Yogayı, örgüyü, okumayı ve yazmayı seviyorum ve bunlara zaman ayırıyorum. Alternatif bir gelecek planım da var aslında. Tıp için zorlamanın beni yıprattığını ve mutlu etmediğini fark edersem bunu da devreye sokarım. Teşekkür ederim

"Hayatta öncelikli hedefin mutlu ve hem zihnen hem bedenen iyi olman. Bu olduğunda diğer şeyler de zamanla olmaya başlayacak. Kendi değerinin farkına var," derdim sanırım.

Birazsa iyi yahu, geçer geçer. Genceciksiniz, Allah uzun sağlıklı musmutlu ömürler versin. Şimdiki mutsuzluğun kendine, ilerideki çok daha başka boyutta oluyor. İmrenmedim desem yalan olur Sahi kendimize üzülmeyi bile bıraktık artık, orta yaş sendromum geldi herhalde...

Bir uzmandan mı destek aldınız? Yoksa kendiniz video izleyerek mi ilerlrdiniz? Benim de böyle ruhumu rahatlatmak adına ihtiyacım var. Bol bol dua ediyorum şuan için.

Sanırım ben kendime mükemmel bir ben prototipi çizip ona uymak için kendimi zorlamak yerine kendimi olduğum gibi kabul edip seversem mutlu olurum.

Aklım olsaydı geçmişe dönsem konservatuar okurdum. Siz de kendinizi tıp diye şartlamayın. Başka alanlara da bakın. Bence dilden hazırlanmak en iyisi. Asla ama asla puanım şuraya da güzel yetiyor diye iibf yazmayın. İibf pişmanlıktır.

Çok teşekkür ederim öğretmenim

Ben sizin 19 yasinda oldugunuza sasirdim desem :) sizi daha buyuk saniyordum cunku yasinizdan daha olgun ve aklibasinda birisiniz. Ders calisma mevzusuna gelince muhtemelen sizin iyi olmaniz icin yapiyorlardir ama sonucunu basari olarak dusundukleri icin sizin duygusalliginizi hesaba katmiyorlardir. Size sinavinizda tum kalbimle basarilar diliyorum ben basarili olacaginiza inaniyorum. Lutfen modunuzu dusurmeyin ve modunuzu dusurecek dusuncelerden uzaklasmaya calisin.

Geçen sene ben sayısal bölüm çözmedim sözel ve EA da çözdüm ve oradaki sıralamam daha iyiydi. Öğretmenlik, iibf, birçok sözel bölüm, bazı mühendislik bölümleri geliyordu ancak istemediğim için yazmadım. Yine yazmam. Tıp için belki biraz şartlanmış gibiyim ancak o kadar çok istiyorum ki kendimi başka bir sahnede hayal edemiyorum. Çok bunaldığımda başka bölümler düşündüm ama hiç içime sinmedi.

Merhaba, ben de bu yıl 2. kez sınava gireceğim ve seni çok iyi anlıyorum. Bu yıl da olmayacak hissi bende de var. Sürekli seneye tekrar denersem ne olur, yazın tüm çevreme ne açıklayacağım, bu yıl mezuna kalırken birlikte karar alıp tekrar çalışmaya başladığımız arkadaşlarım vardı, şimdi onlar da gidince yalnız mı kalacağım vesaire bir sürü negatif düşünce aklımda dolanıyor ve kendimi ağlarken buluyorum. Bunun yanında dediğin gibi o bunu kazanmış, şu şunu kazanmış cümlelerini de hayal ediyorum. Ve çok saçma olduğunu bilsem de kendi yaşıtlarımla okuyamayacak olduğumu düşünmek bile şu an beni üzüyor. Sanki geride kalıyormuşum gibi hissediyorum. Üniversitede her yaştan insan olduğunu bildiğim halde bu böyle. Çünkü bu dönemde kaygılarımızla baş etmek, mantıklı olanı kabullenmek gerçekten zor. Bu söylediklerim umarım seni daha da kaygılandırmaz. Sadece yalnız olmadığını, böyle hisseden insanlar olduğunu göstermek istiyorum. Ve son olarak bahsettiğin sorunlar seni çok etkilemiş olmalı, bu yüzden de aslında kendini suçlayacağın hiçbir nokta yok. Bunlarla baş ederken elinden geleni de yapmışsın. Önemli olan bu. Benim geçen yılki sıralamam daha kolay çekilebilecek bir sıralama olmasına rağmen bu yıl düzgün çalışamadığım için muhtemelen çekemeyeceğim. Ve çalışmama sebebim ben olduğum için kendimi çok suçluyorum. Ama senin kendini suçlamaman gerek. Anlattıkların elinde olan şeyler değil. Bu yıl olmasa da seneye mutlaka başaracaksın. Umarım bir an önce daha iyi hissedersin. Sınavdan önce ya da sonra konuşmak istersen yazabilirsin. <3

Çok teşekkür ediyorum beni çok mutlu ettiniz umarım sizin de çok mutlu bir hayatınız olur

