Aynı ben. Bıktım usandım artık negatif düşünmekten ve artık bu olumsuz düşüncelerimle etrafımada zarar vermeye başladım. Herkese yürüyen ölü gibi bakıyorum. Öyle olmasa bile hep aklımda en yakınlarım için " ya ölürlerse, ya kaza yaparlarsa" düşünceleri dolanmakta. Kendimde bile hastalıklar üretmeye devam ediyorum. Başım ağrıyınca kesin beyin tümörüyüm, sol taraf ağrıyınca " kesin kalbim durdu. Kalp nakli olmam lazım" mesela şuan kol altımdan göğüse yakın yer ağrıyor ve meme kanserinden şüpheleniyorum. Durumum bu kadar vahim. Ne yazık ki tedavi ve ilaçlar henüz işe yaramıyor mart ayından beri. Ne çok isterim bu beladan kurtulmayı. B

Bende de var sanirim su anda bastiriyorum bu duygulari dusunmemeye calisiyorum olumsuzluklar aklima gelince kendimi telkin etmeye calisiyorum acaba atlatilirmi bu sekilde dahada ilerlermi atak fln gecirmiyorum ama bu yasadigimiz donemde de kotu seyler dusunmemek cok zor malesef

4 yıldır efexor kullanıyorum kullanırken iyiyim bi kere bırakmaya kalktım 1 hafta geçemeden çarpıntım iç sıkıntım geri geldi Tekrar başladım şimdi azaltarak bırakmaya çalışıyorum tekrar ilaç kullanırken evet pamuk gibiyim bıraktıktan sonrasını görecez Ve bişy daha söyleyim bu hastalık geçse bile yaşamının bi bölümünde seni mutlaka ziyaret edecektir

Aynı durum bende de var yaklasık 9-10 aydır. Ucaga binsem ucaktan taksiye binsem taksiden korkar oldum. Kalabalıklarda yürüyemiyorum endişe duyuyorum bu yüzden metro kullanmıyorum. Marmaraya bindigimde bile öyle daralıyorum gözümü kapatıyorum inene kadar. Sevgilim ailem icin bazen ansızın endise duyuyorum. Beni herkes polyanna diye bilir hep ama bu son 9 aydır cok baska bi sey basladı bende. Bu zamana kadar endise mi kuruntu mu bi problem mi var bende anlayamamıstım Sizin bu yazınız bana cok tanıdık geldi kendimden sanırım bende bi doktora görünsem rahatlamama yardımcı olabilir böyle zamanlarda

Tecrubeleri okudukca moral oluyor. Cok tesekkur ederim. Insallah iyi olur Allah kimseye vermesin. ardacinar

Kesinlikle bir doktora gidin. Nasil bobregimiz, cigerimiz hasta oluyorsa beynimiz de hastalanabiliyor. Insallah atlatirsiniz.

Iyi aksamlar arkadaslar. Ben evlenip baska sehre geldim. Burada da geldigimden beri bos durmadim, kursa gittim sinava hazirlandim. Ikinci universiteyi okudum. Arkadasim var arada bir cikiyoruz falan esimle de guzel gecen zamanlar da oluyor kotu zamanlar da. Yani cok asiri tekduze olmadi ve asiri bos vakit olmamisti dusunup takacak ama bundan yaklasik bir ay once falan kotu kotu seyler dusunmeye baslamistim. Anneme, babama, kardesime vs sevdiklerime orada bi sey olacakmis gibi, esim ise gittiginde her an kotu bi sey olacak gibi ya da atiyorum midem bozulsa ölürsem falan gibi seyler dusunuyorum. Ve daha bi suru sey. Bu yuzden kendimi sıkıyorum, bacaklarimi falan kasmisim farkinda olmadan. Dun kardesim sinav sonucuna bakti ve ebelik yazcagini soyledi cok sevindim lakin ilk aklima gelen sey ne bilin bakalim, hadi isini yaparken dogumda falan bebegi elinden kacirirsa bi sey olursa ya kotu bi seyler yasanirsa ve uzulurse bunun sonucunda diye. Ya bu o kadar mantiksiz ki dunden beri bu kac kez aklima geldi. Doktora gittim gecen hafta ve bana p... verdi. Gunde iki kez iciyorum, sabah ve aksam. Ayrica panik atagim da var. Biraz rahatlar gibi olmustum ama bugun yine kotu kotu dusunmeye basladim ve her an kotu bi sey olacakmis gibi. Ilac etkisini iki uc haftada gosteriyor biliyorum. Su anda da kafami bos tutmamaya calisiyorum, atama bekliyorum ve ingilizce calisiyorum, dizi, film, ailemin yanina gidip kaliyorum. Yani dusunmemeye calisiyorum yine de dusunuyorum. Bu durumu yenen ve soyle tabir-i caizse pamuk gibi olan biri var mi? Bu durum hic gecmeyecek gibi korkuyorum. burcubahar0635 what u get is what u

Valla o. kadar kotu şeyleri taktim dusundum taktim ki em son takacak birşey kalmadi herhalde kendi kendime pamuk gibi oldum şuanda da aşırı rahat hiçbişeyi takmıyorum bu arada 3 yıldır ilaç kullanmıyorum Daha önce kullanmistim o p dediginiz ilaci

Ne mutlu size darisi basima. D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Anksiyete için terapi almanızı öneririm.. ilaç çözüm olabilir fakat bu düşüncelerle nasıl basetmeniz gerektiğini öğrenmeniz gerektiğini düşünüyorum. Anksiyeteli biri olarak terapiyle bu durumdan kurtuldum diyebilirim. Tabi terapiye/terapiste güvenerek girmelisiniz. Faydasini emin olun göreceksiniz. Kendinizi gercekten tanıma şansınız da olur...

