Allah yardımcınız olsun. Yorumları okuduğum kadarıyla yaşadıklarınızın zamanla birikmesi sonucu hep kendinizi suçlamışsınız. İnsanın öz eleştiri yapması çok olgun bir tavır ama burada da her şeyde olduğu gibi adaletli olmak gerekir. Zira var olan sorunlar kompleks bir yapı arz eder çoğu zaman ve tek suçlu siz olamazsınız. Herkesin suçluluk oranları vardır. Siz bütün payı kendinize alıyorsunuz. Genetik faktörler ve kader meselesi mutlaka etkilidir ama yine belirli oranlarda olabilir. Böyle düşünmek sizi iyice güçsüzleştirir. Sanırım çocukluğunuzdan gelen belirli şemalar var. Duygusal yoksunluk şeması, kusurluluk şeması gibi belki. Bunların sizde olup olmadığını anlamak için bir kitap önerebilirim: Jeffrey E. Young /Janet S. Klosko -Hayatı Yeniden Keşfedin. Hayata daha farklı bakış açılarıyla bakmak için de Dale Carnegie -Üzüntüyü Bırak Yaşamaya Bak.

Raporunda bir kod yazıyor raporu bana göstermediler ondan bilmiyorum bu şekilde suçlayıcı konuşamazsın. Bi de ben çare arıyacak durumda değilim ben zaten kendim sağlıklı değilim diyorum okumadın mı? Her gün panik atak geçiriyorum işimden olucam hastaneye yatamıyorum. Doktor yatman lazım dedi. Ayrıca tedaviye götürüldü abim 11 tane doktor muayane etti bir süre kaldı sonra kontrollere gelmek üzere yolladılar ilaçlarını alıyor. Ne demek dert etsen ben her gün üzülüyorum neden o da diğer insanlar gibi mutlu değil diye. Sorun ben kimseye yardımcı olabilcek durumda değilim diyorum.

ne diyeyim bilmiyorum sizi okadar cok iyi anliyorumki H

Oyle acimasizsiniz ki... Agzim acik kaldi yorumunuzu okurken.

Engel grubundan mi atandiniz peki yani sizin de raporunuz var mi ben genetik olduğunu düşünüyorum hem siz hem abiniz bu sekildeyseniz. Yarini pek dusunmeyin kim ole kim kala bugünü yasayin ayrıca evlilik de zor is bosver saglam psikoloji gerektirir kolay degil koca ve cocuk bakmak.. Size iyice zor gelir bence..

Bence de ailede sorun var gibi hem abi hem kardeş aynı durumda... Ayrıca siz kötü durumdayken elbette sadece kendinizi düşüneceksiniz...

Psikiyatri ilaclari kullaniyor musunuz acaba duzenli olarak? Bende cok sikintili bi cocuk geçirdim ailevi cok problem yasadim cocuklugumu yasayamadim 15 yasimda agir panikatak hastasiydim. Cok ciddi ataklar geciriyordum nefes alamazdim öluyordum sanki ne yapsam ne etsem alamazdim. Hastanede yattim cok kez nefes darligindan en sonunda psikolojik diyerek tani kondu ve ilaclara basladim birde uyku uyuyamazdim hic 3 ay boyunca uyumadim. Sonra erkek arkadasimla tanistim simdi 22 yasindayim 7 senedir beraberiz. Ilaclar ve o iyi geldi bana. Yasadigim ilide değiştirdim. Farkli yer iyi geliyor, sikintilari yasadiginiz yerden uzaklasmak yeni ortamlara girmek yeni insanlarla tanismak iyi geliyor. Ilaclar tek basina yeterli degil sizin kafanizda kendinizi telkin etmeniz gerekiyor adim atmaktan korkmayin yeni insanlarla tanismaya calisin en sevdiginiz seylerle ugrasin. Kimseye körü körüne baglanmayin ki hata gordugunuzde aman deyip gecebilin. Hepimizin sonunda gidecegi yer topragin alti. Su hayatta neyi takiyorsak takalim hepsi gelip gecici hepimiz ayni yere gitmicez mi. Hayati zindan etmeyin kendinize, olumlu olun her zaman. Halinize sukredin. Hep daha kotusunu dusunun daha kotusunu ornek alarak halinize sukredin cabalayin kendiniz icin

Yattı bir süre gözetlendi. Arada gene gidiliyor ilaçlarını alıyor ya o da napsın işte.

