sizi tebrik ederim, sizin olgunluğunuzun yanında kendimi size tavsiye verecek olgunlukta görmediğimden sadece tebrik ediyorum parkon bence

Sen cok ozel birisin oglun senin gibi annesi oldugu icin cok sansli. Diger sorunlarin ustesinden kivrak zekanla gelecegine inaniyorum. Seni tanimak isterdim nasil bu kadar olgun sabirli olabiliyorsun hayran kaldim parkon bence

allah çok büyük, baba ve babaannesi tarafından hor görülen miniğe sizi göndermiş, ne mutlu oğlunuza eski_bir_masal

canım, okuduğumda boşanacak kadar bi problem olmadığını görüyorum.. eşin ve kayınvaliden galiba biraz sabırsız.. eşin oğlunuzun küçük bebeğinizi kıskanacağını düşünerekten bu kadar fevri davranıyor olmasın? baştan ipleri eline almak gibi.. ama en büyük hatadır bu, bir çocuğa güzellikle anlatmak yerine bağırıp kızarak korkutmak.. eşin de stres altındadır, güzelce konuşsan.. ve bence oğluna bunun açıklamasını sen yap.. ben senin yerinde olsam şöyle derdim.. babasının ve babannesinin biraz heyecanlandıkları için ilgisiz gibi göründüklerini fakat öyle olmadıklarını.. onun da doğmadan önce çevresindeki herkesin ona odaklandığını.. küçük bebeğin bakıma muhtaç olduğunu, derdini anlatamadığını ve en önemlisi ikisinin sevgi katında aynı olduğunu ama onun yeni doğmasıyla ihtiyaçlarının daha çok olacağını ve buna benzer örnekleri bir güzel anlatırdım.. oğlum çok zeki ve anlayışlı diyorsun, bu senin için çok çok büyük bi artı.. bnu da anlayacağından şüphem yok öyleyse.. babannesinin yaptığını hiç iyi karşılamadım, görmüş geçirmiş biri.. büyük kardeşe de bir şeyler almalı.. ama almasa da kendi bilir, sen kendi yöntemini uygula, gücenmesi, üzülmesi gereken sen değilsin burda, kayınvaliden. eşinle de güzelce konuş.. en azından akşamları eve gelirken haftanın değişik günleri büyük oğlunuza bir şeyler alsın, onu mutlu edecek.. eminim problemleriniz çözülür.. boşanmayı düşünecek kadar karamsar olma.. eşini de böyle söyleyerek kendisini düzelttirmeye çalışma.. tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır. allah analı babalı büyütsün, hayırlı olsun bebeğiniz.. karadutsarabi Frau

canım umarım oğlundan ayırmazlar seni. yazdığın mesajları okurken gözlerim doluyor, sen daha biyolojik olarak anne bile olmadan annelik duygularını sonuna kadar yaşıyorsun. eşinle bu konuyu konuşurken oğlunun evde olmaması lazım. anladığım kadarıyla çok duygusal bir çocuk ve başka odadada konuşsanız sizi dinleyebilir. mümkünse oğlunu babaannesine veya birbaşkasına bırak ve öyle konuş eşinle. çocuklarına sıkıca sarıl ve hiç bırakma inşallah. C

Çok teşekkür ederim arkadaşım. Eşim inançlı biri. Ama ben eşimin oğluma bu kadar kötü davrandığını ilk kez bu sabah bu kadar net anladım. Daha önce kötü davrandığını dile getirdiğimde yok öyle bir şey, abartıyorsun diyerek geçiştiriyordu. O sebeple karşıma alıp bu yaptığının günah olduğunu ve sizin söylediklerinizi söylemedim hiç şimdiye kadar. Ama eşim geldiğinde emin olun bunu da söyleyeceğim. Oğlum annesini seviyor. Annesi de oğlumu çok seviyor elbette, evladı onun. Ama oğlum giderse çok üzülür. Babasından, benden ve kardeşinden ayrılmaya dayanamaz. Hadi o dayandı diyelim, ben dayanamam. Oğlum mesela babaannesinde kalıyordu bazen ben henüz hamile kalmadan önce. Mesela 2 gece üst üste kaldıysa, göremediysem odasına gidip çıkardığı tişörtünü kokluyordum. Evde gözüm sürekli onu arıyordu. O kadar uzun ayrı kalamam ben. Bırakamam oğlumu. Evet, okullar şimdi açık ama eşim yazın yollamaktan bahsediyor zaten sanırım. Telefonda uzun konuşamadık dediğim gibi ama daha önce de bir kez "Bu yaz senin hamileliğin daha rahat geçsin diye annesinin yanına mı yollasak?" diye ağız yoklamıştı. Ben de bana zor olmadığını söyleyerek istememiştim. karadutsarabi Frau

tebrık ederım senı okadar ıçten yazmışsın kı, oğluna karşı duyduğun sevgıyı hıssettım resmen bence eşınle konuşmalısın kesınlıkle eşın destek alsa çok faydalı olur onun ıçın oğlunun üstüne gelmesı hıç hoş değıl, yazık nasıl korkmuştur eskı eşıne duyduğu nefretten dolayı yapıyorsa bunları cıdden ağır sorunları var demektır karadutsarabi Frau

Benim düşündüğümü düşünüyorsunuz siz de. Çok doğru. Ben de öyle anlıyorum. Oğlunu benimseyememiş çünkü eşim de küçükmüş yaş olarak oğlumuz olduğunda. Eski eşi de küçük elbette bu arada. Ona da üzülüyorum. Eşim daha aile içinde "baba" olmaya alışamadan, oğlum 2 yaşındayken ayrılıyorlar zaten. Anlaşmalı boşanıyorlar uzatmamak için süreci. Velayet anneye veriliyor ama eşim başka bir adamla oğlumuzun yaşamasına müsaade etmiyor. Eski eşi de oğlumu babasına bırakıp gidiyor ama uygun olduğunda (1-2 ayda bir) oğlumuzla görüşüyor. Eşim eski eşine hala öfkeli. Ayrıldıktan sonra bir müddet psikolojik yardım da almış. Ama sanırım yeniden alması gerekiyor... kartanesi41 evli mutlu

sizi tebrik ederim canım eli öpülesi biri olduğunuz için. oğlunuzun durumunaysa içim burkuldu kıyamam yaa zaten ana baba ayrılmış kimbilir o süreçte ne acılar yaşamıştır minik dünyasında, bi de üstüne öz babasının ve babannesinin öküzlüğü.. vah yavrum yaa.. bu çocuğun en büyük şansı siz olmuşsunuz. Rabbim bile bile sizi onun karşısına çıkarmış. siz gerçekten cennetliksiniz. düşünce özürlü eşiniz sizi öpsün de başının üstüne koysun. ona öz anneden bile daha iyi muamele ediyorsunuz daha ne istiyor?belasını istiyor bence.. bunun önü alınmazsa ben geleceği görebiliyorum. evde sürekli sevilen hoplatılıp zıplatılan bir bebek ve arkasında hep dışlanan, azarlanan bir çocuk.. ne kadar acı yaaa.. Allah eşinizin kalbine merhamet versin inşallah. siz nekadarçabalarsanız çabalayın eşiniz bu tutumunu değiştirmedikçe işiniz zor bence. Allah kolaylık versin bacımm H heidi81

tatlım eşinin senin konuşmanla düzeleceğini sanmıyorum. mutlaka psikolağa gitmelisiniz beraber. ama kabul etmiyor diyorsun, sende restleşme bu konuda. belki senin korumacı tavırlarına da sinirleniyordur. oğlunun öğretmeniyle konuşup, eşinle konuşmasının ve onu çocuğunun iyiliği için psikoloğa gitmeye ikna etmesinin tek çözüm olduğunu düşünüyorum. dışardan birilerinin de senin gibi düşündüğünü görmek düşünmesini sağlıyacaktır. eLiFGiBioLMaK

