Tüm evlatlarına böylr değil erkek kardeşime ve eşine asla böyle olamaz ben nazını çekiyorum be susuyorum diye böyle heralde A Amaki

Doğru haklısınız. Ağlamayana gerçekten meme yok. Ben çöpsüz üzümdüm onlar için çocukluğumdan beri sorunsuz evlat sınav kaygımı yaşamadılar ders sorunım olmadı dersane sıkıntısı bile yaşatmadım ama demek yaşatmak lazımmış. A Amaki

Kendinizi geri cekmenin zamani gelmis. Sanirim artik kimse icin babaniz da olsa kredi cekmezsiniz. Annenize gelince anlattiklariniza gore anneniz sadece kendini dusunen, hic sıkıntıya gelemeyen biri. Eski kayinvalidem de oyle idi. Oglunun dugunune bile davetiyeyle gelecekti neredeyse, dudunun artik. Yapilacak tek sey kendinizi geri cekmek. Araya biraz mesafe koymak ve beklentiye girmemek. Bir de artik kredi falan cekmemek... her ihtiyaclarinda kosmamak... Biraz da onlar gibi davranmayi ogrenmelisiniz. Bazi kisilere anlat anlat anliyor da bir kez ayni seyleri yasayip da baslarina gelince anliyor. Siz de oyle yapin.

Aa konu sahibi benim doğumumu anlatmışsın, çok şaşırdım! Vallahi aynı şeyleri yaşadım. Hamileyken yanımda değildi annem, doğumuma 10 gün kala kayınvalidem geldi bende kaldı, önüme meyvemi soyari keser verirdi, öyle baktı bana, annem hiç gelmedi. Doğum yaptım, akşamına ben gidiyorum evime, kalamam, benim çalışan bir kocam var, ona yemek yapmam lazım dedi, gitti. Kayınvalidemle eşim kaldılar yanımda 3 gün. Doğumdan sonra evime geldim, kayınvalidem anneme, sizin yanınızda daha rahat eder, tuvalete götürmek gerekir, banyoya sokmak gerekir, benden çekinir, isterseniz siz kalın dedi diye kayınvalidemle kavga etti. Ben kalamam, işim-gücüm var dedi. İşe başlamak zorunda kaldım, minicik bebeğimi bakıcıya bırakmak zorunda kaldım, bakıcı hastalandığında bir gün çocuğuma bakmadı, ben bebek bakamam dedi. Benim annemle ilgili açtığım bir konu var, okusanız anlarsınız, bazı anneler gerçekten annelik içgüdüsünü yeterince taşıyamıyor. Uzaklaşın, muhtaç olmayın, kendi kendinize yetin ve asla kafaya takmayın. Siz ona sırtınızı yaslamayın, sırtınızı dönün. Bissunicole

Yardıma ihtiyaçları olduğunda görevi ikiye bölün kardesinizle o an kimde varsa yani maddi şeylerde. Size karşı böyleler demek ki ne denir ki..

Ben onlara inanarak yaşadığım şehirden buraya tayin istedim eşimle geldik inanamıyorum şu olanlara ama bende mesafeli olmak istiyorum artık.

Ama en ufak sorunlarında yine aranan ben oluyorum eşim oluyor normalde belki kabullenirdim ama lohusayken zoruma gitti insan başka ne zaman aileye ihtiyaç duyarki zaten. A Amaki

Acaba içinizdeki herşeyi bi mesajla yazıp "ne zaman sana ihtiyacım olsa kafa dinleyesin geliyor, bundan sonra sakın beni bi ihtiyacın olunca arama, ben de kafamı dinliycem' deyip bağınizi kesseniz mi

Evet anne olunca anlarsın sözünü bende çok duydum ve anne oldum ama annemi anlamadım hiç anlamadım hemde. İnşallah asla da anlamam hak vermem ve yavruma böyle düşündürecek bi anne olmam. Eşiniz ve yavrunuzla mutlu olmanıza çok sevindim keşke bende en azından babam var diyebilseydim. İnanın babam annemden beter anlatsam heralde apayrı bi konu olur.

Bende kendi ailem olmalarına rağmen inanamıyorum çünkü gerçekten kötü bi evlat değilim ki evlat kötü bile olsa candır ne olursa olsun gidilmez mi? Bende ne kadar bencil olduklarına bu anlarımda şahit oldum malesef.

