bende susan tarafim. susmazsam kiyamet kopuyo cunku. bende o konusurken duymazdan geliorum bi sure sonra susuo ve ben trip yapmaya basliorum o sirnasmaya baslio sonra. bence sus ve sabret. bagirarak hakliyken haksiz durama dusersin. ayrica gunlerce kusluk olur mu?biz yataga girerken barismaya ozen gosteririz. yoksa evlilik yipranir. zvjezdan

Ben bunun öfke kontrolu olduğunu, sinirli bir yapıya sahip olmak olarak görmüyorum. Tartışma anında biri ısrarla konuşuyorsa, nereye gidiyorsanız peşinizden geliyorsa, tartışma anında kriz yönetici değilse, iki dk. karşısındakinin isteğine saygı duymuyorsa, en sakin yapıya bile sahip olsanız insan çileden çıkar. Özellikle erkekler kriz yönetici olmalıdır, ötesi berisi gerisi yok!!!

İşte ben size örnek olayım. Olayın diğer taraftan bakışını göstereyim. Biz sinirliyiz diye övünmüyoruz ki, bize dokunulmasının zırhı olarak görmüyoruz ki bunu. Sadece öfke kontrolü sorunumuz var, bakın ben de diyorum, sakin kalmaya çalışıyorum ama damarıma basılıyor ısrarla. Size de aferin, dolanın eşinizin peşinde, sonra büyüsün olaylar. Kendiniz de demişsiniz hiçbir sorunumuzu halledemeyiz diye. Hallolmaz çünkü. O an karşıdaki insandaki adrenalini, kan basıncını düşünün. Cinnet cinayetlerine bile yol açabilir karşıdakinin bu kadar üstüne gitmek.

selam marji banlanmışsın yahu, konunu yeni gördüm ama yoksun neyse kısa sürelidir umarım, canım biliyorsun elimden geldiğince her konunu yorum yapıp paylaşırım çoğu şikayetlerimiz de aynıdır, boğalarla uğraşmak gibi ama bu konuda ben de eşin gibi olan kişiyim ya da kişiydim biraz biraz törpülemeye başladım kendimi, tartışma anında karşımdaki kişi konuşmayı keserse veya cevap vermezse üstüne giderim laflarımla alttan almam... hatta peşinde dolaşan kişi ben olurum hep ama dediğim gibi artık daha sükunet sahibi olamay başladım, bu yüzden eşine haksız diyemiycem belli ki bir şeyleri anlatma, dinletme yolu bu doğru mu? değil... ama bunu inan yaşadıkça idrak edecektir, tartışmada bir taraf daha sakin olmalı görüşüne katılıyorum, bu diğer tarafı da sakinleştiriyor her iki tarafta susmassa daha kötü oluyor, o yüzden sen susmaya devam et, hatta duyma ortamı terk et dediğim gibi o da kendince hata olmayan ama ilişkinizi etkileyen durumu anlayacaktır zamanla... E EstetikEditor ne mutlu TÜRKÜM

Sağol simurg, bu yazdıklarını ben değil de eşim okumalı sanki. Zebos, dediğin mor halka olayını deneyim bakalım :) Birsen82cim, bugun annemle konuştuk, çünkü eşim ben sinir krizi geçirince annemleri aramış. S.. yetmiyor, sıvayacak bir de. Hasta kadını ne diye ararsın be adam? Bilsinlermiş. Neyi bilsinler ya? Annem de bana dedi, senin öfke kontrol sorunun mu var diye, ben de ona aynen senin bu dediklerini dedim. Kimin üstüne o kadar gidilse, üstüme gelme diye uyardığı halde damarına basılsa patlar dedim. Ama ben daha az anlatan, daha az şikayet eden insan olduğum için haksız taraf olarak görülmek üzereyim. Artık bana ciddi anlamda art niyetli gibi gelmeye başladı eşim. Beni çileden çıkarana kadar stratejiler geliştirip sonra da beni dışarıdaki insanlara şikayet etmek! çocuk gibi ya. Şu son olaydan sonra yeterli olgunluğa erişmeden evlendiğini düşünüyorum eşimin. Krizi yönetmeyi bilmemeyi bırak, krizden yeni krizler yaratıyor.

