geçmiş olsun demeye geldim.. parkinsonla ilgili bilgim yok.. ama yaşlandıkça bencilleştikleri konusuna katılıyorum.. nameaver

aynı wallaha, ıstedıgı seyın her detayını anlatır gıder alırım sonra bana gerı verır sen de gıy bırazcık cok guzel der veya ben takamadı m sıkıntılıyım ama cok guzel sana yakısır der kendı o kadar ugrastırıp pahalıya aldırdıgı seyı. veya kenara atar durur aylarca yıllarca sonra da gerı verır veya hep orda köşede kenarda kalır. bu son kaç senedır kendıme aldıgım her seyı ona vermısım yenı seyler almısım ben baskalarının eskılerını almısım bılıyor musun. bu kadar da salaklık yapabılır bır ınsan o kadar cevresınde dört donduruyor ki. parkinsonsa bu o yani veya bencıllık artık nasıl bır seyse. bır bakayım şu hastalıgın özellıklerıne. ama yok ya bızımkı tetkık de yaptırdı yok onla ılgılı bır seyı olsa cıkardı, hep hasta gercı de tum gun anlatır hastalıklarını o ayrı... ilgi budalası bır sey..

sadece el titremesi var. bir de arada halisünasyon görüyormuş, geceleri. rüya diyor o ama. korkulu rüyalar. ama açma börek, un helvası, domates sosları, buz dolabının buzluğunu sebzelerle doldurma, hepsi var. bunları yaparken sorun yok. çünkü bunları çok seviyor. ve etrafa dağıtıyor.

teşekkür ederim. vertigosu şu anda kontrol altında. ama zaman zaman, atakları oluyor. mümkünse, doktorun adını almak isterim. ı

kızlar çıldıracağım. annem parkinson hastası. bilmiyorum, sorunların başlangıcı bu hastalık olabilir mi? sorular şöyleki;benim annem, kendinden başkasını düşünmeyen bencil bir kadın oldu, son yıllarda. üstüne üstelik, laftan anlamayan, dur yapma denildiği halde, yapan bir kadın. babam var evde,88 yaşında, kalp yetmezliği var. yürüyemiyor artık, evden dışarı çıkamıyor ama evde kendi işlerini yapıyor. bulaşık makinesini, doldurup, boşaltmak, çamaşır makinesini çalıştırıp, çamaşırları asmak, çayını çorbasını yapıp, yemeğini ısıtmak, hep babamın yaptığı işler. annem arada bir yemek yapıyor. temizliğe, yardımcı kadın gidiyor. bu kadar. ben 54 yaşındayım ve dün çok rahatsızdım, tansiyonum 18 olmuş. akşam annemleri aradım, telefonu babam açtı, nefes nefese adam. kendine yiyecek birşeyler hazırlıyor. annem nerede, komşuya gitmiş ve akşam 7.30 hala dönmemiş. bir şeyi tutturdu mu, illaki yapılacak. yaptırana kadar, sürekli bir taciz, sürekli ajitasyon. bıktım artık. ve bu sabah telefonda, anneme bağırdım. sonra da vicdan yaptım, şimdi oturdum ağlıyorum. parkinson hastası yakını olanlar, hastanın, davranışları, nasıl?bu davranışlar normal mi?yoksa şımarıklık mı yapıyor? not:annem 75 yaşında, parkinson dışında, vertigosu var. başka bir hastalığı yok. bencilliğine örnek vermem gerekirse;geçen sene, kombiyi yakmadığı için babam ağır bir bronşit geçirdi. zor toparladık. tekrar notara sonu yok. faturalarını ben ödüyorum. aldıkları emekli maaşını sadece, yeme içmeye harcıyorlar. kılık kıyafet, çamaşır bende, ayrıca ekstra harçlık veririm.15 günde bir dışarıya yemeğe kahvaltıya götürürüm ama anneme yetmez. her zaman ister.

Maşallah ne kadar güzel ilgileniyorsunuz. Kendinizi sıkmayın. Moralinizi bozmayin. Rabbim herkese sizin gibi evlat versin. :)

geçmiş olsun hunter abla. sanırım biraz da yaşlılık bencilliği oluyor artık bir süre sonra

Parkinson Hakkında Bi bilgim yok, empati de yapamıyorum şu an sizinle. Sadece Allah yardımcınız olsun, kolaylıklar versin, güç kuvvet, sabır versin demek istedim. Hepimiz birşeylerle imtihan veriyoruz, inşallah kolaylıklarla atlatırsınız.