İşte raporu göstermediler bir kodu var dediler onu da hatırlayamadılar. Ya işe konstantre olamıyordu çalışamıyordu her çalıştığı yerden çıkıyordu, tuhaf davranışlar gösteriyordu. İşe gitmemek için annemi babamı yıldırdı. Çok şeyler yaşadık. En sonunda ben dedim etraflıca bir muayene ettirin dedim tedaviye başlıyalım devlet desteği arayalım dedim.

Gerçekten yaşamayan bilemez bu durumları şimdi düşündüğüm şeyi yazarsam ban yiyeceğim İnanan var inanmayan var inananlar için her derdin devası Kuranı Kerimdir.. Abinize de kendinize de bol bol Kuran ayetlerini okuyun özellikle felak Nas sureleri.. Bazı hastalıkların doğrudan tıpla ilgisi olmayabiliyor maalesef

Kimse annesini babasını mutlu etmek zorunda değil ki... Hepımız bir sürpriz yumurtayız her sey olabilirdi... Siz önce kendinizi mutlu edin...

Ya abidir yardım edilir annedir babadır dibine kadar bakılır. Benim sorunum şu kendim çok berbat durumdayım. Keşke ben ruh sağlığı düzgün bir birey olsam da aileme her açıdan çok faydalı olsam. Korkum ilerde hepimizin daha çok mağdur olması. Ben ağır hastayım ama hastaneye yatamıyorum. Ya bu tip rahatsızlıklar genetik ailede yani abimde var anlattığım gibi. Ben aşırı hassas, kırılgan, takıntılı, depresyona eğilimli biriyim. Aşırı karamsarım duygusal ilişkilerde hem ben hatalar yaptım hem de karşıma kimi piç kimi karaktersiz kimi beni aldatan ama her seferinde suçu bana atan insanlar çıktı. Ben kendimi aşırı suçladım, sen sorunlusun dedim. Düşün düşün düşün psikolojim alt üst oldu ayrılıkları kaldıramadım. Kolum kesilmiş gibi oldum o insanlarla tekrar konuştum çünkü ölme aşamasındaydım ama istemediler e denedik olmadı modunda davrandılar. Hiçbir zaman sevilmediğimi düşündüm özgüvenim özsevgim özsaygım alt üst oldu. Kendimden nefret ettim hayattan koptum zaten son 3 yıl aktif bir şekilde depresyondayım. 33 yaşında bitti son görüştüğüm insanla. Bir baktım 36 yaşına gelmişim ve yapayalnızım tutuncak hiçbir dalım yok. Bu beni zaten zayıf bir insanım depresyona soktu. Bi de son dönemde işte baskılar arttı, bir yandan okumaya çalışıyordum okulu yapamadım bırakıcam. Kaldıramadım bunları. AbsolutPromise perfectly

Doğru söylüyorsunuz zaten O yüce yaratıcıdan başka kimse sığınacaksın.

Merhaba arkadaşlar, Daha önce de konu açmıştım ben çok zor durumdayım 36 yaşındayım bekarım evlenemedim. Bunun için kendimi suçluyorum zaten. Yalnız yaşamayı denedim ama yapamadım sonra ailemin yanına döndüm ama ailede çok problem var. Bir abim var bizimle yaşıyor hayattan tamamen kopuk rapor alındı ona her şeyini annem babam yapıyor bütün gün evden dışarı çıkmıyor ve normal bir insan gibi değil konuşmuyor hayatla alakası sıfır hiçbir sorumluluk yok altı bezlenecek çocuk gibi yaşıyor. Aşırı bir salmışlık, hayattan kopmuşluk var raporunda tam yazan teşhisi bilmiyorum eskiden de biraz tuhaftı ama bu kadar değildi konuşurdu en azından. Ben kendim de rahatsızım işimden olmak üzereyim hastaneye yatman lazım dedi doktor ama yatamıyorum. İlerde abimle kim uğraşacak onun sorumluluğunu kim alacak ona kim bakacak ben bunu yapabilcek durumda değilim herkesin ailesine bakıyorum kardeşleri kendilerinden iyi durumda ama ben tüm ailenin sorumluluğu altında eziliyorum. Adam ne yemeğini yapabilir, ne çamaşırın yıkayabilir, ne hijyenini yapabilir annem babam sürekli dürterek zorla yaptırıyorlar ya da direkt onlar yapıyorlar ve saçma sapan konuşuyor konuştuğunda. Benim beynimde mikrop var diyor. Beni çok olumsuz etkiliyor annem babam sen de onun gibi olma yolundasın bak işten çıkmak durumundasın saçma sapan şeyleri kafana takıp kendini mahvettin diyorlar. Benim kendi sorunlarım zaten apayrı bir dünya. Yaşamak bana zul geliyor, her gün panik atak geçiriyorum. Napıcam ben intihar da edemiyorum anneme babama bunu yapamam zaten onların da tonla derdi var hem maddi manevi hem sağlıksal. Ama çok gücüme gidiyor insanların tuzu kuru bense her dakka her saniye mide krampı kalp çarpıntısı ile yaşıyorum. Yarın annem babam daha yaşlandığında abim zaten kendi ayrıca bir dert ben hem de çalışmak zorundayım nasıl başa çıkıcam bunca şeyler bi de yalnızım hayatımda bir erkek güvenebileceğim biri yok.