Hiç uzulme canim vardir bunda da bi hayir

Bazen ben de böyle davranmalarının sebebinin benim yanlış olmam değil kendilerini iyileştirmeye çalışmaları olduğunu düşünüyorum. Ama bazen de anlamaya çalışmak ve empati kurmaktan bıkıyorum ve anlaşılmak istiyorum WOMAN

Profesyonel destek alıyorum bir yıldan uzun süredir. Doktorum da sağ olsun çok ilgili bir insan ona çok şey borçluyum. Bayağı da iyileştim gerçekten aslında. Eski ben türev videosu izlemek şöyle dursun sınav türev deyince panik atak geçirirdi. Son bir aydır da kaygı yönetimi konusunda çok daha iyiyim. Her şey daha da iyi olacak biliyorum

Bilgiler için teşekkür ederim araştıracağım.

İstediğin bölümü tekrar kazanamasan da bu dünyanın sonu değil, istediğin kadar deneyebilirsin. Ayrıca senin değerini, kapasiteni bu sınav belirlemiycek. Sınav kaygilari için terapi yapan pedagoglar var, destek almayı düşünmez misin? Kaygın arttıkça çalışman etkileniyo, çalışman etkilendikce kaygın artiyo, kısır döngüye girmişsin. Bu konuda lütfen profesyonel destek al. Çok işe yarıyor.

Kötü. TYT sınavım iyi geçti ama o gün öğleden sonra gece boyu ve sınav sırasında çok hasta oldum. Başım, vücudum ve midem ağrıdı, karnıma kramplar girdi, kustum. Bu sınav günü de devam edince AYT sınavım çok kötü geçti.

Umarım alırız yeni hazırlık sürecinde elimden gelen desteği vermeye hazırım

Herkese merhaba. Nasıl başlayacağımı bilmiyorum o yüzden geldiği gibi yazacağım. Eğer karışıklıklar, daldan dala atlamalar olursa kusura bakmayın. Anlaşılmadığımı düşündüğüm için yalnız hissediyorum ve mutsuzum. İçimdeki ağırlığı bir türlü atamadım bu yüzden yazmak istedim. Bir kısmınızın zaten bildiği gibi 19 yaşındayım ve ikinci kez üniversite sınavına hazırlanıyorum. 3 yıldır depresyondayım ve anksiyete bozukluğum var. Hatta bir dönem panik bozuklukla da uğraştım. 3 yıl derken tanı konulan tarihten itibaren olan süre. Terapilere gidiyorum, ilaç kullanıyorum. Son 3 yılın yalnızca üç ayında antidepresan kullanmadım. Zor bir ailede büyüdüm. Geçen yıl mart ayında bir intihar girişimim oldu, yoğun bakımda kaldım. Buralara çok girmek istemiyorum eski bir konumda detayı var. Thread 'Boğuluyorum' Boğuluyorum Geçen sene üniversite sonucum ciddi anlamda berbattı. 300.000 sayısal sıralama yaptım. Garip değil. Pandemi döneminden itibaren giderek artan depresyon, anksiyete ve aile içi kaos yüzünden yarım yamalak bir 11. sınıf, hiçbir şey bilmediğim 12. sınıf ve ders çalışılmayan iki yıl yüzünden unutulan eski konular. Bu yıl harika çalışacağımı ve her şeyin süper olacağını düşünmüştüm ama olmadı. Çünkü ne anksiyete o kadar kolay geçiyormuş ne travmadan iyileşmek o kadar çabuk oluyormuş. Tabi geçen yıla göre çok iyi çalıştım ancak yeterli değil. Korkudan masaya oturamayışlarım, depresyon ve anksiyete yüzünden beni korkutan bir şey yapmam gerektiğinde gelen uykum ve saatlerce uyumam, gece kaygıyla uyanıp saatlerce uyuyamamam ve ağlamam, neredeyse her olay için "ben o gün ölmüş olsaydım şimdi nolurdu, daha mı iyi olurdu, hayatları daha mı kolay olurdu?" diye düşünmem... Sonuç olarak yeteri kadar çalışamadım, deneme netlerim istediğim gibi değil. Biliyorum bu yıl tıp kazanamayacağım. Yine de çalışıyorum son güne kadar da çalışacağım çünkü bu üniversite sınavından çok kendimle verdiğim bir sınav bu. Baskı altında da faaliyet gösterebilmem, kaygımı yönetebilmem lazım. Çok daha iyiyim geçen yıla göre, bu yılın başına göre hatta iki ay öncesine göre. Hal böyleyken benim canımı sıkan şey ebeveynlerimin tutumu. Babamın beni ders çalışmak dışında bir şeyler yaparken görünce sınavı hatırlatması, sürekli çok zeki olduğumu ama çalışmadığımı söylemeleri. Annem mesela bugün çok zeki olduğumu ama hiç çalışma azmimin olmadığını söyledi. Sanırım bu bardağı taşıran son damla oldu. Babamın beni asla anlamadığını biliyordum da annemin beni anladığını ve destekçim olduğunu sanıyordum. Zaten ben bu savaşı büyük oranda yalnız veriyorum ama böyle alenen tembellikle suçlanmak çok ağrıma gidiyor. Üstelik yaşadığım şeylerin sorumlusu büyük oranda onlarken. Şimdi sınavdan sonra da bir sürü çalışsaydın bak bilmem kim kazanmış lafları duyacağım ve ben buna hiç hazır değilim. Bu yüzden mutsuz ve yalnız hissediyorum. Biraz da sınav yaklaşıyor onun duygusallığı mı ne bilmiyorum ama durum bu. Biraz dibe doğru gitmeye başladığımı ve kendi başıma çıkamadığımı fark ettiğim için buraya yazdım. Okuyan herkese çok teşekkür ederim.

