Allahtan tek taraflı değil benim için tam bir yıkım olurdu herhalde yok evlenmeden önce böyle değildi arkadaşlarıyla gezer sinemaya gider içmeye giderdik ben hiç bir doğum gününü mü evde kutlamadım eğlenirdik güzel bir çifttik tatillere gider haritadan işaretler kaybolur gülerdik. çok inat çok hırslı bir insandı zaten senide öyle kazandım sabırla inatla hırsla ve dua ile der. Manevi yönüde çok kuvvetlidir. Ama işte karşımda iki insan var ve işin kötü tarafı benim ailemde onu öncesinde olduğu gibi biliyor emin olun anlatsam ablama kardeşime dostuma inanmazlar eşimin böyle bir insan olduğuna..

agladim okuyunca cok duygulandim hic bi anlam veremiyorum. cok dusunceli bi bayansiniz. umarim hatasini anlar en kisa zamanda esiniz sanirim akisina birakmak gerek bazen. mesela ona ilgisizce davranmayi deneyin bi sure. yalnis giden biseylerin oldugunu kendisi farketsin. anlayana kadar devam edin. yaptiginiz seylerin cogunu yapmamaya calisin ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

ona dusuncelerinizi anlatan bi mektup yazin okuyacagi bi yere koyun onyargilardan uzak gecmisinizi hatirlatan sevgi dolu bi mektup. ona birlikte neler yasadiginizi hatirlatin. biz simdi konusuyoruz ama esiniz belki farkli davrandiginin bile farkinda degildir. huylarinizi kendime benzettim bende bavulumu alip yurtdisind aokucam ddeim ve yaptim bunu yaptigimda 21 yasindaydim. bilmedigim bi ulkenin bilmedigim bi sehrinde okumaya gittim. kimse yerime karar versin istemem bazen fikir bile sormam dogru olduguna inandigim biseyi mutlaka yaparim. boyle yasayinca cok zor geliyor baska birine ayak uydurmak bende standart hayati sevmem nese dolu hep biseyler pilanli ogrenmeye acik biriyim. bence daha evliliginiz yeni eger esiniz zamanninda biseyler yapmissa sinzle yine yapabilir onu sadece motive edin.

Öncelikle herkese merhaba kk bayanları olumlu, olumsuz fikirlerinize çok ihtiyacım var. Kısa kısa kendimi, eşimi ve ailelerimizi anlatmak istiyorum. Ben 24 yaşındayım orta hali bir ailenin yıllarca ezilmiş bir annenin, yıllarca çalışıp didinmiş Atatürkçü ruhu çok yüksek olan bir babanın, 3 kız kardeşin ortanca olanı ve içinde dobra, haksızlığa tahammül edemeyen, sert mizacının altında anaç, merhametli evin biraz kız çocuğu birazda erkek çocuğu gibi yetiştirileniyim. Derecelerle okul bitirip iyi bir konumda çalışan bir ablam, iyi bir üniversitede okuyan kardeşime nazaran daha havai, daha adrenalini yüksek işler peşinde koşup mutlu olduğum yerlerde çalışıp mutlu olduğum gibi yaşadım. Hayattan kaybettiklerim den çok kazandığım şeyler olduğunu düşünürüm. Eşim 27 yaşında oğlak burcu bir evin tek çocuğu, baba tarafından ilk torun. kendi halinde bir babanın, yıllar sonra ilkokul mezunu iken dışarıdan okul bitirip çalışıp bir çok şeyi kendi kendine başarabilmiş, bakımlı, aktif, sosyal bir kadının oğlu... Gelelim bize... Eşim tam anlamıyla yıllarca peşimden koştu ne kadar istemiyorum olmaz desem de sanırım bende bu süreçte çok alışmıştım ona.. Çünkü bir kadının kendini mükemmel hisedebilmesi için elinden gelen herşeyi yapmış kendini bana adamış bir adamdı. Tabi bu durum bir süre sonra bana pek iyi gelmemişti çünkü bir insanın sizi hayatının merkezine yerleştirmesi belli bir süre sonra omuzlarınızdaki yükü bira daha fazlalaştırıyor. Konuşarak biraz ayrı kalarak bu sorunları aştık hatta eşimle 2 yıl çıktıktan sonra arkadaşlarının olduğunu farkettiğimdeki mutluluk tarif edilemez. Bu sırada yıllar akıp geçti ve artık 5 yılını doldurduğumuz bu ilişkide şartlar olgunlaştı ve evlendik. Çok güzel bir düğünüm, mükemmel bir balayı yaşadım. ve çok iyi anlaşabilen iki ailemiz vardı artık.. 3.5 aylık evliyim ama bazen eşimi tanıyamıyorum. Sanki o sabırlı, sakin, şefkatli adam gitti yerine hırslı, öfkeli, sesini yükselten, beni incitmek için herşeyi yapan başka bir adam geldi. Ben kalabalık bir ailede yetiştim tek başıma yemek bile yiyemem severim ben hep beraber yaşanan gürültüyü, neşeyi, düğünü hatta ölümü bile çünkü yalnızlığın insana iyi geldiğini düşünen biri olmadım hiç bir zaman.. bu yüzden insanlar ölüme yaklaştıkça geleni gideni olsun, çocuklarım yanımda olsun cenazem bile kalabalık olsunki ne çok seveni varmış desinler demezler mi.. ben bunları düşünürken eşim yalnızlığa bayılan evde oturup tv izleyen, pes atan, ikimiz başbaşa olduğumuz zaman her istediğimi yapan hadi annemlere gidelim dediğim zaman yüzünü asan, annesiğile gittiğimizde benden önce sıkılıp kalkıp gitmeye hevesli biri benim kocam.. ne çevremdekilere anlatabiliyorum ne ailesine ne aileme kendimin bile alışamadığım şeylere insanlara açıklayamıyorum içime atmaktan bu yüzden kavga etmekten yoruldum. Meğer benim kocam yıllarca peşinden koştuğu, adına siteler açtığı şiirler yazdığı kadınla evlenip mutlu olmak istemiyormuş Benim kocam çalıştığım halde evde hazır yemek olsun, maç izleyeyim ayağıma herşey gelsin eve tıkılp asosyal gibi yaşayabileceği bir kadın gibi görmüş beni... Belki sizlere dertlerim büyük gibi gelmeyebilir ama ben şuan hayalkırıklığı yaşıyorum, ben şuan başka bir adamla evliyim, benim yüzüne bakıp evet çocuğumun babası sen olmalısın dediğim insanı tanımıyorum... Nasıl çözebilirim bilmiyorum dün çok yakın bir aile dostumuza gidelim dedim gelmedi ozaman ben giderim dedim kavga ettik sen git dedi bende ablamları arayıp beni alın ben geliyorum eşim yorgunmuş gelmeyecek dedim gittim ama bütün gece orda değildim düşünüp durdum akşam eve geldiğimde salonda tvnin başında uyumuş kaldırdım yerine yatsın diye sabahta hiç konuşmadan işe geldik ve beni hala aramadı ne yapmalıyım S

