Okurken içim şişti umarım en kısa sürede okulunu bitirir eline mesleğini alır be kendi hayatını mümkünse başka şehirde kurarsın.

Amin inşallah, kendi huzurlu çekirdek ailemle... A Aylakkadin Bahar, bir insanla gelebilir insana Üyelik İptali tek ayak

aslında ne güzelmiş. Her şey bir şekilde halledilmiş azminiz sayesinde. Ben sınıf whatsapp grubuna ve okulun instagram sayfasına yazdım orada konuşuyorum. Bölümünü işte yatma saatini falan soruyorum. Öyle birkaç kişi buldum çoğu da yabancıydı. Bugün yurdu aradım, gerekli belgeleri şartları sordum. Yurtta kalan bir arkadaşım vardı ona da sordum nasıl ortam diye. Güzel bir yurt olduğunu söyledi, internette kayıt yaparken odada bulunan kişilerin bölümleri çıkıyormuş ona göre seç dedi ve bina U şeklinde dışarı bakan tarafı seç dedi Taksit de yapılıyormuş. Yani şu an ben yurdun kaydının açılmasını bekliyorum, evraklarımı PDF haline getirdim, fotoğraf çektirdim JPEG formatlarını aldırdım. Yavaş yavaş hallediyorum. Sizin yaptığınız da güzel bir olay, her sene değiştirmek bu sayede sürekli canlı kalıyor insan. yenGEnC

Yurtta niye kremlerinize bisey yapsınlar kilitli dolap varmi sorun. istedikleirnizi yaz donemi çalışarak alirdiniz lakin para olupta evin kucuk olmasi sıkıntı

Abla... Benim de ablam var hasta olduğum zaman yaklaşma sana da bulaşmasın derim. Ben sana bakayım bulasirsa sen de bana bakarsın der. Çalıştığı masayı çöp kovası gibi kullanması. Soğuk odada yatmasına ses etmemesi , hasta olunca git bize de bulaştırma demesi.

Arkadaşlar merhaba, Sorun şu ki ben aileme katlanamıyorum. Annem, ablam özellikle... Babama da bir yandan kızıyorum yine de en iyi anlaştığım kişi aileden. Biz varlık içinde yokluk çekiyoruz. 20 yaşındayım diyelim benim 20 senedir bir tane yatağım, bazam bile yok hep çekyatlarda sürünüyorum, üç kardeş aynı odada kalıyorduk. Üç insanın tabii ki her şeyi tutmaz ama insan saygılı olur değil mi? Ben uyuyorum üzerime sürekli lamba açılıyor, lambanın ışığı da tam gözüme giriyor uyanıyorum, zaten rahat bir yerde yatmıyorum. 13-14 yaşına kadar da annemle babamın yatak odasına yattım ayrı bir çekyatta. Özel bir masam hiç olmadı, odada bir tane masa vardı. Ben üzerine kitaplarımı, kalemleri koyardım. Her zaman eve geldiğimde okuldan, o masanın üzerinde kirli peçeteler, makyaj artıkları, takılar, hatta iç çamaşırları olurdu -ablamın eşyaları- ben hep onları temizlemek zorunda kalırdım. Yani ders çalışmaya başlamam için en az bir yarım saatim gidiyordu. Ev halkı desen en ufak şeyde bile ses yükseltiyor. Onun stresi var hep, acaba bir şey mi oldu, kavga mı edecekler gibi hep aklımdan sorular geçiyordu ki halen geçiyor. Babamın sürekli işte olup evde olmaması da bunda büyük bir etken. Uzun uzun anlatmayacağım ama şunu söyleyeyim bizi tanıyan herkes yazık onlara o kadar da eve para gidiyor neden orada yaşıyorlar diyor. Çok haklı bir soru, 90m2 evde yaşam mücadelesi veriyorum ben resmen. 3 çocuk ve ebeveynler... Olmuyor işte her yer rutubet olmuş sürekli bir arıza çıkıyor evden, geçen su bastı tüm evi vesaire... Hep çile yani. Neyse daha uzun anlatmadan kopuş noktalarımı anlatacağım. Üniversite hazırlık yılım online oldu o bir şekilde gitti asıl mesele normalleşmeye gidilince patlak verdi. 1. Sınıftaydım üniversite ve ders çalışmam gerekiyor haliyle bakıyorum çalışma masası gitmiş, üzerinde ablamın kremleri, her şeyi var bulamayınca kavga çıkartıyor ben de kullanmıyorum o, onun oldu. Gardırobum zaten yok, elbiselerimi o eskiden soğanlık denilirmiş onun içine sığdırmaya çalışıyorum, sığmayanları da katlayıp çekyatın üzerine koyuyorum. Salondaki koltukta yatmaya başlamıştım. Evde çalışmaya çalıştım, kürsü ve zigon sehpayı aldım annemle babamın odasında dizlerimin üzerine çöke çöke ayaklarım uyuşa uyuşa çalışmaya başladım. Kitap düşüyor sonra laptop sığmıyor baktım ayaklarım her seferinde acıyor kalkınca. Bunu gören babam "ne güzel kızım imkan yaratmış kendine" diyor ben de "bu doğru bir şey değil" diyorum sinir oluyorum. Gece 11 gibi yatmak istiyordum dersimi bitirip, salonda yattığım için onların çıkmasını bekliyorum sonuçta lamba, televizyon her şey açık, salondaki masada da Ablam işlerini hallediyor ayrı bir dağınık orası. Bakıyorum gece 2 gibi herkes dağılıyor ben de öyle yatırıyorum hal böyle olunca uykusuz kalıyorum uyanamıyorum. Bir de bana gelip "neden sabahki dersine gitmedin" demezler mi ben gıcık kapıyorum. 1-2 ay böyle geçti tam kış ayları geldi. Dedim bu böyle olmayacak ev zaten eski tam ısınmıyor ev. Bizim apartmanın en üst katı boş, ama nasıl eski nasıl her yeri bitmiş mecbur ders çalışmaya oraya gittim. 1 aya yakın orada çalıştım ama ev ısınmıyor tam eski olduğu için, kimse de yok. Battaniyelere sarıla sarıla çalıştım. Baktım ben hasta oldum. Hemen Ablam "gelme bizim bulunduğumuz ortama, maskeni tak, git oturma burda" falan demeye başladı. Ben dedim ki içimden ya ben hastayım bana moral vereceğine yaptığı şu tavırlara bak. Ben o üst katta çalıştım diye ciğerlerim soğuk almış bir de boğazım acayip mikrop kapmış. Doktora gittim ilacımı aldım, hasta halimle bana "gel sen salonda az da olsa rahat et" diyeceklerine bana hiçbir şey yapmıyorlar ben orda Boğaz ağrısından uyuyamıyorum. Annemle babamın odasında yere yorgan serdim, bazı derslere online katıldım öyle sırtım koptu. 2-3 haftada iyileştim ama bana bu yaptıkları çok dokundu. Demiyorlar ki bu kız bizim yüzümüzden gitti oralarda çalıştı hasta oldu tam tersine "niye hasta oldun şimdi sen, korona mısın" diyerek moralimi bozdular. Sonra zaten vizeler geldi, vizeleri bir şekilde verdim... Sonra baktım bu böyle olmayacak çözüm yolu aramaya başladım, sabah 8-9 gibi otobüse biniyordum okula gidiyordum akşam 10 gibi eve geliyordum artık. Sürekli kütüphanede kalıyordum. Ama her gün git gel, yemek parası, yol parası derken benim enerjim bitiyordu. Saat gece 1 babam geldi eve herkes salonda, ben Çekyatı açtım artık, uyumak istiyorum diye mesaj verdim yani. Babam diyor ki "hemen uyuyacak mısın kızım" o kadar sinirlendim ki içimden. Bunlar beni yavaş yavaş sinir hastası ediyor zaten. Ya ben ne ev yemeği yiyorum ne evin içindeyim doğru dürüst sadece uyumaya geliyorum onu da tam yapamıyorum bu evde. Finallere 1,5 ay kalmıştı. Ben artık yorgun düştüm vücudum bu tempoyu kaldıramadı derslerde baktım uyumaya başladım farkında olmadan. Amcama gittim, onların bir odası boştu yatak da vardı. Orada kaldım vizeler bitene kadar. vizeleri de bir şekil verdim. Sonra zaten tatil... Bu sefer o evde tıkılıp kaldım, ne bir saygı var ne bir düzen var ne başka bir şey. Arkadaşımla buluşacağım değil mi? Annem hemen, sen nereye gidiyorsun, kiminle gidiyorsun, onu nereden tanıyorsun sorgu da sorgu. Sinirlenip çıkıyorum evden. Neyse, bahar dönemi geldi ben dedim yukarıdaki üst kat şimdi iyidir orada da yatarım koltukta dedim. Öyle de yaptım. Yine sabah 9 akşam 10 gelip orada yatmaya çalışıyordum. Şimdi tatildeyiz, artık her haraketleri bana daha çok batmaya başladı. Zaten evdeki kavgaları üst katta olsam bile duyuyordum, moralim bozuluyordu. Bütün mahalleye rezil olduk zaten. Evde baktım herkes birbirine karışıyor, ben evde bile giyinik, bakımlı dururum. Annem diyor ki sen nereye gideceksin hele onu bi söyle bana. ya da atıyorum markete gideceğim söylemeye gerek duymuyorum, gidip geleceğim yani. Annem hemen diyor ki sinirli sinirli sen nereye gideceksin bu saatte. Bana insan gibi söylese ben zaten derim ama böyle olunca sinirleniyorum söylemiyorum gidiyorum, işimi halledip geliyorum. hepimiz illa aynı anda hareket etmeliyiz aynı anda aynı yerlere gitmeliyiz. Ben başka zaman gideceğim dediğimde "neden başka ne işin var ki senin" hemen sorgu hemen yargılama. Bütün planlarını öğrenmek istiyorlar öyle düşün. Nerede nasıl kiminle saat kaçta neden... daha anlatamayacağım çünkü bu kadar negatiflik yeter. Ablamların kavgaları, babamın pasifliği, annemin cahilliği... ben dayanamıyorum. Çözümü evden ayrılmakta buldum. Kiracılarla konuştum birçoğuna gücüm yetmiyor yani part-time çalışsam bile yetmiyor. Oda-apart- kiralayanlarla konuştum işte 5 oda var diyor. Odanın kirası 2.500. Arkadaş buldum 2-3 tane okuldan onlar da yabancı olduğu için kiracılar kefil istiyor vesaire. Olmadı yani. Yurtları araştırdım 4 kişilik odalar 40bin lira falan. En son cemaat yurtlarını bile aradım. Maalesef birçoğunda yer kalmamış olanlar da okuluma çok uzak. Bir tane yurt var okuluma yakın o da yıllık 30m civarı. Taksit yapıyorlar, en son onu düşündüm büyük ihtimalle o olacak. 4 kişilik odalar, yemek falan dahil değil okuluma çok yakın. Sadece yurt ortamından biraz korkuyorum bana bir şey yaparlar diye. Belki kıskanç biri gelecek gece ben uyurken kremlerime tutkal, çamaşır suyu falan koyacak bilmiyorum. Ama en azından aileden uzak, güvenlikli bir yerde olacağım bu kesin. Yurt ortamında olan var mı? Nasıl oluyor o işler, içerdekilere anlaşabiliyor musunuz? Yılda 1 kere oda değiştirme hakkımız varmış. Ve en önemlisi bunlar sadece buz dağının görünen kısmı. Siz benim yerimde olsanız be yapardınız?

