Tedavi görürken bu kadar sık absans olması normal değil İlaç düzeyinde yada tipinde değişiklik yapılmalı Doktorunuzu değiştirin -Mavi Güzel kalın.. Birde trombosit bağışı yapın Anneler

Şuan telden giriyorum buradan gönderemem ama daha sonra hatırlatırsanız bi kaç döküman gönderirim size

Günaydın herkese, şu sıralar oldukça dertliyim bu konuda, epilepsi olan ben değilim kızkardeşim bu arada ama canım kanım olduğu için beni de çok üzüyor bu durum. Yaklaşık olarak 6 yıldır bu hastalıkla yaşıyor yeni birşey değil, 12 yaşlarında oyun oynarken başını çarpıp vurup bayılması sonucu oluşmuş, (kardeşim ilk nöbetini 16 yaşında geçirdi) en azından doktor öyle söyledi. Bizim ailede de genetik bir hastalıktır bu arada tüm dayılarımda bazı kuzenlerim de vs. var. Neyse tedavi görüyor şu an, düzenli olarak ilaç kullanıyor saatinde aksatmadan, ama yine de arada nöbet geçiriyor ve buna absans yani dalma nöbetleri de dahil. Absans'ı çok sık yaşıyoruz özellikle çevremden ve internetten bakınca bu hastalığı atlatan hiç nöbet geçirmeyen insanlar var e bizde tedavi görüyoruz yanlış ya da doğrudur bilemem ama sanki kızkardeşim daha kötü oluyor. Epilepsi olduğundan beri yavaş yavaş kendini yitirmeye başladı eski neşesi, özgüveni, heyecanı hiç birşey kalmadı yerine sinir krizleri, anksiyete, psikolojik travmalar geçti ve çok şiddetli yaşamaya başladı artık. Psikolojik tedavi de gördü bu arada hala görüyor ama artık o kadar kötü hal almaya başladıki ben kızkardeşim için korkmaya başladım. Hastalığını çok çok fazla kafaya takıyor her dakika korku içinde tek başına birşey yapmıyor, yapamıyor bunların hepsi epilepsiden kaynaklı olan şeyler. E bizim de göz görüyor özellikle sürekli absans olduğu için yolda, caddede, işyerinde heryerde oluyor bu durum tek bırakamıyoruz. Bir keresinde unutmuyorum caddede yolun tam ortasında kızkardeşim bayıldı yanımda, onun orada tek olma ihtimalini düşünemiyorum bile. O yüzden biz de tek bir yere gitmesini istemiyoruz, kendisi de istemiyor zaten kısacası bu hastalık hayatını ve hayatımızı çok etkiledi başka bir boyut aldık. Kızlar nolur yardımcı olun, çevresinde ya da yakınlarında bu hastalığı yaşayıp atlatmış olanlar var mı? Varsa nasıl bir yol izlediler bu benim için çok önemli ya da önerebilecekleri doktor, hastane vs. ne olursa olsun. Güzel hikayelere ihtiyacım var. DİPNOT: İşyerinde olduğum için tüm cevaplara anında dönemeyebilirim, şimdiden herkese teşekkürler. kackaloribu

Epilepsi üzüntü sıkıntı stres anında daha çok yaşanır. İlaç düzene sokuyor kardeşin stres olup nöbet geçirmesine sebebiyet veriyor. Önce sakin olacak.

Benim esim de ergenlikten beri epilepsi hastasi. 8 senedir nobet gecirmedi. Hala dusuk dozda ilacina devam ediyor ama hayatina hicbir etkisi yok bu hastaligin su an. Kardesinizde duzelebilir ilaclarini zamaninda alsin. Moralini yuksek tutun. -Mavi Güzel kalın.. Birde trombosit bağışı yapın Anneler

Ben sırf saçma sapan bir kac doktor yüzünden 1 yıla yakın epilepsi tedavisi gördüm Ama sonunda öğrendim ki psikolojikmis Hastalığın adı: ailede bulunan hastalığı taklit etme Çocukken küçük kardeşim epilepsi idi Bu bilinç altımda çok büyük etki bıraktığı icin bunu yaşamışım Şimdi düzeldim çok şükür Psikoloji olarak kendini iyi hissetmeli en başta

benim anlatacak hikayem yok.. hikayenizi okudum gerçekten üzüldüm sizin içinde kardeşiniz içinde zor bir durum. başka insanlar bunu yaşamıyorsa eğer kardeşiniz kadar ciddi boyutlarda; başka bir doktora daha gitseniz olmaz mı?

Benim bir hikayem var Kendim epilepsiyim yada epilepsiydim 16 yasinda basladi ama neden oldugunu bilmiyorum belkide bi yere kafami carptim kucukken Annem beni tek basima hicbiyere gondermezdi surekli bayilma nobetleri gecirirdim gunde 4-5 kere bazen daha fazla bazen daha az kac kere kafami bayilip dusup kafami carptim hatirlamiyorum bile ama surekli yanimda birileri olamazdi kendi basima yasamaya alismaliydim İlaclarima devam ettim doktor kontrollerimi aksatmadim zamanla nobet geciricegimi 1 dk onceden hissetmeye basladim hemen ya otururdum yada birinden yardim isterdim eczane yada polisten falan 26 yasinda azalarak bitti epilepsim simdi 6 yil oldu hic nobet gecirmedim Size tavsiyem kizkardesinize surekli hastaymis gibi yaklasmayin biraz normal hayata adapte olsun hastaligi kabul ediceksiniz ve onla yasamayi ogreniceksiniz buyuk buyuk tepkiler vermeyin bayilinca yada absans yasadiginda siz konuyu normallestirinki oda normallestirsin zamanla ogrenir hastaliginin herkes gibi yasamaya engel olmadigini onun yaninda ben olmasaydim araba carpmisti guvenlik olmasaydi kafasini carpmisti gibi cumleler kurmayin bu cok can acitici kendisini toplumdan soyutlamasina sebep olursunuz boyle yasayan hatta tek basina yasayan o kadar insan varki ben yillarca tek yasadim psikolojik yardim alsin ilac falan degil ama sohbet etsin siz biraz duygusal davraniyorsunuz anladigim kadariyla bu oyle insani fanusta yasatacak bir hastalik degil epilepsiykende gayet herkes gibi yasanabilir allah yardimciniz olsun S Sismaniye

geçmiş olsun. benim anlatacak hikayem yok fakat pskoloji çok önemli bence. rabbim şifasını versin inş.