Anneniz her zaman sizin anneniz olarak kalacak.. Bence annenizin mutlu olmasına izin verin. Dediğin gibi sen üniye gideceksin yarın birgün evlenip kendi yuvanı kuracaksın. Annenin de bir yuvası olsun.

Çok haklısınız. İşte aşmaya çalışıyorum. Anormal bir şeymiş gibi geliyor

Haklsınız. İşte bu durumu aşamıyorum bir öfke geliyor bırakmıyor yakamı. Galiba düşünecek başka şeyler bulursam atlatırım. Bende istiyorum evlenmesini

Teşekkürler

Çok teşekkür ederim. Bende zamana bıraktım. Bakalım neler olacak? İnşallah mutlu olacağı birini bulur yazarhanim35 Yazar

Sen bi kac sene sonra bu dusuncelerden cok uzakta kendi yuvani kurmaya odaklanacaksin. O zaman anneni kim dusunecek? Biraz daha olgunlasinca anlarsin bi kadin icin yalnizlik zor yaninda destekci bi yol arkadasi gerekli olabilir. Cocuklar buyuyup gidiyorlar bu kadin yalniz mi yaslansin? 1Sen

Yasasiklariniz normal. Bir kaç sene sonra bu duygularınız kalmayacak. Siz uçmak üzereyken hatta ona es adayları bulmaya calisacaksiniz. :) Allah hayırlı kısmetler versin sizlere.

canım benim, hepimizin sınavı farklı Allah sana güzel kapılar açsın, istediklerini gönlüne göre versin. Şimdilik bu konuyu kapat, bakalım zaman neler gösterecek? Annenle aranı iyi tut, soğuk geçen günlerinizden pişman olursun. Hayat kısa. İhtimaller üzerinden bu gününü zehir etme. Büyüdükçe düşüncelerin de değişecek olgunlaşacak. Odaklanman gereken başka şeyler var onlara odaklan :)

Keşke o kadar isterim ki. Gerçekten geçer değil mi?

peki annen evlenmek istiyor mu? yalnızlık çekiyorum evlensem iyi olur falan diyor mu? 1Sen

Bilmiyorum. Çok zor A

Evliliği sadece aynı yatakta uyumak olarak düşünme ama. Sevme hissi sevilme hissi. Kendine ait bir yuvanın hissi. Sığınacak bi liman yaslanacak bir dağ. Anladın mı yani kabul edemediğin kısım muhtemelen başka Ada'mla aynı odayı paylaşması olur. Eğer öyleyse diğer dediğim seylere odaklan. Ve annenin çok Mutlu olabileceğini düşün. Gözünün içinin gülebileceğini.

İnşallah çok teşekkür ederim desteğiniz için

Bu düşüncelerin gayet normal, bazen ebeveyinlerimiz için biz evlatlarıda sorumluluk/korumacılık vazifesini üstleriniz. Ama annen çok şanslı, ki aklı başında ve onu düşünen bir kızı var, bu süreçte yani onun mutlu olmak adına attığı her adımda ona destek olabilirsin, adayları ile görüşebilir fikir yürütebilirsin. Bu şekilde en azından izdivaç kuracağı beyi yakinen tanımış olursun bir nebze de olsa için rahat eder. Nitekim yalnızlık Allaha mahsus.

Düşüncelerin zaman içinde değişir. Tabi destek olmak lazım ama evlenecek olursa adamla aynı çatı altında mı yaşacaksınız mesela? Bu önemli. Bu herkese göre değil işte. Benim de annemle babam ayrı, annemle zaten çok samimi değilizdir. Evlenecek olsa gider eşiyle kendi evini tutar zaten. Beni ve kardeşimi yanına alması biraz zor, ben zaten gitmem 23 yaşındayım gerek de yok ama kardeşim 14 yasında şu an. Öyle bir durum eğer ki ben evlenmeden olursa daha çok koparız herhalde çünkü ev bark ayrılınca biter o iş yani benim açımdan. Ama senin düşüncelerin değişir zamanla, bu öfkeden kurtulursun. carmenares

Çok haklısınız. Keşke ben de sizin durumunuzda olsaydım. Babam olsaydı yanında. Ama işte dayanmıyorum bazen kötü oluyorum. Törpülemeye çalışacağım

Belki şehir dişini kazanacaksınız. Eğer seçtiği es adayı iyi biri olursa ilk zamanlar, gidip yanına uyursunuz. Bazen o size gelir. 20 li yaşlarda ise bu bakış acınız zaten değişecek. Şimdi hayat omuzlarıniza yük gibidir bazen sizin için. Sanki yapamayacakmissiniz gibi görünür. Normal duygular bunlar.