Anne babalarımız bizleri ne kadar sevseler de bazen mutlu olacağımız, hayatımızı garantiye alacağımız şeyin bizi mutsuz edeceğini asla görmüyorlar. Benim ailemde de vardı notlarım iyiyse iyi evlat kötüyse kötü evlat olurdum. Hangi mesleği yapacağıma tabii ki bu tıptan başkası asla olamazdı karar vermişlerdi. Ama ben kazanamadım mühendislik alanından bir mesleğim var okurken sürekli Lady Vega çalıştı çalıştı ama demek nasipsiz biraz dediler. Umursamamayı öğrenmelisin. Kötülüğünü istemiyorlar ama bazen yanlış yapıyorlar işte. Umursama. Kendi hayatına isteklerine odaklan. Herkes akademik olarak iyi olmak zorunda değil. Bir arkadaşım 3 sene barajı bile aşamadı çevremizdekiler kıza güldüler şuan çok iyi bir ticaret yapıyor kazancı hepimizden iyi. Demek ki akademik olarak zayıf ama iyi bir ticari zekası var. Benim notlarım hep iyiydi ama asla ticaret yapamam mesela demek ki o zeka bende yok. Kendini derslere bağlı tutma. Sen bir bireysin akademik hayat dışında da hayatın var. Tıp olmuyor mu canın sağ olsun nasibin başka bir meslekte demek ki. Hakkında hayırlısı böyle demek ki.

Tip kazanmayi sen mi istiyorsun, ailen mi?

Yapmazsan ayip

Ben istiyorum. Çocuk sayılacak yaşlarımdan beri çok ama çok istiyorum. Benim en büyük hayalim.

Merhaba yorumunuzu okudum ilgimi çekti. Gerçekten bilinçaltı temizliği ya da frekans yükseltme olumlu oluyor, işe yarıyor mu?

Çok teşekkür ederim

Öncelikle anksiyete için tedaviye başlamalısınız. Bende de ara sıra nüksediyor stresliyken. Bu hastalık kontrol altına alınabilen bir şey bu konunun üzerine eğilim lütfen. İkincisi doktorların haline bakarsanız tıp tıp diye tutturmayı bırakırsınız. Hayalinizmiş, anlıyorum ama tıp olmazsa hayatınız bitti demek değil bu. Ben hayalimdeki bölümü okudum da noldu şu an çalışmıyorum bile dedim konuyu okurken kendi kendime :) Hakkınızda hayırlısı olsun

Çok başarılı bir kız oldun yazdıklarından belli, ne kadar aklı başında düşüncelerin var. Kendine çok yüklenme, tip olmaz başka bir meslek olur. Sağlık alanı istiyorsan, hemşire olursun, eczacı olursun, dış hekimi olursun sanırım tip dan bir tik daha düşük onlar tam da emin değilim:) kendini üzme senin ruh sağlığın tip kazanmaktan daha önemli canım benim, senin gibi olsa keşke bütün yaşıtların şimdiden geleceğin için kaygı duyuyorsun aklı başındasın, ama üzme sıkma kendini daha rahat ol emin ol rahat olursan herşey senin için daha güzel olucak, sımsıkı sarılıyorum sana tüm kalbimle, hayatında çok başarılar umarım hedeflerine en kısa sürede ulaşırsın güzellik:)

Eski konunuzu da okudum, kendinizi o kadar güzel ifade etmişsiniz ki bir öğretmen olarak sizin çok zeki, akıllı ve ne istediğini bilen bir birey olduğunuzu hemen anladım, maalesef ailenin sana yüklediği misyon ve kodlar seni bu hale getirmiş, kendini rahat bırak, kimseyi dinleme, okulu da çok kafaya takma, sakince çalış ve sonucu bekle, depresyon ve anksiyete problemleri için de her zaman destek al, maalesef günümüzde bazı ailelerin çocuklarından beklentisi çok yüksek, bu beklentiler karşılanmayınca çocuklarını adeta boğuyorlar ama farkına bile varmıyorlar, herşey düzelir önemli olan sağlık, bu dediğim şeyi ileride daha iyi anlayacaksın, lütfen kendine iyi davran küçüğüm

