Bana deseler ki trust hadi kalk gidiyoruz. Saat kaç olursa olsun hop diye kalkar idim. Benim de kafa özgürlükçü. Atlayayım, gideyim. Yeni yerler göreyim. Bir sabah güneşin doğuşunu bir dağın tepesinden izleyeyim. Bir öğlen gidip egenin köşede kalmış kıyısını keşfedeyim. Olmadı bir ören yerini bulayım. Bineyim motora, arabaya o yollarda çürüyeyim. Ama nerdeeeeee... Evde çürüyorum. Eşim aksi gibi hiç evden çıkmayayım, Oturayım. Elime telefon önüme çay koysunlar burada öleyim der. Allahımmm çıldırmamak işten değil.

Niye banlanmıssınız anlamadım Ben sizi anlıyorum aslında, eskiden olduğu gibi olsun istiyorsunuz ama insan doğası da böyle, yaş ilerledikçe bazı şeyler değişiyor. Benim size tavsiyem elinizden geldikçe bu istekleri yalnız yada arkadaşlarınızla gerçekleştirin, içinizde ki heves az da olsa gercekleşmis olur ama sakın sakın bu yüzden yuvanızı yıkmayın. İnanın sizin yerinizde olmak isteyen o kadar kadın varki, mutlu huzurlu yuvaya sahip olmak bakımından, maşallah diyelim, bende bunlara dahilim. Bizde de gezme tozma çılgınlık değil ama o kadar aksiyon var ki huzur istiyorum bende, akşam eve gelip sakince kafamız rahat meyve soyup oturalım istiyorum sıradanlık istiyorum, her telefon çaldığında gene iş yerinden mi aranıyorum diye stres olmamak istiyorum. Normal diğer anneler gibi veli toplantılarına gideyim, tek düşüncem ailem olsun istiyorum. Konuyu dağıttım ama ne bileyim işte böyle, herkesin derdi de farklı farklı

Of tam karikatürlük Çok hoşsunuz.

İnşallah sizinkinin de kafasına dank eder bir gün, çok geç kalmış olmadan. Dün, yeni bir albüm hazırlamaya başladım, oğlumuz için yapmıştım zaten bir tane, ultrason fotoğrafları ile başlayıp, ay ay ekleme yaptığımız. Düğün zamanı kuaför-ev içi koşuşturmalar vs. onların olduğu bol akrabalı bayramlı seyranlı piknikli albüm de yapmıştım. Son işte, bekarken-sevgiliykenki zamanlarımızın albümünü de yapayım dedim, pcde kalıp unutulup gitmesin, arada canımız sıkıldıkça bakarız diye... Baya bi etkilendi, bilmiyorum da. Çok farklı çünkü, yan yana koysam o günlerdeki ve şimdiki fotoğrafını, cidden before-after capsi yapılır, baya goy goy bile döner altında, hatta iftarda ben-sahurda ben capsi de yapılır, yaşlandırma tekniğiyle kayıp aranıyor capsi de yapılır... O kadar değişti.

Aradaki yorumları okursanız aslında çok daha açarak anlattım durumu. Somut örnekleriyle evliliğimi ortaya döktüm resmen. Bilmiyorum, belki bir küçük parça şımarıklık da vardır haklısınız. Ama eşimle şımarmayacaksam kimle şımaracağım?

Acaba işin sırrı burada mı? Tekrar başlarsanız belki o da gaza gelebilir,

Bebeğimle yapabileceğim etkinlik ayrı, eşim ile vakit geçirmek ayrı yalnız. Şunu da açayım biraz belki daha anlaşılır olur; haliyle belli bir uyku ve beslenme düzeni oturdu oğlumun. Diş çıkarma döneminde, ufak huzursuzluğu var ama zor bir çocuk değil yine de. Eşimle tatile vb. bir yere baş başa gitmek istememin sebebi, hem oğlumun uyku-yeme düzeni bozulmasın, hem de bizim için çocuksuz zamanlarımızın bir yadı gibi olsun fikri. Zaten başlangıçta psikolojik destek alma sebeplerimden biri de, bebeğimi kesinlikle yalnız bırakamıyor, dışarı çıktığımda bile 10 dkya bir evi arıyor oluşumdu. Bu süreçte de ayrıca yıprandım, hatta okuduğum haberler ve izlediğim programlar sebebiyle, her an bir şey olacak endişesi ile gece yatmadan önce bile kapıyı kilitlediğimi bildiğim halde, defalarca kontrol etme ihtiyacı oluşuyordu. Anlayacağınız 2-3 ay, böyle sağlıksız ve aşırı korumacı olduğum bir dönem yaşadım. Artık daha normal düşünüp hissedebiliyor ve anneme, kvme güvenebiliyor iken dinlenmek istiyorum. Eşim öncesinde rutine bağlamıştı zaten, benim taleplerim doğrultusunda gezme tozma vs. takılıyorduk. Çocuk sonrası, belki de en çok tazelenmeye ihtiyaç duyduğum bu zamanlarda; evliliğimizin yokuş aşağı tekerlenmekte olan taş gibi kendi halinde ilerlemesi artık canımı daha çok sıkıyor.

evet sorun belli oldu bence. ben ilk yazdığını öyle romantik okuyup ay canıım diyenlerden değilim canım. tam tersine macera allah macera dedikçe ben bunaldım. artık çalışmıyorsun belli ki önceden iş hayatındaydım dediğin kısmı da okudum. kendine ait bir hayatın mı kalmadı o kısmı da tam bilemiyorum ama göstergelerden o çıkıyor. kendini yoracak bir hayatın yok bence ve oldukça yorulan kocanın dinlenmesine fırsat vermiyorsun bana kalırsa. belli ki adam yaşamış doymuş ama sen bir program yaptığında da sana uyuyor işte yapmayalım istemiyorum da demiyor. senin ilacın kendinde. kocandan bekleme hayatı. kendine hayat kur. kurslara mı gidiyorsun, etkinliklere mi katılıyorsun yap ille arkadaşa gerek yok. arkadaş da edinirsin böylece. eşinle de sakinliği yaşa.. karı koca sürekli kuduracak diye bir kaide yok bence. bak benim eşimle ortak hayatım 3 birimse kendi hayatım 5 birimdir eşimin de kendi hayatı 5 birimdir. çalışıyorum, 12 senedir aktif tiyatroculuk yapıyorum, çocuğum var ve sporcu olması için çaba sarf ediyoruz yani ben yoğunum koca yoğun kocaya kitlemedim kendimi o da bana kitlemedi kendini. bizde de bi organizasyon yapılıyorsa 10 taneden 9unu ben yaparım. artık şikayet etmemeyi öğrendim çünkü birbirimizle ortak anlarımız olduğu kadar kendi hayatlarımız da var ve birbirimizi çok da güzel saygı gösteriyoruz. tatildir etkinliktir birlikte yapacağımız şeyler olduğunda da beni üzmüyor çok spesifik bi isteği yoksa kararı da bana bırakıyor. çocuğumla da müthiş ilgili bir baba. ya ben daha Allahtan belamı mı isteyim diyorum. bekar hayatı diye bir şey yok artık birlikte uyum yakalamaya çalışmak var. Yokuspokus

Benimki de ne zaman işine gelmeyen bir konu olsa hemen beni çok sevdiği aklına geliyor İlanı aşklar havada uçuşuyor Sonuç yine hiç

Cevapları merak ediyorum, takipteyim. Yalnız sizin psikoloğunuzla eşiniz görüştü mü, onu merak ediyorum, belki o da yaşlanma bunalımına girmiştir, 30u görünce bazı kadınlar gibi erkekler de bunalıma girebiliyormuş. Çocuk da böyle yapmış olabilir mi? Benim eşimle biz bu konusa sorun yaşayabiliyoruz.

Şurda sen daha ne istiyorsuna bağlayanlar aslında çoğunuz aktif kadınları cekemiyorsunuz da doğal olan buymuşşş gibiye bağlıyorsunuz Tmm size pembe panjurlu evinizde mutluluklar Kursta = kocanın yerini tutan şey demek değil

Haklısın valla. Eğer tamamen dönüşüp eşime benzemezsem, ben de o seksen yaşındaki teyze gibi olmaya adayım. Hala daha oturup pc oyunu oynuyor, tekkende adam pataklarken keyif alabiliyorum ya. Annem bazen çatardı "Koca evli barklı kadın oldun, kız bu ne çocuk gibi? Biri görse ayıplar" diye. Oğlan biraz büyüsün, çok deli planlarım var. Ha arada kocam ex olup koltuğa tamamen kök salmazsa daha bir mutlu olacağım o da ayrı.

Garez dedin de filmi geldi aklıma, kelimei şehadet getirdim.

bunlar ne kadar güzel gelişmeler. çok sevindim gerçekten. dediğin gibi değiyorsa denemeye devam. enerjiniz bol olsun

Bulmuş bulandiriyosun bence

Yok illa bulamamışların, bulmuşlara bir garezi olacak Selamınkavlenminrabbirrahim diyorum iki gündür, İmanım arttı elhamdülillah Ya garez için degil. Bulamayanlari da düşünüp şükretsin hani daha bir kabullensin diye. Sukur, kıymet bilme çok şey katar evliliğe.. Garezimiz olsa "bosanin, siz çok farklisiniz deriz. Iyice doldururuz. Bu durum, bu rahatsız olma, bu kabullenmeme, tartışma, kafa eti yeme aralarını geri dönülmez şekilde bozduğunda ki erkekler durur durur vurur.. O zaman o adam da yalnız bir kıza kalır illa

Ya aslında çok da aksiyon isteğim yok benim, konu sahibesi gibi cıvıl cıvıl bir tip değilim sadece biraz monotonluktan çıkalım, bu yaşlılık psikolojisini atalım istedim ama yaşlanmak doğal bir şey neden kafana taktın ki bunu dedi yaaa =))

Motorcular heyecanlı ve çılgın olur ama eşinizin hayat enerjisi kalmamış, siz heyecanlandırmalısınız onu bence. Bu arada motorun markası ne biz de motorcuyuz, motor arıyoruz :)

İnsanların arkadaşı olmayınca çalışmayınca hobileri olmuyor mu? Eşiyle vakit geçirmek istiyorum kursa git kursa Ay cağnımm biz tüyotro yapıyoruhh coh aktifik kocamın uc parseli benim tam yeddiii metre yasam alanım var Bacımmm senin parsel guccükkk :)

Bulmadım ki, biz hep birbirimizin hayatındaydık, arkadaştık çocukluktan beri. Ha illa bi bulmuş bulandırmış durumu varsa, o eşim için gerçerli bence; beni buldu, bulandırdı.

Yanlış anlaşıldım, şimdi anladım ne demek istediğinizi Tabiki yaş sınırı yoktur, herkes hissettiği gibi yaşar, ama ben konuyu ilk açtığında konu sahibi ve eşi ; çok yıllık evliler ve yaşları da ileri diye monotonlaştı adam diye düşündüm. Sonra farkettim ki konu sahibi genç ve sitem etmekte haklı, ordaki 30 yaş demem odur, yoksa tabiki yaş sınırı yoktur. Ama takdir edersiniz ki belli bir yaşa gelip, uzun yıllardır evli olan insanların monotonlaşması bi yerde normalken birkaç yıllık evli olup daha genç insanın monotonlaşması eşini daha cok rahatsız eder. Benim merak ettiğim oydu. Yoksa sen kızma arkadasım bende senle aynı yaştayım, tabiki biz de hayattan zevk alacağız

Offf offf tam da aynı şeyleri kafamda kurup kurup içimin sıkıldığı bir An. . Zannedersin ben yazdım bunları. . 28 yaşımda hayata küstüm resmen yorgun ve bitmiş gibi bişeyim. . O kadar hareketli cıvıl cıvıldım ki söndürdü resmen beni de kendini de.. sizi cok cok iyi anlıyorum. . En azindan yardimci oluyor cocuguyla ilgileniyormus ne güzel. . Benimki babaligini bile yasayamadı çalışmaktan. . Onu bile idrak edemedi. . Takipteyim konunuzu. . Umarım en kisa zamanda çözüm bulur eski günlerinize donersiniz..

