Çocuğu pedagoga götürmeden önce babasını götürün önce bi. Çocukta soruna yol açan kişi baba zaten önce o düzelsin.

Sevgi ve ilgi açlığı var evet. Onun da çocukluğundan gelen bi travması var annesi ile ilgili. Çok fazla şiddet görmüş. Temizlik ve ciddi anlamda sinir hastası annesi var.

Danışmak istedim psikolojik destrk alan aldıran, kendim gitsem yönlendirebilir miyim vs gibi böyle durumları yaşayan var mı yok mu nasıl çözerim diye danışmak istedim Akıl akıldan üstündür. Yermeniz için değil destek olmanız akıl verip yönlendirmeniz için yazıyorum

Oynamıyor. En büyük tartışma sebeplerimizden birisidir. Sen ilgilen oyun oyna der dururum. Restauranta bi yere gittiğimizde yerinden kalkmaz çocukla ilgilenmek için. İlk doğduğundan beri böyle. Kolik bi bebekti kızım, akşamüzeri ağlama krizi başlardı. Zor beklersim gelsin de yardım etsin bana diye. Yardım edip ilgilenmeyi geç sustur neden ağlıyor derdi. Ben hep derim hadi babanı gıdıklayalım hdi babana top atalım hadi saklanalım baban bizi bulsun vs diye. Baba sincap baba ile eğlence falan gibi Kitaplar aldım hep okusun diye. Yok yapmıyor. İstiyor Ki kendisi istediği anda onla oynasın. Çocuklar öyle değil ki. Kimden ilgi sevgi görüyorsa ona bağlanıyor. Uyku konusunda memeye çok düşkün memeyle uyuyan kızım var(7ay önce bırKtı) haliyle benle uyumaya alışkın ama. İlgşlenebilceği bir sürü an var eşimin. Kızım istemiyor onla oyun oynamayı falan. Yani değişik bilmiyorum.

Bu kadar sorunlu biri evlenene kadar sizden saklayabildi mi kendini yani? Bravo... Hatta siz 2ye hamile kalana kadar da saklayabilmiş sanırm. Iki kat bravo

Yani direk bosanin demiyorum ben olsam diyrum bir anne olarak samimiyetimle soyluyorum, daha once yazdigim sekilde tedaviye ikna etmeye calisirim baktim olmuyor biraz uzaklastirp blof yaparim eger tedaviyi kabul ederse devam ederim, yani bizlerin anne olarak gerekirse cocugmuzi babasindan bile korumamiz gerekli, bu yaz tatilinde kaynimlar geldi memlekete en buyuk kaynim 45 yasinda falandr kucukken babasi dovuyormus ama oyle asiri degil kisa sure sonra birden kafasina dank etmis birakmis kp siddeti, esin en kucuk oldugu icin 1 kez falan yemis dayak ama bu yaz eski anilardan actilar sakayla anlatiyorla yaramazliklar yedikleri dayaklar falan, sonra en buyuk kaynim kvye dedi ki ciddilesti ve anne sen bir kez babamn karsisinda durup korumadin bizi en fazla bir tanede sana vururdu belki ama yanimzda olurdun, o kadar dokindu ki benim icime sonucta cocuk 40 yasina da gelse sorguluyor ayni seyi

Aynı benim babam... yaşlandı hala aynı. kirmizidefter Özlem hiç bitmiyor... Anneler

Trip atan kocadan nefret ediyorum 30 yaşındayım ben Küçücük yüreği ile koca herifin tribine maruz kalan bir çocuk yazık günah ya Eşiniz deli bence dayaktan anlar ancak böylesi Allah rızası için çocuğa yapmasına izin vermeyin

Sinir oldum eşinize, kıyamam yavruya

Evet gitmek istemiyor babasına çünkü herleyine müdahele ediyor onun. Bi yere gidelim, dolaşma orayı elleme şunu tutma buna dokunma gibi herşeyine müdahale ediyor. Daha küçükken mesela bilirsiniz bebekler ilk yürümeye emeklemeye başladıkları zamanlar en meraklı zamanlrıdır. Durmak istemezler sokakta cafede restaurantta hep dolaşmak isterler, Keşfetmek isterler. Kızım durmazdı mesrla gezmek isterdi, alır kucağına dümdüz dururdu ayakta. Bu sefer neden ağlıyor diye kızardı. Bebekliğinden beri saygı duymadı onun yapmak görmek oynamak istediklerinez bu ve bunun gibi sebepler yüzünden istemiyor pek babasında durmak tenesemisir Her şey insanlar

