hakkınızda hayırlısı olsun N

Esiniz soyledikleri ile akli basinda birine benziyor ve gercekten pisman olmusa benziyor. Cocugun vermis oldugu stresi bilenler daha iyi anlar halinizden. benim de bebegim var. dis cikarma surecinde cok zorlandik. Cocuga benden baska bakabilecek hickimse yok. Inanin banyo yapmak bile lux hale geldi benim icin. Dolayisiyla insan normalde yapmis oldugu en basit seyleri bile yapamaz hale gelmesinden mutevellit anormal bir stres yasayabiliyor. hatta bazen cinnet gecirmekten bile korkuyorum. Esiniz de siz de oldukca kotu bir noktaya gelmissiniz. Aranizda anlasma yapip, cocuklarla biraz siz tek basiniza, biraz da o tek basina ilgilenmeli. O ilgilenirken siz kendinize vakit ayirin, siz cocuklarla iken o kendine vakit ayirsin. Bunu belli zamanlara baglayin. Normal isyerimizdeki shift gibi. Boylece hem birbirnizi biraz ozlersiniz hem de sadece kendinize vakit ayirip daha saglikli dusunmeye baslarsiniz. Saniyorum yiprandiginiz icin siz de esinizin ustune fazla gitmeye basladiniz, sizin de kafa dinlemeye cok ihtiyaci var onun da. Terapist zaten cok iyi bir karar. ise yarayacagini da dusunuyorum. Evliliginizi en kisa zamanda kurtarmanizi ve eski huzurlu mutlu gunlerinize kavusmanizi dilerim. MightyPineapple La Chica

Kimsemiz yok demişsiniz ama anneniz varmış. Çok mu uzak size? Eşinizin maaşıyla geçinemez misiniz? En azından ikizler okul yaşına gelene kadar çalışmaya ara verseniz.

bakalım bize ne diycek, aslında olayın sıcağı sıcağına gitmeyi çok istemiştim duygularımı daha iyi ifade edebilmek için ama yurtdışındaydı doktor.. saat 4 de randevu var dua edin bana.. eşimle işe sabah birlikte geldik arabayla ben onu bi yerde bırakıp devam ettim, sürekli nolur unutalım kapatalım çok üzülüyorum kendimi affetttiricem gibi şeyler söyledi, dedim tamam işte ben de evden gitmedim boşanmadım, hala evdeyim daha ne istiyorsun, sen de bana zaman tanı öyle hooopp diye unutamam, duygu -durum halim normale dönmedi henüz, zamanal senin çabalarınla dönücek üzerime gelme dedim, eskisi gibi ona sarılmamı ilgi alaka istiyor ben uzak durunca çok zoruna gidiyormuş, neyse tamam zamanla geçsin ama lütfen bi daha bu konuyu açmayalım ağlayasım geliyor çok moralim bozuk günlerdir sürekli bunu düşünüyorum diyo.. ALLAHIM yardım et

anlamadım yazdıklarınızı. btün yük bende zaten yazdıklarımı okumadınız sanırım.. ben eşime eşim, her anlamda eşim, bunca yüke rağmen her zaman bakımlı biri oldum, eşime hala ilk günki gibi sarılıp öperim kastettiğiniz buysa, çocukların yükü derken kaç çocuğunuz var acaba merak ettim, neyse ters yorumlara şuan cevap vermiycem, bu ruh halimde hiç buna uygun değilim..

vurdu evet N

direk atıyorum katlamıyorum

Evet kesinlikle doğru demiş eşiniz ben bu çocuk yüzünden bile ayrı yatanlara karşıyım tamam hastalık olur vs ama başka türlü yatağa ayrı ve küs girilmez biz kavgalıyken bile eşim sarılır ne olursa olsun eşiniz salonda yatmasın tabiki

o zaman harika! bence kesin ve kesin üstesinden geleceksiniz! çok inandım ben biz de, sizinki kadar olmasa da, böyle zor bir dönemden geçmiştik, ailemiz dışından kaynaklanan bir sebepten hem de, 1,5 sene kadar sürmüştü aramızdaki "tutku" sayesinde normale dönebilmiştik sanırım o tutku sizde de var

çok teşekkür ederim gerçekten şuan yazdıklarınıza gözlerim doldu, zaten şöyle bir şey oldu. olanlar oldu özür diledi sarıldı ellerim kırılsaydı dedi vs. sonra geldi yanıma dediki, ne yapmamı istersin, gideyimmi evden boşanalım mı, ben bu aileyi kurtaramadım lanet olsun bana, bunu yapmamalıydım buna hakkım yoktu ama gözüm döndü birden, dedimki ben artık kocasından şiddet gören bir kadın olarak yaşamanın ağırlığıyla nasıl yaşıycam bu kadar yükümüz varken bi de bunu yükledin bana. çok haklısın bu yükle yaşaman çok zor, eğer istersen bi süre eve gelmeyeyim, sen ne istiyorsan onu yapıcam, al bütün varım yoğum senin olsun, gitme diyorsan da söz kendimi affettiricem ne istersen yapıcam yorgunmusun daha çok yardım edicem dedi, ben de o an şoktaydım, hiçbirşey diyemedim, konuşmak istemiyorum şuanda dedim, şuanda sevdiğim adamın şiddetine maruz kalmış olmanın duygusal vehameti içindeyim, sonra bir karar vericem dedim.. sarıldı bana, ağladı, gitmemi istemiyorsun değil mi dedi, istemiyordum gerçekten, git diyemedim, dilim bağlandı, çok seviyordum çünkü, canım benim buna rağmen bile git diyemiyorsun, ben nasıl sana bunu yaptım dedi, sarıldı ağladı.. o an aklıma tek bişey geldi, terapiye gidelim dedim, gözlerinin içi güldü, tamam dedi hemen gidelim. yani aslında benim onun gitmesini istemememi istiyordu, katlanmam için değil beni sevdiği kaybetmek istemediği için, herşeyin düzeleceğine inanmamı istememi istedi aslında.

aile terapıstıne giderek en iyisini yapmıssınız.. Kopruden once son cıkısı dogru yerde donmussunuz... Herseyın duzelmesı ve gonlunuzce olması dıleklerımle.. . push ; N

Olur mu öyle şey. Çocukları tek başımıza yapmadık ki bütün yüklerini alalım. Kadın çalışsın, kadın evin işini yapsın, kadın çocukların bütün yükünü alsın, kadın kocasına iyi bir eş olsun. Robotsa tabi kadın hepsi hallolur.

eşimin ailesi uzakta, benim ailem de öyle, isteseler de bakamazlar zaten yaşlılar.. eşimin maaşıyla geçinemeyiz, borcumuz var, kaldıki 3 çocuğa bakmak da çok zor, bi dönem denedim, olmadı, hepsi de ufak, evde olmayınca kreşe verdim.. N

aile terapistine gitmedim hiç ama son şans olarak deneyebilir siniz belki evliliğiniz kurtulur denemekte fayda var.. belli ki eşini cok seviyosun denemekten zarar gelmez. N

Sevgilikonu sahibi madem affetmeye karar verdiniz sadece terapist ile değil bence size de iş düşüyor Öncelikle bana göre bu durumu kendi içinizde normalleştirmeyin ve cocuklarınızın yaşaattığı yorgunluğu şiddete bahane olarak görmeyin Karşınızdaki insana bu hareketinin normal olduğu algısıyla yaklaşırsanız o da öyle hareket eder Buradaki yorumlar fazla iyimser, pollyannacı nerdeyse siddeti hoş görecek derecede Siz her şekilde daha dikkatli olun ve terapiyi sıkı takip etmesini sağlamalısınız İnşallah bir daha böyle bir şeye çocuklarınız sahit olmaz

teşekkür ederim çok sağolun elimden geleni yapıyorum yapıcam da zaten..

iyi bir psikstristin size faydasi olacaktir zaten evlilik terapistine gitmeniz cok iyi esin psikatristi yonlendirilirse faydasi olacaktir verdigi ilaclarin faydasi olur ben yakinlarimdan biliyorum.

