Lohusalıktan böyle düşünüyorsunuz. İkinci bebeğiniz daha çok küçük. Sizi kimse anlamıyor gibi geliyor ama o andan uzaklaşınca anlayacaksınız siz de. Benim kızım da kolikti, tüm gün kucağımda. Ne tuvalete gidebilirdim ne yemek yiyebilirdim. Şimdiki aklım olsa slingle kendime bağlayıp işimi hallederdim. Emzik alıyorsa şanslısınız, kendinizi suçlu hissetmeyin.

Haklısın Ama kızın o günleri özleyecek bebeğe arada alternatif bulmalısın Yani herkes X oyuncak almış o da istiyor bunlar anında moda oluyor basit şeyler O da diyor Ayşe Fatma gidecek biz de gidelim sen ona X ağlar uykusu var aç vs dediğin anda herşey bebeğe fatura edilecek Esasen bebeğin uyku saatini vs o gidip gelmeye ayarlamalısın zira okuldan çıkınca anlatacak çok şeyi oluyorum esnada ağlayan bir Bebek konsantresini bozar Çok moral verici olamadım ama karşılaşacaklarını şimdiden planlarsan daha az panik olursun gibi Bebeği de sabah için özellikle iyi alıştırmak lazım ağlamadan evden çıkabilmelisin Zira sabah kalkmak okul çocuğuna dahi zor kalk giyin vs vs onlar nazlı oluyor bir de bebeği hazırlamak Zaman almamalı Bebeğe pratik bir giysi edinmelisin soğuklarda üstünde ne olursa olsun giydirebileceğin

İşte kızıma bebek ağlar, uykusu var vs dememek için hırpalaniyorum. İnan bu sene tatile gidemedik diye bebek 20 günlükken sitenin havuzuna bile gittim aldım ikisini yanima, daha önce ne yapiyorsak yine yapmaya çalıştım. Baleye babası müsait olmasına rağmen aldım ben götürdüm bebekle ki rutinimiz bozulmasin 1.5 saat kah emzirdim kah pışpışladım kah uyuttum ama bekledim. Kızımı uyandırma sorunum yok çok erken kalkar en geç 7 30 ayaktadır. Oğlumda erken kalkiyor şimdilik ki uyusa benim için daha iyi tabi ama oda uyanık. 1 hafta denedim uyku saati tutturmayı ama inadına uyumadı sanki ki uyumayinca uyumuyor. Belki zamanla düzene girecek. Giysi konusunda haklısın. Muhakkak kışa zorlanmadan giyeceği bir iki parça edinmeliyim. Çok teşekkür ederim