Eski eşiyle sizi kıyaslıyor ise annenize gitmeniz de kafasında bak ikisi de aynı izlenimi yaratmasın daha da En iyisi uzmanla görüştükten sonra karar vermek sanırım.. Eşinize karşınıza alıp anlatsanız yaptıklarını... Belki gerçekten farkında değildir edanaz

neden böyle düşünüyorsun. annen ve babanın sorumsuzluklarını, bencilliklerini neden kardeşine ve sana annenden bile daha iyi davranan babanın eşine yüklüyorsun. birde yakın olmayı dene onlara, bence sen belkide birilerinin dolduruşuna geliyorsun. insan hayatta birilerini sevmek, sevilmek ve güvenmek ister. sen kendi dünyanda kendini yapayanlız bırakıyorsun, yapma bu kötülüğü kendine. karadutsarabi Frau

Nasıl güzel bir yüreğiniz var sizin, sırf hayranlığımı belirtmek için cevap veriyorum çünkü benden hem yaş hemde tecrübe gereği yapacağınızı çok çok iyi biliyorsunuz. İlk konuyu okuduğumda sizin öz oğlunuz zannetmiştim sonrasında mesajları gördükçe başa dönüp tekrar baktım konuya ve gözlerim doldu. Sizin gibi iyi insanlar oldukça öyle mutlu oluyorum ki anlatamam. Sorununuzu hallettiğinize sevindim umarım aradaki küçük sorunlarda hallolur ve 2 oğlunuzla beraber, eşinizle mutlu mesut yaşarsınız :) :81: Siz çook iyi birisinizz.

burada çocuk olan bir tek eşiniz sanırım.. sakince konuşsanız, bu davranışlarından üzüldüğünüzü dolayısıyla karnınızdaki bebeğinizi de olumsuz etkilendiğini söyleseniz? kesinlikle psikolojik yardım almalı evet, eski eşinin nefretinin yansıması olduğunu farkedip çocuğa eziyet etmemeli.. belki bu şekilde anlatırsanız anlayabilir, ha anlamazsa tedavi yöntemine geçersiniz.. sizi ise tebrik ediyorum, Allah gönlünüze göre versin en yakın zamanda çözersiniz inşallah sorununuzu :) karadutsarabi Frau

anlattıklarınzı okudum sizin gibi melek kalpli kocaman yürekli anneyi saygıyla selamlıyorum C combine

İzmir'deyiz biz. Eşim gelmiyor biz gidersek ve orada beni sürekli arayıp ne zaman döneceğimizi soruyor. Daha önce birkaç kez gittik oğlumla, oradan biliyorum. Doktoruma danışacağım bu konuyu. Yazın belki daha riskli olabilir doğuma yaklaştığım için ama mayıs ayında gidebiliriz bir haftasonu. ruzgarrr

Merhabalar, Yaşadıklarınıza inanın çok üzüldüm. Oğlum babasından ve kardeşinden nefret etmesin diye elimden geleni yapıyorum. Umarım dediğiniz gibi olmaz. Led_BiR_Vele_DisTiri Amaaaan Zırt! tek ayak

çok üzülüyorum boşanmış ailelerin çocuklarına Allah hiç bir çocuğa yaşatmasın bunu. birazcık sevgi görebilmek için altına yapıyormuş geceleri. canım benim ya nasıl bir psikoloji de olduğu ortada işte. canım senin gerçekten büyük bir yüreğin var ne mutlu sana. erkekler o kdar da ince düşünemiyorlar ne hissediyorlarsa onu yaşıyorlar. diğer çocuğun duygularını göremiyor işte eşin de. yani sen de kötü davranan biri olsan o çocuğun hali ne olacaktı süşünmek bile istemiyorum. inşallah çocuğun doğunca da büyük olana ilgin azalmaz canım. çok büyük sevap alıyorsun. bir de şu var. o çocukla da diğeriyle de en çok ilgilenek kişi sensin. anne iyi olduktan sonra gerisi o kadar da önemli değil. ama babayla da sık sık konuş bu konuyu. cikom

siz çok özel bir annesiniz. umarım hep kendiniz gibi insanlarla karşılaşırsınız. eşinizin tutumlarının eski eşinden nefret etmesiyle alakalı olduğunu düşünmüyorum ben. etrafımda o kadar çok ki anlattığınıza uyan örnekler. erkeklerin ilk çocuklardan beklentileri çok fazla oluyor bazen. onlardan hep mükemmel olmalarını bekliyorlar. benim eşimde oğlumun üstüne çok gider, her konuda büyük bir adam gibi davranmasını beklerdi, o kadar ki çocuk sınavdan 99 aldım der, eşim neden 100 almadın der. kızım 80 aldım der kızıma aferim sana der. ben konuşurum anlatırım 1 hafta sonra gene eskisine dönerdi. geçen sene oğlum iyice agresifleşmeye başladı(10 yaşındaydı) okulda öğretmeni de farketmiş durumu ve beni okula çağırdı, ve bu çocuğa ne oldu dedi. babasının çok üstüne geldiğini anlattım ve onunla konuşmasını rica ettim çünkü ben çözemiyordum. öğretmen eşimi çağırıp, benim anlattıklarımı söylemeden, oğlum evdeki yaşadıklarını, duygularını bir kompozisyonda anlatmış gibi eşime anlatmış ve kızmış. eşim eve geldiğinde kötüydü. ben bu çocuğa kötümü davranıyorum diye kendini sorguluyordu. artık çocuklarla ilgili hiçbirşeye karışmayacağına yemin etti. çok şükür atlattık o günleri. bence sizde öğretmenini araya sokmayı bir deneyin. sizin korumacı tavrınızdan dolayı abarttığınız düşünebilir eşiniz. Halongbay

bu duygusallik beni bitirecek kuzum anladim sen cok yuce yurekli bir kadinsin peki esinin derdi ne? pazar gunumu boyle geciremem biraz annesi baksin demesinin altindaki sebepler nedir? hani olur sen yorulmus olabilirsin seni dusunuyor olabilir fakat senin oglundan yana hic bir sikintin yok esin bunu biliyorsa neden bu kadar rahatsiz ve gergin? karadutsarabi Frau

ne tatli kadinsin sen yaa, tebrik ediyorum tum kalbimle. cocuk psikologu kesinlikle cok faydali olur, benim oglumla babasinin arasi cok soguktu, hep arada kalirdim( cocuk o zaman 5-6 yaslarindaydi)tam bir yil psikologa gittik ailece, sorun kalmadi, ama biz de kadin ne dediyse yaptik. hala o psikologu saygi ve sevgiyle anarim. bir sure duzenli olarak giderseniz bu sikinti biter, bosanmaya gerek yok canim. esrasofo psixi

ben esinizin bu davranisindan soyle bisey cikardim. konunuzun basinda yanlis anlamadiysam esinizin eski esi, daha evlilerken bir baskasina asik oluyor. ve sonunda bosanma gerceklesiyor. sanirim esinizde biraz eski ese kiskanclik var. soyledigimi yanlis anlamayin. bu hanim bir baskasiyla rahat yasarken, esinizin oglunuza bakmasi ona agir geliyor. hincini da oglunuzdan cikariyor. kaldi ki hic bir aile babasi evladini bir yuk, bir agirlik olarak gormez. ama esiniz kendi oz oglunu hala benimseyememis.

Ay maşallah sizin gibi bir anneye sahip Canım benim durumun zor belli ki millet tersini yaşar genelde. Çok tebrik ettim inanın sizi yazmadan geçemedim o yüzden. çok iyi bir insansınız belli ki hep güzel günler yaşarsınız mutlu olursunuz dilerim..

