Az önce büyüğü kursa bırakmaya küçük de gitti babayla. Beni arabadan attılar yaşasın annem indi biz beraber gidiyoruz dediler. Karnınızı doyurun gelin yemek yok size bu akşam dedim

Evet çok zor. Evet ilişkiler başa sarıyor, kavgalar artıyor. Evet uykusuz kalıyorsunuz. Hamileliği, doğumu, emzirmesi, büyütmesi, yürümesi her şey ama her şey olay. Ama gel gör ki başka bir duygu ile karşılığı yok bu konunun. Eğer ikinizde düşünüyorsanız yapın büyüsün tabi evlilik bir süre oturmalı.

Eğer tek başına çocuk bakmaya uğraşırsan belki yapabilirsin ama süreç sonunda ruh sağlığını yitirirsin, eski sen olmazsın. Gergin, mutsuz, asık suratlı biri haline gelirsin. Üstüne eşin tarafından da güleryüzlü olmamakla suçlanırsın.

Öncelikle hayırlı olsun. Şu an aynı evde mi yaşıyorsunuz bilmiyorum ama önce evlenip aynı evde yaşayıp en az 1, 2 yıl sonra düşünseniz daha iyi olur diye düşünüyorum. En azından az riskli olur. Amh değeri 6 ayda bir kontrol ederek bir süre beklemeniz daha iyi olabilir. Çünkü biriyle aynı evde yaşamadan tamamen huyunu suyunu öğrenemezsin. Yaşınız için de amh düzeyi okeyse zamanınız var. Bence her kadın önce evliliğini gözlemleyip bir süre aynı evde yaşayıp eşinin huyunu suyunu görüp öyle çocuk sahibi olmalı. Ama müstakbel eşiniz mutlaka çocuk ile ilgili manevi sorumluluk almalı. Maddi ile kalmamalı. Çocukla vakit geçirmeli oyun oynamalı parka bahçeye kursa götürmeli. Bunların sözünü almadan çocuk düşünmeyin derim. Günün sonunda ben sana ben ilgilenemem demiştim olmasin.

O zaman az çok aynı evde nişanlınızı tanımışsınızdır. Amh; yumurta rezervini gösteren bir değer. Kandan bakılan hormon testi. Eğer 1 ve altı değerde ise yumurta rezerviniz kritik seviyededir. Ve bekarsaniz yumurta dondurma yapılır. Zaten kadın doğumcunuza giderseniz sizi yönlendirecektir. Çocuk sahibi olmak isteyen kadınlardan önce bu test istenir. Yumurta rezervi kritik seviyede çıkarsa tüp bebek aşılama vs yönlendirilir. Mutlaka baktırın bence. Umarım sizinki iyi seviyededir. Hersey gönlünüze göre olsun.

Aa ben sizin eski konularınızi biliyorum. Şu an mutlu olmanıza çok sevindim :)) Çocuk konusuna gelince tüm sorumluluğun sizde olacagi bir yetiştirme stili asla kabul edilmemeli. Bu size haksızlık. Bunu netleştirmeden evlenmeyin bile.

Çocuk için iki tarafında istekli olması gerekiyor. Nasıl erkek çocuk için kadına zorlama hakkına sahip değilse kadında aynı konu için eşine baskı yapamaz. Bu arada nişanlınız çocuk gibi zor bir sorumluluğu üstlenemeyeceğini en başından söyleyerek dürüst davranmış. Eğer amacınız sadece anne olmaksa size bu duyguyu yaşatacak biriyle evlenebilirsiniz

Ayrıca da buraya yazan kadınların hepsinin çocuğu var ve şikayet ediyorlar. Çocukları olmasa hergün ağlarlardı olmuyor çocuğum diye. Hayati bir kararı burda elalemin lafıyla almayın. İstiyorsanız yapın ama eşiniz her yaşta çocuk sahibi olabilir siz olamazsınız.

