Klinik yok bizde ama şunu soyleyebilirim. Eger bir sorununuz varsa yazili olarak cozmeye calisin. Mumkun mertebe yazili delil olsun elinizde. Mail de olabilir. Diger hocalar gibi nobet istediginizi soyleyen bir dilekce yazabilirsiniz. Diger hocalara uygulanan sisteminnsize de uygulanmasini anlatan bir dilekce, akademik calismalara vakit ayiramadiginizi anlatan. Ilerisi icin elinizde bir delil olur. Bu arada cok mu naif duruyorsunuz? Boyle olursaniz isler hep ustunuze kalir. Gerektiginde hakkinizi savunmalisiniz. Cok uzun hikaye ama dekan tarafindan mobinge ugramistim. Once labımi elimden almaya kalkti, sonra actigim dersi kendi vermeye kalkti, sonra da yillik iznimi vermemisti. Rektore durumu bildirdim, cozulmedi. Ben de cimere sikayet ettim. Sorusturma acildi sonra.

Tam bir sussam olmuyor susmasam olmaz hali. Konuşsam anlamsız sussam faydası yok. Şimdi bu yeni gelen yeğen kişisinin mezuniyeti de zaten aynı yer, öğrenciliğini yaptığı yere asistan oldu, kadroyu beklerken de zaten kliniğe gidip geldi aşinaydı çoğu şeye yabancılık çekecek bir durum aslında yok işlere, cidden çalışan işten kaçmayan birisi olsa ben zaten can-ı gönülden yardımcı olurum, yeni başladı, alışma süresine kadar ben destekçi oliyim yalnız hissetmesin diye elimi taşın altına koyuyorum ama sorun asli görevini bahanelerle savsaklayıp kaçması, işten tüymek için bir sürü bahane bulması, ben kendi asistanlığımda sancılar içinde kıvranırken doktora gidemedim 20 tane hastayı kendim o halde tek gönderdim biri de çıkıp neyin var demedi, demesinler de istemem ama bu daha başlayalı 4 ay olmuş, yarın gelmicem hocanın haberi var, ertesi gün gelmicem yok hastanede randevum var diye diye kaçıyor, abd başkanı dayısı da izin veriyor. E bana gelince de niye aşağıya inmiyosun, üstelik ben öğr üyesiyim asistan da değilim, kendi yeğenine işi savsakladığı için kızmıyo, gücüme giden bu, o yeğen de nasıl olsa sepulik hoca enayi o bakar benim yerime diye cesaret alıyor, kaçtıkça kaçıyor. Bundan sonra yapacağım şey sanırım yavaş yavaş benim de randevum var, çok acil hastanede muayenem var, acil bankaya gitmem gerekti diyip tüymek heralde, odamda kendi işlerim için bi şeylere başladığımda oturuyo! olduğum için gözlerine batıyor, kendileri sanki oturmuyomuş gibi. Neden aşağıda değilsin ayarı yiyorum, e senin asistanın haftanın 3 günü yok ona soruyo musun ki? Bağırsam çağırsam sanırım o asistana bağırıp çağırırım gibi geliyor.

7 yıldır yapılan mobbingi aman tezim bitmez aman doktoram yanar aman atarlar diye diye zaten everest seviyesinde sineye çektim, şimdi sussam mı susmasam mı karar veremiyorum, altı üstünden daha kötü olmayacak belki zaten şuanda bile mobbing var. Ama cesaret edemiyorum işte hala o korku var sanırım.

Evet eksiksiz, noksansız, hatasız, son hızda robot gibi çalıştığım için ve ben işleri yaparken kürsünün hiçbir işi bir dakika bile aksamadığı için enayi buldu bırakır mı, öğretim üyesi olmuşum asistanlığım bitmiş ama keyfine göre gelmeyen asistanın yerine inip asistanlık yapmamı bekliyor. Kliniğin namusunu ben kurtaracam.

Çok geçmiş olsun siz de zor şeyler yaşamışsınız sanırım. Ek ders ücretinden ya da alacağım paradan değil, zaten 10 saatlik ders yükü düşüyor, 20 saate zar zor anca tamamlayabilirim onda da zaten devletin vereceği bana max 400-500 olacak, o parayı almasam da olur hatta çıkarıp ben veriyim bunlara sadaka niyetine derdim para değil, burda aslında vurgulamak istediğim 7 yıl ameleliğini yaptığım, hastasından öğrencisine tüm angaryasından hocasının çayına kadar koşturduğum ve kendimi adadığım bölümde resmi olarak derse girebilmek, klinikte yetiştirdiğim öğrencilere ders anlatabilmekti yoksa zaten klinikte sürekli öğretici anlatıcı konumundayız ama insan bi istiyor ya bu kadar angaryasını çektim, resmi olarak da artık ders alayım da anlatayım. Bölümde 7 tane hoca var ben dahil, ben hariç diğerlerinin hepsi prof, ders ücretleri full, enstitü, danışmanlıklar, klinikler, fakülte derken hepsini dolduruyorlar ben eklenirsem o dersler bölünmek zorunda kalacak ve bunlara tabi ki de daha az düşecek ve bu onlar için kıyametten önceki gün demek, 10bin alırken 9999tl alacak olmaları cidden büyük fakirlik yaratacaktır o yüzden mazallah aman tatları kaçmasın aman 1 kuruş bile eksik yatmasın ücretleri ben eklenmiyim derslere, bu arada dersim olmadığı halde tüm hocaların ders ücret çizelgeleri de bana kakalanmış durumda, hadi kendiminki olsa dicem ammenna yapayım ama hem dersim yok bu dönem hem de 4 hocanın bu ay ne kadar zenginleşeceğinin hesabını yapıyorum ki bu da benim işim değil, o gelen asistanın ama maalesef üzerime yapıştı. Şöyle de bir sorun var ki çok uzatmayacağım, bölümde hangi hocaya kaç tane yüksek lisans doktora öğrencisi verilecek kime verilmicek, kim öğrenci alabilecek bunların kararı tek bir kişinin tekeline toplanmış durumda, bana enstitü dersi açılmadı mesela önümüzdeki dönem ama açılması gerekiyor nşa'da ama yok abd başkanı yani her şeyi tekelinde tutan dayı kişisi ne zaman uygun görürse haşmetlimiz verecek, bana öğrenci de vermicekler çünkü onlara göre hala pişmiş değilim. Ama hasta bakarken pişmişim tabi. Yayın konusunda danışman hocam beni ne doğru düzgün yayına yazdı ne projeye, 1 tane sci çıktı işte anca o olabildi, şartlarımız tabi ki de aynı değil, ancak ben o angaryada bu işleri yapmaya fırsat bulamadım, yapamadım olmadı. Yayın hariç diğer akademik yayın türleri var ama işte makale olmadı.

Evet kadro yenileme 3 senede bir dr. öğretim üyeliğinde, yayın kriterleri oluyor onları sağlamak gerekiyor, öyle yeniden atanabiliyoruz, ben de sanmıyorum ki hakkımı savunduğumda sözleşmem yenilenmesin, herkes gibi diğer öğretim üyeleri resmi haklarından yararlanabiliyorsa ben de zorunda olmadığım, sırf yeni gelene yardım etmek icin, nöbetim olmamasına rağmen bakmakla yükümlü olmadığım hastalara bakmama hakkımı savunduğumda çifte standart yaşamak istemiyorum ve bunun çözümünü arıyorum aslında.

