Hocayla eve çıkılmaz, sınıf arkadaşıyla çıkılmaz bunlar önemli kurallar. Aynı evde ana babayla bile sorun yaşanırken hocanla yaşadığın sorun dersine yansır dikkat et. Eve tek başına çıkarsan önce bir bocalarsın 2-3 ay sonra dünya varmış dersin. Ama eve çıkmadan kira, eşya, fatura giderlerini iyi hesaplayıp bütçeni doğru ayarlaman çok önemli. Tavsiyem önce bir aparta çık. Adım adım ilerle Apartlar eşyalıdır yemeğini kendin yaparsın. Apartına göre ya fatura ödersin ya da aylık ödediğin rakama dahildir ödemezsin. Birkaç apartla görüş önce. Anlatımına bakılırsa tek başına eve çıkmaya hazır değilsin daha küçük küçük ilerle

İlk atandığımda maddi zorluklar nedeni ile. Bir süre ev arkadaşım oldu. İnsan ailesi ile bile geçinemiyorken ev arkadaşı bazen zulüm oluyor. İş yapmazdı. Yemek yapmazdı. Eve misafir çağırır, onlara benim hizmet etmemi beklerdi. Ben evlendim kurtuldum dedim. Sonra boşandım ve şimdi aileme yakın ve tek oturuyorum. Çok kadar güzel şey öyle yaşamak. öğretmeniniz ile çıkmayın bence. Ya kafa dengi birini bulun yA da yalnız yaşayın. Ben de öğretmenim. Bir öğrencim bana bunu teklif etse kabul etmem.

Şayet tek basina cikabilecek durumun varsa guclu ol ayril hoca falan insan eti agirdir sonra sikinti cikar falan... kendimi gordum yazdiklarini okurken ben ayrilamazdim doguluyuz laf soz falan neme lazm evlendim ki evlenmeden ayrilamazdim evden dilerimhersey gonlunce olsun eger mutlu deilsen mutsuz oldugun yerde yasamak zorunda deilsin unutma bir kere yasioruz bi daha dunyaya gelmicez...

Anne baba değil ki. Ağabey erkek kardeş. Anne baba söz geçiremez artık onlara, yaşlandılar elden ayaktan düşüyorlar yaş kaç oldu... Söz de geçmiyor zaten

23 yaşımda atanınca, türkiyenin bir ucundan bir ucuna taşındım. Annem 1 hafta benimle kaldı sonra gitti. Çok az birikmişim vardı. Daha maaş almamıştım borç harç kartlarla yaşadım. Maaş alınca da ödedim. Çok çok çok mutluydum. Annemden uzaklaşmak bana çok iyi gelmişti. Şimdi buraya yazıcam kimse de üzerine alınmasın. Evde yalnızken korkan insan gidip psikolojik tedavi görsün. Normal değil çünkü. Kocaman insanların 5 yaşında çocuk gibi kendi kendine oturamaması çok saçma geliyor. Karanlıksa mesele, geceyse lambalar var. Hareket sensörlü akıllı olanlar var. Elini kaldırırsın senin için yakar ışığı. Hırsız da gireceği evi bilir. Kolay kolay girmez merak etmeyin. Genelde de ev sakini evde yokken gelirler. Onlar da riske atmak istemez birinin onu öldürme ihtimalini. Lisedeyken de aylarca evde yalnız kaldım. Babam hastaydı annem de yanında gitmişti hastaneye. Alışırsınız merak etmeyin. Korkularla ömür geçmiyor. Yolunuz açık olsun.

Hahaha Tamirattan anlarım zaten eşyam var sayılır. Kenara attıklarım, indirimde alınanlar kendi odam vs hep aklımdaydı kendi evime çıkmak, ya da atama vs olur diye eşya aldım ufak tefek beğendikçe. Küçük ev aletim vs bile var. Hem malum her gadının çeyizi olmalı ya hani mlkctk

Hoca zaten öğrencisiyle aynı evi paylaşmak istemez hali hazırda devam eden bir öğrencilikse.