Ay hem hatalisiniz hem de dogruyu soyleyenlere cemkiriyorsunuz bayiliyorum sizin gibilere. Valla burada kiziniza bizim icimiz gitti. Daha ona dogru duzgun ortam saglayamiyorsaniz niye 2. yi yaptiniz demisler kizmissiniz. Kesinlikle bosanmayacaksiniz. 1000 kez soylenmis uzmana gidin diye ki ne diyebiliriz zaten baska? Ona da yok gelmez istemiyor kabul etmiyor falan demissiniz. Agirliginizi koyun gerekirse buyuklerden yardim isteyin ugrasin iste ne bileyim. Burada sizinkine benzer cok hayata ornek verildi. Kendinize pay cikaracaginiza kiziyorsunuz. Maalesef bu adamdan cocuk yaparak kat be kat fazla sorumluluk almayi goze aldiysaniz eger ne gerekiyorsa yapin cocuklariniz icin. Yapin ki kocanizdan bir farkiniz olsun. Boyle de sert konusturuyorsunuz insani.

Kızınız ile ilgili bir sorun yok. Pedogaga niye gideceksiniz ki. Eşinizi psikologa psikiyatriste falan goturun. Herseye tamam ama çocuğuma bu davranışı yapana dünyayi dar ederim. G

Tabii ki 3. çocuğu.

Keşke okumasaydım şu konuyu çok canım sıkıldı kızınız için. Ufacık çocuğa yapılır mı sinirim bozuldu

Sevgi gösterin sizde eşiniz sonuçta.. Sizin kızınızsa onun da kızı sevmek istemiş ilgi göstermek istemiş. Aslında o kadar ciddi bi problemi yok geçmişinden kaynaklanan bir durum belli.. Eğer sevgi göstermezseniz daha çok sinirli bir karaktere dönüşür.. Kardeşim de öyle tıpkı eşiniz gibi 23 yaşında ama bebek gibi sürekli sevgi bekliyor ve sürekli anneme karşı bir bağımlılığı vardı bazen maalesef ister istemez bize de yansıyordu. Saldırganlaşmıştı o derece. Bazen bi iyidi bazen bi kötüydü dengesiz hareketleri olmuştu artık. Çözümü sadece ona anlayışla davranmak, güzelce iletişim kurmak sevgi göstermek aksini yaparsanız sinirlenir size de yansır

Yok hayır sinirli asabi tavrı hep vardı zaten. Eşim benim 18 yıllık sevgilim 7 senedir kocam. frkındaysanız ben eşimden boşanayım mı konusu açmadım. Böyle bir sorunumuz var ne yapabiliriz nasıl çözebilirz yardımlrınız destekleriniz nlerdir dedim

Sizi incitmek istemedim. Umarım bir çaresini bulursunuz ama bulamazsanız, lütfen çocuklarınız için gerekeni yapmaya hazırlayın kendinizi olur mu. Ozguvensiz ve kompleksli babalara büyümek, çocuklarda derin yaralar açıyor, hala o yaraları kapamaya çalışan biri olarak söylüyorum size. Belki ilaçla vs duzelebilecek bir durumu vardır, önden siz terapiste gidip görüşebilirsiniz, ama düzelmezse, lütfen ne yapacağınızı planlayın. cilek. yagmuru

Çocukla onun ilgilenmesine izin vermiyor olabilir misiniz Sen yatır oyun oyna gibi sorumluluk alsa daha iyi olur mu Bir de ayrı mı yatıyorsunuz Sabah yatağıma gelme dedi demişsiniz.

E ama bu adamdan boşanacağınıza 2. Çocuğuda yapmişsınız biz napalım hadi siz çekiyorsunuz o bebe nasıl çeksin bu değişiği

Çift terapistine götürmeyi ikna edin bir türlü vazgeçmeyin orda psikolog uygun görürse tek devam eder sana destek olmak istiyorum bunu birlikte atlatacağız destek alalım gibi derseniz belki.

Eşiniz hata ne demek çocuğu ağlatmak Siz ne biçim bir annesini niye çocuğa yaklaşmasına izin veriyorsunuz? Yapacağınız şey belli... tedavi ettirceksiniz. Kendisine de tedavi olmadan çocuğa yaklaşma diceksin iz bitti.

Valla adam yaptığını bu kadar normal goruyosa hiçbisey yapamazsınız, zorla kolundan tutup terapiye de goturemeyeceginize göre. Burda bir üye vardı, kocası kadıni kistirip etlerini morartiyo, şeytan gibi üstüne çıkıp nefessiz bırakıyomus ama sorsan şaka yapıyor yani. Sanmıyorum ki böyle adamlar değişsin. Anne sorunları olan eşinizle birlikte, baba sorunları olacak çocuklar buyuteceksiniz gibi gorunuyo burdan.

