Zorunda değilsiniz elbette. Sadece ailenizin söylediklerini kendi akıl süzgecinizden geçirneyi unutmayın yeter.

Sen önce iş, güç meselelerini bir hallet. Çocuğuda iyice bir tanı. Çocuğun babasının kötü olması çocuğun değil adamın sorunu. Çocuktan emin olduktan sonra istersen bir yola girersin. Ailene özelliklede annene dil dökmeye çalışma. Belliki anlamayacak çünkü. Emin adımlarla kendi yolunda ilerle.

Ya tabiki hiçbir aile evladının kötülüğünü istemez ama dünya dediğiniz gibi degisti. Aile zoruyla evlilikler eskidendi. Ben zaten karşımdaki insanı tanımadan hemen evlenmem

Ben hep yüksek tuttum ama onlar beni küçük gördükleri için benim başaracağıma inanmadilar

Yok, o da benden hoslaniyormus ama okulun bitmesini bekliyor. Zaten 5 ay kaldi. Çocuğun da var ailesinin de. Hatta yurtdisinda yaşayan teyzesi bile biliyor Clemencia

Sürekli fikir değiştiriyorlar zeynones

Tanıyorlar, çocuğun annesi ve kız kardeşleri iyiler ama babası ahlaksız ve zalim birisi. Zaten çocuk da o adamdan kaçmak için memur olup başka şehre gitti. Ben de aileme "Onyargili olmayalım en azından çocukla tanışalım" dedim, annem kabul etti. Ama sonradan yine fikir değiştirdi sanirim. Oturup sohbet edeceği insanlarla dünür olmak istiyormuş. Babasıyla değil de annesigille otururuz dedim ben de. SIFIR MOD %100

Onların değişken fikirlerine bakma. Sen kendi yolunda ilerle. Hayat bir şekilde senşn istediğin gibi ilerleyecektir. YDS ve ALES'e çalışıyor musun? Akademik kariyer istiyorum bununla ilgili şu puanlarım var diyebilmelisin ailene karşı da.

Anneniz sizin kötülüğünü istemiyor ama farklı dünyaların insanlarısınız. Dönem, dünya görüşü, hayata bakış, farklı istekleriniz var. Anladığım kadarıyla aklı başında, çalışkan birisiniz, kendi bildiğiniz yolda yürüyün. Dünya değişti, son 20 yılda bile akıl almayacak şekilde değişti, annenlerin bildiği önerdiği şeyler artık en iyisi, en doğrusu değil. Bir de evlenmek için acele etmeyin, üniversite biter bitmez evlenmeyin

Sert yorumlarım var biliyorum ama kendi halinde değil eziktir o. evlilik duygu meselesidir. sesi soluğu çıkmasın sadık olsun değil yani. kafa yapinizi değiştirin. kendi halinde demek eziğin kibar halidir zaten.

Yeni nesil için değil bu soylediklerim ama türk annesi kadar gelişim konusunda cahil bir anne türü yoktur, özellikle konu kız çocuğu olunca. Ona kalsa 18 inde evlensin, kocasının hizmetçisi olsun elalem bir şey diyemesin. Kızları hakkında tek düşündükleri elalem ne der. O yüzden anneni asla dinleme, dünyaya dair tüm fikri kısır günlerinde oluşuyor bu kadınların.

Çocukla sadece 13 yaşındayken 1 kere mi konuştun? Ondan sonra hiç konuşmadınız mı? Şu anda konuşuyo musunuz?

Zorunda degilsimiz. Zaten sunu soyleyeyim dedikleri gibi olsaniz yine yaranamazsinkz. Boyle ailelere yaranılmiyir o nedenle bildiginizi okuyun fikirlerinizi etkilemelerine izin vermeyin kendi işinizi k3ndi edinizi kendiniz seçin. Omür boyu o iste çalisacak olan da ayni evde evli yasayacak olan da sizsiniz.

Son karar her zaman size ait çünkü hayat sizin. Akademisyenlik büyüktür katiplikten ayrıca. Bunu siz de anlamışsınızdır. Hedefleriniz her zaman büyük olsun.

Ailen bu çocuğu tanıyor mu ailesini falan? Babasının kötü olduğunu nerden biliyorlar? Kötülükten kasıt ne?

Konuşmak için okulun bitmesini beklemenize gerek yok ki. Görüşmeye başlayın işte ufak ufak tanıyın birbirinizi.

