Ah kıyamam ya çok içlendim. Arada ufak tefek hediyeler alabilirsiniz minnoşa eğer imkanınız varsa. Hatta bende destek olmak isterim. Çocukların masumluğuna dayanamıyorum. Elimde olsa dünyayı sererim önlerine.

Ne kadar duyarlısınız... Gelsin oynasın doysun ahh kuzum benim ya

Arkadaşlar bu arada biz eşimle orta halli insanlarız. İkimiz de memur sayiliriz. Aksi söylenmedi ama yine de belirtmek istedim. Kızım birçok şeye sahip bu doğru ama biz varı yoğu ona harcıyoruz da ondan. Küçük kıza hediye alıyorum zaten bununla ilgili bir durum olduğu için demiyorum ama gözünüzde farklı bir şey canlanmasin diye durumu izah ediyorum

Ben küçükken annemin zengın bır arkadaşına gıderdık onunda kızı vardı.. Onun oyuncakları, odası, eşyaları herşeyi bizim hayal dünyamız gıbıydı.. Ama nooluyordu, biz orda oynayıp oynayıp eve donup uzulmuyorduk ki.. Orası ayrı bir zevktı bızım için ama biz kendi dunyamızda kendı arkadaslarımızla ve oyuncaklarımızla da çok mutluyduk.. Suan dusununce bile içimin gittiğini hatırlamıyorum.. Önemli olan esya değil zaten.. kolu olmayan bi bebekle bıle çocuklar mutlu olmayı bilir..

Yazik, kiz hayatin adaletsizligini, gelir farkini 5 yasinda anlamis. Hatunu bence cagirin, paraya ihtiyaci var. Kiz hakkinda fikrim yok, bana sorarsaniz birakin oynasin.

Oynasın, hevesini alsın. Hepimizin çocukken özendiği şeyler olmuştur. Evet aradaki fark uçurum ama kendi hayatı ile diğerlerinin arasındaki farkla er ya da geç tanışacak en azındna onu kırmayan, üzmeyen birileri ile tanışsın. Oynar, hevesini alır ve unutur Öteki türlü ablayı da kızını da kırarsınız. İnsan böyle durumlarda çok üzülüyor, kendini yüksek gördüğünden değil ama ben Allah herkese çok versin istiyorum..

Bir çocuğun daha 4.5 yaşında bir tarafın daha Parıltılı olduğunu, onda biseylerin eksik farketmesi ne acı

Gelsin gitsin sizin eve yatak yeni gördüğü için şu an cazip gelmiştir, bir müddet sonra hevesi geçer ama eğer yadırgamazsanız tabi benimki haddini biraz aşma farkındayım da öyle içimden geldi bir gün o kızcağızı da o yatakta uyutun derim :/ Ne bileyim içinde kalmasın Bilemedim çok mu saçma

Çağır tabi ya, mutlu olsun yavrucak, ona da hediye alın, ne bileyim pastayı beraber üflesinler, hani mutlu olsun kuzucuk, bu yaşlarda bilinçaltına atılan şeyler ileride travma olarak ortaya çıkar çünkü. Çocuğun zihninde bugünler kötü ya da mutsuz olarak kalmasın Gece gece dağıttın beni yeminle, şu an ekonomi sistemine, eğitime vs her şeye deli gibi sövüyorum millan la havle vela isla

Ne desem bilemedim ki Allah siz gibi iyi insanların sayısını arttırsın. O yavrucağa da iyi bir gelecek nasip etsin Rabbim.

Hangi sehirdesin hangi semtdesin yardimci ablan banada gelir mi 1 gunlugune nerisona

doğum gunu olayı eski bir olay:/ su an özellikle yatağa takıldı çocuk. ben de odasında yatmıyor diye almıştım :/

çağır hevesini alsın yavrucak bu arada çok takdir ettim duyarlılığını

oda sonuçta oyuncak deilki alasın.. bu konuda yapacak hiçbir şey yok.. benimde içim parçalandı inan... hiç dayanamam çocuklara.. choccywhoccydoodah

Akşam akşam içim kıyıldı... Yinede iyi açıdan bakmak lazım. Bu gelir dengesizliği ve imkan-imkansızlık arasındaki farkı ne kadar çabuk öğrenirse hayatına belki ona göre yön verir, daha hırslı ve başarılı olur. Bilemedim... Bu arada çok merhametli bir insansınız, takdir ettim.

