Ben bu tür konuların açık açık konışulması taraftarıyım. Bence annenizi karşınıza alın buraya Yazdığınız gibi açıkca anlatın. Bu durumun sizi farklı düşüncelere ittiğini ve davranışlarının farkındaysa sebebini sorun. Yok farkında değilse aydınlatmış olursunuz. Belki de bilinçsizce böyle davranıyordur.

Klasik gec buldumcu bir anneniz var bence erkek çocuğu önde tutuyor yerinizde olsam okul hayatına odaklanirim bırakın ne yaparsa yapsın siz okula gidin arkadaşlarınızla takılan kendinizi boşa yormayin

İnanın bilemiyorum. Kendini hiç anlatmaz. Sadece genel tavırlarını biliyorum. Daydream_ Guru Anneler

Çok teşekkür ederim hakkımdaki güzel düşünceleriniz için :) Annem bayağı tuhaf biri, anlaşılmaz bir insan çoğu zaman. Neyi neden yaptığını anlamak zor. Umarım sadece paniklediği içindir. Diğer türlüsü beni çok üzer. Çünkü kardeşimi yaşayan tüm insanlardan daha fazla seviyorum.

Çok teşekkür ediyorum Her şeye rağmen yine de anne. Yine de onun karnında büyümüşüm, sütüyle beslenmişim. Onu anlamaya çalışıyorum zor büyümüş. Sevgisizlik, yokluk ve imkansızlıklar içinde. Böyle düşününce alıp göğüsüme sevmek "her şey geçti bak biz varız, seninleyiz" demek istiyorum ama hırçınlığı tüm kalbimi bir anda taş kesiyor.

Annenizin yaratmaya çalıştığı algılar normal değil bence... Doğum sonrası depresyondan çıkamamış diycem ama üstünden epey geçmiş... Açıkça konuşun annenizle... 'O benim kardeşim, neden aramızda mesafeler oluşmasına sebep oluyorsun' deyin. A

Annen ne kadar sansli oldugunu bilmiyor bence.. senin gibi bir kizim olsa hem cok iyi yetistirmisim diye iftihar eder hem de iki tane daha dogururdum annen, annelik kontrolunun elinden gidecegini dusunup paniklemis belli ki.. birak biraz sorumlulugu, mesela gece aglarsa git uyandir.. bakalim bunalinca ne yapacak..

Çok sevimlisiniz. Keşke sarılabilsek. Teselli olurdu biraz da olsa. Bir konuda da yazmıştım. İyi annelerin iyi çocukları olur. Belki bir istisnayım, annem açısından. Belki de onun birkaç iyi yönünden biri benim hal ve hareketlerimi etkiledi. Bilemiyorum. Siz nefis bir annesiniz. Çocuğunuz da öyle olacak eminim. İyi geceler diliyorum.

Anlattıklarına göre yüzde yüz öyle de. Bir anneye yakışmıyor tabi. Çok ilginç olmuş babanızla konuşun isteessniz o da annenizi uyarsın

Üvey mi anneniz . push ; Daydream_ Guru Anneler

Buraya birinin takılacağını sezmiştim, siz oldunuz. Aileden gelen bir şey galiba. Mesela anneme kardeşimden bahsederken çocuğun ya da kızın diyorum. Diğer kardeşimden bahsederken oğlun falan. Ancak sorunlu olduğumuz konular var evet ama bu yüzden böyle hitap ediyorum denemez. Alışkanlık. A

Babamla hiçbir şekilde samimiyetimiz yok. Çok uzağız ve babamı tanımlamak gerekirse annemden x1000 kat daha enteresan bir insan. L

Annene sen olunce ki muhtemelen bizden once olecelsin biz bas basa kalacağız aramizi bozup durma de. Ben 32 kardesim 24 yasinda birbirimize siki bağlıyız ne zaman birimizim sirri desifre olsa annemde babamda der sen biliyormuydun neden soylemedinn diye ikimizde bu cevabi veririz. Bizde ise yariyor...

