Kişisel gelişim seminerlerine katıl ve bu tip kitapları oku.. Bulunduğun ortamlarda yavaş yavaş uygula

"Tanrı Daima Tebdil-i Kıyafet Gezer" diye bir kitap var. Roman. Ben de bir zamanlar senin gibiydim kendi kendime biraz da aştım sayılır. Ama bu kitabı okuduktan sonra gerçekten ufkum açıldı. Kendime, çevreme bambaşka bir gözle baktım. Kesinlikle okumalısın. Eminim hak vereceksin okuduğunda

Evet ama sosyal olamiyorum bi turlu. Sosyal faaliyetlere katildim ettim. Yani oyle imkanlarim oldu cok. Ama yine de kaynasamadim insanlarla. Okulda da boyleydim kaplumbas Adsız

Kova. Ya kucukken arada okuyordum burc ozelliklerini dergide veya nette falan, hani bugun soyle boyle olacak veya karakterin soyle falan diye yazardi, hem pek tutmuyordu hem sonradan burca inanmanin dinen dogru olmadigi dendi bana.

Belki yasadiklarim beni boyle yapti, kucukken de boyleydim buz gibi. Ama bu kadar da suskun olmak istemiyorum, ben de kolayca sohbet etmek yeni arkadasliklar kurabilmek istiyorum. Okulda bir sunum yapilacaksa ne kadar calissamda cok zorlanirdim konusmakta. Aptal giibydim :s duzgun bi is bulmak da cok zor olacak bu halimle. MissCherryBlossom

İlaç milaç hikaye bi kere cesaretini topla gülümse ve neşeli bi merhabe de herhangi birine gülümsemeyi asla unutma.

Merhaba arkadaslar. Kucuklukten beri sessizimdir yeni bir ortama alismam zaman alir. Kolayca arkadasliklar kuramam. Yasitlarimla bir araya gelince bile herkes konusur ben susarim, diyecek bir sey bulamam. Ozguven eksikligi var bende. Ayrica utangacim da. Birkac sene once bunun icin psikologa gitmistim ama hala ayniyim. Is yerinde resmen sohbet edemiyorum kimseyle. Sessizce kendi halimdeyim. Konusmak sohbet etmek istiyorum ama aklima konusacak pek bir sey gelmiyor. Ve cekiniyorum da. Ah kendime guvenebilsem keske istiyorum ama olmuyor. Tek is yerinde degil, baska ortamlarda da boyleyim, soguk birisi oldugumu dusunuyor insanlar tabi. Su huyumdan nasil kurtulabilirim sizce?

Var ama cok gorusmuyoruz. Eskiden arkadaslarim, kac haftada veya ayda bir bulusuruz. - Janna -

Biliyor musun ben aile-akrabalarimla bile cok konusmuyorum. Ailemle otururken bile suskunum ne tuhaf degil mi

Ben de tam bunlari yazacaktim. Yani kzuum sen nasil bir insansin? Sen neyden hoslanirsin? Hangi filmi, diziyi izlersin? Hangi konular ilgini ceker sanat mi, tarh mi, spor mu, moda mi? Hangi sporu yaparsin? Hangi kitaplari, yazarlari seversin, ne tur seyler okursun? Nasil bir insansin? Bunlara cevabin varsa konusacak bir seylerin var ama konusmuyorsun demektir. Bunlara bir cevabin yoksa, zaten konusacak bir seyin yoktur, ne konusacaksin ki? Eger durum buysa once kendini kesfet, kendini tam olarak tani ki, nasil bir insan oldugunu anla. Kendini tam olarak anlayip anlamlandirirsan, kendini de disariya oyle lanse edersin. Disariya gosterecegin bir "sen" olmasi icin oncelikle bir "sen" olmasi gerek anliyor musun? En kotu gazete oku, haber izle. 22 yasindasin, yasitlarin ivir zivir konulardan konusuyordur zaten. Gundemi takip et. populer bir dizi sec izle. Game of Thrones izle mesela, her yerde muhabbeti donuyor. Beriki magazaya guzel seyler gelmis, indirim varmis, ne bileyim kadinlarla muhabbet edeceksen makyaj malzemesi ya da erkekler muhabbeti... mutlaka konu bulunur. Sonra yavas yavas acilirsin zaten. Konusup muhabbet edenler de senin gibi insanlar zaten, en kotu dedikodu yaparsin.

Doğum tarihine göre belirlenen bir kelime. Ve bu kelime karakterinle ilgili, karakterin doğuştan gelen özelliklerini barındırır. Çevren ve yaşadığın tecrübeler senin kişiliğini oluşturur. Karakter özelliklerin bellidir. Kişilik özelliklerin değişebilir. Burcun ne?