biz kızıma 2 yas doğum günü yaparken, o abla da 'çağırırsan ben de gelirim kızımla' demişti, ben yine etkilenebilir mi acaba diye kararsızdım. kadın gelmek isteyince 'tabii gelin' dedim. o zaman da bakmıştı çocuk, 3 yasındaydı

evinize geldiklerinde kızı kısıtlamayın girsin odaya zarar vermemek kaydıyla dilediğince takılsın bence

dünyadaki en sevimli nispet bu olsa gerek inşallah ilerde de çok iyi arkadaşlar olurlar ve ikisini de çok güzel bir gelecek bekliyordur sevgiler

Bilgece veriyorum zaten ama yatağa falan takıldı çocuk benim kız 3.5 yasinda. Odasında yetmiyordu, o yüzden odasına yatak falan aldik themis1990 canım oğlum

Ben ilkokuldayken durumları bizden daha iyi olan bir arkadaşım vardı, annesi de benim annemle arkadaş olmuştu. Biz onlara misafirliğe giderdik, arkadaşımın kendi odası vardı, evleri bizimkinden daha güzeldi falan... Odayı görseniz, tek çocuk ama ranza vardı çünkü oda çok küçüktü. İçinde tabi bir sürü oyuncak, peluş ayılar falan... Dolabı, komodini falan, gerçekçi olmak gerekirse cidden o eşyalar odaya zor sığmıştı ve biz o odada oyun oynarken hareket edecek alan çok azdı. Yine de severdim onun odasını çünkü bizde öyle eşyalar yoktu. Benim odam yoktu bizim evde, ben de tek çocuktum halbu ki. Ben çekyat tepesinde yattım yıllarca, sehpanın üstünde ders çalıştım. Kendime ait elbise dolabım yoktu o zamanlar. Onların yaşadığı ev çok düzenliydi, bizimki düzensizdi. Odaların içinden geçmek zorunda kalırdık. Tabi ben 4 yaşında değildim, daha büyüktüm o yüzden konuda bahsettiğiniz çocuk açısından durum nedir bilemem. Çocuklar özenir, ben de işte bu arkadaşımın odasına özenirdim çocukken ama biz oynardık ve hevesimi az da olsa alırdım. Çok değil aradan 3 sene falan geçince benim de kendime ait odam, mobilyalarım, eşyalarım falan olmuştu. O arkadaşımın odasından çok daha güzeldi, kardeşim ve benim için karyola, giysi dolabı, çalışma masası, komodin vs. arkadaşımın odasından çok daha geniş bir oda... Neyse bence çocuğun o odada oynamasına izin verin, verin çünkü "bizde neden yok" olayını başka türlü aşamayabilir çocuk.

Eminim o kucuk kiz ilerde, ben annemle temizlige giderdim, bir x vardi, cok guzel bir odasi ve oyuncaklari vardi, birlikte oynardik, hic cikmaz istemezdim oradan diye guzel bir hatira olarak animsayacak kizinizi ve odasini. Simdiki cocuklar bizim kusaktan o kadar farkli ki, benim kizim da 3.5 yasinda ve simdiden kizlarla biraraya gelip senin ayakkabin yeni mi, cok guzelmis, minnieli tokana bakabilir miyim vs muhabbeti yapiyorlar. Imkani olan da olmayan da biseylere ozeniyor maalesef... Yapabileceginiz tek sey size geldiginde ufakligin keyifli vakit gecirmesini guzel anilar biriktirmesini saglamak. Keske dunya her cocugun adil ve esit sartlarda yasayabilecegi bir dunya olsaydi ama maalesef degil...

Maalesef ki sizin yapabilecek birşeyiniz yok. Anladığım kadarı ile o yavrucağa içiniz acıdı, cız etti. Eminim ki elinizde olsa aynı odayı onada yapardınız. Kendinizi üzmeyin. Fırsat eşitsizliğiyle, fakirlikle, hiçbirşeyin adil olmadığı yeryüzüyle bu yaşta tanışmaları çok üzücü ve çok ağır.