Teşekkür ederim, her zaman pozitif olmak önemli gerçekten. Güzel bir şeyler başardığımda buraya yazacağım ya da sizlerin haberi olur zaten :)

beni de korkutuyor bu durum...

güzel yorumunuz için teşekkür ederim. bence bana yapılanlar doğru değil. Saygısızlık hepsi ve ben artık dayanamıyorum. Stresten egzamam çıktı ve geceleri bilmeden diş sıkıyormuşum. Tedavi oluyorum diş sıkması için 1 yıldır. Bu aile resmen düşman bana ki benim sağlığım gidiyor. Çekyatlarda yatmaktan belim ağrıyor. Hiç unutmuyorum bir kere bel ağrısından uykumdan uyandım. İster onaylasınlar ister onaylamasınlar, ben taksitli diye 1 senelik kontrat imzalayacağım. Her hafta okul döneminde 400-500TL alıyorum. Part-time bulup o parayla aylık taksit ödemeyi planlıyorum

part-time buldum zaten sigortam yapılacak. orada çalışacağım, az kaldı başlayacağım

inşallah, teşekkür ederim. E

Allah size de sabır vermiş. Nasılsınız şimdi? İstediğiniz yerde misiniz? Okumam babamın umrunda, gerçekten Allah var adam diyor hep benim için çalıştığını... Gerçi böyle de suçluluk hissediyorum... F

kıskandığını zannetmiyorum sadece saygısız ve düşüncesiz

Merhaba hayatınızı, yaşadıklarınızı tesadüfen okudum ve konudan çıkamadım. Umarım sizi güzellikler bulmuştur. Şuan nasıl olduğunuzu yurt bulabildiniz mi merak ediyorum zbzbzbzb

Mesaj atar mısın o zaman bana B

Hmm. Gene mi şükürcülük oyunu oynayalım yani? Bu arada cahil aile nefretlik bir durumdur. İnsanı bezdirir.

Mesele yatağının olmaması değil ki. Körün gözü açılınca ilk yaptığı şey bastonunu kırmakmış derler. Az ders çalışıp bir bölüm kazanınca ailem cahil, ben bu aileyi hak etmiyorum tarzı düşüncelerin olması çekyatta yatmasıyla değil, kişilik karakterle alakalı bir şey. Ona kalırsa ne şartlarda yaşayan insanlar var.

Bir odada 6 kişi yaşarken çok mu mutluymuş kendisi de size bu normalmiş gibi gösteriyor? Düpedüz cahil işte. Uzgünüm ama ailenizde bir tane bile normal, iyi niyetli birisi yok. Yrn bir gün siz meslek sahibi biri oldugunuzda anne ve babanızın bizim sayemizde bir yerlere geldi diye böbürleneceklerinden emin olun. O zaman, siz insani şartlarda yaşarken anneniz evinize gelip bizim böyle tuvaletimiz olmadı, bizim böyle salonumuz olmadı diye sanki şartları elvermemiş de olmamış gibi söylenir. Hadi cahilliklerini, size yapilanlari felan geçelim. Hayır, aileniz hiç mi konu komşu, akraba vs ziyaretine gidip normal şartlarda olması gerektiği gibi konforlu yaşayan aileleri görüpte kendi hayatlarıyla kıyas etmiyorlar. Nerde yaşıyorsunuz bilmiyorum ama artık köyde yaşayan insanlar bile çekyatta divanda değil normal bazalı yataklarda yatıyorlar. Fakirlikten olsa anlarım ama olmadığını söylüyorsunuz. Hiç misafir ağırlamıyor musunuz? Ağırlıyorsanız da size gelen insanlar demiyor mu, salonda masa üzerinde kıyafetlerin ne işi var diye? Üzgünum ama insani şartlarda yaşamadıkları gibi sizin de yaşamanıza müsaade etmiyorlar. En kötü yurt bile evinizden daha konforludur. Yurttaki arıza tiplerin de en fazla ablanizinki kadar zarari dokunur. En fazla kreminizi şampuanızı cantanizda yaninizda taşırsınız, bir şekilde adepte edersiniz kendinizi.

Ailen durumu çok mu kötü neden düzgün bi eve çıkmıyorlar

1+1 evde 5 kişi yaşamışsınız evet ama kimlerle nasıl yaşadınız? O beş kişi sorun çıkaran tipler miydi, kavgacı, ağzı bozuk tipler miydi? Yoksa siz o beş kişi sınırlarını bilen, aile içerisinde saygıyı öğrenmiş insanlar mı? Birisi uyurken sessiz olmayı bilen insanlar mı, birisinin sınavına bir gün kala evde büyük tartışma çıkaran tipler miydi? Nasıldı...

İyi de bunu kim bilebilir ki? İnsanlar bazen erken uyur, bazen depresyona girer bütün gece uyanık kalır gündüz ayı gibi uyur, bazen dersleri yetiştiremez, akşam uyuyayım sabaha karşı çalışırım der, bazen öyle yorgundur ki eve geldiği gibi patates çuvalı gibi uyur. Kimi sabah namazina kalkar daha geri yatmaz, kimi her sabah kör saatte kalkar duş alır saçını kurutur, hazırlık yapar... Yani bunu sormak da ilginç. Yaz okulları dahil 1 yurt 4 ev değiştirdim, böyle bir soruyu hiç duymadım. 4 kişilik yurt odasinda kalacaksınız her türlü sese hazırlıklı olmalısınız. O yüzden kasmayın bu kadar. İnsanoğlu medeniyetsizdir. Benim yurt arkadaşlarım tiktiktiktik gece uclere kadar sevgilileriyle mesajlasirdi. Mesajlaşma, telefon tıkın rahatsız ediyor denmeyecegine göre sineye çekiyorduk, alisiyorduk. Eğer uyku ve gürültü konusunda hassassan 4 kişilik odaya çıkıp bir de binlerce lira bayılma bence. O parayı eve ver, en azından kapısını kapatacağın odan olur. Ev 5 bin lira olsa bile salona da yatacak kişi alırsınız, 1800 lira ile halledersiniz. Biraz daha araştırın bence P pelinosss Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence yurda çıkın, okul bitince de mutlaka ayrı eve çıkın. Bu şekilde ömür geçmez

Yurtlardan korkmayın. Üniversite hayatım boyunca hep yurtta kaldım. Kimseyle en ufak sorun yaşamadım. Türlü türlü insan var tabii ki de inşallah iyilere denk gelirsiniz. Aileniz yurt fikrine karşı çıkıp sizi engellemez umarım. Bu şartlarda çok seçeneğiniz yok maalesef.

Meraktan çatlıcam Allah aşkına söyle hangi bölümde okuyorsun? . push ;

Şükür insanın kendisinin bileceği iş, ona bir şey diyemem. Ailesinin yanında büyüyüp onların emeklerini inkar eden, başıboş büyüdüğünü zannedip ailesinden kendini soyutlamış gençlerle o kadar çok karşılaşıyorum ki şaşırmıyorum artık.

okulumun kütüphanesine gidiyorum. maalesef

Üniversiteyi okumak demeyelim de benim kariyer hedefim için üniversite bir Adım sadece :) Okul benim evim, evden daha fazla vakit geçirmişimdir. Okuduğum bölüm sürekli okumamı gerektiren bir bölüm. Benim de amacım 4.000 lira maaşa evet demek değil bu kadar çileden sonra. Başlangıç için evet karın tokluğuna da tamamım ama geri kalan hayatım için hayır. Memur zihniyetli bir insan olmadım hiç. Amacım var ve bu büyük. Evet babamın sayesinde geldim, diğer aile üyelerinin kafasıyla gitseydim şu an sevmediğim bir bölümü okuyup depresyon hapları alıyor olurdum. Akademik hayatım tam istediğim verimde değil sebebi bu şartlar ama inanın kötü de değil, orta da değil, iyi diyelim :) KYK evet yeni yeni öğreniyorum, bilgileniyorum, teşekkür ederim başvuracağım

Çocuksun anlarigim kadarıyla Taktigin şeylere bakacak olursak Okumaya devam edemedim başları yetti. Çoluk çocuğun derdini okuyup napcam amaaan

İçim çürüdü yaşadıklarını okudukça. Bir çok tavsiyede bulunan iyi niyetli insanlar da olmuş. Benim de keşke yan yana olsak da sana anlatabilsem diye içimden geçirdiğim şeyler var. Benim de seninkine benzer bir ergenlik-ilk gençlik hayatım oldu. Bizim evimiz çok daha kalabalıktı, çok daha farklı konularda olumsuzluk yaşadım. Sonra ne oldu biliyor musun? Üzüntüden kalıtımsal hastalıklar sahibi oldum. Şimdi hayatıma uzaktan bakmayı öğrendim ama yaşım 41 oldu. Kelimelerle izah etmem belki zor ama, düşünce eyleme dönüşür. Ne olur iyi düşün. Kendini şu an olduğun halinle değil, olmak istediğin halinle düşle. Bir gün kazanan sen olacaksın ve hepsi bitecek. İnanması zor ama inan bana, bitecek. Seni hiç tanımıyorum ama bağrıma basıp saçlarını öpesim geldi. "Nereye gideceğini bilen insana, dünya kenara çekilip yol verirmiş." diyordu Üstün Dökmen. Bu da aklının bir köşesinde dursun. Karanlıkta kaybolduğunu düşündüğümde, başka bir ışık arama ve kendi ışığınla aydınlat yolunu. Yoluna hep iyi insanlar çıksın. Sevgiler, selamlar.

Siz genede başvurun yedeklerden girersiniz belki. Bizim evde de 2 maaş+ev+araba vardı ama çıktı. Bir süre özel yurtta kaldım o arada. Yeni bir kyk yapıldı bir sürü kişi alındı. Evdekiler kamu çalışanı değilse asgari ücret bile gösterebilirsiniz geliri arastirmiyorlar. Veya sigortasız çalışıyorlarsa/ekstra iş varsa bildirmek zorunda değilsiniz

Oda olacak Allahın izniyle, sen dua et Allaha sığın emeklerini heba etmez. Tez zamanda hayırlısıyla kurtulursun o evden inşallah

taşınacağız inşallah Önceki

bununadi zorbalık degil taciz... resmen tacize uğramişsin külodunu indirmek nedir ya.. keşke annene söyleseydin.. belki okula gidip şikayet edebilirdin... bu çocukluk travma resmen. Sade

birçok genç için haklısınız lakin benim gerçeklerle karşılaşmam çok erken oldu... burada her şeyi yazmadım tabii ki de. Üniversite eğer bir amaçsa bu dedikleriniz tamamen doğru, kişi hayal kırıklığına uğrar. Üniversiteye araç gözü ile bakan bir insan zaten o dört duvara anlam yüklemez, içindekilere yükler. Network oluşturur, klüplere katılır, hocalarla iyi konuşur ve yakın olmaya çalışır, farklı ülkelerden arkadaş edinip vizyonunu geliştirir, kendini geliştirir. Kısacası okulu ormanına çevirir, e bunları yaparken de biraz ortalamasını iyi tutar. Sonrası Allah kerim daha yolumuz var.

kayıtlar açılsın hemen kaydımı yaptıracağım. inşallah kabul alırım

Annene hakaret etme. Cidden ileride bin pişman olursun. Babana da üzüldüm. Sen haklısın aslında ama haklıyken haksız duruma düşmüşsün. Başta babanla güzelce konuşup çözüm yolu bulmalıydınız. Hayat herkese adil değil. Biz 1+1 evde yıllarca 5 kişi yaşadık. Bir tane gardolap vardı tüm ailemizde. Onu bile kıyafetlerimiz dolmazdı. Annemler yer yatağında yatardı. Bir kez bile ailemi suçlamadım. Ben tüm konuyu okudum. Cidden hak da verdim. Kocaman kızlarsınız. 1 oda size yetmez hak verebilirim ama bunu annene aptal salak diyerek dile getirme hakkın yok. Mesela ben senin yerinde olsam gece gündüz kütüphanelerde sürünürdüm yine ortalamamı yüksek tutmaya çalışırdım. Parttime işlere gider harçlığımı çıkarıp kenara atar biriktirirdim. seçenek neyse işte. Babama da destek olmaya çalışırdım. Parası olsa da olmasa da. Zaten babanız sizi yurt dışına çıkarma hayali kurmuş adam sizi tamamen boşlamamış. Zamanında ev almaya kalkmış eviniz küçük diye. Ama onu bişe suçlayıcı konuşmuşsunuz. Üzgünüm size haklı gördüğüm konular olsa bile anne babanıza çok üzüldüm

Üzüldüm cahil bir aile belli ki. Mesele benim de babamdan hiç beklentim yoktur hayatta maddi manevi. Sen de beklentini sıfırla ve hedeflerine odaklan.

