Hayatımda özgürce hareket etmemi engelleyen bir huyum var. Arkadaşlarımı kaybetmekten korkuyorum. Birkaç samimi arkadaşım var ve bana en küçük Olumsuz bir şey söyleseler hemen onlara hak veriyorum kendimi eziyorum çünkü kaybetmekten korkuyorum. Bu huyumdan nefret ediyorum bazen kendime diyorum onlar seni kaybetmemeyi bu kadar düşünüyorlar mı acaba? Ama ben düşünüyorum hemde kendi isteklerimi onlarınkinin yanında yok sayacak kadar. Biri bana bişey dese benden bişey istese hiç hayır diyemiyorum ya da dersem de acaba kızdı mı bana darılır mı diye içim içimi yiyor. Sanki onlar hayatımdan çıkınca hiçbişey güzel olmayacakmış gibi böyle oluncada arkadaşlığın tadına varamıyorum hep kendimi zorlamaktan bu huyumdan nasıl kurtulurum?

Ne güzel aşmışsınız bu huyunuz bende kurtulucam inşallah bi kurtulabilirsem hayat benim için daha kolaylaşacak çünkü böyle en ufaktan şey bile gözümde çok büyüyor

Ederinden fazla değer, soytarıyı kral eder! Herkese hakettigi gibi yaklaş lütfen! SEVGİLER

bugüne kadar neredeyse 10 arkadaşını kaybetmiş insan olarak sana diyorum ki asla yalnız kalmıyorsun gidenin yerine hep daha iyisi geliyor M

benimde boyle bir arkadasim var. Onun icin hep uzulmusumdur. cunku insanlar onu kullaniyorlar. Umarim sende kullanilmiyorsundur. Kardesin yok mu? Genel de kardesi olmayanlara ait bir sendrom.

Kesinlikle haklısınız bu dünyada hep iyilik kazanamıyor maalesef tamam iyilik güzel bişey ama herkese hakettiğinden fazla yapınca da değerin azalıyor

Arkadaşlariniza değer verin, elbette onlari kaybetmekten korkun. Tabi kendinizin de en az onlar kadar önemli olduğunu unutmadan..

Onlarin her dedigini onaylayan bir arkadasta bir sure sonra sıkar birde boyle dusunun.

Sanki kendimi okudum yazdıklarınızda... Ben de öyleydim ama hayat, yaşananlar insanı öyle bir pişiriyor ki... O yüzden siz erkenden dönün bu hatadan... Belki insan kalbi kırmamak en güzeli myhakkak ben de hep öyle düşündüm ama inanın üzülen ezilen değer görmeyen tercih edilmeyen oluyorsunuz daha sonra.. Çünkü insanlar sizi hayır demediğiniz için hiç gitmeyecek gibi gördüğün için çantada keklik gözüyle bakıyorlar... Emin olun hayat en önce siz varken siz sağlıklıyken güzel.. Önce buna inanın sonra da biran önce olabilir şeylere hayır demesini, kendi fikirlerinizi savunmayı öğrenin... Ben şimdi çok daha mutluyum aştım bunları...

önce kendine değer ver sonra arkadaşlarına.. ailenden başka kimse bulunmaz hint kumaşı deil... minnakmimar Real eyes, Realise, Real lies.. Anneler

Kendine deger vererek korkularini asabilirsin ancak, kendine guvenerek! Ailenden baska kimse icin korkma..

"hayir" demeyi bilen insan degerli insandir. Dusunsene, herseyi, itirazsiz yapan, herseye yardima kosturan kisi icin evet herkes "iyi oldugunu" dusunur, ama deger vermez. cunku onun icin senin yptigin iyilik, "kolay kazanilmis" olandir, o yuzden degeri yoktur. sen "iyi olmak" mi istiyorsun, "deger gormek" mi? iyi olmak dersen, taktir ederim, ama sana imrenmem.

Aslında herkes söylemiş önce kendine değer ver. Zaten gerçekten arkadaşlarsa seni anlayacaklardır. İki ihtimal var ya onlarla daha samimi olacaksın ya da kaybedeceksin. Çokta takılmamak lazım.

korkularını aşarak kendine değer vererek