evet haklısın pearl... ama ben biliyorum sinirlenicem beni adam gibi dinlemeyip lafa karışacak, zaten duygularımı zor ifade ediyorum ona.. iyice hallac pamuğuna gönecek. en iyisi yazmak. ve biliyorum. beni anlayacak. bana hak vercek. adım gibi biliyorum bunu. ama sonra... dırdırı, kaprisi, küsmesi, başkalarının yanında beni rezil etmesi, vs vs. bunlar iyi olur diye bekliyorum... ama elbette bir süre bekleyeceğim. ben de iyi olmaya çalışacağım. önce sakin olmaya calışacağım. onun sözel üzme teşebbbüslerine taş gibi dayanıklı soğuk ve durgun olmalıım. yaa ben sinirlerimi aldırmalıyım haa (((((( tetemi şeker kız

Ben mi aşağılamışım sizi pardon? Kocanızdan yediğiniz dayaklara rağmen siz ona sevgi beslerken benim tıkanıp kalmam sizi aşağıladığımı mı hissettirdi size? Pes doğrusu! Biz kadınlar akıllanmayız gerçekten!

bak canım benim tekraren diyorum, adamın ruh hali belli manik depresif psikoz burdan döver ordan sever, bu hep böyle devam edecek ama, hem sevecek hem dövecek afedersin ama insan sıpa gelir eşşek gider, yani bi degişimi olmaz

okudum iyi bir eğitim aldım demissin ama boşanınca herkesin yüzüne nasıl bakarım diyecek kadar cahilce yazmıssın kusura bakma... 1. yaşadıklarınıza üzüldüm 2. maalesef zamanla birşeyler düzelmiyor böyle devam ediyor, ne o değişir zamanla ne de siz o nedenle zaten düşüncenizde belli,, bu evlilikte Allah yardımcınız olsun...

canım merhaba.. sende çoğumuz gibi evliliğe adapte olma sorunlarıyla karşı karşıyasın... tabi bu eşin içinde geçerli... sanmaki bizlerde kedi köpek gibi evde kavgalar tartışmalar yaşamıyoruz... inatlaşmalar bitincede tam dengesizler gibide aşk yaşıyor, bu dünyaya sanki birbirimiz için gelmişiz gibi sarılıp sevişiyoruz.. yokmudur bunun bi ayarı?ya kavga ya aşk! ikisini bir denge içinde yaşamak, mümkün değilmi?sana iyi haberlerim var:) evliliğin ilk yılları için neredeyse bu imkansız:)yani senin yaşadıkların sadece sana özel şeyler değil... ve geçici şeyler.. yani zamanla düzelmesi mümkün şeyler... sadece sağlığı kaybedersen onu geri getiremezsin, onun dışında herşeyin telafisi var... tabi aradaki saygı bağlarını çok fazla koparmamak şartıyla... öncelikle sorun kendinize... onu seviyormusunuz? sonra onun sizi sevip sevmediğini sorun.. muhtemelen deliler gibi sizi seviyordur:)eee ozaman neden anlaşamıyoruz biz bu adamlarla?:) cevap basit... flört ederken, demet demet güllerle karşılanırken aslında beyindeki o kimyasalların etkisiyle insanlar gerçek yüzlerini saklıyorlar... buna bizde dahiliz... fönlü saçlar, hanım hanımcık tavrılarımızla bizde biraz kandırıyoruz erkekleri... sonra birden bire aynı çatı altına giriyoruz.. herkes kendi egemenliğini ilan edecek doğal olarak... bir çöplükte iki horoz misali:) birbirinizin sınırlarını daha doğrusu tahamüllerinizi bilmediğinizi için, ilk önce birbirinizin sinirkatsayılarını ölçmeye başlarsınız:)buyüzden cicim ayları genelde keçi aylarına dönüşür çünkü daha yeni birbirinizi tanımaya başlamışsınızdır:) kapı pencere iner, duygusal inişler çıkışlar, efendime söyliyim, bıktım bu hayattan, çekip gidicem, yaşamak istemiyorum tripleri bir zaman sonra insanı boğmaya başlar... insan ancak bukadar eziyetin ardından anlarki hayattaki en güzel şey YUVANDA BİR PARÇA HUZUR'DUR... bukadar haralagürelenin size faydalarıda var... onu artık tanıyorsunuz.. oda sizi... bundan sonra artık birbirinizin sınırlarını zorlamadan konuşmaya uzlaşmaya çalışmalısınız.. boşanma hernekadar uzağınızda olsun diye temenni etsem de eşinize asla bundan korktuğunuzu sezdirmeyin... tam tersi.. karşılıklı anlaştıktan sonra 1dakikada boşanıp benden kurtulabilirsin bile diyebilirsiniz ama şunuda ekleyin... ben senden boşanmak istemiyorum... mutlu olmak için evlendik, ikimizinde hataları var... bunları birlikte ya aşarız yada... sizi fiziksel incitme olayınada değinmek istiyorum... özürde dilemiş sanırım.. ama özür dilemesi eğer tekrarı olmayacaksa bir önem taşırdı.. ne yapın edin size el kaldırma fırsatı vermeyin ona.. çok sinirlendiğinizde başka bir odaya geçin... eğer şiddet hayatınızın bir parçası olursa zaten ortada bir yuvadan bahsedemeyiz... hayat çok güzel canım arkadaşım... sende güzel bir iş etmiş ve sevdiğinle evlenmişsin... asla PİŞMAN OLMA... yaşadıkların inan hepimizin başından geçen şeyler... birde nacizane fikrim... Allahın sana bahşettiği hayatın ile ilgili yazdıkların... biliyorum%de100ü sinir anıyla söylendi ama birdaha asla böyle şeyler düşünme.. Allah korusun... Allahın gücüne giderde... madem yaşamak istemiyosun al sana dermansız dert çek bakalım diyebilir... sakın büyük konuşma... büyük lokma ye ama büyük laf aslaa... karakterini ve kişiliğini daha yukarda tut.. sen onsuzda bir insansın unutma... kendine saygı duy ki başta eşinde sana saygılı davransın.. inşallah en kısa sürede evinize yağmur gibi mutluluk ve huzur yağar... Allahım sizi korusun... DustHaze Dedesinin

Bırak kim ne derse desin, sen kendini düşün önce... Başkalareının düşüncelerine göre yaşarsan nereye kadar, herkes mutlu evlilik mi yaşıyor sanıyorsun?Bunları kendine yaşatma, boşanmak kötü bir şey değil aksine bir cesaret işidir, toplumda boşanmış insanlara kötü gözle bakmıyor artık, bakanlar da baksın kime ne, lütfen sadece kendini düşün.. tetemi şeker kız

ben konuşurken - ki ortamda başka kişi yoksa onunla konuşuyorumdur- susturulmak istemem. Yani bir film benim onunla konuşmamdan önemli olmamalı diye düşünüyorum, benim için susturulmak kırıcı bir hareket Diğer durum da başkaların önünde biraz sakin ol falan denmesi, çocuk gibi hareketlerine müdahale etmesi bence hoş değil. Hele erkekler bu konuda daha da hassas klasik bitmek tükenmek bilmeyen erkeklik gururları işte:26:

Psikologa psikyatriste danışabilirsin Ama psikolojiyi yarıdan ter eden biri olarak, normal insanlarda çok daha iyi anlarım psikolojiyi, arkadaşların yorumlarını okudum, hepsi kendince haklı, sen zor durumdasın canım benim Onu seviyorum diyorsun, ama bu sonsuzakadar devam etmeyecek Onn seni sevdigini söylüyorsun, sonrada böyle üzdügünü, bunların sebebini birer birer yazıyorum dikkatlice dinle Psikolojik sorunları had safhada olan bir insan bu, ya ailesinden şiddet görmüş ya da arkadaş çevresinde her zaman önemsenilmemiş bi insan kanına dokunmasın ama karakteri oturmamış bi insan bu degişirmi? asla... mutluluk bekleme, sana bir an önce babandan yardım almanı öneriyorum... böyle bir şey benimde başımdan geçti ama ben ozamanlar evli degildim sadece sevgiliydik. kendi kararımı verdim ve ayrıldım sevgi ayrılık bi süre sonra bitiyor unutuyorsun gidiyor, şuan çok güzel bir birlikteligim var, mutluyum seninde mutlu olmanı istiyorum. hayatta kendin için yaşa tabi kimseyi düşünme demiyorum, ama ilk öncelik senindir, kardeşlerin baban annen herkes ayrı, sevsen bile onları bir gün onlar olmadıgı zaman hayatında bu kafasıbozuk adamla baş başa kalacaksın tanrı seni seviyorki, çocugun yok sakın ola çocuk yapma, sadece babanla irtibata geç ve sana yardım etmesini söyle, bi süre çok sürünecek arkanca ama affetme, bu psikoloji asla düzelmez, ve en fazla 15 yıl sonra onun yeri bakırköy inan bana, yazdıklarımı yapmak yada yapmamak sana kalmış tabi herkes kendi kararını verir, ama inan bana zamanla o psikolojik sorunlar, o psikyatrik sorunlar sendede olacak ve özelliklede böyle bir insandan çocuk dogurmayı düşünemezssin, çünkü ilerde yavruna da aynı muameleyi yapacak sevgisi sevgisizligi anlaşılmayan, kendini bile anlamayan, varsa yoksa vicdansızca karşısındakini hırpalayan bir koca çocugunun da kendisi gibi psikopat olmasına neden olacak adam kesinlikle ama kesinlikle hiç birşeye tahammülü olmayan MANİK DEPRESİF PSİKOZ, canım benim yol yakınken uzaklaş, sevsen bile, zamanla sevgide kalmayacak sadece degersizligini hissedecen, hatta aldatılacaksın, bu insanlar çok kolaylıkla aldatırlar inan bana, bu yazıyı her zaman hatırlayacaksın, dogru adımlar at, ne zaman istersen soru sorabilirsin. hepinizi seviyorum sevgiler

bendeki birden pat diye değil. elbette ben de onu tahrik ediyorum. ama bilmeden anlaamdan ettiğim bir hataya kalbimi kıracak bir tepki verince benim de zoruma gidiyor yapıştırıyorum cevap lafının üzerine laf koyuyorum. iyi de ben de insanım yahu. bana kızgınsın, yoktan yere yaaaa, kendimi inan çok masum buluyorum, neyse, sana buna rağmen, yüzüme bakmamana rağmen kahvaltı hazırlıyorum sen bana senin yaptığın şeyden ağzıma koymam diyorsun ve ben sana o zaman döküyorum bunları çöpe diye tabağı elime aldığımda yüzümde elini buluyorum. suratıma dalıyor. yaaa bırak yaaaa bağlayacaksın bunları ahıra sığır diye! bekar varsa bunları okuyan evlenmeyin kardeşim yaa! gidin sinir hastası olacağınıza keyfinize bakın.