Benim çocuğum yok, hiç düşünmüyorum da. Ama hep bir kedim olsun istedim. Eşim de kedileri çok sever ama etrafta tüy olmasından, kokudan ve bakımının zorluğundan çekindiği için sahiplenmemizi istemiyordu. Geçen ay razı oldu sonunda ama "ben ilgilenemem" dedi, ayrıca evin ve eşyalarımızın tüy içimde olmasını istemediğini üstüne basa basa belirtti. "Tamam" dedim ya, "sen yeter ki kedi almayı kabul et, ben ilgilenicem". Bir aydır evde bebek bir kediyle yaşıyoruz. Kum kabını günde iki kez temizliyorum, her seferinde kabın önündeki kumların süpürülmesi gerekiyor, uzun tüylü bir kedi olacağı için taranmaya şimdiden alıştırılması lazım, her gün miyavlata miyavlata tarıyorum, yavaş yavaş tüy dökmeye başladı, her gün koltukları süpürüyorum, biraz gelişimi geri ve bazı hastalıkları olduğu için üç ilacı var, her gün takip edip zorla vermem lazım, bebek olduğu için çok enerjik, günde 4 sefer en az 15 dakika onunla oynamam gerek yoksa gece uyutmuyor, mamasını gramla vermem ve ağırlık kazanımını takip etmem lazım, bir ayda 5 kez veterinere gittik hastalık takibi için vesaire vesaire. Bütün bunlar üç-dört ay sonra kendi kendine bakabilecek hale gelecek olan avuç kadar bir kedi için. Sadece bir kedi! Dün gece de sitem ettim eşime "her şeyiyle ben ilgileneyim, sen uzaktan sev sadece" diye. "Anlaşmamız bu yöndeydi ama?" dedi. Partnerden destek görmeden kedi büyütmek hafiften zor gelirken, aynı durumda senelerce ebeveynlerine bağlı kalacak insan yavrusu yetiştirmek için yürek yemiş olmak gerekiyor bence.

Üf bide ergenlikleri var diyorlar da rabbim yardımcımız olsun

Arkadaşlar merhaba, yakında evleneceğim inşallah ve çocuk konusunda ciddi olarak düşünmeye başladım, yaşım 35, artık ertelemek istemiyorum çünkü eskisi kadar zeyna değilim eskiden hiç hasta olmazdım mesela, dayanıklıydım ama şimdi daha yavaşladım ve daha da enerjim düşmeden çocuk istiyorum. Nişanlım yardımcı oluyor yemek vb ama çocuk bakamam çok zor diyor , tüm iş arkadaşları da sağolsun negatif gaz vermiş yok çocuktan sonra her şey kötü oluyor, eşim sürekli bağırıp duruyor bana vb diye konuşuyorlarmış. Bana yapabilirsin demenizi bekliyorum aslında :)

vallahi tüm bunları halihazırda yaşıyor olmama rağmen yine de gözüm korktu lşfgvldfmblm

Aynen öyle. Ben yemek sektirmiyorum. Evde ne pişerse yemek zorunda, ekran saatini kısıtlıyorum, sürekli abur cubur vermiyorum diye sıkıcıyım gözünde

Yardımcı olmayan erkek ömür törpüsü oluyor. Benim çakal kocamda 'sen annesinin ben senin gibi bakamam' diye ilk 1.5 yıl cinnet geçirmeme sebep oldu. Şimdi çocuğu tüm gün kendisine kitliyorum, özellikle oğlan 3 yaşına geldikten sonra adam oldu diyelim sakın kaytarmasina izin verme, beleşe baba olmak çok kolay...

Olur mu öyle şey ya hu ben çocuk bakamam ne demekmiş. Zaten pek bir şey baktıkları da yok hani ama böyle ben istemiyorum yapacaksan kendine yap sorumluluk senin diye baştan diyen adam da baba falan yapılmaz. O zaman aile kurmayıversin tek başına yaşasın. Bu ortak Bi karar olsa amenna yani biz çocuk yapmayacağız gezip tozacağız gayet mantıklı Bi seçim olabilirdi o bakış açısına göre. Ama bu şekilde olmaz. Bu arada çocuk zor büyüyor bebeklik dönemi çocukluğu henüz biz geçmedik ama ergenliği gençlik dönem tehlikeler vs büyük bi sorumluluk ama ben yine olsam çocuk isterdim hiç çocuk fikri olsa kafamda evlenmezdim gerek görmezdim.

