Benim arkadaşlarım var, çok var hemde. İş arkadaşlarım, dostlarım! , eski arkadaşlarım.. Ama gel gör ki "hadi çay suyu koy sana geliyorum". diyebileceğim kimsem yok.. Bazen bende çok yalnız hissediyorum kendimi.. Sonra kızıma, eşime sarılıyorum.. Anlıyorum ki en yakın arkadaşlarım onlar..

Ben bi çocukla tüm davetleri geri çeviriyorum sosyallik bitti siz 3 çocukla ((( normal.. parklarda sosyelleşebşlirsiniz arkadaşımı öyle yapmıştı

Biraz atılgan olmak lazim... bende de yok o atılganlık hep karşı taraf kaynaşmaya çalıştı Sonra zaten cicek gibi acıliyorsun da iste o ilk adımların uyuşması onemli... yoksa cocuk sayisina bakmaz bu is... Ne yani cok cocugu olan insanların hic mi çevresi yok... ama kısıtlı olur ama hengameli olur gorusmek ama olur yani Zaten cocuk var diye uzaklasanı cope at gitsin... dedigim gibi paylasim onemli ve cok zor paylasimin güzel olduğu arkadasları bulmak...

Öncelikle şunu söylemek istiyorum insanlar, özellikle hemcinslerimiz burda konu acmisken bazı cevapların ne kadar yaralayıcı olduğunu bilmenizi isterim. Yalnız ve arkadaşı olmayan bir insanı tehlikeli görmek ne kadar mantikli bilemedim. Ben 27 yaşındayım evet ve üç çocuğum var. Bunu yadirgayanlara özellikle bu cevabım. BUNUNLA GURUR DUYUYORUM. şahane ikiz kızlarım ve bir erkek bebeğim var. Yalnızlığımin sebebi ise şu . Ben doğma büyüme Almanyaliyim ve tüm okul hayatım orada geçti. Buraya gelince tabiki de doğal olarak hiç çevrem olamadı çünkü kimseyle bir geçmişim veya tanisikligim yoktu. Ne yazıkki ailemde yok. Annem babam kardeşim yok. Bu yüzden belki burda bir iki tatlı insanla karşılaşirim diye düşündüm çünkü dışarıda öyle hop diye biriyle tanışmak çok mümkün olmuyor. Evet sanırım gerçekten sorun bende çünkü insanların ne kadar değiştiğini ben anlayamamısim. Yadirgamadan ve onyargisiz olabilmenizi çok isterdim.

üstünüze alınmanız gerekmeyecek kadar çevreniz varmış zaten Abi, yaşıt kuzenler de samimiyseniz arkadaş dost sınıfına girebilir bence esergry Nirvana Anneler

Valla benim de "gerçek" arkadaşım yok. Bu zamanda arkadaş diyorsun bir şey paylaşıyorsun o da gidiyor başkasına anlatıyor vs vs. Duyulmasını istemediğin şeyi zaten kimseye söyleyemiyorsun o zaman ne anladım ben gerçek arkadaşlıktan. Onun dışında kalanlar da zaten akrabalarla olduğu gibi laylaylom muhabbeti. Herhangi bir can dostu durumu yok yani. Kendi eltimden biliyorum bir arkadaşı gelir onunla sıkı fıkı sonra bir bakarsın başka zaman gelenle birlikte o arkadaşı hakkında dalga geçer. Zamane arkadaşlıkları böyle galiba...

Doğru söylüyorsun ama çocuklarlada yapılabilecek bir suru şey var aslında.

Benimde sahte arkadaşları ayırdıktan sonra hic arkadaşım kalmadı. Bende care bulamadim.

Belki sorun sizdedir. Benim de sevdiğim arkadaşım var ve sürekli evine çağırır. Bütün gün kocasını ve evliliğini anlatır. Hala düğünde takılmayan altınlardan bahseder. Ben bir şey anlatacak olsam adam gibi dinlemez bile. Bir de çocuğunu zorla sevmemi bekler. "Al kucağına tatlım" der. EE almak istemiyorum ki kimsenin çocuğunu kucağıma. Üzülmesin diye zoraki alıp "ay ne tatlı" demek zorunda kalıyorum. Böyle olunca insan soğuyor ve uzaklaşıyor. Allah mutlu mesut etsin ama benden uzak mümkünse. E

Çocuğum yokken gördüğüm: Kimse çocuğuna dur demiyo.. Çocuğum oldu: Çocuklu biriyle kahvaltıya gidilmiyor... sinemaya gidilmiyor.. 2 çift laf edilmiyor. Çünkü Çocuk durmuyor

Benim de yok daha doğrusu var ama yok.. O kadar çok isterdim ki gerçek bir dosta sahip olmayı Chelzy İkiz oğlan

Daha onceden sosyal fobi vs gibi bir probleminiz yoksa yalniz kalmaktan oldugunu dusunuyorum, bir sekilde sosyallesecek bir yol bulmalisiniz gercekten rahatsizsaniz. Zor biliyorum ama ilk adimi atarsaniz gerisi gelir. gibigibiyim

3 çocukla arkadaşa vakit ayıramazsın zaten. En güzel arkadaşların yanında bence Pamukannesi83

Ne kadar az arkadasiniz olursa o kadar iyi :))) az insan cok huzur :) esinizle muhabbet edin onunla gezin.

Benim de yeni ortamimda hic arkadasim yok. Hepsi memleketimde ve en son gorev yaptigim yerde. Ben de ara sira yalnizljk cekiyorum. Alismaya calisiyorum buna.