Öncelikle herkese merhaba, 2 gündür hafta sonu nedeni ile giremedim, ancak yazdıklarınızı tek tek okudum buraya konu açmanın bana bu kadar iyi gelebileceğini hiç düşünmemiştim. Herkesin farklı görüşleri ve genelde bir çok kadının ortak yönünün aynı evdeki kocalarıyla iyi geçinmek için ellerinden geleni yaptıklarını bir kez daha anlamış oldum . Anlattığım şeyleri çok farklı algılayan da olmuş sorunlarımı kendimce büyüttüğümü düşünende olmuş, kimisine göre ya aldatılan bir kadın olsaydım seninkide dertmi detirmiş bile olabilirim ama bir arkadaşın benzetmesine de uzunca bir süre takıldığımı söyleyebilirim.. Uzun mesafe koşucusu gibi bazen, bazı erkekler... Belki çoğu.. Bitiş çizgisine kadar, son sürat ve kullanabileceği en son güce kadar yüklen.. yüklen... koş.. koş... Çizgiyi geçtikten sonra "Oh be şimdi rahatladım" deyiver... Evlilik, başarılacak bir koşunun bitiş çizgisi gibi geliyor.. Oysa koşunun kendisi evlendikten sonra başlıyor. Acaba erkek anneleri bu "evlilik" hadisesini anlatmayı pas mı geçiyorlar olgunluk evresinde. Yazılan birçok şeye takıldım aslında okadar güzel dile getirmişsiniz ki birçok şeyi farklı görüş açıları tanımadığım insanlar bana çok iyi geldiniz.. Şunu gördümki buraya yazdıkça kendimi eşimi ailemi anlattıkça uzun zamandır sesli söyleyemediğim şeyleri, geçmişimi, herşeyimi bir süzgeçten geçirdim. Ve işten çıktıktan sonra eve gittim yemek hazırladım masayı hazırladım tek kişilik.. sonra oturdum uzunca bir mektup yazdım masanın kenarına bırakıp montumu alıp çıktım evden... Bizi yaşadıklarımızı geçmişi hatta geleceğe dair onunla yaptığımız planları anlattım bir nevi hatırlattım... ve mektubun sonuna da şu notu iliştirdim.. "En sevdiğin çorbamı yaptım sana masanı da hazırladım giyeceğin temiz pijamaların yatağın üstünde televizyonun başına geçmeden giymek istersin, senin benden beklentilerin bu kadarsa eğer hepsini yaptım herşeyim bak tamda olmasını istediğim kadınım artık... çok iyi düşün olur mu eğer istediğin bu bensem evinde olmasını istediğin seyler bunlarsa bunları annede yapabilir sana gerçi onunda tarhana çorbası mükemmel olur.. ama benim istediğim bu değil şuan oturduğun masa ne kadar boş ne kadar tek kişilikse ben hergün bu hissi yaşıyorum ya yalnızlığımı doldur bu ev artık bana da yabancı olmasın sen gibi, yada bırak da eski kalabalığıma döneyim sevgiliyken hep biz yapardık herşeyi ama artık sen ve ben olduk bir evin içindeki iki yalnızlık ben bunu istemiyorum bana o gözlerinin taaa içindeki muzurlukla sevgiyle bakmanı özledim, yorgunlukla değil... eğer nerede olduğumu merak ettiysen annemlerdeyim merak etme gece 12 olmadan gelirim... Ve eve gittim usulca açtım kapıyı belki tv başında uymuştur diye hayır salonda yoktu mutfak masasının üstüne başını koymuş elinde mektubum masa öylece duruyordu çorbaya hiç dokunmamış üzerinde pijamaları yok günlük kıyafetleriyle yılbaşından kalan bir şarap açılmış boş bir şişe ne yapacağımı bilemeden öylece kalmıştım kapının eşiğinde bir adım daha attım geldiğimi duyunca kalktı şişmiş, kızarmış, dolu gözleriyle baktı yüzüme sonra sıkıca sarıldı bana uzunca bir süre kaldık öyle sadece hıçkırık sesleri "senin mercimek çorbanı, annemin tarhana çorbasına değişmem ki" dedi zor bela dudaklarından çıkan bu iki cümle benim için herşeye bedeldi sanki seni seviyorum demişti, sanki avaz avaz bağırmıştı ne sandın der gibi.. bide boğazındaki o koca düğümle "sensiz ben çorba bile içemem, sana bunları hissettirdiğim için özürdilerim" kelimeleri çıkabilmişti ama birşey söylemesine gerek yoktu ki gözleriden anlamıştım herşeyi 3 aydan sonra hafiflemiş huzurlu koca bir iki gün geçirdim umarım ki böyle devam eder... Söylemedim ama bende ondan başkasına çorba yapamam ki bi daha... Bana yardımcı olduğunuz için herkese çok teşekkür ediyorum bir bakış açısı bir özgüvenle sanki yeniden eski benim bazen sadece konuşmak gerekiyor bazı sorunları aşmak için belkide dolu dolu bir mektup size de yardımcı olur belki yaşadıklarım..

