9 senedir evlisiniz boşanmak tüp bebekle çocuk yaptıktan sonra mı geldi aklınıza? Kusura bakmayın ama anne olmuş olmak için anne olmuş gibisiniz. Toplum herkese bazı sorumluluklar yüklemeye çalışır ne zaman evleniyorsun, çocuk ne zaman, ikinci ne zaman gibi. Bunlar zorunluluk değildir halbuki. Herkes evlenmek, çocuk doğurmaya mecbur da değildir. Hazır değilmişsiniz anne olmaya anlattıklarınızdan ben bunu çıkarttım. Böyle bir evliliğe çocuk yapmanız da yanlış. Çocukta eş desteği önemli sizin zaten hiçbir zaman düzgün giden bir evlilik hayatınız yokmuş. 7 aylık bebeğe bağırmanın aklanabilir bir sebebi olamaz bence. Varınızı yoğunuzu satın gerekirse terapiye başlayın. Emzirmeyi bırakın ilaca başlayın elbette doktorunuzla görüştükten sonra. Bir şeylerden feragat edip iyileşmek yönünde adım atmaya mecbursunuz. Olmuyorsa da boşanın eşiniz boşandı diye babalığı düşmüyor. Bu şekilde bir evde çocuk büyütmeniz ilerisi için daha kötü etkileyecek onu

Gerekirse emzirmeyin ama tedavi olun. Çocuğa sürekli bağırdıktan sonra emzirmenizin tek başına bir anlamı yok. Emziriyorum ilaç kullanamam diyecek durumda değilsiniz yani kusura bakmayın. Tedaviden sonra biraz daha sağlıklı düşünür evliliginizle ilgili de doğru bir karar alırsınız belki.

Ay iki kez iki kez deyip duruyorsunuz da 2 kez bağırmamışsınız işte. Kendi ağzınızla söylemiştiniz. Çocuk yere bir şey döktüğünde vs bağırıyormuşsunuz. Ayrıca 7 aylık bebekle 6 yaş çocuğunun duygusal gelişimi bir mi? Biz de kükrer gibi bağırmıyoruz heralde ses yükseltmekten bahsediyor Khomyuk. Ama siz kendi ağzınızla, bebeğinizin yüzüne bakıp içli içli ağladığını söylediniz.

Kardeş antidepresan başla.. doktora danışarak tabii. çocuğuna çok üzüldüm... Lohusalik depresyonu olabilir cidden her şey üzücü geliyor o dönem insana. Zamanla geçiyor ama destek almanız şart gibi duruyor

Kızını düşünüp babasından ayrilmiyorsun ama aynı kızına bağırıyorsun!!! Yazık kimse senin gibi bir anneye evlat olmak istemez. Emzireyim diye doktora gitmiyorsun, ilaç kullanmiyorsun ama emzirdigin kızına tahammülün sıfır... Bu bence senin karakterin, lahusa depreyonu olsa tamam bebeği sevmeyebilirsin ama bağırmak, hıncını ufacık bebekten çıkarmak bahanesi olmuş... Babanı kaybedebilirsin basın sağolsun ama acını kendin yaşa, bebeğine yaşatma... Git sinir ilacı bişey kullan büyüyünce kızın senden nefret etmesin, yazık gerçekten...

Aynı süreçleri geçirmiş biri olarak lütfen ama lütfen gerekirse emzirmeyi azaltıp mama takviyesi ile ilacınızı kullanmaya başlayın. süte minimum ölçüde geçen ilaçlar var ve emzirirken ilaç kullanan birüsürü kadın var. kendinize bu eziyeti yapmayın. çocugunuza en çok sizin sağlığınız lazım. engüzel zamanlarınızı lütfen dipte geçirmeyin. bu zamanlar birdaha geri gelmeyecek. ilerde buna pişman olacaksınız neden kullanmadım ilacı diye...

Ilk cümleniz çok yanlış. Hem Allah'ın işini eleştir hem ondan iste... Böyle bir durumu konu sahibi de hayal etmiyordur eminim. Zaten durumdan hoşnut değil diye anlatıyor derdini.

Siz neden ödüyorsunuz sizin evliliğiniz abinizinkinden daha mi degersiz

Kesinlikle size katiliyorum.. Muhtemelen cocuk olunca evliligi kurtulur diye düşünmüş..

Siz tedavi olup düzelebilirsiniz. Çocuğunuz üzerinde bıraktığınız travmalara ne olacak? Okul dönemi başladığında diyeceksiniz ki, korkak, özgüveni düşük vs vs İşte bunlar hep sizin eseriniz olacak. O dönem de çocuğunuzla bu sebepten çatışacaksınız. Başınız sağolsun ancak artık kendinize gelmelisiniz.

Bu kadar anlık bi şeyse neden soru açtınız peki? Yani ben de anlık kendimi öldürmek istiyorum ama anlık olduğu için hayatıma etki etmiyor geçip gidiyor. Ki soruda da 1 kere olan bi şey olmadığını yazmıştınız şimdi anlık diyorsunuz, sorunun amacı nedir o zaman?

Mutsuz evliliginize bebek getirme bencilliginizin sonucunu cocugunuz cekmek zorunda degil psikolojiniz bozuktu evlilik iyi degildi neden zorla israrla cocuj yapiyorsunuzki? Cocuk tabiki dokecek maddiyatinizi zorlayin terapi falan alin yani

Tatlım sen önce paranoid şizofreni haline bir çare bul.. olur mu? Ben olmayan bir hesaba aklınca şüpheyle yaklasmissin ben diye Ruh hastasi

Anneden bu yaşta korkan çocuk da kendini çok net belli ediyor. Devam etsin bakalım sonucu ne olacak. Ben bağırdığımda çocuğum benden korkmuyor. Ama konu sahibinin kızı bu yaşa geldiğinde muhtemeldir ki annesinden korkan, Özgüven sorunu yaşayan bir çocuk olacak yada kendisi de okulda arkadaşlarına zorbalık yapacak. Annesini rol model alacak öfkesini kontrol edemeyen bağıran bir çocuk olacak

Hanımefendi lütfen bu minnacık yavruya bunu yapmayın. Ne terapi için ne de boşanma için bahane aramayın. O çocuğun hiç bir günahı yokki siz istediniz diye dünyaya geldi. Böyle davranırsanız ilerde o da çok sorun yaşar. Ayrıca evliliğiniz zaten mutsuz eşinizle de bir terapi alın fakat olmuyorsa da çocuğu bahane edip bazı kararlar almaktan geri durmayın.

3. Nerede okudun Hadi söyle bakalım G gunes8686 Zaman Anneler

Kredide hayat sigortası yok muydu? Vefat durumunda krediyi sigorta kapatıyor. Borsa değildir bahis oyunudur o. Borsa olsa yine yükselir diye beklerdi tabi manipülatif bir kağıt değilse.

Bir ilacı kullanmayın diyebilmeniz için doktor olmanız gerekiyor evet. Yan etkilerinden bahsetmekle kalmıyorsunuz çünkü. Ağrı kesicinin bile yan etkisi var ama ağrımız varken mecbur içiyoruz. Annem hastanede şu an, bi değerini düzeltmek için taktıkları serum kadının şekerini önce 500'e çıkarıp sonra 40'a düşürdü. Ama dengelenmesi gereken değer daha önemliydi, mecbur. Tıpta kar zarar dengesi gözetilir çünkü. Adamlar 6 sene tıp, 4 sene uzmanlık okusun, bizimkiler yattıkları yerden yan etkisi çok, kullanma yeaaaa desin. İyiymiş :)

Konu sahibi gitmis ama mutsuz evliliginizi çocuğunuza yansitmaniz cok bencilce surekli bahaneniz var

Belli ki koni sahibisiniz. Banlanınca bu hesabınıza geçiş yaptınız galiba?

Hayir arkadaşım. Abim borsa sanırım tam karşılığı. Orada dünya borç yapmış. Babam da abimin yuvası dağılmasın diye kredi çekmiş. O vefat edince tum borç üstümüze kaldı. 350 bin meblağ. Eve haciz için kağıt geldi geçen pazartesi. R -Rosa-

Boşandınız diye çocuğunuz babasız kalmaz. Baba baba gibiyse yine babalık yapar değilse evliyken de bir anlamı yoktur zaten. Bu şekilde büyümektense size iyi gelecekse boşanmış bir ailede büyümek daha hayırlı bence. Belki siz de toparlarsınız kendinizi bir dert eksilince hayatınızdan. Bazen bizi üzen şeyleri görmeyiz en temel yaramıza ineriz. Ben de annemi çok ani kaybettim hem de kötü bir şekilde. Ne zaman derdim olsa derdime değil annemin olmayışına üzülür ağlarım.

İyi bir psikolojik tedavi gerekiyor size. boşanmak için ani hareket etmeyin. eger tedavine buna karar verirseniz boşanırsınız da

İyi de bu daha başlangıç, daha bunun 2 yaş sendromu, okulu, ergenliği var. O zaman ne yapacaksınız? Ben size 25 sene sonrasından bildireyim. Özgüven diye bir şeyi kalmayacak, babasız kalınca almasından korktuğunuz kararların daha kötüsünü alacak, sinir krizleri geçirecek, çok üzüleceksiniz, kızmayın diye yalanlar söyleyecek, sırf kurtulmak için dünyada herkesin kaçtığı bir ülkeye gitmeye çalışacak... Kötü haber, o saatten sonra o ilişki kurtulmayacak. Artık çok geç biliyorum ama keşke çocuk yapmasaydınız. Herkes anne baba olmak zorunda değil.

Dert beğenmiyor değiliz. Tavrını beğenmedik. Gerçekten derdi olanlara üzülüyoruz, empati yapıyoruz. Bugün haber paylaştım. Çöpe atılmış yeni doğan bebek var. Anneliğin sorumluluğunu kaldıramayacak insanlar dünyaya çocuk getirmesin bir zahmet. Kendi kötü evliliği varsa, babasının ölümüyle baş edemiyorsa o çocuğu dünyaya getirmeyecek. Anneliğin hakkını veremiyorsa da buna yapabilecek birine teslim edecek. Çocuk üstüne mama döktü diye bağırmak nedir? Bir iki kez yaptım diyor. Benim kızım 21 aylık. Bir kahvaltı yapıyor. Arkasından 1 saat ben evi temizliyorum, kıyafetlerini yıkıyorum. Ama çocuğuma bağırmıyorum. Bu çocuk zamanla bazı yetileri elde edecek. Hiçbir çocuk ebeveyn stres topu değil. Böyle sorunlu yetişen çocukların sağlıklı olması mümkün mü?

Gucunuz 7aylik bebeye anca yettigi icin gecmedi

Lütfen hemen tedaviye başlayın. İllaki özel olmasına gerek yok devletin de imkanları var. Kızına yaşattıklarınızın pişmanlığı hic geçmeyecek. Ben kızımı küçükken bir türlü uyutamadigim saatlerce kucağımda salladığım bir gün yatağına bırakırken biraz sesimi yükselttim yeter kızım uyu artık diye o an korktu ve o anki yüzü asla aklimdan çıkmıyor şuan bile 8 yaşına girdi gece uyurken yanına gidip bunun için özür diliyorum. Onlar o kadar aciz ve masumlar ki bizim sevgimize ve ilgimizi o kadar muhtaçlar ki. Sonradan bu pişmanlığı yaşamak istemiyorsanız lütfen bir uzmana başvurun.

Onun gbi obsesif mi olsun? Beni bu hale getiren zaten o

Ya bu kadar berbat bir evliliğe 2 olu doğum niye ısrarla bebek getirdin ama ya! 6 aylık bebeğe bağırmak olur tabi sonucu! Ben de yaptim hata yapayalnızdim benim. bana yardım eden ne annem ne kaynanam vardı... kaynanam eşim başıma anca belaydi ben de küçükken bağırdım ama eşime bağrındim ama kızım hep. duydu onun bile vicdan yükü üzerimde yaşını geçti kızımada kızar oldum ama inan o melek melek melek! Babam babam diyorsun melankoliye bağlamışsın ama anneni hasliyorsun yarin annen ölse annem annem diyeceksin Allah aşkına ayril da sağlam. kafayla büyüt şu yavruyu.. ısrarla dogurmani da asla anlamadım önce bi evliliğini dogrultsaydin keşke... kesinlikle ayril ya da çift terapisi olan yavruya olmadan

Hastanede çalışıyorum Fizyoterapistim. Çok ağır vakalar oluyor. Fiziken ve ruhen Eve geldiğimde koltuğa zor atıyorum kendimi 143 kiloluk hastayı ayağa kaldırmaya çabalıyorum

Halimden anladığınız icin teşekkür ederim Ben mükemmelim demiyorum Suan zor zamanlar geçiriyorum Kapana kısılmış gbi hissediyorum. Hepsi bu. Geçecek biliyorum Ama yoruldum. Ruhum da bedenim de

Senin bu hırçınlığın hep birikim içine atmalarının sonuçları evliliğindeki sorunları biriktirmenden idare etmenden içine atıp susmandan dolayı öfke patlamaları yaşıyorsun bağırmaların elinde olan bir şey değil sonrasında pişman oluyorsun belkide ağlıyorsun ama içindekileri halletmen gerek. Terapi al destek al gerekiyorsa ilaç kullan baktın hala çözemiyorsun evliliğindeki sorunları yol ver gitsin anan senide bir kere doğurdu bir hayatın var. Baban konusunda Allah rahmet eylesin ama takdiri ilahi inan insanlar şu zamanda ne acılar yaşıyor herkesler ne imtihanlar atlatıyor ama bir şekilde mecburuz acılarımızı içimize gömüp hayatın kıyaından köşesinden tutunup ayakta kalmaya çabalıyoruz

Madem evliliğiniz sorunluydu neden çocuk yaptiniz? Bosaninca neden babasız kalinıyor babalık yapan adam her zaman yapar zaten. Siz, size eş olamayan bir adamı baba yapmışsiniz mutsuzluğunuza mutsuzluk eklenmiş. Gidip tedavi olun. El kadar bebeğe tahammül edemeyecekseniz ne demeye tedavilerle uğrasıp hamile kaliyosunuz yazık degil mi ya bu cocuk buyuyecek evde kavga gürültü huzur yok, karsina geçip ugruna tedaviler paralar döktügünüz annelik babalik aile bu muydu demeyecek mi saniyosunuz. İlaç terapi ile normale dönersiniz, bosanmayacaksaniz aile terapistinede gidin eşinizle.

Şunu okuyunca benim de gözlerim doldu, en başta da dedim ya "Anne baba olmak için sınav şart!".

minnos kalbiniz ve empati yeteneginiz için sonsuz tesekkur ederim. Halimden, suanki durumdan memnun değilim. Doktora gittim ilaçsız geri gönderdi beni. Zor zamanlar ve geçecek biliyorum. Kızıma canımı veririm Bu durumdan hoşnut olmadığım için ve care bulamadığım için yazdım zaten buraya. Bağırdım derken hayır yapma şeklinde bir ses yükseltme idi. Sürekli sinirmi oluşum dogru. Ama bunu kızıma 2 kez yansıttim. Çok ama çok pişmanım Ağladım sonrasında zaten. brn napiyorum diye. Tesekkur ederim yorumunuz için. Anlayanin olması ne guzel

Hepsini anlarım empati kurarım da niye esas sebep kocaya bağırmayıp çocuğa anneye bağırıyorsunuz. Bebekten yaşlıya tahammülünüz yok da bi kocanıza mı var. Öfkenizi ondan çıkarın Arrietty_

Ilerde bunları hatırlayınca kendinizi de affetmezsiniz, ayrıca rahmetli babanız da böyle bir anne olmanızı istemezdi eminim.. zorluklarla kucağınıza almışsınız, daha çok sarılıp, sevgi göstermelisiniz ona.. bebeginizin en güzel anlarını kaçırmayın, bu günler bir daha gelmeyecek

Sizinle olursa daha fena olacak.

Hanimefendi hicbirimizin hayatı dort dortluk degil hepimizin sorunlari sıkıntıları var borçları var bende 14 yıl sonra tup bebek hamilesiyim şu anda ve cocuk acı acı yuzume bakti yazmissiniz vallahi gozumde canlandi çünkü ben bu konuda cok hassasım... sizde tüp bebekle sahip olmussunuz evladiniza. Allah bagislasin ama biran once lutfen tedavi olun ilacla ayip degil annenizede yazik o kucucuk yavruyada yazık.

Sizi sanırım en iyi ben anlarım. Bende canımın içi annemi kucağımda bebegim varken kaybettim. Aynı ay içinde kocamla evleri ayırdık, annemin vefatından 8 ay sonra resmi olarak bosandim. Kızıma bakacak kimsem olmadığı için bakıcı tuttum. Hem bakıcı hem kira ödeyerek tek başıma bir ev gecindirmenin stresini bir düşünün... 8 ay sonra işten cikarildim. İş bulana kadar ya bulamazsam kaygılarımi da acıları yarıştırmak için yazmıyorum. Herkesin bünyesi, gücü, deneyimi bambaska. Ama ben mesela sgk hastanesine gidip antidepresan yazdırmistim kendime.. emzirmek tabii ki önemli ama bir önem sıralaması yapacaksak kesilmesi gerekiyorsa kesersiniz. Ek gıdaya da başlamış. Babam öldü herseye hakkım var diye düşünüp kendinizi salmışsiniz gibi geliyor bana. Silkinip bir kendinize geleceksiniz. Eşim özür dilemiyor demissiniz. Demek ki kendini özür dileyecek bir pozisyonda bulmuyor. Böyle bir durumda da beklentiyi keseceksiniz. Ya bu deveyi gudeceksiniz ya bu diyardan gideceksiniz. Çare başkalarında değil. Çare sizde. Benim derdime kızım deva gibi gelirdi. Anneler günü annemin ölümünden 1 hafta sonraydi. Kızıma sarıldım. Annemi kaybettim ama anne oldum dedim. Bu duygu beni ayakta tuttu.. sizde evladınıza daha çok sarılsanız keşke. Döküldü diye kızmak ne demek ya 7 aylık bebek dökecek tabii ki. Dökerek yiyecek. Kendisi yiyecek eline vereceksiniz. Onun bu deneyimine tanıklık ediyorum diye şükredin. Bu dökerek yediği kaseyi kafasına geçirdiği o tatlı anların videosunu çekin. Şu an dert edeceğiniz son şey evin kirlenmesi olsun Allah aşkına. Yargılamak için yazmıyorum bu arada. Bakış acınızı değiştirmeniz gerekiyor. Sorunlara başka yerden bakın istiyorum.

Zor kavuşmuşsun. Kıymetini bil kardeşim. Hep bütün çaba bir bebeğin olsun diye değil miydi? O halde şefkatini akıt ona. Sana muhtaç bir şey o.

Vasat ötesi olan evliliğinizde ısrarla çocuk sahibi olmak isteyip bunun için neden uğraştınız? Masum bir canlıyı böyle berbat bir ortamda dünyaya getirip, bir de her şeyin hıncını ondan mı çıkardınız? Hamileyken ilaç "gerekirse" kullanılır. Emzirirken de kullanılır. Doktora aylarca gitmeyip kendi kendinize bunun için ne güzel bahaneler bulmuşsunuz öyle. Gebeler de emziren anneler de gerekirse kar-zarar durumu gözetilerek psikiyatrik ilaçlar kullanır hanımefendi. Tedavi olmayarak el kadar bebeğin hayatını mahvediyorsunuz ama ek gıda vermemek için emziriyorum ondan ilaç kullanmıyorum diyerek iyilik mi ediyorsunuz yani? Bırakın hanımefendi çocuk 7 aylık gerekirse mama ağırlıklı beslensin, ama annesi ona böyle manevi işkencede bulunmasın. Ona asıl zarar veren şey anne sütü alamamak olmayacak şu anda çünkü.

