denge önemli. sizin beklentiniz haftanın 7 günü akşamlar hep beraber olmak mı? yoksa dışarı çıkıyor ama evde bana karşı ilgisiz, kalan zamanlarda hiç nitelikli vakit geçiremiyoruz mu diyorsunuz?

Çocuğunuz bir yaşındaymıs ve siz de çalışıyorsunuz, ev düzeni, çocuk bakımı konusunda ne yapıyor eşiniz? Yani ben olaya duygusal bakmaktan öte ev ve çocukla ilgili sorumlulukları bana yıkıyorsa ciddi arıza çıkarırım. Çocuklu hayat her canınızın istediğini, istediğiniz zaman yapabileceğinizi bir hayat değil çünkü. Bunu iki tarafında kabul edip ona göre olan program yapmasıni gerektiriyor.

Hobi filan guzel insanlarin birbri disinda ugrasi olmasida guzel is disinda.. ama Bu haftanin 7 gunuyse sknti bencede.. birseyleri birakmasi gerekiyor demekki.. V Vander

Eşinizin kendine ait meşguliyetlerinin olması normal ama siz yapabilirsiniz misiniz aynı şeyleri? Çocuğu eşinize bırakıp, spora ya da istediğiniz herhangi başka birşey yapabiliyorsanız, sorun yok bence. Ama eşiniz istediğini yapıp siz tek başınıza vakit geçiremiyorsanız sıkıntı. Birde bu bahsettikleriniz hergüne yayılıyor, sizinle, çocuğuyla vakit geçirmeyi ihmal edip, ev için sorumluluklarının aksatıyorsa haklısınız siteminizde.

Sizde çocuğu bırakıp çıkın haftada bir gün bile olsa bir iki saat dolaşıp gelin çok iyi gelir Yalnizbiranne Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

ama o gün yorgun gelmiş olmalı. o akşam ayırmaz da ertesi gün sizinle olur nolacak. illa bir gün de 1 saat bir yerdese karşılığında 1 saat ailesine sunması lazım değil ki

Bence her iki kisinin de kendine zaman ayirabilmesi ve diger zamanlari beraber gecirebilmesi lazim.. bende en cok herseyi esimle yapmayi seviyorum. Ama tek basima da zaman gecirmeyi seviyorum. Iki kücük cocugum var. onlarla gecirdigimiz zaman haric zaten pek fazla birdey kalmiyor.. esimin stresli bir isi oldugu icin bende ona söylüyorum git spor yap veya baska birsey yap diye.. evde olsa adami cünkü kimse rahat birakmaz herseyin ortasi iyi. Bence esinizle düsüncenizi paylasmalisiniz. Evde hep cocukla. yalniz kalinca insan zaten bazen ister istemez "arka planda kalmis" gibi hissediyor. Zamanla bu his geciyor, cünkü daha aktif oluyorsunuz cocuk büyüyünce. Önemli olan iletisimi koparmamak

Geçmiş yaşanmışlıklar insani assosyal yapabiliyor Laale nin yasadiklarinin bununla ilgili oldugunu saniyorum KudrAlobar Konu sahibi K Kirpapatyasi80 ise cocugunun kucuk olmasi ve herseyi yalniz yapiyor olmasi beklentilerini karşılayamamış anladigim kadariyla. Ben dipdibe iliskileri boğmaca yılan gibi görüyorum. Herkesin ayri bir hayati var ve saygi duyuyorum. Insanlar birbirlerine karşı dürüst oldugunda sorunlar çözülür. Çiğ yemedim ki karnım ağrısın? Ben su gibi olurum gerisi boş

Tencere yuvarlanmış kapağını bulmuş o zaman

Ben iyi hatirliyorum bir bebek ve kücük cocukla evdeydim hep.. bütün gün evde, en fazla bir cikarip gezdiriyordum o kadar. Etrafa bakiyorum herkes normal hayatina devam ediyor bir ben devre diSiyim sanki. Esimde ise gidip geliyor, baska insan görüyor.. Insan en basit muhabbeti özlüyor ya Zamanla ama bende tekrar aktiflestim. Kurslara felan gittim. Esim cocuklari gezdiriyordu, bende kendime zaman ayiriyordum, yoksa zamanla kafayi yerdim sanirim. Esiniz sizi bu konuda destekleyebilir. O bir aksam cocugu alsa sizde kendiniz icin birsey yaparsiniz.. biz anneler bazen cok bakimsiz ve ilgisiz birakiyoruz herkese yetiselim. derken.

