Ben de öğretmenim ve hala anlayamıyorum böyle soru öğrenciye neden sorulur.. maalesef eski kafali meslektaşlarım var. maalesef.. tek dertleri para olan meslektaşlarım var bloodstory Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bize de diyordu müdür çıkıp neden ödemedin, ne zaman ödeyeceksin vs va diye defne-28

Alevv8142 ögretmensiniz sanirim isinizi hakkiyla yaptiginizi dusunuyorum ancak benim ogretmenler gununde goturdugum hediyeyi sinifin ortasinda acarak dalga gecen bir ogretmenim vardi mesela hic unutmam

okul hayatim bitti onun yuzunden baska bir okuldan okul birincisi olarak olarak onum sinifina gelmistim ama olmadi iste gurur yaptim bidahada okula isinamadim hic

Var ne yazık ki böyle meslektaslarimiz. Bunun gençlikle yaslilikla tecrübeyle toylukla da ilgisi yok. Empati yapabilmek, pedagoji bilmek, erdemli olmak gibi kriterlere sahip olmak lazim. Benim sınıfımda babasini kaybetmiş 2 öğrencim var sirf incinmemeleri icin anne baba kelimelerini ayri ayri bile kullanmam, aileniz, veliniz derim. Bazı insanlar ya patavatsizliklarindan ya da cidden kötü niyetten bu ufacik inceligi bile beceremiyor, tuhaf

Öğretmen bir arkadaşım var. Devlette branş öğretmeni, psikoloji 3. Sınıfı okuyor bu sene. Kendi söylediği pedagojik formasyonun kesinlikle yetersiz ve ciddiyetsiz oldugu. Psikoloji okumaya başladıkça öğrencilerine daha faydalı olduğu, hassasiyetinin arttığı buna karşılık çocukların başarılarının da arttığı. Ve öncesinde sürekli şikayet ederdi, İstanbul un kötü denebilecek bir semtinde lisede öğretmen ve özellikle erkek öğrencilerle çok zorlanıyordu... Toplumca aslında ruh ve akıl sağlığımız için rutin kontrollere ihtiyacımız var. Ama işi insan yetiştirmek olanlar için daha hayati olduğunu düşünüyorum.

ABD'de psikoterapi yapan psikologlar için de psikoterapi zorunludur. Çünkü ben birine psikoterapi yapıyorsam benim ruh sağlığım da iyi olmalı ki ona faydalı olabileyim. Benim de psikolojik sağlığım iyi değilse ben ne kadar faydalı olabilirim ki karşımdakine? Evlilik terapistleri için boşanmak büyük bir travmadır, çünkü mantık aynı şekilde işler. "Ben daha kendi evliliğimi yürütmeyi beceremiyorum, başkasının evliliğine nasıl faydalı olacağım?" Dediğin gibi insanlarla muhatap olunan işlerde kesinlikle psikolojik sağlık önemli. Bankacılar için de mesela düzenli öfke kontrolü, otokontrol, stres yönetimi eğitimleri verilmeli; gerekenler psikoterapi almaları için yönlendirilmeli.

Hala var mı böyle saçma sorular ya.

Kesinlikle öğretmenlere takıldığını düşünüyorum ben de. Tüm yorumları okumamıştım, şimdi okuduklarımın bazıları çocukların psikolojisini düşünün vs yazmışlar. Ne sanıyorlar acaba? Ders nasıl verilir diye öğrenip öğretmen olduğumuzu falan mı düşünüyorlar ki?

Ben yapıyormuşum gibi yazmışsınız. Anlamadığım için sordum.

Bu tarz sorular bir de ayri odaniz varmi? olan gururla soylerdi olmayanda soylemeye cekinirdi. ne gerek var yahu? Veliyle birebir konusulabilir bu tarz seyler. Bazi ogretmenlerin sorduklari sacma sorular gercekden cok gereksiz.

Biz ogretmenler olarak ne Kadar dikkat etsek de malesef cocuguna sarilan veliler bile burukluk olusturabiliyor. Bu durumda sadece ogretmenleri suclamak dogru degil diye dusunuyorum

Sonuna kadar katılıyorum.. benimde babam çok küçükken öldü. bu sorulardan hep çekinirdim. her seferinde anlatırken çocuk yüreğim acırdı...

Hic bu acidan dusunmemistim. Ben sadece ona ek gelir olsun diye almistim. Ama sizin dediginiz de mantikli. birdaha almamak en dogrusu

Benim okulumda ne ben ne de diğer öğretmen arkadaşlarım sormaz. Hatta bu konuda müdürümüz de rehber hocamızda uyarır. Aile kavramından bahsedilir ama anne baba tekil sorulmaz. Küçükken bana da hep sorulurdu ne gerilirdim sıkılırdım sıra gelmesin isterdim. Halbuki babamın mesleği de güzel. Neyse ki artık sorulmuyor ya da öyle umut ediyorum. Öğrenci tanıma formları sayesinde sınıfın nabzı ölçülür Sınıfta annesi olmayan öğrenci var diye anneler günü etkinliği yapmayan öğretmen arkadaşım var. Ama bu konuda gençler duyarlı bu da bir gerçek.

Ben özel bir okulda gorevliyim kayıt okurken tanıma formu doldurtuluyor ogrenciye.. Kendi sınıf ogretmeni oldugum sınıfın biliyorum genelini.. Yalnız kendi cocuklugumuz gibi utangaç bir nesil yok ben tanima asamasindayken pat diye annem babam ayri annemde kaliyorum deyiveriyor cocuk bilincli bir sekilde.. Digerleri de garipsemiyor zaten.. ozel okullarda anne baba ayrılıgi cok fazla.. Ayrica anne baba meslegi soylerken sıkılan utanan cocuk da yok ortaokulda.. Okula gore degisebilir. Okul hayata hazırlıksa sorulmasında sakınca yok bence Gercek hayatta hic mi sorulmayacak bu sorular biz sormasak sıra arkadasi soracak.. Shusui

Benim babam zengindi ben ilkokul ortaokul ve liseye giderken, ama okudugum okul, gelir seviyesi düşük ailelerin fazla oldugu bir devlet okuluydu. Ben hep marka seyler giyerdim. Ama yirtik pirtik ayakkabisi olan cocuklar da vardı. Cok ağlardım baba su sinifta bir kiz var üşüyor falan derdim. Babam okula cok fazla yardim etti. Maddi olarak. Tam bilmiyorum ama sanirim öğretmen bizde para oldugunu anladığı icin babami okul aile birligi diye birsey vardi ona katmıştı. bizim ogretmen sormazdi sanki baban ne is yapiyor diye ya. Babam ve birkac veli daha sinifin eksikleri yardim toplamaca ogrenciler icin falan oyle seylere cok yardim etmisti. Biz ama guzel çocuklardık paylaşmasını bilirdik kimse kimseyi ezmezdi. Ogretmenler de ezmezdi yani. Benim pek kotu anım yok bence butun ogretmenler sormuyordur baban ne is yapiyor diye.

İşlerini bilmekten ziyade çocuklara direkt arkadaşları arasında sormak yanlış. Babasından ya da annesinden utanacak ya da öğretmen çıkarına göre yaklaşacak anlamında değil her zaman ama küçük yaştaki çocuklar acımasız olabiliyor. Misal veriyorum "Babam pazarcılık yapıyor" dese o çocukla dalga geçecek bir güruh olabilir, bu da çocuğa ileride travmatik bir anı olarak geri dönebilir; okuldan soğumasına, belki babasından haksız yere utanmasına sebep olabilir vesaire. Ya da ebeveynlerinden birini kaybetmiş bir çocuğa bu sorunun direkt olarak sorulması, arkadaşlarının içinde "Babam/Annem öldü" demesi onu çok yaralayabilir.

Evet canım aynen katılıyorum. babam rahatsızdı ve çalışmıyordu. onun için baban ne iş yapıyor sorusundan nefret ederdim. Yokuspokus

Kesinlikle katılıyorum ve okullarda etkinlik adı altında örnek anneler günü gibi etkinlikler kutlanmasın fakülteden mezun olana kadar hiç bir arkadaşım veya öğretmenim bilmedi annemi çok küçük yaşta kaybettiğimi lütfen eğitimci arkadaşlar minicik kalpler bilseniz neler yaşıyor ne fırtınalar kopuyor

Bunun için öğretmen ve okul yönetimi eve form yolluyor doldurup veriyoruz herkes aşşa yukarı biliyor kimin ne iş yaptığını veliler arası sohbette

İşte o acımasız zorba çocukları iyi yetiştirmek lazım. Dikkat ediyorum, yaşıtlarını giyimi maddi durumu sahip olup olamadıkları üzerinden aşağılayan çocukların anne babaları da hep aynı ukala burnu havada tipler. Çocuk ne görüyorsa onu yapıyor maalesef.

Menfaat uğruna sorduklarını düşünüyorum. Benim babamın işini öğrendikten sonra okulda neyi yenileyebiliriz diye düşünüp babama liste verdiler. Babamda bir kısmıyla ilgilenip gerisini bıraktı böyle saçmalık mı olur diye.

Daha bir kaç gün önce bi öğretmen arkadaş çocuğun anne ve babasının ayrı olduğunu öğrenmiş. Bunu dersten cıktıktan sonra öğretmenler odasında anlatıyor. Yani belli ki herkesin içinde ilk derste bu konuyu kurcalamış, çocuğu rencide etmiş, bir de öğrendim diye ilgili öğretmen havalarına girmiş övünerek anlatıyor. Yazık halimize.. simenta ben bir garip aşk

Ahhh çocukluğumun en acı günleri. Her seferınde ağlarım.. hıçkıra hıçkıra.. yeni nesil öğretmenler lütfen sormayın. Annesini babasını. Babam öldü demeye dayanmazdım

yürekten tebrik ediyorum sizi. okuduğum yorumların çoğu gerçek dışı. linç etmekten başka bir şey yok.

dün akşam kim 500 milyar isterde koç üniversitesinde elektrik elektronik okuyan bir delikanlı yarıştı. yarışma biraz ilerleyince sordu sunucu annen baban ne iş yapıyor diye? ne alakaysa. sanane bizene. çocuk annem çalışmıyor babam pazarcı dedi. yazları pazarda babasına yardım ediyormuş. tam burslu okuyormuş. takdir ettim çocuğu. mis gibin evlat maşallah..

cevabınızı çok abartılı buldum. bunu yazarak öğretmenleri rencide ediyorsunuz. böyle bir yanıtı hiçbir eğitimci vermez, veremez... insana saygı vardır, veliyi yaptığı işten dolayı küçümseyemez... ben de öğrencilerime form dağıtıyorum ve asla asla sınıf içinde maddi durumları ya da aile içi ilişkiler ile ilgili tek soru sormuyorum. formlarda zaten bilgi ediniyoruz. ha bu niçin gerekli derseniz; bizim her cuma, cuma hayrımız vardır bayan öğretmenlerle. isteyenler 5-10 lira veriyor ki 40-50 kişiyiz. bu parayı değerler eğitimi komisyonunca belirlenen - ben de bu komisyondayım- öğrencilerin velilerini çağırarak kimseye söz etmeden gizlice veriyoruuz. örneğin hafta başında bir öğrenci geldi nakille. tanımıyoruz çocuğu. velisi yanıma gelip evde sadece 2 yumurta var, kocam bizi terk etmiş, 5 çocuk ne yiyecek diye anlatınca, öğretmen arkadaşlarıma anlattım ve anında hatırı sayılır bir miktarı toplayıp öğrencimize gizlice verdik. kızın o mutluluğu anlatılmazdı. yine okullara kıyafet, kırtasiye yardımı yapılıyor. bunların isimlerini sınıf öğretmenleri belirler ve yardımlar gizlice yapılır. ben durumunu bildiğim çok sayıda öğrenciye kendim kitap ya da malzeme alıp vermişimdir. geziye gidildiği zaman da bu öğrencilerin tüm ihtiyacını cebimden karşılarım. tüm bunlar olurken hiçbir öğrenci bilmez... amaç kimseyi rencide etmemektir ve evet, bu yaş gençler bu konularda hassas olurlar. bilmek çok faydalı, bilme yöntemi de gizli olmalıdır.

