ben öyle hissediyorum, kimseye güvenemiyorum, kimseyi kolay kolay affedemiyorum benim gibi hisseden insanlar var mı bilmiyorum ama hayatımda hiç dert tasa yokken bile yalnızlık canıma tak ediyor, bazen kendi kendime sebebsiz ağlıyorum, içiç sıkıntıdan patlayack gibi oluyor, psikoloğa gittim bir süre 2 sene ilaç kullandıktan sonra ara verdim, sürekli ilaç kullanmak istemiyorum artık insanların yaptıkları hataları görmemezlikten gelebilmek, hainliklerini umursamamak, birine yardım edeceksem de karşılığını hiç beklemeden yapmak istiyorum, aynı diğer insanlar gibi, neden böyleyim bilmiyorum çevremde kimse insanları benim kadar önemsemiyor.. üniversite son sınıftayım iyi bir mesleğim olacak ve iş bulma sıkıntım olmayacak, maddi durumum fena değil, aslında bakınca hiç sorun yok ama insanlara sms atarken bile cevap göndermeye tenezzül etmezlerse diye korkuyorum, çok gerekliyse bile aramaya çekiniyorum, ya açmak istemezlerse diye. insanlar en ufak çıkarlarında bütün adilikleri yapabiliyor ve bunu yüzlerine vurduğumda pişkinlikle beni suçlu çıkarabiliyor, kaç kere başıma geldi takmayacağım alış artık diyorum kendi kendime ama her seferinde kalbimden bir parça kopuyor.. ben sadece mutlu olmak istiyorum, olamıyorum...

bır ayette denılıyor kı : '' onlara karşı sana Allah Yeter! !! kimseye guvenmeıgın ınanmadgın hatta kendınden bıle supheye dustugun zamanlarda Allaha guven, ona sarıl..

hehe tesekkur ederim aminnnnn isteyen herkese :) ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

ben kız arkadaş arıyorum dertleşecek, yoldaş arkadaş olacak.. erkek arkadaş yerini tutmuyor ki,

Yorumun gece gece tebessüm etmeme sebep oldu:) Allah gönlüne göre verir inşallah :)

en kötüsü de hayatımda tanıdığım en adi insanla aynı ortamda staj yapmak zorundayım 5 hafta, başka da kimseyi tanımıyorum sürekli staj bölgelerimiz değişiyor, hep farklı ortam, başka arkadaş da bulamıyorum,, kızı gördükçe yüzüne tüküresim geliyor birşey dememek için kendimi zor tutuyorum.. o da sanki ben suçluymuşum gibi tafra yapmasa bir de, hayatımdaki en büyük sınav herhalde ne zormuş, Allah kimseyi benim durumuma düşürmesin.. öğretmen atamalarıyla da en yakın arkadaşlarım başka şehirlere uçtular dertleşecek derdimi anlatacak kimsem yok E

anaaam kız ne bu negatiflik böyle :83:

Çokta iyi yapıyosun.. Bir "sen" var gerçek olan gerisi yalan...

:103: . misspinky

bende ölee yalnızlıkdann vee yalancı ınsanlardann..

ben de kiz arkadaslardan muzdaribim aslinda. ben ne kadar iyi niyetli olduysam kizlar da o kadar kotu niyetli oldu. sevgilisi olan kizlar, bekar kiz arkadasiyla tanistirmak istemiyolar hatta biri bi baslikta yazmisti, bekar olan kapar sevgilimi diye, kizlar gercekten fesat, o yuzden ben kizlarla cok arkadas olamiyorum, erkekler daha samimi geliyor. ama iste herkese soguk durdugum icin erkek arkadasim da olmuyo of ben de cok dertliyim ya yalnizliktan

allahim nolur uygun birini cikar karsima da evleneyim ya ben de biktim yalnizliktan cildircam

çünkü güvenilcekk TEK birr insann yokk şu hayattaa