacağını, çocuğu aramızda ajan gibi kullanacağını, dolduracağını Hesaba katmadım. Ben hep çocuk bize gelip kalabilir ne olacak ki derdim... ama eksik düşünmüşüm Şimdi çok şükür çocuk bize artık gelmediği için, 8aydır yüzünü görmüyoruz... eşimle düzeldik, çocuk kavgası yapmıyoruz 8ayda bir gelen çocuğu da 2-3 gün görmezden gelebilirim.. eşim, haftasonları dışarda görüşüyor.. Çocuk da 16 yaşında, kursu var, arkadaşları var, hobileri var, bizim evi ne yapsın zaten.. 2 seneye de üniversiteye gider.. Demem o ki, Çocuklu biriyle evlenmek zor konu sahibi D deryadeyin Belki sende bunları yaşayacaksın Eski eş ve çocuk huzur vermiyor. zaman geçince ortalık biraz duruluyor sanırım.. en azından bizde böyle oldu. sen çocuk yapsan, üvey kardeşe alındı sana yapılmadı muhabbeti olacak.. Hep bir kıyaslama olacak, dolduracaklar 2. evlilik zor hele ki ortada çocuklar varsa, çünkü eski eşler de araya giriyor, çocuklar da İyi ölç biç düşün.. kimsenin çocuğuna annelik yapmak zorunda değilsin. Yada eşinin seni el üstünde tutması gerek, büyük bir aşkla gözünün içine bakmalı ki sen de onun çocuğu hoşgörebil... Yoksa çocuksuz biri için bunları yapmak çok zor

kronik depresyon nasıl oluyor. hiç mi geçmiyor MissCherryBlossom

Hayır asla bencil biri değilim. Taraf tutmuyorum, Aksine hakkaniyetliyim. Saygısızlığa karşıyım ben. Az önce de belirttim bunu Bahsetmediğim konularda var. Biz sevgiliyken veya nişanlıyken asla çocuk böyle değildi. Günübirlik dışarılara giderdik, yemekler yerdik, lunaparklara giderdik. Çocuk da iyiydi. Doğum gününü kutlardık, bayramlıklarını ben seçerdim, ayakkabısını ben beğenirdim, süpriz yapardık. O geliyor diye değişik kahvaltılar hazırlardım, çocuğun odasını ben kurdum temizledim. Yerleştirdim. Gelir kalır diye. Gerçekten istiyorduk. Çocuğa da kızamıyorum, annesinin dolduruşuna geldi. Çocuk bize gelince kötü, bizden giderken iyi oluyordu. Çözemedim. Ben saygısızlığa karşıyım. Kimse kimseye saygısızlık yapmazsa hayat daha güzel olur Herkes kendi çocuğundan sorumludur kendi çocuğum da olsa, hatalı olana hatalı derim. Çocuklarımı da gizliden uyardığım zamanlar oldu.. Ama onlar eşimi kendi babasından daha çok seviyorlar, kıymetini biliyorlar, özlüyorlar. Dolayısıyla saygısızlıkları olmuyor. Eşim de bunu görüyor.. Bu yüzden sorun yaşamıyoruz bizden yana. Yazı dilinde yanlış anlaşılmış olabilirim..

