Merhaba arkadaşlar erkek arkadaşım uzun bir dönem hep depresif bir haldeydi, hala öyle. Sadece bir dönem çok enerjik zamanları oldu o zamanlar psikiyatriste gitti ve bipolar teşhisi konuldu. şu sıralar çok mutsuz, hayattan hiçbir şekilde tat alamadığını, hayatın anlamsız geldiğini söylüyor. Annesi ve kardeşleri küçüklüğünden beri çok hassas ve depresif bir insan olduğunu söylüyor. Taşkınlık dönemi çok kısa sürmüş ve son zamanlarda hiç taşkınlık yaşamıyor hep mutsuz sadece ara sıra güzel, eğlenceli planlar yapıyor ama faaliyete geçirmeden yine mutsuz. Doğru teşhis için birden fazla psikiyatriste göründü ama hepsi de bipolar teşhisi koydu. Genelde depresif olan bir insan bipolar olabilir mi, bilgisi olan var mı? Majör depresyon, tükenmişlik sendromu vs bekliyordum çok şaşırdım açıkçası.

Kesinlikle katılıyorum. Her dengesiz davranana bipolar. Her burnundan kıl aldırmayana narsist. Vallahi nirvanaya ulaştı dediğiniz gibi. Hayır böyle olunca gerçekten bipolar veya diğer tanılara sahip olan insanlara ayıp oluyor. Hiç hoş olmayan bir durum ortaya çıkıyor. Bir de bu tarz psikiyatrik hastalıkları hakaret amaçlı kullanan insanlar var. Allah ıslah etsin onları yani. Ne kadar ayıp.

Yorumu anljndan öptüm ben kaçar

intihar düşünceleri oluyor malesef evet sorun ciddi o sebeple tam emin olmak istiyorum ben de Bitttter

Bipoların türleri olur ve hastalardaki seyri de ne kadar genel belirtiler verse de, bir miktar da kişiseldir. Depresyon ağırlıklı, mani atağı yaşamayan ancak hipomaniye kadar ilerleyebilen; hastalığın depresyon tarafında baskın görüldüğü bipolar türü tip 2 bipolardır. Muhtemelen erkek arkadaşınıza koyulan tam tanı bu. Kendisi ile devam etmek istiyorsanız, bir ilişki sürdürecekseniz; onu bazı zamanlarda yerlerden toplamanız gerekecek. Ne kadar süredir birliktesiniz, kaç yaşlarındasınız? Bu bozukluk üzerine bilginiz, internet ortamlarından toplanmış üç beş anlatımdan mı ibaret?