Bende 19 yaşında olmanıza şaşırdım desem Biliyor musunuz genel olarak aileler böyle sanırım. Sanırım aile olmak böyle bir şey bana o kadar "normal" geldi ki yazdıklarınız. Ben 8 senedir evliyim benim babam hala zeki olduğumu ama tembel olduğumu söyler 15 yaşından beri çalışıp okuyan, şu an 2 çocuğa ailemin tek bir ferdini görmeden bakmama, onlar için en iyisini yapmaya çalışmama, her şeye yetişmeye çalışmama rağmen zeki ama tembel bir insanım. Üstelik her derse oturduğumda annemin "senin işin hava civa, sanki ders çalışıyorsun" babamın kütüphaneye gittiğimde "sen nerdesin hemen eve gel" diyip panik atağımı azdırmasına rağmen bana bunları söylüyorlar. Ben artık anladım ki onlar bana değil, aslında kendilerine, zamanında yaptıkları hatalara sesleniyorlar. Onları öyle seviyorum Geçiyor inan bana.. bir şeyleri anlamaya başlıyorsun ve artık üzerine alınmıyorsun. Hee huu diyip geçiyorsun

Recep Özer Akademi YouTube çok tavsiye ederim.

Peki senin zihnen ve bedenen mutlulugun, iyi olman neye bagli? Yani ne olursa mutlu hissedersin?

Ablacım bak. Aramızda epey yaş farkı var. Daha çok ama çok gençsin. Bir sinav için bu kadar kendini psikolojik hasta yapmaya degmez. Ebeveynlerin bir kenara koy. Sen ne istiyorsun? Bu çok önemli. Onların senin haline rağmen hala bu denli yorum yapmaları çok büyük hata. Sınava çalışmak seni mutsuz ediyor bu belli. O zaman çalışmayacaksin. Kim ne derse desin! Seni ne mutlu ediyor onu yapacaksin. Gerekirse gir bir yere çalış. Paranı kazan. Gör bakalım hayatta neler oluyormuş. İnsanlar ne için yaşıyormus bir gör. Kafanı bı dinle. Uzaklaş derslerden. Paranı kazanınca kendine guvenin gelir. Almak istediklerini alırsın. Gitmek istediğin yere gidersin. Mutlu olursan sınava çalışmak istersen de normal kafa ile çalışırsın. Ama bu şekilde olmaz. İstemiyorsan ailen seni zorlayamaz. Hayat sınavlardan ibaret değil. Sınavı kazanıp okumak da insanı mutlak mutluluk sahibi yapmıyor. mutlak mutluluk senin içinde. Kendine dönüp bak. Aynaya bak. Ben ne istiyorum de? Ben neden canımı kıymaya kadar gittim? Bunun temel sebebi neydi? Onu bul ve oraya yönel. Sen iyi isen dünya iyi. Sen mutlu isen dünya mutlu. Herkes kendinden mesul. Allah'ın ipine sarıl. O'na teslim ol. Bol dua et. Allah'ım beni bu girdaptan kurtar de. iyileşeceksin. Cevrendekiler sadece bir oyuncu olacak sen ise baş rolü alacaksın. Sakın kendini salma. Hayata tutun. Yeni insanlar taniyacaksin. Yeni yerler kesfedeceksin. Hayatın basit bir universite sınavı olmadığını anlayacaksın. Kendine güven. Boğulma. Sen güçlü birisin. Geleceğin aydınlık yüzüsün. Ailen ne derse desin sen bir bireysin. Önceliklerini degistir. Bir noktaya saplanma. Seni ezip geçen her şeye resti cek. İzin verme. Özünü bulunca anlayacaksın...

Ailenle ilgili birşey demek istemiyorum. Benzeri söylemler yüzünden yakınımı kaybettim ben bu sebeple çok girmek istemiyorum ama sana diyebileceklerim var. Bu hayatı sadece 1 kez yaşıyoruz, ilerde bunu anlaman, şu an yasadıklarına gülüp geçmen çok olası ama şu an bunu idrak edemiyorsun zira çok gençsin, sana tavsiyem önce sağlığına odaklanman. Tabi ki bir hedefin var ne güzel ama bu sene olmazsa seneye deneyebilirsin, nefes aldığın sürece şansın var. Baktın tıp olmuyor sevebileceğin başka bir bölüme de cabalayabilirsin. Ailenden uzak bir tercih yaparsın, iyi arkadaşlıklar kurup keyifli bir okul dönemi gecirebilirsin pekala, bu da bir seçenek. Tamamen daraltma seçeneklerini bence, bu da seni zorlar mental anlamda. Henüz yolun başındasın. Intihar senin icin seçenek olmamalı kesinlikle. Muhakkak kendine bir çıkis yolu bulursun. Bir dolu şansın var hayatını şekillendirmek için. Güzel, iyi şeylere odaklanmaya çalış.

