Merhabalar. Canım gerçekten çok sıkkın ve dertleşmek için yazıyorum, nolur beni teselli edin, ayıplamayın. aileme 7-8 saat uzakta yaşıyorum. ağustosun 20sinden beri annemi görmemiştim. gecen hafta bana sürpriz yapıp yanıma geldi canım annem. 1 haftadır yanımdaydı. Bugün de memlekete geri döndü ve ben o gittiğinden beri ağlıyorum. Normalde vedalaşırken ona hiç belli etmemeye çalışırdım o üzülmesin diye. ama bu kez dayanamadım, hamileliğin de verdiği duygusallıkla koyverdim yanında. o gittiğinden beri de ağlıyorum. allaha dua ediyorum bizi birleştirsin, Rabbim kimseyi annesinden ayrı koymasın diye... onun arkasından boş eve girmek, onun dokunduğu şeylere dokunmak bana acı verdi. Akşamları Onun dizine yatıp uzanmak, her akşam işten geldikten sonra hissettiğim o ev sıcaklığı, sıcacık yemekler, annemin şefkati.. hepsine yine hasret kalacağım ocak ayına kadar. o da yine 1 haftaya sığdırmaya çalışacağım hasretim. 6sene bitti gurbete çıkalı ama hala alışamadım, çok zor geliyor. Eşimin bana karşı ilgisizliği de bu duygularımı körüklüyor. hayat böyle geçer mi diye hayıflanıyorum her seferinde gençliğimi harcamış hissediyorum ve üzülüyorum. Annem uzaklardan biriyle evlenmemi hiç istememişti. Gurbet zehirden acı derdi hep. Meğer ne kadar da haklıymış...6 senedir alışamadım demişsiniz, tabiki zor insanın ailesinden ayrı olması, ha deyince çıkıp annesini görmeye gidememesi ama insan alışıyor kendi evine, düzenine zaman içerisinde. Teselli olurmu bilemiyorum ama aklıma ilk geleni yazıyorum, şükredin anneniz bir telefon ucunda, ulaşabiliyorsunuz, sesini duyabiliyorsunuz istediginiz an. Hayatta yani uzaktada olsa. Böyle düşünmeye çalışın birde. N

birde annesi yakınındayken o ev sıcaklıgını anne şefkatini hissedemeyenler var benim gibi. bir saatlik mesafe var aramızda ve hiç evimi özlemedim, evde olsam iş buyurur devamlı, beterin beteri var işte siz uzaktada olsa en azından o şefkati hissedebiliyorsunuz ben öyle bir duygu hiç yaşamadım, hep ailemden uzakta olmak istedim. böyle de hayatlar var.

Haklısın canım çoook haklısın..

Nerde yaşadığın değil kimlerle yaşadığın önemli: aynen de öyle. ailemin ve eşimden başka tanıdık kımsenın olmaması insanı yıpratıyor. Mevzu sadece anne değil ki. Baba, kardeş, yeğen, arkadaş, eş dost hepsini özlüyorsun. Alıştığını sandığın anda birşey oluyor ve başa dönüyorsun. Örneğin; bir iftar sofrasında, bir bayram sabahında, bir düğünde, doğum gününde, yada hastalıkta... aklına ne gelirse... Onlardan ayrı geçen her gün acı çekiyorum Belki eşimle ve ailesiyle güllük gülüstanlık olsam o kadar düşünmezdim. Ama onlardan yakınlık göremeyince, işinden memnun olmayınca konuşacak dertleşecek bir arkadaşın olmadığında ailenin yoksunluğuna daha çok ihtiyaç duyuyorsun.

