Merhaba arkadaşlar bu utangaclik bende büyük bir dert

Beni anlatmışsınız resmen bende bu çekingenlik yüzünden çok zor bir okul hayatı geçirdim hemen yüzüm kızarırdı özellikle erkekle konuşurken benimde, şimdi baya aştım bu sorunumu iş hayatına atılınca ama hala çok rahat olamıyorum o çekingenlik var üstümde yapı meselesi sanırım :)

Merhaba arkadaşlar bu utangaclik bende büyük bir dert. Ben babasiz buyudum Doğu kökenli bir aileyi malum doğuda birçok şey ayıp karşılanır mesela annem hep sen kizsin ayıptır konuşma işte kendimi bi konuda savunacaksam sus o senin buyugundur diyerek büyüttü beni. Bu dediklerimide hep erkeklere karşı oldu yani kadın ise karşımdaki sorun yok ama erkekse ve benden büyükse hep buyugundur ayıptır ikaziyla karşılaştım. Şimdi 29 yaşındayım memurum kalabalık bir yerde çalışıyorum ve ben hala erkeklere karşı çok cekingenim. Bayanlarla sorun yok çok rahatım bülbül gibiyim diyebilirim ama karşımdaki erkekse o zaman resmen dut yemiş bulbule dönüyorum. Nefret ediyorum bu huyumdan ama bir türlü kurtulamadım. Sirf bu yüzden sosyallesemiyorum. Amiri bayana sorun yok ama erkekse kendimi savunamiyorum yani is hayatimida etkiliyor. Bana önerisi olan varmı bu utangacligimi nasıl yenebilirim? philosophy biraz aklın varsa

Bence yardım alarak istersen aşabilirsin. Çocuklukta aşılananlar, büyüme stili zor değişiyor ama istersen değiştirmek senin elinde. Tabi psikiyatrist ve psikologlardan yardım almalısın, senin durum da sosyal fobi ve özgüven sayılır bence. Erkeklere karşı da olsa

İnsanın çocukluğunda hafızasına kazinanlar öyle çabuk değişmez bence. utangaç olmamak için çaba sarfedersen bu kez komik duruma düşebilirsin. Yardım alabilirsin eğer çok istiyorsan aşmayı.