Sizin durumunuzda terapistin faydalı olacağından eminim. İki sene içinde üç çocuk ve yardımsız bir hayat. Bu hale gelmeniz kadar normal bir şey yok. Benimde iki küçük çocuğum var ama şanslıyım ki annem bakıyor. İhtiyacımız olduğunda karı koca baş başa bir şeyler yapabiliyoruz. Yada ben kendime eşim kendine özel vakit ayırabiliyor. Terapist sizi yönlendirecektir zaten. Her şeyin ucu paraya bakıyor biliyorum. Bütçenizi siz daha iyi bilirsiniz tabi ki. Ufak tefek önerilerim var belki de uyguladığınız şeylerdir. Ama değilse aklınızda bulunsun. Gücünüzün yettiği kadar uygularsanız biraz iyi gelebilir. Öncelikle evinize temizlikçi almıyorsanız bununla başlayın muhakkak bir yardımcı alın biraz üzerinizden yük kalksın. Mükemmel ev mükemmel eş mükemmel kadın ve mükemmel anne olmaya kalkmayın. Eşinizin de böyle olmasını beklemeyin. Ev dağınıksa bırakın dağınık kalsın her sabah yatak toplayacam diye kasmayın. Eğer bir kurutma makineniz yoksa almaya çalışın ve ütü yapmak yerine kurutup güzelce katlayarak idare edin. Zaman buldukça buzluğa atılabilecek pratik yemeklerden yapıp atın. Yemek yapma zamanından tasarruf edin. Çocuklarınızı muhakkak erken yatmaya alıştırın hepsi en geç 20:30 da uykuya dalmış olsun ki en azından karı koca birbirinize zamanınız kalsın. Haftalık plan yapın bir çizerge hazırlayın mesela. Her günün yemeği alışverişi vs yazsın. Her ikinizde haftada bir gün eve bir saat geç gelin. ( 1 saat üç çocuk idare edilir artık ) Çocuklarınıza uyguladığınız kuralların bazıları hayatınızı çok zorlaştırıyorsa biraz esnetmeyi deneyin. Ayda bir kere bile olsa çocuklarınızı bırakıp birbirinizle bişeyler yapabileceğiniz bir ortam yaratın. Etrafınızdan yardım istemekten çekinmeyin. İkizlerin okul arkadaşlarının aileleriyle tanışmaya çalışın çocuklu diğer ailelerle zaman geçirebilirsiniz. Büyük kızım 5,5 yaşında 3 yaşından beri sınıf arkadaşı olan üç arkadaşı var anne ve babalarıyla görüştüğümüz. İnanın en çok yardımı veli arkadaşlarımdan aldım. İşim çıksa bişey olsa okuldan alma bakma hafta sonu görüşme konusunda çok destek oluyoruz birbirimize. Bide bu dönemin geçici olduğunu unutmayın. Umarım terapi ikinize de iyi gelir ve bu sıkışık dönemleri bir an önce atlatırsınız.

teşekkür ederim çok sağolun.. N

sebebini yukarda yazmıştım, planlı olmadı hamilelik sürpriz oldu, plansız yani.. ben her görüşe açığım, en son yolu da deneyeceğim elbette, en azından çocuklarım için. ben hem paylaşıp rahatlamak hem de sizlerden fikir almak için açtım konuyu, belki benim de hatalarım vardır, her görüşe açığım yani.. X xDerinMavix

Gitti Dr a ilacı var sabah içiyorum diyor ama pek düzenli aldığını sanmıyorum Bu ara iyiyiz bir dönem canavara dönmustu N

bir evin içinde aşta pişer taşta, iyi günde kötü günde diye evleniyoruz, iyi olduğu zaman herşey güzel kötü olunca boşanıcam olmaz, herkes aynı ruh halinde olmayabilir iş yerinde sıkıntısı olabilir, sizinde aynı şekilde 3 çocuk kolay değil ama bunlar geçince ve çocuklar büyüdüğünde bunlar anı olarak kalıcak hafızanızda. boşanmak çözümmü asla heleki 3 çocukla bir kötü gidip bir iyi gelmez asla

yarın terapi günü, umudum var. dün akşam yine konuşuyoruz eşimle : dedim sürekli o anlar aklıma geliyor, çok üzgünüm gerçekten çok düşündüm hala düşünüyorum dedi. dedim ne düşünüyorsun, senin beni ne kadar sevdiğini benimse nasıl bunu yaptığımı, ilk kez kafama dank etti, keşke bundan önceki kavgalarımızda, sen evi terkettiğin zamanlarda hep senden önce davranıp çekip bi kaç gün otelde kalsaymışım, ikimiz de kafa dinleseymişiz, yatışınca dönseymişim evimize de bu sorunları yaşamasaymışız dedi. dedim ki keşke öyle yapsaydın da beni bunlarla yaşamaya mecbur etmeseydin, unutmak çok zor olucak unutacak mıyım bilmiyorum bile dedim, dedi dünyayı yıkmam gerekse de sana unutturacağım, dedim sana hiç güvenmiyorum, sevgi sözcüklerin sevgi gösterilerin bana hiç inandırıcı gelmiyor bugün böyle yarın yine aynı olucaksın belki, görüceksin zamanla buna inandırıcam senin tekrar bana güvenmeni sağlıycam dedi.. terapiste gitmeye de hevesli, çok pişman olmuş ve bir an önce çözüm bulmak istiyor dün kızım : babacım sakın anneme bi daha vurma yoksa çok ağlar tamammı dedi, ikimiz de mahvolduk, eşim ağlamaklı oldu, kızıma nasıl bunu yaşattım ben diye, şimdi ufaklar ALLAHtan unutmaları kolay olur inşallah ama birinin yanında söylerse ne olur hiç bilemiyorum (((

çok teşekkür ederim, gerçekten umuda çok ihtiyacım var H

Çok iyi düşünüyorsun canım... Ben de öyleyimdir kitap delisi.. Bebişim olduktan sonra baya bir ihmal ettim.. Evlenmeden önce de çok okurdum hatta eşime de hediye etmiştim bir kaç kitap onun da okumasını sağladım... Beğendiğim kitaplardan biri de "Aşkın Ev Hali" idi.. O kadar narince anlatılmış ki her şey.. Sessizlik, huzur sana en iyi gelecek şeydir.. Kitap da ruhunu besler.. Eminim ben sen de bu kararlılık, sevgi; eşinde de bu azim ve çaba oldukça düzelmeyecek hiçbir şey yok yuvanızda.. S

amin cok gecmis olsun anlayisiniz icin tesekkurler N

nazar boncuğu konduralım ben, aşk varsa, tutku varsa, o heyecan devam ediyorsa, her türlü zorluğun atlatılabileceğini düşünenlerdenim umarın en kısa sürede hayırlısıyla atlatırsınız

teşekkür ederim çok sağolun, beni anlamaya çalışan birilerinin olduğunu görmek bana iyi geliyor çünkü gerçekten hiç kimsem yok, duvarlarla konuşuyorum, böyle bir şey kimseye de anlatılmıyor ki..

