Çocuğa bakmak, maddi ve manevi anlamda güç gerektiriyor haklısın. Onu bu kötü dünyaya getirmek, gelecek kaygısı da eklenince duygular karışıyor. Sadece eşinin istemesi ile de olmaz.. Çünkü sorumluluğun çoğunluğu sende olucak.. Bende anne olmaktan cok korkuyorum. Ama şöyle düşün, işiniz var, maddi sıkıntıniz yok ve anladığım kadarıyla iyi bir eşiniz var. Bunlar ilk etapta bebek icin yeterli. Çünkü çocuklar, sevgi ister, şevkat ister. Aşamaz iseniz, eşinizle birlikte terapi alın. Çocuk gelişimi ile ilgili kitaplar okuyun.

işte benim içim eskiden durgun göller gibiydi bebek konusunda şimdi ancak biraz kıpraştı eşimle 12 yıldır beraberiz bi de düşününce çoooook uzun :) dediğiniz kaygıları taşıyorum, ankaradayım, kreşlere almalarına acayip sevindim şu an bebekler ve giderleri hakkında hiçbir fikrim olmadığından ücretleri de bilmiyordum. siz de sağlıkla kucağınıza alın inşallah, teşekkürler yorumunuz için

Günümüzdeki anne babalar senin kadar düşünceli olabilse keşke. Takdir ettim cidden

Merhaba Öncelikle.. Çok karamsar gördüm sizi.. bebek düşüncesi bile insanın içini kıpır kıpır ediyor değil mi :) çok uzun süreli evilisiniz 5 seneniz bitmiş artık deneyin derim.. herkes önce kendinden korkar acaba? iyi bir ANNE olacakmıyım yada herşeye yetisecekmiyim diye herkesin kaygısı olur bu çok normal.. ben size biraz özgüven vereyim :) birikime gerek yok bebek düşünmek için minik melek rızgıyla gelir allahın izniyle paranızda gücünüzde yeter.. akşam erken yatmaya gelince ben evlendiğimdede erken yatıyordum bebek oldu yine aynı.. hangi şehirde yaşıyorsunuz bilmiyorum ama ankarada özel kreşlere 1 yaşındaki bebekleri alıyorlar ki sizin söylediğiniz kadar uçuk fiyatlar değil 750 tl.. tam gün.. yaşınız gayet ideal anne olmak için 30 a az kalmış dikkat!! :)

Maasimin 3 te 1 i bana kalacakti yazacaktim yanlis olmus, yoksa nerde 2 te 1 i 2000 tl olan maas Z

Konu ile alakasız kb Benim merak ettiğim düzgün bir ekonomik geliri olmayan sağlıklı çocuk ihtimalini burakın bu konuda en ufak bir araştırma bile yapmayan hatta nikah için olmazsa kan uyuşmazlığı dahi yaptırmayan aile içi şiddet ve geçimsizliği olan insanlar Çocuk yapma konusunda bu kadar rahatken Bunların tam tersi insanların çocuk yapma konusunda bu kadar tereddüt yaşaması Beni baya düşündürüyor Acaba doğa kimden yana

Bence de mantıklı bir karar olmuş. Ancak evde oturmak zorlamadı mı? Ben dört ay zor dayandım evde.

Öncelikle basın sağolsun, çok hayırlı evlat oldun o süreçte, zor zamanlar yaşadın, Allah gani gani rahmet eylesin Ben eşinin çok munis ve geçimli biri olduğunu düşünüyorum, yardımcı olacaktır, çocuk için kesinlikle plan program yapılmalı az da kenarda para olmalı elbette ama bu planları beş bilinmeyenli denkleme çevirmemeli, yani ne körü körüne Allah rızkını verir demeli ne de hesaplarda boğulmalı, sen ne kadar hesap yapsan da daha üst bir plan var çünkü, belki hemen olmaz belki başka fırsatlar çıkar belki tek beklerken ikiz olur gibi gibi, herşey bizim elimizde olmadığı için bu kadar telaşa da gerek yok Bence yaşlarınız ideal, sene seneyi aratıyo Allah hayırlı evlat versin