Cok enteresan gercekten Babanizla konusun, o annenizr anlatsin hata yaptigini

Benim kardeşimle de aramda 14 yaş var Anlattığınız gibi bi ilişkimiz var bana çok düşkün şöyle ki ablası gibi değil de 2. annesi gibiyim onun gözünde Annem de bu durumdan hoşnut fazlasıyla Annenizin yaptığı şeyleri normal bulmadim açıkçası

Uzuldum Hic mi akli basinda bir yetiskin yok etrafinizda Gercekten cocuga yanlis davraniyor Ben sizi kiskanmasindan ziyade cocugu yetistirme tarzina takildim, cok yanlis hemde cok

Peki sana bi kızgınlığı olabilir mi? Belki sen bi hata yaptın ve kardeşini etkilemeni istemiyor? Yanlış etkilediğini düşünüyor? Bilmiyorum ya çok saçma geldi annenin tavırları Sanırım en mantıklısı annelik otoritesini korumaya çalışıyor. El yıkama olayı onu düşündürttü bana A

Sevgi açlığını anlayabiliyorum da, bunu kardeşlerin arasını açarak gideremez ki... Tam tersine, 2 yavrusunun birbirlerini sevmesi ve annelerini sevmeleriyle o açlığı giderebilir... Aslında anneniz çok şanslı, ama farkında değil... Sizin gibi aklı başında bir evladı var...

Anlıyorum. Annenin sevgisiz büyüdüğünü söylemiştin. Belki de altta yatan neden budur. Biliyorum senin için zor ama annene de ilgi göster. Kardeşinle birlikte küçük sürprizler yapın ara sıra. Kendini değersiz hissediyor olabilir. Onun sizin için ne kadar değerli olduğunu sözlerinle, hareketlerinle belli et. Emin ol, yumuşayacak ve kendini düzeltmeye çalışacaktır.

Bence bunları erkenden fark etmiş olman iyi bir şey. Benim annem de sevmez beni malesef ama bunu anlayana kadar 30 yaşına geldim ve bana bayağı git geller yaşattı, savunmasız çocukluk zamanından başlayıp, kendim 10 yaşında çocuk annesi olana kadar. Eskiden bir çeşit beklenti içindeydim ve söylediği sözlerle çoğu zaman kendi evime ağlayarak dönüyordum. Evliliğim, çocuğum Her yaptığım bir hataydı ve ben bir şekilde gözüne girmeye çalışıyordum hep, çocukken de, evlendikten sonra da. Artık durumu kavrayınca, kendimi savunmasız bırakmıyorum hiç. Hassas olduğum konuları açmıyorum bile. Kendi aileme yönelip, ona yaptığım iyilikleri de allah rızası için yapıyor, teşekkür beklemiyorum. Böylece üzemiyor beni, hatta kimi zaman söylediği can yakıcı şeylere gülüyorum artık. A

Canımmmm gel benim çocuğum, kardeşim, ablam, annem, babam ol. Seni anlıyorum. Yapman gereken; hiç birleyş sorgulamaman ve suçlu aramaman. Hayatında bir mesleğin olsun kimseye muhtaç olma. Herkes gibi sende yalnızsın.

Yanlış anlamayın ama bu kadar yaş aralığınız varsa kardeşinizle, biyolojik anne babanız olmayabilirler.. Sanki bir süre çocuk sahibi olamadıkları için evlatlık alınmış sonradan da kardeşiniz doğmuş gibi duruyorsunuz. Özellikle annenizin kardeşinize "Benim kızıma böyle diyemezsin" diye çıkışları hiç normal değil.. Hem davranışları hem karakterler aşırı aykırı.

