Kesinlikle meditasyon! Her sabah uyanınca ve her gece uyumadan önce sürekli tekrar edin yüksek sesle veya içinizden: "Ben çok değerliyim, her şeyin en iyisini hak ediyorum, çevremdekiler bunun farkında, sevilen biriyim, beni kaybetmek istemez hiçbiri..." gibi şeyler.. Olmasını istediğiniz şeyleri olmuş gibi düşünün, hayal edin. Farkı kısa sürede göreceksiniz. Kendime kızıyorum bunu geç öğrendiğim için. Her şey kendiliğinden yoluna giriyor bu şekilde. Önce kendinizi inandırın. Çekim yasasına çok inanıyorum ben.

Nerde yaptırdınız?

Sevmekle başlar herşey, önce kendini sevmekle başlamalısın. Sonra devamı gelecektir. Benden daha mi değerli diye düşün. Senden değerli hiç birşey yok bu hayatta. Hayatının merkezine kendini koymalısın. Ben onları hak edecek naptim diye değil de, onlar beni hak edecek napti diye düşünmelisin. Biri seni üzdü mü? Hatayi kendinde değil onda aramalısın Biri hayatından gidiyorsa sebep ne olursa olsun peşine düşme. Illa ki bir sebebi vardır. Dursa belki de daha çok üzüleceksin. Olmaması olmasindan hayırlıdır. Aciz falan da değilsin, kendini bu konuma sokan kendinsin. Hatalarını da biliyorsun bildiğin halde yapmaya devam ediyorsun. Kendine dur demeyi bilmelisin. Insan kendi değerini kendi belirler. Kimsenin yokluğundan da ölmezsin. Annen baban mi ki? Kaybedersen kaybet oda seni kaybediyor. Kimse kolay kolay bitiremiyor. Kolay değil. Bak ben neler yaşadım. 8 ay bir adamın peşinden koştum aşıktım çünkü. 2 ay görüştük sadece. Hayatımın merkezine koymuştum onu. Sadece o vardı. Kaybetme düşüncesi aklımdan bile geçmiyordu. Çünkü oda deli gibi aşıktı bana. Yani ben öyle zannediyormuşum. Sonra bitti bi şekilde. Ağladım okuluma devam etmedim yurttan çıkmadım ailemin yanına gitmedim. Sonra onun benim kadar önemsemediğini hicbir şey olmamış gibi hayatına devam ettiğini gördüm. Hatta bu bizim şarkımız olsun diye attığı şarkıyı bile hatırlamadığını söyledi. Iste o zaman dank etti bana. Kendime napiyorum dedim. Değer mi? Bir kere yaşıyoruz hayatı. Tabi ki üzülebilirsin ağlarsın bunlar normal. Ama bir erkeği hayatının merkezine koyma hatasını yapma. Ve kendini küçümseme ezme. Sen değerlisin. Her zaman bunu tekrar et. Ben değerliyim. Daha yazardım ancak baya uzun oldu

Çocukkeni hatırlamıyorum silik sanki.. ama şu an düşünüyorum babam gitgelleri olan bir İnsan.. fevri anında parlar, iletişim pek kuramayız. Sevgisini de gösteremez

Terapi yada uzman yardımı almalısınız. Boşanmış bir aileniz mi var yada ilgisiz bir babanız mı vardı? Bu tip içsel özgüven yada hep bağlanma sorunlarının sebebi genelde bu dur. Benzer dönemlerden geçtim uzman yardımı ile aştım.

Ne kadar doğru şeyler yazmışsın Ben içim neyse dışım o modundayım ama olmuyor olmadı işte.. taktik vs bilmem ama gördüm ki mutlu olmak için yetmiyor bu dürüstlük ve yalınlık

Benim çevremde bu duruma düşen olmadı... belki de ben bilmiyorum Kaybetmiş hissediyorum kendimi hayal kırıklığını uçlarda yaşıyorum ve çok anlam yüklediğim için oluyor bunlar haklısınız Bir de realist değilim çok duygusalım H

Burada bazı kadınlar yazıyor olumsuz bir durumda yorum olarak, kes at, ardına bakma, bana kimse böyle davranamaz bu tavırlar bana o kadar uzak ki... özeniyorum

