Oyle... Hata bende ama. Ailem dovdu belki ama ben de karsima ilk cikan kisiyle evlenmeyi kabul ettim. Sevgiye actim ben. Guclu duramiyordum, duygusaldim. Cok aglayan bir tiptim. Kendimi ilahi aska verdim, 5 vakit namaz niyaz, dua, ibadet... Erkek arkadasim hic olmadi. Hep uzak durdum erkeklerden. Ama annem bana kapali kahpeee diye bagirirdi kizdigi zaman. Tove estagfurullah. Biliyorum ben de sicak durmadim onlara karsi, ama karakterim bu, hala da boyleyimdir, bana zarar veren insanlara karsi otomatik olarak soguk davranirim. Anneme babama karsi hep mesafeliydim. Bak link buldum, 7. dk dan sonrasi. Tabi bu kadar abarti kan revan icinde kotu degildim de sirtim boyleydi. Burda bir de gullu nun erkek arkadasi geliyor kurtarmaya. Benimki hakettin dedi, suc bizde dedi, o kadar gec gitmemeliydin dedi, bu da bize ders olsun dedi.

Bir sene önce mezun oldum KPSS ye hazırlanıyorum inşallah bu yaz atanır giderim. Ailemden gördüklerimden dolayı evliliği kaçış değil uzak durulası birşey gibi görüyorum şu an için. Önce işime girip güçlü olmam lazım erkek. arkadaşımı. ne kadar sevsem de birinin eline bakmak beni mutlu etmeyecek mutsuz bir evlilik istemiyorum hayalimdeki gibi bir aile kırmayı nasip eder inşallah Allah . push ;

Babam da senelerce anne babasının sevgisini parayla satın almak istedi. O ne kadar para veriyorsa o kadar seviyorlardı. İlk yıllarda biz aç kalıyormuşuz onlar babamı sevebilsin diye. Sevemeden öldüler gittiler. Para meselesini boşverin bence ihtiyaç olursa zaten aileniz, verirsiniz. Ama parayla sevgi satın alınmıyor. Yoksa yoktur. Bizimkilerin de şimdi ihtiyacı var, elbette vereceğim. Ama bu onları çok sevdiğimden değil. Sonuçta ailem. Z

Evet atanmaya çalışıyorum şuan ama evlenmeden yada atanıp bir işe girmeden nasıl gidebilirim ki. Ha giderim ama birşeyleri silip gidirim ben böyle olmasını istemediğim için konu açtım zaten.

Seni çok iyi anlıyorum.. Beni de birini sevdim diye okuldan aldılar. Odaya kilitlediler.. Bir daha da okutmadılar.. Halbuki ben ailemden sevgi görseydim, başka birinin sevgisine ve ilgisine ihtiyaç duymazdım.. Bende 24 yaşındayım.. Benim de içimde neden soruları bolca var.. Zamanla öğrendim ki onlarda normal bir aile yaşantısına sahip değillermiş.. Benim yaşadığım sadece onda biriymiş.. Böyle ailelerde büyüyen insanlardan pekte mantıklı tutumlar beklememek lazımmış.. Nitekim insan gördüğünü yapar, böyle görmüşler - böyle yapıyorlar..

Canım seni çok iyi anliyorum ayni sorun benimde basımda annemden yana muzdaribim bende. 26 yasindayim babami 13 sene önce kaybettim. Büyük ailede geçti cocuklugum. Büyüyünce herkesi birer birer kaybettim önce dedem sonra babam sonra babannem.. Babamin ölümünden sonra babannem hic yokluğunu aratmadi sevgi Şevkat huzur vardi evde... Ne zaman babannem öldü hayat işkenceye döndü... Amcam beni sildi erkek arkadasim var diye annem amcam yengem hepsi bana o... u ymusum gibi konuştu namussuz dediler kötü yola düştün dediler.. Benim hikaye de buradan sonra başladı... Acikogretimde kiseyi bitirdim Üniversiteyi kazandim elde para yok neyle gidicem. Annem başladı kazandiysan kazandin banami kazandin vadinin çaresine bak dedi. Sonra Rabbim yardim etti bursum bağlanana kadar.. Yurtta kaliyorum o zaman eve gelmiyorum ki annem beni ozlesin diye bi gün okuldan ciktim geldim kadin evde yok yoldan gelmişim açım buzdolabina bakiyorum yemek yok. Aradim nerdesin diye gündeyim dedi. Cehennemin dibine git bu kadar mi soguksun sen evladina... Geri ciktim evden yurda gidicem tekrar. O zaman esimle sevgiliyiz aradi beni eve vardin mi diye hee dedim vardim da geri gidiyorum bile.. Neyse geldi aldi beni aç karnimi doyurdu sevdiğim yemeklerden yapti. Hem agladim hem yaninda uyudum... Anlatırken bile o anlari yasiyorum. Mezun oldum o amcam olacak adam mezuniyetine gelmedi. Bi telefon bile acmadi. Okulda yurttayken bile aramadi biseye ihtiyacin var mi derslerin nasil diye. Sanki aradigi zaman ben ona isteklerimi siralayacam. Benim mezuniyetimden hemen sonra kuzenimin sünneti oldu gitme sende telkini böyle göster dedim gitti. Günlerce orda kaldi bide.. Sonra dugunume gelmedi. Ama annem hala onlarin kıçı sıra gezer Ve daha neler neler... Hala su gün olmuş bir sürü şey yapti annem anlatsam roman olur. Artik sogudum annemden gitmek istemiyorum görmek istemiyorum konuşmak istemiyorum... Ne olucak boyle bende bilmiyorum

Aile ne olursa olsun canin. Her evde olur ufak tefek kusurlr. Kılasik gelecek belki ama elden iyidir ve anne olunca evlat nasil yetistirilir gorunce anlarsın onların kıymetini. Sadece seni doğurması, sütünü vermesi, sana bakması, yedirmesi icirmesi bile onlari oldugu gibi kabul etmene engelmi? Sen onlarin bir iki davranışını vesvese yapip buyutuyorsun ama sırf su yazdiklarim icin bile 40 yil calissan hakkini ödeyemezsin kaldiki kin tutacaksın.

Anliyorum ilk erkek arkadasinizla evlenmissiniz, ama bari degseydi be. Tam bir tek hucreli. Neden bosanmiyorsunuz?

