Ve teorim çöker.. İşk evliliğinizde saygı duymadığnız biri miydi eşiniz. Masaya yumruğunu vuramayan biri mesela. Psikoterapi önereceğim ama deli paralar dönüyor. Forumda psikolog varsa da yardım etse ne hoş olur. defne-28

Acaba hala ne istediginizi anlayamamis olabilir misiniz?

Yanlışı orada yaptım. Duygu olmayınca görüşmek ahlaki değilmiş gibi, o insanın zamanını çalıyormuş gibi hissediyorum. Samsonn

Korktuğum bu. Sanırım o yüzden pembe panjurlu ev hayalini karşı taraf söyleyince kaçıyorum. O eve inanmıyorum. Kendim yapmak istiyorum ki mutsuz olduğum an yıkıp gidebileyim.

Siz, boşanma sürecinin etkisiz geçtiğini, fazla yipranmadiginizi zaten bitmiş olduğunu dusunseniz bile yine de etkiliyor. Evlilik bu.. Zamanla duzelicek ve bu süreçte yeni bir ilişki içine girmez iseniz sizin faydaniza olur. Yanlış bir karar vermemek adına.. Bu konuları düşünmeyin. Kendinize yeni bir hayat tarzı geliştirin. Hobiler edinin... Ve bir gün bir bakın ki herşey geçmiş. Çünkü sizin durumunuza uzman yardımı almak pek faydalı olmayabilir.

Aluiid arkadaşım bildiğin beni tarif etmişsin.. Neden biliyomusun, çünkü bize teslim olmayanlarda hala ARADIĞIMIZ KİŞİ OLMA İHTİMALİ var.. diğerlerinde kartlar açık olduğundan onu zaten baştan isteyip istemediğimizi biliyoruz.. Kendimizi birileri sırf iyi ve bizi istiyor diye o kişiye zorlamakta mantıksız. Neticede bu hayata 1 kez geldik ve bize göre olanı arıyoruz doğru değil mi? Neden tercih edilelim, tercihte edebilmeliyiz. Demek ki sen potansiyelini yüksek görüyorsun ve her önüne geleni beğenmiyorsun.. Kendini suçlama derim.. Bence bu bir sorun falan değil

Beni tanıyanlar öyle olmuyor, bir de boşanmışımya direkt evlilik amaçlı yaklaşıyorlar. İçim o kadar olgun değil halbuki. Önce hayal kurabilmek istiyorum. Bir süre hayallerle yaşamak istiyorum.

yaşınız kaçtı acaba? E

bazı insanlar acı çekmeyi süründürülmeyi, karşısındaki tarafından amiyane tabirle köpek edilmeyi severler. kendimden biliyorum. ben de zoru severim. zor değil aslında bunun kelime karşılığı.. uzaktan görüp nefret edeceğim tipte insanlar için yerlerde süründüm. ama doğru-düzgün insanlarla bana olan hislerine rağmen sadece arkadaş oldum onları süründürdüm mesela... ay ne pislikmişim bende be siz bi de en azından sorununuzun farkındasınız. bu da bir adımdır bence.. yavaş yavaş çözüm aşamasına geçmeniz dileğiyle..

Öyleyse çok tehlikeli. Aslında onaylanmadığımda kendimi ifade etme fırsatı olarak görüyorum bunu. İkna çabası da oluyor. "Haklısın, özür dilerim" demekten de erinen bi yapım yok. Sadece bunları hakkıyla söylemiş olmayı istiyorum. Kişi "ben demiştim" demeden önce "sen demiştin, çuvalladım" diyebilirim. Bu mücadelede beni yenen, teslim alan birini istediğimi zannederdim. Altından onay arayıcılık çıkarsa çok şaşırırım

Burcunuz ne ola?

İşte bile bile buna düşmek ürkütücü. Adrenalin bağımlılığı gibiymiş diye okudum bir yerde. Evliliğimde hiç böyle hissetmedim. Ne dipte ne gökteydim. Algılarım sağlıklıydı.

Bence de saçma. Sonki başıma iş açan kişi de ikinci görüşmede "evlilik bana uzak, umut verip seni üzmek istemem" deyip önce benden rol çalmıştı, sonra da "ama seninle arkadaşlık etmekten mutluyum" diye eklemişti. İlerleyen zamanda "hoşlandığım kişiyle cinsellik düşünmem ayıp mı" diye beni manipule etmişti. İster istemez kapıldım. Neticede zaten evli olduğu için "evlilikten uzağım" dediği, başka amaçlarla gizli bir ilişki yaşamak istediği için beni sınırladığı ortaya çıktı. Amin inşallah. "Ben seçilmem seçerim" demek istemiyorum artık. Seçtiğim ortada yani.

