Kurbagayi öptüğünde prens olmuyorsa sevişmenin anlamı yoktur..

Sayısız konuşmuşuzdur. Her seferinde farkındayım daha dikkat edeceğim diyor ama sinir anında bunu asla hatırlamıyor. Kırıp üzdükten sonra gelen özrün anlamı da kalmıyor böylece. . push ; Gezegen X

Evet maalesef babasız ve çok zorluklarla büyümüş. gibigibiyim

Yorumunuzu okuyunca gülümsedim :) Kendi bakış açımı belirtmek istedim. İnstada larissa ve burak çifti var. Ünlü oldukları için zaten çoğu kişi tarafından biliniyordur. Bana göre örnek çift öyle olur mesela. Elbette evlerinin içinde değiliz, kavgalarını da paylaşmazlar ve bilemeyiz ama izlerken birbirlerine uyumlarını tüm organlarımda hissediyorum doğrusu :) Hayır kara kaş, göz, boy uyumu değil. Kaldı ki o da on numara ama :) Dans ederkenki vücutlarının ahengi, konuşurkenki mimikleri, birlikte ya da yalnız geçirdikleri zamanların benzerliği, ''Biz birbirimiz için yaratılmışız. '' diyor :)

Harikasınız ya bir anda gülümsettiniz beni

Bu parmakla gösterilen çift olma durumunu ben de anlayamıyorum. Biz de iyi geçinen 25 yıllık evli bir çiftiz ama yakın çevremizde parmakla gösterildiğimizi veya hakkımızda 'örnek çift' diye konuşulduğunu çok zannetmiyorum. Bu durum nasıl oluyor merek ediyorum doğrusu. Bizim için sorulsa en fazla 'iyiler, bir sorunları yok, geçiniyorlar' denir.

Hergün üzülmektense bir süre üzülüp sonra tamamen mutlu olmak daha iyi.

Genel olarak eşimin bir anda öfkelenmesi. Ona göre benim triplerim. Eşim Rizeli biraz yöresel olarak da var. Bir anda sinirlenebiliyor. Mesela sinema için avm ye gittiğimizde ya dur şuradan bi gömlek bakayım desem ben buraya alışveriş için mi geldim beni neden sürüklüyprsun diye sesini yükseltebilir. 10 dakika sonra da aşkım özür dilerim çok saçmaydı hadi gel bakalım der. Ani parlamaları ve sönmeleri var. ama ben artık ya buna nasıl tepki verecek diye düşünmekten çok yoruldum. Bazen yatırır dizlerine saçlarımı okşar. Her şeyin güzel olacağından, değişeceğinden bahseder ama değişmez.

Şaka mı yapıyosun?

Kalbim, aklım darmadağın.. 4 yıla yakın evliyim. Çocuğumuz yok henüz düşünmedik. Parmakla gösterilen bir çiftiz. Herkes çok mutlu sanıyor. İyiyken iyiyiz evet fakat kavga ettiğimizde bambaşka insanlarız. Eşim genel olarak iyi bir insandır. Ev işini üstlenir, sevdi mi sever, sahip çıkar, her konuda yardımcı olur. Fakat en ufak tartışmamızda çok asabileşiyor. Çok kırıyor. Eskiden uzatmak istemezdi gelir ilk adımı atardı şimdi o kadar uzaklaşıyor ki ben ona ulaşamıyorum. Ayrılalım dedim ben sensiz yapamam dedi. Düzelelim dedim elimden gelen bu dedi. Ne yapacağımı bilemiyorum. Son zamanlarda neredeyse her gün kavga ediyoruz ve o kadar basit şeyler ki. Ayrılmak girdi mi aklın bir köşesine çıkmak bilmiyor. Düzelsek bile içimde o 'yine kötü olacağız, yine üzüleceğim' hissi gitmiyor ve bunu bir şekilde sonlandırmak istiyorum artık. Ne yapabilirim bilmiyorum.. Çıkmazdayım..

ne zaman parmakla gösterilen bir çiftiz cümlesini okusam sonu hep boşanmalı mıyım sorusu ile bitiyor çok ilginç tam olarak sorunlarınız neler kavga sebepleri neler?

Özeti oydu zaten. Yoksa herkes bize özeniyor gibi bir şey ima etmek istemedim. Yanlış anlaşılmak istemem. C captain price erkek

4 yıl az zaman değil.. insanlar hep güzel hayallerle evleniyor kim ister ki bir gün bitsin.. Fakat her evli çift de anlaşacak ve mutlu olacak diye bir kaide yok. Yine de sevgi ve saygı devam ediyorsa biraz daha şans verebilesiniz, belkide çift terapisine gidebilirsiniz.. Yine de olmuyorsa bir evlat sahibi olmadan önce bitmesi daha doğru. Hayırlısı olsun hakkınızda

Doğru. İnsanın kocasını boşayası geliyor itiraf ediyorum

Uğraşın yuvanıza sahip çıkın Allah aşkına kim dörtlük ki psikologa ikna edin eşinizi asabiliğine çözüm bulun ama seviyorsanız boşanmayın T

Ayrılmak çocuk oyuncağı olmuş en ufak şeyde hadi ayrılalım evcilik oynar gibi

kavga sebebi ne?

