Çok ihtiyacım var o ferahlığa. Çok teşekkür ederim

başınız sağ olsun, Allah size bundan sonrasında güzel ve uzun bir hayat nasip etsin, ve vakti geldiğinde babanızla cennette kavuştursun. bir babanın kızına verebileceği en güzel şeyi, baba sevgisini dolu dolu vermiş size, Allah ondan razı olsun.

Gözlerim dolarak okudum. Allah mekanını cennet eylesin inşallah. Sarılıyorum sana kızkardeşim

Güzel dilekleriniz için çok teşekkür ederim. Şanslıydım evet. Anne olursam bir gün babamdan ne gördüysem çocuğuma o eğitimi o sevgiyi aşılayacağım ben öğretmenim ama benim öğretmenim hep oydu. -Bibliosmia Kauai

En büyük şükrüm o inanın. Arkadaş, sırdaş herşeydi bana. Hep arkamdaydı. O günlere sarılıyorum. Aminnn

İçimi parçaladın Allah rahmet eylesin, Mekanı cennet olsun inşallah Cennette kavuşursunuz. Ne iyi babaymış ki ardında ona hayran kalan, onun sözlerini izlerini unutmaktan korkan bir kız evladı bırakmış. Allah hepimize hayırlı evlatlar nasip etsin inşallah. Babalarımızın Annelerimizin ömürleri uzun olsun

