Çok üzüldüm canım.. ama artık üzme kendini.. karnındaki bebeğine odaklan... Allah sağlıkla kucağına almayı nasip etsin.. livalinda

Sorun yapmadığı için zaten canım... Mesela şuan ki bebeğimin her şeyi, istisnasız her şeyi ile ben ilgileniyorum. Bebeğime daha bir şey alıp gelmişliği yoktur bunu da bebeğimize aldım diye... Ya da bebeğimizi götüreceğimiz çocuk Dr. una bile ben araştırırım. Geçenlerde ateşlendi bebeğim, daha doğrusu 38 falan oldu. İkimiz de çalışıyoruz saatte 1 kontrol edelim kalkıp dedim. Bir sen kalk bir ben ikimiz de yorulmamış oluruz. Tamam dedi. Kendi nöbetlerine kalkmadı, ben kalktım hepsine... B

Çok teşekkür ederim iyi dilekleriniz için :) . push ; B

Hayır paylaşmadım. Ben sakin bir şekilde kırıldığım şeyleri anlatmaya başlarım, ama sonra kavgaya dönüşürüz konuşmalarımız. Artık susuyorum, hiç bir şey değişmiyor çünkü... Pinkpotter

Sevda konusunda bir gelişme yok. Aynı devam... Terapiste de anlattım o konuda hissettiklerimi. Daha bir seans gittik. Bu cumartesi 2. seansa gideceğiz. Bu seansta ayrı ayrı alacak bizi... Aramız da kötü yaklaşık 15 gündür konuşmuyoruz... Bir arkadaşımın doğum günü vardı, oraya gidince annesine 5ten sonra gideceğiz diye kavga çıkardı... O günden beri konuşmuyorum kendisiyle... mor delisi

Canım erkekler bebekle ne kadar çok etkileşim yaşarsa o kadar baba olduklarını anlıyorlar. Bizim gibi degiller. Bebekle anısı olmadığı için senin gibi hissetmedi ama ailesiyle anıları var elbette. Sen bunları düşünme bebisine odaklan.

Başına gelene çok üzüldüm. Dr nasıl böyle bir hata yapmış, çok yazık. Verdiğin örneklerden haklı olduğunu düşündüm. Başının çaresine bakıyor olmak erkekleri rahatlatıyor sanırım biraz. Annesine 1500lük telefona da ayrıca şaşırdım. O fiyata bol özellikli bi telefon almıştır diye düşünüyorum. Kv kullanabilecekse iyi ama kullanamayacaksa yazık paraya. Eşinle hiç konuştun mu?

Erkekler kucagina almadan baba olduklarini anlamiyorlar malesef. Bebeginizi kaybetmeniz cok aci hic kolay degil ama esinizin yuzunden diyemeyiz. Yeterince destek olmamis sadece.

Haklısın Bende olsam çok üzülürdüm Anasına check up için dr araştıran bir zahmet evladına da aynı özeni göstersin Ya ailesine karşı hal ve hareketleri samimi değil ya da gerçekten sizinle aile olduğunun farkına varamamış . push ; B

İlk gebeliğin için çok üzüldüm canım. Anne-baba onlar şuan teknolojiyi bizim kadar iyi kullanamiyorlar malesef bu yüzden doktor hastane araştırmasıni da yapamadıkları için oğulları yapmış. Eşiniz sizin için neden yapmadı diye sorguluyorsunuz ama siz bu konuda daha bilinçli olduğunuz için olabilir. Mesela orta yaş ve yaşlı grubu için kalp kolestrol tansiyon vs hastalıklar kendinin de araştırma yapabileceği ama kadın doğum çok ayrı ve dalları olan bir bölüm ve gerçekten işin içinden çıkılması zor. Bu süreçleri biz yaşadığımız için hastalığı daha iyi anlayıp yorum yapabiliyoruz. Yani bu konuda size guvenmistir. Ayrıca o rahatsız lik bende de var anne babam a birşey olacak diye ödüm kopar ve sürekli onun endişesini yaşıyorum. Bu elden gelen birşey değil aslında ne kadar şanslı olduğunuzun farkına varmalisiniz çünkü emin olun şuan anne baba için bunu yapan vakti zamanı gelince sizin ve evlatlariniz için neler yapar. Babylicious İf You Were Melody Which One You Would

