Maalesef başka bir şehire taşınma gibi bir ihtimalimiz yok çünkü eşim yaşadığımız yerde çok tanınan ve işleri iyi olan biri. Çok sükür maddi sıkıntımız yok zaten. Benim çalışmak istememin büyük sebebi kendi motivasyonum ve özgüvenimin yükselmesi. İnanın kendi işimi de kurmayı düşündüm ancak esnaflık pek bana göre değil. Sertifika programlarını araştırıyorum şuan. Onun Da bir işe yarayıp yaramayacağından şüpheliyim aslında. M monalazo akşam güneşi tek ayak

Ben İstanbul'da işsizim artık canıma tak etti. Aynı sizin gibi mezunu çok veren bir bölümden mezun oldum. 3 ay dönemsel çalıştım sonrasında da bulamadım. 1 yıldır işsizim. Mağazalar bile geri dönüş yapmıyor. Çok yere başvurdum hatta geçen hafta toplu mülakata gittim olmadı. Bazı yerler deneyim istiyor o da bende yok. Bu sene mezun olan alt sınıf arkadaşım buldu ben bulamadım. Böyle ola ola işten de soğudum. Sürekli insanların evde napıyorsun demelerinden de gına geldi.

Bir süre daha bekleyip tüm umudumu yitirdiğimde ben de kendi işimi kurmayı düşünüyorum. Hayırlısı olsun sizin için siz bu psikolojiden kurtulmuşsunuz ne güzel.

Is aramak icin hangi yollari deniyorsunuz?Aktif internet sitelerini kullaniyor musunuz is aramak icin. Issizlik bu çağın büyük sorunu zaten ozguveninizi kaybetmeyin, umarim en kisa surede guzel bir is bulursunuz

Merhaba kızlar... Uzun zamandır forumu takip ediyorum ancak Yeni üye olup size bir konu hakkında danışmak istedim. Lise yıllarımda Çalışkan bir öğrenciydim. İyi bir not ortalaması ile mezun oldum. Üniversite sınavında da iyi bir puan kazandım ancak o dönem aklıma yatan, sonradan yanlış tercih olduğunu anladığım çok fazla mezun veren bir bölüm seçtim. Bir yıl daha hazırlanıp daha iyi bir bölüm kazanabilirdim fakat sınav psikolojisi ile göze alamadım. Üniversite okurken 2. Sınıfta başka bölümler araştırdım geçiş yapmak için.. hatta okulu bıraktım ama kısa sürdü sonra geri döndüm derken okulu bitirdim. Okul bittikten sonra evlendim ve küçük bir ilçeye taşındım. Haliyle iş imkanı kısıtlı ve Başvurduğum yerlerden bir dönüş alamadım. Diplomalı ev hanımı oldum. Bütün arkadaşlarım iyi kötü bir yere geldiler çalışıyorlar ben onların yanında kendimi eksik, boş ve işe yaramaz biri gibi hissetmeye başladım. Eş dost görüştüğüm her insan oraya başvur buraya başvur kulaktan dolma şeylerle yardımcı olmaya çalışıyor ama bu insanları böyle konuşması bile beni üzüyor. O kadar başarılı bir öğrenciyken niye bu duruma geldim diye düşünüyorum zaman zaman. Tekrar üniversite okumayı bile düşündüm ama imkansız doğru düzgün kurs bile yok yaşadığım yerde. Aöf okumam da gereksiz çünkü üniversite okurken açıköğretimden de başka bir bölüm okudum yani 2 diplomam var.. şuan kendime olan inancımı yitirdim KPSS ye bile hazırlanmıyorum çünkü yapabileceğime inanmıyorum dediğim gibi özgüvenim yok.. Zaten KPSS ile atanmak çok zorlaştı ve tayinim çıksa bile gidemem eşimden dolayı. Var mı benim gibi kendini böyle hisseden? Farklı bakış açısına, yol gösteren dert ortaklarına ihtiyacım var. Siz nasıl çıktınız bu psikolojiden?

Ben de uzun zamandır is arıyorum uni mezunuyum. Kpss de atanması çok zor bir bölüm. Büyük şehirde olmama rağmen is bulamıyorum deneyim istiyorlar. İnş sen bulursun güzel bir iş Allah yardimcin olsun

O kadar doğru yazmışsınız ki.. ben de yoruldum gerçekten. Aylardır telefonumun sesini kısmıyorum belki bu gün ararlar diye. genelde başka şehirlerde yaşayan arkadaşlarım burada daha kolay iş bulabileceğimi düşünüyorlar ama öyle olmuyor maalesef aylardır bekliyorum.