Bizim evde de var o modelden Ama dırdır yapmayanından :d Gönül almaya çalışan, sacımı başımı çeken cinsten. Önceden ben de eşin gibiydim marji, "o konu şimdi hemen konuşulacak, kavga ise kavga küslükse küslük". Zamanla törpüledim bu yanımı. Kavganın en ateşli halinde susuyorum. Daha sonra mutlaka konuşulmak üzere sakinleşmeyi bekliyorum. Keşke eşim de sussa. Yukarda anlattığım gibi o üstünü örtmeye calısıyor. Oysa sakin sakin konuşulunca çözümün kaynağı bulunabilir değil mi? Benim başarılı olabildiğim bir taktik yok. Senin elinden bişi gelmez inan bana, çünkü insan ancak isterse kendini değiştirebilir. Senin eşin kendini o kadar cok seviyor ki değişime bile tenezzül etmiyor

Anlatım tarzını cok beğendim, bi insan isteklerini daha güzel anlatamazdı? Daha ne yapılabilir ki? Git diyorsun yaa 10-15 dk uzak dur da konuşabilecek kıvama gelelim. Sonuç yine aynı be marji, o isterse olacak istemezse de kır kafasında 24 kişilik yemek takımını:) Kendini üzme bu kadar başka bir yol buluruz. parkon bence

Tam olarak öfke kontrolü olarak geçmedi sanırım ama çok sinirlendiğimden, sinirlerime hakim olamadığımdan bahsettim. Malesef ben herkese, her olaya olduğu kadar kendine de objektif bakabilen ve acımasızca eleştirebilen bir insanım. Bunu da eşimle paylaşmış olabilirim, çünkü ilişkimi de evliliğimi de stratejilerden uzak yaşadım hep. Evet kesinlikle kullanıyor. Çok doğru tespit. Ben önceden çok daha sinirli bir insandım. İnsanlık alemine tahammülüm yoktu. İş hayatına girdikten sonra tahammül düzeyim epey arttı ama yine de detaycı ve eleştirel bir insanım. Aslında birçok konuda eşime karşı kadınların birçoğundan çok daha kaprissiz, nazsız, tahammüllü, beklentisiz, anlayışlı ve hoşgörülüyüm. Ama ben iyi yönlerimi iyi satmak yerine kötü yönlerimi de hesapsızca paylaşmayı seçerek yanlış yapıyorum sanırım:26: parkon bence

konuyu okuduğumda konu sahibi ile beraber eşinin de öfke sorunu olduğunu düşündüm. eşi de öfkelendiğinde yada tartışma ortamında duygularını kontrol edemediği için konu sahibi arkadaşın üzerine gidiyor. konu sahibi kendi duygularını kontrol etmekte güçlük çektiğinin farkında, bunu yapmaya çalışıyor fakat bu tür durumlarda duygularını kontrol etmeyi bilmeyen biri ile yaşayınca sorun da büyüyor. bir de şu var ki, ne kadar çok konu sahibine ''eşinizin böyle davranmasına sebep olan kendi tutumunuzu değiştirmeye çalışın'' desem de, arkadaş eşini değiştirmeye daha fazla odaklanmış. aslında tek amaç bu gibi biraz, benim anladığım. bu yönden ''eşinin birşeylerini anlamasını sağlayıp onu değiştirmek istemesi'' maalesef pek mümkün değil gibi. burdan ne söylesek de eşi değişemez. öte yandan konu sahibi bu konunun değişmesi için ne kadar çabalasada değişmez bence bu. değiştirebileceği tek şey kendi davranışlarıdır. eğer bunu değiştirirse eşi de değişebilir. yoksa anlatma, zorlama, baskı, şikayet... vs hiçbirinin faydası olmaz.

