Artik uc kisisiniz. Oyle bir yere giderken hadi deyip cikamayacaksiniz. Bebegin cantasi hazirlanacak. Mamasiydi suyuydu beziydi yedek kiyafetleri.. bir kac yil cantali gezeceksiniz. Sirtinizda canta kucakta bebek. Sonra yurusun diye bekleyeceksiniz. Yuruyunce de orayi burayi kurcalayacak. Onun pesinden kosmakla yorulacaksiniz. Buyuyecek. O buyudukce siz de buyuyeceksiniz. Tum hayatiniz onun uzerine kurulu olacak. Tum duzeniniz cocuk uzerine olacak. Okula baslayacak mesela. Okul bulma, odev, okuma yazmayi ogretmekle cebelleseceksiniz. O buyudukce sorunlari da buyuyecek. Durun iciniz kararmasin. Dunyanin en guzel seyi olmasa insanlar ikinciyi ucuncuyu yapar mi? Siz de onunla evrileceksiniz, buyuyecek olgunlasacaksiniz. Hayata bakisiniz degisecek. Eskiden sinirlendiginiz basit seylere gulup gececeksiniz. Ciftlere hep evliligin ilk yillarina doymadan cocuk yapmayin diyoruz. Doya doya sevgililigi ve yeni evliligi yasayin oyle cocuk yapin diyoruz cunku buyuk sorumluluk. O mis kokulu guzel bebeginizi Rabbim sizlere bagislasin. Gule gule buyutun.

Ne bekliyordunuz acaba? Bebek bu, aylarca böyle sürecek. Ama yavaş yavaş düzelecek. C Cilekliekler7 Hakediyorum her milimini bu dik gülüşün.. Anneler

Duymadım ilk kez duyuyorum eylulcmre

25 gunluk bebekle eşimle vakit gecireyim, eskisi gibi olayim diyorsaniz bir adet yatili bakici gerekiyor. Gorumcemin yatili bakicisi vardi yeni dogum yaptiginda bile elleri ojeli, bakimli dolanirdi. Eşiyle birbirlerine de vakitleri oluyordur heralde. Mandalinakolik Ceketine ihtiyacim yok, yüreğimi üşütme yeter tek ayak

O minik elli bebeğinizibebeğinizi alın ortaniza ellerine bakın minik agzina bakin size nasıl muhtaç olduğuna bakın. Onun hakkında konuşacak o kadar ortak noktanız vardır ki hele bir konuşmaya başlayın. Film mi dediniz en güzel filmin başrolünü almışsınız kucaginiza onu izleyin öpüp koklayin. Bu bizim ortak canımız deyin birbirinize gulumseyin. Benim 2 tane çocuğum var biri 1 aylık biri 4 yaşında doyamiyorum sevmeye izlemeye tv nu hayatimdan çıkardım. Ne kadar boş bir şeymiş diyorum bazen eski hayatıma. Şimdi yeni heyecanlar çocuklarımla olan bağım her şeyden kiymetli. Bakış değiştiği an hayat güzelleşir...

Iyi aksamlar. Yaşadıklarınız cok normal. Ben de aynısını yaşadım hatta hep ağlıyordum eskisi gibi olamayacagiz diye. Cunku eşimle biribirimize cok vakit ayırırken cocuk olunca oyle olmadi. Ama sonra bebek büyüdükçe normale giriyor. Ilk zamanlar düzen oturtması biraz mesele. Yani bu süreç çok uzun sürmeyecek:) insallah rabbim analı babalı büyütsün evladinizi❤