Bütün bunlar için o kadar yorgun hissediyorum ki... kağıda yazma olayını bir dönem uyguladım yine yapayım Pamukannesi83

Bağımlı kişilik bozukluğunuz olabilir. Codependency diye geciyor. Bir çok şey okudum bunun hakkında, bende de var sanırım. Psikolojik destek için para biriktiriyorum.

sevmek sevilmek istegi insanin fitratinda var... bunda tuhaf birsey yok,, ama karsidakine vazgecilmezmis gibi davrandigimizda onu itiyoruz. iliskide kendilerini bi halt saniyorlar bence. sahsen benim hatirladigim, hayatimda cok pesimden kosan olmadi belki ama mesela cok israrci surekli yazan biri vardi. ben arkadasca konusurken o farkli bakiyordu. cocugu gorse bir suru kadinin dibi duser kasli masli boylu poslu, buna eminim. -ki ben kolay kolay kimseyi begenemem. yani ama sirf bu israrciligi ve abarti sevgi gosterisinden hissedeceksem bile hissedemedim birsey. az birsey hissediyorsamda gecti gitti sayesinde. yani israrciligi birakacaksin, cunku eninde sonunda bu iki tarafada iliskiyede zarar veriyor. kimse vazgecilmez degildir. oyle dusun.. inan ayni duygulari baskasinada hissedebilirsin oyle dusun. benden bir tane daha yok diye dusun. civi civiyi soker diye dusun, tabii uygun civiyi bulmak zor olabilir :) ama olur yani :)) biraz bencil olmakta fayda var:) not: bunlari yazan; yillarca sacma bir askin acisini ceken hatun kisisi

Ben de bilincalti temizligi yaptirdim Aslinda faydasini gördüm denilebilir Senin de cabalaman gerekiyor, herkete gecmen gerekiyor Kendini gercekten sevmen gerekiyor Sana hangi yöntem iyi geliyorsa onu uygula Sence sana ne iyi gelir mesela? Roseaysea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bendeki bağlılık İlişki içinde uyumsuz noktaları da görüyorum ama vazgeçemiyorum sanki hayatımı adıyorum N Noraa89

Kime ama? Özelden yazar mısınız

Yazdim

İnanmak istiyorum bu durumun geçeceğine . push ; N Noraa89

Öyle Ya da böyle diyip önüme bakamıyorum, zorluyorum hayatı kendime dar ediyorum hayat benim için bitmiş gibi davranıyorum karşımdakine o da benden soğudukça soğuyor Bu davranışları düşününce kendime saygı duyamıyorum İrade zayıf, bagımlılık geliştiriyorum. Arkadaşlarıma çevreme hiç yansıtmam onlar beni hep mutlu sanır

Çok güzel olsaydın da seni beğenmeyen insanlar olacaktı. Sevginin güzellik çirkinlikle alakası yok.

Anneniz ve babaniz ile ilişkiniz nasıldı cocukken?

Şu anda okuduğum kitabın konusu tamamen sizsiniz. Serhat yabancı unutmak mı affetmek mi? Adlı kitabı alın muhakkak okuyun. Hatta o adamın bütün kitaplarını okuyun kendinizi bulacaksınız. Ne yapılır ne yapılmaz tek tek yazmış.

Ah yawrum ya.. kıymetini bilin hayatınızın, başkasına değil azıcık kendinize değer verin. Kedili0983 su yolunu