bende sinirliyim eşim biraz daha sakin, ama çenem durmadığından, evde çanak tabak, kalmıyor. susayım diyrum olmuyor.

bir taraf sinirlendiğinde diğer taraf sinirlerine hakim olup susabilse zaten tartışmalar büyük boyutlara ulaşmaz "kavga"lara dönüşmezlerdi, her seferinde herkese karşı daha sakin olacağımı söyleyip bunu en başta ben yapamıyorum sanırım ben de tahammül sınırları dar biriyim çaresini bilen varsa paylaşsın, yoga bile yaptım bana mısın demedi 1Sen

Ben susma derim!! Ben 4senelik evliyim ve hep sustum.. Sustum da neoldu hep ustume geldiler sinir hastasi oldum. Artik susmuyorum evet kavgalar daha cok buyuyor ama en azindan kendimi ezdirmiyorum artik. Esim bu duruma aliskin olmadigi icin daha cok bagriyor uste cikmaya calisyor ama gene susmuyorum sonunda o susmak zorunda kaliyor. O bagirsin cagirsin icini doksun rahatlasin ve sen o laflari yiyip oturacan ustelik icindeki ofkeyle yasican... Nerde o bolluk!?! yinandyang

sevgili birsen bu düşüncene katılmıyorum. erkekler de sonuçta bir insandır, kadınlar gibi onların da zaafları, zayıflıkları vardır. neden bir erkek olarak ona ''krizi yönetmek zorunda'' diye bakmak yerine bir insan olarak ''bu da onun bir zaafı nasıl iyileştirebiliriz?'' diye bakmıyoruz. erkek diye herşeyi kendi başına aşıp, her durumda soğukkanlı ve herşeyi yöneten mi olmalı? hem bu bakış açısı ''böyle olmalı...'' konu sahibine fayda sağlamaz. evet, öyle olsa güzel olur ama öyle değil diye ne yapalım? adamı kendi haline bırakıp ilişkiyi de yıkım haline mi bırakalım? bunun yerine çözmeye ve aşmaya çalışmak, hayat arkadaşının zayıflığına iyi niyetle yaklaşıp iyileştirmeye çalışmak daha iyi olmaz mı? marjinal faydalı, konu herşeye rağmen çözülmüyorsa ya bu halde kabul edersiniz ya da savaşmaya devam edersiniz. eğer kabul edemeyeceğinizi düşünüyorsanız eşinizin öfke kontrolü için bir psikologa gitmesi konusunda teşvik edin hatta baskı yaparak kabul ettirin. bu konunun ilişkinizi yıkmasına izin vermeyin. herşeye rağmen çabalayın. eşiniz art niyetli ya da kasti olarak kötü davranıyor değildir, bilmediği ve yeterince anlamadığı için böyledir. madem öyle sizde ona yardım edin anlaması ve aşması için... derinss

sizinle polemiğe girmek değil amacım, karşıt fikirlere saygı duymayı becerecek kadar olgun değilseniz birdahaki sefere konu başlığına 'yanlızca beni destekleyecekler okusun' diye not düşün lütfen. ayrıca üslubunuzda nekadar çabuk öfkelendiğinizi anlatıyor.

huzur istiyorsan suscan canim. yani suscan derken hakkini savuncan ama yeri ve zamani var bunun. o sinirliyken sus ve duyma onu. onun siniri gecince laflari yavas yavas sok. ben oyle yapiorum gayette etkili oluo. D