Merhaba, 6 yaşında bir kızı ve 40 günlük bir oğlu olan bir anne olarak, sanırım lohusa depresyonuna yeni yeni giriyorum. Okullar yeni açıldı biliyorsunuz, geçen hafta oryantasyon haftasıydı kızım ilkokula başladı. Geçen haftaya kadar geçen bebekli 1 ay, çok ağladım, çok üzüldüm ama içime içime. Kimseye yansıtmadım kendi kendime yaşadım ama tek kaldıkça şimdi şimdi dertleniyorum. Bu saat oldu ben daha öğlen yemeği yiyemedim,1 bardak süt içtim bir ara onunla akşamı ettim çünkü, Oğlum aglamaya başlayınca asla susmuyor. Gazlı bir bebek ve kucağımdan indiremiyorum. Sabah 7.30 da kalktık daha yeni uyudu ki kıpraşıyor her an uyanabilir. Bu ay alması gerekenden az kilo almış zaten zira aglamaktan dinlenememekten sanıyorum çünkü sürekli memeyle kavga halinde. Belkide benim gerginliğim yansıyor ona bilmiyorum Doktor 1 hafta bakalım duruma göre mama takviyesi deneriz dedi. Sağlıklı olsunda emzirmeyeyim derken bir yandan, öte yandan günahı ne ki kızın 22 ay emdi seni diyorum. Mamaya başlarsam biliyorum ki biberona alışıp bırakacak beni. Kızım uslu uyumlu bir çocuktu ama kardeşle dengeler değişti. Küsmeler başladı. Odasına çekilip tek başına oynarken bile üzülüyorum. Bebeklerini konuşturuyor kardeşinin altını degiştirmem gerekiyor vb şekilde. Canım acıyor. Kızımı istediği yere götürüyorum, o mutlu oluyor ama bebeğim bebek arabasında ağzında emzik uyuyor bu kez ona üzülüyorum aç uyuyor diye ki maksimum 1 saat deliksiz uyudu, emzirip emzik verip yatırdım pusetine. Emzik vermem derken, cuma günü kızımı okuldan almaya giderken kendimi oğlumun agzına emzik verirken buldum. O emziği vermesem ki pazartesiden perşembeye her sabah her akşam yaşadığım üzere, arabada ağlama krizi, kenara çekip emzirmeye çalışan bir ben buldum. Tamam durup emzireyim ama açlık değil diyorum zira 2 saat emzirmişim zaten uyumak için istiyor artık memeyi biliyorum ama öte yandan yüzüne bakınca boş boş plastik parçasını emip uyudu diye dertleniyorum. Aglamasından iyidir diyorum kendi kendime kesmiyor beni. Şimdi yine az kilo aldıysa emziğe bağlayıp kendi kendimi yiyeceğim. Bakalım umarım öyle olmamıştır. Sünnet düğünü vb törenlerden hoşlanmadığım için ve de ileride etkilenmesin genel anestezi almadan halledelim diye düşünerek sünnet ettirmeye karar verdik, bir yandan da ona üzülüyorum, minicik daha diyorumm Kızımı servise versem dedim, istemiyor zaten ama istese bile ona ayırabilecek bütçem yok şu an, özel okulda zaten, zira balesi var halihazırda, satranç istedi bu sene piyano keman dersi istedi, hepsine maddi anlamda yetmek zorlar yani bizi. Aktivitelerine ödemek daha mutlu edecek onu biliyorum hiç istemedigi o servise binmekten. Servis işi de olmuyor öncelikli olarak istemediği için, sonra da maddi sebeplerle. Yani bilemiyorum. Bu yetemiyorsun hissi yakama yapıştı inanın bırakmıyor. Sanki birine yetişince öteki evladıma yetersiz kaliyorum. Psikolojim bozuldu ve inanın sadece çocukları takıyorum. Ev işi yemek vs umurumda değil. Onlarda yetişmiyor zaten. 10 gunde 1 a dan z ye yapılıyor arkamı dönüyorum ev yine dandini. Birde buna takarsan dibi görürsün kızım diye diye kendimi telkin ediyorum. Soruyorum size. Nasıl üstesinden geldiniz? Nasıl yettiniz birden fazla çocuğa? Bu hissi yaşadınız mı sizlerde, nasıl atlattınız?Güzel birşeyler duymaya ihtiyacım var. Yoksa mutsuzluktan delireceğim. Beni kimse anlamıyormuş gibi geliyor. Yorumlara hemen dönemezsem kusura bakmayın. Malum sınırlı zamanda yazabiliyorum. Squid Game on. Üyelik

Çok teşekkür ederim, sağolun. İnşallah sizinde gönlünüze göre olur herşey.

Merhaba, ben henüz anne değilim ama okurken duygularınız bana geçti. Ne güzel anlatmışsınız. Ama ben okurken yetemeyen, eksik bir anne değil; çocuklarına çok değer veren, onları eksik bırakmamaya çalışan, fedakar bir anne gördüm... Yani lütfen kendinizi üzmeyin umarım bende sizin gibi bir anne olurum... Kolaylıklar diliyorum güzel evlatlarınızla...

Neko swicht modeli var Yenidoğandan itibaren kullanılabiliyor ve bacak arası ayarlanabildiği için uzun süre kullanırsın Ben çok beğeniyorum bir bebeğim daha olursa alırım diyorum :) Kanguruda emzirirsiniz hem. Emzik vermemeye çalışın, emmesini etkiler

Çok teşekkür ederim. TaeYang

Merhaba, teşekkür ederim. Mei tai sling var kızımdan kalan ama o kadar minik bir bebek ki sanki rahatsız olup incinecek, bir yerine birşey olacak gibi geliyor. Kızımda da 4 aydan sonra cesaret edip kullanmıştım. Biraz büyüse deneyebilirim. choccywhoccydoodah

Germe kendini Ev okul mesafesi ne kadar Kış gelince okuldan almaya gitmek sabah ikisi ile evden çıkmak çok zorlar Sonradan servise vermeyebilirsin de Eşin bırakıp alabilir mi alternatif olarak Eğer imkansız dersen kışın çok zorlanırsın. Bizim mesela kartlı sisteminiz var okutuyorsun bekliyorsun geliyor çocuk bazen sıkıntı oluyor 10-15 dakka bekliyorsun bahçede Kucakta Bebekle çok zor olur Bebek de daha çok küçük o da uyum sağlayacak Biraz sabır

