Normal mi degil mi bilemem ama bende boyleyim.. Hatta dun annem sevmeye geldi, annem oglumla ilgilenirken ben yemek yaptim. Aksam oldugunda kendimi kotu hissettim, onunla ilgilenmek varken yemek vs. yaptim diye. Ozur dilerim oglumm yarin sadece seninle ilgilenicem soz dedimm. Cok seviliyor evlatlarr cookk.. lluvia87

Ben de bosandiginiz eşinize birakacaksiniz sandım. Üzgünüm de hepimizin cocugu var ve bu kadar arabesk yaklaşım çok saçma. Ben iki aylık bebeği ellere bırakıp ise başlamıştım siz alışveriş yapmak için babasına birakacaksiniz...

i sizi anlayabiliyorum bende öyleydim, şuan bebeğim 25 aylık. İnsan zamanla duygularını dengeliyor. Çoçuğunuz kaç aylık? Bence bıraktığınız kişi babası olduğu sürece sorun yok, o da babası çünkü

ben bir de kıza mont almaya onu nasıl götürmediniz onu anlamadım ya oğluma sadece ilk montunu, oda 6 aylık idi kendim aldım ondan sonra her sene götürdüm kimi markanınki küçük, kimi büyük ya da çocuk içinde rahat edemez vs vs mesela 25 aylık kreşe başladı kolu sıkı olmasın kolay giyip çıkarsın okuldakiler diye kaç mağaza gezdik nerisona

Yarin alisverise gidecegm kizimi da esime birakicagm ama her seferinde vicdan azabi yiyip bitiriyor beni bu esime ikinci kez birakisim bu zamana kadar hic kimseye birakmadim fakat alisveriste durmuyor sıkiliyor malum cocuk esime diyorum sende gel diye gelemem bn diyor alisverisi hic sevmiyor ama kis erken geldi manto almam lazim melegime gecen sene aldigim olmuyor cok cabuk buyuyorlar biraz karisik yazmis olabilirim kusura bakmayin ama szce benim boyle hissetmem normal mi kendime ayirdigim 5 dk icin bile vicdan azabi duyuyorum

biz çok zorlanmadık başka konularda uzun uzun anlatmıştım 25 aylık yarım gün başladı 2,5 olunca tam gün oldu üç çocuk 2 öğretmen vardı sınıfta benimki uyumayı oturmayı bilmezdi öğrendi

Ah ah yeminli beni anlattığı. Evladımi bırakınca içi kan ağlıyor. Bu yüzden çalışmayı dahi dusunmuyorum

Abartiyorum farkindayim.. babasinada braktim kizimi yoldaym su an cok skur bi ara vazgectim sonra burdaki yorumlari okuyunca cesaret kazandim keskelerveben

Bebeğim diyorsunuz ancak 2,5 yasinda ise cok normal bir tepki degil. Anne değilim henüz ancak bir egitimci olarak cocugunuzun bebeklik evresinin 2 yaşında bittigi müjdesini size verebilirim. Birlikte hareket edebilir, babasina birakabilir ve size bağımlı olmamasini saglayabilirsiniz. Çalışan anneleri vicdansiz mi bu durumda değiller.. Elbette insanin akli kalir Özler acaba der ama bes dakika bile bir başkasına birakmamak anormal bir ruh hali geliyor bana. Elbette zamanla dengeleceksinizdir de biraz daha hizlandirmakta fayda var. Çocuğunuz size bağımlı yasamamali. Seviyorsunuz da çocuğunuza yanlış aliskanliklar kazandirarak gelecegine ket vuruyorsunuz. Size sorumsuzca çıkıp öylesine birine birakin yada öylesine zaman geçirin demiyorum. Çıkın ihtiyacınızı görün birazda ruhem rahatlayip eve gelin bebeginizle daha sağlıklı iletisim kuracaksinizdir.