geçmiş olsun bu arada bir sorun da sizin de artık çok genç olmadığınızı kabul etmemeleri anneannem 5. katta oturuyor bir kere annemlerin ellerinde yükü varmış işte telefon edip dayımı çağırmışlar yardım etsin diye, hani genç hesabı, o zaman genç olan dayım 54 yaşında idi basmıştım kahkahayı yani genç mi sandınız adamı diye :)))) pişkin pişkin bizden genç dediler ki annemle arasında 6 yaş falan var

Çok geçmiş olsun. Hastalıkla ilgili hiçbir bilgim yok ama bu tip hastalıkların kişinin psikolojisini etkilediğini duymuştum. Daha sinirli daha agresif daha memnuyetsiz olmaları gibi.. Belli bir yaştan sonra kimisi çocuk gibi oluyor. Hep alttan almak gerekiyor. Bir kulağını kapatacaksın. Yoksa insan bir yerde tahammülü tükeniyor patlıyor. Sonrada vicdanın rahat etmiyor. Keşke dilimi tutsaydım kırmasaydım diye içinden geçiyor. Siz çok çok iyi bir evlatsınız. Ne şanslılar ki sizin gibi bir evlatları var. Elinizden geldiği kadar destek olmuşsunuz. Eğer maddi olarak imkanınız varsa yakınınızda bir ev tutsanız ya da eve bir yardımcı alsanız diye düşündüm. Bu durumda en çok baban rahatlar. Annenin hastalığı ile ilgili beyin pilini duymuştum. Araştırdınız mı? Benzer bir durumda da ben olduğum için sizi çok çok iyi anlıyorum. Annem 60 yaş babam 70 yaş civarında. Annem diyaliz hastası babam kalp hastası ikisinde de şeker var. Ev işlerini babam yapıyor. yemek yapımı, çamasır, alışveriş, annemin banyosu v. s. Babamda birde varis çıktı. Mecbur kalmadıkça yürümüyor ayaklarım acıyor diyor. Bu duruma çok üzülüyorum özelliklede babama. Bu yaşta rahat hayat yaşaması gerekirken yaşadığı hayat üzüyor beni. Elimdende bir şey gelmiyor. Beraber yaşayamıyoruz çünkü anneme tahammülüm hiç yok. Onun psikolojik ruh halini kaldıramıyorum. Tedaviyide reddediyor. Benim psikolojimide bozuyor bu sefer kendi hayatıma gücüm kalmıyor. Yoksa bizde kaldıklarında babamda, annemde, eşimde, oğlumda mutlu oluyor. Tek sorun benim bir süre sonra bu hayatı kaldıramamam. Annemle aynı evde olmak bana cehennem gibi geliyor. Memnuyetsiz bir kadın değil ama ısrarcı bir insan dediğini yaptırana kadar vazgeçmiyor. Eve kadın tutayım dedim. Dünya para istiyorlar. En son dubleks ev almaya karar verdim. Bu sabah babamada söyledim. En azından gözümün önünde olurlar.

Babam parkinson hastası. İlaçlardn kaynaklı olarak karakter değişebiliyor kötü yönde. Doktoruna birlikte gidin babamı ayrıca psikiyatra yönlendirdiler ve ilaç verdiler. O iyi geldi. Enazından rahat uyuyor ve aksi davranmıyor. Bu dopamin hormonu çok bela bişey az salgılanınca parkinson fazla salgılanınca şizofreni yapıyor. İlaçlar vücutta töleransa girince doktor azaltıyor sonra tekrar fazlalaştırıypr. Azalttığında babam çok hasta oluyor ama mecbur azaltılıyor. Fazlalaştırıldığında da alıngan ters aksi bi adam oluyor yanında psikyatri ilacı kullanıyor

Sürekli yanlarında kalacak birini bulamaz mısınız acaba? Maddi durum el verir mi ya da kabul ederler mi? Hem sizin üzerinizden biraz yük kalkar hem de onlar rahat ederler belki.

en son bu sene benım cocugumun dogum gununde ben kendıme anne kot gömlek gordum ama pahalıydı alsam mı dıye konusmustum baya da anlatmıstım bana konuyu gecıstırdı ben sonra unuttum zaten pahalı gelmıstı alamamıstım, sonra gıdıp koşarak almıs kot gömlek bır de baktım cocugumun dogum gununde ben sacma bır sey gıyebılmıstım her gıysımı ona verdıgım ıcın salak gıbı kaldıgım ıcın o ne gıyse begenırsınız? parkinson olmasa da aynı bu modeller... sureklı zarar zıyan banaaslında. bıze yani sıze de. kaç yasındasınız ınsan uzzak olsunlar da dıyemıyor sızınkı hele ıyıce yaslanmıs sonucta gördüğü her gun kar gıbı gelıyor ınsana.

