evlilikten korkuyordum yazdıklarınızı okuyunca korkum büyüdü N

Gerçekten yazdığın her cümle benim yaşadıklarım, inanamıyorum, ben de aynen, yemek yiyemiyorum, sürekli bişeyler yarım, eskiden yapmayı sevdiğin hiçbir şey keyif vermiyor ve dediğin gibi sürekli ben de annemleri arıyorum telefonla. Bana da kimse bahsetmemişti bu durumdan ve ben de şoka girdim ve korktum, heralde dedim ben evlenmek istemiyordum ve eşimi sevmiyorum şimdi anladım, boyle sorgulamalar oluştu. Tabi işin içinden çıkamayınca evli ve çok yakın arkadaşlarımla konuştum, bir sordum bin işittim resmen hepsi aynı şeyi yaşamışlar. Ben de çalışıyorum neyse ki, işe gelmek hiç bu kadar iyi gelmemişti. Benim bir ardaşım bu süreci psikoloğa giderek atlatmış, ama sanırım biz biraz zamana bırakarak ve böyle dertleşerek atlatabileceğiz, inşallah. N

belkide daha ön ce çok rahat yaşadığın için ve ailen yanında olduğundan zorlanıyorsundur. N

Aslında bu hem karmaşık hem çok basit. Nereden tutsanız bazen olmuyor gibi gözüküyor. Bende yaklaşık 10 aydır evliyim ki şuna artık eminim evlenmek başka ilişki yaşamak çok başka bizler bir insanla evlenmeye karar verirken sanıyoruz ki her şey harika olacak mutlu sonlar filan yazılacak ama bu her zaman olmuyor malesef alışamıyorsun ilk başta karşındaki adam bambaşka biri gibi geliyor gözüne ki eminim onlarda aynı şekilde düşünüyordur bizim için ki kaç kere oldu kendime neden evlendim diye sorduğum sorular evet bana kan kusturmadı, o da öğreniyor bende sanırım en büyük kazancım sabır oldu. Ve ne olursa olsun evliğin bence tek bir çizgide gitmemesi en iyi yoksa öğrenemezdik diye düşünüyorum insan kendini tanıyor daha fazla şaşırıyor belki bilmediğim tepkilerimi öğrendim. Sonsuz kavramı ile bakmamayı öğrendim her şey olabilir yaşanabilir ama sonuçta o anın değerini bilmek kalıyor geriye yoksa kimse bence 40 yıllık evlilik planı gibi birşey yapmaya kalkışmasın o da zararlı arada kendinizden geçin bırakın karşınızdaki de size aynı tepkiyi göstersin ve sonuçta bu 2 kişik bir oyun senaryoyu bırakında yazın gönlünüzce Şu açıdan seviniyorum evim dediğim bir yer gittiğimde huzurlu olduğum bir yer var artık ve ne söyleyeyim yeri geldimi oda alıyor süpürgeyi eline:) ama dedim ya arada çıldırmadan da olmuyor Huzur her zaman elimizin altında olmaz sanırım ilk önce insan kendisi ile mutlu huzurlu olmalı sonra bır bakıyorsunuz etrafınıza aynı enerjiyi iletiyorsunuz Kimse yanlış anlamasın Pollyanna değilim sadece kendimi daha iyi tanıdım tepkilerimi ölçebiliyorum sakın kendinizi bırakmayın bu kocanız olsa bile kendizi salmayın sakın sizinle olmak isteyen her şekilde öğrenmek isteyecektir sizi.

aslında evliliik zor degıl onu zorlastıran insanlar, bence şımarık bir cocuk gibi davranmayı bir kenara bırakın çalışıyorsunuz madem eşinizden birşey istemenıze gerek yok ki ama yinede isteklerinizinde bir sınırı var unutmayın.. daha 5. ayda bunları söylüyor olmanız cok uzucu cocuk olduktan sonra heralde depresyona girersiniz N

evliliğimin ilk senesinde ben de senin gibiydim. eşimi çok kırdım, hatalar yaptım.. şimdi 4. senemizdeyiz. her gün daha fazla aşık oluyorum ona. daha fazla bağlanıyorum. lütfen sabırlı ol. eşini anlamaya çalış. tabi bu süreçte kendini de sıkma. sorununu kesinlikle içine atma. eşinle paylaş. Siljyah

aynen bende böyle düşünüyorum. bizde 5 yıl flörtten sonra evlendik ama evlenmeden hiçbirşey belli olmuyor. yapcak bişi yok alışmamız gerekiyor,2 yıllık evliyim ama 2 yılda bambaşka bir hayatım oldu.. Allah yardımcımız olsun.. derinss

Annem hep der evlenirken hayal kurmicaksın. Herşeyde öyle aslında çok büyük hayaller kurunca azıyla yetinemiyorsun belki onu bile görmüyorsun Benimde evlenmeme sayılı gün kaldı, aynı korkuları bende taşıyorum Çünkü maalesef annem hayaller kurma dedikçe ben kurdum :) Evlenince şöyle yaparız böyle yaşarız falan diye Neler olcak bilmiyorum Ama illaki evlenicez ve bunları yaşicaz Annemin bu durum için söylediği söz de korkunun ecele faydası yok! Bu arada erkeklerin böyle bi forumu olsa asla böyle şeyler konuşmazlar. Tanrım neden biz!!!

daha 5 ay oldu evleneli ama simdiden cok yoruldum gelecegimi dusunemiyorum bile.. oysa ben evliligi toz pembe zannetmistim esimle birbirimizi cok severek evlendik... Bu kadar zorluk bu kadar sorumluluk cok agir geliyor... ben cok serbest yetisdirildim ailem tarafindan simdi her istedigimi alan her istedigimi yapan ailem cok uzakta esim isteklerimi hep erteliyor belkide hakli ama ben buna aliskin degilimmm... ise git ev de temizlik yap yemek yap cok bunaltici bi hayat... eskiden birlikte yemek bile yesek birlikte olabilsek diye hayal kurardim simdi hergun ayni seyleri yaptigimiz icin hicte istekli gelmiyor... sizde de oylemi nedir bu duygulari yasamamin sebebi...

kocam olsun diye mi evlenmiştiniz... arkadaşlarınız evlendiği için mi? yoksa etraf baskısı yüzünden mi? günaydın gerçek dünyaya hoş geldiniz o zaman... nur topu gibi bir kocanız var artık, güle güle kullanırsınız...

