Allah yardımcınız olsun sırf bu sebeplerden 2. Çocuğu düşünmüyorum ancak kızım 7-8 yaşına gelirse diyorum. Zor bir durum gerçekten yardımcı şart.

Malesef ben içimdekini tutamıyorum artık bu konular açılınca dökülüyorum hemen. Benim de niyetim kızım kreşe alıştıktan sonra uyku eğitimi vermek en azından kendi kendine uyuyabilirse çok çok iyi olur. Büyük kuzumda uykudan çok cektim hala gönülsüz uyur zorlarsam ağlar falan inşallah 2. Kolay olur karamel Latte

Konu sahibi öncelikle kolay gelsin. Sizin zorluğunuz iki çocuk olması değil. İkisi de daha tamamen bakım anlamında size muhtaç olan ama ihtiyaçları da birbirinden bir o kadar farklı iki çocuğunuzun olması. Sizi çok zorlayacak bir yaş aralığı olmuş. Ama sabırlı olun. Küçüğünüz daha çok minik. Onun yavaş yavaş düzeni oturuken siz de biraz rahatlarsınırsınız. Alabildiğiniz kadar yardım alın ve bunların yavaş yavaş geçeceğini unutmayın. İnsan bazen yanlış düşüncelere kapılıyor. Ne demek istediğşnizi çok iyi anlıyorum. Ama korkmayın, vicdan yapmayın. Bu tarz duygu durumlarını sevmeyen değil aksine çok seven anneler yaşıyor.

Aynen yazdığınız gibi herkes ağız birliği yapmış sanki. Peki sizin cocugunuz da geceleri ağlama krizlerine girdi mi gitmiycem diye? Başka hiç bi laf yok ağzında devamlı gitmicem söz mü tamam mı babam oradaki eşyalarımı alsın gitmicem anne sürekli bu konuyu konuşuyoruz. Sadece 4 gün gitti üstelik okulda etkinliklere katılıyor ama evde beni mahvetti bu gün öğretmenin fotoğraf gönderdi dedim baktı ben nerdeyim dedi sonra aaa arkadaşlarım çok güzel oynamıslar ama ben gitmicem dedi B

Kolik bebek olabilir mi? Bizim ki kolikti hic uyumuyordu surekli agliyordu simdi 1 yasinda. Gecti ama gercekten tek basima zorlandim. Ben soyle dusunuyorum mesela korkuyorum ama 2. Cocuk olursa o da en fazla 1 yil sonra duzelecek. Ve zamanla kolayalsacak. Sadece tahmin ediyorum neler olur bilemem tabii

bende 2ay önce 17haftalk kaybettim. bende ekim gibi düşünüyorum. olsa ne ruh halinde olacağız oda bilinmez. olsada olmasada uğraştırıyor bebişler kadına binen yük çok fazla. inşallah sonraki tedavinde hayırlı bir sonuç alırsın.7ay beklemenin sebebi kendi isteğinmiydi

Psikolojik rahatsızlıklarda şartları kıyaslamayı çok doğru bulmuyorum. Ne güzel siz de arayışa girmişsiniz, inanin online tedavilerde epey etkili oluyor, inşallah güzel yanıt alabileceğiniz bir psikiyatr/ psikolog çıkar karşınıza

Tedavi ile olunca çokta isteyerek iki embriyo transferi istedik ve tek bakana kadar aslında off demedim. Tek baktığım süreç beni bayağı zorladı. Ve şimdi diyorum eğer tek bebeğim olsaydı ikincisini bende sızın gibi düşünmezdim. Çalışan bir anne olacağım. Ücretsiz izne ayrıldım bir yıldır bir yıl daha evdeyim.. kendimi anne olunca daha iyi tartma imkanım oldu. Bendeki sorunda fazla mükemmelliyetci olmam her şeyin en iyisini yapmaya calismam . push ;

Konunun evlat hasreti cekip cekmemekle alakasi yok. Sadece herseyden cok cabuk yoruluyoruz. Annelerimizin yasadiklarini gorunce, onca isin altinda birde bir suru evlat yetistirmisler. bizim yasadigimiz tembellikten cocuklara yetememekten baska birsey degil. 10 yil evlat hasreti cektim. Tup bebek yontemi ile ilk kizimi kucagima aldim sonra arada yine tup bebek dusugum oldu. Sonra tekrar tup bebek yontemi ile oglum oldu. Suan 10 aylik Aralarinda 4 yas var ve ben bitmis haldeyim. Elimi kaldiracak gucu bulamiyorum bazen. Iki cocuklu hayata alisamadim hep birseyler eksik. Bende yetemiyorum. bazen sinirden oturup agliyorum. Yani durumu ozetlersek fazla rahata duskunuz yapacak bisey yok. Zamanla alisilir diye umit ediyorum.

Lohusalık döneminde sayılırsınız bu çok normal.. Belliki ekonomik durumunuz iyi bu bir artı sizin için.. psikolojik destek almalısınız.. ve bunun geçici bir süreç olduğunu bir süre sonra rahatlayacağınızı bilerek yaşayın.. hayatı kendinize zehir etmeyin. evet 2 çocuk zor bende sizin gibiyim yani anaç değilim bir kızım var şu an 16 yaşında 2. düşünmüyorum yaşadığım ailevi sorunlardan dolayı... önemli olan benim mutluluğum bencillikse bencillik.. gelelim size, Hayata bir kez geliyoruz imkanlarınızın tadını çıkartmaya bakın Bırakın çocukları aileye eşinizle başbaşa biryerlere gidin 1 2 gece iyi gelir kendinize vakit ayırın bu kadar bunalmazsınız

Şu cocuk hasreti çekenlerin de çocuklu dertlilere sataşması moda oldu. Kendinize gelin arkadaşlar çektiğiniz hasretin ve sıkıntıların suçlusu onlar değil. Bu sizin imtihanınız. Benim de 8 sene çocuğum olmadı. Sonra hamile kaldım 30 haftalık doğum yaptım. Kuvozde ne sıkıntılar çekti yavrum da onunla birlikte biz de. 1 yasinda oldu hala da çekiyoruz. Bir kez olsun kimseye sataşmadım. Vardır bir hayır. 2 cocuklu kardeşim cocuklari cok yaramaz diye hüngür hüngür ağlıyor kac gündür. Kapa çeneni diye kovayim mi? Günlerce uykusuz, dinlenmeden, yarı aç, iştahsız çocukların peşinde canlı ceset gibi geziyor. Cok zor olduğunu anlayabiliyorum. Geçecek diye teselli ediyorum sadece. Herkes kendi yasadigini bilir. Iki tatlı söz ile moral vermek cok mu zor?

bence eve her gün yarım gün de olsa gelecek biri işinizi çok rahatlatır. Ayrıca en iyi niyetimle size tavsiye acilen terapiye başlamanız, iyi bir psikolog bulup başlamanız. Düşünceleriniz bana çok depresif geldi

O halinize donmek icin, yani ikinci cocugunuzun olmamasi, ortadan kalkmasi icin mi herseyi verebilirsiniz? Lütfen kendinize gelin. Eger inancliysaniz bu laflariniz pahaliya patlayabilir. Allah korusun diyorum bakin; daha fazla sikayet etmeyi birakip psikolojik destek alin.

İnşallah özellikle sendrom dönemlerinde her seye ağlıyorlar. Her istediğini yapsanız da bişey buluyorlar ağlayacak

Bence imkan varsa kreş için 2 ay beklemeyin. Bebeği evde uyutmaya çalışmak yerine koyun bebek arabasına yürüyüşe çıkın. Uyur zaten temiz havada. Şartları kendiniz için zorlaştırmayı bırakmanız ve durumunuzu kabullenmeniz gerekiyor.

Evet olan oldu çok zor ama ah diyorum bir yıl öncesine dönebilsem keşke inanın başka hiç bir isteğim yok tek bi şansım olsaydı keske. Etrafımdakiler bişey deyince kızıyor sağlıklılarmıs daha ne istiyormusum isyan etmemeliymişim ama bi yandan isyan ediyorum bi yandan korkuyorum

Bu sizin açınızdan böyle evet ama konu sahibinde eğer lohusa depresyonu gibi bir durum varsa bu konu şımarıklık yaptın denecek kadar basit değil bence. Kaldı ki karşımızdaki kişi de robot değil insan. Bunalabilir de ama bunu çocuğuna yansıtıyor mu ya da nasıl yansıtıyor? Burası önemli.

Ebeveynlik yeterince ağır bir sorumluluk. Bundan şikayetlenmek en doğal haktır bana göre. Ama şu ayrımı yapamıyor bazı insanlar. Ebeveynliğin sorumluluğundan şikayet etmek evlattan pişman olmak manasına gelmiyor. Şükürsüzlük değil. Bu çok başka bir konu.

Kesinlikle katılıyorum onlara hava hoş. Ben de aslında körü körüne kocasının dediğini yapan sözünden çıkmayan biri değilimdir. Ama resmen basiretim bağlandı ya hala şaşırıyorum nasıl oldu ne yaptım diye. Gerçekten olacağı varmış kader nasip diyorum başka bi açıklama bulamıyorum çünkü

Çok çok doğru defalarca okudum yorumunuzu

neden bu kadar kendinizi suçluyorsunuz? . mutsuzluk, depresyon, bıkmışlık, bunlar ruhsal durumlar. kendinizi iyi hissetseniz vakit ayırabilseniz kendinize asla böyle düşünmezdiniz. ben de şuan sıkıntılar yaşıyorum çoğu zaman kendi aileme, eşime bile ne kadar anlayışı olsalarda tahammül edemiyorum bu onlar kötü olduğu için değil ben iyi olmadığım için oluyor. yalnız ve sessiz kalmaya çalışıyorum sürekli. buna sizinde ihtiyacınız var. bunu sağlayamadığınız için mutsuzssunuz. durumunuz varsa bir yardımcı yada yarım gün kadar bakabilcek birini bulsanız biraz uyuyp yalnız kalıp kendinize vakit ayırsanız Zaten sorununuz hallolur. bunu yapabilmek için eşinizle de konuşun ruhsal durumunuzu onada uygun bir dille şikayet olarak değil bir çözüm arayışı gibi yardım ister gibi anlatırsanız oda size yardımcı olmaya çalışır

Buna çok sevindim.

Evet sartların iyi olduğunun farkındayım gerçekten o yüzden yazdıklarım şükürsüzlük gibi algılanabilir. Lohusa depresyonu ilkinde yaşamadım ama bunda yasıyorum bence de yardım almayı düşündüm ama yüzümüze burdan güvenemem kimseye online olanları araştırmam lazım defne-28

Neyin nispetini yapayım ya dünyada 2 çocuğu olan tek kadın ben miyim

Bizim analarımız da artarda iki çocuk büyütmüş, ama hiç depresyona girmediler. Bence siz bir yardım alın ama bebekler için değil, kendi ruh sağlığınız için. Belli ki gerçekten çok rahatınıza düşkünsünüz ve eşinizin baskısı ile istemeden ikinci çocuğu yapmak daha da yormuş sizi. Çocukların da sağlıklı gelişimi için sizin ruh sağlığınız çok önemli.

Valla bu devirde oyle yardimci Vs buyuk luks zaten. Ahhh tum Gece uyumayip ise gidiyordum.. 2 cocuk.. hatta 3. Den sonra yorgunluktan agladigimi hatirliyorum.. ara ara yine farkediyorum asiri bittigimi Ama gececek

Zaten büyükle daha çok ilgileniyorum her gün parka götürüyorum küçüğe bakması için birini çağırıyorum ben gidemeyeceksem anneler ya da ablam ilgileniyor eve hapsolmuyor asla ve gezdiği için çok mutlu haksızlık diye çok düşünüp kendimi yedim bitirdim ama su an o memnun görünüyor halinden

Kendinize guvenmiyorken, ilk cocukta zorlanmisken 2. Cocugu eş istedi diye yapmasaydiniz keske. Neyse allah hayirli uzun ömür versin. 2 aylik bebek, kolik mi? Yoksa pek bi zorlugu olmaz ama siz henuz logusalik etkisini atamamissiniz, yardim almaya öcü gibi bakmayin. Kardesiniz anneniz kim musaitse gelsin birini bulana kadar. Esiniz de destekmis, temizlige yardimci alin, yemekleri anne yapsa, bence bir cok kisiye gore acayip avantajlisiniz. Önceki

Evet çok doğru aileme bile bazen dert yanıyorum sonra eeee sen kendin istedin derler diye korkuyorum ki hamileyken bile yüzüm gülmedi stres ve panikten. Bazen aileminde dediği oluyor evdeki hesap çarşıya uymuyor işte planladığın gibi olmuyor diye susuyorum ne diyebilirim ki F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İlk kızımda denedim hatta danışmanlık aldım kadın sizin paranızı iade edeyim olmayacak bebeğiniz çok zor dedi kendim vermeye çalıştım o da olmadı şükür su an büyük kızım kendi uyuyor ama benim yanımda yatıyor e küçük de var uyku saati o yüzden sarkıyor biraz . push ; P pasakLI

Evet azıcık büyüse en azından uyanıkken ağlamadan oyalanabilse hayat boyu birbirlerine yoldaş güzel olur zorlukların yanında. İlk paragrafta söylediğinize katılıyorum itici gelmiş olabilir ama evlat hasreti ile sınanmak bizim elimizde olan bişey değil ki hiç birimiz bişey yapamayız bu konuda

Öyle olmuyor o bence kadın kimbilir kaç kişi tarafından psikolojik baskıya maruz kaldı, kaldı ki sokaktan geçen x teyze bile yok okuyor musun, evli misin, evliysen çocuğun var mı diyor. Herkes koyun gibi aynı düşünce içi boş tonla aileler var, kim ne derse desin çok aşkı ve kadını öldürüyor. Biz 9 yılı devirdik ilk gün gbyız hiç cocuk isteğimiz olmadı, benim hiç olmayacakta belki ha olacaksa önce hayallerim var 40ıma bile dayansam yaşadığım sürecr hayallerimi ve ideallerimi gerçekleştirmeden dusunmem. Annem diyor bana senin için yaşıyorum; neden anne diyorum ya neden benim için bu hayata 1 kez geldin kendin için yaşa. Estetik yaptıracak o parayı sana biriktrdım diyor anne dedim al hepsini ye mutlu ol asla çolukmuş cocukmus dusunme bu hayat senın dedim ki öyle biz cocuk yaparak da ömürlernin son dinlenme huzurlu olma demlerini ailelerimizden çalıyoruz ne münasebet ya, iyi doğur ver anne kaynana baksın buna da hakkımız yok.

Oda öyle diyo artık Allah korusun diye ikinciyi istemediği için sprial taktırdı oda 1 ay korudu sonra hamile kaldı. Doktoru bile nasıbinde varmış demişti şimdi iyikide olmuş diyoruz

Geçecek. Bu günler geçiyor, iyi yanı bu. Yardımcı olmayabilir ama temizlik için haftada bir gün biri gelebilir onu bulmak zor değildir diye düşünüyorum. Hem eş hem aile ucundan tutuyorsa bir de temizlik yapılıyorsa uyku düzenleri oturana dek idare edilir bir şekilde. Kreş için söyleyeceğim bir şey var yalnız. 3 yaş öncesi zaten vermeyin evdeyseniz. Çocuğun kreşteki ilk yılı her gün hasta olması demek. Onun hastalığını da kardeşine getirmesi demek. Bence en az bir sene daha kreşe göndermeyin.

Yahu ne feministliği annelik tecrübesini yaşamamış olanların üsten üste ahkam kesmelerinin uygunsuzluğundan ve samimiyetsizliğinden bahsediyorum sadece. Siz de dahil tüm herkese diyorum ki doğurun o zaman yapın bu yorumları aslansın kaplansın diyeyim şuan bekara karı boşamak kolay minvalinde havada kalıyor işte sizin gibilerin yorumları.

İnanır mısınız iki çocuğum olmasına rağmen size katılıyorum sanki anne olmak zorundaymısım gibi bi beklenti vardı bi tane doğurdum ikincisi için baskı gördüm. En ufak bişeyde kızım yalnız kardeşi yok ondan böyle yorumlarına maruz kaldım. Şimdi iki kızım için endişeleniyorum bizi onları neler bekliyor kadın olmak o kadar zor ki çok çok üzülüyorum. Başlarına neler gelecek diye düşünüyorum.

Ara versem asla 2. Çocuğu yapmazdım Eşim kardeşsiz kalmasın Diye diye beynime işledi keske kalsaydı illa kardeş şart değil

Benim oğlum da 15 aylık, uykusuz bi bebek. gün üçinde maşallah çok uysaldır ama uykuyu unuttum, diş çıkarma evresi, doğum emzirme cart curt hepsinden zormuş ikinci bi bebeğim olursa nasıl olur nasıl yaparım diye düşünüyorum. bazen yorgunluktan ağlıyorum bir köşede. evlat yetiştirmek çok meşakkatli bir iş fakat büyüdüğünü görmek dünyalara bedel, insan hiçbir şeye, hiçbir sevgiye değişmez, en azından ben değişmem. kimseyle sevgisini denk bile tutamam evladımın sevgisini, koklayıp, öpmek yaralarımı iyileştiriyor o benim bir parçam ve kardeşsiz büyümesini hiç istemem. bir yanının buruk olmasını hiç istemem, parkta çocukları görünce bile seviniyorlar, kardeşler büyüyünce yoldaş olucaklar birbirlerine allahın izniyle bu güzel duyguları düşünün telkin edin kendizi

Anneler olarak çocuğumuzu öyle görmeye alışkın değiliz ister istemez bizi de etkiliyor ve gitmemesi daha mı iyi acaba diye düşünüp kendimizi paralıyoruz. Benim oğlum da üç yaşında kreşe başlayalı iki hafta oldu, uyum süreci boyunca sürekli ağladı orada, geceleri ağlayarak ve söylenerek uyanıyordu. Başladığı 4. Günde de hasta olunca tamam dedik combo olaylar silsilesi bizi buldu göndermeyelim diye işaret gönderiliyor bize dedik her gün tamam yaa alicaz gerek yok deyip gün sonunda vazgeçtik. Bu işin uzmanı olan konuşmadığım insan kalmadı, pedegog, kreş rehber öğretmeni, okulöncesi öğretmeni kardeşim ve arkadaşlarım, çocuğunu kreşe gönderen diğer arkadaşlarım filan derken herkes ağız birliği yapmış gibi aynı şeyi söyledi. Geçeceeekkk... Söylemesi kolay tabi ben huzurla başımı yastığa koyamadım iki hafta. İyi yapayım derken kötü mü yapıyorum diye düşüne düşüne kafayı yedim. Ama gelin görün kiii dedikleri gibi oldu. Yani şöyle düşünün bizler bile koca koca insanlar olarak yeni bir iş ortamına, hiç tanımadığımız bir çevreye girdiğimiz vakit ilk başta zorlanıyoruz, bir bocalama yaşıyoruz, zamanla her şey rayına oturuyor, dinginlik başlıyor. Çocukların dünyası bizimkinden de hassas, rutinlerini bozup yabancı oldukları bir ortama dahil ediyoruz onları cidden kolay değil ve adaptasyon süreci zorlu geçebiliyor. Bugün itibariyle üçüncü haftamıza başladık biz, ilk haftaya göre epey yol kat ettik. İki dakikalık mızırdanma kaldı sadece, öğretmenimiz az daha sabır çok az kaldı diyerek bizi telkin etti bugün. Gün boyu hiç ağlama olmadı, etkinliklere katılmayan bir köşede ağlayan çocuk müziklere ritim tutmaya, etkinliklere ufaktan dahil olmaya başladı. Bir arkadaşım da çocuğunu ikinci günden aldı ve şu an çok pişman, benimkini gördükçe keşke ben de sabretseydim diyor. Demem o ki sabır güzel arkadaşım. Geçecek ve okulunu çok seven bir kız çocuğu olduğunu görünce şaşıracaksın. Sabah uyandığınızda kreşle ilgili güzel şeyler konuşun, öğretmeninin sınıftaki arkadaşlarının isimlerini sayın, sınıfın en çok hangi köşesini sevdiğini sorun ve onu kreşe ılımlı bir hale getirin, kreş sonrası parka götürün ya da sevdiği bir şeyi yapın ve bana en çok verilen tavsiye de bu dönemde çocuk kreş boyu anne sevgisinden uzakta kaldığı için sonrasında çocuğu bu açlığa doyurmak gerekiyormuş, her zamankinden daha fazla ilgi göster denildi bana öyle de yaptım. İnşallah sizin minik de hemen alışır

Allah bize de çocuklarımıza da sağlık sıhhat, güç kuvvet versin de güzel güzel büyütelim inşallah çocuklarımızı

Valla ben su an tek çocuklu annelere özeniyorum hatta niye ağırlığımı koymadım bakcak olan bendim diyorum nutkum tutuldu resmen nasibi varmış 2. Bebeğinde yoksa çok çalışmadık olsun diye

Anac degilsin ama pespese 2 cocuk yapiyosun kocan istedi diye. aileler yardımcı, eve temizlikci geliyor. imkanların rahat. seninki sımarıklık

Bence uyku eğitimi alın. İnternette bu işi layıkıyla yapan pek çok insan var. Büyük kızınız uyursa çok rahatlarsınız. Profesyonel uyku eğitimi verebileceğim en iyi tavsiye olur

bence bir an önce en azından yarım gün büyük olan kreşe başlasın. benimki tek çocuk ben de 2 yaşında yarım gün kreşe başlatacağım. Onun dışında yardımcı arayışınızı da tabii devam ettirin. Çok zor yani ben 1 taneyle zorlanıyorum 2. yi hiçbir güç bana yaptıramaz. Allah yardımcınız olsun. Çok sinirlendiğiniz anlarda dua falan edin bence bi nebze o anlık sıkıntı gidiyor M Msspinkie Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben de çok sevindim. Akşam yine gitmek istemiyorum diye ağladı ama gözyaşı yok sesi ağlamaklı. Uyudu bakalım şimdi inşallah gece kalkmaz

kavga etmeden devam edebilseydiniz konuşmaya iyi olurdu. erkekler sen ne bunalımda olursan ol yükseldiğin zaman asla geri adım atmıyor. oyuzden sakin kalarak konuşun. eve gelecek birinide istemiyorsanız. çocuklar yeterince büyüyene kadar biraz sıkıntı yaşıyabilirsiniz. uyku düzeni için biraz teknik yöntemler araştırabilirsiniz. belki büyük kreşte iken 2. yi düzenli bir uykuya alıştırarak kendinize biraz zaman ayırabilirsiniz karamel Latte

Keşke o duyguyu tadabilsen bir evladın anne diye seslenmesi onu la birlikte yapılabilecek paylaşımlar kokusunu içine çekerek uyumak dünyalara bedel hayat çocuklarla onların kahkahalarıyla daha renkli herşey geçici evet iyi bir iş nerde akşam orda sabah harika ama günün sonunda kapıyı kapatınca herkes ailesiyle kalıyor ha bide yaşlanınca bakılmak değilde sofranda kalabalık bir aile sıcaklığı olmasında ilerisi için mükemmel olmalı saygı duyuyorum ama yaşın ilerledikçe fikirlerin değişecek inşallah keşke demezsin konu sahibi çok değil 1 sene sonra bu günlerine bakıp zordu ama geçti diyecek eğer benim bir yaşam şansım daha olsaydı oğluma bir kardeş kısa aralıkta çok isterdim bu konuda eşimede çok baskı yapmışlığım vardır hala dua ediyorum inşallah olur diye ama zor artık kesin ve büyük konuşma derim sevgiyle kal

Çok haklısınız. Ben kendi çocuğumu canımdan öte sevmeme rağmen yıprandım. Size çok ağır sorumluluk yüklendiğini düşündüğümden aklımda kalmıştınız. Aman sakın geri dönmeyin. Gönlünüzce olsun herşey.

