hiç korkan erkeğe rastlamadım ama olabilir. Insan olarak hiçbir can güvenliğimiz yok aslına bakarsanız. Ne çocuklar ne kadınlar ne erkekler ne yaşlılar. Malesef bir adım atarken bile, bir yola saparken bile 40 kez düşünür hale geldik toplumca..

Teşekkür ederim Mune.. İnşallah öyle olur. eylulcmre

Ülkede tacize uğramayan kalmadığı için normal dendi

Bu bendede var: ) bi gun trendenn indim ise gidiyodun hava karanlik arkamdan biri geliyo ama nefesini duyuyorum filan.. senaryo yaziyorum o anda.. ya sapiksa ya soyleyse diye.. plan yapiyorum gelip bana saldirirsa hizlica x bolgesine vurcan filan:)) arkadas yanimdan gecip gidiyo sukur

Evet öyle. Bu psikoloji ile yaşamak yorucu geliyor. Hasta mıyım diye düşünmeye başladım.

Birkaç sene önce kendi evimle dedemin evi arasında git gel yapıyordum. Saat de 11.5 filan akşam. Adamın biri arabayla 'evin yok herhalde, gel götüreyim, yardım edeyim' filan diye yanıma durdu. Yok dedim istemiyorum ama yapıştı. Tam bu anda "aşkııımmm özür dilerim beklettim" diye biri dikildi karşıma. Ben de "Evet nerdesiin" dedim gülerek. Bu gelen şahıs beni eve bıraktı yürüyerek. Aşağıda dedim ki "babama söyleyelim de sizi eve bıraksın, teşekkür ederim beni kurtardınız". Adam "Benim arabam var sizin için inip geldim" dedi. Bazıları kötü, bazıları çok iyi. Keşke herkes bu bahsettiğimiz insanlar gibi olsa etrafımızda :))

Eğer bu yüzden işime gidemiyorum, dışarı çıkamıyorum gibi şeyler söyleseydiniz tabi ki yardım almanız gerekirdi. Ama bunlar az çok hepimizde var, aşırı olduğunda ve işlev kaybı yaşattığında problem başlar.

Ülkede tacize uğramayan kalmadığı için normal dendi. Anormal olan normal oldu. F Fatma

Karanlıkta herşeyin gizlenebileceğini düşündüğünüz, her yeri görme şansınız olmadığı için tedirgin oluyorsunuzdur, tabii yaşadığınız şehire olan güvensizlikte varsa bu endişeler daha çok gün yüzüne çıkar. Korkularınız sizi tümüyle ele geçirmediyse sorun yok ama hayatınızı olumsuz etkilemeye başladıysa yardım almanız şart, biraz tetikte olmanın kimseye zararı olmaz fakat her an takip ediliyormuş hissiyle panik olmak sağlıklı değil bana kalırsa, geceleri yürüyüşe çıkarım korkmam veya arkamda biri var mı diye kontrol etmem, belki bu yaşadığım yerde kendimi rahat hissetmemden kaynaklanıyordur ama genel olarak zaten geceyi seven biriyim, bana daha sakin, daha huzurlu geliyor, belki çocukluğunuzda karanlık=kötülük düşüncesi yerleşmiştir aklınıza, köprü altından geçerken arkanızda birinin yürümesiyle kadınlara yönelik saldırıları birbiriyle bağdaştırmışsa aklınız, çocukluğunuzdan kalma karanlık kötülüktür düşüncesi yeniden tetiklenmiş olabilir.

Ben kendi arabama bile koşar adım biniyorum hem de günün her saati. Yalnızken hep tedirginim genelde ve benim çevremdeki çoğu kadın böyle

Üniversitede yaşadığım ev de sapa bir yerdeydi. Hep taksiyle giderdim okuldan geç dönünce. Şimdi taksiye binerken bile çok geriliyorum. Eşime anneme plaka atıyorum hep M I N E R V A İzaha gerek yok, gördünüz yürüdüm çıktım. 🚶🏻♀ tek ayak cezası Anneler

Maalesef karşınızdaki gözü dönmüş biriyse hamile olmakta engel olmuyor, kaç hamile kadın hiç tanımadığı adamlar tarafından hastanelik olana kadar dayak yedi sokak ortasında, en son birkaç hafta önce yanılmıyorsam 6 aylık hamile kadın yol verme kavgasında eşinin yanında darp edilmiş, hem eşini hem hamile kadını dövmüşler, kadının karnına vurmuşlar defalarca. Hepimiz delirelim, yapışalım yakalarına ama hepsine işlemiyor maalesef.

