Kirici olmak istemem ama her konuda yetersiz bi adama katlanmak zorunda hissetme kendini.. konusmalarin o kdr mantikliki.. senin bu iliskiyi zorlamana gerek yok bence mors

bu kadar aynı olabilir cidden. benimki de 2000 girişli üniversiteye. ben 2006... dediğin gibi insanlığına sözüm yok ; çok kahrımı çekti her zaman yanımda olmaya çalıştı ama ama ama... ben de ilk başlarda önemsemedim dediğin gibi. nasılsa ben daha kaç sene burdayım o da o arada bitirir heralde dedim. ama bitmedi. 3 senedir aynı muhabbet gittikçe daha da kötüye gitti...

geleceğiniz yok canım. sana ayrıl diyemem ama sakın ola ciddi adımlar atma U Umuthep

anladım canım.. zor Bi durum Ben de yaşadım.. gene zor Bi Bölümmüş.. Ben eski nişanlıma 2 senelik turizm işletmeciliğini Bitirtemedim.. içinden gelmiyordu.. Bölümü küçümsemek için söylemiyorum, cidden kolaydı.. Biraz yalnız kalıp düşün Bence.. gözden geçir duygularını enine Boyuna.. artıları eksilerinden ağır Basarsa Bi şans daha vereBilirsin.. Belli olmaz, Belki de düzelir her şey..

sen uzaklaşma kararını verebilmişsin ben onuda yapamıyorm o daha da kötü olursa diye..

canim benimde ilk ciddi iliskim vardi.. ben unv. yeni baslamistim.. o da son siniflardaydi sanirimm. muhendislik okuyordu. derslerin zorlugundan, calissa da gecemedigini, babasindan para almanin zor geldiginden bahsediyordu.. ve artik salmisti. bende imkanin var calisabilirsin, aksamda okula gidersin boyle yakinacagina, ogleye kadar uyuyacagina biseyler yap diyordum.. bu sıkıntıları icinde yuzerken, ben 2. planda kalmistim. ve anlayissiz oluyordum adam gibi karsima alip konustukca.. bigun pasif bi erkekle yapamayacagimi anladim ve ayrildim. icimde acimayarak. bikmistim cunku. cokta yipranmistim.. neyse aradan cok zaman gecti.. belki de 1.5 falan olmustu hatirlamiyorum tam. beni aradi gorustuk. benden sonra kotu gunler yasadigini.. daha sonra aklinin basina geldigini ve benim cok hakli oldugumu.. o zamanlar ondan ne istediysem onlari tek tek yaptigini soyleyip.. evlenme teklif etmisti.. yine beni kiraracak diye kabul etmemistim. o kadar bitmisim ki.. benimde boyle bi hikayem var.. yazdiklarini okuyunca cok tanidik geldi.. sana tavsiyem tavrini koy.. kesin ve net sekilde. isteklerini ve boyle gitmeyecegini belirt. yasida az degil ki 30 olmus.. kendini dusunmuyorsa, iliskiniz onu hirslandirsin. biseyler yapsin boyle durmakla nereye kadar gidecek.

kaçarak uzaklaş derim bu adamdan. sorumluluk sahibi değil, tembel. böyle bi adamla mutlu olman çok ama çok zor. onu asla değiştiremezsin.

başta 7 sene okuyordu deyince doktor filan zannettim meğerse 11 senelik öğrenci çıktı 30 yaşında askerliği var hala baba parası harcıyo iş beğenmiyor senden olan isteklerini hemen hemen her erkek ister geldiğinde eşini evde bulmayı önüne sıcak yemek konulmasını ama bunun olabilmesi için kendininde çaba sarfetmesi gerekir üniversiteyi 11 senede bitirenin heralde askerliği ebedi olur

Sen cevabı bılıyosun canım, hakkında hayırlısı olsun

İnanın ona belki yüz kere açıkladım... Okul bitmezse, adam olmazsan ayrılıcam senden, hiçbirşey umrumda değil hadi diyelim, eğer beni de kaybetmek istemiyosan bitir şu okulu önünü aç bu zırvalardan sen de ben de kurtulalım dedim... Ailem asla kabul etmez böyle birini diye de söyledim. Tabii ki seni kaybetmek istemiyorum, yapmaya çalışıyorum ama olmuyo çalışamıyorum dikkatim dağınık deyip duruyo. Evet Mint senin de dediğin gibi şuan bomboş, okula gitmiyor zaten, sadece final haftalarında sınavlara gidiyor... Bütün gün pc başında ya da tv seyrediyor, arkadaşı yok doğru düzgün böyle asosyal bi varlık gibi yaşıyor hayatını... Ben duygusal şeyler niye yapmıyorsun dediğimdeyse bahaneler hep hazır zaten... Yapıcam, edicem, bekle, hiç yapmıyo muyum... MissGamzeli TeMMuZdan SoNSuZa Anneler

