dr hanım merhaba ben 3 ay önce eşimden ayrı bir şehire hemşire olarak atandım ancak ayda 1 görüşebiliyoruz burda çok zorluk çekiyorum kendimi yalnız terk edilmiş hissediyorum boşlukta sallanan bir ip gibiim hiç bir yaşama sevincim kalmadı mesela bir gün mutlu uyanıyorum ertesi gün içim kararmış kızgın yorgun mutsuz uyanıyorum. evimi özledim orda uyumayı uyanmayı kahvaltı hazırlamayı özledim. gece uyandığımda eşimi uyandırmamak için dönmeyim diyorum bakıyorum ki kimse yok yatakta yapayalnızım yorganı başıma çekip ağlıyorum. sabah uyandığımda farklı bi evdeyim kendi evim değil üzülüyorum burda kendimi savunmasız hissediyorum. intihar eğilimindeyim intihar etmekten korktuğum için rabbime yalvarıyorum ölmek çin. bana yardım edin bi gün nöbet çıkışı psikolağa gittim psikyatri görmeden psikoloğa muayene olamadığımı söylediler o gün tüm gün de dolymuş muayene olamadan geldim lütfen yardım edin bana Dr. Phil. R. Meltem Kavcar Sirmali