Durun yoksa 5000 TL cik öğretmen maaşı ile geçinemez siniz

Mutsuz ve doyumsuz bir çocuk olacak. Larka

Ne kadar güzel özetlemişsiniz. Böyle devam edin.

Neden tatile para kalmadığı bu konuda yazılmış.

Yaptığinız dogru değil benim görümcemde aynısı kac kere normalde hic tadını bilmediği abur cubur almış oğluma. neymiş kıyamamış bu kıyamamak değil cocuga nasil davranmasi gerektiğinı bilmemek. sırf oglumu aşirı simarttıgı icin artık guvenip birakamiyorum ona çocuğumu.

O kadar alacak ne oyuncak buluyorsunuz? Ben de oyuncak konusunda kendime kızıyordum da ben üç ayda bir anca alıyordum. Şimdi onu da durdurdum. Oyuncak arttıkça oynama miktarı azalıyor. Kaldırıp saklamaya başladım. İleride tatminsiz olacak. Küçük mutlulukları olmayacak. Bence kendinize sınır koyun

Öncelikle Allah bağışlasın evladiniz Çok fazla gerçekten o kadara hiç gerek yok. gerekli ve özel parçalar alın. Maaşınız a gelince kızınız için birikim yapsanız daha iyi olur diye düşünüyorum. ornegin 5bin se geliriniz. kira taksit fatura ödemeleriniz yoksa. Direk 3bin TL ye fiziki altın yada dolar yapın. altin hesab da oluşturabilirsiniz.

alısverıs bagımlısısınız sız derdınız cocugu mutlu etmek olsaydı onun ıcın hesap acar hesabına duzenlı para yatırır gelecegını en azından maddı anlamda garantı altına alırsınız bu onu cok fazla mutlu edecektır cunku :) bırde kumbara alırsınız evdekı bozuklukları kendısı kumbaraya atar kızım 2 yasından berı suan 5 bucuk yasında kumbarada bırıktırdıgı paralarıyla oyuncak alıyor kendı oyuncagını kendı bırıktırdıgı harclıkla alıyor yanı bu onu daha cok mutlu edıyor cunku gosterdıgı sabrın karsılıgını gormus oluyor cocugunuzu sız mutlu etmıyorsunuz sadece hedıyelere boguyorsunuz sonra cocugunuz cok uzulur

hiç takmayın yazılanları. aşırı aşırı almak elbette doğru değil ama ben çocuğa ket vurulmasına da karşıyım imkanlar varken. o zaman da gözü aç oluyor ve akranlarının çoğunda olan şeyler kendinde yoksa o çocuklara saldırgan bile davranıyor. pandemi de 1 yıldır eve hapsolan çocuğuma uzman tavsiyesiyle legolar aldım yüklü miktarda. eleştirenlere de hiç kulak asmam. sigaraya 500 tl veren ebeveynler varken legolara verilen 500 tl ler hiç birşey. şımarık çocuk ailede yetişiyor sadece bir şey alıp almamakla ilgili değil. davranışlarının da kısıtlanmadığı her istediğini yapma hakkım var sanan gayet dar gelirli çocuklarda yok mu?bu tür çocuklarda okul da öğretmenlere kök söktüren çocuk grubu. dinlemesini bilmezler öğretmen otoritesini kabul etmezler. iş hayatında bile asidirler. düzenli devamlılık arz eden bir işleri olmaz. bu iş 1 ayakkabı eksik bir fazla işi değil. abartıya ben de karşıyım. ama bazı teknolojilerden imkanlardan da faydalanmalı çocuklar.4 yaşından sonra tableti doğru kullanırsa gayette eğitici.3 yaşa kadar tavsiye etmiyor sadece uzmanlar

Hz Süleyman r. a en son cennette giren peygamber olacakmış, çünkü ına cok zenginlik verilmiş hesabı en son bitecek diye rivayet edilir ne kadar doğru bilnıyrm ama bu beni israf konusunda kendıme getiriyor, ne kadar dünya malı o kadar zor hesap diyorum, bu bakış açısı size uygun mu değil mi bilmıym ama benı hep durduryor israf konusunda.. Allah bağışlasn evladınızı benım de o yaşlarda kızım var onları mutlu eden oyuncak, kıyafetten degil sevgi dolu sabırlı bi annne Önceki

Ben çevremde bunun ortasını yapan göremedim Alan çok alıyor almayan hiç almıyor Denge kurmak lazim Her cocuk farklı abartmadan aşırı da kismadan almak lazim Bir arkadaşım kucukken herşeyi kısılmış kız para harcamaya korkuyor Bir arkadaşım aşırı harcanmış paranin değerini bilmiyor.

3-4 yaş a kadar bende böyleydim inanın. Ama şöyle 4-5 gibi falan bunun bir sonu olmadığını anladım. Tabiki alıyorum ama artık sınırımı biliyorum. Sizde düzelirsiniz merak etmeyin. Ben bunu 4 civarı yaşta anladım. Siz erken anlamışsınız tebrik ederim.

Kızınızın istekleri şu anda sizin karşılayabileceğiniz kadar ancak yaşı büyüdükçe istedikleri, hayalleri de büyüyecek ve hepsine sahip olmak isteyecek. Bu durum gerek maddi gerek manevi böyle olacak. Öğretmeninden başarmaya bile bir başarı göstergesi bekleyecek, arkadaşları tarafından hoş tutulmak isteyecek, sevgilisi eşi olunca ondan sonsuz bir ilgi hediye herşey bekleyecek ancak bekledikleri olmayınca onları suçlayacak. Oysa ki çocuklar için güzel şeyler istesek bile daha kötüye gitsin diye herşeyi vererek doyumsuz insanlar haline getiriyoruz. Öncelikle o zamanki şartlar öyleydi ama kötü bir insan olmadıö diyebilmeniz lazım. Ben yapamadım çocuğum yapsın diyen ailelerin sürüklediği noktalar üzücü oluyor. Öncelikle kendinize bir sınır koymalısınız. Bu çocuk hızla büyüyor ve o kadar kıyafete ayakkabıya ihtiyacı yok. Elinizdekileri oturun eleyin. Küçük yaş grubu olanları eleyin yakınınızda yada ihtiyaç sahibi olanlara verin. Büyük yaşlara göre olanları kolileyin kaldırın göz önünde durdukça değersizleşecek. Kışlık bir ayakkabı, yazlık iki ayakkabı, bir de spor ayakkabısı bırakın. Aynı şekilde kıyafetleri eleyin. Alışveriş yapmayın ihtiyacı olduğunda ise en fazla 1 kıyafet alın. Yaptığınız iyilik değil kötülük oluypr böyle.

Ben mi tuhafım acaba, varken yoklukta gibi yetiştiriyorum çocukları. Her şeyi sınırlıdır, ikincisi yoktur. Oyuncak istediğinde kumbarasını saydırıp, parasının daha yetmediğini biriktirmesi gerektiğini söylerim. Eşyalarını kaliteli ama en ucuz şekilde alırım vs vs. Çocukların doyumsuz, görgüsüz, hayatındakilere kıymetsiz olmalarını istemiyorum. Para değerinden bahsetmiyorum, sahip oldukları her şeyin çok değerli ve bu dünyada birçok insanın ulaşamadığı seviyede şanslı olduklarının bilincinde olmasını istiyorum. Şımarıklık lüksleri yok, olmamalı. Bir çocuğun 3 spor ayakkabısı olmamalı! Lütfen küçüklük halinizi hatırlayın, sizin yokken başka çocuklar için olan kıymetsizliği. Sizin imrenerek baktığınıza burun kıvıranları hatırlayın. Mutlu çocuk yetiştirmek bu değil. Elindekiyle yetinmesini öğrenmekten başlar.

