Bak asafin ablasi:)

her canlı olumu tadacaktır canım

canım tavşanın sinir krizimi geçiriyordu? Piquania_Dedove_

Canim arkadas hayvanlarin dogasinda yasamasi gerektigini dusunuyor bence ve hakli da.. Neden dersen kedi kopeklerin hepsini evlere almamiz mumkun degil; sokakta yasam imkani sunmamiz ve ona gore duzenlemeler yapmamiz gerekli; Arkadasin uslubu sert olunca yanlis anladik heralde :)

Kuzucugum tavsanlar evcil degiller, olamiyorlar. bunalima giriyorlar. ev icinde cok fazla yasayamiyorlar. kendini suclama. inan daha mutludur. bir kedi bir kopek gibi olamiyor tavsanlar. benim kopegim oldu. acisi hic gecmedi ama ben hayvan beslemeye kusmedim hic. onun yeri bambaska bak yine agladim. Samsonn

söz konusu olan yer şehrin dışında arabasız gidemiyorum babam da götürmüyor bana iyilik ettiğini sansa da daha çok kafaya takıyorum bu şekilde. yani keyfi gitmezlik etmeyecek kadar üzüldüğüm belli oluyordur sanırım...

ağladım sanırım ben tutamadım meleğimi onu koyacak toprağım yoktu ki ben de yarıyolda bırakmış gibi hissediyorum onu ama çaresiz kaldım of bilmiyorum ama şiir çok fena

Rica ederim, bence surenin önemi buyuk. Birde acı çekmedi bence merak etmeyin, bence siz yapmanız gerekeni yapmışsınız, belkide daha uzun yaşayabilirdi ama omru o kadarmış, siz elinizden geleni yapmışsınız, asıl onu yapmasaydınız uzulurdu o ve de siz. Piquania_Dedove_

değil mi ama ben de yardıma ihtiyacı olan bir hayvanı sahiplenmeyi tercih ederim mesela senin kör bir kediyi sahiplenmen kalpleri ısıtacak cinsten ben de böyle bir şey istiyorum sahiplendirme sitelerinde görüyorum bazılarını da anneleri bırakmış gitmiş bakıma muhtaçlar ben yurtdışına çıkacağım için almaktan emin olamadım bunun nasıl etkileyeceğini düşündüğüm için ama en kötü ihtimalle yurtdışından döndüğümde dediğin gibi bir yavruya yuva sunmayı çok istiyorum :)

Senin de başın sağolsun Prenses, gerçekten hayvan beslemek akıl karı değil ama doğamızda var bir şeyleri sevmek ve bağlanmak anlayacağın huylu huyundan vazgeçmez...

beni ağlatdınız Kim

Tatlım emin ol tavşançıkın şu an daha mutlu. Onların yeri doğal ortam. Bende pinpon topu kadar olan ördeğimi dev bir ördek yapmıştım. Tatile giderken dayımlara biraktik ölmüş. Uzun süre vicdan azabi çektim. Balık ve şu kaplumbağalarım oldu. Onlarda öldü. Anladım ki herşey doğal ortamda arkadaşları ile güzel. Bu tür hayvanlar hapsolmayı sevmiyor kendi mutluluğumuz için onları doğal ortamdan çalıyoruz. Sonu kötü oluyor;( sevgiler

Sana lazım olan şeyi 1 kedi Justin :) Tam olarak şöyle mini minii bir yavru.

maşallah ne şeker birşeymiş üzülmemeye çalış canım doğal ortamda daha mutlu olur yavrun.

Konularını okuyorum arada Aşırı bir bağlanma eğilimin var Just Bence bu dönem bir hayvan edinme Tecrube etmiş biri olarak çok acı çekersin diyorum Bununla ilgili açtığım bir konu var, bir göz at istersen Bu derece bağlanmak çok tehlikeli İnsanın duygusal olarak zayıf zamanlarında edindiği bir hayvan hayat arkadaşı oluyor, çok dikkat et

gecen yıl tatildeydim iki ay yazın yoktum geldim sesimi duyar duymaz koştu nasıl bi afallama. ne yapsam diye düşünüyor bir yandan mırr mırr ama arkasını dönmüş dayanamıyor arada dönüyor geri dönüyo arkasını ama ben gibi olmaz ki annem babam cok sevmez öyle mamasını yer yatar sevgi yok benm gibi mıncırmalar yok üzülme belkide ortamı daha iyi olur öyle düşün farklı seyler düşünme

kiz kardesimin kedisi boynundan ur cikti iltihap beynine vurdu ve öldu ailecek uzun sure atamadik Önceki

