Ben de sizinle benzer durumdayım. Kızım özel bir çocuk, 11 aylık ve hala oturamıyor. Rehabilitasyona gidiyoruz biz de. Ben de çocuğum babasız büyümesin, ona çok ihtiyacı var dedikçe baba daha çok kudurdu. Bazı insanlarda babalık iç güdüsü olmuyor maalesef. Ben de çok zorladım ama olmadı, ayrılmaya karar verdim. Benim şansım kızıma annem bakıyor, benden iyi bakıyor hatta. Ben de çalışmaya dönebildim. Bence işinizi bırakmayın. Özel çocukları kreşe bırakamıyorsunuz ve her şey inanılmaz pahalı. Bu baba görünümlüler bir süre sonra çocukla da ilgilenmez oluyorlar zaten. Siz de bir süre ailenizin desteğini alın ve ona göre yolunuzu çizin.

Tatli dille uzlaşmayı dene biraz yol yordam değişikliğine git aile evine dönmek daha az yıpratıcı olmuyor genelde. Biraz mücadele et fiziksel şiddet yoksa en azından 1 sene daha bebeğin kreşe alınabilir hale gelir 2 yaşında gündüz bakimevi tarzı bir kreşe verebilirsin sonra ise girersin aile evinde kalsan bile annenlere bi de çocuk bakımı yuklemedigin için çok da göze batmazsin.. aile terapisine ikna edersin belki

Allah şifa versin evladiniza, acaba eşiniz paravan evlilik mi yaptı sizinle? KIR PAPATYASII

Kesinlikle çalışmalısın. Yani çalışmayan bir insan hep birilerine bağımlı Yaşar. Benim bebeğim 11 aylıktı ev ayırdım 14 aylıkken de resmi olarak boşandım. 11 aylık onu evden kovduğum an bebeğimi kreşe verdim. Bir de 8 yaşındaydı oğlum. Neyse biz başardık kızım 2,5 yaş kreşe devam oğlum da 10 yaş okula devam. Ben işe gidiyorum ailem de destek veriyor saolsunlar yuvarlanıp gidiyoruz

Şu açıklamayi yeni okudum. İsterseniz kızın bana ama eşiniz ve siz kötü insanlarsiniz. Sırf kendinizi tatmin etmek için bir çocuk yapmışsınız. Çocuğun tabi ki gelişimi etkilenir böyle bir evde. İkinizde bir an önce kendinize gelmelisiniz.

Çalışan anneler çocuklarını ihmal etmiyorlar yalnız Bir nafakayla çocuk büyütmeyi düşünüyorsanız eşiniz acun Ilıcalı falan galiba yoksa alacağınız nafaka 2-3 binden fazla olmaz

Farkındayım, o da ödemek zorunda çünkü ben evliliğimin sürmesi için mücadele eden tarafım çocuğum için mücadele eden tarafım ya adam gibi çocuğuna bize evliliğimize sahip çıkar benimle terapiye gider, öfke kontrol sorununu çözer yada paşa paşa öder!

Benim çocuklarımın babası başlarında uyur nefeslerini kontrol ederdi. Hele ilk çocuğumuzda göreve gidince oturup ağlardı. Çocuklar kendinin kopyası. Ama ayrılınca çocuktan da ayrılıyor erkekler. Sana tek diyeceğim sakın bu düzen böyle devam eder çocuğumuzun eli üzerinde olur diye düşünme. Olmaz hele evlenince aramaz sormaz bile. Kendine güveniyorsan boşan. Ha birde kaynanan da bakmaz çocuğa. Oğlundan boşanınca seni de çocuğu da sevmez. Sanma ki boşandıktan sonra hata benimdi diye düşünür. İnsan oğlu kendini beğenmese çatlar ölür derler. Belki bu kadar ileri gitmez bilemem ama kadınlık yapamıyordu diye kendini aklamaya kadar gider konu. İnsan kocasını mahkeme koridorunda tanıyor