Benim de lisedeki en büyük korkumdu bu. Aklım çıkardı. Ne çocukçaymış şimdi çok pişmanım. Başka bir şehire evlendim gittim annem yapayalnız kaldı. Bazen arıyorum balkonda olsa açmasa telefonu hemen panikliyorum ve arayacağım bir başka telefon olmaması daha da pnaik yapıyor beni. Keşke evlenseymiş de güvendiği bir yol arkadaşı olsaymış da bu kadar endişeli olmasaydık. Anlıyorum seni elinde değil o duygulara yenik düşüyorsun arada ama cidden onun için desenin için deen doğrusu bu. Sonra gittiğinde çok pişman olacaksın. Ben çok pişmanım

Ama bunu asmalisin. Annenin mutlu olmasini da istiyorsun, birak bari secimini yapsin es anlaminda carmenares

Henüz öyle bir aday yok. Büyüdükçe annemin yalnızlık çektiğinin farkına vardım. Birde annem güzel bir kadındır. Erkekler ona ilgi gösterince herkese öfkeye kapıldım. Çok kıskanıyorum. . push ;

Haklısınız. Mantıklı olmak zorundayım inşallah aşarım

Merhabalar, Ben 17 yaşında bir kızım. Bu sene üniversite sınavlarına hazırlanacağım. Evet sorunlar peşimi bırakmıyor. Annem, ben, kardeşim, dedem, anneannem yaşıyoruz. Annem yalnızlık sıkıntısı çekiyor farkındayım. Bu sene eğer bende üniversiteyi kazanıp gidersem annem temelli yalnız kalacak. İçimde tarifsiz bir korku var. Annem evlenmesini istiyorum ama kıskançlığımı bir türlü yenemiyorum. Sanki her şey mahvolacak gibi geliyor. Annemi kaybedecekmişim gibi geliyor. Çok öfkeleniyorum. Bunu yaşayan var mı aranızda? Nasıl aşabilirim bu durumu Siyah Kugu siyah

Kıskanman çok normal en değerlini biriyle paylaşma hissi... ama annenin yalnızlığındansa mutluluğunu istediğine eminim. Evleneceği kişi can sikan biri değilse bunu annen için kabullenmelisin kabullenmemek bencilliğe girer. Ama anneni uzecek biriyse bunu sen ya da ailenin diğer üyeleri farkediyorsa engel olmaya çalışın derinderin huzurlubirhayatistiyorum. Anneler

Haklısınız. Galiba sadece annemin hayatından çıkıp kendi hayatıma geçince anlayacağım. Çalışınca falan bende öyle düşünüyorum . push ;

Zor tabi kıskanman normal ama abartma Annem mutlu olsun diyerek aşacaksın. Annenle arkadaş gibi oturup doğru adamsa evlen diyebilmelisin. dert etme bu kadar :) kocabebegim

Bazen böyle söylemeye çalışıyor. Ben sinirlenince susuyor

Aksine sevinmelisin benim Annem ikinci evliliği yaparken kardeşim 14-15 yaşlarında erkek çocuğuydu bi de anneyi daha çok kıskanır derler ama benden kolay Tamam demişti. mutlu olacaksa evlensin. Sen hiç evlenmeyip ömür boyunca annenle mi yaşayacaksın ya da üniversiteye de giderken götürecek misin yanında?hayır kısıtlıyor gelecek. O da hayatına bakmalı

Galiba ben bu yalnızlık sıkıntısını anlamıyorum. Bugüne kadar hiç bir erkekle çıkmadım. Gayette rahatım diye düşünüyorum. Annemin yalnızlığını pek anlayamıyorum. Ve bu beni üzüyor

