bir tek sen değilsin ki. benim annem babamda ben ilk çocuğum diye magazin muhabiri gibi peşimde dolaşır her halimi çeker annem de günlüğümü tutarmış. sonraki iki kardeşimin ise ne doğru düzgün fotoğrafı var ne de günlüğü notu vs doğal bişey bu ilk çocuk özeldir zaten bütün enerjini ona aktarırsın.. ama büyük hataları da onun üzerinde denersin diğerlerini daha bilinçli yetiştirirsin. her çocuğuna vıcık vıcık methiyeler düzmek zorunda değilsin zaten. sevgini tartışamaz kimse. ama sen bunu kimseye ıspat etmek zorunda değilsin. facede yazılar yazmıyorsun diye sevmiyor değilsin ki. yazma da zaten o kadar itici oluyor ki

2. Çocukların kaderi bu, arada kaynıyorlar biraz. 3. Gelirse o da en küçük diye hiç büyümeyecek mesela gözünüzde. Ilk çocuk olunca da hep bir abi abla olma durumu var daha küçük olmasına rağmen sonradan doğanların yanında kocamanmış gibi geliyor. Bunlar hep tek çocuk olmamanın cilveleri ama kardeş sahibi olmaya değer yine de :)

İlk bebeğimde haftada 2 kez ultrasona girerdim şimdi ayda 1 gidersem şanlıyım diyorum. Bir aya doğuracağım inşallah ne adı var ne bir parça kıyafeti. "Hallederiz yaa" diye oturuyorum. Evde küçük başka bir bebek olunca öyle heyecanlara, hazırlıklara zaman kalmıyor bence. İlk bebeğime gelişim defteri yapmışım, tüm ultrason fotoğrafları, boy-kilo- kese santimine kadar her kontrol sonunda yazıp çizmişim. İkinciye hamile kalınca ona da hak geçmesin diye defter almışım ve ilk sayfaya sadece "son adet tarihi 20 ocak" yazmışım. En son geçen ayakkabı dolabından garibimin ultrason fotoğrafı çıktı, kızım oraya sokuşturmuş. Doğunca her şey farklı olacak umarım.

Benim de 2 cocugum var.. sende oldugu gibi kizimda cok cok daha ozenliydim.. herseyi ozeldi ve her ani kayit altinda.. daha dogmadan kizima gunluk tutmaya baslamistim.. Oglumda bunlari yapmaya vakit bulamadim.. evet ablasi kadar resmi yok, gunlugu yok vs. Ama ben senin yasadigin duyguyu yasamiyorum.. annelik duygusunu ben ikinci cocugumda daha yogun yasadim.. sanki kizimda herseyin mantikli ve dogru olmasi icin kasmisim kendimi.. oglumda mantikli ve dogru yerine daha cok annelik icgudusuyle buyutuyorum.. Ikisininde yeri ayri.. biri kalbimin bi yarisi digeri diger yarisi... Sen cocuklarina bu dusunceni sakin hissettirme..

Orda burda o kadar yazı, resim, albüm, klasör paylaşmak, bu kadar gösteriş delisi olmak normal değil zaten; ayıp, yazık, günah yapmayın.

Ay kiyamam hepsi annelikten işte. Saglikla büyüsünler

İkinci de erkek olduğu için mi acaba? Aklıma direk o ihtimal geldi. Çünkü cinsiyet farklı olunca yeni bi heycan olabilir gibi hissediyordum. Yine de tek çocuğum olduğu için sağlıklı yorum yapamayabilirim T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

İlk bebekte heyecan farklı oluyor ilk kez anne olmak değişik bişey sadece. İlk bebeğinde büyün heveslerini uyguluyorsun. Hergün çeşit çeşit giydiriyorsun. İlk kez bebeğin olduğu için inceliyorsun bana benziyor sana benziyor kavgaları oluyor. Mesela başkası ilk bebeğini kucağına aldıysa kıskanıyorsun deli gibi. Çünkü birtane o ve sen çok tecrübesizsin. Ona bişey olacak mı bakabiliyor muyum kaygısı yüzünden daha da üstüne titriyorsun. İkinci bebek tecrübe bebeği. Sen Zaten annesin ve kadroya bir minik daha ekleniyor sadece. İkisinin annesi oluyorsun. İlk heveslerin Yok çünkü ilkinde o kadar abarttın ki herşeyi ikinci bebeğe daha sade abartısız oluyorsun. İlk bebek gaz sancısından ağladığında hemen acile koştun mesela ama ikincide tecrübelisin gaz ilacı aldın hemen ovdun biraz en önemlisi sakinsin. İkisini de ölesiye seviyorsun ama bir gram ne eksik ne fazla. Aynı. İkinci kızımı kucağıma alalı 2 ay oluyor. aynı duyguları yaşadım hep. Karnındayken diyordum acaba ilk kızım gibi Onuda çok sever miyim. Sevmek be kelime ölürüm onlara ben. :) normalsin üzülme

