''hamile olup sabretmek kolay mı '' mı? en son dün aksam benım yasadıklarımı yasamadan ölmeee diye eşime bagırıp aglıyordum. sebep: yok. ondan yarım saat sonra bişeyler atıştırıyordum sagdan soldan muhabbet ederek herkesin anneligi kendine hele ki anne olmayan birinin anneliginize laf soylemesi yılın esprisi olmus. hiç ama hic kafanıza takmayın. bir gün o çok laf soyleyen arkadasınızı arayın, cok cok acil oldugunu 1 saat cocugunuza bakmasını ısteyın. 1 saat baksın görsün dünya kaç bucak. agzı olan konusuyor ya.

Sizi anliyorum. Benim kizimda zor bir bebekti ce simdide kolay bir cocuk degil. Cok inatçı. Bazen damari tuttu mu benimde gozum dönüyor. Hemen baska odaya kaçıyorum cocuk benim ofkemi gormesin diye. Zira dikkat ediyorum ben ne yapuyorsam kizimda aynini yapiyor. gecen temizlik yapiyorduk esimle kizim ayak altinda dolasiyordu "Kızım bi cekil gozunu seveyim yaa" dedim biraz sitemkar. ertesi gun o da bebegine aynisini dedi: ) Yani beni taklit ediyor. ben lacivert giyersrm o da basliyor anne ben lacivert giymek istiyoruuuum. gecen hava guzeldi kirmizi sandaletlerimi giydim. krese gidene kadar tepindi anne kirmizi ayakkabilarim nedeeee diye. Yani icsel ve dissal ornek aliyor. Eger siz sabirli olmazsaniz bu kiziniza da yansır. Hamilesiniz hakli olarak zordur sabirla ilgilenmek. Ama yine de dikkat etmeye calisin. Kizim 3 yasinda ama ben hala 2. cocuga yetecek sabrimin sevgimin tahammulumun oldugunu düşünmüyorum. Hatta cogu kez tek cocukla kalma niyetindeyim. Kv ve komsunuza gelecek olursak. onlar konusur konusur konusur.. bosverin. Kv gercekten iyi niyetle olsa soylenmekten ziyade icraate gecer. benim kv de de uzakta ama geldi mi herseyi ona birakirim. o da buyuk zevk duyar kizimi yedirmekten giydirmekten wc ye goturmekten. bana da der bak boyle yapinca daha iyi oluyor vs. bende dinlerim isime geliyorsa. Marifet lafta degil icraatte. cocuk sizinse onunda torunu. soylenecegine onunda corbada tuzu olsun. Arkadasina hic takilma. bekara bosanmak kolay misali mikemmel anne ogutleri verirler daha anne bile olmadan. Anne olunca görür sabri selameti. Ki anne bile olsa deme hakkı yok. Ben misafirlige gittigim evde kızım sebebiyle bir zarar veriyorsak. ozur diliyorum ve temizliyorum. kızıma bağırıp kizmiyorum sadece temizlerken "bak senim kirlettigin yeri ben temizlemek zorundayim ve zorlanıyorum lutfen biraz daha dikkatli ol" diyorum. ev sahibinin icin sogusun diye kizima tepki vermem. zira siz tepki verseniz de vermeseniz de bi sekilde arkanizdan konusacaklar. Onun yerine eve gectiginizde kizinizla basbasa konusun. bir dahaki gitmenize onun sevdigi oyuncaklardan goturun yaninizda. ya da resimli hikaye kitaplari götürün.

Sizi çok iyi anladım çünkü benzerlerini yaşıyorum. Ama dikkat çekeceğim ve kendime de öz eleştiri yapacağım nokta şu; Çocuklarımıza kendi evimizde yalnızken sonsuz sabır ve ilgi gösteriyoruz ama dışarıda ya da başkalarının yanında onları rahatsız etmemek, herhangi bir zarar olmaması adına oldukça katı bir anne kesiliyoruz galiba. Hemen kızmalar, offlamalar, kurallar başlıyor. Bugün oğlumla aynı aylık bir bebeği annesi benimkinin yanına sevdirmeye getirdi ben direkt 'benim bebeğim biraz vahşidir dikkat edin'dedim. Yanımdaki arkadaşım çok kızdı bu cümleme, ne biçim bahsediyorsun çocuğundan diye. Ama gerçekten çok güçlü ve oldukça zarar veren, can acıtan bir bebek benimkisi ve bir şey yapacağından korktum. İnsanları düşünmek yerine, çocuklarımızı düşünmek gerek herhalde. Diğer aile meselenize değinmiyorum, hele kv ler çocuğu gördükleri 3-4 saat. Ama bizler 7 24 beraberiz ve günümüz çocukları 30 yıl öncekilerden bambaşka. O sebeple söylediklerini hiç takmayın, hee ben beceremiyorum buyrun siz büyütün deyip geçin, ben öyle yapıyorum artık valla usandım çünkü.