Kesinlikle öyle annem de en ufak şeyde babamla tehdit ederdi. Kendi istemediği şeyi babamın haberi bile yok daha kızar izin vermez korkuturdu beni. Bu yaşıma geldim hala öyle kendi korkağın teki beni de kendine benzetmeye çalışıyor. İnsanları zıvadan çıkarana kadar çenesi susmaz biri bağırdımı pısar oturur. Bende hep gizli gizli iş yaptım sırf bu tavırları yüzünden onlar bu kadar baskıcı olmasa yapmayacağım hatalar yaptım. Üniversiteye gittim farklı şehre o kadar baskıdan sonra insan özgür olunca ipini koparmış hayvan gibi nereye saldıracağını bilemiyor bocalıyor hata yapıyor oysa mantıklı anne baba olsa. a anlayışlı olsa çoğuna doğru yanlısı konuşarak anlatmaya çalışsa daha iyi bireyler yetişir. Şimdi pişmanlık duyduğum herşeyin sorumlusu olarak ailemi görüyorum sırf onlara inat yaptım çünkü. Böyle olunca daha da soğuyorum. onlarda ki evlat sevgisi ölmesin yaşasın yeter bu sadece buna yönelik korumaya çalışıyorls. Ölsem ölür giderim ama bu baskıyla yaşayıp kafamın için de baş etmeye çalıştığım şeyler ölümden daha ağır. Ama onlar bunu hiç düşünmüyor bencil çünkü

Ailemizi maalesef seçemiyoruz. Çok üzücü ama Karakterlerini bildiğiniz için sinirlenmeyin artık olaylarına. Çünkü onlar bu saatten sonra değişemez. Tek bir artıları olmuş, o da siz çocuğunuza mükemmel bir anne olacaksınız..

Aslinda ben de pek normal degilim ki durum boyle. Haydi ailem en basindan beri boyle, neden guclu ve dik durup da kendime ve gonlume uygun es secmiyorum ki? Neden boylesine zorlu bir tanisma, gorusme, nisanlilik gecirmeme ragmen esimden vazgecmiyorum ki? Neden cevremdeki birock talibimi degerlendirmedim, bu kadar mi gozum kordu. Esim aslinda normaldi ilk tanismamizda, ama nasil desem o kadar taban tabana zit bir hayat perspektifimiz var ki. Ve o da benim ezik yanimda yarami saran degil bu yanimi kullanan oldu, yani o da bana baski, asagilama, hakaret eden kisi oldu. Artik yapmiyor da, nisanliyken teror estiriyordu. Herseyin bu kadar net farkina vardigim anda hersey icin cok gec oluyor. Simdi bosansam bile hayatimi toparlamam cok zor. Bir de cocuk var malesef. Zaten esim de bosanmiyor.

Atanmayı beklemekten ve bu süre içinde onları böyle kabul edip, sabretmekten başka çare yok gibi E

İyi de ailenin hatalarını görüp kendin öyle aile olmamaya çalışacaksın Hiç kimse mükemmel değil 10 yıl önce yaşananlara değil 10 yıl sonra yaşanacaklara odaklan Geçmiş değişmez ailen de değişmez sen kendi hayatını kur 24 yaşında yeterince büyüksün çiz kendi yolunu

Aslında bende sizin yaptığınız şeyleri hayal ediyorum hep. Okurkende bursum falan vardı yemeğe de götürdüm alışveriş te yaptım onlara. Ama bu aralar nedense kinim arttı galiba eskileri düşününce neden yapayım ki diyorum. Gene yaparım üç kuruş zoruma gitmez ama maddi yönden mutlu edip sonrasında kalplerini kırsam o zaman anlar bence aile içinde maddiyatın mutlu etmediğini.

Merhaba sizi o kadar iyi anlıyorum ki çok benzeri bir aileye ve sizinle yaşıt tıpkı sizin gibi bir ablaya sahibim. Ablamda 24 yaşında şu an iş olanağı bekliyor ve o da bıkmış durumda sırf annemden korkusuna şu yaşa kadar bir sevgilisi dahi olmadı olsa sonu tıpkı benim ve senin gibi olurdu zaten şu an bıktığını her hareketlerinin ona battığını keşke daha güzel bir aile olabilseydik herşey para olmasaydı diye söylenir annemle aralarında en ufak bir şey geçsin aylarca kafasına takardı bense bir olay olduğunda asla kafa yormam çünkü siz ne kadar düşünsenizde ah keşke öyle olmasa da böyle olsa desenizde inanın bana hiç bir şey değişmiyor hayat yine yapıyor yapacagını ablamda bu evden gidip kendi evi kuracağı günü bekliyor bende bir nevi mesela bir olay mi oldu takmayın kafanıza açın bir film izleyin kafa dağıtın unutun benim ailemde böyle kimse ailesini seçemiyor deyin inşallah hayırlısıyla mesleginizi elinize alıp çıkarsınız o evden

Ben yorumlarinizi okuyunca filan inanamamistim zaten, yani ABD'de doktora yapiyorsunuz, az buz degil. Artik guclu ve dik durmaniz lazim. Onu da biraksak siz bir annesiniz artik, cocugunuzun rol modeli sizsiniz. Sirf onun icin bile guclu olmalisiniz. Gecmisi silin atin artik, bugunun sartlarini iyilestirmeye bakin. A

Başınıza birşey geldiğinde size ilk koşacak kişi onlardır. Hatalariyla sevin. Eleştirmeyin. Ana gibi yar olmaz. Baba da çınar ağacı gibidir gölgesi yeter. Ne ana babalar var... Okuyoruz... Sapik işkenceci.. Ana baba demeye bin şahit ister. Şükredin. İntikam duygusu sizin canınızı yakar. Bir an düşünün hayatta yok ikiside ne yaparsınız? 3 günlük dünyada anne babanı mı beğenmeyeceksin? İnsan korktugunda bile "annecimmm" der. Onlar elinden geldiğince ana baba olmuşlar. Size de hayırlı evlat olmak düşer. Sevgiler

Canım herkesin ayrıca yaşadığı dertler var bunda hem fikiriz. Kimimiz en küçük yaşlarda bu sorunları yaşamaya devam ediyoruz öyle değil mi? Senin böyle sorunlar yaşayıp belki öz güvenin kayboldu zamansizca kendi kendine aklında herşey kurmaya başladın ne zaman düzelecek nasıl olacak diye. Ama şöyle bir gerçek var ki onlar bizim anne ve babamiz. Bende çok sorun yaşadım senden daha kötülerini anlatarak derdinin üstüne dert olmak istemem çünkü bende annem babamdan çok şey çektim emin ol ve sevgiyi başka yerde ararken az daha yanlış kişide buluyordum hayatımı kendi ellerimle zindana cevirebilirdim. Şu an 27 yaşındayım yeni evliyim ve çok şükür diyorum eşim hem ana hem baba arkadaş sırdaş çok iyi anlaşıyoruz. Sadece sabret ve bol bol dua et geçecek emin ol. Şu an annem ve babam bana o kadar iyiler ki evlendikten sonra onlar benim kıymetimi anladilar bazen bende yüzlerine vururum yaptığı hataları ve pişmanlık yüzlerinden okunuyor zaten. Seni çok iyi anlayabiliyorum iyi niyetlisin. Uzme kendini by kdr tm mi gececek hepimizin hayatinda neler gecmedi ki.. Allah gönlüne göre versin bütün duaların ve istediklerinin kabul olması dilegiyle tatlım..