Tutamıyorum kuşum maalesef şartlar gereği ama ama masaj yapıyorum krem alacağım bugün, teşekkürler S

Gerekirse ilac kullanin, emzirmeyi birakin. Bagirmak cocugunuza daha cok zarar veriyor. Ben de kendimde bu sorunu farkettigimde doktora gittim. 2 yildir ilac kullaniyorum, oglum 2 yasindan beri. Ben cok faydasini gordum. Cocugumun en cok etkilenecegi yasta bunu ona yapmamak icin gittim doktora. Anne olarak gorevimiz bu. Babaniz icin uzgunum ama ben annemin olum haberini geceyarisi aldigimda sesime uyanip korkan oglum daha cok korkmasin diye icime aglamis bir insan olarak sizinle o konuda empati yapamadim. Annelik her seyden once cocugunuzu dusunmek demek cunku, anneniz babanizdan once bile.

Tabi kii eşimi de suçlarım Bebek bakımı tamamen ben de çünkü. Annemi de yanıma evde anılarla basb7⁄8asa kalmasın diye getirdim 4 saat yokluğumda kızima bakipyor. Sonrasında bakımını ben üstleniyorum kızımın. S

Boşanmama nedenim şuydu. annem kalp hastasiydi. Babam da sağlıklıydi ama içine atardı sanirim. Uzulurler ve anneme sebep olurum diye korktum. Annem küçücük şeyde bile büyük üzüntü duyan bir insan. Biri bisey dediğinde bile ağlar nur yüzlüm.

Öncelikle başınız sağ olsun ben de babamı benzer bir süreçte kaybettim. Lütfen bebeğinizi bir teselli olarak görün babanıza olan sevginizi evlat sevgisiyle yoğurun ve onunla ilgilenin. Emzirmek evet çok güzel ama bağıran bir annenin memesinden zemzem olsa şifa olmaz. Emzirmeyi kesip tedavi olun en kötü. Sağlıkla sevgiyle büyütün

Obsesif, bencil, özür dilemek nedir bilmeyen adama çocuk çok lazım gibi... Çektiğiniz çileye yazık. Bosanmak bu kadar acıyı çekmekten daha kolaydı. Ama yetmez dimi bir madumuda bu toksit ilişkiye dahil etmek gerekiyordu. Babanızın acısı size özel, anneniz bile durumu normal hale getirmek için uğraşırken en büyük acı benim acı tarzınız çok bencilce eeee yanında duranin ya huyundan ya hunerinden karı koca artık anneniz ve bebeğe cektirirsiniz artık...

Ben kadına kızmayın demiyorum orda inançla ilgili olan cümleye taktım. Buyrun kızın. Yani Allahım sen de yanlış kişiye vermişsin ona verme bana ver denmesi bana okey gelmedi.

Klişe olacak ama mutsuz bir evliliğe neden mutsuz bir bebek daha eklenir ki? Babanızın ölümü etkilemiştir sizi muakkak ama ondan önce de evliliğinizin kötü gittiğini yazmıssınız. Psikolojik destek alın bence, daha fazla stresinizi küçücük bebekten çıkartmayın.

Su surecte bebeginize iyi davranmaniz onu emzirmenizden daha onemli. Ilk 6 ay zaten gecmis. Emzirmeyi kesip ilac tedavisine baslayin. Zor seyler yasamis ve atlatamamissiniz Herkes herseyi şıp diye atlatacak diye bir sey yok. Zorlaniyorsunuz. Bu normal. Yas surecindesiniz. Zamanla gececek. Suan yapilacak tek sey o zaman gecerken bebeginize zarar vermemek. Bir psikiyatriste danisin ve surece devam edin.

Bu nasıl bir cümledir ya. Böyleleri derken? Sen benim neler yaşadığımı, nasıl şeyler atlattığımı nerden biliyorsun? Babami kaybettiğimde oldum oldum dirildim ben sen biliyr musun? Herkes yas sürecini Ayni yaşayamıyor. Lütfen saygı biraz. Bu durumdan zaten hoşnut olmadığım için zaten yazdım buraya

E buna devam edip kpnu açmayabilirdi. Fikre yönlendirilmeye ihtiyacı var ki soruyor. Allah'ı mı eleştırelim yani.

Böyle demişsiniz. Siz saçma bir sebeple bagiriyorsunuz. Yeni öğreniyor çocuk benim mutfağımin şu anki halini görseniz çığlık atarsiniz. Çünkü kendi yemek istiyor. Her taraf kahvaltı oldu. E bu durumda ne yapacaksınız? Her an çocuğa bagrilmaz ki? Kendi içinizde durumu çözüp ama babam öldü deyip içinden çıkmayın. Ama onu emzirmek için ilaç kullanmıyorum deyip içinden çıkmayın. Çocuk sizin çocuğunuz

Süper bir yaklaşım. Terapilerde öyle şeyler cıkıyor ki bu dahi mümkün.

İnsan olsan laftan anlardin Bu durumdan hoşnut değilim zaten.. anlayamiyor musun?

7 ayda iki kez bağırdım yazdınız ama devamlı bağırıyorsunuz çocuğunuza. Siz bağırırken o işe yaramaz bencil kocanız tepki veriyor mu, bağırma çocuğa diyor mu? Veya zahmet edip de ben yediririm ben ilgilenirim diyor mu? Israrla uğraşa uğraşa yaptığınıza göre bir kıymeti vardır heralde çocuğunun. Ne işe yarıyor bu adam, ileride kızınız kötü yollara düşmesin diye mi besliyorsunuz? Her babasız kız çocuğu yaşlı erkek peşinde mi koşuyor? Çocuğum babasız büyümesin bahanesi de iyice sıktı artık. Babalı büyüsün siz de kocanızdan kopmayın, bebeğin ağlaması üzülmesi sorun değil. Bugün döktü diye çok bağırırsınız yarın da girişirsiniz. Ben de kızım 1 yaşındayken babamı kaybettim. Herkesin yas süreci farklı olabiliyor evet ama bebeğin suçu var mı? Annem kalp hastası boşanırsam çok üzülür yazdınız, geçti mi kalp hastalığı? Artık önünde kavga ettiğinize hatta kadına da bağırdığınıza göre iyileşmiş demek. Bebeğe bağırılıyor, anneye bağırılıyor ama işe yaramaz boş adama laf yok. Sizde genel olarak karşı cinse bir eziklik bir isyan edememe görüyorum, niye? Hayırdır, abinizin kredi borçlarını niye siz ödüyorsunuz?

Yarama tuz bastın yengeç gerçekten her ailede var bu ben nasibimi her aile üyesinden aldım nerdeyse. Konu sahibi gibi boşanamam anam üzülür, boşanamam çocugum babasız kalır insanlarına çok sinirleniyorum ya. Aman kocası başında dursunda cocugun ağzına ede ede büyütülsede olur

Keske sadece ozguvenini etkilese Erken bebeklik döneminde çocukların yaşadığı şu tarz şeylerin ömür boyu nasıl derin travmalar ama daha da ötesi kişilik. bozukluklarina yol açtığını bilseniz. Borderline nkb sizoid vs ağzınızı yastıkla kapar yine de bagirmazdiniz. Bunu 10 yıldır tr nin en iyi çocuk psikiyatristleri ile terapi sürecine girmiş biri olarak söylüyorum. Üstelik benimki bakıcısı ve sadece 2 ay kalmıştı.

Özelden yazarsan yardımcı olmak isterim. Aynı süreçleri yaşadım kabustur. Lütfen yapmayın. Bllossom 7/24

Ağlattın beni. Güzel kalbin için minnettarım. Yüreğinden ve ellerinden öpüyorum saygıyla.

Olaylar iç içe kimin gücü kime yeterse. Kredi borcunu niye tek ödüyorsunuz? Eşiniz, abiniz niye yardımcı değil size? Bu kadar obsesif bir adam tedavi alıyor mu? Filler tepişir çimen ezilir öyle olmuş. Ki zaten evde çocuk bakmiyorsunuz da. Benim benzer bir dönemim olmuştu. Çocukla alakalı değil ama. Önce bir konuda ciddi haksızlığa uğradım. Bunu asamadikca hayatın her anlamında işleri karıştırdım. Sonra teker teker bu dönemde kendimi aklamadan, dürüstçe kim ne yapti ben dahil sorguladım. Sonra da özür dilemem gerekenden diledim, gorusmeyecegimle iletişimi kestim, yüzleşmek gereken varsa yuzlestim, kendimi çok suçladı yeni yeni de affetmeye çalışıyorum. Ama en önemlisi kendimi aklamaya çalışmadım. Benim de hatalarım vardı. Olaya ben nerde hata yaptım sorusu ile başlayın. Tabi bu dönemde ilaç kullanımı için tekrar başvurun.

Çocuğunuza bu şekilde kötülül yapmak yerine ya anneanne ya da babaanne evinde baktırın, siz de aklınızı başınıza toplayana kadar görüşmeyin çocukla. Bu çocuk bir insan, bu şekilde hiçbir bahane ile kötü davranamazsın. Zaten bu şekilde annelik yaptığın bir çocuk, senin yüzünden ileride yanlış kararlar alır. A

Evet acınız büyük anlıyorum sizi başınız sağolsun. Ama bu 9aylık bir bebeğe böyle davranmanızı gerektirmez kaç kere çocuk sahibi olmak için uğraşmışsınız bunun içinmiydi yani? Zaten çalışıyormuşsunuz günde kaç saat görüyorsunuz ki bağırmaya fırsat buluyorsunuz? Benim kızım geçen gün salonun büyün duvarlarını kalemle çizmiş 20aylık. Görünce bi şok geçirdim sonra güldüm eline ıslak mendil verdim beraber sildik bu başınıza gelseydi eminim bu kafayla döverdiniz çocuğu. Yazık günah ne günahı var o sabinin. Lütfen doktora gidin emzirmek bahane değil emzirirkende kullanılan ilaçlar var. Ayrıca siz böyle bağırırken çevrenizde kimse demiyormu yapma diye?

7 aylık günahsız bir yavruya bağırıp çağıracağınıza o koca dediğiniz adama gereken tavrı gösterseydiniz şimdi işler çok farklı olurdu! Nefret ediyorum şu koca kaynana anne baba sorunlarını evlatlarına yansıtanlardan! Doğurdunuz diye bağırma hakkı mı elde ediyorsunuz? Herkesin annesi babası ölüyor. Ben babamı hatırlamıyorum bile, e ne olacak yani bunun öfkesini çocuklarımdan mı çıkarayım? Önce siz bi kocanıza bağırın bence belki bir şeyler düzelir! Sorunlu evliliğe de ısrarla çocuk istemek ne demek? Nefret ediyorum çocuklara bağrılmasından! 30 40 yıldır dünyada olan kocanız adam olamamış kalkmış 7 aydır dünyada olan bebeden adamlık bekliyorsunuz! Silkelenin kendinize gelin lütfen! O bebek bunları haketmiyor. Çocuk dökerek yiyecek ki yemeyi öğrenecek. 19 aylık oğlum hala dökerek yer şifa olsun der toplarım. Çünkü büyük oğlum da 2 yaşına kadar dökerek yedi şimdi yemesiyle içmesiyle örnek gösterilen bir çocuk! Yapmayın, bebeklere bunu yapmayın çok sinirlerimi bozdu bu konu!

Beni lütfen yanlış anlamayın ama çocuğunuz anne sütüne ihtiyaç duyduğu kadar mental olarak iyi olan bir anneye de ihtiyaç duyuyor. Siz de çok zor zamanlar geçiriyorsunuz. Belki doktoruyla da konuşarak emzirmeye bırakmanız. Sonrasında da ilaç tedavisi almanız sizin için ve bebeğiniz için daha sağlıklı olur. Hamilelikte kullanılabilen antidepresanlar var. Belki emzirirken kullanılabilen de vardır. Daha cok ertelemeden bu haftaya bir psikiyatri randevusu alıp doktora danışın bence.

7aylik bebeğe yapma diye de bagrilma,. Çünkü bebek o bebek... Ağlatacak kadar korkutmussunuz, bize de cemkiriyorsunuz bence bu sizin karakteriniz ve kötü kalbiniz... Ne babanızı kaybettiğiniz için ne kocanız kötü olduğu için... Burda kötü olan sizsiniz... He ayrıca ben çocuklarıma sesini yükselten bir anne değilim, her şeyi anlatarak açıklayarak söylerim...

Öfkenizi yöneltmediğiniz ve hatta sığınacak tek limanınız lütfen bebeğiniz olsun. Siz de onun en değerli varlığısınız öyle düşünün, yaşam gücünü sizden alıyor Anneniz de belirttiğiniz gibi babanızın emaneti, onun için emin olun daha da zordur bu kayıp. Birbirinize destek olun, güzel anılarınızı yad edin birlikte ağlayın hatta. Tedavi olayı zaten şart. Başarabilirsiniz bu farkındalıklarla, ben inanıyorum

Boşansanız eşiniz kızınıza bakar mı mesela ilgilenir mi? S

Öncelikle basiniz sagolsun tahammulsuzlugunuz ani kaybinizdan kaynaklaniyor e esle de ara kotu olunca yasadiginiz durum cok normal kim olsa etkilenirdi en azindan mantiginiz hala yerinde yanlisa yanlis diyebiliyorsunuz.. Benim arkadasim oglu 4 aylikken antidepresana basladi emzirirken icilemez diye birsey yokki muhakkak icilebilen ilaclar var doktora gidin derim mutlaka.. hem ek gidayada baslamis fazla emsede yenidogan kadar süt almayacak artik Benimde kizim 1.5 yasinda emiyor kendimce bazi sıkıntılarım vardi doktora gittim suan ilaca gerek gormuyorum dedi emiyor diye mi dedim hayır sorununuz çevresel faktörlerle alakalı oldugu icin dedi ve konusmak bile bana cok iyi geldi mutlaka destek alin derim S

Ben anlayisli olamicam size karsi. Berbat bir evlilige zorla bebek dunyaya getirip sonra o bebegide hirpaliyorsunuz. Gidin ilac kullanacak misiniz bosanacak misiniz ne yapacaksaniz bir an once yapin. Gerci bosanmak isteyen bebek olmadan bosanirdi simdi bebegi bahane edip babasiz kalacak ama demezdi. Baba babaysa zaten bosanincada yapar babaligini yok degilse ayni evin icinde olmak travmadan baska birseye yaramaz zaten. Annenizede yazik o da esini kaybetmis birde sizi cekiyor. Hastaysaniz iyilesin kimseyi stres topu yapmayin hele el kadar bebegi hic.

Size şununla cevap vermek isterim Eşim basumda olsun, aman eşim, biricik kocam cümleleri içeren bir konum var da ben mi göremedim. Şu nedenle çekindim diyorum. babasiz büyüyen kızlar yasli, baba sevgisini dışarıda arayan birilerine dönüşüyor. Yurt arkadaşlarımdan biliyorum. 45 yasinda adamla sevgili olup hayatını kararttı. Eşimle kavga nedenlerimiz uzakta olup özleme bağlı kavgalar idi Uzakta kalan her bireyde olur bunlar. bu cocuk düşünmemeye engel mi? Zaman zaman temizlik takintilari oluyor. bunaliyorum. ama bu birikmisligi verdiği bisey. Hic mi zor zamanınız olmadı Allah aşkına?!

O bebeğin merkezinde siz varsınız ama. Anne babanızla ne güzel doya doya bir hayat yaşayıp yetişkin olmuşsunuz. Babası öldüğünde haklı olarak iyi ki öldü diyenler var. Başınız sağolsun ama artık gidenin yasını evladınız etkilenmeyecek şekilde çekin. O bebeğin de hakkı sevgi dolu bir anne baba. Herşeyin çözümü doktor değil, olsa iyi olur ama olmasa da yetişkin insanlar biraz hayatlarının kontrolünü ellerine almalı. Ne kadar yorgun olursanız olun, bebeğinizle yürüyüşe çıkın, vakit geçirin, sarılın. Eşiniz bunlara engelse de hayatınızın merkezinden ve evinizden çıkarın. O bebeğin bunların bedelini ödemesi büyük haksızlık. S

Yedi aylıkken hiç bağırmadım çocuğuma. Yedi aylık çocuk başarabileceğin kadar sinirlendirmez. En kötü ne yapabilir? Yemek döker, silersin geçer. Yada bırakırsın kirli kalır en azından çocuğun senden uzaklaşmaz senden korkmaz. Yada en kötü kafana oyuncağını atar bilemez. Ne yapabilir? Daha büyüyecek bilerek kıracak dökecek inatlaşacak. O zaman da döversiniz artık

:) İşte sizinle benim aramdaki fark bu. Çoook fark hem de. Sizi sorunlarınızla baş başa bırakıyorum ve çocuğuma bağırmadığım hayatıma geri dönüyorum.

Onu siz istediniz bu yüzden dünyaya getirdiniz. Sebebi ne olursa olsun el kadar bebeğe bağırmaya hakkınız yok. Evliliğiniz sorunlu ise çocuğu bu evliliğe dahil etmemeliydiniz. Hadi olmuş bir kere. Benim etrafımdaki insanlar bir kayıp yaşadığında ailelerinin geri kalanına sımsıkı sarılıyor. Babanız sağ olsa annenize ve evladınıza böyle davranmanıza dayanabilir miydi? Hiç sanmıyorum. Anne baba olmak şu yeryüzünde olabilecek en zor şey. Çocuklar herşeyi yapar gün geçtikçe haretlenecek. Doğur dünyaya getir hayatını mahvet bu olmamalı annelik. Kendiniz için değil çocuk için silkelenip devam edin. Hayat devam ediyor. Ortada minicik bir bebek var. Dişinizi sıkın derin nefes alın ve yutkunup evladınıza ne yaparsa yapsın sevgi diliyle yaklaşın. Ben sorunlu bir evlilik yaşadım. Boşandım. İki yaşında şuan oğlum. Birşey döktü filan diye çocuğuma bağırdığımı hatırlamıyorum. Normalde çok sabırlı biri değildim şuan beni tanıyan herkes çok şaşırıyor. Bazen çocuklar sınır zorlayabilir anne baba olmak buna dayanmak demektir. Sizin anne ve babanız da sizi böyle sabırla yetiştirdi. Silkelenin kendinize gelin. En iyi ilacı da alsanız en lüks yerde terapi de alsanız herşeyin düzelmesi yine sizin çabanıza bağlı ilaçlar iksir değil terapistler de sihirbaz değil bir anda herşey puff diye düzelmez. Kendinize sakinleşmek için zaman tanıyın. Birşey olduğunda bağırmadan önce yutkunun sonra derin bir nefes alın. Sakinleşene kadar tekrar edin. Kendi kendinizi sabır konusunda terbiye edince bu konuda rahatlayacaksınız. İnanıyorum..

Rahatlatma derdim yoktu. Çözüm aramak için burdayım. Sagolsun 4 arkadas çok güzel yol gösterdiler. . Allah razı olsun onlardan. Asıl sana sormalı. Lincleyince kinin geçti mi? En gunahsiz sensin şu dünyada muhtemelen. Sen at tasi o zaman bana. En günahsız arkadaşım...

boşanmasan da sevgisiz evde azar isiterek büyüyen çocuklar ileride kendilerini evinde gibi hissettiren adamlara meyleder kızlar, yani kendisine hayvanmis gibi bagiran, elinde olmayan şeyler için onu azarlayan erkeklere meyledebilir, bugün bağırıp kırıp on dakka sonra sarılıp ilgi göstermeyi normal karşılayarak büyüdüğü için aynı böyle ağzına edip edip yalandan iki güzel söz söyleyen adamları seviyor zannedebilir İnsanın ilişkilerle ilgili fikirleri erken çocukluk döneminde belli olur. Böyle bir babayla bir ömür yaşasın diye varını yoğunu tedaviye vermişsin. Bu haksızlık değil mi kızına? Ne anne çocuk sahibi olmaya uygun, ne baba baba olacak tiynette biri, ne evde mutluluk, huzur var. Sırf yaşım geçmesin diye tedavi ile bebek sahibi olmuşsunuz. Şimdiyse o tedavi ilaç parasının belki de yirmide birini terapiye verip düzgün anne olmaya calismaktan bile imtina ediyorsunuz.

