buyrun yıkın aylık nafaka isteyin beş yıllık ilişki için... Her şeyi şu şekilde sözde kadınlar özgürdüre bağlanmasını anlamıyorum. Özgür olmak için maddi olarak da özgür olmak gerekiyor işte bakın şu an o evden çıkmak için bile adamın parasına ihtiyacınız var. Eve gel demiş gelmişssiniz evden çıık demiş çıkmışsınız otel demiş oraya gitmişsiniz hangi algıları konuşuyoruz. Ortada sizin iradeniz ile verilen karar göremedim. Zihinlerdeki o algı lütfen kırılmasın ama ya kırılmasın ki kadınlar mağdur olmasın. Bazı kadınlar evlenmeden çocuk yapıp o çocuklar ortada kalmasın. Kanun önünde bağlayıcılık sorumluluk getirsin. İmzayı atmış kadın kanun önünde hak ediyor işte. Bunu bağnazlığa bağlamanın anlamı yok. Yaşadığınız ilişki toplum ve devlet önünde tanınmıyorsa burda kadın veya erkek birey hak iddaa edemiyor.

Yani birşey değişmiyor konuda ne yazarsak yazalım bitmiş gitmiş bu kadar düsunmeye gerek yok kimse parasınıda vermek zorunda değil sen neden böyle birine bel bagladım hiç anlamadım

Azmettim ve sonuna kadar okudum. Baştan bu kadar sürmemesi gereken bir ilişkiyi sizin çabalarınızla bugüne getirmişsiniz. Ayrılmak çok yerinde bir karar olmuş. bundan sonrası çok daha güzel olacak sizin için.

Geçmiş olsun. Yaşadığın tüm olumsuzluklar için çok mutsuz olsam da, çok iyi bildiğin gibi, bazı şeyleri benim gibi görmekte çok geç kalmamış olmana sevindim. Güçlü bir kadın olduğunu söylememe gerek bile yok sanırım, üzme kendini. Dediğin gibi zaten aklında olan bir düşünceydi. Seni sen yapan anıların gibi bu ilişki de seni daha güçlü ve daha tecrübeli biri yaptı. Umarım çok mutlu bir gelecek bekliyordur seni. Sevgiler...

Çok teşekkür ederim, evet maddi özgürlüğüm olsaydı normaldekinden daha özgüvenli ve daha korkusuz olurdum bu bi gerçek. Ekonomik şiddet hala görürdüm, "bunu mu istiyosun o zaman kendin öde, ben almam, şunu şunu sen ismarliycaksin, bak bugün ben para harcadım" gibi çirkin pazarlıkları hala yapardı benimle eminim, ama en azından maddi olarak ona bağlı olmanın ezikligini yaşamazdim. En büyük hatam, okulu bitirince ailemin olduğu şehre gidip iş aramamak oldu, "zaten yakında evleniriz, o zaman beraber başka bi şehre gideriz, ben de orda daha rahat iş bulurum" diye düşündüm hep, ama o gün hiç gelmedi. Daha önce, ufak ufak uyanıp hayatım için biseyler yapmaya çalıştım onlar da ya uzun soluklu olmadı, ya da pandemi dönemine denk geldi ama, gerçek anlamda uyanışım yaşım 25'e geldiğinde oldu. Bundan sonra mümkünse maaşı benimkinden çok daha yüksek olan biriyle bile olmayı düşünmüyorum. Hayatıma hemen birini almak gibi bi düşüncem zaten yok. Yıllardır ertelediklerimi yaşamak, onun hiç almamış olduğu iki kişinin sorumluluğunu ben de bi süre üstümden atmak ve kendi isteklerime yönelmek istiyorum. 25 yaşında genç bi kadın olarak alacağım dersi aldım bu ilişkiden, sadece şuan bu tumseği atlamak çok zor geliyor

Taşınma masrafını neden o odeyecekti ki? Depozitoyu sana veririm vs... Gerek var mıydı bunlara? Söz verdi ödemedi diye borçlu gibi anlatıyorsun. Yani ilişki bitince gururuyle gitmeli kadın... Bul buluştur bu adamdan para mara alma... Ayrılma kararı verip, adam pandemide yalnız kalmayayım kal dedi diye hemen kabul ediyorsun. Adam her gun gel diyor gidiyorsun, her gun gelme diyor kabul ediyorsun.. O kadar çok cepte olmuşsun ki cepte olmakta zirvesin diyebilirim... Adam hastayken her işine koşturmuş, ilişki sürerken hertürlü fedakarlığı yaptığını söylüyorsun. Buna bi erkek gözüyle baksam "evlenilecek kız" değil de hayatının merkezine beni almış, benden kopamayan, peşinde koşulması bile gerekmeyen, gel dersem gelen git dersem giden dolayısıyla çekici bulmadığım bi kız olurdun... Bırakın izin verin, yerinizde oturun da erkekler çabalasın sizin için

Seni uzmek istemiyorum portakal sadece sunu soylemek istiyorum. dön eski yazdiklarina bak. Ve o yazdiklarini bundan sonra kendin icin uygula senin iyiliğin için. bu adamdanda bir cacik olmaz çünkü

İyi niyetli, ilişkisine yapışan

Konunuza denk geldim de... bence partneriniz maddi anlamda size çok şey vermiş. Öğrenciliğiniz itibariyle tüm masraflarınızı karşılamış, kirayı faturaları Ödemiş adeta eşiniz gibi davranmış. Artık eşler bile yalnız ev geçindirmek istemiyor. Siz depozitoyu verecekti içinden masraflarını hallet dedi, 1700 kursa gidersin diyince tamam dedim onu denedim gibi maddi anlamda hakkınızın bence olmadığı bi diyaloğa girmişsiniz. Adam maddi anlamda sizi yük gibi hissetmiş ve haklı da. Ekonomik özgürlüğünüz olmadan, evin yarı masraflarını karşılamadan kimsenin evinde yaşamayın bence bir sonraki ilişkinizde. Ne işiniz varsa ameliyat sürecinde partnerinizin yanında olabilirdiniz. Karşınızdaki kişi olsam bu ilişkiyi 5 yıl değil 5 ay sürdürmezdim. Romantik ve evlilik sorumluluğu olmayan bir ilişki için çok fazla olmuşsunuz adama.

iyide siz konuda şu noktayı kaçırıyorsunuz bu adamın maddi olarak bir sorumluluğu yok size karşı. 5 yılım, emeklerim, hayallerim diyebilirsiniz ama bu adam başındanbelli etmiş. Gel, git hastayım bana bak ama hergün bakma gibi gibi 2 yıl öncede konu açmışsınız evliliği kabul etmemiş. Madem ortada bu kadar büyük bir sevgi ve bağlılık var neden kabul etmedi sizce? Bu arada insanlar sevgili olarak aynı evde yaşayamaz kafasında değilim asla herkesin kendi hayatı. Bunu tercih eden kadının maddi gücünün olması gerektiğini savunurum hadi çocuğunuz olsaydı bu adamla ne yapacaktınız? Durumunz yok DNA sıydı nafaka davasıydı derken ne yapacaktınız? Lütfen kendinizi bir daha bir adamın vicdanına teslim etmeyin. Elinizde maddi gücünüz muhakkak olsun

Öfff açma o zaman konu oraya yazdığını yorumluyoruz biz. 1700 lafını bir paragraf boyunca anlatan sensin ne dememizi bekliyorsun?

Orada konu sahibinin olayı adamın daima, mutlaka, mütemadiyen veremeyeceği sözlerle kendini yukarıda gösterme çabasını ama balon olduğunu ortaya koymaktı. Beklenti yok, vermeyeceğini zaten biliyordu

İyi de beş senenizi verdiğiniz o adam da aynı şeyi düşünüyor farkında mısınız? Bunca yılda onun da size ' adamı sömüren çıkarcı kadın' gözüyle baktığını nasıl göremediniz? Her şeyiyle bunu belli etmiş oysaki.

bakın burada bahsetiğimiz sorumluluk vicdanen olabilirdi. Bu adamda vicdan arayıp bulmak mümkün değil. Zaten rengini hep belli etmiş. Aramızda bir yaş var. Şu an hayatınızın başındasınız ben bir yıllık evliyim ve bana yüklenen evin sorumluluğu konusunda bile zorlanıyorum siz 5 yıl hayatınızdan çalıp bir adamla birlikte bir evin sorumluluğun almışsınız. Daha 20 yaşındayken bu sizi manevi olarak eminim ki zorlamıştır sizi resmen manipüle etmiş gel-git şunu yap bunu yap. Artık bu adama bu imkanı vermeyin. Evliliğin gelenekselikle örfle adetle bağlantısı yok. Evlilik sizin ve birlikte olduğunuz kişinin haklarını korur en çok bence kadının haklarını korur. Eğer şu durumda maddi bağınız olmasa ihtiyacınız olmazdı evet. Size bunu anlatmaya çalışmıştım. Siz insanların vicdanlı olmasını beklemişsiniz ayrılırken adamlar eski eşi bırak çocuğuna nafaka vermiyor. Bu yazdıklarım da kesinlikle evlenmelisiniz evlenmediğiniz için oldu demiyorum sadece beklentileriniz çok yüksek. Emin olun o adam sizin yüzünüze bir daha bakmaz destek olmaz çünkü zaten böyle bir sorumluluk hissetse bağ kursa sizinle evlenmek istediğinizde evlenirdi. Niye bir imza atmaktan bu kadar korksun?

Sen bide kırk yıllık evli erkekleri ayrilırken gör sen 5 yıl diyorsunda bunlarin huyu böyle

Herifle 5 yıllık evli olsaydın, ne 1700 ü manyak mısın donuna kadar al diyeceklerdi. Evlilik önemli. Böyle yiyici oluyorsun. Hayat..

Gene sen ayrılamamışsın zaten adam demiş okey demissin sadece bunu niye kendinize yapıyorsunuz bi anlasam para para para öf

bende ekliyim bari üstelik gene ağlamış mız mız çocuklar gibi.

İşte o yoksa bir şey diyemem diyeceğim ama yine de olmaz bence ya. Benim arkadaşımın eski eşimde boşansak bile sana ben bakıcam demişti. Kız inandı, sonra herif engelledi. Ona da söylemiştim hayatımdan giden adamdan neden beklentim olsun?iş içinde daha evvel nerede kalıyorsam orada kalırım. Adam sürekli ev ayırmış zaten. Ben galiba herkesten farklı düşünüyorum.

E sizin ortada harcanmış ya da boşa gidecek bir paranız yok ki tabii ki konuşmazsınız maddi konuda bende adama hak verdim biri keyfiyeten yavaş yavaş toplanacak diye neden bir ay fazladan kira vereyim mesela?

Portakal kız çok uzun bu. Ama azmettim az uz da olsa okudum. Bu ilişki çoktan bitmeli imiş aslında. Yorumlarında gördüğüm kadarı ile akıllı kadınsın. Hiç geri dönme. Yoluna bak. Hayatına bak.

Zaten ev o kadar buyuyo ki gozumde, beni içine çeken bi hortum gibi sanki, kurtulsam derin bi nefes alicam...

