Gidenleri geri getiremiyoruz malesef ama eminim sizin mutlu olmaniz onu da mutlu ederdi. Bir anne baska ne ister? O yuzden ilk isiniz bir psikiyatriste gitmek olsun. Mutlu olmak icin kucuk nedenler bile yeter mutlu olmak isteyenlere. Aldigin her nefes icin bile sukretmek gibi mesela. Bir uzmandan yardim istemelisiniz.

sizi cok iyi anlıyorum sevdiğim le evlendim ilk tercihime atandim eşim daha iyi bir konuma geldi amerikaya taşındık anne olmak istedim bebeğim oldu rüya gibiyken hersey annemin akıl sağlığını kaybettigini öğrendim ve hayat bir günde kapkara oldu yaşamak ve ölüm arasında fark yoktu sanki 9 yıl geçti yardim aldim ama hala benim için hicbirseyin ehemmiyeti yok böyle yaşamak annelik yapmak çok zor Geç olmadan yardım alın S Spizella

Amacım yok. Mutlu muyum degilim. Beklediklerim var birturlu olmayan. Olurlar mi olsalar da beni mutlu ederler mi artik bilmiyorum. Anlatmaya bile mecalim yok. Anlatacak cok birsey de yok aslinda. Hayatta anlatacagim cok az sey var. Uc gun evimde dort gun sehirdisindayim. Bir gun evimde alti gun sehirdisindayim. Dort gun evimdeyim uc gun yokum. Az kaldi diyorum ama ne kadar kaldi bilmem. Yoruldum artik. Hicbirsey yapmak gelmiyor icimden. Evimdeyken de mutlu degilim artik. Hicbirsey yetmiyor. Cok yalnizim. Temelli eve donsem mutlulugu bulabilecek miyim acaba yeniden. Cocuk yapiyim dedim. O da olmadi henuz. Insan hayatina renk gelsin diye cocuk yapar mi. Ben yapiyim dedim ama olmadi. O zaman ne kadar mutlu olacagim bilmiyorum. Hayvan sahiplenmek istiyorum. Ama evde bile degilim ki. Evden uzak olmak herseyimin bahanesi. Ben mutsuzum ve hemen bunun altina siginiyorum. Hayatta amacim yok. Sabah kalkip ise gitmekten tatil olunca eve donmekten baska amacim kalmadi. Eskiden ise girmekti amacim. Sinavdan yuksek not almakti. Ne biliyim mezun olmakti. Sevdigim adama kavusmakti. Ruh gibi dolasiyorum ortada. Depresyonda miyim acaba diyorum. Depresif muzikler dinlemek ve uyumak geliyor icimden sadece. Esimle de nasilsin ne yaptin bu kadar sohbet bile etmek gelmiyor icimden. Konus konus ayni seyler. Keman kursuna baslayim dedim. Vazgectim. Resim kursuna baslayim dedim. Onu da erteledim. Spora basladim. Onu da biraktim. Ölecek miyim acaba. Insan sıkıntıdan can verebilir mi. Ben verecegim galiba. Konuyu actim. Ve neden actigimi dusundum. Kisa sureli amac yaratmak icin actim saniyorum. Girip girip kim ne yazdi bakmak icin. Oyalanmak icin.

Depresyondasın Ya da esigindesin Sana bir kac tavsiye verecegim. Büyük oğlum kötü bir hastalik geçirdiğinde adak adadigim daha sonra bunu yapmayi adet haline getirdigim bir şey. Çocuk esirgeme yurduna gidiyorum arada. Oyuncak ve kiyafet alarak. Sosyal yardimlasma olarak örgütledigim arkadaslarimla alisveris yapip okullara gidiyoruz. Huzurevine gittim bayram arefesinde yaslilarin bakımı için yardım ettim. Çıldırtıyor arada çocuklar engelli merkezine gidiyorum. Halime şükür diyorum. Sana komik gelebilir belki bunlar ama inanilmaz bir manevi rahatlık veriyor. Mis gibi meslegin var, eve mahkum degilsin. Burada kapı dışarı çıkamayan kadinlar varken sen şehir sehir geziyorsun. Sağlığında yerindeyse her şey yoluna girer bence...

Allah rahmet eylesin. Anneniz icin hayir yapsaniz dua etseniz olmaz mi zaten vefat etmis zamani geri alamiyoruz. J janemarple

Ölmezsin bir hastalığın da yok baksana. Canın sıkılmış sadece. Şükret. ilginc

Ne iş yapıyorsunuz S

mevsim gecişinden dolayı olabilir Yarimm66 Sabırla bekledigim en güzel yarınımsın... Anneler

Muhendisim ilginc

Ben de depresyonda olduğunuzu düşünüyorum daha diplere dalmadan yardım alın bence daha kolay atlatırsınız. Onun dışında herkes göçebe bir yaşama uyum sağlayamayabilir mümkünse işteki konumunuzu iş seyahatlerinizi azaltmaya çalışın bir hayvanı ev arkadaşı almak çok faydalı bir fikir geçmiş olsun umarım en kısa zamanda neşeli cıvıltılı bir ruh haline kavuşursunuz defne-28

Malesef ben de anne kaybı yaşadım zor gerçekten Ama bir şekilde atlatmak zorundayız. İşiniz bunaltmış bence. İş değiştirme şansı yok mu? zafya

Depresyon sanirim. Bir psikiyatriste gitmelisiniz.

Dusunuyorum. Hayat ne olursa olsun anlamsiz geliyor. Ne olursa cok mutlu olurum bilmiyorum. Annemi dusunuyorum. Yillarca bizim icin cabaladi. Cile cekti. Sonra hastalandi ve yenemedi. Annemi dusunuyorum. Bu hayatta bir kurus kazanamadi. Ne olurdu hayatta olsaydi diyorum. Ne olurdu yanimda olsaydi. Bir kere sadece bir kere sinemaya gitmis olmak isterdim onunla. Kizinin para kazandigini gormesini isterdim. Canim cok sikilinca anne diye aramak isterdim. Neden yasiyoruz bilmiyorum.

Hayattan tat alamıyorsunuz. Bence bir psikolog çözüm bulabilir. Ayrıca tüm bunların bir sebebi vardır.

Teshinizi kendiniz koymussunuz istedikleriniz olmamis ve olmayinca yorulmussunuz hevesiniz gitmis. sonanda