hayatta hiç kimseye, öz annem dahil, kendimi değersiz hissettirmem. benim değersiz hissetmeme yol açan kişileri/durumları hayatımdan çıkartırım

Çok teşekkür ederim.

Aynısı bizdede oluyor çok sinirleniyorum çok

bende aynı senin gibi düşünüyordum arkadaşım zaman çok değiştiriyor herşeyi

ben hergün geçiriyorum o cinneti Milana22

peki o zaman yine klasik bi soru olucak. bile isteye, göz göre göre neden evlendin? ya da kabul ettin evlendin adamın huyu bu hep böyleymiş neden sorun ediyorsun şimdi?

Aslında anket değil ama sanki öyle olmuş, son zamanlarda yaşadığım bu hissi başkaları da nasıl yaşıyor diye merak ettim aslında.

Haber vermeden eve geç geldiği zamanlar. Tam dibe vuruş oluyor benim için. Mesela 8 de gelecek 11 de geldi diyelim ve nerde kaldın deyince oyalandım derse

O zaman bile bile evlenmişsiniz yapacak bir şey yok

Basliga ithafen kendimi hic degersiz hissetmedim Sizin sorununuza cevaben neden hoc konusmuyor esiniz sizinle?

Evliliğin başlarında küserdi eşim, o zamanlar çok değersiz hissederdim, cevap vermez, yemek yemez, öyle bakardı sadece çok kötü hissettirirdi, sonra bir cinnet bu durumu çözdü Şimdilerde binlerce kez söylememe rağmen duş alırken kendisi ile birlikte banyoyu da yıkaması asabımı oynatıyor, arkasından her yeri kurula, havluları, banyo halısını balkona at ve bu günde en az üç kez tekrarlansın, bir cinnette bunun için geçireceğim sanırım, söylediğim şey kaale alınmadığında kendimi berbat hissediyorum

Bir ğrogramda izlemiştim. Psikolog "türk insanında değersizlik duygusu var" demişti. Hadi ordan demiştim ama şimdi bunu okuyunca acaba diye düşündüm hatırlayıp o cümleyi

Eşinizle neden diyaloga giremiyorsunuz?

Değersiz hissettirirse, değersiz hissettiririm sonuda iyi bitmez diyeceklerim bu kadar.

bence aşırı fedakar insanlarız, kendimizin mutluluğundan çok sevdiklerimizin mutluluğuna odaklanmışız. karşımızdaki insanda aynı fedakarlığı göstermeyince kendimizi değersiz hissediyoruz.

Bende eşiniz gibiyim. Asla sinirlenince konusamayip kitleniyorum. Sanki elimi ağzımı bağlamışlar gibi konuşmak istesem de sesim cikmiyor. Eşim önce cevap ver diye diye daha çok sinirleniyor Sonra uzaklaşıp sakinlesiyot Böylelikle hiç ciddi tartışmamız olmadı.. sonra sakince mesele daha kolay çözülüyor. Bence bu size daha özel hissettirmeli.. Eşiniz bilerek alttan alıyor.. Benim eşim de herşey harika eşinin ailesinden en kotu davranışını bile mantıklı bı açıklamaya bağlıyor Sanki ben kötü niyetli gibi ortada kalıyorum Onların yanında kıymetim yokmuş ailesi onlar da ben el misim gibi hissediyorum Bariz gördükten sonra bana anlayış gösterdi orası ayrı.. başta bende de hata vardı. Eşime yansitmadan çözmeye çalışıyordum. Sonra her hareketi irrite etmeye ona sormaya başladıkça hak verdi. Cozduk.

Valla tebrik ederim sizi nasi geldiniz bu aşamaya ben de gelmek istiyorum :) sadece eş için değil hayatımızdaki herhangi birisi için, bu dediğinizi diyebilmek kolay birşey değil. Ben eşime çok düşkün olduğum için ondan gelecek ufacık bir ilgisizlik bana kendimi değersiz hissettirebilir. İlgisizlik yapmıyor ama kendi degerimi onun ilgisine bağlamam da hastalıklı bir düşünce farkındayım böyle olmamaliyim umarım ben de sizin kurduğunuz bu cümleyi birgün kurabilirim :) Dasmeer

Anketi mi yapıyorsunuz?

Bir KK sorusu : Evlenmeden önce de böyle miydi?

Bence de var, bende de vardı :) yani bizim insanımız farklı, biz istesek çok şeyler yapabiliriz, bu bilindiği için bilinçli olarak sindiriliyoruz bence.

