Herkese merhaba, konuyu uzatmadan yazmayı pek beceremiyorum ama elimden geldikçe uzatmadan derdimi anlatmak istiyorum. Ben 30uma yeni girmiş avrupa'da yaşıyorum. Bir buçuk yıldan fazla oluyor mezun olalı ve sonra hemen işe başladım. Tam mezun olucam dönemler bi ilişkim başladı. o kişiyile önceden tanışıklığımız vardı ve o mezun olucağım dönemler yolumuz kesişti ve bi şekilde bişeyler yaşamaya başladık. Zamman içinde ilişki ilerledi ve ben onu çok sevdim güvendim tek kusuru kararsız olmasaydı. bu zamanla sorun oldu ve aramız bozulsana her seferinde bi kaç gün içinde tekrar barıştık. Beni kayıp etme korkusu olduğunu ve artık aileler tanışsın ve artık evliliğe adım atalım dedi. Aileler tanıştı kaynaştı ve bir kaç ay sonra surpriz yapıp tek taş yüzük verdi. Ben bulutların üzerindeyim tabi çok mutluydum. O olaydan bir kaç ay sonra birden "ben emin değilim, korkuyorum evlilikten duygularımı çözemiyorum. bi yanım seni istiyor bi yanım korkuyor dedi". ve bitirdi ilişkiyi. Ben çok perişan oldum tabi. onun kararsızlığı beni çok kırardı ama hani hepimizin kusurları var ve insan sevince o kişinin zayıf yönlerini görmezden gelebiliyor. daha önceki ayrılıklarımıza dayanarak bi kaç güne barışırız dedim. En son yüzüze görüşmemizden sonra bir açık kapı bırakmıştı ve ben 5 ay boyunca o açık bıraktığı kapı yüzünden küçükte olsa döner diye bi umudum vardı. bir yandanda umudum tükeniyordu zaman geçtikçe ve ruhen çok çöktüm. 5 ay boyunca uyku ve yemek düzenin tamamen bozuldu. okadar kilo verdim ki gören herkes şaşırıyor ne oldu sana diyorlar. Bi hafta önce öğrendim ki adam daha benden ayrılır ayrılmaz bi ay içinde başka biriyle beraber olmuş bile. Bütün bunlardan sonra bunca süre ona inandım güvendim için kendimi ezik ve salak hissetim. Benim kafamda o iyi kalpli güvenilir bir insandı ama o güvendiğim inandım insan hiç yokmuş ki. piskolojik olarak çok çöktüm ama artık iyileşmek istiyorum. Bir buçuk aydır çalışmiyorum hep evdeyim. uyku ve endişe için ilaç ve terapi tedavisine başladım. Ama en büyük korkum dışarı çıkmak adımımı atamıyorum evden zorla. Her yerde bi hatıra canlanıyor üzülyorum yaşadıklarımın yalan olduğuna. yada onları dışarda beraber görücem diye ödüm kopuyor. bunlar sağlıklı düşünceler değil biliyorum ve artık böyle olmak istemiyorum. ama bu şehirde kalırsam ilaki karşılaşırız ve ben o eski hatıraları yüzünden sürekli kendime eziyet çektiricem. Bu şehirden taşınayım yepyeni bir yerde tek başıma yeni bir hayatta başlayayım diyorum. Ailemin de onayını aldım ama bir yandan yalnızlıktan korkuyorum. ya tek başıma beceremezsem ve daha kötü bunalıma girersem diye. Tabi gitmek ha deyince olmayacak ev bulmak en büyük sıkıntı burda. Türkiye'deki gibi değil hani emlakçıya falan git ev bul. Bulacağım ev değilde birinin evinde bir oda kiralayabilir sonra fazlaca çalışıp biraz daha para biriktirip küçük bir ev alırsam anca öyle olur. anlatamadım yani ev kiralamak burda çok zor farklı bir sistem var burda. paran varsa almak daha kolay ama benim okadar birikmişim yok. yazdıklarımı toparlarsam eğer gitmek en iyisi diye düşünyorum iyileşmek için. Hem artık 30 yaşındayım kendi ayaklarımın üstünde durmayı öğrenmem gerekiyor. Bir yandanda çok korkuyorum ya yapamazsam yep yeni bi şehir de yapayalnız kalıcam diye. bilmiyorum ne yapsam siz olsanız ne yapardınız? C captain price erkek

Sadece bir yılınızı verdiğiniz birisi için bu kadar hayatınızdan vazgeçmeyin lütfen. O da kim ya? Ben bir adam için şehir/ düzen değiştiren insanları çok anlamıyorum. Karşılaşmaktan o korksun, onun yaptığı adamlığa sığmaz. Siz denk gelirseniz insan yerine bile koymadan geçin gidin yanından. İşi bırakmanız talihsizlik olmuş. Paran olsun Avrupa gibi yerde, ye iç gez... yeni arkadaşlar edin. Geçmişte takılı kalmak bir tek size zarar. Bir de 5 para etmez varlıklar için, hiç olur şey değil...

