İyi de annenizin eşinizi istememe nedeni ne? Mezhep farkı ve uzak olması dışında bir neden mi var? WunderLost Yaprak döker bir yanımız, bir yanımız bahar

Buna çok sevindim en azından aile bağınızı koruyacağıniz bir babaniz var. Annenizle ise mesafe koymalısınız sizi böyle kıran inciten anneniz bile olsa izin vermemelisiniz.

Saygılı böyle bir şey değil, insan kendi değerini kendi belirler. Size saygısızlık yapanın haddini bildirmeyerek saygılı olmazsınız sadece kendi değerinizi düşünürsünüz. Çocuk doğmadan bu konuda destek almanızı tavsiye ederim. Böyle çarpık bir ilişkiyi görmesin benimsemesin. Siz de hem kendiniz hem de aileniz için bu insanlardan uzak durun. Arayıp haber verin artık görüşmek istemediğinizi dayinizla. Anneniz de bunu kabul etmek zorunda zamanla yoksa onunla da ilişkinizi sinirlayin. Bunu eşinize bebeğinize ve kendinize borçlusunuz.

Dediğiniz gibi bazı alışkanlıklar tamamen çocukluktan ffestinalente

Ben olsam bu kadar sık gitmem aileme. Üzüntülere kalıyorsam değer görmüyorsam ne diye gideyim ki? Ben de evlenirken benzer şeyler yaşadım. hemen set çektim ve kendim sildim onları. Düğünüme davet bile etmedim. Anneme de laf söyletmedim. Eşime saygı duymayan bana da duymuyordur. Sizi çocukken ezdirmiş anneniz buna engel olamamış olmanız çok normal ama hala kendinizi ezdiriyorsunuz bile isteye..

Eşim annemi mahcup etmemek adına saygıda kusur etmedi hiç dayıma karşı beni teselli etti. boşver ciddiye alma annen üzülür arada, benim için sorun değil diye.

en büyük destekçim eşim üstüme titrer edanaz

Ailenizden uzak durun.

Bile bile istemediğiniz yere ısrarla gitmenizin nedeni ne? Zorla demeyin koca kadinsiniz rest çekmeyi, kararlarınız doğrultusunda dik durmayı ve sınır çizmeyi bilmeniz gerek, sıkıntı anne ise ona da rest cekebilmeli insan...

Hayatta. babam benim herşeyimdir küçüklüğümden beri annemden kaçıp ona sığınırım. Onunla dertleşirim hep yanımda arkamda dağ olarak durur

En çok ona üzülüyorum onu üzmeye asla hakkım yok onun annesi olmayı ben seçtim ona bu stresi yaşatamam. Babam ve erkek kardeşim var ffestinalente

İçinizdeki boşluğu anlıyorum. Doldurmak istemenizi ve bunun için oraya gittiğinizi görebiliyorum. Ama yapmayın. Olmayınca olmuyor bazen.

Hayatım boyunca hep yaranmaya anneme iyi olmaya çalıştım sırf biraz daha ilgi takdir görebilmek için bu psikolojide eksik büyüyen biri için inanın annesine o resti çekmek çok zor keşke sağlam bir psikolojide olup yapabilseydim dediğinizi

Annenizin eşinizi istememe nedeni ne? Eşinizle ilişkiniz nasıl?

Anladım, esasında sorarken tahmin etmiştim böyle diyeceğinizi, yanlış anlamayın gayet net anlatmışsınız konuyu. Öncelikle bebişiniz için tebrik eder, sağlıklı, huzurlu, mutlu ve başarılı bir ömür dilerim. Eşinizle muhabbetiniz her gün katlanarak artsın, evinizden huzur mutluluk eksik olmasın. Ayrı şehirde olduğunuz iÇin de sevindim sizi daha fazla üzemezler. Annenizi, dayınızı ve diğerlerini oldukları yerde bırakın, kendi hayatınıza bakın. Mümkün olduğunca az görüşün. Eksikliklerini hissediyorum gibi düşünmeyin, sizi üzen, kıran insanlara karşı mesafe koymak sizi, aile hayatınızı ve bebeğinizi korur. Herkes yerini ve sınırını bilsin, hala bilmiyorlarsa sınırları siz çizin.

Anneniz ve ailesi hasra ama en hasta anneniz. Salin ipini gitsin. Ama tavir koymayın anne iyiyim vs niye gelmiyorsunuz derse işim var deyin baska plan yaptik deyin cocuk durmuyir deyin oyalayin ama gitmeyin. O evde cidden yeriniz yok vaktiniz olursa onun yerine evde oturun daha iyi. Anneniz de dayinız ile ne hali varsa gorsun dayinın bir tarafi kalkmis o net. Teyze ayri ergen. Anneniz apayrı bir vaka. Damat iyi çıkmış yineki yatip kalkıp şükretsinler. Benim bir arkadasin ablası bu sekil evlendi. Şimdi damat yuzlerine bakmiyor karisı ile iyi ama karisının ana babası gelimce aşırı mesafeli otururmus o nedenle sık gidemiyorlar

