Çalışmıyorum ama çalışsam da ayırabileceğimi sanmıyorum evimi. Sen bizi bıraksan biz seni bırakmayız diyorlar.

Siz kirksaniz anneniz en az 60 vardır. Bir suyu gözünüzde büyütmeyin. Şunu yıka deyince sen merak etme, ben hallediyorum annecim deyin ve her seferinde tekrarlayın, böylece bir süre sonra vazgeçer. İşlerin o söylemeden de yürüdüğünü görür Ben bir gün anneme gittim, beni iyi bir azarladı kendini ilgilendirmeyen bir sebepten. Ben de kalktım gidiyorum. Döndü bana diyor ki sertce: gözleme aldım senin için, ye öyle git. Yemeyecegim dedim. Bu sefer ses tonunun eziciligini artırarak ve kızarak "yiyeceksin diyorum" dedi. Ve ben evli çocuklu bir öğretmenim. Hatta unideyken bir gün ödev hazırlıyorum, sözlü taciz etti beni. Ben de cevap verip işime döndüm. Bu kendine yediremeyip bana vurmaya başladı. Ne yaptığını sanıyorsun deyince de bir de ona sinirlendi. ha benim annem bize çok düşkündür üstelik. Çok da takmayın, he deyin gecin

Bence çocuk olmak değil de, evin küçüğü olmak sanki. Halalarım sizden oldukça büyük, babaannem hala onlara çocuk gibi davranır. Ki halalarım ayrı dönemlerde ikisi de yalnız hatta farklı ülkede falan yaşamış insanlar ama onlardan da su isteniyor, iş bekleniyor yani.

Çalışmıyorsanız neye güvenip çıkıcaksınız peki ve yaşınız kaç

:)) Oturun kalkın halinize şükredin sığınabildiğiniz bir aileniz olduğu için. ve gecelerce sizin için uykusuz kalan bir anneye bir bardak su vermek bu kadar zor olmasın lütfen..

Neden calısmayı dusunmuyorsunuz? Aynı yastayız ama ben asık olmak ısterdım

40 yaşında çalışmıyorsunuz. Yani size hala aileniz bakıyor. O zaman kusura bakmayacaksınız anneniz gayet haklı. Siz kendi ayakları üzerinde durabilen bir kadın olarak karşılarına çıkmadıktan sonra aileniz sizi nasıl çocuk gibi görmesin ki

Bırakamayacakları bir durum yok öyle bir bırakıyorlar ki. Benimkiler bile bıraktıysa herkesin ailesi bırakır. Önce bağırır çağırırlar sonra ağlarlar ama alışırlar. Hayat size ait ölene kadar böyle gitmez dusduru

Konularınıza baktım boşanmışsınız, zaten sizinle yaşamıyorlarmış ki bugüne kadar. Ölmezler merak etmeyin kimse vazgeçilmez değil o kadar. Kiralık ev arayın. Yetişkin bir insansınız aileyle yaşamak çok zor bu şekilde.

mesleğim elimde evlendim ayrıldım oğlum var ailemle yaşıyorum ama hala çocuğum :) B

Nasıl şanslısınız ama farkında değilsiniz. Anne ve babanız varsa siz hep cocuksunuzdur. Büyümezsiniz. Yaşınız kaç olursa oldun onlar sizin evlat olma, çocuk kalma, sığınma, eskinin devamını sağlama garantinizdir. Kaybettiğinizde durum değişir koskoca kadın olursunuz yaşınız müsaitse. Hayatta oynadığınız çocuk rolümüzün garantisidir anne babamız. Kıymetlerini bilmek lazım

İşim var de, cevap verme kulaklık takılıydı de bi süre sonra pes eder. Ya da açıkça tepki ver ne derse desin hizmetçi miyim getirmiyorum diye. Sizi bırakmak istemiyor işte çünkü sorunsuz alttan alan birisiniz belli biraz sorun cikaran biri olmak lazim

Yurdum annelerinin klasik "Yular tutma" özelliği. Sanırım default özellik olarak hepsinde fazla-az var. Israr, sürekli emir ve istediği olmayınca çeşitli duygu sömürüleri. Sürekli suyunu ayağına getirirseniz, sürekli her işini yaparsanız ölmezsiniz, ama o sizsiz ölür. Ne hoş bir yular, hele bunun sevgi vurguları ile verileni daha hoş. Burada çoğu kişi annesine kıyamıyor, anne denince akan sular duruyor. Ben de bir anneyim ve annem bana "Anne olanca hak vereceksin" derdi. O hakkı yarı yarıya verdim, yarısı hak değil gasptı benim için, hak vermeye programlanmıştım nasıl olsa tüm çocukluğum boyunca çünkü anneliği annemizden öğreniyoruz. :) Onlara elbette her gayretleri için müteşekkiriz, bizim için neler yaptılar, şimdi bir suyu mu ayaklarına getiremiyoruz? Annelik borcu ödenir mi? Peki ya evladın hakkı, ödenmeyen borç için tam zamanlı ve her zamanlı kölelik mi? Ödenmiyor işte. :) Bu da sanırım o yuların esprisi. Bunalıyorsanız, söyleyin. Anneniz sağlıklıysa, ayakları elleri tutuyorsa kendi suyunu alabilir. Siz rica üzerine getirirsiniz evlatlık, yorgun görür getirirsiniz evlatlık, annenize ellerinizle bir su götürmeye acizlenecek değilsiniz, ancak yap tut et getir götür... Bitmiyorsa, ee? Yolları biraz ayırmanın vakti gelmiştir. "Sensiz ölürüm" denilmesi de o yolu ayıramayın diye söylenir genelde. "Sensiz ben ne yaparım, sen elim kolumsun kızım"... Vefa-Muhtaçlık kartı. Ne kadar size muhtaç olduğunu da ayırt edersiniz diye düşünüyorum annenizin, onu öyle kabul edin ve sınırlarınızı belirlemeye koyulun derim. Aynı evde bunu yapamazsınız.