Yorumları okudum da bir ben mi anormalim ya, yürek yemiş gibi geziyorum sokaklarda Bizim oturduğumuz mahalle de çok sıkıntılı tinercisi falanı filani dolu, ama ben akşam 10- da 11 de bile hiç takmadan gidiyorum, hatta bazen 1 de 2 de bile gittiğim oldu, şu an düşündüm de fazla rahatım galiba, abim bile akşam çıkmaya cesaret edemiyor. Bi de gece canım bişey ister bişey almam gerekir hiç korkmam çıkarım 1 de 2 de bunun dışında da bi kaç kere yolda araba durdu bi yere giderken, birinde ellerimde valiz vardı, bindim bende. Ama adamın tipine falan baktım, yardım edebilir miyim dedi kibarca bindim bende. Sanırım bu ülkeye göre fazla rahat davranıyorum, yorumlar baya ders oldu

ahahahssa... Valla olabilir. Bak kardeşim bana gelecekti geçen hafta 1.5 saat geç geldi. Dedim nerede kaldın. Kızın teki minübüste son yolcu kalmış. Şoför de Allah affetsin abla at hırsızına benziyordu dedi. Son durağa kadar gitmiş tekrar gelmiş düşün. Özellikle kadınların arkasından yürümüyorum, hızlı hızlı önlerine geçiyorum diyor. Herkes manyaklaştı

Bu ülkede dolmuşta tek kalan kadın öldürüldü Boşver böyle devam et

Bir bakıma sağlıklı aslında. Tehlikeli duruma karşı kendimizi koruma tepkisi veriyoruz. Sağlıksız olan sürekli tehlikede olmamız ki o da bizimle ilgili bir şey değil, ülke şartları.

Ben de böyleydim çalışırken :) özellikle işten geç çıktığım saatlerde böyle hissederdim. Genel olarak böyleyiz sanırım

Bana cok da anormal gelmedi bu durum. Oyle acayip seyler oluyor ki gercekten insan ister istemez tetikte oluyor hep. Gece gunduz fark etmiyor da cogu zaman. Basima gelen bir seyi anlatayim daha bu yaz, Ankara'da yasiyorum, bilen bilir Armada'nin oralar epey islek. Ben de yurumeyi severim, hava da daha tam kararmamisken yuruyerek gideyim dedim Bahceli'ye kadar, bir de kilo vermeye calisiyordum zaten. Neyse, Armada'ya yaklasirken kopru gibi bi sey var, yayaya ayrilmis yol da daracik. Arkamda adamin teki yuruyor, kotu de dusunmedim basta, herhalde gecip gidecek diye durdum yol verdim. O da durdu siritti suratima. "Ya sabir" dedim yurumeye devam ettim, hala arkamdan geliyor. Sinirlendim "Beyfendi hayirdir bi problem mi var?" dedim baya kizgin bir halde, piskin piskin "Yooo" dedi, devam etti arkamdan yurumeye. O donem boyle yuruyusleri sik yaptigim icin yanimda caki da tasiyordum, isime yarayacagini hic dusunmemistim gerci, cantamdan gostere gostere cikardim cakiyi, arkadan gorunecek sekilde, bi de sinirli sinirli konusuyorum kendi kendime. Adam "Ya bi yanlis anlasilma oldu galiba miymiymiy" edip geri dondu. Geri zekali geriye arabasini birakmis ordan kalkmis pesimden yuruyor. Cakiyi falan gostermesem daha da gelecekti benimle herhalde Ben daha bunun sokunu atlatamamisken, Armada'yi gectikten az sonra, ust gecide gelmeden karsimdan ufak tefek duzgun gorunen bi adam geldi, ben de erkek arkadasimla konusuyorum telefonda "boyle boyle oldu korkuyorum, karsiya gecip dolmusa bincem" falan diye. Adam yanimdan gecerken "telefonu sakla telefonu sakla" falan dedi, ben de ne oluyor ya diye durdum, "ust gecidin orda tinerciler var, ordan gecme, telefonu da gosterme" falan dedi. Hatta "gel ben seni gecireyim oradan" dedi, ben de guvenilir bi tipe benziyo diye tamam dedim, ben de geri zekaliyim cunku. Yuruyoruz ust gecide cikarken bana yol verdi falan ama bi degisik tavirlari var, sanki arkamdan bakmak icin yapmis gibi boyle. Bi yandan da konusuyor, "iste burda tinerciler oluyor da yoldan gecen kizlari yanlarina cagirip kendilerine masturbasyon yaptirtiyolar , ic camasirlarini caliyolar . Sen nerden geliyosun konserden mi, alkol var mi?" Dedim yine cattik delinin birine. Olabildigince sakin sakin cevap veriyorum, iste erkek arkadasimin calistigi yere gidiyorum falan diyorum ki belki aklinda bi sey varsa uzak durur. En son nereden o konuya geldiyse "ben kadinlarin nasil masturbasyon yaptigini anlamiyorum, nasi oluyo, sen napiyosun?" deyince "ben rahatsiz olmaya basladim sizden, siz gidin bence" dedim. Uzatmadan gitti de neyse ki. Boyle arka arkaya bi de o kadar islek bir yerde iki sapiga denk geldigim yetmedi, ustune bi de erkek arkadasim azarladi sonra "sen niye yuruyerek geliyosun bidi bidi" diye. Erkekler keske olseler. Bu da boyle bir animdir.

Ülkedeki bütün kadınlar böyle değil mi zaten? Günlük rutinimiz oldu kendimizi güvende hissetmemek, önlem almak. Nispeten rahat bir şehirde yaşıyorum, başıma bir şey gelmedi şimdiye kadar ciddi anlamda. Gece dışarı çıkarım. Ama eşim olmadan çıkmışsam ve geç geldiysem otoparkta arabadan inmeden eşimi ararım, camdan bakmasını isterim eve girene kadar. Maksimum 20 metrelik yolu da koşar adım yürüyüp kapıyı arkamdan kapatırım. Normal yani, bozuk bir düzende yaşamaya çalışıyoruz ve başımıza ne geleceğini kestiremiyoruz.

