Yakın yerlerde bulursam çalışabilirmişim. Uzak olmazmış. İlla da bankaya gir diyor. Ben artık bankacılık yapmak istemiyorum ve bankalara da başvurdum 10 yıllık tecrübem olduğu halde çağıran olmadı. Şimdi bankalar çağırmadı diye çalışmayacak mıyım. Yakın yerlerde de hep apartman katı küçücük ofisler var, sekreterlik falan gibi işler var. Yine söylüyorum, küçümsemiyorum ama daha güzel fırsatlar varken kim buralarda çalışmak ister? Ben görüşmeye gideceğim kafama koydum. Sizin gibi düşünüyorum, teşekkürler. Chess

İşte orası cok uzak, nerdeyse polatlıda :)

Çocuğumuz yok, ben işimi rayına koymadan çocuk falan istemiyorum zaten. Yaşım 29. Daha ne kadar bekleyeceğim?Önce iş sonra çocuk. Zaten paranoyak biriyim, çocuk düşünmüyorum. Eşim biraz da kıskanç. Onun istediği yerlerde çalışacak olsam hiçbiryer beğenmiyor. Banka olsa hemen izin verirmiş. Sinirlerim çok bozuk. pambukmelek8788 :) seeen Seeeennn

Ankara'nın en uzağı en fazla 45 dk. Eşin biraz fazla abartmış. Oralara göndermezmiş otursun bi iş bulsun mümkünse, bu zamanda kolay mı iş bulabilmek? Görüşmeye çağrılmak bile güzel.

eşiniz yıldırma politikasını izliyor olabilir mi?

Şimdi şöyle bişey var o saydığınız yerlere kadın başınıza gitmek evet pek uygun değil, hani giden nası gidiyor ediyor doğru da eşinizin içinin rahat etmemesi doğru bence..

Bir kaç gün sessiz kalıp öyle konuşun derim, ama sabredebilir misiniz bilemiyorum..

İzin istersen alamazsın. İş artık rica minnet boyutunu aşmış. Bu şekilde devam edersen ilişkimize zarar verirsin de. Ben işime gidip seninle kaliteli zaman gecirmek istiyorum de. 10 yıl full time calısan bir insanın 6 ay amacsızca evde oturması tehlikleli, insanı depresyona sokar. Ostim vs pek tekin yerler değil eşin haklı ama sende orda gezmeye gidecek değilsin, işine gidip geleceksin.

Bence mesafeden degil, erkek calisanlarin cok oldugu isyerlerinden rahatsiz esiniz. Sekerim, Ankara da trafik berbat, artik her yer birbirine uzak. Nereye giderseniz gidin serviste 1 saat surunmeniz garanti :) Esiniz kiskaniyor derim :)

İlla da yakın olacakmış, birde başka akrabaların yanında söylüyorum şu şirketten çağırdılar diye, aaaa nasıl gitmedin oraya, çok yanlış yapmışsın '' falan dediklerinde ''öyle mi ya gitse miydi, iyi mi orası'' falan diyor sinir ediyor beni. Ben Ankara yı bilmiyorum, tek istediğim benimle görüşmeye gelsin. Başka birşey istemiyorum. Sen uykucusun sabah 6 da kalkman gerekecek oraya gitmek için diyor, 5 de de kalkarım sorun değil diyorum yok uzakmış.

İnada bindirmeden halledin, şimdi sizde eşinizde sabit düşünüyorsunuz, biraz sessiz kalsanız bir kaç ay daha, üzgün bıkkın huzursuz bir profille karşısına çıksanız en mantıklısı bu gibi.. Chess

Bütün firmalar o tarafta değil ama ümidini yitirme gop tarafında falan cok güzel firmalar da var. S

hem çalışmanı istiyor hem oraya yollamam buraya yollamam, gerçek niyeti ne ki, çocuğunuz varda bakımı aksar diye mi korkuyor, çok mu kıskanç, nedir yani izin vermemesinin ardında ki sebep, sonuçta uzaksa o yollarda gidip gelecek olan sensin

O saydığı yerlerde sokak ortasında mı çalışacak? Servise binip işine gidecek akşam şirketten cıkıp evine gelecek.

Öyle mi dersiniz? Ben oraları bilmiyorum işte. Ama başka da güzel şirket yok büyük şirketler hep organize sanayi bölgelerinde. Diğer şehir merkezi olan yerler hep devlet kurumları, bakanlıklar falan, büyükelçilikler falan... Sincan 1. org san nasıl biryer biliyor musunuz? MissCherryBlossom

Eşini anlayamadım. Armudun sapı üzümün çöpü derken işssiz kaldığın süre uzayıp gidecek. Yol masrafın da onlardanmış. Daha ne diye sivrilik yapıyor ki eşin. Bir şekilde ikna etmelisin arkadaşım.

Ama gerçekten artık bıktım. Sabah işe giden insanlar nasıl katlanıyosa ben de katlanırım. Çok sıkıldım bunaldım. Bu zamana kadar ben kimseden para istemedim şunu bunu alacağım diye. Çok ağır geliyor artık bazı şeyler. Çalışmak istiyorum

Anlaşılan Ankara da iş bulmak bana haram

Benim planlarım var, çalışmaya başlamak istiyorum, ev kredisine girmek istiyorum, arabam olsun istiyorum. Yani bu zamana kadar aileme yardım ettim 2 kardeşimi okuttum. Kendime zırnık ayıramadım. Artık eşimle güzel bir hayat yaşama mücadelesi vermek istiyorum.10 yıl çalışan biri için işsizlik kafayı yedirtirmiş bunu anladım. İstiyorum ki birşeyler planlayalım, birşeyler yapalım ama ben de katkıda bulunayım. Mesela şimdi işsizim perşembe cumartesi buranın pazarı var eşime gidip para almak istemiyorum. Gidip evimin alışverişini yapmak istiyorum. Ne bileyim doğalgazı elektiriği ben ödeyeyim falan. Ben böyle alıştım. Hem onun yükü hafifler, durumumuz süper değil, orta halliyiz, kafası rahatlar, ben de sıkılmam, kendi ayaklarımın üzerinde durmuş olurum, ona da destek olurum.

Valla ben Ankara yı bilmiyorum. Ama İstanbul gibi yerden geldim, ne yollar çektim ben orada, burası hiçbirşey değil. En uzak yere 2 vesaitle gidiyorsunuz. İş bul diyorum nerden bulayım sana iş diyor. Bu akşam artık ya yarın için izin verir ya da artık kıyameti koparırım

valla canım kusura bakma ama eşin biraz şımarıklık yapıyor sende emrivaki yapacaksın o zaman gidip gelip yollarda rezil olacak olan o değil sensin, tek masadan oluşan bi şirkette çalışacakta değilsin, kurumsal bi yerde doğru düzgün çalışıp paranı kazancaksın yani eşinin haklı bi tarafını göremedim, geçerli bi mazereti yok sen haklısın ve arkasında dur bence kararının bi süre sonra sen bu kadar sıkı durunca o da gardını indirir bence

Zaten sürekli tartışma çıkarıyorum, sen iyice işsizlikten kafayı yedin diyor. Biliyor işsizlikten huzusuz olduğumu. Akşam biraz ağlayıp sızlayayım bakalım bunalımdayım falan diyeyim bakalım ne olacak. teşekkürler.

Bunu yapmayı bazen düşünmüyor değilim. Bugünden itibaren bu yöntemi uygulayacağım. Teşekkürler.