Ne munasebet evin bana yakin olmali... Cocukla iliskisine cocuga zarari dokunmadigi surece mudahale etmezsiniz elbette, ama size karismasina asla izin vermeyin. Bazi erkekler bosandiklarini idrak edemeyip tahakkume devam ediyor!

Ne olursa olsun aranızda o çocuk evlenene kadar bazen yüzyüze bazen telefonda görüşmek zorundasınız. Çünkü çocuklar mutlu günlerinde zor zamanlarında ebeveyn desteği duyarlar. Sizin içinde bu çocuğun zor zamanında mecbur sıkıntısını babasıyla paylaşacaksınız. Bana çok saçma geliyor anneyle yada babayla görüşmeye engel olmak çünkü bu sadece çocuğa eziyettir. Siz gerçekten kararlıysanız boşanmakta etkilenmezsiniz sonuçta artık sadece kızınızın babası olacak ama birşeyler varsa bitince daha da yoğunlaşır ona göre kararınızı verin. Bazıları evine giremez falan demiş ama özel durumlarda var mesela çocuk hasta olsa beraber hastanede kalacaksınız yada çocuk gece baba diye tuttursa ilerde istemesi falan yani çocuğun en az etkilenmesi için mecbur sık görüşeceksiniz

Birazcık bekleyin Evliliğimin 7. Yılında çocuk sahibi olduk. O zamana kadar mükemmel çifttik diyebilirim. Hamilelik ve doğum sonrası (3 ay oldu) ben eşime sinir oluyorum. Uzaklaştık zaten. Konuşacak bişeyimiz kalmamış gibi. Adamın beni sevmediğini düşünüyorum. Cinsel hayata girmiyorum bile... Biraz evliliğinize zaman tanıyın çok büyük problemleriniz yoksa

10 yasinda Hayir etkilenmiyor. baba bilmeden diye birsey yok tabi babasini biliyor elbette. yasi kac olursa olsun cocuktan hic 1 sey saklamamak lazim Elbette ki o senin baban fakat biz anlasamadik ve birlikte yasayamadik ayrildik diye bildi. Benim gorusmem icinse hic 1 sebep yok Ben babasi ile aile gibi yemege gitsem benim cocugum farkli düşünebilirdi. Ki yuzunu gormek istesem zaten bosanmazdim. Ustelik 1 yildir yeniden evliyim ve kizimla gayet muhteşem bir iliskimiz hayatimiz var. babasi almak isterse gelip aliyor ve getiriyor. bebekliğinde bu iletisimi anneanne kuruyordu alacagi zaman anneme giderdim.

Anlattığınız şeyleri birçok lohusa yaşıyor, o yüzden acele etmeyin diyorum. O ilk sene kavgalar, boşanmaya yeltenmeler, isteksizlik, soğukluk, uzaklaşma oluyor. Çocuğun hasta olması, aç olması, zayıf olması hep söylenir. Lohusa intikam timi gibi.

Ilk bebeğimiz olunca çok sevindik ama ikimizde acemi olduğumuz için bir sürü problem yaşadık. Eşim kızımızı manyakça sevmeye başladı. Sanki ben çocuğun dadısı o babas. O kadar değişti ki anlatamam. Lohusaligim berbat geçti. Sırf çocuk doğurdum diye böyle davranıyor diye düşündüm. Bilsem doğurmazdım dedim. O kadar yani. Eşim kızımın annesi moduna girdi. Aylarca yaklaşmadı. Ama aldatıldığımı düşünmedim. 11 ay böyle sürdü. Hep alttan alıyordum ama en son patladım. Kavga ettik. Ciddi ciddi boşanmak istedim. Benim ciddi olduğumu anlayınca özür diledi. Ben psikolojik tedavi görmeye başladım. Çok şükür düzeldi. Ikinci kızımız oldu elhamdülillah. Çok korkmuştum yine aynı olacak diye ama olmadı. Daha anlayışlı oldu, üstüme düşmeye başladı. Anlatmak istediğim bu bir süreç. Maalesef yaşanabiliyor böyle şeyler. Oturun konuşun. Ikinizde psikolojik destek alın. Bir yuva zor kuruluyor ama kolay yıkılıyor.

