Benim 1 tane var böyle :) liseden süregelen Araya sorunlar da girdi zaman da girdi ama bi şekilde sürdü bu arkadaşlık Bazen günlerce konusmadigimiz olur ama en ufak bişeyde ilk birbirinize yazarız birbirimize anlatırız mesela, tabi bunlar çok basit örnekler Ama ben biliyorum ki o orda her zaman da orda kalicak bu bana yetiyo:)

Keşke güvenebileceğimiz insanlar olsa dolu dolu iyi insan biriktirsek arkadaşlıklarımızda gördüklerim yaşadıklarım böyle düşünmeme sebep maalesef

Bence arkadas yanina mutlu gittigin kisidir. Gozlerine bakarken mutlu oldugun, konusabildigin, guldugun, guvendigin. Zaman muhim degil ister bi aylik oldun ister 15 yillik ne fark edecek

Ölümsüz dostluk yoktur. Sınırsız sevgi, sınırsız tahammül vardır. Tabii eğer varsa. Bu konu çok dallı budaklı aslında. Yılların önemi yok. Bazen en yakının gözünün yaşına bakmaz siler seni, bazen en uzağın hiç tahmin edemeyeceğin kadar sever, sayar. Çok takılma. Bazılarının dostluğu çıkarı bitene kadardır. Sen istersen dünyayı ser yinede nankördür..

Bu iç açıcı örneği paylaştığınız için teşekkür ederim :) Umarım var olduğunuz sürece dostluğunuz da var olur :) Pembe

Arkadaşlığı her zaman ilk planda tutan biri olarak konuşmak istiyorum. Arkadaşlığın belli bir ömrü yok. Ne ekersen onu bicersin hesabı birazcık. 1 sene önce evlenip başka şehire gelin gittim liseden beri 5 yakın arkadaşım var 12 senedir yediğimiz ictigimiz ayrı gitmedi. Şu an onlardan uzak olmam bişey değiştirmedi ne zaman ailemin yaşadığı şehire adım atsam arkadaşlarım karşılar beni. Büyük bir özlemle saatlerce konuşuruz. Sık sık telefonda görüşürüz onlar gelir evime falan. Eşim anlayışlı aramızdaki bağa hayran. Ama onlar evlenince eşleri bu kadar sık görüşmemize birsey der mi bilmiyorum. Onun haricinde 7 senelik üniversite arkadaşlarım var bambaşka illerden Düğünüme geldiler defalarca evime ziyarete geldiler. Hal hatır sormak için ararız birbirimizi. Hayatımızdaki en ufak değişmeden haberdar ederiz. Ama en büyük arkadaslığım 2 yaşından itibaren hayatımda olan çocukluk arkadaşım. Hep aynı okullarda okuduk üniversiteye kadar. 23 yıllık arkadaşlık ateşi çıksa haberim olur. Eskisi kadar görüşemiyoruz ama telefonla mutlaka desteğiz birbirimize. En ufak sırlarımı bilir. Hala da bir derdim olsa ilk kosacagim insanlar arasındadır. Arkadaşlığın ömrü yok. Lisedeki arkadaşlarımdan biri mezun olurken bana 20 yıl sonra da 30 yıl sonra da elini uzattığında yanında olacağım tabi ki istersen demişti. Hep yanimdadir hep yanındayım. Ben sadece iyi gün dostu değil her günümde yanımda olacak dostlar edindim onlara güveniyorum onlarda bana.

Tesekkur ederim umarim siz de dogru ve uzun sureli dostluklar edinirsiniz

21 yaşındayım. Bu zamana kadar saçma sapan bahanelerden beni silen 5-6 kişi oldu. Bunun yanında 14 yıllık bir arkadaşım var. Nikah şahitliğini yaptığım, 20 gün önce de beni teyze yapan :). Birlikte onu anenesine tatile giderdik önceden. Lisedeyken okullarımız ayrıl ama biz hiç ayrılmadık. Ben 4 saatlik uzak bir yerde okuyorum ama her geldiğimde önce evime sonra onlara giderdim. Ailecek de tanışıyoruz tabi ki artık. Annesi beni 3. kızım diye sever. Bütün akrabalarını tanırım o da benimkileri tanır. Bence aramızdaki bağın sırrı şu. Birbirimize bi şeye kırılınca hemen söyleriz ve çözmeye çalışırız. İkimiz de kinci değiliz. İkimizde de birbirimizi her ortamda iyi konuşuruz. Bir de birbirimizin dedikosunu yapabileceğeimiz ortak bir arkadaşımız yok başka :) Bu işin espirisi tabii. Birbirimizin kıymetini bilmemiz çok öenmli. Onun dışında onun kadar yakın olmasak da 10 yıllık,8 yıllık arkadaşlarım da var. İşin özü ne kadar görüşemesekte, ilk karşılaştığımızda kaldığımız yerden devam ediyor gibi olduğumuzdan bence. Yaşadığımız olumsuz arkadaşlık örneklerime baktığımda da hep ; şununla ilgilendin benimle ilgilenmedin, beni aramadın, sormadın demekten bitmiş. Bir de hep kendini haklı bulan insanlardan kesinlikle uzak durmak gerekiyor. Allah herkesin karşısına iyi insanlar çıkarsın inşallah :)