Sinav in nasil gecdi güzellik :)

Merhaba, hikayelerimiz çok benziyor. 11. sınıfın yaz tatilinde benim de dedem kanser oldu. Kanseri yendi bu yıl yeniden kanser oldu daha da kötüleşti. Seni çok iyi anlayabiliyorum ve senin de beni anladığını biliyorum. Ben maalesef bu yıl AYT'de çok hastalandım ve sınavım çok kötü geçti. Bu da sıralamayı bayağı aşağı çekti. Yeniden hazırlanacağım. Umarım senin sınavın harika geçmiştir. Desteğin için çok teşekkür ederim

Çünkü balık burcu olmak

İlacı henüz bırakmadım hala kullanıyorum. Sınavla ilgili kaygım anksiyetemi muhakkak tetikliyor zaten benim anksiyetemin kendini gösterdiği ilk ve en büyük alan akademik başarı ve sınavlar oldu.

ben de elimden geldiğince destek vermeye çalışırım seve seve

Anne babalar çocukların ne hissetiğini çektiği sıkıntıyı %100 bilemezler zaten ki onların eskiden bu kadar stresli bir okul hayatları bile çoğunda yoktu. O yüzden kızamıyorum da basit geliyor belki de onlara. Benimkide hep baskı kurmuştu zamanında hadi sen yine zekiymişsin ben zekide değildim tembeldim zaten bi sal beni dimi yok Tamam hiç çalışmadan olmaz ama benim spora ilgim çok fazlaydı. Yabancı dile ilgi duyuyordum annemse '' şu ingilizceye verdiğin önemi matematiğe versen sınıf birincisi olmuştun'' derdi yooo olmazdım olamam çünkü ilgi dediğin şey öyle isteğince olmuyor. O yüzden onları çok takma kafana sen senin kafanı dağıtan hobin varsa onları da yap. Ve her zaman ikinci seçeneğin B planın olsun atıyorum tıpta tıp dersen bu sefer hayal kırıklığın seni inanılmaz yıpratıyor. Ben havacılık okudum hala giremiyorum o sektöre çok zor gerçekten artık zorlamamaya karar verdim belkide hayırlısı değildir başka ne yapabilirim diye düşünüyorum hoş yeteneğimde yokta :)) yinede tek bi mesleğe işe odaklanmanın artısı olduğu kadar eksileride çok. Ben mesela seyahat ederek dünyanın en mutlu insanı oluyorum o yolculuğa aşığım fotoğraf çekilmeyi çok seviyorum bunları arada yaptım mı uzun bi süre kendime getiriyor beni sizde sizi mutlu eden şeyleri yapın.

Evet bunun için çaba göstereceğim. Hatta senin "Ebeveyn olsan kendine ne söylerdin?" soruna verdiğim cevabı kendimi küçük bir kız olarak hayal edip ona söyleyecek. Söylerken de ona sarılıp başını okşayacağım

Olmaz mı? 2 senedir bu konuların içindeyim. Bakış açım o kadar değişti ki, öfke duyduğum kimse yok mesela, hepsini temizledim. Daha çok şey var da tek tek yazmayayım. En iyi versiyonuma doğru gidiyorum öyle söyleyeyim.

Çok teşekkür ederim Umarım başarılı olurum ki geçen seneye göre başarılı olacağım kesin bir şekilde modumu yüksek tutmaya çalışacağım.

İki aydır yoga yapıyorum, inanılmaz iyi geliyor. Keşke daha önce başlasaymışım. Yogayla birlikte meditasyon da ister istemez ucundan kıyısından hayatına giriyor. Bu sıralar böyle well being işlerine sardım. Umarım faydalı olur. İnancın ve desteğin için çok teşekkür ederim

sizi çok çok iyi anlıyorum, benzer ve daha yalnız, bol savaşli ve hiç destekli dönemden geçtim. yasananlardan sonra ailenizin ders almasını, önceliklerini daha iyi tayin edebilmesini dilerdim ama o işler öyle kolay olmuyor tabi. kaldı ki, siz bile belki bunu canınıza, terapilere rağmen çok sindirememissiniz. umarım her şey sizin için çok çok iyi olur. <3

Aferin sana akilli bidik

Sınavla ilgili kaygıların, kendine ya kazanamzsam diye kurduğun baskı anksiyeteni tetikliyo galiba. İlacı doktorla birlikte mi biraktin?

Sen çok değerli birisin, bak ben bunu öyle gelişi güzel söylemiyorum, gerçekten öylesin. Henüz 19 yaşındasın ve çoğu insandan daha olgun, daha aklı başında bir bireysin. Seni ilk tanıdığımda daha büyük olduğunu düşünmüştüm hatta, fikirlerin, yorumların çok yerinde gerçekten. Hayatta çoğu şey istediğimiz gibi gitmeyebilir, bazen hiç kimseden destek görmeyiz. Bak ben 24 yaşındayım, küçük bir köyde büyüdüm, babam beni okutmadı, neler neler yaptım. Bizim orda kızları okutmazlardı, ama ben hiç bir zaman umudumu yitirmedim, hala universite hayallerim vardır Benim öz teyzem bana şey demişti 'senin bi eğitimin yok, liseye bile gitmemişsin, yapamazsın, okuyamazsın, kazanamazsın' ama benim umudumu kırdı mı hayır. Sen doktor olmak istiyorsun ve ben bunun olacağına tüm kalbimle inanıyorum, sanıyorum ki sınavın stresinden dolayı böyle hissediyorsun şu an. Ama geçecek, çok başarılı bir doktor olduğunda buraya gelip bu yazdıklarını okuyacak ve kendinle gurur duyacaksın hem bugünün hem de yarının AnnE'iyle Burada en yakın hissettiğim insanlardan biri sensin, kendim için istediğim şeylerin aynısını senin için de istiyorum. Dualarımdasın, sana inanıyorum ve seni çok seviyorum bebeğim