Sozlesmeyi yenilememek icin gereken kosullar ani çıkışlar yapmamak degil. Belirli kriterler var, her universiteye gore degisen, yayin yapmak, kongre gibi. Onun dışında hakkını savunmak ya da kendini ezdirmemek sozlesme yenilenmemesine dahil degil.

Allahin cezaları böyle insanlar yüzünden nice emek verenin emeği hiç oluyor. Nefret ediyorum böylesi pisliklerden.

Bölüm başkanıyla durumu oturup konuşmanızı tavsiye ediyorum. Size idare ettirmeye çalışıyor yeğeni.

Yani bu Türkiye'nin kanayan yarası, adamına göre kadro açıyorlar hep olan bir şey. Misal beni almak isteseler ; KK da G baş harfiyle nick almış 2200- 2300 mesaj atmış personel diye alırlar, kadroyu öyle açıyorlar kimse başvuramıyor. Sadece akademide değil benim meslekte ben sorular çalınırken derece yapıp girdim, şimdi mülakatı var torpilin dik alası hatta rüşvet verip girenler bile var, üstüne üstlük bizim üstümüze bile çıkıyorlar. Türkiye'de yaşamak Hard Level de yaşamak. O yüzden sizin yapacağınız bir şey yok sinir olmayın kendinize odaklanın yakında diğer yeğenlerde gelir gelecek. Düzen değişir düzülen değişmez

Tam olarak aynısı işte ama işleri de en kolay bunların görülüyor, tereyağından kıl çeker gibi hepsinin işi su gibi akıyor bi de. Zaten insan gibi konuşsam yine aynı tas aynı hamam devam edeceğini ve değişmeyeceğini biliyorum, o kapasite yok bunlarda, iki cümleyi de bir araya getirip konuşamıyorlar, konuşsam ne diyosun aa bu kurduğun cümle mi diye aval aval bakarlar, hayır bunlar çalışkan, sürekli projeler üreten, sürekli yayın yapan insanlar olsa ona da gam yemicem, dicem ki bak üretiyorlar, o da yok, hem kendileri vasıfsız, hem kendileri de çalışmıyor, ama çalışan gerçek anlamda çalıştığı için ayar yiyor. Hani hiçbir başarı cezasız kalmaz cümlesinin vücut bulmuş haliyim resmen.

Iyi gorunmek icin taviz vermissiniz. Taviz sizi pasif gosterir, boyle devam ederseniz herkes sırtınıza biner. Asistanin gorevlerini yapmayacaginizi soyleyin. Nobet cizelgesini isteyin. Net olun. Ne yapabilirler ki? Sorusturma mi acarlar? Acamazlar, cunku goreviniz olmayan birseyi sizden talep edemezler. yenGEnC

Aynen tam olarak dediğiniz gibi, bu durumun kimsenin işini aksatmaması, ama bi yerde patlayacak bu şekilde giderse, yeğene patlayabilir ama arkasında dayısı var patlayacak gibi olsa da patlatmaz. Zaten ağzımızla kuş tutsak bile tembel, çalışmayan, bir şeyden anlamayan olduk hep, hadi dedik asistandık tamam böyle olması gerekiyodu bunu bile normalleştirdik yani, ama şimdi gün geldi keser döndü sap döndü, onca sene her şeyi sırtımda taşıdığım halde halen daha "seni görmüyorum" u duyunca bi dellenesim geliyor sonra sakinleşiyorum yine sesim çıkmıyor, söylediğinizi söylemeyi düşündüm, evet akademik çalışmalarıma devam ediyorum diye, cesaret edemiyorum, pıstım kaldım, nasıl bir yıldırma politikası geçirdiysem artık.

Türkiyede toplu iş yerinde çalışmak isimli konu Bir sürü yapacaginiz şey var. Hihi deyip yapmamak, yüzlerine gülüp sürekli izin almak, yeğeninin dedikodusunu herkese yayıp adamın kulağına gitmesini saglamak, direk cingar çıkarmak, kendini acindirmak, yazılı yolardan hak aramak vs vs Şu an yaptığınız dışında ne yapsanız bence sizin için daha iyi olur. sonanda

Yanlış da biliyor olabilirim, Dr. Öğr. Üyesi kadrosu kalıcı kadro değil. O yüzden ani çıkışlar yapmayın. Sözleşmenizi yenilemezler. Klinikte çalışanlar TUS ile ar gör olmuyorlar mı? Onun torpili nasıl oluyor ki? Hekim değilseniz de Odyoloji gibi branşlar mı acaba kastettiğiniz ya da diş hekimi misiniz? Oraya DUS dışında da alım oluyor çünkü. Puanı iyiyse şartları sağladığı için kadroyu hak etmiş olabilir ama muhtemelen tanıdıkla işlerini kolaylaştırmak için orayı tercih etmiştir. Belki de okulun adından dolayı orası tercih sebebidir. Torpille girmemiş olabilir ama hakkıyla yapmaması kendi karaktersizliği, buna göz yuman dayısı da dahil. Bizim ABD başkanı da göz yumuyor ama herkese karşı böyle. Sizde kayırma var. Ben yerinizde olsam görev tanımınızın dışına çıkıp da asistanın yanına inmezdim ki yapı olarak ben de sizin gibi kendi işimden feragat edebilecek potansiyeldeyim. Yazdığınıza göre asistan beş para etmez. Siz yardım ettikçe üstü örtülüyor kişinin sorumsuzluğu. İşler yürüyünce kimse nasıl işlediğini sorgulamaz. Neticeye bakarlar. Ne hali varsa görsün. İşler aksadıkça sıkıntılar da tepeye ulaşır bu şekilde. Biraz tırsak olduğum için ilkin diğer hocaları yoklardım. Başkaları da bu durumdan rahatsız mı? Eğer öyle ise akademik kurul toplandığında bu dile getirilebilir. İşlerin aksadığı ve sizlere yük olunduğu söylenebilir. Cesareti olan da kayırmanın dozunun arttığını söyleyebilir. Size takmayacakları şekilde bu soruna yaklaşmanız lazım yoksa ileriki kariyerinizde hocaların size engel koyabilmeleri yüksek olası. Doçentlik için hocalara ağzımı açamadım bu yüzden. Sabırla bekliyorum

Babişko asuman yazın Bi dinleyin. Onlardan her yerde varlatr

size ders yazmasalar ne olur onu anlamadım çok mu ek ders ücretiniz var? yazmazsalar yazmasınlar zaten asgari şartta gereken ders sayınızı doldurmuşsunuzdur bakın ben 2. doktoramı yapıyorum ama ilk doktoradan yayınım yok -ölümden dönmekle meşguldüm de o sıralarda. mezun olmadım. benim şimdiden 3-4 tane SCI Q1 yayınım var. daha tez çalışmama geçmiş değilim. siz 7 sene diyorsunuz...7 senede ben en kötü 10 SCI Q1 yapmış olurum o da doktora harici tam zamanlı çalışıyor + proje yürütüyorum. yani sizin hasta bakma mesainiz kadar en az dışarıda mesaim var akademi harici. oturun yayınlarınızı çıkarın. proje alın. dersiniz, oradan öğrenciniz olmazsa proje öğrenciniz olur. tez yönetirsiniz oradan puanınız olur. bunun bi sürü alternatifi var yani. yani ahh ders vermediler diye ağlarsanız bu sefer de yumuşak karnınız bu diye buradan vururlar sizi bölümde o kadar hoca var mı ayrıca bir kısmına ders vermeden duracak kadar zira öyle bol bol hoca yoksa zaten size vermemezlik edemezler sıkıntı olur