Bilmem bizde bu dediklerini yapıyoruz, birlikte işe gidip akşam eve gelince de birlikte yemek hazırlıyoruz. Tabi ki de hazırlayacağız artık annemiz yok değil mi :44: ? Ama ben şikayetçi değilim. Eşim çok yardımcım sağolsun burada birçok hikaye okuyup halime de şükür ediyorum. Hafta sonları da dışarı filan çıkıyoruz, bu biraz daha iyi oluyor. Tavsiye ederim derinss

seninkisi biraz, cocuk cok seviyorum ama dogurmaya korkuyorum gibi bisey olmus canim, herkezde öyle sorun olacak diye bisey yok, korkutma kendini, hassasiyet meselesi birazda, bazi kizlar ilk basta alismakta zorluk cekerken, bazisi da sanki senelerce evliymis gibi adapte oluyor. zamanla oturan bisey bu, hic gözünü korkutma:) . push ; K

ayni seyi bende yasamistim dügünün ertesi günü, koca bir devri geride birakmak beni cok hüzünlendirmisti, etrafa duvarlara bakiyor, artik ben babamin o kücük kizi degilim, kocaman kadin olmusum gercektende diye icten ice agladigimi biliyorum:) yuvasindan ucmus yavru bir kusa benzetiyordum kendimi, kanat cirpiyordum ama kanatlarim beni baba evinde gördügüm gibi güclü tasirmi diye bir tasa olusmustu icimde. bir yanda sevdigim adamla olmanin mutlulugu, diger yandan alistigim düzeni geride birakmak, kolay seyler degilki bunlar. Birden hayatin degisiyor, ve bu degisime alismak zaman aliyor. Tatli bir hüzün senin yasadigin su anda canim, zamanla normallesiyor, hersey yerine oturuyor, bu konuda kalbini ferah tut ve yeni yasantinin ve sevdigin insanla olmanin tadini cikar:) Allah ayirmasin ve yuvanda daima huzur ve mutlululuk olsun insallah N

Sen bide 15 sene sonrayı düşün :))))

Aranıza yeni katıldım arkadaşlıklar edinip içimi dökmeye ve beni anlayan insanlara çok çok ihtiyacım vardı.. Forumu gezerken bu konuya rastladım yazmadan gecmek istemedim.. Ben de evliliği toz pembe hayal ederdim evleneli daha 9ay oldu ama inanın kırk yıldır evli gibi hissediyorum kendimi kaçarak evlenmemde cabası o kadar bıkkınımkii birde basımda kayınvalidem var konu açsam sabaha kadar yaz yaz içimi dökemem sanırımm kızlarr

Merhaba herkese :)) Ben yeni katıldım bu siteye, evleneli 3 hafta oldu ve ben galiba evlilik sonrası bunalımı yaşıyorum, hiç alışamadım. Oysa 3,5 yıldır beraberiz hiç de sorun yok onu seviyorum isteyerek evlendim ve bu süreçte çok şükür hiç sorunumuz da olmadı. Ama düğünün ertesi gününden beri garip bir ruh halindeyim, boşluktayım sanki. Ev ve her şey istediğimiz gibi oldu, taşınmadan önce bile oturacağımız evi daha çok benimsemiştim, şimdi nasıl yani burası benim evim mi burada mı yaşayacağım diye düşünüyorum. eski düzeni ve ailemi arıyorum. Eşim çok anlayışlı allahtan. ama ben niye böyle oldum bilmiorum, sürekli bir ağlama krizi... bu siteye girip bir bakayım dedim ve gördüğüm kadarı ile ilk zamanlar tüm bayanlar böyle şeyler yaşıyor, sanırım eski düzenden kopuşun etkisi. Çoğu kişinin böyle şeyler yaşadığını bilmek ve yalnız olmadığımı bilmek rahatlatıyor, o nedenle katıldım bu siteye, tecrübelerinizi paylaşırsanız sevinirim.

Valla ben annemin evinde daha çok iş güç yapıyodum, kalabalık bi aileyiz ve büyük kız olmanın dezavantajları :) Evlilik bi rahatlık geldi bana, yalnızca iki kişilik düşünmek yeterli, çok basit aslında. Önceden hiç sıkıntı görmemiş insanlara genelde yorucu ve sıkıcı gelebilir, haklılardır kendilerine göre. Birde alışma devresi, çok normal.. Allah yardımcın olsun.

