ınsallah yolunuz acık olsun. saglık huzur ve ne ıstıyorsanız onu getırsın sıze onumuzdekı gunler.

Bu kısımdan sonra koptum sanki. Bu aşamada hiç düşünmediniz mi? Eşiniz gerçekten pişman olmuş, evliliğinizi kurtarmak istemiş olamaz mı?

Duygularinizi cok guzel ifade etmissiniz hakikaten faydali bi yazi olmus

Çok sevindim. Mutluluklar diliyorum

Bayılıyorum sizin gibi güçlü kadınlara... Kimisi var aman evimi düzenimi bozmayayım adım evli olajn der, kimiside sizin gibi küçük 2 çocukla şaha kalkar. helal olsun..

Allah yardımcınız olsun ne diyelim bundan sonrası güzel olur inşallah. Eşiniz hatalarını anladıysa tekrar denemeyi düşünmez misiniz? Sonuçta hersey güzel Başlamış ilk önce

Sen öyle yürekli bir kadınsın ki her şeye yeter gücün hiç kendini suçlama... helal olsun sana demeye geldim başka boşanmış bir kadın olarak

Pişman değil ama yorgundur, ben çocuksuzken ve iyi bir mesleğim varken boşandım böyle bişeyin başıma geleceğini de hiç tahmin etmezdim. Hem maddi olarak hayata sıfırdan yeniden başlamak hem de manevi olarak o derin yaraları onarmak, kırılan güven duygusuyla hep kaygılı yaşamak, bir taraftan hayat rutinine bir ucundan devam etmeye çalışmak çocuksuz halimle öyle yorucuydu ki, konu sahibi tüm bunları iki ufacık çocuğa yeterek yapmış eli öpülesi bir kadın. İnşallah tüm bu zorlukların mükafatını kat be kat alır hayattan, amin.

Allah huzurunuzu mutluluğunuzu arttırsın ama içim de bir burkulma oldu benim. zamanında kurtarılabilir bir evlilikmiş gibi geldi bana. üzüldüm.

Nasıl güzel ifade etmişsiniz kendinizi öyle. İnşallah çocuklarınızı da öz evlatları kadar sevecek bir gönlünüzün kralı en doğru zamanda girer hayatınıza, tüm eksik hissettiğiniz yerleri tamamlar.

@Pembe Vosvos @azkolabolbuz @Samsonn @Lyff87 @AdAm_OLaCaK_KIZ @zaman yolcusu11 Mihail Zoscenko Cizi22 B Bhst_mdr lou salome A Alonedark0 loyanoya KarincaKadin Lut_ran bendimm D Durummleyla gofretto... Konum eskiydi aslında, hortlamış :) bildirim gelince farkettim. Ve yazdıklarınızı okuyunca o kadar duygulandım ki hepinizin tek tek sırtımı sıvazladığını hissettim. İnsanın "hayati" diyebildiği konularda karar alırken, o fikri kaç elekten geçirdiğini ben şahsen tecrübe ettim, bu yüzden sanal da olsa birilerinden bi şeyler duymak, bi yorum almak insana gerçekten çok iyi geliyor. Verdiğiniz karardan çok emin bile olsanız, onay cümleleri daha güçlü hissettiriyor. Bazılarınızın ettiği dualar bile kabul oldu :) Rabbim karşıma değer bilen, kıymet veren dünyalar iyisi bi adam çıkardı. Güzel de bir ilişkim var çok şükür. Hepinize minnettarım, çok teşekkür ederim.

Maşallah. Allah hep iyilerle karşılaştırsın sizi

Sizin için hayırlısı bu olmuş gibi geldi. İnşallah çocuklarınızla birlikte çoook mutlu olursunuz.

Bencede.. Banada biraz hata yapmışsınız gibi geldi.. Eğer durum bu şekilde olduysa sizin kararınız için birşey diyemem.. Ev ortamınızı bilemiyorum şayet böyle bir ortam oluşmuşsa yeniden denemeliydiniz. Aradan çok zaman geçmediyse ve eşinizden bir reaksiyon varsa çok geç olmadan tekrar denemenizi tavsiye ederim.. Hayatınıza giren hiçbir erkek çocuklarınıza babası gibi davranmayacak ve 18 yaşını doldurduklarında çocuklarınız sizi bırakma hakkına sahip olduklarında bir hata yaptığınızın farkına varacaksınız. Ben boşanmış bir anne ve bir pskiyatrist olarak size bunu tavsiye ediyorum yinede karar sizin..