Senin diğer arkadaşlara yazdığın cevaplarıda okudum bi an ben mi yazıyorum dedim. Bu kadar mı olur şaşırdım. Ya sanırım bu yetiştirilme tarzından ve yaşadığı çevrede kaynaklanıyor. Mesela benim eşime göre de herşey normaldi. Ben konularımda çok fazla detaya girmeden yazmıştım ama mesela sosyal paylaşım sitelerinden başka evli çiftlere bakıp özendiğimi çok bilirim. Buarada imkanı olmaz anlarım ama hem imkan hem zaman varken yaşayamamak üzüyor insanı. Ben eşimle çok konuştum. Konuştuktan sonra hak verir, özür diler pişman olurdu. Allah var bak bunları yapıyodu yani :) Ama aradan 1 ay bilemedin 2 ay geçiyordu biz yine başladığımız yere geri dönüyorduk. Eşinle kaç yıldır tanışıyorsunuz? Birde burcun nedir merak ettim?

Tartışmalarınız hep bu sepeble mi peki? Sosyal olarak size uyum sağlayamadığından, yoksa başka sorunlar mı var?

Kuzu gibi adam senin istediğin adam olsaydı epey sıkıcı olurdu, büyütecek birşey yok, öp başına koy, zamanla istediğin kıvama gelir kayınbabada anlattığın gibiymiş şimdi emekli olunca kılıbık kaynana her işi yaptırır

inanki bazen bana yaptığı kitabı, notları, resimlerimizi, ortalara koyuyorum baksın belki hatırlar diye bazen bakıyor ne güzel şeyler yapmışım diyor bazende benmi yapmışım bunları diyor... iki karakterli mi anlayamadım yoksa bu adamın ruhunda acı çekmek mi var bilemiyorum bazen ağlarım sadece ağladığım zamanlar eskisi gibi şefkatli oluyor

Sizin adınıza çok sevindim böyle kadınların var olduğunu bilmek beni umutlandırıyor.. Mektup yazmayı da denedim doğum günüydü evin heryerine notlar yazdım işte bilgisayarın başına onunla değil benimle ilgilen:) bulaşık makinası nın üzerine arada bir sende makinayı çalıştır.. dolaba televizyonun üstüne... ve çok güzel uzunca bir mektup yazdım eskiyi anlatan ona onu incitmeden her şeyi anlatmaya çalıştım evin giriş kapısına iyiki doğmuş benim kocam yazdım annesigili annemleri çağırdım herşey çok güzeldi misafirler gitti hemen kapıdaki notları söktü beni insanları komşulara rezil etme bune çocuk gibi inan ne yapacağımı şaşırdım o kadar çok şey varki..

evlenince erkeklerin degsitiginin bi ispati sanirim bu konu. fakat bence soyle bisey de var evlilikten once siz kendinizi farkli yansitmis olabilir mininiz simdi yasadiginiz konulari ne kadar konustunuz belki sizi farkli biri olarak algilamasina neden olmussunuz. erkeklrin evlilikten beklentileri cok farkli acaba bunu konustunuz mu evlenmeden once. yani ona yemek yapan hizmet eden bi kadin olmak degil de farkli bi evlilik dusundugunuzu. hircinligi konusunda sunu soyleyebilirim. ya farkli sorunlari vardir size boyle davraniyordur ya da daha evlilige sorumluluga alismamistir ozr geliyordur belki bu hayat. acaba esiniz cok pesinizden kostugu icin intikam mi aliyor simdi. hep sunu duyarim erkekler gecmisin acisini evlenince cikarirmis mutlaka. . push ;

