Sevdiğiniz mesleğimi yapıyorsunuz diye anket yapılsa sonuç % 90 hayır çıkar bence.. Sevdiğin mutlu olduğun kendini bulduğun mesleği yap hayat senin hayatın.

Anladım. Başarılar diliyorum o halde, gönlünüzden geçen olsun. :)

Tercümanlıkta da öğretmenlikte de iş garantisi yok ki. Gönlünüzden geçen mesleği yapın. Herkes gerçekten sevdiği işte başarılı oluyor. Ama başka alanlara da dahil olmayın, o bel ağrısını hafifletme falan yani fizik tedavi uzmanlarının işi değil mi o? Spor eğitmeni de olsanız doktor değilsiniz.

Kendinin bu kadar farkında olman güzel Ayrıca öğretmenlik sabır isteyen bir meslek özellikle yabancı dili çoğu çocuk öğretmeni severek ilgi alaka dyyuyor O yüzden iki taraflı düşünerek spor alanına yönelin derim Aileniz başarılarınızla övünecektir

Ben İngilizce mütercim tercümanlık mezunuyum. Ama aslında okuduğum yıllar boyunca sporu daha çok sevdiğimi ve bu alana yönelmek istediğimi fark ettim. Böyle anatomi öğrenmek, Latince kas isimlerini ezberlemek, kişilere rahatsızlıkları doğrultusunda hangi hareketler yaptırılır gibi konular çok daha fazla ilgimi çekiyordu. Bunların hepsi rutin bir spor yapma alışkanlığı ile başladı. Gel zaman git zaman mezun olduktan sonra spor eğitmenliği ile ilgili çeşitli belgeleri aldım. Çeşitli yerlerde çalıştım, insanlara da epey faydam oldu aslında. Bir üye gelip bana "hocam geçen grup dersinde yaptırdığınız bel hareketi bel fıtığı ağrımı hafifletti" dediği zaman benden mutlusu yoktu. Ama özel sektör işte, hiç birinde aradığım şeyi bulamadım. Şimdi yakın zamanda gene spor üstüne inşallah iyi bir yerde biraz da resmi sayılan bir yerde işe başlayacağım. Ama ailem özellikle annem pedagojik formasyon alıp öğretmenlik yapmam konusunda bana inanılmaz baskı yapıyor. O istiyor diye gittim mecburen kayıt oldum çünkü formasyon alınınca her şeyin çok iyi olacağını zannediyor. Bu arada okuduğum bölümü de daha farklı bir imkanım olmadığı için mecburiyetten okudum, hiçbir zaman sevemedim ve benimseyemedim bölümümü. Ve spora ve sporculuğa olan ilgimi üniversitede 2. Sınıftan sonra fark etmiştim o saatten sonra da bölüm değiştiremedim haliyle daha doğrusu cesaret edemedim. Ama araştırma ve okuma Azmimle epey yol katettim spor konusunda. Tercümanlık ofislerinin durumu malum az ücrete insanın suyunu çıkarana kadar çalıştırıyorlar. Öğretmenlik yapma fikri ise bana zaten korkunç geliyor, asla sevebileceğim bir iş değil. Pedagojik formasyon alırken yapacağım zorunlu stajı bile kara kara düşünmeye başladım şimdiden. Öğretmen oluncada her şeyin çok güllük gülistanlık olmayacağının farkındayım açıkçası. Sorum; ben inşallah bu bahsettiğim resmi sayılan yerde spor eğitmenliğine başladıktan sonra ailemi özellikle de annemi istemediğim mesleği yapmaktan vazgeçilebilir miyim? Hayatımı istemediğim mesleği yaparak zehir etmek istemiyorum açıkçası. Ama ailemi güzellikle de tartışarak da bu konuda tam anlamıyla ikna edemiyorum. Bana kalsa formasyon almaya bile gitmezdim ama işte sürekli evde "bak gitmedin de ne oldu işsiz kaldın, gitsen İngilizce öğretmeni olurdun şimdiye sen anca otur" lafları dönünce bir nevi mecbur kaldım. Gidip 30 kişilik bir gruba rahatça ve en ufak bir sıkılma utanma olmadan pilates dersi verebilirim ama bir çocuğa gidip ders anlatamam gibi geliyor çünkü öğretmenlikten kelimenin tam anlamıyla nefret ediyorum. Mesleği sevip sevmeme meselesi bu. Acaba bu bahsettiğim düzenli ve iyi koşulları olan işe girdikten sonra onları da beni öğretmen yapma fikrinden vazgeçilebilir miyim? Böyle bir konu hakkında siz de benzer baskılara maruz kaldıysanız, siz ne yaptınız? Teşekkür ederim şimdiden. :)

Istediginiz ve mutlu olacaginiz isi yapin Su anda 40 yasindayim, 20 yil oncesine donme sansim olsa mutlu olacagim meslegi secerdim, hersey para degil hayatta

Aileniz de haklı olarak garanti işiniz olsun istiyordur. Yapmak istediğiniz işte tutunmak daha zor görünüyor. Diğeri de garanti değil tabi. Şu sıralar yaşam koçluğu , kişisel spor koçluğu vs. epey revaçta. Gönlünüzden geçen mesleği yapın. Kendinizi her yönden geliştirin.