Ya konuyu ilk yazdığınızda okudum aklıma takıldı. Çözüm önerisi ne olabilir diye düşüp yazmak istedim. Kavga, gürültü, sert çıkmak çok çözüm olmaz gibi... Konuşsan zaten anlamaz. Yavaş yavaş sınırı korumak mümkün olur mu? Her gün polikinliğe inmek yerine bugün makale yazmam gerekiyor, şu araştırmam var, artık işi öğrenmiştir onun zamanında hep biz yapıyorduk biraz ucunu bırakalım tecrübe etsin gibi söylemleri kalabalık yerlerde diğer hocalarınıza duyurarak abd başkanına söyleyin. İşe yarar mı bilmiyorum kavgadan daha mantıklı geldi.

Yukarda okudum kadron varmış konu sahibesi o zaman tamazlar diye düşünüyorum. O durumda bence bir miktar diş göster, ezilip büzülmeyeceğini göster. Misal yeğeninizin gelmediği için yapmadığı işlerle meşguldüm kusura bakmayın. kendisi gelirse işlerini başkalarına yıkmazsa programda da kaymalar olmaz de, sonra da dön sırtını git. Kolayca ezemeyeciğini anlayan yöneticiler çark ediyor geri basıyor genelde.

Üniversiteler hep öyleymiş. Muasır medeniyetler seviyesine çıkınca düzelir ancak... Eşim okul birincisi olmasına ve yıllar önce sınavlarında başarılı olmasına rağmen vasat arkadaşı kadroyu kapmış. 90lı yılların sonlarından bahsediyorum..

Kadrom var evet, her ne kadar doçentlik gibi daimi kadro olmasa da öğretim üyesi kadrosundayım. Ve bölümde öğretim üyesi kadrosunu alan kim olmuşsa nöbet almış her hocanın her güne nöbeti var, 6 sene önce dr. öğretim üyesi olan hoca şuan prof ve öğretim üyeliğine atandığında nöbet günü almış, salı günleri onun mesela, ama bende yok, çünkü ben daha pişmemişim toyum daha ona göre. Birkaç kere sizin dediğiniz gibi söylemlerde bulundum, ders mevzusundan konu açılınca bana ders yazılmadı bilmiyorum ki nasıl yapacağımı, alsaydım bilirdim dedim. Sanırım biraz da politik olmam gerekiyor, madem o işten kaçıyor benim de işim var diyip tüymem gerekiyor. Bölümde hocalar o kadar rahat ki, isteyen istediği saatte geliyor, çıkıyor gidiyor, e madem nöbet vermiyosun o zaman bende kadromun bana verdiği yetkilere dayanarak ben de kendime mesai saati kavramını işletmem.

Artık kadronuzu da almışsınız anabilimdalı başkanından niye korkuyorsunuz bu kadar gösterin dişinizi. Mobing korkusu ise şu an gördüğünüz de onun tillahı zaten. Ezdirmeyin kendinizi. Gerekirse dekana gidin, rektörlüğe gidin, Cimere yazın.

Ben de çoğu zaman bu nefretten dolayı bırakıp gitsem mi diye kendimi kemirdim, ama işte batık emekler, dur tezini yaptın onca emek boşa mı gidecek aman işte gideceksin ee nolacak ki onlar yapamadı dicekler sen yapamadığınla vazgeçtiğinle kalacaksın dedim kendime sonra hep vazgeçtim, uygulamaya dökemedim o vazgeçişi, ama illallah ettirdiler cidden. Bölümde bi ayrım var birkaç grup hoca kendi arasında takılıyo diğer grup kendi arasında takılıyor, karşı gruptan birbiriyle konuşmayan hocalar var mesela, onların işlerinde bile arada biz kaldık hep. Cesaretimi toplayıp devletin bana verdiği kadronun yetkisine dayanarak artık kendimi savunabilmeliyim bence de.

Siz sağlıktasınız ve muhtemelen küçük bir üniversite... Sesinizi çıkartın... Ama doç olunca gitmek istediğiniz için sustuğumuz düşünüyorum. Kadromu alıp gideyim. Mantığı. Sabredin ne diyeyim

Siz birinin boslugunu doldurdugunuz surece o bosluk goze hic batmayacagi icin kimse o boslugun doldurulmasi gerektigini fark etmez. Oncelikle yapmaniz gereken mevzuat geregi haklariniz ne ise ve yukumlulukleriniz ne ise sadece onu doldurmak. Mesela bahsetmissiniz ya nobet harici hasta bakmak zorunda degilim, eger yasal mevzuat size bu sekilde yukumluluk ongoruyorsa benim sorumlulugum degil kiminse o ilgilensin deyip cekileceksiniz. Bu yuzden sizinle mi ugrasiyorlar hic geri adim atmayacaksiniz. Isinizi vaktinde dogru yaptiginiz muddetce devlette calisiyorsaniz o isler oyle kolay degil. Idare mahkemeleri gorece hukuk ve ceza mahkemelerine gore daha adil. Ikincisi kesinlikle o asistani idare etmeyeceksiniz. Siz onun ustu konumundaysaniz onun yapmadigi her vazifeyi dayisina pardon ABD baskanina rapor edeceksiniz. Asla ama asla onun eksigini kapatmayacaksiniz ki sizden baska durumu gorenler de olsun. Bagirip cagirmaniza gerek yok emin olun bu yontem bagirip cagirmanizdan daha fazla ses getirir. Suan zaten haksizlik diz boyu olmus durumda, yillariniz gecmis akademik cvnizi geri plana yeterince atmissiniz. Isten ayrilmak isteseniz baska sebeple arkanizda mi duracaklar, sizi refere mi edecekler sanki? Su saatten sonra kapanin odaniza pcnize akademik calismanizi yapin. Hasta izlemlerinizi de mutlaka kayit altina alin aldirin ki inmiyorsun vs dediginde cat cikarin gosterin. Bu arada gecmiste kullanmadiginiz haklariniz icin kimsenin size madakya takmadigini gormus oldunuz. Bundan sonra is soz konusu oldugunda asla kendinizden fedakarlik yapma pesinde de olmayin. Bu hayatta kim goze giriyor kim pohpohlaniyor artik ogrendiniz. Care taktik degistirmek. Sonrasinda da memnun degilseniz dolu cvnizle baska bir universite baska bir hastane vs ne ise onu dusunursunuz.

