Korkularımla yaşamak istemiyorum ama hep bir yerlerde beni yakalıyor ve keşfetmek istediklerimden, hayallerimden vazgeçiyorum. Annem gibi bir anne ve eş olmak istemiyorum. Onun üzerimde bıraktığı etkiden dolayı kendimi de sevemiyorum. Annesine bak kızını al derler ya. Annem beni temsil ediyormuş gibi. Bir taraftan da ona acıyorum. İmtihan sebebi olacak bir aileye doğmuş. Hayat ve hayattaki insanlar ona kötü öğretilmiş. Bardağı hep boş görmüş. Ama nasıl öğrendiyse öyle devam etmiş. Bir sorun var bu işte demek yerine öğrendiklerini bize de öğretmeye çalıştı ve bu ailede kurban ben oldum.25 yaşıma kadar annem hep doğruydu ve bütün sorun bendeydi. O benim için neler yapmıştı oysa ben zalim bir evlattım. Ağır narsist bir annem olduğunu psikoloğa gidincefark ettim. Neyse zinciri kırdım. Annem yemedi yedirdi, giymedi giydirdi ama hayat, insanlar, babam herkes sorunluydu ona göre. Kötğydu. Hatta kendi ailesi bile. Ama onlar olmadan da yapamıyordu. Curcunayla yaşamaya seven bir kadın. Kavga etmek, kin duymak onun hayat anacı sankı. Sonra da baakk benim dediklerim oldu demek, haklı çıkmak... Doydum artık. Şu an 30 yaşındayım. Elimde olmadan intikam alma hırsı var. Herşeyi bir bir yüzüne vurasım var. Senin yüzündenlerle başlayıp bitmeyen cümleler kuralım var... Yaşamayı bilmiyorsan vazgeç bu hayattan diyesim varrr. Sonra da kafamı duvarlara vura vura ağlayasın var... Pişmanlıkla, yalvararak ayaklarına kapanasım var. Affet geriZekalının tekiyim, tam da senin öğrettiğin gibiyim bak özüme döndüm diyesim var. Zinciri kırdım kurmasına da ya bu öfke nöbetleri. Onlarla nasıl baş edicem..

Annesinin enkazı olan o kadar çocuk var ki. Bende onlardan biriyim. Çözüm yolunu bilmiyorum ben sadece minimum düzeyde iletişim kurar hal hatır sorar geçerim. 15 günde 1 defa 5-6 dk konuşurum o benim birşeyimi bilmez ben onun birşeyini bilmem. Yaşıyor gidiyorum. Böyle de devam edecek. Çok haykırmayı düşündüm de o bunun sonucunda bile beni anlamak yerine kötü muamele edeceği izlenimini oluşturduğu için hiç gerek duymuyorum. Oda zor bir hayat yaşamış ve faturayı da o kadar evlat insan içinden bana kesmiş demek ki diyor geçiyorum. Yolu bahtı açık olsun. Allah ona da kardeşlerime de kimseye de muhtaç etmesin beni yeter