İşin ilginci ben hiç parmakla gösterilen çift görmedim. Nerede bunlardır:)))

Boşandınızmı

Çok da izlememek lazım bu sefer kıyaslama ve beklenti başlıyor, özellikle gençlerde ve yeni evlilerde...

Olmuyorsa zorlamayacaksın

Ahh suan tam boyleyim. bizde tamda sizin gibiydik ayrilsam cok mutlu olucam derdim. bes saat oldu evimden ayrildim. esimin kapidan girisi geliyor aklima. icim paramparca. keske ayrilmasaydim diyorum keske S

Ben de pişman olur muyum diye diye bir çocuk yaptım. 6. Yılımız ve çocuktan sonra iyice azıttı. Çocuk olmadan boşanmadığıma çok pişmanım. Bu sinir krizlerinin çocuğumu da etkileyeceğini gördükten sonra kesin kararımı verdim. Geç oldu, güç de oluyor ama artık gitmiyor. defne-28

Öfke problemi varsa tedavi olsun.

Ben tanımıyorum kendilerini ama merak ettim, bir bakayım, zayıf olan magazin kültürüme katkı sağlamış olayım. Fikriniz ve değerli katkınız için teşekkür ederim. Sosyal psikoloji ile ilgilendiğim için merak ettim biraz da bu konudaki farklı fikirleri...

Iliski terapistine gidin, esinizin ofke kontrolsuzlugu var heralde. Bosanmalik bi durum deil Maybe

Ben de bir arkadaşın önerisi ile tanıdım. Onları her izlediğimde, demek ruh eşini bulmak dedikleri bu diye düşünürüm. Sevgiler :)

Öfke kontrolsüzlüğü ses yükseltme dışında herhangi bi fiziksel şiddete ulaştı mı hiç peki? B birisiiii

Bizde de benzer problemler vardı. Çok daha ciddi boyutlara ulaştı. Konu komşuya rezil olduk kaç kere çünkü o sinirlenince ben de karşılık verdim her defasında sessiz kalmadım. Boşanmayı da çok düşündüm ve sonra bir şey farkettim. Eşimde sikayet ettiğim her şey aslında bende fazlasıyla var olan şeyler. Aniden sinirlenme, sorumsuzluk, kırıcı konuşma, rahata düşkünlük vs... Daha sonra terapi almaya karar verdim. Terapi almaya karar vermemde en etkili nokta, eşimin daha önce aslında böyle olmaması ve benim anne babamla da benzer sıkıntılar yaşamış olmam. Kısacası çocuğum da olduğu için ilk önce kendimi tamir etmeye sonra baktım olmuyor boşanmaya karar verdim. Şu an her şey daha iyi. Bu anlattığınız sıkıntıların sadece eşinizden kaynaklandığını düşünüyorsanız ayrılmayı düşünmek mantıklı olabilir ama kendinizde de hata görüyorsanız öncelikle işe kendinizi onarmakla başlayın. Hem daha sonra boşanma da olacaksa o süreci kolay atlatırsınız.

Keşke aynı durumda olsaydım yani çocuğum olmasaydıda gönül rahatlığıyla boşansaydım. Hamileyim önümüzdeki ay 1 yıl olacak evleneli. Keşke hamile kalmasaydım. Aynı şeyleri düşünüyorum. Kırılmaktan üzülmekten yoruldum. Artık kendimi biraz zaman geçsin çocuk biraz büyüsün bırakıcam boşanıcam özgürlüğüme kavuşucam diyerek kendimi avutuyorum böyle düşününce rahatlıyorum. Çıkmaza girince biticek diyorum. Çocuk olmasaydı 5dk dahi durmazdım. İyice düşünün allah hakkınızda hayırlısını versin.. Maybe

Henüz harekete gecemedim. Bazı pürüzler var maalesef Maybe

Çoğu insanda ani sinirlenmeler var. Bende bile var, bazen oluyor ama ev içindekilerle aynı çatıda olunca mecbur küs duramıyorsun. Bağırıyoruz, ediyoruz, küsüyoruz. 1 2 saat sonra "anne yemekte ne var" " baba şunu al" diye sohbete başlıyoruz Ani sinirlenme, boşanma sebebi olmamalı bence. O snirlenince siz susun. O susunca siz başlayın. Geçen babaanneme gittim. Kadın dediki, " kızım babanızı sakın üzmeyin, birşey olur ona. Erkeksiz hayat çok kötü" dedi

bu hikayeniz çok tanıdık şu anda benzer şeyleri yaşayan ve ne yapsam diye düşünen bir arkadaşım var ve o da çıkmazda yani bilemiyorum hakkınızda hayırlısı olsun

Bir kaç konuda daha böyle yorumlar gördüm o nedenle merak ettim. Bu konuya insanların bakış açısı ve değerlendirme kıstası nedir? Onu öğrenmek istedim.

Pişman olurum düşüncesi peşimi bırakmıyor. Bir de çok seviyorum. Severken ayrılmak çok zor nasıl başarırım?

doktora gitsin. çekilmez böyle. Gezegen X