Ben Kocaeliliyim. Neler yaşadığımı duysan oturur ağlarsın. Çok bi aksiyonu yok yani

Kusura bakmayın ama anneniz ne görmüş hayatında? Neyi başarmış? Neleri tek basına yapmış? Nelere karar vermiş, uygulamış, sonuç almış? Lütfen cevap verir misiniz

anneni dinleme. kendini dinle. annenin dediğiyle pişman olmaktansa kendi tercihlerinle pişman ol gerekirse.. ki olmayacak şey değil istediğin..

sagolun mesaj için param olsa direk hemşirelik okurdum birçok özel üniversiteye puanım yetiyor yokluktan aile yanında okuyorum evet doğru dediniz bende onun anne olmadığını düşünüyorum anne farklı bişey arkadaşlarımınn anneleri böyle değil yada çevremde gördüğüm anneler hiç böyle değil annemin yaptığı o kadar çok kötülük var ki hangi birini saysam kabullenmek zor ama devam edip yoluma bakmalıyım

Olanlar hakkında fazla düşünmeyin. Geçmişi değiştiremezsiniz. Geleceğiniz ise sadece sizin elinizde. Ne istiyorsunuz? Deniz kenarında yaşamak mı? Yapın. 30 yaşında evlenmek mi? O zaman evlenin. Atıyorum resim yapmak mı? Kursa gidin evde çalışın birseyler yapın. Kimseye hesap vermek, kimseden izin almak, kimsenin gönlünü etmek zorunda değilsiniz. Hele ki evlenmeyi hayatta tek başarısı olarak gören, fiziksel bir durumu engel sayan birisini anneniz bile olsa dinlemeyeceksiniz. Anneniz ve nerdeyse tüm büyüklerimiz dünyayı bilmiyor, en doğru kararları bilmiyor, en mükemmel insanlar değiller. Allah sizin için sınavlar vermiş, seçimler vermiş, size düşen seçimlerinizi yaparken sizi mutlu edecek, geliştirecek olanları seçmek. Ben sizin aklinizdaki herseyi yapabileceginizi düşünüyorum. Hiçbir zaman hiçbir şey için geç değişir. Bu yalnızca hicbirsey yapmamak için bahanedir

Yolun başındasın herşeyi başaracak zamanın var. Aileni kabullen ama dinleme kalbinin sesini dinle. Dgsyle hemşireliğe geç güzel bir şehirde oku deniz olan bireyere git. Bakış açın genişledikçe yapabileceklerinin daha iyi farkına varacaksın. Kimseyi dinlemedim ve kendi hayatımı kurum de en sonunda da. Tüm güzellikler seninle olsun. Deniz görmedim demene üzüldüm ama hayat inşalah sana çok güzellikler getirir. Vazgeçme hiç olur mu?

hayatta sans diye birsey yoktur.. kader kismet nasip isleri vardir.. Annenize gelince bu sekilde konusmasi hic hos degil.. M

evet doğduğun ev kaderindir pek çok şeyin bambaşka olmasını isterdim ama böyle kabullenmek zor geliyor ben ilk çocuk değilim ama 9 kardeşiz ben bir süre sonra aile yanına geldim o yüzden pek sevmiyorlar beni annemde babamda kardeşlerimde öyle ve en çok baskı gören benim ezik karakter oluşum kararlarımın arkasında duramayışım da buna dahil tabi TeslaninOsilatoru Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ne olursa olsun hayallerin peşinden git bence. Annenle de bir şey paylaşma belli ki anlayacak bir yapıda değil.

hayatta başarısı 9 tane çocuk doğurmak 8 ini büyütmek başka da aklıma gelmiyor... M

Anneni allah ıslah etsın diyecegım tek sey bu. Herkes anne olamazın, sozluk karsılıgı kendisi.

