Hem alışmış olduğunuz işinizden ayrılmak hem de belkide nişanlınızı daha az görecek olmanız sizi bu ruh haline sokmuş olabilir. Ama inanın ben hayatımda şunu gördüm ki, bir kapı kapanıyorsa daha güzel bir kapı mutlaka açılıyor... Bazı işleri Allah' a havale etmeliyiz ve endişelenmeyi bırakmalıyız. Gönlünüzü ferah tutun. Daha hayırlı ve mutlu olacağınız bir iş bulacaksınız, eminim.. A

Evet çıkarken tüm sosyal haklarımı aldım hatta fazlasını aldım nişanlım sayesinde ama manevi olarak çok etkilendim çünkü patronlarım nişanlımı çok severlerdi beni de severledi bunu her fırsatta söylerlerdi bizim birlikte olduğumuz öğrenilince bize şirket kuralları gereği birlikte çalışamazsınız ama size müsemma gösterebiliriz dedikleri halde nedenini anlayamadığım bir sebeple beni iteledirler yüzüme dahi bakmadılar resmen çıkmam için zorlandım en sonunda da istifamı verdim. Bana bu yapılanları düşündükce çıkmakdan başka çarem yokdu zaten diyorum ama aklımda hala orada malesef en büyük nedeni de nişanlımın hala orada olması galiba dediğiniz gibi ama bilmiyorum inşallah kısa zamanda bu ruh halinden kurtulurum çünkü hiç mutlu değilim bu şekilde gerçekten orayı unutup severek çalışabileceğim bir yer bulurum inşallah yakın zamanda D damdan

Çok değişik bir politikaymış eş çalışamama durumu. Yasal mı peki? Benim bildiğim kurumsalda aynı bölüm içi değil farklı departmanlarda çalışılabiliniyor da küçük bir firma ise onu kapsıyor mu onu merak ettim. Alys

İnşallah güzel ve içinize sinen bir işyerı bulabılırsınız. Bazı işlerinin böyle katı kuralları var evet. Hakkınızda hayırlısı.

Kızlar merhaba, size bir konudan bahsedeceğim bilmiyorum belkide ben biraz duygusal bi insan olduğum için çok takıyorum ama sizinle paylaşıp fikir almak istedim. Ben 2013 yılında bir firmaya girdim girdikten bir sene sonra yine orada çalışan biriyle yakınlaştım . Ve şirket kuralları gereği çiftler çalışamazdı şirkette nişanlım o firmada 6 yıllık elemandı ben ise bir buçuk yıllıktım ve yeni terfi etmiştim bizim ilişkimiz ilerledi fakat kimseye bahsetmedik şirkette devam edebilmek adına ama bir gün anlaşıldı malesef ve ben işten çıkartıldım daha doğrusu çıkmak zorunda bırakıldım şu an ayrılalı 8 ay oldu ben bu süre zarfında çok iş aradım bir iki yere girdim çıktım ama yapamıyorum girdiğim heryerde orayı arıyorum bilmiyorum belki de nişanlım hala orada diye aklım o firmada Baktığım bütün işler eski iş yerime yakın olsun istiyorum ama bulamıyorum psikolojim bozuldu sanırım ağlayıp ağlayıp duruyorum çocuk gibi sizce benim durumuma ne deniyor ne yapmam gerek birşey söyleyin lütfen : (( U uzun

Haklarin ödendi mi? Hakli bir çikiş sebebi degil çünkü braindamage Bayan

D damdan umarım huzurla çalışabileceğim bir yer bulurum yoksa sonumu hiç hayırlı görmüyorum : / Alys

Vardır bir hayır, canını sıkma...

Eski işyerinize yakın bir iş bulmanız kolay mı bilemiyorum ama anladığım kadarıyla biraz takıntı olmuş bu durum. Bir an önce eskisinden daha güzel bir iş bulup kafanızı dağıtırsınız umarım. Mutluluki Mucize 1 di şimdi 2 oldu

Alys galiba tamda sizin söylediğiniz gibi daha öncesinde de çalıştığım firmalar oldu hatta daha uzun süre ama kendi kararımla ayrıldım hepsinden ve hiçbirinde böyle duygulara kapılmamıştım hatta itiraf edeyim bu firmaya ilk girdiğimde pek beğenmemiştim bile soğuk gelmişti bana ama kısa sürede alışıp tüm işlere hakim olmuştum ve cok sevmiştim ama sonra sizin dediğiniz gibi kendi isteğimle değilde zorla çıkmak durumunda bırakılınca bu duygulara kapıldım bir an önce atlatmak istiyorum bu aptal duygudan bi an önce kurtulmak istiyorum : //

koyumor orta büyüklükte bir firmaydı aman aman çokda kurumsal bir firma değildi esasen aynı ofisdeydik odalarımız yanyanaydı. İşlerimizi aksatmak konusunda hiçbir sıkıntı olmadığı halde yine de kendi çıkarlarını düşünerek beni çıkmak durumunda bırakatılar. A