Merhaba hanimlar ; 9 senelik evli ve 7 aylik tüp bebekle sahip olduğum bir kızım var Evliligim hiçbir zaman güllük gülistanlık olmadı. 3 gün dargın 4 gün iyi şeklinde iki ileri bir geri devam etti şuana kadar. Zaman zaman hatalar da yaptım. Bunun dışında 2 defa gebeligim kötü sonuçlandı. 1 si kendisi vefat etti karnında 22 haftalikken Diğeri anomali nedeniyle 23 haftada sonlandı Sonra tüp bebekle kızıma hamile kaldim. 7 aylıkken babamı aniden kaybettim Başım bile ağrıyor demezdi. O kadar sağlıklıydi babam Anı olum oldu. Hamileyken toparlayamadım. Üzerinden 9 ay gecti ama ben hala diplerdeyim. Toparlayamıyorum. Dipsiz kuyudayim adeta. Boğuluyorum. Hamileyken ilaç kullanamadım. Şimdi de emziriyorum diye kullanamıyorum. . Evliligim zaten vasat otesi. İş e gitmek bile bana ödül gbi geliyor. Bir nebze kafam dağılıyor. Annem bakiyor o süreçte kızıma. Ama ben en ufak şeyde bile patlayan birine dönüştüm. Babami çok ozluyorum. hergun 3 kez konusan, sesini duymayinca uyuyamıyorum diyen babamı kaybettim Zor zamanlarımda arardım onu akıl alırdım. Şimdi kimsesiz kaldım Bu depresif halim her hareketine yansıyor. Kızım a ek gıda surecindeyiz. Üstüne yemek döksün bağırıyorum, yere bisey dökülsün bağırıyorum. Dün yine döküldü. Öyle sert bağırdım ki. Yüzüme acı acı bakıp iç geçirerek ağladı yavrum. Biliyorum, bu bagirislarim onun ozguvenini de etkileyecek. Of bile demek istemediğim anneme bile bagiriyorum. Çok kırıyorum onu. 1 dk snra özür diliyorum ama nafile. ) Babamın emaneti halbuki o bana İlaç kullanmak istyrm kullanamıyorum. terapi ücretleri maksimum derecede uçmuş. Evden çıkamıyorum kızım nedeniyle Ev zaten mezarlık gbi. Annemin yanında bile kavga ediyoruz. Bencil olup hatasını görmeyen, özür dilemeyen, kendi obsesif takıntılarıni bana da empoze edip beni de obsesif hale dönüştüren bir eşim var. Şimdi o normale döndü ama ben bu haldeyim. dusunun, bisey döküldü diye 7 aylık kizima tahammül edemiyorum. Zaman zaman boşanmak çok geçiyor aklımdan. ama kızım ziyan olur, babasizligi nedeniyle ileride yanlış kararlar alir diye çok korkuyorum. Böyle bir haldeyim. boguluyorum kızlar. ne yapacağımı bilemiyorum. Belki bana akıl verirsiniz

Evet malesef herkesin gecmisinde toksik biri olabiliyor. Bu kisi anneniz oldugu icin daha cok etkiliyor. Terapi almaniz cok guzel. Dilerim tamamen arkanizda kalir sizi artik asla etkilemez hale gelir. Buradan sizi tanidigim kadariyla cok ozgur ve ozgun dusuncelere sahip birisiniz.

Ben annemi kaybettiğimde bi ablamız da annesını kaybetmıştı. Sağolsun benimle şöyle konusmustu hiç kaybetmıs gibi hissetmıyorum aklıma gelince dua okuyup hediye ediyorum bazen onla konusur gıbı ıcımden konusuyorum verecgı cevapları da tahmın edıyorun şimdi olsa boyle derdi diye. Yoksun bırakmıyorum kendimi demişti özlüyorum ama beraber hissediyorum diye. Bide demişti savaşdır doğal afettir bazıları zor vedalasıyor biz ani de olsa defin aşamasında tüm görevlermizi yaptık yanında olduk. Bide çocugunuza annenız bakıyor bu muhteşem birşey. İnanın olumlu kısımlara odaklanırsanız çok güzel kısımlar var. İnternetten video dinleyebilirsiniz ben psikolog beyhan budak ve tülay kök ü çok seviyorum. Olay sanki kişisel gelişim atlatma kabullenme biraz da. Eşinizi degıstıremıyorsanız. Boşanmayı düşünmuyorsanız. Kendinizde biryerleri geliştirip degıstırebılırsınız olumlu yonde. Benim oğlum atıpık otızmle izlendi şuan dıkkat dagınıklıgına döndu. Bize göz teması kursun ve baksın diye canımızı çıkartırdık. Maşallah sızınkı sağlıklı buna odaklanın kendinizi bıraz dınlendırın ve bebısınızle oynayın. Sıze Zor gıbı gozuken seyler aslında dısardan bakınca çok buyuk çözulmeyecek bir durum degıl.

Yedi aylık bebeği dövseydin bir de. Yaramazlık yapamayacak kadar ufak. Yürüyemiyor konuşamıyor. Ne yapıyor da bağırıyorsunuz peki? Dövecek kadar kızdıracak ne yapabilir size? Yaramaz yerinde durmayan çocuktan bahseder gibi bahsetmeyin daha yürüyemeyen konuşamayan bir bebek var kaşınızda

Yapılan bir hareketi genele yayamazsınız. S

Depresyondasın mutlaka bir hekime görün kendiliğinden iyileşmenin mümkün değil S

Özür dileyeceksiniz benden hakaret için. S

Boşanıp çocuğu babaya verin.

Keşke eşiniz destek olsaymış. iyi günde kötü günde yanımda olmayan bir eşin hayatımdaki görevi ne? Sarılsa her şey düzelecek hayatım dese en etkili antidepresandan iyi gelir. İnşallah yuvanız huzur bulur gönlünüz ferahlar

Şu an pişman olman o küçücük bebeğe daha bu yaşta psikolojik şiddet uyguluyor olduğun gerçeğini değiştirmiyor. Kendini kandırma. Bebek doğurmaya karar verdiysen her türlü zorlukta ona en iyi şekilde bakman gerektiğinin bilincinde olarak o yola girmen gerekirdi. Şimdi yok kocam deli yok şu şöyle onun için psikolojim bozuldu diyerek boşuna vicdanını rahatlatmaya çalışma. Azıcık mantığın olsa ücretsiz psikologlar var devlet hastanelerinde oradan randevu almaya calısırdın. Ama belliki bahane üretici olarak özel psikolog pahalı deyip evde terör estiren psikopat olman daha çok işine gelmiş. Normalde kimseye bu şekilde yazmam ama gücün suçsuz bir bebeğe yetiyorsa, psikolojinin bozukluğunu bir bebekten çıkarıyorsan bu yazdıklarımdan da fazlasını hakeden birisin demektir. Keşke anne olmak bir teste tabi olsa

Bence siz eşinizden ziyade borçlardan bunalmışsınız. Ne borcu vardı babanızın reddi miras neden yapmadınız? İş yerinde zarar mı ettiler? Kızmayın ama 7 aylık bebeğime bağırıyorum deyince tepki tapladınız. Borçlardan kurtulma şansınız yok mu? duruguzel

Boylelerine dediginiz insanin kalbini bilemezsiniz ama sizin kalbiniz boyle oldugundan belki bazi seyler nasip olmuyor, hic bunu dusundunuz mu

En günahsız kızınız ama o da sözle şiddetle yedi aylık tanışmış. Burada hala insanlara cevap vereceğinize bunu çözün siz. Yoksa çocuk gerçekten yaramazlık yapınca neler olacağını düşünemiyorum

Hem moktan bir evliliğin var hem de ıkına ıkına tüp bebekle çocuk yapıyorsun sonra da günah çıkarmaya çalışıyorsun. Bu evlilik yeni bozulmamış en başından beri böyleymiş. Bencilliğiniz yüzünden o çocuk her gün hırpalanıyor. İleride de sizin moktan kararlarınız yüzünden belki kendini sevmeyecek ya da özgüvensiz biri olup çıkacak. Topluma zararlı bireyler de, pasif bireyler de sizin gibi bencil insanların yetiştirdiği çocuklardan çıkıyor. Madem ayrıl barış ilişkiniz vardı ne diye boşanmak yerine tüp bebek yaptınız? Boşanmak zor geldi hıncını çocuktan çıkarın tabii sonuçta gücünüz ona yetiyor. Daha kendi hayatınız üzerinde etkiniz yok, kendinize hayrınız yok gidip çocuk yapıyorsunuz. Niye? Çünkü herkesin çocuğu var, sizin neden olmasın? Sıradan genlerinizi aktaracağınız, saçma sapan hayatınızın bir uzantası olan mutsuz insan yetiştirme çabanız takdire şayan.

Keske sizde cok bilmis olsaydinizda bu evlilige cocuk getirilmeyecegini bilseydiniz. Hadi bunu bilemediniz neden emzirmeyi birakip dogru duzgun doktora gidip ilaca baslamiyorsunuz. Sizin psikolojiniz sutten daha onemli cunku annenizden bebeginizden cikartiyorsunuz butun mutsuzlugunuzu. Ayri illerdeymis hey Allahim ya tup bebek yapinca bakin birlestiniz ne guzel di mi?

Bilen bilir ben aşırı emzirme yanlısı biriyim ama emzirdiğiniz için ilaç kullanamıyor ve böyleyseniz emzirmeyin. karnını doyurayım derken ruhunu zedeliyorsunuz bebeğin. emzirmeyi bırakıp tedavi için destek almalısınız acilen. bebeğinize verdiğiniz zararı bir ömür telafi edemezsiniz sonra.

Bana ne be! Ben size hiçbir şey vermek zorunda değilim. Aaa kadına bak, bir de emrediyor. Gidip eşinize emredin aynen böyle. Bana değil. Değişime kullandığınız acayip dilden başlayabilirsiniz mesela. 7 aylık bebeğime bağırıyorum ama dövmüyorum demek doğru bir dil değil. Şunu da belirteyim, zararınız kendinize bile değil bebeğinize olur. Bunu da unutmayın. Maması geç verilse, altı zamanında temizlenmese bile bebeklerin kişilik gelişimi olumsuz etkileniyor. Siz bağırmaktan bahsediyorsunuz.

Empati kurmaya çalıştım ama evliliğiniz bu kadar kötü giderken çocuk yapma fikrini anlamıyorum, benim de babam vefat etti ama hiç bir şeyin acısını başkasından hele hele el kadar bebekten çıkarmaya çalışmadım. Sessizce bi köşe de ağladım babamı özlediğim zaman. Lütfen gidip acilen tedavi olun hiç normal değilsiniz. Şimdiden tahammülünüz yoksa ilerisini düşünemiyorum bile. Yazık çok üzüldüm çocuğa gerçekten

Acınızı yasadiginiz psikolojik durumu cok iyi anliyorum ve size sifalar diliyorum. . Ama siz ne dövdüm ne vurdum derken yaptiginizi hafifletemezsiniz kendinizide bu şekilde avutmayın bence bir an once tedaviye başlayın şiddet sadece vurup dökmek değildir..

klasik bahaneleri sıralamışsınız şimdi ki bahaneniz de çocuk. üstelik size göre sırf anneme birşey olur diye boşanmadığınız adamdan çocuk yapmak için zorlayıp durmuşsunuz. mutsuz evlilikte çocukta mutsuz olur. çocuğu bağırmak stresinizi sinirinizi atmak için mi yaptınız? ya boşanın ya tedavi olun. ısrarla doğurduğunuz çocuğun hakkını verin bir zahmet.

O adamdan bile isteye, üstelik tüp bebek yöntemi ile çocuk sahibi olan sizsiniz yalnız.

2 bebek kaybetmişsiniz bunun psikolojisi zaten zordur. İlişkiniz de kötüymüş gidip neden tüp bebek yaptırdığınızı anlamıyorum. Üstüne iyi değilim diyorsunuz çocuğa bağırıyorum diyorsunuz. Bir de kurban rolü oynuyorsunuz. Kusura bakmayın size hak veremeyeceğim. Önce evliliğinizi düzeltmeniz gerekirdi sonra çocuk düşünürdünüz. İş işten geçti bunun üstüne ise bahaneler uydurmadan iyileşmeye yönelmek olur yapacağınız. Tedavi almak zorundasınız. Eşiniz ise hala yanınızda durmuyorsa çocuk babasız heba olmasın deyip bu evliliğe katlanarak asıl o zaman çocuğu heba ediyorsunuz. Üstüne çocuğa yüklüyorsunuz yine bahaneyi. Evde gürültü şiddet de o çocuğun ilerde kötü kararlar alabileceğini düşünebilirsiniz.

Bakın burada bir iki kere oluyor gibi yazmayan sizsiniz. Ötle sert bağırdım ki demişsiniz. Yapma hayır bağırması değil anlatılan. Ve anlattığınız durumun sık yaşandığı da belli anlatımınızdan. Konuyu yumuşatmayın, kendinizi aklamayın.

Yapmasaydınız o zaman çocuk madem bakamayacaktınız neden yaptınız? Böyle konulara çıldırıyorum ya 2senedir evdeyim çocuğuma kendim bakıyorum kimse bana madalya taksın diye söylemiyorum bunu 7/24 bakıyorum ve gerçekten inanılmaz sinirli ve tahammülü olmayan bir insanım ama konu çocuğum olunca asla sesimi yükseltmem sinirlenmem evi alt üst eder güler geçerim. Çok sinirlendilirse giderim eşime kızarım ağlarım farklı bir odada bağırıp çağırıp geri çocucuğumun yanına giderim. Siz günde en fazla 3 saat gördüğünüz bebeğinize nasıl tahammül edemezsiniz aklım almıyor. Annenizin zaten acısı var üstüne torun bakıyor bide sizin kahrınızı çekiyor. Umarım biranönce tedavi olursunuz

Ben durumunuza cok uzuldum gercekten, basiniz sagolsun. Ben de yillar once babami aniden kaybettim, o sirada hamile olsaydim ve dogum yapsaydim muhtemelen cocugumu bir yere birakip kacardim. Babasina sizin benim gibi cok duskun olmayan kimse anlamayacak sizi, ben en yakin arkadasimi hayatta en sevdigimi kaybettim diyerek agliyordum durmadan. Kiziniza bagirmak sizi rahatsiz ediyor, anliyorum, lutfen ilac+terapi almaya calisin. Eger cocugunuz daha buyukken kaybetseydiniz babanizi, cocugunuzla olmasi gereken bagibizi kurmus ve bu bag sizi hayata baglamis olacaksi ama siz hamileyken kaybedince muhtemelen lohusa depresyonuyla baginizi da kuramadiniz ve daha da kotulestiniz. Sizi cok cok iyi anladigimi ve kocaman sarildigimi bilin istedim hepsi bir sekilde azalacak, endise etmeyin. Cocugunuzla olan durumu da zamanla telafi edersiniz

Babanız ölmüş ama annenize bir şey olmamış bu da bir bahane...

Bebeginiz buyudukce yiyecekleri yere dokecek, eliyle ezecek, ustune su katacak, o ellerini bide sacina sürecek. Bu saydiklarimi yapmasi 30 saniye bile sürmüyor. Ben mutfağa gidip gelene kadar nelerle karsilastim. Cocugu alip banyoya soktum, yeri geldi tisortleri direkt çöpe attim. Hemen hemen herkesin cocugu benzer işler yapmistir. Yemegi alir, avcunda sıkar, acaba noluyo diye seyreder. Merak duygularini tatmin etmek için yapiyorlar bunlari. Siz bu ruh haliyle cocugun ilerleyen donemdeki davranislarina siddetle karsilik verebilirsiniz gibi görünüyor buradan bakinca. Yani ilac kullanmaniz gerekiyorsa ötelemeyin, gerekirse sütten kesin. Bebegin can guvenligi anne sutunden daha onemli su durumda

Bunu soracaktım ben de. Üç gün iyi dört gün kötü evliliği bebekle taçlandırmak neden? Ayrıca hadi diyelim çok fazla bebek istediniz öldünüz bittiniz o zaman neden el kadar sabiye bu davranışlar? Bir de uğraşmışsınız tüp bebek için ne diyim.

Allahim boylelerine nasip etmissin yavruyu bizlere layik görüp nasip eyle Lutfen emzirmeyi birakin ve ilac kullanin. anne sutune ve emzirmeye hayranlığınız gözlerimi yasartti ama diger turlu kaş yapayim derken gözü cikariyorsunuz. ilaclarinizi kullanin annenizde cocuga bakiuormus zaten. Esinizide bosayin bir zahmet. Her seyde cocuga kiymet veriyor gibi duruyorsunuzda o cocugun o ortamda oyle bir babayla buyumesi daha kotu

Neredeyse hepimizin geçmişinde bir toksik aile üyesi var işte. Zamanla annemin dediklerini icsellestirip kendimi suçlamak yerine annemin dediklerini dişsallaştirip onu uzaklastirdim hayatımdan. Aynı evde yaşayıp sohbet ediyoruz ama hayatımın ya da fikirlerimin yüzde yirmisine bile hakim değil. KK kadınları hayatım -dusunce yapım hakkında daha çok bilgi sahibidir muhtemelen Toksik annemi değiştiremem, eskisi kadar olmasa da hala toksik. Ağzından çıkanı kulağı duymaz. Ama onun fikri beni baglamadigi için canımı sıkmamaya, mümkün olduğu kadar yüzeysel ilişki kurmaya çalışıyorum. Ben çocukken annem mutluysa ev neşe dolardı, annem mutsuzsa yemek yerken sohbet etmemize bile müsade etmezdi, çat çat diye koyardı sofraya tabağı çatalı. Zamanla kendi kendine triplere girdigi günler yüzüne karşı 'ruh halin beni gerçekten ilgilendirmiyor, kendi psikolojinden sen sorumlusun. Benimkini korumak için çıkıyorum ben, geç gelirim' demeye başladım. Ama tabii ki yine 'anne sorunlari' ile doluyum, çok nadir aralıklarla da olsa terapi alıyorum, konuştuğum tek konu annem oluyor

Surekli bağırmıyorum hanımefendi.. nerenizle okuyorsunuz Evet genelde agresifim ama günlük olaylara. Otobüsü kaçırınca, üstüme şu sicrayinca Vb Ever başta sürekli bağırıyorum yazdım ama o esnada kızıma değil genel olarak çabuk sinirleniyorum anlamında dedim. Evet dun akşam da kizima kızdım. Hayir yapma diye. Anında da pişman oldum Ama ağladı iste. Snra ben napiyorum diye ayrica ağladım Bu durumu anormal buldgum ve çözüm aradığım için buraya yazdım A

Evet genel olarak agresifim. Yağmurlu günde üzerime arabanın suyu bocalamasi mesela. cildiriyorum o şoförün bilerek veya bilmeyerek bu yaptığına. Yaşadığım şeyler üst üste geldi Tek başıma savaşıyorum. Doktora gittim ilacı uygun görmedi. Çocuk doktoruna kontrol günü gelmedi daha ayrica soracağım elbet. Bir bebeğe ses yukseltilmesini ben tasvip etseydim bu konu hakkında yazmamış olurdum. Bana önerileriniz olur mu diye yazdim. Suan kızımla uctu uctu oynuyoruz mesela S

Eşinizin size destek olması lazım. Çocuk için bazı fedakarlıklar yapması gerektiğini söyleyin. Bence eşinizle daha iyi olabilseniz her şey daha iyi olur. Ya da onu öyle kabullenin ve takmayın kafanıza bir süre. Çocuğunuz çok küçük. Ona yazık olmasın bu süreçte. Anneniz de yanınızda şanslısınız. Benim bebeğim 1 yaşında ve her öğünde mutfak darmadağın ve pis oluyor. Yerlere yemekleri tükürüyor vs. Bu çok normal. Siz dökülmesine tahammül edemiyorsunuz ama bebekler böyleler. Bebeğinize haksızlık ediyorsunuz.

7 aylık küçücük bebeği korkup ağlatacak şekilde bağırıyorsanız insan değil İĞRENÇ bir yaratıksınız

Kadının yanında kavga ediyorsunuz şimdi, üstüne sizde bağırıyormussunuz. Onlar ne olacak?