Teşekkür ederim Birsen82. Ama ben o an o kadar sinirli ve patlamamak için kendimi zor tutuyor oluyorum ki, ondan uzak durmaya çalıştıkça gelip bana iğne batırıyor. Patlayım, sinirden sağa sola saldırıyım, tabağı çanağı kırayım diye uğraşıyor resmen Ama ben bu kontrolünde zorlandığım öfkeyi bastırmak için zar zor kendimi zaptederken adam gelip karşıma dikilip konuşmadan bana bakıyor, deney hayvanı izler gibi. Ben başka odaya gidince de gelip konuşmaya başlıyor. Ben bu kadar öfkeliyken nasıl ona kahve yapayım, bardak çanak kırmamak için zorluyorum kendimi. Sonra beni delirtince de patlıyorum ve bağırıp çağırmaya etrafa saldırmaya başlıyorum. Beni haksız durumua düşürmek için mi yapıyor bunu, neden bana öfkemi kontrol etmede yardımcı olmuyor da daha da üstüme geliyor? Beni psikolojik sorunlu bir insan olduğuma inandırıp kendini mi aklayacak aklı sıra nedir? parkon bence

İşte siz ve sizin gibilerin sorunu bu! Kışkırtıcı insanlarsınız. İnsanın sinirine dokunmaya bayılıyorsunuz. O karşımdaki "haklı" olduğunu düşünen insana kendini anlatma diyen kim? Nerenizden anlıyorsunuz lafları? Siz kendiniz de demişsiniz, o anda eşim odaya kaçar, ben de üstüne üstüne giderim, hiçbir şey çözülmez diye. Siz kendinizi anlatıyorsunuz değil mi? Aferin kendini ifade edebilen altta kalmayan "modern ve eşiyle eşit kadın". Neye yarıyor peki o kendini anlatma? Karşıdaki anlıyor mu o anda? YOKSA sadece daha da sinir mi oluyor? İşe yarıyorsa aynen devam. parkon bence

Lütfen konu içeriği ile ilgili yorumlar yapalım ki konu geyiğe dönmesin konu sahibi de fikirlerden yararlansın.. . push ; 1Sen

Sakin bir yapıya sahip olduğum için belki sizi anlamakta güçlük çekebilirim ama tartışma durumlarında susmasını bilmeyen, iki üç dakika köşesine çekilmeyi bilmeyen eşler gerçekten çok zordur. İnsan alttan almaya çalıştıkça karşıdaki hep o insanın üstüne gider; bu tartışmasız böyledir. İyi zamanlarda konuşulur, taamm denilir yine aynısı yapılır. ... Size zor gelebilir ama bir arkadaşımız için yapmıştık çok işe yaramıştı. İlk başta onada zor gelmişti ama uyguladıktan sonra neredeyse böyle bir sorun yaşamadılar. ... Bir mektup yazın kavga edince vermek üzere İçinde ona olan sevginizle başlayan, onu onure eden ama böyle kavga anlarında yapılması gerekenleri, sizin isteklerinizi barından v. s v. s tarzda konular içeren duygusal ama kendinizden emin olan, bunların sizi ve ilişkinizi yıprattığını anlatan bir mektup yazın. Böyle kavga çıktığında çünkü diğeri sizi zayıf düşürür, daha sonraki zamanlarda ) gidin mutfağa ; kahve, sütlü granül kahve ya da bitkilerden melisa çayı ve ya papatya demleyin ikiniz için. O sırada muhtemelen o hala konuşacaktır, siz dinlemeye çalışın. Daha önce yazmış olduğunuz mektupla o hazırladığınız içeceği tepsiye koyun, eşinize götürün ve sakince gidin yanından. Sonrasını eşinize bırakın. Bunu yapmamaya gayret edecektir; en azından siz elinizden gelen en güzel şeyi yapmış olacaksınız. İnşaallah sorunlarınız çözülür.