Şöyle yorumlarımı filan tekrardan bi okudum da... Ülen ben baya dertliymişim de haberim yokmuş. Ne biriktirmişim be içimde. Az daha tutup yazsam, romana bağlayacakmışım. Mikropik

Boşan. Şaka şaka Eşin belli ki maceraya doymuş, şimdi de bu hayatı deneyimliyor. Bana kalırsa bir süre sonra kendi de sıkılacaktır. Biraz sabır ve anlayış lazım sanırım. Benim eşim de 40'ından sonra motora merak saldı. Olmayan saçını savura savura ora senin bura benim geziyor. O koltuğundan kalkmayan adam yurtdışlarında motor kiralayıp offroad yapıyor. Diyorum ya, yıllardır yaşadığı şekile doymuşluk buna itiyor sanırım. Bence geçici.

Valla kendim yazmisim gibi okudum, sanki gunce istanbuldaysan gel biz bulusup goruselim, bunlar da cay demleyip cekirdek citlesin gerci hangi evde buluscaklari tam bir muamma

İnşallah olur. Böyle oldukça ben de bırakıyorum artık kendimi. Odama kapatıp resim çizmeye vuruyorum kendimi. Çocuklar ilgilenip o uyuduğunda ortadan yok oluyorum. Sanki tek kişilik bir evliliği yaşıyorum gibi hissediyorum bazen. Çok yönlendirdim, çok hatırlattım, çok ayarladım. Artık bundan bile sıkılmış olabilirim.

Eşin depresyonda olabilir mi? Veya vitamin eksikligi vs olabilir mi? Bir insanin bu denli hızlı degisecegini düşünmuyorum çünkü...

moturu satmayın barı dıye dusundum

Yalnız değilmişim Yaşı nedir eşinizin bilmiyorum ama biz 18 yaşında evlendik, eşim de 18di. Evliliğimizin 5. senesi ve 5 sene de yaşlandım. Genciz çıkalım, dolaşalım, bi yerde oturup bi çay içelim.. en azından işten gelip eline çekirdek alıp çitleme be adam. Yok. Pazar günlerini bile evde geçiririz, tek aktivitemiz pazara gitmek. Kendimi 60 yaşında 40 senelik evli teyzoşlar gibi hissettiriyor bana, hatta onların evlilikleri tahmin ediyorum ki daha hareketlidir. Eğitimime devam edip kendimce hayatımı renklendiriyorum. Bi pazar çıkıp bi pazar çıkmayalım diye anlaştık en son. O da mız mız yani. İyiliğine iyi ona diyeceğim yok. Düzelcek, o da daha fazla bu monotonluğa devam edemez diye umudediyorum. Seviyorum napiyiim Siz de iyi düşünün inşallah iyi olurlar

Bende civil civil halimi kaybettim. bir sure sonra gulmeye bile cekiniyorum. o derece yani. adam kahkaha sesine bile ne guluyosun kimik biseymi var diyor.80 lik ninelere dondum.

İnşallah... Gördü sonunda kendini, tipini gördü ya... Üstündeki çizgili, yakalı tişörte baktı ve "Hareket lazım bize, ben ne olmuşum böyle" diyebildi ya sonunda, şükür dedim. Ve dün, belki de aylar sonra içimden gele gele ağız dolusu güldüm, oturdum masamın başına, son resmimdeki, günlerdir dokunamadığım ağaçları boyadım. Oğlum bile bugün daha çok gülüyor, ben gülümsüyorum çünkü. İnşallah şu tatile uzatmadan çıkarız, tazelenir evimize geri geliriz.

Agladigim ilk konu.

30 üstü ise nasıl oluyor? 40 sa 50 ise yaşlar birer sayıdan ibarettir İnsanın ıcınde daima bi cocuk Olmalı ki hayattan zevk alsın Sen artık annesine bu yakışmazlar Sen artık evlendin bu yakışmazlar Hatta sen artık adet oldun ona göre davran düşünceleri kadar saçma bi düşünce Yok 25 yaşındayım bekarım bes sene içinde çılgınca gezmem gerek bes senem kaldı 30 da evlenmeyi düşünüyorum adamla emekli hayatı mı takılcaz peki biz? :)

Tamamen onda değil işler, ona bırakmadan 4 dönüyorum zaten. Daha doğrusu dönüyordum, ona da kalan kalıyordu. Şimdi o enerjim gitti, kulvarı tamamen ev olan biri değilim, bu yüzden tükendim. Şimdi, benim evdeki totomu toplamak zorunda kalıyor. Böyle bir hal.

Yaz tabi, bize yazmıcan da kime yazıcan

En azından eşiniz ev işi yapıyor oğlunuzda sakin mizaçlı anladığım kadarıyla. Bazılarımız için bu bile büyük nimet..

"Yaşadım bitti, her şeyi yaşadım, doydum" diyebilecek kişilerin başında geliyor olabilirim. Ama bu tokluk ya da tazelik hissi yapı ile alakalı bir şey. Uzun uzun anlatmaya lüzum görmüyorum, sadece şunu söyleyebilirim ki, sigara-koltuk-pc üçgeninde içimdeki maceracı kadını kafesleyip öldürmeye, değil kocamın, benim bile hakkım yok.

Kandırıldığımı sanmıyorum, çocukluk arkadaşıyız, her şeyimizi biliyorduk, biliriz. Evlenmiş olmak için evlenme gibi bir durumu olsa da bunu anlayacak kadar farkındalık sahibi biriyim. Konu böyle bir konu değil.

Benim adamın göğsüne fil sürüsü oturmuş olabilir.

Eşim bana nazaran olgun bir insan zaten. Benim öfkelenebileceğim pek çok konuda serin kalabilen, daha çözüm odaklı biri. Ama bu büyümek değil, yapı ile alakalı bir şey. İsterdim ben de memnun olayım şu halden ve umursamayayım. Ama umursayacak fıtrattayım. Şimdi kıyın kıyın otel bakıyor işte... Bilmiyorum ne ile çıkıp gelecek karşıma.

Egede sirin bir pansiyon

İşin üzücü tarafı siz de üzüme baka baka kararıyorsunuz. Ben evde geçen tatile tatil demezdim. Şimdi üzerimi giyinmek zor gelir oldu. Kanepede popo izlerimiz çıktı aynı yere yatmaktan. Hiç iyi bir şey değil ama insan yanındaki kişiden çok etkileniyor maalesef.. :S Acaba onu esas mutlu edenin böyle ev hayatı olduğuna mı karar verdi. Hani o kadar dolu yaşayan ve bundan zevk alan adam muhakkak özler diye düşünüyorum.

inşallah eşiniz eskisi gibi olur ne kadar güzel anlatmışsınız nofear

Ben şımarıklık olarak görüyorum bu durumu. Okadaaaar artısının yanında bu tolere edilebilr, idare edilebilir yada yola getirilebilir. Siz kendiliğinden eskisi gibi olsun istiyorsunuz ama bu olmayacak belli ki, ya da uzun zaman alacak. Macera istiyorsanız etken rol oynamaya çalışın, zorlayın gerekirse; ama bu sorunu büyütüp böyle güzel bir evliliği çıkmaza sokmayın.. Adam aradığı huzuru bulmuş yanınızda yahu, tadını çıkarıyor belli ki

Yani şuna katılıyorum evet üzerindeki yükleri hafifletmiş bir adam belli. Enerjisini korumada adamin payi buyuk. Ki adam calisiyor ve eve de yardim ediyor anladigim kadariyla. Adamin enerjisi kalmiyor. Adam cocugu da dusundugu icin bekarki gibi olamiyor. Belliki cocugu surekli birilerine birakmak istemiyor. . Konu sahibinin ev işi bebek bakımı olaylarını bilmediğim için o konuda yorum yapamıyorum. Yine de adam olumlu cevap vermiş daha aktif olmaya.

Akışına bırak biraz bunları surekli düşündukce bişey düzelmez kendini baska seylere ver spor vs bırak o sana gelsin bişeyler teklif etsin baktın olmuyor bi müddet sonra tekrar sen konuşursun

Bulmadım ki, biz hep birbirimizin hayatındaydık, arkadaştık çocukluktan beri. Ha illa bi bulmuş bulandırmış durumu varsa, o eşim için gerçerli bence; beni buldu, bulandırdı. Yok illa bulamamışların, bulmuşlara bir garezi olacak Selamınkavlenminrabbirrahim diyorum iki gündür, İmanım arttı elhamdülillah

ayyyyyyyyy çoook güldüm buna yaaa... çok güzel çay demliyorsun ha bu adamlardan herkesin evinde var anlaşılan. onların içindeki çocuğa rahmetler bizim içimizde ki çocuğa da bol enerjiler. ben eşime bu tarz yaklaşınca hatun bugün nerde ne okudun diyor..

illahi bunları bi dürtmek mi gerekiyor? adam caps çeşitliliği yapmış şu kadar sene de ama hala siz bişey söylemeyinceye kadar farkında bile değil. gerçekten tek korktuğum benim enerjimi de alması. bayramda tatil planı yapıyoruz bi yerlere kaçarız diye. kuzeniyle plan yapmış. onun küçük çocuğu var diye gidip bi otelde sabahtan akşama kadar yemek içmek ve güneşlenmek.. dedim ben bayramda da çalışsam iyi olacak galiba. bu arada albüm fikri de süper. benim hayatımda da fotoğrafların yeri olmuştur. bize kalan sadece anılar

Aslında imkanımız var bizim, hani olmasa "Ya şartlar müsait değil ki" der otururuz. İnadına her şey müsait, çocuğa bakacak annelerimiz var, cidden özenle bakarlar, emanet edebiliriz. Maddi olarak düze çıktık, birikim de yaptık. İzin hakkı da var bir ton... Daha ne olsun :/

Buyudunuz. Esin senden once buyumus. Bebeginden baska dusunecegin birsey yok sanirim evde su siralar neden bekliyorsun sen ayarla al oteli gidiyoruz de anlattigin adam buna itiraz etmez bence.

Ben sizin esinize haksızlık ettiğinizi düşünüyorum. esas olgunlaşmamış olarak ve hala gençlik hevesi içerisinde olanda sizsiniz. bana eşiniz daha normal geldi. Ben mesela çocukları anneanne babanneye bırakıp ikimiz gezelim teklifinde asla bulunmam. nereye gideceksem yavrumuda götürmek isterim. biz çünkü üç kişilik bir aileyiz. yavrum olmadan eglenemem. sizin motordur, şudur budur heyecaninizida anlamış degilim. Neyse saygı duyuyorum ama bakış acinizi degistirin Bright crystal Balık

Hep beklemeseniz, biraz da siz plan program yapıp, direkt sunsaniz. "Yapalım edelim" moduda bazen insanın içine tembellik kaçırabilir. Mesela sizin yerinizde olsam, eskiden bu kadar aktifsem, şikayet etmek yerine, yapmak istediklerimi yapardım. Motorun aküsünün bitmesine izin vermezdim. Tavan arasında sönük tekerlekli bisiklet kalmazdı. Bunun için de hatırlatma asla yapmazdım dediğim gibi. Ben yaparım, eşim mecburen bir süre sonra beni izler. Yorulmuş, dinlenme evresi demek ki eşinizin. Ondan beklentilerinizde onu daha çok yoruyordur.

aslında bütün bunların cevabı çok basit.. hayat ilerledikçe insanlar da değişiyor, zaman hiçbir şeyi aynı bırakmıyor. daha bugün çok değil geçen sene aldığım ayakkabılarıma baktım ve çok aptalca ve çocukça buldum. ne akla bu ayakkabıyı almış olduğumu baya da düşündüm üstelik. senin eşin de artık o yaşamış olduğu hayata doymuş ve şimdi böyle bir hayattan zevk alıyor demek ki. ben olsam artık eskiyle yaşamayı bırakır eşimle bu yeni düzende ortak noktalar bulmayı düşünürdüm. olmuyorsa da, bu hayat beni mutlu etmeyecekse de kesin olarak boşanırdım.

Çok zor cok. İnsan anlamicam diyince valla zor.