Merhabalar hanımlar size bugün yaşanan olayın Olayın oturması için evveliyatından bahsedeceğim. Çok ama çok sıkıntılı bir nişan düğün tanışma süreci yaşadım. Annem mezhep farkından uzak olmalarından dolayı şu bu derken defalarca sorun çıkardı. abartısız tanışma öncesi bir ayımın her günü ağlayarak tartışarak geçti. depresyona girdim bir dönem annemin aileside annemi doldurmaktan başka hiç bir şey yapmadı. Nişanın ertesi günü teyzemlerin saçma sapan suçlamaları üstüme gelmeleri hatta yürümeleri üzerine saatlerce ağladığımı boğazımı yırtana kadar kavga ettiğimi bilirim. Nişanlımla birlikte nişan sonrası arkadaşlarımızla dışarı çıkmak istedik sırf teyzemleri götürmedim diye benimle iki ay boyunca hiç biri konuşmadı, bunun gibi bir sürü sebep ve olay var. Annemin deyim yerindeyse kendisinede çocuklarınada taptığı bir dayım var. O da istemiyormuş benim evlenmemi bu evlilik haberi duyulduğundan beri asla konuşmuyor benimle yaklaşık iki sene oldu hala tavırlı eşime karşıda gösteriyor bu tavrı. surat asıyor, adam yerine koymuyor. Ben il dışında yaşıyorum arada bir ailemi ziyaret amacıyla geliyorum buraya annem her geldiğimde beni zorla dayımın ayağına götürüyor. ya evine ya iş yerine gidincede bu adam surat asmaya devam ediyor. üstelik eşimle benim arkamızdan konuşmuş iş yerime geldiler beni görmeye asla yüz vermedim diye. Annem bir kere bile savunmadı beni onlara karşı arkamda durmadı hep onları destekledi. onların yanında oldu onlar için beni kırıp döktü. Beni kırk derece ateşle evde bırakıp gittiğini. Ama dayımın kızı ateşlendi diye gece yarısı hastaneye koştuğunu bilirim. Herneyse bu gelişimde büyük bir müjdeyle geldim anne bak anneanne oluyorsun dedim. sevindi etti şu bu derken dayım annemi aradı daha erkendi filan demeye ama beni bir tebrik dahi etmedi konuşmadı benimle. Hiç bir şekilde gelip görmedi de bende onun evine gidemedim. çünkü davet eden olmadı, kaldı ki bu adam beni yaklaşık iki senedir asla aramıyor gidincede arkamızdan yüz vermedim diye konuşuyor. bende gidip kendimide bebeğimide strese sokmak istemedim. Annem Şuan dayımı görmeye gitmediğim için bana tavırlı kardeşi için yine bana tavır yapıyor :) yarın döneceğim yaşadığım ile ama baba evimde böyle bir tavırla karşılaşmak beni paramparça etti benim bu evde bile yerim yokmuş dedim. ben henüz karnımda ki hiç görmediğim kokusunu bilmediğim yavrum için senin için dünyayı yakarım herkesi karşıma alırım diyorum. Benim annem niye diyemedi ki bunları çok mu zor geldi acaba?.

Onlar ne diyor bu durumlara? Üzülmeyin insanız. Anne olacağız diye başka bir varlık olmuyoruz. Yine üzülmeye, kırılmaya hakkımız var. Sadece çok yıpratmayın kendinizi. Hamilelik ve doğum ve lohusalık sürecinde kesinlikle biraraya gelmeyin. Koşulları bundan sonra siz belirleyin. Anneniz haketmiyor.

Çok şükür eşinizi bulmuşsunuz. Bebeğiniz de yanınıza gelecek. O boşluk o kadar güzel dolacak ki. Sizi bu durumdayken bile bu kadar üzebilen bir aileye ihtiyacınız yok. Hele de onun bunun için size kıymet vermeyen bir anneye asla ihtiyacınız yok. Siz kendinize de bebeğinize de yetersiniz. Stresinizi bebeğinizde hissedecek. Bu insanlar için onu üzmeyin. Babanız ve kardeşleriniz var mı?

Anneniz el iyisi, bence hazır uzaktasınız bahane edip daha da çok mecbur olmadıkça gitmeyin, o dayıyla da asla muhatap olmayın ısrar etseler de, 'arkamdan konuşan kim varsa onla konuşamam' diyin göz dağı verin herkese

Çıkardığınız ders evladınıza bu hissi yaşatmamak için çabalayacak olmanız çok güzel.. öte yandan sizin yaşamış olduklarınız da çok üzücü, başka bir şehirde olmanıza sevindim mesafeli durmaya özen gösterin hamilelik sürecinde stresten uzak durmanız iyiliğinize olacaktır. Konuda kaçırmış olabilirim belki ama babanız hayatta mı

İçimdeki boşluk çok büyük Şuan karnımda bebeğimle ağlaya ağlaya valiz toplarken daha iyi anlıyorum bunu D

İnsan aileden yana şanslı olmayınca derdi büyük oluyor çok iyi anlıyorum. Zor. Ama sonuçta kendinizi üzmemek de sizin elinizde. Dayı kim yani beni üzecek, ha dışarıdaki çöp kutusu ha dayı benim için, eşit derecede fikri önemli annem de böyle yapsa onla da görüşmem. Alo alo naber iyiyim bu yani. Hele bir de damada ters davranmış. Bak bak bak. Kim köpek ya çok sinir oldum. Eşin ağzının payını verip seni alıp gidemedi mi ordan?

Ellerinden geldiğince destek oluyorlar iyiki varlar kardeşimde babamda