Siz özgürlük istemişsiniz ve eşiniz ile ailesi de bu isteğinizi kırmamış size özgürlüğünüzü vermiş. Şimdi bunu dert etmek abes oluyor. Her güzel şeyin bir zorluğu mutlaka vardır. Ayrıca tek çalışan anne siz değilsiniz. Ben 2 çocuğuma hasret büyüdüm onlarda tabi bana hasret kaldılar. Malesef yaşam koşulları bunu gerektiriyorsa yapmak zorundayız. Geçim derdi. Şimdi eşinizden Konya'ya gitme diyemezsiniz çünkü buradaki işinizle geçiminizi sağlayamıyorsunuz. Malesef oturup sineye çekeceksiniz yada tekrar eski günlerinize döneceksiniz. Ayrıca Konya'nın neresinde yaşadınız bilmiyorum ama ben Konya'ya gittim ve yalnız başıma gecenin bir vakti gezdim. Kimsenin bir kötülüğünü yada kötü bir sözünü duymadığım gibi Konya halkı tarafından da müthiş yardım gördüm. Bende önyargılıydım ama yaptığım seyahatten sonra fikirlerim değişti. nurnberg Kızım yaşama

gerçekten zor bi dönemdesin canım. Allah yardımcın olsun.. eşini sevdiğin için sabret diyorum. o kadar zorluğa rağmen birbirinize olan saygınız ve sevginiz devam ediyorsa sabret. yaptıklarından dolayı kendini suçlama. yaşaman gerekiyomuş ve yaşıyosun olayla bu gözle bakarsan daha az acı çekersin. eşinle aranızdaki bağları koparmamaya çalış ve onunla sürekli içinde bulunduğun durum hakkında konuş. elbet herşey yoluna gireceksenağlama O

Bende almanyada büyüdüm...5 yasimdan beri burdayim... Öncelikle cesaretinemi diyeyim... bir bakima cahillignemi diyeyim inanki cok sasirdim... Nasil burda dogup büyüyen 27 yasinda bir genc bayan apar topar tamamen özgürlügünde kisitlandigi bir yere kacar..? Gercekten inanilir gibi degil... Neyse olan olmus... degistiremezsin... Umarim buraya dönüs icin haklarini öldürmemisindir... eger öyle ise bence ne yapip yap al cocugnu ve buraya dön arkadasim... burda düzenini kurduktan sonra esine istek yapar getirirsin... Sürekli icindeki bu pismanlikla yasayamazsin... ada_efe çokk aşığımm

meyve istedigin agacı sulamazsan ona bakmazsan onu büyütemzsin vede meyvesini yiyemezsin.. sen yine içini ferah tut. akşamdan akşama da olmuş olsa görüyorsun.. ya haftada 1 kere gören anneler ne yapsın.. hayat şartları.. herzaman istedigin gibi olmuyor.. bu arada boşanmayı düşünmekle eşinede haksızlık ediyorsun.. nurnberg Kızım yaşama

vazgecılmezım, kızım 18 aylık ve yanımda durmuyo sureklı pc yı acıyo kapatıyo dışarı cıkma ıstıyo. ya o yaramz bı bebek daha... Gxuxlsxuxm

Canım gerçekten Konya da yaşamın çok zorlu olmuş ama kendini bukadar kahretme okadar çok anne çalışıyoki ben de bunlardan biriyim bende üzülüyorum akşamları sabahları görüyorum çocuğumu ama mecburum çocuğuma iyi bi gelecek hazırlamak için sende böyle düşün canım eşinle çocuğunla hayatın tadını çıkar akşamları var haftasonları var Allah başka dert vermesin nurnberg Kızım yaşama

konyanın merkezı ıle konyanın uzak ilçeleri cok farklı. bende ılk zaman olamaz böyle şey dedım ve ınanamadım. hayat burdakınden cok farklı... Gxuxlsxuxm

gelincik cok haklısın. hayat bu.. ya bu deveyı güdecem yada bu dıyardan gıdıcem nurnberg Kızım yaşama

herşey istediğimiz gibi olamayabiliyor canım malesef. ordan kaçmak istediğin özgürlüğün için ama başka şartlar çıktı karşına insanın bazı isteklerine ulaşabilmesi için birtakım şeylerden vazgeçmesi gerekebiliyor çoğu zaman. sen kafanda sorun haline getirirsen daha fazla canını yakarsın. boşanmayı aklından geçirme çünkü ortada boşanman gereken bi durum yok. eşin de ailesi de senin isteklerini yapmaya çalışmış. onlar bunu haketmezler bence. kızına her çalışan anne baba gibi zaman ayırabiiosun bunda yapacak çok şey yok. bi sürü anne baba var çalışan çocuklarını akşamları görebilen. rahatın için geleceğin için birtakım şelere katlanmak lazım ne yapalım hayat bu. VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

ben alman vatandaşıyım kızımda hem alman hem türk. eşimin durumu gerçekten çok ıyı. aslında maddı sıkıntımız yok. bu yeni işyeri tam düzene gırmedıgı ıcın sıkıntı yaşatıyo bize... hem eşim gıtmek ıstemıyo oraya. burbuk

