Geç kalma hissi sahip olduğumuz şeylere, yaşa bakmıyor sanırım. Daha çok çevremize bakıp gördüklerimizle kendimizi kıyasladığımızdan kaynaklanıyor. Ben de 20 yaşındayım ancak liseme dair pek çok keşkem ve yapmadıklarımdan dolayı geç kalmışlık hissim oluyor. Sonra çevremde 30'lu yaşlarına dek sevmediği meslekte çalışıp sonra yapmak istediği şeyleri bulan, 20'lerin sonunda lisans okumaya başlayıp ancak aynı zamanda pek çok seminere konuk olan, 40'lı yaşlarında aşkı bulan, bazen aşkını lisede bulup 20'lerinde evlenen pek çok kişi ile karşılaşıyorum. Bu yüzden ne zaman böyle hissetsem kendime herkesin kendi zamanı olduğunu hatırlatıyorum. Herkesin kendi zamanına göre 20 yaşında araba sahibi olmaksıyla 50'yaşında araba sahibi olması bir başarı bu yüzden. Bence bu tür hissettiğiniz dönemde kendi zamanınız olduğunu kendinize hatırlatın. Yanlış zamanda hayatınıza girecek şeylerdense -sırf olsun diye- kendi zamanınızda hayatına girecek şeyler daha iyi hissettirecektir bence. Bir de böyle hissetmenin en büyük sebebi eyleme geçmemek, eylemdeyken bunlrı düşünün, çünkü sadece düşündüğünüzde aynı yerde olmuş olacaksınız ve düşünceleriniz geçtiğinde bi bakacaksınız yine aynı sizsiniz. Bu yüzden harekete geçerken bunları düşünmelisiniz. Hayatımızın yolunu çizerken korkularımızın, keşkelerimizin, kıyaslamalarımızın olması normal ama bunlar var diye durup ama böyle ama şöyle diye yakınmamalıyız sanırım... ve bence de ev iş maratonunda hayat yaşanmıyor... Benim de ev iş okul marotonum var çıkıp sosyalleşmesem deliririm herhalde... En azından başlangıç olarak kafelere gidip işinizle ilgili yapmanız gerekenlerş orada yapmayı deneyebilirsiniz. Çoğu zaman hayat döngümden bunalınca kafeye gidip çalışmaya devam ediyorum..

Konu sahibi bir çok kişiden daha iyi durumun bak. isin var araban var. maasin var. e ne duruyorsun helva yapsana gibi oldu şarkıdaki gibi Ne duruyorsun çık gez etrafına bak mutlu ol yaa neye geç kaldın. hicbirseye

Onu nasıl yapacağım hiç bilmiyorum. Ot gibi yaşıyorum resmen iş dışında. Pandemi ile birlikte iyice bu hale geldim. B

Bunlar hep çevre baskısı arkadaşlar tek tük evleniyorlar ben geride kaldım hissi. böyle giderse de geride kalacaksınız hayat iş ev paradan ibaret değil hele birde çocuk için geç kalınca malesef geri dönüş yok

Çok teşekkür ediyorum. Tercüman olmuşsunuz ortak yaşananlara. Dilerim siz de düzgün insanlarla karşılaşır, mutlu bir hayat sürersiniz.

Çok teşekkür ediyorum güzel dileğiniz için.

Bu konuda biraz güvensizim açıkçası. Sosyal medya maske gibi geliyor bana. Altından nasıl bir yüz çıkacağı belli olmayan bir maske.

Sanki konuyu ben açmışım. Ben de 30 yaşındayım tek fark aracım yok. 2 yıldır çalışıyorum.

Şu dert almayin basiniza demeniz ne sacma. boyle yaparak insanlari evlilikten sogutuyosunuz.

Bravo canım böyle devam et

Bugün uzun bir aradan sonra hafta sonu dışarı çıktım. O kadar uzun zamandır bunu yapmıyordum ki. Virüsten önce biraz da olsa hareket ederdim kendi başıma da olsa takılır, arada da arkadaşlarla gezilere çıkardım. Çok içime çekildim. Bir de 30 olunca sendrom oluştu galiba.