Çocuk tek başına bakılmaz. Adama kafayı yedirir.

O nasıl bir kafa ya çocuk istiyorum ama bakmam... Bu adamdan baba falan olmaz. İlla ben anne olacağım diyorsanız başka birini bulun. Kendi çocuğuna bakmaktan erinen birini baba yapmayın.

Konuyu takibe geldim. Ben de 35 yaşında bekar bir anneyim ve belki 2. evliliğimi yapacağım çocuksuz biriyle.

Benimki de bana 'sen çok kotu bir annesin, istediklerimi hiç yapmıyorsun. Babam her istediğimi yapıyor, çok eğlenceli' diyor Sebepte sınır koymam, abur cuburu kısıtlamam, beyfendiye ufak tefek ev işleri yaptırmam vs vs... Canlari sağolsun

Hamis bir anne olarak yorum yaziyorum 2 cocugum var bu 3. Allah izin verirse 33 yasindayim. Hamilelikte cok zorlaniyorum. Evlenmemis olan benimle yasit kuzenlerim arkadaslarim var. Nasil yapacaklar diyorum. Yas gectikce hamilelik zorlasiyo bu bi gercek. Burasi hamilelik tarafiydi. Dogum sonrasina gelirse. Eger anne olmayi istiyosaniz anneligi tatmayi istiyosaniz zorda olsa katlanacaksiniz. Gulunu seven dikenine katlanir :)

Yaşınızda bir şey yok hemen harala gürele çocuk derdine düşmeyin. Ve bu konuyu net şekilde konuşmadan da sakın evlenmeyin. Ne demek ben bakamam babanızın evinden mi götürecekmişsiniz. Benim eşim benim kadar olmasa da çocuklarımıza yardımdan öte bakmıştır. Ona rağmen kafayı yemek noktasına geliyor insan. Çok ağlayıp zırladım yetişemiyorum diye.

yaparken bişi yok iş bakmaya gelince öle köşeye çekilecek öle bi dünya yok deseydin, saçmalamasın kafası mı güzel o nasıl baba olacak? şam babası

Onu o zaman düşünürüz ya.

Arkadaşlar herkese yorumları için çok teşekkür ediyorum. Akşam tekrar konuşup netleştik. Ben bakmam demiyorum, tüm bakımını ben yapamam diyorum sonuçta sen anne olacağın için yükün ister istemez benden fazla olacak doğum emzirme vb bunu göze alman için diyorum yoksa tabiki bakacağım bebeğime dedi. Bazı yorumlar gerçekten çok acımasızca olmuş. Daha önce de yaşadığım kötü deneyimi forumda bilenler vardır, ben zaten nişanlımı yüzlerce testten geçirdim, 1 yıl da aynı evde yaşadım dolayısıyla vicdansız vb yorumları hiç hak eden biri değil, vicdansız biriyle olacak kadar da erkek düşkünü değilim. Yıllardır bekar kaldım kaç erkeği reddettim kaç kere elekten geçirdim ama neyse önemli değil. Uyaran arkadaşları da iyi niyetli addediyorum. Mune konumu kapatır mısın. bir daha da konu açmayacağım hatta üyeliğimi de kapatabilirseniz sevinirim Kazen C

Hayırlı olsun, benim çocuğum yoktu, ikimiz de 35 yaşız

Kolay değil ama Çocuk işi zor. Sıfırdan bir canlı yetiştirmek kolay olamaz zaten. Ama emek emek işlediğiniz için de sevgisi başka tabii. Zorluğuyla güzel

Nişanlım pısırık değil, ev işlerine şimdiden benden daha çok hakim, akşam yemeğini o yapar hep İş bölümü yaptık evde zaten Sadece yeğenine bakmış babalık yapmış ondan mı bilmiyorum Ya da beni deniyor MissCherryBlossom

Bu konuyu mutlaka netleştirin. Çünkü çocuk olduğunda "ben zaten istememiştim, senin yüzünden bu hale geldik" temalı konuşmalarla uğraşmak zorunda kalmayın.