Tekrar gitmeni oneririm

Burc sey degil mi hani hangi donemde dogduguna dair bir kelime? Bu sorunumun bir donemde dogduguma bagli olmadigini dusunuyorum. Daha cok yasadiklarim ve karakter gibi geliyor, psikolojik sanirsam - Janna -

Rica ederim canım. Ben de bu sorunumu aştıysam erkek arkadaşımın etkisinin büyük olduğunu düşünüyorum bu yüzden sormuştum. Değerli hissetmek bence çok güzel bir duygu. Eminim en kısa sürede istediklerine kavuşacaksın. Çabalaman gerek biraz o kadar

Iki tanesiyle bulusuruz genelde. Cogunlukla biri bulusmayi teklif eder. Ama soguk oldugumdan yeni arkadasliklar da kurmadim . push ;

Hangi şehirde yaşıyorsunuz

Bende hic konusmazdim ne cocukken ne ergen zamanlarimda. Unv. de biraz asmaya basladim ama cevremin disina cikmiyordum. Ne zaman ki calismaya basladim isler degisti. İletisimin mecburi kilindigi tek yer isyeri cunku. Tanitim isleribde calisabilirsin bence zaten haftasonlari 1 veya 2gun oluyor. Cesaretini toplayip bi giris yaptiktan sonra urunu anlamaya baslarsin ve ikna kabiliyeti de edinebilirsin farkinda olmadan. İnsanlar dinlenilmeye ac oldugundan sorunlarini kesfedip cozumlerine dair kendince yorum yapar ya da cevp bulursan zaten o samimiyeti yakalarsin diye dusunuyorm. Boyle seyler insanin kendinde biten meseleler. Kwsinlikle ilac falan kullanma doktorun tavsiye dahi etse. Soyledigin sey ne oluraa olsun kime soylemis olursan ol rezil olmazsin bi kere bunu kafandan at. Bi adim atmayi sadece dusunursen hicbir zaman bu durumunu asamazsin bunu da unutma.

Sen ne guzel asmissin rahat muhabbete girebiliyormussun ben hala asamadim L

Yasin kac? Hangi burctansin?

Buna sosyal fobi deniyor ozguvenden daha derin konu. Bazilari ilacli tedavi arti psikoterapi ile asiyor bazilari sadece terapi. Yine uzman destegi oneririm kendi kendine asmak zor

aslında kendini biraz zorlayabilirsin.. iş yerinde git arkadaşlarının arasına gir konuştuklarına yorum yap yada ne bileyim sen giyimle ilgili faturalarla ilgili falan konu sen aç.. kurslara git.. dışarı çık..

Konuşmaktan çekiniyor musun yoksa gerçekten konuşacak bir şey bulamadığından mı böyle? Konuşmaktan çekiniyorsan geçmişte yaşadığın bir olayla alakalı olabilir. Ama konuşacak bir şey bulamıyorsan, o halde kendini biraz geliştirmelisin. En azından gözlem yap, etrafındaki insanlar ne hakkında konuşuyor dikkat kesil. Sende o şekilde devam edebilirsin.

Toykiz belki sen de boyle bir insansindir, konusmaktan hoslanmayan sessiz sakin bir insan. Bence onu bunu dusun konusmaktan, sohbetten cidden hoslaniyor musun, yapmak istiyor musun? Yapmak isteyip yapamiyorsan eyvallah, ne dedigini anladim. Ama belki kendin de konusmaktan pek hoslanmiyorsundur?

Bu söylediğinizi ben de düşündüm. Kendimden yola çıkıyorum, birkaç kız bir araya gelmiş, bağıra bağıra, kahkahalarla, 1 saniye bile durmadan konudan konuya atlayarak sohbet ediyorlar diyelim. Asla ama asla o tarz bir sohbetten tat alamam. Çünkü öyle bir insan değilim. Onlar öyleler, o şekilde mutlu oluyorlar. Ama ben değilim. Olmaya çalışırsam komik olurum gerçekten de. Benim hoşlanacağım sohbet, biri konuşurken diğerinin dinlediği, lafın lafı açtığı ama sakin sohbet şeklidir mesela. Burada kilit nokta, toykiz'in neredeyse hiç konuşamıyor olması. Bundan rahatsız olması. Günlük yaşamda edeceği birkaç kelimeden bile korkması. Yani aslında hayati bir konu. Kendi kişiliğinin dışına çıkmasına gerek yok bunu aşması için. Diye düşünüyorum :)

Bilmiyorum belki her ikisi de. Bazen bir sey diyecek veya yapacak oluyorum sanki bir rezil olma hissi olusuyor

İlaçla tedavi görenler var bence sizde öyle bir tedaviye başlamalısınız.