Esin anlayışlı ve sorumluluklarını bilen biriyse üstesinden gelirsiniz bence. Hani bu ben cocuk bakmam ben yemek yapmam hödüklüğünde biriyse... Yoksa hepsi her türlü olur :) hem bebek hem okul bence götürülebilir bir sey :)

Sen planını yap en kapsamlı arastirma ni ya olc bic sonuç ne olur biliyor musun. herşey olacağına varır. çok kaderci yazdım. ama öyle yaşayıp göreceksin. -Mavi Güzel kalın.. Birde trombosit bağışı yapın Anneler

Bu kadar plan iyi değil gerçekten. Ben de böyleyim, plansız bir şekilde çocuk sahibi olduk. Yoksa bana kalsa muhtemelen çocuğumuz olamayacaktı çünkü ben de böyle incik cincik planlarım. Boşmuş bu kadar plan yapmak. Tabii bu boşver her şeyi demek değil. Bakıcıydı, iş saatleriydi, ev işiydi, uykuydu sallayın onu. Ama tez dönemi çok zor diyorsanız onu atlatabilirsiniz bence, yaşınız 3 sene beklemeye müsait.

Evet canım asıl sorumluluk sende olacak.. manevi destek cok önemli. . ne mutlu sana eşin destekçin.. Siz zaten basarbileceginiz noktasına kadar gelmissiniz bebek yapmaya karar vermekle evet zorluklar olacak ama bebek mükemmel birşey. . Ben ruh hali olarak pek iyi değilim ondan es desteği önemli noktasinda takılı kaldım. Hakkınızda hayırlısı olsun.

Bu konuda ülkemizde mülteci olarak bulunanları hayretle izliyorum, maşallah ne cesaret diyorum. daha az düşünsem daha iyi olacak.

Ben kendimi bıraktım.. Rabbime emanet yaşıyorum artık canım..

hahah nerde 5 sene önce 6 bin maaş olsa, bakıcı bulamasam bile zorla anamı da getirtir baktırırdım yine bırakmazdım şaka bir yana, elime kalacaktı 1000 tl, işim gereği sürekli bakımlı şık olmak zorundaydım, nerdeyse o kalanın yarısı da ona gidiyordu, çocuğumu bakıcıya bırakıp işe gittiğime değmiyordu yani...

Diger konulari bilememde bende uykuma cok duskun biriydim ki esimde oyledir... ilk kizim iyi uyurdu gece esim gunduz ben baktim buyudu ikinci kizim 10 aylik 10 aydir 12 de yatip 5 de kalkiyorum arada 3 kez emmesini de sayarsak gunde 3 saat uyuyorum. yemek camasir bulasik temizlik alisveris dus beden temizligi vs... esimin destegi olmadan gunluk islerim yarim kaliyor 7 de gidiyor 9 da geliyor izin gunlerinde temizlik yapiyor kisaca her cocuk farkli oluyor hayirlisi olsun ama yasin musait 3 sene bekle derim ben 31 yasinda ilk kizimi 36 da ikinci kizimi dogurdum

Olur tabi neden olmasın. Çocuk sürecinin tamamının iyi planlama ve risk analizi mantığı ile yürütülmesi gerekiyor. Aman yapalım sonrasına bakarızla olmuyor. Doğru ve hamilelikten önce sorulması gereken soruları soruyorsunuz kendinize.

Düzeltme için kendi adıma teşekkür ederim, kadının maaşı 6bin, kalan 4bini beğenip de çalışmamış diye hesap yapıyorum :)

akışına bırakın gercekten Allah büyüktür :))

Bende sağlık sorunlarım ve maddi sıkıntılar yüzünden hep endişe ederim çocuk konusunda. Bence hazır olman yani hazır hissetmen yeterli olacaktır gerisi oluyor önemli olan kafandaki soru işaretlerini gidermen gerisi sağlık olsun yeter ki..

