Ağlamak hiçbir şey çözmüyor ama rahatlatıyor, sakinleştiriyor.. Etrafımda bu konuyu anlatacak kimse yok maalesef.. E

Ağlamaktan daha rahatlatıcı olur bence. Bırakın o çeksin dertlerinizi

Beni rahatlatmıyor Gözlerim şişip kırmızı oluyor, burnum akıyor vs. Daha çok sinir oluyorum mesela İçe atmamak için konuşmak ve yazmayı deneyebilirsiniz arkadaşların dediği gibi.

Ben çok rahatlarım... Ağlamak isteyince aç bir slow ya da arabesk müzik, yalnız olacaksın ama! hatta bulunduğunuz yerde deniz varsa offf değmeyin gözyaşlarına, sahil çok etkili olur...

Kafamın dağılmaya vakti yok ki KPSS hazırlanıyorum. İnsanlar mesela çok basit şeylere ağlayabiliyorlar, ama ben büyük olaylara tepkisiz kaldım. Gözümden bir damla yaş gelmedi hanmadi Love

Evet haklısınız bir yanım boşverirken öteki yanım sıkıntıdan sedefimi artırıyor The Calender

Hemen gözlerim dolar benimde. Ben de aglamak istemiyorum senin tam tersine. Aglamak çözmüyor hicbir şeyi bence daha da gözünde büyüyor dertleri küçülten tek şey paylaşmak ve kafani farkli seylerle mesgul etmek

Sizi üzen asıl dertlerinizi anlatsanız rahatlarsınız belki. Güvenebileceğiniz birine, bir psikoloğa veya burada bize anlatabilirsiniz. İlla ağlamanız gerekir mi emin değilim ama belki anlatırken ağlayıp rahatlarsınız. Burada deşifre olmamak için anlatamıyorsanız yönetimle konuşup 2. üyelik alıp öyle anlatabilirsiniz.

evet benimde çevremde yok ne yazık ki dertleşecek bir insan. ama tek başına ağlamak çözüm değil inan buna. kafanı dağıtacak bir şeyler yapsan daha iyi olur bir hobi bul ve ona odaklan. ağlamak için uğraşma. psikolojik bir tepki veriyordur belki bünyeniz. bir anda patlarsınız çok basit bir durumda yılların birikimi akar gözlerinizden. eğer çok rahatsızlık veriyorsa size bu durum bir psikologa gidebilirsiniz.

yazmayı deneyin ya da yakın gördüğünüz biriyle dertleşin. ben ağlıyorum ama dertleşecek insan olmayınca içinde yine birikiyor çözüm değil ağlamak. bunun için üzülmeyin

Hanımlar şu son 3-4 yıldır başıma genelde mutsuz edecek olaylar geldi. Bunlarla bir şekilde başa çıktım, bazısı çok can yaktı, bazısı az.. Burada anlattığım dertlerin çoğu boş şeyler, anlatamadıklarım çok. Ama geçti dediğim hiçbir şey geçmemiş bunu anladım. Sorun şu ki ben ağlayamıyorum. Gözyaşı dökmek insana verilmiş bir nimetmiş bunu gayet iyi anladım. En son sevdiğim çocuğu bir kızla el ele gördüğümde gözlerim dolmuştu ama bu hırstandı, üzüntüden değil. O da aylar oldu. Böyle hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum ama yok. Son zamanlar en yakınım dediklerimle limoniyim, hem de bayağı. Sağlık problemlerim var, yoğun bir süreçteyim. Ama yok taş olmuşum bir damla yaş gelmiyor. Üzülüyorum tabi ki, ama gözümden yaş akmıyor. Tepkisiz kalıyorum robot gibi. Yüz ifadem bile değişmiyor. Annem senin canın bir şeye sıkılınca boş boş anlamsız bakıyorsun diyor sadece o. Göz kuruluğu problemim de yok, esnesem bile gözüm yaşarır. Ama ağlamaya gelince olmuyor. Ağlamanın rahatlattığına inanıyorum. Tutsak ağlasana diyorum kendime, yok olmuyor. ''ağla açılırsın'' deyimi çok doğruymuş Bunun bu kadar önemli bir şey olduğunu bilmiyordum. Ağlamayınca, içe atınca, birikince, birilerine de anlatamayınca başka sağlık problemim hortluyor, artıyor. Mesela sedefim. Ne yapmam gerekir, var mı bir çözümünüz. Herkese iyi akşamlar

Ben ağlıyorum ve ağlamanın sorun çözdüğünü görmedim henüz. En büyük derdiniz bu olsun.

Çok fazla acı çekmiş insan taş oluyor genelde. Şaşırtmıyor başına gelen şeyler bu yüzden tepkisiz kalıyor. Bu boşvermişlik hissindir. Bendede olur

Deşifre olmamak için değil de, elim varmıyor diyelim.. O cesaret yok bende henüz. Daha kimseye uzun uzun anlatamadım hanmadi Love