Ya analarımız o kadar mutluydu da bu kadar manyak kaynana nerden çıktı acaba? Biçoğu çok travmatik büyütmüş çocukları

Yok, onlar melek, ben 865433yıldır deniyorum çocuk sahibi olamıyorum sen uğraşmadan oldun o yüzden sus mutsuz olmaya hakkın yok

Valla ben de o mantıkla yaptım bana da rahata alışma zor olur dediler hep halbuki kal dimi tek cocukla ikinci şart mı illa? Valla arkadaslarıma da söylüyorum çok zor iyice düşünün diye ama çevre 3. Cocukbile istiyor tabi herkesin mizacı farklı beni ilgilendirmez de. Yani kızım daha bir yasına gelmemişken elimdeki oyuncağı vermedi diye yalnız ondan kardeşi yok ondan diye diye beynime işlediler valla etki altında kaldım bende TeslaninOsilatoru Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Valla herkes unutacağımı söylüyor ama benim annem de der hep baban çok çalışırdı yorgun olurdu yalnız büyüttüm diye. Geçiyor bi şekilde günler . push ; Bissunicole

Güzel bir özet olmuşhakikaten de öyle. yinandyang

Durumun zorluğunu kabullenin ve bunun geçici bir süreç olacağına inanın. Benim de peşpeşe oldu çocuklarım, iki tane emen bebek.. Gündüz işten gelip sırayla emzirme, bez değiştirme mesaim başlardı. Gece 11'e kadar. Sonra ne kadar uyursam kar.. Şu an 3 ve 5 yaşlarındalar, geçiyor ve kolaylaşıyor. Sadece durumunuzu ve zorlukları kabullenin, değiştirmeye iyileştirmeye çalışmayın. Sadece kendinizi yıpratırsınız. Umarım en kısa sürede yardımcı da bulursanız rahat edersiniz :)

Anne ve ablanız yemek yapıp gönderebilir mi? Kendilerine yaptıkları yemekten bir kaşık da size gönderseler çok rahat edersiniz. Ev işi şimdilik bekleyecek başka çareniz yok

Ben konu sahibi özelinde yazmadım. Yazdıklarım genel fikirlerim. İnsan kendini tanımalı tabii ki. Mesela ben iki çocukla çok zorlanırım. O yüzden tek çocuklu kalmak için elimden geleni yapıyorum. I

Yuhhh bu nasıl yorum yaa Allah aşkına zorlu iki çocuklu hayatın nesi nispet.

Konu sahibi aslında ikinci bebekle ilk bebeğin yaş aralığı sıkıntılı zamanlar o yüzden zorlanıyorsun.. yani ilk bebeğinin benlik duygusunun geliştiği ve herşeye karşı geldiği inat ettiği bir dönem. birde kardeşi gelince belki daha agresiflesti oda seni yoruyor olabilir. bence senin mutlaka ama mutlaka hem pedegog hemde psikologa gitmen gerekli neden erteliyorsun? Belki de bebeğin daha küçük bir yere kıpırdama durumuda çok zorluyor olabilir. Allah yardımcın olsun aslında ilerleyen zaman için çok iyi olmuş beraber büyürler çok rahat edersin. sen isyan edip dövünmeyi bırak çünkü isyan ve dövünmek sana daha negatif enerji ve ağırlık verir. cok bunaldığımda rahatlamak için ağlamayı tercih ediyorum öyle iyi geliyorki. yada duş almak abdest almak namaz kılmak Mevla'ya yönelmek terapi gibi iyi geliyor. sen önce isyan bayrağını kaldır yoksa mutlu olamazsın. hersey yaşanması gerekiyormuş ve yaşandı. ortada suçlu ve mağdur yok yani

Hah iste zorunda degil zaten ama konu sahibi esinin gaziyla dogurmus pişman olmuş işin ozeti bu. Daha eşler birbirini anlayamiyorken bir kadın vucudu hakkinda karar veremiyorken bir kadın çocuk dogurmak istemiyor diye toplumdan baski goruyorken bu insanliktan bir p. hh olmaz.

Size çok teşekkür ederim mesajınız bana güç verdi bu gün sabah okula gidiyoruz dedim ağladı tabi evde ama kapıdan çıkana kadarmış. Okulda da öğretmeninin elinden tuttu gitti birazdan gelicek. İnşallah yarın da böyle olur sanırım kararlı olduğumu anladı

3 yaşında kreşe gidebilir. kreşe gitmenin ceza olduğunu düşünmesine sebep olmadan tabi ki. tam gün bile gitse sabahın köründe götürüp akşam almayın mesela. Evde olacaksanız yürüme mesafesi bir kreşse 9-3 iyidir bence. tabi her kreşten aldığınızda vicdan azabıyla abur cuburla karşılamayın :) bazen yapılabilir ama ölçüyü kaçırmamak lazım bu konuda. benim büyük 8 küçük 6 oldu. şimdi başka gündemlerimiz var bizim. tableti nasıl azaltırız gibi mesela çocukları hep çok severdim. çok yazmışımdır buralarda konularda. 10 yaşında beri mahallenin bebeklerine bakıcılık eder, yeni annelerin imdadına koşardım :) alt komşumuz çalıştığı için bebeğe çok yaşlı babaanne bakardı. kadıncağız bana ne dua ederdi. uyutur, yedirir, oynatırdım. tabi o zaman temizlik, yemek, çamaşır, ütü gibi bir dert yok. sorumluluk yok :) zor bir süreç ama çok hırpalanmadan çıkmaya bakın. gözünüz korkmasın. ooo büyüdükçe dertler de büyüyor bilgiçliği yapmayacağım size. her dönemin farklı zorlukları, farklı aşamaları var. ama bunlara süreç olarak bakmaya çalışın. of ek gıdaya nasıl geçicem, of bezi nasıl bıraktıracağım, of odasında uyumaya nasıl alıştıracağım endişelerine kapılmayın. kendinizi strese sokmayınca hepsi tıkır tıkır işliyor. ha tabi bir de şu var. niye ben stres yapıyorum diye de stres yapmayın :) özgürlüğüme düşkünüm. ben eşimle de öyle mıç mıç olmayı çok sevmem. anne olunca bunları koruyabilmek çok kolay olmuyor. bir de ben hala çocukları birilerine bırakamıyorum mesela. 8 yıldır akşam kaç kere eşimle başbaşa çıktım desem sanırım 3-5. çocuklarla yapabileceğimiz şeyleri yaptık hep. ben bazen şikayetçi olurum bundan ama diğer türlüsünü de beceremedim hiç. çalışmak beni

Kiz guldurdun beni 22 ne anliyorum seni ama boyle kalmayacakki bu cocuklar Onlarda buyuyecek seni beni begenmeyecekler genclik Gidiyor yas gidiyorda Zaten her turlu gidecekti yani cocuklularin gidiyoda cocuksuZlarin gitmiyor Mu?destege ihtiyacin varsa al.. psikolojik Destek? cocuklari Annene va birakamaz Misin bi kac gun? Sana cok Iyi Olur. Ya da cocugun tekini krese ver o da rahatlatir seni. Hemde oyun acisindan kres daha iyi geliyor cocuklara.. evet cok zor birsey ama dunya nimetlerinin en guzellerinden biri belkide..

Erkeğin aklıyla, kararlarıyla hareket eden hep üzülmüştür bu kadar önemli konuda kadının karar vermesi önem taşır

İşte geçiyor da delip geçiyor.

Bence konu sahibi tüp bebek yapan yazmasın derken, çocuk sahibi olmak içinçok mücadele edip, çocuk sahibi olamayan ama annelik, bebek bakımı, kürtaj vs ile ilgili konulara hemen işte biz ne kadar uğraşıyoruz, siz kıymetini bilmiyorsunuz, nasıl sitem edersiniz, nankörsünüz... diye esip gürleyen bazı kişiler için söylemiş

Neden hep linclenmek akliniza geliyor? Siz de bir insansiniz. Elbette ki sukur sagliklilar. Fakat bende ayni sizin gibi dusundugum icin sadece tek cocuk da kaldim. Calismaktan ona bile bakamadim ki genellikle kayinvalidem, annem ilgilendi. Bazen vicdanim yokluyor. Keske tam anlamiyla güzel baksaydim. Ama dusundum de hep calistim basimi kaldiramadim. Bir taneye bile duzgun bakamazken bu kosullarda 2. Dusunemem. Haklisiniz, sadece haklisiniz demeye geldim.

Evet bunu ben de düşünüyorum çocuklar hisseder diyorlar ki ben hamileliğimden beri stres içindeyim belki de bebeğim de ondan huzursuz

Evet yarın onlr elimden tutunca unuturmuşum herşeyi. Ya tabi ki ilerde kalabalık aile olmak çocukların gelip gitmesi mutlu edebilir ama ya gençlikte kaybolan yıllar nasıl geri gelir bu ruh hali unutulur belki ama izleri kalmaz mj V Var Bir

Oğlum 4 buçuk yaşında ben de 8 aylık hamileyim. Oğlum çok rahat bir bebekti ve hala da öyle cok zorlayan bir çocuk değil. Ama inan şu an senin yaşadıklarını ben de yaşamaktan korkuyorum. Bu çok normal. Nankörlük falan da değil sadece insanız o kadar. Kadınız diye sınırsız güce ve sabra sahip degiliz. Ne yazık ki sana bir onerim yok. Benim durumum sana nazaran biraz daha rahat. Ama tek diyebileceğim asla kendini suçlu hissetme şu an hissettiklerin için çok normal ve insani. Umarım en kısa zamanda seni rahatlatacak bir çözüm bulursun.

Sizin mesajınızı eşime okudum. O da dün geceki krizden çok korktu öğretmen arkadaşlarına sormuş sizinki normal boyutu aşmış küçük gönderme falan demişler. Ben deneyelim tekrar istiyorum evde gün boyu ne kadar sıkıldıgını alışsa çok seveceğini biliyorum. Kreşin cazip yönlerini anlatıyorum öğretmeninin adını soruyorum gönderdiği fotoğrafları gösteriyorum öğretmenin mesaj atmış özlemiş seni diyorum ama yok ben gitmicem ben sevmiyorum vs vs. İlk günler ne yapmak istersin dedim sevdiği şeylerden aldım daha çok üstüne Düştüm inanın ama bizde fayda etmiyor sanki üstelik artık eşim de biraz büyüsün diyor travma olacak diyor B

Temizliğe yardımcı geliyor su an. Zaten ev işini gözüm görmüyor artık. Kolik mi diye ben de düşündüm ağlama krizleri oluyor ama genelde uyku saati gelip uyuyamadıgı için ağlıyor uyutmak için herşeyi deniyoruz sanırım en son sızıp kalıyor

tracy hogg un bebek bakım sorunlarına mucize çözümler

Meraba. Benimde 2.5 yaş aralikli iki kizim var. 2020 şubatta doğdu küçük olan. Benim planlı degildi. Ama yine de kabullendik, annemle kv ayni mahalledeyiz. İyi kötü annem destek olur diye dusunurken daha bebek 20 günlük pandemi başladı. 50 günlükken korona olduk hastane de yattik. Bebek küçükken cok uyuyordu. Bizimde sorun emzirmelerdi. Bir emzirme 40 dk 1 saat sürüyordu. Bazende hemen emmek istiyodu. Büyük kizimin aç beklediğini biliyorum eline buskuvi vs verebiliyodum ancak. Tavsiyem çok ev işi yapicam diye ugraşmayin. Gerekirse pis olun. Ben hayatimin en pis donemini gecirdim. Maalesef elimden geleni yaptim otesi olmadı. Bebek uyanik olduğu anda sakinken ilk işim en azindan bir corba yapmak oldu. Çok iyi yemekler yapmaya ugrasmadim. Yeri geldi aperatifte yaptim. Benim yardimci tutma durumum hiç olamadi. En azindan imkaniniz var. İnşallah en yakın zamanda yardımcı bulursunuz. Şuan yardimci bulana kadar temiz ev yemekleri yapacak birini bulabilirsiniz. Yine haftalık temizliğe gelecek birini. Daha lohusa sayilirsiniz bunalmaniz normal. Ben hala bazen cok bunaliyorum. Bu sabah 4.30da uyandik hala oturuyoruz mesela. Şuan buyuk 4 yasinda digeri 16 aylik. Ama sabretmekten başka çaremiz yok. Ben çok bunaldigim zaman büyük kizimin havale gecirdigi günü düşünüyorum, küçüğün kuvozde oylece uyutuldugu zamani düşünüyorum. Hemen olumsuz dusunceleri kovuyorum. Allah sağlık versin bizlerede dayanma gücü. Elbet bir gun onlarda büyüyecek, kendi yeyip icecek, kendi uykum geldi deyip uyuyacak.. bu yil bende büyüğü kreşe ya da anaokuluna vericem çünkü yeterince ilgilenemiyorum

Tek çocuklu olsaydım fikri aklınızda o kadar yer etmiş ki küçük bebeğinizi ne kadar çok sevsenizde ona istenmediğini hissettiriyor ve onu huzursuz yapıyor olabilirsiniz. 2 aylık bebeğin uyku düzeni zaten olmaz biliyorsunuzdur ama bu huzursuzluğunuz, üstelik küçük bebeğinizin dünyaya gelişiyle ilgili huzursuzluğunuz ona yansıyor olabilir. Sürekli önceki hayatınızla şimdikiyi kıyaslayarak kendinizi yıpratmayın. Öncelikle şunu kabul edin evet zor, kolay bir yol değil çok da yorucu ama geçici. Ayrıca bu süreci ne kadar sakin geçirirseniz çocuklarınız da mutlu çocuk olur. Sabredin ve biliyorum böyle düşünmek, hissetmek istemezdiniz ama küçük bebeğiniz büyüyünce bu düşüncelerinizi bilse istenmemiş olduğu için çok üzülürdü. Bebeğiniz çok küçük ve henüz lohusa sayılırsıjnız. Duygu durumunuz bundan kaynaklanıyor olabilir. Hemen hemen her anne bu zorlukları yaşıyor ama duruma bakış açısı tepkisi herkesin farklı oluyor. Durumu kabullenip bakış açınızı değiştirmek hayatınızı kolaylaştıracaktır. Terapi almayı deneyebilirsiniz.

Çok geçmiş olsun Allah şifa versin. Eminim çok zordur başa gelmeden çok bilemiyor insan. Su an benim de yardıma gelen biri yok. Ailemiz yakın ama her gün görüşmüyoruz onların da işleri oluyor ancak bi yere gitmek zorundaysam genelde küçüğü bırakıyorum çünkü büyük kızımın istekleri asla bitmiyor zor olur diye küçük su an standart seyleri yapıyor nasıl olsa

tünelin ucunda ışık var merak etmeyin:) ben de 1 yıl çok söylendim.. eşim yoğun çalışıyordu. hala öyle ve hala sorumluluk % 80-90 bende. en büyük desteği internetten çocuklara alışveriş yapmak :) bunu ben yapmadığım için de epey kızıyor :)) eşimin ailesinin o dönem pek desteği olmadı galiba ben de rahat etmeyeceğim için mesafeli durdum. annem ve kardeşim ellerinden geleni yaptılar herkesin bir düzeni vardı ve benim baş etmem gerekiyordu bu durumla. banyoda suyu açıp iki çocuk senin neyine, psikolojisi bozuk çocuk yetiştireceksin iyi halt ettin diye ağladığımı bilirim. ama geçiyor, her şey yoluna giriyor. o kadar çok iyi ki peş peşe doğurmuşum, iyi ki ikinciyi hemen düşünmüşüm dedim ki... daha bebeğiniz çok minik.. yeni hayatınıza alışmanız biraz zaman alacak. geçeceğini ve onlara yetebileceğiniz bilin. ve tabi her şeyin kusursuz olması gerekmediğini de.. nefes almaya çalışın.. küçük nefes alanları..

Öncelikle Allah kolaylık versin. Sizin gibi bi çok insan var. Mesela ben ben sizin kadar şanslı değilim malesef. Evinize yardımcı geliyor, aileniz yardım ediyor. Ben aileme 1200 km uzaklıkta tek başıma büyütüyorum çocuklarımı ve araları 18 ay. eşim saolsun çok yardım ediyor ama Bi anne gibi olmuyor. Evet çok yoruluyorum çok yıpranıyor um ama onların bana anne demesi, sarılması, öpmesi herşeyi unutturuyor bana. Allahın bize dünya da verebileceği en güzel hediye. Çok şükretmemşz gerek. Bi de çocuklarınız sağlıklı ise 10 kat daha fazla şükretmemşz gerek. Benim kızım kalp hastası 6 ay önce ameliyat oldu. Eğer ameliyathanenin kapısında beklerken yaşadığım o hissi yaşasaydınız asla isyan etmezdiniz emin olun. O korku yetiyor insana. Alın kucağınıza öpün sevin sarılın okşayın. Sağlıklı oldukları için şükredin.

Sahip olduğunuz imkalara şükredin; iki küçük çocuk, yaşları çok yakın, yardımcı olan kimsem yok cocuktan beter, sürekli köstek bir eşle tabiri caizse yaşam savaşı veriyorken bile hala pes etmiyorum hep bir çıkış yolu arıyorum tavsiyem ailenize yük oluyor gibi hissinden kurtulun şikayet etmiyorlarsa onlardan çokça yardım alın kendinize çok yüklenmeyin ve yapabiliyorsaniz relax olun bu yapı meselesi gerçi ama gerçekten de ne kadar çok kontrol etmeye çalışsak da bazen kontrol dışına cikabiliyorlar aman düşmesin aman kalkmasın diye kendinizi harap etmeyin benim gibi :) iğneyi kendine çuvaldızı size batırdım bu arada :))

Ben aslında büyük kızım kreşe başladıktan sonra yardımcı her gün gelmesin diye düşünüyordum çünkü evde yabancı bir kadınla olmak da ayrı bir zorluk bence. İyi yanları da var tabi.

Merhaba, ben onlardan ayrıldım arkadaşımla ev tuttuk, çalışıyorum. Herkes kendi başının çaresine bakıyor artık. Daha oraya dönmem.

Uykum geldi ondan karıştı heralde en iyisi fazla karıştırmadan kapatım yatım iyi geceler elecda

enfeksiyon ve geç teşhis yüzünden cnm. nasip değilmiş. bende aslında daha uzun dinlenmek istiyordum lakin yaşım 36 dinlenmeyede pek vaktim yokmuş gibi

bu yaşadıklarınız çok normal, iki çocuklu hayat hiç kolay değil. 1 yaşına doğru çok daha rahat edeceksiniz, şimdi size çok bağımlı çünkü küçük olan. yardımcı bulma işini de zorlayın.

2. cocuk planlı olsada bu senin degil eşinin planıymış. Bir bebegi annede babada istemeli hatta anne daha çok istemeli. Ne diyeyim ki bakıcıya güvenmişsin resmen ee tamam bir sürede bakıcı varmıs yanında oh mis kac kadının bu şansı var. Halada yardım edenlerin varmış az yada çok. Artık cocuk dogmus. Onu yazmayın bunu yazmayın demişssinde ne yazayım bilemedim. Kolay gecmeyecek sürec belki ama gececek.. Karalar baglamak yerine şükret diyecegım ama demiyecektik dimi

Hahahaha yok yok hemen tableti telefonu vereyim sussun kafasında değilim elimden geldiğince ilgilenirim oynarım belki de bu yıpratan tekrar minik bebekle aynılarını nasıl yaşarım korkusu var. Kapasiteyi anladım ama geç kaldım Allah isteyene versin bu ikisini büyütebilirsem sağlıklı daha ne isterim

İnşallah cnm inşallah

Başlığı görünce üç cocuklular napsin :) demeye geldim ki okuyunca kötü oldum. Bile isteye hamile kalmışsınız yaptığınız biraz simariklik kusura bakmayın. Ki yardim edenleriniz de varmış. Sizin stresiniz o çocuklara geçiyor ne kadar stresli olursanız çocuklarda da iştahsızlık uyku sorunu oluyor. İstediğiniz yorumu yapamayacağım kusura bakmayın. Plansız hamilelik olsa hak verirdim ama değil. Neyse size iyi haberi vereyim bir kaç yıl sonra iyi ki diyeceksiniz. Zaten ikiside büyüyecek okula gidecek en iyi arkadaşı olacak birbirinin az sabredin.

Linçlenmek su yüzden aklıma geliyor çoğu kişiye göre iyi şartlarda yasıyorum Allah sağlıklı iki evlat verdi ama ben şükretmeyi bilmiyorum. Bunların farkındayım ama elimde değil devamlı hayatımı mahvettiğimi düşünüyorum tam rahat edecekken tekrar en başa döndüm diyorum

Sizin stresiniz çocuğa geçiyor olabilir. Bence destek alabilirsiniz bu konuda. çocuklar neredeyse her şeyi hissediyorlar.