Siz bir psikologa gidin, boşanmak, kendinizi ve çocuğunuzu bu hastalıklı iletişimden kurtarmak varken neden inatla böyle bir adamla olmayı tercih ediyor ve çocuğunuzun buna maruz kalışını izliyorsunuz, belki buna dair bir farkındalık kazanırsınız.

Kendiniz gitseniz yonlendiremezsiniz. Kulaktan kulaga oyunu gibi olur ve zaten psikolog sizinle, sizinle ilgili konusur. Arkadaslar bir noktada hakli esiniz kizinizin psikolojisini bozarken 2. Cocugun psikolojisini de bozacagini tahmin etmeniz zor degil.

2 yaşındaki çocuğa böyle davranan bir babaya 2. Çocuğu neden yaptınız Olan çocuklara oluyor yazık gerçekten üzüldüm

Bu durum ne zamandan beri devam ediyor neden 2. Cocuk ayyyy neyse cocuklarinizi bu adamdan uzak tutun bosanin gidip tedavisini olsun duzelirse yeniden bir sans verirsiniz ama ben kiziniza ve dogacak bebeginize cok acidim yazik yahu 2 yas sendromu gecirmesi gereken donemde babasinin sacma triplerine psikolojik siddetine maruz kaliyor bunlar travma olarak geri dönus yapacak yazik bunu cocugunuza yapmayin

Sizdede sorun var. Adamin huylarini biliyorsunuz, ne diye baba yapiyorsunuz anlamadim

Çocuklarım biraz büyüyp kreş dönemine gelene kadar süreçten bahsediyorum. Kızım doğana kadar çalışıyordum zaten yine devam ederim çalışmaya. A

Tam tersi mükemmel olmadığımızın farkında olduğumuz için çocuk sahibi olurken ya binlerce defa düşünen ya da çocuk sahibi olmamayı tercih eden taraftayızdır belki? Ben kendi sınırlarını bildiği için çocuk sahibi olmamayı seçmiş bir kadınım mesela çünkü dünyadaki hiçbir bahanenin bir çocuğun üzülmesi, kırılması, sevilmemesinden daha önemli olmadığını biliyorum.

Cocuga demis sabah yatagima gelme diye kirmizidefter Özlem hiç bitmiyor... Anneler

Demeyin öyle ne olur vardır elbet bi çözümü.. en azından gidip bi danışmak gerek. Pedagog psikolog yönlendirir bi şekilde inş

Farkındayım boşanayım mı dememissiniz ama sorununuzu çözmeye çalışmadan 2. ye hamilesiniz. 1 çocuğa üzülmek yeterli gelmedi galiba sizin için. Kimsenin olan çocuğu için ebeveynligini sorgulayacak değilim ama 2.'yi düşünmek... Ikiniz de alanında "uzman" kişilere gitmelisiniz bence. Hele bu cevaptan sonra.

Kesinlikle sevgi ve ilgi bekliyor. Siz ona masal anlatırken sizin kızınızla aranızdaki iletişimi o huzurlu bağı da kıskanıyor içten içe. Kızınız kendisine karşı da öyle olsun istiyor ama o bağı nasıl kuracağını bilmiyor. Geçmişinde kendi ailesiyle ilgili de travmaları varmış dediniz o yüzden bilmiyor bence, kendisi de görmemiş çünkü. Bence bazı sorumlulukları ona yükleyin ve o kızıyla ilgilenmeye çalıştığında yüzünüz düşmesin, hadi rahat bırak çocuğu uyuyacak gibi şeyler sakın yapmayın, hiçbir şey demeseniz bile vücut dilinizle bunu belli ediyorsunuzdur illa ki. Sanki o geldiğinde sizin huzurunuz kaçmış gibi bir tavır sergilemişsiniz gibisijiz kızınız da siz de. Çocuk bunu sizden görerek öğrenmiş olabilir. Yani kafasında babayı öyle tanımlamış olabilir. Baba yanınıza geldiğinde huzunurnuzu bile bozsa, aa bak baba gelmiş diye sevinmiş gibi yapın o an eşinizi boğmak isteseniz bile o an için 5-10 dakika uykusu kaçar ama uzun vadede daha düzgün iletişim kurabilmelerine zemin olur. Baba çok geri planda kalmış maalesef. 2. Çocuğunuz da yoldaymis, daha da zorlanabilirsiniz bu durum düzelmezse. Çocuklar arasında ayrim dahi yapabilir. Diyelim kizinizla arasındaki iletişim düzelmezse ilgiyi tek çocukta yogunlastirabilir veya o an hangisi ona ilgi gösteriyorsa diğerini dişlayabilir vs. Babayı kızınızın gözünde biraz yükseltme, kahramanlastirma görevi size düşüyor maalesef. Gün içinde görüntülü arayabilirsiniz mesela, baba seni özlemiş diyerek ya da sizin düşünüp aldığınız bir hediyeyi, yiyeceği babası almış gibi kızınıza verebilirsiniz. Siz masal anlatırken yanınıza geldiğinde mutlu bir şekilde, masalın devamını baba anlatacakmis falan diyebilirsiniz, eşiniz de kendini daha önemli hisseder bu şekilde ve en azından kızınıza karşı olan tavrını düzeltmiş olursunuz