İnanın anne babanın gözünde yaş kaç olursa olsun çocuk olarak kalıyoruz.

Belki bu cümlede farklı bir şey gizlidir. Calismadiginiz ve bekar olduğunuz için size karşı çok korumacı yaklaşıyorlardir. Belki sensiz yapamayız degil de sen bizsiz yapamazsın diye düşünüp sizi kırmamak için tersini soyluyorlardir

Her evde olan şeyler. Siz de çocuk değilsiniz artık, kibarca, saygısızlık etmeden siz de ağırlığınızı koyun evde, çocuk gibi azarlamasınlar, "lütfen ben çocuk değilim gücüme gidiyor" vb deyin. Sorun iş yapmaksa gerçi aynı evde yaşayan bireyler iş bölümü yapar, kendi eviniz olsa o işleri yine siz yapacaksınız, hatta daha fazlasını, ama eğer doğru anladıysam sorun size karşı olan üslupları.

Böyle dramatize eden aileleri iyi taniyorum, ölürüz biteriz demeseler de benim ailem de ayri eve cikmama müsaade etmediler, cünkü 29 yasinda bekar bir kizin evlenmeden ayri eve cikmasina elalem ne derdi?! Ben de bu konuyla ilgili cok psikolojik baski gördüm ama herseyi göze alip 3 ay önce ciktim evden, hem de bir anda, kimseye haber bile vermedim, bi canta hazirlayip kapiyi cektim. Ilk haftalar kimse inanamadi, herkes geri döner zaten diye düsündü, baktilar ciddi ciddi dönmüyorum bu kez duygu sömürüleri, vicdana oynamalar vs. Neyse velhasil ben yine dik durdum ve suanda, sadece 3 ay sonra,. ailem duruldu ve kimse geri dön gibi cümleler kurmuyor. Benim de hep korkularim vardi cünkü bu korkuyu onlar icime salıyorlardı. Hic de birsey olmadi, kimse ölmedi herkes gayet yasiyor. Ailen sana psikolojik baski uyguluyor ve sen ne dersen de "tmm ayri eve cikmana raziyiz" demiyecekler. O yüzden sen onlarin onayini almayi istemekten vazgecmelisin baska türlü olmayacak bu is üzgünüm.

Neden çalışmıyosunuz? Hem geliriniz olur hem gün içinde muhatap olmazsınız. Taşınmak için bi güvenceniz de olabilir. Hiçbir geliriniz olmadan nasıl bi çözüm bekliyorsunuz.

Peki evlilik konusu hiç geçmiyor mu aranızda? Yaşınızı bilmiyorum ama ilerde bir gün evlendiğinizde bunu nasıl karşılarlar sizce?

3 yıldır evliyim 29 yaşındayım. Hala çocuğum tşk.

Çalışıyor musunuz? Eğer evinizi ayıracak gücünüz varsa ayrı eve çıkmalısınız bence. Onlar da yapamam edemem sanırlar ama 2 güne alışırlar.

Her evde olan şeyler maalesef ayırabiliyorsanız ayırın evinizi tek başınıza korkuyor musunuz eve çıkmaktan korkmuyorsanız çıkın dinlemeyin

Aileyle yaşayınca öyle oluyor maalesef. Bence hiç düşünmeden taşının

E sen baştan yenilgiyi kabul etmişsin. Sanmıyorum çıkamam diyorsun. Eğer kendi ayakları üzerinde durabilen bir kadından tut evini çık Aileni ezmeden al karşına konuş Ölürüm filan demek bunlar psikolojik baskıdır Seni büyütmeleri onlara böyle bir hak vermez Mantıklı gerekçelerini say kendileri bilir

Başka şehirde iş bulun. Böylelikle biraz daha o bağımlılık geçer. D

Belli bir yastan sonra anne baba ile ayni evin icinde olmuyor maalesef. en guzelini yabancilar yapiyor valla.18 yasina geldi mi cocuk hadi yallah.. ben de aileme cok duskunum. yanlarina gidince uc dort saat oturup evime donmeye can atiyorum. bekar olsan neyse de evlenip ayrilan bir insan icin cok zor. ama ayri eve cikinca gecinecek maddi bir gelirin var mi?

40 yaşındayım. Bu yaştan sonra evlenemem zaten. Yani en azından onlar öyle düşünüyorlar bence.

Calismiyorsaniz evin içinde bazı sorumluluklarınizin olması normal değil mi? Azarlamasi hoş değil tabi ama yurdum anneleri genelde böyle zaten, çok takılacak bir durum değil ki bu. Bence başka eve çıkacak cesaretiniz ve gücünüz yok, anne baba bahane gibi.

Kaç yaşına gelirseniz gelin hep çocuksunuz onların gözünde. Annem içerden bağırıyor şu an. "Ladymeraaaaa bana su getir, ladymeraaaaa şunu yıka". Sürekli şunu yap, bunu yap. Yapmayınca azar. Evimi ayırmak istedim. "Ben sensiz yapamam, ölürüm" filan dediler. Boğuluyorum kızlar. Nefes alamıyorum.

Keşke hep cocuk kalsaydim

Ayrı eve çıkmanıza izin verdiler diyelim, masrafları ne ile karşılayacaksınız? tek başınıza hayatınızı sürdürecek parayı kazanabilecek misiniz?