Bak yavrum, ne zamandır konunu biliyorum ama yazmıyorum, içim almıyor. O kadar haklısın ki, diyecek söz de yok zaten. Ama insan maalesef ailesini seçemiyor. Her konuda yüzde bir milyon haklı olsan dahi biraz daha sabırla ancak kurtulabilirsin oradan. Bunca sene nasıl dayandıysan ha gayret, son düzlüktesin. Belli ki azimli, çalışkan ve ufku açıksın. Her gece her gündüz lütfen 5 sene sonrasını hayal et, kendi evinde kendi yatağında uyandığın, odanı zevkinle döşedeğin bir evden kalkıp, tamamiyle tatmin olduğun işine giderken, mutfaktan kahveni alırken ortamdaki sessizliği, huzuru hayal et. Tek başına yaptıklarının geleceğin olduğunu, şuanın ise seni oraya götürecek bağlantı köprüsü olduğunu düşün. Ailene söylenecek çok şey var da, gerekirse yerde yatarım odam olmaz çocuğuma odamı veririm 'kendi evinde' rahat etsin diye. Amacı bu evden kaçmak olmasın, dünyanın neresine giderse gitsin yuva sıcaklığını burada bulsun diye kendimi paralarım yahu. Ne biçim insanlar onlar, annen ayrı abla ayrı, baban da ne yardan ne serden geçici, herkes yolunu bulmuş da bir sana yol çizememişler!

Benım evım kucuk, salon boydan boyaydı. Kıradayız. Ama kızım 3 yasında ve oda lazımdı artık. Staforla odayı ortadan bolduk salonu, kıza oda yaptık. Bıde duvar kagıdı kapladık. Yenı bır odamız oldu. Dogurduysak sartları zorlayacaz yanı. Kendıne o da ıste. Bolsunler bı oda, cekyatta yatmak ne? Eğer ayrı eve vs cıkamayacaksanız oda ısteyın. O babada gece yarılaına kadar calısıyomus, kızına bı yatak bı masa alsın bı zahmet!

Yazdığım sebeplerden

Daha çocuk bu. Çok mu güçlü, kesinlikle değil. Ailesini küçükseyen, "ne günahım vardı da bu aileye düştüm" gibi melankolik bir kafadaki insanın güçlü olması için ders çalışmaktan fazlasını yapması lazım. Geçmişine takılı kalıp kendi dramından beslenen, bunu yaparken de sürekli ajitasyon yapan birini görüyorum ben.

İnsanların da bir sınır noktası var artık. Gidip boşu boşuna neden evde huzursuzluk çıkarıyor benim annem? Evet, haklısınız, anneme hakaret etmemem gerekiyor bunun için de üzgünüm. Maalesef ben de artık dayanamıyorum. Lütfen gelin ve benim psikolojimle yaşayın bu evde, delirmemek sinirlenmemek elde bile değil. Geçen sırf arka bahçedeki kedilere yem koymak istediğim için annem bana türlü hakaretler sayıp vurmaya kalktı bana, ben o zaman bile bir şey demedim gittim sessizce ağladım. ama artık bıktım ve o an çok sinirliydim. Kimseyi suçlamak istemiyorum ama bu evin bu halde olmasına kimler sebebiyet verdi ve vermeye devam ediyorlar? Her gün küfür tarzında kötü sözler duymak nasıl bir duygu çocukluktan beri hiç hayal edebiliyor musunuz? Her yaz babanızın size yatak alacağım diye yalan söyleyip asla almaması bir çocuk için nasıl bir travma haberiniz var mı? Hayalini kurduğun yatak ve takımını başka bir arkadaşının evinde görmek nasıl ağır bir yük çocuk için anlatabiliyor muyum? Artık onları da geçtim. Kendi evinizde bir değerinizin olmadığını bilerek yaşamak, emeğinizin, çalışmanızın bir değere binmediğini görmek nasıl bir duygudur? Sürekli kavga duymak, kütüphaneye davet ettiğiniz arkadaşlarınızın "ben evde devam edebilirim fazla geçe kalmayayım" cümlelerini duyup ağlamak nasıl bir işkence anlayabilir misiniz? Anne ve babam olacaklar ailem olacaklar peki. Bebekliğimden beri bana yaptıkları tüm kul haklarını düşünüyorum da çıldırmamak elde değil. Ben demişim 1-2 kelime sinirlenerek bu mu tüm mesele? Konudan cımbız etmek... Ben biriktirdiğim paraları yeri geldi babama da verdim. Kızım gücümüz yok dediği hiçbir şeye ısrar da etmedim. Ben sırf ilkokulda yapılacak bir gösteride ek kıyafet alınacak diye çocuk aklımla para gider diye düşünüp o gösteride olmadım ki içimde hale uktedir benim, çok özenmiştim. Şimdi ise paramız var ama bereketimiz yok. Babama da yardım etmişimdir zamanı geldiği zaman ama hiçbir anne-baba benim çocuklarım var zaten diye kafasına göre iş kuramaz. Liseye giden çocuğunuz sizin yerinize mesaiye gitsin bakalım. Yardım etmek buysa. Ortaokulda kasadaydım birisi sahte 200 TL vermiş, ben fark etmedim, bilmiyordum. Babam geldi gördü parayı, tüm kazancımız gitti işte bugün hiç çalışmadık sanki dedi. Nasıl suçluluk duygusu hissettim ben haberiniz var mı? Her gece kasada beklerken uyuşturucu içeni ile uğraşmak, sarhoşu ile uğraşmak... Ben bunlara da eyvallah dedim. Tüm tozları almıştım il yerinde o gün bileklerim bez sıkmaktan şişmişti ki o kadar pisti. 3 gün sonra bir gittim yine her yer pislenmiş, yerler çöp. Ben de dedim ki babama, benim emeğimin bir değeri yok sanırım sende. Yani ben bazı şeyleri düşünerek sinirleniyorum artık. Annem bana sokağın ortasında herkesin duyacağı şekilde Or spu derken bile ona bir küfür etmedim ki o benim kolumu morarttı. Ben eğer söylediysem artık dayanamadığımdandır.

Ozelden yazacagim belki yardiminiz dokunur.

Yurt olayını bir anne olarak sevdim değişik karakterde ki insanları kızımın tanıma fırsatı buldu hiçte şikayet etmedi genel olarak şımarık, sorumsuz kötü şekilde aile terbiyesi almayan kızlara yurt hayatına uygun değildir onlar özgür takılmak ister bir defasında kızımın ınstregramında kız bara gidip şarap ile şişeyi paylaşınca ben bunu görünce kafamın tası attı bunu paylaşıyor olması kızımı uyardım sakın buna m Özenip saçma sapan şeyler paylaşma dedim, ayrıca bir erkeğin arabasına binme dedim kızım yurt hayatını sevdi çünkü kardeşi yok bütün oradaki olumlu veya olumsuz karakterleri insanları idare etti edememesi zaten çalışma hayatıda başarısız olurdu başarısını da ben buna bağlıyorum

Tabii ki, ne zaman istersen canım benim

Zamanla iyi ki benim ailem dediğin vakitler de olur merak etme.

Ailen malesef çok düşüncesiz. Değişeceklerini sanmıyorum. Yurt çözümü ve part time çalışma fikri mantıklı. Sigortan da daha erken yaşlarda yapılmış olur. Kızlar yurtlarda birbiriyle anlaşamayabilir ama başkalarının eşyalarına zarar verecek kadar ileriye gidemezler. Sonuçta bu bir suç ve orada görevliler müdahale ederler.

Yemek sepeti Home Office çalışıyor. Evde ders çalışamıyorsan evde çağrı hiç alamazsın kavga vs var diyorsun olmaz maalesef o iş.

Ben sizin ortamınızı çok iyi anladım. Benimde hiç ders çalışacak ortamım olmadı. Hiç çalışma masam olmadı. Yatak odası karanlıktı. Ev 1 art 1 di. Tvli odada çalıştım hep. Bence çalışmaya başlayıp yurtda çıkın. Okumanız ailenizin umrunda olsa dikkat ederlerdi

İnsanlar burada dertlerini paylaşıp çözüm arıyor, okumayacak kadar sabırsızsanız başka konuya geçin. "Çoluk çocuk" meselesi değil, bu yaptığınız resmen saygısızlık. İş yerinde patron çalışma masasını alıp koridorlarda yerlerde çalışın desin bakalım ne kadar sabredeceksiniz?

Evdeki herkes pasif ve en iyisini kendilerinin bildiklerini zannettikleri için böyleyiz. 3 yıl önce çok güzel bir yerde dubleks bir ev buldu babam, taşınalım dedi. Annem de mutfağını beğenmedi küçük diye hanımefendi. Ben ona o kadar çok dil döktüm ki... dedim bak iki tane mutfak var evde, kapanmalı masa yaparız... yok da yok... şimdi o evi almadıkları için ah vah ediyorlar ev 3 trilyon olmuş bizim de o kadar gücümüz yok. Kira da annem diyor ki babama "sen o kadar yıl çalıştın demezler mi bi b k sahibi olamadı da kiraya çıktı" falan... gereksiz ve akılsız söylemler. Bana düzgün bir dille söylense ben zaten nereye gideceğimi söylerim ama bana bağırıyor. Benim de kendime saygım var.

Canım aklı olan kimse bir forumda biri ekonomik sıkıntı yaşıyorum dedi diye çıkarıp para vermez. İş bulmana yardımcı olabilirler. Aklına gelmeyen bir çözüm yolu önerebilirler. Seni aşağı çekmeye çalışan insanları bir unut. Yaşadıkların normal de değil, doğal da değil. Hayatın gerçeklerinden nasıl kopuk insanlar var ki hiç öyle bir evde bulunmamışlar. Kızamıyorum çünkü ben de gözümle böyle evler, böyle insanlar görmesem anlamakta zorlanırım. Sen iyiye güzele odaklan.