Tamı tamına böyle :) Sonra bir bakmışım iki modifiye şahin kapışıyor, fonda son ses acılı arabesk

Onaylanma ihtiyacınızın fazla olduğunu düşündürttü bu durum bana. Çünkü biri sizi onaylamadığında bu yönde bir çabaya giriyorsunuz. Bazen yüksek egoyla ve kabullenememe durumuyla da özdeşleştirebiliriz bunu. Doğal olarak bir ilişkideki mutlu olma kriteriniz karşınızdaki kişiyi alt etmek üzerine kurulunca görev tamamlanınca duygularınız da azalıyor olabilir.

Ya o zaman normal insanlara şans ver ama gidişatı sen kontrol et. Adını koymadan iyice tanışalım, bu sadece bir arkadaşlık de, öyle vakit geçir. Potansiyel eş değil de, arkadaş olarak bakarsan, belki o insana ısınman daha kolay olur.

Yaş grubuna göre beklentiler farķlı oluyor Daha ben alışmadan özelime girme çabası görünce irite oluyorum, kestirip atıyorum. Bizim yaş grubundaki erkekler sanırım doğalarını tam olarak yansıtıyor. Samsonn

Evet. Otorite dengesi olsun istiyorum. Kolay sarsabileceğim tipler ilgimi çekmiyor. Kadınım saçmalayabilirim çünkü. Otoritesini sarsamadığım tip de, en naif kadınca davranışları bile cinsiyete bağlı temelsiz otoriteyle bastırmaya çalışıyor. Çok şey mi istiyorum bilmiyorum ki. M

Arkadaşlar bu sorun geçici olsun diye umut ediyorum ama ya kalıcıysa. Bende düzeltmem gereken psikolojik bir sorun mu var diye şüphe duymaya başladım. Boşanalı 2,5 yıl oldu. Fiilen bitmiş ve zamana yayılmış olduğu için sarsıcı olmadı. Karşılıklı anlayış ve saygıyla bitirdik. 2,5 yıl içinde, düzgün, sorumluluk sahibi, duygusal yönden ne istediğini, ne beklendiğini bilen bir kaç kişi görüşmek istedi. İlgi ve anlayış tam hayal ettiğim gibi ama böyle yaklaştıklarında hemen uzaklaşıyorum. Daha önce açtığım konuda bahsettiğim kişi zor ve problemli biriydi. Beni sevdi mi, değer verdi mi, hiç bir zaman emin olamadığım biri. Bir gün güldürdüyse 10 gün ağlattı, ona rağmen uzaklaşamadım. En sonunda canıma okudu olaylar kontrolden çıktı. Hala da bir şekilde beni sinir edecek hareketlerine devam ediyor, detaya girmeyeyim. 5 aya yakın oldu tahrik olmuyorum artık davranışlarından. Sorun acaba bende mi? İstediğimi alacağımı hissettiğim insanlardan neden kaçıyorum? Neden yalancı, daha en başta narsistik davranışlarıyla beni alt etme çabasına giren birini önemsedim. Hayatımın başka alanında sorun yaşamıyorum. Olan potansiyelimi doğru kullandığıma inanıyorum. Karşı cins söz konusu olunca akılsızca davranıyorum. Bağımlılığa meyilli olduğumu son olayda farkettim. Ama bu onun narsistliğinden mi oldu yoksa benden mi bilmiyorum. Var mı benzer şeyler hisseden?

Terazi

Bu konuda böyle bir farkındalık yaşamanız da önemli bir gelişme bence. İnsan doğasında zoru sevmek vardır tabiki ama böyle insanlara bağımlılık geliştirip takılıp kalmak da çok yıpratıcı. Bunun mutlaka size özel bir sebebi vardır. Terapiyle bu tarz bilişsel bozukluklarınızı giderebilirsiniz.

