Hayatın tadını kim çıkarıyor ki... beklentilerinizi düşük tutun, boşandıktan sonra hayatım Maldivlerde tatil yapmak gibi olacak kafasına girmeyin. Kendinize zaman verin. Bocalama içinde olmanız normal.

Evet trde hayat böyle zaten ama bu aralar özellikle moodum düşük ne zaman atlatacağım bilmiyorum.

Anlaşamadığınız konular neydi? B

Hayatında kötü giden bir şey yokmuş zaten, bunlar alışma evreleri. Oluyor öyle. Geçiyor sonra. Geçmeyeni görmedim. İyi ki çocuk yapmsmışsın. Onun da daha zamanı var çünkü. İnsan, problemli bir ilişki içindeyken, ne evliliğine hayrı dokunur, ne kendine, ne de dünyadan habersiz bir bebeğe ebeveynlik yapabilir böyle bir süreçte. Hayat, kötü yapılmış bamya yemeği gibi bir şey zaten, tadı bu kadar bacım. İstesek de daha fazla çıkmıyor. O nedenle ağzında başka güzel tatlar kalsın istiyorsan, menüyü zenginleştireceksin.

İnsan çevresinden çok etkileniyor. Dışardan bakınca sanki herkes evli çocuklu mutlu havasında zannediyoruz. Biz niye öyle olamadık diye kaygı duyuyoruz. Bana niye denk gelmedi vs sorgulamalar başlıyor. Bu süreç illa sıkıntılar olacak zamana ihtiyacınız var.

Daha yeni boşandınız. İç hesaplasmalariniz, öyle yapmasaydım, böyle düşünmeseydim demeleriniz, haksızlığa uğradıniz için canınızın sıkılması vs. hepsini yaşayacaksınız bir süre. Kendinize de zaman verin. Hemen iyi olmalıyım, olmayınca neden olmadım diyerek ekstra yıpratmayın kendinizi.

Valla olay sadece boşanmaktan değilde, şu hayatın tadını çıkarabilen kişiler çok fazla da değil. İnsan mutlu olabilmek için her zaman birşeylere yada birilerine ihtiyaç duyar. Bu bizim doğamızda var. Aşacaksın acısını, eskisinden daha güçlü kalkacaksın

Size laf eden ama kendi boktan evliliğini bitirmeye asla cesaret edemeyen kuzeniniz gibi tipler her zaman olacak etrafınızda. Emin olun içten içe kıskanıyordur keşke bende yapabilseydim diye. Hiç kulak asmayın siz en zor olanı ve doğru olanı yapıp başarmışsınız zaten gerisi zaman içinde çok daha güzel olur. Biruslanmaz

Yeni hobiler edin, bi spor salonuna falan yazıl. B

terapiye gidiyormuşsunuz zaten, gerisi sadece zaman. zamana bırakın geçecek

Teşekkür ederim inşallah ev değişikliğinden böyleyimdir

Evet ister istemez insanlarla kıyaslama başladım kendimi. Mesela hafta sonu kuzenlerim falan vardı yine bu konular açıldı birisi dedi genç kız illa ki hayatına yeniden birisi girecek falan. Diğeri dedi ki niye girecekmiş sanki diğerinde doğru tercih yaptı da. Yani bu konuşmalara engel olamıyorum herkes bi şeyler söylüyor. Bunu söyleyende berbat bi evliliği olan ama boşanmak bi seçenek olmayan birisi. B

Dilerim ki sevdiğin insanlar sen ne zaman istersen yanında olsun. Senin bu durumda ihtiyacın olan kendinsin. İnsan kendisi ile iyi anlaşamadıkça, kendisiyle kaliteli vakit geçirmedikçe mutlu olamıyor. Gez, dolaş, hobi edin. kitap oku.. Kendinle başbaşa kal. İç dünyanla yüzleş kendinde affedemediklerini affet.. O zaman şifa bulursun. Dilerim.. :)

Evet ben hemen iyi olmayı bekledim. O kadar çok gidip içimdekileri söylemek istiyorum ki ama bunu da yapmamam gerekiyor.

Düzen değişikliği zaten başlıbaşına stres sebebi. Evinden aşağı siteye taşınan bile bir burukluk yaşar. Bu çok normal bir durum. Bundan sonra her şey gönlünce olur inşallah

Iyilesme sureci dogrusal degildir. Bir gun agla zirla hungur zingir mod diger gun amaaannn bi daha mi gelicez dunyaya. Uzulmeyin normal, ayrica zaten tr de hayatin tadi pek yok ya jddjd

Boşanan arkadaşlara burada hep önerdiğim ilk şey kendi evlerine taşınmaları oluyor hep, size de aynısını önereceğim. Çalışıyorsanız, sabit bir geliriniz varsa, 0+1 bile olsa kendi evinize çıkın. İnanın, kendinize ait bir alanın özgürlüğü gibi insanı iyileştiren hiçbir şey yok. Boşanmalar insanın özgüvenini de yaralıyor çünkü. Kapanızı kapatıp, şöyle güzel bir müziğinizi açıp da "Bu ev bana ait" hissini yaşamak kadar iç ferahlatıcı bir his yok biliyor musunuz? İnsan kendi gücünü hissediyor..

