Son sözünüze okadar katılıyorumki.. Bu ne melankoli içim şişti, bi insan kendine bunu niye yaparki? Bırakın herseyi biraz tadını cikarin su hayatın Saglık varmı? Geri kalan hersey hallolur

insanoğlunun nankör olduğu gerçeğini yüzünüze vurabilir bu konu. ben, sen, herkes.. Hepimiz gerçekten kontrollü- kontrolsüz biraz nankörüz hayata karşı, o yüzden bize sille vurmasını yadırgamıyorum bazen. kısasa kısas yaptığını düşünmüyor değilim yani. 2 yıl önce bu zamanlar ''yeni bir hayat, farklı insanlar, iş hayatı heyoo, gitsin sıkıntılar, gelsin eğlence'' modundaydım. O günden bugüne kadar olan zaman dilimini dolu dolu, ama sıkıntılı tarafı daha yoğun şekilde geçirdim. etrafım sahte insanlar ve çıkarlarıyla dolup taştıysa da sonraları gördüm bunu. bir şekilde hayatıma girmiş olan onca insanı olaylar silsilesi ile çıkardım hayatımdan. buna erkek arkadaşım da dahil. artık 17:00 sonrası benim için insan görmeme saati. ailem de yok, yalnızlığın sefasını sürsem de cefası da can sıkmama yetiyor. Böyle çok bunaldığımı fark ettim, kötü olmaya ramak kalan bir durumun içinde olup ses cıkarmamak mı yoksa gerçeklerle başbaşa kalmak mı aslolan bunu sorguluyorum, benim için etik olanın hangisi olduğunu bildiğim halde. utanmasam memurluğa suç bulucam, zamanında işsizlikten yakınıp atanmak için çırpındığım halde. Ama napiim, sanki benden başka herkes toplanmış bir yerde eğleniyor ve ben yalnız başıma ölecek gibi hissediyorum. Ama bu durumu seçen de benim bir nevi, yalnızlık mı sahte kalabalık mı sorusunun cevabını yalnızlık olarak verdim çünkü. Çok bunaldım, duygudan duyguya sürükleniyorum. Sürekli makaleler okuyorum, psikologların - bloggerlerin çektiği o pozitif videolardan izleyerek anlık iyi hissetsem de yine geliyor bu düşünceler, her şey bir anda anlamsızlaşıyor. İnsanlardan uzak dursan üşüyor, yakın dursan yanıyorsun. Bir tek ben mi kuramadım acaba bu dengeyi. Caanım gencecik yaşlarımı serzenişte bulunarak, sitemkar cümleler sarfederek geçiriyor olmam çok acı.

Bence hayatina boyle devam et ama aska kapini kapatma, zaten seni gercekten seven birini buldugunda onsuz yapamayacagini anlayacaksin onun disinda ben de senin gibi sayilirim etrafmda esim disinda samimi oldugum kimse yok cok sukur birbirimize yetiyoruz ayri zamanlarimizda oluyor o belgesel ya da tv izliyorsa ben kitap okuyorum bunaltmiyoruz birbirimizi biz boyle cok mutluyuz insallah sen de gercekten seni seven birini bulursun

Gerçek bir eş bulursan ne mutlu yoksa aile dışında kimse gerçekten sevemez. Herkes çıkarı kadar acı ama gerçek bu. Beklentisiz yaşamayı öğren derim yoksa insanlardan yakanı hayat silkeleyecek zaten. Bıkıyorsun kimseye ihtiyacın er yada geç kalmıyor. Bu zamanlarının kıymetini bil.

Ayyy üstüme filler oturdu.. yalnızlık çok güzel birşey aslında. bunu fırsata çevirebilirsin :) koca mi lazım :) onu da bulabilirsin. hem yaz geldi, çıksana bi tatile.. deniz kum günes.. ay bunlar bebelerle eziyet.. ben şimdi tatil planı yapıyorum fakat o plan çocuklara göre şekilleniyor. onlara uygun bir yer tercih etmek durumundayım. Bana kalsa nerelere giderdim :))) vur patlasın çal oynasın.. uyumazdim bile vakit geçmesin diye Evlenince gel bul beni, vereyim taş, vur başını ben evlenmeden doyasıya yaşayamadım bu hayatı, şikayetlerle ömür doldurdum diye konu da açarsın. diğer konularda ise az insan çok huzur.. yalnız kalmana gerek yok. birkaç sağlam dostun olsun yeter. benim çocuklarıma biri bakınca sabaha kadar uyumadan birşeyler yapıyor, bir yerlere gidiyorum. bunun için söylediğim gibi birkaç dost yetiyor..