Poff Baydın ama İstediğim. sekilde konusum seninle Konuma yorum yapıyorsun Edebinle değil üstelik. Hakkettiği şekilde de cevabını alırsın

Eee şu anda annen kavgalarınızı görüyor, ne kadar üzülse de bir şey olmuyor değil mi. Yani annenin üzülecek olması bahane olmuş. Ayrıca bu kadar sorunlu evliliğe çocuk için bunca uğraşma yanlış geliyor bana. Neyse olan olmuş artık, tedavi görünüz ve annene ve çocuğuna hak ettikleri değeri ver.

Yooo benim edebimde hiiiçbir şey yok. Tek bir hakaret kelimesi yok. Siz bana hakaret ettiniz, istediğiniz gibi konuşamazsınız, hukuken mümkün değil.

Size özelden sorsam olur mu? R -Rosa-

Lutfen psikiyatriste gidin ve uygun gorurse antidepresan baslayin. 7 aylik bebek onu emzirmeden cok sakinliginizin faydasi var.

Babanızın ölümü ile evliliğinizin alakasını kuramadım pek kayıplar çiftleri birbirine yaklaştırır. Aklı iradesi algısı olmayan size muhtac melek saflıgında bir yavruya bağırmanız pek de baba kaybınızla alakalı değil bence tabi ama siz daha iyi bilirsiniz.

Babanızı kaybettiğiniz için üzgünüm, başınız sağolsun. Fakat sizin tabirinizle vasat üstü bir evliliğe "zorla" bebek getirmişsiniz. Ne olursa olsun o bebeğe o şekilde davranmanıza hakkınız yok. Hap alınca düzelecekseniz emzirmeyi bırakın. Anne sütü ile besleyip psikolojisini bozmaktan iyidir heralde. Evliliğiniz kötüyae boşanın. Siz babanızı kaybettiyseniz annenizde hayat arkadaşını kaybetti. Bi silkelenip kendinize gelin.

Emzirirken kullanılabilen antidepresanlar var, ben kullanıyorum. Öfke sorununuzun sebebi bu depresyon olabilir, özel olmasa da lütfen bir psikiyatriye gidin, eminim daha iyi hissedeceksiniz

Ne demek 3 nerede? Bir iki üç kere olan bir şey deşe değil bu tahammülsüzlük sinir hali. Hiçbir şey sürekli bebeğe tahammülsüz, sinirli davranmanıza neden değil bunu anlamıyorsun. Eşini suçluyorsun bebeğe kızıyorsun. Bir kız sonra isterden 100 kere güldür, bebek bu, bir canlı, bir kere korksa endişe etse yeter. İnsanlar sana yaptığın yanlış diyor, mırın kırın ediyorsun. Yine kızdım ettim diyorsun. Saçma tutarsız davranıyorsun.

Disari neden cikamiyorsunuz? Cocukla en kolay disarda vakit geciyor civciv89

Önceki yorumumu okusaydın nedenini anlardin bayan cokbilmis. Önce iyi oku. Eşimle ayrı illerdeydik

Empati yapamayan birine vereceğim tepkiyi sen belirleyemezsin. Gören de çocuğun hiç sesini yükseltmemiş biri var karşımda sanacak. Cidden soruyorum ya Hiç mı hayir demedin çocuğuna Ben sadece bir miktar sesimi yukselttim Ne dövdüm ne de vurdum bir yerine. Sesimi yukselltiim ve pişmanlığını fazlasıyla duydum. Koca diye delirmiyorum. Şu halde iken sağlıklı düşünemez iken boşanıp da sonra keşke demek istemedim. Bir ayrı illerde yasadk 4.5 sene. Özleme bağlı idi kavgalarımız. Snra çocuk kayıplarımız oldu. Çocuğunu kaybetti diye kaç kişi eşinden boşanıyor Allah aşkına? Neyse. Allaha havale ediyorum sizi Dilerim zor zamanlar geçirmezsiniz.

Çok haklısın arkadasimm. eeeee? Öneriyle gel bana Kristialia Her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana

Babanızı kaybetmenin acısını minicik yavrunuza yaşatmayın. İnsan akıllı bir canlıdır. Kendisini egitebilir. İlacın faydasindan çok zararı olacak size, bırakınca başa döneceksiniz. Kendinize gelin ya! Anne, baba, eş, evlat mal mülk bunların hangisi bizim ki sonsuza dek elimizde kalsınlar? Hepsi de emanet. Olum bir gerçek, annelik de bir gerçek. Yavrunuzun suçu sizin çocuğunuz olması mı? Yapmayın. Her bağırıp çağırmak geldiğinde hayır bagirmayacagim, annelik böyle vlbirsey, o dökecek, dağıtacak, kirletecek, ben halledeceğim diyeceksiniz. İlk zamanlar o bagirmalar içinizde patlayıp sizi iyice gerecek ama 3 günde, vallahi 3 günde tahammül yavaş yavaş artacak, o annelikten nasıl keyif alınacak,, iç huzur nasıl yerine gelecek göreceksiniz. Ben kendimden biliyorum. Babanız yaşamış ve malesef ömrünü tamamlamış. Onu çok seven de bir evladı varmış. Ama siz bu acıyı uzattıkça daha 7 aylıkken yiten bir ömre, hiç seveninin olmadığını düşünecek bir evlada malediyorsunuz. İçinizde çok kolay bulacağınız gücü başka kapılarda aramayın, sonra beklediğiniz mucize gerçekleşmezse daha da hircinlasirsiniz. Bana güvenin.

bence psikolojik bi destek almanız lazım çoçuklarda sonrasında travma olarak o hep kalıyor yapmayın siz ne yaşamış olursanız olun acınızı anlıyorum ama karşınızdaki sizin yardımınıza şefkatinize muhtaç senden bi parça ona bu şekilde yaklaşmayın evliliğiniz olmuyorsa bitirin başkalarının acısını masum bebekten çıkarmayın

Allah razı olsun. Halden anlamak, empati yapabilmek herkese nasip olmuyor. Sabahtan beri kendimi anlatamıyorum. Yanlıştı diyorum Zor zamanlardı diyorum. Dilerim güzel günler göresiniz

Komiksiniz ya. Anne babamı düşünmeyip eniştemi mi düşüneyim?! Ayrica bu bahsettiğim olay bebeğim doğmadan oncesiydi

Siz bu yaşınıza kadar tanıyıp, güzel ilişkiler kurup, yığınla anı biriktirdiğiniz babanızı kaybettiniz ve bu hale geldiniz. Kızınız daha dünyaya gözlerini yeni açtığı, karnında büyüdüğü, hiçbir davranışından bizzat sorumlu olmadığı bir hayatta bunlara maruz kalıyor. Dünyaya gelmesini isteyen, bunun için tüp bebek yöntemini seçen sizsiniz ve bebek sizden psikolojik şiddet görüyor. Kötü bir köprü oluyorsunuz kuşaklar arasında. Çocuğun üst soyu sevgiyle hatırlanıyor ama kendisi bu kayıp yüzünden çiğneniyor. Başka bir yol da çizemez kendine. Başının çaresine de bakamaz, size muhtaç. Bu çocuk bunları hep hatırlayacak. Onun da ebeveynini sizin gibi sevgiyle hatırlaması için lütfen bu davranıştan dönün. Biraz kendinize bu yönlerde telkinlerde bulunun. Ben babamı çok sevdim çünkü babam beni hiç incitmedi, kızım da beni çok sevmeli. Ben de onu hiç incitmemeliyim.

İlaç kullanabilirsiniz. Benim eltimin bebeği de 9 aylık sütü olmadığı için mama veriyor gayette sağlıklı bi bebek. Acilen tedavi olun acilen. 9 aylık bebek ne anlar kızmaktan. Üstüne dökecek yani dökmese tuhaf kaçardı..

Senin baban ölmüş öyle kaybettin geçmişe bakınca anıların var güzel anılar.. ama ne yazık ki evladın daha doğar doğmaz annesini kaybetmiş geçmişe bakınca bir tane güzel anısı olmayacak ve malesef bu onun sadece anılarını değil tüm hayatını şekillendirip yön verecek.. çok üzüldüm kızcağıza.. emzirme bahane, varsın anne sütü almasın ama sağlıklı bir anne kız ilişkisi olsun diye çoktan antidepresan başlamanız lazımdı çok yazık o evlada hasret bir sürü insan var.. ölen gidiyor ama kalan hala yanınızda kıymetini bilin kızınızı da kaybederseniz o bağırdığız anlar vicdanınızı yerle bir eder ben açıkçası çocuğu çok üzüldüm gözümün önüne o korku dolu hıçkırarak ağlaması geldi git ilac al emzirme mi önemli çocuğun o psikolojisi mi, gittim kendi evladıma sarıldım Allah im bence gerçekten hakkı ile bakacak olanlar anne olmalı.. Bu kadar sinirli olmamın bir nedeni de evliligim hep kötüydü deyip gidip tüp bebek ile hamile kalıp bir de ısrarla o yavrunun hakkına girmeniz...

Kötü evliliğe bebek getirmek bencillik. Çocuğa bağıramazsınız. Böylelerinin elinden alacak aslında devlet cocuğu. Şimdi sizin çocuk ilerde ne travmalarla uğrasacak sizin yüzünüzden. Kendi cocuğuna iyi davranmayacak belkide. Ne hakkınız var.

Sorunlu bir evlilikte siz mutlusunuz diye bebek mi yapilir o bebegin o evdeki mutlulugu ne olacak? Bencilsiniz.

Başın sağolsun Fakat o bebege lütfen bu haksızlığı yapma inan okurken senın babana özlemini değil o yavruya üzüldüm hepimizin bişeyleri birileri ölüyo ama evladım herşeyden öte ona bunu yapmaya hakkım yok O Allahın emaneti bak baban için ne diyosun nasıl güzel anıyosun peki sen evladının senin yizünden özgüvensiz korkak mı büyüsün istiyosun emin ol saçını okşamaya kalk bağırcan zanneder o korkulu gözlerle bakar yazıktır günahtır bak gazzede birsürü bebek çocuk ölüyo analar gözlerinin önünde kaybediyo çok şükür bizim evlatlarımız sağlıklı yanımızda eğer kötüysen gerekirse emzirmeyi bırakır ilaç kullanırsın bebeğe davranışından iyidir.

Bir yaşında bir kızım var ve kendisi geceleri mahvediyor. Sizi anlamaya çalışıyorum ama olmuyor. Hepimizin patlama noktaları olmuştur. Yedi aylık bir çocuğun nasıl dökmeden yemesini bekliyorsunuz. Biri size gelse elinize keman verse siz güzel calamadiniz diye dev gibi adam bagirsa nasıl hissedersiniz? Bazen bazı şeyler olgunlukla karşılanabilmeli babam öldü diye bunun bahanesiyle çevreye saldiramazsiniz. Çocuğun bakımına destek veren biri var dışarı cikabiliyorsunuz. Sizinki psikolojik sorundan çok simaracak biri varken çocuk kalmak oluyor.

Her yoruma vurmadım ki bağırdım diyorum Doğru Ama çok da pişman oldum diyorum İstersen bunu da gözardı etme olur mu? Almak istediğini alıp bana yüklenemezsin Pişman olduğum ve pediatriste 1 haftalik sürecimiz var Bu aşamada ben nasıl değişebilirm belki farklı fikirler sunulabilir diye yazdım Linclemen bittiyse lütfen vermen gereken cevabi ver.

Bazen olmayan şeyleri çok zorlamamak lazım. Çocuğunuz olmuyormuş zorlayıp tüp bebek yapmışsınız sanki çok kıymetini biliyor gibi. Benim de şuan 7 aylık kızım var bu yüzden çok sinirlendim size. Aynı süreçler bizde de var. Nasıl bağırıp aglatabilirsiniz çok ama çok sinirlendim daha o kadar küçük ki yavrucak kıyamam ona. Babanızın ölümü anı olabilir çok seviyor da olabilirsiniz ama bunun suçlusu o yavrucak değil. Babanız yaşayacağını yaşamış belli bir yaşa gelmiş insan ama o bebek daha 7 aylık size muhtaç bir melek ve maalesef size emanet.

Ya diğer ülkelerde de böyle mi bilmiyorum ama bu ülkenin kadınlarının çoğu bağımlı kişilik. Yani bir koca yüzünden hayatına mıçmadığı insan bırakmamış. Hem anasına hem kızına azap oluyor. Sırf koca gitmesin diye zorla çocuk yapıyor. Şu kadar çaba ne için? Koca için. Kısacık ömründe ne için yaşadın? Kocam için. Sorsan kabul etmez ama binbir bahane sıralar. Şimdi de çocuğu bahane ediyor. İleride de şey der "kızım sırf sen babasız kalma diye ayrılamadım" halbuki çocuk bilmiyor ki koca gitmesin diye dünyaya geldiğini.

7 ayda ne yapmış olabilir ki ek gıdaya yeni baslamissiniz 9 10 aylık olunca ne yapacaksınız? bırakın döksün batirsin her yeri. verirsiniz halıyı yikamaciya yikatirsiniz.

Empati yapamayan biriyle aramızda fark olması çok normal be arkadasim. Eğer birazcık anlamaya çalışsaydın çok üzgün olduğumu, çare aradığımı gormeye calisirdin. Ben bilmiyorum sanki senin o yazdıklarını. Zaman zaman insanlar bazen dipte olabilir. ben de o dönemdeyim Evet Özür diliyorum. Ama davranisim için değil. Kızıma böyle davranıp seni de bu konuya dahil ettiğim için S

Evliliğiniz kötü giderken neden cocuk? Başınız saolsun ama o miniğin suçu ne. Ya tedavi alın ya da evliliğinizde mutsuzsanız boşanın yeni bir hayat kurun annenizle ve evladınızla

Tam toksik anne olacaksın heralde kendine çeki düzen vermezsen. benim toksik annem de sinirliyken bize or... pu derdi sonra asla böyle bir söz söylemediği üzerine yeminler ederdi, bizim uydurdugumuzu ima ederdi. Neyse ki hafızama güveniyorum ve şahit diğer kardeşim vardı da 'acaba ben mi olmayan şeyi uyduruyorum' diye delirmedim. Siz kızınızı delirtebilirsiniz ama ileride, yapıp yapıp böyle bir sey olmadığına ikna etmeye çalışarak. Su toksik hareketinizin psikolojide bile adı var, gaslightingin bir çeşidi

Öncelikle başınız sağolsun. Hem kayıp hem lohusalik sizi zorlamış. süreç kötü ilerlemiş. Emzirdigim için ilaç kullanamıyorum demişsiniz. Emzirmeyi bırakın mamaya geçin gerekirse. Şu durumda anne sütü almamak bağırıp çağırmak tahammülsüz davranmak kadar etkilemeyecektir bebeği. Sevgiye, merhamete ihtiyacı var şuan. Mamayla da büyür. Anneme karşı da kiriciyim demişsiniz. Keşke olmasanız ama o yine de belli yaşta bir kadın. Bazı durumlara anlayış gösterebilir. Bebek bunu anlayamaz ve telafisi zor olur. Lütfen doktora başvurun ne gerekiyorsa ilaç yada terapi hemen başlayın. leyladangecmefaslindayim

Öncelikle basın sağolsun ebeveyn kaybını anlıyorum bende kaybettim. Önerilerim şöyle; -uygun fiyatlı terapiler oluyor onları araştır ve basla -emzirme mama başla ve sende ilaca başla -eşinle çözemiyorsan boşan özgüvenini kazan zaten çalışıyorsun kimseye minnet eyleme kavga ortamında çocuğun faydadan çok zarar gorur -çocuğunun bu hikayede yanan olmasına müsade etme onun hiçbir suçu yok. -annene de bağırma gün gelir pişman olursun o da gidecek bir gün elbet... Son olarak geçmeyecek ama o acı hafifleyecek.

Lohusalık başlı başına zorken, çok sevdiğiniz babanızı kaybetmiş, yokluğuna alışmaya zorlanıyorsunuz. Peki anneniz nasıl çözüyor bu süreci? O da eşini, hayat arkadaşını kaybetti sonuçta. Siz çalışıyorsunuz ve siz gelene kadar çocuğunuza o bakıyor. Muhtemelen anneniz çocuğunuzla vakit geçirerek kendini de oyalıyor, şifalanıyor. Odağınızı kayıplarınıza değil de minicik, size muhtaç tatlı evladınıza çevirin lütfen. O minicik cüsseleri, kocaman yürekleriyle her acıyı unutturuyor evlatlar. Bütün gün evde olup çocuğuna tahammülü azalabiliyor annelerin, ama çalışan anneler de bu durum daha farklı. Çocuğunun özlemiyle, zaten akşam kısıtlı gördüğün, vakit geçirdiğin çocuğuna tahammülün azalmamalı. Hele ki ek gıda süreci... Daha kaşık tutamayan bir çocuktan ne bekliyorsunuz? Kendinize acımayı bırakın artık. Etrafa yaydığınız enerjiye, çocuğunuza ne hissettirdiginize odaklanın. Böyle böyle siz de iyileşeceksiniz...

Vallahi komikti. Hastanede olup onu oraya yazman.

S Sardunya21 özel mesajı kapatmıssınız sanırım, size yazacaktım. F

Öneri basit... bencilliği bırakın, bebeğinizi sevin, annenize sahip çıkın farkında değilsiniz ama o da hayat arkadaşını kaybetti, kendine cemkiren bir evlatla baş başa kaldı

Ya çocuğun ne suçu var hiç yumuşak bir yorum yapamiycam ilaç kullanamıyorum terapi alamıyorum eee napcaksiniz peki yazık degilmi o çocuğa. Kocaman kadın babasının eksikliginden duyduğu üzüntüyü anlatırken 7 aylık bir bebeğin anne şefkatinin eksikliğinden nekadar etkilenecek bı düşünün!!

Maşallah psikiyatri asistanına da akıl veriyorsunuz şu an Otrera psikiyatri asistanı Eminim bebeğiniz de yoktur. Anne de değilsiniz. Ondan buradaki tepkileri anlayamıyor empati yapıyorsunuz güya konu sahibiyle. Bir empati de bebekle yapın bakalım. Tek güvendiğiniz tanıdığınız insan sizden iki kat büyük biri. Ama o en güvendiğiniz sevdiğiniz insan size anlamadığınız şekilde bağırıp korkutuyor. Kaçmak istiyorsunuz yürümeyi bilmediğiniz için kaçamıyorsunuz. Ağlamaktan başka bir çareniz yok. Sizi bir yerden bir yere taşımak için o kişinin kucağına almasına muhtaçsınız ama hem sevip hem korkuyorsunuz. Daha konuştuğu dili anlamıyor siz de konuşamadığınızdan neden bağırdığını da anlayamıyorsunuz zaten. Muhtaç olduğunuz insandan korkuyorsunuz. E bu ne hissettirdi size. Konu sahibinin yaşadığı şeyden daha korkunç bana göre. O bebeğin yaşadığı travma ne olacak? Bir bebek ve bir yetişkin arasında kalırsam empatiyi her zaman bebekten yana kullanırım. Doğrusu budur

Emzirmeyin gerekiyorsa mama verin ama tedaviye başlayın mutlaka. Yazık günah el kadar bebek, işten gelince göreceğiniz maksimum 2-3 saat onda da böyle hırpalıyorsunuz onu. Ayrıca madem eşiniz böyle biriydi, evlilik problemliydi neden yani ısrarla bebek ki 2 defa olmamış vardır bunda bir hayır deseydiniz keşke tüp bebek denemek yerine. Hadi oldu bebeğiniz o kadar istediniz madem, artık ona düzgün davranmak zorundasınız kusura bakmayın. Bebek bu yeri gelecek evin altını üstüne getirecek, koltuğunuzu duvarınızı boyayacak, sevdiğiniz birşeyleri kıracak vs vs her seferinde böyle tepki veremezsiniz zira onun yemeği dökmesi bebek olmasının doğası yani ne bekliyorsunuz ki. Gidip tedavi olun cidden kızıyorum böyle insanlara. Eşinize kızgınsanız gidip onunla halledin, kendinizde probleminiz varsa gidip tedavi olun yüzleşin ama el kadar bebeğe bunu yapmayın. Buna hakkınız yok. Bende gencecik abimi kaybettim ani bir şekilde 10 gün içerisinde hastanede acı çekerek öldü teşhis bile konulamamıştı daha, tedavi bile olamadı. 2 çocuğum var benim ve o süreçte aniden saçlarım beyazladı içime içime üzülmekten, aman onlara yansıtmayayım demekten, annem hala kendine gelemedi ona da iyi görünmeye güçlü durmaya çalıştım ki daha kötü olmasın. Ha saçlarımı beyazlattım, vucudumda egzamalar çıktı kanayan yaralar halinde ve hala izleri duruyor 2 sene geçti ama çocuklarımın yanında ağlamadım bile. Onları uyuttum gittim içerde ağladım, yattım uyudum kendi kendime kimseyi hırpalamadan iyileşmeye çalıştım. Acınızı da anlıyorum bunu da bilin diye yazdım. Velev ki sinirleniyorum çocuklarıma yansıyor olsa idi bu durum, gider tedavi de olurdum. Çocuklarımın bu ölümle bir ilgileri yok zira yada eşimin. Ben çözmek zorundayım derdim, dedim de. Sizde zorlsnıyorsunuz ve çözemiyorsunuz belli ki ama emzirmek inanın bahane olamaz. Psikiyatri devlet hastanesinde bile var gerekiyorsa oraya gidin ve bu durumu çözün lütfen. Bebeğiniz çok küçük ilerde bunların size yansıması ağır olur.