benimki duyarlı ama, bana değil. etrafındaki insanlara yardımcı olmaya bayılır. benden ister, götürür onlara verir. tereyağım yok der, alır giderim mesela. bir kilo tereyağıyla, un helvası yapar, konu komşuya dağıtır, ayda 2-3 kez. ertesi gün arar, tereyağım bitti diye. vallahi hastalığıyla ilgiliyse, tahammül edebilirim ama sırf beni üzmek için yapıyorsa, bilemiyorum. bir de benim annemin bir huyu var. biz zamanında çok yoksulduk babam bir işçiydi, tek odalı gecekondularda büyüdük. annem hep kendisini ezik hisseti, gençliğinde. şimdi kardeşimin ve benim durumumuzu, etrafa karşı, kullanıyor. yani bizim paramızla hava atıyor diyeyim. böyle düşünmek ayıp ama, çocuklarımın var, işte ben arabaya biniyorum, beni yemeğe götürüyorlar diye sürekli anlatıyormuş. biz gittikten sonra, bütün mahallenin çocuklarını toplayıp, onlara dağıtıyormuş. sonra da diyor ki, senin adına sevap işledim. yine getir, dağıtalım. sanki ben kimseye yardım etmiyormuşum gibi.

bızım baba da yanındakı kadına sarkabılır bız de hep düşünüyoruz anneyı ayıralım baska eve koyalım babaya cok zarar verıyor canını okuyor adamın dıye, ama baba da rahat degıl o da o hızmetlı kadına kesınlıkle sarkar ve bır de evı var o evı uzerıne falan yapar eminiz yani. anne de maası yok ortada kalır o yuzden mcbur ikisi bırlıkte yasıycaklar. ama gecınemıyorlar baba zaten hasta ıyıce cıldırtıcak adamı. parkinsonda baktım dopamin depoları boşalıyormus yani mutluluk hormonu sıfırlanıyormus. ondan sakinlestırıcı hap falan verıyorlar o haplar da dopamin depolarına takvıye yapıyor bıraz mutluluk hormonu verıyor ki sakinlıyorlar. sızınki oyle hap ıcıyor mu depresyon hapı? bızım anne de alsa fena olmaz da ne babaya verıyor ne kendı içiyor adamda zaten kalp var onun da canına okuyor kendı de depresif zaten anlattıgım gıbı aynı sızınkısı model.

doktor sevk edince mecbur gitti. parkinson için gittiğimiz doktorunu çok seviyor çünkü, ona hayran.

sizinkinin parknson olduğunu düşünmüyorum ama karakterler çok yakın. benimki de sürekli, teyzemin kızlarıyla kıyaslar beni. onalr annesini boğaza kahvaltıya götürüyor der. ben de hissederim beklentisini, o hafta ben de onları kahvaltıya götürürüm. ya da şunu al der, rengine, modeline kadar sipariş verir, bütün gün çarşı dolaşırım, bulur alırım, giymez, bir fakire verdim der.

