Kendimi avutamiyorum. kitap okuyorum müzik dinliyorum yiyip içiyorum alisveris yapiyorum. oglumla iyi vakit gecirmeye ona elimden geldigince iyi bir hayat sunmaya onu mutlu etmeye calisiyorum. Ama hep birşeyler eksik. kalbim yerinde yok gibi.. ha bu eski esimin olmamasindan eksikliğinden değil bana kotu seyler yastti ona dair hiçbir iyi his bırakmadı zaten. sadece evli mutlu çocuklu hayallerimin hüsran olmasından yalnızlık hissinden bana yasattigi travmalardan geleceğe dair umitsizligimden.. nasıl ifade edecegimi bilmiyorum

Sadece mutlu olmak istemiştim bunun için de elimden geleni yaptım. nasip değilmiş.. hic haketmedigim seyler yasadim. sanırım bu hayat ben gün yüzü göremeden böyle geçip gidecek

Helal olsun sana hem çalışıyorsun, hem mutsuz olduğun evliliğini bitirmişsin, hem haklarının peşinden gtmişsin. Çocuğun erkek, kız fark etmez insani ilişkilerde neyin nasıl olmadı gerektiğini senin sayende görmüş.

Burada birinin size vereceği en iyi tavsiye bile terapiye gitmekten daha iyi gelmez. Karacigerimiz hastalaniyor gerekli birime gidip tedavi oluyoruz. Ruhumuz da hastalanabilir. Tedavi ettirmeliyiz. Terapi müthiş bir şey. Sadece anlatip icinuzi bosaltmiyorsunuz verilen odevlerle bilicaltinizdaki olumsuz seyleri degistiriyorsunuz. Yasananlarin sizin sucunuz olmadigini, yasamin guzel oldugunu, kendinizi sevmeyi ve yeterli gormeyi gibi gibi ne sıkıntınız varsa çok iyi geliyor. Benim yaşadığım sehirde seans ucreti 150 lira. Pek cok sehirde de boyle. Izmir ankara istanbul bilemem ama ben de buyuk sehirde yasiyorum. Durumunuz su an yoksa bile biriktirmeye başlayın. Inanin kendinize yapacağınız en buyuk iyilik olacak. Yeniden dogmus gibi olacaksiniz.

Arkadaslar mrb. çok kötü bir evlikkten yeni çıktım. siddet vs vardi. cekismeli bosanma devaminda haklarimi alarak anlasarak ayrildim.7 yaşında bir oğlum var.8 ay önce bosandim. çalışıyorum ailem de var. ancak yaşadığım hayal kırıklığı ümitsizlik yalnizlik mutluluk hayallerinin ertlenmis olması karşımdaki kişiyi hiç taniyamamis olma ileriye yonelik belirsizlik beni çok yoruyor. Sanki herkes mutlu hayatinda bir ben boyleymisim gibi geliyor. guclu durmaya guclu olnaya calisiyorum ama icten ice herseyi sorguliyorum gucum tukeniyo yasadiklarima anlam veremiyorum ben bunu mu hakettim diyorum. iyi bir seyler duymaya cok ihtiyacım var. savaşmaktan yoruldum..

Merhaba cok uzuldm sizi cok iyi anlıyorum. Hissetdiklerinz gayet normal her ayrilan bence vir donem bunu yasar kendinizi kapatmayin onunuze bakin. Kendnizi eve kapatmayin en önemlisi ugrasacagniz bsey olmayinca daha cok aklinza gelecekdir. eger birileride ilginizi cekerse disadogru da kendinizi kapatmayin henux cok yeni ama hayat devam ediyor en kolay en rahat sekilde bu dönemi atlarmanixi dilerim

Bu kararı alıp dimdik oradan uzaklaşman bile ne kadar güçlü olduğunun bi göstergesi. Denizi geçip derede mi boğulacaksın?

Üzmeyin kendinizi bakın kurtulmuşsunuz, bir çocuğunuz var, sağlıklısınız, işiniz gücünüz var, çaresiz değilsiniz öyle düşünün. Maalesef iyilerin kıymeti bilinmiyor, bu hayatta hep en sevdiklerimizden imtihan oluyoruz. Bundan sonra kendi kıymetinizi bilin, kendinizi sevin.

Siz böyle bir hayatı hak etmiyordunuz. Kimse mükemmel değil ki sihirli değneğiyle elinin değdiği her şeyi halletsin. Herkesin hataları oluyor özellikle evliliklerde, ama bu evlilik ömür boyu huzursuzluk getirecek bir evlilikse siz en iyisini yapmış bitirmişsiniz. İnsanız hepimiz, her ne kadar oh bitti kurtulduk diyorsak da verdiğimiz emeklere, hayal kırıklıklarımıza, umutlarımıza üzülüyoruz. Böyle bir şeyi atlatmak tabi ki kolay değil ve sandığınız gibi herkes mutlu da değil. Herkesin kendi çapında problemleri var, herkes bir uğraş içinde, herkes belli dönemlerden geçebiliyor. Bilmeniz gereken şey, bunu da atlatacaksınız. Hiçbir acı, üzüntü sonsuz değil. Kendinizi daha fazla üzmeyin, belli ki yeterince üzülmüşsünüz. Hayat işte herkese adil davranmadığı gibi herkesi sonsuz acıya da boğmuyor. Güzel günleri düşünün, çocuğunuzu düşünün. Savaşmayı bırakın, neden neden diye kendinizi darlamayın. Olacağı varmış olmuş ve bitip gitmiş. Size iyi gelen şeyleri yapın, çocuğunuzla ilgilenin, ailenizle sevdiklerinizle vakit geçirin, bir psikologa danışın. Umarım bundan sonra her şey gönlünüzce olur.

En nihayetinde anneden önce siz, duyguları olan ve her duyguyu belki de aynı anda yasayan insansiniz. Evladim için güçlü olmaliyim düşüncesi tabi ki de olmali fakat kendinize izin vermelisiniz, yas surecindesiniz, bu durumu kabullenmeli ve geçeceğini bilerek kendinize zaman tanımalısınız, hiç bir acı sonsuza denk sürmez. B Bilge

Geçecek. Iyi olan tek sey bu. zor olacak ama geçecek. Ilerde bi gun "aa 2020 eylülde açmışım bak bu konuyu neler geçiyormuş aklimdan" diye okuyacaksiniz. Gecmez dedigimiz neler gecmedi ki?basiniza gelebilecek en kötüsü bu degil ben bazen boyle teselli buluyorum. Allah sağlığımızla sinamasin

En nihayetinde anneden önce siz, duyguları olan ve her duyguyu belki de aynı anda yasayan insansiniz

Terapi için imkanım var çok şükür ama ruhum bedenimden yorgun kendim icin hiçbirşey yapmak istemiyorum sanki.. Insan genç yaşta yaslandigini hisseder mi D