Gün boyunca şükür sözünü dilimden dusurmuyorum hele de bebeğime baktığım anlarda fani olduğunu da hatırlatıyorum kendime her şeyin ama yine şükür ki Rabbim beni büyük bir kayıpla sinamadi hiç belki de ondan bu kadar korkuyorum. Bilmiyorum... RACHEL GREEN ▫we were on a break ▫ tek ayak

Nerdeyse 7 ay oldu bebeğim doğalı, maalesef bende geçmedi. Ülke bu haldeyken geçecek gibi de durmuyor endişe halim... P pastakolik

Bende Aynı durumdayım ama benimki 7 aylık olacak geçmedi hala devam ediyor evhamlar, iç sıkıntıları... Bu yıl çocuk istismarından beynimiz yandı ondandır belki de

Lohusayken ben de daha kotuydum hemen ağlıyordum her şeye şimdi o sulugoz halim çok kalmadı da içim sıkılıyor işte şimdi de evhamlarla demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Gecici bir durum canim. ozellikle hassas bir bunyen varsa dogumsonrasi hormonlari dahada kotu yapiyor bide ilk bebekse.. mutlu olmaya calis boszamanlarda disari. cikmaya calis kucucuk bebekle biraz zor ama surekli evde bulunmakda kotu yapiyo insani benim oyleydi P pastakolik

Evet ilk bebek elimden geldiği kadar kendimi oyalamaya çalışıyorum arkadaş akraba ziyaretleri falan hava çok soğuk çünkü P pastakolik

Bebeğime bakmak için iş hayatımı sonlandırmak durumunda kaldım. Bence gerçekten güvendiğiniz biri bakacaksa iş hayatına dönmek pozitif bir etki yaratabilir. P pastakolik

Ben ruyalarimda bile bebegimi goruyorum. Uyurken kocam yatakta donse elimi 'sak' diye elimi ustune atiyomusum bebek dusecek diye. Yani gecmiyor buuu Oglum 18 aylik

Belki benimki de ondandır çünkü kendimi bildim bileli bu kadar uzun süre evde oturmadim eylül e kadar da ücretsiz izin almayı düşünüyorum bazen etrafımda işe başla diyenler oluyor bebeğim bu kadar küçükken ve maddi olarak da yeterliyken ise dönmeye vicdanim elvermiyor M

İlk zamanlar daha zor oluyor. Ben alistim artik. Dusunceleri kafamdan atamadigimda, daha once gecti yine gecer diyorum kendi kendime

Inşlh dua edin bol bol. Bide beni kendime getiren burdan bi arkadaşın dediği cümleydi. "unutma asla bi daha bebek olmucaklar o yüzden tadını çıkarın anı yaşayın" demişti. Allah razı Olsun silkeledi bu cümle beni. P pastakolik

Duzelmeniz ne kadar zaman aldı acaba? P pastakolik

Ben daha doğurmadan yaktım beynimi doğuruyorum bebek karışıyor hastanede sonra bebek emmiyo biri benden doğar dogmaz bebeği alicakmis gibi geliyo kimse kucağına alsın istemiyorum şimdiden eşim her ise gittiğinde sanki bişey olucak kötü bi haber alicam gibi surekli bi ağlama modundayim hep eşimi kaybetme korkusu doğumdan sonra nolur bilmiyorum ama hiç iyi değilim havadan nem kapıyorum P pastakolik

Sevindim adınıza atlatmissiniz o dönemi ben de bazı günler daha iyiyim bazı günler hortluyor kötü düşünceler P pastakolik

Konunu baştan sona okudum ve aynen kendimi gördüm aynı saçma takıntılar evhamlar biri kucağına alınca az hoplatinca icim gidiyor ya düşürürse diye kuaföre gittim ilki berbatti çünkü ikinci kez alınan riskli bir topuk kanı sonucu bekliyordum orda da ağladım sürekli sonra sonuç temiz geldi yine gittim iyi geldi o ama sanırım etkisi geçti bir uğraş bulmak şart diyorsun...