Hayır gayet doğru düşünüyorsunuz. O kadar çok para konuşması var ki aralarında. Ayrıca ayrılınca adam para vermiyor diye konu sahibi kızmış baya. Yani ne münasebet, o zorla verse kadın almamalı burda. Çocuğunuzun babası, eski eşiniz fln değil bu adam, herkes gibi ilişki yaşadığınız biri. Yani evlenip boşandım, boşanırken, eski eşimden düğünde takılan altınlar hariç , 1 tl almadım. Adam depozitoyu alırsın demiş, yok almam ne münasebet diyeceği yerde, kızıyor neden az veriyor diye. Bir arkadaşı da konu sahibini savunmuş, o kadar efendi adamın böyle iğrenç cümleler kuracağını tahmin etmezdik. Ben iğrenç cümle görmedim açıkçası, konu sahibinin yazmadıkları varsa bilemem.

Bir sevgilinin verdiğinden fazla ne verdiniz? Aynı evde yaşadınız, hastalığında başında beklediniz, zor zamanlarında bunlar da geçecek dediniz, beraber yemek yaptınız, temizlik yaptınız, filmler izlediniz, gezdiniz tozdunuz, seviştiniz vs vs. Ee biz de bunları yaptık da kimseye aman çok emek verdik demedik. Sevgili ve insan olmanın tadını çıkardık. Sonra ilişki zamana yenildi ve bitti. Zaten 20'li yaşlarının başındaki insanların sevgiliye verdiği hangi sözü tutmasını bekliyorsunuz? 25 yaşında çok sevdiğim adamı şuan karşıma getirseler, ay bu ne diye kendimden utanırım. Ama eminim ki o zaman çok büyük laflar etmişimdir. Ayrıca 5 yıl boyunca adamım kapatması gibi maddi anlamda tamamen ona bağımlı yaşamak doğru değil hanımefendi. Sizin zamanında bu adama maddi bağımlılığınızı azaltmanız lazımdı. O zaman beklenen ayrılıktan bu kdr etkilenmezdiniz.

Ciddiye almıyorum değil, nikahın önemli bişey olduğunu biliyorum. Tepkim, "hem evli değilsin hem adamın parasını yemişsin" moduna girenlere. Evli olup da adamın "parasını yemekte" sorun yok, evli olmayınca adamı sömüren çıkarcı kadın. Yok öyle dava.

Geneksellikle ne alakası var? Konuyu niye siz bağnazsınız bu kadına müstehak mı ya getiriyorsunuz ki? Devlet önünde resmi belgeli bir sıfatınız yoksa vicdanen eline düşüyorsunuz bu şekilde. Birlikte yaşıyorsanız bir adamla ve hak talep edecekseniz ayrılık aşamasında evli olmalısınız. Ama siz bir adamla birlikte yaşayıp ben özgür ve bağımsız olacağım evlilik kurumu bana göre değil diyorsanız maddi gücünüz olmalı konu bu aslında. Maddi olarak yeterli gücünüz yoksa o imzayı atmanız gerekiyor atıyorsa sonradan bu konu sahibininki gibi hesap yapamazsınız çünkü sizin hukuken bir hakkınız yok.

bide ben bu 1700 ü konu sahibinin parası sandım, yani çalışıyor da ona parayı sayıyor oda ona veriyor sandım şok ki ne şok, adamın maaşındanmış

Teşekkür ederim, maddi gücün gerekliligini elbette anlıyorum. Şu saatten sonra tekrar böyle bi ilişkiye girecek olsam maddi gücüm olmadan asla böyle bişey yapmam. Sevgi ve bağlılık varsa neden kabul etmediği konusunda kendi içimde hep akladim onu, yapmamaliydim. Ama onun bana karşı sorumlu olmadığı konusuna gelince, birlikte 5 yıl yaşadığınız insana karşı sifatiniz ne olursa olsun sorumlusunuz. Ben ona karşı hep bu sorumluluk duygusuyla hareket ettim. He o, bu sorumluluk duygusunu hissetmezken ben neden çekip gidemedim, biseyler için çabaladım bunu konuşabiliriz. Bu konuda hatamı, sebeplerim olsa da sonuna kadar kabul ediyorum. Ama 5 yıl birlikte gülüp birlikte ağladığım adamın, sonunda "taşınma masrafını karşılıyoruz ya daha napalim Allah Allah" tavrına girmesini kimse bana savunamaz. Bu bi karakter meselesidir ve ben herşeyim üzerine bahse girerim ki, onun yerinde ben olsaydım gayet normal bi şekilde yollarımı ayırdığım insana, hayatımdan çıkmadan önce maddi ya da manevi, destek olmayı kendime borç bilirdim. Emin olun o son konuşmalar, "daha napiym Allah Allah" şeklinde değil de, "şuan ben de uygun değilim, ama sana başka şekillerde yardımcı olabilirim, umarım sen de çabuk atlatirsin bu süreci" şeklinde olsaydı şuan burda bunları konusmuyo olurduk. "Sağolsun elinden geleni yaptı" der kendisine minnettar olurdum 5 kuruş almasam bile. Ki şuanda da kendisinden, onun teklif ettiği hicbiseyi almadan gidiyorum. Sorun benim için hicbi zaman para değildi, her zaman üslup ve yaklaşımdi.

Ailesi var, önceki gönderilerinde yazıyor.

İyi yapmışsın yarın bir gün duyarsın çünkü şu kadar paramı yedi şöyle yaptı diye bunun gibisinden beklenir yani

Bu beğenmediğiniz ve ciddiye almadığınız nikah aslında sizi koruyor ama siz ısrarla bu kısmı yok sayıyorsunuz

ay bu en pis iğrenç bir adam.

Bana sanki sizin ilişkiniz karşılıklı ihtiyaçlarının karşılanması, maddi bedel karşılığı anlaşmalı sevgililik, bir tür muta nikahı gibi geldi kusura bakmayın. Öncelikle yetişkin bir kadın olarak, eşiniz olmayan bir adamdan maddi yönden bu kadar beklentiye girmeniz ve hayatınızın tüm maddi yükününü karşı tarafa yıkmanız çok itici ve bir kadın için küçük düşürücü bir durum. Zerre duygusal bir ilişki yok ortada. Adamı paragöz olmakla suçlamışsınız ama sizde sizden ayrılan adamdan sevgililik dönemindeki emeğiniz için para bekliyorsunuz. Hele adamın isteği ile evden ayrıldıktan sonra size pandemide gel sonra gidersin diyen adamın pandemi bitince sizden evden ayrılmanızı istemesi pek duygusal bir ilişkinizin olmadığını hissettirdi. Bence sizinki ilişki değil karşılıklı alışveriş olmuş adam sizin ihtiyaçlarınızı karşılamış, sizde bunun karşılığında adamın sevgilisi olarak ihtiyaçlarını karşılamışsınız ve karşılıklı beklentiler artınca aytılmanız hayırlı olmuş. Bence ahlanıp vahlanmak yerine önünüze bakın ve bundan sonra maddi yönden kimseye bu kadar bel bağlamayın.

İlişki hiçbir açıdan sağlıklı değilmiş ama en çok da para konusu rahatsız etti beni. İşiniz olmayabilir ama durmadan şunun parasını bana verecekti bunun parasını bana verecekti muhabbeti hiç hoş değil. Eşimle bu kadar para muhabbetine giremem ben.

İnsanlar 50 yıllık eşlerinden ayrılabiliyor ama bu 5 yılda bu kadar para konuşulması, herşeyi paraya bağlanması sürekli verim, verdim, veririm denmesi bana itici ve antipatik geldi. Umarım sende mutlu olursun geçecek sadece sabir

Teşekkür ederim, kurtulduğuma çok mutluyum zaten 3 ay geçti üstünden, 5 senede neler kaybetmişim çok net görüyorum artık, hayatımı yoluna koymaya çalışıyorum

Teşekkür ederim geçti zaten, çok şükür şuan o evde olduğumdan çok daha huzurluyum. Ailemin yanında, gerçekten değer gören bi insan nasıl hissedermis onu anladım

Merak etmeyin, "ben demiştim"leri göze alarak geldim :)

Evlenmeden kurtulmuşsunuz çünkü annesi sizin aranızda hep bir sorun olacakmış. Muhtemelen onun bu hale gelmesinde annesinin de payı var benzer durumları yaşadım ordan biliyorum... Anısı olan hiçbir şeyi bırakmayın bence tabii ihtiyacınız yoksa. Kolay değil ama buradaki kayınvalide, koca konularını okursanız nasıl büyük bir hezimetten kurtulduğunuzu anlarsınız.

Baştan belliydi. Adam olmaz dediler Olmamış zaten. İnsan evladına bile su kadar tahammül edemiyor çoğu zaman. Ben direkt sogurdum ya.

Ne çirkin muhabbetler, Ne çirkin bir ilişki, Yok depozitoyu verecekti vermedi, yok taşınma masrafımı oradan düşmemi söyledi, İlişkilerde herşeyi erkeklerden bekleyen kadınlardan hazetmiyorum, Gelecek planlarınızda öncelik kariyer olmalı, 5 yıl dile kolay

Zaten en çok da o kafaya koydugumda bitirmedigim için kendime, beni o anda geri çevirip sonra da bunu yaptığı için ona kızgınım. Ama evet, yaşım daha genç, basaracagima inanıyorum, çok teşekkür ederim

Evet evli olsanız hak edecektiniz ama vicdana kalmadan kanunen hak edecektiniz. İşte o nikah daha çok kadınları özellikle imkanları sınırlı kadınları koruyor aslında. Bi daha kimsenin sizi bu kadar oyalamasına izin vermeyin lütfen. Evli olsanız nafakanızı da hakkınız olanı da alabilirdiniz

Bütün kuralları adamın belirlediği bir ilişkide maddi güç de onda ise bu ne oluyor? Biri "gel demiş gelmişsiniz, git demiş gitmişsiniz, adam istemiş ayrılmışsınız, vazgeçmiş birleşmişsiniz, otel demiş olur demişsiniz, düzenli harçlığınızı almışsınız" diyince sorun yok, bunun adını koyunca mı sorun var? Ayrıca emeksiz zaten 5 yıllık ilişki olmaz hanımefendi. Benim dediğim bu kdr hayıflanacak özel birşey yapmamışsınız. Acitasyona gerek yok. Siz istemişsiniz ki bu adamla aynı evde yaşıyorum, o zaman o benim bütün masraflarımı karşılasın. Asıl muhafazakar düşünce burda. Yani şuan adamdan ayrı bir hayatınız olsaydı, işiniz gücünüz, arkadaş çevreniz gibi zaten duygusal olarak da bitmiş bir ilişki, nihayette de sona erdiğinde aşmaya çalışacağınız tek üzüntü alışkanlıkların verdiği üzüntü olacaktı.