Yeminle aynısı. Tercih ettiğim kişiyi görüp infiale uğramasınlar diye arkadaşlarıma bile anlatamadım ayrılana kadar. Zoru mu seviyoruz, zor mu seviyoruz acaba. Ara ara dürtülmeyince, iğne batırılmayınca kalbimi hissetmiyorum, yokmuş gibi. Sevdiğimi anlama zamanı, kalmak yada gitmek seçenekleriyle karşı karşıya gelme anı. Bunu da sorunlu tipler yaşatıyor.

tam olara ne istediğinizi bilmiyorsunuz belki de

Ay güldüm yaa çok yaşa emi:)

Hem de ne yıpratıcı. Bir de durumu karşı taraf açısından düşününce o da zoru seviyorsa... Açık davranmadan, hisleri paylaşmadan da taktiklerle nasıl yaşanır ki.. E

muhtemelen kafanda görünüm olarlak bir profil var, önce onu oturtuyorsun, sonra o kişi de isetdiğin özelliklerin olmasını bekliyorsun.. Olmasa da oldurmaya mı çalışıyorsun bilmiyorum.. Benim yaptığım bir hata bu mesela.. Psikolog arkadaşım bene MELTEM SEN BEĞENDİĞİN İNSAN ŞAHİNKEN, ŞAHİNDEN FERRARİ YAPMAYA ÇALIŞIYORSUN demişti.. Haklı galiba..:) beğendiğim profilden benim istediğim gibi olmasını istiyorum. O da olsa heh tamam diyeceğim bununla evlenebilirim.. Ama ütopik kalıyor işte://

Aynen öyle. Muhatap olduğum bir grup şuraya yazdıklarımı sorun edeceğimi aklına hayaline getirmez hiç sorunum olmadığını zanneder, sonki de tek kelimesini anlamaz. Nerdesiniz %10 vatan evladı M

Tam olarak istediğim, herseyimi onaylamayan zaman zaman eleştiren, onaylanmadığında ergen tavırlarına girmeyen biriyle etkileşimli bir diyalog. Dozu kaçtı işte.

Ama herkesin için farklı ki bu... isterse Clooney'in updated versiyonu olsun. İlk görüşmede bende asla bir duygu oluşmaz mesela. Zamanla ya bağlanıyorum, ya da daha da itici geliyor insanlar. Bir söz, yersiz bir umut vermedikten sonra, tanıma amaçlı görüşmede bir sakınca yok.

Benim teorim de evliliğimde çöktü. Iyi biriydi ama ailenin önceliğinin farkında değildi. Bir de sevilme sevilmeme kaygısı yoktu. Benim sevgimden emin olduğu içinmiş meğer. Çift terapisi aldığımızda ortaya çıktı.

sadece busa aradığınız biraz daha ıyı gözlem yapmalısınız

bu erkek denilen cinsin %90 'nın da beyin limitleri çok düşük. O yüzden takılma sen. Kalan %10'a denk gelmek için çıkan fırsatları denemekten yorulma sadece

Genellememek lazım. Bir de ilk görüşmede kimse doğasını yansıtmaz bence. Biraz kasıntı/ yapmacık bir ortam oluyor.

Zaten yeni bir ilişkiyi düşünemediğim için şüpheye düştüm. Aslında çok yoğunum. Bulunduğum ortamla kafamda sorun ettiklerim aynı anda perdeye yansısa tam bir trajedi. Kimine göre de komedi. Evlilikten kalma bir sorun olmadığını düşünüyordum, terapi almıştım. Sonradan görüştüğüm kişiyle tanışmadan önce kendi kendime mutluydum. Şimdi unuttum ondan önce neyle mutlu olduğumu. . push ; Samsonn

Çok saçma, kendi ayakları üzeerinde duran, hele de evliliği zaten tadıp, çok da matah birşey olmadığını düşünen bir kadın neden hemen tekrar evlenmek istesinki. Sizlik bir durum değil bence. Ben de ilk buluşmada konuyu çocukları nasıl yetiştiririze getiren hoş kafalar gördüm. Boşver, sen kendini net ifade et, gerisini oluruna bak. Hem gönlüne hitap edecek, hem istediğin hayatı yaşayabileceğin insanlar çıksın karşına inşallah.

Acaba, " zaten sıradan bir evlilik yaşadım, bu "normal " insanlarla, yine sıradan bir evlilik olacak" diye düşünerekten, biraz aşk, biraz dram, ie evlilik/ düzen değil de, sadece işiniz harici bir heyecan peşinde olabilir misiniz?

Sıkıntılı bir ilişkiden sonra böyle farkedilmeyen korkular olması. Herkesten uzak durma isteği olması gayet normal.. Emin olun gecicek. Ayrıca unutmayın ki ; insanlar iyilerle dertlesir. Kotu lere aşık olur. Bu pek çok kişinin yapmış olduğu birşey.