sabahleyin öğlen buluşup yemek yiyelim dedi, dedim ben buna hazır değilim, istemiyorum.. şiddet uygulayıp 3 gün sonra yemeğe mi götüreceksin dedim, o şiddet kelimesini nolur kullanma çok üzülüyorum dedi.. seni affetmesem daha mı iyi olurdu acaba düşünmeden edemiyorum dedim akşam, affedince tekrar yapıcaksın belki de dedim. hayır asla yapmıycam söz veriyorum sana, başka yöntemler deneriz o zaman da söz veriyorum dedi.. terapiye gideceğizya belki doktor ilaç verir dedi.. yani herşeyin farkında, ikide bir gelip gözleri dolup sarılıyor bana, çok üzgünüm diyor.. çocuklarım babaları için deliriyorlar, akşam 7 de gelir çocuklar uyuyana kadar onlarla oyun oynar, ben nasıl koparayım bu babayı çocuklarımdan. bu kadar kolay olmamalı bir aileyi yıkmak.. terapiye iki gün kaldı, bakalım doktor ne diycek cikom

Ben sizde atlatacak o enerjiyi gördüm sadece 3 küçük çocuğun verdiği yorgunlukla karşılıklı sinirleriniz yıpranmış ki bu da asilmayacak birsey degil arada yeter ki sevgi saygı olsun

Ben çok üzülüyorum kadınlarımızdaki bu tavra. Cümleler illa ki "Şiddete karşıyım" diye başlayıp hep bir ama ile devam ediyor: "Çok üstüne gitmişsiniz", "Adam bunalmış", "Sen de bağırmasaydın canım", "2 senede üç çocuk yapmasaydın canım", "Bir kereden bir şey olmaz canım". Kabadayı filminde Devran karakteri Karaca'ya çok aşıktı; ama duvardan duvara da vuruyordu Karaca'yı. Bakın benim babam çok kötü bir insandır. Çok yalan söyler, annemi defaatle aldattı, bir sürü kötü alışkanlığı var. Yalnız tek bir kere bile bir şiddet eylemini görmedim anneme karşı. Şiddetin hafifi-ağırı olmaz. O hafif şiddet asla orada kalmaz. Eşinizi bu kadar büyütmeyin gözünüzde; içindeki magandayı görmüşsünüz ne yazık ki.

Benimkide kızımı eğitme tutkusuyla başladı zaten :) aranızda sevgi, aile bağlılığı ve 3 çocuk gibi bir ortak payda var. 3 çocuğa rağmen saldım çayıra modunda olmamak güzel. Yalnız dikkat etmeniz gereken onlar için verici olurken kendinizi tüketmemeniz. Yaptığınız şeyler zevk vermese zaten uğraşmazsınız fakat kendinize, birbirinize de zaman ayırın. Anne ve baba olurken, iki eş, birbirine aşık iki insan ve de birer birey olduğunuzu unutmayın. Kendi ihtiyaçlarınızı da uygun şekillerde gerçekleştirmeye zaman ayırın. Umarım en kısa sürede, terapist ile sonuç alırsınız. L

çok karamsar yazmışsınız, boşanmak isteyen boşanır, kaldıki eşim istese bunu dakika durmaz zaten öyle bir adam, o kadar ince düşünceli bir adam eşim, ben zaten o kadar ince bir adamın bunu yapması yüzünden terapiye gidiyorumya, bu bir problem demekki ya da bir hastalık ve tedavi edilmesi gerekiyor..

çok teşekkürler çok sağolun

normalde işin içinde şiddet girdiğinde bende hemen boşan diyenlerdenim ama hatasını anlamış bir eş ve ikinizin ortak sevgisine ilgisine ihtiyacı olan 3 minik kuzu. doğru olanı yapmışsınız bu güzel evlatlar için iki tarafta kendi hatalarını düzeltmeli bence. çocuklar çok küçük olduğu için ikinizinde yorgunluğunu isyanını anlıyorum.3,5 yaşında ve 1 yaşında iki evladım var ve küçük çocuğum doğduğunda gece gündüz koliği olduğundan biz de eşimle çok zor zamanlar geçirdik. bırakın eşimle bir bardak kahve içmeyi nefes almaya zamanımız olmuyordu. çok bunaldık çok sardık birbirimize.5 ay sürdü ve nerdeyse boşanma kıvamına gelmiştikki oğlumun kolik gazı bitti ve biz eşimle normale döndük. demem o ki bu sancılı dönem ikinizinde özverisiyle atlatılacaktır inşallah.

çok teşekkürler.. bir sürü kitap alıcam belirledim, okuyan biriydimdir ama son zamanlarda bıraktım, aile ve çocuk eğitimiyle ilgili bu kitaplar, kafamızı başka şeylere vermek hem de faydalı şeylere vermek biraz iyi gelecektir diye düşünüyorum, en azından ben de yaşadıklarımı unutmak adına zihnimi boşaltmak için bu yolu düşündüm.. bi süre gerçekten ne sevgi ne ilgi istemiyorum aslında, sadece sessizlik ve huzur istediğim, hiç konuşmayalım susalım istiyorum, kitap okumak buna fırsat diye düşünüyorum, çocukları uyutunca alıcam kitabımı elime, temizlik için de haber saldım bi kaç yere, elbet birini bulucam, sadece çocuklarla ilgilenip öyle terapi de yapıcam kendime, ev işleriyle artık ilgilenmek kafa yormak yok..

tabıkıde sıddet affedılır gıbı degıl... ama ınsan gun gelıyo tek evladınla basedemıyo bunalıyo sıkılıyo gergın oluyo... kaldıkı sızde 3 tane kuçuk evlat var...15 aylık olan daha bebek 3 yasında olanlarda en zor zamanlarda... ustelık ıkızler bıde... yanı yasamınız kolay degıldır emınım... basbasa bır kahve ıcmeye hasret kaldıgınıza bır sınemaya gıdemedıgınıze emınım... bunlar duygusal anlamda ınsanı cok yoruyo... bu sıddetı haklı göstermez tabıkı... ben genelde hep boşan dıyen tarafımdır ama ılk defa olduysa ofke kontrolu ıcın bır terapiste basvurmanızda fayda var... sonucta evlat yetıstırıyorsunuz... bu cocuklar bu babayla buyuyecekler... ofkesını kontrol etmesı lazım... ornek olması lazım