şöyle söyleyeyim. çocuğumun ihtiyacı var gibi geliyor. bir kere üstü kirleniyor sürekli günde bazen 3 kere üst değişiyor. pijama desen 3 4 takım almak gerekiyor. ya da spor sandalet terlik bot biraz daha kapalı yazlık bir ayakkabı bir çizme mesela bunlar var şu an sandalet iki tane sadece diğerleri bir. bunlar bana ihtiyaç gibi geliyor mesela. ve alabildiğim için hepsini çok mutlu oluyorum. oyuncak olayı da şöyle. eğitici taraflarını okuyorum sonra faydası var diye almadan geçemiyorum. evcilik oyuncakları taklit yeteneği ve hayal gücü bisiklet kaba motor becerisi aktivite masasında bir sürü eğitici şey var diye diye ev ciddi manada doldu. bir oda sadece oyuncaklarla dolu oyun odası. N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Size katılmıyorum bende fakir bir aileden geldim, tek cocuğum var ama çabuk büyüdüğü için fazla ayakkabı kıyafet almadım. Yedirdim gezdirdim çokça kitap aldım hala alıyorum. iyi bir okula kaydettirdim hep destekçisiyim vs vs ama tutumlu olmayı da öğrettim, paylaşmayı da ama israf etmez mesela

O çocuk, yarın bi gün tatminsiz ve hiç bir şeyden memnun olamayan bi çocuk olursa pedegog pedagog gezmezsin inşallah, "neden böyle oldu diye?" Her şeyin bi sınırı var. Abartma lütfen. Çocuğun gelişiminde negatif etkiler bırakır. Döviz yada altın hesabı aç biriktir miss gibi, geleceğe yatırım. Çocuklara her şey oyuncak. Ben sana DUR diyorum sende kendine DUR de. vaveyla Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çocuğunuz için aylık bir bütçe belirleyin ve aşmayın. Yeni doğduğunda evet insan heves adip alıyor ama sizin 2 yıl olmuş artık. Bir de evde o kadar oyuncak eşya benim için cinnet sebebi, nasıl baş ediyorsunuz. Manolya-- Popüler

ha ha ha. en büyük boyları çok pahalıydı alamadık ama çanta tipi olandan almıştım çocuğuma. sonra da başka çocuğa gitti o oynadı. kartondan büyük boy barbie evleri bulduk 40 tl ye ona da bayılmıştı. yani ucuz da alınır yeri gelince pahalı da. önemli olan çocuğun hayalgücünü desteklemesi

Ben de düşünüyorum aynı şeyi. Her şeyden bir ya da iki tane var. Cimrilik mi yapıyorum, herkes çeşit çeşit giydiriyor, benim çocuğum sönük mü kalıyor, başkaları ilkokul çocuğuna nike alıyor, onlar mı yapıyor doğruyu diye tedirgin oluyorum. Ben kendim de dış görünüşe önem vermem zaten, mütevazi takılıyorum. çocuğum önem vermeli mi acaba görselliğe diye düşünüyorum. bazı kapıları açıyor çünkü

Tabıkı çok ıstedıklerını alın ama abartmayın. Doyumsuz oluolar. F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Siz zamanında yoklukla büyümüşsünüz ve çocuğum da yoklukla büyümesin diye her istediğini alıyorsunuz. Ona iyilik değil kötülük yapıyorsunuz aslında. 2 yaşında çocuk bolluktan, şımartılmaktan anlamaz zannetmeyin çok iyi anlıyorlar. İstediği herşeye istediği zaman, fazlasıyla sahip olursa doyumsuz ve arsız bir çocuk olur. Allah korusun yokluk ve fakirlik durumlarında kalırsanız ona bunu açıklasanız dahi anlamaz. Çünkü her istediğini elde etmeye alışmış olur çocuk. Siz ona şuan her imkanı sağlıyor olabilirsiniz ama hayatı boyunca istediği her şeye, her kişiye sahip olamayacak. İstediği olmayınca da bocalayıp karmaşaya düşecek. Doyumsuz, istekleri bitmeyen, istediğini elde edemeyince öfkelenen bir bireye dönüşecek. Artık çocuğa birşeyler almayı durdurup geleceğine yatırım yapmalısınız. Durumu düzeltmek için geç kalmış sayılmazsınız. İpler hala sizin elinizde. Çocuğunuza kanaat etmeyi ve sahip olduklarıyla yetinmeyi öğretebilirsiniz. Allah yardımcınız olsun.

Aldıklarınızın hiçbiri çocuğunuzun umurunda değil. Çocuk bir şey seçebilecek yaşta bile değil. Kıyafet ve oyuncak almaya harcadığınız zaman ve enerjiyi çocuğunuzla oynamaya harcayın. Dasmeer

Çocuğunuzu iyi okullarda okutmak istemez mısınız ileriyi düşünün biraz. Rengeyigi

7 çift ayakkabıyı çocuğunuz 10 yaşına da gelse almayın bence. Kardeş düşünüyorsanız bari ona saklayın.

fakir bir ailede büyüdüm. şimdi orta düzey memur ailesiyiz. küçükken jetonlu oyuncaklara bile bilemezdim paramız olmadığı için. kıyafetlerim pazardan alınırdı. şimdi ne görsem çocuğuma alır oldum. birşeyi görüp beğenince çocuğumda olsun istiyorum. bu beni çok mutlu ediyor ama sınırı aştığımı hissediyorum ve çocuğa zararı olmasından korkuyorum. kızım 2 yaşında neredeyse kreşi dolduracak oyuncağj var kaydırak salıncak at bisikletler eğitici oyuncaklar aktivite masaları bir kitaplık dolusu kitaplar bir dolap dolusu kıyafet. doğru düzgün dışarı çıktığımız yok 7 çift ayakkabısı var spor bot sandalet vs. bana bir dur diyin. maaş yattığı gibi başlıyorum bakmaya ya da birşey görüyorum kızım mutlu olur diyip alıyorum koskoca maaş anca bana ve çocuğa gidiyor

ilk çocuk evet. onun da etkisi oluyor tabi. M

Diğer çocukları gördükçe, kendi çocuklarımla alakalı uyguladığım bu tavrın doğruluğunu anlıyorum. Benim oğlanlar hala çok masum, saf, en ufacık bir şeyle bile mutlu olabilen çocuklar. Dışarıdan bakıldığında komik bir hal oluyor ama 'hayatımda daha önce hiç böyle bir şey görmedim' diyorlar ne yapsak Başka çocuklar ise kendilerine hediye edilen çoğu şeye 'bu neymiş, hiç beğenmedim, şunu alsaydın ya' gibi şımarıkça tepki veriyor. Oradan anlıyoruz ki sürekli ama sürekli gelene alıştırılmış çocuk, kıymet nedir bilmiyor. vaveyla Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ahhh ah o barbi evi ahhh kimbilir kac gece ruyalarima girmiştir... Kucukken bir barbi evim olsaydi eger eminim ki ben simdi baska bir insandim