Gece yarısı yaşlı gözlerle telefonu elime aldırıp beni bdv'ye getiren iç sıkıntısından geçmiş özleminden selamlar. Sorum yok. Hikayem uzun olacak baştan söyleyimiçimi dökmek istedim diyelim başarabilirsem... Yaralı yanım ailem... Anne baba sevgisinden mahrum kalmadım hiç. Ailece çok sınandık diyebilirim. Nirvana boyutundaki maddi sıkıntılar arasında doğmuş, soğuktan sabaha çıkmaz bu bebek denilen, bu sebeptendir ki hala her zor gecesinde bu sözü hatırlayıp her sabah güneşi daha sıcak selamlayan biriyim. Ekmek kovalayışı 3 şehir gezdirdi bize. Babamın iş için yurt dışına gidişi, o gelene kadar konuşmayışım, geldikten sonra başkalarına baba deyişim, tası tarağı toplayıp memlekete seneler sonra geri dönüşüm ile travmatik hayatımıza merhaba demişiz bilmeden. Memlekete geldik gelmesine ama işsizdik. Ben ortaokuldaydım. Eve geldiğimde icra memurları vardı. Eşyalarımızın gidişini bilmem kaçıncı kez izledik. Baş dönmesi ataklarım sonucu yanlış doz ile ilaca başlatıldım. ilaçların aldırdığı kilolar hala benimle ama barıştım onlarla da. Bundan sonrası ani olan her şeyden korkmam ve tabiki panik atak getirdi bana. Ani bir telefon ile nişan alışverişimde iken baban kalp krizi geçirdi, ani bir telefon ile baban ikinci kalp krizini geçirdi, ani bir telefon ile babana bir şeyler oldu koş! sonuç;bronş ca... Babamın kanserle, benim ailemi dik ve bir arada tutma savaşım tam gaz devam Film sahnelerini yaşadım soğuk yoğun bakım kapısında. Koşturan drlar, yerlerde yuvarlanan annem, hazırlıklı olun işimiz çok zor diyen hemşireler... Zamandan kopuyor, mekandan soyutlanıyormuş insan. Şu hayatın gerçeğini kim bilir deseniz bana sevdiğini yoğun bakımda bekleyenler derim. Babamın kemoterapiler, radyoterapileriyle geçen birkaç sene. Tıraşını ben yaptım kemoterapi öncesi. Hani ağlamaman gerektir ama tutamazsın da boğazın cayır cayır yanar ya. Gık diyemedim. Ben onun kızıydım çünkü, kara kuzusu... Dr kontrolünde geçmiş olsun kanseri yendi babanız dedi doktor. O an ki sevinçle ne yaptığımı çok hatırlamıyorum. Onu kaybetme korkusu ile yüzleştiğim, dertlerimin küçüklüğü altında ezildiğim ve ona sımsıkı sarılabileceğim bir sürenin daha olduğu bilincine ererek yaşamaya devam ettim, ettik. Evlendim. Babamın rutin kontrolü sırasında metastaz öğrendik. 1. evrede biten illet oldu mu sana 4. evre. Eşimle şehirdeki nerdeyse tüm profları gezdik zar zor görüşme talep edip pet çekimlerini ve tüm sürecin belgesini gezdirdik, neredeyse hepsi şunu dedi"4. evre kurtulma değil, ağrıyı azaltma evresidir, hazırlanın" Bir gün yine ani bir telefon. Kızım iş çıkışı buraya gel istersen baban pek iyi değil. İçime oturan o acıyı o düğümü tarif edemem, imkansız. Sakince tamam deyip kapattım telefonu alıştırılmaya çalışıldığım en zor gerçeğin uyuşturduğu zihnimi uyandırmaya çalışarak başlık attım tahtaya. Kötüydü, her geçen dakika daha kötü. Yiyemiyordu serum takıldı, oksijen verildi. Duyuyor ama konuşamıyordu. Nöbetleşe durduk baş ucunda. Nöbet sırası eşimle bendeydi o gece. Eşim uyudu bir ara. Baba beni duyuyor musun dedim. Gözlerini yumdu açtı. Baba seni çok seviyorum dedim yüreğinden bir damla gözyaşı aktı. Son iletişimimiz buydu. Ev kalabalıktı bir sürü akbaba birikti. Eşim gel hava alalım dedi çıkarttı beni, bir telefon geldi yine. "Eve gel" arka fonda çığlıklar. Orayı hatırlayamıyorum pek. Odasının kapısında yere yığıldığımı hatırlıyorum sadece. His sıfır, acı yok, yüzde yüz şok, duruma ve mekana yabancılaşma vardı sadece. Zaten çok da hatırlamıyorum. Gasilhanede iken yağmur bastırdı babam üşür mü hava soğudu demişim. İsmini aldılar önce benden, artık ona cenaze diyorlardı. Sonra kahramanımı koydular toprağın altına. Ben o gün kız çocuğu değildim artık. Büyüdüm... En sevdiği kitaplarını Tolstoylarını bizi ısıtmak için sobada yaktığını, galerisindeki son fotonun benim fotoğrafımın ekran görüntüsü olduğunu, baş sağlığı için "kahvaltıya"gelenlerin yumurta yok mu yııaaa?deyişini, duyduğunu bildikleri halde "kefeni hazır mı?"dediklerini ve babamın gözünden süzülen yaşları, çıkarttığım kavgaları, kovduğum insanları, babamın son nefesinde bile Bibli'nin migreni geçti mi?deyişini, evlendiğim günün sabahı bana sen benim kamelya çiçeğimsin, sen benim umudumsun çok mutlu ol içini bir kırıklık kaplarsa hissederim, ben aramadan gel, mutlaka ilk bana gel deyişini, daha bir çok şeyini hiçbir zerresini unutmak istemiyorum, unutmaktan çok korkuyorum. Bilmiyorum en yakınlarıma bile çok açmam kendimi kolay bir hayatım olmadı, bir çoğunuz gibi. Bu sadece babamla ilgili kısım. Birçok sıkıntıyı, travmayı iç içe yaşadık. Ama bu gece ayrı özledim. Çok özledim... Bir söz okudum diyor ki bir gün en sevdiğim öldü, ben neye üzülsem onun ölümüne ağladım. Çok doğru inanın. Parmağımı kessem baba diyecek haldeyim. Buraya özellikle küçük yaşlarda konu açan kardeşlerim var. Klişe gelecek belki ama vakit varken sevdiklerinizin değerini bilin, hemen gidin sarılın. İçinden çıkamadığınız bir konuda en iyisi babama sorayım deyip elinize telefonu aldığınızda o artık yok şoku ağır geliyor. Sarılın. Mezar taşları çok soğuk...