Burdaki yazdiklarinizdan sizden uzak kalmak istemiyo gibi gelmişti bana ama diğer konuları okuyunca boşan ve senin istediğin kadar görüş bence

Bende bunu soracaktım Pamukannesi83

Geçen akşam bu konuyla ilgili bir program izledim. Biri yetişkin psikiyatristi diğeri ergen psikiyatristi Özetle diyorlar ki; Boşandıktan sonra sımırlarınızı çizin ve çocuklarınıza gösterin. Örneğin anne babanın evine, baba annenin evine girmesin. Kapıda çocuğu alsın versin, içeri girmesin. Çünkü annenin ayrı hayatı var o ev artık çocukla annenin. Diğer ev babayla çocuğun. Beraber tatile gitme olayını aklınızdan çıkarın. Madem bu kadar iyi anlaşıyordunuz, neden boşandınız, çocuğun kafasını karıştırmayın dediler. Boşanıp çocuktan boşanmayı saklayıp hala aynı evde yaşayanlar varmış, çocuk zarar görmesin diye . Çocuklarınıza asla yalan söylemeyin dediler. Her doğruyu hemen söylemek zorunda değilmişiz ama sorarlarsa da yaşlarına uygun şekilde doğruyu söylemek gerekiyormuş. Çocuklar boşanmadan hemen sonraki 1-2 yıl anne babalarının tekrar bir araya geleceğini umut ederler, o yüzden kesinlikle buna yönelik umut vermeyin, artık başka bir yaşamınız olduğunu çocuğunuz bir süre sonra kabullenecektir dediler. Hep beraber sinemaya gitme, hep beraber yemeğe gitme çocuğunuz için iyi bir şey gibi gözükse de aslında değil dediler.

Benimde eşimin ilk evliliğinden bir kızı var kreşine gidiyor alıyor eve bırakırken götürüyor eski esiyle malesef muhattap olmak zorunda kalıyor. Eşimde hiç hoşlanmıyor eski eşinden kızım için mecburum diyor

Bu şekilde görüşmek istemiyorsanız yalnız görüşmeyin. Eğer bebeğe bakmak için geliyorsa yanınızda mutlaka güvendiğiniz başka biri de olsun böylece kendinizi daha rahat hissedersiniz.

Yüzünü görmek istesem ben de boşanmayı düşünmezdim, Katılıyorum

Bizim oturup konuşmalarımız malesef tartışmaya dönüyor. ona Hatalı olduğunu düşündüğüm şeyleri sıralıyorum beni anlasım dşye ama o beni devamlı suçluyorsun deyip susturuyor beni. biz hiç kritik yapamadık o Yüzden. Evlendiğimden beri bi defa bile kolunu omzuma atmış değil, elimi kendiliğinden tutmuş ya da beni kendiliğinden öpmüş değildir. Aksine evlendiğimiz günün ertesi de başladı kaldıramayacağım laflar etmeye ve ben de zamanla uzaklaştım. Hamilelikten sobra değiştin diyorum hayır biz hep aynıydık senle içli Dışlı değildim hiçbir zaman diyor yangına körükle gidiyor. Vurdumduymaz. Dün akşam bile önüne protokol koydum ve Devamında her zamanki gibi uzanmış tv izledi Güldü çayını içti. Hiçbir anlam ifade etmiyor benim gidecek olmam. Şu iki yılda hiç güzel anı hatırlamıyorum, bol bol kavgalar Hatırlıyorum. Aramızdski en büyük problem iletişim sorunu.36 Yaşında Evlenip 38 Yaşında boşanacak olmak çok üzüyor beni ama artık yapacsk bişey yok malesef. Sevgisi yok saygısı yok cinsellik de istemiyor ve kendisi kabul etmese de aldatma işaretleri gördüm kaç defa. Hakkımızda Hayırlısı

Az cok hatırlıyorum gibi. Evlilik terapisi denemişmiydiniz? Kesin bitiyor yani. eylulcmre

İstesiğiniz yerden ev tutarsınız. Ona neymiş. Çok istiyorsa kendisi size yakın ev tutsun. Yok mecbursun vs ne biçim laflarmış onlar. Olmazsa annenizle falan oturun. Çocuğu göreceği zaman sadece annenizle muhattap olsun. Siz evde yokken annenizle görsün ve gitsin. İstersen fizan da ev tut. Madem iyi bir eş olamadı iyi bir baba olsun