Öyle iş olmaz. Tek tarafın bakacağı çocuk doğurulmaz

Keşke şu kafayla şu tecrübelerle şuan sizin yerinizde olsaydım. Arkama bakmadan kaçardım...

O kadar doğru bir yorum ki. Çocuk isteyen biri değildim ama yeğenlerimden sonra daha bir netlesti dusuncelerim. Uzun zamandır yeğenlerle bir araya gelmemistim. Kısa bir suredir onlara bakıyorum ve ileride hayatıma biri girerse umarım o da çocuk istemez diyorum. gerçekten isteyen kişiler ebeveyn olmalı, yoksa bu sorumluluğun altına girilmemeli..

İstiyor, çok da seviyor, çocukları da hayvanları da. ama bana bak deme diyor

Ama size "bana bak deme" diyor. Pısırık belki yalnış kelime, ama babalık gözünü korkutuyorsa baba olmamasi lazim. Cünkü sizin destegine ihtiyaciniz olacak, birde cocugun babaya ihtiyaci olucak. Burda bir iki bas oksamakla olacak birsey degil. Insan tedirgin olabilir, ama öyle yapamam edemem diyen biri sonra "ben sana benden birsey bekleme dedim" der

Anne olmak deli işi. Sevgisiyle zorluğu doğru orantılı. Bakımından daha zor olan da o sorumluluk ve suçluluk duygusu hep Bi yanlış yaptım eksik yaptım yetemedim. Elinden geleni yapıyorsun ama bazen yine de kendini berbat anne hissediyorsun en azından ben sık sık böyle hissediyorum.

Aklinda hic cocuk fikri olmayan biriolsaniz neyse de, istiyorum ama gecikmeden olsa gibi fikirlerle tereddutte kaldiginiza göre, biyolojik saat işledikce daha cok isteyeceksiniz muhtemelen. Nisanliniz istemiyorsa bu konuyu netlestirmeniz lazim. Aksi takdirde evlilik yürümez. Gothica_elt

Daha evlenmemişsiniz. Evlilik belli bir süre çocuksuz devam etmeli. Sonra çocuk için karar verilmeli. Bu kararı evlilik öncesi konuşsanız da sağlıklı karar alamazsınız ki. Tek çocuk yaptım 31 yaşımdayken. Ama kendim için yaptım, eşime sormadım bakar mısın diye, çocuk ister misin diye de sormadım. Çocuk istemiyorsa korunurdu herhalde.

Ben olsam bu nişanı bozardım. Ne demek çocuk sevmek ama bakmamak! Kolay mı bir annenin tek başına çocukla ilgilenmesi? Çok vicdansız bir adam bence!

Uuu çok uyanıkmış paşam. Bir akıllı kendi sanki. Ne demek bakmam. Tek başına yapmıyorsan bir zahmet bakacak. Onun da çocuğu. Sakın sakın sakın bu sözüne tamam deme. Tek bakacaksan neden evlenip bir insanın daha yükünü alıyorum gider sperm bankasından alırım diyin. En azından hem koca hem bebek derdi olmaz sadece bebek derdi olur. Bir akıllı o sanıyor kendini

Ne alaka canım doğru insanı bulursan herşey çok daha güzel oluyor valla eşim ilk üç ay kendi temizledi evi bana yaptırmadı riskli diye sonrasın da hep el üstünde tutuluyorum yani ikimizin bir parcasi sonuçta büyük bir yük var üstümde zaten valla herşey daha güzel hiç böyle düşünme evlilikte her açıdan daha da güzelleşiyor hele şuan doğuma günler kala tek konuştuğumuz konu bebeğimiz ve çok mutluyuz hiç korkma eşimde daha ılımlı daha farklilasti ayrıca şuan dünya yıkılsa oğlum geliyor az kaldı diye dolanıyor ortalıkta hiç korkmayin

Tabi ki çok zor, zaten bu bilinçle düşünüp duruyorum bu kadar, yoksa yapardım sanırım hiç düşünmeden :) Khomyuk

Benzer yaştayız, henüz yaşına girmemiş bir bebeğim var. Doğum izni bitti işe de döndüm. Hayatta kolay olan ne varki bu da kolay olsun diyorum hep. Üstelik bu işin içinse sınırsız bir sevgi var. ben korkmayın mis gibi yapın diyorum :) ama öncesinde eşinizle netleşin ay ben zaten demiştim diye kaçmasın ki bence kendi bebeğinden şikayetçi olmak bana çok saçma geliyor.

