Canim seni cok iyi anliyorum yasin da ufak o temiz kalbinin nasil naif dusundugunu tahmin edebiliyorum. Ama annen sadece saplantili emin ol babani kendine baglamak icin surekli bunlari yapiyor o da ne yaptığının farkinda degil baban zaten bastan asagi hatali Onlar surekli birbirlerini besleyen kavgalar yapıyorlar sadece Ama bu konularin seninle alakasi yok bu annenin meselesi sen ona ne dersen de bir yere kadar anlayacak ve sen onlara bir seyler anlatmaktan bir sure sonra kendini ebeveyn gibi hissedeceksin Ve degisen de bir sey olmayacak . push ;

o kadar doğru söylüyorsunuz ki. güçlü görünmekten bıktım artık Mi-Ok

keşke okusalarda anlasalar ama malesef bir çok ebeveyn bunları normal karşılıyor

bilmiyorum. eğer bu olanları anlatırsam beni ondan ayırırlar diye korkuyorum. bende ona aynılarını söylüyorum kurcalama falan diye ama aradan biraz zaman geçiyo yine yapıyor. geceleri uyuyamıyorum anneme bir şey yapar diye. Saksi_Degilim_Ben

teşekkür ederim. önerileriniz için.

Maalesef bir de cocugum var bahanesine siginiyor bir cogu O cocuklara senin icin yavrum diye avutuyorlar

Bence sen anneni dinleme.. Kendi bildiğini oku derim. Anneni güçsüz bırakıyor, baban. Az bişey kusura bakma vicdan sahibi olsa, yıllardır hanımlık yapan eşine ihanet etmez.

çok teşekkür ederim. A

İlerde bu kadar takarak kendine zarar verdiğini, annenin de babanın da ne kadar bencil olduklarını anlayacaksın. Bence şimdiden kafana takmayı bırak ve hayatına bak. Annen gibi olmamak için oku elin ekmek tutsun ve ayrıl o evden. Baban yapıyor annen affediyor, seni bağlayan bir şey yok. Kendini çıkmaza sokma boşuna. Karışsan sen kötü olursun emin ol. Rmysakzg

ben senin yerinde olsam kücük capli bir "cinnet" geciririm. "biktim sizin kavgalarinizdan, siz benim evden kacmami belalara düsmemi mi istiyorsunuz, nasil anne babasiniz, ilerde sen dede olacaksin, birbirinizi sevmiyorsaniz bosanin" vsvs gibi gibi cümleler kurarak baslarinin etlerini yerdim acikcasi biraz :) kendilerine gelsinler diye... babaya da psikolojik baski uygulardim silerim seni diye öyle devam ederse... soguk yapardim. babanla iliskin nasil bilemem ama.. bu fikri de herkes uygulayamaz pek masumane bir fikir de degil acikcasi zor yazdim. yinede herkes kendisinden sorumludur canim. kendinden baska hickimsenin üzerinde bir hakimiyetin yok. sen korksan da üzülsen de durumu degistirmez o yüzden kendini hirpalama. sunu da deneyebilirsin... günlük tadinda bir mektup yazabilirsin ve bütün üzüntülerini korkularini yazabilir ve anne babanin eline gecmesini saglayabilirsin.. belki okuyunca seni ne hale soktuklarini anlayabilirler.

teşekkür ederim. annemi anlamakta gerçekten güçlük çekiyorum. umarım biran önce kurtulurum bu dertlerden. umarım sizinde hayatınız güzelliklerle dolar.

ozaman zor da olsa sallamayacaksin canim. annenin ve babanin secimleri bunlar. onlar her ikiside kendi hayatlarini cehenneme cevirmekten mutluysa sen niye üzülüyorsun? tabi insanlik hali ve anne baban sonucta. ama duygu durumunu onlarin sacmaliklarina baglama canim. babanda bosanmiyor sonucta. her ikiside razi demek. ilerde bakarsin iliskileri bambaska bir hale gelir ve mutlu olurlar sende üzüldügün ile kalirsin. ayrica psikologa da gidebilirsin. icini dökebilirsin. ailenden seni koparamaz hicbir psikolog. senin anlattigin seyleri baskalarina anlatamaz, ailenden alamaz. git icini dök rahatla.

İyi dilekleriniz için teşekkür ederim. Kardeşim yok. Annem kardeşleri var aslında ama annem yardım almayı reddediyor. Bu olanları çok normal bir şeymiş gibi karşılıyor. Ben ağlayınca nedense anormal karşılanıyorum malesef ki.

psikolog nasıl ayırabilir seni annenden?

Çocuğum için ayrılamıyorum diyenler, evlatlarınıza ve kendinize nasıl zarar veriyorsunuz. Görün, duyun, anlayın artık. Allah size yardım etsin. Anne ve babanız arasında kalıp, onların kavga ve huzursuzluklarınıza tanık oluyor ve etkileniyorsunuz, sürekli endişe, korku ve güvensizlik yaşıyorsunuz. Bir an evvel yaşadıklarınızın son bulmasını dilerim.

