Allah razı olsun ilaç kullanmıyorum doktorum ilaç kullanacak kadar ilerlemediğini söylemişti sadece terapi gerekli demişti, ben de o desteği okuldaki psikolojik danışmanımızdan almıştım, gerçekten iyiydim ta ki dört ay öncesine kadar... şimdi evdeyim corona korkusuyla hastaneye de gidemiyorum Bitttter

En çok da bu yüzden oluyor işte yanlız kalmaktan kaldıkça sürekli kafamız da kuruyoruz amin Allah hepimizin yardımcısı olsun çok zor

Haklısınız doktora gideceğim en yakın zamanda. Siz nasıl atlattınız?

Merhaba kızlar, Buraya yeni üyeyim fakat uzun zamandır konuları takip ediyorum, belki benimle aynı sorunu yaşayanlar varsa beni daha iyi anlarlar, biraz olsun daha iyi hissederim diye üye olmaya karar verdim. 19 yaşındayım ve 2,5 yıl önce anksiyete bozukluğu teşhisi kondu, kendimi o kadar çaresiz hissediyorum ki nasıl anlatsam bilemiyorum, aslında dört ay öncesine kadar kendimi çok iyi hissediyordum, kaygılarımı kontrol altına almayı başardığımı hissediyordum, geçti gitti artık dedim. Bir süre sonra farklı bi boyutta tekrar döndü hastalık takıntım başladı ve sürekli ciddi bir hastalığım olduğunu düşünüp duruyorum, her hafta kendime farklı bir hastalık teşhisi koyuyorum, uyuyamıyorum, gülemiyorum, eğlenemiyorum hep bunun kaygısını yaşıyorum, baş edemiyorum, şüphelendiğim şeyi google'a yazsam diğer belirtilerini de yaşıyorum, yaptığım şeyin yanlış olduğunu biliyorum ama engel olamıyorum. Hayatı kendime zindan ettim, bu konuda tavsiyeleriniz varsa rica etsem benimle paylaşır mısınız? Kendimi kötü hissediyorum, Allah derdi olanların yardımcısı olsun gerçekten tükenmiş gibi hissediyorum kendimi. S

bu tür ataklar yaşadığınızda kısa bir yürüyüş yapın markete gidin ekmek almaya gidin. ya da güzel bir müzik açıp mutfağa girin kek yapın.

Bu arada bizim durumumuzda ilaç tedavisi ve terapinin birlikte yürütülmesi gerekiyormuş. Aklınızda

Amin çok sağolun bu korkular beni mahvetti

Teşekkür ederim, umarım işe

Öyle yapmaya gayret ediyorum, çok şükür biraz daha iyiyim bu aralar, sağolun. Kulkedisi3

Şuan tek yapman gereken ders çalışmak madem iyi anlaştığın arkadaşın kazanıp gitti sende çabalayıp onun okuduğu üniversitede bi bölüm kazanmayı hedefle çok güzel olur her şey kafa dengi bi arkadaşla üniversite yılları süper

İnşallah dediğiniz gibi tamamen geçer... yaklaşık iki haftadır vücudumun farklı yerlerinde seğirmeler var google baktığımda ALS, MS vb. Tedavisi olmayan hastalıklar listelendi önüme, iki haftadır içimi kemiriyor.. ama bu bitse diğeri başlayacak, inşallah ciddi bir şey yoktur, teşekkür ederim.

Geçmiş olsunn M

Ben de söylediğinizi yapmaya gayret ediyorum eğer arkadaşımın yanında olursam daha iyi hissederim inşAllah yapabilirim

Haklısınız, birkaç gündür hastalık konusunda hiç internete bakmıyorum kendime bu konuda sınır koydum umarım işe yarar bu korku atağı başladığı anda sevdiğim şeylere yöneliyorum ve şu an için azda olsa faydasını gördüm

Güzel tavsiyeniz için teşekkür ederim yazınızı geç gördüm ve cevap verdim bunun için kusura bakmayın. Kulkedisi3

