Geciyo.

Bakmadım ki. Birlikte kullanılmaması gereken ilaçlarmış sanırım, birbirleriyle etkileşip zehirlemişler. Öyle denmişti.

Ama o müddet ya 4 sene olursa.. 5 sene olursa.. insallah şanslı biridir. Yoksa bende farkındayım okb ilacsiz cok zor.. ama ilacta yuzde 100 cozum degil ben yuzde 90 yendim buna da şükür

Peki benim güzel kardeşim, doğdun doğalı böyle miydin; yoksa sonradan yaşadıkların mı seni böyle yaptı? M

Neden ilaç kullanamıyorsunuz çok rica ediyorum yine açılmayı düşünmeyin sakın bu sefer kapanmak için uzun müddet düşünmüşsünüz çünkü evet namazda kötü olabilirsiniz ama yine de bırakmayın namazı çünkü şeytan siizn bırakmanız için sizinle uğraşıyor yaşadığınız durumu anlayabiliyorum bir tü panikatak anksiyete bunlar ama ilaçsız aşabileceğinizi sanmıyorum aynı durumu ben de yaşıyorum panikatak hastasıyım ve ilaçla bir nebze olsun biraz azalıyor iyi bir uzmana danışmanızda fayda var rica ediyorum bu sefer açılmayın yeterince açılıp kapanma hakkını kullanmışmışsınız bu durumun geçici olduğunu kendinize telkin verin bir müddet sonra örtünmeye alıştığınızda zaten açılmak zor gelecek bu seferde ve örtünmeyi sevmeniz için de değişik tarzda şal örtüler takıp değişik değişik taktığınızda da hoşunuza gidince daha çabuk alışacağınızı düşünüyorum bol bol dua edin ve Allahtan yardım dileyin bu işler kolay olmuyor ama gerçekleştiğinde de inanılmaz huzur ve mutluluk veriyor küçük bir tavsiye daha vereyim niçin örtündüğünüzü anlatan ayetleri okursanız şayet ne kadar doğru bir karar verdiğinizi anlayacaksınız Allah yardımcınız olsun

İşte ilaç fobisi de var pskiyatrınıza bunu dile getirdiğinizde ona iyi gelecek ilaç da verecek ve bu düşünceler beyninizden gidecek şuan ağlıyorum demişsiniz sizi iyi anlıyorum depresyonda var aynı zamanda benim ailem de bana kızıyordu onlara ben hastayım dedim ve gittim Dr a siz söylemeyedebilirsiniz Dr a gidin ve derdinizi anlatın inanın bunca zamandır niye gitmediğiniz için kendinize çok kızacaksınız şuan için ilaçsız toplanmanız oek mümkün görünmüyor

Hep ağlak bir çocuktum, ergenliğe de erken girdim o da çok etkiledi daha da ağlaklaştım. Sonra depresifleştim, içime kapandım, doktor doktor gezmeye başladık, her gittiğimiz bir antidepresan verdi. Ben o antidepresanları hiç kullanmadım, kullanmak istemedim. Bir gün başım çok ağrıdı, aile hekimine gittim. Benim durumumu, yazılan antidepresanları falan biliyordu. Benden o antidepresanları getirmemi söyledi, gittim getirdim. Şunu sabah iç, şunu akşam iç dedi. Dediği gibi yaptım ve diğer gün panik atak hastası oldum. Evet, duygusal ve depresiftim ama bu kadar değildim ayrıca daha dengeli, hedefleri olan ve rahat bir insandım, korkularım yoktu. O olaydan sonra hayatım değişti diyebilirim. Lise eğitimime bile devam edemeyip açıköğretimden bitirdim.

Ama siz de bir müddet ilaç kullanmışsınız yenmenize yardımcı olmuş arkadaş kan değerleri düşük fakat ilaç kullanamıyor nasıl kullanacak ilk önce bu okb sini yenmesi için bir psikiyatra gitmesi şart