Boşanmak istediğimi söylüyorum ama ciddiye almıyor beni. Blöf yaptığımı filan düşünüyor heralde yada anlık sinirle söylediğimi düşünüyor. Ciddiye alsa konuşabilsek belki sorunlarımızı da çözebiliriz ama eşim ne sorunlarımızı ne de beni ciddiye alıyor. Ben herşeyi abartıyorum ona göre. Çocuğun yanında tartışmak istemediğimi bağırmamasını söylüyorum hatta bunun için yalvarıyorum diyebilirim ama bağırdıkça bağırıyor bir gün çocuk korktu bunun bağırışından çocuğu korkmuş görünce çocuğu aldığım gibi yatak odasına gittim ağladım yavrumun bunları haketmediğini düşündüm ve bir daha böyle yaparsan boşarım seni dedim. Yaptığının farkında değil ona göre bağırmıyor o sadece ses tonu öyle bağırdığını asla kabul etmiyor. Hiç birşeyi kabül etmiyor. Ne terapiyi ne boşanma konusundaki ciddiyetimi, ne de sorunlarımızı hiç bişyi kabül etmiyor

Boşanmış bir anne olarak yazıyorum ben olsam bir süre daha idare ederdim. Çünkü boşanmak gerçekten zor. Maddi olarak güçlü olman lazım en başta. Ben memurum çok şükür ki garanti bi işim var. Ailem maddi olarak olmasa da manevi olarak destek şükür. Çocuklarım büyük ama yinede benin yanımda olmaları onları okuldan gelince evde karşılayacak birileri olması bile şükür yetiyor. Size tavsiyem bi terapiste falan gidip evliliğinizi kurtarmaya çalışmanız.

Öncelikle 9 yıldır özel bir bankada çalışıyorum. Az miktarda birikmişim var ama çocuğuma bakıcı tutmak istemiyorum çünkü bebeğimin özel ilgiye ihtiyacı var gelişimsel olarak yaşıtlarından bir tık geride önümüzdeki ay da özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde haftalık 3 saat eğitime götüreceğiz. Motor ve öğrenme becerileri ile ilgili benimde çocuğumla ilgilenmem gerekiyor dolayısı ile bir bakıcıya bırakamam. Şuanda kayınvalidem bakıyor ben çalışıyorum ama boşanırsak nafaka alıp evde çocuğumla birebir ilgilenmeyi düşünüyorum. Bu ne kadar doğru bir karar olur emin değilim. Bebeğimin küçük olması bu sürece alışmasını kolaylaştırabilir diye de düşünüyorum. Çünkü daha sonra babaya daha bağlı hale gelecek ve ayrılığı kabullenmekte zorlanacak. Ama Şuan öyle bir zorluk çekmez. Süreki eşimle tartışıyor olmamızın çocuğun gelişimini olumsuz etkilemesini istemiyorum. Mutsuz bir evde mutsuz bir anne ile çocuğumun etkilenmesini istemiyorum. Bu sorunlarımız 5 yıldır devam ediyor. Evliliğimizin ilk yılında doğumdan kısa süre sonra ilk bebeğimizi kaybettikten sonra bir daha toparlayamadık ilişkimizi. 5 yıldır kötü giden bir evlilik... Ama neden boşanmadık çocuk yaptık? İlk bebeğimizi kaybetmiş olmamızdan ötürü evlat hasreti çektik hep bencilce davrandık ilkinin yarattığı boşluğu doldurmak istedik. Ama çocuk olduktan sonra da daha kötüye gittik. Cinsel birliktelik sorunu ise balayından bu yana devam ediyor. İlginç bir şekilde cinsel ihtiyaçları yok eşimin aylarca birlikte olmuyoruz aklına bile gelmiyor. Ve hep çeşitli bahaneleri var bunun için. Kafam çok karışık... Boşanıp koca parası yiyecek mal mülk koparacak bir kadın değilim. Ama çalışıp çocuğumu ihmal etmek istemiyorum. En azından belli bir süre çocuk büyüyene kadar tüm masrafları eşime karşılatmayı düşünüyorum. Ama bir yandan da vicdanım rahat etmiyor. sonundaoldu Nirvana Anneler

İşten ayrılıp çocuğa bakmak için en az 10 15k nafakaya ihtiyacınız olduğunun farkında mısınız?