Şuan yaptığım şey tamamen ilgisiz davranmak zaten üstüne gittikçe gerçeklerle yüzleşmek daha acı verici oluyor benim için... bugün ne o aradı nede ben bakalım kısmet bir evin içinde iki yabancı olamaya gidiyorum yine ya susarız ya bağırırız birbirimize hayat işte hayallerle gerçekler örtüşmüyor bazen...

bak canım daha evliliğin başındasın bende eviclim yani senin tam zıttın eşimde sosyalliği fazlasıyla abartmış biri bazen kendini çekeceğin yeri bileceksin ben bilemedim kendimi geç çektim artık herşey için çok geçti soğuyor insan zamanla bu aşamaya gelmeden kendini çek zevk almadığını sanki mecburiyetten kaldığını ıotuurduğunu belli et bazen erkekler kör olabiliyorlar o gözleri ancak sen açabilirsin

Canım malesef 18 ay devam edebildik. Boşandık. Şu yazdıkların bile o kadar yakın ki bana.. Seni çok iyi anlıyorum. Bende çok konuşurdum eşimle. Ama bi süre sonra konuşmaktan bile usandım. Çünkü değişmiyor. Bizde başbaşayken çok güler, eğlenirdik hiç bi problemimiz yoktu. Ama mesela bi arkadaşımın doğum günü olurdu gitmezdik. Yada ablamlar bi yerlere giderlerdi bizide çağırırlardı gitmezdik. Ben hep bahane bulurdum. Yok hastayım yok çok yorgunum. Diyemezdim eşim gelmek istemiyor diye. Ama zaman geçtikçe tahammül edemedim. Hatta bi gün ablam aradı yine dışarı çıkalım diye. Eşim yanımdaydı. Yine başka zaman dedi. Bu sefer dayanamadım. Söyledim ablama eşim çıkmak istemiyor. Siz bilmiyomusunuz biz 60 yaşındayız bi daha çağırmayın bizi boşuna dedim ağlayarak hemde. O kadar sinirlerim bozulmuştu artık. Kendi dertlerimle konunu dağıttım kusura bakma canım ama umarım konuşarak çözebilirsiniz. Bizim tek problemimiz bu değildi zaten. Sakın bizimde sonumuz böyle olur diye düşünüp üzme kendini. Umarım konuşarak halledebilirsiniz.

Eşimle 5 yıl çıktık 3,5 aydır evliyiz canım burcum da yengeç.. Evet kesinlikle yetiştirilme tarzı diye düşünüyorum belkide sorun benim biraz erkeksi onunda biraz bebek gibi yetiştirilmesinden kaynaklı bir tespit yapmışsın çok doğru benim kızıp bağırıp ağladığımda yalvarmalar, yok ben senin için neler yaptım demeler hiç bitmiyor 1 kaç gün çok iyiysek kesin 3. gün patlıyoruz belki sabrı tükendi belki artık oda yoruldu öfkesini kontrol edemiyor bazen arabada gidiyoruz hayatımda duymadığım küfürler inip kavga etmeler bazen yanımda annesine bile bağırıyor bilemiyorum ben ses tonu yükseldiği zaman insanların birbirini duymadığını bilen ve farkında olan biriyken artık onun gibi büyük harflerle konuşur oldum bir kere büyük bir kavgadan sonra montumu giydim çıkıcam göndermedi kapıyı kilitledi önce sakince konuştu ben ağladım oda ağladı eskiden dedim böyle değildin evet değildim sanırım dedi beni inandırdı kendine ama 2 gün sonra yine aynı... En büyük korkum ve eminim oda bunu çok iyi bildiği için gödermedi beni o kapıyı vurup çıktığımda ya gelmezsse korkusuda var çünkü ben bile korkuyorum herşeyi bitirmekten sevgiyi saygıyı kendimden korkuyorum bazen... Bide demişsin ya hani bir konunda biliyorum annesinin bana neden iyi davrandığını sadece oğluna kıyamadığından evet eşimde öyle bir insandı ne zaman ondan vazgeçsem o her şeyden vazgeçerdi ailesi de bunu çok iyi biliyor ama ben ondan vazgeçmek istemiyorum ki ben o güzel samimi güvendiğim adamı istiyorum..

Eşiniz ev gezmelerine gitmiyor diye mi gerçek yüzünü göstermiş oluyor sanki adam kötü birşey yapmış gibi lanse edilmiş, bende eşiniz gibiyim ev gezmelerini pek sevmiyorum eğer gidersemde çabuk sıkılıyorum kalabalık ortamları bende pek sevmiyorum o yüzden şimdiye kadar hiç sorun etmedim. Sizde eşinizle başbaşa planlar yapın beraber piknige gidin, sinemaya gidin, yemeğe gidin en azından ikiniz başbaşa olunca sıkılmaz. Eve oyunlar alın, tombala, tavla, pişti gibi oyunlar oynayın eşinizi suçlu bulmadım sizide suçlu bulmadım her ikinizin karakteride farklı ne sen onu değiştirebilirsin nede o seni.

Amacım onu ağlatmak değil yaşadıklarımı hissettirebilmekti ama duygunun en yogun yaşandığı eylemlerden biride göz yaşı dökmek sanırım dediğiniz gibi birazda olumlu olmak yoksa bırakmak yada kabullenmek biraz daha kolay sanırım...