Insan sırf anne diye iyi biri değildir

Benim annem beni emzirmemiş bile, kız olduğumu görünce. Hayatım boyunca sevgisini hissetmedim. Zamanla geçiyor. Alışıyorsun, hatta daha güçlü oluyorsun. Bu da sana ders olsun kimse için kendini çok değersizleştirme. Kimse için her ah dediğinde yardıma koşma. Maddi manevi tüm imkanlarını kendin ve evladın için kullan. Zararın neresinden dönersen kardır. Beni okuturken ettikleri masrafları kalem kalem geri aldılar. Babam benden aldığı paralarla 2 kez umreye gitti annemle birlikte. Eşimle öyle bir tanıştılar ki ; eşim benim öz annemin ve babamın öldüğünü, bu kişilerin de ya dayım ya da Amcam olduğunu düşünmüş

Eğer mümkünse tayin isteyip gidin ve onlar yokmuş gibi hayatınıza devam edin.

Çok teşekkür ederim. Şu an yavrum kucağımda uyuyor onun kokusu bile beni teselli ediyor tek duam onu mutlu edecek bir anne olmak.

Bende de sizdeki gibi bir anne var, yıllar içinde çok şey yaptı, anlatıp konunuzu kendi konuma çevirmek istemem. Artık görüşmüyorum. Psikolojik olarak bir ağırlıktı bu başlarda, vicdan nedeniyle dayanamadım, aradım, bin pişman etti, kararımın ne kadar doğru olduğunu gösterdi. Size görüşmeyin demiyorum, diyemem de. Hatası biline saat doğrudur diye benim hiç sevmediğim bir laf var. Bu lafa göre davranacaksınız, böyle bir insan olduğunu, değişmeyeceğini kabullenecek ve ona göre yaşayacaksınız.

bakın rahmetli dedemin kendime şiar edindiğim bir sözü vardı; anne babanın evladının üzerinde hakkı olduğu kadar, evladın da anne baba üzerinde hakkı vardır diye.. siz ailenizin hakkını yeteri kadar ödemişsiniz ama kendi hakkınızı yeteri kadar alamamışsınız. artık anamdır babamdır diye üzerlerine düşmek zorunda hissetmeyin kendinizi.. maddi veya manevi destek göstermek zorunda değilsiniz. bence tavrınızı alın siz de rahat edersiniz. en azından bir şey yapmazsanız psikolojik olarak karşılık da beklememiş olursunuz. evinizde eşiniz ve evladınızla huzurunuz yerinde olur. A Amaki

Nasıl anlatsam bilemiyorum. İnsana hayatta herkes değer verse annesi vermese o insan değerli hisseder mi? Yardıma ihtiyacı olduğunda tüm dünya yanında olsa annesi olmasa kendisi yalnız ve çaresiz hissetmez mi insan? Neden bu kadar beklenti içine girdiğimi de bilmiyorum bu anlamda suç bende ama başka türlüsünü de yapamıyorum. Yaşadığım hayal kırıklığı öyle büyükki kime anlatsam dert yansam neden böyle desem kim bana mantıklı bi cevap verir? Bende anne oldum hemde 17 gün önce çocuğumu kucağıma aldığıma sevinemedim. Annemden sadece manevi olarak yanımda olmasını bekledim ama ne hamileyken ne şu anda yanımda olmak istemedi sadece kendini düşündü. Üstelik beni bu şehre çağıran her şekilde destek olacağını söyleyen kendisiydi. Ben bu zamana kadar ailemde herkese elimden geldiğince maddi manevi destek oldum anneme babama kardeşlerime bari onun hatrına yapsaydı. Hastanede doğum yaptığım ilk gün acıdan kıvranırken ufacık bebekle beni bıraktı kocanla baş başa kalın diye çıktı gitti. Eve geldiğimde türlü bahanelerle gelmek istemedi gelse de kalmak istemedi. Sadece bi gece kaldı ve hayatımda yaşadığım en kötü gecelerden biriydi diyebilirim. Çocuk ağladı ben ağladım dönüp bakmadı bile uyudu sadece. Bikaç gün sonra aradım ağladım bana demogoji yapma dedi stresten sütüm kesildi bebeğimi mamayla beslemek zorunda kaldım dikişlerim açıldı yine stresten. Ablam geldi bakmak için ona da o benim kızım sen bakma ben bakarım demiş ama yine yok tabiki. Bu sabah neden böyle yapıyosun ben sana ne yaptım diye mesaj attım. Kafamı dinliyorum anlayış göster yazmış. Neden? Ne oldu ne yaşadın da kafanı dinleme ihtiyacı hissettin? Yanlış anlamayın beklentim gelsin yemek yapsın çocuğa baksın değil ben en ağrılı halimde bile kalktım işlerimi yaptım bebeğime baktım banyosunu bile amqn ben korkarım diye ellemedi ki bu insan 3 çocuk 3 te torun büyüttü. Sadece gelip yanımda olsaydı evde bi nefes olsaydı yeter di kendisine de söyledim ama bunu yapmak bile zor geldi. Babam da aynı annem gibi evime sadece yemek yemeye geldi torununu sormadı bile. Ben bu insanlar için kaç senedir kredi ödüyorum. Her sorjnlarında ben anne baba gibi yanlarında oluyorum. Kavga ettiklerinde aralarını yapmaya çalışıyorum her ikisine de destek oluyorum eşim bi evlat gibi senelerdir her işlerine koşuyo. Size soruyorum çünkğ ben sebebini anlayamadım. Neden böyle? Ben mi çok taviz verdim yoksa aslında olması gereken bu mu?