Yukleme basladi... Duyar kasılıyor... %83... Error... KK duvarina carpti... Duyar kasılamadı BlancKahkul Allah var, Allah yar.. tek ayak

Bende ogretmenim eskiden sorulurdu cunku rehberlik sistemi o kadar gelismemisti. bu yuzden derse giren ogretmen ogrenciyi tanimak amaciyla sorardi hala da soruluyor. burda ogretmenin art niyeti yoktur diye dusunuyorum ama ogrenciler kendini kotu hissediyor. zaten mudur de ve rehberlik servisinde butun bilgiler var hala niye soruluyor bende anlamadim.

Avon almak neden çirkin geliyor? Benim Satan bir velim var ve Ben ondan alip parasini veriyorum. az da olsa maddi olarak destek olur diye dusunuyorum NeverOne

Ben bu konuya daha farklı bakıyorum. Çocuklar kırılıyor sorulmasın demek yerine, verdiği cevaptan utanmayacak şekilde yetiştirmek daha doğru değil mi? Çocukken babasının annesinin mesleğini söylemeye utanan çocuk, yetişkinliğinde de aynı ezikliği taşıyor zaten. Aşağılık kompleksi olarak devam ediyor. Halbuki her mesleğin kıymetli olduğu, hiçbirini utanılacak işler olmadığı, ve kimseyi de anne babasının mesleği veya maddi durumu için eziklememeyi çocuklarımıza öğretsek daha güzel olmaz mı? Her sorulduğunda babasının popüler veya kariyer mesleklerden olmayan emekçi mesleğini göğsünü gere gere söyleyen arkadaşım hala benim gözümde kahraman gibidir.

Kizim anaokula başladi okulun ilk günü ogretmeni sormus anneniz babaniz ne is yapıyor demis? Kızım annem yemek yapıyor Babam da para kazaniyor demis )

Öğretmenler mesleklerini soruyor yeri geldiğinde velileri çağırıp kendilerini tanıttırıyorlar doktor hemşire hakim vs spesifik mesleklerde Çocuklar görüyor geleceğe yönelik umutları ve beklentileri de artabilir neden hep olumsuz bakıyorsunuz Benim küçük yeğenimin sınıfı mahkeme Salonu gezmiş ve hakime hanım anlatmış yiğenim hakim olucam ben diyordu ve bizim çok hoşumuza gitti bu durum. Ayrıca işsizlik toplum gerçeği bunu istatistiklerle istediğiniz kadar kapatmaya çalışın ama sağda solda her yerde işsiz insan var ama mesleksizlik ayrı bir konu! Haa bunları anket veya tanıma formları aracılığı ile yapıp tespit etseler en iyi yol, ben bu şekilde yapıldığını biliyorum

bizde biliyoduk sınıfımızda durumu olmayan arkadasımızı. ona herkes farklı bakardı. hala bile beynime yer etmiş onunla hala kardeş gibiyim ama nedense içimde ona karşı burukluk hissediyorum

10 yıl öncesine kadar sorulması mecbur olan bir soruydu. Istatistikleri istenir, sınıfta grafiği bulunurdu. Mecburduk sormaya. 10 yıldır sormam. Soranlarda eski alışkanlıklardan soruyordur. Öğretmenler ne yapsın yoksa anne babanın mesleğini. Velilerle tanistikca yıllar içinde öğreniyoruz zaten.

Bende aynı fikirdeyim sizinle arkadaşım. Geçen sene kızım anaokuluna giderken sınıfta babası vefat etmiş bir arkadaşı vardı. Ve baba şiiri verdiler. Çocuklara ezberletilmesi için. Yavrum o şiiri nasıl okudu hala gözümün önünde. Başka bir sınıf öğretmeni. Bir kere böyle bir kutlama sırasında bir öğrencisi çok ağladığı için asla bir daha böyle günleri kutlamadığını gerek görenin evinde kutlaması gerektiğini söylemişti. Ne kadar da doğru.. Annem babam ayrıydı ve beni okula halam getirip götürürdü. Veli toplantısı vs hep halam. Okul başlamadan öğretmene gerekli açıklamayı yapmasına rağmen bir şekile konu aile kısmına geldiğin de annen nerde. Hiç gelmiyor mu bir sürü soru sorardı. Tamam bazı öğretmenler çok anlayışlı eskiden daha çoktu belki ama şimdi de hala bazı eğitimciler var. Geçen sene okula yağmur çok yağdığı için gelemeyen çocuğa babanın arabası yok mu demiş öğretmen onca çocuk için de.. Arkadaşım bu kadar üzülerek anlattıysa bana o çocuk nasıl anlattı kim bilir. Bu örnekler uzar gider. Maalesef doldurulan anketler düşüncesiz şekilde soru sorulmasının önüne geçmiyor..

Üstelik tembel çocuklarda değildik.. hep takdir belgesi alan 6. sınıfta tarih ve coğrafya birincisi olmuştum.. arkadaşında dediği gibi kırıldıkları yerden kırılsınlar ne diyim.. cennetyarim Hadi Gelin

Bu sorulardan yaralanmak çok absürd geliyor bana. Hatta soru yanlış da gelmiyor. Yanlış olan tek kısmı "baban ne iş yapıyor?" olabilir. Sanki tek baba çalışırmış gibi... Ben rahatsız olmazdım sorulmasından. Zira bence çocuğun geldiği ailenin eğitim durumunu, maddi durumunu vs sormanın en kolay yolu meslek sormak. Ha uzatıp nasıl geçiniyorsunuz vs muhabbeti yapmazdı bizim öğretmenlerimiz. Ha vefat vs durumu varsa da tolere edilebilir diyorum. Çünkü anneler günü, babalar günü, okuldan almaya gelen anne baba vs bir sürü yaralama potansiyeli olan şey varken tek öğretmenin sorusuna da kulp takmam yani.

Ben de tam tersini anlatayim, babamin beyaz esya-mobilya mağazası vardi, bu sorunun arkadasindan ogretmenlerim not alip evlenecek-evini yennileyecek olanlar babamin yanina gidip ben pelinin öğretmeni diye kendini tanitir indirim beklerdi Simdiki ogretmenlerin boyle seylere tenezzul edeceklerini hic sanmiyorum, ama yine de velisinden avon almak bile cirkin geliyor bana, veli-ogretmen arasinda hep bir sınır olmali ve asla asilmamali diye dusunuyorum.

Bir öğretmenimiz serbest meslek diyen bı arkadaşımıza serbest meslek ama ne iş yapıyor demişti arkadaşımızda marketi var demişti öğretmen gülüp o serbest meslek miymis demişti çocuğu bayağı ezmisti yazık

En sevmedigim şey baban ne iş yapiyor diye sorulmasiydi... lisede yardim verilecek ogrencileri anons etmislerdi herkesin içinde sanırım zenginlere iyi davrananlara nefretim ilkokuldan başladı... kendi akrabalarım bile zengin olana marka ayakkabılar alirlardi. bizimkini kutlmazlardi bile... okulda da hocam yapardı... evlerine bile giderdi ögretmenim ve bunlari hicbir cocuga yapmadım..

Doğrudur inanırım eğitimci de olsalar eğitilemeyen insanlar var ne yazık ki. Sınıfımızda babası mühendis olan çocukla babası işçi olan çocuğu karşılaştırıp "Okuyun da Ali'nin babası gibi olun okumazsanız Mehmet'in babası gibi olursunuz." denmesini hiç unutamıyorum. Kırdıkları yerden kırılsınlar.

Lisedeki bi hocam bu işte. En sevdiğim dersi benim için bitirdi. En eğlendiğim keşif yolunu benden aldı. Ben gibi kim bilir kaç kişiyi mahvetti iğrenç insan. Öğretmenlik, onun yapabileceği son şey bile değil. Zengin-fakir ayırımı da yapardı. Kendisinden özel ders alan çocukların yapamadığı soruyu onlardan önce yapan kişileri görmezdi Velileri tarafından hediyelere boğulduğu çocuklara fazla puan verdiğini bilirdik. Kendisinin tahtadaki hatasını fark edip, kibarca söyleyen öğrencisine 3 yıl boyunca takabildiğini de, tahtada kendisini düzeltince öğrendim. :) Ben lisede bu kadar etkilenebildiysem, bir ilkokul çocuğu ne hale gelir tahayyül dahi edemiyorum.

Yoo eskiden de çok kırıcıydı. Benim gibi kenar mahalleden gelen çocukları ayırt etmeye yarardı. Babamın işçi oldğnu öğrendiğinde maddi durumumızdan ziuade neyi öğrenebilir ki?

Ne tesadüftür Ekşi sözlükte aynı başlıkta açılmış konunun yorumları da içinde harmanlanarak duyar kasılması durumu. Buz kırma etkinlikleri denir. İlk tanışma sohbet. Ben baba mesleğini sormuyordum. Üniversite hocamız anılarında "babası olmayan çocuğun göz yaşlarıyla BABAM ÖLDÜ " dediğini anlatmıştı. Etkilenmiştim. Ben de tanışırken yapmaktan hoşlandığın bir şey söyle diyorum. Herkesin öğretmenler ile anlatacağı en az bir kötü anısı var. Heryerde anlatıp duru. Ya bir yılda 180 gün görüyorsun adamı. Bir, iki kez yaptığı yanlışı da unutun gitsin. Dönüp hatırlamaya çalışsanız annenizin, babanızın, eşinizin de sizi üzdüğü bir anıya rastlarsınız.

Formlar hala var ama rehberlik saati kalktı. Önceden bir saat rehberlik dersimiz oluyordu, bu tarz uygulamaları o zaman yapabiliyorduk, şu an pek çok şey havada kalıyor. Benim için öyle en azından. Teneffüslerimiz 5 dakika, bir lavaboya gidip el yıkayana kadar bitiyor. Yani ders dışı vaktimiz de olmuyor. Tabiki birkaç yıllık öğrenciler hakkında zamanla bilgi sahibi olunuyor ama bu sene benim öğrencilerim 5. sınıf. Okuma saati uygulamamız var, hikaye kitabı almalarını istedim ama öğrencilerimi tanımıyorum, belki gerçekten alamayacak olan vardır, bunun stresini yaşıyorum üzerimde malesef.

Benim de en nefret ettiğim sıkıldığım soruydu.5. sınıfta dersane de sorulmuştu bende çiftçi demiştim tenefüste oyun oynarken bir kız çiftçi kızı Naber demişti hiç unutmam ondan sonra hep çekinirdim bu sorudan dalga geçerler diye. Birde şöyle birşey var şimdi anne baba etkinliği bizim için sorun değil ama annesi babası olmayan çocuk için çok büyük sorun. Biraz ince düşünmek gerekiyor çocuklar için.

