[QUOTE="8993, post: 54835800, member: 817944" . Ve şunu farkettim karşındakini -ego sahibi olan birini - ne kadar ezersen o kadar kıymetli oluyorsun. Çat çat konuş düşünmeden konuş böyle insanlara. Deveyye diken yaranıyor diye bir söz vardır. bu zamanda böyle. Bu cümlelere katılmak mümkün değil. Bu zayıf ve görgüsüz insanların tarzıdır. Sevgili Konu sahibi; herşeyden önce hepimiz Allah'ın yarattığı kullarız. Bu açıdan kimsenin kimseye üstünlüğü ya da eksikliği yok. Her birimiz için hayatın merkezi kendimiziz, ama bu bir ölçü değil, çünkü sosyal varlığız ve insanlarla iltişimde bulunmak zorundayız. Güzel olan da iyi, sağlılklı iletişim olduğuna göre öncelikle kendine güven. elinden geldiğince mesleki bilgini arttır ve insanlara sevgi ve şefkatle ak. Çünkü gerçekten kutsal bir mesleğin var. Şifa dağıtmaya çalışıyorsun ne mutlu sana. Daima pozitif düşün. Zamanla dış görünüşünü bile nasıl etki ettiğine şaşıracaksın. Yeter ki iste. Azimle başarılmayacak şey yoktur.

Hassas ruhlu bir insansın tıpkı ben gibi. Yavaş yavaş bu durumu aşmaya çalıştım. Ve şunu farkettim karşındakini -ego sahibi olan birini - ne kadar ezersen o kadar kıymetli oluyorsun. Çat çat konuş düşünmeden konuş böyle insanlara. Deveyye diken yaranıyor diye bir söz vardır. bu zamanda böyle.

Terapi alman gerekli çok gençsin ve sakın istifa etme... Zamanla aşacaksin her seyden önce kendinle barış kendini sev kendine saygı duy ki insanlarda sana saygı duysunlar bence sevmeselerde olur... Ben çok dan dan biriyim hiç sevgi kelebeği olamadım herkes beni sevmeyebilir ama saygı duymak zorundalar. Saçını başını giyim tarzını değiştir sana da iyi gelir.. İş te de yüzüne küçük bir tebessüm kondur fazla konuşma işini yap sadece..

İnsan her şeye rağmen gülebilmeli. Gülmek için mutlu olmayı bekleme. Sadece gül. Hem zamanla kendini daha pozitif hissedersin hem de dışarıya pozitiflik bir enerji yayarsın.

Ne zaman insanların senin için ne düşündüğünü umursamamaya başlarsan bakacaksın ki her şeyi daha iyi yapıyorsun. Şimdi sen hemşiresin öyle değil mi? Senin yapman gereken şey serum takmak, iğne yapmak, pansuman yapmak. Mesela pansuman yapıyorsun. Ne gerekiyor, pansuman yapacağın malzemeler. İlacı, sargı bezi vs. Hastanın senin hakkındaki fikri, diğer hemşirenin seni ne kadar sevdiği ne kadar dost olarak gördüğü, pansuman için gerekli mi, değil. Mesela serum takacaksın. Ne lazım, damar lazım, iğne lazım. Damarı bulursun, serumu ayarlarsın... bunları yapabiliyorsun değil mi?. yapman gereken sadece bu. O kadar. İşine odaklan, düzgün yapmaya çalış. Kimsenin eteğine çan olmaya çalışma. Sen tek başına, işini eline almış, kimseye muhtaç olmayan bir bireysin. Kendine güven. Bırak annen baban kavga etmişse etmiş, hangimizin ki etmemiş ki. Çoğu evde olan şeyler. Boş ver. Bol bol kitap oku. Kendini geliştir. Utangaçlığın ileri safhada ise sosyal fobin olabilir. Bir psikoloğa gidebilirsin ve sakın sakın, millet iş bulamazken istifa etmeyi düşünme. Çok. pişman olursun. İş yerinde kimseyi sevmek, kimsenin de seni sevmek gibi bir mecburiyeti yok. Ama sen kendini sevmek zorundasın. İşini düzgün yapabilmek içinde bu yeter. Zamanla senin de arkadaşların olur. Ama öyle hoşnutsuz, yüzün asık kimse yanına yaklaşmaz tabi. Ama sana ram senlik harika bir teklifim var. DRAMA KURSLARI veren yerler var. Drama eğitimi almak sana çok şey kazandırır. Özgüvenini geliştirir. Kendini düzgün ifade etmeyi öğrenirsin. Lütfen bu önerimi dikkate al.