Gözü kalmasın bir seyde ama her seyı alırsanız doyumsuz olur. Bence gerek yok ama dız bılırsınız C

sadece siz değil şu an 100 anneyi toplasak 80i bu şekildedir, ya da benim çevremdekiler böyle bilmiyorum.. en yakınımda 3 yaşındaki kuzenimi artık hiçbir şekilde mutlu edememeye başladık, her istediği ve hatta istemediği bile alındığı için hep daha daha fazlasını bekliyor ve gözü hala daha alamadıklarında oluyor. bunlar için ağlıyor, ağlamasın diye daha fazla şey yapılıyor. aslında bunlara alışmadan önce çok sakin bir bebekti, ama ağlayarak her şeyi alabileceğini çok kısa bir sürede öğrendi. artık alınan hiçbir şeyin kıymeti kalmadı. çok üzülüyorum. zamanında bende tedaviyle 10 yıl sonra olduğum için biraz buldumcuk tarzı yetiştirilmişim, ileriden bildiriyorum her istediğim olduğu için mutsuzum şu an, insanda bir doyumsuzluk oluşuyor. tüm dünyayı sen yönetebilirsin zannediyorsun ta ki büyüyüp kafana dank edinceye kadar.. büyük konuşmayayım yine de. ama çocuğum olsa bu kadar maddi şeylere boğmak istemiyorum. tabi ki bizimde heveslerimiz oluyor ama alınan hiçbir şeyin kıymetini anlamıyor bu şekilde çocuklar ve sonrasında kronik bir mutsuzluğa dönüşüyor, bu sefer başa dönerek mutlu etmek için yine her istediği yapılıyor.. kısır döngü. S

Bende sizin gibiyim, üstelik bende üc cocuk var. Ara ara cidden abartiyorum ancak kendimce söyle birkac teknik gelistirdim, internetten aliyorsam önce sepete atip birkac gün bekliyorum, magazaydan aliyorsam begendigim herseyi alisveris sepetine/arabasina atiyorum, magazada bir kactur atip arabayi7sepeti doldurduktan sonra, her esyayi elime alip, magazada biraz dolasiyorum ve gercekten gerekli mi, ise yarar mi, israf mi diye düsünüyorum, ona göre karar veriyorum. Bu arada illa cocugunuza harcamak istiyorsaniz onun adina birikim yapabilirsiniz. filmdelisi

Bu huyunuzdan bir an once vazgecmezseniz ileride cok buyuk sikintilar yasarsiniz.

Her konuda olduğu gibi kıyafet ayakkabı şu bu konusunda da dengeli olmalı insan. Iki memur maaşı o kadar da çok değil öyle her ay 500 lira oyuncak alacak kadar sürekli kiyafet alacak kadar çok değil.. Çocuğunuz adına yatırım yaoin altın vs ileride mesela ailece bir tatile götürebilirsiniz müzeye vs.. Yanı çocuğunuz için böyle güzel anılar biriktirin kıyafetten daah önemli bence. Yine eğitimi vs düşünün. Zten daha çok kucuk cesut çeşit kıyafetin olup olmadığını anlamaz. Şöyle 5 6 yaşlarına gelince kreşten okuldan görüyor ve istiyor çocuklar. Aslında büyüdükçe masrafı da artıyor. Bir de eski konularınızda ev almak vs den bahsetmişsiniz. Ilerisi için birikim yapabilirsiniz.

Boyle bir hareketi fakir aileden gelen biri yapar zaten. Kaynim da sizin gibi az ucretle calisip el kadar cocuga iphone almaya ugrasiyor mesela. O parayi kenara ayirin bu cocugun ileride egitim hayati olacak. İyi okul, iyi kurslar, spor, aktiviteler ucuz değil. Biraz daha buyuyunce yurtdisina biyerlere gonderirsiniz belki veya birlikte gidersiniz. Eviniz var mi mesela? Varsa cocuga da bir ev alin. Nebileyim benim cocugum olsa ekstra bir ev daha alirdim, yatirim vs yapardim onun için muhtemelen.

Fakirlikle şu alakasi var. Bizim olmadi cocugumun olsun mantigi oluyor cunku. Konu sahibinde de bu var. Cocuk her gordugunun sahibi olmali benim gozum kaldi cocugun kalmasin. Bu mantik genelde fakir ailede buyuyenlerde var. Gerekli gereksiz herseyi alabiliyorum diye almak. Kaynim gibi eşim de fakir ailede buyumuş ama ayni mantikta değil. Bazilarini yokluk oyle etkiliyor...

Evet biraz fazla sanki, benimde 2 yasında kızım var bir bot bir ayakkabısı var mesela. Şimdi yaz geldi bir terlik bir sandalet 2 tanede yazlık ayakkabı aldım. Ve bunlarında ikinci el alıyorum temiz sıfır gibi. Nasıl olsa kışa kadar ayağı tekrar büyüyecek. Kıyafete ihtiyacına göre abartmadan lcw den alıyorum hem uygun hem bu sene cok tarz kıyafetler var. Oyuncak almıyorum cünkü abisinden kalanlarla oynuyor yada benim gençliğinden kalan birsürü pelüş ayıcık vs onlarla oynar. Eksiklik hissetmiyor

Değil mi ama ya?

Pazardan giyince ne oluyor anlamıyorum benim pazarda bir satıcım var adam zaranın vs kotlarını elbiselerini yarı yarıya satıyor o tarz şeyleri mağazalarda bile bulamıyorum

Ben size katılmıyorum bende fakir bir aileden geldim ama öyle böyle fakirlik değil baba terkedip gitmiş okuma yazma bilmeyen bi kadın üç çocuk bi başına kalmış artık gerisini siz düşünün nasıl bir fakirlik olduğunu ama ne ben nede kardeşlerim konu sahibi gibi değiliz tam tersi biraz cimrilige doğru evriliyorum benimde bir oğlum var hiç ikinci bir ayakkabı almadım öyle ahım şahım oyuncağı yok bi iki oyuncak kutusunu doldurmaz toplasak. Bu bence kişilikle alakalı kimisi yokluğunun acısını çıkarırcasına yaşar kimiside o günlere dönmenin korkusu ile harcarken on kere düşünür

Doğru bir tavır içinde değilsiniz. Çocuk çok fazla oyuncak hiç giyemeyecegi sayıda ayakkabıyla mutlu olmaz. Oyuncakların çok fazla olması, dikkat dağınıklığına, odaklanamamasına ve kendi kendine oyun kurmasına da engel olur. Büyüdükçe de farklı sıkıntılar olur oluşturur kişiliğinde. Yaşına uygun birkaç oyuncak yeterli bu yaş için aslında. Pandemi dolayısıyla evde daha fazla vakit geçirdiğimizde biraz artabilir ama yazdığınız kadarına gerek yok. Onlara verdiğiniz parayı yine çocuğunuza eğitim için birikim yapın.

Eşimde sizin gibiydi. Oğlum ilk doğduğunda bile 3 yaşa kadar oynayacak oyuncakları vardı. Kıyafetleri, ayakkabıları saymıyorum bile. 1 yaşında gidip ıphone tablet almıştı. Her gün eve bir sürü marka oyuncaklarla gelirdi. Şimdi ne oldu oğlum doyumsuz oldu. Dün alınan araba için bugün eskidi diyor. Belli bir süre sonra bıraktı. Onun yerine her ay çeyrek ya da gram alıp koyuyorum. İleride eğitim hayatında cok daha lazım olacak para.

Sizin esinizin çok para harcadığı ile ilgili açtığınız konular da vardı. O kendine harcıyor sizde 2 yaşında ki çocuğa haddinden çok fazla harcama yapıyorsunuz. Çokta şikayet edecek durumda değilmişsiniz aslında. Çocuğun geleceği kısmını atlıyorsunuz ikiniz de anne baba olarak

En iyi yatırım eğitimdir diye bir cümle okumuştum geçen nerde hatırlayamadım. Eğitimi için biriktirin bence.

Sizinki bonkorluk değil israfa girer. Daha çocuk büyüyecek okulu, sporu, özel kursu, hobileri olucak. Para hep lazım yani :)) Benim çocuğum yok ama yegenlerimden biliyorum tenis raketi bile ucuz birşey değil.