Hmm ona birşey diyemem örnek vermemiştiniz. Haklısınız tabi ki.. M

Şuan 14 aylık, en tatlı zamanları... Ne zaman vazgeçilmez olacak ki... Ama bunu bana iyi ki söylediniz. Dediğiniz gibi hasta olabilir. Bu kadarı hastalık bence... İçimdeki bu suçlama hissini yok ettiniz hasta olma ihtimalini bana söyleyerek. Teşekkür ederim... :)

Biz sorunlarımızı konuşamıyoruz maalesef O yüzden konuşmanın anlamı yok sanıyorum... Smile_s

Bence de en büyük sorunumuz bu. Evlenip bir yuva, bir aile kurduğunun farkında değil. Hala anne-babasının oğlu kafasında. Bir kadının kocası ve çocuklarının babası olduğunun farkında değil... Daha bu olguları kabullenememiş, sindirememiş bence... F Felix_Felicis

Ben zaten normalde rahat biriyim. Ama o değildir, çok pimpiriklidir. Ok hadi bebeğime bir şey olacağı aklına gelmedi peki ya sonraki süreçte neden benimle birlik olmadı? Neden?

Kendizi üzmeyin. bebisinizin kısmeti yokmuş demek ki. olacağı varsa eşiniz ilgilense bile engel olamazdı. anne değilim ama herkes der ki babalık sonradan öğrenilen bişey. siz hamile kaldığınız andan o duyguyu hissettiniz ama belki eşiniz sonradan edindi o duyguyu. anne baba ile de kıyaslanmamalı. sanırım duygusal zamanlarınız

öncelikle başınız sağolsun, ahirette şefaatçiniz olsun bebişiniz.. kadın bebek rahme düşüntüğünde anne olur, erkekse bebek doğduğunda baba olur. o yüzden çok idrak edememiş olmalı eşiniz. herşey normal seyrinde ilerliyor diye evham yapmamış ve kaybettikten sonra da yapacak birşey yok diyerek çabalalamamış olabilir ama bu sizin haklılığınızı değiştirmez.

Teşekkür ediyorum desteğiniz için :) Bir çift terapistine başladık zaten. Bakalım bu son çabalayışım... İnşallah iyi olur her şey...

Teşekkür ederim, amin... İnşallah... Rabbim onun ömrünü uzun etsin inşallah... T

Çok doğru söylemişsiniz. Sen ne kadar çok verirsen hep daha fazlasını hep daha fazlasını istiyorlar maalesef Bu saatte mi gelinir gibi hiç bir zaman laf söylememiştir kv, kp. Kv öyle hindir ki alttan alta bu düşünceyi verir. Öyle çat çat söylemez söyleyeceğini. Mesela kaç haftadır gitmiyoruz ya ben onunla konuşmuyorum diye, geçen görüntülü aradı eşim torunlarını görsünler diye kv söylediği laf şu "Teşekkür ederim oğlum, bu kadar da olsa gösterdin bize torunumuzu" Yani bu tarz söylemleri var, beynine işliyor böyle laflarıyla. Ben alt edemem şahsen bu konuda kendisini. Çünkü ben hiç öyle entrikalar çeviremem. Direk çat çat neyse onu söylerim... B

belki bebegini kaybettikten sonra, ailesini kaybetmekten korktu... Psikolojini bilemezsin

öfff böyle insanları hiç anlamıyorum doğal şartlarda zaten anne babayı kaybetmek normal tabiki üzülürsün de hastalık çıkarsa üzülürsün hasta olmadan olabilme ihtimaline ağlamak da nedir? benim annem öldü babam da 75 yaşında eğer kaza, hastalık ne bileyim terör saldırısında kurban gitmek falan olmazsa babam benden önce dünyadan ayrılacaktır. aklıma bu durum gelince üzülüyorum tabiki ama anlık bir üzüntü bu. oturup da bunun için şimdiden yas mı tutulur? sonuçta bu hayatın bir gerçeği. kimsenin bilmediği bişey değil. üzülecek olsam kendimin öleceğine daha çok üzülürüm. eşini bebeğini kaybetmeden önceki süreç için suçlama. doktor hatası ya da her neyse bir şeyler ters gitmiş işte. ama sonrasında seni yalnız bıraktığı için kırgın olmanı anlıyorum. yine de bunlara takılıp kalırsan iyi olmaz sanki. terapist ile paylaşıp sonrasında konuşarak karşı tarafı da dinleyerek affetmeye çalışmak mantıklı olabilir.

Çok duygusal bir dönem geçirdiğinizi düşünüyorum. Anne babayla evlat kıyaslanmaz yoksa..

