Sunu soylemek isityorum: cocugunuz sanirim suan 15 aylik filan.. Ve hala emziriyorum diye yazmissiniz. Saglik acisindan cocuk emzirmek 12 aya kadar faydalidir, sonra degil. Ilk once onu birakmanizi tavsiye ederim. Belki cocugun piskolojisindede degisiklik olur. Onun disinda: cok zor olmali annenizden surekli cocugunuzun iyi olmadigini agladigini duyuyorsunuz ve ister istemez suclu hissediyosunuz. Ona ragmen yinede tavsiyem fazla ustune dusmeyin. Isinize devam edin en az 3 ay kadar. Eger 3 ay sonra hala cocugunuz alisamadiysa calismaniza o zaman yeniden degerlendirirsiniz. Cocuk nasil alisirsa oyle devam eder. Yani acikcasi zamana birakmanizi tavsiye ederim. Sonucta evde durup kendiniz mutsuz olucaksaniz zamanla kendinizde cocugunuza yeterince sevgi ve ilgi veremiyceksiniz bunuda dusunmek lazim. E Esila09

Bu konuda en çok ikilem yaşayanlardan biri de benim sanırım. Hamileyken 5. ayda çalışmayı bıraktım ve Elif 7 aylık olana kadar çalışmadım.7. ayda tekrar başladım çalışmaya ve 12. ayda tekrar bıraktım. Elif 15. aylık olduğunda ise tekrar geri döndüm. Şimdi haftanın 3 günü tam zamanlı çalışıyorum. Diğer günler işim yoksa uğramıyorum ofise. ELif çok uyumlu bi bebek. Ananesiyle kalıyor ve hiç sorun çıkartmıyor. EL sallayarak uğurluyor beni kapıdan. Bugüne kadar allaha şükür hiç ağlamadı arkamdan. Sorun tamamen bendeydi yani. Bi türlü yavrumu bırakıp çalışmayı içime sindirmezken bir yandan da onca yıl, onca emek, topuklu ayakkabılar, makyaj malzemeleri, sosyal çevrem beni çağırdı durdu. En önemlisi de anne ve babamdaki hayal kırıklığı peşimi bırakmadı. Onlar içinde kolay değildi. Onca emekle okutukları ve kimbilir ne hayaller kurdukları kızları hooop tersine dönmüştü. Yapamadım yani. Sırf Elifin annesi olarak doğmamıştım ki. Ondan önce bi hayatım bi kimliğim vardı. Anneydim ama bir de Özgeydim. Eski özge yani. İdealleri, severek yaptığı bi işi, sosyal bi çevresi olan bi kadın. Elif'in doktoruda çok yardımcı oldu karar vermemde. Bana dedi ki bigün 'Özgecim, bebeğinizi hayatınıza dahil edin eğer onun için kendine yeni bir hayat yaratmaya çalışırsan sen bocalarsın ve o da etkilenir. Kendi yaşadığın hayatına Elif'İ de dahil edeceksin ki taşlar yerine otursun.' bana çok mantıklı geldi ve Elif hanımı hayatımıza dahil ettik. Eskiden onu bırakıp ve hatta hasta olacak korkusyla onunla da hiçbiyere gitmezken şimdi eski düzenimie geri döndük tek bir farkla artık 3 kişiyiz. Herşeyi beraber yapıyoruz 3. üyemizin gelemeyeceği yerlere ise onu güvenli ellere bırakarak iki sevgili gidiyoruz. Ara sıra sadece anne-baba değil sevgili olmaya da ihtiyacımız oluyor çünkü. Tıpkı sadece anne değil özge olmaya ihtiyacım olduğu gibi. Ben de böyle.

Hakkınızda hayırlısı olsun canım, Allah kolaylık versin. Rabbim en hayırllı en kıymetli insanlardan eylesin evladını :Saruboceq:

aynı sorunu ablamda yaşamıştı. ama çocuklar bi süre sonra alışıyor merak etme. onunla konuşmayı deneyin eminim anlıyacaktır sizi, biraz kapris yapması normal. ama çok ağlıyorsa bi pedagog yardımı alabilirsiniz. sakın işinizi bırakmayın çünkü geçici bi durum zamanla alışır, benim oğlum 6 aylık o bile kapris yapmıştı işe dönünce ama yaşı küçük old. için daha çabuk alıştı duruma siz uzun zaman ayrılmamışsınız yavrucak alışmış size iyice, ondan diye tahmin ediyorum S