Durumdan rahatsız değilseniz yapacak bir şey yok

Kendinizi bu şekilde iyi hissediyorsunuz zaten. O evlenen arkadaşlarınız da evlenerek kendilerini iyi hissedeceklerini zannederek evlendiler. Bu yüzden siz gayet iyi durumdasınız Dert almayın başınıza

Açıkçası evli arkadaşlarımdan hiçbir zaman beklentim olmadı. Hatta çoğu zaman bakıyorum gerçekten güçlü kadınlar olduklarını düşünüyorum. Yüklendikleri sorumluluklar, içinde bulundukları durumlar, tempoları vs. ben olsaydım sanırım bu kadar becerikli olamazdım diyorum. Düşününce bile yoruluyorum Allah kolaylık versin tüm evli ve çocuklulara.

Merhaba; öncelikle şunu söylemek isterim ki; tabi ki de geç falan kalmadınız. Ben 38 yaşında evlenmiş biriyim. Dolayısıyla 38 yaşıma kadar bekar ve çalışan bir kadın olarak mutlu bir şekilde hayatımı idame ettirdim. Ben de fırsatım varken ailemle yaşamayı tercih ettim; çünkü sağolsunlar; ailem asla kısıtlayıcı bir aile olmadı. Bu yüzden de çok gerek görmedim ayrı yaşamayı. Ama isterdim tabi ayrı yaşamayı da; o ayrı :)) size evlenin demiyorum kesinlikle ama hayatınıza kafa dengi olan biri girerse bunu lütfen değerlendirin. Birlikte yaşayabilirsiniz ya da evlenebilirsiniz. Bu sizin bileceğiniz bir iş. Ama hem uzun zaman bekar yaşamış, her deneyimi yaşamış hem de kimilerine göre geç sayılabilecek bir yaşta evlenmiş biri olarak iyi ki evlenmişim diyorum. Çünkü zamanında ve doğru biriyle evlendiğini düşünüyorum. Size tek eleştirim şu olabilir; ev-iş şeklinde giden bir hayatın tam bir hayat olduğunu düşünmüyorum. Hayatta yaşanacak o kadar çok deneyim ve paylaşılacak o kadar çok şey ve gezilecek o kadar çok yer var ki... Lütfen hayatı kaçırmayın... Eve kapanmak için çooook gençsiniz :)) ve inanın hayatınızı paylaşacak o kişiyi buldugunuzda - evde oturarak olmaz:) - ne demek istediğimi anlayacaksınız :))) umarım her şey gönlünüzce olur...

Hiç bir şeye geç kalmadınız, hatta çok güzel bir dönemdesiniz bence.. Gençsiniz, mesleğiniz var, paranız aracınız var. Yeriniz de olsam sosyalleşir, gezer eğlenirdim gönlümce.. Belli mi olur o arada karşınıza anlaşabileceğiniz biri çıkar hayatınızı birleştirirsiniz belki..

Karakterlerimiz cok benziyo. ben zaten sakin sessiz biriydim simdi bi de pamdeminin etkisiyle iyice sosyal hayattan koptum. biriyle tanisma hoslanma duygusunu tamamen unutmusum. dişil enerjimizi harekete gecirecek bi seyler olsa ya da şöyle bizi açacak birileri ciksa karsimiza en azindan hayat daha anlamli olacak

Çok teşekkür ederim umarım hayatlarımızı yoluna koyar şu boşluk hissinden kurtuluruz

Onun da etkisi var muhtemelen. Çok teşekkür ediyorum tavsiyeleriniz yorumlarınız için.

Rica ederim bol şans

Hayat yakaladığımız yerden devam ediyor. Ama biraz harekete geçmek gerekiyor. Lise üniversite yıllarım hep durgun geçti hiçbir sosyal faaliyetim olmadı 26 yaşındayım ufacık bir şehre yeni atandım. zamanla birsürü arkadaş edindim. Spor salonunda özel derse yazıldım, kursa yazıldım, yeni bir hobi edindim. Bu kurs bitecek başka kursa gideceğim. Herkes daha yeni atanmissin ne kadar hizlisin diyor ama ben durgun geçirdiğim yılları daha yeni telafi ediyorum. Size de aynısını tavsiye ederim. Her şey evden çıkmakla başlıyor. Ve emin olun siz kendinize döndükçe kendiniz için bir şeyler yaptıkça istemediğiniz kadar erkek oluyor etrafinizda.

