adamın hiç bir işini yapmayın.

niye mecburen. onun çamaşarını ayırın yıkamayın. ona sofra kurmayın. çok zor bişey değil.

Herşey çekilir de çocuklara ilgisiz olması çekilir şey değil. Insan kendini belki 2. Plana atabilir ama coxuklarin baba figurunden eksik yetismesini anne kalbi kabul edemiyor. Size verebilcegim bir tavsiyem yok ama çözüm aramaya devam edin bunu kabullenmeyin. Belki aile buyuklerinizden yardım isteseniz yardımı olur mu? Adam yaptığının bedelini ödeyip rahatlamış görünüyor arabada yatmayı kabul ederek. demek ki bu çöZüm olmamış. Belki rest cekseniz ise yarar mi? Bunlar çok kişisel mevzular. Birkaç sorumluluk belirleyip bunları mutlaka yapmasını beklediginizi iletin. Hem size hem çocuklara hem de ev işlerine yönelik ödevleri sorumlulukları olmalı. Bu nedir yaa... çok kızıyorum bu erkeklere...

Haklisiniz asıl şimdi yardımcı olacak asıl şuan kat kat daha çok ev işi cikiyor

Evlendigime pisman olurdum. kiskivrak mutluluk çok

malesef başta nasil alışılıyorsa öyle gidiyor. Bebekleriniz büyürken herşeyi 4 4 lük yaptıysanız eşinizin böyle davranması normal. Sizin yetişeceğinize emin. Benim 3 aylık bir oğlum var doğduğundan beri hiçbir işim tam değil. Haliylr hep eşime yıkıyorum bazı sorumlulukları. Başta nasıl davrandınız bilemem ama olması gereken bu. Siz de bir bireysiniz. Onunda çocuklarıyla oturuo sizin kafa dağıtmanız gerek. Emrivaki yapın bırakın markete gidin mesela. Bir yerden başlamanız lazım.

Esiniz kumar oynuyor O dernek dediginiz yerde de kumar oynatiliyor zaten, yardımlaşma adı altında. Ruhsati varsa ickide iciliyordur Yurtdisinda bu işler nasil tam bilmiyorum ama kumar serbestse daha rahattir Turkiye de olsa bir baskın yerdi dernek ya da kahve bir guzel alırdı polisler esinizi ve oyun arkadaşlarını. Belki aklı başına gelirdi. O gün oynamasa bile, birilerinin oyununu izliyordur oturup. Bu bir hastalık. Vazgecmesi cok zor. 10 tlye bile oynasa vazgecmez. 9 senedir sosyal hayati olmayan insan tanıyorum dernek yüzünden, ne cocugunu gozu görüyor, ne kocasını. Aklı uçmuş yerinden.. kendisi öyle bir hale gelmis ki tanıdığı kisiyi, cikaramadim yaaa diyor selamini yollayinca. Beynini yemis konkenden.. Esinizin önce bu kahve aliskanligindan vazgecmesi lazim

Buradan öle görünüyor ki, esiniz cocukları kaldıramıyor. Sizinle onlarsız hayatını özlüyor ve içten içe bir reddediş var. Kendine bile itiraf edemiyordur bunu bence. Eskiden çalışıyor olmanız durumunda biraz daha yardımcı imiş en azından. Şimdi iki cocukla hersey daha zor oysa ki. Çift Terapileri bugunler için var. Siz bulun ve gitmek istediğinizi söyleyin. Onu bu sekilde görmek istemediğinizi ve hem ona hem kendinize sans vermek istediğinizi söyleyin. Bakalım ne tepki vericek?

Arkadaşımın annesi eşimi örnek gösterip keşke böyle bir eş adayı bulsan diyordu düşünün, dışardan efendi, hep eşinin yanında gibi asıl şuan yalnızım ihtiyacım var yanımda yok, arkadaşlarım gelir giderdi, k... ayrılmazdı. S sunsea

