Ücretli öğretmenlik yapmayı denediniz mi? Ben atanmadan önce yapmıştım, parası para değil ama çalıştığım için kendimi iyi hissediyordum ben. Ailenize maddi yönden bağımlı olmamak, ihtiyacınızı karşılamak için iyi olabilir bu düşünce. Kendinize güveniniz de gelebilir

bence psikolojik bir yardım almalısınız. Açıkçası önceliğiniz iş olmalı. E

İşim yok dedin aileme muhtacım dedim konunda yazmışsın. sen bizler yapmazsan tabiki mutsuz olursun. ne yapıyorsun günlük bir hayatını yazsana. bomboş vakit geçirirsen tabiki depresyona girersin. maenvi boyutu rahtlatan maddiyat tür

Psikiyatristinizi değiştirmeyi düşündünüz mü? Ne yapmanızın gerektiğini düşünüyorsunuz? denizkenarindan

Kimse benimle ömrünü geçirmek istemez ki. Herkes o kadar değerli değil maalesef. Kimseyi aramıyorum o yüzden artık. Herkesin derdi kendine büyük tabi de, değersizlik hissi gerçekten baş edilmesi çok zor bir şey.

Bu hayata gelmeyi ben istemedim. İstemediğim bir hayatı zorla, korkarak yaşamanın da bir anlamı olduğunu düşünmüyorum. Kendimi kandırmaktan vazgeçtim artık. Psikolojik danışmanlık veya ilaçlar hiçbir işe yaramıyor. Başka çarem kalmadı.

Bir dönem ben de majör tedavisi gördüm. İlaçlarınızı kendi kafanıza göre bırakmayın. Bırakmayı kafanıza koyduysanız dahi doktorunuza sorun. Kademeli bıraktıracaktır. Ne olursa olsun yukarıda yazdığım uğraş kısmına odaklanın derim.

Ömrünü geçireceğin kişiyi yorulana kadar ara... Sende kendini yoruldum mu diyorsun neler neler çeken insanlar var hala gülümsemeyi unutmayan Erkk arkds konusunda aileni dertlerini anlatma gün olur yüzüne vurur hepimiz icin geçerli arkadsina bile anlatma burda anlat gec. bundan sonraki iliskilerinde dikkatli olursun kimsenin hayati güllük gülistanlık degil inan... Jim kery soyleyisine denk geldim depresyon demek vucudun ben seni kabul etmiyorum kendine gel demek demesiymis bide bu acidan bak

Canim sende anladığım kadariyla motivasyon yok. Idoktora gitmelisin. Kotu olsanda iyi olmak icin cabalamaya calis. Durumun varsa terapide al. Maneviyata yonel. Umarim iyi olursun :) P

Ben yıllardır bu haldeyim çalışmadığım için değil. Çalıştığım dönemlerde de işe tutunamamın sebeplerinden biri zaten içinde bulunduğum durum. Aileme muhtacım evet çünkü buradan başka gidecek yerim yok. Maddi olarak kendi ihtiyaçlarımı karşılayabiliyorum şimdilik. Maneviyat maddiyata bağlı değil keşke öyle olsaydı.

Umarım geçici bir durumdur. H Hayat ne garip

Merhaba, Türkiye'nin dört bir yanına açılan üniversiteler nedeniyle üniversite mezunu olmak değersizleşti. İyi üniversitelerden mezun olunsa dahi çok sayıda mezun olduğundan bu defa düşük maaşlar verilmeye başlandı. Görece iyi bir üniversiteden iyi bir bölümden iyi bir derece ile mezun oldum. Tübitak bursu ile yüksek lisans yaptım ancak tam üç sene işsizdim. Başvurduğum iş yerlerinden sen çok maaş istersin diye red aldığım oldu. Ki bu dönemler 2010-2013 yıllarına denk geliyor. İçinde bulunduğumuz dönem ise küresel krizin başladığı ve ülkemizdeki ekonomik bolluğun artık kalmadığı bir dönem. Bu açıdan yalnız değilsin. Mezuniyet alanın nedir? Artık bilgisayarı aktif ve etkili kullanmak çok önemli. Mezuniyet alanına dair kendini geliştirmeniz mümkün olur mu? Bazı iş alanlarında staj ve deneyim önemli oluyor. Bir süre iş öğrenmek ve çevre edinmek için düşük ücret almayı göze almak gerekiyor. En azından kira derdiniz yok sanırım. Aile içinde kavga hakaret yok ise bir süre daha dayanmaya çalışın. Bir kadın olarak özellikle belirli yaş dönemlerinde sevilmeye ilgi odağı olmaya ihtiyacımız oluyor. Birisinin beğenisini kazanmak hoş bir söz duymak istiyoruz. Kendimiz için birşeyler yapmak bizi mutlu hissettiriyor. Bunun için de çok az harcamalarla bile tarzınızı, saçınızı makyajınızı gözden geçirebilirsiniz. Burada amaç birini kafalamak ağına düşürmek değil. Kendini mutlu etmek. Evde spor yapmak, yürüyüşe çıkmak, internetten yoga zumba vs tarzı örnek eğitimleri izlemek ve denemek sizi hem hayata bağlar hem fit bir görünüme kavuşturur. Bence en önemli şey insanın kendine bir uğraş bulması. Hangisinin sizi hayata bağlayacağını sizin uğraşınıza dönüşeceğini deneyimleyerek öğrenebilirsiniz.