Aslında kötü bir evlat olmadığınız için bu kadar rahatlar. Eğer olay çıkaracak olsaydınız bu şekilde davranma riskini göze almazlardı. Anne babalarda bu var genelde. Çocuklarının durumuna göre davranış şekilleri de farklı oluyor. Problemli olanın üzerine düşerler mesela, zayıf olana daha çok destek olurlar. Alttan alana karşı daha rahat davranırlar, aralarınım kötü olduğunun üstüne düşerler. Bu şekilde sanırım içten içe bir denge oluşturduklarını düşünüyorlar. Çoğu aile böyledir.

Allahtan eşim her daim yanımda ve evet sözünüz çok doğru insan düşünce anlıyor ben bu zamana kadar hiç ailemden yardım destek istememiştim. Ama ne zaman istense koştum heralde bana da aynısı olur diye düşündüm yaşadığım hayal kırıklığı ve üzüntünün esas sebebi de bu.

Aramayın sormayın o zaman kıymete biniyorsunuz Ben ve eşim de benim aileme destek oluruz bir istekleri olduğunda yaparız ama ben aramam neden aramıyorsun diye yakınır sonra nasıl arayayım ki içimden gelmiyor pek. Evlendiğimde annem kardeşlerine gelmeyin gerek yok dedi düğünde annemin on kardeşinden biri bile yoktu Babam yakınlarını davet ederken bundan da kurtuluyorum diyerek davet etti. Annem çeyiz için maksimum 500 liralık alışveriş yaptı keşke kaçarak evlenseydin masraf oluyor dedi. Çalıştığım için çocuğumu haftada bir gün bırakırdım sigorta primimi yapmıyorsun diye bakmayı reddetti 1 gün için bakıcıya güvenmediğimden 2 yaşında kreşe verdim annemin primini yine yatırmadım bu konuda karşılık beklediği için bunu tercih ettim Bence haline şükret

Evet en büyük problem o benim kendi kendime herşeyi halletmem. Hamileyken en ağır halimde bile yemek yaptırdı temizlik yaptırdı kendi elini bile sürmedi erkek kardeşimin eşini de bi aylık olduğu günden itibaren koltuktan kaldırmamıştı. İnşallah ben ilerde böyle olmam.

Aynen öyle, ben en son anneme siz bana ne emek verdiniz ki dedim. Ortaokulda yurttaydım, lisede, üniversitede yurttaydım hiçbir derdimi anlatmadım aman üzülürler diye. Ben onlara evlat değil, bir kardeş oldum sanırım. O yüzden evin balkonuyum derim kendime. Hem şimdi düşünüyorum da bir orkideye bakmak ve diğer salon bitkilerine bakmak aynı mı? Emek verdikçe daha çok seviyorsun. Bak orkidem çiçek açtı diyorsun. Diğeri tavana kadar tüm heybetiyle büyüyor yine de değeri olmuyor. Bu bir gerçek. Deveye diken insana... yarar dememiş mi atalarımız.