ayy evet basta cok zor geliyor: kisitlamalar, hesap vermeler, boyun egmeler, küsmeler, kavgalar, sonra birdenbire bütün o isler, bütün etrafindaki insanlari idare etme, duydugun tüm laflara ragmen hep güleryüzlü olmak, hep neseli olmak, hic oturmamak, hic elestirmemek, sikayet etmemek vs. bazen keske annem bekarken bana kiyip da daha zora soksaymis, alistirsaymis diyorum... zor seyler bunar ama günün sonunda esin, sonra ilerde cocuklarin sana "seni seviyorum" deyip sarilinca her zorlugu unutuyorsun birden... ve zaman gectikce ve alistikca "iyike evlenmisim" diyorsun... O ocakgamze

bende 2,5 yıllık evliyim severek evlendik bizde. herşey çok güzel olcak diye düşünüyorsun evlenmeden önce. ama evleniyorsun biranda herşeyim tüm hayatın değişiyor. hatta kişiliğin bile değişiyor. evlendik 2 hafta sonra problemler başladı. alıştım artık eşime ve ben kendi kişiliğimi unuttum. onun kişiliğine yakın oldum resmen. bazen diyorum sana ne oluyor diye ama evlilik işte fedakarlık yapmak şart. ama hep tek bir yerden fedekarlık oluncada bizler üzülüyoruz. ben hep alttan alıyorum herşeye pozitif yaklaşmaya çalışıyorum eşim yıkıcı ben yapıcı ama bunaldım artık bi küseriz 1 hafta konuşmayız ve bana düşmanıymışım gibi davranır sanki hayatında yokum ben.. bunlarada alışıyorsun valla zor arkadaşlar evlilik o kadar çok zorki. tamam çok güzel bir duygusuda var iyi olursanız herşeyini dört dörtlük yapar mutlu ederseniz sizi mutlu etmeyi biliyor orasıda güzel yane...

aynı şeyleri hisseden birine rastlamak inan beni sevindirdi kendimden şüphe etmeye başlamıştımm bu akşam annemlere gidioruz içimde bir mutluluk anlatamam kaç gündür böyle hisseden birilerini arıyordum kiii buldumm marifet değil keşke olmasa ama geçicekk inanıorum:) atlatıcasss Q Queen of the North Kuzeyin

Ya okuyorumda ben başka bi dünyada mı yaşıyorum tam anlayamadım biz nişanlıyken yani evlenmeye yakın 6 ay önce falan çok tartışırdık küserdik yine çözerdik ama uzun sürerdi :) bu bahsettiklerinizin hiçbiri bizde olmadı bende 1.5 aylık evliyim 2 yıldırda beraberiz... Evlenince dahada güzel oldu hayatımız daha bi sarıldık birbirimize, birbirimizi kırmamak için çabalıyoruz hiç üzülmedik bi sorun olsa hemen çözüyoruz beraber yemek yapıyoruz beraber temizlik yapıyoruz herşeyimiz beraber yani ben bu kadar güzel olacagını tahmin etmezdim onu ben daha da çok seviyomuşumda birbirimizi yemekten anlayamamışım :) beni pamuklara sarıyo bile diyebilirim İyiki hayatımda iyiki onunla evlenmişimmm

ben ilk başlarda yemek bile yiyemiyordum ama bir süre sonra erkeklerde sıkılıyor bu durumdan söyleyeyim onlar biraz aceleci galiba hemen herşey olsun hemen kendi evin gibi hisset istiyorlar sen ne kadar yansıtmamaya çalışsanda içinde bişiler hep yarım çok mutlu olmamız gerekirken sanki bişeler eksik ben de öle oluyor bilmiyorum. inşallah geçecek. kendi düzenimi hala oturtamıyorum alıştığımız bi düzen vardı şimdi başka bir ev ve keşif yapıorum resmen. bana kimse bu durumdan bahsetmemişti ve şokları yaşadım daha çok yeni atlatabiliyorum annemleri hergün arardım iki saatte bir ne yapıyosunuz diye hala arıyorum gerçi ama her güne düştü bazen iki kere baba evini merak ediosun ne oluyo ne yapıolar mutlularmı birde o kalabalığa alışmışsın geliyosun eve sadece iki kişi benim canım sıkılıoo valla :) Birde benm arkadaşım ev hanımı evlendi bir sene de ancak alışabilmişş. bana dediği sen çalışıosun seninki daha uzun sürer aklıma geldikçe afakanlar basıyyoo alışmam lazım deyip kendime suç buluyorum:2: . push ; N

Daha cok yenisiniz. 1 sene gecsin, daha cok oturur evliliginiz. Bekarlikla alakasi olmayan bir hayat elbette. Acikcasi ben bekarligimda o kadar ozgur ve sorumsuz olmama ragmen esimle olup sorumluluk almayi tercih ederim. Zamanla alisirsiniz sakin bunalima girmeyin. . push ;

daha nişanlıyım ve 10 gün sonra evleniyorum ama aynen bunları yaşıyorum ben de.. C crystal blood

biz insanlar alisiyoruz herseye ama adapte olmamiz zaman aliyor malesef. Düsünün, evlenmeden önce hersey nisnalilik dönemi gibi olacak saniyor insan, olumsuz örnekler görünce, ben böyle yapmam benimki böyle olmaz demiyormuyuz? evlenmeden önce baska bir hayatimiz oluyor, evlendikten sonra ise baska bir hayata atiliyoruz. Insan herseyin iyisine daha cabuk alistigi icin, olumsuzluklar daha cabuk biktirabiliyor, sorumlulugun yükü agir gelmeye baslayabiliyor. hicbisey göründügü gibi olmuyor. Her evin mutsuz ve mutlu dönemleri oluyor. gayet de normal aslinda, sonucta iki ayri karakterde insan ayni evi paylasiyor, herzaman toz pembe olamaz elbet, mutlaka cakisan biseyler oluyor, birde güncel hayatin getirdigi sorunlar eklenince elbette o ilk günlerdeki pembelikten fazla bisey kalmiyor. ama bunada alisiyoruz? zamanla gereksede, bir süre sonra adapte oluyoruz yeni durumlara. bazisinda biraz daha fazla zaman aliyor, kimisinde daha cabuk oluyor. kendinize fazla yüklenmeyin derim, oluruna birakmak lazim bazi seyleri, zaman herseyin mimari, karsilikli sevgi varsa üstesinden gelinir be kizlar:) imp