Öyle mı dersiniz yakın zamanda iki yakınım doktora gitti ikisine de antidepresan yazmışlar öyle olunca ben de tereddüt ettim bulunduğum şehirde zaten özel yok devlette muayene beş dakika belki de en yakın ilde gitmeliyim P pastakolik

Benim de 5 aylık bebeğim var Allah bağışlarsa. Kaygılarınız o kadar normal ki, kendimizden sakındığımız bir varlık var artık dünyada. Ben çözümü Allaha emanet demekte buldum.

İlk aklıma gelen 2 felaket senaryomu paylaşayım. Kızım merdivenden düştü, apartman girişinde ki merdivenden. Çok şükür bir şey olmadı ama o bir kaç saniyelik düşüş esnasında beni hemen kurdum. Meridvenden yuvarlanıp kaldırımdan yola düşerse, o sırda serserinin biri sür'atle sokaktan geçerken ezerse v. s. v. s. Allah korusun Rabbım cümlemizin evladını sakınsın. Diğeri de eşimle ilgili. Bir akşam geç geleceğini söyledi. Bende ertesi güne hazır olsun diye geç vakit düdüklüde yemek pişirdim, . Ocağın altını kapatıp uyumayı planlıyordum ki ne mümkün. Ya ben uyur uyumaz eşim gelirse, aç olduğu için düdüklü tencereyi açmak isterse havasını almayı düşünemezse, tencere patlarsa eşimin yüzü yanarsa v. s. derken uyku muyku kalmadı. salonda öyylece kıvrılıp kaldım. Düşünün yani hastanedeki sargılı hali falan canlandı gözümde. Bunun illaki tpta bir adı ve tedavisi vardır ama biraz da fıtrat meselesi bana göre. P pastakolik

Bende ayni senin gibiyim. Kizim 1 yasina geldi git gide daha cok artti neler dusunuyorum neler bir bilsen. yurumeye basladi simdi cok fazlada hareketli donemi yataga giriyorum yaa soyle yaparsa yaa boyle olursa anlat anlat bitmez. Isin kotusu ben bitane de kendimden yarattim esimde oldu ayni ben. Napcaz bilmiyorum demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Çok gerginlik değil de üzüntü hali ona yansitmamaya çalışıyorum elimden geldiğince Yokuspokus

İç sıkıntısı çok fena ya. Hala var bende de. Bugün hatta çok içim sıkıldı kime söylesem diyordum burda konuşulacakmış meğer

Mümkün olduğunca ev oturmalarina gidiyorum moralime iyi gelecek insanlarla bir arada olmaya çalışıyorum hava baya kötü çok dışarı cikilmasa da yalnız kalmamak adına bir şeyler yapmaya çalışıyorum lohusalık bitince duzelirim diye umuyordum ama uzayabiliyormus bazı annelerde

Aslında ben de ilk günlerde bu kadar değildim sonra topuk kanıyla ilgili bi problem oldu tekrar kan alındı çok kötü bir bekleme süreci yaşadım temiz çıktı sonuçlar ama ben kendime gelemedim hala tam olarak başka başka çaresiz hastalıkları düşünüyorum kazaları falan P pastakolik

http://www.kadinlarkulubu.com/forum/index. php?threads/sanirim-kendimi-cok-hirpaliyorum.971645/ Konumu ve yorumları olduğu gibi okursan, bu konuda baya ağır bir endişe halinde olduğumu ve o an kafayı sıyırmama ramak kaldığını görürsün. Yalnız değilsin Geçiyor, bir süre sonra bu kadar yoğun yaşanmıyor diyorlar, annelik hüznü deniyormuş buna. Eğer 1-2 ay daha aynı yoğunlukta devam ederse, ağlama-öfke nöbetlerine döndürürse, iştahın ve uykuların iyice oynarsa depresyon gelmiş demek oluyor. Ben şu an haftanın 2 günü resim kursuna gidiyorum, kafamdan çıkarıyorum ne varsa, o kadar iyi geliyor ki, bu dönemde mutlaka seni oyalacak bir şey olmalı bebiş haricinde. Konumu açtığım günün ertesi günü hemen bir kuaförün yolunu tuttum, saçlarımı boyattım, kırıklarını aldırdım o kadar iyi geldi ki, moral oluyor, gündelik hayatın içine girmeye çalış, kendini ihmal etme. Haberleri bir süre almamanı tavsiye ederim, en azından bu hassas dönemi atlatana kadar, doktor tavsiyesidir aynı zamanda. Bir de yürüyüşler yap, hava fırsat verdiği an durma evde. Ben şu an çok çok çok daha iyiyim. C Coconutoil lucky i like feeling shit, my stamina can take