Iki cocuguna da ya da birden fazla cocuguna yetme, yeterli kaliteli zamani ayurma, esit imkanlar sunma vs gibi kaygilari pek olmayan, 3-5 tane dogurup onlarla ilgilenmeyen hic bir anneden boyle yetemiyorum, haksizlik yapiyorum gibi geliyor diye bir sey duymadim. Siz bu tur kaygilari olan, bilincli bir annesiniz bence. Okurken gercekten bunu hissettim. Daha cok minik oglunuz, buyudukce size bagimliligi da gazi tuzu da azalicak. :) kizinniz da kardesine alisacak ve onunla oyunlar oynamaya baslayacak. Yani kisaca, gecicek.. Benim Allah omur versin tek cocugum var. Ama ilk dogdugunda ayni sikintilarini yasadim ve gecicek diyenlere inanamiyordum. Ama geciyor ve cok daha keyifli guzel gunler geliyor inanin. Sevgiler

3 km mesafe aslında. Henüz trafik başlamadı pek, okulların hepsi acılmadığı için, basıp gidiyorum trafik ışıklarında dura kalka en geç 15 dakikada. Yakın yani, gidip gelmem yarım saat ama onda bile durmadı oğlum. Emzik verince sakinleşti ancak öyle gidip gelebildim. Kızım istese bütçemi zorlayıp veririm servise ama ona ısrar edemem, bebek geldi sen git der gibi. Bizim rutinimiz oldu, arabada sevdiği şarkıyı açarız sohbet ederiz, okulu anlatır, bazen dondurma yemeye gideriz bazen pizzacıya gideriz vs. seviyor mutlu oluyor benimle gidip gelirken, o bile birlikte vakit geçirme şekli gibi bizim için, hatta eşim geç gelecekse anne kız akşamı yapardık, şimdi nasıl yaparız bilemiyorum tabi ama durum bu. Neden korkuyorum biliyormusun? Kızıma fazla yük bindirmekten, onu büyük farzedip dengeyi tutturamamaktan, abla sıfatını yapıştırıp mutsuz etmekten zira o da hala çocuk. Bu sınırı aşmaktan korkuyorum. Babasının saati uymuyor, erken gitmek zorunda kalır babayla giderse ki gidip orada tek beklemesini istemem. Yani bakalım biraz zaman geçsin, havalar fena değil şu an. Anakucağı ile hallediyorum. Biraz alışsın arabaya kendi gelebilir diye düşünüyorum, butik bir okul, küçük yani, kapıdaki görevli beni bebekle görünce ben getiririm araca kadar isterseniz dedi şimdilik teşekkür ettim geçtim ama yağmurlu soğuk havalarda zaten göreceğim mesafede oluyor, yardım kabul edebilirim. Birde benim huyum pis. Yardım teklif edeni de kibarca geri çeviriveriyorum ben bile anlamıyorum hangi ara teşekkürler ben hallederim dediğimi. Geçen gün marketten çıkarken oğlum agladı, anakucağından aldım kucağıma, poşetleri teker teker arabaya koyuyorum, kadın geldi yanıma yardım edebilirim isterseniz dedi, bir anda teşekkür edip halledebilecegimi söylerken buldum kendimi. Yardım kabul edemiyorum tuhaf bir şekilde ki bende olsam yardım teklif ederim, etmeye çalışırım ama korku mu güvensizlik mi bilemiyorum kabul edemiyorum. Bunu da yeni farkettim bu yaşımda.

Teşekkür ederim sağlıkla büyütün sizde yavrunuzu. Işin tuhafı, kızımda herşey belirsizdi, ne ne zaman düzene girecek kısmı muamma idi ama şimdi az çok kestirebiliyorum, bebek kaç aylık olunca neler yapabilecek hale gelecek, kendimi ne zaman 6 aylık olacak diye hesap yaparken buluyorum yada başka bebekleri görünce "heh bir şu kadar olsa, derdini anlayacağım, etrafa ilgisi artacak vs"diye düşünürken buluyorum. Biliyorum zaman gerek ama nedense bu hissi atamıyorum. Sanki herşey bir anda olup bitecek ben teraziyi dengelemeyeceğim de birşeyler eksik kalacakmış gibi kaygılar yaşıyorum.

Merhaba Sling ya da yenidoğan uyumlu ergonomik kanguru alırsanız rahat edersiniz Kanguruda emzirebilirsiniz de aynı zamanda