işte beni şu hayatta en çok üzen şey. hastalık, ölüm Allah'tan gelir. bir şey diyemezsin ama bu maddi sıkıntılarla çocukların erken yaşta tanışması beni çok üzüyor. ben de bu kız gibi büyüdüm etrafım zengin şımarık kuzenlerle doluydu, çöpe atılan muzlara akardı ağzımın suyu, kuzenlerim elindeki cipsten bir tane de bana versin diye beklerdim, oyuncakları ile oynamak için erken kalkardım sıra beklerdim... hey gidi hey. şimdi şükür iyiyiz ama o çocukların ne yaşadığını bildiğimden içim acıyor bu sahnelere. siz de çok duyarlısınız ne güzel. bence hiç kısıtlamayın. kısıtlarsanız daha çok üzülür. annesini çağırmasanız kadın ekmek parasından olur. gelince odaya girsin, istediği gibi ama zarar vermeden oynayabileceğini bilsin. uygun olduğunuz zamanlarda da ara sıra ona pembe renkli bir nevresim takımı ne bileyim bir minik sehpa filan alırsınız kendine ait eşyaları olsun istiyor demek ki. Allah gönlünüze göre versin.

yarami actin. ben bosanmadan evvel ac gozlu kocamin karnini doyurmak icin temizlige giderdim cocuguma bakacak kimse olmadigindan mecburen yanimda gotururdum. bi keresinde ev sahibi kadin cocuguna dogum gunu hazirligi yapti bende oglumla ordayim. etrafin susune pusune cocugun odasi oyuncaklari ve hediye gelen oyuncaklara oyle bir boyun bukup bakisi vardiki evladimin bu gun bile gozumun onunde. simdi durumumu duzelttim yok diyecek biseyi yok ama gel gorki o sahneyi atamiuorum ben aklimdan ((

Haklisin elbet evladina alirsin. Ne bileyim cok icine oturmus ki konu acmissin ne guzel. Benim de otururdu. Doya doya kizinizla oynasin. Ne bileyim bi sekilde hevesini alir gibi sanki..

Çocuklar mobilyaya pek takilmaz... eminim pembisli figurlu yatak örtüsü, uyku seti gibi şeylere imrenmistir... İmkanınız varsa bu tür bişey hediye edin... cekyatta bile yatiyo olsa özel hissedecektir

Ay ya canim benim. Benim icimden akar giderdi bir seyler. Oturur aglardim herhalde Ama imkaniniz varsa onun icin süslü bir kiz cocugu hediyesi alabilirsiniz.

olur mu canım hiç öyle şey

Gelsin doya doya oynasın bence.. Çocuk sevındırmek sevaptır.. Aklının kalacagını sanmam, kapıdan çıkınca unutur bile.. Gecırdığı güzel vakıt ve hayalgucune kattıklarıyla kalır

Offfff (( nerisona

Ne kadar güzel bir örnek vermişsiniz. İnşallah hepimizin çocukları okur da iyi yerlere gelir, zaten en çok istediğim o, iki kız çocuğum var, tüm gelirimi eğitimlerine harcayacagim Allah izin verirse

Üzüldüm ancak farklı açıdan yaklaşıcam konuya. Üzülenlere bir nebze teselli olur belki. Boşanan anne-baba çocuğuyum, annem çalışmıyordu üstelik. Bir çocuk düşünün 3 yaşında, annesi diyor ki "çikolata isteme olur mu kızım, misafirliğe gidince de şeker verirlerse bugün çok yedim, teşekkür ederim de alma" vs. İstemedim de, yemedim de. Cips isterse canım annem patatesi innncecik doğrardı yuvarlak, kızartıp verirdi. Her neyse, şimdi o kız büyüdü etti; ve zannedersiniz ki küçük dağları o yarattı. O kadar kendime güvenirim, o kadar güçlü bir insanım ki şaşarsınız. Bunun sebebi de baya küçükken yüzleştiğim hayattır. 5 yaşımdayken bile benim için yaşından ne kadar olgun derlerdi, hala öyleyim. Eminim bu küçük kız da öyle olacak. Siz zaten duyarlı yaklaşmışsınız olaya, eminim onu mutlu edecek şeyler yapacaksınızdır.

Çok çok güzel nerisona

birlikte yapboz falan yapıyorlar, kızım anneannesine falan yeni aldığı seyleri gösterir bağıra bağıra, neyse ki bu kıza yapmıyor öyle ama işte o da daha 3.5 yasında. neyin kime söyleneceğini bilmiyor ki

Dogru ikiside cocuk Ama bence kizinizla konusun diyecegimde simdi gidip anlatabilir o yuzden bosverin oynar giderler siz hediye falan veriyorsaniz takilmayin hic tabi cani ceker ama hayat boyle.. Bide simdi hevesini alir yani bi sure sonra ama simdi gelip gormezse ailesine soyler hep banada boyle bir oda yapin diye :/

Yalnız duyarlı olmanız çok güzel arkdaslarında dediği gibi. Eminim yerinizde olsa kızımın odasına giriyor diye rahatsız olacak birsürü kadın vardır.