Arkadaşlar haklı ne yazık ki, böyle bir sorun olduğunu bile bile ve sorunu çözmeden ikinci bebek yanlış bi karar olmuş bi kabul edin bence... artk 1 değil 2cocuk psikolojisiyle uğraşacaksınız, eşiniz de çocuk bakiminda size yardımcı olmayacak belli ki, sizdeki iyi cesaret... planlı bir bebekti deyin ikinci için de şurda bayılayım.

Çocuğa demiş sabah yanına gelme diye kirmizidefter Özlem hiç bitmiyor... Anneler

E ama ben bu adamdan boşansam, çocukta mı boşanacak? Babası, elbette ki görüşecek. çekmesin tabi ki, çekmesin diye çözüm bulmaya çalışıyorum.

Hmm hmm ikinciyi yapmayı tercih etmiş

Kucuk cocuga demis saka gibi

ilk defa okuduğum bir konuda bahsi geçen herkese üzüldüm. bence eşinize şefkat gösterin ve çocuğu ile arasını düzeltmesinde yardımcı olun baktınızki eşiniz çocuk gibi uğraşıyor hala sizle o zaman terapiye gitmek için ikna edin. R Rosalind

Aslında yanlış bi imaj vermişim. Boşanmaktan korkan bi kadın değilim, koca delisi asla değilim. Sadece bu sorunu çözebilmeyi istiyorum. Tabiki de çözemezsem boşanırım, bunun bu travmaların bilincindeyim, cahil bi kadın değilim. Evet şuan çocuklarım küçük olduğu çok zorlanırım, çünkü bakacak anne baba abla kardeşim yok ama boşanırsam bana da çocuklarıma da mecburenbakacak kafasındayım. kirmizidefter Özlem hiç bitmiyor... Anneler

Kardeş durdugun kabahat.

Eşim ağır vaka, biraz saflık var mı? Zeka durumu gelişimi açıkçası bana biraz hmm şey yani hareket değil ama gerizekalı gibi geldi R Rosalind

Amin çok zor gerçekten nasıl olacak hiç bilmiyorum. Sevgisinden asla şüphe etmiyorum çok seviyor kızını. Ama davranışlrı yıldırıcı

Haklısınız bi denemek gerek, kitap araştırayım ben. Bebiş gelene kadar okurum en azından, doğumdan sonra bir müddet okuyamam. hem belki o da birşeylerden artık iyice tedirgin olduğumu bi arayış içinde olduğumu anlar belli mi olur. Çok teşekkür ederim, amin inşallah kirmizidefter Özlem hiç bitmiyor... Anneler

Yaşanması en zor tiplerden biriyle evlenmişsiniz, benim babam da tam olarak böyle olmasa da, aşağılık kompleksi olan bir adamdı. Ve ben bir evlat olarak aklım ermeye başladığından itibaren ondan nefret ettim... Size de söylenecek çok şey var elbette bu konuda ama faydası yok, yine iyi sabrediyosunuz. Büyük konuşmayım ama, ben olsam kendime hakim olamayıp çoktan şiddete başvurmuştum herhalde. Bazen gicikligina benim de kafama vuran sevgilimi cimcirmeden alamıyorum hırsımi, sizinkine sopa sandalye girişirdim galiba çünkü eşiniz tam evire çevire küfür ede ede dövmelik bir adam. Belki bu şekilde beyin hücreleri düzgün bir hizaya gelir

Psikolog şart

Olumlu yapıcı dönüşünüz için teşekkürler. Aslımda dikkat ediyorum gün içerisinde 2 kere muhakkak ararım görüntülü babasını o da sevgi ve ilgiyle konuşuyor. Evet bebekken ilk zamanlar ben buldumcuk olup vermek istemedim, sonra da ya o yeltenmedi, yeltendiğinde de çocuk durmak istemedi. Gerçekten güzel yorumunuz için teşekkür ederm benim için çok yapıcı oldu M