Sanki derdini anlatamayan bebekler birde Kocaman insanlar ya Bende sinir oldum yemin ederim B

Seni en iyi ben anlarım! Bebiş için yakındır :) Bunu hastalık olarak bende aklımın ucundan geçirmezdim, ta ki atakları başlayınca psikologa gidene dek. Neyse rahatlamanıza çok sevindim o his yerini kendinizi suçlamaya çevirmeden, ilişkinizi daha çok yıpratmadan çözümüne bakarsınız İnşallah...

Elbette anne babası için herşeyi yapmalı bir evlat. Ama evladı için çok daha fazlasını yapmalı bir baba. Ana baba sevgisiyle evlat sevgisi karşılaştırılamaz çünkü anne baba dahil, tüm dünyadan daha değerlidir evlat. Bence siz haklısınız kırılmakla. Ben de olsam aynısını hissederdim.

eşiniz evlendikten sonra anneci babacı olan erkeklerden mi? ailesi çok mu baskılıyor? biz çok hastayız şimdi geldiniz bu saatte mi gelinir vs sözlerle elleriniz üzerinizden çekmiyor olabilirler mi? annesine telefon almak hastane masraflarını karşılamaya yönelik ailesinin bunu engelleme yönü var mı? İsteklerinizi ötelemeyin almanız gerekeni yapmanız gerekeni birilerinin keyfi olmadan yapın siz nekadar özverili olursanız daha fazlasına talip olacaklar. M Melek

Kıyamam sana Rabbim yardımcın olsun.. Mutlu olmayı çok hakediyorsun.. İnşallah herşey gönlünce olsun... B

Check up için değil canım. Check up sonucunda çıkan değerler için. O hastanedeki dr önemli değil dedi ama ona rağmen bu araştırmalar... S

Teşekkür ederim... Evet eminim çünkü öyle... Geçen ay eşime dedim ki bebeğimize ayakkabı almalıyız, dedi ki işte kredi kartının kesim tarihini bekleyelim, ondan sonra alalım... Ben de tamam dedim. 2 gün sonra hafta sonu annesinin doğum gününü kutlayacağız diye annesine gitti 1500 tl. lik telefon aldı. Aldığı hediyenin kesinlikle parasında değilim çünkü maddi şeylere önem veren biri değilim. Ama beni kızdıran şu, bebeğine gelince para yok ama anneye gelince var...

Güzel arkadaşım kaç kez gördüm o gözyaşlarını, kendimi bile sorguladım çoğu zaman Ben ne biçim evladım diye Oysaki ne kadar farklı bir şeyle karşılaştım Bu konuda oldukça endişeliyim hala, çünkü ilaçlar çok işe yarasa bile bir gün ailesinden birine bir şey olduğunu düşünmek onun vereceği tepkileri düşünmek beni inanılmaz üzüyor şimdiden... Kız kardeşinin ameliyatı var gelecek ay ben şimdiden o gün ne yapacağımı düşünüyorum Siz de destek olun lütfen bu durumu mutlaka paylaşın doktorunuzla ve bundan sonra böyle bir kıyasa kolay kolay girmeyin çünkü eşiniz bence hasta. Ayrıca bir şey daha ekleyeyim, evladınız onun için vazgeçilmez olacak bunu ilerleyen zamanlarda anlayacaksınız.

İşte evlat her şeyden, herkesten önde gelir. Mesela evladımın bir ihtiyacı varken onu almayıp para yok diyerek, kalkıp anne-babama pahalı hediyeler almam. Ya da anne-babama evladımdan daha çok ilgi göstermem. Onların her şeyi ile ilgilenip evladına bir çift çorap beğenip almaz mı adam? Ya da aaaa şu da oğluma çok yakışır deyip bir şeyler almaz mı? B

Teşekkür ederim :)

bu annesi ve babasının derdiyle nereye kadar dertleneceğıne dair kocanızın imtihanı B

