GebermeZ boyle zararli insanlar dunyaya civi cakar

Ay hayır ben asla merhamet duymuyorum. hatta ben ay yazık ama o da şunu şunu yaşamış psikolojisi bozuk alttan al diyenlere bile hirliyorum ne alttan alcam ya diye. burda dememin sebebi tanıdığım psikoz hastalara çok benziyor ona dayanarak bahsettim

Ben anneme derdim ki babam neden böyle, dayanmak zorunda mıyız? O da öyle kızım onu da annesi- babası sevmemiş öyle olmuş idare edeceğiz derdi. Hala öyle sen sevmiş evlenmişsin de ben neden idare ediyorum seçme şansım yok neticede? Bence bu konuların üzerine düşünmemek en iyisi...

Size ve annene zina suçlamasi dışında hayatım gözlerimin önünden gecti yutkunmasak okudum geld birde demissin ya arkadaşımız olmasın eve kimse gelmesin diye misafir gelince sorun çıkarırdı hep babam eve misafir gelince neden sorun çıkardığını anlamazdım hala misafir eve gelse çekinirim çağırmak istemem hatta misafirin olduğu kapıyı hep kapatma ihtiyacı hissederim

Şimdi onlara sorsak asla kötü bir şey yapmamışlardır. Tüm suç bizdedir. Anne baba ne kadar Önemli hayatınızda. Hele o yazdığınız yapmacık gülme cümlesi içimi acıttı. Ben anne olmadığım halde yeğenim azıcık gülse yüreğimde kelebekler uçuşuyor. Allah sadece hak edenleri anne baba yapsın.

Çok üzüldüm. Babam da bizi elalem konuşmasın diye okuttu. Kendisi de Çevresi de eğitimli çünkü. Haliyle bizim ne okuduğumuz ne yaptığımız sorulduğu için bizi yolladı okula. Hep de övünürdü sağda solda. Ama maddi olarak kendimiz çalışıp kazandık. Çok üzüldüm sizin adınıza. Allah hepsinin de belasını versinl. Şu an görüşüyor musunuz? Babam da beni 7 yaşında tesettüre soktu ama ben atanınca açıldım hemen. En çok sevdiğim şey saçlarımın rüzgarda uçması.

ay şuan resmen gozlerim doldu Hayat cidden cok agir imtihan Bir baba evladina bunlari nasil yapar İnsan hayal edemiyor Umarım bundan sonra guzel günlerin olur

Acaba terapi mi alsaniz?

Dünyaya beş kere gelseydik iyi tarafından bakmak mantıklı olurdu. Her hayat birer tecrübe der bir daha hata yapmaz, yeni hayatımızı harika yaşardık. Ama bir kere geliyoruz ve ben buna çok üzülüyorum. Neden bu güzel dünyada en iyi şekilde yaşamak varken sırf bir insan yüzünden bir sürü insan perişan oluyor diye üzülüyorum. 30 yaşımı birkaç ay önce geçtim ve en güzel zamanlarım bombok oldu diye üzülüyorum.

Arkadaşım sen çok büyük bir imtihanla yaşamışsın. Çok haklısın öfkelenmekte ve nefret etmekte. Ama inan çok samimi söylüyorum ona içinde biriktirdiğin öfke sadece sana zarar verir. Tek yapman gereken - kendin için asla o adam için değil- affetmek ve kabul etmek. Çünkü ancak o zaman içindeki acı dinecek. Sizin babanız hasta bir adamdı bunu kabul edin. Bir daha asla görüşmeyin ama içten içe benim babam hastaydı derseniz zamanla içinizdeki ateşi söndürebilirseniz kalbiniz bir süre sonra huzur bulacaktır. O adam sizin öfkenizi bile hak etmiyor. Allaha havale edin. Kendi yaşamınıza bakın. Siz çok değerlisiniz nefes almanız çok değerli. Ölümden dönen biri olarak söylüyorum bunları. Daha önce intihar etmiş biri olarak söylüyorum. Geçmişinizi affetmedim ondan kurtulamazsınız bırakın sizden ayrılsın bütün kötü anılar...

O kendine en iyi sıfatları yakıştırır. Onun gözünde En kötüleri bize yakışıyor. pepperony

Biraz uzun olacak ama çok doluyum sevgili hanımlar. Bu sabah bu dizinin ilk bölümünü izledim ve uzun uzun ağladım. Kendi yaşadıklarım, babamın yaptıklarını gördüm orda. Biten iğrenç evliliğimi gördüm. Şu saat olmuş hala ruh gibiyim evde. Dizide intihar etmeden önce saçlarını kazıtan bir kadın vardı. Çok sevdiğim arkadaşım da intihar etmeden önce saçlarını kazıtmıştı. Meğer intiharın en net Belirtilerindenmiş. Neden anlayamadık diye ona üzülerek başladım bu bunalıma. Sonra orda baba şiddetini gördükçe kendi yaşadıklarım geldi aklıma. Onun bizde bıraktığı çok derin izleri düşündüm tüm gün. Öfke problemi, panik, özgüven eksikliği, güvensizlik, sevgisizlik... bizim hücrelerimize kadar yerleştirmiş hepsini. babam dışardan muhafazakar, bonkör, merhametli bir adamdır ama birde içini görseniz. Küçükken bizi yanına çağırır, soru sorar, bilemeyince döver veya 1 hafta okul yok diye günlerce okula yollamazdı. Akrabalarla toplanınca bizi çağırır hadi şu sureyi okuyun der, azıcık kekelesek hemen azarlardı. Daha 7 yaşındaydım ve o kadar kalabalığın içinde bir şey okumaya utanırdım. Çünkü onun yüzünden hafif kekemelik başlamıştı. Her şeye azarladığı için. Hala az az var, üstelik hem bende hem kardeşlerimde. doğru düzgün kıyafet almaz, anneannem vs aldığında da bir şeye kızdıysa onları yırtardı. İnsan içinde giyecek düzgün bir şeym olmadığı için çok utandığım zamanlar oldu. Eski fotoğraflarımı görseniz, beni dilenci zannedersiniz. Niye almazdı? İsrafmış. Ama günde 3 paket sigara içerdi. annemi ve bizi hep zina işlemekle suçladı. Markete gittik, gizli gizli erkeklerle mi buluştunuz derdi. Annem balkonda çamaşır assa karşı komşuya iş mi atıyorsun, terziye gitse terzi ile mi kırıştırıyorsun... hep ağlatırdı kadını. Annemin de kimsesi yok. Gidemedi çünkü o gitseydi babam bizi okutmazdı. Hiç unutmam daha 10 yaşındayım, ellerim çatlamış. Anneannemin aldığı Arko krem vardı. Onu sürdüm. Sen kime süsleniyorsun diye beni dövmüştü ve yine 1 hadta okula yollamadı. Ama kendisi parfümleri sıkar sıkar annemi aldatırdı. Ben kaç kere yakaladım aldattığını. erkek kardeşimi evden kovardı hep. Bir kere hasta olduğu için altına kaçırmıştı. Daha 8-9 yaşlarındaydı. Dövüp evden atmıştı. Kömürlükte yatmıştı da annemle ben inip almıştık. Çatalı niye düşürdün, neden sofrada kaşık eksik, niye çok güldünüz, neden zil çalar çalmaz açmadınız, niye çok uydunuz, neden dizi izliyorsunuz, müzik dinlemeyin, gezmeyin, arkadaş edinmeyin... hepsi kavga sebebi. Hatta arkadaşımız olmasın diye eve gelen arkadaşlarımızın yanında bir bahane ile kavga çıkarırdı. Biz de bir daha kimseyi çağıramaz olduk. Sonra bizi suçladı. Sizin yüzünüzden eve kimse gelmiyor diye. yazdıkça ağlıyorum ve ağladıkça nefretim artıyor. Şu yaşımda hala geberse diye dua ediyorum. Aylardır görüşmüyoruz, annem de boşandı zaten. Ama en son akrabaları arayıp korona olmuşum kimse bakmadı bana, hepsi analarının peşinden sikti... gittiler deyince kayış koptu bende. Ki korona falan da olmamış. bugün başıma bir iş gelse en son arayacağım insandır. Çünkü üniversitede hem okudum hem çalıştım. Lisede bursla okudum. Ondan zerre iyilik istemedim. Abartmıyorum sadece yiyecek içeceğimizi alıyordu. Onda da çok yedik diye kızardı hep. Lokma sayardı. Roman okuduk diye kitaplarımızı yırtardı mesela. Bir insan kitaplardan bile niye nefret eder? Her sabah bugün neye kızacak diye Uyanmak çok zor. uzun oldu kusura bakmayın ama kimseye anlatmaya gücüm yok. Ondan öyle nefret ediyorum ki. Ölse keşke. Ve keşke herkes baba - anne olamasa. İnsnaın evlat, anne ve babası ile imtihan olması en ağırı sanırım.