Allah rahmet eylesin. Çok üzüldüm. Senin durumun daha kötü farkındayım. Allah yardım etsin. Zaten baba anne gibi olmuyor. Annelerin yeri ayrı. Benim babamda binde bir arar. Ama annemle hergün görüşürüz. Bu arada benim annemde vefat etti. Üvey annem büyüttü beni. Ama ben üvey dersem günaha girerim. Allah bin kere razı olsun biçok öz anneden daha merhametli. X xDerinMavix

Ben ağlaya ağlaya temizlik ypardım gittiklerinde :| gundaşmışız Allah evlatlarımızı bağışlasın bizlere annemize babamıza sevdiklerimize uzun omur versin inşallh... Hangi ildesin canm

Canım benim. Evlilik değil ma ben de gurbette çalışıyorum. Doğduğun yer değil doyduğun yer demişler ya, ne de kötü demişler. Daha bugün ailemden ayrılıp evime geldim. Dün gece 25 yaşında koca kız oturup hüngür hüngür ağladım beni göndermeyin ne olur diye. Rabbimbizi de gurbetle sınıyor. Allah sabır verssin. Hem senin çocuğun eşin varmış. Onlara sarıl. Haline şükret. Ya benim gibi yalnız olsaydın?

Ben memleketimi hiç sevmezdim, sıkılmıştım. Orada büyüdüm, orada okudum, orada işe girdim ve hep evimdeydim. 1000 km mesafesi olan bir şehre gelin gelirken de hiç içimin sızlayacağını düşünmemiştim. Annemle de aram bal kaymak değildi hiç bir zaman. Yine de "canım sıkıldı, anneme gideyim de bir çay içeyim" mesafesinde olmayı isterdim. Mathilda50 Hayat

ne mutlu sana, ben de çok dil döktüm eşime ama maalesef nafile. Kadının memleketine gitmem diyor başka bişey demiyor ama ben yine de içimden dua ediyorum. Artık bunu ondan değil Allahımdan istiyorum. Nasılsa Rabbim isterse olur diyorum. Allah bir gün bana da yaşatsın. Ailesiyle aynı şehirde yaşayanlara çok imreniyorum..

Baslik ne guzel olmus oyle... Bende annemden ayrilali bugun 4 gun oldu. ben izmir de annem konya da aynen sekiz saat var. zor oluyor dogru Saglikli olsunlar da seslerini duyalim allahim acilarini gostermesin gun icerisinde bazen iki uc kez konusuruz. goruntulu konusuyoruz biraz olsun rahatliyorum.

canım seni 2015 nisan annelerinden tanıyorum. Bebekleri'mizin doğum tarihleri aynı gözüküyor o yüzden dikkatimi çekmiştin. Meğer kaderlerimiz de benziyormuş. Annemin kaldığı oda, yattığı yatak, hepsine, herşeye Tek tek dokundum ben de. Hele mutfak şuan beni boğuyor. Birkaç güne eski halime dönerim. İş beni kendime getirir ama şuan hala kötüyüm. artık temelli bitsin istiyorum bu gurbet . push ;

Merhabalar. Canım gerçekten çok sıkkın ve dertleşmek için yazıyorum, nolur beni teselli edin, ayıplamayın. aileme 7-8 saat uzakta yaşıyorum. ağustosun 20sinden beri annemi görmemiştim. gecen hafta bana sürpriz yapıp yanıma geldi canım annem. 1 haftadır yanımdaydı. Bugün de memlekete geri döndü ve ben o gittiğinden beri ağlıyorum. Normalde vedalaşırken ona hiç belli etmemeye çalışırdım o üzülmesin diye. ama bu kez dayanamadım, hamileliğin de verdiği duygusallıkla koyverdim yanında. o gittiğinden beri de ağlıyorum. allaha dua ediyorum bizi birleştirsin, Rabbim kimseyi annesinden ayrı koymasın diye... onun arkasından boş eve girmek, onun dokunduğu şeylere dokunmak bana acı verdi. Akşamları Onun dizine yatıp uzanmak, her akşam işten geldikten sonra hissettiğim o ev sıcaklığı, sıcacık yemekler, annemin şefkati.. hepsine yine hasret kalacağım ocak ayına kadar. o da yine 1 haftaya sığdırmaya çalışacağım hasretim. 6sene bitti gurbete çıkalı ama hala alışamadım, çok zor geliyor. Eşimin bana karşı ilgisizliği de bu duygularımı körüklüyor. hayat böyle geçer mi diye hayıflanıyorum her seferinde gençliğimi harcamış hissediyorum ve üzülüyorum. Annem uzaklardan biriyle evlenmemi hiç istememişti. Gurbet zehirden acı derdi hep. Meğer ne kadar da haklıymış...