Aile anne baba çocuk iletişimi nasıldı? İki çocukları da psikolojik olarak bu kadar dipteyse ailede bir sıkıntı olmalı. Ciddi psikolojik destek almalısınız

Psikolojik bazı rahatsızlıklar genetik miras maalesef ancak senin bahsettiğin mevzular genelde yetiştirme tarzıyla alakalı. Anne babada sıkıntı olma ihtimali yüksek bence

Ruh halinizi doğru ilaçlarla düzeltebilirsiniz. Doktora gitmeyi deneyin. T trustno_1 Tarot bakmıyorum. Üyelik

Bırak hayatınızda biri olmamasını. Bu psikoloji ile olsaydı da durmazdi zaten. Hayatını bir erkeğe endeksli yaşamayı da anlamıyorum doğrusu. İşin var çık ayrı eve tedavini ol iyiles. Abin hasta ise annen baban sağ onlar bakar şimdilik dert edinecek problemin yok. ayrıca çok dert etsen zaten raporunda ne yazdığına bakar çare aramaya ugrasirdin.

valla sana ne ediyorsa abin ailen ediyor onlarla yaşamak senin pskolojini bozuyo denizbenimadim Üyelik İptali Anneler

Merhaba Öncelikle çok geçmiş olsun. Allah şifanızı versin ailenize ve size. Size bir kaç önerim olacak. Uygularsan ve çabalarsan inanın kazanırsın. Asla işini gücünü bırakma. Normal arkadaşlar edin sosyal çevrende normal olmaya çalış nasıl dersen insanlara bak pisikokojine iyi gelecek yerlerde Bikaç saat kendine zaman ayır sahilde yürü müzik dinleyerek bir kafede kahve iç. Ve şöyle düşün abin hasta rabbim yokluğunu göstermesin ama hayat bu bununla sınanıyorsunuz sen kendin için ailen için iyi psikolojiye iyi bir hayata ihtiyacın var iyi olmak için çabala. Abini böyle kabul et arada sevdiği birşeyler getir birlikte yiyin buda bir yardındır. Sorunun çözümü olanları kabul edip kendi hayatına yön vermen nickimi feriha

Ya annem babam değil de ben bu tip rahatsızlıkların genetik olduğunu düşünüyorum onların yaklaşımı ile değil de kader yaratılış ile açıklıyorum durumu. Beynimizde işlevsel bir bozukluk var çarpık düşünceler var ve aşırı derece dış dünyadaki insanları önemseme var.

Psikolojik olarak bu kadar hasta biriyle yaşamak sizi de dibe çeker. Tekrar ayrı eve çıkın bence. Yalnız yaşamak istemiyorsanız yaşıtınız çalışan bir kadın bulup onunla da beraber eve çıkabilirsiniz.