Bence panik atak değil. Kapanip acilmanizda bir takıntı bence. Ben bu hastalikla cok mucade ettim ilac ta kullandim. Yendim mi derseniz yuzde 90 yendim, ancak o donemde edindigim aliskanliklar kaldi. Bunlar hayat kalitemi etkilemiyor. Mesela banyoya terlikle girmek. Terliksiz asla yere basmamak. Kendi evimde tuvalet cesmesini peceteyle açmak E bu da kotu degil bence sonucta zamanimi çalmıyor Giydigim kiyafeti koklamak, , Ve yikama. Surekli yikiyorum bi giydigimi 2. ye giymek istemiyorum yarim saat giymis olsam bile. Aslinda bu da sorun degil Bende simdilik bunlar kaldi. Kufur olayi bazen oluyor bazen olmuyor. Benim kullandigim ilaclari yazsam liste cok kabarık Benim cevremde ailemde de boyle ilac kullananlar oldu hepimiz yanlis doktora denk düşmüş olamayiz dimi Bakın antidepresanlar uzun vadede iyi degil bence. kisa vadede evet iyi. Birakmasi da cok zor ben neler cektim kafami sag tarafa döndürürken ya da sola işte elektrik çarpıyordu sanki kafamda. Hayatimin yarısını bazen hatirlamiyorum Ilk biraktigim 6 ay neredeyse taşlar oturmayacaktı. Hatıralar, yerler, mekanlar kisiler. 1 senede tam oturdu. Mesela 2012 yilbasinda ben napmistim. Hatirlamiyorum görüntü yok. Sonra sonra iste Ya bu islere hic girmemek lazim Ki ben 8 sene kullandim. Bu cok. ciddi bir rakam. Insallah cok iyi bir psikolog bulursunuz ve tez zamanda sifa bulursunuz. Bu saate kadar uyumamissiniz. Yasayan bilir Bakin ben de uyumuyorum

Iyi bir psikiyatrist bulun. Buraya yazin sehrinizi oneren olur belki.

Bu bir takıntıdır. Obsesif hastalar zaman zaman degisik seylere takarlar Temizlik, düzen, sayi sayma gibi seyler oldugu gibi, cinsellik üzerine takintilar ve bazen ALLAH, peygamberler, dini şeyler uzerine kufur efme, beddua ve sonrasında bundan pisman olma durumunu yasarlar. Panik atak hakkinda bir bilgim yok. Bilen arkadaslar yardimci olacaktır

Bak ben seni anladim.. cok soru soruyorum kusura bakma. Sen benim. kizkardesim gibi olmussun kendisi 22 23 yaslarinda bu tip seylere kapıldı Ben kendimi bildim bileli zayiftim cocukkende ortaokuldayken de evlendim hala öyleyim. Kendisi 55 kglarda boyu uzun degil ama 163. Bir insandi. Kilolu degildi ama balik etli. mi denir kollari, bacaklari falan dolgundu. Ust bedenimiz uyardi ama kot pantolonlarima girmezdi Universiteye gidince kusmaya basladi bu hatta daha once sanirim sehir dışına tatile gitmisti arkadasimizin yanina 21 yaşında falanken yiyip kusuyordu. Tartiya cikiyordu. En son benim. pantalonlarima girmeye basladi ve evde ne fark edeyim benim hicbir kiyafetim yok, almis hepsini üniversiteye götürmüş orada giyiniyor bende cildiriyorum tabi evde kıyafetlerim yok ara tara yok Biz bunun bana ozendigini, ornek rol model olarak beni aldigini düşündük. Zayiflayip benim. kıyafetlerimin icine girmeye basladi çünkü Artik dayanamadik ailecek. Yemiyor icmiyor. Ben bastim gittim kaldigi yere ne yiyecekler goturdum ve orada da yaptim. Yemedi. Yemedigi gibi de ac karnina spor salonuna gidip vucut yapiyordu Hatta oradaki adam sen gelme buraya demis. Bu arada bende kaslıyımdir ama tipim oyle yani ondan zayif duruyorum hatta. Sonra okul bitti döndü sevdigi yiyecekleri yemeye başladı. Ha bu arada neler yakaladim. Hanimefendi bir poset yapmis kendisine, icinde eti form bilmemne abuk subuk bisuru sey var ve sakliyor o poseti. Bilumia hastalarinin farkli ve degisik beslenme durumlari olurmus ve bunu saklarlarmis baskasindan. Dolapta kefir gordum. Kefir senin neyine? Neyse bu dondu ve yemeye başladı. Ailemde sonra zorlamamaya basladi aile yanina donunce de keyfi yerine geldi eski haline dondu hatta gecen buluştuk kilo almış ama soylemedim yoksa mazallah kafaya takar ve kusmaya başlar Tabi bu zayiflik ve kusma doneminde hanimefendi 1 sene adet görmedi Doktora gidiyor ilac verior doktor icmiyor. Ilac icmezmis Grip olsa da icmez Senin gibi yani Ustelik kendisinin zehirlenme durumu da yok ilac içmeyi sevmezmis. Bize cok cektirdi cook. Ben neler yasadim ailem de. Neyse gelgelelim 2 senedir ailemin yaninda simdi de işsiz. Issizlik bunalimi basladi Neymis. kalbi çarpıyormuş Sosyal ortama cikamiyormus insan icine biseler oluyormus Doktora gidiyor hem psikolog hem psikiyatr daha dogrusu psikologa gidio once. o da test yapior diorki psikiyatr a git diyor psikiyatrda kizkardesime ters davraniyor devlet hastanesinde. Bide orda alkolik bir adam görüyor. Adam biseler anlatiyor kardesim iyice kötü oluyor Beni ariyor anlatiyor Bende haline sukret görüyorsun insanlar alkolle uyusturucuyla mucadele ediyor lutfen ilac kullanma bak demedem yok zaten kullanmicam diyor Internettende baktim dior ilacin etkileri e bakmis saniri. Kilo aldırıyor yaziyormus Ilaca baslamadi. Suanda evde. Temizlik yapiyor hergun. Yuruyus yapiyor. Arkadaslariyla cafeye gidiyor. Arkadasinda yatiya kalmaya gidiyor. Bana geliyor birlikte geziyoruz abla kardeş Yani 1 ay once sosyal fobisi vardi güya Simdi eser yok ama o fobiden nedense Issizlik iste. Bazen beynimizde oyun oynuyor bence bize. Bence sen bu isleri çözersin gülüm. Tabiki doktora git. Gitmelisi de ama bak ssana canli örnek anlattim.