H Humyuk Nasipse olur... tek ayak

Ustte bi hanımefendi "önemli olan niyet"yazmış. Hayır efendim bu konuda katilmiyorum. Dışarda başımıza bir şey gelmesin diye yaptıkları şeylere bakın dayak atmaları, baskı kurmaları asagilamalari, sevgiden mahrum bırakmaları,3. sınıf insan muamelesi yapmaları, ezik bi insan olmamiza neden olmaları, hayatimizn en güzel yıllarını berbat etmeleri... Cok afedersiniz ama ben o niyetin içine...! O zaman eteği kısa diye dayak yiyen kadın da iyi niyete baksın "kocam beni korumaya çalışıyor "diye. Yada Sevgilisi ile telefon da konustugu için abisi tarafından öldürülen kız icinde aynı niyete bakalim ha ne dersiniz.! kaldı ki ölen kurtuluyor yasayanlarsa hep içinde tutuyor. Bi zaman sonra patlak veriyor. Toplum olarak bu kadar kötü durumda olmamizin sebebi ahada bu hem severim hem doverim mantığı. Bırakalım bu romantizmleri rica ediyorum. Gece gece uykum kaçtı.

Hadi babanız cahil cühela da, anneniz tam bir fitne. Böyle anneyle başınız beladan kurtulmaz, evlenince de kocanıza ispiyonlar. İnşallah bir an önce yolunuzu çizip çeker gidersiniz.

40 yaşındayım Boşanmış bir ana babanın çocuğuyum Hayatım ailevi sorunlarla geçti Şimdi annem de babam da öldüler, şunu diyebilirim ki ; Hatalarıyla, anlayışsızlıklarıyla, despotluklarıyla da dahil çok ararsınız onları zamanı gelince Yaşadığımız devirde uzun yıllar evliliğini sürdürmüş, bir şekilde evlatlarına sahip çıkmış, onlara bir yuva sağlamış insanlar eli öpülesi insanlar bence. Bugün yok sınava hazırlanayım memur olayım, şunu yapayım bunu yapayım planlarınız sadece ailenin sana sağladığı imkanlar sayesinde. Benim annem kadar despot bir anne dünyada görülmemiştir, babam da bir o kadar gamsız bir adamdı ama şimdi olsalar, canımı veririm. Çok genç ve toysunuz o altında bulunduğunuz çatı dünyaya değer, bir gün bu yazdıklarımı anımsarsınız. Ailenize diş bilemeyin, asla, çünkü ne yaparlarsa yapsınlar kendilerince sizin iyiliğiniz için yapıyorlar. Hayatta onlardan başka korkmadan sırtınızı dönebileceğiniz kimse yok

Hiç iyi anlariniz olmadimi, hep. negatif yönlerini yazmisssiniz kötü taraflarını dile. getirmissiniz, bunu sorun haline getirdiginiz için sanirim bi noktadan sonra hep açık arayıp kızmak için birşeyler bulur insan, benim annem anne sevgisinin zerresini görmemiş bir kere Candan sarıldığını bilmem bir cümle kursun sevgi içerikli yok hiç duymadım, büyük annesiyle. buyumus, annesi felçli yatalak yanına zorla gider yok çünkü sevgi yok bilmiyor, babam babasını hiç görmemiş 12yasinda üvey baba sokağa atmış köy yeri okul vs yok oda sevgisiz büyümüş.. bende okul ev arasında gittim geldim, gezme tozma pazara gitmek ve düğüne gitmekti yani demem oki onlar ne yaşadı ne gördü ne versin.. koşulsuz oldukları gibi seviyorum ailemi sözle gostermeselerde ben biliyorumki beni seviyorlar.. Allah acılarını göstermesin herşeyin bir çözümü oluru vardır birazda empati yapın ve düşünün su yazdıklarınızı görseler ne kadar üzülürlerdi

Hakli oldugun kadar haksiz oldugun taraflarda var. Ve emin ol turk toplumunda cogu aile senin ailen gibi. Hatta daha beteri de var. Anlasamasan da bi ailen oldugu icin sukret derim. Sen ergenlik psikolojisiyle bazi seyler kafanda buyumus olabilir yada ailen sevgisni gostermeyi beceremiyodur. Emin ol evlenip coluk cocuga karistiginda daha iyi anlayacaksin onlari E

Aileni silsen ne olacak ki? Hem haklilar korumak falan ne yani, kısıtlayıcı hareketler tokat vs korumak mi oluyormuş. Bazi seyler temelden saglam degilse cok bir sey beklememek gerekir sen de oyle yap cik ayri eve imkan olunca W

yaptıkları yanlış da olsa olumsuz olmayın bence, bir an önce maddi özgürlüğü kazanıp kendi hayatına bakmalı insan. benim şu an "normal " bir işim yok ama yakın zamanda olacak. normal insanlar çalışmaya başlayınca evde ailesine para verir, fatura vs. öder değil mi sonuçta? ben bunu yapmayı düşünmüyorum ama benim aile durumumda bazı karışıklıklar var. ben bir duruma tepki olarak yapmayacağım bunu eğer böyle giderse bazı şeyler, zaten benim öğrenim kredisi borcum var onu ödemek istiyorum kazancımla. bazı sorunlar var onlar çözülmezse eve para vermeyeceğim ama en kısa zamanda bir araba alacağım mesela. kötü bile olsa araba alacağım, kredi mi olur artık nasıl yaparım şu an net değil fakat o arabayı alacağım, hem en büyük hayallerimden birine kavuşmuş olacağım hem de aileme "bakın ben kapının önüne araba çektim, artık nereye ne zaman istersek gidebiliriz" diyeceğim. açıkçası bu şekilde daha mutlu olacaklarını düşünüyorum sonuçta biz şu an benden para gelmese de çok şükür geçiniyoruz, ödemelerimizde sıkıntı yok. benim eve vereceğim parayla olacak şey belli, 1 kilo alınan şey 2 kilo alınacak, birileri elektriği suyu daha çok israf edecek falan filan yani çok da gerekli olmayan şeyler. ama ben bir araba alırsam bundan hepimiz faydalanmış olacağız, benim ne anam ne babam ne anneannem hayatında hiçbir şey sahibi olmamış, ev araba vs. hiçbiri yok. bir yere gezmeye giderken araç sıkıntısı çekmekten buladıklarını düşünüyorum, kabullenmişler artık o ayrı konu :) diğer seçeneklerin hepsinde para gereksiz yerlere gidecek, kaçarı yok, o kafayla birşey sahibi olamayız o yüzden ben dediğim gibi yapacağım. ve bunu da açıkça söyleyeceğim bizimkilere. bu zamana kadar ev nasıl geçindiyse öyle geçinsin, ben araba taksiti ödeyeyim en azından birşey sahibi oluruz diyeceğim. evdekilerin de destekleyeceğini düşünüyorum çünkü araba almak istediğimi biliyorlar. sen de bir an önce maddi özgürlüğünü kazan, ailene para mı verirsin yemeğe mi çıkarırsın yoksa benimki gibi birşeyler almayı ve beraber yararlanmayı mı düşünürsün o sana kalmış ama geçmişi değiştiremeyiz, geleceğe bakmak lazım.