seher canım eger ekonomik durumunuz senin calışmanı gerektirmiyrsa. yani calışmadıgın takdirde gecinebilecekseniz, işini bırak derim. benimde 9aylık bir oglum var ona bakmak icin bende işimi bıraktım. cünkü en azından 3yaşına kadar kendim bakmak istiyorum. ne olursa olsun annenin bakması egitmesi bişeyler ögretmesi cok farklı ve kalıcı oluyr. yinede kara senin. mesela benim abimin 1yaşından beri annem bakıyor ama cocuk cok şımarık oldu lafsöz dinlemiyr. şimdi 5yaşında ama annemi hic dinlemiyr hatta kendi annebabasını bile. buda bana örnek oldugu icin tercihimi oglumdan yana kullandım işimi bıraktım. ne olursa olsun herkeze tavsiyem imkanı varsa herkez cocuguna kendi baksın. en az 3yaşına kadar. öptm canım. iyi düşün kararını ver. SEVCAN_84

ben olsam çocuğum için bile olsa işi bırakmazdım.. çalışmak sadece para kazanmak değildir.. sosyal ortamdır, kendine güvendir.. kendine vakit ayırabileceğin zaman yaratır bence..

Bırakmayın tabiki, çocuklar annelerine yapar huysuzluklarını, zamanla alışacak ve büyüyecek.. Hepsi unutulacak emin olun, ne mutluki sizin gibi bir annesi var, çocuğu için işi bırakmayı düşünen.. bu en önemlisi bence. WunJo

oğlum sabah arkamdan bir müddet yine ağlamış kapının önünden gelmemiş. Dün akşam çom eğlenceli vakit geçirdik haftasonlarıda öyle ev işiyle falan çok uğraşmıyorum yaparsamda onunla oynayarak işi oyuna çevirerek yapmaya çalışıyorum. Şu anda işi bırakma konusunu biraz erteledim zamana bırakıcam arkadaşlar bakalım zaman ne göstericek? S

1 yıl zaten çocuğuna bakmışsın, çoğu kadın 2,5 ay gibi bir süre sonra işine dönmek zorunda kalıyor. işi bırakma bence. burada asıl zorluğu annen çekiyor. annenin yanına bir yardımcı tut işe de devam et. bir süre sonra zaten alışır çocuğun. S

biz türk toplumu çok duygusal davranıyoruz... çocuk biraz ağladı mı kıyamıyoruz... yanında olup sürekli koruyup kollama ihtiyacı duyuyoruz sonra çocuklar büyüyünce anneye babaya bağımlı yaşıyorlar... çalışan annelerin çocukları daha sorumluluk sahibi daha özgüvenli yetişiyor.. siz en güzelini yapıyorsunuz. ben ev hanımıyım oğlumu yinede kreşe gönderiorum daha üç yaşında ilk günler anne yanımda kal diordu ama şimdi alıştı oğlumda olumlu değişimleri görmeye başladım... julyan ne zaman

annenın calısması taraftarıyım cunku dogurmakla kalmıyo hıc bısı.. ama bıde şu var keşke eve geldım her anımda annemın kapı acmasını ve sıcak bı kase corbasını gormek dunyalara degısmıcem tek seydır 0_3 yaş guven temelın olustu donemdır sız yanındaykende ona yeterınce ılgı gosterıyosanız bırakın cocunuzda alıssın duruma.. S

Bende dayanamam çocuğumun gözyaşına geçen hafta gerçekten çok zor bir hafta geçirdik ciddi anlamda işi bırakma noktasına geldim. Benim içinde çocuğum herşeyden önce gelir fakat bu hafta daha iyi sabahları yine huysuzlanıyor her çocuk gibi ayrılmak istemiyor döneceğimi söylüyorum anlatıyorum güzelce. Haftasonlarıda çok güzel zaman geçiriyoruz birlikte. O yüzden acele karar vermek istemedim. hergün oturup saatlerce ağlamıyor çocuğum öyle olsa benimde içim rahat etmezdi. Ayrıca şu da var çalışacaktınız niye çocuk yaptınız lafına katılmıyorum bir sürü çalışan bayan var. Çocuk yapmaya hakları yokmu yani? S

7. aylık hamileyken ayrıldım işimden şuan kızım 1,5 yaşında halen evdeyim tahmini bir 1 sene daha devam eder böyle kızıma kendim bakabildiğim için mutluyum ara ara çalışmayı özlesemde, evde bunalsamda yinede kızım ile beraber olmaktan çok mutluyum 1 yaşına kadar hiç kimseye emanet edemedim kendi anneme bile şimdi ise ara ara annanesine ara da babanesine bırakabiliyorum gün içinde oda haftada 1-2 ama ozaman bile çok zor geliyor çok özlüyorum onu her dk ariyasım geliyor onada çok zor geliyor farkındayım gittiği zaman babası ile benim resmimi öpüp duruyormuş her telefon çalmasında annneee diye haykırıyormuş almaya gittiğim zaman kucağıma bi atlayışı var dünyalara değişmem ama durum farklıda olabilirdi çalışmak zorundada olabilirdim bende kim istemezki yavrsuna kendi bakmayı ama şartlar başka türlüsünü imkan tanimiyorsa yapacak bişey yok çok üzme kendini arkadaşım alışacak nasılsa şanslıymışkı annanesi bakıyor ona en güzel şekilde bakıldığından eminsin için rahat olsun ağlaması tabiki üzüyor seni ama alışacak emin ol yaren