Evet bölümünü çok fazla sevdiğini söyleyemem. Üniversiteyi ilk kazandığında ingilizce hazırlık okumuş kendi isteğiyle, ama başarılı olamamış o sene, hazırlık sınıfını tekrar etmiş... Anlayacağınız kendi bölümüne başlaması zaten 2 sene sonra olmuş ancak... Böyle olunca okuldan falan soğumuş, bölümün ilk senesinde derslerin bir çoğundan kalınca bir daha toparlayamamış... Kaba biri değil, aksine çok kibardır. Yani evlenince bana el kaldırır mı şüphesi yok içimde... Bu iş beğenmeme olayına gerçekten çok kızıyorum. Devlette çalışcam, bi kaç il tercih ederim kpssde gider yaşarım falan diyo. Benim de bölümüm hiç öyle küçük illerde falan iş bulabilceğim bi bölüm değil. Ben napıcam diyorum herhangi bi yer olursa. Üni mezunu olcaksın iş bulamıcak mısın, hem sen de devlette çalış zaten diyo... Bu eve gelince karım evde olsun isteği de beni deli ediyo. Ya kim istemez böyle bi aile yaşamı... ben istemez miyim aileme kocama yeterince vakit ayırabilmeyi... Ablası öğretmen, bana diyo senin öğretmenlik şansın yok mu bak ablam rahat rahat yaşıyo hem kocasına hem oğluna vakit ayırıyo diyo. Ya benim idealim öğretmenlik değil ki... ben o mesleği istesem yazardım daha öss tercihleri yapılırken. Yani demek istediğim beni bu şekilde kısıtlaması da canımı sıkıyo... benim hayallerim büyük... neden küçük düşüneyim ki... Jumblante

evet zaten bugün mailleştik, ben bir süre görüşmek istemiyorum buna ihtiyacımız var dedim.. şimdilik böyle bir karar aldık...