Sen kendini degistirmek istiyorsan yardim al. Ve işine devam et. işini kendinden emin sekilde yap. Mesela kan mi aliyorsun, korka korka alma, zaten tecrube edinmişsindir... Nastasya

Gülümse devamı gelir :) 6 yaşındaydım agır bir hastalık yaşamıştım 10 tane falan iğne vermişler annem her gün beni dispansere götürüyordu adı bile hala aklımda sevim hemşire vardı okadar tatlı gülümsüyorduki Allahım oan beni kesse sesim çıkmaz okadar güzel bir gülümsemeydi Yaşım 35 hala unutamam sizde gülümseyin lütfen bakın bir gülücük kalbe nasılda işliyor dik durmalısınız yaşınız daha genç herşey yoluna girer

Ay ben de oyleyim. Bosversene. Bazen benim de canimi sıkıyor. Ama alistim. İnan ki insanlardan uzak olmak onlara yakin olmaktan samimi olmaktan daha iyi. İgrenerek bakmiyorlardir sana inan ki neden oyle baksinlar. Sen oyle hissediyorsundur. Soyle dusun her zaman. Sen karsindaki tanimadigin birisine igrenerek bakar misin? Bakmazsin. İnsanlar da sana bakmaz emin ol bundan.

Sakın işini bırakmak gibi bi saçmalık yapmayın. Temelli dibe inersiniz, özgüveniniz. hiç kalmaz. Psikolojik yardım alın acil. Aile için huzursuzluk en. büyük etken gibi. Ama hem lise hem üniversiteyi uzakta okudum diyorsunuz. Demek gayette tek başına ayakta durabilen bir insansınız. Bu kadar kendinizi yermeyin. Başarılarınizi da görün biraz.

Yüzünüz güleç olursa hem daha mutlu olur hem de insanlara pozitif enerji verirsiniz. Ben böyleyim demeyin, kendinizi değiştirmek sizin elinizde.

Sanki beni anlatmışsınız... Küçüklük ve aile ortamı ilerleyen Hayatınızda çok etkili keşke gerideki bazı şeyleri değiştirmek elimizde olsa... Ama hastane ortamında çalışıyorsunuz en azından bi psikolog ya da psikiyatris ile bu sorunu çözebilirsiniz ya da dizginlersiniz. İşi de asla bırakmayın.

Bunlar çocukları için de katlanmıyorlar aslında yeterince cesur olmadıkları için bencilce davranıyorlar

Bi psikiyatra gidin. İşi bırakmayın.

Bu cümlelere katılmak mümkün değil. Bu zayıf ve görgüsüz insanların tarzıdır. Sevgili Konu sahibi; herşeyden önce hepimiz Allah'ın yarattığı kullarız. Bu açıdan kimsenin kimseye üstünlüğü ya da eksikliği yok. Her birimiz için hayatın merkezi kendimiziz, ama bu bir ölçü değil, çünkü sosyal varlığız ve insanlarla iltişimde bulunmak zorundayız. Güzel olan da iyi, sağlılklı iletişim olduğuna göre öncelikle kendine güven. elinden geldiğince mesleki bilgini arttır ve insanlara sevgi ve şefkatle ak. Çünkü gerçekten kutsal bir mesleğin var. Şifa dağıtmaya çalışıyorsun ne mutlu sana. Daima pozitif düşün. Zamanla dış görünüşünü bile nasıl etki ettiğine şaşıracaksın. Yeter ki iste. Azimle başarılmayacak şey yoktur. Bu psikolojiyi yaşamadığınız çok belli. Diğerleri üzerimizde psikolojik bir baskı kurarken görgüsüz ve zayıf olmuyorda biz kendimizi koruyup misliyle yanıt verirken mi oluyoruz. Hayal dünyasında yaşamayalım. İnsanların ekserisi acımasız. Zayıf karakter bu acımasızlara boyun eğmektir.

aklimdan geceni yazmissin keske cocugum icin bosanmiyorumcular gelse de okusa sunu hos onlar yine anlamaz ya neyse

Kimseyle yakınlık kurmadıgın için insanlar seni kendini begenmiş sanıyordur ondan öyle bakıyorlardır bence bi ayna karsısında falan alıştırma yap konuş kendi kendine halledersin umarım.

Yırt kendini artık. Yükselt kelimelerini.

