Ben kendimi çok iyi pazarlarım. Ciddi söylüyorum acaip iyi satarım yeteneklerimi. Meslek gereği biraz da sanırım. İnsanların sizi fark etmesi için belirli özelliklerinizi hatırlaması gerekiyor. Mesela ben sizi forumdan belli yorumlarınızdan biliyorum. Dikkatimi çekmiş. Benzer konulara ne yazacağınızı da biliyorum. Hayat da böyle. Kendinizi hatırlatın. Özel sektörde çabalamak lazım. Bir işe girerken ben biz sizi ararız dediklerinde sonuçlar belli oldu mu dye 50 kez aramıştım mesela. Belki de beni almayacaklardı bile aramasaydım. Bıktılar da aldılar.

Evet bayanlar iyi geceler hepinize.. Bende pek çok yetenek mevcut ama reklam ve pazarlama yeteneğim sıfır. Bu sıfırsa otomatik olarak bir hiç oluyor yetenekler. Bu özelliğime sinir oluyorum. Hani görüyorum insanlar almış yürümüş. Kim bilir bunun için neler yaptı. Ben en basitinden o kişiye soramiyorum bile ben de bu konuda yetenekliyim. Nasıl değerlendirebilirim diye. Tabi bunun sebepleri var iki kez sorup, ilgi beklediğim halde sıfır cevapla kaldığım için insanların paylaşıma açık olmadığını görüp vazgeçtim. Ben de böyleyim işte. Bir en fazla iki adım attım bitti. Olmadı mı bırakıyorum orada. Hani bu pes etmeyen, istediğini elde etme uğruna kirk takla atan insanlardan değilim. Ne olacak bu halim? Cidden böyle yerimde mi sayacağım?

Neyi pazarlama yine denediniz sevdiğiniz birşey mi kullandığınız mi

Simdi bu isler nasıl oluyor bilmiyorum ama cok basit bir örnek vermek istiyorum size, belki bir isinize yarar: Benim arkadaslarım staj ararken mail ya da telefon yoluyla fabrikalara ulastiklarnda hicbir olumlu cevap alamamıslardı. Ama sonra aynı fabrikalara gidip kapı kapı dolastıklarnda ise şıp diye staj yeri bulmuslardı. Hatta bikac tane bulmuslardı sanırım. Belki yayınevlerinde de durum budur.

Günaydın. Mesleğini doğru tahmin etmişim. Bence kendine verdiğin değerle alakalı. Sen kendini, kendi yaptıklarını beğenmezsen seni kim takdir edebilir ki. Şımarıklık düzeyinde kendimi ve işimi çok beğenirim. Hele ki iş hayatımda çok çalışkan olduğumu bilirim, gösteririm. Çünkü maalesef insanoğlu çok kolay yok sayıyor. Ama gözlerine sokarım insanlara kendimi ve başarılarımı. En azından bu şekilde eleştiri almıyorum ve inan ki yolum daha da açılıyor.

Ben onunla bir tanışsam fena olmaz

Hayır doğru hatırlıyorsun; ) Kamuda öğretmenim. Aslında ek iş diyebiliriz. Yeteneklerimi değerlendirebileceğim hayatıma renk katacak bir uğraş hem de.. Çocuk kitapları yazdım mesela, 40 a yakın Yayınevine gönderdim. 5 i cevap yazdı inceleyip döneceğiz diye.. diğerlerinden ses bile yok. Hoş belki benim kapı kapı gezmem gerekirdi dosya elimde. Iste bunlar yok bende.. Yine çizim yeteneğim var. Bakıyorum insanlar bardak altlığı tasarimlari yapıyor ya da kitap ayraçları vs... Ben de yapabilirim bunları inanıyorum ama bunun yolu ne? Kime gitmem gerek onu bile bilmiyorum..

100 tanede pazarlama taktiği kitabı okunsa bu iş içten gelecek, fıtratla ilgili bence. Bu konuda seni kv me yönlendirebilirim Şap gibi köfteyi ya da lapa pilavı birden öyle bir anlatır ki... masadaki herkes eline sağlık harika olmuş der ve tabaklar biter... Dilbaz olmak gerek malı satmak için... gerisi hikaye.

Evet bunu ben de kuzenimde gördüm. Adam en sonunda telefonlarndan bıkıp ek staj kontenjanı actırıp kuzenimi almıştı.

Bence bize küçüklükten beri hep mutevazi olmak ogretildiği için şimdi mütevazi olacağım diye kendimizi geri cekiyoruz. Halbuki bir işte iyiysen aslanlar gibi atlayacaksın öne. Sonra iş bilmeyenler saçma sapan şeyler yapıyorlar da sinir olmak bize kalıyor. Kendi cesaretsizliğimiz yüzünden o kişiye yorum yapma hakkımız bile olmuyor. En çok da bu yüzden sinirleniyorum kendime...

Çok haklısın bunlar hep yetistirilisten gelme. Millet yaptığını gösterir ben yapamadığım kısmı. Başkaları aa ne güzel yapmışsın der. Ben ama şunu pek bilmem derim. Kendi kendimi övemiyorum bir yana övmelerine bile izin vermiyorum.

Arkadaşım, Ben senin devlet memurusun diye hatırlıyorum. Yanılmışım yani? İş mi arıyorsun nedir konu?

Aynı dertten ben de muzdaribim. Bir şeyi benden çok daha az bilenlerini görüyorum kendini yağlıyor ballıyor mesela ama ben çok daha iyi olsam bile öne atılırsam sanki kibir yapmış olacağım gibi geliyor. Hele maddiyat isin icindeyse hicccc yapamiyorum. Mesela benim de cok guzel yagli boya tablolarim var biri gorup begense satayim diyemiyorum, kaldirip hediye ediyorum

Ay aynen ben de öyle valla.. Ama böyle olmaz bu durumu degistirmek lazım. . Emira SY Nirvana Anneler

Beni tarif ediyorsun ya... Dur bakalım insallah guzel cozum onerileri gelir... ben gerçi eskiye göre biraz daha iyiyim ama bu sefer de şöyle bir sorun oldu. Mesela ben bilgisayar kullanmada iyiyim dediysem herkes "Ay ben bilgisayarda şunu yapmayı bilmiyorum benim için yapar mısın?" Demeye başladı. Böyle olunca da hayır diyememe huyuma sinir olmaya başladım

Canım ben geçen sene zorunluluktan yani iş bulamayınca bir avm de satış danışmanı olarak çalıştım. Başlangıçta nasıl yapıcam, sıfır yetenek derdim. Sonra ben bir satış yaptım ki sorma... İlk defa yaptım ama satışlarım herkesten yüksekti. Kaç kere yüksek satış primi aldım. Nasıl yaptın diye sorarsan inan bilmiyorum. O zamanın şartlarında yapmak zorundaydım, hakkıyla yaptığımı düşünüyorum şimdi yap deseler yapamam gibi geliyor