Gerçek bir dert sahibi olunca hastalı hastalı ve bundan kaynaklı kaygı, endişe hepsi diğer sıkıntıma yöneldi ve maalesef sosyal fobim gelişti, zorunlu haller dışında sokağa çıkamıyorum, kendime güvenimi tamamen kaybettim. Ölümden deli gibi korkan ben artık bunu hiç umursamıyorum. Zamanında doğru ve etkin bir tedavi görseydim belki de bu duruma düşmezdim benim için çok geç artık, geçmişte yaşadıklarım sürekli beynimi kemiriyor, Allah kimseyi bu hastalıkla sınamasın

Hastalık hastası olmak dedikleri bu sanırım kafanızı dağıtacak bi şeyler olmalı hayatta bana iyi gelenler temizlik yapmak bi şeyleri düzenlemek çocuklarımla ilgilenmek yürüyüş yapmak cilt bakımı yapmak iyi olduğunuza ve iyi olacağınıza İnan'ın T

Sizin de yaşınız çok genç, ileri de dönüp baktığınızda en güzel yaşlarınızın bir hiç uğruna heba olduğunu farketmek daha çok koyuyor insana, mutlaka yardım alın ve bunun size zihninizin bir oyunu olduğunu asla unutmayın

doktorların ilk söylediği internetten hastalık araştırmayındır. deneyin ve görün en ufak bir araştırma mutlaka kansere ya da tedavisi olmayan bir sonuca götürür sizi. bakmayın internete hastalık konusunda.

Yazınızı geç gördüm bundan dolayı da geç cevap verdim kusura bakmayın, tavsiyeniz ve iyi dilekleriniz için teşekkür ederim gerçekten bunları söylemeniz içimi ferahlattı.

Evet tamamen hastalık korkusu. Psikiyatriste gittim ilac kullanmak istemediğimi soyleyince psikologa yönlendirdi o da çok fayda etmedi açıkçası. İşin kötü tarafı ben hastaneye de gidemiyorum korkumdan basit bir kan tetkikini bile erteledikce erteliyorum kötü birşey duyma korkusundan

Meditasyon ve nefes egzersizleri yapmanı öneririm. Bende de birkaç sene önce anksiyete bozukluğu teşhisi konmuştu. İyi geliyor denemelisin . push ; Kulkedisi3

O kadar yaygın oldu ki bu hastalık tek siz yaşıyormuş gibi hissedip daha da üzmeyin kendinizi İlaçlarınız mı iyi gelmiyor acaba doktora söyleseniz belki dozunu ayarlar farklı bi ilaç verir Allah şifa versin

Bişi olmaz 10 günde bir gidiyorum malum kontroller mutlaka gidin

Ben de çok kötü durumdayım tam atak dönemimdeyim nefes dahi alamıyorum kaygıdan Rabbim beterinden korusun çok zor

Çok çok geçmiş olsun ben de panik bozukluk ve hipokondriazisle yaşıyorum rabbim beterinden korusun bugünümüze de çok şükür. İlaçtan ziyade psikoterapiye yönelseniz? Terapi çok iyi geliyormuş. . push ;

Çok geçmiş olsun yıllar evvel benim de anksiyete problemim vardı psikiyatriye gittim ilaç kullandım gayet de iyi geldi ama terapiye başlamayı düşünüurum çünkü asıl sorunum terapiyle çözüp tamamen ortadan kaldırmak laızm bence

İnternetten uzak dur.. hastalık yazma oraya.. ve aklına hastalık geldiğinde düzenli nefes al baska seye odaklan sakin ol..

Ben de varım anksiyeteliler kervanında. Forumun kıdemlilerindenim hatta. 24 yaşındayım, kendi zihnimin ettiğini düşmanım etmez bana. Psikolojik sıkıntıları yaşamayan anlayamaz ne hissettiğimiz. Doktorlara inanmamak, ne dense de ikna olmamak, yemek yiyememek, uyuyamamak, duş almaya bile mecalinin olmaması, gülmemek, konuşamamak sadece ağlayarak beklemek, sadece düşünmek, düşündükçe daha kötüsünü düşünmek..

