Çok denedim. Çok çabaladım. Herkes kendi kendine yetiyorsa bunca insan neden yalnız değil? Neden bunca insan birilerini bulup bulabilip çay icebiliyor. Neden ben yapamıyorum. Demekki kendimde itici bir şey var ve bu artık beni bitirdi. Ben çok yoruldum dişlerimi sıkmaktan çenemi acamaz hale geldim P Pulmicort_Combivent Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Profesyonel destek alsanız iyi olur bence. Kendinize o kadar çok acımasız laflar sarfetmişsiniz ki okurken daraldım. Kendinizle alıp veremediğiniz nedir? Bu nefret neden?

İnsanların söylediklerini ve davranışlarını umursamak kişinin kendine yapacağı en kötü şey bence. Kapımı kapattığımda içeride kalmayan kimseyi takmıyorum. Tavsiye ederim insana çok iyi geliyor. Kendinizi çok sevin ve kendinize çok değer verin. Karşıdakiler insana, kendinin verdiği değer kadar değer veriyor benim gözlemimle... Mimiklerinizle, gülüşünüzle her halinizle sevin kendinizi. Bunu hak ediyoruz. Bu dünyaya bir kez geliyoruz.. Kendinize hak ettiğiniz değeri verip severseniz ve başkalarının söylediklerine takılmazsanız daha mutlu olursunuz bence.. Belki profesyonel yardım almak da rahatlatır sizi.. Meslekleri gereği en doğru şekilde yardımcı olacaklarına inanıyorum..

Lütfen acilen psikolojik destek alın.

Sizin icinize sevgisizlik ve yetersizlik duygusu taa cocuklugunuzdan ekilmis. Hala bir yerde akrabalarinizla kendinizi kiyasliyorsunuz babaniz yüzünden. Ilk önce ondan vazgecmeniz lazim. Babanizin onlara yaranma cabasi sizin degeriniz hakkinda zerre birsey ifade etmiyor. Babaniz maalesef kendi cocuguna karsi yetersiz kalmis. Yetersiz kalan o, siz degil! Olanlar sizin sucunuz da degil. Ilk önce onu anlamaniz lazim. Kaliteli yalnizlik, kalitesiz kalabaliktan her zaman iyidir. Heleki karsidakiler size bir katki saglamayan ve zarar veren insanlarsa. Ilk önce kendinize sevgi vermeniz lazim. Siz kimseden daha az veya daha sevilmeye layik degilsiniz. Artik kendi dünyanizi kurmanin zamani geldi

Canım ben de kiminle tanışsam herkesin beni hemen sevdiği, çok tatlı dilli bulunan tiplerdenim. Ama böyle olmama rağmen, çok sık insanlarla görüşmem, kendimle olmayı daha çok severim. Kendi kendime vakit geçirmeyi çok severim, tv karşısında cipsimi alayım keyif yapayım ya da nescafemi içerken yanıma kurabiyemi alayım kitap okuyayım. İnsanları da severim ama dediğim gibi önceliğim hiç onlar olmadı, şimdi 6 yıllık evliyim, en çok eşimle ve kızımla vakit geçirmeyi seviyorum. Hea ben zamanında kazık yemedim mi arkadaşlarımdan yedim ve belki de bu yüzden de hemen sevilsem de tanıştığım insanlar tarafından mesafemi hep koruyorum... Ayrıca babalarımızın ve annelerimizin kötü huylarını almış olabiliriz, önemli olan o kötü huyları fark edip, değiştirmeye çalışmak... istersen de senin arkadaşın olabilirim, bana özelden de yazabilirsin ne zaman istersen şimdi kalk, yüzünü yıka ve en çok neyi yapmaktan hoşlanıyorsan onu yap ve unutma aslında dünyaya herkes tek gelir tek gider, sen kendini sev... gerçekten sev, kendine değer ver zaman zaman da şımart