O hayal kırıklığını her zaman yaşama ihtimali elbette var. Ama en azından maddi olarak mağdur olmazdınız. Bazen vicdanların sağır olduğuna kanunlar sahip çıkıyor. Neyse umarım bundan sonraki hayatınız daha güzel olur. Çok çok gençsiniz. Geçer

Hala mağduru oynuyorsunuz. Adam sizin gayret göstermeyişiniz yüzünden soğudu belkide sizden. Ev geçindirmek kolay mı? Daha önce açtığınız bir tatil konusu var oda akıllara zarar. Adam sizin yükünüzü sırtlamak zorunda gibi konuşuyorsunuz. Ailenizin yanına dönmek yerine onunla kalıp ev hanımı olmayı tercih eden sizsiniz sonuçta. Neden kendinize bunu reva gördünüz? Açıkçası yaşınızı 30 üzeri sanmıştım. 25 yaşındaymışsınız. Aileniz neresinde bu olayların? Hayırdır sen ne yapıyorsun demedi mi kimse?

İşte ben o hakkı o, vicdanlı biri olduğu için değil de kanuna başvurarak almak zorunda kalsaydım, emin olun yine bu kadar üzülürdüm. Çünkü üzüldüğüm şey yıllarımı gecirdigim adamı şuan taniyamiyo olmak denizbenimadim Üyelik İptali Anneler

Benim gördüğüm tek şey, adamın kendi parasıyla adama hesap soruyorsunuz.

Parayı ben konuşmadım bu arada. Daha ikinci gün para muhabbetleri için beni arayan kendisiydi

Yani beraber yaşayacak kadar modernsiniz hatta aileler biliyor filan, ama taşınma masraflarını karsilatmak isteyecek kadarda kocam bana baksinci. Siz okurken masraflariniz karşılanmış kira fatura derdiniz olmamış, adaminda ihtiyaçları giderilmiş temizlikti yemekti derdi de olmamış. Şimdi de herkes kendi yoluna derken adama nafaka baglatacaksiniz nerdeyse. Biraz ordan biraz burdan işinize gelen yerleri toplamissiniz :)

Dedim zaten, tek kuruşunu almadım gucci

evlenelim dediğin de gerçekten inandın mı? MissCherryBlossom

Kesinlikle böyle, çok teşekkür ederim şu konuda beni ciddi ciddi anlayabilen nadir insanlardansiniz B

Ben de adam sürekli senin iyiliğini düşünüyorum mesajı vermek için kadına " sana... vereceğim, .. şunu sen alırsın, ... al param sende dursun.." diyerek gösteri yaptığını fark ettim. Konu sahibi, erkeğin bunu bir sevgi gösterisi olarak yapmasını kanıksamış her şeyini normal görmeye başlaması gibi. Adamın da tam dengesiz olduğu nokta bu. Almak için önce bunları veriyor ama aklı da kalıyor verdiğinde.

Evlenesi olan adam süründürmez ilişkiyi çatır çatır evlenir. Zor günlerde manevi olarak yaninda istemis sizi. Karşılıklı olarak ihtiyaçlarınızı karsilamissiniz hepsi bu. Duygusal bir ilişki değilmiş ne yazık ki.. Muhakkak bir dönem üzüleceksiniz. Cabuk atlatırsınız umarim.

Bu 5 yıl içinde hiç çalıştığınız oldu mu?Kafam karıştı evet pandemide iş zorlaştı ama pandemi 2 yıldır hayatımızda. Bu süreçte çalışma hayatınız olmadıysa ise goze batar kim olursa olsun. Bana göre maddi beklenti içine girmemek lazım sanki onun parasına bağımlı gibi ki bunu sizin yüzünüze vurmuş. Aile ortamı da garip geldi laf olur siz olu vs demek ki annesi onay vermiyor onlarda tabu vardır belki de birliklte yaşama fikrini hoş karsilamiyorlardir. Yani anlattığımız dan bana öyle geldi kusura bakmayın bu tarz insanlar için kaba bir tabir vardir ya evlenecek ve evlenilecek kızlar ki hiç katılmıyorum. Sadece fikir yapısından bahsediyorum annesinden o şekilde dolamış olabilir. Maddi konuda benim de ongorum bu şekilde, beklentiye girmek ilişkiyi zedeliyor. Bana göre de bu ilişki evliliğe gidecek bir ilişki gibi görünmüyordu. Her yaşadığımız bize bir şeyler katmalı ki önümüze, daha güzel bakalım. Size de tavsiyem bu süreçte kendinizi istediğiniz gibi o kurslara gitmeniz bu şekilde yapmak istediklerinizi gerçekleştirmeniz.

Evli iki kız annesi olarak eşimden ayrılsam boyle bir beklentiye girmem. O 1700 u de kendi rahatınız icin istemişsiniz hiç başka kılıflar bulmayın. Tamam çalışamadınız pandemi vs aileniz bu ısın neresinde? Onca sene bu kız nasıl okuyor ihtiyaçlarını nasıl karşılıyor demedi mi? Size destek olmadı mi? Eğer annesi başka problemleriniz yoksa sırf bu yüzden bile sizi istememiş olabilir ve üzgünüm haklı. Birde yaşınıza göre fazla dram Queen modundasiniz.

Ne kadar para muhabbeti geçmiş aranızda, bu paralar da sadece sevgilinize ait paralar. Ayrılırken bile para konusunda beklenti içinde olup olumsuz cevap alınca bozulmaniz enteresan geldi bana. Sizin bakış açınızı, davranışlarinizi da sağlıklı bulmadım. İki taraf içinde doğru olmuş ayrılık kararı.

Uzun ve yoğun bir ilişkiden çıkmak insana sudan çıkmış balık gibi hissettirir. Umarım karşınıza iyi ki bitmiş dedirtecek bir insan çıkar. Hayat yolunuzda tecrübeleriniz size ışık olsun.

Kesinlikle katılıyorum, sürekli adamdan para beklentiniz olmuş. Yok taşınma parası yok bilmem ne parası yok şuyun parası, konuda paradan başka birşey anlamadım, maddi manevi fedakarlık demişsiniz de 100-200 lira verdiğiniz paralardan mı bahsediyorsunuz eline saydım diye, sanki adama milyarlar dökmüşsünüz, evi kapatmak istemesi de çok doğal ki dediği gibi ayrılık olduysa neden bir daha öyle bi para kira ödesin

İlişkiniz bi sehirde yolunu bulmaya calısan iki ev arkadaşı ilişkisi gibi.

Sizi burdan tanıyorum. Ne kadar aklı başında bir kadın olduğunuzu biliyorum. Konu aşk olunca biz kadınlara ne oluyor böyle, akıl gidiyor gözümüze perde iniyor resmen. Kendi yazdığınız konuyu sanki başkası yazmış gibi baştan bir okuyun, daha net göreceksiniz durumu. Kurtulmuşsunuz resmen.

Dışardan bakıldığında "yazık olmuş" denebilecek bir ayrılık kararı gibi görünmüyor. Ömrünü tamamladığı aşikar. Bile isteye karşılıklı ölü bir ilişkiyi sürdürmüşsünüz aslında son 2 sene. Sokağa çıkma yasağı varken gel, yasak kalktı git diyen adam zaten gözden çıkarmıştır. Çok onur kırıcı bir cümle.. Bir de maddi olarak ona bağımlıymışsınız ve bundan bunalmış olarak yorumladım. Haksız diyemem, anlarım, ayrılırken bile taşınma masraflarınızı üstlenmesi gereksiz, tenezzül etmemelisiniz. Hele de "muhtaç mısın?" diye çıkışan, yüze vuran bir adama.. Adama kızamıyorum, kartlarını açık oynamış. Başından beri evlilikle ilgili düşüncesi belliymiş. Rest çekmişsiniz ama uygulamaya geçmemişsiniz, bunu da anlarım.. Velhasıl, nedenler üzerinde kafa patlatmaya gerek yok, zaman kaybı. Her ayrılık sancılıdır. Kendinize zaman verin, hemen iyi olmayı, süper hissetmeyi beklemeyin. Destek almaktan hiç çekinmeyin. Uzun soluklu ilişkilerimin ardından antidepresan kullanmışlığım ve faydasını görmüşlüğüm çoktur. Eski sevgilinize kinlenmeyin, kötü ayrılmayın, burdan göründüğü kadarıyla üzerinizde maddi manevi emeği çok. Çirkinleşmemeye özen gösterin karşılıklı, bu ayrılık sürecini kolaylaştırıyor. Onu da affedin, kendinizi de, ve önünüze bakın. Daha upuzun bir hayat var karşınızda. Yeni bir sayfa açmak aslında hiç de o kadar fena bir şey değil.

Parayı ben konuşmadım bu arada

Daha evvel evler ayrılınca nerede yaşıyordu? Eski arkadaşın yazdıklarını okudum, aynısını düşündüm. Kk da bazı üyelerin ayrıcalığı olduğunu düşünüyorum açıkçası. Çevresi olana yapılan yorumla, yeni bir üyeye yapılan yorum aynı değil. Arkadaşı para yiyen bir kadın değilsin yazmış ama konuşmalar full para üzerine.

Adama büyü yapmalarına gerek yok zaten adam en başından beri belliymiş ama maalesef zaman zaman gerçekleri kabul edemeyip hep üzerini kapatıp ertelediğimiz için bazı şeyleri çok geç farkediyoruz. Bu durumda asla kendinizi suçlamayın. Yazdıklarınızı kelimesi kelimesine okudum çünkü aynı tarz toksik bir ilişkiden bende kopmak üzereyim. Benim ilişkimde sadece para meselesi yok ama düşüncelerimiz tamamen aynı. Yazdıklarınız bana güç verdi diyebilirim. İnsanlar neler yaşıyor hayatlarında herşey insan için diye bir laf var ya önemli olan hayatınıza nasıl devam ettğiniz. Yaşayacağınız varmış yaşamışsınız. Bu ilişki en baştan başlasa emin olun aynı şekilde davranırdınız. Keza benim ilişkim içinde geçerli bu. Ben terapiye başlayacağım. Durumunuz var ise yardım almanızı tavsiye ederim. Ama kangren olan parmağı biran önce kesip yolunuzu devam etmeniz sizin için en iyi seçenek olacaktır. Bu hayatta unutulmayacak erkek asla ve asla yoktur. Herşey geçer acıtır ama bir şekilde geçiyor. Görün bakın kuş gibi hafifleyeceksiniz. Bence hayata daha fazla gecikmeyin. Umarım biran önce mutlu olursunuz. Unutmayın bu olay sonunda siz biraz daha büyüdünüz artık ve ne istediğinizin farkındasınız. Bundan sonra yaşadığınız ilişkide ayağınız daha sağlam yere basacaktır. Sevgiler

Zor da olsa anladım olmayacağını. Artık kendi hayatıma bakicam.

Bu kadar çok para konuşmanız bana çok itici geldi. Siz çalışmıyor muydunuz? Masraflar sadece onun üzerindeyse ağır gelmiş olabilir.

Neden Karpuzlu araba

Yorumunuz bana o kadar iyi geldi ki, beni anladiginiz için çok teşekkür ederim. Para hesabını da geçtim, ennn ufak bir ayıp davranışı bile uzuuunn uzunnnn neden yapmaması gerektiğini anlatmak beni o kadar yoruyodu ki, 4 yaşında yeğenim beni daha erken anlıyor. Hayatımı bu şekilde geçirdigimi düşünemiyorum. Ona çok basit bi, "evimize bi misafir gelmek istiyosa, 'bi dk ben bi portakalla da konuşayım, sizi birazdan ararim' demenin çok normal olduğunu, evimize gelmek isteyen bi misafir için benim de fikrimi alması gerektiğini, 'portakala da sorayım ya da bugün müsait degiliz başka zaman yapariz' demenin karşıdaki kişiye ayıp olmadığını, ama bana emrivaki yapıp beni yok saymasınin ayıp olduğunu" dahi sesim kisilana kadar konuşup tartışarak anlatmam gerekiyordu ve genelde sonuç alamiyordum. "O zaman onlar arasin ben tamam derim, sen istemiyosan kendin arar gelmeyin dersin, ama gelmeyin dersen ben bidaha arar, 'ben gelmenizi istiyorum, portakal istemiyo' derim" falan diyen bi adamdı..

