Yalniz degilsin A

benzer problemler yaşıyoruz canım ne yazık ki... dün üniversiteden iki arkadaşım geldiler evime. zaten yılda 1, 2 kez anca görüşüyoruz. üniversitede hep beraberdik, herşeyimizi paylaşırdık ama mezun olduktan sonra herşey değişti... kıskançlıklar başladı... dün tekrar anladım ki insan gerçek hayata atılınca iş, eş, maddi olanaklar vb. ne yazıkki durumlar ve tavırlar değişiyor... sanırım umursamamak gerekiyor... W

hiçbir dostluk ömür boyu sürmez... hepsinin biteceği bir zaman vardır mutlaka... ama o dost dediklerimizle dost olduğumuz zamanlar ömür boyu hep öyle olucaz sanırız... bazen okuldaki dostluklar okulda kalır, iş dostlukları işten ayrılana kadar... yada mahalle dostlukları da evlenip gidene kadar... benimde ne dostlarım olmuştu, ama zamanlar mekanlar bitirdi sadece vefa borcu yüzünden arada sırada msjlaşır olduk okadar... o yüzden artık dost kelimesine körü körüne bağlanmıyorum... sadece arkadaş okadar... çünkü anladım ki hatta çok tecrübe ettimki, canımın bi parçası gibi gördüğüm dostum bile uzaktan bir tanıdık gibi oldu zamanla... hayatın kanunu bu... herşyin bir popüler olduğu dönemler olur, sonra azalır azalır ve biter... unutma ki, hiçbir ateş ömür boyu yanmaz... gün gelir söner... gün gelir küller uçup gider... G Giz05

ah bu vefasız dostlar bende aynı şeyi yaşıyorum aynı ortamdayken senin en yakın arkadaşın gibi gözükenler ortam değişince nasıl da yabancı oluyorlar. ya biz çok vefalıyız yada onlar çok vefasızlar gülşen seni çok özledim ama yanımda değilsin artık nasılda konuşurduk saatlerce hani nerde o günler.

aynı durumu ortaokulda dershaneden arkadaşımla yaşadım bende yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi bir grubumuz vardı ama en yakın iki insan bizdik herkes bilirdi bizi ilk yıllar grupça buluşurduk ama sonra grup dağıldı biz yine aynı kaldık ikimizinde farklı arkadaşları vardı ama hep görüştük kaç yılı devirdik lisede şehrin iki ayrı ucunda okullara başladık ama yine devam ettik arkadaşlığımıza sonra ikimizde ayrı şehirlerde üniversitelere gittik çok farklı bölümlere o benden çok farklı bir yaşam tarzı seçti bende ondan ama konuşmamız falan devam ediyordu eskisi kadar olmasada net üzerinden sonra bir ara 2 yıla yakın hiç konuşmadık doğru dürüst irtibat koptu karşılıklı 2 yıl sonra ikimizde tatilde ailemizin yanına gelince buluşalım dedik buluştuk ve gördümki o çok değişmiş hep birbirimizden çok farklıydık ama bu seferki çok başkaydı bir şeyler kopmuştu sanki buluşmuştuk ama tel elinden düşmüyordu hayırsız bir sevgilisi vardı onunla mesajlaşıyordu sürekli o konuşmadığımız 2 yılda neler yaşamış neler şaşırdım kaldım yine kaldığımız gibi konuştuk her şeyden o hiç değişmemişsin dedi ama bence ikimizde değişmiştik sanki bir şeyler kopmuş eksilmiş aramızda başka başka hayatlar seçmişiz ama bir yandanda aynı eskisi gibi her şeyi anlatacak kadar güven doluyuz birbirimize tuhaf ama konuyu görünce bende böyle bir anımı anlatmak istedim bazende böyle nedensiz kopmalar oluyor ortak nokta kalmayınca insan uzaklaşıyor sanırım ister istemez her zamanda suçlu aramamak lazım insanlar zamanla değişebiliyor:26: S SheZofren... tek ayak