Eeee kim bakacakmış gelip ben mi bakayım Madem istiyor, bakacak o kadar. Bakmayacaksa da ben cocukla ugrasamam kusura bakma diyecek. O zaman bu adamdan babalık beklemeyeceksin konu sahibesi, maddiyatınız varsa bakıcı tutun. Ben bakıcıısı olan çok çift tanıyorum, tatile de getiriyorlar gayet kolay oluyor.

Merhaba Bu konuda ikinizin de istekli olması önemli. Çocuk doğunca bir şekilde bakılıyor ama her evrede ben zaten çocuk istememiştim, senin için yaptım diyen bir eş olursa çok yıpranırsınız. Evlendikten sonra en azından ilk 6 ay birbirinize zaman verin derim, eşiniz çocuk fikrine alışsın. Oldu, olacak, doğdu doğacak derken 2 sene geçer zaten, eşiniz de kıvama gelir. İnşallah gönlünüze göre olur her şey.

Başkalarının lafına bakarak çocuk yapma kararı almak ya da almamak şu yaş için uygun değil bence. Size biz gaz versek burada yapabilirsiniz diye, eşiniz başkalarından etkilenerek çocuk istemese... Anne olsanız, eşiniz yardım etmese, siz sorumluluk altında ezilseniz? Neyin en iyi olduğunu bilecek kadar hayatta tecrübelisiniz bence. Sadece "çocuk için ortak karar almak" lazım diyebilirim. İki tarafın da istemesi gerek. Bir taraf diğerini ikna ederse ileride sorun yaşayabilirsiniz. Nasıl bir karakteriniz var, bir çocuğun sorumluluğunu alabilir misiniz? Biz bunu bilemeyiz. Başkası 5 çocuğa bakar çok sabırlıdır, bir başkası tek çocukla bile baş edemez. Benim sınırım iki çocukmuş mesela. Üçüncüye bakamazmışım. Ama eşim -ki emzirme dışında geceleri beni uyandırmayıp çocuğuna bakan biri- bence beş çocuğu da olsa sever, ilgilenir, bakarmış. Çocuklar hastalandığında bile eşim işten izin alıp bakar. Ama ortak karar olması gerektiği için başka çocuğumuz olmayacak. Çünkü ben istemiyorum. Üzüldü ama saygı duydu. Mutlaka iki taraf da istekli olsun. En ufak bir şeyde "Sen istedin." derse hem fiziksel olarak hem de psikolojik olarak yıpranırsınız.

Çok saçma bir şey dediği. Siz ücretsiz izni bitirip geri döndünüz mesela çocuğu okula o bırakmayacak çünkü anlaştık diyekcek. Siz yemek yaparken on dakika bak diyeceksiniz olmaz anlaştık diyecek. Çocuk için de saçma. Kim babası ona bakmasın ister. siz böyle bir baba ister misiniz? Oyun oynamak isteyecek babası olmaz ben bakamam diyecek. Çocuğa da yazık. Böyle saçma şey olmaz. Aşırı sinirlendim adama

Böyle hissetmeyen anne yoktur bence de. Bu ara babasıyla çok vakit geçirdi. Geceleri babam uyutsun diyor. Geçen ısrar ettim ben uyutayım diye, sen sadece yemekte iyisin kalanlarda babam daha eğlenceli dedi. Ay bir içime oturdu o. Baya üzüldüm içlendim. Demek kötü anneyime bağladım. Fazla katı ve disiplinli geliyorum bu ara kendime. Gerçekten annelik vicdan azabı

Oldu canım sadece yapımında mı katkısı olacakmış beyfendinin? Valla emin olmadan evlenmeyin bence. Anlatın yaşım şu oldu ben istiyorum ve bu ikimizin bebeği olacak diye. Hala daha yok sen tek bakarsın derse evlenmeyin daha iyi

yapsın mı sizce? Adam babalık yapmak istemiyor böyle bir insanı ben istiyorum diye zorla baba yapmak ne kadar mantıklı yahu? çocuğun ortak kararla yapılması gerekir

