gamsız biri demekki insan torununu merak etmez mi acaba sinirleri filan mı bozuk ta böyle davranıyo yılların birikimi insanlarda sonradan çıkıyo yani çocukla çocuk olupta 2.5 yaşındaki çocuğa darbuka öyle çalınmaz böyle çalınır demeside bi garip işi sinirleri artık dayanmayıp patavatsızlığa vurmuş olabilir mi yada kendi çocukluğunuzu düşünün anneniz gerçekten böylemiydi . push ; emvacilbihar asklar1m ile

bu soruları o kadar çok sordum ki. neden böyle yapıyor davranıyor diye yoruldum. baktım benim hayatımı kötü etkiliyor. 22 yıl bana böyle davranması yanına kalmış. bundan sonra kalmayacak. izin vermeyeceğim. çünkü biliyorum ki ben istemeden kimse beni üzemez. herkez layık olduğu gibi yaşar. kulitta İlahi

Çocuklarda ne yazıkki o yaşlarda herşeyi çabuk kapıyorlar.. Benim annem değilde kaynanamm böyle konuşurdu.. Çocuğuma bilerek yapıyordu ama ona küfür öğretmeye çalışıyordu.. Oğlumda yarım yamalak söylüyordu buna kıkır kıkır gülüyordu.. EEE çocukda iyi bişe yapıyorum zannediyodu.. 1 değil 2 değil yaptıkları ileriside var söylemek istemiyorum.. Artık sinirli bakışlarım surat asmalarım yetmedii kadını susturmaya eşimde yanımızdayken bir daha bu çocuğun yanında birisi küfürlü bir kelime konuşursa fena olucak dedim.. Sinirli bir usluplaa çocuğa birşey öğretmek istiyorsanız dua öğretin dedimm (o aralar 2 dua ezberletmiştim) Kadın hala pişkin pişkin çocuk o nolcak diyordu.. Sonra oğlummun aklı erdi ona kötü bişe olduğunu öğrettim babannesini kendisi susturdu Ayıp o kötü bişi diyordu.. Çocuğunuza bunu aşılayın Ayıp, söylenmez gibi.. annenizide kırılsada uyarın.. Benim gözümü açmam yetiyordu oğlumaa Mesela kaynana söletcek ya oğlum gözüme bakıyorduu hafif kaş çattımı bittii.. Niye böyle yaparlar kii sizin işiniz bana göre zor kendi annenizz:26: İnsan kimseyide kırmak istemiyor hayırda ne anlarlar böyle yapmakdan anlamış değilimm DeHan

Annenizi değiştiremezsiniz... Biraz mesafeli olacaksınız, başka çaresi yok.. Ben de ikizlerime izmir den yani ailemden uzak bir şehirde tek başıma bakmak zorunda kaldım.. Üstelik tecrubesiz bir anneydim.. Prematüre doğmuşlardı... Aile büyüklerinden biri dayak, dövmek, salak vs dediğinde kızıp uyarıyordum..1 uyarıyorum,2 uyarıyorum ama insanlar alışkanlıklarından kolay vazgeçemiyorlar ne yazık ki... Q

Anne"nin ailenizde mutlaka sevdiği görüştüğü akrabalar vardır bence ona anlatın belki o annenizi iyiye yöneltir veya hafif düzelmeler olur M

Ben de çoğu kez annem ve evlatlarımla ilişkilerimi gözden geçirdiğimde yaşanmaması gereken hadiselerin yaşandığını görebiliyorum. Sırf anne olma güdülerimizle, dünyaya bir insan getiriyor, tamamen bize muhtaç ve bağımlı olan bu minik insanı hayatımızın merkezine koyuyoruz. Onunla tanışıncaya kadar ki tüm alışkanlıklarımız bir anda değişiyor. Herşeyden vazgeçip sadece anne oluyoruz. Hayatımızı bu denli kısıtlayan varlığın yavaş yavaş bize muhtaçlığı ve bağımlılığı azaldıkça, ona yaptığımız yatırımların hesabını sormaya başlıyoruz. Neymiş efendim, ne uykusuz geceler geçirmişiz - saçımızı süpürge etmişiz - yememiş yedirmiş, giymemiş giydirmişiz. Peki tüm bunları yapmamızı o mu istemişti. Her canlı, yavrusu kendi ayakları üzerinde durana kadar annelik sorumluluğunu yerine getirir ama insandan başka hiç bir canlı yavrusunu büyütürken yaptıklarının bedelini yavrusuna ödetmez. İstisnaları tenzih ediyorum lakin pek çok anne, evlatları üzerindeki hakimiyetlerinin sonsuza kadar sürmesini ister. Kendilerini geliştirip yeni dünyaya ayak uydurmak yerine, evlatlarını eski zamana uydurmaya çalışırlar. Çoğu yazılı ve görsel basında da, kayıtsız şartsız anneye itaat söylemleri, acımasız - egosu yüksek anneleri iyice kibirlendiriyor. Dünyadaki tek karşılıksız sevginin anne sevgisi olduğuna inanmak isterdim. Ne yazık ki, gözlemlerim bunun aksini yansıtıyor. D