Geçmiş olsun, gerçekten o kadar yorucu bir şey ki bu Allah başka dert vermesin, yaklaşık iki haftadır hiç internetten hastalık araştırmıyorum, hatta mecbur olmadıkça elime telefonu almıyorum ve bir şeylerle meşgul olmaya çalışıyorum ve öncekinden daha iyiyim şükürler olsun ama hala düşünceler yokluyor tabii T

Merhaba bahsettiğiniz belirtiler benim eşimde de var. Bir kaç aydır doktora gidiyor. O da internetten araştırıp bahsettiğin hastalıkları gördü. Hatta o yazıları görünce bile seyirmeler tekrarladı. Hastane de öncelikle magnezyum, kalsiyum ve b12 ölçümü yapılıyor. Ve bu vitaminler takviye olarak kullanılıyor. Ama seyirme devam ediyor. Son olarak ALS MS gibi hastalıkların belirtisi sadece seyirme değil. Hiç aklın o hastalıklara gitmesin. Benign fasikulasyon sendromu bunu araştır ve içinin rahat edeceğini düşünüyorum. Anksiyete ve stres ile beslenen bir sıkıntymis. Daha sağlıklı huzurlu olman dileğiyle.

Aminnn. Hissettiklerinizi o kadar iyi anlıyorum ki Rabbim yardımcınız

öncelikle geçmiş olsun. anlattığınız sorunları bende yaşıyorum biri bir yerim ağrıyor dese bende de başlıyor ya da bir yerimde en ufak bir şey olsa google araştırmasın girişiyorum ve her yol kansere çıkıyor. benim geçmişimde anksiyete var zaten çok uzun yıllar önce ilaç kullandım geçti ama şimdi sanırım korona tetikleyici tekrar yaşıyorum. tecrübelerime dayanarak söylüyorum kesinlikle internetten hastalık araştırmayın. ders çalışmak iyi fikir değil ama bulmaca çözmek, kısa yürüyüşler yapmak örgü örmek bana iyi geliyor. ben yorulduğum için yardım aldım ve ilaç kullanıyorum. inanın herkeste kaygı bozukluğu ama bizdekinin derecesi normal değil. sadece şunu bilin mutlaka geçecek tecrübeyle sabittir.

evet bunları yaşadığım için sizi anlıyorum ama en azından kısa sürede olsa rahatlatır sizi. ben uyanmak istemiyordum sanki günlerce uyusam daha iyi olacakmış gibi geliyordu. ben artık o kadar yoruldum ki kafamın içini kemiren kötü düşüncelerden heme kendimi telkin ederek hem burada benzer şeyler yaşayanların yazdıklarını okuyarak hemde ilaç kullanarak daha iyiyim

Amin. Buna da şükür ne diyelim

Bu anlattıklarınızın aynısı bende de var en iyi ilacı da bi şeylerle meşgul olmak L

Aynı bende sizin gibiyim. Dikiş makinesi aldım, unutayım oyalanayım diye. Kaygılar hep orada ki, kötü olduğumda içimden gelmiyor oyalanmak bile. nefes alamıyorum son zamanlarda. Nefes açlığı yaşıyorum, yarım kalıyor sanki. Endoskopi oldum, birşey çımmadı. O gün iyiydim, sonra tekrar başladı. Kısır döngüdeyim resmen.

Öncelikle yanıtınız için çok teşekkür ederim Üniversite sınavına hazırlanıyorum, derslerime odaklanmaya çalışıyorum ama olmuyor, herhangi bir uğraşta edinemiyorum bunu yüzünden, sanırım biraz da yalnız olduğumdan kaynaklı, çevremde vakit geçirecek hiç arkadaşım yok desem yalan söylemiş olmam. Bitttter

Merhabalar... ben de malesef anksiyete ile mücadele halindeyim 20 li yaşlarımdan beri. tabii her şey yine sizde bitiyor. Mutlaka yardım alın en iyi sonuçlar terapi ve ilaç tedavisinin beraber kullanıldığı durumlarda oluyor. Aynı sorunları sizinle beraber yaşayan milyonlarca insan var kendinizi yalnız hissetmeyin malesef hassas insanların başına geliyor bunlar hep daha çok gençsiniz uzun ve güzel bir hayat sizi bekliyor. Korkularınızın arkasına saklanarak hayatı kendinize zehir etmeyin. Y

