Stressiz iş yoktur ama bu kadar huzursuzluk fazla iş yerinde huzur yoksa milyonlarda alsan ne fayda daha ucuz bir şehirde iş bulma taşınma gibi bir durumun olmaz mı bu daha mantıklı S sonbaharsonuyok

Yok çok vazgeçilmez bir maaş değil, ama İstanbul şartlarında bana yetiyor diyelim. MissCherryBlossom

Sizi o kadar iyi anliyorum ki... Turkiye'de kadinlar o kadar zor sartlarda hayata tutunmaya calisiyor ki... Iste tam da bu yuzden, yasadigimiz hayatin alternatifinin olamayacagini dusunuyoruz. Guclu, kendine yeten, kimseye eyvallahi olmayan biri olmak zorundayiz, yoksa herkesten daha fazla ezilebiliriz. Ama aslinda alternatif bir hayat mumkun. Okuyan arkadaslar bilecektir, Turkiye'de yasamiyorum, kalifiye bir isim var ama her sey performans bazli. Burada tutunmak icin herkesten daha fazla calismak zorundayim cunku sadece isimi degil, yasadigim yeri ve sahip oldugum oturum vs gibi imtiyazlari da kaybedebilirim. Ama bunlardan vazgecen arkadaslarim oldu... Cok ilginc yerlere dagildilar dunyada. Birisi Alman olmasina ragmen Kolombiya'ya goctu, digeri Malezya'da, yekdigeri Tayland'da, kimisi proje kovaliyor, oburu organik tarim yapiyor. Hepsinin tek ortak noktasi var; ufuklari acik. Bir sure beklediler, velakin bir sure sonra ufuklarina guvendikleri icin akacaklari yolu buldular, su gibi... Alternatiflerinizi cesitlendirin, hele de yaptigim isle ovunmem/ yaptigimdan gocunmam diyecek olgunlukta biriyseniz, kendiniz dogruyu bulmaniz o kadar rahat olur ki. Ben de gidecegim galiba, bu basligi actiginiz yalniz olmadigimi anlamama sebep oldu. Ve hatirladim, ben butun bunlari bir gun birakip gidebilmek icin yapiyorum. Sansimiz bol olsun. brctkc

Meslekle alakasız bambaşka iş yapmak yerine yine kendi işini yapabileceğin ama daha az stresli bir yer bulma şansın yok mu?

Stressiz iş yok diye bir şey var. ilk işim az stresliydi. 8'5 çalışıyordum haftanın 5 günü ve 2007 yılında bugünkü asgari ücretten fazla kazanıyordum. 2009da kriz çıktı. daha büyük bir yere 0 stres işe girdim. 2012de evlenince çıktım. şimdi memurum sakin çalışıyorum iyice... Hatanın o kadar zarara yol açacağı bir yerde haftanın 6 günü akşam 8e kadar çalışılmaz. Hata yapmaktan korkuyorum de yanına birini aldır. Yok alamam derlerse hata yap kovdur kendini. Tazminat+işsizlik maaşı seni bir süre idare eder. O arada da iş bulmaya bakarsın.

Çok mu vazgeçilmez bi maaşınız var? Bence bi araştırın piyasayı, gayet rahat çalışan da çok insan var. Sorun genel olarak işlerde değil bence bizim ülkemizde, iş yerlerini çalışılmaz hale getiren ruh hastası egoistlerde.