Madem bu çocuğu ilişkiniz iyi gitmediği halde kendi tatminleriniz için yaptınız, o halde eşinizle onu güven içinde büyütmek üzere bir mutabakat yapın. Boşanınca çocuk için de sizler içinde daha iyi olmayacak.

Boşandıktan sonra işi bırakıp nafakayla geçinmek hiç iyi bir fikir değil bence böyle birseyi asla yapmayın.

Altı yıldır anlasiyorsaniz ve şu an böyle bir durum varsa size tavsiyem destek almanız. Ben Küçük çocuklu boşanma olaylarına üzülüyorum. Çocuk evliliği yıpratan birşey. Bağırma, kavga sanırım karşılıklı olan bir durum. Çocuğunuz küçük olmasına rağmen inanın kavga ettiğinizi anlıyor ve çok etkileniyor. Öncelikle eşinizle birlikte siz kavga ettiğinizde çocuğunuzda ne oluyor ile ilgili videolar izleyin. Aklı selim olmaya davet etmelisiniz. Aynı şekilde sizde öyle davranın. İletişim neden koptu bu bağı nasıl tazeleyebiliriz diye arastirmalisiniz. Olmuyorsa da bu süreçte zaten iş bulun hemde çocuğunuz kreşe gidecek yaşa gelmiş olur

Yanlis dusunuyorsunuz. Bosanip nafaka alip gecinemezsiniz. Adam ilk tartismada nafakayi gec yollayabilir, azaltmak isteyebilir. Bide ne kadar nafaka yollayacak ki sizde gecineceksiniz? Tum masraflari karşılayacaksam neden bosanayim dese ne diyeceksiniz?

Bu şartlar altında bosanmaniz çok iyi olmaz bunu bosanan bir kadın olarak yazıyorum şiddet yoksa en azından çocuk büyüyüp kreş çağına gelene kadar idare edin Kristialia Her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana

Ayrica şunuda soyleyeyim cocugun giderleri haricinde eski esinizle maddi baginizi koparmadiginz muddetce boşanmanın anlami yok. Ben kendi adima nafaka almıyorum, sadece kizim icin aliyorum. Diledigimce geziyorum, istedigim gibi. Adamdan nafaka alsam benim paramla yiyip icip geziyosun derdi eminim. Telefonuma gelen mesaj sesinden, cocugu anneme birakip disari cikmama kadar herseyden rahatsiz oluyor ancak gıkı cikmiyor, cikaramaz. O protokole kendi adima bisey yazdirsam eminim ki burnumdan getirirdi. Özgür olamayacaksaniz cidden bosanmanin anlami yok. Paranin muslugunu kestigi anda magdur olursunuz. Ha sunuda soyleyeyim esiniz ola ki teklifinizi kabul etti diyelim. Protokole yazmayalim, ben giderlerini karsilarim demesine kesinlikle inanmayin. Protokolde yazmayan hoc biseyi yapma zorunluluğu yok o yuzden cezalandirma yontemi olarak parayi kullanir

Merhaba, 6 yıllık evliyim ve 14 aylık bir bebeğim var. Eşimle özellikle çocuktan sonra hiç bir şekilde konuşamaz ve anlaşamaz olduk. Neredeyse hiç olmayan cinsel hayatımız tamamen yok oldu. Her konuşmamız tartışma ile sonlanıyor ve sürekli bağırıyor. Şiddet uygulama durumu yok ama sürekli her şeye bağırıyor olmasından tiksiniyorum. Çocuğumun huzurlu bir evde büyümesini istiyorum. Ve artık eşimi sevdiğimden emin bile değilim. Boşanmak istiyorum ama buna cesaret edemiyorum. Nasıl yapacağımı bilemiyorum. Boşanıp ailemin evine dönmek istemiyorum. Ama çalışırsam çocuğuma bakacak kimsem de yok. Ne yapmalıyım bilemiyorum? Bu süreci yaşayan bekar anneler bana bir yol gösterebilir misiniz?