Güzel konu sahibi.. düşüncelerini okuyunca bir garip oldum üzüldüm.. Allah sana değer vermeseydi sana görme kabiliyeti, işitme, dokunma, koklama, tad alma ve sayamayacagimiz birçok nimetle nimetlendirmiş. sense sana önceden vermiş olduğu bütün nimetleri görmezden gelip Allah ta bana değer vermiyor artık diye düşünmeye başlayarak şükürsüzlük etmiyormusun? İnsanlardan medet ummayı bırak önce Biraz kendin ile yüzleş ve Yaratıcı ile bağını kuvvetlendir. Allahım sana şifa versin. P Pulmicort_Combivent Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Asil soru kendinizi neden ve ne zaman sevilmeye layik olmadiginiza inandirdiniz. Temel sorunu cözmeden ilerleyemezsiniz. Profesyonel destek de alin bu konuda

Siz bence başta bir yerde kendinizi sevmemeye başladınız o zamandan sonra da her şey çorap söküğü gibi ardı ardına geldi. İster istemez biriyle konuşurken beyninizin bir köşesinde beni sevmiyorlar, beni istemiyorlar etiketiyle konuşuyorsunuz ve tam da bu yüzden olaylar gelişiyor. İlk önce bu etiketten kurtulun biliyorum zor çünkü yılların bir alışkanlığı var ama elinizden geldiğince def edin bu etiketi. Çünkü kimsenin size doğuştan bir garezi yok. Ben normalde insanın halinden mutluysa kimse için değişmemesini öneririm ama bakıyorum ki siz büyük bir karamsarlık içindesiniz. Değişim şart. O halde şu sözü düşünün: Siz değişin, çevreniz değişsin. Değişmek içinse olana kadar taklit edin. Sanki kendinizi gizli bir yerlerde çok önemli biri olduğunuzu bir saray mensubu veya özel bir gücü olan biri olduğunuzu falan hayal edin, önemli biri olduğunuzu hissedin öyle konuşun. Bana mesela bir arkadaşım önceden sınıfta hiç arkadaşım yoktu şimdi 2 tane oldu biliyor musun, seninle de konuşalım falan dedi. Bakın bu özünde iyi bir cümle olsa da insanlar bu cümleyi kuran bir insanla konuşmak istemiyor. Kimse birine acıdığı için veya kendinin kullanıldığı ilişkiler kurma niyetinde değil. İlişkiler karşılıklı çıkarlar üzerine kurulu. Herkes kendine eş veya kendinden yüksek bir kademeye konuşmayı onurlandırdıcı buluyor. Siz karşınızdakine farkında olmadan benle konuşmak anormal şeklinde bir tavırla konuşursanız insanlar bunu sezecek. Bak mesela ben arkadaşımda sezmişim. İnsan içgüdüsü sürünün dışındakini daha da dışlıyor, güçsüz olanın doğal olarak yok olmaya, güçlü olanın yanında durmaya programlılar. Çünkü onlar da yok olmak istemiyorlar hayat böyle işliyor. Şimdi sizin birkaç kişiyle ayrı ayrı konuşmanız gerek. Bu birkaç kişi birbirini tanımamalı. Alttan alta sizin başka kişilerle de konuştuğunuzu öğrenen insanlar sizin sürünün içinde olduğunuzu sayacak ve kıymete bineceksiniz. Mesela Ayşe ve Zeynep diye iki kişiyle konuşuyorsunuz. Ayşeyle geçen şuraya gittik falan deyin. Ayşe bir yere çağırınca da o gün olmaz ya o gün Zeynepe söz verdim falan deyin. Paylaşılamıyor hissi uyandırın. Bir kişiyle hep konuşursanız insanlar tek arkadaşı siz olduğunuzu düşündüğünden eyvah bu her fırsatta yanıma gelecek çünkü bir tek beni tanıyor falan deyip size sanki ona yapışmış bir parazit gibi davranacak. Sürüde gibi durun belki üstteki cümleler gibi başka bir arkadaşınızın olduğunu belli eden şeyler deyin, insanlara ufak beyaz yalanlar söyleyin, bir çanta mı konuşuluyor arkadaşımda da var aynısı onda da dün gördüm yeni almış güzel baya falan deyin ama dikkatli olun absürt bir yalan olmasın foyanız ortaya çıkmasın. Bir süre sonra sürüde olduğunuz inanıldıktan sonra arkadaş edinmenin zaten kolay olacak. Çünkü aslında insanlar tek takılan kişilere hem vakit harcamak istemiyor onları kıymetsiz görüyor hem de parazit gibi bir kere yüz verirlerse yakasına yapılacağını düşünüyor. Buluşmalara gidin, konuşun ama her zaman değil kendinizin de bir hayatı olduğunuzu onlara gösterin arada bazı teklifleri reddedin bazen onları her zaman gördüğünüz yere gelmeyin insaları şaşırtın, yokluk psikolojisi yapın. Yokluğunuzda eksikliğinizi hissetsinler. Insanlar küçük oyunları sever karmaşık biri olun sık sık buluştuktan sonra bir anda ilgiyi kesin sonra tekrar çok samimi bir şekilde geri dönün. Ne kadar saçma dursa da insanlar böyle basit yaratıklar aslında. İlginç gibi duran, küçük oyunlar oynayan gizemli insaları seviyorlar bir süre sonra oyunu anlasalar bile oynamaktan geri duramıyorlar. Kısaca özetlersek insanlara onları umursamadığınızı, onlarsız da bir hayatınız olduğunu ve onlarla konuşuyorsanız bunun sizin hayatınızdan verilen bir vakit olduğunu hissettirin.