üste alinma degil de arkadas diyince bana kan baginin olmadigi ama samimi oldugun insani cagristiriyor birden dusundum yoksa ben zararlimiyim diye ama bazi insanlar gerek duymuyor iste bunu soylemek istedim

Evet tam olarak 5 senede üç çocuk...27 yaş 3 çocuk.. defne-28

33 yasimdayim hic dostum yok daha kimseyede bir zararim dokunmadi tehlikeli oldugumuda sanmiyorum herkesin bir arkadasi bir dostu olmak zorunda degil bir abim var omuzuna kapanip agladim yeri geldi guldum yeri geldi onunla gezdim e benle assagi yukari yasit 21 tanede kuzenim var belkide buyuzden ihtiyac duymadim

benim de bulunduğum çevrede gerçek arkadaşım yok ama iyiki de yok başım ağrımıyor en azından burda ne konular okuyoruz PambukPrensess

Ben nedense hiç arkadaşı, dostu olmayan belli yaşa gelmiş insanlardan korkuyorum.. Çevremden edindiğim izlenime göre böyle insanlar tehlikeli oluyolar.. İnsan bunca yıllık hayatında bi tane bile dost edinemez mi yaa? Hadi dostu da geçtim arkadaş olsun.. Bence biraz problemi kendinizde arayın.. bunca yıldır demekki kimseye bi faydanız olmamış ki kimse hayatınızda kalmamış.. Uyum sağlayamamışsınız hep kendinize uyum sağlansın istemişsiniz belki de.. Mesafe de bana göre buna bahane değil yurtdışına yerleşen bikaç dostum var yıllardır onlarla bile kopmadım hayatımızın her adımından haberimiz olur.. Çok şükür güvenebileceğim dostum, arkadaşım diyebileceğim insanlar var.. Bi sözümle dünyanın öbür ucundan yanıma gelecek insanlar biriktirdim hayatımda.. Bununla da hep gurur duyarım.. İnsan edinmek için biraz fedakarlık, biraz iyi niyet, biraz anlayış yeterli bence mutlaka geri dönüşü olan özellikler diye düşünüyorum.

üç çocukla zor ki zaten

kural 1=az insan. benimde iş arkadaşlarım haricinde dışarıda görüştüğüm kişi nadirdir. aslında yıllar tecrübe kazandırıyor insana. belli bi dönemde sonra yanlızlık daha mutlu edebiliyor insanı. dışarı çıkacaksam çocuklarımla çıkıyorum eşimle çıkıyorum. insanı bu hale getiren yediği kazıklar olabilir yada çağımızın hastalığı güvensizlik. tabi bunlar hep birbirine bağlantılı. acı bi gününüz oluyor. karşıdan bir teselli bekliyorsunuz. bakıyorsunuz varlar ama aslında yoklarmış. böyle böyle çıkıyorlar hayatınızdan. hayatımda 25 yaşımdaki insan sayısıyla şimdiki insan sayısı arasında dağlar fark var. bir tane dostum var. oda çok uzaklarda telefonla anca görüşebiliyoruz. arkadaş çok ama dost maalesef zor bulunuyor.

benimde yok ama seneye insallah kzm ana sinifina baslsyinca okulda illaki tanisirim velilerle. o zaman kaynasirim diye umuyorum. zaten calismayi da dusunuyorum. arkadas ya calisma ortaminda yada kurslarda falan ediniliyor. cocuklar buyusun sizde sosyallesip arkadas bulabilirsiniz..

o konuda haklisiniz evet o tsrz insanlarda bir skinti oluyor genelde ya ailesininde baglari herkesle kopuk oldugu icin kimsesi olmuyor yada kendisinde bir skinti oluyor

27 yaşındayım ve 5 senelik evliyim. Uc çocuğum var ve ne yazıkki tek bir dostum bile yok. Esimin ailesiyle yakın oturuyoruz yalnızlık cekmiyorum fakat gerçek bir arkadaşım yok. Arada bir muhabbet Edip çay icebilecegim kimsem yok. Çevremde kafa dengi insan yok ve artık arkadslik kurmaktada çok zorlaniyorum. Üç cocukla da zaten uygun bir arkadaş bulmak çok zor. Artık sosyalleşme problemim oluştu insanlar arasına girmek bile benim için çok zor oluyor çünkü çok yalnızlık çektim nasıl davranmam gerektigini bile bilmiyorum artık. Gittikce dahada icime kapanmaya basladim. Sorun bende mi yoksa yalnız kala kala mi böyle oldum anlayamiyorum. Bu durum canimi çok sikiyor C

iş ortamindaki arkadaslarim disinda hic arkadasim olmadi gercek arkadas yani pismanda degilim ama insan bazen gercekten oturup bi cay icip geyik muhabbeti yapip rahatlamak istiyor ama bir yastan sonra artik herkes gecim skintisi cocuk bakimi derken buna bile zaman bulamiyor cogu zaman

5 senede 3 çocuk... 27 yaş 3 çocuk... Sosyalleşmek mümkün mü sizce? Öyle instamomların 3 çocuklu cool hayatı gibi olmasını bekliyorsanız çok zor bence...

Burası var ya işte en yakın dostun bundan sonra kadınlar klubu :)

Evet aynen katılıyorum.. bende de atilganlik kalmadı malesef.. zaten çoğu kişinin kendi çevresi olduğu için kimse içlerine birini almak istemiyor. Bazı insanlarında gerçekten çocuk alerjisi var.. anlayamıyorum.