Benim de annem ergenlikte seni babana söylerim diye tehdit ederdi. Babamla da kavga ederdik salak salak. Düşman gidiyordu bana. Barınma ve beslenme ihtiyaçlarını azami karşılasalar da İletişimi kötü aile, insanı çok yoruyor. Ciddi psikozlar kalıyor geriye. Kötüyse kötüyle baş etme yöntemleri bulur insan, iyiyse hayatını ona göre yönlendirir. Tutarsız ilişki kuran ebeveynlerin çocukları çok bocalıyor. Senin de ailen yaramaz maalesef. Anne, güvenin simgesidir. Bu dünyada anana güvenmeyeceksen, ne diye yaşayasın? Annenin seni sattığı bir dünyada Yabancı biri neler yapmaz? Nefret ediyorum bu ülkenin ezilmiş edebiyatı ardına sığınan kadınlarından. Kızlarını babayla tehdit ederler, oğullarına koca gibi davranıp, ihtirasla gelinlerine cephe alırlar. böyle kadınlar maalesef çocuklarını sevmiyor. Başka sevgi bilmediğimizden bu davranışların sevgi olduğunu zannederek büyüyoruz işte. Valla tiksinti geldi bunları görmekten. Midemi bulandırıyor bu kadınlar. Ben artık kadınları sorumlu tutuyorum bu hadiselerden. Çocuklar bebekliklerinden itibaren anneyle şekilleniyor. Babayı gördükleri mi var? akşamdan akşama... Bu arada konj sahibi yaşın 24 olmuş, bunları ömür boyu düşünecek ve kafanda büyüteceksin, unutmanın inkanı yok. Hatta yaşlandıkça çocukluğuna dair daha çok şey hatırlayacaksın. Ama hayat devam ediyor; o evden yavaş yavaş ayrı eve çıkmanın, işin yoksa bir iş bulmanın ve bu geçiş dönemini atlatmanın yolunu bul. Annen baban değişmeyecek.

Şuan öyle birşey yapsa o eli kırar soluğu poliste alırım asla kabullenmem ama bu olay olduğunda 15 yaşında falandım ondan sonra da olmadı bir daha. Benim özgüven sıkıntım yok iş konusunda sadece memur olmak istediğim için biraz daha katlanıyorum. Şuan evden gidersem çalışmak zorundayım bi vasfım tecrübemizle yok iki senedir KPSS çalışıyorum bırakmak istemedim ama baktım olmuyor bu senede iyi kötü bir iş bulacağım. Ayrı yaşamaktan falan korkmam cesaretim var üniversitede çalıştım da yalnız da yaşadım sadece geleceğim için biraz daha katlanıyorum N

Sabırla atanmayi bekle, beklerken de yine finansal özgürlüğün için seni eve baglamayacak bir işe gir. Bu durumlardan kurtulmak için sakın evlilik düşünme. Yağmurdan kaçarken doluya tutulmak olur bu. Atanman gerçekleştikten sonrada sen sağ ben selamet der çıkarsın o evden.

Ben konularinizi okudum zaten, biliyorum ama neden bosanmadiginizi o zaman da anlamamistim. Ama ailenizin de bu kadar feci oldugunu bilmiyordum, resmen ruh hastalariyla dolu etrafiniz.

Aileni tamamen silmek istemiyorsan olduklari gibi kabul etmen gerek, baska bir yolu yok.

Evet katılıyorum. Küçükken bende de vardı bu. Ama üniversiteye gelince geçti. Hatta üniversitedeyken babamın kardeşime vurduğunu duydum. Annemi arayıp tehdit etmiştim dava açarım kardeşimin velayetini de alırım sizden diye. Şok oldu :) Ama kardeşim mutluydu. Olur öyle şeyler abla sorun değil babam haklıydı dedi. O sırada kardeşim kendini dine vermişti, ermişler gibiydi. Anne-baba ne yapsa doğruydu. Şimdi hem psikolojik tedavi görüyor hem alkolizm.

Yaşadiklariniza bakinca normal degil... ben sizi haklı göruyorum... ailelerinden gormusler de oyle yapiyolarmıs olayina inanmam ben... insanlar genelde ailelerinde gordukleri eksiklikleri kendi cocuklarinda yapmamaya calisirlar.. ailelerinden oyle gormeleri ayni yanlislari yapmalarını kesinlikle haklı cıkarmaz... benim mantigım sudur... herseyin bi bedeli var anne baba da olsa ne ekerse onu bicer... ve insanlarin yaptiklari hatalara hosgoruyle yaklastikca ayni hatayi daha da abartarak yapmaya devam ederler... ben sizin yerinizde olsam cok hırslanır erkenden atanmak icin elimden geleni yaparım... atandiktan sonra da kendi düzenimi kurar onları vijdanları ile başbaşa birakmak icin uzaklaşırdım...

Aile sevgisi ayrı birini sevmen ayrı şeyler. Lisede aşık olmak kadar doğal bir şey yok. Bunun için okuldan alınmak kötü. Ülkemizde vajinismus çok yaygın. Kıza bir halel gelecek deyip ailelerince gözaltına alınıyor. Sonra ister istemez kızlarda da otokontrol gelişiyor. Kocalarına bile kilitliyorlar kendilerini. Vajinismus olıyorlar. Hep bu yaklaşım yüzünden.