Siz bosanma konusunda tam karar vermemissiniz. Ben bosandiktan hayli zaman sonra eski esim tekrar evlenmek istedi, bi saniye bile acaba oabilir mi diye düşünmedim yani bu kararlilikta olmadikca bosanmak bana dogru gelmiyor. Ayrica bosandiktan sonra eski es size tamamen yabanci konumuna geciyor. Oyle yakin oturalim ben gelip cocugu evde goreyim falan olmamali.

cocuk varsa gorusmemek gibi bir luksunuz olamaz. tabii cocugunu gormeye merakli bir babaysa en azindan

İyi de sizin kızgınlığınız yüzünden çocuk niye zarar görsün. Olan olmuş artık kendinizi değil çocuğu düşünün zaten başkaları ile evlenirseniz bu olan da olmaz

Amin. Zaten anlamam böyle yapacaksanız elalemin kızının günahına niye girersiniz.

Seviyorsan boşanma yazık o bebeğe... hayattayken anası babası öksüz yetim gibi büyümesin

O zaman birde annesi babası ayrı birinden dinleyin. Bizimkiler ayrıldıklarında 7 yaşındaydım. ondan öncesini hatırlamıyorum. Babamın benle vakit geçirmesini 4 gözle beklerdim. Annemle babam barışsın diye çok dua ederdim. Tek hayalim annem babam ben eleele dolaşmaktı.. Ergenliğimde anneme "ben babama gidiyorum "diye yalan söylerdim konuşmadıkları için benden haberi olmazdı. Yani aradaki sevgi zamanla bitiyor siz çocuklarınız için arkadaş kalın.. malesef böyle kalabilen çiftler çok az...

Çocuğum olmadığı için görüşmüyorum ama çocuk varsa iletişim mecburen devam etmek zorunda.

Arada çocuk varsa mecburen görüşeceksiniz. Görüşme şartlarını siz sınırlandırırsınız.

Benimde o kadardi kizim bosandigimda. hayir görüşmedim görüşmüyorum.

Lohusalık ve sonrası zor bir dönem. Özellikle zayıf kişiler için. Bir de zorlaştıran insanlar varsa. Üstelik kocalar zora gelince kadından daha lohusa oluyor İyi bir kriz yönetimiyle daha iyi olacaktır inşallah. Oturup sakin kafayla bir çözüm düşünün, kimseden beklentiye girmeyin ki hayal kırıklığınız olmasın

Ne alaka öksüz-yetim gibi büyümek ile? Ayrıca kadının anlattıklarına bakılırsa sevgi-saygı yok. Bu durum da boşanmamak çocuk için de cehennem.

Belki de tamamlanmak sizin elinizdedir. Sakın bu adamla kendinizi tamamlamaya çalışmayın ayrıca çok kolay değil boşanmak ama bir yola çıkmışsınız geri adım atmayın.

Çocuk var ise bir şekilde görüşmek zorundasınız ama bu görüşme aynı evin içinde olmamalı diye düşünüyorum.

Evliliginiz neden bitiyor cok özel değilse?

Çok mantıklı geliyo teşekkürler paylaşımınız için. Purpplee Süper women Anneler

Görüşürsünüz de sınırlarınızı belirleyin ayrıca yarım kaldım demişsiniz de bu biraz kendini aşağılama değil mi? Ayrıca boşandıktan sonra eşinizin yeni hayatınıza müdahale etmesine izin vermeyin.

Çocuk var ise görüşmek zorundasınız. Çocuğunuz anne babaya birlikte ihtiyacı var. Bunun ilerisini de düşünün Doğum günü, yıl sonu gösterisi, karne günü vs çocuklar için önemli günler neden yıllar sonra dönüp baktığında hep bir yanı eksik olsun? Hem sadece o da değil ileride çocuk büyüyünce siz nasılsa iletişimde değilsiniz diye size der babama gidiyorum babaya der anneme gidiyorum Allah korusun nerde napıyor ruhunuz duymaz. Her ne sebeple boşanırsanız boşanın o kişi sizin çocuğunuzun babası, eşlik vasfının bitmiş olması babalığının da bittiği anlamına gelmiyor

Benim kuzenim de sizin gibi tereddüt içindeydi. Seviyordu ama olmayacağınıda biliyordu. Nihayetinde boşandı. Çocuk için görüştüler birkaç kez; sonra giderek arttı. önce dışarda sonra evde telefonda vs derken 2 yıl sonra tekrar birleşip nikah kıydılar.. :) Sebepler ne bilmiyorum. Kararınızı vermiş gibisiniz ama yinede çok acele etmeyin derim. DAha bebeğiniz 4 aylık yanı lohusa sayılırsınız ve toplamda 2 yıllık bir evlilik. Bunlar evliliğin oturması için çok kısa bir süre..