Gerçekten çok zor bir durum. Sen en azından evlenmişsin bir hayat kurmuşsun. Bende ne iş var ne başka olumlu bir durum. Üniversite mezunu çok fazla işsiz var bu da bir gerçek.

Ah işsizlik... Acımasız insanlar... Ben de ataması iyi bi bölüm okudum ama öğretmenlere mülakat gelince kaldım ortada Kontenjandayım mülakata gireceğim ama sonu ne olur bilmiyorum Tekrar kpss ye hazırlanmak da istemiyorum İnsanların atandın mı sorularından bıktım Ne olacak halimiz bilmiyorum

Öncelikle mesajın için çok teşekkür ederim Bana da içeriği bilmeyen bazı teyzeler KPSS ye girsene diyor. Ben de onlara atanıp gideyim madem ben siz de eşime bakarsınız diyorum. Çünkü bu tür yorumlara artık sinirleniyorum elimde olmadan. Bu arada atanma ihtimalim de çok az sizin de olduğu gibi ama anlatamıyorum işte. Bu süreçte iş bulamamak ayrı millete laf anlatmak ayrı psikolojimi bozdu. Tabiki her an iş düşünmüyorum bazı yoğun günlerimde aklıma gelmiyor bile.

Evet bütün ilanları her gün kontrol ediyorum ama elde var sıfır... Umudum gittikçe tükeniyor maalesef... teşekkür ederim inşallah bulurum en yakın zamanda.

Evlendim ama bazen işimi bulup öyle mi evlenseydim acaba diye düşünüyorum Sizin de hakkınızda hayırlısı olsun inşallah. bir yerden hayat yüzümüze gülsün değil mi ama

Esnaflık yapıyorum. Gayette memnunum. Benim işim benim kurallarım.. kimseye hesap vermiyorum. Tabi işini dürüst, temiz yaptığın sürece... sende düşün hangi işlere yeteneğin var. Bu işi hayata geçirebilmek içinnn ne kadar sermaye ya da destek bulabilirsin. Araştır. Hayata geçir. Ülkemizde üniversite mezunu çok işsiz var. Birileri iş bulsada mutlaka açıkta kalanlar olacak. Ülkemizin gerçeği bu. Çünkü üretim az. Ama sen kendi çabanla devletin sana vereceğinden daha iyisini yapabiliesin.

Allah hayırlısını nasip etsin, inşallah bi yol bulursunuz. Kendinize yüklenmeyin, nasipten ötesi Yok, bakın nice memurlar 1 gecede işinden oldu, kimin ne olacağının garantisi Yok, Allah bir kapı açar inşallah size

Hahah Umarım evde kalmazsın iş bulmayı bekleyerek. Ben de kendime biraz daha süre verdim baktım hiç bir şekilde iş bulamıyorum o zaman kendi işimi kurmayı düşünüyorum. Tabi önceliğim bir yerde çalışmak..

Kaybetmeyin, her yer diplamalı işsiz. Yakın il varsa gidip gelebilecek gibiyseniz oralarda iş bakın. Küçük ilçede esnaflıktan başka iş olmuyor maalesef.

Yalnız değilsiniz bunu bilin. İşsizlerin yaşadığı sorunlar o kadar tanıdık ki. Önce iş buldun mu derler sonra iş beğenmiyorsunuz derler. Kimseyi ayırmak için yazmak istemiyorum yanlış anlaşılmasın ama herkes işini yapsa keşke. Dün haberlerde gördüm. Binlerce iş ilanı varmış ama insanlar iş beğenmiyormus. Çoğu ilan market ve mağazacılık üzerine. Ee herkes bu işlere yönelirse gerçekten ihtiyacı olan ne iş yapacak. Mimara ogretmene de mağazaya başvur mühendise markete başvur diyorlar. Memleketin öğretmene de mimara da mühendise de kasiyere de satış danışmanina da beden iscisine de ihtiyacı var. Buralarda iş var diye herkesi aynı nokta üzerinde toplamaya çalışılması da tuhaf. Herkes okuduğu vasfı olan işi yapmak istiyor ama imkan sunulmuyor. Bir programda izledim geçtiğimiz günlerde. Bir bitki laboratuvarı. Sanırım bir köyde ev hanımlarını istihdam edip bitki klonlama Laboratuvarında iş imkanı sunmuşlar. Düşününce çok mantıklı duruyor. Ama bizim ülkemizde bitki yetiştirme ile ilgili de üniversite bölümleri var. Haliyle yüzlerce de işsiz mezunu. İş alanı yaratılıyorsa onlar neden issiz peki. Söylemek istediğim bu. Yeni birşeyler deneniyor belki ama yine sistemin işleyişinde bir sorun var maalesef.