Erkek arkadasiniz var miydi? Benim hayatimdaki ilk erkek arkadasim esimdi, o da erkek arkadas olmasi degildi amacim, evlenmekti ama esim tabi beni evlenme vaatleriyle bir kosede bekletti. Ben 23 yasindaydim, esimle o zamanlar gorusuyoruz ama cok mesafeliyiz. Esim bulustugumuz zaman beni hic ama hic birakmazdi, yalvarir yakarirdim resmen eve gitmek icin birakmiyordu, bir cay daha, bir tatli daha, birkac dk daha vs vs. Iste yine o gun ben KPSS ye girmistim, esim okul cikisina beni almaya gelmisti Beni eminonune goturdu, o gun de beyefendinin romantikligi uzerinde, cok da dertli birakmiyor beni. Telefonum caliyor, acamiyorum babam kizar diye korkumdan, esimi de kiramiyorum o gun cok uzgun cunku, cok onemli bir sinavdan kalmis. Neyse babam aradi aradi teli acmadim korkudan, sadece mesaj mi ne yazdim. Aksam 11 de eve gittim. Tamam gec bir vakit ama ben de 23 yasindayim. Kapiyi actim, ortami yumusatmak adina gulumseyip selam verdim. Babam ve annem evde. Hemen bana saldirmaya basladilar. Babam kemeri kaptigi gibi beni bir dovmeye basladi, aman Allah im evire cevire evire cevire, durmadan vurdu vurdu vurdu kac saat dovdu beni kemerle bilmiyorum. 11 de eve girmistim gece saat 3-4 tu bizim evden hala kavga sesleri yukseliyordu. Cevreden utancima sesimi cikarmadan dayagimi yedim. Babamdan ilk dayagim degil cunku, daha once de cok doverdi. Annemi, beni, kardesimi... Universiteden her tatile gelisimde mutlaka dayagini yerdim de donerdim. O yuzden birkac defa tatillerde gitmedim. Gitsem de hemen dondum. Aradan bayagi zaman gecti, esime dedim ki o gun eve gec kaldigim icin babam beni kemerle dovdu. Inanmadi bana biliyor musun? Yalan soyluyorsun dedi, o yasta bir kizi babasi eve gec kaldigi icin dovmez dedi. Yeminler ettim, olayi anlattim uzun uzun, yine de inanmadi, inanir gibi yapip soyle dedi: ama suc bizde, sen eve o kadar gec gitmemeliydin. Taa ben esimle nisanliydim birgun kardesime dedi ki, ablana bir konuda ben inanmiyorum, yalan soyledigini dusunuyorum, o gun baban ablani kemerle dovdu mu dedi. Kardesim de o gun ben evde yoktum, tam bilmiyorum, oyleymis dedi. Ya ben bu adamla evlendim bir de ya inanabiliyor musun? Ben o gun eve esim dertli diye gec kaldim, o uzgun diye gec kaldim, onunla beraber oldugum icin gec kaldim ve bana once inanmadi, sonra da baban hakli, o kadar gec kalmamaliydin dedi ya. Offf Offf...

Yani baksana donup gecmise baktigimda bile, henuz aramizda hicbirsey yokken bile, bu dediklerine ragmen ayrilmamisim. Cunku ozguvensiz, ezik bir kisiligim vardi. Ben bosanmak istedim, o birakmiyor beni cocuk annesiz babasiz kalmasin diye, konularimda uzun uzun konustuk bunlari burada. Ancak cocuk buyuyunce bosanirmisiz.

Bazısı aileden görür ve öyle devam eder, bazısı da asla onlar gibi olmayacağım der. İşte bu sizin ne kadar aydın olduğunuzu belli ediyor. Ne olursa olsun onlardan uzaklaşın. Sevemiyorsanız sevmek zorunda değilsiniz ailenizi. Siz seçmiyorsunuz. Ve ben ne olursa olsun ailedir yapar, eder karşıyım buna. Sizi hayata getirdiler diye hayatınızı da mahfetmek zorunda değiller. Saygı duyun ama sevgi duymak zorunda hissetmeyin. Bana göre bu bir suç değil. Duygularınızı ne olursa olsun kabullenin ve uzaklaşın. O zaman büyük bir rahatlama yaşayacaksınız emin olun.

Onlari olduklari gibi kabul edeceksin, cok rahat edersin. Ben bunu yaptigimda annemle aram duzelmisti. Hayatta bazi seyler insanin elinde degil ne yazik ki.

Hakkinizda hayirlisi olsun. Ama ailenize haksizlik ettiginizi dusundum nedense. Siz onlara karsi gorevlerinizi yerine getirdiniz mi mesela? Yanlis anlamayin, sizden bir 10 yas fazlam var gordugum bir seyler uzerine yazma geregi duydum nacizane. Bakin 24 yasina gelmissiniz evdesiniz, geciminizi hala aileniz sagliyor. İnanin cogu aile bunu yapmiyor yapmak istemiyor hatta. Bu bile bana gore bir sevgi gostergesidir. Besleme ve okutmayi karsilayip geri kalan bir seye dokunmadiklarini soylemissiniz, bunlar az sey degil ki, kucumsenecek seyler hele hele asla degil. Millet cocugunu 18inde evlendirip evden sepetliyor. Daha kotu ornekler bile var, burasi Turkiye malumunuz. Siz elinizden geleni yaptiniz mi ailenize misal? Kazanciniz olsun, izin verin de sizden biraz gun gorsunler. Alir bir yemege goturursunuz veya tatile cikarsiniz mesela, ya da arabanizi kendi kazancinizla alirsiniz hadi dersiniz dolusun arabaya caya gidiyoruz kahveye gidiyoruz filanca yere, dersiniz ki ilk kazancim bu. Sizle paylasmak istedim, sizleri seviyorum dersiniz. Bir anne baba icin ne buyuk mutluluk bu bilemezsiniz. Allah size de yarin bir evlat verdiginde anlayacaksiniz bunlari. Evden ayrilincaya kadar bunlari yapmasaydim simdi bir yanim eksik olurdu benim. Evliyim bir oglum var 1,5 yasinda, hala elimdeki uc kurusu anneme veririm, ihtiyaci oldugundan asla degil, ona sevgimi gosteriyorum bu sekilde. Gider haftalik aisverisini yaparim, tasirim evine kadar. Bir yere gidecek olur arabayla birakir alirim. Tatile yanimda gotururum, ustune basina kiyafet alalim hadi derim. Ozel gunlerini asla unutmam. Bos gunum olsun kosa kosa anneme giderim. Kocaymis bilmemkimmis hepsi bos bakin, size ne guzellik gelirse anne babanizdandir. Cok utulediysem kusura bakmayin, paylasmak istedim. Sevgiler :)

Aynı yastayız. Ben de üniversitede birini sevdim. O da beni seviyordu.4 yıl sevgili olduk ben bir türlü aileme söyleyemedim. Son yıl artık erkek arkadaşım şöyle de en azından nişanlı olalım dedi söyledim. Annem babam ağzına geleni saydı ayırdılar. Şimdi atandım evlenmek istiyorum gelen talipler hep bana uymayan kişiler oluyor. Ailem de çok evlendirme taraftarı değilim ama bi kere annem demişti doğru düzgün biri çıkmıyor karşına doğu da keşke üniversitede bulsaydın demişti. Kendi yaptıklarını unutuyorlar E

Haklısınız ben KPSS bilgim tazeyken bir sen daha beklemek istedim işe girince asgari ücrete talim hem yorulurum ders çalışamam diye düşündüm. Ama bir kaç ay sonra bakalım iş bakabilirim.