Midemde sorun var onun için bile ilaç kullanamıyorum. Çok korkuyorum, sanki o ilaçlar beni zehirleyecekmiş gibi geliyor. Şu an rahat konuşuyorum ama cesaret edip içtikten maksimum 2 dakika sonra kendimi lavaboda buluyorum. M

Anladım şanssızlık olmuş. Yukarıda arkadasın da dediği gibi sehrinizi söylerseniz yardımcı olurlar Ama iş yine insanın kendi beyninde bitiyor Bu dönemlerde çok fazla kararlar almamaya çalışın mümkünse

Bu arkadaşınki de takıntı zehirlenme takıntısı ilaç içince zehirleneceğini düşünüyor bu da bir tür okb şuan panikatak kendisi fakat okb den dolayı ilaç kullanamıyor okb yi yenmesi için de ilaç almak zorunda bir müddet

Tam tahmin ettigim gibi iste. Suanda da hatirladim biz kardesime ayıcık falan diyorduk. Biz onu sevdigimiz icin diyorduk ama yemeyi seven biriydi. Sonra da benim bu zayifligim vs onu kusmalara itti bence. O ilaci hangi doktor verdi acaba. Bazi doktorlar eski nesil oluyor. Daha piyasada olmayan ilaclari verene bile denk geldim dusun ilac kalkmis uretimden Sen muhtemelen o kullandigin ilaclarin yan etkisini görmüşsün. Hatirlamiosundur simdi belki zaman gecmis ama yan etkilerinde var miydi bu saydiklarin?

Daha sonra alışacaksın ilaç fobisi var grip olduğunda falan da ilaç içemezsin bu yüzden ilaç fobini de yenmen gerekiyor ilaç içtikten sonra düşünceleri dağıtacak aktiviteler yapmalısın bir müddet sonra geçecek

Benim ailemde bana kızıyordu ictigim ilaçlara uyuşturucu diyorlardi hatta ah ahhh bu aileler yok muu kendilerinin karni ağrısa ilac icerler bacagi agrisa ilac icerler ama bizim beynimiz hastalansa o ilaca düşman gözüyle bakarlar.

Bence suan bir depresyon halindesiniz ve bu süreçte vereceğiniz kararlar maalesef pek sağlıklı olmayacak gibi. Bir uzmana danışsanız daha da ilerlemeden

Yaşayan biliyor gerçekten. Ama insanlar da beni çok yoruyor. Kimseye bir zarar vermiyorum, kırmıyorum, kınamıyorum, tartışmıyorum bile bütün zararım kendime sigara bile içmiyorum ama sürekli sorunlarımla dalga geçiyorlar, anlamıyorlar. Tartışmayayım diye engelliyorum bu sefer sahte hesaplardan saldırıyorlar. Sorunum varsa kendime, kime ne zararım var hiç anlamıyorum ki. Sosyal medya hesaplarımı kapattım, miyopum da zaten, kulaklıkla da gezersem belki biraz rahatlarım. Inşallah bulabilirim, çok teşekkür ederim.