bende 2,5 yıldır gurbette evime 10 saat uzaktayim. alisamadim, sevemedim hic alisamicam gibi. cocuk olduktan sonra sıkıntı ve ozlem kat be kat arttı. evladımi annemden uzakta nasil buyutucem bu sorumlulugun altindan nasil kalkicam bilmiyorum. Yüreğim yangın yeri. hergun rabbime dua ediyorum beni bu acidan kurtarsin diye. Allah büyüktür! choccywhoccydoodah

Evde biraz agresif oldugumda eşim ' sen yine anneni ozlemissin en yakin zamanda gidelim' diyor. Anne çok ayri bir şey. Gelip bana 1 hafta kaldi. Sabah biz uyanmadan uyaniyordu cayi koyuyordu, kahvalti hazirliyordu, missss gibi yemekler. Evim resmen annem kokuyordu, Ah anne olmak. Kurban olurum ben anneme... Rabbim bizim basimizdan eksik etmesin inşallah. ..

gerçekten çok zor yurtdışında olanları düşünemiyorum bile. allah sizleri de tez zamanda temelli olacak şekilde kavuştursun inşallah.

En azndan arayınca hemen ulaşabileceğiniz bir annniz var bu da şükür ve mutluluk sebebi değil mi? :)

Bütün yorumları okudum. Kimine şaşırdım kimisine üzüldüm. Ve hepsinde de kendimi buldum. Bende 5 aydır ailemden ayrı yaşıyorum. Eşimin işi nedeniyle, onun ailesinin yaşadığı yere taşındık. Bende çalışıyorum mecburen tayin girdim.1,5 yaşında oğlum var. Beni burda tutan tek şey Çocuk. Çünkü eşimlede genelde ailesi nedeniyle çok tartışma yaşıyoruz. İş yerimede pek alışamadım. Ailemi çok özlüyorum. Zaman zaman görüşüyoruz ama yetmiyor. Diğer kızlarında dediği gibi annem gidince o ev sanki üstüme üstüme geliyor. Ben gittiğimde de aynı. Uçarak gidiyorum ağlaya ağlaya geri dönüyorum. Bütün ailemin bir arada olduğunu benım ıse gurbette yanlız oldugumu düşündükçe deliriyorum. Annemde benim hasretımle yanıp tutuşuyor. Ona belli etmemeye çalışıyorum. Alışmış gibi yapıyorum. Ama malesef. Onlardan ayrı geçireceğim hergün boşa geçiyormuş gibi geliyor. Şimdiki aklım olsa hiç gelmezdım dıyorum. Onların kıymetini şimdi daha iyi anlıyorum. Bu başlıkla sanki yarama tuz basıldı((( gelipgecici

İçine rahatlatmak adına söylüyorum halinize şükredin ablam yurtdışında evli üstlik yeğenlerimde var 1 yıl gelmedi hasretlik cekti evet ama 7 ay sonra burda keske sadece 7,8 saatlik mesafe olsa..

Bütün yorumları okudum. Kimine şaşırdım kimisine üzüldüm. Ve hepsinde de kendimi buldum. Bende 5 aydır ailemden ayrı yaşıyorum. Eşimin işi nedeniyle, onun ailesinin yaşadığı yere taşındık. Bende çalışıyorum mecburen tayin girdim.1,5 yaşında oğlum var. Beni burda tutan tek şey Çocuk. Çünkü eşimlede genelde ailesi nedeniyle çok tartışma yaşıyoruz. İş yerimede pek alışamadım. Ailemi çok özlüyorum. Zaman zaman görüşüyoruz ama yetmiyor. Diğer kızlarında dediği gibi annem gidince o ev sanki üstüme üstüme geliyor. Ben gittiğimde de aynı. Uçarak gidiyorum ağlaya ağlaya geri dönüyorum. Bütün ailemin bir arada olduğunu benım ıse gurbette yanlız oldugumu düşündükçe deliriyorum. Annemde benim hasretımle yanıp tutuşuyor. Ona belli etmemeye çalışıyorum. Alışmış gibi yapıyorum. Ama malesef. Onlardan ayrı geçireceğim hergün boşa geçiyormuş gibi geliyor. Şimdiki aklım olsa hiç gelmezdım dıyorum. Onların kıymetini şimdi daha iyi anlıyorum. Bu başlıkla sanki yarama tuz basıldı(((Sanırım ne olursa olsun insan alışamıyor. Bir yeri güzelleştiren tek şey insanın sevdiklerinin yanında olmasıymış. Yaşadığım yerin aslında çok büyük önemi yok, kendi ailem de suan bulunduğum yerde yaşasa, burası bile güzelleşir benim için. Nasıl olur bilmiyorum ama gerçekten hergün bir mucize için dua ediyorum Allah'a.. H