Gicik oluyodum bunu her ogretmenin sormasina. gereksiz bilgi.. sinifin cevabi yuzde doksan: serbest meslek:)

Kk ahalisi olarak ogretmenlerle kafayi bozduk bence. Her meslek grubunda sorunlu kisiler vardir. Bu soruyu da kotu niyetli olarak dusunmedim bilemiyorum. Annem babam normal insanlardi, normal isleri vardi. Belki de ondan. Simdiki zamanin velileri ve ogrencilerinin buluttan nem kaptigini dusunuyorum.

Minikleri uzmeyelim. onlari daha buyumeden olgunlastiriyoruz

+1 diyorum. Banım bitti anca geldim ve ilkokul öğretmenimi anmak, konuyla beraber fatiha okuyup yollamak istedim. Belki 2 ay kadar önce vefat etti ve annem-babam cenazesine katıldı, ben yetişemedim. Elbette cenazeye yetişebilen çok öğrencisi onu uğurlamaya geldi aileleriyle birlikte, biliyorum... Ömrümde gördüğüm en mükemmel insanlardan biriydi, geçmişi başarılarla doluydu; biz okuttuğu son öğrencilerdik. Onun gibi öğretmen göreyim karşımda, evladımı gözüm kapalı teslim edeyim, yere göğe sığdıramayayım... Ben o öğretmenimi gördüm ya; "Öğretmenlik yapamam" deyip istifa ettim formasyonla başladıktan sonra. Öğretmenliğin ne olduğunu çok iyi biliyordum sayesinde ve bana göre değildi. Salt parası, "Örtmen hağnım" demeleri için yapamazdım. Bir çocuğu bile yanlış etkilesem-branşımdan soğutsam, bunun vebalini kaldıramam dedim. Ama keşke devam etseydim, belki bir "Maaş kafa"yı eksiltirdim, beterine kalacağına bana kalsaydı bir ders, öğretmenimin öğrencisiydim ah niye korktum derim hala. (Çünkü en sevdiğim derse de bir lise hocam tarafından küstürüldüm evet. Tamamen onun suçu ve nasıl iğrenç biri olduğunu anlatmak için en 3 sayfa lazım.) 52 kişilik (Sonradan 40 kişiye sabitlediler) sınıfı nasıl adam etti ilkokul öğretmenim... Beni bile kazandı, paşa paşa yerime oturttu Öğretmenimi anlatacağım: Evli, karı-koca öğretmenler iki de oğulları var. Oğullarından biri şu an iyi bir çocuk doktoru, biri yurtdışında bilgisayar mühendisi. Öğretmenim; tek tek tüm velilerle sohbet etmiş-tanışmış ve kendi hazırladığı 2-3 sayfalık anketleri dağıtmış "Eksik bıraktığınız her soru, çocuğunuzu kazanmamızı zorlaştıracak" tarzı bir ibare de vardı o ankette hatırladığım kadarıyla. Ankette hangi sorular vardı derseniz; eve gazete girip girmemesinden tutun, geçirdiğimiz hastalıklar, maddi durum, evdeki bireylerin eğitim-öğretim durumu, meslekleri, evin kaçıncı çocuğu olduğu/kaç kardeş olduğu, çocuğun evlat mı edinildiği - öz mü olduğu ve bunu bilip bilmediği , mizacı nasıl bir çocuk olduğu, televizyonu günde kaç saat izlediğimizi vs... Evet yine vakit bulmuş ve hepsini tek tek okumuş olacak ki; her çocukla tek tek de ilgilendi koca sınıf içinde, ihtiyacına göre. Okuma-yazmada çok geri kalan bir arkadaşımızı, birinci sınıfta bize yetiştirdi. Teneffüsünden verdi. :) Ve 2 öğrenciyi de sınıf tekrarına bıraktı. Birinci sınıf diye kimse umursamaz belki ama, öğretmenimiz çok ciddiye alırdı. "Daha vakti var" deyip bıraktı muhtemelen. Biz anneler-babalar günü hiç kutlamadık, yerli malı haftasını da :)) Bildik, okuduk ama kutlamadık. Baban ne iş yapıyor sorusunu duymadık. Çünkü o hepsini bizim zamanın şartlarında en gizli yoldan öğrenmişti. Üstünden isim-soy isim, büyüyünce ne olmak istediğimiz şeklinde konuştuk. Hatırlıyorum, baya yüksekten uçmuştum :)) Ben "Beni buraya oturtamaz kimse, istemiyorum!" diye sinirden kapı çarpıp çıkar giderken, o sinirimin kaynağının 7 yaşına kadar hemen hemen her Allah'ın ayı düzenli vurulmak zorunda olduğum ve o sıra hala ara ara vurulduğum iğneler olduğunu biliyordu. Bağırıp rencide etmedi asla ama kaşını çatıp ceza da verdi. Cezamı ne için aldığımı açıklardı ve bunu hiçbir zaman şova dönüştürmedi "Bakın cezasını çekiyor, siz uslu durun" vb. tek kelime etmedi diğer çocuklara. Çünkü hiç utandığımı hatırlamıyorum sınıfımın karşısında.. Ama bir süre sonra utandım, öğretmenimden çok utandım. "Sen böyle yapınca, ben kötü bir öğretmen olduğumu düşünerek üzülüyorum, biliyor musun? Sadece sen üzülmüyorsun. Sana faydalı olamadığımı düşünüp ben de üzülüyorum, sınıf arkadaşların da derslerini yapamadıkları için onlar da üzülüyor. Üzüntümüzü paylaşalım. Bana da öğretmenliğimi yapmama izin ver lütfen" tarzı konuşurdu ve ben bunu 2. sınıfta idrak ederek utandım. Hatasında, öğrencisinden özür dileyen bir öğretmendi benim öğretmenim. Dolu dolu bir özür hem de. Ağlayan öğrenciye dayanamazdı, bazı kavgalarda sulhu sağlamak adına konuşurken, hakkımdan vermek zorunda bırakıldığım anlar oldu . "Ağlayınca mı haklı olunuyor, hakkımı almak için ağlamam mı lazım" gibi çıkışmıştım öğretmenime ve öğretmenim "Haklısın Gangsta... Özür dilerim, evet, hata yaptım, haklısın" diyebildi. O kadar örnekti ki, başka hiçbir yere bakmam gerekmiyordu iyi ve nazik bir insan olmam için. Ama nazik kalamadık her şartta sonradan sonraya işte, en azından hak edene nezaket nedir biliyoruz, hayat sağ olsun. :)) Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun; canım öğretmenim. İyi ki onunla tanıştım, iyi ki benim öğretmenim oldu. O kadar güzel, sağlam temeller attı ki; ben onun öğrettiği matematikle üni. kazandım, bu kadar da net evet... Sınıfındaki herkes mi bir yerlerde bir şeyler yapmaya çalışır? Koca kazık kadar insanlar olduk, hala görüştüğüm ilkokul arkadaşlarım var, yurtdışında olanlarla ekliyiz. Bizi -okuldaki aile- yaptı öğretmenimiz. Elbette, velilerin de desteğiyle. Sınıf annemiz, 4. sınıfta çocuğunu kaybetti, sınıf arkadaşımızı kanserden kaybettik. Onun tedavi masraflarını topladık tüm aileler ama olmadı... Kaç kişinin facesinde ilkokul sınıf annesi eklidir ve onla muhabbettedir? 2. sınıfta bir başka sınıf arkadaşımızın annesi trafik kazasında aynı gün vefat etti; sınıf annemiz sarmaya geldi acısını ; biz tüm sınıf, evilerine ziyarete gittik; sarıldık, gözyaşlarını sildik, öğretmenimizle birlikte. Ve daha niceleri... Ben iki öğretmeni de öğrenci olarak gördüm. Biri benim için kahramandı , birisi güya öğretmen pisliğin teki bir narsist. Çocuğum okula başlayınca bir de veli olarak göreceğim. Bakalım bakalım. Karşımda insan görürsem, öğretmenliğine laf edemem. İnsan görmezsem, öğretmenliğinden önce çok şeyine laf etmiş olurum zaten.

Sizin ilk gun travmanizin nedeni ogretmenler mi yoksa babasina sarilan cocuklar mi? defne-28

Yani konuda cocuklarin psikolojisi diye bilmiş bilmiş ogretmenlere sallayanlardan, duyar kasanlardan bahsediyorum.. Ya yorumumu anlamadiniz ya kavgaya hazirsiniz sanirim? . push ;

Yok ben kimseyi suçlamak adına yazmadım. Sadece herkesin farklı şekillerde sıkıntıları olabileceği hakkında kendimizi örnek verdim. Artık öğrenci tanıma fişleri var biliyorsunuz. Hiçbir öğretmenin artık sınıf içinde çocuğa annen baban ne iş yapıyor diye soracağını sanmıyorum. Babalara yada annelere de çocuğunuza sarılmayın denemez tabi ki, o an çocuğuyla kurduğu iletişim buysa, babası yada annesi olmayan çocuklar ne hisseder diye düşünemezler. defne-28

Sınıfın ortasında sorulmuyor artık rehberlik servisi form hazırlıyor ki o da kendi kafasına göre değil RAM yani Rehberlik Araştırma Merkezi formlar hazırlıyor ve bu formları rehberlik dersinde cocuklara uyguluyoruz ardından da rehberlik servisine incelemeleri icin teslim ediyoruz. Benim takıldıgım sanki eğitimciler oturmuş cocugu nasıl ezeriz üzeriz diye soruyorlar amacları incitmekmiş gibi davranılması. Yıllar önce form gibi teknikler de yoktu mecbur soruyorlardı

Ayyyy sanki kendilerine laf atmışız gibi kendini savunan ve yaptığı iyilikleri anlatan öğretmenler! Lütfen yapmayın, etmeyin komik oluyorsunuz Kimsenin işini düzgün yapanla derdi yok, kaldı ki son yıllarda ben öğretmenlerin eleştirildiğini değil daha çok şımarık çocuğuna laf söyletmeyen paşa torunu velilerin eleştirildiğini duyuyorum. Bi de konuyu maaşa vs. getirip kendini savunanlara daha çok güldüm. Başkaları sizin maaşınızı eleştiriyor diye burda bu konuda savunma yapmanıza gerek yok. Hepimiz eğitim öğretimin önemini bilen insanlarız. Çocukluğumuzda yaşadığımız iyilikler de kötülükler de unutulmuyor, konu sadece bu.

Soyle soyleyeyim, Babam oleli 5yil olmustu ozmnlar. Zaten zar zor atlattigimiz donemdi o 5yil.(annem bayilirdi, ayakta duramazdi, sinirliydi hep, tahammulsuzdu.. hak veriyorum ona da 38 yasinda 3cocukla kaldi. hem de calisti) Tekrar ayni seyleri acip kanayan yarayı deşenlere lafım benim... cok meraklisiysan tenefuste konusalim dersin. Herkesin icinde sormak, irdelemek anlamsiz. Ne is yapiyor de. sorularin devam edecekse de birebir sor. O an gicik oluyorsun ama geciyor.. beni de rahatsiz eden bu davranis. soruya takilmiyorum yoksa Son paragrafinizdaki, arkadaslarimin babalari, cocuklarini almaya gelenler, cocuklarini piknige goturen babalar, cocucugunu universiteye yerlestiren babalar, babalar gunu fasli.. bunlari gorunce insan daha cok yaralaniyor tabi, hocanin sorulari hic birsey bunlar yaninda! Ama genel anlamda ortak paydada birlesmisiz sizinle de...