. Annem konusunda biraz abartmış olabilirim çünkü eskiden böyle düşünmüyordum belki hormonal etkisi var ama inanın misafirlerinden ben yoruluyorum beni dışlamasından çağırmak istememesinden üzülüyorum. Kızımla bazen anne kız günleri yapıyoruz başbaşa geziyoruz ama belli bir süre sonra kucak istiyor bebek arabasına binmiyor. Ve kesinlikle sabit duramıyor oradan oraya koşuyor bir çay içemiyorum anlayacağınız yine de yapıyoruz dinlenemiyorum pek onun için aktivite oluyo :) Milana22

Bende küçük cocuk var bende bazen ruhumu yorgun hissediyorum. Bizimkide saniye başı anne anne anne anne der. Birşeye odaklandigimda gelir çenemi tutup tutup cevirir. Bide takintilarimiz var wc ye giderken salondan ayakta yarış modunda hazır olda durup 1 2 3 yapıp wc kapısına kadar kosariz. Begenmezse bu 2 3 defa tekrarlayabilir. Ayakkabı giyeceği zaman merdivenin en üstüne kadar çıkar bende peşinden çıkıp ayakkabısını giydirip tekrar merdivenden ineriz. Inanın anne olmak zor. Hayatta yolda ses tonumu yükseltmek bir kaç defadır farkediyorum sesim yükseliyor. vs. vs. vs. Yinede herşeye rağmen Rabbim binlerce kez şükür bu duyguyu yaşattığı için. Ben yinede mutluyum ama yorgun

Bebeğiniz olduğunda, daha uykusuz ve yorgun günler gelecek. Sinirlerinize hakim olmalısınız. Daha iki yıldır dünyada olan, masum bir melek :) Neyin ne olduğunu bilmiyor ki, istenirse iki saniyede dikkati başka yöne çekilebilir. Kandirilmaya çok musaitler. Evet hiç kolay değil ancak ikinci bir bebek kızınızın tercihi değil. Kv. nizin dediklerine takılmayın. 2 yaşında bu şekilde olması çok normal. Zamanla açılacaktır.

Size kim ne soylese fayda vermez cunku siz kendinizi magdur yerine koymussunuz, kusura bakmayin burada kimse sizi pislasmak icin yazmiyor, sizin hosunuza gitmedi diye yazilan cahilce olmuyor, Hamile olmak kisisel tercihiniz, keske kucaginizdaki buyumeden, hamile kalmasaydiniz, kaldiramayacaginiz bir yuku almasaydiniz, Keske o cocuktan sadece kendinizin sorumlu oldugunu bilseydiniz, Annelik 7/24, nefes anca cocuk uyuyunca alirsiniz, Benim annem oyle bir kadindi ki, Kardesimle benim icin isini gucunu birakti, gunduz bizimle devamli ilgilenebilsin diye, gece is yapardi, Ben anne degilim, iyi bir halayim, annesi rahatsiz diye yegenime bakiyorum 40 gunluk hicde sorunum yok Siz bir uzmasndan terapi alin, desteksdiz zor atlatirsiniz

Benimde 2 yasinda kizim var Allah bağışlasın hepimizin evladini. bana da cevrem olsun annem kv olsun çok laf edelerdi artik bisey diyemiyorlar sagolsun eşim herkes bir aradayken saglam bir konuşma yapti :) o oldu kimseden ses cikmiyor ben kimseden destek girmeden buyutuyorum golge de etmesinler zaten M Manap Manam

