yazılarını çok beğeniyorum canım çok hoşuma gidiyor çok güzel bir konuya değinmişsin çok sevgi dolusun ama her insan böyle değilmidir hem ağlar hem gider evlendikten sonra bile sürekli ağlar anne özlemi aile özlemi çok ağır basar dimii Y

ben yaz basında evlenıcem bılmıyorum nasıl bısey oldugunu ama evımden aglayarak cıkmak ıstemıyorum başarabilirsem eğer.:1rolleyes: birde ben şey duydum batıl inanç ama evden çıkarken sakın arkana bakma dedi geçenlerde bi büyüğüm iyi değil dedi sadece anlamadım bende :1no2: . push ;

bu konuyla ilgili bi anım... düğünüme iki gün var ve kalabalık bi misafir grubu düğünüm için memleketten gelmişler.. hep beraber yemek yiyoruz birden annem şimdi bu kızımın baba evinde son yemek yiyişimi deyip ağlamıştı... hıçkırıklarlan ağlamıştım kaşığı elimden bıraktım balkona kaçtım orda saatlerce ağladım yanıma kim geldiyse beni susturamadı... gelinliğimle evden çıkarkende annem eşime önce allaha sonra kızım sana emanet demişti annemle sarılıp ağlayışımız vardı ki...:çok üzgünüm: sonuçta insan yuva kurmak istediği için evlenir... baba evinden ayrılmakta zor gelir insana...:çok üzgünüm: Selenais Kelepceliyim ben

bu yazılanları okuyunca sanki bende evlenmişim o günleri yaşıyorumda bogazımda düğümlenen bişeyler oldu tarifi yok bu ifadelerin. karamelli_turta

ooo çitlenbik bacı ya ne damar bı konuya bende cok kotu ayrıldımya evde abım belimin kusagını baglarken basladım aglamaya samsundan ankaraya kadar dugundede cok agladımya abımlerı yegenlerı abılerımı annemı babamı herkesı o halde gorunce yıkıldımya bırde ınsan neye sınır oluyor bılıyormusun erkek tarafı neseyle guluyorya o an aglarken bıle sınırden olduruyotrlar ınsanı ben eve geldıgımde esımın tarafındakıler kendı tarafımdakıler hayatımızda senın kadar aglayan gelın gormedık dedıler bızım tarafın kısları uzaga gıtmemeye bır daha karar kıldılar tabııı bırde babam ayrılırken sakın arkana bakmadan gıt demıs anneme yoksa hıc ayrılamayız demsıya ahh babam ahha arkana bakmadan gıtdın gercektende neyse kıslar ne yapalım allahın yaızsı bu evde olsak evde kaldın oluyor evlensek aile hasretı bu devran boyle gelmıs boyle gıder... 27Eylul RABBİM SENDEN

evet ya hem aglayıp hem gıdılır kardesım evlendıgınde okadar agladıkkı oda bızde babamda annemde ama okadar aglamaya tutup elınden getırmıyoruz bu bı gelenek alısa gelmıs ne yapsakta hem aglayıp hem gıdıyoruz kısmet bu olsa gerek kısmete dur dıyemıyoruz onun yolunda sesımız cıkmadan aılemıze veda edıyoruz ama sonra aglancak bısey yokmus denıyo bılmıyorum kardesım bıze cok yakın ondanmı bılmıyorum ama onemlı olan gıttıgı yerde ınsanın huzurlu mutlu olması

benide ağlattın yani :) nasip önüne kim geçmiş de dimdik durmuş ki essemayit 2010 şubat

ama tuhaf değilmi? bir tercih yapman gerekiyor... bi tarafta kaç yıllık ailen aynı evi paylaştığın iyi ve kötü gününde yanında olan senin uğruna hayatlarını verebilecek olan insanlar.. diğer tarafta bir kaç yıldır tanıdığın ve bir tutkuyla bağlandığın bir adam... ve seçim o adamdan yana...

Belli bir yaştan sonra insan kendi yuvasını kurmak istiyor. Ama kendi yuvanı kurunsa da ailenle hiçbirşeyin eskisi gibi olmayacağını da biliyorsun. Sebep bu olsa gerek. DUYGUCIKMAZI maskeli balo ve shte

canım bu duzen boyle gelmiş boyle gıdıyor... annelerımızde aılelerınden gelıp kendı duzenlerını kurmuşlar... AGLIYORUZ... cunkı... eskısı gıbı aıleyle heran bırlıktelık olunmayacak... artık ozlem olucak... bır gun bıle ayrı kalınamazken... artık haftada yada gorusmeler telefonla yapılacak... GIDUYORUZ.. cunkı... kendı duzenımız kendı ozelımız olucak.. hersey kendı ıstedıgımıze gore olucak anne olucagız... eş olucagız evımızın hanımı olucagız... VAZGECEMIYORUZ... cunkı kalbımız ıkıye ayrılıyor... bılıyoruz kı bızı seven ve ıstıyen bırı var kendımızı ona emanet edıyoruz... kalbımızde onda kalıyor... cunkı sevıyoruz...

ben evlenirken biraz kaçtım gibi oldu eşimle evlilik planımız birkaç yıl sonrası içindi ama ben aileme artık dayanamaz hale geldiğim için acil bir evliliğe giriştik annemle baya bi konuşmadım sonra birkaç akraba ile bana bindallı almış kınalar paketlemiş evde kına gecesi hazırlamış sabah haberim oldu anneme nasıl kızgınım ele güne karşı nikahta yanımda gözüksün diye barışmışım neyse zoraki bir kına oldu ama yinede kına yakılırken ben salya sümük ağladım. düşünüyorum çok stresliydim o yüzden mi o kadar ağladım diye ama yok o onda annem sorunlar hiçbiri yoktu aklımda çok tuhaf bir psikoloji bence hala çözemedim ben. irem naz Canım

insanın hayatında unutamadığı en özel anlardan biri... umarım sende bu günlerini en güzel şekilde yaşarsın.. bana kalırsa sakinleştirici falan alma... kendinde ol ve ne yaşıyacaksan hepsi gün gibi aklında kalsın... seni monotonlaştırıcak bir ilaç almamanı öneririm