40 yillik da olsa evladimi aglata aglata uyutan hayati zindan edeni tek kalemde cizer atarim.. cocugunuzu kaybediyorsunuz farkindamisiniz

Derdinizi bu kdr akıcı ifade ettiğiniz için tebrikler öncelikle. Allah tamamına erdirsin gebeliğinizi

Acaba eşiniz sevgi ve ilgi mi istiyor davranışlarından onu anladım tabi ki yine de bir psikoloğa görünün

Ya arkadaşlar gece gece yaşadığım bi sorunu sizlerle paylaşıyorum. Elbette ki kim ister böyle şeyler yaşamayı.

18 yıllık sevgililik ve 4 senelik evliliğiniz boyunca ne gibi bir çözüm ışığı gördünüz ki devam ettiniz? Çözemezsem boşanırım diyorsunuz ama evliliği 7'ye, çocukları 2'ye tamamlamışsınız maşallah. Koca meraklısı değilim deyince pek inandırıcı olmaması normal değil mi? Eşiniz de değişmez ayrıca. "Çocukluk travmalarımı 2 seansta çözdüm, artık çok sağlıklı bir yetişkin olarak mükemmel koca ve baba olacağım durumları" ancak dizilerde olur. Eşiniz bu sorunu çözene kadar o çocuklar ne yaralarla kaç yaşına gelecekler kim bilir. O da eşiniz sorununu kabul edip tedavi olursa ancak. Bence eşinizden önce sizin psikolojik destek almanız lazım. Zira böyle bir adamı onca sene çekmek de sağlıklı bir psikolojinin ürünü değil. Belki siz kendinizi iyileştirirsiniz de bu adamı boşayacak gücü bulursunuz böylece.

Çocugun bir sorunu yok ki. Eşinin sorunu var. Manyak midir nedir? NedirYani Kalbindeki Endişeleri

Siz kocasız kalmayın diye o çocuklar psikopat bir babayla psikolojileri bozuk şekilde büyüyecek. Sizin gibi karakterlerin ebeveyn olmasına izin verilmemeli ya yok. Yurtdışında olsa incelenip elinizden alınır o çocuklar. Bizim dingonun ahırı ülkede anca böyle vicdansızların vicdanına kalır işte.

Tamam arkadaşlar umuyorum ki siz hayatınız boyunca en doğru kişileri bulup, en mükemmel insanlarla karşılaşırsınız. Allah aşkına söyleyin sizlerin bu yaptığının onun yaptıklarından ne farkı var. evet şuan taşıdığım çocuğumu isteyerek yapmadım, rabbim sıhhat sağlık versin, ama bi evldını toprağa veren bi anne olarakta aldıramazdım yavrumu. ne olur böyle yeren yargılayan arkadaşlar olacaksa yazmayın. boşanmak evlenmek kdar kolay verilebilen bi karar değil. Yorumlar için teşekkür ederim. Kazen Mune konumu yoruma kapatabilir misiniz?

Sorunun temelindeki çözümü bulmaya çalışan insan, çocuğunu düşünen insan sizin gibi mı yapar? 18 sene diyorsunuz? 7 sene diyorsunuz? Yapmayın ya

Evet bazı hareketleri gerçekten sinir bozucuymuş. Ama eşiniz sizden kızınızdan ilgi sevgi bekliyor belli ki. Zaten belirtmişsiniz sevgi açlığı var diye. Onunlada biraz olsun ilgilenirseniz durum birazda olsa çözülebilir. Kızım zaten uzaktı babasına buda tuzu biberi oldu demişsiniz, önceki nedenler neler?

Çocuğa trip atıyor gerizekalı adam.

Ben eşime herşeye rağmen sevgimi belli ederim. İlgisiz bi eşte değilim. Bizim başlı başına kendi problemlerimiz var çok derin konular. Dediğim gibi eşimin geçmişten gelen bi prob var. Kendisi dışında herkes bu sorunu görüyor farkediyor söylüyorkar zaten. Ciddi bi davranış bozukluğu var. Nerde ne yapacağını hiç bilmez öfke konrtolü ve aşağılık kompleksi var. Onun Doğrusu dışında herkes ve herşey htalı. dediğim gibi onunla çözemiyoruz bu durumları ikna edemiyorum destek için. nasıl çözebilirim ya da onu ikna edebilirim bilemiyorum

