seni en çok üzen kimse onu üzerek başlayabilirsin mesela.

farklı uğraşlar bulup kendine zaman ayırsan başkalarını düşünmeye çok fırsatın olmaz sanki. bi kursa gidebilirsin mesela. sen şimdi takı tasarıma gidip yaptıklarını da eşe dosta dağıtırsın ama :) ağırdan sat kendini yokluğunu hissettir. zaten onu hissetmeyeni de sil gitsin yaa üç günlük dünya başkaları için mi yaşicaz. eşin farklı tabi ama kendinden çok ödün verme sen de bir bireysin sonuçta var olduğunu, fikirlerinin hislerinin olduğunu bilmeli. oflayıp poflamasına izin verme. yapında varsa şakacıktan mızmızlan çocukluk yap ''bi kerecikte benim dediğim olsun yüffen yüfeeeğğn'' de ona :))) anlamazsa vur odunu ver ayarı

Kendinize önem vermeye bu konudan şikayetçi olarak bir adım atmışsınız zaten. Bende sizin gibi aman o üzülmesin de ben eyvallah derim, aman sorun olmasında ben yaparım vs diyerek kendimi çok harab ettim. Ama bir gün bir tanıdığım ''hiç birşey senden daha değerli değil'' diyerek beni kendime getirdi. Şöyle ki artık üzülmesin ben yaparım değil de kendim üzülmeyim diye yaparım diyorum. Yada ben üzüleceksem bir işin sonunda onu yapmıyorum. Kendi kendimin kıymetini bilmeye başladım artık. Neden ben harab olayım? Benim kaybedeceğim hiç birşey olmaz. Onlar üzülsün. O yüzden size tavsiyem bir şeye üzülecekseniz önce neden üzüldüğünüzü düşünün... ''Bazen ağlamaya başlamadan önce, ağlamaya deyecek birşey olup olmadığına bakmak gerekir'' Sevgiler.. R rouges

ne laflar var sende az önceki konuya cevap attım bır bakar mıısn canım:) konu adı: eyvah kayınvalıdem yuvamı yıkıyor blezya bir umuttur

evet istiyorum umursamamayıı kendıme daha fazla önem vermeyi ama sürekli başkaları üzülmesin kırılmasın diye kendimi harap etmekten bıktım. mesela eşimi çok sewiyorumm oda beni fakat hersey yolundayken herseye evet dedigimdee süper ama yok birgunde dedigini yapmasam offlamaları poflamaları baslıyor ve bende üzülüp istediig seyi yapmaya calısıyorum ama bakıyorum kendimi eziyorum ya resmen. tamam iyi yanı daha daha cok fakat illa herseyine evet diyememki.. yada en yakın arkadasım ben ewlendim ve ewime gelmıyor benimle baglantısını koparıyor aramıyor sormuyor okadar üzülüyorumki ben arıyıp soruyorumm ama bakıyorum olan bana oluyor hep takmışım üzülmüşüm. Sizden tek istediğim biraz fikir verin bana kendime önem vermek i. stiyorum cok fazla deger vermek istemıyorum kimseye( hayatım hep böyle gecıyor kaynanam görmcem hep bu huyumdan istifade ediyor

Canım, sadece senin değil hepimizin durumu aynı. Kendine önem vermemek dediğin şeyi, fedakarlık diye iyimser bir şekilde algılamaya çalışıyorum bende. Zaman zaman eşlerimizde dahil herkesin çekilmez olduğu anlar oluyor hoşgörülü olup olumlu yönlerini düşünmemiz gerekiyor. Arkadaşlıklarda evlendikten sonra maalesef bağları çok inceliyor. Birde yaş alıp olgunlaştıkça o gençliğin vurdumduymazlığıda azalıyor biraz bizim biyolojimizde değişiyor dikkat et yaşlı insanlara genelde hüzünlü hep yüz ifadeleri. Fazla hassas düşünme aklını seni mutlu eden uğraşlara vermeye çalış fakat eşin senin için yaşamdaki en önemli dost bunuda aklından hiç çıkarma ve ona göre davran... purple_timi