canım benım yaa ınankı okudugum zaman o kadar uzldumkı suan sana ne yazsam tesellı olmaz bılıyorum onu ancak yaşayan bılır... allahım sabırlar ıhsan etsın esınede bırazcık vıcdan merhamet ve sevgı versın umarım duzelırsınız.. tetemi şeker kız

Sen olayı çözmüşsün zaten... Takılma o tarz yorumlara... üstünde durma... Senin yerinde olsam cevap vermem bile.. Sen bak, sana mantıklı gelen yorumları süz olsun bitsin... Bak şimdi daha da coşacaklar... oralı olma... evet hakkaten hakaret boyutunu ve terbiye sınırlarını aşanlar var... Oralı olma...

canım benim ya; Benim hödükten bir tane daha varmış.. Ama darp olayı var seninkinde; Eşinin burnu iyice sürtülsün, Seni kaybedeceğini anlasın Seviyorum deyip buna sığınma, Sevgi her zaman bağlayıcı olmuyor çünkü işin içine şiddet giriyor yavaş yavaş.. Bu tarafı çok kötü... Bizde zaman zaman zor günler geçiriyoruz, eşim çok asabi... O zamanlar onunla tartışmıyorum ama ben bunun başka sebebleri olduğuna inanıyorum zevkten değil yani.. Normalde iyidir çünkü sana sürekli böyle davranması doğru değil kendini çaresiz hissediyorsun buda seni bunalıma sürüklüyor ama çare var bak baban yanında sana sahip çıkıyor kendini çıkmazda görme her zaman açılır bir kapı vardır Lütfen kendine olan inancını kaybetme Bu kendine verdiğin en büyük zarar olur..

Özür dilerim tekrarlayarak seni üzmek istemem ama şu yukarıda yazdıklarına bir daha bak istersen. Ve kocanın düzelip normalleşeceğine dair bir umut var mı yok mu düşün. Anladığım kadarıyla sen de artık sakin davranamıyorsun, eşin sana sert çıkınca sinirleniyorsun ya da onun çıkışları sana fırsat bile bırakmıyor, aranızda iletişim problemi var. Bence insanlık sende kalsın, son bir kez al karşına konuş. Yok konuşamam baştan tavır yapar sonu kötü biter diyorsan günlüklerini okut, ya da ne biliim mektup mail mesaj falan kullan. Durumu, senin ruh halini iyice bir anlasın. Şu anda belli ki sınırlarını zorluyor, kapris yapıyor ve senin katlanacağına inanıyor. O da farkında aileni işin içine katmak istemediğinin. Belki aklı başına gelir. Sen zaten ailem için yaşıyorum demişsin, eşinin hayatındaki yeri ne ki?Sana zarar sıkıntı vermekten öteye geçemiyor belli ki. Bence daha fazla kendine eziyet etme, çok zorlama. Olmuyorsa olmuyordur. Hiç boşanmadım ama sanırım boşanınca çekeceklerin şimdikinden daha kötü olamaz, en azından kimse suratına dalmaz.

konuşunca sinirleniyorsunuz madem yazmak gerçekten mantıklı canım.. böylesini dene bakalım bi.. inşş düzelir ve mutluluğa kavuşursun..

dini inancınız nedir bilmiyorum ama ezandan bahsetmişiniz. bence ruhsal bir çöküntü yaşıyorsunuz, intahardan bahsediyorsunuz. RABBİNİZE sığının ve namaz kılın, rahatladığınızı hissedeceksiniz. sevdiğinizi ve sevildiğinizi yazmışsınız, böyle olmaz. unutmayın:EN DEĞERLİ SİZSİNİZ... allaha emanet olun.

evt belkide hamileyim diye alttan aliyodur, belki dogumdan sonra yine aynisi olur, fakat az biraz tanidim esimi, bizim sorunumuz benim ona cevap vermem, o yuzden cenemi tutuyorum sinirlendigi zaman alttan aliyorum, cok zoruma gidiyo agliyorum hungur hungur dua ediyorum degissin diye, sabir diliyorum boyle cozmeye calisiyorum aramizi, dedigim gibi sabir edicem bebek geldimi insallah daha cok olgunlasacaktir bu cocugu cok istiyo, buda beni guclendiriyo insallah bu arkadasimizda bir yolunu bulucaktir F

canım benim, ilişkinin flört bölümü evliliğin gidişhatını az çok gösterir. dikkat et. özellikle küfür konusunda ben mesela çok hassasım, neyse ki eşim diline küfür bulaştırmıyo... bi d eo olsa deli olurum. istersen özelden konuşuruz bu konuyu. burada yazacaklarımı sana verilen bir akıl olarak görüp belki bana kızabilirsin, öyle çok bilmiş gibi ahkam kesmeyi sevmem, hele de özel konularda... ama sana tek diyeceğim ne olur şunu düşün. senin hayatında o yokkenki haline bir bak. sonra da onlu haline bak ve karşılaştır. o kişi seni daha ileriye mi taşımış, daha aşağı mı çekmiş... bunu bi düşün... sinirlerini her tartışmada daha da yıpranmış hissediyosan birileri seni aşağı çekiyodur ): yok değilse... ne mutlu... Laale Aşikardır Zat-ı

yorumlarına çok teşekkür ediyorum. bu gidişle yakında bakırköylük ben olacağım. bu işe öyle de böyle de bir çözüm bulmaktan başka çaaaarem yok biliyorum bunu. gzdkpz hayatımın 3

konunu okudum ve gerçekten üzüldüm senin adına... TÜRK TOPLUMUNDA YAŞAYAN ERKEKLERİN GENELDE YAPTIĞI ŞEYDİR BU NEDENSE... KADINLARIN ÜZERİNDE EGEMNLİK KURMAK İSTERLER.. bu onların ne işine yarayacaksa.. yada içlerindeki hangi boşluğu dolduracak hangi zayıf taraflarını şişirecekse... Ama onların görmediği ve bilmediği birşey varki kadınlar her nekadar bir kelebek gibi zarif narin ve zayıf görünselerde gerçekten çok güçlü varlıklardır.. iş başa düştüğü zaman yapamayacakları çözemeyecekleri hiçbirşey yoktur.. ama bunu erkekler nezaman görür... kaşınmak istediklerinde onları kaşıdığımız zaman... senin yaşadıkların arkadaşım, aslında okurken çok şaşırmadığım şeyler.. biz şunca sene geçmesine rağmen hala dediler gibi aşığız ve birbirimizi kırmıyoruz çokta saygılı ve seveceniz birbirimize karşı deseydin inanki çok şaşırmış olurdum.. çünkü biz toplum olarak alışık değiliz böyle şeyler yaşamaya ve duymaya... o yüzden çokta takma kafana.. yorma kendini üzme kendini.. herkesin evinde olmuştur tatsız tutsuz günleri.. yalnız sana şunu söyliyim benim hayatımda hiçbir şeyin ortası yoktur.. ya siyahtır ya beyazdır herşey.. ya ortalığı yıkar dökerim hiç acımam.. yada oldukça sakin ve naifimdir.. koca benden ne istiyorsa AL SANA diyip onu veririm.. esirgemem lafımı.. kaybettim mi birşey.. hayır.. aslında sessiz kaldığım zamanlar alttan aldığım zamanlar kaybetmişim... sana tecrübelerimden esinlenerek şunu söylüyorum.. her lafına karşılık verme ağır suçlamalar içermediği sürece.. bazen susup hiç tenezzül etmemek en büyük cezadır.. lafını verdiğin zamanda 2 laf söyle otursun içine ciğerine.. ağır taşı kimse oynatamaz yerinden... başta tepki gösterir bu hallerine ama zamanla alışır ve saygı duymayıda öğrenir... insan zamanla herşeye alışıyor.. bırakta alışan o olsun sen değil.. bırakta ağırlığının altında ezilsin.. asaletine esir olsun... göreceksin ki uzun vadede sen kazanacaksın.. Allah yardımcın olsun arkadaşım.. R rouges

hepinize teşekkür ederim. ayrıca Allah sana da hep neşe parıltıları versin.