Hayır olması gereken bu değil. Siz onlara evlat değil ebeveyn olmayı seçmişiniz. Siz öyle güçlü olmuşunuz ki o nasıl olsa kendi halleder diye düşğnülmüş hakkınızda hep. Ama kaçnyaşına gelirseniz grlin evlat olduğunuz unutulmuş göz ardı edilmiş. Önceyi değiştiremezsinşz ama sonrayı değiştirebilirsiniz. Bundan sonra sizi dünyaya getirip de sorumluluğunuzu üstlenmek yerine kendi sorumluluklarını da size yükleyen insanlara değil sizi gerçekten seven değer veren eşinize ve sizden merhamet bekleyen o melek yavrunuza harcayın enerjinizi.

İnanın benim çevremde şahit olduğum insanların çocuğu da melek gibi, sorumluluk sahibi, saygılı, onlardan maddi yada manevi hiçbir beklentisi olmayan biri. Ama anne ve babası inanılmaz bencil. anlatsam roman olur. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Yani ailemizin bir ihtiyacı olduğunda biz koşuyoruz onlar da bize koşar. Karşılıklı olması gerekir demiyorum sevgiden yapılır bu olmasi gerekendir. İnsan evladiyla sohbet, muhabbet eder. Sizin aileniz size soğuk duruyor, istemiyorlar yakın olmak demek ki. Sebebini de buradan bilemeyiz. Siz onları olduğu gibi kabul edeceksiniz. Fazla anlam yüklemeyin keza onların sevgi anlayisi da bu olabilir tüm evlatlarına böyle ise. A Amaki

2 sene daha burda kalmak zorundayız ama en azından bende daha uzak bi ilçeye falan gitmek istiyorum.

Hayır tek laf etmedim zaten mesajda sen bişey yapmadın ben kafa dinlemek istiyorum yazmış sorumluluk almak istemediği zamanlarda böyle yapıyo bende yeni fark ettim.

Annenizin size karşı soğuk davranışının altında yatan anlatmaya es geçtiğiniz başka bir sebep var mı? Aranızda büyük bir kavga oldu mu kalp kırma gibi. Her anne bir değil tabi ki. Kimisi kızının tırnağı kırılsa koşar gelir. Kimisi ölüyorum dese inanmaz soğuktur kalbi kimisi orta dozlu bir annelik görevi görür. Sizinkini çözemedim bile çünkü toruna da baktı çocuklarına da diyorsunuz.

kendinizi biraz çekmenin vakti gelmiş sanırım, bazen yapılan iyilikler görev haline geliyor ya, öyle olmuş sanki. çekin kendinizi çekirdek ailenize bakın artık, kredi üzerinize değilse ödemeyin.

Merhaba, yeni doğum yapmışsınız öncelikle hayırlı olsun Allah analı babalı büyütsün. Tabi ki herkes ister ailesinin iyi ve kötü günde yanında olmasını ama malesef çoğu kişi sizinle aynı durumdan muzdarip. Her ailede bir tane kıymetli vardır. Üstelik her zor zamanında diğer evladı yanında olmasına rağmen kıymetli olan diğeri olur. Tabi ki nadiren evlat ayrımı yapmayan anne babalar vardır ne şanslı onlara. Size demem o ki, ben onlara şunu yaptım bunu yaptım vs olarak düşünüp kendinizi üzmeyin. Siz, üzerinize düşen evlatlık vazifesini bugüne kadar yapmışsınız, onlar bilmese Allah bilir. Bundan sonra herkese, size verdikleri kadar değer verin. Ancak şimdi sizin de bir evladınız var, anneniz yüzünden onun içeceği sütü eksiltmeyin. Ona vereceğiniz mutluluğu, huzuru ondan esirgemeyin. Eşinizle mutluysanız, siz de kendi yuvanızda kendi küçük ailenizle mutlu olun. Emin olun en güzeli bu. Uzun yazdım kusura bakmayın ama yeni doğum yapmış bir hemcinsimin üzülmesine çok üzüldüm. Umarım anneniz dahi olsa kimseyi takmayıp eşiniz ve çocuğunuzla çok mutlu olursunuz. Posedion

