Evet.. Dr'u kaldırmıyorum oradan. İkinci çikolatayı açmama engel oluyor. Hani insan yuvarlanan kaya olmaktan vazgeçmek için birilerinin "hadi" demesini bekler ya bazen. Bir an için kaya değilde taş olmak istersin. Bende işte artık taş gibi hissetmek baştan başlamak istiyorum. Bir şeyleri düzeltmem gerek. Desteginiz için çok tesekkür ederim

Taksim eski taksim değil zaten suanda gitsen begenmezsin :) Kim me derse desin hayat senin hayatın Mavi istiyosan mavi yap sacını ondan sıkıl kızıla dön Bi kere daha yazmıstım Suavi nin eşini okudum 41 yasında anne olmus 47 yasında 4. dilini öğreniyordu Hayatta hic birsey icin hic bir zaman gec olmadıgına inanıyorum Gecenlere değil gelecek yıllarını düşünerek harket et

Zor bir dönemden geçiyorsunuz, tabii ki hepsi geçecek. Ne geçmiyor ki? Ama biraz kendinize baksanız, vakit ayırsanız motive olursunuz gibi hissettim. Kendinizi çok boşlanmışsınız. Geçenlerde ben de aylardır kendime bakım yapmadığımı farkettim, kalktım bir saat kendimle ilgilendim. Saç, cilt, uzuuun bir banyo ve o an bana bunun ne kadar iyi geldiğini farkettim. Biz kadınlar, hayatın telaşında kendimizi sevmeyi ve şımartmayı unutmamalıyız. Şu anda çok ciddi bir sıkıntınız yok, psikolojik olarak yıpranmışsınız ama geçecek.

Aynen böyle tokat gibi şişmansın demek belki bana iyi gelir :) benim "şişman görünmüyorum"u söylememin asıl sebebi, hani ümitsiz bir görünüşte olmadıgımı göstermek. Eşimin gözünden nasıl görünüyorumu anlatmaya calışmak. 20 kilo vermek zorundayım elbette fazla kilom oldugu belli oluyor. Ama sınırda gibiyim görüntü olarak. Kendime el atmam lazım.. Teşekkür ederim

Yo tabi eleştirebilirsiniz. Zaten eleştiri kabuk etmeyeceksem konuda açmamam lazım. Bıyıklarımı görünce aldırdım tabi. Aslında burada mesele "bu duruma hangi ara geldim" "neden bu kadar yorgun hissediyorum" duygusuna dikkat çekmek. Bıyık çözülürdü çözüldü. Ama fark etmemiş olmam, koşturmalardan dolayı aynaya bakmayı unutmuş olmam canımı çok sıktı. İlk defa bu kadar yorgun hissettim kendimi. Maddiyat konusuna gelince, tabi kv yardımı beklerim. Çünkü eşimle konuşmuşlar. Kv eşim bir iş bulana kadar yardımcı olacagını söylemiş. Bir çocugumuz var, yoksa biz ne olsa yeriz bir şekilde idare ederiz. Ama ay sonu eve para girmemesi ne demektir belki bilirsiniz.. Elbette kendi annem ve babam yardım etmek istediğini söyledi. Ama eşim gurur meselesi yaptıgı için hep "ben hallederim" dedi. Kabul etmedi. Bende doğal olarak her ay bolca parası olan kv demden bekleyebilirim. Ama tabi ben bu konularda konuşmam kendisiyle. Eşimle kendi aralarında o. Olmadı da zaten, olsun. Yani hani büyüğümüz diyoruz ya, kendine domates alırken 1 kilo da bizim için alması bile bir düşüncedir aslında. Olsun

Ben söylediğim gibi 20 kilo verdim diyete ne zaman basladigima baktım tam Aralık ayında bunları yazdığım sıralarda ben gerçekten başlamışım. Çok gurur verici bir şey bu benim için eşimle de bir sorunum olmadığını fark ettim. Bende ki özgüven eksikliği hayatımı daha da zorlastiriyormus. Yemek yeme isteğimle baş edememek beni daha depresif yapıyormuş. Hayatım zorsa iki kat zor geliyordu çünkü bana. Ama tamamen kendime dönüp kendim için bir şeyler yapmaya basladigimda özüme döndüm ben çok neşeli bir insanimdir belki profilme denk gelmissinizdir. Şunu öğrendim kimseye karşı bir beklentiniz olmayacak. O değeri siz kendinize vereceksiniz. Çocukla hala başım dertte. Ama ben artık o ben değilim

Evde bunalmışsınız. Neden bir iş bulmayı düşünmüyorsunuz? Hem yeni arkadaşlarınız olur hem de kendinize daha çok Bakarsınız.

ayrıca o boya o kilo çok fazla. karşıdan bakınca şişman demezsiniz demişsin ama 155 boya 45tim 50 oldum hemen farkediliyor. yerinde olsam bıyıklarımı alır ve kilo verirdim.