Benim de papağanlarım var. 3-5 gün bir yere gitsem özlüyorum onları. Bir şiir var çok severim.. daha önce paylaşmış olabilirim ama tekrar paylaşmak istedim. melek sana ben geldim, sen seçmeden beni. şimdi soruyorum sana, sonuna kadar bakacak mısın bana? yaşamım biraz kısa olabilir, belki beş on yıl ya da. ya ben arzuladığın dost olmadığımda, hayal kırıklığına uğradığında, sevecek misin ondan sonra da? şirinim biliyorum, güzellikler getireceğim yüreğine, ama bana şefkat gösterecek misin tüm zor günlerde? üzüntülerim beni sürüklediğinde ve haykırdığımda zorluklarda, umutsuzluk kapanları kurulduğunda, hala rüyanda canlanan dostun olacak mıyım? ve hala sevgi dolu bakacak mısın bana ve acılarımda yardım edecek misin? seni yeniden güldürünceye, stresim geçinceye kadar yanımda kalacak mısın? hastalıklarımda yoluna git deyip başından mı savacaksın? sonra da bugün nasıl ıztırap çektiğini anlatıp, benim kötü olduğumu, sana yakınlaşmadığımı söyleyip yasımı mı tutacaksın? ne yapacağını söyleyemem, karşı da koyamam, hayatım ellerinde, ama minicik birşey sorabilirim, anlayabilir misin beni lütfen? üzerime titremene rağmen tüylerimi yolduğumda, tüm olumsuzluklar beni sardığında, hala güzel olduğumu düşünür ve gurur duyar mısın varlığımla? tüm bunları verebilecek misin ve karşılıksız sevebilecek misin beni? son yolculuğum gelip çattığında huzur duymam için izin verebilecek misin bana? zamanımızın dolduğunu gördüğünde ve gitmem gerektiğinde, beni o çaresizliğimde ve son anlarımda lütfen tutar mısın avuçlarında? bu küçük şeyleri yapabilirsen, tüm emeklerinin boşa gittiğini düşünmezsen, kederlerine, umutsuzluklarına rağmen verdiğin coşku dolu sevgiden pişmanlık duymazsan, tüm yaşamım boyunca dünyadaki meleğim olabilirsen, şimdi ve sonsuza dek, ben de senin meleğin olacağım.

evet çiçek yetiştiriyorum artık sanırım evcil hayvan bir daha istemem fıstığa ihanet gibi geliyor Piquania_Dedove_

benimde bir oğluşum vardı sokaktan almıştım... zar zor ikna etmiştim annemler bi gece yarısı camdan atladı sırt üstü düştü bende senin gibi nöbetçi veteriner bulamamıştım sabah götürdüm bi çok kırıgı vardı tuvaletini bile kendi yapamıyordu 1 hafta kadar dayanabildi öldü sonra tövbe ettim bir daha hayvan filan yok dedim... babam yol kenarında bulmuş bir tane gömlek cebine sıgacak kadar küçük :) tüylerini kesmişler boynunda yaralamışlar üstünde sigara söndürmüş sol gözünde perde var... veterinere gittik yine adam bu gözünde perde kesinlikle kalkmaz dedi olsun öyle bakarız dedik bir hafta tedavi gördü veterinerde sonra eve aldık 2 ay sonra gözündeki perde kalktı veterinere gittik kontrol için adam şok oldu:) 4 yıldır bizimle çok iyi geldi bize babam eve gelince ilk onu sorar süleyman nerde der :) bence sende bir hayvan almalısın :) o çirkin kedi böyle yakışıklı bir oğluş oldu :)

Teşekkür ederiiz

zannedersem çiftleşme dönemiyle ilgili bir şey travmatize olduğunu söyledi veteriner de evde bakamazsın buna dedi eğer bahçen yoksa aman diyim meyracım alma sakın alma sonrası daha üzücü

Benim de iki tane bebeğim var. Biri 6 yaşında köpeğim, biri de gözleri kör 2 yaşında kedim. İkisinden de vazgeçemem. Pekmez benimle uyur hep. Hatta geceleri uyanıp arada bi nefesini kontrol ederim, Helva kör olmasına rağmen görüyor gibi hareket ediyor. Onlar zaten bir süre sonra aileden biri gibi oluyor.. Şu hayattaki en büyük korkularımdan biri de onları kaybetmek.. Hatta bazen bu düşünce yüzünden ağladığım oluyor. İnşallah gittiği yerde iyidir fıstık.. Kedi, köpek, kuş sahiplenmeyi denesen belki bir faydası olur..