Merhaba, konum biraz iç dökme olacak. 26 yaşındayım, iyi bir mesleğim kazancım var, dış görünüş olarak çok beğenilen bir insanım. Çevremde genelde ilgi çekerim. Yani yerimde başkası olsa yürüyen özgüven olur ama ben içten içe o kadar zayıfım ki. Duygularım ve mantıgım karmakarışık. İç dünyam huzursuz, dinginlik hayatıma çok uzak. Son 3 yıldır benzer döngüleri yaşayıp duruyorum. Duygusal ilişkiler, hepsi istenmekle ilgi görmekle başlıyor, seviliyorum sonra bir şekilde terkediliyorum ve kabullenemiyorum. Çoğunda haklı olduğum halde bırakmıyorum ilişkiyi çünkü kaybedersem yok olacağım sanki sımsıkı tutunuyorum o ilişkiye. Ve hazin son benim bu tavrım karşımdakini olabildiğince havaya sokuyor ve ben yapışkan o ise vicdansızın teki oluyor. Bu döngü 3 yıldır 3 ilişkide bu şekilde gitti. Son ilişkim yeni bitti henüz bir dönüş yok ama diğerleri pişmanlıklarını, aslında benim haklı olduğumu çok iyi olduğumu bla bla söylediler. Dün eski sevgilimle görüştüm, hala bana ilgisi var ama dengesiz tavırlar içinde, ben ona yeni biten ilişkimden bahsettim şaşırdı benim bir ilişkim olduğunu bilmiyordu. Aslımda biz onla ayrılmıştık ama sürekli yazıyordu iletişim vardı arkadaş gibi konuşuyorduk ve kafasında benim hep onu seveceğime inanıyordu sanırım o sebeple o şaşkınlığı ve üzgünlüğü yüzünden okudum. Boşver haklısın vs birşeyler dedi bana. Sonra ayrılırken elimi tuttu kendine çekti sarıldı. İttim istemiyorum dedim. Bıraktı pişman oldu sonra aradı özür diledi nasıl oldu anlamadım vs dedi bende seni hayatımda istemiyorum hiçbir şekilde dedim, sonra engelledi beni telden. Ama ben nasıl bir acizim ki instagramdan yazdım birkaç saat sonra. Keşke olmasaydı ama oldu kendini kötü hissetme dedim cevap vermedi. İçim aşırı huzursuz onunla tamamen iletişimi koparmaya bile tüm olanlara rağmen içim elvermiyor. Yani vazgeçemiyorum benim için bir hastalık gibi. Bırakmam gereken şeyleri bırakamıyorum sonra da haklıyken haksız oluyorum. Acizim, hastayım galiba. Benim çevremdeki kimse benim böyle şeyler yaşadığıma ihtimal vermez. Ama içimdeki bu boşluk, bu vazgeçememe, bırakamama, yanlış insanlara takılıp kalma beni hep dibe çekiyor ve böyle iğrenç şeyler yaşatıyor. Yalnızlıktan zevk alma, kendini sevme saygı duyma, kimseye ihtiyaç duymadan yaşamak nasıl birşey söyler misiniz? Ve ben neden böyle bir insan oldum bu döngü nasıl kırılacak? Psikoloğa gittim bir hafta devam edeceğim ama sadece yaşadıklarımı anlatmak bile beni yoruyor.

Siz kendinizi aciz hasta olarak tanımlıyorsanız başkası size nasıl saygı duysun ki.. Bir psikoloğa gidin en iyisi. miumiumiu

Maaşiniz iyi ve dış görünüşünüz harika oncelikle bunların kişilikten daha önemsiz olduğunu anlayın.

Aile bağlarınız nasıl?

Yazın bana iyi geliyor Ağlayarak okuyorum

Doğum haritası, bilinçaltı temizliği vs bunlara da çok para döktüm 3 yıldır ama ya ben yanlış insanlara denk geldim Ya da bunlar tamamen yalan

Nasıl aşacağız peki? H

Mesela dünü düşünüyorum, bana o kadar zarar vermiş insanla görüşmem baştan hata. Bana sarılması istemediğim halde ve benim bunun üzerine yine yazmam. Ki o pişmanlıktan ve utançtan beni engelledi C -Cheryl

Takipteyim. Bir ara bu kendini sevme olayını başarmıştım. Ama nasıl yaptım şuan neden olmuyor anlamıyorum. Benim derdim de dış görünüş olarak kendimi çirkin hissetmek. Ve değersiz hissetmek.

Tum bunlarin sebebi birilerini sevmemek ve o birilerinin sizi sevmemesi mi? Yani kaba tabirle bir iliskiniz olunca gececek mi saniyorsunuz? Hayatta tek gercek bu degil yani, yalnizken de mutlu olabiliriz, ille hayatimizda bir erkek olmak zorunda degil. . push ; mlkctk

Kendimizi zorlayarak.. mecburuz çnkü.. gururumuz çok daha önemli.. kendimizi asla ezdirmicez... hergün kendime güzel sözler söylüyorum sen değerlisin sen kendini mutlu edebilirsin kimseye ihtiyacın yok vs... sizde deneyin.. yavaş yavaş değiştiğimi hissediyorum... yaş olarak 30küsürlerimde olduğum içinde olabilir artık bi zahmet olgunlaşayım :)

gerçekten fark oldu mu? bende telkinle anksiyete depresyon sorunumu asmaya calısıyorum da..