Sizlerle son bir gelişmeyi daha paylaşmak istedim kızlar ve en son söyleyeceğimi en başta söyleyeyim: Değiyorsa, denemeye devam edin. :) Dün, motorun satışı yapılacaktı, son kontrolleriydi falanıydı filanıydı, eşim onlarla uğraşıyordu. Ben de zaten, "Giden gidiyor, napalım, sağlık olsun" moduna girmiştim, son kez eski günleri yad edemeyeceğiz diye sıkılıyordum tabi ama çok da şeetmiyordum. Dünün gecesi de oğlan ateşlenmişti, şurup verdik düşmedi ateşi, 38, 39 filan, korkuttu bizi sıpa. "Diş yüzünden oluyor sanırım" filan dedik ama sabah da keyifsizliği, huzursuzluğu devam edip hiçbir şey yemek istemeyince, doktorun yolunu tuttuk. Doktor muayeneden sonra "Diş diye düşünüyorum ama yine de tahlilleri yapılsın, emin olalım" deyip bizi lab. a yönlendirdi. Bu arada ateşini kontrol altında tutmak için soğuk buhar uyguladılar. Baya bi inletti hastaneyi huzursuz kuzu, belki kesintisiz iki saat ağladı, ağlamaktan istifralara kadar geldi. Arada halsiz düşüp kah bana sarıldı, sevdi, kah asabiye bağladı saçımı başımı yolup iki tokat patlattı. Nasıl geldik eve bilmiyorum, hastane sürecinde annemler yanımdaydı sağ olsunlar. Sonra tahlil sonuçları, ilaç alma, uyuması, yemesi içmesi derken, keyiflendi. Ateşi düştü tamamen, ohh dedim... Zaten bu süreçte, ne motordu, ne adamdı elbette düşünmek ne mümkün, eve gelip de oğlanı teselli edip uyutana kadar zaten ben 3. boyuta geçmiştim. Sonra işte kedi gibi sokulduk, kudurduk, enerjisini topladı, teyzesine kilitledim arada dinlenmek için filan derken akşamı ettik öyle. Sonra kapı çaldı filan... Kapıyı açtım ki... Benim adam, karşımda 20lik delikanlı gibi :) Saçlarını istediğim şekilde kestirmiş, kolunun altında kaskı. Hoşgeldin beş geldin falan fıstık, sonra "Eee, adamlara vereydin ya kaskı ne işimize yarayacak?" dedim. "Sahura kadar, şöyle bir gezeriz diye düşündüm, yarın alacaklar." dedi güldü filan. "Boşver" dedim, "oğlanın bu gece de ateşi çıkar mıkarsa başında olalım" ... Annem atladı "Yahu biz varız, oğlan da iyi, yemeğinizi yiyin çıkın" dedi. Yine de içim rahat etmedi, bekledik, yemeğini yedi, uyudu, ateşine baktım yok. Sonra annem yine "Kızım gitsenize bak sinirleniyorum, sonra motor gitti diye mızıldayacaksın, yürüyün gidin işte, hiç mi itimadın yok bana!" dedi, "Bir şey olursa arayın ama" dedik, çıktık. Sonra caddelerrr... Rüzgarr... Ara sokaklarr... Tenhalar... Kale, kule, dağ, orman... Gecenin bir vakti, olduk yeniden 18 :) Görmemişler gibi tonla fotoğraf çektim, artık telefon "Hafıza dolu" ikazı verdi, o kadar çok fotoğraf çektim. Yol boyu güldük, bağıra bağıra sohbet ettik. "Saçımıza ak düşse de, ilk fırsatını bulduğumuz bir gün üstü açık araba alalım, oğlanı da alıp gazlayalım" dedi eşim. Güldüm, güldüm... Güldük. Sonra eve geldik, sahura oturduk, oğlan ile annem koyun koyuna uyumuşlar, bırakmamış saçına yapışmış kadının filan gülerek onu anlattılar, biz de öylesine anlattık durduk... 2 saatlik uykum var, ama sanki günlerce uyumuş, uykumu alıp dinlenmiş gibiyim. Paylaşmak istedim sizinle de, okuduğunuz için teşekkür ederim. Bu arada bu da selfilerden biri, ifşa olmamak için suratları kestim ama idare edin artık :) Eklentiler asdf. jpg 26,9 KB · Görüntüleme: 336

Seninki mutlu bir evlilik çok şanslısın. Allah bozmasın.

Geccek bı gunlerımız buyuyecrk gıdecek ınan hersey daha rahat olu ak sadece bıraz sabır:)

Reglidendir regliden

Bırakalım derken öyle ebediyen bırakalım tarzı bir şey değil; biraz kafa dinlemeye, eşimle henüz yeni flört ediyormuşçasına takılıp, tazelenmeye ihtiyacım var. Çocuğumun da ruhundan çalmak, sinirli bir anne olmak istemiyorum; bunun için kendi mutluluğum da önemli. Mola almam gerekiyor ara ara, böyle biriyim yani ne yapayım? Kaldı ki çocuğa bakacak kişiler anneannesi ve babaannesi, hani benden bile iyi bakarlar desem yalan olmaz; benim panik olabileceğim pek çok anda, sakin ve kontrollüler. Tecrübeliler ve sevgi dolular. İçim rahat etmese iki adım öteye gidemem zaten bırakıp.

Hiç yaş sınırı koymayalım, eşimin en yakın arkadaşı 50 küsür, eşim adama ayak uydurmakta zorlanıyor :) 30 yaşında kendisi. Geçen gün 80i kesin geçmiş bir teyze gördüm otobüste, sırtında sırt çantası üstünde spor kıyafet tek başına özgür kız modunda takılıyordu.

bende eşime anlattığım zamanlar yaşamımızdaki maddi zorluklardan bahsediyor ama bende bunu hep savunurum. hiç olmadı dışarda yürüyüp koşabiliriz istediğimiz gibi. ya da ekmek arası evde yapıp başka bi yerde yiyebilirz ki bunların çoğunuda bekarken yapıyorduk. ama nedense erkekler evlenince farklılaşıyor. her anlamda. benim eşimde geçenlerde eski fotolarına bakınca kendini çok kötü hissetti. ama çok uzun sürmedi

Bence değişken biri. Bazı insanlar hayatlarının bazı dönemlerinde bazı farklı kalıplara girerler. Bu onları kötü insanlar yapmaz. Şu an da sakinlik arıyor gibi, birkaç sene sonra hiç olmadığı kadar çılgın da olabilir. Baba olmak erkekleri farklı bir kafaya soktuğundan da olabilir. Bence onun bu hallerine alışmak dışında seçeneğiniz yok gibi.

günaydın:) öncelikle anlatım tarzınızı, paragraflarınızı ve imlanızı çok sevdim:) eşiniz evlenince monotona bağlamış bence. bide çocuk olunca.. belki istediği, hayal ettiği hayat bu değildi. yani aile babası olmak. kendini bu moda fazlasıyla sokmuş. yani empati yaparak söylüyorum bunları. serseri ruhlu adamdan aile babası rolüne sert bi geçiş yapmış. bu da onu depresyona soknuş bence. ona yardım edin. ondan beklemeyin. dediğiniz gibi verin çocuğu anneanneye uzaklaşın başbaşa. oteli siz ayarlayın. sonra ona "hadi kalk gidiyoruz" deyin. doyasıya yaşayın günlerinizi. ay konu sahibi banlanmış ya :/

Baba olmuş Bunu konuştunuz mu hiç Yani terapist vs değil de ikiniz Zira yatış pilotları bile baba olunca yavaşlarmış onlarınki bir iki saniye imiş tabii Acaba eski hareketli hayatı endişe mi içeriyor Bir ara benzer hislere ben de kapıldım ama bizim çocuğumuzu bırakma vs gibi bir durumumuz olmadı hasta bıraksak bakar halası vs ama biz hiç düşünmedik Oğlum 7 yaşında ve sadece bir gece ikimizin de olmadığı ortamda kaldı yani biz başbaşa kaldık Ne yapacağımızı bilemedik bara gittik ama eşim şehir dışından gelmişti az kalıp gittik O eski aman bu akşam da eve gitmeyelim Üff sıkıldım konsere gidelim modu hamilelik ile bitti Haa tabii bizim çocuğumuz tedavi ile oldu ve eşim fazla düşkün zira ona senin çocuğun olmaz dediler Yaşımız 30 idi öncesinde gezdik dedik Şimdi oğlum büyüyor maddi durumumuz da daha iyi iki gün için atlayıp tatile sağa sola gidebiliyoruz ama akşam oturup ne monotona bağladık da diyebiliyoruz Yalnız bence siz biraz daha açıkça isteyin yani motorun aküsünü hallet ya son kez binelim diye açıkça isteyin neden o düşünsün diye bekliyorsunuz ki

Kafama uyan, yakında arkadaşlarım olsa, basıp gideceğim de o da yok. Hani ben kendi kendime çalıp oynayayım, o düşünsün, o yetişmeye çalışsın bana diyorum; bilmiyorum. En fazla bu olacak sanırım. Ben kendi kendime ekşınlar çıkaracağım da ancak o da unuttuğu şeyleri hatırlayacak.

Şuna çok korkuttun beni. şuanda erkek arkadaşımla senin bekarlıktaki hayatını yasıyorum. çocuk oldumu hayat çok mu değişiyor ya hayalmi olucak bu günler offff çok kötü evlenip çocuk yapıncada hayatı dolu dolu yasayan yokmu gerçekten kafamda deli sorular

Çok doğru bir yorum olmuş.

Kac yıllık evlisiniz ve cocugunuz ve kac yasinda diye sorabilir miyim

Eşinden bekleme sen yap ne istiyorsan. Bisikleti seç netten gelsin kapına kadar, montesi zaten 5 dakika. Benim bisikletim hazır de onunkini de al hadi yaptırmaya gidelim diye çıkar. Yada motorun aküsünü sen doldur. Ben niye zorla yaptırayım deme, tembellik bir girdi mi insanın içine sıyrılması zor oluyor. Ama açılışı yaparsan gerisi gelir. Bisiklet olayında eşim de o kadar ağırdan aldı ki sonunda kendim bisikletini tamirciye götürüp söktürüp kutulattım tek başıma uçakla yeni taşındığımız şehire getirdim. Tek başıma koca kutuyu sürükledim. Eşim arabaya sığmayan bir koli ile geldiğimi bildiği halde havaalanından içeriye girmemiş kapıda koliyi getirmemi beklemiş. Bir bey sağolsun geldi taşıyamıyorsunuz yardım edeyim diye geldi ittirmeme yardım etti. O koliden çıkarıp monte etsin diye 3-5 kere söyledim yine yaparız bir ara moduna girdi, en son kendim açtım monte ettim. Benim tekerim patlaktı onu da yapmadı, kendim kaynak yaptım herşey hazır olunca beyefendi şimdi de her akşam hadi bisikletle gezelim diye geliyor yanıma. Azıcık başta sen planlama yap, bir sıyrılınca tembellikten gerisi gelir

Yaşla ne alakası var hayattan keyif almak istemenin, Ne yani 30 üstü ise ölsün mü millet, hemen girsin mi mezara? Neyin kafası bu cidden? Şaka gibi bir de yaş sınırı koymuş ya.