Sen çok akıllı kendini geliştirmiş zeki bir kızsın. Bu sınavlar insanların başarısını ölçmek için değil kesinlikle, ben bunu bilir bunu söylerim onca yıllık birikim o kadar saatte sınanmaz. Bu senin başarısız olduğunu da göstermez Hepimiz geçtik bu yollardan emin ol, babaö da bana neler söylerdi. Hiçbirini takmadım kafama. zamanı gelince de istediğim çok da mutlu olduğum bölümü bitirdim. Onların baskısıyla bir seyler yapıp başka bölümü okusaymışım da mutsuz olur muşum. İyi ki yapmamışım. Ebeveyn oldukları her şeyi mükemmel bildikleri yaptıkları anlamına gelmiyor. Lütfen canını sıkma, çok az kaldı motivasyonunu düşürme Biz hepimiz sana güveniyoruz Bitir de gel, doğuracağım az kaldı geyik topiğine sabahlamaya lazımsın bana

Şimdi şöyle, burada sorun sınav değil. Kazansan bile hayatta baska stres yapacak şeyler de çıkacak. Hatta katlanarak artacak. Okuldaki sinavlar, sonra iş, insanlar iliskiler hepsi anksiyetini tetikleyecek şeyler. Olaylarla ve insanlarla bas etmeyi öğrenmen, annen baban bile olsa hayatına bu kadar sızmalarına, seni şekillendirmelerine izin vermemelisin. Baban ders mi calış diyor, çalışıyorum ama elimden bu kadar geliyor, ders dışına bir seyler de yapmam lazım, kendimi kötü hissediyorum diyebilirsin. Annen eger babanin gölgesinde bir insansa cok destek bekleme, beklentiye girme:) Kafanda kendini başarısız diye kodlarsan, ilerde ne yaparsan yap asla kendine yaranamazsin, başkalarına degil kendine begendiremiyorsun yaptıklarını bir noktadan sonra. Bu noktaya gelme. Yalnızlık guzeldir nutukları atmayacagim bile, yalnizlik guzel degil. İnsan insana muhtac, biriyle konustugunda dertlestiginde o dunyanin en buyuk dertleri bile ne kadar küçülüyor, hepimiz o sebeple burada degil miyiz zaten? Hayatta hep bi b planin olsun, o olmazsa hayatim biter, bu olmazsa yaşayamam kafasina girmemelisin. Olaylar akıyor, insanlar gidiyor, geriye sen kaliyorsun. X, y olayi, annen, baban degil bu hayati yaşayacak olan sensin. Herkes gittiğinde kendinle yalniz kaliyorsun. Kendinden vazgeçme.

Çok teşekkür ederim bunları okumak ciddi manada iyi geldi çünkü çok daralmıştım Hep diyorum ya o gemi bir gün gelecek diye. Bu sene olmazsa seneye bir daha çalışırım. Bu sene hem ders anlamında hem kaygı yönetimi ve kişisel gelişim anlamında edindiğim kazanımlar en iyi yardımcım olur. Önemli olan hayalimi gerçekleştirmem. Başka biri tembellik bahane falan dese umrumda olmaz da annem ve babam tüm bu süreci benimle birlikte yaşamışken, üstelik ikisi de rehber öğretmenken olaya böyle bakmaları beni çok üzdü. İki hafta kaldı ondan sonra bu sınavı kazansam da kazanamasam da 1 - 1.5 ay özgürüm. Geyiğin dibine vururuz

O zaman oyle yap kendini nasil, nerede mutlu huzurlu hissedeceksen ve gelecekte ne yaparken mutlu olacaksan oyle yap

Ay bebitom konunu yeni gördüm ya. Sınav yaklaştıkça kaygı düzeyinin yükselmesi çok normal. Sen elinden geleni yaptın. Bu yıl olursa ne güzel, olmazsa da canın sağ olsun, seneye tekrar girersin. Güzel bir hedefin var ve yapabilirsin. Sen şimdi onlar ne yapar, ne düşünür falan fıstık bunları düşünme. Onlar senin ebeveynin seni düşünmek zorunda olanlar onlar. Önce bu kafadan çık yük mü olurum vs diye. Sen kişisel hedeflerine odaklan. Hassas kalpli, ince düşünceli olmak dert işte. Allah yürek ferahlığı, zihin açıklığı, attığını tutturma kabiliyeti, bildiğin yerlerden soru gelmesi şansı ve doğru seçeneği seçme feraseti versin.