3 yasinda oglum var. ve ailelerden uzakta yasiyoruz evlendigimizden beri. burda birakacak kimsem de yok. ayni seyleri bu yaslarda cocugu olan herkes yasiyor. o bunalmislik hissi, tuvalete rahat gitmenin bile nefes alani oldugu zamanlar:), 10 dakikayi asla gecemeyen duşlar, arada derede yapilmaya calisilan ama asla tamam olmayan ev isleri. sizin bir de bunlarin ustune hamilelik hormonlariniz var:) hissettikleriniz cok normal. yaz geliyor artik, sosyallesmeyi parklarda deneyin, birlikte kum oynayin, iki uc meyve biraz krakerle piknik yapin bas basa:) yavrunuza da size de iyi gelecektir. Allah yardimciniz olsun

Soyleyeceklerimi yanlis anlamayin lutfen, iki cocuk annesi olarak yaziyorum bunlari.. Bir kere kimseden bisrsey beklemeyin, annenizden kv nizden, o vovukalr sizin ve sizden baska kimse ilgilenmek zorunda degil ha yardimci olsalar super olur tabi ama yardimci olmuyorlarsa da bosverin.. Gezip tozmaktan ziyade dinleneceginiz ortamlar yaratmaya calisin hatta bunu kizinizla beraber yapin, cikin deniz kenarinda yuruyus yapin beraber bi cafede oturup kahve icin, siz sakin oldugunuz surece cocugunuz da sakin olacaktir ve uyumlu olacaktir, siz beraber olmaktan keyif aldiginiz surece goruceksiniz o da daha farkli bir cocuk olacak Bir de bebek gelince daha cok yorulacaksiniz, iyi bir planlamayla kimse olmadan cok rahat ustesinden gelirsiniz sadece sakin olun ve kendinize guvenin

Kesinlikle katılıyorum. Müdahele etsen bi dert etmesen bi dert

Sizin çocuğunuz var mı? Ayrıca öyle bir bahsetmişsiniz ki sanki çocuk vahşeti yapmışım kızımı koruyorum zaten kolundan tutmakla ölesiye dövdüm mü yazdım sizde aynı tarz cahilce bi yargılama içerisindesiniz. Hamileliğimi evet biliyorum ve yaşayamıyorum 1 saat bile yatamıyorum karnımdaki çocuk kilo almıyor anlatabiliyor muyum? gayet güzel yönlendiriyorum merak etmeyin. İkincisi ben anneme devamlı çocuk bırakmak istemiyorum ya da devamlı arkadaşlarını gezeyim çocuğumu kenara atayım yapmıyorum bu ayda bir İki istek ve bununla da pozitif anne olabilmem için bana gerekli sonuçta insanız nefes almaya ihtiyacımız oluyor çünkü çocukla her yere gidemiyorum dışarıda çok hareketli ee karnımdan dolayı kucağıma alamadığımı da düşünebilirsiniz. Evet annem bakmak zorunda değil ama kendisi çocuk bakmak için taşındırttı Ve büyük nineler için haftada 2-3saat bakmak bir görev olmamalı zevk olmalı ben dadılık yapsın demiyorum. Ayrıca sorumluluklarını bilmediğim buradan mı çıkarttınız nasıl anne olduğumdan bahsetmedim illa yazmam mı gerekiyor kızımla şunları yapıyoruz diye. defne-28

işte hatanız bu.. kendinizi izah etmeye çalışmak ne diye uğraşıyorsunuz ki kendinizi ispatlamaya çalışmayı boşverin siz gaza geldikçe yavrularınızda gerilecek büyük kızım da çok yaptım o hatayı bin pişmanım şimdi insanları memnun edemeyiz boşverin

7/24 çocukla uğraşmak evet çok bir şey. ama "ben de hamileyim, yardım edenim yok, uykusuzum" vs. arkasına sığınılacak sebepler değil. hamilelik zorladıysa evet biraz daha ara verebilirdiniz. erken olmuş. ya da hiç şikayet etmeyeceksiniz. elimizde olan seçebileceğimiz durumlar için hele ki ortada iki yaşında bir bebek varsa şikayet edemeyiz. kırmak için yazmıyorum. benim de 3 yaşında kızım var. hamileliğimin başında iki buçuk yaşındaydı. ve benim kızım da yabancıları sevmez. kimseye gitmez. biri bir şey söylerse benim kızım böyle. kime gitmek isterse ona gider diyorum. ya da vermem gereken cevap neyse veriyorum. herkes çenesini kapatıyor. ilk aylarda midem çok bulandı. sabah 6 da kalkıp kusup işe gidiyordum. kızımın geceleri uyuma sorunu olduğu için bazen sadece 2-3 saatlik uykuyla işe çok gittim. öğretmenim, saatlerce vuran kıran, bağıran, kavga eden, çocuklar bunlar... eve gelip kızımla ilgileniyordum. çünkü ikinci bebeği ben istedim ve kızıma bunun faturasını kesemem. yardım konusuna gelince kayınvalidem uzakta zaten. anneme ise 3 yılda 3 kere bırakmamışımdır. acile gitsek bile üçümüz gidiyoruz. bu hayata alıştık. çünkü hiç kimse benim kızıma bakmak zorunda değil. kimseye güvenip çocuk yapmadım. doğurmak üzereyim hala annemin gelip temizlik yapmışlığı, bir tas yemek yapmışlığı yok. kızamam ne diyeyim. çok şükür elim ayağım tutuyor. hala temizlik yapabiliyorum. bence olaylara bakışınızı değiştirin ve kendinize acımayı bırakın.