kızlar inanın boşuna üzüyorsunuz kendinizi, evliliğin ilk zamanları zordur, taşlar zamanla oturur yerine, bir akrabamız bana cicim ayları diye bir şey yoktur, en acı zamanlar evliliğin ilk bi yılı yaşanır demişti, nekadar da haklıymış, yeter ki aranızda gerçek sevgi olsun, sorunlar hallediliyor... uzun yıllar çıkmış biri olarak söylüyorum evililik ve çıkmak çok çok farklı şeyler. biz o günlerdeki gibi değiliz ki eşlerden bekleme hakkımız olsun... sizlere tawsiyem, elinizden geldiğince ufak sorunları büyütmemeye çalışın, küsüp konuşmamak yerine sakinleşmeyi bekleyip derdinizi eşinize anlatın, ve herzaman yapıcı dil kullanın, 'sen değiştin, yapmıyosun, etmiyosun' değil de 'ben çok üzülüyorum' demeyi deneyin... gerçekçi olmalı biraz da, bu hayatta hiç bir şey 4 4lük değil ki evlilik olsun? Evet belki zor ama insanın sevdiğinin kokusuyla uyuması, öpücüğüyle uyanması dünyalara bedel... sHimaRiq_pErY E&#9829;Y Ömrümün

O ocakgamze

bekarlıktan gelen alışkanlıklar böyle zorluyo seni bende öyleydim ama şimdi 1 seneyi geçti ve artık düzenim okadar oturduki. seninde zamanla düzenin oturacak ve daha rahatlayacaksın.

evlilik sorunları olanlarının bi evlilik psikologuna gitmesini öneririm.. uzmanlar bu işi biliyor hem devlet hastanelerinde bile psikologlar var.. tonla para ödemenize gerek yok..

Bu da mutsuz insanların bütün dünyayı mutsuz sanma oyunu bence. Bu da mutsuzluğu dayanabilir kılıyor. Evli olup mutlu olanlar da var herkes her kararından beklentisini alamayabilir. Belki de yanlış karar vermiştir, acele etmiştir, laf dinlememiştir? Kendisi mutsuz diye neden herkesi mutsuz ilan etsin ki insan? Herkes mutlu aile oyunu oynuyor genellemesi bence yanlış.

HAHAHAH Buna Bayıldım evet bende duymadım alışamadım babamın evin geri döndüm diyen. alışıcazzz inş. alışmak için sabırsızlanıyorumm O ocakgamze

benm 6 yıllık ilişkm var artık evlilik pek uzak değil... ama ben cok korkuyorum, dilerm herkez eşiyle yuvasında mutlu olur. bende hiç korktuğum gibi evlilik sıkar insan alışır sıkıcı olur heycan gider gibi düşüncelerden arınırım

Evet, seni çok iyi anlıyorum belki biz fazla hayal kuruyoruz. Aslında evlenirken şunu iyice kabullenmek lazım, bambaşka hayat yaşamış bambaşka ortamlarda büyümüş iki insan bir anda aynı evde yaşamaya başlıyor. Kimisi depresyona girebiliyor. Alışmak ve kabullenmek kimileri için zaman alabiliyor. Sabırlı olmak lazım. Ama evlilik güzeldir, bende sıkılıyorum her gün aynı gibi oluyor, rutinden de nefret ederim. Kendi çapımda küçük değişiklikler yapıyorum. Genelde yemeği mutfakta yiyoruz bazen evde misafir varmiş gibi masada kocaman sofra hazırlıyorum eşimde şaşırıyor.. nooluyor yaa? diye... Bir günde evdeyiz sıkıldım eşime de kendime de cilt maskesi yaptım. Önce nazlandı ama sonra yaptım evde hayalet gibi dolaşıyorduk valla :))))))))))))) Bazen birbirimizi korkutuyoruz.. Kapı arkasından bööö diye çıkıyorum. Eşimde işte tehlike evde tehlike ne yapcam ben yaa!! Diyor gülüyor. :)) daha neler neler... Ne yapalım Hayatı yaşamak lazım. Küçükte olsa basit de olsa değişiklikler iyidir. Her şey senin elinde evin temizliği gibi, yemeği gibi, neşesi de senin elinde...

gazan mubarek olsun şekerim:))) . push ; C crystal blood

evliligi toz pembe zannederek zaten hata etmissin... hic birsey toz pembe degildir.. kaldiki evlilik olsun. ne bekliyordun? her gun disarda yemek yeyip elini sicak sudan soguk suya sokmamayi mi? elbette vardir bu sekilde yasayanlar... ama ben her gun disarda yemek yiyemem mesela ev yemeklerine esimi birak ben duskunumdur.

İşi gücü bırakıp benim msjıma karşılık yazmak için çırpınan tüm arkadaşların bu çabasını alkışlıyorum. Onnnncaaa yazdığım hakarete, şahsınıza yönelttiğim onca saygısızlığa rağmen hala benim de mutlu olmamı Allah'tan dilediğiniz için Size nasıl minnettarım anlatamam. Allah sizden razı olsun ya valla bak.. Hayran kaldım bu meleğimsi tavrınıza :)

Hakaret etmek için kullandınız o ifadeyi ama blogger hizmetinden aldığım blogumun adı. Bana blogumun adıyla hakaret edemezsiniz yani :) O ifade benim kendimle dalga geçebilme yeteneğimi gösteriyor bundan da memnunum. Kaldı ki bu yaptığınız 5 yaş çocuk kavgalarında bile yapılmıyor artık ben buradaki kadınları olgun sanıyordum. Düşüncelerinizi tartışamadığınız savunamadığınız arkasında duramadığınız için saçmasapan detaylarla hakaret etmeye çalışmanız gerçekten mutsuz olduğunuzu gösteriyor. Dilerim mutluluk sizi bulur, bir gün.. inşallah..