Annem küçük yaşta annesini kaybetmiş ve babası başka bir kadınla evlenmiş. Sevilmeye aç bir bünyesi var evet. Ancak daha fazla sevilmek için çocuklarının arasını bozmaya hangi annenin gönlü el verir? K kendineiyibak

Bir mesajımda açıklamıştım. Alışkanlık sanırım. Bize de tuhaf geliyor ama birbirimizden bahsederken "oğlun, kızın, çocuğun, torunun, eşin" diye bahsediyoruz. Şimdi düşünüyorum da bayağı garip gerçekten. A

Babamın evle gram alakası yok. 9 da evden çıkar gece 23.00 lere kadar gelmediği olur. Sadece vermemiz gereken büyük kararlarda son sözü söyleyen biri gibi. Şöyle örnek vereyim; Napıyorsun baba dediğimde "sağol" cevabını alırım genelde. Hiç yüzüme bakmadan sen falan diye kibarlıktan olsa dahi sormaz.

Hayır hiçbir şey önemli değil benim için ama o çocukcağız eskisi kadar bana yaklaşmıyor ya işte bu beni gerçekten uzaklara baktırıyor. Anlayacağını düşünsem inanın şu an konuşurum ama beni pis şeyler düşünmekle suçlayacak Thebalrog TurkuaZveMoR

Değil mi babanem de böyle demişti. Bir gün babanemlerdeyiz. Kardeşim şımarıklık yapıyor. Ben yapma dedikçe dozunu artırdı ve bir eşyama zarar verdi. Sana durman gerektiğini söylemiştim diye çıkıştım. Annem de aynı şekilde bana benim çocuğuma bağıramazsın diye yükseldi. Babanem bir şey demiyor tabi. Kardeşim biraz sonra geldi abla özür dilerim eve gidince odandaki yapıştırıcıyla düzelticem falan diye hatasını telafi etmeye çalışıyor. Annem de hayır o sana kızdı özür dilemen gerekmiyor dedi. Her neyse annem ve babanem mutfağa gitti arkalarından ben de kalktım biraz sonra. Babanem anneme kızım yanlış yapıyorsun özür dileyen çocuğa dileme denilmez, kışkırtılmaz çocuklar falan diyordu. İnanın duymak istemediğim için hemen döndüm odaya gittim. Kaç yaşında kadın doğruyu biliyor da annem mi bilmiyor. Yo hayır bildiğini biliyorum. Ama neden böyle yapıyor orası muamma.

Annen gerçekten çok şanslı. Keşke benim de senin gibi bir kızım olsaydı da çocuklarımı büyütürken bana yardımcı olsaydı :) Annen muhtemelen, kardeşinin seni daha çok sevmesinden ve kendisini ikinci plana atmasından endişeleniyor. Ama kendi egosu yüzünden kardeşini yanlış yönlendiriyor. Şimdi çok sıkıntı olmaz bu durum ama birkaç yıl sonra zapt edemezsiniz çocuğu. O zaman pişmanlık da fayda etmez. Ağaç yaşken eğilir çünkü. Uygun bir dille konuş annenle. Birbirinizin düşmanı olmadığınızı, tam tersine her zaman onun yanında ve yardıma hazır olduğunu söyle. Zamanla seni daha iyi anlayacaktır. Bir de üçünüz birlikte vakit geçirmeye çalışın, o ortamı sen oluştur.

Annenizle ilişkinizde bir sorun mu var? konunuzu anlatırken "annesini çağırdım" demişsiniz. "annemi çağırdım" demeniz gerekmiyor mu?

çok tatlısınız ben burada "sen karışma, annen yapsın, ilgilensin" diyenlere katılmıyorum. sizin yerinizde olsam çok daha fazla ilgilenirdim kardeşimle o da delirsin kendi çapında, yaptıkları normal değil çünkü.

Annenizden huylandım ben, evet yaş farkı çok olabilir kardeşinizle;fakat anneniz kıskanmış, ya da kıskanıyor zaar, zor olacak biliyorum ama araya mesafe koyun, tüm sorumluluğu ona yükleyin.. ne tuhaf insanlar var.

Anlattığın gibiyse evet kıskanıyor.