Ben şeyi anlamadım. Şu an çalışıyorsunuz ve 14 aylık bebeğe kv bakıyor da siz bosaninca sizin anneniz bakmaz mi siz yine çalışmaya devam edersiniz. Ama anne baba evinde onların nazını çekmek ile kendin evinde koca tartışması çekmek arasında pek bir fark yok çalışmıyorsunuz diye sorun cikarir aileniz. Siz yine istifa edin ama adamla çok muhatap olmadan çocuk buyuyene kadar aynı evde yaşayın. Madem iyi bir baba. Tek sorun tartışmalar ise. Ha hem çalışıp hem çocuğu annenize birakacak iseniz bosanin tabi P

Eşinizle konuştunuz mu boşanma işini? Sizin çalışmıyor olmanız senaryosunda iki evi geçindirebilecek mi? Tamam iyi bir baba çocuğunu ihmal etmez. Ama boşanmayalım çalışma evde çocuğunla ilgilen de diyebilir. Ben olsam çocuğumun böyle bir durumu varsa eğer kavgaları keser bir müddet evde çocuğumla ilgilenirdim en azından kreş/anaokulu dönemi gelene kadar.

Boşanmış biri olarak söylüyorum öyle koca parası zaten yiyemezsin. 3 kuruş nafaka veriyorlar o da sonradan nafaka azaltma davası açıp düşürmeye çalışıyorlar. Durumu yerindeyse sana tazminat ev falan verecekse belki idare edebilirsin. İnana nafaka beklemek çok zor. Benim 2 çocuğum var. Anlaşmalı olarak verdiği nafaka birinin kreşine yetmiyor bile. Ona bile dava açtı düşürmek için. Cinsellik evliliğin bel kemiğidir. Sorun varsa ve onu görmezden geliyorsa boşanılacak bir konu bana göre. Bu arada ben 2 çocuğumda da çalıştım anne evlat bağımız ve gelişimleri MaşAllah çok iyi. Özel bir durumunuz varsa tabi bilemem

Peki çocuklarınız kaç yaşındaydı boşandığınızda? Bu boşanmadan nasıl etkilendi çocuklar? Aslında bende bir süre beklemeyi düşünüyorum ama sonra büyüyünce daha zor olmasından korkuyorum. Çocuğumun minimum düzeyde etkilenmesini istiyorum bundan.

Bu ekonomide işten ayrılarak nafaka ile çocuk bakılmaz. Eşiniz çok zengin ise ve size ev ve her ay en az 15.000 verecekse orası ayrı. Verir mi? Sanmam. Nrgl007 Üye Anneler

Ohoo planın ne senin? Üzmek istemem ama esinizin dediği gibi çok spontane ve dürtüsel hareket ediyor olabilir misiniz? Büyükşehirde tek yaşayacaksınız çalışmayacak siniz nafaka ile geçinip çocuğa bakacaksınız çok güzel kafaymıs planın nedir paylaş da biz de mantıklı mı değil mi söyleyelim. Nrgl007 Üye Anneler

Bir terapi düşünmez misiniz? Belli ki bir şeyler ağır gelmiş yol alamıyorsunuz. Boşanmak her durumda çözüm değil. En azından tüm ihtimalleri değerlendirin. Mutsuz olmak, gergin olmak boşanma sebebi ama bunun nedenlerini çözebilirseniz belki de yoluna girecek bir şeyler. Haydi her ihtimali değerlendirdiniz olmadı. Boşandınız. Maddi manevi her imkanı düşünerek hareket edin ilk etabı kolay atlatmak için. Ki siz hali hazırdaki işinizi bırakmayı düşünüyorsunuz. Daha gerçekçi planlarınız olması gerekiyor. S sharonandhope

Çocuğunuz biraz buyuyene kadar sabredin.

