1 senedir ara sıra ağlama isteği geliyor. Özellikle geceleri uyuyamıyorum ve ağlıyorum. Aklıma geçmişte yaşadığım şeyler geliyor. Artık geçmişi unutup mutlu olmak istiyorum. Kafamı nasıl dağıtabilirim? Benim gibi olanlar nasıl bir çözüm buldunuz?

Senin yine iyiymiş ben hergün ağlıyorum ota boka her şeye

Yok 14 senedir buradayım sebep bu değil

Bu Ankara size ne etti ya

Bende de öfke ve umutsuzluk var sürekli. Ağlamaktan çok bağırıp çağırmak istiyorum. Yaşananların etkisi herkeste farklı. Geçmesini beklemekten başka bir şey yapamıyorum.

Benim arkadaşım var aynı sizin gibi hep geçmişi düşünüp takılı kalıyor ara ara hep ağlıyor yaşama hevesim yok kaygı ve endişe duyuyor son bir yıldır böyle halbuki önceden ne kadar neşeli cıvıl cıvıl hayat dolu bir kızdı onun için çok üzülüyorum doktora gitti ilaç vermiş ağır depresyon geçiyorsun demiş. Allah yardımcımız olsun inşallah hepimizin beden, ruh ve akıl sağlığı çok önemli

Venüs Retrosu mavi ayı Merkür Retrosu derken vurdu geçti karşim.

Beni antidepresan gülümsemesi dışındakiler mutlu edemiyor.

Eskileri unutamıyorum ki ben de R

Sebebi Ankara'da olmak bence Ankara nın kendisi çok bunaltıcı ne zaman gitsem depresyona girerim

Geçmişte ne yaşadınız bilmiyorum ama ne yapın edin sizi üzen insanları affedin. Kendinizi suçluyorsanız kendinizi affedin. Yaşadığınız olayları her yönüyle kabullenin. Bu yapması çok zor bir şey, affettim tamam oldu bitti işi değil. Gönülden affetmeniz lazım. Kendinizi affetmeye ikna etmeniz lazım. Affetmediğiniz her kişi veya her olay size zarar verir. Hep bunu hatırlayın. Kendi iyiliğiniz için affetmek zorundasınız. Bunu kendiniz için yapacaksınız. Düşünün ki kızdığınız kişiler hala size zarar vermeye devam ediyor. Olanları kabullenememek size sadece zarar veriyor. Bu yazdıklarımı düşünün, içselleştirmeye çalışın.

Meditasyon, yoga, namaz, 90larla dans, fitness, yuzme, kitap okuma, basibos gezmek, bi yerleri kesif, klasik muzikler, sosyallik, alisveris, flortlesme, bale tiyatro, konserler monserler... Insani darliklarindan cekip cikaracak bir suru sey var umarim istanbuldasinizdir. Evde oturmayin eve sadece uyumaya gelin.

Hobi edinin, yaşadıklarınız eski sevgililer gibiyse salsa kursuna gidin ben ağır bir depresyon geçirirken şehrimdeki tüm camileri gezmiştim her gün birini. İnsan bir şey bulmalı oylanacak. Şu anki hayatınızdan farklı bir şey yapın.

Anksiyete yüzünden

Bol Bol yürü müzik dinle gece temizlik ütü yap iyice yor kendini sonra zaten uyku gelecek sonra ağrıların olacak bir soğuk bira iç vur kafayı yat dene memnun kalacaksın ben uyguladım çok şükür her şey yolunda şuan

Arada bana da oluyor

Rahatlatıcı müzikler dinleyebilirsiniz. Yatmadan önce meditasyon yapabilirsiniz. İnançlıysanız ibadet yapabilirsiniz.

Meditasyon vs değil. Bunun ilacı sürekli eve kapanmamak. Çünkü evde olduğunda illaki kendini dinliyor insan. Çalışın. İşten gelince de dışarı çıkın sosyalleşin yorulun öyle eve girin. Yoksa insan kendini dinliyor o da iyi gelmiyor

Geçmişte ne oldu ise oldu gelecek her zaman bizim elimiz de değiştirmek için kendinize zarar verip durmayın degiştirilmicek şeyler için. İnsanlar ne hastalıkla sınanırken güçlü durmaya çalışıyor hayatı fazla sorgularsanız daha çok üzülürsünüz.

Ne yasadinki canim eskiden. Eger kendini surekli mutsuz hissediyorsan destek alabilirsin

Tedavi desteği alın

İst da olsan git Belgrat ormanına ağla bağır çağır çığlık at dicem de ankaradasın.

Umut. Herşeyin iyi olacağına inanmalısın. Düşünmemek için yeni uğraş edin. Ben 8 aydır senin gibiydim. Hala ara ara ağlama krizlerine girsemde baya azaldı. Bulmaca çözüyorum mesela. Kitap okuyorum, şiir okuyorum. Sende kafani dağıtacak bir şeyler bul

Ankara'da yaşıyorum