Anlıyorum kolay değil, ama bir süre bence oluruna bırak. Sürekli, şikayet etme, onu bişeye zorlama, evde ortak paylaşımlarınız olsun, ama kendinden çok taviz verme. Anne de git, arkadaşlarınla da gez, enerjini at. Birşey derse de beni biliyorsun ama, böyle tanıyarak evlendin dersin. Hayır sen de eşinin öncesini biliyorsun; böyle değildi gezmeyi tozmayı seviyordu diyorsun. Belki geçici bir süreçtir. Çok yeni evlisiniz, evini çok seviyordur. Kendi krallığına kovuşmuş, evde vakit geçirmek ona doyumsuz geliyor olamaz mı? Bir süre denemek içinde olsa, ona çok bağlı olmadan kendi sosyalliğini yaşa bence. Onun veya senin ailenden soran olursa da, bıktım dil dökmekten evden çıkmak istemiyor beyefendi dersin. Senin yerine aileler direkt onu çağırırsa hayır diyemez belki. Hayal kırıklığınızı anlıyorum, ama geçici bir süreçtir diye umuyorum. Çok sıkmadan bir bakın; dünyanın merkezinde o olmadığını anlayınca, size dönecek, peşinize takılacaktır belki tekrar. K

Uzun mesafe koşucusu gibi bazen, bazı erkekler... Belki çoğu.. Bitiş çizgisine kadar, son sürat ve kullanabileceği en son güce kadar yüklen.. yüklen... koş.. koş... Çizgiyi geçtikten sonra "Oh be şimdi rahatladım" deyiver... Evlilik, başarılacak bir koşunun bitiş çizgisi gibi geliyor.. Oysa koşunun kendisi evlendikten sonra başlıyor. Acaba erkek anneleri bu "evlilik" hadisesini anlatmayı pas mı geçiyorlar olgunluk evresinde.. Sanırım bazı annelerde böyle bir durum var.. Çünkü erkekler "bencil" bir yaklaşım içerisinde, evlendiği kadından biraz olsun kendi "annesine" benzemesini bekleyecek kadar bazen küstah oluyorlar. Eşiniz kendi boş vakitlerini yapmaktan en çok hoşlandığı şekilde, biraz da bencilce geçirmek istiyorsa eğer, belki bir süreliğine başlangıç için şu yapılabilir diye düşünüyorum, elbette kendi fikrim. "X, evlendiğimiz günden beri bazı "bencil" tutumlarını hoşgörü ile karşılamaya çalışıyorum ancak bunun bir süresi var. Dilersen bundan sonra ki zamanda şöyle bir adım atalım. Sen yine ps oyna, yapmak istediğin filan şeyi yap, ama bu günde bir saat olsun. Kalan saatleri birlikte değerlendirelim. Ayrıca haftada bir filan yere gidelim. Haftasonları da mümkünse ya bir sinema ya bir tiyatro ya da filan bir etkinliğe bir gün ayıralım. Seninle uzlaşma yoluna gidersek, ikimiz için de sonunun daha tatlı olacağına inanıyorum. Bu şekilde kendi zevklerine zaman ayırmak için benimle mücadele etmek istersen, sonuçlarından pek hoşlanmayacağımızı düşünüyorum ama sen böyle düşüncesiz bir insan değilsin" gibi belki... Zaman içerisinde kaliteli vakitler arttıkça, birlikte birşeyler yapmaktan keyif aldıkça, bu zevklerinin yerine bazı şeyleri isteyerek tercih etmeye başlayacaktır. Siz birlikte geçen vakitlerinizin sadece zamanını değil kalitesini arttıracak şeyler düşünün. Mesela arkadaşlarınızdan birine oturmaya gittiğiniz gün aynı zamanda atıyorum bir oyun gecesi de yapın orada. Umarım haddimi aşmadım, siz mutlaka daha iyisini bilirsiniz, Selamlar,

Evlilik müessesine hoş geldin :) İlk yıllar hele ki ilk aylar olur böyle şeyler, çok takılma ağzınızın tadını bozma derim, zamanla alışacak uyum sağlamaya başlayacaktır.

Konularını görmedim evlimisin hala yoksa boşandın mı gerçekten boşanmış olmadığını ummak istiyorum. Evet konuşuyorum bazen bağıra çağıra bazen iki insan gibi benim kaldıramadığım en büyük şey o kadar güzel ailelerimiz işimiz evimiz bizi seven insanlar varken bu kadar mı diyorum ben çok güçlü bir karakterdim hala da öyleyim zaman zaman ağlamalarım, vazgeçmelerim dışında ki artık ailelerimizi yansıtmadıkça yalanlar söyledikçe kahroluyorum babam yemeğe gelin dediğinde işten çıkamadık annesi kızım niye gelmiyosunuz dediğinde yorgunuz demekten okadar yıldımki mutsuzum diyemem evin içinde başbaşa olunca birazda ben bişeylerine karışmayınca çok güzel zamanlar geçiriyoruz ama nereye kadar sen nereye kadar gidebildin?