canım senın oyle benmkıde de mı parkınson acaba? ben de 34 yasındayım benım anne de parkınson o zaman :) cunku dehse t otesı bencıl hep ben hep ben. yani süreklı ne alsam bana da al dıyor zaten ıkı gun sonra bı sekılde onu elımden alıyor bır bakıyorum ben daha gıyemeden onun olmus o gıysıler cırkın cırkın dıyor ucuz seyler aldırtmıyor sonra pahalısını kendıne aldırtıyor artık parasını alıyorum gercı ona odetıyorum uyandım da onceden dogum gunu yılbası falan ayagına baya hedıye aldırırdı bır de gezelım dıyro sureklı gezdırtıyor kötu yıyecek alsam mesela mc donals menu 8 lıra falan tamam yıyor sonra arkadasıyla falan cıkıyor veya tvde gormus vs dıyor kı o daha guzelını aldı bu daha guzelını yedık paraya kıydı işte sucuklu olan menuden yedık falan dıyor kıskandırıyor falan yani parkınson sanırım hehe ama o elının tıtremesı falan degıl mı onla alakası yok yaslandıkca sanırım degısıyorlar eskıden de boyleydı ama sımdı tum gun arası n kavga etsın sohbet etsın konussun sureklı onun olayları durumları konuları hep o onemlı en onemlı konu o, dun esımle atısmıslar sımdı esım kötu kaka ee oldu zaten ayırmaya da calısıyor cunku ben calısmıyorum onun işine yaramıyorum boyle calısmıyorken param yok fazla o yuzden bosanayım calısayım ıstıyor onlarda kalırım ama gezdırırım para da getırırım evel gun de atısınca eşimle ben evde yokken sımdı dıyor kı aldatıyordur da zaten suratını gordum cırkınlesmıs ıyıce nası l cekıyorsun falan anasının gozü dedım ya tum pıslıgını yapıcak sımdı, cok daraldım bu hafta fal baktı bırı o da demez mı esın aldatıyor da aldatıyor senı evde cocuguna bak dıye tutuyor ama tum soruları da sordu yani cocugun var mı falan ee hafta ıcı gıttım bellı calısmadıgım iş kurcan dedı falan falan ona da canım sıkkın zaten anneme soyledım kadın bana demıstı kı hatıce ısmınde bırı var ben eve geldım anneme dedım kı hulya dedı dedım hee bana da hulya dedı dıyor yani hemen kabul edıyor kı ayırcak halbukı o zaman ona anlattıgında hıc boyle bır seyden bahsetmemıstı bana yalan da atıyor annem de 56 yasında, yani senın yasında ama benımkı erken yaslandı yani düşün sen de oyle kötü durumda paranoyak ilgi delısı olabilirsin ama olmuyorsun bunlar erken yaslandı sen hala aklı basında laf dınleyen cocuk rolundesın aklın basında olması ıyı tabı de bızımkıler gıttı ıyıce bencıllık tavan, babam desen o daha beter zaten ama o boyle saman altı su yurutttugu daha az ve daha belırgın.. walla dertlenmısım senı de gorunce kusura bakma. yani kendını koru artık senın de yasın kaç senın asıl sımarıklık yapma devrın gelıyorken cekme artık ben uzak durmaya calısıyorum ama olmuyor tabı uzuluyorum sonra aramıyorum ılgılenmıyorum dıye ama benım hıcbır konumu bılmez ben onun sacının telının agrımasına kadar bilirim yani abaart ı benım hayatım yokmus gıbı sankı ben onun ıcın yasıyorum

aynen öyle bu yaz yoğun stres yaşadım. kardeşim 30 yıl sonra eşinden ayrılıyor. çok üzüldüm. annem babam böyle, oğlumun ev sorunu. eşim ve sıkıntılarım. hepsi üst üste geldi. sonunda patlak verdi. annemler florya, nın yanında küçük bir yer olan, menekşede oturuyorlar. belki bilirsiniz oraları, eskiden denize girilen yerlerden biriydi. bence de çok güzel. sürekli orada yaşamak isterim, ama şartlar uygun değil.

ilaçlarını kullanıyor. hem parkinson, hem psikiyatr ilaçları alıyor. tedavi altında zaten. babam çok yaşlı. öyle kadına sarkma durumları falan olmaz. ama annem, evde yabancıya tahammül edemez.

aynı işte böyle, doktor, bu hastalığın bastırılmış karakterini ortaya çıkarttığını söylüyor. birebir etken değilse bile tetikliyor. benim annem, bazen tahammül sınırlarımı aşıyor. benim en kızdığım konu,88 yaşındaki babama, çok yüklenmesi ve yapacağım dediği şeyi, karşı çıkmalarımıza rağmen yapması. görmezden gelmeye çalışıyorum ama sanırım benim de tahammülüm yok artık. mesela, evde babamı yalnız bırakıp, saatlerce, mağaza mağaza dolaşmasına kızıyoruz. gitme, biz götürürüz diyoruz. tamam diyor, gidip alıp, gezdiriyoruz. ertesi gün, tekrar kendisi gidiyor. dişlerimi yaptıracağım dedi, mesela. kardeşim aldı götürdü. salı günü, çektirdi bazı dişlerini. akşam beni aradı, yarın gidip diğerlerini çektireceğim, bir an önce yapılsın dedi. bir hafta ara vermesi gerektiğini, daha diğerlerinin iyileşmediğini anlattım. tamam dedi. ama sabah babam uyurken, çıkmış tek başına gitmiş. gittiği yer, yakın değil. arabayla, yarım saat. taksi tutuyor, gidiyor, yemek yiyor, alışveriş yapıyor, taksi tutup geri dönüyor. lüks yaşamayı seviyor. oysa ki babam 1400 tl alan bir işçi emeklisi. bütün geliri bu adamın. maaşı ayın ortasında bitirip, çocuklarım bana verir zihniyetinde olan bir insan.