Ben de evlendikten sonra bekarlığımda yaşadığım o anormal hareketleri günleri aramaz oldum. Duruldum sanki. O hayatın aslında beni yormuş olduğunu, dinginliği yaşadığımda anladım. Doygunluk hissi de var. Yeni bir hayatın yaşattığı keyifler de.. Eşiniz kadar olmasa da kendimi bekarlığımla kıyaslayınca maksimum fark görüyorum. Biraz hareketlenmesi lazım yani o kadar da teslim etmeseydi kendisini iyiydi ama.. iş yine sizin program yapmalarınıza düşüyor. Yapıyorsunuz ama bahane buluyor sürekli sanırım. Bir arkadaşım bu sebepten boşandı. Ancak Arzu ettiği hayatı yaşayamıyor ve eşine geri dönmeye çalışıyor. Sizinki o aşamada değil ama böyle evlilikler var ve çözülebileceğini sanmıyorum. Bu arada anlatım tarzınıza bayıldım, kitap yazsanız da okusak bir solukta :)

bi an kendimi okudum çaresini bulursanız yazın bende uygulayacağım pilim bitmişş gibiii

Bir benzeri de bende. Huyu suyu iyidir hoştur mutluyum Allah razi olsun. Ama az kafa yapısı farklı. Ben deli doluyum. Utanmadan sıkılmadan çocuklar gibi eğlenmeyi severim. Eşim daha oturaklı, ağır bir yapıda. Misal düğünümüzde, lastikli büyük balonlar var ya pat pat oynar çocuklar, elime ondan geçti, çocuk gibi az elime aldım 2 pat pat yaptım eşime baktım gülümser diye beklerken "Napiyosun aşkım allah askina cocuk gibi" dedi. Öyle çok göze batan bir an ve yer değildi de.. Gözlerim dolmuştu hiç unutmuyorum. Defalarca kaktım tabi başına Gencecik yaşta ununu elemiş eleğini asmış dedeler gibi davranıyor bazen içim çürüyor. Biri hareketli biri durağan iki insan birbirini tamamlar derler ama bazen öyle olmuyor işte. Ben de eski yönümü kaybetmeye başladım. Törpülenmek bu sanırım.

Ben Eşinizin kadın versiyonuyum. esimde sizin kafada.6 yıllık evliyiz adam her sene tatil planı yapar ben bozarim, sinemaya gitmek ister ben gitmem.6 yilda iki yada 3 kez sinemaya gittik düşün. konser tiyatro vs ister ben sallayıp dururum. neden? Çünkü o hareketli yaşam beni yoruyor sanki. evin içinde özgür hissediyorum. disa kapattım kendimi. ee çocukta var. gittigim hic bir yerde özgür hissetmiyorum. aman çocuğu yol tutacak, aman hasta olursa, sürekli gözüm çocuğun üzerinde. sanirim o hareketli yaşam yoruyor gözümde büyüyor. ama yazınızı okuyunca eşime sanki epey haksızlık etmişim gibi hissettim.

ay ben yıllardır böyleyim eheheh ne bileyim bu kötü bir şey değilki daha sakin daha huzurlu

Ben de içime içime çıldırıyorum artık. İnanın ki eskisi kadar hırçın tepkiler bile vermez oldum. Adam evlilik içinde öldü, ben can çekişiyorum, yakında ben de ruhumu teslim ederim. Edi ile Büdü gibi kah evde, kah bir iki çay bahçesinde, kah oğlanı götürdüğümüz parklarda robot gibi döner dururuz ondan sonra da. Biz ki iki arkadaşken sahilde gün doğumunu beklerdik sabaha kadar, canımız sıkılır go kartta birbirimizle yarışır kaybedene nanik yapardık, luna parka gidip çığlık atar, sonra da hiç korkmadım ki diye saçma muhabbetlere dalardık. Şehir dışından gelen arkadaşlarımızı gönüllü rehber gibi gezdirir, geceyi gündüz ederdik. Yeni şarkılar keşfeder, deli gibi dans ederdik... Özledim ya... O kadar özledim ki o adamı...

İnşallah canım Sen de biseyler planla madem sırayla olsun :) sen enerjini düşürme mesela spora devam et birak o devam etmiyor diye sen de bırakma L Leyallim 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

Umarım bır gun bu duruma gelmeyız demekten kendımı alamadım, cunku ben sızın kadar ısımser veya altan alamazdım

Benzer şeyler yaşıyorum Milletin aman serseri, alemci, çok geziyor bik bik bik dediği kocamın içinden ev erkeği çıktı Koltuğu ile özdeşleşip, televizyon kumandası, bilgisayarı ve telefonu ile harem kurdu resmen =)) Bana ilgisiz değil, eve ilgisiz değil ama aynı yazdığın gibi dede modunda, şuraya gidelim yok, buraya gidelim yok, mis gibi evimiz var ne yapacağız dışarıda, koltuğumu özlüyorum modunda =)) Çözüm olarak yıllık izinde dağ bayır gezme planı yapıyor ama üç gün kala vazgeçecek adım gibi biliyorum=)))

Bizim durum da öyle, arada bi yine emekliye bağlar. Sonra suratım düşmeye başlar "Noldu?" diye sorar, ben klasik Türk kızı tribiyle "Yok bişi" derim, "Var bi şey söyle" der sonra işte bi yine toparlar, sonra yine emekli. Kabullendim bazı huylarını tabi, illa birebir aynı insan değiliz, olamayız. Onun da zevklerine belli bir zamana kadar saygı gösteriyorum, yeniden dellenene kadar ellemiyorum adama Anlıyorum ki bizim de ortak noktamız azmış, dinlediğimiz müzik türlerine kadar farklıymışız. Bir de arkadaştık biz bilirdik de birbirimizi ama eşim de tıpkı senin eşinin yaptığı gibi bir kısmını gizlemiş gönlüme girebilmek için. Tipik serseriydi işte tavladı beni eşek. Şimdi de evde portakal soyar dilimler oturur

Benim eşim de aşağı yukarı bu durum da geçen kaplıcalara gidelim dedi (32 yaşında ) az öncede emeklilik için gün saymaya başladı hiç seni çekemem huzurevine yerleşicem falan dedi şakayla karışık Köye yerleşelim diyor sürekli Hergün yaşını düşünüyor. Size verecek bi tavsiyem üzgünüm ki yok Takipteyim.

Çocuğunuz var canım ne diyim sırf bu sebepten bosanilmaz bence ama bu sebep can tak ettiyse bilemem Bu arada boşansan tekrar hayatına biri girse ne kadar farklı olur orasını da bilemiyorum Hepsinin türlü türlü değişik yönleri var Bence sen biraz eşini serbest bırak kendi arkadaşlarınla takıl bak bakalım bi değişiklik olcak mı

Kardeş Aktif hayatı var bu bir İkincisi ben gayet iyi anlarım merak etme senin su cümleni mi anlayamıcam bak sen :) Çok bilimsel yazılar yazıyorsun parantez içinde daha açıklayıcı ol tabi benim cumlelerimle bana yazıyor bide anladın mı diyorsun cidden komik :)

Bunu yaptım, 2-3 ay kadar bir fitness salonuna gittim. Kendisi de arkadaşları ile akşam koşularına çıktı bu süreçte, benden gaza geldi de. Zaten nasıl bir hamilelik süreciyse, benle birlikte adam da 15-20 kilo aldı, sonra kurtulduk fazlalıklardan, yine aynı tas aynı hamama bağladık. Bu konuşarak çözülecek bir şey olmaktan çıkalı epeyce oluyor. Uzun zamandır akışında zaten, boğulduğumu hissedene kadar akışındaydı da. Şimdi işte otel bakınıyor... Belki ayarlayacağı tatil bir şeyleri değiştirmeye vesile olur, artık beklemedeyim.

Evet okuyorum, gelişme kısmı ümit verici hadi bakalım :) şımarıklık evet var ama dediğiniz gibi buna hakkınız da var, mühim olan bunu eşinize haksızlık etmeden veya uzaklaştırmadan yapmanız. Bazen dengesi şaşıyor insanın hele de karşıdaki şımartmak konısunda ustaysa.. demek istediğim sırf heyecan için yaralanırsanız sonra o heyecan sizi mutlu etmeyecek bence.. o yüzden mevcut huzuru koruyarak heyecanla can katın, can yakmayın, gerisi boş...

Maşallah ya cok sevindim adınıza, ne iyi yapmışsınız, ne iyi olmus. İnsallah hep böyle mutlu olun

inşallah eşiniz eskisi gibi olur ne kadar güzel anlatmışsınız

biz de sevgiliyken herseyımız aynı sanırdık:) adam serkan kaya dinlermiş ben fransızca şarkılar dinlerdim araba cd lerimde hep yabancı müzükler olurdu bana seninle müzik zevklerimiz ne kadar uyuyor derdi:) sonradan itiraf etti bana şirin gözükmek içinmiş:) şuanda herseyımız farklı bizim de ama işte yıne de anlasıyoruz seviyoruz bırbırımızı olay bu ama bu moda gecmesı benım de canımı sıkıyor bazen arada değişiyor sonra geri emekli amca oluyor uzun süreli:)

En çok bu yüzden çocuk düşünmüyoruz biz işte. O çocuk oldumu istesende ıstemesende böyle olunuyor çünkü. Şimdi çocuk küçük olabılır sonra ne olacak? Motoru kenarı itip araba almanız yada? Biz üç senelik evliyiz. Evet eşim işi geregı kumas pantolon, gömlek, kravat takar ama işten çıkınca :)) o dedıgın yırtık kotunu yine giyer, deri motosiklet ceketini yine çeker üstüne... Özümüzü kaybetmedik. Ha uzun zamandır uzun turlar yapamıyoruz bizde. ilk yıl 5 sehır dolasmıştık motorla, bazen gunu bırlık geceden atlar yakın sehırlere kacardık filan. Şimdi bikaç saatliğine dışarı çıkabılıyoruz ama sebebi içimizin ölmesi değil şu önümüzdeki son 2 ayıda atlatırsak yine uçup kacacagız kısmetse. Tutku duydugunuz seyleri kaybedersenız, fazla sorumluluk yüklenırsenız malesef bu yola gırersınız bu yoldan nasıl dönülür bılmıyorum. Çoluk çocukla o özlediğiniz hayatı yasamanız çok zor. Bu yüzden keşke hazır olmayı bekleseydınız.

"Önceden öyleydik şimdi böyle olduk" tarzı hikayeler okuyunca bile beni üzüyor doğrusu. Sizin üzülmeniz bu durumu takmanız gayet anlaşılabilir bir şey. Çünkü siz eskiden şöyleydi diye anlattığınız adama aşık olmuşsunuz sonuçta. Evlilik, çocuk, artan sorumluluklar vs bence herkesi biraz değiştirir. Fakat artık evlendik, çoluğumuz çocuğumuz da oldu tarzında düşünüp insanların kendilerini belli kalıplara sokmasını da yanlış buluyorum. Eşinizde de biraz böyle bir durum olmuş, yani durulmuş. İstekleriniz aynı paralelde ilerlemiyor. O yüzden burda size iş düşüyor. Biraz daha yönlendirici iş bitirici olun. Otele gidilecekse vs ona bırakmayın, ayarlayın onu da resmen kaçırın gidin Onun değişen istekleri ve eğlence anlayışı nedir acaba biraz da bunu keşfetmeniz lazım bence beraberce. Umarım eskisi gibi eğlenceli, hareketli günlerinize kavuşursunuz biran önce

Valla zaman bu akıp gider adamı da değiştiremez sin yaşımız hep 19 kalacak değil ya bende çok özlüyorum geçen günleri yılları ama yalnızlık daha kötü keşke benim eşimde yanımda olsa da senin gibi dertlensem Yokuspokus

Varolan herşeyin bir sonu var ve bu son yavaş yavaş geliyor. Evlilik bir bağımlılıktır. Bu bağımlılığın neticesi alışmak tıpkı sigara gibi içmemek gerekse de içmeden duramamaktır. Alışılmış düzenin bozulmadan devam edeceğine inanç olduğu sürece ruhu yorgun herkes bu rutin döngüden çıkmak istemeyecektir. Eşiniz sizin her daim onun bu ruh durumuna sabır göstereceğinizden emin. Yapmanız gereken dozu aşmadan, güveni zedelemeden daha enerjik insanlara ilgi duyabileceğinizi ona göstermek. Bu sürece bir miktarda özlem eklemek onun silkelenmesine yeter.

