Canım onun kızgınlığı siniri sana değil yaşadıklarına. Bir şekilde atması gerekiyor ve bu siniri kaldırabilecek bir tek seni görüyor. Başkasına yapsa gider ama sen kalıyorsun. Hastalığına ver. Zor bir durum.

Hiç tanıdıgım yok ms dedıgın serdar ortacınkınden mi tam cıkaramadım bir tandııgım var eger oysa genç yasta gayet ıyi ılaclarını alıyor. Allah kolaylk versin canım sen ıyı bir evlatsın. Benimde babam beyin amelıyatı gecirmişti. Cogu seyı uzun zaman hatırlayamadı. Bende o zmaanlar bana karsı ılgılı olsun dıye dusunuyordum hanı benı dusunsun ama sonucta sımdı dusununce canları yanarken çok zor.

ay kıyamamya nazı size geçiyor demekki. Amor-a

Size de çok geçmiş olsun.

Bütün hayatımı ona göre şekillendirdim. Bu hastalığa endişe üzüntü iyi gelmiyo diye geçmişte de yayınlanan komedi dizilerini bulup açıyorum birlikte izliyoruz. İçinde bulunduğu durum tabiki kolay olamaz. Ben onunla yaşadığım için ben birebir şahidim. Onun egzersizleri yapması onun yararına en azından el kol güçlenmesi için şuan kumanda kullanabilio ama güç kaybı olursa onun için de bana muhtaç olmuş olucak aslında bu kendini daha da kötü hissettiricek karamelim

Aslında işte sinir kızgınlık yok. Bunun Allahtan gelen bi sınav olduğunun bilincinde. Sadece yalnızken çok farklı biri varken çok farklı oluyo karamelim

İlaçlar ekstra bizi halsiz bırakıyor. Eskiye göre isteksizim, güçsüzüm. Bir konserve kapağına bile güç uygulayamadım. Bu moral olarak etkiliyor. Siz baktığınız için size yönlendirmiş sanırım umutsuzluğunu, üzüntüsünü. Bizim hastalıkta iyileşme var ama kötü örnekler de çok vazgeçmişlik duygusu yaşıyorsun. I

bizim bir akrabamiz ve eski oturdugumuz evde ms hastasi olan komsumuz vardi ama onlar yatalak falan degil hatta biri ms olmasina ragmen bir gayretle dogum bile yapti ama kisilik bozukluklari oluyordu ozellikle hastaliklarinin atak zamanlarinda ve cok yorgun oluyorlar kaslari zayif oldugu icin sanirim

psikolojik olarak kendini sağlamlaştırmadıkça, havada kalacaktır. belki psikolog ile görüştürebilirsiniz. daha verimli olabilir. ilacı ve durumu hakkında yorum yapamam zaten öyle bir bilgim de yok. ben hastalarıma anlatırken hep kumbara örneğini veririm. msin egzersiz kumbara gibidir. bir sonraki atakta harcayacak yatırımınız olmalı. yoksa var olanlardan yer diye... ama sizinki durumun farkında ve istemiyorsa önce istetmek lazım

Ms değil ama yatalak olan akrabama kızı bakıyor, onlarda sizler gibi, hastada hiç bir çaba yok, ters biri olup çıktı üstelik, biraz yaşlıca olanlar salıyor sanırım kendimi, nasılsa bakan var yaşadığım kadar yaşarım işte diye düşünüyorlar bence. Allah yardımcınız olsun. karamelim

Kullandığı bi antidepresanı var hali hazırda. Aynen dediğiniz gibi egzersizlerin önemini anlattılar. Hatta o nefes egzersizi konuşmanı bile daha akıcı hale getirir dediler ama yapamam çok zor diyor 3nity

Acaba sizde yoruldugunuz icin biraz da alinganlik yapiyo olabilir misiniz sonucta hasta size muhtac ve size nazi geciyo diye yanlis yorumluyo olabilir misiniz birakin yapmasin siz hep onu sevdiginizi ne yapmak. istedigini sorun belki onunda duygu durumu karisiktir empati yapmaya calisin biraz yapmasin hareketleri de sıkıntı yapmayin kendinizede karamelim

İşin ilginci benim ki tüm aksiliğini bana yapıyo. Başkalarına bal börek herkes onu çok pozitif buluyo insanlar gidince de bana diyor ki dışı seni içi beni yakar mı diyosun diyo çakal anam farkında bana

İyi akşamlar arkadaşlar. Tanıdığınız ettiğiniz var mıdır bilmiyorum bana bi yol gösterin. Annem ms hastası 2 yıldır yatalak halde. Konuşmasında herhangi bir problem yok akıl sağlığında da. Bacaklarında hiç hayat yok. Kollarında da belli olmayan saatlerde güç kaybı oluyo. 1 yıl boyunca eve fizyoterapist geldi ve bir gelişme olmayınca bıraktık. 2 ay önce de evde sağlık hizmetlerinden fizyoterapist geldi ve kolları ve diyaframı için kendi yapabileceği şeyleri gösterdi. Bunlara alıştık tamam orda bi problem yok. Ama annem kesinlikle gelen giden hiç bir fizyoterapistin gösterdiği kendisinin yapabileceği şeyleri asla yapmıyo. Yani bu hastalıktan önce çok gayretli bi kadındı ama bana çok güvendiği asla kendini zorlamıyo. Ya da ben çok mücadeleci bi insanım onun bu boşvermişliğine dayanamıyorum. Nörolojik muayenede Elinde kolundaki güçten doktorların canı yanardı ve bu tarz hastaların kendini bi yerden bi yere kollarıyla transfer ettiğini de biliyorum. Çok üzülüyorum duruma herşeye yetişip koştuğum için amaaaan nasılsa o yapar diye mi düşünüyo. Bazen diyorum bak bana hiç acımıyosun etmiyosun biraz gayret göster diyorum yani en azından sana gösterilenleri yap diyorum. 30 tekrar yapması gereken egzersizi en fazla 3 kere yapıp aman öf diyip bırakıyo. Hani desem herkese karşı böyle tamam ama tek bana. İnsanlara çok acır üzülür durumu olmayana fakire fukaraya hastaya asla kıyamaz aşkımlı canımlı konuşur. Ama bana o kadar güveniyo ki sanki diyorum bana karşı hiç acıma duygusu kalmamış. Yani bu hastalığıyla alakalı da olabilir belki ama diğer insanlara inanılmaz şefkatli. Bazen benimle konuşurken kaşları bakıyorum çatık çatık. Hiç bişeyini eksik etmiyorum kişisel bakımını bile bi başkası yapıcaksa başında bekliyorum iyi olsun güzel temiz olsun diye. 2 yıldır yatar durumda Allaha şükür bası yarası çıkmadı güzel bakıyorum. Dua ediyo allah razı olsun ama demek insan anne şefkati de istiyo. Konuyu da çok dağıttım bazen içlenip ağlıyorum. Toparlıyayım; tanıdığınız ms hastaları gayretsiz ve kişilik ve karakterleri öncekine nazaran değişik mi

annenizin durumu normal. ms hastaları genelde depresyondadır. patlamaya hazır bomba gibi bir hastalığa sahip olmak insanı tüketiyor. hiç psikiyatri muayenesi oldu mu? bunu söylemekten hoşlanmıyorum ama yapılan çok araştırma var, ms hastalarının intihara meyli olduğuna dair. kendini bırakıp ölümü beklemekte bundan farksız. annenize egzersizin önemini anlattılar mı? özellikle nefes egzersizlerinin? karamelim