üniversiteye 1 senem var daha ama anneme bir şey olur düşüncesiyle muhtemelen bu evden ayrılamıyacağım. ölesiye korkuyorum artık.

Rabbim ilk öncelikle yardımcınız olsun.. Anneniz sizleri düşündüğü için, ayrılamıyordur. Ama artık devlet kadının arkasında. Adalet boyutunu geçiyorum, tek bir kadına zarar verildiğinde milletimiz ayaklanıyor. En büyük sen misin bilmiyorum ama.. Annene yakın olan birisi, annenin ailesinden güvendiğin birine konuyu aç derim. Baban sahipsiz sanıyor anneni belli ki. O bir anne ya, anneden öte kadın. Melek. Babandan hiç bir zaman kurtulamazsın, ölse bile. Ama anneni kurtarabilirsin. Rabbim yollarınızı çiçeklendirsin. Çok üzüldüm.

Biri çocuklarım var ayrılamam diyen anneleri bir silkelesin artık yeter vallaha niye anlamıyorlar. Çocuklar daha kötü oluyorlar niye bunu görmek bu kadar zor. Aslında anlıyorum bu onlar için bahane. Ayrılmayı gözleri yemiyor. Bahaneside çocuğum var babasız mı kalsın. Çocuk psikolojikmen bitiyor bir görseler ah.

Şiddet affedilemez veya sindirilemez bir suçtur, anneniz ya başımda kocam olsun diye düşündüğünden ya da kendisi de şiddet görerek büyüdüğünden ve o düşünce yapısına sahip olduğundan ayrılmayı istemiyordur. Babanız olması, ortak bir geni paylaşmanız onun yaptıklarını gizlemeniz gerektiği anlamına gelmez, çok yorulmuşsunuz daha küçüksünüz, psikologla konuşun, size yardım edecektir yoksa bütün bunları kaldırmakta çok zorlanırsınız. Annenizin ayrılmak istememe kararı da doğru olmayabilir, anneler de bazen doğru kararlar veremez. Yapmanız gereken annenizin arkasında durmak, onu bu durumdan kurtulması için yüreklendirmek, çalışmak ve kendi hayatına sahip, kendi ayakları üzerinde duran bir kadın olmak. Umarım hayatınız güzelliklerle dolu olur.

Tavsiyeleriniz için teşekkür ederim

ben aşırı sakin sessiz bir insanım. kavga ettiklerinde elimden gelen tek şey ağlamak oluyor malesef. bi kavgalarında ağladığım için babanemden yemediğim fırça kalmadı. annemi öldürse babam 'nolcak ya olur öyle şeyler' der öyle bi kadın o da. ana oğul cehennemi boylarlar umarım. yani anlıycağınız bende bir şey yapabilcek cesaret kalmadı. A

öncelikle merhaba Artık bitmiş durumdayım. Babam annemi uzun bi süredir farklı kadınlarla aldatıyor. Her yakalandığında inkar edip bir daha yapmayacağına yeminler ediyor. eğer annem, üstüne giderse bıçak çekiyor ya da bir şeyler fırlatıyor. Tam her şey düzeliyo derken her şeyin tekrar başa sarmasından bıktım. Babam biran önce gebersin diye dua eder oldum. Annem ayrılmıyo da. mesela en basiti annem telefonunu karıştırdı diye dudağını patlatı. Artık tahammülüm kalmadı. Bunlar yüzünden panik atağım var, en ufak bağırıştı çığlık atıp ağlamaya başlıyorum. Obsesif düşüncelerim var. Psikoloğa gitsem her şeyi anlatsam rahatlasam diyorum ama korkuyorum beni annemden ayırır ya da babamı şikayet eder diye. Artık tükendim. Yaşımda küçük bu arada bu yüden bir şey yapamıyorum

sen psikologa git o seni yönlendirecektir. sen istemedikçe kimse seni annenden ayıramaz. Hatta babandan bile :) annenle ilgili de senin yapabileceğin bişey yok. sadece uyar sana ne kadar zarar verdiklerini. anne olan o. sen onun çocuğusun. sorumluluk alması ve daha geniş düşünmesi gereken o.

kafama takmamayı o kadar çok istiyorum ki... Ama olmuyor. annem benim canımın ta kendisi ama işte bilmiyorum

Kardesim annen senin icin degil muhtemel kendisi o adama bagimli oldugu icin ayrilmiyor Benim icin ayrilmiyor diye kendini uzme lutfen Ulkemizdeki cogu kadinin sevgi ve yuva anlayisi bu maalesef Sen kendini dusunup o evden okul ya da is bir sebeple ayrilmalisin yoksa bu durum seni daha da kotu etkileyecek

aynen böyle! Benciller. Aynı birbirleri gibi oldukları için vazgeçmiyorlar. Boşanın deyimce şeytan da sen oluyorsun, yuva yıkan da sen oluyorsun. Bunları hiç düşünmeyip ne halleri varsa görsünler demek lazım. Kavga ederlerken kulaklık taksın.