Allahım rahmet eylesin mekanı cennet olsun inşallah arkadaşım...

Bana yaşadıklarımı hatırlattınız. Benzer süreçlerde ben de babamı kaybettim. Yoğun bakım kapısında 3 ay beklememiz. Çaresizlik. 18 günlük entübe hali. Entübeden çıkış halleri. Allahım çok zor günlerdi. Arkadaşlarıma acımı anlatırken. Babam öldü ve ben büyüdüm. Artık onun küçük kız çocuğu değilim, demiştim. Babasını çok seven herkes aynı hissediyormuş meğer. Ben onun dişi aslanıydım. Öyle derdi bana. Ama onu kurtaramadım. Cenaze evi kabuslarını hatırlamak dahi istemiyorum. Ateş düştüğü yeri yakar lafının doğruluğunu o zaman anladım. Aynı sizin gibi o günden sonra tüm gözyaşlarım onun içindi. Çok özledim çok. Tarifi mümkün değil. Canım babalarımız nur içinde yatsınlar..

Çok acıttı yazdıklarınız. Fakat burada genelde anne baba şikayetleri arkalarında durmayan babalar anlatılır. Sizin babanız ne güzel babaymış. Hele evlenirken kurduğu cümleler. Bravo diyorum ona. Ne kadar güzel böyle bir iz bırakmış olması. Hayatı kısa sürmüş maddi zorluklar yanında güzel anılar biriktirmişsiniz işte. Bundan sonra onu bu güzel anıları ile hatırlayın. Bu güzellikleri ile anlatın konuşun. Atlatmakta zorlanırsanız da isterseniz bir uzman desteği alın. Tolstoy kitapları... okuyan babaymış demek ki. Zaten kurduğu cümlelerinden belli... Sizde bundan sonra eşinize işinize güzel anılarınıza sarılın. Eminim böyle güzel babanın kızı da onun benzeridir.

Yorumlarını, üslubunu çok beğendiğim üyelerden birisiniz onu belirterek başlayım. Çok teşekkür ederim çok amin.

En iyi siz anlarsınız. Huzurla uyusunlar

Ben uzun zamandır konuşmadığım kişilere bile yazmışım babam gitti diye zerre hatırlamıyorum. En iyi biz anlarız birbirimizi. Acınızı hatırlattım desem, insan unutuyor mu ki? Nurlar içinde yatsınlar.

Sizinde başınız sağ olsun

Teşekkür ederim öyle yapıyorum zaten

Teşekkür ederim öyle yapıyorum zaten. Ben farklı sorunlardan dolayı ya da çok içselleştirdim o yüzden bilemiyorum acımı yaşayamadım. İçim halen çok dolu. Psikolojik tedavim sürüyor. Yol katettim epey. Şu an aslında çok daha iyiyim. Sadece dedim ya çok ayrı özlüyorum bu ara. Çok ihtiyacım var herhalde. Güzel yorumunuz ve bakış açınız için teşekkür ederim. Princess

Alışma olur zamanla illaki ama geçmeyecek ama eminim. Çok teşekkür ederim, aminn

Alışıyor azalıyor sanıyorsun ama bir an geliyor içindeki ateş daha çok yakıyor. Geçmiyormuş. Arada bir rüyama geliyor. Hatta arkadaşlarla Antalya planımız vardı, rüyamda babamı gördüm kızım ne gerek var şimdi diye gönülsüzdüher an benimle ben çok hissediyorum. Siz de öyle düşünün.

Ummadığım insanlardan ne nankörlükler ne hadsizlikler. O kişiliksizin kafasına tavayı geçirmekten beter ettim ama etmemeliydim ya. O gün o değildi benim derdim. Pişman değilim ama kesinlikle. Evet geçmiyor. Anılara sarılıyorum ama hep gurur duyuyorum onunla benim en büyük şansımdı o. Teşekkür ederim.

Kalbinize ferahlık dilerim. Cennette kavuşun inşallah.