Bravo. Ne kadar sağlam karakteriniz var, ne kadar güçlü bir kadınsınız. Anlatımınız da harika gülsem mi üzülsem mi bilemedim zaman zaman. Sizin gibi anneleri olduğu sürece çocuklarınızın sırtı yere gelmez. Hayatınız boyunca hep böyle güçlü olursunuz inşallah

Dediğiniz gibi hiç hissetmedim nedense, belkide 4 aylık bi evlilik yaşadığımdan dolayı veya kişiden kişiye değişiyodur, Rabbim yardımcımız olsun hayırlı insanlarla karşılaştırsın İnşaallah...

Ne denir ki olan olmuş hakkınızda hayırlısı defne-28

işte budur anne vasfını hakeden kadın çocuklarına değer görmediği bi evde kalmayarak kendine değer vermeleri gerektiğini plansız 1 günde kurulu evini terk edip kendine nası güvendiğini ailesine sırtını dayamadan senesinde yuva kurup çalışan bi anne olarak yenilmediğini yaşayarak öğreten kadın böyle evde ahkam kesipte dayagı küfrü hatta aldatılmayı kabullenip 3 maymunu oynayan evlatları için dayanıyorum diyip kendini kandıran anneler böylemi yaşayıp mutsuz bi yuvada iyi bi ebeyn oluyorsunuz aşktan umudunu kesme çocukların için yaşıyorum onlara adıyorum gibi düşüncelere girip hata yapma sakın 15 yaşına geldiğinde göreceksinki sen çocukların için çokta herşey olmuyorsun kendi hayatlarını kurup gidicikler

Uzun yazilari pek okumam ama bunu tum okudum :) hayirlisi buymus..

Bravo size. "Çocuklarım nedeniyle boşanamıyorum" diye bahane uyduranlara kapak niteliğinde. Çalışmak istemiyorum,, beni aldatan adamın eve para getirmesi rahat geliyor, ben asalağım diyemeyen çocukları bahane eder ya hep... Siz ne güzel hem çalışıp hem de dimdik durmuşsunuz

İnşallah benimde boşanma davam sonuçlanınca böyle cümleler kurmak nasip olur

Sorumsuz eşe tahammül etmekte çok zor. Sizin için hayırlı olan buymuş.