Bence burda önemli olan seçeceğin eşin babana benzemesin, annen seni babana ispiyonlamakla senin güvenini ve sevgini kayıp etmiş bu hatayı çoğu anneler yapıyor aradaki güven kayıp olup genç kızlar başlalardan akıl alıp yanlış yola saplanıyor yada evden kaçıyorlar sevgisizlikten, annen kolay yolu seçmiş yapması gereken hem seni, hem babanı idare etmekti sanırım annende lise mezunu değil lisedeki durumları bilmiyor, aşk, gruplaşma, moda takibi, gibi v. s durumları, bir işe gitmende aslında fayda olur hem sigorta başlangıcı olur hemde o nefret ettiğin ailenden uzak olmuş gibi olursun zaten özel sektör şartlarda aileni görmeme durumu oluyor yemeğini yiyip yatarsın, birde bunu dene bence evde oturmak canlı, bir ölü gibi oldurur

Doğru söylüyorsunuz bu konuyu açarken biraz kafaya takmıştım konuyu bir kaç gün geçti şuan daha sakinim. İş fikri baya aklıma yattı mayıstaki haziranın başında sınav bitsin hemen iş bakacağım asgari ücrette olsa evden uzak olurum akşamda ders çalışırım. Fazla vakit geçirmeyince daha rahat olur kafam E

canım bizim toplımda aileler birsey yaparlar baskıyla yaparlar sonuclarını nedenlerini dogru düzgün acıklamadan. caydırıcı olacagız diye sertce. seni anladım bi kere birsey gördüler ve gıcık ede ede güya korumacı davrmaıyorlar sinir birdurum ama sunu unutma cok var benim ailemde de var yani kıza yapılan baskı ile erkege yapılan baskı ayrı bir dert. nereye gideceksin nerden geleceksin ayrı. ama bazı seyleri kabullenmen lazım unutman degil. kabullenmessen kendine piskolojik yük edinirsin simdi anlatsam ailemle gecmiş yıllarda bazı yasadıklarımı bende bunalırım bazen bırakıp kacasım gelirdi. bende keskin insanları silerim ama düsünüyorum onların büyüdüğü ortamları böyle D

Herkes olduğu gibi kabul etmekten bahsediyor haklısınız da ama ben bunu hiç başaramadım nasıl yapıyorsunuz? E Eucalyptus

Atamaniz olmamisken de calisabilirsiniz sanirim. Kac yil surecek atamanizin olmasi bilmiyorum, bos beklemektense calismak daha iyidir diye dusunuyorum. Ama elbette karar sizin. Evden cikmak icin evlenmeyi ya da atamayi beklemeyin derim.

24 yasindasiniz, bu yasta bir kadin kendi parasini da kazanir ayri da yasayabilir. Begenmiyorsaniz zorla ayni evi paylasmak zorunda elbette degilsiniz

Baban hakli, o kadar gec kalmamaliydin mi dedi O dayaga esinin cok ihtiyaci varmis.

Merhaba arkadaşlar Sorunum tek bir olay değil küçüklükten beri birikmişlikler ama artık çok dert eder oldum biraz görüşe ihtiyaç duyuyorum yardımcı olanlara şimdiden teşekkür ederim. 24 yaşındayım ve aiemle yaşıyorum. Annem ve babam öyle çok kötü insanlar değil ama çocuk büyütmekten anladıklarını düşünmüyorum onların yaptığı beslemek okutmak bu kadar bense hep ailede anne babanın çocuğa yakın olması maddiyat olmasa keşke fakir olsak da aramızda sevgi güçlü olsa isterdim. Ama öyle görmüyorum benim için sadece anne baba ama bu bana yetmiyor. Bunu kabullenip oturmam mı gerekiyor. Biraz uzattım kusura bakmayın asıl size onların yaptığı affedemediğim aklımdan çıkmayan şeyleri yazayım. Ergenlik döneminde liseye başlayınca başladı sorunlar genç kız oldum erkekler ilgilenmeye başladı bende ergenim mantıklı olmasa da hoşuma gidiyor ilgi neyse erkek arkadaşım oldu bir sene sonra falan öğrendiler daha doğrusu annem arkadaşça samimi davranıp ağzımdan laf aldı gitti babama ispiyonladı. Babamda medeni bir insan falan değil lisedeki en güzel yıllarımı mahfetti kapının önüne bile inmedim kaç yıl boyunca. Misafir geldiğinde falan rezil etti beni onca insanın içinde defalarca çocuk değilim sonuçta insan içinde terslenince çok zoruma gidiyordu. Telefon yok arkadaş yok evde sürekli tersleyip ağlatıyor vs vs. Herşeyin temeli. buradan şimdi diyeceksiniz ki aile korumaya çalışıyor haklılar ama bu bu şekilde olmak zorunda değil bende psikolojik sorun oldu onlardan da sogudum. Kızlar babalarıyla genelde yakın olmaz ama anne olur en azından yanlarında benim o da yoktu kandırdı beni. Bu dönemde tabi iki de tokat yedim üstüne 15 yaşındayım küçükken de yemişimdir ama bu gitmiyor aklımdan. Huylarını zaten sevemiyorum bir türlü annem sürekli ortalık karıştırır iki yüzlü geliyor bana herkese mavi boncuk dağıtıp arkalarından konuşur durur babamın da pek farkı yok. Sonra babamın hiç sözünü tuttuğunu bilmem hep birşeyler alacam edecem yapacam der zamanı geldimi sesi soluğu çıkmaz hatırlatınca para yok der ben demedim öyle bir şey der inkar eder. Neden böyle yapar insan anlamıyorum tutmayacağın sözü verme hayal kurdurmaya ne hakkın var. Sinsi sinsi odamı karıştırır amaç ne ne arıyorsun sor söyleyeyim böyle huy mu olur. ben ses kaydı yakaladım. Tamam sapıklığından yapmıyor biliyorum da ahlak denen bişey var merak herşeyi geçmiş bizimkilerde. Hala bir yere gidecek olayım laf ederler çok yobazca geliyor bu düşünceler. Bakkala gideyim gözleri pörtler hemen nereye diye. Daha bir sürü şey. Ben hoppa bir insan değilim lisede bir iki yıl belki ama ergendim. Şimdi sessiz sakin oturaklı bir insanım. Karakter olarak mükemmeliyetçi biriyim aile konusunda hep hayalimdeki doğru aileye odaklanıp mutlu olamıyorum. Huyunu sevmediğim insanları anında silerim hayatımdan bir gün aileme de aynısını yapmaktan korkuyorum. Bazen çıkıp gidip ölene kadar ailemden kaçmak istiyorum. Biliyorum tek ben değilim aileyle sorun yaşayan herkes bir şekilde bastırıyor bunu bana da öğretin biraz ailemi kaybetmek te istemiyorum. Ama içimde intikam isteği var sanki bana yaptıklarının aynılarını onlara yapınca rahatlayacağım. Şimdilik bitti önerilerinii bekliyorum.