Onlar da çok zor ama gündem maddem tuvalet eğitimi ötesini düşünmüyorum şu an

1 yıldır aynı evde yaşıyoruz Amh değeri nedir Khomyuk

Konunuz yorumlara kapatıldı. Üyeliği kendiniz iptal edebiliyorsunuz,

Yapın bence çocuk bu tabiki yaramazlık yapacak ve bu süreç illaki büyüyecek çocuk öyle mi kalacak sanki rahatına çok düşkün biri çocuk yapmaz ama armut piş ağzımazdüş öyle bir dünya yok eşinizde kusura bakmasın yardım edecek öyle bir dünya yok insan kendi cocuğuna bakacak yeğeni gibi olmaz ayrıca daha severek bakar Khomyuk

O sadece sevmek için alacak yani? Ah konu sahibi ah bir daha düşün. Çocuk ilerde huysuzlandığında sana çemkirir niye ağlatıyorsun diye. Çocuk iki tarafta hazır ve gönüllü olduğunda yapılmalı. Sırf çocuk istiyorsun diye yapma.

Yok, demiycem maalesef :) Eşinizin evde iş paylaşımı olmadan çocuk büyütmek çok zor. Karşılıklı anlaşmaya varmanız şart. Adam istemiyorsa zaten zorla doğuracak haliniz yok herhalde ama siz de iyi düşünün çünkü zorlukları çok ama çok... Bir de, nişanlınız çok gönüllü olmadan sırf siz istiyorunuz diye çocuk sahibi olursanız; adamın ilerde sizi içten içe suçlamasına engel olamazsınız...

Siz cocuk istiyorsunuz, nisanliniz ben bakamam diyor. Evlenmek icin yalnis aday. Siz dogursaniz bakararsiniz, ama pisirik erkekleri baba yapmayin. Cilesini siz cekersiniz

Allah razı olsun. Allah isteyen herkese hayırlı evlatlar nasip etsin. Benim iki tane. Dün küçük olan ağlama krizine girdi. Sebebi gözlüğümü çıkarmış olmam. Böyle rahat yarım saat ağladı. Eşimle uzun süre bakıştık tabii ikinci çocuğun mantıklı olduğuna bizi kim ikna etti diye ama sakinleşince bir anneemmm diye seslenip koşuşu var tamam ya diyorsun hiç sorun değil hiç çocuk istemeyene saygım var ve anlıyorum ama insanın bir çocuğu olmalı ya ne bileyim. Güzel şey yine de

Size yapabilirsiniz derim ama çocuk tek başına büyütülmez ve çok büyük sorumluluk. Eşlerin ikisi de istiyorsa yapılabilir. Birinden biri istemiyorsa hiç önermem.

Bir kadın doğum uzmanına gidin o sizi yönlendirsin. Siz isteseniz bile olmayabilir. Nişanlınız da gitsin. Bir sıkıntı yoksa isterseniz yaparsanız zaten.

Çocuk zor ama tadı başka. Nişanlınızın bakamam lafı bana çok kırıcı geldi. İkiniz de bebek konusunda hemfikir olsanız naçizane daha iyi olur sanki. Çocuk ağladığında tahammül edemiyorum ben zaten istememiştim derse o yorgunluk ve lohusa haliyle kocanızın kafasını duvarlara çarpmak isteyebilirsiniz. Keşke antiloplar gibi doğunca ayaklanıp hemen hayata karışsaydık

Şu yaramaz yeğenler yüzünden bir çok kişi çocuk fikrinden uzaklaşıyor ya Çok gördüm bu tarz yeğen yüzünden uzak duranı. 35 yaş erken bir yaş değil amh değerinize baktırın. Tüm testlerinizi yaptırın şimdiden. Gerekirse yumurta dondurun. 1-2 yıl içinde bakarsınız duruma