Amin inşallah. Cok haklisiniz. Hayattaki en büyük şansim annem ve babamdi. Harika bir cocukluk gecirdim. Bir yerlerde duygusal fiziksel siddet gören cocuklar var ve simdi bir anne olarak bu benim canimi cok yakiyor. Gecenlerde bir video gördüm ve izleyemeden kapattim. 1 yasinda yoktu belki, kücücük bebegini dövüyordu sanirim annesi. Her seyde yeterlilik, ehliyet aranirken anne baba olmak bu kadar kolay olmamali

İşin acı yanı bu insan sadece bize kötü. Anneme ve bize. Arkadaşa, yeğene, kardeşlerine melek. Babamın kötü huyu olduğunu duyanlar şok oluyordu. El iyisi en kötüsü

Katiliyorum! M meredithgrey da eylulcmre de cok guclu ve akilli kadinlar... Burada bazen tanimadigimiz kadinlar icin gonulden dua ediyoruz ya, bugun sizin babalariniza da eminim bircogumuz gonulden beddua etmisizdir ama icim sogumadi cidden soyle okkali kufurler etmek istedim arayip. Ama bu icinize su serper mi bilmiyorum. Bundan sonraki hayatiniz cok cok mutlu gecsin insallah.

Yaşadıklarınız çok zor, ağır şeyler.. geride bırakmak da bir o kadar zor.. ama inanın bu mümkün. Okuyarak geçiyordum ama "porno dergi" olayını görünce dayanamadım. Ben de ortaokuldayken babamın porno dergilerini bulup, midem bulanarak komşu ablaya anlatmıştım. Çok yakın, tatlı bir ablamızdı. O da ilgiyle takip etmişti konuyu. Sonradan o ablanın babamın sevgilisi olduğu ortaya çıktı babam büyük ablamları okutmadı. Birini erkeklerle voleybol oynadı diye orta ikide okuldan aldı. Diğerlerini de çok güzel okullar kazanmalarına rağmen, okurlarsa o.. olurlar diye göndermemişti. Ben de bir akrabamızın yardımıyla düğüne gidiyorum diye evden kaçıp dersaneye kayıt yaptırdım. Sonra bulunduğumuz şehir haricinde okutmayacağını söyledi ama neyse ki öldü .. üniversite sınavına çok az bir zaman kalmıştı ve ben üzüntüden sınava hazırlanmayı bırakmıştım. Şimdiki aklım olsa:) şimdiki akıl şimdiye gele gele oluyor tabi.. hiç tınlamaz çok daha iyi asılır sınava, daha iyi yerlere gelirdim. Ben de uzun süre taşıdım geçmişin yaralarının izlerini. Üstelik bendeki kötü sadece babam değildi, annem, babaannem ablalarım .. İnsanları ve hallerini anlamlandırınca daha bir oturuyor taşlar yerine.. bazen düşünüyorum, onların yaptığı kötü muamelelerin gerçekten benle bir alakası yok.. herkes içinde ne varsa dışına onu yansıtıyor:2 kere 2: 4 ise bu da böyle yani. Allah kalbinizi ferahlatsın kocaman sarılıyorum size

Muhteşem bir cevap ağzınıza sağlıkKimisi de rahatsız edin diyor şaka gibi

Ben bir dönem gittim çok iyi geldi ama şu an konuşmaya bile gücüm yok. Gitsem iyi olacak evet. Bugün tekrar araştırmaya başladım hatta.

Ah bilsem

Ankarada cok psikolog degistirdim ama pek verim alamadim ben.. istanbulda var fatih civelekoglu kadikoyde.. Eskiden ankarada idi bikac yildir istanbula tasimis ofisini.. Cok memnundum ondan ankarada iken imkanin varsa git derim..

Köpek gibi büyütülmüş çocuk diye kitap var. Oku mutlaka ve babanla görüşmek zorunda değilsin. Kendini suçlama. Günah vs olayına asla girme. Kendini mutsuz hissedeceğin hiç bir ortamda bulunma. Terapiyi mutlaka herkes önerir. Artık o küçük kız değilsin Eylül. Kendi küçüklüğün karşındaymış gibi ona kendi yaşamını anlatmalısın. O artık büyüdü ve kendini koruyabilir.

Anlıyorum seni. Çok çok haklısın. Ama biliyor musun bazı insanlar nefreti bile hak etmez. O adam sizin hiçbir duygunuz hak etmiyor. Bırakın anılarınızdan azat edin. Günaha girmeye bile değecek insan değil. Allah'a havale edin. Siz ve kardeşiniz hayatınıza güzel anıları alın sadece

Babam da herkese iyidir, biz hariç. O yüzden bBunun nasıl iğrenç bir şey olduğunu çok iyi bilirim. Aslında dimdik durmaya çalışsam da en ufak sıkıntıda kendimi en dipte, özgüvenini yitirmiş biri gibi hissediyorum. Yani ben ne dik durabiliyorum ne de düştüğüm yerde kalıyorum

iyi kötü burada birbirimiz hakkında fikrimiz oluyor. senin o babayla ezik sinik olman lazımdı ama değilsin. sağlam kadınsın. okyanusta boğulmamışsın dere vız gelir. elbet destek al yardım al ama ben aşacağına inanıyorum. insan isteyince kendini eğitir beğenmediği huylarını törpüler düşünce şeklini de değiştirebilir. bence kendine artık bu adamın beni daha fazla yaralayıp acıtmasına izin vermeyeceğim diye söz ver. eski yaraları kaşıma ki kanamasın. artık o kız çocuğu değilsin istediğin hayatı yaşayabileceğin özgür ve akıllı bir kadınsın.

bakmayin lütfen böyle dizilere, heleki intihar sahnesi gösterenlere Allah göstermesin sonra sizde sürüklenirsiniz

Bu kadarına cesaretim olur mu birgün bilmiyorum. Ama tam da hakettiği sözler bunlar. G Gamarcoba66 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Off yüreğime öküz oturdu, biraz kendimi toparlayıp yazabileceğim. Sadece bilin ki yalnız değilsiniz.

Babasından sürekli dayak yediği için öldürmek istedi kendini ama çok şükür yoğun bakımdan çıktı ve kurtuldu. 35 yaşında insanın dayak yediğini düşünün. Öyle pisti babası. O da babasıyla konuşmuyor şu an. Sizin de başınız sağolsun.

Gayet güzel ifade etmişsiniz. Alabilirseniz yardım alın, insan kendisinden öte bir şey olmadığını anladığında kuş oluyor. Kim ne kadar veriyorsa o kadar verin. Terk mi edecek? Yolu açık olsun, demek ki hayatımda olması gereken kişi o değilmiş. Hayatı zorlamamak lazımmış, yoksa sert dersler veriyor.

O zinciri kırdım ama bende kalan izler yüzünden kendi evlatlarıma aynı şeyleri yaşatmamak için terapi alacağım tekrar. Çünkü bazen babama benzeyen huyların olduğunu farkettiğimde hemen törpülüyorum. Mesela biri benden borç istediğinde vermek istemiyorum. Geri alamaZsam diye korkuyorum. Çünkü babam elimizdeki paraları hep alır ve geri vermezdi. Çok maddi zorluk yaşadık. Korkuyorum biri borç isteyince elimdeki her şey gidecek diye. Bu huyumu aşmak için çok uğraştım mesela. Ya da sürekli kıyafet alıyorum çünkü insnalar sanki üstümdekiler çok eskiymiş gibi bana bakıyorlar diye düşünüyorum. Korkuyorum azıcık kullandığım kıyafetle insan içine çıkmaya. Çok utanıyorum. psikolog eskiden alamadıklarımı böyle telafi ettiğimi Ama bunun kalıcı çözüm olmadığını hatta sorunu ötelemek olduğunu söyledi. Ama aşamıyorum.

Kendi acisini daha katmerler hiç hoş olmaz...

+1000000000 Aynen, iyi konuşmak yaramıyor, anca bu dilden anlıyorlar.

Sizin yaşadıklarıızın birkaç level üstünü yaşadım. O yüzden sizi çok çok iyi anlıyorum. Ama kendinizi toplayın. O yokmuş gibi devam eder olanları yok sayarsanız hayatınıza devam edebilirsiniz. Başka türlüsü sürekli acı sürekli keşke ve sürekli pişmanlıktır. . Ben en çok sevmediğim insanları düşünmem. Çünkü onlar beynimde yer işgal etmeyi haketmiyor... Bundan sonrası için mutlu olmaya bakın ve emin olun insan ruhu da teni gibi kendini onarıyor...