Evlilik terapisine gidin beraber maddi imkaniniz varsa. Evliliginiz hep böyle degildi sanirim, ama bebekten sonra var olan sorunlar daha derinlesebiliyor. Toparlamayi denemeden hemen bosan demeyi dogru bulmam. Benim yakin cevremden bir cifti de yönlendirdik cift terapiye evlilikleri öyle kurtuldu, yoksa kedi köpek gibilerdi uzun süre

Eşinizle bir çift terapisine gitseniz acaba kabul eder mi ve faydası olur mu? Boşanmak önemli bir karar hele de bebek varken. En azından son kez profesyonel bir yardım da almış olursunuz, düzelirse ne ala. Düzelmezse vicdanınız rahat olur. Nrgl007 Üye Anneler

kendinize bir hedef ve süre koyun örneğin 1 yıl gibi iş ve para çok önemli biraz para kazanıp biriktirin o şekilde ayrılın bu süre içinde de eşinizi çocuğunuzun babası olarak görün ve olabildiğince sakin olun ev arkadaşı gibi beklenti içinde olmadığınız da zaten göze de batmayacak size göz ardı edin. Ona da söyleyin kavga etmeyelim bağırma vs diye

Mesleğin yok sanırım. Şimdi bir işe girsen en fazla asgari ücret verirler. Onunla da çok zor geçinirsin. Çocuğun küçük olduğu için masraflarda çok oluyor. Ve çocuğa bakacak biri de olacak ki sen çalışasın. Oyuzden ailenin yanına gitmen daha iyi olur. Sen çalışırken annende çocuğa bakar. Hem birikim de yapabilirsin.

Normal şartlarda olsaydı evet ama çocuğumun durumu diğer çocuklardan farklı, hiç bir bakıcı da benim çocuğuma özel ilgi gösteremez. Yazımı tam olarak okudunuz mu bilmiyorum. Gelişimsel olarak bir tık geride, özel eğitim ve ilgiye ihtiyacı var. Ben çalışırsam kim ilgilenecek bebeğimle? Şuan kayınvalidem bakıyor. Ayrıldıktan sonra bakmaya devam edecek mi bilemiyorum ve kayınvalideme göre plan yapamıyorum

Once is bulup sonra boşanın derim. Bebekle bosanmanin en zor yanı bence maddiyat. Nafaka ile gecinemezsiniz

Önce iş bulun. Biraz para biriktirin sonra ne yapacaksanız yapın. size bağlı bir çocuk var o yüzden kesinlikle bir işe girmeden boşanmaya kalkmayın.

Sanırım ya okuduğunuzu anlamıyorsunuz ya da sırf eleştirmek için konuşuyorsunuz! Bebeğimin özel ilgi ve eğitime ihtiyacı olduğundan bahsettim değil mi? Ailem küçük bir yerde yaşıyor çocuğu orada götürebileceğim bir özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi dahi yok! Bunun için büyükşehirde olmam gerekiyor. Eşimle olan problemleri çözmek için yıllardır mücadele eden tek kişi benim! Çocuğumuzu götürdüğümüz doktorlar bile terapiye yönlendirdi bizi ama inatla gitmek istemeyen herşeyi abarttığını söyleyen kişi o! Kusura bakmasın hem evliliği kurtarmak için kılını dahi kıpırdatmayacak hem de çocuğun masraflarından kaçacak! Evliliğimizi kurtarmak için çabalamıyorsa o zaman nafaka ve tazminat için çabalasın! Ben ne istiyorsam çocuğum için istiyorum. Kv derse ki ben bakarım çocuğa sen çalış sabah bırakır akşam alırım çocuğumu ama mutsuz bir anne baba arasında kavgalarla büyümesini istemiyorum çocuğumun! Nrgl007 Üye Anneler

Biri 11 biri 6 yaşındaydı. 1 yılı geçti boşanalı. Çocuklarım hiç etkilenmedi sayılır. Çünkü ben bu süreci çok güzel yönettim. Babaları ile hala sürekli görüşüyorlar. Sizi şu konuda anlayamadım babası ile bağ kurarsa diyorsunuz sürekli. Küçük yaşta boşanınca baba ile görüştürmeyecekmisiniz. Biz ne yaşamış olursak olalım onların babası ve ömür boyu kopmayacak bir bağ var aralarında. Çocuklarım babasını çok sever keza babasıda onlar için canını verir. Olması gerekende bu diye düşünüyorum ben.