Kendi kendimi telkin etmeye çalışıyorum ise yarıyor bazı günler ama bazen de patlayacak gibi oluyorum beynimde koşturan düşünceler yüzünden

Ben de hamileligimi sürekli roketlerin atıldığı bir şehirde geçirdim hala da yüzde yüz güvenli bir il değil onun da etkisi büyük bir anda ses geliyor dumanlar yükseliyor ve birileri ölüyordu inşallah düzeliriz P pastakolik

Bende ayni durumdayim 2 aylik oğlum ama benim bazi sıkıntilarim da var çok şükür sende bi sikinti yokmuş buna odaklan iyi düşün gecer insallah Giderli

Sizinki kaç aylık acaba nasıl aşılır ki uzman desteği şart sanırım

Mümkünse kendine zaman ayırmaya çalış. Bol yürüyüş yap. Yürüyüş sırasında müzik dinle... doktora gitsen daha iyi olacaktır tabi ama ilaç kullanamıyorsun ki ben ilaçların böyle durumlarda daha kötüye sürüklediğini düşünenlerdenim. Dilerim kısa zamanda atlatırsın! P pastakolik

Söylüyorlar doğru gerçekten azalıyor en azından. Lohusayken daha fenaydım Minikkuala bekleme

Evet emziriyorum. O yüzden gidemiyorum psikiyatriye. Gitsem kesin ilaç verecek çünkü. . push ; Elaaysefth Umut belki de gelecek sayfadadır. Kapatma kitabı. tek ayak

Ben gitgide duzeliyorum. Simdi dusununce cok komik hallerim vardi. Dr lar, esim, ailem iyi idare etti diyorun dusundukce :) Su perisi86 Başlangıç 86.6guncel 77.8 ilkhedef 70 tek ayak

Sizin iş zorlasmis evet benim eşim sakin en azından buradaki arkadaşlar haklı aslında işin özü sanırım onları Allah'a emanet etmekte...

En doğrusu o sanırım yalnız olmadığımi bilmek de güzel su an rahatlatan tek şey dua zaten milyonlarca anne de benzer duygular içindedir diyorum yine de kendime engel olamıyorum bazen

Muhakkak tıpta adı vardır kaygı bozukluğu diye biliyorum ama ilaçlar beni sadece bastırır geçici bir dönem olduğunu düşünmeye çalışıyorum etrafımdaki annelerle paylaşıp onların da benzer süreçlerden geçtiğini görünce biraz daha rahatliyorum dua ediyorum tasiyamayacagim yüklerle sinanmamak için dediğiniz gibi Rabbim korusun sevdiklerimizi... Elaaysefth Umut belki de gelecek sayfadadır. Kapatma kitabı. tek ayak

ilk dogumumda bende oyleydim eve sigamiyordm o yuzden calismaya erken dondum insan icine karisinca gecti neyseki. P pastakolik

6.5 aylik.. Destek iyi gelir tabi ki ama ben zaten obsesif bi insanim. Dogumdan oncr tedavi gormustum. Hafifledi. O zaman farkli kaygilarim vardi, simdi bebegime yoneldi hepsi. Tabi torpulemem sart, ona zararim dokunur cunku Bu hayat sartlarinda maddi manevi bu sikintilarda o kadar da anormal degiliz aslinda. P pastakolik

Yalnız olmadığımi bilmek de güzel sizin cevrenizdekiler de normal olduğunu bir süre sonra geçtiğini söylüyorlar mi Turnbackthehandsoftime

tesekkur ederim, estagfirullah. P pastakolik

Bu yıl zaten üzülecek o kadar çok olay yaşadık ki ulkece belki de normal bir ruh halinde olmayı beklemek garip...