Herkes zor dönemlerden geçiyor. Hepimizin imtihanı farklı. Daha güçlü şekilde ayağa kalkarsiniz umarım. Ama acilen o bıyıklarını almalısın adamım :)) Ben de bu aralar çok bitkin ve perişan hissediyorum. İş, ev, çocuk üçgeninde çok yıprandım. Sana dedim ama benim de acil baştan ayağa epilasyona ihtiyacım var ve hiç takatim yok. Her şeye kafayı takıp sinir oluyorum bu aralar. Ama geçecek inşallah. Ben de işe epilasyondan başlayayım :))

Öncelikle geçmiş olsun. Umarım önce sağlıklı sonra mutlu huzurlu günler sizi bekler. Bu kadar sıkıntınızın yanında eşinize hala bu denli aşık olmanız çok güzel. Kaç yıllık evlisiniz bilmiyorum ama uzun zamandır etrafımda özellikle çocuğu olan insanlardan hep bezgin laflar duydum. Sizin bu denli bu konulara hassiyetle yaklaşmanız çok güzel. Bence içiniz rahat olsun. Tek eleştireceğim şey paronayaklık olabilir. Naparsak yapalım olacakla öleceğe çare yok. Anı yaşamak en güzeli. Noldu napıyordu yaptı mı yapmadı mı ancak bizi üzer ve her şey batmaya başlar. Hayatınızdaki herşeyi sorguladığınız bir döneme girmişsiniz. Arada böyle detokslara ihtiyaç var bence. Güçlenip yola devam edeceğinize inanıyorum:)

Belki olabilir :) asıl istediğim elime bir kitap alıp saatlerce sessiz bir ortamda uzanıp okumak. Ev işi yemek vs derdim olmasın. Babası oğlanı alsın gezdirsin kafa dinleyim istiyorum. Ama ben geçen bu fırsatı teptim. Tatil günümde kocaman bir lahana alıp sarmistim yine uslanmam

radikal degisiklikler yapmaktan da cekinme, en buyuk pismanlik bence icimizde kalanlar, yaptiklarimizsa iyi-kotu tecrubeler olmus oluyor... hayatinda hic saclarina kiyip kisa kestirmediysen bence hayatinda yasamadigin eksik kalan bir deneyimin var

Evet çok teşekkür ederim. Biraz motive olmaya ihtiyacm vardı.. Yaşadıklarımın normal oldugunu duymam gerekiyordu Chocolita

eleştirmek istemiyorum ama eşin işsiz kalıyor, kayınvalide yardım etmediği için suçlu oluyor. ne alaka? koskoca insansınız 3 ay içinde sokağa mı atıldınız, aç mı kaldınız? yardım bekliyorsanız kendi ailenizden bekleyin. çocuk için geçmiş olsun.

Vuu huuu zaten biz kadınlar bir şeye sıkıldık mi ilk durağımız kuaför oluyor. Ben de ani bir kararla uzun saclarimi kısacık kestirmistim çok iyi gelmişti :) gel gelelim saçım hala kısa kestirmek çare olmayacak

Haklısın. Pis huylarımda var benim. Değişimi seviyorum istiyorum, ama sacıma kıyamıyorum, oyuma buyuma kıyamıyorum. Saçlarımla fazla oynamak istemiyorum ki yanmalar olmasın, ölmesin saçlarım. İşlem göre göre matlaşmasın. Açıcı maçıcı uygulanmasın. Ne bileyim.. Bu tür düşünceler saçma dimi? Saçma mı :/ yani değişim istiyorsam özveride bulunmam lazım. Kaliteli yaşamak konusunda katılıyorum. Aslında kendine değer vermektir bunlar.. Kocayı çocugunu sevmelisin ama onlar için yaşamamalısın. Ben şuan mesela ogluma adanmışım. Bildiğin adanmışım ve kendimi unutmuşum..

"Şu an da neye ihtiyacım var benim"sorusunu sorup o cevapları SİZ hayata geçirin. Başkasından ne bekliyorsanız SİZ verin kendinize bunları. Zamanla çok rahatlıyor insan. Çok da güçlü hissediyor kendini.

Tabi haklısınız.. Eminim eşim de karşısında 50 kilo fiziği düzgün bakımlı bir kadın görmek ister. Kim istemez ki.. Ama belki gerekli destegi ve enerjiyi almam gereken öncelikli kişi eşimdi ve ben belki bu yüzden yorgunlugumu iki kat hissesiyorum. Kendime gelmem gerektiğini biliyorum. Bunu yapamamamın sebebi hem maneviyat, hem maddiyat. Kuaföre gidemiyorsam maddiyattan dolayıydı. Aynaya bakmayı unutuşumsa koşturmacalar.. Ben tekrar söyleyeyim, kv demden para isteme gibi bir durumum asla olmadı. Ne kendi ailemden ne ondan. Ama eşimin "ben halledicem" demesinden anladıgım annesiyle yapacagı konuşmalardı. Ben çoğu zaman eşime "Annenden para isteme. Bırak biz evliyiz artık, ne varsa onu yeriz. Yoksada idare etmeyi öğrenmeliyiz. Kendi yagimizda kavrulalım" diyen insanım. Ama inanın şu son 2 aydır, maddiyat bizi öyle yordu ki. Düşününce hak vereceksiniz. İşin olmaması demek sigortanında yatmaması demek. Ve oglum sürekli hasta oldu. Devletten randevu alsan 1 ay sonra sıra geliyor. Çocugun acilen ilaç kullanması lazım. Şimdi ne yapılabilir böyle bir durumda? Bir anne olarak siz ne düşünürsünüz? Bugün bir tahlil sigortasız 100 lira. Muayene ücreti 70 lira. İlaçlar 70 lira. Ben eşimin para mevzularına hiç karışmam. Ama 5 kuruş paramız kalmadıgında düşünülmemek insanın canını sıkar. Kv normalde cimridir. Düşüncesizdir. Ama torununa çok düşkündür. Bende böyle bir durumda içten içe beklentiye girebilirim. Bu bana anormal gelmiyor..

Son zamanlarda kendimi iyi hissetmiyorum. Çok şey üst üste geldi. Önce oğluma otizm şüphesi var dediler. Hatta direkt ''otizm yeaa'' diyen bile oldu. İnsanlar öyle rahat konuşuyor ki.. Yani sizin içinizin çekilip onu geri almak için nasıl çabaladığınızı umursamıyorlar bile. Herkes doktor, herkes öğretmen. Benim dışımda herkes oğlumun annesi. Neyse, çok şükür otistik olmadığını öğrendik. Bu 4-5 aylık bir süreçti. Sürecin bu kadar uzamasının sebebi de ben bir türlü ikna olmadım. Çünkü kafam bir sürü farklı ses tonunun ''Neden konuşmuyor'', ''Neden bakmadı'', ''Neden topu bana atmıyor'' gibi şeylere cevap aramakla meşguldü. Değil ama otizm değil. Bu süreç beni çok yordu. Sonra eşim işten çıkarıldı. Kriz varmış, firma küçülmeye gidiyormuş. 3 ay işsiz kaldı. Sevgili kv hiç yardımcı olmadı. Bir efsaneye göre akşam olunca paraları şöminesinde yakarak evini ısıtıyormuş. Sonra hastalıklar peşimizi bırakmadı. Oğlum 2 hafta üst üste ishal oldu. Yemedi, içmedi. Sürekli köşede bitkin halsiz bir çocuk. Öldüm bittim o iki hafta. Derken oğlum iyileşti ben hasta oldum. Hala iyileşemedim Bu hastalık, parasızlık falan derken iyice de salmışım kendimi. Bu sabah aynaya baktım, bıyıklarım çıkmış moralim bozuldu. Bu sabah eşimi öptüğümü hatırladım. Dikkatli mi bakıyordu acaba Ayrıca birazda paranoyaklaştım sanırım. Eşim yeni kıyafet çekmiş üstüne. E doğru çalışırken giyebileceği düzgün bir kıyafeti yoktu. Ama çok yakışmış be. Niye bu kadar güzel bir ceket seçti. Niye bu kadar güzel bir gömlek bu Bugün eski zamanlarda çekilmiş bir videomuzu seyrettim. Saniyede 50 iltifat ediyor :/ 5 dk bir bana kurban oluyor.. Hayır o zaman o kadar çirkinim ki. Türbanımı geriden bağlamışım, bonenin %80 i ortada. Sivilcelerime ve kezban kaşlarıma bakarak beni sevdiğini söylüyor. Tamam, tabi ki aynı ilgi alakayı bekliyor değilim bugün. Ama çok özledim. Bunu yazarken neden gözlerim doluyor bilmiyorum. Monoton olmak böyle bir şey mi? Artık sadece dinlenmek istiyoruz. Birkaç gündür beraber film seyretme planı yapıyorduk, yine oglumun yanında uyuyakalmışım. Sanki hayata yetişemiyorum. Ev işi yapıyorum, yemek yapıyorum, oğlumu kreşe götürüp getiriyorum. Çok mu erkendi diyorum bazen Fiziğimi beğenmiyorum. Burada çok insana bu konuda teselli verdiğimi biliyorum. Yalan mı söylüyordum. Artık kendimi tanıyamıyorum. Doğumdan sonra tek kilo veremedim. 80 kiloyum 160 boyundayım. Aslında kafaya takıyor değildim, barışıktım kendimle. Yakınlaşmak istemiyorum bile. İstiyorsam bile asla rahat hissedemiyorum. Göbeğimi kapatmak istiyorum. Bazen o kadar sinirleniyorum ki. Bu arada sanırım mutlulugu çikolatada buluyorum. Ne bileyim çok saçma belki ama kendime zaman ayırırken tadı güzel şeyler yemek beni mutlu ediyor. Gerçekten istesem veririm bu kiloları onu da biliyorum. Ama ne iner ne çıkar benim kilo 80 işte 1 hafta önce anneme gittim. Annem karanlıktan korktugumu bilir çocukluk travması. Koridorun ışıgının açık kalmasını istedim. Israrla açmadı o ışığı. Sonra da bana ''Kocaman kızsın karanlıktan korkulur muymuş'' dedi. Tam da o sırada doğru anın geldiğini mi hissettim ne oldu bilmiyorum birden içimi döktüm. Halbuki oraya kafa dinlemeye gitmiştim. Hiç hesapta yoktu böyle seyler. Her şey düzelecek mi dersiniz? Yani iç sıkıntılarım beni boğmaktan vazgeçecek mi. Eşimin göğsü benim için huzur ötesi. Ama bazen göğsünü parçalayıp, içinde benimle aynı özlemler var mı diye bakmak istiyorum. Sizce bu normal mi? Güncelleme: özüme döndüm. Kilolardan da kurtuldum. Böylece artık sadece mizahi yönüm çıkıyor ortaya. Çok şükür o yönümü baskilayan depresif duygulardan arındim. Ben artık mutluyum demeye geldim

