Vicdan yapmanızı takdir ettim. Ancak kendisi için bakımevi daha uygun olacak düşüncesindeyim. Önce Sizinle kalır da yapamayıp gönderdiğiniz taktirde hem siz hem eşiniz hem de daha önemlisi O çok çok üzülür.

Çok temiz kalplı bir insansın nişanlına da kıymet verıyorsun ki ailesini aile abisini abi bilmişsin ama sen daha çok gençsin bu yaşda böyle bir sorumluluk çok fazla. Evliliğinin sonunu bile getirebilir, insan yükü ağırdır ve kendi çocukların olacak bir gün sorumlulugun daha çok artacak bu kadar kendini yıpratmak olur genç yaşında hem ilerde çocukların istemeyedebilir çocuklarının gelişiminde psikolojisini etkileyebilir sen bilirsin ama bakım merkezıne yatırman en hayırlısını elınden geldıgıncede bol zıyaretıne git hem senı de belkı takıntı yapabılır bunu da bılemezsın

O topa hiç girme... Yazarhanim The Pursuit of Happyness!!! Anneler

Evlendiginizde annesi sağken annesini dinlendirmek maksadıyla 2 haftalığına evinize misafir almayı deneyin. O zaman net kararınızın ne olması gerektiğini yaşayarak anlamış olursunuz diye düşünüyorum.

Fazla romantik bakmışsınız sanki. :) Düşüncesi sizi rahatlatmış, mutlu etmiş olabilir ama insan yeri geldi mi anasına-babasına, çocuğuna bakarken dahi zorlanıyor. Böyle bir yükün altına girerseniz çok yıpranırsınız.

Durduk yere kendinizi çok büyük bir yükün altına sokmayın. Yaşı küçük bir çocuk değil 40 yaşında koca adamla yapamazsınız. İlerde kendi çocuklarınız da olacak

Güzel yüreğiniz ve iyi niyetinizden dolayı tebrik ederim sizi. Çok sıkıntılı bir durum. Benim de annem rahatsız. Şu anda yürüteçle yürüyebiliyor, ama her geçen sene biraz daha düşüyor hali. Düzenli hastaneye götürüyoruz. Arada zaten ataklar geçiriyor, altından almamız gerekiyor bazen. ama nişanlınızın kardeşi gibi, hastalığından zor yanı annemin psikolojik sorunları. Maalesef bizi sevemiyor oluşu, en saçma şeye kızdığında küsmesi, bizi evden kovması, evde iş yapanın burnundan getirmesi. Bir keresinde bezini değiştirdiğimde altını temizlemek istediğim için beni evden kovdu yine. Yanında yardımcı kalıyordu kısa bir zaman kadar. 10 kere filan kadın değiştirdi, hepsini ağlatarak gönderdi, devamlı azarladığı ve hiç teşekkür etmediği için. İnat olsun diye gecenin bir körü kadınları uyandırıyor sebepsiz yere, türlü türlü işler işte. okb olmasa Da, beraber yaşamayı zorlaştıran şeyler. annemlerin maddi durumu var. O sebeple hep babama, yanında yardımcı olması gerektiğini, eğer biz devamlı bakımıyla yüz göz olursak, çok yıpranacağımızı ve ilişkimizin bozulacağını söyledik. Yani bir bakım evi filan asla düşünmeyiz ama hep kendi evinde kendi düzeniyle yaşaması gerektiğini düşünüyoruz. nişanlınızın kendi evi mi bilmiyorum, öyledir inşallah. Eğer öyleyse, devletin bağladığı maaş ve annesinin emekli maaşıyla, bir yardımcı tutabilirsiniz diye düşünüyorum. bakım evinde mutlu olabileceğini sanmıyorum. Okb siyle kimse ilgilenmez. Tuvalet, sifon, kapı kolu, tabak çatal uğraşmazlar. mümkünse en güzeli, yine kendi evinde bir bakıcıyla yaşaması. Hatta bakıcı annesi varken de başlayabilir, alışması ve yardımcı olması bakımına belki daha ileride. maaşları varsın bakıcıya gitsin. Siz evin diğer ihtiyaçlarını bile görseniz, devamlı yanınızda olmasından daha kolay olacaktır. Yine akşamları, hafta sonları ziyaret eder, beraber vakit geçirirsiniz.

ben bakım evlerini asla öcü olarak görmüyorum, güzel bir kurumda bizden kat kat iyi bakacaklardır ne yazık ki buna da eminim. kaldı ki biz şuan da çalışıyoruz yani şuan da bakmamız çok zor. en basit en temel ihtiyaçları için bizim eve gelmemizi mi bekleyecek:/ ancak sadece içimdeki sanki onu terketmişlik hissini atamıyorum:/

ben bir psikoloğum ve daha önce de obsesif haftalarla çalıştım. ne yazık ki maruz kalarak değişikliklere uyum sağlıyorlar. örneğin tabaklar birbirine değmeyince atıyorum birkaç gün yemez ancak sonunda açlıktan yer ve bir şey olmadığını görür. bu doğrudan maruz bırakmadır ancak psikolojide çok tercih edilmez çünkü sert bir yöntem. psikologlar adım adım maruz bırakmayı tercih ederler. ancak gittiği yerde buna maruz kalırsa ne yazık ki bir süre inatlaşıp sonra boyun eğecektir. ancak bizim ruh sağlığı çalışanları olarak arzuladığımız bu değil. ben ileride eğer giderse kendisini ruh sağlığı konusunda bilgili çalışanların olduğu, psikoloğu/psikiyatrı olan, engelli bireylerin olduğu bir yere yerleştirmek isterim/yerleştiririm

Kayinvalideniz mantikli olani soylemis. Bir savunmasiza annelik yapacaksaniz gercekten bir anneye ihtiyaci olan pek cok cocuk var, onlara yaparsiniz. Kendi cocuklariniz da olacak, belki bir sure calismayip onlara bakmayi tercih edeceksiniz, hayat insana turlu turlu surpriz hazirlar bunlarin disinda. Kendi hayatinizi bir baskasina gore yonlendirmeyin derim. Merhametiniz cok takdir edilesi bir durum tabi o kisimda ayakta alkislasam az insallah guzel kalbinize gore cok daha guzel bir hayatiniz olsun cok mutlu olun

Aynen bahsettiğiniz gibi bir gün nişanlım bana ağlayarak ben onsuz ne yaparım onsuz bir hayatı onun olmadığı bir evi bilmiyorum dedi. Maaşı ne kadar diye ne yazık ki çok bilmiyorum ama dediğiniz gibi çok düşük değil sanırım. Ev de olabilir kaliteli bir bakım evi de. Onun rahatını ve em mutlu şekilde yaşamasını düşünmek bize düşüyor. Kendisi şuan annesi ile mutlu bir şekilde yaşamakta. Allah ikisine de uzun sağlıklı ömürler versin. Size hem çekirdek hem kurduğunuz ailenize ve abinize de :)

yani karı koca eve giren miktar 10 binden biraz fazla olacak ancak evlilik vs derken borçlar da olacaktır. 5 bin yani gelirin yarısını bakımına verebilir miyiz bilmiyorum. gerçi kendisinin maaşı da var. bakalım her şeyi hayat gösterecek şuan kayınvalide hayatta ve sağlıklı, kendisi bakıyor. ben duygusallıkla biraz doğmamış çocuğa don biçtim

çok haklısınız, zaten ben hiçbir şey söylemedim, sorumluluk almadım, benden bekleyen birisi de yok bunu. kayınvalide örneğin ben yaşlanır elden ayaktan düşersem beni de bir bakım merkezine yatırın arada ziyaretime gelin diyen birisi. asıl benden mantıklı olan onlar kısacası :) ben de mantıklıyım da içimdeki terk etmişlik hissine yeniliyorum. kaldı ki niyr dert edindim belli değil şuan ikisi de sağlıklı ve bir arada vaveyla Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Şimdi alırsınız ama yarın öbür gün zor gelir. İnsan evladına sabreder katlanır. Ama kardeş aynı şey değil. Başta alirisniz sonra dayanamazsın Z vazgecince siz kötü olursunuz. Bence madem iki kişi çalışacaksınız kayınvalidenize yardımcı tutun. En azından evin temizlik yükünü almış olursunuz. Kayınvalide elden ayaktan düşer veya vefat ederse onu o zaman düşünün. Kimse canını kanını bakım evine vermek istemez. Ama o zamanki şartlar nasıl olur bilemezsiniz.