en dogru kararı vereceginden eminim. sevgiler

iyi aksamlar bayanlar arkadasim yazdiklarina inanadim bir an benmi yazdim hatirlamiyorum diye dusundum, ben 1 bucuk yillik evliyim yasim 21. evliligimin bir senesini aynen yazdigin sekilde gecirdim, sabrettim sabir diledim bir gun tak etti baba evine dondum, seviyodum ayrilmayi dusunmuyodum sadece gozunu kotrkutmak istedim, ise yaradi 4 gun sonra geldi ozur diledi deminler etti babama soz verdi, yaklasik 6 aydir degidtirmeye calisiyo kendini, 5 aylik hamileyimde, tabiki bende alttan aliyorum, suyuna gidiyorum o bagirdimi ben sesimi yukseltmiyorum positiv olmaya calisiyorum kavga ettimizde bir sekilde ben gider gonlunu alirim, fakat simdi ise yavas yavas hatasi olunca o gelixor artik ozur diliyor ben evoiligimle sinandigimi dusunuyorum isyan etmedim neden demedim, hep sabrettim cok uzuldugum gunler oldu fakat gelecege umutla baktim bakiyorum, insallah sabrin sonu selamettir, yeni evlilere seytan cok karisirmis araya girermis, bense seytana pabucunu ters giydirmeye cabaliyorum, evliligimi ben yani disi kus yapicam, sana bunlari anlattimki nasil cabbaladigimi gor diye anlattim, keske yakinim olsaydinda yuz yuze sohbetler etseydik birbirimize destek cikardik, sende slttan al sabret bagirdiginda dinle fakat sende sesini yukseltme, sana kizdigi zaman tamam sen haklisin de, birdahakine yapmamaya calisirim de, biliyorum aramizda bagzi hanimlar bana kizicak sizin gibi dusunenler oldugu surece bizim kadinlarimiz cok ezilir diceksiniz, fakat unutmayinki analarimizda bir muddet cekmis fakat huzuru bulmuslsr, birbirlerinin huylarina alismislar, sabir olmadimi bir evlilikte yurumez ztn o yuzden bu zamanda bosanmalar artti, tokat yiyen baba evine doner oldu, ben 5 aylik hamileyim, insallah yavrumuzda gelince hersey daha guzel olucak cocuk istiyosaniz yapin, kimi kocalar baba olunca evliligin anlamini ogrenirler yuvasina onem verirler umarim yardimci olabilmisimdir LadyKaka tutmayın küçük

İlk mesajında ailenin evine gittiğini ve babanın eşine sert çıktığını hatta bir kez daha olursa sizi ayıracağını yazmışsın, eşin de pişman olmuş özür dilemiş vs. Bu durumda babandan korkması, sesini dahi çıkarmaması lazım. Aslında büyük ihtimal korkuyordur da ama sana belli etmiyor, babanın sert çıkışını sana karşı kullanıyor dediğin gibi. Yine sen söylemişsin bir mesajında önce kapıya atıyor, sonra sarılıp kaldırmaya çalışıyor diye. İşte dediğin gibi sınırlarını zorluyor. Eşinin tek derdi kendi otoritesini kurabilmek, seni susturmak. İstiyor ki ne yaparsa yapsın senin yüzün düşmesin, sözünden çıkma, onunla ilgilen, lafının üzerine laf söyleme. Ya böyle yaparak arkadaşların da dediği gibi "kadın" olacaksın, ya yılmayıp, uzun uğraşlar verip onun huyunu değiştirmeye çalışacaksın ya da çekip gideceksin. Hiç bir mutluluk kusursuz değildir, elbette olumsuzluklar yaşanacaktır ama yine de inat edip uzatarak en güzel yıllarını böyle geçirme bence, sen üzerine düşeni yaptıktan sonra hala olmuyorsa sürekli başa sarıp denemenin, zorlamanın bir anlamı yok. Bu adamı mutlu olmak adına son şansın olarak görme. Bu arada aileni sana karşı koz olarak kullanmasına izin verme çünkü akıllılık yapıp senin olan kozu sana karşı kullanıyor, blöf yapıyor. Dediğim gibi bir şekilde iletişim kurup onu durumun ciddiyetinden haberdar edersen sizin için bir ihtimal çözüm olabilir, tabi anlamamak konusunda inatçı değilse. S

terrakota, açtığın konulara şöyle bir göz gerzdirdim, daha müsait zamanda okuyacağım iyice inşallah, ve nacizane bir şeyler yazmak isterim.. ama dediğin gibi vallahi canım benim "taş gibi kadın"sın sorunlara karşı. Allah dağına göre kar verirmiş misali... maaşallah... yavrucuğun, senin sağlamlığında çok etkili bence... sarılacak güç alacağın, yaşama amacın kuvvetli... evladının sen olmadan mahvolacağını biliyosun bence... anneler, evlatları için yaşarmış cidden.. gücüne güç katan o evlat... Allaha emanet olun...

Aynı benim esiim. ben mı yazmisim diyerek okudum. inanki evli oldugun süre icinde yıllar böyle geçecek. malesef şiddet artacak konularıma bakarsan görürsün. yipranacaksin ama bu adamlar hiç değişmeyecek. kalp kirmaktan ufacık seyler için evi yangın yerine çevirmemden hiç vazgeçmeyecekler.. sen bana göre şanslısında arkanda ailen var. ben de o da yok ben de senin gibiyim millete sakız olmak istemem. bir mucize istiyoruz. eslerimiz değişsin diye... ama ben artık yoruldum tıkandım bıktım. gidecek yerim olsa 1 dk durmam. İnan ki psikolojim bozuldu. LadyKaka tutmayın küçük

canımdevlet hastanesi olmaz imkanın varsa özele gitmelisin ama yoksa bişey diyemem tabi. bize burda yazdıklarını eşinlede paylaştın mı mutsuzluğunu sinir hastası olmak istemediğini kavga esnasında değilde oturup konuştun mu hiç son kez bi şans ver istersen evliliğine baktın aynı tas aynı hamam dewam ediyor o zaman gençliğini harcama yolunu çiz...

ilk sayfayı okuyupda yorum yapacagım tabi ki, eger acıklayacagın baska seylerde varsa onlarıda yazardın o ön yazıya bende yorumumu daha farklı yapardım... ayrıca yorumumda haksız birsey goremiyorum, karsımda cesaretsiz ne yapacagı zaten belli olan,, esini hem sevip hem de ayrılmak istemeyen ama bunu hayatının acısı olarak gorup,, boşanmayı utanılacak bir duruma sokan bir insan görüyorum karsımda... eğer sadece hoşunuza gidecek bir yorum istiyorsanız '' isareti acın ve deyin ki lütfen olumsuz yorumlar yapmayın psikojim kaldırmıyor... ne diyelim size ahh vahhh evet zor bir durum Allah sabır versin neyse herşeye rağmen eşinizi seviyorsunuz madem boyle devam edin... ve ayrıca demek ki sizin canınız sıkılmıs gercekten bayram gunu, ben de zamanında konularımı paylaştım arkadaslarla nickim değişti bilen bilir, bana ne yorumlar yapıldı hepsini saygıyla karsıladım... asla ya da susun demedim, ben susmayı bildim... neyse daha fazla sizin konunuzla ilgilenmek istemiyorum,,, ayrıca bosanınca kimseye hesap vermiyorsunuza sadece kendinize hesap veriyorsunuz... tabi bosanmak oyle kolay değil bazı seyleri goguslemek gerekir bunun icinde guclu olmak gerekir, bu da sizde yok maalasef... . push ;

senin dediğini yapmayı o kadar çok istiyorum ki... inşallah. hele şu mektup işini bi yapayım...

Canım hani susamıyorum diyorsun ya daha susamayacaksin yıllar geçtikçe. limitin sınırın her gecengun dolacak. onun da çenesi daha çok düşecek. yani en azından bizde böyle oldu. benide esım ilk yıllarda itince falan kaldırırdi. şimdi nerde (( yası ilerledikçe olgunlaşır diye dusunurdum. malesef o da olmadı. eskiden küserdim. şimdi eskisi gibi küsmüyorum, ama oda bu sefer nasıl olsa her şarta konuşuyor diye daha beter oldu. eskiden masada falan tartışırken garson gelince susardim. bu sefer o 10 kat konuşurdu. purplem utanıyor milletin icinde cevap vermez diye. şimdi ben de lokanta falan susmuyorum cevap veriyorum. en azından lafı yiyip oturmuyorum. ömür torpusu.( senin evliliğin çok yeni cocuk yok baban arkanda... bence iyi duşun.

Büyük konuşmak istemediğim için sussam iyi de bir şey söylemeden geçemeyeceğim; Beni dövecek ve ben onun beni sevdiğini düşüneceğim? Ya bırak Allahının aşkına. Olmaz olsun böyle sevgi de... Böyle koca da. Affet ama, onca boşanan insan insan değil mi? Elalem ne der diye düşünmek nedir ya? Hiç anlamadım anlamayacağımda.

canım senin eşin aynı benim gibi :/ bende sözlüme karşı aynı eşinin sana davrandığı gibi davranıyorum ama sevmemezlikten değil ruh hastalığı mıdır nedir bilmem ama başka bir şeye kızıp sinirimizi sevdiklerimizden çıkartıyoruz galiba :/ ecrin30 Ne Mutlu TÜRKÜM

canım biliyorum sinirlerin çok bozuk, ama arkadaşımız afedersin demiş sana üslubundan sonra )) eminim ki o da senin tarafınadır ve sana psikolojik destek olmak istiyordur sadece bazı insanlar şevkat ve öfkesini karıştırarak cevap verir :) sinirlenme, sevgiler. icimdeki_sen 17.10.2014 miladim

canım kusura bakma ama iki erkek aynı evde yaşayamazsınız. birinizin kadın rolünde olması gerekiyor değil mi...!