güzelim öncel, ikle sen onun içn çalışıyorsun vicdan azabı çekme derim ben... aaynı aylarda beniim de bir oğlum var ve sanırım emzirmeyi bırakma dönemin gelmiş tabi ki bir psiikologla da görüş derim ama aklı ermeye başldı mı çok zor oluyor memeden koparmak sanırım anneciğinin sütüne hasret tek derdi o

amin.. amin.. S

Meslekte memur yazıyor ama memur değilim resmi dairede sözleşmeli işçi olarak çalışıyorum o kısmı değiştirecektim her defasında unuttum hemen düzeltiyorum. Yani, işi bırakırsam memurluğu yakmış falan olmuyorum. Ama işim çok iyi ve rahat haftasonları tatil resmi daire olduğu için. Çıkarsam böyle bir iş bir daha bulamam onuda biliyorum. Çalışmaya bir yandan ihtiyacım var ama çalışmasamda açlıktan ölmeyiz sadece harcamalarımızı biraz daha kısıtlarız. Eşime birkaç defa ima ettim bu konuyu erkekler tabi daha düz bakıyorlar herşeye yada benim kocam öyle en azından. tabiki işi bırakmam taraftarı değil bugün onada kızdım ya çok anlayışsız ben karga gibi düşünüp duruyorum birde onunla tartıştım offffff S

bende çalışan bir anneyim ve kızımı babanesine bıraktığımda 4 aylıkdı iişimde çalışma şartlarım çok iyi en azından işimle evim arasında 10 dk mesefa var. ilk işe başladığımda bakacam zor gelirse eğer işi bırakırım dedim ama kızım babanesini seviyor ve çok güzel bakıyordu benim kızımda geçtiğimiz kış inanılmaz huysuzdu ama bu dönem geçti bence tünm çocuklarda dönem dönem huysuzluklar oluyor. maddi anlamda iyi olsanız bile çalışan anne olarak bence en güzeli ona iyi vakit ayırmak ve çocuğunuza faydalı olmaktır ki. benim kızım bana hiç küsmedi yada annem nerde diye ağlamadı ki babasından bile daha düşkün beni görünce ne baba ne babane hiç birini görmüyor. bence işinize devam edin geçici bir durum bu . push ;

2.5 aylıkken bıraktım yavrumu, çalışmaya başladım. Siz 1 yıl kendiniz bakmışsınız, yeterince emzirmişsiniz. Büyütmüşsünüz yani. Zor bir karar aslında. Çocukların en azından 3 yıl annelerinin yanında olmasından yanayım. Ama bazende bir anne evde de olsa çocuğuyla yeterince ilgilenebilecek mi, herşey rutine girmeyecekmi diye de düşünmeden edemiyorum. ben olsam işimi bırakmazdım, alışacak çocuğunuz. Birazda kullanıyor sizi. Gözyaşları en güçlü silahları çünkü :))

bence de işinizden ayrılmayın 2 aydır iyiydi diyorsunuz belki hasat falan olacaktır o yuzden durmuyordur nazlanıyordur kuzum Bu konida

Eğer maddi durumunuz uygunsa çocuğa annenin bakması daha doğru bence. İşten ayrılınca ekonomik yönden çökmeyecekseniz çocuğunuza kendiniz bakın. Çünkü çalışan annenin çocuğuyla kendi bakan annenin çocuğu çok farklı oluyor. Çalışan annelerin çocukları daha huysuz, sevgiye aç, ikili ilişkilerinde güven problemi yaşıyorlar. Hepsi değildir mutlaka ama benim gördüğüm geneli böyle maalesef. Anneannesi de olsa küçük çocuğa başkasının bakmasıyla annesinin bakması bir olmuyor. Ama maddi durum müsait değildir işi bırakamıyorsunuzdur o zaman yapacak bir şey yok. Her boş vaktinizi çocuğunuzla geçireceksiniz. ESSEM CANIM

Öyleyse uzmanlar neden 2 yaşına kadar anne sütü diye bas bas bağırıyor. Bir kaç sayfa geride yine vardı bu tarz bir söylem belirtme ihtiyacı hissettim. 2 yaşına kadar emzirmek gerekiyor sağlık açısından bu gerekli. Hele 1 yaşından sonra faydalı olmadığını nasıl söylersiniz B

isini birakma diye yazilan yorumlari saskinlikla okudum... calisacaktiysaniz cocuk niye yaptiniz anneniz baksin diyemi... ben cocugumu 3 4 saat annemler aglatacamda ben caliscam hayatta yapmam.. herseyden önce benim cocugum gelir.. cok üzgünüm su an.. konu clocuk olunca bende hersey bitiyor... bence isinden ciikkk otur evinde kocan ugrassin calissin gelecege yatirim o saglasin.. yazik hem sana hem cocuguna... Z

En iyisi :)) zaten böyle erteleye erteleye bir bakmışsınki sorun bitmiş.. Önemli olan ani karar verme, düşün taşın yerimseniben S

bir tanıdığımızın çocuğuda aynı şekilde anneannesi tarafından büyütüldü. annesi çalışıyodu. çocuk büyüyüp 11 yasına geldiğinde annesiyle tartısıyolardı. annesi ona ben senin için çalıştım didindim, üstüne bu evin her işini yürüttüm dedi, çocukta: babamın parası bize yeterdi, çalışmayıp yanımda dursaydın ben böyle büyümezdim dedi ağlaya ağlaya odasına gitti. hepimiz şok olduk. Ben ünv. mezunuyum çalışmıyorum. bazen diyorum ki bosuna mı okudum o kadar zahmet çektim de şimdi böyle evde otruyorum. bazen de diyorum ki eşin seni kimseye muhtaç etmiyor, Allaha şükür herşeyin var biraz daha rahat yaşamak için kendini yorma, çocuklarına iyi bir anne ol, onların yanlarında ol ruhlarını doyur. İlerde içlerinde kalacak birşeyleri olmasın. Bilmiyorum ya çok zor durumda değilsen çocuğuna da dayanamıyorsan boşver ne senin ne onun içinde bişeyler kalmasın. hayat çok kısa yaşadığımıza değsin biraz demi:)) bazı çalışan bayanlar bana kızabilir ama napayım ben bu konuda çok duygusalım manıksal düşünemiyorum:) . push ; A

Ayrıca şunu da eklemek istiyorum Her durumda en önemli etken annedir Anne ne kadar bilinçli ve kaliteliyse çocuk da o kadar sağlam bi birey oluyor Bütün gün çalışmasına ragmen işinden arta kalan en ufak bir zamanını çocuğuna ayıran annelere saygı duyarım. Eger anne çocuğuna manevi anlamda da yetebiliyosa çalışmalıdır da bence... Ama maddi anlamda problemi olmayan bir bayansa, ne olursa olsun çalışmaması ve vaktinin tamamını çocuğuna ayırmasından yanayım.

Sürekli annem bakacak diyede birşey yok. Şu anda 1,5 yaşında 1 yıl sonra yarım yada tam gün kreşe vermeyi düşünüyorum kendi gelişimi sosyalleşmesi açısndan da iyi olacağı kanısındayım. Çalışmasamda evde de olsam kreşe yine gönderecektim.

Bilemiyorum zor bi durum annem ben 11 yaşındayken işe girdi kardeşim 6 aylıktı ama mecburdu çalışmaya biz hiç ilgisiz sevgisiz kalmadık haftasonu sadece bizle geçirirdi akşamları hep ilgilenirdi bi eksiklik olmadı ben olsam çıkmazdım işimden. U umran80

evet maalesef çok zor oluyor ama alışacaklar.. hem kendine güvenleri oluyor. benim oğlumda annemde hiç yemek yemezdi sadece süt içerdi çok üzülürdüm ama şimdi annem önünden kaçırıyor yemekleri alıştılar birbirlerine, önceden mızmızlanırdı su ların içine telefon atmalar cam sehpa kırmalar ama şimdi öyle değil annemden bana gelince ağladığı bile oluyor bazen smuwiLa

Ben annesiz büyüdüm bebekliğimden bu yana ve hala eksikliği içimdedir. (ben 2 aylıkken çalışmaya başlamış ve hala da devam..) Lütfen kimse üstüne almasın ihtiyac vardır maddi yönden mecburen calısıyorsunuzdur o ayrı ona katiyyen lafım yok. fakat yok calısmaya alıstım yok evde duramam mantıgıyla el kadar cocukları bırakıp bırakıp gitmek analık mı? Oturun büyütün evladınızı bu kadar mı sıkıcı ve zor gelıyor neden dogurdunuz? kendi kendine büyüsün diye mi? Yazık ya vallahi yazık. Arkadas cocugum benimleyken düzenli problemi yok fakat ben işteyken annem de huysuzlasıyor demiş. Bırak işi cocuguna kendin bak arkadasım madem seninle mutlu seninle düzenli. Çocuk bu cocuk evlat anaya muhtac ya el kadar bebek daha.

