evet en korktugum bu zaten tesekürler simdiki cocuklara birazda rahat batiyor bence bilemiyorum cok zor iki gün yasiyorum öncedende problemler oldu ama son zaman arti iyice. tesekürler

Ben buraya baya eski bir üyeyim ama fazla yazilarim yok yorumlarimda yok beni taniyan belki yoktur aranizda ama bu konu benim icin önemli belki sizlerden fikir alabilirim diye aciyorum bu konuyu bu sayede belki daha fazla katilimci olurum ne dersiniz sürekli giriyorum forumlari okuyorum ama fazla yorum yazamiyorum herkese simdiden tesekür ediyorum. Simdi zor büyüyen cocuklar vardir birde kolay büyüyen cocuklar bunlar cok önemli benim icin yazarsan biraz anlatirsaniz sevinirim cünkü su an ben cok zor bir cocuk büyütüyorum ve belki sizlerin cocuklari bilmiyorum cogunun cocugu kücük bu yüzden siz kendi cocuklugunuzdan biraz yazarmisiniz ama herseyi herseyi belki size ufak gelen seyler bizim icin cok önemli olabilir. . Bilmiyorum ben annem üzülecek diye okadar dikkat ederdimki o agladigi zaman bende aglardim üzülürdüm simdiki cocuklar bilmiyorum cok farkli bazen umrunda bile olmuyor üzüyor üzüyor tinlamiyor bile yada üzülüyor belli edemiyor lütven anlatirmisiniz cok önemli benim icin cünkü ben cok zor bir cocukla bu aralar bogusuyorum ve bir sonuc alamiyorum konus konus sabir demeyin inaninki sabrimin son raddesindeyim ve konusmak hic bir seyi cözmüyor bunu bitirmek üzere olan bir ödev gibi düsünün. C C@dI Aktif

sabırsabır sabır diyoruz annelerimiz sabırlı idi diyoruuz galibabizde tek eksik sabır ama eskiden hayat bu kadarda zor ve güvensiz değildi dimii ergen çocukla başetmek çok zor Allah yardımıcımız olsun EzBuZ Danalar girmiş

Benide anne baba ayrı, halam baktı, büyüttü. belki bir kız çocuğu olarak hayli zorladım halamı bende, o yaşlarda ne dese boştu benim için bir kulağımdan girer diğerinden çıkardı anlıyacağınız. Arkadaş gibi olmaya çalışırdı ama oldukçada kısıtlardı herşeyimizi. Bu yüzden çok üzmüşümdür halamı. Ama şimdi her dediğine hak veriyorum ve iyi yapmışsın diyorum oda ayrı. Açıkçası oğlunuza şimdi nedeseniz sizi ciddiye almıyabilir. Kendimi onun yerine koymaya çalışıyorumda belki ortak zevkler bulabilirsiniz siz veya babası, ne biliyim sinema, tiyatro, bowling onu çekicek şeyler olması daha iyi olur. Zevklerini biliyorsunuzdur. Birazda onun gözünden bakmaya çalışın hayata. Umarım herşey istediğiniz yönde olur. Allah sabır versin. samyeli34

ne çocukluğum ned gençliğim güzel geçti benim. neden dersen eğer egoist bir babanın 3 çocuğundan en küçüğğüyüm. çocukken kazandığım okullara yollamazdı yatılı die,1 yıl evimden uzak ananemle kaldım onun istediği okula gitmek için, lisedeyken son ana kadar tamam üniversiteye gidebilirsin dedi sınav zamnı bu sınava girme dedi. ve ben nemi yaptım henüz 20 yaaşımdayken belkide karşıma nice insanlar çıkacakken, o zamanki flörtümle evlendim. öyle bıkmışımki her akşam kavga gürültüden pes ettirdi adam beni. şimdi mutluyum aslında. ama mutluluğumun nedeni annem hiç yalnız bırakmadı bizi oda olmasaydı hiç bir şey olamazdık iyi ki var. ben derim ki bir çocukla çocuk gibi düşünüp konuşmak lazım, onun dilinde. onun arkadaşlarıyla vakit geçirmek lazım, ya da hiç bir şey bulamıyorsan ona evde söz hakkı tanımak lazım şimdi 16 aylık bir kızım var ve hayatımın geri kalanını babamın bana yaptıklarını ona yapmamak için geçireceğim...

