Hatalar yapmaya devam edersen erkek arkadaşının senden ayrılacağını yalnız kalacağını aklından çıkarma ve herşeyin düzelmesi için elinden geleni yap unutacaktır... Indicator Biyokimyager tek ayak

çok teşekkür ederim. alışamamamın o kadar çok nedeni var ki.. ama en büyük etken arkadaşlarımdan yediğim kazık! çünkü ben onlar ile yavaş yavaş alışmaya başlamıştım ne yazıkki her şey mahvoldu. aynı hataları kesinlikle yapmam yapamam ama unutturabilir miyim bilmiyorum çok yer etmiş içinde çok üzgün hala açar konularını suratı düşer.. üzülmemek elimde olsa keşke yalnz kalan ben oldum bir hatam olsa böyle miyavlamazdım yüzüm olmazdı yalnz kaldım demeye ama yok ki =/ Indicator Biyokimyager tek ayak

genelde anlattıklarım diyorlar ki amaaan sen bunları mı takıyorsun kafana.. evet ben mutlu olamıyorum stresi atamiyorum yapıştı üstüme gitmiyor daralıyorum artık... belki dertleşip rahatlarım diye bu başlığı açmak istedim.. öncelikle 20 yaşındayım üniversite öğrencisiyim ve sorunlarım da lise son sınıfta allahın cezası üniversite sınavları yüzünden başladı bir daha da bırakmadı peşimi.. zaten çok heyecanlı bir yapım vardır küçükken korkularım çok fazlaydı üstüne üstlük 9 yaşımda büyük bir ameliyat geçirdim ve 6 ay hastanelere taşındım her gidişimde kalp atışlarım 140 oluyor doktorlar bile şaşırıyordu.. neyse sınavı iyi bir şekilde atlattım allahtan istediğim yer olmasa da yakın bir bölüme yerleştim ve zamanı geldi gidiyoruz kayıt olmaya.. tabi benim o yaz çarpıntılarım baş dönmelerim olmaya başlamıştı. insan gibi gittim canlı cenaze olarak döndüm 3 gün ağzıma yemek girmemişti üstüne o 3 gün boyunca günde en az 5 6 saat gezerek yurt aramıştık artık dönüş yolunda ben kucağımdan düşen çantamı kaldıramaz haldeydim abartmıyorum.. döndüğümüz gibi acile bir iğne ve bir hafta yatak.. okul zamanı geldi aileden ilk ayrılış tabi alışamadm hiç ağlamayı sevmezken her gece ağlar halde buldm kendimi güzel arkadaşlar edindiğimi sandım başta ama 3 ay geçti hepsi teker teker sırt döndüler oranın yerlisi olduklarından birbirilerini kolladılar dışlandım ve son yakın arkadaş maceram.. 1.5 senedir ne adam gibi arkadaşım oldu gezebileceğim sohbeti güzel ne bir şey.. ve 2. senem bitti hala o şehre karşı korkunç bir nefret içimde anlatamam döneceğim zaman hasta oluyorum yine mide ağrılarım başlıyor yemek yiyemiyorum.. gelelim üzdüğüm çok değerli kişiye erkek arkadaşıma.. en büyük hayalimizdi birlikte okumak bunun için çalıştı çabaladı fakat miniicik bir puanla olmadı onun da hayatı mahvoldu berbat bir üniversitede.. ben zaten artık tüm umudumu ona bağlamıştım çok yalnızdım yurttaki odamdan çıkmazdım ve hep o gelecek gezeceğiz diye hayal kurarak mutlu olurdum. olmadı.. o gün akşama kadar susmadan ağladığımızı hatırlıyorm.. ve yine okul zamanı evli evine köylü köyüne o ordaa ben öteki tarafta ağlaşıyoruz her akşam ve sevgilim belkide kimsenin yapamayacağı en büyük fedakarlığı yaptı benim için sevgisini fazlasıyla kanıtladı bence ama ben şu anda ona karşı korkunç paranoyağım acaba bu stresimden mi yoksa sevene malum olurmuş cinsinden mi bilemiyorum tek bildiğim çok korkuyor olmam.. braz geç cevap verse mesajlarıma aklımda iğrenç iğrenç görüntüler beliriyor başka bir kızın onu mutlu ettiği gibi ve kahroluyorum. eskiden yaptığı şeyleri arıyorum ama bulamayınca korkum daha da artıyor çok mu şey istiyorum bilmiyorum gerçi.. aklımı başıma getirmek için yaptıklarımı yapmaya çalıştı ve benim güvenim iyice sarsıldı ne yapacağım hiç bilmiyorum.. çok büyük hatalar yaptım çok üzdüm vicdanım sızlıyor ş, mdi iş işten geçtikten sonra nasıl toparlayabilirim bilmiyorumya da unutturmanın bir yolu var mı? bu konuda tavsiye alabilirim aslında =/ SizBiz Maşaallah

evet bunun çok çok iyi farkındayım ama o 1.5 sene çekti beni hatalarımla ağzını bile açmadı kırk kere bitirdiysem ben onun ağzından bir kere tamam bitsin dediğini veya ben bitirmek istiyorum dediğini duymadım ve yazdığım gibi benim için çok büyük fedakarlık yaptı ve ben bıraktım saçma davranışları yalnız problem şu ki şu an aynılarını o bana yapmaya çalışıyor ve ben kahroluyorum kendime kat kat lanet ediyorum elimden geleni de yapmaya çalışıyorum =( akandeniz herşey güzel

insanlara güvenirdim baştan iyi de tanıdığımı düşünürdüm ama ard arda gelen saçmalamalar ne güvenimi bıraktı ne kendime inancımı.. sevgilimle konuştum bin pişmanım dedim defalarca özür diledim ama paronayaklığın zirvesine ulaştırdı beni bunları demeden önce.. çok teşekkür ederim hepimize yardım etsin.. Meleknaz Herşeyin

öncelikle insanlara güvenmeyi, kendine güvenmeyi ve özellikle sakin olmayı öğret kendine... hata yaptığının farkındasın.. güzelce konuş sevgilinle.. tekrar etmeyeceğini söyle hatalarını.. ve tekrar etme... en güzelk zamanlarını zehir etme kendinede sevgilinede... allah yardım etsin canım benim... herkes hata yapar... Indicator Biyokimyager tek ayak

öncelikle geçmiş olsun. bence üniversitenize alışamamanızın en büyük nedeni sevgilinize olan düşkünlüğünüz. aşırı sahiplenmişsiniz. şimdi yaptığınız hataların farkına vardığınıza göre elbbetteki aynı hataları tekrarlamayarak unutturabilirsiniz.. şunu unutmayın kimse mükemmel değildir.. ve hiçkimse bizden az yada çok değerli değildir. başkalarının değerini çoğaltıp kendi değerlerimizi düşürmeyelim.. sizin düşündüğünüz gibi kötülük yaparsa bu sizi üzmemeli, karşınızdakini üzmeli.. kaybeden karşınızdaki olur.. içiniz rahat, kendinize güveniniz olsun.. K KRoNiKDeLi KAREN'İM