Evet kalbin daha çok acıyacak, daha çok ağlayacak ama inan bana hislerin soğuduğunda iyi ki bitmiş diyeceksin. Acını yaşa sadece. Önüne daha iyisi çıkacağına inan ve onu unut.

Sizin olayınızı baştan beri bilmiyorum ama sizin anlatımınızdan da anladığım buydu. Çünkü bu para üstüne yaşayan erkeğin genel dilidir. Adamı yıkayacak kadar; sevgiliyken karısı hatta annesi gibi davranır gibi benimsemiş birinin öyle bir adamdan "para kapabilmeyi" becerebilmesi mantıklı gelmedi bana. Kusura bakmayın ama siz pek onun karşısında haklarını savunabilecek konumda değilmişsiniz. Corona sürecinde aynı evde kalalım lafına dahi bir umutla tamam demişsiniz ki en anlamadığım nokta buydu. O adam size, "seni her anlamda korurum" havası vermese siz terk edecek korkusuyla lütfen bile diyemezdiniz gibi geldi bana.

Önceki konularınızı bilmiyorum. Buraya yazdığınız konuda da sizin haklı olduğunuz bir yer göremedim ben. Siz ayrılacağınız sevgilinizin parasını neden kabul ediyorsunuz ki? Bir de onunla pazarlık yapmışsınız. Yani bu çok kötü görünüyor dışardan. Eski sevgiliniz sizin için daha fazla para harcamak istemiyor bu çok normal değil mi? Kendiniz kendinize bir hayat kurmak zorundasınız. Para biriktirdim demişsiniz, 1300 kirayı ödeyip siz 1 ay daha uzatın o zaman. Hem paranız yok hem de adamın kendi parasının hesabını soruyorsunuz. Bu size mantıklı mı geliyor gerçekten?

insallah cok daha iyi olursunuz zamanla, oyle olacagınıza ben cok inanıyorum, tanımadan aldım sizden o enerjiyi, o hissiyatı gercekten. boyle erkeklere cocukken anneleri besinden baska bir sey vermemis galiba, görgü ahlak insan iliskileri bu tür seyler gercekten yetistigin ortamla cok alakalı, evet insanın icinde olmalı ama anne ve aile faktörü de cok onemli, empati yapabilmek, yanındaki kisiyi dusunmek, dusunceli olmak vs bunların bulunması paranın olmasından cok daha zor seyler. para bir sekilde kazanılır kaybedilir ama önemli olan o sürecte nasıl zorluklara gogus gerdigin, veya varlıkta nasıl degısmedigin, veya zor bir anda yanındakini dusunerek nasıl hareket ettigin.. iliskilerde cok fazla parametre var ama bazı kucuk noktalarda gercekten insan anlıyor pat diye.. kisiligini karakterini kalbini.. insallah cok daha mutlu olur ve bir sonraki iliskinizde zihinsel olarak bu kadar yorulmazsınız

Yok onda terkederek toto yoktur o korkum hiç olmadı. Ben bi umut korkularini yener, o da görür biseyleri de mutlu oluruz diye düşünmüştüm

Sizi forumdan tanıyorum, sadece bir abla nasihati vermek istedim, bu arada yanlış anlaşılması adına açıklama yapıyım önce, ben evli vs muhabetine takılmiyorum, evli olmayıp beraber yaşayıp ortak bütçe ile gecinebilirsiniz bu çok normal, şimdi gelelim nasihat kısmına hayatınızın hiçbir döneminde bir erkek ile bu kadar para muhabetine girmeyin, kocanız da olsa sevgiliniz de olsa bu şekilde para muhabeti her ilişkide onarılmaz yaralar açar, ev parasını bana verecekti, depozitoyu bana verecekti vs vs gerçekten hoş değil, gerekirse borç harç alın, kuryelik yapın ama bir erkekle bu kadar para konuşmayın, bugünler geçecek henüz çok çok gencsiniz, şehir değiştirin, iş bulun ve hayatınızı yaşayın, hepsi geçmişte kalacak ama para konusunu uzun uzun düşünün bence, bilincaltinizda bununla ilgili belli ki farklı ve yanlış düşünceler var, geçmiş olsun

Offf beklentiye falan girmedim ya adam niye buna durup dururken 1700 teklif edip sonra kendi kendine vazgeçmiş demiyosunuz da niye beklentiye girdiniz diyosunuz vallahi bunaldım laf anlatmaktan Mune konumu kapatır mısın?

Güzel yazan olunca ne kadar uzun olursa olsun okuyorum ben sizinkinde de ufak sayılır hatalar dışında, hayatınızı betimlemeniz güzel olduğu için hepsini okudum.. Öncelikle teşekkürler kendinizi ifadeniz gerçekten güzel.. Konuya gelince 7 yıllık ilişki ardından evini dağıtmış biri olarak diyorum o gün evet çok zor anılardan ama sonrası iyiki be dedirtiyor.. Kafaya koyup dönmeyeceğim dediğiniz anda bıraksanız daha mantıklı olurdu ama yine farkında olup her şeyin zararın bir yerinden dönmeniz ne güzel!! Önünüze bakın bundan sonra..

Olmayacağını bildiğiniz bir şeyi zorlamak bu bile bile lades bu adam zaten size evlenmek istemediğinin sinyalini vermiş sizde neyinize güvenip ailenizi bırakıp birlikte yaşamayı kabul ettiniz onun yerine kendi ayaklarınızın üzerine durup kimseye tenezzül etmeden hayatınızı yaşamak varken kendinizi zora sokmuşsunuz. Üstelik aile bile yeri geliyor seni senden daha fazla düşünemiyor maddi anlamda da adam sanki sizi düşünmek zorundaymış gibi algınız var bu bana doğru gelmiyor evli olsanız bu dediğiniz bir nebze doğru çünkü artık hukuksal olarak da birbirine karşı iki tarafın da sorumluluğu doğuyor. Bunu bu kadar sorun edecek biriyseniz de evlenmeyi beklemeliydiniz kendi içinizde de var bir çelişki E elsa83

ama bakın evli olmayınca hastanede onun için bir kağıt bile imzalayamıyorsunuz. evlilik sadece kadın olarak eşin gelirini kullanmak değil ki. başına bir iş gelse aranacak ilk kişi olmak, onun yerine birşeylere onay verebilmek, resmi tüm kurumların önünde kabul edilmek demek. romantizme göre nasılsa aynı hayat paylaşılıyor ama hayat romantik değil malesef. dış dünya kimsenin aşkı ve vicdanı ile ilgilenmiyor. hani mehmet aslantuğ dedi ya: "Hiçbir kadın geleceğini bir adamın vicdanına, aşkına, günün sonunda bir gün aklının karışmasına bırakmamalı" siz sadece vicdanı, yaşanmış sevgi dolu günleri ve emekleri düşünerek hareket etmişsiniz. evlilik işte o vicdanı kişinin iradesine bırakmamak için, hakkı almak için var.

Kabak gibi olan birseyi iteleyerek gotürmenin anlamı yok boda geçem kaç sene

Nafaka isteyeceksiniz neredeyse. Adam haklı kendinizi mağdur durumuna sokmuşsunuz ama mağdurluk durumu yok. Adamı da kötüleyip durmayın. Niye size aylık 1700 versin? Ayrıldıktan sonra daha size niye para versin? Siz emek vermişsiniz o da vermiş hatta o maddi olarak da vermiş. Onun 5 yıldır yaptığım maddi emekleri icin ahlanip vahlanması daha mantıklı

Ben sizi hiç tanımıyorum ve okurken o kadar çok maddiyat var ki konuda insan ister istemez soğuyor. Yanlış anlamayın ama aileniz yok mu acaba? Yok bana getirdi maaşını verdi, yok bir aykini daha öde falan. Siz bu adamın eşi değilsiniz. Neyse hakkınızda hayırlısı olsun inşallah.

Yine adama hak verdim gerçekten mağdur edebiyatı kendi adıma konuşuyorum evli olsanız yine sizi hak etmiş kabul etmezdim bir insanla paylaştığınız evde iş yapmak para hakkı mı doğuruyor orayı anlamadım ama hata zaten bir ilişkide evlilik sevgililik her yükü yüklenmek örneğin geçen sevgilim banyodaki paspasa kül dökülmüş yea gibi bir şey geveledi yıka o zaman makineyi kullanmayı biliyosun dedim geçtim gayet güzel kalktı yıkadı şu ilişkilerde anne rolü üstlenmeyi bırakın artık onun zaten annesi var anneye ihtiyacı olsa anneye gider sevgili olun bu kadar eğitimden sonra ev hanımı olmak için can ata ata çabalayıp sonra ama emeklerim demeyin iş bulamamak diye bir şey yok sektörünü bulamamışsınızdır maaşı az gelmiştir anlarım ama iş bulamadım cümlesi saçma ha şunu deseniz ben tahsilli biriyim mesleğimi yapmak istedim haklı olarak bulamadım anlarım sizi ama maalesef pandemi sürecinde hepimiz her işi mecburen yaptık ben mühendis arkadaşımın 150 tlye temizliğe gittiğini biliyorum çoğu yer kapalıyken yani bu adam sizi gerçekten yük görmeye başlamıştır artık çok fazla para lafı geçiyor ha şu var bu adam zaten leş bir insan iyi ki olmamış kurtulmuşsunuz ama şimdi kalkıp cebinde 200 olanın verdiği 200 önemlidir derseniz bu benim için mağdur edebiyatı olur canım istedi çalışmadım keyfim öyle istedi çatır çatır yedim desen bile saygı duyarım ama üni mezunu birinin bu şekilde olmasına saygı duyamıyorum kusura bakmayın

İstemeden iyilik etti sana aslında bunca zaman. Annesi ailesi üzerinde çok güçlü bir kadın, o isterse bu evlilik olurdu, iyi ki istememiş seni, siz evlenmeyecektiniz, sen o kadının kabilesine dahil olacaktın. Bunca zaman her şeyi işine gelen gibi yonttu, evinde her işini gören bir kadın var ama karısı değil, yani ona karşı sorumluluğu ev arkadaşı ile aynı, tek fark beraber yatıyor olmanızdı. Normal bir beraber yaşama olayı değildi malesef, siz evli olmayan evli idiniz. Bu bi öyle bi böyle durumun bitmesi en çok senin hayrına oldu. Karşımda daha kararlı bir portakal var, ayrılmaktan korkmuyor artık, o evden bir çık, gözün herşeyi daha iyi görecek. İki hafta anasının evinde pohpoh pohpoh kendini bişey sandı, bi özgüven geldi, bi çıksın ordan o zaman görecem ben onu. O vakte kadar inşallah kafanda bitirirsin. Bu bir öyle bir böyle, bir kaç bir gel insanlar ile sonun olamıyor, umarım tekrar aynı şeyin içine girmezsin.