Herkese merhaba. Ben üniversite son sınıfım. 6 ay sonra okulum bitiyor. Hedefim akademisyen olmak. Ailem özellikle de annem hep onun istediği gibi biri olmam için zorladı. Gerek giyimde gerekse başka şeylerde. Başkalarını övdü onları örnek gösterdi. Halbuki ben de gayet başarılı ve iyiydim. Ben de sevilirdim çevrem tarafından. Beni istemediğim halde İmam Hatip'e gönderdiler. Üniversite okumaya gelince de annem İlahiyat okuyup hoca olmanı istiyorum dedi. Ben ise çok çalışıp kendi istediğim bölümü kazandım. Uluslararası Ticaret ve Lojistik okuyorum 6 ay sonra inşallah mezun olacağım bu sefer de memur ol baskısı başladı. Etrafımdakiler atanıyor diye benim de memur olmamı istiyor. Katip ol diyor. Ben hep akademisyenlik istedim. O yolda da ilerlemeyi düşünüyorum. 2 yil önce eskiden beri tanıdığımız bir aile beni kendi akrabalarının oğluna görücü olarak aradılar. Oğlan memurmus evi varmış öyle dediler. Ben istemediğimi belirttim. Çünkü o aile iyi değil. Oğlanın babaannesi kendini asarak intihar etti. Ben ta çocukluğumdan beri biliyorum onları. Kadın bi keresinde annemin yüzüne telefonu kapattı. Babam da onlar iyi degil dedi. Annem hep ısrar etti. "Fazla yasin geçmeden evlenmelisin" dedi. Ben hep istemedigimi söyleyince bu sefer de "Onlar bize doğru insanı bulmazlar" dedi. Gitti akrabalara bile anlattı bunu, bu çocuğu istemiyorum diye alttan alttan ısrar ettiler onlar da. Geçen sene bir gün teyzemle de konuşuyorduk bu konuyu. Tekrar istemediğimi belirtince "Onlar iyiler ya" dedi. Annem sürekli fikir degistiriyor. Okulum bitince kabul etmek istediğim biri var. En azından tanışmak istiyorum. Bu oğlanla daha önce konuştuk baya iyi birisi. Kotu alışkanlıkları yok. İşi gücü var. Kendi halinde bir insan. Bu oğlanı sırf babası kötü diye istemiyorlar. Ben de dedim ki "En azından tanışalım. Onyargili olmayalım. Kimse babasının kötü olmasını istemez" dedim. Annem tamam dedi, biz seni sevmediğin biriyle evlendirmeyiz dedi. Ama sanırım yine fikri değişti. Kimse benim fikirlerimi onemsemiyor. Kısaca ailem bizim istediğimiz gibi ol, bizim istediğimiz biriyle evlen, bizim istediğimiz mesleği yap diyor. Ben onlarin dediğini yapmak zorunda mıyım?

Hevesinizi kırmak istemem ama yaklaşık 15 senelik bir akademisyen olarak, hatta iki ebeveyni, iki amcası ve bir teyzesi de akademik kariyere sahip biri olarak birkaç şey söylemek istedim. Akademi "annem onun babası kötü dedi; bunun babaannesi kendini asmış, o yüzden ailesi kötü; 13 yaşında bir kez konuştum, benden hoşlandığını yurt dışındaki teyzesi de biliyor; görüşmek için mezun olmayı bekliyorum" gibi bir yer değil. Odaklandığınız şeyler böyle basit meseleler olmamalı. Mesela yukarıda bir üye size YDS ve ALES sormuş, cevap vermemiş aile ilişkilerinizden bahsetmişsiniz. Gerçekten akademisyen olmak istiyorsanız şu an için odağınız sadece bu olmalı. Mesela ben dördüncü sınıfın güz döneminde ALES'i, bahar döneminde de ÜDS'yi halletmiş ve mezun olur olmaz kadro arayışına başlamıştım. Sizin bu merkezi sınav notlarınız nasıl? Uzmanlaşmak istediğiniz anabilim dalını seçtiniz mi? Yüksek lisans için kafanızda bir hoca ya da bir alan var mı? Yaşadığınız şehrin dışındaki üniversiteler de dahil olmak üzere kadro ilanlarına göz atıyor musunuz?

Kendi fikirlerine kendileri önem vermezlerken siz niye dinleyesiniz ki? Belli ki o an akıllarına ne gelirse söylüyorlar, sırf söylemiş olmak için. Siz zaten en büyük golü istediğiniz üniversitede okuyarak atmışsınız, okulu kendiniz seçtikten sonra gerisi zaten geliyor. Tanışmadan önce kariyerinizde ne yapacağınıza karar verin yalnız. Akademi yapacaksanız asistanlık için kadrolar var mı? Neyle geçineceksiniz? Ne kadar maaş alınıyor? Memur ataması diyor aileniz de sizin bölümümünüz için yeterli kontenjan açılıyor mu devlette? KPSS var o var şu var. Özel sektöre gitseniz ne olur? Herşeyi alt alta koyun, karar verin ona göre tanıştırın. Zira tanıştırdıktan sonra bu sefer de anneniz hemen yarın evlenin X in kızı hemen nişan yapmış diye baskı yapacak bu sefer de.

