haklisiniz ama insan bir andan sonra artik dayanamiyor. kendi gercek basarisini suratimiza sokanlari gectim, bu yalan atip sonra kendisi de inaniyor ya da digerlerini kullaniyor ve bunun uzerinden devamli sinirimi bozuyor. insanlarin arasinda aptal gibi gorunuyorum; cevap veremedi oluyor.

merhaba. benim bir akrabam var, devamli yaptigi veya yapmadigi seyleri abarti ile anlatan bir insan bu. okudugu okuldan, bolumden tutun, calistigi ise, bulundugu pozisyona kadar yalan soyluyor. biz de huyunu bildigimiz icin he he diyip geciyoruz, kirmak istemiyoruz, zira attigi yalanlarin bize zarari yok . bu akraba biraz da hirsli diyelim ayrica. cikar evliligi yapti, gorustugu, evinde kaldigi birisi vardi, okul icin 1 yilligina sehir disina cikti, gitti hemen zengin birini buldu, 3 ay icinde de evlendi . hadi bunu yaptin diyelim, sonra geldi bunun hakkinda da ay ben soyle superim, boyle de isimi yoluna koyarim vs diye atip tuttu. ben orada gicik oldum tabi, o diger insana attigi kazik beni sinir etti ama yine de pek birsey soylemedim, zira iliski iki kisinin arasinda yasanir, onlarin kendi problemidir, vs diyerek. neyse, simdi bu akraba zengin esin parasini catir catir tek basina yiyor, tek basina geziler, elbiseler ivir kivir vs, zengin es de bunda bir problem gormuyor zannedersem, buraya kadar tamam, onlarin bilecegi sey. ama bu kisi benim arkamdan dedikodu yapmaya baslamis, guya sahip oldugu seylerden dolayi havaya girmis. iste yok, hic kafasi calismiyor, gitti fakirle evlendi, yok okudu okudu sonra okudugu okulun yaramayacagi bir yere orada gibi kaldi, yok zaten ona verilen sanslar bana verilse tehee , vs. oturmus hakaret falan da etmis, sacma sapan kufurler etmis, insanlar artik yok artik vs diyip beni savunmaya gecmisler, hayatimi degerlendirmisler yani. bunu da tam biz esimle evlendikten bir sure sonra balayina zar zor gittik geldik, ondan sonra yapiyor. birlikte bulundugumuz ortamlarda da bana laf sokmaya calisiyor, alttan alta. iste aaa sana kac karat pirlanta yuzuk takti esin? ben dedim biz pirlanta almadik. hmm bosver belki sonra alirsiniz dedi. ben de almayacagiz, pirlanta onemli degil dedim. hangi kadin pirlanta istemez ki, birakacan sen bunlari dedi. yani bu tip seyler geciyor aramizda. ben artik agzinin payini vereyim diyorum ama bu kadar seviyesiz biriyle agiz dalasina da girsem mi girmesem mi bilemedim, zira bir baslasak bence iyice zivanadan cikar, cok kotu seyler soyler, o soyleyince ben de soylerim, bir daha yuzyuze bakamayacak hale geliriz. ayda yilda bir goruyorum ama o zamanlarda da ne yapacagim ben bununla? arkamdan atip tutuyor, zaten bu durumda samimiyet falan kalmamis durumda ama suratina bile bakmak istemedigim biriyle ailenin hatrina biraraya geldigimde nasil davranacagim? bu arada bizim aile asiri derece genis bir aile, ondan fazla teyze+dayi ve bunun daha fazlasi kadar da diger akraba var.

Basit bir yapısı var kendisinin. Aşağılık kompleksi var bence. Başkaların ezerek kendini bir yerlere ait hissedebilen insanlardan. Üzüldüm cidden, yaşadığı bomboş bir hayat. Bence sizin hakkınızda söylediklerini ciddiye almayın, sizi bilenler bilir, o kişiyi de tanıyorlardır. Edepli edebinden susar, edepsiz de kendi susturdu sanırmış. Boşverin o sizi ezdiğini, sindirdiğini düşünsün. Bu koca aldanmışlık içinde yaşasın dursun. nazlibuket buraya ilginc bi$ey