Ben de seni ay şeyi unuttum kaydırma yapmama konsantrasyonu da versin Rabbim. Sınavlarda en korktuğum bu

Basarisizligin tek nedeni kaygi ve korkudur. Bu ikisini hayatinizdan cikarip atin. Biz sizi tanimayanlar olarak basarili olacaginiza inaniyorsak basarili olmamaniz icin hic bir sebebiniz yok. Sizi asagi ceken bir dusunce akliniza geldiginde sizi iyi hissettirecek ve motivasyonunuzu yukseltecek bir dusunce ile o olumsuz dusunceyi yok edin. Bunu yasam sekli haline getirin.

Uzun yıllar anksiyete tedavisi görmüş biri olarak seni çok iyi anlıyorum. Daha hayatın çok başındasın gelecek kaygıların var, hatta belki de varoluşsal sancılar çekiyorsun. Ama inan her şey yoluna girecek. Her şey insanlar için, başarı da başarısızlık da hayatın içinde. Sen elinden geleni yap, gerisini akışına bırak. İstediğin puanı almazsan ister seneye dene, istersen aklına yatan başka bir bölüm yaz, daha çok gençsin vaktin bol. Aileni de bu dönemde çok fazla dinleme derim, bazı ebeveynler sınav döneminde çocuklarından daha stresli oluyor çünkü.

sevgili Merida, umarım mesajımı görürsün :) senden bir yaş küçüğüm, Izmir'in en iyi 3 lisesine giren bir okuldan bu sene mezun oldum. obsesif kompülsif bozukluk yüzünden 11. sınıfta hiç ders çalışamadım ve durumumu ailem dışında kimseyle paylaşamadım, benim için ölüm gibi bir seneydi. seni çok iyi anlayabiliyorum. ben de sağlık alanında diş hekimliği veya eczacılık istiyordum ama sınav stresim galiba benim önüme geçti. 11. sınıfta babaannemin de kanser olması ve bizimle hastalığı ve ameliyatı sürecinde bizde kaldığı ve aynı sene deprem yaşayan birisi olduğum için tamamiyle anlayamasam da hedefi olup çalışamamanın nasıl olduğunu çok iyi biliyorum. yalnız değilsin, lütfen bu sene olmasa dahi -yani temennim bu sene olması yönünde- seneye iyi sonuçlarını -inşallah istediğin tıp fakültesini kazandığını- bizlerle paylaşırsın. umarım sorunların bir an önce geçer, sevgiler.

Sen bir ebeveyn olsan kendine ne derdin? Nasil motive ederdin?

Hiçbir şey de senin hem fiziki hem ruh sağlığından önemli değil bunu unutma. Gerekirse tedavi olduğun doktorundan tekrar yardım iste.

Anne babaya olan öfkenizi, EFT sistemiyle muhakkak beyninizden serbest bırakmalısınız. Artık sosyal medyada herkes öğretiyor çok da kolay bir yöntem. Bu arada Yaşınıza çok özendim. Resmen bir baharsınız şu anda. Vee Sizden değerli kimse yok. Ben bir mucizeyim deyin tekrar tekrar ki, frekansınız yükselsin. Frekansınız yükselirse hep güzel olaylar önünüze çıkar. Sevgiler

Şu an gözlerim dolu kalbim pamuk çok ama çok iyi hissettirdi bu mesaj. İçim sıcacık oldu ben de seni çok ama çok seviyorum. Üniversite de dahil tüm hayallerin gerçek olsun ve hep çok mutlu ol desteğin, inancın ve sevgin için çok teşekkür ederim benim için çok kıymetli. Kuşlar konsun yoluna

Evde üniversite mezunu ev hanımı olursun bu bölümü okursan. bir Not: ben

Son zamanlarda aslında kaygıyı yaratan şeyin benim olay ve durumlara getirdiğim yorum olduğunu fark ettim. Kaygıyı da korkuyu da yaratan benim. Bunu kendime hatırlatıp bakış açımı değiştirmeye çalışıyorum.

Tesekur ederim güzelim :)

Hayatta hiçbir şey bizlerden kendi benliğimizden kıymetli değil Bunlar geçici dönemler.. Dibi görmek zirveye çıkmanın öncüsü oluyor genelde. Hep bu şekilde oldu benim hayatımda. Bu dönemler geçecek, ama sizin de kendiniz için olumlu düşünmeye çalışıp hayat için çabalamanız gerek. Kendinize yüklenmeden ve en önemlisi kendi mutluluğunuzu önde tutarak...

Şu an benim de gözlerim doldu canım benim. Inşallah hepimiz hedeflerimize ve hayallerimize kavuşuruz. Hayatta hep mutlu ol, senin de her bir kelimen benim için çok kıymetli canım benimmutluluk peşini bırakmasın hiç bir zaman, asıl ben teşekkür ederim

Gerçekten sınavla ilgili duygu ve düşüncelerim bunun birebir aynısı. Ben yazmışım gibi hissettim. Bu konuya yazdığın için çok ama çok teşekkür ederim çünkü şu an aynı yolda olduğumuz birinin düşünceleri ve desteği o kadar kıymetli ki umarım başarılı ölürüz fakat olmazsa seneye de tekrar beraber hazırlanabiliriz