Artık bu sorular sorulmuyor merak etmeyin zaten belli gelir düzeyi olan aileleri bı sınıfa toplayıp işçi kesimi de atıyorlar bı köşeye :// Zaten amir memur öğretmen polis çocukları bı sınıfa toplanıyor onların boynu bükük kalmıyor Allah acısın bize açısın

Niye, eskiden ne farklıydı? Benim babam küçücükken bizi tembihlerdi, serbest meslek diye cevap verin diye. Çünkü aynı soruya sınıfımda fabrikatör diye cevap verende vardı, temizlik işçisi diyen de. Zaten veli toplantısı diye bişey var, ya o zaman ya kayıt sırasında öğrensinler çok elzemse. Küçük kalpler 20 sene öncede aynı uzuluyordu

Günümüzde artık böyle soru soran öğretmen pek kalmadı, o konuda içiniz rahat olsun. Ben de İngilizce öğretmeniyim ve en sevmediğim konu da Family konusudur. Genelde kitapta aile ağacı çizilmesi, fotoğraflarının yapıştırılması vs ile ilgili etkinlikler olur. O yüzden bu konuyu çok yüzeysel işlerim, verilmesi gereken kazanımları veririm. Üstüne de ekstra yok aileyi tanıtma, aile ağacı yapma gibi ödevler vermem. Zaten sene başlarında öğrenci tanıma fişleri doldurtuyoruz kendi rehberlik yaptığımız sınıfımıza.. Biraz ilgili bir öğretmen oturup inceler kimin annesi babası sağ, kiminki ne iş yapıyor.

Yeni gelen ogretmenlerin tanışma faslindan sonra olan merasim resmen konser heyecanı yasayan muzisyen gibi gerim gerim gerilirdik. ISILDURU

Herkesin icinde sorulmasi olumsuz durumlar dusunuldugunde elbet etik degil. Ancak ogretmenin ogrenciyi tanimasi gerek. Ben sene basinda bir kagit veriyorum kendinizi, ailenizi, hobilerinizi, hedeflerinizi vs tanitin diyorum. Sadece kendim okuyorum. Maddi durumdan ote annesini babasini kaybetmis terk edilmis vs ogrenciler olabiliyor. Anne ve baba ile ilgili metinleri islerken bu duruma hassasiyet gosteriyorum. Odev verilecekse evdeki bir buyugunuzle yapin diyorum. Cocukta farkli bir durum gozlemliyorsam simarik haylaz demeden once ozel durumundan olabilecegini dusunuyorum. Butceye uygun etkinlikler yapiyoruz vs. Yani hic sorulmasin demek olmaz niyet ve ogrenme bicimi onemli.

Bir eğitimci olarak söylemeliyim ki önceden sorulmasının sebebi cocukların maddi durumu hakkında gikir edinip okul aile birliği ya da hayırseverler vesilesiyle cocukların ihtiyaclarını kapatmaktı... suanda da her sene başında rehberlik dersinde bu ve daha detaylı sorular örneğin ev kira mı anne baba sağ mı kaç kardeşsiniz kim ne iş yapıyor kendine ait odan var mı... sorularıyla yine yardım veriliyor. Gecen sene lcw her sınıftan 8 öğrenciyi giydirdi bizim okuldan bu test sayesinde. Mesela biz öğretmenler aylık 50 100 tl arası para toplayıp kendi aramızda öğrenciye burs verdik yettiğince. Hicbir eğitimci cocugu ezmek icin sormaz o soruları eğitimci de insan!!! Önceki

çok güzel bir başlık olmuş:) kendi anım aklıma geldi babam evdeki her şeyi tamir ediyor diye tamirci demiştim:)))

1. Sınıfta listeyi elime aldığım gibi anne baba sağ mı, boşanma var mı diye müdüre sorarım. Yıl içinde çocukları müsait zamanlarda yanıma tek tek çekip babasının ne iş yaptığını sorarım. Çünkü köyde çalışıyorum ve çoğunun maddi durumu zaten kötü, aralarında en düşük ücretle çalışanı bulmaya çalışırım. Kafamda oluşturduğum evlere de öğle tatilinde çaya giderim pat diye. Böyle böyle her yıl 2 öğrencinin kırtasiye, giyim masrafını karşılıyorum. Sormadan bilemem, ama herkesin içinde tabi sorulmaz, hassas yaklaşmak önemli.

Nasil goturmeliydiler sizce?

Eskiden soruluyordu şimdi sorulmuyor. e okul için formlar var kimse kimsenin cevabını görmüyor.

Ogrenci dovmek veya asagilamak degil bir ogretmene, insan olana yakismaz. Böyle bir durumda Ben de tepkimi koyarim. Fakat bazi veliler, kagit istendi diye ogretmenlere agiza alinmayacak hakaretler ediyor. Bu konuda haksizlik yapildigini dusunuyorum. Tabiki sirf ogretmen diye birilerine saygi duyma zorunlulugunuz yok. Ama iyi ogretmenlerin varligindan da bahsedilsin ki, ogretmenlere karşı olusan bu onyargi yok olsun. Su an toplulumumuzda buyuk bir onyargi var ve bu giderek artiyor. Bizler de huzurlu olamiyoruz.

Cidden neden soruluyor amaç ne lisede dahi sorarlardı bize her öğretmen tek tek. Teacher01 KarmaşıkBeyin tek ayak

Ben çocuklarla ilgili çoğu bilgiyi onlarla sohbet ederek öğreniyorum. Belgelere geçmeyen bilgiler veriyorlar sohbet esnasında satır aralarında. Her öğrencime yapmaya çalışırım bunu, teneffüslerde, öğlen aralarında. Böyle yapılınca çocukla aranızda olumlu bir bağ gelişiyor. Kimsenin çalışmak istemediği okullardaki çalıştım, çok zor öğrencilerim oldu, bazen o öğrencilerimi yolda orda burda görüyorum, karşılaşıyoruz, kucaklaşırız ki genç bir öğretmenim, öğrencilerimin en büyüğü 21 22 yaşlarındalar. Kocaman oldular aslında ama birbirimizi görünce çocuk gibi olurlar yine. :)) Benim yakın görüştüğüm bütün öğretmen arkadaşlarım böyle. Yaptıklarım çok normal şeyler yani. Bir çok öğretmen yapıyor bunları. Öğretmenlerin hepsi korkunç kötü değiller. Linç edilmeye başlandı öğretmenler, o yüzden yazmak istedim. Ben de bir öğretmenim ve benim de çok kötü öğretmenlerim oldu. Ama genellemiyorum bunu tüm öğretmenlere. Lütfen sizler de öğretmenlerle ilgili yaşadığınız kötü olayları tüm öğretmenler öyleymiş gibi yazmayın.

Hala bu soruyu yönelten o kadar eski kafalı öğretmenler var mı bilmiyorum, yeni nesil öğretmenler bu konuda daha duyarlı yaklaşıyorlar.

Yanında çok bahsedilmiştir. Acinmistir vs. Okulda sorulunca da tak etmiştir. Yazık. İnsan bunları duydukça üzülüyor. Ama bizden de hep aile bilgileri istenir. Mecbur öğretmenler öğrenmek durumundaydı. Gerçi şimdi direkt form doldurtarak hallediyoruz. İlkokul çocuklarına nasıl yapılıyor bilmem. 9. Sınıfta öğrenci tanıma formlarimiz var. Hiçbir ogrencime şimdiye kadar ailesiyle ilgili soru sormadım. Kendisi konu acmadiysa. Çalıştığım bölgede boşanma ebeveyn kaybi maddi güçlük çok çünkü.

Ben nefret ederdim bu sorudan.. babam ölmüştü ve her sorulduğunda gözlerim dolar babam yok derdim çok zordu be.. hala nefret ediyorum bu sorudan.. C captain price erkek

Öldü deyince de sussalar neden öldü, hasta mıydı vs vs en ince ayrıntısına kadar soruyorlar.

Ben de muzdariptim hep bu durumdan.. zira babam, annem bana hamileyken vefat etmiş.. neden öldü, kaç yaşındaydı, ne iş yapardı.. hatta en acısı siz neyle geçiniyorsunuz, eviniz kendinizin mi sorularıydı.. hala canım yanar aklıma geldikçe.. geçen sene çocuğumun haftanın çocuğu etkinliği vardı.. öğretmene bizzat sordum: sınıfınızda anne babası ayri ya da vefat olan çocuğumuz var mı diye.. sormamdaki sebep; çocuğumu tanıtan fotoğraf panosuna mutlu anne baba pozlarımızı koymaktan çekinmemdi.. olmayan çocuğun boynu bükülmesin, yüreği incinmesindi.. umarım herkes aynı duyarlılıkta yaklaşır bu duruma.. konuyu açan arkadaşımı da tebrik ederim.. bence gayet hassasiyet gösterilmesi gereken bir konu..

Ben ogretmenim sirf kpss puanim yuksek degil diye yapamiyorum.. sirf daglari bitki ortulerini karistirdim diye dusuk puanla atanan arkadasim cocuklari doverdi.. gorseniz disarda melek sanirsiniz... o da gücü bulunca kendinden guzsuzlere saldirdi

Sizler yani bir önceki nesil bu sorudan yara aldığı için artık yeni eğitimciler tarafından öğrencilere bu tip sorular yöneltilmiyor. Bu konuda müsterih olabilirsiniz ancak verilen eğitimin niteliği için aynı şeyi söyleyemeyeceğim.

Yeni nesil öğretmenlerin çoğu tıpkı sizler gibi geçmişte bu tecrübeyi yaşadıkları ve eski öğretmenlerin almadığı pedagojik formasyon dersleri aldıkları için artık daha empatik yaklaşıyorlar öğrenciye. Ama onların bu çabaları her fırsatta çocuğunun sınıfında vakit geçirmek isteyen, 5 tenefüsün 3 ünde bi şekilde çocuklarının yanında olmayı başaran, geç kalan çocuğunu sınıfa kadar getirip sırasına yerleştirip bir de kocaman bir "iyi dersler paşam" öpücüğü veren anne babaların açtığı yaralardan korumaya yetmiyor anne babası olmayan, çalıştığı için ya da kuralları çığnememek adına okula gerekli gereksiz gelmeyen ailelerin çocuklarını... Bi şekilde üzen birileri oluyor malesef. Keşke ailelere bu anlatılabilse. Kendi çocuğu kadar diğerlerini düşünebilse düşünebilse herkes. Geçen çocuklarımı almaya kreşe gittim. Kapıyı tıklatıp içeri girdim hep yaprığım gibi. Öğretmen hemen geldi anne diye ağlıyolar annesi henüz gelmeyenler dedi. Hemen çıktım dışarı. Hiç bu açıdan düşünmemiştim. Bidahakine kapıyı çalıp dışarda beklicem.

Evet küçükken çok fakirdik gerçekten elektriğimizi kesmişlerdi babamda bel fıtığı vardı ve yatağa bağlı kaldı birsüre.. faturalar ödenemeyecince mum ışığında yaptığım yarım yamalak ödevleri unutamıyorum.. birde ayakkabım delikti ve ben hiç teneffüse çıkmıyordum bikere bir öğretmen kızmıştı herkes sınıfı boşaltsın diye hava alacakmış sınıf.. 5. sınıfta babam inşaat işçisiydi bunu söylediğimde öğretmenin beni kale almayıp oturtmasınıda unutamıyorum çünkü anne babaları avukat öğretmen polis olanlar vardı onlarla daha çok sohbet ediyordu resmen ayrımcılık vardı.. onlara daha kibar davranıyorlardı. gerçekten eski öğretmenler çok bilinçsizdi.. birde okulumzda dayak. vardı. erkek öğrenciler tıraş olmayınca bütün okulun önünde müdürden tokat yerlerdi.. eski sistem gerçekten çok berbattı yaa..