Benim arkadaşım yok ki.

yani bilemedim haftada 2 gün antreman çok çok abartı değil açıkçası ama sizinle geçirdiği zaman nasıl, nitelikli bir zaman mı? bunu hissedemiyorsunuz sanırım. Bir de ben en çok size neden takıntılı ve hasta dediğine daha çok takıldım aslında "biraz da bizimle çocuğumuzla ilgilen istiyorum" dediniz de "takıntılısın" gibi bir cevap mı geldi? yani orası beni daha çok sinirlendirirdi açıkçası sonuçta evliysek ben de sana kendine ait bir zaman yaratmana izin veriyorsam, çalışıyorsam çocuk bakıyorsam benim de bu evliliğe dair isteklerim/ beklentilerim elbette olacak. Bununla ilgili konuştuğumuzda da saçma sapan cevaplar alıyorsak en başta bir iletişim problemi var demektir zaten.

Hayatimin tek odak noktasi ebeveynlik degil. Boyle olsa cok mutsuz olurdum. Esimde oyle olurdu. sporuma da giderim masajima da. Ama bu hayatımın tek odak noktasi sosyallesme olacak anlamina da gelmez. Denge onemli. Ama olay sen hastasin noktasina geliyorsa ip zaten kopmustur.

O zaman kendinizi şöyle yanlış ifade etmişsiniz. Sizin sorununuz eşinizin dışarıya vakit ayırması değil, size vakit ayırmaması

Antrenmanda ya da işte olmadığı zamanın tamamını size ayırsın istiyorsunuz, doğru mu anlıyorum? A Ankee Nirvana Anneler

Lalecim bu normal değil ki. Ne eşinin her yerde yanında olman normal ne de eşinden ayrı bir arkadaşın olmaması. İnsan ruh sağlığına uygun değil. Siz böyle bir düzen oturtmuşsunuz, eşiniz de halinden memnun sorun yok tabi ki. Ama bunu her bu içerikte konuya normalmiş gibi yazınca konu sahipleri "demek ki böyle de olabiliyor dur eşimi biraz daha boğayım" moduna girip evliliklerini içinden çıkılmaz bir hale sokabilir. Çünkü mesela benim eşim ben her yere seninle gelecem, arkadaşlarınla asla yalnız zaman geçirmene izin vermicem moduna girse boşarım ben o adamı.

27 yaşındayım 2 yaşında bir oğlum var. Sorunum şu ki babam hep hayatının merkezini maç-kahve arası yaşayan bir insan oldu. Şimdi ise aynısı kocamda var. Haftada iki gün antremana gidiyor. dernek toplantısı iş vs. Derken. Hayal ettiğim zaman diliminde bana ve çocuğuma ilgisini karşılayamıyor gibi hissediyorum. Ben mi abartıyorum. Ben sadece bir odaklı yaşayan bir insan mı istiyorum o odakta biz olsun diyerek bencillik mi yapıyorum. Yoksa haklı mıyım bilmiyorum. Çok doluyum içimi dökmek istedim sizde durumlar nasıl yani kocanız hep siz ve çocuk odaklı mı yaşıyor. Yoksa kendine zaman ayırmayı biliyor mu? Hep mutsuz pencereden mi bakıyorum? Sadece bu adamın dışını mı seviyorum? İçi ve değer yargıları asla benim aynı olmayan bu adamla kendimi mutsuz hissediyorum. Kimseye anlatamıyorum. Bana bugün hastasın sen takıntılısın diyor. Sorun ben miyim? Bu kadar sorunun cevabını bilmiyorum. Sadece benimle aynı şeyleri yaşayan varsa onunda duyguları böyle mi merak ediyorum

Merak ettiğim için soruyorum. Aynısı sizin için de geçerli mi? Yani kız arkadaşlarınızla buluşurken eşiniz de yanınızda geliyor mu?

Bir de işinizi yaparken filan bir yandan youtube dan bu konuda bir şeyler dinlerseniz işinize yarayacaktır. Özellikle saliha erdim in sohbetleri bana çok iyi geliyordu ona bir bakın muhakkak.