O olay bir kere başıma geldi, yine buluşmak için sözleşmiştim başka bir arkadaşımla yola çıktığını da haber verdi normalde yarım saatte geleceği yolu 1 saat oldu gelemedi. Aradım telefonu kapalı biraz daha bekleyeyim derken falan 1 buçuk saate yaklaştı bu sefer dedim kesin kıza bir şey oldu. Açtım haberlere falan bakıyorum bir kaza haberi var mı diye :) Annesini arayacağım ama elim gitmiyor şimdi ortada bir şey yoksa kadının tansiyonları falan çıkacak. Diğer arkadaşlarımı seferber etmeye başladım yok yok bir şey oldu bu kıza diye. Tam annesini aramaya karar vermiştim arkadaşım aradı, önemli bir şeyden dolayı eve dönmek zorunda kalmış, telefonu da kapanmış beni arayamamış. İyi ki aramamışım annesini falan boşuna telaş yapacaktı kadın. O günden beri sakin karşılıyorum olayları :) Pembe

merhaba benim hiç yakın arkadaşim yok biliyormusun. korkuyorum gerçek arkadaşlık denen bişey kalmadi bu dünyada... yeniden kaziklanmaktan korkuyorumm.. napıcam bilmiyorum ben tam assosyal biriyim öle yalnizim ki. kolay olmuyor öle güvenmek

ben arkadaşlık ve dostluğun biraz da kısmet meselesi olduğuna inanıyorum. ikili ilişkiler günümüzde bence çok zorlaştı. eskiden komşular bile akraba gibiymiş şimdi kimi komşumuzu tanımıyoruz bile. dostluk herkese nasip olmuyor bence. ama kesinlikle insanlara kendini kapatma. ben 8 yıllık dostumun kazığını yedim. başka bir yakın arkadaş bulunca sudan bir sebep gösterdi. cepten bana ir daha görüşmek istemediği şeklinde msj çekti sanki sevglimdi kendisi :) ama kısa süre sonra çok güzel 2 arkadaş girdi hayatıma. 1 'i tam analamıyla gerçek dostumdur. ben inancımı kaybetmedim insanlara kapımı kapatmadım. bence sen de böyle yap. arkadaş olmak istediğin insanlarla frekansın uymayınca sakın üzülme. en azından yeni birini anıdım gibi bak. emin ol ki arkadaşlığa önem veren biriysen doğru arkadaşlar seni bulacaktır.

Yaşananların ortaklığı azaldıkça arkadaşlıklar da değişiyor. Bir süre sonra birbirinizi anlamaz oluyorsunuz. Yine de zamanı delip geçen arkadaşlıklar var elbette zor olan onlardan bulmak.

Benim de süregiden kıymetli arkadaşlıklarım var. Bir de yeni filizlenen ve tutmuş gibi görünen arkadaşlıklar... Böyle taze dostluklar bulmuşken, dikkatli yetiştireyim, fark etmediğim hatalar yapmayayım istiyorum. Hayat iniş çıkışlarla ilerliyor. Bazı dönemlerde insanın çevresinde bir tane tanımaya değer insan bulunmazken bir an geliyor gökten tanınası insan yağıyor. :)

Çok iyi arkadaşlarım oldu Hatta eskilerin tabiri ile ahiretlik derdim birine Artık inanmıyorum, dostluk diye bir şey yok O kadar ucuz şeylere satıldım ki, hala inanamıyorum hala...

Aminnnn cümlemize :)

kesinlikle, sonuna kadar katiliyorum

Ben bu yazıyı ilk okuduğumda çok fazla anlayamamıştım sorununuzu. O zamanlar sınava hazırlanıyordum ve hiçbir arkadaşımla sorun yaşamamıştım. Birden aklıma geldi bu yazınız. Şu an bende üniversitedeyim ve aynı soruları soruyorum kendime/çevreme.. Hiçbir arkadaşıma geçici gözüyle bakmıyorum/bakamıyorum. Arkadaşlık üzerinde elbet makul beklentilerim var. Bunlar olmayınca hayal kırıklığına uğruyorum. Aradan neredeyse 3 yıl geçmiş.. Şu anda bu konu hakkındaki düşüncelerinizi çok merak ettim..

Ben gerçek arkadaşlık kavramına inanmıyorum artık çoğu ilişkilerde hep çıkar konusu maalesef zamanı yok 5 yıl 5 gün farketmiyor aradaki iletişim bağ önemli yeni insan bulunca o en yakın arkadaşını bırakanları, yaşanılan güzel günleri unutanları, bir hiç uğruna dostlukları bitirenleri bilmiyorum söyleyecek çok şey var da susmayı tercih ediyorum zor galiba artık gerçek arkadaşı bulmak bu yüzden pek üzülmemeli

