Yaz tatilini geçirmek için başka şehirlere gidin. İllaha ailenize gitmek zorunda değilsiniz. Hem her gittiğiniz yerden çevre edinirsiniz. Stevya ✨ Üyelik

Tamamen aynı durumda ve düşüncelerdeyiz. M Minel_ask Previously

Babanizin telafi etmeye calismasi neye yarar ki. Keske daha once insanca davranılsaydi, o duruma getirilmeseydi anneniz. Bazi şeylerin telafisi olmaz. Annenizin telafi cabasi sizde nasil işe yaramıyorsa o misal işte...

Bu size mantıklı geliyor mu? Anne zamanında sizi çok üzmüş, siz de haklı olarak affedemiyorsunuz, her gördüğünüzde kalbini kırıyorsunuz. Ama yazın ortam yok diye yine anneye gidiyorsunuz. Orada da tatili hem kendinize hem annenize hem de diğer aile üyelerine zehir ediyorsunuz. Bu duyguları taşımak gerçekten zor olmuyor mu? Etrafı kırıp dökmek yerine oturun evinizde kendi başınıza, illa çevre mi gerek? Bir tanıdığım aynen sizin gibiydi, şimdi eşi de anladı durumu. Hiç kimse evine de kendisini kabul etmiyor. İstese de istemese de tek başına oturuyor evde.

Geçmişinize sünger çekemiyorsanız annenizle görüşmeyin. Annenizin yaptıkları yenilir yutulur cinsten değil ama o zamanlar sağlıklı bir psikolojide değilmiş. Yerinizde olsaydım şu anki hal ve hareketlerini göz önünde bulundururdum.

Eşim bu durumu bilmediği için yaz tatilinde evde kalalım diyemiyorum. yaşadığımız memlekette çok kısıtlıyız, çevremiz yok. olan arkadaşlarımız da yaz tatilinde memlekete gidiyorlar.

Kesmesi iyi gelecekse tabii ki kessin. Ama ben "onlardan bi farkım olsun, cirkefle çirkef olmiym" diye düşünmüyorum hıc bi zaman. Biz büyüklük bizde kalsın diye diye böyle insanlar sütten çıkmış ak kaşık gibi geziyolar, meydanı buldukça azitiyolar. Hayır ondan bi farkım olmamali, ona tam da onun bana davrandığı gibi davranmalıyım ki karsimdakinin de gözü korksun. "Onunla bir olmayım" falan tamamen kendini avutma cümleleri bence

tüm suç babada aklanan yine baba, o anne ne yapsın acaba. yazık kadının üstüne neden bu kadar gidiyorsunuz

Sanırım haklısınız. benim bu konuyla ilgili destek almam lazım.

Kadının şansı hiç yokmuş.. Ne gençliğini ne anneliğini sukunet içinde geçirebilmiş. Şimdi bir şekilde kendini affettirmeye çalışıyor bu seferde Evladının kiniyle sınaniyor.

O zaman lütfen adil olun. Babanıza gösterdiğiniz merhameti anneniz de hakediyor.

Amin. bugün ablamla konuştuk ve en kısa sürede psikiyatri doktoruna gitmeye karar verdim. sanırım bana iyi gelecek şey tedavi olup unutmak ya da bunları düşünmemek olacak S

Maalesef. Burada anne ve babamı affedemiyorum, ikisine de öfke duyuyorum birşey demeyeceğim ama babaya kıyılamıyor oluşu çok adaletsizce geldi bana. O babalar ve aileleri, anneleri bu hale getirenler.

Ama konu açılınca psikolojim bozuktu şartlar böyleydi ben de üzgünüm kızım dese anlayacağım ama o hala kendisini haklı görüp beni suçluyor

Çünkü babam anneme karşı hatalarını kabul ediyor ve telafi etmek için elinden geleni yapıyor ama annem bize yaptıklarını kabul etmiyor. hala 10 yaşındaki çocuk halimizle bizi suçluyor.

Niye mecbursunuz? Eşinize bahsetmenize gerek yok zaten.

bunları unutum yeni sayfa açın

Kabul etmeyecek arkadaşım. Bunu kabullenin. Kendi ruh sağlığınız için. Görüşmeyi azaltın ve öfkenizi dindirin kendi sağlığınız için.

