çünkü kimse aklıyla sevdiğini anlamıyor. kalbiyle sevdiğini sanıyor. dayak yediği adama hala aşık olduğunu iddia eden bir güruh var mesela. sanırım onlar kalbi yetmiyor böbreği dalağı ile falan seviyor.

Ne gerek var bılmıorum. Askında hayat çok kısa. Hiç bir erkek kenfıne uzulmemizi haketmıyor. Ama işte biz kadınlar boyleyız

5 yıllık ilişkiden sonra zil takıp oynayan da ne bilim yani

öyle valla yaa, benim adam kaçsa veya allah geçinden versin ölse mölse daha da erkek göresim olmaz sanırim, bradley cooper "gel kız seni yaşatıcam dese " dönüp bakmamniye? çünkü erkek, illa ki yoracak, kaldı ki bi de derdini çekicem, üzülücem ha? no thanks

Benim kimseyi aydınlatmak gibi bir derdim yok ben böyle düşünüyorum insanlar bu konuda ne düşünüyor fikir alıyorum bu kadar basit.

Bu forumda da, çevremde de sürekli kızlar bir erkek için üzülüyor. Bu ilişki de olsa ayrılık da olsa flört de olsa kısa bir tanışma da olsa küçük bir bakış da olsa bir erkek için kızlar üzülüyor. Bence hepsi olmasa da bu üzüldüğümüz olayların çoğu öğrenilmiş bir duygu. Çünkü en ünlü aşk destanlarında bile hep bir mutsuzluk var. Biz kadınlar ve erkekler kendi kafamızda aşk ve mutsuzluğu birleştiriyoruz. Aşk acısı çektiğini sanan bir çok kişi sakin kafayla düşünürse aslında artık istemediği biri için üzüldüğünü ve aslında böyle daha mutlu olduğunu görecektir. Konuyu bir derdim var bölümüne açtım çünkü etrafımda hiç uğruna üzülen insanları görmek bir dert. Sizce de aşk acısı KISMEN öğrenilmiş bir duygu değil mi?

Ayrıldıktan sonra ayrılık acısı çekmeyi anlıyorum da, ayrilmissin, yıl geçmiş nerdeyse hala bir dram bir dram, içim şişiyor dinlerken. Bir de drama Queen denen bir kavram var ki, üzgünüm türkce bir karşılığını bulamadım, düşman başına. Ben bizim ülkede insanların kendi hayatlarının olmadığını düşünüyorum. Erkekler yine iş, kahve veya futbol derken az biraz yırtıyor. Etrafta hayatında hicbirsey olmadığı için eşiyle, sevgilisiyle saçma saçma kavga edip, uzun uzun anlatıp, lacka ilisklierini bişey zannnedenler.. kv, gorumce, elti ile sonu gelmez sorunlar, vıcık vıcık ilişkiler, işsizlik gucsuzlukten birbirinin işine burnuna sokmalar, herşeyi ben bilirim diyenler, herşeye yorum yapmalar... Herkesin ağzında trajik aşk geçmişi.. çok yorucu geliyor artık... Kendimi çektim son bir yilda insanlardan, bir de böyle denicem

Ben de hem kadınlar hem erkekler için yazdım düşüncelerimi. Sevdiğin insan için tabi ki üzülürsün. Ama ortada sevgi saygı kalmamışsa veya hiç yoksa..

içimden geldiği için üzülüyorsam üzülüyorum ya da umursamıyorum, birilerini görüp taklit etmekten değil. aşkla acıyı birleştiren arabeskçilerdir

Tabi duygular doğuştan gelir ama ben bazı şeylerin de öğrenilmiş olduğunu düşünüyorum tabi sizin fikriniz:)

Millet olarak da arabesk bir kültüre sahibiz. Yesilçamla büyütüldük. Üzülünce daha da üzülmek için arabesk müzik dinleyen milletten ne bekliyoruz ki :) acı çekmekten zevk alıyor bi yanımız sanki. Mazoşist miyiz ne...

Bende boyle bi surecte oldugum icin yasadigim farkindaligi soylemek isterim. Bu cekilen ask acisi gecmiste yasadigimiz guzel gunler icin ve gelecege yonelik planlar icin. Yani artik yok diye uzulmeyiz bir daha olmayacak diye üzülüyoruz. Ve tabi isin icine ego veya gurur kirilmasi gibi konular giriyor. Populer kulturun dayattigi sevilme ask hikayeleride vardir beynimizde istemsizce. Bide biz kadinlar daha duygusal acidan zamanla baglaniyoruz verdiğimiz emekleri zamani goz onunde bulundurup baglaniyoruz belkide karsimizdaki adam icin degil kendi kurdgumuz hayallerimiz emeklerimiz icin devam ettirmek istiyoruz sorunlar oldugu halde veya hatalari kabul ediyoruz falan her neyse genelleme olarak anlattim herkesin olayinca farklılıklar oluyo falan o kadar karisik anlattimki bosverin aşkın kendisi zaten karmakarisik isin icinde bircok etken giriyor...