Bence çok kafaya takmışsınız o yüzde bir de duygusalsınız ve büyütüyorsunuz kıyas yapıyorsunuz ama eşiniz en yapsın bir erkek olarak bu işlerden ne anlasın ki sonuçta seni doktora götürmezlik yapsaydı hak verirdim ama gitmişsiniz ve dokor bir sorun olmadığını söylemiş. Eşiniz doktorun hata yaptığını nereden bilebilir ki. Ayrıca bir kadın olarak iyi bir doktoru sizin daha iyi bulacağınızı düşünmüştür kendisi bulsa yine bir sorun çıksa eşinizi suçlayabilirdiniz. Ayrıca bence doktorun da suçu yok çünkü el ayak şişmesinden az hareket etmesinden kalbinin duracağını anlayamazdı eğer bir sorun görse neden almasın ki çocuğu. Kan pıhtılaşmasından olsaydı o haftaya kadar devam etmezdi düşük yapardınız daha erken haftalarda 12. haftaya kadar kaybederdiniz zaten. Kalp durmadı hiçbir belirti vermez şöyle ki kalp atışında yavaşlama olabilir ama böyle bir durumda hiçbir doktor zaten eve göndermez o yüzden eskiyi de unutun çocuk sahibi de olmuşsunuz kendinizi doldurmayın onlarda anne babası F Felix_Felicis

Kıyaslaman çok yanlış bence. Evlat yeri ayrıdır anne baba yeri ayrıdır. Sen aileni evladınla aynı duruma mı koyuyorsun? İkisi farklı değil mı? B

Bir check-up için prof. Araştırmak çok saçma. Eşine gıcık oldum

Basın saolsun canım, yeni bebegını saglıklı sıhhatlı buyut ınsallah

Bu büyük hata ama Geri isteyin Bir bahane bulun Emira SY Nirvana Anneler

Cok uzuldum yazdiklarina. ama bir erkek cocugunu kucagina almadan baba duygusunu sorumlulugunu yasamiyor malesef. Allah korusun eger dogduktan sonra birsey olsaydi esiniz kahrolurdu belliki pimpirikli bir insan cunku. biz kadinlar olarak duygusaliz hassas varliklariz daha ilk duydugumuz andan itibaren annelik duygularimiz baslar. ben hamileyken esimin bebegimizi hic sevmeyecegini dusunurdum okadar donuktu. heyecansizdi. dogduktan sonra onun babaligina hayran kaldim nekadar yanildigimi gordum.

Ben sizi çok iyi anlıyorum. Hak da veriyorum. Ben de kirilirdim. Evlattan önce olamaz hiçbirşey, anne baba dahil.

Anladım.. haklısınız o zaman, ne yazıkki. Esinize sorumluluk vermeyi deneseniz? Ya da -allah göstermesin- şöyle söyle bisey almasaydık cocugumuza böyle olurdu gibi gözünü korkutacak örnekler verseniz.. esiniz aile oldugunuzu mu anlayamıyor acaba hala? B

Senin kocan eltine aşık değil miydi, sana değer vermiyor.. Boşan bu adamdan kurtul ya... Çok üzülüyorum sana.. Değmeyecek bir adam İçin kendini yıpratma ya... pure hazel

Başınız sağolsun öncelikle. O kadar üzüldüm ki benm bike ağlayasım geldi.. eşinizdeki taş hali!! inşallah kısa süre sonra son bulur bi ailesi evi olduğunu hatırlar ve her anlamda elinizi tutar dileğiyle... Milana22

Aminnn. Çok teşekkür ederim... M Melek

Ah canım benim analık ile babalık o kadar farklı ki.. Bu beklentiye girerseniz çok kirilirsiniz. .. Erkekler genelde böyle. kimini tenzih ediyorum. . Ana icin evlat önce de baba için öyle olmaz... en fazla ne emekleri var ki çocuk üstüne? Kıyaslanir mi bu...

Anne babayla evlat tabiki kıyaslanamaz bişi, ama sonuçda bu kadında onunn çocuğunu taşıyo karnında.. duygusal bi zamandasın ve eşinin yanında olmayışı seni çok üzmüş, ki üzmesi çok normal. Rabbim yardımcın olsun ablam. sabret sen. bak ne güzel rabbim sana bi evlat daha nasip etmiş. hiç üzülme sabret dua et. Rabbine sığın. B

Bunu eşinizle paylaşmadınız mı peki? Ne dedi size... ben çocuğundan çok sizi düşünmemesinin kırgınlığını yaşadığınızı düşündüm okuyunca... . push ; B

I istugul

Erkekler evlatlarını karınlarında taşımadıkları için doğmadan babalığı hissedemeyip anlayamayabiliyorlar. Oysa ki ana baba varlığı bilinen yıllarca birlikte olunmuş insanlar. Evet kırılmışsınız ama bunu eşinizle konuşun ve onu da anlamaya çalışın. Tek açıdan değerlendirmeyin.