Merhaba, 1 Mayıs'ta 3 yılını doldurmuş bir ilişkim var. ılişkimiz başladığında daha üniversite birinci sınıftaydım. Çok sıradan başladı ilişkimiz, bir gün buluştuk, elimi tuttu ve sevgili olduk. Yaşım küçüktü daha 18 yaşındaydım, ileriyi göremedim, görsem de düzelir dedim hep... Aramızda yedi yaş var, o benden büyük. Tanıştığımızda okulunun yedinci senesindeydi. Depresyonlar geçirmiş, iki sene okula gitmemiş ve hayatı boyunca hiç sorumluluk sahibi olamamış. Biz tanıştığımızda bile okulu yeterince uzamıştı zaten ve üç yıl geçti üzerinden o okul hala bitemiyor. Arkadaş çevremizden şakayla karışık derlerdi, Ahmet seninle birlikte bitirir ancak okulu diye, gülerdik yok canım diye... Ama bakın ki ben seneye mezun oluyorum ve onun okulu tam 11. senesine uzuyor ve yine bitmiyor... Onun bu başarısızlığının ve dibe vurmuşluğunun karşılığında ben hep başarılı biri oldum. Hayatımda pek başarısızlık yaşamadım. Ama o hep başarısızlıklar ve hayal kırıklıklarıyla dolu bir yaşam geçirmiş. Hala da sürüyor... Ailesine okulunun bitmediğini söyleyemiyor, mezun oldu sanıyorlar... Babası çalış ya da askere git diyor ama tabii ki okulu bitiremedim diyemediğinden sürekli yalan söylüyor onlara. Bu durumlar çok gücüme gidiyor. Neredeyse 30 yaşında bir insan ve hala hayatın hiçbir sorumluluğunu yüklenmiş değil... Hala ailesinden harclık alıyor, bu onun da gücüne gidiyo ama bu durumdan kurtulmak için de pek bir çabası yok... Ders çalışamadığını, konsantre olamadığını söylüyor sürekli... Gerçeklerin de farkında değil, bundan sonra yaşam seni çok zorlıcak hayata çok geç atılcaksın daha askerliğini bile yapmadın dediğimde, ben şimdi yaşamıyor muyum, hayata atılmak ne demek, önemli olan mutlu olmak diyo... Daha iş hayatına atılmadan iş beğenmiyor. Özel sektörde çalışmam, kendimi onlara köle ettirmem deyip duruyor. Ve ben buna sinir oluyorum. Bana da karışıyor bir de. Evlendiğimizde ondan geç gelmicekmişim eve, öyle bir iş bulmalıymışım. Eve geldiğinde karısını evde bulmalıymış o. Kaç saat benim işten gelmemi mi bekleyecekmiş. O mu hazırlayacakmış yemekleri... Hafta sonlarım tatil olmalıymış da bilmem ne... Tamam ben de isterim böyle bir iş ama böyle rahat iş bulamadım diye evde yatacak halim yok, ailem bana boşuna mı milyonlar döküp okutuyor... Annem de biliyor bu durumları ve onaylamamaya başladı. ıstemiyorum demiyor ama ben bu çocuktan korkuyorum, çalışmayı sevmicek sanırım diyo. Bu korkularında da haklı. Çünkü hayatı boyunca hiçbirşey için çaba göstermemiş. Hep zor gelen şeyleri yarı yolda bırakmış. Okulu da bitiremiyo işte bu sebepten. ılerde iş hayatında da beni çok zorluyolar deyip işleri bırakırsa diye korkuyorum. Ve işin özeti aklımdan ayrılık fikirleri geçmeye başladı. Çok korkunç geliyo bunun düşüncesi bile ama ilerde mutsuz olmaktan çok korkuyorum. Güzel ve sade bir üç sene geçirdik, birbirimiz için fedakarlıklar yaptık. Beraberken herşey çok güzel ama yetmiyor işte. Mantığım beni böyle düşünmeye zorluyor. Duygusal olarak da yıpranmalar yaşıyoruz. Eski hallerini kaybetti. ilişkimiz artık beraberiz ya daha ne istiyosun şekline döndü. Romantizm duygusallık denen bir şey kalmadı. Kanka olucaz yakında nerdeyse... Ben sürekli talep eden taraf konumuna geçtim. O ise sorunları olan ve romantizme duygusallığa vakti olmayan kafası meşgul taraf... Bilmiyorum kızlar, kafam çok çok çok karışık... Duygusal olarak çok yıprandım. Depresyonda gibi hissediyorum kendimi. Hiçbirşeyden zevk almıyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum... Çok da uzun olmuş, okuyanların gözüne sağlık...

bu arada bu ilişkiyi Bitirmek istersen gerçekten çook haklı seBeplerin var.. umarım en doğru kararı verirsin. çok yorgun olduğunu hissettim.. sanki sende Bişeyler Bitmiş.. hakkınızda en hayırlısı olsun cnm

bence ayrılman lazım cunku anlattıklarına bakılırsa duzelcek gıbı deıl. hala kendını 18 19 yasında zannedıo erkek arkadasının yasının gectıgının we sorumluluk yasına geldıgını unutmus we ısın kotusude hatırlamayı hıc dusunmuo. ayrıl demek cok kolay senın ıcınde o kadar zor. ama bole mutluluk olcak mı. sımdı ayrılsanız 3 gun 5ay aglarsın tas catlasa. sonra kendıne duzgun bı yol cızersın. ama dewam edersen omur boyu bu sorunlarla ıcıce olucaksın mutluluk olmıcak kı. tamam anlık guzellıkler olur ama bu problemlerden yakanı asla kurtaramazsın benden solemesı canımm. kolay gelsın

bilirim çok zordur.. hele evlendikten sonra onun çalışmak istemeyişi, iş beğenmemesi öyle bir gözüne baar ki canım.. tamamen senin kararın ama devam etmek istiyorsa onun acilen birşeyler yapması ve senin tereddütlerini korkularını haksız çıkarması gerekiyor.. aksi halde şimdi alamadığın ayrılık kararını yıllar sonra alman gerekebilir.. çok iyidüşün

evet çok iyi ifade etmişsiniz. anlık mutluluklarımız var ama sorunlardan kurtulamaya ya da onları düşünmemeye yetmiyor...