Ya bel falan baglamadim. Önceden kendisinin "tabii ki yaparım, sana destek olurum, yanında olurum" deyip de şuan böyle yapması beni sinirlendiren. Herkes paraya takılıyo, ama mevzu para değil bana atıyorum, gitmeden önce gelirim, seni ugurlarim diye söz verip sonra bu sözden caysaydi da aynı tepkiyi gostericektim. Ortada para lafı olunca herkes takıldığım asıl şeyin tutarsızlık olduğunu görmezden geliyo nedense

Vallaha bak niye kötü diyim ki, kötü niyetim olsa buraya yazmam ya da direkt art yazarım... Siz kendinizden çok vermissiniz salla bu adamı yahu... Bu, im oğlanlar aşırı duygusal bak bir türlü sahiplenici kadın bulamıyorlar... hep imtihan bunlar

Bu açıklamadan sonra ben adama hak verdim. İlişki sağlıksız, karşılıklı beklentiler uymamış onlar çok net. Ama siz resmen dram yaratıyorsunuz ve adamın dediği şeyler doğruya çıkıyor böyle olunca. Bir an önce kendi ayaklarınızkn üzerinde durmanız gerekiyor. Böyle bir hayat şekli olamaz, olmamalı.

Verdim valla, verdiklerim de hiç gözüme gelmedi şimdiye kadar. Herkes kendisi için iyi olanla karşılaşır umarım

Yorumlarınızı okuyorum ve inanın çok iyi geliyor, çok teşekkür ederim

Annenin o kadar işin içinde olduğu adamdan hayır gelmez, iyi kurtarmışsın kendimi boş ver.

Çok yanlış düşünüyorsunuz. Biz de 5 sene, 3 sene uzun ilişkiler yaşadık elbet, biz de o adamlara emek verdiki birlikte güldük, ağladık ama ilişki bitince para almadık.

Hanımlar merhaba, bilmeyenler için 2 sene önceki konumu aşağı bırakıyorum; Ya Evlenelim Ya Ayrılalım Dedim Güncelleme 13. sayfada merhaba, öncelikle uzun bi konu olacak neredeyse her konum gibi, okuyanlara şimdiden teşekkür ederim. Her konumda belirttiğim gibi benim 3 senelik bir ilişkim var ve yaklaşık 2.5 senedir de birlikte yaşıyoruz. Oldukça mutlu bi ilişkimiz var ufak tefek problemlerimiz olsa da... www.kadinlarkulubu.com Baştan soyleyeyim coook uzun olacak, çünkü içimi dökmeye çok ihtiyacım var. Bazı üyelerin bileceği üzere uzun süredir devam eden, aralıkta 5 yilini dolduracak bi ilişkim vardı. Birlikte yaşıyorduk. O dönem sorunumuz evlilikti, kendisi evliliğe yanaşmıyor, ama "ben evlilik düşünmüyorum, devam edeceksek böyle edelim" gibi net bi yanıt da vermiyodu bana. Sonraki dönemde evleri ayırmaya, benim iş bulmama, bulduktan sonra şartlara göre ilerlemeye karar vermiş ama ayrılmamıştik. Bu süreçte ben evden ayrıldım, ama sonrasında onun "sokağa çıkma yasakları boyunca beraber olalım, birlikte yaşamaya devam edelim" demesi üzerine geri döndüm, maalesef pandemi şartlarında iş de bulamadım, bi süre evden çalışıp ufak tefek işler yaparak eve katkıda bulunmaya çalıştım, ufak bi miktar da para biriktirdim. Bu dönem de iyi kötü geçti. Yasaklar kalktıktan sonra kendisi bana yeniden evleri ayirmamizi, yasakların bittiğini söyledi. Üzüldüm, ama yalan da değildi, "yasaklar süresince" demişti sonuçta. Ben yine topladım eşyalarımı düştüm yola, "maddi kaygıları var, para. biriktirmek istiyor" diye kendimi ikna ederek. Evimiz açık kaldı, eskisi belli aralıklarla evimizde bulusacaktik. Çok kısa bi sure sonra bana evi kapatmak istediğini, daha doğrusu "kapatacağını" söyledi. Benim bi söz hakkım yoktu. Daha doğrusu olacaksa, evin masraflarını karşılamam gerektiğini söyledi. Tabii ki karsilayamazdim. Ama bu benim için geç kalmış bi kırılma noktası olmuştu. Bu ilişkiyi bitirme fikrini usul usul kafama koymuştum. Bu konuşmayı yaparken, evin kira ve fatura masraflarının toplam 1700 lira olduğunu, bu parayla çok güzel şeyler yapabilicegimizi, kendimizi gelistirebilecegimizi, kurslara gidebilicegimizi, işin parasında olmadığıni söyleyerek beni ikna etmeye çalıştı. Hatta o kadar parasında değildi ki, 1700 lirayı 5 ay boyunca bana verebileceğini, benim de kurslara gidebileceğimi söyledi. İki haftada bir de buluşup, otelde kalacaktik. Bal gibi de işin parasında olduğunu bildiğimden, "öyle mi, ver o zaman" dedim. Afalladi tabii ki. Tamam dedi. Vermeyeceğini zaten biliyordum, vermesini de beklemiyodum zaten. Niyetim foyasini ortaya cikarmakti. Nitekim bi süre sonra nerde otelde kalicaz, nereye gidicez muhabbeti açıldığında, otel ücretini de bana vereceği 1700 liradan karşılayacağımi öğrendim. "Hem parayı verip, bi de üstüne otel ücreti odeyemezmis". Kalaniyla, artık ne kadar kalırsa, kursa gidebilirmisim. Sonra bi iş için İstanbul'a gitmem gerekti, 3 hafta orda kalacaktım. "3 hafta ayrılıktan bişey olmaz" dedi rahat rahat. Ben gittim. Arkadaşlarımla görüştüm, eğlendim, biraz kendimle kaldım. 5 sene neleri yaşamaktan vazgectigimi gördüm. Ondan uzaklaşmaya başladım. Yıllarca gördüğüm ama aşkla perdeledigim ekonomik ve psikolojik şiddet kafama vurdu. Sürekli bi öyle bi böyle konuşmaları, karar değiştirdiginde verdiği sözleri tutması gerektiğine dair hiç bi sorumluluk hissetmemesi, en basit konulara bile saçma sapan muhalefet etmesi ve benim ona saatlerce neyin neden yanlış olduğunu anlatmaya çalışmam, bazen dünyaları harcayıp bazen aldığım 20 liralık biseyi bile başıma kakmasi, bana sanki önünü tıkayan, kurtulmak istediği bir yukmusum gibi davranması... Hayatımizdan asla memnun değildi ama ne zaman temelli ayrilmaktan bahsetsem beni çok sevdiği kafasına dank ederdi. O evde ne kadar ağladım, ne kadar "onun kaygıları var, onları çözmeye calisiyo" diye kendimi ikna etmeye çalıştım bilmiyorum. Ben soğumaya başladıktan sonra o bunu farketti ve bana çok daha ilgili davranmaya başladı. Bu arada benim işim 3 haftadan 5 haftaya uzadı. Ve kendisi bigun bana, artık evlenmek istediğini, evlilikten korkmadığını, benimle hayatını geçirmek istediğini söyledi. İşte o an hayatımın sokunu yaşadım. Dehşete düşmüştüm, çünkü ben bu adamla evlenmek istemiyodum. Hayatımızdaki en ufak bi kararı dahi almaktan aciz, kendi problemlerine bu kadar gömülmüş bi adamla nası bi gelecek kurucaktim. Ayrılmak istediğimi söyleyemezsem, ya bi şekilde kendimi nikah masasında bulursam diye ödüm koptu. Ve iyice uzaklaştım ondan. Bigun kendisi konuyu açtı. "Sen beni sevmiyo musun artık" diye. Ben de içimde yıllardır biriktirdiğim ne varsa döktüm. Kustum adeta. Çok çaresiz olduğunu, beni memnun etse annesini memnun edemediğini, bunun içinde sürekli bi yara olduğunu söyledi bana. Annesi beni istemiyodu çünkü. Ben sana ne kadar haksızlık etmişim, seni ne kadar uzmusum, bu kadarının farkinda değilim çok utanıyorum dedi bana. Ettsit gün de ağladı, yalvardı, "psikoloğa gidicem, biliyorum guvenmiyosun bana, güvenme, ama ben cozucem bunu, halledicem, yeniden deneyelim" dedi. Psikolog deyince, hiç istemememe rağmen kabul ettim. Çünkü problemleri olduğunu biliyo ve uzun zamandır yardım alması gerektiğini ona soyluyodum. O hafta seni çok özledim görmem lazım diye İstanbul'a geldi, "3 hafta ayrılıktan bişey olmaz" diyen adam. Rüya gibi bi haftasonu geçirdik. İnsan insanın gozbebeginin içine öyle içli içli bakabilir mi? Baktı. Eğer bu hisle devam ederse herşey çok güzel olur dedim. Ama. kendimi birakmadim da. İşimi halledip evimize geri döndüm. Bi ayımız gerçekten çok güzel geçti. Bu arada artık evin kirasi vs masraflarını ödeyip, kalan parayı tamamen bana verdi, "evimizi sen geçindir, ben sana artık hicbisey için hayır demek istemiyorum, sana güveniyorum" diye. Evlilik hayalleri kurdu benimle, geleceğimiz hakkında konuştuk uzun uzun. Sonra ise onun küçük bi ameliyat olması gerekti. Ameliyat haftası benim koşturmam gerekn başka işler vardı, o yüzden nekahat dönemini annesinde geçirmesini kararlaştırdık. "Her gün gelirsin, annem sorun çıkarırsa ben, olmaz oyle şey, portakal tabii ki gelecek derim, hem bu vesileyle annemle aranız da duzelir, evlenirken huzursuzlugumuz olmaz" dedi. İnandım. Ameliyattan sonra gidip gelmeye başladım. Kendisi bana bigun, her gün gelmememi söyledi. Komşular laf edermiş, sık gorusursek annesiyle sorun olabilirmis, tedbirli davranmamız gerekirmiş. Hem kırıldım, hem kızdım. Hastanede de hicbie evrağa onun adına imza atamamistim. Şimdi de bu çıkmıştı. Geçmişte söylediklerim bir bir cikiyodu. O sürede annesine gittikçe ona bakmaya devam ettim. Üstü başı, banyosu, doktoru ilacı herseyine kosturdum, ama hafif soğuk davrandım ki kırgın olduğumu anlasın. Tamamen görmezden geldi, herşey normal gibi davrandı tam 5 gün. 5 gün sonra patladım ve uzuun bi konuşma yaptık. Herşeyden şikayet ettiğimi, huzursuzluk cikardigimi, kirilmamam gerektiğini, kirilsam da susmam gerektiğini, onun da bazı şeylere düştüğünü, çok yorulduğunu çok bunaldigini sürekli kavga ettiğimizi söyledi . Ben yine ona derdimi anlatmak için kendimi yırttım, ama karşımda anlamak isteyen biri yoktu ki. Konuştuk, bi şekilde tatlıya bağladık ve benim yine bikac gün için İstanbul'a gitmem gerekti. Öpüştük, vedalaştık, ben geldiğimde sen de evimize gelirsin, evimizde görüşürüz diye ayrıldık. Ama telefonda konuşurken bi terslik vardı sanki. Gittiğimin ertesi günü telefonda "benimle konuştuğuna memnun değil gibisin, bi ay önceki halinden eser yok, sanki benimle vakit geçirmekten hoslanmiyosun bi sorun mu var?" Diye sordum. Benim tavirlarimdan dolayı bana gıcık kaçmış, hemen cikamiyomus etkisinden, o yüzden böyleymiş. Tamam dedim, bu adam iki hafta annesinde kaldı yine özüne döndü. Kendimi hazırladım, "biraz az mı gorussek o zaman" deyip, bu sürede yavaş yavaş kendimi, eşyalarımı toplayıp ayrılığa hazırlanacaktım ki konu zaten ayrılığa geldi. "Ayrılmak mı istiyosun?" Diye sordu bana. "Böyle devam edecekse evet" dedim. Sanki onu bekliyomus gibi beni artık üzmek istemediğini, bana engel olduğunu düşündüğünü, bu işi bian önce bitirmemiz evi de dagitmamiz gerektiğini söyledi. "Eğer sen kesin kararliysan ayrılalım çünkü ben yapamam duygusallasirim, ağlarım, geri dönmek isterim" dedi. Kararlıyım dedim. Yine de üzülmekten alikoyamadim kendimi elbette. Ama daha ayrılık kararını bile sindirememisken, ertesi gün beyefendi parasının derdine düştü. Evi 10una kadar kapatalım, bi sonraki kira ayına girmesin, eşyaları satalım, sen hangi eşyaları alıcaksın, falan dedi bana. Ben de kendisine bi sonraki kira dönemini de gecirmemizi, hem rahatça toplanmak hem de bulunduğumuz şehirde iş bulma ihtimalim bu ara yüksek olduğundan işi bulursam kontratı üstüme alabileceğimi söyledim, "senden rica ediyorum" diye de ekledim. Ama bu iş meselesine de bel bağlamış değildim. Ayın 10una kadar zaten iş güç çıkmazsa zaten toplamış olduğum eşyalarımla gidecek, o evde kalmayacaktım. İşte burdan sonra kabus başladı. Neden 1300 lira daha kira versinmis, ne gerek varmış, kendisi zaten evden alacağı depozitoyu ve elektrik saatlerinden alacağı parayı bana verecekmiş, çok istiyosam ordan karşılayabilirmisim. Bu depozito meselesi eskiden beri konuşulmuş biseydi bu arada, ayrılık muhabbetleri açıldığında "o parayı sen alırsın (2000 lira kadar) elinde bulunsun, idare edersin" dediği bi paraydi. Bu arada taşınma masrafımi da o karsilayacakti boyle konuşmuştuk. Sonraki gün de, taşınma masrafımi o depozito ücretinden karşılayacağımi öğrendim. Her zamanki gibi o verdiği sözden de vazgeçmisti. Ben ne yapmışım bu ilişki için, yıllardır benimle olucak diye kendisine doğru düzgün bişey bile almamış , elinden gelen herşeyi yapmış, benimle. evlilik düşünüyormuş ama Allah korumuş, ben muhtaç miymisim, o kadar parayı benim için harcıycagina fakire fukaraya dagitirmis. 5 senemi verdiğim ilişki, canım gibi sevdiğim, surdan burdan kazandığım 100-150-200 lira harçlıkları bile eline saydığım, hiç bi fedakarliktan kacinmadigim adam, bana bunları söyledi. Üç gün önce öpüp ugurlamisti beni. Evimizde görüşürüz demiştik oysa. Şimdi bunları kime anlatsam, "hadi canım, bunları o mu söyledi, büyü mü yaptılar bu çocuğa hiç böyle değildi" diyolar. Bu kadar olduğunu ben de bilmiyodum. Ama oldu işte. 5 yilimi geçirdiğim, bi hafta önce "bana banyo bile yaptırdın, hicbiseyimi eksik etmedin sana çok minnettarım" diyen adam bana düşman oldu sanki. Çok uzattım farkındayım. Sözün özü, hayatımın çok zor bi dönüm noktasindayim. Evimi nasıl topluycam, hepsinde anılarımızın olduğu eşyalarımı nasıl kolilere koyucam, tam duzeliyo işte, sonunda mutlu olucaz diye gardimi dusurdugum anda bu olayı nasıl sindiricem bilmiyorum. Adam annesinin evine dönünce 2 haftada özüne döndü. O kadar ofkeliyim ki, en azından bir buçuk ay önce ben gayet hevesli bi şekilde ayrılmak isterken bana yeniden umut verdiği için. Daha öngörülü olabilirdim, ondan gelen umuda bel bağlamayabilirdim, kendimi "iyi bi insan o, sadece kafası karışık, hem normalde çok mutluyuz" diye kandirmayabilirdim. Ama ne olursa olsun, sonunda böyle bi tavrı haketmedim. Onun da istediği gibi, arkadaşça ayrılıp, sonrasında birbirimize bakacak yüzümüzün olmasını dilerdim. Şimdiyse karanlık bi kuyunun dibine çökmüş gibiyim. Destan yazdığım için özür dilerim, bana moral vermenize ihtiyacim var. Teşekkür ederim.