Daha evlenmeden ve evliliğiniz de oturmadan 35 yaşına geldiğiniz için çocuk istemenizi doğru bulmadım, o nedenle maalesef sizi gazlayamam. Amacınız sadece çocuk doğurmak mi? Sevdiğiniz bir adam ile mutlu bir geleceğiniz olması mı? İkincisi ise önce bir evlenin, evliliginizi oturtun 2 sene sonrasını sonra düşünün derim. Ha nisanliniz ben hiç çocuk dusunmuyorum diyorsa da yolun başından ayrılın. Siz bu derece hızlı düşünürken hiç çocuk istemeyen birisinden hamile kalsanız tek başınıza çocuk büyütmek zorunda kalırsınız, diretse istemem diye 37 38 yaşında boşanmış olursunuz. Yaşa bu kadar takılan sizin için iş daha da gecikmiş olur. O nedenle doğru analiz edin, ona göre yolunuzu çizin derim.

Ahahah siz de çok tatlısınız Allah bağışlasın kolaylıklar dilerim

Çalışmayacaksanız yaparsınız, gözünüzde çok büyütmeyin

Çocuğun kolay eğitimi de yok ki. Emzirme, ekgıda, emzirmeyi bıraktırma, tuvalet eğitimi, 2-3-4 yaş sendromu. Okula atıştırma, okuldan her hafta ateşli dönen çocuğu iyileştirme, okul dertleri, dersleri, akran zorbalıkları, dediğin her şeye hayır demesi, bir ayakkabıyı bile giyip kapıdan çıkması için onbeş dakika dil dökmek. Sürekli bir insanı bir şeye ikna etmek için konuşmak konuşmak konuşmak. Dünyanın en zor en bitmeyen şeyi. Hani işin yorucu olur haftasonu iznin olur, yıllık iznin olur bunda o da yok. Yirmidört saat aklın onla ilgili bir şeyleri takip etmek zorunda.

Benimki güya evlenmeden önce çocuk diye oluyordu baba olmaya çok hazırdi. Sizinki bi de açık açık bak deme diyor. Oldu pasam. Çok ugrasirsiniz bununla. Çocuk bakmak dünyanın en zor islerinden biri. Tabii hakkını verirseniz.

Kolay diyemeyeceğim. Çok zor. Ben çocuğa hazırım deseniz bile zor. Yani benim görüşüm ve yaşadıklarım bu. Yapabilirsin dememizi istiyorsanız, yapabilirsiniz diyebilirim:) Ama yıpranmazsınız diyemem. Bu biraz da genel olarak hayata bakışınızla alakalı. Evhamlı mısınız? Pesimist misiniz? Eğer bu özellikleriniz varsa, bu duyguları çocuktan sonra kat kat yoğun yaşıyorsunuz çünkü. Bu kadar negatiflikten sonra ne kadar inandırıcı gelir bilmiyorum ama, en güzel duygulardan biri. Yine olsa yine yaparım, asla pişman değilim:) Bugünlerin geçeceğini biliyorum. Sonunda güzel günler olduğunu biliyorum. Klişe ama, bir gülüşüyle tüm yorgunluğum geçiyor:) Herkese öneririm ama anlatıldığı gibi pespembe minnoş bir dünya hayal etmeyin derim:) Bu arada eş desteği olmadan olacak iş değil. Kesinlikle bu konuyu netleştirin.

Çocuk büyütmek kolay değil demeye geldim, geri gidiyorum. Hele şimdi tuvalet eğitimindeyiz. Çocukla ilgili en yıpratıcı süreç bu olabilir ya of. Ama çok tatlılar Allah var salonun ortasina işemediklerinde ve gereksiz yere ağlamadiklarinda mesela

Kendi evladını daha çok sevecektir ama kesin bakar diyemeyiz. Çünkü lafının eri bir adamsa çocuk bakımını size yıkıp o kendi hayatına bakacaktır. Çocuk büyütmek özellikle ilk 5 sene kadının hayatını altüst eden bir olay. O yüzden mutlaka bunu netleştirin.

Çalışıyorum 12 senedir aralıksız, çocuk olursa ücretsiz izne çıkmayı düşünüyorum G greengirll

Sorumluluk almadan komşu çocuğu gibi sevecek. Tek taraflı istemekle olmaz. Belkide evlenmek için yanlış insan