Canım istersen KPSS ye çalışırken ote yandan iş bakmaya başla. Sınav olumlu geçse bile atamalarin şuan durması nedeniyle alımların ne zaman olacağı belli olmaz. Çalışmaya başlarsan sıkıntıların biraz daha azalır diye düşünüyorum. Bende, 23 yasina girmeden ailemden ayrıldım. Anne baba ayrıydı ikisinde çocuklarını umursamadi. Bayağı ortada büyüdük. Babamla kaldık evlendigi halde, çalışmıyor, gozumuzun içine bakıyorlardi çalışayım diye. Cok güzel bir üniversite ve bölüm kazandığım halde okulu birakmam isteniyordu. Bende hem calistim hem okudum, okudugumuz icin destek alacağımız halde eve para kazandirdigm için izin ayrı eve çıkmama izin vermemelerine rağmen ayri eve çıktım, ki inan belki çok zorlandim ama en güzel zamanlarim oldu, evlendim hiçbirinden kuruş destek almadım. Eğer ailen böyle değillerse yine şükret bence bende, çünkü bende keşke maddi olarak destek olsalardı oturup sınava calissaydim kuruma girseydim diyorum kimi zaman. Nihayetinde ikimizinde istediğine bakilirsa, herkesin ailesinde herseyde olduğu gibi bir eksik bir fazla özellik var demekki. Birde kim ne yaparsa kendisi için yapıyor, bende üzerime düşeni yine yapmaya çalışıyorum evlat olarak onlardan çok razı degilsemde. Allahin rizasi için arar sorar yanlarına giderim. Sende sınava calis, iş aramaya başla, ailenin olumlu yönlerini görmeye çalış, yaşında kendi kararlarını alabilecegin güzel bir yas, üzme kendini.

evet.. açıköğretimden okulu bitirdim.. ailemin yanından ayrıldım.. bu yılda ygs ye girdim.. yaklaşık 5 yıldır da çalışıyorum..

Sabredin, belli ki aileniz çocuk yetiştirme konusunda bilinçsiz yani yanlış anlamayın çoğu aile böyle. Korumayı kollamayı baskı korku olarak algılıyorlar. Siz kendi hayatınızı kurun, ilerde de umarım iyi bir evlilik yaparsınız. Babanız gibi biriyle evlenmezsiniz, siz de anneniz gibi olmazsınız. Kendi bulamadığınız aileyi kurar, mutluluğunuzu gelecekteki ailenizle yaşarsınız. Sizin gibi olan çok insan var. Mesleğinizi elinize alın ondan sonra nefes alırsınız merak etmeyin. Sakın evden falan da ayrılmayın bence, daha kötü olabilir. D

Intikam demeyelimde ders verme diyelim suna. Cok iyi bir meslek sahibi olursunuz. Kendinize ayri bir ev acarsiniz. Giderkende aynen bize anlattiginizi anlatir ceker gidersiniz evinize. Onlarda dusununce yaptiklarini anlarlar. M Molia

24 yaş artık kendi hayatını kurman gereken bir yaş, atanamasan da iş bulup çalışabilirsin, tek oda da olsa kendi düzenini kurabilirsin, ama nedense böyle ailelerden gelen kızlar hiç göze alamıyorlar bunu, mesela beni babam dövmeye kalksa gider darp raporu alır şikayetçi olurdum, ama sürekli dayak yiyen arkadaşlar hiç böyle bir alternatif yokmuş gibi davranıyorlar, öğrenilmiş çaresizlik bu başka bir şey değil ama emin olun çaresiz değilsiniz sadece sindirilmişsiniz.

Öncelikle bu durum başka hatalara yönlendirmesin seni. Eş seçimin umarım doğru olur. Çok çok çok büyük sorunlar olmadıkça inan unutuluyor herşey. Özellikle de evlendikten ve o evden ayrıldıktan sonra ailene bakışın farklı oluyor. Tek yapman gereken kafanı dağıtmak. İşe girebilirsin, kurslara vs gidebilirsin. Kendine yatırım yap bence. Evlilik içinse acele etme. Umarım herşey gönlünce olur.

Evet aynen oyle dedi. Ben eve gitmek istiyorum istiyorum birakmiyor. Eve gideyim diyorum, bir cay daha, bir tatli daha, birkac dk daha otur vs vs yerinden kalkmiyor. Babam kizar diyorum, ya babanin gonlunu ediver, alttan aliver, idare ediver falan diyor. Gonlunu edemedim iste, kemerle saatlerce dayagi yedim. Ya ama gormeniz lazim, tum vucudum curuktu. Yataga sirtustu yatamiyorum, sirtim cok kotu curuklerden. Sagima yatsam curuk, soluma yatsam curuk. Soyle bir vucudumu actim baktim aynada aboo filmlerde olur ya, hani hanimin ciftligini izleyenler bilir, ozgu namali babasi evdeki direge baglayip kemerle saatlerce dovuyordu, tek farki babam beni direge baglamadi. Iste aynen oradaki gibiydim, tisortu soyle bir siyirip kendimi aynada izledim, vucudum curukler icinde, her yerim kemer izi... Ah be... En kotusu karsina ilk cikan kisiyle evlenmeyi kabul etmek ama.

Canim ben her aile konusu acildiginda merakla okuyorum ve cok uzuluyorum. Benim de hic iyi bir ailem yoktu. Kotu de degillerdi mesela hic maddi sikinti gormedim, en iyi dersanede okudum, en cok benim harcligim olurdu, herseyin en markasini ben alirdim, o kadar maddi acidan boldular ama sevgi ve saygi sifirdi. Hep onlar yuzunden icine kapanik oldum, lise boyunca hep kendimi odama kapatip ders calistim, hayalim hep onlardan uzak olmakti. Ilk sene sinavda dusuk yaptim, istemedigim bir sehirde, istemedigim bir bolumde okudum vs vs. En buyuk korkum hep yanlis bir evlilik yapmakti, bu konuda ne kadar cok dusunsem de kendime ve duygularima engel olamadim, karsima ilk cikan, internetten tanistigim biriyle evlendim. Hala da sorunlu bir evliligimin ve sorunlu bir kisiligimin oldugunu dusunuyorum, hep ailemden ve yetisme tarzimdan kaynakli. Her neyse, benim sana tavsiyem su olacak, aileni asla degistiremezsin, ama emin ol ki onlara da hep muhtacsin. Yani tabiri caizse her ne kadar es de olsa, elin oglu bir yere kadar inanki. Ben esimi kurtarici gibi gormustum ama o da ailemden gelen ezik ve ozguvensiz yanimi kullanabildigi kadar kullandi, bana hukmedebildigi kadar hukmetti, parmaginda oynatti, her dedigini yaptirdi, gururumu, gencligimi, guzelligimi, en guzel yaslarimi, en guzel zamanlarimi hep mahvetti. Simdi tabi o gunler yok ama gecip giden zamanlarima yaniyorum, keske sen gibi 24 yasima donebilsem. Aileni asla silme ama onlardan uzak dur, is guc bul, calis cabala, atan ve arada bir onlari ziyarete et. Evlilik noktasinda da iyi dusun, tasin oyle evlen.