Esinin pskolojisi malesef cok fazla yipranmis anlattiklarindan yola cikarak soyluyorum bunu... Tabiki seninde oyle... Her ne olursa olsun vurmaya kirip dökmeye meyilli bu cok kotu 3 evladin var sana al cocuklarini git bosan diyemeyecegim önce iğneyi kendime batiriyorum su an ben olsaydim ne yapardim? 3 cocuk bir yuva her ne olursa olsun birde sevgi var ortada kolay seyler degil bunlar pat diye olmuyor pat diye yikilmiyorda ama eşinin ciddi bir tedavi olmasi gerek, sakinlestiricilerle yaşamasi gerekiyorsa öyle yasamali yoksa ne kadar söz verirse versin agresif bir insan belliki cok biriktiginde sinirlendiginde yine ayni seyleri yapacak bu aşikar insanin öfke aninda evladini annesini babasini gözü görmüyor katlediyor bi anda seninkide zarar vermeye meyilli baya... Zor bir durum allah yardim etsin... N

doktorun tanısı ne oldu peki ne teşhis koydu, bence siz ona aldırtın ilacı içirtin yani. S

3. çocuk planlı mıydı? N

Canım çoğu ailenin çocuktan sonra yaşadığı problemler. Bence evlilik terapistine gitmek size çok iyi gelecek, toparlayacaksınız. Bence, kendinize zaman ayırmak kolay değil ama bunu yapmalısınız. Mesela şehir içinde tatile gidin. Maddi zorluğunuz yoksa anne veya kayınvalide gelsin. Yanına da bir bakıcı tutarsınız. Veya kv ve anne beraber baksın. Nolacakki. İki gün idare etsinler. Evden ve problemlerden uzak kalmak, kaygısız özel hayat yaşamak iyi gelecek diye düşünüyorum. Psikologların bu konular ile ilgili makaleleri var. Fırsat buldukça onları da okuyabilirsin. Mutluluklar dilerim

3 tane cocugu neden yaptınız? cevremden duyuyorum ay esım ıstese 4. yaparım dıyor kadınlar cunku dogurmak ego tatmını ya. pardon kocanıza sorarmısınız 2'nızın gogusledıgı bu yukten kendını cıkararak sızı 3 tane cocuklar yanlız bırakıp nerelerde fınk atmayı dusunuyor CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

İşte bakın bende onu diyorum yuvanız için mucadale edin, hatadır olmuş birkere illa bu devamı gelecek olacak diye birşey yok. Ki bu adam kendini size ve çocuklarına adamış. Yapmış bir hata anlamış hatasını. Bana göre her yönden artısı çok ve yabana atılacak bir durum değil. Kolaylıklar dilerim :))

Üzüldüm Ben sadece teli parçaladı anladım ondan sormuştum Benim eşim dede şiddet eğilimi var vurmadi hiç ama vurcak diye korkuyorum Önceki

ben tek çocukla bazen cinnet raddesine geliyorum, ki oğlum çok şımarık bir çocuk değil, sadece şu 2 yaş sendromu dedikleri naneyi yaşıyoruz. eşiniz hatasının farkında, şiddet eminim ki çok kötüdür ama denenecek şeyler bitmemiş bu evlilikte daha. umarım çözersiniz. psikolog iyi fikir, ama sanki ev gerginliğini azaltacak bir şeylere de ihtiyaç var. eve yardımcı almak burada işinize yarayacak. bir de en azından bir dönem izin kullansanız siz veya eşiniz, dinlenmek de iyi gelecektir. tatilde en azından çocuklardan 2 gün ayrı zaman geçirmeye çalışsanız, mümkünatı var mı? Alys

hep söylediğim şey var, çocuklarım böyle bir babaya sahip oldukları için çok şanslılar gerçekten, bundan daha iyi bir baba olamaz, herşeyleriyle ilgilenir, kendisi babasından hiç sevgi görmemiş o yüzden çok düşüyor üzerlerine, hep sağlıklı besleyelim, güzel eğitelim bunların derdinde, mesela her gün rutinimiz yemek yeriz , abur cuburumuz kuruyemiştir, çocuklarım çikolata çerez bilmez, kola bilmez, tv izlemez, oyun oynarız, yemekten sonra meyve saati, peşine süt, peşine puzzle yapılır, dişler fırçalanıp masal eşliğinde yatılır, uyurken klasik müzik dinletiyorum onlara, eve gelince üst çıkarılıp asılır, kıyafetler giyilir, montessori eğitim sistemi var ona göre eğitiyoruz çocukları, çok küçük yaştan beri kendi işlerini yapıyorlar, yemek yeme, üst giyip çıkarma, diş fırçalama vs. düzenli bir yaşantımız var anlıyacağınız ve bu sistemin içinde eşimle de her konuda aynı fikre sahibiz aslında, yani bu kadar aynı bakış açısına sahip bir çift olamaz sanırım ama işte sinir girince bambaşka biri olup çıkıyor, öyle üzülüyorum ki üzüntüm sadece kendime değil eşime de, onun bu hale gelmesine, bunları yaşamasına. bir arkadaşıma anlatmıştım bana şöyle demişti hiç unutmuyorum. arkadaşım çok haklısın ama eşin çok büyük depresyonda bence, bak çok dikkatli ol eşin bunalıma girip kendine bile zarar verebilir aman ona sahip çık. demişti, bunu hiç unutmuyorum, bu açıdan da bakmaya çalışıyorum, hep onu suçlamaktan çok meselenin özüne inmeye çalışıyorum amacım bu aslında Alys

Zaten sizin anlayışınıza da hanımlığınıza da söylenecek laf yok. Yazdıklarınızdan belli oluyor. Eşiniz anlattığınız gibi bir beyse sizin sayenizde... En azından yıllardır bıkmamış yılmamış siz anlayışlı bi hanım olmasanız oda anlayışlı olmazdı diye düşünüyorum. Hersey karşılıklı.. Ama bu şiddet öfke sizden kaynaklı değil bana kalırsa kesinlikle. Adam artık bunalmış bi şekilde patlama noktasına ulaşmış siz yine mümkün olduğunca anlayışınızı devam ettirirseniz bugünleri de atlatırsınız Allah'ın izniyle . push ; N

yok yanlış anlamıyorum, unutmak karşınızdaki insana bağlı, tabiki unutulmuyor ama hafifliyor, ben şiddetli bir şiddet görmedim, derecesine göre de değişiyor olabilir