bir müddet şu şekilde ona yaklaş. belki kendine güvenir de verir artık derslerinicokacimcoook eğer anlamazsa yol göster, o zaman aklı başına gelir bencesempatiksalakcinni

hiçbir sorumluluk almadan ömür boyu böyle boşvermiş şekilde yaşamak ve seni de sevgilisi olarak görmek istiyor olabilir mi? eğer seninle bir ömrü geçirmek istese idi tutunurdu bir ucundan, geçerdi derslerini. kazanabilmiş ama derslerini mi halledemiyormuş. sadece bu yaşadığı boş hayattan gayet memnun bence

size tek tavsiyem var: bencil olun kizlar. erkek milletinin calismayanindan is beyenmeyeninden okulunu uzatip da bi de sana soyle soyle yapicaksin diye kendine hak goreninden bucak bucak kacicaksin. ve her zaman sunu dusunceksin ben bu adami babamin karsisina cikardigimda babam bana yaziklar olsun bula bula bunu mu buldun yoksa kizim tebrikederim ailemize layik birini bulmussun tam istedigim gibi bi damat mi dicek. kistasinizi buna gore yapin derim.. degilse daha cok uzulursunuz..

seni kaybetmesi çok da umurunda değil sanırıımkafamçokkarıştı

yaşadınız yer yurt dışı gözüküyor... yaşam tercihiniz Türkiye de yaşamak ise türkiyenin işsizlk sorunu var... üni. bitirince hepimiz 1-2 sene de hemen iş buluruz diyoruz ama öyle olmuyor malesef.. ben bazen direk gerçekleri içimden geldiği gibi konunuşurum. o yüzden sizi kırmak istemem.. ama kpss için yaşı geçmiş canım en son 29 yaş sınırı var sınava girmek ve atanmak için... inan yaşı büyük olduğu için birçok yer işe almaz eğer büyük bir torpili yoksa işin çok zooor.. kendisi devlet daireleri için düşünüyorsa (( yaş sınırlaması var üzgünüm o bundan habersiz sanırım...

canım onunla sonunuz olabileceğini düşünmüyorum... sorumsuz bir erkek gerçekten çok sıkıntı verir... bu yaşa gelmiş bir erkeğin hayatın tüm sorumluluklarını özümsemiş olması gerekir...11 yılda okul bitirmemek ne demek... sen çok akıllı bi kızsın kendini ifade edişinden belli oluyor bu, düşüncelerinin olgunluğu ortada ama o senden kaç yaş büyük biri ve üstelik bir erkek olarak senin olgunluğuna erişememiş görünüyor, mutlu olabileceğini sanmıyorum canım onunla... şimdi böyleyse evlendiğinizde nasıl olur düşün... ki sorumsuzluk evlilikte çok sorun yaşatır... e sonu olmıycak bi ilişkiyi sürdürmekte anlamsız... seni anlayabiliyorum yılların alışkanlığı, yaşananlar, anılar vs elini kolunu bağlıyodur şimdi ama ilerisi adına en doğru kararı vermen gerekiyor... bunun ne olduğunuda sen çok iyi biliyorsun... ailende tabki karşı çıkar haklı olarak... en doğru kararı vermeni diliyorum

yapman gereken belli bence. seni daha fazla üzmesine izin verme... ilişkiyi o batakda hadi benide bataga cek benide mutsuz et tarzında degil ki hayattan zevk al banada zevk aldır U Umuthep

doğru söze ne denir Asminvereliniortakalkisalkisalkis

konuyu açan arkadaşım, sen aslında kararını vermişsin, kafanda bitirmişsin, ama 3 yılın verdiği bi alışkanlık ve ya pişman olursam korkusu var şu an sende.. benzer bişeyi ben de yaşamıştım. üni. 2 de çıkmaya başlamıştık, aramızda 6 yaş vardı bizim de, 2 sene kadar çıktık, ben son seneye geçtim o daha o dönem okulu bitirecekti de daha askere gidip gelecekti de iş bulacaktı da para biriktirecekti de evlenecektik... aynı senin yaşadıklarını yaşadım, gün geçtikçe daha doğrusu aşk gittikçe bu gerçekler gözüme çarpmaya başladı, bu gerçekler gözüme çarptıkça aşk daha da çok gitmeye başladı şeklinde bi döngüye girdim. ve senin şu an olduğun noktaya geldim. mantığım ayrılmamı söylüyordu ama yapamıyordum bi türlü, çünkü bi alışkanlık vardı ve dahası ya yaptığımdan pişman olursam düşüncesi... bu ikilemde 3-5 ay daha geçirdim ama baktım olmuyor, benim okul bbitmek üzere, kpss ye sıkı çalışıyorum ve %;90 eminim mezun olur olmaz atanıp işe başlayacağımdan.. yok dedim bu adamla olmaz bu iş... ben 22 yaşındayım, hayata başlamak kendi ayakları üzerinde durmak üzereyim, adam 28 oldu hala daha babasından harçlıkla idare ediyo.. böyle bi insanla ben ömür süremem dedim ve bitirdim. ve şimdi çok doğru bi karar vermişim diyorum.. uzattım biraz ama dediğim gibi sen zaten kararını vermişsin sadece gördüğün gerçeklerin başkaları tarafından onaylanmasını istiyosun ki yanlış karar verdiğini düşünme