Buyun hepsını sonuna kadar okudum ama tek dıkkatımı ceken nokta cocugu bırakalım kacalım gıdelım bı yerlere yazmıssın ya kendım ıcın konusuyorum 2 yasında cocugumu daha tek bır gece bırakıp bı yere gutmedım gıtmemde ki bende bekarken cok gezer tozardım atlatdım araba canım sıkılırdı sehır dısına yurt dısına kaçardım gecenın bı yarısı canım ıster bara gıderdım ve bunları su ankı esım olan kısıyle sevgılıyken yapardık ama benım ıcın çocuk dönum noktam oldu su an cocugu bırskıp 1 saat kahve ıcmeye bıle gıttıgımde acaba cocuhum ne yapıyor dıyorum bende özluyorum eskı gunlerımı ve su an sadece nöbetcı oldugum gunler mecbur olarak cocugumu bırakıyorum kendı keyfım ıcın asla cocugumu 1 gecede olsa annesız babasız bırakmaya hakkım yok

inşallah eşiniz eskisi gibi olur ne kadar güzel anlatmışsınız keskelerveben

Benımde zaten bırakıp gıtsem annaneye bırakırım zaten bır yabancıya asls dedım ya yazmıstım sana kendım ıcın söyluyorum ben asla bırakmam bana ters ama sana normal gelebıllır evet benımde cok yoruldugum tukendıgım zamanlarım elbet oluyor ınsan nefes almak ıstıyor ama cocugumu 1 gece bırakıp nöbete gıttıgımde bıle butun dunya ustume cokuyor sankı mesela bebegınızıde alıp gıtsenız kusa tatıllere ben bunu denedım ve ınanılmaz keyıf verıyor

Bunu yapsam bile suni olduğunu anlar; insanlara pek katlanamıyorum ki bir de bir başkasına ilgi duyma hissini ona geçireyim. Aslında benden çok da emin olabileceğini zannetmiyorum, bir tahtamın eksik olduğunu bilir, yani yeter sıkıldım ya deyip basıp gitmemi filan bekleyebilir benden.

Ne guzel yazmissin siir gibi roman gibi okudum yazini. Konu bu degil biliyorum ama sen yazar olsana Saka bir yana ayni senin gibi problemi olan bi arkadasim var. O da senin gibi kocasindan sikayetci. Sanki 40 yillik evliler gibiyiz diyor. Hatta bir ara sirf bu yuzden bosanmaya kadar geldi konu ama bosanmadilar hala ayni devam. Onun koca da eskiden cok hizliymis evlenince ev kusu olmus. Sana gelince bunalmakta cok haklisin. Kocandan ayri gezsen arkadaslarinla filan takilsan gezilere gitsen biraz ortam degisikligi iyi gelir belki. Kocan ne diyor peki sen niye boyle oldun niye birden dedem gibi davranmaya basladin deyince ne cevap veriyor sana?

İstanbul'da değilim. Kafa dengi arkadaşlarıma yakın olsam kendisini evde bir tas patlamış mısırıyla baş başa bırakıp kaçardım zaten. Yok işte... Ulen yalnızım ben ya, valla yalnız mıyım neyim. M matruska01 Afra tafra afra tafra off puf Anneler

Hoş geldin aramıza. Bizler ruhlari evliliğe kurban edilen özgür bedenler olarak seni aramizda görmekten onur duyuyoruz. Kaç kişiyiz ben de bilmiyorum. Ben de varım... Bu forumda okuduğum en güzel yazıydı. Önce bunu belirteyim. Tadı damağımda kaldı. Birçok kişi için basit bir dert hatta belki dert bile değil. Lakin ben seni o kadar iyi anlıyorum ki. Ruhum çekiliyor benim de. Tek farkla, ben artık kabullendim ev kocasını. İçimden gelmiyor bu duruma itiraz etmek bile. Umarım sen benim durumuma gelmeden bir şeyleri degistirebilirsin. Biraz moral bozacagim ama maalesef gerçek bu. Yanlış tercihler ruhu öldürüyor arkadasim. Ben açıkça söylüyorum eşim benim için yanlış bir tercihti. Emekliliği için gün sayan ruhu Darülaceze koridorlarında Fink atan bir adamla evliyim. Tahmin edebilecegin üzere sevgiliyken böyle değildi ve ben böyle olmayan haline aşık oldum. Birçok kişi için bu bir boşanma sebebi değil ama ben bunu sıklıkla düşünüyorum... Umarım siz benim gibi vazgeçmeden bir şeyleri yoluna koyabilirsiniz. Umarım...

Masraflı bir şey motor, vakitten de alan bir şey aynı zamanda. Yani sık kullanılmayacaksa, ancak madden çalar. Biz de dediğim gibi, araba olduktan sonra motor bir köşeye atıldı gibi olmuştu. Yine de sigorta, vize, yağıydı, ara ara temizliğiydi yiyordu bizden. Artık son anda kıymete bindi gibi oldu biraz :) İyi de oldu ya ^_^

konunu yeni paylaştığın linkten okudum tebessüm ettim okurken benim eşim de seninki gibi biliyor musun evlenince acayip mod değiştirdi eşim için şuanda en güzel duygu işten eve gelmesi bana sarılması üçlğü kanepede pineklememiz:) yemeğimizi yemek arada konusarak benı sevmesi öpmesi sarılması sonra çayımızı içmek sonra meyvesini yemek sonra yatmak hayat bu çizgide geçiyor çok iyi bir eş beni çok sever ama aynen dediğin gibi yırtık kottan kumasa geçmiş modda aküsü bitmiş olayına çok güldüm biz de sevgiliyken gece 2-3 lere kadar eğlenirdik, arabada dudaklarıma yapısırdı biz sıradan evliler gibi olmayalım derdi şimdi saat gece 11 de hadi çıkalım bi hava alalım desem kızım delirdin mi iti var kopugu var der:) gecen sene tatilde dalgaların üzerine atlamak ıstedım :) sen de gelsene dedim evli barklı insanız biz dedi herkes bize bakar dedi Allahım ya deli eidyor beni okurken aynı eşimi gördüm aynııııı:) eşin ve senin burcun ne?

Ben birbirine benzemeyen çiftleri daha çok seviyorum Evde adeta bir gökkuşağı hakim oluyor :) Bizde hiççç benzemeyiz ama çok severiz Belkide bu yüzden olması gereken buymuş gibi geliyor :)

Yaa amaa O çayı termosa koyup bir dağın manzara gören yerinde içmek varken. 40lı yaşlar da tamamen oturmaya müsait yaşlar değil ki, 50ye kadar yolu var daha :/

Okuduyunca istemsiz güldüm. Çünkü çocuk sonrası yaşantım tam da bu oldu. Aklıma 56 yaşındaki annem geldi. Her ay şehir dışı gezmeleri, kitap fuarlarını kaçırmaması, hafta içi hafta sonu demeden arkadaş aktiviteleri, hatta toplaşıp yurt dışı gezileri, söyleşilere uzak muzak yol demeden otobüs dolmuş ne varsa gitmesi, 50sinden sonra 4 kitap çıkarması ve bununla adeta 20lik çıtıra dönüşmesi vs. Annemin bunları yaparken babamın tv önünde maçı açık şekilde yaşam geçirmesi... Offf, yaşamak başka şey gerçekten. Çoğumuzunki zaman çürütmek!

Afyon kaplıcalara götürürse şaşırmam, olmayan romatizmaları sızlamaya başlamış olabilir dede ruhu yüzünden.

Ben böyle düz anlatınca, sizin aklınızda sanırım işi bıraktıktan sonra boşluktan eşine saran biri gibi canlandım. Aksine, ben kendimi oyalayacak ve hatta insanlarla karşılıklı faydalanabileceğimiz pek çok etkinlikte yer aldım, alıyorum zaten. Mesela eylül sonu için bir resim sergisi hedefi koydum; oğlumdan fırsat buldukça masama geçip yeni çizim ve boyamalara başlıyor, sürdürüyorum. Hatta babamı da ikna ettim, baba-kız sergi açacağız inşallah. Bunun haricinde 2 ay kadar spora gittim, orada da arkadaşlar edindim, annemlerin teyzoşlu kısır günlerine kadar girdim. Zamanım oldukça dolu yani. Her ne kadar şu ara kendimi salmış olsam da, dopdolu. Ben de birimlerle anlatayım sizin dilinizde: Eşim, evlenmeden önce 5te 4 birim serseri bir erkekti. 1 birim, tutarlı bir insan olduğu için uyumluydu. Ben belki ona nazaran 5te 5 daha hoppa bir kadındım; ancak benim de ev kadını olarak tabir edebileceğim uyumlu bir yanım elbette vardı. Eski sevgilimden, evlilikti, anneydi, çocuğun adına kadar belirlemelerdi filan kendi kendine gelin güvey olduğu ve beni sık boğaz ettiğim için ayrılmıştım ve eşim arkadaşım olarak bu sevgililik-tanıma-ayrılma süreçlerinde beni bilen, ne istediğimi anlayan birisi, dert ortağı olarak yanımdaydı. Hani şu geyik vardır ya "Evlenemezsek, baktık yaşımız da geçiyor, birbirimizle evlenelim bari" muhabbeti bile geçti aramızda. Zaten günün birinde tabiri caizse birbirimize yan gözle baktığımız bir kıvılcım çaktı aramızda ve çok uzatmadan evleniverdik. Evlendikten sonra sene sene, 5te 3, 5te 2, 5te 1 derken; adam tamamen içindeki o asi ruhu evcilleştirdi. Ve biliyordu ki, ben ona, onun serseri yanı ile taze kalma hayaliyle "Bedenimi bu evliliğin içinde yaşlandıracağım" sözü verdim. Bu süreçte, bendeki 5te 5lik kısım, 5te 3 birim eşine uyum, eviliğe uyum, annelik vb. süreçte dönüşerek, 5te 2 kadar kaldı. Ve biliyorum ki o 2lik kalan, yok olursa, ben de yok olurum. Eşimden istediğim ise sadece bir birim kadar benim de doyumuma yetebilmesi, yer yer önüme geçebilmesi. Zaten geri kalanını idarede ustalaştım. Bizim de kendi hayatlarımız var bu birlikteliğin içinde; ben alanı var, sen alanı var... Ancak "biz" kısmını yaklaşık 4 senedir onun dilediği gibi yaşamaktayız. Artık sıra bana gelmedi mi? Birileri benim yerime de düşünsün, benim yerime de hatırlasın, benim yerime de planlayıp beni dahil etsin istiyorum. Bir an olsun, ben yine 18 yaşındaki kızlar gibi parıldayan gözlerle eşime bakabileyim istiyorum, istiyorum ki aşkımızın sevgi dolu bir alışkanlığa dönüştüğü şu evliliğimiz içinde aynalarımız is tutmasın, an ve an birbirimizi yansıtalım. İstiyorum ki paket paket sigaraları ciğerime çekerken, tablaya izmaritle birlikte heveslerimi de basıp söndürmeyeyim. İstiyorum ki salonumuzun duvarı boydan boya gezdiğimiz, kaçtığımız vb. anıları biriktirdiğimiz fotoğraflarla dolsun ve baktıkça "O gün de ne yorulmuştuk, bacaklarımız kopmuştu, otobüse binmeyi bile akıl edemedik" gibi cümlelerle gülümseyelim, istiyorum ki çocuğum anne ve babasının yaşam enerjisi ile enerjilensin, mutluluğumuzla mutlansın, umutlansın. Arabamızın tekerleri çamura bulansın, yine yağmurda ıslanalım, yine ıslık çalarak şarkı söyleyelim, yine sahilde gün doğumunu-batımını bekleyelim istiyorum. İstiyorum, bir termosa doldurduğumuz çayı yollarda içelim, istiyorum alışkın olmadığımız caddelerde el ele vitrinleri izleye izleye yürüyelim. İstiyorum ki yeni şarkılar keşfedelim, yeni tatlar deneyelim. İstiyorum, ayaklarımız şişsin yürümekten, avuçlarımız patlasın bi temsili izlerken, sinemada omzuna yaslanayım ve gizli bir öpücük kondursun o an yanağıma. İstiyorum ki evimiz kalbimiz olsun, bu dört duvara kendimizi hapsetmeyelim, istiyorum suratımız buruşurken ruhumuz da buruşmasın, o koltuğundan kalksın, tabletteki oyununu, izlediği araba videolarını bir kenara itsin, alel acele, bir bavula eline geçeni doldursun ve kapıyı açıp çıkıp gidebilelim. İstiyorum iş yerinde, gömüldüğü masasının ve takındığı ağır ifadenin altındaki serseriyi yeniden hatırlasın. Ve istiyorum, artık eşim, o eski aşık olduğum adam gibi gözlerini açsın ve tükendiğimi, onu dışarıya çekmeye çalışırken kollarımın daha fazlasına dayanamayacağını anlasın. İstiyorum ki eski günlerden bir gün çalalım şimdiye. Çok mu istiyorum? İmkansızı mı istiyorum? Olmayacak olanı mı istiyorum? Fazla mı istiyorum? Fazla mı romantik kalıyorum size göre? Ben buyum ama? Aslında şu yazınıla siz bana demiş oluyorsunuz ki, "Sen, sen olma artık" Bir kere yaşıyorum, Bir kere... Bekar hayatı değil, kendimi gerçekleştirdiğim evli ve bir o kadar da taze bir hayatı istiyorum. Beni bilen birinin bu denli dönüşmesini, kendime yapılmış bir haksızlık olarak nitelendiriyorum. Onun mükemmel bir baba olması, uyumlu, anlayışlı bir eş olması; anı biriktirmek isteyen bana, resimlerine malzeme çıkarmak isteyen sanata yatkın yönüme yetmiyor. Bu boşluk, kurslarla ve diğer insanlarla doldurabileceğim kadar küçük değil maalesef.