Bir ise yarasa da yaramasa da ilerisi icin elinizde delil olmali. Sozlu olarak ilettim dediginizde bunu ispat edemezsiniz. Bir de nobet cizelgesi islerini kim ayarliyorsa o kisiye de yazili bildirim yapin, mail de olabilir. Ama hersey yazili olsun. Yazi ile basvuru yapilirsa yazili cevap verilmek zorunda. Bu durumda o nobet cizelgesinde sizin olmadiginizin da ispati olacak bu. Sozlu cevap verildiginde de hocam bunu yazili olarak da bildirir misiniz de, bak bakalim o zaman sizi bu kadar kullanabiliyorlar mi?

Sizin söylediklerinizi yapasım geliyor, bir an gaza gelip dellenip bölümde bardak tabak çanak indirip fırlatıp deliresim camları falan kırasım geliyor sonra diyorum ki dur saçmalama sakin ol Zaten bu torpille alınan kişi için abd başkanı, rektörden özel olarak kadro istedi rektör de tamam diyip verdi, ona şikayet etsem kimi kime şikayet ediyorum gibi bir durum olabilir. . push ; MissCherryBlossom

Şu torpil olaylarından keyfi kaçmamış, canı yanmamış kimse yoktur herhalde. Hangi sektör olursa olsun, torpil hep var maalesef. Bunu normalize etmek için değil, haklı isyanınızı desteklemek için söylüyorum. Sizin sektörünüz biraz daha farklı, kıdem devreye girince işler karışıyor (ya da bana öyle geliyor. Ama ne olursa olsun, siz ses çıkarmadıkça bu düzen böyle devam edecek. Çünkü, ne kadar alttan alıp sizin göreviniz olmayan işleri bile gık demeden üstlenirseniz insanlar daha fazlasını beklemeyi hak görüyor kendinde. Uyumlu ve hoşgörülü olmak o kadar suistimale açık ki maalesef. Biraz sınır çizmekte ve her şeye "eyvallah" dememekte fayda var. Kontrolsüz bir şekilde patlama yaşamaktansa, gerekli tepkiyi göstermelisiniz bence.

Okuduğum en korkunç konulardan biri bu. Cıngar çıkarmak işinize yaramayabilir. Ancak takmayabilirsiniz. Sizi aşağıda göremedim dediğinde bir yaptırım olmuyorsa evet deyin ve akademik çalışmalarıma devam ediyorum deyin. Maalesef şu anda dışarıdan bakan biri sizi oradaki -ozur dilerim- en vasıfsız öğretim görevlisi sanacak. Söylenenleri dinlemeyin he he deyip geçin ve kişi usulsüzce izin istediği günlerde asistan talep edin, hakkınız var mı bilmiyorum, işe yarayabilir. Her şeyin böyle devam etmesinin sebebi durumun kimsenin işini aksatmamasi.

Yok hayır zaten artık bu torpil olayları ayyuka çıkan şeyler normalleştirmek istemiyorum da ama normalleşiyo maalesef, ilk defa torpil dönüyormuş gibi üzülme değil de, enayi yerine konulmak, buna sesimin çıkamaması, çıkmaza girip ne yapacağımı hangi yöne gideceğimi veya nasıl bir aksiyon alacağımı bilememek beni sıkıştıran. Bu anlamda çıkmazdayım. Kalkanımı nasıl oluşturmalıyım, politik mi davranmalıyım, ses mi yükseltmeliyim, zaten 7 senede akademide politik olmayı öğrenmeyen yoktur buna ben de dahilim ama bu konu beni çıkmaza sürüklüyor.

Ben mizaç gereği haksızlığa gelemiyorum. İlkokulda da böyleydi yüksek lisansta da haksızlığa ugruyorsam asla susmam, susturulamam. yüksek lisans yaparken bizde de vardı o yigenlerden. torpilli yigeni ve Kayıran hocayi şikayet edilecek her yere şikayet ettim kanıtlarıyla birlikte. ben oturacam ALES calisacam bölüme birincilikle giricem o ne hikmetse mülakatta tam puan alıp yerleşecek. Ben essek gibi koştur koştur o derse geliyorsam, o mazaretli olamaz. Sınava izin alıp giriyorsam o sonradan özel sinav olamaz. Ama siz nasıl yaparsınız bilmiyorum. Artik yeter demedikce semer vurmaya devam edecekler.

Haklısınız, yeni olan bir şey değil bu durum, torpili kimin varsa hepsi konuşlanma, kapağı atma derdinde, çalışmadan yatayım yayılayım, hiçbir şey üretmeyeyim ama devleti de maaşını yiyeyim oh ne güzel İstanbul. Biz de aman acaba aldığım maaşı hak ediyor muyum diye vicdan kemirmeleriyle uğraşıp duruyoruz. Düzen de düzülen de değişmiyor aslında. Çok ciddi bir reform gerekiyor ama bu beyinlerle mümkün değil. Bizim gibiler de sinir olduğu ve kendini yediğiyle kalıyor. Dünya biz hassas kalpler için hakkaten bir cehennem.

Tamamen kişisel bir gözlemde bulunacağım şimdi, Savaş-kaç evreleri yerine donmuş durumdasınız. Pısma dediğiniz şey bence bu. Diğer iki durumdan birinde karar kıldığınızda çorap söküğü gibi gelecek. Yine diyorum tamamen kendi fikrim bu, siz işinizi sevdiğiniz için kalmak ve ortamdan dolayı kaçmak arasında kalmış olduğunuz için bir reaksiyon veremiyorsunuz. Yorgunluğunuz da karar vermenize engel oluyor gibi. Önce bir düşünün derim ya da yazı tura atın. Çıkan sonuç sizi üzerse zaten diğerini istiyorsunuz demektir. -basit gibi görünüyor ama etkili bir yöntem- kararınızı verince göreceksiniz adım atmaya başlayacaksınız.

Kriterleri sağlayamaması için engel koymaya çalışabilirler ki. Ben kendi ABD'm için diyeyim, bana bir düşman kesilseler Türkiye'nin hiçbir yerinde barındırmazlar beni. Bizim alanın düdüğünü bizimkiler çalıyor. Yurt dışı için bile pislik çıkarabilirler. Elleri fazla uzun. Ufak meselelerde bile farklı baskıları görünce bilmiyorum, ben bizimkilerden korkuyorum. S

Bu zamana kadar sorun çıkmasın diye hep olmadığı halde üstlendim, sesim çıkmadı, asistanım nasıl olsa diye iş yüklerini fazlasıyla taşıdım, her gün sırtımda taşıdım ama bir gün yoruldum diyip indirmeye kalktığımda senden ala nankörü olmuyo maalesef bu hiç şaşmıyor, ben de artık kendime gelip bu suistimalleri sineye çekmemeliyim, ufaktan ufaktan ben de işim var diyip kaçmaya, o sallamadığında e benim de hastanede randevum vardı kimse bana sormadı demeye baslıcam.

Ben akademisyenim. O is o kadar kolay degil. Ola ki sozlesme yenilenmedi, mahkemeye vererek geri donus yapabilirsiniz.

