Demek ki yalnız değilmişim... diye düşünüyorum...

çocuk doğurdum şimdi yaptığım şeyi dün mü bugün mü yaptım diye düşünüyorum söylediklerimi falan zaten hatırlamıyorum

Bende öyleyim. cogu şeyi lafaya takiyorsum. dedimki bir gün ben neden gereksiz kaygı ve endişe yaşıyorum kafaya satıyorum çoğu şeyi. gittim bir psikiyatri ye ilaç kullanmaya başladım gayet iyi geldi kimse umrumda değil şahsen olaylarda kafaya sarmiyorum endişe ve kaygım azaldı iyi oldum. simdi düşüncelerinde değişti hayat kısa saçma şeyleri kafaya sarmak iyi değil. sizde harekete geçin ve mantıklı düşünmeye başlayın tedaviyle sonra zaten düşünce tarzınız değişecek. benim artık hicbisey umrumda değil. cocuklarim kndim ve eşim dışında. günlük hayattaki çoğu şeyi onemserdim kafaya sarardım şimdi çok basit geliyor bana

Bu da güzel bir fikirmiş... Denemekte fayda var. Çok teşekkür ederim...

Hareketli bir şarkı aç "canım kendim ne yaptıysam sefam olsun " de terleyene kadar oyna. Gerçekten işe yariyor. Enerji geliyor insana.

Bununla baş edebilmek o kadar zor ki sanki yaşam biçimimiz haline gelmiş gibi oldu. Öyle alışmışım ki kafaya takmaya artık kafam çok kısa süre bile olsa boş olduğu zaman ben bile şaşırıyorum... Ben de bazen boşver diyorum da kısa sürüyor... Yine de teşekkür ederim... G

İşe girdim ve baya yoğun tuvaletimi bile unutuyorum bazen kesin çözüm

Gerçekten çok güzelmiş

Ben yazacaktım yazmışsın yastığa kafayı koyorum alarm çalıyo ahaha eskiden dön dön düşünmekten uyuyamazdım

Ben de bununla baş etmeye çalışıyorum. Ama inan bazen hormonlarım regl bile beni zorluyor karamsarlıga. Yani yapabildiğim en önemli şey şu, boşver diyip bir şey üzerine düşünmemek. Amaaan demeye çalışıyorum. Ya da kendime kafama taktıgım şeyin önemsiz oldugunu hatırlatip kafamı farklı şeylerle mesgul ediyorum. Başka da tavsiyem yok

Konuyu takipteyim ben de, bakalım ne öneriler olacak.

Merhabalar Arkadaşlar... Konu başlığından da anlaşılacağı üzere benim problemim her şeyi kafama çok fazla takıyorum. Normal gündelik hayatımızda olan şeyleri bile devamlı olarak düşünüyorum düşünüyorum düşünüyorum. Konuşmalarıma, davranış ve hareketlerime o kadar çok dikkat ediyorum ki kafama takılacak bir şeyim olmasın diye ama yok yine oluyor yine oluyor. Aslında kayda değer hiç bir şey yok farkındayım fakat elimde değil... Beynim artık o kadar yoruldu ki ve bu durum benim hayat kalitemi de o kadar etkilemeye başladı ki tarif bile edemem. Benim gibi takıntılı olan ve bunun üstesinden gelebilen var mı? Var ise rica etsem kafaya takmaktan nasıl kurtuldunuz bunu benimle de paylaşabilir misiniz? Şimdiden çok teşekkür ederim...

Bende çok fazla takıntılı biriydim sonradan bu hayatta en değerli şeyin kendim olduğunun farkına vardım beni üzen biri mi var çıkar hayatından, sosyal medyada yalanda gülen insanlardan sıkıldın mı kapat sosyal medyayı kafan rahatlıyor bu şekilde daha sakin sessiz güzel bir hayat seni bekliyor olucak ve en önemlisi birini kaybetmekten korkma hayırlısı buymuş deyip geç kötü bir olay yaşadığında da aynı şekilde hayırlısı buymuş olsa mutlu olamayabilirdim diyip geç çok alakasız oldu ama genel olarak demek istediğim seni kötü etkileyen kafana takılmasını sağlayan her şeyi yok et

Kesinlikle doğru çözüm

Mantıklı aslında haklısınız...

Kesinlikle değilsiniz

İşte bunu başarabilmek çok zor oluyor... Teşekkür ederim... H Hayat ne garip