insanin davranislarindaki ve bakış açılarındaki köklü degisimler ya buyuk olaylarla degisir yada üzerine çok düşünüp pratik ederek. Ama hepsi farkındalık ile başlar. formül çok basit sadece oyun gibi dusunerek uygulamasi kaldi. ufak ufak deneye deneye bir bakmissin farketmeden uygulamaya başlamışsın. zaman alir ama kalici olur. bu arada bu formül olayini baska irade problemlerinde de uygulayabilirsin dogru kur formülü sonuca yönelik. sonra denemeye basla. oluyor göreceksin

Benim ihtiyacım da huzurlu bir sevgi ve kolayca vazgeçilmemek galiba...

Herkese merhaba Benim çok sağlam güçlü arkadaşlıklarım var ama romantik ilişkilerde hiç istemediğim biri haline dönüşüyorum. İlişkinin başında çok sağlıklı bir kafa yapısına sahipken, ilişki ilerledikçe kafada kurmaya karşımdakini huzursuz etmeye başlıyorum. Örneğin, bir meseleden tartışma yaşamışsak kaç sene geçerse geçsin güncel bir olayla bağlayıp hıh zaten sen böylesin böyle yapmıştın böyle demiştin diye her fırsatta söyleniyorum. Her konu hakkında sürekli ama böyle olmuştu diyorum. Mesela arkadaşlarımla da elbette problemler yaşıyorum ama bir meseleyi kapattıysak kapanıyor. İlişkilerde bunu yapamıyorum. Annem de böyledir, söylenir babama geçmişten acaba böyle bir ortamda büyüdüğüm için mi bu şekilde davranıyorum diye sorguluyorum. Mesela babamla annem tartışır sonra babam hiçbir şey olmamış gibi gelir gönlünü alır, annem de söylenir söylenir babam duymaz konu kapanır. Buna alışmışım galiba. Kavga ettikten sonra küs kalmaya da dayanamıyorum, kavgadan 1-2 saat sonra unutuyorum ben her şeyi ama karşımdaki sıkılmış bunalmış oluyor. Bu yüzden de sağlıklı, uzun ilişkiler kuramıyorum. Sürekli problem arar gibi bir halim var, dışarken kendime bakıyorum diyorum ki bunu başkası yapsa ne dersin yani bu mantıklı mı sence? Sorguluyorum da kendimi ama engelleyemiyorum. İlişkilerde çok dürtüsel, patlamaya hazır bir volkan gibiyim. Ve iki kişiden, gerçekten çok yoruyorsun sözünü duydum çok üzüldüm tabi ama... Gerçekten bir şeyleri değiştirmek istiyorum Kendimle çok mücadele de ediyorum niye rahat olamıyorum niye her şeyi büyütüp mesele yapıyorum, insanların üstüne gidiyorum diye. Bu sorunları çözmeden de ilişkilerden de uzak durmaya karar verdim. Kendimi nasıl düzeltebilirim? Siz bir şeye çok sinirlendiğinizde ve olayın geçmişle bağlantısını gördüğünüzde kendinizi nasıl frenliyorsunuz? Sizce Uzun ilişkilerin sırrı nedir?

Ne kadar güzel bunları atlatmış olabilmeniz. Tabi iki tarafın istekli olması da bir etken. Mesela ben tüm bunları yaparken karşımdaki bi noktadan sonra baymış olduğu için tahammülü kalmıyor. İlişki de bitmiş oluyor Adaadalardan Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Özgüven probleminiz var gibi görünüyor önce kendinizle barışmayı deneyebilirsiniz

Eski mevzuları ısıtıp ısıtıp servis etmeyin. Bunu karşınızdaki kisiye yaptığınızda planlı ve içten pazarlikli olduğunuzu düşünür. Yani eski bir olay, yeni bir olay yaşandığında tekrar gündeme geliyorsa bu sizin karşınızdaki kişiyi anlık olarak kandırdığınızi ancak eski defterleri kapatmadiginizi gösteriyor. Yerinizde olsam fazla kontrolcü olmam, haklı çıkmak için çaba harcamak yerine akışına bırakırım. Bazen ilişkilerin refahı için eskileri açmamak gerek. Konu ne kadar çok dagilirsa uzlaşmak o kadar zor olur.

İnşallah ben de bu kafaya erişirim de yel değirmenleriyle savaşmayı bırakırım saçma sapan olayları mesele etmem. Çünkü artık kafa olarak kendim de yoruldum. Başkasından çok kendim için istiyorum değişmeyi çünkü ben sağlıklı davranmazsam başkasından bunu beklemeye hakkım yok pazenpelerinliperi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yerinde zamanında verilmemiş tepkiler, uğranmis haksızlıklar insanın içinde kalıyor. Olur olmadık zamanlarda da, zaten bu da böyleydi diye içinde kalanlar dilden zehir olup akıyor O yüzden olaylara yerinde zamanında gereken tepkiyi verebilmek çok önemli.