Az - çok türkiye ' de yaşayan kadınların baba profili budur. Kimisi dövmez kimisi içmez kimisi aldatmaz kimisi daha az gel- gitlidir. Ams benzer profillerde hep babalar annelerde aynı profile denk ezik, sağlıksız karar veren, sürekli mağdurluktan dem vuran, kocayı idare edeceğim diye çocuğu harcayan tipler. Derdinizi basite indirgemek için söylemiyorum ama yorumuzunu okuyanlar parça parça kendinden bişey bulmuştur. Biz de ataya saygı fazla dinen de destekleniyor. Ben hiç öyle düşünmüyorum. Şimdi kızıma babana öyle bağıramazsın demiyorum kimseye öyle bağıramazsın diyorum. Çocuğunun kalbinde yara bırakmış bir ebeveyn bilsin ki çocuğuna kronik bir hastalık hediye etmiş. Bu anne - babaya neden saygı duyayım bir de el üstünde tutayım? Bununla yaşamayın bu yükle yani, hepimizin toplu terapiye ihtiyacı var. Geçen gün intihar eden kızı düşünün kendimi öldüreceğim ama babam arkamdan gelir mi diye korkuyor. Söylenecek pek bişey yok.

Ben de 34 yaşındayım, öğretmenim. hikayenizin bundan sonrası güzelliklerle dolu olsun

Duymamıştım daha önceden. Çok teşekkür Ederim tavsiye için. Hemen araştıracağım. samantha

Karnınızı doyurunca kendisini babanız sanmış. Ay o kadarını hayvanlar da yapıyor. Canım, hem çalışmış hem okumuşsunuz. Üzerinizde zerre hakkı yok. Olanı da pisliği ile tüketmiş. Sakın ha, boşluğa düşüp suçlu hissetmeyin. Yaptıklarının sonucunu çekmeli herkes.

öyle olduğuna inanırsan çeker bence. izlerken de böyle düşündüm dün akşam. anne katlandığında beyne işlenen katlanmak olabilir bu sebeple kendisini aynı evliliğin içinde bulan boşanmayıp çekiyor olabilir çünkü gördüğü bildiği evlilik o. ama sen katlanmamışsın. sen annen değilsin kaderin aynı değil değiştirmişsin. zinciri kırmışsın.

Dünyada da ahirette de çeksin.

Canım benim kıyamam ben sana ne desem bilmiyorum inşallah öyle güzel hayatın olsun bir daha hatırlama bu anılarını.. annenin gidecek yeri olsaydı bosansaydi daha erkenden belki daha iyi olurdu ama giden gitmiş yapacak birşey yok.. gelecek gitmesin.. şimdiki yasantini babanla kirletme üzulme

İnsan kendi kendini yetiştirebilir tabi ama ben yine de cahilliklerine vermeye çalışıyorumBenim annem de ailesinden hiç sevgi saygı görmemiş evlenmiş daha evlenirken bile babamdan ve babamın ailesinden değer görmemiş. Yengemin gelinliğini giymiş çeyizine hediye edilen tabakları bile babaannem elinden almış hep antidepresan kullandı hayatı boyunca... Evet canım sorsan onlar çok iyilerdi çok biliyorlardı sorun bizdeydi... Geçmişi çok düşünmesek daha iyi olacak çok şükür artık güçlüyüz özgürüz herkes yaşattığının cezasını çekiyor emin ol hiçbirşey çekmese bile yalnızlığı ona yeter. Sen bunları içinde taşıyıp kendine yük etme artık hakettiğin mutlu huzurlu hayatı yaşamaya çalış

Yasadiklarini derinden hissettim bu kadar ağır olmasa da bazı kısımlarında kendi babamı gördüm. Benim ki de var ama yok cinsinden. Olmasa yok dersin ama var olup ise yaramamasi da çok ağır. Küçüklüğümden beri hep kuzenlerimin arkadaşlarımın babalarına imrendim. Onlarla arkadaş gibi oluslarina konuşmalarına sakalasmalarina... Hiç birini yaşayamadım ben sorumsuz evde ölü gibi gezen bencil sadece ama sadece kendi için yaşayan bir baba. Üstelik annemi de aldatmisti zamanında öyle bir hayvan maalesef. Velhasıl kelam hala evliler ama bir ya da iki kere gelmiştir evime. 8 yıllık evliyim. Onun yüzünden özgüvenim ve eşime olan güvenim sıfır. Evden çıkmaz, sosyallesmez, zoraki çalışır... Hep söylenir hep. Hiç biseyden memnun olmaz. Çok uzattım biliyorum ama sana tavsiyem içinde affet onu. Bitir ve öldür... Yasattiklarina tecrübe olarak olarak bak maalesef Anca böyle huzur bulursun kardeşim... Bu şekilde düşünerek kendine evliliğine varsa evlatlarına hep zarar verirsin. Babanın seni düşürdüğü yerden kalk ve devam et..

Affetmek o insanın yaptiklarini sineye çekmek ya da hakkinda kötü konusmak değil Affetmek, onu icinizden azad etmek, ona dair duygu ve düşünceleri serbest birakmak, o kisiyi düşündüğünüzde sizde bir duyguya sebep olmamasi, tamamen notr olmak. Hani yoldan gecen bir insani nasil tanimiyor ve hakkinda bir duyguya sahip. olamiyorsak, affederek aslinda aynisini babanıza karşı yapacaksiniz. Acıyı da öfkeyi de hüznü de serbest birakmak... "Senden gelen iyi kötü ne varsa bana bir sey yapamaz çünkü icimde bir zerren bile yok" demek Çünkü bu sekilde yani affetmediginizde bu size yük, daha objektif pencereden bakabilmeniz icin o yükü bırakmanız gerekiyor. Bir patates cuvali hikayesi vardır Öğretmen çocuklara yarin 1 kg patatesle gelin der ve sonra tüm gun o patatesi yaninizdan ayirmayin der. Sonra çocuklar şikayet ederler artik birkac gun sonra mi ertesi gün mu, o zaman der ki nasil ki bu patatesler size yük oldu, iste zihninizdeki/kalbinizdeki birakamadiklariniz da size yuktur ve onlari birakmaniz gerekir. Hikayeyi özetle anlattim ama affetmek de böyle icindeki yükleri bosaltmak tamamen yoksa ona faydasi olmak zorunda değil, siz hatırlayın yeter ki

Ben de sizin konunuzu okudum az önce. Hem dizinin ilk bölümü, hem küçük Melisa olayı peş peşe yıktı beni. Ben de daha önceden iki kez kendimi öldürmeye çalıştım Ama o zamanlar çocuktum. Çocuk aspirini içmiştim bir sürü. Bir şey olmamıştı. aklım erdikçe bıraktım ölmek fikrini. Annem için uğraştım. Annem şu an mutlu. Babamı hayatından attığı için çok mutlu ve onu öyle görmek bana güç veriyor.

Cok haklisiniz acikcasi verecek cevabim yok buna, isyan duygunuzda da cok haklisiniz. Bilmiyorum teselli olabilir mi cok klise laflar soylicem ama yemin ederim ki laf olsun diye demiyorum gercekten inaniyorum guclu bir kadinsiniz ve cok genc bir kadinsiniz ben bundan sonraki hayatinizi kendinizi on plana alarak, kendinizi sevmeyi ve kendinize guvenmeyi ogrenerek, incitilmis cocuklugunuza sahip cikarak, ve ic hakaretlerinizi susturup hayattan keyif ala ala yasayarak gecirebileceginize inaniyorum, inanmasam soylemezdim.

Ben de ağladım okurken. Çok zor bir çocukluk geçirmişsiniz. Şimdi kaç yaşındasınız? Ne iş yapıyorsunuz merak ettim. Hepsini unutup mutlu olmanızı dilerim

İyiyim iyi. Ara sıra geçmişe dalıyorum ama geçecek inşallah. İnsanlarla ilişkimde aşırı empati ve kendimi feda etme eğilimlerimden hep verici olduğum çıktı. Tabi hepsi geçmiş travmalar. Dünya üzerinde sevilmeyi bekleyen bir çocuktan daha yalnız kimse yoktur cümlesini kelimesi kelimesine anlıyorum. Narsisist şeytanların da en sevdiği tip bunlar işte. Bir güzel yem oldum o yaratığa. Psikoloğumun bana kurduğu ilk cümle; "farkındalığın normalin üstünde. Bu yüzden sürekli acı çekiyorsun, çok ince düşünüyorsun. " oldu. Düzeliyor yavaş yavaş.

Aynen öyle. Tam benciller. En haklı onlar, en doğrusunu onlar bilir. Hep onlar hep onlar.