öyle yorgunum ki nerden nasıl başlasam bilemiyorum. 10 yıllık bir ilişki ve 7 yıllık evliyim. eşimle çok severek evlendim. 3 tane çocuğumuz var, ikimiz de çalışıyoruz, çocuklarım ikizlerim 3 yaşında ufak oğlum da 15 aylık. iki yıl içinde 3 çocuğumuz oldu, kimsemiz yok, ikizler kreşe gidiyor ufağı da üst komşum bakıyo.. çocuklara baştan beri eşimle beraber baktı, çok yardımcı olur sağolsun, o olmasa ne yapardım bilmiyorum.. herkesin parmakla gösterdiği, çocuklarıyla çok ilgilenen, çok iyi anlaşan bir çiftiz. herkes bize gıpta eder.. fakat 3 numara olduktan sonra yaklaşık bir yıldır çok gerginiz ikimiz de, sanırım göz değdi bize, çok kavgalar ettik, çok boşanmaya kalktık fakat hep aramızdaki sevgiden dolayı hep vazgeçtik, malum çocuklar ufak. eşim yaklaşık 6 aydır en ufak şeye sinirleniyo, bağırıp çağırıyor, üzerime yürümeler, elinin altında ne varsa fırlatmalar, bazen hakaret. en son iki gün önce şiddet uyguladı bana, telefonumu atıp kırdı, kaçtım odadan, başka odaya geçtim kapıyı aç dedi açmadım kapıyı kırdı, çıkan sese komşular zile bastılar bişey mi oluyor diye, o derece bir kavga oldu evde, ben de çok gergindim o gün sürekli bağırıp çağırdım ona üzerine çok gittim sanırım. ama hiç böyle bir şey yapmadı bugüne kadar.. normalde çok iyi bir insan fakat sinirlenince hiçbirşeyi gözü görmüyor. 3 yıldır bir çocuk hengamesi içindeyiz, e arkadaşlarıyla ortak bir şey bile yapamıyor malum çünkü ben tek başıma 3üne yetişemiyorum, bu durum ikimizi de çok germiş durumda.. tanıyamıyorum adamı artık. neyse son olaydan sonra ne kadar hata ettiğini farketti, aslında hep farkında sonradan özür diliyor herşeyi yapıyor ama sinir anını kontrol edemiyor... kendisi de farkediyor, olaydan sonra özür diledi, ayaklarıma kapandı ellerim kırılsaydı dedi, ağladı, herkes bize gıpta ediyor nasıl yaptım keşke çıkıp evden gitseydim, çok güzel bir ailemiz var ama başaramadım ben de çok bunaldım filan dedi, ağlaştık bi süre.. boşanalım artık yoksa ben sana zarar vermek istemiyorum buna hakkım yok dedi, çok pişman.. eşimi çok seviyorum, bunları yazarken gözlerim doluyo.. yalnızlığın hayatın yorgunluğunun vermiş olduğu şeyler bunlar biliyorum.. eşimden ayrılmayı da çok düşündüm, şiddete çok karşı biriyim fakat hem pırlanta gibi 3 evladım, hem çok iyi bir eşim var, bunları kaybetmek istemiyorum, kolay olanı değil zor olanı tercih etmekten yanayım. bir aile terapisti buldum, ona gidicez perşembe günü. eşim de farkında öfkesinin ve bir daha böyle bir şey yaşanmıycak, yaşanırsa çıkıp evden gidicem bi süre ayrı kalır ikimiz de sakinleşiriz diyor. bu arada bundan 2 ay önce üzerime yürüdüğünde çok bunalıp evi terketmiştim, annemde kaldım, anneme bişey söylemedim ama boşanmayı ciddi ciddi düşünmüştüm, sonra vazgeçtim yukardaki sebeplerden.. derdimi anlatıcak kimsem bile yok inanın, burada paylaşmak istedim.. herkes emininm şiddetten sonra olmaz diyecek ama ben bu yuvayı yıkmak istemiyorum.. aslında ben de üniv. mezunuyum, boşansam geçinirim de, sorun olmaz ama ben bu ilişkiyi kurtarmak istiyorum kafam karışık biraz da aslında.. aile terapisinden fayda gören oldu mu onu sormak istiyorum biraz da.. herşeyin düzelmesini ve eski günlerimize dönmeyi çok istiyorum ALLAHım bana akıl fikri ver

psikolağa falan gitseniz belki düzelir... 0

adam bıkmış artık.. biz kadınlar biraz çocukların yükünü sezdirmemeliyiz adamlar çok sabırlı olmuyor işte bi yerde patlıyor.. böyle giderse eşim aldattı diye konu açacaksın dikkat et... biraz çocukların yükünü al ve eşine eş ol anne değil hep.. N

çoçukları emanet edecegınız yerın olmaması kotu... ınsanı yoran bır durum elbette... temızlık konusunu cok abartıyo olabılır mısınız... hanı çoçuklar uyudugunda evle ılgılenırken esınızı ıhmal mı edıyorsunuz acaba... genelde yapıyoruz cunku... basbasa bır fılm ızlemıyoruz... aman ev ısını göreyım dıye... ha ben yapmıyorum aman pırıl pırıl olsun derlı toplu olsun dıye dusuncelerım yok... pis olmasın yeter... mutlaka yardımcı alın sızden degerlı degıl mutlulupunuzdan degerlı degıl...

Bence kesinlikle denemelisiniz, bakın eşinizden okadar eminsiniz, Çaba ve sabır inşallah gerisi ferahlık ve huzur... CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

yanlis anlamayin konu denk geldi aklimda olani sormak istedim gorulen siddet zamanla sevgi ile unutuluyor mu N

psikolağa falan gitseniz belki düzelir... Sibelim84

Evli ve çocuklu bayanların genellikle açtığı bir konu tarzı. Ama ben size birsey diyim mi aradaki fark sizin eşiniz size yardımcı oluyormuş kendiniz yazmışsınız çoğu kadının kocası, karısı çocuklardan ev işlerinden çalışmaktan bunaldığı için cinnet gecirmek üzereyken vurup kafayı yatıp uyuyor arkadaşlarıyla gezmeye tozmaya içmeye gidiyor. Bence en iyisini yapmışssınız yanlış anlamayın ama eşiniz her bayanın istediği eş tarzında öfke hariç tabiki. Ama onuda normal karşılamak lazım bazen herkesin tükendiği anlar olabiliyor. İnşallah hersey düzelir gönlünüzce olur. Emin olun çouğu olan her çift illaki böyle zamanlar geciriyor N

inşallah herşey güzel olacak Önceki

eşinizin öfke kontrolü yok. onu alttan almak zorundasınız. bunun dışında bi sıkıntısı yoksa boşanmayın. siz yıpranırsınız 3 çocukla boşanınca. terapiye gidin mutlaka, eminim iyi geleçektir N

Bence mücadele edin evliliğiniz için zira mücadeleye değer bir evlilik. aile terapistinin faydası olacağını düşünüyorum. Evet eşiniz hatalı ama bu hatası mazur görülebilir ve kendisi de farkında. 3 küçük çocuk hiç kolay değil Allah yardmcınız olsun inş evliliğinizi toparlarsınız. Giderli

Şiddete tabiki bende karşıyım herkes gibi yaşadığınız süreç zor kolaymı 3 çocuk hemde küçük eşinizede hak verdim oda bunalmış belli kesinlikle hemen yıkıp geçmeyin eşiniz çok pişman belli çocuklarıylada çok ilgili umuyorum kurtulur bu yuva terapist işe yarar umarım ailenizi okadar güzel anlatmışsınızki yazık etmeyin yavrulara Alys

Bu ulkede hergun oldurulen kadinlara sorabilseydik onlar da kocam cok iyi ama sinirlenince gozu donuyo derdi. Kusura bakmayin da medeni insan eline beline diline hakim olmayi başarabilen insandir. Erkeklerin ben boyleyim diyip isin icinden siyrilmasina izin vermeyin. Yanlis anlamayin bosanin filan demiyorum. Zor ve sancili bir süreçten gectiginiz belli. Ama mutaka bu konunun üzerine gidilmeli. Siddet egilimi hafife alınacak bir konu degil. Bir uzmana danismak en iyisi bence.