Bana verdiği sözü tutmadığında, Ailesine karşı dik durması gereken yerde durmadığında, Onları eğemediği her yerde beni eğmeye çalıştığında, Gizli çevirdiği her işte tekrar tekrar değersiz hissettim. Karşılığını da kat kat verdim. Çok iyi yaptım has ettim.

Aslında kimse bize değersiz hissettiremez, içimizde varsa değersizlik duygusu onu ortaya çıkarır. Biz de bu duyguyu yenersek değersiz hissetmeyiz. Kocamiz hoslanmadigimiz bisey yaptığında değersiz ya da olumsuz başka duygular hissetmeden bunu ona söyleriz. Olması gereken de bu.

Aslında soruyu gayet açık bir şekilde başlıkta belirttim evliliğinizde kendinizi nezaman, nasıl değersiz hissettiniz? Mesela ben eşimle çok diyaloğa giremem konuşmaz benimle çok bu beni çok değersiz hissettiriyor. Sizde de böyle durumlar oluyormu?

Evli degilim, merak ettim neden hiç konusmuyor? Önceden böyle miydi? Sonradan mı böyle oldu?

Söylenmeye başladığımda beni idare ediyor. O kadar sinirleniyorum ki. Ciddiye alınmadığımı hissediyorum. Çok defa söyledim o da tartışma olmasın diye böyle yaptığını, sakinleşince konuşmak istediğini söylüyor. Kendince haklı olabilir ama bir kaşık suda boğasım geliyor öyle anlarda.

Mesela ekmek nerede diyorum arıyorum, onu görüyor ama yemiş ben arayıp bulamadıktan sonra söylüyor ben yedim diye, bunu bile konuşmayı istemiyor. Adam konuşmuyor sevmiyor. hiç bir şey istemeyeceksin ondan bir şey sormayacaksın. Bu beni çok yoruyor

evet o kadar belliydi ki. ama insanların zamanla diğer insanlardan beklentisi değişiyor. O zaman rahatsız etmeyen şeyler şimdi üzüyor. 15 yıldır birlikteyiz seviyoruz birbirimizi ortak yaptığımız bir işimiz var ama kişiliklerimiz tamamiyle zıt.

Giydiğim kıyafete karışması, makyaj yapmamı, marka parfüm kullanmamı, giyimime özen göstermemi insanları etkilemek ve beğenilmek için yaptığımı söylemesi, babamın evini ve oturduğum semti küçümsemesi, bunca yıl çalışmışsın hiçbir birikimin yok benim arabam var diyip her seferinde aşağılamaya çalışması, arabasının kapısını yanlışlıkla sert kapatınca bağırıp çağırması ve en önemlisi eski ilişki yaşadığı kadınlarla ve eski eşiyle beni kıyaslaması... Bu arada 2 aylık evliyim. Babamın evine döndüm. Boşanmak istiyorum.

iki göz odada annesi dayısı kardeşine sabredip huzurum için, herseye susupta yinede dayak yediğim günlerde çok degersiz hissediyodum en son boşandım 1 yıl sonra çok sewdim şimdiki eşimi tanıdım bebeğini tasıyorum ama yastık degişmeyle baht değişmiyomuş engel olamıyorum eşim baska kızlara bakıyo we her baktıgında konustugunda özgğwenim yerlebir oluyo hamilelikte çok kilo aldım şuan 92 kiloyum dahada alcam kasımda dogum olcak kısmetse zayıflicam işgüç sahibi olup güçlenicem ne biliyim keske bakmasa weya beni kilo aldım küçümsemese ha sorarsan şakasına takılıyorum diyo ama sürekli çok kilo aldın deyipte dısarı bakması mahwediyo inanın bazen diyorum ki keske eski eşimin dayagını yeseydim de şimdiki eşimin hakaretlerine katlanmasaydım

