Yok senelerdir boyleyim virusten sonra daha fena oldu ama

Herkeste var olan durum. Bunaldık, inanın benim de günlük temizlik, yemek bile canımı sıkıyor artık; zorla ittire ittire yapıyorum. Sorumluluklarım olmasa gün boyu yatarım, öyle bir bıkkınlık.

Maalesef bu aralar bende öyleyim., 3aydır annemleri görmüyorum çok özledim bunaldım. Sürekli evde olmak aynı şeyleri yapmak insanı çok yoruyor. 3tane çocugum var. Büyüklerin dersleri küçüğün yaramazlıkları. Çok şükür vakit geçiyor ama psikolojik olarak çok yorgunum. Evde eşimle çocuklarımla temizlikle yeni yemekler tatlılar yaparak vakit geçirmeye çalışıyorum

kolayca evi toplayıveriyorum ama kaç gündür çamaşırlar katlanmayı bekliyor bana sor her gün benden kıymetli mi diyerek erteliyorum

Bende inadına evde lakerda, sucuk, turşu yapımı, mobilya boyama yeni şeyler öğrenme, spor ve yoğun saha çalışmaları ile geçiriyorum pandemiyi... Aslında bir yerde kendi içimize dönmek ve kendimizi geliştirmek için bir fırsat oldu pandemi. Yani en azından benim için öyle oldu. Özellikle esnek çalışma bayağı dinlenmemi sağladı

Bu kesinlikle ben. Aynıyım. Çocuk ve eşim olmasa bütün gün yataktan çıkmam

benim 10 yıllık kronik demir anemim vardı. Birde çok çay icerdim. Bu zamana kadar da onemsemedim ama bu yaz oturdugum yerde fildir fildir kafam döndü. Doktor 15 tane demir iğnesi verdi. Tüm bu söyledikleriniz bende vardı. ignelerle normale yaklaştı. Ben yeniden doğmuş gibi oldum mutlu enerjik is yapmaya usenmeyen. okulda bile herkes değişimi farketti. Ama 6 ay oldu sanırım gene alt seviyeye geldi. Velhasıl kelam ben gene ceset moddayım. Lütfen demir B12 magnezyum troid bunlara baktİrin. Depresyon isede o bende yıllardır var çözümü ben depresanlarla bulamadım. Yürüyüş sevdiğim biri ile telde dertlesnek yazışmak. güldür güldür gibi komik şeyler izlemek kuran dinlemek. ve cocugumla paylasimlarimi artırmak duygusal bağı güçlendirmek 10 yaşında onunla arkadaşim la sohbet eder gibi konuşuyorum anlattığı saçma sapan şeyleri saatlerce dinliyorum onu mutlu etmek için yapıyordum. Artık bana da iyi geliyor. Birde ben hiç bir şey yapmak istemeyip hep yattigimda daha kötü oluyorum. duraganlik iyi değil gerçekten mesguliyet sifaymis bende 35 de idrak ettim.

Bende aynıyım. Bekarım. Ve hiç bir şey yapmıyorum gündüz koltukta gece yatakta uyuyorum. Saksıdaki çiçek bile benden daha aktif galiba diye düşünüyorum. Yiyeceğim kahvaltı bile zul geliyor. Bu saatte yatağımdayım ihtiyar gibi. Hayat enerjimi sanki bir sünger sildi attı. Bilmiyorum ne olacak böyle...

Canımm hepberaber bir pandeminin ortasındayız. Bu ruh hali çok normal ama fizyolojik olması da olası. Bi kan verip vitamin/mineral değerlerine baktırırsan iyi olur. Özellikle B12, D vitamini ve magnezyum eksikliğinde depresyon, kronik yorgunluk hali yaşanabiliyor.

Bende bugün öyle hissettim uzun zamandır sırtımdan göğsüme gelen aniden yükselen bi karıncalanma ısırık hissi basınçlı bir şey yaşıyorum. Sonra internette araştırdım yine mezara götüren yazılar okudum biraz tembellik iyi bence obur türlü çok yoruluyor insan. Icinizden gelmiyorsa yapmayın sonanda

Sanki biri ruhumu oldurmus tum enerjimi emmis Icim cekilmis valla 80 yasindaki nineler gibiyim

Bugun cok daraldim bende pek bir sey yapamadim.

Hep mi böyleydiniz yoksa korona sonrasi mi bu hal olustu? T

Enerjimiz bitti, ruhumuz çekildi, gözlerimizin feri söndü, sesimizin neşesi gitti, gülüşlerimiz soldu, sevdiklerimize sarılmayı, ailemizi, arkadaşlarımızı özledik, yani en azından pandemi kurallarına bağlı yaşayan bize öyle oldu :) Normaldir, kötü bir zaman geçiriyoruz, cocuklar sürekli evde, çalışanlar gergin. ekonomi kötü vs vs. kendinizi mutlu edecek rutinler bulmaya bakın. varda imkanınız ara sıra açık havaya, yürüyüşe çıkın. işleri biriktirmeyin, eşinizden yardım isteyin. Umarım neşenizi bulursunuz

Bende böyleyim. Hic enerjim yok. Insanlara tahamülüm bile kalmadi.

Ara ara cevremdeki bircok kisiye geldi bu his ben de dahil. Surekli kısıtlaniyoruz ve hayatimiz is, ev, sorumluluklar oldu. Cocugum yok, kocam zor biri degildir ama bana bile ev isleri cok fazla geliyor bazen. hayalim gercek oldu Ben hep şükür

Al benden de o kadar. Sohbet etmeyi ozledim. Giderek yalnizlasiyorum. Dort duvar arasinda bir yasam. Bu oyle bir hal aldi ki evde birsey bitse markete gitmeye bile usenir oldum.

Bende bugün kahvaltıda bı yumurtayı bile baştan savma yaptım bicimsiz tatsız bişey oldu dönem dönem geliyorlar biz kadınlara. Mesela dün kuafore gidecektim başlarım kuaförüne dedim

Sabah uyanınca bana da öyle oluyo. Sonra kalkıp biraz ebi toplayıp temizlik yemek falan yapınca geçiyo

Konuyu ben yazmısım sanki Hİç değişik birsey yok hayatımda hergun aynı günü yasıyorum çok mutsuz ve gergın haldeyim artık. Çocuklar bunaldıkça bana sarıyor ben daha da bunalıyorum kısır döngü gibi resmen

Ya benim bu. Allahtan çocuk yok ve allahtan işe gidiyorum. Yoksa bu dünyada hiç bir şeye yaramayacağım. Terliksi hayvan gibi hissediyorum kendimi

Yemek bulasik temizlik camasir alisveris cocuklarin dertleri Ustume olu topragi atilmis gibiyim Hersey gozumde buyuyo gunluk isler markete gitmek cocuklara bakmak her sey Kisisel temel bakim bile zoruma gidiyo Ben gibi olan varmi

Seneler oldu boyleyim duzelmiyo

Arkadaşlar yazmış zaten çoğumuz bu durumdayız.. Ben o kadar bunaldım ki sıkıntıdan bunalmışlıktan midem bulanıyor yatıyorum sürekli artık