evde bir kutu yapın ortada göreceğiniz bir yere. yapamadığın ödevleri günlük olarak buraya bırak belki biz birşeyeler yapabiliriz deyin. her akşam kontrol ederseniz. kutu doluysa o ödevde yardımcı olursunuz. ne cezaya gerek kalır ne gerginliğe. yazarhanim35 Yazar

Ceza da doğru değil ödül de özünde ikisi arasında bir fark yoktur... ikisi de çocuğu hedef davranıştab uzaklaştırır ya ceza korkusuyla yapar ya da ödüle odaklanıp yapması gereken davranışı ödül için araç haline getirir içselleştiremez... bu davranışın cezasız kalmayacak demek yerine bu davranışının sonuçlarına katlanmak zorunda kalabilirsin demek daha doğru... siz de söylemişsiniz artık ödül ya da cezayı çok önemsemiyor çünkü alıştı zaman geçtikçe dozunu artırmanız gerekecek ama nereye kadar... Artık davranışlarının sorumluluklarını almalı... birinci olması kimin için önemli sizin için mi onun için mi... siz olmadan başarılı olamıyorsa bir yerlerde yanlış giden bişeyler vardır... kendinizi suçlamayın sizin yapmanız gereken şey ona sorumluluklarını hatırlatmak... o ödül tabloları stickerler bir süre sonra işe yaramaz çocuk ilgisini kaybeder ve istenen davranışı kazandırmaz maalesef Özgür Bolat'ın " beni ödülle cezalandırma" kitabını tavsiye ederim...

eğitim konusunda ceza vermek öğrenciyi okuldan soğutur ve başarısını düşürür. ödevlerini yaptığında ödüllendirin. hatta ödev kontrol çizelgesi oluşturunç yaptığı her 5 ödev için aktivete sözü verin. lütfen artık cezayı eğitimden saymayın. ceza psikolojik şiddettir. tehdit şiddettir. çocuğu yapmadığı bir şeyden dolayı cezalandırmayın.

Çocuklara sınıf birincisi olmak gibi ağır sorumluluklar yüklendiğinde o çocuktan her yıl aynı başarıyı beklemek ve olamadiginda başarısiz oldun demek ne kadar kötü birşey aslında. Hepimiz isteriz çocuklarımız her zaman yüksek puanlar alsınlar, hep başarılı olsunlar filan da ama bu çocuğu etkileyen bir çok etken olabiliyor hayatında mesela yeni bir kardeş, anne babanın ayrılması, arkadaşları ile iletişimi, sağlık sorunları, aile içinde huzursuzluk vs.. bütün bunları göz ardı etmemek lazım. Öğretmenlerin bunları bilerek yaklaşmasi gerek çocuklara. Sadece sınava sok sonuçlara göre başarılı yada başarısız de ile olmuyor. Konu sahibi sizinde çocuğunuz büyük ihtimalle yeni kardeşin gelmesi ile düzeni bozuldu. Bence okulda başarısız olmasından sa psikojisinin iyi olması çok daha önemli. Çocuğunuzla konuşun. Kızmayın ve ceza vermeyin. Öğretmenleri ile de görüşün. Ve çok büyük başarılar bekleyerek çocuğa yüklenmeyin.

ödüllendirmeyi yanlış şekilde yapmışsınız. o yüzden hevesini kaybetmiş. önce 3 yapıştrmaya ödül, sonra 5 yapışırmaya sonra 8, 14 falan derken sayıyı arttırmanız lazımdı. bir kere de çok yapıştırma kazanmak yaş grubuna göre bıktırıcı olabilir. ama her zaman işe yarar. ceza çocuğa ne yapmaması gerektiğini korkuyla öğretir. ödül de doğru davranışı öğretir

biraz rahat olun yahu! 8 yaşında bir çocuk alt tarafı, bizim de oldu yapmadığımız ödevler, gitmediğimiz dersler.. ne bu böyle yok dersleri iyi ama 1. olamaz, yok ödevini yapmadı cezalandırmam lazım. evet ona sorumluluklarını hatırlartın, başı boş bırakmayın ama bu kadar basit bir olayı da kendinize dert edip çocugu bunaltmayın. aburcuburcu