Bi kendinize gelin lütfen. Şimdi davulun sesi uzaktan hoş geliyor ama işin içine girip o sorumluluk size ait olunca hiç öyle olmayacak. Buraya da konu açarsınız artık tahammülüm kalmadı diye. Annesi güzelce teklif etmiş işte bakımevini, en mantıklı seçenek. Sizden daha aklı başında ki size öyle bir sorumluluk veremeyeceğini biliyor.

haklısınız doğmamış çocuğa don biçtim sanırım depresif bir anımda kendime dert aradım. Allah uzun ömürler versin ama annesi dahi bana bir şey olursa bakım evine verin dedi. Bugün annesi ufak bir tansiyon vs sorunu ile hastaneye gitti sanırım benim de evhamlı anıma denk geldi ve bu düşüncelerimi o ya bir şey olursa korkusu tetikledi B Bluegitar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Böyle hastalıkların üstesinden gelmek sizin işiniz değil hele çalışıyorsanız çook zor. Çok üzücü bir durum onu her zaman tabiki sevin kollayın ama ilerde onun için en iyisi bakımevi olacaktır.

allah yardımcısı olsun

Zaman ne gösterir bilinmez sizi güzel dusunceleriniz için tebrik ederim çok haklisiniz tedirginliklerinizle ama sizin ve eşinizin ileride engelli olmayacağı garanti değil böyle psikolojik bir rahatsızlık olabilir o zaman size veya nisanliniza ne olmasını isterseniz öyle davranın bu konu için şuan için bir bakıcı ile anlasin bakalım ne olucak sever belki anlaşırlar ve annecigi hayatta olmazsa devam eder ki yarına çıkmaya senedimiz yok Allah kayirmistir kayinvalideniz anlayisli bir kadın belli ki bakimevine yatirirsiniz diyor bir anne için zordurbunu söylemek ki Allah tamamına erdirsin o zaman eşiniz yardimci olur size benim düşüncem bakım evlerine karşıyım ben yaşlılar içinde engelliler içinde bakicak yakını varsa Allah kimseyi kimsenin eline bırakmasın inşallah

Bahsettiğiniz şekilde olan bir kuzenim vardı ve bir dönem annesine düşmanlık takıntısı olduğu için bizde kaldı. Kaynınızın size oöan sevgisi hayranlığı kzuenimde de bana karşı vardı ama size şu kadarını söyleyim aynı evde yaşamak çom çok çok zor. Öyle uzaktan sevmek üzülmek gibi değil. Başta hevesle kabuş edersiniz ama zamanla ağır gelir bu sefer de onu sokağa atmış gibi olursunuz. Ne güzel anne anlayışıymış ki sen bak dememiş nişanlınıza. Benve asla ve asla bizde kalsın dememyin.

Tabii ki böyle bi durumda mantiginizin söylediğini yapmak daha mantıklı. Hem sizin hem müstakbel kayınbiraderinizin iyiliği için.

Bakabileceginizi sanmam. Zaten gunun cogunda calişiyor olacaksiniz. Eve gelip birbirinizle mi vakit gecireceksiniz, evin işiyle mi ugrasacaksiniz abiyle mi ilgileneceksiniz. Cocuktan farksiz hatta daha zahmetli. Şimdi annesi ilgileniyor, arada gidip sohbet etmeyle ayni şey degil. Hic mi tatile, gezmeye biryerlere gitmek istemeyeceksiniz? Hepsi eziyete döner. Yarin oburgun cocuk oldugunda hem bebekle hem abiyle nasil ilgileneceksiniz? Yaniniza alsanizda geri yollayacaginiz belli bence.

Siz kesinlikle bakamazsiniz. Anneler dahi yeri geliyor zorlaniyor yoruluyor. Bunun lafini dahi etmeyin. Eger kayninizn kulagina giderse boyle bir beklenti icerisinde olabilir. Ben birde baska bir konuya deginmek istiyorum. Tam olarak dusuncelerimide nasil ifade edecegimi bilemedim ama ben sizin yanlis yerde oldugnuzu dusunuyorum. Belki cok asiksiniz ' asktan gozunuz kor olmus' durumdasiniz. Yada aile ortamini cok ozlemissiniz esinizin ailesini iyice benimsemissiniz. Tam olarak cozemedim orasini. Ama mantikli bir insan 40 yasinda bir adamin ustelik kayninin bakimni ustleneyim diye dusunmez. Haftanin 4/5 gununu kayinvalidesinin evinde gecirmez. Bana cok garip geldi. Sinirlari olan olgun bir birey olarak goremedim sizi. Yasiniz kac merak ettim.

Çocuğunuz olunca aynı küçük bir çocuk gibi kıskanabilir neticede. Sonunu bilmediğiniz yola gözü kapalı koşmayım.

O sizin küçük bebeğiniz değil, nişanınızın ABİSİ. 40 yaşında. Bakımını siz yapmamalısınız. Şu an annesi bakmak zorunda çünkü onun evladı. Annesi vefat etme gibi durum olurda siz dayanamayıp yanınıza alırsanız bakımını ve ilgilenmeyi eşinizin yapması lazım. Çünkü onun ABİSİ. Sizin ona yapacağınız iyilik onu dışlamadan saygı göstermek, evinizde yer açmak vs olur.

Nişanda her şey güzel görünüyor insana. Bana kayınvalidem çiçek isimleriyle seslenirdi. Saçımı tarar okşardı. Kayınpederimle kayınbiraderlerimle kankaydık. Şu an kayınpederle küsüm, kayınvalidemle de mesafe koyduk. Kayınbiraderlerim de az değilmiş. Bugün iyisiniz ama aynı evde ne gibi sorunlar olacak göremezsiniz. Bugün fearım der uarın abisini yeğenini kıskanır sorun çıkar sizi düşman bilir. Yarından emin olunmaz, kendinizi sonunu bilmediğiniz yüklere mahkum etmeyin. Evliliğinizi de riske atarsınız

böyle bir durum zaten çok çok daha üzücü olur. hem o hem biz için. alıp bakamayıp bırakmak hem kanıma dokunur hem onun rutinleri vs bozulduğu için kötü hisseder. rutine benzerliğe ihtiyaç duyan birisi F FearEatsTheSoul Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

sizi çok yaratıcı buldum, tüm bunlar aklınıza nereden geldi bilemedim:) bence mutlaka bir senaryo yazımı kursuna vs gidin, çok parlaksınız bu konuda:) nişanlım değil kk üyelik adımı keşfetmek muhtemelen kk diye bir site olduğunu bile bilmiyordur. hiç aramızda geçmedi bu konu. kaldı ki ekşi sözlükte de yazarlık yapıyorum ve kk'nın aksine onu biliyor, ordaki nickimi bile sormuşluğu yoktur. ben kocamın engelli abisine bakmayı neden özlemle bekleyeyim? neden kendime ekstra dert ve yük isteyeyim? zaten bu kayınvalidemin hasta olması veya vefat etmesi demek. ben bunu mu dört gözle bekliyorum? kendisi bu kadar düşünceli, güçlü, saygı duyduğum bir kadınken? bebeğim demedim, büyük bebeğim dedim. yaşı benden baya büyük ama kendisi bir çocuk saflığına ve temiz kalbine sahip. ben bir psikoloğum, daha önce zihinsel engelli, otizmli, down sendromlu vs vs özel insanlarla çok çalıştım. onlara alışkınım, empatim ve sevgim yüksek. kaldı ki bahsettiğim kişi benim ailemden olan/ailem olacak olan birisi ve aramızda en başından beri özel bir bağ olduğunu düşünüyorum.

Ben size degil baska bir uyeye yazdim.. esim kardesimin yemegi cok yemesinden sikayet etti demisti... hem siz evli degilsiniz ki esiniz diyeyim

evet şuan benlik bir durum yok, benimki biraz durup dururken dert edinmek sanırım:) doğmamış çocuğa dön biçmek hesabı:) söyledikleriniz doğru belki zamanı gelince annenin de bakıma ihityacı olacak ancak kendisi benimle de uğraşmayın bir yere yatırın arada ziyaret edin yeter diyen birisi. kendisinin de emekli maaşı var yani ne maddi ne manevi yük olmak isteyecek veya olacak birisi değil P

1. si şuan nişanlı olduğunuz ve olayın içerisine girmediğiniz için bu şekilde rahatlıkla konuşabiliyorsunuz. Ancak evlendiğinizde ve gerçeklerle yüzleştiğinizde durum hiç de böyle olmayacak. Eşinizle özel zaman geçirmek isteyeceksiniz. Ne olursa olsun hasta bir adam ve yaptıkları bir süre sonra batmaya başlayacak çünkü evliliğinize bile alışamamış olacaksınız. Üstelik inanılmaz bir sorumluluk. Yarın bir gün bebeğiniz olduğundaki zorlukları siz düşünün. P

O halde ben yanlış anladım ve özür dilerim. Ben aslında bakamazsak merkeze yerleştiririz demek istemedim asla. Böyle olursa daha kötü olur, en başından merkez daha iyi değil mi? demek istedim. Yani mantığım ile vicdanım ara ara çatışıyor ancak mantığın söylediğini yapmak daha doğru değil mi diye sormak istedim.

yanlış anladınız bana böyle hitap eden zihinsel engelli kayınbiraderim, zihinsel kapasitesi istese de malesef o seviyede değil, küçük bir çocuk gibi:)

Tek kalamıyor mu? Mesela yakınınızda ona da ev tutsanız, arada kontrol etseniz, haftada 1 temizlikçi gelse olmuyor mu? . push ; F FearEatsTheSoul Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

sonuçta kv yaşı ilerlediğinde ama tam elden ayaktan düşmediğine bir yardımcı ayarlanmalı hem yardımcı abiye hem abi yardımcıya alışmalı kv de de biraz rutin işlerden kurtulur evdeki bakıcıya alışınca da ileride de gerekirse bakıcı ile devam edilir evet bakım evi de düşünülebilir ama henüz kv hayatta iken değil sonrasında bir de bakımevi vs de gerçekten maliyetli özellikle zihinsel rahatsızlıklarda 5000 altında fiyat veren yok buralarda bu nedenle evinde düzeninde yardımcı ile hayatını sürdürmek en kalitelisi olabilir