Teşekkürler. Yok elbette bel fıtığında uzman gibi asla konuşmuyorum zaten. Ama bir takım bel rahatlatan hareketler var. O tarz hareketleri derslerde yaptırınca o tarz rahatsızlıkları olanlar hareketten yararlanabiliyorlar, toplu derslerde yani. Benim kişiye özel gidip gösterdiğim bir şey değil. Yoksa bir besyo mezununun bile fizik tedavi uzmanının yerini tutacağını pek zannetmiyorum.

Kusura bakacak bir şey yok zaten, öğretmen olsam 2 güne atarlar beni eminim. Hem çocuklara hem kendime zararım olmasın boşuna.

bence herkes herşeye zamanla alışır. önemli olan kişinin istediğini yapması. siz onların istediklerini yaptıkça, baskıları azalmayacak ki, bu sefer farklı alanlarınıza müdahale etmeye koyulacaklar, taki siz tamamen onların istediği hayatı yaşayana kadar. bence madem de başarılısınız, kendi kariyer hedefinizden vazgeçmeyin. yine de formasyon almak vs size bir şey kaybettirmez, aksine vizyonunuz artar, bu şekildeki önerileri de göz ardı etmeyiniz. ve bölümünüz bence çok iyiymiş, şu anki kariyer hedefinize bile katkısı olabilir bence.

Amin, çok teşekkür ederim. :) M

Teşekkür ederim. Bölümüm iyi ama işte ben hevesli olmadığım için çok fazla geliştirmedim kendimi kendi bölümüm ile ilgili. Benim girebileceğim bir yer anca çeviri ofisi olur o da az ücrete afedersiniz eşek gibi çalışmak olur. Ya da öğretmenlik yapıp hasta olurum genç yaşımda çünkü dediğim gibi sevmiyorum. Yoksa sözlü çeviride falan çok fazla para var ama ben kendimi geliştirmedim hiç sözlü çeviride okulda ne gördüysem anca onunla kaldım, hevesim Yoktu bir kere. Gönülleri olsun diye formasyonu alacağım mecburen evet ama sevdiğim işten vazgeçeceğimi pek zannetmiyorum.

ilk defa 6 yıllık ilişkiden bahsetmeden bir konu açmışsınız. Demekki aşmaya başladınız tebrik ederim. Siz hatayı en baştan istemediğiniz bölümü okuyarak yapmışsınız. Şimdi spor diyorsunuz, ama bu işlerin bir de yaşlılığı var. Gençken güzelken yapılır ama belli yaştan sonra sonu ne olacak? Üstelik bu iş biraz da çevre ve sermaye işi. Bir spor salonu açıp idare edebilirseniz iyi para kazanabilirsiniz. Ama sağda solda plates dersi verip sonra anlaşamayıp ayrılıp başka yere geçip vs o işler zor olur. Ha ama yapacaksanız instagram sayfası, youtube falan kurun reklamınızı yapın dersleri kaydedip, kişisel olarak reklamınız olur. Baya zamanla tutar bu işler. 2-3 sene youtube a 100 kişiye video yüklersiniz sonra kanal bir büyümeye başlar sonra aranan kişi olursunuz. Öğretmenlik ise tam aranan kadın mesleği bizim halkın gözünde. Tatili bol, maaşı iyi. Hele bir de bir iki özel ders yakaladın mı tadından yenmez olarak bakılıyor. Annenizin ısrarı bu yüzdendir. Ama sevmeden de ne kadar yapılır tabi sizde haklısınız. Mantık olarak bakıldığında kesinlikle öğretmenlik, çünkü garanti iş. Ama sizin açınızdan bakıldığında spor. Bence formasyonunuzu alın o da bir kenarda dursun. Eğer öğretmen olabilirseniz, işin içine girip seversiniz belki. Yok sevemezseniz sporu da hiç bırakmayın. Zaten öğretmenlerde atanmışlarsa eğer sözleşmeli değillerse 3.5 gün çalışıyorlar gerisi boş oluyor. Boş günlerde spora devam edebilirsiniz.

Bence sevmediğiniz öğretmenliği yapıp öğrencilere de eziyet etmeyin. Karşılarında istekli, hevesli bir öğretmen olsun. Yaptığınız aileniz yüzünden öğrencilere de haksızlık. Kusura bakmayın. Ne iş yapmak istiyorsanız ona yönelin. Her zaman kenarda köşede para tutun. Bunu da olur da işsiz kalırsanız diye diyorum. Gidip kimseden para istemeyin. Kendi yağınızda kavrulun da söz sahibi olmasınlar.