Ben uzun zamandır yürüyorum. Benzer nedenlerle, tavsiye üzerine başlamıştım. Yürürken bazen kafamdaki düşüncelerden kaçmak için hızlanıyorum, ya da kafamdakine göre, yere daha sert öfkeyle basa basa yürüyorum. Ama yürüyüşün sonunda terden sırılsıklam ve ruhen pamuk gibi oluyorum. Yürümek gerçekten bu manada da çok çok faydalı. Şimdi akşamları da spor yapmaya başladım, internetten takip ettiğim bir program var, vücut ağırlığıyla kas çalıştırıyor, o tekrarları yapmaya başlarken kafamda bir takım düşünceler dolu oluyor ama sonra bakıyorum aklımda sadece tekrarlar ve nefesim var. İmkanınız varsa kesinlikle spor tavsiye ederim. En mütevazı koşullarda yapılanlar bile müthiş işe yarıyor.

Psikolojik yardım almanızı tavsiye ederim. Beynin kimyası bozulduğunda böyle olabiliyor maalesef. Sürekli olumsuz düşünmek, düşünceleri toparlayamamak vs vs. Terapi veren psikiyatriste giderseniz çok faydası olacaktır. Bol şans.

Benim de ara sıra aklıma böyle olumsuz düşünceler gelirdi baktım baş edemiyorum saldım. Sevgilim beni terkeder mi diye korkuyordum ya ederse etsin dedim etti. Bir şey olmadı. Okul uzarsa dedim uzadı bitti yine bir şey olmadı. İşsiz kalırsam dedim kaldım böyle de yaşanıyormuş. Artık diyorum ki bana bir şey olmasın da ne oluyorsa olsun. Kimseden kimseye fayda yok. Olumsuz düşününce olduğunu düşünün ne olacak hayat devam edecek

Bakınız kaygı bozukluğu. Terapi, ilaç, telkin işe yarıyor mu yoksa geçici olarak mı rahatlatıyor bilemiyorum. Bu ara ben de çok stresliyim. Sürekli takıntılı olarak aynı şeyleri düşünüyorum. O anlık kendimi telkinle rahatlatıyorum. En kötü ne olabilir, daha önce de buna benzer şeyler yaşadın ama atlattın, diğer insanlar başarıyorsa sen de başarabilirsin gibi. Ana odaklanmak da çözüm. Olumsuz düşünceler aklınıza geldiğinde ana odaklanın. Çevrenizde gördüklerinize, seslere odaklanın nefes alıp verin. Düşünceleri kovmaya çalışmayın çünkü geri gelirler. Sadece kendinizi rahatlatmaya çalışın. Önemli olan düşünceler değil sizin onlara nasıl yaklaştığınız. Karışık oldu toparlayamıyorum ben de cümlelerimi.

kahrolsun merkürr o zamannn

Merkur retroda ondandir bu halin Bende oyleyim maalesef hep bu merkur yuzunden

Değiştiremedim

Yürüyün derim. Günde 1 saat. Bazen 40 dakıka. Haftada 5 gun. Bıde benım elıptık aletım var 20 dk da onu yapıorum. Vucudum yoruluyor. Dusunceler gıdıyor. Yururken bazen muzık bazen sevdıgım psıkolojı vıdıolarını dınlıyorum. Ben bıde ılac kullanıyorum. Ama bazen oluyo ıste hala engel olamıyorumo dusuncelere. Yuruyun. Icınıze donum. Izlemek ıstedıgınız fılmlerı okumak ıstedıgınız kıtapları okuyun. Siz dusununce her sey yoluna gırmıyor. Gıden senden gıdıyor. Ben yaşlandıgımı hıssedıyordum. Bırde yuzune maske yap çok ıyı gelıyor.

Bol bol yuruyun ben yuruyorum aksamlari leslie ile yuryus yapiyorum. Namaz ozellikle Kur'an okumak insana cok iyi geliyor. Dediklerinizim aynisi ben de de var,

Düşünceler değişmiyo. Bunun cevabı yok. Bunu ışaclar deıl sen degıstırebılırsın. Bak tedavı gordugum halde gıtmedı dusunceler. Ama yavaslıyo. Insanlar bana artık neden aramıyosun dıyorlar. Cunku kendıme yetıyorum.

Bende öyleyim, olumsuz düşünceler, tükenmişlik, bıkkınlık... Konuyu takipteyim.

Valahi hepimiz öyleyiz. Zaten geçim sıkıntısı dertler var birde pandemi denen bir illetle uğraşıyoruz. E bir yandan da gezegen retroları geri hareketleri derken olumlu düşünmeye hal mi kaldı bizde?

Bu ara en büyük derdim bu Olumlu hiç bir şey düşünemez oldum. Sürekli ya olumsuz bir haber alıyorum ya bunun hakkında düşünüyorum. Boğulduğumu hisseder oldum. Enerjim düşük, kafam yorgun Bir şeye odaklanamıyorum. Konuşurken bile kelimelerin sırası birbirine giriyor. Sürekli bir şeyleri unutuyorum. Var mı bu durumu yaşayanlar? Düşüncelerinizi nasıl değiştirdiniz?