Arkadaşlığı benim gibi önemseyen birini buldum sonunda! ben de inanılmaz değer veririm arkadaşlarıma. çok üzüldüğüm zamanlar da oldu bu huyum yüzünden. bu konuda kendimi bildim bileli düşünürüm. ve vardığım sonuç; herkesle arkadaş olunmaz, dost olunmaz, herkesle uzun sürmez. aradaki ilişki çok önemli, paylaşılan şeyler falan. ama daha çok karakter meselesi diye düşünüyorum. bir de herkesle aramızdaki ilişki farklı olur. bazı arkadaşlarla her gün görüşür, konuşuruz, bazılarıyla yılda bir kez belki. ama aynı samimiyet oluşur arada. Benim çocukluktan tanıdığım ikiz arkadaşlarım var ayrı şehirlerde yaşıyoruz biri evli biri de yakında evleniyor. yaklaşık 15 senedir arkadaşız. ve çok az görüşürüz yılda en fazla 3-4 kere konuşuruz telefonda. bir kere ben onlara giderim kalırım ama o gidişimde bir yıllık ne varsa konuşuruz, dertleşiriz hiç yabancı hissetmem. Bir tane liseden var sınıf arkadaşım. aslında 6 kişi olmamıza rağmen sadece biri kaldı. o benim canım ciğerimdir. hiç kavga etmemiştik geçen seneye kadar. beni takmayıp sevgilisinin yanına gitmişti darılmıştım ama unuttum kendi kendime, uzatmadım. hepsiyle ilk zamanlarda tatillerde buluşuyorduk o bir zaman sonra devam etmedi. biriyle arada sorunum oldu tamamen benden bağımsız bi şekilde. bir tanesiyle de çok çok yakındım. üniversiteye gittikten sonra aramaz sormaz oldu. ve bu bana çok dokundu. çok takılırdım bu konuya eskiden. ama aramamak sormamaktan çok bazı lafları yüzünden artık eskisi gibi değiliz. ama arada konuşur buluşuruz. Lisede dersanede 6li bir grubumuz vardı onlarla da hala buluşuruz arada. 1'i hariç o da sevgilisini seçti biraz. öncelikler önemli bence arkadaşlıkta. Bir de üniversitedeki oda arkadaşlarım var. iki kişiler ama biriyle daha yakınım. ona da bazen arayıp sormamasından yakınırım aynı odada kalıp 7 24 beraber olunca insan bunu sorguluyor. ama her ama her şeyimi bilen kişidir. 4 sene aynı odada kaldık. birbirimize çok benziyorduk daha da benzedik. hiç kavga etmedik. ve ben ve diğer oda arkadaşımızdan başka arkadaşı yok gibi bişey. Üniversitede sınıfta 10 tane falan bir ara yakınlaştığım kişiler olmuştu. ama her zaman devam etmiyor bunlar işte. bazılarıyla kıskançlık sorunu oldu ben görüşmeyi kestim. biriyle her zaman konuşurum. diğerleri tırt çıktı. Yani çok çok yakın 4 5 arkadaşım var. hepsiyle aramdaki ilişki farklı ama devamlı olmasının sebebi karşılıklı olması diye düşünüyorum. ve anlayış olmalı, vefa olmalı. o aramıyor sormuyor diye aramayı bırakmamak gerek. bir yere kadar tabii. bazen bir yerden sonra yakın olunabiliyor bir de. kısmet şans biraz da :) Sen bu düşünceyle çok güzel arkadaşları hakediyorsun ve olur da zaten :) arkadaş olabiliriz mesela

10 yılı aşkın arkadasliklarim var. Sürmesi için ekstra bir çaba harcamadim hiç. Bazen aylarca gorusemedigimiz, araya şehirlerin ülkelerin girdiği olur. Yeniden bir araya geldiğimizde aynen devam ederiz. Ben hiç kafa yormadim bu yaşıma kadar bu arkadaşlık meselesine, hiç sorun da yaşamadım çok şükür.

Güvensek de güvenmesek de hayal kırıklığına uğratılacağız. Bari güvenelim de bazı güvenlerimiz bari isabetli yere çıkar, yaşadığımızdan keyif alırız. SIFIR MOD %100

Benim çok yakın bi arkadaşım var. Dostum hatta kardeşim dediğim aynı şekilde onunda beni boyle tanımladigi bi insan var. üniversiteden zamanlarinda tanistik. Birbirimizin en zor ve en güzel yıllarında beraberdik. 8yillik arkadaşım. 3 yildir aramizda once 20 simdi 10saat olmasına ragmen irtibatimiz hic bi zaman kopmadi. Aramiza asla mesafe girmedi. Umrumda degil cunku hep zaten yanimda hissediyorm onu. Hergün saatlerce tlfnda konusuruz firsat buldukca gelip gideriz. Ben mutlu olunca hemen onu ararım oda mutlu mu die eğer o mutlu değilse kendi mutlulugumu ona anlatamam ve biran önce onu mutlu etmeye calisirm. surekli arrrim nasil oldun die. mutluysa ben daha cokmutlu olurum. Asla onun yapamadigi bisey yaparsam ballandira ballandira anlatmam genel hatlariyla ve oldukca sade anlatrm duruma göre yapamadigim birseyi yaparsa yada istedigim seyleri alir sahip olursa hic kiskanmam kendime olmuş gibi sevinirim. Onun yaralari benimdir anlattikca aglarim icim yanar. Gunlerce düşünürüm kendimin derdi gibi. Birbirimizle dertlesirken baskasi söylese olay cikacak dürüstlükte ve dusuncede şeyler söyleriz dovmekten beter ederiz yani ama asla birbirimize kirilmaz doğru diosun deriz. Aynamsin sen der o hep bana. Bi gel demesi yeter benim icin. Bu anlattiklarim karsiklikli olur. Zaten tek tarafli yürüyecek bir sey değildir dostluk. Bi tarafin fedakarlıklariyla yuruyemez. Canım o benim.. bi parcam.. bunlari anlatmaya zamanim yetmez. Ama bu arkadaşligimizin bana tek zarari var. Baska arkadasliklarimda da onun ince fikirliligini kibarligini ağırlığını arıyorum. Ama malesef bulamıyorum. Yinede diger arkadaşlarıma da ona davrandigim incelikte davranirm karsiligi tabi beklentilerimi karsilamiyor. Bi nevi çıta yi yukselttik yani :)) Yinede çok sansliyim tabi varsin baska arkadaşm olmasin :)))