Yalnız biz istedik biz odaklandık biz yaptık yazıyorsunuz da adam ilişkiye bile girmek istemiyormuş. Nasıl biz oluyor? Bitmek bilmeyen evlat hasreti olan sadece sizmişsiniz gibi görünüyor çünkü eşiniz ikinciyi yapmaktan korkuyormuş. Evlat sadece bu adamdan mı yapılıyor? İlişki kopmuş gitmiş duvarlar örülmüş ama ille aynı adamdan çocuk ısrarı. Biz kırıcı olmayalım tamam da siz evladınıza kötülük yapmıyor musunuz? Özel ilgilenilmesi gereken bir çocuk varken adam avaz avaz bağırıyor evde. İşaretleri hiç görmeden koşa koşa hedefe yönelmişsiniz. Cinselliğin sıfır olduğu bir evlilik olur mu? Bir eşe yıllardır düzelelim diye yalvarılır mı? Kavga gürültü tartışma bağırtı çağırtı içinde yaşayan, büyümeye çalışan bir bebek ama biz kırıcı olmayalım. Ayrılığın sebebi ben değilim demeyin hatanın yarısı size ait. Adam ikinci çocuğu hiç istememiş. Evet bir anne olarak evlat kaybının ne kadar korkunç olduğunu tahmin edebiliyorum başınız sağolsun. Biraz yatışınca karı koca oturup konuşmadan hadi hemen 2. yi yapalım demeniz çok büyük hata olmuş.

Parasiz olmaz bakacak kimse yoksa hemen ıse girin bakici bulun kenara caktirmadan para biriktirin gercek maasinizi soylemeyin 3 bin alti heray onlada bankadan altin hesabi alip yatirim yapin. esinize terapi teklif

Doğru söylüyorsunuz, insanları bazen tanıyamıyoruz. Eşimin ailesi çocuklarına ve torununa çok bağlı insanlar aslında. Oğlum tek torun ve yıllar sonra gelen torun. Yıllardır onlarda hep torun hasreti çekiyordu dün ki tartışmamızda kayınvalidem çocuğu aldı bu çocuğu ikinize de vermem filan gibi şeyler söyledi ağlayarak. Elbette öyle bişey yapamaz kimse çocuğumu benden alamaz ama torunundan kopmak istemediği için ayrılmamızı istemediği için öyle tepki verdiğini düşünüyorum. Ayrılırsak ben bakarım torunuma diyeceğinden de aslında eminim ama onlara bağlı kalmakta açıkçası zoruma gidiyor.

Söylemedim mi sanıyorsunuz? Defalarca söyledim. Çocuğumuzu götürdüğümüz gelişimsel pediatri doktorları bile bizi terapiye yönlendirdi ama nato kafa nato mermer! Evliliğimizdeki sorunları sürekli görmezden geliyor erteliyor. Ona göre herşey çok normal ben ani karar veriyorum birden ortalığı yakıp yıkıyorum abartıyorum falan filan

Bebrkten sonra boyle olduysa bence acele karar vermeyin Yıpratici bir surec evlilik icin dogum, lohussalik ve bebeklik sureci. Bazen erkeklerde lohusalik psikolojisine giriyorlar mantiksizda olsa. Umarım toparlarsnz

Öncelikle Allah size de çok çok sabır versin... Benim bebeğimin sadece bazı motor becerileri ve öğrenmesi geriden geliyor genetik test filan yaptırdık sonuçlarını bekliyoruz. Şu anda 3 yaşına kadar bir özel eğitim alması gerektiğini söyledi doktorumuz. Ama eşim bunu bile doğru düzgün ciddiye almadı daha 3 yaşına çok var neden bu kadar acele ediyorsun çocukta bişey yok vs diye o yüzden bile tartıştı benimle. Benim ailem memlekette küçük bir ilçede oturuyor. Onların yanına gidemem çocuğum için, onun eğitimi için Büyükşehirde kalmalıyım. Annem de yanıma gelip çocuğuma bakamaz. O yüzden zor durumdayım. Çocuğum büyüyene kadar beklesem diyorum, bu seferde baba ile bağ kurup ayrılığın onu kötü etkilemesinden korkuyorum

Bebekten önce nasildiniz? dogadostupanda