Allah rahmet eylesin. Yaşarken sevdiklerimizin kıymetini bilmek gerek

Evet halletik

Başınız sağolsun. Üzgünlüğünüzü anlayabiliyorum. Ama kendinizi her daim bu kadar harap etmeyeceksiniz daha doğrusu etmemelisiniz. Çünkü babanızın sevgisini görmüş ve iyi bir baba kız ilişkisi yaşamışsınız. Kaybetmek kötü ama normal. Olması gereken, olacak olan bu. Ölmek doğduğumuzdan beri hayatımızda kesinlikle başımıza geleceğini bildiğimiz tek şey. Anne babalarımızı zamanı gelince kaybedeceğiz. Kimisi erken kimisi geç yaşıyor bu durumu. En kötüsü de bu durumu hiç yaşamamak ki bu da anne babamıza evlat acısı gösterdiğimiz anlamına gelir. Belki geniş bir perspektiften bakmak size iyi gelir, babanız çok sevdiği evladını büyütmüş iş sahibi olmasına katkıda bulunmuş, evlendiğini ve mutlu olduğunu görmüş. Ben kendim için düşündüğümde kızım için istediğim başka bir şey yok hayatta. Yani zaten bunları yaşamışsam hayatım dolu dolu geçmiştir ve gözüm arkada kalmaz. Bu dünyada milyarlarca insan doğdu ve öldü, hepsinin bir ailesi, sevdikleri, hayalleri ve yaşanmışlıkları vardı. Herkes bir şekilde bir iz bıraktı. Babanız da anılarınızda izini bırakmış. Onu güzel anarak ve öğretileri doğrultusunda bir hayat yaşayarak onu kendinizde yaşatabilirsiniz.

Konuşup halledilebilir umarım. Bunlar hayatın olağan akışında var. Legendwomen LİFE GOES ON EVERYTHİNG

Haklısınız bilmem lazım ama onu çok kırdım bir erkek için -Bibliosmia Kauai

Teşekkür ederim ama ben kabullenme sürecini yaşayabildiğimi düşünmüyorum, sanırım o yüzden debelenip duruyorum. Öyle haykırmalı hıçkırmalı ağlama olmadı. Hiç. Ara ara ağlıyorum ama bir iki damla. Yani ee böyle de olur diyeceksiniz belki ama olmuyor. İçimi boşaltamadım sanırım. Arada bir eşime benim babam öldü, babam yok biliyor musun dediğim oldu. Babamı kaybettiğim dönem babamın acısını yaşatmayan ailevi bir problem vardı. Onunda etkisi olabilir bilmiyorum. Psikologum kabullenemediğimi, yas sürecini yaşayamadığımı söyledi. Beni o ana tekrar götürüp duygularımı açığa çıkartmaya çalışacak sanırım. Bilmiyorum Nillev çok zormuş. Babasını hiç görmeyen var, babası hayatta olduğu halde olmamasını dileyen var, babası hayatta olduğu halde yüzünü bir kere görmeyen o sevgiyi hiç tatmayanlar var maalesef. Çok üzülüyorum bir yandan da şükrediyorum. Gözümden özümü okuyan, beni höt zöt ile değil sevgiyle, muhabbetle büyüten, benim ufkumu en çok açan oydu. Müthiş bir ilişkimiz vardı. Giderken bile yaptı öğretmenliğini bana. Güçlü olmayı, dünyanın gelip geçici olduğunu öğretti. Öyle düşünüyorum, öyle düşünmek istiyorum ve hala ondan güç almaya çalışıyorum. Sizinde başınız sağ olsun. Dilerim en güzel yerdedirler.

Haklısınız ben de babamı çok seviyorum her dediği doğru çıktı belki onun istediği tarzda bir kız olmadım ama en azından çabaladım

Aynı acıyı yaşayanlar bilir derler, sanki o yokluğunu, içimdeki özlemi ben yazdım gibi hissettim. Yerleri cennet olsun

Başınız sağ olsun, nurlar içinde yatsın babanız. Ne mutlu ki bu kadar güzel bir ilişki kurabilmişsiniz. Acınızı içimde hissettim. Allah sabrınızı arttırsın.