Yapmadığı ya da yapamadığı ödevler için ceza vermek çok saçma bence. Ödevlerin onun sorumluluğu olduğunu güzel bir dille anlatın, yapamadığı noktada yardımcı olmaya çalışın. Kardeşinin doğmuş olması onda haliyle ihmal edilmişlik duygusu yaşatmış ve oğlunuzu kıskançlığa sevketmiş olabilir. Belki sizin dikkatinizi bu şekilde çekmeyi hedeflemiştir. . push ; sonundaoldu Nirvana Anneler

dersini yapmak onun görevi, ilk yıl disipline olan o değil siz olmuşsunuz.. o da buna alışmış, o düzende gidiyormuş.. aslında ilk yıl kendi ödevlerini yapması gerektiğini ona anlatsaydınız şu an kesinlikle düzeni bozulmazdı.. bu yıl 1. olmasın, bırakın ama kendi disiplinini oluştursun.. ödevini yapmayınca zaten okuldan bir yaptırım gelir, bunu kendi göğüslesin, gerekirse zayıf alsın.. zaten kendi başına disiplini sağlayınca başarı gelecektir.. ben bunu yaptım, 1 yıldır çok rahatım ufaklıkla :)

Farketmemişsiniz ama çocuğunuz kardeşinin doğumuyla ihmal edilmiş. BIrak'ın yapılmayan ödevin sorumluluğunu yüklensin. Öğretmeniyle konuşun. Ve çocuğunuzla biraz daha ilgilenin.

Ceza ve ödül ile yetiştirmeyin yavrunuzu. Öğrenmek bir şeyleri başarmak zaten kendi başına keyif verir insana. Fazla geldiyse sıkıldıysa sürekli kendini tekrara düşüyorsa veya kendi kapasitesinin üstündeyse yapmaması da normal. Öğretmeni ile konuşun. O ödevler belki çocuğunuzun kapasitesinin çok altında veya üstünde. Ya da çok zamanıni mi alıyor. Önce o ödevleri neden yapmak istemiyor onun gerçek sebebini bulun. Onun disinda ödül verirseniz buna alışırsa ödül almayacagi işleri neden yapsın. Ceza verirseniz siz takip etmeyince yakalanma riski ortadan kalkınca neden yapsın.

Belki de öğretmeni çok fazla ödev veriyordur. Bazı öğretmenler çok ödev taraftarı olabiliyor. Bir arkadaşımın oğlunda da benzer sorun yaşanmıştı, çocuk okula gitmek istemiyordu ki bu çocuk üstün yetenekli bir çocuktu. En sonunda aile insiyatif alıp çocuğumuz yapabildiği kadarını yapacak, sorumluluğu bize aittir diye öğretmenle konuştular. Bu sorun ortadan kalktı böylece. Geçen yıl gösterdiğiniz gerekenden fazla ilgi maalesef ders çalışma konusunda anne-babaya bağımlı bir çocuk haline getirmiş oğlunuzu. Ama yaşı küçük zamanla düzelecektis.

Bence oğlunuzla değil de önce bir öğretmenle konuşun Bu ödevler yapılmayınca çocuğu neden uyarmamış size neden bilgi vermemiş Sonra da oğlumuza yardım istediğinde her zaman hazır olduğunuzu her sorusuna cevap verebileceğinizi ama artık ödev sorumluluklarını bildiği için okula yeni başlamış gibi başında durmayacağınızı tatlı dille açıklayın Bebeksiz ona da Zaman ayırın atıyorum hafta sonu onu bir kursa yazdırın eşiniz bebeğe baksın siz onu götürün izleyin çıkışta ne bileyim bir poğaça alın eline baş başa olma duygusu verin Babası da özel baba oğul etkinliği yapsın

Bu nasil öğretmen ki çocuk ödevlerini yapmamiş ve ögretmen de farketmemiş. Çocuğun üstüne gitmeyin derim. Bir ceza düşünüyorsaniz da sevdiği bir şeyden mahrum edin bir sure gibi. Ama oda daha küçük bir çocuk çok üstüne gidip, soğutmayin tümden.