Dediğim gibi daha önce çok söyledim açıkladım tavrımı da koydum. Ben böyle bir adam istemiyorum karşımda dedim. Okul bitmezse bu ilişki kesinlikle biticek diye söyledim yani beni kaybetceğinin farkında gayet. 3 yıldır değişiklik yok evet. Hatta daha çok bıkmışlık ve umursamazlık var. Battı balık yan gider hesabı hayatı alt üst olmuş durumda. Bütün arkadaşları iş güç sahibi. Onlarla görüşmeye bile çekiniyor. Çünkü bi yere gidildiğinde para harcamak gerek ve onlara benim param yok diyemiyor. Bunu yazarken bile o kadar kötü oluyorum ki... Ailesinin de durumu yok emekli orta gelirli bir aileler... Yurt dışında yaşamayı düşünmüyoruz. Ben dönücem Türkiye'ye, zaten ailem falan da orda. Buraya kısa süreliğine geldim. Bu 29 yaş sınırı olayını söylediğiniz iyi oldu çok teşekkür ederim. Ben bilmiyordum. Sanırım onun da haberi yok. Yaşı tam 30 diil. Haziran'da tam 29 yaşına basıcak... Ama yine de geç yani herşey için...

Sorumluluk duygusu çok önemli her anlamda, mesela çalıştı diyelim ilerde ki bence çok zor, çocuğunuz olduğunda herşey senin üstüne kalır. Benim çok yakın çevremde böyle biri var malesef ve sadece o yakın akrabam değil hepimiz çekiyoruz ceremesini. O tarz insanlara yapılacak en büyük iyilik aile kurmamalarını sağlamak, çok dikkat et bence ya da kesin bi dille bu sene geçti galiba ama seneye okulu bitirp askere gitmiş olması gerektiğini yoksa onunla olmayacağını ciddi olarak söyle aman diyim aslında uzak dur Bide madem okulda başarısız dolayısıyla çalışmıyor derslerine e parttime iş de yapmadığına göre bol vakti olmalı üstüne nasıl bir yorgunluğu var ki bide duygusal & romantik değil Bekle bence sakın işi resmiyete bindirme seni kaybetmek istemiyosa bişeyler yapsın Ben 36 yaşında iş hayatında yeni iş bulmak zor derken adam 30 yaşında yeni başlıcak Allah akıl fikir versin ne denir((

belli ki sorumlu biri değil konuşmayı denesen ciddi ciddi anlatsan burda anlattığın gibi ona göre bi karar verirsin 30uza yaklaşmış biri ama hala okuyo iş beğenmiyo diyosun bu durumda biraz da mantığını dinle derim hakkında hayırlısı.

Yorumlar için teşekkürler arkadaşlar... Şimdilik herşeyi askıya aldık.. Ne olacak ben de bilmiyorum... feen

haa bak bu konuda haklısın işte... hem börek bütün dursun hem karnım tok olsun istiyo. O boş boş yaşasın ben de sabredeyim :))) evet kazanabildiğine göre dersleri geçememesi gibi bi durum da ilginç oluyo di mi :)))

Valla çok anlattım, hatta burda anlattığımın fazlasını anlattım...

iş beyenmiyor birde valla okul bitince birde iş bulamadım diye depresyona girer bu... onu bu yaşta kimse işe almaz.. malesef iş yeri sahipleri özelde genç eleman alırlar. devlet dairesinde hafta sonları tatil olur zeten yaştan kaydebiyor onuda.. o zaman açacak kendi iş yerini 2 sene sabredecek ama yok bu adam onuda yapamaz ne gayret avr ne de çalışma isteği... Z zehra61

ne biliyim ben de anlamıyorum ki ne istiyo... . push ;