Benim okuz evcillesmedi be annem saldim dogasina:)kedim vaaaar ATTRAENTE ACTA EST

Benim iki tane civcivim öldü de evladım ölmüş gibi üzüldm. insan o kadar çok alışıyor ki. bende bidaha asla almam diye tövbe ettim. İnsallah iyidir tavşanınız. unutmaya çalışın. hatırlarsanız daha da üzülürsünüz. K

Limon vardı kuşum, bi gün sabah 6 gibi ötmeye başladı ama susmadı hep yapar çünkü uzun sürünce odaya koştuk ailecek. Biz girer girmez kendini salıncaktan yere atıp can verdi o an o sesini duymasaydım görmeseydim bu kadar üzülmezdim belki haftalarca aklımdan çıkmadı suçuda kendimde aradım hala bilmiyorum neden oldu annemler hemen gidip bi yavru kuş daha aldılar şimdi yazarken tekrar anladım onun yeri hep ayrı...

Tam 1 ay oldu Kaskatı kesilmiş, çığlık atarken bulduğum onu.. Patır kütür sesler geldi içeriden ve yerde buldum onu Bir çığlık koparıp hemen kucağıma aldım Ağlaya ağlaya kafasını okşadım Sakinleşti hemen Ama başından ayrılamadım Sabaha karşı tekrar bir kriz geldi Yine ağlaya ağlaya göğsümün üstüne bastırdım Sabah ilk iş veterinere koşturdum, evet Kafasını bir yerlere çarptığını söylediler İğnesini vurulup eve döndük Her şey iyi gibiydi Yiyordu içiyordu, oynuyordu benimle Akşam saati tekrar bir kriz Geceyarısı kucağımda oğluşumla Koşa koşa nöbetçi veteriner aradım Dolaştım defalarca döndüm durdum Yoktu kahrolasıca şehirde, bir tane nöbetçi veteriner yoktu! Sahaya bırakınca pıtır pıtır koşturdu Düzeliyor mu acaba diye ümitle bekledim 48 saat oldu uyuyamamıştım ama gözümü üstünden ayırmıyordum Dışarı çıkartıyordum hoplayıp zıplayıp koşuyordu Eve geliyorduk ve sanki bana küsüyordu Hiç kıpırdamadan duruyordu Yemiyordu, içmiyordu Sabaha kadar kaç kriz geçti bilmiyorum öyle Her seferinde kucağıma aldım Lütfen diye diye ağladım Sabah oldu zorla aldılar kucağımdan Doğal bir ortama bırakmamızın daha iyi olacağını söylediler Kendi gibi arkadaşlarının yanına Ben gidemedim, son kez kafasını öptüm Kulaklarını okşadım sadece Her zaman yatırıp göbeğinden öperdim güzel oğluşumu Kim demiş tavşanlar pis kokar diye? Mis gibi kokardı benim oğlum. Sabahları gelir yastığıma zıplardı "Git bakayım." dedim mi kapının önünde durur orada yatardı Oradan bana bakardı Çok özledim Gözlerimi aralayıp onun orda uyuduğunu görmeyi özledim Elimle onu beslemeyi özledim Evin içinde peşimden koşturmasını özledim Kulaklarından gıdıklamayı Göbüşünü öpmeyi özledim Göğsümün üstüne yatırıp onu uyutmayı özledim Buzdolabını açtığımda içine zıplamasını özledim şapşiğin Her yediğime, pizzama bile ortak olmasını özledim Bana küsüp trip atmasını özledim Ona kızdığım her an için o kadar pişmanım ki Bir aydır defalarca kendimi suçladım Kullandığım damladan mı oldu Kardeşime bırakıp 5 gün gittim yoksa ondan mı Bana küstün mü annecim Yoksa hatayı en başta onu evde yaşatmaya çalışarak mı yaptım.. Belki depresyona soktum güzelliği.. Elimden fazlası gelir miydi Engel olabilir miydim diye düşüne düşüne kaç kez ağladım Her gece uyumadan önce zaten ağlıyorum Fotoğraflarını gördüğümde Sol tarafımda bir boşluk hissediyorum Koskoca bir boşluk Tavşanla ilgili şeylerden kaçıyorum Belki çoğunuza basit gelecek ama o benim evcil hayvanım değildi Can yoldaşım, yarenim olmuştu Üstüne titreyerek, bebek gibi baktım ona Eşimden ayrıldığımda bu kadar dokunmadı bana Ama onun masumluğunu hatırladıkça içime fenalıklar basıyor Ben mi kıydım ona neden aldım onu getirdim eve diye kahroluyorum İlk geldiği günü hatırlıyorum Başından ayrılmadan onu izlemiştim saatlerce O da o kadar korkmuştu ki gelip küçük poposunu duvara dayamış beni seyretmişti 1 aydır hiç haber almadım ondan Umarım gittiğin yerde mutlusundur ve yaşıyorsundur Umarım ölmemişsindir Ama nolur affet anneni Bilmeden bir zarar verdiysem affet beni güzel fıstığım, güzel oğlum affet Annen bilemedi, aptallık etti Ama seni hiç unutmadı ve çok özledi bu da güzelliğin resmi... acısı nasıl diner bilmiyorum ama bir daha evcil hayvan mı yok tövbe..

