Aldim bir donem ama simdi cok yogunum. Siz cok kendi kendinize kaliyorsaniz o zaman kotulesiyor. Kendinizi cok dinlemeyin, kronik hale gelmesin. witch hunt 1gunluk SucukluKuruFasulye tek ayak

Dayım sigara bağımlısıydı ve inadından tedavi olmadığı için kaybettik genç yaşında. Sülalede başka yok şükür. Ama kişisel yediklerimiz bizi hasta ediyor aslında. Artık hiçbirimiz doğal beslenemiyoruz olay tamamen bundan ibaret. Genlerimizde olabilir ama beslenme şeklimiz hasta olmamızda etkilidir. Sağlığım için endişe etmekten ziyade önlem alıyorum. Gerisini Allah'a bırakıyorum. Zira hayır da şer de hastalık da şifa da Allah'tan ve hepsi doğada mevcut.

Gün içinde cok yalnız kalıyorum malesef..

Çok inceleme kendini. İnceledikçe neler buluyorsun nelerrr. O hastalık çağın illeti ve maalesef ilaç firmaları yüzünden doğal reçete verenleri bir şekilde piyasadan siliyorlar, çok acı. Ben de kendi adıma ufak tedbirler alıyorum, kombu çayı var, en önemli özelliği kanser hücresi varsa yok etmek, Ayrıca dondurulmuş limon da öyle. Tavsiye ederim size de. Olası varsa illa ki olur ama bu önlemler çabuk atlatılmasına vesile oluyor. Allah korusun hepimizi.

Elbette kendinizde yenebilirsiniz evet bu konuyu çok kafaniza takiyorsunuz ama buna fazla kafa yormayın siz niye böyleyim bu düşünceler gitmiyor dedikçe daha çok düşünüyorsunuz ister istemez. Evet korkularım var kimin korkusu yok ki herkes sevdiğini kaybetmekten ve ölmekten korkar deyip sık sık kendinizi rahatlatın

Hic dini yonum agir basmaz ama suna inanirim. Tevekkul cok guzel seydir. Ve bizler olacaklarin onune asla gecemeyiz. Allah saglik versin. Kotuyu cagirmayin. Vesvese icin biraz bir seyler okumayi deneyin Dua edin. Icinizdekileri kagida dokun Ve teslim olun.. Babaciginiza Allah rahmey eylesin Hepimiz geldik gidecegiz Allah sirali olum, saglikli omur versin Iyi geceler. . push ; defne-28

Bende bi korku basladi hanımlar boş kaldığım her anım zehir oluyor. Hiç keyif almıyorum. Babamı kanserden kaybettik yıllar önce. Annem binlerce şükür sağlıklı. Ben kendim hastalanmaktan ölmekten sevdiklerimin olmesinden çok korkuyorum. Genetik diyorlar ya ya kardesim ya da ben hastalanırsam diye yiyorum kendimi. Tahlillerim normal sorun yok. Ama bende bi ölüm korkusu sevdiklerimi kaybetme korkuau başladı atamıyorum aklımdan. Lütfen bu durumu yaşayıp atlatanlar varsa konuşalım ben eski halimi istiyorum...

Boş kaldiğımda geliyo aklıma bunlar dışarıda geziyosam mutluyum düşünmüyorum. Ama insan sürekli birşeyle mesgul olamazki. Yasam kalitemi ciddi düşürdü bu korku. Ben yalnızlıktan cok keyif alırdım.

Çabuk atlatilmasina derken? Sizde mi yakininızi kaybettiniz? Zerdecal kefir sarımsak. Bunları biliyorum ben de. kendinehas Kadrolu

Şöyle düşünün herseyın bir sonu olduğu gibi elbette Birgün hayatında sonu gelecek ve Allah'a teslim olun her zamsn dua edin.. Bugünü yaşayın hayatı kaçırmayın elbette günün birinde hersey olabilir

bugün yada yarın kime ne olacak belli mi?her canlı ölümü tadacak. Ölümü tabulaştırmayın doğmak ve ölmek dünyanın kanunu bu, benim babam 6 yildir kanser hastası dr. bikaç ay ömür bicmişti maşallahı var hala yaşıyor o hastayken ona üzülen kimler kimler goç etti bu hayattan babamda cenazelerine gitti sonucta sadece hastaliktan ölünmüyor. Surekli bunları düşünerek guzelim yıllarınızı heba etmeyin

Ölüm Allah'ın emri, Allah sağlıklısından ve gecinden versin. Peki kanser olmamak için önlem alıyor musunuz, Ayrıca eşiniz her çıkan neyden korkuyorsun diyor?