etrafı çok umursamayın yalnız anneniz sizin çocuğunuza bakmak zorunda değil çocuğum kazık kadar babası dışında kimseye bırakıp bir yere gitmişliğim yok anneannenin babaannenin böyle bir görevi yok kaldı ki anneniz siz temizlik yapın diye bakıyormuş örneğin ya da ayda 3-5 gidiyormuşsunuz halinizden şikayet etmek yerine elinizde olanla yetinin zira önünüzdeki günler daha da yorucu geçecek gibi sağlıkla kucağınıza alıp büyütün

Annen ve kv'nin yardimci olmamasi cok kotu senin de biraz nefes almaya hakkin var. Diger yandan arkadasin hakli hamilelikten itibaren annelik zor bir surec uykusuz kaliyor insan ve gergin oluyor ikinci bebekle her sey daha zor olacak N Nfrtettti

Tek başına çocuk büyütmek o kadar zor ki... hiç bir yardım olmadan... isterse 3 çocuğu olsun yardım edeni varsa birinin gene seni anlamaz... o yüzden gül onlara çünkü hayattan haberleri yok Hele çocuğuolmayan birinin yorum yapması aman allahım uzaylı gibi bak ona... kaldı ki hamilesin... Şurda bile sana nazikçe öğüt veren var bilmiş bilmiş... dıttt ettt

Cocuga yansitmam demeyin onun yaninda baskasina bagirsaniz yada sinirlenseniz bile cocuk bunu hisseder

2 yas zordur, tam deli donemleri, ben kendimden ornek veriyim oglumlq basbasa yuruyuse cikardim once parka goturur oynatirdim sonra eglenme sirasi annede derdim gider bi cafede otururdum, devasa cantamdan turlu turlu oyuncak cikartir kahvemi icer kitabimi okurken oyuncaklarla onu oyalardim, valla zordu ama keyifli gunlerdi, cok yoruldugunuzu anlayabiliyorum hele hamilelik daha da zor ama mumkun mertebe keyifli taragini dusunun, cok cabuk buyuyorlar o zamanlari cok ozlebiyor

Neden 2. Çocuk

Ya insan bebek buyuturken. insanustu bi varlik oluyo sanki... yemek yemez uyumaz yikanamaz tuvalete gidemez vs vs ama ev isleri yemek camasir bulasik yalasik beklenir falan.. psikoloji pert yani.. bence anne olmayan yada birseye o denli emek vermeyen anlayamaz sizi bosveriiiin..

Keske ikinci bebek icin kizinizin biraz buyumesini bekleseydiniz. Tam ilgiye ac oldugu zamanlarda biyle olmamali. Kirpicik sarkastik kirpi

sizi de göreceğiz hele bir çocuk sahibi olun deseydiniz... çocuk içinde tavsiyem ya kreşe ya spora ya yüzmeye ya baleye vs sosyal açıdan kendini geliştirebileceği bir aktiviteye katılmasını sağlayın hemen açılır

Valla millet herşeye konuşur. cocuk istemezsin konuşur, çocuğun olur ikinci ne zaman diye konuşur, ikinciyi yaparsın, ilki daha küçük ezilmesin der konuşur, WC ye erken baslarsin konuşur, geç baslarsin konuşur, çocuğa müdahale edersin konuşur etmezsin yine konuşur. yapilacak olan tüm bu konuşmalara kulak tikamak. laf anlaticam diye uğraşma. tavrini koy herkes mesafesini bilsin. yasadiklarimdan biliyorum.