Çok doğru valla çok teşekkür ederim umarım bu yorumunuzu konumu okuyan herkes görür anlar I

Bu nasıl nispet olarak algılandı ilginç.

Baskı yapanlardan bakım, kreş bütün masrafları isteyin hemen sesleri kesilir :))

kosucukaplumbaga tüp bebek annesiymişsiniz, bizim analarımız da artarda büyüttü depresyona girmedi martavalınız ordannmış Nasreddin hoca misali bana damdan düşeni getirin o anlar halimizden diyorum

Aslında son cümleniz benide özetliyor sanırım fazla mükemmel olsun diye çabalıyorum ama ben istedikçe hep tersi oldu ve ben yıprandığımla kaldım. Eskisine oranla daha rahatım ama hala birşeyler tam olsun fikri zorluyor bir yanımı. Bende ya ikiz olsun ya tek olsun dedim çünkü kendimi biliyorum ikinciye cesaret edemezdim. Rabbim biliyormuşta dağına göre kar vermiş çünkü inanılmaz mız mız bir çocuğum var işten gelince eğer çok huysuzsa gece bacaklarımın ağrısından uyuyamadığımı biliyorum

Bu günler geçecek gençlik geçecek peki ya psikolojimiz düzelecek mi ben şahsen ağlamanın o başlangıç sesi var ya onu duyduğum an sinirleniyorum artık tahammülüm yok. Kendimi 2 değil 22. Çocuğu yapmış hayatımı mahvetmiş gibi hissediyorum

Öncelikle linç tayfa gelmeden söyliyim Allah isteyen herkese hayırlı zamanda evlat versin inşallah. Konu evlat sahibi olamamaktan tamamen bağımsız. Artık psikolojimin iyice bozuk olduğunu düşünüyorum. Planlı hamilelik sonucu 2 kızım var. Küçük 2 aylık araları 2,5 yaş. Yapı gereği çok anaç bi insan hiç olmadım. Rahatıma da aşırı düşkündüm. İlk bebeğimden çok cektim özellikle uyku konusunda. Hayalim hep tek çocuğumun olması herşeyiyle ilgilenebilmek bölünmemekte. Ama eşim 2. Çocuk illa olmalı arayı açmadan rahata alışmadan diye diye beynime işledi. Ayrıca bana her gün gelecek bir yardımcı tutacağına söz verdi. Biraz da ona güvenerek 2. Çocuğu yaptım ama hamileliğim boyunca çok pişman oldum İkisine birden yetememe ve ilk kızımın henüz bebek olması vs stresli bi hamilelik geçirdim. Eşim söz verdiği gibi bana yardımcı ayarladı. Aslında bi Kadınla tüm gün beraber olmak beni çok zorladı ama mecburdum. Kadın hasta olup işten ayrılmak istediğini söyledi. Yeni birini aradık arıyoruz ama malesef küçük bi yerde yasıyorum ve su an sezon dolayısıyla günlük işlerden çok para kazanıyor kadınlar. Yardımcı bulamadık henüz. Büyük kızım 1.5-2 ay sonra kreşe başlayacak bu 2. Bebekten bağımsız bir konu yani tek çocuk da olsaydı kreşe göndermek istiyordum. Eşim de sabret kreşe gittikten sonra biraz rahatlarsın diyor. Eşim yoğun çalışıyor yorgun oluyor ama işten gelince çocuklarla ilgileniyor ama bana yetmiyor. Su an o kadar zorlanıyorum ki Allah'a isyan etmeye başladım her gün neden yaptım nasıl yaptım bile bile hayatımı mahvettim bu düşüncelerden kurtulamıyorum iki çocuğum da uykusuz malesef dinlenmeyi geçtim ilk kızımın yemeğini zor yapıyorum. Anneler ablam vs var yardım da ediyorlar ama kimseye yük olmak istemiyorum. Onlar da yoruluyorlar benim yüzümden. Evdeki hesap çarşıya uymadı eve her gün gelen yardımcım olsa kimseye minnet etmek zorunda kalmayacaktım. Su an devamlı çocuk taşımak zorundayım ya da biri eve gelmek zorunda ya da çocuklardan birini götürmek zorunda ikisi ile bir idare edemiyorum. Ve bu durumu kabullenemeyip devamlı modum düşük dolaşıyorum aklımdan geçenler Allah'ın gücüne gidecek beni cezalandıracak diye devamlı diken üstündeyim. napıcam bilmiyorum yine söylüyorum lütfen şükret biz on kere tüp bebek denedik olmadı vs diyecekler yazmasın.

madem kendinizi biliyordunuz neden yaptınız 2. çocuğu? eşler konuşur ama burada karar kadına aittir. çünkü sorumluluk %99 anne de oluyor. ama artık olan olmuş her 2 evladınıza da sevginizi vermekten başka yapacak şey yok şu an için... bence şanslısınız bir bakımdan kısa zaman öncesine kadar yardımcınız varmış, aileniz de destek ve eşiniz size elinden geldiğince destek oluyormuş. bunların 1. ini bile bulamadan çok çocukla yaşayan ve aynı zamanda çalışmak zorunda olan ya da bir tercih olarak çalışan insanalr var, onların işi daha zor. hem geçim derdi hem annelik yapmaya çalışmak, ev işleri ayrı dert. bir süre sonra büyük kreşe başlayınca biraz rahatlarsınız. sıkın dişinizi olan olmuş..

Konumu okuyan arkadaşlarım için güncelleme Sonunda kreş günü geldi çattı. Maalesef benim kızım gitmek istemiyor. Normal bi şekilde okula girerken ağlıyor okulda ara ara ağlamaları devam ediyormuş ama asıl sıkıntı eve gelince. Devamlı gitmek istemiyorum orası sıkıcı söz ver gitmiycem bunu devamlı tekrarlıyor tamam diyoruz aynı şeyi yine söylüyor. Biz de bu hafta babası götürüp getirsin diye düşünüyorduk ama dün gece büyük bi kriz yaşadık uykusundan uyanıp kendisini ordan oraya atmaya basladı gitmiycem diye ağlıyor uykusunda bile. Zor sakinleştirdik atak geçirdi sanki. Ve bu gece boyunca 3 kez büyük 2-3 kez de baba götürme şeklinde sayıklama ile devam etti. Kızımı o halde görünce çok korktuk doğal olarak ve sağlığı yerinde olsun gitmesin kararı aldık çünkü takıntı haline getirmiş durumda. Okuldaki rehber öğretmeni ile de görüştüm çok normal yaşıyoruz bunları zorla getirin diyor yoksa bi daha alışmaz diyor. Ağzını arıyorum kreşin cazip yanlarını anlatıyorum kızım asla istemiyor oyuna bayılan çocuk oyun oynamayı sevmiyorum demeye başladı. Yani kızlar dert bir değil iki değil resmen kara günler kapıda beni bekliyor. Bütün kış nasıl geçer bilmiyorum bu arada kuzum 3 yaşında yardımcımız yok

Olur tamam M MelatoniN

Ben de siZinle aynı durumdayım da tek avantajım aralarının 4.5 yaş olması. Tabi eşime bakarsak daha erken yapsaymışız, boşuna benim keyfimi beklemişiz. Erkeklere göre hava hoş zaten, eşinizi dinlemekle hata yapmışsınız. Birinci kucaktan inmeden ikimci Zor, okuyan çocuksuz arkadaşlara benden tavsiye. Benim de eşim yoğun çalışıyor, sabahtan akşama kadar bakıcılık yapıyorum. Üstelik ailelerimiz memlekette. Yani hayatım karardı sanmayın, doğal bir süreç yaşıyorsunuz. Bugün biz yaşıyoruz bunları bekarlar geziyor, yarın bizimkiler büyüyünce bekarlar evlenip aynı yollarda yürüyecekler A

Konu sahibi yerime benim mesajima yazmissiniz. Neyse sorun yok N

Günlük gelen kadın yeni bırakmış daha işi. Eş elinden geldikçe yardım ediyormuş. Anne abla yardıma hazır.. birde hiçkimsesi olmayan, yardımcı tutamayan anneleri düşünün. Fazla tahammülsüz geldiniz bana. Yapacak birşey yok 4-5 yaşa kadar her anne çekiyor bunları, hatta daha fazlasını. Misal ben yardıma hiiç kimse yokken prematüre ikiz büyüttüm. Sonradan tek olan kolik doğdu 3 yaşı bitti halende ağlama krizleri bitmedi. 24 saatın 10 saati çığlık atarak mız mız geçiyor. Bende diyorum bazen 3. Fazla geldi diye ama Allah isyana düşmekten korusun. Sabır başka çaresi yok malesef..

Sakin olun bende de var bu aralıkta 2 tane, yardımcım var çok şükür anlıyorum sizi. Ama yardımcım olmadığı günlerde zorlanıyorum yani büyüğün önüne meşgul olacağı oyunlar kuruyorum küçükle ilgileniyorum sonra küçüğü uyutup diğerine bakıyorum çok yoğun geçitor ama geçiyor bebişleirn sucu yok hele büyüğü sakın azarlamayın o tercih etmedi sonuçta kardeşi? Çemkirme ihtiyacı olursa kocanıza çemkirin canınızı sıkmayın güzel günler olsun D

Ben de kardeşten bağımsız bir şekilde üç yaşından sonra yetememek devamlı oyun oynayamamak gibi nedenlerden dolayı kreşe gitmeli derdim ama benimki reddediyor zorla götürelim tamam gün bitti eve gelince başlıyor krizi bu şekilde nasıl alışır çocuk bilmiyorum. Herkes taviz vermeyin alışır diyor gideceksin gitmen gerekiyor dedik gece krizlerle uyandık

Kocam devamlı tek çocuk olmaz deyince ben de acaba ilerde pişman olur muyum diye bu yükün altına girmek istemedim yani bana ilerde senin yüzünden bu çocuk yalnız kaldı böyle oldu diyebilir diye düşündüm. Madem ikinci çocuk olacaktı o zaman arayı açmadan peş peşe olmalı ki birbirlerine yoldaş olsunlar dedim fikrimce Allah'a şükür imkan var büyük kızım kreşe başlayacak zaten. Siz küçük için diyorsanız vicdanım el vermez o kadarına

Etmemeye calışın sabır çekin o an derin nefes alın bi bardak su için. Hiç olmuyosa bı psıkoloğa görünün. Ben 4 senedir tedavi görürken kardeşim sprialle 2. Bebegine hamile kalmıştı cok agladı cok üzüldü ama nasibinde varmiş ne gelir elden. Şimdi hala bebeğim yok beraber büyüttük kızlarını büyüğü 4 bucuk yasında yine zorlanıyo delirdim psikolojim iyi değil diyo oda ama geçicek inanın.

Iki kucuk cocuk tabi ki yorucu, psikolojinizin bozuk olmasi uykusuzluktan yorgunluktan. Hala da lohusa sayilirsiniz, sadece sabretmeye cakisin kucuk 1 yas civarina geldiginde daha kolay olacak

O yazmasın bu yazmasın diye konuya eklemek itici oluyor esasında ama çocuklarıyla ilgili sıkıntı yaşayanlara ben şu kadar yıldır çocuk hasreti çekiyorum yazılmasını da doğru bulmuyorum. Herkes birşeylerin eksikliğini çekiyor, başkasına ayıp olur diye hiç konu açılmasın o zaman. Benim çocuklarımın arasıda 2 buçuk yaş. İkisi de uykusuz çocuklardı bende ilk sene çok zorlandım. İlk aylarda ev işleri için yardım almama rağmen üstelik. Biraz zamana ihtiyacınız var. Büyük olan kreşe başlayacakmış zaten siz sürekli gelen biri bulamazsanız bile en azından haftalık temizlik için yardım alın. Ailenizden de bir süre yardım alabilirsiniz bunun da sıkıntısını çekmeyin. Bizim küçük 3 yaşında şuan ve iyi ki bu yaş aralığı olmuş diyorum çünkü birbirlerine arkadaş oldular. Biraz zamana ihtiyacınız var sadece.

Öncelikle hersey mukemmel olmsz bunu kabul edin. Sonra her gun masa haftanin belli günleri gelecek birisini bulun. Cok detayli aramayın. Çünkü siz evdesiniz ve sadece temizlik yapip gidecek. Kolaylıklar diliyorum

Bu tarz şeyleri görünce korkuyorum bende. Yeğenimle bile ilgilenirken kaçasım geliyordu. İki çocukla baş etmek gerçekten zor :-( bu zamanlar da geçecek ama emin olun kendinizi böyle koyvermeyin. Yapamıyorum, edemiyorum diye.

Benim de kızım var ama sizinle tamamen farklı düşünüyorum. Hiç bir zaman kalabalık bir aile istemedim ben. Kızımın nerede yaşayacağı bile belli değil. Yurtdışında yaşarsa ne yapalım peki? Peşinden mi gidelim? Herkesin hayali kendine benimki de kızım iş sahibi olunca gezemediğim yerleri gezmek.

Çocukları alıp yanlarına gidin anane teyze dede oyun ilgi derken bebeği pusete koyup dışarı çıkın Evde olmakta size yük getiriyor

Benim de 2 aylık kızım var. Şu saatte daha yeni kahvaltı yapabildim. İsterse 50 tane yardımcın olsun, kimse senin yerine emziremez. Kimse annesinin kucağını isteyen bebeği senin yerine tutamaz. Zorlanmanızın sebebi size muhtaç bir değil iki bebeğin olması. Gerçekten hiç kolay değil. Ama büyüdükleri zaman iyi ki yakın yaşları diyeceğinize eminim. Beraber oynayıp size zaman kazandıracaklar. Ben ikinciye cesaret edemezdim o ayrı.

Tracy hogg mı ben de okuyorum ilk kızımda deneyip başaramamıştım ama bu kez erken başlamayı düşünüyorum

Su an tek basıma kalabileceğim bir an yok malesef büyük kızım babaanne ve ya anneaannede olsa küçük benimle.. geçenlerde bunaldım ve hasta olmustum hiç halim yok ama dinlenecek durumum da yoktu eşime yapamıyorum tek basıma diye baya ağladım. Eşim önce hak verdi Yardımcı bulalım dedi sonra büyük kreşe başlayacak dedi. Konu başka yerlere gitti. Hatta kavga ettik. Yani aslında eve her gün gelecek birini pek istemiyorum ama böyle de zor oluyor cıkmazda hissediyorum kendimi.

Yengem de 2. yi abim istiyor diye yapmıştı, doğunca hep pişman ve sinirliydi, çocuk da uyumayan bir bebekti. Şimdi anasınıfına başlıyor, iyi ki doğmuş, iyi ki var minik cimcimemiz. Ablası 8 yaş büyük.

Evet evlat hasreti çekmedim ama sırf bu yüzden zorlanıyorum demeye hakkım yok mu?

Çok çok iyi düşünün size verebileceğim tek tavsiye siz istiyorsanız yapın gerçekten çok zor. Ve şimdiden ilerdeki kardeş ilişkilerinin zorlukları gözümü korkutuyor

Linçlenecek bir şey göremedim. İki küçük çocukla zorlanmanız çok normal, umarım en kısa sürede iyi bir yardımcı bulursunuz. Bunun geçici bir süreç olduğunu unutmayın :)

Yorulmak tükenmek normal. Çocuk bakmak çok zor. Yardım edenler bile olsa yine de zor. doğuştan pek anaç olmadığınızı söylediniz. Bence onun da etkisi var. bazı Özgür ruhlu insanlar için bu sorumluluk çok daha ağır geliyor. Onu söylemek istedim. Siz kendi bünyenizin istediği hayatı yaşayamıyorsunuz aslında. bebekler büyüdükçe kolaylaşacak işiniz. Söz dinleyecek yaşa gelsinler herşey daha kolay olacak.

Isteyen istediği yorumu yapar begenmezsseniz şikayet edersiniz bastan had bildirmek ne yahu. Cocuklarin yas araligi benimkilerle aynı ben tektim ne bakıcı ne baci ne ana zordu ama oldu buyuttum. Baskasinin istemesiyle çocuk dogurmanin sonucu budur iste ilk cocukta zorlanan kadına illa 2. Nie yaptirilir acele ne mantiga rahata alismadan. Umarim tekrar çocuk istediğinizde kendiniz karar verebilirsiniz. Herkes yardımcı oluyor zaten daha ne anlamadim ben yardımcı simdilik olmasada varmis eş yardım ediyor anne baba baci yardim ediyor büyük kiz krese baslicak sorun ne..

Sonuç olarak çareyi kadın tutmamakta buldum ben. Zaten pandemi var. Gelen giden de yok. Temizliğe bile kadın gelmiyor şu an çünkü gelse çocukların öğlen uykuları aksayacak, çocuklar daha çok huysuzlanacak falan filan...

ben 6yıldır çocuk hasreti olan biriyim, bebeklerini kaybetmiş biriyim, ama bu sizi linç etme hakkı vermez kimseye.. ben nasıl yoklugundaki depresyonla uğraşıyorsam sizde yeni yaşantınıza adapte olmakta zorlanarak bu depresyonu yaşıyorsunuz. insanız nefsimiz var her zaman her koşulda mutlu olamayabiliriz, evlatlarınızın tırnağına zarar gelsin istemessiniz tabikide ama içinde bulunduğunuz durumu tek cocukla bile yaşayan arkadaşlarım oldu, kendini kısır bir döngünün içinde bulmak, monotonlaşan hayat, aslında bir depresyon bundan kurtulmanın yollarını aramak gerek 2cocukla gercekten zordur. bende cok istememe ragmen hayattan kopma isteğimde yok tabikide. suan için size en yardımcı olabilecek sey bir terapi olabilir ve cocuklar biraz buyudugunde telafi edecek aktiviteler. herkes kendi içinde bulunduğu ruhsal çöküşü yaşar sevebin be oldugunun önemi yok, nankörlük değil sadece bir geçiş dönemi yaşadığınız kendini kötü hissetmeyin. çocuğu olmayan neden olmuyor diye üzülürken, olanda yaşadığı monotonluktan muzdarip olabilir saygı duyulması gerek sevgiler

+sabırsızlık var. Valla sevindim yalnız değilim tüp bebek anneleri genelde ah gülüşü yeter uyumasın varsın ah agusu yeter sevgi kelebeği modunda oluyor.

Acilen psikolojik destek alıp, ruh sağlığınızı toparlayın. 'Hayatım mahvoldu' diye düşünerek ne çocuklarınıza gerçek bir sevgi ve şefkat verebilirsiniz, ne de içinde bulunduğunuz durumu kolaylaştırabilirsiniz. Sizce çocuklarınız neden uyumakta zorlanıyor? Sizin gerginliğiniz onlara geçiyor da ondan... Yazdıklarınızdan bana bile geçti negatifliğiniz. Annemden yardım istemek istemiyorum, evde yabancı kadın istemiyorum, siling kullanmak istemiyorum vs vs. Kusura bakmayın ama hiç çözüm odaklı değilsiniz adeta kendinizi çözümsüz bırakıp, yıpratmak için extra uğraşıyorsunuz. 'Hayatım mahvoldu' fikrine o kadar saplanıp kalmışsınız ki bu fikri gerçekleştirmek, hayatınızı mahvetmek için ne lazımsa yapıyorsunuz. Kendinize acıyarak geçiyor günleriniz ve bunun sorumlusu ikinci bebeğiniz diye düşünüyorsunuz. Lütfen acilen bir psikiyatriste görünün.

Asla siz normal düşünüyorsunuz ama burda genelde çocuk hasreti çekenler ağır yorumlar yapıyor her şey mükemmelmiş gibi davranıyor. Ben yazımda da dedim anaç bi insan değilim çocukları karsıdan severdim. Başıma gelmedi bilmiyorum ama büyük ihtimalle 10 yıl tüp bebek de denemezdim olmuyorsa zorlamazdım gibi geliyor illa bebeğim olsun kafasında değilim cünkü

Sizi en çok yoran uykusuzluk olur. Gece uykusuz kalmışsanız gündüz iki çocuk için enerji bulamamanız normal. Memeden kesmişseniz ve anneannesine düşkünse ara sıra büyük çocuk anneannede kalabilir. Küçük de biberonla besleniyorsa büyük anneannedeyken gece eşiniz biberonla besler siz de bir gece tam uyursunuz. Haftada bir bunu yaparsanız kendiniz tam gün çalışmış ama haftanın 1 günü tatiliniz olduğunu düşünerek motive edersiniz belki. Böyle böyle de çocuklar büyür. Sağlıkla büyüsün. Minnaklarimm... Anneler

Bide tek başına büyüttü valla

Salıncak önerisi geldi mi bilmiyorum ama tecrübemi anlatayım. Birkaç ay önce salonun ortasına yuvarlak salıncak astık. Bu ninelerin bir bildiği var gerçekten. Keşke büyükte yapsaydık dedim, onun uykusu beni o kadar yıprattı ki yaş oldu 5 hala tüylerim diken diken hatırlarım ve hala uykusu iyi değil. Küçük, abisi kadar zorlamıyor ama onun uyku da iyi değil. Memede uyumazsa salıncakta uyutuyorum. İkisini birlikte uyutmam gerekirse asla memede uyumuyor küçük, dikkati dağılıyor, ama salıncakta uyuyor. Gündüz uykusunu salıncakta yaptırıyorum, emmeye mutlaka kalkar, sallayınca hemen dalıyor tekrar emzirmiyorum. Gece çok kalkarsa eşim alıp sallıyor, yatağa geri getiriyor. Kontrollü sallamak iyi bir şey, faydalı. Çok memnunum. Laale Aşikardır Zat-ı

Ben iki çocuğa tek basıma bakamam diyordum valla mecbur kalınca öyle bir bakıyormuşum ki Acıkcası ruh hali olarak pek iyi değilim hala keşke neden Nasıl falan diyorum Kendi kendime. Özellikle kriz anlarında. Ah diyorum büyük kızımla su an park bahçe gezebilirdik ama eve tıkıldık falan yani malesef hala olumsuz düşüncelerim var ama bunları sesli dile getirmiyorum kızıyorlar cevremdekiler

Büyüdük ama nasıl büyüdük? Çok derin bir konu. Benim annem döven-söven bir anne değildi ama babamla geçimsizlerdi, huzurlu, mutlu bir aile olamadık hiç bir zaman. Maddi zorluklar, babamın huysuzlukları, annemin eğitimimiz konusundaki hırsları, evde hep tetikte olmak kardeşimle beni ne yazık ki çok erken olgunlaştırdı. Eskiden çocuklarla ilgilenmek, oynamak, tiyatroya/aktiviteye götürmek yoktu zaten. Kısacası annelerimize güzelleme yapmak yerine günümüze odaklanmamızda fayda var.