Şöyle düşünün ki o oyuncakların fazlalığının çocuğunuza hiç yararı yok. Bundan sonra bir şey almak istediğinizde o parayı biriktirip küçük altın alın çocuğun adına kenara koyun. Gelecekte o gereksiz oyuncaklardan ayakkabılardan çok daha faydası olacak girlinred

Kendi çevremde tüm çocuklar baştan aşağı marka giyiyor, pahalı oyuncaklara sahipler. Hatta elektronik cihazları bile var, öyle söyleyeyim. Ve aynı çocukların çok fazla doyumsuz olduğunu, ertesi güne heveslerinin kaçtığını gözlerimle görüyorum yine. Ben çocuklarıma 1 tane iyi spor ayakkabı alıyorsam, ikincisi gayet ucuz olur. İlkinin çamura batma, ıslanma ve ertesi güne kurumama ihtimaline karşılık bunu yapıyorum, ayaklarına olmayana kadar da giyerler. Çocuklara aldığımız şeylerin markalarını biz biliyoruz, onlar değil. Dolayısıyla bir ürünü gördüğümüzde 'pahalı' diye ayıran yine biz ebeveynleriz. Çocuğa bile üstü başı ile yaklaşan bir algıyı da reddetmeliyiz.

Çocuk mutlu oluyor mu ki? Ayakkabı şu bu, güzel elbise. Çocuğun umru bile değil bunlar. Oyuncak, evet. Sevebilir ama çok oyuncak çocuğu doyumsuz yapar. Zaten ne oynayacağını şaşırır:) eskiden hangi filmi izleyeceğimizi bilir, altyazılı güzel bir site bulur izlerdik, şimdi netflixte o kadaaar çok seçenek var ki ne izleyeceğimize karar verirken saatler geçiyor :) oyuncak hikayesi de böyle. Kalabalık oyuncak çocuğun kafasını karıştırmaktan başka bir şeye yaramaz, hatta unutur gider çoğunluğunu. Bence 6 poşet alın, oyuncaklari bölüp bolusturup o posetlere koyun. 1 poşet cocukta kalsın, 5 poşeti bazalara kadirin. Birakin da çocuk bu 1 poşet dolusu oyuncakla sabah akşam oynasın, oyuncaklarına doysun... yeni ay gelince de supriziizin olduğunu söyleyin, önce tüm oyuncakları posetlemenize yardım edip güle güle desin, sonra Noel Baba gibi elinizde poşetle gelip yeni oyuncakları dizin. Bir ay da onlarla oyalansin... hem diğerlerinin sırası gelene kadar onları da özler, uzun süre yeni oyuncak almazsınız. Kızınıza küçük gelen kıyafetleri de dolap'tan, gardırop'tan falan satın. Sıfır ayarındaysa yüksek fiyattan koyun, gelen parayla da tamamen kızınıza harcamak üzere birkaç gram altın alın. Bence çocuğunuz için daha hayırlı olur

kendi yaşadıklarınızı çocuğunuzun yaşamaması için uğraşmanız çok güzel bir şey, öncelikle sizi tebrik ediyorum :) ancak siz de fark etmişsiniz bakın aşırıya kaçtığınızı, eğer buna dur demezseniz doyumsuz ve tabiri caizse şımarık bir çocuğun ortaya çıkmasına neden olabilirsiniz. artık alınan şeylerin onun için anlamı olmaz, anlık hevesini tatmin eder, bir kenara atar, öylece durur. her isteğini aldırmak ister, almazsanız bu sefer de ortalığı ayağa kaldırabilir. şöyle yapabilirsiniz, beslenmesi açısından elbette hiçbir şeyini eksik etmeyin, oyuncak mı gördü, diyin ki bak bu 3 'ü arasından birini alacağım en çok hangisini istiyorsun karar ver. 2 yaşında bu kadar ayakkabıyı pandemi olmasa bile giyemez zaten, ve çok hızlı büyüdüğü bir evrede şu an, kısa süre sonra istese de küçük geleceği için giyemeyecek. en azından ilkokula başlayana kadar bu kadar çeşit ayakkabı ve kıyafet almayın, kendi ekonominize zarar verrisiniz, çünkü giyemeyecek çocuğunuz büyüdüğü için. avm'ye giderseniz, jetonlu oyuncak görürse oynattırın tabi, ama mesela sınırsız değil de hadi bakalım 2 jeton hakkın var, oyna da gidelim şeklinde, hem gözünde bırakmayın hem de doyumsuz olmasına izin vermeyin. bir de yerinizde olsam çocukluğuma dair içimde bulunan bu üzüntüyü, maddi durumu iyi olmayan diğer çocuklara yardım ederek giderirdim. ha bu evladınıza yapmayın demek değil yanlış anlamayın, ama zaten çocuğunuz maşallah güzel imkanlarla büyüyor, fazlası onun için fayda değil, zarar sağlar. bu yüzden aynı yaşta diğer çocukları mutlu edebilirsiniz :) gözlerindeki mutluluğu bir düşünün, yıllar sonra hatırlarlar eminim : ''durumumuz iyi değildi, çok özenirdim arkadaşlarımdaki pembe ayakkabılara falan, alamazdık ama.. sonra sağ olsun iyi bir abla bana ayakkabı hediye etmişti, o gün nasıl bayram etmiştim, Allah ondan razı olsun'' diye dua eder size.. hem de bunu 1 den fazla çocuğa yaptığınızı düşünün? çocuk mutlu etmek dünyanın en güzel şeyi bence, bence bir deneyin, içinizdeki rahatlamayı hissedeceğinize eminim :)

Harika tesbit. Ve bunu da yine dusuk gelirli, orta gelirliler yapiyor. Yuksek gelirli aileler asla cocuklarina ayda 500 liralik oyuncak almaz. Sınırlama koyarlar mutlaka.

Uzman desteği alıp kendi içinizdeki boşluğu doldurmalısınız.

ben sadece oyuncağa belki de 500 harcıyorum ayda

Maddi zorluk yaşamadım bekarken yada evliyken, çocuğumun bir çift spor ayakkabısı, bir çift botu ve bir montu var. Aydan aya büyüyor çocuklar daha fazlası müsriflik gibi geliyor bana. Onun yerine eğitimi için birikim yapıyorum, siz de kıyafete harcadığınız parayı eğitimine ayırın bence.

Ilk kızım da aynı sizin gibi yaptım taa ki anasınıfı gibi sosyal bir ortama girince hatamı gördüm Cocugum da kendi elindekinin kıymetini bilme hiç bir sekilde yoktu birseyleri sadece onun olmasi icin istemeye başlamıştı o kadar imkana rağmen arkadaşında gördüğü kıytırık bir silgi çok daha önem arz ediyordu bunları görür görmez durdum ihtiyaç olmayan hiçbirşeyi almamaya başladım şimdi 11 yaşında hala elindekinin kıymetini bilmez pek o yüzden çoğu keyfi ihtiyacını kumbarasından almasını söylüyorum birikimi ogretmeye çalışıyorum Şu anda 20 aylık oğlum var onda da bu hataları yapmadan ihtiyaç dışına çıkmadan alisveris yapıyorum . push ; Shusui

Böyle yaparak çocuğunuza aslında kötülük yapıyorsunuz, haberiniz olsun. Bir tane kuzenim var, ailesi tarafından çok şımartıldı, ne istese alındı. Şu anda yirmi yaşlarında bir genç kadın ve çok mutsuz, hiçbir şeyin ona yetmediğini, sürekli bir doyumsuzluk içinde olduğunu söylüyor. Haberiniz olsun. İnşallah bir an önce vazgeçersiniz bu tutumunuzdan. Elaemi Sağlık

Abartmissiniz, cocuk bu ayagi her sene buyuyor, az ve oz alin, o cocugun buyudukce paraya daha cok ihtiyaci olacak, her kenara 1 ceyrek koyun onun icin luzumsuz harcamalar yapacaginiza

Benim cevremde gördüklerim tam tersi nedense ne kadar cimri varsa gerçekten cimri ama hepside anadan babadan varlıklı insanlar o yüzden hep şaşırmışımdır onlara ya yokluk görmemişler neden böyle iki kurusun hesabını yaparlar diye. Ama şunu biliyorum ki yokluk görmüş insanlar daha eli açık daha tok gözlü daha misafirperver...

