İnsanlari dinlemeyin öncelikle. Su " yanınıza yakışmıyor " lafına illet oluyorum. Kendinizi sartlandirmayin. Zamana birakin. Onunla konuşurken evlenmek istediğinize göre aşık da olabilirsiniz.. Hayat bu hiç belli olmaz..

Hayır olmaz, eğer ilk görüşte olumlu bir etkilenme olmadıysa ve anlattığınız gibi eş olarak göremiyorsanız devam etmeyin, çünkü bu değişmez. Çevremden duyduklarım böyle. Hatta ilk görüşte fiziksel olarak beğenmek hoşlanmak baz alınması gereken çok önemli bir konudur. Eşimi ilk gördüğümde hoşlanmıştım, gülüşü gözleri boyu posu vs hatta kokusu bile başka geliyor insana... hoşlanmadığım insanlar da oldu hiç erkek gibi bile gelmiyorlardı.

Neye bozulmuş öyle ya oldu olacak yoldan geçen adamla evlen töbe töbe. Tabi tanıyacaksın hemen sevmen imkansız. İsteğin gayet normal, sevmediğin adamla hemen hayda diyip evlenilmez ki loto mu bu tutarsa severim falan. Hata etme sevmeden birşeyler hissetmeden evet deme olur deme.

Hayır niye bozulsun. Ama sonradan pisman olmayin. Yani bir bakarsınız o sizi bırakır ama siz aşık olduğunuzu anlarsınız. Örnek çok. Ona göre kestirip atmayin. Zorla da evlendirecek halleri yok. Dediğiniz gibi zamana bırakın. Belli olmaz. Kasmayin kendinizi. Ayrıca da sevemem diye de sartlandirmayin. Gerçekten hiç belli olmuyor. E

fotoğraflarını gören herkes senin yanına yakışmıyor asla olmazsınız diyor. içime sinmiyor ya biliyorum huy anlaşmak çok önemli ama evlendiğimi hayal bile edemiyorum onunla ağlamaya başlıyorum ( ama konuşurken de hemen evlenesim geliyor. nasıl bir ikileme düştüm Allah'ım çıkamıyorum içinden

Evlilik bu sevgililik gibi değil ki. Evlendiğin insanı tensel ve ruhsal olarak kendine yakın hissetmelisin. Sevmediysen evlenince de sevemezsin ve o yatağa girmek sana işkence gibi gelir.

Aileniz okutup eğitim aldırmış kızlarının hiçbir şey hissetmediği biriyle evlenmelerini istemez herhalde. Açıkça söyleyin. İyi anlaşmak yeterli olmaz diye düşünüyorum. E

Arkadaşlar sizden fikir almak için hesap açtım. ben 25 yaşımdayım mimarım we ailem ilk defa beni biriyl görücü usulü tanıştırdılar. normalde modern bir aileyizdir hiç böyle şeyler sevmezler ama, babamın çok sevdiği bir arkadaşı oğlu için istemiş beni, babam da aile aşırı iyi oğlan da öyleymiş tanışın bi dedi. bu haftasonu çocuk geldi benim bulunduğum şehre, tanıştık. kişilik olarak çok iyi anlaştık, mükemmel olmasa da.. beni ileride de mutlu edebileceğini düşünüyorum. maddi yönden benden aşağıda ama normal sınırlar içerisinde. gel gelelim ki, hiçbişey hissetmedim. onunla evlenmeyi, aynı yatağa girmeyi hayal bile etmek işkence geliyor beğendiğim tipte değil, istediğim hayal ettiğimle alakası yok. bundan mı böyle düşünüyorum ailemin baskısı olduğundan mı bilemiyorum. Sorum şu; zamanla hisseder miyim size? Evlenenler, beğenmediğiniz birine evlenince alışabiliyor musunuz? Buna benzer durumları geçirmiş olanların tecrübelerini çok merak ediyorum E

çocuğa sana bişeyler hissedip hissetmeyeceğimi görmem için zamana ihtiyacım var biraz daha yüzyüze görüşelim dedim. o da fena bozuldu belki kendi istemeyecek :/