Emin olun alışırsınız. Önceleri zor gelir ama zamanla korkularınız aklınıza gelmez. Ailenizleyken girmiş hem de. Yalnız olmanız da bu bakımdan fark etmiyor. Para biriktirip uygun fiyatlı basit bir güvenlik sistemi taktırmayı düşünebilirsiniz. Kendinizi daha iyi hissedersiniz.

Çalışıyorum 28 yaşındayım, büyükşehirdeyim

Açıkçası en kotu aile bile dışarıdan daha iyi sığınak oluyor.

Ben ha evlendim ha evleneceğim diye çok bekledim. Güzel olurdu; evde bir ses bir güvence olurdu gerçekten huzur vaadeden bir evlilik gibi dursaydı. Ama oradan da gülmedi yüzüm. evlenmedim ben de. allah senin de yardımcın olsun inşallah her şey gönlünce olur. R

Üniversitede ev arkadaşlarımdan çok çekmiştim o yüzden iş hayatına atılınca asla ev arkadaşı düşünmedim. İstanbul'da 6,5 sene önce filan yalnız yaşamaya başladım. Abartmanın luzumu yok. Yeni gelin gibi ev dizmek zorunda değilsin. Benim ilk basta sadece yatağım ve çalışma masam vardı evde. Yavaş yavaş alırsın herşeyini. Çamaşır makinesinin eksikliğini çok hissettim ama onu erteleme buzdolabım bile yoktu. Şimdi hepsi var. Bodrum kat ev ve ucuz olsun diye dandik bir semtte. İlk zamanlar eve hırsız girecekmi diye beklemekten uyuyamıyordum ama zamanla o da geçiyor. Arkada bahçe var oradan çok korkardım şimdi sabaha kadar bahçede oturuyorum. Oluyor yani zamanla herşey. Ben de evdeki baskıdan kurtulmak için yapmıştım bunu. Vakti gelince evleneceksin zaten herşeyin en iyisini o zamana sakla ve huzurun tadını çıkar. Ben evlendim ama korona belasınA hala minik evimdeyim. Ayrılmak çok zor geliyor şimdi de bu evden hayatımda verdiğim en doğru karardı huzurlu bir gençlik yaşadım bu ev sayesinde. Klozet bozuldu, musluk kırıldı, elektrik attı gibi sorunlar çıkabiliyor inan zamanla erkek gibi herşeyi yapabilir hale geliyorsun. Kadınız diye çay, yemek, çamaşır, bulaşığa itildik hep ama aslında herşeyi yapabilecek güçteyiz. Hayatta başarılar diliyorum.

Hocayla anne kız gibiyiz. Dışarıda dahi görüşüyoruz. Çok severim... Bölüm hocam değil kendisi, not verme ya da dersime girme durumu yok. denizaslim haklısın tüm dengeler tersine dönebilir, istemem aram bozulsun... peki neye dikkat etmeliyim ev arkadaşı bulacaksam? Neler olabilir bakmam gereken? cardiogod Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Otel gibi ama 1+1 ev gibi düşün. Hocanla arandaki diyaloğa bağlı. Eğer anlaşırsan çok iyi bir şans olabilir. Diğer türlü kendine eziyet edersin.

Canım hocan bile olsa ev arkadaşını iyi seç. Tek başına olman daha iyi olur. Apart düşünmez misin eve alışana kadar?