Ben okumadım ara mesajları hislerim doğrultusunda açıklamak istedim. Dinlediğim psikolog söylerdi en çok duygusal ilişkilerimizde bambaşka olurmuşuz. Mesela bazen en çok sorun yaratıcak bir durumda arkadaşımıza kızmazken eşimizin en basit hatasında bağırabilirmişiz. Çocukluktan gelen durum. Ben kendim için söyleyim kadın erkek ilişkilerinde ki en önemli durumda birbirini dinlemek. Erkekler bayılıe :)

Konulari biriktirmeyin, bir seye caniniz sikildiysa hemen tepki verin sicagi sicagina. Anneniz ornegine gelince, bir dusunure sormuslar, bu kadar Adabi gorguyu nerden kimden ogrendiniz diye, gorgusuzlerden demis. Yani onun hatalarinin tam tersini yapabilisiniz

bende baya kafa açıyordum zamaninda belli bi yerden sonra bir kere soyluyorsun anlamiyorsa susuyorsun sormazsa şut ve goool. şutlaya şutlaya buldum yiğidim aslanim canim gocam evimin direğini. Baktin mutsuz ediyor soyluyorsun anlamiyor gönder gitsin. Ömrümüzü çöpte mi bulduk ya. Beni mutsuz eden kimseyi birakmadim etrafimda hepsinden uzaklastim. Kafa rahat.

Bende böyleydim. Kaos bir ailede büyüdüğüm için kaos istiyomuşum. O an patlasam konu kapanıyo mesela ama karşıdakini yıpratmış oluyosun sonra em ufak bi şeyde yine toplu al koy önüne patlamalar. Ne gereksiz! Güven sorununu çözmek lazım, ne olmasından bu kadar korkuyosun onu çözmek lazım, taviz verdiğin şeyler mi var onları listelemek lazım sanırım. İçimde bi şekil çözdüm ama nasıl olduğunu bilmiyorum bende. Bana çok zarar verdiğini farketmem epey etkili oldu.

sonuc odakli olmalisiniz siz konusmayi ne kadar uzatirsaniz partneriniz sizi o kadar az anlayacak. kısa konus. Anlamasi icin zaman tani. anlamadiysa sorana kadar sessiz ve ilgisiz davran. ilgisizden kasıt trip degil. bunu formül gibi dusunun ufak egzersizlerle uygulayin zamanla davranis sekliniz bu olacak. gercekten kavga edilmesi gereken bi konu olursa soylediklerinizde 10 kaplan gucunde oluyor bu halinize alisan adamin üzerinde. Aşkınızda başarilar dilerim. Allah zihin açıklıgı ve dirayet versin.

Belki de... SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin

Neden bu kadar çok haklı olmak istiyorsunuz bunun üzerine düşündüğünüzde ne cikiyorz ilişkide kazanmak istiyor gibisiniz. Ama bu savaş değil. Ya da gerçekten olay kapanmamis mi oluyor. Bazen meseleyi karşı tarafla kapatamayiz, yazmayı denediniz mi hiç m olayları belki de olayı kendi içinizde böyle kapatirsiniz

Uzun ilişkinin sırrı karşımızdakini olduğu gibi kabul etmek. Siz busunuz değişmeyecek siniz. Sadece doğru kişi çıktığında uclarinizi torpulersiniz.

Bilinçaltımız biz küçükken oluşur siz bunu öğrendiniz bunu düşünüyorsunuz oysaki başka seçeneklerde var. Üstünü kapatıp pozitif hayata devam etmek. Annem hep babamı eleştirirdi. Sürekli ama. Yapmadın etmedin aramadın götürmedin birsürü şey. İlk 6 ay arkadaşlarıma yapmadığım acımasızlığı yaptım eşime. Sonradan yavaş yavaş azalttım. Bir anda olmuyor zaten ama azalıyor. Ara ara eleştirsemde elimde olmadan yapıyorum ama önceden %96 olan şuan %10 olduğu için ilişkim daha sağlıklı. Önceden eleştirdiğim için ilgilenmeyen uzaklaşan eşim şimdi uyucam diye trip atıyor birlikte haber izlicekmişiz :) yani şunu söyleyeceğim kötülük yapmayan kendinize. Kötü anıları söylemek iyi değil. He bazen konuşur anlatırsınız ama yapmayın. İyi anılarınızdan bahsedin daha mutlu olursunuz

Eşimle taa sevgiliyken ikimiz de bu şekilde kapattigimiz konuları ısıtıp duruyorduk. Sonra birbirimize bunun gibi saygı odakli ilişki kuralları koyduk. Anlasmamiza göre bu kurallara uymayan kim varsa sebep aranmaksızın kusurlu sayılıp ayrılmaya haklı sebep vermiş olacaktı. Bu kuralları huylarimizdan dolayı çok zor uyguladık, biri bu kusurlardan birini işlerse digerimizin görevi o kişiye bunları hatırlattip uyarmasiydi. Hiçbir ego savaşına izin vermeden zamanla bu durumu atlattik ve bana göre şuan ikimiz de uyumlu ve ideal bir çiftiz Önemli olan insanların kusurlarının farkinda olup bunlari değiştirmek için istekli olması.