Çok rahatladım. Gerçekten çok teşekkür ediyorum. Bunları duymaya çok ihtiyacım var

şöyle düşün ileride kendi hayatını kuracaksın annende seni istediği her dakika göremeyecek yanında olamayacaksın emin ol düşünce yapın zamanla değişecektir

Ben evlenmek istemem. Ama anneme zor da olsa destek olacağım başka çarem de yok yrn3

Gerçekten geçecek. Siz okumaya başlayın. Yeni çevre arkadaşlıklariniz olacak. Annenizden uzak kaldığınızda ise kendiniz ondan çok isteyeceksiniz. Hele evlilik çağına geldiğinizde, eğer evlenmemisse keşke diyeceksiniz. O kıskançlık duygusu, her şey bozulacak korkusu v. s hepsi bitecek.

İlerde İnşallah anne olunca sende anlarsın. Bir anne için dünyadaki en önemli kişi evladıdır. Birine deli gibi aşık olsa da evlense de senden ayrı bir eve taşınsa da sen onun küçük kızı olarak kalacaksın. Ve ne kocası ne anne ne baba senin sevginin yerine geçemeyecek. Annenle ilk fırsatta konuş, duygularını anlat, kıskandığını onu paylaşmaktan kaybetmekten korktuğunu söyle. Ama onun da mutlu olmayı hakettiğini, evlenmesini istediğini filan söyle. Yani bize anlattıklarını annene de anlat. Bak gör rahatlarsın o zaman emin ol. Ayrıca doğada hiç bir canlı yalnız değildir. Yaşayamaz, doğaya aykırı. Annen de yalnız kalmasın. Sen annene destek olursan karşısındaki insan doğru kişi mi değil mi o konuda da destek olabilirsin. Seni yanında hissederse daha güçlü olur. Onunla güzelce konuş ki kalpleriniz uzaklaşmasın birbirinden.

Ben kabul ediyorum çok bencil bir insanımdır. Ama ben evlenmeyi düşünmüyorum zaten hiç bir zaman. Ama yine de annemin evlenmesini istiyorum fakat kıskançlığımı aşamıyorum

Bu dupeduz bencillik. Sen evlenip gittiginde annen de yalniz kalacak o zaman otur gitme bir yere... Olur mu oyle sey? Evladin yeri ayridir esin yeri ayridir hem

Sinirlenmeyin ne olur. Daha da yaşlanmadan kendine hayat arkadaşı istiyor. En doğal hakkı. Ona destek olun. Yaren olun. Sırdaşı olun. Bu gunlerinizin kıymetini bilin. Kaç yıldır eşi yok? W

Anneniz mutlu olacaksa bunu aşmaya çalışın. İlerde siz evlendiğiniz de anneniz ne yapacak tek başına? Karşısına iyi biri annene size değer veren biri çıkarsa neden evlenmesin ki. Ama aynı durumda ben olsam bende kıskanırdım

Ben 17 erkek kardeşim 10 yaşında. Ben eğer üniversite kazanırsam kendime iş bulurum. Annem evlenir diye düşünüyorum. Okulum bitince de kardeşimi yanıma alırım. Ama annemle arkadaş gibiydik. Geçen seneye kadar uzaklaştık bizde bu sene kıskançlığım yüzünden

kıskanman doğal canım

canım bizim sözlerimizle normalleştirirsen çok iyi olur ama kendini zora sokma çünkü yaşın ilerledikçe zaten daha farklı düşüneceksin. ama şimdiden abla tavsiyelerini dinlemen çok güzel sıkma canını, herşey güzel olacak

Zaten bizde çok uzaklaştık.

Şimdi sana tiksinç gelen evlilik, bir gün güzel bir aşkla hevesle beklediğin gün olacak. Anneni yalnız bırakma yükü bu kıskançlıktan daha zor olacak biliyor musun? Keşke onu iyi bir hayat arkadaşına emanet ederek gitseydim sevdiğime diyeceksin. O günü bekleme. İyi bir fırsat çıkarsa karşısına, annene destek ol. Onun mutluluğunu kendi mutluluğun olarak gör ve yanındayım sen iste yeter demesini bil.