Bes yapın oyleyse

Yaptığınızın gereksiz ve yanlış olduğunu zaten kabul ediyorsunuz fakat bunun nelere sebebiyet vereceği konusunda biraz düşünün. Mesela her istediğini hatta istediğinden fazlasını elde eden bir çocuk yetiştirirseniz aslında mutlu etmek istediğiniz çocuğunuzu mutsuz bir çocuk olmasına sebep olabilirsiniz.. İleride memnuniyetsiz bir insan olabilir.. Çünkü herşeyi elde ettiği için hiçbirşeyin kıymeti olmaz, yeni birşey aldığınızda ya da hediye verdiğinizde mutlulukla paket açan bir çocuk olmaz çünkü onun zaten herşeyi var olacak.. Ona yapacağınız sürprizler falan gittikçe beklentisi artacak, beklentisi arttıkça artık mutlu etmek çok daha zor olacak falan gibi şeyler.. Biz küçüktük aile büyüklerimiz sağolsun onlr sayesinde çuval çuval oyuncaklarımız vardı sonra kardeşim doğdu.. Annem onları bile hiçbir zaman bir anda çıkarıp kardeşime vermemişti.. Bazen ablam ve ben kızardık onu da ver şunu da ver aaa anne bak bu da vardı çıkarsana oynasın gibisinden.. Annem bize, hepsini verirsem kıymet bilmez, her istediğini elde eden bir çocuk gibi olur, hepsini versem bir süre sonra zaten bıkacak ama bak şimdi parça parça çıkarınca veya yeni bir oyuncak alınca çok seviniyor demişti.. Çok da mantıklı bir düşünce.. Kardeşime her istediğini alabilecek güçtelerdi ama dışarda her istediğini asla almazdı annem.. Zavallı kuzucuğa bir dahaki aya maaşımızı alalım o zaman alırız derdi ya da aynısından zaten var başka bakalım derdi falan.. Bize de öyle yapmıştır eminim.. Bende çocuğuma öyle yapacağım inşallah Carinanebulasi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence alışveriş hastalık olmuş sizde ve geçmişi kılıf bulmuşsunuz. Evet, elbette etkisi olmuştur ama dur demeyi bilmesi gerekir insanın. Bu çocuk biraz daha büyürse ne ile mutlu olacak peki? Bir çikolata ya da basit bir oyuncak görünce mutlu olan çocuklar var bir dolu, üstelik çok varlıklı ailelerin çocukları. Yetiştirmekle ilgili bütün bunlar. Banka hesabı açsanız, çocuğunuza oraya yatirsaniz, nasip olursa 18 yaşına geldiğinde eğitimi için kullansa size bin minnet duyar şuan ki halden. Ben olsam ayakkabılarını, elbiselerini, oyuncaklarını ihtiyaç sahiplerine dagitirdim. Çocuğuma yaptığım bu zararı paylaşım yaparak, paylaşımı öğreterek kapatmaya başlardım. Sizde zaten kendinizi elestirdiginize göre rahatsız olmaya başlamışsıniz.

İlk çocuğunuz galiba, ilk çocukta böyle oluyor kendimden biliyorum :) bir süre sonra geçiyor, ikincide hiç bir şey almıyorsunuz :) Benim ilk çocuğum şu an 10 yaşında, evden kardeşine ayırdıklarım hariç çuval çuval oyuncak, kıyafet çıktı yıllarca. Hep bir derneğe götürüp veriyordum. Okula başlayınca zaten kıyafeti de az almaya başladım çünkü her gün forma giyiyordu sadece hafta sonları giyecek kadar kıyafet ihtiyacı oluyordu. Ayrıca derslerden oyuncaklara zaman ayıramadığı için de oyuncak da almamaya başladım, daha çok kitap ve eğitici aktiviteler başladı o saatten sonra. İkinci çocuğa oda takımı almadım mesela, kızımın eski odasını verdim :) beşik bebek arabası, oto koltuğu, her şey ablasından kalma oldu. İlki kız ikincisi erkek olmasına rağmen bazı eşyalar pembe de olsa kullandım mesela oto koltuğunun üstüne kılıf geçirdim öyle kullandım. Yok bu erkek buna da mavisini alayım demedim. Hala pembe arabaları ve oyuncakları var oğlumun ablasından kalma :) Sezonluk 2 ayakkabı alıyorum, en fazla 3. Kışın mesela 1 spor ayakkabı bir bot bir de uzun çizme. Yazın da 1 spor ayakkabı 1 terlik 1 de sandalet. Öğreniyorsunuz zamanla yani, ben küçükken büyük kuzenlerimizin ya da ablamın küçülen eşyaları ile büyüdüm, oyuncak zaten çok nadir alınırdı. Ben de farkındayım, çocuğa değil kendime alıyordum, ben giymedim o giysin, ben oynamadım o oynasın. Eşim hep söylüyordu, sen kendi çocukluğunun acısını çıkarıyorsun yapma diye, ama dinleyen kim? Bahçemizi parka çevirmiştim, şişme kaydıraklı havuzlar, oyun evleri, salıncak, kaydırak, sallanan atlar bisikletler, akülü arabalar. Evin içindeki oyuncaklar hariç, bahçeye de taşmıştım. Eşim ve ben ikimiz de çalışıyoruz, kendi maaşımı komple çocuklara yatırıyordum. Zaten anne olunca uzunca bir süre kendine alışveriş yapmıyorsun. Kendime alışverişe çıksam yine kızıma alıp gelirdim. Bir süre sonra çocukların ihtiyaçları değişiyor, siz gereksiz fazla aldığınızın farkına varıyorsunuz, ya da içinizdeki aç çocuk doyuma ulaşıyor, ki fark etmişsiniz zaten, sonra sizin aldıklarınızı beğenmemeye başlıyorlar mesela. Şimdi ihtiyacı olunca kızımı götürüyorum alışverişe kendisi seçiyor, ama mesela evde olan bir şeyden istiyorsa hayır diyorum bundan sende var, sadece ihtiyacın olanı alacağız. Öyle doyumsuz, mutsuz bir çocuk ya da (2-3 yaş civarı hariç) her gördüğünü isteyen bir çocuk da olmadı çok şükür. Siz de fark etmişsiniz artık, hem çocuğunuz daha çok küçük, öyle doyumsuz, şımarık mutsuz bir çocuk falan olmaz endişelenmeyin, daha çok erken. Davranışınızı değiştirebilirsiniz zamanla bunun ilk aşaması farkına varmak. Öyle psikologa uzman desteğine falan ihtiyaç yok bence, her annenin geçtiği yollar bunlar :)

Birde alamayanlari hesap ederek haraket etmek lazim. Okulda oyuncak gunumuz var. Bazen bakiyorum abartisiz 1500 2000 tl lik oyuncaklarla geliyor çocuklar. Bu doğum gününde oglumda pahali bir markanin garaj setini istedi. Evet alsam alabilirdim ama ne kadar tatmin ve mutlu olabilecektiki. Onun yerine oglumun dogum gününde özel ve pahalı bir ayakkabi giymesi gereken bir çocuğa ayakkabı aldık. ve oğlum o cocugun ayakkabiyi giymiş mutlu halini görünce cok daha fazla mutlu oldu.