Bende bakmıyorum ama illa bi yerden gözüne gözüne giriyor insanın. Biraz daha idare etmeye çalışıyorum ama antidepresansız geçecek gibi de durmuyor benim halim P pastakolik

Mesela ornek veriyim her asi gunu bana kara tasa. Asi ya bayat olursa, ya yan etki yaparsa diye aglaya aglaya gidip, aglaya aglaya donuyorum saglik ocagindan P pastakolik

İnsallah duzelirz muhakkak ilacsiz tedavi yontemleri de vardir cok buyuk sorunlari olmayan iki yakinim direkt antidepresan tedavisine baslayinca psikolog fikrini sona birakmistim arastirmak gerek belki de biraz daha P pastakolik

Emziriyor musunuz siz de doğal yollarla ve telkinle atlatamazsak son çare o RACHEL GREEN ▫we were on a break ▫ tek ayak

Bol bol dua ediyorum onu kokluyorum yalnız kalmayıp kafa dağıtmaya çalışıyorum yine de bazen kötüyum P pastakolik

Çalışıyor musunuz peki umudum onda artık ise baslarsam belki daha iyi olurum diyorum P pastakolik

Merhaba benim kızım şuan 11 aylık Birinci aydan itibaren kızımı takip ederdim hep neden uykusunda gülüyor ağlıyor sicriyor irkiliyor diye Kafayı yiyordum hastami diye aglamalarima dayanamayıp eşim çocuk nörolojisine götürdü eeg çekildi hersey temizdi Kafamda yer ettiğim hastalık değildi çok şükür beşinci aydan sonra geçti biraz kaygilarim Suan düşünüyorum da psikolojim çok bozukmus F fozgeb

İlaç zaten bana çok uzak bir seçenek daha doğal yollardan atlatmaya çalışıyorum umarım basaririm çıkıyorum da çok uzatamiyorum bebek küçük olunca...

Ben de hamileyken nadiren oluyordu canım doğumdan sonra yoğunlaştı herkes aynı değil belki sen doğumdan sonra duzelirsin ya da kırkın cikinca... İyi düşün hem bebek karışmaz merak etme:) görüyorsun kuzunu doğar doğmaz normal de olsa epidural sezeryan da olsa. Genel anestezi de goremiyorsun bildiğim onda da olmaz öyle bir durum tek sen olacaksın ameliyathanede bebeğini çıkınca verirler hemen önce insanlar bir arada doğum yaptığı için karışma durumlari daha fazla olabilir

Evet ben de fıtrat meselesi olduğunu düşünüyorum çünkü oldu bitti böyleydim ben aynen anlattiginiz gibi garip senaryolar kurardim kafamda ama çocuktan sonra yoğunlaştı hayattan pek zevk alamaz hale geldim sürekli kafamda yazdığım için . push ; P pastakolik

Doktora gitmekten zarar gelmez, kanındaki bazı değerlerin düşük olması kaygıya endişeye sebep olabiliyor ve öfkeye. durumunu anlatırsın ilaç verir vermez ki en azından ne olduğunu bilirdin git lütfen

Kesinlikle bende de var o evhamlar, kaygılar... Benimki de 3.5 aylık. Rabbim evlatlarımızı korusun. Sanırım anne olduktan sonra bu kaygılar had safhaya ulaşıyor. İnşallah geçer. P pastakolik

Herkese iyi günler uç aylık minik bir prensim var çok şükür sağlıklı ailemle evliliğimle ilgili de hiçbir sorunum yok sorunum kendimle. Oldum olası evhamlı kaygılı bir tiptim ama bu durum doğum sonrası en üst seviyeye ulaştı. Beynim sürekli felaket senaryoları yazıyor aklınıza gelebilecek her türlü kötü şey aklımdan geçiyor sürekli sevdiklerimi kaybetme korkusu yaşıyorum. Haber okumak, izlemek beni daha da kötü yapiyor. Sizce bu geçici bir durum mu var mı benim gibi olan. Doktora gitsem dedim emzirirken ilaç kullanamayacagim için bir süre erteledim. Ne dersiniz geçici bir durum mudur?