Yorumumun sert oldugu kanısına hangı kelimemden vardın? Önceki

Sakın sakın abisini yanınıza alıp " yok olmadı yapamıyorum bakamıcam " diyip geri göndermeyin. İnsan eti ağırdır derler. İyice düşünün öyle kararınızı verin. Bakımevleri de ne derece güvenilir bilemiyorum. Üzüldüm doğrusu.

bana öyle geldi o zaman kusura bakmayın, iyi forumlar

çok benzer durum bizde tam tersi. Benim bir down sedromlu abim var ve yıllarca annem ve babam baktı hala da bakıyorlar. ben cocukken hic bana abimin buyuk sorumluluklarını yuklemediler. en fazla gunduz annemle babam bir yere gidince abimle kaldim 1 2 saat o kadar. zaten cok sakindir ben ders calisirken o da tv izler vs. evlendikten sonra bile annem ameliyat olunca babamda onun yaninda kalinca 1 2 gunlugune bende kaldı ki babam hemen gelip aldı annem eve cikar cikmaz. bırak kalsin baba dedim olmaz kizim seninde colugun cocugun işlerin var dedi. esim abimi cok sever aynı sizin gibi. Bayılır abime cunku abim sakin ve tatlıdir abimi sevmeyen aile uyesi yoktur. siz yapabileceginizden daha fazlasinin altina girmeye calismayin. bir kere sizde kalsa bile onu yikamak nisanliniza düser size degil. Benim ailemin dusuncesi de bizden sonra bakim merkezine yerlestirin seklinde ama ben birgun dayanamadim hungur hungur agladim esimin karsisinda ona orada kotu davranirlarsa ben bu vicdan azabiyla nasil yasarim dedim. esim uzulme dubleks bir eve geceriz abine biz isteyeken gelecek bakici tutatiz dedi.. Ama benin ailemin bunu karsilayacak maddi durumlari var. yani babamin bir kendi oturdugu birde kira getirisi olan evleri var. sadece o kiralarla bile abime bakici tutulabilir. Zaten ailenin sizden abiyi yıkamanız gibi bir beklentisi yok. kendi kendinize daha fazla yukun altina girmeye calismayin. engelli maasi cok dusuk degil diye biliyorum. babamin maddi durumundan oturu abimin oyle bir maasi yok. olmadi o maasin tamamını bakıciya verir evine kamera takarsınız. sizde yakin bir yerde oturup goz kulak olursunuz ve evin alisverisini yaparsıniz. abiyide bakici yıkar zaten ya da esiniz ama siz degil.

Simdi olaya duygusal romantik bakiyorsunuz ama lavman yaparken, sifonu cekerken, bicaklari gozunun onunde yıkayıp silerken boyle dusunecegini hic sanmam. Karpuz kabugu düşürme bence njsanlinij aklina

Ben 26 erkek kardeşim 24 yasinda. Zihinsel engelli ve otizmli. Ben 6 yillik evliyim, 2 tane çocuğum var. geçmiste anneme babama birsey olsa ben bakarim diye düşünürdüm. Ama zamanla boyle olamayacagini gormeye başladım. Mesela yemek yedigimiz zamanlar eşim onun hep fazla yedigini soyler. Beklemeden yedigini vs. Onun icin kucuk detaylar ama kardesim icin dusunemeyecegi seyler. Kardeşimin de takintilari var. Ama temizlik konusunda degil. Belirli konular hakkinda surekli konusur mesela. Değişik değişik sorular sorar. Bunlara tahammul etmek hic kolay değildir. Benim kardesim calisabilir durumda. Suan calisiyor. Yine de ileride bakmayi cok isterim. Ama simdiden bunun muhakemesini yapamiyorum...

Bunu kendi adıma ben de düşünüyorum bazen. Allah kimseye muhtaç etmesin bakılan kişi için de çok zor. Ben de başka düzene gitmek istemezdim, yansıtmasalar bile kötü bir his. Kendi maaşımla evde yatılı bakıcı birinci tercihim olurdu, olmazsa da özel ve güvenilir bir kurum en güzeli. Kendi özel odanda yaşıtlarınla sosyalleşmek de birinin yanına sığınmaktan daha güzel

merhabalar. öncelikle yazacaklarım çok uzun olacak okuyan herkese çok teşekkürler. ben yeni nişanlandım ve ne yazık ki içime dert olan şey nişanlımın abisi ile ilgili. nişanlımın babası erken yaşta vefat etmiş, kendisi şuan annesi ve abisi ile ikamet ediyor. yaşı 29. abisinin yaşı 40 ve hafif zihinsel engelli ve obsesif kompulsif bozukluğa sahip. yani kaba tabirle hem zeka açısından çocuk gibi hem de çok yoğun takıntıları var . iki rahatsızlığından biri ile belki zor olsa da baş edilir ancak ikisi birlikte çok zor ne yazık ki. çünkü kendisi takıntılarının hatalı olduğunu anlayamıyor kendisini bilemiyor. örnek vermek gerekirse asla birisi ile fiziksel temasa geçmez, değil sarılmak tokalaşmaz bile. yemek yediğinde öğünleri ortalama 1-1,5 saat kadar sürer çünkü mesela önce çatal bıçağının o görürken yıkanması/silinmesi gerekir. yemekleri değil tabakları dahi birbirine değdiğinde o yemeği yiyemez. bunun dışında sürekli kendi kendisine anlamsızca şeyler konuşur, yemek sırasında da. o yüzden çok ağır yer. her gün el ayak yıkar ancak bunlar birisi kendisini uyarıp "yeter artık çıkmalısın" demezse saatlerce sürer. yani banyoda eğer birisi onu çıkarmazsa saatlerce kalıp el ayak yıkayabilir. banyosunu annesi yaptırır çünkü tek başına zorlanır. tuvalete girdiğinde de asla musluk ve sifona dokunamaz onları da annesi yapar (o konuya da geleceğim annesi 65 yaşında) her şeyi sayarak ve belli sayıda yıkar. olmazsa baştan başlar. erkek arkadaşıma çok sık giderim o da bana gelir. evlerinde çok kaldım yani. bir gün "masumlar apartmanı" dizisini izlerken "bunlar abimin yanında çok hafif" dedi. ne yazık ki benim gözlemlerim de öyle. bunlar dışında konuşmayı çok sever, birisini buldu mu hele de karşılık aldı mı saatlerce sohbet eder. ancak ne yazık ki zaman zaman anlamsız/mantıksız konuşur, çocuksu bir havası vardır ve genelde hep aynı şeyleri tekrar eder. yani bir saat konuşur ama söyledikleri temelde hep aynıdır. aynı cümleyi çevirip çevirip söylemek gibi. bunlar dışında kendisi ile çok çok iyi anlaşırız. benimle sohbet etmeye bayılır. ortamda ben varsam herkes dururken benimle konuşur:) örneğin annesi kardeşi ben o hep beraber kahve içeriz o gelip bana afiyet olsun der. bana hayrandır. açıkçası ben de ona hayranım. bana sürekli Fear'ım diye hitap eder. bügun çok güzelsin, bugün ışıldıyorsun, evimizin güzel gelini vs der. ben de onunla sohbetten keyif alırım. ancak kendisi ile ilgili derdim olan kısım GELECEK. ben nişanlanmadan hatta erkek arkadaşımla tanışmadan dahi önce onlar annesi ile arasında bu durumu konuşmuşlar. annesi nişanlıma "gün gelir abine bakamayacak duruma düşersem veya bana bir şey olursa, abini bir bakım merkezine yerleştir, düzenli ziyaret et, senden tek beklentim bu, gözüm arkada kalmaz, en iyi ve sağlıklısı bu olur" demiş. ki zaten abinin kimsenin dokunmadığı ve asla dokunmayacağı devletin engeli nedeniyle bağladığı bir maaşı da mevcut. yeterse yeter yetmezse üzeri tamamlanır. biz daha önce bir iki kez konuşmuştuk ancak ailem nişanlanırken bu konuyu asla açmadı, çünkü bir insana "sana bir şey olursa engelli çocuğuna ne olacak kim bakacak" demek istemediler. ancak kayınvalidem onlara durumu kendiliğinden açtı. yine de benim içim içimi yiyor. bir yandan acaba evlendikten sonra bizde kalsa biz baksak nasıl olur diyorum. çünkü onu çok seviyorum, o benim adeta büyük bebeğim. bir yandan korkuyor ve çekiniyorum. çünkü normalde annesi hep yanında ancak biz karı koca 9-17 çalışıyor olacağız. o saatlerde ne yapacak? bunun dışında banyosunu annesi yaptırıyor, ben yapabilir miyim? bazen üzülüp kafasına bir şeyler taktığında inat edip büyük tuvaletine çıkmayıp kabız oluyor ve annesi lavman yapıyor, nasıl olacak? musluk sifon tuvalet kapısı vs asla dokunmuyor biz yokken ne yapar? benim en çok aklımda kalan ve unutamadığım olay şu. erkek arkadaşım bana bir keresinde şöyle iç döktü. "o bana abilik yapamadı, suçu değil elinden gelmedi, abim değil hiç büyümeyen küçük kardeşim gibi oldu, yeri geldi ben ona arka çıktım, hatta babamızı kaybettiğimizde ben ona baba oldum, ona durumu bildiğim halde bazen ister istemez çok kızgınım, arkamda olan beni kollayan bir abi isterdim, ama ben onsuz bir hayatı bilmiyorum, onsuz bir evde yaşamadım, o benim kanım". onun bu lafları çok içime dokundu, o ve ailesi bakım merkezinde daha iyi olacağına inanıyor, açıkçası ben de buna inanıyorum ama bir yandan da kıyamıyorum. sizce evlendikten sonra bakabilir miyiz? veya bir süre bakmayı denesek ancak sonra altından kalkamayıp bir merkeze yerleştirsek daha çok üzülür değil mi? onu asla bırakmam her hafta her özel günde görmeye gideriz buna eminim. ben şimdiden böyle özlemliyken müstakbel eşim benden daha hevesli tabiki. ama bir yanım hep buruk.