Aa oyle mi cok ozur dilerim Allah bagislasin ama yas farki az olunca ondan tekrar ozur dilerim N

Bir de çocuk sayısını 3'ten 5'e çıkardılar E

Terapist için arza çıkarmayan adamları üzmeyin bayanlar :) Arka arkaya 3 çocuk hem sen hem eşin çok yıpranmış sınız. Tabiki şiddet kötü ama sizin durumunuz biraz farklı. Bence de boşanmalık değil. 2. Olursa bunu ozaman düşünürsünüz. Bir yol bulmanız gerek sizin çocukları birine bırakıp 2 haftada bir de olsa baş başa bişeyler yapmanız gerek

ALLAH RAZI OLSUN, gerçekten çok iyi geldi cümleleriniz, o kadar yalnız ve çaresizim ki, eşimi de seviyorum, içimde sevgi kalmasa bu kadar şeye katlanmazdım, herşeyin üstesinden beraberce kalktık bunu da atlatırız diye telkin ediyorum kendimi..

Eşinizi seviyorsunuz bence mucadele edilmeli Belli ki, oda sizde çocuklar yüzünden yıpranmışsınız, Evet şiddet kötü birşey fakat pişmanlığını gözlemlemişsiniz, Umarım tekrarı olmaz, bunun için ne gerekiyorsa yapın, Yuva kolay kurulmuyor, tabiki de boşanmayın Çekirdek aileniz ile musmutlu yaşntınız olmanızı dilerim, N

annem yatalak babama bakıyor, kvdem 75 yaşında kendine hayrı yok bakamaz çocuklara.. çok okudum inanır mısınız ne bulduysam okudum, hala da okuyorum, aile terapistini de okuduklarımdan yola çıkarak düşündüm ve gitmeye karar verdim zaten. çok teşekkür ederim N

3 tane bebek, 2 side çalışan ebeveyn, gerçekten zor ama 1-2 seneye rahatlarsınız, çocukların üçü de birbirini oyalayacak yaşa gelir. Siz de eşiniz de yardım almalısınız. Şiddet kabul edilir şey değil ama siz de sinir ve yorgunlukla ona psikolojik şiddet uyguluyor olabilirsiniz.

eşim sağolsun yardımcı olur ama işte bunalıyo o da. ben de ama çok fedakar biriyim inanın, hem çalışıp hem evde ev hanımıyımdır, her işin üstesinden gelirim, evde herşeyi ben yapıyorum nerdeyse, arabayla işe gidip geliyorum sabah mesela, araba bende olduğundan çocukları ben alıyorum, alışveriş herşey bende, eşimin işyeri çok uzak bunları yapamaz, o evde yardımcı oluyor ben işimi yaparken çocuklarla ilgileniyor.. ben de herşeyi dört dörtlük yapmaya çalışan biriyim, eşim de benim gibisini bulamaz yani kadınların da hakkı ödenmez şimdi :) ama eşim çok iyi bir eş ve baba hakkını yiyemem, keşke sinir anında böyle olmasa ama gitgide bu öfke durumu artarak ilerliyor, benim korkum bundan, bir gün ağız burun dağılmış bulmak istemiyorum kendimi, umarım terapi buna engel olur..

esteğfirullah

Yorumlara inanamadım. Herkes dalga falan geçiyor heralde. Eşiniz size şiddet uygulamak için kapıyı bile kırmış. İçinde nasıl bir öfke var? Hergün birsürü kadın öldürülüyor bu ülkede kocaları tarafından. Sizin eşinizin böyle bir şey yapma ihtimali de var kusura bakmayın ne demek dövmek hem de birden fazla. Benim jenerasyonumda herkes ortalama üç kardeş ve yaş aralıkları çok az. Kimsenin de babası annesini dövmüyor bu sebepten. Bahane de saçmalık çocuklar bunaltmış falan filan. Bu sebeple sizi döven başınıza olağan dışı stresli bir durum gelse ne yapar acaba?

Tabikide yıkmayın burda bir kaç yorum kafanızı karıştırmasın sakın siz eşinizi biliyorsunuz gerçekten pişman olup olmadığını siz anlamışsınızdır zaten şahsen ben bile anladım yazdıklarınızdan ben şiddetin her türlüsüne karşı olduğum halde size kesin boşanın derdim ama adam bir kere yapmış illa devamı gelecek diye bir şey yok bunun dışında başka neden de yok dört dörtlük bir adam tabiki bir şans vereceksiniz ben olsam bende aynen sizin yaptığınızı yaparın nett.

Size vurdu mu . push ; S

yok a bartmıyorum temizliği, genel olan şeyler işte, yok aslında birbirimize vakit ayırıyoruz ama eşim mesela spora gitmek, arada arkadaşlarıyla takılmak istiyor, beni bıraksa aklı bende kalıcak, arada gidiyor ama 3 yıldır sürekli bir çocuk bağrış çığrışı vs insanı geriyor gerçekten, ruhsal olarak özgür olmamak, o hisse de ihtiyaç var ama bizim kafa hep çocuklarla meşgul, herkes çocuklar büyüyünce geçiyor diyor umarım öyle olur..

ayyy inşallah yaaa, terapist önce bi görüşelim duruma göre eşinizi başka bir uzmana da yönlendirebiliriz dedi, sanırım psikiyatristten bahsediyor, bilmiyorum belki bende de sorun vardır, gidip görücez inşallah

Evet ben yorumları okumamıştım. 3 küçük çocukla uğraşırken sinirler laçkalaşmış tabi. Umarım toparlayabilirsiniz bir an önce. Önceki

Yemek teklifini reddetmekle iyi yapmışsınız. Zaten bunu hemen unutmadığınızı unutmanın zor olduğunu anlaması gerekir. Ayrıca siddet gördüğünüz halde devam etmenizi affetmenizi abes bulan arkadaşlar olmuş. Evet kötü bir iz olmuş evliliginizde. 7 yıllık evlilik ve 7 yıl sonra olan bir şey bu. Çok pişman bir eş. 3 çocuk. Herşey evet siz ömür boyu bunu unutamayacaksınız. Ama Eşinizin birdaha böyle birşey yapmama ihtimali çok yüksek. Siz boşverin olumsuz yorumları. Çok doğru kararlar almışsınız. Bende 8 yıllık evliyim çok kötü kavgalarımız oldu fiziksel şiddet görmedim rabbim korusun düşüncesi bile kötü. Tabiki sizin özgür iradeniz ama lütfen korunmaya çok dikkat edin. Bir çocuk daha yapmanız evliliginizde daha büyük sorunlara yol açar. Rabbim 3 yavrunuzu mutlu mesut anne babası ile büyütmeyi nasip etsin. Evet bu yemek teklifini reddertiniz ama ufak ufak geride bırakmaya bakın ve tekrar tekrar bunun lafını açmayın. Eşinize o gün ve sonrasında ne hissettğinizi anlatın. Yada bir mektup yazın. Dökün içinizi sonra bu kötü anıyı tekrarlamaması şartı ile mazide bırakıp yolunuza devam edin.