Geçmiş beyninizde, geleceğiniz ise ellerinizin arasındadır. Nasıl ki bugünkü yemek güzel degil diye tüm yasam boyunca yemek yemekten vazgeçmiyorsak bugünkü günlerimiz zor geçiyor diye kocaman bir hayatı yaşamaktan vazgeçmemeliyiz. Birlikte olan anılarınızı unutmanız mümkün değil sadece size hissettirdiklerini unutacaksınız. Illa ki dışarı çıkacaksınız. Baska insanların odasini kiralamak yerine ailenizle kalip para biriktirin derim. Yalnız kalmak şu asamada iyi bir fikir gibi görünmüyor. Is bulup, sosyallesin. Isinizde basarili olmak için hirslanin. Hepsi geçecek, Ama erken ama geç. Zaman, zaman, zaman. AmberRose Blow a kiss, fire a gun tek ayak

yenilik her zaman iyidir. ama sen kafanın içinden kaçamazsın, bunu bilerek adım at. gittiğin yerde hala eskiyi düşünürsen gitmenin bi anlamı kalmaz. ayrıca yuzuk verip sonra emin değilim diye terkeden adamı beş ay beklemek çok saçma. olur da bi gün dönerse sakın kabul etme.

Aynen katılıyorum Sevgili konu sahibesi neden b. k herifin biri için düzeni darmaduman edesin Yeterince üzülmüşsün bir set çek ve geç artık bu meseleyi

Canım niye kendi kapatıyorsun ki sen de çık gez belki karşına iyi insanlar çıkacak seni gerçekten sevse böyle yapar mı sana böyle yapan adam için düzen bozmaya değermi söylemesi koşay haklısın ama emin ol kalıpta başarmak en güzel

ben senin yerine olsam kendime öyle bir bakim yaptiririm ki, gidip en güzel giysileri alir giyerim sonra da sacimi boyatip kestiririm, güzelligimin farkina varip hayatima devam ederim. o da kimmis senin hayatini bu kadar etkiliyor? seni cok iyi anliyorum, ben de buna benzer seyler yasiyorum su an ama inanki degmiyor, kendine zarar veriyorsun sadece. gencecik kadinsin, kendine yazik etme, illa ki seni hakeden sevginin degerini bilen biri cikacak karsina. S

Öncelikle geçmiş olsun eylul_hazan, adam kalıbının adamı değilmiş bu aşikar. O yüzden böyle adamlar için üzülüyorsunuz. Sizi hatanız olmadan terk eden bir adam için veya sağlıklı karar almayan dengesiz bir insan için kendinizi yıpratmayın. Belliki evlilikten korkmuş gözü yememiş yani.

evet haklısınız 5 ay boyunca beklemem gerekiyordu. zaten bir ay içinde başkasıyla ilişki yaşamaya başlamış bi adam için akan bir tanecik gözyaşı bile ziyan olmuş demektir. bu saatten sonra asla o insana güvenemem. ben onu çok temiz duygularla sevdim güvendim ama o bu sevgiye layık değilmiş.

evet haklısınız, çok şükür ailem hep yanımda ve destek verdiler bu dönemde bana. onlar yanındayken daha erken toparlanabilirim. yeni bir hayata toparlandıktan sonra başlasam daha sağlıklı olur galiba.

neyse olmuşla ölmüşe çare yok işte. Samsonn

Yeni bir sehir ve tamamen yalnizliktan once aileniz de yaninizdaylen bu psikolojiyi asin derim ben. Su durumda tek basina bir baska yerde olmak daha zor olur.

Kendinden kaçabilecekmisin?Asıl mesele bu. İyi geleceğini düşünüyorsan sen bilirsin tabi. Hayatını yaşa, geçmişe takılma. İyi insanlarla karşılaşmanı dilerim. Seni iyileştirecek olan bu olacak. MissCherryBlossom