Elbette yazabilirsiniz bizde 6sene önce öğrendik. Babam değişik şeylerde deniyor hareket kısıtlanması sebebiyle. Çok araştırdık çok baktık çaresi yok kötü bir rahatsızlık huysuzluklarınıda anlıyorum. Üzülüyorum ama ilgi alaka göstermekten başka bişey gelmiyor elden

o zaman gitsin o babanıza da yardımcı tutun maddi külfet ama onun da huzurla evde oturma hakkı var hiç olmazsa annen gidip dağıtsın baban da açıp tv otursun yardımcı da işte çay çorba getirsin sofra kursun çamaşır bulaşık toplasın annen ona yemek yaptırmaz sanki ama o gezmeye gidince yapar

Siz hem çok iyi bir anne, hem de çok iyi bir evlatsınız. Hastalık ile ilgili bilgim yok ama siz kendinize fazla dert etmeyin. Benim de anneannem-dedem var. Sizin anne-babanız gibi. Böyle yaşlı insanlar artık belli bir düzene alışıyorlar ve düzenle birlikte şikayet etmeye, memnuniyetsizliğe, naz yapmaya da alışıyormuş gibi geliyor bana. Her şey iyi olsa bilse alışkanlık işte, şikayet ediyorlar. :) Her şey gönlünüzce olsun, ellerinizden öpüyorum.

Annen parkinsondan çıkmış PARAkinson olmuş canım Ama bunlar yaşlılık belirtileri hatta yaşlılığı kabullenmeme belirtileri sende sıkma canını tansiyonuna sahip çık

yemek zaten yaptıkça götürüyorum. en azından birkaç günlük idare etsinler diye. mesela sulu köfte yapmak için köfteleri yapıyorum. dondurup götürüyorum. kuru köfteyi ayrı yapıyorum.2 çeşit zeytinyağlı yapıyorum. herşeyi de yemiyorlar. ama kurutma makinesi fikri, çok iyi. benim evimde var. onlara da alayım bir tane. teşekkür ederim.

Annenizle ilgili durumu bilmiyorum ama burda çok beğendiğim insanlardan birisisiniz. Rabbim kolaylık versin demek için yazdım.

nilgün abla klasik yaşlı tavrı esasen biraz da rahatsız işte belli bir yaştan sonra kadınlar ama adam boş oturuyor moduna girip ona da iş yaptırmaya kalkıyor bunu gerekirse bana ne kendi yapsına getiriyor oo soğukta oturmaya da gelince kombiye termostat taktır ayarını baban oturduğu yerden yapsın salondan annene çaktırmadan benim anneannem arada annemlere gelir 80 yaşında babam 70 annem de 60 civarında anneanneme batar evlerinde yanan kombi, onun evi değil annemlerin evi çok açılıyormuş ki ben gidince bir tane daha artırıyorum düşün artık sen yaşlanınca o parayı yememe modu artıyor ki sanki gelinlere kalınca yaranacaklar kv dem mesela köye ev yapıp gelin evi gibi düzdü ama evde kombi vs açmayıp soğuk soğuk kat kat oturuyor algılar farklı işliyor yani soğuk olsa da olur bir şey deyinc ede eskiden kombi mi varmış diyor sanki eskiden soba yoktu herkes soğukta otururdu gibi çözüm yok, az idare edeceksin, biraz da ikna edebilirsen yardımcı ayarlayacaksın en azından yarım gün gelip ortalığı çekip çevirecek o da kendini ömrümün son günlerinde bu adama hizmet ediyorum psikolojisinden kurtaracak

Hastalığın etkisi var mıdır bilmiyorum ama yaşlılık insanı bencilleştiriyor malesef. Bazı yaşlılar şeker gibi olsalar da çoğu huysuz bencil ihtiyarlar oluyorlar. Sanırım bu konuda yapacak çok bişey yok.

teşekkür ederim. sürekli 10 larda gezen tansiyonum, dün 18 e çıktı. acil de, kardiyolojiye sevk ettiler. yarın için randevu alacağım, bakalım. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Ablam sen nereye yetisecegini sasirmissin, kolayliklar diliyorum Annenizde hem yaslilik hem hastalik vardir muhakkak. Ama yaptiklarinda huyunun da etkisi var. Belki de oldu olasi boyle bir insandir olabilir. . push ; Nooption memento mori memento

Cok zor bir durum gerçekten. Allah yardimcimiz olsun

önceden de huyları bu şekildeydi muhtemelen. ee yaşlandıkça daha da çocuklaşıyorlar. annen ise daha da bencilleşmiş sanırım. direk parkinsonla ilgili mi bilemem ama hastalık ve yaşlılıkla birlikte duygularını tepkilerini kontrolde zorlanıyordur haliyle. zaten kişilik yapısı da böyleymiş. Alalh kolaylık versin.