maaşallah canım çok çok maaşallah Allah nazardan saklasın, evlatlarınızla beraber mutlu mutlu geçinin inşallah. şöyle güzel hayatların varlığını bilmek bile çok güzel :) derinss

okurken calisisp calismadigin aklima geldi.. yani bu kadar sIkIldIgina göre sanirim hep evdesin. ben evlenmedim okuyorum diye ama mahallade evlenen kizlar hep bana evde kalmis muamelesi yapti. ne evde kalmisi yahu alttarafi 25 yasinda üniyi bitirdim... bi hava atmalar felan. hicte meraklisi degilimde ama insanlarin yaptiklari cok tuhaf. evlenince cocuk göstermeler yani cocukla bana hava atmalar felan... baska bitane evlenen arkadas vardi, az burnumdan getrmedi. yok sen evde kaldin seni kesin kimse begenmez, dogumgünümde "cüsss be kac yasina girdin oha" demeler vs vs ne alaka yasim kac ki benim? sanki 35 40 im... ona verdigim cevap ise su oldu:" sen kendini cok iyi bisey mi yaptigini sanyiorsun, özgürlügünü kisitlayacak, o zaman da babaevini coook özlersin ayrica benim durumum seni alakadar etmez!" ailesi istemedigi halde evlendi koca budalasi oldugundan ve suan cok pisman. cünki nereye gitse kocasi yanina gelmiyor. heryerde yalniz görülüyor. damad kendi dügününe bile zorla getirilmis ve kizi sevmiyor, onun calistigini elinden alip yiyor aksama kadarda yatiyor evde. evlenirken hava atilir önce etrafa sonra da pismanim cok kötü.

bugün tam 1 ay oldu evleneli... 7 senedir tanıdığım adam yok karşımda... Evlilik bu değildi hayalimde... artık küsmekten bile yoruldum... o kadar sıkıldım ki. nasıl geçer bir ömür bilmem. Kendimi yiye yiye kahrede kahrede... Ama kimsenin suçu yok ben bile bile evlendim... Belki de benim imtihanım buydu.. Rabbim yardımcımız olsun... Daha 1 ayda bu hale gelmek... Konuşamıyorum... MissA Doğum

Merhaba herkese, Yukarıda yazdıklarımı okumuşsunuzdur belki, evlilik sonrası bir bunalım, alışamama yaşıyorum sizde de olmuş muydu diye sormuştum ve anladığım kadarı ilek evliliğin ilk aylarında bir çoğumuzda olmuş böyle şeyler. Zamanla alışıldığı ve ilk zamanlar böyle bir bunalım yaşandığı konusunda neredeyse herkes hemfikir. Şİmdi ben size başka bir şey soracağım, ben hiç böyle bir şey yaşayacağımı tahmin etmiyordum, eşimle 3,5 yıldır beraberdik ve severek isteyerek evlendim. Şİmdi tabi böyle bunalım yaşayınca ya acaba sebebi ne olabilir diye soruyorum durmadan ve bir kaç gündür garip bir hisse kapıldım, galiba kendimce bahane bulmaya çalışıyorum ki son bikaç gündür kapıldığım his çok kötü: ya acaba ben eşimi sevmiyordum da o evlilik telaşında anlamadım, evliliğin hayaline kapıldım, şimdi tüm düğün telaşı bitip sakin kalınca gerçekle mi yüzleştim diyorum. Sonra da saçmalama 30 yaşındasın ve 3,5 yıldır beraberdin öyle olsa anlardın diyorum, ne olur bana diyin ki bizde de zaman zaman oldu o sorgulama, sonra geçiyor, o saçma bir sorgulama, takılma buna geçer o his zamanla. ne olur, bunları duymaya çok ihtiyacım var... sizde de zaman zaman böyle garip hisler oldu mu? X

kişi herkesi kendi gibi bilir sözü bu durumu açıklıyor bence:) arkadaş da herkesin öyle olduğuna kendini inandırmış. ben evli değilim gelecek yıl evlenmeyi düşünüyorum. öyle peri masalına girmeyeceğimi biliyorum ama kötü de olmıcak. iyisiyle kötüsüyle mutlu olucaz diyorum her günümüz bir birini tutmayacak belki ama olsun. evliliği güzelleştirmek için elimden geleni yapıcam. tavsiyelere açığım :)) GzDe35 Yanar yürek sessizce

ayni seyi bende yasamistim dügünün ertesi günü, koca bir devri geride birakmak beni cok hüzünlendirmisti, etrafa duvarlara bakiyor, artik ben babamin o kücük kizi degilim, kocaman kadin olmusum gercektende diye icten ice agladigimi biliyorum:) yuvasindan ucmus yavru bir kusa benzetiyordum kendimi, kanat cirpiyordum ama kanatlarim beni baba evinde gördügüm gibi güclü tasirmi diye bir tasa olusmustu icimde. bir yanda sevdigim adamla olmanin mutlulugu, diger yandan alistigim düzeni geride birakmak, kolay seyler degilki bunlar. Birden hayatin degisiyor, ve bu degisime alismak zaman aliyor. Tatli bir hüzün senin yasadigin su anda canim, zamanla normallesiyor, hersey yerine oturuyor, bu konuda kalbini ferah tut ve yeni yasantinin ve sevdigin insanla olmanin tadini cikar:) Allah ayirmasin ve yuvanda daima huzur ve mutlululuk olsun insallah O ocakgamze

sana da maşallah canım... hey yarabbimmm... millet ne yazıyo siz ne yaa!!!! sHimaRiq_pErY E&#9829;Y Ömrümün

Yalnız değilmişim :)))) Ben buna 4-5 ay sendromu adını koydum. Ama merak etme geçiyor yani tam olarak geçmiyor ama bu aylar kadar olmuyor. Benim şu an özel durumum yaklaştığı zaman nüksediyor :)) Yaptığım işi monotonlaştırmamayı öğreniyorsun zamanla yeni tarfilerle yemekler yeni temizlik teknikleri geliştiriyorsun. Kendine uğraşlar buluyorsun, kk da vakit geçiriyorsun. Eşine küsüyorsun, benim gibiysen birde sabaha kadar ağlıyorum eşimin ruhu bile duymaz Annem ağladığımda hemen farkederdi sabah çünkü gözlerim yanaklarımla yer değiştirirdi kocaman olurdu Eşim farketmiyor bile Bu hiç geçmiyor aslında sen alışıyorsun zamanla :))) Evliliğinin keyfini çıkarmaya bak En güzel ve en özel günlerimiz