bir insan nasıl bu kadar değişebilir? şaşırdım, üzüldüm açıkçası daha çok yeni olduğundan ayrı bir üzülüyorsundur bikaç yıllık evli olsan takma sen takıl kafana göre o otursun evde kös kös dicem de peki hiç bunları vurdun mu yüzüne? ne oldu sana beni tavlayana kadar mıydı bu aşk böcekliğin falan diye.. I ideal

bende yeni evliyim ve evlenemden önce hiç aklıma gelmezdi böyle şeyler ama araştırdıkca bi gerçeğe ulaştım yeni evlenen çiftlerde illaki bi problem cıkıyo ya maddi ya manevi ya ailevi vs illaki bi sıkıntılar cekiyosun biz şuan eşimle maddi sıkıntlarla boğuşuyoruz ama inanıyorum bu sıkıntılarında bi sonu var Allah her insana farklı süreçlerde sınıyor sizinkide böyle bi problem eminim zamanla yoluna girecektir yeterki biraz sabırlı olalım Mor Seven Tevekkül ve

Eşinin asosyalligi falan tipki benim ki? Bende senin gibiyim kipir kipir. Ama esim oyle degil. dedigin gibi kendi ailesine bile gitmek istemiyor. Evden işe işten eve. biz onun abileriyle bir apartmanda kaliyoruz coluk coluk amca evi surekli girip cikarlar. Hiç gocunmam. hoşuma da gider. evime gelmeleri... Ama esim öyle degil. Evde oldugu zaman bir saat arayla 2 kez zil çalsa kalkip zili kopariyo. ama sana birsey söyliyimmi?daha cok yeni evlisin. Benim yaptigim hatalari yapma. Hic kimse icin eşinle kötü olma derim. niye buraya gelmedin niye annemlerden yada annenlerden erken kalktin gibi saçma sapan şeylerle adami bunalima sokma. Seni cok iyi anliyorum. istiyorsun ki. eşinle beraber sosyal bir aile olalim. aile toplantilarina vs beraber gidelim. Ama o bunu an-la-mi-yor anlamazda. Senin beklentin başka oninki bambaska. Ben yeni evliyken(ki 16 yasindayim)cocugum neredeyse. Eşime ayirmam vakti eltilerime ayirir gece saat 3lere 5lere kadar otururdum. Eşimle kavgalarimiz hep böyle başladi. niye gittin demezdi ama neden gec geldin diye kizardi. Bende cahilim. onlarin kocalari neden kizmiyor da sen kiziyorsun diye adama kizardim. E aptal kafam onlar olmuş birisi 14 senelik birisi 11 senelik evli sen 3 günluk gelinsin. gir eşinin koynuna yat. Şimdi benden sonra bir elti daha geldi o öyle degil mesela. Daha akilli. genelde bizimle gündüz takilir aksam saat 11 oldumu kapisini kilitler. Ne kimseye gider nede kimse ona gitmez. Şuan 8 aylik evli ve daha 1 kez olsun tartismadilar. Cunku kiz akilli evine sadik. bizimle oturup ta eşini ihmal etmiyor. Lütfen senden ricam eşinle bu tur seyler icin kavga etme. Herkes kocayi eve alamaz biz disari cikaramiyoruz.

Sanırım erkekler aşka aşık. sevgiliyken üzerinize düşmesi bundan ama elde edip herşey garantiye girince kendileride afedersiniz ama kış uykusuna dalıyorlar. Ne zaman ki kaybetme korkusu ya da yeni bir aşk kapıda belirse o zaman hareketleniyorlar zaten. Çoğu aldatan eş o kış uykusundan uyananlardan çıkıyor bence. Sizde hala sevgililik günlerindeki gibi performans beklemekle zamanınızı geçirmiş oluyorsunuz. Benim genel düşüncem bu yönde sizi baz alarak konuşmadım.

mektubunu okurken gözlerim dolar gibi oldu :) eşin nasıl etkilenmesin canım çok güzel ve tatlı bir şekilde silkelemişsin Allah' ım mutluluğunuzu daim etsin :) S

Evet bende bunları yapmadım değil birbirimizi duyamayacak kadar yükseldi seslerimiz hemde koca bir 3 ay boyunca evliliğin belkide en güzel zamanlarında harfler büyüdükçe anlaşmak daha zor oluyormuş ben bunu bizzat yaşadım işte bazı sorunlar var ki insanların hiçbir zaman aşamayacağı ve kadınların asla unutmayacağı biz böyle sorunlar yaşamadığımız için daha kolay oldu belkide ama gerçekten yuva kurmak isteğen herkesin yüreğide aileside mutlulukla, huzurla ve güvenle dolsun...

Yazdıkların karşısında o kadar şaşırdım ki.. Montunu giyip çıkarken kapıyı kilitlemiş ya hani aynısını yaşadım. Okurken yaşadıklarım geldi gözümün önüne ağlattın beni.. Yaşadıklarım seni etkilemesin canım. Benim evliliğimin bitmesine sebep sadece bunlar değildi. Aslına bakılırsa halledilebilecek sorunlar bu yaşadıklarınız. Ve ben sizin bunu başaracağınıza inanıyorum. Sadece biraz sabır.. Serotonin

Benim kabullenemediğim evlendikten sonra böyle olan erkekler değil benim şaşkınlığım iki karakter arasında sıkışıp kalmam ve kendimden taviz veriyor oluşum eşimi topluma ailelerimize kazandırabilmek için bunları neden yapmak zorunda olduğum bende onun gibi insanım duygularımı nereye kadar saklayabilir ne kadar sabrede bilirim yada sabretmeli miyim? kendimden ödün verdikçe aynı eşim gibi farklı bir insana bürünüyorum nerde o şen şakrak herkese akıl veren kafasına koyduğunu yapan ezilmeyen ezdirmeyen ben... ben evliliğimin iyi gitmesi için bunları yapınca ben olarak kalamamki ama...