Gercekten hep mi böyle olur yaaa. bende yasiyorum ayni durumu. Hayir insan kendisinde kabahat ariyo acaba ben mi bisey yaptim diye. Daha bugün esimle konustuk bu mevzuyu. benim de böyle bi arkadasim var. 3 sene yedigimiz ayri gitmedi. Beni aglaya aglaya ugurladi. Dugunumde bile annem kadar gözyaşı döktü ayrilcaz diye. Ama o son oldu. bi iki aradi falan. Ben o aramasa da sık sık aradim. sonra telefonları mı acmadi ve geri de donmedi. en son dün face profilini bana kisitladigini gördüm. Bu ne dimdi bizmiyiz acaba sorunlu olan ben ciddi ciddi kendimde sorun arar oldum. acaba onlar da bizim düşündüklerimizi düşünüyor mu hep merak etmisimdir. Sanirim bu insanlar hayatin her döneminde var. ama hayatımızın tamamen icindeyken anlayabilsek keske bunu

Hep böyle oluyor zaten, arkadaş olduğunu sanıyorsun ama biraz mesafe girince araya bitiveriyor. Bir insan da vefa yoksa sevgi de yoktur, o kaybetti diye unutmaktan başka yapacak birşey yok. Demek ki çıkar içinmiş yoksa mesafeler vs vs engel olamazdı gerçek dostluğa. S

belli yerlerde belli arkadaşlar dostlar ediniyoruz ama bir süre sonra vadesi doluyor sanırım. her yıl biraz daha uzaklaşıyor sanki insan dostuyla. hele bir de mesafeler çoksa. D

genelde üniversite arkadaşları böyle oluyor benimde aynı şekilde okuldayken iyi olduğum sonradan bi msj çekmeyen arkadaşım var ama mesela ben ilköğretimi başka bir şehirde okudum lisede başka şehirdeydim eski okulumdan iki arkadaşım vardı yıllar geçti daha konuşuruz lisedeyken 3 sene sonra falan yanıma gelmişti yine aynı samimiydik sonra 3 yıl sonra ünideyken ben gittim yine aynıydık şimdi yine arar sorar arada lise arkadaşım var iki tane de evlendiler yıllar geçti hatta biri bana çok uzak hergün mesaj yazar devam eden arkadaşlıklar çok güzel ama herkes devam ettiremiyor malesef G

Merhaba. Başlıktan belli ana konu esasında. Ama yine de biraz açıklamak isterim. Üniversiteden mezun olalı 2 sene oluyor. Bir arkadaşım vardı, dostum. Okuldaki ilk günlerde tanıştık daha. Sonra da hiç kopmadık. Birçok üzüntüyü atlattık birbirimize yardım ede ede, bir sürü mutlu anlar yaşadık. İkimiz dışında da birçok arkadaşımız oldu, gruplara girdik. Ama ikimiz hep en yakındık. Dosttuk. O ağladığında ben dayanamazdım, ben ağladığımda o. Kendimi dolu hissettiğim zaman, dokunsan ağlayacak olduğum zaman hep ona açılırdım, yanımda olmasa bile anında telefona sarılırdım. O da aynı şekilde. Aşk acısı çektim onunla unuttum, iş sıkıntısı çektim onunla konuştukça boşverdim, iyimserliğimi destekleyen bir dost anlayacağınız. Şimdi o çalışıyor. (Ben de geçen sene çalışıyordum, 2 ayda bir anca görüşüyorduk) Haftada bir gün izni var. Eskiden mezun olduğumuz ilk zamanlar görüşürdük sık sık, en az haftada bir mesajlaşırdık, hal hatır sorardık. Şimdi yok öyle bir şey. Bayramdan bayrama mesaj atılanlar listesine girdik artık. Birkaç gün önce buluştuk. Birbirimizden sıkıldık sanki Mesela ben bir şey anlatıyordum, belli belirsiz karşılık verdi hep. Sürekli telefon elindeydi birileriyle mesajlaştı. "Sanki vücudun burda ruhun başka yerde. Bi sıkıntı mı var canım" dedim en sonunda. Özür diledi, mekandan daralmış, öyle bir bahane uydurdu. Uydurdu diyorum çünkü sonra başka yere gidince de aynı durum devam etti. Sanırım değişmişiz biz... İkimiz de farklı olmuşuz. Çok üzücü bir durum bu Üniversitede ikimiz de evlendiğimizde beraber pikniklere, gezilere gitme hayalimiz vardı. Olamıycak sanırım Y yasmn_