yaşınız çok genç daha 24 yolun başııı eger size ızdırap verirp haytınızı yoran insanları silin gitsin boşanın veya boşanmayın gibi kelimeler kulanamıcam ters bana çünkü kimsenin özel hayatını tam bilemiyoruzz dışardan kolay söylemesi aama sizi karar vermiseinz herney uygulayın vee intihara asla yentenmeyin bu dünyaya bidaha dönüş yok ebedi hayataa böyle şekilde ölüm ızdıraptırr akıılı davranın aielnizi ü<meye hahaınız yokk eşiniz bir aglar iki aglşar aman yapamsaydı boşansaydı dicekkk... sakınn

evet insan kırılabilir ama ben yine de tepkisinin fazla olduğunu düşünüyorum. . push ;

sorunuma direkt "boşan" diye karşılık verenlerini boşanmış olduklarını görüyorum. sanırım herkes en doğru yöntemin kendi yöntemi olduğunu düşünüyor. herkese yorumları için teşekkür ederim. ama bazı arkadaşlar da "ben boşanacağım kızlar bitti bi iş" dememi bekliyorlar, bunun için beklediklerinin farkıdayım. öncelikle eşimi seviyorum evet, çünkü o dünyanın en iyi insanı -öfkeli olduğu zamanlar dışında- öfkeli olması bana ciddi zararlar vermeye devam ederse elbette yolumu ayırmanın yolunu bilirim. sadece eşimin eleştirilmesini istemem, isterdim ki biri bana "senin de hatalarım olabilir, bunları bır gözden geçir önce istersen" desin. diyenler de oldu, beni gerçekten pozitif anlamda düşündürenler oldu. ama kısaca "boşan kurtul" zırvalarının işin kolayına kaçmak olduğunu düşünüyor, bunları ciddiye bile almıyorum. haa, ben eşimden her gün posta posta dayak yiyen biri değilim. şiddetli kavgamız sadece 1 kere oldu ve bitti. bunun dışında genel olarak onun ak dediğine kara demem, benim ak dediğime onun kara demesinden kaynaklı, tartışmalalar, sürtüşmeler yaşıyoruz. bunu sıkça yaşamak beni sinir ediyor sorunum bu. ben sırf bu sebepten "seni boşuyorum ayol!" diyecek bi tip değilim. ama Allah korusun öyle büyük kavganın daha sonra tekrarlanması zaten direkt ayrılık sebebi olacaktı, olmadı, olmaz da inşallah. sürtüşmeler, kırgınlıklar, ayrı odalarda takılmalar beni hayal kırıklığına uğrattığı için çok üzülüyor, daha da aagresifleşiyor, hayattan vazgececek kadar aşağılara çekiyor beni doğru. tutunacak hiçbir şeyim yokmuş gibi beter oluyorum. bir ufacık sorun, geçmişteki tüm ufakları bana hatırlatıp omuzalrıma çöküyor, bunu inkar edemem. buraya yazdığım o bayram gününün mesajı da öyle bir anda yazılmıştı. tüm ufak lekeler birleşmiş hatırıma gelmiş, hepsi beni boğmuştu. öyle depresif bir hale büründüğümü okuyan arkadaşlar da ister istemez panikledi, şaşaladı, boşan da kurtuldan başka diyecek hiçbir şey bulamadılar. iyi de bunu ben de biliyrıoum zaten. bana daha düşündürücü daha başka yardımlar lazımdı. bu benim hayatımsa kimse elbette hak veririsiniz ki neye karar vereceğime karar veremez, ayrıca istedikleri kararları vermediğim için de bana çıkışamaz. bazıları, burada, yazdıklarıma benim penceremden ve empatiyle bakmıyorlar ki bu yüzden de onlara verdiğim cevaplardan rahatsız oluyorlar. kimsenin tesellisine ihtiyacım yok, vah vah tüh tühleri sevmediğim için sorunlarımı çevreme aileme vs. ye açmayı seçmedim zaten. kimse benim aklımdan geçenler ben söylemedikçe bilemez, kendilerince aklımdan geçenlerin ne olduğuna dair laf çevirenler önce aynaya baksın, kendilerinin hayattan gerçekten ne istediklerini bilsinler, sonra başkalarının akıllarını okumaya geçsinler... empati yapmanın ne demek olduğunu herkes bilir göya, ama e'sinden anlayan nerde? burada yazdıklarıyla beni gerçekten düşünmeye sevk eden DOLUNAY oldu. beni düşündürten, nitelikli cümleler kurabilen, kısaca asıl amacı "amaaaan kıııız nolcek boşan da kurtulll" culardan çok daha mantıklı, çok daha yerinde cümleleriyle bana yön verebilecek nitelikteydi, ellerine sağlık diyorum yazdığın her şey için. bir veya iki kişinin yazdıklarına öfkelendim bunlardan biri bana "boşanmaktan korkacak kadar cahilsin" diyen arkadaşın yorumu oldu. diğeri de demin kırmızı yazıyla bunu destekler nitelikte bir şeyler yazmaya çalışmış biri vardı onun yazdıkları beni karşılamadıüğı için üzüldüm. beni anlayamamış bu insanlar, pardon, ben kendimi anlatamamışım böyle demek daha iyi olur sanırım. yorumlara katılan aşağılama ünlemleri "aaaaa kocasız kalmak senin derdin felan... tüm bunlar aşağılayıcı yorumlar ya bırakın arkadaşlar allahınız aşkına... siz de kendi depresif hayatlarınızın öfkesinin burda bana çıkışarak çıkarmayın lütfen. sizin yazdıklarınızı da okuyorum arada.. hiçbirimiz dört dörtlük değiliz. ben sizin yazdıklarınıza yorumlar yapmaya başlasam sizin gibi, ki birazdan başlarım buna, sizler bakalım benim gibi öfkeli yazmaya başlar mısınız başlamaz mısınız... eminim bu yazımdan da pasajlar alıp kendince kaf koymaya çalışanlar olacak, çünkü birileri üstüne almak isteyecek sözlerimi. hayatta kendilerini değerli görmek isteyip reelde göremeyen herkes gibi... herkesin ellerine sağlık burada benim için yazdılar.

zeyshan sağol kardeşim, yapmaya çalıştım bunu bir müddet. ama bunu da yapamadım. çünkü ben sabrettikçe beni öfkelendirip üzmek için daha çok sözel saldırıda bulunuyor, ben de madem istediğin bu, al sana diyorum, karşılık veriyorum. verince de "sen nasıl karısın senden bana eş olmaz" oluyor anladın mı... çıkmazdayım... yani ben yemin ediyorum susmaktan, konuşmamaktan başka çözüm bilmiyorum. inşallah konuşmaz benle diyorum, inşallah odama gelmez. aynı evde karşılaşmak istemiyorum onla. çünü biliyorum sataşacak bana. o pis huyu yok mu... bile bile... kavgalarımızın yoğun olduğu dönemde midemde çok yoğun asit oranı çıktı gastritmiş, doktorun verdiği ilaçlar işe yaramayınca psikolojik kaynaklı olduğunu anladı şimdi ben bu mide ilaçlarını 4 ay en az kullanıcam. bunu biliyor. buna sebep ooooo. bunu biliyorrr... stresten kaynaklı olduğunu doktorun kendisi söyledi. anlatacak öyle çok şeyim var ki... sus diyorsun bana. sus... susmak ne zor... susacağım tepki vermeyeceğim diye kaç kere söz verdim kendi kendime bilemezsin. daha bugün söz verdim kendime... bir soruyu o kadar çok tekrarladı ki cevap vermek zorunda kaldım, onla konuşmak zorunda kaldım.. sonra yalvardım ona "ne olur yalvarıyorum git bu evden git görmek istemiyorum seniiii" yalvararak rica ederek söyledim bunu... çünkü dayanamadıma rtık... psikolojim alt üst oldu bnenim. ve biliyor musunn kendi yaptıklarını görmüyor sa kendi yaptıklarının bendeki zedelerini gördükçe bana hastasıns en damgası vuruyor... hastasın... durup dururuken ben böyle yıpradım di mi... namaz kılar dua edersin bir de... sünneti uygularsın bir de... onun yüzünden Allahım afet beni yaptığı ibadetten soğudum. nasıl müslümansın sen diyorum... sernin kıldığın namaz kabulse ben kılmam diyorum... tabi iyice deliriyor ben böyle konuşunca... bak görüyorsun işte. bir dokun bin ah işit bendekki arkadaşlar... benim anlatacak kimsem yokkkkk beni anlayacak kimse yok çevremde... kimseyi üzmek istemiyorum... gecende endoskopi yaparlarken narkozla uyuttular beni. öyle tatlı bir uykuydu ki anlatamam... bir şehrin ışıklarının sönmesi gibi... beynimdeki tatlı uyuşuklukla tüm ışıklarımsöndü... uyudum anında... keşke diyorum... o narkozdan bende de olsa... alsam şöyle bir... şöyle bir uykuya dalsam... korksa öldü diye... mahvolsa... kahrolsa... ama ölmesem... çünkü korkuyorum..

geçen bi evlilik terapistini dinledim diyor ki erkekleri idare edin... alttan alın tamam haklısın diyin susun yoksa evde kalırsınız şok oldum hatta devam etti bende eşime öyle yapıyorum dedi sinirli olduğuna üstüne gitmem tamam hayatım derim susarım ama kendimide ezdirmem tatlı dille istediğimi yaptırırım dedi... şimdi şunu bilmiyorum eşiniz aniden mi saldırıyor size yoksa tartışmaktan bunalıp mı... iki türlüsüde kötü ama tartışmakla ilgisi varsa biraz alttan alın siiniri yatışınca konuşun... çok zor biliyorum babamda çok sinirli hatta ilaç kullanıyor ama anneme el bile kaldırmadı... annem o fırsatı vermiyor babam sinirliyken hep susar derdi neyse sakince anlatır.. babam çok sinirli anında elinde bardak sıkıp kıran birisi... madem seviyorum diyosunuz tatlı dilli olmaya çalışın... yok olmuyorsa adam pat diye vuruyorsa boşanın eziyetle hayat geçmez benim babam küfürde eder eşyalara zarar verir kumanda kırar ama anneme el kaldırmaz erkekler garip illa bi yere saldırmalarımı gerekiyor ya bunlarda kötü şeyler ama keşke bölede olmasa

ben de arkadaşla aynı fikirdeyim canım. bu şekilde muamele görmekten ben de nefret ederim ama hiçbir şey şiddet kullanmayı haklı gösteremez! anlayabilmek ve anlaşabilmek dileğiyle...

susturmak değil ki yaptıkları gayet normal tepkiler, filme konsantre olmuş duymak istiyor bunda sinirlenip, ortamı terkedecek ne var? P purplem

hakikaten mi ferege... ama o tepkiler normal mi... hadi ben hata yaptım... y ada ben eşiyim yaaa ne olacak ki yabancısı mıyım... hakkaten yorumunla şaşırttın beni ve farklı bi açıdan baktım bitmek bilmeyen erkeklik gururu ha. benden gururulu mu acaba...

