bugün çok ağladım sürekli ağlamaya başlıyorum bu aralar bilmiyorum ata ata içime dayanamaz hale geldim kadın çok ağır konuşuyor buraya yazmaya bile utanıyorum inan keşke mesleğim elimde olsaydı kurtulurdum ama yok daha yolun başındayım ne yazıkki boşluğa doğru sürükleniyormuşum gibi geliyor tatlım karşıma alıp konuşmadım mı sanıyorsun uzun zaman oldu sıca bir aile yüzü görmeyeli pek belli etmesemde içerliyorum içime atıyorum çaresizlik beni mahvediyor hergün aynı laflar ciddiye almıyomuş gibi yapıp gülüp geçsemde olmuyor düşünüyorum şu bulunduğum durumu R

yok tatlım biz o evreleri geçtik bilakis düşmanı oldum benim annemin bırak srılmayı yanına yaklaşmama tahamülü yok kadının düşün o derece nefret ediyor benden R

Kızlar moralim çok bozuk annemle artık anlaşamıcak duruma gelidiik ya şu bayram gününde bile tamam onun istediği gibi olamadım ama karşıma alıp çok konuşmayı denedim isteklerini yapmaya çalıştım ama o insan kullanırmış gibi istekleri hiç bitmedi bu seferde rest çekip hiç bişey yapmamaya karar verdim bu seferde kavgalarından beddualarından usandım... ya tartışıyoruz sürekli ağzı çok kötü konuşuyor bıktım en kötüsüde benimde artık onun gibi pis pis konuşmaya başlamam oldu bugün erkek arkadaşımla konuşurken düşünmeden ağzımdan kötü bir laf çıktı ben bile yakıştıramadım kendime ben bu derece kötüleştim diye çok üzüldüm oda yakıştırmadı baana bunu annemle ne yapıcamı bilmiyorum rezil ediyor beni insanlara ya bizi utandırrarak istediğini yaptırıcanı sanıyor kendisi bir anne bi olay olduğunda millete yaymaz bilakis toparlar yayılmasını ssağlamaz ama benimki tam tersi çok kötü konuşuyor ya dayanamıyorum gururuma yediremiyorum susim desem olmuyor o kadar ağzı pis konuşuyorki onla tartışıp onla duradura onun gibi pis konuşmaya başladım ama ben onun gibi olmak istmiyorum düzelticem konuşmamıda vakitte geçirmicem onunla... ama bıktım ne yapıcam bu kadaınla heleki babamda gitti oda sorumsuzun biri bunaldımkızlar yardımcı olun ya artık akıl sağlığım iyi mi onuda bilmiyorum ağlama nöbetleri geçirir oldum geçen mağzadayken benim yaşımda bir kız vardı muhabbete başladılar gene beni yermeye başladı tutamadım gülmeye başladım artık ne yapıcamı şaşırdımmm N

annem bana : "bak milletin kizlari neler yapiyor "dediginde bende ona : "yaa anne bak milletin anneleri neler doguruyor" diyorum susuyor :):) P

annemden o kadar cektim ki. once sunu dusun. sen o degilsin. istesen bile o olamazssin. annem daha birgun bana sarilmadi. ben oyle noktalara geldim ki kadin hala herkesin icinde beni kucuk gorur. millet altin kaplama, yaltiklari hersey mukemmel ben dunyanin en salak insaniyim. heralde butun annelerde bu var. ben biraz annelerin kizlarini kiskandigini da dusunuyorum. kizlarinda kendi gencliklerini goruyor, hayatta yapamadiklarini onlar yapinca kendileriyle yuzlesemeyip bizi kotuluyorlar. en basiti bir kiyafet aldiginda bile onu kendi giyemeyecegini idrak edince aman cok acik bu, baban kizar vs. tavirlarina girebiliyorlar. mumkun oldugunca takma anneni. sen o degilsin senin onunde bambaska bir gelecek var. o konussun gul gec. biryerden sonra onlar cocuk bizler anneleri gibi oluyoruz. kimligini, tepkilerini rahatsizliklarini direk soyle. basta kabullenemese bile soylediklerini dusunup kabul eder."anne sen ne kadar modern bir kadinsin, guzelsin, herkes seni gipta ediyor, su konusma seklin sana hic yakisiyor mu?"de. biraz ov elestirirken. bak ne kadar duzeliyor. P