Valla her şeyi yapıyorum ben hakliyim ben dogruyum ama yine ezilen benim bakışlarıyla beni yerin dibine sokuyor insanlar bu kadar sevilmeyecek yanım ne ki benim öyle bir sevgi dileniyorumki dilenci gibi çok aşağılık hissediyorum kendimi. Kimse benim için bişey yapmıyor ama ben fedai gibi ortalıkta dört dönüyorum her şeyi düşünüyorum yapamadiklarim için ağlıyorum halbuki ben neden ağlıyorum ki Birçok kitap okudum kendimi geliştirmek için bircok şeyler yaptım ama artık onlardan bile zevk alamıyorum çok zor durumdayim

Durumunuzu yeraltından notlar kitabına benzettim. Orada da aynı sıkıntılı süreç işleniyor. Kendinize benzeyen bir hikayeye dışarıdan bakmak belki durumu analiz etmenize yardımcı olabilir. Oradaki baş karakterin de benzer sorunları var çözümünün aslında insanları takmamak olduğunu okuyunca siz de fark edeceksiniz.

Okudum ancak dediğiniz gibi hissetmedim çok üzgünüm çok güzel şeyler yazılmış ama ben bir kişiyle oturup sohbet edilebilecek bir insan değilim ve bu bende bir sıkıntı olduğunu gösterir P Pulmicort_Combivent Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İnsanları kırmiycam diye uğraşmayın siz iyi oldukça onlar kötü olabiliyorlar, yeri geldiginde sokun lafi ki bir dahakine 2 kere düşünsünler. Malesef kimseye yaranamazsıniz. Burda cok guzel arkadaşlıklar kurabilirsiniz umutsuz olmaya gerek yok

Neşeli, eglenceli insanlari severim ben meaela, sürekli bunalimda hep mutsuz takiliyosan, ya da bu imaji veriyosan insanlar bi süre sonra kacmaya baslar, pozitif olmali insan, hem kendine, hem cevresine, bence yaydigin enerjiye yogunlaş, kendini bu kadar hirpalamayi, eziyet etmeyi birakarak başlayabilirsin, bu konu takinti haline geldiyse, degiatiremiycegini dusunuyosan yardim al