Bence ne olursa olsun her genç üniversiteyi ailesinden ayrı bir yerde okumalı. İnsana en çok şey katan zaman dilimi. Tüm sorumluluklarının farkına vardığın, yetişkinliğe adım attığın zaman. Fatura da yatırıyorsun, gelirine göre giderini de ayarlamaya çalışıyorsun, içinde anne olmayan bir evin tüm sorumluluğunu üstleniyorsun. Herkesin yaşaması ve hayata atılmanın nasıl olduğunu öğrenmesi gereken bir dönem. Benim de kendi hayatımı kurmamda en önemli zaman dilimiydi. Aksi halde ne yazık ki kızlarımız aileleriyle böyle çatışmalara giriyor hatta evlenmeyi bile kurtuluş olarak görüyor. Halbuki üniversitede hayatını kurmaya başlamış olsan sonra da mevcut düzeninle iş hayatına devam etseydin böyle sorunlar doğmazdı. Ailenin tutumlarına değinmiyorum zaten onlar başlı başına sorunlu. Tavsiye olarak da verebileceğim şey eğer imkanın varsa şehir dışında bir iş bulup ona göre hayat kurup çalışman olabilir. Hem ailene kabullendirmesi kolay olur bu durumu, hem de sırf o hayattan kurtulmak için evlilik vs düşünmemiş olursun. Apartlar konusuna kesinlikle katılıyorum, üniversite okuduğum dönemde aynı yurtta kaldığımız çok genç-yetişkin arkadaşlarımız vard çalışan, işine gidip gelen.

Haklısınız. Aynı evde olmak bambaşka. . push ; A Azad

19 yasinda yurda ciktim, ondan beridir de ailemden ayri yasiyorum. ev arkadaslarim da oldu yanliz da kaldim, ama tahminen 28 yasimda ev arkadasi tantanasi cekmek istemezdim, hani cok samimi arkadasimsa belki, ondan bile emin degilim. Hocanizin kabul etmeme ihtimali cok yuksek bu sebeple. yerinizde olsam korona biter bitme atarim kendimi evden.

Haklısınız. Haklısınız da çok küçüktüm evimize evde gayet 4 kişi varken hırsız girdi:) Sabaha karşı hem de. Ruhumuz duymamış. Ben uyurken evimde birinin dolanması ihtimali çok ürkütücü. Size ne yapabilir bilmiyorsunuz çünkü. Çalışanacak bir şeyim zaten yok ama neler duyuyoruz. İnşallah daha da mutlu huzurlu olursunuz, darısı başıma

İstanbul şartlarıyla lüks olmayan ama iyi semtlerde ev kiraları 2000-3000 arası. 1 kira depozito, 1 kira emlakçıya. Ev eşyaları da en az 20bin tutar. Ama onu taksitlere bölebilirsiniz, birikmiş paraya gerek olmaz. 28 yaşında biri kendi kendine gayet güzel yaşayabilir bence, kimseye muhtaç olmazsınız. Ha aile evine hırsız girmiş ha sizin eve ne farkı var? Kimse yaşamasın öyle bir olay. Benim başıma hiç gelmedi mesela. Tek yaşayan bir arkadaşımın evine girerken kapının sesini duyup arkadaşım kalkınca göz göze gelmişler, hırsız kaçmış. Sonuçta adamın işi başka katil değil ki.. Kendinizi böyle şeylerle korkutmayın derim. Yalnız yaşamak güzel bir şey

Kızlar bundan sonraki mesajları yarına kadar yanıtlayamayacağım:) forumdan çıkmam gerekiyor şimdilik:) yarın hepsine döneceğim. çok teşekkür ediyorum vakit ayırıp düşüncelerinizi paylaştığınız için... iyi geceler

