İçinden nasıl geliyorsa öyle davran.

Gayet özet ve net bir şekilde derdini anlatığına göre hiç de sandığın kadar çok konuşan, boş konuşan biri değilsin. Üstelik bu kadar yaşadığın zorluğa rağmen verdiğin pozitif bir enerji var. Bence kimse senden sıkılmaz. Aksine sohbetini hoş buluyorlardır. Hiç takılma, hiç kurma kafanda... hem istemeyen yanında durmaz ki. Gelene merhaba, gidene güle güle. Sadece frekanslarınızın uyuştuğu insanların çevrenizde bulunması en doğrusu zaten. İnsanların ne düşündüğünü çok önemseme, kendin ol. Sevende seni olduğun gibi sevsin zaten. Hayat çok kısa, hesaplı yaşamaya değmez. Eşin ile kurduğun yuvanda çok mutlu olun inşallah.

hemsirebaayan çok güzel bir noktaya değinmiş bence. bana da çok güzel bir dille yazılmış geldi yazdıkların, okurken hiç sıkılmadım seninkinden daha kısa yazıları bile bazen okurken sıkılıyorum, nokta virgülden değil, anlatım dilinden eğer konuşma dilin de böyleyse hiç merak etme sıkılmazlar ayrıca, hepimiz türlü türlü şeyler yaşadık bunun etkilerini de yaşıyoruz seni kabul eden böyle etsin, bence kalbin temiz, bunu farkedenler çok konuşmana takılmaz bence, yani ben olsam takılmam inşallah evliliğin hep mutlu gider, iyi ki sonunda seni mutlu eden biri var hayatında

Çok sağol canım gerçekten iyi geldi söylediklerin... Allah hepimizi çok mutlu etsin tüm kadınların yüzü gülsün İnşallah

Cok konusmak iyidir cok konusan insanin icinde kotuluk yoktur zaten ne dusunuyosa dilindedir. Ben insanlarin bundan sikilacagini senden hoslanmadigini sanmiyorum. Yazdiklarin bile bana cok akillica geldi sikilmadim okurken. Allah faha cok mutlu etsin seni insallah esinle bir omur boyu

Bi konu acmisti bi arkadas: cok bencilim kendimi digerlerinden ustun goruyorum. Herkesi hor goruyorum diyordu. Sizin karakterleri calkalayip 50% 50% bolustursek ikinizin derdide cozulur alim Allah. Saka bi yana, bence gercekten siz birbirinizle iletisime gecin. o size kendini nasil degerli gorursun onu anlatsin sizde ona mutavazi olmayi anlatin.

İnşallah atlatırsın canım, hatta bence bu kadar farkında olduğuna göre mutlaka atlatacaksın

Bende normalde konuskan enerjik biriyim ama bazen bu insanlara batan bi husus insani demoralize etmeye calisanlar cok oluyo en azindan bende. benim yapmak isteyipde yapamadigim seyi yap konusdugunda kimseyi beynine kalbine fazla yakin birakma yoksa herlaf canini acitir. psikolojin bozulur. kendini baskalarinda cok dusun biraz kimseyi takma bun soylediklerimi kendime gunde 100 defa soluyorum ama nerdee.

yaşadıklarınız gerçekten çok üzücü... neyse ki sağlıklı bir evlilik yapmışsınız... annenizin gördüğü şiddetler gerçekten çok acı verici... ama size şiddet uygulaması daha da acı verici... kendisi o kadar şiddet görürken kendi evladına uygulaması gerçekten çok üzücü... sizin durumunuza gelince... muhtemelen ailenizle geçirdiğiniz zamanlarda kendinizi kapatmışsınız... kendi kabuğunuz içinde yaşamışsınız... sıkıntılar, sıkıntılar, evlendikten sonrada aslında yaşamanız gereken hayatın içerisine girdiğiniz için... kendinizi bulmuşsunuz... aslında siz konuşkan, cana yakın, samimi bir insansınız, girdiğiniz ortamlarda psikolojikman rahat olduğunuz için böyle davranıyorsunuz... ama yalnız kalınca eski karakterinize bürünüp acaba fazlamı ileri gittim diyorsunuz kendinizle çelişiyorsunuz... bence yaptığınızda bir şey yok... siz nasıl istiyorsanız o şekilde davranın... insanları bilerek kırmadığınız sürece kimsenin de sizden rahatsız olacağını düşünmüyorum...