Asla kardeşimden o öyle olsun istediği için uzaklaşmam. İnadına bir şeyler yapıyor gibi de davranamam karakterim böyle değil. Çok teşekkür ederim :)) Idrakyollariiltihabi

Biz babanemlerle yaşadık belli bir süre. Aslında uzun bir süre. Ben 10 yaşına gelinceye dek. Az vakit geçirdik denebilir mi bilmiyorum ama. Babane sevgisini hep daha fazla hissettim. Sanırım annem beni doğurup babaneme büyütmesi için verdiği bir bebek olarak gördü hep. K kendineiyibak

Konuşulmuyor kendisiyle. Bana karşı hep sert bir kadın. Cesaret edemedim ne yalan söyleyeyim.

Canım bnm, yarın anneler günü, bu yüzdende boğazında yumru var değil mi? Ne kadar tatlı bir kızsın, Allah herkesi sevgi dolu yaratmıyor maalesef. Bazı anneler o kadar sevecen ki, insan onları görünce kendi annesine üzülmemek elde olmuyor. o dakendi yapamadıklarını çocuğuyla kuramadığı ilişkiyi senin yaptığını görüp rahatsız oluyor belki.

Böyle anlatıyorum ama hep böyle değil tabii. Birlikte geçirdiğimiz güzel zamanlar da oluyor. Erkek kardeşim farklı bir şehirde mesela. Özellikle o geldiğinde daha sakin oluyor. Daha yumuşak davranıyor. Dördümüz kaliteli vakit geçiyoruz. Ama o gittiğinde sindirellanın arabası, bal kabağına dönüşüyor adeta. Böyle olunca da sorununun benimle olduğunu düşünüyorum.

Bence sizin annenizle aranızda mesafe var. Ya da anneniz mesafeli bir kadın. Küçükken birlikte az vakit mi geçirdiniz?Aranız soğuk olduğu için böyle olabilir. Yoksa bir anne niye evladını evladından kıskansın? Aksine mutlu olur çocuklarım ne güzel anlaşıyorlar diye. A

Ah evet bu var bir de bak bunu unutmuşum :) kendi ailesi her şeyden önce gelirdi. Bizden bile. Rahmetli dedem kalp hastası diye sürekli yanına kalmaya giderdi. Git, gör ve gel değil mi? Olmaz anne babası ne der sonra. Günlerce orada kalırdı ve ben çocuk halimle babamlara ve kardeşime bakardım. Teyzemler gazlardı annemi. İdrak şöyle idrak böyle diye. Hop dayak :) En kıymetli, en özel onun ailesi. Biz kim köpek :) Gülüyorum ama sinirden. Birkaç saat önce annem neden yaşlı anneanneme ve teyzelerime gitmediğimi sordu. Daha çok kızarak sorguya çekti diyelim. Neler söyledim hatırlamıyorum bile sinirden. Cümlem bitince "sen geçmişe takıl anca" dedi. Kalktım geldim evime. Boşver yahu anlamaya çalışma. Asla anlayamazsın... Bak ne oluyor biliyor musun? Küçük bir oğlum var. Annem ve akrabalarım bu durumu hep eleştirseler de önceliğim hep o. Evet oğlum mutsuzsa ve sıkılıyorsa gitmiyorum falanca akrabanın evine. Düzeni bozulmasın diye günlerce kalmıyorum ailemin yanında. Sırf annem öyle istedi diye çocuğumun uyku ve yemek saatlerini aksatacak saçma sapan aktivitelere dahil olmuyorum. Falanca akrabanın düğününe sırf ayıp olmasın diye gidip gürültülü ve kalabalık ortamlardan nefret eden oğlumu mutsuz etmiyorum. Yani annemin bana yaptıklarını asla oğluma yapmıyorum. Sen de ileride böyle bir anne olacaksın eminim. Yaşadığın travmaları yaşatmayacaksın evladına.. Çok üzüldüm ben sana gece gece yahu. Sarılmak istedim valla bak.