Kendine haksizlik etme bence sekerim, her insan farkli farkli. Kimisi senin gibi yapisal olarak sessiz sakin, kimisi daha disadonuk. Madem disadonuk olmak istiyorsun, birazcik kendini zorlicaksin, caba gostericeksin.

Sag ol canim bu kitabi almak istiyorum insallah bana da faydasi dokunur

Seni kimse ezemez bi kere. Buna onc kendin inan. Annem bana;'sen kendin hakkinda ne dusunursen insanlar da seni oyle gorur.' derdi. Kendine guvenmemen icin hicbir sebep yok. Sen de belli bir kulture ve olgunluga sahip bi insansin. Bunu kendine telkin et surekli. Birine olmayacak alakadiz bi laf etsen de hic utanma mesela ay ben nediyorum de ve gul. Ben yapabilecegine inaniyorum sen de inan. L

Niye ya burç da önemli bence.

Ayni ben. Hic girisken degilim ben de. Komsularla ise en fazla selamlasirim. Oyle sohbet edemiyorum. Misafir gelse veya misafire gitsek suskun suskun oturuyorum. Insanlarin yuzune bile bakmiyorum. Ileride nasil dogru durust bir işte calisacagim bilmiyorum. Girisken konuskan olmadigimdan zor..

Yarim sene falan evli kaldim ve bosancaz canim, simdi de ailemle kaliyorum. Su siralar arkadaslarimla da gorusmeyi erteliyorum cunku onlarin haberi yok ayrildigimdan. Bi ortama alismam zor oluyor. Daha fazla konuskan olmak insanlarla kaynasabilmek istiyorum

Ya haklisin ama aslinda hani sohbet konusu varsa bile, ben soyle birisiyim. Ornek vereyim, okulda bile sinifta bir sey anlatacaksam cok kisa keserim. Ayrintili da anlatamiyorum dogru duzgun. Ve bu sohbet ediliyorsa da boyleyim. Mesela bir konu konusuluyor, ben de fikrimi soyluyorsam birkac kelime diyebiliyorum ancak. Nedsn boyleyim anlamiyorum. Ne demek istedigimi iyi anlatabildim mi bilmiyorum - Janna -

Oldu ama zor arkadaslik kuruyorum cekingenim cok. - Janna -

Ben birkac sene once psikologa gitmistim. Sorunumu anlattim. Sonra benim gibi sorunu olan kisilerle grupca aktiviteler yaptik problemi hafifletebilmek veya atlatabilmek icin. Yani bir ortamda nasil konusma baslatilir veya sohbet edilir vs aktivite yaptiriyorlardi. Yine de ayniyim hala

Of insallah ben de aşarım daha once psikologa gittim ama tekrar gitsem iyi olur galiba.

Canim haklisin ama arkadaslarim da olsa cok guvenmiyorum aslinda. Insanlar oyle garip ki derdine uzulmus gibi yapip arkandan konusuyorlar. MissCherryBlossom

Zaten anca merhaba deyip utana utana gulumsemesini biliyorum . Sohbet sifir maalesef. Bazilari nereden buluyor anlamiyorum ama aklina her sey geliyor sohbet ediyor ne guzel. Hani sacma seyler olsa da bazen yine de konusacak konu buluyorlar. MissCherryBlossom

Aynı ben de böyleydim. Çekinirdim korkardım. Çok samimi olduklarım haricinde sessiz ve yalnızdım. Hep özenirdim çok çok arkadaşı olan insanlara. Liseye başlamak veya sınıf değiştirme olayları varsa başlardı karın ağrılarım günler öncesinden. Bu sene üniye başladım ve her şey kendiliğinden değişti. Hatta ilk dönem ve 2. Dönem sınıflarımızı değiştirdiler. Güle oynaya gittim okula. Onlarında benim gibi insan olduğunu düşündükten sonra değişiyor her şey. Şimdi bunu yendiğim için fazlaca mutluyum. Çok rahat muhabbete girebiliyorum ve hatta esprili biriymişim mesela onlar da insan rahat olun derim çok kasıntı ortamlar hariç tabikii.