Sanırım bebeğimin küçük olması benim fazlaca yorgun olmam anne faktöründe olmak olaylara bakış açımı değiştiriyor

Yorumunuz için teşekkür ederim bu bazen oluyor bazen olmuyor maalesef. Bazen haklı bazen haksız oluyorum sanırım KudrAlobar Ayak

İlgilenebilir belki ama bu kadar uğraştan ne kadar vakit kalırsa

Evlenmek demek hayattaki her şeyi bırakıp eşin ve çocuğuna odaklanmak demek değil Siz öyle yaptığınız için size garip geliyor Hayat sadece çocuk ve eşten ibaret değil hayat hala çok güzel sizde kendi hobilerinizi edinip çocuğu eşinize bırakıp kendinize zaman ayırabilirsiniz Evlilik buysa hapishaneden başka bir şey değil Pinkflambe

Doğrudur canım ya. İnan ben de normalim demiyorum. Benim de iyi kötü çevrem vardı sonra zamanla bu hale geldi. Çok derin konular girdik mi çıkamayız. Kocamın da böyle kankası yok mesela. Görüştüklerimiz hep iş arkadaşları zaten beraber çalıştığımız için hepsini tanıyorum doğal olarak. Kocam memnun sağ olsun, hiç itiraz etmedi, sanırım o da asosyal ben gibi. Çok aşırı yoğun bir iş hayatı var zaten. Çoğu gece, hafta sonu çalışıyor. Arada bulduğumuz boşluklarda da beraber olmamız daha doğru bizm evliliğimiz için bence. Gerçi yoğun olmadan önce de yine bu şekildeydik. Haftada iki defa yemeğe çıkarız. Evde olduğu her gün yürüyüş yaparız,10.000 adım atarız. İş yerlerimiz uzak, onun dışında evet dipdibe yaşıyoruz. Sokağa çıkma yasaklarından etkilenmeyen nadir çiftleriz. Annesine haftada bir, iki uğrar, ben her akşam uğra derim mesela, yalan dünya çünkü. Ama yorgunluktan ve yoğunluktan anca annesini bu kadar görür. Ben asla bu benim yaptığım doğrudur demiyorum. Benim doğrum budur. Kocam da uyum sağladı. Şimdiye kadar bir zararını görmedim. Allahım da pişman etmesin inşallah.

Sizde durumlar nasil yazdiginiz icin yaziyorum. Biz eşimle ortak hobimiz/ ortak ilgi alanlarimiz sayesinde tanışmıştık zaten. Bizim için tutku, keyif haline gelmiş seyleri birlikte yapabilmemiz onemli bir seydi hala öyle. Elbette ayri zevklerimiz de var ama bunlar ikimizinden birinde "benimle yeterince vakit gecirmiyor" hissini yaratacak kadar ayri şeyler degiller. Ev icinde de farkli şeylerle uğrasiriz. Ciftlerden biri yeterince ilgilenilmedigini hissediyorsa bir sikinti vardir bence.

Benimde ilgi alanlarım var bende uğraşıyorum ayrıca çalışıyormda işimde var. Ama ben herşeyi dozunda ayarlamayı biliyorum o bilmiyor gibi hissediyorum

Merhaba. Bence kendisine zaman ayırması özellikle dernek vakıf vs tarzı baska insanlara da faydası olan uğraşlarsa benim hoşuma bile giderdi. Ancak bu durumu çok abarttığını düşünüyorsanız, size hic zaman ayirmıyorsa kesinlikle haksız olan kendisi. Hem kendine zaman ayirip hem siz ve cocuguyla ilgilenemez mi?