Evde namaz kılınıyor mu kuran okunuyor mu? Evden maneviyat çıkınca dert giriyor güzel kardeşim. Allah yardımcınız olsun

Ya onlar da kötü niyetli değil napsınlar hayat da onlara neler yaşattı. Ben kimsede suç görmüom kader olarak görüom ve kimseye yardımım dokunmuyor diye çok üzülüyorum. En çok da anneme babama üzülüyorum iki çocukları da onları mutlu edemedi. V Vander

Anlattıklarınızdan yola çıkarak söylüyorum: sizin o evden tasinmaniz lazim. Hasta insanın yanında duracak psikolojisinde değilsiniz. Co-hasta olma ihtimaliniz çok yüksek. Hatta başlamış bile. Disardan tedaviye devam edip kendinizi toparlamaya çalışın. Uzaga tasinmaniza gerek yok, ama kendinizi geri çekebileceğiniz bir yeriniz olmali. Abinize acil şifalar dilerim. Allah annenize babanıza güç kuvvet versin. Ama onu bir hastaneye yatirmalari bir süre için belki daha iyi olurdu tedavisi açısından V Vander

Hiç gezi yapmayı düşündünüz mü? Biraz sizde şey var sanki, yalnızım sevgilim yok gibi bi şey. Tam çözemedim. Abinizin durumu için geçmiş olsun diyorum. Ama hayatı da kendiniz için zorlaştırmayın bence. Biraz da siz kendinizi hasta ediyorsunuz sürekli olumsuz düşünerek. Belki 50 yaşınızda hayatınızın aşkıyla tanışacaksınız? Bu durumda 50 yaşına kadar depresyonda mı olmayı düşünüyorsunuz? Hayata tutunmaya çalışın. Ben sizin yerinizde olsam, hiç bilmediğim yerleri gezmeye giderdim. Hem çalışıyorsunuz da, yeni hobiler denemeye çalışırdım. O kadar çok şey var ki, hayatınıza heyecan katmaya çalışın bence. Bunları küçümsemeyin, inanın o kadar çok etkili şeyler ki. Belki içinizden yapmak bile gelmeyebilir ama bir adım atarsanız çok fark edecektir. Haftasonu çıkın bilmediğin ve çok merak ettiğiniz bi şehre gidin. Günlük turlara katılın. Yani yapabileceğiniz o kadar şey var ki.

abiniz ilaclarini kullaniyor mu zor hastalik allah yardimcisi oldun onunda sizinde ayri evde neden yapamadiniz?

Kardeşinizin hastalığı nedir. Bu anlattıklarıniz şimariklik mı yoksa cidden hasta mı? Sizin niye hastaneye yatmanız gerek.

Anneme çok ihtiyaç duyuyorum o yüzden aileme döndüm. Ya diom ya keşke ben iyi olsaydım da herkese ben yardımcı olabilseydim ama ben kendim her gün panik atak geçiriyorum sürekli midede kramp başağrısı beyinde çok kötü düşünceler, soğuk soğuk terleme, kalp çarpıntısı, telkinle falan hiçbir yol alamıyorum psikologla görüştüm sen şu anda telkinle iyileşemezsin dedi.

İlaçlarını kullanıyor. Ayrı evde yapamadım çünkü sürekli kendimle baş başa kaldım dışarı falan çıkamıyordum kimseyle konuşmuyordum. İyice psikolojim bozuldu. Çok kötü hissettim zaten sonra majör depresyona girdim 4 hafta hastanede yattım. H

Ahh çok üzülüyorum ya böyle okuyunca. Bende suanda hayatımın en zor donemindeyim sanırım ve seni çok iyi anlıyorum çıkmaza giriyo insan.. Bak kardesim klişe olucak ama rabbine sığın çok çok çok dua et. En son raddeye geldiğinde bitti dediğinde içinden yavaş yavaş salavat cek soguk suyla abdest al. Bak bu dediklerimi ciddiye al gerçekten ise yarıyo ben uzun zamandır bunlarla ayakta kalıyorum diyebilirim her sona geldigimde dua edip namaz kılıyorum toparlaniyorum bi şekilde. Kardesim şakın isyan etme herseyi yap ama İsyan sakinetme. Rabbim tez zamanda sağlığına kavustursun insallah. VE SUNU AKLİNDAN CİKARMA ÖNNCE SEN ÖNCE KENDİM DEMEYİ ÖĞREN SEN SEN SEN KENDİNİ DEĞERLİ HİSSET

Dediğiniz doğru bence, birtakım genetik sıkıntılar var abinizde de sizde de bu denli şikayet olması açısından. Ailede anksiyete, depresyon, bipolar hastası var mı? Hatta şizofreni tarzı hastalıklar var mı sülalede?