Şu terapiste gidince eski defterler de acildi galiba Elti mevzusunun yaninda bu dedilleriniz yine daha masum kaliyor Ama yine de kabul edilebilir degil kesinlikle Esiniz evlenince ciddi anlamda degismis olmali Yoksa sizin gibi akli basinda bir kadinin - affiniza siginiyorum - sumsuk bir adama asik olmasini aklim almiyor Insallah cozum bulursunuz sorunlariniza L Limonsekeri34 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

Siz çok hassas bir dönemdesiniz. Fakat eklemek isterim ki şuanda siz aile içi sevgi ve bağlılığı karıştırıyorsunuz. Çocuk anneden babadan öte diye bir şey yok. Hepsini birbiri ile kıyaslama yapmanız yanlış olmuş. Çünkü hepsinin yeri ayrı ayrı bu hayatta. Ancak eşinizin tutumu sizi buna teşvik edip yanlış düşündürmüş. Gerekli ilgi alaka hassasiyeti gösterseydi pek tabi bunları düşünmezdiniz.

Eşinle herşeyi konuşan bi çiftseniz Yani "sen annem hakkında nasıl böyle düşünürsün" gibi bi çıkış yapmayacaksa Neden olmasın? Ama "anneme aldığım gözüne mi battı?" diyecekse Hiç canını sıkma. B

anne-babanın ve evladın kıyaslaması çok yanlış değil mi sizce de? eşinizin gerekli ilgiyi göstermediğine ne kadar eminsiniz?evladınızı kaybetmenin verdiği acıyla yanlış şeyler düşünüyor olabilir misiniz?Başınız sağ olsun bu arada ilk bebeğiniz için.

destek konusunda haklisiniz ancak bir konuda yaniliyorsunuz kadinlar hamile kaldigi anda anne olur ama erkekler bebek dogduktan sonra baba olur ondan boyle bir beklentiye girmeniz cok sacma cunku o baba olmamisti bebeginiz oldugunde

Hayır, kesinlikle haklısınız bu konuda. Ben sadece çok fazla vericiyim, bu sebeple yaşıyorum zaten bunları. Azcık bencil olabilseydim hiç bir şey böyle olmazdı belki de...

İşte ben aynı hayranlığı duyamıyorum. Şu an ki bebeğimi de 2. plana atıyor B

Merhaba arkadaşlar, Benim derdim şu, eşim için evlatlarımın bile anne babasından sonra gelmesi. Şöyle ki ben ilk bebeğimi 36 haftalık hamileyken kaybettim. Kalbi durdu miniğimin Kaybetmeden 4 gün önce hareketlerini hissetmiyorum diye dr. a gitmiştim kontrol zamanım olmamasına rağmen. Dr. NST'ye bağladı, usg ile baktı bir şey yok dedi. Dedim Dr hanım ellerim ayaklarım çok şiş bu normal mi? Normal yaz gebesisin dedi. Peki artık eskisi gibi hareketli değil bebeğim önceden çok hareket ederdi, "Normal büyüdü artık, yeri daraldı." Eşim de yanımdaydı bu olaylarda. Sonra Dr 4 gün sonrasına randevu verdi. Gittik, NST'ye girdik. Kalp atışı alınamadı, USG ile de bakıldı yok kalbi atmıyor miniğimin. Ben tabii hiç beklemiyorum böyle bir şey, beynim durdu, ağlamaktan kendimden geçtim... Normal doğum yapmaya çalıştılar, olmadı. Sezaryen ile aldılar meleğimi... Bebeğimi kaybettikten sonra ben deli gibi sebep araştırıyorum, nedir neden olmuştur diye... Kendi araştırmalarım ile sebepler buldum ve gerekli testleri yaptırdım. Kan pıhtılaşması çıktı bende. Sonra yine ben kendim iyi bir dr araştırmasına girdim... 3-4 tane dr gezdim en sonunda içime sinen bir Dr buldum. Meğer daha 20. haftada belli imiş bu sorunun bende olduğu ama Dr göz ardı etmiş. Tam 15 gündür bebeğim sıkıntıdaymış, NST sonuçlarına göre. Dr. un beni eve göndermek yerine bebeği alması gerekiyormuş kaybetmeden gittiğim son kontrolde... Ama işte herkes Dr. olamıyor... Neyse... Burayı şundan anlattım bebeğimi kaybettikten sonra neden oldu savaşını, iyi bir Dr bulma savaşını tek başıma verdim... Çok şükür 5ay sonra tekrar hamile kalıp bir bebeğim daha oldu... Problem şu ki eşimin ailesine her yıl check up yaptırırız. Bu sene bir kaç problem çıktı onlarda. Eşim işte günlerce Dr aradı, devletteki en iyi Dr. lardan randevu aldı gecelerce 12 ye kadar uyumadı randevu alabilmek için ki uykuya da çok düşkündür. Gittiler Dr. un dediği sorun yok, bu yaşta bu değerler çok normal. İnanmadı, özel Dr. lara randevu aldı, hepsi bir şey yok dedi... Ve bu dönemde de eşim aklına geldikçe ağlayıp durdu ya bir şey varsa anne-babamda diye... Ben bu süreçte kendimi o kadar kötü hissettim ki... Neden diyeceksiniz, şundan... Keşke bu pimpirikliliğini evladına yapsaydı, belki evladım şuan da sağ olurdu... Hadi o zaman yapmadın, kaybettikten sonra sebep bulma savaşında bana destek verseydi. O da araştırsaydı anne-babasının sonuçlarını araştırdığı gibi... O kadar kırgınım ki... Yüzüne bile bakmak istemiyorum... Hayır sen evladını kaybettin sadece bir kere, kaybettiğin gün göz yaşı döktün. Sonra? Sonra hiç ağladığını bile görmedim. Ama hasta olma ihtimali olan anne-babası için günlerce göz yaşı döktü... Bilmiyorum ben mi çok abartıyorum bu durumu? Evlat yaa evlat... Evlat her şeyden öte değil midir? Evlat candan bile öte değil midir? Çok kırgınım ve en kötüsü de şu evladımı kaybetmemde onu suçluyorum Bu duygudan da nasıl kurtulurum hiç bilmiyorum...

