Geri mi döneceksiniz gözünüz aydın o halde

Benimde 2 sene oldu GURBETim.. daha yeni yeni alışmaya başlıyorum. Zor be arkadasım kendi memleketin gibi olmuyo çevren evin arkadaşın herseyin değişiyo kolay değil tabiki. Ama illaki aliscaz.

Sen bi konu aç en iyisi böyle olmaz. 2019 un konusu kızlar geri dönün.

Turkiyenin 3. Buyuk sehrinden bir diger buyuksehrine geldim. Meslegim geregi en kirsalda da yasadim ama burda kalici oldugumu bildigimden midir nedir sevemedim. Buralilar disinda seven de yok zaten. Keske guzel bir mucize olsa da kendi memleketime gitsek ama imkansiz. H

ama bi yandanda buralardan gitmek istiyorum memleketime

keşke bi akrabam memleketimden arkadaşım buralara tayini çıksa diyorum ama bakalım eşim istediğim gibi görüştürecek mi biz akşam oturmalarınada giden insanlardık arkadaş akraba komşu eşli, eşim öyle şeylere karşı gerçi neyi normal neye karşı değilde adam kendi akrabalarıyla bile doğru dürüst görüşmüyo

Evet ben de aynı şekilde evlenip geldim geldiğim yerde çalışmıyorum arkadaş ortamı olmadığı için alışmak zor eşim polis bunun için polis eşleri olarak bir aile gibi olmaya çalışıyorız yani gittiğimiz her yerde bir ailem oluyor. Eşinin arkadaş hanımlarıyla başla çevre edinmeyi sonra gittiğin şehirde bi kursa yazıl arkadaş ortamı olmayan yere alışmak zor benim alışma sürecim de 3 sene olmuştu G

Nasil alistiniz peki. Bende sizin gibi ulke degistirdim ama hic bir sekilde alisamadim adapte olamadim turkiyeye. Sizin alisma sureciniz nasil gecti? benmarian Her şey seninle güzel ❣ Üyelik

Gurbet demek cok itici geliyor sehir degisti diye gurbet ellerde triplerine gerek yok bence. Ulaşim artik cok kolay. Ben bekarkende buyuk sehirlerden birindeydim zaten ve evlenince İstanbula geldim başta sevmedim kalabalik vs nedense guzelliklerinin farkina varamadim. Bendeki aile ozlemi vs degildi ama galiba buyudugum sehri birakip gidince anilarimi birakmis gibi olmustum. Suan firsatini bulsam gider miyim? Kalabaligi hala sevmiyorum bazen kacarim diyorum firsat olsa ama İstanbula alistim gitmeye de bilirim devamli guzel manzara, tarih icindeyim, gitmem heralde Kucuk bir yere tasinsaydim da alisirdim muhtemelen sevcek birsey bulurdum belki cunku ben insan bagimlisi bir tip olmadim hiç, ille arkadasim, tandiigim olsun kafasinda degilim.

Çok mutluyum huzurluyum her iki tarafada uzak olduğumuz için. Hayatına müdahale eden kimse yok senede 2 defa görüşüyoruz oh mis

Asil Gurbetci benim diyebilirim.. ben Ülke degistirdim hemde Avrupadan Türkiyeye dogup büyüdügüm Ülkeden Türkiyeye.. tabiki özlüyorsun Aileni eski düzeni ama cocuk degiliz Insan herseye alisiyor mecburen..

Otobüsle 24 saat sürüyor bizim memlekete. 4 yıldır buradayım ilk zamanlar çok zordu ama alıştım. Çok şükür memleketim kadar olmasada seviyorum. Sizde alışırsınız inşaallah

Ülke disi gurbettir ne var alisamicak

Duruuuun en gurbetçi benimTurkiye'den yurtdisina yerlestim. Insan belli bir yastan sonra, aliskanliklarini, yasantisini, cevresini birakip baska bir yere gelince anliyor "gurbet" ne demekmis.☺ Gurbet icimizde Ilk yil gercekten cok zordu. Aklim hep Trdeydi. Daha sonra cevre sehirleri ulkeleri de gezip tanidikca, az cok cevre edinmeye basladikca, alismaya basladim. Milana22