tövbe de kuzum ölmemiştir umarım daha ^^

Sebebi ne kullandığın damla, ne onu küstürmen ne evde bakıyor olman. Maalesef ki sizin pofuduk epilepsi hastası. Tedavisi yoktur, sadece belli başlı ilaçlarla yaşam kalitesi arttırılabilir ve ömürleri pek uzun olmaz. Bu yüzden lütfen kendini suçlama, bu hastalık genetik kodlamasında var yani yapılabilecek hiç bir şey yok canım. Acını hafifletebilecek bir şey yok, zaman içerisinde yavaş yavaş aklına daha az geliyor ama geldiğinde tabii hüngür şakır ağlamaktan alamıyor insan kendini... Eğer ihanet edecek gibi hissetmeyeceksen ki ben öyle hissetmiştim bir ginepig, bir kedi veya köpek yaşadığın acının ilacı olabilir. Gerçi ben oğlumu kaybettikten 15 gün sonra şimdi ki kızımı bana getirdiklerinde sanki küfür etmişler gibi hissetmiştim ama şu an iyi ki getiremişler diyorum çünkü oğlumun kedi olmanın zerafetinden gelen tüm özelliklerini şu anki kızımda da görüyorum ve oğlumun anısını şimdi ki kızımda yaşatıyorum.

ahretlik lafına çok güldüm :) sana küser keşke küsmeyecek diyebilsem ama ailene döner yüzünü sen eve geldin mi de sana totosunu döner sen bir iki sevdin mi yine gelir =) ya 5 gün ayrılıktan sonra ilk gördüğüm anı hatırlıyorum nasıl atlamıştım üstüne aşkım aşkım diye yumulmuştum güzelliğe of yine ağlamak geldi

neyi amaçlıyorsunuz anlamadım acımı daha fazla deşerek elimden gelen oydu gecenin 3ünde kalkıp da veteriner aramazdım herhalde zaten yeterince vicdan azabı çektim bir de şimdi bu şekilde suçlanmak istemiyorum bir karar vermem gerekiyordu 48 saat başında uyumadan beklemezdim herhalde serum yedikten sonra iyiydi aşısını oldu dışarı çıktığında da gayet iyiydi ama eve girdiğimizde bana küsüyordu dönem dönem ereksiyon olup homurdanıyordu bana küsüyordu hatta elimi itiyordu napsaydım ordan evet kolay görünüyor ama herkes baskı yaptı veteriner, babam, ailem hayvanı evde öldürüyorsun burda 2 gün mü yaşasın orada kendi gibi tavşanlarla 2 ay mı dediler evet ağlaya ağlaya bıraktım amanın da çok vicdansızım o an öylesi mantıklı göründü bana üstünden geçmiş 3 ay şimdi içimi sızlatacak şeyler yazıyorsunuz çok hoş mükemmel

Allahım kalbim nasıl küt küt atıyor, veteriner kısmını okuyana kadar. Çocuğunuz kaza geçirdi, vefat etti filan sandım ilk okuyunca

Mıncıkladım ikisini de senin içinn Canım, tavşan bakımı evde gerçekten çok zor. Toprak istiyor o hayvanlar.. Köpek, kedi, kuş gibi değil. Kediyi salarsın dışarı, döner dolaşır gelir tekrar sana, köpeği günde 1-2 kere dışarı çıkartsan yeter zaten. Kuşu al kafese koy, birkaç zaman sonra alışır. Fakat tavşan gerçekten tam olarak evcilleşemeyen bir hayvan.. Bence o şuan çok daha mutludur eminim.. Ben kesinlikle yeni bir hayvan sahiplenmen taraftarıyım. Kedi sahiplenebilirsin bence. Minik, küçük patili düşünsenee. Hem kedi sahiplenerek küçük fıstığa ihanet etmezsin, Hele ki bir de sokaktan bir kedi bulursan, sahipsiz bir hayvanı sahiplenirsen, fıstık da kedi de sana dua eder Hem bir hayvana sokaktan kurtulma mucizesini yaşatmış olursun, hem de yeni bir arkadaş, dost, evlat edinirsin.. :)