Belki haklısınız, belki de bu yalnızca bir deneyimdi. Umarım en kısa zamanda atlatırsınız.

Ben dostum değil ama normal arkadasimla ters dussem kanli bicakli bile olsam asla sirlarini ifşa etmem. Bu benim karakterimdir. Karsidaki bunu yaparsa o onun rezilligidir. Bunu hic yasamadm yani arkadaşlıklarım belli bi seviyede biter cirkinlesme olmaz uzaklasma olur cunku çekerim kendimi hemen muhattaplik durumu kalmaz ama normal duzeydeki arkadaslarimla o dengeyi bana anlattiklari duzeyde ozelimi paylaşmaya çalışarak kuruyorum. O bana ne kadar ozelini anlatiyosa bende ona ayni duzeyde anlatıyorum. Ve asla kimsenin yüzüne soyleyemecegim bir seyi arkasindan soylemem. Bunun rahatligi var bende. Tavsiye ederim.

Son anlattiginz durumda arkadasinizin yerinde ben olsam ortaligi ayaga kaldirirdm. Meraktan deliririm aramadigim insan kalmaz başına biseymi geldi diye. Ayni sehirdeysek kesin kapida biterim. Icim yanar duramam. Bende böyle manyagum manolya1458 Minnak prensesim❤ tek ayak

Özenli yorumunuz için teşekkür ederim, izliyorum :)

Biraz doğru insanı bulmak, biraz da doğru ilişkiyi kurmak sanırım mesele.

sadece bunu dinliyorum bu aralar

Öncelikle çok geçmiş olsun. Size ve yakınlarınıza sabırlar diliyorum. Lütfen çevrenizden yardım istemeyi, gereğinde siten etmeyi ihmal etmeyin. Bazen telaşe içinde unuturuz ama hatırlatıldığında elimizden geleni yapmaya hazır oluruz.

Çok arkadaşım vardır ve az bir kısmı da dost olmaya aday. Ancak şunu söyleyebilirim bu hayatta kimseye güvenmeyeceksin. 18 yıllık bir arkadaşlığım vardı ve o kadar ucuz ve küçük oyunlarla bitti ki anlatamam. Şimdi yüzünü bile görmek istemiyorum. Arkadaşım diye iyi niyetle davranıp çakallıklarını görememişim. Liseden çok candan bir arkadaş grubumuz vardı ve biz üniversiteden mezun olduktan sonra bile dağılmadık. Bir gün farkettim ki sadece ben arayınca toplanıyor grup. Sonra ben de bıraktım arayıp sormayı. Başka iki arkadaşım var. Onlarla aramda ülkeler hatta kıtalar var ama birbirimize o kadar sadık kaldık ki senede bir kez bile görüşsek arkadaşlığımız soğumaz. Başka bir arkadaşım ise yaklaşık on yıl oldu tam bir candır. Ömürlük bir arkadaşlık gerçekten de. Hani yaşım 60 olsa, sohbetimizin aynı tadı ve heyecanı vereceği bir insan. Allah herkese versin. Ve bunların tümü karşılıklı iki insanın emeği ile oluyor. Yani iki taraf da dürüst samimi ve içten bir arkadaşlık için çabalamaya karar verirse ve kader izin verirse sonsuz olabilir arkadaşlık.

lisedeki en yakın arkadaşımla birlikte üniversite tercihini yaptık. aynı sınıfta okuduk yine. yakın da oturuyorduk, hep birbirimizde kaldık. 8 senelik arkadaşlığın sonunda şu an görüşmüyoruz. biraz insanın yapısına bağlı ama arkadaşlıkta da karşı tarafa biriktirdiğin bir şeyler varsa, artık bir şeyler paylaşırken bile güvenememeye başlıyorsun. eğer içine atan değil de, karşısındaki ile tüm sorunlarını birebir halleden biri iseniz, elbette bir ömür dostluk sürdürmek mümkün.

İyi de sır vermeyeyim diye arkanı kolladığın şeyin adı arkadaşlık mıdır? İçini dökmek, yükünü paylaşmak için de dost edinmez mi insan?

Canım bende arkadaş durumundan çok üzüldüm. Ama araştırmalar bile arkadaşlıkların en fazla 5-10 yıl Arasında olduğunu söylüyor. Çok takma canım anı yaşa gitsin. Hem insanın annesinden daha güzel ve iyi arkadaş mı var

Su yazdiklarinin cok benzerleri bugun aklimdan gecmisti...

işte güvensek de güvenmekde farkı yok ben korkuyorum yeni arkadaşlıklar kurmaktan.. gitmiyorum yanlarina. kenarda duruyorum hep. napalım çok arkadaşim oldu ama hepsinden kazikladim yine arkadaşlık kıurmak da istemiyorum. hayatımda bi tek kocam var oda en güvendiğim kişidir.