E Elif644 bnde çok sıkıntı çektim evlendm geçmedi sonra çocuğum oldu 26 yaşnda öğrendi m o senin sorduğun şeyi. Sende aile kurunca kabulleneceksin bn pek görüşmüyorm açıkcası onlarda arayıp sormazlar pek öyle böyle kendi aileme bakıyorum artık A

Ailenle arana belli bir mesafe koymazsan, üzgünüm ama evlilikde senin için hayal olarak kalacak, malesef sömürülüyosun, bağını kopar diyemem ama nerde duracaklarını göstermen gerekiyor. S

Kalplerini kirmayin iste. Onlara karsi adim atmaktan korkmayin. Aileniz onlar sizin. Basiniza bir hal gelse emin olun kocaniz totosunu doner ilerde. Ne kadar harika biriyle evlenseniz de elin adami. Ana baba gibi asla olmaz olamaz. Siz elden geleni yapmaya devam edin. Ayri eve cikinca da yapabilirsiniz engel degil zaten. Birbirini seven insanlar ayni evde oturacak diye bir kural zaten yok. Onlarla kaliteli zaman gecirmeye bakin. Ha duzelmedi mi, en azindan yureginiz rahat olur ben herseyi yaptim dersiniz

Benzer sorunlar yaşadım. Bende biraz fazlası da vardı. Aynen senin dediğin gibi arkadaşımmış gibi konuşur ağzımdan laf alır sonra ilk fırsatta onu bana karşı kullanırlardı. Aynen dediğin gibi odam sürekli kontrol altındaydı. Senelerce telefon vs. bir yasak bir serbestti. Yasak olması daha çoktur. Mesela babam lisede, ortada hiç bir şey yokken, odama girmiş, takılarımı çıkarmış. Sonra erkekler alıyor bunları hep diye sinirlenip hepsini koparıp koparıp sehpamın üzerine yaymıştı. Ortaokulda evin telefon faturası biraz fazla geldi. Aşırı değil ama normalden bir tık fazlaydı. Babam kimle konuştuğumu biliyordu. Alt katımızda oturan ama benim genelde dışarı çıkmam yasak olduğu için telefonda konuştuğum kız arkadaşım. 5 yaşındaki kız kardeşim zaten konuşmalarımızı duyuyormuş babama onunla konuştuğumu söylemiş. "O kızla konuşuyorsan kesin bir erkek meselesi vardır, yoksa bu kadar saat insan kız arkadaşıyla ne konuşabilir" diyerek beni okey oynanan taşların dizildiği ıskatalar var ya, onunla dövdü. Elindeki şey kırılıp parçalanınca vurmayı bıraktı. O arada annem sessiz sessiz ağladı. Asla dur demedi. Kardeşim de ağladı. Ortanca olan benden üç yaş küçük olan kardeşim sonra ona kızmış bak neden söyledin senin yüzünden ablam dayak yedi diye. O da "kötü şeyler yaparsa dayak yer, yapmaması için söyledim" demiş. 5 yaşında çocuğa verilen mantığa bak. Babam bir yandan dünyanın en anlayışlı babası gibi davranırdı. Okulum bağnaz bir okuldu . Okul müdürü erkek arkadaşı var diye şikayet etmeye çalışırdı, babam "olur böyle şeyler genç onlar" derdi. Gören de modern bir adam zannederdi. Isınamamana hak veriyorum. Ben de ısınamıyorum. Sevmiyorum da. Şu an evliyim. Arada gidip görüşüyorum. Onlar benimle herkesin içinde çok moderndi. Ben de öyleyim. Ama ben üniversitede falan ek işler yaparak para kazandım. Onlara muhtaç olamayı çabuk öğrendim. Üniversiteden sonra bir yıl onlarla yaşadım. Artık bir şeye karışmıyorlardı tabi. İki kardeşim de bana yaptıklarının acısını çıkardı onlardan. Küçük olan yine iyi ama büyük olanın bir sürü psikolojik sorunu var. Alkolik, önüne gelenle cinsellik vs. Ama ben yine de onlarla yaşamayı sevmiyordum. Eşim bir sene daha bekleyip para biriktirelim dedi. Asla duramam bu evde dedim. Hiç bir şeyime karışmıyorlardı ama varlıkları yetiyordu bunalmama. Okul durumu nasıl? Öyle bir aileyle ilk öğrenmen gereken bağımsızlığını kazanmak olmalıydı. İnşallah öyle yapmışsındır ve üniversite mezunusundur. İşin yoksa da arıyorsundur. Öyle değilse çok zor. Öyle değilse de çok geç kalmadın mutlaka bir kenarından başla. Ve asla onlardan kurtulmak için yanlış evlilik yapma.

Sunu unutmayin onlarda kendi ailelerinden gordukleri sekilde cocuk yetistiriyorlar. Erkek arkadasiniz oldugunu duyunca yanlis birsey yapmayasiniz diye kendilerine gore sizi "koruyorlar". Sunu unutmayin hayat amerikan filmlerinde gosterildigi gibi degil ve Turkiyede ki cocuk yetistirme daha yeni yeni farkediliyor ve daha yeni uygulaniyor. Benim de annem herkese yaranabilmek icin herseyi yapardi. Sanki madalya vericeklernis gibi bizi herkesin onunde asagilardi. Kendisinden nefret etmiyorum fakat kendime de yakin gormuyorum. Maalesef ailelerimizi kendimiz secme ya da siparis verme olanagimiz yok bizde elimizde olanlarla idare edicez Ayri eve cikmak gibi bir dusunceniz olmasin bence cunku orasi Turkiye kurtlara meze olursunuz Allah korusun. Yapacaginiz tek sey evdeyken geleceginizi hazirlamak yoksa sirf sizi yetistirme tarzlarini begenmiyirsunuz diye evden ayrilmak yanlis.

Şimdi napıosın okudun mu

Evet en nefret ettiğim şey anne değilim ama koruma güdüsünü anlarım. Ama bizim ailelerimiz çocuklarına destek olmak doğru yolu göstermek için değil sanki herşeye e sebep göstermeden engel olmak mutsz etme için varlar. Genciz yanlışımız olur elbet ama herşeye höyt pöyt diyeceklerine yol gösterseler ya. O Okyete Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik