Bende sizin tam tersi durumdayım yanıma kalan tek tük kişilerle bile görüşmek konuşmak istemiyorum. Bu virüs iyi bahane oldu ben gibi kimseyle görüşmek istemeyenlere...

Tecrübe

Bu konudan cok dertliyim.2 tane dost diyebilecegim kisi var onun disinda ailece gorustugumuz kimse yok ve ben cok yalniz oldugumuzu dusunuyorum. Sanki hic sevenim yokmus gibi. Zaman zaman acaba bende mi sorun var neden hic iyi insan biriktirememisim diye sorguluyorum. Aslinda en guzel dostluklar okul yillarindan oluyor galiba ve benim okul hayatim cok zorluklarla gectigi icin arkadas ortamim pek olmadi olamadi. O donem hep sorun yasardim ve kestirip atardim okullar bitince de kimseyle gorusmedim. Sonrasinda is ortamlarimda hep uyumlu sevecen olmaya calistim cok sukur 2 dostum oldu ancak ne komsudan yana ne de is arkadaslarimdan yana cok sansli olmadim fesatlik cekememezlik dedikodu vs vs.. Son olarak diyecegim odur ki mutlaka uyumsuz bir tarafimiz vardir ama sans ta onemli bir etken.

Burdakilerin bu tür konularda yorum yapacak yetkinlikte olduğunu sanmıyorum. Komşusuna yüz vermeyen, evine gelmek isterler diye korkan, kedileri insanlardan çok seviyorum diyen üyelerle dolu bir yer burası

An insan cok huzur ama buradaki mesela sifir insan.

Alın benden de o kadar bir iki arkadaş başka kimse yok

Sorma, beni gerceklerle yuzlestirenleri birakip yalandan yuzume gulen bes para etmez insanlarla omrumun yarisini gecirmisim, ne kadar aptalmisim diyorum... ama şu var artik o 5 kisinin ortalamasi degilim

Vallaha bende. Kaldım el elın uzerınde el başın uzerınde. Ama mutluyum.

İnsan biriktirmek anı biriktirmek çok yapay söylemler değil mi?

Ben de kendimi hep yalnız hissederdim kimsem yok gibi. Bir arkadasim var onla konuşuruz onun haricinde teyzemle yaslarimiz yakin daha cok kanka gibiyiz ama o genelde kendi derdi oldu mu arar ben anlatinca aman salla cok takiyon der gecer o yüzden ben de aramiyorum ne zamandir Dun işe gittim ve farkettim ki is yerindeki arkadaslarimla guzel bir diyaloğumuz varmis, seviliyormusum. beraberken farkinda degildim is stresinden dolayi herkes kendi halindeydi simdi evden çalıştığım için özlenmişim ve bu beni de ne mutlu guzel insanlar biriktirmisim. etrafimda dedirtti Yani pandemi bir çogumuz icin aslinda farkindalik donemiydi; sagligin kıymetini anlama, sevdiklerimizin degerini kavrama ve kendimizi hastaliklara karsi koruma... Tabii kalbini buna açanlar o farkındaliga ulasti, diğerleri de hala maskesiz gezip koronaya yakalaninca atar gider yapanlar ki onlari hiç gormeyelim :)

dunyada guzel insanlar tanımaktan daha tatlı bir şey yok. çevremde sevmediğim hiç insan yok şu anda, hepsini çıkardım hayatımdan. nasıl yuklermiş, nasıl. oh diyor insan. fedakarlığı bir tek aile efradına yapmak gerek, çok yakınlarına diğerleri bomboş. bir de başka anneden olan kardeşlerine, iki yakın arkadaşım var arkadaştan öteyiz. kardeşlerim onlar benim. onlar haricinde insanlar umrumda değil. varsın her an kahve storysi atacağım 15-20 arkadaşım olmasın. birikmesin yani o kadar. iyi insanlar elmas gibi zor bulunuyor bu devirde, kimsenin 15-20 tane çok iyi arkadaşı olacağını sanmıyorum. öyle çok insan biriktirmiş olanlara da karşılıklı çıkar ilişkisidir gözuyle bakıyorum. buyudukçe olgunlaşıyor insan. benim gibi bir arkadaşım olsa bile yeterdi, şanslıyım iki tane var. arkandan atıp tutmayacak, her yerde arkanda duracak, yardıma ihtiyacın olduğun anda koşacak kaç kişi var ki insanın çevresinde.

Ben de geriye dönüp bi bakınca, veya şimdiye, 1-2 kişiden başka kimse kalmamış, yok. Ama olmamaları olmamaları gerektiği içindir diye düşünüyorum. Hiç bir zaman öyle yok çok arkadaşım olsun, yalnız kalmayayım, değeri yoksa bile konuştuğum birileri olsun diyen birisi olmadım zaten. Az ve öz, yetiyor.

Fazla insan fazla sorun oluyo hep benim çevremde ailem bi elin parmağını geçmeyen arkadaşım var bitti geri kalanlarla uğraşmıyorum hiç en güzeli az öz insan

Ne demişler: İlerde pişman olmamak için, Eşini, İşini, Arkadaşını iyi seç.

Zararın neresinden dönülse kardır. Tecrübe diyelim biz onlara.