Eşim onu kızgınlıkla söyledi. Sakinleşememişti. Normalde asla eski eşinin evine sokmaz oğlumuzu. Eski eşinin de o yönde bir talebi yok zaten. Uygun olduğunda gelip görüyor elbette. Bir de dediğim gibi kadına zorluk olmasın diye oğlumun annesini özlediğini düşündüğüm zamanlarda ben götürüyordum. Hamile kaldıktan sonra yalnızca bir kez götürebildim. Onun haricinde her zaman kendisine de söylerim, "Bu ev senin de evin, boşver onu . İstediğin zaman gelip görebilirsin oğlunu." Ekleme: Öğlen biraz uyuyunca uyku düzenim bozulmuş benim. Saat de epey geç olmuş. Ben uyuyorum, iyi geceler diliyorum size ve diğer arkadaşlara. Yeniden çok teşekkür ederim ilgisinden dolayı herkese.

valla söylenebilecek herşeyi yapıyorsun kanaatimce. sadece eşini ve annesini oğlun yokken al karşına açık açık oğlundaki değişimleri konuş derim. başkada bişeycik demem. I

Eğer eşinizin boşanırım demenizi kaldıramayacağını, olayların büyüyeceğini düşünüyorsanız o davranışlarını düzeltene kadar annenize geçin ve gerçekten düzeldiğini görene kadar gelmeyeceğinizi söyleyin... Eşiniz siz hamile kalmadan önce oğlunuza karşı davranışları nasıldı... Ya öz evladı nasıl ayırabilirki üvey olsa anlam verebilirim bir nebze ama kendi öz çocuğu karadutsarabi Frau

Sen nasıl bir "üvey" annesin, bir çocuğa öz annesinden, babaannesinden hatta öz annesinden daha çok sahip çıkıyor, koruyup kolluyorsun. Sen o çocuğun biyolojik annesi olmayabilirsin ama üvey değil "öz be öz" annesisin. Allah kucağına alacağın evladından da yüzünü güldürsün, çocuklarınla mutlu huzurlu bir hayatınız olsun inşallah... K

bütün arkadaşlar gibi bende size hayran kaldım. ne yüce gönüllü bir insansınız. Allahım onunla sizi taçlandırsın sizi hiç ayırmasın inşallah. Annelik doğurmak değildir benim gözümde hiçbir zaman. siz p çocuğu benimsryip sarıldıkça üvey annelik yapmadıkça onlar bulmuşta bunuyor resmen. sizi destekleyip takdir edip, sizin doğrularınızı doğru kabul ediceklerine kendi kafalarına göre iş yapıyorlar. kayınvalidenizin bari destek olması lazım. eşiniz inançlı biri midir? eğer öyleyse onu korkutma yoluna gitseniz? yani demek istediğim işte eğer büyük oğlumuzu üzersek Allah da bizi küçük oğlumuzla sınar gibi şeylerle onu telkin etseniz? oğlunuz annesiyle arası nasıl? giderse üzülür mü? ayrıca okullar açık nereye gidiyormuş? S

helal olsun böyle insanlarda varmış demek. bence eşini ve annesini oğlun yokken alıp konuş. ben üvey anneyim onun eksiklik hissetmemesi için çok uğraşıyorum aynı çabayı sizdende bekliyorum. sizin yaptıklarınız ilerde onun bana ve kardeşine cephe almasına neden olur. zaten çok anlayışlı ve akıllı bir çocuk sadece biraz özenl davranmak gerek. demelisin onlara. inşallah anlayışlı insanlardır bunu iki gün uygulayıp 3. gün unutmazlar . push ; K

canım oncelıkle sızı tebrık edıyorum. cocugunuza bu kadar ıctenlıkle baglı olmanız benı cok etkıledı. ancak aıle ıcın de bosanma durumuna gelecek kadar cıddı problemler yok gıbı. konusularak cozulecek problemler bunlar. esınızın ogluna tepkılı yaklasmasının sebebı, buyuk ıhtımalle oglunuzun dogacak bebegı kıskanmasına engel olmak ıcın onlem alıyordur. ama cok yanlıs yaptıgı aşikar. esınızle bu durumu konusmanız gerekıyor. cocugun pıskolojısını boyle yaparak daha da cok etkılıyecek. K kizilca

bravao valla canım yanlışmı okudum acaba diye tekrar tekrar okudum eşinizin ilk evliliğindenmiş oğlum diye bahsediyorsunuz çok şanslı bir çocukmuş sanki babada üvey gibi davranyor bence allah evladınızı hayırlısıyla kucağnıza almayı nasip etsin. iki oğlunuzla mutlu mesut yaşayın inş. aysee35.5 Aktif

evet doğru ızmır baya uzak hamıle bıde o yaz sıcağında gıtmen sakıncalı olabılır mayıs gıbı gıdersen daha ıyı olur eşını boşver sen, hem çocuk gıtsın bıraz onlarda kalsın dıyor, hemde ne zaman dönceksınız dıye arayıp soruyor karadutsarabi Frau

sen çok yüce gönüllü bir insansın arkadaşım. bence Allah bu iyiliklerini her zaman önüne çıkaracak senin. çok içten dua ediyorum Allah gönlüne göre versin M

cok enteresan, sen baskasının cocuguna oğlum dıyorsun, sahıplenıyorsun, kayırmıosun, onun ıcın herseyı dusunuyorsun ama eşin evlat ayrımı yapıo dogru anladım dımı... bence sen eşini dinleme, aramıssın zaten arkadasını, terapiye gıdın tatlım. babaannesi geldiginde odasından cıkmamasıda isabet bence. o densız kadının yanında bende olsam durmak ıstemem. soyledıgın halde nıye buyuk torununa ufacık bısey almaz yada ormez cok mu zormus yani... babaannesi olucak densız geldıgınde bence hıııc cıkmasın yanına. zira cok sinir oldum o zata. az kalmıs dogumunada zaten.. yorgunum halsızım kotu hıssedıorum bahanelerıyle mısafır kabul etme pek fazla. ya da işim var de bısey uydur cagırma. sen buyuk oglanı al parka gıt gezın yuruyus yapın. simit yiyin, martılara simit atın sahılde ne bılıyım. üzüldüm cocuga ama bı yandanda ıyıkı senın gıbı ınce fıkırlı, anlayıslı bı annesı var yanında..

Ne kadar güzel bir kalbin var, hayran oldum sana. Yanlış okuduğumu sandım, bir daha okudum, gerçekten çok güzel bir kalbin var. Eşin farkında olmadan yapıyor bence, eski eşine karşı içindeki nefretin dışa vurumu diye düşünüyorum. Ve anladığım kadaıyla eşin kinci bir insan, oğlunu alıp annene gitmeniz daha da alevlendirir olayları bence. Eşinle oturup konuşsan, oğlumuz çok olgun ama sonuçta çocuk ve küçük, senin sevgine ihtiyacı var, onun tarafından görmeye çalışsan biraz, o da ben de çok üzlüyoruz desen faydası olur mu sence BitterKuzucuk Bal

dislasa suc bagrina bassa inandirici degil Önceki

canı gönülden tebrik ediyorum seni. allahım seni o çocuğun başından eksik etmesin. eşinizle karşılıklı konuşun o yaşlarda çocuklar daha bir alıngan oluyorlar sanki... eminim allahımın da izni ile her şeyi aşarsınız parkon bence

Sevgili arkadaşım, üvey oğlunuzla bu kadar ilgilenmeniz çok hoş ancak anlatımlarınızda beni rahatsız eden bir durum var, yanılıyorsam lütfen beni düzeltin... Bir çocuğun hayatında roller çok önemlidir.. Üvey oğlunuzun bir annesi var, kocasını başka bir adam için terk etmiş ya da halen evlilik dışı beraberlik yaşıyor olsa da ki sonuçda boşanmışlar, o kadın o çocuğun annesidir, evladını da isterse yanına alır, Ben oğlumu asla göndermem düşüncesi çok özür dilerim sizin bileceğiniz bir iş değildir, annesi isterse alır, çocuğu bu kadar aşırı sahiplenerek çocuğu annesinden uzaklaşdırmayın, çocuğa kötülük yaparsınız, onu sevin, ilgilenin ama onun hayatındaki yerinizi de bilin ve bildirin.. Allah yanınızdaki ve doğacak olan yavruyu da sizlere bağışlasın. karadutsarabi Frau

