İnşallah

İşte yalnız değiliz, belki daha bir sürü de var, kimisinin ailesi destek değil hatta. Ben de ailesini şaşkınlıkla izledim. Saçma sapan bir sebepten kavga çıkarıp ben sakin kaldığım halde ağır bir şiddete maruz kaldım. Ailemin yanına geldiğimde annesi ve o kardeşi geldi ve ailemin yanında ben suçlandım. Laf arasında çocuk tehdidini de ettiler. Sonrasında iftira da... çok kısa özeti bu üstelik. Yaşanan her an bile ne kadar ağır geçiyor oysa. Hala boşanma sürecimiz bitmedi, zaman ne gösterir bilinmez belki çok daha zor günler gelecek ama şu an bile şükrediyorum. Gerçek yüzlerini gördüm geç de olsa. En azından kızım ikiyüzlülüklerine şahitlik etmeyecek, bir orda bir burda büyümesi bile çok daha iyi diye görünüyor şu an. Şimdi kızımla yeterince ilgileniyorum, annem sağolsun hiçbir iş yaptırmıyor. Kızımla doyasıya vakit geçiriyorum ve bu bana terapi oluyor. Geleceği düşünmek yine korkutuyor ama ben de düşünmüyorum geleceği. Kimin geleceğinin garantisi var ki, vakti gelince o zaman çözmeye çalışırız problemi, şimdi güç toplama zamanı

Umarım herşey güzel olur... Çok yiprandim. her gün korku ile yaşamaktan tedirgin olmaktan içinde bulunduğum kavga gürultu tehditler den N nane_molla

Kesinlikle hakkım olduğunu bilmedifin için çocuğumu elimden alır korkusu ile beni sindirdiler. Annesi bile yuvası kurtulsun torunum anne babası ile büyüsün diye düşünüp hareket etmek yerine oğlu haksizken ve suçluyken çocuğu bırak nereye gidersen git dedi. Çok acımasızca davrandı. Yaşadığım her şeye rağmen bu şekilde ayrılmak, söylediği şeylere maruz kalmak beklediğim şeyler değildi. Ben bu adamı nasıl sevdim, yada ben böyle bir adamı mı sevdim ne oldu da bu hale geldi diye dusunmektsn. kendimi alamıyorum. Evet geçecek biliyorum zamanla daha az sonra belki hiç canım yanmayacak.. ailem olmasa, bana destek olmasalar çektiğim her şeye rağmen asla bu kararı alamazdim N nane_molla

Aynı şeyleri dusunup, aynı şeyleri hissetmisiz... Alıp götürür mü acaba kaçırır mı o vicdansizligi yapar mı? Bunları duaunecek kadar kötü ayrıldık ara karar ile kızımın velayeti bana verildi her ayın ikinci ve dördüncü haftasının pazar günleri sabah on akşam altı arası gorusmesi kararı alındı ancak buna uyar mı bilmiyorum. Uzaklaştırma kararı alındı. Buna uyup uymayacagi bile meçhul. Korkudan her evde olduğumda bı akrabama gidiyorum ailemin yanındayım iş güç insanlar benim pesimde dolanır oldu. Bu çok acı aynı yastığa baş koydugun insandan kaçmak ne kadar düşünürsem dusuneyim bu duruma gelebilecegimi hiç dusunmedim. Allah yardımcımız olsun. Tek sevincim umudum kızım onu yetiştirmek mutlu huzurlu bir hayat sunmaktan başka bir amacım yokj rabbim yardımcimiz olsun

Allah yardımcınız olsun Zor bir süreç ilk zamanlar hiç geömeyecek gibi gelir sonrasında geçecek inşallah Bende o aşamadayım Düşündükçe kendime kızıyorum neden en başında söküp atmadım diye O kavgalar, gürültüler o ailesi neler neler Şimdi hergün şükür ediyorum Oda annesinin yanında mutlu mesut yaşasın Bu dönemde uzak durun engelleyin hatta Siz hiç muhattap olmayın Karşı taraf Naparsa yapsın

Geri getirmezse diye korkuyorum açıkçası

su akar yolunu bulur

Umarım öyle olur. Çok yoruldum artık dayanılacak gibi değil...