Haklisiniz aslinda ama insan alismadigi bi hayata baslamasi cok zor bisey... alismasi zaman alacak sanirimmm...

ahh canım olmaz mı hiç? bende de olduğu günler olduğu için tavsiye de bulunmaya çalışıyorum... evlendikten biray sonra ramazandı, eşim geliyo yemek yiyip yatıyo, sabah kalkıp işe gidiyordu, o günlerde okadar pişman oldum ki evlendiğime! dediğin gibi taşlar yerine oturana kadar ufak depremler oluyor, bizde de oldu, hala daha zaman zaman ters düşebiliyoruz eşimle, ama arada sevgi olduğunda sorunlar daha çabuk çözümlenebiliyor diye düşünüyorum... önemli olan, bu süreci birbirine olan saygıyı kaybetmeden, birbirini yıpratmadan bitirebilmek, sonrasında hayat çooooook daha güzel oluyor . push ; meltemtnc 3 miyav,2 havhav

Evliliği tozpembe sanırdım derken şikayetçi olduğunuz ev işi ve yemek? Doğru anladım değil mi? Siz yapmasanız bile anneniz yemek ve temizlik yapmaz mıydı? bu her evde yapılması gerekn birşey zaten ve sorun edilecek birşey değil.. Ha yapamıyorum diyorsanız da eve temizliğe birini alabilirsiniz ama mutlu iseniz eşinizi seviyorsanız onun uğruna bile evinizi benimser bir iki tarif bakarsınız internetten? Ne bileyim toz görünce rahatsız olur bi elektrik süpürgesi açarsınız, orası artık size özel bi yaşam alanı sonuçta değil mi? Yapamamak ayrı şey gayret etmemek heves etmemek çok ayrı.. Bende bilmezdim ama eşimide yuvamı da sevdiğimden kendim internetten de baktım eşimden annemden de sordum bilmediğimi, çok şükür öğrendim. Tavsiye ederim Bu kadar karamsarlığa gerek yok..

sanirsam evliligin ilk senesi boyle. adapte olmaya calisiyor insan. sonucda cok buyuk bir degisim ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Evet zaman zaman boğuyo insanı.. Oyuncağı elinden alınmış çocuk gibi hiisediyosun kendini çünki hayallerin elinden alınmış oluyor.. İnsan evlenince hayallerini en üst raflara kaldıracak kadar büyümüş oluyor.. ... ve hayallerindeki hayatla yaşadığın hayata bakıyosun kalsan aklın hayallerinde kalıyo gitsen gönlün razı değil.. Geçmişede geri dönemeyeceğimize göre savrulmaya devam ediyoruz mutsuzca.. Henüz daha başındasın daha çok monotonluklar görüceksin rast gele.. Siljyah

işte been tam da bu yüzden evlenmiyorumm:103: francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak

zamanla alışırsın canım hele çocuk olunca bunları düşünmeye fırsatın bile olmayabilir

bende evli değilim ama sevgilimle öyle hayaller kuruyorum senın gıbı bırlıkte yemek yemek aynı evde güzel olabilir diye acaba evlenınce bende mı öyle olacağım offf S

haha evet yaa o çorap meselesi bzdede mevcut sennki yne mutfakta bırakıo görüp alıosundur bnmki top haline gtrip basket yapıo araki bulasın eve gelen kadın bigün banyo dolabının üstünde bulduğunu söledi ben hiç taviz vermiorum tabi ''hıı ölemi atsaydın hmen makinaya'' sanki çok normal bişimiş gbi:) ama girdim yern dbne yani ne işi var o çorabın orda Sibelim84

ayyyy aynı ben, ben de sürekli ağlam krizindeyim, balayı dönüşe içime bir sıkıntı girdi ve çıkmak bilmiyor, sürekli eski düzeni arıyorum. Üstelik ben de evlenmeden önce çok motive idim, oh kendi düzenim olacak falan diyordum, yazdığın her cümleyi neredeyse ben yazmış gibi hissettim. Ben de evli arkadaşlarla konuştum, inan hepsi yaşamış, biraz sabredeceğiz sanırım, allahtan benim eşim de çok sabırlı, geçecek merak etme diyor. Ben de bir an evvel bu evi kendi evim gibi hissetmek istiyorum. O ocakgamze

arkadaşlar kimimiz mutlu kimimiz mutsuz yani neden bu kadar eleştiryorsunuz anlamıyorum... konu sahibi arkadşımıza ben somnuna kadar katılıyorum ve onu çok iyi anlıyorum.. sanırım keyfinden yazmıyordur sonuçta kolay değil.. bekarken hepimiz daha rahat bi ortamda yaşıyoruz sorumluluk yok falan ama evlenince tabi birden içine girince insana zor geliyor alışmakta zorlanıyor bende evlenince eşimle paylaşımlarımız azaldı kendimi çok yalnız hissettiğim zamanlar oldu.