Çok uzun okuyamadım ama bir MYO'da iki kardeş, onların eşleri ve aynı üniversitenin başka fakültesinde birinin kızının çalıştığını gördüğümden dolayı şaşırmadım.. Allah yardımcınız olsun

Hanımlar merhaba, bu bir kayınvalide, sorunlu/sorumsuz eş, aile vs. konusu değil belki onlar kadar dikkat çekmeyebilir de ancak artık içimde tutamadığım ve buradaki akademisyen olan ve olmayan herkesten akıl, fikir ve görüş alma ihtiyacı hasıl oldu. Neticede el elden üstündür. Göz kanamasına sebebiyet vermemek için konuyu kısa tutmaya çalışacağım ancak detaylar fazla olduğu için biraz boyu aşabilir, şimdiden uzarsa kusurabakmayın. 7 yıldır akademik kadrodayım (bunun 7 yılı arş gör ve arş. Gör. Dr. luk), son 4 aydır da öğretim üyeliğine atanarak çiçeği burnunda bir dr. Öğretim üyesi oldum. Bölümümü ifşa olmamak adına detaylı yazamayacağım ancak şöyle bahsedeyim: klinik bir bölüm ve angaryası çok fazla, hem hasta bakmakla hem de bilimum diğer işlerle kafayı yedirten ve dibini sıyırtan , insanda akıl ve ruh sağlığı diye bir şey bırakmayan bir alanda bu kadar yılı kafamda hunilerle kah gülerek kah ağlayarak devirdim. Tabi neler yaşadım şimdi burda bunları a'dan z'ye dökmenin lüzumu yok ama bunu da özetle, dışı seni içi beni yakar diyerek vecizelendireyim. Bölüme, altıma asistan alındı, ancak alınan kişi anabilim dalı başkanının öz yeğeni, tahmin edersiniz ki dert yanacağım ve bahsedeceğim şeylerin içeriğini bu "torpil" mevzusu oluşturacak. Bu arada bölüme zamanında atama sistemiyle dışardan geldiğimi belirteyim, atanırken ne dayım ne amcam vardı, ales, yds, gano puanlarımla tercih yaparak geldim. Hiç bilmediğim bir şehire, huyunu suyunu hiç tanımadığım, daha önce ucundan kıyısından geçmediğim üniversitenin bir bölümüne asistan olarak damdan düşer gibi tak diye bir anda düşüverdim. Ne işten kaçtım, ne hasta bakmazlık yaptım, sallapati çalışmadım, akademisyene mesai kavramı olmamasına rağmen 8-5, hatta çoğu zaman çok daha fazla saatlerce klinikte kalarak çalıştık, bu kısımları övünmek için demiyorum ama iş yükünün ağırlığı çok fazlaydı ve çoğu zaman istifa etmeyi düşünerek direndim bu şartlara, tabi mobbingi ve psikolojik baskısı da cabasıydı. Bu kısımları çok uzatmadan sadede geliyorum hemen. Bunun için yeni bir paragraf başı şart. Bölüme alınan asistanın şuan yapması gereken tek bir işi var o da hasta muayenesi ve tedavisi, ben öğretim üyesi olmama rağmen halen daha yazı işleri ve diğer işlerle, hatta halen daha hastayla bile uğraşmaktayım, kendisi acemi! ve yeni atandı! diye henüz bu işleri ona geçir medim, pişme süresi gerekiyomuş daha yeniymiş tamam buna okeyim olabilir. Bunu da dayısı olan abd başkanı söyledi. Bölümde öğretim üyeleri her güne bir öğretim üyesinin nöbeti olacak şekilde, nöbet sistemi ile klinikte hasta bakıyorlar ama bu da hak getire, 7 yıldır hiçbiri sabahtan akşama kadar klinikte nöbetinde tam anlamıyla durmadı, yarım ağız, şunu şöyle yap, hı tamam sen gönderirsin hastayı diyerek hasta yükü hep asistanda oldu . Hastayla ilgili bir sıkıntı çıktığında hepsiyle başbaşa kaldım, sıkıntılı durumlarda nöbetçi hocayı bulamadım, nasıl olsa asistan hallediyor, sepulik bakar gönderir diye. Ben öğretim üyeliğine atandığımda da uygun bir uslüple hakkım olan nöbet günümü istedim, reddedildi bu talebim, tüm öğretim üyeleri nöbetle hasta bakıyorken ben abd başkanının isteğiyle her gün kliniğe inmek zorundaydım çünkü öyle uygun görülmüştü daha pişmem lazımdı, hastaya tek başıma bakarken en pişmişi de bendim ama. Aman huzur bozulmasın diye neyse dedim daha yeniyiz, hoca oldum ayaklarına girmiyim, gene idare ediyim, yeni asistana yardım ediyim insanlık bende kalsın dedim. Hastaya indim, halen daha da iniyorum da, seviyorum da bölümümü, bu iş zul gelmiyor. Artık olaylar çığrından çıkmaya başladı. 4 aydır sadece nöbetle hasta bakmam gerekiyorken ve her gün hastaya inme zorunluluğum yokken, ben yeni gelene yardım etmek için kliniğe indim aman yalnız kalmasın ben çok yalnız kaldım diye yanında oldum, öğlene kadar hatta mesai bitimine kadar bile yardımcı oldum bir sürü işim gücüm varken, torpilli yeğen bile olsa alışma sürecine kadar destek çıkayım diye artık akademik işlerimle uğraşmam gerektiği yerde ben hala amiyane tabirle amele gibi hasta baktım, bakıyorum da. Daha ne bir proje ne bir makaleye başlayabildim, 7 senede sadece 1 tane SCI yayınım var, hastadan ve diğer işlerden fırsat bulamadığımdan asıl dolması gereken akademik cv'im güdük gibi kaldı. Millet doktoradan önce döşüyorken yayınları ben hasta peşinde koşmakla uğraşıyodum. Öğretim üyesi şartlarını asgari sağladım. Torpilli yeğen dayısına güvenerek sürekli işinden kaçıp, yırtmaya, işim var yarın gelemicem diye mesaisini sallamamaya başladı, klinikte hastaya bakması gereken kişi "anabilim dalı başkanının haberi var ben yarın gelmicem" diyerek ortadan kaybolmaya başladı, bu bir, iki, üç derken derken artık fazla olmaya başladı. Ben bir iki kere idare ettim ama artık alnımda enayi yazıyomuşçasına aptal yerine konmak beni delirtmeye başladı. Kendisi yapması gereken işten kaçıp hasta işini bana yıkmaya çalışmakta, hadi birincisinde ev taşıdı okey, ikincisinde başka bir işi oldu ona da okey ama artık kasıtlı olduğunu düşünüyorum. Nasıl olsa hocanın haberi var diye haftada 4-5 gün kez ortada yok, sepulik de amele zaten asistanın yapması gereken işi o yapacak. Ben asistanlığımda mesai saatini 1 dakika geçirsem abd başkanından fırça yediğimi, bir gün bile işim var gelemicem diye izin alamadığımı biliyorum. Çifte standart değil de ne? Öğretim üyesi olduğum ve hakkım olan nöbeti alamadığım ve resmi olarak nöbetsiz hasta bakma zorunluluğum olmadığı halde, kliniğe bir gün uğrayamadığımda kendi torpilli yeğenine bol keseden gayriresmi izin dağıtan abd başkanı, ben biraz işim olup kliniğe inmeyip odamda bi makale tarayayım dediğimde "Sepulik, aşağıya inmiyosun, seni aşağıda göremiyorum." diye ayar veriyor. İndiğim halde sırf indiğim anlarda beni görmedi diye inmedim zannediyor ki inmesem bile resmi olarak bir yaptırımı olamaz çünkü öğretim üyesinin nöbetle hasta bakması gerekiyor. Ama iş kendi yeğenine gelince nasıl olsa sepulik kliniğin amelesi bakar o ne var ya diyerek, yeğeni mesaiye geç gelse bile eminim ki onu uyarmıyor bile. Artık canıma tak etti. İşten kaçan, yatmaya gelmiş torpilli bir asistan, kafasına göre git gel diye izin veren dayısı anabilim dalı başkanı, kliniğin namusunu kurtaracak olansa enayi ben. Asistanlığımda hasta olduğumda bir kere bile doktora gidememiş, mazeret iznimi bile kullanamamış olan, izinlerimde bile ağız eğerek izin isteyen torpilsiz ben, daha işe başlayalı 4 ay olmuş ve kafasına göre işim var diyip gelmeyen torpilli asistan. Hala asistan gibi benden hastalara bakmamı isteyen, nöbet de vermeyen ancak yeğeni asli görevini yapmadığı için gıkı bile çıkmayan ve çifte standart uygulayan abd başkanı. Bu adaletsizliğe dayanamıyorum. Dolup dolup patlama noktasına gelmekten korkuyorum açıkçası. Bu aşamada bana ne önerirsiniz? Aşırı sakin, iyi huylu, sorun çıkmasın aman ağzımızın tadı kaçmasın Ali Rıza Bey modunda takılmaktan artık patlama noktasına gelmek üzereyim. Hiçbir zaman hocalara karşı bir saygısızlığım olmadı, verilen her işi zamanında yaptım, tamamladım, klinikle ilgili bir gün bile şikayet gelmedi benim çalıştığım dönemde, ama artık bu haksızlığı bağırıp çağırmadan kaos çıkarmadan halledemeyeceğim gibime geliyor. Bu zamana kadar dolmuşluğumun etkisiyle bir anda patlayıp yeter artık diyip her şeyi yerle yeksan edesim geliyor da zor duruyorum. Aşağı inmiyorsun diye haksız yere itham edildiğimde bile cevap olarak "İniyorum hocam, ama tamam daha çok inerim." dedim. Düşünün halimi. Benzer şeyleri yaşayan, akademide bu şekilde haksızlık yaşayan, çözümleme konusunda yol gösterecek, fikir verecek, yönlendirebilecek kişilerden farklı fikirlere ihtiyacım var. Ya da gemileri yakıp nolacaksa olsun yeter sustuğum kabahat diyip böyle bağırıp çağırmalı aksiyon alanınız oldu mu hiç? Nasıl olsa sessiz, gıkı çıkmıyo diyip iyice üzerime gelmelerinden, enayi gibi benden hala amelelik beklemelerinden bıktım. Aslında sözümü söylüyorum hoşuma gitmeyen yerlerde ama böyle uzun boylu değil yani çıkışmak, terslemek şeklinde olmuyor. Bazı insanlar vardır böyle höd höd girer ama üslubuncadır. Hani bazen bir kaos, bir cıngar gerekir ya bazı şeylerin yoluna girmesi için, böyle bir şey yapsam saygısızlık yapmış olur muyum? Çünkü malum "hoca" onlar, biz saygılı olmalıyız, susmalıyız. Ama bana bu zamana kadar bana yapılan ve yuttuğum saygısızlıklar nolacak? Ben susuyorum diye bunları yutacak mıyım? Buraya kadar okuduysanız teşekkürler. Görüşlerinizi bekliyorum.