Anladım. İnşallah başka da yaşamazsınız, son olarak kalmaya devam eder bu olay. Benim sabır taşı çatladı diye düşünüyorum. İnsan kolay delirmiyor :)

Mesaj tekrarı. G

Elinize sağlık ne iyi yapmışsınız pisliğe. Psikologa gitmekten vazgeçtim. Ben de devam diyorum..

Bence asıl akrabaya güvenmemek lazım. Kimin içini görüyoruz ki. O tacizciler, tecavüzcüler, hırsızlar, katiller de birilerinin akrabası, çocuğu sonuçta. Bizimkilerin masum olduğunu nereden bileceğiz..

Bu artık hepimizde var sanırım bayanlar olarak ben cebimde biber gazıyla geziyorum içim rahat ediyor biraz daha . push ; yuvarlanan asi bir panda

Biri benden bu kadar korksa götürür karakola verirdim herhalde cüzdanı. Aslında erkekler de korkuyorlar . Çevremdeki birkaç kişi böyle demişti.

boyle hıssetmekte cok haklısınız oyle seyler yasanıyor kı su hayatda okudugum bazı haberlerın etkısını atamadım uzerımden cok korkuyorum ben ozellıkle cocugum ıcın hadı ben yasadım yasayacagımı ama zaman ılerledıkce cocugumu bekleyen tehlıkeler... dusune dusune ınsan kafayı yer bunun dısında demır eksıklıgı de yapıyor bunu. sureklı takıp edılıyor hıssını...

Aşağı yukarı ben de böyleyim. Türkiye'de yaşayan kadınların ortak refleksleri bunlar. Hayatını kimseden korkmadan yaşayan ama daima tetikte olan insana "kadın" denir :)

istanbul'da yaşıyorum. üniversite zamanlarında 10 sene kadar önce, semtten semte değişirdi bu düşüncelerim. artık semt fark etmiyor. hiçbir yer güvenli gelmiyor. avm lerde bile yürüyen merdivenlerde falan yakın duran insanlardan tedirgin oluyorum. toplu taşıma 10 yıldır sayılı kullandım.trafik de olsa, geç de kalsam kendi aracımı kullanıyorum. 10 yıl önce otobüste taciz edildim, adamı ittim, kafası yarıldığı için neredeyse adam yaralamaktan ben suçlu çıkacaktım :) hiç bir şey boşuna değil. tedirgin olmakta haklısınız. ortada bir şey yokken olsa paranoya deriz, ama her gün taciz, tecavuz haberleri karşımızda iken, tek diyeceğim aynen devam.

Herkes nirmal demis de yapmayin normal degil surekli tetikte olmak guvensizlik icinde yasamak. strese sokar sizi v3 mutsuz olursunuz yuvarlanan asi bir panda

Elbette inşaallah denk gelmem ama denk gelirsem de sonuna kadar kendimi korurum. Amcam bana her zaman iki şeyin çok tehlikeli olduğunu öğretti. Güven ve korku. Kendine çok güvenmek, insana kırılgan olduğunu unutturur ve kendini korumasız bırakır. Korku ise paniği tetikler ve hata yaptırır. Sapık dediğimiz ruh hastalarının çoğu karşısındakini tedirgin etmekten, korkutmaktan zevk alıyor. Nasıl köpekler korkuyu hisseder diyorsak, bu insanlarda öyle. Yine aynı şekilde güvenmek de korkusuzluğu getirdiği için karşımızdaki insan bundan da zevk alabilir. Sadece soğukkanlı olmak gerekiyor. Özellikle hamile olduğum dönemlerde uğradığım tacizleri yazdım çünkü hamile olmamız bile bu mahlukların umuru değil. Çocuk tacizi/tecavüzü zaten ayrı bir hastalık. Yakın temas halinde kendimi nasıl koruyacağımı, karşı tarafı nasıl etkisiz hale getireceğimi biliyorum. Dediğim gibi inşaallah denk gelmem, hiç kimse umarım denk gelmez ama korkmak çözüm değil. Sokakta şiddet gören birini gördüğünde müdahale etmeye bile korkar hale geldi artık insanlar. Neden? Çünkü kendimize de zarar gelmesinden korkuyoruz. Herkesin kendini savunmayı öğrenmesi gerek. En azından biri saldırdığı zaman karşısındakini nasıl etkisiz hale getirebileceğini bilmeli. Çünkü bacak arasına tekme atmak maalesef çok etkili bir yöntem değil. Sokakta gece yürürken biri sizi taciz etmek istese kendinizi nasıl savunacağınızı biliyor musunuz? Madem bu kadar ürkek hale geldik neden bir çözüm aramıyoruz? Elimize telefonu alıp, birileri ile konuşuyormuş gibi yapmak çözüm mü? Mesela neden gerçekten birini aramıyoruz da arıyormuş gibi yapıyoruz? Kadın veya erkek fark etmiyor ama çoğunlukla kadınlar daha naif yetiştirildiği için kolay baskılanabileceğimiz algısı oluşuyor. Ben öyle yetiştirilmedim. Anneme çekmiş de olabilirim bilmiyorum. M I N E R V A İzaha gerek yok, gördünüz yürüdüm çıktım. 🚶🏻♀ tek ayak cezası Anneler

Bizi bu psikolojiye sokanlar utansın!