gelecek yaz tatilinde gelmeyeeğimi 2 gündür ara ara söylüyorum. şimdiden yerimi yapıyorum. 2 çocukla gelemem diyorum. çocuklarım anneannesiz ve dedesiz büyüyecekler ama bana başka seçenek bırakmıyorlar. az ve öz görüşmek en iyisi. B Bahriye1 zeytin gözlü

gerçekten çok üzücü... böyle bi durumda sıkışıp kalmanız çok üzücü. bencede hareketlerine bakılırsa gerçekten torununun başına kalmasını istemiyor... E EBRU 72

teşekkürler yorular için. annemin tek torunu oğlum. başka torunu yok ve oğluma da hiç bakmadı ben de bakmasını hiç istemedim.. öyle korkuları yok yani bu arada anne 48 yaşında sağlıı yerinde dinç bir kadın. hani kenara köşeme ççekileyim diyeceği yaşta değil. bakmasın zaten. ben bu yaz bu kelimeleri duydum ya baktırmam zaten 2. bebeğime de. bakar mısın diye bir iki söyledim o da yanaşmadı. eşim de annene güvenerek çocuk yapmadık diyor doğru söylüyor. büyüğünü kreşe göndereceğim küçüğüne de 2 aylık olunca bakıcı tutacağım. ben çok küçük bakıcıya vermek istemiyordum. ilk bebekte de görümcüm baktı bunda da bakar seve seve ama sorun şu görümcem evleniyor. kayınbabam da kayınvalidemi göndermiyor. neyse bakma değildi zaten dün geceki sıkıntım annemin terbiyesiz sözleriydi. annemin sözlerine bazen biz de gülüyoruz. ima ile hiisettiriyoruz yanlış olduğunu olmuyor. açık açık söylüyoruz olmuyor. seneye yaz tatilinde gelmemeyi düşünüyorum. beni çok özleyen buyursun bana gelsin. mesafeler mesafeler ne güzel şeymiş yaaaa. o ewden çıkınca o evin inanı olamıyorsun bir daha. ama eminim birçok anne kız benim annemle aramda yaşadığım saçma sorunları yaşamıyor. bu sabah da eşim arkadaşlarına çay ısmarlar dedim laf arasında geçti. ve bir bağırdı MANYAK MI BU ADAM NİYE PARASINI ÇARÇUR EDİYOR dedi. ben de anne ne demek çarçur. arkadaşlarına ısmarlıyorr dedim. onlar da eşime ısmarlıyor dedim. böyle işte. E

annem biz çocukken de gamsızdı. biz 3 kız kardeştik 6 yaşındaydım. 4 ve 1 yaşındaki küçük kız kardeşlerimi bana bırakıp kapıyı üzerimize kilitleyip dışarı çıkardı. bazen diyorum anne bunu nasıl yaptın diye. siz usluydunuz diyor. bir de ben çok sorumluluk sahibiyim çünkü annem kardeşlerimin sorumluluğunu bana çok küçük yaşta yüklemiş. kardeşlerim yaramazlık yapınca hep bana kızardı. neden bakmadın derdi. be de üzülürdüm bakamadım suçluyum derdim. tabi yıllar içinde de yıpranmıştır onun da etkisi vardır. çocukluğumdan başka bir örnek: dün konuşurken eylülde izmire dönerken bu çocuğu babaannesine bırak o baksın bu yıl dedi. ben de anne ben onu 2 saat uyuduğunda bile çok özlüyorum nasıl bırakabilirim dedim. bunun üzerine aşağıdaki muhabbet gelişti... ben 6 yaşına kadar köyde babaannem bakmış bana. annem şehir merkezinde babam ve sonra doğan kardeşlerimle birlikte. benim eğitimim için beni yanına almış 6 yaşımda. dün sordum anne sana inan amıyorum nasıl benden ayrıldın nasıl beni babaanneme bırakıp aylarca görmedin dedim. sen kendin babaannenle durmak istedin dedi. anne benim oğlum şu an babaannemle durcam dese bırakır mıyım. o yaştaki bi çocuk kendi tercihlerini yapabilir mi dedim. ben istemişim babaannemi. ewet şimdi düşünüyorum iyi ki de istemişim. babaannem bana çok düşkündür ben de ona. o hala daha fazla sevgi gösterir. Caulfield-