Ya işte herkesin tepkileri farklı oluyor. Bana uzak olsun isterse Mısır'a şah olsun. Birisine "sensin" desem benim başım ağrır çünkü.

Bu kadar olur Ayyyynı durumdayım Biz cocukken sevkat göstermedi. Derdi günü babamla didişsin. Nine oldu hala senin akraban benim akrabam kavgası ederler. Ben oldum olası hiç sevgi hissetmedim ona. Büyüdükçe koptum koptuk ona öfkelendi. Baska anne cocuk ilişkilerine bakıp bizi sucladı hiç kendine sormadı ben nerede hata ettim diye. Yıllarca olumsuz tüm durumları babama attı. Babanız kötü diye. Babamın sülalesini kötüleri. Babamı kötüledi bizi dert küpü yaptı doldurdu doldurdu. Nezaket zerafet görmedik. Yani ben annemi güzel bulduğumu melek bulduğumu hiç hatırlamıyorum. En iyi hissim acımak. Bazen çok acıyorum onu kimse sevmiyor diye. Sevgi arıyor arayıp bulamadıkça didikliuor. Bize Baskalarını örnek gösteriyor. O Baskalarının annesine bak taklit et de mi yok. O annelerden kendini üstün görüyor. Bizi üzen hareketlerini anlatınca pişmanım demek yerine iyi yapmışım diyor. Gencliğimde asırı catıstık. Çevremde mutlu aile gördükçe kalbim hepten ayrıstı. Kabullenemedim. Neyse Simdi artık koca kadın oldum. Zerre sevgim yok. Hiç özlemiyorum. Yanlarına gitsem bunalıyorum bunalıyorum daralıyorum sıkılıyorum. Bu sene uzun kalayım dedim. Demesem kısa kalsam belki tahammül ederdim. Her cümle her hareket mi batar. Seslerine bile tahammülüm yok. En kötüsü de cocukluk yaralarım acılıyor ben daha kötü davranıyorum o kinle ve ben böyle kötü biri olmak istemiyorum. Kötü kendimi sevmiyorum. Ailemi kenara koysam canlı sevimli biriyim mutluyum ama ailemle yanyana tam bir seytanım.

Hep öyle olur tahin helva hep öyle olur. Konu sahibini tenzih ederek genel söylüyorum delirene bakarlar ama delirtene bakmazlar.

Anneniz kabul etse siz düzelecek misiniz?Öyle olsaydı anneniz de düzelirdi babanız hatalarını kabul ettiğinde. Güçleri yerindeyken kötülük yapıp kadınları ezen adamlar yaş ilerleyip muhtaç hale gelince kuzuya dönüyorlar ne güzel dünya..

genelde çocuklar anne herşeyi yapmaya mecbur.. çünkü anne.. diye düşünüyorlar.. babanın yaptığı göz ardı ediliyor.. çünkü çocuğu yetiştiren anne, gece kalkan anne, evi temizleyip yemek yapan anne, okul sorunlarıyla dersleriyle ilgilenen anne.. kötü polis herzaman anne olur.. iyi polis baba.

Evet çok benzeşiyoruz ama sizin öfkeniz sanırım biraz daha fazla. ben ailemi çok seviyorum aslında ama anneme tahammülüm çok az. her söylediği batıyor acıtıyor. seviyorum fakat her haliyle kabul edemiyorum. S

Anneniz psikojik destek aldı mı hiç? Kendim gideceğim demişsiniz, bir fırsatını bulup onu da gitmeye ikna edin. Onun da ihtiyacı var bence. S

Yooo gayet de ciddi. Nefret ediyorum evlatlarına korkunç bi çocukluk yaşatıp da sonra "hatırlamıyorum ben öyle bişey, yaptım da bi sor niye yaptım" falan diye güya üstünü süpürüp konuyu kapatmaya çalışan ebeveynlerden. Zorundasınız kardeşim. Eğer dünyaya bi çocuk getirdiyseniz onun maddi manevi ihtiyaçlarını karşılamak zorundasınız. Yaşlanınca mecburen yedirdigi ekmeği içildiği sütü öne sürüp "hadi biz sana baktık sen de bize bakicaksin" demeyi biliyorlar sanki ergenligimizi, yetiskinligimizi, evliligimizi ve hatta çocuklarımızla olan ilişkimizi ömrümüz boyunca etkileyen travmaları onlar bize bırakmamış gibi. Ya efendi efendi yuzlesip özür diliycekler ki bu bile yaşananları geri almaz, ya da o zehir ettikleri hayat dönüp dolaşıp onları geri bulacak