Düşünmeden konuşmayı tavsiye eden bir insana ne anlatabilirim ki?Sözüm bitmiştir. Sevgili konu sahibi hayat kısa hiç bir şeyi fazla ciddiye almaya değmiyor. Ve dediğim gibi aslında kimse kimseden üstün değil, sen erdemli bir insansın ki kendinin farkındasın. Bu da demektir sana zor geleni de başarabilir ve hayata çok daha pozitif bakabilirsin. Ve lütfen mesleğini bırakma. İnadına kendini geliştir. Sevgiler. Başarılar... P

Kesinlikle çocuklukta yaşadığınız şeyler yüzünden böylesiniz. Tedavi olmanız lazım.

Kelimesi kelimesine beni yaşadıklarımı anlatmışsın

Canım benim eleştirisel sormadım zaten. Şimdi anladım. Ben daima pozitif enerjiye inanan bir insan olduğum için bu yönüyle bakmamıştım O halde o tür insanların zavallılığına vermek lazım. Gülümsemek güzeldir, olumsuz insanlar yüzünden bu özellikten vazgeçmemeli. Boş ver onlar kendi karanlıklarında debelensin. Sevgiler.

8993 sen bildiğin doğrultuda devam et, ama lütfen insanlara olumsuzu ve yanlış olanı empoze etmeye çalışma. Hastaneye gittiğinde sen şifa beklerken seni tersleyen bir hemşire ya da bir görevliyle muhatap olduğunda da lütfen üzülme kızma. Sosyal etkileşim önemlidir bunu da unutma. Daima doğruluğu tebliğ et. Doğru insansan...

Keşke öyle sansalardi. Ama pisirik durduğumu çok kişi söyledi. O yüzden bakıyorlar.

Ablacım biraz kendini zorla Yarın sabah git bir yaşıtın hemşireye, bir de yaşlıca hemşireye günaydın... bugün nasılsın de mesela. Sen nasılsın diye sorarlarsa da bomba gibiyim de:) Zor değil yahu altı üstü 2 çift lafın belini kırcaksın

Nasıl ki onlar seni düşünmüyorsa sende onları düşünme. Yeri gelince bağır yeri gelince sev yeri gelince yerin dibine sok karşındakini. İnan hiçkimse senden kıymetli değil. Hele ki sana kötü hissettiren birileri

Hemşire hanım böyle hissetmenizin senebi zannımca çocukluğunuzda huzursuz ebeveyn tarafından fazlaca eleştirilmeniz ve takdir görmemeniz. Aynı şekilde hayatta izleyici olarak kalıyorsunuz çünkü atılım yaptığınızda yanlış yapmaktan ve eleştirilmekten korkuyorsunuz. Oysa ki insanlar çok acımasızdır. siz kaçtıkça üstünüze üstünüze giderler cesur olun. ev de kendi kendinize sesli olarak kitap okuyun kendi kendinize birisine hitap ediyor gibi sesli dialog kurun dış görüntünüze önem verin kiloluysanız kilo verin spor ile fiziğinize çeki düzen verin. ve konuşmasanız da gülümseyin evde de aynaya bakıp gülümseyin kendinize değerli olduğunuzu sık sık hatırlatın. makyaj yapmak sizin için uygunsa makyajınızı yapın. kambur durmayın dik durun dik durmak için de spor yapın. Naçizane tavsiyelerim bunlar

Yorum yaptığınız için hepinize teşekkür ederim benim için hayati bir sorunum önemliydi o yüzden. demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Canim ozguvensiz duruyorsan ondan oyle bakiyordur. Canini sikma utanilacak bir sey mi yaptin? Hayir sadece icine kapali ve ozguvenli degilsin. Ama bak meslegini eline almissin bu bile basaridir. Kendine bunu hatirlat ve kendine guven. Birden olmaz ama zamanla ozguvenin konusman durusun degisir :))

Gulmekle bitiyor mu yani iletişim kuramadiğimdan konuşurken kekelediğimden pisirik duruşumdan bahsediyorum. Ben yıllarca değiştiremedim. M

Ama toplumda şöyle de bir durum var, çok fazla da gülümsemeyin, ne zaman gülümseyerek konuşsam karşımdakinden kontrollü bir üstünlük sergileme görüyorum. Çok gülümsemeyin o yüzden. Hala ben de bu konuda kendimi kötü hissediyorum. çünkü gülümsememin karşılığı tuhaf bakışlar oluyor genellikle.