Çok küçük iki bebek, yeni doğum yapmış bir anne. Yardım eden olmayınca elbette psikolojiniz alt üst olur. Sabır biraz, umarım kolaylıkla tekrar yardımcı bulursunuz. Bu kadar kendinize isyanla veya kötü yorum gelir korkusuyla eziyet ediyorsanız bence psikolojik destek de alın rahatlatacaktır.

Aralarinda keske 4,5 yaş olsaymis ozaman daha rahat olurdunuz erkekler boyle kimisi uzatmayalim hemen olsun bitsin ee o ise gidince kim ilgilenecek tabikide sen onlarin sozune pek bakmamak gerekiyo aslinda. Simdide bu durumunuza bisey denmiyo yani artik olan olmus tarafinizdasiniz ne yapabilirsniz ki buyuk olan krese baslayincada rahatlarsiniz bence eve yardimci almaktan daha iyisi kress cocuk biseyler ogrenir hem dha iyi olur bence sizde bebek ev isi fln oyalanirsiniz boylece Allah kolaylik versin...

Ne alıntısı anlıyamadım 4 çoçuk annesi olarak yazdım. D

Klasik toplumumuz. Annenin ruh sağlığı, mutluluğu önemli değil. Kuluçka makinesiyiz sanki.

Bakalım o zaman gardını düşürüp yazar mı Aylak

Ben de aynı seyleri düşünüyorum sana bir çocuk bile fazla ikinci neyine diyorum. İlk kızım 2 yaştan sonra düzene girdi epey. 2. Ye uyku eğitimi verebilirsem belki rahatlarım biraz. İnanın bazen annemlerden biri arasın diye dua ediyorum ben arayıp diyemiyorum çünkü. Sizinkiler kaç yasında şimdi? Ben bir de 3 yaşındaki kızımı kreşe göndericem bir ay falan kaldı bazen çok mu küçük diyorum aslında niyetim kardeşi olmasa da 3 yasında kreşe göndermekti ama şimdi sanki kardeşin oldu sen evden git der gibi olur mu diye düşünüyorum üzülüyorum samantha

Aynı şeyi düşünüyorum. Bir yandan da vicdan yapıyorum büyükle hep tek basıma ilgilendim büyüttüm vs diye ama çalışmak Farklı ortam ve insanlar iyi gelebilir

Evet kanguru var evde ama bu sıcaklarda boğulacak gibi oluyorum etacarinea

Ailem çok destek ama 2. Çocuk planında bana yapma biraz daha büyüsün dediler ben dinlemedim. Şimdi yardım istemeye utanıyorum büyük kızım zor bi bebek inatcı bi şeyi tutturunca yapmadan ikna olmuyor annem ve ablamdan da beklentileri çok onları da uğraştırıyor benim yüzümden herkesin hayatı değişti bu düşüncelerden kurtulamıyorum

Hangi kitap o O Osirius Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Benim de 10 yaşında bir kızım 16 aylık bir oğlum var. Araları çok olmasına rağmen ben de sorun yaşıyorum maalesef. Neyseki ailem yakın. Hep iyi ki araları az değil daha zor olurdu diyorum. Arada ben de çıldırma noktasına geliyorum maalesefÖncelikle kendine zaman ayır. Baktın işe yaramıyor profesyonel psikolog yardımı al.

Bence de 1 tane yeterli

Hamak kurduk annemin evine onda küçük uyuyor aslında ama evde nereye yapabilirim bilmiyorum. Ben de birini uyutmaya çalışmaktan nefret ediyorum büyük uyusun diye 2-3 saat uğraştığımı bilirim

ben konu sahibine hak veriyorum. ben tekiyle zorlanıyorum. iki çocuk deseler bana ben de sanırım ne yapacağımı bilemezdim. ama şükür ki sağlıklı çocuklarınız var. zor zamanlar sizinki. yaşları ufak. 2 aylık olan da varken kafadan 2 sene daha uykusuzluğu göze alın derim. ama büyüğü 1 seneye kardeşiyle oynamaya başlar. siz biraz rahat edersiniz. 2 yılı gözden çıkarın. ama sonrası çok keyifli olacak. tek çocuklu arkadaşımın 6 yaşında oğlu var hala anne baba ile oynuyor. ama sizde ufak olan gelsin 2 yaşına onlar abla kardeş oynayacak. siz de kahvenizi içeceksiniz. 2 yıl daha sabır. bu arada aileniz eşiniz ne güzel size yardımcı. bu da şans. bi yardımcı arayın tekrar kendinize. bir de bir psikoterapist öneririm ben. rahatlarsınız biraz. psikolog değil ama terapist. sadece şunu bilin. geçecek şeyler bunlar. sadece sabır. insan hayatında 2-3 yıl nedir ki. Allah sağlık ile sınamasın. gerisi geçiyor. sabredin. sonra yine hayatınızda kendinize ayırdığınız güzel günleriniz olacak. hele ki çocuklar büyüdükçe daha da güzelleşecek hayatınız. ben de çok zorluk çektim hala da çekiyorum. ama zamanla azalıyor. şimdi oğlum canım annemm dediğinde herşeye değermiş diyorum.

bu konuyu nasıl kaçırmışım... oğlum benim canım, Allah ayağına taş değdirmesin. Ama son 2.5 yıldır resmen yaşlandığımı hissediyorum. Çocuk büyütmek bu hayattaki en zor şeylerden biri bana göre. Tabii bakış açısına, beklentiye göre değişir. Mükemmeliyet takıntısı olan biri olarak benim için çok zorlu bir süreç oluyor bu. 2. yi asla düşünemiyorum. Çok çocuklu annelere elimde olmadan acıyorum, belki bazıları çok iyi kotarıyor bu işi ama bana hissettirdiği kendi hayatını yaşayamayan ve uzunca bir süre yaşayamayacak olan bir kadın... moral veremediğimin farkındayım, umarım fikriniz değişir. size bolca sabır diliyorum...

siz hatayı başta yapmışsınız Kendinize güvenerek değil kocanıza güvenerek 2. Yi dünyaya getirmişsiniz. Kocam çok ısrar etti yardımcı tutacağına söz verdi diye çocuk yapılmaz ki Yardımcı tutacak imkan varsa kreşe verecek imkanınız da vardır. Kreşe verin madem sizde çalışır gün içinde özlersiniz belki

Ev işini geçtim zaten arada yemek gönderiyorlar ama ben evde devamlı 2. Bebeği uyutmaya uğraşıyorum büyük kızım da ilgi bekliyor oyun oynamak istiyor. 2. Bebek eğer uyumuyorsa ağlıyor. Uyuması epey uğraş istiyor uykuya dalamıyor sanırım Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Spiralle hamile kalmak mı Allahım korusun artık ne diyim

Kimin yazıp yazmayacağıma karar vermek de moda oldu. İsteyen istediği yorumu yazar kurallara uygun değilse gereğini yağar yönetim. Öyle seçmede yorum olmuyor hanım efendi. İyi ağzınıza dolamışsınız linç tayfa diye. Maden bundan rahatsızsanız neden konu açıyorsunuz deriz biz de.

Benimde 5 yasina girecek oglum ve 3 aylik bir kizim var. Mesela bakiyorum aralari az olan arkadaslara kiyasla ben cok zorlanmadim. Aralari az oldugu icin size zor gelmistir ikiside bebek neticede. Ama ilerde siz daha sansli olacaksiniz onlar cok guzel oyun arkadasi olacak bense suan buyuge oldugu gibi ilerdede kucuk olana oyun arkadasi arayip durucam.. Az sabır.. Mesela ben ikisine tek basima. bakiyorum annem vefat etti kv desen hicbir zaman destek olmadi..

Evet canım sebep ne olursa olsun nasip. Sen hiç dinlenme basla hemen bencede

Çok üzüldüm hepiniz için, anne olmayı asla istemeyen birisiyim çünkü kendime yetecek halim bile yok, yaşım 32 ve iş stresini bile kaldıramıyorum stresten hastane hastane gezer oldum, byerlerımde bşyler çıkıyor. Artık ailem, eşim, annesi vs yemek bşy hazrlasınlar da bağışıklığım guclensin die bakıyorum. Neden üreme bana verilmş ki beyin de verilmş kmse kullanmadan yaşıyor bu ülkede, aslında ğremek gerçekten saçma bir zorunluluk gibi inanışa dönüşmüş. Her gün yaşanan felaketler, iklim değişikliği artık dünya yaşanacak yer değil. Çocukları felaketin içine doğurmak akıl karı da gelmiyor. Kendimiz zor yaşıyoruz, insanca yaşamıyoruz. Çok variyetli olanlar için her şey güzel ve kolay ama kendi isteklerimize henüz yetemiyorken affınıza sığınarak söylüyorum çcouk yapmak biraz düşüncesizce davranmak gibi geliyor

Ben de kendime acıyorum hayatımı bitirdim resmen

Bacısı sen ikizlerin pirisin ben halen müthiş bir saygı duyuyorum sana Ben bakamadim bakmaya çalıştım ciğerim söküldu covid ten ölüyordum az daha. Bünyem o kadar zayıfladıki o 2 ayda perişan oldum. Bebeklerin sakın mu bilmiyorum benimkiler karınca yutmuş gibi hiç durmuyorlar. Birde beklenti var tabiki büyüttün ama nasıl büyüttün. Ben her şeyi en iyi şekilde yapmaya odaklı olduğum için belki de işin içinden çıkamadım. Tablet, TV yok mesela sonra uyku düzeni olmak zorunda hergun aynı saatte uyumalilar, öğün atlayınca sanki o gün bir şey yedirmedim gibi olurdum daha böyle sayacagim bir sürü ruh hastası haller. Çok kasmayan rahat bir tip olsam belki tek bakardım ama bu da fıtrat. 1 yıl geride kaldı. 2 ye surda ne kaldı

Evet canm hamileydim ben 3 aylık gebeliğimi sonlandırmak zorunda kaldım 7 ay önce önümüzdeki ay bidaha baslıcam. kardeşim bazen kızlardan yorulunca bende aynısını söylüyorum olsa bi dert olmasa bi dert diye

Bence de eskiler demiş taş taşımak çocuk bakmaktan daha kolay diye valla doğruymuş sizi de tebrik ederim kararlı duruşunuzdan dolayı ben eşime söz geçiremedim her şeyi anlattım ama ikna edemedim. En sonunda pes ettim şimdi ben çekiyorum

Ama gerçekten öyle. Allah insana çekemeyeceği yükü vermezmiş. Bugünleri atlatın gelecekte güzel günler sizi bekliyor.

kelebek_gibi ben de iki kız çocuğu annesiyim. Bakıcı ablamız vardı, temizlik ve yemeği de hallediyordu ama buna rağmen ben çok zorlandım. İki çocuğumun da uyku problemi vardı. Ne yaşadığınızı biliyorum ben. Çocuğa ve şartlara şükretmek bir yere kadar. İnsan çok bunalıyor ve yoruluyor. Böyle hissetmeniz çok normal. 2 çocuklu hayat çok zor, bu sizinle alakalı değil, durumun kendisi zor. Öncelikle bunu kabul edin. Keşke tek çocukta kalsaydım gibi bir düşünce, sadece sizin günlük motivasyonunuzu düşürür. Gerek yok, artık iki çocuklusunuz ve bu dönem öyle ya da böyle geçecek. Kendinizi bu şekilde telkin etmeye çalışmanız faydalı olur. Büyük kızınızı hemen kreşe başlatmanızı tavsiye ederim. Hem bahçede daha çok vakit geçirdikleri için daha çok keyif alır, hem de kreşe daha kolay adapte olur. Büyük kızınızı, küçüğü annenize bırakarak siz almaya gidebilirseniz baş başa vakit geçirmiş olursunuz. Küçüğün gündüz uykularından birinde onunla uyuyup, bir uykusunda da kendinize keyif vakti yapabilirseniz günü atlatmanız daha kolay olur. Bebeği pusete koyup, yürüyüşe çıkmak da iyi geliyor.

Ben çok eskiden kalabalık aile isterdim hep yine isterim ilerde kalabalık bi ailem olsun ama benim psikolojimin iyi olması için kotam 1 miş geç anladım biraz malesef ki 2 sine de bakıyorum ama yıprandım cok Önceki

temizlik yemek için bir kadın alsan 2 günde bir vs öyle bulamaz mısın kahvetelvesi

Yaşadıklarınız zor evet Ama olan olmuş sağlıklı iki tane yavrunuz var artık yapılacak bişey yok. Kız kardeşimin iki kızı var Aralarında 22 ay var Onun yaşadıklarını görüyorum şahit oluyorum gerçekten zor. Ama büyüyecekler böyle kalmayacaklar gecicek hepsi unutulucak böyle düşünün. Aksi halde hayatı kendinize ve cocuklarınıza zehir edersiniz. izmirlibjkkartal Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Benim büyüğü 8,5 yaşında küçük 2,5 yaşında, kayınvalidem destek oluyor eşim sürekli ilgileniyor ki homeoffice çalışıyor tüm bunlara rağmen çok zorlanıyorum ki, geçecek sadece zamana ihtiyacın var konusahibi ve sabır dilemekten başka bi çare yok ne yazık ki

Bu konu özelinde demiyorum, hala 2 kelime dert anlatan yargılanıyor, annelik duygusundan uzak zannediliyor.

Olsada şikayet etsem buralarda. Herkesin derdi türlü türlü

çalışma durumun varsa sana çok iyi gelir. evde psikolojin daha çok bozulur. büyük kreşe küçük madem yardımcı var ya da olacak.. çalışmayı ele al

Maşallah size... Allah güç veriyor demekki B

2inci cocugun uyumasi icin her gün banyo yaptırın karnini iyice doyurun uyur

Anladim. 24 25 derece bile olsa klima acip slingle evde siz is yaparken uyuyabilir kucuk ondan demistim. Uzerinize gelen dis seslere aldirmayin siz cocugunuz olunca öf bile demezsiniz diyin gecin meydanda görelim erleri Ayrica ailenize yük olma kismini atin kafanizdan derim tas catkadi 2 seneye ikisi de tadindan yenmez kivamda olacaklar gececek.. sabır

Siz yazınca bana da öyle geldi acaba ben hayattan zevk almayı bilmeyen rahatın battığı tiplerden miyim? Tek cocukluyken de yakındıgım zamanlar olmuştu ama şimdi o Halime dönmek için herşeyimi verebilirdim

Ben çok ince düşünüyorum sanırım kayınvalidem bile biraz arsız ol diyor

Bazen ben de düzeni devam ettirmek için yaşadığımı düşünüyorum. Çocuklar Bugün uyudu mu yediler mi büyük oynadı mı akşamın yemeğini yaptım mı eh bi de duş aldıysam tamam zaten gün bitiyor ve yorum oluyorum. İlk kızım teni doğduğunda bile hep üç yasına gelince kreşe gitmeli oyun oynamalı yaşıtlarıyla derdim şimdi kreşe başlayacak çevremden çok küçük kardeşi geldi gitsin ama tepkileri alıyorum ona bile üzülüyorum evet tabi biraz yüküm hafifleyecek ama ikinci bebek olmasaydı da gitmesini isterdim

Kalmayacaksınız. Bundan sonra kalmayın. Mantıklı olun kendinizi en iyi kendiniz bilirsiniz, tanırsınız. Herkesin isteği kendine göredir. 4. Çocuk isteyen de insandır tek çocukla kalanda veya hiç istemeyende insandır. Bunlar gayet doğal istekler. Milletin demesine bakarsak kafayı kırmıştık çoktan.

Oyleyse sıkıntı yok. Ben büyüğün sürekli evde oldugunu düşünmüştüm.

Büyük başlayacak inşallah kreşe ah ah hemen büyüsünler inşallah

Ne güzel karamsar değilsiniz ben çok karamsarım sanırım tek basıma ne yaparım diye düşünüyorum yalnız kalınca iwy7 hayat seni

Yeri geliyor biz şu kadar denedik uğraştık evlat sahibi olduk diyenler dahi bıkkınlık yaşıyor 7 24 gözlerinden kalpler fışkırarak bakmıyorlar yani çocuklarına burada da okuyoruz kaldı ki siz anaç biri değildim diyorsunuz normal bence. Hatanız ise eşinizin gazına gelerek ikinci çocuğu yapmanız olmuş. İlk çocukta herkes tecrübesizdir ancak ikinciyi bile isteye yapmak ben çocuk sevdiğime bakabileceğime emin oldum demektir. Ama şu da var sizde bir çok kişinin sahip olamadığı yardımcı imkanı var o kadar karamsar olmayın derim

benimki 4 yaşında tek, bana 2. mutlaka yap ama biz bakmayız diyorlar. kızımda çok zorlandım, çok üstüne düştüm. karşılaştığımız sorunları da kaldıramadım mesela başka bir çocuk ya da ebeveyn bir şey yapsa dese günlerce kendimi yedim bitirdim. kızımın psikolojik sorunları da bir yandan. kesinlikle istemediğime karar verdim. kendim için birşey yapacak olsam sonu gelmiyor kızım kreşe gitmiycem diye tutturunca vijdan yapıyorum acaba orada sorunu mu var diye. bir de tura gitmiştik geneli çocuksuz gelmişti nadiren tek çocuklu, dikkatimi çekti. çocukla zorlandık turdan gezmeden falan anlamıyor yoruldm, sakız istiyorum, ayağım ağrıyor... hep bu şekilde. ilerde muhtemelen pişman olucam ama benim psikolojim buna zor yetiyor. geçen gün baktım çok ağlıyorum yarım depresyon ilacı içtim sus pus oldum insanlar da susup duruyor diyor bu sefer. ikinci olsa alsam gezmeye götürsem tek başıma hangisine bakacağımı şaşırırım diyorum. kızımı yalnız büyüttüm. saliha erdim youtube'dan dinleyebilirsiniz

İnşallah canım, bununla ilgili eğitim videoları var biraz takip et belki faydalı bir yöntem bulursun. içindekileri de tutma ama söylemenin başka yollarını bul şu dönemde daha fazla stres sana zarar. dertleşmek güzeldir hepimiz niçin buralardayız demi

benibosver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Herkeste dert ayni ama Herkes basta turlu ifade etmeye calisinca sanki farkli bi dertmis gibi. Butun forum full ayni mevzu uzerinde donuyor. Herkes ayni durumda arkadaslar sakin olun herkesin dertleri ayni. Herkes kendini cok ozel biyere koyuyor ve ben bunu nasil Yasarim falan diyor heralde. Herkes colukla cocukla kafayi siyirmis, ben dahil tabiki. Baska derdimiz yok allaha sukur. Haydi saglicakla

Kesinlikle araları fazla olunca ilgi alanları çok farklı oluyor hele bi de cinsiyet farklıysa. Tam birini büyüttüm diyosun bu kez 2. Nin peşinde koşuyorsun. İlerde benimkiler birlikte havuzda oynayabilir ya da sinemada aynı filmi izlemek isteyebilirler ama yaş farkı çok olsaydı bunlar olmazdı bu yüzden eğer 2. Çocuk olacaksa yaş farkı az olmalı. Su an kızım bile oyun oynarken yanında arkadaş istiyor sen gel diyor biraz 2 numara büyüse bana ihtiyaç duymayacak belki.. ara verdikten sonra sil baştan bana da çok zor gelirdi eşim de diyor ilerde bana teşekkür edeceksin en iyisini yaptık diye Allah biliyor artık. 2. hamileliği bile ilki gibi değil ki. Herşey çok farklı 3.-4. Çocuk yapanları tebrik etmek lazım burcak86 hiçbişe

Haklisiniz ama alinti yanlis oldu galiba B

demi ya.tren kaçmadan binmek lazım

O kadarına gerek bile yok, şu gün hastane işim var 2 saat benim çocuğa bakar mısın dese bile yeterli :) B

Evet ilerde çok Güzel olacak iki kız kardeş yoldaş hep birbirlerine benim de ablam var diye düşünüyorum ama su anı yaşarken o düşünce anlık oluyor malesef C

Bulanabilir ben buna birşey demiyorum zaten Ama yazdığı çok kırıcı Tüp bebek yapanlar yazmasın falan bu nedir arkadas O kırıcı üslup kullanıyorsa çocuk Özlem'i çeken kadınları vuruyorsa bende ona acımam kusura bakmasın Ne kadar itici ya az vicdan ayıptır arkadasım

İnşallah 2. De rahat olur malesef benim ikisi de zor bebek..

Evet hepsi sağolsun yardım ediyor ama ben insanlara yük olmak istemiyorum sonuçta kimse bana hemen 2. Çocuğu yap demedi hatta ablam ve annem yapma sakın çok zorlanırsın biraz daha gecsin diyordu

Biraz daha sabır gerekiyor. Öncelikle 3 tüp Bebek tedavisi sonrası ikiz bebeklerim oldu. 3 yıla 3 tedavi sığdırdik. O süreçte neler yaşanır neler yaşadık yaşamayan bilemez. Bu kadar zorlu süreçler sonrası yavrularıma kavuştum. Şuan 12.5 aylıklar. Bu kadar zorluk çekip bulmama rağmen çok bocaladim bunu size çok rahat diyebilirim. 5 yıllık evliyiz. 3 yıl eşimle kalmaya fark etmeden bayağı alışmışım aslında.. sonra bir yıldır evimde sadece 2.5 ay kaldım. Pandemi süreci bebeklere tek bakamama gibi durumlardan dolayı 7.5 ay boyunca iki aile yanında git gel yapmak çok yıpratıcıydi ama benim bebeklerim içindi her şey. Herkes onlar için taşın altına elini değil tüm bedeni koymuştu. Evime gittikten sonraki 2.5 ay çok daha kötüydü. Bebeklerim desteksiz uyumuyordu ve öğleden sonra ikisini birden uyutmayi son bir ay basaramamaya başlamıştım. Bebeklerim ayaklaninca daha bir zor oldu. Bünyem zayıf düştü ve covid i ölümün kıyısından atlattım.. hastane süresi falan sonra ailemin yanına geldim tekrardan. İsyan asla etmedim aklımdan asla sizinki gibi düşünceler geçmedi ama yaşadığın psikolojiyi bende yaşıyorum. Yeni yeni bebeklerim büyüdüklerini hissettirdi. Direnci yüksek hareketli iki miniğim var çok şükür imtihanım hem onları bulana kadar oldu hem bulduktan sonra süreçte. Biz insaniz her duygu bizim için yoruluruz, bunaliriz, ağlarız ama isyan etme arkadaşım hele çocuklarının sağlığı varlığı ile ilgili şeyleri aklından çıkarmaya calis. Geçecek büyuyecekler ve iyiki diyeceğiz.