Yaşanmış bir olaydan yola çıkarak: Kızınızın babası hayatta diye ona kızgın olabilir misiniz? Yazdıklarınızı bir yere kadar anlamaya çalışarak okudum ama iş ne zaman babasız büyümesi klişesine geldi bunlar bahane dedim. Çünkü o kısmını akıl edebiliyorsanız anne ile yaşanan problemlerin daha ağır sonuçlar verebileceğini de bilirsiniz.

Ustune yemek doksun bagiriyorum yuzume acı acı bakti demissiniz tahammulsuzum demissiniz hala dövmedim vurmadım diye kendinizi avutuyosunuz.. daha dünden bahsetmissiniz burda 2 kez demissiniz kafam karisti benim

Çocuk tüp bebekle olmamış olsaydı bu kadar sert yazmazdım mesela ben. Ama hem tüp bebek sürecinin uzunluğu, hem eşiyle olan problemlerinin en baştan beri var olduğu düşünülürse "akıllanmak" için bol bol süresi varmış konu sahibinin. Kafasının dikine dikine gitmiş. Bakmış kötü evliliğe çocuk da çare olmuyor, çocuk işlevini yitirmiş. Tahammül edilemez bir şeye dönüşmüş çünkü asıl amacına hizmet etmiyor.

Memeden kes mamaya geç ve acilen ilaca başla. Bunu antidepresan kullanmak için gebelik+emzirme toplamda üç yıl bekleyen biri olarak söylüyorum. Kes ve ilaca başla kesinlikle.

Empatiye zorlamaya gerek yok. Acı yaristirscsk da değilim. Herkes anne burda. Herkesin evladı var ve herkesin hayatında zor zamanlar oldu. Bunların hiçbiri çocuğunuza yaptığınız mualeme için sizi haklı çıkarmaz. Çocuğunu kaybetti diye kimse eşinden boşanmaz zaten. Evliliğinin kötü olduğunu söyleyen sizsiniz. Daha fazla size kelime israf etmek istemiyorum belli ki anlayışınız normal değil. İlaç kullanın. O çocuga yazık. Günahına girmeyin. Ve evet çocuğuma hiç bağırmadım. Niye bağırayım. O çocuk olmanın gereğini yapıyor bana da anne olmanın gereğini yapmak duser. Buna inanmıyor olmanız sizin hayatınızda bağırmanın normallesmis olmasından dolayi Zor zamanlar demişsiniz bir de. Hamile iken annesinin kanser olduğunu öğrenmiş Hamile. İken 1. derece kişilerden 2 kayıp birinden de uzuv kaybı vermiş biri olarak yazmışım önceki mesajımda. Hala zor zamanlar demişsiniz. Herkesin zor zamanları var. Suçlusu çocuklarımız değil Çocuğunuza bağırarak deşarj olmanın haricinde başka yöntemler bulun kendinize Ayrıca çocuğa şiddet tüm dünyada kabul gören hukuki bir suçtur. Bağırmak da şiddetin bir türüdür. Avrupa'da olsanız ve hukukun işlediği bir ülkede olsanız o çocuk alınırdı sizden

Benim oğlum altı yaşında hanımefendi şaka mısınız? benim bağırmam nasıl oluyor, kapıya servis dayanıyor, oğlum kırmızı ayakkabımı değil siyah ıslak ayakkabımı giyeceğim diyor. Hayır ıslak o olmaz dediğimde uzatır inatlaşırsa Hadi oğlum servis geldi aaa diye bağırıyorum. O da benim neden bağırdığını idrak ediyor. Hani okula bile giden derdini anlatan bir çocuk ya. Sizin bebeğiniz daha konuşulanları dahi algılayamıyor. Yedi aylık. Konuşamıyor. Bağırınca neden bağırdığınızı anlıyor mu? Yoksa sadece korkup ağlıyor mu? Yere yemek attı bağırdığınız, a ben attım diye düşünebiliyor mj sizce? Kendinizi korumak yerine oturun bir düşünün bakalım. Ben napıyorum diyin bence. Ben çocuğuma ilk iki üç sene asla bağırmadım. Keşke şimdi de bağırmasam ama yedi aylık bir bebeğe bağırmakla eşdeğer değil

Bir an önce emzirmeyi kesip tedavi olmaya bakın. Çocukta bıraktığınız hasar, emmemesinden daha kötü olur. G gunes8686 Zaman Anneler

Emzirmeyi kesip acilen ilaca başlayın. Anne sütü almaması kızınız için şu anki durumunuzdan daha fazla zararlı değil.

Bahis olabilir. Yaa tam. kapsami ne bilmiyorum. Ama daha büyük meblaydi. Ödenmesi gereken kısım 350 bin e düştü. Hayat sigortası olmadan mi yapildi bilmiyorum. Maaşım olduğu gbi buna gidiyor. Avukatlarla görüşmekte n bunaldim. Ayrıca zerre kadar anlamadığım konular F

Maalesef biri linç ediyor pesinden kosuyorlar... ben de 8 aylık bir anneyim tabi ki cok seviyorum ama bazen yetemiyorum insanım ben de bağırmıyorum ama kendime sinirleniyorum tek olmak cok zor Allah kimseyi kimseye muhtaç etmesin

İlaç kullanmanız şart Eşinize ses yok, anneye ses yok, iş yerinde ses yok. Bir tek o çocuk size karsilik veremez sizle basedemez Yaşadığınız acıya teselli olmalı acidan sonra yük değil

Yaptığımı savunmuyorum. Haketti, yaptım. Oh iyi olmuş da demedim melegime Yaptigima pismanim dedim Bu yazılanlar pahasına da aradan güzel çözümler buldum. Teşekkür ederim kendilerine Yaklaş, ben de seni ellerinden öpmek istyrm Halden anlamak bu kadar kolay, Anlamayana bir o kadar da zor.

Her şey geçiyor da nasıl geçiyor... Ben bu süreçte kızımı kendime yük gibi değil de hediye gibi görüyorum. O olmasa çok ağır depresyon geçirirdim. O hem beni hem babamı hayata bağlıyor. Siz de yavrunuza bu gözle, Allahın bu süreci aşmanız için size verdiği bir hediye ve en önemlisi emaneti gözüyle bakarsanız her şey daha kolay olur. Yaşadıklarımıza yüklediğimiz anlam bizim bakış açımızla alakalı. Nasıl bakarsak öyle görüyoruz. Bir de, ölüm çok acı olsa da bu dünyanın gerçeği ve bir gün hepimiz öleceğiz. Bu acı gerçeği kabul etmek zorundayız.

Bebeğe çok üzüldüm ya o kadar zor sahip olmuşsunuz şimdide gereken sabrı ve değeri göstermiyorsunuz. tedavi olun bir şekilde herkes acı çekiyor sadece sizde değil. benimde sapasağlam babam aniden vefat etti sizi anlıyorum ama hayat devam ediyor en ufak hatada bağıran anne olmayın benim annem öyle biriydi mesela şimdi bin pişman ama nafile o zamanlar unutulmuyor. onun yüzünden hata yapmaktan korkan risk almaktan gereğinden fazla imtina eden doğru bildiğimden bile şüphe duyan bir insan olmdum ki halada gereğinden fazla temkinliyim The

Benimde kızım 7 aylık, birsey döktü diye bağırmak aşırı rahatsız eder o yavrucaği, acisini ilerde çekersin, bunu yaparak kızının tüm geleceğini etkiliyor olduğunu biliyorsundur. Ve tam bu aylarda anneyi kaybetme korkusu oluşuyor, sürekli kucak istiyor onlarin yeri zaten annelerinin kucağıdır. Ne olur şefkatini ver ona☹ Sinirlerine Engel olamıyorsan bence ilaç kullan süt verme ve sütün yerine sevgini ver lütfen hem sen rahatla hem bebeğin. Allah yardımcınız olsun.

Söyleyin siz cocugunuza hayır dediğinizde devlet kapınızı çaldıysa buyursun benim kapımı da çalsın. A

7. Ayda ofkeleniyosaniz 1 yasindan sonra cinnet geçirirsiniz. Emzirdiginiz icin mi ilac kullanamiyorsunuz? Ofkenizi kontrol edememeniz korkutucu ve bunun dozu artacaktir. O yuzden sutten kesip ilac kullanmaya baslamaniz bana gore daha mantikli. Bebek bakimini tek basina ustlenen anneler bunalmis oluyor genelde. Esiniz cocuk bakmiyor mu?

Arkadaşım o kadar haklısın ki Zaten çok pişman oldum Ve ben napiyorum diye de ağladım Baba emaneti o bana Sadece biraz çöktüm Babamın borçları, abimin borçları, eşimin yardım etmeyisi, işte aşırı yoruluşum. Kayıplar derken bu süreçte 5 seans dışında çok yardım alamadım profesyonel anlamda. ama burda bir arkadaş yazmisti az önce Sanırım iç de bitirmem lazım meseleyi Ben bunu başaramadım galiba Ama bunu hayatıma uygulayacağım. Çok güzel bakış açısı oluşturdu bana. Umarım bu mesajımı okuyorsundur. Teşekkür ederim Hepinize. ..

Öncelikle başınız sağolsun. Yas sürecini yaşayıp tamamlamanız gerekiyordu bu zamana kadar. Siz babaya bağımlıymışsınız demekki. Bunun için mutlaka destek alın. Evladınız için çok üzüldüm. Böyle devam ederseniz ileride pısırık, korkak, ne istediğini bilemeyen, çekingen biri olur.

Zaten kadın yardım istiyor bunu yaptığı için pişman hala nedir bu üstüne gitme cabası? Herkes maalesef doğru düzgün başa çıkamıyor duygularıyla ben asla normal bulmuorum yaptığı davranışı tabi ki de psikolojik destek alması da gerek ama gereksiz linç nedir? Zaten canı sıkkın olan birini iyice boğmaktan başka bir sey değil! Arkadaşım sende iyice bir silkelen kendine gel hepimiz aynı dönemlerden geçtik geçiyoruz çocuğun derdi bitmez karnı ağrır dişi ağrır bir seyi elbet olur sabır edip sadece sevgimizi vereceğiz bizler sayesinde onlarında karekterleri şekillenecek

143 kilo hastanıza bağırıyor musunuz peki? Hayır değil mi?O zaman yedi aylık bir bebeğe de bağıramazsınız. Sizden güçsüz, gidecek başka yeri yok size muhtaç diye sizden 10 kat küçük bir canlıya bağıramazsınız. Bir dev tarafından azarlamadığınızı ve gidecek yerinizin olmadığını ona muhtaç olduğunuzu hayal edin bir. Yaşadığınız korkuyu hayal edin. Çocuğunuza bunu yaşayamazsınız

Doktor musunuz?

Vah vah, kızınız boşanınca ziyan olacak öyle mi? Zaten şu an da ziyan oluyor. 7 aylık çocuğa bağırmak nedir ya? Şok içinde okudum konunuzu. bok gibi giden evliliğin içine çok isteyerek yaptığınız çocuğa tavrınız böyle ise ben aksini düşünemiyorum. Ölmüş babanız için hayata başlayan canlıyı harcıyorsunuz. Yazıklar olsun size. Ne diyelim peki? Terapi? Param yok Terapi? Gücüm yok. Terapi? Vaktim yok. Boşan? Cesaretim yok. Bağırmak? Tmm. O olur...

Sizin hayatiniz bahane ile dolu. Ayaga kaldirmaya calisiyorsunuz ama kendi gucunuz ile degil ki. Kolundan, bacagindan tutup kaldirmiyorsunuz. Herkesin is hayati kendine gore zor ve yogun. Yinede cocuguna vakit ayirmalidir. Eve gelir gelmez koltuga atip geri kalan seyler ile ilgilenmiyor iseniz bu yine tedaviye ihtiyacimiz oldugunun belirtisidir.

Bir psikolog tavsiyesi olarak ciddiye aldım lütfen. Evet emzirmek önemli anne sütü önemli ama bebeğin sağlıklı bir psikolojide yetişmesi çok daha önemli. Lütfen psikiyatriste gidip tedavinize başlayın. Emzirirken de kullanılabilen ilaçlar mevcut. Kendinize de hızınıza da bu iyiliği yapın, emin olun çok rahatlayacaksınız. sonundaoldu Nirvana Anneler

Her insanın depresif anı olabilir. Başa çıkamadığı durumlar. Üst üste geldi Genel olarak agresifim ama kızıma 2. Yansıtısim bunu. İlkinde zaten psikiyatrist ile direkt iletişim kurdum. Bir çözümle sonlanmadi. Kendim 2. De asamadığim için yazdım 1 haftalık pediatrist sürecinde farklı bir yol izlerim belki diye. Muhtemelen sütü kes diyecek. B Bahar

Başınız sağ olsun öncelikle. Neden çocuk kısmına girmeyeceğim olan olmuş zamanı geri almak mümkün değil. Bir sağlık çalışanı olarak psikologtan ne beklediğinizi anlamadım. Ben terapiste gidip fayda görmeyenleri fayda görmek istemeyenler olarak görüyorum üzülerek. Sadece dinledi beni demişsiniz. Ne kadar gittiniz mesela? Tabii ki bir süre sadece dinleyecek, sonra beraber ilerleyeceksiniz, terapinin amacı ve ilerleyiş şekli bu zaten. Siz 34 senelik babanızın kaybının acısını 2 seansta falan yok edeceklerini sanarak, mucize bekleyerek gitmişsiniz herhalde ama yok öyle bi şey Gerekirse psikiyatrist desteğiyle emzirmeyi bırakarak ilaç ve aynı anda terapiyle ilerlemeniz lazım. İleride çocuğunuzun yaşadığı sıkıntılar sizi yine üzecek, o zaman ses yükseltecek kimse de bulamayacaksınız maalesef. S

sağlık: bireyin ruh, beden ve sosyal anlamda tam bir iyilik halinde olması olarak tanımlanıyor. Siz ruhen ne kadar iyisiniz? bir başka psikiyatriste daha gidin bence, bebeğinizde ilerde ruh ve sosyal açıdan tam bir iyilik halinde olmayabilir bu durumda. sütü gelmeyen anneler ne yapsın mesela, büyümüyor mu onların bebekleri de.. bir doktor fikri ile kalmayın, hem kendinize hem bebeğinize ve annenize yazık.. bir de şuanki durumunuz daha kötüye gidebilir destek almadıkça bunu düşünün. kendimden örnekle kaygı problemim vardı önemsemedim çok uzun süre bana panik atak olarak döndü, 2 yıl ilaç tedavisi ile normal psikolojime döndüm. erken önlem önemli diye düşünüyorum. choccywhoccydoodah

Bir ilacın etkisini ya da yan etkilerini bilmek için doktor olmama gerek yok.

Evlat acisini 2 kez yasadim. Deli hale de geldim merak etmeyin. Manyak kelimesini şahsınıza iade ediyorum canım arkadaşım. Sesimi yükselttim sadece. Fazlasıyla pişmanlığını da duydum. Dövmedim!!!!

Mune S

Böyle olsun istemezdiniz biliyorum ama olmaması için ne yapıyorsunuz? Kızınıza değil aslında hayata karşı tahammülsüzsünüz. Babanızla aranızdaki ilişkiye kızınız asla sahip olamayacak böyle giderseniz. İnsanız keşke yapmasak ama bazen olabilir fakat önlem almak gerekir. Yüzünüze bakıp içli içli ağlaması gözümde canlandı çok üzücü gerçekten. Onu siz doğurdunuz sizin içinizde büyüdü yazık yapmayın. Bu dünya da bildiği tek güvenli liman sizsiniz sizde böyle yaparsanız babasızlıktan dolayı alabileceğini düşündüğünüz yanlış kararları sizden kurtulmak için alabilir.

Tamam kötü seyler yaşıyorsunuz diğer şeyler için bişey diyemem ama bebeğinize böyle davranmamak için ne yapıyorsunuz? Ne kadar emek vermişsiniz olsun diye şimdi bu reva mi? Benimde 9 aylık bebeğim var dökme, saçma günde 5defa üstünü değiştiriyorum. Eminim sizde de aynıdır aslinda ona kizmiyorsunuz çünkü küçücük bebeğe üstüne, yere döktü diye kizmak mantıklı değil. Emziriyorsunuz 1yasina az kalmış ilaç kullanmayi dusunebilirsiniz, bir yasina kadar emzirin, bu arada süt sağin depolayin kestikten sonra onlarla idare edin bir süre, siz ilac alınca iyi olacaksınız sütten daha faydali bence başlayın yoksa çocuk artik anlayamaya başlayacak mutsuz olacak.

Ben de ikiz bebeklerime hamileyken babamı kaybetmiştim. Çok duskundum babama çok zorlanmistim. Ama bebeklerime büyük oğluma sarıldım. Anneme sarıldım. İşten ayrılmadım çünkü iyi geliyordu çalışmak. Uzuntunuzde yavrunuza sarilin. Allah sabır versin ama gececek bu günler. Ev için yardımcı tutun mutlaka

Olmayana takilipta, olanlari kaybetmeyin Cok büyük bir aci yasamissiniz basiniz sagolsun, Profesyonel yardim alin ve kizinizda sifa bulun. S

Kadın bir sorununu dile getiriyor, 32 tane beğenmedim basılmış. Zaten morali bozuk, bunda beğenip beğenilmeyecek şey nedir? Ya da bir derdim var başlığı altında, dert mi beğenmiyorsunuz, nedir? Gerçekten anlamıyorum. Eleştirmek, yermek, hemen boşan demek, hemen ilaç kullan hastasın, emzirmeyi kes, nasıl bağırırsın demek ne kadar kolay. İlaçlar da insanı duygusuz, uyuşuk, bitkin yapmaktan öteye gitmiyor. Daha farklı sağlık sorunlarına da sebebiyet veriyor. Belli ki bu hanımefendi çok ihtiyaç duyduğu zamanda ihtiyacı olan desteği görememiş ve de üst üste gelen duygusal çöküntüler yaşamış. Ve bunları biriyle doğru düzgün paylaşamamış, atlatıp da geçmişte bırakamıyor. Dile kolay yaşamayan nereden biliyor da bu kadar kolay yorum yapıyor? Hepimiz hatalar yapıyoruz. Hepimiz sorunlar yaşıyoruz. Bunları görüp bir çözüm aramaya çalışmak bile çok güzel bir gelişmedir. Ayrıca maddi imkanı ve de zamanı olmayan biri için psikolojik yardım almak çok güçleşti. Eskiden 1 saat konuşup çok cüzi bir meblağa psikolojik destek alabilirken, şimdi 40-50dk en az 400-500. Çalışan çoluk çocuk sahibi biri için ise devlet hastanesine işten izin alıp gitmek nereye kadar mümkün olabilir? Hanımefendi müsait bir zamanda sizinle özelden konuşmak isterim, siz de isterseniz.

