İyi akşamlar herkese Buraya hep kötü şeyler yaşadığımda yazdım desteğiniz fikirleriniz yeri geldi eleştirileriniz ama sonuç olarak hepsi bana iyi geldi.. Beni sevmeyen annemle 1 aydır tek kelime etmeden yaşamaya çalışıyorum gayet iyiyim umarım beni böyle sevgisiz bıraktığı kadar rahat bırakmaya devam eder :) sonraa defalarca hakkında konu açtığım sevmeye kendimi zorladığım ailelerin bile tanışması üzerine gücümü topladım ve bundan da kurtuldum.. ders çalışıyorum umutlarım var hayallerim var derken benim hayatıma bi başkası girmek üzere sanırım :) Soruna gelirsek sorun aşırı aşık hissetmek :) hep aşka inanmıyorum bu yaşıma kadar olmadı bundan sonra olmaz dedim iyi olduğunu düşündüğüm adama zorladım kendimi sevmek için ama meğer çok büyük hatalar yapıyormuşum. Şuanda yeni yeni görüşmeye ikna olduğum insan uzun uzun zamandır görüşmek istiyordu çok ısrar ettin bi kahve içelim diyerek gittim ama ben galiba daha önce hiç bu kadar güzel zaman geçirmedim biriyle :) inanılmaz güzel bi şeyin içinde buldum kendimi oda aynı şekilde bende.. korktuğum şey şu galiba hayatta o kadar çok mutsuz oldum ki mutlu olacağıma inancım yok kesin bana bi kötülük edecek işte çok seven birisi çok sevilmez fikri böyle şeylerden korkmaktan alıkoyamıyorum kendimi.. sizce bu mümkün mü aşık olduğunuz insanlarla mutlu olmak çok lüks absürt bi şey gibi geliyorda bana :)

Kendi kendinizi mutsuz etmeyin, diyelim ki bir iliskiye baslayacaksiniz ve bitecek , belki de bitmeyecek ve mutlu bir hayatiniz olacak, bilmediginiz bir durum icin simdiden caninizi sikmayin. Iyi düsünün iyi olsun...

Ne kadar güzel açıklamışsınız. Sanırım mantığımın yatmadığına kalbim ısınmıyor zaten bilmiyorum ama cidden bu his beni korkutacak kadar yoğun sanki içimde bi bombayla yaşıyorum amann zaten mutlu olduğum bi şey yok ki bi bu eksik kalacak varsın sonu kötü olsun onu da atlatırız :) sizede mutluluklar dilerim

İnşallah doğru insandır ve mutlu olursunuz bundan sonra. Bazen en dibi görmek gerekir derler belki sizin de öyleydi şimdi değişecek. Dua edin bol bol. ❤

Konularım açık olsa oku derdim bekarken yaşadığım hayat ailem Dallas gibiydi ben ona rağmen böyle bir evlilik yaptıysam sen hiç korkma dene ve yanıl ne kaybedeceksin ki

Canım özelden yazabilirsen yaz konuşalım seninle. Benim ailemle aramda olanlar seninkinden az değildi. Ama ne olursa olsun ailen. Bunun kıymetini anlayacaksın. Inslaah geç olmaz. H

Şuan ki yaşadığım mutlu hayat ile alakalı değil olsa mesajdan atardım. Ama geneli ailem ile alakalı bekarken yaşadıklarım kötü anlar tadınız kaçmasın. Ve eminim yüzünüz gülecek yaşanacak çok güzel günleriniz olacak

Çok zor bir şey atlatmışsınız, umuyorum şimdi çok mutlu olursunuz :)

Merhaba konularınızı açıkçası çok merak ettim, aşkta yüzü gülmeyen biri olarak yazdıklarınız o kadar güzelki umarım darısı başıma olur. :)

Ama ne bileyim ben bide şöyle düşünüyorum herkes canımı yakabilir herkesten her şey beklenir zaten ama anne yapınca daha yaralayıcı oluyor başkaları üzer bunu zaten bekliyorum hem onun sevgisini görebilmemiz için başımıza felaketler mi gelmeli illa H

Teşekkür ederim inşallah H

Yaaa ne kadar güzel inşallah herkes sevdiğiyle mutlu bi evlilik yapar sırf evlenmek için yapıldığındaki his korkunç çünkü teşekkür ederim

İnşallah öyledir teşekkür ederim JES

Bana da böyle olmuştu! H

26 yaşındayım. İşte ben mantık ve duygunun bir arada olacağına inanmıyordum yaşayanlar için de çok şanslı qma istisna onlar derdim şimdi böyle bi şey çıkınca inanasım gelmiyor çıkar illa bi haltları diyorum E Elizabeth

Üzüldüm yaşadıklarınız ağır olmuş annenizle problem neydi bilmiyorum ama ben özenle davrandığım halde annem bana hakaretler eden birisi üniversite mezunuyum kpss çalışıyorum ama bana biz sana bakmak zorunda değiliz git kendin çalış vs diyo en basiti bu annemle ilgili konum vardı buradada bana or.. kah.. tarzında küfürler ediyor ve bu hep böyleydi o yüzden benim annemle konuşabilecek pek bir şeyim yok ve benim en önemli anlarımda çok haince davrandığını gördüm ben onun şahit oldum mesela aşırı basit bir örnek vereyim benimle konuşmuyor ya eve arkadaşım geliyor misafir kız hoş geldin demiyor kaç yaşına gelmiş anne olan bi kadının yaptığıja bak :) H