Ne yazalım o zaman? Çözüm için biraz sabretmeniz gerek belli ki. Ama evet bence de korkun inanç sahibiyseniz isyan edip de cezalandırılmaktan. Gerçekten evlat hasreti nedir bilmemek bunlar. Ve evet yazacağız defalarca tüp bebek deneyip hasret cekenler yanında yaşadıklarınız hiç.

Ben gerçekten burada yazılan yorumları da anlamıyorum, kadın haklı kocasının zoruyla cocuk sahibi oluyor, tüm yük kadın bedeninde kolay mı ya karnında canlı taşımak, hormonuydu dedormasyonuydu, değişimler. Asla çocuk istemedim, istemiyorum da. Bu ülkenin sosyo ekonomik durumunun farkında olmayan 20 yaş anneleri hala bir şeyleri idrak edebilmş değil, doğurdukça doğuruyorlar para da yok onu da anlamıyorum, çünkü daha toylar ve akılları başına gelmemiş. Ben mesela 32 yasıma gireceğim ideallerim var hala yapamadıklarım var, cok lüks güzel bir ev ve araba istiyorum neden kendi hayatımı yaşamak varken illa sorumluluk alayım neden yani? Tüp bebek bebek diye ağlayanlar olmuyorsa olmuyordur, sonra sakat doğduğunda mutlu mu olacaksınız? Parası olmayanlar çocuğa hayat veremedikten sonra onu bu dünyaya getirip yoksun bırakmak mı anne baba olmak bu bencilliktir, yaşlanınca bakıcılık yaptırmak istemektir ya da. Anne olmaktan yorulan, ya da istemeyen kişilere hastalıklı gözüyle bakmayı bırakın, asıl siz mazoşistsiniz acı cekmek sürünmek hoşunuza gidiyor ne yazık ki. Postu yazN hanım efendi sizi anlıyorum, kötü niyetli değilsiniz bence cocuk bakmak dünyanın en ağır yükü asla bunu alabileceğimi de sanmıyorum. Bir an önce terapiye spora vs aktivitelere gitmelisnz

Bazen düşünüyorum Allah insana çekemeyeceği yükü vermezmiş. Demek bende ki cevheri görmüş ama bu çok anlık bi düşünce oluyor depresyonda olduğum için çok gel gitli düşüncelerim . push ; M MelatoniN

Hayatımı mahvettim demeyin lütfen. Bu sadece bir süreç, sadece bir kaç yıl böyle olacak. Herkes ama herkes çok zor oldu ama iyi ki doğurmuşum diyor. Düşünün hayatınızın belki 3 yılı zor olacak ama sonra belki 40 yıl o evladınızı seveceksiniz, çok güzel değil mi Hem atalar derki herşey olması gereken zamanda olur, ne geç ne erken. Szinde böyle olması lazımmış. Salın kendinizi, girsin herşey birbirine. Siz bebişlere odaklanın

Doğru, bende yapmadan önce şunu sordum kendime kocam olmadan tek başıma kaç çocuğa bakabilirim? Cevap :2 kocam yardımcı sağolsun var olsun ama hayat bu, olmadığı durumda ben bakcam bebelere kapasitem 2 kapasitem 1 diye hissetsem yapmazdım. mesela tek başıma kapasitem 3 değil kesinlikle oysa çok çocuğu çok severim ama kapasite doldu M

Kesinlikle öyle. Her kadın çok anaç olmak zorunda değil. Her kadın hemen çocuk sahibi olmak zorunda değil. Bu böyle uzar gider. Her anne ve her çocuk kendine özel. Bunu anlayabilirsek belki değişir.

Ben de hamileyken kızım kuzeniyle oynardı arada kavga ederdik aralarını bulmaya çalışırdık falan içimden hep sen naptın naptın diye kızardım kendime. Hala öyle anlaşıp anlaşmayacakları bile belli değil şart mıydı kardeş diyorum kızım kreşe gidince ben de hayatıma bakardım. Gerçekten sessizlik istiyorum ağlama sesine tahammülüm yok üstelik bebeğim daha 3 aylık evde yalnız kalmayı o kadar özledim ki ve yalnızlığı severdim yani bunu niye yaptım kendime çok Sordum hala soruyorum hayatımı tamamen erteledim ömrümde iki çocuğun istekleri doğrultusunda ilerleyecek artık böyle koşturucaz

İkizlerim 3,5 yaşında. Çok zorlandım büyütürken, hala zorlanıyorum gerçi o ayrı. Aç ve uykusuz 2 sene yaşadım. İnsanın cidden psikolojisi bozuluyor zor günlerdi. Ama ben kendimi yapabilirim yapmalıyım diye motive ettim. siz ikinciye hazır olmasığınız için bu psikolojidesiniz. Yardımcıyı maaslı almak yerine günlük alın haftada 2-3 alın mesela. birilerine bel bağlamaktansa hayatınız biraz kolaylaşır. Sonuçta 5 yasa kadar rahat yok ama ben ikide rahatlarım 3 de rahatlarım diyordum falan ama yok yok 5 belki :))

Ben de hiç sevmiyorum onu. İlk aylarda temizliğe haftada bir gün yardımcı aldım, bitirsin de gitsin diye gözünün içine bakıyordum. Sonra pandemi başlayınca bıraktık, eşim haftada bir silip süpürüyor, ben toz alma banyolar, arada ben de silip süpürüyorum. Siz daha çok yenisiniz lohusalık depresyonu bende 3 ay sürmüştü. Kendimi tokatladığımı bilirim. Şimdi konunuzu görünce ikinci çocuktan vazgeçtim galiba

Sağol canım inşallah. evet benim tercihim di dinlenmek istedim sıcaklar geçsin istedim. Zaman çabuk gecti valla. Sen neden kaybettin? Kusura bakma sordum ama zeynepp444 ALLAH İÇİN OLMAYACAKSA OLACAKLARIN Bİ ÖNEMİ YOK Anneler

Bazen böyle düşündüğüm için 2. Bebeğimden utanıyorum beni ilerde sevmeyecek diyorum ağladığım oluyor. Psikolojik yardım almam gerek bence de. Devamlı tek çocuklu olsaydım su bu olurdu demek care değil ama kafamda hep bu düşünceler var MissCherryBlossom

Dönüp yazdıklarınızı okumanızı tavsiye ederim. Birçok kadına göre oldukça şanslısınız. Yardımcılar, kreş, anne abla kv yardımı, illaki eşiniz de bi el atıyordur. Şu an bunaltan işlerin tıkırında gitmemesi. 1-2 aya büyük olan kreşe eve de bi yardımcı geldi mi sıkıntınız sıfırlanıyor zaten.

Evet haklısınız imkanlar bi çok insana göre çok fazla bunu annemde diyor ne şartlarda büyüttük geçecek bu günler diye ben karamsarım sanırım. P pasakLI

Büyük kızım saydığınız seyleri kendi yapıyor. Ama tek basına oyun oynamaz mesela benimle oynamak ister ben biraz kendin oyna sonra birlikte oynayalım deyince ağlar. Umarım kreşte oyunu doyasıya oynar

Ben ilkinde depresyona girmemiştim ama 2. de fena girdim Aynen günlük temizlikçi benim de canımı sıkıyor. Bir de her gün olunca daha zor. Valla çok etkilemek istemem her çocuk da anne de farklı yapıda ama ah şimdiki aklım olsaydı diye çok söyleniyorum kendime

Vah vah tüh tüh neler çekiyorsun yazık dememizi bekliyor heralde Bide anne olmak isteyen uğraşan insanların piskolojilerini düşünmeden onlar yazmasın diyor kendi kırıyor burdaki bir sürü kadını Olumlu yorum almak istiyorsan itici bir üslup kullanma yani Hayır ne dememizi bekliyorlar onu da anlamadım Çocuğu olmasaydı da anne olamıyorum diye üzülürdü eminim Şımarıklıktan başka birşey değil Kimse kusura bakmasın Bide yorum yapan kişileri seçiyor Benim çocuğum yok evli değilim belki hiç olmayacak Benim yorumumu da kabul etmez şimdi

Nasil geciyor gunleriniz.. konu acildigindan bu yana. TheQueeninthenorth

Malesef tek çare zaman ve sabır bu cümleleri hiç sevmiyorum çok boş geliyor ama aslında gerçek olan bunlar ben de oğlum uyumuyor diye bdv de konu açmıştım geçenlerde bir hanım kitap önerdi çocukların uykusunu öyle düzene sokmuş ve asla uyku sorunu çekmiyormuş o kitabi alıyorum nasipse bakalım deneye deneye öğrenicez

Anne kardeşlerle aynı şehirdesiniz ve çocuklardan birisinden birini bir nefes almalık da olsa götürme size alan açma şansları var, eve temizlikçi geliyor ve bulunduğu anda eve gelecek bir yardımcı seçeneği daha var. Bu kadar imkana rağmen biraz abartmıyor musunuz icinde bulunduğunuz durumu? Benim oğlum 2.5 yaşında ve ben 2.5 aylık hamileyim bulunduğum şehirde ne kendi ailem ne kayınvalidemler var, doğum yaptığımda her şeyle kendim ilgileneceğim, hamile olmadan önce ikinci çocuk fikri beni çok korkutuyordu ama yaş araları açılmadığı için mutluyum, oğlumu iki numara doğmadan kreşe vereceğim zaten o yüzden psikolojik olarak fazla yıpranmaz, odası zaten ayrıydı her yönden aslında durumu ortamı hazırlamaya çalıştım o sebeple hiç kaygım endişem de yok. Siz de elinizde bulunan imkanlara şükrederek hayatı daha yaşanılır kılın, bu şekilde hem kendiniz hem de çocuklar çok fazla yara alır

Aşağılamıyorum. Ben yapım gereği denemezdim sanırım diyorum bunda ne kötülük var bana göre bence böyle siz farklı düşünebilirsiniz

Tek tesellim o 2024 yeniden doğuşum olacak diyorum 2 yasından sonra ilk kızımda epey rahatlamıştım

tşk ederim. sizi gerçekten anlayabiliyorum sorun çocuklar değil inanının, sorun bu durumla başa çıkamamak alıştığınız bir sosyal hayatınız illaki vardır bundan fazlasıyla kopmak tabikide strese girmenize neden olur. ben ne kadar evlat sahibi olsamda ilerde sizin gibi bir durumda olsam bende o ruh galine girebilirdim. çalışan aktif yaşayan biri olarak kendimi sizin yerinize koyamaya çalıştım. benm yakın bir arkdsm evlenince hemen hamıle kaldı sevinerek doğurdu kızını, lakin sonra uzun zamn depresyona girdi. hayatının kısıtlanmasına uzun zaman alışamadı şimdi kızı 5 yasında bir yardımcısı var ve daha aktif bir hayata geçti suan cok mutlu inanın. biraz sabredin

Benim büyük çok nadir kendi kendine oynuyor bazen ben diyorum biraz yalnız oynamalısın diye. Büyüğü azarlamıyorum aslında küçükten bağımsız olarak yaptığı bişeye kızdıgım tabi ki oluyor ama çok uzatmam eşime cemkiriyorum ona patlıyorum

Öğretmen çocuğunu senden iyi mi bilecek. Çocuğu var mı bir de, bu da önemli. Onlara konuşmak kolay. limelemon beklenmedik bir

Her çocuk kardeş ister sadece bir toplum dayatması. İnanın lazım değil bana kalırsa.

Hanımefendi her kadın doğurmak, anne olmak zorunda değil. Üreme yetisi verildi diye ben bunu zorla kullanmak zorunda değilim, beyin de verilmş ama çok az insan kullanıp düşünüyor. bu berbat dünyaya çocuk getirmek asıl bence sıkıntılı olan hele ki bu coğrafya. Araştırmalar şunu gösteriyor ki çocuksuz insanlar daha sağlıklı ve mutlular araştırıp bakabilirsiniz :) insanların %90ı sırf toplum baskısından ve bazılarının olmazsa olmaz gibi konuşmalarından dolayı cocuk yapıyor. Sonuc ortada uzmanlar tüm insanların neredeyse çoğunun psikolojik hasta, mutsuz, bunalımda oldugunu vurguluyorlar. Çünkü biz insanlık kendimizi gerçekleştirmek yerine bu hayatın amacının sadece nesil devam ettirmek olduğuna inanıyoruz. Ben değişik kafada bir kadınım, herkesin yaptığı sevdiği şeyleri yapıp sevemiyorum, fazlaca sorgularım. Hayat yaşamak için çok kısa ve güzel. Sevgiyle kalın

Yorulmussunuz cok belli. Kimi insan rahat atlatiyo bu donemi 2 cocuk elbette zor ama daha da zorlastiran sey belki kendi kendinize yaptiginiz baskidir. Toparlanin biraz evet 2 bebeginiz var ama bir Anne yetebilir iki bebegine. Esiniz aileniz de yardimci oluyomus. Yardim almaktan cekinmeyin, hayat bu... belki duzenli olarak yuruyuse ciksaniz stresinizi azaltabilir. Birazcik da rahat olun zamanla herseyin halloldugunu goruceksiniz.

Zorlanmanız normal, ilgi bekleyen 2 küçük bebe var.. Yardım edecek kardeş, anne, kv var mı? Minnaklarimm... Anneler

Umarım faydalı olabilmişimdir. Uzman psikolojik danışmanım. Lütfen kendinize, ailenize bir iyilik yapın ve alanında uzman bir psikiyatriste görünün. Bizleri de haberdar edin.

Helal olsun valla nasıl başardınız benim psikolojim bozuldu Ağlama sesine tahammülüm yok

Anne seni kaybettim sandım diyor. Zaten bana düşkündü şimdi asla bensiz bi yere gitmiyor devamlı beraberiz kreşten beri 4 aylık bebekten daha çok uyanmaya başladı öyle diyim. Yani bence normal bi durum değil bu özellikle kendini ordan oraya çığlıkla atması. Ama öğretmen normal diyor anlamadım ben mi hata yapıyorum kuzum mu hazır değil bilmiyorum. Oysa herkesten çok ben istiyorum kreşe gitmesini düzeni olmasını oyun oynamasını evde yeterli ilgİyi veremiyorum Önceki

Bence depresyonun farkında bile değillerdi. Bu ülkede 50+ olup travması olmayan kadın çok azdır.

Ay ilk kızım emerek uyurdu Allah korusun benden başka kimse uyutamazdı emmeyi bıraktık rahatladım biraz. Annem bile derdi ikinci olsun direk ayağımda sallamaya alıştırcam emerek uyutmak zor. Büyük kızım uyku akıyor gözünden ki öğle uykusu çoktandır uyumaz yine de uykum yok uyumayalım diyor zorla yatırıyorum hadi kalkalım diyor uykusuz bebek çok zor

Ne anlatmak istediğinizi bu kadar iyi anlamamayı çok isterdim. Çocukluğumda annem kabus gibi bir kadındı, babam işi dolayısıyla çok uzun saatler eve gelmezdi, iki çocuğun yükü sadece annemdeydi. Sürekli bana hakaret ederdi, otursam kızar kalksam kızar sokağa çıksam kızar çıkmasam kızar yemek yesem kızar yemesem kızar tv izlesem kızar izlemesem kızardı... korkudan zor nefes alırdım evde. Ne zaman üzerindeki yükler azaldı, melek gibi oldu. Ben 31 yaşındayım. Annemi anne olunca affettim. Çocukluğumda yaşadıklarımı hala unutmuyorum ama onu anlamaya çalışıyorum. Bir çoğumuz böyle travmatik büyüdük. Lütfen eskiden analarımız şöyleydi güzellemeleri yaparken işin bu tarafını da düşünelim. Evet büyüdük ama nasıl büyüdük?

Çok şükür imkan var ama yardımcıdan vazgeçtik artık. Büyük kızım kreşe başlayacak ben de iki numara ile ilgilenicem gün boyu eylulcmre

Hepimiz sınanıyoruz bazen varlığıyla bazen yokluğuyla her ikisiylede başa çıkmak bazen zorlaşıyor. seni ekim topiğinden hatırlıyorum. yaşadıklarımız benzer

2 gün sonra 2. Bebeğim geliyor. Ve aralari 2 buçuk yaş olacak. İlk kızım sakin ve uyumlu olmasına rağmen çok korkuyorum. Bu cadı olursa diye Planlı da olsa, zorlanabilirsiniz. Toplumumuzdaki bu baskı yüzünden psikolojimiz daha çok bozuluyor zaten. 2 tane bebeği olan bir annenin hislerini dile getirmesi bile suç oluyor. Aileniz bile sizi eleştirir diye yardım istemekten cekiniyorsunuz. Öncelikle rahatlamak için profesyonel destek alın. Tanımadığınız biriyle elestirilme korkusu olmadan konuşun. Siz gerginlikten kurtulunca daha kolay olacak herşey emin olun.

E doğurmasın o zaman Niye doğuruyor Zorla mı Anaç olmak zorunda değil Ama çocuk da anaç olmayan sürekli mızmızlanan bir anneye sahip olmak zorunda da değil

Benim de çocuklarımın arası 20 ay. Yani küçük doğduğunda büyük de bebekti aslında. İlk çocuğumda bana düzenli gelen bir yardımcı vardı. Sonra hamileliğimde bizi yüzüstü bıraktı gitti. Devamında çok yardımcı kadın aradım. Çok kişi geldi gitti. Ama gerçekten işini hakkıyla yapan, evi sahiplenen birini bulmak zor. Bulursanız sakın bırakmayın derim ben... Evde olmama rağmen pek çok zorluk yaşadım kadınlarla. Çocuğu haber vermeden uzak parka götürmeler mi dersiniz, büyükle yarım saatliğine dışarı çıktığımda evi içerden kilitleyenler mi dersiniz. Hepsinde ayrı sinirim bozuldu. Çocuklarla mı uğraşayim kadınlarla mı uğraşayim derken çareyi hepsini sepetlemekte buldum. İnanın şimdi daha rahatım çünkü kendi düzenimi kurdum. Bazen tükenmiş hissediyor muyum?evet. Fiziksel olarak çok yorgun hissediyor muyum? evet. Ama kesinlikle kafam daha rahat. Gün içinde kendime ufak ödüller veriyorum. Kahve molası, çikolata vs. Evet zor ama kesinlikle imkansız değil ve çocuklara sabırlı yaklaşınca onlar da kesinlikle daha uyumlu ve sevecen oluyorlar

Yapı gereği aşırı kontrolcüyüm sanırım o yüzden rahat olamıyorum. 2. Değil de sanki 22. Çocuğumu doğurdum öyle bir yük üzerimde

Herkes ayni değil ki kimi 5 cocuga bakar kimi 2ye zor o yüzden kıyaslama yapmayın Ben sizi anladim ben de asiri kwyifci biriyimdir ama ilki nasıl büyüdükçe ikincisi de öyle büyüyecek sabir lazım Allahtan ailen yanında Ama birini büyütmussun diğerini de buyutirsun küçük bir düzene girsin şimdi gazı falan vardır

Sizi konunun basindan beri takip ediyorum. Yeri geldi elestirenler olmus, ancak o kadar bensiniz ki.. sanki ben yaziyorum... evlendigimde cocuk istemiyorum demistim o zMandan belliymis demekki benim tavrim... Sonra kayinvalidem, eger simdi olursa bakarim. Ilerde yaslanirim bakamam demisti. Tabi o lafa ben evlendikten 3 ay sonra hamile kaldim.. Suan 4 yasinda.. Genellikle kayinvalidem buyuttu. Isim cok yogun ve stresli.. Simdi bile dusunuyorum. Ben bakamadim, ilgilenemedim durup durup vicdan yapiyorum. Sonra da diyorum ki ee firsatin mi oldu calismaktan.. Akil sagligim gidiyor git gelli dusunmekten. Etraftakiler diyor ki simdi cocuk tek birakilirmi kardes ister Ben bir cocukta bile boyle seyler yasiyorsam 2. Eklenirse herhalde kafayo yerim

Ben de tam olarak böyle bi anneyle büyüdüm üç çocukla çıldırır oturup saatlerce ağlardı şimdi doktor doktor gezip psikosomatik ağrılarıyla başa çıkmaya çalışıyor, bunu bi de kadınlar söyleyince aman biz de büyüttük ne var deyince kendim de dahil bi büyüttüğüne bak bu olmuş mu bi de kendi haline bak sen ne hale geldin diyesim geliyor.

Öncelikle mükemmel olmaya çalışmayı bırakın. Evde 2 çocuk değil, 2 bebek var. Salın herşeyi. Kontrol, organizasyon, rutin hepsini bırakın bir süre. 2. çocuğu karakterinize göre çok erken yapmışsınız. Bende zora gelemem, çabuk bunalırım. Kızım aşırı zor bir bebekti ve ben 2. çocuğu direk onun 5-6 yaşına erteledim. Siz biraz gaza gelmişsiniz Yemekleri çok yapın, buzluğa koyun. Çocuk yemekleri dahil. Özellikle yabancı sitelerde ve Pinterestte çok tarif var. Çocuklara ev kıyafeti miktarını arttırın ki tek seferde çok kıyafet yıkayın, bir iki gün gitsin. Mümkünse eve robot süpürge alın, süpürsün silsin. Yüzsüzleşin anneye kardeşe gurban olan falan deyin çocukları alsınlar biraz, hiçbir şey yapmadan uzanın veya uzun uzun duş alın. 2 bebek demek kaos demek herşey süper gibi davranmayın, sonunda kimse plaket vermeyecek size. Boşverin 2 yıl. Sonra istediğiniz düzene dönersiniz tekrar

Ciddi misin ya? Ben de yalnızım bir tane oğlum var 19 aylık ve çalışan biriyim İkşnci konusunu çok çok düşünüyorum ama bir yere varamıyorjm Kardeşi olunca bi zaman sonra beraber oynarlar vs diye düşünüyorum hep Diğer türlü tüm oyun ve paylaşım ihtiyaçlarını benimle gidermesi beni daha çok yorar gibime geliyor

Allah razı olsun inşaAllah saolun. Güzel düşünün güzel olsun bu zorluk bitecek elbet.