Bu durumu aşmak için psikolog yardımı alın, sosyal fobiye sahipsiniz muhtemelen, daha küçük yaşlarımda benim de vardı ama saklamayı başarabiliyordum, maalesef oğlumda da var ben de yardım aldıracağım. psikologdan fayda görene kadar kısa vadeli olarak, dış görünüşünüze rahat ve güzel hissettirecek kadar bir değişikliğe gidin, biliyorum zor ama yürüyüşünüze daha sağlam bir hava verin, konuşacağınız kişilere kısa ve net cevaplar verin, vereceğiniz cevapları aklınızda önceden tasarların, bu tasarladıklarınız dışına çıkmayın, ses tonunuzu duyulabilecek kadar yükseltin ve gevelemeden önceden tasarladığınız şekliyle söyleyin. Kısaca hareket ve konuşmalarınızı bir süre tasarlayıp planlamanız fayda sağlayabilir. ben çok faydasını görmüştüm, hala ara ara görüyorum açıkçası ben de tam aşabilmiş değilim sanırım.

İşte diyor ya çocuklar için boşanmıyoruz en büyük hata burada Bir uzmandan yardım alsan sana iyi geleceğini düşünüyorum Birde insanların sana bakış açısı senin kendine baktığın gibidir Sev kendini sevsinler seni:)

Canım senden insanlar neden durduk yere iğrensinler, ilk önce bu düşünceyi sil kafandan. Bence sen etrafa yanlış enerji yansıttığın için, senin onlardan hoşlanmadığını düşünüyor olabilirler, bu yüzden ters bakıyorlardır. Tüm mesele bakış açını değiştirmekte. Bu yüzden lütfen bir psikologdan yardım al.

Ben de mi gariplik var acaba, gülümseyen insana kontrollü üstünlük sergilemek, tuhaf bakışlar nedir anlayamadım bağışlayın. Yani elim bir durum olan ortamda gülümsemek garip karşılanabilir ama... Keşke insanlar normal zamanda hep gülümseseler...

Ben çekingenim, ben utangaçım, özgüvenim düşük, insanlar benden nefret ediyor vs lafları tekrar etmeyi bırak bi önce. söyleye söyleye değiştiremiyor insan. Gülümse, sohbet edemesen de devam et konuşmaya, hata yqpıyorsan da önce sen gül, sen dalga geç kendinle insanlara fırsat vermeden. Bir de sana nefret ederek baktıklarını düşünme Tanımadığın insanın bakışını da bilmezsin ki Belki içinden güzel şeyler geçerek bakıyor o anda. İnan kimse dışardan göründüğü gibi ultra özgüven yüklü değil. Ama kimse çaktırmıyor. Kendi halini komplekse, milleti ezmekle örtbas ediyor.

İnsanların düşüncesini kendine mal etme onun ne düşündüğü onunla ilgilir O öyle düşündü diye öyle olmak zorunda değilsin

Bende sessiz sakinim o hep öyle dendi banada.. yapımız böyle.. değişmek insanlara sıcak davranmak mümkün değil gibi.. hele birde insanların gerçek yüzlerini gördükçe daha da uzaklaşıyo insan... Bende üniversite mezunuyum yurtta okudum ama dost arkadaş sıfır. Bugün bütün gün evdeydim canım sıkıldı patladım.. Haftalardır gezmiyorum. Asosyollikten bunaldım. ama arayıp rahatça hadi gezelim diyeceğim hadi onu geçtim arayıp 5 dakka konuşucağım kimsem yok.. İçimi rahatça dökemiyorum kimseye..

İlk olarak karakteriniz etki ediyor. Sessiz, içine kapalı bir yapınız var belli ki. Bu duruma iyi/kötü nitelendirmesi yapamayız. İkincisi ise ailenizdeki problemlerden bahsetmişsiniz. Hepimizin çocukken yaşadıkları ileriki hayatımıza bir şekilde yansıyor. Anne babanın kavgası sizin bilinçaltınızda yer etmiş olmalı ve davranışlarınızda da etkilidir. Terapi alabilirsiniz. İşinizden istifa etmemenizi öneriyorum.

Bakın cümlelerimi anlamak istemediğiniz çok açık. Ben karşımdakine nazik davranıyorsam kimsenin haddi değil bana ters davranmak. Ama karşınızdaki insan size atıl bir nesne gibi bakıyorsa kusura bakmayın da ne ezdiricem kendimi? Siz alttan alabilirsiniz ama konu sahibinin karakteri naif. En ufak şeyde depresyona girecek. Misliyle versin karşılığını. Kimsenin canı öyle stres topu değil. Gelen boşaltsın sinirini giden aşağılasın. Oldu o zaman.