Hayat işte... kanata kanata öğretiyor.. zaman da o yaraları sarıyor siliyor sonra başka bir yara başka bir kabuk çokça tecrübe...

çok haklısınız resmen empoze ediliyor bize beynimiz yıkanıyor. şarkıların türkülerin neredeyse yüzde yüzü aşk üstüne ayrılık üstüne aşk acısı üstüne. filmler diziler de öyle yıllar süren aşk acıları konuları hep. bir kadın ya da ergen kızımız tek başına da mutlu olmalı ve erkekleri hayatının merkezi yapmamayı acilen öğrenmeli. ne güzel hobiler var spor çeşitleri var eğitim imkanları var artık. babannelerimiz gibi dantel örüp koca beklememeliyiz millet uzaya koloni kurmayı düşünürken

Bu söz çok doğru

İyi de aşk acısı empoze edilen bir şeyse tarihte ilk olarak nasıl öğrenildi? Nasıl ortaya çıktı? Bence herkesin içinde zaten var olan bir şeydir

Sadece aşk özelinde değil ama bence duygular doğuştan gelir. Öğrenilen birşey değildir. İlkel kabilelere ya da en çağdaş topluluklara bile baktığımzda insanlar güler, üzülür, ağlar, sevinir. Eşini çocuğunu diğer insanlardan üstün tutar.

Evet haklısınız kısmen de olsa taklit edilen bir duygu gibi aşk acı çekmektir yaftası var. öte yandan toplumda durmadan tüketip durduğumuz bugün üzüntüden öleceğim zannedip yarın başkasına şans verdiğimiz duygu durumları esasen aşk da değil bu da ayrı bir konu

içimden geldiği için üzülüyorsam üzülüyorum ya da umursamıyorum, birilerini görüp taklit etmekten değil. aşkla acıyı birleştiren arabeskçilerdir. konu fazla bireysel S

Bilmediğimiz birşeyi nasıl düşüneceğiz Aşk hayatımıza ilk okulda giriyor ölene kadar bizimle Televizyonlar dergiler kitaplar hep aşk satıyor Acısı bile zevk veriyor Karşı cinsle aşk dediğimiz şeyin realitesi çiftleşnedir Bu kadar Bize sunulan ise aşkın elli tonu Kim sporu biliyor Bakın bisiklet sürmek ne kadar güzel bişey ülkede bisiklet kullanan kadın sayısı ne kadardır Kitaplarda bile aşkı okuyoruz tv de aşk ile ilgile kaç dizi var Yani burada yazılan bütün karşı görüşlere karşı aşk zafer gene kazanır

Dediğiniz doktorun konuşmalarına bakacağım. Teşekkür ederim.

aşk acısı saçmasapan bir duygudur hep iddia ettim ve edicem. bir insanı seversiniz, siz istemezsiniz sonra ya da o sizi istemez ya da şartlar, bitebilir yani, hatta evlenirsiniz biter ne var bunda, insan uzulur eder de, aylar boyunca depresyona girecek yatak döşek yatacak nesi var, insan hayatındaki tek gerçek ölumdur, bunu bilen kişi zaten aşk meselesini ciddiye alıp ağlamayı çok saçma bulur,

Twitter, Instagram hepsi bize seviyorsan üzülürsün mottosynu pompalıyor o kadar haklısınız ki... Üzülmeyi aşk saniyoruz belki de. Halbuki kendime de söylüyorum olmadı, bitti, hayırlısı buymuş diyip geçmek lazım.

Biz kadınlara hayatın gerçekliği koca baba sevgili namus dayatılırken Bilimi sanatı sporu düşünecek değiliz

Dediğiniz doktorun konuşmalarına bakacağım

Kadin birine birseyler hissettigi an kendini kaptiriyor. Elinde telefon mesaj beklemeler, en yakin arkadaslarla sürekli o adamdan bahsetmeler... Bana şöyle dedi acaba ne demek istedi kuruntulari. Bir sure sonra hayati o adam olarak görmeye başlıyor. Bitince de paramparça oluyor. Halbuki işimiz arkadaşlarımız ailemiz öncelikle kendimiz herşeyin önünde olabilse bu acıyı yaşamayız.

"Seversin, kavuşamazsın aşk olur" demiş Aşık Veysel. Aşk ve acıyı kısmen bağdaştırdığımız bence de doğru. Evlilikte bile, işin içine özlem girdiğinde duygular tekrar canlanıp yoğunlaşıyor. Bu insanın isteyerek yaptığı bir seçim bence. Aşk acısı çekmeyi seviyoruz toplumca, bu yüzden aşık olunan şahıs özelinde değil bizzat aşk duygusunu yaşamak için aşık oluyoruz ve aşk acısı dediğimiz şeyi yaşamayı bilinçsiz de olsa tercih ediyoruz. Mazoşist miyiz neyiz?