Ben de cok severim kendimi. Canim kendim uysssss simdi iki yanagimdan tutup kiz ne şeker şeysin şekerci mi buban senin diye sordum... Deneyin iyi gelecek size de

benim de hiç arkadaşım yok. kendimde yalnızlığı seviyorum ama bazen diyorum bu niye böyle? çünkü kendimi eğlenceli bulmuyorum, kimsenin dedikodusunu yapmıyorum, kimsenin çıkarına uygun biri değilim. çevrem yok insanlar daha çok çevresi olan kişilerle konuşmayı seviyor. bende zamanında sorun bende mi diyip insanlara yaklaştım, konuştum sohbet etmeye çalıştım. ama sizin dediğiniz o ezik durumu hissettim onlar çok ilgilenmeyince. dedim ki keşke kendimi ben geri çekseydim en azından bu duruma düşmezdim. yine de kafam rahat diyorum illa ki biri gerekmiyor. bazı şeyler kuru gürültü geliyor artık. eğer eşinizle iyiyseniz o zaten size arkadaş oluyor. tabi ki arkadaş da edinmek isterseniz belki sizin kafa yapınıza uygun biri olur, çıkar. zaten şuan kimseyle dertleşecek her derdini anlatacak kadar güven ortamı göremiyorum, yok gibi geliyor, aşırı yakın olmak zorunda değiliz. yine de destek almalısınız, sizin geçmişten gelen sıkıntılarınız da var, psikolojik destek iyi gelebilir.

Çok teşekkür ederim değerli mesajlariniz için hepiniz bana destek olmussunuz beni yargilamamissiniz gerçekten çok mutlu oldum. Caba göstereceğim kendimi sevmek için kendimi değiştirmek için yazdiklariniz gibi bugün erken kalktim güzelce islerimi hallettim şimdi çok sevdiğim birkaç video dinleyecegim onlar iyi geliyor bana inşallah uygulayadabilirim işin en kötü yanı beni Allah'ın sevmediğini düşünmem ama inşallah dua ediyorum bu halden kurtulmak için sizler de dualarinizda bana yer verin lütfen bu yalnızlığımin bitmesi ve kendimi sevebilmem için çok teşekkür ederim yorumlariniz için

Ben tek bir şey söyleyeceğim insan kendisini sevmiyorsa onu hiç kimse sevmiyor. Bu psikolojide evlenirseniz gerçekten dedikleriniz olacak. Kimseyi çekmek, taşımak zorunda değilsiniz. Kimseye iyi görünmeye çalışmayın. Mesela ben; berbat bir insan oldum son2 yılda. Ve şimdi tüm arkadaşlarım arayıp görüşmek istiyor. Artık dilime vurdu vallahi her şey. Yüzlerine pat pat söylüyorum. Herkes yanında / karşısında kendine güvenen kişi istiyor. P Pulmicort_Combivent Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kendinizden başka dostunuz yok. Kendinizden başka kimseniz yok temelde. Eğer kendinizi sevmezseniz, kimse sizi sevmez. Kendini, öz varlığını sevmeyen birisi için neden çaba göstersinler ki? Babamla baba kız gibi değiliz ama ben de babama benziyorum daha kötüsü benzeyen huylarım bile var. Neden kendimi bunaltayım ki bunun için? Benzemek aynı kişi olmak anlamına gelmiyor. Genetik işte, normal. Önce kendinizi seveceksiniz. Bakın bu çok klişedir ama tek doğrudur. Siz ne yaptınız ki? Kime ne zararınız oldu, kendinize ne zararınız oldu? İçinizdeki çocuğu ve bugünkü sizi ihtiyacı olan özsevgiden neden mahrum bırakıyorsunuz ki... En kötüsü de bu durumu kabullenip, harekete geçmemek. İyi bir uzmanla birkaç seans terapi bile çok yol aldıracakken, "bu böyledir işte" deyip hayatınıza devam etmek. Yardım alın, sevgiye layık olmamanız gibi bir durum yok. Kendinize olan sevgisizliginiz dışarıdan bangır bangır duyuluyor, bu da insanların tavırlarına yansıyor. Her ne yaşadıysanız üzgünüm, keşke olmasaydı ancak bundan sonrası sizin elinizde. Bu konuyu araştırın, yardım alın, o zaman gerçek sizi bulacaksınız ve emin olun sosyalleşmek dahil her şey çok daha kolay olacak ❤

