Evet kararsızim. Calisirdim demissiniz ama ne anlamda anlayamadim. Is anlaminda mi yoksa yeniden hazirlanma anlaminda mi. Bu arada is ise ozelde magazacilik, market vb. Isler disinda cok bir sansim yok

ben şu an 3. kez hazırlanıyorum üniversite sınavına çok zor bir süreç. psikolojik anlamda zor kilo alıyorsun stres kaygı bozukluğu vsvsvs ama her seferinde kendime güveniyorum bir gün olacak ve ben mutlu hissettiğim bölümden mezun olucam. bunu ne için yapıyorul biliyor musun? ileride eşime muhtaç olmamak ıcın basıma bi ıs gelse benim mesleğim var deyip dimdik ayakta durabilmek için. inan bana yaşın bir önemiii uokkkkk 20 yasında mezun olup ıssız olanda var 28 e kadsr iş kovalıyor 28 gibi mezun olsan direkt iş bulacağın bir mesleğin olur ona göre hazırlan diye söylüyorum. ayrıca bak simdi 50 yasında olsam ehliyet almazdım yaslandım diye ama 60 yasına gelsem keske alsaydım su an 10 senelik sürücü olurdum derdim bununla ilgili nit kuram bile var. o yüzden sen istedğini yap yanlıd yapsan bile o senin yanlısın olsun bırak kimseyi dinleme C crcgpieL_ Ben ona resmen asıgım. Annem babam

Evet, acikcasi ne yapacagimi bilemiyorum bu zamanda her sey cok zor artik L

Haklisiniz da 28 yasina kadar hicbir yerde ozel ya da devlet fark etmiyor deneyimim olmayacak. Ki gunumuz sartlarina da baktigimiz zaman en iyi universitelerden mezun insanlar bile is bulmakta zorlaniyorlar. Mezun olur olmaz ha diyince bulamiyorlar. Yani ekonomik ozgurlugumu elime almak istiyorum ama okul yonunden ne yapacagim bilmiyorum M Melek Pembeli Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Benim annemde bazen çok ağır konuşuyor bu konularda. Çok takmamak lazım. Neticede onlar bizi tam anlamıyla anlayamazlar. O sınavlara onlar girmiyor. Sen ne yapmak istiyorsan onu yap. Zaten sürekli eleştirecekler. Başardığında bunlar unutulacak.. Sen sadece hedefine odaklan aileni çok kafana takma dersler okul ve sınavlar konusunda.. 23 yaşında ne istediğini biliyorsundur. İstediğinin peşinden git. Bol şanslar.. L

Yani özel sektörde belli bir yaş varsa da 28 değildir bilen biri yazar belki emin değilim yani ama 28 olduğunuzda ve istediğiniz bölüme gitmediğinizde hem deneyiminizin olmadığını kafaya takacaksınız hem de keşke hazırlansaydım da okusaydım istediğim bölümü diyeceksiniz. Neyin ne zaman lazım olacağı belli olmaz ki. 23 yaşında biri geçici işlerde çalışıp belki yıllar sonrA bulacak istediği işi belki sen mezun olunca denk gelcek hemen hiç belli olmaz ki. Ayrıca okulu kazandığında da boş durmazsın çalışırsın deneyim kazanırsın okul bitene kadar boş durmana gerek yok ki. Soniki seneni iyi değerlendirirsin mezun olmadan. Hiç yapmazsanız ya yapsaydım nasıl olurdu diyeceksiniz. Kararsızlıktan çıkarak Bi hedef belirleyin her türlü kararsızlıktan iyidir. Özel sektör için de bilen ablalar yazar umarım nedir ne değildir? Bunlar benim fikirlerim en iyisini kendin bilirisn tabi. K

Ben 28 yaşında bir işe girmenin çok zor olduğunu tecrübe etmiş biriyim. Başka bir alanda çalışmak istedim ama tecrübem olmadığı için hep geri çevrildim. Ben sizi çok kararsız gördüm. Herkes kpss ile atanıp çalışsa keşke. Ben olsam çalışırdım.

Ben ilk liseden mezun olduğumda çok fazla hastalandığım için açıktan yazdım zaten iyi ki yazmışım 1 sene boyunca ne hastalığım bitti ne de kendime gelip doğru düzgün ders çalıştım 22 yaşında kpss kursuna giderken baktım millet yaş baş dinlemeden okumaya çalışıyor bende üni sınavınada hazırlandım ailem destekçi oldu sağolsunlar. Kendinizi hiç yaşa takmayın ha kolay kolay atama olan bölümse sıkıntı yok ama benin gittiğimde 69la atama olan bölüm ben gittikten sonra 80küsürlere geldi atama puanı.