30 yaşta ne var Daha genciz Bunlar hep toplum baskısı

Ekonomik olarak güçlüsünüz bu bir kadının sahip olması gereken ilk şey. Geç kalmadınız ama tam zamanındasınız. Evlilik artık düşünülebilir elbette. Sosyalleşmek lazım, arkadaş ortamından birileriyle tanışma olabilir, aile çevresinden de olabilir.

Turlara katılın Ekonomik gücüm olsa Ve maddi sorumluluğum da çok fazla olmasa Senelik izinlerimi ayarlar senede 2-3 kere yurt dışı yapardım Hafta sonları alıp kitabımı kampa giderdim Hafta içi de spor olur piyano olur İspanyolca kursu olur artık aklınıza ne gelirse Sevdiğim bir şeye yoğunlaşırdımm Partner bulmak hayatımın amacı olmazdı ama o sosyallikte illa ki kafa yapınıza ruhunuza uygun biri çıkardı karşınıza

Geç kaldınız mı bilmem de bu şekilde bir aile kurmaya yaklaşmanız pek olası görünmüyor. İstemiyorsanız ayrı mesele tabi ama istiyorsanız biraz silkelenmeniz gerekiyor.

Günlük rutininizde sosyalleşmek zorsa sosyal ağları deneyebilirsiniz. Hem teknolojiyle hem de pandemiyle online tanışmalar arttı iyice. Tabi ki güvenliği ön planda tutmalısınız

Her şey kısmet Biraz sosyalles cik gez en güzel zamanların bence Amaaan birde basın göğe mi erecek otur premses gibi ananin dizinin dibinde yaa

Nasıl olacak böyle bilmiyorum sanki 60-70 yaşlarımdayım. Sendrom mu acaba bu? 30 olunca meydana çıkan bir iç sıkıntısı gibi

Güzel yorumunuz için teşekkür ediyorum. Dilerim çok mutlu olursunuz bir ömür boyu. Haklısınız her cümlenizde. Yapı gereği içe kapanık biriyim ancak bu şekilde sürmemesi gerek. Giden zaman geri gelmiyor ne yazık ki. Tüm önerilerinizi dikkate alacağım.

Kabugunuzu kırmanız lazım. Eşe dosta evrene ben hazırım artık mesajı vermeniz lazım :) 42 yaşında arkadaşım var bekar, bu sene evlenmeye karar verdi hatuna öyle bi enerji geldi ki şu an hepimiz ona koca adayı buluyoruz :) kimse içinizi okuyamaz kimse sizi oturduğunuz koltukta gelip bulamaz.. evliliği geçtim aşık olmak muhteşem degil mi hazir bahar da geliyorken

Kendim yazsam ancak bu kadar net ifade ederdim herhalde. Sanki yine de benden daha asosyali yoktur gibi geliyor inanın. D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben de 30 yaşında 4 senedir özel sektörde çalışan bir bayanım. Hayatın neresinden tutcam modundayim sizin gibi. Bu zamana kadar okuldu işti derken bir bakmışım hep başkalarının hayatında kaynamış hayatım. Şimdi dönüp bakıyorum arkama bu yollardan geçen arkadaşlarımın hep dert ortağı olmuşum zaten arkadaşlık dostluk bunu gerektirir. Şimdi herkes kendi hayatında evlilik hazırlığı çocuk derdi. İnanın bir zamanlar bende bu yollardan geçtim arkadaşıma hak vermeliyim diyen yok. Takma kafana bekarlık sultanlık diyip gecistiriyorlar. Aynen öyle zaten konu sahibi birini tanımak hayatına almak hayel kırıklıkları bırakıyor doğru kişiye ulaşmaya çalıştıkça hayatina girenler bir şeyler alıp götürüyor. Umut verip verip sen kafanda kurmuşsun diyen mi dersin. Senle görüşürken 3 4 kişiyle daha görüşen mi dersin. Artık erkekler marketteki peçete markası gibi alternatif goruyor ve bunu yaparken karşısındaki insanın duygularına saygı duymuyor kendini tatmin etmek birinci önceliği. O yüzden boşver kendimize değer verelim kendimizi sevelim. Doğru birliktelik doğru kişiyi böyle kendimize çekebiliriz evren yasası bunu gerektiriyor. Umarim hayatın beklediğinden dahada güzel olur. Sevgiler...