Tek başına kalamaz tam zamanlı bakım lazım. Örneğin musluğa sifona tuvalet kapı koluna asla dokunmuyor annesi açıyor/basıyor vs. Bizler yokken kim yapacak? Bunun dışında tek başına banyo yapamıyor. Yıkanması lazım. Ayrıca "tamam yeterli artık çık" denmezse beş saat bile ellerini yıkayabilir. Bazen ise büyük tuvalet vs konusunda yardıma ihtiyacı oluyor. Bunlar dışında çay kahve çok sever. Aklı çocuk gibi. Kendi kendine kahve yapmak istese ocak kullansa ne yaparız? Normalde annesi hep hep başında. Birisi tutulsa dahi hep yanında olmalı. Tam zamanlı bakıcı ve kira da herkesin altından kalkabileceği bir şey değil takdir edersiniz ki S Seul098 Az insan,

Merhaba arkadaşlar konunun üzerinde baya zaman geçmiş aktif olanlar yardımcı olabilirler mi çok çaresiz ve çıkmaz durumdayız tecrübesi bilgisi olanların yönlendirmesine ihtiyacım var. benimde abim sıkıntılı baya 35 yaşında ama çocuk gibi davranışları raporu var hafif düzeydee zihin var A tipik otizm tanısı konuldu tansii geç konuldu çünkü hiç bilinmedi taki toplumsal beklentileri yerine getiremeyinceye kadar hep geçmişte yaşıyor olumsuz olayları konuşur, herkes onun için kötü psikolojik ilaçlar kullanmaya başladı dahada kötü oldu sürekli yatıyor aşırı kilo aldı annemle babam bakıyor ama onlarında gücü kalmadı ne maddi ne manevi babam kalp hastası borçları çok yaşları 60. asiri agrasif asla söz dinlemez geceleri kalkıp yemek yer gündüz uyur vs bu durumda ne yapılabilir maddi destek verilir mi nereye başvurmam lazim nolur yardımcı olun

kusura bakmayın ben yanlış anladım o halde F FearEatsTheSoul Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

aslında ne yalan söyleyeyim böyle bir sorumlulıuğu çooook zor buluyorum ve istemiyorum. ki benden bunu bekleyen de yok. ama yüzüne baktıkça, o bana Fear'ım dedikçe onu bırakma düşüncesi öyle zor geliyor ki...

Eşiniz bu konuda neden yorum yapıyor. Yediği kendine çocuğun, bundan kime ne? Bazı insanlar çok tuhaf oluyor. Evet zordur, bakımları inanılmaz zordur da bazı insanlarda çok anlayışsız oluyor.

Nişanlısınız ve belki de evlilik olmayacak. Kadın hayatta ve ölmemiş. Doğmamış çocuğa don biçmeye çalışıyorsunuz ama siz de biliyorsunuz uymayacak. Diğer taraftan da 40 yaşında adam sizin bebeğiniz değil. Banyo yaptırması gereken, bilmem ne yapması gereken siz değilsiniz kardeşi olur gereklilik oluşursa.

Kedilerin barınağa bırakılmasini normalleştirmedim, kedilerinizi evladınız gibi görüyosaniz kocaman bı insan evladını aaa biz bakamıyoruz buna deyip de bakım evine hiç bırakamazsiniz diyorum, biz bakamazsak bakimevine veririz sozunuze istinaden. D damdan

Çok üzüldüm adınıza çok zor durum D

Konunun başını görünce nişanlınız beraber yaşayalım diye bir teklif sundu siz istemediniz sandım. Böyle birinin bakımını üstlenmek gerçekten zor. Hemde çalışan insansanız siz yokken kim bakacak ki. Baştan evinize aldınız diyelim ki sonradan zorlandığınızı anladınız. Sizin yanınızdan ayrılmak ona zor gelmeyecek mi? Bence bakım evindeyken ilgilenmek ve sahip çıkmak sürekli ziyaret etmek daha mantıklı olur. Eğer orda çok mutsuz olursa tekrar düşünürsünüz bu konuyu.

benim sorumluluğumda değil ve muhtemelen uzun senelerce de olmayacak. belki üstüme vazife edindim belki doğmamış çocuğa don biçtim ama ben bu durumu düşünmeye başladım ne yazık ki. benim asla planlarını bozmak gibi bir düşüncem yok, zaten planları da en akla yatkın/mantıklı olan şey. ben de katılıyorum. ancak onun şuan bir ev sıcaklığında yaşarken ilerde bir gün bir kuruma gidebilecek olması benim içimi buruyor. mantıklı olmasa dahi S Seul098 Az insan,

Sakın M

işte tek korkum o. yoksa bakımevleri öcü değil çok çok kaliteli yerler var ve biz de onu buralara yerleştirebiliriz gerçi bu korku bana kalmadı bana gelene kadar kardeşi ve annesi var ancak ben de ailemden birisi gibi gördüğüm için kendimi dahil ediyorum F FearEatsTheSoul Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Esinizin daha buyuk sorunlari var sanirim Insan lokmasini saymam icin bayağı sorun gerekir herhalde

konuyu okurken başınızdan savmak için yöntem aradığınızı düşünecektim ama yanıldım. empati yapmam gerekirse partnerim evimizde bakımını deneyelim derse kabul ederdim ama hiçbir zaman eşimden daha fazla özveri gösterecek olan kişi olmazdım. tuvaletini vs.. bunları halledecek olan kişi eşiniz olmalı. sanırım benim de gönlüm başka bir yere bırakmaya el vermezdi bu yüzden pişman olmamak için evimde onu ağırlamayı denerdim. olmazsa ikinci alternatif uygulanabilir. Önceki

Yani aslında bakamayacağınızı bile bile buraya konu açınca genel tavrınız işgüzarlıkmış gibi değerlendiriliyor doğal olarak, bu yüzden de fazlasıyla itici geliyor aslında. Genel halinizi tavrınızı bende beğensem de madem hepimizle aynı şeyi düşünüyorsunuz neyi konuşuyoruz diye düşünmeden edemiyorum.

Yorumunuzun üslubunu biraz sert buldum ama aynı zamanda haklısınız da. Hem bebeğim deyip hem bakamam demek çelişkili görünebilir. Ama ajitasyon yapmadım cidden aramızdaki ilişki bu şekilde, o 40 yaşında bir çocuk gibi ve ben çocuklarla çalışan bir psikoloğum, daha önce zihinsel engelli bireylerle/çocuklarla da çalıştım. annesi ve kardeşi ne kadar sene geçse ve canlarından olsa dahi her zaman onu anlayamıyorlar. Biz birbirimize düşkünüz, 3 yıldır tanışıyoruz. Ama bu ben işteyken onun evde nasıl duracağı, banyosunu tuvaletini vs nasıl yaptıracağım gerçeğini değiştirmiyor çünkü bu konular meslek alanım değil, hayatımda kimseyi yıkamadım örneğin. Kayınvalidem tamamen mantıklı ve olması gerekeni söyledi, hem de kimse kendisine sormazken. Bu konuda da size hak veriyorum tabiki

Çok teşekkür ederim, özellikle kardeşim olsanız bu şekilde karşı çıkardım kısmına. Ben bu hislerimi dışarı vurmadım ve vurmayacağım, çünkü olamayacağını ben de hissediyorum. Zaten beni yaralayan da bu. Çok kişiye ve engelliye yardım etmeye çalıştım ancak bu konunun altından kalkamam. Yazdım çünkü insanların benle aynı düşünceyi paylaşması beni hafifletti. Size iyi günler ve mutlu bir hayat diliyorum

ya eskisi gibi olsa, evde her zaman birisi var, cocuklar eve erken geliyor, o zaman belki ev de musaitse dusunulur de, simdi cocugu da dahil eve aksam giriyor zaten, evde bakilan kisi tamamen yanlizliga terk edilmis gibi oluyor, oyle olacagina bakim evinde daha fazla insanla gorusulur diye dusunuyorum ben. Bir de kendi yasitlarin ya da su durumda sana benzeyen durumdaki kisilerle gorusursun, bu da seni iyi hissettirebilir.