Evlenip çıkınca o evden döndüğünde aynı olmuyor başka hayatın oluyor alışıyorsun kendine göre çizdiğin yolların doğruların yanlışların var doğal olarak sana batıyor sen yinede kalbini bozma canını sıkma kardeşlerinle güzel vakit geçir gez toz eğlen duymamazlıktan gel hamilelik günleri üzülerek geçirme sen mutlu ol kii bebişinde mutlu olsun smuwiLa

bi anne nasıl evladına torununa canına böyle davranır anlamıyorum ki. sen annesin dikkat et biraz. çok üzücü durum canım yaa D

Oğlun daha bebekken bile küfürlü konuşuyordu diyorsun demek ki böyle biriydi evvelden beri, çocuğun konuşma çağına geldiği için daha dikkat ediyorsun ve böyle de olmalı. Uyarılara rağmen sürdürmesi bu alışkanlığından vazgeçmeyeceğini gösteriyor. Ayrı şehirlerde yaşıyorsunuz sanırım mesafe koymak zor olmayacaktır. guverciin

uyarılardan filan anlamıyorsa maalesef yapacak bir şey sana sonuna kadar hak veriyorum bu kelimeleri öğreneceği kişi annanesi olmamalı artık gidene kadar bir şekilde idare edeceksin eşinede anlatma ne olursa olsun sonuçta annendir başka torunları varmı onlaradamı öyle konuşuyor yoksa sen bakarmısın dediğin için yapıyor olabilirmi merak ettim emvacilbihar asklar1m ile

ben de onu diyorum ben öğretmenim ve çocu arkadaşımın annesi ewini barkını bırakıp başka illerden geliyor torun bakmaya. benimki çocuğu azarladıkça azarlıyor kötü kelimeler söylüyor. ne diyeyim insanlar çeşiti çeşit dün gece çok zoruma gitti söyledikleri. kimseye de anlatamayacağıma göre size anlatıp rahatlıyorum. ladymarmelat

anneni değiştiremezsin zaten dinlemiyor diyorsun en iyisi az görüşün fazla biraraya gelmeyin emvacilbihar asklar1m ile

çok haklısın rahmi olan herkez doğurabiliyor malesef... sonra herkezin anneliği aynı değerlendirmesi. anne olmak için bir adet rahim organı, süt vermek için göğüs, gönlü geniş vicdani duygular, olgun bir beyin, güzelinden incesinden hassas bir yürek de gerekli.

Beni anaannem büyütmüstür Allah razı olsun. Anneniz, torununa karsı gercekten de cok ilgisizmis 7 aylıkken görmek cok uzun bir süre baksaydı iyi olurdu ama bu sartlarla mümkün degil mesafeli olmanız en hayırlısı olacaktır. Y

maalesef kendi ebeveynlerimize bir şey diyemiyoruz. Anneniz de artniyetli olmadığı için öyle kabullenmekten başka birşey yok. Neyse ki oğlunuz çabuk unutacaktır o kelimeleri. Evinize döndüğünüzde o kelimeleri söylerse duymazdan gelin. Çünkü söyleme, yapma derseniz o davranışı öğretmiş oluyorsunuz. Başka yöne çekin ilgisini. Duymayın. Tepki vermeyin. Kısa zamanda unutacaktır. Hiç merak etmeyin. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Yazdıklarını okuyunca inan çok şaşırdım bi anneanne bunları torununa söyleyebilir mi diye benimde 2,5 yaşında oğlum var ve çalışıyorum çocuğumada annem bakıyor ve şuna inan annem o kadar düşgün ki oğluma görenler herkes çok şımartıyosun işte sen bu torununu diğerlerinden çok seviyorsun diolar ama nedim Allah iyi etsin herkesi emvacilbihar asklar1m ile