Bizde memuruz 2 çocuğumuz var gayette pazardan giydiriyorum çocukları. Kıyafet e olabilecek minimum harcamayı yapıyorum gereksiz oyuncak almam, bende fakir bir ailede büyüdüm hiç birşeyin yedeğim olmadı ama gözümde de kalmadı. Kıyafete oyuncağa vereceğim para ile çocukları kolej e gönderiyorum o kadar mutlular ki.. Oyuncak delisi yapmak yerine sürekli park bahçe gezip kendi çapımızda eğleniyoruz. Yapmayın yazıktır doyumsuz olur. Siz çocuğuz için herşeyin en iyisini düşünür yaparsınız eminim. Allah bağışlasın.

Çocuğun yediği helal giydiği haram derler. Bu şekilde çocuğa iyilik yapmiyorsunuz. Tatminsiz ve ufak şeylere mutlu olmayacak bir çocuk yetistiriyorsunuz. Ben oğluma yetecek kadar giyim ve egitici oyuncaklar tercih ettim. Hatta aile büyüklerimizinde oyuncak almasina izin vermiyorum. Bunun yerine özel okula gönderiyorum. Üniversite için fon hesabı var ufak ufak birikiyor. Yazinda spora gönderecegim.

O bendede vardı. Kendim yaşamadım o yaşasın diye al al yedim ortalığı. Okula başlayınca geçmesede biraz azalıyor. Düşünüyorum sigara içsem param oraya gidecek ama gözüme batmayacak, evladıma verdiğimmi batıyor. Benimde mutluluğum para harcamakbende korkardım doyumsuz bir çocuk olur diye tam tersi tok gözlü oldu hiç gözü kalmadığı için aç göZlü olmadı. Şimdi anlaşıyoruz ayda bir hak verdim öyle alıyoruz,

Bu aldıklarınzı aslında kendi çocukluğunuza alıyorsunuz; ama artık o çocuğun büyüdüğünü ve mevcut çocuğa bu israfın zararı olduğunu düşünüp kendinizi engelleyin lütfen. Çocuk da doyumsuz olabilir çünkü. Kendinizi sinirlayin her ay 1 oyuncak alacağım gibi

evet o çocuk çok küçük kendi iradesiyle seçmiyor alınanları. bir de henüz sosyal bir çevresi yok okul vs. gibi. o yüzden biraz fazla aldıkları katılıyorum. ama artık da çocuklar yaprakla çamurla oynamıyor kimse kusura bakmasın. en son parfüm yapım seti aldık mesela. onla kendine ve arkadaşlarına sabun yaptı parfüm yaptı. gayet geliştirici ve bilgilendirici oyuncaklarda var yanii

Yeterince almışsınız zaten bundan sonra sadece ihtiyacı olanı alın. Çocuk bazı isteklerinin özlemini hissetsin, her istediğini almayın. Çocuğu doyumsuz yaparsınız ileride çocuk büyüdükçe istekleri de büyüyecek hepsine yetisemeyebilirsiniz. Çocuğunuz için birşey yapmak istiyorsanız onun için bes hesabı açıp düzenli olarak ödeme yaparak birikim yapabilirsiniz. İleride duruma göre eğitimine veya mal varlığına yatırım yaparsınız succulentaski

evet bence de öyle. gelecek gelecek diye de sadece para biriktirmeye odaklanmak ta doğru değil. ikisinin ortası bulunmalı. bizler eskiden mahallede özgürce oynardık gece yarısına kadar. ne sapığı vardı ne tehlikesi. şimdiler de öyle mi?1 2 komşu dışında asla göndermem çocuğumu. parka oynamaya beraber gidiyoruz gibi gibi. ben gücümün yettiği şeyleri aldım bugüne dek 9.5 yaşında. asla ne şımarık oldu ne doyumsuz. çünkü anlatarak aldım neden aldığımı. değerlerini bildi ve yaşı onlara ihtiyaç duymayınca da ya başka çocuklara kendi eliyle verdi ya da uygulamalarda sattık yerine başka şeyler aldık. kıyafetlerini de satıyorum bu şekilde alanlar o kadar mutlu oluyor ki. çöpe gitmiyor hiç bir şey bir nevi el değiştiriyor. milyonluk evde oturacağıma daha uygun evde otururum ama çocuğuma oyuncak alırım abartmadan. o günler geri gelmeyecek bir daha. yüzündeki gülümsemeye herşey değer

Çocuk farkında değil ki bunların. Kendinizi tatmin ediyorsunuz sadece çocuğu bu şekilde mutlu edemezsiniz. Çocuk 2 tane ayakkabım var keşke 8 olsa keşke şu markadan olsa gibi kavramları bilmez. Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Aylık 500 liraya bir gram altın alsanız daha iyi olur. Şimdiye kadar yeterince oyuncak birikmistir.

Tanidik bir aile dostlarimiz var kizlariyla ilgili Ciddi problemler yasiyorlar oda her zaman her istediginin olmasi ile alakali simarik buyutulmus 14 yasinda suan evden bile kaciyor Babasi sevgisini veremedigini dusunuyor ve soyledi anneside her istedigini alacagina sevgini verseydin dedi Annesi her zaman babasi ve kizinin yaptiklarina karsiydi bu sebeple kizida anneye dusman buyumus annesi bitmek bilmez isteklerine karsi cikinca kotu olan hep o kadin olmus Yani her istedigini almak yerine parklara bahcelere goturun arkadasliklar edinsin paylasimci olmayi ogrensin Egitimi icin kullanin cok donanimli bir krese yazdirabilirsiniz mesela

Siz fakirlik için de buyumussunuz ama onceden hepimiz oyleydik hatta ablamizin abinizin küçülen eskilerini giyerdik. bendede önceden belirlenmiş nedenden aç hozluluk başlamıştı ve 10 sene kadar sürdü kendime gereksiz çok şey alıyordum ama şimdi o kadar değil. sizr tavsiyem çocugunuzun geleceği için ona birikim yapın özel okula gönderin yada yurt dışına eğitimi için para biriktirin. inanın o aldıklarınız hep çöp oluyor yazık. elle tutulur tek şey çocuğun eğitimi. H Hh-1 Popüler Üye Anneler

Benim ailemin bana Barbie evi alabilecek parası vardı ama almamışlardı mesela, nedense şimdi kardeşime alıyorlar. Her gördüğümde üzülürüm içimde kaldı her şeyim olmasına rağmen. Şımartmak bence de iyi değil ama aşırı minimalist yaklaşımları da yanlış buluyorum ben. Ayrıca küçükken legolarımla oynadığım oyunlar en güzelleriydi, hayal gücüne çok katkısı var gerçekten. Bence de acımamalısınız ona verilen paraya.

İçinde kalmış. Çocuğun aynı şeyleri yaşasın istemiyorsun. Normal ama yavrucağın geleceğine yatırım yap biraz da. Allah bağışlasın. A azra53

Peki çocuk mutlu mu? 2 yaşında çocuk bunların yarısından daha da azına sahip olsa yine mutlu olurki. 2 yaşındaki çocuk 7 çift ayakkabım var diye mutlu olmaz. Neyseki yanlış yolda olduğunuzun farkındasınız. Benim eşim de cimri bir baba ve ezik bir anne ile büyüdüğü için o da oyuncaklara değişik oyunlara meraklıdır. Gezmeye görmeye falan. O yüzden çocuklarıma alırım götürürüm yaparım ederim kafası onda da var. Ama mantıklı şeylere Allahtan. Sizin gibi yapsa ben müsaade etmezdim. İsraftır. Üstelik çocukların gelişimini olumsuz etkiler.