Malesef kreş 1.5-2 ay sonra başlayacak kaydını yaptırdık. İşte bebeği bebek arabasına koyarım da diğer bebek ben sürcem çekil falan diyor daha zor oluyor

Normal biri 3 aylık bebeği olana çocuk muhabbeti açar mı, boşverin. Normal biri hiç açmaz gerçi bu muhabbeti başkasına. Benim büyük okulda, evden hep beraber çıktık oğlan babasıyla okula gitti, biz 1,5 yaşındakiyle markete ve parka gittik, bir güzel yoruldu uykusu geldi. O uyurken kahvaltımı yaptım, kahve içeceğim şimdi. Arada uyanıyor, hatta az önce düştü emzirdim, salıncakta sallıyorum devam ediyor uyumaya. Zorlanıyorum ama işlerin giderek kolaylaşması çok keyif veriyor. Sizin gibi kriz anlarında tahammülüm az, Aletha Solter kitapları ufkumu açtı. Telkinler falan, idare ediyorum. Anneye destek şart. Aile desteği yoksa, eşle yeterince paslaşılmıyorsa hangi alanda ihtiyaç duyuluyorsa o alanda hizmet almak lazım.

Orası öyle ama birlikte oynayacak yaşa gelene kadar çok zor bence

Merhabalar Biraz sakin olun Sanki icinizdeki stres yazilarinkza gecmis 3. sayfaya kadar okudum... büyük kizim 31 aylik kücük kizim 3 bucuk aylik Ayni durumdayiz. Bazen zorlaniyorum geriliyorum kendimi geriyorum herseyi mükemmel yapma istegi bu ve tabi vicdan. Neden vicdan? Yetersiz hissediyosunuz kendinizi biriyle ilgilenince digerini ihmal ediyorsunuz gibi geliyor degil mi? Hepimiz yasiyoruz bu durumu zaman zaman. Biyerde okumustum: annelik sürekli vicdan azabidir" dogruymus... gercekten biraz sakin olun Biraz disardan bakmaya calisin insanlar 6-7 cocuk büyütüyo bugüne odaklanin neden yaptim niye oldu keske keske birakin bütün bu cümleleri bi süngerle silercesine silin bunlari beyninizden artik oldu! Bugünde yasa! 2. cocuk oldu bundan sonra nasil basedebilirim buna odaklan aksamdan kiyafetleri hazirliyodum ben ilk zamanlar bezleri herseyi bazen kahvaltiyi masaya geceden kuruyodum üstüne biseyle örtüp sabaha hazir. Böyle hayatini nasil kolaylastirabilirsin düsün ve uygula. Kafani bunlara yor daha rahat olacaksin dilimin varmadigi bisey sorcam: bugün bebegini elinden alsalar allah korusun baska bisey olsa ve o bebek gitse... allah korusun. Nasil hissedersin? Buna dayanabilirmisin? bende zorlaniyorum evet Annelik zormus. Zor olacak ki kiymetli olsun. Biz bu cocuklari büyütmek bakmak zorundayiz istersek dövüne dövüne kendimize baski altina ala ala yada herseyi biraz daha az takip daha eahat daha sakin... secim bizim. Kocaman insanlariz bu bizim elimizde! yalniz degilsin birsürüüü isi basindan askin kadin/anne var! birde belki sen dogum sonrasi bunalima girdin farkinda degilsin. Bunuda arastir. Agir gecirenler farkinda bile olmaz tedavisizde gecmez...

Çok farklı ailelerde büyümüşüz demek ki, anneniz adına üzüldüm. Önceki

Şu an Bebek bekliyoruz ilk çocuk olacak ona yetemeyeceğimi düşündüğüm zamanlar oluyor. Kimse mükemmel değil hiçbir zaman dört dörtlük olmayacak. Elinizden geldiği kadar çocuklarınıza yetmeye çalışın eksik kalan yerler olur. Ailenizin yardım etmesine izin verin. İstemeseler gelmezler. Bırakın yükünüzü alsınlar yardımcı bulana kadar.

Arkadaşınızın maşallahı varmış

Çok negatif gördüm ben sizi. Yardımcı alcaz ama yabancı kadınla yaşamak zor doğurdum annemler geliyor ama üzülüyorum ya neden herşeye bu kadar üzülüp negatif düşünüyorsunuz torunları gelecekler bakacaklar yani zorunda değiller ama yapıyorlar bir şekilde. Bende 10 aydır uyku uyumuyorum sebebi ikizlerim. Çünkü çok uykusuz üstüne bir de iştahsızlar emin olun tek değilsiniz bunalmışsınız ama geçecek elbet en azından benim gibi aynı ihtiyaca sahip iki bebeğiniz yok bir de aksini düşünün yardımcı alamadığınızı ailenizin gelmediğini büyüyecekler elbet insan çok zorlanıyor ama geçecek bende sinir krizi geçirip ağladığım zamanları biliyorum ama bitecek ne yapalım canları sağolsun. ha bu Arada tüp bebekle hamile kaldım

büyük çocuğu 1 ay sonra değil, şimdi verin kreşe. çoğu kreş yazın da açık. iyi bir yer olursa ona da iyi gelir. olmadı oyun ablası internetten bulabilirsiniz öyle siteler var

10 yıllık evliyim çocuğum olmuyor. Siz yazmayın demissiniz ama ben yinede yazmak istedim. Şuan zorlanıyor olmanız çok normal çünkü ikiz bebek büyütür gibi büyütüyorsunuz kızlarınızı Sonuçta ikiside küçük. Ama bu günler geçecek ve ilerde çok güzel 3 arkadaş olacaksınız. Birlikte gezip birlikte yemek yapip birlikte eğlenecek 2 arkadaşınız var. Ilerisini düşünüp kendinizi motive edin. Zaman su gibi akıp gidiyor. Bu güne sabır yarına şükür yakışır.. Rabbim sağlıklı hayırlı ömür versin yavrularız ile birlikte..

Olan olmuş henüz ikinci ayinizdasiniz bu duruma alisicaginizi düşünüyorum. Herkes nasilvyapiyorsa elbette siz de üstesinden gelirsiniz. Çocuğum yok ben de bebek konusunda olumlu değilim ama iki çocuğum olsaydı bunca insan nasıl üçer beşer çocuğa bakiyo benim neyim eksik diyip bunun için korkuya kapilmazdim

Tabi ki onların şartları ile bizimkiler bir değil. Evet ağır şartlarda hem cocuklarla hem eş ve ailesiyle uğraşmışlar çok yorulmuşlar. Çoğu zaman çevresel faktörlerden dolayı çocuklarına zaman ayıramamıslar çocuklar sokaklarda büyümüş daha bi sürü şey. Ama dediğiniz gibi annelerimiz mutlu muydu bakalım? Sağlıklı mıydılar? Ben de hep dinliyorum annelerimden şartların zorluğunu ama zaman değişti artık onlar büyüttü giden yılları da gitti Ya da onlar başardı diye şikayet etmeye hakkımız yok mu

Kendi adıma konuşayım o zaman; benim annem mutluydu. Öyle çevresinde bakıcı falan da yoktu. Şu anda kimse zorluğa gelemiyor, neden bilmiyorum. Ben de olsam 2 çocuk bakamam şimdi ama bunu bildiğim için de başkasının zoru ile 2. çocuğu yapmam. Kişi önce kendini bilsin, sonra kendi kararıyla doğursun ikinciyi madem öyle. Ev hanımının çok yoruluyorum diye depresyona girdiği dünyada kusura bakmayın da aksi örnekleri göstermek erkek jargonu olarak nitelendirilmemeli. Bu kadarı da feministliğe girer artık; biraz gerçekçi olmanın kimseye zararı yok.

Ya neden linç edilesiniz Allah aşkına. 2 çocuklu hayat zor olabilr tabi ki. Ben bir tanesiyle zor başediyorum gardınızı almayın hemen. Bir kaç yıl daha sıkıntı yaşayacaksınız malesef ama sonrasında rahatlamaya başlarsınız

Uyku eğitimi denedim danışman para iadesi yaptı çocuğunuz çok zor diyerek. Kendim vermeye çalıştım pek başarılı olamadım su an sıkıntı büyük benimle uyumak istiyor küçüğü çoğunluk babası uyutuyor. Büyük yatağa zor giriyor ama girdikten sonra 10 dak içinde uyur çünkü yorulmuş oluyor. Ben de akşam herşeyi düzene koyup uyutmaya geciyorum haliyle saat geç oluyor her şeyi bırakıp uyutsam babam uyumuyor kardeşim gelsin yanımıza falan bi sürü bahane buluyor herkes uyumalı yani

Tüp bebek ile gebe kaldim off dedim. Çünkü ben İNSANİMMM zorlanmak, uykusuzluğu kaldiramamak, pandemi dolayısıyla gebeliğin 26. Haftasından bugüne kadar evde durmanında etkisiyle bunalmak biz insanlar için olan duygular.. onları çok seviyorum onlara sahip olabilmek için çok mücadele ettim varlıklarına hergun şükür ettim. Bu yipranmaya, yorulmaya hakkım olmadığı anlamına mı geliyor.

Kendiniz istemediğiniz halde ikinci çocuğu bu kadar hızlı yapmanız çok enteresan, çocuk başkasının fikriyle yapılacak bir şey değil. Düşünüyorum ben erkek olsam gerçekten beş çocuğum olsun isterim, ne güzel sabah çık akşam gel çocuk bir şekilde büyüyor. Tabi olan olmuş artık bunları konuşmak anlamsız. Çok zor bir sürecin içindesiniz, büyük çocuğunuz en hareketli en ilgi bekleyen döneminde. Küçük zaten yeni doğmuş. Size söyleyebileceğim çok şanslı olduğunuz. Çok saçma gelşyor kulağa belki ama öyle. Etrafınızda bir sürü insan var, hepsi size yardımcı oluyor. Kendimi düşünüyorum, yanımda kimse yoktu dışardan söylediğim hazır yemeği bile yemeye fırsat bulamıyordum, duş almak için bebeği küçücük ablasına emanet ediyordum. Bir defasında yastıkla ağzını kapatmaya çalıştığına şahit oldum sonra o duş devri de bitti. Geçecek emin olun, büyüyorlar. İmkanlarınıza şükredin, yardımcınız bugün yok ama alabilecek maddi gücünüz var, şimdi değilse yarın bulabilirsiniz birini.

Emziriyorsanız emerek uyutmaya çalışın Olmadı ayakta sallayın Bnm 2. Oğlum alerjik bebekti farkedene kadar hiç uyumaz hep huysuz olurdu. Farkedince de birşey değişmedi uykuyu sevmiyor adam zorla uyutuyorum hala. Dışarı çıkınca rezil olup geri dönüyoruz. İstedikleri anında olsun istiyorlar. Allah kolaylık versin ne diyeyim

Öncelikle merhabalar. Temmuz ayında yazmışsınız ama bugün üye oldum ve tesadüfen gördüm. anne olarak gerçekten sınırsız sabır ve güç isteyen yeri geldiğinde isyan bayraklarını kaldırdığımız ve bi çok duyguyu bianda yaşadığımız bi durum. Çoook şanslısınız ki ailenizden küçükde olsa destek var aynı şehirdesiniz. 2 çocuğumla gurbetteyim ve eşim yoğun çalıştığı için tek başıma ilgileniyorum ailemden ve ailesinden tek bir destek dahil almadım annem doğumlarıma bile zorla geldi öyle söyleyeyim. Güzel taraflarını düşündükçe aslında bu süreci daha kolay geçirebilirmişiz gibi düşünüyorum. Duygu olarak çok ortak şey yaşıyoruz. Sizi o kadar iyi anlıyorumki evde yardımcı olması aile olması ve eşinizin bu konuda anlayışlı olması bence sizi daha da mutlu etsin. Hatta bunu yazalı bile 1 yılı geçmiş yol kat etmişsiniz şuan nasılsınız nasıl ilerledi süreç lütfen bana da anlatırmısınız Kristialia Her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana

Bak bacim suan yasadiklarinin tek sebebi sensin cocuklar degil önce bunu kabul et. Stresi zirveye tasimissin onceligini ozgurlugune vermissin buyuzden mutsuzsun. Cocuklara sakince yaklassan onlarla kaliteli zman gecirsen sevgiyle sarilsan onlarin uykularida duzene girecek ve sende kendine vakit ayirabilcek duruma geleceksin. Bunlari soylerken yargiladigimi dusunme ilk cocugumda senin hissettigin duygulari birebir yasadim meger hata bendeymis 2. cocugu bile isteye yaptm anksiyete hastasi olmama ragmen antidepresanalri bicak gibi kesip attim hayatimdan ve sevgi dolu yaklastm. Sakince yaklastm iki cocuguma da gunluk kendime 1 saat kahve molasi verdim onlarin uykusu bakimi halledildikden sonra okadar iyi geliyor ki. Lutfen hayatin sonu gelmis gbi davranma yardimciya da ihtiyacin olmadigini goreceksin bu cocuklar boyle kalmayacak buyuyecekler okadar buyuyecekler ki yuzlerine hasret kalicaz belkide opup sarilamiycaz essek kadr olduklarinda Lutfen sen iyi ol ki cocuklarda iyi olsn

Girmez mi, normalde geceleri iki defa uyanan çocuğum gitti sabaha kadar ağlayarak yerinden sıçrayan sakinleşmeyen bir çocuk geldi. O halini görünce zaten göndermekten vazgeçmiştim, ama bu süreçte normalmiş bir aya kadar sürebiliyormuş bu durum. Ben her gün konuştum bir sürü arkadaşı olacağından bahsettim, öğretmeninin adını sık sık söyleyip ne kadar şanslı olduğunu anlattım, kreş çıkışları parka götürdüm ya da sevdiği bir şeyi aldım. Sizin avantajınız çocuğunuz kendini ifade edebiliyor, benimki tam olarak konuşamıyor ifade edemiyor kendini ama anlıyor, tek taraflı konuştum biraz o da dinledi, şimdi yavaş yavaş kreş rutini oluşmaya başladı, kahvaltı yaptık bugün mesela çantasını alıp yanıma gelmiş hadi gidelim diyor, öğretmenine teslim ederken biraz mızırdanma oldu ama iyiydi yani gün boyu. Siz de sabredin inşallah geçecek

tüp bebekle çocuk sahibi oldum fakat sizi o kadar iyi anlıyorum ki evlat büyük bir nimet fakat bir o kadar da zormuş ben sanırım tek çocukla kalacağım annem hep yardımcı olmasına rağmen kızmın uyku sıkıntısı hiç olmamasına rağmen bana da çok zor geldi Allah hep sağlık sıhhat uzun ömür versin yavruma 2 yaşında bm de kızım bnde sizin gibi rahatıma gezmeme tozmama aşırı düşkün bir insanım yine yapıyorum arada şükürler olsun kızımla yaptığım herşey çok kıymetli bana da arayı açma 2. çocuk mutlaka olmalı diyorlar ağzı olan konuşuyor işte ben kendimde öyle bir psikoloji göremiyorum

Sling /kanguru benim kurtaricimdi. Cocuklar icinde durmak istedigi surece sorun yok derim. Esiniz geldiginde mutlaka kendiniz icin 1 saat ayirin derim

Büyük kızım anne ile uyumak istiyorum diyo bi kere denedik babası almaya gitti. Eşim malesef yoğun çalıştığı için gece defalarca kalkamaz mecbur ben bakıcam yani Aylak

Öncelikle kolaylıklar diliyorum ve bu sürecin geçici olduğunu söylemek istiyorum. Ben şu an sizin tek çocuklu halinizim. Aman arayı açma rahata alışma dediler hep. Diyorlarda. Yahu nedir bu cümle ne saçma ne anlamsız ve ne salakça. Alışırsam ne olacak her türlü bir insanın sorumluluğunu almak yeterince ve her durumda zor zaten. Bir insan büyütüyorsunuz içinizde. İçinizden çıktıktan sonra en zoru bu dünyada. Ben rahata alışayım kafam ruhum dinç olsun ki daha faydalı olayım evladıma her zaman yanında olayım dinlenmiş bir bedenle. Her sıkıntısında her sorusunda her dara düştüğünde ona cevap vereyim dolu dolu. Bunlar ancak ruhsal ve bedensel yönden sağlam ve sağlıklı bir anne ile olmalı. Yorgun bir bedene ve ruha yükledikçe yükle yükleri ve sorumlulukları. Çöktüğü zaman daha büyük bir yıkıntı olmaz mı? Herkes bir ezberlemiş rahata alışma. Ağızlarına kürekle vurulası insanlar.

Rahat insanların işleri de rast gidiyor. İkiz daha zordur eminim ama sırf kardeşi olsun diye tekrar hamilelik doğum emzirme ek gıda tuvalet eğitimi vs yaşamayacaksınız bence bu güzel bişey. Su an 2.5 yasında iki kızım olsa daha kolay olurdu ama 2.5 yaşına getirene kadar depresyon

Biz 3 kardeşiz 90 93 94 doğumlu annem okulda temizlik görevlisiydi. Köyde oturuyorduk dedemlerle beraber hayvanlarımız vardı. Annem her sabah 5 de kalkar hayvanlarım yemleri verir. Bizi doyurur 45 dk çalıştığı okula yürürdü. Tüm gün çalışır akşam gelir bizi doyururdu. Babannem dedem çiftçi olduğu İçin onlar da hem bize hemde işlerini hallediyorlardı. Akşam yine annemdeyiz. Sonra ilçede eve taşındık annem bizi bi odaya kitlerdi önümüze yemekleri koyar saat başı gelir kontrol ederdi. Büyümeye başladıkça okula yanına gitmeye oradaki odada büyütmeye başladı. Hakkını nasıl öderim diyorum hep annem yurtta büyüdü yemek yapmayı çok bilmez temizlikle de hiç arası yoktur tüm bu rahatı sevmesine karşın çok dayağını da yemişizdir ama hakkını asla ödeyemeyiz. Hamileyim inşallah doğurursam benim çocuğuma da bakmak İçin sabırsız. Sanırım yeni nesil olarak rahata alışkınız

Valla yanımda 3 aylık bir bebe var kendime zor yemek hazırlıyorum. Benden iş bekleyen 2.5 yaş düşünemiyorum. Böyle zamanlarda yalnız olmak zor. Haklısınız. İnsan bir an önce eski hayatına dönmek istiyor. Benim eşim de 2. Çocuğu vakit geçmeden yapsak diyor gözüm korktu limelemon beklenmedik bir

Sling ya da kanguru denediniz mi? Daha çok küçük dünya onun için yabanci senin kokunu taniyor sadece çok normal. Cok degil bir kac ay sonra etrafa bakınmaya başlar, oyuncak bakmaya başlar. Pusette durup uyuyor mu mesela dışarı cikinca? Gerekirse bebek arabasini eve sokun oyle uyusun o arada buyukle ilgilenebilirsiniz C

Yok yok su an bile babaannesiyle geziyor ben küçüğü uyutmaya çalışıyorum hala. Hatta belki tek çocuk olsa bu kadar sosyalleşemezdi. Aileler baya yardım ediyor bu konuda süslendi gitti gezmeyi de çok sever illa anne gelsin demez çok sükür

Uyku sorunu olan cocuklar icin doktordan ozel muayene gerek diye dusunuyorum Cunku duyumlarima gore bazi bebekler dogumda kemikde bi hasar yasayabiliyormus ve bunun agrisindan dolayi uyuyamazmis Birde huysuz bebekler icin dualari acin evde o calsin butun gun

Gün içinde yarım saatte olsa kendinize vakit ayırmaya çalışın. Çocukları erken uyutmaya alıştırın. 2,5 yaşındaki çocuğunuz en geç 21:30 da uyumalı. Uyku saati önemli

Gerçekten çok çok zor büyük kızıma bile bazen o kadar çok kızıyorum ki bir de 2. Büyüyecek o başlayacak düşündükçe içim daralıyor

Bence de kadınlarla uğraşmak çok zor dediğiniz gibi benimseyeni bulamadık biz de. İnsanların bu işi sadece para için yaptıkları çok belli. Evdeyken ben devamlı yemek düşünüyordum aşırı iştahlı biriydi bi şeyi 1 kilodan yapacaksam kadın geliyor diye iki kilodan yapıyordum mesela Ve devamlı yemek düşünmek beni yormuştu eşim de yemek seçer ona ayrı kadına ayrı ben de bazen geçiştiririm mesela bazen uykusuzluktan erkenden kahvaltı yapmak istemiyordum ama mecbur hazırlıyordum yani bana da batan çok şeyi vardı ama mecburdum idare ediyordum. Ve Kadın bunlara rağmen yüz üstü bıraktı. Açıkcası yeni bir yardımcı istemiyorum evimde. Kızım kreşe başladıktan sonra işim kolaylaşır gibi geliyor zaten çalışacak Kadın da yok su an anca Kasım'dan sonra belki buluruz su an bağa bahçeye gidiyorlar S

İnsanların dertlerini ne güzel aşşalıyorsunuz. Rabbim sizd böyle bi acı yaşatmasın dilerim. Çünki sizin tahmin ettiğinizden ve edeceğinizden daha zor. Deneyip denememek va boş laflar. İşin içinde olmadığınız çok belli

Büyük cocuga haksızlık olmuyor mu su an sizce de? Su an onun sizinle oyun oynama yaşları. Bunu yapamıyorsanız dışarı çıkarın bakması da daha kolay olur. Bu dönemlerde sosyallesmesi cok önemli. Sıcakta çıkaramıyorsunuz ama en azından 4 gibi çıkarabilirsiniz 2 saat. En azından buyukle ilgilenince belki huysuzluğu gider. Shusui

Ben de büyük kızımda ikiden sonra biraz rahatlamıştım şimdi yine bekliyorum o günleri beşe daha çok var H

Ne unutması yıllar geçmiş annem hala anlatir ağlar neydi o yaşadıklarım, hissettiklerim diye.