Yok hasta degilsiniz, dikkatli olmaya calisiyorsunuz sadece hakli olarak

yuvarlanan asi bir panda

Erkek annelerine görev düşüyor işte. Tacizcilerin de analari babaları vardı ama yetistirememisler. Burda bile oglusum o benim paşa oğlum opucem tabi sidikli ne karisir diyip laf yaristirana kadar; oğlum akşam yalnız yürüyen bir kadın görünce bekle önce o gitsin sonra sen git falan diye ogretsin

Eve sağ salim girince çok şükür diyorum.

Siz suçlu değilsiniz olamazsınız ama işte maalesef tacize uğradığımızda suçluluk psikolojisine sokuyorlar, üstünde ne vardı, saat kaçtı, o saatte orada ne işin vardı gibi sorularla suçlu bizmişiz gibi davranılması hepimizi bu hale getirdi. Umarım taşınacağınız yerde geçmişin yaraları da sarılır, kendinizi de güvende hissedersiniz ama mutsuzluk hissiniz devam ederse yardım alın, sapıkların suçlusu kadınlar değil, yaşadığınız kötü şeylerin suçlusu da siz değilsiniz.

Eskiden vardi ben de. Su siralar umursamiyorum sanirim. Ne bileyim kotu seyler dusunmekten yoruldugumdan herhalde artik kotu seyleri dusunmemeye calisiyorum. Surekli ayni seyi dusunmek bir yerde onu cagirmis gibi oluyor. Tedbir almak guzel tabi. Ama cogu da fazla dozu onemli sanirim.

Dikktli olmak lazımda bu kadar takıntı haline getirip kendini rahatsız etmen abartı geldi bana. Bence psikoloğa gitmelisin.

Önceden gec vakıtlerde eve donduğum olurdu, vasıtayla. Suanda bunu asla yapamam, ne taksı ne vasıta araç yoksa bende yokum

Evet bu sıradan bir hal aldı benim için de. Güvensizlik hissi ile yaşıyorum. Tam olarak merak ettiğim de bunun ne kadar sağlıklı olduğu. Başımıza ne gelecek tedirginliği ile hayat sürüyoruz.

Sizi bu güvensizlik hali mutsuz ediyor mu etmiyor mu? Bence önemli olan bu. Böyle hissetmenizi sorgulamıyorum tamamen haksız sayılmazsınız. Ben sabah 4 de cok rahat bir sekilde evime dönerdim eskiden. Şimdi ben bile biraz cekiniyorum ve bundan nefret ediyorum ama maalesef ülkenin suc oranları her yıl artıyor, bizlik bir durum değil bu da.

Dışarı çıkıyorum hatta kendimce tehlikeli saatlerde bile kimseye "gel beni iş çıkışı, okul çıkışı al" asla demiyorum. İnsanlar kötü diye kendimi kontrol altında, baskılanmış bir konuma sokmamaya çalışıyorum. Korkumla savaş halindeyim yani :)

O is hic oyle degil biliyor musunuz? Gercekten saglam birine denk gelirseniz firca sapindan fazlasina ihtiyaciniz olur allah korusun.. denk gelmemissiniz, insallah da gelmezsiniz..

Bencede iyi yapmış. Yaşadığımız ülkeye bakar mısın? İş icabı ya da keyif icabı sürekli dışarılardayız Sürekli "Aman abla tek yolcu kalırsan in, vasıta değiştir. Aman abla saçma sapan bir yerde aracına çarparlarsa durma sakın boşver " diyor Paronaya ülkesi yeni türkiye...

Öyle. Tek kalmaya da korkuyoruz. Ağlanacak halimize güler olduk hepimiz. :))

Bu yıl taşınıcam inşallah.

hergün duyduğumuz, izlediğimiz taciz, tecavüz olaylarından etkileniyoruz ve malesef çoğu kadında bu durum var. Bende de var. Özellikle hava karardıktan sonra tek başımaysam sürekli sağıma, soluma, arkama bakıp duruyorum. Arkamda biri varsa o kadar tedirgin oluyorum ki kış günü bile ter basar. Malesef kadınlar olarak hiçbir güvencemiz yok. Her an herşey olabiliyor. Bir keresinde cüzdanımı düşürmüşüm lisede dershaneden dönerken havada baya karanlıktı. Orta yaşlı bir bey seslenmiş ben duymamışım ve arkamda koşar adım geliyordu. Bende korkudan koşmaya başladım. Eve girdim kapı çaldı ardımdan nasıl titriyorum ama. Ben delikten baktım o adam. Hemen seslendi kızım cüzdanını düşürmüşsün seslendim duymadın kapının önüne bırakıyorum korkma gidiyorum dedi. Balkondan takip ettim gittiğini görünce öyle açtım kapıyı. O gün bugündür asla tedirginliği atamadım. Belki iyi niyetliydi ama insan emin olamıyor.