Öncelikle başınız sağ olsun. Aynı kaygıları bende yaşıyorum. Ve bu düşüncemi sürekli erteliyorum. Çevreme bakınca da artık hamile kalmanın zorlaştığını da görüyorum. Ailem arkadaşlarım doğduktan sonra keşke daha önce olsaymış diyeceksin diyorlar ama ben ikna olamıyorum. Bir çocuk sorumluluğu gözümde büyüyor üstesinden gelemem gibi hissediyorum. Eşim olsun eşimin ailesi olsun fazlasıyla destekler, zorluk da çekmeyeceğimi biliyorum. Ama gelin görün ki karar vermiş değilim hala.

Benim sahsi fikrim korkularinizi bir kenara birakip bebek sahibi olmaniz. Cunku yastan bahsettiniz. Benim cogu tanidigim bebegi ileri attiklari icin pisman olduklarini soyleyip duruyorlar. Asilama tek yol belli bir sureden sonra galiba

Planlı gebelik güzeldir.. Çocuğun geleceği için düşünmek onun için birikim yapmak da anne baba olarak görevinizdir.. Beni yanlış anlamayın ama sizinkisi bebek değil proje olmuş.. Ne şartlar altında çocuklarını buyuten insanlar var.

Uzun zamandan sonra tekrar bir konu açayım dedim arkadaşlar. Yaşımız kemale erdi, işimiz gücümüz de var. Artık eşimle bebek sahibi olma konusunu konuşmaya başladık. Kendisi çevresindeki herkesin ve yaşıtlarının çocuğu olmasından özeniyor sanırım. Ben de 12 ay beklemeli sağlık sigortası falan yaptırdım doğum için lazım olur diye. ama benim hala büyük çekincelerim var. Bunları sizle paylaşıp sizlerin böyle şeyler yaşayıp yaşamadığını ya da üstesinden nasıl geldiğinizi öğrenmek istiyorum. Ben çalışan biriyim. İşim 8-6 haftasonu tatil. Ama eve iş götürüyorum, araştırma yapmak, okumak gibi. Bulunduğumuz şehirde yalnızız. Ailelerimizin yaşadığı yere dönme imkanımız yok. Annem vefat etti. Eşimin ailesi memlekette çalışıyor. Onların da gelme imkanı yok. Hala öğrenciyim (lisansüstü önümde önemli bir sınav ve tez yazma süreci var. (yaklaşık 3 sene) Maaşlarımız iyi ama taksit ve borçlarımız var yani para biriktiremesek de rahat geçiniyoruz. Uzun süre borcu olan bir arabamız var. evimiz kira. Benim korkularıma gelirsek Ben biraz ev işi konusunda beceriksiz ve eli ağır , keyfine biraz düşkün, her gece en geç 10.30 da uyuyan biriyim. Bir çocuğun sorumluluğunu alabilir miyim? İşten doğum izninden sonra bebek 1 yaşına gelene kadar izin alabilirim ücretsiz. bu sırada okulum devam edecek, ikisini bir arada yürütebilir miyim? Bebek sağlıklı olmaz diye çok korkuyorum. Mesela doğumda komplikasyon oluşması, down sendromu, SMA gibi hastalıklara sahip bebekler için gerçekten çok üzülüyorum ve böyle bir durumu yaşamaktan ve yaşatmaktan korkuyorum. Diyelim her şey yolunda gitti, bebek 1 yaşına gelince işe döndüm. 1 yaşındaki çocuğu kreşe verebiliyor muyum? Bakıcı ücretleri hakkında bilgim yok, ama 2000 falan gibiyse karşılayamam. Sizce bu şartlar altında bebek sahibi olmak mantıklı mı? Aslında yakın zamanda düşünmüyordum ama annemin ölümünden beri nedense olumlu bakmaya başladım. Bu arada eşim 32 ben 27 yaşındayım. 5.5 senedir evliyiz. Eşim ev ile de ilgili bir insandır, çocuk konusunda da destek olur diye düşünüyorum. Fikirleriniz için teşekkürler

doğa düşünmeden üreyenlerden yanadır. doğanın evrimi, siyasetin evrimi bile bilinçten yana değildir zaten. böyle insanlar binbir düşünce ile bir çocuk yapabilirken başkaları tavşan gibi üreyip çoğunluk olmaya devam ediyorlar malesef. doğanın düzeni bu.