Kitap okuyormuş gibi hissettim. merakla öbür sayfayı çevirecektim ama bitti

Ahhj ahh seninkinin dede olmuş hali bende de var. Ama benimki iş güç yapmaz, asla yardım etmez, çocuklarının ödevi hastanesi parkı hep bende. Tv başında pinekler. Hayatımda ekşın diye birşey kalmadı. Bende senin gibi bir ruh taşıyorum yaşım 36 ama yaşam tarzım 66. O kadar bıkkınım ki seni iyi anlıyorum. Seninkinin en azından artıları var bende o da yok ;(

Ya garez için degil. Bulamayanlari da düşünüp şükretsin gani daha bir kabullendin diye. Garezimiz olsa bisan çok tatilisiniz deriz. O adam da yalnız bir kıza kalır illa benim de sıkıntım var ayol, bulduğuyla olmamış, bulduğuyla oldurana garezi olan bir manyak. kıskançlığı o kadar sarmış ki kalbini Allah muhafaza. Ben kendi derdimden dem vurdum hazır fırsat bulmuşken, iç döktüm

Keske bnmkinin icine de bir amca kacsa 2 cocugum var ikisi de kucucuk ve emanet edecegimiz bir Allahin kulu yok ve esim beni zorla oraya buraya surukluyor cocuklarla, cocuklar perisan yorgun, ben ayni sekilde.. Bi kere oglumu Turkiyeye annemlere birakip izlandaya gittik 1 ayligina ama artik kesse gitmem cocuklarim olmadan.. Bn muhabbet edelim cekirdek citleyelim derim adam kondisyon bisikletini kapip getirir ya da sinav cekmeye baslar sen konus bn dinliyorum diye.. ne bileyim keske biraz babam gibi koltuga kurulsa meyve soyup versem diyorum ama adam yerinde durmuyor, inanin cocuklu bir kadin icin cok aktif adamda cok bunaltici.. Sizinki hali sahaya useniyor bizimki gecenin bi yarisi arkadaslariyla eller havaya yapmaya gidip sabaha karsi geliyor gel bogup oldurme

Güncelleme: 16. sayfa Hanımlar, bilmiyorum ne kadar dert ne kadar değil ama baştan "Allahtan belanı mı istiyorsun?" diyecekleri şöyle sağa doğru alalım, haklısınız, sanırım biraz bela istiyorum. Nasıl anlatsam, toparlasam bilemiyorum, hani böyle ufak ufak sorunlar olur da sorun değilmiş gibi görünür, fakat totalde dev bir problemi oluştururlar ya; benim de eşimle aramdakiler, böyle şeyler, bir birikim, adı belirsiz bir uyumsuzluk, bir umursamazlık, bir kabulleniş ve vitesi boşa alma gibi bir şey. Eşimle çocukluk arkadaşıyız, hemfikir olduğumuz noktalar çoktur, yıkıcı kavgalar yaşamayız, daha doğrusu tartışmaları toparlar uzatmayız. Ama karakter olarak iki zıt insanın bir araya gelmesi ile oluşmuş 60 yaş üstü kafası bir evliliğin içine hapsolduk sanki. Daha açık anlatmaya çalışayım; eşim dönüştü... O maceracı, yer yer serseri ruhlu adam, ev-iş arasında ömür tüketen, yırtık kot pantolondan kumaş pantolona dikey geçiş yapan, akşam üstü çayını içip meyvesini soyan 30 yaşında bir dede haline geldi. Sevgili olduğumuz zamanki fotoğrafı ile şimdiki fotoğrafını yan yana koyup after before capsi yapsam, insanlar evlilikten soğur yani öyle bir şey olduk biz. Paragraf paragraf övmeyeyim adamı, iyi, ilgili bir baba, anlayışlı ve uysal bir eş kendisi; belki aylardır eve ellemiyorum, kendisi kıyın kıyın temizlik yapar, yemek olmasa ses etmez kendisi hazırlar, çocuğumuzun altını değiştirir, üstünü giydirir, mamasını yedirir eder vs. Dışarıdan bakıldığında belki de ideal bir koca, ama bana bu yetmiyor hanımlar. Sırtında çantasıyla şehir şehir gezen bir kadındım ben, gecenin bir vakti canı sıkıldığı için kalkıp bi bilet alıp çat kapı arkadaşlarıma giden, motor üzerinde saçlarını savuran, belki 80lerin ucuz asi gençliği gibi ruhuna estiğince yaşayan biriydim. Eşim de öyleydi... Cıstak cıstak ortamlarda bulunur, motorumuza atlar dağ yollarında patikalar keşfetmeye çıkardık. Ne zaman ki evlendik... Adamın içine evlilik mi kaçtı ne oldu, bilmiyorum, nasıl izah etsem daha... Durduk. Bir rutine bağladık, bugünden 4 ay sonramızı bile tahmin edebiliyorum öyle söyleyeyim. Bunu konuştuk da karşılıklı, dedim böyleyken böyle; içimin çürüdüğünü hissediyorum, sanki yaşımın iki katı kadarım... İstiyorum ki fark et bizi "Gangsta, sende yolunda gitmeyen bir şeyler var, çok kabuğuna çekildin, deli gibi sigara içer oldun. İçini sıkan şey nedir, gel kalkalım gidelim hemen şimdi, yollar boyu sohbet edelim, bangır bangır müzik açıp bağıra bağıra şarkılar söyleyelim, seni böyle solgun görmeye dayanamıyorum" demeni istedim, bekledim dedim. "Görmüyorsun" dedim. "Çocuğumuz henüz anne ve babasının birkaç günlük yokluğunu idrak edebilecek, peşimize takılacak yaşta değil, annelerimiz gözümüz kapalı emanet edebileceğimiz insanlar, bu nimeti değerlendirelim, hadi kaçalım, yok olalım biraz ortalıktan diyemiyorsun" dedim. Öylece dinledi... Otel bakıyor şimdi, ama biliyorum sünecek, belki aylar bulacak belki sene... O kadar memnun, o kadar umursamaz ve unutkan ki... Doğum sonrası sinirsel olarak yıprandığım bir dönem yaşadım, bu dönemde psikolojik destek de aldım, evliliğimiz boyunca yapmadığımız kadar kavgayı art arda yapınca çift terapisi de aldık kendi doktorumdan. "Baş başa kalın, uzun yürüyüşlere çıkın, bisiklet turlarına katılın, hiç konuşmasanız bile kmlerce öylece bisiklet sürün" dedi. Çatıda atılı, lastiklerinin havası inmış bisikleti var, güya onu yaptıracaktı, güya bana da ikinci el bir bisiklet alacaktık da düşecektik yollara iki ergen gibi. Ne oldu? Lafta kaldı, unutuldu. 7-8 kez tekrar etmekten ve "Tamam ayarlayalım" lafını duyup boşlukta beklemekten sıkıldım. İstiyorum ki bu adam benim bir adım önüme geçsin, istiyorum ki unutma lüksüm olsun, istiyorum ki içindeki o tembel emekli artık ölsün. Daha çok konu var, parça parça oradan oraya atlıyor gibi oluyorum kusura bakmayın, ama böyle böyle birikiyor. Belki doğru ifade bile edemiyorum. Başından beri böyle biri olsa, hani üzerine toprak serpilmiş bir modda olsa beklenti de yapmayacağım, diyeceğim "Kızım Gangsta, malzeme bu, dahası yok, başından beri böyleydi" deyip geçeceğim ama böyle değildi işte, bu kadar rutin, bu kadar evcil bir adam değildi. Bekar evinde yaşardı, ailesi ile oturmazdı; üni. zamanı oldukça haylazdı, hani serseriydi desem olacak, beni de bu tavırları etkilemişti açıkçası. Çünkü ben de öyleydim. Şimdiyse... Neyse işte, böyle. Ne yapayım bilmiyorum. Kaç kere konuştum kaç kere söyledim, kaç kere restleştim. Huy mudur karakter midir, adam evlendi de özünü mü buldu nedir artık bilmiyorum, bilemiyorum. Daha geçen gün mesela, bizim motora alıcı çıkmış; arabayı aldıktan sonra motoru bir kenara atmıştık. Durduk yere sigortasıydı bilmem nesiydi masraf çıkarmasın diye satalım dedik; 2-3 haftaya kadar satışı verilecek. Dedim ki "Hadi gel son kez motorla çıkalım gezelim, rüzgar yalasın yüzümüzü, basalım gidelim bir yerlere" ve cevap olarak "Aküsü boşalmış" dedi. Ya çok mu zor bir aküyü şarj ettirmek, çok mu zor?! Zaten araba alındığından beri aman trafiğe girmeyelim hüff modunda eve kapattık kendimizi, adam akü boş deyip geçti ya. Hatıralar gidiyor, ömür tükeniyor görmüyor. Neyse ya valla yaz yaz bitiremem. Böyle aptal bir hal içindeyim, bilmiyorum ben mi uyumsuzum abartıyorum. Huy deyip geçemiyorum da. İnadına her işte yavaş, inadına rahat, inadına monoton. Ölüyorum ya... Ruhum eriyor, neden böyle olduk, ne zaman evli çocuklu mutlu aşırı doz aile saadetinden boğulacak kıvama geldik, nerede heyecanımızı yitirdik bilmiyorum. Tek bildiğim şey, içim delicesine sıkılıyor ve heveslerim günden güne bitiyor. Okuduğunuz için teşekkür ederim, iç dökme gibi oldu artık kusura bakmayın.

Yani çok işveren gibi oluyor ama aklıma gelen tek şey eşinize bunu görev olarak vermek. Anladım aslında istiyorsunuz ki içinden gelsin aynı seyleri isteyin ama olmuyor demekki... en azından o size uyum sağlayana ve eski gunlerdeki gibi keyif alana kadar haftanın belli günü belli bir saat aralıgını siz ona söyleyin, programı yapsın.. Belki zamanla etkinlikler ilgisini çeker, bu hafta program yaparken haftaya olan bir konser gözüne çarpar vs..