Konuyu okuyunca aklıma direkt bu yazı geldi. Eklentiler IMG_20230802_120740. jpg 67,2 KB · Görüntüleme: 52

Büyük beklentim yok ama üzülüyorum yine de. Kendi düzenimden ayrıldım aile evindeyim şuan aslında daha rahatım yemek temizlik düşünmüyorum fakat içimin bi kısmı nedense çok kötü hissediyor. Dasmeer

Ya söylerler milletin çenesini durduramazsin. Herkes eleştirmeye meraklı bu toplumda. Ben olsam bir süre yalnız kalır sadece profesyonel yardım alırdım. Milletin çenesi ile ugrasmazdim çünkü ancak insanı dibe çekerler. Siz biliyorsunuz yasadiginizi.

Bu yüzden çocuk sahibi olmayı istemedim çünkü asla iyi bi evliliğimiz olmadı. Umarım geçer bu zamanlarda.

Inisler cikislar olmadan atlatmaniz mumkun degil biz zaten kadiniz, bir gunumuz digerini tutmaz ki hormonal acidan. Dongulerimiz izin vermez bi kere. Dogal bi surec bu aglamak istiyosan agliycaksin baska turlu atlatilmaz ama agladigin icin vay ben hala unutamadim bk gibi hayatim falan demeye gerek yok. Uzulmeyiiiin oguzhan koctan hepsi geciyor gonderdim size

Evet ne kadar çabaladığımı ben biliyorum ne çektiğimi de. Kimseyi çağırmamasını söyledim anneme bir süre dinlenmek istediğimi kabul etti. Umarım birisi gelmez insanlara açıklama yapmak istemiyorum artık

İmkansız geldiği zamanlarda geçirdiğiniz acıları zor zamanları düşünün. Bana gerçekten iyi geliyor. Önüme bir engel çıkıyor kahroluyorum nasıl geçecek diye, sonra bir oturup düşünüyorum, daha küçük yaşlarımda ne engellerle ne sorunlarla karşılaştım baş ettim geçti acısı bitti, bunlar da bitecek. Müdahele edemediğiniz şeylerin arkasından ağlamayın, canınızı sıkmayın. Zamana bırakın o zaten acılarınızı alıp götürecek. İnanın geçecek. Bana geçecek diyorlardır inanmak istemiyordum. Bebeğimi kaybettiğimde dedim ki tamam artık hayattan bir beklentim kalmadı ben öldüm, daha ötesi yok devam edemem dedim. 9 ay olacak kaybedeli. Devam edebiliyormuşum. İnanın sizde devam edeceksiniz, büyük acılar geçirmiş, büyük acılar geçirenlere şahit olmuş birisi olarak size garantisini veriyorum.

Yakın zamanda boşandım buraya da yazıp öneriler almıştım. Terapi de alıyorum fakat ben şu sıralar hayatın tadını çıkaramıyorum sanki her şey iyiye gitmesi gerekirken kötüye gidiyormuş gibi. Aslında kötü giden bi şey yok hayatımda ama hayatımın yeni kısmına alışamadım galiba hala. Çabalıyorum iyi olmaya çalışıyorum arkadaşlarımla ailemle vakit geçiriyorum. Ama yalnız kaldığım an düşünceler başlıyor. Hayatım hep böyle mi olacak hiç mutlu olmayacak mıyım vs. Sanırım istemesem de bi depresyona girmek üzereyim. Çok sevip sevilmediğim bi ilişki içindeydim evliyken çok zor oldu benim için bitirmek her şeye rağmen. Kararımın doğruluğundan da eminim düzelmeyecek bi insan için çaba harcamaktan yorulmuştum artık. Şimdi kendimi suçlama kısmına geçtim keşke evlenmeseydim keşke daha detaylı düşünseydim doğru tercih yapsaydım şuan belki de çocuk yapmış onu büyütüyor olurdum diyorum arkadaşlarım gibi. Bu durumda ne yapmalıyım? Tecrübeli kadınlardan destek istiyorum...

Çalışıyorum ama maalesef burada stüdyo daire tarzında evler yok ve 1+1 evlerde 10binden başlıyor o yüzden tercih edemedim maalesef. Birde kedim var hem ev kirası faturalar, kedinin masrafı kendi masrafım derken işin içinden çıkamadım annemlerin evine döndüm. Tahin Helva