Kesinlikle öyle yapmalısın. Bir de şu var. Her insan aslında kendini en başta belli ediyor biz görmek istemiyoruz. Bencil insanlardan her daim uzak duracaksın. Kusursuz insan elbette yoktur ama kusurlu dostta olmaz..

Ne güzel anlatmışsınız arkadaşlık kavramını, vallahi arkadaş olasım geldi sizle :) Arkadaşım çoktur belki onlarca ama dostum dediğim 5 kişi falan vardır hayatımda. 1'i ilkokuldan beri tam 15 senelik arkadaşım, diğer ikisi liseden beri yani 9 senelik, diğer ikisi ise üniversiteden beri yani 4-5 senelik arkadaşlarım. Farkediyorum ki hayatımın hemen hemen farklı her döneminde benim için yeri çok özel olan dostlar biriktirmişim. Tek çocuk olarak büyüdüğüm için hep onları olmayan kardeşlerimin yerine koydum, öyle değer verdim. Elbette bunu hak etmeyenler yani bir şekilde benim iyi niyetimi, verdiğim değerimi kullanmak isteyenlerde oldu. Arkadaşlık biraz aşkta olduğu gibi şans işi bence genellememek lazım. Doğru insanlarla tanışınca uzun süreli arkadaşlıklar kurulabiliyor. Peki sence uzun süreli arkadaşlıkların sırrı ne dersen vereceğim cevap doğallık ve dürüstlük olur. Böyle benim yüzüme gülüp, arkamdan saatlerce atıp tutacak karakterde insanlar bana göre değil. Yani atıyorum yakın bir arkadaşım diğer yakın arkadaşımız hakkında bana atıp tutuyorsa, biliyorum ki bir başkasına da benim hakkımda atıp tutabilir demek ki. O benim için güvenilir dostlar arasında yer alamıyor maalesef. Baktığımda yakın olduğum tüm arkadaşlarım inanılmaz doğal insanlar, aramızda gereksiz alınganlıklara yer yok. Mesela diyelim tam işimin ortasında beni arasa açarım telefonu "ya şimdi işim var hadi oyalama beni dönücem sana bir ara" derim. Ama işim biter bitmez de hemen ilk işim onu aramak olur. Oldu da aramayı unuttum, insanlık hali neticede. Karşımdaki yine alınganlık yapmaz, ertesi gün beni arar " arayacağım dedin başından attın beni, üstüne üstlük geri aramadın da yazıklar olsun sana" falan der takılır bana. Ama aynı şekilde bende onlara gereksiz yere alınmam. Mesela geçen gün arkadaşımla sözleşmiştik benim okuldaki işim bitince görüşelim diye. Ama işim sabah erken bitti, kızcağızda sahur falan derken sabah kalkamamış öğlene kadar uyuyakalmış. Bir iki mesaj attım baktım iletilmiyor tahmin ettim zaten bir aksilik olduğunu döndüm geldim eve. Sonra uyanınca aradı beni, durumu anlattı özür dilemeye başladı. Beni ekti diye triplere girecek değilim, uyuyakalmış sonuçta. Güldük geçtik. Başka biri olsa belki bin tane şey arardı altında bana söz verdi, ona göre plan yaptım şu yaptığına bak diye. Sanırım hayatı biraz rahat yaşamak lazım :)

Çok tatlı bir yorum bu :) Teşekkür ederim :)

aslında biz mi çok şey bekliyoruz beklentilerimizi biraz azaltsak daha mutlu olcaz sanki bunu enayilik anlamında söylemiyorum yanlış anlaşılmasın bencillikten kullanılmaktanda bahsetmiyorum... örnegin siz arkadaşınızın hiç bi doğum gününü atlamamışsınızdır ama o bi doğum gününüzü telefondan kutlarken bir tanesinde çok güzel bi süpriz yapar ben ona hep süpriz yaptım vs o bana yapmadı bi aradı kutladı gibi takılmamak lazım... hepimiz insanız hepimizin eksik noktaları var... en yakın arkadaşım canım diyebileceğim insanın kalite tutkusu var, laf sokmaya bayılır:) veee herşeyi o bilir ama mükemmel bi arkadaş... laf sokmaya başladıgında yada her şeyi ben bilirim dedğinde ''lan egonu iki dakka yanına koy'' derim ''dimi gene yaptım taam taam '' der bi saat sonra gene aynı ama ne o bana kızar ne ben ona kızarım:) ben onu öyle seviyorum bana attığı laflar beni acıtmaz benim ona verdiğim karşılıklara o kızmaz ama başka bri bana onun sölediklerini söylese kavga sebebi olur yada onun içinde aynı şey geçerli:) diğer bi arkadaşımla aramızda mesafeler var kilometreler dostum desem daha doğru olcak:) belki iki yıl yüz yüze görüşmeyiz görüştüğümüzde aynı devam:) bazen gece 2 de canım sıkılır msj atarım kalkar arar hemen:) bu saatte msj atılırmı demez yada o bana atar evliyim gece üçte rarım eşimle aramızda hiç lafı bile olmaz bunun:) diğer bi dostumla üniden kalan üç kişiden biri sık sık telefonda bile konuşmayız ama aradığımda sesinden anlarım iyimi diilmi olduğunu şimdi gitsem yanına bu saatte ''uykundamı yok gel yatak sıcak yastık getirim sana der:) insanların eksiklerine fazla takılmamak lazım bide doğal olmak lazım yani dost için bişeyi yapmak için yapmamak lazım... dostunla konuşmak için kendini mecbur hissetmemen lazım... iki hafta aramadım küser bi arim dememen lazım dost küsmez '''bunu bana nasıl yaparsın '' der sonrada gel buraya der sarılır:) ama dost kolay kolay bulunmaz... 25 yıllık hayatımda lise üniversite 4 yıllık çalışma hayatım sadece 9 kişi...