Bence durumunuz normal. Kim olsa sizin gibi bir halde olur.. Nasıl bir çalışma hayatımız var ki adamlar bu durumda hemen işten çıkarabiliyorlar şaka gibi.. Allah gönlünüze göre versin inşallah. Laale Aşikardır Zat-ı

en şöyle olduğunu düşünüyorum, kendimden örnek vereyim. normalde 4-5 şehirde yaşadım yetişkinlik hayatımda. Hepsine hemen ilk ayda adapte oldum. Sadece şu an yaşadığım şehire, eşim burada çalışıyor diye düğünden sonra taşındım ve kolayca alışamadım. Sanki kendi kararım değil de bir zorunluluk sebebiyle taşındığım için benimseyemedim gibi. Sizin durumunuzda da bence aynı şey var, belki siz daha iyi bir iş için kendiniz bırakıyor olsaydınız böyle olmayacaktı. Ya da başka bir sebeple işten çıkarılsaydınız böyle olmayacaktı. Ama birlikte olduğunuz kişi ile aynı kabahatten suçlu olmanıza rağmen fatura size kesildi. Ve siz bunu kabul etmekte zorlanıyorsunuz.

Nasıl bir işyeri orası? Mesleğiniz nedir? A

Şirket politikası vs hoş olmamış ama aynı yerde çalışmamak daha iyi Gidin başka iş bulun huzurla çalışın A

koyumor bir dış cephe firmasıydı ben kalite kontrol uzmanıydım nişanlım ise sistem yönetim müdürüydü . push ;

Alys Kesinlikle evet ve o patronlarım hala nişanlımı çok seviyorlar sanki herşey normalmiş gibi arada beni bile soruyorlarmış ne yaptı iş bulabildi mi diye beni böyle uzaklaştırmışken nişanlıma hala yakın olmaları beni geriyor sanırım ama oda bu durumdan memnun değil ben çıktığımda o da cıkmak istedi ama ben engel oldum onun 6-7 yıllık bir geçmişi var sonuçta su an çıksa tazminatını alamaz mecbur 2 3 yıl daha orada kalıp çalışmak zorunda.. O bir şekilde devam ediyorda ben kendimi kurtarmak için ne yapmam gerektiğini hala bulabilmiş değilim belki de bu 8 ay süresince iyi bir iş bulamamamdan da kaynaklanıyor olabilir şu an iş arayışım devam ediyor ama önceki mesleğim olan muhasebe alanında birşeyler bakıyorum umarım en yakın zamanda bunları aşıp buraya dönüp saçmalamışım diyebilirim : /

evet duygunuzu anlatış tarzınızdan anladım. sorunumun ne olduğunu bilemiyorum yazmışsınız ya süper tanımlamışsınız. İnsan psikolojisi işte, belki senin için faydalı bir durum ama kabul edemiyorsun. Bunda erkek arkadaşınızın hiç zarar görmemesinin de etkisi vardır bence. İnsan sevdği kişi bilse olsa karşısındaki, kendi zarar görürken onun görmemesine kırılabilir. Ben hatta şehre alışmak için hiç bir şey yapmıyordum inanın, hani şehri tanımaya çalışırsınız, bazı işlerinizi yolu uzatarak halledersiniz daha fazla yeri tanıyayım diye, hiç yoktu öyle. Hep eşimi beklerdim bir yere gitmek için falan. Hani ona bağımlıymışım, kendim halledemezmişim gibi. Sonra sebebini anlayınca şöyle demiştim eşime. Ben sen seviyorsun diye bu şehre taşındım ama bu taşınmanın tüm zorluklarını ben çektim, sen hiç bir yaşayışını değiştirmedin ve ben bu duyguyu kaldıramadım. İster kız ister anlayış göster. Ama beklentim senin bana destek olman demiştim. Zor oldu ama alıştım gibi. A

başka bir yerde çalışmak istemiyorsunuz aslında her ne kadar iş arasınızda. H E

Saçmalamak güzeldir, sizi saçmalayan halinizle destekleyen sevgili de güzeldir :) Aslında yeni bir iş hayatı insanı korkutsa da insan olumlu bakabilse çok daha faydalı olur kişi için. Hem çevre genişler, hem önceki tecrübelerden ötürü daha kendine güvenli olursun, eski hatalarımı yapmayacağım diyerek yeni bir başlangıç yaparsın. Yeni heyecanlar da güzeldir. Çalıştığım şirkette 5. yılım, çok koşturmacalı işlerim olsa da, artık eski heyecanım kalmadı, sırf o heyecanı yeniden tatmak için iş değişikliği düşünüyorum. Sadece oğlum küçük olduğu için şu an düzenimi bozmamak için erteledim. dufduf

Hakkında hayırlısı.. Bence durumun ve böyle hissetmen çok normal. Bir ablam öğretmen ve atanma sürecinde (3 yıl bekleyiş) denemediği iş kalmamıştı. Atandığında sevinemedi bile. İnsan boşluğa düşüyor ama umudunuzu yitirmeyin. Belki de eski iş erini aradığınız için içinize sinmiyor diğerleri? C