İlerde bakımı zorlaştığında daha çok vicdan yapacaksınız Khomyuk

Yani madem fikrin bu, o benim buyuk bebegım topuna girmene gerek yok Kayınvaliden olması gerekeni soylemıs

merhametli biri olduğunuz cok belli. Sükür benim eşimde öyle. oyle olmasa cok uzulurdum ama sırf merhametli diye ne aiilem ne ben esime kaldiramayacagı sorumluluklar yuklemeyiz. Ailem sirf abimin gelecegi icin ev alip kiraya verdiler mesela bize maddi anlamda zorluk olmasin diye. maaslari 2 binden fazla diye biliyorum. birde annenin emeklisiyle birlesebiliyor diye biliyorum yani annesinin emeklisinden de kalacak abiye. tum hepsini bakıcıya verip sizde evin mutfak masrafini karsilarsiniz eve kamera takar her aksam ugrar vakit gecirirsiniz tabi bakiciyida siz yönetirsiniz. Allah herkese mutlu huzurlu yuva nasip etsin. Engellilerimizi de iyi insanlarla karsılaştırsın. Mysterious-M Aktif

Özel bir çocuk annesiyim, her özel çocuk annesi gibi gelecek kaygısı yaşıyorum ve 2. bir çocuğum da yok, olmasını da düşünmüyoruz. Eğer bir kardeşi olsaydı, hayatını ona adamasını istemezdim ama eğer yanlarına alıp bakabilecek gücü kendilerinde bulurlarsa bu çok extra süper olurdu. Elinizi üstünden çekmeden bir yerde kalabilir ilerde.

Bakim evi cok zor. Orda adapte olamaz. Herkes yabanci hersey yabanci. Hergun her vardiya baska hemsire calisacak. Annesindeki sabir calisan personelde herzaman olmayabilir. Herzaman sevgiyle yaklasan olmaz. Onun evde bir rutini var ve o kendini guvende hissettigi ortamdan koparirsaniz bence cok fazla dayanmaz. Yemek de yemez uzuntuden

40 yaşında adamı nasıl yıkayacaksınız yahu? Gereksiz duyar olmuş bence en güzeli bakımevi F FearEatsTheSoul Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evet sen alınganlık etmıssın sert olsam neden seni korur gibi yazayım, kaldı ki konunda sert olunacak bi durumda yok. Kaynanan olması gerekeni soylemıs, boyle buyuk sorumluluk almana gerek yok dogrusu kadının dedıgı dedım.

Kayınvalideniz uygun olanını düşünüp, hepinizede söylemiş. Zamanı gelirse onun düşündüğü gibi yapmanız, en mantıklı olanı. Elinizi üzerinden çekmez, sık sık ziyaret edersiniz. Sevgi ve ilgi göstermeniz onun için yapacağınız en büyük iyilik olacaktır. Allah hepinizin yardımcısı olsun.

katılıyorum tamamen. ancak çok uzak değiliz hani hiç bilmeden romantik hayallere kapılmadım. aile ile çok çok sık vakit geçirip evlerinde kalıyorum. iki haftanın 4-5 günü onlarlayım ve ailemden çok görüyorum diyebilirim. çünkü onlar 1 saat mesafede ailem ise 7-8 saat mesafede illerde yaşıyor o yüzden hep onlardayım. ancak çok haklısınız tatili çocuğu vs geçtim en basitinden biz işteyken tuvalet ihtiyacı olduğunda? musluk tuvalet kapısı sifona asla ama asla dokunmuyor. bakamayacağım belli ve benden bakmamı bekleyen de yok. ben de her şeyin farkındayım ancak içimdeki burukluk geçmiyor. ki daha doğmamış çocuğa don biçiyorum açıkçası. annesi hayatta ve sağlıklı çünkü ancak yaşlı esmaa_9153 2 prenses

Bakım evi diyorsunuz ama bu takıntılarla orada nasıl kalabilir? Lyanna Mormont

Zaten şu anda annesi bakıyormuş. Sizlik bir durum yok. Zamanı geldiğinde durumlar nasıl olacak? Zaten bence o zaman siz de bakamayacağınızi anlarsınız. Anne de var. Anne ne durumda olacak o zaman. Belki onun da bakıma ihtiyacı olacak. Belki de sizin anneye bakmanız gerekecek. Tabi Allah kimseyi düşürmesin de. Çok zor... Siz kimsenin beklentisi yokken kendinizi ağır yükün altına koymayın.

Şimdi şöyle ki aynı evde mi yaşayacaksınız Aynı evde yaşamayacaksınız daha annesi hayatta kadın yarın ölecek gibi düşünmenin manası yok o gün geldiği zaman uygun olan şey düşünülür zaten bence şimdiden düşünüp üzülmeye gerek yok

Vicdanınızı alkışlamadığım için uymamıştır. Size de iyi forumlar.

aslında ben asla bakım evlerininin hepsinin kötü olduğuna inanmıyorum ve onun için en güzelini bulacağımıza da eminim. kaldı ki sosyalleşmeyi arkadaş edinmeyi çok seven birisi, orada mutsuz da olmayacaktır. ancak onu başka bir yerde bırakarak ara sıra görerek onsuz bir evde yaşamak nedense vicdanımı yoruyor

Mantığım ile vicdanım arasında kalıyorum ancak insanlar bana hakverdikçe, mantığa davet ettikçe kendimi daha iyi hissediyorum aslında. Siz belki hatırlamasanız da ben hatırlıyorum, ilk yazdıklarımda beni mantıklı bulup arka çıkmıştınız ve bu sitede tanıdığım ilk kişi sizdiniz. Bende bu açıdan yeriniz ayrı. Size itici veya işgüzar gelmek bu açıdan beni üzdü. Belki başkalarının dertlerine karşı mantıklı, kendime gelince öyle değilimdir veya dışarıdan öyle görünüyorumdur/ farkında olmadan öyleyimdir. Bunu bir eleştiri olarak ciddiye alacağıma emin olunuz.

Ben de sizin empatinizden :) Zaten düşününce her yerden fire veriyoruz. Mesela en basitinden biz işteyken ona ne olacak? Tuvalet banyo beslenme? Annesi şuan sağlıklı ancak ileride ikisine de ne olacak belli değil. En güzeli ise karşımda sağlıklı düşünen, mantıklı bir aile var ki bizden/benden bakımı beklemiyorlar. Ben sadece onları orada bırakmak nasıl olacak diye üzülüyorum. Hepsi şimdiden ailem gibi/olacaklar. Bakıcı için biz elbet maddiyat ayırmayı düşünürüz ancak pek gerek görünmüyor. ikimiz de fena kazanmayan çiftleriz. Aile ankarada güzel bir semtte yaşıyor ve kendi evleri, bunun dışında bir evleri daha var. Ancak ayda 5-6 bin tl de bizi zorlayabilir ama yapacak bir şey yok. Ailemiz. Kendi çocuğumuzu bakım için bir yere bırakmışız gibi

cidden yoğun bir merak ile soruyorum. neden böyle düşündünüz? kendisi veya annesi bana hiçbir zaman abime bakacağız/oğluma bakacaksınız demedi. beklemedi ve istemediler. kurum en mantıklısı dediler. sadece kendisi anlattığım gibi bir kez "başımda ne baba ne abi vardı, bir büyüğüm olsun bana sahip çıksın yol göstersin isterdim ama kısmet öyleymiş ben kendi abime abi oldum neolursa olsun o benim kanım" dedi. bunda bir sakınca ben görmedim, bir iç dökmeydi. abisine abilik veya babalık yapmaktan hiçbir zaman yakınan birisi değil. annesine, abisine ve bana karşı da sevgi dolu, bağlı, sıcak. bunlar dışında övünmek gibi olmasını istemem ama çok mutlu bir ilişkim va, r kendisi uzakken beni sürekli arar sorar, fırsat buldukça yanıma gelir, daha önce başka konularda da yazdım evime sık gelir evimde bana hizmet eder, ben yokken (pandemi nedeniyle hafada 7 gün çalışıyorum) temizliğimi yapar, evimi süpürür, formamı ütüler, bulaşığımı yıkar, bana meyve soyar, eve gelirim yorgunluk kahvesi yapar, çamaşırlarımı makineye atar. neyini beğenmediniz sizin eşiniz/sevgiliniz daha iyiyse Allah bağışlasın ne diyeyim.

fikir sorduğunuz için gayet açık şekilde söylüyorum. annenin söylediği en mantıklısı... hele de böyle ilk önce bir denemek sonra bakımevine bırakmak gibi bir hataya hiç düşmemelisiniz... gerçekten altından kalkamayacaksınız zaten, adama bir düzen sunup sonra aaa olmadı biz seni bırakıcaz demek büyük bir yıkım olur onun için... şimdi anne var her şeyiyle o ilgileniyor ama eğer sizinle yaşarsa siz bunları hakkıyla yapamazsınız diye düşünüyorum. en güzeli annenin önerisi. zaten bir çocuğun hakkında en iyiyi annesi bilir. ve kadın kararını vermiş zaten.