Ben de merkez Bi ilçeden ilk köye geldim, 2 aydır da merkeze taşındık ama bir şey farketmiyor akraban ailen olmadığı için. Ama alıştım mı? Mecbur alıştım 10 ay olacak, alışmayıp inat etsem evliliği zehir ederdim kendime ve eşime. Aile tabiki de özleniyor ama yapacak bir şey yok, eşimin işi gereği gezeceğim zaten, bunu göze alarak evlendim

ailemiz biz komşuluk akrabalık ilişkileri çok olan bir aileydik hala da öyle bizim oralar başka yerler kadar bozulmadı ben öyle bir ortamdan geldim eşim öyle değil ama maalesef burası onun memleketi olduğu halde akrabalarıyla aynı yerde olduğumuz akrabalarıyla senede 1 - 2 kere anca görüşüyoruz, kimseyle komşuluk yaptırmıyor, çalışmasam kafayı yerdim %99 ihtimal. iş arkadaşlarım bizde görüşmüyoruz diyorlar ama öyle değiller biliyorum tamam çalışıyorum ama iş dışındada insan sosyalliğinede etkinlik sosyalliğide yok eşimin etkinlik sosyalliğine de çok ihtiyacım var zaten eşimlede hiç iyi değiliz maalesef tamam çocuklarımda var vakit yok gibi olsada bir komşunla bir kahve içemeyecek arada bir günümü ayıramayacak kadar da değil tek olsa öyle imkanım iş yapmayıveririm vakit bulurum insan sosyalliği ekmek su gibi ihtiyaç bazıları öyle olmasada benim için ailemakrabalarım hala orda öyleler iş rkadaşlarıyla kırk yılda bir biri ev alacak çocuk doğacak öyle gideceğiz de o da 10 çeşit yapmazsan az yaptı diyen samimiyetsiz bir ortam maalesef eşimle kötüyüz dedim ya en son bi ayrılma aşamasına geldik 9 ay önce bir ay gibi ayrı kalmıştık geldiğim 9 aydan beri buraya tekrar zor alıştım tam alışamadım hatta bazen çatlayacak gibi oluyorum çok karışık oldu amam aklıma geleni yazıyorum çok doluyum O

Ben de tanıdığım tek bir yüz olmayan bir şehire geldim İstanbul'dan ve işimi bırakmak zorunda kaldım. Burda yaşamaya başlar başlamaz hemen İngilizce kursuna başladım arkadaşlarım oldu o bittikten bir süre sonra spora başladım. Şuan bir buçuk yıl oldu burda eşim dostum var. Eğer yalnızlıktan sıkılıyorsaniz bir hobi edinin, kursa gidin, gönüllülük faaliyetlerine katılın. Sevgi evlerinde kitap okumak gib gib gibi böyle arkadaş cevreniz olur ama evde oturarak olduğunuz yere alışmayı beklemeyin böyle en fazla koltuk sizin totonuza alışır ben hiç zorlanmadım. Aile bağlarım da çok kuvvetlidir sürekli telefonda görüşüyoruz sevgi bahimizda da sorun yok ama öyle derin bi hasret de hiç hissetmedim

Valla arkadasim bende alisamadim. Ama senin gibi sehir degistirmedim. Ulke degistirdim. 6 yildir suregelen bir depresyonun icindeyim hala cikamadim. Hic bir sekilde adapte olamadim. Esim bile gecenlerde evlendigimizden beri hep mutsuzsun dedi. Evet mutsuzum. Cunku eski cevremi eski hayat standartlarimi ozluyorum. Insan haklarina saygi duyulan insana insan oldugu icin deger verilerin kurallara riayet edilen her turlu kendimi guvende hissettigim dogdugum buyudugum ulkeyi ozluyorum. Ordaki arkadaslarimi akrabalarimi ozluyorum oranin samimiyetini ozluyorum. Gelismisligini refah seviyesini ozluyorum. Gecen gun oturdum bir guzel agladim hungur hungur niye boyle bir tercih yaptim diye. Bu ruh halinden nasil kurtululur insan inanin hic bilmiyorum

Valla uzaklık iyidir hiç zorlanmadım laf yok söz yok karışan yok dırdır yok ohhh

Gurbetteyiz öyle de bi alıştım ki varya hergün ailelerden uzağız diye yatıp kalkıp dua ediyorum