Ne kadar aynıyız. Hem kocadan hem babadan kazık yiyenler kervanındayız.

6-7 yaşlarındayken babamı çok severdim. Bize hikayeler okur, geceleri gelir saçımızı okşardı. Üzerimizi örterdi. Ama sonra annemi aldatmaya başlayınca çok değişti. Annemi, bizi küçümsedi. Okul da açılınca bizden daha başarılı olanları falan duydukça bizden uzaklaştı. Ama ne uzaklaşma. Benim en büyük kahramanım birkaç sene içinde en büyük kabusum oldu. 20 li yaşlarımda bile hasta olduğunda üzülür ona bakardım ama artık gülüyorum kesin numaradır diye. Korona olayında olduğu gibi

Kendi misafiri gelince dört dönerdi ama. En iyi sofralar, en iyi ağırlamalar. Kimse evde tek sorun çıkarmayacak. Herkes hazırola geçip hoşgeldiniz diyecek... ama annemin uzaktan akrabaları falan gelse onların yanında anneme bağrırdı. Kalmalarını istemezdi. Çok kötüler ya çok.

Olsun, elbet bir gün başka bir yerden alırız bunların karşılığını. Hayat bu; alma verme dengesi üzerine kurulu. Rabbim haksızlık yapmaz. Vardır elbet bir mükafatı ne diyelim.

Ben bu cümlenin alnından öpmek istiyorum. "Çocuğunun kalbinde yara bırakmış bir ebeveyn bilsin ki çocuğuna kronik bir hastalık hediye etmiş."

Uzulmeyin ne güzel evlenmis anne olmussunuz Okuyorsunuz da, ayni yastayiz ne guzel hedeflerinize yine de ulasabilecek bir yastasiniz hic bir sey icin gec değil Hep kendime de dediğim bir sey vardır ki: Hayat gecmisin uzuntulerine takilmak ve neden diye sorgulamak için çok kisa En guzeli icinde bulunduğumuz andaki sahip olduklarimiz Mesela su an pandemi donemindeyiz ve nefes alabilmek, saglikli olabilmek bile cok kiymetli ve bazi farkindaligi yuksek insanlar hayatin ne kadar degerli olduğunu gördü, gormeyenler de umursamayanlar zaten Şu dönemde esiniz, evlatlariniz yaninda, sagliginiz yerinde, okuyorsunuz, huzurla oturdugunuz bir eviniz var , gecinecek kadar paraniz da varsa daha ne olsun, çok zenginsiniz demektir böyle düşünmeye calisin

Bir dönem epey terapi aldım ama sanırım yetmemiş bugün tekrar arayışa başladım. Haftaya ayarlayıp gitmeye karar verdim

Ahh kader mi diyim bilemedim sen ölse keşke dersin.. Benim babam canımdı cnaım ve çok naif bir insandı nasıl. Özledim Allah rahmet eylesin, Gerçekten iyiler erken ölüyor

Babanızda kişilik bozukluğu varmış Aslında tedavi olması gerekiyormuş Halen üzerinizde bu izler var ve acı çekiyorsunuz psikoloğa gidip bunları silip rahatlatabilir Önceki

Öyle yaparsa dinen onun vebali olur bu kez. Oysa Allah'a bırakmak gerek hesap günü var. dini paylaşıma girebilir diye konuyu burda kesiyorum

Bunu neden yazdınız? Konu sahibinin yazdıklarını, babasının neler yaptığını okuduktan sonra kendi babanızın ne kadar iyi biri olduğunu yazınca, nasıl bir yardımınız dokundu konu sahibine? Biri etrafındaki insanlardan şikayet edince, cevap olarak karşıdaki kişinin kendi hayatını övmesinden hiç hoşlanmıyorum. Bu, dertli olan kişiyi iyice dibe çekmekten başka neye yarıyor. Bu arada babanıza Allah rahmet eylesin. Konu sahibi, çok üzüldüm yaşadıklarınıza. Keşke bunları yaşamasaydınız ama geçmişi değiştirmenin imkanı yok. Elinizden geldiğince görüşmeyin babanızla, yok farzedin. İnsan ne yazık ki anne babasını seçemiyor. Aslında en güzeli bir uzmanla görüşmeniz. Geçmişi değiştiremezsiniz ama en azından kimseye anlatamadıklarınızı anlatıp, içinizi rahatlatabilirsiniz.

Bazen çocukluğumu düşünüp ağlarım, bende annesiz büyüdüm. Babam ilgisiz ve alkolikti. Bencildi ve hala öyle. Yalancıda. Annem içki ve dayak yüzünden boşadı babamı. Çok çektik diye düşünüyorum ama sanırım beterin beteri varmış. Ben terapi almayı çok istiyorum ama maddi gücüm yok. İmkanınız varsa destek alın derim.

Ya işte böyleleri yaşıyor da iyi ve genc insanlar ölüyor nasi sinir oluyorum adaletsizlige. Kemalettin Tuğcu bile bu kadarini hayal edip yazamaz vallahi. Yaşadığın kötü anılar az olsaydi dönüp dolasip düşünüp anıp rahatsiz olurdun. Ama senin cocuklugun ve gencligin eziyetle gecmis. O yuzden sen aslinda iyi bilirsin huzurla yedigin bir lokmanin, mutlulukla içine cektigin havanin değerini. Arkadasin niye intihar etti bu arada merak ettim. Ben de dün coronadan yakın arkadaşımı kaybettim cok hassasim su an bu konuda.

Karaktersiz iste belki de kendi babasindan oyle gordu.. Ama bir gun mutlaka elinize dusecek. Hastalik olur, sakatlik olur bitgun size muhtac kalacak o baba. Sizden ricam lutfen o gun geldiginde ona acimayin.. Yasadiklariniz sizi duygusal biri yapmis belli.. Yok ne olursa olsun babadir diyerek yasadiklarinizi hice saymayin.. Annenizin uzerinde 5 dakika tepisti diye baba olmuyor o adam bunu unutmayin.. Ay aklima muslum filmi geldi cok aglamistim izlerken

Bence de siz asla salak degilsiniz konularinizdan ve yorumlarinizdan taniyorum sizi narsist magdurusunuz bir daha oyle tuzaklara dusmezsiniz bence her seyin farkinda birisiniz. Keske deneyim denen sey bu olmasaydi ama bilmiyorum iyi tarafindan mi bakmak gerekir?

Arkadaslar İzmirde iyi bir terapist var mı tavsiye edebileceğiniz? G Gamarcoba66 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

baba sevgisi görmemiş olayına katılmıyorum mesela aynı ailede büyümüş babam bana hiç babalık yapmadı 42 yaşındayım 3 aylık anım yok adamla. Ama amcam da halam da mükemmel anne babalardır fedakardırlar sevecendirler. Yani iş karekterde sevgisiz büyümüş te yok psikolojisi bozukmuş ta hikaye bence. Sevmeyin önemsemeyin yok sayın en büyük ceza budur bu tip ebeveynlere

Keşke herkes anne baba olmasa

Seni o kadar iyi anlıyorum ki, keşke anlamasaydım. Bende de; bunun ben okula giderken aldığım iki kuruşluk haftalığa göz koyan, bana sana harcayacak param yok (kardeşine 80bin TL kredi çekip vermişti bunu söyledikten sonra. Tabi ki geri gelmedi o para) diyen tipiyle bir süre geçirdim. Montum yoktu üstümde. Başkasının montunu giyiyordum, montu veren kızla karşılaşırsam da herkesin içinde bana ima ederse diye ödüm kopuyordu. Annem neden boşamış bu yaratığı çok iyi anlamıştım. Ama salak ben, onu tanımadığım için; yanında kalmak istemiştim bir süre. Hayatımın en kötü dönemlerinden. Asla görüşmüyorum artık. Numaramı bile değiştirdim. Sonra gittim tıpkı onun gibi ruhu şeytan biriyle evlendim. Şimdi de ondan kurtulmaya çalışıyorum. Asla hakkımı helal etmiyorum ikisine de. Biri beni başkalarının babasına baka baka ağlattı, öteki başkalarının yuvasının mutluluğuna imrene imrene ağlattı. Gözyaşlarım helal olmasın. Bundan sonra ne olur bilmem ama eski saflığı salaklığım gitti. Ben eski ben değilim. Hayatı akışa bıraktım. Psikolojik yardım alıyorum ben de.