Bir kuşum vardı Çıtır'dı ismi. Ben de ona bebek gibi bakmıştım.. Kafese bile kapatmıyordum, cam açık omuzlarımda gezdiriyordum. O kadar bebek gibiydi ki elektrik süpürgesi sesinden korkardı, odadan odaya taşırdık onu ev temizlerken.. Bir gün tatile gittiğimizde enişteme emanet edip gittik, o da elektrik süpürgesini çalıştırınca kaçmış Çıtır'ım. Tarif edilemez bir acı seni çok çok iyi anlıyorum. Hemen Pekmez'i bulmuştum, onunla avundum. Aşırı bir hayvan sevgisi var bende de. Onlara birşey olacak diye ödüm kopuyor. Kesinlikle yeni bir evcil hayvan sahiplenmeni tavsiye ediyorum.. İlaç gibi gelecek emin ol :) Bunlarda benim yavrularımın resimleri.. Eklentiler Pekmez. jpg 127 KB · Görüntüleme: 276 helva. jpg 171,6 KB · Görüntüleme: 248

Ay okurken agladim ya RAMBOM geldi aklima.. Benimde kopegim var canim o benim canim. Cocugum gibi. Bazi insanlar bunu tuaf karsiliyorlar ve anlamiyorlar, belki arkamdan deli bile demislerdir ama umrumda degil. Gece yatarken bir gun onun olecegini dusununce cok kotu oluyorum. Oyle duskunuzki birbirimize. Ben ne yersem oda ondan yer, dola, cigkofte, lahmacun ne varsa lop lop goturur. Kendini bizden gibi goruyor ve biz ne yaparsak aynisini yapmaya calisiyor. Rambonun yeri okadar baskaki benim yanimda. Oglusum hem hollandaca hem turkce biliyor. Gorseniz birde yakisikli gozleri portlek portlek surmeli surmeli osssh ozledim oglumu. Seni cok iyi anliyorum canim bence git bir gor icin rahat etsin.. . push ; Lan Jale 🌸 Üyelik

Daha iyi bir yaşam sunmak adına ayrılığa katlanmak da bir fedakarlıktır just:)

Evladın sorununu yukarıda yazdım, epilepsi yani sara hastası, dediğim gibi çaresi yok sadece kullanılabilecek bir kaç ilaçla yaşam kalitesi arttırılıp krizlerin daha az sayıda yaşanması hedeflenebiliyor bunun dışında epilepsinin çözümü gerek insan, gerek hayvanlar için bulunamadı. Ama ben olsam, gerekli ilaçları tedarik eder evde bakmaya devam ederdim çünkü dışarıda olması şu an daha tehlikeli ama eninde sonunda vefat edecek bunu kabullenmek gerek yine de belki konu sahibimiz fikrini değiştirir belli mi olur... Konu sahibi arkadaşım İstanbul'da yaşıyorsan yardıma açığım.

doğaya salmak yerine ona bir eş almayı deneseydiniz yalnızlıktan böyle oluyor tavşanlar benimkinin eşi öldüğünde böyle olmuştu başka bir eş aldık düzeldi

Hastaliginin ne oldugunu veteriner daha iyi bilecektir ama eger durum caresizse o zaman hayvan icin durum daha aci,, hasta ve terkedilmis hissedecek.. M

Hayır uzulecek bişey yok ortada sakın uzulme, veterinerler bilir gerekeni söyler, sen gerekeni yapmışsın. Ben sadece neden titrediğini merak ettim, bende almayı duşunmuştum ondan sordum. Cestlaviee

küçükken balığımız ve kuşumuz ölmüştü.. 2 sene kendime gelememiştim... zor.. Limonlu_Cheescake Ulan İstanbul! tek ayak

İnşallah rahat huzurludur minik orda

Geçmiş olsun ayrıca canım. İnan yeri dolmaz gibi oluyor ama doluyor, tabi çok sevdiysen tamamen unutulmaz ama yeri dolar, acısı geçer. Bizzat kedimizde yaşadım bunu, çiğnenerek olmuştu ve onu çok severdim, ben hastalandığım zaman başımda beklerdi, gozlerimin içine bakardı, ama unutuldu sonunda, acısıda geçti, sadece hatıraları kaldı zihnimde.

Aa oldu mu senin İtalya işi? Olmadı oradan getirirsin bir tane İtalyan kedi Siskooanne Fake ül Zabıta tek ayak

ayy ne güzel yazmışsın ben gerçek anlamda evcil hayvan hiç beslemedim sevemem de evde beslemeyi ama senin yaşadıklarını hissettim resmen. çocukken ben de kaplumbağamı doğal ortama bırakmak zorunda kalmıştım çok büyümüştü artık. inşallah mutludur yavruşun. yanına bırakmıyorlar dediğin özel bir çiftlikte filan mı besleniyor ki? eğer öyleyse ölmemiştir merak etme themis1990 canım oğlum

sizi öyle iyi anlıyorum ki; iki kedimden küçük olanını kaybettiğimde aylarca kendime gelemedim. güzel oğlum öyle mutlu bir kediydi ki; hep bunu düşündüm, beraber çok mutluyduk. naçizane tavsiyem size muhtaç bir kedi yada köpek sahiplenin, evde yaşamaya müsaitler. tavşanınızın mutlu olduğunu umuyorum, doğasına kavuşmuş.