Gurbette yasamadigimdan mıdır, herkes benim ailem eş ailesi dibimde olduğundan mıdır bilmem. Fırsatım olsa gurbete giderim : / Sanırım kul elindekinin nankoru olacak her zaman. Nasıl alışırsınız bilmem : (

Alişiliyor ben alistim sizde alisirsiniz insaniz nelere alisip nelere katlanmiyoruz ki

Cok güzel bi yazı olmuş teşekkürler. Eş tarafı burda paldır küldür gelmeleri de bunalttı uzaksan iki tarafa uzak olmalı gercekten. İyi yönden bakmalı dogru

Ben de aynı durumdayım. Çok duygusal biri olmama rağmen ilk etapta başka şehre taşınmak beni de sarstı. Beklediğimden de çok sarstı hatta. Yalnız bu durumu kolaylaştırmak da elimizde. Mesela gurbet triplerine hiç girme, hatta "gurbet" kelimesini de kullanma. Benim annem bana "gurbettesin" muhabbeti çok yapardı ve bu beni iyice dibe çekerdi, onu da uyardım. Güzelliklerini düşün. Karışan yok görüşen yok, laf eden yok. Akraba akreplikleri yok. Sırf akraba diye ona buna katlanmak yok. Memleketim diye iki de bir gidecek şehrimiz var ve bu sayede bol bol geziyoruz. İnsanlara çok bağımlı olma, eşinle varsa çocuğuna takıl. Hatta kendinle. Bir de şu var eşimle aram iyiyken o kadar özlemiyorum ailemi, aram kötüyken daha fazla geliyor bu hisler. H

Evet Zırt pırt ülke değiştiriyorum Çok da zevkli Tek başıma hem de

G8rbetteyim 12 saat uzaklıkta annemler 16 saat kv deler valla böyle olmak daha iyi bende 4 yıllık evliyim kıymetli oluyor insan gidince senede 3 kez gidip bir kac ay kalıyorum esim işi gereği olmuyor bazen kv gitmiyorum esim olmayınca annemler gidiyorum. Demem o ki çevre önemli komşuluk arkadaşlık birileri olursa alısırsın benim ikinci şehrim evlendikten sonra ve dogudayiz ama çok sevdim bir yere gidince özlüyorum evimi alısırsın sende merak etme

Aile özlemi kısmını daha 18 yaşındayken baska sehirde okuyarak aştım da. Cok kısıtlı imkanlar istihdam alışveriş arkdaslarımda var sayılı eski dost samimiyetinde olmuyor. Onların burda yerleşik ortamında yine de dışardan biri hissiyatı oluyor

Cocuk olunca biraz daha seviliyor alışılıyor yani.

Aynı ben köreldim geriledim sanki 27 yaşındayım ama yaşantım emekli 65 yaşantısı ruhum da öyle. Darısı başıma

Ha başka ülke ha uzak bir şehir, bir farkı yok özlem aynı özlem. Herkesin bağlılığı farklıdır bunu sorgulayamayız ancak dediğiniz gibi eşle huzur varsa bi nebze katlanılır oluyor. Benim de elimde olsa şimdi kalkar ailemin yakınına yerleşirim. Şuan eşimin ailesiyle yan yana daireler çok şey çektim geçti sayılır eşim yanımda olmasa 10000 kere gitmiştim.

Cocuk olunca evde insan k3ndini yanliz hissetmiyor ve onlari dusunmeye vakti olmuyor M ManzaramDeniz

4 yıldır ben de ailemden uzaktayim geçen yıl evlendim eşimin bulunduğu yere geldim. Sürekli gurbetteyim uzaktayim diye üzülmek yerine farklı uğraş bulun kendinize. Olumlu tarafları da var. Esinizle birlikte bisyler yapabilirsiniz. Yok elti kv kp derdi yok uzaktalar çünkü