Çok haklısınız. Ne durumda insanlar var. Bu dert değil de işte bazen olmuyor. Benim bunları duymaya ihtiyacım vardı. Çünkü beynimde bu anormal bir durummuş gibi geliyor. Herkes anne babasıyla yaşıyor. Benim annem başka adamla olacak çok anormal olacak gibi geliyor. Benim bu durumun normal olacağını duymaya ihtiyacım var

İşte evet söylemeye utandığım başka kısımda bu. Annemi başka adamla düşünemiyorum. Olmuyor çıldırıyorum. Gerçekten çok kötü durumda kalıyorum

birisi var mı? niye kendini bu psikolojiye sokyorsun? sen kendi hayatını kurmaya bak. annenin de mutlu olmasını dile yrn3

bak o bir gerçek. haklısın, illa mutlu olacak diye birşey yok ama hayat böyle birşey değil ki güzelim, mutsuz olma riski kadar mutlu olma şansı da var. O gün gelince kılı kırk yarar, ince eler sık dokur. Baktı olmuyor ayrılır. Herşeyin çaresi var ama hayat ertelenmez. Sen daha küçük olsaydın üvey baba ikileminde kalınabilirdi ama üniversiteni okur kendi hayatını kurarsan daha farklı olur. hep böyle kalacak sanıyorsun ama kendi hayat gailene düşünce ister istemez önceliklerin farklılaşıyor. bir çok evlat gibi ben de annemi çok severim, ona çok düşkünüm. üç kardeş içinde ona en yakın benim evlerimiz arasında 5-6 dakika mesafe var arabayla ve ben annemi en son Cuma günü gördüm . Annemi ihmal ettiğimden değil iş, güç çoluk çocuk... ama babam ve kardeşim var, o da zaten onlarla uğraşıyor. Yalnız olsaydı bir gün görmesem vicdan azabı çekerdim. Bir de böyle bak konuya...

Erkek arkadasla alakasi yok guzelim annen cocuklarina aliskin yarin oburgun siz yuvadan ucacaksiniz. Ee annesi babasi yaslanacak. Onlari bakarak mi gecirsin omrunu. Bide bu acidan bakmalisin bence. Zamanla anlayacaksin simdi dusunupte kendini uzmenin bi anlami yok

Nasıl aşman gerektiğini bilmiyorum ama annene böyle bi talebi olduğunda yanında olacağını hissettirmelisin ki yanlış karar vermesin bir anlık gafletle. Sana da danışsın

Haklısınız. Bu konuma gelince kabul etmekten başka şansım yok. En azından onun mutlu olmasını isterim. Ah aşabilsem

Annenherhangi biriyle evlenmesin. Kendisine ve sana değer veren biriyle evlenirse sorun olmaz.

Çok haklısınız da evlilik her zaman mutluluk getirmiyor ki. Bilmiyorum bende evlensin istiyorum A

Evet öyle. Eskiden asla evlenmek istemiyorum diyordu. Bende o yüzden kafama takmıyordum. Ama bu sene konuştuğu bir insan olduğunu farkettim. Anlamsız bir öfke nöbetine katıldım. Her gece rüyamda annem evleniyor

Annenle konus, evlenmeyi dusunuyor mu? Dusunuyorsa da ona destek ol, yazik kadina kolay mi cocuklarini bugunlere getirmis. Mutlu olmak onun da hakki

ama canım ortada fol yok yumurta yok. annenin böyle bir niyeti olursa o zaman düşünürsün. yaşın gereği bencilce düşünmen normal ama ilerde sen kendi hayatını kurduğunda annenin yalnızlığı daha üzücü olmaz mı? onun da bir can yoldaşına ihtiyacı var.

Evet aynn öyle yük gibi geliyor. Çok teşekkürler haklısınız

Sanırım konuştuğu bir insan var. Ancak ne boyutta bilemiyorum

Benim önümde örnek bir evlilik yok. Çok uzak ben evlenmekten nefret ediyorum. Evlilik kelimesi tiksinmeme sebep oluyor. O yüzden evlenmem