Eve hediyesiz eli bos gitmek degildir sorun. Baska bir sey var, keske o donem ustune gidip didikleseydiniz. Suan hicbirsey yapmayin, fazlasiyla adim atmissiniz.

Bir ev hediyesi mevzusu nerelere uzamış bence bu babanıza da o kadına da bir bahane olmuş sizinle görüşmek için yer yapıyorlarmis zaten M meyraoz66 Kuyunun dibinde çalar eski bir

Babanız abartmış ama yeni eve de kuru pasta götürülmez diye biliyorum. Bazı insanlar bu konularda hassastır. Kendilerine verilen değeri kimi zaman da böyle şeylerle ölçerler. Muhtemelen babanızın eşi de bunu dile getirdi ya da doldur mu adamı ne yaptı bilinmez.

ben babamı doğum günü ot çöp bi ton zamanda hediyesiz bırakmadım. en sürprizlisinden işyerine çiçekler vs hep düşündüm. ben de insan olduğum için atlamış olabilirim de basit bi sitemi buraya kadar getirmek ebeveynliğe sığmaz diye düşünüyorum. ben de anneyim bunu evladıma yapmam açıkçası.

Merhaba hanımlar, Beni burda bilen bilir. Çoğunlukla rasyonel bir insanımdır. kendi hayatımda bir çok şeye mantıklı bir şekilde yaklaşır ve makul çözümler illa ki bulurum. Mevzu baba olunca 2 senedir çok iyi durumda değilim açıkçası. Kısa kısa anlatmaya çalışacağım ama içim biraz dolu uzun olursa kusuruma bakmayın. 2 sene önce bu zamanlar babam yeni eşiyle bizi evine davet etti. Ben zaten babamın hayatında biri var bizim de aklımız kalmaz artık diye düşünerek oldukça olumlu ve yapıcıydım. Giderken güzel bir kutu kuru pasta aldık gittik. O dönemde de oğlum 1,5 yaşında daha uyku düzeni oturmamış, ben çalışıyorum bir yandan tiyatro vs aşırı yorgunum. O gün de makyaj yapmamıştım suratım çok süzük yani. Neyse gittik güzelce oturduk yemeğimizi yedik çayımızı içtik ben hatta daha rahat oturalım diye orda oğlumu da uyuttum. Çıkarken de oğlumun doğum gününe gelememişlerdi ben de incelik olsun diye kadına doğum günü hediyeliklerinden verdim siz gelememiştiniz ben de size getirdim diye kadın teşekkür etti çok mutlu olduğunu söyledi vs evimize geldik. Ertesi akşam babam aradı beni vay efendim evine gelirken bi hediye alamıyor muymuşum? bir g. t mendilini mi layık görmüşüm. suratım da beş karışmış vs. baba bi sakin ol ne oluyor demeye çalışıyorum bağırdıkça bağırıyor. artık bana da geldiler sen bana bağıramazsın kimsin senler felan havada uçmaya başladı kapadı suratıma. o sinirle halamı aradım. hala bu babam bana böyle böyle dedi dememle sen haksızsın insan bi hediye almaz mı diyince ben de annemin benim gelmiş geçmiş tüm bize yaşattıklarını döktüm ortaya bağrış çağrış artık kendimden geçmişim burda yazmadığım yıllarım birikimi de var.. bir daha hacı hacıyı tekkede görsün diyip kapattık. o günden sonra ben halama yanlış yaptığımı fark ettim sinirimin merkezi o değildi tabi anneler gününde aradım beni tersledi. babamla arayı bozmak istemedim hatam olmamasına rağmen babamdır dedim 3 kandil aradım, takip eden bayramda aradım gelelim size müsaitseniz dedim evine kabul etmedi. bunun üzerine bir daha aramayacağım dedim kendi kendime ama, 15 temmuz günü biz başka şehirdeydik ben de hayatımda böyle olay görmediğim için ölüm var kalım var diye korktum yine aradım babamı iyiyiz biz bir şey yok dedi. biz de 2 gün gittiğimiz şehirden dönemedik uçaklar vs. aramasını bekledim hadi beni merak etmedi torununu da mı merak etmedi. etmemiş işte. o günden beri görüşmediğimiz gibi kardeşimle de arayı bozdu. eğitim masraflarını ödemeye söz vermişti ödemedi. annem de icra yoluyla almak zorunda kaldı bir çok mevzu. bir zamana kadar takmıyordum fakat 4-5 ay önce dedem vefat etti ve ben babaanne dede ile görüşüyor, hastalıklarında hastaneye vs gidiyor olmama rağmen bana vefatını söylemediler ben faceten öğrendim. yine cenazeye gittim başsağlığına gittim. bu süreçte kardeşim kesinlikle gitmeyeceğini komple sildiğini söyledi ama ben cenazedir gitmek gerekir diye eşimle çocuğumla yine gittim. bu süreçlere şimdi uzaktan bakıyorum ve kendimi salak gibi hissediyorum. aynı zamanda da içim çok acıyor. bi düğün dernek oldu mu o baba kız ilişkisine içim gidiyor. hep bir yanım eksik hep sıkıntı. eskiden de saçmalıkları olurdu ama artık ben de 30 yaşındayım kaldıramıyorum. ben de evlat sahibiyim böyle bir durumda evladıma sırt çevirmem ne bileyim zoruma gidiyor. bakın ben aileme masraf ettirmedim, oldukça sosyal bir gençlik yaşadım, tertemiz geçirdim. üniversiteyi okudum uzatmadım, 6 ay içinde işe girdim kimsenin eline bakmadım. arımla namusumla evlendim yine kimseye masraf yaptırmadım. düğünde bile bir ton bıdı bıdılarını çektim yine ses çıkarmadım. düşündükçe çıldırıyorum ben bunları hak edecek ne yaptım diye ve kendi içimde çözemiyorum. bana bi el atın kızlar. görüşmek için adım atmayacağımı biliyorum ama başka bir şey bilmiyorum ve bu beni yiyor. Ne yapmalı? C captain price erkek