Hayat sandığın gibi değil işte, gülmeye devam et sen.

çok uzun süren dostluklarım var Cebımde.. Uzaklık kavramını araya dünya meseleleri sokuyor. Yine yar / yoldaYorumlarda birinin bahsettiği üzere ayna gibi olmak gerekiyor. Kimisi derinlemesine, kimi yüzeysel.. Sonsuzluk kavramı cok zor.. Bazen bana benzeyen aynı şeyleri düşündüğümüz bir arkadaşım yok diye hayıflanırım.. Kimi zaman da sevinirim benimle farklı şeyler düşünen insanların bana kattıklarına.. Hepsi gök kuşağı gibi gelip geçici diye dusunuyorum bazen ama tökezlediğimde sırtımda bir el.. İşte gerçek dostluk..

liseden beri görüşen 4 arkadaştık. biri evlenirken düğününe bile çağırmadı öyle bir soğukluk girdi araya. sonra diğeri evlendi, sonra ben gitgide uzaklaştık birbirimizden. hep bir arkadaşımızın zorlamasıyla bir araya gelmeye başlamıştık. en son da ben çalışmaya başladıktan sonra görüşmedim hiç biriyle. iş arkadaşları derseniz iki senede iki defa kazık yedim önce çok samimi olup sonra tanımadılar bir dönem çok yakın olduğum kıza şimdi gıcık oluyorum sesi bile rahatsız ediyor. bir arkadaşım var ama bu kadar şeyden sonra çok güvenemiyorum, insanların ne zaman uzaklaşacağı belli olmuyor. benim en iyi arkadaşlarım kız kardeşlerim ve kuzenim.

Bırak arkadaşım bu işleri, belli bir yaştan sonra insan kendi ekmeğinin, ilişkisinin, varsa evliliğinin, ailesinin derdine falan düşüyor, sen de ölümsüz arkadaşlık diyorsun. Yazık günah, yıpratma taze beynini böyle şeylerle.

inanın bu sorunun cevabını bende çok merak ediyorum.. arkadaşlığa çok fazla önem verdim hep. insan kırıp duygularıyla oynayan, işine yarayana kadar yanında tutan çıkarcı insanlardan olmadım hiç. kırmaktansa kırılmayı, üzmektense üzülmeyi göze aldım, hep alttan aldım ve şuan bi zamanlar en yakınım dediklerim peçete gibi bi insanı kullanıp bi insanı atarken yine de yalnız kalmazken ben kendimle başbaşayım. tek isteğim yanımda olabilecek bir dosttu oysa ki. kimi en yakınım sevgilimi çaldı, kimi en yakınım yaşantımı mutluluğumu kıskanıp beni üzmek için arkamdan işler çevirdi, herkes gitse de o kalır dediğim çocukluk arkadaşım ben hastalanıp hastaneye yattığımda bir telefon dahi açıp gelmedi. oysa ki herkesin derdine sıkıntısına koşardım ben, zorda olan ben olduğumda onlar tersten koşmayı seçtiler, uzaklaştılar. bu sene zor bir hastalıkla boğuşuyorum ve bu hastalıkla bir yakınım dediğim 4 kişiyi çıkarmak zorunda kaldım hayatımdan. arkamdan iş çevirmeyecek, benim mutluluğumla başarımla övünecek, üzüntümle üzülecek dost bulmak çok mu zor? oysa ki ben hep böyle davrandım ve sonuç hep aynı. artık doğru olan davranışın bu olmadığını düşünmeye başladım, hep kötülük düşünmek kullanıp kullanıp atmak mı doğru olan diye düşünüyorum çünkü bu tür insanlar hiç yalnız kalmıyor. sırtımı yaslayabileceğim bir kardeşim olsaydı ne çok isterdim, sizi çok iyi anlayabiliyorum..

çok teşekkür ediyorum, sağolun

İşte aradığım örnek :) Teşekkür ederim.

Katılıyorum, çok hoş bir yorum. Teşekkür ederim.