Teşekkür ederim. Şuan zaten çift terapistine gidiyoruz, başka problemlerimizden dolayı gidiyoruz ama ben bunu terapistimle de paylaşacağım. O bunun üzerine gider muhakkak... Çünkü eşim normalde de, hiç bir şey yokken yılda bir kaç kez anne babasını kaybedeceği düşünce ile oturur ağlar... Böyle bir şey olabileceğini hiç düşünmemiştim...

Bebeginizin kalbi durmadan önce siz de araştırıp öğrenebilirdiniz ama yapmamışsınız. Esiniz de öyle. Bebek vefat ettikten sonra da olan oldu diyip belki de bakmadi. Ama anne babasında bir problem gözüküyorsa bunun icin endiselenmesi normal. Çünkü ortada sonut degerler var. Bence canınızı bosuna sıkıyorsunuz. Hala çocuklarınıza daha az önem veriyorsa baska tabi. Bir de annelik ve babalık aynı his olmuyor. Anne olmak bambaska bir mertebe. :) Bosuna cennet annelerin ayakları altında denmemis. :) sıkmayın canınızı lütfen B

Bebegin bisey olacagina ihtimal vermedigi icin cok arastirmamis, tipki seninde cok fazla ustune olmadigin gibi. Yeni bir bebegin dogmus bile, yani bu olayin uzerinden aylar gecmis, neden takilip kaliyosun. Dert mi ariyosun kendine, huzursuz olmak icin sebeb mi istiyosun. Esinle sorun yasamak icin pireyi deve yapmayin bence. Oturun, halinize sukredin, birakin adam anasiyla babasiylada istedigi gibi ilgilensin.