Bölümünüz nedir epey kötü demişsiniz de merak ettim

Herkese merhabalar. Konum biraz uzun olabilir ama akliselim kisilerden ne yapabilirim konusunda yardim bekliyorum. 2 yillik atama sayisi cok olmayan bir branstan mezunum. Mezun olali 3 sene oldu. 2020 de kpss ye girdim ve 80 civari puan elde ettim. Atanip atanamayacagimi kestiremedim cunku puanim bransima gore cok da iyi degildi. Bu sene hicbir sekilde alim olmayinca kalan son 1 senede atanmam cok da mumkun degil. Ancak sozlesmeli olarak aciktan hastaneler bir umut belki. Universiteyi okumadan once hayallerim bambaskaydi. Sonra burayi bitirdim yeniden universite sinavina hazirlanmak istedim ama hep yarida kaldi hazirlanmam. Belkide aileme bu cesaretimi gosteremedim, yeniden okul okuma cesaretini. Ailem mezun olduktan sonra bir yerde calistigim sira kpss ye girmemi istedi. Ben de o siralar hem okul hem kpss hangisini yapicam diye ikilemde kaldim. Okul fikrimi acikcasi desteklemeyeceklerini dusundum. Ben de universite sinavi ile kpss' ye ayni anda calismayi kaldiramadim ve dgs'ye (4 yilliga tamamlama) calismaya basladim. Iki sinavin dersleri ortak diye. Dgs'den gececegim bransi cok da istemiyordum. Ama sirf okumak icin okuyacaktim mantigiyla -binevi caresizlik- hareket ediyordum. Dgs tercih doneminde iyice beni isteksizlik sardi o bolume karsi zaten is imkani olmayam bir bolumdu ve son anda tercih yapmaktan vazgectim ve bu kararimi da aileme tercih suresi bittikten sonra soyledim cunku eminim bana zorla tercih yaptirirlardi. Tabii bu surecten sonra cok sikinti gecirdim evdekilerle. Bana karsi cok tepkili oldular. Bende de zaten bu issizlik ve ne yapacagimi bilmezlikle okul hevesine dair icimde bir kirinti dahi kalmadi... Simdi 23 yasindayim. Dgs ile acikogretimden isletme bolumunu tercih ettim. 3. Siniftan baslatiyorlar. Belki ustten ders alarak erken mezun olabilir ve farkli branstan kpss'ye, daha iyi kadrolara girebilirim diye dusundum. Yani seneye olan kpss' ye girebilir birkac ay sonra tercih verebilirim belki. Simdi ingilizceye de baslamak istiyorum.. Tam hedefime karar verdim, yeniden kpss ve ingilizceye baslayacaktim.. Bir sureligine kendi evimizden cikip kiralik eve gececegiz. Evde bir tane calisma masamiz var ve annemler onu satmak istiyor. Ona, satma, belki sinava hazirlanirim dedim. Dun gece ablam ile o konusurken ogrendim ki satiyorlar. Ben de dedim ki niye satiyorsun o kadar satma dedim vs.. Benim sozumun bir onemi yok demek ki dedim. Bana, yemek masasinda calisirsin vs. dedi. Sonra dedim ki satiyorsun da hic haberim yok. Bana verdigi cevap, sana mi danisicam. Orda o kadar kirildim ki. Bir sey satacagim zaman evdeki herkese teker teker mi soylicem gibisinden bir sey dedi. Bu konusmalardan sonra bana sinavimi sordu. 2 senedir nerdeydin. Bende, anne 2 sene oncesinden mi calisayim. Hem alim olmasini bekledim.. sen bu sene giricektin bir bolume okuyacaktin diyor. Ona gore okudugum bolum yetersiz bir bolum. Ben de katiliyorum yetersiz olduguna. Bu 2 - 3 seneni cok bos gecirdin. Ben de iyi o zaman keske sizde mezun olduktan sonra surekli kpss yerine hep okul deseydiniz. Simdi artik dusuncelerim degisti.. okuldan ziyade onceligim is. Anneme bunu aciklamaya calisiyorum ama evdeki hic kimse beni anlamak istemiyor. Ona soyluyorum, 23 yasina geldim mezun olana kadar 28 yasinda olacagim. Etraf issiz insanlarla kayniyor. 28 yasina gelicem elimde hicbir is olmadan mi.. Bana bu bolumle kpss'nin zor oldugunu soyleyince acikogretimden baska bolumde kaydim var dedim. Ama dgs ile tercih ettigimi soylemedim. Iste calisirken kayit yaptigimi soyledim. Aof' te ona gore gereksiz geliyor sanirim;( Ona su an icin yapabilecek bir seyim yok alternatifim yok, su an onceligimin is oldugunu soyluyorum bana verdigi cevap is icin ne gerekiyor, yukselmek gerekiyor dedi.. sabah uyandim, ablamla annemin balkondan fisir fisir sesleri geliyordu heralde benim meselemi konusuyorlardi.. niye bu kadar devlet meselesi haline geliyor anlamiyorum. Ben artik ne yapacagimi sasirdim kaldim, araliklarla evde surekli benim konum aciliyor ve ben ustumde baski hissediyorum. Onlarin ve kendimin beklentilerini karsilayamamaktan cok yoruldum.. kendimi artik surekli yetersiz bir ise yaramayan bir insan gibi gormeye basladim. Bir sohbette x sunu okuyor y su okula gidiyor dendigi zaman kendimi cok kotu hissediyorum. Su vakitten sonra okul okuyacak manevi gucu kendimde goremiyorum. Cunku hicbir sekilde hevesim kalmadi. Niye boyle oldum onu da anlayamiyorum. Anca belki bir gun ise girdikten sonra dusunebilirim. Ya da bilemiyorum. Tam kendimi toparlamistim calismalara baslamistim dunden sonra annem moralimi yerle bir etti.. su an tek umidim aofte okudugum branstan kpss ye girmekti. Dunku konusmalardan sonra onu da yapasim gelmiyor artik. Sanki yanlis bir sey yapiyormusum gibi Annem bir gun cok pisman olucaksin gibi cumleler kuruyor. Iyiligimi dusunuyor ama surekli bu konularin acilmasi benim psikolojimi yipratmaktan baska bir ise yaramiyor. Cocukmusum gibi hayatima mudahele etmelerinden cok yoruldum. Ben ne yapmaliyim? Artik dogru karar veremiyorum kendi hayatim icin. Verdigim her karar icin ayrintisina kadar dusunmeye basladim. Zaten 2-3 senem bosa gitti kendimi cok mutsuz ve uzgun hissediyorum. Karsilarinda gucsuz gozukmekten de yoruldum...