Ulan bizim ailenin erkekleri niye böyle kizlar bulamıyor?

Adam size tek kurus vermek zorunda degil vermedigi icinde karaktersiz olmuyor. Hala kendinizi haklı görüyorsunuz

Nasıl kızlar

Beyefendi o işine gelen yerleri almayı çok iyi biliyordu işte. Annesi gibi her işi beceren bir kadın vardı, böylesini istedi, o da bi zahmet babası gibi olamadı. Hem evlilik sorumluluğundan münezzeh oldu, hem de ev içi konforu sağlandı. Burdaki yorumlar çok acımasız, ama büyük oranda haklı. Portakalın zaafını, ayrılık korkusunu çok iyi kullandı bence, kadın biraz soğusun, istediği gibi yaparak istediği şekilde konuşarak ısıtıyor, düzenini devam ettiriyordu. En son ne sordu adam, biliyor musunuz? '' Ayrılmaya cesaretin var mı? ''.

Yaşınız çok genç. Olan olmuş deyip önünüze bakmanız lazım. 30 üstü zannettim nedense. Öyle olsa bu kadar yıkılmanızı bir derece anlayabilirdim. Kendi ayaklarınız üstünde durun.

Kesinlikle, zaten hep kv-es konuları döndü döndü durdu beynimde...

Yanlız bu konuda şeye döndü kendisiyle konuşmak istemeyen adamla ısrarla konuşsun diyen o kadar kişi yaziyor yazıyor değişen birşey yok

ayrılık kararınızı ve bunun arkasında duruşunuzu tebrik ediyorum. uzun soluklu ilişkilerden sonra çok zor çünkü. fakat ben de maddi boyutu eleştireceğim. öğrenciymişsiniz, sonra iş bulamamışsınız.. bunların hepsi olabilecek şeyler. fakat 5 yıl boyunca bir ilişkide maddi yükün tek tarafta olması da normal bir durum değil. verdiği sözleri tutmadı diyorsunuz ama o sözlerin çoğu maddi sözler. muhtemelen bir anlık heyecanla yaparım diyip, düşününce "ee bütün maddi yük bendeydi, zaten benim ödediğim paraydı, neden vereyim?" diyip vazgeçmiş. ha 1 kere yaptı, tekrar tekrar aynısını yapması başka mevzu. bir ilişkide elbette maddi durumlara göre iki kişi birbiri için birşeyler yapar. beraber de yaşansa, ayrı da, olabilir bir şey. ama bu aşamada denge çok önemli. anladığım kadarıyla sizin ilişkinizde maddiyat hep erkeğin yükü olmuş. 150-200 tl harçlıklarımı verdim demişsiniz ama kira + fatura + vs katınca o harçlıkların bir anlamı kalmıyor malesef. benim ilişkimde de maddiyat takıldığımız bir şey olmaz. zamanında sevgilim ev değiştirdiğinde yemek masası, sehpa, mutfak aletleri almıştım ona. sonra o da bana şahsi bilgisayara ihtiyacım var diye macbook aldı. işte maddiyat dengesi ilişkide böyle olur. yani iki kişi de birbiri ve ortak yaşam alanları için eşit miktarda para koyar ortaya. en azından yakın diyelim. o nedenle sizin ilişkinizin temeline dinamit koyan şey öncelikle bu maddiyat mevzusu olmuş. sevgilisi ile beraber yaşayabilecek kadar özgür bir kadın bence kendi maddi özgürlüğünü de çok önemsemeli ve sağlamalı. daha çok genç olduğunuz için belki bunlar size anlamsız gelebilir ama sakince düşününce bunu ve buna benzer yazanları anlayacağınızı düşünüyorum. anlattıklarınıza bakınca sizinki biraz o para kazandı, ben de evin işini, yemeği yaptım o zaman hakkım var gibi bir anlam çıkıyor. ama sağlıklı bi yaklaşım değil bu. bence annesinin istememe nedeni de tam olarak bu. anne olarak oğlunun sömürüldüğünü düşünmüş ve bu yüzden rahatsız. belki kendi geliri olan birisi olsanız kadın tepki göstermezdi . bir de hemen birileri ile tanışma yoluna girmeyin. bu ilişkinizi iyice bir düşünün, kendinizi tartın. buradaki çoğu insanın da yorumlarını yabana atmayın derim, çok güzel yazanlar olmuş. iş bulmak ve kendi gelirinizi elde etmek önceliğiniz olsun. kadın için en önemlisi maddi özgürlüktür. o zaman bir erkeğin git-gel demesine göre hareket etmezsiniz çünkü. güzel haberlerinizi bekliyorum.

Peki bu kadar kadın bu kısmı eleştiriyorsa sizce haklı olduğumuz hiçbir kısım yok mu? Ben de maddi anlamda sizi hatalı buluyorum, bakın on yıllık evliyim eşimle şu kadar para konuşmadım.

Bu ne ya? Bu adamdan siz niye harçlık alıyordunuz, ben onu bile anlamadım. Benim de sizinkinden uzun süreli birlikteliklerim oldu, kimse de bana harçlık verip, masraflarımı karşılamaya kalkmadı. Bi de yok evin depozitosu senin olsun, yok taşınmayı o karşılayacaktı. Ne bu? Aşırı iğreti oldum.