bende bizi anlatayım. ben sinirlenirsem konuşur dururum. ama sonra eşim benim kızdığıma kızar. bir düşünmez kendimi kucukpisinin yerine koyayım diye, azıcık altdan alayım demez. sonra ben sinirden ağlamaya başlarım olay değişir, eşim beni teselliye başlar. olay yatışınca eşime derim "en başında ben sinirlenmiştim, sen benim sinirlenmeme niye sinirleniyorsun", eşimde derki "aslında ortada büyütülecek birşey yoktu, bana haksızlık yaptığını düşündüğüm için sinirlendim, ben". bende tahammülsüzlük var, yada tahammül eşiğim düşük. . demişsin ya babalar bir süre susar kadın da yatışır diye. her aile birbirinden farklı. kendi ailenizle kıyaslamayın. daha dün olan birşeyi bende anlatayım; eşim eve iş getirmiş . sabah kalkar kalkmaz bir baktım bilgisayar başında çalışıyor. suratım düştü. biraz söylendim. eşimde iyice bozuldu. kızmaya başladı. bende mutfağa gittim. sonra içeriden kızgınlık sesi. eşim nasıl bağırıyor anlatamam. "senin yüzünden tüm yazdıklarım gitti dedi.", "ben ne yaptım ki" diyorum. "sen yaptın, kızgındım sana, tüm herşey kaydedilmeden gitti" diye bağırıyor. benimle alakası yok diye gittim diğer odaya, iş yapmaya başladım. yatışınca geldi peşimden, barıştık erkek milleti işte anlaması çok zor.

Sen çözmüşsün kavga başlatmamanın ya da büyütmemenin yolunu Elmayracım. Benim eşimin her konuda olduğu gibi bu konuda da genel kültürü zayıf olduğundan, ben 145678990 kez söylememe rağmen halen aynı. Hatta birkaç kez örneklerle anlattım. bAK, ben şu an çok sinirliyim ve kendimi zor tutuyorum, sen halen üstüme geliyosun, halen beni konuşmaya ve aramızdaki küçücük kavganın büyümesine sebep olmak üzeresin. Ben halen sakinim ama ateşle oynamaya devam edersen nolacağını söyleyim. Ben artık kendimi tutamıcam, bağırcam çağırcam, tabağı çanağı indircem, sinir krizi geçircem, sonra da minicik mesele olacak kocaman mesele. Ama sen şimdi yanımdan gidersen, ikimiz de bir süre susarsak ve başka şeylerle ilgilenirsek nolacak? Sakinleşicez ve 10 dakika sonra belki de konu tamamen değişmiş olacak dedim. Ne güzel anlatmışım di mi? çOcuk olsa anlar bu anlatışı. Ben sanırım birçok erkeğin isteyebileceği türden bir kadınım, sinirlenince birbirimize dokunmadan uzak durur, sonra geliriz yeniden bir araya. Kocam da kendi gibi dırdırcı cinsinden bulup yesinler birbirlerini. çok küskünüm çok, beni haketmediğini düşünüyorum çoğu kez.

İşte birisi bunu benim eşime de anlatsa keşke? Birisi sinirlenince üstüne gidilmez, azcık susulur, karşıdaki saydırsa da susulur. Ki ben o sinirlendiğinde susuyorum, bekliyorum. Ama onda o olgunluk yok, kriz yönetimi yok, ben öfkeli olup da bir iki laf ettiğimde, hiç laf etmesem de sustuğumda, suratım asık şekilde öfkem geçsin diye beklediğimde beyefendi gururuna yediremiyor sanırım. Sanırım başka bir çok konudaki yetersizlikleri nedeniyle kavga anlarında üste çıkmaya çalışıyor. Kendine güveni tam olsa durumu idare eder, "cool" bi şekilde bekler di mi? Yok yok bu adam anasından ablasından babasından aldığı yaygaracılığı aynen devam ettiriyor. 1Sen

Bebişim seni yerler burada çok büyük cesaretle konu açmışsın Ben bu konuyu açmana çok sevindim ama biliyormusun? En son konuştuğumuz yerden çoook ileri bir nokta burası, ben eşini sevdiğini düşünüyordum hep. Israrla inatla tüm uyuzluklarınıza rağmen, hala da öyle düşünüyorum. Konunun çözümüne yönelik bir yorumum yok var aslında ama ben eşin gibi olan tarafım. Hani üstüne giden beynini yiyen cevap bulmaya çalışan o benim. Oradaki tutumun amacı şu ; beni ciddiye al ve dinle! Sinirli taraf sonra konuşuruz diye düşünüyor ama öteki taraf saygı duyulmuyor diye düşünüyor. İlişkinizde roller farklı o daha hassas sen daha gerçekçi bir tipsin. Olsun inşallah herşeyi aşıp çoook mutlu olun canım benim.