Kendinize çok yüklenmişiniz. O kadar itici, kötü, ezik vs olsanız eşiniz niye sizinle evlensin. Sevdiğiniz sevildiginiz birini bulmussunuz bu kucuk bir sey mi? Bana göre de bu çok zor. Arkadaş konusuna gelirsek arkadaş biraz şans meselesi. İlkokulda arkadaşım olsun diye çok ağladığımı hatırlarım. Lisem daha iyi bir okukdu ve gercek arkadas edindigim yerdi. Hala gorusurum. Eger baska bir sinifa düşseydim muhtemelen liseyide arkadaşsız gecirecektim. Öyle herkesle arkadaş olanlar ya çok sosyal dışa dönük oluyor ya da samiyetsiz oluyor. Cok sosyal degilsiniz cok normal samiyetsiz de olmayin zaten Bu arada insanlari da cok alttan almayin gerektigi yerde tersleyin bakin nasil kiymete bineceksiniz

Babamdan nefret ediyorum. Ya da etmiyorum bilmiyorum. Sevmediğim söylenemez ya da öyle söyleyim daha makul olur. Sebeplerine girmiycem daha da dibe giriyorum onu düşününce. Bazı hareketlerim mimiklerim babam olduğu için doğal olarak ona benziyor. Ona benzeyen hareketlerimi değiştirmek için gün içerisinde neredeyse kendimi boğazlayacak hale geliyorum. Bu yüzden kendime sinir oluyorum. Akrabalarim bana büyük kazık attılar ve beni eşime rezil ettiler. Beni hep eziklerlerdi zaten yıllar boyunca ama sebebi ne? Bir sebebi yok ben daha ezik olduğum için onlar benden daha iyi oldukları için ama ben ezigim. Bana neden böyle davranıyorlar bilmiyorum kendimi kokuşmuş yanına yaklaşilmayacak bir şey gibi hissettiriyorlar. İş yerinde herkesle çok iyi olmaya çalışıyorum saygı gösteriyorum yardımsever oluyorum ama hep beraber bir şeyler yerken beni davet etmiyorlar. Konuşurken insanları rahatsız etmem çok konuşmam kötü konuşmam dedikodu yapmamaya çalışırım güzel pozitif olmaya davranmaya çalışırım insanları rahatlatacak şeyler söylemeye çalışırım ama yok. Ben yine dislaniyorum. Neden. Kendimi cezalandirmaktan o kadar yoruldumki. Evlendim ama henüz düğünüm olmadı evlenince hayatım değişir diye düşünüp düğünüm olacağı zamanı bekliyordum. Ama ona olan umudum da bitti ne değişecek ki evlenince. Evlenince de bu sefer eşim ve akrabaları tarafından eziklenme dışlanma kendini pislik gibi hissettirme olaylarını henüz yaşamadım ama yaşarım diye düşünüyorum. İşin en kötü tarafı artık Allah'ın da beni sevmediğini düşünüyorum. Beni niye sevsinki hiçbir kulunun sevmediği yalnız birakildigi bir ezigim ben beni niye sevsin çok dua ettim Allah'ım bir arkadaş bana nasip et diye ama yok olmadi yalnizligim için de kendimi cezalandirarak ve suclayarak günlerim geçiriyor

Yani herseyden ümit kesilir de Allah tan kesilmez. Sahsen uzun zaman sizin gibi hissettim. Saygiyi ilk önce siz kendinize vereceksiniz. Siz sinirlar cizemedikce ve koruyamadikca insanlar sizi ezer. Kimseyi ezmeyin, ama cizgilerinizi gecenlerede acimayin.