O kadar haklisin ki...

Aslında öğrenilmiş diyemeyiz tam olarak. Birine alışıyorsun, güveniyorsun, bir şeyler paylaşıyorsun, hayatında özel bir yeri oluyor. Sonra bir bakıyorsun ki gitmiş her şey bitmiş yürümemiş seni üzmüş, kırmış, senin icin hiç çabalamamış. Biz buna üzülüyoruz aslında gidene değil. Hayatimin 4.5 yilini kaplayan iyi huyları çok olan zor zamanlarimda da yanımda olan erkek arkadaşımdan 2 gün önce kesin bir kararla ayrıldım artık ilgisizliğe, 2. plana konmaya tahammül edemeyeceğimi farkettim. Verdiğim emeklere, karşılığını alamadığım sevgiye üzülüyorum, bu kararı daha önce alamamış olmama üzülüyorum, bitmesine değil. Bir daha kimseyle olamam kafasında değilim ama bir daha biri icin bu kadar emek vermem. Ama bazı kadınlar var ki bir daha sevemem, dünya durdu, bir daha kimseye güvenemem, kimse beni onun gibi sevmez kafasında. Bu sağlıklı değil. Bu öğrenilmiş. 3 aydan fazla süren aşk acısı da olmaz. Melankolik yaklaşıyorlar. Erkekler de üzülüyor bence ama onlara biçilen toplumsal rolden kaynaklı konuşamıyorlar, biz gibi ağlayamıyorlar, arkadaşlarına ben onu cok sevmistim diye anlatamıyorlar ve hemen baskasini bulmaya yelteniyorlar.

E insanız bir kalbimiz var Bırakta üzülelim 5 yıllık ilişkim bittiğinde zil takıp oynayamadım hoş

Bu ara da moda mı oldu bu? Şu üyeleri rahat bırakın artık. Siz şimdi bunu yazdınız ve okuyanlar aydınlandı öyle mi düşünüyorsunuz?

Kaç yaşındasın? O kadar güzel bir konu açmışsın ki. Helen fisher diye bir Dr var youtube da tedex konuşmaları var. Aşkın biyolojisini anlatıyor. Orada bütün sorularının cevabını bulacaksın. Aslında hepsi biyokimyasalların artıp azalması ile ilgili. Bu konuşmaları dinledikten sonra daha gerçekçi bakıyor insan. Arabesk kültürde sanıyoruz ki aşk dediğin bir kere olur, aşk uğruna acı çekilir ama aslında bunlar sağlıksız bireylerin psikolojik sorunları.

Aşık olduysan ve ayrildiysan üzülürsün ve ya platoniksen üzülürsün. Bunun öğrenilmiş birşey olduğunu düşünmüyorum. Bu duygular insanın doğasında var. Üzülmek de kötü birşey değil ama bu duyguları hayatının merkezi yapmak her şeyin önüne koymak sorun. O da kişiye kalmış birşey.

Sonra bir bakmışız ki o kabuklardan ibaretiz

Hayır işte tam tersi. Bunlar dayatılırken bilimi sanatı sporu düşüneceğiz. Bu baskılar altında bilimin sanatın sporun tadı daha çok çıkmaz mı?

Bence öğrenilmiş bir duygu değil, içgüdüsel bir duygu

Katılıyorum. Bu toplumu Yeşilçam mahvetti. Misal, zannediyoruz ki önünde sonunda iyiler kazanır. Filmin sonu hep iyi biter. Parasız da mutlu olunur hatta fakirler daha mutludur. İlahi adalet hep tecelli eder. Güzel kadın veya yakışıklı erkek değilsen ıkınci rollerle yetinirsin Acı Çek bağrına taş baş çünkü sonunda en mutlu sen olacaksın herkes layıkını bulacak falan... Böyle tuhaf duygular içindeyiz yani.

Bana artık aşk konuları saçma geliyor ne bileyim çok yakın arkadaşlarım var onlarla bu aşk meseleleri üzerinde durmuyoruz eğleniyoruz geziyoruz dersler vs üzerinde duruyoruz çok umursamaziz erkekler konusunda ama gelin görün ki erkekleri çok abartan kısım var erkek arkadaşları olunca sanki tek o özel bir kızmış gibi diğer kızları kovup tek o kız arkadaşları olabilir gibi davraniyorlar buna çok kez şahit oldum ama erkeklerin ilk başta taktığı gibi sonradan takmiyorlar kızları ilgiyi bitiriyorlar sonra kız ilgi dileniyor falan falan. Erkekleri çok olgunmus gibi çok herşeyi yapan çok seven çok vazgeçen taraf gibi görmeyi biraktiklarinda onlarsizda yaşanacağını öğrenecekler aslında ben dine de bağlıyorum bu olayı İslam dininde çok fazla erkeğe bağlılık var dolayısıyla kadinada bu dayatildigi için erkeklere köle ediliyorlar sorun toplumsal aslında