Ben memur olarak atandigimdan ailemden ayri yaşıyorum. Ilk atandigimda ailem geldi ev esya falan hep ilgilendiler beni yerlestirip gittiler. Aslinda hersey cok acele. oldu mesela ev cok büyüktü alt katimda ev sahibim vardi zaten bizimkiler de aile apartmani diye rahat edip biraktilar ama üst katimda da kizi oturuyordu ve kış geldiğinde ma aile Istanbula gidiyorlardi ben apartmanda yalniz kalıyordum, koca evi ısıtamamak da cabası. Sonra taşındım, ev arama abonelik nakliyesi vs hep kendim hallettim. Şu an 4. evimdeyim hep. kendim taşındım. Bundan önceki evimde çıt sesine kalkardim alisamadim, işlek bir caddedeydim hırsızlık vakaları da oluyormuş sonradan duydum o yüzden hep tedirgindim. Şimdiki evimde ise ilk gunden beri huzurla uyuyorum, üstelik daha sakin bir muhitte, hırsızlık ihtimali daha cok aslında bina kapisi hep. acikti. Ama cok şükür burada daha huzurluyum. Ben hic ev arkadaşlığı düşünmedim çünkü üniversitede eve cikmistim ve ilk basta verilen sözler tutulmadı ben de çalışırken gerek görmedim. Biriyle ev paylasmak demek, o kisinin de kurallarina uymak demek. Ortak karar aliriz dense de sonradan bir bakmissin senin soz hakkin bile kalmamis, hele ki ailenle sorunlar yasiyorsan ev arkadaşı ile de yasadiginda daha agir gelir sana. Esyali 1+1 ev düşünebilirsin. En azindan cikmak istediginde ozel esyalari alip cikarsin esyasi nakliyesi diye düşünmezsin.

1+1 veya 1+0 site içinde eşyalı guvenlikli nefis daireler var şimdi tek yasayanlar için, basta ekonomik olarak biraz zorlanirsin ama işin varsa ödenir gider, hirsiz mirsiz bunlari geç, ülke tehlikeli zaten evli 3 cocuklu da olsan sokakta basina ne gelecegi belli degil, tek başina huzurun olur en azindan, ben hayatimda 2 yil yanliz yasadim galiba en guzel gunlerimdi, sonra b. k var gibi evlendim, ha nispeten iyi bir evliliğim oldu ama keske daha uzun tek yasasaydim içimde kaldi hep, şimdi kizim el kadar, butün birikimimi onun üstune yapiyorum ki zamani gelince kendi elimle kurucam onun yasamini, psikolojik olarak da hazirliyorum elimden geldiğince azar azar, geçen yine sen kendi evine çıkınca muhabbeti oldu, sen de gelcen dimi anne diyo kovmak zorunda kalmasam bari

Lütfen kendine bir iyilik yap. Kendi evine çık. Hiç korkma. Neden daha önce yapmadım diyeceksin.

Bulunduğum evde bahsettiklerinizin hepsini ben yapıyorum :) Şehirdışında okumak herkese çok şey katıyor bunda hemfikiriz. İyi bir evlilik, aşk vs kurtuluş olurdu evet. ama kim çıkarsa giderim mantığında olmadım. Olsam kaç kez evlenme "fırsatı" yakalamıştım. Yani kurtuluştan çok kendi ayağımla daha beterine gidiş bileti almaktı benim versiyonlar:)

Fikirlerini önemsemeyeceğim. Birkaç kere söyledim, duygusallaşan bile olmadı :)

Ben yurtta oda arkadaşımla eve çıktım da sorun yaşadım sen aynı evde aynı ortamda hiç yaşamadığın biriyle eve çıkacaksın. Bak sorumluluk ve para devreye girdiğinde herşey değişir. Sence bu kadar insan sevgiliyken mutluyken evlenince niye sorun yaşıyor? Çünkü işin içine para ve sorumluluk giriyor. Aran iyi olan bir insanla kötü olma boş yere Eve çıkacaksın illa. Kiraları araştır. Kesinlikle ikinci el eşya al çok abartmadan. Yanına birini alabilirsin ama kira kontratı elektrik vs abonelikleri kendi üstüne al ki ev arkadaşından memnun olmazsan ondan kurtulman kolay olsun. Ama bana sorarsan ilk etapta eve çıkma. Aparta çık 6 ay kadar ondan sonra ev bakmaya başla. Ortalama bir eve çıkmak sana 10-15 bin tl gibi bir rakama patlar 1+1 için

Ailen izin verir mi? En önemlisi bu şuan İkna olacaklar mı? Anlattıklarına bakılırsa sanki ayrı eve çıkmana izin vermezler gibi geldi bana

Farklı bölümden Hocam. Yani kendisi dersime girmiyor. Ama evet mantıksız geliyor arada bir mesafe var çünkü iş gereği. cardiogod Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

borclarin bittikten sonra cik maddi manevi en azindan daha rahat olursun.. suan ailenle yapamiyorken, baska insanlada illa sorun olur.. yagmurdan kaciyim derken doluya tutulma cesaretli ol ve kafani agritmadan tek basina duzenini kur..