Genç ve hastalığın en ateşli dönemleri. Yakın bir tarihte tanı aldığını farz ederek yazıyorum: Hastalığını kabullenmesi şartı net, yoksa zaten hiçbir tedavi işe yaramaz, size de yazık olur. Hastalığın kendisindeki ritmine uyan ilaçların bulunması için zamana ve ciddi sabra ihtiyacı olacak. Bu süreçte "İşe yaramıyor" deyip defalarca ilaç bırakmayı deneyecek, ilaçların yan etkileri kendisini hırpalayacak, bazı dönemler yeni ilaçlar ekle-çıkar yapılacak, dozları ile oynanıp duracak, umudu tükenme noktasına gelecek. Ona sabır ve destek çok lazım. Önünde sonunda uygun ilaçlar, dozlar hepsi tam oturacak. Bu yüzden paldır küldür ilaç bırakmamalı. Aynı zamanda kendisini açabileceği, güvendiği, takibi bırakmayacağı bir doktor da edinmesi gerekiyor. İşin bu kısmında biraz maddi durum da devreye giriyor tabii, gerçekçi olmak lazım. Düzenli psikoterapi desteği almalı. Şüphecilik damarımız da ağır basar, doktoru da çok test edecek içine sinene kadar, mümkün mertebe ona doktora şans vermesi için telkinlerde bulunacak yakınları olmalı, terapi desteğine tam teşvik lazım. İçgörüsünü sabırla, hastalık üzerine bilgi edindikçe, yılmadıkça kazanacak. Evet bazen yılacak da, öfkeden çıldıracak da, kederden tükenecek de; oralarda da siz sevenleri devreye gireceksiniz. Yapabilecek misiniz? Öyle toz pembe değildir bipolar birinin en yakını olmak, koşulsuz sevgi, sabır ve çoğu kez ölü bir öfke ister. Yapabilecek misiniz? Çok iyi düşünün. Bunu sadece sizin için değil, erkek arkadaşınızın da umudundan çalmamanız, onu da hastalığı sürecinde yaralamamanız için söylüyorum. İkiniz için de. Birlikte olacaksanız, bu hastalığı doktorlardan bizzat dinleyecek, sohbet edip soracaksınız. Açık açık her şeyi konuşacaksınız. İşlendiği kitapları okuyacaksınız, psikoloji yayınlarını takip edeceksiniz, kendinizi de, dilinizi kullanmayı da geliştireceksiniz ki depresyon/mani ataklarında doğru iletişimde kalabilin, onun fark edemediği anlarda tehlikeli işaretleri görebilin vs... Ve bunu öyle bir dengede götürmeniz gerekecek ki, her duygusunu da hastalığına bağlamamanız gerekecek, bu ayırımı yapabilecek bir bilgi aralığı lazım olacak size de. Bütünleyici bir tedaviyle çok güzel, stabil bir hayat yaşayabilir ve "Normalim" diyen çoğu insanı, cebinden çıkaracak hale gelir. Bunun ne kadar süreceği, kişinin gayretine de bağlı. Öyle hoppala çok iyiyim ayları yok, seneleri var. 1)Beslenmeye dikkat edecek 2)Uyku düzenini koruyacak 3)İlaçlarını aksatmayacak 4)Terapilerine katılım gösterecek 5)Kontrollerini ihmal etmeyecek 6)Kendini duygusal korumaya alacak 7)Düzenli spor/hareket Çok ayrıntısı var... Okuyacaksınız, öğreneceksiniz, ikiniz de. Birlikte olacaksınız tabii. Sihirli haplar yok, sihirli sözcükler de. "Ay çoşaydı da eğleneydik" olmuyor. Onun tehlikesi de apayrı. Evet, manide, öforiden ekstasye kadar sağlam eğlenirsiniz, olağandışı hissettirir, alışkın olmadığınız bir adrenalin aralığına çıkarır sizi de, ama devamı korku filmine döner. Pembe gözlüklerinizi bir kenara bırakmanızı tavsiye ediyorum.

Otri ben yıldım bu halden. Geçen bir konuda , kocasını anlatıyor biri "İyiyken çok iyi aşık, ama küfürler ediveriyor" filan demiş. İlk sayfadan başlamışlar "Bipolar mı acabağğ?"ya. Bunu da nasıl diyorlar; dıdısının dıdısına bipolar teşhisi koyulmuş da işte dıdısının dıdısından dinlemiş, öyleymişmiş ya da işte dış kapının dış mandalında görmüş de o da böyleymiş de... Her gördüğüm yerde müdahale ediyorum ama bazen de "Laf anlatasım yok" saatime denk geliyor. Doktorculuk oynamalarına mı kızayım, milleti etiketlemelerine mi, hastalığın içini boşaltıp çöplük bilgilerle cehalet saçtıklarına mı, hastalıkla yeni tanışmış bipolarların kafalarını karıştırıp onları umutsuzluğa sürüklemelerine mi, hasta yakınlarını incitmelerine mi... Hangi birine? Hakarete kullananlar ayrı, bir de bunu cool bulanlar var Otri. Sosyal medya "Ben bipoyum" diye dikkat çekmeye çalışan insanlarla dolu ve yaşları minik de değil, 20 küsur yaşlarında insanlar ya bunları yapanlar. "Ben bipolarım" diyor, şöyle çılgınım şöyle farklıyım, şöyle de hassasım ama panterim de, şöyle de bilmem neyim... Ve saçma sapan bilgiler yığılıyor ortalığa, sanki çok hafif bir hastalık böyle pammıh gibi. Neler gördüm, ne yazılar okudum anlatamam. Şahsımdan için de kızmıyorum işte, bana ne bakarsan; ben geçtim o yollardan, hakareti de dokunmaz, aptalın tekinin cool görünmek için taklit etmesi de; ama yeni tanı alanlar oluyor işte, onları mahvediyorlar. Hastalığı kabullerini zorlaştırıp tedavilerini geciktirmelerine etken oluyorlar hakaretlerle ya da işte milletin "Off ne eğleniyorsundur manide, aman da şöyle şahane kafalar yaşıyorsundur, hayat sana güzel" filan demesiyle uğraşıyorlar, hafif gördükçe de krizlerden kriz beğenir hale gelene kadar anlayamıyorlar durumu. Bilinçli insan az bu konuda; hastaların ve hasta yakınlarının da ciddi bilinçli olması gerekiyor.