canım biz susmak derken susup küsmekten bahsetmiyoruz. Kavgayı sürdürme diyoruz küsme de herzamanki gibi konuş gülüş eşinle, sen böyle yaptıkça zaten kavga çıkmaz o da zamanla anlar hatasını. Diğer türlü hep üste çıkmaya çalışır sorunlar daha da büyür. allah yardımcın olsun canım tetemi şeker kız

çözüm yolların hoşuma gitti. ve tespitlerin de çok doğru , beni anlamışsın teşekkür ederim. evet bir mektup yazmak, durumumu ruh halimi iyice anlatıp ona göstermek çok önemli. çok sağol. çünkü ben de duygularımı ifade edemeyen biriyim. her şeyimi öfkeyle ifade ediyorum artık. kırılsam utansam bile öfkeleniyorum kendi içimde. en iyisi yazmak. ailem için yaşıyorum dedim evet. hani dedim ya bazen öyle yumuşak bir mutluluk sarıyor ki beni onsuz olamam diyorum ki ben onla yağla baal olduğum zaman o o haşin hallerinden sıyrılmış oluyor tabi ki, kim kendine öfke kusanı aynı anda sevebilri ki... nefrete nefret... ama... keşke kendimi ona doğru ifade edebilsem. keşke... anlatabilsem... P purplem

ne güzel tavsiyeler bunlar. ne güzel tecrübe etmişsin.. karşınızdaki kocanız değil de en büyük düşmanınız sanki... uzun vadede kazanılan şeyin ne olduğunu çok merak ettim. ne kazandınız? tetemi şeker kız

Eşinin tek derdi kendi otoritesini kurabilmek, seni susturmak. İstiyor ki ne yaparsa yapsın senin yüzün düşmesin, sözünden çıkma, onunla ilgilen, lafının üzerine laf söyleme, demişsin glzrkndl. haklısın, çünkü ailesinden öyle görmüş. mazlum bir kayınvalidem var. erkek egemen kocası başında kayınpeder başında herkes ona iş buyurur. o da sineye çeker. kim ne görürse onu yapar arkadaşlar... maalesef... ben ona çok defa dedim ben senin annen gibi olamam diye... o da nasıl karşılık verecek tabi, aşağılamak için: olamazsın da zaten!!!!! serranur, senin dediğine gelince... ben de tvde dayak yiyen kadın gördüm mü hüngürt hüngür ağlıyorum, özellikle ayşe paşalı cinayetinde o kadının yüzünü her gördüğümde mahvoluyorum. ama ben kednime bir söz verdim. onun gözü önünde ağlamayacağım. ağlamamak için deli gibi tutuyorum kendimi. gidiyorum odaya kapanıp ağlıyorum. neden biliyo musun... bir keresinde öyle kırılmış incinmiş karşısında ağlarken bana:" yalandan yere ağlama, kendini haklı çıkarmak için ağlıyorsun, tüm ağlamaların yalana, başka bir şey değil" dedi diye...))): halbuki ben tüm masumiyetimle ağlamıştım... sonra anladım... kocanın karşısında ağlamayacaksın... çünkü dost sandığın o insan senin gözyaşalrınla dalga gecebiliyor onları senin iki yüzlülüğünün göstergesi gibi görüp alay edebiliyor.. yazıklar olsun ki öyle... güçsüzlük olarak gördüm bunu... ağlamayacağım!!!! onun karşısında acınacak konumunda olmayacağım >!!!! çünkü benim eşim seninki gibi değil serranur... benim eşim benim ağlamamı umursamayacağını ben öğrendim... ve ben 1 kere öğrenirim. öğrendim mi de o fikir sabitlenir bende... onun önünde ağlamak mı! uzun süre oldu onun önünde ağlayalı! hani bir söz vardır... ağlayacak bir omzun olduğu sürece ağlamanın bir anlamı vardır... ben yalnızım... . push ;

kenardan konuşulması o kadar kolayki, ben bu tecrübeyi yaşadım, agzımı açmadıgım zamanlarda bile kavga çıkaracak bişey buldu, bir tarafta bana deger veren insanları görüyordum, bir tarafta bu psikopatı, ve psikolojim daha çok bozuluyordu, degerlimiyim degersizmiyim de kaldım ama o "taşı" etegimden attım rahatladım, zamanla insan çok degişiyor, bu duruma ayak uydurayım derken, biaz daha sabr edeyim derken, daha da kronik hal alıyor durum. çıkarı yok. kesin söylüyorum bunu çıkarı yok. o demir leblebinin afedersin çıkışı daha sonra öyle zor oluyorki, onu yutmamak için elinden geleni yap. S

Çok üzüldüm arkadaşım. bende eski günlerimi hatırladım. Benim eşimde birkaç kez el kaldırdı bana. Evliliğimizin ilk yıllarıydı. Bütün ömrüm böyle geçicek sandım. Biz 6 yıl birliktelikten sonra evlendik. Evlenmeden önce de sinirine hakim olamazdı. Bir şeyleri kırar döker sesini yükseltirdi. Yani ben bile bile evlendim. Evlendikten sonra ilk zamanlar kavgalarımızda duvarları kapıları yumrukladı. Bağırdı çağırdı küfür etti. Hiçbirine cevap vermedim. sonraları da birkaç kez tokat yedim. Bir keresinde yere düştüm ve belime tekme attı. Çok canım acımamıştı fakat o an öyle bir pişman oldum ki onunla evli olduğuma.1 dakika sürmüyordu sakinleşip, pişman olup özür dilemesi. Yalvarırdı kafasını vururdu duvarlara, ağlardı. Nasıl yapıyorum sana bunu ben diye. Karşılıklı ağlaşırdık. Bende deli gibi milleti düşünürdüm, başkaları ne der? ailem üzülmesin, onun ailesi duymasın, aman komşular sesimizi duymasın. İnan her haklı kavgamda susmuşumdur. Çünkü ben cevap verdikçe daha çok bagırırdı. Bu konu dışında inanması güç ama beni deli gibi sevdiğine eminim. bende onu canım kadar severim. yaşamayan arkadaşlar eminim şunu düşünür;size vuran adamı nasıl seviyorsunuz? bu sorunun cevabı yok. Şimdi 3.5 yıllık evliyiz bana el kaldırmayalı 2 yıl oldu. diğer konularda çok anlayışlıdır, iyi bir insandır, düşüncelidir. uyumludur.. her gün söyler sevdiğini, tv izlerken bile yanından ayırmaz, illa sarılacak öpecek. ama yaşadıkları hiç silinmiyor insanın. hele ki anne babası tarafından el üstünde tutulmuşsa.. zor,, çok çokk zor.. hala çocuk yapmıyorum. bir gün onun yanında da bana vurur diye. şimdi sorsalar bana, bir kez daha dünyaya gelsem yine eşimle evlenirdim. onu çok seviyorum. bu arada bende hafif bir bel kayması çıktı. fizik tedaviye başlayacağım. muhtemelen doğuştanmış ama ben eşime belime tekme atmıştın darbe sonrası oluşmuş dedim. kahroldu, acımadım.. acımayacaksın..3 kez evlilik yapmış bir büyüğümden öğrendim bir cümle var; ''her koyun kendi bacağından asılırmış'' yani her şartta yalnızsın. eşinle tek yürek olduğunu sansan bile satranç gibi evlilik.. Allah yardımcın olsun..

tetemi yaa son cümlen on numaraydı. yine güldürdün beni. gülüyorum ama hani acı bi gülme bu anlarsın... tanımıorum etmiyorum seni ama, sevdim seni can u gönülden diyorum bu lafı... leblebiyi en başta filtrelemek... ): leblebi bi kere yutağa kadar geldi... oralarda oyalanıyo. bayramdan sonra ilk fırsatta iyi bir psikiyatriste gitmeliyim. hatta gitmeliyizzz. eşimin iyi taraflarını iyilik ve fedakarlıklarını da unutamam Allah yukarda. amma velakin terazinin iki kefesi varsa ikisi de dolu. bi tarafı boşaltmadıkça rahata eremem. kötülük tarafı boşalmadıkça iyinin de önemi kalmıyo.

sağol kardeşim, kendimi çıkmazda görmemek için kendime başka yollar açmaya çalışıyorum inşallah. kendi eklemek istediklerim var. sevginin tek başına ilişkiyi yürütmeyeceği çok aşikar, bazen yalnızlık ve moralsizlik beni ucurumun diplerine cekmese ben kendime daha çok inanıcam, güçlüyüm diyeceğim, ama güçlü olmak ayda bilmem nr kadar maaş almakla da olmuyor, babanın anneninsnein arkanda olmasından da olmuyor ki, güçlü olmak içten, yürekten gelecek... tüm dünya arkamda olsa da ben içime kapanmış olsam neye yarar di mi...