Travmatize diye bir hastalık yok canım, hekimin bahsettiği krizden sonra oluşan tablo, genellikle bizimkiler kedi-köpekle ilgilendiği için bu tüy yumaklarından anlayan pek yok yine de durumu zorlaştırmak istememiş olabilir ve sonuç değişeyecek o yüzden deşmeye gerek yok. Unutamazsın, yine bu konuda yazmıştım benim oğlan 2008 de vefat etti, 18 yaşındaydı bir kedi için çok uzun bir ömür ama her aklıma geldiğinde hala ağlarım, kolay değil beraber büyüdük, bak kötü oldum şimdi

Okadar iyi anlıyorum ki sizi. Hamileyken birgün eşim elinde bir ayakkabı kutusuyla geldi bende aaa hiç huyu değildir ayakkabı almış dedim. Bir açtım duman renkli minacık bişey. Resmen sevgi arsızı. Eşim evde tek sıkılma tüm gün sana can yoldaşı olsun dedi. Öyle de oldu. Okadar küçüktüki yemeğini tek yiyemiyordu küspeleri ufalıyordum. Ve okadar duygusallarki eğer doğru beslemenize rağmen ishal olurlarsa psikolojileri bozulmuş demektir. Birgün bir anda masanın üstünden düştü hamile halimle okadar üzüldümki anlatmam. Eve her gelen kötü kötü yorumlar yaptı tuvalet alışkanlığı bile kazanmıştı ama arada kaçamaklar oluyordu. Karnım burnumda çok zorlandım ama kimselere vermedim. Ama çocuk olunca bakamayacaktım. Hem onun temizliği ilgisi hem çocuğun zaten okadar ilgi arsızı olmuştuki eve gelen çocuklar olunca koltuğun altına saklanır çıkmazdı sonra günlerce ishal olurdu. Ona iyi bakmayı öğrenmek için bir tavşan sitesine kaydolmuştum. Doğum yaklaşınca ne yapacağımı bilemedim almak isteyenler oldu ama ya bu işin ticaretini yapan yada yemek isteyenler di. Vermedim. Tavşan sitesinde birini takibe aldım tüm konularını açıp tek tek okudum. Tavşanlarının resimlerini gördüm. Ve bu çaresizliğimi sitede paylaşınca birçok isteyen oldu. Zaten para ile isteyenleri bir seferde Eledim. B6 bayan da bana istek yolladı ve dediki benimde çocuğum var seni anlıyorum istersen tavşanını bana ver çocuğun olunca istersen tekrar alırsın. Kabul ettim zaten arkadaşı da olacaktı. Eşimin bana oğluma hamilelik haberini aldığı zaman aldığı bir buket kurutulmuş çiçek vardı bizim afacanın gözü hep ondaydı giderken onu yolup çikoma yem yaptım onun için son yaptığım şey. Ve geri dönüşte yol boyunca hatta tüm gece ağladım eşim yanıma gelince onada bağırdım senin bana yardımcı olacağını bilsem vermezdim diue. Hala gözlerim doluyor 3 yıl dan fazla oldu o bayan hep resimlerini atardı. Sonra getirip gögötürdüğü veteriner istemiş bana sordu vereyimmi diye bende ver dedim. Çünkü çocuğa zor bakıyordum. Benim tavşanımın adı çiko. O yüzden burdaki nickim çikom. Çikom u unutacak olursamda kk sayesinde hatırlarım. Oğlumun lakabıda çiko :) hala vicdan azabı çekiyorum. Ama en azından iyi insanların elinde olduğuna eminim

O kadar duygulandim ki yazdklarnzdan.. Piquania_Dedove_

eşimden ayrıldığım dönemde aldığımdan mı böyle travmatik etki yarattı acaba hakkaten çok bağlanmıştım

Ağlamayin.. en azından hayatta ve mutlu tavşanımın da cennette olduğuna ve eğer cennete gidersem ona kavuşacağıma inanıyorum.. İnşallah hakkimizda hayırlısı olur..