Rica ederim faydalı olmasına çok sevindim. Umarım başarırız, açıkçası eğitim hayatımda ilk defa tökezliyorum ve toparlaması kolay olacak gibi de durmuyor. Belki kendi oluşturduğum sınırlar yüzünden belki çevre baskısı yüzündendir bilmiyorum ama kendime başka bir yol da çizemiyorum. Bu yılın başlarında 3. kez hazırlanan biriyle tanışmıştım ve biraz saçma gelmişti. Hayat işte şimdi ben de düşünüyorum. :) Umarım bunları düşünmemize gerek kalmaz ama birlikte hazırlanma fikri çok güzel. Şimdiden başarılar diliyorum

Ben pandemi döneminde videolar ve instagram canlı yayınlarla başladım. Sonra kitaplar sonra eğitimlere katılmaya başladım. Çok geniş bir yelpaze.

Anksiyete için yıllardır tedavi alıyor ve bu konuda elimden geleni yapıyorum, teşekkürler.

Bu arada yogun baski altinda stresin hortlamasini anliyorum, kendini mutsuz ve belki yetersiz hissetmeni de. Soylemek istedigim, muhtemelen bunlar gercek duygularin degil; disa vurumun. Sakinligini ve en onemlisi pozitifligini koru, derslerine, gelecegine odaklan hem sen de belki istanbul'u kazanirsin, otrera'yla seni sabah "allah zihin acikligi versin" diye okula yollarim

3. sene kalınca olacağının garantisi yok işte sınav sistemi değişir başka birşey olur vs ben bütün hayatı bir sınava bağlamayı doğru bulmuyorum ama tabi sizin kendi tercihiniz saygı duyarım. umutsuz olmak istemezdim ama bu yollardan geçtim ve 3 yılı bir sınava heba etmenin bir faydasını görmedim ucu yine aynı yere çıktı o yüzden olumlu bir deneyimim olmadı malesef inşallah sizin olur. herkes pişman olacak değil ama ben şahsen oldum

Bunu hep derler ama ben de diyeceğim bu hayatta hepsinden önce senin fiziksel ve ruhsal sağlığındır önemli olan. Tekrar tekrar denersin ve o çok istediğin bölümü kazanırsın ama bu yolda seni ailenin bile düşürmesine asla izin verme. İyi hissetmeni canı gönülden dilerim

Benim sınav stresim maalesef yıllardır geçmediği için ben de istediğim sonucu alamadım. Umarım seneye ikimiz de iyi sonuçlar alırız, ben de senin iyi dileklerin için çok teşekkür ederim. Bu hikayemi paylaşmayı aslında boynumun borcu olarak gördüm ve senin hikayeni okuyunca yalnız olmadığımı ve senin de yalnız olmadığını anladım. Dilerim ki bunca zorluktan sonra yüzümüz gülsün ikimizin de

Anlıyorum, teşekkür ederim. Umarım herkesin çabaları aydınlık yollara çıkar.

Evet gerçekten bunları aşmak sandığım kadar kolay olmuyormuş. Geçen yıl bu zamanlar tamamen iyileştim sanıyordum oysa daha yolun çok başındaymışım. Çok teşekkür ederim empatiniz ve iyi dilekleriniz için accessdenied

Yazdiklarini okuyunca bile seni çok sevdim eminim çok değerli bir insansın. Elinden geleni yap sonucu cok dusunme sınava gir cık bakalim puan ne gelecek. O zaman karar verirsin. Kazanabilirsin sonuçta, ailenin maddi durumu karsilarsa ozel okul deneyebilirsin. Kazanamadigini varsayalım gelen bir bolumü yaz. Soyleki ben çok istedigim bir bolumü kazandım okudum meslegimi de seviyorum ama yas ilerledikce mutlu olmanin daha onemli oldugunu kavriyor insan. Mesela senon yastayken aklimin ucundan gecmezdi ama suan ziraat muhendisligi okumak ostiyorum beni mutlu edecegini dusunuyorum. Hedef degişikligine gidebilirsin. Sayisız meslek var bolum var. Sevecegin baska bir bolum illaki bulabilirsin. Git o bolume hem gez hem oku. Kafani dagit bu dunyaya birkez geliyoruz bu kadar kendimizi zincirlememeliyiz bazi seylere. Ne bileyim belki ciçekçi acsan yine mutlu olacaksın. Psikologa gitmeye devam et hatta anne baban da gelse de hatalarini anlayip senden ozur dileseler bir nebze olsun rahatlardın. Bu arada kalemin guclu geldi bana yazar da olabilirsin pekala bir kotap yazabilirsin ya da tiyatro oyunu neden olmasinki

Evet gerçekten bunları aşmak sandığım kadar kolay olmuyormuş

Evet aslında olan şey yalnızca 10 gün sonra bir sınava girecek olmam. Geriye kalan her şey sadece benim yorumum. Yer yer küçümsüyor yer yer felaketleştiriyorum. Bunun daha çok farkında olmaya çalışacağım İstanbul'a gelirsem Deniz'le yaramazlık yaparım ama ben

Çok teşekkür ederim özellikle son cümle beni gülümsetti seni sevdiğimi biliyorsun