Siteye taşın Nerde oturuyorsun bilmiyorum İşin okulun nerde Büyük güvenlik siteler var Stüdyo daireler Güvenlik vs oluyor 1 oda bile olsa kafanı dinlersin valla Bende istiyorum bizimkiler bırakmıyor Yalnız yaşamak gibisi yok İstersen yemek yap olmadı dışardan söyle Tek bulaşığını yıka Ailenin bütün işlerini sen yapmak zorunda değilsin Herkesin eli ayağı var Annen yaşlı değilse kendi yapsın biraz

Şehrine göre değişir. Ne kadar maaşın var ayrı eve çıksan kirayı giderleri karşılayabilecek misin vs bunları hesap et. Eğer istanbulda yaşıyorsan ayrı eve çıkmak için cebinde 9-10 bin lira mutlaka olsun. Başka şehirler için de 5-6 idealdir.

Kaç yaşındasınız? Çalışıyo musunuz? Nerede yaşıyorsunuz? Bu sorular önemli

Hocanla olmaz. Aynı evde yaşamak ailenle bile zorken, en büyük aşklar evlilikle biterken olmaz. Erkekler sorun yaşamıyor ama biz kadınlar maalesef kanlı bıçaklı oluyoruz ev arkadaşlarımızla neredeyse. Bence kesinlikle tek yaşa. Çok çok zorlanırsan maddi olarak sonra düşünebilirsin belki. İlk etapta ben de apart öneriyorum.

Evet apart mantıklı. Küçük bir alan ama sonuçta sen de tek kişisin. Kafan rahat olur. Ev arkadaşı için de yaşamadan göremezsin demek istiyorum. En yakın arkadaşlar bir eve girince kanlı bıçaklı olabiliyor. Çok aşık insanlar evlenip aynı evde yaşamayı beceremeyebiliyorlar. O iş riskli ve sen aile evinden yıpranmamak için kaçıyorsun, gidip ev arkadaşıyla yakma kendini. Annene yemek yapmak zor gelirken ev arkadaşına yemek yaparsan çıldırırsın. En iyisi apart

Böyle çocuğunu iten kakan anne babalar okuyunca," ölürüm de çocuklarımdan vazgecmem... cocuk var diye bosanamadim 20 yildir cekiyorum... cocuklarım için yaşiyorum... cocugum icin canımı veririm..." tarzı palavralar aklima geliyor. Yuzde kac gercek acaba bu cümleler? Cocuklarını kucuk yasta seviyor sadece galiba bazıları. Anne baba cocugunu "resmen" itip kakar mi ya?

Apart nasıl oluyor? Ben ailemle okudum üniversiteyi. Hiçbir fikrim yok maalesef... Hoca tanındık bilindik güvenilir diye istiyorum ve çok severim kendisini. Yaşıtlarımdan daha güvenilir ama başka kriterler de var tabii anlaşabilmek vs, bir de ne kadar uygun bir teklif olur bilemiyorum.

