bu bir babanın kaleminden çıkmış:uzun demyin okuyun lütfen! : Dinle oğlum ; sen uyurken düşündüklerimi yine sen uyurken yazıyorum. usulca odana girmiştim. minicik ellerinden biri yanağının üzerine kıvrılmış, terleyen alnına düşen sarı kaküllerin ıslanmıştı. pembeleşmiş, melekleşmiş tüzüne bakıyordum. Az önce gazete okurken içime doğan pişmanlık rüzgarı ile yatağının kenarına sürüklenmiştim. suçlu suçlu seni seyrediyordum. ağlayacak gibiydim oğlum! sana kızmıştım. okula gitmek üzere hazırlanırken yüzünü iyi yıkamadığın için seni azarlamıştım. öteberilerini yere attığın için sana bağırmıştım. Kahvaltı sofrasında sana bir sürü kabahat bulmuştum. yemeklerini üstüne döküyordun. dirseklerini masaya dayıyordun. lokmalarını iyi çiğnemeden yutuyordun. ekmeğine fazla yağ sürüyordun! sen okula ben işime gitmek üzere evden çıktığımız zaman el sallayıp bana:güle güle babacığım dediğinde ben yine kaşlarımı çatıp omuzlarını dik tut diye seni azarlıyordum. bu sertliğim akşam üzeri de devam etti. Eve doğru yürürken seni dizlerini yere dayamış miset oynarken gördüm. çoraplarında yırtılmıştı. seni önüme katıp eve getirerek arkadaşlarına mahcup ettim. ve sana çoraplar pahalı! kendin alsaydın daha dikkatli olurdun diyerek çıkıştım. düşün oğlum. Bunları söyleyen, yapan babandır. Daha sonra çalışma odamda gazetemi okurken sesizce yanıma geldiğini hatırlıyorsun değil mi?gözlerinde mahzun bir ifade vardı. sen karşımda tereddüt içinde dururken, rahatsız edilmiş bir insan edası il Ne istiyorsun! diye sana bağırmıştım. sen hiçbir şey söylemeden atıldın ve kollarını boynuma doladın. ve beni öptün. Allah'ın kalbine verdiği ve ilgisizliğimin sertliğimin bile söndüremediği sevginin kuvveti ile kollarını boynuma doladın. sonra döndün ve koşarak merdivenden çıktın. İşte oğlum bir kaç dakika önce gazetemi okurken içimi dolduran pişmanlık ve korkunun sebebi buydu. çok geçmeden gazete elimden kaydı. yıkılmayan sevgine karşılık sana mükafat olarak hep azarlamayı, bağırmayı vermiştim. seni sevmiyor değilim. senden yapabileceğinden çok fazla şeyler istediğimi, senden kendi yaşımdaki birinin davranışlarını beklediğimi şimdi anlıyorum. Halbuki senin karakterinde ne güzel, ne samimi, ne dürüst şeyler var. senin mini mini kalbin ufuklarda dolaşan şafaklar kadar büyüktü bunu beni kucaklayıp öpmenle gösterdin. bu gece sinin kadar hiçbir şey beni ilgilendirmiyor oğlum. Karanlıkta odana geldim. yatağının ucunda utanç içinde diz çöktüm ve göz yaşlarıma mani olamadım oğlum. bunları sana uyandığında söylesem anlayamazsın biliyorum. Ancak yarın gerçek bir baba olacağım. sana bir arkadaş gibi davranacağım. seninle şakalaşacağım. sana sarılıp öpeceğim. dilimin ucuna kötü sözler geldiğinde dilimi ısıracağım. Ve daima o daha küçük bir çocuk diyeceğim. ben sana bir çocuk değil yetişkin muamelesi yaptım. Ancak şimdi seni yatağında mışıl mışıl uyurken görünce henüz bir bebek olduğunu anladım. Annenin kucağından daha dün ayrılmadın mı? daha düne kadar başını annenin omuzlarına dayayıp dalıp gitmiyor muydun?senden çok fazla şey istedim oğlum, çok fazla... uyandığın zaman seni mutlu etmek, sevginn karşılıksız olmadığını anlatmak ve kendimi affettirebilmek için seni doya doya öpeceğim.:teselli: yanlxixzmelek

a. s. çok güzel yazmış okurken gözlerim doldu babalarada okutmak gerek anneler kadar çocukları anlamıyorlar :içelim: C COpcU

çok güzel bir yazı çok teşekkürler Zana_zana

sana katılıyorum babalar kesinlikle okumalı

bunların farkında olup sevgısını gosterememek herseyden daha acı bence eskıden daha coktu ama hala malesef aılesının yanında cocugunu sevemeyen babalar var bence gosterılmeyen sevgı sevgı degıldır dıye dusunuyorum allahıma sukurler olsunkı; esım cocuklarına butun sevgı saygısını gosterıyor cok sanslı cocuklarım

aynen katılıyorum:teselli: BEYAZ