Kenarda durup tavsiyeleri dinlemeye geldim. Bende yaşıyorum bu sorunu

Kaygı sorunun olabilir, özgüven eksikliği olabilir, özgüven eksikliği zaten heyecan ve kaygıyı tetikler, yapı olarak çekingen biri de olabilirsin, her şey olabilir yani. Tavsiyeyle düzeleceğini düşünmüyorum pek, uzman desteği almak daha mantıklı gibi. Ilac+terapi+okuyarak araştırarak aşmıştım ben mesela.

Bende de var bu sorun maalesef. Sadece benden üstteki kişilerle de olmuyor üstelik, çalıştığım yerde sorumlu olan kişi benim ve benden yaşça küçük olanlarla konuşacağım zaman bile çok geriliyorum. Psikiloğuma da bahsetmiştim durumdan, panik atak rahatsızlığıma bağlamıştı. Verdiği kendini sakinleştirme taktikleri ise aniden telefon çalınca asla aklıma gelmiyor. Bana da dışarıdan belli olmuyor diyorlar ama nasıl olmaz sesim resmen içime kaçıyor ya tıkalı düdüğe dönüyorum, gayet de anlaşılıyor bence. Zombibaykus11

Aynı sorun bendede vardı :) Tecrübe kazandıkça ve benim işim gereği çok fazla insanla muhatap oldum. Ben kendimde şunu farkettim karşımdaki insanı gözümde çok büyütüyordum. Sanki o yanlış yapamaz ben yanlış yaparsam yargılayacak gibi. Ama çoğunluğu iş adamı benden mevkisi yüksek insanlarla muhatap oldukça benim gibi bu yollardan geçtiklerini benim şuan yapabileceğim gibi bir sürü yanlış yaptıklarını gördüm ve onlarda benim gibiydi her insan aynıdır sadece belirli alanlarda kendini geliştirmişler bende aynı şekilde yapsam aynı seviyeye gelirdim diye düşünmeye başladım ve artık karşımdaki ile bir farkım olmadığını anladıkça kendime güvenim geldi ve heyecan gitti ben o heyecanı ona bağlıyorum.

Doğru konuşma eğitimlerine katılabilirsiniz çok etkili oluyor. Nefes alıp vermenizi cümleyi nasıl bitireceğini konuşurkenki heyecanınızı nasıl yeneceğinizi egzersizler ile öğretiyorlar

Belli etmiyorsan çok iyi. Benim sunum yaparken kafam titriyordu hiç unutmuyorum o günü Döndürürken testere filminde gibiydim asdfgh. İçten içe çoğumuz yaşıyoruz ama çaktırmıyoruz Birde onlarla çok fazla aynı ortamda bulunsan alışırsın arada görüştüğünde de oluyor olabilir.

Bilinçaltınızda sizden üst konumda olanlara karşı geliştirdiğiniz bir duygudan dolayı tepki veriyor olabilirsiniz. Onlara çok anlam yüklüyor olabilirsiniz sonuç itibariyle o kişide sizin geçtiğiniz yollardan geçti. Değerlilik ve özdeğerle ilgili de çalışabilirsiniz... Sizin konumunuz sizin değerinizi belirlemez özünde hepimiz eşitiz...

Onlarda benim gibi sıradan insan düşüncesini hep aklınızda tutun epey yardımcı oluyor

Üst mevkiide ki insanlarda kendileriyle doğal iletişim kurulamamasindan yakınıyorlar buna çok kez şahit oldum oyun dışı gibi hissediyorlar. Samimi ve minimal bı iletişim yeterli aslında. Heyecan, güce verilen bı tepki hissi uyandırıyor bende. Öyle bi imajine edin ki kafanızda, atıyorum "o da tuvalete gidiyor herkes gibi " den bile heyecanınız azalır :)) Bu ve benzeri düşüncelerle o kişileri nereye koyduysanız indirin.. Günün sonunda hepimiz aynıyız.. MerakliBirKiz24

selamlar. ben yabancı biriyle konuşurken özellikle üstümse aşırı heyecan yapıyorum. birden nefes nefese kalıyorum ve kalbim çok hızlı atıyor ama sadece içimden. çevremde güvendiğim birkaç kişiye sordum ve stresli olduğumun dışarıdan hiç belli olmadığını hatta sakinliğime şaştıklarını söylediler. dışarıdan fark edilmemesine sevindim tabii fakat ben kendi içimde de bu hissi yaşamak istemiyorum. sizce bunu nasıl aşabilirim?

Yas ilerledikçe bu durum azalir. Genc ve tecrubesizken, is hayatının ilk yillarinda az ya da çok bu durumu yaşamayan yoktur. Ben meslegimle ilgili tecrübe kazandikca, egitimler verdikce, bilgi ve birikimim arttikca bu sorunu astim. . push ; tuzbiber

Bu durum bende de var Adaadalardan Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yaş itibari ile normal geldi bana. 22 yaşında, yeni iş hayatında falan bence herkes öyledir.

Biraz daha açar mısınız bu konuyu? Eminim benim bilgi bilgisi olmayan arkadaşlarım da vardır bu konuda! Senelerdir aşamadığım bir durum benim de... Bazen başarıyorum ama her zaman koruyamıyorum maalesef.

Ben Türkiye'nin en ünlü fabrikasında çalıştım hatta Instagram'da ailece xok aktif bir ailenin fabrikasiydi. Yüksek mevki bir yana hayatımda böyle lüks hayatlar iş insanlari görmemiştim 9 ay staj yaptım yanlarında heyecan bir yana dursun şahsen umrumda bile olmadılar bana stajer diye seslendiklerinde yanlarına gidip benim adım... Diyordum gayet net ve sert şekilde bir sonrakinde adımla hanım koyarak hitap etmeye başladılar. Oranın müdürü ayrıca beni azarlamaya kalktı bende karşılık verdim yürüdü gitti diyeceğim o ki rahat olun Relax olun sizden üstün degiller. Ama en güzel iş deneyimine orada sahip oldum orası başka :)))

Kimsenin senden daha üstün ya da kıymetli olmadığını, senin de başkalarından üstün olmadığını sık sık kendine söyle.

Mutlaka Nefes çalışmaları, bol bol olumlama ve yönlendirmeli meditasyon yapın hiçbişeyciğiniz kalmaz.

Hepimiz insanız aslında Kimse kimseden üstün değil Kendinizi değerli hissedin Sizden de bu dünyada başka yok

Bende yaşıyordum bunu. Doktora gittiğimde sosyal fobi başlangıcı dedi. Anksiyete dediğimiz şeyin içinde binbir türlü tanı var kimi karşıdan karşıya geçemez kimi toplum önünde konuşamaz kimi panik atak geçirir kimi de böyle heyecanlanır senin gibi demişti. Bana bir ilaç verdi mülakatlarda ya da üst düzey birisiyle konuşacağında kendini kötü hissedeceğini düşündüğünde yarım saat öncesinde içebilirsin dedi. Kalp çarpıntım azaldı gerilmelerim yerini rahatlığa bıraktı. Birde altını çizeyim dışardan rahat görünsen de içinde bomba patlıyor gibi hissediyorsun. Bu zaten anksiyetenin en belirgin özelliği. Tabi doktor değilim tanı koymuyorum kendi deneyimim. Siz yine de bir gidin benim gibi başlangıçsa cözüm bulunabilir :) H

Beyhan budak videolarına göz atmanızı tavsiye ederim.