ar namus meselesine neden girdiniz anlamadım ama atmanız gerekenden fazla adım atmışsınız. atmayın.

Bir daha aramayın babanızı görüşmeyin çok mu lazım sanki varlığı sıkıntı adamın. Ben de yeni eş bulunca delirdi filan sandım baştan beri böyleyse babanızda baba tarafınızda sıkıntı vardır görüşmeyin bence

ya bilmiyorum bende babasız büyüdüm bir gün kızım sen ne yaptın aç mısın açıkta mısın demedi. benimde şahsen umrumda değil peşinden beni istemiyo evladı olarak görmüyor diye üzülecek değilim. çok adım atmışsınız bence artık durun. M Mevlana123

sıfırdan ev düzdüler tamam da insan basit bi sitem eder ben de elim boş gittim tüh eşeklik ettim felan derim. zaten babadır diye ben yeteri kadar taviz verdiğimi, aradığımı düşünüyorum. 15 temmuz sürecinde eve dönemedik 2 gün ya insan merak etmez mi? etmedi işte. dedem öldü ya faceten öğrendim bir allahın kulu aramayıp evladım deden öldü gel demedi. milletin köpeği ölse yedi düvele haber salar. aklıma uyuyorum bir daha aramam çok büyük ihtimal sadece içimdeki sızı gitmiyor. . push ;

konu uzamasın diye ben çok yazmadım ama tabi eksik kalan noktalar sebebi ile dışarıdan bakıldığında böyle görünebiliyor. yılların birikimi patladı o gün açıkçası ve ben kötü niyetle kimseyi aramadım . sülalece nalıncı keseri gibi kendilerine yontmayı çok severler. hiç aramıyorsun diye sitem ederler kendileri bir kere merak edip aramazlar. annem babam boşandı bir kere bir şeye ihtiyacınız var mı diye sormadılar mesela. bunlardan iyisi yok bunlardan doğrusu yok. bu olay olduğunda ben 28 yaşındaydım karşımdakiler 50 küsür. sorarım size olgunluk büyüklük her şekilde hep aranmaktan mı geçer yoksa adım atıp alıp karşına konuşmaktan mı? bir ölümü bile haber vermeyecek bir mevzu yok ortada. herkes sinir halinde tartışabilir hoş şeyler söylenmeyebilir ama ortada ölüm olunca bir çok şey rafa kalkar. benim dayımın kızı afedersin ağzına etti dayımın yine evlattır ne yapayım diyor o da fazla asla bunu savunmuyorum ama bunu hak edecek böylesine bir şey yıllar içerisinde ben yapmadım bunu yaşattıklarını hazmedemiyorum. umarım anlatabilmişimdir. cataspatas

Ev hediyesi götürseniz onuda beğenmezlermiş zaten emin olun. Fazlasıyla adım atmışsınız. Ben olsam bu kadarını yapamazdım. Bundan sonrasu için umursamayın. Kendi ailenize odaklanın. Mutsuzluğunuz onlarıda mutsuz eder çünkü. yinandyang

kuru pasta götürmüşsünüz zaten.. eli boş gitmemişsiniz. doğumgünü hediyeliklerinden götürmeniz de incelik aslında.. hediye alınabilirdi ama almamışsınız şart da değil.. bunun sorgulamasını yapmak ayıp bence. şu an görüşmemek en doğrusu gibi duruyor..

