Boşanma davası açtım ve süreç başladı, ardından eşim anlaşmalıya yanaştı. Şimdi gelecek korkusu başladı bende, ekonomik olarak sorun yaşayacağımı sanmıyorum, mesleğim var çalışıyorum ve ailemde şükür her anlamda yanımda. Çocuğum konusunda takılıyorum, mantığım hep 'mutlu anne mutlu çocuk'tu... İleride birgün beni suçlar mı? Oturup çeksem ne olacaktı, hasta bir anneden başka birsey olmayacak yolun sonunda. Hayatım hatalarla dolu ve yeni bir hata eklemekten korkuyorum... Bu evlilik bir hataydı mesela... Kafamda bir sürü soru işareti. İyi örneklere ihtiyacım var, annesi babası ayrılmış ama mutlu çocuklar...

Evelynn

Anlaşmalı ayrilmak icin protokol imzalandi. Arada kafam gidiyor ama olan biteni düşündükce yapilmasi gereken bu kesinlikle. Bir an yaptıklarını unutuyorum, sonra herhangi birsey hatirlatiyor olanlari. G

'mutlu anne ve mutlu çocuk' çok doğru bir bakış açısı. benim de annem ve babam ilkokul dönemimdeyken ayrıldılar. anneannem ve dedem hep yanımızdalardı. zor bir süreç geçirdik. ama ayakta durmayı başardık. kardeşim doktor ben de memurum. ikimizde evli çocuklu yetişkinler olduk. kolay şeyler yaşamadık ama birbirimize kenetlendik. yine de keşke mutlu bir ailede ilgili bir babayla büyüseydik. hep içimizde kalan bir uktedir. o yüzden çocuklarımızın yüzü güldüğünde babalarıyla sarılıp oynadıklarında onlardan daha çok mutlu oluyorum. çok zor bir karar. evliliği sürdürmek kolay değil. ama boşanma sebepleri de çok önemli. eşinizin davranışları düzelebilir mi? sorunlarınız çözülebilir mi? her şeyden önemlisi eşinizle aranızda sevgi var mı? bu soruların cevabı evet ise çocuğunuzu babasız büyütmeyin. ama hayır ise zaten yapılacak bir şey kalmamış. allah yardımcınız olsun

Belki boşandıktan sonra 'daha mutlu anne, daha mutlu cocuk' olacak. G