Biraz fazla duygusal bakıyorsunuz gibi geldi bana.. Evet hayatımızda değer verdiğimiz insanlar olabilir ama ne bilim yani fazla sorun edip dert yapmışsınız kendinize gibi geldi bana.. Bunean sonra da bu şekilde düşünüp üzülürseniz çok yıpranırsınız gibime geliyor.. Yani bu hayat için fazla hassassınız gibi birşey demek istedim

Evet biraz fazla dramatik fazla duygusalsınız sanırım. Ama olgun davranmanızı sabır göstermenizi öneririm. Onlar için de zor sizin içinde en azından son günlerinizi ağlayarak değil gülerek geçirin :)

Evet doğru insan herşeye alışıyor ama yinede çok çok üzüldüm görüşürüz ama burda haftadabir mutlaka beraberdik

Evet onlarında iş durumu oldu onlar haklı elbette ki ama gelin bize sorun onlar öyle ağlıyor biz ayrı. Kendi hayatımda saçma sapan muhtemelen o yüzden de iyce dramatik yaşadım şuan bu durumu

Bende doğup büyüdüğüm yerden tahin sebebiyle ayrıldık ailecek çok üzüldük sevdiklerimizden arkadaşlarımızdan çok kötü zamanlar geçirdik ama insan herşey alısıyor suan hala gidiyoruz ablam orada evli ama insan herşey alışıyor üzülme sadece biraz zorlanacaksınz ama dünyanın sonu değil illa ki görüşürsünüz

O olmazsa yaşayamam O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin. Demeyeceksin işte. Yaşarsın çünkü. Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki. Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın. Ve zaten genellikle O daha az sever seni, Senin O'nu sevdiğinden. Çok sevmezsen, çok acımazsın. Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem. Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini... Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin. Senin değillermiş gibi davranacaksın. Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın. Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın. Çok eşyan olmayacak mesela evinde. Paldır küldür yürüyebileceksin. İlle de bir şeyleri sahipleneceksen, Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin. Gökyüzünü sahipleneceksin, Güneşi, ayı, yıldızları... Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak. "O benim." diyeceksin. Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir Şeylerin... Mesela gökkuşağı senin olacak. İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın. Mesela turuncuya, yada pembeye. Ya da cennete ait olacaksın. Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın. Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat. İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak... Can YÜCEL Sadece bunu yazmak istedim size

Sizde inanın söylediklerinizde çok çok haklısinız ama yaş oldu 33 burda arkadaşlarim sevdiklerim hep gitti bi ben böyle yapayalnız kaldım ablamda aynı ikimizinde öyle oldu insan bekliyorki bi noktadan sonra hayatı değissin ama hep ayni tekrarlayınca işte ister istemez en basit olayı bile trajik yaşayabiliyosun

Malesef hayat iş geçim veya Baska sebeplerden dolayı insanlar dağılabiliyor. Önemli olan aranızdaki bağ bu kadar kuvvetliymiş ne güzel görüşürsünüz sadece zamana ihtiyacınız var. Bu kadar üzülmeye gerek yok.

Hep böyle dram mı seversiniz? Gerçekten bunun sizinle nasıl bir ilgisi olabilir; herkes hayatında bir iki kez taşınmıştır yani, çok normal. Demek siz bir yakınınız hayatını kaybetse bunu da kendinizden bileceksiniz, çok tuhaf.

İle geçtiğinizde umarım samimi olabileceğiniz, kafa dengi kişilerle karşılaşırsınız.

Ayy son günlerrr bu bile dokundu bana o derecedeyim iste içinde bulunduğum boşluk... onlar gidince kimsemiz kalmıycak

Var bi arkadaşım samimiyizde ama bunlar gibi olmamız imkansız

İnsanlara Bu kadar alısmayın

Evet çok doğru hatrladınız bende tayin için uğrasiyorum ama ile geçicem biz hep şey derdik merkezde sürekli buluşuruz ama işte onlarında plansız oldu tamamen hayırlısi artik

netten sürekli görüşürsünüz malesef insanlar iş sebebiyle vs ayrılabiliyor sevdiklerinden önemli olan can sağlığı sizde yukarıda bahsedildiği gibi bu kadar baglanmayın kimse hayatımızda kalıcı değil