30 yaşımda bunu öğrenmiş olmak çok zor ama mesafe koyacağım evet. A Amaki

ınsallah oyle guzel bır hayatınız olur kı gecmıs uzuntulerınız aklınıza bıle gelmez evladınızla aılenızle saglıklı omur dılıyorum kendı aılenız var artık gecmıse baktıkca uzuntuler bıze hıc bır fayda saglamayacak en guzelı sızı uzen kısılere koyacagınız mesafe, kapınızı kapattıgınızda dısarıda kalıyorlar :) oyle dusunun

Malesef böyle insanlar var. Kendilerini, kendi rahatlarını çocuklarından bile daha çok düşünüyorlar. Son zamanlarda çevremde böyle bir örnek gördüm. Ordan biliyorum. Bu sizden kaynaklı bir durum değil. Bunun nedeni de yok. Aşırı derecede bencil olmalarından kaynaklı. Ama öyle bir bencillik ki vicdanlarının, ebeveynlik duygularının bile üstünde. İnsanın aklı almıyor, nasıl olur diye sorguluyor ama evet var böyle insanlar.

Doğum yaptığımda annem ''Ben enayi miyim ben gelip kalmayacağım hastanede kayınvaliden kalsın'' demişti. Gel kal da dememiştim kimseye ama neyse ''pekiyi'' dedim geçtim. Onu anımsattı. Üzücü ama kabullenmek iyi oluyor. Beklentiniz olmasın.

Anneme göre bu soğukluk değil. Normalde de beni tüm evlatlarından ayrı tuttuğunu falan söyler ama sadece lafta bu zamana kadar hiç ihtiyacım olmadı kimseye her işimi kendim hallettim bu yüzden sorumluluk almak istemiyor sanırım bende kendi içimde başka açıklama yapamıyorum. Hamileykende en ihtiyacım olduğu dönem ben kafamı dinlicem diye 5 ay arayıp sormamıştı şimdi yine aynı ama sorsan ben ne yaptımki der. A Amaki

Kredi üzerimeydi malesef üstelik ben öderim söz diye çektirmişti babaö ama bir kuruş bile ödemedi tabiki.

Teşekkür ederim inşallah sizde çok mutlu olun

senın yerinde olsam bak bunu gerçekten söylüyorum tayin isterim ve onlar ölmüş gibi terk ederim o şehri arkamı dönüp bakmam bile

Ben ailemin yanında çok kalmadım ortaokulu ve liseyi dışarda okudum sonra da üniverste yine farklı şehirde ve doğunun bi iline atandım yine yalnız ama sanıyordum ki ailem beni çok özlüyor ne zaman çağırsam gelirler. Bu şekilde asıl yüzlerni görmüş oldum ben iyi ve kendi ayaklqrı üzerinde durabilen onlara destek bi evlat olduğum için bana iyilermiş ne zaman ki anne baba yardıme ihtiyacım var dedim sonuç bu oldu. A Amaki