Ah ben de ilk aylarda hayatım bitti, herkesin hayatı aynı akıyor ben evdeyim diye ağlardım. Sonra da pişman olur bir posta ona ağlardım. Akşamları eşimle yemek yiyemezdik. Oğlumun alarmı vardı ağlardı. Birmiz kucakta onu tutarken diğerimiz yerdi. Kanguruyla yemek pişirirdim. Süpürge tutardım. Eşime derdim ki çok çey istemiyorum aslında beraber ne zaman yemek yiyeceğiz ki... Saatlerce emerdi. Bazen tükendim derdim. Sonra ekgıda başladı, beraber yemek yemeğe başladık yine. Üstelik üç kişi. Bir insanın yemek yemeği öğrenmesini izlemek çok keyifliydi. Sonra emzirme bitti. Şikayet ettiğim hiç sevmediğimi iddia ettiğim emzirme bitti. Ama hala özlüyorum. Ne güzel zamanlarmış, sadece ikimize özel. Bir süreci daha öyle bitirdik ve bana dank etti. Her öff ne zaman bitecek dediğim büyümenin parçasıydı. Bittiğinde oğlum da hayata bir adım daha atıyordu, gittikçe bağımsızlaşacaktı. O günden sonra keyfini çıkarmaya odaklandım. 27 aydan sonra odasında sabaha kadar kesintisiz uyuyam, uykuya kendi geçen, yemeğini kendi yiyen bir çocuk oldu. Benim işim azaldı, daha çok uyur oldum, sabahları kendim uyanıyorum. Başka zorluklar geldi ala ilk zorluklar kadar değil. Artık benle sohbet eden, derdini anlatan bir çocuğum var. Eski hayatımı özlemiyorum artık. Güzel bir takım olduk. Ama şimdi tekrar anne olsam ilkine göre bir şeyi değişik yapardım. Bugünler geçecek mi diye kafaya takmazdım. Öyle bir hızlı geçiyor ki... Daha çol koklar, daha çok emzirir, daha çok okşardım.

Yani daha bebeğiniz doğalı 25 gün olmuş, eşimle başbaşa bir şeyler yapamıyoruz diye dert edip konu açmışsınız, çok ilginçsiniz. 25 gün daha ya, 2 3 yıl olsa tamam da...

Öncelikle hayırlı olsun bebeğiniz. Bebeğinizin düzeni oturana kadar biraz yorabilir sizi. O dünyaya, size, sizde bebekli bir aile olmaya alıştıktan sonra herşey yoluna girecektir. İlk 3-4 ay uykuları çok düzensiz olabiliyor ama uyku düzeni oturmaya başladığında sizde kendinize, eşinize ve ilgi alanlarınıza zaman ayırabilirsiniz. Hiç endişelenmeyin herkesin yaşadığı normal bir süreçten geçiyorsunuz.

Evet her şey düzene girecek. Ama daha yolun çok başındasınız ne yazık ki. İlk aylar çok çok zor. Uykusuzluk, emzirme dinlenememek perişan ediyor. Ama emzirme bitince iki yaştan sonra uykuları düzene girecek, 3 yaştan sonra zaten geceleri deliksiz uyutacak. Ama eskisi gibi asla olmayacak aslında. Daha zinde, daha uykuyu alan bir anne olacaksınız. Hep önceliğiniz başkasında olacak, aklınız hep onda olacak. Elbette büyüyecek bağımsız olacak, siz film izleyeceksiniz, eşinizle başbaşa da kalacaksınız ama eskisi kadar özgür olmayı da beklemeyin. Artık hayatın yeni bir dönemi başladı. Biraz zaman geçtikçe, birbirinize alıştıkça bu yeni hayatı çok seveceksini. Eski hayatınızdan bile. Geçecek yani. Khomyuk

Yani zaten bu duygular doğumdan sonra ki ilk günlerde ortaya çıkan şeyler.. Lohusalık diye bir şey duydunuz mu hiç bilmem. 2-3 yıl sonra zaten bu düzene alışacağımdan bu durumu garipsemem heralde..

25gun olmuş bir bekleyin ya 25gun daha nedir ki. İnsanlar. Çocuğu bu yüzden ertelio gezeyim tozaym diye. Tabikide hiç birşey eskisi gibi olmyr ama eskisinden daha güzel oluyor bence herşey film izlemek degl çocuğunuzu izleyin uyuyun dinlenin sarılın. Hii ama en önemlisi kendinize bı zaman verin yirmi beş günde ne çabuk sklmissnz C Cilekliekler7 Hakediyorum her milimini bu dik gülüşün.. Anneler

Baya bir zaman var daha malesef. Ama bir yarim saat kahve icecek zaman da bulursunuz bence.

