Hafta içi çok yorulunca ya da stresli geçirince hafta sonu ben de gevrek almaya bile çıkmak istemiyorum. Ev iyi geliyor. Maalesef iş hayatı kolay değil.

Anladığım kadarıyla çalışmıyorsunuz bütün gün evdesiniz ve eşinizle plan program yapmak istiyorsunuz. Elbette hakkınız. İnsanların işyerinden 1 2 sene içinde sıkılması normal çünkü maddi manevi beklentisinin karşılanmadığını ve karşılanmayacağını görüyor. Özel sektör de sanıyorum eşiniz, vasıfsız ve yetersiz insanlar yüzünden 2 bazen 3 kişilik çalışmak durumunda kalınabiliyor bu da sinir stres yapar. Çünkü kimse takdir de etmez. Eşinizi anlıyorum. Sizde bu süreçlerinde yıkıcı değil yapıcı olmaya çalışın. İnsan böyle zamanlarda dertlerine destek istiyor.

Demir ve d vitamini eksikliği konusunda bir arkadaş yazmış zaten. Sonuna kadar katılıyorum. Eşim bankacı. Şubede çalışırken aynen böyle oluyordu. Güneş görmemekten adamın d vitamini yerlerdeydi. Takviye ile toparladık. Sonra çalışma düzeni ve ortamı değişti. Bu tarz sorunların hepsi ortadan kalktı. Şimdi de ben eşiniz gibi oluyorum. Çünkü bu seferde ben sabah 9 akşam ucu açık çalışıyorum. Stresli gergin bir iş ortamı. Akşama kadar pestilimi çıkarıyorlar eve gidince de neşeli olamıyorum haliyle. Ama eşim kendinden de bildiği için beni anlayışla karşılıyor. Adamın dışarı çıkma, gezme, yemek yeme, hatta sevişme tekliflerini bile uyuyarak karşılıyordum bir ara. Bu süreçte ben de onun geçmişte neden öyle olduğunu anladım valla. Yorgun ayı oynamıyor arkadaş... Modern köleleriz biz.

Bence eşiniz çalışmak istemiyor. Çünkü sadece bu işte değil, her girdiğinde aynı oluyor ve uzun süreli çalışamıyormuş. Vitaminle ilgili olduğunu düşünmüyorum. Cebine biraz para koyup ' al kocacım sen tatil yap birkaç sene, ben çalışayım ' deseniz anında düzelecek gibi. B bendekidurumlar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

aslında bir işi bulmadan diğer işinden ayrılmıyor. ama para konusunda bu kadar çalışıp yorulup ekstra birşey yapamamak da mutsuzluk veriyor. ben çalışmıyorum şuan okuyorum belki ilerde bende işe girebilirim o zaman durumlar nasıl olur bilemiyorum Laale Aşikardır Zat-ı

Benzer yorumu yapacaktım. Çok yakın tanıdığım biri daha geçen ay böyle bir adamdan 15 yıl sonra boşandı. 15 yılda adamın toplasan çalıştığı süre 2-3 yıldır. Oda 10 bilmem kaç işyerinde. Bir yerde ona yan bakarlar, birinde patronu sevmez, birinde yorululuyordur. En son girdiği işten bel ağrısı bahanesiyle çıkacakken, kadın aldı onu doktora götürdü. Doktor hiç bir şeyin yok demiş Olan kadına oldu 15 yıl bilfiil çalışıp evine baktı. Boşanınca da boyu kadar çocukla hayata karşı mücadele vermeye başladı. Şimdi de yüz verse adam kadından nafaka isteyecek, sanki hayat bir tek ona zormuş gibi ağlanıp sızlanıyor hala. Çok yüz vermeyin, destekleyici sözler söylemeyin. En azından daha iyisini bulmadan bu işini bırakmaması yönünde baskıcı olun. Sonra tepenize biner, çalışsın diye gözünün içine bakarsınız.

Bence esinizde bunalimdan cok buroda calismaktan kaynakli d vitamin eksikliği var gibi. demiri de eksik cikarsa şasirmam. Allah yardimcin olsun

Bu durumda isi degistirme imkani varsa degistirmeli. Eskiden cok degistiriyordu diye karsi cikmayin. Böyle yasamaktansa degistirmesi en iyisi

eşim bir sene önce girdiği işinden çok bunaldı, özel sektörde çalışıyor. sabahtan akşama mesai olursa geceye kadar ayakta. ayakta olması yoruyor ama zihinsel olarak daha çok yoruluyor çünkü sürekli bir hata yapıyor birileri yine eşim uğraşıyor telefon trafiği de çok fazla. bu noktada bunalmasına hak veriyorum. ama eşimin bir huyu var çok fazla iş değiştirirdi evlenmeden önce. biz 1 yıldır evliyiz ama öncesinden 7 yıl sevgililik dönemi var. yani bir yere ilk girdiğinde o kadar neşeli mutlu oluyor ki ama bir sene iki sene sonra bunalıma giriyor. bundan da kaynaklı olduğunu düşünüyorum. bu bunalım, uflama, puflama, işine ve işyerindekilere ettiği küfürler beni de çok geriyor. sanki bana karşı da soğuk davranıyor. önceden sevgili olduğumuz için fazla hissetmezdim şimdi aynı evdeyiz ve ben eşimi neşeli karşılarken o bunalımlı bir halde eve geliyor. bu sefer benimde suratım asılıyor çünkü küfür etme alışkanlığı kazandı. bende küstüm arkamı döndüm yattım dün akşam. ama şimdi diyecek ki işyerinde yaşadıklarımı görmüyo musun diyecek ve ben anlayışsız olacam bu durumda. haftasonu olduğunda sabah yürüyüşüne çıkalım diyorum zaten yorgunum diyor. cafeye gidelim diyorum ben cafe sevmiyorum diyor. bulunduğum şehir itibariyle başka bir aktivitede bulamıyorum. haftasonu da tüm gün yatarak evde geçiyor. B