Size tavsiye veremiyorum ne yazık ki. Fakat deneyimimi paylaşabilirim. Benim de kendimi sevememe problemim var. Uzman yardımı aldım bir dönem, kaygı bozukluğuymuş aslında bu. Benimki, sizinkinin seviyesinde degil ama, anlatığınızın epeyce hafifi. Onca seans yaptık fakat beklediğim ya da umduğum verimi alamadığım için bıraktım. pofudukterlik Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Zaten küçüklükten beri babam bizi pek sevmez akrabalarına daha çok değer verir onları sarılır operdi bize yapmazdı sonra akrabaları da evlerine gittigimizde şu oyuncağa dokunmamalar odamdan cikarmisinlar biz gidiyoruz sen gelmemeler olurdu o zamanlar pek anlamazdim sevilmiyor gibi hissetmezdim sonra arkadaşlarım benden ayrı durmaya başladılar bir arkadaşımla çok fazla oyun oynadigimiz için dışarda gezdigimiz için arkadaşıma babası bununla bir daha gorusmeyeceksin deyip onu benden koparmisti babasının bakışları ve sözleri hala aklımda sonra okulda sevilmedim çok yakın arkadaşim okul bittikten sonra defalarca aramama rağmen görüşmedi benimle halbuki çok iyiydik ne oldu bilmiyorum şimdiyse iş yerinde birbiriyle çok alakasız iki insan bile bir araya gelmiş bakıyorum birlikte çay içmeye kahve içmeye gitmişler ama ben yine yalnız yine yalnız B bendekidurumlar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence umursamaz olmayı deneyin. Kafaya taktıkça daha da içinden çıkılmaz bir hal alacak. Umursamaz olmak içinse ilk önce kendi değerinizi kendinize vermeniz, özsevginiz ve özgüveniniz olması lazım. Ne güzel onca kitap okumuşsunuz iyi konumlara gelmişsiniz. Birikimlisiniz bunun özgüvenini yaşayın. Bunca insan birlikte geziyor neden onlara yalnızlık yetmiyor demişsiniz. Çoğu sahte arkadaşlıklar, çoğu öyle sadece iki boş kelam yapabilmek için birbirinin etrafında, dışarıdan bakınca özel bir arkadaşlık gibi dursa da aslında çoğu arkadaş birbiri için önemsiz. Arkadaşı olan çoğu kişi aslında yalnızlığın da ne kadar güzel bir şey olduğunun farkında. Siz sahip olamadığınız şeyi altın gibi görmüşsünüz, arkadaşsız kendinizi eksik hissetmişsiniz ama şöyle diyeyim olsa siz de yalnızlığın güzelliğini görürsünüz. Berbat bir durumda değilsiniz arkadaşınız yok diye eksik falan da değilsiniz. Ama kendinize sahip çıkmazsanız bir ömür kendinizi eksik hissedeceksiniz. Kendinizi sevin. Bir de bu devir insanları öyle insanlar ki bunlara iyi niyet falan fasa fiso, yaranmaya çalıştıkça daha da ezikliyorlar insanı. İnsanlar beni sevsin diye dört dönmezseniz yani umursamaz olursanız ve kendinize gereken sevgiyi geri verirseniz insanlar sizi sevecektir. Bu düzen böyle işliyor. Babanıza benzemenizi takmamaya çalışın. Genetik bir durum görmezden gelip ayındaki mimiklerin size ait olduğunu aslında babanız diye birinin hiç olmadığını bu mimiklerin tamamen eşsiz ve sizin olduğunu düşünün. Bu durumdan kurtulamazsınız bir uzman yardımı alın yoksa her aynaya baktığınızda moraliniz bozulacak. Bunun da en basit yolu umursamamak ve zamanla umursamadığınız için unutmaktır.