İnsan biriktirme çabam hiç olmadi. Bir dönem herkesle iletişimi kesmiştim, yalnizdim çok buyuk bir sikinti olmadi. Sonra arkadas edindim, sonra eski arkadaslarla gorusmeye başladik... Ama kimseyi alipta hayatimin önemli biyerine koymadim. Normal arada keyifli sohbet ettigim kişiler sadece. Bana zararlari yok. Cok anlam yuklemiyorum

Hayatımda iyi ki var dediğim bi çok insan var insan biriktirmek değilde onun adı başka bir şey dense daha iyi olur sanki. Hatta o kadar iyi ki diyorum ki ne zaman yanlarına gitsem içim huzur doluyor yanımda olan farklı ülkede olan. Hala irtibatta olmak süper. Elbette kazık yediğim insanlarda oldu onlara da tecrübe diyip baktım yoluma. Sanırım insan önce dilini törpülemeli. . . .

Hayatimizdaki 5 kisinin ortalamasiymisiz ya hani, bakiyorum da su yasima kadar insan seciminde hic basarili olamamisim. Ne yapmisim ya ben... Kimleri simarikca elimin tersiyle itip kimleri taclandirmisim... Kararlarimdan utaniyorum gercekten. Bunun bir telafisi olarak guzel bir temizlik yaparak kimseyi birakmadim cevremde. 2020 bu acidan bir reform oldu benim icin. Yasami degerli kilanin insan oldugunu yas aldikca daha bir anliyorum. Bu pandemi atmosferi daha bir belirginlestirdi bunu. Insan biriktirmek... Ne kiymetliymis ve ben ne cok sey kacirmisim.

Bu zamana kadar insan biriktireceğime kedi biriktirseymişim keşke, yemediğim kazık kalmadı.

Arkadaş dediklerimiz günü geldi düşmanımızla mı bir olmadı. Neler gördük neler. Artık heves kalmıyor bir noktadan sonra. İyi kişiler olsa iyi olurdu ama ben bulamadım.

icinde süphe düstü an, baglantiyi kesceksin, ben öyle yaptim mühdetce dogru insanlari taniyorum

2 tane varsa daha ne istiyorsunuz kardeş 2 tane dost yani ne mutlu size

Az insan cok huzur, benim hayat felsefem bu. Gecmiste fazlasiyla naif biri olarak cevremdeki insanlara karsi duygusal anlamda biraz savunmasizdim. Yillar ilerledikce tecrube edindikce insanin bakisacisi bambaskalasiyor. Benim icin oyle oldu en azindan. Simdi daha tavizsiz daha netim. Sinirlarim belli. Beklentilerim minimumda. Hatta bicok insandan beklentim sifir. Kendi kendime yetebilmek en buyuk avantajim.

Insan biriktirmek.. ne degisik bir laf. Para, pul, kibrit kutusu biriktirmek der gibi.. Ama farkli olan insanlar yasayan ve degisen canlilar. Oyle biriktirdigin gibi sakli kalmaz. Ozen ister, ilgi ister. Heh tamam aramiz artik iyi oldu, simdi gideyim baskasiyla samimi olayim bu da bi kosede dursun diyemezsin. Gorusmedin mi aran acilir. Gozden irak gonulden de irak olur. aslinda soylemek istedigim bunlar degil. Gecmise bakip sadece gecmiste ah su kisiyi kacirdim bu kisiyi kaybettim dememeli insan. Cunku iliskiler oyle olmuyor. Gecmisimde cok samimi olup, zaman asimina ugramis, simdi gecmisteki gibi samimi olmasamda, aramizda uzaktan uzaga sevgi olan bir cok tanidigim var. ikiskiler biraz donemsel galiba.. nerede yasadigina, calistigina, okula gittigine, oturduguna gore degisiyor. bir tasiniyorsun ohoo.. gelsin yeni iliskiler, gitsin artik gorusemedigin mukemmel iliskiler. O yuzden oyle cok irdelemenin manasi yok. Zamanla baska insanlar taniyacaksin. Hayat uzunnn. Kimler gelecek gidecek daha. Herkese iyi ol, saygili, sevgili, hos gorulu ol. O zaman zaten insanlarda sana sicaklik duymaya baslar

Bi insanın senin için gereksiz biri olduğu ile yüzleşmek... aslında çoğu zaman yapamadığımız sey bu. Ah bi anlasak bazılarının bizim için sadece zaman kaybı olduğunu, bi vampirin kan emdiği gibi enerjimizi emdiğini. Iyi günde yüze gülüp kötü günde sırt çevirdiğini. Sadece kendi ihtiyaç duyduğu zaman yakınlaştığını. Oluyor ama zamanla. Büyüdükçe, bence kötü günler gördükçe. Kötü günde belli oluyor kimin ne olduğu, kimin hayatında ne kadar yer edindiğin, ne denli özel olduğun. Alttan almaktan vazgeçtim. Kendimi herkesten çok düşünmeye başladım. Canım nasıl isterse o, zorlama yok. Kendime söz verdim. Çok zor günler geçirdim. Yanimda olan insanların kalbinden öptüm. Ama olmayan yürüsün gitsin dedim. Artık az ve öz insanla yoluma devam ediyorum. Çünkü bizim kimsenin sahte sevgisine, ilgisine htiyacımız yok

Temizlemis, arinmissinsiz. Insan biriktirmek degil asil olan. Arada sohbet, muhabbet, sosyalleşme daha cok. O kadar önemli, kıymetli insanlari bulmak zor yani. Kimin "saglam" cevresi var ki?! Belki bir iki dost anca. Aileden baska güvenmek adına "insan" biriktirmenize gerek yok. Bu yasa gelince anladım ben bunları. Arkadaşın en sinsisini gören gözler diyor bunu.

Degil.