kimsenin amacı sizi yargılamak değil, toplumun en zayıf halkası çocuk ve korunmaya muhtaç malesef ailesinden bile korunmaya muhtaç, ilk defa hamile değilsiniz,2. hamileliğiniz, artık az çok kendinizi tanıyor ve ona göre yönlendirebiliyor olmalısınız, siz hamilesiniz diye küçük henüz bebek sayılabilecek bir çocuğa buna yansıtmanız gerekmiyor, daha ilk bebekle sıkılmışsınız 2. doğunca ne yapacaksınız, ilkine ne vereceksiniz, kusura bakmayın ama siz daha gezme tozma, arkadaşlardan hevesinizi almamışsınız, üstelik anneniz size yardım etmek zorunda değil, kadını rahat bırakın, sonuçta ona sorup çocuk yapmadınız, bir an evvel kafanızı toplayın, sorumluluklarınızı iyice bir sindirin, yapacak başka da bişi terapiye gitmek olur, çocuklarınız sizin ve eşinizin sorumluluğu, vebali üstünüze bunu hiç kafanızdan çıkartmayın

Büyüklerden yardım konusunda çok benziyoruz. Bizim iki anne de yakında. Kv yaşı genç ama enerjisi oğluma yetmediği için bakmak istemiyor, annemin enerjisi iyidir ama o da fazla iyi yerinde durmaz :) bazen anneler için ayda 1 bile olsa bakılabilir dediğim oluyor ama yapmıyorlarsa da suçlamam. Bana da 2 yaşındaki çocuk için tuvaet eğitimi vs diyen çok, velet zayıf diye neler duyuyorum her gün. hiç yerinde durmuyor hareketli diye ben öyle yapmışım diyorlar :) çocuk 10 aylık yürüdü ona bile senin yüzünden dediler. Bu Arada bende 2. Yi bekliyorum. Ve herkes keşke ilki biraz büyüseydi dedi. Ki ben şikayetçi değilim, beklentim yok, kime ne. Şimdi başkalarına kulak asmaya kalksak annelikten soğur insan. O yüzden kim ne derse desin... Sosyal hayatınızı oluştururken mümkün olduğu kadar çocuklu arkadaşlarınızla bir araya gelmeye bakın. Halden anlarlar en azından. Çocuklara uygun ortamlarda planlar yapın. Biz çocuk oyun alanı olan yerleri tercih ediyoruz, ilk 20 dk benim de oğlumla oynadığım oluyor. Sonra alışınca rahat veriyor az da olsa :) Havalar güzel, açık hava planları yapın, parkı olan yerler tercih edin. Ben bazen sitenin parkına inerken bile bir termos cay, 2-3 de bardak alıyorum yanıma annelerle vakit geçirmeye :) Bu şartlar olmuyorsa uygun olmayan bir yere giderken hiç görmediği 2-3 oyuncak, bir boyama kitabı ve kuru boyalar bizim işimizi görüyor. Normal zamanda günde 1 saat çizgi film izletiyorum hoşuma gitmesede... bazen telefonumdan dışarıdayken izlemiş oluyor o bir saati. Çok uzattım :) kısacası herkesin çocuğu kendine. Kimseyi kafaya takma, kendi çözümlerini bulmaya bak :) cok söylenene sen öyle yaparsın dersin :) seyrekyagmur T

Çocuk pastayı düşürecek diye bağırıp kolundan tutup itlediniz öyle mi? Ya o misafirliğe gitmeyeceksin, yada çocuğuna güzelce anlatacaksın ama psta bu düşübilir yani. Ne biblo nede pasta çocuğunuzdan daha önemli değil. Kızım böyle yaparsan düşeceğini söylemiştim sana dersiniz emin olun bidahakine yapma dediğinizde yapmayacaktır. Çocuklarınıza başkalarının yanında bağırıp öZgüvenlerini zedelemeyin lütfen. Şahsi yorumum birinciye tavrınız buysa bencede ikinciyi yapmasaydınız.. Serencam83 ÖMRÜMÜN

