Önce sakin :) 25 yaşındayım evliyim ve bu sene üniversiteye gideceğim. Örgün Yani okulda sadece sizden küçükler olmayacak. Hiçbirşey için geç değil, önemli olan istemek. Nasibinizde kim varsa çıkıp gelecek birgün aramanıza gerek yok :) Benimde yaşıtlarımın çoğu çoluk çocuk sahibi, ama ben şuan çocuk istemediğime ve okumak istediğime karar verdim. Ve o yolda çalıştım. Önce ne istediğinizi bilmeniz gerek, bunu çevrenize bakarak değil kendinize sorarak bulmanız lazım

29 yaşında üniversite okuyan tanıdığım var. Eşimle 23 yaşında tanıştım. Vs vs Örnek uzar gider. Öyle bir yazmışsınız ki gören 60 yaşında sanır. O yaştakiler için bile 2. bahar diye bir oturmuş kavram var. Yapmayın. Sadece geleceğe umutla bakın. Ve hayalleriniz, mutluluğunuz için çalışın. Çok az kişinin ayağına çalışmadan gelir mutluluk. Asi kızlar diye bir kitap var onu okuyun. Tarihteki başarılı kadınların nasıl tarihe adını yazdırabildiğini okuyun ve silkelenip ayağa kalkın.

Tam olarak net sorunuz neden kaynaklı bunu biliyor musunuz oncelikle. Ne zamandır boylesiniz? Iyi hissetmek icin adimlar atmakla başlayın mesela. Uyku düzeni egzersizler kitap okuma kisisel gelisim. Okula saglam başlayın demek istediğim. E

Hedefi olmayan insan bitiktir artık senin hedefin olduğuna göre tam gaz devam hayata... E

Uzerinizde neden "ölume 5 kala cabalamak neden" havasi var? Gec felan degil 22 yas.

Üstesinden gelinmeyecek birsey yok istedikten sonra :) 22 ise cok başındasın yolun henüz. Bir yerden başla gerisi gelir

Evet erken kendimi hazir hissetmiyorum ne aska ne de evlilige.. nasil ayaklarimin uzerinde durayim? nerden baslamam lazim.. psikolojimi mi duzelteyim önce okul ile mi ilgileneyim sizce?

Ozaman aramaya calismayayim nekadar tedirgin olsamda korkuyorum iste istemeden iyi bir insanla tanisma firsatini kaciracagim diye... belki ifade edebiliyorumdur... sanirim ilk önce dusuncelerimi organize etmem onda da cok zorlaniyorum tek hissettigim korku, stres, sinir, duygusallik. ondan sonra da okul. Okul'a bir baslasam belki bu kadar yipratici dusuncelerden kurtulmus olurdum.. enerjimi kazanacagim tekrar..

Cok guzel örnek oldu tesekkur ederim yazan herkese.. iyi ki varsiniz. Silkelenecegim.. ama biri arkamdan tekmeyi vurmali sanirim yorgunluk islenmis bana enerji almam lazim keske bir iksir olsa.

Yaşın 22.. Yani sadece son 4 yıldır reşitsin.. Hayatı kaçırmış gıbı davranma, aşkı boşver, önceliğin okul olsun..

Evet biliyorum kucukken travma gecirdim, ondan sonra tedavi gördum ama yorgunum.. bu yorgunluk cevremdeki herkesi mutsuz ediyor. Bencil olmamam gerekirse en cok beni.. 14 yasimdan beri böyleyim malesef o da cok hassas oldugum icin etkilenmem bu yuzden, takintiliyim da gecmisi unutamayan bir insanim. Belkide iyi bir psikiyatrist ve psikolog bulmam lazim ama hayati kacirmakta istemiyorum bunlarla mesgul olarak.. diyeceksiniz ki sen böyleyken daha mi iyi kafan karisik diye. Ne yapacagimi bilmiyorum o yuzden ama baslamam lazim bir yerden dediginiz gibi kendimi iyi hissetmek icin dediklerinizi yapacagim mutlaka H

22 yaşın evlilik konusu konuşmak için cok erken zaten. Ayaklarinin üstünde dur okulunu sec hedeflerin olsun ve başar

22 yasindasin herseye sifirdan başlayabilirsin. Evlenmeyi bir kere unut. AÇÖ okuluna devam et. Bos zamanlarinda da part time calis hem guçlenirsin hemde arkadaş cevren olur.

Üniversiteye seninn yaşında başladım biri önlisans biri lisans 2 üniversite bitirdim.. İngilizce kursuna gittim.. Evlendim, çocuğum oldu şimdide yüksek lisansa başlamak istiyorum.. Bak gördüğün kadar zor değilmiş ama şu an senin yaşında olsam okuduğum bölümleri okumaz farklı bölümler seçerdim E