Aynen öyle herkes evde canın sıkılmıyor mu ev hanımı mı oldun diye soruyor sanki ben çok meraklıyım bu durumda olmaya. İş bulamamam yetmezmiş gibi insanlara açıklama yapıyorum. Sanki insanlara anlatırken bile kendimi ezik gibi hissetmeye başladım artık. Benim de tanıdığım çoğu kişi iyi kötü bir yere girdi çalışıyorlar ben her gün haber bekliyorum acaba bu gün arayan olur mu diye telefonumun sesini bir dk kısmıyorum Evde otura otura bir iş bulsam mı yapamayacakmışım gibi geliyor artık

PTT alım yapıyor bu ara. Eger ilgili bölümlerden mezunsan ona da başvurabilirsin canım nasip bu işler belli mi olur...

İnşallah dediğiniz gibi olur teşekkür ederim...

Maalesef merkeze uzağım. Aynen dediğiniz gibi küçük ilçelerde esnaflık yaygın. belediye lise mezunlarıyla dolu ve böyle olduğunu bilmek daha çok üzüyor beni.

Aslında çok doğru söylüyorsunuz Allah'a şükür maddi sıkıntım yok eşimin işleri iyi. Geçen de bir arkadasım evhanımı napıyorsun diye mesaj attı çok sinir oldum ve o arkadasım çok ayrıntılı olmasa bile çalışmayı düşündüğümü ama düzgün bir iş bulamadığımı biliyor. Aynı zamanda paraya ihtiyacım olmadığını da. Ben de ona o an cevap vermedim ama yüz yüze görüştüğümüzde sizin yazdığınız gibi bir cevap vermeliyim diye düşündüm. böyle söyleyen arkadasım asla iyi bir konumda değil ama ben yüz vermişim demek ki dalga gecer gibi bana bu mesajı atma hakkını görmüş kendinde. Belki de bu konu bana dokunduğu için ben alınganlık ediyorum bilemiyorum. Berrin

İnşallah... umarım siz de bulursunuz. Hakkımızda hayırlısı olsun

Canım yaşadıklarımız çok benzer şeyler. Bende liseyi 2. likle bitirdim iyi bi bölüm kazandım bitirdim. bu süreçte bölümümde atama sıkıntısı yokken ben bitirene kadar 4 yıl içinde 85 90 puanlarla atanamaz duruma geldik. İş bulamadım 1 sene sonra evlendim. Eşim ve işi dolayısıyla da aşka yerlere atanmam sıkıntı... 2 yıllık acıköğretimi bitirip suan çalışan çolugu çocuğu olan teyzelerin iş bulamadınmı daha git kasiyerlik falan yap bari muhabbetlerine maruz kalıp onları yolmamak için kendimi zor tutuyordum. Bu süreçte etrafı pek takmamak lazım. Ben bi süre sonra bunu öğrendim. SAbır sabır sabır.. Herşeyin başı sabır. Sen KPSS ye çalışmaya bak, kendine güven ve sakın umutsuzluğa kapılma...

Evet çok haklısınız bunu yaşayarak çok iyi bir şekilde görüyorum Hırslıyımdır bazı konularda ama sanırım işe giriş konusunda umutsuzluk, özgüvensizlik hırsımı da köreltti...

Ben de önce iş sonra evlilik diyorum ama iş bulmayı beklersem evde kalacağım gibi İmkanın varsa en guzeli kendi işin. İyice araştırıp yapabileceğinden emin olduktan sonra bu yönde ilerle bence.

Canım seninle aynı durumdayız.. Bende mezun olduktan sonra 1 yıl çalıştım sonra evlendim ve eşimin görev yaptığı şehire geldim. Burada bir kadın için is imkanları cok kısıtlı ve ben bunu malesef kimseye anlatamıyorum. kpss ye çalışsam eşimle ayrı kalma gibi bir durumumuzda olamaz. Zaten mezun olduğum bölümden atanmam için en az 90 falan çekmem gerekiyor.. Oda bir ihtimal.. Toplamda 8 aydır işsizim ama 8 yıldır issizmisim gibi bir muamele görüyorum ve oldukça canımı sıkıyor bu durum. 2 sene sonra kendi memleketimize döneceğiz ve orda is sıkıntısı cekmeyecegimden hemen is bulacagimdan eminim.. Yani senin gibi çok kişi var kafaya takacak olursan işin içinden çıkamazsın kendine verdiğin zararla kalırsın önemli olan senin psikolojin fazla yıpratma kendini lütfen..