Bence çok güzel yazmışsınız, tam bir iç dökme olmuş. Hepimiz bazen böyle şeyler hissediyoruz. Önemli olan harekete geçmek. Sonra zaten gerisi gelir. Kilo konusunda çok acımasız eleştiriler gelmiş. Siz zaten farkındasınız fit olmadığınızın. Bence çocuğunuzu kreşe bıraktıktan sonra ya da almaya giderken 1 saat erken çıkın ve koşun. İnanın koşmak çok iyi gelecek. Hafif tempoda yavaş yavaş arttırarak. Zaten zamanla kondisyonunuz da artacak. Spor yapmak mutluluk hormonu salgılamanıza neden olacak ve gerisi gelecek. Kilolar da yavaş yavaş gidecek. Vücudunuzun nasıl şekillendiğine inanamayacaksınız. 2 hafta deneseniz değişimi görünce bırakamazsınız zaten.

Annen nasıl bir insanmış ya... öyle ceza mı olur? Biraz kendinle ilgilenme zamanın gelmiş, kuaförden başlayabilirsin

toruna düşkün ama hala cimri. huyu o işte. siz çalışıyor musunuz? çalışmayı düşünüyor musunuz? evde oturan insan paslanıyor gerçekten. çalışıyor olsanız ne maddi sıkıntınız olurdu bu kadar ne de kendinizi salardınız. kıyafeti ütüleyin, saçı düzleştirin, az bi makyaj, gerçekten insan değişiyor o an. ben kötü giyindiğim gün kendimi mutsuz hissediyorum, saçımı düzleştirmeden sokağa çıkmıyorum. Chocolita

Biliyormusun tam demin 1 yılı biraz gecmiş bir mesajıma denk geldim ve demişim ki bu cocuk sadece emerek uyuyor... emmeden uyumasını hayal edemiyorum dedim O gun ki umitsizliğimi oyle bir animsadim ki... oysa artık oğlumu coğunlukla yatagina koyup odadan cikiyorum kendi kendine uyuyor ve sadece 1 yil gecmiş aradan... yani zaman herseyin ilacı, değişime entrgre oluyorsun mecburen... fakat kendine bak ihmal etme, düzenli olmasa da elinden geldiğince yap... ve sadece kendin icin Cunku her sekil ilk sana dönüyor... seni etkiliyor

Ben artık mutluyum demeye geldim kilolarımdan da kurtuldum. Aslında bütün ihtiyacım olan buymuş. Özgüven. Şimdi yine eglenceliyim yine çiçek ben iyiyimm Rabbim herkese nasip etsin

O zaman kendinize zaman ayırabileceğiniz ufak Şeyler yapabilirsiniz.

Teşekkür ederim.. Umarım geçer. Yeni bir şeyler almalıyım. Elime biraz para geçince ya oğluma ya kendime dışarıda giyebileceğim tarz da bir iki şey alıyordum. Fark ettim ki evde giyebileceğim spor bir iki parça kıyafetim var. Gerisi hep pijama türü rahat kıyafetler. Bir gaflettt içimde sanki. Kurtulucam inşallah B

ya ben cok iyi anliyorum seni, 2. oglum dogdugunda, her sey ust uste geldi, 2 cocugun yuku de agir geldi acikcasi, bir kayip senem var o arada sanki, sonrasinda yavas yavas toparladim, diyet yaptim spora gittim, yogaya basladim ve cok sevdim, simdi de ise dondum, ve ailecek daha saglikliyiz artik psikolojik acidan. eger ki kendin icin sectigin-hayal ettigin hayat bu degilse, alisamiyorsun bir turlu, en guzeli bu gunler gececek diyerek kendine gaz vermen. bir de maddi sorunlar varken az parayi kuafore vermek bana ters geliyor, evde kisisel bakimini iyi kotu yaparsin bence, baska seylerde degerlendir ilk maas hakkini derim ben nacizane ilginc

Sacım sacın olsun kampanyası icin yaklasık 40cm belimde olan sacımı küt sekilde hiç umrumda olmadan kestirdim kuafördeki kadınlar aman allahım nasıl kıydın ben olsam aglardım vs vs zırvaladılar umrum olmadı gayet gülüyordum cokta sevdim yeni boyunu Vakti geldi ombre yaptırdım vakti geldi kızıl oldum siyah oldum cikolata oldum Kimi zaman kalcama geldi sacım kimi zaman ensem acık kısacık gezdim Kökü bende yahu yanarsa yansın koparaa kopsun gene uzuyo gene cıkıyo nasıl olsa Yavrun az bucuk büyümüş artık senin zamanın gelmiş kalk kendine gel artık

Annemle yaşadığın yüzleşme Harika. Keşke bizde öyle yüzleşme cesareti bulabilsek korkularımızla.. Arkadaşlar biraz ağır bi dille demişler şişmansın diye ama bazen dalıp gittiğimiz yerden bi tokat geri getirebilir o ana. Ben 174üm,7 sene önce 80 kiloyken acayip kiloluydum sende daha çok bellidir. Spora git mesela hem zayıflatır hemde enerji verir kendinle kalmak eski sene dönüştürebilir. Şu an sen modern tükenmişlik sendromundasın galiba :) Acilen şu an ne yapıyorsan rutinde, onları değiştirmek zorundasın.

Sorma çocuk olunca el mahkum boş vakit temizliğe gidiyor

Size yazmaktaki amacim moral olmasi icin ve ben de bir ara birseylere cok takilmistim son cumlelerinizde esinizin sevgisinden emin olmak icin kalbine bakmak istediginizi yazmissiniz ya esiniz size hayatta eslik ediyor cocugunuzda oyle ve cok guzel bir sey bu bazen cokca sevmek irdelemek de yanlis oluyor ve sizi yipratiyor kendim yasadigimdan yazayim dedim ailenizle bu gunleri de atlatip iyi olacaginiz gunler de gelicektir insallah :) Alys

Ozguven ve kendini sevme deger verme butun bakis acinizi hayatinizi degistirmis. InsAllah hep boyle mutlu olursunuz. Sizin adiniza sevindim!

O zaman ikimiz içinde dönüm noktası olsun mu? Hayata bakışımızı beraber degiştirelim. Güzel olacagına beraber inanalım

Lanet olası biyiklarımı aldım dostum :)) 2 günüm var, 2 gün sonra kuaföre gidip evrim geçirmem lazım. Bu şekilde başlamak istiyorum. Teşekkür ederim

Şuan okumaya devam ediyorum. Oğlum 2 yasında. Yarım gün kreşe gidiyor. 3 saat sonra hep benimle. Onunla zaman geçirmek istiyorum. Birde şimdi otistik korkusu girdi ya içime, bol bol ilgileniyorum. O yüzden işe girmeyi düşünmedim

Canından can gitmiştir evladının hastalıgında bıyıkmıs kiloymus kim düşünür Ama artık kendine gelme vaktin gelmiş ki özeleştiriye baslamıssın zaten Burda en gamsızımız en güzelimiz en eğitimlimiz vs vs bile emin ol en kötü regl gününde veya ilişkisi bittiginde veya ne bileyim kötü bişey yasadıgında belki üc bes gün belki haftalarca o dibi görmüştür Önemli olan bunun farkına vardıgın andan sonrası

bana hala kayınvalideden yardım beklemek, vermeyince kötü demek garip geliyor. parasızlık nedir bilirim. 2,5 aydır maaş almıyorum. ara ara ufak ödemeler yapılıyor. ailemle yaşıyorum ve şimdiye kadar gidip anneme bile para ver demedim ki maaş almadığımı biliyolar. ne bileyim bana garip geliyor koskoca insanların aileden bi şey beklemesi. olay o ise sizin aileniz de para vermek yerine 1 kilo domates alabilir ki belki yapmışlardır da. bolca parası olması size vereceği anlamına gelmez. bakın dünya meleklerden oluşmuyor. benim bolca param olsa zor durumda olan evladıma yağdırırım, asla esirgemem. ama kimisi de yağdırmaz kendisine saklar. sonuçta o insan da öyle. huyunu bilirken beklentiye girip kendinizi üzmeniz saçma. dış görünüş olarak da bence dikkat etmelisiniz. evet önemli olan iç güzellik diye bi yalan var ama hayır efendim sadece o değil. insan baktığı zaman karşısında temiz, düzenli, bakımlı birini görmek ister. tabi ki bazen dibi bulma, salma ihtiyacımız olabilir ama önce kendimize saygımızdan bu salma işini abartmamamız lazım. ben erkek arkadaşıma bile sakalları uzayınca kes gel diyorum yani. emin olun kilonuzdan siz ne kadar memnun değilseniz eşiniz de o kadar memnun değil. Chocolita

Ben boş vaktimde temizlik yapmak istiyorum mesela :/ bildiğin otomatiğe bağlamışım. Robot gibi olmuşum.