Bu durumlar öyle ha deyince çözülebilecek durumlar değil. Farkındalık çok önemli. İç dünyanızı ifade edebilmeniz, iç görü kazanıp kendinizi anlayabilmeniz çok önemli. Bir çok kitap okuyarak, sorgulayarak, düşe kalka bir çok şeyi zamanla anlayıp farklı sorunlarımı çözebildim. Ki çözmekle de bitmiyor. Değişimin sindirilmesi, alışkanlık haline gelmesi, otomatik tepkiye dönüşmesi de bir süreç. Ama bugün başlarsanız zaman içinde çok değişebilirsiniz. Ben bibliyoterapiye inanıyorum. En temelde yaşadığınız travmalar sizi duygusal yoksunluğa, bağımlılığa, kaybetme korkusuna itmiş sanırım. Bunların üzerinde tek tek durmak lazım. Ama bence sihirli kelime,"kabullenmek, razı olmak, direnmemek. Boyun eğmekten yada başkalarının sömürüsüne açık olmaktan, mücadele etmemekten bahsetmiyorum. Derin konular...

Bütün bunlar hep duygusal yoğunluktan oluyor... Çok fazla şey düşünüp hissediyorsun erkeklere o yaşlarda... Yani birincisi erkekleri kafanda cok büyütüyorsun.. Kapasitesi belli olan varlıklar bunlar... Bi erkeği elde tutmak çok kolay çünkü istekleri basit zaten... Kimisi cinsellik arar, kimisi evlenme peşindedir, kimisi de bisürü kız olsun hayatımda hepsine yazayım derdindedir, kimisi çekingendir ama sapık ruhludur, kimisi de düzgündür falan... Kendine uygun birine rast gelince, ben seni bakalım seçer miyim seçmez miyim biraz uğraş kararsızım modunda olacaksın, bazem gaz verip bazen çekeceksin... Kafanda büyütme erkekleri ve onlarla olan ilişkini... Alttarafı erkek basit kafa yapısı diye düşün... Öyle hayatımın erkeği olacaksın moduma da girme ne gerek var... Madem güzelsin bunu iyi değerlendir, bu yaşlarda erkeklerin iyileri hep kapılır... Erkekler kovalamayı sever, merak etmeyi, acaba ne oldu neden aramadı birini mi buldu vs bunları düşündürt karşındakine... Boyle olmazsan hep acı çeken, neden istenmedim diye daha da hırçınlaçan biri olur çıkarsın...

Bende senin gibiyim hep terk ediliyorum öok dikkat çeken çol güzel bi kızım ama erkekleri bi süre sonra bıktırıyorum sonra terk ediyorlar sonra güzelligimden dolayı tekrar gelmek istiyorlar ama ben kabul etmiyorum

bunu kendin düşünüyorsan karşındaki hayli hayli düşünür. demem o ki birini sevmek için ilk önce kendini sevmek lazım. dünyanın en mükemmel vücuduna, gözüne, yüzüne, işine, kariyerine sahip olabilirsin ama kendini sevmiyorsan bir hiçsin. bana bu laf söylenmişti "biraz kendini sev" o an kulağım duymadı, gözüm görmedi. demek ki ben kendime değer vermiyormuşum bu karşıdan görülmüş. o saatten sonra ölü toprağını üstümden attım. arkadaş çevremi aradım hadi kızlar dedim pat pat pat her şey rayına oturmaya başladı. kendimi nasıl seviyorum? ilk önce saçımı başımı düzeltmeye başladım. elbise giymeye başladım çünkü kendimi içindeyken seksi hissediyorum. sonra arkadaşlarıma önem vermeye onları aramaya başladım. ailemle daha çok vakit geçiriyorum. kendimle dalga geçmeye başladım. böyle böyle şimdi daha iyi hissediyorum. 1 ay önce "ailem seni istemiyor" diyip terk edilmiştim.

Meditasyonla. İnternette cokca yontem var bununla ilgili. Sarlatanlara para kaptirmayin kendi kendinize gayet de yapabiliyorsunuz