Bence lazım olan bir tedirginlik bu. Tetikte olmak, çevreyi kolaçan ederek yürümek güvenlik için iyidir. He deseydin ki Bu hisler yüzünden evden çıkmak istemiyorum Yalnız yürümektense işe gitmem falan. O zaman hayatını etkilediğini düşünürdüm.

Eskiden tacize uğradıgım oldu ama tenhada değil asiri kalabalik yerlerde oldu ve kim elledigini bile goremedim. Tabi ki gözüm açık ve takip ediliyorsam bunu anlarim, anladigim da oldu ama durduk yere tedirginlik yaşamiyorum. Hersey heryerde basimiza gelebilir ama tehlikeli olmasi yuksek ihtimal yerlerde yaya halde, tek başıma bulunmadim hiç. Oturdugum yerde de gayet rahat dolaşıyorum. Not istanbuldayim. Son düzenleyen: Moderatör: 17 Ocak 2019

Mesaj tekrarı

Eşim şık ve dikkat çekici giyinir normal şartlarda. Değişik şapkalar falan takar kışın, yani anlatılmaz ama farklı bir tarzı var diyelim. İşe arabayla gitmeyeceği günler daha sıradan giyinir, kimsenin dikkatine çekmeye gerek yok durup dururken der. Yani evet onlar da tedirgin oluyorlar zaman zaman.

Bende de var bu

Hic birimiz guvende degiliz bence. Ne cocuklar, ne kadinlar, ne erkekler ne de hayvanlar guvende.

Gecmiste yasadiginiz olaylar ve cevreye olan guvensizliginiz yuzunden boyle dusunuyorsunuz. Bu da cok normal. Ben evlendigimde baska bir aemte tasinmistim ve hic sevmiyordum orayi. O zaman bende tereddutle yuruyordum ama simdi 22 yildir buyudugum semte tasindigim icin hic kaygim kalmadi. Gece de olsa disari ciksam hepsi az cok tanidigim insan old icin cok tereddut etmiyorum. Sizde guven duydugunuz bir muhite tasinirsaniz rahatlarsiniz

Rahatsız edilmek değil de zarar görme korkusu bence. Farklı tiplere it kopuk sarıyor genelde, ya da şık görünce bunda para vardır diyen tinerciler, dilenciler, hırsızlar falan.

Ne desem bilemedim. Yürüsek olmuyor, vasıta olmuyor, kendi aracımız olmuyor. Işınlanmayı Türk kadını bulacak bu gidişle :)

Ülke şartlarından canım. Hepimiz aynı durumdayız. Ben bazen dozu kaçırıp telefonda konuşuyor numarası yapıyorum "Aşkım geldim, sokağa girdim 2 dk ya evdeyim " falan diye O kadar paranoyak oldummm

Güzel fikirmiş bu :)

bu durum bende var ve ben malesef Istanbulda gündüz vakti bir kac kere takip edildim arabayla takip eden bile oldu. Istanbulu cok seviyorum tek gezmektende korkmuyor ama özelikle bazi yerlere tek gitmeye korkuyorum

Bir ben deliyim bu konuda galiba Bana el, dil uzatacak insanı var ya Doğduğuna, aldığı her nefese, ağzını açıp ettiği tek kelimeye pişman ederim. Surat ifadem şöyle oluyor. Çok defa sözlü tacize uğradım. 5 aylık hamileyken 4 sene önce araba kullanırken iki pzvnk tarafından aynı anda taciz edildim. İlk fırsatta durdurdum arabasının içine ettim panamera arabanın farını patlattım. Arabalarından bile inemedi ödlekler. Bir defasında yine hamileyim, kavşak ışıklarında şahin kullanan itin biri yan şeritte dönüp gülüp gülüp göz kırpınca indim arabadan babamın araba yıkamak için kullandığı fırçanın sapını aldım. 8.5 aylık hamileyken bir şerfsiz tarafından sözlü tacize uğradım arabasının tamponuna tekmeyi geçirdim. Kimse bana bulaşmasın bulaşanı var ya... deli olun azıcık. Hanımefendilik falan bırakın. Bir defa minibüste 15 yaşında tacize uğramışlığım var, kusacaktım. Adamı paramparça ederim minibüsten attılar herifi. Benim gözüm dönerse çok kötü oluyorum. Gerçekten kendimi görsem o halde korkarım galiba. Lisede 7 kişiyi üzerime yürüyüp dövmeye kalktıkları için dövmüşlüğüm var. Birini merdivenden yuvarlayıp, kafasını pencere pervazına defalarca vurdum. Öfke kontrolü gibi görünüyor ama saçlarımı yolmaya kalkıp boğazımı sıkan insanlara gram acımam. O noktaya da kolay kolay gelmedim defalarca okulda tehdit ettiler, sözlü taciz ettiler. Daha da yan gözle bakamadılar zaten. Hayatımda da gözümün öyle döndüğünü iki defa bilirim. Taciz edeni ne yaparım Allah bilir. Yine bir sinir geldi.