Merhaba, bugün biraz hüzünlüyüm. Bu, forumda açtığım ilk konu olacak. Arkadaşlık kavramı benim için her zaman önemli bir yer tutmuştur. Arkadaş dediysem, her tanıştığım akrandan filan bahsediyor değilim. Birlikte vakit geçirdiğimizde eğlendiğim, yahut bir şeyler öğrendiğim, farkına varmadan geliştiğimi hissettiğim, kendisine iyi geldiğim için mutlu olduğum insanlardan bahsediyorum. İşte bu insanları seçmeye çalışırım, onlara "torpilli" davranırım, zor zamanlarında "nazına oynarım", yardım etmek için elimden geleni yaparım, başkalarına karşı onları korurum. Yani sanırım ilkokul düzeyinde filan arkadaşlık tanımı yaptım, değil mi? Ama itiraf etmek gerekirse temelde böyle bir içgüdü benim için arkadaşlık. Bir duygudaşlık, bir yoldaşlık, bir taraftarlık... Beni arkadaşlarımla pek çok farklı ortak payda buluşturabilir. Örneğin biriyle x, y ve z konularında anlaşırken öteki ile p, r ve x konularında buluşuyor olabiliriz. Bu durumda, biri diğeri ile nasıl olup da anlaşabildiğime, onda ne bulduğuma akıl sır erdiremeyebilir. Her neyse... Sanırım buraya kadar yazdıklarım çoğumuz için geçerlidir. Benim sorunum, "arkadaşlıkların ömrü" meselesi. İstiyorum ki, bir insanla bir duygudaşlık kurduysam bu bozulmayıversin. İstiyorum ki, yıllar geçse de oralarda "hatrımın geçtiği, bana da hatrının geçtiğini bildiği" bir arkadaş, müsait bir zamanında 10 dakika sohbet etmeye, aynı şehirde isek aklımıza esince bir çay içmeye hazır ve nazır olsun. Bilirsiniz, arkadaşlar arasında yanlış anlaşılmalar olur, fikir ayrılıkları olur, bazen kabahatler olur. Bazen hiçbir sorun yoktur, araya zaman girer, şehirler girer, etiketler girer, girer oğlu girer... Sizce bunlara rağmen arkadaşlıkları sürdürmenin yolları, yöntemleri nelerdir? Örneğin lise arkadaşlarımı arada bir arıyorum, mesaj atıyorum. Ne zaman arasam ne kadar sevindiklerinden bahsediyorlar, seslerinden de hissediyorum. Görüştüğümüzde de "neredeyse" eskisi gibi. Yılda 1-2 görüşme ile bayram ziyareti tadına geldi, görev gibi oldu. Dertleşemez oldum onlarla. Zaten artık eskisi gibi dinlemiyor kimisi. Kimi arkadaşlıklarım da onarılacak hali kalmayan karşılıklı kabahatlerden ötürü sona erdi. İnanır mısınız, geriye dönüp bakınca onlarla da ne kadar eğlendiğimizi, bana neler neler kattıklarını hatırlıyorum. Onlar beni böyle anmıyorlar muhtemelen. Oysa ben onlara kızdığımı, kırıldığımı anımsadığım kadar geçirdiğimiz güzel zamanı da hatırlıyorum. Hatırlamamak mı daha iyi, yoksa iyisiyle kötüsüyle "benimki de böyle bir şey işte" demek mi? Ha, şimdi lambadan "istersen düzeltelim o işi" diyen bir cin çıksa "yok abi almayayım" derim, o ayrı... Siz arkadaşlıklarınızı sürdürmek konusunda ne gibi sorunlar yaşadınız? Siz böyle sorunları nasıl çözüyorsunuz? Ya da çözülebilir sorunlar mı bunlar? Sizce her arkadaşlık ölümü değilse de sürünmeyi tadacak mıdır? Yeni arkadaşlar edindikçe eskilerinin pabucu dama atılmadan, "dost biriktirerek, insan biriktirerek" ilerlemek mümkün müdür? Artık yeni bir arkadaşlık kurarken, "Şimdi bunun sonu da ötekilere mi benzeyecek? Alttan almakla kendimi mi kandırıyorum? Bana geçici gözüyle mi bakıyor? Aramız bozulsa arkamdan neler söyler?" diye düşünmeden edemiyorum ve bu çok üzücü. Lütfen bana köklü ve sağlam dostluklarınızdan bahsedin, acısıyla tatlısıyla... Bana umut verin :)

Dediğiniz gibi, doğallık ve alınganlık yapmamak önemli. Buralarda tamam sorun yok :) Ama başkasının ardından konuşmayan arkadaş mı var, onu ne yapacağız? Güzel yorumunuz için teşekkür ederim. Demek ki oluyormuş olabiliyormuş :)

bence doğru düşünüyorsunuz, "aramız bozulunca arkamdan ne konuşacak?" kilit soru bu. liseden kalma en yakın arkadaşım üniversiteye başlayınca can ciğer olduğu birini buldu hemen. kızın ailesiyle bile çok samimiydi, gelmeler gitmeler... sonra ne oldu, eften püften bir sebepten araları açıldı ve arkadaşının ablası benim lise arkadaşımı tehdit etti, babasını arayıp erkek arkadaşından bahsetmekle vs. isterseniz dünyanın en iyi insanı olsun arkadaşınız, bir gün koz olarak kullanabileceği sırlarınızı ASLA paylaşmayın. neticede elin kızı/oğludur. doyasıya yaşayın arkadaşlığınızı, gidebildiği yere kadar gitsin ama olur da aranız bozulursa kafanız rahat olur sır vermediğiniz için.

