Canım belki havalardan kaynaklı olan bir çeşit depresyon gibi olabilir Ben de bu aralar kendimi çok boş hissediyorum. Aynı şekilde dediğin gibi geçmişte yaşadığın kötü tecrübeler de seni yormuş olabilir. Düşünmemeye çalış, çık, gez dolaş, hava al.

Arkadaşlar merhaba. Ben son zamanlarda kendimi tuhaf hissetmeye başladım. Nişanlımla aramızda hiç problem yok. Hatta her şey mükemmel. Üzerime titriyor, gözümün içine bakıyor, beni çok sevdiğini biliyorum. Ama son zamanlarda sanki beni gerçekten sevmiyormuş gibi hissediyorum. 9 aydır birlikteyiz. Hiç böyle bir sorun yaşamadık ama sürekli onun eski ilişkileri geliyor aklıma. Benim için heyecanlanmıyor, beni sevmiyor, eskisi gibi değil, sevgisi bitti diye düşünüyorum. Ama bunları düşünürken bile gözyaşlarım akmaya başlıyor. Hatta kahvaltı yaparken, işe giderken bile istemsizce ağlıyorum. Durup dururken gözlerimden yaşlar boşalıyor. Yemek yiyemiyorum, uyuyamıyorum. Son bir haftadır arttı bu durum. Geçen hafta regldim. Ondan sandım ama bitti hala geçmedi bu durumum. Ve günlük hayatımı çok zorluyor. Aynı yerde çalışıyoruz nişanlımla. Soğuksun kaç gündür niye böylesin saçmalama seni çok seviyorum diyor ama yalan söylüyormuş gibi hissediyorum. Kuruntı bu biliyorum ama elimde değil. O kadar karamsar ruh hali içindeyim ki. İnanın sadece ölmeyi düşünüyorum. Sadece ilişkimde olmuyor bunlar. Ailemle arkadaşlarımla herkesle olan ilişkimde böyle hissediyorum. Herkes yalan söylüyor, kimse sevmiyor beni, ben sevilmeye layık değilim niye sevsinler zaten diye düşünüyorum. Deliriyor gibiyim. Bir de eylülde evlenmeyi planlıyoruz. Ben de evlenmeyi istemiyordum hiç önceden. Acaba korkuyor muyum şu an. Aşırı derecede sevilmeme, terk edilme korkusu var içimde. Sanki her an 'seni sevmeye çalıştım ama sevemedim' diyecekmişler gibi geliyor. Geçen sene çok aşık olduğum biri tarafından bu şekilde terk edildim ve hayatım mahvoldu. Sokaklarda kaldım. Ne evim ne işim vardı. Çok kısa bir süre sonra şimdiki nişanlımla tanıştık. Hiç istemedim ama sonradan çok sevdim. Ama kendime düzelmek için zaman vermemişim galiba. Böyle bir durum yaşayan var mı? Psikoloğa gideceğim ancak haftaya randevum. Kafayı yememem için tavsiyeleriniz var mı nolur

Teşekkür ederim cevabın için canım. Gerçekten herkes böyle mi hissediyor bu aralar ya. Çok üzülüyorum böyle olsun istemiyorum