Kendimi gördüm yatılı yardımcı anne kayınvalde ve yıllar sonra aniden gelen bir bebek yinede toparlanamadım lohusalık depresyonu dedi doktor tedaviyle iyileştim ve gerçektwn buyutulecek birsey olmadıgını çocuklarımın varlığına şükretmeyi öğrendim kendinizi suçlamayın elinizde olmadığına eminim

Çocuk büyütmek kolay değil haklısınız ama annelik böyle bir şey işte. Kolay olduğunu kimse söylemiyor ne şanslısınız yardımcı tutabilecek gücünüz imkanınız var. Bi kaç sene daha sıkmak gerek dişi sanırım

Ek olarak kucuk icin sling denediniz mi?

Aynen öyle her dk pişmanlık yaşıyorum ama artık yapacak bişey yok. Sürekli tek çocuklu olsaydım söyle böyle olurdu diye düşünerek sadece kendimi yıpratıyorum

41 yaşında 4 aylık hamileyim. Tüp bebek merkezinde 2 tane dondurulmuş embriyom var. Allah izin verir sağlıkla çocuğumu dünyaya getirirsem 1 yaşına gelmeden kalan embriyolarımı da transfer edeceğim. Anne olmayı ben istedim. Kendi annem 3 çocuğu nasıl büyüttüyse bende büyütürüm. Uykusuzluğa alışkınım, zorlanacağımı düşünmüyorum. Ağlama sesine tahammülünüz olmadığını yazmışsınız. İnşAllah hiç bir zaman öyle bir noktaya gelmem.

Yeni doğum yapmış (4,5 ay evvel) bir anne olarak sizi o kadar iyi anlıyorum ki... Pandemi derken, işten ayrılmak derken, ilk bebek derken çok ağır bir lohusalık yaşadım. Cidden birisi anlatsa ne şımarıklık derdim, başıma geldi! Eşim ilk eve döndüğümde yanıma yardımcı buldu, maddi imkanımız çok kısıtlı olmasına rağmen hemde. Ama 15 gün idare edebildim. Çünkü çok kötü durumdaydım ve evde başka bir kişiyle yaşama fikrini benimseyemedim. Sonrasında eve robot süpürge aldık. Aldığımız en yararlı şey desem yalan olmaz. Maddi durumunuz var belli ki mutlaka edinin. Ama bir yorumda ikinci bebek hayatımı mahvetti diyorsunuz ya bunu demeyin. Rabbim sağlığı ile imtihan eder, çok pişman olursunuz. Şöyle düşünün hayatınızın 2-3 yılını feda edeceksiniz belki ama ikisi de bir anda büyüyü verecek. Sizin en yakın arkadaşlarınız olacaklar.

Martaval? Evet tüp bebek anne adayıyım, çok istedim çok uğraştım, inşallah kucağıma alacağım. Çalışan anne olacağım için bir tık fazla yorulacağım. Eeee? Bu benim önceki yorumlardaki fikrimi değiştirmeyecek. Konunun ilk mesajına bundan sonra "yalnızca damdan düşenler yazsın" seçeneği konulaun da hep hoşunuza gidecek yorumlar yazılsın, rahatlayın. burcak86 hiçbişe

bekarım rahatıma uykuma özgürlüğğme düşkünüm yeğenime bi saat bakamam gerçekten çok zor anne olmayı bu yüzden düşünmüyorum herkes anaç olamıyo kendi çocuğun başka olur lafı külliyen yalan. Allah yardımcınız olsun olan olmuş tek çare bakıcı yardımcı vs gibi şeyler çocuk sizin suçlayacak medet umacak kimsenizde yok. Eşiniz bu konuda maddiyata kıysın biraz siz kötüyseniz ne çocuklara ne eşinize faydanız olabilir her kadında bir değil kimi altından kalkıyo kimi kalkamıyo bunda anormal bi durum da yok zaten geçecek mi evet ama gençliğinizden de olmayın drrim yabancı bakıcılar var mesela dolgun bi ücrete karşılık çalıştırabilirsininz kalmalı vs

E yapmasaydın arkadasım ne diyelim ya? Tüp bebek yapanlar yazmasın ne ya Yetiştirme yurduna ver madem Alla alla Çok ilginçsiniz Bile isteye hamile kalmışsın doğurmuşsun Anaç değilsen iki bebekle ne işin var

Ama işte çocukların iyi olması annenin iyi olmasına bağlı. Bu yüzden burada konu sahibine yazıyoruz. En azından ben o yüzden yazıyorum. Bu demek değildir ki çocukları önemsemiyoruz. Çocuklar anneyi anne de çocukları atamayacağına göre anne de çocuklar için en önemli kişi olduğu için tabii ki önceliğimiz anne. Yani yine sonuçta çocuklara yararı olacak. . push ; I

Annelik zor meşakkatli bir yol. Sevgisi inanılmaz güzel. Fakat insanız. Uykusuzluk, yorgunluk, bitmek bilmeyen ağlama krizleri, yeme reddi, uyku reddi saymakla bitmez zorluğu var. Ben tek çocukta kararlıyım mesela. Eşim ikinciyi istiyor ama olmaz diyorum oğlum 27 aylık. Dün Akşam 10 gibi uyudu 12 de uyandı sabaha kadar oturduk bende işten gelmiştim artk vücudum error vermeye başlayınca annem az önce geldi aldı. Güya bugün izin günüm birlikte vakit geçirecektik ama bütün gece ağlama krizleri ve uykusuzlukla başedince pilim bitti ve yarın nöbetim var. Birgün bile of demeden yorulmadan çocuk büyüten varsa çocuğı çok uysaldır seçilmiş annedir. O yüzden kendini suçlama. Fakat neden niye sorgulama bu günler geçecek biliyorsun. Rabbim aşılmaz çaresiz dertler vermesin.

Ben sizi çok iyi anlıyorum. Tek çocukla bile ne zorluklar yaşadım gördüm, sinirden ağlayıp yorgunluktan bayıldığım bile oldu. Hatta bu yüzden anneliğin bana göre olmadığını anladım. Keşke bir yardımcı bulabilseniz, ama kendinizi her şeye yetişmek zorunda hissetmeyin. Ev dağınıksa dağınık kalsın mesela, toplamak için kendinizi paralamayın. Yemeğide haftada birkaç kez dışardan söyleyin. Yoksa hem ruhen hem bedenen çökersiniz.

Benim Allahim Eksikliklerini göstermesin üc tane evladim var. Üc bucuk sene icinde ücüncü kes anne oldum ve isteyerek yaptik. Evet zor ama ben önceliklerimi deyistirdim, sizde deneyin. Mesela temizliyi ön plana koymadim uyandiklarinda onlarla ilgilendim, uyuduklarinda bir gün temizlik yaptiysam öbür gün camasirlari yaptim. Ve unutmadan söyleyeyim, is hayatimada ara vermedim calistim. Yardimci tutmadim kendim, yemek yapanimda yoktu. Sadece hayata bakis acimi deyistirdim. Onlarin birgün büyiceklerini ve aslinda bu günlerin gecirdiyimiz en deyerli en kiymetli günlerimiz oldugunu, sonradan istesemde o günlere dönemiceyimin hep bilincinde olarak yasadim o gpnleri. Evet zor tataflari var bende yasadim, ama size sebepsih sarilip gülümsemeleri ve sizi yaptiklari seylerle gülümsetmeleri herseye deyiyor. Sizde güzel seyleri düsünün, telasi ve yetememeyi düsünürseniz kendinizi daha kötü bir piskolojiye sokarsiniz. Birde biz evlendinten sonra cok uzun zaman bekledik bebek sahibi olmayi hemen istemedik, ve en sonda artik gercekten benek hasreti cekmeye baslayinca karar verdik. Galiba o yüzdende bukadar etkilenmedik. Kendinize gün programi yapin, islerinizi bölün, ve keyfini cikartmaya bakin.

Keşke dogurmasaydın tek çocukla bile kemdıme zaman ayıramıyorum derdın. Tek cocuk olsa bıle synı tepkılerı verırdın. Bana boyle gelıyor.

İlk kızım da planlıydı asla baskıyla yapmadım ikimizde istedik. Ama 2. Eş ailesi tarafından bile baskı hissettim. Tek olmaz kardeş şart tek oldugu için paylaşmayı bilmiyor ki bunu dediklerinde kızım bir yasında bile değildi. Görümcem 7 yıl sonra 2. Yi yaptı bak çok zorlanıyor arası yakın olsun yani malesef etkilendim kendimi çok mantıklı sanıyordum ama etki altında kaldım. İlk hamile olduğumu öğrendim aldıralım diye eşime ağladım kabul etmedi 9 ay boyunca neler cektim ben biliyorum stresli mutsuz bi hamilelik geçirdim doğum yaptım yine öyle kendimi ikinci kez anne olmus gibi hissetmiyorum evet tüm bakımını ben yapıyorum ama ilk kızımda çabaladığı çoğu konuda koyvermeye başladım malesef

Bence yok. Bu da benim fikrim üzgünüm. Ayrıca sizinki bile bile lades ki.. ilk çocuğunuz zaten zormuş. Eşin vaadlerine kanıp çocuk mu yapılır? Yardımcının denk gelmeyeceği zamanlar olduğunu hiç mi aklınıza getirmediniz?

Allahım hepinizin yardımcısı olsun inşallah. Hani bildiğim bir konu değil de dikkatimi çekti, okudum baştan sona. Ne kadar çok anne varmış 2. çocuk için pişmanım diyen. Ne kadar acı. Çok çok üzüldüm. çocuk bunu hissetmiyor mu, kırılmıyor mu, yıllar sonra kendini de annesini de sorgulamıyor mu? Ben 40 yaşımı geçtim, ilkokula başladığım günü hatırlıyorum mesela. Hani nereden hatırlayacak ki diyenler varsa diye söyledim. Dövüyorsunuzdur, küfrediyorsunuzdur demiyorum da o pişmanlığı, bıkkınlığı çocuk anlıyordur diye düşünüyorum. Evet işiniz zor, tahmin edebiliyorum. Yine de Allahım kolaylık versin inşallah diye iyi dileklerimi sunuyorum.

Ah kuzum benim ya, sanırım bu şartlarda ben de göndermezdim. Benimki iki yaşında, üç yaşına gelince ben de göndermek istiyorum, bakalım neler göreceğiz. Üç yaştan sonra çocuklar sakinleşiyor diyorlar. İnşallah çok zorlanmazsınız. Yakınlarınızdan yardım istemeye çekinmeyin.

Biraz daha tahammüllü ve sukurlu olmaya çalışın : ) Bana bakıp halimize sukredebilirsiniz mesela. İkinciye hamileyim. Bu zamana kadar kimseden yardım almadım. Anne yok abla kızkardeş zaten yok. Kayınvalide uzaktan sever sağolsun. Doğuma da tek gireceğim. Göğsümde emen bir bebekle dört yaşındaki oğluma bakacağım ve tek başına olacağım, eşimi saymazsak : ) İki çocuğuma da tek başıma bakacağım. Tıpkı çoğunluk gibi. Eskiden kadinlarimiz hem çok çocuk yapardı hem de o çocukların bezini vs elinde yikardi. Şimdiki gibi kolay değildi hayat. Eskiler nasıl yapmış, siz de yaparsınız. Fazla düşünmeyin, geldiği gibi yaşayın.

Yani Allah kolaylık versin canım inşallah son olur

Bende cok cocuklu annelere istemeden, elimde olmadan üzülüyorum. Demekki bir ben boyle düşünmüyormuşum

Koca istiyor diye cocuk yapmak cok sacma diil mi ya. Senin vucudun sen bakacaksin en nihayetinde sen emzireceksin. Niye her seye tamam diosunuz anlamiorum ki. Bir tanesini bi hakkiyla buyutseydiniz keske. Acun falan degilsen ne geregi var yani sersefil olacaklar. Maalesef bi çözüm gelmio aklima. Cocuklar buyuyunce dertleri de buyuyo ayrica hic bi zaman rahat edemeyeceksiniz. Rahata düşkün insanlar cocuk yapmamalı. Ömür boyu onlarla ugrascaksin çünkü. Yatili bakici iyi olabilir bence.

Ben 15 aydır tek cocuklu hayata zor adapte oldum üstelik yarım gün yardımcı da olduğu halde. Söyleyeceklerim bu kadar

konuyu takipteyim. Bu çocuk baskısı toplumda hep var. bana da ikinci için çok dediler. artık mecburmuş gibi hissediyor insan. günümüzde bence de 1 tane yeterli, ki onun eğitimi, geleceği ne olacak diye kuşkulanıyor insan. allah korusun tüm çocuklarımızı. isteyenlere de allah versin tabi ki.

Nispet yapiyor resmen ya. Kendine gelecek yorumlari da biliyor çünkü amaç belli. Diken üstünde olmaya devam edersin. Çok sinirlendim gercekten. Pes ya pes. Çok acımazsin konu sahibi.

Sahip olduğunuz şartlar bir çok insana göre daha iyi bununda farkındasınız ve bu nedenle linç gelmesin diyorsunuz. Bence zaten linçlenecek bir durum yok. Lohusa depresyonu yaşıyor olabilir misiniz, gebelik sürecinde de çok iyi değilmiş zaten psikolojiniz. Bu ihtimal bence epey kuvvetli görünüyor. Maddi olarak da çok sıkışık olmadığınızı anladım yazdiklarinizdan. Kendinize yapabileceğiniz en büyük iyilik bu konu için profesyonel yardım almak. Lütfen ertelemeyin/göz ardı etmeyin. Güzel günleriniz olsun.

Kizim 5 yasinda bende anaç biri degilim kizim kolikti ve ben cok zorlandim. o yuzden ikinciyi hemen yapmadim ve suanda yapmak istemiyorum. cok zor geliyor tekrar sifirdan baslamak butun o yollari bastan baslamak. acikcasi bana kalsa tek cocuk yeter ama kardesi olsun diye yaparim ilerde. size onerim uzerinizden ölü topragini atin ve ben bunu basaricam diyin. isyan etmekle olmuyor cozum odakli olun. cok zor ama imkansiz degil pozitif olursaniz daha sakin olursunuz. isyan etmek bizi asagiya cekmekten baska bi işe yaramiyor kizimda gordum

Konu sahibini bu konuyla değerlendirsek bazıları kesin çocuklarıyla ilgilenmeyen, keyfine bakan bir anne profili şeklinde düşünüyordur. Ben öyle olmadığına eminim. Çünkü öyle olsa veririm büyüğün eline tableti, telefonu der ne ara üçüncüyü yapsam derdine düşerdi. Konu sahibi sizin gibi kadınlar zaten çok iyi anne oluyorlar, "benim kapasitem tek çocuk" deyip durmayın sizdeki cevheri burdan gördüm:) şuan bebek çok küçük olduğu için zorlanmanız normal, seneye bu zamanlar ferahlamış olursunuz. Ama nolur artık zihninize benim kapasitem tek çocuktu diye tekrar etmeyin, 40 kere söylerseniz inanırsınız.

evet maalesef üzülüyorum... belki çok planlı ve isteyerek yapıldı o çocuklar ama gene de zordur ya... benim bakış açım tabii... aslında çocuklar büyüyünce keyifli oluyordur illa ki. zaten çocukları büyütenler ve o zorlu süreçleri unutanlar genelde hadi 2. yi ne zaman yapıyorsun ya da kardeş yapmanın zamanı gelmedi mi vs diyorlar... en az 2 küçük çocuk büyüten bir annenin bir başka anneye kolay kolay kardeş tavsiyesi verebileceğini sanmıyorum. karamel Latte

Su an sabah 7 den beri 2 aylık bebeği uyutmaya çalışıyorum gerçekten birini uyutmaya çalışmaktan bıktım artık. İçim daralıyor. Büyük kızım 1.5-2 ay sonra kreşe başlayacak o zamana kadar sabredicem mecbur

Uyku eğitimi verin araştırın nasıl verildiğini. Hem gelişimleri için hem sizin için önemli

Ben de tıpkı sizin gibiyim. Allah uzun omurlerini versin ama ben 2. yi yaptığıma çok pişman oldum. Yaşlar 5 ve 1.5

Daha ilk çocuğun olacak fazla büyük konuşuyorsun kuzucum bi doğur seni de görcez te hepimiz burdayız

Çok teşekkür ederim

Kızım 6-7 aylıklen kendi odasında yatmaya başladı. Hamileliğimde arada eşim uyuttu ama kızım annem uyutsun diyordu. 3 yasına gelince zaten kreşe gönderecektim kardeşten bağımsız fikrim buydu. 2. Bebek doğdu kızım benim odamda benimle uymak istiyor yani ben ne kadar ortamı hazırlasam da olmayınca olmuyor. Büyük kızım la asla aramda sıkıntı yok kıskançlık yok yani onun çok etkilendiğini düşünmüyorum istekleri her zaman önceliğim dedim gibi rahatıma düşkünüm bu kadar imkana rağmen şikayet edebiliyorum A

Birde arkadaşın dediği gibi sling dene. Bana çok dediler almadım kanguru vardı denedim baktım sevmedi kullanmaz dedim şuan düşününce tek kolumda yaşadı 1 sene aklıma ediyim alsaydım keşke

Tüp bebek denedik olmadı diyenler yazmasın öyle mi? Kim yazsın hanımefendi? O yazmasın bu yazmasın. Evet şükür etmeyi bilin insanlar yıllarca iğneydi ameliyattı hastanelerde uğraşıyor. Fikrimizin olmadığı tüp bebekle ilgili zikrinizde olmasın lütfen kimse sınanmadığı acıyı bilemez. Konunuza gelirsek, Eşiniz istiyor diye yapmasaydınız. Kendinizi hazır hissettiğinizde yapsaydınız 2 ci çocuğu.

Bende 3 tane var, allah sağlık uzun ömür versin diyorum. Delirmiyorum diyen yalan söyler zaten 2 ve üzeri bebek kategorisinde çocuğu olanlar iyi bilir. Kocanıza güvenip ikinciyi yapmanız hata olmus

abarttığınızı düşünüyorum. bende ne bakıcı ne anne ne abla kimse olmadan tek büyütüyorum hatta çalışıyorum desem. herkes pervane olmuş etrafınızda daha da söyleniyorsunuz. bence bi silkelenin ve hayatınızı kolaylaştırmaya odaklanın yakınmaya değil.

Benim ilerideki halimmi diye okudum biran 11yasinda ve 1yasinda kizim var 3. bebegi kizim 18 ayliga girince hamile kalma planlarina baslamayi dusunuyorum o dogasiya kizim 28 aylik olur minimum yani asagi yukari sizin durumda olmus olucam 2 yasini 4ay gecmis zor inat bir bebe ve yeni dogan bebe 30 aylikken anaokuluna basliyacak, nekadar zorlanirimki acaba derken sizin konuyu okudum kafam karisti Ama beni teselli eden sey aralarinda cok yas farki olmasin, beraber oyun arkadasi olabilsinler Inanin bunun skntisini buyuk kizimda cok yasadim Hep bir ilgi hep bir alaka oyun arkadasligi, her gun her gun ona bir aktivite dusunmem pfff beni cok yoruyodu, cok uysaldi sessizdi ama bu dediklerimi yapmasam cocuk skntidan patlayacak hale geliyodu. Cocuk buyutmek sancili bir donem. Kizim suan 12 aylik zaman cabuk gecti evet ama birde bana sorun Cok yorucu, yeri geldi bikkinlik geldi ama herseye ragmen binlerce sukur saglikli diyorum. Sizi anliyorum ama isyan yerine bazen pozitif bisey yakalamaya calisin Allah yardimciniz olsun B

Öncelikle Allah bağışlasın hayırlı ömürleri olsun. Canım kendine vakı ayirabmek için büyük kreşe başlayınca küçügüde bir veya iki saat büyüklere bırak. Dışarı çık grz arkadaşınla buluş. Bir yardımcı bulabilmek için de face de bir post aç istediğin kriterleri yaz, dönüş olacaktır. Anneye komşulara herkese söyle yardımcı aradıgını, illaki ihtiyacı olan birileri çıkar.

Kızım doğduğunda oğlum 23 aylıktı. İlk haftalar çok zordu. Ben hayat bitmiş gibi hissediyordum, hiçbir şeye yetişemiyordum. Hamileliğin ortasında pandemi patlamış, stres altında doğum yapmışız kolay şeyler değil. Bir de ilk çocuk kendini dışlanmış hissetmesin diye ağrıları, uykusuzluğu gözardı edip onla ilgilenmeye çalışmak iyice zorluyor insanı. Eşim arada evden çalıştığı için benim tek destekçim oydu, ailemden birileri yok. Şimdi kızım 11 aylık olacak, abisinin peşinde emekleyerek koşturuyor, yete oturuyorum onlarla oyun oynuyorum. Bazen oyuncak kavgaları, bazen itiş kakış günler geçiyor. Benim çocukların da uykuya dalması sorunlu kız sadece emip uyuyor ya da sallanarak, o emerken abisi saçını çekmeye koluna bacağına dokunmaya çalışıyor o zamanlarda telefonu veriyorum bebek uyuyana kadar oyalanıyor. Zamanla işler kolaylaşacak, sizin anne kardeş yanınızdamış mutlaka destek isteğin, büyüğü onlara bırakıp küçükle yürüyüşe çıkın. Benim kız 1,5 ay sonra 1 yaşına girecek zor oldu ama geçiyor, ilerde daha güzel günler var. Sağlıkla büyüsünler

Ya hanımlar konuyu sabote etmek istemem ama aranızda arası 6 ay yada 1 yıl olan sezeryan doğum yapmış olan varmı bu benim için önemli isteyen burdan isteyen özelden yazarsa çokkk mutlu olacam Önceki

yorumları okumadan yazıyorum. belki cevap vermişsinizdir. benim de çocuklarımın arası 2 yaş. ilk yıl kolay geçmişti. ben küçük 1 yaşında geldiğinde işe başladım büyük de kreşe başladı. geceleri bebeğim koynumda uyuduğu için uykusuz aksi nalet bir şey oluverdim. iki seans destek aldım. benim ufkumu açan şey şu oldu. kendi alanım kalmamış kendim için değil düzeni sürdürmek için yaşıyormuşum onu anladım. bakıcı vardı ama o ben yokken vardı. sonrası kolay çözüldü. önce çocukları yarım saat sonra 1 saat eşime bırakmaya başladım tek başına yürüyüşe çıktım. anneliğimi sorgulayan yorumlara kulaklarımı tıkadım. her şeye yetmeye çalışmadım. iyi bir evlat iyi bir eş iyi bir gelin iyi bir anne... mükemmel olmak zorunda değilim dedim. ha tepkiler olmadı mı? elbette oldu. kendinizi deşarj edecek şeyler bulun. kendinizi en iyi siz tanırsınız. size ne iyi gelir? arkadaşınızla kahve? spor? yürüyüş? bunun için destek almanız gerekli tabi ki. çocuklar sadece sizin değil, eşinizin de :)

Devamlı gidip geliyorum ama benim yüzümden hepsinin hayatı değişti annem çok titizdir ama inanın süpürge yapmaya fırsatı yok kadının bizle ilgilenmekten

Para her kapıyı açar, para istemek her kapıyı kapatır Bu milletin canını al parasını alma. Şaka bir yana ekonomi gerçekten çok kötü iki doktor iki memur olacak ki eh işte bir iki cocuk ve aile cok iyi şekilde geçinsin, diğer türlü geröekten zor bütün para markete gidiyor şaka gibi.