Empati yapamıyorsan kendi iğrenç haline bak derim Zira seni şu yaptığın yol kenarinda yaralı birini birakip kaçmaktan farksız.

Çok yakın zamanda ölüm acısını tatmış ve henüz lohusa olan bir anneye çok yüklenilmiş. Kötü giden bir evliliğe uğraşarak bir çocuk getirmek evet yanlış olmuş ama... Dünyaya gelmiş, masum minicik bir canlı için keşke yapmasaydınız demek çok da doğru değil sanki. Bu saatten sonra geri mi göndersin kadın, ne yapabilir? Bağırmanız yanlış tabii ki. Tahammülsüz kaldığınız zamanlarda kendinize hakim olamayıp bunu yaptığınızı düşünüyorum, neredeyse her annenin böyle zamanları olmuştur ama tek farkınız diğerlerinin bunları anlatmaması. Eşinizden destek görmeseniz de tamamen desteksiz de değilmişsiniz. Anneniz varmış siz işteyken bebeğinize bakan. Bunun değerini bilin lütfen. Hem yas dönemi hem lohusalık hem evliliğinizdeki sorunlar sizi bu hale getirmiş. Kendi kendinize çözebilecek bir durumda değilsiniz. Psikiyatrik destek almak şart.

Sizin anlattığımız tabloda her gün bağıran bı anne imajı çizildi gözümüze. Terapiye lütfen devam edin

Kaybı yaşamışsıniz şimdi canlandırın ve bebeğinize bisey olursa naparsiniz onu düşünün babanın yanında acısının lafı bile olmaz değil mi? Hemen devlet hastanesinden randevu alın ilaca baslayin sut mut hikaye çocuğun sağlıklı anneye ihtiyacı var.

Hafifletmek adina çabam yok arkadaşım. Yaptığımı da savunmuyorum.. pişman oldum diyorum. Ama tepkiler hiç çaba göstermemiş birine soylenenle aynısı Doktor önermedi. Elbet yine başvuracağım izin dönüşü farklı bir doktora. Abimin kredi borçları da bana kaldı. Ben biraz girdap içindeyim Hepsi bu Çaba da sarfettim. ama uygun görmedi doktor

Siz elma ile armutu daha ayırt edecek bilinçte değilsiniz? Çocuk büyütmek belli ki pekte harcınız değil. Babamı kaybettim. Dünyada en sevdiğim insanla morgta vedalaştım. Üstüne toprağını attım. 1 ay sonra onun işinin başına geçtim. Babamı kaybettikten 2 sene sonra kızımı dünyaya getirdim. Bir insanın nasıl koşulsuz, uçsuz bir canlıyı sevebileceğine tanık oldum. Evliliğiniz kötü ise bitirirsiniz. Babanızın yasını normal şekilde tutamayacaksanız doktora gidersiniz. Çocuğunuza da tahammül edemiyorsanız evlatlık verirsiniz. Herşeyin bir çaresi var. Agresif bir yapınız olduğu yazdıklarınızdan belli. Mümkünse siz büyütmeyin zaten o çocuğu.

Psikolog denedim 5 seans. Çare olmadı bana Dinlemek dışında. Daha 3 hafta önce psikiyatriste gittim. Emzirenlere ilac yazmıyorum dedi. Çok pardon da yerimde mi oturmuşum bisey yapmamak için Şu halimden pişman olduğum içi suan buradayım. Asıl sizin öneride bulunmayıp hakkima bencilce demeniz...

Ben de sana diyorum ki. Yaptigimi savunmuyorum. Yakında doversin de sen yazdıkları için bu cümleyi kurdum. Abarttilar cunku. Zaten o bağırisım. icin çok ama çok pişmanım diyorum. Duyar dediğin linclemekse, sana göre duyarlılık evet Tıpkı yaptığın gbi Ama ben de sana şunu ornek vereyim O güzel güzel empatinin yapıp bana yol gösterenler asıl duyarlı olanlar. Kendilerine buradan teşekkür ediyorum. Bir düşünce hatta şuandan itibaren hayat felsefem olacak.

Sizde tavır problemi olduğu kesin. Çocuğunuza tahammülünüz yok, keza burda sizi eleştirenlere de yok. Biz bir dert karşısında ancak empati yapıp, tavsiye verebiliriz. Pek çoğumuz benzer süreçlerden geçti ama buna benzer tepkiler vermedi. Biri 9 aylık, diğeri 21 aylık iki çocuğum var. Şimdi kahvaltıdan kalktık. Çocukların üstü başı yumurta, peynir. Masanın altı salatalık, domates. Oturdum temizledim. 2 senedir masadan aç kalkıyorum. Gecede en az 3 kez uyanıyorum. Bazen 4 gün duş alamıyorum. Ama bunların hırsını çocuklarımdan çıkarmıyorum. Biliyorum ki bu dönemde geçecek. Sabırla bekliyorum. Sizin yaşadığınız sorunlar hayatınızla alakalı değil, kişiliğinizle alakalı. Bunu düzeltmeniz için de sakinleştirici almanız şart.

Umursamaz ilgisiz bencil kocaya laf yok, sağa sola borç takıp borcunu konu sahibine ödeten abiye laf yok ama anneye bebeğe bağırma bol bol var. Annem kalp hastası üzülmesin diye boşanamama bahanesi var ama yine aynı anneye bağırma çağırma var. Kadın akşam işten gelip 2 saat ilgilendiği çocuğuna bağırıyor. Saatlerce çocuktan uzak; yemesi içmesiyle, temizliği bakımı uykusuyla başkası ilgileniyor. Bütün gün bebeğine bakan annesine bağırıyor. Boşan demek kolaymış evet kolay. Çevresindeki tüm erkekler kadının sırtına binmiş babası da dahil. Babası sorumsuz oğlunun borcunu üstlenmiş, şimdi o borç kızının üstünde. Karısının durumunu depresyonunu üzüntüsünü sıkıntısını fark etmeyen yardımcı olmayan çocukla evle ilgilenmeyen adamlar ne işe yarıyor, niye boşanmasın? Benim bu hayatta en çok çekindiğim korktuğum şey sağlık-ilaç-tedavi konusunda tavsiye vermektir. Bir çocuğumda kullandığım ilacı bile diğer çocuğumda ezbere kullanmam, mutlaka önce danışırım. Ne kadar kolay geliyor ilaç kullanma yaa yan etki yapıyor demek.

Okurken hem çok uzuldum hem çok kızdım. 9 aylık bir bebeğe bagiramazsiniZ üstüne döküyor diye.. yani size hak vermeye çalıştım yok veremiyorum olmuyor... acınızı anlarım ama sizin herşeyden once bir evladınız var hiçbir şeyin acısını ondan cikaramazsiniZ. ya devlet hastanesi psikiyatri servisine başvurun ya boşanın bu adamdan kurtulun ama hiçbir şeyin sorumlusu yavrumuz değil unutmayin. 9 aylık yahu 9 aylık.. ne bağırması... o zaman bunun 2 yas sendromunda ne yapacaksiniZ... o çocuk sizin elinizde daha tehlikeli hala gelmeden tedavinizi olub

Bankaya gidip kredi çekilirken hayat sigortası yapılıp yapılmadığını sormanız gerekirdi. Kamu bankaları mutlaka yapıyor. Üzgünüm ama bütün borç size kalmış, parayı batıran abiniz neden ödemiyor? En azından yarısını ödesin taksitlerin. Babanız abinizin evliliğini düşünürken size yazık olmuş. En çok da 7 aylık masum bebek mağdur olmuş. Bu kadar maddi sıkıntı çeksem ben de patlarım ama o öfkenin muhatabı o bebek olmasın, abinizden çıkarın sinirinizi.

7 aylık bir masuma bunu yaşatmaktansa eğer ilaçsa çözüm memeden kesebilirsiniz bence.. anne sütü almadan da sağlıkla büyüyen bebekler var. bir de terapi fiyatlarının pahalı olduğundan bahsetmişsiniz. yaşadığınız yerdeki devlet hastanesinde psikolog yok mu? eğer varsa psikiyatriye gittiğinizde sizi yönlendirecektir. yapmayın, sizin bağırmalarınızın sebebini bile anlayamaz daha o yavrucak...

Yemin ederm öpcem yaklaş. Kadın farkında zaten yanlışın ya bağırdım ama kötü oldu mu demiyor ki pişman olmuş ki şu linçler pahasına yazmış buraya. Doğru mu yaptığı asla değil. Ama halini düşünsenize en sevdiği insan bi anda gitmiş, fiziksel olarak yorulduğu bi iş yapıyor. Hepimiz kabul edelim ki bebek bakmak da kolay bir şey değil. Herkesin kaldırma kapasitesi bir değil. Nasıl ilaç almazsın diye saldıranlar bile var kadına. Şu ruh halinde "hmm düzgün psikloji sütten daha elzem o zaman tedaviye başlamalıyım" gibi bir düşüncesi olabilir mi? Neyin üstten tepeden yorumları bunlar ben anlamıyorum. Hiç tahammülünüz bitmiyor mu hiç sesiniz yükselmiyor mu?

Başınız sağolsun. Ben de 3 aylık hamileyken babama 4. evre kanser teşhisi kondu. Tedavisi devam ediyor. Kendisi başlı başına zor bir insan olduğu için süreç bizim için kat be kat zorlu geçiyor. Kızım 3 aylıkken annem rahim kanseri oldu. O da 1 ay önce ameliyat oldu, iyileşmesini bekliyoruz. Ağır depresyon hastası kız kardeşim bütün yükü sırtladı, benim küçük bebeğim olduğu için anneme babama o bakıyor. Bu durum da beni ayrıca üzüyor. Geçen ay annem ameliyat olacağında yanlarına gittim yardımcı olmak için ve kızımın bütün uyku düzeni bozuldu. Bugün 5 aylık olan kızım, diş çıkarma sürecinde ağrılı sancılı geçiyor. Bir de uyku düzeni bozulunca son 1 haftadır gece 11'de uyuyup 2 saatte bir uyanır oldu. Hem bedenen hem ruhen bittim. O yüzden sizi çok iyi anlıyorum. Akşam 9dan sonra tansiyonum 8/5 e düşüyor, bayılacak gibi oluyorum. Yaşadığımız şehirde hiçkimsemiz yok. Bebeğimi 2 saat emanet edebileceğim kimse yok. Eşim işten geldikten sonra ilgilenebiliyor. Çok yoruldum. Dün hüngür hüngür ağlayarak uyuttum bebeğimi. Sizin anneniz bebeğinize bakıyor, ne büyük nimet. Annesinin kocasına, kaynanasına olan öfkesinin muhattabı olan bir çocuk olarak en büyük korkum evladıma aynısını yapmak. Evet bazen yorgunluktan dolayı istemediğim tepkiler veriyorum ama hemen toparlıyorum kendimi. Bunun bebeğime nasıl zarar verebileceğinin farkındayım. Siz de çok yorgun, tahammülsüz hissettiğinizde başka bir odaya gidip sakinleşip geri gelin. "Işığın yolu" kitabını okumanızı da tavsiye ederim. Ayrıca eşinizi ve annenizi karşınıza alıp konuşun. Desteğe ihtiyacınız olduğunu, size yardımcı olmalarını isteyin. Eşinizle aranız iyi olmasa da mevzu çocuğu olunca size destek olacağını tahmin ediyorum. B bafelix

Babanın borçları için reddi miras yapamıyor muydunuz? Belli ki psikolojin bozulmuş kötü biri olsan vicdan azabı çekip burada konu açmazdın zaten normal görürdün bağırmayı. İnsan biraz da kendi doktorudur. Baban vefat etmiş Allah rahmet eylesin belli Bi ömrü varmış günü dolmuş ama kızının ve senin hayatın devam ediyor. Yas sürecinde büyüyen çocuklarda narsistlik çok oluyor bu arada. Yani şöyle düşüneceksin sen şuan Bi insanın karakterini geleceğini insanlarla eşiyle ilişkilerini nasıl Bi hayatı olacağını şekillendiriyorsun. Şuan çok küçük konuşamıyor ama sosyalleşmeye başladığında göreceksin bunların etkilerini. O zaman Ah ben böyle davrandım ondan böyle oldu çocuk diye daha çok vicdan azabı çekeceksin. Bağırmadan çocuk yetiştirme dövmeden çocuk yetiştirme zart zurt Bi dünya kitap var onlardan al oku. Kendinde sakinleştirici çaylar iç bitkisel ilaçlar da oluyor doktora onları sor pas... İle başlayan gibi belki içebilirsin. Sana da bukadar yüklenmeye gerek yok insan psikolojisi kendini tanıyamaz hale geliyor insan bazen. Ama tabi ki bunun arkasına sığınıp boş da veremezsin. Düzelene kadar elinden ne geliyorsa yapmalısın.

Öncelikle başınız sağolsun. Baştan beri sorunlu olan evliliğinize keske çocuk yapmasaydiniz. Bu daha da karmaşık hale getirmis doğal olarak. İlaç kullanamayabilirsiniz ama terapi alabilirsiniz. Hatta ben olsaydim çocuğuma bu sekilde davranmak yerine emzirmeyi borakir ilac kullanirdim. En azindan psikolojik yaralar açmaktansa çocuk mamayla beslensin varsın. Misir_Prensesi

Terapi ile ilgili supervizyon kapsamında danışan gören terapist arayabilirsiniz, Türkiye şema dernegi diye aratınca karşınıza çıkar. Ordaki terapistlerle iletisime geçin, ücret normalden daha az oluyor. Diğer konularla ilgili yorum yapamıyorum, sizi de anlıyorum ama keşke bu şekilde bı durum varken o bebeğe kiymasaydiniz, için acıdı

Aynen öyle. İnsanın başına her şey gelebilir ve bunlarla basetmenin türlü yolları vardır. Psikolojisini bozan evliliği işe bosanabilir, yorgunsa tatile gidebilir kendisini iyi hissettiren şeyler yapabilir hobiler edinebilir evde yapabilir. Çocuğu ile Şifa bulabilir. Onunla mutlu kaliteli zamanlar geçirebilir gülüşü ile mutlu olabilir ki bu dönem benim en büyük serotonin kaynağım bu. Ancak bunlari yapmak acısını daha zayıf ve kendini savunamayan birinden çıkarmaktan daha zordur. Emek ister çünkü. Değişim ister. Kötü gittiği her halinden belli olmaz evliliğine ille de çocuk istemek de zaten bu bencilliğin parçasıdır. Koca ile problemleri çözmek ya da boşanmak ya da evliliğim kötü çocuk yapmayayım demek de bir seçenek ancak konu sahibi 7 aylık bebeğinin sadece bebek olduğu için yaptığı şeyler sebebi ile onda kalıcı travmalar yaratmsxi seçmiş. Asla acımıyorum kendisine acınacak kişi o değil bu konuda çünkü. Zaten cevaplardan işine gelmeyenlere gösterdiği tepkilerden kafasının nasıl işlediği anlaşılabilir. Yazık ya kesinlikle ilaç kullanmalı çocukların en önemli dönemi 0-2 yaş. Terapi de bu kadar kısa sürede sonuç vermeh çünkü. İkisini birden alsa en guzeli o da çocuk icin. Temel güven duygusu kazanacağı zamanda çocuğun gördüğü muameleye bak.

Ee kime yazayım, servisteki doktora mı sorayım iç hastalıkları doktorlarına? Acile mi gideyim ya da ayağım ödem topladı ühü diye? :)) S

Kiziniza çok üzüldüm iç geçirerek ağladı kısmını okuyunca gözlerim yaşardı. Çocuklara hic kiyamiyorum. İnanın hepimizin kayıpları var. Sizin babanizla çok güzel bir iletişiminiz varmış bunu düşünerek başlayın ilk. Çok güzel anılar birakmistir eminim size. Biz babamizla hic öyle olamadık. Ancak kandillerde falan arasiriz o da iki uc dk sürer. Küs değiliz tabi ama çok soğuk bir babam var benim. Hepimize öyle. Yakin zamanda anneannemi kaybettim simdi dedemi yatirdilar tabii baba gibi olmaz ama ben dedemi anneannemi babamdan daha fazla görüyordum ayni sehirdeyiz çünkü. Demek o ki çocugunuzun annenizin ne sucu var. Silkelenin ve kendinize gelin ileride çok pişman olursunuz çünkü. Hic kimse bu hayatta kalıcı değil ki birgün hepimizin gideceği yer orası zaten. Terapi ücretleri yuksek olsa da yiyecek dışında herhangi bir masraftan kısın ve gidin mutlaka sizden ve cocugunuzdan önemli değil çünkü. Saglicakla kalın

Çalışıyormuşsun bebekte büyümüş birkaç damla süt alacak diye psikolojini daha da bozma derim. Git psikiyatriye başla ilaca. Geçmiş olsun.

Çalışıyorsunuz terapi ücreti yada gidip en azından kontrollü şekilde ilaca başlamanız çok mu zor? Yıpratıyorsunuz kendinizi de çevrenizi de ama en büyük sıkıntı eşiniz. Hasta bir adam sizi de hasta etmiş.

Valla istediğin gbi düşünebilirsin tatlım Sen benim burada yazdığım kadarına hakimsin hayatımın. Anlatıyorum anlamıyorsun. Daha ne diyeyim Hadi yolun açık olsun... Önceki

Rica ederim. Bahsi geçen yerlerde deva aramış ilaçlardan yan etki dışında birşey elde edememiş ve belediyenin sayesinde terapi almış biri olarak rahatlıkla söyleyebilirim ki herşey sizin gayretinize kalmıştır. İlişkiler kangren olduğunda onu kesip atmak gerekir. Eğer evladınıza karşı sabrınız artacak ise bunu bir düşünün derim. Kaybınız için üzgünüm. Başınız sağ olsun. Ancak babanız sizi görebiliyorsa şuanki halinize çok üzülüyordur. Güçlü olmaya çalışın. Nefes almak ve ani tepkiler vermemeyi öğrenmek bana gündelik hayatta da çok işe yaradı. Sizin de yaracak çocuk onlar bırakın batırsın yeter ki yesin. Benim oğlum batırıyor ben temizliyorum her gün halı, koltuk vs silmek zorunda kalıyorum. Ama sorun değil onun canı sağ olsun. Bir yerine birşey olmadıktan sonra kirlenen temizlenir kırılan kaldırılır atılır dağılan ortalık elbet toplanır. Şuan ona sıkı sıkı tutunun. O sizin canınız size ihtiyacı var. Bunların sorumlusu değil. Zaten bunun farkındasınız pişman olmak bir adımdır. Hatayı kabullendiniz ve şimdi düzeltmek istiyorsunuz. Bu umut verici bir adım. Bu buhramdan kurtulmanız için dua edeceğim. Umarım iyi olursunuz.

rabbim yardımcınız olsun. zor tabii, üstesinden gilmiye çalışarak kendinizi bir kapana kapatmışsınız giibi. bence bir süre kendinize de yüklenmeyin. ailenize de kendinize de şunu söyleyin, bu bir hastalık üstesinden geliceksiniz KIR PAPATYASII

çocuğu emzirmeyi bırakıp psikiyatriye gidin ilaç kullanmanız daha iyi olur çocuk formul mama ile beslenir büyür ama şu hareketleriniz çok daha kötü etki bırakır ayrıca hiçbir zaman iyi olmayan bir evliliğe niye tüp bebek yapacak kadar uğraş verdiniz ki?

Yanlış anlamayın yaşadığınız şeyler çok zor ama evladiniza hiçbir sebepten ötürü bağırıp kızmayın o istediği için değil siz istediginiz için dünyaya geldi küçücük beyninde kalbimde büyük hasarlara yol açabilirsiniz bence sinirin bir bahanesi olamaz özellikle çocuğa karşı.

Çok kolay bir çözüm var. Emzirmeyi kesmek. Emzirilen ama hırpalanan bir çocuk mu? Emzirilmeyen mutlu bir çocuk mu? Bizim ülkemizde karın doyurmak psikolojiden önce geliyor maalesef. Sadece süt veren inekten farkımız olsun.