Kesinlikle hastalık belirtisi bu anlattığınız ikilemler, şüpheler, davranış bozukluğu, birden farklı kimliği var gibi görünüyor. Elbette haklı çıkarmaz yaptıklarını, bir noktada bir tedaviye girebilirdi. İşte hastalık sahibi olup tedavi olmayanlar yüzünden sizler gibi 1 derece yakınlarını hasta ediyorlar. Rabbim yardımcınız olsun. Hiç kolay değil insanın çocukluk travmaları zihninden atması ama bir şekilde üzerini örtüp güçlenerek hareket etmek durumundayız. Hali hazırda yaşıyor ise görme, duyma, bilme. Kendi hayatını, zihnini güçlendir. Kalbindeki eksik kalan şevkati başka şeylere ver inan öyle iyi geliyor ki.

böyle iyi babalar erkenden göçüp gidiyor zalim babalar da hayatın bize verdiği sınav gibi dimdik yaşamaya devam ediyorlar. Burda bir konu görmüştüm vefat etmiş iyi bir baba mı yaşayan kötü bir baba mi diye. Sevinin en azından babalık duygusunu size gerçekten tattırmış bir babanız olmuş. Nur içinde yatsın. Konu sahibinin babası gibi bir ebeveyn evlense de ayrı eve çıksa da tüm hayatını geçmişini geleceğini etkiliyor malesef

Herkesi anlayabilmek mümkün ve anlamlı değil. Hastalıklı yapılar eğer farkında ve rahatsızsa bu durumdan üzerine oturur düşünürsünüz. Size tecavüz etmeye çalışan birini, aslında iyi biri ama hasta o demezsiniz. İşte toplumdaki yanlışlardan biri de saf kötüyü eğer arkasında güç varsa veya yakınıysa bahane bularak adlandırmak.

Kendini sevmemis kendini sevemeyen insan kimseyide sevgi dağıtamaz İçindeki kini öfkeyi size yansıtmış Herkes ebeveyin olamıyor istee Arkasında beddua eden kendisine evlat bırakmış ki bu çocukları onun kanindan canindan Çok acı

Allah rahmet eylesin. Aynı şeyi düşünmüştüm. Benim canım babam da dünya iyisi, merhametli, ailesine kol kanat gelen çok ama çok iyi bir babaydı Erkenden kaybettim babamı. Rabbim cennetinde kavuşturur inşallah. Herkesin sınavı farklı işte..

Sizi çok iyi anliyorum ben babamdan zarar görmedim ama annem fazlasıyla gördü. Bir gün ölürse mezarına gidip tükürmek istiyorum

Başarınızda bir gram bile payı yoktur. Çok küçük yaşta saçma sapan bir adama kaçabilirdiniz de sırf o evden kurtulmak için Ha ancak ne yapmıştır benim arkamda dağ gibi bir baba yok en ufak tökezlesem kendisi en başta kapacak bir.. Var demişsinizdir. Onu da yakıştırıyorsa kendine söylesin

Kolay degil yasadiklariniz. Insanlar 1 2 sene olmadi 5 sene yasadiklari yuzunden darmaduman oluyor. Kaldi ki siz tum cocukluk diyorsunuz. Kolay olmayacak zorlanacaksiniz ama elbet olacak. Psikolojik destegi ihmal etmeyin. Hersey gonlunuzce olsun insallah

Bu yaşadıklarınızın yarısı kadarını yaşadım ama en büyük acı ölümmüş bunu anladım kardeşim i 3 sene önce babamı bir buçuk ay önce kaybettim içimde bir ateş var sönmüyor antidepresan la ayakta duruyorum bakın geçmiş geçmişte kaldı bugün bizim hepimizin lütfen geçmişi kafanıza takmayın fazla düşünmeyin. Yaşandı ve bitti

Yürekte öleli yıllar oldu evet ama beynimi kemiriyor işte. Şeker portakalı nı okurken bu satırlarda ağlamıştım. Çok iyi hatırlıyorum o zaman yine içime dolan hüznü.

Basiniz sag olsun Allah mekanini cennet etsin. Ben de annemi kaybettim ve bu gunlerde hep bu soruyu soruyorum kendime. Iyiler neden erken gidiyor

31 yaşındayım. Öğretmenim. Kardeşlerim benden daha iyi yerlere geldiler. Hepimiz paramızı kazanıyoruz, annemize bakıyoruz. Sağolun iyi dilekleriniz için.

Bir insan neden dünyadan keyif almak istemez? Ben de daha bir gün önce eşime bunu sordum. Babam içerdi içince neşelenirdi zaten sadece, içerdi gülerdi de bazen ama o kadar. Yani iyi zamanı yok muydu diyorum elbet vardı ama yok denecek kadar az. Dayak yemedim ben ama dayak geçerdi sözün acısı geçmedi. Dünden beri perişanım Melisa olayı beni bitirdi. Biz ailecek tatile gitmedik, babam evin önünde deniz var ne tatili, evlen kocanla git derdi. Sinemaya gitmedik mesela hiç. Babam her zaman huzursuzdu, ne zaman öfkeleneceği belli olmaz, bağırır huzur bozardı. Bazı hatırladıklarım var mesela çok küçükken tv'da Aslan Adam vardı o bağırıp kükrerken ses uyuyan babama gitmesin diye tv önünde otururdum sesi kısmak için. . Ya da her ama her yılbaşı kavga çıkartması bir gelenekti. Okul çıkışında erkeklerle buluşuyor muyum diye peşime adam takması mı? Servis şoförüne yolu anlatıp iki dakika geç indiğimde beni adamla yakıştırması mı? Ne anlatayım hangi birini sayayım! Dövmedi, taciz etmedi babadır diye diye ezdi bitirdi benim özgüvenimi. İlk kötü evliliğim onun yüzündendir. Hakkımı evlat olarak helal etmiyorum.

Ben İnancı kuvvetli bir insanım ama babalık yapmayan adama bakmam, saygı da duymam, günaha girdiğimi de düşünmem. Bizler iyi evlatlar yetiştirelim ki onlar da bizim gibi enkaza dönmesin, kimseyi de döndürmesin istiyorum sadece

Aklima seker portakalindan bir kesit geldi; "Önemi yok, onu öldüreceğim!" "Ne diyorsun sen küçük; babanı mı öldüreceksin?" "Evet yapacağım bunu. Başladım bile. Öldürmek, Buck Jones'un tabancasını alıp güm diye patlatmak değil! Hayır. Onu yüregimde öldurecegim, artik sevmeyerek... Ve bi gün büsbütün ölecek." Umarim yasadiginiz butun kotulukleri unutturacak guzellikte bi hayatiniz olsun

Kendisi Ve kardeşleri de aileden çok çekmis ama ben de onlar gibi olmayım demedi hiç. Birkaç kez tedavi için gitti ama psikoloğa bir şey anlatmamış. Hatta Kardeşim görüşmüş psikologla. Sinirinden, kıskançlık ve güvensizlik huyundan hiç bahsetmemiş. öyle olunca tekrar çağırmamış psikolok.

Yeni halimi seviyorum artık valla. Oooh ateşe veriyorum limanları sonra da geçip izliyorum. Ay yok ne çocuğu bebişim. Öyle şeytanların kısırlaştırılması lazım, dünyaya bir tane yeterler zaten. Pislik genleri yayılmasın. Ben 2 seneye kurtardım paçayı, bir de boşasam varya adak adadım çocuk sevindireceğim

Ooo sorunca hepsi sizin iyiliğiniz için diyor ya kafayı yiyor insan bu açıklamaya.

Ne olursa olsun babancılar gelir birazdan bende babamla aram iyi değil ve olmayacak en azından içimde seni anlıyorum

Rabbim ıslah etsin. O cani ye baba bile denmez.. O baba değil sadece dünyaya gelmene sebeb olan bir yaratık.

Yazdıklarınızı okurken içim ezildi inanın.. İnşallah bundan sonra çok çok güzel ve mutlu bir hayatınız olur..

Benim babam da sevgi görmemiş ama keşke deselerdi ki biz görmedik ama gösterelim. Annem de babamı çok sevmiş mesela ama zamanla yedi bitirdi adam kadıncağızı. En güzeli düşünmemek evet. Düşündükçe tahammül edemiyor insan

Aslında bu geçmişi yaşatmak değil. Hayatımın her anında onun eserinin izlerini gördükçe ister istemez geçmişte buluyorum kendimi. Her kekeledimde, her korkumda. Biri bana azıcık ters davrandığında hep onun yaptıklarını hatırlıyorum. İzlediğim dizide, benim de gittiğim psikologla aynı cümleleri içeren bir şey vardı. Şiddet şiddeti çeker diye. Yani anne babanın evladına yaşattıkları yüzünden, evlat evlendiği adamı da onlar gibi seçer, istemeden de olsa onu bulur diyordu. Gittim babam gibi yalancı, psikolojik şiddet uygulayan ve aldatan biri ile evlendim. Sonuç boşanma... arkamda bir baba olsaydı bunları yaşasam bile kolay atlatırdım ama söze boşanırsan seni mahvederim demekle başlamıştı. 20 küsür yıldır beddua ediyorum ama ölmüyor.