Siz deli görmemissiniz, umarim gormezsiniz. Karsinizdakiler sizi rahatsiz etse de deli degillermiş ve tabi ki hamile olmanizin da etkisi buyuktur ki zarar vermek istememişler yoksa 2 adam bir hamile kadindan korkacak degil. Zarar vermek isteyen, amaci gercekten zarar vermek olan bir erkege denk gelirseniz firca sapiyla korkutabileceginizi hic sanmiyorum. Deli olmak cozum degil. Sizin delirip maximum yapabileceginiz şey ayna, cam indirmek olabilir lakin asıl deliye denk gelirseniz bir silaha bakar Allah korusun. Kimse bisey yapmiyor, karşilik vermiyor diye şansı zorlamamak lazim disarisi lise değil ve herkes kendi adaletini saglamaya calisirsa ortalik daha fena karisir.

Herkese iyi günler Bir süredir yaşadığım bir durumu paylaşmak istedim. Bende bu his çok uzun süredir var. Özellikle akşam saat 8 - 9 olduysa veya sabah 6'da evden çıktıysam yani hava karanlıksa panik olmaya başlıyorum. Eğitimden daha geç geldiğim de oluyor, dışarıda vakit geçirdiğim de oluyor, işim oluyor vs. Maalesef kendimi güvende hissetmiyorum. Arkama, sağıma, soluma bakıyorum kimse var mı diye. Mesela dün köprü altından geçecektim. Birinin arkamdan yürüdüğünü gördüm ve yavaşladım. Adam gidince ben de girdim ve karşıya geçtim. Taciz edilir miyim korkusuyka sürekli bu davranışı sergiliyorum. Kaldırımda yakın mesafede arkamda birinin yürümesinden nefret ediyorum. Bazıları anlayıp hızlanıp önüme geçiyor neyse ki. Bazen kadın oluyor bu kişi ve rahatlıyorum. Başka bir gün de parkta otururken yanımdaki çöp kutusunu adam sanmıştım. Olay şöyle oldu; biri önümden yürüdü. O adamı yanımdaki banka oturdu ve bana bakıyor diye kurguladım. Tedirgin oldum ve kalktım. Kalkınca da salak dedim içimden kendime tabii.. Binaya her girdiğimde dış kapıyı kapatırım. Biri takip ediyorsa giremesin arkamdan diye düşünürüm. Bu davranışlar zamanla oldu maalesef. Çocukluğum bile hatırlamak istemediğim hatıralarla dolu. Beynimin bir bölümü bu konuda cam kırıkları ile bağlanmış durumda. Çevremde ailesi izin vermediği için geç saatlerde dışarıda olmayan arkadaşlarım olurdu. Sık sık yapılan uyarılardan sıkılan arkadaşlar. Kuzenler.. Baskı altında olmadım ama olmamak da bunları bizzat yaşamama neden oldu. Maalesef geçmişimi değişremiyorum. Şimdilerde takip ediliyorum düşüncesi için psikologa gitmeli miyim bunu düşünmeye başladım. Sizce durum ciddi mi yoksa ülke şartlarında herkes mi böyle?

İyiymş valla Önceki

bir gun kadikoy de gezerken gece gec bir saat biri pat diye omuzuma elini atti naber bebek dedi cantayi bi gecirdim kafasina meger arkadasimmis Hepimizin kaygilari bunlar ama, gec saat olmasi gerekmez karanlik ve tenha bir sokaksa bende hep onumu arkami kollar herkese sapik gozuyle bakari

Ben de bindigim taksi ve dolmuşun plakasını atarım eşime. bekarken de anneme atardim

Kötüyü çağırma lütfen. Ben ne zaman fazla gereksiz endişe duysam başıma hemen gelmiştir. Ben artık olumlama yapıyorum sanada öneririm. Korktuğun anda Rabbine sığın bir besmele geç git..

Evet ilginçmiş. Tabii herkesin duygu, ruh hali bir değil. Peki siz rahatsız edici olay yaşamadığınız için mi yoksa yaşadığınız halde mi böyle düşünüyorsunuz? yuvarlanan asi bir panda

Ben de yapıyorum bunu. Hatta defalarca aynı istasyondan böyle geçtim. Bir kez yapmadım onda da herifin biri eline telefon alıp birine beni anlatıyor gibi yaptı. Tesadüf mü

Yuh okuduklarima sok oldum tamam gozunuz kapali gezneyin de bu kaar paranoya fazla sacmalamay8n toplumca manyak olmusuz resmen yapmay8n bunu kendinize yuvarlanan asi bir panda

Bu bende dönem dönem oluyor. Bir ara çok rahat oluyorum sonra hiç alakasız zamanda tekrar oluyor. Arkamda biri varmış gibi sanma durumunu çok yaşadım. Ya da arkamdaki sanki ben yavaşlayınca yavaşlıyormuş gibi gelebiliyor. O an durup çantamdan telefonu çıkarıp birini arıyormuş gibi yaparak kontrol ediyorum.. Benim özellikle anne olduktan sonra endişelerim arttı. Bir çeşit anksiyete ve bu ülkede çok normal..

yaşadığımız ülkeyi düşününce çok da anormal sayılmaz bu korkuların. bence bi biber gazı almalısın ben internetten satın aldım yanımdan hiç ayırmıyorum. bazen geç saatte köpeğimi dolastirmaya çıkıyorum, cebimde biber gazı olunca fıldır fıldır geziyorum rahat rahat :)