Yaşadığınız her şeyi çok güzel anlatmışsınız. Aslında bu tür evlilikler çok zor çevremde de gördüm hep. Dr lar çok ortaklı evlilik dermiş. Sizde aslında eşinizin oğlunu idare edecek potansiyeli ben gördüm. Şunu demek isterdim. Acaba uzmandan destek alsanız düzelme olabilir miydi ve aşar mıydınız bunu. Eski eşler hasta ruhlu ise genelde sizdeki yaptığını yapıyor. Tabi onların ayrılma nedenleri ile de ilgili olabilir bu durum. Ama sizin eş çocuğun da maddi olarak çok fazla ihtiyacını karşılamış. Karşı taraf çok yanlış yapmış. Demek ki o kadar cahil bir kadın ki oğlunun yetişmesi mutluluğu önemli olmamış onun için. Çocuk ergen anlayacak yaşta olunca sizdeki gibi kıskançlıklar oluyor gerçekten. Gerçi sizin ergenin kıskançlığı abartılı olmuş. Baba ona yapmasa karşılamasa hadi diyeceğim. Odasını bile yapmışsınız. O yaşta bir çocuk kolay kolay bu ev kime kalacak diye düşünemez belli ki bir büyük bunu ona söylemiş. Yine de bu ergene ben çok üzüldüm.8 aydır görüşmüyorsunuz babanın da maddi durumu var, eşiniz onu alıp önce onlar bir uzmana gitse. Benim bir arkadaşım var babanın evine iki kardeş hiç gidememişler. Baba başka şehirde evli Kadın evine istemediği için senede bir kere babanın yanına gidip pastane köşesinde buluştular. Kabullenmişlerdi. Fakat ben çok üzülmüştüm bunu duyunca ve inanın bu tarafı tanıyorum çok iyi insanlardı. Bu baba sonra yatalak olmuş senelerce o evlendiği kadın baktı yatalak eşe. Sevgi eken sevgi biçer derler... Siz yine de düşünün yazdıklarımı.. dediğim gibi çok emek vermişsiniz belki işe yarar.

Yaşayarak görmüş oldum hayat bu artık pozitif bakmaya çalışacağım içimde kalacaktı ailem izin vermedi diycektim. Şimdi olmadı diycem diye Düşünüyorum

Çocuk bizimle yaşamayacak diyen adama inanana köprü satabilirim :) Ne demek çocuk baba evinde yaşamayacak canı istediğinde? Babanız evleniyor diye ömrü boyunca babaevi kavramı bitecek mi yazık değil mi çocuklara Eşinden boşanınca babaevine dönüyor kadınlar 30-40 yaşlarında bile bu kapı kapanmamalı. En fazla şu şartı koyar mantıklı bir kadın; Babasının evi gelmesin diyemem, ama lütfen benden hizmet beklemeyin, ben tabiki sofraya bi tabak daha koyarım, ama sizin çocuğunuzun tüm bakımı ebeveynlerinde olacak çünkü bile isteye o çocuğu siz dünyaya getirdiniz. Gerçi mantıklı bi çocuksuz kadın çocuklu adamla evlenmez de o ayrı bir konu :)

Sonuc olarak siz bakmak zorunda olmasaniz bile o bakmak zorunda. Cocuklu adamla evlenirken cocugun sizinle de yasayabilecegi ihtimalini hesaba katarak evlenmeliydiniz, cünkü anneanneler ve babaanneler de sadece bir yere kadar bakabilir veya bakmak istemeyebilirler. Esiniz isi "oldu da bitti masallaha" getirmeye calismis ve öküz gibi de davranmis, ama ondan cok siz kendinizi cocuk konusunda kandirmissiniz.

Eşimden önce, dul ve çocuklu bir sevgilim olmuştu. Çocuğu annesiyle kalıyordu ve baba olgunluğu olan iyi bir adamdı. Bunu sorun etmeyeceğimi zannediyordum. Derken zaman geçti uzunca bir süre de iyi vakit geçirememiştik plan yapacaktık falan annesi aradı ve çocuğu bir haftalığına göndermesi gerektiğini söyledi bizim de plan iptal oldu haliyle. O gün anladım ben başkasına bağımlı bir hayat yaşamak istemiyorum diye ve biraz düşünüp uzatmadan ayrıldım. Özellikle özgür yapılı kadınlar için bu, pek de uygun bir seçenek olmuyor.