Bu konudaki yetişkinin ilgi ve sevgi açlığı çekmesi çocuğun problemi kesinlikle değil. Hiçbir çocuk, sebebi ne olursa olsun, bu şekilde bir ortamda büyümeyi hak etmiyor. Eğer babanın psikolojik bir problemi ya da çocukluk travmaları varsa, bir yetişkin olarak çocuğa yansıtmamak için tedavi görmesi, eğer tedaviye yanaşmıyorsa yine bir diğer yetişkin olan annenin durumun farkında olarak çocuğu bu ortamdan kurtarması gerekir. Başka hiçbir yolu ve bahanesi yok, çocukları korumak etrafındaki yetişkinlerin sorumluluğu. Ortamda sorundan etkilenen bir çocuk varsa yetişkinlerin psikolojisi geri plana düşmek zorunda. Konu sahibi siz de en yakın arkadaşımın annesi gibisiniz. Onun da babası bu şekildeydi ve çocuğun yaşı ilerledikçe 'Bu çocuk beni sevmiyor, benimle ilgilenmiyor, ben baba olduğumu hissedemiyorum' diyerek şiddet uygulamaya başladı. Sevgi görmek istiyordu ama bunu isteme yolu o kadar kötüydü ki karşılığını göremedikçe delirip şiddet uyguluyordu. Halbuki sevgi görmenin yolu çok basit, önce siz sevgi göstereceksiniz ve çocuk sizden sevmeyi öğrenecek. Sürekli didişerek, ağlatarak neyin sevgi isteği bu? Onun annesi de sizin gibi 'Babası kızımızı çok seviyor.' bahanesi altına sığınıyordu, adamın yaptığı hiçbir hatayı görmüyordu çünkü boşanmaya cesareti yoktu. Benim ailem çok denedi anneyi ikna edip arkadaşımı kurtarmayı ama anne kurtarılmak istemedi ve kurtarılmak istemeyen bir insanı kurtaramazsınız. Sonuç olarak arkadaşım üniversiteye gittiği zamandan beri ailesi ile görüşmüyor ve en çok da annesine kızgın maddi manevi her imkanı varken beni o evde büyütmeyi tercih etti diye...

İkinci de yolda sanırım Allah yardımcınız olsun

Teşekkür ederim Öyle hiddetlenip birden yazınca anlaşıldım mı acaba diye tereddüt etmiştim teşekkürler kirmizidefter Özlem hiç bitmiyor... Anneler

Gercekten tum samimi duygularimla kotu niyetim olmadan soruyorum, nasil katlaniyorsunuz? Esinizi cok sevdiginizden mi katlanabiliyorsunuz acaba? Yani bu adamla yasayabilmek icin motivasyonunuz ne?

Bakin esinizi seviyorsunuz anliyorum, maddi gucunuz var mi? 2. Ye hamilesinz evde zaten tek bakiyorsunuz size yardimi olmuyor acaba esinizi psikolojik destek konusunda ikna edemezseniz bir tehdit mi etseniz cocuklarimi bu sekilde buyutmek istemiyorum deyin yani acik konusayim benim de 2 yasinda kizm var esimi cok severim ama kizima boyle davranirsa cocugumn huzuru icin mecbur kalirsam bosanirim! Esiniz nasil olsa benimleler istedigim gibi davranirim kafasinda... bence once siz bir psikologla gorusun, esinizi ikna yontemlerini konusun ve deneyin olmazsa ben yerinizde olsam, siz yapar misiniz bilmiyorum, cocugumu alir giderim ya da o adami evden atarim tedaviyi kabul edene kadar bizi goremezsin derim ama siz bunu yapmazsinz mesajlarinizdan oyle anladim ve bu surecte hep olan cocuklariniza olacak, belki ilerde cocklarinz size de kizacak bizi yeterince korumadin diye M MelatoniN

Genel anlamda şiddeti asla savunmam, tasvip etmem. Bana bu şekilde davranılsa çözüm yolu bulmaya, anlamaya anlatmaya çalışırım. Ama evladıma, minicik daha anca kendini ifade eden 2 yaşındaki bebeğime böyle davranılacak.. gözüm döner. O zaman o uyguladığı şiddetin alasını gösteririm ona, saygısız herif.. Benim 4 buçuk yaşındaki oğlum, 2 buçuk yaşındakini kızımı zorla elinden tutup çektiğinde bile sakin kalmakta zorlanan ben, bir yetişkin bunu yapsa neler yaparım bilmiyorum. Zaten varlığı yokluğu birmiş, babalığı da beş para etmezmiş. Kovun evden aklı başına gelsin.. Egolarını kendi yaşıtlarında tatmin etsin savunmasız yavrusu yerine.. Haysiyetsiz ya.. Bütün sinirlerim zıpladı yemin ederim..