Kardeşiniz kuccukken kendiside biraz dinlenebilmek icin size baya bir sorumluluk vermis. zamanla kardesiniz size daha cok baglandikca kendi anne statüsünün yıkıldığını dusunmeye baslamis olabilir. Kiskanmak degil de kendi sözünün gecmeyecegini bir anne olarak bir agirliginin olmayacagini dusunerek korkmus olabilir. Kendisiyle konustunuz mu bunu hic?

Babanemin birkaç defa uyardığını duydum. Halam da bana söyledi neden annen böyle yapıyor, yanlış davranıyor diye. Uyarılsa bile kendi bildiğini okuyan bir kadın annem. Tamam yapmayacağım dediği şeyde bile kendi bildiğini yapar. Şu yaştan sonra değişeceğini hiç sanmıyorum. A

Anneniz bir destek. alsin cok zarar veriyor kardesinize Siz biyolojik kizi misiniz?

Cehalet değil. Hastalıklı bir beyin. Diyecek bir şey bulamıyorum gerçekten. A

Konuşurken suçlayarak konuşmayın. Yoksa savunmaya geçip sizi haksız duruma düşürür. Milana22

Anneniz sevilmesi zor birisi bence, istediği kadar aranızı açmaya çalışsın yine de kardeşiniz sizi ondan daha çok sevecek. Anneniz de bunun farkında. Siz de annenizi çok sevmiyorsunuz, ve bu normal bir durum değil. Hayatında birisi ona muhtaç olsun, onu sevsin istiyor. Ama sevilmeme korkusunun kokusunu bebekler bile alır. Başarıya ulaşması için tek yol sizi evden atması. Bu konuda dikkatli olun derim.

Hayır, değil. A

Hmm. Bence sorun işte tam da bu. Bence bu konuda bir uzman yardımı almalısınız annenizle beraber. Bu sadece basit bir kardeş mevzusu değil çünkü, bütün ilişkilerinize yansır. Anneniz sizi seviyor tabii ki, hangi insan çocuğunu sevmez. Sadece dediğim gibi, sizinle ilgili zihninde fazla hatıra yok. Ki bence bu asla aşılamayacak bir sorun değil. Siz anne-kızsınız. Bir uzman yardımıyla ve sevgiyle bunu aşabilirsiniz A

Kiskaniyor bile diyemedim. Akil sir erdiremedim vallahi. Cunku akli basinda bir anne sevinir ki evlatlarim iyi geciniyor diye.

ben sorunun babaannede büyümeniz olduğunu düşünmüyorum. ben de ilkokula kadar teyzem ve anneannemde büyümüşüm annemden tamamen uzak bir şehirde. annem bunu nasıl yapabilmiş halen aklım ermiyor özellikle anne olduktan sonra, ama çalışıyormuş başka şansı yokmuş. ben ilkokula başlarken bir annem babam ve abim olduğunu öğrendim. evet annemle hep mesafeliydik ve ancak ben bir yetişkin olduktan sonra daha yakınlastik ama hiçbir zaman sevgisiz büyümedim. sizin anlattığınız çok bambaşka bir durum. siz sevgi görmedikçe uzaklasmissiniz ve sanırım anneniz bu durumu düzeltmek istemiyor çünkü yardim almanıza rağmen birşeyler aşılamamış. yalnızlığıniza üzüldüm ancak hickimse olmasa biz variz yani kadınlar klubu üyeleri. hangi şehirde olduğunuzu bilmiyorum ama bir yardima ihtiyacınız olursa mutlaka bize yazın size yardımcı olmak isteyen onlarca arkadaşım olduğuna eminim. kardeşiniz için de bence annenizin tüm tavırlarına rağmen lütfen uzaklaşmayın. çocuklar hisseder. sizin onu ne kadar sevdiginizin farkında ve bu hep böyle olacak. annenizin yaptıklarını da büyüyünce anlayacak. umarım o ailede sizin gibi sağlam bir psikoloji ile büyümeyi başarır, şanslı ki siz varsınız. sevgilerimle