Bunu bile savunmuşlar ya. Toplum içinde ''annen baban ne iş yapar'' diye soru mu sorulur? Cevabı size nedir bu sorunun. Yaşı kaç olursa olsun. Kişisel bilgiler yüksek sesle söylenmek zorunda değil. Çok istiyorsanız bir form verirsiniz, çocuk velilerine verir doldurup gönderirler, bitti gitti. Bir de anne babasını kaybetmiş çocuğa ''neden oldu'' diye soranlar var ki facia. Şu merakımızı bir yensek toplumca keşke.

Ben de anne baba ayrılmış bir çocuga ortaokul mezuniyet törenine anne baba mezuniyet törenine birlikte katılacak diye dayatma yapan eğitimciye selamlarımı iletiyorum. Bir arkadaşımın çocuğu bu nedenle mezuniyet törenine katılmamıştı. Küçücük yüreği kanamıştı. Sanane be adam sanane illaki yanında bir büyük olmalı ise anne olur baba olur dayı amca hala olur sananekim ile katıldığından. bu arada çocuğun babası çocuğu 5-6 yıldır hiç arayıp sormuyordu

Benim öğrencilerim 4 ya da 5 yaş grubu. Çocukların dosyalarında zaten bu bilgiler mevcut. Ben anne babayla ilgili soruların kırıcı ya da rencide edici olduğunu düşünmüyorum. Bilmiyorum belki de ben o niyetle sormadığım içindir. Benim babam işsiz diyen çocuğa "evde sizinle ilgileniyor ne güzel bir baba" benim babam temizlik görevlisi diyen çocuğa da senin baban çevreyi temizleyerek ağaçların çiçeklerin sevgisini kazanıyor diye cevaplar vererek her mesleğin gerekliliğini anlatıyorum. Soru değil niyet önemli yani. Tabi sınıfta anne babası vefat etmiş ya da ayrı olan çocuk varsa aileyle ilgili konulara kesinlikle girmiyorum. Ergenlik çağındaki çocuklar için biraz daha sıkıntılı oluyor bu soru evet.

bizim zamanimizda da okul aile birligimiydi yoksa milli egitim mi goturuyordu bilmiyorum bahceye fakir cocuklarin hepsini siraya dizip bir otobuse bindirip kiyafet alisverisine gotururlerdi iyilik yapiyorlardi güya cennetyarim Hadi Gelin

Bununla ilgili şahane iki anım vardır, paylaşayım :) 3. Sınıfta, sınıfa yeni bir kız öğrenci geldi. Tabi arkadaşımızı tanıyalım Faslı başladı, Öğretmen ayağa kaldırdı soruyor, Adın ne, nerede oturuyorsun, baban ne iş yapıyor? Vs... Kız da boyacı dedi. Neyse o zamanki öğretmenimiz çok hassastı eli kuvvetli velilerin çocuklarını el üstünde tutmak konusunda. 1-2 hafta sonra sınıfta babası bir şey bir şey artık neyse bir çocuk bu kıza zorbalık eder oldu. Öğretmene söylüyor, öğretmenin tek dediği şikayet etmenin çok kötü bir şey olduğu. Ama çocuk dur durak bilmiyor, kızın hırkasını erkekler tuvaletine atmalar vs. Sonra kızın babası geliyor okula, bizim öğretmen şok. Kızın 'boyacı' dediği adam kimya mühendisi. Bilindik bir boya firmasında yönetici :) Aklına gelmemiş o an boya firmasında çalıştığı için kız boyacı deyivermiş... çocuk aklı o zaman çok ayırt edemezdik ama yıllar sonra arkadaşım o karşılaşma anını anlatırken babasını görünce öğretmenin nasıl çark ettiğine, 'keşke bana söyleseydin yavrum' ayaklarına epey gülmüştük. Daha vahimini kolejde yaşadım. Ortaokulda bir kolejdeydim. Bir form dağıtılmıştı doldurmak için. Evimizin kira olup olmadığı, evde kaç kişinin çalıştığı, kaç kişinin yaşadığı, yaklaşık aylık gelirimiz, evde tv bilgisayar varlığı gibi maddiyata yönelik sorular vardı. Babama aylık gelirimizi sordum, formu gösterdim, elimden aldı, üzerine bütün sayfayı kaplatacak şekilde 'sizi ilgilendirmez' ve cep telefonunu yazdı

Bencede neden ezmek istesin ki öğrencisini bi öğretmen haklısınız

aslında eskı zamanlar için dusunursek öğrenciiyle iletişim kurmak ve ailesi hakkında fikir edinmek adına bence önemli ve makul bir soruydu. Maleseff bugünlerde ülkedenin geldiiği noktada çoçuklar için büyük tranva

Doğru söylüyorsunuz lakin o kadar küçük yaşta bunların farkına varmak biraz zor sanki. Birde çocuklar çok acımasız olabiliyorlar. Sınıfta ki gruplaşmalara ve dışlamalara neden olabiliyor.

Zaten malum haberden dolayı bir doluluğum vardı konu ve bazi yorumlar cok duygulandırdı beni. Söz konusu masum çocuklar ve savunmasiz hayvanlar oldugunda dayanamıyorum hiç. Böyle bir başlık görmek ayni zamanda mutlu da etti beni farkindalık yaratabilmek anlaminda. Öğrencilerin ailesininn iş durumunun tüm sınıf icerisinde sorulması bana göre de çok ama çok gereksiz. Neden? Hiç unutmam. Okulumuza sonradan oktay diye bir cocuk gelmisti çok da başarılıydı ama pek konuşmazdi. Evde Türkçe dersi icin günlükler yazmamızı isterdi ögretmenimiz. Haftanin iki günü günlükler okunurdu. Hepimiz okumak icin sabirsizlanirdik. Oktay yazardi aslinda ama hic okumak istemezdi öğretmenimiz de sağolsun üstelemezdi Her gün beslenmesinde ekmek arası haşlanmıs yumurta olurdu ee cocukluk hali dalga geçtiğimiz oluyordu. Bir gün çocuk disardayken günlük defterini alıp okumaya basladik. Kapida nöbetci de biraktik ki geldiginde iceri almamak icin. Okudukça o cocuk halimizle yüzümüzün aldigi şekli, ağlamakli hallerimizi ömrümün sonuna kadar unutmam herhalde. Cok sonra adını ve soyadını unutamadigim arkadasimi sosyal medya üzerinden çok bulmaya çalıştım ama nafile. Umarim yaşıyor ve çok mutludur.. Öğretmenlerimiz artik cok daha verimli ve bilinçli. Çok daha vicdanli, kültürlü, bilinçli öğretmen adaylarimiz olsun ve o kuzularin yüzleri hep gülsün insallah..

Aileler yüzünden çocuklar da yarışma yapıyor resmen marka giyim kıyafet konusunda ve illaki eziliyor bazı çocuklar

Evet hatta şöyle de bir anım var; öğretmen sordu sırayla ve bir arkadaşım da serbest meslek dedi. Öğretmen olacak şahıs da "yani işsiz, ne lafı dolaştırıyorsun lan baban işsiz, serbest meslek diye kılıf mı buluyorsunuz" dedi. Hala her gün o öğretmene beddua ederim. Allah onu kahretsin. Benim de babam vefat etti. Ve her zaman bu soruyu "babam vefat etti" diye cevaplardım, bu sefer de "annen ne iş yapıyor, size kim bakıyor" diye soruyorlardı. Hayır sanane arkadaşım? Ekmeğimi suyumu sen mi vereceksin? Memlekette insanlar önce insalık eğitimi alacak! O babayı kim geri getirecek? Neymiş okul pantolonuymuş! Okul pantolonunuz g. tünüze girsin! Allah belalarını versin! Kıyafete değil de akla bakmayı öğrenemedik gitti! Ama olur mu canımmm disiplin önemli! Disiplininize s. çayım! Beni bu kadar sinirlendirdiniz lanet olsun size ya valla yaşanmıyor, cidden yaşanmıyor artık! Azıcık bir gelişme, azıcık bir insanlık yok bu memlekette!

6. sınıfta beden eğitimi dersinde ayakkabı ve eşofman kontrolü yapılırken ben rahat bez bir ayakkabı giymiştim öğretmen herkesin içinde senin maddi durumun olmadığı için sana eksi vermiyorum artı veriyorum ama kimse seni örnek almasın demişti o an sırtımdan ter süzüldü utancımdan o anı hiç unutmam rahat ve şekili güzel olmayan bir ayakkabı giydiğimde hep aklıma gelir nerden maddi durumumuzun kötü olduğu kanısına vardılar hala anlanmış değilim

Çok doğru. Anne baba neyse çocuk da o oluyor.

O iyi dersler pasam diyenler yok mu onlar diğer cocuklarda o kadar Yara aciyorlar ki. Biz ogretmenler olarak yarayi Sarmaya calistikca onlar kanatiyorlar.

40 kişilik sınıfın ortasından sormaktan başka yolu yok mu bunu öğrenmenin? konu sahibi de bunu diyor.

Öğrencilerin aile yapısı, ekonomik durumu vs hakkında bilgi edinmek önemlidir fakat ben de asla öğrencilerime bu tarz sorular sormuyorum zamanla öğrencilerin hal hareket ve konuşmalarından az çok anlaşılıyor zaten. Aksine ben tanışma aşamasında "yaşınızı, kardeş sayınızı, hangi okuldan geldiğinizi değil sizi, kişiliğinizi merak ediyorum bana kendinizi, neleri sevip nelere kızdığınızı, hayallerinizi anlatın" diyorum.

Bir anım daha var. 5. sınıftaydım babam vefat ettiğinde. Yeni öğretmen gelmişti ben de babam vefat ettiği için okula gitmek istemiyordum. Çocuk psikolojisi işte. Bir döneme yakın gitmedim nerdeyse. Ve karne zamanı takdir almıştım, sevinmiştim. Sonra eve yürürken öğretmen geldi ve bana "senin baban öldüğü için sana takdir verdim, yoksa okula hiç gelmedin zaten nasıl alabilirsin ki" demişti. Lanet olsun o kadına! Şu yaşıma kadar içimde kapanmayan bir yara bıraktı. Çok kötü öğretmenler vardı. Çok kötü. Hayır sanki ben senden takdir mi istedim a be gerizekalı kadın!

Bu konuda cins bir çocuktum ben. Babam elektrik mühendisi ama elinden her iş geldiğinden evde sürekli tamirat yapardı. Ben babam tamirci derdim, hayır baban mühendis diyen olursa ağlar hayır babam tamirci yaa diye bağırırdım Birde farklı sebeplerden ekonomik durumumuz kötü olduğundan mühendis benim gözümde fabrikatör falan gibi birşey di o yüzden kabullenemiyordum ancak tamirci olabilirdi babam Tabi biraz büyünce değişti bu durum.