O kadar kötüyüm ki şuan kendimi buraya attım. Kızlar yaşadığım yerde sadece görüştüğümüz iki aile var birisiyle çok çok samimiyiz hatta uzaktan akrabalık var ama inanilmaz güzel vakit geçiriyoruz onlarla biraraya gelince buraya kadar herşey güzel gelelim ne oldu iki gündür aldıkları ani bir kararla taşınacaklarmış, bize çok uzak bir il'e ve görüşmemiz artık çok zor senede belki birkaç gün. Hem onlar ağladı hem biz kendimizi baya kötü hissediyoruz. Kafama takılan benim neden hep hayatımda böyle. Moralim bozuldu, ya birini çok severim terkedilirim, ya sosyal hayatta çok sevdiğim insanlar olur bir şekilde giderler daha önce yine oldu. Birini severken artık ister ilişki anlamında olsun isterse sosyal hayatta olsun kimi sevdiğimi söylesem mutlaka ayriliriz böyle yaşayanlar varmi benim gibi. Biraz önce ablama dedimki ya bizim neden bòyle neden hep gidiyor sevdiklerimiz ay ağlayacam içim daraldı

Evet kişiselleştirdim gibi oldu ama geneli böyle hayatımın ona çok üzuldüm. Dediğinizi yaptım aalında kendimizi çevreden izole ettik çünkü herkesle görüşülmüyor iste. teşekkür ederim yorumunuz iyi geldi

Hislerinizde çok haklısınız elbette insan üzülür ama bunu hayata mal etmek yanlış bence.. Sevgilimiz olabilir terk ediliriz, arkadaşlarımızdan ayrı kalabiliriz, ailemizden ayrı kalabiliriz bunlar gayet normal şeyler hayatın içinde var olan şeyler.. Yani sürekli terk ediliyorum gibi bir düşünceye kapılmayın.. İnanın burada birsürü kadınız hepimizin hayatına niceleri girdi, çıktı, gitti, terketti

Hatırladığım kadarıyla küçük bir yerde yaşıyorsunuz ve sosyal çevre de bu açıdan biraz kısıtlıydı. Küçük bir yerde olmak ve kısıtlı sosyal çevrenin olması daha doğrusu ev-iş arasında bir döngüde olmak özellikle iş hayatında da iki çift laf edebileceğiniz kafa dengi insanlar yoksa başka sosyal çevrenizde yoksa insanın bunalması çok normal. Tayininizi başka bir ile isteme imkanınız yok mu?

Teşekkür ederim

28 yaşimdayim birileri taşiniyor, gidiyor diye agladim mi diye dusundum istemsiz. Yok aglamamişim. Yani hayat boyledir agaç degiliz ki hep ayni yerde, hep ayni cevreyle duralim normal bunlar. Kendi kendinize mutlu olmayi ogrenin, hayatiniza yeni insanlar sokmaktan korkmayin ama her hayatiniza aldiginiz kişiye cok anlam yukleyip baglanmayin.

Kimse kimsenin hayatında baki değil. Birini severim terk edilirim demişsiniz. Bence olaya size kattıkları olarak bakın. O aile ile çok güzel zamanlar geçirdiniz. Başka aileler ile tanışırsınız. Ben karalar bağlayacak bir durum göremedim

Yaşadığımız yerde kafa dengi kimse yok onlarla o kadar rahattıkki anlatamam size he yine başka birileri olur belki ama onlarla olduğu gibi çok zor

Bu durumu kişisel algılamanız şaşırttı beni. Fazla dramatize etmişsiniz. Hepimiz bir tarafa dağılıyoruz sürekli.. Ne yapalım, ekmek savaşı.. Ben atanıp hiç bilmediğim bir şehre gittim tüm dostlarım İstanbul'da kaldı. Ağlamadım mı ağladım vallahi. Ama sadece ben böyleyim hep terk ediliyorum diye kadersiz ilan etmedim kendimi. Siz de etmeyin. Hayatımıza hep yeni insanlar giriyor.. Yeni çevreler kurmaya çalışın. Birkaç kişiye bağlanıp diğer insanlardan izole olmayın. İnsanların arasında kuvvetli bir bağ oluşmuşsa mesafelerin hiçbir önemi yok. Tatillerde heyecanla buluşmak falan da zevkli oluyor.