Boşanma kararı aldım. Bu kararı almamak adına çok mücadele ettim ama tek taraflı olunca buraya kadar oluyor demekki. Bir de kızım var beş yıllık evliligimizin en güzel varlığı... Çok şükür onu verene. Şimdi tehditler başladı, kızımı almak beni rahat bırakmamak gibi. Sürekli bu gerginlikle yaşamak ağır geliyor bunu atlatabilecek miyim bilmiyorum. Koruma kararı aldım elime tebligat gitmediği için ahkam kesiyor. Boşanmak zaten başlı başına bir surecken bir de sorunlu olunca daha da yıpratıyor. Boşanma sonrası neler oluyor, sizler hayatınızı nasıl dev ettirdiniz? I

Etrafındaki insanların tepkisi ve senin tavrın ne oldu peki N nane_molla

konusur konusur susar birgün yorulur merak etme modunu düşürmesine izin verme

boşanınca hayat hala güzel herşey aynı Allahın verdikleri aynen duruyor kafan rahat moral düzelmiş üzerindeki psikolojik baskı yok gayet güzel devam ediyor yani

öncelıkle gecmıs olsun dıyelım. hayat daha rahat olucak kendımden bılıyorum. kızınıda alamaz. ben esımde ölüsünü alırım yıned alırım derdı. sımdı aylar oldu ızın alamaıyorum dıye bakmaya bıle gelmıyor cocugu. dua edın Allaha sığının. Birde saygıyı yitirmeyın derım cunku ortada bı cocuk var ve bu ömür boyu bir bağ demek

Evet daha yeni bir hafta oldu davayı açalı elimden geldiğince çocuk için olan aramalarına cevap veriyorum dediğiniz gibi ona babasını kötülemek gibi bir gaflete düşmüyorum... İsini pek umursamaz onun için kendini frenlemez sanmıyorum benim boşanma davası acacagima hiç inanması hatta defalarca ben açmam sen aç davayı ilk boşanan biz değiliz ya deyip durdu. Kızım için ona katlanicami biliyordu ama benim de dayanma sınırının üzerine çıktığımi bilmiyordu

Hayatı güzel yaşamama fırsat vermiyor şu aşamada, tehditler küfürler hakaretler baş edemiyorum ve edemicekmisim gibi geliyor

Hiç kolay değil, evladınızın babasıyla düşman olmak. Hem de mağdur edildiğiniz halde. Aylarca bizzat yaşıyorum. Tamamen geçecek mi bilemiyorum ama karşı taraf durulunca duruluyo insan. Boşlukta gibi, hiçbi şeyi yaşamamış gibi oluyo hatta... ben de biraz böyle oldu. Ben 2ay sonra dava açabilmiştim, dava açtıktan sonra bile tehdit etti, insanın çok zoruna gidiyor hele de severek evlendiğini sandığı kişiyle ama eskisi kadar acıtmıyor. Acıtsa da her gün değil. Az daha sabredin, siz hep aynı kararlılıkta durun, aradığında fazla muhatap olmayın, aile bireyleriniz de muhatap olmasın elbet anlayacak. Sabretmekten başka yapacak bir şey yok ne yazık ki. Şükür ki ailelerimiz yanımızda, sevgilerine sığınacağımız çocuklarımız yanımızda. Şükür ki anneyle evladını ayırmayan, kadını koruyan yasalarımız var...

İşte sizin boşanacağınıza hala inanamadığındandır. Sabit bir işi olmasa bile boşuna tazminat vs uğraşmak istemez. Hatta uzaklaştırma kararı gereği sizi telefonla bile rahatsız etse şikayetçi olma durumunuzda hapis cezasına kadar yolu var sanırım. Onlara gerek bile kalmadan gurur yapar kendince, geri dönmeyecek birisi için uğraştım diye. Şu an psikolojisi o kadar bozuk ki sizi geri döndürmek için yapıyor bence bu saçmalıkları, boşanmaya razı aklı başında bir adam önüne bakar. Siz kararlı ve dik durdukça zamanla anlayacaktır. Yeter ki duygusallığınıza kapılıp vicdan yapıp geri adım atmayın.

Benzer şeyleri yaşadım ama merak etmeyin şimdi sadece psikolojik şiddet uygulayabilir. Hiçbir şekilde muhatap olmayın, telefonla ararsa açmayın, mesaj yazarsa delil olarak saklayın. Yaptığı taşkınlıklara aileniz veya başka biri şahit olursa onlar da delil. Mahkeme süreciniz boyunca göstermelik de olsa şiddet eğilimini gizleyecektir. Hatasını anlamasını, pişman olmasını da hiç beklemeyin kendimden biliyorum. Zaten öyle olsa bu durumlara gelinmezdi. Ailesinin aramaması da normal hatta belki daha iyi, ailesi iyi ama kendisi kötü olsa boşanma kararı veremeyecektiniz ve arada kalacaktınız. Şimdi en azından kızınızı kötü bir aile ortamında büyütmeyeceksiniz. Çok zor biliyorum, 7.5 ay önce davamız açıldı daha 2. duruşmamız bile olmadı, hala tam olarak toparlamış sayılmam ama biten bir evliliği zorla sürdürmeye çalışmak daha zordu. Zamanla karşı tarafın da kendi hayatına döndükçe durulacağını ümit ediyorum B

