mrb arkadaşlar bu konuyu paylaşmak istedim çünki bazen normal olmadıgımı düşünüyorum! acaba tek benmi böleyim diye düşünmekten kendımı alıkoyamıyorum... nedendır bılmem ama kendı kendıme cok konuşurum aynanın karsısında özellıkle mutlulugumu sıkıntılarımı kendımle paylaşmak gibi... mesela gece yataga yattıgımda sacma sapan şeyler dusunurum yok eve hırsız gırer herkesı öldurur bı ben kalırım ve bu tarz dusuncelerı uyurken degıl bayaa uyanıkken düşünürüm :):):) oluyomu sizdede böle? yoksa gerckten benmı anormalım bılemedım :)))

Bende çok konuşurum kendi kendime. Ama böyle bildiğin sohbet ederim yani. Kendime kendim cevap falan veririm. Bak işte bunlar hep yalnızlık.

bende kendi kendime konusutyorum! yalniz yasiyorum, daha dogrusu bi kizim var 5yasinda. onu uyutunca falan yalniz konusuyorum bu durumdan ben artik cok rahatsiz oluyorum hayirli bir insan ciksada evlensem diyorum. insan yalnizligi yuzunden yanlislar yapmaya cok egilimli oluyor napicam bilemiyorum, cok sklyorum hayat skci geliyo sanki hic bir amacim yokmus gibi bazende boyle dusunmeye hakkin yok okadar sorunlu insanlar varken diyorum kendi kendime... Schornsteinfeger

bende kendi kendime çok konuşrum suçlarım eleştrrrm sesli olrk aptal salak nasl böyle bişey yaptn felan sandriyon Nirvana Anneler

Biraz anksiyete sorunu var gibi. muhtemelen kendi kendinize konuşmanız da bundan kaynaklanıyordur. Aslında içinize atmak yerine konuşmak iyidir tabi. Size tavsiyem ilaç kullanmadan bir terapi görmeniz olabilir. Sıkıntı stres ilerde daha büyük sorunlara yol açabilir, siz fark etmeseniz de çevrenizi etkileyebilir. sekerkiz Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik