Sizi yıpratan özel bir sorun var mı?Mesela işiniz çok streslidir ya da geçmiş yaşantınızda ailenizle ilgili sıkıntılar varsa, bunlar gibi? A

Hormonal bi durum olabilir mi?

Belliki uzun süreli bir iş hayatınız var. Oda zaten başlı başına stres demek. Onun yansıması da olabilir yorgunluk, ilgisizlik şu bu herşey olur. Bu yüzden mutlaka bir uzman ile görüşün. Görüşmezseniz de bu süreçte kendinizde olan problemi gördüğünüz ve kabullendiğiniz içinde şanslısınız. Frenleyin kendinizi o sırada derin bir nefes alın. jane

Psikiyatriste gidin Aynen ona anlatin Ilaclar ise yarar bence gibigibiyim

Eğer bu yeni ortaya çıkan ve genel olarak sebepsiz öfke patlamalarıysa size tavsiyem bi kan tahlili verin kan değerlerinde düşüklük özellikle Ferritin eksikliği sinir sisteminde bozukluğa yol açıyor. Birde eğer son zamanlarda sağlıksız beslenmeye başladıysanız onu düşene sokun bol su için. Dediklerimi uygulamanın ciddi faydası olacaktır

Merhaba kızlar. Ben özel, iş yaşantımda dayanılmaz bir hal aldığımı düşünüyorum. Kendime bile ağır gelir haldeyim. Şöyle ki öfke patlaması yaşıyorum. Hep ama hep bağırıyorum. Yaptığımın yanlış olduğunu bile bile bunu yapıyorum Eşim idare etmeye çalışıyor ama nereye kadar. Çocuk 18 yaşında ''Sabah bana neden beni azarlıyorsun'' diyerek şak diye suratıma vurdu hatamı. Hatamı kabul ediyorum ama yapıyorum. Bunun için destek mi almam lazım? ve için kötü yani kendi kendime bile itici geliyorum. Var mı bana güzel gelecek fikirleriniz. Şimdiden teşekkür ederimç Dışarı çıkacağım sorularınıza cevap verememsem yazdı kaçtı gibi olmasın. Dertsiz kalın. Kadifepembe

Bazı insanlar bütün olayları kendi kontrolü altına almak istiyor. Bu da sinir strese sebep oluyor. Siz de böyle kontrolcü bir insan mısınız? Bazen de insan üstüne çok fazla sorumluluk yüklendiğini fark edip böyle tahammülsüz hale gelebiliyor. G gulebilmek

Evet aynen böyleyim. Ama evde ama işte üzerine çok sorumluluk yüklendiğinden yada tüm sorumluluğı manyaklık derecesinde körü körüne benim yüklenmemden kaynaklanan tahamülsüzlük diyelim. Patlamaların da bundan kaynaklı bende farkındayım. Ama şartların ama kişiliğim getirdiği bu yapı yüzünden bu hale geldiğimi düşünüyorum. Boşver salla gitsin diyemiyorum. Destek konusuna gelince bu konuyu bir uzmanla tabiiki konuşurum ama işin içine ilacın girecek olması düşüncesi beynimi uyuşturacakmışım gibi önyargılarım bana engel oluyor. Bu duruma başka türlü dur diyemecek miyim?

Bence ilaç kullanmalık bir durumunuz yok. Sonuçta siz neden öfke patlamaları yaşadığınızın farkındasınız. Yaptığınızın yanlış olduğunu da fark etmişsiniz. Yapınız gereği boş veremiyor kendinize sorumluluk yüklüyorsunuz. Bir psikologla konuşarak halledilebilir diye düşünüyorum. İlla ilaç kullanmanıza gerek yok. Size günlük hayatınızda yapmanız gereken küçük değişiklikler konusunda yardımcı olur belki de. Benim de kontrolcü ve öfkeli bir yapım var. O yüzden sizde de aynı sorunun olduğunu düşündüm. Ben bu sorunu aşmak için kimsenin sorumluluğunu üstlenmiyorum artık. Bu senin işin kendin yapmalısın diyorum insanlara. Yaptıkları iş beni rahatsız edecek şekilde hatalı, yamuk yumuk olsa da müdahale etmiyorum. Çünkü biliyorum bir kere karışırsam işin içinden çıkamam. İnsanlar düzgün yapamayacak diye işlerini üstlenmekten vazgeçmeyi öğrenmek gerek. Kendi iyiliğim için kendimi boşvermeye zorluyorum. Bunu yapmam gerçekten gerekli mi? diye soruyorum gün içinde kendime. Sorumluluk azalınca gerçekten rahatlıyorsunuz çünkü. Öfkelendiğimde de bağırıp çağırmak yerine susuyorum. Biliyorum ki konuşursam karşımdakini azarlayacağım ve kalbini kıracağım. O yüzden kendimi tutup susuyorum. Birkaç dakika sonra sakinleştiğimde kızdığım insana gidip hatasını söylüyorum. Öfke anında susup oturmak gerçekten çok güç. Derin nefesler alıp bir süre beklerseniz daha kolay sakinleşiyorsunuz. Kendinizi karşınızdaki insanın yerine koyun. Kimse böyle azarlanmak istemez. Biri beni böyle azarlasa nasıl hissederdim diye düşünmek de sakinleşmenize yardımcı olur.