Sagol canım destegin için. Mutlu kadın mutlu ev mutlu yuva..

Sende boyat o zaman :) iyi gelirr

Çok teşekkür ederim çikom. İyi ki varsın içimi rahatlattın.. Bu uzun mesaj ve ilgi içinde ayrıca teşekkür ederim. Her şey yoluna girecek inşallah. Bende tekrar deneyeceğim

Çok iyi bir insansiniz :) Herşey gönlünüzce olsun

Profil foton bile zayiflamak istedigini haykiriyor. dr newzarmiydi adi, neyse. Basarabilirsin inan kendine, sacini basini topla, depresif havandan kurtul, disari cik gez dolas bir iki parca yeni bisi al.. Cezani okudugum anda gozlerim doldu. Travma yadamissin resmen. Umarim hersey yoluna girer..

Tanımıyorum ama depresif bir kişiliğin yok bence renkli birisin gibi hissettim, kilo ver bakım yap ev çocuk dertler bahane değil kendi bakımını ihmal etme sakın. Bir silkelen kendine gel. Eşin tabikide farkediyordur bıyıklarını, salmış halini. Süslen değiş eşinin ilgisini daha çok çekersin evine renk katarsın.

Herkesin böyle dönemleri vardır. merak etme geçecek sadece geçeceğine inan. Ve unutma sabah eşini işe giderken öpen adam seviyordur. Ama oda psikolojik olarak yorgundur. Oğlum geçen sene çok ciddi bir hastalık geçirdi. 1 ay hastanede kaldık 1 sene tedavi oldu. Eşimle bosaniyorduk hayal edemeyeceğim şeyler yaşadım. Babam öldü. Tam krediye girdik eşim işsiz kaldi. Ben acilen işe girdim. Hemde para kazanmak için işe girdim alel acele. Öyle egitimim falan diyerek iş seçmenden. Duyanların şaşıracağı bir işe. Eşim in haksızlıkları bu yuzden hep dahada gözüme battı. Ama pes etmedim. Borç bitti sayılır. Oğlum iyileşti. Ben işten ayrıldım. Evim düzene eşim eski haline döndü. Ama ben normal değilim farkındayım. Destek almam gerek. Eşimle ayrılma dönemi uzman destek aldık ve okadar yenilendim ki. Oda öyle. Kriz anında yine kavga ediyor olsakda gönlümü alma çabası oluyor aynı şeyleri yaşamak istemiyor. Uzmanla birebir ne konuştu bilmiyorum ama sanki yaşadığı bazı zor şeylerin isi veya ailesi ile ilgili bizin tartısmamızda acısını çıkarttığını farkettiğini düşünmeye başladım. En azından 10 sene sonra yanlış konuştum özür dilerim dediğini duydu bu kulaklar. Şimdi desteğe ihtiyacım var. Farkındayım evdeki kediye bile sinirleniyorum. Sabahtan beri hiç birşey yapmak istemiyorum. Kitap aldım bari okuyayım iyi gelir zaten uzun zaman olmuştu birşeyler okumayalı. Iyi geliyor ama farkındayım halının altına supuruyorum. Ama geçecek şimdilik sessizligi seçtim. Kendime oyalanacak şeyler arıyorum. Beni gaza getiren kişilerden uzak duruyorum. Canım eğlenceli birileriylede takılmak istemiyor. Eşim hafta sonu planı yaptı onu bile istemedim. Sonra senin gibi herşey kötü herşey kötüye gidiyor diyorum. Ama bugün dedim. Biraz sessiz kal karsindaki insanı da kışkırtıyorsun. Öyle kitap internet. Eski dostlarla havadan sudan telefonla sohbet. Bu arada 53 kiloya kadar inen ben bunca stres ile kiloda aldım. Kaç oldum bilemm ama mutsuzlugum birazda bu yuzden. Kilolu olmak başlı başına depresyon sebebi benim için. O yanımdan o yağ pörtlemeyecek arkadaş. Ama diyet yapacak iradem bile yok. Yani diyet dediğim de aç kalarak değil. Cokda sağlıklı bir listem var kolayda ama olmuyor ışte. Geçecek diyorum. Ama bu sure zarfinda çeneni tut cikom. Kimseye ters birşey söyleme. Hakli da olsan sus. Suski herşey daha kötü olmasın. Önce kendinle ilgili sorunları hallet Chocolita

Hepimizin dönem dönem silkelenip kendine gelmesi gereken anlar oluyor Bence seninde bu topic dönüm noktan olsun Bi kuaföre git sacını değiştir kestir boyat bişey yap kişisel bakımına bakmaya basla bak nasıl rahatlayacaksın Seni seven bi eşin var e tipinde güzelmiş kilo vermek icin bi adım atabilirsin artık herşeyin farkındasın zaten

