cnm durumunuzu çok iyi anlıyorum ama inanın ne anne ne de baba atılmıyor, satılmıyor zaten benim anne ve babamda benzer durumda ama onları kim ne yapsın? yine benim başımdalar ne diyelim sınav... insanlar ailelerini seçemiyor ne yazıkki...

aslında ikisinden de nefret ediyorum, atandığım gün ikisini de sileceğim, sonrada üzerimde bıraktıkları izleri sileceğim.

mutlaka okuyacağım, teşekkür ederim.

Bi an konuyu kendim açtım gibi geldi. Bende babamı hıc sevmıyorum. 3 aydır görmüyorum ve yoklugunu aramıyorum. O hep el iyisi. Kendi aılesini dagıttı. O ve pislik akrabalarından nefret edıyorum. Sabret ve cok calıs atan. Sonra bır ömür kurtulacaksın ondan

öyle yapıyor zaten genelde. Köyde onlar için borca girerek ev yaptırıyor, onlar gidip kalsın diye. Neden boşanmadıklarını çok çok sorguluyorum.

Ondan o kadar çok nefret ediyorum ki, anlatamam. Aslında nefretimi dahi hak etmeyecek bir adam. Ne yaptı da bu kadar nefret ediyorsun ki diyebilirsiniz. Bendeki değersizlik duygusu, bağlanma korkusu, erkeklere güvenmeme, sevgiye layık olmadığını düşünme hep onun eseri. Kendisi hiçbir zaman beni, kardeşlerimi ve annemi ailesi olarak görmedi. Onun tek ailesi annesi ve kardeşleri oldu. Bizi onlar için küçük yaşta bırakıp gitti, yıllarca sormadı. Geri geldi, keşke gelmeseydi. Sürekli şiddet, hakaret... Bizi ailesi olarak gördüğü insanların yanında azarlama, küçük görme.. Hep onları haklı görme. Bize hizmetçi muamalesi yapma, sürekli sanki onların hizmetçisiymişiz gibi konuşması. Ondan aşırı derecede nefret ediyorum, bazen ölmesini bile diliyorum içten içe. Atandıktan sonra onun yüzünü dahi görmek istemiyorum ama atanana kadar nasıl sabredeceğim bilmiyorum.

bence herkes ürememeli böyle aileler olmaz olsun.

anneniz boşanmayı düşünmüyor mu?

Benzer duygular yasıyoruz ama yıne de ölse bişey olsa üzülünür benım babamda senınkıne yakın bızım hıcbır gun arkamızda durmadı hep ezılelım ıstedı hıc dağ gıbı babam arkamda bısey olursa benı korur kollar dedıgımı yada düşündüğümü hatırlamam cok acı bı durum senı o kadar ıyı anlıyorumki..

Neden? Bi ara gitmiş baban ama? Bir müddet onsuzmuş annen. Onsuz da yaşamış gayet yani.

Eminim kiziyorsunuzdur. Ama yazdiklarinizi okuyunca ben sizin duygulariniza ek bir de annenizin duygularinin yuklendigini hissettim. Anneler farkinda olmadan cocuklari cogu zaman babayla iliskisine kurban ediyor. Isteyerek yapmiyolar belki ama sonuc benzer oluyo

umarım en yakın zamanda atanırsınız, annenizi de kendinizi de kurtarırsınız. başka türlüsü aklıma gelmiyor.

Ben size baska bir sey sormak istedim. Bunlari yazan bir yaniniz da icinizdeki anneniz olabilir mi?

keşke o olsa, ben böyle bir adama bunca yıl katlandığı için bir tarafım anneme de kızgın. L

Eş secimine çok dikkat etmen lazım. Yanlış seçim yapmamak için defalarca düşün.

cesaretsizlik ve kendine güvenmeme. Dik durabilen biri değil annem.

keşke seçebilsek, keşke... Daha iyi bir aileyi hak ediyorduk.

Bunun adı öfke iste. Ben cok iyi anliyorum sizi cunku ben de ofkeyle çok tanışigim ailem yuzunden. Onlari degistiremeyiz. Aileyi de yok sayamayiz. Saymayalim da zaten. Ama kendiniz iyilestirebilirsiniz. Onlarin etkisi olmadan hayata kendimiz gibi bakabiliriz. Bir anda olmuyor ama ufacik da olsa etkisi oluyo

Bilinçaltındaki ebeveyn kitabını müsait bir zamanda okumanızı öneriyorum. Şuan ben de okuyorum ve gercekten çok güzel bir kitap

Boşanmayıp bir de yaşlılığını mı çekecekmiş bu adamın?

Para mı getiriyor? Enteresan. Anakuzusu modeller kök ailesine sıvar ellerinde ne varsa, genelde.

Yıllardır babamın bende bıraktığı izleri atamadım. Psikolojimi bir türlü düzeltemediğim. Umrumda değil düşünmüyorum takmıyorum, ama o hisler var ya sevilmeme, güvensizlik.. hayatımda hep var oldu olmaya devam ediyor. Bir laf vardır ya, babasının bile sevmediği kızını kimse sevmez diye, çok doğru gerçekten. Ama yapacak bir şey yok bizim şansımıza kötü babalar denk geldi.