Benim yardımcı bir ablam var, gelirken bırakacak kimsesi olmadığı için kızını da getiriyor. Kızı, kızımla aynı yaşlarda. 1.5 yıl önce hastalandı, işi bıraktı, o zaman sorun yoktu, çocuklar küçüktü. Ben başkasını buldum ama o abla da çocuğunun evlendiği yere taşındı. Birkaç haftadır yine eski abla geliyor, kızıyla. Sorun şu : biz bu süreçte kızımın odasını yeniledik, bir kız çocuğunu cezbedecek yatak, dolap, aksesuar ne varsa aldık. Bu yavrucagiz baktı şaşkın şaşkın. Ben çok rahatsız oldum. Ona eskiden de hediyeler alırdım, beğendiği eşyalardan verirdim ama şimdi oda ilgisini çekiyor, fark ediyorum. Hatta geçende kendi kendine odada konuşuyordu, 'odan çok guzelmis' vs. Ben de dikkatini falan dağıtmaya çalıştım, yemek hazırladım ama hep oraya gidiyor. Acaba orayı oyun alanı gibi mi görüyordur yoksa üzülüyor mudur bilemedim. Ablayı bir daha çağırmasam iyi mi olur, kötü mü olur onu da bilemedim. 2-3 haftadır bu konuyu düşünüp duruyorum. Siz olsanız ne yaparsınız? Kız 4.5 yaşında. Bu sene okula gitmeyecek, gidecek olsa sorun olmayacaktı.

çagirmazsaniz annesi dolasyisyla o kiz zor durumda kalabilir, kadinin bvaska seçenegi olsa kziyla ise gitmezdi zaten bence çagirmaya devam edin, odanin aynisini ona alamayacaginiza gore bi kaç saatligine odunç vermis olursunuz

onlardaki mülkiyet anlayışına göre gördüğü her şey onlarındır. kendileri sahip olmasa bile. dolayısıyla çocuğa katkınız bile olur.

bu örneklere bir tane de ben ekleyeyim içiniz rahat etsin :) biz küçükken her yaz annemin memleketine giderdik. dayılarımın kızlarının odaları da aynı böyle anlatılanlar gibi bol eşyalı, aksesuarlı süslü püslüydü biz onlara göre o zamanlar daha orta halli bir aileydik evimiz küçüktü üç kardeş aynı odada kalırdık ve kuzenlerimin her istediği alınırken biz fuzuli bir şey asla alamazdık ve çoğu eşyayı ortak kullanırdık. dayımlarda yatıya kalmak, o oyuncaklarla oynayıp tokalarla süslenmek rengarenk kitapları okumak çok eğlenceliydi ne bileyim öyle pek kıskançlık ya da üzüntü duyduğumuzu hatırlamıyorum. evimize neşeyle döner, eski oyuncaklarımızı bağrımıza basar toz toprak içinde sokak oyunlarımıza dalardık. mutlu çocuklardık :) beni üzen iki olay vardı onların üzerinden size tavsiyede bulunayım birincisi: annemin memleketi bizimkinden çok daha gelişmiş bir şehir olduğu için her türlü imkan ve mağaza vardı, dayım bizi her seferinde lunaparka götürürdü uçardık sevinçten, bir kere bijuteri gibi bir yere girdik ve dayım kendi kızına da bana da ne istersek alabileceğimizi söyledi. kuzenim birkaç şey aldı ben sadece kalpli bir kolye aldım. kuzenim surat astı tavır yaptı babasına niye bana hediye aldığını sordu, kendisini hiç önemsemediğini hep bize güzel şeyler aldığını söyledi üstelik kendisi her gün ne isterse alınan bir çocuktu çok kırılmıştım içten içe çok üzülmüştüm üstelik bu kuzenim ve kardeşi ailece bir başka şehire taşınırken çekmecelerindeki eşyaları toplamaktan sıkıldıkları için bırakıp gitmişlerdi. ikinci olay: diğer dayımın kızları kardeşim 3-4 yaşlarındayken evlerindeki dolapların kapaklarını açıp içine baktı diye ne görgüsüzlüğümüzü bıraktılar ne hırsızlığımızı şimdi ne kadar da olsa onlara yakın olamıyorum bir türlü... size tavsiyede bulunmama gerek bile yok aslında çünkü siz ince düşünceli merhametli bir hanımsınız. o çocuk kızınızın odasında gönlünce oynayıp kızınız tarafından olumlu ve paylaşımcı bir yaklaşım görürse üzüleceğiniz bir durum yok demektir o ona yeter :) kavun kokusu Buraya reklam

profilinize baktım, İstanbul'da değilim, tanınırım diye yazmadım yasadıgım sehri, cunku sizinkine göre kucuk bir yer