Tek cocuk sahibi oldugum icin bilgim yok. Saglikla buyutun. K

Bence yaşadıklarınız normal. İkisini de eşit seviyorsunuzdur lakin ilki ilk heyecan olduğu için daha başka gelmiş olabilir. Diğer oğlunuz doğduğunda ise biraz daha tanıdıktınız bu hisse, belki bu yüzden ilkinde hissettiklerinizi hissedememiş olabilirsiniz.

benim bebeklerim ikiz ben ikisinede hayranım... bu duyguyu anlayamam ama ben sanırım her yeni doğan cana hayranım... hepsi Rabbimin mucizeleri.. tek tavsiyem bu hissettiğin duyguları çocuklarına yansıtıma..

Muhtemelen 5 cocuk daha yapsam ilki gibi olmaz... cok guzel bir hamilelik gecirmistim bir daha olursa gene ayni duygu ayni sey olmaz... zira hem hamilelik hem cocuk zor gelicektir en basitinden... Duygularin saçma değil :) normal

Ve hiçbir ikinci çocuğu ilk çocuk özeldir lafını anlatamazsınız anca belki kendi çocukları olunca anlar. Aman diyim böyle şeyleri dillendirmeyin.

Heyecan bende de olmadi ikincide cunku bilindik bir duygu, ilki bambaskaydi cok bilinmeyen birseydi Ama sevgi ikisine karsi da ayni, ilgi de oyle Hatta ben buyuk olan uzulmesin diye onunla daha cok ilgileniyorum Alys

. push ; X xDerinMavix

Bence bu ikinci çocuklarda gerçekten böyle bir duygu oluyor. Annem mesela asla bana o heyecanı özeni göstermedi hala da göstermez.. su alem

Ilkler her zaman baskadir :)

Arkadaşlar ilginç gelebilir ama benimle aynı duyguları yaşayıp bir çözüm bulan veya açıklamada bulunabilecek olan vardır düşüncesiyle yazıyorum.. Aslında elbette ikinci çocuğumu da çok seviyorum.. Ama sorun şu ki ilk çocuğum çok başka geldi.. kasını, kirpiğini, burun deliklerini.. bir mucizeyi seyrettiğimi bilerek dakikalarca seyrederdim.. Facete sürekli onunla ilgili yazılarım, resimlerim var.. Aylık dosyalar halinde fotoğraf klasörlerim, hissetiklerimi yazdığım yazılar, notlar.. İlk diye mi bilemiyorum.. 2. Oğlum çok normal, herhangi bir çocukmuş gibi geliyor.. ilk çocuğuma yaptığım şeyleri yapamadıgım için vicdan azabı duyuyorum.. İş olarak çok yoğun olduğum bir zamana denk geldi hamilelik ve doğum sonrası.. Bu yüzden mi bilemiyorum.. Pek çok arkadaşım henüz adını dahi bilmiyor, resimlerini görmedi.. Nazar değmesin diye face e artık hiç resim atmıyorum, Ama ilkin heyecanını ve mutluluğunu hissedemedim 2. Çocuğumda.. Lütfen bu farklı durumu anlayışınıza sıgınarak yazıyorum. Normal mi diye sormadan önce normal olmadığını düşünüyorum.. Şuan ikisinin odasındayım. Bir de küçüğü daha çok Seveyim diye uğraşırken büyüğe olan ilginin azaldıgının farkındayım.. Sanki üzerine kuma gelmiş gibi. Bu arada yaşları 7 ve 3.. Hepinize şimdiden teşekkürler..