Ya bilemedim hastalıkla ilgili olabilir mi ama yaşla ilgili olabilir diye düşünüyorum, hani derler ya yaşlılık ikinci çocukluk evresi diye, o hesap. Benim annem 66 yaşında, bazen bildiğin çocuk gibi oluyor bu aralar. Kendi kendine küsüyor, olmadık şeylere alınıyor. Yaşına veriyorum, yapacak birşey yok. Babanız kendi işini kendi görebiliyormuş ne güzel, bence çok elzem olmadıkça araya girmeyin. Kalorifer yaktırmaması faturayı siz ödüyor olsanız dahi, zamanında yokluk çektiyse, az maaşla geçindirdiyse evi, ondan kaynaklıdır diye düşünüyorum, psikolojik birşey gibi hissettim sanki ama tabi siz durumları biliyorsunuz ben tahmin yürütüp afaki konuşuyorum. Son olarak kırmayın idare edin diyebiliyorum, zaten tanıdığım kadarıyla sakin naif bir karaktersiniz annenizi bir kırarsınız ama siz üç kat üzülürsünüz. Ölümlü dünya zaten, yaşlarıda belli. Sakince kırmadan, onuda anlamaya çalışarak halletmeye bakın derim. burbuk

Artık onlara bir yardımcı lazım. Parkinsonu ileri boyutta mı? Bir iş yapamaz yani elleri titrerken.

Parkinson hastalığının kişilikte bu gibi değişiklikler yapıp yapmadığını bilmiyorum. önceden nasıl biriydi? Fakat gerçekten zor bir durum. allah yardımcınız olsun. inşallah bir çözüm yolu bulursunuz.

Çok geçmiş olsun. Okurken bir çok huylarini kendi anneme benzettim. Vertigo rahatsızligina yakalanmistim. Manevra hareketleri ile 1 yada 2 seans ta tedavisi oluyor 2013 yılında olmuştu. O zamandan beri iyiyim çok şükür. Eşimin rahmetli annesi. Bu evlenmeden vefat etmiş. Parkinson ve Alzheimer hastası imiş. Parkinson dan sonra biraz fazla takıntıli olmuş. Akrabalarının anlatımı ile. Vertigo ile ilgili İsterseniz size özel den mesaj gönderirim doktor ismini. Benden sonra bir çok tanıdığım gitti. Hepsi de iyi şimdi çok şükür. Allah kolaylık versin size. bu tur rahatsızliklari olan yakınına bakmak gerçekten cok zor. Rabbim yardımcınız olsun

Hunter Yılın en iyi kv si nden sonra en hayırlı evlat kategorisinde de yarışacak gibisiniz Parkinsondan ziyade yaşlılık insanı bencilleştirebiliyor. Genel anlamda yaşlılık kişiliği değiştiriyor. Dedem gayet hayırsız bir kocayken gençliğinde, şimdi duruldu baba ve dede rollerinde şaşkınız

Sevgili hunter abla ; Sabrınıza hayran kalmamak elde değil. İnsanlar yaşlandıkça çocuklaşıyor derler ya anneniz çocuktan ziyade ergen triplerine girmiş alışveriş, avm gezmeler Ben hastalıktan olduğunu düşünemedim pek sanki hastalığı bastırılmış duygularına kalkan yapıyor gibi geldi. Birde yaş ilerledikçe ölüm korkusu sarıyor sanırım. Yani sürekli kendisine oyalanacak birşey bulmazsa ölecekmiş hissi hani azrail gelse "hmm işin varmış sonra geleyim"diyecekmiş gibi düşünüyorlar galiba Allah size ve babanıza bol bol sabır versin. Kendinizi de ihmal etmeyin lütfen Sevgiler...

Ellerinize sağlik, siz cok iyi evlatsiniz. Inşallah bende sizin gibi yardim edebilirim. benim gelecek korkularimi yazmişsiniz. babam 80 yaşinda Allahima binler şükür herşeyini yavaş yavaş yapiyor. Alişveriş, evi süpürmek, ütü, çamaşir ve bahce işleri. Annemde dinç daha fakat cani istemiyor öyle işleri. Bir bahcesini cok seviyor hep orda uğraşir, yemek yapar ve bulaşik yikar, temizlik yapmasini bek bilmez ve yapmaz. Ama annemede bir cene var, ve herşeye kizar bağrir o adami daha azarlar. Benim anneme artik tahamüllüm yok. kendi cok bilmiş ve herşeye karişir. korkuyorum Allah gecinden versin babama birşey olursa annem şimdiden bizimle kalmak istediğini yansitiyor. ben istemem, annemle ayni evde bir hafta kalamam. Tabiki burda eski sorunlar birikmiş olacak duygular da var. ne kadar yok saysakda bir kenarda duruyorlar. En fazla yakinimdan bir ev tutup ve öyle yardim edebilirim. Birde annemgilin cocuklarindan baska kimseleri yok. konu komsu yok, baska akraba arkadas cevresi yok. neyapacak yapa yalniz.