Çok teşekkür ederim bu ince sözleriniz için. Çok mutlu ettiniz beni. Oğlumun gece babası üstüne yürüdüğündeki halini gördüm ya... Aklımdan çıkmıyor, gözümün önüne geliyor sürekli. Gidip gidip öpüyorum oğlumu uyurken. Babası o halini gördüğü halde sakinleşmedi. Ben aralarına girmeseydim ne yapacaktı bilmiyorum ama gözü dönmüştü. O yüzden ne konuşayım, ne diyeyim inanın bilmiyorum. Eşimi tanıyamıyorum ki ben. Karşıma aldığımda hangi yaşanmışlığa istinaden konuşacağım kendisiyle... K KRoNiKDeLi KAREN'İM

Benimde eşimin ilk evliliğinden 1 oğlu var, 1 oğlumuz daha oldu. Seni çok iyi anlıyorum çünkü bende eşimin oğluyla tanıştığımda 8 yaşındaydı. Annesinde kalıyor, bize de tatillerde geliyor. Çok seviyorum kendisini. Diyeceğim şu ki, ilk tanıştığımızda "şimdi ben sana Anne mi diyeceğim" oldu. bende "hayır, senin annen var ben ablan olacağım" dedim. Boynuma sarılmıştı hiç unutmam. Sonra ilk tatilimizde bana kan kusturdu resmen, ben hep alttan aldım. Babası hiç karışmadı . Bana "Sen olmasaydın şimdi annem, babam ben ne güzel bir tatil yaşardık", "senin çocuğun kardeşim asla olmayacak", "filmlerdeki gibi mutlu olmayacak mıyız hiç" gibi cümleler. bana ters konuşmalar. Tatil bitti, geldi benden özür diledi. "ben seni çok üzdüm, bilerek yaptım. Senin yerinde annem olsaydı keşke dedim. ben erken evlenmeyeceğim, 30 yaşımda evleneceğim, düğünüme sende gel. Benim çocuklarımı sende sev." Şimdi 16 yaşında koca bir delikanlı oldu bizim oğlumuzda. Beni çok sever, bende onu. Hatta 3 yıl önce babası hastanede yoğun bakımdayken bende kalıyordu da, annesi derhal eve gel dediğinde. "ben babamda kalacağım" dedi. annesi "babanın olmadığı evde ne işin var" dediğinde "ablam var, hem babam beni hissedecek, kendine gelecek" dediğinde ne kadar etkilenmiştim. Beni yalnız bırakmadı. İşte babası hastanede yattığı zamanlarda bir başka olgunlaştı oğlumuz. Kardeşini de çok seviyor şükür. Ben hiç kızmadım mı, kızdığım zamanlarım oldu çok. Öyle yanlış anlamasın diye özel muamele göstermedim. Misal vereyim, çok dağınık olduğunda topla şu eşyalarını, dağınık olma çok demişimdir. Bana hiç kızmamıştır, deiğimi yapmıştır sağolsun. Yani demem o ki evladım yoktu belki ama evladıma nasıl davranacaksam öyle davrandım. Sevginin gücü tartışılmaz, biz abla kardeş olduk. Sende mükemmel bir kişiliksin, aynı evde yaşıyorsun. Oğluna ANNELİK yapıyorsun. Babası umarım hatalarını düzeltir. Çocukların en etkilendiği kalıcı dönemleri. Oğlumuz babasından nefret ederdi çünkü annesi hep kötü anlatmış, iyileri anlatmamış. Bana anlatırdı hep sır gibi, ben yanlış anlamışsındır, babanı yaşa ve gör derdim, şimdi babasını çok seven bir evlat, çünkü büyüdü, yaşadı ve gördü. Yazık oğlunuzu kötü etkilemsin bu olaylar... . push ;

Şu son yazdığınız mesajla size saygım bir kat daha arttı. Şimdiden, yetiştireceğiniz çocuklar için teşekkür ederim. Siz bu durumu sağ duyuyla atlatabilecek güçte bir kadınsınız. K kizilca

Seni alnından öpüp tebrik ediyorum arkadaşım.. Helal olsun!! karadutsarabi Frau

herseyin tatlıya baglanmasına sevindim adınıza. esinizinde konuya daha duyarlı oldugunu duymak cok güzel. umarım yakın zamanda bütün bu kötü seyleri asıp cok mutlu olursunuz.

Merhabalar hanımlar, İkinci oğluma hamileyim. Bir de 9 yaşında bir oğlum var eşimin ilk eşiyle evliliğinden. Hamile kalmadan oğlumla oturup konuştuk, onun rızasını aldık. Zaten çok zeki, anlayışlı bir çocuktur. Geçen haftaya kadar da bir problemimiz yoktu. Ne olduysa o gün oldu. Kayınvalidem oturmaya gelmişti. Ben ilk kez bebek bakacağım. Zorluklarından ve güzelliklerinden bahsediyordu. "Gece altını ıslattığında uyanmak zor gelecek kızım ama uyanıp o güzel yüzünü görünce iyi ki de doğurmuşum diyeceksin ve tuhaf ama uykunu böldüğü için sevgin katlanacak." gibilerinden bir cümle kurdu. O an oğlumun gözleri parladı. Bir gün sonra gece oğlum altını ıslatmış, feryat figan bağırıyor. Hemen oğlumu yıkadım, uyuttum yeniden. Bu alt ıslatma olayı bu geceye kadar her gece oldu. Eşime psikiyatriste götürelim dediğimdeyse "Buncacık şeyde toparlanıp gidersek esas o zaman problem yaratmış oluruz." dedi her seferinde. Dün geceye geliyorum, ben yine oğlumu yıkadım. Tam banyodan çıkıyoruz, eşim uyanmış. Banyo kapısında sıkıştırdı resmen oğlumu, nasıl bağırıyor... Oğlumu kaçırırcasına odasına götürdüm, onunla birlikte uzandım. Derken oğlum "Anne, babam ve sen beni daha fazla seveceksiniz sanmıştım ama şimdi babam benden nefret ediyor. Eğer siz de ayrılırsanız sakın beni bırakıp gitme." diyerek ağlamaya başladı. Öyle bir şey olmadığını, onu çok sevdiğimizi anlattım. Her zaman yanında olacağımızı söyledim. Oğlum uyudu daha sonra. Eşim bir saat önce işe gitti. Oğlum uyuyor. Ama tabi benim gözüme şu saate kadar uyku girmedi. Çocuk ve ergen psikiyatristi arkadaşımı aradım az önce. Salı günü görüşeceğiz. Bu sorunu çözeceğimize inanıyorum. Oğlum çok anlayışlı dediğim gibi, bununla ilgili bir sıkıntım yok. Esas derdime geleyim. Sabaha kadar düşünürken eşimin oğlumuza ne kadar tuhaf davrandığını ve bunun onu ne kadar etkilediğini daha iyi anladım. Mesela en basit örnek, bebeğin odası boyandı, eşim oğlumu odaya sokmuyor yahu. Pisletirmiş. İkisi de evlatlarımız. Eşim nasıl kardeş kayırıyor, bu kadar bencil ve duygusuz olabiliyor. İşte bunu aklım almıyor. Kayınvalidem ve arkadaşları neredeyse her gün bebeğe bir şeyler alıyorlar ya da örüyorlar ve onları getiriyorlar. Her seferinde büyük oğlumu kast ederek "Anne, ona da ufak da olsa bir şeyler getirsen?" demekten dilimde tüy bitti. Artık evimde hazır minik hediyeler bulunduruyorum. Kayınvalidem küçük oğluma bir şeyler getirdiğinde büyük oğluma da babaannesi getirmiş gibi o hediyeleri veriyorum. Kayınvalidem ve gün arkadaşları bize geldiklerinde sürekli doğacak oğlumdan bahsediyorlar, büyük oğlum artık babaannesi geldiğinde odasından çıkmıyor. Arada kalmaktan hakikaten yoruldum. Boşanmak istemiyorum, eşimi seviyorum ama bunlarla nasıl baş edeceğimi bilmiyorum artık. Kırıcı olmak asla istemiyorum. Lütfen bu süreçte eşime ve kayınvalideme nasıl davranmam gerektiği konusunda yardımcı olun. Şimdiden sonsuz teşekkürler. K KRoNiKDeLi KAREN'İM