Geçen hafta bir arkadaşımın eşinin birkaç ay önce ani bi şekilde vefat ettiğini duydum. 6 yaşında kızı var. Okullar acildi.. cocuk icine kapanmis babayi kaybetmenin travmasını yaşayan bu çocuğu ayağa kaldırıp baban ne iş yapıyor diye sormak.. Ve yaşayacağı o andaki hisler.. yazarken bile etkilendim su an.. N

Ben de anlayamiyorum ogretmenlerden ne istediklerini. Takdir etmek, saygi duymak yerine ne yazacagini bilemiyorlar artik. Sanki marangoz veliliyi evimize cagirip dolap falan yaptiriyoruz. Veya gelen kagitlari satip yurt disi tatillerine cikiyoruz. Bu kadar ogretmen dusmani olunmamali

Cok uzuldum ve utandim o ogretmenin adina 3nity

Şu an açtım, mesaj gönderebilirsiniz dilerseniz.

o sınıfta o sıradalarda oturuyorsa herkesin annesi ev hanımı herkesin babası işçi herkesin babası avukat herkesin annesi doktordur. Önemli olan o sınıflardan çıkıp çocuklara neyi katabilecekleridir. Lafı güzah'a gerek yok Cankiriklarim İki prens annesi 👑 Anneler

birse bu durumda su cevap var annrm veya babam öldü diyenler. inan o cevabı duymak istemezdim masaya egilirdim arkadaslarımı duymamak için. işgili bir ögretmensen yazdır çocuklara ögren gerrkes neden duysun

Kesinlikle maddi durumu öğrenmek old için soruyorlar bence. Hic unutmam sınıfta bir arkadaşın babasının kötü bir işi vardı her okullar açıldığında o soru sorulunca çocuk kıpkırmızı olur kafasını eğerdi A Arya_Stark01

Her öğretmeni bir tutmayın ben de öğretmenim bu yazdığım cümleyi bizzat okul müdürü, odasındaki 15 öğrencinin içinde söyledi. Daha ağırını söyledi hatta yazmadım, dilerseniz özelden yazarım. Burada abartılı ya da yalan yanlış bir şey yazmıyorum bizzat yaşadığımı yazıyorum abartılı geldiyse yıllarca eğitim camiasının içinde yer alıp kendini eğitememiş o okul müdürü abartılı gelsin size. Yaptığınız hayırları Allah kabul etsin sizin gibi çok öğretmenimiz var sayıları çoğalsın umarım. Ama gördüğüm yanlışa da her zaman yanlış derim. Amacım öğretmenleri rencide etmek değil çürük elmalardan örnek verdim.

Benim öğretmenimde ilkokulda Türk olduğum için hep notumu kırıyorsun pek yabancıları sevmexfi

Konuyu okuyunca oğluma sordum, 4. Sınıf. Branş öğretmenlerinden biri sormuş. "Babamı tanımıyorum, ne iş yaptığını da bilmiyorum", demiş. Gerek var mı buna? Ailesi vefat eden, katil olan, hırsız olan, düşük gelirli olanı var. Ama çocuğun ne hissettiğinin önemi yok... Yeni olduğumuz bir ortamda kendimizi ifade ederken, sormaya gerek kalmadan anne babamızın mesleğini söylüyorduk. O kadar benimsemişiz ki bu saçmalığı, anne babanın statüsü olmadan biz sanki hiçiz. Can sıkıcı...

En nefret ettigim soruydu bu her sene babam issiz demek agrima giderdi neyse bu tarz konulara uyarli yaklasan egitimcilerimiz var. Just

Ne kadar güzel yazmışsınız yureginize akliniza sağlik. benimde ilk ve ortaokul hayatim tam bir kabustu ve asla severek gitmezdim hergün ya bir aşşağlama ya bir ayrımcılıkla karşılaşırdım. Okulun her yıl ilk günü ders yapmiycaz hadi birbirimizi taniyalimla başlayan ögretmenler ailen ne iş yapiyor kaç kardeşsiniz diye sorardi herkesin önünde. Oysa dediginiz gibi herkesin önünde sorulmamali. rehber ögretmen tek gorüsmeler yapip sorabilir. Yokuspokus

Zamanında sürekli duyduğum soruydu annem ev hanımı babam sofördü cevabı.. Gerçekten anlamıyorum bu soru neden sorulur?

yeni öğretmenler bilinçli ama eskilerden çok düşüncesiz olanlar vardı. ilkokul 2 veya 3teydim. aidat parası adı altında para alırlardı. ben verememiştim. sınıfın ortasında neden vermedin ne zaman vereceksin sorusunu ve o anki gerginliğimi utancımı anlatamam... özellikle ilkokul ogretmenleri insan hayatında ne kadar önemli konumda olduğunun bilincinde olsalar keşke.

Bunu okuyunca aklıma geldi. İlkokul 5. Sınıfta öğretmen sırayla herkese sorarken bir arkadaşım "Babam cezaevinde katip." demişti. Ben bunu "Cezaevinde katil." anlamıştım. Ay nasıl üzüldüm, içerlendim o arkadaşa. Aradan zaman geçti ama hep aklımda. Bir ödevi için "babamla birlikte yaptık." dediğinde ben "Baban mı babanla birlikte mi? Na na nassııll!" tepkisi verniştim

nereye goturduklerini butun herkesin bilmesine gerek olmasaydida olurdu mesela bu is hafta sonuda gayet duzenlice yapilabilirdi mesela ogrencileri hafta ici mudiriyete sirayla cagirip hafta sonu okula gelin size kiyafet alinacak denilebilirdi mesela degilmi

Bu konuda seninle kesinlikle aynı fikirdeyim turuncu. KPSS puanını aldıktan sonra ataması yapılmadan evvel tıpkı bir tür mülakat gibi çeşitli psikolojik testlerden geçirildikten sonra göreve başlamalılar. Gönül ister devlet düzenli olarak her öğretmene psikoterapi almaları için katkıda bulunsun ama şu an için bu ütopik geliyor. En azından göreve başlamadan önce çeşitli psikolojik testlerden geçirip uygun bulunmayan öğretmenler elenerek çocuklara bir derece fayda sağlanabilir kanaatindeyim. Sırf psikopatolojik bir durumu bulunmaması yetmez, işini severek yapmayacak, sorumluluk sahibi olamayan, dayanıksız olup oto-kontrolünü sağlayamayan öğretmenler de çocuklara faydalı olamayabilir; böyle öğretmenler de yönlendirilmeliler.

Aman Allahım nasıl bir ogretmenmis onun adına ben utandım. Kesinlikle herkes öğretmen olmamalı bir öğretmenim ve bunu destekliyorum...

Kesinlikle çok doğru. Anne baba mesleği sorma kalmadı artık. Benim çalıştığım hiçbir okulda çocuğa yaklaşımını tasvip etmediğim öğretmenler bile sormuyor bunu artık.

Soruyor olsalar bile ezmek icin sorduklarini sanmiyorum.

Duygularıma Tercüman oldunuz. Bu tip sorular illa bir çocuğa değil kimseye sorulmaması gerekiyor. Bana iş görüşmesinde sormuşlardı. Baban yoksa nasıl geçiniyorsunuz diye Önceki

Bu arada bunu Twitter'da bir kullanıcı yazmış doğruluğunu yanlışlığını bilmiyorum. Evine gelen yardımcı kadının kızının okuduğu ilkokulda 200 lira aidatı veren velilere teşekkür belgesi veriyorlarmış. Kendisi ödeyemediği için kızı da "Sen iyi bir anne değil misin?" diyerek ağlamış. Hala böyle onulmaz yaralar açan okullar varmış demek ki, çok üzüldüm okuyunca.

Hayırlı geceler arkadaşlar öncelikle. Ilk baştan not/aynı zamanda edit: Öğretmenlerimiz bizim canımız. Asla onları zan altında bırakma amacı taşımıyor bu yazılanlar. Şahıs, meslek değil irdelenen ki asla ne haddime; "davranış" vurgu yaptığım. Ben de bir öğretmenim, bir zamanların öğrencisi olarak yazdım bu durumu. Uygulamalar değişse de maalesef çeşitli şekillerde bu duruma maruz kalan çocuklarımız hala var ne yazık ki... Can öğretmenlerimize, kıymetli meslektaşlarıma yürek dolusu sevgiler... Malumunuz öğrenciler, öğretmenler ve veliler olarak yeni eğitim-öğretim yılına başlamış bulunuyoruz hepimize hayırlı olsun. Ilk haftayı ülkecek atlattık şükür. Benim derdim ise başlıktaki soru. Güncel haberlerden pantolon alamayan ebebeynle alakalı acı haberi duymuşsunuzdur. Ve ister istemez benim zihnime gelen anılar benzeri yaşantılarınız sizinkine de gelmiştir belki. Daha küçücükten, daha kendini öğretmenine savunamayacak kadar minikken yaşatılan garibanlık içeren türden anılar malesef... Tek tip kıyafetin disiplin-düzen-nizam-eşitlik algısı anlayışına olan etkisi yadsınamaz elbette lakin; belki buna bizim de zamaninda bazen uyamamamizin sebebi intizama isyandan ziyade, ailemizin ikinci bir ayakkabı-kıyafeti alacak kudrette olamamasiydi. Kenara koseye cekilip usulca, incitmeden sebebi sorularak halledilecek basit meselelerde yargisiz infaza ugramakti gordugumuz muamele. Suistimal eden ogrenciler belli olurdu halbuki... Ilkokul, ortaokul, lise fark etmeksizin her cocuk, ergen inanilmaz hassastir maddi meselerde. Malesef bu hassasiyete riayet edilmiyor, edilemiyor. Eliyle, fiiliyle duzeltemeyecegi imkansizliklarin o yaşlarda yuzune vurulmasi, kaldirilmasi agir bir yuk olarak biner omuzlarina ve psikolojisini olumsuz etkiler. Hatta hayata, insanlara ve gelecege bakisi da bundan olumsuz etkilenebilir. Durumun zaten farkindadir o, cocuklar her seyin farkindadir aslinda lakin bu gibi durumlarin baska biri tarafindan hissettirilmesi hatta ve hatta "BABAN, ANAN NE IS YAPIYOR?" tarzi sorularla butun sinifin onunde rencide edilmesi onu yaralar... Arkadaslariyla kiyasa goturur hatta butun sinifin onunde ağlayabilir kendini tutamadan daha niceleri... Belki ailesi zor gunler geciriyordur gecim bakimindan, belki ailesi yoktur... Hazir yeni donem basladi, lutfen bu soruyu sormayin egitimciler ve bu sorunun cocugunuza hatta hicbir cocuga sorulmasina izin vermeyin sayin veliler... Bu illa ki ogrenilmek istenilen bir bilgiyse bunu ogrenmenin bin turlu hassas yolu var. Haddimi aşan bir cumlem varsa özur diliyorum simdiden sadece icimi dokmek ve bu durumun yasanmasina bir nebze de olsa engel olmak istedim. Herkes Bir'iciktir. Minik yurekler incinmesin, koşarak gitsinler okullarina...