8-5 hafta içi çalışıyor. Haftada iki gün antreman yapıyor. Maç gelirse maça gidiyor hakem çünkü. Evde olduğu zamanlarda da bazen çocuğu ile ilgileniyor bazen Galatasaray maçı izliyor. Yani hep aynı rutin değil A Ankee Nirvana Anneler

Bence bencillik ediyorsunuz. Asıl insanların kendi hayatından vazgeçip eş-çocuk odaklı yaşamaları bana garip geliyor. Neden evlendiniz diye kendi hayatınızdan vazgeçesiniz? Bu çok boğucu olur. Ördek ailesi gibi her şeyi birlikte yapan çiftlere çok şaşırıyorum. Siz de kendinize vakit ayırabilirsiniz. İnsanın kendine vakit ayırması ihtiyaç.

cevap veriyorum adam sizi hobisi/ futbolu evliliği gibi görüyor

Bazen bir haftayı tamamen bizden kopuk geçiriyor. Diğer hafta ise arta kalan zamanı iyi feğetlendiriyor. Bu dengesiz haftalar bir süre sonra beni boğuyor

Evli, çocuklu insanın iş dışında herhangi birşeyle tüm hafta meşgul olma gibi bir hakkı olmamalı. Haftada bir iki gün olur tamam ama tüm hafta siz ev, is, bebek bakımı arasında sıkışıp kalırken eşiniz hobi, dernek derdine düşümez. Tabi ki yorgun hissedersiniz kendinizi. Birde takıntılı demiş size. Kendi istediği gibi yaşayacak, kafasına göre takılacak ama siz de uslu uslu bekleyeceksiniz bir kenarda, ne güzel dünya.

Burada da her zaman söylüyorum. Evlenmeden önce ilk kırmızı çizgimi açıklamıştım. Hatta yeni flört etmeye başlamıştık, evlilik fikrimiz bile yoktu. Bensiz farklı bir hayatı olan adamı istemem ben. Boş vakit deyince aklına gelen ben olmalıyım. Tatil de olsa maç da olsa uyumak da olsa. Öyle dernekmiş, kahveymiş, arkadaşlarla sohbetmiş bana ters. Tüm arkadaşlarını tanıyorum, her ortama da girerim, hayır demem, uyumluyumdur. Herkesle takılabilir, her yere gidebilir yanında ben varken.

Yok bence o insanın içinde olan bir şey cicim. Yani sosyal bir insan başına bir şeyler geldi diye asosyal olmaz. Ya huyu öyledir ya psikolojik bir sıkıntı vardır. Aksi çok mümkün değil bence. Lalenin huyu öyle gibi. Konu sahibinin isteğini tam anlamadım ben açıkçası. Olayın "hastasın" raddesine varmasının iki ihtimali var bence. Bir adam hatasını biliyordur üste çıkmaya çalışıyordur, iki kadın gerçekten çok baskı yapıyordur. Bu konuda hangisi var çözemedim ben.

Evde 2 yasinda cocukla tek basina kalinca bu dusuncelerinizin olmasi normal. Esiniz sizi bebekle evde bırakıp hobileriyle ugrasirken siz de bir gun bebegi ona bırakıp arkadaslarinizla bulusabiliyor musunuz ya da sevdiginiz bir seyi yapabiliyor musunuz? Bunun cevabı onemli. Yoksa cocuklari birakabilsem ben de istedigimi yapabilsem esime kafayi takmazdim.

Bence her iki tarafında kendine ait alanı olmalı ve insanlar evlendi diye kendi ilgi alanlarından vazgeçip tek kişi odaklı yaşamamalı. Ama çocuk olunca durum biraz farklı oluyor. Tüm hayat bir anda değişiyor. Önceden keyfi yapılan atıyorum arkadaşlarla bir akşam aktivitesi yapmak için kişinin eşinden destek görmesi gerekiyorki birisi çocukla ilgilenirken diğeri kendine zaman ayırsın. Eğer eşiniz kendi ilgi alanlarına vakit ayırıp size de yeterli desteği veriyor ve sizin de kendi hobileriniz için zaman ayırmanıza yardımcı oluyorsa siz haksızsınız. Ama yok benim bir hayatım var deyip işten sonra vaktinin çoğunu kendine ayırıp siz iş, ev işi, çocuk işleriyle boğuşurken o kendi keyfine bakıyorsa bu bencillik olur o zaman siz haklısınız.

ben şunu anlamadım: anlatımınıza göre siz spora gittiği gün gelince sizinle ilgilensin istiyorsunuz ama ilgilenmiyor. peki gitmediği günlerde durumunuz nasıl? yani evdeyken, bir yere gidip gelmemişken umduğunuz gibi mi?