Hangi bölümde okuyorsunuz, umarım güzel bir is sahibi olursunuz ilerde

şu an masayı koyacak bir yer bile yok. ben kendi kıyafetlerimi bile sıkış sıkış yapıyorum. . push ; hizuran Olur öyle Anneler

Kıskanç biri gelecek falan filan demişsiniz ya. En büyük kıskanç evde. Ben okurken fark ettim siz yaşarken fark etmediniz mi Önceki

Umarım anne olup da bir çocuğun hayatını karartmazsın. Unutma senin hikayen daha bitmedi.

çok şükür adınıza sevindim. konuştum... kiraya çıksak annem istemiyor rezil olacağız diye, ben de ev değişse bile içindekiler aynı diyorum. çıksalar iyi olur, en azından onlar da rahat eder ama çile çekmeyi daha çok seviyorlar sanırım

komik değil. bunları hala yaşayanların olması beni çok üzdü. bende onlardan biriyim çünkü. gülmeyin kimin ne olacağı belli olmaz bu hayatta

Ah yavrum, ne desem bilemedim. Devlet yurduna başvurma şansın yok mu, orada fiyatlar daha makuldür belki. Mutlu eğilsen kurtulmalısın o evden. Yurtta da kimse kolay kolay korktuğun iğrençlikleri yapmaz, ablanla zorlandığın kadar zorlanmazsın emin ol. Mülteci hayatı yaşıyorsun şu an sen.

Gerçek değil gibi geliyor değil mi? Keşke ben de böyle düşünecek kadar hayattan kopuk olsaydım. Akran zorbalığı... yaşamayan bilmez Önceki

Anladığım kadarıyla halan şu an burda degil. Almancı yani? Aslında evi güvenli bir yerde ise neden olmasın ki? Ama kilidi başkasında varsa diye tedbir almalı kilidi degistirmlisin. Çünkü gurbetciler illa birilerine anahtar bırakırlar ve bırakıp unutmuş olabilirler. Komşu vs Olmuyorsa da olmasın. Sen şartları zorlaaaa ve dersini o evde çalış. 90 m evde 3 kardes büyüdük. 4. Kardesim ben lise sonda iken oldu. Onu ayagimda sallar ders çalışırdım. Evde babaannem felcli ve alzheimerdi. Ve ayrıca kocasında boşanan şizofren raporlu teyzem bizde kalıyordu. Kendi kendine gülüyordu. Geceleri biza zarar verir korkusuyla uyuyordum Annem perişan babam perisan. Evde gergin kavgalı bir ortam. Benim de masam odam dolabim yoktu. Ama bir yatağim vardı. Yatagimin basina esyalarimi dizdigimi bilirim. Kalani annemlerin dolapta veya baza altinda olurdu. Yemek masasinda yemek fasli bitsin diye beklerdim. Bitince hemen siler bulasigi toplar hizla derse girisirdim. Kitaplarin üstünde uyurdum. Yerime gecmeye gücüm kalmazdi. Isik gozume vurmasin diye kitabi gozume örterdim. Ses hic bitmezdi. Evde kucukler de vardi. Ergen kardesim hep kavga. Ama hirsla calistim. Okulumu 2. Olarak bitirdim. Unv de iyi bir puanla bititrdim. O zamanlar cok kizar soylenirdim. Simdi donup baktigimda o zor sartlara rağmen beni okutmuslar deyip tesekkur ediyorum. Babam vefat etti. onu cok özlüyorum. Ailene kinlenme. Onune bak. Ne olursa olsun hayatini kur. Evde derse devam Bir şekilde yatak aldir. Evde ses yapanlar salonda yatsin. Diger oda sana kalsin. Bunun mucadelesini ver. Hayatta basari ve mutluluklar diliyorum kardesim❤ Haa diyeceksin ki böyle zor sartlara ragmen kuzenin sizde nasil kaldi. Kuzenim ben ve kardeslerim mezun olduktan sonra bizde kaldi ☺ ve o zaman annemler kucuk evden çıkmıştı. Simdi ev büyük olsa ne olur? Baba yok

Benim ailem 2000 yılındaki krizde iflas edip her şeylerini kaybetti. Aynı evde babannem ve dedemle yaşıyorduk. Ben liseye hazırlanıyorum diye odalardan birini alçıpan duvarla ikiye ayırıp bana çalışma odası yaptılar. Annem ev hanımıyken ve o güne kadar rahatı yerindeyken otuzundan sonra işe girdi dershaneye gidebileyim diye. Bunların hiçbir bahanesi yok. İsteyen yapar. Benim ailem dört dörtlük mü, hayır asla değiller. Ben de değilim. Ama çocuğunun yediğini içtiğini yattığı yeri derslerini umursamayan aileye de buna da şükür diyip güzelleme yapamayız burda. Gençleri şaşırtmayın.

Bende bu sebeplerden dolayı erken evlendim diyebilirim. Bu kadar olmasa da bende benzer şeyler yaşadım. 3 çocuklu evde salonu misafir için ayırdılar odanın biri oturma odası oldu biri yatak odası. Ben ve erkek kardeşlerime de küçücük bir oda kaldı. Eşyalar tıklım tıklım. Küçük kardeşim yaramazdi. Ders çalışmama izin vermezdi. Böyle böyle 4 yılı bitirdim. Kpss ye çalışacak ortamim yok diye okul bitince 3 ay sonra evlendim. Eşim çok iyi ama erken yaşta evlenmesem daha iyi olurdu. Genç yaşta böyle ani kararlar alınabiliyor. O sıra imkanım olsa ya da akıl edip yurda falan geçebilirdim aslında. Sende part time çalışıp yurda ya da apart gibi evlere geçebilirsin. Seni çok iyi anliyorum

Devlet yurdu çıkması çok zor ve gerçekten şehir dışından gelip durumu olmayanlar var, onlar onlara kalsın. Haklısınız... ben istemezdim böyle olmasını. Evde huzur ve saygı olsaydı ben tuvalette de yatardım. olmayınca olmuyor, yoruldum

Üniversite'yi keşke başka şehir yazsaydınız. Ve evet bu anlattıklarınızı yurtta ve öğrenci evlerinde de yaşarsınız. Ben çok karşılaştım bu tür insanlarla.

Ortaokuldaydık sanırım 5 falandı. Arkadaşımın Doğum günüydü. Orada 5 kişi falan kalmıştık işte, birden ikisi üzerime çullandı ve pantolonumu çekip kilodumu indirildiler, önümde oğlan vardı sınıf arkadaşım o hemen gözlerini kapamıştı. Ben bunu anneme söyleyemedim. Bir çocuk normalde ağlaya ağlaya annesine anlatır değil mi? Şimdi düşünün neden bir çocuk annesine anlatamaz. eskiyi hatırlayınca yoruluyorum.

Geçmişine takılıp kalmasi için bazı şeylerin geçmişte olup bitmesi gerekir ama burda hala süre gelen olumsuz muameleler var ve kişi, bu sartlardan en makul şekilde kurtalabilmenin yolunu arıyor. Bu yolu ararken de olmasi gerektigi gibi yaşadıklarını detaylandırıyor. Iyiye iyi diyebilmek kötüye de kötü diyebilmek küçümsemek değil akli selimliktir bence. Ailesini cahil olarak belirtmesi de bunun bi getirisidir. "Bencil olmak, iyi niyetli olmamak, kafayı kuma gommek, saygısızlık" bunlar gayette küçümseneci özelliklerdir ayrıca. "Bana bu yapıldı, şu yapıldı diye anlatmakta illa ajitasyon amaçlı olmak zorunda değil dertleşmek amaçlı da olabilir. Sanıyorum ki bu konu başlığı da bunun için var. Ders çalışmanın ötesinde de bir şeyler yapması gerektiğini söylemişsiniz fakat bunu açmamışsınız. Bence bunu da somut bir şekilde açın ki konu sahibinin faydalanabilecegi bir öneri ise faydalanabilsin.

Çok teşekkür ederim benim hiç öyle programlardan haberim yoktu. Ganom 3,50'ye yakın o halde inşallah bir burs veren bulurum. Ben de gazeteyi aldık elime part-time iş bakıyorum, internetten de online destek hattı dedi birisi bana onu da araştırıyorum. Teşekkür ederim inşallah dersleri kaydederler de bir şey olursa açıp izlerim

çok zor dediler çıkması o yüzden başvurmamıştım teşekkür ederim bilgilendirdiğin için bu sene başvuracağım

teşekkür ederim

Arkadaşlar merak edenler için yazıyorum, Part-time iş buldum!! Daha şartları tam konuşmadık okul açılınca saatleri ve izin günümü ona göre ayarlayacağız

borçları yok sadece bu şehirde ev sahibi olabilecek paramız yok, eskiden vardı ama saçma sapan kriterleri yüzünden ev sahibi olamadık.

Allah'ım sen tüm mazlumlara yardım et. Bizleri beladan koru, hayırlı insanlarla karşılaştır inşallah, amin.

Arkadaşlar 1 saat içinde ikinci defa aradım telefondan babamı. Kendimi tutamadım ağladım yine. Her şeyin farkındayım, imkanım o kadar dedi, elimden bu geliyor dedi. Ben de, ben bu dünyaya gelmek istemedim bakamayacaksanız neden yaptınız dedim. Anlattım içime oturan o "ne güzel imkan yaratmış benim kızım" dediği anıyı ve üst katta çalışıp hasta olduğum zamanı. Yüzüne vurdum bir nevi. Suçu anneme atıyor bu sefer, cahil annen var evdeki huzuru sağlayamıyor farkındayım evdekilerle konuşulamıyor hemen ses yükseliyor falan dedi. Ben de madem bunun farkındasın neden daha fazla bana acı çektiriyorsun, mutlu değilim, dedim. Bu sefer sen böyle bana yüklenince üzülüyorum dedi. Ben de dedim ki ben sana daha yaşadığım zorlukların onda birini anlatmadım, ben sana zaten beni yoran hiçbir şeyi anlatmadım hep içime attım dedim. Ben seninle de beni yoran konuları konuşamayacaksam kiminle konuşacağım dedim. Ailemle konuşamayacaksam kime anlatacağım ben bunları dedim. Yok diyor ki bu sefer sen ağlayacak bir durumda da değilsin, kötü değiliz dedi. Ben de dedim ki bunu normalleştirmeyin. Ben şu an normal bir hayat yaşamıyorum. Ben şu an sağlıklı şartlar içerisinde değilim. Sokaktan birisini çevir söyle benim kızım böyle böyle yaşıyor diye o kişi der ki senin kızın evinde mülteci mi der, dedim. Yok bu sefer diyor ki, kızım yurt olsun istedim ama gördün olmadı işte ne yapabilirim ki ben de bilmiyorum, diyor. Dedim ki, ev buldum onu da istemedin. Diyor ki, kızım zippidi insanlar evde kalıyor hep. Banyo ortak, mutfak ortak, sana her şey toz pembe geliyor, ben gurbet gördüm banyo sırası için kavga ettik. Evde olduğundan daha çok yorulursun. Araştırdım evin içinde bir odada iki kişi yatıyor ne idüğü belirsiz. Ben de dedim ki, siz benden ne istiyorsunuz ben bıktım artık sizin problemlerinizle uğraşmaktan, yeter artık gücüm kalmadı. Okulun açılmasına az bir şey kaldı senin kararsızlığın yüzünden yurtlar da yer de bitmiştir dedim. Bir iki yer buldum onlara mail attım dedim. Bu sefer de tamam kızım bir bak bakalım şartlara bir konuş ona göre yurda git diyor. Diyor ki bana o parayı yurda verme taraftarı değilim ben seni bu evden kurtarmak istiyorum yurt dışında yüksek lisans yaptırmak istiyorum dedi. Bütün varım yoğumla senin için çalışıyorum dedi. Ben de dedim ki benim yurt dışında yüksek lisans yapmamı istiyorsun ama bunun için iyi bir ortalamaya iyi bir sosyal hayat ve iyi bir sağlığa sahip olmam gerekiyor. Ben sizlerin yüzünden bunların hiçbirini neredeyse yapamıyorum dedim.( Gano 3,40 ile bitirip İlk 20'ye girdim ama daha iyisi olabilirdi. ama elimden gelen buydu arkadaşlar yani ne yapabilirim artık). sonra dedim ki sen benim evden sıyrılmamı istiyorsun. Sen aile evinden sıyrılmak gibi bir düşüncenin altının nelerle doldu olduğunu anlamdan sizinle daha çok işimiz var hiçbirinizin mantığına güvenmiyorum dedim. Annem gördü telefonda ağlarken, hemen gitmiş ablamlara yetiştirmiş bu sefer ablamlar birbirlerine çatıyor ben de anneme sinirlendim dedim ki sana kim gidip söyle dedi, kim sana bir şey söyledi. Sen eğitemediğin için bu kızlar böyle, sen kavga çıkarmayı seviyorsun ne yaptığının farkında değilsin çünkü cahilsin ve aptalsın dedim. Yani bana bunu da söylettiler artık. Ne belam vardı da siz benim ailem oldunuz dedim. Sinirlendi bu sefer falan, baban bir bok yapmadı ki elinden hiçbir bok gelmedi ki falan diyor. Şerefsiz diyor ben de dedim ki o olmasa kim bakar acaba sana konuşma dedim öyle. Yani yavaş yavaş ben bunlara benzemeye başlıyorum, bıktım ve korkuyorum. Ne yapacağımı da bilmiyorum, Allah canımı da alsa ben keşke kurtulsam. BIKTIM.