Çocuğunuz şimdi kaç Yaşında, çok etkileniyor mu bu durumdan?Baba bilmeden ayrılmak daha mi avantaj çocuk için sonanda

Merhaba.. hani derlerya senin icin çiğ tavuk yerim :) evlat icin görüşüyosunda konuşuyosunda malesef arada bağ olunca eee zaman gelicek cocuk buyuyecek seninde altindan kalkamadigin sorunlar olacak sen aricaksin hemde gel konusmamiz lazim diye eee tabi insansin bunlari derkende hal hatir sorucaksin bi kahve icicek bi bakmissinki iyi bi dost olmussun... buyuk konusma Allah islah eylesin de.. Onca kadinin öldürüldüğü su dünyada dost olabiliyosaniz evlat icin ne mutlu.. sevgiler

Merhaba kızlar, 2 yıllık evliliğimi noktalama aşamasındayım. dört aylık bebeğim var. Eşim boşansak bile bebeği görmeye evine gelirim diyo çünkü anne sütü alıyo benim de olmam gerek diye sanırım, dışarda da hep beraber vakit geçirmemiz gerekir ve zaten tutacağın ev bana yakın olmalı diyor arada çocuk olduğu sürece Görüşmek zorundayız filan. Ben çok kızgınım ona çocukla arasına girmem ama boşandıktan sonra benimle muhatap Olmasını istemiyorum. Çünkü minik yavrum onun vurdumduymazlığı ve bir takım hataları Yüzünden parçalanmış aile çocuğu olacak ben de yarım kalmış Olacağım. Aslında seviyordum kendisini, zaman geçince öfkem geçer de üzülürsem diye korkuyorum. Görmeyim unutayım gitsin istiyorum. Çocuğum için elbetteki Görüşmek iyi olur ama o kadar iradeli olabilecek miyim bilemiyorum. Siz nasıl yapıyorsunuz boşanmış hanımlar? Nasıl yapıcam ben Q Queen of the North Kuzeyin

Ayrılma şeklinizi çok doğru buldum açıkçası. Ben sizin kızınızın çoğu çocuktan şanslı olduğunu düşünüyorum. Yemeğe gidip, sinemaya giden, sık sık anne baba bir araya gelen çocukların uzun süre anne babanın birleşeceği düşüncesine saplanıp defalarca kırıldığını düşünüyorum. Sınırları ve mesafeyi kendi kafasında oturtamayan yetişkinlere dönüşme ihtimalleri var.

Hanımlar dün akşam protokolü gösterdim. Nafaka konusunda kararsızım dedim, bedavaya geliyo boşsnms işi diye mi keyifle tv izliyorsun çocuğunu göremeyeceksin hiç mi üzülüyorsun? o zaman imzalanıyorum çekişmeli olsun eşyalar bölünsün dedi kızarak. çocuğu da neden göremiyormuşım dedi her iş çıkışı gelip yarım saat görmek isterim dedi olmaz dedim iyice sinirlendi. Tartışma uzadı ta eskiler açıldı ve her zamanki gibi hatalarını yüzüne vurmama katlanmak istemeyip kestirip Attı tmm ne istiyorsan yap ben onaylıyorum dedi odaya da gelmiyorum artık burda yatıcam deyip salonda uyudu. Aldatma konusunu inkar ediyo Cinsellik konusunda da istemiyorum zorla mı dedi. Her Lafı ayrı kırıyo üzüyo. Bu noktaya geldiğimize inanamıyorum. M

Çocuğunuz oldupu için belli Sınırlar çerçevesinde Görüşmek zorunda kalacaksınız illa ki. Şimdiden bunları düşünmeyin.

biz mükemmel çift değildik ama Hamilrlikten itibaren giderek inceldi kopma noktasına geldi Aramızdaki bağ Purpplee Süper women Anneler