Bir dönemin malum sorularıydi. Ilkokul dönemimde 5 öğretmen değişimi yaşadım sormayanı yoktu. Bir de malum "Nerelisin?" sorusu. Yani bir çocuğu tanımak için bu sorular mi gerekliydi bilemiyorum. Sosyokültürel ve sosyoekonomik durumumuzu bu şekilde mi öğrendiler? Bu sorular yerine ilkokulda oynamayı sevdiğim oyunları, izlemeyi sevdiğim şeyleri, gezmeyi sevdiğim yerleri sorsalardı daha çok işlerine yarardı herhalde. En azından hobi kelimesini erkenden öğrenmiş olurduk. Amor-a

Haklisiniz. Ben 7yasindayken babami kaybetmistim. Orta okulda din kulturu ogretmenim annen baban ne is yapiyor diye tek tek sordu hepimize. Sira bana geldi. annem emekli babam vefat etti dedim Tek maasla nasil geciniyorsunuz, kim bakiyor size,3kardesmissiniz bir de, durumunuz nasil vsvs birsuru sey sormustu. Cok daralip bunalmistim, utanmistim.. Bu kadar da sıkıştırılmaz ki.. O gunden sonra ikisi de emekli dedim. Hayattan soguttular ya.. neden öldü nasıl öldü, size kim bakıyor, kaç kardessiniz... Bir gunde bi kizin montu calinmis. Benim montumun aynisiymis guya. okul kış tatilinde bahcede oynuyordum. nobetci beni cagirdi okul mdr u odasinda seni bekliyor diye. Ayni soruyu o da sordu annen baban ne is yapiyor diye. Vefat etti babam dedim. Adam dediki bi arkadasinin montu calindi, seninkinin aynisiymis. Sen bu montu nerden aldin, kaca aldin dedi. Özdilekten almistik. Adam pek ikna olmadi. Neyse eve gittim anneme dedim durumu. okul da karsimizdaydi Annem ustumden cikan ıslak montu kaptigi gibi okula gitti. Burdan aldik, bu kadara aldik, ben emekliyim kira gelirimiz var, gelir durumum gayet iyi, surda oturuyoruz hatta demis. herkesin icinde odaniza cagirip bu sorulari sormaniz bir egitimciye yakismiyor, kizim evde agliyor sizin yuzunuzden ) Keske velisi olarak beni cagirsaydiniz. o kiz kimse ona da yeni mont alayim demis annem, ayrica kizim o kdr salak mı da caldigi montu herkesin icinde giyecek demis! Sonradan ogrendik ki kiz montunu benimkine benzetmis... Babasizlik zor durum...

Çok güzel bir konu açmışsınız. Öncelikle tebrik ederim sizi. Böyle sorular daha minicik çocuklara, hatta liseye gelen çocuklara bile sorulmamalı. Bizim zamanımızda ''baban ne kadar maaş alıyora'' kadar soruyorlardı açıkçası.

Gelişmiş ülkelerde bu soru normaldir. Zengin ile fakir arasinda o kadar keskin sinirlar yok çünkü. Yaşadiğim ülkede özel okul yok mesela. Herkes ayni okullara gidiyor. Ancak Türkiyede iş bir statü sembolüdür. Kullandiğin telefon bile statü semboludur. Yani bu soru çocuğu tanimak afina, sohbet olsun diye sorulmuyor. Bu soruya "serbest meslek" cevap vermek bile o çocuğun arkadaşlari arasinda statüsünü belli ediyor. Evet o yaşta bile. Senin dediğini yapmak için tüm toplum değişmesi lazim. Öyle birşeyde artik mevcut koşullarda imkansiz.

parayi odeyemedigi icin okul camlarinin merdivenlerinin sildirildigi veliler bile var

Haklisiniz O

Özel olarak öğrenciye sorulmaz yani ben gidip öğrencinin babası annesi ne iş yapıyor merak etmem. Şimdiye kadar hiç bir veli aracılığı ile işimi halletmedim. Öğrencinin bizatihi kendisi ile ilgili konular haricinde zaten iletişimim olmaz. En doğrusu da bu. Sene başında anne baba olmayan öğrenciler hakkında bilgi verilir ya da ayrı olan bu çok önemli derste ona göre hassas davranılır. begonyas All is Well :) Üyelik İptali Anneler

Öğretmen arkadaşlar lütfen yanlış düşünmesin. Her meslekte işini yapmayan veya layıkıyla yapan insanlar oluyor. Hiç bir meslek için genelleme yapılamaz. İlkokul dörde kadar İstanbulda sayılı okullardan birinde okudum. Öğretmenimiz zengin çocuklarına okuma bayramıda dahil olmak üzere her konuda ayrıcalık tanırdı. Onları pencere kenarına oturtur durumu iyi olmayanları da duvar tarafına otururdu. Okula gitmemek için sürekli karnım ağrıyor derdim. Dördüncü sınıfa geçtiğim sene kendi memleketimize taşındık. Öğretmenimiz o kadar iyi o kadar anlayışlıydı ki. Kimsenin kalbini kırdığını, kızdığını dahi duymadım. Okula gitmek ne kadar güzel birşeymiş o zaman anladım.

Orta okuldaki hocamı gorunce hala 11 yasindaymis gibi hissederim kendimi, bayramlarda gitmeye calisirim gidemesem kutlarim mutlaka. Yeri cok ayridir bende :)

Hayat herkese adil davranmıyor. Ama o küçücük yüreklerde travma yaratacak hiçbir şeyi yapmasın öğretmenler. Rehber öğretmenim, ilköğretimde çok kısa süreli görevlendirme çalışmıştım yıllar önce. Onun dışında hep lise kademesinde çalıştım. Anaokulu, ilköğretim çağları çok önemli, çocuğun kişiliğinin şekillendiği yaşlar. Benim kızım da ilkokula başladı bu yıl. Babasız büyütüyorum çocuklarımı. Okulun ilk günü içim ezildi kızımı okula bıraktığımda. Babalarıyla gelen çocuklar vardı haliyle. Sınftaki en yakın arkadaşını da babası alıyor hep, babasının kucağına atlıyor babası geldiğinde. Kızım da görüyor hergün. Kuzum hiç baba özlemini dile getirmedi, ama küçücük yüreğinde neler hissediyor bilmiyorum. Tabi babası olup da akşamdan akşama gören ve baba ilgisi görmeden büyüyen çocuklar da var. Onları düşününce de sadece fiziksel varlık ne kadar değerli diye düşünüyorum.

Şimdiyi bilmiyorum ama ogretmenlerin çok daha bilinçli olduğunu düşünüyorum. Ben 26 yaşındayım ilk okulda sevgili ogretmenim aidat parası toplardı ders saati içerisinde öğrencilerden. Vermediysek sınıfın ortasında rencide ederdi. Ben bir dönem boyunca veremedim diye karnemi vermemişti git eve annen aidatı getirip alsın karneni demişti. Ağlaya ağlaya eve gitmiştim.. Şimdi bu yapılsa hem veliler hem öğretmenler daha bilinçli olmaz diye düşünüyorum öyle olmasını umuyorum

Yani?

Bir öğretmen olarak sonuna kadar katılıyorum aynı durumları yaşadım babam çiftçiydi okulumda hep asker savcı çocukları vardı çok üzülürdüm... Şimdi çeşitli formlar var dağıtıyoruz anne baba ayrıysa çocuğa daha bir özen göstermek yaptığı davranışı anlayabilmek için odası var mı anne baba çalışıyor mu? Maddi durumunu öğreniyoruz ki yardım gelirse adını yazalım falan ama tabi ki sınıfların kalabalagindan yaptığımız hatalar da vardır biz de insaniz velilerden ricamız fevri davranmayın hepimiz aynı gemideyiz ortak amacımız çocuğunuza iyi bir eğitim-öğretim vermek.

o kadar üzüldüm ki şuan... en nefret ettigim insan tipi kariyerine göre hakeret etmek hatta o yuzlerıne konduracakları ufacık gülücüğü bile zenginlere saklamak

Artik form veriyorlar... bende doldurdum. egitim seviyesi ve meslegi sorgulaniyor velilerin. benimde basima geldi ogretmen herkese sordu sira bana geldi. benden once birisi cikti onun babasi sarhos dedi. eve gidip agladim babam durumu ogrenince icip icip okulu basti. o gunden beri kimseye uzuldugum biseyi net olarak anlatmiyorum.

Benim okulumda böyle bir soru kesinlikle sormuyoruz. Öğrenci tanıma formları sayesinde sınıfın nabzı ölçülür formlar hepsini öğrenmemizi sağlıyor ve e okulda kayıtlı oluyor okuldaki tüm öğretmen arkadaşlarımız görebildiği için sorulmuyor. Yeni nesil öğretmenler olarak kesinlikle sormuyoruz bu yaklaşıma da karşıyız. Lütfen öğretmenleri genellemeyin.

+15000000 Memleket de sormayın diyerek ekliyorum meslektaşlarım.

Benim ilkokul öğretmenimi hatırlattınız. Bir kızı tekmeleyerek dövmüştü. Hiç unutmuyorum. Bir de kıza hiç banyo yapmıyor musun Demişti. Sonra ben sessiz sakin bir Çocuktum. 2 ye falan gidiyorum beni yanına çağırdı dediklerimi yaz dedi. " eşimden ayrıldım Çocuğum var ilişki arıyorum. " bir kağıda mektup gibi bir kağıt bunları yazdırdı. Güzel yaz bunlar dergide çıkacak dedi bir de o zamanlar arkadaşlık istekleri mektupla halloluyordu ya herkeste telefon internet yoktu. Büyük ihtimal ben sessiz biri OLdupum için kimseye söyleyemeyeceğimi düşündü. . push ; O

Toplumdaki önyargı size özel değil. Herkese var maalesef. İnsanlar daha tahammülsüz, daha mutsuz, ve imkanlar kısıtlandıkça kapana kısılmış hissi ile sağa sola saldırıyor. Doktora, hemşireye, kasiyere, tezgahtara da en az öğretmene olduğu kadar önyargılı. Ki öğretmenlik bu saydıklarım arasında çalışma şartları en iyi olan sanırım. Bu önyargı iyi öğretmenlerle karşılaştıkça değişecek bir şey. Ki kendi tecrubem o yönde. 2004 te liseden mezun oldum, 14 yıl olmuş, 6 öğretmenim ile görüşüyorum. Biri ameliyat oldu, tedavisini takip ettim hatta. İlkokul öğretmenlerimden biri acı çekerek gelse ve ilacı bende olsa vermem. Çünkü insan değiller. Hak etmiyorlar. Çünkü onlar yüzünden kim bilir kaç hayat mahvoldu. Şimdi burada dalga geçer gibi sırf meslektaşına kötü denildi diye öğretmenlerle alıp veremedikleri var, öğretmenlere takmışlar denirse buna gülerim. Bunu diyenin de iyi bir insan olduğuna dair zerre inancım Yok, çünkü en başta adaletsiz. Amaç öğretmen linç etmek değil. Çok basit, günlük sıradan bir sorunun bile yaralayabileceği gerçeği. Bakın yeni nesil öğretmenler biliyormuş, formlar varmış, falanmış filanmış. Bunlardan herkes haberdar değil, benim gibi mezun olalı bilmem kaç yıl olmuş, okulda çocuğu olmayan biri ne bilsin? Bu uyarının altında da insanlar travmalarını paylaşabilir diye düşünüyorum. Bunda alınacak kırılacak, duyar kasılıyor denecek bir şey görmüyorum.

Çocuklara sağlıklı rehberlik edebilmek adına nasil bi aileden geldigi, ailenin düzeni, kardes sayisi, maddi durum, kendine ait odasinin olup olmamasi bile bilinmek ZORUNDA.. Cocuklarin davranislarinin nedenleri farkli farkli ve bireysel farkliliklarda ozellikle aile düzeni bence en başta gelen şey.. Elbette sınıf içinde uluorta sorup cocuklari zor durumda birakmamak lazim, cocukla birebir gorusulup not alinabilir veya ogrenci tanima formu doldurtulabilir.. Verilen kotu orneklerdeki ogretmen tutumları tamamen o kisilerin terbiyesizliği ve hatası.. Bunu genelleyip ogretmenleri yerden yere vurmanin bi manasi yok.. Ayni şey farkli meslek gruplariyla alakali konu acilinca da yapılıyor, seviyoruz linç etmeyi..

e konu sahibi zaten formla vs öğrenilmesine bişey dememiş ki. herkesin içinde sorulmasın, başka yolu yok mu demiş. Önceki

Ogrenci tanima formlari, e-okul veli bilgi bolumu var artik. Bunlardan hersey ogreniliyor. Sorulmuyor eskisi gibi bu tip sorular.