Hayatı hızlı yaşayanlardanım :) Evlilik gibi bir düşüncem yok diyen ben, çok ani bi kararla evlenmeye kadar verdim. Söz, nişan, düğün derken evliliğimin 2. yılında ilk oğluma hamile olduğumu öğrendim. Hayat çok güzeldi, çok seviyordum ve müthiş değer görüyordum. Tek sorunumuz maddiyattı ama bizler "soğan kırıp ekmekle yerim yeter ki mutluluk olsun" mantığıyla yetiştirildiğimiz için bunu hiç sorun etmedim, etmedik. Bi gün öyle bir sabaha uyandık ki, kabus.. Evime hırsız girdi ve hayatım değişti.. 1 ay içerisinde hem evimi değiştirdim, hem doğum yaptım hem de eşim işini değiştirdi. Bunlardan hangisi bana ve evliliğime iyi gelmedi bilmiyorum biz gün be gün huzursuzluğun içine batmaya başladık. Öyle bir huzursuzluk ki, hem anlam veremiyoruz hem yaşıyoruz ama önleyemiyoruz. Dünya tatlısı bi oğlumuz var, sağlıklı, şükredelim birbirimize sarılalım dedikçe büyülenmiş gibi her geçen gün birbirimizden uzaklaşıyoruz. Bu uzaklaşmaların elbet sebepleri var; eşimin işini uyardığım konulara kulak asmayarak çok boşlaması ve maddi konuda daha büyük sıkıntılara girmiş olmamız, annesinin evlilik ve çocukla alakalı konularda evimize aşırı müdahalesi en büyük sebepler arasında aslında. Evlilik elden kayıp gidiyor, daha kötü ne olabilir diye düşünürken ikinci oğluma hamile olduğumu öğrendim, bu hayatın bana en yıkıcı darbesiydi. Korunucaz diye ilişki yaşayamayan biz bu sürprizi hakedecek ne yaptık bilmiyorum ama tam bir sürprizdi evet, altı dolu dolu sürpriz:) Açıkçası kürtaj konusunda çok gittim geldim fakat bu öyle leblebi aldırmak gibi bişey olmadığından, sağlıklı düşününce fikrimden caydım, doğdu biriciğim. Hem nasıl güzel doğdu, nasıl yakışıklı bi oğlan oldu. Neyse konu bu değil. İkinci oğlumun doğumundan sonra aralarının sadece ay ile ifade edilebilinecek kadar kısa olması bakımı da zorlaştırdı, aynı dönemde eşim beni her konuda yalnız bıraktı. Çok erken gidip, çok geç gelmeye başladı işe, izin yapmadı hiç haftalarca Bi iş rica etsem kavgalar çıktı bazen, maddi konularda battı falan derken tahammül dediğimiz şeye yabancı bir cisim edasıyla bakmaya başladık. Ben akşama kadar iki küçük çocuğun peşinde heder oluyorum, ayda bir bakkala gitsem şükrediyorum o haldeyim. Eşim iş bahanesine, bütün gün dışarda ve boğazımız dışında hiç birşeyle ilgilenmiyor.. Böyle gider mi? Gitmedi tabiki. Çok uyarmama rağmen "yok ben adam olmaya niyetli değilim her geçen gün daha büyük hatalar yaparak seni delirticem" dercesine duymadı söylediğim hiçbirşeyi. Peki dedim, bana müsaade. Tıpkı evlilik kararım gibi, evi terkediş anımda inanılmaz ani oldu. Yani planlıyordum ama aksiyona geçmek için biraz beklerim diye düşünüyordum. Yine bi hatasını yakaladığım bi gün, çocuklarımın yemeklerini yedirdim, montlarını giydirdim ve hadi dedim. Daha küçük oğlum desteksiz yürüyemiyordu bile, yuvalarını hatırlayacak yaşta bile değillerdi galiba en çok buna üzülüyorum. Sonuçta döndük baba evine, daha iyi günlerim olmuştu, huzursuz değildim ama bi diken de dürtmüyor değildi. Önceleri eşim "nasıl gittiysen öyle dönersin yalvarmıcam sana" diyordu.. 3 ay sonra "yalvarmıcaz dedik de sen de suyunu çıkarma dön gel artık" demeye başladı. Bu emrivaki 6. aylarda "yalvarırım dön artık lütfen "lerle çoğalarak devam etti. Ben bu süre içerisinde bi ev tuttum, çocuklarıma ufacık bir yuva kurdum, bi işe girdim çalışmaya başladım. Annem çocuklarımla ilgilendi, ben yeniden doğduğumu hissettim. Anlaşmalı olarak boşandım. Hayattan, bana yapabileceklerinden korkmuyorum. Kimseye eyvallahım yok, azıcık aşım ağrısız başım yaşayıp gidiyorum. Kazandığım kadar harcıyorum, borç batağına girmiyorum. O evi terkedeli bir yılı geçti, şimdi çok daha mutluyum ama bireysel olarak. Şimdi boşanmanın kötü etkilerini sıralayacağım, her haline vakıf olsun boşanmayı düşünenler diye; Boşanıyorsunuz; sarılıp yattığınız yorgan sırtınızı ısıtmıyor, Yel giriyor çok ciddiyim, yalnız yatmak bu kadar mı zor diyorsunuz ve yastığa sarılıp uyuyorsunuz ancak. Yaşadığınız evin hem annesi hem babası olduğunuzdan her türlü tehlikeye karşı ilk müdahale sizsiniz, bi erkeğin silüetini çok arıyor insan. Güvenmek istiyor sanıyorum yaşadığım en büyük boşluk "güven" duygusuydu. Çalışıyorsunuz, paranızı kazanıyorsunuz evet ama hep bi çocuklarınıza yetememe psikolojisi yaşıyorsunuz. Çalışsanız manevi olarak yetemiyorsun, çalışmasanız maddi. İkilem. Çocuklar babaya gittğinde yaptığınız herşeyden vicdan azabı duyuyorsunuz. Yediğiniz şey için burda olsalardı onlarda tatsaydı, gezdiğiniz yer için; burda olsalardı onlarda yaşasaydı, görseydi diyorsunuz. Halbuki babadalar, en güvenli ikinci kucak.. ama öyle olmuyor maalesef. Çocuklarınızın verdiği garip tepkilere siz sadece ağlayarak karşılık veriyorsunuz çünkü yapabileceğiniz başka hiçbir seçenek yok, en iyi seçenek ağlamak gibi geliyor. Ağlıyorsunuz, ağlıyorsunuz yoruluyorsunuz, dinlenip bi daha ağlıyorsunuz. Yaşadıklarımdan öğrendiğim bişey var; Eğer çocuklarınız varsa verdiğiniz her karar yanlış, hep tercih etmediğiniz seçeneğin keşkelerini yaşıyor bi anne. Boşanmayı düşünen arkadaşlarıma bi fikir olur belki yaşadıklarım iyisiyle kötüsüyle. Okuduysanız teşekkürlerimi sunuyorum, çok mutlu oldum.