Bende annemden 6saat uzaktayim kayinvalidemden de oyle. Bi tek esimle ben variz burda, bir de minik oglumuz :) Anneme ayda ya da 2ayda bir gidiyorz. hamilelik gercekten cok zor geciyor, birlikte biseyler yapmak annene nazlanmak istiyorsun Bebegim dogunca biraz atlattim bu durumu diyordum simdi de anneli kizli gezenlere ozeniyorum. Annemden gelince direk gun saymaya basliyorum.8hafta kaldi, 7hafta kaldi diye:) Cuma gunu gidiyorum beeen P

Okurken ağladım.. Daha ayrılmadan gurbet acısı var içimde bende seneye ayrılıcam ilk kez ne yapıcağımı bilmiyorum son günlerde psikolojim bozuldu sürekli ağlıyorum.. Canım annemden ayrı kalmak çok zor olacak çok..

Benim de yaptığım her iş ağlaya ağlaya oldu zaten. Amin benim de tek dileğim o, sağlıklı ve huzurlu olsunlar da, Rabbim uzun ve sağlıklı ömürler versin inşallah. Torunlarını da göstersin onlara. bizimkilerin ilk torunu, annem öyle heyecanlıydı ki, dün beraber alışverişe çıktık. Görsen ne göstersem alalım diyor. Zaten gelirken bebeğe de bir valiz eşya getirmiş. Canım annem sevinçten uçuyor. Ben ilçede yaşıyorum canım antalyanın ilçesinde. Sen nerdensin? J Janet Jak Esim Durme, durme

Biliyormusun aynı durumdayız bende ailemden uzaktayım ve yaşadığım şehirde hiç ailem yok. Eşimde aynı senin ki gibi ilgisiz özellikle bu aile konusunda özlemimi dile getirdiğim zaman bile bişi demez bana. Ama sen benden şanslısın en azından annen azda olsa yanına geliyor ben ise annemi evlenmeden birkaç sene önce kaybettim. O kadar çok yanlızlığı hissediyorum ki her anlamda mutluyken üzgünken yarınbirgün çocuğum olursa doğumumda yada doğumdan sonra beni görmeye gelecek bi annem yok. Babam desen evlendi 4 yıldır ayrı bi şehirdeyim kızım yerinde iyimisin nasılsın diye birkere bile evime gelmedi defalarca çağırmama rağmen bile. Hayatta insanın annesi yada babası olmayışı çok kötü. Babam çok şükür hayatta ama onun varlığını bile hissedemiyorum eşime karşı benim babam var bize sahip çıkar bile diyemiyorum çünkü oda bunların farkında.. Üzülme en azından telefon açıp annenin sesini duyabiliyorsun. Hayatta olsada keşke sadece sesini duysam o bile yeter di bana.

kesinlikle haklısın birşey oluyor bi anda yüzüne çarpıyor yanlızlığın eşimin ailesi bir araya geldiğinde keşke bizimkilerde şurada karşımda olsalar da aynı sohbeti onlarla yapsam diyorsun. Özellikle anne konusunda ilk zamanlarda kafayı yiyordum evlendiğimin ilk yıllarında kayınvalidem sürekli çocuklarım çocuklarım çocuklarım aman şöyleler aman böyleler artık bıkıyordum insana kendini sahipsiz hissettiriyordu. Ama zamanla alıştım buna da alışıyor insan.

evet zehirden acı bende aileme uzagim bazen diyorum ben ne yapmışım ne işim var burda. . ben buraya ait değili.. dogdugum yeri evi özlüyorum. . insan kaybetmeden anlamıyor mus şimdi yalnizligimla bogusuyorum. . bazen çok ağlıyorum. .. ben verdim bu kararı ben seçtim eşimi bu yalnızlığı. .. çocuk olunca degisirim diye umut ediyorum. . kurtulurum belki bu yalnızlık duygusundan. .. aileyi bırak bi arkadaşım bile yok burda. .. ben hep böyle yalnizmi yasayacagimmm

seni öyle iyi anlıyorum ki... Benim durumum da aynı inan. beni bu yalnızlık bitirdi, yıprattı zaten en çok. Bilmiyorum hayatböyle nasıl yaşanacak, tatsız tuzsuz..