Teşekürler ederim. . Birinci olmasına sevindim tabi illa birinci olması için baskı yapmıyorum. Seviyesinden bahsetmek için birinci olduğunu yazdım. Dün akşam oğlumla konuştum. Bu yaptığının beni çok üzdüğünü ona Yakıştıramadığımı söyledim. Bi daha yapmaması gerektiğini de. . Sadece yapmak istemedim çok zordu diye açıklama yaptı. bende yapamadığı zaman bana sormasını söyledim. Sarıldık sonra.. Bu arada öğretmenimiz gerçekten çok ödev veriyor. Bikaç kez konuştuk ama veliler karışmasın bu sene dedi. Bakalım perşembe görüşücem öğretmeniyle.. _Lavin_

Selam kızlar.. Benim 8 yaşında bi oğlum var. Geçen sene sınıf birincisi oldu. Zeki bir çocuk ama bizde eşimle çok ilgilendik. Sırayla ders çalıştırdık. Uyku saati, uyanma saati çok düzenliydi. Bu yaz bi bebeğim daha oldu. Şimdi 7 aylık. . Ve ben maalesef oğlumun dersleri ile eskisi kadar ilgilenemiyorum. Soru soruyor cevaplıyorum ama başında oturmuyorum. Aslında doğru olan da bu.. eşimde aynı şekilde davranıyor. Bu aralar işleri çok yoğun. Akşam olunca da hiçbirimizin hali kalmıyor. Dersleri bu senede iyi ama birinci olur mu bilmiyorum. Derdim şu bugün temizlik sırasında oğlumun dolabını çektim. Arkasında bir sürü yapılmamış ödev fotokopisi vardı. Ve de kalem açılma artıkları. Çok üzüldüm, gelince sordum. Utandı, yapmak istemedim anne çok zordu dedi. Sonra da neden çektin ki dolabı diye sordu. Ben şu an tepkisiz davrandım ama bu yaptığının bir cezası olacak dedim. Kendimi bu durumda suçluyorum. Ben yeterince ilgilenemiyorum diye oldu. Birazda kızgınım. Sizce ne yapmalıyım? ? D damdan

Daha 8 yasında çocuk. Üstelik utanıp sıkılmış da. Cezayla tehdit fazla gibi geldi bana. Bir daha sefere zor geldiğinde bizden yardım iste, yada tekrarlarsan şöyle olur demeniz daha mantıklı olurdu bence. Kardeş de gelmiş, bu durumun verdiği kıskanclıkta olabilir, bu şekilde dışa vurmuştur. Yada gerçekten sıkılmıştır ödevlerden.. Anlayışlı davranın, tekrarlarsa o zaman ceza demeyelim de farklı bir yol izlersiniz.. Bebişi de güle güle büyütün :)

Bende onun için çizelge yaptım. Yaptığı her güzel davranış için bir yapıştırıcı yapıştırdık. Bu tablo dolarsa sana hediye alıcaz dedim. İlk zamanlar çok hevesliydi ama şimdi boşladı. Ceza veriyorum doğru ama ödülde veriyorum. Genelde ufak cezalar oluyor. Ödevlerini kendi çok güzel yapıyor, bizede soruyor ama işte kıskanıyor heralde kardeşini.. Başbaşa etkinlik sık olmasa da yapıyoruz. Aslında havalar soğuk, ısınsa daha da artırırız inş..

Ceza ya da ödül ödev konusunda olmamalı. Çünkü bu onun görevi. Sürekli bir durtuyle bunu yapmaya alisirsa bu alışkanlığı edinemiyorlar. Sürekli beklenti içinde oluyorlar. Ödev konusunda ogretmenle irtibatlı olun. Yapmadığı zaman siz yüz göz olmayın. Topu öğretmene atın. Eğer bu konuda surtusurseniz de sonu kötü oluyor. Biz bir dönem çok bu konuda sıkıntı yaşadık. Ben de öğretmenle konuştum. Şöyle bir yöntem izledik. Yapacağı odeve göre bir süre belirledik. Mesela yarım saatte bu ödevi bitirmen gerek diye. Yapıp yapmamak ona kalmış. Yapmazsa öğretmen ben konuşurum siz sakin ödev konusunda bir mücadeleye girmeyin dedi. Süre sonunda bitirmese de ödev çantasına koyulacakti. Gayette iyi oldu bu yöntemle. Belli zaman sonra bu alışkanlık halini aldı. Suresini kendi ayarladı vs. Tabi süreyi abartip iki saat yapmak eziyet. Genelde yarım saatle bir saat arası bitebilecek ödevler veriyordu öğretmen. Çok olursa süreyi iki defada uyguluyorduk. Çünkü 50 dakikadan fazla odev başında oturtmak da sıkıntı.