E daha ortada fol yok yumurta yok neden şimdiden bu muhabbetler açılıyor, annen çocuğu istemiyor falan? Çocuğun haberi bile yok hiç bir şeyden. En son 13 yaşında konuşmuşsunuz. Belkide hayatında biri var çocuğun?

He şu anda konuşuyosunuz yani?

Çabalamadığınızı değil ama odak noktanızın hedefinizle çakışmada olmadığını çıkardım. Başarı istiyorsanız bakış açınızı değiştirin. Evliliği, aile yaşantısını, görücüyü vasaireyi kafanızdan atın. Tamamen atın. Enerjinizi YDS'ye, ALES'e ve ortalama yükseltmeye yönlendirin. Anneniz de ne kadar konuşursa konuşsun sizin karalılığınız ve enerjiniz nedeniyle bir süre sonra susacaktır. Bu toplumda para ve statü birey olarak görülmenize neden olur. Paranız ve akademisyen olarak statünüz olunca istediğiniz gibi yaşama hakkına sahip olacaksınız. Eşimi "ben bununla evlenicem" diye ebeveynlerimle tanıştırdım sadece mesela, diğer akrabalarım düğünde gördüler, bitti. Çekirdek ailem ve sülalem kararlarımı kabullenmek zorundalar, çünkü ben onlardan bağımsız bir bireyim. Kabullenmeyenler, beğenmeyenler, arkamdan konuşanlar, evliliğimi ve hayat tarzımı eleştirenler, dedikodumu yapanlar var ama bana ne yani amaaan, istedikleri kadar konuşsunlar. Bu bağımsızlığı ve kayıtsızlığı bana sağlayan önümdeki unvan, toplum karşısındaki statüm. Bunlara sahip olabilmek için sizin yaşınızdayken enerjimin neredeyse tamamını akademisyen olmaya yönelik çalışmalara harcamıştım.

Yok hayır konuşmaya hiç fırsat olmadi Clemencia

neden.. akademisyenlik için başka şehirde üniversite okuyamaz misin

Ben de zaten bakmıyorum önce bi tanisacagim dedim. Hemen evleneceğim demedim bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Ne kadar tuhaf iliskileriniz var? Cocugun sana ilgisi oldugunu sagir sultan bile duymus ama sizin bir merhabaniz bile yok. Siz bu cocuga da cok bel baglamayin ailenize de boyun egmeyin.

neden o aileden ayrılıp 1+1 ev tutmuyorsun sorun yaratan insanlardan kaçmalısın.. en büyük darbe en yakınından yer.. sen kendi bildiğini yapmalısın... karar senin kaç yaşındasin.. bu kararlar onlar degil sen vereceksin.

İstediğiniz kişiyle evlenin tabi ama birinin babasının kötü karakterde biri olması babaannesinin intihar etmesinden daha çok etkiler sizi. Diğer çocuğa bu sebepten iyi ailesi yok deyip bu çocuğa babası onu ilgilendirmez demeniz hem hoş değil hem de çok çelişkili. Yani aileniz çelişkili zaten ama siz de onlar gibisiniz.

Ben de sizin gibi düşünüyorum. Bu cocukla 13 yaşındayken bir kere konusmuslugum var. Arkadaşımın teyzesinin oğlu kendisi. Baya akıllı birine benziyordu, o zamanlar 17 yaşındaydı o. Ben bilmiyordum babasının kötü olduğunu. Zaten iyice tanımadan kimseyle evlenmem SIFIR MOD %100

Asla yapma.. hele evlilik gibi cok onemli bir konuda.. burda bolca okuyabilirsin evli cocuklu kadinlarin dramini..

Diyorum kabul ediyorlar iki gün sonra unutuyorlar A

neyi degişecegini düşünüyorsun ki..

Evet tesadüfen karşılaştık. Sonra fırsat olmadı uzaktan gördüm onu Clemencia

Ortada ilişki yok anladığım kadarıyla. beklediğin gibi olmayabilir. hemen de evlenemek zorunda değilsin. hemen o gözle bakma.

Okulun bitince de değişen bir şey olmayacak ki senin ailen yine aynı olacak 13 yaşından beri konuşmamışsınız az değil yani. Ben demiyorum ki sevgili olun ama konuşun en azından. İlla ailenin bilmesine gerek yok. Ne ara tanıyacaksınız birbirinizi?

Sizin evde sizde dahil herkesin kafası problemli

Okul bitince en azından okulu bitirdim is buldum artık rahat bırakın derim. Gerekirse güzellikle gerekirse zorla

Ailemden çekiniyor maalesef

Ezik değil bence gayet normal birisi. Zaten iyice tanımadan evlenmem ama neden kendi sevdiğimi bırakıp ailemin istediğini seçeyim? A