Aile büyüğünüz var mı? Dede anane babannr vs kim olursa onlarla konuşup insanlık dersi verecek birileri yok mu?

kyk çıkmıyor evde 4 maaş+araba.

Ev ısınmadığı için hasta olmuşsunuz. Bende ısınmanız için alternatif sundum.

evet bunu yazan çok oldu :) okuduklarımdan, izlediklerimden fazla etkilendim sanırım

Bu senarist arkadas üyelerden para koparmaya çalışacak olabilir mi? bi çok kişiye özelden konuşalımlar.. ısrarla bölümü yazmayıp özel'den söylerimler? üyeler dikkatli olun bu ihtimali göze alın..

Teşekkür ederim... Büyük bir şeyler başardığımda buraya yazacağım.

Hayatın başında olduğun o kadar belli ki. Böyle amatör ruhlu ama ayakları yerden kesik insanları görünce nedense üzülüyorum. Ne diyeyim, hayırlısı olsun.

Buna gelecek olursak az dizi film izle gerçek hayatta yok öyle üniversite de badboy kaynamıyor bilesin.

Akademik kariyer her halükarda lazım zaten, hele ki şu şartlarda bazı tezlere bakıyorum inanılmaz komikler. Evet yorumunuz doğru, yine de çıkan bir şekilde çıkıyor diyelim. Erasmus çoook istiyorum da işte okul hibesi, döviz durumu... yine de şansımı deneyeceğim tabii ki

Buarada yurt filan demissiniz.. yurduna bagli.. bazi yurtlar hic guvenli degil.. bende yurtta kaldim zamaninda gittigim kolejin yurduydu.. durum farkliydi.. ama arkadaslarim vardi ozel okul yurdunda kaldiklari halde kil payi bazi felaketlerden kurtulduklarini anlatirlardi Paticikk Şışt Alerjim

merhaba çok teşekkür ederim. Yurt yerine bir süre akrabamın yanında kaldım. Şimdi tekrar aile evindeyim... Kabullendim bazı şeyleri. Birikim yapıyorum gelecek adına... Ev için inşallah taşınacağız. öyle... Çok daha iyiyim işsel huzur olarak

Ecmain. Bu hayatta bana kıskançlık edip montumu çizen oldu yani her şeyi bekliyorum herkesten. Bu arada mont üzerimdeydi yani ne ara oldu bilmiyorum...

ben de değişmeyeceklerini bildiğim için kendimi kurtarmaya çalışıyorum. Yurtla konuştum, adli sicil kaydı+disiplin suç kaydına bakıyorlar. En azından bu düzgün insanlarla olma ihtimalini yükseltiyor. Teşekkür ederim dogadostupanda

teşekkür ederim... okulumun yurdu hemen doldu kayıt olamadım.. kyk'ya başvurdum onun sonucunu bekliyorum... inşallah çıkar

Allah razı olsun, teşekkür ederim. . push ;

Böyle aileler pek emek vermiyor zaten. Emek veren bir ailede büyüdüm şükür ondan biliyorum. Çocuğa sığıntı muamelesi göstermişler.

ben yurtta oniki kişilik odada kaldım. kilitli dolabına eşyalarını koyarsın. arkadaşlarada eşyalarıma dokunmayın lütfen ben takıntılım diyip o konudaki mesafenide koyarsın. on numara yaşar gidersin çokta eğlenirsin yurtta. konunuzu bir an ben yazdım sandım. 18 yaşına kadar odam, yatağım ve dolabım olmadı. varlık içinde yokluk yaşadım baba evinde. sonrası devlet yurtları. risk alın. hayatınızı kurun. o evden uzaklaşın. aile fertlerinizede mesafenizi koyun aramayın sormayın anlasınlar artık sizi yıpratıklarını. kendi mutluluğunuzun peşinden gidin ana baba da bir yere kadar

Otobüs örneğinizden etkilendiğimi söylemden edemeyeceğim... Dediğiniz gibi her şey olacağına varır kısacası. Adalet umarım bana da işleyecek. Tekrardan tüm kalbimle teşekkür ederim. Hayattaki problemler için de Allah size güç versin, sabır versin

Yatma saatini mi

Ablacım hangi güçle dayanacağım artık bilmiyorum gerçekten. Yani genelde aileden şanssız olanların aşk işleri güzel olur bir güç kaynağına sahip oluyorlar. Bende o da yok. Çok isterdim hayırlı bir insanlar tanışıp söz takmayı en azından gelceğe dair pembe hayallerim olurdu bütün yükü tek başıma taşımazdım...

çok haklısınız... aynı soruları ben de aileme sordum yıllarca, bizi tanıyanlar da sordu. Cevabı yok onlar için, sürekli tartışma çıkıyor. Tutkal olayı çok üst bir nokta tabii ki. Kız yurtları için araştırma yaparken bazılarının böyle şeylerle karşılaştığını gördüm benim de aklıma şüphe düştü yani sizin güzel öğrencilik zamanlarınızı okumak sanki yanan kalbime su dökmek gibiydi. Öğrenci evlerini çok araştırdım hepsi yalan söylüyor. Arıyorum diyorum ki kiranız 800 TL değil mi 2-3 yabancı arkadaşım var. Bana diyor ki yok günlük o kadar paraymış. O arkadaşlarım ev tuttular benden de haber beklediler sonra biz hesaplama yaptım. Yıllık yurt daha uyguna geliyor her şeyiyle. O yüzden şu an yurt düşünüyorum. Teşekkür ederim. yenGEnC

Yurtlarda kalmak hiç kolay degil. Her türden insan var. Gece gürültüden uyuyamadigim olurdu benim. Temizlik, yemekler çoğu zaman sorun oluyor. Ama en azından kendine ait bir yatağın, dolabın ve çalışma masan olur. Ailenle konuşmayı dene olmadı yurda çık. Işin zormuş ama üzme kendini. Belliki azimli bir kızsın, umarım güzel bir geleceğin olur

Bu seneyi geçir bence bir şekilde seneye kyk yurtlarına başvur

Bak sen o kadar emek harcıyorsun ki Allah bu emekleri heba etmez. Emin ol bir yerlerde karşılığını alacaksın. Herşey puan değil. Is hayatında hic ummadığın şeyler olabiliyor. Hayatını guzelce kuruyorsun ama bir anda hersey alt üst oluyor. O yüzden cok takılma. Rabbine sığın tevekkul et. Sen şu misaldeki adama benziyorsun. Iki adam düşün otobusteler. Birisi yükünü almış sırtına yahut kucağına. Biri de bagaja koymus. simdi hangisi daha akıllıca davranıyor? O otobüs zaten gidecek ve o yükleri taşıyacak. Senin kucakta taşımanın bir artısi olmadığı gibi sana yorgunluk bezginlik olarak döner. Ve varacagin yere vardigiinda sadece bezgin ve yorgun olmus olursun. O otobüs senin hayatından bir kesit. Ve o otobüsü yuruten şöför oldugu gibi seni goren gözeten bir Allah var. Bu alemde hic birsey basibos olmadığı gibi sen de basibos degislin. otbuse yükünü birakan adam gibi yükünü Rabbine teslim et. Rabbine dayan. O yolculuk belki 4 yıl. Ama o otobüsten indiginde zinde olmalısın belki yetismen gereken bir uçak olacak. Yani belki başka başka yollar açacak Allah. Hayat her zaman gül gülistan değil. Neler uğraşıyorum bir bilsen. Keşke ders çalıştığım o günlere dönebilsem diyorum bazen. Hayattaki problemler kitaplardakinden çok daha zor hee bu arada annem arada kitapla kafama vururdu yeter kalk sofrayi kur diye bunu da belirteyim.

Olsun demek ki ılımlı kısmen karşılasa bile senin için iyi bişey bu

Eşine dostuna sorsan, evden çıkan eden anlaşamayan biri varsa oyuncu değişikliği olarak sen gidersin. Mesela ben ilk evime siniftaki enn yakın arkadaşımla çıkmıştım. Kızın hayatında entrikalar bitmezdi, beni strese sokuyordu yaşadığı hayat. O yüzden Aralık gibi Facebook'a yazdım ev arkadaşı aradığımı, neredeyse tanımadığım sadece ismen duyup bir olaydan dolayı uyuz olduğum bir kız gördü - üst bölümümde öğrenciydi. Onun da ev arkadaşıyla arası bozulmuş, salonu kapatıp üçüncü bir kişi alalim, değişiklik olsun, hem kiramiz azalır diye düşünmüşler. Benim ilanımı görünce hayal meyal hatirlamislar tatlı bir kız diye. İki kere ev oturmasına gittim, üçüncüde taşındım. Böyle şeyler de olur. Kimin ev arkadaşı aradığıni nereden bileceksiniz ki? Bence Facebook'ta ilgili sayfada siz ilan açın, size gelen teklifleri değerlendirin. Eşinize dostunuza sorun. Ev arkadaşı dediğin bugün gidersin yarın kanlı bıçaklı olur ayrilirsin devamlı değişim olan bir müessese

Başlığa cevabım; en saçma üniversite evi bile bu aile evinden iyidir. 4 maaş girilen bir evde bu çile neden çekilir ki? Ev sizinmis. Pekala kiraya verilip daha buyuk bir eve çıkılabilir. Yeni kiranın yarısını bu evin kiracısı oder, en azından insan gibi yaşarsınız. Evdeki çocuk sayısı azalınca aile kiracıyı çıkarır yine kendi evinde oturur. Kendilerine ve çocuklarına layık gördükleri hayat hayat değil... Ama şu da var, ya kremime tutkal surerlerse demişsin. Senin kafa yapısı da biraz normal degil sanki. Ben ev arkadaşıyla ciddi anlamda mahkemelik olmuş biriyim, benim bile aklıma böyle paranoyakliklar gelmedi mahkemleik olduğum kızlarla. Neden yani kremime tutkal sursunler keske 2022 Türkiyesinde olmasan. Mesela benim zamanımda öğrenci olmuş olsan, şöyle bir on sene önce falan. İnan hayat o kadar kolaydı ki. KYK kredimle ev kırasından payıma düşeni ve faturaları oderdim, alakasız bir bursum vardı, onla yol paramı ve cep harçlığımi cikarirdim... Bu devirde insan gibi yaşamak da öğrenci olmak da çok zor.. benim sana tavsiyem halihazırda öğrenci evleri yok mu? Onlardan çıkan eden çok oluyordur, internette takip edip görüşüp içine sinen birinin odasını tutabilirsin.. hem esyalar da hazır olur. Her şehrin öğrenciler için böyle Facebook ilan sayfalari oluyor (3 ve 4. Sınıfta ev arkadaşlarımı buradan bulmuştum ben) . Daha ekonomik olur sifirdan yerlesmektense.