İnsanlar hasta olduklarında tam tersine daha duyarlı olurlar. hastalıkla ilgili değildir bence.

benim annem de sinir yok, yani dışarıya karşı bir melek. sadece babama bağırıyor. kardeşim ve bana sürekli bir şeyler yaptırmak istiyor. gelin beni şuraya götürün gibi mesela, götürüyorsun, ertesi gün tekrar arıyor. buraya da gitmek istiyorum diyor. götürmezsek, tek gitmekle, tehtid ediyor ki yalnız gitmesine kızıyoruz, çünkü başına birşey gelir diye endişeleniyoruz.

teşekkürler, bugün de sersem gibiyim. dün acilde birden, ilaca yüklenince, akşam çok düştü. bu kez de 8-4 oldu. yarın doktora gideceğim zaten. sıkıldıkları doğru. hatta bana gel bizimle yaşa diyorlar, canları sıkılıyormuş. ben fatihte, binaların arasında, hiç birşey görmeden yaşıyorum. sadece, eşimin işine yakın diye. eşin, kendi kendine kalsın, diyorlar. onlarsa, gecekondu bile olsa, bahçeli, önü açık, deniz gören bir yerde yaşıyorlar. evlerine 5 sene önce, doğalgaz döşettim. kutu gibi ama çok güzel bir ev. hep yakın akrabalar var çevrelerinde, teyzem, dayım, çocukları. kiracılar,300 kira ödüyoruz. yazın müthiş güzel oluyor. bodrum katta yaşayanları örnek gösterip, burada mı sıkılıyorsunuz diyorum?annemin verdiği cevap;"hep deniz, hep ağaç, insan sıkılıyor. bi yere kadar"kimbilir belki de haklı. . push ; penceremden

Ahh ahh aynısı annem.. yaşlandıkça insan uslanir bizimkiler delirmis vaziyette. Ben hayatımı ona göre yasayayim o nefes al derse alayım alma derse almayayim kocam soforluklerini yapsın bunu istiyor

evet mahallede bir kadın var, en azından ona söylemeyi düşünüyorum, göz kulak ol, annem gidince babamla ilgilen diye. kardeşimle bu konuyu konuştuk. parası mühim değil. çok şükür kardeşimin durumu çok iyi, ben de idare ediyorum. zaten maddi olarak, onların her zaman yanındayız. öyle de veriyoruzböyle de. bir ara bir yemek şirketiyle anlaşmayı düşündüm. eve yemek getirsin diye ama annem, onu da istemedi. ben sebze sevmiyorum diyor.

allah sizin de yardımcınız olsun. yazarhanim35 Yazar

Sanada geçmiş olsun bugün iyimisin tansiyonun nasıl? Annenin huyunun değişeceği yok. Israr huyu ve acitasyonla insanı bıktırıyorlar gerçekten. Baban bari kendini düşünsün kat kat giyene kadar kombiyi açsın. Kışın kombi yakılmadan durulmaz. Derecesini ılık yapsın. Annen bir laf yaparsada sana bakan benim çayını çorbanı yapan benim hasta olursam ne yapacaksın benide düşünmen lazım desin. Belki ucu kendine dokunursa susar. Komşu sorun etmiyorsa gezmeye yapacak bir şey yok. Geç geleceğini haber versin yeter. Meşguliyeti olmayınca bütün gün sıkılıyorlar evde ve konuşacak insan arıyorlar.

Mutlaka hastalığın da olumsuz bir etkisi vardır eğer hastanın da kişiliğinde bencillik varsa bu açığa çıkar tetiklenir. Size düşen sabır yapacak pek bir şey yok annenizi değiştiremezsiniz bu yaştan sonra. Bu arada söylemeden edemeyeceğim melek gibi bir insansınız Allah size sağlık ve huzur versin.

sanırım yardımcı ayarlayacağız artık ama annem evde, düzeni bozulmasın diye, bu fikre de karşı. bir erkek kardeşim var o da 52 yaşında. başka da kimsemiz yok. mecbur, çoğu yük ben de.