Konu sahibine ben şu kadar çocuğu tek başıma büyüttüm diye hava atan yorumlar görüyorum da çok ilginç Cidden. Ne yapsın peki. Sizi alkışlayıp ben yapmadım diye bunalıma mı girsin? Herkesin tahammül sınırı farklıdır. Kimisi sırtında odun, kucağında bebek taşır, kimisi tek çocukla perişan olur. Ne var yani yakınmalarında? konu sahibi size gelecek olursak keşke eşinizi dinlemeseydiniz. Adam rahata alışmadan ikinci olsun derken sen rahata alışma demiş belli. Madem bu kadar istedi onu da perişan edin. Geceleri az uyusun mesela. İşten gelince verin çocukları eline. Bakıcı bulana kadar da ailelerinizden bol bol yardım alın. Bu günler de geçer

İnanın işler bi şekilde oluyor onları kafaya takmıyorum ama uyumayan sürekli ağlayan 2 aylık bebek zorluyor azcık uyusa büyükle ilgilenirim. Maşallah 3,5 senede 3 çocuk helal olsun tebrik ederim sizi . push ; P

Katılıyorum size benim kotam tek çocukmuş 2. Çocuk benim neyime ama bunu çok geç farkettim eşimin baskısı bi anlık gaflet mi diyim basiretim mi bağlandı diyim neyse ne olan oldu hayatımı mahvettim işte.. diğer önerileriniz için teşekkür ederim

Haftada bir temizliğe gelen bir abla var yemeği kendim hallediyorum bi şekilde yapamazsam dışardan söylüyoruz eşim problem etmez bunu

ben de sizin gibiyim rahatina duskun. kres guzel fikir mutlaka cocuklar 3 yasindan sonra krese anaokuluna gitmeli. Elinizden geldigince buyuk cocuga kendine yetmeyi ogretin, oyuncaklarini toplasin, sofrasini kaldirsin, suyunu kendi alsin vs. Ama tabi ki kardesinin degil kendi islerini yapacak sadece. Ayrica 3 4 5 6 cocuklu anneleri dusunun, cocuklarin uzerine fazla dusmeyin ve mukemmeliyetci olmayin. Tum isleri bi anda bitirmeyi deneyin mesela sabah ogle aksam yemeklerimi ve ertesi gunun yemegini topluca hazirlamak gibi... o zaman daha cok bos vaktiniz kalir. Umarim her sey duzene girer...

Naçizane tavsiyem almadan önce bir pedagog ile görüşün, tam farklı bir ortam bir dış dünya görmüşken tekrar sil başa yapınca uzun süre çocuğu tekrar bu farklı dünyaya maruz bırakmamak gerekiyor, o sebeple emin adım atmanız adına uzman birisiyle görüşün derim. İnşallah hayırlı olan taraf ne tarafa orası olsun

Tüp Bebek süreci geçirmiş biri olarak hiçte nispet gibi görmedim. Bebeğim olmasaydı yıne görmezdim. Burda yapabileceğinin üzerinde bir durumla karşılaşip bunu kaldıramayan bir anne görüyorum. Tek hatası ikinci bebeği yapması birde zaten zorlanmış.

Valla gerçekten hazır olmayan çocuk yapmasın yapıyorsa da ağlanmasın Koskoca kadınlarsınıx Zorla hamile kalmadınız Bana çok şımarıkça geliyor bu tavırlar Tabi ki insan bunalır yeri gelir 2 küçük bebek ama bu kadar büyütülecek birşey değil Seridina Guru Anneler

Merhaba, ben sizin konunuzu hatırlıyorum, abiniz ve yengeniz şuan ne durumdalar, hala sizi çağırıyorlar mı?

Konusahibinin tedavi alması gerektiği kısmına katılıyorum ama Allah aşkına bizim analarımız da ardarda büyüttü depresyona girmedi minvalinde konuşmayın erkek jargonuyla. Hangimizin annesi gerçek anlamda sağlıklı hangisinin psikosomatik ağrısı yok, hangisi hayatın getirdiği yüklerin acısını bi başkasından çıkarmamış? Hepsi çok bunalmış hepsi çok yorulmuş çünkü kolay değil gerçekten hiiççç kolay değil.

Yok diyebilirsiniz yazmayın dediğim biz o evlada hasretiz kaçıncı tüp bebek falan diyenler acıkcası keşke onlar da evlat hasreti çekmese ama bu benim elimde değil sonucta Önceki

Getirmedim valla hep iyi yönden baktım. Çevremde de yardımcılı ev çoktu bulunur dedim

Çocuk büyütmek gerçekten emek ve sabır isteyen bir iş. İkizlerim var elhamdüllah sağlıklılar Çalışıyorum. Kayınvalidem 1 hafta annem 1 hafta çocuklarıma bakıyor. Yemeği akşam çocuklar uyuduktan sonra yapıyorum. Ütümü onlar uyuduktan sonra yapıyorum MS hastasıyım annelerim sadece çocuklara bakıyor zaten ikiz olduğu için epey zor hareketliler yemek yerken bile ya senin tepende ya masa tepesinde ev işlerine eşim destek oluyor dışarıdan destek almıyoruz. Şükret ve sabır elbette ki kolay değil. Ama onlar büyüyecekler en azından eşin işten sonra çocuklarla ilgileniyor. Yardımcın varmış yeni bir yardımcı bulunabilir veya kreş alternatifin var. Sen mutlu olursan çocuklarında mutlu olur emin ol. Yemek yapamıyorsan kahvaltı yapın makarna yiyin ama isyan etme senden daha zor durumda olan insanların olabileceğini düşünmelisin. kolaylıklar diliyorum

Araları yakın olduğu için bide küçüğün daha çöl minik annesi bak bi 7 8 aylık olsun iyiki doğurmuşum diyeceksin rabbim sağlık sıhhat versin yavrularına benim bi arkadaşım 2 çocuk büyüttü nice zaman sonra bir tane daha düşündü doğdu şükür ve sonra 3 numara 10 aylıktı bidaha hamile kaldı çok zorlandı ama şimdi bir gör 4 çocukla ondan mutlusu yok yani diycem o ki sabır az sabır kendi kendine oynamaya başlasın bitecek bi bakmışın büyümüş güzellikler sizinle olsun

Bulursunuz umarım bir an önce. Önceki

Kesinlikle çocuk sorumluluğu çok ağır, bir oğlum var bile isteye yaptım biraz uğraşarak şu an hamileyim dikkat etmedim çok zaten sıkıntım var olmaz diye Allah nasip etti sağlıkla gelsin inşallah, ama kesinlikle çocuk olayı zor 2 sen fazla yapmak istemek çılgınca geliyor bana ve gerçekten mazoşistler mi acaba diye düşünüyorum, şu an evde 3 çocuk var 2 yeğenimde 1 haftadır bende Allah'ım böyle hayat mı geçer 1 haftada tımarhanelik oldum kafayı yiyecem gün sayıyorum resmen, sessizlik yok, kendine ait bi alanın yok ki günümüzde maddi sıkıntılar binbir türlü musibetler de cabası 1 insan istiyor anaç olanlar bende öyleydim 2 gelgit yaşıyorsun kardeş olsa mı diye ama 3 ve fazlası çılgınlık ömrün ne kadar ki her çocukta 5 yılın gidiyor resmen

Aynen zaman geçiyor da nasıl geçiyor her gün benden bişey alıp götürüyor sanki bu gün nasıl geçecek diye düşünüyorum devamlı. Evet oyun arkadaşı destek olacaklar belki 2 numara biraz uyusa gündüzleri bu kadar modum düşük olmaz

Yaşlılığımı düşündüğümde kabalık bi ailemin olmasını çok istiyorum ama su anki durum zora gelemiyorum yani gelmek istemiyorum mecbur katlanıyorum tabi başka care yok. Ben de hamile kalmadan önce hep kuzenlerinin yanında kızımın boynu bükük kaldığını düşünürdüm onlar öperdi birbirlerini kızım bakardı falan hep bunlardan etkilendim sanırım oysa kavga da çok ediyorlar ama şimdi kızım kardeşiiiiim diye geziyor ortalıkta ne güzel diyorum ama yorgunluk uğraşmak geriyor beni tek çare zaman . push ; S

Çok değil 2 sene sonra onlar arkadaş olduğunda iykide yapmişim diyceksiniz.. kizlariniza Allah sağlikli ömurler versin.. mutlu bir gelecek sizi bekliyor inanın buna

Aman diyim istemiyorsanız çevre eş fikrine göre çocuk yapmayın sonu benim gibi olabilir. Y

Rahata alışkın ve sabırsız Önceki

Öncelikle yaşadığınız şeyler çok normal, belki 5 anneden 4 ü bu şekilde şu zamanlarda. Üst üste çocuk yetiştirmek bakmak mesuliyetinin tamamını üstlenmek gerçekten çok zor sabır diliyorum belki evladım yok ama etraftan gördüğüm kadarı ile çok zor kolay diyene hiç rastlamadım. Ben malesef evladımı kaybettim hamileyken o yüzden doğal olarak evlat hasretim hat safhada ama bu demek degilki sizinki nankörlük veya şükür bilmemezlik asla öyle değil sizin yaşadığınız durum gayet normal hele de biraz daha rahatıniza duskunseniz işler biraz daha zorlasabiliyor bana soracak olursanız eşinizden ailenizden daha çok destek alın bazen çocukları onlara bırakıp tek başınıza dışarı çıkın bir saat bile olsa iyi gelecekdr ama küçük kizininz çok küçük bu da sizi biraz zorlar dışarı çıkma konusunda yalnız olmadığınızı bilin çok anne var bu şekilde zorluk çeken ama inanın ilerde çok rahat edeceksiniz şu an biraz sabr belki biraz zaman.. herşeyin ilacı kolaylıklar diliyorum Allah evlatlarınıza sağlık sıhhat versin

Çoğumuz aynı seyleri yasıyoruz sanırım. İnanın ben hemen Allah nasip etmeseydi belki değerini bilirdim şımarıklık yapıyorum diye bile düşünüyorum zaman zaman. istediğini istediğin zaman yapamamak kısıtlanmak en ufak ihtiyacını gidermek için başkasından medet ummak herkese bi ton açıklamayla çocuğu biraz bırakabilir miyim diye minnet etmek beni çok çok yordu. Büyük kızımla bunları yeni yeni aşıyormuşuz ki 2. Bebe var şimdi de.. yani büyük kızım kreşe başlayacak küçüğe bakacak birini bulmam lazım kayınvalidem gelecekti görümcem de çocuğu bırakacakmış falan bunlar beni o kadar geriyor ki kendime göre asla program yapamıyorum. İşte rahatıma da düşkündüm inanın beş dk sessizce oturamıyorum kendi kendime tuvalet banyo dahil asla kalamıyorum Allah sonumu hayır etsin gerçekten çok günaha giriyorum biliyorum ama içimden neler geçiyor sesli söylemeye korkuyorum bazen

Hepsi hepsi ve yetiştirdikleri de travmalı işte bizler maleSEF

Yaşadığım yer küçük bir ilçe malesef oyun ablası bulmam çok zor. Kreşten haber bekliyoruZ Ağustos Ayı içinde başlayacak muhtemelen 15inden sonra. Ben de bu süreçte az da olsa alıştım zor gelmiyor mu geliyor kafamda hala aynı soru kardeş şart mı? Bu sorunun cevabını sanırım büyüdüklerinde iyi anlaşırlarsa alabilirim

Bakın bu bir seçimdir herkes hayatta yaptığı seçimlerin sonuçlarına katlanır Çocuk sahibi olmak ciddi birşeydir Bir dönüm noktasıdır çocuktan sonra hiçbirşey eskisi gibi olmaz Sorumluluk sahibi olmaktır fedakarlıktır Bir insan yetiştireceksiniz Kocam istedi diye anne olayım herkes oluyor diye yada başka bir sebepten hazır olmadan çocuk yapmak çok yanlış Kimse bozuk psikolojide bir anneyle büyümek zorunda değil Herkes anne açısından bakıyor olaya Çocuk açısından bakan yok çünkü çocupu bir birey olarak gören de yok Sanki oyuncak S

Öncelikle güzel mesajınız ve anlayışınız için teşekkür ederim inşallah en yakın zamanda siz de isteğinize kavuşursunuz. Yaşadığım monotonluğu daha az önce düşündüm iki bebe uyutulacak allahım dedim yarın yine aynı. Aynı yorgunluk aynı koşturmaca bir de büyük kızım asla susmuyor yası gereği devamlı soru merak içinde kafam o kadar dolu ki.. yarın yine aynı diğer gün yine aynı

Psikolojim zaten iyi değil bi de o yorumları okumak istemiyorum çünkü ama yazan yazsın hadi bekliyorum linçleri

Malesef benim çocuklar uyumuyor zorla uykuya götürüyorum büyük kızımı doğduğundan beri uyku problemi var 2. De uyutmak için çaba istiyor 2 aylık olmasına rağmen daha hiç kendi kendine uyumadı TurkuazM Hayat ve

Eşinize kendimi hazır hissedene kadar cocuk yapamam demeliydiniz. İş sizde bitiyor çünkü. Şu anda da ne yapıp edip size tekrar yardimci bulmalı. Aileniz de uyarırken hakliymıs tabi ama bazen yaşayıp görmek gerekiyor.

Benimde au an iki tane ufak cocugum var aralri 3 yas her gun biri yardima geliyor bende yardimci ariyorum olmuyor cunku buyuk ilgisiz kaliyor tv telefon vermek zorunda kaliyorum cok uzuluyorum vicdan azabi hissediyorum ben psiman degilim de yardimci sart yani sizi anliyorum bende buyugu krese verene kadar yardımcı ile idare edicem yoksa buyuk cocuklara gunah oluyor ve tabi bizlere. Cocugu olmayanlar var diye sikayet etmeye hakkimiz yok diye bisey yok cocuk bakmak dunyanin en zor isi.

Analarımız da depresyona girdi ve onları dinleyen olmadı, konuşabileceklerini bile bilmiyorlardı.

Anneniz süpürge açmaya vakti kalmayacak sizle ilgileniyor eşiniz arada yardımcı oluyor siz full evdesiniz ama yine de bu kadar zor geliyorsa bir gariplik var.. bundan sonra hayatınızı böyle yaşayacaksınız gibi o yüzden tempoya ayak uydurun en iyi çözüm o duruyor

Hiç bir şey olmaz, o kadarcık da değişsin hayatları. Benim annem uzakta, oğlum 2 yaşında, çalışırken kayınvalidem bakıyor, onun da ev işleri aksıyor ama yapacak bir şey yok, anneanne babaanne olmak kolay mı İleride biz de aynı fedakarlığı yapmayacak mıyız çocuklarımız için.

Yardıma haftada bir gelen biri var idare ediyoruz şimdilik ama kreşe gitmeli yani 2. Olmasaydı da 3 yaşta kreşi düşünüyordum. Kaydını da yaptırdık. Dunyanin en iyi annesi Eski ama yeni... Üyelik İptali Anneler

Burada yazan herkes de ansiklopedi annesi mübarek. Sanki kendi çocukları huysuzluk yapınca açıp kitaba bakıp ona göre davraniolar. Bi de lütfen herkes şunu hatirlasin çocuk sahibi olamayan kadınların sorumlusu çocuk sahibi olanlar değil. Onlar çocuk sahibi oldukları için şikayet etme hakları da ellerinden alınmadı. Hayatimda bu kadar saçma bı fikir daha görmedim. Ve ne yazık ki ülkemizde çok yaygın. Ben gebelikten dolayı şuan evdeyim şirketim idari ücretli içine yolladı. Ondan bile bunaldım. Ucretli iznimden sonra ise donucem. Konu sahibi de gayet haklı. Hanimefendinin iki tane bebeği var zorlanması dan daha doğal ne olabilir. Suan sanırım günlük işler ücret acisindan daha popüler eve gelen yardımcılar arasında. Yemeginize en azından eylüle kadar aileniz yardımcı olsa üstümüzden baya bi yük kalkar. Ya da eğer istanbuldaysaniz eve yardımcı ayarlayan ajanslar var onlara da bı gozatabilirsiniz.

Ben biriyle de tükeniyorum. kendinizi üzmeyin yasayip. hissettikleriniz cok normal kimse de linc edemez yani. Ama sukur aileniz esiniz destekmis size ailenize yuk olmazsiniz biraz yardim almaliyiz her zaman onlarin da torunlari ayrica bir cocuk buyutmek bir mahalle ister demis eskiler cok hakli buldugum bir söz bu. Aileniz kendi evinde yapiyor yemek nasilsa fazla yapsinlar size de versinler bir sure derim bu yük olmak degil. Kiziniz zaten kreste ogle yemegini de yiyerek gelecek ara ogun ve aksam yemegi yeterli olacak. Camasir bulasik vs bir rutin yapin cokta kasmadan oyle ayarlayin. Umarim yardimciyi da en kisa zamanda bulursunuz. Allah kolaylik ve sabir versin saglikla buyutun insallah

Ve inanır mısınız konumu takip eden arkadaşlarım... bana 3. Yap diyorlar şaka gibi 3 aylık bebeğim var yorgunum eskisi gibi mutlu değilim buna rağmen 3. Diyorlar üçüncü! Pes ya allahım korusun Allah yazdıysa bozsun isteyene versin amin

Merhaba benim de bebeğim 1.5 yaşında büyük kızm 8 yaşında bazen keşke daha önce olsaydı diyorum herşeye yeniden başlamak çok zor yaş ilerleyince anne olmak daha zor sağlığım gitti hele ilk zamanlar benim de isyan ettiğim oldu anliyorm sizi ama şuan biraz daha iyi bebekle dışarı parka çıkıyoruz birlikte arada yardımcı kadın da çağırıyorum veya yemek bazen dışardan söylüyorum çok zorlanrsam. Çocuk en az 3 yaşna giresiye kadar rabbim annelerin yardmcsi olsun.. Size tavsiyem acil iyi kötü de olsa, yarım gün de olsa yardımcı kadın tutun hazır eşiniz de destekliyorsa bu konuda. limelemon beklenmedik bir

Ben hiç bir yakınımın olmadığı bir şehirdeyim. İkizlerimi tek başıma büyüttüm. Bu yorum yardımcı olur mu

Üfff hayalimdeki koca resmen iki çocuk olsun yardımcı tutarım deyip tutan koca best Önceki

Evet inşallah herkese evet nasip olsun da öf demesinler valla öyle insan varsa helal olsun derim ellerinden öperim. Annem de bu gün diyor bi kaç yıl sonra gülerek hatırlıcaz bu günleri diye. Evet dedim ben doğurdum hepimizin hayatı değişti

Allah isteyen herkese yaşatsın gerçekten bunun için hep dua ediyorum

O kadar çok avantajınız var ki! Birde iyi tarafından bakın... Maddi gücünüz olmayıp yardımcı alamayacak durumda olsaydınız yemek, çamaşır, ütü de size kalsaydı? Aileniz yanınızda olmasaydı uzak bir şehirde tek başınıza olsaydiniz? Esiniz kreşe sıcak bakmasaydi ve okul çağına kadar ilk çocuğunuz sizinle kalsaydı? Bence bunlar hep artı şeyler Benim bir tane kızım var Rabbim ona uzun ömürler versin. Akşam 7 de eve geliyorum yemek, bulaşık derken 8 buçuk oluyor, yorgunda olsam bir saat onunla oynuyorum sonra yıkayıp uyutuyorum gece 3-4 te uyanıyor kalkıp oyun oynuyoruz sabaha karşı uyuyor ve ben 7 de kalkıp işe gidiyorum topu topu iki üç saat uyuduğum oluyor. Öyle genç anne de değilim 37 yaşındayım ve kızım iki yasinda. Ev hanımı olsam, sizin imkanlarıniza sahip olsam üçüncü çocuğa bile bakmaya gözüm keserdi. Lohusa depresyonunda olabilirsiniz bir yardım alın bence

Çok erken daha hele şöyle bir yıl geçsin. Ama büyüyünce çok güzel oluyormuş... burcak86 hiçbişe

İki çocukla zorlanmanız gayet normal. Hatanız bence baskaları istedi diye çocuk sahibi olmak. Kendi kararınız olsaydı her türlü tahammülünüz olurdu. Benim bir cocuğum var istisnasız herkes ikinciyi soruyor, ısrar ediyor. Ben bir çocukluk kapasitem olduğuna inanıyorum ve yapmış olmak için yapmak istemiyorum. Kimsenin çocuk sahibi olmak istemeyeni ya da tek çocuk düşüneni eleştirme hakkı yok bence. Ama bakamayacağı halde bir sürü çocuk yapanı her türlü eleştirebilirim. Tamamen çocuk ziyanı oluyor.