O kadar kötü hissediyorum ki kendimi, dertleşmeye ve biraz olsun moral bulmaya ihtiyacım var. Üniversiteden mezun olalı 3 yıl oldu, bu üç yıl içerisinde asgari ücretli olarak birkaç işe girip çıktım. Gerek pandemi, gerek olumsuz çalışma ortamı, gerek benim altüst olmuş psikolojim derken girdiğim işlerde tutunamadım. Aileme muhtaç bir şekilde yaşıyorum. Ortada fiziksel bir aile var ama, manevi olarak bütün fertleri dağılmış, sevginin ve bağlılığın olmadığı kan bağından ibaret birliktelik sadece bu. Gönül ilişkilerinde de çok sıkıntılar yaşadım. Eski sevgilim bana o kadar değersiz hissettirdi ki, çok zor zamanlar yaşadım onunlayken. Ailemde göremediğim sevgiyi onda bulmaya çalıştım fakat o benim içinde bulunduğum zayıf durumu suistimal etti. İlk başlarda beni sevgiye boğan, fiziksel ve duygusal bir şekilde yoğun bir ilgi gösteren insan zaman geçtikçe beni aşağılamaya, geçmişimden ailemin durumuna, giydiğim kıyafetten ders çalışmama, fiziksel görünüşüme kadar her şeyimi eleştirdi, özgüvenimi yerle bir etti. Ayrılmamızın üzerinden 2 yıl geçmiş olmasına rağmen hala o yaşadıklarımın etkisini üzerimden atamadım. Hayatıma da gerçekten beni seven, bana değer veren kimse girmeyince "demek ki ben hak etmişim" diye düşünmeye başladım. Hayata karşı o kadar umutsuzum ki, gerçekten intihar etmemek için hiçbir sebebim yok. Ama ölmekten de korkuyorum. Hayata da tutunamıyorum. Böyle arada kalmak çok acı veriyor.

Yorumunuz için teşekkürler. Öğretmenlik mezunuyum. Mezun olduktan sonra içinde bulunduğum durumdan dolayı KPSS çalışamadım. Bilgisayarım olmadığı için sınırlı bilgim var. Aile içinde zaten kimse birbirinden haberdar olmadığı için, kendi halimde yaşıyorum. Kendimi de beğenmediğim için fiziksel görünüşümü değiştirecek bir şey yapasım gelmiyor. Uğraş bulmak önemli fakat, benim içinde bulunduğum durumu kalıcı olarak ortadan kaldırmam gerek, geçici bir süreliğine gözardı edince daha kötü oldum geçmişte. Dediklerinizin bir kısmını yaptım geçmişte.

Tanı 7 yıl önce kondu. En ufak bir ilerleme yok. Toparlanamayacağım biliyorum. Aslında ne yapmam gerektiğini de biliyorum da, sadece cesaret edemiyorum. cocukgelisimcianne I don't have many failures. İf i'm making a

Oncelikle bu hayat bir sinav. Bu cok klise gelebilir ama bunu sinavlara tabi oldukça ve deyim yerindeyse bu dunyadan hevesimizi aldikca daha cok anliyoruz. Bu hayatta bazen hep zor ve zarar veren insanlarla karsilasiriz. Ama bu bizim pes etmemizi degil zamanla daha guclu devam etmemize vesile olmali. Elbette insani zaman zaman gucsuzlestiriyor veya genel bi yorgunluk oluyor lakin ahiret var. Orada intihar azabi cekmenin yanında bu dunyadakiler neymis deriz Allah korusun. Mutlaka pskolojik danismanlik alin. Allah buyuk Dua edin, hobiler edinin. Hersey yoluna girecektir Allah in izniyle. Ezbere konuşmuyorum emin olun cunku bizdede aile iliskileri olmasi gerektigi gibi degildir. Ama hayat bu. En iyi yonunden bakip oyle devam etmek zorundayiz. Allah yar ve yardımcımız olsun.

Maddi sıkıntı değil manevi demişsin para olmazsa maneviyat hiç olmaz

Aslında hayatın maddi boyutundan ziyade manevi boyutunda huzursuzluk çekiyorum ben. İş, maaş, para bir şekilde olur ama manevi zayıflığı, psikolojik sıkıntıyı bunlar gideremiyor maalesef. Psikoloğa da gittim, majör depresyon dedi, iki kutu ilaç yazıp gönderdi onlar daha kötü etti beni.

Bu ne karamsarlık konu sahibi?28 yaş çok güzel bir yaş ve sürprizlerle dolu. Benim şansım 28 yaşımdan sonra döndü, o yüzden benim için çok önemli. Silkelen ve kendine gel!.