Hanımefendi, ben zaten o süreçte doktora gittim. Kendisi dedi bana emzirme döneminde ilaç başlayamıyorum diye. Terapi yi ilk zamanlarda denedim. Ama dinlemek dışında bana çözümü olmadı psikoloğun Ayrica şu durumdan hoşnut gbi mi gorunuyorum ordan? Caresiz ve çıkmazda olduğum için yazdım. Sürekli çocuğuma bağıran biri değilim 7 ayda 2. Bağırisım bu. O ağlayınca ben de ağladım zaten Ben napiyorum melegime diye.

Başınız sağ olsun... Çok büyük bir acı yaşadığınız, lakin geride kalanlar için kendinizi toparlamanız gerekiyor. Bebeğiniz yeterince emmiş sayılır. Lütfen bir psikiyatri doktoruna gidin size ilaç yazsın. Bu şekilde kendinizi yıpratmayın. Önceki

Sizle suan aramizd a ne fark var?! Bağırınca vi dan azabı çekiyorum diyorsunuz Benim şuan yaptığım ne? 7 ayda 2 kez sesimi yukselttim kızıma. Hayır yapma diye. Pişman olup doktora gitmişim. İlaç başlamayı uygun gormemiş. Vicdan azabı çekip yazmışım buraya Neyi duvarını kesiyorsunuz çok pardon? Ben de pişman olup ağladım diyorum.. Khomyuk

Arkadaşlar bence konu sahibinin üzerine fazla gitmeyin, belliki yaptığından zaten kendisi de rahatsiz ki konu açmış. Bebek bakmak gerçekten cok zor, helede sağlığın yerinde değilse mental ruh halin bozuksa daha da zorlaşıyor, 5 saat 10 saat 3 gun 5 gūn değil surekli ve bebegin ihtiyacı hiç bitmiyor, sağlıklı bir anne bile olsan uykusuz kaliyorsun bazen halsiz oluyorsun, (bazen tahammül bitiyor gecip kenara gizlice ağlıyorsun .) Hele birde yalnız bakiyorsan gerçekten zor ve bazi bebekler cidden cok zor oluyor. Tabii bir gülüşüyle tüm yorgunlugunun bittiğide oluyor. Bazı kadinlar lohusa doneminden cikamayabiliyor, konu sahibinin belki boyle bir problemi vardir + dunya derdi ve kocasının yaptıkları da gerginliğini tetikliyor. Kisaca konu sahibi kendi bu durumundan rahatsız ve olumsuzluklar içinde yaşadığı bu rahatsizligini konu edip buraya taşımış bir nevi dertlesmek için. Zaten derdi başından aşkın. Taşlamaya gerek yok!

İnsanların bilir bilmez her sorun yaşayan kişiye psikiyatriste git ilaç kullan, antidepresan kullanmalısın demesine karşın antidepresanların kişiyi tedavi etmediğinden bahsediyorum. Kullanmamış bir insan değilim. Geçmiş zamanda ailemin baskısıyla kullandığım dönemler bende pek çok yan etki oluşturdu. En basitinden kullandıktan sonra oluşan kalp çarpıntısı, nefes darlığı, huzursuzluk durumları vs gibi. Böyle olunca tekrar gidiyorsun, doğru düzgün yüzüne bile bakılmadan ilacı değiştiriyor, dozunu değişiyor, veriyor reçeteyi eline gönderiyor. Bir kez değil bu yaşamışlığım. Ve de çevremde daha başka yan etkilere maruz kalanlar da mevcut. Bıraktım ve hasta olan düşüncelerimi değiştirdim hamdolsun. O insanın kafasındaki hastalıklı düşünceler değişmedikten sonra istediğini içsin. Hanımefendi kendi içindeki öfkesini yönetemiyor ve de bunu ufacık yavrusundan çıkartıyor. Esas öfkelendiği yavrusu değil. Yaşadığı olumsuzlukları tedavi edip yoluna devam edememiş, içinde büyütmüş. Bunlar akıtılmadan, bu kişiye ne yapması, nasıl yapması söylenmeden, doğru düzgün dinlenip de bir yol gösterilmeden kuru bir kullandığı antidepresanı faydalı bulmuyorum, bulmayacağım. Şartlar değişmedikten, kişi kendini değiştirmeye ve düzeltmeye karar vermedikten sonra 1 hap yutup da tedavi olacağına inanıyorsanız, inanmaya devam edebilirsiniz. Ve de çerez gibi kullanılan antidepresanların yan etkileri azımsanamayacak düzeydedir. Gerekmedikçe ilaç kullanmam, tavsiye de etmem.

Karşındakinin kalbini kırdığını gözardı ederek senden ne diye özür dileyeyim Bana ne be!! Yazarken, konuma yorum yapma derken hala sen yazıyorsun Neden özür dileyeyim. Zaten bebeğime kızdığım için çok üzgünüm ve care ariyorum. Sen beni lincle diye açmadım konuyu

Ben empati yapamiyorum konu minicik bir cocuk olunca. Tedavi olun biran once

Konu sahibi yaptıklarının gayet farkında ve memnun değil. Ve kendince sebepleri de var, zor durumda farkındaysanız. Çok kırıcı yorumunuz. Allah inşallah kucağınızı boş bırakmasın. En kısa zamanda bebeğinizin olmasını dilerim. Ancak kendi dileğinizi başkalarının üzerinden laf sokarak yapmayın lütfen.

Sizin annenizin boyle oldugunu hic dusunemezdim. Boyle akilli ozguvenli bir kadin olmak icin bayagi ugrasmis olmalisiniz sizi tebrik ediyorum.

Bak arkadaşım 23 saat olmuş Zerre uyumamışım Yorgunluğun alasını yaşıyorum Yeter. Bayma istersen

İlaç kullanın Çocuğunuza ilacın vereceği zarardan çok daha fazla zarar veriyorsunuz bu şekilde. Biri 2 yaşında biri 2.5 aylık çocuklarım var. Ücretsiz izinle yanlarındayım. Hamileyken annemin kanser olduğunu öğrendim. Hamileyken depremde 1. derece kayıplarımız oldu yine de çocuklarıma. Bir kere bile bağırmadım. Olanların hiçbirinin suçlusu onlar değil. Bu kadar güçlü değilseniz çocuk yapmayacaktıniz her şey insanlar için. Eğer yzayifsaniz da kullanın ilacı. İçim acıdı yemin ederim çocuğu alıp bağrıma basasim geldo. Psikolojiniz çok bozuk görüyorum ancak bunun için size acimayacağım

Kız senin yorumuna güldüm diye benim şiş ayağıma neden gülme emojisi attın ki? :)) Komik miymiş kıyamam

Lütfen tedavi alın bakın çocukta travmalar kalır ileride bir sürü sorun çıkar yapmayın size çocuk için yalvarıyorum Tahin Helva

Tahammül eksikliği gerçekten biyolojik bir şey beyindeki bir salgı eksilmesinden kaynaklı bu yüzden psikiyatrik bir tanı ve antidepresan gerekli. Ben de öyleydim ve evlilik mutsuzluğu evet çok artıyor. İlaca başladım daha iyiyim lohusa ve emzirme döneminde kullanılan düşük dozda ilaçlar da var lütfen boş yere çekmeyin bir kere gidin o parayı verin ilacınızı başlayın sonra zaten telefon ile haberlesip duruma göre dozunu artırır veya keser doktor. A Anlayann

Ilerisii çoook daha zor. Ben atletinin içine nar doldurup patlattı diye anlatıyorum 2 yaş bebemi. Ilerdeki yaşlarda gelip anne kakamı halıya yaptım diyo diyenler var.

Öncelikle başınız sağ olsun. Zor bi süreçten geçiyorsunuz. Kayıplarınız, lohusalık vs derken henüz bir düzen rutin oluşturamadığınız için onun huzursuzluğu var sizde bence. Öncelikle şunu kendinize söyleyin : bu geçici bi süreç. Belirli bir zaman sonra herşey yoluna girecek düzelecek. Bir de Evin modunu anne belirliyor gerçekten. Siz üzgün sinirli iseniz bu bütün ev halkına yansıyor bebek bunu hissediyor huzursuz bir ev oluyor o ortam sizi daha çok geriyor. Yavaş yavaş pozitif olmaya başlayın. Güzel şeylere odaklanın güzel etkinlikler yapın ailenizle kaliteli vakit geçirin. Eşinizle ciddi bi probleminiz yoksa boşanma fikrini kafanızdan atın ve eşinizle aranızı düzeltmek için adımlar atın. Eşinizi annenizi karşınıza alın konuşun. Bize yazdıklarınızı onlara da anlatın. Biliyorum iyi değilim bu aralar yanlış hareketler yapıyorum ama bundan ben de memnun değilim ve düzelmeye çalışıyorum bana bu süreçte destek olun deyin. Herşeyi tek başınıza halletmeye çalışmak sizi yoracaktır. İçinize atmayın. Gerekirse profesyonel destek alın. Eşinizle annenizle hep iletişim halinde olun. Mutsuz olduğunuzda bunu söyleyin bugün mutsuzum babamı özledim vs şeklinde. Bu bile sizi rahatlatacaktır. Çocuğunuzla da iletişim kurun. Kalbinizi ona açın. sizin yaralarınızı bebişinizin sevgisi saracak bence. Sarılın ona. Onunla konuşun. Ben bu aralar üzgünüm ama seninle olunca mutlu oluyorum sen bana iyi geliyorsun senin sayende iyi olacağım minik kuşum diyin mesela. Oyunlar oynayın kitap okuyun ona. Bebişinizi mutlu etmek size de iyi hissettirecek dertlerinizi unutturacak.

Evliliği hep kötüymüş. Mutsuz kadın eş mutsuz anne olur. Cocuğa da bu illaki yansır. Bunun babasının kaybı ile alakası yok

Haklısın. Ama evliligim sorunlu olsa da ben mutluydum Babamın ölümüne kadar. Evliliği hayatımın 1. Merkezine oturmadim

Tatlım işten gelip 2 saat ilgilenmiyorum kızımla. Yarım gün calışıyorum ben. 19 saat bende çocuğun bakımı. Bu 1. Abime laf söylemediğimi nereden biliyorsun? Ya da eşime? Ya ne kadar kolay bilmediğiniz insan hakkında yorum yapmak?

Çok haklısın. Zor zamanlardan geçiyorum inan Normalde sinirli biri değilim. Şu meseleler olmasaydı. Hak etti kızıma iyi ki bağırmısim da demedim. Anında pişman olup çare aradım. 3 hafta önce de dahil buna Dediklerini uygulamaya çalışacağım Tesekkur ederim. Önceki

Başın sağ olsun allah sabır versin. Kolay değil hiç değil. Ama toparlan sadece evladın için değil kendin için de toparlan. Tedavi mi terapi mi meditasyon mu ibadet mi? Ne seni rahatlatacaksa. Hepimiz zor yollardan geçiyoruz. Umarım geriye dönüp bakınca kızınla hep güzel şeyler hatırlarsın.

Supanallah yahu az da evladına acı ne bu anne baba takıntısı kafa daha çocuk sizin

Kendinize güvenin cesaretinizi toplayın. Eşinizden ayrılın hiçbir şeyiniz kalmaz. Evliliğiniz de ki mutsuzluk sizi tahammülsüz hale getirmiş olabilir. Ama unutmayın ne babanızın vefatı ne eşiniz ne de evliliğiniz de ki olumsuzluklar 7 aylığın bebeğin suçu değil. Sevdiklerinizi kırmak yerine kangren olmuş yarayı söküp atın sonra çok pişman olabilirsiniz. Ben bir de boşanırsam çocuğum ziyan olur algısını anlamıyorum hiç. Siz ona sahip çıktıktan ve olması gerektiği gibi yetiştirdikten sonra neden ziyan olsun ki? Benim hem teyzem hem ablam boşandı ne kendileri ne de çocukları ziyan oldu. İş güç, ev bark, eş yuva sahibi oldular. İmkanınız var ise ömrünüzü bu mutsuzluluğa mahkum etmeyin.

Madem kocanla ayrı şehirdeydin. biraya geldikten sonra anlaşabiliyormuyuz diye bi baksaydın. Zorla tüp bebekle çocuk yapacağına. Annen üzülür diye ayrılmamışsın. Şimdi yanında kavga ederken üzülmüyormu. Saçma sapan bahanelerin çok komik. Emzirmeyi bırak ve tedavi ol. Çocuğun emzirmeyen ama sağlıklı bi annesi olsun.

Evlilik terelelli bir de bebek yapmışsınız stres topunuz olmuş yavrucak Emzirmeyin ilaca başlayın Benim babamda 50 li yaşlarda öldü hemde aniden Hayat devam ediyor millet ne acılar çekiyor yapmayın kalkın ayağa ilk iş de boşanın şu heriften

Siz yıllarca beraber yaşayıp baba kız tadını aldığınız bir hayatta koskoca kadın olmuşken babanızın vefatıyla bunları yaşıyorsunuz o çocuk daha size muhtaçken bunları yapamazsınız siz koskoca kadın babasızlığı kaldıramıyorken o çocuk annesizliği nasıl kaldırsın herkes ek gıda geçtikten sonra emzirmek zorunda değil emzirmeyi bırakın devlet hastanelerinde ücretsiz psikolog servisleri var Onlarla görüşün ben de dört kere bebeklerimi kaybettim onlardan destek aldım ve çok iyi geldi size de iyi geleceğini düşünüyorum ben de şu an tüp bebek tedavisindeyim yaşadığımız şeyler zor farkındayım Çok mutsuzsanız boşan benimle de annemle babam ayrı babam varken hayat daha zordu mutsuz bir evin içinde çocuğu büyütmeye gerek yok

Abartma bee

Öncelikle basınız sağolsun. Ben bebeğinize çok üzüldüm. Siz de vicdan azabı hissetmissiniz ki yazmışsınız. Lutfen yardım alın. Bebeginize kötü davrandiginizda daha da berbat hissetmiyor musunuz?

Vermedi arkadasim. Vallahi vermedi ya Kadin doktora gittim bir de. Halimden anlar diye Önceki

Bu tür anne baba davranışları çocuklarda derin izler bırakıyor. Bunun yapmayın ve destek alın. Bu konuda kitap okuyun

Kötü evliliğe bir bebek yapmak için cabalayip ben tahammülsüzum demek!!! ALLAH rahmet eylesin babanıza ama bir an evvel psikoloja gitmeniz gerek herşey daha iyi olur umarım sizin ve çocuğunuz icin h a l i

İnan bana ne mutsuz olman ne yorgun olman ne başka duyguların umurumda. Hiç tanımadığım birisin. Dünyadaki herhangi birinden farkın yok. Ama 7 aylık bir bebeğe bağırılması umurumda. Sence de senden bile daha duyarlı davranmıyor mu konuna yazan hiç tanımadığın kadınlar bu meselede? Ben sadece dövmedim ki bağırdım cümlene yorum yaptım. İddia ettiğin gibi linç falan da etmedim. Sen ne yaptın? Edepsiz dedin, insan değilsin dedin. Bu cümleler aleni hakaret ve suç. Ve ben bunları hak ettiğimi düşünmüyorum. Ve evet, senin gibi biriyle daha fazla muhatap olmak istemediğim için konuna yorum yapmayı zaten kesiyorum. Hadi selametle.

Çocukların uyuşturucuya düşmesiyle kazık kadar evli barklı adamın kumar keyfine düşmesi aynı şey değil. Üstelik borcunu da ödemeyip bebeği olan ablasına ödeten boş beleş adamlarla çoluk çocuğu bir tutmayın. Tövbe eden adam en azından ucundan tutar, ek iş yapar yine de borcun ödenmesine yardım eder. Beğenmediğiniz karşıt her yoruma linç deyip durmayın. Hiç de çocuğuna bağırdığı için pişmanlık duyma yok sizde. Yanınızda yörenizde olsak bizlere de bağıracaksınız. Siz söyleyin madem nedir çözüm? Çocuğuma zarar vermeden nasıl çıkarım bu işin içinden diye plan program vs yaptınız mı? Her cümleniz ters sinirli agresif. İşyerinde hastalarınıza veya müdürünüze de bağırın, biraz da onlardan çıkarın sinirinizi.

Cocugunun mutsuz bir evlilik yasadigini ve bosanirsa mutlu olacagini bilen anne baba cocugu bosandi diye kendini heba etmez Genelde bosanicam ama annem babam uzulur diyenler bahane uretiyordur cok net Burda bi uye daha vardi kocasi aldatti etti babam uzulur diye bosanamiyorum diyip dururdu hala da bosanmadi Bir an once terapi alin gerekirse ilac alin 9 ay memeyi biraktirmak icin zorunluluk varsa normal bir surec Su donemde asla uzmemeniz gereken 2 kisi kiziniz ve annenizdir Bagiracaksaniz bosayamadiginiz kocaniza bagirin kusun kininizi.

Siz ne yazıyorsanız onu biliyoruz. Maşallah herkesi tersleyip azarlıyorsunuz. Abinize laf söylemeye gerek yok, ödemiyorum borcu deyin baksın başının çaresine. Benim babam öldüğünde biri 1 diğeri 3 yaşında iki bebek vardı kucağımda. Üstelik vefatında yanında değildim ve son anda cenazeye yetiştim göremedim bile. Sadece sizin babanız babaymış sizinki vefat etmiş gibi yansıtmayın. Allah hepsine rahmet eylesin. Psikiyatrist emziriyorum diye ilaç vermedi yazdınız, ilacın yardımı olacaksa emzirmeyi bırakırım dediniz mi? Ben buradan rahatsız oldum tavırlarınızdan Allah annenize ve bebeğinize yardım etsin. Hayır diyemeyen, istemediği halde yapmak zorunda olan, kendini saydıramayan birisiniz o halde. Tedavi olmayın, ilaç kullanmayın, abinizin borcunu ödeyin, annenize bebeğinize bağırmaya devam edin o halde. Kocanız da sıfır destek yan gelip yatsın. Tahammülsüzlüğünüze çözüm bulmazsanız sadece bağırmakla kalmaz o iş. Sorunlarınızın nedenleri belli, siz isterseniz çözebilirsiniz ancak. Hayat sizin çocuk sizin ne yaparsanız yapın. Konu başlığınız bile çocuğuma tahammülsüzlüğüm.

Bebeğini çöpe atan birinin zihniyetiyle aynı sizin bu düşünceniz. O bebeğini bakamayacağım ve de kimsenin haberi olmadan kurtulayım diye bıraktı ise siz de bir kadın öfke kontrolünü sağlayamıyor, çocuğuna bağırdı diye hemen anneliğin hakkını veremiyorsa yapabilecek birine versin diyorsunuz. Hanımefendi cani bir kimse değil belli ki. Yaşadığı acı deneyimlerin etkileri hala üstünde. Bunları aklı selim bir kimse ile konuşması içini dökmesi ve de aklı selim tavsiyeleri hayatında uygulamaya başlaması gerekir. Eşini boşayıp, çocuğu da esirgeme kurumuna verip delirmesi değil. Bunlar çözüm de değil bu hanımefendinin durumu için. Eşi höt dese zaten boşan ne işin var deniliyor. Kendi höt dese "Sen de anne misin?" deniliyor. Ne kadar kolaymış böyle bir zorlukta hemen bırak git her şeyi. Işte evladını bırakanla aynı zihniyet. Mücadele etme, terk et gitsin. Emzirmeyi bırakıp ilaç kullanması da bir tedavi değil. Uyuşturmaktan öte gitmeyen ilaçlar birinin davranışlarını mı tedavi edecek? Yan etkilerinde intihara meyil olan ilaçları tavsiye etmek ne kolay. Kadın da kendi tavrını beğenmiyor ki buraya yazıp tavsiye istemiş. Bazıları da eleştirip, yermekten hatta anneliğini aşağılamaktan öteye bir şey yazmamış. Zaten kadının ihtiyacı da buydu değil mi?