Konuya cevap yazıcam da akşama kadar uzak durmayı düşünüyorum Strese bağlı migrenim var 6 aydır olmuyordu ama sabaha karşı o kadar çok ağladım Sıkıntı yaptım ki migrenim tuttu Kafamı kırıyorlarmış gibi acıyor Midemi delme riskine karşılık bastırdım zehir gibi ilacı Bunu da neden anlatıyorum O kadar üzülüyorum işte O kadar takıyorum kafaya o yavrucuğu.. O kadar sevmiştim

Merak etmeyin lütfen olmemistir. Benim de 2 tane tavşanım vardı küçükken, ellerimle beslerdim. Bir tanesi marul da kalan zirai ilaç yüzünden zehirlenip ölünce, diğerini çiftliğe götürmeye karar verdik. Sonra ben onunla karşılaştım tekrar, büyümüştü. Nerden anlayabildiniz o olduğunu derseniz, beyazdı tavşanim ve kırmızı gözleri vardı. Yabani tavşanlar toprak rengi oluyorlar. Ve ayrıca insandan korkmaması da onun benim tavşanın olduğunun ispatiydi Kısaca doğal ortamda dedikleri gibi gayet mutlu bir şekilde yasayabiliyorlar. Endiselenmeyin lütfen

Benim de ördeğim vardı büyüyünce bir süre sonra evcil hayvanlar çiftliği var burada oraya vermek zorunda kaldık. Ama ben vicdanen daha mutlu hissettim çünkü ben onu burada bahçeye birkaç saat çıkarabiliyordum ama o orada saatlerce gezip tozuyor mutlu mutlu eğleniyor koşturuyor sulara girip çıkıyor. Siz de böyle düşünün o artık özgür... Olması gerektiği gibi bahçelerde koşturuyor gönlünce.. biraz bazen fedakarlık yapmak gerekiyor çok seviyoruz ama onların orada daha mutlu olacağını bilmek bizi daha mutlu etmeli diye düşünüyorum. Yani kısaca üzülmeyin keyfi yerindedir. Bir de arada gidin görün ben öyle yapmıştım tanımıştı küçük veletim:))

Sizde abbarttınız niye olmasın evcil hayvan... Allah Allah... Miyavlıyan çiçek varmı?: )))))))

yazdıklarınız okurken ben ağladım çünkü çok iyi anlıyorum benimki en azından yaşıyor bir yerde uzakta da olsa benden yani öyle umuyorum ama o başı kaç kez geriye düştü o gece kaç kez öyle kaskatı ölü gibi yattı kucağımda kaç kez çığlık attı ya hala çığlığını hatırlıyorum aklıma geldikçe müzik açıyorum resmen travma oldu bende unutamıyorum o hallerini öyle bahçede çiftlik hayvanı gibi de bakmayınca insan gibi davranınca çok koyuyor unutmak değil ama acısı da mı hafiflemedi Siskooanne Fake ül Zabıta tek ayak

Gitmen ve eger hastaligi varsa en azindan iyilesene kadar ilgilenmek gerekirdi just... Ne oldugunu detayini da bilemem, ama bebegim gibiydi diyorsun ya, bebek olsa hasta olsa onun iyiligi icin "belki" fedakarlik yapardin ama pesini birakmazdin... Ben abarttigini dusunmuyorum, cunku o bagi cok iyi biliyorum, sadece gidip iyi oldugundan emin olana kadar ilgilenmeni beklerdim, umarim iyidir...

canım tavşanın öldü mü anlayamadım tam . push ; gulacmaz ÖKÜZ SEVERLER DERNEĞİNİN DAİMİ

Bencede, evcil hayvan yoktur dedi ben ona dedim, vardır yani evcil hayvan.

Bazen öyle bir an geliyor ki Meyra... Bende şunun pişmanlığını yaşıyorum. 16 yaşında böbrek yetmezliğine yakalandı oğluş, uyutalım kararı verildi ama kıyamadım. 2 sene kendi getirttiğim ilaçlarla tedavi olmayacağını bile bile bir gün daha yaşasa o bile bir şey deyip tam 2 sene daha yaşattım, biliyordum ikinci bir krizde aramızdan ayrılacağını... Buraya kadar bir şey yok ama son 3 ayında artık yemek yemek istemiyordu oğluş, boynuna önlüğü takıp günde 6 kere şırıngayla mama ve su sıkıyordum ağzına, hafatada 3 kere de kas altı serum veriyordum, her hafta idrar tahlili yapıp üre seviyesine bakıyordum anlayacağın çok direndim ama... Son gece kriz geldi yeniden aniden felç geçirdi, arka ayakları tutmadı evladımın, mudahale etmedim sadece yanıma aldım sıcacık sokuldu ve sabaha karşı melek oldu Şimdi düşününce o 3 ay sanki eziyet etmişim gibi geliyor, galiba zamanı geldiğinde pes etmek gerekiyor... Umarım o son 3 ay için beni affetmiştir Esasında ha 18 sene ha 18 ay, hatta 1 gün bile aynı şey, bağlanınca çok zor oluyor veda etmek... Pof neyse zaten konu sahibimiz dertli, bir de kızın canını iyice sıkmayayım... Teşekkür ederim bu arada.