Üniversiteyi ailemin yanında okudum ki asla ev işleri ve fatura alışveriş vs gibi dışarı işleriyle de alakam yoktu. Okula gidip arkadaşlarımla gezip tozup eğlenirdim sadece. Daha sonra başka bir şehre atandım ve tek başıma eve çıktım. Ailem asla baskıcı bir aile olmamasına rağmen inanın tek yaşadığım dönem hayatımın en güzel dönemlerinden biriydi. Ilk basta zorlandım yalnız kalmaktan korktum geceleri ama zamanla alışıp kendi düzenimi kurdum. Ayrica herşeyi tek. basina yapabilmek kendi ayaklarının üzerinde durmak kadar güzel birşey yok. o özgürlük kendine yetebilme duygusu herşeye değer

Merhabalar, herkese iyi bayramlar diliyorum... Çok detaylandırmak istemiyorum ama ailemle aynı evde yaşamak gerçekten beni hayattan kopma noktasına getiriyor. Değersiz hissetme, sözlü şiddet, sanki fiziksel şiddete hakları varmış ama inisiyatif kullanıp da "dövmüyormuş" tavırları, itip kakma tartaklanma , her türlü her yere ama heeeer yere edilen küfür, köle muamelesi, pislikleri, yemek temizlik yükünün bende olması aşçı muamelesi görmem ve daha sayamayacağım birçok şey... Dışarıda o kadar değer gören o kadar sevilen bir insanım ki, evime gelmek istemiyorum. Kendimi sorguladım ben belki yol açıyorumdur gördüğüm muameleye diye ama diyorum ya dışarıda herkes evdekilerin tam zıttı. Kimi insan dışarıya iyi olur evinde çekilmez, acaba öyle miyim diye de çok düşündüm. Ama evdeki gibi davranıyorum diğer insanlara? Sorun bunlarda bundan eminim ve ne yazık ki gerçekten çıkar yol bulamıyorum... O kadar değer gördükten, kıymetli saygın insanlarla birarada olduktan sonra, akşam eve gelip "aşağılıkça" muamele görmem çok yıpratıcı. Ayrı eve çıkmak, yalnız yaşamak çok isterim. Ama gelin görün ki ya hırsız girerse, ya evde tek kalınca korkarsam diye düşünüyorum. Korkuyorum... Hayatıma giren insanlardan ciddiye giden ilişkilerim oldu, tamam dedim kurtuluyorum. Ama bunlardan da beter bir hayat bekliyordu beni. Kuyruğu kıstırıp vazgeçtim.. doluya tutulmak istemiyorum çünkü.. Şehirdışında bir bölüm yazayım dedim e keyfi bölüm mü okunur? Tüm çevrem burada şehirdışı düşünemem. Hocalarımdan biri yalnız yaşıyor. Giderlere ortak olup beraber yaşamayı teklif etsem absürd olur mu? kaç yaşınızda hangi koşullara sahipken ayrı eve çıktınız? Yalnız yaşamanın zorlukları/ avantajları neler? Nelere dikkat etmeliyim? Böyle bir karar aldıysan şu şu şartlara sahip olduktan sonra evini ayır diyeceğiniz şeyler neler? Mesela birikim yap diyecekseniz ki muhakkak dersiniz, bu birikim ne kadarlık bir birikim olmalı? Kimseyi sıkmak istemezdim bu kadar uzun yazıp, ama gerçekten her akşam sinir krizi geçiriyorum. Çok yıprandım. Daha kısa ifade edemedim kendimi. Kusura bakmayın lütfen.

Bir kaç kişi de demiş zaten, şimdilik aparta çıkın, eşya için masraf yapmazsınız. Belki güvenliği olan bir yer bulursunuz, o zaman korkmazsınız da. Sonra biraz daha para biriktirincede normal bir eve çıkarsınız, eşyalarınızı kendiniz seçersiniz vs. Ama arkadaşla çıkmayın bence, yalnız çıkın kafanız rahat olsun.

Arkadaşım istanbulda tek kisilik aparta 750 veriyor faturalar dahil. Ilk etapta asla eve gerek yok diye dusunuyorum. Butun gun istesiniz zaten, cok ozenli sahane bir eve esyaya ihtiyaciniz olmaz

Borçlarım olduğu için bana 2,500 civarı kalıyor. Zorlanacağımın farkındayım kiraya çıkınca. Ev arkadaşı bu yüzden makul geldi ama onda da güven sorunum oluyor. Apart diyen arkadaşlar olmuş çok mantıklıymış.