:128: :128: :128: asude_bahar

Evet, en sakin yapıda insanın bile üstüne giderse insan o bile birgün çileden çıkar. Sakin bir yapıya sahip, hemen hemen sinirlenmeyen bir insan olarak ben bunu diyorum. Sinirli bir yapıya sahip olsaydım objektif olmayabilirdi bu söylediğim, bu yüzden inanın anlıyorum sizi. Merak ediyorum eşinize ilk başta dediniz mi bu ''öfke kontrolu '' cümlesini? Sanki sizin dediklerinizi size kullanıyormuş gibi..

Merhaba, ben genelde çabuk sinirlenebilen bir yapıya sahibim. Kendim bir konuda hassasiyete sahip bir insanın o konudaki hassasiyetine büyük özen gösterip damarına basmamayı iyi bildiğim için, tam tersi bana yapıldığında, yani 10 kez uyardığım bir konuda aynı hata tekrarlanıyorsa sinirleniyorum. Derdim şu: Eşimle yaşadığımız en ufak bi gerginlikte, öfkemi kontrol etmeye çalışıyorum, birşey demeyip susmaya çalışıyorum ama kendimi o kadar zorluyorum ki o an susmak için, eşim o sırada üstüme gelmeye devam ediyor. Öfkeyle kötü sözler söylememek için başka odaya gidiyorum o da peşimden gelip konuşmaya devam ediyor. Defalarca uyarıyorum üzerime gelme, çok gerginim diye ama eşim ısrarla o anlarda iletişim kurmakta ısrar ediyor. Ben üstüme gelme dedikçe "neden ben senin sinirlenmelerini alttan alacakmışım" diyor. Bir konuyla ilgili en ufacık söylensem, belki söylenip suscam. Anne babamın ilişkisinden benim öğrendiğim, anneler konuşur konuşur, söylenir, babalar yaptıkları yaramazlıkları bilir, 10 dakika gider uzaklaşır, TV izler, sonra olay yatışır. Ama bizde ben sinirli biri olmama rağmen, öfkemi bastırmak ve o an hiçbir şey dememek için kendimle savaşırken eşim beni çileden çıkarmak için resmen uğraşıyor. Sonra ben patlıyorum ve olaylar gelişiyor Peşinden de günlerce sürecek küskünlük... Napıyım, eşime daha nasıl anlatıyım bir insan sinirliyken, gerginken, susuyorken üstüne gidilmez diye? Benzer durum yaşayanlar var mı? Hissettiklerini ve de tavsiyelerini paylaşabilecek olanlar?

bu söylediklerinize katılmıyorum. bir insan tartışma açılan konuda haklı olduğunu düşünüyorsa kesinlikle kendini konuşarak anlatabilir. madem ortada çok sinirlenilecek bir konu var herkes derdini anlatır ortak noktada buluşulmaya çalışılır. olaya hanfendinin eşi tarafından bakalım. iki tarafta sinirli olduğu anda biri kaçmak istiyor, diğeri de ortada ki sorunu çözmek. neden o zaman beyfendinin konuşma isteğine saygı duyulmuyor? çünkü hanfendinin öfke kontrol sorunu var, dolayısıyla o haklı. kadınlara eziyet eden şiddet gösteren tüm erkeklerinde öfke kontrol sorunu var... o zaman onlar haklı, biz eşlerini atalım hapse adamları zıvanadan çjkartmışlarrrrrrrrrrr