Denemedik. Sevgisi yok bana bunu kimse düzeltmez . push ; defne-28

istemiyorsa ve aldatıyorsa boşanın sizi istemeyip başkasını istiyorsa hayır gelmez zaten

Boşanma nedeninden bahsetmemişsiniz, acaba diyorum hamilelik lohusalık, bebek... psikoloji değişiyor hem anne de hem babada. Yeni bir karar mı boşanma kararı. Bir daha düşünseniz. Gerekirse bir süre ayrı yaşasanız

18 yaşına kadar muhattap olacaksınız ister istemez Fakat Ablam hiç karşılaşmak istemedi Mahkeme nekadar uygun gördüyse o kadar kalıyor yeğenim Ablam biraz esnek davrandı çocuk etkilenmeyecek şekilde Fakat oturup konuşmak görüşmek gibi olaylara girmedi Eşiniz sanırım ayrılmak istemiyor sizden

Kesinlikle minik dunyasinda imkansiz birseyin hayalini kurmasina imkan tanimadim. Cogu ayrilan ciftin cocugu esneklik buldugu an yonlendirme bile yapmaya çalışıyor hadi sinemaya goturun beni ikiniz vs gibi. Benim kizim 1 yasindan itibaren annem babam ayri ben annemle yasiyorum babam beni almak isterse annem itiraz etmez anneannem kapidan verir aksamda kapıdan alir diye ogrendigi icin farkli talep hayal icine giremedi. Kurallari ben koydum yani. cocuga soz hakki vermek gibi birsey olamaz. Simdi dunyanin en mutlu en heyecanli en nazik ve kendini ifade edebilen cocuklarindan birisi. Bosanmalar hayatin sonu gibi cocuklar arada yok olacakmis gibi dusunenler icin yazdim bunuda. Anne mutlu kararli ise cocuk mutlu ve saglikli ruh halinde yetisiyor.

Elbette bazı noktalarda görüşmeniz gerekecektir ama bu mesafeli bir şekilde olmalı.. Ne münasebet evinize geliyormuş.. Dışarıda ortak bir noktada buluşulur çocuğunu görür..

Pişman olma ihtimaliniz varsa ayrılmayın çünkü geri dönüşü çok zor olur. Yeni doğum yapmışsınız, her şey zor geliyordur, belki bu yüzden tahammülünüz azalmıştır

Ayrildigimizda oglum 7 yasinda idi. Cocuk oldugu icin omur boyu gorusecegiz diye ben once biraz esnek davrandim ancak bir sure sonra zirt pirt cocugu gormeye gelmeye basladi ve benim bir planim varsa da yapamadim. Ozel hayatim diye bir sey olmadi, sanki hep evimizin icindeydi. Cocugun vasitasiyla herseyi sorup ogreniyordu. O ise hesapsiz yasiyordu. Sonunda sadece mahkemenin belirledigi gunler ve saatlerde gorusme karari verdim. Cocuk icin bile olsa mumkun oldugu kadar gorusmuyorum. Boyle kafam rahat. Bir de gorustugumde tekrar birlesmek icin cocugu kullandigimi bile dusundu. Onunla bosandik ve cocuk icin gorusmek zorunda degilim. Kim ne derse desin ben boyle dusunuyorum. O oglumla gorusebilir ama benimle gorusmek zorunda degil. Ortada bir ayrilik varsa zaten eskisi gibi de olmuyor. O yuzden net kararlar alinmali, taviz verilmemeli. Nerede oturacagina sen karar vermelisin, o degil. Cunku artik bu senin hayatin. Gerekirse baska bir şehire dahi yerlesebilirsin, karisamaz. Gormek istiyorsa gelip gorur. Cocugu gormek istedigi gun ve saatler belirli olmali. Cocugu gordugunde yaninda anneniz olabilir. Siz olmak zorunda degilsiniz. Zaten 4 aylik bir bebegi gorus saati bir iki saat olur, fazla olmaz. Ve o yaştaki cocugu babaya yatili vermez hakim. Dolayisiyla tavsiyem minumum gorusme... yoksa kendileri istedigi hayati yasarken sizi de cepte sanabiliyorlar... sizin yeni duzeninize alismaniza imkan vermeyebiliyorlar. Kararlarinizi yeni hayatinizda siz alin, ona birakmayin. Evinizi siz tasimayin onun yanina. Onun dediklerini yapmayin. Bir gorus takviminiz olsun. Biz mahkemenin belirledigi takvimden sasmiyoruz.

