Ya ne diyeceğimi bilemedim inan. Kolaylıklar dilerim en başta. Annen için sen herşeyi soylemissin bende tekrarlamak istemiyorum anlattığına göre haklisin, ama dediğin gibi belli yaştan sonra hele ki hicc değişmiyor insanlar Çözüm düşünelim bence ; istanbulda is imkanı olurdu belki denk gelmedi kısmet. Bulunduğun şehirde is başvurusu yada bölümünde alakalı kurslara katılsan beklenmedik şekilde kapılar açılabilir yada KPSS hazırlanıp büyük ihtimal zaten uzak bi yere atanma durumu da olabilir Annen belki de kuralları olan biri o da sensiz yasamaya alışmış ve belkide düzeni bozuldu diye sıkıntı çıkartıyor yoksa ayrı ev konusunda diretmez Hayatınla ilgili Bask a ayrıntı bilmediğim için daha bisey diyemiyorum ama demek istediğim neden böyle diye sürekli kafana takarsan uzulursun, evet takma demek kolay ama burda kendinde problem olmadığıni düşünen biri var onu değiştirme de mümkün değil önüne bakacaksın hayatına işine sende Allah yardımcı n olsun arkadaşım davetsizkullanici

Annenizin psikolojik rahatsizligi oldugu belli, peki siz konusup iletisim kursaniz, beraber cay icip muhabbet etmeye calissaniz, gunluk mevzulardan bahsedip iletisiminizi kuvvetlendirseniz olmaz mi?

Artık çok geç. Eskiden anlatmaya çalışıyordum. Ama bu yaştan sonra değişmiyor.

Arkadaşlar böyle anne olabilir mi? Normal mi? Şİmdi ben ünv. yaşadığım şehir dışında okudum. Uzun yıllar ailemden ayrı ve uzaktaydım. Şehir dışında okumayı zaten buradan kaçmak için istiyordum.. Buradan gitmeyi uzaklaşmayı istiyordum.. Ve geri dönmemeyi.. İstanbuldaydım.. Orada sayısız iş başvurusunda bulundum. Gel gör ki ilanlardan öyle çok bir sonuç çıkmadı. ve orada buradakinden de çok sorunla karşılaştım.. maddi ve manevi.. Sonra bir gün oturup düşündüm. Bu iş böyle olmayacak, bu hayatta sürünücektim resmen. Hem yalnızlıktan, hem maddi hem manevi sorunlardan. Bütün şartlar benim ailemin de yaşadığı şehre dönmemi gerektirdi. yıllardır burdayım, Burada da sorun oluyor ama oradaki kadar değil.. Sorunum şu, şimdi ben yıllardır ailemden uzakta yaşıyorum ya güya anneme göre ben çalışmasam da diyor ki bana ayrı ev tutacaklarmış da.. bütün fatura bilmem neyi ödeyeceklermiş.. 2-3 konuşmasında biri bir ayrı ev.. Yapacağından değil. Öyle konuşup duruyor. Soruyorum.. Hiç akıl mantık işi mi? hem yeri gelince paramız yok diyor, ayrı ev açmanın, kiranın, faturanın hesabını bilmiyor herhalde.. evcilik zannediyor. Çok mantığı tutarlı değildir. Gerçek bu. Hayatın gerçeğini bilmiyor. şimdi bir anne kızını niye evden başka eve göndermek ister? bu akıl mantık işi mi? Abartmıyorum, buraya çok uzun oldu her şeyi de yazamam ama sanki üvey gibi.. Sizce bu ayrı ev konusu normal bişey mi? Ayrı ev açacakmış herbişeyi ödeyececkmiş.. yapılacağından deil öyle boş boş konuşuyor. Bu durumda tavrınız ne olurdu?

Ben senin derdini anlamadım. Hem ailenden uzak olmak istiyorsun hem de sana ayrı ev açalım dediklerinde tribe giriyorsun. Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu. İnsanın işine bile gelir hazır faturaları da ödeyecekmiş sen de kendi evine çıktığında bulaşıklarını dolaplarını istediğin gibi düzenlersin. Ayrıca neden sürekli böyle anne mi olur diyorsunuz? Sizi dövmüyor sövmüyor. Herkesin annesi şunu şöyle yap bunu böyle yap der. Kimsede kalkıp bu nasıl anne ya demiyor. Bence kendini bir sorgula çünkü kendinle çelişiyorsun. Korkması meselesine gelince, ben de birini aniden karşımda, yanımda, sağımda solumda görünce irkiliyorum ve bunu istemsiz bir biçimde vücut dilimle gösteriyorum. He günde 50 kere olmaz ama 1-2 defa olduğu oluyordur. Buna da mı sinir oluyorsunuz? Herşeye korkması kendisi için hoş bir durum değil. Panik atağı falan vardır belki. Kimsenin evlatlığını sorgulamak bana kalmadı ama evlat olarak sürekli bu nasıl anne diye soracağınıza annenize yardımcı olun. Gidişat kötü çünkü.

Varmış. Hala daha var gibi. Ama o kendiyle dğil başkalarıyla uğraştığından fark etmiyor. Ona göre başkaları hasta.

Arkadaşlar, sorunum 3 gündür hastayım, grip, nezle soğuk algınlığı mı hangisiyse biraz halsizlik, öksürük, konuşurken zorlanma gibi.. Başım kötü.. Bende bir anne var, benimle normalde bişey konuşmaz.. bişey anlatmaz.. O bana karşı öyle olduğundan ben de artık pek bişey beklemiyorum.. Annemde eskiden beri mesela aniden biri senin olduğun yere gelir ya da bişey olur da korkarsın ya.. işte öyle bir korku oluyor.. Ayy.. korktum diyip duruyor. Son zamanlarda çok fazla olmaya başladı. günde 50 kere mutfaga girsen 50 sinde de korkuyor.. Tek bana değil herkes karşı ve sürekli öyle bir korku oluyor.. 2 gündür bana, şu makineyi söyle yap, şunu böyle yap.. diye bişey söylediğinde sinir olmaya başladım.. önceden de vardı da annemin böyle bazı dönemleri olur.. Bir olayla başlar başka şeylerle devam eder.. son konumuz ben odanın kapısını hızlı kapatıyormuşum korkuyormuş.. Ben hızlı filan kapatmıyorum sen ses yokken bile korkup duruyorsun dedim.. Normalde benimle iletişimi sıfıra yakındır. ne bir olanı anlatır, ne doğanı ne öleni söyler.. Abartmıyorum. Ama şunu şöyle yap bunu böyle yap demeye gelince susmaz. Annem böyle tanımadığı yerlerde susan, kendi evinde de her şey mantıklı mantıksız onun istediği gibi olsun diye isteyen otorite kurmaya çalışan biridir. Ben de diyorum.. Normalde benimle bişey konuşmuyosun şimdi de beni rahat bırak.. Çok sinir bozucu arkadaşlar.. Hastayım konuşamıyorum.. Hasta hasta beni konuşturmaya çalışıyor.. Bir çorba, bir nane limon yapmaz..