Önce ellerimi tut. Sonra senden başka kimseler bilmesin burada olduğumu. Ne cevap ver çalan telefonlara, ne de çalınan kapıları aç. Farketmesin hiç kimse evde olduğumuzu. Koyu bir sessizlikte gizleyelim varlığımızı... Sen bana çocukken gizlendiğim odalardan bahset. Kaçtığım sokak köşelerini, uzun uzun arayışlarını, bulunca içtenlikli sarılışlarını anlat. Benimse gizlenmekten vazgeçmeyişlerimi. Ben sana gidemediğim ülkelerden söz edeyim. Rüyalarımda tam kaçarken bacaklarımın tonlarca ağırlaştığını, adım atamadığımı, yakalandığımı, terlediğimi anlatayım. Sen bütün rüyalarımı hayra yor... Ellerini saçlarımın arasında gezdir. Gözlerimin üzerinde gezdir ellerini. Yaralarımın üzerinde gezdir, ellerin şifa olsun. Çocukken dizlerimde bir türlü geçmeyen, acı veren yaralarımın nasıl iyileştiğini anlat. Ben görünmeyen yaralarımı anlatayım... Benim için kaygılan, acı çek, tedirgin ol, gözlerin dolsun... Benim için yalan söyle, telaş et, ağla... Ben sana pişmanlıklarımı anlatayım. Sen yargılamadan teselli et. Gözlerimi kaçırayım gözlerinden, utanayım. Ellerinle tut yüzümü, gözlerini gözlerime çevir. Soluklarını hissedeyim yüzümde. Sesin dua olsun, yüzüme üfle... Ellerimi tut, senden başkası bilmesin burada olduğumu. Her kapı çalınışında tedirgin olayım. Başımı göğsüne yasla, eskiden kalma bir türküye sığınalım... Sen bana yol ol. Bütün tuzaklardan emin olayım... Sen bana sabah ol. Bütün karanlıklardan emin olayım... Sen bana tövbe ol... Bana yeniden gebe kal. Yeniden sancılar çek gece yarılarında. Beni yeniden doğur. Masumiyeti hatırlat. Günahlarımdan sıyrılayım... Sen Meryem ol, ben İsa olayım... Susayım doğar doğmaz, hiç konuşmayayım. Yıllar geçse de konuşmayayım... Sükutum senin günahın olsun. Seni, benim yerime çarmıha gersinler... Korkularım tüketsin beni. Sana ihanet edeyim, sen yine de beni affet... Ben gözlerimi gözlerinden kaçırayım. Sen ellerinle tut yüzümü gözlerimi gözlerine çevir. Utanayım utangaçlığım ölümüm olsun. Gözyaşı olalım ikimiz de... Bana kaybettiklerimi buldur. Benim için dizdiğin tespih tanelerini anlat. Uğruna gözlerini verdiğin ince tığ işlerini. Birlikte sırtladığımız çuval dolusu kazak yakalarından kazandığımız paralarla bana aldığın fiyakalı spor ayakkabılarını, eşofmanlarımı anlat... Ben sana, çalıştığım atölyelerde en çok seni özlediğimi anlatayım. Aldığım haftalıklara elimi bile sürmeden sana getirmek için koştuğumdan söz edeyim. Senin her söylediğine nasıl inandığımı anlatayım... Bana geçmişi anlat ama zamandan merhametli ol bana... Ellerini yüzümde gezdir... Sen benim yaşamımın en bilge yüzüsün... Beni yeniden doğur... -Tarık Tufan-