Yorumunuzu anlamadıysam kusuruma bakmayın ; burada öfke kontrolünün sağlayamayan, öyle olduğu düşünülen konu sahibi. Yanılmıyorsam siz bunu eşi olarak düşünmüşsünüz. Eşi, marjinal arkadaşımızın sinirlendiğine üzerine gidiyormuş.. Ne kadar çok ''sonra konuşalım desede '' o ısrarla, bu özelliğini bildiği için üstüne gidiyormuş ve hatta annesine şikayet etmiş. 1Sen

bende aynı senin gibi düşünüyorum marjinal biri sinirlenince diğeri susmalı gerçi genelde ben susuyorum. konuşursam o an kalp kırarım çünkü öfke kontrolünü öğrenmeye çalışıyorum. içimden diyorum ki senn negatif enerjin benim sinirimi bozamaz etrafıma mor ışıktan bir halka çizip içimden-iptal- diyorum... pozitif enerjimi alamazsn. işe yarıyor inan

şekerim bende senin gibiyim ama susmakta olmuyor konusmakta olmuyor heleki eşinde sinirliyse ve susmak bilmiyorsa ben her kavga ettigimizde gardolapları döker en bastan tek tek katlarım sinirimi bu şekilde cıkartıyorum birde günlerce küsmek cok kötü evliliginizi cok yıpratır gururu öfkeyi siniri yataga girdiginiz an bitirmelisiniz ilk adımı sen at bence ne kadar haklı olursan ol yataga girdigin an eşine sırtını dönme işte o zaman durum kötüye gider seviyorsan güçlü olmak zorundasın C

Aynı sorunu ben de yaşıyorum.. Benim kesinlikle sinirlenmeye hafifçe sesimi yükseltmeye hakkım yoktur. Her zaman mülayim olmalıyım. Biraz sinirlensem eşim asla susmaz, üstüme üstüme gelir. Beni çileden çıkarana kadar konuşur. bir de kincidir ki, 3 yıl önceki mevzuyu hatırlar. her tartışmada kronoljik olarak sıralar:) sonrasında da kendini haklı çıkarır hatalı olan benimdir, ne demeye küçücük bir şeye sinirleniyorum ki? neden benim öfke kontrolüm yok ki? neden mülayim olamıyorum ki? hani ilişki dengeyi gerektiriyordu.. karşılıklı alttan almamız gerekmez mi? ama yok, ben nazlanamam.. ben mükemmel olmak zorundayım.. makineyim çünkü ben.. valla, ben çözüm bulamadım henüz.. geçici çözüm benim susmam, herdaim melek gibi olmam..

İşte bunu bir defaya mahsus yapabilirsiniz, yapmak için zorlayabilirsiniz kendinizi. Ona yapmak zorunda değilsiniz sadece kendinize yapın; daha hoş olur :) Siz sadece mektubu verin o okurken en azından siz sakinleşirsiniz. Deneyin inanın işe yarıyor. Konuşmayı denemişsiniz, böyle giderse sizin bu öfke kontrolu sendromu size zarar verecek, içinden çıkılmaz hal alır. ... İnşaallah sorunlarınız öyle ya da böyle en güzel şekilde çözülür.. . push ;

genelde erkeklerin sinirlenip kendi dünyasında kalmaya çalışırken, kadınların dırdıra devam etmesidir tartışmalarda sorun olan.. sizde durumlar tam tersi anlaşılan marjinal bir ilişki yani umarım faydalı da olur

Sizi anlıyorum; böyle bir durum yaşadığınız için konuya hassas yaklaşıyorsunuz. Haklısınızda; fakat bu sizin eşinize doğru davrandığınız göstermez ki. Yani kaçan taraf aslında öfkesini kontrol etmediği için değil, tartışma anında OLMASI GEREKEN suskunluğu yaşıyor bu tür insanlar. Birisi susmazsa iki taraf kavga ederse zaten sorun çözülmez. Neden sakinleştikten sonra konuşmak varken, sıcak sıcak üstüne gidilir ki olayların. Mesela siz, böyle yaptığınız zaman saygınızı yitirmiyor musunuz? Eşiniz o bağırıp çapırdığında sizi anlıyor mu? Yani üzülen taraf yine siz oluyorsunuz.