Boşanmayı önce yetişkinlerin normalleştirebilmesi lazım sizin yaptığınız gibi. Anne ya da baba normalleştirmezse çocuk elbetteki çok garip bir yaşantının içinde olduğunu sanır. Çocuklar yetişkinlerden daha uyumludurlar, yeterki gereksiz şeyleri dramatize etmeyi öğretmeyelim. Arebesk çocuklar yetiştirmek çocuğun kendisine zarar. Dediğim gibi olması gerekeni yapmışsınız, çocuğunuz gerçekten şanslı, sürekli ben parçalanmış aile çocuğuyum psikolojisinde olup hayatında kendine engel olacak bir bakış açısı yok.

Kimsem yok Yaşadığım Şehirde. Yok öyle korkulacak bişey yok da onun hayatımda yer kaplamasını istemiyorum boşanınca hiç Grek yok ondan istemiyorum eve gelmesini Feslegen Kokulu Nane Durmak, yıkılmaktan önceki son adımdır. Anneler

Evet çünkü ben iki sene için evlenmemiştim hiçbişey istediğim gibi olmadı o Yüzden öyle söyledim Purpplee Süper women Anneler

Eger bunu basarabilecek birisiyse görüsmek önemli aslinda. Yani siddet yoksa ki bizde siddet yoksa bosanma neredeyse imkansiz sanirim, ben gorüsülmesi taraftarıyım. Ama bunu yuz goz olmadan yapmak lazim bunun icin de sure gerekli. Yarin okulda sorunu olacak, aktiviteleri olacak, vs bu krizleri atlatmak ve cocuga guvenli ortam sunmak önemli. Minimum iletisim sart. Cocugun anne ve babayi birlikte görmesi cok önemli. Ne olur bu mesela alırken bırakırken dısarda bulusulur, cocuk buyukse yemek saatlerine denk getirilir bu ve birlikte yemek yenilir sohbet edilir maks 1 saat. Bunu da cocugunuz icin yapin cunku ergenlikte ve okulda birlikte hareket etmeniz gereken durumla olacak asagi yukari ayni otoriteyi kurmak onemli. Bu yasak, bu yapılacak, bu ogrenilecek, buraya gidilecek.. anne icin de baba icin de stabil kurallar onemli. Sizin duygusal durumun da önemli tabi ama en fazla 6 aydan sonra saglıkli bir iletisim sekli gelistirilmeli. Sonra gorüyoruz icra memurlarıyla yaka paca cekilen cocuklar, feryat figan insanlar. Hic hos degil.

Türkiye'de ne pek çok kadının, ne de erkeğin ayrılık kelimesinin ne anlama geldiğini tam olarak bilmediğini düşünüyorum. Ayrılmak kişiyi tamamen hayatından çıkarmak anlamına gelir aslında. Ayrılığı az isteyen taraf genellikle çocuğu diğerinin hayatı üzerindeki tahakkümü sürdürmek için kullanıyor. Bir tarafın yeni hayat kurmasını hazmedemiyor. Hala yaşam tarzına, hayatında olanlara her şeye karışabilmek istiyor. Karışamazsın denildiğinde de cevap hazır "bizim çocuklarımız var, yoksa umurumda bile değilsin". Elbetteki gerçeğin bu olmadığını hepimiz biliyoruz aslında. Bu sebeplerden ben görüşülmemesi taraftarıyım açıkçası. Ben olsaydım sanırım hiçbir şekilde görüşmemeye çalışırdım ki hayatıma bakabileyim. Geçmişi arkamdan sürükleyip durmanın anlamı yok. Tek bir hayatım var, sırf biriyle daha önce evlendim diye hayatımın bitmesini kabullenmezdim.

Lohusalık zor olmayacakken zor hale getirdi, sütün yok çocuk aç cümleleri Ateşli kavgalara sebep oldu mesela. Ama bunlar unutulurdu, esas kırgınlığım aldatıldığıma dair bazı işaretler ve cinsel uzaklığı ilgisizliği. Kim olursa olsun ayrılık olayları bana hep zor gelmiştir bunu bir süreç olarak düşünüp atlatmaya çalışacağım Pinkflambe