Babam da ciddi bir emek ve yoksulluk neticesinde bu duruma gelmiş. Evet yoksulluk itici bir güç gibi. Çok özel insanlar çıkarıyor.

Burası uçlukların olduğu bir ülke çünkü parası olmadığı için insan yerine konulmayanlar dahi var. Benim istediğim uç birşey belki benim var herkesin de olsun.

Yani bu anlamsız bir dert mi? Mutlu olduğumu nereden biliyorsunuz?

Cok sukur ki babam paylaşımcı bir insan. Yardım etmeyi seviyor. Bize de güzel bir erdem olduğunu öğretti.

Yorumları okudukça "zenginler zengin olduğu için fakirler fakir" sözü ne doğru dedim. Paylaşmanın büyüklüğünü biliyorsunuz bence burs verin o zor yaşayan insanlara. Şanssız doğanlara şans olun siz de. Bölüşebildiğiniz kadar bölüşün ekmeğinizi. O zaman içiniz daha rahat eder bence :)

Allah kimine yürü ya kulum diyor kimine 1 liranın hesabını yaptırıyor. Bu senin baş edebileceğin bir şey değil. Herkesin sınavı farklı oluyor. Kimini varlıkla kimini yoklukla işte.

Evet çoğu zaman negatifte yaşıyorum. Hep bir huzursuzluk kaynağım var.

Bu da değişikmiş . push ; P Peri

Yani şimdi ben "Yoksullar daha iyidir zenginlere kıyasla" gibi bir avutma yapamayacağım, her zaman bu böyle olmuyor. Dünya zaten bu halde, kapitalist bir dünya düzenindeyiz. Parayı verenin düdüğü çaldığı, daha iyi okullarda okuduğu, daha iyi bir çevrede büyüdüğü, daha güzel ve umut dolu bir gelecek kurduğu bir düzen. Ama bunu düşüne düşüne hayat geçmez. Yani hayatta her daim bizden daha iyi hayat sürenler olduğu gibi kötü hayat sürenler de olacak. Hayat sürekli kendinden kötü durumda olanlara üzülüp iyi olanlara özenerek geçemez, geçmemeli de. Çok büyük azap çekiyorsanız elinizden geleni yapabilirsiniz, insanlığa faydalı olacak derneklerde gönüllü olabilirsiniz, birilerinin elinden tutabilirsiniz. Ama "Vah vah tüh tüh" demenin de kimseye faydası olmuyor.

Bazı insanlar mutluluktan neye dertleneceğini şaşırır

Benim anne babam hayatta ama yok gibiler. İnsan hiç bir zaman yaşamında tam olamaz zaten.

Yardım kuruluşlarıyla, derneklerle bir arada, aktif şekilde çalışın. Dünyanın sizin gibi insanlara da ihtiyacı var. Bunu suçluluk olarak değil, hassasiyet olarak isimlendirin.

İnsanların zor durumda okumalarını sen istemedin sonuçta neyin suçluluğunu yaşıyorsun ki, herkes kendine verilen hayatı yasıyor gün gelir o arkafasların yoksulluktan bişey alamaz ama gün de gelir meslek sahibi olduklarında sen de onların aldığını alamazsın.

Ozaman öyle düşün, o maddi durumu iyi olmayan insanlar da ailesinde mutlu. Senin de ailevi sorunların varmış ama maddi açıdan rahatsın, ne bileyim işte herkesin imtihanı farklı farklı. Bende ailevi sorunlar yaşıyorum, şimdi eşimin ailesinin yanındayız, burda diğer gelinler filan var, çalışmıyorlar orta halli durumları, ama maşallah öyle güzel huzurlu ve mutlular ki. Allah bozmasın:) ben maddi açıdan rahatım belki onlar bana özeniyor, bense huzur mutluluk açısından onlara

Herkes belli bir zaman maddi yokluk ve maddi çokluk yaşıyor. Her iki durumdaki davranisimiz da bizim imtihandaki durumumuz oluyor.

Keşke herkez önüne gelen pastayı yerken böyle düşünebilse de yardım eli uzatılsa, dünyada fakir kimse kalmazdı emin olun. Herkezin nasibi ayrı yarın ne olacaksınız ya da onlar ne olacak bilinmez ki bugun milyonersinizdir yarın iflas etmiş yeter ki siz paylaşmayı bilin. Elinizden geldiğince yardım eli uzattıgınızda bu size huzur verecektir. Allah dahada çok arttırsın. İnsanlar paylaşabilse malı eksilmez daha çok çogalır bunun bilincine bir varabilsek ne güzel olurdu.

Çok klişe olacak ama para huzur getirmiyor herzaman. mesela zenginsindir ama eşinle huzurun yoktur, veya çocuğun hastadır, yani herşey dört dörtlük olmuyor. Herkesin imtihanı farklı. Ama yine de huzursuz hissediyorsan yardım yapabilirsin Ayrıca Allah böyle uygun gördüyse vardır elbet bir bildiği

Her insanın imtihanı farklı farklı Kimi parayla, kimi evlatla, kimi eşle sınanıyor, Oyüzden şimdi bunları düşünmek için çok erken, daha yolun çok başındasın. Daha dur bakalım hayat ne planlar hazırlıyor senin için. Hem senin paran var onların sende olmayan farklı şeyleri vardır belki, bilemeyiz ki. Çok gereksiz dert edinmişsin kendine

Allah basariyi calisana, zenginligi istedigine verir!