Bu kendini sıkmanın sonu maalesef kontrol edemeyeceğiniz semptomlarla krize dönüyor ileri aşamada. Anksiyete yalnızca beyinde yaşanan bir durum değil maalesef. O yüzden keyif alacağınız şeyler yapmaya devam edin. Gerekirse endiselendiginiz şeyler için harekete geçin, örneğin ailenizle ilgili endiseliyseniz ailenizi arayıp nasıl olduklarını sorun. O anki endiseleriniz için rahatlamanizi sağlayacak bir çözüm bulmuş olursunuz. Internette anksiyeteyle basetme ile ilgili teknikler bulabilirsiniz. Hatta benim en sevdiğim ve uyguladığım şu, anksiyeteye düştüğünüzde, çevrenizde Görebildiğiniz 5 Dokunabildiginiz 4 Duyabildiginiz 3 Koklayabildiginiz 2 Tadabildiginiz 1 şey bulmaya çalışın. Düşüncelerinizle basedemediginizde temiz hava almaya çıkın, sizi hafif yoracak kadar yürüyebilirsiniz. İlaçlar etki edene kadar en azından biraz deneyebilirsiniz. Umarım işe yarar.

Cok sagol canim deniycem bunu. Ailemle ilgili endiselendigimde aramaya kalsam surekli ararim ki her gun ariyorum ve surekli mesaj atiyorum. Bi kere temizlik yapiyolarmis duymamislar telefonu panikten ölmüştüm... . push ; minnie

Aynı ilacı bende kullandım ilaçlara çok anlam yüklüyoruz biz genelde hadi hemen geçirsin birşeyleri düzeltsin istiyoruz ama maalesef kendimizin doktoru da ilacıda biziz aslında bende ilaç kullanan biriyim her ay düzenli dr gidiyorum mesela ama sana kendi tavsiyelerimi veriyim ilacını iç aksatma ve bırakma internetten araştır aç oku ben nasıl yenebilirim neler yapmam lazım bi ton yazı makale var baştan dene mesela sana en iyi gelen yöntemi bul geçmiş olsun

Anksiyetenin en üst düzeyini yaşamis biri olarak söyluyorum ilaclarla geciyor evet sadece biraz sabir ilk 1 ay calkantili olur sonra duzelir ilaci doktor kontrolunde biraktiginiz da da uzun bi sure atak gecirmeyebilirsiniz ama ben 8. Ayda panik atak gecirip tekrar ilacima döndum

Aynı ilacı ben de kullanıyorum, ilk haftalar hastalığı çok azdırır. Fiziksel sendromlarınızda da artış olur.1 ay içinde pamuk gibi olursunuz ama merak etmeyin.

Anksiyete gerçekten zor bir hastalık. En basit bir şeyde bile olumsuz ihtimali düşünüp hayatı kendine zehir edebiliyor insan. Ben de sürekli olumsuz ihtimalleri düşünmekten bıktığım ve sağlığımı olumsuz etkilemeye başladığını düşündüğüm anda doktora gittim. 5 ay kadar oldu ilaç kullanıyorum günde bir kez. İlk bir ay belki her şey aynı, değişiklik olmadı diyebilirsiniz ancak tedavinin ilerleyen zamanlarında çok fark ediyor. Kesinlikle etkisi oluyor tedavinin. En az 1 yıl süren bir tedavi olduğunu söyledi hekimim. Siz de tedavinize ara vermeden, umutsuzluğa kapılmadan devam etmelisiniz. Allah şifa versin. Her şey iyi olacaktır inşallah.

Gercekten mi su an gozlerim doldu bunu duymaya cok ihtiyacim vardi tesekkur ederim. Belki disardan cok asiri bi durum gibi gorunmeyebilir ama insani cok yipratiyor. Insallah ben de duzelirim.

Benzer düşüncelerle yıllarca yaşadım, uykusuz kaldım. Okuyamadım, çalışamadım. Buna rağmen anksiyete krizi gecirip acillik olana kadar "kendi kendime hallediyorum ya bişey olmaz" kafasındayım. Acilden norolojiye yönlendirildim, tüm testler temiz çıktı, 1 sene antidepresan kullandım. Yanlış olduğunu biliyorum ama kendi isteğimle bıraktım ve 1 sene geçti birakmamin üzerinden. Kriz yaşamadım ve düşüncelerimi kontrol etmeyi öğrendim. Yalnızca ilaçlara güvenmeyin, bu konuda psikolojik, ruhsal, enerjisel vb yazılar okuyun. özellikle uzak doğu kültürlerinde ve inanışlarında bununla ilgili çok fazla şey bulabilirsiniz. Bununla ilgili bir felsefeyi dövme olarak da taşıyorum artık

Bende de var aynı sorun ama ne içsem geçmiyor sen hangi ilacı kullanıyosun C

ben de tekrar tekrar bu durumu yasamaktan tirsiyorum.

Aynen bende ilacı bırakmaya bile korkuyorum ama nereye kadar içilir ki D