Off genetik sözü beynime kazındı zaten unutamıyorum. Cahilllik bi anlamda mutluluk. Nolduysa doktor kontrolunu beklerken okuduklarim yüzünden oldu. Babam öldü ama amcam sağlıklı deli gibi de sigara içiyor.

Kendimi kontrol ediyorum hep. Eşim niye her çıkan şeyden korkuyorsun diyo. Ama gerçekten elimde değil. Cestlaviee

Takıntı deniyor buna maalesef, en kısa sürede bir psikolog yada psikiyatriste gidin hem konuşarak gerekliyse de ilaç tedavisiyle atlatmak mümkün bu rahatsızlığı

Kendi çapımda yapıyorum biseyler.. Vücudumu inceliyorum bir yerimde birsey çıksın korkuyorum ona diyo. witch hunt 1gunluk SucukluKuruFasulye tek ayak

2. beyin bagirsak var facebookta Probiyotiklerin oneminden bahsediyor Bu kombo cayindan da pek hazetmiyorlar Bir uye olun isterseniz

Biraz daha böyle devam ederseniz olacağınız yoksa da olacaktır, emin olabilirsiniz. Sadece siz korkmuyorsunuz ki, herkes korkuyor sevdiklerini kaybetmekten. Bakın ilerisi bayram. la zıppala günler bizi bekliyorr

Psikolojik destek almalisin.. Ayni durum bende de var Insani bunalimdan bunalima surukleyip bulundugu ani kacirmasina sebep oluyor. Illet bir durum Allah kolaylik versin kendinehas Kadrolu

Yaşadığım yerde yok keşke olsa durmazdım şimdiye. Sayet atlatamazsam imkanları zorlayıp giderim.

Evet herkes korkuyor ama internette araştırınca genetik diyorlar ya sanki gelip bizi bulacak gibi geliyor. Hayır kanser olsan bile atlatma ihtimalin var ama ben kendimi direk olduruyorum. Berbat bi psikoloji.. M -Moonlight Aktif

Bu yazdiklarinda birebir kendimi gördüm. Ben babami kanserden kaybettim. O gün bugündür panik atak ve anksiyeteyle mücadele ediyorum. Bende senin gibi yanliz kamaktan cok korkuyorum, cünkü yanlizken tüm olumsuz düsünceler beynime musallat oluyor. Bedenime özellikle boyun bölgeme dokunamiyorum, cünkü her dokundugumda sözde elime bir sey geliyor ve solugu acilde aliyorum. Calismaya basla. Mümkün oldugunca yanliz kalma. Biliyorum cok zor ama zorda olsa kendini disari at. O olumsuz düsünceler geldiginde izin ver gelsinler. Ve kendine yüksek sesle gel bakalim neler anlatacaksin hadi anlat de. Bir süre sonra beyninin sustugunu göreceksin. Ben bu sekilde üstesinden geldim.

Vaktinden cok cok once öldü babam malesef. Vakitli ölüm versin hepimize. Dini yonum benimde zayıf. Biraz da bundan asamadim bu korkuyu.

Ya baska bir sey olsa örneğin terkedilme korkusu falan aman nolacak her şeyin başı sağlık derim. Bu fobiye bi yandan meydan okuyorum bi yandan da elimde degil ki gelip beni bulmasi yakalanirsak geri dönüşü de yok diyip saliyorum kendimi

Başın sağolsun öncelikle. 2012 de Dayımı kanserden kaybettik yaklaşık bir sene annem babam kardeşim ya da herhangi bir yakınım ölecek diye her an telefona sarılıp onları yoklamaya telefonu açmıyorlarsa çıldırmaya başlıyordum. Hayatın devam ettiğine bir şekilde yaşamam gerektiğine alıştırdım kendimi şimdi daha iyiyim ama aşmış sayılmam demem o ki bu düşüncelerden başka şeyler düşünerek arınabilirsiniz

Birden çıktı ortaya bu korku. Bir yerimde bisey çıkınca hastaneye gittim sonuc tertemiz ama benim psikolojim allak bullak. sağolun siz aliyomusunuz destek?