Ben ayrılmadım. Senelerce çektim 850 km öteden. Ama ömrümden gitti. Sonunda yeter deyip ayrıldım ve bir yıl sonra evlendik. Biz yoluna koyduk ilişkimizi. Mutluyuz. Keyfimiz yerinde. Ona rağmen aklıma düştükçe üzülüyorum gençliğime. Şimdi düşünüyorum da neden katlanmışım ki? Tamam çok seviyordum onu. O da beni çok seviyordu. Ama ben hiç kendimi sevmemişim. Neden kıskançlıklarına boyun eğmişim diye üzülüyorum. Hayat senin. Benim nacizane tavsiyem " önce kendini sev". S Spizella

Ilgi yoksa sevgi de yoktur bence. Kusura bakmayın kırıcı olabilirim ama yazık size. Ilgisizlik sıradan bir durum değil. Ben sevmediğim şeylerle ilgilenmem. Siz de sevmediğiniz yemeği yemezsiniz değil mi? Size hak ettiğiniz değeri veren biri ile olmanizi dilerim. Sizi böyle üzen biri ile değil.

Gözünüzü seveyim mesafe ilişkilerinden uzak durun. Ben çektim siz çekmeyin. Tabii istisnalar vardır saygı duyuyorum ama yaşadığım bir anı var ki hala üzerimden atamam. Adamla tatile gittik ama tatilde sus pus sessiz canım sıkılıyor konuşmuyor. Tatil bitti memleketlere döndük aradım bunu açmadı. Neyse mesaj atmış bana "ne oldu" diye. Konuştum işte böyle böyle. Ne dese beğenirsiniz 5 yılın sonunda "sen daha beni tanımıyorsun, bende seni tanımıyorum." Ben şooookkkk. Sabahtan akşama kadar konuş, anı paylaş, vakit geçir yanyana gelince adam bunu desin. Resmen şok oldum. Bitti tabiii. Rica ediyorum kendinize değer veriyorsanız uzaklaşın.

Çok üzülüyorum çok canım acıyo çok kötü oluyorum ben burada ölüyorum elimden bişey gelmiyo gelse de yapmam mesaj atmam şu an biteceğini bilsem yine de dönüp mesaj atmam yeter artık ceksin gitsin Visenyaa

Bir ilişkinin olup olmaması bence uzun mesafeye bağlı değil. Biz de eşimle 3 yıl boyunca uzaktık sevgililik+nişanlılık döneminde.. Yılda birkaç kez görebiliyorduk birbirimizi, bayramdan bayrama işte.. Ama çok az sorun yaşadık, sorun bile denmez belki.. O yüzden eğer yürümüyorsa "Mesafe var ya ondan, bir araya gelince düzelir" diye düşünmeyin.

Elimde değil be canım acıyor zaten uzakta göremiyorum bakamıyorum bir de bu çıktı kaç gündür halim yok erken regl oldum onu hiç affetmeyeceğim beni böyle bıraktı yazmıyor sormuyor kaybetme korkusu yok sonanda

Ben böyle mesaj attım adama. Resmen gel konuşalım böyle sağlıklı olmuyor dedim. Ne dese beğenirsiniz "sevişeceksek geleyim yoksa o kadar yolu çekemem" Yemin ederim çok reziller. Bak ciddi söylüyorum bitirin, arkanıza bakmadan kaçın. Burada konusunu açmıştım seneler önce sağ olsunlar dinledim, okudum anında bitirdim. Şu an geriye dönüp baktığımda "iyi ki bitmiş iyi ki yok olmuş" diyorum.

Merhaba kızlar birkaç gün önce kavga ettik onun ilgisizliğinden dolayı ben sert çıkıştım ama asla kalbini kıracak bir şey söylemedim hatta ne kadar sevdiğimi falan söyledim. Boyle böyle kavga başladı kalbimi kıracak şeyler yazmıştı goruldu yaptım daha da yazmadım zaten mesafe ilişkisi canım acıyor günlerdir Ne olacak böyle bilmiyorum

Kaybetme korkusu yoksa neden o duyguyu yasatmiyorsunuz. Birakin gitsin. Ipleri zorla tutmak canimizi acitir. Bazen ipleri birakmak gerekir. Belki de o bitirmek istiyordur da sizin bitirmenizi bekliyordur. Bitirin gitsin. Visenyaa

Şu olacak ayrılıp önüne bakacaksın.

Bence kaybetme korkusu vardır bu kadar yıl alışkanlık bile vardır, ama bazen çok bunalıyor erkekler de, içine atıyor onlar, ne yapacaklarını şaşırıyorlar, bocalıyorlar, bizim gibi taktik, gönül alma, romantizm hiiiç kaa yormuyorlar, doğalarında yok. Kendini üzmemeyr çalış o yüzden, daha önce senin için fedakarlık yaptı mı onları ölç, biç. Bir erkeğin yaptıkları malesef bundan ibaret çünkü. G gercekneydi Şüyuu, vukuundan

Ne o atar ne ben böylece bitti kızlar bence Ben atmamaya karar verdim zaten çünkü bu süre içinde çok üzüldüm bütün ilgiyi ben gösterdim asla kendine sormamışır bu kız beni seviyor mu diye ama ben sorguluyodum çünkü gereken ilgi yoktu binde bir ben kaybetmemek için çabaladim peki ya o umrunda bile değil ki sormuyor üstüme düşmüyor

Onu sevdiğimi o kadar hissettirdim ki ben o kadar emindir ki buna rağmen böyle yaptı ya bundan sonra olmasın zaten burada acı çekiyorum reglin de ağrısı bir de o birleşti yemek bile yiyemiyorum affetmeyeceğim ettiği sözleri yaptıklarını hiç affetmeyeceğim. Bu kadar üzülecegimi bilsem yaklasmazdım bile bile yaptım elimle. Bunlarin hepsini hakettim.

Evliyim, annemle tatildeyim, eşimle konuşmuyoruz, amaaan su akar yolunu bulur güzelim, üzülme, geri gelmiyor hiç bir an, üzülünce değişmiyor da.. Ha ben olsam arar noluyo ya?! Derim o ayrı. Eşime yapmıyorum, tilki dükkanına döneceğim mecbur napim.