Doğduğunuz aileyi değil ama yaşayacağınız hayatı siz seçersiniz. Kimseyi dinlemeyin. Kendi yolunuzu çizin ve hayatınıza sahip çıkın.

dünkü konuya da yorum yapmıştım seni hiç üzmek istemem ama, kendi çocuğunun kusuruyla dalga geçebilen bi anneye ben anne diyemem o kişiye de anne lakabı yakışmıyor zaten şuan okullar kapalı ama yatay geçişle başka bi şehre gidemez misin? veya dikey geçiş için kaç senen kaldı 2. sınıf mısın? hem o annen den uzak olursun hem okurken çalışıp kendi ayakların üstünde durmayı öğrenirsin kyk yurtlarına başvurabilirsin kredi/bursa başvurabilirsin gezer tozar istediğini giyersin sosyalleşirsin senin için ne kadar mümkün bilemiyorum ama eminim ki farklı bi şehir sana iyi gelecektir sakın okulunu bırakma Jolyss

Ne kadar güzel anlatmışsiniz. Hepimizin hayati farklı bir öykü. Herkes 25yasinda okul bitirip 26 da evlenip 27de çocuk yapmıyor. Herkes ölene kadar mutlu mesut yaşamıyor. Hikayelerimiz herkesle aynı değil, olamaz da zaten.

teşekkür ederim hayalim denizi olan yerde okumak gerçekleştireceğim inşallah evet hayatımda hiç deniz görmedim ve de böyle bir ailenin çocuğuyum baskıcı gerici bu da beni çok üzüyor M

Yoo anneniz düpedüz saçmalamış. Daha hayatınızın basindasiniz. Hiçbir şey için geç değil. Daha göreceğiniz bir sürü güzel gün bir sürü bahar var. Ama hayatta her zaman çıkar karşınıza yapamayacaginizi söyleyen insanla onların ortak özellikleri de kendilerinin yapamaması veya hiç cabalamamis olması. Siz yolunuza bakın yuzmus yuzmus kıyıya gelmişsiniz şimdi neden vazgececeksniz ki? Bı kaç yıl daha okumak emin olun zor değil hele her gün istemediğiniz yaşama gözünüzü açmaktan çok çok daha kolaydır eminim

evet kesinlikle bu doğru keşke mersin izmir istanbullu bir ailenin çocuğu olsaydım bu kadar acı çekmezdim belki bu kadar zorluk yaşamazdım T

Aile büyük ölçüde hayatımızı şekillendiriyor. Hele ki ilk çocuk deneme tahtası oluyor diğer çocuklar daha rahat oluyor. Benim her şeyime müdahale ettiler diğer kardeşlerim kendi başlarına tatillere falan çıkıyor mesela. Ama şuan çook uzakta yaşıyorum nereye kadar hayatıma yön verebilirlerdi ki zaten. Sizin gibi bir arkadaşım belli bir yaşa kadar hiç deniz görmemişti sonra çalışmaya başladı Avrupanın tamamını ve dünyanın bir çok yerini gezdi. Bazı şeyler şanstır bazılarını da kendimiz çizeriz. Okulu bitirin çalışın kaderinizi kendiniz yazın.

teşekkür ederim çok güzel hayallerim var bunları inşallah gerçekleştireceğim ama bazı şeylerin yüzüme vurulması yada değiştiremeyeceğim şeylerin çok oluşu beni üzüyor bir hayli M

DGS ile denizi olan bi şehre git

Hiçbir şey için asla geç kalmazsınız. Herkesin hayatı, zorlandığı şeyler, uğruna ağladıkları şeyler farklıdır. Ve bu sizin hayatınız. İsterseniz hayatınızı gezerek geçirir, istediğiniz yaşta evlenir, istediğiniz yaşta çocuk yapar, isterseniz bir sürü çocuk evlat edinirsiniz. Önemli olan sizin ne istediğiniz, herkes için her şeyin zamanı aynı değildir. Kendinizi böyle üzmeyin, yapmanız gerekeni yapın, hayallerinizi gerçekleştirmek için harekete geçin. Zaman insana has ve önemsiz bir kavram.

teşekkür ederim moral oldu yazınız evet ne geçmişimi değiştirebilirm ne de ailemi kabullenip yoluma devam etmem gerek