Merhaba, 24 yaşındayım. Kendinizi yalnız hissetmeyin, bu hissi yaşayan yanlız siz değilsiniz demek için yazıyorum. Eskiden bende kendimi sürekli hasta hissederdim özellikle üniversite yıllarımda bu durum rekor seviyeye ulaştı. Gitmedigim bölüm kalmamıştı, sürekli tahliller verirdim, sonuçları iyi görünce bı sure iyi hissederdim. İki ay geçti mi yok ben kesin kanserim yok böbrek yetmezliği var diye tuttururdum. Halsizlik, bulantı, bazen baş dönmesi hissederdim. Bikac kez acillik olduğumda panik atak geçirdiğim söylendi. Devlet Hastanesi'nde psiyatriye gittim ve ilaç başlandı. Ancak ben devam etmedim ilaçları bıraktım. Mezun olduktan sonra memleketime döndüm ve hem duzenimin değişmesi hem de şimdi ne yapacağım nasıl iş bulacağım düşüncesi ile durumum daha da kötüleşti. O kadar kotu hissediyordum ki bı çok geceyi acilde geçirdim. Neyin var dediklerinde sadece ağlıyordum tarif edemiyordum, çünkü tarif edebilecegim bir ağrım yoktu. Nefes alamıyordum çok çok kötü hissediyordum dünyam kararmis gibiydi. İnanıyor musunuz bilmiyorum ama hocaya gittim, nazar olduğumu söyledi ve okuya okuya hacamat yaptı. Bı sure hiç bir sıkıntım kalmadı. Ama bikac ay sonra tekrar atak gecirdim ve acile koştum, öyleydim ki tahlil vermeye babam tekerlekli sandalye ile taşıdı beni. Artık psikiyatriye gitmeye karar verdim. İlk doktorun verdiği ilaçlar bana iyi gelmedi, tekrar atak gecirdim. Psikologa gittim ama fayda görmedim. Daha sonra özelde bir psikiyatriye gittim farklı ilaçlar başlandı. Düzenli olarak ilaçlarımı kullanıyorum. Aslında düzenli kontrole de gitmem lazım ama açıkçası sürekli gitmeye bütçe ayıramiyorum. Şu an iyiyim çok şükür ama seneler süren bu durumumda hastalığımi kabul ettim. Bence bu geçecek bir şey değil ve ben dönem dönem yine acillik olacağım belki ilaçlarım değişecek bı sure iyi olacağım ama yine bu atak dönemini geçirmek zorundayım. Hatta bana doktorum psikolojik sorunların genetik yatkınlık la ilgili olduğuna değinmişti. Annem de senelerce antidepresanlarla yaşadı. O yüzden iddiası bana mantıklı geldi.

Bu benim şu aralarda covide taktm. Oldum ve cok hafif geçirdim. Smdi atlattm dedm ama gene basladı takıntım

Seni o kadar iyi anlıyorum ki defalarca buraya yazıp içimi rahatlatıyordum. Senin yaşadığın sorunların aynısını yaşamaktayım hastalık hastalığı biri bitiyor diğeri başlıyor taktım mı bi şeye kendimi yiyip bitiriyorum 3 aydır başım dönüyor bir sürü doktora gittim sonuçlar temiz tamamen psikolojik ama gel gelelim bana bunu anlat 3 aydır ilaç kullanmaya başladım bir az daha iyiyim çok şükür ama aklıma geliyor mu tabiki de geliyor. Çoğunlukla yanlız kalıyorum ailemden uzağım ve eşim her zaman evde olmuyor görüşeceğim kişi bile yok çoğunlukla evdeyim boşlukta hissediyorum kendimi bazen bi kaç gündür üzüntü yaşıyorım fazlasıyla bu panik atagımı tetiklemeye başladı hemen başım dönüyor gibi hissediyorum. Allah yardımcımız olsun

Dualarımdasınız, siz de bol bol dua edin Allah büyüktür.