Ben 4. Senede alistim hic sevmiyorum suan yasadigim yeri ama kendi evimi mahallemi seviyorum bu sene bitanede arkadasim oldu iyiyim biraz zaman gecince ailenizin yanina gidince evini ozleyip donmek bile isticeksin bide cocuklar olsun gor bak. Bazen yaninda olsunlar istiyorsun ama uzak olmak gercekten iyi

etkinlik bulun, sosyal olun deniliyor ama eşim onada karşı heryer birbirine birkaç saat mesafe deniliyor ama götüren olmayınca sanki yurtdışındaymışız gibi senede 1 kere veya bazen gitmediğimiz sene de oldu hepsi üst üste

memleketi ora olmayan bir sürü tanıdığım benim memleketime gitti tayinleri oldu tayin olma ihtimali olan bir işten olma ihtimali çok zor olan bi işe geçtim bende başka bi yerden buraya geldim ağlayarak son anda başkaları benim memleketime gitti ben gidemedim kaç kere gitme uğraşları oldu gidemedim kısmet değil ya bana bazen çok isyan ediyorum bilmiyorum buraya gelişim gidemeyişim tesadüf değil anlıyorum ama sonu nasıl bilmiyorum düşün düşün kötü oluyorum

kadınlar kulübüne girmeyeli çok olmuş bilemiyorumda buraları üyelik tarihini mesaj atılma zamanı sanmışım şimdi bana mesaj gelmiş yeni onuda eski sandım bi an düşünün artık o kadar safım :)) o yüzden beni mazur görün bişey bilemezsem :)

Bizde tayinden dolayi baska sehirdeyiz yaklasik 12 saat uzakliktayim aileme. Evliligimin ilk zmanlari cok sorunluydu alisamamistim. Sehirden nefret ederdim. Sonra ilk isim is bulmak oldu. Sonra arkadaslarim ve komsularim oldu. Calistikkcada maddi imkanim oldu ve iki ayda bir aileme gidip ucakla iki saatte donuyorum. iki gunde olsa kalip donuyorum. Suan herkes memnun. Ben mutlu ailem mutlu esim mutlu.

Bende cok akraba içi bi yerde büyüdüm. Az kafa dinlerim diyordum. Şimdi o ortamı özlüyorum. Kul elindekinin nankörü. Cok yerinnde bi laf.

Yahu sanki başka ülkeye gittiniz biraz adapte olun, kendinize farklı uğraşlar bulun, arkadaş bulun ne bileyim. Kocaman kadınlar bir şehir değiştirdi mi çocuk gibi anne babasını özlüyor ya inanamıyorum. Tabi burada eş tarafından başka sorunlarınız varsa orasını bilemem ama eşinizle aranız iyi ve mutlu bir aileniz varsa orada da mutlu olmaya çalışmalısınız...

Merhaba arkadaşlar gurbet geliniyim. 2 yılı gecti hala da tam alışamadım. Geldiğim şehir de herseyi özlüyorum orası büyük gelişmiş ve çalışıyordum burda cok yanlızım. Dert ortağı var mı o konu da alışan nasıl alışıyor. Fırsatını bulsanız eski şehire dönermiydiniz. Eş tayini falan. Bayan X

Eşimin ailesinin olduğu şehirde yaşasam ailemi deli gibi arardım eminim ama iki aileden de uzagiz alıştım gayet.. ortam da edindim zorlanmiyorum

Ben de ailemden uzak bir şehire gelin geldim eşimin ailesi de burada değil kimsemiz yok burada çok küçük kasaba gibi bir yerdeyiz ikimiz de büyük şehirlerden geldik başlarda çok zorlandım ama aileme sık gittim alışana kadar şimdi çevremiz genişliyor yavaş yavaş komşular iş arkadaşları filan eskisi gibi değilim 10 ayda alıştım diyebilirim

5 aydir yurtdisindayim, gayet alistim, cok mutluyum Kendinizi mesgul edecek seyler bulun, calisin, kursa gidin, boylelikle sosyallesirsiniz de

Evlendim memleketimden uzağa ülkenin diğer ucuna gittim, tabiki babamı ablamı ailemi özledim ama geçti. Şuan eşim memlekete geri dönelim orda yaşayalım dese dönmem valla :) ki arkadaşım yok, çalışmıyorumda... Yalnızlığı sevmeli insan birazcık.