Ben 15 yaşımdan 23 yaşıma kafar ilac kullandım. Kapilardan geçemiyordum ve 47 kg insandim. Sakın diyorum. Ilac kullanma. O kararin dogru. Iyi bir psikolog bul Bana senin durumun obsesif gibi geliyor Bazen icinden dini seylere küfür etme durtusu3 geliyor mu?

Baş örtüsünden ziyade baş rahatlığına ihtiyacınız var. Lütfen şu an olduğunuz gibi durun. Kapanmak zorunda değilsiniz, keza çocuk oyuncağı değil bu. Sağlıklı düşünce yapısı sağlıklı imana vesile olur.

Benim bulimiya nervozam da vardı en başta, sonra bu zehirlenme korkusundan dolayı kusmaya döndü. Zehirlenme korkum eskiden sadece ilaçlara ve etli-sütlü ürünlere ya da dünden kalmış yemeklere karşıydı, bunları tükettiğimde mutlaka kusardım ya da aşırı yemek yediğimde. Bazen hiç kusmazdım. Üniversiteye gittikten sonra tanımadığım bir yerde, tanımadığım insanlarla yaşamaya ve bu insanlar eşyalarımı karıştırmaya başlayınca birileri beni zehirleyecekmiş gibi gelmeye başladı ve böyle bir korku edindim. Artık her çeşit yiyecek-içecekten korkuyorum ve markette satılan kapalı kutudaki ürünlere bile güvenemiyorum. 53 kilo falanım şu an sanırım. Hayatımın en zayıf ve kansız dönemindeyim.

O ayetleri okudum, meal okumaya başladım zaten öyle kapandım. O kadar istekliydim ki, heyecandan uyku uyuyamadım ama neden böyle oluyor hiç bilmiyorum kendimi çok çaresiz ve güçsüz hissediyorum. Şunları yazarken bile ağlıyorum. Yukarıda yazdım sebebini ama buraya da kopyalayayım "15 yaşımdayken geçirdiğim ufak bir baş ağrısı ve uykusuzluk sebebiyle bilinçsizce verilen 2 adet antidepresan yüzünden panik atak hastası oldum ve üstüne zibilyon tane farklı tanı kondu ve şu sıralar nirvanayı yaşıyorum sanırım. Bu olaydan sonra zehirlenme korkum ve ilaçlara karşı bir güvensizlik oldu, aşamıyorum hatta git gide çoğalıyor. Artık normal insanlar gibi devam etmek, düşünmek istiyorum. Çok sıkıldım. Işin kötüsü ne ailem, ne erkek arkadaşım sorunlarım olduğunu kabul etmiyor ya da kabul etmek istemiyor, haliyle tedavi olmama da karşı çıkıyorlar. Bu şekilde ne okuluma devam edebiliyorum ne de bir yerde çalışabiliyorum. Hiçbir işe yaramıyorum.." Ufak bir ses duyduğumda ya da ani bir şey olduğunda bayılıyorum ya da bayılacak gibi oluyorum. Aşırı unutkanım artık, zehirlenme korkusundan kendimi kusturuyorum sürekli. Universite için şehir değiştirdim, yurtta daha çok arttı okulu bırakmak zorunda kaldım ama korkularım azalmadı, 20 kilo verdim kan değerlerim yerlerde ama onun için de ilaç kullanamıyorum. Artık kafam hiç çalışmıyor, her şeyi unutuyorum, sanki rüyadaymışım gibi bir his sürekli. Size de çok geçmiş olsun kusura bakmayın çok uzun yazdım.