Ah... Allah yardımcımız olsun, yalnızlık bu konuda çok etkili gerçekten ben köyde oturuyorum ve buraya taşındığımızda 12 yaşında falandım kimse benimle arkadaşlık kurmadı burda, ben de iyice içe dönük birisi oldum, geçen sene mezun olduğum lisede son yılda sıkı bir arkadaşlık kurdum ama okul bitti, arkadaşım şu an üniversite okuyor ben mezuna kaldım evde hazırlanıyorum tekrardan, o başka şehirde yaşıyor şu an sadece telefonla görüşüyoruz ve benim yaşadığım yerde yüz yüze konuşacağım, kafa dağıtabileceğim kimse yok ve bu da beni çok kötü etkiliyor (

Bu hastalıkla 12 yaşından beri mücadele ediyorum şu anda 36 yaşındayım, yazdığınız her şeyi bire bir deneyimledim. Düşündüğüm hastalığın tüm semptomlarını yaşıyordum, bana inanmıyorlar, hastalığımı bulamayacaklar, öleceğim diye ödüm patliyordu, sayısız mr, bt, kan tahlili, idrar tahlili yaptırdım. Yaşadıklarınızı ancak bu hastalığı yaşayan biri anlar o yüzden sizi çok iyi anlıyorum. İki üniversite bitirdim, formasyonumu aldım, çok güzel işlere girdim ama bu hastalık yüzünden hiçbirinde devamlılık gösteremedim. Şu anda elimde hiçbir şey yok. Evlenemedim, kariyerim olmadı. Kısacası demek o ki evet acı çekiyorsunuz, evet korkuyorsunuz, evet çok sıkıntınız var ama yol yakınken kendinizi iyi olduğunuza, bunun psikolojik bir rahatsızlık olduğuna ve eger yol yakınken doğru bir tedavi ile önlem alınmazsa tüm hayatınızın bu hastalık sayesinde idare edileceğine inanın. 19 yaş o kadar güzel ki... Ne yazık ki ben en güzel yaşlarımı bu saçma hastalığa kurban ettim. Umarım siz yolun başındayken bu konuda uzman kişilerle karşılaşır ve yardım alabilirsiniz.

Anı kurtaracak şeyleri zaten yapıyorum yoksa ömür geçmez zaten ama siz de bilirsiniz ki o kaygılar hep orda. Ben normal bir şeyler yapmaya çalışırken bile gölgeleri üstümde. Kafamın içinde susmuyorlar 1 saat kaçabilsem sonrasında muhakkak yakalıyorlar. Yorucu olan da bu.

Atak dönemindesiniz muhtemelen. Hepimizin başına geliyor. Geçmeyecek gibi geliyor ama geçiyor. He daha sonra tetikleyici şeyler olursa tekrarlayabiliyor, daimi çözümü bilmiyorum. Terapi+ilaç tedavisi sanırım,

Merhaba külkedisi herşey senin elinde bunu biliyorsun dimi. Sağlıklı olsamda kendini sürekli hasta olarak dusunmeni düşündürecek ne yaşıyorsun. Farklı uğraşlar bulmalısın kendine böylelikle kolayca asarsin bu problemi. İstersen kendi işinle ilgilen ve onun için alternatif ne yapabilirim araştırmaları yap. Sağlığın kötü olsa sana zaten sinyal verir vücudun. Daha çok küçüksün lütfen kendini boşuna bu girdaba sokma

Bende tam tersi aslında bir sıkıntı duyunca hemen hastaneye gidip muayene olmak istiyorum. Rabbime şükürler olsun hiçbir zaman kötü bir şey duymadım yani endişelerim hep yersiz çıktı. Ama her seferinde yine de bir şey bulup endişeleniyorum. Ya da tahlil sonuçlarım çıkana dek çok zorluk çekiyorum. Ya siz anlıyorsınuz beni işte. Atak zamanlarında uyuyamıyorum, yemek yiyemiyorum, titriyorum. O dönem hangi belirtiye takıntılıysam sürekli onu yaşıyorum. Her günümüze şükürler olsun şikayet etmiyorum Allah beterinden korusun.

Sanki beni anlatıyorsunuz