canım arkadaşım daha beş ay olmuş dur hemen bayrakları indirme lütfen. henüz yenisin ve zamanla alışacaksın. senin annen yapmadımı yemek, çamaşır, bulaşık özveride bulunmadı mı zannediyorsun. belki sana hamileyken bile neler yaşadı kimbilir ne zorluklar çekti. baban uğraşmadı mı evliliği için sence size ekmek parası getirmek için, ele güne muhtaç etmemek için. evlilik özveridir bence. karşılıklı alışveriştir. çalışmazsan, yemek yapıp, bulaşık yıkamazsan,, senin isteklerini anında yerine getirise mi tam anlamıyla evlilik olacak mı senin için. hepimiz bocaladık başlarda ben bugüne kadar annemle bile yatmış değildim eşimle beraber yattağımızda o hemen uyuyrdu ben ilk bir ay uyuyamadım. sarılırdım o uyuyana kadar sonra bırakırdım o beni uyudu sanırdı ama ben uyuyamazdım. ben babama yemek yaptığımda tuzlu da olsa kötü de olsa kızım yapmış derdi yerdi. ama eşim ben beğenmedim bunu yemem dediğimde birşey gelmedi ki elimden küssem ağlasam ne yazar adam benim için değişmez ki. ben duşa almadan yatağa yatmam kesinlikle ama adam 3 gün banyo yapmasa umursamaz ne yapalım yani kavga mı edelim. biraz açık dille abartılı anlatsamda bunlar zamanla alışacağın yadırgamayacağın şeyler oluyor. ya da baştan kabullenemiyorsun ve ayrılıyorsun. karakterleriniz uyuşuyor mu diye bakmalısın eşinle. aynı şeyleri mi istiyorsunuz ayrı şeyleri bu hayatta... E

aman ne güzel mutluluğunuz daim olsun... daaaa yani kızcağız zor günlerden bahsediyor sen sanki nispet yapar gibi... olsa olacak herhalde ama bocalıyor işte... sıkılmış yazmış. size de maşallah..

Bende evleneli 3.5 ay oldu bekarken de her işi yaptırırdı anneannem ve annem "yaparsın benim için öğrenirsin kendin için " mantığıyla hemen her şeyi öğrettiler sağolsunlar ev işlerine de yabancı değildim ancak evlenince ve de çalışınca evliliğin ne kadar büyük bir sorumluluk olduğunu anladım Bir de çocuk olursa altından nasıl kalkarım bilemiyorum ancak yine de sevdiğin adamla evli olmak ve birlikte geçirdiğin saatlerin sınırlı olmaması çok güzel :) galiba ben hala cicim aylarındayım!

ya sen bu ulkeye basbakan olsan yemınle suan uzaydaydık ya gurur duyuyorum senınle kanı bır ınsan hep mı boyle tutarlı hep mı boyle dogrucu olur ornek ınsan senın gıbı evlatlar esler hep cogalsın omrun uzun olsun derinss

seni çok iyi anlıyorum. ama malesef evlilik gerçekleşince eşinin sürekli yanında ve artık ulaşılır olması flört dönemindeki gbi olmuyo malesef.. birde evlenirken büyük hayaller kuruyor ve çok büyük beklentiler içine giriyoruz tabi hayal kırıklığı kaçınılmaz oluyor ama evlilik bambaşka bir dünya.. baba evine benzemez bence.. yani muhakkak baba ocağındaki bi hayatın içinde olmayacağını evlenmeden önce kendini inandırman lazımdı... elvin_melissa

yaşın kaç merak ettim? meric2

Evlilk duzenli hayat demek, tabiki cok zor ama allah daha ciddi problemler vermesin. Bazi sorumluluklar zor gelebilir ama iyi yönunden bakarsan sevdigin insan yaninda. Bu onemli bence M

2 farklı insanın aynı evi paylaşması zor birşey

kizlar hani yeni mobilyalarin kendine has bir kokusu dagilir eve ilk yerlestirildiginde odalara, o koku kaybolunca ben benimseye baslamistim evimi Birde özenle dekor ettigim halde evimi, genc kizlik odamdan bazi esyalari, evin sagina soluna yerlestirmistim . az da olsa evde bana tanidik bir his veriyordu:)))

sabır önemli gerçekten:) birde diyeceğim şu ki boş durmayın gerçekten çalışmak daha farklı illa özgürlük için demiyorum bir şeyleri yapabilmenin keyfini daha çok yaşayıp sorunlarınızla daha kolay baş edebiliyorsunuz Bizim diyebileceğiniz o kadar çok şey çıkıyor ki Gidin yeri geldiği zaman çocukluk yapın oynayın, saçma sapan şeylere gülün yeri geldiğinde tepkinizi gösterin kendinizi göstermeden karşınızdakini de net görme şansınız olmuyor çoğu zaman Ben hala muhteşem yemek yapamıyorum bazen bir yaptığım diğerini tutmuyor ama olsun oda dalga ile karışık durumu idare ediyor ya olay bu oluyor işte Kısacası yaşayarak katarak ilerliyoruz:) Sevgiler E

bende zaman zaman sıkılıyorum ama kocamdan değil hayat şartlarından keşke daha iyi bir işimiz ve maaşımız olsaydı bide cocugumuz olsaydı tam evli olcaktım biz sanki halen flort ediyoruz gibi yaaa sürekli dışardayız ama evde de vakit geciriyoruz.. bazen işlerden bende bunalıyorum evin dagılmasından işlere yetişememden sıkılıyorum ama bence cok güzel bişey. iyi ki evlenmişim... tek eksik bir bebeğimizin olması.. bu bizi cok mutsuz ediyo ama bi yandan ben daha bebek olmadan işlerden bu kadar sıkılıyorsam bebek olunca hepten kafayı yerim heralde diyorum ne sacma salak bişey yaaaaa

hahaha son paragraf güzeldi ama bende yemek yapmayı hiç sevmiyorum ama yapıyorum yaşamak için yemek lazımm yemek yapmak istemeyen de aşçı koca bulsun yaniii dimiiii bende evlenirken kocam cıkarsın ben toplarım arkasında nolcak yaaaeenii diyenlerdendim şimdi görünce corabını mutfakta, deli oluyorum ama yine de onu çoooooooook seviyorummmm C crystal blood