Ben de böyle düşünüyordum ama inanın birçoğu böyle, ne zaman gülümsesem karşımdakinden donuk ve aşağılar bir tavır alıyorum, sanki aman bana gülümsediğine göre demek ki benden sınıfsal olarak daha aşağıda filan diye düşünüyor sanırım, karşısında yırtıcı birini görürse ona göre tavrını belirliyor, saf, işlenmemiş canlı doğası olduğunu düşünüyorum. Evet modern binalar yaptık, bilgisayarlarımız filan var ama bu dürtüselliği hala üzerimizde taşıyoruz bence. Sürekli bir savaş halindeyiz, hala karşılaştığımız kişileri tartıyoruz, güçlü mü güçsüz mü, ona bakıp statü belirliyoruz. Genellikle alt eğitim grubunda bunu gözlemliyorum maalesef. Keşke herkes sizin gibi olsa ayrıca, daha rahat olurdum.

Böyle olmanın sebebi ailen ne yazık ki! Aynı aile biçimiyle yetiştim. İnsanlarla konuşmaya korkuyorum. İletişim kurmayı bilmiyorum. Çoğu zaman derdimi anlatamıyorum. İçimde hep bir öfke var. Dışarı yansıtınca da ben kötü oluyorum. O sebeple arkadaşta edinemiyorum. İyi bir psikoloji destek lazım.

İyi de hemşire olmuşsanız demekki o kadar da pısırık değilsiniz. Psikolojik destek alın o zaman.

24 yıllık hayatımda hep depresiftim. Hala öyleyim. Yüzüme duruşuma yansıyor. 4 aydır bir işte çalışıyorum. İnsanlarla iletişim kuramıyorum. Konuşurken konuşamıyorum. Karşımdaki şaşkın şaşkın bakıyor ben konuşurken. Severek gidiyorum işe başarma isteğiyle. Ama bana sen burayı sevmedin mı öyle gözukuyorsun. Beni beğenmiyorlar. Benimle aynı zamanda işe başlayan biri benden daha iyi konuma geliyor. Daha alışmış hakim olarak yorumlanıyor. Ama ben? Çöp gibi hissediyorum. Bugün hep ağladım. Ben hiçbir şeyi beceremiyorum. Ve sanki korkuyor gibi heyecanlı konuşuyorum ya da yutuyorum. Ya da saçma mantıksız düşünüp konuşuyorum. Bu bana okul hayatında da ilkokuldan beri yıllarca dert oldu. Arkadaş edinemedim hiç samimi. Ortamlarda gülüp gulduremedim. Ortam insanı sevilen insan birinin arkadaşım dediği olamadım. Hep sen neden böylesin neden böyle duruyorsun onun gibi olsana dik dursana bu tepkileri aldim. Sessiz damgası daha 6 yaşında yapıştı benliğime. O sessiz. O öyle. O böyle. Bu kız niye böyle duruyor. Bi düğüne gitsem. Dedikodumu yaptılar. Yüzüme bakarak baka. Hep ağladım. İşe başladım hiç değişmedi tepkiler şimdi daha zoruma gidiyor bu yaşımda bu tepkilere maruz kalmak böyle görülmek. Senin elinde diyeceksiniz. Ama ben yapamadım. Başaramadım. Olmuyor. İstifa etmeyi düşünüyorum. Canıma tak diyor. Böyle olmamın sebebi ne? Umarım anlatabilmişimdir sorunumu. Liseyi de üniversiteyi de yurtta kalarak ailemden uzakta okudum.

Ne kaybedeceksin? Daha kaç yıl yaşayacaksın? İnsanların hakkında ne düşündüğünü umursayarak yıllarını heba edip toprağın altına mı gireceksin? Sen kendini yıpratırken onlar hayatlarını yaşıyor hırslan artık.

Bende sizin gibiyim üstümden o sessiz damgasını hiç atamadım, şuan düşünüyorumda herkes aynı olmak zorunda değil. Bizde sessiz sakin insanlarız ne var bunda. Birde ben çok duygusallım mesela, çalıştığım ortamda yakınlık samimiyet yoksa içime cekilirim dahada sesizleşirim. Biraz kendimize güvenmemiz lazım, belkide size öyle geliyordur. Kendinize ben beceremiyorum demeyin, milletinde be düşündüğünü fazla umursamayın. Bence yaş büyüdükce insan daha öz güvenli oluyor yani en azından ben eskisi kadar değilim.

Ses tonum pisirik eğilir gibi korkak çıkıyor. Ben konuşunca herkes sözümü tekrarlatiyor bu bile kanıtlıyor nasıl olduğumu..

hem kendiniz sağlık alanında çalışıyorsunuz, hemde önemli bir sorun olan sosyal hayat probleminizi burada çözmeye çalışıyorsunuz. Yapacağınız şey belli tıbbi yardım almak, psikiyatr ile, terapi ile... S