Yanlış anlaşılmasın benim istediğim peşimden koşması hediyeler alması benim sevdiğim şeyleri yapmak değil dediğiniz gibi ortak yaşam alanı oluşturmaktı ben nasıl onunla oturup pes oynadıysam onunda benimle bowling oynamasını istedim , ben teknoloji insanı değilim pek, insanların yüz yüze konuşmasını küçük notlar yazmasını severim eşimde severdi... el ele tutusup eğlenmeyidi aillerimizle oturup sohbet etmeyide, onunla oturup maç izleyip sinemaya gidip film izlemesini bilen biriyim en azından bunları yapabilrim ama o sadece kendi mutlu olduğu şeyleri yapıp kendi pasifliğine sürüklüyor beni gün gün.. ve yazdığım yorumları okuduysanız eğer nasıl biri olduğumu daha iyi anlayabilirsiniz. Bencil değilim ama gelemiyorum böyle şeylere ben kendimi yaşadığım zorlukları bunlar için kurmadım ki ben annem gibi şu yaşımda yaşayamadığım şeyleri 40 yaşında yaşayıp bir erkeğin gözüne eline bakarak izin alarak ezilerek ve yıllar sonra bunları içime atıp sindire sindire hasta olmak istemiyorum beni bu halimle sevmiş bir adamdan 3 aylık evliliğimde bana bunları düşündürdüğü için değiştiği için ve değişmekten korktuğum için bu kadar dert ediyorum kendime..

Klasik artık cepte gören türk erkeği canım ne yazıkkiii buna yapacak hiç bir şey yok. Ben daha 2 aylık evliyim ama eşimde aynı değişimleri kısmen görüyorum. Aynı senin eşin gibi yıllarca peşimden koşan, gayet romantik, kibar bir erkekken balayından döndükten bir kaç gün sonra sinyalleri verdi. Ben tepkimi hep koyuyorum. Bir gün çok ters anıma geldi sen bana resmen oynamışsın dedim o sözden sonra kendine çeki düzen vermeye çalıştığını görüyorum. Ne yazık ki çevremde herkes senin eşin ve benim eşim gibi evlendikten sonra 180 derece dönüş yaşayanlardan, çözümü bulan varsa bana da söylesin Samsonn

Benim eşimde oğlak burcu canım aynı seninki gibi benim peşimde koşmuş sürekli yanımda olmuş olan bi insan düğün günüde dahil beyaz eşya misali bozuk çıktı 360 derece döndü. Eşimde çok asosyaldir eve gelir tv izler. Hiç yardım etmez iki tabak kaldırır çok yardım eder üstelik bende çalışıyorum. Elinde tablet 1000 çeşit oyun oynar daha 1 saat oldu tartışalı evde pabuç kadardır dilleri çevrelerine tek laf edemezler. Bi farkı benim eşim kalabalığı sever kendi ailesine gidip gelmek ister ona da ben gitmiyorum. Ben çok sevmem kalabalığı yetiştiğim aileden dolayı evin en küçüğüm bi de annem zamanında aylarca yatılı misafir ağırladığı için hem annem hem de biz çiğirdiğimiz için çok kalabalık misafir ortamı sevmem. Eşinde tek çocuk olduğu için böyle canım bunun nedeni bu. . push ; cikom

Ben böyle birşey düşünme demem. Bak sen kalabalığı seviyor olabilirsin. O senin tercihin. Eşin sevmiyorsa o da onun tercihi. Senşn sevdiğin herşeyi o sevemeyeceği gibi, sen de onun sevdiği herşeyi sevemezsin. Sadece ortak bir noktada anlaşacaksınız. Evlilik, bir nevi ortaklıktır. Bir de şunu unutma, siz artık evlendiniz. Eskisi gibi peşinden koşmasını, sürekli ilgilnmesini bekleyemezsin. İlk zamanlar olan şey aşktır ve kavuşma isteğidir. Kavuştunuz ve bir süre sonra aşk, yerini oturmuş sevgiye bırakır. Yani çok istediğin birşeyi aldığında bile, o ilk heyecanın geçer. Bazen onunla oturup evde miskin miskin geçirirsiniz, bazen güzle bir dille gel birlikte gidelim söz erken kalkarız diyerek alıştırabilirsin. Adam sana bağırmıyor, yanlış harekette bulunmuyor. Ev gezmesine gitmeyi sevmiyor diye mi hemen gerçek yüzünü göstermiş oldu.