Bakım evi deyince bize çol korkunç geliyor ama bazı durumlarda profesyonel bakım çok önemli. Çalışacağınızı söylüyorsunuz bu durumda siz zaten mükemmel bir bakım sunamazsınız

Tabi çok güzel yerler vardır ancak çok takıntılı demişsiniz. . mesela 1.5 saatte yemek yer. böyle yerlerde belli kurallar vardır ve kalabalıktır. . onu beklerler mi?yada 2 tabak değse yemez demişsiniz. . tuvalette hiçbir yere dokunamaz vs... yani kalabalıklığın ve belli bir düzenin olduğu, herşeyin saatlerle yapıldığı bir yerde, onun bakımı çok zor olur demek istemiştim... F FearEatsTheSoul Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çok seviyor iyi anlaşıyor ve ona kıyamıyor oluşunuz bu sorumluluğu ölene kadar alabilceğiniz anlamına gelmiyor bence, kv niz allah gecinden versin ama oldu da vefat ederse düşünürsünüz bunları hem belki kadın oğlunu tanıdığı için ona bakımın zor olduğunu bildiği için bakım evini söylemiş, belki şuan ki fikrinizle bundan 5-6 belki 10 yıl sonra ki fikriniz aynı olmıcak evleniceksiniz sorumluluklarınız olucak çalışıyosunuz bide o insanı sabahtan akşama nasıl evde yalnız bırakcaksınız ilerde nasip olursa sizin de çocuklarınız olucak nasıl yetişceksiniz hepsine bence şimdiden bunları düşünmeyin ve kendinize bunu yapmayın kv nizin evladı nişanlınızın abisi onlar herşeyine katlanır ama siz ne kadar sevseniz de bir gün of derseniz bu olmaz

Merhametinizden operim Lakin insan eti ağırdır suan size kolay gelebilir.. fakat oyle değil ustelik hasta bir insan ile ugrasmak zor. Siz banyo yaptırmadan falan bahsediyor sunuz mumkun degil, evde nasil rahat edeceksiniz? Ileride cocuk olacak falan? Bence olmamalı evet kendi kanindan canindan birileri varken bakim evi iyi bir fikir olmayabilir ama once gel deyip sonra git demek daha kötü. . Bakıcı olsa belki onun içinde en az 3-4 bin para ayirmaniz gerek. Rabbim elden ayaktan dusurmesin kimseye muhtac etmesin, hem bakan icin zor hem hasta icin..

Bizim es ailede benzer bir durum var. Sizinki kadar takintili degilse bile, tek basina herseyi halledecek kapasitesinde degil. Onun icin size tavsiyem: Yapabilmeyeceklerinizi iyi bilmeniz lazim. Siz adami bence yikayamazsiniz. O konuda bakim icin yardim alin. Türkiyede böyle bakim sirketleri vardir muhakkak. Terapi olsun, yardim olsun almaya asla cekinmeyin. Yardim edecek kurumlar varsa muhakkak basvuruda bulunun. Ailemizde biri hastalansa nasil atamazsak, rahatsiz olanlari da atamayiz. Ama yapabilmeyeceklerimizi lütfen iyi bilelim.

Iyi niyetiniz cok guzel, kalbimi isittiniz ama maalesef bu mumkun degil gibi gorunuyor. Su anda onunla sadece kisa zamanlar gecirip ilgileniyorsunuz, banyosunda ona yardim edebileceginizi dusunuyor musunuz gercekten? Ya da tuvaletinden sonra nasil yardimci olabileceksiniz? En dogrusu maalesef bir bakimevi olacaktir... Cok uzgunum ama bu sekilde dusunuyorum...

ben de 10 dk dır anlam veremiyorum buna. kadın yaşıyor ama siz henüz evlenmemişken bile bakabilir miyim diye dert ediniyosunuz.. bir evlenin çoluk çocuğa karışın belki annesi 20 yıl daha yaşiycak ne bu kadını mezara koyup adamı sığdıracak yer arama çabası vicdan muhasebeleri falan ya... kaldı ki bir insanın öz annesi bile evladına yaptığı hiç birşeyden gocunmazken kıyamezken zorluğunun farkında olup bakım evine bırakın diyorsa, söz meclisten dışarı ama elin kızı olarak sizin bu topa girip daha kötü sonuçlar doğurmasına sebep olma ihtimaliniz bana saçma geldi.. ama insanlık adına dert ediyor oluşunuz takdire şayan orası ayrı.

Dur daha evli değilsin eşinle aynı evde kavgasız gürültüsüz huzurlu yaşayacak mısın o belli değil, eşinin abisini sonra düşünürsün. Hem annesi bakımını yapabiliyorken şu an sizin bakmanıza gerek yok. Hatta ben yıkayabilir miyim demen çok abes geldi ağır yatalak hasta da değil hafif zihinsel engelli adam eşin duruyorken sen ne alaka Ayrıca annesi daha yaşıyor ölmüş gibi planlar yapmaya gerek yok, belki kadın uzun yıllar yaşayacak siz 5 sene sonra boşanacaksınız o yüzden şimdiden şöyle olursa diye plan kurmaya gerek yok

Tesekkur ederim, sana da nısanlınla mutluluk dilerim.

ilerde kendi çocuğunuz da olacağini hesaba katın bence bakim evi icinize sinmiyorsa yatili bir bakici tutabilirsiniz durumunuz varsa. birde tedavisi yokmu? zihinsel hastaliktan cok takintili gibi

Şimdi yapabilirim diyorsunuz ama iş başa düşünce altından kalkamayabilirsiniz. Çok zor. Kendi çocuklarınız olunca zaten yükünüz çok olacal esktra bir bakım daha da zor olur. Ayrıca neden bakımevi, huzurevi bizde bu kadar öcü görünüyor anlamıyorum. Her gün gidip tadıyla kahveni içip sohbet edip dönmek varken neden iki yaraf da zorlansın. Terk etmeyeceksiniz ki, sadece bakım veren kurum olacak siz gidip göreceksiniz.

Söyledim ya genel tavrınızı ve sizi beğeniyorum aslında diye yok ben de sizi hatırladım zaten de, bu konu özelinde böyle hissettirdi diye, yani olacak iş değil. Hatta şöyle endişeleniyorum bu şekilde kayınvalideye ve nişanlıya da bahsedeceksiniz, oluru varmış gibi sizin bakma ihtimalinizi düşünecekler. Gereksiz bi tavırla işin akışını değiştireceksiniz diye sizin adınıza korkuyorum. Bu noktada işgüzarlık oluyor, bunu dillendirmeyin bence. Kapansın bu konu. Kardeşim olsanız bu şekilde karşı çıkardım yine. astrojurnal

Bence gereksiz bir aksiyon içerisine giriuorsunuz. Nişanlıyken şu an durum size çok kolay gelebilir yani abiaine karşı beslediğiniz o sevgi ağır basabilir ki öyle de ama bir de annesiyle konuşun bakalım ne kadar yıpranmıştır? Dedem felçli ve aklı gidip geliyor 10 senedir, allah korusun ananeme bir şey olsa ne yaparız diye düşünüyorum. Bakmakla ilgili hiçbir çekincemiz yok ama ananemin baktığı gibi bakamayız mesela biz. Siz de öyle. Ayrıca çalışıyorsunuz, böyle bir şeye niyetiniz varsa eğer işi bırakmanız gerekiyor ve hayatınızı tamamen ona adapte etmeniz gerekiyor. Çünkü görünenin aksine o kadar zor ki hasta bakımı. Kendiniz de söylüyorsunuz bir aürü çekinceniz var ki daha işin içine girmeden yüz tane soruyla karşı karşıyasınız. Bir de içine girince işin daha karmaşık olacağını göreceksiniz. Abisine karşı sevgi duyup ilgilenmek ayrı, onun bakımını üstlenmek ayrı bir şey. Bakım evlerine çok soğuğuz ama aslında çok iyi yerler var ve bence onlar da kutsal bir iş yapıyorlar. Tanımadığınız bir insanın banyosundan dışkısına kadar ilgilenmek çok büyük anlayış istiyor. Bana kalırsa bu sevginizi sadece hoş vakit geçirmek ve gerektiğinde yardımcı olmakla sınırlayın. Bakmamak sizi vicdansız biri yapmaz aksinr yanınıza alıp iki ay sonra yapamıyorum gitsin demek yapar ki böyle bişeye alışkın değilseniz aşırı yıpratıcı bir süreç, dışardan göründüğü gibi değil, ben psikolojimin bozulduğunu hatırlıyorum dedemin hastalığında.

