oda üstüne üstüne qeliyosa, kimseyle konuşmak istemyiosan sorunların aklına qelir ya da korkuların ortaya çıkar, sanırım.. herkesin hayatında iz bırakan olaylar vardır benimde öyle.. bn bu durumlarda spor yapıyorum, ya da çıkıp yürüyorum.. kendimi dinliyorum sorunlarıma çözüm arıyorum.. kendine kafa dağıtacak bişey bul.. ne bileyim müzik sewiyosan halk eğitim de bedawa kurslar war 1 saatini bunun için ayırabilrsin.. insann herşey kendi elindedir.. sorunları düşünerek psikolojide bozar, sewdiği şeyleri yaparak moral de bulur insanoğlu böyle.. belki pek yardımcı olamadm ama idare et E Esila09

seni o kdr iyi anlıyorumki ben hemen hemen aynı durumdayız ama benimki biraz daha umutsuz çünkü okulum saçma sapan sebeplerden uzadı, dersler beni çok bunaltıyor.. yurtta kalmak ne demek cok iyi biliyorum, mesela az önce çalışma odasındaki masalardan birini sahiplenmiş bir kızdan bi dayak yemediğim kaldı.. bugün yemekhanede 20 dk kuyruk bekledim.. dün ders calısırken uykum geldiği için 20 dk uzanmıstım kat görevlisi pat diye odama dalınca uyku fln kalmadı ve kızınca bana küstü...!! bende cok mu bunaldımki, kendi derdime düştüm sana yazarken.. sanırım aynı okuldayız ve sen okulun yurdunda kalıyorsun.. final dönemi 1 hafta içinde hersey bitecek canım benim kapat gözlerini derin nefes al kitaplarını al ve dogru kütüphaneye kütüphanemiz 24 saat acık.. şimdi ilk olarak ders bırakmaman önemli bi kaza olmasın cok dikkat et.. sonra finallerden sonra sana bir klinik tavsiye edebilirim, madalyon psikyatri klinigi tunali hilmide.. bir uzmandan yardım alman en güzeli, aslında en kolay en rahat yıllarımız ama insana yasadıgı zormuş işte..

düzenli şekilde devam ettim fakat ilaç kullanmam gerekiyormuş bu yüzden daha ciddi bir yardım almalıymışım. ben de biraz mola verdim görüşmelere. ilerde psikiyatriste gideceğim gibi görünüyor. şimdilik tek başıma üstesinden geliyorum diyelim. aslında en büyük destek sevgilim. onun sevgisi hayata bağlıyor beni. insan birilerini sevince hayat daha çekilir hale geliyor. sorunu yanıtlayayım ben 2ay haftada 1kez olmak üzere yardım aldım. anlaşılmak, derdini anlatınca yorum yapılmadan sadece dinlenmek güzel şey. beni çok rahatlattı diyebilirim.

evet yaaaa birinin sizi, gözünüzün içine bakarak sadece dinlemesi harika bişey:)))) ..2 ay tedavi oldum.. sonuç çok iyiydi, ama ilaçları bırakalı 1 ay oldu ve yine sorunlar benimle yanı başımda... nedensizce mutsuzum

sıkıntılı durumundan kurtulmana sevindim. danışmayı haftalardır düşünüyorum da gidecek cesaretim yok gibi.. gidip ne diycem merhaba benim sorunlarım var zaten fazlasıyla çekingenim. az biraz sosyal fobim de var. ama şimdi yapamazsam ileride hiç cesaret edemem sanki.. ve bu sorunlarımı bastırarak dışarıdan hep mutlu ve sorunsuz görünüyorum. akşamları başımı yastığa koyunca başlıyor zaten olay. sabahları hep mutsuz uyanıyorum artık... peki sen yardım alırken düzenli bir şekilde mi devam ettin? ne kadar süreyle ve ne kadar yararını gördün? V

bunu hiç duymamıştım. ama söylediklerinizi yaşıyor gibiyim. ben en iyisi çekinmeyi bırakıp gitmeliyim. teşekkürler tarioronar...