Babanizla annenizle konuşup taleplerinizi iletin coddi coddi. Siz hep kendi içinizde yaşamıssınız. Yurda eve falan cıkmayın daha iyi degilnoralar da.

Üstü kapalı beddua gibi birşey mi bu? Çok şükür bitmedi :) M

Geçici olduğunun ben de farkındayım ama bazen hiç çıkmaz yokmuş gibi hissediyorum. Karamsar oluyorum. Farkındalığa varıyorum bazı şeyler için o zaman daha çok sinirleniyorum. Tebrik edilmedim şu ana kadar hiç tersine niye kütüphaneye gidiyorsun diyor annem işte beni de bu üzüyor, kırıyor. Demek ki kimse benim ne çektiğimin farkında değil... Ben de idare etmeye çalışıyorum ailemi ama yoruluyorum artık... Kendi sağlığımdan gidiyor, kolumda kocaman egzama çıkmış mesela. Geleceğime odaklanıyorum, bütün performansımı veremiyorum, üzülüyorum. Kimse iş görüşmesinde benim ne zorluklar çektiğimi dinlemeyecek ki. Puanlarıma bakacaklar sadece... Bu da ben de kaygı oluşturuyor, aileme sinirleniyorum...

Hayattan kopuk? Olmayı isterdim tıpkı senin gibi küçüğüm :) Bütün ekstrem şeylerin senin başına gelmiş olması, aranılan yeni yaz dizisi senaryosu gibi, bir numaralı izleyicin olurum. Senarist olmayı düşün

Canım kardeşim bak ne guzel demiş arkadaş yukarıda. Bu bir geçiş köprüsü gibi düşün. Geçici... geçecek ve bunu kendi kendine sesli söyle. Babana ağır söz söyleme.. babanin hatası yapamayacağı sözleri vermek olmuş. Sen bir ebeveyn olduğunda bu hataları yapmazsın. Sakin ol. Kendi kendini gaza getirme. Hayatin daha başındasın. Öyle saçma sapan insanlar var ki. Neler göreceksin. Belki cok kavgacı bir müdürün ya da kayinvaliden olacak. Hayat seni nelere hazırlıyor bilemezsin. Onlarla geçinmeyi öğreniyorsun belki şimdi. Beterin beteri var. Simdi sana örnekler versem öfken artacak. Onlar o durumda diye ben bunu çekmek zorunda değilim diyeceksin. Tamam ama hayatta başımıza neler gelecek bilemezsin. Ayrıca sen kütüphanede en geç çıkan arkadaşım olsan ben seni ancak tebrik eder gıpta ile bakarım. Ve arkdaşlarında ancak boyle dusunuyordur. Yani aaa gidecek yeri mi yok haha gibisinden goygoy yaptıklarıni düşünüyorsan yanılıyorsun. Annem gençliğinde çok kavgacıydı hala da biraz öyledir. Ama annem yani annnn-neeemm.. beni doguran büyüten kişi.. sirf bu fıtratta diye ona sirt dönemem. Idare etmek zorundayim. Kimse kimse ile ayni kisilikte değil. Herkesle bir şekilde geçınmeyi hergün biraz daha öğreniyoruz. Kendi geleceğine odaklan. Güzel bir işin mutlu bir yuvan olur umarım. Öfke nefret en cok sahibine zarar verir. Ben sana hic kıyamam aslında seni çooook iyi anlıyorum ama belki sen beni anlamıyorsun... ben 33 yaşındayim ve sanki 20 yaşımdaki halimle konuşuyor gibiyim.. garipp

Teşekkür ederim, bugün yurtla konuşup belgeleri nereye teslim etmem gerektiğini soracağım. Babamla konuştum, yurda git dedi. Çok teşekkür ederim, kalbi de aldım kabul ettim. Bu da benden

çok teşekkür ederim hemen yemeksepetinin iş alımlarına bakıyorum. sağ ol var ol. ara sıra size özelden yazabilir miyim?

Annen baban hasta falan mı, yerlerde sürünen çocuğuna ne güzel kızım imkan yaratmış demek? Mutlaka çık git, ev buz gibi belli ki hasta olmuşsun. Düzgün yatacak yatağın bile yok. Neresi olsa bundan iyidir çık git adam gibi bir yatakta yat en azından. Babandan ben gidiyorum de para iste. Yüzüne adam gibi bir konuş adam gibi masam yatağım bile yok de.

düzen yok saygı da yok. saygılı, doğru insanların yanında gecekondu da bile düzen olur. Herkesin saygılı olması lazım. Ben mutfak masasında bile ders çalıştım sabahları herkes uyuyorken online eğitim zamanında. Ama saygılı değil kimse işte, illa şarkı dinlenecek illa yüksek sesle konuşulacak illa kapıları açık olacak...

Ailenizin sizin haberinizin olmadığı borçları falan mı var acaba? Belki durumları sıkışık size yansıtmıyorlardır. Malesef aileyi seçemiyoruz, belli bir yaşa gelmiş insanları da değiştiremezsiniz. Tek yol kendi hayatınızı değiştirmek ve çok hırslı güçlü bir imaj çizdin gözümde. Ailene kin tutmadan, çünkü bu onlara değil sana zarar en başta, kendi imkanlarını yarat. Onlar da yaşasın gitsin kendi tercihleri ile...

Yemeksepeti gibi bir firmanın müşteri destek hattında online çalışabilirsiniz, giyim mağazasında veya kitapçıda çalışabilirsiniz, alkolsüz bir mekanda garsonluk yapabilirsiniz... Öğrenciyken bu tür işlerle kendi ayaklarımın üzerinde çok durdum ben. Yeter ki gönül istesin. İnsana zor gelmiyor. Derslerinizi ihmal etmeden elinizden geldiği kadar çalışın. Burs veren kurum ve kişileri araştırın. Ailenizle de ağlayıp sızlamadan net bir dille konuşun. Yolunuz açık olsun.

Beni anladığınız için teşekkür ederim. Ailemin bana yaptıklarını ve yapamadıklarının farkındayım. En büyük hayallerimden birisi annemle-babama Bahçeli 3 katlı bir ev almak. Çünkü benim annem de böyle değildi gençken muhtemelen hayat onu değiştirdi ben sadece onun yanlış zamanına denk geldim. Babam da elinden geleni yapmaya çalışıyor, hayatta "arkamda babam var" diyebiliyorum şu anlık. Hatta bazen ölecekler diye çok üzülüyorum çünkü onlarla doğru dürüst vakit göremedim. Sadece böyle bir sıkıntım var ve yazmak istedim. Gelen bazı tepkileri anlayamadım bile... Beni anlamaya çalıştığınız için teşekkür ederim.

Bölümünüzü ve yaşınızı yazabilir misiniz? Özelden de olur. Belki tavsiye verebilirim.

tabii ki kimse bilemez, benim de geceye kadar sınav haftaları çalışmışlığım var, ben sadece kişinin genel durumunu öğrenmeye çalışıyorum. Mükemmel uyumu da beklemiyorum, uyumlu olsun yeter :) Dediğiniz gibi kasmamaya çalışacağım. Evlere tekrar baktım favorilediğim apart odaların kirası tercihler açıklandı diye yükselmiş...

Siz de abartmayın artık, babanız daha ne desin elinden gelen bu demekki ben yatayım çekyatta demiş orta yol bulmaya çalışıyor daha ne yapsın sorun bence ailenin diğer kalanlarında? Sabret belli ki çalışkan ve akıllı bir kızsın ver kendini derslerine kurtar kendini o evden

Sanki bana biraz evdeki sıkıntılardan kurtulmak, kafanı dağıtmak için üniversite okuyormuşsun gibi geldi. Bilmiyorum hangi bölümü okuyorsun ama umarım mezun olduğunda bu sıkıntılara değecek, hemen işe başlayabileceğin bir bölüm okuyorsundur. Aileni biraz küçümsüyorsun gibi geldi. Sonuçta hala ailene muhtaçsın, olduğun yere de olumsuzluklara rağmen ailenle geldin. Kyk bursu çıkmamış muhtemelen, kredi al faiz de yok rahatlatır seni. 30 bin yurt ücreti, 10 ayda ödenir ayda 3 bin eder, part time işte sana kimse bu kadar para vermez haberin olsun.

Çözüm odaklı olman çok güzel. Ancak çamaşır suyu, tutkal olayına biraz güldüm. Bende yurtta kaldım. Çekişmeler illaki olurda çamaşır suyu, tutkal olayı, ne bileyim çok fantastik geldi bana Yurtta da sorunlar olacaktır ama idare etmeyi öğreneceksin. İyi etmişsin yurda geçmekle. Ev ortamınız biraz sıkıntılı.

Hep içime attım, ailenin en küçüğü oldum için kimse ne söylediğime değer vermedi ki. Söylüyorum ben diyorum ki ben uyuyorum lütfen sessiz olun, "bu saatte uyunur mu" diyen var, gecenin birinde birden kavga eden var, "sen de evi iyicene askeriyeye çevirdin" diyen var. Artık uğraşmak istemiyorum cidden

Ben sizi cok akli basinda buldum, Allah yardimciniz olsun. Benim zamanimda bazi vakiflar belli bolumleri okuyan öğrencilere not ortalamasi yuksek ise burs veriyordu. Mesela yazilim mühendisliğı okuyup, ortalamasi 3.00sa burs alabiliyorlardi. Bu tip yerleri araştırmanızı oneririm. Ayni zamanda okurken part time calisan arkadaslarim vardi. Penti, gratis gibi yerlerde 3 tam gun calisiyorlardi, asgari ucretin yarisi+yemek parasi+yol aliyorlardi, hocalariyla gorusup ikinci ogretim ya da diger grubun derslerine girerek derslerinden de geri kalmamis oluyorlardi.