Madem fikrin bu o benim bebeğim topuna girme lafınız bana sert geldi, belki de ben alınganlık ettim/hassas davrandım. Siz nick olarak bildiğim/takip ettiğim yorumlarına değer verdiğim bir üyesiniz, yanlış anlaşılmayı istemem.

sizi bu yorumunuzdan önce de biliyorum, bir iki üç beş on değil neredeyse hiç bir fikriniz/hayata bakış açınız bana uymuyor ne yazık ki.. herkesle benzer şeyler söylemişsiniz ama onları olumlu algılarken sizi olumsuz algıladım. bu da benim önyargım/ayıbım. keşke önceden karşılıklı engelleseydik de böyle olmasaydı. iyi forumlar yuvarlanan asi bir panda

Gel demek kolay git demek zordur, nasıl bi sorumluluk altına girmek istediğinizin farkında mısınız

Ya insanlar normal kardesi istemiyor ev ev uzerine olmuyor dediginiz gibi davulun sesi uzaktan guzel ama yakindan ne kadar rahatsiz ediyor bir sure sonra. Bencede bastan sorumluluk alinmamasi lazim

Öncelikle güzel yüreğinizden dolayı tebrik ederim sizi. Ancak söz konusu her iki rahatsızlık da çok zordur. 7/24 yanında bulunulması gereken zamanlar yaşanır. Çalışan ve yeni evli iki insan için hem çok zor hem de sağlıksız olur. İhtiyaç duyduğu profesyonel bakımı veremezsiniz. Hem o hem eşiniz hem de siz yorulursunuz, hırpalanırsınız ve bu evliliğinize de yansır ister istemez. Naçizane fikrimdir..

Vicdanlisiniz bu güzel birsey, ama dediginiz gibi siz ikinizde calisiyorsunuz. Ilerde cocuklariniz olsa ne tür sorunlar cikacak bilemezsiniz. Bakimini gerektigi sekilde yapamazsaniz da vicdan azabi cekersiniz. Benim bir arkadasimin abisi psikolojik olarak rahatsiz. Ilk bir sekilde idare etmeye calistilar, bir evede yerlestirdiler felan. Ama sonunda abisi bir makas alip kendini agir yaraladi. Mecbur bir hastaneye yatirdilar, orda yasiyor simdi. Tekrar cikip cikabilemeyecegi belli degil. Siz evde olmasaniz basina bir is gelse de vicdan azabi duyarsiniz. Onun icin en dogrusu durumu icin en uygun yeri bulmak ve orda ona yinede destek saglamak. Allah hepinize kolaylik versin.

Bence en mantıklısı bakım evi. Hem sık sık ziyaret edersiniz

Banyosunu lavmanını da siz yaptıracak değilsiniz heralde. Yanınızda kalırsa eşiniz yapar. WOLFROG Ekşiden aynı tadı

maddi durumumuz kötü değil ancak o kadarına yeter mi bilemiyorum sanırım yetmez

hassasiyetiniz, insaniyetiniz çok güzel. ancak emin olun öz annesinin bile zaman zaman sabrı taşıyordur, yorgunluk hissediyordur. durum böyleyken bu sorumluluğu almanız bence mantıklı değil. maddi, manevi hep yanında olun. yalnız olmadığını hissetmek bile çok önemlidir onun için eminim.

Annesi kaç yaşında. Şimdiden ilerde olabilecek şeyler için dert etmeyin. O zaman şartlara göre karar verirsiniz. Size şimdi götürün bakım evine verin diyen yok. Allah mutlu Mesut etsin bu arada B

Konunuza bakılırsa merhametli bir insansınız. Benim fikrimce elbette birlikte yaşayın. Allah annesine ömür versin. Olmazsa gelecekte bir bakıcı tutarsınız yatılı. Abinin de zaten engelli maaşı var, sizde destek olursunuz. Bence bakım evine koymayın. Allah size ecrini kat be kat verir.

Size çok saygı duydum. Ama yanlış anlamadıysam kayınvalideniz hala sağ ve sağlıklı. Evlenin ailenin içine girin ve ondan sonra yapıp yapamayacağınızın muhakemesini tutarsınız birinin arkasından sifon çekmeyi hayal etmek bile zor geldi bilemedim. Çok erken bence bunları düşünmek için

Bakim evleri kotu yerler degil ki sizlerde ziyaretine giderseniz orda daha guzel bakilir. Siz hem gencsiniz hem ilerde cocugunuzda olacak bir insana bakmak zordur heleki kisisel bakim daha zor. Bu arada bende dune kadar farkli dusunuyordum ama videolari izleyince vr kendimde arastirna yapinca aklima yatti Ahmet Bekiroglu diye bir hoca var onun seansina katilsin abiniz bir kere ne kaybedersiniz ki para dediginiz her zaman kazanilir. Allah yardimciniz olsun

Öncelikle sizi insanlıgınız için tebrik ederim gerçekten kalbinize hayran kaldım. Çünkü ben ilerde bana kalır mı diye soracaksınız sanıyordum son paragrafınıza kadar Bence su an bısey dillendirmeyin bu çok büyük bir sorumluluk ve yeni evlı olacaksınız. Bi anda böyle büyük bir sorumluluk sizi çok yorabilir yıpratabilir. Ama ileride durum ne olur bilinmez. Kayınvalideniz bakamayacak duruma gelir o zaman bu konuşulur ama su an için bence bekleyin

Esiniz ne kadar incelikten yoksun.. S Seul098 Az insan,

Omur boyu hasta bakimi cok agir bir sey. Her ne kadar evlerinde vakit geçirseniz de sizin sorumlulugunuzda degil su an. Ustelik annesi ve kardesi etraflica dusunup plan yapmisken bunu sizin bozmaniz da uygun olmaz. Onlar sizden cok daha iyi dusunmustur her seyi. Bir anne için "abine sen bakarsin" demek, "bakim evine yatirirsin" demekten cok daha kolay ve vicdanen rahat bir cozumken kadin bunu goze almissa siz araya girmeyin

Down sendromlu bir abinin kardesi olarak izninizle yazmak istedim. Abimi hiç kıskanmadim. içimde ona karsı hep bir merhamet var. Belki de ailem dengeyi tutturduğundandir bilemiyorum. Ailem benim de uzerime cok dustu hatta bazen aşirı düstuler diyebilirim. Koca kadınım annem hala her aksam arar isten geldin degil mi bir sorun yok degil mi yemegin yoksa gelin bana ben yemek yaptim vs vs. Hatta oğlumu 3 yaşina kadar annem buyuttu babam da emekli ve evde abim konusunda cok yardımcıdir anneme. Yani engelli bir kardesim var diye ailemin desteğini hissetmedim desem yalan olur. Ama şu bir gercek ki engelli abiyle buyuyen çocuklar yaşindan cok daha olgun ve merhametli oluyor. Üniversite de bir arkadasım seninle konusurken sanki yaşıtımla değil de çok olgun biriyle konuşuyorum demisti ve ben o zamanlar olgun olduğumun farkında bile değildim. Bu arada oğlumu da annem büyüttü ve ben bu olgunluğu oğlumda bile gördüm. oğlum dayısını çok seviyor ki ailem memlekete gittiklerinde bir tek dayısıyla konusur telefonda. Abimin farklı oldugunun farkında ama anneannesine ve dedesine dayim neden böyle diye hiç sormadı. hep beraber dısarı cıktığımızda ısrarla dayısının elini tutmak istiyor. Bir gün dedim ki annecim dayın yürüyor sen onun elini tutmaya çalısma bana dedi ki " anne dayımın elini tutmam lazım ya arabaları farketmez ona araba carparsa" ben sok oldum bu cevaba çunku kimse ona dayinin elini tut dayina araba carpar demedi. Bu cümleyi kurduğunda 4 yaşındaydı oğlum. Bakın normalde farklı olan cocukların etrafında buyuyen diğer cocuklarin olumsuz etkilenecegini dusunulur. Hatta bu yüzden okuldaki kaynastirma egitimine karsi olan veliler hatta öğretmenler hatta müdürler bile var ama bir öğretmen olarak kaynaştırma egitimini her daim savunurum. Cünku gercekten farklı olan çocuklarımız diğer cocukları olumsuz etkilemiyor onlara hosgoruyu empatiyi merhameti öğretiyorlar. Konu biraz ekseninden saptı ama yeri gelmisken söylemeden geçemedim.

sizden tüm kalbimle özür dilerim öncelikle. ben yazdıklarınızda bi yere gelince " başımıza mı kalacak? " gibi bir şey beklerken " acaba bakımevine bırakmasak biz bakabilir miyiz?" dediniz ya Allah ayağınıza taş değdirmesin. bu zamanda böyle vicdan kolay bulunmaz. benim de sürekli bakıma ihtiyacı olan kardeşim var. otizmli ve görme engelli. ve bakımevine bırakma imkanım yok böyle bir şeyi düşünemiyorum bile. yalnız bırakılmış hissini yaşamasını istemiyorum. evliyim, eşim de bu konunun bilincinde. evlenmeden önce ben de aynı eşiniz gibi " o benim kanım, canım " dedim. ben ilerleyen sürece dair ise gündüz bakımevine gidip hem sosyalleşmesi hem vakit geçirmesi onun için iyi olacak akşamları da evime getirip ailesinden ayrı kalmayacak bir düzen kurmaya çalışacağım. Allah yardımcınız olsun, sıkıntılı evet ama evde ya da bakımevinde bi düzen oturunca o şekilde gider. bakımevinde kalmasını seçerseniz de lütfen ama lütfen gözlerinizi dört açın. asla ihmal etmeyin.

