Ne anlattığını çok iyi anlıyorum, gitmesen olmaz mı? Belli ki işin ve kendine ait evin var, yaşa kendi yuvanda, kendi ayağınla mutsuz olmaya gitme. Bize öğretilen aileye saygı öyle aileler için geçerli değil. Sana saygı duymayanları aileden saymak zorunda değilsin. Öğrenciysen de bir an önce ayaklarının üzerinde durmaya bak ki kurtulabilesin. Her seferinde bu sefer daha iyi olur mu diye bir umut da oluyor insanın içinde ama hep aynı hayal kırılığıyla dönülüyor. "olgunlaşmamış ebeveynlerin yetişkin çocukları" diye bir kitap var, oku onu, beklentisizleşmeyi ve istediklerinin ne olduğunu anlamana çok faydası olur

Mecbur değilsin işte, buna ikna olman için çok büyük bir olay çıkması gerekiyor. Tek başına ikna olman zor, tatil dönüşü psikolojik destek almaya çalış, bu zinciri desteksiz kırman çok zor.

Gitme o zaman niye eziyet ediyorsun kendine bu kadar kötü hissediyorsan/hissedeceksen? yenGEnC

Kendım yapamam evet

Bayram tatiline gittiğine gore işin gücün paran var. Deli misin seni sallamayan ailenin yanında zaman öldüreceksin? Git güzel bir tatil yerine, şirin bir pansiyon bul kendine, mis gibi kafa tatili yap. Kulaklığını tak ormanda yürü, taşlık kumsal bul uzan kitap oku... Sen kendine değer verip kendini mutlu etmeye çalışmak yerine kendini üzecek şeyler yaparken kim nasıl mutlu etmeye uğraşsın ki seni?

Biraz açıklayıcı yazsaydınız keşke

Bayram tatili,, yolculuk var,, suanda bavul hazırlayıp ne gıysem ne götürsem diye kararsızlık yaşamam gerekirken içimdeki huzursuzluk ve daha birçok tarıfı zor hısler,, insanlar heyecanlı ailelerine kardeşlerine kavuşacağı için bende ise kocaman hiçlikk,, o evde yerım yok sanki oraya ait degılım arada bi özeneyim diyorum ama hıcbır saygı vs başka bısey yakıştırılmıyor bana orda öyle hıssedıyorum yıne bomboş gıdıp gelırım,, benden çok şey aldılar ama ben izin verdım buna.. üzgünüm yerım olamayan bı yerde olmak istedıgkm için

Dışarda iş yerınde kendıne özenen güvenen güçlü görünen bırıyımişim yanı insanlar öyle dıyor ama o evde ben bir hiçim saygı değer görmedıgım için buna inancım yüksek, bu hisler o kadar yoğun ki kendinden soğuyorum.. düşüncelerime herseyıme değer verılmyor önemsenmiyor ama aile bağları ya ıllakı ben orda olacağım bunlara maruz kalacağım,, ama bır kere olsun anlamaya çalışılmıyor anlatmaya çalışsam da öyle yanlış yerlere çekerler ve en suçlu sen olursun denedım ama onlar kalabalık ve gerı dusuncedeler ben kötü yanlış suçluyum hep bıseyı hak etmeyen ben ıyı gelmıyor ama mecburum aıle işte,,, bu arada onerdıgın kıtap tam da ihtiyaca yönelik ekledım çok sağol

Niye gidiyorsunuz?

Üzmek istemem ama asla değişmeyecekler. Önerdiğim kitabı oku, kendini ve aileni çözümlemene çok faydası olacak. Ben ailemi de anneliğimi de çok sorguladım o kitabı okurken, bağını koparmazsan asla mutlu olmayacaksın bunun garantisini veririm. Kültürel geleneksel yargıları unut, o kriterler senin ailen için geçerli değil. Kendine yapacağın en büyük iyilik uzak durmak. İlla gideceksen Huysuzluk yaptıkları an topla valizini evine dön, bu hem onların çenesini kapatır hem sen kurtulmuş olursun. Hintlilerin filleri eğitirken kullandığı yönteme benziyor yaşadıklarımız. Önce gücün olmadığı için o zincirden kurtulamıyorsun, gücün olduğu zamanda da öğrenilmiş çaresizlik yüzünden kurtulmayı denemek aklına gelmiyor. Silkelen gücünün farkına var. Onların gölgesine muhtaç değilsin, korkma. Su soğuk olsa da girince alışılıyor. Ben 3. gün başlayan aşağılamaları, eziyetleri "ailedir" diyerek yıllarca tolere ettim, salaklık ettiğimi gemileri yakmak zorunda kaldıktan sonra farkettim, benim kadar geç kalma

Teşekkür ederim anladığın anlaşıldığım için... öyle oturdum kaldım daldım düşüncelere,, gitmesem de olmaz ama iyi gelmıyolar minik bir kıpırtı oluyor bu defa iyi şeyler olur belkı ama yıne aynı hep aynı,. Bana saygı yok o evde,,

Bahsettiğiniz ailenizse ve size bu kadar zararlı geliyorlarsa bir yolunu bulup gitmeyebilirsiniz.

Neresi burasi? Size iyi gelmeyen hicbir seyi yapmak zorunda değilsiniz.

Gitmemeyi denediniz mi hiç