Bak güzel kardeşim, her ne kadar çok umutsuz görünüyor olsan da buraya yazdığına göre hala bir çıkış yolu olduğuna inanıyorsun demektir. O yüzden öncelikle benden bir şey olmaz, herşey anlamını yitirdi ruh halinden kurtulmaya bakman gerekli. Çok büyük ihtimal kendi başına aşabileceğin bir süreç değil. Psikiyatriste tekrar gitmelisin. Psikoterapi aldın mı bilmiyorum ama psikoterapi ve ilaç tedavisi birlikte olduğunda çok işe yarıyor. Belki başka ilaç verilir, belki dozu değiştirilir. Psikiyatrik tedavi mucizeler getiriyor. Kendi yakınımda bunu gördüm. Hiç birşey yapamıyorsanız bile günde yarım saat yürüyüş yapın. Roman okuyun. Bir hobi edinin. Yeni insanlar tanıyın. Ya da tanıdığınız insanlarla görüşün. Biraz kendinizi toparladığınızda hafif bir işte çalışmaya başlayın. Geçmişte yaşadığınız ilişki sizi çok yıpratmış. Özgüveninizi yerle bir etmiş. Allah'ın yarattığı her kul çok değerli karıncası, papatyası, insanı. Hepimizin mutlaka iyi, güzel yanları var. Onlara odaklanın. Kendinizi sevin. 28 yaş çok genç. Kendinizi toparladığınızda çoook şey yaparsınız. Mimar Sinan ilk eserini 50 yaşında vermiş. Yeter ki kendinize inanın, sevdiklerinize tutunun. Allah her işinizi kolaylaştırsın. İçinize huzur ve ferahlık versin.

sen ben misin? neredeyse aynı şeyleri yaşıyorum defne-28

Bende şöyle bir yorum yapacağım 28 yaşında çabala iyi bir iş için çabala uğraş girebilecegin sınav varsa gir basvuru yap işin iyi olursa kazancın olursa ne ailene muhtaç olursun nede erkek arkadaşına muhtaç olursun kazancın işin seni mutlu eder çeyizini alırsın o süreçte de yeni biri çıkar karşına evlennirsin

Yorumunuz için teşekkürler. Para kazandıkça kendimi daha iyi hissetmedim çünkü geçmişte birtakım işlere girip çalıştım ve açıkçası para kazanmak dahi anlamsız hale geldi benim için. Para kazansam ne yapacağım ki parayla? Hayata dair maddi hiçbir hedefim, isteğim, amacım yok benim. Karnım doyuyor, başımı sokacak bir yerim var; hayat benim için bu kadar.

Sakın pes etme. Ben de neler yaşadım umutsuzluğa düştüm. Fakat depresyona girme gibi bir lüksüm yoktu. Çok iş görüşmesine gittim olmadı. Olmadıkça baska işlere basvurdum. Hep dönüş almışımdır. Belki hayalindeki işi hemen bulamayacaksın biraz sabret kendini gelistir. Ben şuan kasiyerlik yapıyorum. Ofis ortamında çalışmak isterdim olmadı. Başka amaçlarım var onlar için mücadele edeceğim artık. Güçlü olmayı öğrenmek zorundasın... Hiçbir zaman geç değildir. Hem daha 28 yaşındasın çok gençsin istediğin çoğu şeyi başarabilecek yaştasın.

Kendi branşınızla ilgili uygun fiyatlı özel dersler verseniz? D

Ben de 3 yaş küçük versiyonunuzum. Nasıl toparlanacağımı bilmiyorum nickimi feriha

Valla 30 yaşındayım bir hayırlı iş yapmadımkafaya takma derim işe girmeye bak gerisi gelir. illaki bir yerden hayatı yakalayacaksın

Çalışmak stres alır bislerle ugrsamak gereksiz boş şeyleri düşünmemeyi engeller. vucut çalıştıkca daha sağlıklı olur yorulu dinlenirsin kafayı boş şeylere yoazsin. simdi bossun bak depresyon fason. buna zamanın olmazsa hem para kazanırsın hem gereksiz şeyler dusunmezsin

o kadarda dert değil yaşadıkların herkes için son iki yıl çok kötü geçti herkes işsiz kaldı erkek arkadaşı veya çevresi tarafından asagilandi İngilizlerin bir sözü var olana kadar mış gibi yap mutluymuş gibi basaracakmis gibi inşallah düzelir herşey gönlünce olsun L

Dersleri için bilgisayara ihtiyacı olan bir öğrenci genç olarak valilik veya belediyeye giderseniz size yardımcı olabilirler

Lütfen ilaçlarınızı kullanın yarım bırakmayın en az 6 ay kendinize zaman tanıyın. Depresyon hemen tedavi edilen bir durum değil. Bu arada belediye kurslarından birine yazılın. Bu sizi maddi olarak yormadan kafanızı rahatlatacaktır. Umarım bir an önce toparlarsınız. Geçmiş olsun

Psikiyatrist değiştirmeyi düşünmedim çünkü hepsinden soğudum artık. İlaçları kullanmayı tamamen bıraktım 2 yıl önce. Psikiyatriste de gitmedim bu süre zarfında.