ayy sarmana bak çok güzel =) kurban olurum ya elleri de açmış burda olsa karnından yemeye başlardım :) yurtdışına götürme koşullarını bilsem Samsonn

Yaziyla ancak bu kadar oluyor normal evet.. Sana bisey soyleyebilirim iznin olursa: Tavsanin nereye goturulduyse git ziyaret et onu bence; zaten disarda mutluydu diyorsun gidip gozunle gormus olursun.. Su an kendine cok buyuk eziyet ediyorsun buna gerek yok ki. Ara ara gitsen sagligini kontrol ettirsen kendini daha iyi hhissedeceksin vicdan azabin da dinecek diye dusunuyorum.. Hastaliginin evden mi yoksa baska ni sebepten mi kaynaklandigini da anlamis olursun hem.. Yazdiklarima hassassin diye fazlasiyla dikkat ettim insallah yanlis anlasilacak bisey yoktur

kediler miyavlasın diye sevilmez... evet evcil değil ehil hayvan vardır... kendi doğaldöngüleri içinde insana yardım etsin, birlikte yaşasın diye... hayvanların yeri evler değildir, onları kendi çıkarları için ticaret malzemesi haline getiren insanoğludur... boynunuzda bir tasma ile nasıl hissederdiniz? ama tabi bu söylediklerimi anlayacak kimse var mıdır etrafta bilemiyorum... ha bu arada miyavLIyan çiçek olmaz ama belki bir gün miyavlAyan çiçek üretirler

Ya ben ne yapayim. 7 sene emek verdim 1 aylikken gelmisti ellerime oglum. 3 gun sonra dogum yapacagim 15 gun oncesine kadar ugrastim savastim evimizden cikartildik onu bahane ettiler. Aylarca ev aradim onunla berbaber olacagim hic kimse kabul etmedi. Aileme yalvardim olmaz dediler ben 7 sene emek verdim ona o benim cocugum hamileyim bir cocuk dunyaya getirip dierinden vaz gecmek adil mi dedim adil dediler. Beni caresiz biraktilar tum umudum tukendigi an ogluma bir yer buldum onu goturdum oraya optum kokladim ve hayatta asla vaz gecmem dedigim miss kokulumu biraktim orda yeni ailesi oldu. Haberini aliyorum onu gormek icin cann atiyorum ama o beni gordugu zaman gene uzulur bendekahrolurum ama umudum var onumuzdeki 1 sene icinde eyerki kendi evim olursa oglumu ben birakmam o benim minnacik patili miss kokulum pamugum. Inanirmisiniz bilmem ama 3 gun sonra doguma gidecegim ve yaanimda sadece onun olmasina ihtiyacim var ona sarip opmek koklamak simsiki sarilip o dogumhaneye ihtiyacim var. Umudumu ben hic kaybetmedim umudum biterse ben zaten nefes alamam. Bana beddua etmez o annesini cok sever annesi onun icin halen agliyor benim tek istedigim bir gun tekrar kavusmak oglum bana insAllah hakkini helal etmistir. Benim tum hakkim ona helali hos olsun.. hic anneler evlatlarina hakkini helal etmez mi. Umarim ben ona anneligimi yapabilmisimdir insAllah o bana eder guzel oglum.. nerden bu konuyu okudum gene salya sumuk kaldim burda E Emine

Başlığı görünce rahmetli oldu sandım just ya.. Neden haber alamıyorsun ki? ThankfulNovember Oğlum, canımdan

evet çiftlik gibi bir yerde canım

Cok guzeller

Aynen boyle dusunuyorum.. Valla hangi sehir bilmiyorum ama alip tavsanciga benim bakasim geldi o derece icim acidi ya

Anlamadim canim :) evet esimden ayrildim da simdi esime hayvan demek hayvana hakaret olur :)) pardon eski esime

Benim mubişim var bıcır bıcır konusuyor su an yanımda gözlerim dolu dolu oldu okurken.. Ben çok iyi bilirim ben de tövbe ettim kaç kere evcil hayvan almamaya ama dayanamadım aldım.. iyi ki de almışımm yavrukuşummmmm çok seviyorummm Bence siz de tekrar bir evcil hayvan evlat edinebilirsiniz.. N o r w e g i a

Güzel gören gözleriniz.. :) Teşekkür ederiim