Güzel haberlerini bekliyor olacağım :) İyi dileklerin için sağol kuzum Sağlık sorununu kısa sürede halledersin inşallah Ondan sonra düşünme artık Sen ne zorluklar ile savaştın ve böyle güzel bi insan oldun Anne olmayı kesinlikle hakediyosun Sen çoğalmalısın :)) Okul konusundaki endişelerini tamamen sil Bebeğin verdiği bir güçmü bilmiyorum ama tezi hamile kaldıktan sonra yazdım Daha geçen hafta verdim tez savunmamı Normal zamandan daha kolay geçti Çookk ara verme gel yine Öperim çok Hayatın hep güzellikle dolsun

canım ben akademisyenim senin gibi gecem gündüzüm bellisiz 3 yıllık evliyim Doktora tez dönemine geçtim ne zorlu süreç bilirsin 28 yaşındayım hayatımı daha fazla ertelemek istemedim hamişim şuanda sana tavsiyelerim şöyle; 1. işte olduğun zaman zamanını iyi değerlendir 2. hayatını programla, haftalık yapacağın işleri yaz ve hepsini yap 3. yemek molalarını 1 saatten yarım saate düşür 4. uyku konusunu bende napıcam bilmiyorum 5. benimde yakınımda bakıcak kimse yok ücretsiz izin alabilirsem 1 yaşına kadar kendim bakmak istiyorum ve o arada eşim eve gelince geceleri tez çalışmamı yapmayı düşünüyorum 6. Allah hakkında hayırlısını versin biraz tevekkül edip kendini rahatlatabilirsin

Canımmm çok sevindim Ders dönemi senin için kolay zaten Teze hazırlığını yap şimdiden makaleler çeviriler Gerisi çok kolay Kendine inan yeter ya superman gibi bişeysin sen :)) kahvetelvesi

başın sağolsun Z zeytinagaci, bilmiyordum anneni kaybettiğinizi şimdi seni bebek için yüreklendirmek isterdim ama son dönemde çalışan anne olmanın zorluklarını öyle ağır yaşıyorum ki, çok olumlu bir tablo çizemeyeceğim. mantığın çoook doğru o kesin ama kalbinin sesi de dinle biraz, o seni yanıltmaz.

Güzelmiş. Ben iş hayatını seviyorum. Belki üniversite dahil hep çalıştığım için böyle oldu. Doğum iznine çıktım, evde haftaiçi ne yapılır hiç bir fikrim yok, çalışmayan arkadasım yok. Öyle olunca epey bunalmıştım. Şu an haftasonları kızım çok yorduğu için pazartesi sabahları koşarak uzaklaşıyorum evden. Alys

Yaa öncelikle çok sevindim, bebeğine ve sana sağlıklar mutluluklar dilerim. Ben de yaş konusuna takılıyorum. Diyelim 30-32 ye kadar bekledim yine aynı düşünüyorum korkuyorum ama bi şekilde oldu sonra baktım başarıyorum 2. olmasını istesem bu defa 35'i geçtiğimde başka sorunlar çıkabilir filan. Her halükarda yaptırdığım sigortanın işler olması için 8 ay daha hamile kalmamam gerekiyor zaten şu an tedavi görmemi gerektiren bir sağlık sorunum var. onları hallettikten sonra daha olumlu düşünmeye çalışacağım. teşekkür ederim güzel yorumun için

Evet şimdi mantıklı :) Değmiyormuş gerçekten.

ben bu kadar düşündüğüm için yapamıyorum zaten. :) birikimimiz yok çocuk aşkıyla yanmadığım için ne durumda olursa olsun yapayım diyemiyorum. ama eşim artık sık sık bu durumu dile getirir oldu, şu an olsun desem hayır demez sanırım.

ben de üniversite son sınıfta başlamıştım çalışmaya, 9 yıl aralıksız çalışıp işten ayrıldıktan sonra dışarda bambaşka bir dünya varmiş demiştim. bir de plaza çalışanıydım o zamanlar, lanet gibi bir şey, bütün gün soluduğun hava bile yapay, karanlıkta ofise girip karanlıkta çıkıyordum, şimdi işim çok daha rahat neyse ki... evet evde olmaya çalışırsanız bir yerden sonra her şey kısır döngüye dönüşüyor, benim rutinlerim vardı her sabah arazideki köpekleri beslemek, spora gitmek vs vs günün nasıl geçtiğini anlamıyordum, zaten yaz başladığı gibi bitiyordu.

bunları düşünmek için çooook çok çok erken değil mi? daha ortada bebek bile yok kaygılarnızı bir kenara bırakın akışına göre yaşayın. çocuk sahibi olmakta en önemli nokta ona verecek sevginiz var mı?