Karsina uygun birisi ciktiginda degisirmissin gibime geliyor.. Etki olmadan tepki olmaz derler ya.. Belki de dogrusu denk gelmiyordur.

O kadar çekingen bir insanım ki. Benden küçük olmayan tüm erkeklere abi diyorum yanlış anlaşılmamak için Nasıl belli ederim nasıl hazır olduğumu hissederim bilmiyorum. Bu haldeyken hazır da olmam çok zor gibi. Ben de sevme duygusunu özledim. O kadar uzun zamandır uzağım ki kendimi kapatmışım tamamen.

Evlilik sorumluluğu benim kaldırabileceğim bir şey değil az çok farkındayım. Bu şekilde yaşamaya alışmışken ayak uydurabileceğimi sanmıyorum. Sanırım yaşımdan ve son iki senedir salgının beni iyice içine kapanık biri haline getirmesinden dolayı yaşıyorum bu durumu.

Çok haklısınız. Dilerim her zaman çok mutlu olursunuz. Elimden geldiğince bir yerden toparlanmaya çalışacağım umarım başarabilirim.

Akşam eve gelince yemek yerken Müge anlı Esra Erol vs seyrediyorum ben de sonra telefonda takılmaca ve tekrardan aynı döngü D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bunu da çok düşünüyorum. Evlilik sorumluluğunu alabilmek hazır olmayı gerektirir fikrindeyim. Bu sorumluluğa hazır mıyım dersem, hayır cevabını alırım kendimden. Yine de bir şeylerin eksik olduğunu hissetmek sanırım yaşadığım. Sevmek sevilmek, biri için özel olmak, gerçekten değer görmek gibi. D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Nasıl yapabilirim bir fikrim de yok. Sessiz sakin bir insanımdır. Gezip tozma da iki senedir yok neredeyse virüsten dolayı. Eriniyorum resmen bir yerlere gitmeye.

biz evliler de bekarlara ne akıl vereceğimizi şaşırdık, kafaya takma gez toz desek suç, yanımıza çağırsak ee hep çocuklayız mecburen çocuk muhabbaeti oluyor. Etrafımda bekar erkek olsa tanıştırcam ama yok yani naapalım ne akıl verelim nasıl yaklaşalım.. bence bazı bekar arkadaşlarımın terapiye ihtiyacı bile var inanın yanlış anlaşılmayayım diye söylemiyorum bile... bekarların duyar kasmaları artık bana sıkıntı veriyor kusura bakmayın, kişisel de algılamayın ama böyle

Gezin, tozun, sosyalleşin Madem hayatınızda biri olsun istiyorsunuz kendinizi biraz açmanız gerekiyor

Evet işte aynı ben. Pandemi öncesinde de evi severdim ama arttı iyice. Kendimi emekliler gibi hissediyorum. Hatta onlar daha hayat dolu vallahi.

Bunu nasıl başarabilirim hiçbir fikrim yok. İşten eve, evden işe bir hayat sürüyorum. Virüs sebebiyle 2 senedir de çok sosyal bir hayat geçiremiyoruz. D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Benim kadar sessiz ve silik birinin bu konuda gelişme yaşaması imkansız gibi. Arkadaş ortamım hep kadın. Aile çevresi deseniz iletişimim pek yok açıkçası. defne-28

Ben varım Hafta içi iş, hafta sonu temizlik, iş bitince kitap, santim kımıldamıyorum evden. Üç hafta önce Ağaçlar ayakta ölür ün hatrına tiyatroya gittim. Pandemi ardından ülke ekonomisi hepsi üst üste gelince böyle oldu sanırım. Bir haftadır sabahları kalkınca 15 dk egzersiz yapıyorum, enerjim biraz toparlandı sanki, belki baharla biraz daha motive oluruz Evliliğe gelinceeee ne kadar geç o kadar iyi

En iyisi. Valla sosyal medya erkek işi de değil bence. Aklı başında erkek işi hiç değil.

Biraz hareket lazım sanırım bana da. Şu an bu mesajı üzerimde yorgan, kahvaltı sonrası geri döndüğüm yatağımdan yazıyorum.