Ayaklarını kalp seviyesinden yukarıda tut. Bandajlama yap. Ama verev şekilde Ayaktan kalbe doğru derin doku masajı yap. Ekstremiteden geriye doğru.

Ben anne babası 3 yaşında boşanmış biriyim buna ragmen toksiklikten nasibimi fazlasiyla aldim 0-3 yaş travmalari cabası. Sizin gibi bahane üreten bir annem olmadigi icin şanslıyım güclü bir annem var. Babasız kalmadım, annem babam bosandi diye yanlıs hicbir sey yapmadim. Ben eş olmak ne demek baba olmak ne demek eşimde gördüm. Sizin derdiniz hala koca. 7 aylik kiziniz ilerde yalnış koca seçer derdine düşmüşsünüz. Önce bir büyütün sağlikli sevgi dolu bir ailede büyüsün hata yapsada arkasında dag gibi annesini olduğunu bilsin. Kocanda baba olacak çap yoksa ayni evdede babalık yapamaz, sende anne olacak cap varsa tedavi olursun bu kadar. +Dip not geçeyim hayatimin hicbir döneminde "baba sevgisini" bir erkekte aramadım size bu hayati bilgiyi kim verdi bilmiyorum ama kimsenin sevgisizliği hayatimda yaprak bile kıpırdatamaz. Sizin dediginiz gibi olsa tüm yetimler hayatini berbat adamlara adardi.

Evliliğinizde mutsuz olduğunuzdan hircinlasmaniz

Bence çokta doğru bir cümle her ne olursa olsun hiç bir çocuk bu durumu haketmiyor bahanesi emziriyorum ilaç kullanamam olamaz çünkü emzirirkende kullanılan ilaçlar var. Evde olan kocasına ses çıkartamayıp el kadar sabiye bağırmaya kimsenin hakkı yok. İyileşmek istemiyor boşanmak istemiyor tek yaptığı kendisine cevap veremeyecek olan bir çocuğa bağırmak.

Kötü evliliğe zoorrrla çocuk yapmışsınız. Kendi isteğinizle bahanenizle travmalı çocuk olacak. Boşanınca babalık iptal olmuyor merak etmeyin. İlaç kullanamamanızın bahanesi yok, emzirirken de kullanılan ilaçlar mevcut artık ancak velev ki size gereken kullanılamıyor şu durumda emzirmeyi kesip önce bir tedavi olmalısınız. Gücünüz bir ona yettiğinden güç gösterisi yapıyorsunuz bu zarar vermiyor da boşanmak mı verecek?

Hayır demekle, el kadar bebeğe hırçınlaşmak, sinirini çıkarmak aynı şey değil. Senin gücün bebeğe yetiyor, ondan hıncını alıyorsun.

Aynı benim ablam, genç kızken erkek arkadaşıyla mutluysa şakalar yapar, kahkaha atar evde birinin morali mi bozuk hasta mı umrunda olmazdı, arası kötüyse bağırır çağırır, evi cehenneme çevirirdi. Onun da ağzından çıkanı kulağı duymaz, bana bir kavgada o... demişti. En son ailecek onu hayatımızdan çıkardık tamamen. Ben uzaktayım ama anneme demediğini bırakmayıp sonra hiçbir şey olmamış gibi davranıyordu. Bence herkes yaptıklarının bir bedeli olduğunu görmeli. Yoksa akıllanmıyorlar.

Ki biz kızımla güzel zamanlar da geçiriyoruz. Acısını ondan çıkarmıyorum. Genelde yorgunluğa bagli agresifim ama bunu kızımdan hc çıkarmadım. Vurmadım. Dovmedim. 7 ay icinde ilk defa 3 hafta önce sesimi yukselttim. doktora başvurdum. Emzirme döneminde ilaç veremiyorum dedi. Psikoterapi önerdi. Babam ilk olduğu zamanlarda aldım. Ama zerre kadar faydası olmadı. Dinledi sadece beni. Çözüm odaklı bisey sunmadi bana 7 ayda 2 kez sesimi yukselttim. Öyle dövecek şekilde değil. Hayır yapma tarzında. O ağlayınca da üzüldüm. Pişman olup konu actim

Ben kredi çekmedim arkadaşım. Evime bir anda icra kağıdı geldi. Babamlqrdan baska ilde yasiyorum ben. 7 iş günü içinde ödenmesi diye. Ve o iş günün bitmesine 2 gun kala.

Olmuş babama bisey yazarken 2 kere düşünün lütfen. Ben o icra kağıdı gelene kadar haberdar bile değildim. babam babalık vazifesini yaptı. Tıpkı sizin kiziniz- oğlunuz uyuşturucuya düştüğünüzde sizin onun elinden tutacağını z gbi. ayrica abim tövbe etti. Bidaha yaparsa o zaman düşünürüz. Rabbım bilr tövbe eden kulunu affederken bu lincleme çabası neden?

Tamam anladimda gecimsiz bir evlilige neden tup bebek.

Doktora gidin. Uygun ilaç verecek belki. Belki başka bir yol gösterecek. İlac kullanacaksın emzirirken ilaç olmaz derse de emin olun emzirmemenin telafisi daha kolay olur.

öncelikle sabırlar diliyorum rabbim yüreğinize ferahlık versin. emzirme sürecini gerekiyor ise sonlandırın ;bebeğinize bağırmaktan onu incitmekten iyidir. online psikologlar daha uygun yada devlete başvurun zaman geçtikçe kısa sürede toparlayamayacağınız ruhsal yaralarınız olabilir. tedavi süreciniz tamamlanmadan boşanma evresine adım atmayın. dipsiz bir kuyuya düşmüş gibi olursunuz herşeyi sıraya koyun yolunuza devam edin

Evlilikteki sorun şu durum kaynaklıdır, Benden sebepli eşimle 4.5 yil ayrı şekilde yasadik. Farklı illerde Bıraraya gelince hersey düzelir dedik

Keşke, anne olmak istiyor muyum diye uzun uzun düşünseydiniz. Bizim ülkemizde çocuk adettendir diye doğuruluyor genelde. Babanıza Allah rahmet etsin ama bunun acısını el kadar bebekten çıkaramazsınız. Koskoca kadın olarak hala baba diyorsunuz, 7 aylık çocuk annesine güvenemiyor. Gerekirse emzirmeyi birkaip ilaç kullanın. Karnı doyacak diye ruhu aç kalmasın çocuğun.

Vicdaninizi rahatlata bildiniz mi bari burada millete abartma dediginde gore yeterince pohpohlanmissin

Kötü evliliğiniz vardı neden çocuk yaptınız. Bağırmak ağlatmak için mi? Bundan sonrasında bunu düşünün bence. Siz bu çocuğu bir duyguyu tatmak için, elalem çocuğu olmadı desin diye mi yaptınız? Hç bir gerekçeyle hiç bir sebeple henüz dünyayı anlamayan, konuşamayan, idrak edemeyen küçücük bir yavruya bağıramazsınız. Hakkınız yok buna. Bağırmak için kötü davranmak için mi tüp bebek yaptınız. Büyüyecek size isyan edecek, gelecek vuracak, bağıracak. O zaman ne yapacaksınız? Dövecek misiniz? Kendinize gelin.

Ya cidden arkadaşlar siz ne yaşıyorsunuz? B. k gibi olan bir evliliğe b. k gibi bir adama ısrarla çocuk diye diretmek neden? Nesiniz siz ya? Bu hakkı kendinizde nasıl buluyorsunuz? Ya siz o çocuklara neden bu eziyeti yapıyorsunuz? Hiç başlamayın babam öldü anam hasta başım şöyle böyle diye! Patronunuza ses çıkarabiliyor musunuz peki merak ettim? Hani bu kadar gerginsiniz ya 7 aylık bebeye bağıracak kadar? Ama yok iş size iyi geliyor, neden peki? çocuğu düşünen yok, kaçış var demek ki çocuk yapmamalıydınız! Bu kaçıncı konu ya eşş. k kadar kocalarınızın her pisliğini çekip de minicik yavrulara kıymanız? Ne biçim bir m. nyaklık bu? Ben ilk doğumumda psikoz geçirdim. Dünyanın en ağır olayı. Ama yavruma kıymak bir yana dursun ondan güç aldım, eşim beni desteklemeseydi asla affetmezdim direk ayrılırdım. 2 ay sadece su içtim, 40 kilo verdim. Abimi kaybettim, şimdi tekrar doğum yapacağım çok az kaldı ve halamın ölümünü bekliyoruz. Yani şimdi ben kalkıp çocuklarımı döveyim mi? Her şey insanlar için, ölüm de var bunu bilerek asıl çocuklarınıza çok iyi davranmalısınız! Evlat acısı anne baba acısına benzemez, kor olur da deli eder insanı.. Allah kimseye göstermesin o yüzden kendinize gelin ya! Çok sinirlerimi bozdu bu konu!

Komiksiniz ya. Eşim aktif şekilde çok rol almadığı için bunalıyorum zaten. Evet ona da bağırıyorum Bana yardım etmelisin Bunaldim diye. Bulaşık makinesini boşaltmak dışında bana çok faydası olmuyor. Evet Annemin hastalığı gecti Evimize haciz geldi o kredi borçları yüzünden. Evin tek memur cocugu ben olduğum için iş bana düştü Annem üzülmesin diye ek hastaya gidiyorum

Keşke psikolojik yeterlilik düzeyine varılmadan evlat sahibi olunmasa. Herkes dogurmak zorunda değil, çocuk sahibi olmak neyin şovu mana veremiyorum. üzgünüm böyle şeylere pek mana bulamıyorum. Yavrunuz adına üzüldüm, umarım en kısa sürede toplar terapi alırsınız zira siz almazsanız yavrunuz ileriki zamanlarda yetişmiş bir kadınken alacak.

Merhaba, bende emzirme dönemindeyim ve selectra25mg kullanıyorum doktor tavsiyesi ile. Doktorunuza bir danışın isterseniz. Ben sizi anlıyorum çok zor bir süreç.. eş desteği çok önemli.. eşiniz sizi bu kadar mutsuz etmese eminim herşey çok daha kolay olurdu. Karı koca ilişkisi bittiyse bitmiştir, iyi bir anne baba olmanın çözümünü arayın..

Başınız sağolsun Sabirlar diliyorum size... benim kafama takilan tek bi soru var zaten sorunlu bi evlilikmiş neden tüp bebek yaptınız? Yazınızın sonunda boşansam kızım ziyan olur demişsiniz. Neden bunu simdi düşündünüz zaten sorunlu bi evlilikmiş. Tup bebek çok meşakkatli bi süreç esinizle gecinemiyosaniz o süreci nasil gecirdiniz.

Başınız sağolsun. Evet bir kaybınız oldu ama bir de yeni doğanınız oldu. Yas sürecini bir şekilde bitirmeniz, hafifletmeniz gerekiyordu. Huzursuz evliliklerde bebek sahibi olmamak gerektiğini hala savunuyorum. Aslında siz eşinizle paylaşamadıklarınızın acısını çıkarıyorsunuz farkında olmaksızın. İlk süreçte aile terapisine gitmeniz gerektiğini düşünüyorum. Birndiğer taraftan da şunu savunuyorum evet anne sütü çok önemli ama 7 aylık bebeğe ağlatacak kadar ses yükseltiyorsanız sağlıklı bir ruh haline sahip anneye ihtiyacı var, emin olun vitamin vs takviye ediliyor da ruh tamir edilmiyor.

Bebeğe ses yükseltilmez. Tekrar yazıyorum, bebeğe ses yük-sel-til-mez! Çünkü o bir bebek, dünyaya yeni geldi, hiçbir şey bilmiyor, bu sebeple de yapamadığı bilmediği şeylerden sorumlu tutulamaz. Bebeklere bağırılmaz. Bir kere bile bağıramazsınız. Normalleştiremezsiniz bunu, dövmedim ki sadece bağırdım diyemezsiniz. Gerçekten şok geçiriyorum her yorumunuzda. Hatalıyım çocuğuma kötü davranıyorum diye kabullenmeniz lazım önce. Ama hala her yoruma, vurmadım ki bağırdım diyorsunuz. 0-2 yaşta bebekler dünyaya karşı güven duygusunu oluştururlar. Eğer bakım vereni güzel ilgilenirse, mesela sizin gibi bağırmazsa, sürekli evde babasıyla kavga etmezse özgüvenli bir birey olmasında etkili olur bu süreçteki yaşantıları. Ama bağırmaya devam ederseniz, babasıyla da kavgalara mesela, o zaman kendi kızınızın gelişimini olumsuz etkileyeceksiniz. Yine tekrar ediyorum bebeğinize bağıramazsınız.

Özrü kabahatinden büyük diye buna derler Niyeyse bu zor zaman bir el kadar çocuğa 7 aylık ayol konuşmayı bilmiyor bir an önce ilaç kullanın o çocuğa yazık etmeyin

5 seans Kristialia Her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana

Lütfen gidip tedavi olun, bahane bulmayın. Bu dönemindeki davranışlarınızın bebeğinizde kalıcı iz bıraktığının farkındasınız. Uzun zaman sonra sahip olduğunuz bebeğinize böyle davranamazsınız. Bir an önce toparlanın ve ayağa kalkın. Hayat hala devam ediyor ve bebeğinizle geçirdiğiniz zamanların kıymetini bilin.

Abartan sizsiniz. Yedi aylık bebeğe hiç bir gerekçeyle bağıramazsınız. Dövmüyorum diyorsunuz bir de utanmadan. Dövseniz elinizde kalır zaten. Taş çatlasın bir metre on kilo bir canlı. Sizden kaç kat ufak küçücük. Size 2 metre boyunda 200 kilo bir adam bağırsa ne hissedersiniz. Gücünüz yetiyor diye sizden ufak kendini koruyamayacak bir canlıya bağırıyorsunuz. Kaçamaz bile daha yürüyemiyor. Abartan sizsiniz. Kendinize gelin. Yaptıklarınızın bir gerekçesi aması olamaz. Sanki herkes bebeğine bağırıyor gibi normalleştirmeyin. Altı yaşında oğlum var ben bağırınca vicdan azabı çekiyorum siz 7 ay diyorsunuz ya 7 ay.

Kapalı değil arkadaşım.

Ben en azından hatamı anlayıp vicdan azabı çektiğimi ifade ettim Önceki yazdiklarimi da iyi oku Okumayıp okumayıp sonra çarşaf gibi sıralamis manyak.

Yok uzun vadeli değil, 12 gündür hastanede refakatçiyim tek başıma, oturup dinlenme ayaklarımı uzatma fırsatım olmadı çok. Alışık da değil vücutcağızım, otur Allah aşkına diyor kendince B bafelix

Dediklerimin nesinde kendimi aklama çabam var acaba? Hastanede iken Babamın ilk olum sürecinde psikoloğu denedim. Beni dinlemek dışında bisey yapmadı. 3 hafta önce de kizima ilk bagisirisimda zaten psikiyatriste gittim. Emzirme sürecinde ulac veremiyorum dedi. Hastanenin psikoloğu denediğim için özel kliniğe gitmek istediğimde de fiyatları uçmuş seviyede 1000 tl saati. Suan kredilerle boğuşuyorum. Babamın borçları ile. Cebimde 20 tl yok diye iş yerinde yaya geldim eve Ben çok mu memnunum bu durumdan da kendimi aklayayim diye buraya konu açayım Fazlasıyla üzgünüm zaten Doktor uygun gorseydi o anda da verirdi sanırım.

Yaptım tatlım. Merak etme Almam gerekeni aldım burdan. sagolsun o yol gösterenlere. duruguzel

yavrucak doğar doğmaz depresif ve mutsuz bir ortama doğmuş maalesef. evliliginiz bu kadar sorunlu iken keske bebegi yapmasaydiniz cocugu bosanmaya bahane olarak gormeyin çunku boşanmak isteseniz bunca sene çoktan boşanirdiniz sorunlariniz bebekten sonra doğmamış çünku. emzirirken de kullanilan ilaclar var ama olmaz diyorsaniz emzirmeyi birakip tedavi olun. anne sutu cok kiymetli evet ama sizin kar zarar hesabi yaptiginizda saglam psikolojide bir anne daha faydalı olacak bebeğinize.

Ekstra büyük bir üzüntü yaşamış konu sahibi babasını aniden kaybetmiş kim bilebilir ki bunu önceden hayatın ne getireceğini bilemeyiz kimse istemez bebeğine bağırmak doğum sonrası depresyonu geçiriyor olabilir.

İnsanca bebeğe hayır demekle, hırçınca sinirle demek farklı şey. Sizin evde bu fark baya belirgin. Hiç bahane bulma yaptıklarına, yaptığını da yumuşatma. Birde yanlışını kabul etmiyorsun, bahaneler bulup, eşini suçluyorsun hayret verici bir durum. Pişman olan insan dikkat eder, bir yapar, iki yapar, üç olmaz.

Bu kadar tahammülsüz iseniz niye tüp bebekle bu çocuğu dünyaya getirdiniz, kaza ile bile olmamış tedavi olmuşsunuz hamile kalmak için. 9 aylık bebeğe bağırarak ne yapmaya çalışıyorsunuz? Bir tek sizin hayatınız zor değil. Çalışıyorsunuz çocuğunuza anneniz bakıyor boşanın o zaman. O bebeğe bağırmaya korkutmaya hakkınız var mı? Üstüne döküyor diye 9 aylık bebeğe bağırırsanız, tuvalet eğitiminde altına kaka yaptığında, oyun için bir şeyler döktüğünde ne yapacaksınız? Dövecek misiniz? Daha dün 3,5 yaşındaki oğlum çorbanın terbiyesini yaparken unu kendisi koymak istedi ben arkamı dönüp çorbayı karıştırırken unun yarısını masaya dökmüş, tabi üstü başı, sandalyeler, yerler hep un. Tabi biz de şok geçiriyoruz ama bağırarak hiçbir şey elde edemezsiniz, ancak güvensiz, ürkek, korkak, büyüdüğünde yanlış kararlar verecek ve kendi çocuklarına bağıracak bir evlat yetiştirmiş olursunuz. Bir an önce kendinize gelin. Tertemiz düzenli bir ev istiyorsanız çocuk yapmayacaktınız. Çocuklu ev sürekli temiz düzenli olmaz. Çocuğu kendinizden uzaklaştırırsınız. Böyle bir annem olsa büyüyünce yüzüne bakmam. Bu arada başınız sağolsun. Benim de babam oğlum 7 aylıkken vefat etti, akciğer kanserinden.

Sizin gibi insanlar gerçekten insandaki enerjiyi emiyor. Otrera dayanamayıp yazmış zaten. Kendisi psikiyatrist doktoru olacak Allah'ın izniyle. Bende bildiğim kadarıyla söyleyim. Bunu da bana çocuğumu kontrole götürdüğüm çok tanınan bir doktor söyledi. "Tıp kar-zarar dengesiyle hareket eder. Eğer bir tedavinin, ilacın karı yan etkisinden fazla ise uygulanır" dedi. Zaten bir rahatsızlığı, şikayeti olan insan doktora gider ve çözüm arar. Hele ki antidepresanlar için yazdığının şu yorum son derece yanıltıcı. Benim bir dönem kullandığım anti depresan muhakeme yapmamı sağlamıştı. Şu an panik atak için ilaç kullanıyorum. Yoksa kalbim ağzımda hissediyorum. Bilim denilen şey insanların hayatını kolaylaştırmak için var.

Öyle arkadaşım. Ama gelince üst uste geldi işte. Ben ona kiyar miym yoksa. saçının teli için dünyayı yakarım. Zaten içim gitti dün gece Ama sanırım doktorda aramak yerine kendimde aramalıyım çözümü Yanlışım. oradaydi. bunu farkettim mesela bugun S

Konu sahibi ustundeki baskıyla basedemedigi icin ilac kullanmali. Dusunce yoluyla ofke kontrolunu sağlayabilsw zaten konu acmazdi. Kisinin etrafinda stres yaratan etkenler azalmiyorsa, kisi bununla basetmekte zorlaniyorsa, psikologla geçirdiği 5 seans ise yaramiyosa ilactan baska care kalmıyor