Maalesef şu an... Eşim korona nedeniyle işyerinden uzaktan çalışma için izin aldı ve iznini alır almaz ben uzaktan çalışmaya yazlığımızda devam edicem dedi. ( Not:/2,5 yaşında ve 12 aylık iki tane evladımız var. Yol yaklaşık 10saat ve yazlık kayınvalidemlerin) Üstelik daha oradan 3 hafta önce geldik ve kabus gibi bir tatil geçirdim çünkü ne kayınvalidem ne kayınpeder çocuklarla ilgili hususlarda yardım etmedikleri gibi bir de hizmet beklediler.) Şimdi diyor ki tekrar gidelim kalabildiğimiz kadar kalalım. Ankarada korona arttı vs vs... Ben de gelemeyeceğimi 10saatlik yolculuğun 2 bebekle çok yorucu olduğunu söyledim. Sonuç mu? Gelmem için çok ısrar etti. Beni dinlemedi ve 2,5 yaşındaki oğlumu alıp gitti. Çok üzgünüm...4 yıllık bir evliliğin ardından... Ve çok tedirginim 10saatlik yolu sağ salim varsınlar diye dua ediyorum

Aslında psikolojide aşırı fedakarlığı bağımlılık ve özgüven eksikliği olarak ele alıyorlar, ben de okuduklarımdan biliyorum, sen de biliyorsundur. Bence asıl sorun Türk kadını eş ve anne olunca fedakar olmak zorunda bırakılıyor, boyle yetiştiriliyor. Ama artık yeni nesil boyle değil fakat onlar da tam ters uca kaydı hiç sorumluluk almak istemiyor. Ben de aşırı fedakardım ama artik değilim, dozunda ve kararında yani sınırlarım var ve saygı göstermeyen hayatımda olamaz, kadın ya da erkek. Artık ilişkilerde yorulmuyorum ben, kendimi hırpalamıyorum.

Bende degerimi karşımdakine gore bicimlendirmem acikcasi Ne koca ne de baskasina gore benim değerim de artmazda azalmazda Deniz Mavisiyim Sadece Huzur... tek ayak

Ben de yaptım çok iyi oldu işe yaradı. Kendine kalsa asla anlayamazdı öylece devam ederdi. Şimdi bir şey olduğunda "ben söylemeden sen neyi anladın ki, kendiliğinden yaptığın ne oldu" diye bağırıyorum. Hiç sesi çıkmıyor. Bazıları empatiden anlamıyor, sen anlamasını bekledikçe her şey böyle devam edecek sanıyor

Neden değersiz hissedeyim ki gayet değerliyim ben. Kocamın yaptığı bikaç saçma hareket anca kendi değerini düşürür benim değil.

Hayırlısı olsun canım herşey senin için, ama en başında doğru bir karar vermişsin sanki, sana sonsuz mutluluklar diliyorum.

Bir kere öyle bir an yaşadım bir tartismamiz sırasında ben dayanamayıp ağladım o da, sen sadece ağla başka birşey yapma, demisti. kendimi o an çok değersiz hissetmistim ki herşeyde ağlayan biri değilimdir. Sonradan özür dileyip gönlümü almıştı. Başka hiçbir zaman değersiz olduğumu hissetmedim. Birbirimize karşı saygılı olmaya gayret ederiz. Tartışırken bile asla hakaret aşağılama küfür kesinlikle olmaz. Sadece ses biraz yükselir o kadar..

İlk evliliğimde değersiz hissettiğim o kadar çok an oldu ki sayısını unuttum. Yemek yapıp onu beklediğimde ben annemde yedim demesi, bana haber vermeden dışarı arkadaşlarıyla vakit geçirip gecenin bir vakti eve gelmesi, yılbaşını yine arkadaşlarıyla kutlayıp o gece hiç eve gelmemesi zaten son yılbaşımız oldu üç ay sonra boşandım. Bunun gibi o kadar çok şey vardı ki boşandıktan sonra uzun bir süre kendimi bu değersizlik duygusundan kurtaramadım. Şimdi ikinci evliliğim çok şükür henüz bu şekilde hissettiğim bir olay olmadı ama bi taraftan da ya yine olursa diye korkmuyor değilim.

Eşim değil ama eski erkek arkadaşım çok değersiz hissettiriyordu. Benim güzel olduğumu manken gibi fiziğim olduğunu mini giyinirsem yanında taşımaktan gurur duyacağını çünkü herkesin bana bakacağını bunun da onun gururunu okşayacağını falan söylerdi bana cok değersiz hissettirir bu. Sonra bastım tekmeyi ulaşmaya çalıştı ama coktan eşimi bulmuştum

Kimse bana kendimi değersiz hissettiremez yapmaya çalışanı kale almam kusura bakmasinlar

Değersiz hissetmem de sadece kırılırım neden böyle yapıyor ya da yaptı diye. Eğer haklıysam da hiç kale almam kendi kaybeder sonucda . push ; areen