Ben sürekli araştırıyor, boyunu-kilosunu takip ediyordum zaten. İnternette de hareketlerinin azalacağı yazıyordu. Dr. boyunu ve kilosunu da yanlış ölçmüş zaten. Bebeğim en son gittiğimizde dr. un ölçtüğünden tam 500 gr farklı doğdu. Ve o muayeneden önceki muayeneye göre de 450 gr almıştı 15 günde. Ben de kilo alımı normal diye demek ki bir sorun yok diye düşündüm. Ayrıca eşimle aramda şöyle bir fark var, ben rahat bir insanımdır, ne olursa olsun hep Allah büyük olur kafasındayımdır, ama eşim böyle bir yapıya sahip değil. Eşim pimpirikli, en ufak bir terslikte hemen gardını alan bir yapıya sahiptir. Ama bebeğimiz için aynı önemi vermedi, aynı pimpirikliliği göstermedi. Anne-babasını hiç bir şey yokken 4-5 Dr. a götürdü içinde prof. ların da olduğu ama evladı için aynı düşünceliliği sergileyemedi. Benim incindiğim nokta bu. Hadi diyelim bebeğime hamileyken bu pimpirikliliği göstermedi, neden kaybettikten sonra benimle birlikte çabalamadı? Anne-babasına gösterdiği ilgi-değerin 1/10 ini neden o dönemde bana göstermedi? Şuanda da durum değişmedi. Bebeğimle çok ilgili alakalı gibi görünür ama her şeyi ile ben ilgilenirim. En iyi mama hangisi, kullanılacak vitaminler ve en iyisi hangisi, zihinsel gelişimi için oynaması gereken oyunlar ve bu gelişimi destekleyecekler oyuncaklar neler. Hangi aylarda nasıl beslenmesi gerekiyor ve ne yemeli. Gideceği Dr. dan tutun da kullanacağı ilaca kadar, oynayacağı oyuncağa kadar her şeyi ile ben ilgileniyorum... Bir kere bile şu da bebeğimize çok yakışır deyip bir şey almışlığı yok. Ya da oğlum bunu çok sever deyip bir oyuncak almışlığı yok. Ayakkabı alacağız misal, hangisi en iyisi diye araştırmak yok. Hadi onu geçtim o ayakkabıyı alacak parası yok ama annesine pahalı hediyeler almaya parası var... Böyle işte... B

Biz anneler canımızda can taşıyoruz, bağımız bedensel ve psikolojik hemen başlıyor;bence gerçek şu ki erkekler evlat kavramını çok daha sonra algılıyorlar. Ailesine verdiği önem de de bana obsesif olma ihtimalnii düşündürdü. Neden derseniz aynı şeyleri onlarca kez yaşadım ve eşimin gençlik döneminde psikologa bile gittiğini söylediler sırf aileden birini kaybetme endişesi yaşadığı için. Şuan tanı okb ilaç kullanıyor. Diyeceğim o ki psikologa gitmesi konusunda ikna edin. Herşey ne kadar farklı görünüyor oysa ki dışardan, kim bilebilriki bunun aslında bir rahatsızlık olduğunu şahsen hiç düşünmezdim tecrübe ettiğim içinde aktarma gereği duydum...

O "sizin" maaş kartınız, şimdi çalışıyorsa sizinkini de artık size vermeli, bir ihtiyacı yok. Geri isteme hakkınız var bu durumda. Evet evlilikte bazı şeyler ortak olabilir ama bazı şeylerden de ödün vermemek gerekir ben mi yanlış düşünüyorum...

Sıkmayın canınızı lütfen. Bakin 1 kere dünyaya geliyorsunuz. Gecirdiginiz her saniyeyi keyifli gecirmeye çalışın. Evlatlarınızla arkadaşlarınızla ailenizle gülun eğlenin :) Esiniz icin de daha tecrübeli hanimlar belki fikir verebilir size

Şimdi daha da gıcık oldum

Dr. un kesinlikle hatası var. NST'lerde belli zaten bebeğimin sıkıntıda olduğu. Ve bu problemi 15gün önceki NST'de de varmış. Kaybettikten sonra gezdiğim bütün Dr. lar aynı şeyi söyledi "Bu NST ile seni eve nasıl göndermiş? Direk yatış vermesi ve bebeği takip etmesi gerekiyordu." Ama yapmadı Herkes Dr olamıyor maalesef. Hatta burda da paylaşmıştım zamanında bebeğimin NST'sini annelere örnek olsun, bu şekilde ise NST kesinlikle başka başka Dr. lara gidin diye. O NST'yi gören bir hemşire arkadaş bile hayretle seni nasıl eve göndermiş Dr. un demişti. Dr. u şikayet ettim ama maalesef NST. ler delil sayılmadığı için hiç bir sonuç çıkmadı Ayrıca yanlış biliyorsunuz canım, kan pıhtılaşmasından 40. hafta da bile kaybedilebiliniyor. O kadar çok ki bu yüzden son trimesterde bebeğini kaybeden anne Hatta bazısının kalbi durmuyor da pıhtılaşma sebebi ile erken doğumlar gerçekleşiyor... Çok illet bir hastalık, Rabbim kimseye vermesin... B

Allah yardımcınız olsun...