Zeytin annene üzüldüm Lakin durum bebeğe uygun gibi istiyorsan çok da sınavdı tezdi takma Ne olacağı belli değil hayatın Doğunca çok da iyi bakar büyütürsün Senin gibi azimli annesi ve eşin gibi azimli babası olan bebenin sırtı yere gelmez

o kişiler çocuğun egitim hayatı ve ile de ilgilenmiyorlar. cocuk saldim çayıra yetişiyor. Kim kimden yana bilmem de hayat zor... konu sahibi gibi derin planlar yapmakta gelmiyor hayata. Ikisinin arasını tutturmak lazım. Ne cok bosvereceksin ne de cok planlayacaksin. Ben nereleree geldim... Z zeytinagaci bir iki sene öteleyebilirsin. Hayat bazen olmadık işler çıkarıyor önüne. Aslında konunda kendimi buldum. O yüzden böyle iç sesimmis. Gibi karisik yazdım heralde. Affola.

Hepinize çok teşekkür ederim. Şöyle bir karar aldım, doktora ders dönemini bitirdiğimde (1 sene var) sınava girme sırasında bebek için deneyeceğim. sınava da erken çalışmaya başlayacağım. böylece olası bir hamilelikte eğer zor geçerse diye önceden hazırlıklı olacağım. sınavı başarıyla geçersem zaten her şey daha kolay olur. tez yazarken sanırım bebekle başarabilirim. -Mavi ne kadar tatlısın, daha sık gelmeye çalışacağım artık @pirayegibi benzer süreçlerden geçtiğimiz için beni en iyi anlayacak kişilerden biri sensin. tavsiyelerini mutlaka uygulayacağım. zaman yönetimi yaparsam bu işin üstesinden gelebileceğime dair inancım arttı. D damdan teşekkürler, annemin artık daha huzurlu olduğuna inanmak istiyorum. güzel sözlerin için teşekkürler. kahvetelvesi biraz fedakarlıkla başarabilirim galiba. 3 sene değil de 1-1.5 sene sonra niyet edicem bu işe :) @nomunomuchua sağolasın, ben de sizleri özledim. sen de hala düşünüyor musun :) Mihail Zoscenko çok teşekkürler, daha az kaygılanmayı başaracağım. çevremdeki yaşıtlarım ikinciyi yapıyor maşallah :) pelin- ben de oldukça erken evlendim 22 bile değildim. benim işten ayrılma gibi bir durumum yok, yani istesem de tazminat ödemeden ayrılamıyorum o yüzden ücretsiz izin alabilirim ancak. ben de senin yaşadıklarına benzer şeyler yaşayacağımı düşündüğümden böyle bir düşüncelere dalmış durumdayım. ama beklentileri azaltacağım BlueKedi sağolun, bizim de yoktu öyle bir düşünce ama yeni yeni çıkmış durumda. hadi hayırlısı herkes için

Konu sahibi konunuzu okurken acaba ben mi açtım konuyu dedim... %80 aynı durumlarımız. Maddelerin tamamına yakını bende de mevcut. Merakla bekliyorum cevapları, konuyu takipteyim. Bende 27 yaşındayım eşim de 34, akademik kariyer yapıyoruz ikimizde ve özellikle benim hocalarım evlilik, çocuk vb durumlara sıcak bakmıyorlar hatta çocuk konusunda aman sakın yapma şu sıralar diye alttan alttan göz dağı veriyorlar. Daha doktora eğitimim var ve bölünmekte istemiyorum. Çünkü tüm kuvvetimle kendimi çalışmalarıma vermem gerekiyor bir kaç yıl daha. Ne yapacağız nasıl olacak bilmiyorum.

Umarım hersy planladigin gibi olur.