Konu biraz mutluluktan ne anladığınızla ilgili. Eşimle herkese göre mantıksız bir evlilik yaptım. Bana göre aşık olduğum adamla evlenmek kadar mantıklı bir iş olamazdı Mutlu muyum? Evet. Mutsuz olabilir miydim? Ona da evet. Hayat hiçbir zaman dümdüz akmaz ki. Belki bir zaman sonra hislerim değişecek. Yaşamadan öğrenemezdim, öğrenemeyeceğim de. Neler yaşadınız bilmiyorum fakat umarım karşınızdaki "o adam"dır ve çok mutlu olursunuz.

Duyguları ve mantığı ile ilişkilerini yönlendirmiş biri olarak eşimi de bu şekilde seçtim. Ve çok aşık oldum ilk gördüğüm anda hemde ve mantığımı aşkım gölgelemedi hiç. Eteğimizdeki taşları dökerek, birbirimizi değiştirmeye gerek duymadan yola çıktık. Çünkü biz zamanla birbirimize ne kadar çok benzediğimizi anladık aslında.. Ve sana tavsiyem aşk sarhoşu olarak asla kabul edemeyeceğin şeyleri görmezden gelme evetinle hayırınla yola bir gir bak mutluluk nasıl oluyor. Şunu da unutma her insanın ilişkisi kendine özeldir benim kurallarım bir başkasına hammurabi kanunları gibi gelir sevgilime ise mis gibi, ve benim sevgilim bir başkasına göre ideal olan değildir bana göre de çölde vaha.. kısacası kendini tanıdığın gün aşkı da mutluluğu da doruklarda yaşayabiliyorsun ve evet bu imkansız değil çoğu insan böyle emin ol.. tabi yıllar ne alır götürür bilinmez ama bu duyguları sana bir defa olsun yaşatacak bir insan ile denemeye çalışmak asla pişman etmez.

Çok teşekkür ederim inşallah herkes çok mutlu olsun. Aslında hayatta her an kötü şeyler yaşayabiliriz ki yaşıyacağız da evli de olsak bekar da olsak her zaman bi problem olabilir insan olmak böyle bi şey. Ama evlenmek hayatın sanki kırılma noktası ve mükemmel bi evlillik yaptığını düşünüp bi kaç yıl sonra eş kişisi ihanette edebilir, boşanadabilirim her şey olabilir de. Tek istediğim kusursuz bi ilişki yaşamak değil. Evlilik sürecinde adım atarken mutlu, heyecanlı hissetmek çünkü bunu tecrübe ettim ciddi bi adım atıldığında ben mutsuz olmuştum, giyinmek istemiyordum, ağlıyordum. Ya çünkü o beni seviyordu bende sevdiğimi sanıyordum ama aşık değildim bu böyle olmak zorundaydı ikisi aynı anda olması imkansızdı bana göre her şeyi bir arada bulamayacaksın evde kalırsın diyen ailem vardı :)

Canım ben annemle ablamla aynı evin içinde bir yıl, yedi ay, altı ay vs gibi sürekli konuşmadığım zamanlar oldu hep. Annemin beni sevmediğini annemin beni anlamadığını hep düşündüm durdum. Sürekli kavga ederdik didisirdik. On beş yıllık arkadaşım vardı... o bana anne idi de Abla idi de. Annem sürekli beni yönetmeye çalışırdı. Kavga etmediğimiz gün yoktu. Bir yıl hiç konuşmadığımız oldu ve ben annemle konuşmamaya alışmıştım annemle konuştuğum zaman bana garip geliyordu o hale gelmiştim. Şimdi... bu sene atandım. Aynı zamanda da nişanlanma aşamasında büyük haksızlığa uğradım ve terk edildim her dediklerini kabul etmiyorum diye. Ne mi oldu. O on beş yıllık arkadaşım ile bir nedenden dolayı aram açıldı ve bu süreçte aramadı sormadı kardeşlik etmedi bildiği halde. O sevdiğim adam annemle onun uğruna sürekli kavga ettiğim adam beni gözünü kırpmadan annesi artık istemediği için bıraktı gitti numarasını değişti Nisan falan hayal oldu. Eee bu süreçte benim yanımda kim vardı tahmin et. Annem ablam babam abim. Benle ağladilar. Benimle hop oturdu hop kalktılar. Hala da öyle. Benle ilgileniyorlar. Ağlıyor annem sürekli. Babam yemek yiyemiyorum bejjm halimden dolayı. Demem o ki... annen babanla ne kadar didissenden herkes gider onlar kalır. H

Sonu kötü de olsa bu hissi de hiç yaşamadım demem en azından

kac yasindasiniz?:) Tabikide mutlu olabilirsiniz asik oldugunuz kisiyle ama ben basinda mantiksal uyumun gerektigini dusunuyorum