çocukları olmuyormuş ikizler tıbbi yollarla olmuş doktorlar bir daha hamileliğe hiç ihtimal vermemişler sürpriz olmuş önceki mesajlarda açıklamıştı konu sahibi N

bilemiyorum hiç yaşamak lazım, ben de aynı durumdayım, zaman göstericek sanırım.. ama bir defalık şiddet bambaşka biri olduysa bence unutulabilir.. kimse şiddet görmesin de unutmak zorunda da kalmasın inşallah

Hemen boşanmayı düşünmeyin bence. Evet şiddet çok kötü bir şey, evet affedilir gibi değil. Ama siz anlatırken ben bile bunaldım. Fazla bir yoğunluk var hayatınızda haliyle bu hem eşinizi hem de sizi germiş. Aile terapisti çok iyi bir fikir. Çözüm bulacağınıza inanıyorum ben. Umarım mutlu hayatınıza devam edersiniz. N

hayır sürpriz.. günaydın. terapiye gittik.. terapist ilk seansta sizi dinliyorum sizi tanıyorum dedi ve genel olarak bizi dinledi, bazen sorular sordu, eşim terapide çok pişman olduğunu, keşke kapıyı çekip çıksaydım dedi, bana konuştuğu gibiydi orda, terapist bunlar hep çaresizlikten ileri geliyor, eve bir yardımcı bulmanızla ilk çözümü bulmuşsunuz zaten, bi süre birlikte devam edicez dedi, çok ciddi bir sorun yok aslında dedi, eşime de sizin öfke kontrolünüze de bakıcaz onu ayrı tutuyorum önce bi ilişkinizin eksik yanlarını düzeltelim dedi, bana sizde tükenmişlik görüyorum dedi, baştan beri yaşadıklarımızı anlattık, çok zor şeyler yaşamışsınız dedi, hiç kolay değil bunları atlatmak dedi, bize ödev verdi. bu soruların cevabını mail olarak istedi.. 1- eşinizin iyi huyları 2-eşinizin kötü huyları 3-nasıl bir eşiniz olmasını istersiniz.. eşim soruları görünce ama olmadı şimdi eşimin çok iyi yönü var benden fazla napıcaz diye espri yaparak bitirdi seansı.. pisi26237

Alakasız ama kurutma makinası na çamaşırları direktmi katlayarakmi atıyoruz bende almak istiyorum da N

Evet herkes size gıpta ediyo herkes sizi kıskanıyo herkes size imreniyo

tabiki seve seve yazarım, ah keşke birilerine yardımım dokunsa..

çok teşekkürler çok sağolun CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

3 numaraya cok acele etmissiniz. Cozulur umarim sorununuz. Allah evlatlariniza saglikli uzun omur versin insallah. N

İkiz çocuklardan sonra 3. çocuk için neden acele ettiniz o kadar. Hemen 1 sene dolmadan tekrar hamile kalmışsınız, büyük cesaret. Eşinizin yaptığı kabul edilir bir şey değil. En azından pişmanmiş, ne diyebiliriz ki. Siz zaten devam ettirmeye kararlısınız. . push ;

evet bu çok önemli, zaten ben bundan dolayı da eşimi anlamaya çalışıyorum, eşim çok şiddet görmüş zamanında, babası eve bakmayan, zengin olup başkasına yedirip ailesine hiçbir şey vermeyen biriymiş, eşim varlık içinde yokluk çekmiş, kvdem inek bakıyormuş düşünün kocası ilçenin yarısına sahip ama hep dışarıya yediriyo, eve bakmadığından kv mecbur inek bakmış ki gelir olsun çocukların ihtiyacı görülsün, eşimin sinir anı aynı babası, görümcem de söylüyor bunu N

Eşinin bi sıkıntısı var gibi, iş veya maddi kaygı gerginliği olabilir. Bi de çocuklar küçükse evde sürekli bir karmaşa olur, eski zamanlarınızı özlüyor olabilir. Aile terapisine nasıl bakar? Çünkü anlattığın şeyler son zamanlarda başladıysa önlem almaz veya kendini dorğu ifade etmezsena lışkanlık veya huya dönüşür... Hiç hoş değil, konu ne olursa olsun istersen onu çok tahrik et üstüne yürümesi nedir ya? en fazla bağırır çağırır... N

hemen uzmandan yardım alın aynı şeyler başınıza gelebilir

İkizlerle yada daha çok çocukla, bundan çok daha kötü durumda olup kurtulan evlilikler gördüm. Bir adam evde çocuğuyla ilgileniyorsa, onu eğitiyorsa, eşine yardımcıysa o adamdan korkmam ben. Şiddet olayı çok üzücü gerçekten umarım tekrarlanmaz. Terapist iyi gelebilir, ikinizi de rahatlatacak noktalar bulmalısınız. İkizler için 1 sene sabredin. Ufaklıkta büyüyecek.4 yaş gerçekten çok güzel ve iki taneler birbirlerini idare edecekler ufaklık peşlerinde olacak. Vermek istediklerinizi yine verirsiniz ama nefeste alın. Şuan en zorlu dönemlerdesiniz.

tabiki şiddete hakkı yok, işte bakalım terapist ne diyecek, ilaçsa ilaç, yeterki herşey düzelsin öfkesini kontrol etsin..

Eşiniz hatalı ama hatasının farkına varmış. Terapist öfke kontrolünü sağlarsa inşallah problemleriniz düzelir. Çocuklar büyüdükçe daha rahat edersiniz zaten. Kolay gelsin, pes etmeyin.

Anksiyete bozukluğu Sabah İçmesi gerek aç çıkıyo evden çocuk değil ki ağzına vereyim N

2 yılda 3 çocuk. her şeyi açıklamaya yetiyor.

Adem Güneş'in yazılarını beğenir misiniz bilemem. ancak bana çok faydası olduğu için sizde bir link gönderiyorum. Bu fikri işlediği birden fazla yazısı var, bu en yüzeysel olanı sanki. Kendinizden bir şeyler bulursanız okumaya devam edersiniz. http://www.ademgunes.com/siddet-virusu-bulasicidir/ nofear

Ne guzel bi ailesiniz siz oyle, maasallah size. Icim isindi yaa, Allah herkese boyle bi evlilik nasip etsin, banada dahil, daha bekarim. Okudukca hayran kaldim esine ve askiniza. Allah hep birbirinizin vesilesiyle guldursun ailecek hepinizi, hep mutlu olun. zeynasya

gerçekten eşimden eminim, amacım onu savunmak değil, böyle bir problemde gerçekçi yaklaşmak, hiç kimsemiz yok burda, istese işten izin alır istediği haltı işler ruhum duymaz, akşam eve gelmez vs, isteyen herşeyi yapar, ama eşim bizsiz ailesi olmadan dışarı adım atmayan biri, herşeyi bizimle yapmak ister, eşimden emin olmasam zaten bunlara katlanmaz ve çözüm yolu aramaz direk boşanırdım.. teşekkürler sağolun

Terapiste de pişkin pişkin karımı dövdüm mü diyecek, nasıl bir yol izleyeceksiniz acaba? Eşiniz babasına çekmiş inşallah sizin çocuklar da aynı evde babalarına benzemezler. R Rossiene

Bence ortada boşanmayı gerektirecek hatta hatta dile getirecek bir durum yok. En son düşüneceğiniz şey bu bence. Terapiste gidin belki bir depresyon olabilir eşinizde. 2 kişiyken 3 sene de 5 kişi olmak kolay değil. Çocuklarinız biraz daha büyürse bence daha rahat olacaksinız. Onlar beraber oynamaya alışacak siz eşinizle kahvenizi ićip sohbet edeceksiniz. Küçük 3 yaşına gelince aynen dediğim gibi olacak. Ablamda senin durumundaydı. Şimdi küçük 3.5 büyük 6 yaşında beraber oyun oynarlar, birbirlerini toplumda kollarlar. Sizinkiler de öyle olacak inşallah.

