Boşandım evet boşandım ne utanıyorum ne korkuyorum ne de pişmanlık duyuyorum. Gurur duyuyuyorum kendimle. Verdiğim kararla amaaa işte kocaman amaaa tam 11 yıl bir psikopatla yaşadım annem gelinimizin yanında kalıyor kirada evi var ama gelinimizin ve abimin isteğiyle birlikte yaşıyorlar. Dayak yedim yüzüm gözüm mor kulak zarim delik anne ben rapor alayım boşanmak için basvurayim dedim dediği kelime e sen nerede kalacaksın bir çocuk yanımda. otellerde kalamadim rezillik geri döndüm. tekrar dövdü tekrar gittim aynı bakışı hiç unutamiyorum nefret dolu bakışları ve yapamadım tekrar döndüm. ve artık öğrenilmiş caresizlikle yapamacagima o kadar inandım ki ne yaparsa yapsın katlandim ama ben bittim sıra çocuklara gelince dayanamadım. sabır tükendi. Hiç kimse bana karışmasın bosanacagim dedim. ve tek celsede boşandım. Annem sözüm ona yardım etmeye destek olmaya geldi çünkü eski eşim evden çıktı rahat ederim diye düşündü sanırım. Ama şimdi hatırlıyorum apar topar neden evlendiğimi annemin saçma sapan baskıları üniversite bitti annemin yanına dönüp ne yapacağım telaşım. Gel gelelim bugüne evi satmam gerekiyor evimin yanında bir ev var adam takas olur demiş aradım benim eve baktı bende o eve baktım. durumuda açıkladım boşandığımi ve eşime para vermek için krediyi fazla çekmem gerektiğini açıklama yaptım. Vay efendim neden boşandığımi söylemişim. Saçma bir hal yani. dedim kii ben otuzbes yaşına kadar kendime sahip çıktım bundan sonra da aptal birşey yapmam bana karisma adam sadece esnaf dedim. Bu sefer de yok ben sana iftira mi attim da sen böyle yapıyorsun da. Anneni gönder diyenler kızım dört yaşında ona bakıyor bakmasa kreş falan zorlanirim. para biriktirmem lazım çünkü. En azından bu sene sabretmem lazım hayırlısı bakalım. Allah'ım kimsenin düzenini bozmasın.

Kızıyorum böyle annelere evet. Ama sonra bakınca; o da normali bu sanıyor. Aksini görmemiş haberi bile yok. Insanin sinirleri hırpalanıyor. Ama inanin değişmeyecek. Bağırıp çağırırsınız. Küsersiniz. Kovarsınız. Ama değiştiremezsiniz. Bir geçiş kuşağının çocuklarıyız biz. Arkamızda kalan kuşak, içinde bulunduğumuz kuşaktan farklı. Biz onları tanıyoruz ama anlamıyoruz. Onlar bizi ne tanıyor ne de anlıyor. Böyle hep iki arada sıkışıyoruz. Allah yardımcınız olsun.

O kadar sey yasamıssınız o kadar sey atlatmışsınız ki buna takılmayın bence. Annenizin bu davranışı tamamen kültürel. Yani evde yasayan bir erkek olmadığını belli etmek bazen güvenlik bakımından sakıncalı. Sizi kastetmemiş bence. Alınmayın.

Annenize bakmayın siz. Kendinize güvenin sadece. Kimseye güvenerek adım atmayın. İnsan başkasına güvenerek yaşarsa o ne derse onu yaşar, o olmazsa varolamaz. Ama insan kendine güvenerek yaşarsa. Kimse olmasada olur. Her türlü çıkış yolu bulur. Siz güçlü durun. Güçlü olun. Gerisi gelir zaten.

Bence sizi koca dayagina mahkum eden anne, dayağı atan kocadan daha masum değil. Umarim Allah hayirli kapilar acar. Bir an once koca rezilinden kurtuldugunuz gibi, sifatini hak etmeyen annenizden de kurtulursunuz Allah evlatlarinizla sağlık mutluluk versin size, yolunuzu acik etsin

Hem ezmiş hem ezilmenize sebep olmuş yürekten takdir ediyorum sizi kendiniz ve evladınız için en doğrusunu yapmışsınız Allah sizi bir daha o karaktersizle karşılaştırmasın yolunuz bahtınız açık olsun Annenize gelince benim annem de sabit fikirlidir sabaha kadar kendimi açıklasam da o anlamak istediği gibi anlar boş verin o da böyle görmüş böyle öğrenmiş deyin geçin

Çok takılmayın bence. Oda size bi laf gelmesin diyodur. Sizden dolayı değilde dışardaki hayattan insanlardan çekiniypdur. O eski Türk filmlerini izleyerek gercek sanarak yaşadı onların nesli. O yüzden boşandıgınızı pek duyurmak istemyodur. Yeni hayatınızda çok mutlu olun inşallah