Benim fikrim birsey almak yerine banka hesabı acıp oraya yatırsanız cocuğunuzun geleceğine yatırım yapmış olursunuz Otrera

Çocuğu doyumsuzlaştırıyorsunuz.

Cocuk degil siz mutlu oluyorsunuz. Kendi çocukluğunuzda yasayamadiklariniz için bu şekilde davranıyorsunuz. Esimde bazen oyuncakciya girince kendi cocuklugunda alamadigi seyleri surekli kizima almaya calisiyor ama ben aldirmiyorum. Yasina ve gelisimine uygun sekilde ihtiyaclarina gore aliyorum.. Kızınız bir sure sonra doyumsuz ve hic birseyden mutlu olmayan sürekli isteyen bir cocuk haline gelebilir. Bu sefer de yaşi büyüdükçe kavgalarınız artar. Bence bu şekilde yapmayın. Biz esimle kızım icin banka hesabı açtık her ay duzenli oraya para atıyoruz. Ileride egitimi iciinde birikim olacak. Sizde oyle yapabilirsiniz. Aldiginiz oyuncaklar ona cok uzun süre yeter. Hayal gücününde sinirlanabilecegini düşünüyorum fazla oyuncakla. Kizima doktor seti almadim mesela ama o legolarından kendisine doktor malzemeleri yapip bebeklerini muayene ediyor. Eksik mi kaldı almadim diye hayır. Aksine kendisi birseyler üretmeye basladi gibi..

Yoklukta mutluydu insanlar.. Ama artik varlikta mutsuz cocuklar. Farkındasiniz zaten sizi mutlu eden mutsuz bir yetiskin yapacak cocugunuzu..

Evet, kimse çocuk giydiğini bir daha giymesin demiyor ki. Ama istediği şeylere imkanlar dahilinde sahip olmalı bence. Derviş gibi çocuk büyütmenin de alemi yok. İlerisi için birikim yapmak elbette çok sorumlu bir düşünce ama bunu yaparken şu anı kaçırmamak lazım.

Gelir düzeyi düşük ailede yetişmekle çok alakası olmayabilir bu durumun belkide. Belki siz ben yapamadım çocuğum yapsın psikolojisiyle yapıyorsunuz.. Ailemin gelir düzeyi ortalamanın üstündeydi, çok şükür o standartların altında düşmeden daha fazlasıyla devam ettiriyorum şuanda hayatımı. Çocuklar bişey isteyince evet alıyoruz, hatta çoğu şeyi onlar istemeden alıyoruz. Daha bu sabah konuştuk eşimle bu konuyu, acaba abartıyor muyuz dedim.. Evde akülü araba olmasına rağmen gittik bir tane daha aldık çünkü.. neden? Anne şu büyük arabalardan alırsak kardeşimle beraber bineriz dedi diye kızım.. O parayla ev geçindirenler var biliyorum ama varsa neden almayayım diye düşünüyorum. Bir kere çocuk olacaklar dedi ve kapattı eşimde konuyu.. Durumunuz el verdikçe her yönden tatmin edin çocuğunuzu derim ben.

Evet bu durum ebevynlerde göruluyor. Benim esimde yoklukla buyumuş. luna parka gidince oğluma sınırsiz kart alıyor hiçbir oyuncak icinde kalmasın hepsine binsin diye. Esimi uyardım yaptığı dogru değil. her istedigine ulasan cocukların çok isteyip gerçeklesince mutlu olacakları hayalleri kalmaz. Simdi 3 oyuncak sectiriyoruz 3 üne biniyor hepsine değil. bana kalsa 2 tane secip binse yeter ama esim olsun 3 taneye binsin diyor. Ayrıca genellikle mutlu olan anneler babalar oluyor böyle durumlarda çocuklar değil. Benim kuzeniminde ailesi asiri tutumluydu yani cimriliğe kayan. esi asgari ucretle calismasına ragmen marka alirdi cocuguna herseyi sonra baktı yetmiyor kendiside asgari ucretle ışe girdi. kızı önumuzdeki sene 8. sınıf kızını etut merkezine yazdirip lise sınavlarina hazırlikta yardımcı olacağina gitmis 12 bin tl ye genç kız odası almış. perdesi halisı derken 15 bin tuttu bur oda diye anlatıyor. 12 ay taksitle almış hepsini. Bana yaptıgı acayip geldi 15 bine kızına takviye ders aldirıp iyi bir lise kazanması için uğrasabilirdi. Bende oğluma oda yaptım ama 15 bin harcamadim. bir kolejin anaokuluna gönderiyorum senelik 18 bin. egitiminden ilgilerinden oldukça memnunum. ayrica oğlumun ingilizceside bayağı ilerledi. oyuncağa elbiseye kıyafete harcayacağınız paraları cocugunuz icin biriktirip eğitimi icin harcamanızı tavsiye ederim. 2 yasindaymış 3 4 yaslarinda okul öncesi eğitime güzel bir kurumda başlaması kizınızın giydiği 10 tane ayakkabidan daha faydalı olacaktır.

+100000000 G Gamarcoba66 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yok yalniz degilsiniz bende varim.. ayni sekilde davraniyorum.. alacak durumum var almiyorum.. cimri de degilimdir hic.. Bende 5 yasindaki ogluma oyuncak alirken kendi harcligiyla almasini soyluyorum.. bazen bir oyuncagi almak icin aylarca para biriktiriyor.. cunku parayi da cok kucuk miktarlarda veriyorum.. cok sabirli bekliyor hayalini kuruyor öyle aliyor.. Cok cok nadiren oyuncak aliriz.. kisitli oyuncagi vardir.. ekrandan uzak bir cocuk ve butun kiymetlisi onlar.. degerini de bilir.. Kiyafet konusunda da cok cok azalttim.. biraz minimalist yasam tarzi da son zamanlar da etkiledi.. Esofmanlarini yirtmadan atmiyorum.. 2 senedir 2 tane ayakkabi aldim.. bir yazlik bir kislik.. Simdi kizim olacak hepsini ona giydirecegim kizima bisey almayacagim.. Tertemiz olsunda renginin bi önemi yok diye dusunuyorum.. Galiba bu devrin cocuklarinin en buyuk sorunu doyumsuzluk olacak.. memnuniyetsiz doyumsuz cocuklar yetistiriyoruz.. Cok dikkat etmek gerekiyor.. Kendi nefsimizi doyurmak icin aldiklarimiz cocuklarimiz icin doyumsuzluk sebebi oluyor..

Cocugunuz ne oldum delisi olacak, gorgusuz ve doyumsuz yetisecek. Yapmayin.