Bunarada siZin kv gibi benim annem aynıı!!! Beni çileden çıkarıyor bazen Yok onun çocuğu tuvalete alışmış yok onun çocuğu bu yaşta konuşmuş. Benimki 2,5 yaşında hala konuşmuyor. Yahu ben takmıyorum elbet konuşacak yani Zaten çalışıyor annem haftada 1 kez görür görmez çocuklarımı herşeye müdahale eder. Emzik emiyordu oğlum memesini ağzından çeker emmiceksin artıklar bilmem neler Karışma diyorum. Sonra da üzülüyorum. Bir gün yırttım emziği ememedi. O oldu bıraktı çocuk ne karışıyosun demi Hiç kimseyi takma!! Ağzı olan konuşuyor.

aman ağzı olan konuşuyor. herkesten ayrı bir fikir çıkıyor. mühim olan bu konuşulanlara kulak tıkayabilmek. 23 aylık oğlum var, hala emiyor. ben haftada en az üç kez meme bıraktırıp tuvalet eğitimine başlıyorum, sonra 5-6 kez vazgeçiyorum falan kendimce tabi. hep bu "herbokolog" milletin lafları yüzünden... bu sizin anneliğiniz aslında sizin bir nevi özeliniz.. kimsenin laf söylemeye hakkı yok. kendi anneniz bile olsa... ama işte bunun bilincinde değil insanlar... ne diyeyim Rabbim sabır versin, kızınızla bol bol eğlenin bu son aylarda, zira doğumdan sonra biraz daha zorlaşacak işler.. meleğinizi de sağlıkla kucağınıza almayı nasib etsin Rabbim...

Biraz agresif olduğum doğru ama eşime Ben yansıtırım çocuğuma çok fazla yansıtma yansıtmam aslında dün çok fazla bi patlama da değildi yaş pastayı düşürürken koştum kızım Allah aşkına bi otur ya dedim kolundan itmiş bulundum ama onlar öyle bi alevlendirdiler ki iyice sinirime gitti. Annem bana gelirken de binbir zorlukla ısrarla gelir artık ona çok bağlanmamıştı düşünüyorum zaten. Eşim yardımcı bir insandır ama vardiya sistemiyle çalışıyor saatleri bazen uymuyor derken böyle oluyor ama düzenli dışarı çıkmam lazım benim de

Merhaba Arkadaşlar, 2 Yaşında bir kızım var ve 5 aylık erkek bebeğime hamileyim. Şöyle bahsedeyim sıkıntılarımdan; Kızım kendi içimizde girişken ve konuşkan ama dışarıda içine kapanık bir çocuk yaşının küçüklüğüne veriyorum netice de tek bizi görüyor sosyal alanlara sokmaya çalışıyorum açılsın diye.. Neyse kayınvalidemle hep aramda sorun olmuştur bu aralar işte o çocuk bende olsaydı ben tuvalete alıştırmıştım der, öğle uykusu uyumaz kızım yok ben uyutamıyormuşum, yok bilmem şunun çocuğu orada çok konuşkan sıcak kanlıymış bunda sorun varmış kendisi 5 saat uzakta bi şehirde hiç yardım için gelmez gel anne öğret hemyardımın dokunur derim yok anca laftaaa.. yemek dahi yedirmeye uğraşmaz yanyana iken bu ayrı dert. Bunun dışında annem bana yakın oturur ama çok sosyaldir günlerini sohbetle gezmekle doldurur yardım eder misafir geldiğinde ya da ayda 1 gelip temizlik yapmamı sağlar ama hafta da bir gidip kalmak isterim ya da çocuğu bırakıp biraz nefes almaya çıkmak isterim çünkü hep evde ya da bahçedeyim eşimin izininde gezeriz ama tek gün yetmiyor inanın. ama o koca hafta da boş gününü bulmak ayrı, bir de anne sana geleceğiz dediğimde ses tonunun düşmesi ayrı dert... Hele 1 hafta içerisinde bi misafir gelecekse her yeri temizler pek bizi istemez kızım kirletir diye. ki çok sık misafiri olur. Yani ona da 15 dk mesafede oturmama rağmen 1 ayda 4 kez gider ya da çocuğu 2-3 saatliğine bırakabilirim hepsi bu.. ÇAlışıyorken bakıyor eğer para kazanıyorsam bu arada hakkını yiyemem o anlamda.. bu diğer üzüntüm. Bugün de 2 lise arkadaşımla buluştuk evlerinde.. Kızıma eşim bakacaktı ama eşim grip olunca bırakmak istemedim hem kızımda sosyalleşsin istedim.. Neyse bu hatunlardan biri evli ve çocuklu, diğeri bekar nişanlı sayılır. Kızım biraz bunalttı yani etrafı geziyo biblolara elliyor hem mırın kırındı en sonunda kızımda yaş pastayı düşürecek oldu ben fırladım biraz bağırdım kolundan tuttup ileri hızlı koydum bu tavrımı hep yapmam ve yanlış ama bi anda artık yoruldum kendimi çünkü muhabbete veremedim dinlenemedim bir de malum hormonlardan dolayı mukayet olamadım kendime. o bekar olan arkadaşım bi hayli yorum yaptı bu konuda ay aslında hiç yaramazlık yapmamış, ben abartıyormuşum hemen yoruluyormuşum, bu çocuk çok mutsuzmuş ya sen beni anlayamassın 2 yıldır düzenli uyumuyorum, evdeyim hep ilgiliyim, ee bi sürü şeyle boğuşuyorum yardım edenim olmuyor pek diyorum yok efendim böyle ikincisini hiç yapmasaymışım felan. diğeri de onaylıyor. ya inanın kızlar ben mi sıkıntılıyım hamile olup sabretmek kolay mı herkes inadını annelik sorguluyor bilse de bilmese de.. inanın çok zoruma gidiyor.