Elbette samimiyim. Tavrım elbette ki teşvik edici. Ama eşim oğlumun üstüne yürüdüğünde "Buyrun bakalım, bazı şeyleri çözün aranızda." deyip kenara çekilemezdim. Ayrıca, bunu ben de düşünebiliyorum. Daha önceki iletimde de bahsettiğim gibi bugün kahvaltı yaparken de kendimi çektim olabildiğince. "Oğlum, sen sakın korkma. Baban sana hiçbir şey yapamaz. Ben varım." algısı yaratmaktan ziyade babasının onu ne kadar sevdiğini örneklerle anlattım. Onun haricinde evdeki genel tavrım, babasıyla oğlum sürtüştüğünde araya girmiyorum. Ama daha sonra eşimle konuşuyorum ve gönlünü almasını sağlıyorum. Oğluma da babasının neye sinirlendiğini detaylıca anlatıyorum. Kafasında soru işareti bırakmamaya özen gösteriyorum.

mutlulunuz daim olsun inşallah. I

Ben de okurken hayretlere düştüm hatta yukarı çıktım yeniden okudum acaba yanlış mı okudum diye. Gerçekten yürekten tebrik ederim ben de bu denli bir vidana sahip olduğunuz için&#8230; üstelik hamileyken yani kendi çocuğunu doğurmaya ve içinde sevgisi oluşmaya başladığı bir dönemde bir başkasının çocuğuna oğlum diyebilmek.. Bunun karşılığını zaten iki dünyada da alırsınız fazlasıyla yapabilmek marifet, sabır işi gerçekten ki insan kendi çocuğuna dayanamıyor. Kayınvalidenizin konuşma tarzı, üslubu çok hoşmuş yumuşak bir kadın gibi.. olayı şöyle yorumluyorum&#8230; 1.) Eşiniz size karşı mahcup durumda.. hatta öylesine ki kendi annesinden bile daha sabırlı olduğunuzu düşünüyor.. bunun altında eziliyor.. 2.) Kendi çocuğunuz doğduktan sonra bu altını ıslatma vs gözünüze batacağını düşündüğü için bir çeşit bunun dışarı çıkması hiddetlenmesi. 3.) Her şey o kadar yoğun ki onun için de biz kadınlar nasıl yaşıyorsak hamilelik psikolojisini erkekler de farklı yaşıyor. İki kadın 2 çocuk aynı evde kafasından geçenleri bilemeyiz. Doğumdan sonra düzene girer bence. En nihayetinde ikisi de onun çocuğu farklı hissedemez. Belki uygun bir ortamda konuşmak yerinde olabilir. Bir kez daha tebrikler&#8230;

Tebrikler bence cokta yardima ihtiyaciniz yok... cok yonlu dusunebilen bir annesiniz... bir uzmandan yardim almaniz cok iyi bir fikir ve sizin bunuda yapacaginiza inaniyorum... Bu sorunu cozseniz bile oglunuzla ilgili bir uzmanla gorusmeniz lazim bence... bundan sonraki hayati icinde dogru yonlenebilmeniz icin... bence oglunuzun durumu zor sizde sansiniz onun icin ama bir gun butun yasadiklarini sorgulayip bunalima girebilir... en azindan iliskinizin dogrulugunu onaylatmaniz acisindan uzamana danismak iyi fikir bence... karadutsarabi Frau

evet canım hamılelıkte zor olur ama doktorunda sorun etmezse bı hafta sonu ıçın gıtmenızde sakınca olmaz bence gerçı nerde oturuyosunuz çocuğun aılesıne uzak mısınız bılmıyorum ama hem eşınız ıçın hem çocuğunuz ıçın faydalı olucağını düşünüyorum hem teyzenızde varmış, konaklama konusunda rahat edersınız

Sizin gibi merhametli insanlarin oldugunu bilmek cok güzel.. Insallah Allah size o güzel gönlünüze göre verir herseyi..

harikasınız gerçekten... peki oğlanın öz annesi yaşıyor mu? onunla ilişkileriniz nasıl? belki onun da fikri alınarak ya da birlikte bir çözüm düşünülebilir diye soruyorum... kadesa

sen nasıl iyi bir annesin yaa allah senden razı olsun boşanma sakın o çocuk o ailenin elinde ne olur kimbilir ne kadar acı ne kadar kötü (( ama neyseki sen varsın başında. bence eşini al karşına konuş ona anlat. bebeginiz dogduktan sonra daha da kötüye gitmesin GULSEMEDIHA

karadutsarabı aklımdaydın gerçekten acaba eşı ne tepkı verdı dıye düşünüyordum rollerı değıştırmen çok ıyı olmuş umarım eşıne ders olmuştur, farklı açıdan bakması onun ıçınde yararlı olmuş konuşmanıza bakılırsa acaba dıyorum yazın hep beraber ıstanbula gıtsenız? Hem çocuğunuz annesını görür sızede değışıklık olur hem senın ıçın rahat yakınında olursan hemde oğlunuz sızı özler sıze gelmek ısterse yanınıza alırsınız gerçekten bır kez daha tebrık edıyorum senı karadutsarabi Frau

ne guzel ve ne buyuk yureginiz var ne olur yureginiz hic kuculmesin aslinda soylede yapabilirsiniz dogacak olan bebegin ne kadar savunmasiz ve kucuk olacagindan bahsedin oglunuza ve iciniz cok rahat olacagini cunku onun gibi guzel bir abisi olacagini falan oglunuzun icinde bir yer burkulmasa bellki öz annesine karsi bir ozlem yada hasreti olmasa bu sevgiyi ilgilyi gormek icin cocukluklar yapmaz en iyisi arkadasiniza danismak tabiiki

Çok duygulandım okurken, sizi tebrik ederim. O kadar güzel benimseyip oğlum demişsiniz ki.. Eşinizle bu durumu konuşsanız özellikle oğlunuzun o gece söylediği şeyi söyleseniz etkilenmez mi acaba? gzdkpz hayatımın 3

Sizi o kadar takdir ettim ki öz üvey ayrımı yapmak istemiyorum amaa öz babasından bile daha hassas korumacı ve duyarlı yaklaşıyorsunuz zaten olayı anlatırken ve oğlum derken de bu samimiyetiniz fazlasıyla yansıyor. Aklınızdan boşanmayı geçirmeyin lutfen "OĞLUNUZ"UN size ihtiyacı var... karadutsarabi Frau

Rabbim insallah bu sevgi ve merhametini ogluna karsi misliyle mükafatlandirir, sizi ictenlikle tebrik ediyorum cünkü esinizin eski esini degil sadece sevgiye muhtac zaten biolojik annesinide pek ilgilenmedigi babasaninda anladigim kadariyla, biolojik annesiyle hesaplasmalar arasinda kalmis bir cocuk görüyorsunuz karsinizda ve öz gibi bagriniza basmissiniz. Rabbim cocuklarinizi size bagislasin ve o yavrucagin basindanda hic eksik etmesin, ve sizden ricam cocugun gitmesine izin vermeyin cünkü simdiye kadar onunla pek ilgilenemiyen bir annenin oglunuza yeteri kadar ilgi verebileceginden pek emin degilim.. gelismeleri bizimlede paylasirsanz seviniriz... karadutsarabi Frau