Aslında birincil aracım hiçbir zaman partner bulmak, evlenmek olmadı. Kendime gelmek, artık hayata dönmek istiyorum ama bunu yapacak kadar dahi hevesimin olmaması sıkıntı. Depresyonda da değilim hep böyleydim

Kesinlikle öyle. D

İşinizin olması o kadar önemli ki. Siz de dilerim hayal bile edemeyeceğiniz güzellikler yaşarsınız

Keşke 30umda olsam gaayet gençsiniz ne güzel bir işniz de var. Ben hayatımı maddi manevi herşeyimi, kaybedip sıfırladıpımda 32 yaşımdaydım. 10 yıl toparlanmya çakışmakla geçti. Keşke daha erken toparlayabilseydim. 42 de yeniden evlendim bir oğlum oldu şükürler olsun. Ama şu gerçek hayata karamsar bakınca hayatta size daha fazla karamsarlık veriyor. Hiiiç bir şey için geç değil hiç

36 yım. Evliyim, 2 çocuk var. 22 yaşımdan beri de aralıksız çalışıyorum. İşte de evde de koşturuyorum. Ama nedense bende de aynı his var

Dertsizliğin dert olması diye bir şey var. Sosyal ilişki de ihtiyaçtır, hayatının ileriye gitmesi için adım atmak da. Tabi istiyorsan. Ama olduğun yer de güvenli diye bırakmayı istemezsin. Neyi ne kadar istediğinize düşünüp kendiniz karar vereceksiniz. Saydıklarınız zorunlu değil ama istediğiniz gerçekten bunlarsa harekete geçmekten başka çare yok. Yeni ve farklı ortamlara girmek ne istediğini anlamak için en iyi yollardan biridir. Duygularınızı deşin biraz, altından ne çıkarsa ona göre hareket edersiniz.

Simdi canin boyle bir sey yemek istemez de bir lokma alinca yemeye devam edersin ya, o mantik.. Bakimsiz, sikilgan, usengec ruh hali gidip yerine bambaska bir insan geliyor. Heyhat!! Ask sen nelere kadirsin :)

Umarım benden beter biri çıkmaz karşıma. Yoksa iki kişi hayattan soyutlanmış halde yaşar gideriz birbirimizin kalan enerjisini de düşürerek. D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kızlar gerçekten nasip işi bazen. Ben evliliği hiç düşünmezdim. Çatır çatır kendim yerdim paracıklarımı Bir anda eşimle tanıştım ki tanıştığımızda da evlenme fikri yoktu kafamda. Zamanı gelince bir anda oluyor. Ayrıca bu gezmeme işi pandemi ile eve alışmakla alakalı. Eskiden gezmeden duramazdım. Bana artık saçma geliyor dışarıda kahve çay içmek. Ne bileyim. Yoruluyorum hemen Onun yerine mesela her sene 2-3 kez büyük tatil yapmayı alışkanlık haline getirdim. Merak ettiğim bir yer seçiyorum. 1 hafta talan ediyorum. Evlendikten sonra kız arkadaşlarımla gittiğim oldu tatile elbette ama sevgiliyle beraber gezmek daha tatlı geliyor bana. O yüzden hayatınızda biri yokken kız kıza gezmeleri, tatil planlarını daha sık yapın derim En önemlisi ki tüm bekar arkadaşlarıma tavsiye ediyorum güzel markalardan evladiyelik çantalar, montlar, ayakkabılar alın. Tabiki evlendikten sonra da alıyorsun ancak benim sevgilim mesela kendine pahalı birşey almaz, ne gerek var sen al felan diyor. Ben de vicdan yapıp yaa bu da olmayıversin diyorum kendi kendine.

Mayısta bende 30 oluyorum siz en azından atanmışsınız aracınızı almışsınız, kendime bakıyorum hala özel sektörde çırpınıyorum bir yandan derhaneye gidiyorum kpss için ev iş dershane o kadar bunaldımki birde temmuz'da nişan attım yaşadığım buhranı size anlatamam herşeye geç kalmış ve yetişemeyecek gibiyim..