Üzülüyorum çünkü gençler sizin gibi hayallerle üniversite okuyup mezun olunca hayatın gerçekleriyle karşılaşıyorlar. Yaşadıkları hayal kırıklığına üzülüyorum. Üniversite okumaya, o dört duvar arasındaki sıralara gidip gelmeye çok büyük anlam yükleyip, o anlamın karşılığını bulamıyorlar.

bir süre daha yaşarsam akıl sağlığımı kaybetmekten korkuyorum. Okulda da çalışıyorum yemeğimi yiyorum, ona rağmen acıyıp da bana değer veren yok

Başka bir aile buyugunuzden yardım isteseniz. Ornegin evleri müsait değil diye kuzenim bizde kalıp ders çalıştı 2 yıl. Teyze dayi hala yenge anneanne babaanne vs. . push ;

izin vermediler. ben de evde kavga çıkmasın diye son dakika değiştirmedim. okulum çok iyi en azından MissCherryBlossom

Bu tip yorumlar bana umut veriyor biliyor musunuz? Bu günlerin bir gün mutlaka son bulacağını ve benim de mutlu olacağımı hatırlıyorum sizlerin sayesinde. Sizin durumunuz çok zormuş... evliliğinizin mutlu ilerlemesine çok sevindim. Allah daha iyi yapsın.

Çizdiğini görmedin kimsenin belki bir yere takıldı? Ailenle hiç mi güzel anın yok gülüp şakalaştığın iyi ki benim ailem dediğin?

Mani şeklinde de okumaya çalıştım ama olmadı :/ Maalesef olmamış bu yorum

Çözümün ayrı ev evlat yada yurt

Burda gördüğüm en dangalakça yorumlardan biri. Kız yatağım yok kanepede orda burda yatıyorum diyor yahu aklınız yerinde mi sizin? Siz de yataksız takılın 3 gün perişan oluyor musun olmuyor musunuz bakın.

Selam, önce uyarımı yapayım: Sakın cemaat yurtlarına gitmeyin. Lütfen. Ailelerimizi seçemiyoruz maalesef. Eminim aileniz bildikleri ve yaşadıkları kadarı ile sizin için en iyi olanı size vermeye çalışıyorlardır. Onlarla bazı konularda çatışıyor ve anlaşamıyor olmanız sizi hayırsız, nankör, bencil asla yapmaz. Öncelikle bunu bir kenara yazın. Yaşınız çok genç, belli ki azimlisiniz ve okulunuzda başarılı olmak istiyorsunuz. O halde evden gitmek istemeniz çok doğal. Size uygun bir yurt bulmuşsunuz. Aile evinde de, dışarıdaki hayatta da öngöremeyeceğimiz tehlikeler her zaman vardır. Üstteki arkadaşın da dediği gibi, kilitli bir dolap ile bu endişenizi halledebilirsiniz. Nereye giderseniz gidin, sizden hoşlanmayan ve zarar vermek isteyen birileri olacaktır. Ama bazen tüm tehlikeleri göze alıp yuvadan uçmak gerekir. Varlık içinde yokluk yaşıyorum demenizden anladığım kadarı ile ailenizin gelir düzeyi değil, parayı kullanma şekli ile bir sorununuz var. Öncelikle bu evden ayrılma kararınızı onaylarlar mı ve size maddi olarak destek verme ihtimalleri nedir?

az evvel tekrar konuştum babamla. Bana hala diyor ki git hemen yarın bir yatak al üst kata ben soba kurarım yatmadan yatmaya gidersin. İnanın en sonunda patladım telefonda ağladım kapattım. Ben diyorum ki hasta oldum orada o ev ısınmıyor artı bizim evin kavgası yine duyuluyor. Yatmadan yatmaya gideceksem ben neden evde kalıyorum dedim. Zaten beni de bu zorluyor bir yere ait olamıyorum evim yok gibi sanki. Bel ağrısından Allah belamı versin yalan söylüyorsam kaç gecedir kalkıyorum çünkü belim ağrıyor çekyatta. Babam diyor ki çekyatta ben yatayım sen yatakta yat. Ya bu bir çözüm mü Allah'ım sen bana yardım et. Zaten KYK yurdu da çıkmadı, ev arkadaşı buldum 1.500 verecektik kişi başı (2 kişi) yok onu da istemedi beğenmemiş kızı. Yani ben en sonunda fıttırıcam gerçekten

Allah her daim yardımcın olsun güzel kız❤ Hayatının başında yaşadığın bu zorlukların meyvesini hayatın kalan zamanında alacaksın inşAllah... çooook güzel bir hayatın olsun... bunu tüm kalbimle isterim ❤❤❤❤❤

bu nasıl iş anlamadım gitti burda en hatalı olan annen bence yuvayı dişi kuş yapar derler annen hiçmi şikayet etmiyor budurumdan yani insan neden çalışır daha fazla kazanmaya çalışır refah seviyiseni yaşam standardını yükseltmek için ben 3,5 yaşımdaki kızımın odasını yatağını bırak daha dolap yaptırmadım diye üzülüyorum ki odasında iki tane büyük çekmeceli dolap var yani hiç bir kıyafeti orda burda bile değil

Üst katta boş dediğiniz dairede yaşayın madem işe gireceksiniz. Daire ne ile ısınıyor kombi var mı? Yoksa soba kurun tek odasında gayet hayatınızı idame ettirebilirsiniz.

Nerde yaşıyorsunuz bilmiyorum ama kütüphane v, s yok mu oralarda ben küçük bi ilçe'de okuduğum halde vardı ve çok severek giderdik, onun dışında insan gibi muamele görmüyorsunuz malesef E

Ayol ne desin bu aileye? Geçmişini falan değil zaten evin şu andaki düzenini, ebeveynlerin tavrını tane tane anlatmış işte, ajitasyon bunun neresinde? cahile cahil kötüye kötü deyince küçümsemiş mi oluyoruz ayrıca? Ne diyelim peki, mahmut mu diyelim, ne diyelim? Bu koşullarda yaşayan bir çocuk "Oh oh ne güzel, anne babamiz şuursuzca doğurup durmuşlar, sayelerinde hayata 10-0 yenik başladık, iyi ki bu aileye doğmuşum, ponciklerim benim" dese çok mu gerçekçi mi olacak?

Tanımadığım insan derken sizi kastettiğimi düşünmediniz herhalde. Konu sahibinden bahsetmiştim. Banlanacak kadar ne söyleyeceksiniz merak ettim, bu kadar kişiselleştirmeye ne gerek var? Sade

Ben de yurtta kaldım. Benim değil de karşı tarafımda kalanların kıyafetlerine çamaşır suyu dökmüşlerdi cidden. Oyuncak ayısının kafasını kesmişlerdi. Fantastik geliyor ama yaşandı bunlar

Benim ailemin hepsi cahil değil ama annem cahil. Bunu kabul ediyorum. Ben mezuniyet fotoğrafı için takma kirpik takdırdım diye tüm sokağın ortasında bana "sen nasıl or spu oldun" diyen birisi. Çok değiştirmek istedik ama değişmedi, değişmek de istemiyor ne yapayım. Babamdan Allah bin kere razı olsun, ona cenneti versin ben bugünlere gelip hala dayanabiliyorsam onun ve bir kişinin daha sayesinde. Ama yanlışlarını da söylüyorum. Kimseyi de küçümsemem bu hayatta ben anneme cahil diyerek onu küçümsemiyorum. Her zaman daha kötüsü ve daha iyisi vardır. Ben daha kötüsünü istemiyorum. Sanırım siz celladına aşık olanlardansınız.

Ne okuyorsun merak ettim. F

merak edenler işin yazıyorum, şu sıralar daha huzurluyum... güzel desteklerinizi hissediyorum, teşekkür ederim... ilk maaşımı bile aldım

Bence ailenle yaşa bir süre daha ama babandan harçlığını arttırmasını iste. Okulda boş sınıflarda, kütüphanede vs. çalış. Yemeğini yine okulda falan yersin. Daha az sinirlenirsin en azından.

Ben hem lisede hem üniversitede yurtta kaldım. Kimse ne çamaşır suyu koydu, ne de başka bir şey.

cahil değil de babam... pasif. eve sadece uyumaya gelen bir baba düşün. yaşadığın zorlukları anlatınca da biz bir odada 6 kardeş yattık diyor. annem cahil. ablam pasif+deneyimsiz+saygısız

Kıyafetlerim çekyatın üzerindeyken salonda yatıyordum, şimdi hepsini sıkıştırdım soğanlığa ve 5-6 askılığa sığdırdım. Şimdi çekyatın üzerinde elbise kalmadı ben de annemle babamın odasında yatıyorum. Evet bunu bizi tanıyan herkes ama herkes söylüyor. "Ayıptır çıkın bu evden" "helal olsun o çocuklar orada kalıyorlar" ve daha niceleri... evdeki kavgaların çoğu da evden çıkıyor. Annem eve artık misafir gelsin istemiyor, sinirleniyor. Ben ise evdekilerin tam tersiyim, arkadaşımı da çağırdım oturdum da yemek de yedim. Ben buyum sonuçta. Beni anlamaya çalıştığınız için teşekkür ederim. Sağ olun.

çok teşekkür ederim umarım sizin de daha güzel bir hayatınız oljurr

Hayatın başındayım, amatörüm her insanın hayatında olan bu basamakta şu an ben de varım :) Ayağım keşke yerden daha kesik olsaydı diyorum bazen, belki daha az her şeyin farkında olurdum daha az üzülürdüm. Sizi üzmek istememiştim, tabii size ne hatırlattım bilemem Hayırlısı tabii her şeyin, umarım hepimiz bu hayattaki en zor günleri görmüşüzdür de geriye iyileri kalmıştır

Gülüp şakalaştığım illa ki vardır. şundan Eminim ki "iyi ki benim ailem" demedim hiç. İçimden gelmemiş demek ki. Aklıma bile gelmedi ben daha çok "ne günahım vardı fa benim ailem böyle" derim

yurda para vermek yerine biriktirelim dedi ben de burada kalırsam akıl sağlığım elden gidecek fiziksel sağlığım zaten sinyal veriyor dedim. yani demek ki yardım edecek ama ben yine de çalışacağım. okulumda da baktım kütüphanede çalışırsam yemekhane bedvaya geliyor. o işi konuşacağım bir de

Hangi bölümü okuyorsun, istersen özelden yazabilirsin. Anladığım kadarıyla akademik kariyer hedefin var sanki. Bir de bu dediklerin, okuduğun üniversiteye göre değişken olan şeyler. Aynı bölümün farklı üniversitelerinin hoca ve öğrenci kalitesi de çok farklı olabiliyor çünkü. Yani gidip de bir İç Anadolu üniversitesinde network oluşturmak sana çok bir şey katmaz ama mesela İstanbul'da fazlasıyla katar. Yabancı dilin varsa Erasmus yapabilirsin baya faydalı olur mesela.

Whatpad hikayelerinizin taslak defteri niyetine burayı mı kullanıyorsunuz gençler, iyiymiş değişik tutar bu yaz, başlık ne?

Allalla bu kıza da amatör ruhlu ayakları yerden kesik demek de ne bileyim? Her türlü imkansızlık ilgisizlik cahillik ve engellemeye rağmen şu duruma gelebilmiş, gayet aklı başında gencecik ama çok güçlü bir kadın görüyorum ben. Siz neye uzuldunuz acaba tam olarak? Biraz açar mısınız?

Ben o yaşta nereden bileyim taciz falan bir de iki kız yapınca aklıma öyle şey gelmedi. Çok utandığımı hatırlıyorum ve boğuştuğumu hatırlıyorum. Anneme söylesem bana Kızar diye korktum.