Bebeğim dediğiniz çocuk 2.5 yaşında. Bağımsız olmaya başlamalı bir çocuk 2 yaşından sonra. Ondan önce de kısa ayrılıklar olmalı. Babası ile kalabilir elbette. Anneannesi, teyzesi, dedesi ile de kalabilir. Kreste 1-2 saat bile kalabilir. Çocuğunuzun bagimsizligina engel oluyorsunuz

Sanki cami avlusuna birakiyorsunuz :) babasına birakiyorsunuz. Neden vicdan azabı duyuyorsunuz anlayamadim. Hani süt bebesi olsa aç kalacak diyecegim. Öyle de degil. Bence kendinize daha fazla vakit ayırın ve bu durumu normallestirin dusduru

Yani babası sonuçta bence seninde biraz dinlenmen ve babasıyla bebeğinizinde iyi vakit geçirmesi için çok iyi bir fırsat. Alışverişten sonra şöyle güzel bir kahve iç. Keyif yap. gözünde arkada kalmasın sonuçta 2 buçuk yaş çok küçük değil.

konuyu okurken bebeğiniz 2 3 aylık sandım. ben kızm 2 3 aylıkken sütümü sağar eşime ya da anneme bırakır bi nefes alır gelirdim. o zaman bile bu kadar çok vicdanım sızlamazdı ne yalan söyleyeyim. zira ben mutlu olamazsam o da olamaz. kendimi dinlemek için bi kahve içer, eşimle bi sinemaya giderdim ve süper bir enerjiyle de kızıma daha verimli annelik ederdim. şuan benim kızımda 2,5 yaşında ama hiç böyle bir duygu yaşamıyorum. sadece şu oluyor. mesela yalnız çıkıyorum ya alışverişe ya da arkadaşlarla?hava güzelse içimden geçiyor ''ayy hava çok güzel eve gidince kızımla da çıkayım da o da nasibini alsın bu güzel havadan'' diye. ve ya eşim geliyor kızımıda alıp ya da ben gidiyorum onları alıp geziyoruz. bunun dışında sizinki kadar derinden hisler yaşamadım bu mevzuda. S Sismaniye

Oğlum 10 günlüktü, anneme bırakıp tatlı yemeye gittik ablamla. 2 saat özgür özgür takıldık. İlk günler çok uyuyordu onun rahatlığı vardı tabi. Şimdi oğlum 3-4 saat bırakılacak 'ay'a gelse de bi sinema yapsak eşimle diye bakıyorum. Henüz başladığımız bir filmi bitiremedik 2 aydır. İhtiyaç olarak görüyorum bu tür şeyleri.

Evet biliyorum biraktim kizimi zaten burdaki uyelerin cvplarni okuyunca cesaretlendim keskelerveben

tamda bunu düşünüyordum, bu başlığı görmem çok garip oldu, oğlum bebekken anneme bile bırakamazdım, ama şimdi tv de haberlerde adam yeni doğmuş bebeğini birisinin kapısına bıraktı ve gitti ama seninki bebek değil artık ve bırakacağın kişise babası, bence biraz daha rahat olmalısın bu konuda yarım sene sonra anaokuluna gidecek bu çocuk, ama babasına güvenmiyorsan bilemicem, bazı babalar küçük çocuk bakmak konusunda çok beceriksiz oluyor M magicat tam zamanlı

Bıraktığın kişi bir yabancı değil babası ayrica keyfine bırakıp çıkmıyorsunuz ki çocuğunuzun ihtiyacı olan birşey için çıkıyorsunuz rahat olun bence

Canım ben de aynı durumdayım,3 aylık kızım var, bırakmak zorunda kaldığımda ki emmiyor bazı sağlıksal durumlardan dolayı yine de vicdan azabı çekiyorum duşta bile kalamıyorum eskisi kadar. zaten çalışmaya başlayacağım için ekstra bir vicdan azabı çekiyorum bir an bile ayrılmak istemiyorum yanından

Çok sevgiden ileri geliyor bu, belkide vicdan değilde ayrı kaldığınız için özlüyorsunuzdur.

Aman ne kadar dramatik. Ne kadar acikli bir hikaye...

Bebeğim daha 9 aylık değil maalesef hergün bırakıyorum. Yapacak birşey yok. Bu duruma alışmalısınız penceremden

Bence normal değil 2,5 yaşında ise. Benim de oğlum var 20 aylık, ben her fırsatta eşime bırakıp biraz kendime vakit ayırıyorum. Bunu da hem kendi ruh sağlığım hem de çocuğumun bensiz de vakit geçirebilmesi için yapmak zorundayım. Kendinize bu kadar yüklenmeyin ve tadını çıkartın. Bir kuaföre gidin, yürüyüş yapın, sonra siz kendiniz isteyeceksiniz böyle minik kaçamak yapmaları. Chess

Alın çocuğunuzu da. Benim kız 21 aylık. Dün avm nin altını üstüne getirdik. Kitapçıyı bile gezdik. Arada anneme bırakıp eşimle sinemaya, çay içmeye falan da gidiyoruz. Bebeği bırakıp gurbete gitmiyorsunuz sonuçta. Siz bağımlı anne olmuşsunuz, bebeğiniz de bağımlı olursa çok sıkıntı yaşarsınız. Bu konuda biraz okuyun araştırın.

