Bir şey demelisiniz.

Uzaklaşın soğuk yapın mesafe koyun, mecbur değilsinizki muhattap olmaya

Ruh emici diyorum öylelerine bende de vardı sanki dünyanın derdini o çekiyo. sanırım şükürsüz insanlara tahammülüm yok

Valla ben çevremde bu tarz ve bu tarzın farklı versiyonu arkadaşlarımın hepsini sepet havası ettim. Ay hele bı tanesi vardı çok hanım çok kibar, eğitimli, kendini bilen bla bla bı bok en çok o değilmiş kendi derdini dinletmekten öte hiç bir kattığı şey yoktu. Evet çevremde 3 5 insan kaldı kalmadı ama hiç de şikayetçi değilim. Hele bı tanesi de sürekli gezmek, içmek derdinde ben umrunda değilim. Bı gün plan yapmışlar eşimin erkek bı arkadaşı var samimi, benimde bu kız arkadaş bize geleceklermiş masa kurucaz içicez. Valla kabul etmedim. Milleti mutlu etme merkezi gibi bi görevim vardı. Kimine direk açık açık konuşarak, kimine bıçak gibi iletişimi keserek, kiminede ima ederek ilişkimi kestim. Kan emiciler.

Çok yakınsanız söyleyebilirsin yani alınacaksa kendi uzaklaşır zaten. Senin bişey demeden uzaklaşman doğru olmaz. Kötülük değil bu huy işte.

Farkinda bile değildir muhtemelen. Ama yorar seni.

aynen öyle ve ya yolda yürüyerek bir yere giderken

Bendede vardı bunlardan bir tane mesafemi koydum rahatladım sonunda. İyi yönleriyle kötü yönlerini tarttığımda arkadaşlığımı bitirmekten vazgeçiyordum her seferinde ama artık canıma tak etti. Ben karşımdakini özenle dinleyip anlattıklarını önemsiyorsam oda dinlemeli beni aksi halde o arkadaşlıktan çıkıyor bir yerden sonra kendimi Güzin abla gibi hissediyorum.

Ben ağlama duvarı değilim diyerek başlayabilirsiniz

Bende de var napalım iyi yanlarını düşün bence. Sadece başım biraz ağrıyor diyorum sonrasında ayyy benimde ağrıyor ama işte babamı acile annemin merdivenleri teyzemin marketi işte o yüzden başım ağrıyor der ve sürer gider.

Ev işini yaparken insanı kullanıyorlar daha çok. Konuşurken vakit geçiyormuş

Bendede var aynı modelden. Hayatıyla ilgili bütün gereksiz ayrıntıları biliyorum. Müsait değilim desemde anlamıyor ve çok bunaldığımı hissediyorum artık. Patlamak üzereyim. En nefret ettiğim şeylerden biri telefonda konuşan kişinin aynı anda yemek yemesidir. Kalbini kırmamak için Yarabbim sabır ver modundayım sürekli.

Yoksa benden mi bahsediyorsunuz lan? Ben boyle yapiyorum cogu zaman. Daha cok bunalimli donemlerimde oluyor. Birkac arkadasim uyarinca dikkat etmeye basladim. Farkinda olmayabilir. Guzel bir dille uyarin bence.

başka bir sorunum vardı kimseyle bir süre konuşmak istemiyorum dedim o sırada o sömürücü arkadaşımdan da kurtuldum. Akrabalarının hayatına kadar her gün en az 1 saat 3 tekrar anlatıyordu resmen ruhumu sömürdü bence kimsenin bizi bunaltmasına izin vermemeliyiz

Uzaklasin, kimsenin dert babası değilsiniz. Arkadaşlık bu değil zaten

Sessizce uzaklaşın size bir katacak bir şeyi yok bencilce kendisini anlatiyor

çevremde bunu arkadaşlarıyla yaşayan bir kaç kişi vardı. evet çok yorucu oluyor çünkü onların asıl amacı sizin ne yaptığınız nasıl olduğunuz değil tamamen günlük amaçlı insan kullanmak. ben olsam uzaklaşırdım. arkadaşlık tek taraflı olmuyor

Enerjini emen insanlardan sessizce uzaklaş

Aramızdaki samimiyete bakarım. Bunu hissedersiniz sonuçta. Cok yakinsam dinlerim tabiki. Belki sadece benimle konuşup dertlesebiliyordur diye düşünürüm. Evet ben çok anlatmayıp dinleyici olanlardanım. Yani sizin yapınız bunu kaldiramiyorsa ya açıkça söyleyin ya da uzaklaşın.

Ay benim de var benimde 17 yillik tanışıklığımız var en ergen modlarimizi biliriz. Aramizdaki samimiyetten oturu goz ardi ediyorum yaptiklarini, bazen lafi agzina sokusturuyorum sussana be! icini bildigim icin sorun yok. Annesinden iyi taniyorumdur

Benim ev arkadaşım böyleydi iletişimi tamamen kestim rahatladım. Başka yolu yok bence

Yıllardır tanıdığım, samimi olduğum bir arkadaşım var. Hep çok konuşuyordu ama iyi bir insan olduğu için gözüme çok batmamıştı. Ama artık enerjimi emdiğini hissediyorum. Gereksiz, anlamsız şeyleri bile uzun uzun anlatma ihtiyacı hissediyor. Her gün yazıyor ve her ayrıntıyı anlatıyor. İyice sıkıldım bu durumdan. Mesela bir konudan bahsettim. Hemen ben de öyle deyip konuyu kendine çevirdi ve yakınmaya başladı. Bazı olumsuzlukları sadece kendisi yaşıyor gibi sürekli şikayetçi. O konuşuyor, ben dinliyorum. Az konuşan, dinlemeyi seven biri olmama rağmen bu kadarı bana bile fazla geliyor. Hep böyleydi ama artık tahammül edemiyorum. Gerçekten çok bunaldığımı hissediyorum. Üzmek de istemediğim için bir şey diyemiyorum. Ne yapmalıyım sizce, haksız mıyım?

Bende de vardı aynısından artık görüşmüyoruz. Cok rahatım.