Ben annemi en son 2005 veya 2006'da gördüm sanırım. Emin bile değilim. Ama artık hiç de zor gelmiyor...

Simdi yazdiklarinizi okuyunca bir garip oldum. 18 senedir ailemden uzak yasiyorum. Artik kendime ait hayatim var, eskisi gibi ozlem duymuyorum. Ama sizin gibi de hic bir zaman uzuldugumu hatirlamiyorum. Belki uzulmeye vaktim yoktu baska seylerden bilemiyecegim. Ama kizimin beni sizin annenizi ozlediginiz kadar cok ozlemesini istemem. Sonucta kendisine hayat kurmasini isterim. Bugun variz yarin yoguz. Anneleriniz size nasil davraniyordu, niye bu kadar baglisiniz annenize 6 senelik ayriliktan sonra? Merak ettim cidden. PS: Umarim bir gun ailenizin yanina tasinirsiniz ailece. N

Teşekkür ederim hepinize ve tesellilerinize... Herkesin annesi eminim öyledir ama benimki çok çok fedakardır. hakkını hiç ödeyemem, her koşulda arkamdadır. Karnımda bebeğim var ve o bensiz ne yapar diyorum, annemi eskisinden daha iyi anlıyorum. Aslında farkındayım melankoli yapıyorum belki ama şuan bu acıdan başka bişey hissedemiyorum. Kelimeler düğüm düğüm boğazımda... marcello

Kizlar ben sevgilimle evlenirsem büyük ihtimal yurtdisinda yasayacagim burda annemin yakınında olma ihtimalimiz de var ama işini ayarlaybilirsek kalabiliriz yani ve bunları okudukca o kadar üzüldüm ki. Ben de anneme cok düşkünüm, yani benimki normalinden fazla, annemi bir gün gormesem hasret kalirim yani, daha önce bir ara yurtdışında kaldim, gittigim yer guzeldi cok da eglenmistim ama annemi ozledikce aglıyordum hep. Ki o zaman kisa kalmıştım. Ama annem de ben de şafak saymistik yani. Simdi bunlari okuyunca cok kotu oldum, ama insanın sevdiği her zaman yanibasinda olmuyor hayat insani cok değişik yerlere sürüklüyor.. ooof of

2 saat uzakliktaki anneannem bir haftaligina kalmaya geldiginde bile o giderken o kadar kotu oluyorum ki. Sanki o gidince ev bombos kaliyormus gibi hissediyorum yedigim yemegi bile eksik yer oluyorum. Anlyorum sizi ama alismak lazim mecburen.. H

Ay hıçkıra hıçkıra ağlıcaktım...6 senedir evliyim kocam herşeyin çok destek ama annenin babanın yeri ayrı her vedada aynı fuygular özellikle buraya gelip gittiklerinde çoook kotu oluyorum hatta bu yüzden gelmeseler daha mı iyi diyorum. dolaba koyduğu kabları evi supurduğu supurge sapı sevilir mi. Off hormonlar daha da duygusallaştırdı ama hep böyleydim

Ben de 6 yıldır gurbetteyim. İşim var, eşim var beni seven-sayan, kuzucuğum var, kocaman evim var... Hayat sana güzellikler sunsa da gurbette isen ve memleketine aşkla bağlıysan hep bi yanın eksik kalır. Yeni dostlar dahi edinmek istemezsin, çünkü hiçbiri doğup büyüdüğün yerdekiler gibi olmaz... Yürüdüğün sokaklar, hatta baktığı deniz bile anlamsız gelir. Ben gitmek için büyük bir adım attım eşimin de desteği ile... Umarım her isteyen bunu yaşar. Gurbet zor, acısı tarifsiz...