İnternetten bakarım bakmasına ama görüşmeye çağırdıklarında gidemem... Ki çağıranlar oldu ama gidemedim izin sıkıntı, yerime bakacak insan yok... zziinneett

ben de o formulu arıyorum. yani iş stresiyle nasıl baş edilir şartlar nasıl iyileşir. mumkun değil biliyorum ama iş yeriyle görüşüp şartları biraz hafifletme yoluna gitseniz. bir de madem bu kadar yoğunsun tüm çalıştıgını bir günlük tatilde harcama zira ilerde bu kadar çalışmayıp daha az maaş alacaksın. evlilik vs. durumunda. birikim yap. N

İstanbu lda çarsan haber ver ilk müşterin olabilirim

Ben yaptığınız işi merak ettim

+1 . push ;

İnsanın sevmediği bi işi yapması hergun nefret ederek uyanıp küfrederek ise gitmesi ne demek iyi bilirim ben de mezun olmuştum issizdim iki yıl sonra o işi bulmustum ama sevmiodum işte elalem ne der diye birakamiyodum sonra bisey vesile oldu bıraktım ve son imzaları atıp iş yerinden çıktığımda dünyanın en mutlu insaniydim biraz işsiz gezdim ama olsun suan mutlu olduğum işi yapıyorum iykide birakmisim darısı başına..

İçimi o kadar rahatlattınız ki... Ancak şuan çokta fazla bir birikimim olduğu söylenemez İhtiyacı olan bi iki yakınıma verdim biraz kenardan. beni işsizken en azından 5 6 ay geçindirebilecek kadar birikimim olsa aslında...

Benimde kafama takılan bu. İstanbulda 5 parasız kalmakta var. Ama dayanamıyorum artık..

Güzel hayal ama olay İstanbulda geçiyor aman dikkat...

Stress var stress var, bazı insanlar gerçek anlamda ağır sorumlulukları kaldıramazlar bu yüzden eğer işinizin size fazlası ile stress yüklediğini düşünüyorsanız bu kaldıramadığınız anlamına gelir. İmkanınız varsa evet daha az stress yaşayacağınız bir işe yönelin, iş sizden değerli değil... K Kavimlergocu Beni kıskananlar çatlasın çekemeyen halat taksin🌺 Üyelik İptali tek ayak

Bende sendenim baktım sağlığım gidiyor İstifa ettim şimdi çalışmıyorum Bebeğim olsun tekrar ya bir yer açacağım ya da bir şeyler bulacağım ama stres insanı yiyip bitiriyor D Depiedra Hedef 60... tek ayak

İnanın stressiz iş yok. Atıyorum sekreterlik yapayım dediniz ; başınız dertten stresten kurtulmaz patron kaprisi çekersiniz. Kasiyer olayım deseniz 101, BİM vs. mağazaların çalışma şartları hiç insani değil. Yani zor zor zor.

Seni o kadar iyi anlıyorum ki. Bir zamanlar senin gibi bir işim vardı. Gelirim mükemmeldi. Herkesin gıptayla baktığı bir pozisyondaydım. Ama haftanın altı günü ve hatta bazen yedi günü çalışıyordum. Üstelik çok da stresli bir işti. Ekonomik açıdan yeterli birikimi yapar yapmaz çevremdeki herkesin şaşkın bakışları arasında istifa ettim:) Şu an freelance çalışıyorum. Gelirim eskisi gibi olmasa da yine ortalamanın üzerinde ama kafam rahat. Ama bazen geceleri halen kendimi orada görüyorum ve kan ter içinde uyanıyorum. O kadar işlemiş ki yani bana kabuslarıma giriyor. İnan bana hayat çok uzun değil. Kafan rahat değilse, stres altındaysan para pul çare değil. Eğer şansın varsa bas git ve dediğin gibi daha rahat bir iş bul.

Hayatta hersey para degil. Huzurun yoksa direk sagligini olumsuz etkiler. Bence baska is bak. boyle diken ustunde ev de bile acaba ararlarmi, cagirirlarmi dusuncesi insani cok yorar

insan en güzel yılları okula git gel calıs sınavlara diye geciriyor birde üstüne keyfini bile sürünemediği parayıı kazanacagım diye kafayı yedirtecek işte calısıyor. baska bir iş imkanın varsa cık ben olsam öyle yapardım ipeqbojuqu La

