Konuşmayı çok severim, girişken denilen taraftayım :) Sabah yürüyüşlerinde bile genç yaşlı herkesle sohbet ederim vs. Ancak bazen bir grup olup birşeyler yer içerken herkes konuşurken kilitlenir kalırım içimden gelmez. Hatta en iyi bildiğim konu hakkında konuşsalarda çıkmaz kelimeler ağzımdan. Sonradan farkettimki farklı frekanslarda ya da aynı dili konuşmadığımı hissettiğim kişilerle oluyor ve sonrasında yanıltmıyor bu his. Belki siz de aslında böyle kişilere denk geliyorsunuzdur.

Daha pasif arkadaslar edinin, yani daha az konuskan. O zaman konusma sirasi size de gelir. Ayrica arkadaslarinizin da sizin gibi cekingen oldugunu dusunurseniz sizin cekingenliginiz ortadan kalkar. Eger ikiden fazla kisi olan ortamlarda sikiliyorsaniz tek kisiyle cikin disariya. Arkadas olurken de birebir gorusmek daha iyidir. Uc kisi gorusmek her zaman sikintili. Eger yapiyorsaniz da o goruseceginiz kisilerle onceden ayri ayri samimiyet kurmaniz faydali olur. Kendinizi cok da zorlamayin, rahat olun. Zorlama davranislar da itici olabiliyor. Eger soyleyecek ilginc bir seyiniz yoksa dinleyin. Bu insanlarin gundemleri neler? bilgi sahibi olun ve paylasin.

ben ezik olduğunuzu düşünmüyorum, ilk defa tanışılan ortamda herkes gergin olur, pek bir şey konuşmaz. fakat karşınızdaki kişiyle frekansınız uyarsa hiçte sıkıntı yaşamazsınız. bu birazda insanlarla alakalı bi durum. neye göre kime göre özgüven eksikliği bu? ona bakarsanız çok rahat insanlara göre tabi özgüvensiz olarak nitelendirilirsiniz.

Bir defa kısık sesle konuşma kendine güvenli bir şekilde o ortamda herkesin duyacağı şekilde konuşmaya çalış, güler yüzlü ol ve kafa açma o ortamda hangi konu konuşuluyorsa o konudan devam et bir süre sonra geçer bu durum

Özgüven eksikliği. Aynısı bende de var. Bende yardım almayı düşünüyorum. Çok aile Baskısı ile mi büyüdün benim gibi

Insanlarla iletişimi kesme. Okumus egitimli insanlar arasinda cok gorulur bu durum. Sokaktaki cicekcinin ozguveni bile daha çoktur. Neden? Sürekli insanlarla muhattap. Bide kendini gelistir. Gundemi takip et. Her konuda fikrin olsun. Sonra bunlari paylas. Iletisim tekniklerini öğren. Aşılmayacak bi mesele degil

Yorumlarınız için çok çok teşekkür ederim.. Bazen bu durumları yaşamak elbet normal ama ben sürekli yaşıyorum. sevdiğim sevmediğim hiç farketmiyor yabancı ortamlarda pasif kalıyorum.. Ayrıca kendimi hep eleştiririm bunu böyle demeseydim yapmasaydım derim sürekli.. Gelirim iyi mesela.. Alışveriş yaptığımda çok mutlu olmam.. pahalı bir şey aldığımda mesala onun hakkını bile vermek içimden gelmiyor.. havasını atmak derler ya onu bile yapmam.. eziklerim yani.. Kimisi bir bluz bile aldığında 10 gün tadını çıkarır ya öyle olamıyorum malesef...

Psikoterapi özgüven eksikliğine gayet de iyi gelir, emin olun. Psikolojik danışmanların en çok çalıştığı konuların başında gelir özgüven...

Ben de öyle hissediyorum kendimiz özellikle şu an çalıştığım yerde hani bir yere çağırırsın gelmese de olur gelse zaten belli olmaz ya öyle neden böyleyiz bilmiyorum ama aşmak gerek belki giyim tarzı değişmeli belki ortam bilmiyorum

Yaşım 30'u çoktan aşmış iş güç sahibi bir bayanım.. Kendimi bildim bile ilk girdiğim ortamlarda çok sıkılgan biriyim.. Örneğin ortamda yeni tanışmış 3 kişiysek lafa girip de bişey diyemiyorum desem de bazen duymamazlıktan geliyorlar bazen de geçiştirerek cevap veriyorlar.. kendi aralarında konuşmayı tercih ediyorlar.. Yanlarında çok ezik kalıyorum.. konuşacak bişeyleri kalmayınca bana dönülüyor.. Ayrıca bu durumu yaşadığım için karşı tarafa kızamıyorum.. çünkü böyle bir muameleye sürekli maruz kalıyorsam sorun bendedir.. Nasıl başedeceğim kızlar bu durumumla..

Bende oyleyim insanlarka gorusmeyi biraktim direkt skdnf

Mesela bir psikiyatriste gidin bu sorunu çözersiniz. Bende böyleydim bir zamanlar. Özgüven eksikliğiniz var ve bu da bariz belli oluyor demek ki insanlar fark ediyor ve görmemezden geliyorlar sizi. Yada duymamazlıktan.

Belki kalabalik gruplari sevmiyorsunuzdur. Gurultulu, hizli ilerleyen, karman corman muhabbetleri ben de cok sevmem. Birebir konusmalardan daha cok keyif alirim. Bu eziklik degil, iletisim tarzi. Kalabalikta da konusuyorum, ama bu isi cok iyi yapanlarin ritmini yakalayamiyorum. Lafa dalmak istedigimde milletin sozunu kesiyorum mesela. O aradaki ufacik bosluklara nisan alamiyorum. :)

Bende aynı durumları yaşadım 26 yaşıma kadar şuan yaşım 30 oldu olacak Önce kendimi sevmeye başladım Ardından kendime güvenmeye başladım Sonra insanların hepsinin kötü olmadığını gördüm Akrabamla konuşmaktan çekinen ben otobüste dolmuşta teyzelerle muhabbet etmeye asansörde insanlara selam vermeye başladım Ve böyle daha mutluum

üniversite mezunuyum ve iyi bir mesleğim var.. eksikliğini hissettiğim bir şey de yok.. Ama yeterli özgüvenim yok demekki.. Psikiyatristlerin özgüven eksikliği giderebilceğini pek düşünmüyorum aslında.. siz nasıl sorun yaşıyordunuz jameya

Sizde ozguven eksikligi var belkide hic boyle birsey yok siz oyle anliyorsunuz psikologa gidin isterseniz. Ayrica burada bir uye bana ezik demisti simdi o geldi aklima gulesim geldi

önce sen kendine inanicaksim güveniceksin ondan sonra devami gelir... ortama girdiginde gümbür gümür konuyu costurmayi elbet ögrenirsin... bir cok kitab, makale ve seminar lar var

Ben depresyonla birlikte özgüven eksikliği yaşadım. Tedavi verdi sonra toparlandım.