Bu ebeveynler neden çocuklarına bunları yaşatır özellikle babalar. Ah şu el iyisi babalar

34 yaşındayım hayata bi yerden tutunmaya calisiyorum cok çabalıyorum ama öfkem cok büyük sırf ıdeolojik kendi saçma sapan düşünceleri siyasi görüşü uğruna benim hayatıma sebep olan bir baba 11 yaşındaydım ben ya küçücüktüm ne anlarım kuran kursundan sırf imam hatip kapandı diye tepkisinden beni 1 sene kuran kursuna gönderdi ağlaya ağlaya giderdim kimde de demezdi ki bu kiz neden ağlıyor hic saçlarımı rüzgarda savuramadim hala içimdedir sonrasi farkli okullar lise bitti derken eşekler gibi çalıştım özel eğitim işitme engelliler ogretmenligini kazandım yapamazsın yapın sınırlı asisin sen dediler gidemedim oylece kaldim. Neyse evlendim 2 cocuk ama hep bi yanım eksik icim acıyor önlisans bitirdim uzaktan eğitimle simdi dgs için ugrasiyorum ama nasıl desem hep kolum kanadım kırık onun saçma sapan fikirlerinin kurbanı olmak beni cok üzüyor aglatiyo biliyorum bir. gun o lisansimi alicam ayaklarimin üstünde durucam ama bazı acılar gecmiyor

Şöyle uyanık, saf kötü oluşumlara hastalık tanısı koymasak mı artık? Hasta değil, kötüler, benciller. Hastalık yakıştırarak farkında olmadan normalleştiriyoruz yaptıklarını. Merhamet falan duyuyoruz. Hiç gerek yok. Hasta diye anılmaya bile hakları yok.

Babam rahmetli iyi bir adamdı. Dövmez, sövmez, yedirir, içirirdi. Babalık görevlerini aksatmadı. Ama el iyisi diye bir tabir var ya aynen öyleydi. Annem rahmetliyi kendi ailesinden korumayıp kendi kendini savunmak zorunda bıraktığı için adı çenesiz ve sinirliye çıkmıştı. Komşular, akrabalar, kim olursa olsun bizden önce gelirdi. Yıllarca başkalarının bizden her konuda daha iyi ve daha üstün olduğuna, en iyisini hak ettiğine inandım ve öyle davrandım. Bu gibi durumlarda iki seçenek var. Ya düşüyorsun ve kalkamıyorsun ya da daha güçlü olup ayaklarının üstünde dimdik duruyorsun. Siz de güçlü ve dimdik bir kadınsınız ve biz güçlü kadınlar her şeyin en iyisini, en güzelini hakediyoruz.

Oyle guzel, oyle mutlu ve huzurlu bir hayatiniz olsun ki hepsini size unuttursun. Butun kalbimle diliyorum bunu

Doğru. İyi iyidir, kötü ise kötü. Psikologlar ağzını açıp içine iyilik koyamaz ya çuvala pamuk basar gibi.

Offf cidden herkes ana baba olamasa keske Ölmez böylesi, kafaya takmıyorki bisey niye ölsün töbe töbe. Pislik herif!

Bence icinizde kalmasin surekli taciz edin babanızı.. Nasil mi? Gunde bikac kez arayip sen bize sunu da yapyin bunu da yaptin deyin. Ezikleyin ne bicim adamsin vs diye.. Hatta hakaret edin. Ancak boyle rahatlarsiniz.

Kuzenim hostes oldu ailede bayram havası esti ben terfi aldım babam tebrik bile etmedi. Hep yetersizdim, hep memnun edemeyendim. Anlıyorum.

En ağır imtihan evlattır derler ama yaşadıklarınızı derinden hissediyorum ve o ölse de acınız hafiflemeyecek emin olun. Çünkü birşeyler beyinde ölmediği sürece bitmiyor... Babanızı beyninizde öldürün... Sizin için sıradan bir yaşlıdan farkı kalmasın. Zamanı geri çeviremeyiz ama gelecek günler için geçmişi yaşatmak çok gereksiz...

Tatlım, senin saf halin o idi ise, akıllı halini düşünemiyorum. Başka biri olsa, yıllarını verirdi o şeytana, iki de çocuk verirdi. Sen kısa zamanda görmüşsün herifin kumaşını. Mümkün olan en az hasar ile kurtuluyorsun.

okurken bile zorlandım, ruhum sıkıştı, siz bunları yaşadınız. gerçekten çok zor iyi ebeveyne sahip olmadan geçen çocukluk. benim gerçekten melek gibi bir babam vardı ama hep hastaydı, 2 gün düzelse bizimle ilgilenirdi hemen. ama bizde doyamadan kaybettik onu. bakın siz ruhen eksikliğini yaşamışsınız hep bende fiziksel eksikliğini. eksik, yaralıda olsa büyüdük. sizin mesajlarınızı biraz biliyorum, duruşunuz, bakış açınız güçlü bir kadın olduğunuz izlenimini veriyor bana. böylesine güçlü olabilmeyi bu acı tecrübelere borçluyuzdur belki. ben hala ara ara psikoloğa gider geçmeyen yaramı, nasıl başa çıkacağımı konuşurum. imkanınız varsa sizede öneririm. gerçekten iyi geliyor.

Bir insan bir kez hayata geliyor. Ve bazı insan kılıklılar kendilerinde bu hayatı zehir etme hakkını buluyor.

Hayatımız boyunca kurduğumuz bütün ilişkiler çocukluk dönemi kurduğumuz ilişkilerin tekrarı oluyor malesef. Çünkü o duygu ile yaşamaya alışkınız, konfor alanımız bizi öldürse de ondan çıkmamak için çaba sarf ederiz. Terapi çocukluk döneminde oluşan şemalarınızı keşfedip, onlar üzerine çalışmanız için büyük bir fırsat. Siz en zor olan aşamayı, yani farkındalığı sağlamışsınız. Bundan sonrası iyi bir terapist ile daha kolay geçecektir sizin için. Bu arada 'Hayatı Yeniden Keşfedin', 'İyi Hissetmek' ve 'Seninle Başlamadı' isimli kitapları tavsiye ederim okumadıysanız.

Uzun süre aldım aslında ama babadan çok beni aldatan koca ile ilgiliydi. Boşanma vs o aşamalarda iyi gelmişti. Babamı da konuşmuştuk ama yeterli olmamış. Şimdi tekrar bir arayış içerisindeyim. hemen randevu alıp gitmeyi düşünüyorum.

Simdi hikayenizi de okudum gercekten icim parcalandi Lütfen imkaniniz varsa psikolog destegi alın Çocukluk travmalari insanin hayatini derinden etkiliyor, her ne kadar dizide abartilip kesin aynisini yasarsiniz gibi bir algı yaratildiysa da, etkili olduğunu düşünüyorum. Çünkü kisilik gelişimi 0-6 gelisiyorken ve siz o yılları dayak/öfke vb şeylerle gecirdiyseniz ister istemez izleri derindir. Lütfen yardım almaktan çekinmeyin babanizdan ya da herhangi birinden nefret etmek ancak size zarar verir özellikle bir kiz çocuğu icin baba figürü önemlidir, bu travmayi iyilestirin ki gelecege daha güvenle bakabilin. Ne guzel calismissiniz, okumussunuz. Artık siz o caresiz küçük kiz çocuğu değilsiniz, egitimli, kendini yetiştirmiş yetiskin bir kadinsiniz. Kendiniz için bir iyilik yapin ve iyilesebilmek icin bir adim atin.

Ona ne sıfatlar bulurumda günaha girmek istemiyorum.

Diziyi ben de izledim guzel ve zor hayatlari gozler onune sunuyor ben izlerken buradaki hikayelerin benzerleri kkda her gün yer aliyor diye de geçirdim özellikle şiddet/öfke, eğitimli bile olsalar siddete boyun egen kadinlar... Ama şu da var ki, o dizi sizi ne kadar derinden etkileyip sizi geçmişe sürüklüyorsa, icinizde bazi anilari canladiyorsa sizin yaraniza dokunup sizi uzuyorsa, destege o kadar ihtiyacınız oldugunu gösterir. Hikayenizi tumuyle okumadım ama bunlari yazmak geldi direkt

İnsanca konuşmaya çalışmışsın ama böyle konuşulmaz. Sana yap demiyorum ama yerinde olsam da muhtemelen kendisini arayıp "Yalnız başına kıvrana kıvrana gebereceksin, hiçbir evladın yanına gelip bir bardak suyunu dahi vermeyecek, şimdiye kadar yaşattıklarına say senin hakkın pişmanlıklar içinde yalnız gebermek. Evet anamızın peşinden gittik çok da iyi ettik, senin gibi... nın yanında durmaktansa, ohh beter ol. Geber" deyip kapatırdım, yakınlarıma hiçbir şekilde kendisinden haber getirmemesini söyler, irtibatımı komple keserdim. Evet, gaddarım, arayıp bunları söylerdim.