Benim babam 33 yil once bana ole bir album ve buyume defteri yapmis ki. bugun a dedi bugun guldu bugun ba dedi vs vs gun gun tarih tarih o zamanin fotograf makinalari ile ustelik. bende kizima 9 yasinda 500 luk 6 album yaptim. Ikinci cocukta yapar miyim yapmam. kardesimin var mi yok. yani ilk degilsiniz siz buna can sıkmayın M monalazo akşam güneşi tek ayak

Çocuklar açısından bakınca hiç doğal ve hoş değil. En azından küçük de ileride sorduğunda benim şuyum nerede diye aa seninki yok demek onu üzecektir. Sonuçta ilk çocuğunuzunkiler hep ulaşılabilecek yerde. Bir de ilk zamanlar neyse de 3 yıldır devam ediyorsa biraz bu işi ciddiye almalısınız. Çocuklar hisseymeye başlamıştır bile.

bir çocugum var ve ben ikincide hep böyle hissediceğimi düşünüyorum

2. Çocuğa hamileyim kaç aylıksın diye soruyorlar cevap veremiyorum çünkü takip bile etmiyorum unutuyorum Oysa ilk cocugumda yani kızımda ay hafta ve gün bilgisini anında söyleyebiliyordum Eşimde aynı kızıma hamileyken akşamları tekme hissetmek için karnımdan ayrılmazdı Bunda bir kere karnımı okşamadı bile:) Ve üstelik cinsiyetleride birbirinden farklı Bir yere kadar normal oldugunu düşünüyorum Yani eksik olan tek şey hevesse sorun yok Ama sevginizde eksikse o zaman sorun var demektir İlk çocuga düşkünlüğünüz, ikinciye ilgi gösterirken o süreçte ilkinin ihmal oldugunu düşünmenizden belli Oysa 7 yıldır hep ilk çocugun üzerine düşüyordumuz zaten.. kahvetelvesi

Ben ilk dogumumda abla ikinci dogumumda anne oldum diyorum. Ilk bebegimin hamileligi tabi daha farkliydi ona daha ozenliydim vs ama sevgileri ayni oldu bende. Oglumun inanilmaz cok videosu var kiziminsa resmi.. Hersey ayni olacak diye kasmiyorum. Hatta cok vicdan yaparsam pismanliklarimi siraladigim bi video cekiyorum, 25 yaslarini doldursunlar olmez sag kalirsak izlemeleri icin vericem cektigim videolarimi Hatta tek cocukla cok bunaliyordum iki olunca baya eglenir hale geldim. artemisasia

Kızkardeşim ilk çocuğu için bir şey hissetmemişti. Biz teyzeler, halalar ayılıp bayılıyorduk. O garip garip bize bakıyordu, nesini bu kadar sevdiniz diye. Ama tabiki oda seviyordu ama öylesine bir bebek gibi işte. Şirinliğini göremedi. Yaşadıkca oturdu herşey. Şimdi çok fazla düşkün. İkinci bebeğini ise doğar doğmaz şirin buldu. Sizinkinin tam tersi.. ikiside büyüdüler ve ikisini de çok seviyor. zeynones

Ben de hemen hemen aynı şeyleri hissettim ve hissetmeye devam ediyorum. İkinci çocuğum da planlı bir bebekti. Hatta şartlar birincide olduğundan çok daha iyiydi. Ben de düşünüp durdum neden aynı heyecan yok içimde diye. Sonra şöyle bir sonuca vardım; ilkinde bebek bakmak nedir, sorumlulukları zorlukları nedir bilmiyordum. İkinci de ise herşeyin farkındaydım pembe hayaller kurup mutlu olamadım. Aksine ikinci olunca maddi manevi nasıl yetişicez, birinciye haksızlık olur mu yoksa ikinciye mi haksıklık olur gibi hala da devam eden karamsar bir ruh hali içine girmiştim. Doğumdan tut da lohusalıktan, bebek mevlüdüne kadar herşeyi kafama takmıştım ikinci hamileliğimde. Bu düşünceler içinde heyecanımı kaybetmiştim sanırım. Büyük 12 küçük 3 yaşında şu anda ikisi ne baktığımda da içim titriyor şükrediyorum.

Duygularınız normal geldi. Ama fotoğraf, ıvır zıvır noktasında eşitlikten yanayım. İlk çocuğuma biraz zorlasam hatıra defteri yapabilirdim ama ikinci olsa yapabilir miyim hayır, hem benim hevesim geçer hem vakit olmaz. Ama heyecanının aynı olmaması çok doğal.