Çok da küçük bir üniversite değil, yaklaşık 40 yıllık bir geçmişi var, kesin gidebileceğimi bilsem bi yere kadar daha dayanacağım dicem ama gidip gidemeyeceğim meçhul çünkü akademik kadrolar çakılı kadro, başka bi yere geçmek için yine torpilin dik alası gerekmekte

o kadar tecrubeli degilim ama ana bilim dali baskanina itiraz edemezsiniz. yapmaniz gereken o gereksiz elemani bir sekilde baska kisilere itelemek. S

Türkiye'deki bütün üniversitelerde akademi bu şekilde. En iyi boğaziçi, itü'de bile benzer durumlar var. Yeğen olmasa bile kendi okullarından mezun olan öğrenci olsaydı yine aynı ayrım olurdu. Ben ilk üniversitemi bitirdim, ikinciye başlamıştım, 23-24 yaşındaydım, yeni başladığım okulda doktorasına yeni başlayan bir hoca vardı, onun dersine giriyordum. Aynı sizin yeğen gibiydi, derse gelmek yok, öğrencilere ve diğer hocalara saygısızlık diz boyuydu. Evrak işlerini yapmıyordu her şey birbirine giriyordu. Bölümdeki profesör hocalar bile bu kişiye bir kere ses çıkarmadılar. Bunun keyfi kaçmasın diye 5 tane araştırma görevlisi kadrosu açtılar, onun işlerini yapsın diye. Tek yapabileceğiniz, yaptıklarınızı onların gözüne sokmak ve duygu sömürüsü yapmak. Öyle insan gibi konuşsanız, tepki gösterseniz bunlar anlamazlar.

konuşursan işinden olursun, hatta çalışabileceğin başka yerlerde de önüne taş koyabilirler. Bu torpil olayı benimde bir ara canımı çok sıkmıştı. Daha staj zamanlarımda Anabilim dalı yardımcısının bir torpillisi vardı, Aynı şekilde geç gelir, ya da hiç gelmez. Ameliyathanede iki kişi olurduk öğrenmek için, damar yolu, entübasyon, hasta takibini hep o alırdı, ben yeltendiğimde teknikerimiz ona yaptırırdı, biz öğrenciler kvc ameliyathanesinde çalışmayı çok isterdik haftada bir olurdu, ne hikmetse haftanın 4 günü o oradaydı. ortopediyi sevmezdi oraya yazmazlardı onu mesele. Bir gün tartıştım ve beni bilgisayar başına koydular, tüm staj boyunca malzeme giriş çıkışı yaptım. Öyle böyle stajdan bir şey öğrenemedim Demek istediğim çok şey varda işte...

Hatta aynı rektör temizlik personelini akademisyen yapmıştı kendi üniversitelerinde verdikleri sertifikalarla

Bizim Malatya'da bi MV kardeşine üniversite açtırdı kadın kendini hem rektör yaptı hem dekan haberlere bile çıktı. Millet kardeşine oynasın diye üniversite açtırıyor rezil rüsva olsalar da yine devam ediyorlar, ilk defa bi yerde torpil dönüyormuş gibi üzülmese bari konu sahibi

Gerçekten çalışmak isteyen gençlerin yerini de gasp ediyorlar, milletin devlletin vergilerini de maaş alıp yiyorlar, kendi adıma hakkımı haram zıkkım ediyorum. Rektöre şikayet olamaz mı? ABD başkanı deyyusla açıkça konuşurdum ben olsam sonra da tekmeyi yerdim herhalde Güzelce de görüntü alır anahabere atardım ipliklerini pazara çıkarırdım. Allahtan Türkiyede çalışmıyorum, çalışanlara Alllah sabır versin.

