Düşünmeye devam ederek özgürleşemezsin. Bunun tek yolu unutmak. Yaptığın gereksiz fedakarlıkları ve hataları cebine koy ve hayatına devam et. Arabeske bağlamaya gerçekten gerek yok. Kalbini yorduğuna değmez inan. Ayrılıklardan sonra insan kendini dinlemeli.

Bir musibet bin nasihattan evladır demişler,, iyi demişler

Ben 6 yıllık ilişkimi bitirmiştim. Burada anlatmıştım konuları. Ona karşı hiçbir sevgim, saygım ya da iyi bir düşüncem kalmadı. Onu düşündüğüm zaman aklıma sadece nefret ve sorunlar yığını geliyor. Fakat sorun şu ki; onun için yaptıklarımdan dolayı kendime çok kızıyorum, bazen kendimden nefret ediyormuş gibi hissediyorum... Onu yıllar boyunca aileme savunmam olsun, her koşulda koşulsuz şartsız yanında olmam olsun, parasızken ona yiyecek taşımam olsun, her türlü zorluğunda yanında olmam olsun, askerdeyken ve işsizken sürekli moral vermem olsun, onun uğruna kırıp parçaladığım insanlar olsun kendime çok ama çok kızıyorum. Çünkü o bu tavırlarıma karşılık bu yaptıklarımın tam tersi şekilde davrandı bana. Beni istediği gibi kırdı, döktü, parçaladı... Benim onun için verdiğim savaşı o veremedi. Konu şimdi kimin ne yaptığı ya da yapmadığı değil ama bir insan böyle bir durumda kendini nasıl affedebilir? Gün içinde tamamen iyiyim ama bazen kendimi suçlamaya başladığım anda düşünceler kafama üşüşüyor, çıldıracak gibi oluyorum onun yaptıklarıyla kendi yaptıklarımı kıyaslayınca. Ne aptal, ne aciz bir insanmışsın sen diyorum kendime. Bazen kendimi aptal yerine koyulmuşum gibi hissediyorum. Genelde gündüzleri iyiyim ama geceleri bunlar aklıma geldikçe ağlıyorum sinirimden. Böyle bir durumda nasıl düşünürsem geçmişimden özgürleşip, kendimi affedebilirim?

Sonuçta zorla yapmadınız bunları kendi içinizden geldiği için yaptınız. O zamanki koşullar bunları gerektirmiş size göre ve yapmışsınız. Ne yazık ki geçmişi geri getiremezseniz bundan sonrası için hatalardan ders çıkarmak en doğrusu olur.

Senin bu yaşadıklarını bu forumda bir çok kadın yaşamıştır emin ol. Ne ilksin ne son. Hayat devam edip gidiyor. Arkana bakarak koşamazsın. Geçmişe hayıflanacağına dersimi aldım ve kurtuldum diye sevin. Sabahları da çok erken uyan, gece de kolayca uyursun böylece. Sabah erkenden kalkıp spor yapabilirsin mesela.

Çok doğru o yaptıklarımı kesinlikle zorla yapmadım. Kendime asıl kızdığım konu onca insan bu kadar fedakarlık yapma onun için değmez derken burnumun dikine gittim hep. Kendim ettim kendim buldum açıkçası. Kendimi suçlamak istemiyorum ama artık...

Çok doğru. Gerçekten değmiyor. Çoğunlukla iyiyim aslında ama bir an geliyor böyle içimdeki o acımasız ses susmuyor. J

Üzülmeyin, zararın neresinden dönülürse kardır. Ilişkiniz ne zaman bitti?

Geçecek bu günler, geçecek. Sadece biraz sabır. Hayatınıza yeni biri girdiğinde belki aklınıza bile gelmeyecek. Biliyorum insan en çok kendisine kızıyor bu durumda nasıl bu kadar kör oldum diye. Biraz zaman verin kendinize. Onu hatırlatan şeyleri hayatınızdan çıkarın. Hepsi ge-çe-cek.

Çok doğru. Ben de hep derim ya daha kötü olsaydı, ya evlenseydim falan diye... Teşekkür ederim.

Bunu tek başınıza yapmanız sanırım zor olacak, destek almanız en güzeli..

"Arkana bakarak koşamazsın." Bu sözünüzü çok beğendim. Dediklerinizde çok haklısınız. Çoğunlukla iyiyim ama bazen susmak bilmeyen o acımasız sesi bastıramıyorum işte. Zamanla dahada hafifler diye umuyorum. Teşekkür ederim.

Bazen bazı şeyleri kendimiz yaşayıp görünce daha iyi akıllanıyoruz

İşte koşullar bunları yapmanızı gerektirdi belki de. Hiç hata yapmazsak nasıl olgunlaşacağız? Daha büyük bir hata yapmamışsınız, çok şükür deyip yolunuza gönül rahatlığıyla devam edebilirsiniz bence.

Hata yapmak bize özgü bişey, çok sevdiğim bir laf var 'insan kusurludur ' diye uydurulmuş birşey mi bilmiyorum ama seviyorum bu lafı

Çok yeni daha. Biraz zaman geçsin sizinde içiniz soğur. Geceleri de muzik falan dinleyin, film izleyin. Düşmemeye çalışın. Unutmayın her karanlığın arkasından güneş doğar. Çok çabuk atlatırsınız inşallah.

Herkes hata yapabilir. Biz kadınlar fazla anacız. Her türlü fedakarlığı yapıyoruz uygun şartlar oluştuğunda . Bunu da erkekler biliyor ve kullanıyor. O çarka girince de dönüp duruyor ve fark edemiyor insan ya da fark etse de konduramıyor veya kurtulamıyor. Bunu birçok kadın hayatının bir döneminde yaşıyor. Kimisi evlenip çoluk çocuğa bile karışıyor böyle biriyle. Siz hiç olmazsa evlenmediniz. Merak etmeyin, yalnız değilsiniz. Tecrübe edindim diye bakın bu duruma.

Değmez önüne bak zaman ihtiyacın

Öncelikle Allah'a sizi ondan kurtardığı için şükredin ki şükretmeye başlayınca öfkeniz de azalır DHA kötüsü olabilirdi öyle düşünün Evli çocuklu kalabilirdiniz Herkes bata yapar önemli olan ders almaktır

Öyle tabi de işte insan bir kendini suçlamaya başlayınca kafadaki o düşünceler susmuyor. 1 ay önce ben bitirdim.