Yok öyle bir dünya... Sizin içiniz nefret dolu diye, herkesin içi nefret dolu olacak diye bir kaide yok! O zaman her üvey evlat sizin gibi olsun! Kendi ağzınızla, kendi annemden daha iyi davranıyor diyip sonra da nasıl bir insanın ölmesini dilersin acılar içinde yahu? Ben bile bana yıllarca çektiren kadın için ölsün demiyorum. Tövbe yarabbim... Üzücü, yaşadıklarından ders çıkarmış gibi yapılan bir yorum değil bu. Hamile ve yeterince hassas bir bayanı da, kendi düşüncelerinizle üzmeyin bence. M moonlight_mj4ewr Evlad-ı

yazdıklarınız kusura bakmayaın ama bana pek samimi gelmedi kırk kere gözümüze soka soka oğlum demeler felan... T Tweety -Zık- tek ayak

Bu siteye üyeyim arada sırada yazıyorum ama yorum yapmaya çok üşenirim. Ama senin konunu okuduğumda şok oldum ve yazma gereği duydum. Konunun sonuna geldim senin bu cümleyi kullanmak istemiyorum ne olur yanlış anlama ama o zavallı çocukcağızın öz annesi olmadığına inanamadığım için başa gelip tekrar okudum. Sen kocanın başkasından olan çocuğuna kendi öz evladınmış gibi değer veriyorsun onu kendi babasından çok düşünüyorsun ve o çocuk yüzünden gerekirse kendi aileni dağıtmayı yuvanı bozmayı göze alabiliyorsun. Ya sen ne asil bir kadınsın. Sen kendi çocuklarını işkenceyle öldüren, sokağa atan doğurup sokağa terkeden öz annelerin yanında nasıl kusal bir varlıksın. Sen o zavallı miniğin bu hayattaki tek şansı tek umudusun. Ona Allah'ın gödermiş olduğu iyilik meleğisin. Sakın yuvanı bozup o cocuğu sahipsiz bırakma. Sen onun yüzünden babasından ayrılırsan o adamın o çocuğa olan tavırlarını düşünmek bile istemiyorum. Bilmiyorum belki eşinizin de niyeti kötü deildi. Belki sizin aranızdaki iletişimi kıskanıyordur belki annesinden dolayı çocuğa da sıcak olamıyordur bunların hiçbiri kötü davranması için bahane olmasa da. Ama siz ne olur o cocukcağızı sahipsiz bırakmayın. Siz onun kalbinde bir büyük yara daha açmayın. Bu kadar sevgi dolu iyi niyetli ve asil ve görgülü bir insan başka bir çözüm yolu bulabilir gibime geliyor. . push ; Izmir Guzeli

Seni bende Once tebrik ederek baslamak istiyorum sen Cok vicdanli bi insansin ins. Hep boyle kalirsin en mantiklisi esinle konusup halledebilirsin sevgiyler La Que Sabe Atanamamış

Önce yanlis okudugumu sandim herkes gibi ama dogruydu anladigim. Ne kadar güzel bir insansin sen karadutsarabi. Hoscakal baba isimli konunu okuyunca daha bir pekisti düsüncelerim.. Insanlarin bircogu yasadiklarindan bir seyler cikarmayi bilmezler, sevmedikleri seyleri baskalarina yaparlar ama fark etmezler... Senin bu insanlardan ayrilan bir yönünü daha kesfetmis oldum böylece... Umarim oglun ile babasi arasindaki problemi cözebilmissindir. Senden daha mükemmel olamayacagi kesin cünkü hayatta bazi acilar vardir acittikca olgunlastirir... Oglunun psikolojisine önem verdigin icin seni yürekten bir kez daha tebrik ederim... Eger siz de ayrilirsaniz beni birakma anne^^ deyisi oglunun beni cok duygulandirdi.. Kücücük yasta onun böylesi agir duygularla bogusmasina izin vermeyecegine eminim! Saglicakla kal..

size hayranlığım her yazınızda artmaya başladı, erkek olsam gerçekten sizin gibi bir eşim olsun isterdim.. öz annelerin bile yapmadığı fedakarlıkları yapıyorsunuz, helal olsun! 4 yıl psikoloji eğitimi almış bir insan olarak, yazdıklarınızdan çıkardığım sonuç şu:Eşiniz hala eski eşinin onu bir başka adam için terk ettiğini kabullenememiş ve oğlunuzu da bu yüzden dışlıyor bence. belki bunu bilerek yapmıyor ama bilinçaltı dediğimiz şey burada devreye giriyor sanki."biraz da anası baksın, ben pazar günümü bunlarla harcayamam" lafının altında şu yatıyor aslında."onlar orda geziyor, dolaşıyor, başbaşa kalıyorlar ama ben çocuk derdiyle uğraşıyorum. eski eşimin hayatı çok güzel, benimkisi sorunlu"... asıl ederdi çocuğu ya da siz değilsiniz kesinlikle. sizi ve oğlunuzu çok sevdiğine eminim ben. eşinizin bir psikologla görüşmesi gerekiyor, geçmiş yaşantısından biriktirdiği çözümlenmemiş bazı sorunları olduğunu düşünüyorum ve bunun acısınıda zavallı çocuktan çıakrıyor. çünkü o annesinin oğlu eşinizin gözünde. siz eşinizi psikolojik destek konusunda ikna edebilirsiniz. çözümlenemeyecek hiçbir sorun yoktur, lütfen üzmeyin kedinizi.

Okurkene acaba yanlış mı yazdı. Kendisinin mi ilk evliliğinden diye ilk cümlelerini tekrar tekrar okudum. İnsan bu sabrı sevgiyi kendi çocuğuna yapmazken sen başkasının çocuğuna yapıyorsun. Ne kadar iyi yürekli olduğunu göstermişsin. Tebrik ederim seni. Oğlun kvnin lafı yüzünden altına işiyor bence. İlgi şefkat arıyor. Çünkü babasında babannesinde görememiş. belki böyle severler diye düşünmüş ufacık çocuk. Sırf annesinden dolayı da çocuğa böyle davranıyorlar. İyi de ufacık çocuğun ne suçu var. Yazık eşinede kv ne de. Sen bildiğinden şaşma. O çocuğa annesinin yokluğunu aratmamaya devam et. İllaki yüce rabbim bu davranışından dolayı seni mükafatlandırır. Allahım kocanada kv nede vicdan versin biraz. karadutsarabi Frau

Ne kadar güzel bir kalbiniz var. şaşırmamak mümkün değil. İnsanlar üvey evlattan yana dertleniren siz öz evladınızdan ayırt etmemişsiniz. Umarım daim olur bu sevginiz. Eşinizin psikoloğa gitmesi gerekli gibi... karadutsarabi Frau

Kestiremiyorum açıkçası. O yüzden en mantıklısı bir süre anneme geçmek sanırım... Ben düşündüm eşim neden böyle diye, başım ağrıyana kadar düşündüm bu sabah. Eşim, eski eşinden nefret ediyor. Her fırsatta beni onunla kıyaslıyor. Acaba diyorum evlatlarımıza da aynı kıyasla mı yaklaşıyor... Ama yine de aklım almıyor. Eşime sorduğumda yok öyle bir şey o da benim evladım diyor ama bildiğiniz gibi "ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz." Küçücük çocuğun hiçbir suçu yok ve ben yaşadığım sürece oğlumu ezdirmem. Ekleme: Kusura bakmayın, eşimin önceki davranışlarını sormuşsunuz. Onu da yanıtlayayım. Çok iyi bir iletişimleri yoktu. Ama bana batacak hareketleri de yoktu eşimin...