Değişik bir ilişki. Evli olsanız ev hanımısınız dicem. Aşırı para muhabbeti var. Para adamın parası. Bilemedim. Aileniz falan nerde. İşsiz güçsüz parasız eve çıkmak neden. Gel deyince gel git deyince git. Yaşınız kaç anlamadım bi türlü hayat tarzınızı. Umarım Her şey iyi olur sizin için

Sevgiliden çok ev arkadaşı olmuşsunuz. Ciddi hiçbir adım atmamış, hiçbir şekilde niyeti yok, ana kuzusu bir çocuk. Bana da olmaz bundan koca da olmaz. Çok sevdiğin için beklemişsin ama boşuna. Değmez

Yargılamak değil niyetim.. Ama işte o imza aslında sizin 5 yılınızı yasalarla koruyan bir şeydi.. Verilen emek aynı yaşanılan şartlar aynı ama o imzanın koruyuculuğu olmadığı için size yapılanlar farklı.. Bu yüzden zaten o imza var ve o imza bir çok hakkı koruyor ve de beklentilerinizi haklı çıkarıyor.. Umarım karşınıza güzel kapılar açılır..

Burada bazı arkadaşların anlamadıgı bir husus var; bu arkadaş bu adama güvenmiş hayata adım atmamış. Yani belki kaba tabir olacak ama ona bel bağlayarak ne iş aramış ne de çok azimli davranmış. Belki davrandın ama bu yeterli olmamış belli ki. Amacım seni yargılamak ve ya yargı dağıtmak değil de sen bu konuyu kimse anlatırsan anlat olayın senin tamamen para odakl olduğunu düşünür. Senin de düşüncen 5 yıldır bu adama güveniyorum evlenecektik ama verdiği sözleri tutmayıp benim güvenimi kırdı. E okey bunda herkes hem fikirdir ama senin de 5 yılda rayında gidecek işler yapmaman? İlk bence kendini yargıla ve o adamın sende emeği olduğunu unutma. Elbette senin de emeğin vardır ama maddiyat girdiğinde hak olayı farklı oluyor. Çünkü o adam calısarak isterse 10 bin alsın veya 20 bin alsın emeği var. Sizin de evde emeğiniz var ama o adam size belirli şeyleri itelese de kaksa da 5 yıldır yapmış gibi duruyor. Biraz da kendiniz de aramanız fayda var; misal kendimi bırakmadım diyorsunuz da mezuniyetten bu yana neden randımanlı bir iş bulamadınız? Sektörel demeyin bulmak isteyen her türlü buluyor.

Allah aşkına ilk cumlenizin ne kadar akla zarar olduğunun farkında mısınız? Hayır efendim, onun bunu bana mustehak görmüş olması onun adi bi şerefsiz olduğunu gösterir, bunları yasamamin bana mustehak olduğunu değil. Modern olmak için sevgilimle yaşamadım ben ya da sevgilimle yaşadığım için modern değilim, sizin kafanız bu tarz anlamsız kalıplarla calisiyo sadece. Ayrıca o Ayşe'nin kocası da evi kapatalım, otelde buluşalım falan dese ona bana konuştuğunuz gibi konusmazdiniz emin olun, Ayşe sizin gözünüzde "makbul kadın" çünkü. Ama modern olmak öyle gözünüzde canavarlastirdiginiz gibi bişey değil haberiniz olsun, insanlar hem modern yaşayıp hem de birbirlerine destek olabilir, vicdanın getirdiği gereklilikleri yerine getirebilir. Dürüst olmayı, vefalı olmayı, ahlaklı olmayı geleneksel kodların tekeline alamazsınız.

Evlenmeden beraber yaşamaya işte tam da bu yüzden karşıyım. Erkekler anlamıyor asla bu durumu. Suistimal ediyor. 5 sene ne demek ya... evli olsan en azından tazminat nafaka bilmem ne hakkin olur saçma sapan birşey beraber yaşamak. Beraber yaşamak isteyen adam nikahı basar evlenir... bu kadar net.

Evlilik resmi haklarınızı kullanmanız açısından önemli. Ama evlilikte bile insanlar para alıp verirken bu kadar rahat mı davranıyor? Kadının maaşı olmadığı zaman ve karşınızdaki erkek iyi biri olmadığı zaman yine para yiyici olmuyor musunuz? Benim param vurgusu yapılıyor, insanlar eziliyor. Nasıl bu kadar maddi açıdan kendinizi birine bıraktığınızı anlayamıyorum kısacası, öylesine denilmiş olsa bile.

" Yarı otomatik portakal: evleri ayırarak ve işinin peşinden koşarak çok iyi yapmışsın. Sana iyi geliyorsa ayrılmama kararın doğru ama en ufak bir rahatsızlık hissettiğinde yol ver gitsin. İnan bana ölüp bittiğin çok sevdiğin adamın 2 ay ağladıktan sonra hatırlamaya çalıştığında yüzünü aklına getiremeyeceksin Hayat bu. Senin için büyük fedakarlıklar yapamayacak insanları hayatında tutmak zaman, enerji ve mutluluk kaybı oluyor. Sen daha konusunu açmadan sana evlilik teklifiyle gelecek, sana değer veren hiçbir şeyden korkmayan adamla birlikte ol, ya da hiç kimseyle olma. Çok mutlu bir evliliğin yoksa bekarlık çok daha iyi diyor araştırmalar :) Umarım kendi değerini hep bilirsin ve hep sana çok değer verip seven, senin de çok değer verip sevdiğin insanlarla beraber olursun." Bu bir önceki konuna yazdığım yorumun bir kısmı. O zamandan beri ayrıldım kurtuldum diyeceğin zamanı bekledim tebrik ederim. Hiç üzülecek şey değil. Elbette şimdi sana öyle gelmiyor çok üzgünsündür ama birkaç aya oh be diyeceksin. Hele de doğru dürüst biriyle karşılaşınca adamın karakterini iğrenerek hatırlayıp 'ben bunca yıl nasıl ayrılmadım' diyeceksin. Hakkında en iyisi oldu inşallah :)

İnşallah samimi ve iyi niyetli bi soylemdir bu, öyleyse çok teşekkür ediyorum. Tam tersi kıymete biniyo ama ne yazık ki

Benim anlamadığım nokta şu ayrıldıktan sonra o parayı nasıl kabul edebiliyorsunuz? Hadi diyelim ki ihtiyacınız vardı ettiniz hala taşınma masrafını onun karşılamasını nasıl bekliyorsunuz? Ayrıca adam size 1700 tl veriyor ve gittiğiniz otelin ücretini verdiği paradan ödemenizi söylüyor. Buna da oldukça tepkilisiniz. Bana çok tuhaf geldi bu durum ve sizin tutumunuz. Uzunca anlatmışsınız fakat ben tüm bu yazdıklarınızda maddiyattan başka bir sorun göremiyorum. Sizi kırmak gerçekten istemiyorum belki yazmadığınız durumlar da vardır, bilemiyorum ama sevgiliniz olan bir adamdan bu kadar maddi beklenti içinde olmak çok yanlış.

Ayrıca bir adam bana beraber yasayalim mi dese hakaret ediyor herhal derim. Yani sen evlenilemezsin ama beraber yasayacak kadar giderin var...

Suan 25 yaşındayım. Beraber yaşamaya başladığımızda ogrenciydim. Mezun olduktan sonra bulunduğumuz şehirde doğru düzgün iş bulamadım. Ailem şehir dışında, istediğim zaman yanlarına gidebilirdim. Ve ev hanımı olmak için evli olmak gerektiğini düşünmüyorum. Yasalar bir yana, şu zihinlerdeki "imzayı atmış kadının hakettikleri/atmamış kadının haketmedikleri" algısını bi yiksak mi artık hep birlikte?

Ben ameliyat sürecinde partnerimin yanında oldum. Manevi olarak da hicbi zaman destegimi eksik etmedim. Kendisi annesinin evine gidip hergun ona bakmama başta tamam demisken sonrasında istemedi. Gittiğim zamanlarda da herşeyiyle ilgilendim. Diğer dediğiniz herşeye tamam, ama evlilik sorumluluğu olmayan bi ilişki diyemezsiniz o yüzden.

Çalıştım evet daha önce, normal maaşlı işlerim oldu ama burası küçük bi şehir çok uzun sürmedi tabii ki. Zaten son isimden pandemiden hemen önce çıkarıldım. Pandemi sürecinde de freelance olarak çalışmaya devam ettim. Online kurslara da katıldım, kendime biseyler katmaya çalıştım. Ama ailesinin fikrine bu kadar önem veriyorsa, yapılacak şey belliydi diye düşünüyorum. Ama kendisi, hayatına dair en ufak bi kararı vermekten aciz bi insandır. Önce benim karar vermem, sonra da ittire ittire uygulamam gerekir ki, sonucu kötü olduğunda kendini değil beni suclayabilsin.

İlişkiniz bi sehirde yolunu bulmaya calısan iki ev arkadaşı ilişkisi gibi.. sevgiden aşktan eser yok, çok zoraki ilerlemiş.. kurtulun bir an önce derim UnknownMs

+++++++ Adam evlenmem boyle iyi dedigi anda konu sahibesi basip gidecekti.

Evet hanımefendi kendimi haklı görüyorum. Siz eski sevgilimin yan çarı mısınız, hayırdır?

Bu kadar kabus yetermiş zaten bir de o kadının evliyken aranıza sokabileceği nifak tohumlarını düşünerek yat kalk kurtulduğuna şükret, çok geçmiş olsun. Tedavi de olsa dünyayı önüne de serse hep aynı adama dönüşecekti sonunda, zararın neresinden dönsen kardır. Git bir çocuk sevindir.

Belli ki anlamamissiniz ya da ben anlatamadım. Bütün bu mevzuların en büyük ortak noktası, verdiği hiçbir sözün arkasında durmamış olması. Bu sözünde durmama konusu, hayatımızın en küçük alanlarına kadar işlemiş kritik bi sorun oldu hep bizim aramızda. Öfkelendigim kısım para almamak değil, ne zaman ona güvenip kafamda biseyler sekillendirsem yarı yolda bırakılmış olmak. Ayrıca aranızda, şayet evli olsaydım o paraları hakedecegimi, ama evli olmadığım için daha az emek verdigimi ve haketmedigimi düşünenler olduğunu sanıyorum. Ben 5 sene onun gözünün içine baktım. Kendimi korumaya çalıştım, mücadele ettim, yaptıklarına yer yer boyun eğdim ama asla kendimi teslim etmedim, imkanlarim oydu, aynı evi paylaştığım insan oydu, maddi durumum ortadaydı. Annemin evinde olsaydım yaşam masraflarimi annem, babamın evinde olsaydım babam karsilayacakti. Çünkü para, yoksa yoktur! Assan 1700 lira para falan almadım, vermeyeceğini yan cizecegini bildiğimden, sinirle kabul ettim bunu. Kendisinden depozito falan talep etmedim hiç bı zaman, kendisi her ayrılık söz konusu olduğunda üstüne basa vasa bunu dile getirdi, "Ayrılsak da düşman olmuycaz sonuçta, benim elim hep senin üstünde olur, sana olabildigim kadar destek olurum" diye. Tabii ki bu desteğe bel baglamadim, ama zor zamanimda hala orada bi yerde elimden tutacak birinin olduğunu bilmek bana kendimi daha güvende hissettirdi. Benim durumumu yaşamamış kimse de bu güvende hissetme ihtiyacı, destek arama telaşını anlamaz, şayet empati yapamıyorsa. Beni bu kadar üzen paradan mahrum kalmak değil, bu güveni kaybetmekti. Zaten baştan depozitoydu paraydi bu konularda açılmış bi muhabbet olmasa, "e ben sana 5 yilimi verdim hadi sökül paraları" demeyecektim zaten. Kaldı ki kendisi bu muhabbetlerin yanında, "mağduriyet kasma, kandırılmış oyalanmis kız tribini oynama, bi de seninle evlenicektim Allah korumuş" gibi bi sürü çirkin şey söyledi. Ondan beklentiye girmemin sebebi kendisinin verdiği sözler ve benim kendimi onun yerine koyduğumda çok daha fazlasını yıllarımı geçirdiğim insan hayatının yeni dönemine daha rahat başlasın diye yapacağımı bilmekti. Bu da benim saflığım olsunz bidaha kimseyi "ben olsam yapardım" diye değerlendirmem. Bu arada, on bin liraları olan bi insan için 100-200 TL belki hicbiseydir. Ama elinde sadece 200 lirası olan biri için, herşeydir. Ben ona uzun bi zaman, hiç düşünmeden, herşeyimi verdim.