Donup kalmıyor olmanız iyi bir şey ama dikkatli olun yine de. Zira o insanlar delilik nedir bilmiyor. Hamile, yaşlı, çocuk demeden katlediyorlar. Belki de siz şanslıydınız. Silah çekmediler, hap etkisi altında vs. değillerdi. yuvarlanan asi bir panda

Bu dediklerinizin hiç birini hissetmem ben çoğu kişi normal görmüş ama bana ilginç geldi.? Bende sorun var galiba

Rahatsız edici olay derken kap kaç fln gibi birşeyse hiç yaşamadım. Taciz de sadece lisedeyken yol da giderken bir tane deli mi akıllı mı onu da anlayamadım ya sanırım akıl sağlığı cok yerinde değildi gençten bir çocuk yolumu kesip malum yerini açıp göstermeye çalıştı görür görmez hemen koşup uzaklaştım çok korkmuştm ozmn teşhircilik yaptı diyelim. Direkt bir temas şeklinde taciz veya sarkıntılık yaşamadım. Yolda falan yürürkende nebiliym takip ediliyorum izleniyorum hissine hiç kapılmam

Canım belki şans belki gerçekten karşımdakini korkutuyorum. Özellikle zaten hamileyken uğradığım tacizleri yazdım. Yoksa araba kullanırken bile o amaçla olmasa bile çok taciz ediliyorum. Çünkü kadın şoförüm zevk alıyor resmen pislikler sindirmekten. Nefes alıyor olmak bile bu manyaklar için yeterli. Ben kolay kolay çileden çıkmam. Hayatım riske atıldığı zaman deliriyorum maalesef. Korkmak seni koruyamaz maalesef. Allah korusun gerçekten arkandaki adam sana saldırsa kendini nasıl koruyacaksın? Ben bu konuda şanslıyım sadece yakın temas halinde karşımdaki kişiden nasıl kurtulabileceğimi biliyorum. Öyle bir durumla karşı karşıya kalırsan kulak, burun, boğaz ve gözler. Bunlar insanın dengesini kaybedeceği noktalar. Arkadan yakalarsa burnuna sertçe kafa atabilirsin, dirseğinle diyaframına vurabilirsin. Yine dirsekle duyu organlarına zarar verebilirsin. Kurusıkı ile gerçek silahı ayırt edebiliyorum ben mesela bunu öğrenebilirsin. Elinde bıçak varsa soğukkanlı davranıp, teslim olmuş gibi yapabilirsin. Elinde sürekli bıçak boğazına dayayamaz, boş bir anında yine duyu organlarına sert darbeler indirebilirsin. Maalesef ülkede adalet sistemi şaşmış durumda. Korktuğun için sesini çıkarmamak bile rıza göstermek oluyor. Böyle korkuların varsa en kısa sürede lütfen yakın dövüş dersleri al. Bana amcam öğretti küçüklüğümden beri. Birini arkadan saldırsa bile bayıltabilirim. Maalesef günümüz şartları kendini korumayı öğrenmeyi gerektiriyor. Acı ama gerçek.

Gündüz de oldu dediğiniz gibi ama karanlıkta daha büyük endişe oluyor.

Valla ben de oyleyim hatta iki sene cebimde biber gaziyla gezdim. Allah kullanmayı nasip etmedi cok sukur ki.

ay ne iyi yapmis kardesiniz.

Yolda yürürken hiç laf atmadı kimse bana, beni kimse rahatsız etmedi diyen kişi sayısı ya yoktur ya da azdır sanırım. Bu durum bende de var malesef. Yaşam şartları arkamızı kollamadan yürüyemeyeceğimizi öğretti malesef

Arkadaşınız için de kötü olmuş. Şimdi sorsak o da bizle aynı şeyi der belki.. gizemliasli

su ortamda olmasi gereken bu zaten biz bayanlar icin

Ben haftada 1 yaşıyorum. Cidden kötü bir yerde oturuyorum. Onun da etkisi var üstümde. İnşallah yaşamazsınız. T

Haklısınız ben yaşadığım ilçede güvensiz hissediyorum. Çocukken yaşadığım istismar da burada olmuştu, sık sık tacize de uğradım. İçimde nefret var belki de farkında değilim. Neyse ki bu yıl taşınacağım. Belki bu hislerden de kurtulurum.

Vallahi b3n hic boyle yasamadim. korktugum tedirgin oldugum nadirdir. ben mi cok cesaretliy8m siz mi cok kotu yerlerde yasiyorsunuz bilemedim . push ; T

Bu his sizi korur. bir arkadasimda yoktu hic iyi seyler gelmedi basina adami kapisina gelene kadr fark bile edemedi

Yapı olarak bende tedirgin bir insanım. Kızımla çıkınca onu yola yakın taraftan yürütmem mesela. arabaların geçtiği kısımda ben olurum hep. Eğer köpek gördüysem yolda sürekli arkama bakarım peşimden geliyormu diye. Zaten hava karardıktan sonra gideceksem eve tedirginlik tavan yapıyor.