Doğum yapalı 25 gün oldu. 2 gündür eşimle yalnız bakmaya başladık. Çok şükür bebeğinizin sağlığı yerinde, eşim de kızımızla yeterince ilgili bir baba. Sorun şu; artık ikimiz oturup bişeyler yapamıyoruz ve bu durum beni hormonlardan olsa gerek biraz fazla etkiliyor. Mesela önceden en sevdiğimiz şey film izlemekti. Ya da uyumadan önce uzun uzun sohbet ederdik. Şimdi değil film izlemek tv açacak zaman bile bulamıyoruz. Yatınca da yorgunluktan ben uyuyakalıyorum hemen. doğru düzgün konuşamaz olduk. Şikayetçi değilim çok şükür ki Allah bana anne olmayı nasip etti. Sadece bazen eski ilişkimizi özlüyorum ve yalnız hissediyorum Bebeğim henüz çok küçük büyüdükçe belki eskisi gibi olur diye ümit ediyorum. Yoksa bundan sonra hep böyle mi olucak?

Ben de öyle olmasını umut ediyorum. Teşekkür ederim

Iliskiniz, eviniz yeni gelenle yeni aile taniminizla degisecek yeniden sekillenecek. Panik yapmayin tabi ki eskisi gibi olmaz ama ilerleyen zamanlarda baska sekilde yeniden keyif alinabilir. Not=Birden ikiz cocuklar kucagina verilmis bir anne olarak yaziyorum bunlari. Biz sabah ve aksam yemegini ayni sehirde yemezdik degistik degistik 3. suprizle daha bi degistik

Teşekkür ederim inşallah bu saydığınız bütün evreleri yaşayıp görürüm

Şimdi ilişki bana göre şöyle ilerliyor. Daha doğrusu evreleri böyle ; Sevgililik Dönemi Evresi Yeni Evlilik Dönemi Evresi Çocuk lu Evlilik Evresi Hepsi birbirini tutmaz maalesef. Sevgili iken yaptığınız ya da kaçamaklı görüştüğünüz sizi etkileyen hoşunuza giden şeyleri, evliyken daha rahat yapabildiğiniz için pek sarmaz ve farklı şeyler yaparsınız. Çocuk olunca artık herşey odur. Biraz da geçim sorumluluk binmiştir artık. Onu düşünmek zorunda kalırsınız. Yorulursunuz kendinize vakit ayıramazsınız ama evlat için değer tabi ki. Yani çocuk olunca da birtakım şeylerden vazgeçersiniz. Hayatınıza yenilikler girdikçe aktiviteler de değişir. Bebeğinizi uyuttuğunuz da eşinizle yorgunluk kahvesi içerken sohbet etmeyi deneyenilirsiniz. E elsa83

Çok haklısınız, nişanlıyken sevgililik dönemini, evliyken nişanlılık dönemini özlüyordum. Bu döngü hep devam edecek anlaşılan. Şuan yeni Bi birey, yeni hayata alışmaya çalışmak bir de üstüne değişen bir beden,, ağrılar sızılar derken biraz fazla duygusalım. Ama tabiki evlat için her şeye değer.

Yazımda da belirttim asla şikayetçi değilim. Şikayet etmek için yazmadım. Yalnız hissettiğim ve bu karamsarlığın geçiçi oldugunu birilerinden duymaya ihtiyacım olduğu için yazdım. Buranın da amacı bu sanıyorum ama nedense yargılamak daha kolay geliyor sizlere. Khomyuk

Daha bismillah. 25 günlük bebek varken bunları dert etmek biraz lüks değil mi? İnsanlar 2-3 yaşında bile böyle lükslere sahip olamayabiliyor. Sağlık olsun da gerisini düşünmeyin

Artık eski düzen bitti bu düzen var, iki sene sonrada uzun filmler hayal. Oğlum 10 yaşında bizimle film izlemek istiyor, onsuz tatil ben asla dusunemem, tatil şöyle dursun sinemayı içim almiyor. Bu düzene alisacaksiniz, çocuktam öncesi, geçmişte kaldi. Sağlıkla büyüsün, acısını gostermesin.

Duymak istediğim şeyler bunlar işte aslında. Sonuçta bambaşka bir hayata başladım ve bu hayatın çok daha güzel olacağını biliyorum. Ama henüz yolun çok başındayım ve ister istemez öncesiyle kıyaslıyorum. Şikayet etmek için değil, belki aynı şeyleri yaşayan birileri varsa bu karamsarlığın geçeceğini ve her şeyin daha güzel olacağını duymak için yazdım, bu süreçte buna ihtiyacım vardı belki de. Size teşekkür ederim