Canı yürekten tebrik ediyorum sizi. Ne mutlu ki anneniz bakıyor..

Tamda bu konunun ortasinda kaldigim zaman, okudum yasadiklarinizi. Allahim banada versin boyle sabir ve yürek

Sizi taktir ettim bebek olunca ortada hep bi keske oluyor ama bir insanın huyuda değişmiyor bende 5 ay evli kaldım boşanyorum şuan hamileyim baktımki adamın umrunda değilim kendimi gectim bebeği olacağı için gram heves yok saygı yok sorumluluk yok... üstelik kendi teklf etti boşanmayı hiç düşünmeden verdm kararımı

Kendini çok guzel anlatmışsın Hakkında hayırlısı olsun Allah iyi insanlarla karşılaştırsın

Çok yüreklisiniz. Allah ayağınızı taşa degdirmesin. Evlatlarinizla mutlu ve saglikli bir yasam diliyorum.

O kadar doğru yazmışsınız ki: çocuğunuz varsa verdiğiniz her karar yanlış! Aklınız daima diğer seçenekte hakkınızda hayırlısı olsun. Sevgiler

Çok sevindim gercekten sanki kendi ablam gibi. Mutlu olun hakkinizda en hayırlısı İnşallah

Bravo gerçekten. Böyle güçlü kadınları gördükçe gelecekten daha da umutluyum. Çocuksuz biri olarak ben bile çok uzun süre boşanma kararı alamamışken kutluyorum Azmi'nizi.

Hep mutlu ol evlatlarinla, sevdiceginle guzel anne Y yasmn_

Kk de okuduğum konulardan sonra sizinkini hayretle okudum. Çok güçlü bir kadınsınız. Gerçekten samimiyetle söylüyorum etkilendim. İnsanın sizin gibi annesi olsa sırtı yere gelmez. İnşalah hayatınız çok daha güzel olur. Umarım karşınıza size ve çocuklarınıza çok değer veren iyi biri çıkar. Mutlu olmayı hakediyorsunuz.

Aynı düşüncelere sahibim bende hiç hissetmedim altı ay evli kaldım çoğunda zaten kavga dövüş ayrı yatıyorduk adam zaten biseksüel çıktı evlenince o apayrı bi konu da yani hiç o güven duygusuna beraber uyuma hayallerine kavuşamadım doğru düzgün.

Yolunuz acik olsun. Ne guzel ifade etmissiniz. Bana ornek oldu soylediginiz. Hep mutlu olun insallah. B

Ay ne sevindim Maşallah size B

Ben çok taktir ettim sizi. Umarım hayatta her şey dilediğiniz gibi olur. Hayatınızda işgal ettiği tek yer bir yastık kadar olan adamla zaten ömür geçmezdi. Sizin mutsuzlugunuz da çocuklarınıza kat be kat yansırdı. Kendiniz için de çocuklarınız için de en iyisini yapmışsınız. Bir evladın en büyük şansı kendine saygı duyan bir annesi olması bence.

ben kocamla beraber uyumadığım ve çocugum olmadığı halde ayrılmayı başaramıyorum. gerçekten tebrik ederim..

Allah gönlünüze göre versin karşınıza içinize sinen hayırlı bir adam çıkarsın, huzurunuz daim olsun inşallah. Çok ilginçtir yorganın ısıtmaması yel durması olayı bende de oluyordu, deli diyecekler diye kimseye demediydim böyle de bi fonksiyonu varmış yani exin, terk edince anladığım

+100 ekleyerek katılıyorum

Sanki boşandiğıniza pisman olmussunuz gibi hissettim...