Sağol kozlenmis patates. Ben de eş desteği olmadan yapamam diye düşünüyorum. Kayınbiraderimin 2 çocuğu oldu peşpeşe. bir şekilde büyüyorlar ama hallerine üzülüyoruz çok zorlanıyorlar

diğerlerinden yana üç beş var onların bende arkadaş gibi ince ince düşünüyordum Arkadaşlarım bana dediki asıl senin gibi çocuğu olması gereken insanlar zaten hep düşünüp cesaret edemezler demişlerdi ben ettim hamişim

süpersiniz umarım benim için de her şey böyle olur

esiniz yardimciysa hepsinin ustesinden gelirsiniz bana kalirsa. zaten su anda size zor gorunen, hayat standartlarinizi degistirmeniz gerektigini dusundurup tedirgin eden durumlar bile bebekten kisa bi sure sonra olagan hale geliyo ve yeniden hayat standarti olusturmaya basliyorsunuz. kres konusuna gelince 1 yas icin kres olsa bile cok erken oldugunu dusunuyorum ben. o yastaki cocugun kendi ortaminda ve bire bir ilgiye ihtiyaci olur. ama bunu 1 yil sonra dusunursunuz:) mutlaka size uyan bi bakici da denk gelir arastirmaya biraz erken baslarsaniz. hayirlisi olsun hakkinizda.

Bu kadar uzun bir liste olusturacak kadar cekingenlikleriniz var ise 30 yasini bekleyin.

teşekkürler bu arada, evet 6 ay oldu kaybedeli sizin için de kolaylıklar dilerim kardelen_08

Zeytin yoktur bayadır hoşgeldin. Başın sağolsun allah cennette kavuştursun. Ben de ehlikeyf insanımdır ama iş başa düşünce yapamam dediğin herşeyi en iyisinden beceriyosun merak etme. Geliriniz de iyimiş çok büyük borçlarınız yoksa yap gitsin bi bebiş. Allah sağlıklı ve hayırlı evlatlar nasip etsin cümlemize.

Merhaba Ben 26 yaşında evlendim. Maddi manevi hazır olmak için dört yıl bekledim. 30 yaşında doğum yaptım. Senin gibi bir yıl önceden sağlık sigortamı başlattım. Benim de annem vefat etti ve kayınvalidem başka bir şehirde yaşıyor. Burada kimsemiz yok. Çalışan anneyim ve 16 hafta dolunca işe döndüm. Ben yaklaşık 6 aylık hamileyken bakıcı aramaya başladım. 50 yaş üstü, sigara kullanmayan ve başkasının evinde çocuk bakma tecrübesi olan birini aradım hep. Epey insanla görüştüm bu süreçte. Doğuma yakın aradığım kadını buldum. Doğumdan 1 hafta önce başladı. Lohusalıkta ben bebeği emzirip uyudum. Bebeğin altını değiştirme, uyutma, ev işleri, yemek, ütü, gelen gidenin ağırlanması işlerini yaptı. Doğum iznim boyunca evde beraberdik. Sonrasında ben süt sağdım, o verdi. Sabah işe geç gidip akşam erken döndüm. 3 yaşına kadar böyle sürdü. 3 yaşında yarım gün kreşe başladı. Yarım gün de teyzemizle beraber hala. Ben de oldum olası ev işi sevmem. O halletti ev işlerini ben de işten gelir gelmez oyuna oturdum kızımla hep. Allah razı olsun ondan, ailemden daha yakındır bize. Çocuk süreci başlı başına zorlu ama bu şekilde bir insan evladı denk gelirse hayatın epey kolaylaşır.