Çok üzüldüm okurken. Birden bağıra çağıra araması demek eşinin doldurmuş olması demek. İnsan dengeyi kurabilmeli ya, evlat bu kadar basit bir şey için böylesine kırılmamalı. Tartışmada dönülmez neler söylendi karşılıklı bilmiyorum ama anlattığınız kadarıyla yeterince çabalamış görünüyorsunuz. Anne-baba küslüğü kolay olmaz elbette, et tırnaktan ayrılmaz demişler. Buruk olmanız normal ama çok ihmal edilmiş, incitilmişsiniz siz de. Babanız da sizi özlüyorsa arayacaktır bir gün. Umarım halledebilirsiniz sorunlarınızı.

Babam beni bu sebepten arasaydı daha sonra o kadını arar ağzıma geleni sayar bir daha da suratlarına bakmazdım. Siz çok yüz vermişsiniz. Bir daha asla görüşmeyin.

Siz de fevrisiniz biraz galiba. babaniz da cok fevri ve kindar davranmış. Neyse üzmeyin kendinizi. Ben herkesin aksine bir şekilde baş başa bir araya gelip bu sorunu çozmenizden yanayım aslında. Hem içinizde birikmiş bütün bu düşünceleri paylaşır hem de bir şekilde olayın aslını öğrenip kapatırsınız. Allah yardımcınız olsun insallah.

babasına aşık bir kadınım. ama babam bana böyle yapsa görüşmem düşünmem hayatıma bakarım. insansa elbet bir gün zonklar beynine.

Babamdan uzaklasmam icin gercekten aramizda asilmayacak buyuk sorunlar ve konular olmali. Kusura bakmayin ama cok anlam veremedim kavga sebebinize. Babaniz neden ev hediyesi bekledi, mobilya filan mi yenilendi evlerinde? Oyle bir durum var ise, ev hediyesi olayini anlarim. Acikcasi uvey anneye istedigini vermemek icin uzaklasmazdim babamdan. Politik davranir, biraz yuzsuzluk yapardim, ama yinede giderdim. Belki esiyle alisma sureclerindeyken senin elinin bos gitmesine icerlemis, utanmistir, veya esi bisey demis oda zoruna gitmistir ve ne yapacagini nasil davranacaginin olcusunu kacirmistir babaniz size karsi. Uzak kalmayin, toparlayin bence arayi, bukadar kati olmayin. defne-28

hırslandım resmen. hele gerçekten müşterilerin çocuklarının anlara yaptıklarını gördükçe yediremiyorum kendime. normalde dünya yansa umrumda olmaz öyle bi kafa yapım var. yeter ki sağlığımız yerinde olsun diyenlerdenim. ama bunu çözemiyorum hep bi sinir hep bi takılma hali. Saksi_Degilim_Ben

siz halanizla tartismissiniz, babaniza da verip veristirmissiniz, aramamalarini anlayabiliyorum. kusura bakmayin kendinize de ozelestiri yapmak zorundasiniz, hep aradim hep peslerinden kostum demekle olmuyor. sonucta siz soylediklerinize bakilirsa verip veristirmissiniz, sayip sayistirmissiniz her ikisinede. temiz ve guzel bir ozur dilemeden, gonul almadan da karsi taraftan cok bisey beklemeniz bence mantiksiz.

bankacıyım ben. akşama kadar evladından kazık yemiş onlarca insanla muhattap oluyoruz. bunları hak edecek ne yaptım diye düşünürken gelen bir isyan noktası o. yoksa takıntılı olduğum mevzulardan değil. hani mal mülk para pul ar namus çoklaması gibi.. J Janet Jak Esim Durme, durme

Bana babanızın başka bir derdi var gibi geldi. Bı ev hediyesi bu kadar uzamaz. Belki babanizin parası, pulu, mali, mülkü varsa onlardan istemeyin diye uzak tutuyor olabilir sizi. O vefat haberini faceden öğrenmeniz de cidden çok üzücü. Babanızın derdi ne bilmiyorum ama siz dert sahibi olmamak adına bu konuyu unutmaya bakın. Hani derler ya insan affedince hafifler diye o yüzden düşünüp düşünüp üzülmeyin.