Allah aşkına abartmayın. Cami avlusuna değil babasına bırakıyorsunuz. Mis gibi alışveriş ve kahve keyfi yapın. Biz de iki çocuk var onlarla da vakit geçiriyoruz, birbirimize bırakıp yalnız da vakit geçiriyoruz. Babası da alsın parka götürsün mesela. Alışverişten daha çok eğlenir yavrucak hem de siz vicdan azabı cekmezsiniz.

daha önce kimseye bırakmadığınız için bu endişe çokta şey yapmamak lazım o yüzden hem bıraktığınız kişi babası bırakında baba kız biraz baş başa vakit geçirsinler

Benim kızımda 2 buçuk yaşında ve ben eskiye göre biraz daha düzeldim canım. kimselere bırakmazdım şimdi. eşimle birlikte babaannee falan gidiyorlar bende çarşıda gezdim. mesela geçende... pek. vicdan da yapmadım.. çünkü bende kafa dinlemeliyim. galiba yaa... bende kızımın gözünde daha değerli oluyorum sanki beni özlediğinde ve bende ona daha bi itinayla bakıyorum eve gelince... ama. malesef şu çalışma meselesini beceremiyorum hemde inanılmaz ihtiyacım varken... neler düşünüyorum. bir bilsen... umarım. bu duyguyu da atlatırım... demem o ki babaya bırakıp alışveriş yapmak bunlar arada olmalı asla vicdan yapma onlar babalarıyla da çok mutlu canim

Kendime hic zaman ayirmiyordum bu ilk olacak kahvetelvesi

Normal degil, sizinde kendinize ait özel zamanlariniz olmalı. Yaşasın cocuklari babaya bırakıp yalnız takılabilme özgürlüğü

Konu sahibi kusura bakmasin ama alakasiz bi soru soracagim. 25 aylik krese basladiginda zorlandiniz mi cok?

Ben her hafrasonu yapıyorum bunu, hatta dun gece 12 de eve geldim. Bence hem bana hem baba-kiz basbasa vakit geçirdikleri icin onlara iyi geliyor. Zaten avm ye hep birlikte gittigimizde genelde denetmem gereken ayakkabi gini bisey varsa onu halledip oyun alanina gidiyorlar. Ben de kafama gore takiliyorum, yoksa hem yoruluyor hem sıkılıyor bizimki (pusette gezerken uyurdu ama artik 4.5 yasinda pusete de oturmuyor)

Sonra neden ozguvensiz, annelerinin pacasina yapisik cocuklar oluyor Musul a savasa gitmiyorsunuz hanimefendi alt tarafi alisveris Bebeginiz de dusman ellerinde degil oz be oz babasi Burda binlerce calisan anne var Sabahin 6 sinda evden cikip cocuklarini birakmak zorunda kalan Onlarinki kelaynak kusu degil Onlarinki de bebek Ayhhhh neyse yazimiciiiiim daha fazla

2,5 yasinda bebek sayilmaz artikcocuk o :) Ki biraktiginiz kisi de babasi Cok abartmiyor musunuz?

Ben 6 aylik bebegi bırakıp ise gitcem babası yani böyle olman karsindakinide biktirir

Ben duymuyorum. Ama birini alir birini birakirsam duyuyorum. Ya ikisini birakir ya ikisini alirim. Esime, anneme ve kayınvalideme birakirim sadece. D Depiedra Hedef 60... tek ayak

Montu kızına alacaksan onu da götür o zaman. Çok abartılı değil mi bu vicdan konusu? Bıraktığınız kişi el değil babası nihayetinde.

Bebeğim 5 aylıkken işe başladım, hasta iken bile gitmek zorunda kaldım.. Yapmayın allah aşkına babasına bırakıyorsunuz, çocuğa mont almaya gidiyorsunuz. Toparlayın kendinizi, annelik her an dibdibe olmak demek değildir. Çocuğunuz size bağlı olsun bağımlı değil.