Anladim, uzuldum kardrsiniz icin Insallah annenizin akli basina gelir A

Açıkçası yakın zaman içerisinde annemle bu konu hakkında konuşmak gibi bir düşüncem yok çünkü aramız oldukça kötü seyrediyor. Merak ettiğim anlattıklarımdan yola çıkarak düşündüğüm gibi bir şeyin olup olmadığı. A

Değil mi? Normal değil. İnanın gece düşünmekten uyuyamadım. Puzzle gibi birleşti düşündükçe. Mesela şu an teyzemlerdeler ne zaman geleceksiniz diye aradım, bir saate döneriz dedi. Kardeşimi verir misin telefona sesini duyayım dedim, uzakta şu an dedi. Tam o an ablam mı o anne dedi ve gayet yanındaydı. A

Anladım. küçükken bizde de vardı.. "anneler geldi mi" derdik, herkes garipserdi. nerden öğrenmiştik bilmiyorum ama kardeşlerim arasında annem ve babamdan bahsederken öyle söylerdik. gerçekten de garip geliyor dışarıya

Bütün sorumluluğu annene ver Uyandığında çağır Yemeği banyosu vs annende olsun Kardeşinle uzaklaşma ama üzülür kuzu oyun vs oyna istediğinde Baktın böylede olmadı babanla konuş Normali annen ile konuşman ama anlamaz demişsin

Annemin komsusu cocuklari yas araligi sizin gibiydi abla kardesle cok ilgileniyordu.. komsu da anneme bazen dert yaniyordu cocugun anasi gibi oldu vermiyi bile cocugu bana falan diyordu catismalar yadaniyorfu ufak tefek hatta... o kadinin lagi geldi aklima okuyunca ve kiskandigibi dusunmustum annenin.. ve sizi de anneniz kiskanmis ne yazikki cehalet diyelim Idrakyollariiltihabi

Kardeşim doğduğunda 8 yaşındaydım. Annem vücudunun belli bölgelerinde oluşan devasa fıtıklar yüzünden neredeyse hareket edemiyordu. Henüz çocuk olduğum halde anne oldum. Yedirir, altını değiştirir, uyuturdum. İki yıl sonra peş peşe ameliyatlar. Felç riski yüzünden aylarca hareketsiz yatmak zorunda oluşu... Ben 10 yaşındayım kardeşim 2. Ayşecik küçük anne diye dalga geçerdi akrabalar :) o yaşta kardeşimin tüm sorumluluğu bendeydi. Hiç gocunmadım. Ev işlerini de üstlendim kısmen de olsa. Sonra kardeşim ilkokula başlayınca veli kısmında benim adım yazardı ki ben henüz sivilceli bir ergendim. Şimdi geçmişe dönünce zaman zaman annemin de hırçınlaştığını, anlamsız ve abartılı tepkiler verdiğini hatırlıyorum. Her hatırladığımda ağlamama engel olamadığım bir anı var mesela. Annem ameliyatlı yine. Kardeşim ve beni de alıp annenanemlere yerleşti iki aylığına. Zira kalkamıyor yataktan. Ben daha on yaşındayım. Çocuğum... Kardeşimin tüm sorumluluğu bende. Bütün gün peşinde koşturuyorum. Yine kardeşimle ilgilendiğim bir anda dedem çaaat diye suratıma tokatı yapıştırdı. Ne olduğunu anlamadım bile. Meğer çay hizmeti yapmayı unutmuşum. Annemin yanına gittim gözlerim dolu dolu. "bir şey olmaz koysaydın sen de çayı" dedi. Hiç unutmuyorum sessiz sessiz ağlamamı. Yürüyüp giderken bir umut dönüp baktım anneme. Ağlıyordu o da. Ama keşke bana bağırmasaydı. Keşke destek olsaydı. Zaten çocuk olma hakkım elimden alınmışken, bari teşekkür etseydi. Elbette annemi çok seviyorum. Ama maalesef çocukluk travmaları geçmiyor yahu. 31 yaşında kadını yıllar sonra hala ağlatabiliyor hatırlayınca. Çok uzattım ağlayasım varmış zaten :) bak sana verebileceğim tek tavsiye şudur dikkate alırsan. Kendi öz anne baban dahi olsa, kimseden bir şey bekleme. Kapat duygularını ki söylenenler seni yaralamasın. Anlamaya çalışma, neden diye sorma. Eminim ki ileride çok güçlü bir kadın olacaksın. Açılan yaralar hiç iyileşmiyor ama sakin bu değersizlik hissini kamufle etmek için hata üstüne hata yapma. Ben yaptım, sen yapma. Sen değerlisin ve bu değeri anlaman için ailenin onay vermesi gerekmiyor.