sağol, umarım ben de sistemi oturturum biraz. özet geçmek gerekirse 23 ümde evlendim 30 umda anne oldum, aradaki 7 yılda aman çocuk mu deli miyim ben diyordum, kızım doğdu işten ayrıldım, bakacak kimse yoktu, iyi bir bakıcıya 1500 vericem sigortasıyla 2000 i bulacak maaşımın 3/1 i, değmezdi... 4.5 yaşında kreşe başladı, ben de bikaç ay önce işe başladım, aksi gibi ne zaman benim toplantım, önemli bir işim olsa çocuğun biyeri rahatsızlanıyor, bırakacak kimse yok, ya eşim gitmiyor ya ben, ne zamana kadar işverenlerimiz bunu tolare eder bilmiyorum. hadi şimdi anaokulunda sabah 7 den akşam 7 ye açık okul, bir şekilde hallediyoruz, ilkokula başlayınca ne olacak, hem okul masrafı, hem eve yardımcı mı tutacağım, yine kazandığıma değmeyecek, özele devam ettirmeyi düşünüyorum ama yine de hiçbir okul 5 den sonra açık olmuyor, zaten yazık çocuğa bütün gün sandalye tepesinde oturduğu yetmez gibi akşam 6 buçuk 7 ye kadar da ettütte kalsa kafayı yer. yani doğurmak için 7 yıl düşündüm de az bile düşünmüşüm, hala çıkamıyorum işin içinden, bazen kızıyorum kendime neyine güvendin de doğurdun diyorum, sonra ne diyorum ben, o dünyanın en güzel şeyi diye kızıyorum, sonra ben ona hakettiği hayatı sunamıyorum, sunamayacağım da diye ağlıyorum. ama sen benim gibi olma, mutlu bir anne olmak için biraz rahat olmak lazım sanki, biraz da beklentileri düşürmek, yoksa olmuyor, kafayı yiyorsun :)

teşekkür ederim çok naziksin

konu sahibi, benim de ayni korkularim vardi inanin. rahatima cok duskunum, borcumuz var ama kendimize yetebiliyoruz, cocuk sorumlulugunu almaya hazir miyim, hayatim degisecek hicbisey yapamicam bundan sonra gibi bir suru sey kuruyordum kafamda. ama hadi dedik deneyelim, allah sabrini da sevgisini de verir hallederiz dedik... ama suan olmuyor.. esimde problem cikti. dusunebiliyor musun, hic aklimizin ucundan gecmezdi boyle bisey olabilecegi... ikimiz de gayet saglikli insanlariz, istedigimiz zaman kolayca olur diye dusunuyorduk. 2 yil istemedik hic, 3. yilimizda dusunduk ama simdi doktor doktor geziyoruz olsun diye. simdi diyorum keske daha once dusunseydik, bu kadar vakit kaybetmezdik. keske bu kadar kendimize guvenmeseymisiz "nasil olsa olacak" diye.. simdi olup olmayacagi bile belli degil. esimin ameliyat olmasi lazim. herseyi gectim bunun psikolojik yukuyle bas etmeye calisiyoruz. o nedenle diyecegim o ki bence siz deneyin.. belki hemen olacak, belki sizinki de zaman alacak, bilemezsiniz. ya da en azindan dusunmuyorsaniz bile her turlu testlerinizi yaptirin ki kafanizda soru isareti olmasin. hicbi problem yoksa ne zaman hazir hissederseniz o zaman yaparsiniz. Elaemi Sağlık

Daha yasiniz gencmis bence zeytinagaci,3 yil daha bekleyebilirsiniz diye dusundum. Ben de sizin gibi erkenden yatan uyuyam biriydim cocuk olunca degisti tabii duzenim ama sorumlulugu alamaz miyim diye dusunmeyin. Adapte oluyorsunuz, tabii es destegi cok lazim. 8yillik calisma hayatimin ardindan cocuk sahibi oldum, maddi kosullarimiz gayet iyiydi hem de. Ilkokula gidene kadar calismasam olur diyordum. Sonra esimin isleri bozuldu ve bizim planlarimiz cok cok degismek zorunda kaldi. Plan guzeldir katiliyorum, ama her sey sizin elinizde olamayabiliyor. Bakici ucretleri bursa gibi bir yerde sigortali 2000lira civarina mal oluyor bu arada. Sigortasiz bulsanjz da basiniza bela olur gecenlerde burada konusu vardi hatta.

biter Allahın izni ile Doktorasın sende galiba

Evet her şeyi planlayamam, kontrol altında tutamam. öyle ileriye yönelik bir plan da yapamıyorum aslında. Çocuğun bakımı, giderleri, ona ayırabileceğim zaman.. Bunları düşünüyorum ilk etapta.

