Ben de böyleyim kafama çok takıyorum. Evimde iki kedim var şimdi yan odaya gözleri görmeyen bir yavru köpek aldım. Gece gündüz düşünüyorum ne yapacağımı bilmiyorum. Kendimden çok her gün sokak hayvanlarına mama vs alıyorum. R

Yardım ediyorum sürekli mama alıyorum hatta kendimden çok böyle şeylere para harcıyorum zaten benimde bir kedim var sokaktan sahiplendiğim yardım edemeyip ağlamıyorum daha çoğuna yardım edemediğim için psikolojim bozuluyor

Ağlamak yerine kediye yardımcı oluyor musunuz? Mesela onu sahiplendirmeye çalışır mısınız? Yoksa ağlıyor musunuz öyle?

Yani belki de ben o sahipli kediciği alıp eve de götürebilirdim üç gün orda gördüm diye bir de bayram zamanı olunca kim salmış kim bilir diye ama dışarıda kedi görünce kaçmış olabileceğini veya dışarıda da gezebilen bir kedi olduğunu düşünmek lazım. S

Ve maalesef ki öğrenci olduğumdan ve ev arkadaşım kedi istemediğinden eve alamıyorum sokakta olduğu süreç içerisinde sahiplendiriyorum genel olarak aşırı vicdandan psikolojim bozuluyor

Yalnız ben burda psikolojik bir sorun göremedim keşke herkes sizin gibi vicdanlı olsa

Merhaba aşırı vicdanlı bir insanım ve bu durum hayatımı psikolojimi aşırı bozuyor ne yapıcam bilmiyorum sokağa atılmış bir kedi görsem saatlerce ağlıyorum sözlümle bu yüzden çok tartışıyoruz sürekli her hayvana benim yardım edemeyeceğimi söylüyor napmalıyım sizce sosyal yaşantımı her şeyi etkiliyor eğer hiç yardım edemediysem günler boyu unutamıyorum vicdandan uyuyamıyorum