34 yasımda ınsanım dogumumla bırlıkte hayatımda 3 kez amelıyat gecırdım hıc bırınde annem yanımda yoktu :) daha ben hamıleyken akrabalarımında yanında ''sımdıden soyluyorum dogumunda gelıp bakamam ıstersen kadın tutarım parası neyse verırım'' dedı dogum yaptım 2-3 gun sadece aksam yemegıne geldı yemegını yedı gıttı dogum oncesı temızlık yapıyorum yardım ıcın bırını cagırmıstım o esnada oglen ugradı karnım ac dedı kısır yapsana dedı o kadar ısımın ıcınde ona kısır yaptım yedı ve gıttı en onemlısı ne bılıyor musunuz hamılelıgımde bebegımle bırlıkte 38 cm kıst de tasıyor olusum hamılelıgımde acıdan agrıdan 14 kılo verısım ve dogum esnasında 38 cm kıst tum yumurtalıgımı kapladıgı ıcın komple alındı agır amelıyat gecırdım dogumla aynı anda ve annem yoktu benım oyle kardesım falan da yok bır alo dıyen yardıma ıhtıyacın var mı dıyen kuzenlerım hep baska sehırde yakın arkadaslarım calısıyor yogunlar sadece 1 tanesı ugradı aksam yemek yaptı bana sagolsun ılk 3 gun esım yanımdaydı sonra tek basımaydım gorumcem falan da yok o zamanlar kaynımda evlenmemıstı eltımde yoktu yanı tektım kayınvalıdemle de gorusmuyordum o da sadece esım yesın dıye oglu ıcın yemek yapmıs gondermıstı yıne sagolsun ben hayatım boyunca annemın varlıgını hısetmedım hıc bır hastalıgımda amelıyatımda evlenırken bıle mısafırlerden az once dısarıdan gezmeye gelırdı o kadar kısı agırlanacak tek basıma temızlık ve ıkramlıklar hazırladım bır kere bıle anneme su derdım var deyıp anlattıgımı hatırlamam anlatsam buyuk ıhtımal kesın bende sorun bulur hakettıgımı dusunur o yasadıgım sorunu bu arada sunu da ekleyeyım nedense oyle anneye sahıp cocuklar benım gıbı oluyor kendımızı sevdırmeye mı calısıyoruz taktır mı toplamaya calısıyoruz adam yerıne koysunlar mı ıstıyoruz nedır duzenlı olarak annemın gıder evını temızler yemegını yapar utusunu falan yapardım her hastalandıgında basından ayrılmadım ben daha cocukken bıle annem cocugummus gıbı ona baktım :) ona hem arkadaslık hem annelık yaptım ben cocukken annem ergen, ben ergenken annem orta yas bunalımı, ben orta yastayken annem menepoz yasadı o mu benı buyuttu ben mı onu bellı degıl sonuc ne soyleyeyım annemden uzaklasma kararı aldım :) cunku esımın yanında da cocugumun yanında da bana kotu davranıyordu sozlerı elestırılerı yapamadıgı basaramadıgı annelıgı umarım bu yazdıklarımı okursun anne kendısıne kırıldıgımı soyledıgımde anne olmak kolay degıl degerımı bılmıyorsun o kadar dogurdum buyuttum senı anne olunca anlayacaksın benı demıstın anne olunca ofkem kırgınlıgım daha arttı cocuk ne degerlı ne kıymetlı anlamıs oldum ve bana yaptıkların aslında sıddetmıs bunu gordum. konu sahıbı ılk kez bır konuya bu denlı ıcımı dokuyorum cunku aıle konusu bır cok kısının kanayan yarası benım sansım babam harıka bır babam var hem arkadasım hem dostum hem anne hem baba, bana o yetıyor, cocugum var esım var bana onlar yetıyor sızde kendınıze yetmeyı ogreneceksınız, kım olursa olsun kımseye hakettıgınden fazla deger vermeyın sıze deger vermeyene yanınızda olmayana mesafe koyun ınanın daha mutlu olacaksınız ınsanın ıyı gununde herkes yanında olur onemlı olan zorda ve yalnız hıssettıgımızde kımın nerede durdugu. annenızın yaptıgı hatalardan da ders cıkarın kendı cocugunuza aynısını yapmamak ıcın bazı ınsanlar boyle ıste onu oyle kabul edın bazılarının ınsan sevgısı az oluyor evlat sevgısı derın olmuyor onu oyle kabul edın ve mesafe koyun kı bu sayede beklentınız bıtecek ve uzuntunuz azalacak

Aynen bana da çektirdikleri kredi ettikleri masraflarmış sonradan anladım. Benim verdiğim parayla da evi yenilediler erkek kardeşimin düğününü yaptılar eşyalarını aldılar. Evlenirken öderim demişti babam heralde benim evleneceğimi düşünmüyordu çünkü boşanmıştım iki sene sonra eşimle evlenmeye karar verince en azından borcun kalanını öde dedim eşimi çağırıp ne haliniz varsa görün ben borç falan ödeyemem demiş.

Benim annem de aynı. En son tamamen iletişimi kopardım. 2-3 sene hiç görüşmedim. Şimdi yeni yeni görüşüyorum ama mesafeliyim.

Genelde böyle oluyo sanırım iyiken kötü kötüyken iyi oluyorlar.