ben de gördüm şubat ayında 2 aylık hamileymişsiniz dedim nasıl 2 yaşında bir bebek bir de yeni doğmuş bir bebek de söz konusu. yani bilemedim ki, şimdi adam 2 gün zaten yok bu konuda zaten anlaşılmış arada da hakem oluyor gidiyor bunda da bi problem yok e kalan zamanda adamdan ilgi bekliyorsunuz bazen ayırıyor bazen de maç izliyor. siz de ben bize zaman ayırmanızı istiyorum dediğinde de takıntılı ve hasta oluyorsunuz bu arada aslında bütün ilgiyi alakayı hakeden 1 yaşında bir bebek sahibisiniz. Bana eşiniz inanılmaz bencil biri gibi geldi açıkçası. Evililik kurumunu da bilmiyor, çocuğuna baba olmayı da.

Tövbe bismillah

Evet sorun sizde. İnsanlar evlenince tek bir insana odaklanıp bütün ilgilerini ve enerjilerini ona harcamak zorunda değiller. Bunu yapan çiftler muhakkak var ama bana göre sağlıksız bir durum bu. Adamın hobileri, aktif olduğu faaliyetleri var. Bu aslında güzel bir şeyken siz bunu kötü bir şey gibi algılayıp sorun çıkartıyorsunuz. Sanıyorum ki problem sizin eviniz, eşiniz ve bebeğiniz dışında bir ilgi alanınızın olmaması. Siz de kendinize uğraşacak bir şeyler bulursanız normale dönersiniz bence.

Bence eşi, konu sahibi arkadaşa yeterli vakit ayırsa, aralarında onu tatmin edecek sevgi muhabbet olsa eşinin yalnız başına arkadaşlarıyla vakit geçirmesini sorun edecek biri değil, belli ki adam sadece dışardaki arkadaşlarına ağırlık veriyor, evde yeterince kaliteli zaman geçirmedikleri için bunu kendine dert etmesi, üzülmesi çok doğal.

Merhaba, bir çok arkadaşımın, tanıdığımın eşinin ilgisizliğinden şikayet ettiğini duydum. Ben de fazlasıyla yaşadım. Eşime bunu olumsuz bir ifadeyle söylediğimde daha çok büyüdü, bana dönüşü çok kötü oldu, ben mutsuz oldum. Ama ne zaman ki derdimi güler yüzle söylesem, üzülüyorum şöyle hissediyorum filan diye anlatsam, küçük bi mektup yazsam dönüşü olumlu oluyordu. Biz şimdi birlikte değiliz ama size demek istediğim, malesef ki biraz sabretmeniz, sert bi dil kullanmadan onunla konuşmanız gerekiyor. Yalnizbiranne Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bebeğim iki değil bir yaşında yanlış yazmışım. Bu süreçte onun da benim de yani bebeğimin de daha çok desteğe ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Yani ona göre ben takıntılı yaşıyorum astrojurnal

Evet tam olarak demek istediğim bu Ağırlığı ailesi olacak şekilde tabiki yapabilir. Ama bir gün öyle bir gün böyle olmaz ki. -nemesis- Half

haftada kaç gününü ayırıyor kendine ve hobilerine? bir de açıkçası eşiniz hakkında hiçbir şey bilmiyorum ama bir sorununuzu adam akıllı ifade ettiğinizde "hastasın/takıntılısın" cevabını alıyorsanız bilin ki asıl hatada olan karşı taraf oluyor. Hatasını kapamak için de karşı tarafa bu şekilde ithamlarda bulunuyor genelde... o nedenle eşinize kanım ısınmadı.

Haftada iki gün demişsiniz ama ilk mesajınızda. Yani haftada 2 günü eşimiz olmadan geçiremeyeceksek ölelim.

Hayyyt bee yuruuu kim tutar seni

Eşinizin kendine ait ayırdığı zaman yok resmen ayrı bir dünyası var bence. Bende bu şartlarda sorun çıkarırdım. Evin tüm sorumluluklarına yardım ediyor mu? Yoksa beyefendi takılırken siz ev iş bebek üçgeninde misiniz? astrojurnal

Konu sahibini ozetleyen tek yorum bence herif istedigini yapiyor kadin zaten yapamiyor herif yok cunku. Ee bari ilgi gostersin onca seye ragmen o da yok bu koca ne ise yarar? Baya bildigin sorumluluktan kaciyor.. feda eden konu sahibi, kar eden kocasi