Hem öyle, hem değil... 15 senedir devam eden arkadaşlıklarım var. Çok Sevdiğim 15 Şenliklere göre yeni Arkadaşlarım da olduğu gibi. Fakat keşke kazık yediğimiz arkadaşcıklar da olmasa idi. Kader, kısmet bir yerde... Yaşaya yaşaya öğreniyor insan.

artık herkes çıkar peşinde çıkarı olmayan insanlar birbilerine selam dahi vermiyorlar aman boşveer be biz kendimize yeteriz.

İlk gelen bilgiler ütopya olduğu yönünde... Arama çalışmaları devam ediyor :) Yorum yaptığınız için teşekkür ederim. Gerçekten fikirlerinizi merak ediyorum.

Benim için arkadaşlık herşeyden önemli. belki pek akrabam olmadığı ve aile yönünden de şanssız olduğum için arkadaşlarımı ailem gibi görürüm. İnsanın kaç kere karşısına anlaşabildiği, eğlenebildiği, bağ kurabildiği biri çıkıyor ki? Huysuz biri olmama rağmen dostlarıma hoyrat davranmam, aman ilişkimiz biterse bitsin demem. ihtiyacı olduğunda yanında olurum. Dediğin gibi tam adı yoldaş olmaya çalışırım. Onlarca dostum oldu. Neredeyse hepsi bitti. araya yol, zaman, yalan vs girdi. Ama kimse için de pişman olmadım ve arkadaşlık kurarken kötü mü biter diye düşünmüyorum. sürerliliği değil beraber yaşadığımız zamanlar, paylaştıklarımız o zaman için beni mutlu etmesi önemli. Tabi keşke bitmese. hep ütopyaları sevdim. Dostluk ütopyasına inanmak da beni mutlu ediyor.

Ama uzak olduğundan eşimle beraber söyle ayni arkadaşım denginde bi bayan arkadas bulsam ve eşiyle de eşim anlassa beraber gitsek gelsek ne guzel olur. Eşim benden daha uyumludur ama çevremde hiç aday yok malesef herkes bi garip valla Pembe

Güldüm Belki haklısınızdır, şimdilik bilemiyorum. W

Kendimize yeter miyiz? Kendimize yeteriz ama kendimize başka arkadaşlar da lazım be :) Ben galiba hayatın yapmacık, kaypak tarafını kendi çapımda yenmeden rahat etmeyeceğim :) Keyfinbilir

Dogrusu insanlarin neden illa bir arkadas bulma cabasi icinde oldugunu bu yasima kadar pek anlamamisimdir. Benim cok yakin dostluklar kurdugum insanlar oldu. Ha bu insanlar bir elimin parmagini gecmedi hic. Diyelim ki 3 tane. Bir tanesinden kotu bir kazik yedim diyelim. Fakat hayatta herseye hazirlikli bir insan oldugum icin sanirim bu kazik olayi beni fazla sarsmadi. O kisiyle zaten arkadasligimi bitirmem gerektiginin farkindaydim, nasil yaparim bilmiyordum, kendisi bitirmis oldu, oh be dedim sonra. Su an yine 5 yillik bir dostlugum var bir arkadasimla. Uni den ayni sinifta olunca baya alistik birbirimize. Su an ikimizde bitirme tezimiz ile ugrastigimiz icin birbirimizden pek haberimiz yok son 1 2 aydir. Fakat ben bu dostlugunda bitecegini biliyorum. Okul bittiginde yollarimiz da ayrilacak. Fakat ben buna da hazirlikliyim. Yapi itibari ile kendine yeten bir insanim sanirim. Ne bilim boyle illa dostlum olsun, arkadasim olsun derdinde olmadim hic. Bence insan kendi kendine yetebilmeli. Ve dostluklarin araya yillar yollar girince eskisi gibi olmayacaginin bilincinde olmali. Ben simdi bu dostumu yillar sonra gorsem bile oturur konusurum. Fakat her ay goruselim bundan sonra felan gibi bir derdim olmaz. Biliyorum ki gorustugumuz zaman gulusup eglenecegiz yine. Bence siz de boyle dusunun. Fazla onem vermeyin, dostluklari arkadasliklari hayatinizin merkezine koymayin. Rahat olun yani. Ha ölümsüz dostluklarda vardir eminim. Buna inaniyorum. Ama benim icin pek gecerli degil.

maalesef gözden ırak olan gönülden de ırak oluyor.

çok beğendim, teşekkür ederim. :) Bugün bir şey denedim. Dedim, "yahu madem bu kadar şikayetçiyim beni tutan nedir?"... Atıl kalmış her kıymetli arkadaşlığım için bir bahane bulup mesaj attım. O kadar olumlu geri dönütler aldım ki... Zaten seçmiş olduğunuz arkadaşlar, art niyetlerinden değil de "hayırsızlık" tabir ettiğimiz üşengeçlikten, işten güçten arayıp sormuyorlar. Sonra da "şimdi yazsam arasam ne alaka diyecek" diye kalakalıyoruz. Aramak lazım azizim, denemek lazım. Elimi nereye atsam çoğu kaldıkları yerden canlandılar, müteşekkir oldular.