bu zamana kadar ben de düşünmemeye unutmaya çalışarak geldim. ama şu sıralar stres yaşamama bağlı olarak mı bilmiyorum, resmen geri döndü bu kötü anılarım. unuttum sanıyordum. ama haklısın onlar vicdanlarının sesini bastırabiliyorsa ben de beynimdeki anıları silebilirim. belki de unutmaktan daha iyi bir yöntemi vardır. karar verdim, yarın gidip bilgi alıcam üniversitenin sağlık merkezinden. . push ;

evet canım aynı yurttayız sanıyorum. dersim kalmaz inşallah, Allahtan o korkum yok, yazın yaz okulunda aldım son sınıf derslerinin çoğunu. İnşallah sen de halledersin okul durumunu. gerçekten çok can sıkıcıymış senin sorunun da.. tavsiye ettiğin yer için teşekkür ederim. belki şöyle olabilir, okuldaki psikologa bi gidip danışmak sonrasında gerek ve bende cesaret olursa daha profesyonel bi yere gitmek gibi... E Esila09

anladım canım, çok geçmiş olsun. ben de aslında sevgilim sayesinde hayattan tat alıyorum ancak, mutlu olduğum zamanlara bakıyorum da neredeyse hepsi onunla olduğum zamanlar. bir tek beraberken kendimi özgür ve sorunlardan uzak hissediyorum. işte son zamanlarda onu çok kırıyorum. alttan almaya çalışıyor ama benden çok sıkıntısı var onun. dün o kadar kırıcı şeyler söyledim ki.. bugün yine sabah, beni daha çok sevdiğini yazmış mesajla. Allah'a çok şükür ki o var.. şu yardım işini halledebilsem iyiydi ama bakalım başka bi yol bulurum belki. E Esila09

Merhaba, Nasıl anlatsam bilemedim. Bu aralar moralim çok bozuk. Allaha şükür sağlığım yerinde ama psikolojimin son zamanlada çok sağlıklı olduğunu düşünmüyorum. 21 yaşındayım. Üniversite son sınıftayım. yurtta kalıyorum. Kpss ye giricem bu sene. Öğretmenlik için. sorunlarıma gelince... birincisi geleceğim karanlık gibi hissediyorum. sınavı kazanamazsam, ailemin yanına dönerim ve küçük bi ilçede yaşıyorlar, iş bulma imkanım sıfır! çalışıyorum kendi kendime, dersaneye gitme durumu yok. ama bazen öyle bunalıyorum ki kitap sayfası bile açamıyorum şimdiki gibi. bu defa da yapamıycam diye düşünüyorum. :18: sevgilim var 5 yılı geçti, birbirimize çok bağlıyız aslında, ruh eşi gibiyiz ama onun da bir sürü sorunu var, çalışıyor ama maddi durumu kötü vs.. ailem tarafından da pek kabul görmüyor, ben de onun ailesi tarafından.. ama bu soruna alıştığım için çok etkilemiyor. sadece sınavı kazanmam lazım, yoksa ailem bu ilişkiye asla sıcak bakmayacak diyorum. yine KPSS ye bağlanıyor. :26: 4 senedir yurtta kalıyorum, kaldığım oda artık üstüme geliyor, kimseyle konuşmak, uğraşmak istemiyorum. oda arkadaşlarım iyi ama yurtta özel hiç bir alan yok. kendi kendime zaman geçirmeye çok ihtiyacım var. bir diğeri, ben böyle bunaldıkça sevgilime sarıyorum. sürekli üstüne gidiyorum, eleştiriyorum, kızıyorum, yaptığı hiçbir şeyden memnun olmuyorum vs. bütün korkularımı, kaygılarımı, olumsuz duygularımı ona yansıtıyorum. ilişkimiz çok iyiydi ama ben böyle saçmalayınca.. son 1 aydır onunla da inişli çıkışlıyız. bu defa ders çalışmak içimden gelmiyor. yine Kpss yi kazanamazsam diye paranoya yapıyorum... söylemesi en zor olanı var bir de.. bunu buraya yazmak bile çok zor. 12 - 13 yıl önce insan olmayan biri benim istemediğim şeyler yaşamama neden oldu.. çok ileri boyutta şeyler değil ama neredeyse yaşadığım her gün aklıma geliyor bir şekilde. anneme ancak 3 sene önce söyleyebildim. aradan geçmiş 10 sene o ne yapsın. bir süre süren bu olumsuz durumu nasıl unutacağımı bilmiyorum. düşünmemeye çalışıyorum ama nedense üstünden zaman geçtikçe tekrar tekrar hatırlıyorum, hatırlamak acı veriyor. okulda psikolog var. ama gidip danışmak konusunda tereddütlerim var, bana ne kadar yardımcı olabilir bilmiyorum. birine yüzyüze sorunlarımı anlatmak benim için çok zor olabilir. bu sorunlar herkesin yaşadığı basit şeyler mi? eğer öyleyse bana neden bu kadar ağır geliyor... W

tavsiyelerin için teşekkür ederim tabiki yardımın oldu haftada 2 kere pilatese gidiyorum 1 aydır. spor yaparken kafam dağılıyor, dinleniyorum sanki. diksiyon kursuna devam ediyorum. yararı oldu onun da.. ama daha derinlerde birşey var sanki yurt hayatı da 4. senemde çok ağır geliyor artık. oda arkadaşlarım benden 2 yaş küçük. anlaşıyoruz ama bana bu mezun öğrenci psikolojisi çöktüğünden beri onlarla da konuşasım gelmiyor...