O zaman tek caren durumu kabullenmek arkadasim... madem secimin bu yanaydi ve böyle kalacak zorluklarinada katlancaksin... Durumunuz düzeldikce SIKINTILARINDA hafifler insallah... Allah yardimcin olsun burbuk

güzel günler zorlu duraklardan geçer. . . bir sürü anne-baba çocuğunu akşamdan akşama görebiliyor. . . bence bu kadar dert etmeyin sonuçta yapıcak birşey yok. . eşinizde aileside bellki size değer veren insanlar. bence byle bir koınu yüzünden sakın ha sakın boşanmayı aklınza getrmeyin. işyeri kedninizn kızınz şuanda çokmu küçük. ara sıra yanınza getirseniz olmazmı. . hem onun içinde değişklik olur. nurnberg Kızım yaşama

her çalışan annenin içinde sızıdır bu sanırım.. ama hayat devam ediyor yaşamınızı idame ettirmek adına çalışmanız gerekli.. sanırım biraz maddi sorunlarda bunaltmış sizi.. herşeyin başı sağlık. evinizde hzurunuz varsa, kızınızda yanınızdaysa hiç bir şeyi dert etmeyin bence G

merhaba arkadaşlar. ben 28 yaşındayım ve 8 yıllık evlıyım. ben almanyada doğdum ve büyüdüm. 2002 yılında eşimle internette bı şekılde tanıştım ve 9 ay sonra eşime kaçtım. eşim konyanın bi ilçesinde yaşıyor. ben kendı memeleketım sakarya. eşimin yaşadığı yer ile benım sakaryamın arasında dağlar kadar fark var şöyleki. mesela kadınlar hıc sokağa cıkmıyo. markete, sağlık ocağına, yürüyüşe, çocuk parkına vs. vs. Mesela ben bı komşuya gıdecek olsam ya eşim yada kayınbabam benı araba ıl egötürüyodu. evde balkona bıle cıkamıyodum. ben balkonlarımı hep gızlı gızlı yıkıyodum. gece 10 dan sonra. bılıyorum böyle şeymı olur dıyeceksınız ama gercekten böyleydı. kapımın önunde çöp dökemıyodum. ınankı abartmıyorum. Zamanla ben eskı hayatımı, özgürlüğümü ve sosyalliğimi özlemeye başladım. çocuğumda olmadı ılk zamanlar. 4. tüp bebek tedavısı sonucunda bı kızım oldu. kızım doğduktan sonra ıcıme bı mutsuzluk tamamen yerleşti. lohusa hatalığı derler ya, galıba öyle bırşeydi. kızımı hıc arabasına bındırıpte mahallemde gezdırememek veya onu bı parka hava aldırmaya götürememek benı kahretmeye başladı. kızım 9 10 aylık olunca dışarı çıkmak ıçın aglıyodu kapı açılınca ama ben hıc bısı yapamıyodum. esım gelıcekte bızı arabayla bı yere götürecekte kızım hava alıcak. Allahtan almanyaya ve sakaryaya cok sık gelıyodum, orda telafi etmeye çalışıyodum. Sonra kış geldı ve ben kayınvalıdeme daha fazal bu şekılde devam edemıyeceyımı söyledım. eşiim zaten bılıyodu. eşimin sakaryadada evı vardı. kayınvalıdem gıdın orda kendınınze bı iş kurun dedı ve ben eşimi bırazcık zorla olsada getırdım buraya. o seneye gıdelım bu sene burda borcumuzu kapatalım dedı. ama benım orda yaşayacak gücüm kalmamıştı artık. altınlarımı satar bı iş yaparız dedım. veeee geldık. fatura ödeme noktası açtık burda. ama işimiz hıc gıtmıyo. müşterılerımız gerektıgı kadar coğalmıyo. gercı 6 ay oldu daha. yaz gelınce işler tamamen durdu. düzelıcek ümıdıyle beklıyorum. eşim süreklı konyaya gıtmek zorunda kalıyo çünki kayınpederım işleri tek başına yürütemıyo. ben duruyorum burdakı dükkanda. kızımdan bütün ayrıyım 6 sene yolunu gözledıgım yavrumu aksamları görebılıyorum. Kendımı kötü anne gıbı hıssedıyorum. canım yavrum beni özlüyo.. sabahları kalkınca anne anne dıye evın ıcınde benı arıyomuş. Ben onu ALLAH tan okadar cok istedımkı... canım benım o kanım ama onun yanında olamıyorum. Şimdi kendimi suçluyorum. Keşke dıyorum bıraz daha sabretseydım sıksaydım dişimi apar topar gelmeseydım. şimdi özgürüm ama yanımda ne kızım va nede kocam. napıcam ben? oraya gerı dönmeyı düşünmek bıle ıstemıyorum. eşimle aramda hıc bı sorun yok yaşadığı yer harıcınde. bazen ondan boşanmak bıle gecıyo ıcımden. orda yaşamaktan ıyı bı fıkır gıbı gelıyo. almanyaya gıoder calır kızıma bakarım dıyorum. ama sonra dusunuyorum, kızım babasın büyümesın dıyorum. hem ben kocamı seviyorum.. Anlıyacagınız vıcdan azabı çekiyorum. Keşke hıc eşime kaçmasaydım. eşim büyüdüğü yerden memeleketınden bı kızla, bende kendı büyüdüğüm yerden bırısı ıle evlenseydım. belkı daha ıyı olurdu. İçimde hıc huzur yok. Allah benı cezalandırıyor galıba. çocuk ıstedım, bana dünyalar tatlısı bı kız verdı. ben sabredemedın oraya. kızıma tutunup keşke bıraz daha sabretseydım.. ama olan oldu artık. kendımı uçurumun kıyısında gıbı hissedıyorum.. ne yaşıyorum nede ölüyüm. sadece kızım bıtek o benı mutlu edıyo. ona sarılmak bıtek ılacım.. işte böyle arkadaşlar... bana fikir verın ne yapayım ben. nasıl çıkcam bu çıkmazdan... gelincik53 canım kocam biricik