Oglum su an 16 yasinda bir oglumda daha var 14 yasinda aralarinda cok fark var kücüklügünde zor bir cocuktu zaten sabir diyorum artik cünkü yapacak baska bir sey yok ve tutumlarimi degistirmeye karar verdim birde baska türlü deniycem cünkü onun inadina gittikce oda inatlasiyor iste anneyiz iyiligini düsünüyorum ama belkide ben yalnis yapiyorum tesekürler.

bize babamin bakislari yeterdi bagirmak felan yoktu ama benim oglum babasina yapmiyor gerci sirf bana gelin kaynana gibiyiz evin icinde ben kücükken misafir gelirdi iste cocukluk lafa karisirdim yada dinlerdim annem sirf isaret ederdi ben kalkar odama giderdim demezdim of ya hep iceri gitmek zorundayim gitmiycem iste..

zaman zaman zaman galibaa eksiğimiz zaman ben annemin tek gözü ile muma dönerdiim çocukken biliyorummm amaa simdiii kızıma bakıyorumm tıınmıyoo bile C C@dI Aktif

her evde bu tür şeyler mutlaka yaşanır. çünkü sizin yaşadığınız ve onun yaşadığı zaman birbirinden çok farklı. bu yüzden birbirinizi anlamanız biraz zaman alır. bu zaman içinde anlayışlı, çocuğunuza bir arkadaş gibi, neyin doğru neyin yanlış olduğunu güzel bir dillen anlatmalı, ve herşeyden önce sabırlı olmanız lazım. allah yardımcınız olsun, dilerim en kısa zamanda aranızdaki sorunlar çözülür... C C@dI Aktif

Belki bende bunu yapamiyorum sakinlesemiyorum oglum 17 yasinda ve cok zor bir dönemdeyiz ergenli caginin tam ortasinda ve karsilikli bagirmalar ve kavgalar bu siralar cok fazla ama yazdiklariniz gercekten faydali benim icin tesekür ediyorum.

arkadaşım yinede ona iyi davranmaya bak konuşmaya çalışevden kendinden uzaklaştırma. C C@dI Aktif

anladım zordasın ama, kaç yaşında seni bu kadar bunaltan yumurcak?ergenlik çağındaysa üzecek malesef. daha küçükse bence bir psikoloğa rahatlıkla götürebilirsin. ve yardım alabilirsin.

selam sanırım sorun bızlerde cocuklarımız ters cevap vermeye başladıkları anda tepkı gosterıyoruz guzel dılle anlatamıyoruz o an. cunku bız bır anneyız bıze nasıl bu tur konuşur dıyerek bızler ondan daha fazla tepkı gosterıyoruz cocuk kucukten alırmış anne baba saygısını ve sevgısını ama hıcbırşey ıcın gec degıl sadece kucukken egıtecegımız cocugumuzun şimdı daha zor şartlarda yetışecegının farkına varıp hareket edebılmek etraf cevre en onemlısı arkadaş ortamından dolayı. benımde bır oglum var 13 yaşında kucukken oglum salak demenın dahı ne kadar ayıp oldugunu bılırdı cevrem ımrenırdı, oglum bırısının salak dedıgını duydugunda anne salak dedı dıye bana uzulerek anlatırdı takı ben kendı sorunlarımla ugraşmaya başlayana kadar az bır ramak kalmıştı halbukı oglumu tam anlamıyla yetıştırmeye. şimdı bende sabretmeye calışıyorum ama eskısı kadar kolay olmuyor. bıze duşen tek şey sabır. sakın hoş gorulu ve anlayışlı gorunerek takıbe almak umarım allahımızın bızlere vermış oldugu sabrı yerıne getırmek nasıp olur bızlere, oglumuzu kaybetmeyız. gelışmelerı beklıyorum canım sevgıler Altxixn

galiba biz anne ve babalar çocuklarımıza yaşayamadığımız duyguları ve imkanları sağladığımız için çocuklarımızda bir doyumsuzluk var. Biz küçükken annemizin gözüne bakardık ki acaba onu sinirlendirecek birşey yaptık mı diye. Şimdikiler bırak bakmayı umursamıyorlar bile. Sanırım teknoloji ve çevresindeki arkadaşları, maddi rahatlık sebep olabilir.