Ben çok insanı affettim hayatımda. Ama kalıcı izler bırakanları affedemiyorum. Her gün onu hatırlatacak bir şey oluyor mutlaka hayatımda. Nasıl beceririm affetmeyi bilmiyorum. Annem affetti kendi içinde. Biz kötü konuşsak bile bizi uyarır. Boş verin günah almayı. in. Yalnızlığı onu kemiriyor zaten der hep ama biz kardeşlerimle asla affedemedik. Küçük kardeşime kırık bardak fırlatmıştı mesela. Kolu kesilmişti. Kolunu kaldırmasa yüzüne gelecekti. Kardeşim de Kolundaki o ize baktıkça hep hatırlar. Hem fiziksel hem ruhsal izi çok yani.

2 aya yaklaşıyor ben de çocukluk arkadaşımın dostumun kardeşini 36 yaşında kaybettim coronadan 2 çocuğu vardı en büyüğü 7 yaşında o yüzden sizi anlıyorum başınız sağolsun. yaşanan anılar aklıma geliyor mutlu yıllarımız geliyor ha bir de o çocuklar ne olacak diyorum düşünüyorum da düşünüyorum yani. zorrrr

Çok doğru hastalık değil bencede. Bir psikiyatrdan dinlemiştim bazı insanlar saf kötüdür yapacak birşey yok demişti. Nedenini sorgulayamayız bunun diyordu.

İnan çok sevindim ölmemesine. Umarim güzel nice günleri olur. Birbirinize yoldaş olursunuz. Kan bağı gerçek sevgi icin yeterli bi kriter degil.

Ne kadar güzel yazmışsınız. Benim aldığım terapiler ağlamakla geçiyordu hep. Ama çok iyi gelmişti bana. Ben kadın ve erkeğin cinsel organını küçükken evde bulduğum porno dergisinden görmüştüm. O çok dindar adamın eve soktuğu şeylere bakın ve küçük bir çocuğun bunları görmesi ne kadar kötü düşünün. Sonra babamın telefonunda mesajlar yakaladım. Annemi aldatıyordu. Benim en büyük korkum evliliğimde aldatılmaktı. Evlenmeden öncede bunu eşime söyledim ve bunu yaparsa onu bırakacağımı belirttim. Asla yapmam, beni tanımıyor musun dedi. Aynı babam gibi yaptı ama. Önce kendimi suçladım çünkü babam da annem yakaladıkça onu suçlardı. ama terapi alınca gördüm ki suçlu ben değilim. Karşıdaki kişinin karaktersizliği. Şimdi yeni bir ilişkim var, mutluyum ama geçmişimde yaşadıklarımdan dolayı korkuyorum. Zamanla güven duygusuNu da oluşturacağımı düşünüyorum.

Hayatta ne kadar basarili, zengin vs olursak olalim anne babanin actigi yara kapanmiyor. Eevlenirsin aci ceker ayrilirsin en fazla bir yila unutur gidersin. Ama iste insan cocuklugunu unutamiyor. O travmalar hep bi golge gibi takip ediyor bizi.. Her kararimizi etkiliyor aslinda.. Sizin durumunuz artik degismeli ama cunku cocuklariniz varmis. Onlari mutsuz ve hüzünlü bir anneye mahkum etme luksunuz yok artik.. Terapi alin calisiyorsunuz nerde yasiyordunuz bilmiyorum ama seansi pahali ancsk super doktorlar var.. Paradan kacmayin terapi konusunda..

Çok anlıyorum seni. Yazan kişi kardeşim ablam olabilir diye düşündüm her satırda.. Çok yakın ve daha kötü şeyler yaşattı yaşatıyor.. Ölüm gelmiyor onlara.

Ben de buna çok üzülüyorum. Bir kere geldiğim şu hayatta dibin dibini gördüm zaten. Niye bir şansımız varken birileri onu mahvediyor? Bu çok adaletsiz bir durum.

Hayır öyle düşünmeyin. Evet kötü şeyler yaşadınız ama geçmişte kaldı. Artık bugün var. Yapabilirsiniz. O güç içinizde var. Kötü olan, değersiz olan siz değil babanızdı. O zaman küçüktünüz sizi etkileyebiliyordu. Artık yetişkin bir kadınsınız ve size hiç bir şey yapamaz. Onun hükmü son buldu. Artık geçmişte kaldı. Söylemek kolay biliyorum ama insanın en büyük kurtarıcısı yine kendisi. Eğer inanıyorsanız bağ kesme çalışmaları var. YouTube tan araştırabilirsiniz. Ben bir de nlp yapan birine gitmiştim. Onunla yaptığım çalışmada geçmişe gitmemi ve ne söylemek istiyorsam söylememi istedi. Bütün içimi döktüm. Ağladım, bağırdım, kızdım. İçim ters yüz oldu sanki. Sonra affetmemi ve serbest bırakmamı istedi. Şu anda artık hiç takılmıyorum. Eskisi gibi aklıma geldikçe kendi kendimi yemiyorum. Çünkü hesabımı kestim.

Zaten kimsesi kalmadı. Arayı soranı yok. Sadece herkese bizi kötülüyormuş. Ne yapalım kötülesin dursun. Kitabı okuyacağım mutlaka

Ölüm kolay bence ben bana kotuluk yapanların ölmesını ıstemıyorum sürünmelerını ıstıyorum

Bu şiir de bizim gibi babasız kızlar için. Babasız Kızlar Balosu Bu davette topuğunuzun ya da kanadınızın, biri kırık olmalı. Bu şartı yerine getirmeyenler, kırık ön dişler ya da deşik ciğerlerle de katılabilirler. Uzun hazırlıklardan geçtik biz, uzak diyarlara uçtuk başka çaremiz yoktu! Babasız kızlar korosu: Babamız bizi sevmedi! Çirkiniz! Çirkiniz! Zır deliyiz. Güzeller güzeli şüphe, kır kalbimi, alışığım ben! Yeşil gözleri babamın: Gözleri zehirli yosunlardandır, ince ince proje dokur, gürcü soğuk ve mağrur, babamı hiç görmedim ki onca yıldır... "Bu baloya davetli kızlar, babalarının cenazesinde bulunmayacaklar." Niye seveyim seni? Babalarının terk ettiği kızlar, kötülüklerinde cömert, aşkların da hazin ve güvenilmezdirler. Babasız kızlar korosu: Babamız bizi sevmedi! Öyle bir şey koptu ki içimizde, bütün kötü kadınlar bizden sorulur, kaçmayı biliriz biz en iyi... Ey cesur! Ey sevgili! Sıkıysa bak gözlerime, taşa çeviririm seni, mum gibi eritirim, çocukluk acıları pazılarımdır benim, ah ben ne güçlü ne unutkanım bilemezsin! "Balomuz gece yarısını geçe başlayıp, canımız isteyince biter." Kandır dur arabalarıyla dolanmayız biz, cam kırıklarında dans etmek varken... Babasız kızlar korosu: Küfredip kavga çıkarırız Çirkiniz! Çirkiniz! Çirkiniz! Babamız bizi sevmedi, cümlenizin hakkından geliriz. Yaralarımıza şap dökerek büyüttük kendimizi... Göçebeyiz; talan eder tüyeriz. Hayat, baskınımıza mazur bir davet yeridir, arka kapıları tekmeler içeri gireriz, yaklaşma yakarım, dumanını üflediğim gibi, keyfime bakarım... Ön kapıdan ve sırayla, buyurun kibar hanımlar beyler... Babanız sizi sevdi de ne oldu? Perihan Mağden

Corona kapıp geberir umarım yazacak başka şey bulamadım

Kesinlikle her kötülük yapanda hastalık aramamak gerekiyor bazı insan direk kötü insan başka bi sebebi olmuyor maalesef.

Çok üzüldüm Böyle kötü insanların varlığını bilmek bile yüreğimi sıkıştırıyor. onunla büyümek nasıldır kim bilir... Bence hayatınızın geri kalanı için profesyonel bir destek almayı deneyin.