Bilmiyorum kucuklukten beri buzdolabi gibiyim. Insallah ben de duzelirim. Evlenip ayrildim canim L

Bence çok rahat atlatabilirsiniz. 96 lıyım ben de pek fark yok aslında. Bunu şimdi başarmazsanız gittikçe zorlaşır gibi geliyor. Içinizde fobiyi büyütebilirsiniz çünkü. Kaçmayın insanlardan. Sevgiliniz var mıydı peki?

Umarım en kısa zamanda hakettiğin değeri, güveni sana verebilecek biriyle tanışırsın. Bu da özgüvenini arttıracaktır zaten. Gerisi kendiliğinden gelecektir.

Bu arada sen de bir zamanlar benim gibiymissin. Nasil aştın bu sorunu?

Acaba nasil bir ilac, hic duymadim boyle bir problemi cozebilecek bir ilac. Ben de kullanmak isterim

Canim amin insallah cok sagol. Bunu cok istiyorum. Cunku eski esim bana deger vermiyordu varsa yoksa ailesiydi herseyi onun icin. Bana kendimi degerli hissettirmedi tuz biber oldu hayatima L

Burçlar karakterlerimizi de az çok belirliyor bunu duymadın mı hiç:) M ManzaramDeniz

bende telefonda cok utanarak konuşurdum. baktım olmuyor bi termal tesisin cağrı merkezinde işe başladım. 100+ çalışanın olduğu bir ortamda onlardan destek alarak bende konuştum da konuştum. 13gün çalıştım ama acayip özgüven verdi şuan tuvalette bile konuşurum telefonla. o derece.. sizin sadece telefon meselesi değilmiş üstüne gitmeniz gerek.. sokakta insanlara adres sorun, komşularıınzı gördüğünüzde hatırlarını sorun

Şuan yok sanırım anladığım kadarıyla?

arkadaslarınla gorusmeyı erteleme ayrıca sen uzaklastıkca onlarda senden uzaklasır onlarla derdını paylas onlarda senınle paylasır ozaman kımseyle konusmadan kendı kendını sosyellestıremezsın. unutmakı ınsanları bırbırıne yakınlastıran bazen kucuk bır mutluluk bazen buyuk bır mutsuzluktur

Kose yazilari okuyun, gundemi takip edin birde kitap okuyun.. cok cok faudasi oluyor. ozguven eksikliginiz kendinizi yetersiz hissetmenizdende kaynakli olabilir

İlla ki özendiğin insanlar vardır etrafında. Neyi nasıl yaptıklarına bak. Onları gözlemle. Ben öyle yaptım. Mesela bir soru sorulduğunda aniden cevap veren bir insan. Ben hep düşünürdüm cümleye başlamaya bile korkardım. Baktım ki o insan heyecana kapılmıyor. Zaten cevabını bildiği bir soru sorulmuş. İki insanın konuşmasından daha doğal ne olabilir diye düşündüm. Sonra ben de birileriyle iletişim kurarken hep kendimi onunla aynı seviyede görmeye çalıştım. Böylece konuşurken heyecanlanmamaya başladım. Aramızda bir fark olmadığını düşündüğüm zaman karşımdaki de "Bu utangaç, konuşamıyor." diye düşünmedi. Böylece sağlıklı bir şekilde iletişim kurmuş oldum. Bir gün bir grup kadının arasında gündelik sohbetlerden birinde bulundum. Öyle rahattım ki ben bile şaşırmıştım kendime :) Sonra aralarından iki kişinin "Ne tatlı kız dimi." diye konuştuklarını duydum. Dünyalar benim oldu :) Böyle işte canım benim kendini sıkma, yoluna girer merak etme. Önemli olan senin bunu yenme isteğin. Kendindeki problemin farkındasın ve bunu aşmak için çaba gösteriyorsun, yol arıyorsun. Emin ol aşarsın.

Anladım canım peki sen görüşmek için çaba gösteriyor muusn? Yoksa onlar çağırdığında veya yazdığında mı görüşüyorsunuz?

Burc onemli degil ama 92 dogumluyum. Kendime guvenim tam degil sanirsam, bi turlu beceremedim yeterince deger vermeyi kendime. Yabancilarla veya tanidiklarla konusurken bile belli ediyorum bunu asude_bahar

Umarim ben de senin gibi atlatirim. Bir de konustugumda da utangac gibi konusuyorum, ve kendimi ezdirecek gibi. Insanlar da oyle dusunuyor o zaman, ezmeye calisiyor nasilsa kendini ezdirir dusuncesiyle. Oyle bir izlenim verdigimden

Maalesef canim. O kisiyle evlenmekle hata ettim. Kendime yeterince deger vermiyorum. Bu yuzden kendime guvenim az maalesef L