24 yaşındasın. Bu gencecik yaşta sana dayak atan adamla olmaya devam ediyorsun ve sunduğun sebepler gerçekten çok komik. Kime ne ki senin ayrılığından? Kim sevinirse sevinsin? Hem onca soru sorulacak diyorsun, sorarlarsa bu konuda konuşmak istemiyorum dersin. Geçiştirirsin. Hem herkes acı çeker, arada bi onları bazı şeyler vesilesiyle hatırlar. Bu normal. Ama o acının etkisi geçince hatırlasan nolur ki? Zaten bitmiş gitmiş bir olay olmuş olacak zaman ilerledikçe. Boş boş konuşacağını düşündüğün, "herkes" dediğin o insanlar yemiyor dayağı senin yerine. Genç bir kadın olarak biraz kendini düşünmelisin, başkalarının ne diyeceğini değil. tetemi şeker kız

işte ben de senin gibi güçlü olmak istiyorum, tek başına dimdik durmuşsun işte... beni etkilesin olanlar ama sırf bunlara taılıp kalıp kendimi aciz görmeyeyim, yaşananlar beni güçlendirsin, öldürmesin istiyorum. bunu nasıl başardın bilmiyorum ama kardeşim, bu işin içinde olmazsa olmaz "sabrın" olduğuna eminim. kimbilir sen de ne zor zamanlar geçirdin, ama kazandın değil mi? Allah senin dirayetini vermiş, senin için sevinçliyim. Neler yaşadın? nasıl baş ettin? ve nasıl kendini yetiştirdin bu evlilik okulunda? bunu senden dinlemeyi gerçekten isterdim. henüz birbuçuk yıllık evliyim iki bile olmadı... ve tökezleyip duruyorum. bana engellerini aşmış senin gibi birilerinin deneyimleri lazım.

fırlama seni

haklısın ilk sayfada her şeyi daha ne açıklayıcı yazsam bunlar da olmazdı. bunun da farkındayım.

sana bolca mutluluklar dilerim. dilerim ki, bebegini sag salim kucagına alır anneligin kadınlıgın tadını doya doya çıkartırsın. sabır güzeldir, ama degişene tabiki, kısmet meselesi, inşallah sırf sen hamilesin diye yapmıyordur bunu tekraren söylüyorum tüm kadınların mutlulugu beni de mutlu ediyor üzüntüsü ise bi o kadar üzüyor, sevgiler tetemi şeker kız

çok dogru...

ohaa! hadi tabağı çanağı fırlatsa neyse direkt suratıma daldı diyorsun. buna "hayvan gibi dayak yemek" denir kusura bakma ama bunu nasıl kabulleniyorsun canım benim.

evlilik zor zanaat... sizin iyi olmanız için ikinizden birinin isteyerek değişmesi lazım, ya o sinirlenince derin nefes alıp yatışacak elinin ve ağzının ayarını bileceek, ya da sen susacaksın, karşısına dikilmeyeceksin yoksa iflah olmazsınız yıpranırken o güzel sevginiz de tükenir, yazık olur, senin kocan severken öldüren tiplerden, zamanla o kadar zor gelir ki, beni sevme lütfen bile diyebilirsin, boşanma işin en son kısmı, önce mücadele etmek lazım, bir süre ayrı kalmanız iyi gelebilir ama bu ayrılığı kimseye söyleme, evden uzaklaş ona da bir mektup yaz ama ailene söylememesi için tenbih et, öyle ortalıklara düşüp seni aramasın, günlüğünü okuyabileceği bir yere koy, bir de kendine senin gözünden baksın tetemi şeker kız

ferege, güüldürdün beni akşam akşam ( valla bak kardeşim yanlış anlama dalga geçmiyordum ciddi güldüm... ( ama işte sen de yanlış anlamışsı bak, hadi sen beni tanımıyosun, o benim eşim ve yanımızda kardeşim var. çocuğun yanında höykürmesi gururuma dokundu, ne var ne oldu sakin olur musun biraz dedim diye dünya başına yıkıldı adamın ( ve tetemi, teşekkür ederim düşünüyorum söylediklerini. manik depresif konusunu da araştırmaktayım. T

açıklarsan çok sevinirim. ne manada. yani mutlu olacağıma inanıyorum. pollyannacılık mı oynuyoırum? samimi soruyorum.. dış gözler hap daha tarafsız bakar çünkü... T

ne güzel yazmışsın önemli olan senin güçlü olman; kahkahayım; Öyle anlar yaşadım ki evliliğimde anlatsam şaşırırsın; Ancak hayatımın ilkiydi bu yaşadıklarım Bazı şeyler bizim elimizde olmuyor yaşanıyor malesef Kendimi çok çaresiz hissettiğim dönemler oldu Burda bile paylaşmadım Ancak tek başıma kendime olan inancımı kaybetmeden yaşadıklarımı atlattım Kendime inanmayı bıraksaydım hayat zordu benim için Şimdi bakıyorumda bu yaşadıklarım bana tecrübe ve güç olarak geri dönmüş... Neden bunları yaşıyorum diye üzülme Herkezin başına gelebilir hayat bu Sen içindeki seni sağlam tut... ama çözümünüde sen yarat...

benimde kocam cok sinirlidir.. ama sizin esiniz cok abarti.. dayak zaten basli basina bir sorun.. size deger vermiyor esiniz.. cok üzüldüm gercekten. aileniza anlatin konusun rahatlayin.. onlar size destek olsunlar.. esiniz beraber yasanilmasi cok güc görünüyor.. Allah yardimciniz olsun.. P purplem

canım, yaşın 24. evliliğe 2 yıl önce karar vermişsin, 22 yaşında. o yaşlarda insanın dünyası bir değişik oluyor. hayatta her şeyin kendi kontrolünde olabileceğine, değiştirebileceğine inanıyor. ama o yaşlarda alınan yaralar insanın en güzel geçmesi gereken yıllarını, gençliğini öyle etkiliyor ki insanın kişiliği bambaşka bir hal alabiliyor. senin nickin kahkahayım. ama şu yaşadıkların bu neşeli kişiliğini değiştirmiyor diyebilir misin? demek istediğim, gerçekten çok iyi düşün. boşanmak istenen bir şey değil, çok çok zor. insanların tepkileri, soruları, dediğin gibi sinsi yılanların senin üzüntünle sevinmeleri... bunlar çok kötü, istenmeyen şeyler. ama bir seçenek bu adamın değişmesi, ikinci seçenek yolları ayırmak. eğer ikisi de olmuyorsa üçüncü bir seçenek yok: dayak yiyerek, kötü muamele görerek hayata devam etmek bir seçenek değil. intiharın seçenek olmadığını söylememe ise gerek bile yok. bir tek şunu merak ediyorum: uğruna yaşadığın ailen, üstüne titreyen ailen elin oğlunun gelip, seni alıp küçüük yaşında dövdüğünü bilseler ne hissederler? bir tek bunun cevabını ver kendine. umarım senin durumunda olan herkes için en doğrusu olur. senin için de, herkes için de... tetemi şeker kız

öncelikle sana şunu söylemek istiyorum, boşanırsam insanların yüzüne nasıl bakarım demişsin, boşanmak seni insan içine çıkamaz hale getirecek bir ayıp değil. yalnız sanma ki sana boşan diyorum, sen ne biliyorsan öyle yaparsın ama boşanmanın utanacak bişey olmadığını anlatmaya çalışıyorum. sana önerim bizimle paylaştıklarını bir de bir psikiyatriste anlat, ama bu sefer başka bir doktor olsun. uzman yardımı sana iyi gelecektir.

kendimi gördüm ya... )): sadece ben senin kadar susamadım... haksızlık görmeye dayanamazdım çünkü... Allahım inşallh bozmaz mutluluğunu, inşallah yüreğin öyle ferahlar ki ve bir daha asla asla öyle kötü saatler yaşamazsınız... çok dua et...

Boşanır mısın, kalır mısın bilemem ama çocuk doğurma, onu da yaşadığın travmanın içine sokarsın. Sinirlendiğinde annesini döven bir babaya şahit olmasın. Ayrıca neden sen çaba gösteriyorsun? sen bunları hissederken eşin napıyor? sen onu sinirlendirmemenin, böyle bir evliliği sürdürmenin çarelerini ararken, o öfkemi kontrol edemiyorum eşimi dövüyorum diye düşünüyor mu? Mektup yazarsan nolacak? en fazla eşinin gözünden bir iki damla yaş süzülür, sonra yine devam eder. Sana vurmak istemeyen adam daha ilk tokadında öfkemi kontrol edemedim naptım ben diye üzülüp bunun çarelerini arardı. 24 yaşındasın çocuğun yok boşanamam diyorsun peki hep böyle mi gidecek eminim bir kaç sene içinde çocuk da doğuracaksın hepten çıkmaza gireceksin. Sadece kadının çare aradığı evliliklerde erkeklerin kendini düzelteceğine inanmıyorum. tetemi şeker kız

öğretir misin kadın nasıl oluyor? lütfen...

sağol tavsiyen için. ama efelik damarım olduğu için zaten dalaşıyorum eşimle. kadın gibi sus pus olup da sesimi çıkarmasama yağ ile bal olurduk şimdiye çoktaaaan... efeliğim dokunuyor zaten.

bitanem, seni üzmek istemem, bu sitede bir birimize destek için varız, ama kocan sorunlu bir psikolojide ve degişecek bir durum olmayacak. ilk yazımı okudun büyük ihtimalle, sen bilmiyorsun ama beynin sana sinsice tuzak kuruyor, kendini kandırımaya itiyor seni, tabi herşey senin iradene baglı, Allah büyüktür deyip devam edecegin sürece böyle devam eder Tanrı bize mantık akıl vermiş, evlilik sürecini film şeridi gibi gözünün önünden geçir, görüyorsun degilmi aynı hataları terkrar tekrar yapıyor, iradeli ve güçlü bir kadınsın, böyle bir insana çocuk dogurmak, aynı evde yaşamak, evli kalmak mantıksızca, belki duygularına kualk asıyorsun ama duygular zamanla körelecek bu gidişle biliyorum düzenini rahatını da bozmak istemiyorsun, ama azacık aşım agrımaz başım de kararını ver, sen dogru kararlar verdikce Allahın sana verdigi bu cana hürmet edip onu korudukca tanrı da senin karşına güzel kısmetler çıkaracak eminim buna. öptüm

ağzına sağlık arkadaşım kesinlikle sana katılıyorum. bu arada konu sahibine karşı bazı arkadaşların yaklaşımını hiç doğru bulmuyorum. Yardımcı olduklarını mı sanıyorlar gerçekten? anlamıyorum. karşılıklı kelime oyunları, garip imalar.. arkadaşımızın zaten psikolojisi hassas şuan bir de sizlerle mi laf yarıştıracak? destek için burada olduğumuzu unutmayalım..