2. Açıklamamı okuyunuz Demek istediğim bu değildi, yaşla beraber uzun yıllar süren evlilik. Yoksa bende 36 yaşındayım, monoton hayatı özlüyorum ve özeniyorum bazen

Kızma kardeş merak ettim Ayrıca benim önceki yorumumu gördüysen zaten desteklemiştim konu sahibini. Sen niye bu kadar tepkilisin onu anlamadım

Değişti kendi kendine o; bak açıkça söyleyeyim şunu da düşünüyor, bu açıdan hak veriyorum adama: Düzenli iş hayatı, evi geçindirme çabası, çoğalan sorumluluklar altında belki erkekler daha çok değişime itilen taraf oluyorlar. Bekarkenki dönemde, ceplerimiz ayrıydı, hani yeri gelirdi babalardan harçlık alırdık. Şimdi kendi yağımızda kavrulduğumuz, bugün harcarken yarını hesapladığımız ve üzerine çocuk gibi her an ekstra masraf çıkarabilen bir canın sorumluluğunu da yüklendiğimiz bir hayatı yaşıyoruz. Atıyorum belki dün içtiğimiz iki kupa kahveyi, 4 gün içmememiz gerekiyor ki 5. güne yeniden içebilelim. Bunlar insan olarak, maddi hayatımızın cilveleri. Bu sorumluluklar altında değişimini, monotonluğa kaymasını ve işine dört elle sarılmasını elbette anlıyorum. Ama giyimine kadar dönüşen bir erkekten bahsediyorum. Sokakta yürümenin bedava olduğundan bahsediyorum... Böyle bir şey, belki tam anlatamadım ama artık gerisini siz anlayın. Yalnızlık kısmına gireyim, biraz kendimi açayım: Yalnızlığa o kadar alışkın bir insanım ki, kendimi bildim bileli aile içinde, akrabalar arasında, sevgililerimin yanında vb. yalnızdım. Bir çeşit uzaylı gibi hissettiğim çok oldu. İnsan, kafasının ve kalbinin içindekileri döktüğünde, onu layığıyla toplayacak birisi yoksa hayatında, bedenen kalabalık olsa da ruhen yapayalnız kalıyor. Öyle ustayım ki bu konuda, yani yalnızlığımdan keyif alma konusunda; kendimi oyalayacak bir şeyler mutlaka çıkarabiliriyorum bir yerlerden. O kadar yalnız bırakıldım anlayacağınız, ya da kendimi yalnızlaştırdım desem daha doğru olacak. Evliliğimiz içinde iki kişilik yalnızlığı yaşadığım da oldu, bazı konularda en ufak noktaya kadar birbirimizden tamamen farklı olduğumuzu da gördüm. Farklar da, insanları yalnızlaştırıyor doğru paslaşma yapılmayınca. Mesela eşimin ilgi alanı araba-tamirat-elektronik-pc vb. şeyler. O, o ilgi alanı içinde yalnız bir adam, ben de resimlerimin içinde yapayalnızım. Ona "Nasıl olmuş şurası?" dediğimde anlamaz. Zaten sanat da bir tutam yalnızlıktan beslenen bir olgu. Totalde demek istediğim, hepimizin yalnız, dokunulamayan bir yönü var illa. Ha ama sıcak bir sarılış, içten bir öpüş ve ağladığında yaslanacak samimi bir omuz için insan beden de istiyor yanında. İnşallah kalbinizi, aşınızı, işinizi paylaşacağınız bir eşiniz olur, inşallah gönlünüze göresi olur bir gün.

Tüm gün yürüme ve diş çıkarma zamanı içinde olan oğlumla vakit geçiriyorum, bu süreçte bana ayrıca düştü bensiz olmak istemediği zamanları, bazen saatlerce kolumdan inmediği oluyor. Fırsat buldukça sergi için resim çıkarmaya çalışıyorum; Ramazan için annemlere geçtik, ev içinde ona yardımcı oluyorum ve cidden kendisi acayip titiz bir kadındır, bir dakika oturtamayız yerine ve o fazla yorulmasın diye onun önüne geçmeye çalışıyorum. Ve daha sayamadağım kadar şeyle meşgulüm. Ben de yoruluyorum ve hatta çalıştığım dönemde şu zamandan daha az yoruluyor bile olabilirim. Eşimin vakti var, geçen seneden kullanmadığı izinlerine kadar; evet yogun çalışıyor ama insan gezerek de dinlenebilir. Çok yorulduğunu düşünüyorsa, izinlerini kullanıp 2 gün evde dinlenip diğer 2 gün beni mutlu edecek aktivitelere katılabilir. Yani eşime de gezmesi gayet kolay.

Doymuş, yeni rolünü benimsemis ve hoşuna da gitmiş, dinginliğinin nedeni beklentilerini sıfırlamak da olabilir ama huzurlu bir insan... Bir arkadasin da dedigi gibi size kollari sivamak düşüyor... söylemeden geçemeyeceğim esinizi anlatirken kendimi gordum onda...

Ben de böyleyim. Aşırı kibar, ilgili ama nereye gitmek istesem ya boşver oturuyoruz ne güzel, evimi özledim falan filan.. bazen göğsüme bir fil oturuyor.

Bence de psikolojik sebebi. Sanki her seyi tüketmis her seye doymus da artik inzivaya çekilmis gibi davraniyor. Ama boyle hayat gitmez ki yasiniz daha genc. Adamin içindeki eski onu disari cikarmak icin bir sey yapmak lazim. P

Anlattığınızın kadın versiyonıyum doymuşluk diyelim buna ben sabah eve girip 1saat sonra işe giden biriydim Şimdi ise huzurluyum insan değişiyor alışkanlıklar değişiyor minimalist yaşamı benimsedim Herkesin heyecan duyduğu şeyleri çok küçükken yaşadım ulaşılmaz bişey kalmadı hayatımda Tek derdim çocuğumun iyi eğitim almaso Mutlu olması

çok güzel bir gelişme demek ki eşiniz farkında değilmiş ne kadar değiştiğinin inşallah yine eski günlerinize geri dönersiniz

Geçici bir dönem olabilir mi Ramazan'ın da etkisiyle aynı şeyleri bende yaşıyorum çünkü

Kusura bakma cok tatli anlatmissin guldumm esin tam pucca kitaplik senden iyi bir yazar. Bence bu yetenegini kullan Esine gelicek olursak erkekler bir sure sonra nei duzenli yapiolarsa ona alisiyolar o sekilde devam ediyolar doymusta oluyolar. mesela biz surekli evde olunca hic disari cikasimiz gelmiyo ama surekli disarda oluncada evde daraliyoruz belki onunda boyle bi aliskanligi oldu.

Ben eşime çocuklarla gezen, doğa yürüyüşü hatta ekstrim sporlar yapan insanların videolarını bloglarını gönderirirm arada, bak millet yapıyor biz de yaparız gibisinden gazlarım. Sen de nasıl gazlanıyorsa az daha gazlamalısın bence. Hayır ben anlıyorum gayet seni. Eşimin bir arkadaşı var 50 küsür yaşında, valla adamın yaşına hala inanmıyorum. O kadar aktif birisi ki. Daha gencecik eşin neden eve kapatıyor kendini de seni de yani.

Beni anlatmışsınız sanki:)) ama ben eşinize benziyorum önceden motora binip gece yarıları eve gelirdik falan filan çocuğum oldu şimdi eşim hadi gezelim diyor kalsın falan diyorum istemiyorum gittğimiz yerde eskisi gibi rahat olmamak beni üzüyor belkide ondandır bilmiyorum

Yaşınız kac. 30 altında ise haklısınız aslında Birde çalışıyor musunuz

Bak kk ya bak bana ;kimisi de evlenecek, sevecek, sadakatli, duzgun adam, eve iyi koca bulamıyor ama. Birak maceracisini. Kahrolsun ihtiyaclar hiyerarsisi. Şimdi de erkeklere uzak olmaktan içime nine kacti. Gecti valla benden. Isteseler de eski beni bulamazlar daha. Gec kaldılar. 1Sen

Malesef kabullenmek zorundasin gbi geldi evlilik terapisi bile degistirememis adami degisiiikkk

Geçen seneden bile birikmiş izinleri var, hani piknik mangal filan en fazla... Böyle bir insana dönüştü. Oturur tabletten oyun oynar, arada bana sataşır eder ilgilenir, çayını yudumlar tvsini izler, oğlumuzla saatlerce oynar. Bu yönlerini seviyorum, bazen diyorum hatta haksızlık mı ediyorsun diye kendi kendime. Ama sıkılıyorum elimde değil, bunalıyorum. Mesela Ramazan ayı için annemlere geçtik, hem çocuğun bakımını paylaşalım kolay olsun, hem bir arada sofraya oturalım vs vs benzer sebeplerden. Adamı çekiştiriyorum "Hadi gidelim, evimize geçelim biraz" diye. Benim annem babamla olmaktan benden daha memnun, böyle bir insan. Boğuluyorum bir yerden sonra.

Ne tatlı eşiniz var ya çok şanslısınız gerçekten.. maşallah diyim nazar etmeyim :) geçici bi durumdur diye düşünüyorum.. yeterince hareketli bi hayattan sonra sakinlik istemiş olabilir biraz da.. ama bi zaman sonra özüne döner meraklanmayın..

esinizin gercek hali eski hali sadece birini bulup evlenebilmek icindi boyle tipler var her sosyal aktiviteye bu niyetle katilan gercekten zevk almayan tipler ne dutelim kandirilmissiniz gecmis olsun . push ; Mikropik

150 mh drift, motorculara pek gitmez bu model :) Bizim motor olayımız, daha pratik bir şekilde trafikte ilerlemek ve kısa mesafe dağa bayıra çıkmak, fotoğraf çekimi için oradan oraya pratik ulaşmak, bazı bazı yakın şehirlere geçerek orada kahvaltı yapmak, bir iki motorlu arkadaşın peşine takılmaktan ibaretti. Öyle belimiz zincirli, yayıla yayıla kmlerce gittiğimiz olmadı hiç, yani teknik olarak motorlu olsak da pratikte motorcu değildik.

Çook çok sevindim, Demek ki neymiş, seni rahatsız eden konunun her zaman çözümü varmış. Yani buldun da bunadın mı artık ne ise doğru kelimesi, onlara kulak asıp kendi insanlığımızı, zevklerimizi çöpe atmamıza gerek yokmuş. Eşin evet iyi ama kime göre neye göre iyi. İyi olmak her zaman yeterli mi? İyi bir evlilik de sadece çocuk, tv, terlik ve çekirdekşeklinde olunca mutlu olur'u düşünmeyenler için de iyi bir örnek oldun. Bu sancımla cümleleri ne kadar düzgün kurdum bilemesem de, biçare oturup mutsuz olanlara ilham da oldun. Hayat BEN olgusu dik durdukça güzel, BEN olmayınca BİZ eksik oluyor çünkü.

Bunun aynı versiyonundan bende de var. Dışı 38 içi 68 yaşında. İki çocuğumuzla da mükemmel ilgilenir, iş güç beklemez, maddi olarak kısıtlamaz ama bıraksan 10 gün evde oturur. Yok soğuk yok sıcak yok trafiğe girmeyelim. Aynı şehirdeki ablasına senede iki defa çeke çeke götürüyorum. Bir yere giderken dır dır dır hiç susmaz. Değişik bi tatil planı yapmaz. Yazlığımız ayvalık civarında, bilirsiniz emekli yeridir gider çöker oraya. Ulen kalk bari sarımsaklıya falan gidelim derim amann kim gidecek modunda. Bazen yüzüne yastık basasım geliyor ama kıyamıyorum iyi koca sonuçta Hep ben plan yapacağım hep ben çekiştireceğim fenalık geliyor artık.

Ama şu noktada o üyeye katıliyorum. O benim de aklima gelmedi bak. Eger kendi çalışmıyorsa adam da çalışıyordur zaten. Yoruluyordur Öğrenciyken gezmesi kolay. Ama artık adam çalışıyor. Bu üye de çalışmıyorsa yorulmuyor. Bu durumda adama biraz haksızlık ediliyor aslinda. Yoksa o hayatı ben de isterim. Ama iş var işte vakit yok. Yoruluyorsun. Enerjilerinin denk olmaları acısından ya ikisi de çalışacak yada ikisi de calismayacak. Oyle homofis tarzı yada bir yorulmadan kira geliri işletme geliri gibi birşey olacak. Ogrenciyken yorulmuyordu enerjisi vardı.. isteklerinde haksizsin demiyorum cok guzrl bir hayat ama calismak iste yasamimizdan caliyor malesef onu ben de dusunuyorum... Konu sahibi bunları hiç dusundun mu?

kel merhem deyip kenarda yerimi alıyorum.. benimde elim kolum kalkmıyor bu aralar ev iyi çok rahat modundayım..