Orayi kaçırmışım demir i mi düşük

Daha önce bir psikoloğa gittim, dalga geçer gibi konuştu benimle, kalbimi kırdı. İlaç da kullanamıyorum psikiyatriste de gidemiyorum o yüzden. İyi ve güvenilir bir psikolog bulsam gidicem gerçekten ama küçük sayılabilecek bir ilçede yaşıyorum. Visnereceli24 Zamansız gelecek güzelliklere ihtiyacımız var. 🌸 tek ayak

O insanlar hayatinin her döneminde karsina cikacak emin ol Yarin birgun evlenceksin onun ailesinde bir dengesiz olacak. Ise gireceksin belki yan masanda çalışan boyle ukala olacak. Ailenden ayrilcaksin komsun manyak olacak belki. Onemli olan uzak. kalabilmek ve tinlamamak bak ne guzel engellemissin rahatina bakıyorsun. Insan birazda kendinin doktoru olmali boyle kan emici can sıkıcı tiplerden ne kadar uzak. kalsak o kadar iyi psikolojimizi korumak icin Ben seni cok iyi anliyorum kuzum. Bide spor yapsan cok cok iyi olur. Yürüyüş. Tak kulakligi yürü 45 dakika

İşte gidin Dr a içeceksiniz bir müddet sonra bu şekilde ilaçsız atlatmanız çok zor aynı zamanda terapiye de başlayın bir psikolgdan da yardım alın odaklanamama sebebiniz bayılacak gibi olmanız kan değerlerinizin düşük olmasından da kaynaklı kan değerleriniz düşük ise kan ilacı yahut şurubu içmek zorundasınız bu şekilde nereye kadar devam eder evet yaşadığınıza hiç kolay değil

Benim de ablamla aramda 11 yaş var. Ben de hep tombiş bir biriydim ama ne tombiş, tosundum. Ablam lisedeyken midesinde bir bakteri vardı, sürekli kusardı ve kısa sürede 40 kiloya düşmüştü. Ablam iyileşti bir süre sonra, arkasından "kendini kusturdu" falan dediler tabi ben de küçüğüm aklıma girdi hepsi. 14 yaşıma geldiğimde 80 kilo civarıydım boyum da 1.58 falan, o kadar çok dalga geçerlerdi ki söylenenlere dayanamayıp zayıflamaya karar verdim ve yememeye başladım. Sonra baktım böyle olmuyor kusmak aklıma geldi Tencereler dolusu yemek yiyip kusardım. 1 yıl sonra gastrit oldum, minik bir depresyona girdim ve o ilaç vakası... 2 adet ilaç içtim ve diğer güne panik atak hastası olarak uyandım. Fenalaşmış olarak uyandım, bayıldım, acile gittik tansiyon yerlerde, nabız tepelerdeymiş sonra bir daha doğru düzgün uyuyamadım zaten sonrası da apayrı bi şey. Okulda bayılmalı ataklar, bayılmadan krizli ataklar, bir sürü kilo alma, bir sürü kilo verme, intihar denemeleri... uff çok uzun aslında, şimdilerde bayılacak gibi olup bayılmıyorum en azından ya da intihara kalkışmıyorum ama bu kafamdakiler beni mahvediyor.

Merhaba. Biliyorum şu an çok yadırganıcam ama yazmak istiyorum. 21 yaşındayım daha önce 1'er yıl arayla 3 defa kapandım-açıldım, hepsi birkaç gün sürdü. Son 2 aydır kapanmayı düşünüyordum, emin olmak için bayağı düşündüm ve 2 hafta önce gerçekleştirdim çok şükür. Ama bir sorun var, kapandıktan sonra kendimi daha kötü hissetmeye başladım. Tövbe haşa, inancım azalıyor gibi. Psikolojik sorunlarım var bu dengesizliğim ondan mı bilmiyorum ama hayatımın her anında mevcut bu dengesizlik, kararsızlık, vazgeçme, ağlama hali. Namaz da kılamıyorum, panik atak geçiriyorum namaz kılarken, bayılacak gibi oluyorum, kaçmak gitmek istiyorum o an o korkuyu yaşamak beni ayrı ürkütüyor. Evde de durasım gelmiyor çoğu zaman ama dışarıda da her şeyden korkuyorum, sürekli elim ayağım titriyor. Bir çıkmazın içine düştüm, kendimi bir türlü kabul edemiyorum. Sürekli ağlamak istiyorum artık kendimden gerçekten çok sıkıldım.

Evet. Küfür, beddua istemdışı bir sürü şey geçiyor kafamdan ve bu beni daha da strese sokuyor.

Allah yardımcınız olsun. Psikolojik olarak sorunlarınızı çözmeye ihtiyacınız var gibi görünüyor... Destek almaya bir an önce başlarsanız rahatlayacaksınız..