canım o zmn kitabını defterini toplayıp kpss çalışmaya dogruu bak bir kaç ay sonra burda güzel haberlerini okumak istiyoruz.. herşey geçiyor gidiyor inan önemli olan insanın umudunu kaybetmemesi.. bende aglıyorum bu arada, en iyisi bir başlıkta ben açayım..

bence en dogru kararı vermişsin canım inanki cok iyi gelecek benimde bi donem sorunlarım vardı okulun pdr merkezine gittim ilk gorusmeden şak diye kesilmesini bekleme ama emin ol azalacak zamanla ve bitecek. yeterki sen guclu ol senin vicdanın rahat nasılsa. kpss ile de ilgili olarak oncelikle hayırlısı olsun ama inşallah kazanırsın kazanırsan bende cok sevinicem inşallah buraya kazandığını yazacaksın sınavdan sonra bizde okuyacagız tebrik edecegiz W

Canım yazdıklarının bir kısmını acaba ben mi yazdım diye düşündüm, yalnız değilsin KPSS + devlet yurdu hemen herkeste büyük bir sorun Ama o yurt odasına katlanmaktan baska yol yok, ben senden yasca iki yas daha büyüğüm, 3 senem o yurtlarda gecti Ben kendimce çıkış yolunu sevgili mp3'ümle yapışık bir hayat gecirmekte bulmuştum, sürekli ya radyo ya müzik dinlerdim hatta o berbat calısma odalarında bile.. Ha, hiç gecmeyecek sanıyordum ama biliyor musun bazen özlediğim bile oluyor KPSS konusunda tecrübem yok, henüz girmeyecegim ama bu ülkenin kanayan yarası ne deseler 2. veya 3. sıraya su hayatımızı zindana ceviren.. SS sınavlarını koyardım Yardım konusuna gelince, eğer kendini ifade edince rahatlayacagını düsünüyorsan, biri tarafından dinlenmek istiyorsan git tabi, o insanlar bu yüzden ordalar

canim selam. cok iyi anliyorum seni. cunku ayni seyi ben de yasadim, yaslarimiz ayni, ben de 10 sene once yasamistim o olayi ama benimkinde de ileriye gidilmemisti allahtan. sana sunu sorcam bransin ne? yuksek puan mi gerekiyor kpssde yani

evet ingilizce cok iyi canim hem devlette olmasa da dersanelerde falan is bulabilirsin sansin yuksek. olmazsa universitene okutman da olursun. tek sans kpss degil yani. canim bence beyinde bitiyor. onlarin allah belasini verecek zaten. allaha cok dua ettim, ve beynimden atmaya calistim. biliyorum cok zor. ama bence universitedeki psikologlara git, seni sanirim cok fazla etkiliyor. ama o herifler unuttu gitti hatta bizden sonra kac kiza daha yaptilar. onlar unutabildiyse ben de unutucam dedim. arada aklima geliyor ama hemen bi seylerle mesgul olmaya calisiyorum. ya da bi arkadasi falan ariyorum en olmadi televizyonda bi seylere bakiyorum kafan dagiliyor

post travmatik stress bozukluğu denilen bir rahatsızlık var yaşanılan ani ve kötü olayların ardından gelişir kişi nedenini bilmediği sıkıntılar yaşayabilir kötü bişeyler olacakmış gibi hisseder ve olayı sürekli yaşar gibi olur.. bu tip durumlarda basit ilaç tedavileri vardır.. önce psikoloğa git gerekirse seni psikiyatriye yönlendirir...

çok geçmiş olsun. o kişilere insan demeye dilim varmıyor. branşım ingilizce. Allaha şükür ki 80 civarı alabilirsem yerleşebilirim. işte motivasyonumu kaybetmesem güzel olucak.. sen hiç yardım aldın mı peki?

:) yalnız olmadığımı bilmek güzel. kaldığım yer devlet yurdundan biraz hallice işte. 4 kişi aynı oda, ya yatakta uyuyorum, ya sandalyede oturuyorum. erken yatmak isterim olmaz, beslenme bozukluğu zaten mevcut. bu kadar dayandım bi dönemim kaldı dayanıcam inşallah. ama bazen pencereyi açıp çığlık atasım geliyor. teşekkürler yorumun için