Kızımı 4,5 aylıkken odasını ayırdım biz eşimle aynı odadayız

Acaba bir psikologla gorusseniz size bir yol gosterir mi? Yani esinizi nasil ikna edeceginiz konusunda falan elbet onlarin vardr boyle gelmek istemeyen hastalari ama ozel bir psikologla devlette zaman bulamayabilirler bu kadar ayrintili ilgilenmek icin

Bu tarz bir babaya değil ama ne yazık ki kardeşlere sahibim. Çocukluğumdan beri ciddi şekilde sinirden ağlamama sebep olan davranışlar içine girerlerdi. İstemediğim şeyler yaparlar ağlatırlardı. Şuan ne yazık ki öfke kontrolü olmayan bir bireyim. Evlenmeden önce ciddi sinir krizleri geçirtirlerdi. Ama sorsan ben problemliydim onlar beni ıslah etmeye çalışıyordu. Olan bana oldu. Onlara karşı özellikle bir kardeşime karşı ciddi bir nefretim var şuanda da konuşmuyorum zaten. Bana verdikleri zararın haddi hesabı yok benim gözümde. Kızınıza çok üzüldüm yeni doğacak olana da. Malesef şuan ciddi davranış problemleri oluşuyor bilginiz olsun temeller atılıyor. İlerde en ufak şeyde kendini yere atıp sinir krizleri geçiren tahammülsüz bir kızınız olacak yüksek ihtimalle.

Bu iki mesajınızı bir daha okuyun. Siz bu adamla reşitken tanışıp bu huylarını bilerek evlendiniz. Yani bile bile lades dediniz. Adam neden hatalarını kabullenip tedavi olsun ki? Siz adamı böyle kabul edip evlenmişsiniz. Alıştınız evet çünkü eminim çok seviyordunuz, hala seviyorsunuz. Ancak bu konuda çocuklarınızın durumu çok kötü. Onlar anne karnı gibi rahat bir dünyadan sürekli ağlatılıp, rahatsız edildikleri bir ortama geliyorlar. Ve sizin gibi "ALIŞMALARI" daha doğrusu "KATLANMALARI" için en az 10-15 sene gerekiyor. Ve onlar da sizin gibi sinir hastası olacaklar. Evet alışacaklar ve eşiniz gibi insanları eş seçecekler belki de. Yani hatalar silsilesi olursa bilin ki kabahat sizin. Ya da babalarını sevmeyecekler, evden kaçış için yanlış şeylere karışacaklar. Yani siz alıştınız ama çocuklarınız alışana kadar onlara yazık etmeyin.

Evet bende aynı şeyi düşünüyorum. Sabah konuştum kendisiyle. İlle de gelmek istemiyorum diyorsan ben tek gidicem dedim. Ses çıkarmadı. Bu şekilde deneyelim, belki psikolog onu da görmek konuşmak ister. Özel bi dr bulup gidicem teşekkür ederim. G

Çocukluk sırrı diye bir kitap var kızınız uyuduğunda eşinizin yanında sesli okusanız. Ona okuyormuş gibi değil ama. Size özel mesaj göndermek istedim ama kapalı galiba acabilme imkanınız varmı. Benzer durumları yaşadım yardımcı olmak istedim.

