Benide cok etkiledi bu arastirma. Insanlar, tamamen bir telas, bir debelenme icinde, hayatimiza uzaktan bakma sansimiz olsaydi acaba neler görürdük.? Belkide cok büyük dert zannetigimiz mevzulara, aslinda incir cekirdegini doldurmazmis diyecegiz, belkide bu debelenme icinde akip giden zamana aciyacagiz.

Bir kitapta okuduğum şu cümleyi hatırladım.. İnsanoğlu ya dünün pişmanlıkları ile ya da yarının telaşı, endişesiyle bugününü yaşayamaz. Yaşadığı anın tadını çıkaramaz.. Kafamızın içi hep dolu malesef.. Dünü unutamıyoruz, yarın için endişeleniyoruz derken her günümüz tatsız, tuzsuz geçip gidiveriyor.. Bugün kaçırdıklarımızın kaçımız farkındayız?

çok çok çook beğendim... ah ahhh weiss Hayr-ül a-bı