Anlattıklarınızdan yola çıkarak; ben kıskanma değil daha çok otorite zayıflaması dolayısıyla baskın olmaya çalıştığını düşünüyorum. Çünkü kardeşinizle aranızda baya bir yaş farkı var o sizi anne yerine koyuyor olabilir. Anneniz bundan dolayı biraz düşüncesizce yaklaşım sergilemiş. Anne sen değilsin benim, söz hakkı bende gibi bir güç yarışına girmiş. Bu durumda normal olan konuşup karşılıklı çözmek ama siz konuşamam diyorsunuz. Başka bir çözüm gelmiyor aklıma. Babanız nasıl birisi onunla konuşmayı deneyebilir misiniz? Ama asla suçlayıcı değil ben diliyle konuşmalısınız. Kardeşiniz bir kaç yıl sonra herşeyi daha iyi anlar aranızda bir sorun olmaz bence. Bir de el yıkama örneği vermişsiniz. O çocuk, küçük olduğu için kaçmak kolayına geliyor. Ona bu gibi öğretilerde Kendisi için doğabilecek zararları anlatın ve seçimde özgür olduğunu belirtin. Ve siz o davranışı özellikle onun görebileceği şekilde yapın bir süre sonra alışkanlık kazanır.

tabiki, annelerin hakkı ödenmez. ben de sizin gibiyim annemi affettim sonradan onu anlamaya çalıştım. zaten en güzeli affetmek, özellikle de kendimiz için, affettikçe hafifleriz. bu söylediğinizi yapacağınız bir ortam da gelişecektir sadece biraz zaman. sabredin Allah büyüktür. annenizin öfkesi kesinlikle kaybetme korkusundan kaynaklanıyor. annesini küçük yaşta kaybetmesi guvensiz bağlanma yada diğer bir deyişle insanlarla sıcak ilişkiler kuramamasina neden oluyor. insallah en yakın zamanda bunları konuşabilecek düzeye gelirsiniz.

Kız kardeşin yeri ayrıdır... Çok iyi anlıyorum sizi... Umarım bu durumu düzeltebilirsiniz... Anneniz bir an önce düzelir, kardeşinizin üzerinde uyguladığı kötü algından vazgeçer...

Boğazıma bir şey düğümlendi. Annem babamdan hep çok şey bekledi. Babam hiçbir şey yapmadı. Bizi yok saydılar yanımızda çok kavga ettiler. Bu yüzden sürekli hasta olurdu. Kaç kez okula gidemedim. Kaç kez erkek kardeşimin beslenmesini ben hazırladım? 11 yaşındaki bir çocuktum. Kaç kez "ölürüm ben" yakında dediği için geceleri ağladım. Çocukluğum zehir oldu. Sürekli babanemlerde kalmak istiyordum çünkü orası huzurluydu. Kavga yoktu, babanem akşamları meyve getirirdi, birlikte gülerdik. Mesela şu an bile kavga ediyorlar içerde. 50 yaşına gelecekler hala aynı tas aynı hamam. Akademik başarımı, ruh sağlığımı, her şeyimi darmadağın ettiler. İlkokul hocam çok iyi bir insandı. Kaç defa annemle konuştu. Biz kaç kez yardım almayı denedik bilmiyorum. Sayamadım... Ama olduğumuz yerde saydık durduk. Küçük kardeşim doğduktan sonra iyice yerle bir olduk. Annemin 4 tane kardeşi var onlara benden çok annelik yaptı. O yüzden teyzelerim ve dayımı sevemiyorum. Ya neyse çok dertliymişim. Güzel günler bizim olsun.