Cidden ilişkinin neresinden tutsanız elinizde kalmış ilişki denilebilirse buna... Adama bagimlisiniz hala eşyalarım anılarım diyorsunuz kendinizi kurtarın

Sonunun ayrılık olmayacağını bildiği ayrılık konuşmalarında şov yapmış işte "seni mağdur etmem, şunu da al bunu da al, depozitoyla taşın" vs diyerek. Ama gerçek hayat böyle değil gördüğünüz gibi. Gerçek hayatta kimse, ayrıldığı sevgilisi yayıla yayıla eşya toplasın diye fazladan 1 aylık kira ödemez, rahat rahat taşınsın diye "elektrik bilmem ne depozitosunu al" demez. Gerçeklerle yüzleşmeniz biraz acı şekilde olmuş maalesef. Bu kadar para muhabbeti geçen bir ilişki gerçekten itici. Ve siz de adam ne dese yapmışsınız, bu da normal değil. Gel, git, bir daha gel, kal, pandemi bitti tamam git, hastayım gel bak, uygun olmaz gelme vs vs ne dese tamam demişsiniz. Evlenseniz bile siz yıpranıp "ehh yeter be" diyene kadar bu düzen böyle sürüp giderdi. Bitmesi ikiniz için de iyi olmuş.

Yeniden ifade ettiğiniz için çok teşekkür ederim. Evet maddi olarak kendi ayaklarım üstünde durmaya cabalasam da psikolojik olarak mecbur hissetmedigim için aşırı aşırı gayretli olmadım, şuan bu konuda daha cesur olmaya çalışıyorum mesela tek başıma olduğum için, daha çok "kızım senin arkanda kimsen yok, basının çaresine bakmak zorundasın" kafasindayim. Ameliyat sonrası için ise ben ona çok defa benimle kalmasını istediğimi söyledim ki her hasta olduğunda bebek gibi bakarım ona, "benimle kal, ben sana bakarım ama annen de senin onunla kalmanı istiyo, benim gönlüm evimizde kalmandan yana ama bu senin ameliyatın, kendini nasıl rahat hissedeceksen öyle yap üstünde baskı kurmuyorum" dedim defalarca. Kendisi annesinde kalmak istedi, annesiyle de anlasamiyoduk evet. Onları anlatsam zaten ayrı bi konu olur P

Sana yazdık olmaz dedik dinlemedin bak o konuda da yazmısım bunu Eklentiler Screenshot_20211019-223306_Samsung Internet. jpg 138,6 KB · Görüntüleme: 158

Çok teşekkür ederim. Ben evliliğe karşı bi insan asla olmadım. Hatta hep istedim ama yukardaki üyenin de söylediği gibi, romantik baktım olaylara, sonuçta hayatı böyle de paylaşıyoruz dedim. Ne kendimi ne onu ayrı gayrı hiç düşünmedim. Hata ettim elbette, "şuan değil ama bigun evleniriz heralde" demek yerine "bu adam bana geleceğe dair doğru düzgün hiçbisey soylemiyo, beklentilerimiz farklı galiba" deyip daha erken ayrılmam gerekirdi.

Sevdiği adam bile mustehak görmüş maalesef böyle. İlk sevgilisiyle evlendirilen Ayşe'ye kocası boşuna masraf olmasın evi boşaltalım onbeş güne bir otelde buluşalım demez en basiti. O muameleyi yapmaz. Herkesin kendi tercihi tabii ki kimse kimseye karışamaz ama hem modern geçinip hemde bunlardan yakinmak garip duruyor sadece.

Hayır çok aramama rağmen iş bulamadım. Pandemiden önce kısa bi süre, pandemide de ufak ufak işler bulup çalıştım. Maaşı orta sınıf bi ailenin gecinmesine yetiyo aslında, ama ona yetmedi işte. Hem ayrılmayalim diye uğraştı, hem de sorumluluk almak istemedi

İlişki sürecinden bahsediyorum. Sürekli bir hesap kitap olayı var anlattıklarınızda. Neden aylık 1700 tl para aldınız mesela adamdan? Veya 2000 tl depozito neden mevzu ediliyor. Çok anlamsız geldi bana al-ver muhabbetleriniz.

Bu kadınlara da piremses erkekler düşüyor işte.

bence sizizn sıkıntınız güvenle ilgli. çok güvenmişsisniz, orda hata yapmışsınız. çocuklar annelerine ihanet ederken anneler çocuklarına ihanet edip yarıyolda bırakırken el oğluna çok güvenmişisniz. çok çok sevmişsiniz değer vermişsiniz, karşı tarafıda öyle sanmışsınız. beklentiniz yüksek olmauş

zararin neresinden donseniz kar, vurun tekmeyi gitsin. ayrica size ders olsun, bir insanla bana oyle guzel bakiyordu deyip evlenilmez. guvenilir mi, vefali mi, sorumluluk sahibi mi vs vs bakin. duygusal kararlar vermeyin

Daim olsun canım

zaten maddi özgürlüğümüzün olmasının amacı bu. karşımızdakine söz hakkı bırakmadan kendi istediğimizi almak. "bunu mu istiyosun o zaman kendin öde, ben almam, şunu şunu sen ismarliycaksin, bak bugün ben para harcadım" gibi çirkin pazarlıkları hala yapardı benimle eminim cümlenizden şöyle bir anlamda çıkıyor: "ben gene ondan beklenti içinde olacaktım" tabi ki sevgililer, eşler birbirlerine birşeyler alır ama bu cümleyi kurması için birinin, karşıdan talep duyması lazım. evlilik konusuna gelince, biraz dereyi görmeden paçayı sıvama olmuş bu durum. ortada teklifi geçtim ima bile yok ama siz zaten evlenicez yakında diye bazı şeyleri askıya almışsınız. bazı olaylar acı oluyor ama güzel ders veriyorlar bize. bundan sonra hiçbir ilişkinize parayı sokmayın. karşınızdaki isterse ısmarlar, isterse hediye alır. müdana etmeyin kimseye. yemekleri siz ısmarlayın ne olacak? yada yemeği ısmarlayan flörtünüze kahveyi de siz ısmarlayın yemek üstüne. içinizden geliyorsa hediye alın. ama hiçbir sevgiliden yada eşten harçlık almayın. ve şunu istiyorum demeyin. zaten seven insanlar birbirilerinin ihtiyaçlarını ve isteklerini bilirler, müsaitlerse de bunları alarak/yaparak mutlu etmek isterler. çocuk dışında kim bize maddi anlamda bağlıysa bir süre sonra onu çalışanımız gibi görürüz ve gözümüze batar. iş yerlerinde patronlar, müdürler neden rahat? kendine ekonomik olarak bağlı olan adamı istedikleri gibi yönetirler çünkü. ilişkiniz para mevzuları nedeniyle tam olarak buna dönüşmüş. sizi artık öyle gördüğü için git-gel-otelde takılalım-özledim hadi görüşelim-sıkıldım azıcık duralım demiş. eğer onun parası hayatınız için bu denli gerekli olmasaydı üzerinizde bu otoriteyi kuramazdı. kendi ayaklarınızın üzerinde durabilceğiniz, kazancı bereketli bir iş diliyorum..

senelerdir türkiyede iliskiler boyle yuruyor, gelenekselci bir cevrede dogan ve ilk sevgilisiyle evlendirilen ayşe bunları yasayıp nafaka isteyince hak, ama modern bir cevrede dogup sevgilisiyle aynı evi paylasan fatmaya bunları yasamak mustahak mı?

Çok teşekkür ederim okuduğunuz için evet çoktan bitmeliydi, uzun zaman öncesinden farkındaydim, ufak ufak şeylere umut diye tutundum sadece... Zaten askıya aldığım hayatımı devam ettirmekten başka çarem de yok. Gelecekten umutluyum ama çok da korkuyorum...

Yazmayayım diyorum ama yorumları okudukça da dayanamıyorum, haksızlığa dayanamayan biriyimdir ve adaletli bir bakış açım olduğuna da inanıyorum. Konu sahibi kişisel hayatımda da tanıdığım, eskiden en yakın arkadaşlarımdan biri diyebileceğim kadar yakın olduğum bir insandır. Hatırlamak istemesem de önceki konularımdan da para konusundaki kerizliklerimi bu sitedeki hemen herkes bilir, aşırı gururumu da aynı şekilde. Bu düşünce yapısında olan ve konu sahibinin ilişki detaylarını net bilen biri olarak, konu sahibinin çevresi ve eski sevgilisi ya da eski sevgilisinin ailesi tarafından "para yiyip sömüren kız" olarak değerlendirilmediğine kalıbımı basarım. Bunları da konu sahibi ile görüşmediğimiz, birbirimize kırgın olduğumuz halde, açıkça ve net biçimde ifade edebilirim. Gerçekliği bu kadar kesindir. İlişkilerinde dengeli bir alma-verme olduğunu düşünmüşümdür hep, şahit olduğum kadarıyla da bu konuya yazan ve sitede bulunan kadınların sevgilileriyle çıktıkları yemekler, alınan hediyeler vb. masraflardan fazlası olmamıştır. Belirttiği gibi konu sahibi gerek maddi anlamda gerekse ev içi emek anlamında eski sevgilisine her zaman destek olup bir de üzerine yaptığı işlerle eleştirilmiştir. Benim için en üzücü kısım söz konusu eski sevgilinin örnek gösterdiğimiz, "bak ne kadar saygılı bir adam" dediğimiz biriyken bu şekilde iğrenç cümleler kurmuş olması. Gerçekten üzüldüm, hem konu sahibi adına hem de öyle bir adamın dönüştüğü kişi için. Neden bilmiyorum bunları belirtmezsem bir haksızlığın parçası olacağımı hissettim ve yazmak istedim.

Birlikte yaşadığınız süre boyunca sadece o mu çalıştı? Ben adamın parasına bu kadar rahat ortak olmanıza şaşırdım doğrusu. Pandemi 2 yıldır var hayatımızda. Öncesinde bir katkınız oldu mu evin geçimine? Kusura bakmayın ama adam sizi geçindirmek zorunda gibi davranmışsınız. Hala kirayı versin, depozitoyu almasın derdindesiniz. Annesi sizi oğlunun sırtında yük gibi gördüğü için sevmiyor olabilir.