Öncelikle konumla ilgilenen ve destegini esirgemeyen herkese çok teşekkür ederim. Herkesin yorumunu okusam da malesef herkese cevap veremedim. Yanıtlayamadıgım arkadaşlardan özür diliyor bal yanaklardan öpüyorum Hayatımda bir şeyler değişti. İyi mi kötü mü bilemediğim bir özgüven geldi. Kuaförün yanında bir süre ağladıktan sonra rahatladım ve ağda masasına yattım. Şükür kürkümden kurtuldum. Hafif hafif yerimden kalktım bu sefer saçlarımı değiştirdim. Kısacık kestirip asla yapmam dediğim sarıya boyadım. Sarı ve benn :/ Sonra eve geçip bir güzel makyajımı yaptım. Eşim geldiği zaman saçlarıma şok oldu ama iyi bir şok sanırım.. Yani umarım. Bilmiyorum.. Ama yakıştı bana. Sarı sevmezdi o da benim gibi. Ama dün gece çocuk uyuduktan sonra saçlarım ben ve o bir aşk yaşayınca.. Beğendi beğendi. Aslına bakmayın böyle söylediğime. Bunu kendim için yaptım. Sadece kendimi daha iyi hissetmek için. Ertesi günü tekrar dışarı çıkıp üstüme başıma bir şeyler aldım. Spor güzel kıyafetler. Bir ara içimden ''lan 3 parça şey aldım 100 lirayı tosladım gidiyorum acaba doğru mu yaptım'' diye geçirmedim değil ama sonra eşimin son aldıgı kıyafetlerin ona ne kadar yakıştıgını düşününce vazgeçtim. Amaaaan dedim ne vicdanlısın choco. Harcadım gitti. Yine de sonra hızlı bir iki bunalıma daha girip çıktım. Ama çıktım şükür.. Bilirsiniz çocuktan başka hayatınız olmuyor. Her an her dakika onun yemeği, bezi, uykusu, oyun ve eğitimi ve tekrar yemeği derken bu kısır döngü içerisinde o bunalıma girip girip çıkabiliyoruz. Öyle anlarım oluyor bazen. Ama daha az hasarla atlatıyorum. Çünkü saçlarım sarı :) o yüzden Ders çalışıyorum. Dedim madem ben çocuguma bu kadar adandım, en iyisi hepten kendimi bu işe adayayım ve çocuk gelişimi okuyayım. Okudugum her şey de tanıdık gelince komik oldu. Bir diplomam eksikmiş zaten.. Çocukları çok seviyorum. Oglumun kreşinde olmasını istemediğim ne varsa uygulamalı olarak göstermek üzere bayagı azim yaptım, öğretmen olup çıkıcam inşallah. Bütün bu gerilim stres içimde ne varsa derslere harcayıp kitapların ümmüğünü sıkıp rahatlıcam Allahın izniyle Kiloma gelince, kilo vermek üzere ayrı bir konu açıcam. Ona da öyle başlıcam. Ben listelere kurallara gelemiyorum. Kendim baş edebildiğim şekilde başlayıp mücadelemi yazıcam. Yazmamın sebebi de vazgeçmemek. Tek kural bu olacak. 20 kilo vericem inşallah. Annemle olan durumuma gelince, geçenlerde bunu tekrar konuştuk. Bayagı kafasına takmış üzülmüş.. Ben sorun olmadıgını söyleyip bu konuyu bir daha konuşmak istemediğimi söyledim ama o gerçekten çok takılmış. ''Peki sen madem okuma yazmayı öğrenemedin, yapamıyorken bir gün birden gelip nasıl o sayfayı okudun'' dedi. O bunu o zamanlar kendince bir başarı olarak adlandırmış. Ona göre karanlıkta bana vahiy indi herhalde.. Her neyse.. ''Okumuyordum, okulda orada yazanları ezberledim ve seni mutlu edebilmek için okuyormuş gibi yaptım'' dedim. Bu son itiraftan da sonra konu sonsuza kadar kapandı. Bu arada okumayı o zamanlar annem baskısını üstümden çekince rahat kafayla hemen sökmüştüm. Hatta öğretmenim beni diğer arkadaşlarıma hızlı okumayı öğretmem için ön sıraya oturtmuştu. Bu mesaj yine iç dökmemin devamı gibi oldu.. Sonuç olarak ben artık iyiyim. Zaman ayırdıgınız için tekrar teşekkür ederim :)

Şişman bana göre baştan aşağı yuvarlak görünen kişidir. Benim bölgesel sıkntım var. Kilonun vücuduma dagılma şekline göre şişman gözükmüyorum. Orantılı balık gibiyim ama göbekten ve üst kollardan ele veriyorum yani kiloyla sıkıntım oldugu belli. O bakımdan söyledim. Yapıyorum aslında olabildigince kendime özen göstrmeye calısıyorm ama şu son 2 ay ben bir daha toparlanamıcakmışım hissine kapıldım. Yuvarlan kaya gibi oldum.. İnşallah dediğiniz gibi her sey güzel olur cikom