hiç öyle demeyin, manide birini gördünüz mü hiç? şu an bir yakınımda yaşıyorum, sürekli karısına küfürler ediyor, hezeyanlar yaşıyor yani garip şüphelere inanıyor hastalığın etkisiyle ve bunu çevresinde herkese yayıyor, birikimlerini ne var ne yok harcadı. Adaadalardan Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bir tani konmus zaten.. Yani sizin beklentiniz disinda bir durum soz konusu oldugu icin mi inanmak istemiyorsunuz? Bu konu icin : Su olabilir yahut bu olabilir demek icin uygun bir platform degil bana sorarsiniz.. Buradan gelen cevaplarla sadece aklinizi karistirirsiniz.

Bipolar yakıştırması da Nirvana'ya ulaştı artık nedense

Hayır sadece çok şaşırdım keşke bipolar tanımında olduğu gibi enerjik, taşkınlık dönemleri yaşasa inanın o kadar isterdim ki bunu ucu bana dokunacak olsa da onu sürekli mutsuz, depresif görmek benim daha çok canımı sıkıyor ama hayatının neredeyse her anında depresyonda olan bir insan nasıl bipolar olur onu anlamadım Y

Bilgim internet, makale, arkadaş, dost söylemlerinden ibaretti evet. O yüzden konuyu açtım. Aslında ne olduğunu öğrenmek için.

Yaşlarınız kaç? Gençsiniz muhtemelen, 20ler filan? D DeliHA35... T Ü R K... Anneler

Depresyona birçok hastalık neden oluyor zaten bir teşhis koyulmuş doktordan şüphe mi ediyorsunuz?majör depresyon birinin kendini öldürecek kadar mutsuz olması anlamına geliyor diye biliyorum bu durumda bipolarda olsa majör depresyonda olsa ciddi bir sorunu var demektir. Y

Yalnız o dediğiniz enerjik, taşkınlık dönemleri hevesle istenecek bişey değil bunu bilin. Bipolar tek düze bir hastalık değil, TİP2 ler depresyona eğilimlidir. Tanı konduysa tedavi başlamıştır ve tedavi başlandıysa stabil hale gelmiş olması gerekirdi. Y

Birden fazla psikiyatristin teşhisine güvenmeyip, aklınızda bulunan tanılar olmadı diye gelip burada doktor olmayan kişilere mi danışıyorsunuz gerçekten? Kusura bakmayın ama sinirlendim. Bu insanlar bahsettiğiniz şeylerin tahsilini yapıyorlar, 6 sene artı 4 sene öğrenim görüyorlar fakültede. Uzman oluyorlar. Tanı koyuyorlar ama siz ikna olmayıp bize soruyorsunuz. insanlarda değişik bir düşünce yapısı var, her kendini beğenmişe narsist, her durgun içine kapanık insana majör depresyon, her coşkulu insana bipolar tanısı koymaya çalışıyorlar. Psikiyatrik hastalıkların belli tanı kriterleri vardır. Dünyadaki TÜM psikiyatristlerin kılavuz olarak kullandıkları tanı kriterlerinden bahsediyorum. DSM sistemi adı da. Rica ediyorum işi uzmanlarına bırakın ve birlikte olduğunuz kişinin yanında olmak ve onu iyi hissettirebilmek için kendi adınıza ne yapabilirsiniz ona odaklanın.

Doktordan iyi bilecek değiliz ya. ilaçlarını düzenli kullanıp hayat kalitesinden çok fazla şey kaybetmeden devam edenler var ama zor bi hastalık olarak tanımlanıyor Allah şifa versin