Çünkü duygusal ilişkilerde daha çok tetiklnebiloyoruz, kendine yardım kitaplarından okuyabilirsiniz belki. Hayatı yeniden keşfedin var şemalarimizla ilgili. Bı göz atın isterseniz

Öncelikle pskolojik destek almaniz en azindan bir iki kere danismanlik almaniz cok iyi olur. Bana altta kaybetme korkusu var gibi geldi. Bu yuzden insan sevgi ispatina girer o yuzden suphelere duser ama buda olmayabilir. Ailenizdeki modeli taklit ettiginizi düşünmüyorum lakin ondan dogan bir sorun bir korku olusmus gibi bilinc altinizda sizi bu davranislara iten.

Bildiğim yerden bir soru geldi :) Bugün itibariyle 17 yıldır aynı kişiyle beraberim. Bu süreçte tabiki ayrılmalar, küslükler vs oldu. Bence uzun ilişkinin sırrı öncelikle güven. Arkadaş olmak, saygı ve hoşgörü. Bunları karşılıklı kurmak gerekiyor. Geçmişte olan şeyleri tamamen silmem ama kafaya da kakmam. Bir tartışmanın geçmişte olan bir olayla ilgisi yoksa sen de xx zamanda şunu yapmıştın demem. Hayatımdaki en önemli kişi olduğunu düşündüğüm için kırmaktan en çok çekindiğim kişi de sevgilimdir. O yüzden ağzıma geleni söylemem, söylenmem. İyice düşünürüm sinirlensem de en fazla o sırada konuşmamayı tercih ederim. Birini gerçekten severseniz ve o da sizi seviyorsa her zaman ortak nokta bulunabileceğine inanırım. Pireyi deve yapmam, büyük resmi görür ufak sorunlara çok takılmam. Yani bizim ilişkimiz birbirimizi anlamaya, dinlemeye çalışıp önem vermek üzerine kurulu. Umarım siz de istediğiniz gibi bir ilişki kuracaksınız sizi seven ve sevdiğiniz biriyle..

Travmalarımız en çok duygusal ilişkilerde ortaya çıkar. Anne babanız nasıldı? Nasıl bir evde büyüdünüz? Aktarım yapıyor olabilirsiniz. Uzun ilişkinin sırrı sağlam psikoloji ve saygıdır :)

Terapi secegine bakabilirsiniz, ilişki evliliğe evrilsr bile devam etmesi zor olabilir. Dediğim kitaba da bir göz atın isterseniz

Ben de yeni yeni fark ediyorum bu kaos durumunu sevdiğimi, boşta kalınca saçma sapan senaryolarla önce kendimi sonra karşımdakini delirttiğimi. Bizim evde öyledir annemle babam çok didişirler severler birbirlerini ama didişmeden duramazlar da. Küslük vs gibi şeyler de olmaz annem mesafeli durmak istese de babam hemen özür diler ya da bi şekilde gönlünü alır annemin biz çok alışmışız galiba böyle şeyler görmeye ki artık normalleşti galiba bende. İşin kötüsü, benim hayatta en nefret ettiğim şey de küsmek ya da araya mesafe girmesi. Mesela karşımdaki insan bazen mesafe istiyor ama ben buna izin vermek istemiyorum içim içimi yiyor. Bir ara tartışma anında davranış şekilleri üzerine eğitim de aldım, tartışma nasıl yönetilir diye, yaptığım hiçbir şeyin mantıklı olmadığını da biliyorum arkadaş ilişkilerime uygulayabiliyorum ama duygusal ilişkilerde akıl mantık 0 bende galiba

Çok teşekkür ederim. Kısa ve öz konuşmak gerçekten çok etkili oluyor afedersiniz bense don lastiği gibi uzatırım pazenpelerinliperi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bu davranışı neden yaptığını düşün. Bu davranıştan veya sonuçlarından farkında olmadığın bir kazanımın olduğunu düşünüyor olabilir misin? Mesela örnek vereyim. Kilolu olmanın mantıken pek bir artısı yoktur. Bazen bazı insanlar için savunma mekanizmasını kilolu olmak. Dikkat çekmemek, karşı cinsin ilgisinden kaçınmak, güçlü görünmek vs. Alakalı bir örnek değil ama mantığı kavrayacağına eminim. Düşün neden bunu yaptığını bulup sorunun kökenine gitmelisin.

