selam arkadaşlar.. sitenin bu bölümüne yazacağım aklıma gelmezdi.. fakat gidecek sağlam arkadaşım olmadığından ve sözlümde uzakta olduğundan birden bakınırken ve ağlarken bende yazayım dedim.. umut işte.. mirmirmirmir dediğim gibi ağlamam yeni kesildi... sorun kendi ailem.. ve bu sabah olanlar.. ben lise mezunuyum... iki yıllık bilgisayar okudum yaşadığım şehirde ama mezun olamadım bikaç dersim kaldı ama kayıt yenileyemediğim için kayıdım silindi fakat çaba göstermişsemde ne okulu ne bölümümü sevemedim.. sayısal yetenek gerektiren bir bölümdü ve ben iletişim istemiştim hep.. lise giriş sınavlarında yatılı okumak gazetecilik okumak için aileme yalvardım ama hayır dediler.. yollayamayız.. güvenemeyiz.. peki dedim ama başka hiçbir araştırma yapmadan ticaret lisesine yollandım oysa ki güzel sanatlara da gidebilirdim ve ordan istediğim bölüme geleceğim vardı.. 4 yıl güzel güzel okudum.. sonra şehir dışı üniversiteye zaten hayır dediler.. sayısal çıkışlı olduğum için seçebileceğim bölümler sınırlıydı ve hepsi ya pc öğretmenliği yada pc programcılığıydı.. nitekim iki yıl okudum ama sevgi olamyınca bi yerde kalıyosun.. edebiyat dersi vardı iki yıllık üni de benim yazılarım bakışım orda daha değişiyodu sevdiğim için.. okulda dergi çıkardık ilk biz hatta yazılarım beğenildi hep koşturuyodum... vs vs ama asıl derslere ilgi göstersemde yapamıyodum işte.. yetenek bi yerde.. iki yıldan sonra hadi dedim iş bakayım.. üni sınavlarından önce kipaya girmiştim çanakkaleye yolladılar hem iş hem eğitim olsun diye 15 gün çalıştım ama burdaki mağazaya geldiğimde bıraktım zaten okul başlayacaktı ve iş vardiyalıydı.. bi kasiyerlik için okul düzenimi bozmak istemedim.. neyse.. iki yıldan sonra iş aradım ama yaşadığım yer çok küçük ve illa ki tanıdık torpil olması laızm.. gördüğüm her ilana cv verdim.. gittim konuştum.. genelde deneyim aradıklaır ve bende olmadığı için olamadı bir iki emlakçıya girdim ama olmaıd.. adamım bekar konuşmaları çevredeb duyduklaırm falan dedim kalsın.. sonra bi yere girdim pazarlama olarak.. köy köy gezip tansiyonmasaj aleti satıyoduk bikaç kız ve erkek ama onlarda dolandırıcı çıktı paramızı bile alamadık.. bu olalı 5 ay olucak işte.. çıkıp iş aramak gibi lüksüm yok çünkü küük şehir dediğim gibi.. iş sayfalarında bile yok yani.. herşeyi başından anlatıyorum kusura bakmayın ama daha iyi ifade edebilmem için.. geçen ağustosta sözlendim.. bir buçuk yılın sonunda.. o istanblda çalışıyo mesafe 1.45 dk fazla değil ama maddi açıdan sarıcı biraz haftada bir yada iki haftada bir görüşüyoruz zaten onun baskısı mevcut bende.. kardeşimde öss ye hazırlanıyor dershaneye gidiyor.. geçen sene istediği puan olmadı bu sene tekrar gidiyor.. bilgisayar bizim odada.. ev sobalı salon kapalı ve annem bilgisayarı salona götüreceğini söyledi bu sabah.. kardeşim ders çalışamıyormuş.. vs vs kardeşim asla beni muhatap almaz gider anneme yada baba anlatır.. oysa bana dün gelince film izleyeceğim pc de ona göre dedi.. bu nasıl bir ikilioynamaktır ben anlamadım? dedim ben ne yapıcam peki? yok işte ben hiçbişey yapmıyomuşum bi işe yaramıyomuşum iki yıllık bi okulu bile bitirememişim evlenip gittiğimde yerde çok laf ederlermiş bana ben zaten çok ağlıcakmışım da bilmem ne de.. ben nasıl ağlıyorum ama.. ben neden kardeşime engel olaıym? bunu bana söyleyebilirdi dimi? kendi alıyo test kitabını klavyenin yanına hem pc hem test çözüyo bunu söylediğimde duymuyolar ama! döndürüyo bana kipadan neden çıkmışım zamanında ( 3 seneik olay ve her defasında bana bunu söyler okul ve kipa) işte iş bulup çalışmıyormuşum!! kendi arkadaşlarının 4 yıllık bitirmiş çocukları evde oturuyo!!! buranın şartlarını biliyo ve bana sarmaya devam ediyo.. öyle çok ağladım ki odama gelip kimsenin umru değilim.. bi posta babam gelip söylendi bırak o kazansın üniyi bilmem ne.. işte sen paylaşmayı bilmiyosun ya ne alakası var kalk diyince pc den kardeşim yemin billah kalkıyorum ya!!! ben anlayamıyorum artık ama çok yoruldum bana neden böyle davranıyolar en küçük bişeyde ben suçlanıyorum ağladığımda kazık kadatmışım ağlıyomuşum bişey yapmıyomuşum neler neler.. gerçekten insanın onurunu zedeliyo bi yerde yaşayan bilir. ben nasıl dert ediyorum kendime bilmiyolar.. yok burda iş çalışamıyorum bütün gün evdeyim ara sıra çok nadir arkadaşlarla çıkıyoruz.. sözlüm geldiğind çıkıyorum yada ben gidiyorum hayatım bundan ibaret.. sabahları uyanmak istemiyorum bile.. ruh halim öyle kötü ki size anlatamam ya :/ hep okurdum burayı ama bu seferde ben paylaşmak istedim.. uzun oldu ama içimi dökmeye öyle ihtiyacım var ki.. bu arada ben 23 yaşımdayım.. belirtmek istedim bunu da.. mafoldumben