Teşekkür ederim... B

Evet bu konular da çok önemli benim için ama eşimi diğer bebeğimi kaybetme konusunda suçlarsam ve bu duyguyu içimden atamazsam bununla baş edemem bundan çok korkuyorum o yüzden onun üzerinden konuştum daha çok... S

Haklısınız ama işte hemen insan koskoca 10 yılı çöpe atamıyor... Son şansı var, çift terapistine gidiyoruz. Değişmezse zaten sonumuz o olacak... F Felix_Felicis

yani harcama kriterlerinizi bilmediğimden bir şey diyemiyorum ama birikim yapmaya çalışsanız kendi kazancınızdan belki biraz daha eşinizden bağımsız olursunuz harcama konusunda. diğer üyeleri de dinlerseniz evlat anne karnındayken erkeklerin pek bir şey hissetmediğini söylemişler ki içlerinde çoğunluğu annedir büyük ihtimal, onlara kulak verin derim. dediğim gibi kendi içinizde de büyütüyor olabilirsiniz bazı şeyleri. Ama şu da var Allah için konu bebek ayakkabısı yerine başka bir şey de olabilirdi, önemli bir ihtiyaca bekleyelim diyip anneye direk telefon almak garip kaçmış hak da vermedim değil size. Ama şunu da söylemeden edemeyeceğim, onlar anne baba. Siz de kendi anne babanız için aynı duyguları besleyebilirsiniz hastalıkları olduğunda. Belki eşinizin ikisi arasındaki dengeyi kuramadığını düşünseniz de şuan garip bir ikilemdesiniz bunu da söylemek isterim yani. The Calender

canım aynı seyler banada oldu.. preeklampsı ıle erken dogum yaptım 30. haftada.. bebegım sadece 5 gun dayanabıldı.. ama kendı sorunumu ben buldum ustune gıttım yoksa benım bebegımde karnımda olecektı.. doktorum hıcbırsey anlamadı.. yuzum gozum her tarafım sıstıgı halde normal yaz hamılesısın dedı.. eş kısmına gelınce benım esım evladımdan cok bana uzuldu.. cok canı yandı ve ben ona ragmen onu sucladım.. bana cektırdıklerı hamılelık donemındekı stres vs hersey onun yuzunden olmustu.. hala da oyle hıssedıyorum.. kan pıhtılasması testı yaptırdım. cok hafıf pıhtılasma cıkmıs anladıgım kadarıyla hıc onemlı degılmıs bırcok kısı sadece aspırın vermıs doktor.. ama oylekı olacak olan oluyor. ben bebegımı cennete yolladım.. sebep aradım esımı buldum sadece.. bana yasattıkları yuzunden.. su an bende hamıleyım ama gel gorkı evladımı unutamıyorum herseyı bende tek basıma yaptım.. arastırdım doktor buldum randevularım herseyım kendım ayarladım.. B

çalışmıyor musunuz ya da bebekten ötürü izinde misiniz?yani çalışma imkanınız var mı?eşe muhtaç olmamak bakımından soruyorum bunu. yani evet şimdi düşününce böyle bir şeye denk gelsem belki bende bir düşünürüm ama hassaslığınızdan ötürü bir şeyleri büyütüyor olma ihtimaliniz de var beni yanlış anlamayın lütfen. sylvia_plath

Senin de başın sağ olsun canım... İşte bu pıhtılaşma öyle bir illet ki stresle daha çok artıyormuş. Benim de o gebeliğim hiç kolay geçmedi. Eşim de bana çok çektirdi senin eşinin sana çektirdiği gibi. Ben de onu suçluyordum hep bu olaylardan sonra daha da suçlamaya başladım...

Şu konuda yanlış düşünüyorsun, evlat tamam ama onu daha görmedi kucağına almadı. Erkekler malesef çocukları kucağına alana kadar birşey hissetmiyorlar. Onlar başka şekilde düşünüyorlar bizim gibi hassas bakmıyorlar. Anne banası ise gözünü açtığı günden beri yanındakar. Endişe etmesi araştırması çok normal birşey. Kaldı ki kıyaslama yapmamak da gerekiyor. B

Kucağına alıp, öpüp kokladığı evladı da anne-babasından sonra geliyor maalesef

annelik ve babalık çok farklı. siz daha karnınızdayken anne oldunuz ve ona bağlandınız. o bebeği sadece 1 gün gördü ve toprağa gömdü. onun için 1 günlük babalıktı. sonradan tekrar baba oldu o ayrı. ama anne babası bütün ömrü boyunca onunla birlikteydi onlarsız bir hayatı hiçbir zmn olmadı. ki siz her haftasonu onlara gidip bütün gün kalıyorsunuz o denli bağlı ailesine. kırılmakta haklısınız ama adamın da yapısı bu. aliesine aşırı bağımlı.