Kitaplar dışında tüketimim yok aslında. Gezmeyi, giyinmeyi, lüksü seven bir insan değilim. Bright crystal Balık

Ya tabiki herkesin sınavı farklı. Daha önce bir konu açmıştım. Benim de yokluklarım var. Anne ve babamla ciddi sorunlarım var. Balcicekk33

Halamın kızı tıpı kazanmıştı maddi dırumlarıda hiç iyi değildi 6 sene boyunca babaannesi karşıladı masraflarını o okuttu kuzenim okulu bitirdi bir daha kimseye selam vermez oldu eline para geçince kimseyi tanımaz oldu, bi de böyle vefasızlar var işte, zamanında yemeye ekmek bulamayan kız, tatillerde yurt dışına gidiyor en lüks mağazalardan giyiniyor kimseyide beğenmiyor, benim babam varlıklıydı ama şuan ben o kızın yaptığı hiç bir şeyi yapamıyorum, zamanında yoksul durumda olan birine acırken ilerde acınacak hale bile düşersiniz.

Aslında hepimiz birşekilde yoksuluz. Kimimizin karnı, kimimizin ruhu, kimimizin duygusu, kimimizi zihni aç. Yaşamımız da, savaşımızda az da olsa doymak için değil mi?

Tabiki herşey olabilir. Hayat bu belli olmaz. Benim güllük gülistanlık bir hayatım da yok. Bir yerden verilip bir yerden alınıyor. Daha önce de yazdım. Anne ve babamla ilgili sorunlarım var. Özellikle annemle çok aşamadığım şeyler var.

Öyle işte ama vicdanen kötü hissediyorum. su alem

Paraylada saadet olmuyor, Parasızda olmuyor... Ne arıyoruz bilmiyorum.. Durumunuz iyiyse muhtac olanlara yardım etmek onları mutlu etmek belki senide mutlu eder.

İnşaallah sorunlardan kurtulursunuz..

Kızlar herkese iyi bayramlar; Mahalle kültürünün olduğu bir yerde geçti çocukluğum. Bir apartman dairesinde. Hiçbir zaman yokluk çekmedim. Şimdi şartlarımız daha da iyileşti. Maddi anlamda bir sıkıntımız yok. Ama suçluluk duygusu beni kemiriyor. Bu imkanlar daha zeki bir insanda olsaydı daha iyi olmaz mıydı? diye düşünüyorum. Hakeden bir insan yaşasaydı benim hayatımı daha iyi olmaz mıydı? Üniversiteyi derece ile kazanan çok zeki arkadaşlarım var. Orta halli ailelerin kızları birçoğu. Hep para hesabı yapmak zorunda kalarak okudular. Markete, çarşıya, pazara gittiğimde bir liranın hesabını yapan insanlar görüyorum bu beni daha da üzülüyor. Telefonum bozulmuştu. Yeni telefon alındığında aylarca kimseye gösteremedim. Utandım. İnsanların bende ki birşeye heves edip ulaşamamaları beni üzüyor. Ne bileyim işte böyle hissediyorum. Bu suçluluk duygum zaman zaman üst seviyelere ulaşıyor.

Çok ince düşünüyorsun. Yıpranırsın böyle. Kötü niyetli olmamak güzel bir şey. Dua et sende. Bana verdin onlara da ver diye

Zannetmiyorum. Ama yine de teşekkür ederim. Tanrı beni yalnız kalayım diye yaratmıştır belki. Saygı duyuyorum.

Tatlım babamın çok güzel bi lafı var. Siz zengin babanın fakir çocuklarısınız ona göre hayatınızı şekillendirin

Paylaşıp, bol bol infak edin. Vicdanen rahatlarsınız ve birilerine hayrınız dokunur. Aşırı tüketici olmak bende de iç huzursuzluğu yapıyor, o yüzden aşırıya kaçmaktan sakınıyorum.

Büyük işler başaran insanların geçmişine bakarsanız zaten genelde yoksul olduklarını görürsünüz. Genelde zeki de olurlar zaten. Sonra büyük işler başarıp yoksulluktan kurtuluyorlar. Aileden zengin olan insanlar da genelde verilmiş olan belirli zekayı kullanmaz, olan parayı da çarçur eder işte :)

Hayır bu ciddi bir sorun. mesela huzurlu olman gereken bir anda içini kemiren sıkıntı gibi.

Orta halli ailelerin çocuklarının çoğu çok çalışmazlarsa rahat bir yaşam sürdüremeyeceklerinin bilincinde oluyorlar. Yani, aileleri zengin olsaydı belki de o kadar çalışmayacaklardı ve üniversiteyi dereceyle kazanamayacaklardı. Tabii ki çalışkan olup da okuyamayacak kadar fakir olan çocuklar çok. Siz de onlardan birine veya birkaçına yardım ederek mutlu olabilirsiniz.