canım ben senin ablan yaşındayım 4 senelik de evliyim. yaşım 30. benden sana abla tavsiyesi. okur musun iş mi bulursun orasını bilmem ama sakın aileden kaçmak için evleneyim deme. bak çevremde o kadar çok bunun örneği insan var ki... en son bir tanıdığımın kızı -aynı yaştasınız- lise mezunu ve evlendi çocuk sahibi oldu. babası içen bir tipti ve anneyle defalarca ayrılma noktasına geldikten sonra tamamen ayrıldılar. kız da bu yaşananların bunalımından kurtulmak için evlendi. şimdiki evlilikler eski evlilikler gibi değil. uzun ömürlü olacağını garanti edemezsin. nitekim aralarında problemler yaşandı ve kız 2,5 yaşındaki çocuğuyla birlikte annesinin evine gitti... maddi problemler cabası... annem de 2. örnektir. o da aynı senin gibi istemediği bölümü okusun diye zorlanmış. hemşire değil de tiyatrocu olmak istediğini anlatamamış. gizli gizli konservatuar sınavlarına girmiş, kazanmış ama göndermemişler. sonra o da baba baskısından kurtulmak için evlenmiş ve 4 görümce ve hepsine bedel bir kayınvalideyle cebelleşmeye başlamış. kaç kere intihar edecekmiş, hamile diye edememiş. ailesine ayrılmak istediğini söylemiş. çocuğunu bırak öyle gel demişler düşünebiliyor musun? çocuğunu bırakabilir misin? kırmış k... çını oturmuş. çekmiş... falan filan... fazla uzatmayım. bence açıköğretimi dene öncelikle sonra iş bulmaya çalış ve ailen sana böyle davrandığında sanma ki seni sevmiyorlar. onlar sadece okulunu bıraktığın için seni cezalandırmaya çalışıyorlar ama yanlış yoldan tabi. bu şekilde seni çıkmaza sürüklediklerinin farkında değiller. onlara doğduğunda ne hissettiklerini sor. mutlaka güzel şeyler anlatacaklardır. sonra şimdi ne değişti de. hata yaptım diye evladınıza olan sevginiz değişiyor mu de. hiç olmadı bu yazdıklarımı okut. sana bir şans daha versinler... bunu hakediyorsun. sen evlenip te sonra ayrılmaya kalksan ailenin yanına dönsen inan hayatın şu ankinden 100 kat daha zor olacaktır... ne olur benim sözlerime kulak ver. bu tür durumları yaşamış çok insan tanıyorum ve bir tanesi bile şu an iyi durumda değiller emin ol... blush Beriliçe tek ayak

Canım benim bu sorunlar sıkça yaşanmakta olan sorunlar. Ama ailelerden kaynaklanıyor hep Ne var sanki biraz anlayışlı olsalar dimi ama Arkadaşın biri yazmış kpss ye hazırlan diye dikkate al bu öneriyi derim ben

bu öneriyi dikkate al canım hatta kpssyi kazanıp hem çalışıp hem de açık öğretimden okumaya devam da edebilirsin tabi çok çalışman gerekiyor inşallah gönlünce olur herşey D deymezsin

ailenede kardeşinede söylücek söz bulamıyorum acıkcası... kaydirigubbakcemile Öss eyi kendi enden gecen yıl kazanamadı. Madem sen den cok üstünse kazanaydı kaydirigubbakcemile

canım şöyle yapsan bu sene açıköğretimde çok güzel bölümler açıldı. edebiyat gibi 4 yıllık fakülteler, 2 yıllık halkla ılışkıler falan. bılıyosun bunları kazanmak çok da zor değıl. ya da 2010 daki lise kpss ye çalıışabılırsın. böylece senın de ışın olabılır.