Ne bekliyorsun ki, üniversitelerin kadroları resmen aile şirketi oldu. Hakkını savunsan muhtemelen mobbingle karşı karşıya kalacaksın, susmak da insanın içini yiyor. Ya mobbingi göze alacaksın ya da kendini yiyeceksin.

Hangi koşullarda ücretsiz izin kullanabileceğiniz bir araştırın. Siz ücretsiz izindeyken yeni arkadaşa bir çözüm bulmak zorunda kalırlar.

Sorumu cahilliğime verin de Burayı beğenmedim baska hastaneyi deneyeyim diyemiyor musunuz? Tamam ömrü billah burda mı yaşlanacaksınız?

Korkacak bir şeyim kalmadı evet, kadromu aldım, ama derslerin kime verilip kime verilmeyeceğine karar veren kişi bu abd başkanı, sanırım bende şöyle bir şey var aşamıyorum, aman işte dediklerini yapmaya devam etmezsem ders alamam, bana ders yazmaz, dışlanırım, aslında böyle dişini gösteren hayt huyt yapanlar kıymetli oluyor, ben de aman karşı çıkmiyim huzuru bozmiyim kafasında psikolojimden olmak üzereyim.

Dr. Ogr. Uyesi olarak yeni baslayanlar yonetmelikleri ve haklarini tam bilmedikleri icin aman tatsizlik cikmasin diyen ve en cok ezilen kesim. Tecrube ve haklari ogrendikce yavas yavas insan kendini nasil savunacagini, bu tip durumlsrda hayır demeyi ogreniyor. Malesef ben de baska sekillerde yasadim. Eve esya alirken bile icinden kullanma klavuzu cikiyor. Ise baslarken de insanlara haklarini bildiren bir sey verilmeli bence. Konu sahibi kendini bu kadar da ezdirme. Uygun dille bugun nobet gunum degil demeyi ogrenmelisin. Ilk seferde biraz zor gelse de sonrasi kolay oluyor. Yoksa cok ezilirsin.

Öyle de farkında ki, kendi aldığı yeğeninin sanki ne kadar çalışıp çalışmadığını bilmiyor mu adı gibi biliyor, güvenmiyor da zaten torpille aldım sağdan soldan bak torpille aldın çalışmıyor bu dedirtmemek için arkadan arkasını toplayacak çok afedersiniz ama bir enayi gerek, o da kim tabi ki ben. İş disiplini yok, hastaları bekletiyor, sürekli kaçıyor. Hasta kabul saatimiz 9, kendisi 10'larda geldi kaç kere, ama bir kere bile uyarılmadı, ben bir kere hastaya 1 dakika geç indim diye aşağıda hasta bekliyo bekletme git bak diye ayar yediğimi biliyorum. Bu şekilde huzursuz olarak işlerime de odaklanamıyorum, ama çalışacağım, herkes bencil madem ben de bencil olmalıyım az.

işte en büyük sıkıntı bu sistemde, kimi kime şikayet edeceksin ki... kimsenin o torpilli yeğenden, onun ne yapıp yapmadığından, sizin ne kadar çok çalıştığınızdan haberi yok mu sanki... işlerine böylesi geliyor. akademik camiada çok sık rastlanan bir durumun içindesiniz maalesef ki. artık akademik çalışmalarınıza odaklanmanın vakti gelmiş. çaktırmadan usul usul kendinize zaman yaratmaya bakın. birden patlamak hiçbir şeyi çözmeyecektir.

Yok ömür billah burda yaşlanma zorunluluğum yok elbette, ancak üniversitedeki akademik kadrolar çakılı kadrolar, başka bir yere geçmek için bile yukardan tepeden sağlam torpil gerekiyor, o torpil de zaten bende yok, olsa zaten bunlarla uğraşmazdım sanırım, şimdiye doçenttim bile herhalde hatta hiç mesaime gelmiyo bile olabilirdim :/

Evet nahif duruyor olabilirim, bu zamana kadar sorun çıkaran bir yapım olmadı hep uyum sağlama odaklıydım, öyle sesim bile yükselmiş değil kimseye karşı, verilen her işi itiraz etmeden yaptım, çok koşturdum tabi ki bunun için madalya beklemedim ama bunları da bence hak etmedim artık burama kadar gelmeye başladı, dolup taşma noktasındayım. Aslında hocaların nöbet sirkülasyonunun zamanında yazılı olarak tebligatı yapılmış elden hocalara imzalı olarak, sonra o yazılı evrak nolmuşsa sözlü uygulamaya dönmüş ben sözlü olarak talep ettim hocaya, sana nöbet veremeyiz dedi, yazılı olarak bi talepte bulunmadım çünkü şuan hiçbir hocanın elinde o yazılı nöbet çizelgesi yok dolayısıyla yazılı olarak talep etmem bir işe yarar mı bilemedim.

İzin konuları hastane gibi işlerse izinde sıkıntı olmuyordu bizde. Bence işini yapacak kimse olduğu için rahat. Bir diğeri de böyle tipli bir iş arkadaşım vardı bir eğitim kurumunda. Rahatına düşkündü. Bu kişi ilk iş gününde de hastanede işim var diye gelmedi. Tezim var dedi, gelmedi. Başım ağrıyor deyip derslere girmedi. Babası hasta diye izin aldı, gelmedi. Pek sallamıyordu işi. Sonra üniversitede buna kadro açtılar ve girdi. Akademik olarak başarılıymış sözde ama benim gözümde iş ahlakı olmayan biriydi. Akademide de birilerinin çalışmasına yardım ediyordum. Tam işleme başlayacağız , bir baktım ki işlemin başında biri hazırlanmış ve arkadaşlarıyla buluşmaya gidiyor. Sinir krizi geçirecektim. Karakter meselesi bu. Herkesin önceliği farklı, kazık yiye yiye bunu öğrendim. Keyfim yok, çalışmayacağım gibi tavırlarda değilse sitemde bulunsanız dikkat etmeye başlayabilir. Bir de yeğen kimliğini ve torpille girdiğini unutun derim. Siz amiri olarak uyaracaksınız. Dayı diye koşup ağlamayacaktır herhalde. İşi o kadar abartırsa da hakkınızı aramak için dekan, rektör ne varsa çıkarsınız. Size vaktinde izin verilmeme sebebi gerçekten de yoğunluk olabilir ama bir diğer seçenek ise sizin ÖYPli olmanız olabilir. Dışarıdan gelenlere farklı gözle bakma oluyor bazı yerlerde maalesef.