Yani bende şöyle bir durum var kanım çekmiyor bunu eşimede söyledim en banal ve klişe haliyle o kıza baktığımda eski eşini hatırlıyorum nefret etmiyorum çocuktan ama devamlı yüzgöz şekilde yaşamayada psikolojimin kaldıracağını düşünmüyorum. Yanımda annesi ile telde konuşmaları kadının ben bakıcıymışım gibi avmye alışverişe götürdüğüm çocuga ne yapıyorsunuz herşey yolundaymış diye sorması daha niceleri bunları daha önce neden maddi sorumluluk almıyor tek taraflı olmaz dediğimde napiyim almıyor demişti eşim. Onada bişey demedim o almıyor diye babasıdamı almasın yani. Ama bir yeğenim arkadaşımın kızı vs gibide sevemedim kızı bence seviyorum diyende yalan söyler. Sadece bir çocuk olduğu için her çocuğa ettiğim gibi merhamet edebiliyorum hepsi bu kadar. Nişanlöylen daha iyiydi bakış açım çünkü yaşamadan bilemiyor insan bende yargılardım niye bakmıyorlar 2. Eşler ölmezler ya baksalar diye ama konu bir tabak koymak değil elini ayağını kendi evinde istediğin yere tedirgin koymak, üzgün sinirli olup yalnız kalmamak özel alanının olmaması, başbaşa tatil aktivite vs yapamamak ve saymakla bitmez birçok neden var. Eşimede bunların içimde kalmasını istemiyorum ilk 5 yıl kesinlikle istemiyorum temelli olarak diye konuştum. Çevre baskısıda var işe bile götürüyordum ona rağmen babası çalıştığı yalnız kalacağ günler annesi gezmelerdeyken. Sonra soruyorum kendime o kadın olsa kendi maaşından senin çocuğuna birşey alırmıydı? Maaşından harçlık verirmiydi senin çocuğuna köpek gibi çalışıp. Alır işyerine götürürmüydü? Avm gezdirir montu eskimiş sanki yenisini alayım maaş almışken diye düşünürmüydü? Çocuğun düzenini mi bozdum acaba olmasam daha mutlu olurmuydı diye zaman zaman düşünüp uykuları kaçarmıydı? Kendi çocuğum olsa üzülürmü kıskanırmı dermiydi.. bence kimse çocuğuma bir şey yapmaz sorumluluk almazdı enayi gibi hissediyorum hatta salak gibi

Çok şey yazmak isterim ama neyse. Neyin kafası bu çocuklu bir insanla evlenip o çocuğu yok saymak nedir? Anne yada babasının da yok saymasını beklemek, tabi ki çocuk ebeveyni ile yaşayacak. Bahsedilen bir insan, kedi köpek yavrusu değil. Kaldı ki alışınca onları bile bırakamıyoruz. Sonradan gelen kimse o da çocuğu kabul etmek zorunda. Herşeyi geçtim vicdanınız buna nasıl el veriyor. Tv de bu tarz konuları izlerken herkes üzülüp ağlıyor, burada çocukken bu tarz travma yaşamış anlatan kadınlara üzülüyoruz. Peki herkes merhametli vicdanlı ise aramızda ki kötü kalpliler kim?

Benim sevgilim daha önce evlenip boşanmış çocuğu var bu konuda başlık açmıştım herkes evlenme dedi bende sizin yaşadıklarınızı yaşamaktan korkuyorum hemde aşırı derecede. Çünkü ben ilk kez evlencem evliliği doyasıya tatmak istiyorum çocuk istemiyorum ama bi yandan da hoşlanıyorum vazgeçemiyorum sizce aşk geçici bi duygu mu

Çocuk ayrı herşeyi sizin harcamanız apayrı.

Bu konu için kızını istemediğim için delirdi önce küfürleştik sonra böyle oldu.

Adamın çocuğu olmasa bile dövüyormuş yahu? Bu çocuklu adam konusu değil. Karısını döven rezil bir herifle, kapıya gelen polisi "sorun yok" diye geri gönderen akıl yoksunu kadının konusu! Üzgünüm ama bu.

Net olarak boşanacağını söylediğim için çıldırdı. babanne bakmak istiyor ama çocuk buraya gelmek istiyormuş