17 yaşından beri metropolde de yaşadım terör bölgesinde de dağda da köyde de Her gittiğim yere adapte oldum Biraz çabalamanız lazım Değişikliğe açık olun ardacinar

konu eski ama uzun zamandır da kadınlar kulübüne girmemiştim gurbet hasretim tuttu buralarda arıyorum derdime çare benim 13 sene oldu ama geçmeyi bırak iyice arttı hastalığa tutulacam diye korkuyorum önce iş için geldim sonra buralıyla evlendim kaldım zaten işimde sağlosun tayin çıkması imkansız bi işe geçmişim düşünmeyim diyorum düşündükçe kafayı yiyecek hale geliyorum gerçi benim ki sadece gurbetten kaynaklı bir durum değilde

Ben de ailemden uzaga geldim. Eşimin ailesi burada. Onlar olmasa çok yalniz hissederdim sanırım. Arkadaşım da yok burada. 10 ay olacak ama alıştım sanırım ya. Geçiyor işte zaman.

Malesef bende bunu 3 sene yaşadım 7 aydır yaşadığım şehire geri döndük çok şükür. Çok mutluyum kendime geldim ailemle yine dipdibe değilim ama en azından aynı şehirdeyiz. Süslenmiyordum bile hiç arkadaş yoktu herkesin kurulu bir düzeni vardı sanki yeni bir ortama girince kabullenilmiyor gibi oluyordum hep yabancı gibiydim

Gurbet derken ne kadar gurbet mesela? Turkiyeden Avustralyaya falan tasindiysaniz okey diyecegimde Ankaradan Mersine tasinan da gurbet diyor o yuzden bilemeyecegim. Belki bu triplere girmeseniz daha kolay alisirdiniz. İnsan dogdugu yeri elbet unutmaz ama doydugu yerde de kalir neticede

Yine işe gidip gelmek bi dinçlik verir. Burası da en cok göç veren yerlerden genç nüfus hep kaçıyor buralılar dahi sevmiyor MaryPoppins Supercalifragilisticexpialidocious✨ tek ayak

2013 de ailemden 5 saat uzaklikta bi sehre gelin gittim. Universteyi okudugum sehir olduğu için yabancilik çekmedim pek.4 sene orda kalinca doğunun köy sayilacak bi ilçesine atandim. eşimde tayin ile yanima geldi. 2 senedir burdayiz. 2 ayri alistigim sehri ve cevremi ozluyorum ama burdada cevre edindim. keyifli geciyor:) oturup ah vah demedim hic. yeni insanlar tanimayida seviyorum. hersey bizim elimizde. ben buraya geldigimde bana aciyan arkadaslarim simdi hayatima imreniyolar:) tabiki ozlem var ama tatillerde gidiyoruz en azindan ne yapalim

Söyle söyleyim cok süper alistim diyemem zaman zaman esime hadi gidelim avrupaya benim Ülkeme diyorum acikcasi.. o eski düzen oradaki disiplin oradaki havayi bile özlüyorum ama ara ara gidiyorum Ailemle ve Memleketimle hasret gideriyorum.. yapacak bisey yok malesef.. siz napiyorsunuz peki nasil sizin icin burdaki hayat? . push ;

Bir nebze iste oyalaniyorum. Bir ortam olusrurmaya calisiyorum kendime de aile ve kendi yasadigim yere alisik biri icin zor oluyor 35 plakadan mi geliyor yoksa Yarimm66 Sabırla bekledigim en güzel yarınımsın... Anneler

Hahaha iyiymiş

Ne kadar itici gelse de yaşadığımız durumun sözlük anlamı gurbet bende istanbuldan geldim fırsatlarla dolu şehir şanslısın T

Malesef ben de merkezi bi yerden sessiz sakin hiçbir şeyin olmadığı yere taşındım 1 sene olacak fakat geldiğim yere gideceğim günü dört gözle bekliyorum

Sevmeye gurbet demeyerek başlayabilirsiniz mesela Bu gurbet lafı eskidenmiş şimdi heryer birbirine birkaç saat mesafede, herkesle iletişim halindeyiz İzmiri bırakıp eşimin işi dolayısıyla evlenince küçük bir ilçeye taşındım daha sonra 2 şehir değiştirdim şuan istanbuldayım hiç gurbet gibi gelmiyor aileme fazla düşkün değilim belki de sebep budur