Kızına zarar verecek biri değildir sonuçta babası, bence son çırpınışlarıdır zaten boşanma gerçekleşir ve hayatına biri girerse görmesi gereken günlerde bile görmek istemeyecektir. Bazı babalar hariç geneli böyle ne yazık ki... N nane_molla

Bu süreçte nacizane tavsiyem, görüş vakti geldiğinde o size gelip almalı ama ilk adımı siz atmayın hiç. Yani o gelmeden önce mesaj yazıyorsa bekleyin ilk mesajı atsın, siz de kısa cevaplarla kız hazır, gel veya kapıya getiriyorum kızı gibi şeyler yazın. Çat kapı gelirse de gittikten sonra mesaj yazın bir daha çat kapı gelmemeni rica ediyorum, her zaman çocuk hazır olmayabilir en azından bikaç dk önce haber ver diye. Her konuşmanız delilli ve resmi olursa zamanla anlayacaktır ciddiyetinizi ve o da yasadan korkacaktır

Kızınız kaç yaşında? Aynı şeyleri ben de hissettim. Bu kadarını kimse yaşamamıştır, şimdi kızım arada ne olacak, bende kalıp bu kadar hırpalanacaksa gerekirse bağrıma taş basıp teslim olmalı barışmalı veya kızımı ona mı vermeliyim gibi uç fikirlere bile kaydım. Çok şükür ki mahkeme kararları tebliğ edilince artık mahkemede her şey delil olarak kullanılacağı için mesajla tehdit, hakaret edemedi. Zaten kızımı göreceği vakitler belli olduğu için sadece o vakitler hiç konuşmadan kızı alıp verdik birbirimize. Evet bu durum da çocuk için çok zor ama kızım henüz 2yaşına bile girmediği için şimdilik çok problem yok. En azından umudum var, zamanla bu düşmanlık da görünmez olup kızımı en az hasarla büyütebilmeyi umuyorum. Kimse istemez çocuğu böyle bir orda, bir burda büyüsün ancak şu aşamada yapabileceğimiz em doğru şeyi yapmaktan başka bir şey gelmez elimizden. Siz de şu an sadece kızını düşünüyorsunuz sanırım, hatta boşanma cesaretini bile kızınızı düşünüp almışsınızdır diye tahmin ediyorum. Çünkü bu evlilik devam etse çocuklar daha fazla yıpranırdı. Ben de hal yolun başındayım, zaman zaman bunalsam korksam da artık eskisi kadar uzun sürmüyor ve eskisi kadar yıpratıcı olmuyor. İçinizi dökmek rahatlatırsa her şeyi yazabilirsiniz. Kafanızdaki sorular, korkular, hayal kırıklığınız, özleminiz vs. Önce yoğun bir iç hesaplaşma yapmam gerekti benim hatta bu çok da uzun sürdü, sonrasında biraz durulabildim. Tek boşanan biz değiliz, "boşanabildiğiniz kişiyle boşanmadan önce bir düşünün" derler. Bizim düşünecek bir şeyimiz yok, önümüze bakmamız gerekir sadece, boşanmanın şekli nasıl olursa olsun boşanmak kolay değil ancak boşanan tek biz değiliz.

Bu kararı almadan önce çok dusundum kesin kararım olmasa kesinlikle dava acmazdim. Bana ulasamadikca yada aradığında cevap vermeyince ailemden birini arayıp tehdit ediyor. Yada küfür hakaret hepsini kaydediyorum. İstiyorum ki bunca yılın hatrina gözümün önünde yaka paça atilmasin kavgasız güzelce bitsin ama hiç bı güzellik olmadığını unutuyorum hayatımda N nane_molla

Haklısınız. peki sizce bu ara karar da kızımı onun görmek için ayrılan zaman diliminde vermeli miyim... Allah biliyor ya kaçırır geri getirmez die korkuyorum yani bunu yapabilir mi yapamaz mı onu da bimmiybilm N nane_molla

İnşallah dediğini gibi olur. Bu kadar ağır şeyler sadece ben yasiyormusum gibi geliyor aileme bunu yaşatmak kizimi bu şekilde duruma sürükleyip onun hayatında etki edecek boşanmayı gerceklestirmek beni mahvediyor

Bende bosandim 3 ay evli kaldiktan sonra biraz psikoloji bozuliyo ama yapacak bişey yok