bu arkadaşın söylediklerine aynen katılıyorum ve şunu ekliyorummm.. işiniz elinizden gidince üzülürsünüz.. çocuğunuz elinizden gidince yanarsınız.. G

Hepinize yorumlarınız için teşekkür ederim. Çalış diyenlerde çalışma diyenlerde çok haklı... doga3 Bşl104.5 gnc 87,6 hdf

demekki bırakabilecek bir işiniz var. benim böyle bi durumum olamaz. devlet memuruyum öğretmenim. bırakmak demek tamamen hayatımı sıfırlamak demek. insan kolay gelmiyor bu noktaya. siz şanslısınız anneniz bakıyor. ben anneme 20 saat uzağım. hamile kalırsam napıcam diye çok korkuyorum. bence bırakmayın. ha şimdi bırakırım sonra 2-3 yıl sonra tekrar çalışırım diyebiliyorsanız düşünülebilir optimist_balim bebeiş on the

ben de çalışan anne çocuğuyum yalnız bizim ananem bize gelirdi biz ona gitmezdik başlarda zorlandığımı tahmin ediyorum ama sabah annem işten baya önce kalkardı 6 gibi fln ben de öyle biraz oynardık biz öyle giderdi öğlen fln da yakındı zaten yine uğrardı akşam ise biraz oynar bizle ev işlerine dalardı ama ben bu konuda hiç sıkıntı çekmedim açıkçası hatta beni güçlü ve birine bağımlı olmayan biri haline getirdi bence bu olay şuan bile odama çekilip yalnız bi şekilde dinlenmeyi seçiyorum illa etrafımda biri olsun mantığında insan çok etrafta belki onlar küçükken annelerinden kopamayanlardı :) bence evli değilim çocuğum da yok duygusallığını tahmin edemem ama çalışmana devam et ayrıca imkanı varsa annen size gelsin tabi çok zorlamış olcaksın anneni ama gerçekten kendi evinde odasında olmak onurahatlatır yabancı bi yer olması da onu geriyordur ayrıca anneanneye ait bi oyuncak varmış edası verebilirsiniz o geldiğinde ortaya çıkar o oyuncakla oynıcam diye sevinir fln gün içinde telefonla arayın sesinizi duysun bebeğiniz yemeğini yedin mi fln diye sorular sorun eminim sizi anlıyacaktır akşam geldiğinizde konuşun uslu durdun mu bakıyım yemeğini yedin mi afferim benim kızıma/oğluma diye anlamıyorlar diye düşünüyoruz ama aslında çok güzel anlıyorlar emin olun. çalışırsanız ona güzel oyuncaklar alıcağınızı söyleyin arada elinizde oyuncakla gelin bugün işten verdiler senin için diyin çocuk oraya gitmenizin bi sebebi olduğunu anlasın M melrah

biraz sert olacak ama annem baksın diye çocuk yapan mantığı anlamıyorum ya çocuk yapmayacaksın yada bakacaksın Hülya avşar bile hala annem çalışıyordu bizim evde yemek pişmezdi ben başka evlerden gelen kek kokusunu içime çekerdim diyor bu başka birşey yani aylık bin tl etmez bence bu hasret ondan sonrada çocuk seni evde istemez çünki alışır dediğiniz şey sizsizlik bizim okul babaanne veya anneannesine ailesinden çok seven çocuklarla doluydu ben annemi anlatırdım onlarda gözleri parlayarak dinlerdi yada bazısı öf benimki evde durmaz iyikide yok hiç çekemem diye bu hasreini nefretle ölterdi evet benden iyi giyiniyorlardı benden iyi para alıyorlardı ama aile sevgisinden yoksunlardı açıkcası evlerinde 2 tane babaları :) çocuğunuz sizi evde istiyorsa buna sevinin bence sonra annenize anne derse zorunuza gitmesin çünki o rolü ona bakan oynuyor belki biraz sert oldu ama çevremdeki çalışan annelerin neler çektiğini biliyorum bir çoğu çocuğu için ya pedagogda yada psikologda gerçekler böyle... . push ; C concealed

Amin canım sağolasın sabah sabah iyi dileklerin duaların için

Çalışmak sadece para için gerçekleştirilen bir eylem değildir dikkatinizi çekerim. Kadın neden okuyor o zaman. Neden dirsek çürütüyor yıllarca. S

lulu okadar emek verip memur, müdür, öğretim görevlisi, doktor, mühendis vs olup anne olunca bırakıp çıkmak mantıklı değil bana göre çünki işten çıkınca bidaha iş bulmak zor oluyor zaman kaybı oluyor annenin bebeğiyle akşamları kaliteli vakit geçirmesi evde ama mutsuz olmasından bin kat daha iyidir. . push ; laz_kxixzxix rize merkez kopsun