Ben istemiyorum memlekete gitmeyi eşim istediği için gidiyoruz. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Annenizin yaptıkları doğru değil evet, annenizi bu hale getiren babanıza kıyamıyorsunuz ama annenizin yaptıklarını unutmuyorsunuz. Babanıza da döktünüz mü içinizi peki? Sen anneme eziyet etmesen ailen eziyet etmese benimde sağlıklı bir annem olurdu, mutlu olurdu bizde mutlu bir çocukluk geçirirdik diye?

Kusura bakmayın ama siz haksızsınız. Madem geçmişi unutamıyorsunuz neden kadının evinde kalıp sürekli aynı şeylerden bahsedip hem onu hem de kendinizi yoruyorsunuz. Ki zaten kadının neden böyle yaptığını da biliyorsunuz:ezilmiş ve sizi ezmiş. Şimdi de siz onu eziyorsunuz. Eee ne değişiyor?

Anneannem de çok ezilmiş çok kötü günler geçirmiş bazen anlatıyor kabus gibi, ama ananemden çocuklarına karşı kötü kelime duymadım. sülalece ağızları bozuk aslında ama anneme teyzelerime dayılarınaböyle kötü sözler söylediğini hiç duymadım. ama Rahmetli dedem çok küfür edermiş çocuklarına.

Zaten anneme tavrı öyle S

Hayır destek almadı ama şu an sigarayı bırakmak için destek alıyor o da bir nevi terapi oluyormuş kendisi için. iyi geldiğini söylüyor

Kızlar annemle çok tartışıyoruz. Anneme karşı çok tahammülsüzüm. Nedeni ise çocukluğum ve ergenliğim. bşz daha 8-10 yaşındayken annem ablamla yaptığımız yaramazlıklara beddua ve ağır küfür ederdi ama öyle böyle değil çok ağır sözler. bşze hep tahammülsüzdü. evet onun da hayatı çok zordu babam ve babamın ailesi annemi çok ezdi. Annem de bizden çıkardı acısını. işin kötü tarafı annem kendisini haklı görüyor. yaz tatili için memlekete geldik ve annemde kalıyorum. sürekli ona karşı öfkeliyim iyi söylese de Tahammül edemiyorum. normalde çok sakinim, anlayışlı biriyim ama söz konusu annem olunca öyle olmuyor. küçücüktük bize or.. pular, kerh.. ne bekçileri, ağzınıza gözünüze sı.. ayım ve daha ne ağır laflar söylerdi. yüzümüze tükürürdü. bugün hepsini yüzüne vurdum içimi boşalttım ama aldığım cevap sizde hiç söz dinlemiyordunuz oldu. evlenene kadar da devam etti böyle. şimdi evine geliyorum rahat ettirmek için uğraşıyor maddi manevi destek oluyor bizi yormuyor ama yine de ben öfkemi kinimi yenemiyorum. çünkü hala kendisini haklı görüyor. çok üzülüyorum. ne olacak, nasıl üstesinden geleceğim bilmiyorum. bir de günaha mı giriyorum korkusu her şeyden beter.

Hayır asla hayatımdan zaten çıkarmam, çıkaramam. ama elimde değil ben de kaldıramıyorum, bir anda olmadık yerde ya da durumda aklıma geliyor. umarım yeneceğim bu psikolojiyi.

Hayatta mutlu olmak için fedakarlık şart. Kadınla kavga edince mutsuz, sinirli, üzgün olmuyor musunuz? Eee o zaman koparın bağları, diğerleri de kusura bakmasınlar artık. Her şey dört dörtlük olmuyor. Baba, abla ve oğlunuz da görüşmeyiversinler çok mu şart? Siz anneye saydırınca baba, abla ve oğul öyle bir ortamda bulunmak istiyorlar mı acaba?

Hatasını kabul etmesi neyi değiştirir ki, o karısını ailesiyle beraber ezmis, bedelini sizde ödemişsiniz. Kadınların el birliği ile psikojisini bozup sonra güya pişman olan erkekleri de zerre inandırıcı bulmuyorum. Yaşlanınca el mahkum iyi davranmaya çalışıyor çoğu. Anneniz de şuan birseyleri düzeltmeye çalışıp, destek olmaya çalışıyormuş, hatasını dile dökmese de tavırlarıyla kabul ediyor aslında.