Valla bende nefret ediyorum bu annelik sorgulanmasından, millet bir akıl veriyor en mükemmel anne onlar Herşeyin en iyisini biliyorlar, nedense kendi evlatlarında göremiyoruz bunu, benimde bir yaşında oğlum var anneliği onunla öğrendim bunun yanında bir sürü Sıkıntılar ailedeki Ölümler hastalıklar iyice gerildim millet demiyor ki bu kızın bir sürü derdi var bunalıyor demekki demiyor akıl veriyor kendi egosunu tatmin ediyor, akıl vereceğinize yardım edin bunalınca azıcık kendini dinlemesine. Yardımcı olun herkes laf ebesi kaynanayı geçtimde annenizdeki rahatlık nedir allah aşkına Konuşun annenizle yardımcı olmayacaksa sussun.

Oturup muhabbete dalsan çocuğa müdahale etmesen ve rahat davransan yine arkadan bir ton konuşurlardı. Çok şahit oluyorum benzeri durumlara, çocuk yaramazlık yapıyor, bişeylerı döküyor ve annesi çocuga kızıyor. Komşu hemen mudahale edıyor " canım çocuk o nıye bagırıyorsun aaa, yapsın bırak" fılan diye. O misafir gidincede arkadan sayabıldıgı kadar sayıyor yerlerı temızlerken Sen bakma millete, hertürlü konuşulurdu zaten.

Kendını bu kadar yorulmus hıssedıyorsam 2. bebege bıraz bekleseydın keske ama gerseyde vardur bı hayır benım kuzımda 2 yasında senın yasadıgın butun sorunları bende yasıyorum oncelerı cok daha gergındım ucretsız ıznımı yarıda kesıp ıse basladım cok daha ıyı oldu hersey duzeldı

Onlar kendini baya birşey sanıyor heralde ben kaç yaşına grldim annem bana hala kızar eee sorgulayalımmı anneliğini bide evli barklıyım ben yinede kızar hakettiğim yerde. Sen bide hamilesin yorulursun hareketlerin kısa çabuk başın ağrır kimseyi umursama sen kendini bildikten somra gerisi fıssss dimaam

KIMSE AMAAAA KIMSE kimsenin anneligini sorgulayamaz ve kimse ona sizden iyi bakamaz hic birsey yapmasaniz yapamasinz bile sizin varliginiz yeter onu annesi sizsiniz herkes b k yemek duser bu konuda sakin olamiyorum ve biinin anneligini yargilayan herkese soyluyorum hatta bagiriyorum burdan " SÍZ KÍM KÖPEK "

dediklerinizde haklısınız da, çok mu agresifsiniz acaba, yazım diliniz bana öyle geldi de. hamilelik ve küçük çocuk zordur bilirim, benimkilerin arası da 3 yaş. bence de baba daha fazla devreye girmeli. ben akşamları eşim gelince çocukları bırakıp spora gidiyorum, gayet kendime geliyorum. siz de yürüyüşe çıkabilirsiniz çok geç olmuyorsa veya alışverişe falan. anneniz konusunda yine sizi haklı gördüm ama siz gitmek yerine onu çağırsanız gelmez mi, hem evi de dağılmamış olur. kv klasik zaten, siz bunları duymamayı öğrenmelisiniz. arkadaşlarınız ise bence haklılar, yani o ortamda o sinir patlaması olmamış bence.