ilginizden dolayi sizi tebrik ediyorum. oglunuzdan cok esinizin bir psikologa ihtiyaci var sanirim. size kendimden bir ornek vermek isterim. ben dogdugumda abim daha 5 yasindaymis. babam, bana zarar vermemesi icin abimin beni sevmesini bi sekilde engellermis. annem hala aglayarak anlatir. su an ben 30 abim 35 yasinda. aramizda iletisim acisindan ucurumlar var. sokaktaki bir yabanciyla daha sIkI fikiyimdir. 4 yildir yurt disindayim tas catlasin 10 kere anca aramistir. o da dogum gunu ya da biseyler sormak icin. bu bana o kadar cok aci verir ki! ama karsi taraftan KARDESLIK anlaminda bir yakinlik gormeyince elimden fazla bisey gelmiyor. 2 cocugunuzun da bunlari yasamasina simdiden mani olun. Allah ikisine de uzun omur versin. K kizilca

eğer anlattıklarınızda samimiyseniz takdir etmemek mümkün değil ama eşinizle ilgili anlattıklarınızdan, eşiniz terkedilmişliğin acısını hala yaşıyor ve bunu oğlundan çıkarıyor. sizin tavrınızın babayı ve oğlu kendi aralarında bazı şeyleri çözmeye teşvik edici olmalı. anladığım kadarıyla fazla korumanız da ilişkilerini bozmuş olabilir... karadutsarabi Frau

Yanlış mı okudum diye defalarca döndüm dolandım ama doğru okumuşum.. Helall olsunn sana canımm sen çok özel bir insansın çünkü gerçekten bu zamanda böylesi yok gibi daha annelik duygusunu tatmadan o merhameti biliyor ve yaşıyorsun Allah senden razı olsun. Babaannesi ve öz babası bile senin kadar merhametli değil oğluna karşı.. Asla bırakma oğlunu ve boşanma.. Tek destekçisi sensin çünkü.. Rabbim bebeğini sağlıklı bir şekilde kucağına almayı nasip etsin inşAllah.. EGEMM44 Miraç&Erva kocaman

Hanımlar, desteğiniz ve içten cümleleriniz için çok teşekkür ediyorum size. Gelişmelerden bahsedeyim. Oğlum saat 11'e doğru uyanmış. Yanıma geldi. Yalnızca oturuyor, hiç konuşmuyordu. Günaydın annecim dedim, günaydın anne dedi ama kesinlikle yüzüme bakmıyordu... Ağznı bıçak açmadı bir süre. Ben de kardeşin seninle konuşmak istiyormuş müsaitsen dedim. Yanıma gelip elini karnıma koydu. "Duyuyor musun, 'Babamız bazen sinirlenebiliyor. Ben de çok üzüldüm ama iyi ki sen varsın da ben senden güç alıyorum abi.' diyor." dedim. Oğlum gülmeye başladı, "Anne yaa ben bir şey duymuyorum." dedi. Öyle öyle konuşmaya başladı benimle. Daha sonra dışarı çıktık. Çok güzel bir kahvaltı yaptık birlikte. Bu arada kendi rolümü geri çekmeye çalışıyorum. Çünkü ben bu kadar korumacı olursam eşimle ilişkilerine zarar verebilirim. O sebeple onu sıkmadan babasının onu ne kadar sevdiğiyle ilgili şeyler söyledim, güzel anılarımızdan bahsettim. Eve dönerken eşim aradı. Eski eşini aramış, yanına yolluyorum diye. Yanımda oğlum var, tatlı bir sesle "Nasıl yani?" dedim. O da "Ben pazar günümü böyle saçma sapan geçirdim. Kaldıramıyorum artık. Biraz da anası baksın." dedi ve ben de eve geldiğinde konuşacağımızı söyleyerek kapattım. Oğluma da gerginliği hissettirmemeye çalıştım. Bu arada eşimin eski eşiyle tanıştım evlenmeden önce. Kesinlikle kötü bir kadın değil. Yalnızca bazı duygularını yaşayamamış eşimle evlenirken ve anladığım kadarıyla daha sonra o bastırılmışlık açığa çıkmış. Şimdi İstanbul'da bir adamla beraber yaşıyor. Eşimle de o adama aşık olup İstanbul'a gitmek istediği için ayrılmışlar. Bize oğlumun annesi istediği an gelebilir. Ama ben oğlumu oraya gönderemem. Dünyanın binbir türlü hali var. Güvenemem. Yanındaki adamı tanımıyorum. Neler neler görüyoruz. O yüzden gitmesini hiç istemiyorum. Eşim geldiğinde konuşacağım onunla... Y yakamozz2012

oğlunuzu sahiplenmeniz çok güzel, eşinizin hareketleri de hatalı ama konuşup düzeltme yoluna gidebilirsiniz, hamileliğin verdği duygusallıktan biraz fazla etkilenmişsiniz haklı olarak ama boşanmayı düşünmeniz anlamsız dodilik

Eski eşinden nefret etmesi çocuğuna karşı olan duygularını da etkiliyor demek ki. tabi ki olmaması lazım, asıl eşiniz de psikolojik destek almalı. ikna edip götürün bence. sanırım kendisiyle yüzleşmesi lazım. Çok üzüldüm çocuğunuz için, daha çok masum yazık. ne güzel siz onu öz çocuğunuz gibi görüyorsunuz o da sizi öz annesi gibi. ondan hiç vazgeçmeyin bebeğiniz doğunca bile, çünkü olur da eşiniz ve kayınvalideniz böyle devm ederse sizden başka kimsesi olmucak etrafında. karadutsarabi Frau

anlattıklarınızda samimi oldugunuza inanıyorum. inşaallah hep bu şekilde davranırsınız birbirinize oglunuzla :) . push ; karadutsarabi Frau

Yok hayır, yanlış anlattım kendimi. Elbette konuşacağım eşimle. Bugün aslında bitiremediği işler yoksa çalışmıyor. İşe gidiyorum deyip çıktı gitti. Kaçta gelecek bilmiyorum ama geldiğinde konuşacağım. Korkum, eşim eskisi gibi değil kesinlikle. Nasıl aynı dili yakalayacağım, bilemiyorum. Vicdanına hitap edeceğim, dediğiniz gibi. Umarım ne yaptığının farkına varır. kadesa

harika bir insansınız. eşiniz öz oğluna bu denli ayrımcı davranırken siz oğlunuzu düşünüp hediyelleri babannesi almış gibi yapmanız inceliğiniz. böyle insanlar kalmış demekki. eşinize diycek söz bulamıyorum yazık öz oğlu onun. . push ; parkon bence

nacizane fikrim esinizi senden bosanırım diye tehdit etmemeniz ve böyle birseyi gercektende düsünmemeniz. cunku ters tepebilir ve cok daha büyük sorunlara neden olabilir. bi tarafdan sizin icin seviniyorum cunku kayınvalideniz sizi bebeginizi belliki cok seviyor oturup karsılıklı sohbet edebiliyorsunuz günler falan. bi taraftanda diger cocugunuzu dıslıyor. hic ama hic hos olmayan gercekten cok nefret ettigim bi olay. benimde bi oglum var ve tek torun degil oda bazen esimin ailesi tarafından böyle durumlara maruz kalıyor bu yüzden ne hissettiginizi cok ii anlıyorum. esinizin tutumu cok cok kötü zaten konusmaya bile gerek yok bence en dogru yaklasım esinizi bosanmakla tehdit etmek yerine karsınıza alıp sakince oglunuza olan tutumundan hoslanmadıgınızı ve bu durum yüzünden birbirinizden uzaklastıgınızı mutsuz oldugunuzu falan anlatın ne hissediyorsanız artık. hatta esinizle beraber bi pskologa gitmeniz en dogrusu esiniz belkide mutsuz ve kötü bi evliligin meyvesi oldugu icin oglunuza böyle davranıyor ve onu sucluyor olabilir ve bu durum da ancak pskolog belkide terapistlerle cözülecek bi durum. aynı sekilde belkide kayınvalidenize bunu anlatabilirsiniz belki tavır koyabilirsiniz. eger bosanırım deyipte bide ters teperse o yavrucak sizinle gelemez ve o zaman böyle bir baba ve babaneyle zavallım tek basına ne yapar bi düsünün.