böyle konular okuyunca aklıma hep besle kargayı tanmasın anayı lafı geliyor... canını dişine katarak, çalışarak, ona en iyi eğitimi, en güzel hayatı sunabilmek için çalışıp didinip kendinden fedakarlık ederek büyütüyorsun sonra... evlenme çağına geldiğinde enne oğlunu paylaşmak istemiyor gelin kendi sözü geçsin istiyor çatışmalar başlıyor ve erkek arada kalan oluyor. kimi zaman annesiyle görüşmeme olasılığı bile olabiliyorken bu kadar fedakarlık etmek doğrumu diye düşünüyorum bilmiyorumkismile bencilce gelebilir ama hayatta olan şeyler bunlar S

bence bi süre sonra çocuk duruma adapte olur üzülmeyin işten arta kalan zamanlarınızda kaliteli zaman geçirin en önemlisi bu... B

slm ben çocuk olunca işi bırakmaya karar verdim tamamen kendi kararım. ama bu kararı vermem çok zor olmadı çünkü çaklıştığım mesleğe bi emeğim olmadı 3 senedir çalışıyorum babamın işi olduğu için allah muhtaç etmesin ihtiyacımızda yok benim çalışmama ama senin 10 yıllık bi emeğin var bence boşa gitmesin iyi bi bakıcı bul yapabilirsen işte 15 gün izin al bakıcıyla vakit geçir tanımak adına. ben anneannelerin torunlarına bakmalarını doğru bulmuyorum hem kaç yaşına gemiş tam rahatladım derken bu yaştan sonra çocukla nieye uğraşsın biyere gitmek istese gidemiyo çocuğa göre ayarlamak zorunda çocuk bu bazen iyi oluyo bazen kötü bi yaştan sonra zor oluyo yani kadıncağız eve kapanıp torununa bakmak zorunda deilki onlar hiçbizaman şikayetçi olmaz bişi demez ama biyerde empati kurup onları anlamamız lasım. benim k. validem annem sen doğur işini bırakma ben bakarım diyorla ama kıyamıyorum eşim dio bakmak zorunda deillerki biz fedakarlık yapalım hakveriyorum sonuçta o çocuk en çok kimilnle vakit geçiriyosa onun karakterini terbiyesini etkileyecek diye düşünüyorum ama senin emeğin var bi kalemde silemezsin imkanın varsa bakıcı tut. annende arada gelir görür kontrol eder o bahaneyle hem kadın bıkmaz sıkılmaz arada ekstralar olur eşinle biyere gidersin bakcın izinli olur rahat rahat bırakırsın annende sıkılmadan bakar.

Merhabalar yaklaşık 10 yıllık bir iş hayatım var evlendikten sonrada devam ediyordu geçen yıl doğum yaptım 1 yıl çalışmadım bebeğimi kendim büyüttüm ve3 aydır yeniden çalışmaya başladım. Çocuğuma annem bakıyor o açıdan şanslıyım. Çok hareketli bir çocuk bakıcının elinde olsa gözüm arkada kalırdı eminim.. Ancak 2 haftadır annemde de durmuyor çok zor uyuyor yemek yemekte zorlanıyor. benimle haftasonları çok mutlu yemeğinde uykusunda bir problem yok. Hala emmeye devam ediyor. Hatta bu aralar daha da memeye düşkün oldu. Az önce yine annemle konuştum yerlere yatıp anne diye ağlıyormuş. Oysaki annemede alışkın yani doğduğu günden bu yana beraberiz. İlk işe girdiğim aylar böyle değildi. Aklı ermeye başladıkça benim gittiğimin farkında artık çok eziyet ediyor hem anneme hem kendine. Akşam eve döndüğümde annemde ağlamanın kulu olmuş neredeyse. Düşünüyorum hem çocuğuma hemde anneme üzülüyorum bu yaştan sonra kadın tam rahat edecekken çocukla uğraşıyor sorun çıkarmasa problem değil seve seve bakıyor zaten ama 2 haftadır böyle devam ediyor. İş yerinde benimde aklım sürekli evde kalıyor. Bu yüzden bu ara gerçekten işi bırakıp bırakmama konusunu düşünmeye başladım. Çocuğuma daha iyi bir hayat sunabilmek için çalışmak istiyorum sadece bir yandan da bakıyorum çocuk perişan oluyor ne yapıcam ben lütfen fikirlerinize ihtiyacım var... Laale Aşikardır Zat-ı

Çalışıyorum kimin için ona daha iyi bir gelecek sunabilmek için emekli olabilmek için en azından. İşi bırakmayı düşünüyorum ne için bana ne kadar çok ijhtiyacı olduğunu bildiğim için. psikolojik olarak daha fazla yıpranmasın diye ayrılmayı düşünüyorum. Ama tek çalışan anne ben değilim zamanla alışacak bu da var. Hem 2 aydır herşey yolunda gidiyordu. Geçen gün tam 3 saat anne diye ağlamış annem neler yapmış susmamış dışarı çıkarmış gezdirmiş. E şimdi havalarda soğuyor dışarıda çıkamazlar parka falan canı sıkılınca.. cicikizsinem

maddi açıdan probleminiz yoksa işi bırakmanızı tavsiye ederim. annem ve babam emekli bankacı. çocukluğum hep bakıcılarda geçti. şuan evimiz, dükkanımız, vs. hepsi var. ama neye yaradı. çok sıkıntılı geçti çocukluk dönemim.

Çocuk sizin yanınızda, kalabalık bir ailede büyümüş, annenin bunda pek suçu olmasa gerek sengözlerimebaksanab Çalışan annelerin çocuklarında neden büyük eksiklikler olsunki, evde olduğun zamanlar ona göstermen gereken ilgiyi, sevgiyi verdikten sonra bence çalışan anne çocukları daha sosyal ve girişimci oluyor. Bende iki tane pırlanta gibi çocuk yetiştirdim, çalışarak ve birini 40 günlükken, diğerini 3 aylıkken anneme bırakıp işe gitmiştim. Çok zorluklar çektim tabiki, çocuklar huzursuzluk yapıyorlar ama bu her çocukta oluyor. Çalışmayan annenin çocuklarındada oluyor fakat çalışan anne daha yorgun olduğu için ona daha zor geliyor. S

arkadasım devletteysen ucretsız ızın alsan nasıl olur sadece cocukların gelecegı ıcın calısmıyoruz arkadaslar bunca yıl emek vermıssınız bellı bır yere gelmıssınız ha dıyınce cıkılmıyor hayat sartları malum dıyerek anlamaya calısıyorum ama bana gore gelecektekı ıhtıyacından su ankı ıhtıyacı daha elzem yavrularımızın, annesız buyumus bır ınsan olarak o kocaman boslugu 30 yasımda bıle tasıyorum ıcımde. S

Arkadaşım insanlar oyle yerlere girmek için kırk takla atıyorlar. Yapmayın nolur. Hep verdiğim bi örnek var şimdi büyütüyoruz filan: İlerde istediği kotu botu montu almak için btcemizi ayarlayamadığımızda yada alamadığımızda bize diyecek mi, helal olsun anne sana beni büyüttün sen baktın çalışmadın ödün verdin kendinden diye. Az gerçekçi olalım;bana ne çalışsaydın diyecek.. Diyecek bunu.. O yüzden annelik çalışıp çalışmamayla ölçülmez. Ben ne anneler tanıyorum çocuk yapıyor kadın peşpeşe, üçünü bakmak için çalışmıyorum diyor, ama gün gün geziyor. Çocuklar bakıcıda okulda filan.. Sakın bırakma arkadaşım, sakın. Bak ben hamileliğimde bıraktım şimdi iş bulamıyorum. Kendi işime de şartları ağır diye dönemiyorum. E EstetikEditor ne mutlu TÜRKÜM

Zor bir durum kararsızlıkta çok haklısınız Aslında en doğru kararı kendiniz için siz verirsiniz alışmak zorunda aslında çocuğunuz... Ama psikolojık açıdan bebeğiniz ne durumda onu merak ediyorum İşten ayrılınca mutlu olup içiniz rahat edecekse ayrılın yavrunuzda gözyaşı dökmez ama işte herşey maddiyat, bunları ölçün tartın ona göre bir yol alın cimcime eses

isin ayrilmanizi kesinlikle tavsiye etmiyorum... bir sure sonra alisacaktir zaten, duzene girecektir. hem kendi psikoljiniz acisindan hem de geleceginiz acisinda isinizi birakmaniz yanlis olur. cocugunuzun bu durumdan cok etkilenecegini sanmiyorum yani anne olarak bir tek siz calismiyorsunuz sonucta sizin durumunuzda oaln bir cok insan var ve bir sure sonra taslar yerine oturuyor. ayrica issizligin, maddi zorluklarin hukum surdugu bu zamanlarda isinizi birakmaniz dogru olmaz. 2 yil calismadiniz sonra yeniden calisma hayatina donmek isteyeceksiniz belki, ama eski isinize yine sahip olabilecek misiniz? bence iyi dusunun... is bulmak zor bu devirde... LPGLi_FeRRaRi PiSiKoLoJik

Çok teşekkürler destekleriniz için bayanlar, hepimiz aynı sıkıntıları yaşıyoruz biryerlerde derdini anlatabildiğin tavsiyeler aldığın birilerinin olması çok güzel tanımasanda Z