Çocuğum olursa başından nasıl ayrılacağım diye düşüyorum vallahi ben de. Söylediğinizi bilmiyordum kan tahlili yaptırayım. Teşekkür ederim.

Gayet normalsiniz

Kendi iyi niyetli olsa duyan biri kötü niyetli çıkar. Hiç söylememek en iyisi. T

Tasinma imkaniniz varsa tasinin boyle yasamak normal degil.

Korkmakta çok haklısınız, herkesin birbirini tanıdığı ve nispeten güvenli bir bölgede yaşamama rağmen hava karardıktan sonra çıktığımda kafamda hep acabalar dönüyor. Dolmuşta öldürülen kızlarımız, yol vermedi diye canlı canlı ezilen erkeklerimiz varken bu hisse kapılmamız çok normal. İnsan kendi akrabasına bile güvenemez oldu.

"Yalnızca paranoyaklar hayatta kalır" diye bir söz var. Belirli bir ölçüde kuşkucu olmak sizi temkinli yapar, birçok tehlikeden kendinizi korursunuz. Ama sizinki ölçüsünden biraz taşacak gibi duruyor. Bence destek almalısınız.

Diyorum ya hanimefendi deliyle karsilasmamis henuz, karsidakiler zaten zarar verme niyetinde degillermiş ee hamile de olunca daha fazla toleransta gostermis olabilirler. Gercekten zarar vermek isteyen birine denk gelseydi ne hamilelik, ne firca sapi işe yaramazdi.

Bende bir kez akşam 23 gibi işten geliyordum servisten indim.. Yokuş aşağı yürürken arkamda biri olduğunu hissettim hemen tlf sarıldım konuşuyormuş gibi yaptım.. Arkamdaki kişi yanımdan geçip gitti.. Kendime kuzdım ne kadar kmtü düşüncelisin oda senin gibi işten gelen biri diye falan.. Sitenin kapısından girdim arkamda yine bir ses duydum... Döndüm dönmemle adamı görmem cinsel organını tutarak geliyordu bastım çığlığı.. Yakalayamadık... Zamanlada bende iyice korku oldu hava basık olur ya hani o haldeyken bile dışarı çıkmaya korkarım..

Her yerde ve her saatte böyle hissediyor olsanız anormal gelebilirdi de, ülke geneline bakınca bana hiç de anormal ve de yabancı gelmedi bu haller. Lise de otobüs ne zaman boşalsa eve 3 4 durak kala inerdim. Otobüste tek kalırsam hemen telefonla konuşuyomuş gibi yapardım. Şimdilerde de kargo gelince falan yalandan "ben bakarım hayatım" diye seslenip kapıyı öyle açıyorum :) Kadın olmak zor. Çocuk olmak zor. Hayvan olmak zor.

Aklıma şu geldi :)) yuvarlanan asi bir panda

Ülke şartları ile alakalı. Ben dolmuşa bile binmekten korkuyorum. Dolmuşta yalnız kalacağımı anlarsam en son inenle inip yürüyorum. Hava karardıysa birilerini arıyorum olur da yalnız yürümem gerekirse. Bana otobüste falan çok soru soranlara yanlış bilgiler veriyorum. Arsız bir amca ısrarla ev adresime kadar sormuştu. yaşlı başlı adam diye kızamıyoruz da. Pek çok kadının başına gelenleri gördükçe bu hale geldik

Arada bende de oluyor bu arkamdan takip ediliyorum hissiyati. Hemen telefonumu cikarip hafif arkaya dogru tutuyorum, dikiz aynasi gorevi goruyor bir bakima yani arkamda kim var, ne yapiyor gorebiliyorum boylece tedbiri elden birakmadan sagi solu kolacan etmek cok da kotu degil bence, hayatinizi kisitlayacak boyuta gelmedikce sorun yok.

Genel olarak ben de tedirgin bir insanım dışarıda. Apartmana hızlı hızlı girip hemen kapı kapatılması benim için uzun yılların rutini. Sabahları ve akşamları maalesef karanlıkta dışarıdayız, Allahıma emanetiz.

aynısını ben de yaşıyorum. özellikle son 2 senede başladı bende bu. normalde soğukkanlı ve etrafımdaki kadınlardan daha cesur bir insanımdır hani bir olay olsa erkekler çekilir ben atlarım. ancak dediğiniz durumları ben de yaşıyorum. ne yazık ki ortamın çok korkunç bir hal alması ve insanların sapık canavarlara dönüşmesi yüzünden bu hale geldik. . push ; yuvarlanan asi bir panda

Evet bu sıradan bir hal aldı benim için de

Mutsuzum. Kafam rahat olsun isterdim. Biliyorum ki olsa tedbirsiz davransam ve başıma bir iş gelse ben suçlu olurum. Kendi içinde tıkanık bir konu. yuvarlanan asi bir panda

Herkes böyle olmalı bence Bizim ülkede sokağa çıkmak yürek ister

Bende boyleyim, hatta gecen gun sokakta arkamdan bir adam yuruyordu.. bende rahatsiz olup yavaslayinca yazik, amca "kizim korkma yanindan hizli hizli yuruyup one gececegim" dedi ulke ne hale getirdi bizi arkadas, yuruyen adam bile neden yurudugunu aciklamak zorunda kaliyor, puh..