Ablacım annen bencil olabilir ama artık daha nekadar yaşıyacağım psikolojisinde olabilir. Yani gezmeyi alışverişi seviyo ay ortasında para bitiyo muhtemelen eskiden yapamadığı yaptığınında kısıtlı olduğu şeyleri şimdi yapmak istiyo hakkı da değil mi? Yaşlılar huysuz hatta anlayışsız olabiliyo. Ananem 85 yaşında herişini kendisi yapar mesela hala elde çamaşır yıkar makina nasıl yıkasınmış halt etmiş o der. Hersene tekbaşına boya yapar. Oğlundan asla bişey istemez 5 kızı 1 oğlu var benimde kaynanam vardı der gelini üzülmesin araları açılmasın diye. Ama kızlarına son yıllarda kök söktürüyo. Anlayışsızlığı burda başlıyo mesela bi teyzem öğretmen okulların kapanmasına 1 hafta kala beni dra götür dedi halbuki kendisi gidebilir yada diğer çocuklarıda götürebilir. Annem uzakta hastalandığında diğerlerini istemez annem gider alır getirir Diğer bi teyzemin oğlunun nişangününü değiştirmesini istedi çünkü ogün dizisi varmış tekrar izlemezmiş. 1 teyzem öldü kızı evlendi hiçbirimizin düğüne gitmesini istemedi sebep? Çünkü ondan değil amcasından istemişler :) Yani gibi gibi şeyler yaşlı sonuçta Benim tavsiyem evde yaptığın yemeklerden birer porsyonluk şu alüminyum kaplara koyup dondur. 7 günde 7 porsyon olur. Bi mikrodalga fırın al çıkartıp ısıtsınlar onda yiyip çöpe atarlar hem bulaşıkta azalır. Çamaşır içinde kurutma makinası alabilirsin böylece bey amca asmaktanda kurtulur

hunter7 ablacim inan benim annemi anlatiyorsun sandim. Annem su zamana kadar asla kendini düşünen bir insan değildi. O da parkinson hastasi ve vertigosu var. Suan duny umrunda değil. Sanki o gitti yerine baska birisi geldi. Ben hep hastalığına yordum idare etmeye calisiyoruz.

Halamda parkinson var 60 küsür yaşında mizaci biraz değişti doktoru kendini üzme icinden geleni söyle sinir aninda demis yani atma içine demis ama bu garip şekilde biraz sinirli hal aldı... bazen kızarak konuşuyor ama baska bişey olmadı

ınsan işte genclıgınde yapmamıs sımdı yapsn falan dıyor bızımkı de annesız buyumus bıze de sevgı vermeye calıstı ama basaramadı yani verdıgını sanıyor ama annesız yasayan cocuklar cocuguna sevgı de veremezmıs cunku sevılmek ne bılemezmıs o hesap bu da aynı işte canımıza ot tıkıyor. senınkı de berbatmıs ya tereyagını harca harca bıtır yıne ıste mahalleye dagıt falan. cok musrıf bızım o kadar dagıtıcak paramız yok tutumluyuz da harcamıyro harcatmıyoruz yani o kadar. alısmıs senınkı harcamaya harcamanıza. bır ıkı ay ayın yarısında parasız kalsn da aslında aklı basına gelır ama işte sız de acıyorsunuz gecmısınız zor gecmıskadın da ne z orluklarla buyutmus sızı dıye degıl mı... hep bu vıcdandan zaten basımıza ne gelıyorsa gelıyor onlar buyuttu dıye bız de onlara prenseslık yasatmak zorunda degılız esasen ama oluyor işte. Hayatimmm70 senin o pevli ayaklarını yerim cennet

Aman dikkat et. Birazda içine atmalardan oluyor bu tansiyonlar bana öyle geliyor. Şu sıra kendinden başka hiçkimseyi düşünme hiçbirşeyi dert etme. Herşey olacağına varır. Tarifine göre evleri çok güzelmiş. Bahçesi var denize yakın ne güzel. İstanbulda en özendiğim şey. Anne babalar en azından benim çevremdekiler ne kadar yakında kardeşleri v. s olsa da evlatlarını yanında istiyorlar.

beyin pili için annemin yaşı ve hastalığının durumu uygun değil demişti doktoru. yani annem, kendi sevdiği şeyleri gayette yapabilen, sürekli sokaklarda gezen,(markete diye çıkıp 3-4 saat vitrin dolaşıyor)bir kadın. ben de anlaşamıyorum annemle, aslında gençliğinden beri, böyleydi. hastalığı, bastırılmış karakterini ortaya çıkarttı. ama ben ona ve isteklerine yetişemiyorum. çok yordu beni. ben genel karakter olarak, huzuru, sakinliği seven bir insanım. elimde kahvem, kitabım akşama kadar takılabilirim. ama annem, hadi avm ye götür beni alışveriş yapalım der, götürürsün, yarın şu pazara gidelim der, hiç yorulmaz.