seni çok iyi anlıyorum. bi kere şunu kabul etmek lazım. bizim zamanımızla şimdiki zaman aynı değil. değerler farklı imkanlar farklı dolayısıyla insanlar farklı ve tabii çocuklar farklı. kuşak çatışmasıda bu zaten. biz kendi değerlerimizi vermeye çalışırken onun bambaşka değerlere sahip olduğunu görmek bizi çıldırtan. bı de üstüne ergenlik eklenince durum iyice içinden çıkılmaz hal alıyor. ama sabretmekten başka çaren de yok. biraz daha sakin kalmaya çalış. en önemlisi onu dinlemeyi bil. onunla konuşurken daha çok duygularından bahset. yanlış davranışı karşısında nasıl kırıldığını, incindiğini, üzüldüğünü anlat ve elbette benim de hatalarım var demeyi unutma. bu dönem çatışmasız geçmeyecek mümkün olduğunca az hasarlı çıkmaya çalış. kendini onun yerine koyarak hareket et. kişiliğine saldırma, kımseyle kıyaslama, eleştirinin dozunu kaçırma ve bol bol anlamaya çalış. zor biliyorum ama sen annesin. bunlar benim tecrübelerim ben de işe yarıyor umarım sende de yarar

bizede bir kere kapıya bir teyze gelmişti üst katta oturan birsey sormuştu varmı diyee annemde aaa yok dedii hatırlıyorum ben olurmu anne varyaa mutfakta dediimm kadın gitti ben yermisin yemezmisinn yerimseniben o günden sonraa hala bile birsey olduğunda annemin gözünün içine bakarım varmı yokmu diyee meğer kadııın zor günler için ayırmıış eskiden simdiki gibi bolluk nerdeeee zaten kıt zor geçiniyorlarmışşşş benneyaptımki

Bak bu güzel fikir deniycem tesekürler:1hug:

[B zor bi durum benim nacizane fikrim ebebeyinler çocuklarıyla konuşmalı ve onlara her türlü güveni sağlamalı yani bir hata yaptıklarında aillerine gelip rahatlıkla anlata bilmeli ailler unutmamalıki çocukları böyle bir dünyada fazlasıyla acemi sizin onlara gösterdiyiniz özeni ilk başta anlamıyacaklardır ama zamanla onlarda farkına varacaktır ve yaptıkları yanlışları anlıyacaklardır bunlar içinde sabır gerekli unutmuyalım umarım sizinde sorunlarınız çözülür inşallah:1hug: C COpcU

bi de bişey daha söyleyim. ben kavgalardan sonra eğer çok kırmışsa beni. mektup yazarım kızıma. konuşmaktan daha etkili oluyor. herseye rağmen onu çok sevdiğimi ama kalbimi kırdığını çok üzüldüğümü filan yazarım işte. bu da iyi bi yöntem dene bak göreceksin. sevgiler canım hadibakem oğlum bırakma

Violetta, oglun tam deli caglarini yasiyor. Bu yüzden üstüne fazla gitme. Arkadas gibi ol. Onunla vakit gecirmeye calis. Onu anlamaya calis. Allah korusun, üstüne cok gidersen bu kaninin kaynadigi dönemlerde ters bisey yapabilir. Sen ne kadar yumusak yaklasirsan, o sana karsi daha uysal olacaktir mutlaka. Insallah bende kendi söyledigim gibi cocuklarima davranabilirim ergenliklerinde.