Evet maalesef öğretmenlik mesleğini herkes hakkını vererek yapmıyor. O mesleğe hiç yakışmayanlar da var.

resmen içim acıdı. aklım resmen almıor nasıl nasıl insan cocuk insan buyuk farketmez bu sebeple nasıl ayırabilir.

Serbest meslek deyince de ne üzerine, ne iş yapıyor diye en ince deliğine kadar soruyorlardı değil mi

Bu soruyu cevaplarken gerilmeyen yoktur sanırım. Ama aklım ermeye başladıktan sonra, kesin bir şey söylememeye başladım. Biri serbest meslek diğeri memur diyorum. Daha çok üsteleyemiyor kimse ama o küçücük çocukların bunlara aklının ermesi mümkün değil. Sizlere de soran olursa böyle böyle söyle diye tembihlemenizi öneririm.

Öğretmenler kadar mesleğini kişiselleştiren başka kimse var mı acaba? En ufak eleştiriye tahammülü Yok bazılarınızın. Konunun ilerleyen sayfalarını okuduğumda aaaaa ama öğretmenlere bıdı bııdı diyen arkadaşlar umarım okur. Siz iyi öğretmenler olabilirsiniz, kötüleri DE var. Tıpkı kötü doktor, kötü bankacı, kötü avukat, kötü ev hanımı, kötü anne olduğu gibi. Burada bankada kötü bir muamele görsem yazsam kaç bankacı arkadaşım savunmaya geçer merak ediyorum. Yok öğretmenlere takmışlar, yok alıp veremedikleri varmış. İlkokul boyunca iğrenç karakterli öğretmenlerim oldu. Lisede İstanbul'un iyi bir Anadolu lisesini kazandım, ve Harika öğretmenlerim vardı. Ama ilkokul 1. Sınıftaki öğretmenim umarım acı çekerek ölmüştür. Sınıfımızda kapıcının oğlu olduğu için tekmeleyerek dövmeye cesaret ettiği öğrenci ile arasına girdiğimde, tek bir tekmesi bile canımı nasıl yakmıştı. Ve o çocuk en azından 20 tane yemişti. Allah belasını versin. Şimdi kimse öğretmenler bıdı bıdı demesin. Ben öğretmenlerin şartlarının iyileştirilmesini savunan biriyim. Aldıkları paranın 2 katını almalılar. Yıpranmadan dolayı erken emeklilik hakları falan olmalı. Ama hak edenlerin KPSS de iyi puan alması iyi insan olması demek değil. En azından psikolojik rutin kontrolleri olmalı. Manyak bir insanın eline insan yetiştirmek gibi bir silah verilmemeli. Kimseye öğretmen olduğu için saygı duymuyorum. İyi insan olan herkese ise sonsuz saygı duyuyorum. Öyle bir saygı beklentisi içinde burnundan kıl aldırmayan hallerinizle havanızı da başka yerde atın.

Hic unutamadığım bir anım var sanırım 4. Sınıfa gidiyorduk katkı payı toplanıyordu yanlis hatirlayabilirim ama 5 liraydi sanirim. Tum sinif verdik bir arkadas verememisti sadece ki onun durumu olmadigini hepimiz biliyoruz, sinif hovasi geldi cocugu karsisina aldi bagirarak "Bu kadar mi fakirsiniz oglum lan 5 lirayi getiremeyecek kadar mi fakirsiniz" dedi. Tum sinif şok olup kalmiştik, o orda ağlamıştı aklima geldikce cok cok kotu olurum.

Öğretmenler eskisi gibi değil artık. Ben kendi sınıfımda anneler günü, babalar günü bile kutlamıyorum. Sınıf rehber öğretmeni olduğum sınıf çok ısrar etti, yapmadım, annesi terk etmiş öğrencim var diye sınıfta. Ha çok kötü öğretmenler de var ama abartıldığı kadar çok değiller.

Ogrencilerin anne babalarinin mesleklerine gore davranan fırsatçı ve kişilik yoksunu, ogretmenlik yaptigini sananlar yok mu? Elbette var.. Sonucta ogretmen de insan ve eksiklikleri, zaaflari olabilir.. Ortaokulda bi hocamiz sinifa yapilacak bi seyi maddi durumu iyi olan 2 ogrencinin uzerine yikmaya calismisti, "kimseye gerek yok, ikiniz rahatca halledersiniz" diye.. Sacmaligin daniskasi.. Durumu iyi diye her seyi sirtlanacak mi o veliler? Yine ilkokulda bi hanim, asker cocugu olduğumuz icin bize ozel muamele ederken kendince gariban gordugu diger cocuklari itip kakardi.. Boyle cookk ornek var hayatımızda.. Sadece bu genellemeler cok yanlis, burda bi suru ogretmen uye var, sonra konuda neden tartisma çıkıyor diye sormamak lazim..

Çocuğun maddi durumu hakkında fikir sahibi olmak istenirse form dağıtılır bu durum çözülür. Ben ismini, ilgi alanlarını, sevdikleri ve zorlandıkları dersleri sordum hep. Ama öğrenciliğimden hatırlıyorum ebeveyni vefat eden arkadaşlarımın titreyen seslerini. Bir de "serbest meslek" diyince "nasıl bir meslek"diye üstüne giden öğretmenlerim vardı maalesef, zıkkımın kökü meslek oldu mu yani? Resmen bir neslin travmasını oluşturdular.

Taktiniz ogretmenlere ya. Artik sinifta bunu soran var mi bilemem ama ailenin doldurmasi icin bir form verilir. Burada her turlu bilgi istenir. Hem e-okula girilir hem okul durumu olmayan, sehit, gazi, yetim ve öksüz cocuklarin listesini alir. Zaman zaman okula yardımlar geldikçe bu cocuklara verilir. Her ramazan oncesi koli dagitilip bu ailelere ramazanda iftar verilir. Daha saymama gerek yok, el altından yapılan, sponsor ile gelen bir sürü sey2 var. Neden kimse bunlari konusmuyor da sürekli öğretmenlerin çıkarcı oldugundan bahsediyor anlamam. Egitimi ayakta tutmaya çalışan biziz, biz de olmasak iyice batacaksiniz hala marangoz veliden SINIF icin istenen bir uyduruk panonun lafini yapiyorsunuz. Bir de bundan önce, madem bu kadar şikayetçisiniz ders kitaplarindan aile etkinliklerini, soy ağacı etkinliklerini, anneler ve babalarla ilgili metin ve şiirleri, fakirlikle ve maddiyatla ilgili etkinlikleri kaldirtin. Babasi, annesi olmayan, maddi durumu olmayan çocuklar bu etkinliklerle daha cok yıkılıyor.

Daha insan olamamış o nasıl bir laf ya kimseye söylenmez de bir çocuğa arkadaşlarının yanında nasıl söyleyebilmiş terbiyesiz C

Aynen öyle maalesef

Hala önemli ve makul bir soru ama bu sorunun cevabını öğrenciden herkesin içinde almak yanlış. Öğrenmenin farklı yolları var.

Bir tanıdıgimin oğlu geçen sene okula başladı. Babası seneler evvel ölmüş bir çocuk. Okulda öğretmen soruyor baban ne iş yapıyor diye okulla evin arası 15 dk çocuk koşarak eve geldi. Annesi ile oturuyorduk bişey oldu sandik ettiği tek laf yüzüme vurdular babasizligimi. Sorulmasin düşüncesiz olunmasin bu çocukların psikolojisi de önemli değil mi öğretmenler için

O bilgiler yarışma katılım formunda isteniyor bildigim kadariyla.. Belki de bu muhabbet dönsün diye sormustur, yani sorulmasi icin talimat gelmis bile olabilir..

Yani bu soru biz ogrenciyken hep sorulurdu hic te rencide olmadik aksine ailemizi yasantimizi irdelik bildik. Hirs yaptik okuduk baska sansimiz yok diye. Yani evet belki yanlis bireysel bilgi alinabilir ancak cok ta abartmamak lazim. Zamane cocuklari dunyadan bi haber ailesinin ekonomik durumunu bilmeden hayal dunyasinda yasayip marka takintilari, luks telefonlar vs isteyerek ailelerini zorluyorlar. Dunya adaletli bir yer degil ne yazikki zengin fakir diye bir durum var ve bu farki er gec ogrenecek cocuklarimiz. Bunu bir duyarlilik gibi yansitmaya calisiyorlar sosyal medyada ancak gercek dunyayi ne kadar erken ogrenirse o kadar iyi cocuklarimiz. Bu tabiki benim fikrim. I istaremm

Bu cok fazla degil mi sizce de? Yuzume vurdular filan.. Elbette üzülmüş olabilir ama bu kadari gerçekten normal degil Hayat boyu bi yerlerde anne baba ile alakali seyler sorulacak, illa ki karsisina cikacak.. Cocugun bu konuyla baslayip asagilik kompleksi ile yetismesi, surekli tetikte beklemesi ona hayatin her alanında zorluk yaşatır..

Hafta Sonu yapilmasi zor olurdu. Hafta ici olsa bile daha farkli bir bahaneyle goturulebilirdi cocuklar. dogru haklisiniz

Ya bi de sınıfta diyelim 25 cocuk var, tek tek detayli sekilde tanıtım bekliyor bazi ogretmenler, merak ediyorum, aklinizda kaliyor mu o bilgiler Dedigin gibi, cocuklar heyecan ve panik yapiyor bir de.. Ilk derste kendimi kisaca tanitirim, yoklama alirken de yuzlerine bakarim bi aşinalık oluşur, 12 veya mezun yani sinav grubuysa hangi bölümü istediklerini sorarim, zamanla iyice taniyacagiz birbirimizi filan derim ve derse baslarim.. Nitekim zamanla da taniriz.. Ne gerek var fasıl yapmaya : )

O kadar güzel bi konuya parmak bastiniz ki sizi gercekten tüm kalbimle kutluyorum. Bu konuda hala içimde yaradir sorulan o sorular.. Babam HAMALdı. Genelde sinifa yeni ogretmen geldiginde tüm sinifa sorulurdu baban ne iş yapiyor diye, sıra bana yaklaştikca kalbim güm güm atardi ne diyecegim diye. Ben bazen hamal bazen de serbest meslek derdim yüzüm kipkirmizi olarak. Tüm sinifin bana sanki hirsiz demişim gibi garip garip bakmasi.. Şimdi tabi komik gelir neden utaniyordum diye ama bunu bi cocuga anlatamazsin. Önemli olanin meslegin degil, parayi alninin teriyle kazanmış olmak vs bunu anlatamazsin hicbir cocuga.. O idrake erişmiş cocuk varsa da helal olsun. Ama büyüyünce bunu utanmadan sıkılmadan söyleyebiliyor olmak bi oh dedirtiyor insana. Bu utancin sadece cocuklukta kalabilmesi, hala benimle beraber olmamasi bile güzel. Cünkü yasamayan bilmez..