şu konudaki muzdaripliğimi fark etmen beni öyle mutlu etti ki... sağol kardeşim... sağol... dediğini yapıcam...

Boşanmak zor bir iş anlıyorum, biliyorum. Ama bu dayakları yemek daha mı onu kolay anlamıyorum. Şimdi buraya yazdınız, içinizi döktünüz eeee? Ölümüne dayak yediğiniz adamı seviyorsunuz nasıl boşanacaksınız di mi? Size ne diyelim isterdiniz, amaaaan erkektir döver de sever!!!!!

artık buna havermiyor da degilim, çünkü bi kaç gün başlıgı takip ettikce arkadaşımızın psikolojisinin bu oldugunu bende anladım, o kadar akıl vermeme nasihat vermeme ragmen, yine aynı şeyler uzerinde durdu. kahkahayım, insanlara hep kahkahasını göstermek isteyen psikolojili bir nick zaten. sevgiler.

çok zor canım yaa bunları okuyunca bende böyle olacağımgibi geldi bana 5 yıllık birlikteliğim var.. ve aşırı sinirlidir.. anlattıgın gıbı olur olmadık yere bagırır agzından cıkanı kulagı duymaz. en ufak bişeye ya mesela topuklu gıymemı ıstmıyor.. bı gun yanında giydim. vay sen nasıl topuklu giyersin ama nasıl bagırıyo siniri gözlerinden oknuyo bakakalıyorum bende bu kadar abartılırmı ya dıyorum sen beni şeyine takmıyosun dıyo bu seferde ufacık seylere saatlerce kızıp kırıyo beni.. üstelik evli bile degiliz... galiba evliligim seninki gibi olacak.. ve hiç özur dılemek gonul almak nedır bılmez.. bende seviyorum onu oda beni.. dedıgın gıbı bazen oyle guzel anlaşırızki.. o halleri yok olur gözümde.. bu sebepten dolayı ayrılmayıda gozum yemıyor o bagırıyo küfrediyo bende sessiz sessiz siniri geçsin diye bekliyorum.. seni çok iyi anlıyorum ben hayattan soğutuyo bu durum.. ama bazende öyle mutlusunki o anlara katlanmaya değer gibi geliyo işte

hemen hemen aynı durumdayız benim eşimde aynı. o suratıma dalınca bende onun suratına dalar oldum ne saygı kaldı nede etmediği hakaret. bayram günü baba ocağındayım üstüne üstlük karnımda her ağladığımda ağlama anne dercesine tekme atan bebeğimle birlikte. Ne yapacağımı bilmez halde boş boş ekrana bakıyorum kulağım telefonda hala bir umut ama ararsa ne diyeceğimi bile biliyorum. Seviyor diye kendimi oyalama çabalarım sönmek üzere. Bastırıldım sindirildim kurtulmaya çalıştıkça dahada kötü olur mu kaygısındayım. Allah yardımcımız olsun

canım yeni gelişmelere çok sevindim... eşinde seni çok seviyor zaten buna emindim ama yazık yaa korkutmuşsun adamcağızı:)oh olsun tabi o ayrı:) bak göreceksin, karşılıklı davranışlarınıza dikkat ettiğiniz sürece yaşam kalitenizde yükselecek... mutluluk hormonlarıyla bedeninizde sakin ve mutlu olacak:)bir parça huzurun derdindeyiz biz:) sende kendindeki hataları görmüşsün.. ee eşinde görmüş olmalı.. çok güzel şeyler bunlar... sana önceden yaptıklarınıda sil at kafandan... bunun yerine asla bunların tekrarı olmasın diye çabana devam et... zaten belli bir zamandan sonra herşey rayına oturacak.. ufak tefek tartışmalar olmayacakmı?olacak tabiki... ama cam çerçeve inmeden:) 2 dakikada bir öpücükle gönül alacak cinsten tartışmalara her zaman açığız:) canımmmm çok sevindimm... bir şeyleri yıkmayı değilde kurtarmayı seçmişsiniz... işte önemli olan da buydu.. öpüyorum seni.. kocoşunla ömür boyu mutluluklar dilerim:)

sadece ılk sayfada yazdıkalımı okuyup devamını okumadıgınız cok bellı. bunun cahıllıkle hiçbir ilgisi yok. bosanınca mıllete hesap vermek ıstemeyen bı ınsan olmadığım için milleti çekemeyeceğimi anlatmaya calıstığım için yazdım. yorum yapacaksanız hakkıyla yapın. ya tamamen beni dinleip de kunusun ya da susun. tetemi şeker kız

şu an... sadece çaresizlikten yazıyorum... bayram günü... yapayalnızımm... başka arkadaşlşarın eşleriyle sorunlarını okudum. herkes neden hakkını aramadınneden ailenden yardım istemedin bilmem ne... herkes kendince çare bulmaya çalışmış birilerine ama aslında yardım denen şey zarar da verebilir... ben biraz farklı bakıyorum.. yaşadıaklarıma bakarsanız anlarsınız. iki senedir evliyim. ikimiz de sözde okumuş kültürlü insanlarız eşim çok sinirli biri. hemen öfkelenen hemen patlayan... hemen alınan. alındı mı benden uzaklaşan... ona yaklaşamam. ya kırıcı laflarına maruz kalırım ya da sert hareketlerine ... ama bir yandan da kendisiyle ilgilenmezsem bunu kavga meselesi yapıp olayı daha da alevlendiren. 2 senede neler yaşamadım ki. bir 10 gün yoktur ki dalgalar kabarmadan durgun şekilde geçirmiş olalım. hep mi bir şeyler olur hep mi sürtüşmeler olur ondan bundan yaaa... Alışamadım huylarına herhalde. atıyorum film seyrediyoruz konuşmaya başladı, ben bi saniye şurayı duyayım dediğimde öfkelenip dırdırlanıp kalkıp gidiyor güzel bir aksamı rezil edebiliyor. veya evdeyiz kardeşim bize mesela, o an bir şeye aniden öyle bi tepki veriyor ki mesela tvde gördüğü bir sahneye, bağırıyor söyleniyor, kardeşimle ben aval aval bakıyoruz ona, sonra ben müdahale edince " sakin ol ya" falan diyince bana birsürü laf çarpıp ortamı terk ediyor. araba sürüyorum olur olmadık bağırıyor bana. hiç bekllemediğim zamanlarda beklemediğimi tepkiler veriyor. yani durup dururken dışarıdaki bir kişiye sinirlendip onun arkasıdan söylenmesi bile beni kırabiliyo sanki üstüme alınıyorum, sinirlerim bozuldu sanırım n eyapayım. bu sefer ben de ona kzıyorum, onun kızması beni kızdırıyor anlatabiliyor muyum... öfkesi beni çok üzüyor. kırılıyorum. ağlamamak için zor tutuyorum kendimi. evde bir şeyin yeri istediği gibi olmasın bu niye böyle bu niye söyle, bu niye burda vs vs vs svs vsv. o kdara çok konuşuyor ki... gururum inciniyor... ben bir bayanım bu evin hanımıysam bi bildiğim var bırak bildiğim gibi yapayım. veya akşama kadar çalılşıyorum yorgunum o bardağı da oraya bırakıvermişim alırım ya arkamdan kovalayan mı var ne dir yani... ufacık şeylerden bana dırdırlanmaları huzurumu bozmaları... beni sanki bilerek hırpalıyor... sözleriyle yaralıyor... üzmeye çalışıyor. yeni bir şey alıp giydiğimde ilk yorumu mutkala kötüdür. geçende deri ceket aldım baktı baktı yan yan. ne biçim şey o dedi, daha güzelini bulamadın mı felan. ben aynı çocuk gibi neşeliyim ona güzel aldığım bişiyi gösterecem hevesimi kursağımda bırakıyor. mutsuz ediyor yaaaaaa! böyle ufak tefek şeyleri geçtim büyük sorunlarımız da oldu bundan 7-8 ay önce şiddetli kavga ettik. . babam aldı götürdü beni. 3-4 gün babamlarla kaldım. o üzür diledi çok pişman olduğunu belirtti bir daha olursa babam zaten ayıracam sizi dedi. babam kesinlikle tekrar ederse bu işi boşanmaya götüreceğim dedi. bu denli bir daHA TEkrarlamadı. ama sözel incitmeler yok mu. ah onlar beni mahvediyor. 24 yaşımdayım ve bitiriyor beni yaaaaaaaaaaaa gencecik hayatımı yiyor. çekemiyorum onu artık. ama ben onu çok da seviyorum aynı zamanda. biliyorum o da beni seviyor. bu yüzden ondan ne tam vazgecebiliyorum ne tam bağlanabiliyorum. ruhsal durumumuz iyiken öyle iyi oluyoruz ki millet bize imrenerek bakıyor. kötüyken de çok kötüyüz. şimdi ufak tefek ittirme kaktırma oluyor. ama bir süertüşme, laf dokundurması felan oldu mu günlerce soğuk oluyoruz birbirimize, gerekince konuşuyoruz o da konuşma dedinrse resmen kırmak için ezmek için konuşuyoruz. evde başka odalarda takılıyoruz. evli gibi hissedemiyorum kendimi. onu seviyorum ama niye böyleyiz )): ben böyle bir hayat için mi evlemdim. bunu mu hak ettim. ben bunlarımı hak ettim. ağlamaktan gözlerim şişiyor soranlara çok uyudum diyorum. sorunlarımı tanıdıklara anlatmak istemiyorum çünkü sonraları her karşılaşmamızda bana soruyorlaer hatırlatıyorlar o anlattıklarımı. o anda ben unutmuş olsam bile haTIRLIYORUM tekrar yaşamıs gibi oluyorum. ben unutuyorum ama anlattığım kişiler unutmuyor maalesef. annemi üzmek istemiyorum kadın gün yüzü görmedi zaten benden de üzülsün istemiyorum. babam çok sinirli biridir. anlatsam daha bu sabah yoktan yere beni kapıya itip çarptığını hemen alacak beni ortalık karışacak işi bizi ayırmaya götürecek. ggöze alamıyorum. işlerin kulaktan kulağa yayılmasını herkesinbizi konuşmasını her bakanın bizim yaşadığımızı bilmesini istemiyorum. eşimin ailesinin sevmeyeni çok. bir lafı anlatırsan herkese yayılır ve eşin ailesi ne kadar da olsa kendi oğullarını tutar. erkek evlat hastası tipler hepsi. daha önce anlattım da anlattığımı duymayan kalmamış. aile içi özel meselelerimi anlatacağım kimsem yok kısaca. arkadaş dost var. ama anlattın eee? çok çok diyeceği dayanamayacak haldeysen gel kal bende. bu da bir gün ik i gün olur. ayrıca ben eşimi seviyorum. ondan ayrılmak istemiyorum ki. ama bunları yaşamak da istemiyorum. o da çok pişman oluyor o da allak bullak oluyor hayattan soğuyor kendni deli gibi sigaraya veriyor. ama çözüm? iki zıtız. kedi köpek gibi. bazen çoooooooooooook iyiyiz çok çok çok... onun tadını anlatamam, iki insan birbirini bu kadar sevebilir... bazen de yiyoruz birbirimizi... psikolog desen. gittim hatta gittik. bana ilaca ihtiyacımın olmadığını söyledi o kadar yazın dediğim halde. eşim zaten 2 dk. durdu çıktı. kısaca hiçbir işe yaramadı. ben kendime zarar verecek davranışları bıraktım. annemi düşünüyorum bilse ne kadar üzülür. sırf onun için yani annem için kendimi psikolojimi iyi tutmaya çalışıyorum. rol yapıyorum aileme genelde. bu sabah kahvaltı hazırladım ona, dün geceden kızgındı bana. baktım onca hazırladığım şeye bakmıyor da her zamanki pis inadı yüzünden kuru ekmek yiyecek kenarda. ben de dedim eğer yemiyeceksen bunları çöpe dökkecem. benim bunu dememle eliyle yüzümü ittirmesi bir oldu. ben durur muyum ben de aynısını yaptım ona, gene tekrarladı ben tekme attımm bacağına bu sefer benim tekmeme de beni boşluğa iterek cevap verdi. tabi ben dengemi yitirip kapıya çarptım, elim incindi. sonra sarıldı bana bir şey oldu mu diye... bugün bayram gitmediğimizbiirsürü insan var. ve ben evde yalnız o gitti geziyor milleti. hiç utanmıyor mu bensiz. elimi incitti boğazımda yüzümü ittiği için denk gelmiş tınak izi var. ve özür bile dilemedi benden diyor ki ben çıkıyorum gelcen mi. ya nereye gelecem senle. önce özür dile. yaaaa nfret ediyorum bu durumdan... yaşıyorsam ailem için yaşıyorum annem babam kardeşim için. onlar için. onların bana ihtiyacı olduğunu düşündüğiüm için. bir gün ölürsem hastalıktan veyaa canıma kıymaktan sebebi eşim olacaktır. bunu günlüklerime yazıyorum. şimdi buraya da yazdım. okuyan da şahit olsun. intihar niye mi? çünkü birsürü insana hesap vermekten kurtulacam kısa yoldan arkamda müsebbibim eşimdir yazarak gidecem. o çeksin arkamdan. ama intiharın verdiği azapppppppppppp... ebedi cehennem... boşanmaksa... niye... nasıl... boşanırsam kimin yüzüne dayanabilirim, sorgulayan soran merak eden bakışlara nasıl tahammül ederrim. bu şehri komple terk ederim daha iyi.. ailemi bir daha görmeye gelmem gelmem. beni gören çevredekiler bana acılarımı hatırlatır, bana sorular sorarlar... şu an ezan ojunuyor ve ben ağlıyorum yine... yapayalnızım ve... ve derd, ime derman yoooooook bazen diyorum uyku bastırsa şöyle tatlısından. uyusam ve bir daha uyanmazsam.