Ayy çok üzüldüm ya okuyunca kıyamam biz bu yaşımızda adaletsizlik herşey zorumuza gidiyor. o bilmez niye böyle neden benim yok diye üzülüyordur

ayyyy içim burkuldu. Gelsin oynasın doya doya canım benim ya sakın çıkarma işten. Hem kadının rızkı da kesilmesin. Çocuk oyun alanı olarak görüyordur orayı. Gelirken mutlu oluyordur,

Ya inşallah öyle bakıyordur. Sağ ol Mert'in genç annesi

Ben yerinizde olsam. Buraya geldiğin zaman bu oda senin istediğin gibi gir oyna derdim. Yani diğer türlü annesi işinden olacak. Ayrıca başka evler belki çocuğu ile kabul etmeyecek yada ev sahibinin yine böyle bir odası olursa belki sizin gibi anlayışlı olmayacak laf edecek çıkaracak odadan. Kıyamam ben ona. Hem böyle yaparsanız onun hayalinde hep çok iyi bir teyze olarak kalacaksınız. Offf bizlerden geçtim ama keşke küçükler arasında böyle uçırumlar olmasa.

Ne kadar düşünceli bi insansın. Sadece bunu yazmak istedim.

Tabii oynasın cherry ama daha mı çok üzülüyor acaba. Sonuçta 3 yaşında oda kavramının kişisel olduğunu anlamayabilirdi ama şimdi biliyor. Bir de o zaman böyle değildi oda

Biraz öncede su videoyu izleyip hüzünlenmiştim. Bu konuyla çok uyumlu...

Ne kadar iyi yureklisiniz oyle... Sarilasim geldi vallahi... Gozlerim doldu minigin o halini dusununce Bence ona da pariltili seylerden alin bol bol gelip oynasin

"anne, benim niye ondan yok?" sorusuna cevap vermeye çalışan anneye daha çok üzüldüm. Hayatın sillesi desen, o çocuk bunu anlar mı?

evet iyi anlaşıyorlar genelde

olaya başka yönden bakalım belki hayata bu farkları görerek başlıyor ama bu onuniçin ileride motive edici de olabilir küçükken bi akrabamın kızına özenirdim ben onun ve ailesinin sahip olduğu şeylere benim ailemin durumu o kadar iyi değildi ama ben çok şükür çalıştım okudum vs o özendiklerimi elde edebilecek seviyeye geldim belki o kız için de bir çıkış noktası olacaktır.

Çocuk 5 yaşına yaklaştı. Umarım dediğiniz gibidir, ama benim kızım 3.5 olmasına ragmen aidiyet duygusunun farkında. Kreste kimin neyi var, bir bir anlatır. Tabii bunlar toka, çanta gibi basit şeyler. Umarım burayı oyun alanı gibi görüyordur. Ama işte "ne güzel odan varmis" falan dedi ya çok içime oturdu gadjo dilo ben aslında

Maalesef bu devirde herşey çocuklara yönelik, en basitinden reklamlarda bile çocukları özendirecek fazlaca şey var. Gönül ister hiçbiri mahsun kalmasın ama olmuyor işte. Benimde arkadaşımın kızı var, kızımdan 3 ay küçük, onunda odası yok oda ilk zamanlar kızımın odasına hayranlıkla bakardı ama şuan unuttu, geldiklerinde oyuncaklarla oynamaya dalıyorlar aklına gelmiyor odaya girmek. Giderken sevdiğini farkettiğim oyuncağı veriyorum yada oyuncak, boya kalemi, boyama kitabı vb birşeyler alıp veriyorum gayet mutlu ayrılıyor evimizden. Çağırmamak yanlış olur gibi geliyor konu sahibi, neden mi? Birincisi çocukla temizliğe gitmesini kabul etmeyecek çok insan var maalesef, siz kapıyı kapatmayın. Çevremde dahi var çocuklu kabul edemem diyen maalesef. Ekmek parasından olmasın. Muhtemelen kazandığıyla çocuğunun eksiğini tamamlıyor. İkincisi gelsin, oynasın, oyun parkı gibi geliyordur sizin eviniz, eminim sevinerek geliyordur size oyun oynayabileceği için. Çok üzüldüğünüzü anlıyorum ama eminim o çocuk içinde elinizden geleni yapıyorsunuz.