Ne güzel anlaşıyorlar diye sevinmesi gerekirken davranışlarıyla kardeşinize de kötü örnek oluyor arada bırakıyor ona çok üzüldüm açıkçası, kardeşinizle aranızı açabilecek şeyler bunlar. Bence normal değil, hoş değil.

Valla kim anne kim kardeş kim küçük anne kim kaynana roller birbirine karışmış resmen. Siz ablasınız ama anne rolüne girmişsiniz, anneniz sizinle rekabete girmiş, saçmaladıkça saçmalıyor. Çocuklar arasında denge kuramamış sizi kaynanası yerine koyuyor sanki bir tuhaf hareketler. Siz abla olarak davranın her duruma müdahil olmayın, dışarıdan gelince ellerin yıkanacağını anne öğretsin siz koşa koşa ellerini yıka denete gitmeyin yani biraz geri çekin kendinizi.

Evden gitmem gerektiğini sürekli dile getiriyor zaten. Geçen yıl büyük bir kavga sonrası tası tarağı toplayıp babaneme yerleşmiştim. Binbir oyunla, hatta babanemle aramı bozacak şeylerle beni evi geri getirdiler. Üzerine de sen yokken daha huzurluyduk gibi şeyler söylediler. İnanın o çocuk telefonda her gün abla eve gel diye ağladı. Kapat telefonu deyip elinden aldı. Bunların hepsini en ince ayrıntısına kadar hatırlıyorum. -nemesis- Half

Bazı insanlar aileden yana, bazı insanlar eşten yana, bazı insanlar ise dosttan yana şanslı olur ya. Benim hayatımda hiç öyle bir şey yok. İster istemez üzülüyorum. Özellikle annemin sarsıcı davranışları beni yataklara düşürecek. Babam desem o çok ayrı bir konu. Annem ve babam sayesinde babanemler de üzerimdeki desteğini çekti. Geriye sadece kardeşlerim kalıyor. Erkek kardeşimin olayı bambaşka başına gelmeyen kalmadı. Kız kardeşim ise annemin algı oyunlarıyla benden uzaklaşıyor. Sığınacak sadece kitaplarım kaldı diyebilirim. Bakın siz bir aile kurmuşsunuz çocuğunuz 10 yaşında. Sarılacak şeyleriniz var. Sıkı sıkı sarılın. Annenizin size yakıştırıp yaşattıklarını siz çocuğunuza yaşatmayın. Benim bir evladım olursa, şayet Allah nasip ederse anne olmayı asla benim ailemin yaşattıklarını ona yaşatmayacağım.

Her insan gibi ben de hata yaptım. Ama öyle aman aman uzak tutalım evladımızı gibi hatalar değil. vayarkadas

Ee 17 yaş ara verirse bir de sorumluluk verirse sonra böyle kıskanıp durur işte K kendineiyibak

3 yıl kadar önce böyle bir girişimde bulunduk. Annemin çok sabit fikirli ve fevri olduğu söylendi. Anneme benimle ilgili ne dendi bilmiyorum. Seanlardan sonra birkaç gün sevdiğim yemekleri yapma kibarlığında bulunuyor sonrası yine aynı oluyordu. K kanada

Çok üzüldüm. Ne denilir bilmiyorum. Seni kendine rakip görüyor demek ki. hiç normal değil ama. Son bir kere daha denesen bu dediklerimi. Kaybedecek bir şeyin yok nasılsa. Çünkü bu şekilde devam ederse hep üzülen sen olacaksın.

Kızını kıskanan anne çok fazla anlattığınız şekilde kıskananı da daha önceden gördüm ama sen kıskanıyosun derseniz kıyametler kopar