Tebrik ederim, gerçekten hayran kaldım yaptığınız şeye. İşte erkekleri değiştiren şeyler bunlar! Yoksa bağırmakla çağırmakla dırdır etmekle hiç bir erkek gerçeği görmez/değişmez. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Ayakta alkışlıyorum seni dolu dolu olmuş gözlerle. Allah mutluluğunuzu daim etsin.

siz evleninceye kadar evin ortanca küçük kızıda olsanız. otoriterlik kurmuşsunuz ailenizde. bende öyleydim. evlenmeden önce eşler ağzının içine bakıyo ama nikah czdanı alınınca mutlaka değişiyolar. sadece değişim oranlarında farklılık oluyo. biz 8 yıldır tanışıyoduk bu dönem ve evlilik arefesi dahil hiç kavga etmedik. her sorunu konuşarak aştık. ve bammmm evliliğin ilk haftası kavga ettik. şöyle bir yol öneriririm size. eşinizinde elbet sizden istedikleri vardır. 1 hafta falan hiç bir beklentiniz olmadan bunları sessizce yapın. ayağına meyvesi çayı olur. alışverişte özel bir isteği olur. masaj isteyebilir. tv kumandası hep kendisinde olsun kendi istediği izlensin olur. bu bir hafta sonunda sizde bişey isteyin. arkadaşlarle gezmekmi olur ailenize gitmekmi bilemiycem. yapmıyomu suratmı asıyo. hiiiç tartışmayın. bu duruma takmamış gibi davranın ve 2 gün daha buna takılmadan yine istediklerini yapın yine bişey steyin yapmıyomu. yien surat asmayın ama busefer sizde onun hiçbir isteğini yerine getirmeyin. evde yemekleri kendi damak tadınıza göre kendi yemek istediğiniz saate yapın. o evdeyse siz annenize kv nize arkadaşınıza arkadaşlarla toplanın dışarda. eve gelince şen şakrak olun. size izin vermemek isterse ozaman babanıza verdiğiniz tepkiyi çekinmeden eşinizede verin. ben iki kişilik bir evlilik aile hayal ettim. sevdiklerimizle eşimle hepberaber olmak aile olmak istedim. sense bunu istemedin. hala şansın var ya eskisi gibi ol. yada ikimizde mutlu olacağımız şeyleri ayrı ayrı yapalım. sen pc başındayken ben sıkıntıdan patlamak kös kös bi köşede yaşlanmak istemiyorum dersiniz. H

Evlenince bir süre sonra böyle oluyor canım. Benim eşimde asosyal yani çıkar gezer benimle sinemaya gideriz, yazın eve girmeyiz haftasonları filan ama ne bileyim ben doğayı severim, pikniği severim mangal yakalım arkadaşlarla vs hiç bilmez o kültürü, annesine gideriz oturalım derim biraz daha yok sıkılır zaten çok sıkı fıkı olmamış hiç ailesiyle doğumgünlerini yıldönümlerine kadar ben hatırlarım. Akrabalara gideriz bayramda teyzemlere Balıkesir'e annemlerde orada toplanır İst. giderler anneanne dede yok ama insan içien karışmaz evde oturur öyle bizimle git onlarla derim, dayım eniştem vs var gider az durur gelir hemen ya çok konuşur gereksiz ya hiç konuşmaz. Birisi varken annemlere gittik dayım var mesela yan apartmandalar akşam oturmaya gelmişler diyelim biz varız diye uykum geldi yatıcam der hadi gidin der gibi ayıp oluyor. Ama huyu böyle rahata düşkün zorlamaya gelmez ama mükemmel bir insan gözümün içine bakar, beni ailemi asla kırmaz kendi ailesinden daha çok sahip çıkar, ne istesem yapar alır bir yere çıkmak istesem götürür ama işte huy değiştiremiyorsun. Bazen oluyor ki be salonda o oturma odasında ayrı ayrı tv izliyoruz filan oluyor böyle yani. Biraz aktifleştirmeye zorla çıkarmaya alıştırmaya çalışın benimki daha kötüydü ama alıştırdım bir şekilde. Arkadaşlarınızı çağırın muhabbet edin oyunlar oynayın vs.

Bunu da düşünmedim değil ama konduramıyorum bir insan inatla intikamla yapabilir mi evlilik bu çocuk oyuncağı değilki.. İnanki evlenmeden önceki beni bilseniz ele avuca sığmayan kızkıza tatillere giden annesine babasına bile bazı şeyleri kabullendirebilmiş hiçbir zaman ezilmemiş bir insan oldum hep kızkısmısı araba kullanırmıymış diyenlere inat 18 yaşımda kredi çekip araba alan 17 yaşından beri babasından tek kuruş para almayandım ben... annem sırf gençliğini yaşayamadı diye tatillere gönderdim hediye almaktan çok vermeyi severim ablam kardeşim okurken bir kerede hayıflanmadım hep ailenin deli asi ama merhametli kızıydım ben bunları kolay başarmadım ki babamın bu işte çalışmayacaksın dediğinde elimi beline koyup karşı çıkan bendim çünkü aileniz bile olsa insanların kesin hükümler vermesini kızsın kadınsın diye sığdırdıkları kalıba hiç sığmadım ki işten eve gelirdim annem evin ikinci erkeği geldi derdi.. ve bu zamanlarda yanımda olup bana destek veren adamın beklentileri nedir ne içindir anlayamıyorum..