Hanımlar merhaba, Eşimin psikolojik sorunları olduğunu düşünüyorum, aslında ailecek hepimiz düşünüyoruz, annesi kardeşi ve ben. tuhaf davranışlrı var. Tuhaf, insana hayattan bezdiren tuhaf bi ısrarcılığı ve psikolojik şiddeti var. Uyumak istersin uyutmaz, tartışmamak için susarsın susturmaz. Yani değişik nasıl anlatacapımı da bilemiyorum. Kardeşine, krdeşi küçükken yapıyormuş, bana oldum olası yapıyor. Krdeşi de diyor aynısını Sinir etmek için elinden geleni yapıyor. Şimdi de 2 yaşında ki kızıma yapıyor. Resmen sanki akranıymış gibi tartışıyor küsüyor, surat tavır yapıyor. Çocuğu sinir ediyor. Sinirine basıyor resmen. Az önce kızımın uykusu geldi, ben uyuturum her gece kitap okuyup masal anlatırım. Geldi odaya yatağına yatayım senin dedi, çocuk istemiyor baba uykum geldi burası benim yatağım dedi. Yok ben seni sevcem senin yatağın ne güzel falan saçmalıyor. Çocuk sinir krizleri geçiriyor git baba lütfen uyucam ben diye. Ağlattı hıçkıra hıçkıra ağlattı çocuğu. Sonra gitti tam dalcak çocuk, geldi yine, yanına yatayım sana sürprizm var telefon izleyelim dedi açtı onun sevceği bişey. Yani çıldırıcam yemin ederim. çocuk hadi baba git uyucam ben diyo yok anlamıyor adam. sonra da kalktı benle konuşma yarın sabah yatağıma gelme sakın dedi ciddi ciddi sankş karşısında ben varmışım gibi. Yine ağlattı çocuğu yavrum hıçkıra hıçkıra uyudu. Ne bu ben anlamıyorum, nasıl davranacağım kestiremiyorum. ben müdahale ediyorum tabiki ama bu sefer de senden görüyor yapıyo diyo. Ebeveyn olan arkadaşlarım bilirler tabiki hiçbirimiz dört dörtlük değiliz. Tabiki benimde yeri geliyor htalı agresif davrandığım oluyorx ama bu anlatmak istediğim böyle bişey değil. Çocuğu uyuz gıcıl ediyor. Kuzenler akrabalar da görsün farkediyor bu davranışlarını, çocuğu sinir edişini. Benim artık bana davranışlarına tahammülüm kalmadığı için, kızıma karşı da böyle olunca nevrim dönüyor. ben mesela kafama vurulmasından nefret ederim zilyon kere vurur. Taki ben sinirlenip yükselene kadar. Sonrada ben hatalı olup, Bi ton laf eder otururum. mesela tartışma anında uzamasın diye susmak istersin konuşmayalım sonra konuşalım dersin ya, yok asla susamazsın konuşulacak. kızıma da aynı işte. Çocuk saçımı elleme baba diyo elliyor, yani gibi gibi birsürü şey. Ben sinir hastası oldum, kzım için endişeleniyorum. Daha çok küçük. Babasına zaten bi uzaklığı var bunlar tuz biber oluyor. Pedagoğa faln mı gitsem acaba danışmak için. eşime defalarca dedim psikolojik desteğe ihtiyacın var senin diye, çünkü öfke kontrol sorunu, aşağılık kompleksi falanda var. Tabiki de kabul etmiyor Ne yapmalıyım? Acaba pedagoğa gitsem o bizi çağırsa da psikolojik destek alın falan mu dese ikimiz içinde

Çocukken mutlaka etkilenmişimdir ama asıl etkisi yetişkin olunca görülüyor. Ben ailemden ayrı yaşıyorum ve temel sebebi babamın bu davranışlarına tahammül edememem. Psikolojik destek alabiliyorsa aldırın, yoksa asla değişmiyorlar.

insan olmak boyle gelecekte ben de aynı hatayı yapabilirim belki ama şuan ben de yanlış buluyorum. cocuk kaybetmenizle ikinci cocuğa önlem almayıp da doğurmanız arasında bağlantı olduğunu düşünmüyorum. adamın karakterini görüyosunuz sozde çocuğunuza aciyosunuz ama ikinciye de aynı hayatı yaşatıcaksınız. o zaman size tek onerim 3. yü yapmayın demek olur. kocanızı alın karşınıza sakin sakin konuşun. ikimiz de doktorla görüşelim sana yüklenmiyorum ben ama artık ikimiz de özen göstermeliyiz diyin. bende de var bi tane inatçı sevgili. ne zaman kendimi kötülemeye başlarsam o zaman kendi hatalarına dönüp bakabiliyor. gurur yapmayın böyle konular için

Kendisi bu durumdan nasıl rahatsız değil? Yani çocuk hırpalandikca babasına gitmek istemiyordur mesela. Buna üzülmesi gerekmez mi? Gerçi muhtemelen onun suçunu da size atar bu tipler.. Bir arkadaşımin eşi de böyle. Severken sıkar can acıtır. Çocuk narin diye düşünmez. Istemiyormus babasına gitmek artık. Annesine sarilıyormuş ondan uzaklaşıp. Senle uyuycam ama baba gelmesin diyormuş:) Adam çocuğa bağırıyormuş. Sen kimsin lan dünkü b. k biz istedik de oldun falan diyormuş. Gülüp geçmesi gereken çocukluklar kavga sebebi. Yani çocuğu yetiskin gibi ciddiye alıp kavga ediyor inanabiliyor musunuz? Maalesef çok zor bu insani değiştirmek. Uzman yardımını kendisi istemeli. F flower world

Psikolojik destek almasi gerekiyor

Boyle psikopata 2. Cocuk?