Kötü niyetiniz olmadığınızı biliyorum. Ama siz evladınıza istemeden kötülük yapıyorsunuz. 2 yaşlı bebek oyun oynamayı bilmez ki, hadi siz oynatın beraber maximum 5 dakika olur. Aslında siz bebeğinize değil kendinize alıyorsunuz. Sizde travma gibi kalmış. Bizde 3 kız kardeştik hep ablama alınırdı biz ona küçüldükçe giyiniyorduk. Yeni bir şey bayramda bile alınmazdı. Küçükken zoruma giderdi çok ağlardım. Ama bütüdükten sonra anladım ki, durumumuz yoktu mecburdu annemgil. Bende anne oldum, çok şükür eşimle şuan ayrı da olsak hiç bir zaman maddi yandan çocuğunu mahrum bırakmıyor. Ama ben mesela almaya imkanım da olsa abartmıyorum 2 alt üst kombin yaptım hep gezmelik 3 takım alt üst de evde giymelik. Oyuncak da aynı şekilde hep Montessori üsulu oynadık. Yok değil oyuncağı da var ama ihtiyacı kadar. Az olunca oyuncak çocuğun hayal gücünü devreye sokmaya zamanı oluyor. bir sürü oyuncak karmaşıklıktır. Daha çok eşya oyuncak almak çocuğunuzu daha çok sevdiğiniz anlamına gelmiyor. Kendi doyumsuzluğunuzu bastırmaya çalışıyorsunuz. Oyuncak almaya dur deyin. Onun yerine hep oyuncak almak istediğinizde bir hesap açın oraya alacağınız oyuncağın fiyatı kadar para atın. Böyle böyle biriksin. Geleceğine yatırım yapın lütfen. Sevgiler. Yazarhanim The Pursuit of Happyness!!! Anneler

Bence parayi su yaslarda harcamayin bu kadar. Cunku akillari erip ergenlik ve sonrasi daha bir artiyor masrafları.. Geçen hafta arkadasim 13 yasindaki ogluna spor ayakkabi aldi 750 lira. Cunku oglunun arkadaslari da o markadan giyiniyormus diye cocuk istemis.. Büyüyünce marka takintilari da baslayacak..

Bunun fakirlikle ne ilgisi var pardon? Kaynınız da sorun var bence.

1600 1700 idi en son 40 tl likte kocaman oldu yapınca. onun içine eşya da koydu oynadı epey.

Sonra "bu çocuk neden doyumsuz?" Yanlış yaptığınızın farkında olmanız güzel. Kızım 2 yaşında. 1 çift botu var kışlık sağlam, 1 çift de ikinci el ucuz yollu bir şey aldım hani acil bir durum olur, ıslanır, kaybolur vs diye. Yaz için 1 çift sandalet, geçiş dönemleri için 1çift spor ayakkabı alacağım, şu anda bunlar yok sadece botları var. Oyuncak bizim de fazla sayılabilir ama eve hapsolmuş, parka bile gönlünce gidemeyen çocukları eğlendirmek gerek. Yine de hem kaydırak, hem at, hem bisiklet vs çok fazla. Her şeyi olursa neyin hayalini kuracak? Ama kitabın fazlası olmaz, ne kadar çok o kadar iyi bence. Ayakkabı dışında neredeyse her şeyini ikinci el alıyorum ayrıca. Oyuncak, mont, kitap, kıyafet aklınıza ne gelirse. İşimiz bitince de elden çıkarıyorum. Ikinci el kullanımının asıl anlam ve amacı ülkemizde yerleşse bence ciddi bir fark oluşturacak hayata bakışımızda. Benim kızıma en büyük hediyem yurtdışında üniversite okuma imkanı sağlamak olacak inşallah. Size de tavsiye ederim. Son saniye okudum ayda 500 oyuncağa gidiyormuş, bence psikolojik bir destek almayı düşünün. Çocukluk yaralarınızı sarabilirseniz her şeye farklı bakarsınız belki.

Fakir aileden gelenlerin hepsi mutlaka ve kesin bu davranişi gosterir demedim. Boyle bir hareketi fakir aileden gelen yapar zaten yani sasirmadim normal demek istedim Fakir aileden geldigini yazmasaydi da aklima gelirdi. Cimrilikte öyle. Asiri cimri insanlari gorunce de gecmişinde yoksulluk cekmiş olabilecegi gelir aklimiza.

Bir çocuğa yapılacak büyük kötülüklerden biri onu hayal gücünden mahrum bırakmaktır. Bu kadar oyuncağı, kıyafeti, esyasi olan çocuk hayal kuracak bir şey bulamaz. Hayal gücü gelişmez. Cem yılmaz anlatmıştı galiba... kağıttan oyuncak yapıp o oyuncaga bir isim verip sabahtan akşama kadar oynarmış... ki hayal gücü, kıvrak zekası, başarısı ortada bir insan. Keitha

gerçekten fakir ve yokluk içinde bir ailede buyumuş olanlar yapıyor bunu. çevreyle kıyaslamalar, onda ne varsa benimkinde daha iyisi olsun falan demeler. geçmişten kaynaklanan bir durum bu sanırım çevremdeki örneklerde de var. durumu iyi ailelerde buyumuş kişiler daha makul davranıyor sanki bu açıdan.

Çoçuğunuz ileride iyi bir okula gitmezse, arkadaşlarından eğitim anlamında geri kalırsa boynu bükülür ve bunu hep yüzünüze vurur. 2 yaşındaki çocuk oyuncaktan ve bol kıyafetten anlamaz. Geleceğine yatırım yapın, kızsa kocasına muhtaç olmayacağı yatırımlar yapın hesabında para biriktirin. Erkekse ileride ona sermaye olacak bir miktar hesabında olsun. Çocukken alınan hiçbir oyuncağı hatırlamıyorum ama babam keşke bizim için bir ağaç olsun dikseydi diye her gün kendisine serzenişte bulunuyorum.

parayı kenara altın vs yapıp koyamıyorum acil bir ihtiyaç olursa zor durumda kalmamak için hesapta da durdukça sürekli birşeyler alıp sıfırlıyorum Larka

Ne kadar acaba buyuk boylari simdi? Tabiki onemli olan hayal gücü cunku cocukluk hayal demek

Ayrica pat pat önüne gelen bir suru şey cocuğu sandigi kadar mutlu etmiyor. Biz once bir hayalini kurardik. Bir sure beklerdik, bazi seyler olmazdi veya hemen olmazdi. Belli bir sinirda alinirdi hersey. Tabi ki boyle olunca degerli oluyordu. Ona rağmen bir sure sonra etkisi geciyor o eşyanin mutlugunun. Devamli oyuncak, giysi almak balon bir mutluluk, cocuk hayalini bile kurmadigi ve zaten bir suru oldugu için anlamiyordur bile.

Eskiler dermişki çocuğun yediği helal giydiği haram diye 7 çift ayakkabı nedir 2 yaş çocuğu 6 ayda bir uzuyor benim şu yaşımda yok o kadar çok abartmışsınız tamam mutlu etmeye çalışıyorsun ama çocuğuna eşyayla mutlu olmayı değil sevgiyle olmasını öğretmen lazım yoksa ileride doyumsuz biri olacak sen aldıkça o isteyecek şu an küçük anlamıyor oyuncak geldikçe sevinir ama ilerisi bırakın birazda elindekiyle mutlu olmayı öğrensin para harcama konusunda psikolog yardımı alın bence alta yatan bir sebebi olmalı bi maaş ı alıp bu şekil harcamak endişe verici bi durum o maaşla insanlar 1 ay ev geçindiriyor

Siz görümcenizle beni karıştırmayın hanımefendi Ben neyi alıp almayacağımı bilecek durumdayım çok şükür. Sizin görümceniz ben değilim. : ) Sorununuzu onunla çözmelisiniz. Neymiş kıyamamış ben size çok yerinde cümleler kurardım ama neyse haddinizi aşmadan konuya yorum yaparsanız daha yerinde olacaktır. Siz bırakmayabilirsiniz çocuğunuzu.

Benim çocuğum yok ama ben de yiğenime karşı böyleyim. Ne isterse, ne derse yapıyorum. İstesin diye ağzının içine bakıyorum. Markete gidiyoruz ne istersen al halacım diyorum mesela. Marketi alsa gıkım çıkmayacak gibi. Kendime harcamaya kıyamadığım paralarda ona birşeyler alabiliyorum. Aslında doğru değil biliyorum ama kıyamıyorum, gönlü kalmasın istiyorum. Çocuğuma nasıl olurum düşünemiyorum bile