evet odası, yatağı falan pembe, renge takıldı o ben de fark ettim. elimden gelenin daha iyisini yapmaya calışacagım, sag olun

o kadar konu içinde içimi ezen sadece bu konu desem yeridir. çok duyarlı bir insansınız öncelikle bunu söyleyeyim. o yaştaki çocukların akıllarında uç fikirler kalır. bunlarda duygulara bağlıdır. ya çok mutsuz olduğu korktuğu ya da çok mutlu olduğu uçtuğu anıları hatırlarlar. eminim 3-5 yıl sonra kızınızla beraber yardımcınızın kızına sorsanız odayı tarif et diye ikisi de farklı şeyleri söyleyecektir. o odada eşyalara bağlı hayali arkadaşları bile olacaktır farklı farklı. hatta kızınızla aynı odada birbirinden bağımsız oynadıklarını görürsünüz. ikisi de konuşur ama birbirinden bağımsızdır konular. ancak, emin olun ikisininde o an hissedeceği duygu aynıdır. "mutluluk. 5 yıl sonra da size bunu dile getirebilirler..."4 yaş, çocukta mülkiyet anlayışının olmadığı bir dönemdir. dönemsel özellikleri bu şekilde. bu yüzden kızınızla güzel vakit geçirmesine gönül rahatlığıyla izin verebilirsiniz.

Oyle bi yazmissinki inan aglayasim geldi kiyamam kuzum belkide özenmiştir. Cocuklar cok sever boyle seyleri kolay kolayda unutucagni sanmam kardesimden biliyorum benimde 4.5 5 yasinda bi erkek kardesim var bi ara simsek mqquen odasi gormus biyerde tuttrdu bende boyle istyrm diye tabi ben kiyamadim dolaplarini aldik nevresim perde halisi resimleri vs. Okdr sevndiki eve gelen herkesi odasina goturup gosterir oldu. Kolay kolay unutmuyolar tvde bisi goruyor onu yaziyo kafasina 1 ay ister unutmaz alasiya kadar soyler. Zor bi durum ne desem bilemedim... B

Kendimi gördüm resmen o kizda. Bende 9 yaşımda başladım annemle temizliğe, merdiven silmeye vs. Cöpun kenarinda ayakkabı, tahta falan bulunca hemen sevinip eve getirip yakacak yapmaya. Ama şimdi çok şükür annemin de durumu iyi. Beni de ablamı da üniversite okuttu. Eşimin de işi çok iyi ve suan o yaslarda asla hayal edemeyecegim şeyleri yaşıyorum ve bir yanda da anneme yaşatmaya çalışıyorum. Inşallah o kizcagiz da iyi yerlere gelir ve onun gibi birçok çocuk. Şuanda çok şükür biz yardıma muhtaç çocuklara kıyafet, ayakkabı neyse ihtiyaçları aliyoruz esimle

Yasadıgım bir olayı yazmak isterim. Ben küçükken babamın köyüne giderdik her haftasonu, orda babamın kuzeni falan yasıyor onunda kızı var benle yas. durumları iyi değildi, köy ortamı falan biz şehirden gidiyoruz benim kıyafetlerim güzel. o kızı cok severdim yeni bebeklerimi yeni, esyalarımı götürürümdüm hep hediye paketi yapıp cok mutlu olurdu. bende hiç esyalarıma kıyamazlık yapmazdım, hatta bigün müsamere için yeni ayakkabı alınmıştı onu cok begendi ona verdim, ertesi gün müsamerede eski ayakkabımı giymiştim hala fotolarda ilk ayakkabı ilgimi çeker:) neyse aradan yıllar geçti hep duyarım kıZ çok çalışkandı. dr olmuş. bigün annemlere geldiler kız bana nasıl sarıldı ben, beni unutmustur sanmıstım. Seni hiç unutmadım senin bebeklerinle, kıyafetlerinle büyüdüm ben sen olmasan cocuklugumu öyle yasayamazdım her hafta sonu sizin gelmenizi beklerdim dedi. okadar duygulandım ki anlatamam. şimdi dr cok cok iyi durumda son model arabası var:) benim yok :) gözüm yok cok şükür bende anaokulu öğretmeni oldum. benim için güzel bir anı. sizde olabildiğince paylaşın cocuk yasasın hiç bir çocuk büyüdüğünde anılarını unutmaz