İşe devam etmeye karar verdim daha öncede yazmıştım şu an herşey daha iyi gidiyor yazada haftada 2-3 gün kreşe vermeyi düşünüyorum böylece annemde kendine vakit ayırabilecek ayrıca oğlumda sürekli annemle canı sıkılıyor arkadaş arıyor kreş ortamını seveceğini düşünüyorum.

hayır emzirmeyi bırakmayı düşünmüyorum zaten.2 yaşına kadar emsin buna hakkı var. zaten gündüzleri yanında değilim çok emmiyor akşam yatarken gece kalktığında ve sabahları emiyor birde bazen işten döndüğümde uyuyorsa uyanınca meme arıyor. gerçi sütüm azaldı eskiye göre ama olsun kar kardır. S

Kesinlikle bırakmayın işinizi. Bende çalışan anne çocuğuyum görüldüğü üzre gayet sağlıklıyım, psikolojim yerinde. Alışacak bir şekilde, annesi çalışan çocuklar annelerini daha çok kullanıyorlar daha çok mızmızlanıyorlar. Sakın gönül vermeyin bu duruma, dik durun. Siz kendinizi nasıl hissederseniz çocuğunuzada o yansıyacak çünkü. Küçük de değil bebeğiniz. Çalışmayan anne olarak size sakın işinizi bırakmayın diyorum.

canım bende kızımı 1,5 yaşına kadar baktım sonra maddi olanaksızlıklar nedeniyle işe girdim ilk başlarda sorun çııkmadı ağlamadı beni sormadı sonra birden hastalıklar ağlamalar sabahları uyanmalar arkamdan ağlamalar bende daha sık vakit geçirdim ve karşımdaki yetişkin insanmış gibi çalışmam gerektiğini herşeyi onun çin yaptığımı falan anlattım ona aldığım herşeyi bak anneciğim çalıştım poaram oldu sana güzel mamalar ve ciciler aldım dedim zamanla oturdu alıştı herşey yolunda şimdi :))) üzülme sabret biliyorum kolay değil ama geçecek inan bana :)))) S

emzirmeyi asla bırakma! öyle yazanlar olmuş ama kesinlikle bırakma beyin gelişimini en iyi etkileyen şeylerden biri! zeki bir çocuk istiyorsan mutlaka emzirmeye devam et ta ki o bırakana kadar S

ben de anneme küsüyormuşum. annem çok üzülüyormuş. ama sonra alıştım. bilgilerinde memur yazıyor. devlette çalışıyorsun sanırım. işini bırakma derim. alışır çocuğun. şimdi bırakıp çocuğuna baksan bu sefer anaokulunda aynı şeyi yaşayacaksın.

canım benim acaba çocuğun diş mi çıkarıyor. çünkü benim kızım da diş çıkarma zamanlarında bana daha doğrusu anne sütü içmeye daha düşkün oluyor. belki bu yüzden bu kadar hırçınlaşmıştır yani geçici bir dönem olabilir sen canını sıkma Allahım sağlık versin herşey düzelir rehnuma14

Dün oğlum babasıyla beraber işyerime beni ziyarete geldi. Bir güzel etrafı karıştırdıktan sonra bir çikolata yiyip ağlayarak gittiler. Sabah ise çıktığımda uyuyordu. Arakadaşlar ben işten ayrılma konusunda şu karara vardım doğru yada yanlış bilemiyorum bir süre daha çalışmaya devam...

belkide bugün kızımın benim arkamdan 2 saat boyunca ağladığını bilmeseydim daha farklı yazardım bende 2.5 aylıkken işime başladım ve bizimde son 1 aya kadar sorunumuz olmamasına rağmen şimdi daha çok zorlanıyoruz zorlanan kızım ben ise bunları duydukça zorlanıyorum annesi çalışmayan bir çocuktum annemi her defasında bana kapıyı açmış olarak görmek çok mutlu ederdi şimdi kızımla nerdeyse ev işlerimi bir kenara bırakıp üstümü değiştirmeden paylaşıma başlıyorum aman benimle vakit geçirsin yarım kalmayalım diye benimde kayınvalidem bakıyor kızıma çokta güzel bakıyor saolsun.. herhangi birşeyimi unutmuşsam annemde hırkam gibi gün boyu elinden bırakmıyormuş sürekli annenin annenin diye tekrar ediyormuş ben saat 6.15 gibi evde oluyorum ve kızım henüz 1,5 yaşında olmasına rağmen saat 4,30dan sonra pencerede bekliyormuş tüm bu yaşananlardan sonra ben kızım için değil hayat şartları ve mücadelesi için çalışıyorum kızım için olsaydı çalışmamam gerekirdi nacizane fikrim evinde oturup çocuk büyüten tüm anneler çok büyük lüks sahibisiniz bana göre.. sağlıkla kalın