Siz de başka yere tatile gidin veya oturun evinizde, madem size iyi gelmiyor gitmeyin annenize. Üstelik evlisiniz, yalnız da değilsiniz, karı koca birbirinize yetmeyi öğrenin bence D didem3856 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Demek ki anneniz de babanızı affedememiş. Çocukluğunuzun berbat geçmesinin tek sebebi anneniz değil babanız da buna dahil. Madem asıl sebep olan babayı affettiniz, anneyi de affetmelisiniz.

Allah uzun sağlıklı ömür versin annenize.. Bu durumlarda söyle düşünün yarin yanimda olmayabilir bir daha ömur boyinca sesini duyamayabilirim.. bir daha hic goremeyebilirim.. Bu kizdigimiz affedemediğimiz herkes icin gecerli.. O an hic birseyin önemi kalmayacak.. Annenizi affedin.. uzerinizden de büyük bir yük kalkacak inanin. Affetmek hafifletir insani.. kizginlik kirginlik kin yorar.. Hatali davranmis cok haklisiniz ama zaman geri gelmiyor.. Bugun hala yasarken affedin gitsin

Annemde tahammülsüz ve sinirli bir kadindı hatta sinir hastasıydi ama ona hiç kızgın değilim bizde çok dayak yedik çok bağırdı soylendi ama hep babamın yüzündendi bunlar o yüzdem babamı sevmiyorum annemede hiç kızgın falan değilim kadinın çekmediği kalmamıs hala üzüluyorum böyle bir hayat yasayıp gün yüzu gormeden olüp gidecek diye

Annenizin yaptıklarını, sözlerini doğru bulmuyorum ama onu o hale babanızın ve ailesinin getirdiğini siz yazmışsınız. Bugün ise babanıza kıyamıyorsunuz. Güzelmiş.

Bu kadar ağır olmasada yaşadıklarım, benimde anneme kızgınlığım vardı. Özellikle doğum yaptıktan sonra çok hissettim bunu. Evladım var, nasıl bir his olduğunu biliyorum annem bunları nasıl yapabilmiş bize oldum. Bi yandan eşimin ailesiyle yıldızım barışmayınca hak verdim ama birazcık. Bu onu yinede haklı çıkarmaz oldum. Böyle gel-gitlerden terapi alarak kurtuldum. Affettim annemi, daha doğrusu bana yaşattığı hiç birşeyin suçlusu olmadığım gerçeğini kabul ettim. Şimdi ona karşı en anlayışlı evladı benim.

Tabii ki kendi iyiliginiz için annenizle gorusmemeniz ve bu öfkeyi yenmeniz en doğrusu. Ama yapamıyosaniz ve annenizin hatasını kabul etmemesinden şikayetçiyseniz çocukluğunuzla ilgili hesaplasmalari başkalarının önünde yapın. Komşu gelmişse oturuyosaniz mesela, "x teyze biliyo musun annem bize hiç gün yüzü göstermedi şöyle yaptı böyle yaptı, şimdi soyluyorum da siz de hiç uslu durmuyodunuz diyo, sen de yaramazlık. yapan çocuklarına 'kerhane bekçileri, o... oylar' diye bağırır mıydın" deyin. Yerin dibine girsin de görsün sizde bıraktığı ve sorumluluğunu almadığı travmaların bedelini.

Şaka di mi?

Babanız zamanında kabul edecekti. İş İşden geçmiş kadın evlatlarıyla düşman gibi olmuş şimdi şirin baba gibi davranmasın. Annenizi, yaşadıklarının hatırına Affedin..