Gerçekten cok temiz kalplisin... kızın çok şanslı

Ne güzel sevindim ikisi adına da :) Çocuk odayı görmüş ve imrenmiş artık bence de gelip oynasın hevesini alsın en azından Kim bilir geliceklerinde heyecanlanıp odada oynayacağının hayalini kuruyodur belki de çocuk U

buyuk ihtiamlle eve gidince annesine aynisini istiyorum diyodur çocuklar hep isterler, insallah annesiyle guzel bi iletisimi avrdirda ana kiz bu sorunun hakkindan gelirler C

Bende o yaşlardayken bir yakınımızın kızının bir sürü oyuncağı, ayrı odası v. s vardı. Onlara gitmeyi ve o oyuncaklarla oynayıp zaman geçirmeyi çok severdim. Bence geldiğinde o da tadını çıkarsın derim. . push ;

Rabbim tüm çocukların gönlündekini nasip etsin inşallah

Sadece odayı değil yatağı da sevdiyse uyumak istediğinde izin verebilirsiniz mesela mutlu olur gibi cikom

Ahh kıyamam yavruma yaaa Yanlış anlamayın lafım asla size değil ama ne vardı sanki herkes eşit şartlarda yaşayabilseydi Hele ki çocuklar

oyle düşünüyorum ben de ama evde ne diyor annesine bilemiyorum, cunku benim kız bir sey görse ister, ama cogu seye sahip olduğu için de unutur, bu yavrunun bir seyi yok sanıyorum, anladığım bu yani, umarım eğlence olarak goruyordur sadece

yakın hissetmemekte haklısınız :/ benim kızımın hava attığı tek şey kardeşi ona da sürekli kardeşin var mı dıye soruyor, ''kızım, onun ablası ve abisi var '' diyorum ama beğenmiyor, illa kucuk kardeşi olacak :)

Ben de çocukken varlıklı arkadaşlarımın evine gidince çok mutlu olurdum. Onların oyuncakları olurdu odaları olurdu orada vakit geçirmeyi çok severdim. O oyuncakların benim olması gerekmezdi çocuklukta aidiyet duygusu olmuyor çünkü. Bence o kızda da yoktur ama orada olmayı seviyordur. Bence üzülmeyin, çocuklar yetişkinler gibi benim niye yok diye haset duygular taşımayacak kadar masum oluyorlar. Bırakın sizin evinizde vakit geçirerek hevesini alsın.

Hayatın gerçekleri işte, içim cız etti gece gece En azından siz yapabiliceklerinizi yapıyosunuz minik için Üzülüyodur tabii kızcağız Kızınızla arkadaş denebilecek kadar iyi anlaşıyorlar mı

Duygulandım gerçekten, çocukların birseylere sahip olamaması beni üzüyor. Yani çağırmamanız daha kötü, kadın işinden olmak istemez. Sonuçta büyüyecek çocuk bu yaşadığı da olgunlaşmasına yardımcı olacak. Sizin yapacağınız birşey var gibi durmuyor basit birşey olsa ona da alın diycem ama oda sonuçta.

Durumunuz varsa ona kizinizin yatagindski nevresimden alin yada ona şüslü barbie li falan bişi alin..

Duyarli olmaniz ne kadar guzel. Ama ise yeniden cagirmamak o cocugun kucuk hayallerinin gerceklesmesini engellenmis olmasi olasiligi var. Gelsin oynasinlar birlikte hem kizinizda sahip olduklarini paylasmayi ogrenir. Boyle aliskanliklar kucuk yasta kazaniliyor sonucta. Ayrica cevrenizde oda degistirmek isteyen cocugunun odasini vermek isteyen birirlerini duyarsaniz yonlendirebilirsiniz ya da bulundugunuzsehirdeki arkadaslarimizdan da belki biri cikabilir ☺

yok saçma değil, gecende uyudu çocuk kanepede, annesine dedim x'in yatağına yatırayım mı diye, yok gözümün onunde olsun dedi, yani ben teklif ettim :/