Zamanla. Bir anda olmayacak imkansız zaten ama farkına vardığınız için daha kolay. Beni abim uyarmıştı annem gibi davranıyorsun kendinde misin diye. İlk hala haklı olduğumu düşünsemde ilişkim sağlıklı olmadığı için düzeltmem gerektiğini düşündüm. Videolar izledi Tülay Kök çok severim. Zamanla eleştirmeyi bıraktım aksine takdir ettim. Eleştirdiğim eski anları yüzüne vurduğum zamanlarda oldu ama güzel anılar fazla olduğu için gözüne gelmiyor insanın. Eleştirmek yerine diğer seçenek olan anlatmayı tercih ettim. Şöyle mesela ilk evliyken 3 çift denize gidicektik eşime saçma sapan benimle ilgilenmiyorsun hiç birlikte aktivite yapmıyoruz diye laf saydım. Tabi kavga ettik bi işe yaramadığı gibi daha da kötü oldu. Sonra dedim ki kendime anlatmak istediğin neydi? "Birlikte aktivite yapmak". Ee kızım söylesene o zaman ne eleştiriyorsun adamı diye konuştum kendi kendime. Öyle de yaptım. Bunu hayatınıza uyarlayın. Eski anıları ısıtıp önüne koyma amacınız ne? Neden yapıyorsunuz? Haklı çıkmak için mi? Koz olması için mi? Hata yaptıysa sevgiliniz hoşlanmıyorum dersiniz bana uymuyor yollarımızı ayıralım dersiniz. He yine diyin beni bu konuda çok kırdın diye ama kötü anılarda birer enerjidir karşı tarafı soğutursunuz kendinizden.

Dinliyorum elbette ben de ama benim en kötü huyum bir şeyleri toplayıp cebime koymak sonra da uygun bir anda silah yapıp kullanmak aslında bilinçli yapmıyorum ama kendime dışardan bi gözle bakınca böyle olduğunu düşünüyorum.

siz bunu azaltmayı nasıl başardınız?

Yazarsam daha da tetikleniyorum bunu fark ettim ama ilişkilerde nedense hiç tahammülüm yok.

İşte kendime söz veriyorum yapmayacağım çok kötü bir şey, birisi bana yapsa kendimi ne kadar kötü hissederim diye... Ama tartışma anında pat diye patlak veriyor bu kötü huyum SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin

Bunu yazmak icin gelmistim ki yorumunuzu gordum:) cok ama cok haklisiniz. Sevgili konu sahibi seni ne kadar iyi anladigimi anlatamam. Gecmiste hayatima giren insanlara dunyayi dar ettigimi cok uzun zaman sonra anladim ama beni kendime getiren eşimin sonsuz sevgisi, verdigi guven, bana her zaman anlayisli yaklasmasi ve beni her zaman cok sevecegine inanmam oldu. Ben de sizinkine cok benzer bir ailede buyudum ve sanirim aile icinde cok genc yasta cocuk sahibi olan annemin, babamin farkinda olmadan bana yasattigi travmalar beni o kadar hircin biri yapmisti. 32 yasindayim, en hircin zamanlarim 28 yasina kadardi. Benim ihtiyacim sakin, huzurlu bir sevgiymis :) Bence en buyuk adim farkindalik, senin neye ihtiyacin var sence?

Evet ben de ondan bahsettim zaten bir kaç mesajda :) ben de öyle olduğunu düşünüyorum annemle babam çok didişir ama severler birbirlerini ve hemen barışır küs kalmazlar. Çok zıtlar ama bi yandan da uyumlular bence, ben de onlar gibi oldum galiba didişip durmak istiyorum galiba ama arkadaşlık ilişkilerimde gerçekten çok farklıyım. Daha anlayışlıyım, daha kibar, saygılı. Elbette arkadaşlarla da sorun yaşanıyor ama çok şükür konuşarak her şeyi çözebileceğim arkadaşlara sahibim ve çözünce de üstelemem ama ilişkilerde maalesef çok farklı bir karakterdeyim

Tek ve en büyük şartı : sevgi Kafa denkliği, ten uyumu, yaşam biçiminin aynı olması vs bunlarda hepsi sevginin detayı zaten.

O savunma mekanizması işte. Haklı olduğunuzu eski argümanlarla kanıtlama çabası. Sakın olmanız gerekiyor. Her tartışmaya aynı gün nokta koymayın. Bir gün birbirinize izin verin madem. Bak bu da olabilir. Konu sıcak iken baktınız ki sinirleniyorsunuz sonra konuşalım diyebilirsiniz..