Beşeri alanda değilim ben çok detay vermemek adına şuan sadece bunun bilgisini veriyim, puanları hazırdı o kişinin, zaten kadroyu özel olarak ona istediler rektörden bizzat, onun için gidip randevu alıp konuştular hatta söz vermişlerdi seni alacağız diye, kadro da ona açıldı, duyurdular sağa sola, kimse başvurmasın kadro sahipli diye, tek başvuran oydu haliyle aldı da. Dediğiniz gibi onun yanına inip onla hasta bakmak gibi bir zorunluluğum yok, öğretim üyesi olan herkes nöbetle hasta bakarken ve bana nöbet verilmemişken ben buna da yine huzur kaçmasın diye sesimi çıkarmamışken neden resmi olarak zorunluluğumun olmadığı bir şeyi görevimmiş gibi yapiyim ama di mi? Kendisi doğru düzgün çalışıyo olsa, kaytarmıyo olsa, sorumluluğunu biliyo olsa sonuna kadar yardımcı olayım gelsin canımı yesin. Ama hem benim iyi niyetim sömürülecek hem amele gibi asistan gibi hala işe koşacağım, benim alnımda enayi yazmıyor, keşke böyle diyebilsem. Hocalara önemli olan işlerin yürümesi, kendileri hiçbir şeyi takmadıkları için rahatsızlarsa da salladıklarını düşünmüyorum bu durumu, gidip onlara dert yansam, evet haklısın bi kulağını çekelim onun diyip yalandan iki uyarıp sallapati hadi tamam devam et derler. Akademik kurul toplanmıyo fiili olarak, toplanıyomuş gibi yapılıyo, kararlar da zaten kurul toplandı görüşüldü şuna karar verildi diye yazılıyo ama bir araya gelen kurul üyesi falan olmuyo bu da sallama. Balık baştan kokmuş yani.

İteleyecek baska altta asistan yok tek o var, kadro problemi var yıllardır bölümde ve fakültede, asistan kadrosu en son benle birlikte verildi, 7 sene sonra ancak işte bu yeğen için açıldı, bölümün yoğunluğu fazla bir kişiyle işlerin dönebileceği bir yer değil, iki üç tane asistan lazım normalde ama verilmiyo, kadrosu olmayan yüksek lisans doktora öğrencileri de gelmiyor hiç, hani onlar gelse yardımcı olsa tamam dicez o da yok, hep bir kişinin üstünden dönüyo tüm işler.

Size ders vermek zorunda öyle kafasına göre olmaz o işler. Korkmayın.

Hiç şaşırmadım desem yalan olmaz, bu torpilli yeğen de yürüyen merdiveni yürüyerek çıkıyormuşçasına öyle de hızlı yükselecek adım gibi eminim, bizse en dik merdivenleri ağır ağır düşe kalka tırmanıyorken ve acaba sonunu görebilecek miyiz diye düşünürken kendisi en kısa sürede bitirecek. Denecek neler yok ki. Allah'a havale edeyim diyorum, olmuyor. Bi strateji geliştirmem lazım artık yoksa onlar sefa sürerken ben kendi beynimin etini yahni yapıp yemekle kalacağım burcubahar0635 what u get is what u

Bukadar uzun yazmaya ne gerek vardi? Fazla pasifsiniz nobetinizi israrli bir sekilde isteyin asistanin gorevini yapmayacaginizi soyleyin kadrolu olunca size bisey olmuyorsa alttan almayi ezikligi birakin hakkinizi savunun yani bu sekilde kimse ses cikarmayana hakkini vermezki

Aslında neden yetişmiyor gibi bir baskısı yok daha çok yeğenini koruma ve bana onu idare ettirme problemi ağır basıyor, ha bir de ben çalıştığım halde bana neden hasta bakmıyorsun diyip yeğeni 3-5 gün kafa izinleri alırken ona yeğeni olduğu için hiçbir şey dememesi sorun bu. Asistanın asli görev tanımı bu, bu görevi yapmayıp kaytarıyosa neden ben düşünüyorum ki? İyi niyetim suistimal ediliyor.

Gerçekten çok üzgünüm. Benim de bi "dayım" olmadığı için kadro alamadım. Tüm çalışmalarım yalan oldu. Senelerce didindim. Hocamın gayri resmi asistanlığını bile yaptım. Sonuç hüsran. Sizin gibi bu durumdan şikayetçi ya da abd başkanı ile arası iyi olmayan var mı? Şöyle bi şeye şahit olmuştum, bi kaç hoca, bi kaç asistan birleşip dekana mobbing görüyoruz diye dilekçe verdiler. Pusuda abd başkanı olmak isteyen hoca atak yaptı. Ve abd başkanının ayağını kaydırdılar. Pusuda bekleyen hocayla anlaşmışlar mıydı yoksa adam fırsatı mı değerlendirdi bilmiyorum. Böyle bi ortam da yoksa mesela abd başkanı seni göremiyorum dediğin de karşılaşmıyoruz hocam aslında ben asistanlığımdaki gibi hep aşağıdayım deseniz güzel olur. Bi an da çıldırıp ortalığı ayağa kaldırmaktansa böyle yeri geldiğinde küçük mesajlar vermek daha mantıklı geldi bana. Umarım her şey gönlünğzce olur.

Çok bıçak sırtı bir konu. Fakat bir yere varmayacağı belli. Bence kendiniz kasmadan yapabildiğiniz işleri yapmaya devam edin ve yöneticiniz neden yetişmiyor diye sorduğu zaman durumu anlatıp tek başınıza yetiştiremediğinizi söyleyin. Bu durumda bir şey diyemez.

Bende doktorasını bitirmek üzere olan bir akademisyen adayıyım ne yazık ki bu torpiller yüzünden akademiden nefret ettim. Benim bölümümde de hocanın bir gözde öğrencisi var kadrolu olmasına rağmen keyfi gelmediği günler oluyor itiraz da edemiyoruz hoca arkasında çünkü. Hasta bakma yükü tamamen biz kadrosuz asistanlara kalıyor ve kimse itiraz edemiyor etsek bile biz kötü oluyoruz zaten kadromuz yok diye kimseyle kötü de olamıyoruz. tüm şartlarım var ve arkamızda kimse yok diye kadroya da giremiyoruz akademi ne yazık ki akraba yuvasına döndü Allah size sabır versin ama zaten hoca olmuşsunuz bence restinizi çekebilirsiniz en fazla çalışma yapmanıza bu hocalar sıkıntı çıkarabilir

Çok doğru noktalara parmak basmışsınız, tespitleriniz nokta atışı evet donma durumu mevcut, uzun vadeli gelecek planı kurmadığım bir yer burası hem şehir hem de üniversite olarak, gidebilmeyi çok istiyorum ama gider miyim o da meçhul çünkü başka bir yere gitmek için yine torpil gerekiyor, ömür boyu burda bu ortamda kalma ihtimali aklıma geldiğinde deliriyorum ve uykularım kaçıyor, metal yorgunluğu mu deniyor bilmiyorum ama böyle üzerimde ölü toprağı var gibi onca senenin angaryası bi de bölümde tek asistandım 3-4 sene her şeye tek ben koştum daha yeni işte altıma asistan geldi, elim hiçbir şeye gitmiyor da, bu olaylar beni yapacağım işlerden alıkoyuyor aslında koymamalı daha cok hırs yapmalıyım ama fazlaca içselleştiriyorum birçok şeyi, bir de bazı üyelerin dediği gibi sessiz bir yapım var, şunu şunu desem şöyle bi durumla karşılaşırım sonra şu hakkımı alamam düşüncesi beni sarıyor, dediğiniz yöntemi deneyeceğim, fikirleriniz için çok teşekkür ederim