Öncelikle bende aşk bitti ayrılmak için yeterli sebep değil canım. Ortada babası annesi güzel bir ailede büyüme hakkı olan bir çocuk var. Yoğun bir çalışmanız mı var. Sabah 9 akşam 6 ya kadar o çocuğa bakarken sen ne yapıuorsun. Eşin kendine zaman ayırıyor bu gayet normal bir durum. Antremana kahveye sıkkıkla gitmiyorsa anlayış gösterip seninde kendine zaman ayırman gerekiyor. Bu ayırmadığın zamanın bedelini karşıya yükleme. Çocuğa ne kadar baktığını ve senin ne kadar baktığını hesapla daha çok zamana ihtiyacın olduğunu anlat. Mutluluğu sadece eştede aramamak gerekiyor. Kendine zaman ayır. Birlikte yapılacak aktivitelerde planlamaya çalışsan belki her şey farklı olur. Mesela maça gidiyorsa birlikte gidin.

O haftada 4 gun okulda haftada 2 gun kursu var. Hafta sonu antrenmanda, hafta ici de koyabiliyor. Ayarlama kendisinde. Bir kuluple anlasirken ihmal etmeme sozu vermisti. Cunku 2 sene ayni problemi yasadik. Soz veriyorsan basla dedim. Ben haftanin 5 gunu gidiyorum. 3 gun oglene kadar. Haftada 2 gun kursum var. O nedenle 9-18 saatleri arasinda okulda oluyorum. Bakicimizla oglene kadar 4 gün anlastik. Eger kurs acmami istiyorsan sen bakacaksin dedim. Bakici kabul etmiyor dedim. Tamam dedi. Yakinimizda anneanne babaanne olmadigi icin kimseye birakamiyoruz. Ben kuafore, bankaya, arkadaslarimla sohbete cocugumla gidiyorum. Bakmasini istedigimde alacağım cevabi bildiğim icin teklif dahi etmiyorum artik. Ben boyle iken inun haftada iki kez is harici eglwnmeye cikmasina canim sıkılıyor. Cikma dedigimde tum aksam elinde telefon ve kumandayla oturur. Onu oyle görüp sinir olacağıma, hic ses çıkarmıyorum gidiyor. Zaten dogru duzgun evde görmüyoruz. Gorsek de ya televiyona ve telefona ya bilgisayara kilitlenmis halde buluyoruz. Cani istediginde izin alıp il dışına gitmesine daha girmedim. Ayda bir o da ouyor. Ne hali vars görsün modundayım su anda.

5 senelik evliyim. Iki buçuk yaşında bir çocuğumuz var. Ikimizde çalışıyoruz. Ne yazık ki aynı kurumdayız. Bende aşk sevgi kalmadı. Evliliğin bitmesi için yeterli sebepler ama bitirme konuşmasını bir türlü yapamıyoruz. Çünkü sürekli dısarıda. Yok toplanti, yok antrenman, yok kahve vs. Haftada bir gün cocuga bakıyordu sabah 9 aksam 6ya kadar. Sanırsınız dünyanın yükünü yuklenmis. Hediye aldım fakat evliligi kurtarmak icin degil, mutlu olsun diye. Yeni yil hediyesi niyetine. Arkadasima alir gibi. Bu adam her aksam cocuk pesinden aglarken çıkıyor, ben agladigi icin cocuga kiziyorum. Nasilsa evle alakasi yok, cocugun duyguları umrunda degil. Biz nicin aynı evde yaşıyoruz? Bir senedir bunu sorguluyorum. Dışarıya evli görünüyoruz sadece ki böyle bir çabam yok. Birbirimizden ziyade ailelere anlatmaktan anlamamalarından kaçıyoruz sanırım. Kafam kalbim bomboş. Onun yüzünden cocuguma kızmak istemiyorum artık. En azından bunu dile getireceğim. Yusske Canim oğullarim 💚💙 Anneler

Bu olaydaki en masum kisi cocugunuzdur, zaten kizmayinda ona! 2.5 yasinda cocuk ne bilsin sizim derdinizi, cocuk dogal olarak babasinin arkasindan agliyor. Meselenizden lutfen cocugunuzu ayri tutun. Babasinin arkasindan agliyorsa ona bir aciklama yapmadan dikkatini baska yere dagitin. Esinizle olan meseleye gelince aranizdaki sefkat muhabbet bitmis sanirim. Evliliginize bir sans vermeyi dusunuyormusunuz yoksa ipler kopsun artik bitirelim modundamisiniz? Eger sans vermek istiyorsaniz esinizle guzelce konusup bu tempoyla devam edemiyeceginizi anlatin. Iki tarafli calisma olunca haliyle birbirinizlr vakit gecirmiyorsunuz. Firsatiniz varsa cocugunuzu bir gun anne/kayinvalideye birakin gece icinde, ve o gun esinizle kaliteli vakit gecirmeyi planlayin. Yogun temponun icinde birbirinizi gozden kaybettiniz, vakit gecirdikce eminim birbirinizi bulcaksiniz geri. Bol sanlar