Peki aynı işi İstanbul dışında bi yerde yapma şansınız yok mu? Daha küçük kiraların daha uygun olduğu bi şehirde mesela? Ya da ailenizin yanına dönüp orada bi iş bakabilirsiniz kira masrafınız olmaz mesela 1000tl direk cebinize kalır belki maaş daha az olur ama gideriniz de az olur. Alys

ya en ufak yerde bile çalışanlar birbirinin arkasını kazıyor her iş stresli bu dönem de

Aha tam benim yerim. ben bu kafayla tam 3 iş degistirdim hepsi de kamudaydi. ama yok, kafam rahat dedigim is bulamadim. eger sorumluluk sahibi bir insansaniz sartlar cok da degismiyor. kucuk bir ilcede ogretmenlik de yaptim ayniydi, buyuk bir universitede akademisyenlik de sonuc ayni. arkadaslarin da dedigi gibi calisma hayati bimde kasiyer olsan bile stresli. ki kalifiye islerde aldigin riske gore rahatin azalıyor. M

Karar vermek kolay da uygulamaya gecmek zor. Ben de pastahane acmayi dusuyorum.

Stresten çok etkilenen bir arkadaşım işi bırakıp ev hanımı oldu, arkadaşları olarak biz de destekledik, çünkü aldığı parayı hastanelerde harcıyordu zaten. Şu an mutlu huzurlu ama hala belki bana göre iş vardır diye arayışlarda. Stresin sizi ne kadar etkilediğini siz biliyorsunuz, bana kalsa iş hayatı ile özel hayatı ayır iş yerinde stres yapma derim size, ama yapamayacaksanız ve yaşadığınız stres sizi yoğun etkileyecekse yeyin kariyerinizi boşverin :)

Bi an gözüm dönüyor çantamı alıp çıkıp gidesim geliyor inanın.. Sonra tek başıma ne yaparım koskoca şehirde, tekrar iş bulabilir miyim sil baştan başlayabilir miyim diyerek kendime engel oluyorum, bu kadar işsizlik çeken insan varken yaptığım şimarıkça geliyor... Ama öte yandan psikolojikmen sağlığımdan oluyorum.. Ne yapacağım bilemiyorum...

Merhaba hanımlar, saçma gelebilir ama öyle bir ruh hali içindeyim ki... İşim çok stresli bir iş, sürekli baskı altındayım, yoğun şartlarda çalışıyorum, hep bir sorun hep bir sıkıntı. psikolojim kaldırmıyor artık. Eve geldiğimde kafam hiç rahat değil, acaba bir hata çıkar mı, ararlar mı çağırırlar mı... Sürekli hesap vermek durumundayım. Ve en ufak bir hatamız milyarlarca zarar verebiliyor. Haftanın 6 günü çalışıyorum ve hafta içleri çoğu Zaman eve varmam 8 i buluyor. İnanın bunu sıkıntı bile yapmıyorum.. Üniversite mezunuyum ama bazen diyorum ki yemişim kariyeri... Çık git kafanın rahat olacağı bir iş bul, çok para kazanıp ne yapacaksın kafan rahat olmadığı sürece? Ama sonra düşünüyorum... İstanbul'da tek başıma yaşıyorum 1000 tl ye yakın kira ve ev masrafım var. Şuan hiç maddi sıkıntı çekmiyorum, çekip gitsem şu işten, İstanbul'da tek başıma geçinebilir miyim? Ailemin yanına dönmem zaten, bu yaşta da (25) onlardan para almak olmaz.. Kendi mesleğimi bırakayım gideyim basit ama kafa huzurum yerinde olan bir iş bulayım diyorum. Gocunmam. Millet ne derse desin. Sizler ne düşünüyorsunuz? Hiç benim gibi kararlar verip uygulamaya geçiren var mı? Not: bu işyerinde çalışırken başka iş bakmam çok zor o yüzden bu bir alternatif değil malesef. A AklinYolu1