Kendi iş yaratarak ben bu psikolojiden kurtuldum. Gerçek hayat okuldaki gibi değil maalesef. Okulda iyi bir öğrenci olmak kolaydır. Ama hayatta başarılı olmak için hırs ve özgüven gerekir. pinpirik90

Aynı durumdayız lakin benim psikolojim seninki gibi değil. Öğretmenlik yaparken bırakıp evlendim çünkü eşimin benim olduğum yere gelme ihtimali yoktu. 3 yıldır işsizim, özel kurumlar köle gibi çalıştırdığı için istemiyorum eşim de o şekil de çalışmama razı değil zaten. Kpss ile atansam 6 yıl ayrı kalmamiz gerek öyle bir ihtimal zaten olamaz. Millet illaki bir şeyler sorar. Ben buraya hep yazıyorum birilerine faydası olsun diye ben bunun çözümünü buldum, insanlara açıklama yaptıkça başka şeyler soruyorlar ardı kesilmiyor, bakın buraya size yazdığım gibi anlatsam kesmezler ve ben bu soruların iyi niyetler sorulduğunda artık kesinlikle inanıyorum o yüzden ehh o kadar okudun ev hanımı oldun diyenlere, e ben çalışmak için okumadım ki zengin yakışıklı iyi huylu koca bulayım diye okudum buldum da bir elim yağda diğeri balda köle miyim çalışayım, çalışmak iyi bir şey olsa üstüne para vermezler diyorum. kesiyorlar seslerini. Çünkü bunlar sen işe girsen atansan, yazık o kadar okudun doğuda heba oluyorsun, kendi işini kursan e esnaf olcaktin madem niye okudun, evlendin, iş bulamadın yazık. iş buldun, evde kaldın yazık derler. Ver beklemedikleri cevapları kalsinlar öyle.

Evet hemen hemen aynı durumla karşı karşıyayız Aynen öyle 2 yıllığı geç lise mezunu olup devlet memuru olan tanıdığım bir kadın var ve o da maaş yetmiyor, akşam 5 e kadar çalışmak zorluyor vs deyince içimden gülüyorum haklısın sen de deyip geçiyorum. herkese açıklama yapmaktan yoruldum ev hanımı mısın hala diyen bile oluyor sanki ben buna çok meraklıymışım gibi..

Ahhh ahhh. Benim de kanayan yaram işsizlik 3 4 aydır iş arıyorum, kızım 2 yaşında onu kendim büyüteyim diye ayrı kaldım iş hayatından ama özledim diyemem şartlardan dolayı özel sektör kanını emiyor insanın, üniversite okuduk evde oturuyoruz yakıştıramıyo insan kendine çevredekiler zaten ne zaman çalışacaksın sorularıyla sorgulama amiri kesiliyolar o ayrı konu çocuk ne olacak o ayrı konu bide benim eşim gibi yardım etneyen eşiniz varsa ev işleri ayrı konu Kenarda paramız olsa kendi işimi açıcam o da yok, çok şükür evimiz arabamız var sıkıntımız yok ama :) Allah tez zamanda hayırlı işlerin kapısını açsın inşallah herkese

Söylemenizde bir sakınca yoksa ne üzerine iş kurdunuz? Bunu zaman zaman ben de düşünüyorum ancak emin olamıyorum kendimden. İçinde olduğum psikolojiden kaynaklanıyor olabilir bu güvensizliğim bilemiyorum.

Biraz birikim yapıp kendi işinizi kurabilirsiniz. Veya daha çok iş imkanı olan daha büyük bir yere taşınabilirsiniz. Önce yaşamak istediğiniz yeri seçip, sonra işi bulup, daha sonra taşınabilirsiniz. Başka bir yerde iş aramanın siz bir zararı olmaz. Sonra eşiniz de oradan iş bulabilir. Bu kadar yıl siz eşinizin işi için kariyerinizden fedakarlık yapmışsınız, şimdi de o yapabilir. Yeter ki siz kafanıza koyun, gerekirse onu ikna da edersiniz.

Ben de üniversite mezunu işsizlerden biriyim. Böyle konuları görünce yazamadan duramıyorum umarım bütün iş arayanlar aradığı işe kavuşur. Beklemek bir yerlerden ümit ummak aynı anda elalem çetesine hesap vermek o kadar yorucu ki. Her gün bu hafta iş bulacağım diye uyanıyorum. En azından umudum oluyor. Kendinizi bırakmayın sakın. İlçede iş bulmak daha da zor maalesef.