Teşekkür ederim güzel duygularınız için. Evet, olaylar daha da büyür diye çekiniyorum. Oğlumu aldıramayacağımı biliyor, 10 hafta sınırını bir hayli geçtik çünkü. Ama boşanacağımı söylemek fikri mantıklı geliyor. Aslında oğlumu da alıp birkaç gün anneme geçmek istiyorum. Tek korkum eşimin iyice zıvanadan çıkması... K KRoNiKDeLi KAREN'İM

Yahu bilmiyorum. Hakikaten bilmiyorum. Ama konuşmasından anladığım, eşim "Neden sürekli biz bakıyoruz?" derdinde. Ben hamile kalmadan önce de vardı bu problem eşimde. Eski eşiyle her konuşması hakarete varıyor. "Sen nasıl bir annesin?"le başlıyor, hakarete varıyor iş. Oğlumu annesi boşandıklarından beri hiç yanında alıp bir yerlere götürmemiş. Bu eşime batıyor. Yani benim anladığım... melniz Hoşgeldin

Merhabalar hanımlar yeniden, Akşam üstü eşim geldikten sonra ne oldu kısaca anlatayım. Saat 5'e doğru biraz uzandım ve nasıl bir tutum sergilemem gerekiyor diye düşündüm. Düşündüm ki tepki göstererek ya da hırçınlaşarak oğlumu babasından daha da uzaklaştırırım. Eşim 7.30 gibi evdeydi. Kötüydü, karmakarışıktı, bu belliydi halinden. Ben başladım söze. "Kesinlikle haklısın hayatım. Yazın gönderelim çocuğu İstanbul'a. Gerçi adamı tanımıyoruz, dövse ya da istismar etse de bilemeyiz. Ama ne yapalım. Hep biz mi bakacağız yahu? Kaldıramıyoruz artık. Hatta bu yaz iyi geçerse kaydını aldırırız, orada yaşar artık. Bize ne? Biz görevimizi yaptık. Onlar baksın bundan sonra... Hem bu evde ona yer yok. Bebeğimiz doğacak. Bir aile olacağız." dedim. Eşimin suratı değişti. "Ne demek yeri yok yahu? Oğlumuz o bizim. Kaydını aldırmayız. Ben herkes için daha iyi olur diye yazın göndeririz demiştim." demeye başladı. Beklediğim tepkiydi bu, sahiplenmeye başlamıştı oğlumuzu. "Ya ama şimdi bebek geliyor. Biz mutlu bir aileyiz. Onun yeri pek yok yani yanımızda." dedim. İyice şaşırdı ve korumaya başladı sonunda oğlumuzu, "Ne diyorsun Karadutsarabi, oğlumuz bebeğe çok sevindi. Hep yanımızda yeri var." Ben de onun oğlumuza yaptığı, bana batan hareketleri bir bir kendim düşünüyormuşum ve destekliyormuşum gibi konuşmaya devam ettim. "Her gece altını ıslatıyor. Bebek gibi, bu ne ya? Ne çekeceğim ben onu?" diyorum örneğin, eşim hemen "Ama o daha küçük, kardeşini kıskanıyordur. Çok normal değil mi?" diyor anında. Biz böyle böyle rolleri değiştik. Eşim kendisine dışarıdan baktı ve kendini yargıladı. Yeterli geldiğini düşündüğüm noktadaysa "E madem böyle düşünüyordun, neden oğlumuza benim dile getirmemden bile rahatsız olduğun şeyleri bizzat yaşattın, yaşatıyorsun?" dedim. Bunun ona çok zarar verdiğini, oğlumun bana gece söylediği cümleyi söyledim eşime. Afalladı. Böyle yaptığını fark etmediğini söyledi. Bu şekilde konuşmayı sürdürdük. Psikiyatrist konusunu açmadım henüz. Bu gece için fazla ağır olabilirdi. Ama oğlumuzu götürdükten sonra ona da söyleyeceğim yardım alırsa güzel olacağını. Şimdi eşim annemden oğlumuzu almaya gitti. Baba oğul yalnız kalsınlar diye ben gitmedim. "Gelirken gönlünü al lütfen, en azından dondurma yemeye götür." dedim. Göz kırptı, halledeceğini söyledi. Umarım devamı da gelir bu çözümün. Çok teşekkür ederim hanımlar desteğiniz için. Gerçekten çok iyi geldiniz bana. karadutsarabi Frau

İnşallah canım benim. Evet, oğlumun evde olmaması gerekiyor. Babaannesi de iyi gelmeyecek ona şu gün, biliyorum. O yüzden annemi aradım. Annem sağolsun en büyük desteğim. Birazdan gelip alacak oğlumu. Eve götürmemesini özellikle rica ettim, dolaşacaklar biraz. Şimdi oğlum öğretmeninin dağıttığı kaynaktan test çözüyor. Çarşamba gününe yetiştirmesi gerekiyormuş. Yardım istemedi. "Sen de çok yoruldun bugün." diyor bana bir kere bile of demediğim halde. Küçücük çocuğum anlıyor beni de eşim anlamıyor. Anlasa da körükle gidiyor... esrasofo psixi

Merhabalar hanımlar, Bu güzel ilginiz karşısında hepinizle oturup birer kahve içebilmek isterdim. Gelişmelerden bahsedeyim. Salı günü arkadaşımın muayenehanesine gittik oğlumla. Eşim çalışıyordu, gelemedi. Önce birlikte girdik arkadaşımla odasına. Sohbet havasında bir müddet konuştuk önce. Daha sonra oğlumu yan odaya götürdük. Güzel oyuncaklar vardı. Oğlum oynamaya başlayınca arkadaşım "Karadutsarabi'yla uzun zamandır görüşemedik. Sen burada biraz oynasan da biz sohbet etsek olur mu?" diye sordu. Oğlum kabul edince arkadaşımın odasına geçtik. Arkadaşıma olan biteni anlattım. Daha sonra o odadan çıkıp oğlumun olduğu odaya geçti. Benim gelmememi istedi. Oğlumla bir müddet konuştu ve daha sonra yeniden yanıma geldi. Kardeşiyle ilgili ne düşündüğünden, babasından, babaannesinden ve benden bahsetmişler. Arkadaşımın yorumu "Oğlun gerçekten çok olgun, eşin ve annesi daha duyarlı davranabilirlerse çocuğun zaten büyük bir problemi yok." oldu. En etkilendiğim kısımsa şu oldu, arkadaşım oğluma soruyor: "Karadutsarabi'na anne demek zorunda değilsin, biliyorsun değil mi?" ve oğlum da şunu söylüyor: "Bunu daha önce de sordular. Bence annem beni karnından çıkarmadı diye bu kadar üstüne gidiyorlar. O da istemez miydi bunu?" O kadar mutluyum ki böyle bir oğlum olduğu için... Umarım o da en az benim kadar mutludur. Daha sonra arkadaşım konuyla alakalı yazmış olduğu makaleleri verdi bana, bir tane de kitap önerdi. Onları okuyoruz eşimle Salı gününden beri. O sebeple biraz geç yazabiliyorum size. Eşim oğlumuza daha dikkatli davranıyor. Ama bu aralar eskisinden daha fevri. Hala aşamadıklarımız var. Arkadaşım eşimle de görüşmek istediğini söyledi. Muhtemelen yetişkin psikiyatristine gitmesini önerecek eşime. Eşimin işleri bu aralar yoğun, haftaya bir gün erken çıkacak işten. Üçümüz gideceğiz. Arkadaşımın tavsiyesi üzerine kayınvalidemle de konuştum. Dikkat edeceğini söyledi, umarım dikkatli olur. Olanlar bu şekilde arkadaşlar. Çok teşekkür ediyorum desteğiniz için. Önümüzdeki günler hepimize yeni güzellikler getirsin İnşallah...