çok teşekkür ederim:) ben hiçbir şey dillendirmedim, nişan vs oldu böyle şeyler aslında konuşulur ancak ailem de konuyu açmadılar. konuyu kayınvalidem açtı. ki benden çoook önce de yine nişanlıma açmış. kendisini çok güçlü ve bilinçli bir kadın olarak görüyorum. aileme durum böyle böyle diye kendisi söylemiş kısacası. şuan için sağlıklı, Allah uzun ömürler versin umarım. allah korusun bir şey olursa da düşüncesini en başından söyledi:)

herkese dönmeye çalışıyorum ancak illa ki atladığım kaçırdığım vardır, lütfen kusuruma bakmayın. genel olarak mesajlarımdan hislerim ve düşüncelerim anlaşılıyordur diye düşünüyorum. zaten yorumlar genelde benzer yönde. lütfen yazdıklarımı kaçırıp cevap veremediklerim de üzerlerine alınsınlar:) vera2020

kendinize ve o kisiye en buyuk iyilik, adamin kendi duzeninin olmasi olacaktir, bu da kendi basina yasayabilirse kendi evinde bir yardimci veya sizin yardiminizla olabilir, eger olamazsa da bakim evidir. Asla kendi evinize onu getirip onu da kendinizi de huzursuz etmeyiniz. Bakim evini kotu bir yer olarak dusunmeyiniz, tabi ki gondereceginiz yeri iyi arastirirsiniz. ayrica hepimiz engelli adayiyiz, engelli olmazsak da, olur da omur yeterse yaslanacagiz ve bakima muhtac olacagiz. O durumda da yine kendim icin en sagliklisi bakim evi diyorum. Elbette kendime bakabildigim surece kendi evimde yasamak isterim ama olmuyorsa da cocuklarimin / sevdiklerimin evine gitmektense bakim evi daha uygun.

haklısınız. ve ben yapamayacaklarımı biliyorum. işin uzmanı değilim, mesela o yaşta yetişkin bir erkeği yıkayamam lavman yapamam, gündüz işte olduğumda ne yapacak? o kadar düşünülmesi gereken şey var ki. ben de herkese katılıyorum en uygunu güzel bir kuruma yerleştirmek olacak ama nedense içten içe bu bana onu bırakmak gibi geliyor. ki asla değil. tüm fırsatlarda ziyaret ederiz ama bilemiyorum sanki çocuğumu bırakacak gibi içim parçalanıyor:/ Khomyuk

Yahu bu kedi değil de alıp bakamayinca barınağa veresiniz. Kaldı ki iyi bı bakım evinde siizn ona vereceğiniz bakımdan çok daha iyisini görebilir, sizin hiç böyle bı tecrübeniz yokken 40 yaşında adama lavman yapabilecek misiniz? İş çıkışı arkadaşlarınızla bı kahve içmek, haftasonu eşinizle sehirdisina bı kaçamak yapmak, arkadaşlarınızı, akrabalarımız evinizde ağırlamak istediğinizde ne yapacaksiniz? Sizin vicdanınıza sigdiramadiginiz şey dünyanın sonu değil, yapmak istediğiniz de duyulduğu kadar kolay değil. Kaldı ki sürekli "onu bırakamam onu bırakamam" diyosunuz. Birakmiycaksiniz zaten, şuan nasıl kendi evinde ziyaretine gidiyorsanız o zaman da bakımevi ne ziyarete gideceksiniz. Ona bakmaktan yilmamis, yorulmamis olacağınız iicn de kaliteli zaman geçirebileceksiniz.

Bunu yaşamayan bilemez. Benim amcam da aynı durumda. Bakın hanımefendi, sizin bi çocuğunuz olacak. Böyle bi sorumluluk almak çok büyük bi karar. Altından kalkamayacaginiz ise girmeyin. Ileride pişman olabilirsiniz.

Yo başlığımdan çooook önceden beri. Kaldı ki alkışlamayan çok kişi var. Herkesin kendi düşüncesi. Sizin de tabiki. Başarılar ve mutluluklar dilerim, insanlar anlaşamayabilir. . push ; Blue_Black

Çok zor. gerçekten çok üzüldüm. Allah herkese sağlıklı, hayırlı evlat versin. ..

Iyi de annesi bakamayacak duruma geldiginde o da bakima muhtac olacak hepsinin altindan kalkabilecek misiniz arti sizinde cocuklariniz olacak suan boyle soyluyorsunuz ama o is ayni evin icine girince ayni olmayacak siz simdiden birsey soyleyip sorumluluk altina girmeyin bence

1 hafta tam anlamıyla siz bakın, sonra gelin sonuçları yazın, cevabı bulacaksınız... W white

ben de öyle düşünüyorum ve herkes bunu söylüyor. hepimiz hemfikiriz ancak ben içimde kıyamıyorum. ama duygusal davranıp böyle bir sorumluluk altına girmemem gerektiğini biliyorum, sonra yapamadığımda (ki yapamayacağım aşikar, en basitinden 40 yaşında adamı nasıl yıkayayım veya lavman yapayım? uzman olsam mesleğim olduğu için bilgili olurum ama değilim) her şey daha üzücü olur

Şuan bütün ihtiyaçlarını annesi yaptığı için sana kolaymış gibi yapabilirim gibi görünen şey gün geldiğinde yapamazsın. Sakın nişanlına bundan bahsetme. İnsanları ve kendini kandırma. Yapamazsın. Düşüncen çok güzel, çok içten ama ne kendine ne de abiye bunu yapma.

Benim kardeşim engelli. Yuruyemiyo ve zihinsel. 27 yaşında. Yani tüm öz bakımı her şeyi annemin üzerinde. İlerde de ablam ve bende. Şimdi ben kendi kardeşime bakarım, altını degistiririm. Ama başkasının kardeşine yapamam. Sevsem de yapamam yani o tip şeyler bambaşka. Kardeşim ağzı açık yemek her döker saçar. Asla tiksinmem. Ama başkası yapsa tiksinirim. Geçen sene annem ameliyat oldu. Lavman gerekti, ben yaptım. Ama başkasına yapamam yani bunu hatta babama bile yapamam belki. Bu tip şeyler sevgi ile alakalı değil. Biraz mekanik düşünmek lazım. Yetişkin erkek sonuçta. Kadin da olsa kan bağı yoksa, alışkanlık yoksa çok zor. Bakım evi en doğru seçenek gibi duruyor. Ben kardeşime kendim bakarım ama sizin durum daha başka.

Maddi durumunuz yeterli ise eve yatili bir bakici tutarsiniz. Ama bunun icin eve ekstra 2 oda ve yaklasik 4-5 bin lira ekstra gelir lazim.

Yatili bir bakici 3 bin maas+sigorta ister. Buyuk bir sehirde elbette. Bakicinin yedigiyle ictigiyle 5 bine mal olur size. Varsa maddiyat yapilir ama olmayinca da evin icinde siz delirirsiniz. Sevmek sevmemek meselesi degil cunku, sevdiginizden suphem yok, niyetiniz de cok guzel ama maddiyat olmayinca zor

bakimevinden baska bir yerde tam tamina iyi bir bakim alamaz bu insan, cünkü ne kadar severseniz sevin ne siz ne nisanliniz ona kayinvalideniz gibi bakamazsiniz. Kayinvalideniz calismiyor sanirim ki bu bakimi verebiliyor, üstelik o onun cocugu yani severek bakiyordur, zorlanmiyor, bir gün bile of demiyordur bir anne olarak. Sizin icin bu böyle olmayacaktir, özellikle birgün kendi cocugunuz oldugunda artik öncelikleriniz iyice degisecektir.

Çok net bir şekilde, hayır kesinlikle bakamazsınız. Hiç öyle bir şey teklif etmeyin, bakım evine yerleştirsinler, planladıkları gibi. Hiç sesimi çıkarmazdım ben olsam.

Erkek bi hastanın bakımını kadının yapması çok zor eşiniz zaten tek başına yapamaz kaldı ki siz yardım edemezsiniz malesef lavman için filan da yani en mantıklısı bakım evi gibi görünüyor.

Bakımevine yatırır bolca ziyaret edersiniz Şöyle düşünün, bakım onlardan ilgi ve sevgi sizden Sık sık gidersiniz Arada izinli de çıkar alırsınız yanınıza kimi yerde öyle oluyor Kayınvalideniz falan çok anlayışlı çok şükür Siz de iyi birisine benziyorsunuz Bence böyle büyük bir sorumluluk alıp ilişkinizi yormayın

Cok iyi niyetlisiniz ancak bu isler o kadar kolay degil, sık sık bile olsa ziyaret edip aksam evine donmek farkli bir konu tum hayatını ayni evde gecirmek farkli bir konu Sakin yapmayin boule bir sey cunku eve alip sonra bakim evine yatirirsaniz daha buyuk kotuluk olur abi için

Kaymakamlığa ve sgk ya bir müracaat edin engelli maaşı bağlanabilir

Bakım evi en mantıklı seçenek. yanlış anlamayın ama bazen yaptığımız şeyler karşıdakinin en yüksek yararı için değil de kendi vicdanımız rahat etsin diye oluyor.

Davulun sesi uzaktan hoş gelir diyorum. Yani uzaktan kıyamıyorum edemiyorum demek farklı, aynı evin içinde onunla yaşayıp ona bakmak farklı. Bakımevi herkes için çok daha uygun.