Sinir hastası ve mide hastası oldum zaten. ama annem 54 babam 58 yaşında yaşlı kafa demek pek inandırıcı olmaz:) bakmayın bu oLan ve yaşananlara aslında ikisi de oldukça çağdaş ve modern tek sıkıntımız geçmişteki tramvalarım. tabi bir de bu konularda hala hatalı kabul edilmem. S

Belliki hepiniz çok yıpranmışsınız... geçmişi hiç bir şekilde konuşmamaya çalışsanız ne olur acaba

Aslında bu tartışmalar tahammülsüzlük 2 yıldır var. öncesinde biz de memleketteydik ama tayin dolayısıyla başka ile taşındık. uzun süre bir arada kalınca bir durum oluyor ve öfkemi tetikliyor. yoksa sürekli böyle değiliz. ayrıca annemle görüşmem görüşmem de babama, ablama ve oğluma kıyamıyorum

Annemle çocukluğum ve ergenliğin anlatılamayacak kadar kötüydü. Evlendim ona karşı tavrim değişti anlamaya başladım. Boşandım yine problemler devam etti annemle. Uzak olmak en iyisi. biraz mesafe olmalı bence. halen anlaşamıyoruz. icimden atamıyorum. icimde kötü duygular var. Ama eninde sonunda anlasabiliyoruz. Çok ağır kavgalar ediyoruz. aylarca konuşmuyoruz. Ama evine gidip hakaret etmem. bile isteye kavga etmem kötü davranmam. yardim edeceğim birşey varsa elimden geleni yaparım. Sizinde böyle olmanızı, uzun süre görüşmemenizi, araya mesafe koymanizi tavsiye ederim.

Kaç yaşındasınız? Görüşme sürenizi azaltın. Annenizin dediği laflara diyecek bir şey bulamadım... S

Günah mı değil mi bilmem de madem anneyle elektriğiniz tutmuyor, neden görüşüyorsunuz? Kadına geçmişi yüzüne vurmak için mi onun evinde kalıyorsunuz?

Anneniz gecmiste yogun bir psikolojik çöküntü icindeymis ki size böyle davranmis. Belki de psikiyatriste bile ihtiyaci vardi, kimse bilemez.. Siz bence şu an sizi maddi manevi rahat tutan annenizi affedin. Kimse kimsenim ne yasadigini bilemez. Yaptiklarini asla tasvip etmiyorum ama anne yani bu, siradan biri olsa sak diye cikarin hayatinizdan diycem. Yine de siz bilirsiniz..

Ben de anne olduktan sonra yaşadıklarımın, tramvalarımın farkına vardım. Öncesinde de öfkeliydim ama bu kadar yoğun yaşamıyordum. sanırım bunkonuda benim de terapiye ihtiyacım var.

Anneli konulara yorum yapmayayim diyorum dayanamiyorum. Yaram var ya Yetiskin ama kendi cocuk kalmis bir annemiz vardi. Acı sözleri vardı, gurkun bastığı civciv incinmez derdi. Yaw nasil incinmez. Bu yaşa kadar gelmemiz mucizeydi civciv gibi kaldik ne tüyümüz bitti ne karnimiz doydu. Uzak mesafe ilişkisi yürütüyoruz son yıllarda. Acaip sevişiyoruz. Torunlarini da seviyor artik.

Bizim bir karadenizli yenge var. Çocuklarına öyle gün yüzü görmemiş küfürler ederdi ki, şaşırır kalırdık. Bize komikti o zamanlar ama çocukların ne hissettiğini bilemezdik. Yine de çocukların biri pilot oldu biri mimar. Çok da sosyal çocuklar. Sürekli yurtdisindalar annelerine de ana sultan diyorlar. Sizin durumunuz farklı olabilir yine de geçmişteki ofkelerinizi annenizin başına kakmayin bence. Çünkü bazı anneler böyledir ve özür de beklemeyin. Madem af edemiyrsunuz yaz tatilini neden onun evinde geciriyorsunuz. Ben üzüldüm şahsen annenize yazık o öyle biri aradan yıllar geçmiş daha çok yıllar geçince siz de uzulebilirsiniz. Belki doğru değil ama anneye babaya kusmeyi kızmayı çok anlayamıyorum ben.

34 yaşındayım ve yaz tatilinde mecbur beraber kalıyoruz. Eşime de bahsedemiyorum bu durumlardan. Laale Aşikardır Zat-ı

Serce87 anneannen nasıl bir kadındı? Annende sevgi eksikliği mi var acaba? Bence size karşı inadından öyle söylüyor içten içe üzülüyor olabilir. birde şunu merak ettim anneniz siz zayıf güçsüz serce olsanız yine öyle mi davranırdı yoksa dahamı iyi? Bu arada psikiyatriste değilde psikoloğa gidin derim. M MelatoniN