nasıl kadın gibi olunur diyorsun... erkek gibi dikilirim karşısına diyen sensin. madem erkek gibi olmayı bu kadar iyi biliyorsun. tersini dene R rouges

canım elbette eşinin tepkileri abartılı ve bu hareketlerine bu kadar tepki vermesine gerek yok ama çoğu kişi bu duruma sinir olabilir. Bi de klasik erkek işte çocuk gibiler maalesef bak canım mavivesiyah arkadaşım da sinir oluyormuş. Belli ki aşıksın ve ayrılmak istemiyorsun. Erkekleri çok kafaya takmadan ve onlarla çok uğraşmadan yaşamak bir kadının akıl sağlığı için önemli. Yani sana bu bardak neden burada mı dedi içinden gül geç umursama gül gitsin. Kendini asla ezdirme ama idare et işte bir şekilde. Çok tepki verdiği şeyleri yapmamaya çalış. Ve rahatsız olduğun konuları sakin ve mutluyken ve gülerek aç. Evlilik gerçekten demirden leblebi

amin canım. bende senin gibi pat pat cevap verdim ilk başlarda. yediremiyordum kendime çünkü. günlerce konuşmazım, yatağımı ayırdım. daha da beter oldu. ne zaman ki sessiz kaldım. daha beter pişman oldu. sessiz dediğim öyle mazlum havalarına girmek değil. sessizliğimle aşağıladım. senin erkekliğin bu demeye getirdim. şuanda bile tv de eşini döven bir adam olduğunda ağlarım, içeri giderim. daha da üzülür. gelir sarılır öper. yani bu durumun bende travma yarattığını hissettirdim ona. her seferinde utancından yerin dibine girdi. gece rüyalarıma girerdi, bana vurduğunu görürdüm. sıçrar uyanırdım hemen onu da uyandırırdım. anlatırdım ne gördüğümü. nasıl teselli edeceğini şaşırırdı. yaptılarım çok da işe yaradı. o da sakin bir insan olmayı öğrendi. çocuk istiyor. ben henüz istemiyorum ama bu konudan dolayı istemediğimi de belirtiyorum. benim eşimde bu taktik işe yaradı. eşinin huyundan eminsen sen de dene derim. seni ne kadar sevdiğini de anlamış olursun hem. başka türlü kendini mahvedersin.. F

elfride, haklısın. boşanmak utanılacak bir şey değildir. ama düşünsene bir, bunu duyan herkes "neden?" diye soracak... onlarca acıyan gözü sana bakarken göreceksin... belki içten içe sevinen sahte yandaşlar... ve cevaplaman gereken onalrca soru hiç bitmeyecek... sen her şeyi unuttuğunda birileri sana bunu ha tır la ya cak! ben zaten hesap vermekten gocunmasam onun ailesinde anlatmadık adam bırakmam.. en ufak şeyi yetiştirir "oğlunuz da bugün böyle böyle dedi bana" derim. zaten şu aşamada sabır konumundayım. güzel ve iyi düşünmek istiyorum. sıkıntım olduğunda kendii evimden daha mutlu olduğum bir yer gene göremiyorum. en rahat ettiğim yer gene kendi evim, kendi salonumi kendi odam. yerleştiğim bu düzenimde huzurumu bozan tek şey eşimle sık sık kedi-köpek modumuz.

demir leblebiyi yutmadan olunmuyo di mi kadın? tetemi şeker kız

b ir şeylere uzaklaştıkça hayatımda mutsuzluklar artıyor, ya da mutsuz olunca mı bir şeylerden uzaklaşıyorum... tam çözemedim... ama o dediğini hep yapmaya çalışacağım inşallah. Önceki

O kadar kotu hıssettım kı okurken, strese gırdım resmen ve cok uzuldum sızın adınıza... ve bı kadın olarak feminist damarım tuttu... bence asla aılenızden saklamayın bıtakım seylerı, dayak olayını msla, sevmek herseye katlanmak demek degil, boyle sevmek sevilmek olmaz. Eger aılenız yeterınce arkanızda olursa belkı de esiniz duzelebılır... sız daha gencsınız ve evlılıgın tadını cıkaracagınız zamanlar şimdi, dayak fln nedır anlamıyorum. Ailenize durumu açıkça anlatın ve babanız ya da aıleden sozu gecen herhangı bı bırey esınızle konussun, bunun boyle gıtmeyecegını ve her zaman sızın arkanızda olduklarını kesın bı dılle anlatsınlar kı esınız de sızı kaybetme korkusu yasasın, sız bu dayaklara goz yumdukca o dvm edecektır. Bu sekılde dvm edersenız zamanla esınızden sogursunuz sevgı fln da kalmaz ama genclıgınız de gıtmıs olur, lutfen katlanmayın, harekete geçin ve bunun boyle dvm etmeyecegını gosterın esınıze.. eger sızı kaybetmek ıstemıyorsa durumunu duzeltecektır...

Sadece 8 ayda 63 kilodan 49 kiloya düştüm, 8 ci ayın sonunda bitirdim olayı, bide bastım küfürü çok afedersiniz.. s git dedim sen adammısınki bide senle evlenip çocuk dogurayım, çünkü bana saldırdı ve kolumu sıcakarak burdu hematom oldu anında, çok canım yanmıştı senide çocugunuda sülalenide istemiyorum, sevmiyorum seni dedim bitirdin herşeyi içimde dedim. ayrılalı iki yılı aşıyor hala bırakmıyor yakamı numaramı degiştim emailden ulaşıyor emaili kapttım arayıp buluyor internette bir yerlerden, şuan birlikte oldugum adam o kadar anlayışlı ki, asla agzını açıp tek kelime etmez. dingin bir ruhu var onun numarasını ver de gidip agız burun dalayım da demez, bi kere adını soyadını adresini tam olarak söylermisin dedi, lütfen bu sana yakışmıyor dedim sustu. tetemi şeker kız