Canım sana bosan diyemem bu ikinizin karari sadce seni çok iyi anlıyorum ben de yaşadım Önceden işte o dediğim adam 3 yil sonra bir öküze dönüştü artık ruhum duramıyordu yanında. Ama çok çabaladım değiştirmek için elinden geleni yaptım bana dediği şu oldu Evet haklısın ilk başta heyecan vardı ama şimdi sevgi var Yani evet seviyor ve seviliyorsun ya bunu kabul edip devam edeceksin Ya da sen yoluna ben yoluma diyeceksin Elinden geleni yap sonuçta çocuğunuz da var ama bazen olduğu gibi kabul etmek en güzeli Ha bana gelince ben ayrıldım pişman değilim kendisi gibi monoton biriyle evli şimdi :) Ne diyim bilemedim

Halinden o kadar memnun ki, ben bunalıyorum. Ben bunalımda olabilirim artık, o gayet mutlu koltuğunda.

Belki esinin duzeni sevmeye baslamasi normaldir ve senin beklentilerin de ona fazla geliyordur? Bence nankorluk ediyorsun boyle bir esin oldugu icin her an sukretmen gerekir.

Gençsin gayette bi kadının en güzel yaşları 30 dan sonra başlıyor Hem kafa olarak hem yüz ve fiziken

L Leyallim neden yadırgadınız insanlar hıc mi çocuğunu anneanne babaanneye emanet etmiyor onlar torunu ile hasret giderirken anne baba biraz dinlenmesinden baska doğal ne var? Herkes çocuğuna ilgili elinden geldiğince Motor bi tutkudur ki neden insanlar tutkularını zevklerini gömecek mi evlendim diye Veya basbasa bi yemek kucuk bir iki gün tatilden doğal ne var anlamadım cidden

Ay dağ bayırdan vazgeçtim, arabayla sahile fitim =)))

Ben de sizin konu sahibine haksizlik ettiginize inaniyorum. Kadin zaten kocasinin butyn iyi ozelliklerini saymis harika bir es demis sadece demiskii bunaliyorumm. Eskiden beraber yaptigimiz seyleri özlüyorum demis. Herkes gecmise dair biseyler özler bu suan yasadigimiz hayata haksizlik degil ki. Cocugu babanneye birakmakta kotu bisey degilki. Bende birakiyorum. Birakinca günlerce kalmiyo cocuklar bazen iki saat bazen tek gece. Insanin kendine zaman ayirmaya ihtiyaci vardir. Bunun ne kötü annelikle, ne kötü eş olmakla ne de olgunlasmamis olmakla alakasi yok. İnsanlar annelik üstünden ego kasmaya bayiliyolar. Ama onlarda biliyorki durumlar hicte öyle gelismiyo bazen. Kadincaz kücük kacamaklarimizi geri istiyorum diyo belki 30nda bile degiller ama hergun ayni seylerden bunaliyo. Anne olmasi es olmasi bunalmasinada engel değil çünki. Söylenmis söylenmis en sonunada saygi duyuyorum demissiniz. Ben de eksik kalmayayim bari saygi duyarim tabi ki size de artik ne kadar anlami olursa.

o kadar sürükleyici yazmışsın ki yeminlen daha yazsaydın okurdum teşhis benim eşim aynı senin eşin gibi sebebi benim bastırmam her tartışmada car car kavga etmem 2. oturduğumuz ev ailemin evi ve rahat edemiyor olmayışı adam geri çekilmiş evliliği böyle yürütme çabasında benim çıldırmamla son buldu boşanmak istiyorum dediğimde ve avukatla konuştum dediğimde bütün taşları ortaya dökmesiyle anlaşıldı.

Eşin sana o kadar yardım ediyor, Üzerindeki yükü o kadar hafifletmişki sen bu enerjini koruyabiliyorsun. Hem evin işini yapıyor, hem bebekle ilgileniyor. Bütün bunları tek başına yapıp bir de eşinin anlayışsızlığıyla uğraşan kadınları düşün. Adamcağız, sorumluluk hissetmiş, olgunlaşmış, yuvasına kanatlarını germiş. Belki de motorla gezmenin risklerini düşünür olmuş. Ben eşinin büyüyüp, olgunlaştığını düşünüyorum. Ama o ergen kafası mutlaka içinde bir yerlerdedir. ev işleri ve bebek bakımında ona yardım edersen o da biraz nefes alır ve seni gezmeye götürür.

Spora gitsin spora, valla insanı acayip açıyor. Bir de sen yap planı, ayak uydurmaz mı? Ben çok kavga ediyorum eşimle, o da çocuklar var diye evde takılma kafasında. zor geliyor fikir olarak gezmek. Ama ben zorlayıp planı yapıp yola çıkınca iyi oldu diyor

Ben kova, eşim başak... Bırak ayrı dünyaların insanı olmayı, aynı güneş sisteminde bile olmadığımızı söyleyebilirim.

konu sahibi konuyu ben açsam sözcükleri bu kadar özenli birleştiremezdim, evlendikten sonra içine dedem kaçanlardan biri de benim eşim, adama enerji yüklemesi yapıp orjinal ayarlarına getirebilmeyi başardığın anda bana ulaş lütfen, tiyoları merakla bekliciiiiiiiiim, içim çürüüüdüüü, içiiiiiiiim

Kısa ve öz, eşiniz doymuş maceralara, depresyonla alakası pek yok gibi, hızlı yaşanmış herşey, bazıları çabuk durulur..

Programı siz yapsanız katılmıyor yada isteksiz mi katılıyor? Bir süre siz güdün... Öte yandan Bazı şeyler anne-baba olunca değişebiliyor gerçekten. Biz motorla kaza atlattık, yine de kullanıyorduk, ama hamile olduğumu ogrendigim hafta eşim sattı :) Sonradan bazı kararlar alırken daha güvenli ve garanti olana yöneldik ister istemez. sosyal hayatımıza sınırlar geldi elbet ama pekte değişmedi... dalış, kayak, doğa yürüyüşleri, kısa haftasonu seyahatleri yine yapıyoruz. Oğlum da bize katıldı keyifli oldu... Çocuktan sonra akşam programları eskisi gibi degil, bir de bir yere giderken aman oyun alanı olsun, çocuk için de aktivite olsun derdimiz oluyor, ara sıra bu durum can sıksa da iyiyiz :) Kimi insan bu kadar programlı yada seçici olmaktan yorulur hiç yapmam daha iyi moduna girer. Belki öyle bir şeydir..

hanfendicim bu önerileri denemeyen birine güzel öğütler vermişsiniz Ama üye gayet aktif bi hayatı, hobileri var Zaten evde örgü örüp altın gününe bağlamak dizleri çıkmış pijama ile evde oturmak istemiyorum diyen biri zaten.. Ayrıca kudurmak kelimesi hos olmamış daha seçici kelimeler kullanabiliriz değil mi? Kaldi ki bunaldıysan yorum yapmasaydın keske üzmeseydin tatlı canını.. Herkesin kocası kendine mükemmel ve iyi baba Zaten üye de bebeğine ilgili baba olduğunu kendine de iyi bir eş olduğunu belirtmiş.. Eskiyi özlediğini söylemiş sadece uc birim bes birim hayatlar değil konu.. Yapmayın Allah askına kursa git mi cevap eskiye dönelim konusuna kursa git..

Senin konudan gaza gelip bende dürtüyorum benimkini bir kaç gündür Bak totomuz kocaman oldu yatmaktan hadi artık diye Bana baktı sen 40, ben 42 yaşındayım tabii yaşlanıp ağırlaşacağız, 20 li yaşlarda değiliz farkındaysan dedi Alttan girdim üstten çıktım sonunda döndü bana dedi ki ; çok güzel çay demliyorsun, koy da içelim

Ya erkeklerde kalite düşük olduğu ıçin.. Onlara çok da kızmayın. Surda katılıyorum kurs kocanın yerini tutan birşey değil. Ama kk da hep bu öneri veriliyor zaten ilgisiz sevgili ve kocası olana. O zaman onlari da yadirgayin. tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Bir Bunalım olabilir mi? Ya da zor bir dönemden etkilenmiş falan?

Bi de şu iki günlük banlı süremde yaşadığımız birkaç gelişme var; onları anlatacaktım size. Pazar günü, oğlan için alış-verişe çıkacaktık; biberon ucunun değişme zamanı gelmişti, kendine güveni gelsin diye basit bir yürüteç de alalım, öyle birkaç bebe mağazasına uğrayalım dedik, çıktık. Sonrasında arabada konuşmaya başladık, tatil planı yapıyordu en son biliyorsunuz. Urfa Balıklı göl filan, öyle gezelim filan diye planlıyormuş. ... Dedim "Sen git gez, ben istemiyorum o tür bir tatili". "Ben sana uyarım, sen ne düşünüyorsun, kafanda nasıl bir tatil var?" filan diye sordu. Artık ben de o anda ne varsa döküldüm kızlar. "Açayım anlatayım iyice yerleştir kafana, bana hareket lazım, kendini maddi olarak da hazırla, paraşüttür, dalıştır, safaridir, vs vs... Bunları istiyorum. Bir otel odasına kapanıp, deniz-kum-güneş arasına yayılıp, mideyi tıka basa doldurup tatil boyunca yatmak istemiyorum; o tatili burada da yaparım ben. Ben artık kendine gel istiyorum, oradan oraya koşacağımız, kıçımızın yer görmeyeceği, eski zamanlarımızdaki gibi bir gece, bir gündüz istiyorum. Ben eski beni, eski eşimi özlüyorum. Bakıyorum, aşık olduğum adam bu değil, seni tanıyamıyorum. Toparla kendini artık, al üzerimden şu evliliği" vs vs... Konuştum da konuştum. Sonra "Hala üzerime olmayan kıyafetlerim var ve senin de şu emekli enişte tipinden fenalık geldi bana" dedim O da "Tamam, hazır dışarı çıkmışken, bize de bir şeyler bakalım. Sen seç istediğin gibi, itiraz etmeyeceğim" dedi. Kot kapridir, yaşının tişörtleridir, kot pantolondur pek çok şey denedi seçtiklerimden. O sırada aynada kendine bakarken "Benim vücut nolmuş? Bozulmuş ya" dedi. "Ne zannediyordun, göbeklendin oturmaktan, omuzların küçüldü, dedeye dönüştün" dedim. "Bize hareket şart olmuş" filan dedi... Sonunda, kendi tipinin ne hale geldiğini anladı biraz ya, o kadar sevindim ki. O çökkün suratını görebildi aynada. Sonrasında işte şorttur, birkaç bir şeydir bana da aldık, ıvır zıvır topladık çıktık. Banlı olduğum sürede, kendi kendime yazdım öyle 3-4 sayfa; biraz rahatlamak adına. Hem de dedim ban kalkınca konuma atayım yazdığımı, daha anlaşılır olsun, daha net olsun, kendimi de tanıtmış olayım yanlış anlamaya mahal olmasın, daha bir çözüm odaklı yorumlar alabileyim filan diye. Sonra ondan da vazgeçtim, ne bileyim şu en alakasız konuda bile kimisi geliyor annelik yarışına giriyor benle kendi çapında "Yok çocuğumsuz olamam, çocuğumsuz eğlenemem" diye. Gerek yok ya kendimi bu kadar açmaya, nasıl olsa anlamak istemeyen inadına anlamıyor dedim ve o yazdıklarımı yeniden düzenleyip, eşime göndereceğim bir mektup haline getirmeye karar verdim. Belki işite işite duymaz hale gelmiştir, okursa, daha etkili olur diye düşündüm. Neyse işte böyle... Bir şeyler değişecek gibi ya, bakalım ne olacak.

saygıyı bilmeyen birine saygı öğretemeyeceğim. üslup öğren de gel bu kadar çünkü daha fazla alçalamayacaksın..

seni çok iyi anlıyorum. ben de arada ses etmem sonra bazen deli olurum eşim bana uyar sonra yıne aynen devam bir de e napıcaz ki evde her evli insan ne yapıyor falan der deli eder beni. yine de iyiler boşver tek sorunları bu olsun

Bana da gelenler geldi artık iyice :/