evet çok doğru ben de üzerine çok gidiyorum bazen gerçekten farkındayım ama ben de bir anne olarak çok baskı altındayım, ne olursa olsun hep yük bende, o yardımcı olsa da çocuklar bana muhtaç, ağızları açılsa anne diyorlar doğal olarak, bir de eğitimsel olarak da çok çabalıyoruz, onlarla oturup saatlerce oynarız, öylesine yetiştirmiyoruz biraz onun da ağırlığı da var, hepsi bir araya gelince işte bunlar oluyor . push ;

peki bu siddet baya siddetli olsa karsi taraf hatasini fark edip bambaska bir insan olsa? N

Bence de pes etmeyin hepimiz İnsanız gerçekten hayatınız zor ki üç küçük çocuk, eğer imkanımız varsa esinizle konuşup yardimci bir bayan alın ki daha az yorulacaginiz için esinizle daha kaliteli vakit geçirmenizi sağlar ve şunu da hissettim bu adam gerçekten sizi seviyor Rabbim yuvanizi kurtarmanizda yardimci olsun inş

aa kurutma için tavsiyenizi ilk defa duyuyorum deniycem bunu teşekkürler, yakınımız yok hiç burda sadece ikimiziz. ben hep topluyorum valla, sabah çıkarken evi derli toplu bırakırım genelde, biz haftada iki kez anca yıkıyoruz çocukları,3 ünü yıkamam zaten baya zaman alıyo.. e bi de çok birşeyler yiyo bizimkiler mutfak sürekli toplanıyo süpürülüyor, o yüzden işte yardımcı lazım bize şart.. N

sanırım yazdıklarımı düzgün okumadınız, biz 3. çocuk olana kadar gayet mutlu bir aileydik, herşey 3. çocuktan sonra oldu. doğurmak derken ikizlerim tüp bebekle oldu,3. de planlı değildi sürpriz hamilelik olduç hiç ego tatmini için doğuracak bir insan değilim, kaldıki biz çok isteyerek çocuk sahibi olduk ve bunun sonucunda da çok ilgileniyoruz çocuklarla.. eşim fink atmak istese bunu pekala yapabilir, buna bir engeli yok ki.. N

İnsallah allah yardımcın olsun Hayatta en cok korktuğum şeydir eşim den şiddet görmek allah bir daha yasatmaz inşallah pisi26237

bizim tıbben çocuğumuz olmuyordu ikizler tüp bebek, doktorlar hiç ihtimal vermiyordu,3. sürpriz oldu planlı değildi..

eşinizin bu soyledıklerınden huylanıyorum bu kadar ınce dusuncelı bı erkek olsaydı zaten karısı dedıgı kadını dövmezdi. ayrıca esın altan alıp senı bosanmaya ıkna etmeye calısaack dedıydı dersın

çok teşekkürler.. evet eşim de çocuklara bunu yaşatmak istemediği için evden gitmek istiyor, istersen boşanalım dedi, istemiyorum, ben sadece herşeyin düzelmesini istiyorum, aile terapisine umudumu bağladım, bunu da yapsaydım keşke demek istemiyorum, bu da fayda vermezse zaten sonumuz görünüyor. inanın ikimizin de ailesi uzakta ve 75 yaşında yaşlılar,1 saat çocukları bırakmaya bir yerimiz yok, sürekli ben çocuklar ayaktayken onlarla, onlar yatınca ev işleriyle ilgileniyorum mecburen, eve yardımcı kadın alıcam, en azından yorgunluğumu azaltsın, paranın gözü kör olsun napıyım, belki o zaman biraz daha rahat olurum ben de...

CAnım eşini tanıyorum eminim bu bir hastalık ve tedavi edilmesi gerekiyor, tekrar yaşanmış olmasına çok ama çok üzüldüm. Eşin kötü bir insan değil hikayeyi okuyunca senin arkadaşım A. olduğunu düşünüyorum canım benim yanlışsam düzelt. Burdan okuyunca şoke oldum! eşinin iyi ve yardımsever olduğunu ve sana saygılı olduğunu biliyorum. Kendinize zaman ayıramamktan da olabilir bıkkınlık hali diye düşünüyorum. BEnim de ikizlerim var ve neredeyse 1,5 yıldır eşimle birlikte uyuyamıyorum düşün halimi. Bn çocuklarla yatıyorum o da hemen yatağımızın yanında yerde besleme gibi yatıyor zavallım ama napalım yaza oda yapıcam bazı şeylere katlanmak zorunda kalıyoruz. Senin durum biraz kötüye gitmiş ama düzelmeyecek bir durum yok seni bu kadar seven bir insan için yuvandan olmaya değmez, çocuklar için BABA çok ama çook önemli iş büyük boyutlara gelmeden bnce hiç sesini çıkartma, o bağırsın kendi kendine. İnşallah terapist bu duruma çözüm bulacaktır. l northamerica Terzi, kendi söküğünü

Bir şey rica edebilir miyim Terapi ye gittikten sonra da gelişmeleri yazar misiniz belli aralıklarla Belki buradaki diğer kadınlara da yardımcı olur durumunuz

çok teşekkürler çok sağolun, ahh çok sevindim düzelmenize gerçekten, bana da böyle hikayeler lazım aslında, direnme gücü veren, herşeyin yoluna girdiği, ne bileyim çözüm için neler yapmam gerektiğini bana hatırlatan hikayeler.. ben eşimi çok seviyorum, eşimi öptüğümde hala eskisi gibi heyecan duyan biriyim ben, eşim de öyle, hala her daim çiçek yollar, hediyeler alır, en ufak vaktinde birlikte geçirmeye çalışır, tutku azalmadı bizde aslında, sadece öfke kontrolü, yorgunluk vs var, ben de zaten tutku bitmiş olsa sevgi bitmiş olsa bu kadar pozitif bakamazdım olaya..

arkadaşlara katılıyorum, bence de önce elinizden geleni denemelisiniz, ben de o enerjiyi hissettim sizde birçok çift de çocuktan sonra hele ki 2.-3. çocuktan sonra benzer evrelerden geçiyor, alışma süreci bazen zor olabiliyor birlikte yemeğe çıkmak, sinemaya gitmek, bara gitmek vb. aşkı-ilişkiyi canlı tutan şeyler bu atraksiyonlar insanın hayatından çıkınca insan duygularını kaybetmese bile unutuyor bazen yalnız ben yazdıklarınızda şu noktaya takıldım: "boşanalım artık yoksa ben sana zarar vermek istemiyorum buna hakkım yok dedi, çok pişman.." "eşim de farkında öfkesinin ve bir daha böyle bir şey yaşanmıycak, yaşanırsa çıkıp evden gidicem bi süre ayrı kalır ikimiz de sakinleşiriz diyor." bunlar bana hani şu klasik replik vardır ya filmlerde "sen benden çok daha iyilerine layıksın", onu hatırlattı soracağım soru belki sizi üzebilir ama eşiniz gerçekten boşanmak istiyor ama vicdanı elvermiyor olabilir mi? yani siz hala seviyorsunuz da, o sadece çocukları düşündüğü ve size karşı vicdanı elvermediğinden boşanamıyor ama duygusal yönden boş olabilir mi?

bir de şunu sorgular muhtemelen psikolog, siz de sorgulayabilirsiniz. şiddet eğilimi genelde küçük yaşta şiddet gören kişilerde oluyor. eşinizin ailesi ile ilişkisi de şimdiye etki ediyor olabilir.