Bana iyi geliyor. Ben öfkelenince ayrı bir baş ağrısı da tutar ona da uyuz olurum; lafla da incitirim kırar dökerim, tabak çanak ne varsa onlar da duvarlarda paralanır; sonra bir de onları toplarken ayrı öfkelenirim, söylene söylene. Bir şekilde içimde kalmasın da, aman ne yolla olursa olsun çıkarayım dedikçe; insan ayrı bir sınırsızlığa itiyor kendi kendini. Yöntemleri belirleyip az zararla kurtarmak varken hem de. Bir söz var ya "En güçlü pehlivan, öfkesini yenendir" diye, "Öfkem" deyip sahiplendikçe daha çok yapışıyor. Mesela şunu da kendi kendime tekrar ederim "Ben sinirli biri değilim, ben öfkeli biri değilim, bu sorunun çözümü bu değil" diye. İnsan nasıl konuşursa, öyle düşünüyor aslında, zihnimizde tekrar edip durduğumuz küfürler, öfkeyi arttırıyor. Bu yüzden meditasyon iyi geliyor, ya da olumlu konuşa konuşa düşünceni değiştiriyorsun ve öfke de azalıyor. Baktım olmuyor, kafamı suya sokuyorum, ya da basıp gidiyorum yürüyorum yürüyorum sonra oturup boşboş gelene geçene bakıp onların hayatlarını irdeliyorum. Kendimden çıkıyorum. Tabi totalde her zaman aynı şey mümkün olmuyor ama, bende işe yarıyor.

Duşa girin; başınıza-yüzünüze bir süre su tutun iyi geliyor. Meditasyon teknikleri var, yoga vb. bunlar işe yarıyor, en azından netten videolardan takip edebilirsiniz. Düzenli spor, stres ve öfke kontrolüne bire bir; bol bol yorun kendinizi "Üff uğraşamam" deyip salıyorsunuz kendinizi çünkü bir şey fırlatmaya enerjiniz kalmıyor. Mekan değişikliği de iyi geliyor, sinirli anlarda o yeri terk edin ve yürüyün. Bunlar ilk etapta aklıma gelenler. Faydalarını gördüm, tavsiye ederim.

konuyu dini açıya çekmek istemiyorum ama ; Ebu Hüreyre der ki: 'Hz. Peygamber öfkelendiği zaman, ayakta ise otururdu. Oturduğu halde öfkelendiği zaman uzanırdı ve öfkesi geçerdi'.25 Bir deneyin isterseniz :)

Ben öfkelendiğimde hiç bişey fırlatmam. Ağzımdan çıkan ayarsız cümleler dışında. Onları da öyle bi fırlatırımki, her hatırladığımda yüzüm kızarır. Keşke kalp kırmak yerine somut bişeyler kırsam dediğim çok olur o nedenle. Üzgünüm yardımcı olamıycam. Yokuspokus

bence spora başla, insan bazen saçma öfke nöbetine giriyor, sonra kendi de şaşırıyor, napıyorum ben diye, belki enerjini sporla harcamalısın, öğlen güneşlen, denize gir vs, vücundaki gerilimi at yani

o ortamdan uzaklaşın balkona çıkın bi hava alın

Ben mekan değiştirirsem düşünüp daha çok öfkeleniyorum. Dönüp ağzının payını vermeden rahatlayamıyorum. Spor bir nebze rahatlatıyor yogayı da duydum ama denemedim hiç. İnsanı çok yoruyor bu kontrolsüzlük ama. M

pms olmasın... vitamin mireral eksikliğide olabilir, magnezyum, b12, d vitamini, demir vs... bence bi doktora gidip baktır, herşey normalse, pms de değilse ona göre çözüm ara O

Kansızlık hep var olan bir şey ben de ama hayatım boyunca hiç bu kadar öfke dolu olmamıştım. Chess

Valla keske ben de bi seyler firlatsam. Sinirlenince oyle laflar soylerim ki karsidakine, cogu kufur degildir ama deli gibi can yakarim karsi taraf keske dovse vursa diye dua eder Sonra hatirlayip hatirlayip ben cekerim acisini O yuzden bosverin olan tabaga canaga olsun Mikropik

Meditasyon ve yogayı deneyecegim. Spor kursu da arıyordum, ona da yazılirsam biraz daha düzelirim umarım. Teşekkürler