bak bir zamanlar bende yaşadım ama benim kardeşim küçüktü aman küçük o aman şöyle böyle bi kaç zaman sustum sonra sesimi çıkartmaya başladım kısaca delirdim şimdi aman sen bağırma yeterki diye birşey demiyolar tavsiye ederim bide hayata bağırabilsemmm reneta80

haklsın ros cum ama bunlar için bile yaşadığım şehir çok yetersiz kalıyor.. o yüzden dişimi sıkıyorum evlenip düzenimi kurup çalışmak istiyorum bende zaten.. o zaman herşey dahah iyi olucak eminim :) bucakmagduru XXL KIYAFET

çok teşekkür ederim.. bunca zaman sonra konum tazelenmiş :)) ailem kötü değil benim sadece bişeyleri farkedemiyorlar üzerime çok yüklendikleri zaman oluyor.. haksız olduklarını bile bile iddialaşıyorlar benle.. ama asla kurtulmak için bi evlilik olmaz benimki.. çünkü nasıl bir şans vermiş rabbim bana sevgilim çok süper biri.. aramızdaki sevgi bağlılık çok ama çok güzel bu yazıyı yazdığım zamana göre biraz daha iyi durumlar diyebilirim... hala bir işim yok çok yere cv veriyorum başvuruyorum ama tık yok... aslen istanbulluyum.. en son sözlümün 4 günlük izni vardı kendisi ile aynı semtte amcamlar var... emin olun ağladım resmen kalabilmek için ayda yılda bir.. neyse ki izin verdiler sabah evden çıkışım olaylı oldu zaten falan fişman.. bi defa konusnu açmıştım akraba yanında kalıp çalışmayı... ama dünyanın bi ton lafını yedim.. valla ben her yolu deniyorum seçenekler sunuyorum onlar olur tarafına bakmadan resti çekiyolar... o zaman bana laf etmeye de hakları olduğunu düşünmüyorum ben.. burda arkadaşım yok zaten adam gibi hepsi ya evli ya çalışıyo... ayrı havada kişiler yani.. zaten kime selam versem ilk lafları nişan ne zaman düğün ne zaman vs vs bunalıyorum artık... bu tarz şeyleri reklam etmeyi seven biri değilimdir.. sözü aile arasında yaptık çağırmadık diye trip atan oldu düşünün :S ben mecbur değildim sonuçta neyse.. uzatmayayım.. evlenip istanbuluma yerleşene dek burda rutin hayatımı sürmeye çalışıyorum.. :/ sözlümün tarafı iyi insanlar kötülüklerinide görmedim... ilerde bilemem ama sözlüm bazen ailesi ile çatışır konuşmaz destek olurum ona üzülme diye.. ailesiyle frekansları tutmuyor pek.. ailesinden birine benim hakkımda asla lşaf söyletmez.. hep hatırlatır bunu bana.. hatta geçen şöyle bi konu geçti ben ilk teyzelerinden biriyle tanıştığımda kadın bana soğuk geldi bikaç kez görüştüğümzde de öyle hissettim.. geçende bu mevzuyu açtım böyle böyle ilerde sorun ederim dedim neden kötü olaıym ki senin ailenden biriyle dedim hani saygsızlıkta etmemeye çalışıyorum ama üzülürüm bu devam ederse dedim o da bana ilerde evimize gelemez hayatım dedi bunu sorun etme kendine dedi.. kimsede sana bişi diyemez ben varken dedi.. o benim şansın diyorum artık kızlar.. gönül mevzularından yana kötü günler geçirmiş intiharlaırn eşiğine gelmiş biri olarak şuan gerçek anlamda sevip seviliyorum... ah aşkım depreşti özledim be :)) yani özetle böyle kızlar.. ama yorum yapmanız çok hoşuma gitti.. internet bu yalnız dönemimde bana iyi geldi hele bu site..

Sen takma kardeşini boşver ne derse desin. Dove haklı bak. Sen de kpssye hazırlan hem vaktin var. Annenle baban da kardeşin üniversteyi kazansın diye üstüne düşüyorlardır. Sanmam ayrım yapacaklarını. Kötü düşünme bozma psikolojini.