daha 25 yaşındaymışsın bu kadar stres insanı bitirir ben de 26'da bıraktım, bambaşka işlerde çalışıp en sonunda kendi işimi yapmaya başladım. patron yok stres yok rahatım ve seviyorum. 1. görüşmeye gidemem deme en kötü şunu yapabilirsin seni çarşamba 14'e görüşmeye mi çağırdılar aynı gün için doktor/dişçi vs. randevusu al ve doktora gideceğim diye izin al. izin vermek zorundalar vermezlerse bunu yazılı hale getir. 2. para biriktir, borç verdiğin kişilerden de iste. zira ben de akrabalara borç verdim istemezsen para tövbe geri gelmiyor bak 6 ay oldu güya 1 ayda verecekti alan. çalışan bekar kadın otomatikman para kaynağı olarak görülüyor. sanki biz süpürüyoruz o parayı yerden. 3. stresin en büyük kaynağı fazla sorumluluk alman ise işyerinde bunu dillendir. atıyorum x+y+z+ işlerini yapıyorsan z'yi yapmak istemediğini yetişemediğini vs. açık açık söyle. özel sektör böyledir afederdin eşek olursan semer vuran çok olur. Ha bu arada 6 gün akşam 8lere kadar çalıp fazla mesai ücreti alıyor musun? Fazla mesailerini kanıtlandır -ne biliyim 19.30da mail atmışsan işyerinde saati belli bir iş yapmışsan bunları belgele. Gerekirse tazminat davası açarsın.

Stressiz iş olduğunu sanmıyorum. Günümüz şartlarında iş yok zaten sakın işi bırakmak gibi bi hata yapmayın derim. İnanın yoğunluğu mumla ararsınız

Herşeyi bi kenara bırakıp sıfırdan başlayan kk hanımları yok mu aranızda

Vakti zamaninda nefret ettigim bir iste calisiyordum ben de. Tabii bir yandan da is ariyordum, cikacaktim. Kafama gore is bulur bulmaz ciktim. Su anki isimi coook seviyorum, dunyada baska is yapmak istemezdim. Ben size "idare et, aman parasi, aman hayati" filan diyemeyecegim. Ben cozum odakli bir insanim. Mutlu olmak icin yasarim. Beni mutsuz eden tum faktorleri ya atarim, ya da iyilestiririm. Bir ornek daha vereyim. 11 yildir yasadigim yeri benimseyemedim. Gitmek istedigim bir yer var, ki cook uzak bir yer 3000 km kadar, simdi de oraya tasinmak icin dogru zamani bekliyorum. Burada mutsuz yasayacagima, giderim mutlu olacagim yerde yasarim. Neyse. Haftanin 6 gunu, bu kadar stresli, sevimsiz bir ise can dayanmaz. Surada dunyaya bir kere geliyoruz, hayat kisa. Niye haftanin 6 gunu uzun saatler calisasiniz? Sevseniz amenna, hic bir sey diyemem, ama mutsuzmussunuz yani sonuc olarak. Yahu haftada sadece 1 gun bosumun oldugu, onda da is stresi yasayacagim hayati napayim... Bence buna cozum bulmalisiniz. Ama bu cozum, isten kor gozum parmagima cikip muhtaclik yasamak degil. Ben sizin yerinizde olsam, haril haril is arardim. Ister kendi calistigim firmada, ister baska firmada. Ve isi bulur bulmaz, eger ki uzun omurlu olacagi hissini verdiyse bana, cikardim isten. Baska is bakamam, gorusmelere gidemem diye bir sey yok. O zaman dayanin yani, ne diyeyim. Ama bir seyleri degistirmek istiyorsaniz oyle veya boyle o imkani yaratacaksiniz artik.

Leş gibi bir semte kirası daha uygun diye taşınmak zorunda kaldığında ahh eski işim demeyesin :) bence yapma. Maddi rahata alışınca insan parasızlığı çekemiyor hiç.