Arkadaşlarınızın söylediklerine kulak asmayın. İnsan hamileyken daha tahammülsüz oluyor. Çocuk doğurmak için kimseden izin alacak değilsin. Kimsenin haddi değil birinin anneliğini sorgulamak. Benim kızım da 2 yaşında. Önceden düzenli öğle uykusuna yatardı şimdi canı isterse istediği saatte uyuyor. Normalde çok aktif sıcakkanlı ve girişken bir çocuk ama yeni bir ortama girdiğinde çok çekingen davranıyor. 2 yaş sendromuna girdi bu aralar huyu değişmeye başladı iyice.

Biriyle bas edemezken ikincisini dogurman bana da tuhaf geldi. Ama inşallah bundan sonrasi rahat olur. deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İnanın yani yoruluyorum en çokta kendimi izah etmeye çalışırken dinlemiyorlar ya çok biliyorlar iyice sabrım bitiyor. Bunu diyende deli gibi süslenip para harcayan gezen tozan bi insan.. Şu özgürlükleri elden gitmedikçe anlamayacaklar sanırım.

Sizi çok iyi anlıyoruz emin olun. Burdaki kadınlarn birçoğu anne sizinle ayını şeyleri yaşıyor. İlk önce şunu kabul etmek lazım çocuk olduktan sonra hayatımız asla eskisi gibi olmuyor. Eskisi gibi gezemiyoruz, yiyemiyoruz, sohbet edemiyoruz, uyuyamıyoruz. Herkesin yardım edeni yok nerdeyse herkes kendi başının çaresine bakıyor. Benimde iki çocuğum var biri 4 yaşında bir 4 aylık. Annemle yürüme mesafesinde kayınvalidemle araba ile 5 dk mesafede oturuyorum. Ama toplasan belki 3 kere onlara bırakmışımdır oğlumu. Yani ben biraz kafa dağıtayım çocuğa sen bak temizlik yapayım biraz ilgilen hiç yapmadım. Nerdeyse her yere çocuğumla gittim. Oğlum geç konuştu şimdi bile tam anlaşılır konuşmuyor. Bu yüzden biraz sosyalleşsin diye hep parklarda bahçelerde çocuklarla oynatmaya çalıştım. İki yaş civarı çocuklar yemek, uyku istemiyorlar. Keşfedecek bi dünya var onlar için. Hava güzelse oğlumla beraber bi kek, poğaça, kurabiye yapıyoruz. Parka gidiyoruz. Sonra parktaki çocuklarla ki bu çocukların bi çoğunu tanımıyorum. Oturup yiyoruz. Sonra oğlum onlarla oynamaya başlıyo. Böyle böyle sosyalleşmesini sağlamaya çalıştım. Geçen yaz falan durum hep böyleydi. Şimdide hava güzelse aynı şeyleri yapıyoruz. 4 aylık kızımıda yanıma alıyorum. Arkadaşlarıma gittiğimde oyuncak götürüyorum ama orası Yeni bi ev olduğu için evi incelemeye başlıyor. Peşinden hiç ayrılmıyorum. O bibloya bakıyo öbürünü inceliyo beraber bakıyoruz. Bi kere bile kızmadım. Enson arkadaşıma gittiğimde masada yemek yiyemedim mesela çocuklarımla beraber sofrabezi serip yerde yemek zorunda kaldım. Bence şunu düşünmek çok önemli şimdi benim çocuğum yada çocuklarım var. Hayatımı ona göre dizayn etmeliyim.

Kızıma suç bulmuyorum ama bende sabır taşı değilim yorulabiliyorum 7/24 onla geçiriyorum dikkatli oluyorum ama yok normalde daha usludur ben özenince bi dinleneyim sohbet edeyim dedikçe zıvanadan çıkıyor normalde oyalandığı şeylerle de oyalanmıyor öyle zamanlarda.. seyrekyagmur Başlangıç: 74 Hedef:

Kızınızı yarım gün kreşe verseniz hem siz dinlenirsiniz, hem de çocuk eğlenip aktivite yapıp yorulur. Öğlen uykusuna da başlar bu sayede belki ekstra fayda olarak. X xDerinMavix