Tek değilmişim. 25 yaşındayım ve tüm hayatım ev iş okul üçgeninde geçiyor. Isim homeoffice olduğu için okul tatilse mesela haftalarca evden cikmadigim oluyor. Annem sağolsun iş yaptırmıyor seninki gibi. Açıkçası hiç ev toparlama temizlik falan da yapasim gelmiyor. Daginikliktan rahatsız olmayan biriyim. Ve yaş geçiyor. Ne gezmek istiyorum ne eğlenmek. Telefonda takılıp gerçek kesit Esra Erol falan izliyorum bostayken. Aşk desen hiç yok. Berbat bir ilişki tecrübem oldu ve kimseye güvenmediğim için ilk ve son olarak kaldı. Kimseyi sevmek içimden gelmiyor. Insanlar nasıl flört edip sevgili olup sonra evleniyorlar anlayamıyorum. Halimden memnunum ama böyle de gitmez. Nolacagiz bilmem

Artık 30 öncesi evlenenler azınlık olmak üzere aslında. Eğitim-kariyer durumu olan bir kadının üniversitede falan doğru kişiyi bulması lazım 30 öncesi evlenmesi için. Kaldı ki o durumda da kariyer hedefleri, ekonomik durum vs. netleşemiyor ki. Günümüzde durum bu, normal olan 30 üzeri evlilik haline gelmiş durumda, bence geç kalmış hissetmeyin. Esas meseleleri çözmüşsünüz tam da aşkı özgürce yaşayıp doğru kişiyle evlilik planı yapacağınız dönemdesiniz. Tadını çıkarın:) sadece biraz açmaya bakın kendinizi, sosyalleşin

30 yaş sendromu varsa tam olarak derinlerindeyim diyebilirim. Bunamış da olabilirim ruhen.

Ama ben yine de benim kadar bitkini yoktur diye düşünüyorum inanır mısınız? Hiç abartmıyorum, iş dışında tamamen ot gibi yaşıyorum. Hareketsiz, tembel bir şekilde. D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben de 30 yaşımdayım henüz evli değilim Hiç bir zaman da umursamadım, tabii ki yanında biri olması, derdini paylaşacak elini tutacak bir insan olması çok hoş, ama yoksa da bunu dert edinme, tek de olsan çık bi kahve iç, işten sonra yürüyüş yap, arkadaş edinmeye çalış, bence çok güzel bir yaştayız, eve kapanıp kendini daraltma, zaten işin gücün de varlla ki birisi karşına çıkacak

Dilerim iyi bir sonuç alıp en kısa zamanda atanırsınız. Bir daha hayal kırıklığı yaşamamanızı diliyorum.

30 yaşıma geldim. 10 seneye yakındır oldu atanalı. Çok şükür kendi aracımı aldım, ekonomik olarak bir sıkıntı yaşamıyorum, ailemle yaşıyorum. Ev işi vs. görmüyorum bile. Annem sağ olsun hiçbir iş yaptırmıyor. Ben de haliyle aşırı alıştım bu tembelliğe. Ev iş-iş ev. Eve gelip yemek yiyip yatıyorum telefon elimde geziniyorum öyle nette. Canım hiçbir şey yapmak istemiyor. Dışarı çakmak, gezmek gibi hiçbir şey yapasım yok. Yalnızlıktan, tek takılmaktan asla sıkılmayan biriyim. Bu halimi bozmak istemesem de artık etrafıma baktığımda çoğu arkadaşımın artık birer aile kurduğunu görüyorum. Evlilik için geç kalmış gibi hissediyorum. Sanki sevilme hissini artık hiç yaşamayacak gibi hissediyorum. Sessiz kendi halinde hep kadın arkadaşlarımla takılıyorum zaten işte de. Dert mi arıyorum bilmiyorum ki. 30 yaş sendromu varsa şu an onun tam içerisindeyim gibi. Dertleşmeye ihtiyacım var. Hepinize şimdiden teşekkür ediyorum.

Çok teşekkür ediyorum. Silkelenmek istiyorum ben de ama hep bir pişmanlık, geç kalmışlık hissi doluyor içime.

Aslında gezip tozardık. Pandemi girdi gireli tıkıldım kaldım evde. Alıştım, hafta sonu çıkıp bir dolaşayım desem bile adım atmaya eriniyorum canım hiçbir şey istemiyor resmen.

Gerçekten o kadar soyutladım ki kendimi her şeyden. Nasıl toparlayacağım bilmiyorum. E