Bende yasadım kızım doğdugunda aynılarını Uyutup mutfaga gıdıyodum yemek yapıyorum mesela aklıma ya deprem olursa dolap devrılırse ya bebegıme bısey olursa koşturarak gıdıp yatagından alıp ama kucagına karsıma koyup ısıme devAm edıyodum Zamanla duzeldım tabı hep ya olursalar varr pek dusunmemeye calısıyorum

Ben de aynı durumdayım benim de 2 aylık bir bebeğim var. Beynimde dönüp duran düşüncelerden hiçbir şeye odaklanamiyorum. ilaç kullanmayacağım için terapiye karar verdim psikologtan randevu aldım. iyi geleceğini düşünüyorum. ilaçsız da tedavi yöntemleri var. ilaç hiç önermiyorum ben. umarım atlatiriz en kısa zamanda P pastakolik

Canımın içi merak etme, yalnız değilsin. Ben darbe günü Ankara'da doğum yaptım, bebeğimi eve getirdikten saatler sonra kızılca kıyamet koptu. Bebek ağlıyor, bi bomba atılıyor ev aydınlanıyor, bebek korkudan susuyor. O halini ölünceye kadar unutamam. Sarılık nedeniyle ertesi gün hastaneye gitmemiz lazım sabah 8'de. Allahım diyorum, sokağa çıkma yasağı olacak nasıl gidicez? Ya bezimiz biterse? Ya sütüm kesilirse? Ya mama alamazsak? Afedersin ödüm b. kuma karıştı, hala atlatamadım ve yazdıklarının hepsini fazlasıyla yaşıyorum. Kocam ölecek mi, annem ölecek mi, ben ölecek miyim, bebeğime bir şey olur mu, deprem mi olacak, yangın mı çıkacak, iç savaş olur mu, bomba patlarsa ölür müyüm ve hatta kıyamet mi geliyor'a kadar giden felaket senaryoları üretiyorum devamlı. Buradan tüm yeni annelere selam olsun, yalnız değiliz çok şükür. Ben teselliyi bu düşüncede buluyorum. P pastakolik

Haberlere bakmasam diyorum bazen çünkü üzülüyorum ve elimden başka hiçbir şey gelmiyor ama değişen pek bir şey olmuyor çünkü malum sınır sehrindeyim evim hastane yanında sürekli ambulans sesleri( RACHEL GREEN ▫we were on a break ▫ tek ayak

psikologa gidebilirsin canim. anksiyete kaygidurum bozuklugu diye ilac veriliyor. psikolg daha iyi senn icin terapi gbi

Yalniz degilsinn! En cok da bebegimle ilgili bu kaygilar P pastakolik

Bence geçici bir durum. Ben de hamileyim benzeri bende de var. Haber izleme gazete okuma. Öyle yemek programları çocuk gelişim kitapları ve ile oyalan bence. Aklına kötü şeyler gelince uzaklaştır bence o düşünceleri güzel şeyler düşünmeye çalış. Bebeğini sev, şefkat göster. Sen gerilirsen o da gerilir. hafsa anne Tosuncuklarımla Yeni

Ben eylül de döneceğim ise bırakmak gibi bir durumum da yok zaten maddi olarak şimdiden arıyorum güvenilir biri umarım olumlu etkisi olur

Haklısınız kusura bakmayın umursamazlık değil de dikkatsizlik diyelim başınız sağ olsun mekanları cennet olsun inşallah demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Sırf bu yüzden eşimi doğumda yanımda istiyorum ay Allahım yardım etsin hepimize hiç kolay değilmiş anne olmak şimdiden endiseleniyorum bebeğim için Rabbim hepimizi iyilerle karsilastirsin P pastakolik

Amin canım kolay değil ama çok güzel su stresi de atlatsam eminim daha da güzel olacak

Bende de sekiz ay sürdü. Çok normal. Ama bunun geçici bi durum oldugunu bilin derim. Bebekli bi hayata alışmaya bakın. Ben öyle yaptın. Ve bunu kendime görev edinmektense güle oynaya yaptım ve inanın çok iyi geldi.