Öncelikle selam zeytinağacı seni görmek güzel. Çoktandır yoktun. Anneni kaybetmene çok üzüldüm Başınız sağolsun. Bakıcı fiyatları sigorta ile birlikte 1500 olur en az o bir gerçek. 1 yaşında alan kreşler de var diye duymuştum. Hayırlısı olsun. Kalbini dinle diyorum ben de.. Çok düşünen insanlar yerinde sayıyor kendimden biliyorum.:)

En önemlisi eşinin desteği var eşin yanında geri kalanların pek önemi yok.

Akademisyen arkadaşımın bir yaş aralıklı iki çocuğu var İkinci kaza ile oldu daha birinci 6 aylıkken Bakıcı yardımcı halletti Evet işin meşakkatli ama zorunlu mesai yoksa daha iyi Haftanın 6 günü günde 10 saat çalıştım ben mesela Buna rağmen büyüdü işte

Sadece başın sağolsun demek istedim. Diğer soruların için inşallah en hayırlı kararları alırsın. Herşey gönlünce olsun inşallah.

Çocuk çok zor bir karar, insan gerçekten önerse mi önermese mi bilemiyor. Bazen dünyanın en güzel duygusu diyorsun bazen Allahım ben ne yaptım diyorsun:) valla ne desem bilemedim. Maddelerini tek tek alıntılayayım dedim, cepten sinir etti uygulama yapamadım :) benzer durumları çok iyi kotaran arkadaşlarım var, çocukla hem doktora yapıp hem işe devam edeni var. Yardımcı almadan evini çekip çevireni var. Vs vs. Ama bunlar hep sana bağlı, sen yapabilir misin? Ben de ev işlerinden pek anlamıyorum mesela, o yüzden çalışırken yardımcı olmasa üstesinden gelemezdim. Şimdi çalışmıyorum, bahar temizliğine birini bulsam süper olacak kafasındayım :) Kreş işini araştırmalısın, büyük şehirdeysen bulursun diye tahmin ediyorum. Ama genel olarak 2 yaştan sonra alıyorlar. Daha erken alan kreşler azınlıkta. Ailelerin uzakta olması hem avantaj hem dezavantaj oluyor çocuk konusunda. Aman şımartacaklar veya özellikle bebeklen çok karışıp bunaltacaklar derdin olmuyor. Ama çocuk hasta olsa veya kreşi tatil olsa falan senin izin almaya elverişli değilse işin sorun yalayabiliyorsun. Kar tatillerinde falan bizim şirket çocuk dolardı, eveveynler bırakacak bir yer bulamayınca izin de alamayınca mecburen işe getiriyorlardı. Hakkınızda hayırlısı. Annene Allah rahmet eylesin, başın sağ olsun.

Başınız sağolsun demek için yazıyorum. Sabırlar diliyorum. Diğer konu da ise ; benimde çocuğum yok henüz. Belki de hiç yapmayız bilemiyorum. Şimdiye kadar ya ben istediğimden emin olamadım ya da eşim

aksine maddi imkanlarım olsa bir ömür çalışmaz, ya da ne bileyim canım isteyince yapabileceğim ufak tefek işlerle uğraşmayı tercih ederdim, sabahın köründe kalkıp yollara düşüp akşama kadar bilgisayar başında oturmaktan nefret ediyorum. o 4.5 yıllık süreçte de pek evde oturduğum söylenemez bütün yaz yazlıkta, ayrıca tatilde, istanbuldayken parkta, gezmede orda burda nasıl geçiyordu anlamadım. bu yaz için 1 haftalık tatil planı bile yapamıyorum mesela, isyanlardayım o yüzden özgürlük güzel şey de, para da lazım, tamamen para için çalışıyorum, çok dürüstüm bu konuda...

işte diğer sorularıma cevap bulamıyorum. eşim destek olur ama asıl sorumluluk bende olmayacak mı? eğitimimi bitirmem için maksimum 5 yılım var. bu sürede tamamlayamazsam 375 bin tl senete imza attık, bu parayı ödemem lazım. çocukla beraber eğitimimi bitirebilir miyim diye endişeleniyorum.