Bence asıl sorun küçük şehirde yaşamanız. Daha sosyal ve büyük bir şehirde olsaydınız çevre edinir, gezip tozar, aktivitelere katılırdınız. Bu imkan olmayınca yalnızlığa düşüp ailenizi özlüyosunuz. Tayin hakkı gelince büyük bir şehre giderseniz sorun çözülür gibi geldi bana.

Hayır bir sene burdayız

Büyümeden, iş sahibi olmadan, kendi ayaklarınızın üzerinde durmadan aile yanından çıkıp evlenmeseydiniz keşke. Böyle yapınca 28 yaşında çocuk gibi davranıyor insan.

Merhabalar. Normal de İstanbul'da yaşıyordum. Evlendim, bir yıl oldu eşim memur olduğu için Hakkari'de yaşıyoruz. Eşim iyi bir insan her konu da bana yardımcı oluyor. Ben ailemden uzakta yaşamaya bir türlü alışamadım. Hep mutsuzum. 15 gün önce ailemin yanına geldim şimdi tekrar dönüyoruz ve ben ağlıyorum. Bu durum da olan arkadaşlar var mı? Nasıl adapte oldunuz? Ben bir türlü alışamadım

Normalde ailemle aynı şehirdeyiz ama birkaç yıldır yılın yarısına yakınını köyde geçiriyorlar. Her girişlerinde ağlıyorun, annem geldi arada bir iş için giderken yine ağladım. Ağlayınca yetişkin olunmuyorsa demek. Kimisi de evliliği sorgulatacak cinsten yorumları yazmış. Evlenince kök aile ilgili duygusal yanımızı söküp atmamiz gerekiyor herhalde.

Ben üniversite için şehir değiştirdiğimde benden mutlusu yoktu. Ama evlendiğimde ailemle aynı şehirde yaşamama rağmen içim bir tuhaftı, sanırım artık oraya ait olmadığını düşündüğün için oluyor bilmiyorum.

İyi memurun tayin hakkı var. Benim eşim özel sektörde ben napıyım C

Kimi insan hemen adapte olur kimisinin ayları bulur. Bende üniversiteyi Antalya'da okumaya gittiğimde kendimi yetim çocuk gibi hissetmiştim. Şehrin güzelliği beni büyülüyordu ama içim bi buruktu. 1.5 ayı buldum alışmam sonra arkadaş ortamı, kurslar, etkinlikler, seyahatler derken bu seferde '' ben memleketime gitmiyceğğmm hayırr '' diyordum çocuk gibi Bi uğraşınız olursa aslında sizi daha kısa sürede alıştırıyor o şehre.

Evlenene kadar ailemden universute egitimim de dahil hic ayrilmadim. Ama evlendigimden beri evimi o kadar sevdim, benimsedim ve sahiplendim ki ben 15 gun annemlerde kalsam evimi ozledim diye aglarim yani. Bi kere esimle basbasa kalamiyorum, kendim yalniz evimde kalamiylrum. Cok zor. Ve bununn tamamen evliligin tadini almakla, esini cok sevmekle alakali oldugunu düşünüyorum. Evliligim, esim jyi diyorsunuz ama ailenizi ozlemenize sbeep olan bi eksiklik duygusu var bence bir noktada

Merhaba, kaç yaşındasınız? Ben de gurbette yalnızım. Genelde sevdiğim şeylerle uğraşarak oyalanıyorum. Dizi - film - kitap - yemek tarifleri.

7 yıl oldu evleneli. Ben de ayrı şehirdeyim. Dün geldik ailemin yanından ben yine ağladım. İllaki gidip gelince burukluk oluyor ama onun dışında üzülmüyorum artık. Zamanla alışılıyor

Eşinizin iyi biri olduğunu ve size yardımcı olduğunu yazmışsınız. Ya sizin ona olan sevginiz?

Calisiyormusunuz evliligin evinin tadini cikar bunlar gececek yine tayin gelecek . push ; A

Sizin daha zormuş biz bir sene sonra tayinciyiz İstanbul'a daha yakın bir yer istemeyi düşünüyoruz

Zamanla alışırsın eşini üzme eşinin işide zordur hemsizi idare edicem hemde işine adepde olması zor oluyordur. Sonuçda eşinizde o memleketli değil adamın işini kolaylaştırın zorlaştırmayın.

Yaaa otur cay kahve kore dizleri izle keyfini çıkar ilerde onu is guc cocuk derken yapamican bir sıcak kahveye hasretim temiz kiyafete

Komik oluyosunuz artık yazmayın

Hayır canım çalışmıyorum bir sene sonra

Geçici bir süreç cnm dediğim gibi zamanla alışırsınız bir de çocuğunuz falan olursa daha kolay adapte olursunuz arkadaşlarınızla vakit geçirin tv proğramlarını takip edin elişi yapın vs vs sadece Ailenize odaklamayın kendinizi

Zamanla alışacaksiniz. daha çok yeni evlisiniz evinize benimseyince geçecektir. Bende gurbette gelinim sekiz yıllık nerdeyse. İlk zamanlar salya sümük ağlaya ağlata gelirdim. Şimdilerde hadi Allah'a CC emanet deyip dönüyoruz. Yine duygusallık oluyor ama beni geri alın demiyorum en azından ilk zamanlar beni bırakmayın diyordum

Zamanla alışırsınız benim de eşim memur olduğu için hep gurbette geçti ömrüm halada gurbetteyim Arkadaş çevreniz falan yokmu vakit geçireceğiniz?

Hepsini de yaptım. Yine de ailemden ayrılınca ağlıyorum. Senede iki veya nadiren üç kez görüyoruz birbirimizi. Bu üzülmek için yeterli bi sebep. Dediklerinizle konunun hiçbi alakası yok defne-28

28 yaşındayım küçükte değilim ki

Yok çalışmıyorum bir sene sonra tayini çıkacak inşallah U

Senelerce Hakkari'de kalmayacaksınız değil mi? İlk zamanlar zor olsa da Zamanla alışırsınız.

Ailemin yanında daha zorlaniyorum ben ya Evim evim güzel evim, oh sakinlik

Klasik ama zamanla alışacaksınız. Eşinizle de her şey yolundaysa uzaklığı kafanıza takıp sorun üretmeyin. Bugunler geçecek diye düşünün oralarda da mutlu olabilmenin yolunu bulun. Arkadaş da varmış hem.