Merhaba herkese! Nasıl özet geçeceğimi bilmiyorum ama kısaca anlatmak istiyorum. Yurtdisinda yaşıyoruz geçici bir süreliğine, 8,5 senedir evliyiz,2 çocuğum var biri 16 aylık biri 5.5 yaşında, ben çalışmıyorum, evdeyim. Problem şu: Eşimle bazen sadece aynı evde yaşayan iki ev arkadaşı ya da onun hizmetçisi gibi davranıyor adeta, sohpet, muhabbet hiç yok zaten konuşkan biri degildir. Is saatleri çok rahat günde bir-kac saat çalışıyor hatta bazı günler boş ama gelin görünki hep yorgun, enerjisi dusuk hatta hep uykusuz, sanki adam vardiyali iste gece gündüz işçi olarak çalışıyor, her fırsatta yatıp uyumak istiyor, bu boşluklarına rağmen bana yardımı sıfır, gece defalarca uyanır bebeğim haberi dahi olmaz, çocuklar oyun ister ki babalarına çok düşkünler, formalite 5 dk oynatır, hep tv acar izletir, sürekli çocuk gelişimiyle ilgili yazılar okur anlatırım ama sanki üniversite mezunu değil de karşımda okumamış, cahil birisi varmış gibi uygulamaz anlattığım hicbir şeyi.. bir yere gezmeye giderken bizimle hep gergin hep off, pof ya da cikariz çocukları bana bırakır çay kahve içmeye kafeye oturur, sigarasına hiç girmiyorum nefret ediyorum içmesinden. Bunlardan öte en dayanılmaz şey de zırt pırt kahveye gidiyor oyun oynamaya, bize gelince bezgin, yorgun, uykusuz olan adam 5 dk da giyinip hemen çıkıyor, gece geç saatlere kadar gelmiyor, bazen bırakıyor birdaha gitmicem diyor sonra kimin gazına geliyorsa yeniden başlıyor, tabi cildiriyorum ben, eve belli bir saatten sonra gelirsen almam diyorum ve almıyorum da, arabada yatıyor, gelin gorunki ciddiye alıp vazgeciyor mu, nerdeee, sabah geliyor yine yatıyor olan yine bana oluyor, yemin ediyorm bak gidersen yine almam diye ;almıyorum o da aynen devam... Nasıl vazgecirecegim şaştım kaldım hava buz gibi soğuk, eksilerde yine bile bile çıkıyor, kahve olmasa da bir şekilde bir dernek var oraya gidiyor yani adamda evde kalmama hastalığı var. Mesela bugünün özeti sabah erkenden 1.5 saatlik uzaklıktaki mesafedeki ise gitti akşama doğru geldi, çok yorgunum uyuycam dedi, çocuklar tüm gün yolunu gözlüyor, çıkıp üstüne oynamaya filan çalışıyor, yemeğini yedi geçti yattı, uyudu, uyandi kalkti giyiniyor cikacagim diye, almiycam gece dedim, girgir yapiyor hala, almadim da. En çok yavrularim için üzülüyor, kafaya takiyorum yoksa çeker kapıyı çıkar giderim gezmeye, umrumda olmaz. Surekli tartışıyorum haliyle. Aksam bebegimi tam 3 saat uyutmaya çalıştım, yorgunluk bir yandan benim stresimin geçmesi bir yandan. Buraya sirf yillar sonra unutmamak icin yaziyorumki aptallik etmiyeyim, Tr' ye donecegiz ve ben bana bu yaptiklarinin, yalniz birakip birakip cikmalarinin karsiliğini vereyim, aynilarini bir bir yasatayim. Bencillik bu tam olarak, madem sorumsuzsuzsun, aile ortamini sevmiyorsun ne diye evlenirsin, bekar kalip kendi aptal, basit zevklerinle gununu gun etseymissin diyorum, diyorum da kime laf anlatiyorum. . Maddi manevi her turlu fedakarligin karsiliği buymus demekki. Siz olsaydınız nasıl bir tavır takınırdınız?Böyle evlilikleri olanlar nasil katlaniyorsunuz?

Mükemmel bir anne misiniz? Yani demek istediğim şey aslında, Hani şu herşeye yetişen temizlik çamaşır bulaşık ütü oyun park. Hep siz mi bu sorumlulukları aldınız ki eşiniz bu duruma alıştı? Benimde 2 bebeğim var. Hiçbişeye yetişemiyorum aslaa. Eşimin de desteği oluyor ki. Günü delirmeden kapatıyoruz.. Bizim evde kural yok mesela. Sen bunu ben bunu yapacağım diye. Kim nerde eksiklik görüyorsa yapıyor.

adam hoşlanmıyo demek ki çoluk çocuk aile ortamından böyle tipler önceden kendini tanısa ve evlenip eşlerini üzmese S

Evet olması gereken sizin evliliğimiz, sorumluluklar hep bende evet, üstüne ilgi ve oyun bekleyen bir 5 yaş çocuğu etkinlik bile yapıyorum sürekli kızımla, onun gözünde çalışmıyorum isim ne çocuk büyütüp, ev işlerini yapmaktan başka, nadiren yapar, o da sen çok yorumluyorsun yardım edeyim gibi değil de söylediğim zamanlar, çocukları al git süpürge acayim gibisinden. Bu arada ben de üniv mezunuyum ve çocuklardan önce iş hayatım vardı. C captain price erkek

Gece almiycam demistm sabah 6 ' da aldim, yok cok soğukmus hic mi vicdanim yokmus, sanki tehditle biri zorla cikariyor, insan hic mi evin kıymetini bilmez, bir yuvanın sıcaklığını aramaz, pişman olmaz! Geldi yattı bir güzel uyudu öğlene kadar. Simdi yine çıktı sanki adamda büyü var duramıyor evde. . push ; C captain price erkek

Bu adam hiçbir şey yapmayınca siz yetişiyor musunuz peki? Eşiniz çocuklardan önce de böyle miydi? Bana bilerek dışarı çıkmıyor gibi geldi. 2 tane çocukla gezmek zor iş. O da size atıp keyfine bakıyor.

Eşine kızma.. Zorla, kavgayla, küsmeyle felan asla istediğini alamazsın. Eşin de seni özlüyor belli ki.. Biraz kendi haline bıraksan hiç konuşmasan? Boşluğa düşüp sesini arayacaktır belki? Bende yurtdışına yerleştikten sonra 2 yıl çok kötü geçti. Hep kavga ediyordum hep mutsuzluk iyi şeyler yapsa dahi sıradan felan. Olaylara hep en sıkıcı tarafından bakıyordum. Bilemedim daha önce böyle biri olsa mutlaka anlaşılırdı. Kırmadan dökmeden zamanla düzelir..

Eşiniz ya evliliği sevmiyor, ya da psikolojisi iyi değil gibi. Hep mi böyleydi? 2. çocuğu yapmışsınız. K Konus

Isyan ediyorm bazen, yemek filan yapmicam diye bir-kac gün sürüyor bu çocuklar var mecburen yapıyorum bir şeyler.

Önemli bi konu. Çocuklarınızın ve kendinizin durumunu kızmadan bağırmadan kavga etmeden sakin bi şekilde anlattınız mı hiç ona. Bence psikolojik bi destek alsanız birlikte herşey çözülecek gibi geliyor.