Annenlerin odasına katlanabilir bir çalışma masası alıp koysan, çalışmalarını orada yapsan olmaz mı? Anladığım kadarıyla ablanlar ve ailen yatana kadar salondalar... Bir de katlanabilir rahat döşekler var onlardan alıp annenlerin odasına veya ablanların odasındaki yere koysan? Biliyorum çok zor ama biraz daha dayan lütfen... 30-40 bin yurt ücreti çok fazla, taksit ödeyecem diye derslerinden olursun işlerde çalışarak... Evi olup, eşyalı odasını kiraya veren öğrenciler var. Onları araştır en kötü, kiraya ve faturalara ortak olursun en azından bir yatağın masan olur... Ailen çok düşüncesiz... Umarım en yakın zamanda istediğin hayata sahip olursun

Bence bir şekilde arsz olmanız gerekiyor aileniz almıyorsa sürekli söyleyin alsınlar bir masa bir düzen olması lazım bir öğrencinin

Bence halandan rica et. Babanla konuş tamam derse rica et mutlaka

Çok güçlü bir insanmışsınız gerçekten ama ben gerçekten bu kadar güçlü değilim... Ne diyebilirim ki bu şartlar da yaşam denen şeylerden bahsedilemez, bunları çekmek zorunda değildiniz bir çocuk olarak bir birey olarak. Buna sebebiyet verenlerin acısı umarım ikimiz içinde çıkar. Aileme kinlenmiyorum ama nefret etmeye başladım, üzülüyorum ve öfkeleniyorum. Maalesef benim bu şartlar altında 1. 2. veya 3. olacak kadar bir zekam da yok. Okutmak bir teşekkür meselesi olmamalı madem yaptılar bizi, bakacaklar kardeşim, okul parasını verecekler, düzgün kılık kıyafet alacaklar, gerekli ortamı sağlayacaklar, sağlayamıyorlarsa kul hakkına zaten giriyorlar. Ben bıktım sabrın da bir sınırı var Allah size çok sabır vermiş. Başınız sağ olsun.

İnşallah canım ablam çok teşekkür ederim. Bazen sadece ağlayacak bir sırt istiyorum ama olmuyor. Dün gece çok geç uyudum ağlamaktan, sabah başım çatlıyordu. Yoruluyorum mental olarak. Yurt buldum bana 4 kişilik 44bin lira diyor... Yani babamı zorlamak istemiyorum... Kimseye söyleme ben seni gizlice halana götüreyim diyor, bilmiyorum ki. Dediğin gibi ben kendi huzurlu ailemi hayal ediyorum hep ama sevgilim bile olmadı. Allah inşallah güzelleştiriyordur ama çok da gecikmesin... Evimi, yuvamı bileyim bir an önce. Sağ olasın ablam. Tüm yüreğimle söylüyorum, Allah razı olsun.

Konunuzu okudum genç arkadaşım. Ve başlığınıza cevap veriyorum. Ben genelde aile evinin her yerden daha iyi olduğunu düşünürüm. Çünkü sizin yaşınız ve tecrübesizliğinizde gençler evden kaçıyor, dayakçı ipsiz sapsız heriflerle evleniyorlar vs. O durumlar için geçerli. Kocadan dayak yiyeceğinize aile evinize geri dönün diyorum. Yani her zaman için geçerli değil. Üniversitedeyken yurtlarda kalan çok arkadaşım vardı. Koruyucu annelik de yaptım belli dönemler ve hep yurtlarda kaldı çocuklarım. Bir sıkıntı çekmediler çünkü hepsi yokluktan gelmişti. Şimdi bu sene 2 öğrencim var biri İstanbul diğeri Ankara yolcusu olacak ve yine kykda kalacaklar. Bence siz de rahat edersiniz yurtta. Part time çalışırsınız. Ailenizden harçlık alma durumunuz hiç mi yok, babanız vermez mi? Döven söven bir adam değil sanırım, belki biraz ılımlı yaklaşabilir size.

yaşadıklarım insanlara senaryo tadında gelince daha çok üzülüyorum demek ki bu yaşadıklarım gerçekten normal değil ama aynı anda kendimle gurur da duyuyorum demek ki bunları ve daha yazmadığım birçok şeyin üstesinden gelmeyi başaracak kadar güçlüyüm. Bana yardımcı olmak isteyenler özel mesajdan ne yapabileceğimi söylüyorlar, sağ olsunlar. Sanırım size senaryo tadında gelen ve dalga geçtiğiniz bu yaşama dair bilgiler eksik kalınca üzüldünüz. Kendi kimliğini ifşa edecek bilgileri herkes açık yazmak istemem neden bu kadar anormal geldi?

Üst kat boş evet, ne kadar harabe olduğunu da yazdım. Bina çok eski olduğu için (50 yıl var) doğalgaz ısıtmıyor evi. Yalıtım olmadığı için bizim evin gürültüsü de tartışması da duyuluyordu ben yine etkileniyordum. Hasta olduğumu da yazdım o evde çalışıp. Soba yerleri kapatılmış. O daireye tek oda yapmayı düşündüm hatta babamla da konuştum sonra baktım olacak gibi değil ev. Babam da istemedi zaten sonra. Nego Özgür Filistin ☝Bir sabah gelecek kardan

evet, ben erken uyumayı seven ve buna hasret kalmış bir insanım. En geç 11 gibi yatağa girsem de kafidir yani. biliyorsunuz özellikle mimarlık öğrencileri geç saatlere kadar proje yapıyor, onun sesi, ışığı derken... Yani bana ben genelde 11 gibi yatarım uyumasam da rahatsız etmem demesi lazım. gidip de hayır her gün 9da yattt demem tabii ki yurt için konuşuyorum odada 4 kişi var. yenGEnC

Diğer konulardaki yorumlarınızı da okudum geldim ve şu anda anladım ki banlanmaya değmeyeceksiniz... O yüzden kib

Evet üniversite bitti meslegimi yapıyorum. Şükür daha rahatım. Peki evden taşınma şansınız yok mu? Babanla bu durumu konuşsan.

Maddi anlamda destek olacak mı baban yurt işine?

Çizenleri sonra yakaladım. Krem montumun üzerine kırmızı keçeli kalemle çizmişlerdi. Ellerinde keçeli kalem vardı, bana bakıp bakıp gülmüşlerdi. O zamanlar çok içime kapanıktım... Umarım Allah hesaplarını alır... o ikisi bana bir zorbalık daha yapmışlardı...

canım ben de yengemde kaldım belli bir süre, daha fazla rahatsızlık vermek istemedim zaten oğlu geldi şimdi. Aynı evde kalmam uygun olmaz. Bunu rica edebileceğim bir halamın evi var o da yurt dışında yaşadığı için ama annem de ablalarım da başımın etini yer ben orada kalırsam. Paticikk Şışt Alerjim

ben de düşünüyorum bunu hastalar mı diye. bal gibi de gerçeği görüyorlar ama üç maymunu oynamak daha kolay. Ben hiç unutmuyorum bir kere o kadar doldum ki minibüste ağladım ağlayacaktım, tuttum kendimi. Babamın iş yerine gittim birden gözlerimdeki yaş kendiliğinden aktı ağlamaya başladım. Ben 2-3 defa böyle ağlaya ağlaya konuştum hep beni oyaladı, yok kiraya çıkacağız bekle, 2 sene bekledim. Yok şu olsun bekle bu olsun bekle. Eve geldim saat kışın akşam 10, az daha çalışmam gerek, müzik sesini az kısar mısın dedim ablama o bana sen zaten kütüphanede çalışmadın mı dedi. yani ben daha ne yapayım, yarım saat gittim dizimin üstünde sesli tekrar yaptım yine. Para da işte kıyamıyorum babama çok çalışıyor. İş bulurum ben

Sizin hiç mi eş dost akrabanız yok evin halini gören bu ne demiyor mu bi akıl vermiyor mu Eve giren 4 maaş ne oluyor. Para sıkıntısı yok neden taşınmıyorlar sorusuna annem rezil oluruz diyor yazmışsınız neyin rezilliği ne demek istiyor anneniz burda. Babamın sayesinde okuyorum demişsiniz imkan varken sehbada dizüstü çocuk mu okutulur şu zamanda. Ailenizin ruh sağlığı mı bozuk para hırsı mı var anlayamadım. Tek eleştireceğim şey evden çıkarken nereye diye soran annenize nereye gittiğinizi söyleyin. Kızsanız da söyleyin. Kaç yaşında insanım nereye gitsem illaki birine haber veririm. Başıma bi iş gelirse nerde olabileceğim bilinsin isterim. Kimse için değil kendim için

Hanımefendi yazılanları tam okuyup öyle cevap verseniz keşke. Neyse tanımadığım insan hakkında daha fazla yorum yapmak istemiyorum.

Allahım bakıs acısına bakk bayılaaazam. Kız sıgıntı olmus evde?Sız neresınden tutuyıorsunuz konuyu ya pesss.

Her aile evi degil.. ama disarisi cok tehlikeli onu biliyorum.. sadece kadinlwr cocuklar icin degil yetiskin erkekler icin bile.. kesip kemiklerini hayvanlara veriyolar, oyle bir devirdeyiz.. Tabiiki herkes kotu degil ama ne yazik iyilerle karsilasmak cok zor.. ve kimse kimsenin evladina acimiyor

Ben de bir dönem paylaşımlı apartta kaldım. Odada 4 kişiydik hatta. Zamanla kızlarla çok iui arkadaş olduk ve kendi evimize çıktık. Cesaretli ol lütfen

Evet evet maalesef olmuyor o olayda işte Amcamlar da çok rahat etmiştim, ama o da her zaman olmaz ki işte. Allah Kerim.

Cevap vermemekte ısrarcısın sanırım okuduğun bölüm konusunda.

Pek çok yorumda konu sahibine fake iddiası yapılmış ama bana anlattıkları çok samimi ve gerçek geldi. Benim karşı komşumun da 3 çocuğu var... Kız erkek hepsi tikis tikis aynı odada kalıyorlar, anne-baba aynı profil, cehalet ilgisizlik imkansızlık kavga dövüş rezillik diz boyu... anlattığı herşey bana çok tanıdık yani... tek fark var benim komşunun çocuklarının hiçbiri bu aileden sıyrılıp okuyup kurtulamadı henüz, pek de mümkün görünmüyor ama konu sahibinin bunu basarabilecegine inanıyorum ben.

kız yurtlarında olan şeyleri duyunca biraz tırstım, aklıma geldi labellevie Guru Anneler

Geçmişte yaşamıyorum sadece içim doldu derdimi döktüm. Bunları yazmandan önce de annemle tartıştım büyük bir duygu patlamasıyla konuyu açtım. Ajitasyonun kelime anlamını bile bilmediğin o kadar belli ki. Senin pencerenden öyle gözüküyorsam yapacak bir şey yok.

ama halam sonra başımıza kakıyor yaptığı her şeyi. bir keresinde 10k para vermişti babama ama babam istememiş halam da sen yeni iş kurdun al al demiş. sonra biz TV almıştık yeni bize dedi ki sizin borcunuz var neden öyle harcama yapıyorsunuz dedi. şoke olmuştuk. ben şimdi halamın evinde kalırsam annem ve ablalarım başımın etini yer ki ben de halamın başımıza kakmasından korkmuyor değilim.