Bazılarımız maalesef hayatının bir döneminde zorbalığa uğradı. Ben de yaşadım hayalimde bir çok kez küfür ettim, saçını başını yoldum ama dinmiyor. Yara kaldı. Gönül isterki destek alalım iyileşelim. Durumun varsa terapiye git elbette yok diyorsan geçen bir post görmüştüm igda onun linkini atayım gidemeyenler için kitap önerileri diye

Kesinlikle katılıyorum. Tavsiye ile olabilecek sey degil. Baya travma olmus ve sizi ciddi etkilemis. Tedavi olmalısınız. Magrat

Lise ve üniversite yıllarında sebepsiz yere çok dıslanmışımdır özellikle lisede akranlarimin ve öğretmenlerimin zorbalığına çok maruz kaldım. Ne zaman işe başladım kendi paramı kazandım o zaman özgüvenim yerine geldi kendimin farkına vardım. Calısmıyorsanız calısma hayatına atılın iyi olduğunuz bir konuda kendinizi gelistirin oradan sosyal çevre edinin.

O kız şuan ne yapıyor? İşi gücü var mı ne durumda biliyo musunuz? Z Zeynepyni98 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Tedavi olmalısınız. Burdaki tavsiyeler yetersiz olur maalesef.

Ona uzun bir mektup yazın. İsterseniz bilgisayarda yazın daha rahat ederseniz, ama mutlaka yazın. İçinizdeki her şeyi dökün, yüzüne söylemek istediğiniz her şeyi. Bana iyi gelir bu yöntem genelde. burcubahar0635 what u get is what u

Bilmiyorum inanır mısınız böyle şeylere ama youtubeda bağ kesme rituelleri var, onlardan yararlanabilirsiniz. Tabii en kesin yöntem terapi olacaktır.

Lise veya üniversite de hepimiz buna benzer sorunlar yaşadık. Kimsenin beni ezmesine müsade etmem mutlaka bir zaafını bulur canını yakarım. Ama sizin anlattığınız durumun üzerinden uzun zaman geçmiş unutmaya çalışın

Ben de geçen liseden aynılarını yaşadığım bu gruptaki kızı pudralama yaptırmaya gittiğimde güzellik salonunda gördüm. Aradan 20 yıl geçti nerdeyse ama unutmamışım, ama ben sizin kadar takık değilim bu olaya. Tam onu gördüğümde işlemden çıkmıştı ve bekleme alanında koltuğa oturdu ben de çıkıyodum, yanından geçerken kulağına eğilip çok çirkin olmuşsun dedim ve şok içinde baktı o da beni tanıdı ve hiçbişi diyemedi ben de yürüdüm gitgim bu da böyle saçma bi anım

İşi var bildiğim kadarıyla çalışıyor. Patidostu Çok pati az insan çok

lisede bende belalı bir tiptim ama millete sataşanlara bela olan bir tiptim. böyle birkaç kızın zorbalığa uğradığını hatırlıyorum çok engellemeye çalıştım ama benim görmediğim zorbalığa uğrayan çok kız vardı. kız lisesinde okuyorsanız özellikle pasifseniz dayak yeme ve zorbalık çok normal bir şeydir bence çok takılmayın hepsi ergendi onların akılları yoktu, ben o tarz tiplerin sağlıklı olmadığını düşünürdüm hep çünkü iki diş gösterince süneyip kaçarlardı benden boş havaydı hepsi yani. geçmişi bırakmanızı tavsiye ederim.

Bir kız da bana zorbalık yapıyordu cevap versem karambole gideceğimi biliyordum allahtan üst sınıftı da gitti. İnsanlar çok değişik, kızla hiç muhabbetim bile yoktu yani. Ara ara aklıma gelir ama ağlayıp üzülmem, sadece sinir olurum. Takılmıyorum yani. Siz de o aslında o kişinin ezik olduğunu düşünün, aklı başında olsa o şekilde hareket etmez. Kendi sıkıntıları problemleri vardı demekki millete sardı. İnşallah aynısını başına gelir diyorum böylelerine.

Merhabalar, Ben bayağı uzun zamandır bir sorun yaşıyorum. Lise yıllarında bir kız vardı sınıfımda ve sebepsiz yere benimle uğraşıyordu. Sürekli beni küçümseyip hor görüyordu ve bakışlarıyla mimikleriyle beni sevmediğini belli ediyordu ve bilerek zayıf noktamdan vuruyordu dış görünüşüm ile. Zaman zaman benimle alaycı konuşup taklidimi yapmışlığı var ve beni dışlıyordu birlikte çalışmamız gerektiği zaman vesaire hep reddediyordu. Yani bir nevi zorbalığa uğradım. Bu da benim kalbimde derin yaralar açtı o zamanlar. Kendimi değersiz hissedip kendimden nefret olmama sebep oldu ruhsal olarak hasta oldum yani neden ben bu kadar sevilmeyecek bir insan mıyım diye. İçe kapanık olduğum için bu kırgınlığımı dile getiremedim hiçbir zaman içime attım, ve hiçbirşey olmamış gibi davranmak bana acı verdi çünkü o zamanlar hakkımı savunacak kadar cesur değildim. Ve aradan seneler de geçse o kişi ve anılar aklıma geldikçe ona karşı hala çok büyük öfke ve kırgınlık duyuyorum ve ağlamama sebep oluyor. Nedense affedemiyorum bir türlü ve bu şiddetli öfke nefret en çok bana zarar veriyor nasıl arınacağımı bilmiyorum. Çünkü duygularımı hep bastırmak zorunda kaldım. Şimdi daha çok kendime güveniyorum ve asla eskisi gibi değilim. Fırsatım olsa o kişiye hesap sormak isterim ama bayağıdır karşılaşmıyoruz çünkü ben ancak öfkemi dışa vurabilirsem bu olayla yüzleşeceğimi düşünüyorum. Bazen de abarttığımı düşünüyorum ama duygularıma engel olamıyorum çünkü hassas bir insanım ve haksızlığa uğramış olmak beni derinden etkiledi. Bu olumsuz duygulardan nasıl kurtulurum.

Adem güneş kendini affet kitabını öneririm.