O bunları hep doğru gördü. Doğrusunu yaptığını sandı. Şu hayattan bir kere keyif aldığını, bir kere mutlu olduğunu bilmem. Şöyle içten kahkaha attığı bile olmadı. Neymiş? Günahmış. Ama annemi aldattı. Çok büyük çelişki değil mi? Gezmeyi, yemeyi, giyinmeyi bilmez. Hayatında sadece 2 kere Sinemaya gitmiş mesela. Hiç tiyatro görmemiş. Hiç bugün de dışarda yiyelim demedi mesela. Yolculukta bile yemek parası gitmesin diye anneme bir şeyler hazırlatırdı. Ya da bir mağazaya girip şu ayakkabı da güzelmiş. Benim olsun demedi. Parası da vardı. Bir insan niye dünyadan keyif almak istemez. Sağlıklısın, evlatların, eşin sağlıklı. İşin var. Evin araban var. Niye bu mutsuzluk bilmiyorum ama kendisi mutsuzken bizim mutlu olmamızı da istemedi hiç. Biz o yokken kahvaltıyı 1 saatten fazla yaparız. Güleriz eğleniriz, dizi açar izleriz. Çok keyif alırız ama onun olduğu sofralar hep donuk, hemen yesek bitse düşüncesi ile geçti. Sofrada konuşulmaz, gülünmez... daha neler var da yazacak...

Babalar bizde küçük minik birer tanrıcık. Kendi alanları inananları var onlarda aile fertleri oluyor. Hem nefret edip hem tapan genelde anneler, çocuklar figüran, bu düzen 2000 yılda falan değişir sanırım.

Kiz kardeşim canımın içi o benim yks de derece yapti boğaziçi ni kazandı annem biz öldük sevinçten havalara uçtuk peki bizim peder beyin tepkisi ne oldu dersiniz Ortanca kardesimin eşi aradi dun nasılsak bugün de aynıyla demek gibi bir saçmalıkta bulundu ne yapsak boş mutlu etmek gurur duyması imkansız gibi Kocaman bir boşluk içimizde baba var ama ölü gibi geçen sene tasinicam eşim yok is sebebiyle bir ay önce gitti iki çocuk tek basima her işi hallettim geldi annemle de 1 hafta durmadan isim gücüm var diye yüzü me hoykurup bastı gitti kalakaldim oylece tamamen bitirdim içimde

Benim de annem babam cahil insanlardı. Çocukluktan beri varlık içinde yokluk çektik çünkü el alem onlar için bizden önce geliyordu. Kiracılarımız hep ucuza oturdu ben biriyle bi sorun yaşasam annem hep karşı tarafı tutardı onlara inanır güvenirdi daha yeni yeni insanları tanımaya başladı. Bir zamanlar bana laf ettirmediği bana tercih ettiği insanların arkasından sövüyor şimdi. Babam desen o da genç delikanlı gibi hep kendi giyimini kuşamını süsünü ön planda tuttu bize de bayramdan bayrama kıyafet alır düzenli bir harçlık da vermezdi. İyi tarafları da vardı ama sinirlendiği zaman küfür eder hakaret ederdi tokat atar dövmekle tehdit ederdi. Ben küçükken de anneme bir kaç kez şiddet uyguladığını görmüştüm o zamandan beri evlenmekten ve kocamın beni dövmesinden korkarım. Evde çok kavgalar sıkıntılar oldu maddi olarak da çok zorluk çektik onların anlaşamaması ve el aleme ailelerinden çok değer ve para vermeleri bizi maddi olarak da çok kayba uğrattı. Şuan çok daha iyi bir hayat yaşıyor olabilirdik. Son günlerde bende bir boşluğa düştüm yine. İşim gereği güler yüzlü olmalıyım ama ben sinirli ve tahammülsüzüm bu yorgunluğu ve mutsuzluğu ailemin beni bu kadar yormasına ve mutsuz etmesine bağlıyorum. Çünkü sevgi dolu ve güler yüzlü insanların içinde büyümedim. Ben güldüğümde annem yapmacık yapmacık gülme derdi daha küçüktüm gülüyorum diye sevinmesi gerekirdi normal bir anne olsaydı... O kadar çok şey varki anlatsam sabaha kadar bitmez... Ama güçlü olmak zorundayız daha öncesi için elimizden bir şey gelmiyordu bundan sonrasını kendimiz için en iyi şekilde yaşamalıyız. Sevgiler...

Kiyamam, kocaman sarılmak istedim sana

Mutlaka gidin, bu yüklerle yaşamak zor. Hafifletin yükünüzü lily86

Babanızın psikoz olma ihtimali var sanki Ama bu tip insanlar psikiyatriyi kabul etmez ki tanısı konsun tedavi edilsin Allah yardımcınız olsun demek içinde çok geç bı çocukluk kaybedilmiş zaten. En azından siz psikiyatriye gorunseniz daha mutlu umutlu olursunuz hayata

Ben sizin kadar agir seyler yasamadim, annem cok otoriter bir kadindi ve mukemmeliyetciydi sadece, her ortalama Turk ailesi evi kadar huzursuz bir evdi bizimki de. Bazen ben de kendimden nefret ettigimi hissediyorum, sanki herkes mukemmelmis ve ben eksikmisim, ozumde bir sey eksikmis gibi geliyor ve kimse asla beni sevemezmis hemen terk edermis gibi geliyor. Cevremde de gozlemledim, 25-35 arasi kadin arkadaslarimda hep benzer yaralar. Kimini annesi ezmis, kimi asiri iyi okullari kendi harcligiyla bitirmis, kendi kendini okutmus yine de "senden bir b.. olmaz" laflari isitmis. Hepsi cok guzel, cok basarili, ama kendini sevmekte sikintili kadinlar... Neden daha cok kadinlar, o da belli degil, belki de erkekler yaralaninca daha farkli tepkiler veriyor farkli patternler olusturuyor sadistlesiyor narsistlesiyor biz aksine daha verici daha odun veren taraf oluyoruz, bir tahminim de bu ama? Bilmiyorum 30lar bana bunlarin uzerine egilme yaslari gibi geliyor. Sanki bir insaat cukurundayiz ve kendimize anlamli bir yasam kendi sahip cikacagimiz bir yasam insa ediyoruz. Ve bunu yapabilecek gucte ve zekada oldugumuza da inaniyorum. Demissiniz ya farkindalik. Farkindalik bir zaaf evet, aci cekmeye sebep olan bir faktor. Ama psikolojik sorunlarin ustesinden gelme araci ayni zamanda. Zeka ve duyarlilik hem aci cektiriyor. Hem de sifa veriyor. Kendimi net ifade edebildim insallah.

psikologların youtube te ücretsiz videoları var, bunlardan da yararlanabilirsiniz. gerçekten insana çok faydası olıyor. umarım gelecek güzel günler size geçmişi unutturur ve çok mutlu olursunuz.

Ben yüzleştim. Ne dedi biliyor musunuz? Sizin hiç mi suçunuz yok dedi. Çatal düşürmek, ellere krem sürmek, Türkiye'nin en büyük gölünü bilememek suç mu dedim. Hiç cevap vermedi. Ne biçim evlatsın sana hakkımı helal etmiyorum dedi. Ben babayım ne yaparsam yapayım susmanız lazım dedi. Ben de senin gibi ebeveyn olursam evladım da bana hakkını helal etmesin dedim. Haram zıkkım olsun sana haklarım dedim ve bir daha bakmadım yüzüne. deneme sınavında basit bir soruyu yanlış yaptım diye Tokat atmıştı ve dudağım kanamıştı. Oysa ben iyi bir üniversiteyi bitirip atandım ve ben sizi böyle sıkmasam bok atanırdınız dedi. Ben de senden kurtulmak için çalıştık biz deidm. Sana rağmen okuduk iş sahibi olduk dedim. Bu başarımızın bile üstüne yatıyor beyimiz.

Beddua etmek istemiyorum ama tek başına gebermeyi hak ediyor. yarın öbür gün yataklara düşer, sakın acımayın, Tek başına gebersin gitsin. Size de Allah bundan sonra güzel günler göstersin

Katiliyorum bu yoruma bnde hemen hemen ayni seyleri yasadım belkide dha agirlari bizi kardesimle satmaya bile çalışmıştı cok sukur annem boşandı o pislikten ve kurtulduk ben öldü gitti die bakiorm ne haberini istiorm ne nefesini ne varligini allah ona yatacak yer vermesin tabiki insan baba özlüyor baba kelimesindeki derinligi duyguyu ozluyor ama o insanliktan yoksun olani deil bazen haber getiriyorlar onun tarafindan bnde diorm ne duymk ne gormk istiorm torunu oldu diomus gormedim bile aman uzak gtsin boswer cnm sni cok iyi anliorm gordukce etraftan babasi ile olan iliskileri evlilikte problem oldummu babam olsaydi basimda dedigimde o olacagina hic olmasin dha iyi sen hayatina odaklan

Siz de terapiste gitseniz? Bu acıyla yaşamak çok zor çünkü