Başınız sağ olsun. Ben de öyle bir babanız kızı olarak büyüdüm son günlerinde hastanede bile hep bizi kolladı. Ne eşim ne başkası bizi ezmeye kalkamadı bile. Hala öyle çınarımız gideli 6 sene oldu acımız ilk günkü gibi ama gölgesi hep üstümde sanki

Ben de genç yaşta annemi kaybettim. Yıllar geçince acı azalıyor ama maalesef yeri dolmuyor. Yine de onları tanıyıp, onlarla vakit geçirebildiğimiz için anne babalarını hiç tanımadan büyüyen kişilerden daha şanslı olduğumuzu düşünüyorum. Ben yıllarca kendimi böyle teselli ettim. Şimdi geri dönüp bakınca yaşadığım o acının beni hayata daha sıkı bağladığını, daha güçlü tuttuğunu görüyorum. Sanki büyük acıyı yaşamışım da beni başka hiç bir şey yıkamaz gibi hissediyorum. Sizin acınız daha taze. Zamanla acınız azalır ama o özlem geçmez. Tekrardan başınız sağolsun. -Bibliosmia Kauai

Çok klişe gelirdi bu söz bana. Öyleymiş ama.

Rica ederim. Ben de çok çok teşekkür ederim arkadaşım.

yazsam roman olur dedikleri bi hayat. Tek sevindiğim kocandan yana şansın

Kıymetini bilin. Tek diyebileceğim bu Legendwomen LİFE GOES ON EVERYTHİNG

nazar değmesin. Maşallah

Öyle maalesef. Neden bilmiyorum bu ara çok ayrı düşüyor acısı içime. Hep derim ona şu hengame içindeki gönül ferahlığım sensin diye, bin şükür. -Bibliosmia Kauai

Öğretmenlik okuyordum her gün eve gelince tartışırdık. Osmanlı'dan girer maturidilikten çıkardık. Benim ruhumu, kültürümü besledi. İnanılmaz bir bilgi birikimi vardı. O konuda çok şanslıydım. Birazda onun için yazdım. Problem bazen ebeveynlerde olabiliyor ama bazen de kıymet bilinmiyor maalesef. Bilin kıymetini ya bilsinler. Bir gün geliyor ve yok... En büyük en acı hayat tecrübem -Bibliosmia Kauai

Çok ağlatti bu yazdıkların beni, Dünya da ölümün olduğu gercegi var, sevdiklerimizi kaybettiğimiz gerçeği.. Babanla iliskine hayran kaldım, ne güzel yürekli bir baban varmış, seni böyle yetistirdigi için gözü arkada kalmamış, huzurla ugurlanmistir son yolculuğuna. Allah herkese taşıyabileceği yükü veriyor.. Zamanla alışırsın diyemeyeceğim, ben bunu yaşamadım ama çevremde gördüğüm özlem duygusu ara ara yokluyor. Nurlar içinde yatsın

Başınız sağ olsun. Ne desem az biliyorum kalbinizdeki yaralar öyle sarılacak cinsten değil ama eşinizle sevgi dolu bir ömür yaşar, mutlu olursunuz umarım.

Amiin -Bibliosmia Kauai

Umarım . push ; Laale Aşikardır Zat-ı

Allah rahmet eylesin. Mekani cennet olsun. Bende annemi şeker hastaligindan dolayı 2 sene önce kaybettim. O zaman değilde şimdi koyuyor yokluğu

Her seye agladigimiz bugünlerde ben de gözlerim dolarak okudum. Ben de depremden bir süre önce canim kadar sevdigim birisi kaybettim, cok cok iyi anliyorum sizi. Allah size ve sevdiklerini kaybedenlere sabirlar versin.

Tüm kalbimle. -Bibliosmia Kauai

Teşekkür ederim. Amiiin amin -Bibliosmia Kauai