Evet zorlukları var ama o zorlukların mutluluğuda ayrı, evlendikten sonra fırsat yaratmaya çalışırdımki biraz daha fazla kalayım babaocağımda, ama şimdi dönüp geldiğimde ohhhh benim evim benim yastığım benim yatağım.))))) ISSIZZ

slm canım seni anlıyorum evlilik öyle sanıldığı gibi asla olmuyor evlenmek zeten iki farklı insanın aynı alanda yaşaması demek ayrıca öyle sanıldığı gibi ilk aylar cicim falan değil zamanla alışacaksın her şeye iki yabancı aynı alanda yaşamaya alışması zaten zor ama imkansız değil bence evini severek temizle yemeğini severek yap o zaman sorumluluk gibi değil isteyerek yaptığın işler olacak kaldıki kimse baba evinde ömür tüketmiyor kimse evlenirken ben hazırım dememeli çünkü insanlar bilmediği şeylere hazır olamaz sende bilmiyordun ama insan öğrenir ve yapar şimdi kendini rahatlat ve deki bu ev benim bu hayat benim evin yönetimi bende ve yap hayatını paylaşmaya aç unutma hayat güzel her zorlukta bile güzel mutluluklar diliyorum E

ben bunun cocukca oldugunu düsünmüyorum canim, ailesinde huzurlu yetismis olan her insan az da olsa yasar o hüzünü, bazilari biraz fazla, bazilari daha az... biraz da yapiya bagli, hassas insanlar daha cok etkilenebilir. anne olduktan sonra da benzeri seyler yasayabiliyor kadinlar duygusal olarak, ama her anne yasicak diye bisey yok, o bambaska bisey, hatta " babyblues" diyorlar doktorlar ona, bilimsel olarak kabul edilen bir ruh hali. yukardaki bunlari yazmis olan kizlarin durumu üzücü degil bence, bu aslinda onlarin ne kadar mükemmel bir aile hanimi, bir es olmak istediklerinin cabasi, bir göstergesi bence. öyle olmasa kafaya takarlarmi bu icinden gectikleri ruhsal durumu? Gecici bisey olduklarini onlarda önümüzdeki zamanlarda görecekler zaten insallah... bir yuva kurmak kolay degil deyiminin icinde bunlar da yatiyor bana göre, her yönden zorluklari var elbet, ama zamanla oturacak seyler nihayetinde, Allah herkezin yuvasina huzur versin...

Ayyyy herkes gerim gerim gerilmiş :) ayy evlilik meselesi bile açılınca ne hale geliyoruz yaa :) ağlanacak halimize gülüyoruz belkide... Peki ne zaman alışacağız yaa Sabahları geldik mi diye uyanıyor muşum eşim söylüyo sanki başka evdeyim yaa ( aff Ya Rabbim aafff

Ben de dün akşam, düğünden beri ilk defa iyiydim ve ağlama krizine girmedim, demek ki bende de aynı his oldu, ben de benim gibi hisseden birilerini arıyordum ve aynı hisleri yaşayan birilerinin olduğunu bilmek rahatlattı, evet keşke kimse de olmasa bu hisler ama napalım oluyor. Bu şekilde dertleşmeye devam edersek süreci kısaltabileceğiz inşallah. O ocakgamze

Issızcım seni o kadar iyi anlıyorum ki canım, aynı şeyleri bende yaşadım ve 2.5 yıldır da hala yaşıyorum. Senle oturup şöyyle uzun uzun dertleşmeyi çok isterdm. Çünkü insan her zaman böyle hissettiklerini açıkca söyleyen kişileri bulamıyo etrafında. Herkes mutlu aile oyunu oynama, mutluluk pozları vermenin peşinde malesef. Kittyy K Carpe

Bir aylık Evliyim bugün, ve balayından döndüğümüzde resmen kafama birşey dank etmişti duvar üstüme gelmişti aman dedim ben nerdeyim burdamı yaşayacağım çok zor bi bir hafta geçirdim ilk dört gün boyunca her akşam ağladımm allahtan eşim anlayışlı dinledi moral verdi daha yeni yeni alışabiliyorum o bile tam değil ama artık bizim evimiz lafı çıkıyor ağzımdan adaptasyon çok zormuş senelerce yaşadığın yeri bırak git başka yerde yaşa. Daha önceleri giderdim eve otururduk eşimle böyle yaparız şöyle olur konuşurduk ama evlendikten sonra evin kapısından girince iş değişiyormuş artık babanın evi değil senin evin varmış. Evlenmeden önce hiç bir zaman büyük beklentilere girmedim. neyi nasıl yapacağımı temizlik günüme bile karar vermiştim sağolsun eşimden bana fırsat kalmıyor temizliği yapmak için:) ama işte o alışma dönemi kendi evin hissedebilme olayı büyük başarı. sorduğumdada kafadan bi altı ay diyorlar ama ben çabuk geçsin evden çıkmak istemeyeyim ohbe evim ne rahat diebileceğim döneme gelmek istiorum. evet sevdiğin adam evet senin hayatın senin kararların kuralların ama adapte olamamak zorlaştırıyor genede mutluyumm kocam yanımda o söleniyor ben kızıyorum ama seviyorum kocamı:):13:

ahahahaa yemin ederm aynı şeyleri yaşıorz sanırım bzde mayıs ayının başlarında ablamlarla pkniğe gttik bu orda tuttrdu denize atlıcam die neyse atladı snra aradan bikaç gn geçti arabamda bişi kokuyo arka koltuğun alt tarafına doğru bi baktım 1 hafta önce denize grdiği kıyafetleri ıslak ıslak torbaya koyup oraya fırlatmış:)) bnde alıştım artık bde malesef bnde çok dağınığım yuvarlanıp gdioz işte öğrenci modunda:))) ama dedğin gbi mutlu olmak kendi elimzde ve bizzz çoooook mutlyuz N