Hayallerinin peşinden git. Yaşında hiçbir şey yok, çocuksun daha. Ben 24 yaşında üniversiteyi bitirdim de noldu, işe 29'umda başladım:) Sıkı çalış istediğin bölüme geç, bölümünü okurken de KPSS kasarsın ve çok da güzel atanır ayaklarının üzerinde durursun. Hemşirelikte atanmak için çok yüksek puan gerekmiyor, her türlü halledersin. Bütün bunları sağlayana dek annene karşı sağır olacaksın. İsterse seve seve isterse istemeye istemeye sana mecbur bakacak. Evini yurt gibi gör, ev işlerinde yapman gerekeni yap, kendine derslerine odaklan. En ağır şeyleri söylücek seni kızdırmak için duymucaksın, karşılık da verme. Bir süre sonra durur. Annen cahil bir insan onun için hiçbir şey yapamazsın. Düzeltemezsin de. Kendi haline bırak. Ama asla evlenme. Neden böyle bir aileye düştüm diye de düşünme. Herkesin sınavı ayrı ayrı. İnan kimse için hayat kolay değil. İsyan etmenin bir faydası yok. Önemli olan içinde bulunduğun zor şartlara rağmen pes etmeden ilerlemeye devam etmek. İnanıyorum ki başaracaksın

Annenizin kara cahil olması sizin suçunuz değil. Ne demek "seni böyle beğenmiş"? Yani anneniz hakkında bir çok şey yazabilirim de ama size tek önereceğim şey: Hayallerinizden vazgecmeyin. Anneniz sizi istemediğiniz bir hayata doğru itiyor. Sonra çok pişman olursun. O kişi iyi çıksa bile içinde keşkelerle yaşayacaksın.

Şans iyi bir aile demek. Ne kadar çalışkan olursan ol fayda etmiyor. Seni istedikleri zaman dibe çekebiliyorlar. Nooption memento mori memento

yolun bir gün izmire ya da istanbula düşerse bana yaz, her yeri gezdiririm sana :) hayatında başarılar dilerim

bunun için hep çabaladım ama annemin dediği gibi mi gerçekten geç mi kaldım güzellikleri yaşamak için?artık önemi yok mu güzel yarınların?

Bu kadar çocuk ne diye yapılır ilgi sevgi gösterilmeyecekse. Bazı aileler için çocuk sadece sayı ne yazık ki. Sağda solda övünürler bir de 9 çocuk büyüttük diye.

tekrardan merhaba dün bir konu açmıştım annem evlenmem için baskı yapıyor diye biraz önce tartıştık ve kendimi çok kötü hissediyorum vede çok şansız neden doğduğumuz aileyi seçemiyoruz ki çok büyük acılar yaşadım hayatta ailem sahip çıkmadı hiç yaşlı annene dede teyze büyüttü beni en ufak hatamda dövüldüm okul hayatımda hep ezildim dalga geçildim benimde hatam oldu üniversiteyi bıraktım bırakmasaydım şimdi 3. sınıfta olucaktım şuan ailem yanında 2 yıllık laboratuvar okuyorum hedefim dgs ile hemşireliğe geçmek. Hayallerim var çok güzel hayatımda hiç deniz görmedim bu sebeple gezmek kendi paramı kazanmak denizi olan bir şehirde yaşamak vs ama annem öyle cümleler sarf ettiki yaşamdan soğudum dizimde doğuştan bir hastalık var seğirerek yürüyorum annem dediki seni bu hastalığına rağmen beğenmiş evlen gitsin yaşa takılma kim hayatını yaşadıda sen yaşayacaksın 23 yaşındasın artık ne önemi var dedi hayallerimi söyleyincede güldü baya. çok zoruma gitti zaten üzülüyordum üniversiteye geç başladım diye başka hayatlara bakıyorum benden daha büyük olmalarına rağmen aileleri evlen demiyor ne güzel gezip eğleniyorlar isyan etmek istemiyorum ama çok üzülüyorum yaşadıklarıma ve aileme siz neler diyorsunuz?

Bence dgs den once kpssye calis ve atanmaya bak. Boylelikle daha kisa surede kurtulur kendi ayaklarin ustunde durursun. Uzulme lutfen

doğduğun aile senin kaderini büyük oranda çiziyor şans ya doğuştan var ya da yok.. tabiki bazı noktalarda şansın döner ama bindebir herşey elimizde değil hatta çoğu şey elimizde değil koşulların zorlaması var sınırlarımız belli

teşekkür ederim üzüldüğüm nokta böyle bir ailenin çocuğu olmam değiştiremeyeceğim şeylere üzülüyorum ve bunun bir çözümü yok çok acı çektim çok çabaladım çabalamaya devam edecem başka çarem yok M