Merhaba arkadaşlar... derdim çok büyük değil Allah a şükür ama uyku tutmadı sıkıntı bastı yazmak rahatlamak istedim... Bunca zaman herşeyi içime attım ondan mıdır bilmem ufacık birşeyi bile düşünürken uyuyamıyorum... İçinde bulunduğum psikoljik durumdan bahsedicem size yardımlarınızı, yorumlarınızı alıcam... En baştan başlamak istiyorum... Ben sorunlu bir ailede büyüdüm. Annem yetim büyümüş 2 yaşında anneciğini kaybetmiş. Oradan oraya savrulmuş. Çok şiddet görmüş üvey annesinden. Neyse babamla evlenmiş ve ondan da çok şiddet gördü. Babaannem ve dedemle aynı bahçe içinde ama ayrı evlerde yaşadık. Annemin şiddet gördüğüne çok şahit oldum. Babaannem ve dedem de babamı savunur iyice ezerlerdi annemi. Babam alkolikti. Babaannem de beni çok severdi. Anneme vermek istemezdi. Hep onun eteğinde büyüdüm. Yani anlayacağınız annemden uzak büyüdüm duygusal olarak. Ama kalbim hep onun yanındaydı hep annemi istedi aslında. Annem gördüğü şiddetler yaşadığı olaylardan çok etkilenmiş olacak ki ufacık birşeyde bile dayak yerdim. Bende çok şiddet gördüm maalesef. İçime kapandım. Kimseyle konuşamazdım. Sosyal bir ortamım hiç olmadı. Hiç arkadaşlarımla toplanıp kız kıza birşey yapmadık. Ben hep içime kapanırdım. Evlendikten sonra değiştim. Eşim Allah razı olsun hep el üstünde tuttu beni. Kimseye tek laf ettirmedi. Bir kaç senedir işte insanlarla kaynaşmaya başladım. Hatta benimle konuşmayan biriyle bile hemen iletişim kurabiliyorum. Ama sonradan çok sıkılıyorum. Defalarca düşünüyorum ben orada çok mu konuştum?O insan konuşmamdan rahatsız mı oldu?diye... O ortamda rahat rahat sohbet ediyorum lafa dalıyorum ama o ortamdan çıkınca insanların benden hoşlanmadığını itici olduğumu çok konuştuğumu düşünüyorum sıkıntı basıyor Bu durumu nasıl atlatırım arkadaşlar gerçekten bunalıyorum bazen buraya bile yazarken çekiniyorum sıkılıyorum aslında...

Evet eşimle kendimi buldum gerçekten... yeniden doğdum onunla... annem de çok pişman aslında sana ne yapmışım ben diyor... çocukluğum hep içine kapanık geçti... arkadaşlarımın katıldığı sosyal faaliyetlerin hiç birinde bulunmadım mesela... hiç kimseyi evime davet etmedim... arkadaşlarım kardeşimi görünce söylüyorlarmış okul fotoğraflarının hiç birinde ablan yok diye

Canm bnm yaşantın çok sıkıntılı geçmiş içine kapanıkmışsın atlaymışsın işte ne güzel. . kimin ne düşündüğünü boşver konuşmandan sıkıldıklarını anladığın an kısa kes :) sanmıyorm sıkılacklarıını bnce geçmişini irdeleme bugün o duygusallığa kapılmışsun galiba ömür boyu mutlu ol... O

sağol canım... evet duygusal bi dönemdeyim. Ama yaşadıklarımı kimseye anlatmış değilim daha konuştuğum insanlara bu konudan hiç bahsetmem eşim dışında kimse bilmez ama sıkılıyorum dşündükçe

çok teşekkür ederim düşüncelerin ve dileğin için... umarım kimse sıkılmıyordur... aslında karşımdaki insanların çoğu olumlu şeyler söyler benim için ama ben kendi kafamda kuruyorum ve rahatsız oluyorum bu durumdan White Mocha

çok sağol gerçekten... bir an önce atlatmak istiyorum bu durumu...