Her insanın hayatında böyle dönemleri olur ki bence bu çok normaldir. Kendine bakmayınca özgüven sarsılıyor ve giderek artan iç huzursuzluk başlıyor. İşe kendinize bakarak başlayabilirsiniz. Bilmiyorum ama sıkıntılı dönemlerden sonra bazen de evlilik de aynı evin içinde huzurlu olmak bile mutluluk veriyor. Geçici bir dönem kendinize yüklenmeyin

Şuan uzaktan okuyorum. Oğluma otistik şüpheyle yaklaştılar ya ilk başta, şimdi sürekli ilgilenmem oyunlar oynamamı söylüyorlar. Şuan anne baba bile demiyor. Açılması için bol bol ilgilen tv kapat diyorlar doktorlar. 2 yaş kritik yaşmış. 1 sene sık dişini diyorlar. Bana da o korku girdi bir kere o yüzden oglumla ilgileniyorum. 2 yıl sonra kısmetse calışmaya başlayabilicem. Ama evet iş hayatım olacak. Sadece şuan yapamıyorum bunu

Gerçekten çok zor bir dönemden geçmişsiniz ve belli ki bir çökkünlük yaşıyorsunuz. İyi şeylere odaklanmaya çalışın, kocanız belli ki sizi seviyor, oğlunuz otistik değilmiş, anladığım kadarıyla eşiniz yeniden iş bulmuş. Herkesin dediği gibi, kendinize odaklanın, bakım yapın, içinizden gelmese bile yapmaya çalışın. Daha iyi hissedeceksiniz. Bir anda çok şeyi değiştirmeye çalışmayın, ufak ufak eşinizle yakınlaşmaya çalışın. Sarılmak bile yeter bazen. Kaliteli vakit yaratmaya çalışın ama elinizden geldiğince. Olmadığında eksikliğe odaklanmadan. Güzel şeylere odaklanarak. Her akşam oturup o gün kendiniz için yaptığınız güzel şeyleri yazın mesela. Bu kaşlarını almak da olabilir, sağlıklı bir yemek yemek de, eşinize gülümsemek de, çocuğunuza sarılmak da. Kendiniz için bir şeyler yapmaya çalışın. Bence eşinizle ilgili temel probleminiz de bu aslında. Siz kendinizi sevmeyi bırakmışsınız, kendinizi yeniden sevmeye değer vermeye başladığınızda, kendinize odaklandığımızda hem ilişkiniz güzelleşecek hem de onun verdiği değeri daha çok görebileceksiniz. Şu an ondan gelen olumlu şeyleri de alamıyorsunuz.

annenizle yaşadığınız yüzleşme çok güzel olmuş. bundan sonra eskisi gibi asla olmazsınız. hem karanlık korkunuzu da yenersiniz bence eşinizle de hayat koşturması sebebiyle kaliteli vakit geçiremiyorsunuz sanırım gönlünüzü açın uygun vakitte taleplerinizi güzel dille olumlu şekilde ve alacaklı olmadan belirtin. hatta daha iyisi hareketlerinizle de destekleyin. öpünce mutluluğunuz gözlerine yansısın ve ne güzeldi falan deyin mesela eşin göğsünde yatmak çok huzurlu gerçekten. birbirinizi yormadan mümkün mertebe gönlünüzü açmaya bakın. hayat kısa...

Kilo konusunda sunu soylemek istedim insanlarin begendigi bir vucudum vardi yasadigim aci ve problemlerden cok kilo verdim yine cok kotu durmuyorum fakat fit halimde iken yalnizdim erkek arkadasim yoktu ki yine yok o kadar sey benden gitti ki keske giden sadece kilolar olsaydi keske sevdigim biri olsaydi ya da ben o zamanlar issiz kalmayip bir ise girseydim basarili olsaydim da kilom olsaydi en azindan kendimi motive edicek tutunacak bir seylerim olurdu siz buna sahipsiniz.

160 boy 80 kilo nasıl karşıdan bakan şişman demiyor anlamadım? Baya baya şişmansındır. Kilo ver, kendine bak saçınla başınla bıyığınla uğraş bigün bak nasıl iyi gelecek sana. Sende çek kendine yeni kıyafetler senin düşündüklerini adamda düşünsün.. tek çocuklusun anladığım kadarıyla hiçbişeye engel değil.. biz kızımı uyutur filmde izlerdik, şarapta açardık geç yatar erkende kalkardık.. uykusuz kalmak umrumuzda olmazdı.. şimdi bi bebe daha oldu hayat çok yoğun:) ama bugünlerde geçer..

Derdini çok güzel anlatmışsın. Ben de böyle konuşup ve yazmak istiyorum onu bile beceremiyorum

Iyi olmaniza sevindim Nasil duzeldiniz merak ediyorum ama

Özgüven bir kadın için çokk önemli bir özellik. Kilo ise özgüvenin en büyükkk düşmanı. Lütfen öncelikle 20 kilo verin, yürüyüş yapın, evde dans edin vs.. sonra güzel hareketli bir saç kesimi ve evde yapılabilen doğal cilt maskeleri.. Lütfen önce kendinize olan güveninizi kazananın.. Sonra her şey çok güzel oluyor.