YalnizlikPaylasilmazmis "evleneli daha çok yeni, hemen çocuk yapma" / "evleneli çok olmuş, artık çocuk zamanı" diye saçma düşünceleri es geç.. kadın kendini ne zaman hazır hissederse o zaman olmalı.. çocuk büyük sorumluluk ve hayatının birazının değil, tamamen değişmesi demek.. Zaten kayınvalideye gerekli cevabı vermişsin, sıkıntı yok.. anne baba da olsa, asla 3. bir şahsı ilgilendirmeyecek bir durum bu.. Bırak yorum yapmayı, sorulmamalı bile.. Belki olmuyor, belki uğraşıyorlar, belki istemiyorlar başka planları var.. Söylemek zorunda mı sana arkadaş?insanlar biraz haddini bilmeli.. Bilmeyene de böyle senin gibi haddi gösterilmeli Ben mesela evlendim evleneli hemen istedim çocuk, çok seviyorum çünkü ve büyük aile hayalim var.. Zorlu da bir süreç geçirdim 2 düşüğüm oldu.. Ama şükür Allah'ıma şimdi oğlum 16 aylık ve yanımda.. Dedim ya.. Evet, büyük sorumluluk ama çooook güzel bir duygu, söylemeden geçemeyeceğim.. Uykusuz kalmana, işinden ayrılmana ara vermene, hayatının değişmesine ve odak noktanızın bebek olmasına değecek bişey.. Ama hazır olmayan için, istemeyen için böyle görünmez tabi, tam tersi görünür.. Bazende istemediği, düşünmediği halde hamile kalan kadının bebeği benimsediği, karnında hissettiği an tüm duygu düşünceleri değişir.. Senin için hangisi olur bilemiyorum ama yinede kendin için eşin için en hayırlı ve doğru olan neyse onu seç.. bide nacizane tavsiyem : ilerde bigün çocuğum olsun isterim, doğurucam diyorsan 30'unu geçirme derim Önceki

terbiyesiz, nefret ediyorum böyle hadsiz insanlardan. ağzının payını verdiğin iyi olmuş. eşine de net bi dille söyle, işten ayrılamam şu an ruhen hazır değilim zamanı gelince elbet olur bi yere mi kaçıyoruz de.

Bir de ablamin yillarca çocuğu olmayinca babam çocuk yapmam için talimat verdi. Yaşi 26 ta olmazsa yillarca tedavi ile 40 mi olacak, doğursun demiş. Ya bi çocuk sizin özel eşyaniz değil ve sadece kendinize doğurmuyorsunuz ki. O ailenin çocuğu...

Ben eşinize üzülmedim. Sonuç olarak evlenmeden önce sizin çocuk istemediğinizi biliyordu, bile bile neden evlendi? Anneliğe adapte olamayan kadınlar çalışmayan bulaşık makinesinin hırsını bile çocuğundan çıkarabiliyor, o derece. Doğurmakla sevmek bağlantılı değil, çocuğuna nefretle bakıp ''Keşke seni doğurmasaydım'' diyen annelerin sayısı da az değil. O yüzden ''Ben bir çocuğa maddi manevi bakabilirim'' diyebilmeli bir kadın önce, çünkü her ne kadar baba adayları yardım edeceklerini İDDİA ETSELER DE tek yaptıkları kıçlarında pireler uçuşarak uyumak ve ''İşten geldim biraz huzur ver beeöğğ'' diye çirkinleşerek höykürmektir. Erkekler baba olacağım diye tutturur ama nedense çoğunun bir bez değiştirdiği bile yoktur.

Siz dusuncelerinizi esinizle evlenmeden paylasmissiniz, ama esiniz evlenince sizde istersiniz diye dusunmus olacak. Tabiki bu karari ortak vereceksiniz, esiniz ve siz ama siz hazir olmadan cocuk yapmakta yanlis, yalniz hic istemiyorsaniz sizin gibi cocuk istemeyen biri ile evlenecektiniz, su durumda kv dediklerini umursamayin ama esinize haksizlik etmis oluyorsunuz. Bu onun en buyuk hakki ve ilerde saglik provlemi nedeniylede cocugunuz olmayabilir. Egerki bir gun hazir hissedince yaparim derseniz 30 a kadar bekleyin esinizlede konusun ama once her ihtimale karsi bir saglik kontrolunden gecinki isiniz garanti olsun gerisi de allaha kalsin. Ama yok istemem kesinlikle diyorsaniz bu sorun daha da buyumeden bir orta yolu bulun. Bana kalirsa cocuk evliligin tadi tuzu cocuk istemesem esimle evlenmezdim. Onu seviyorum, iyi bir baba olacak eminim, cocuklari cok seviyo ve ilgili ben o kadar ilgili biri degilim cocuklara karsi ama kendi evladim soz konusu ise ona dunyalari sererim. Ve su an hamileyim Allah isteyen herkesede nasip etsin diyorum.

Cocuk yapmaya hazir hissedilmaz canim. Cunku nasil bir sey oldugunh bilmiyorsun ki neye hazir olacagini bilesin. Hele de anac bir insan degilsen, 30una da gelsen 40ina da hazir hissetmiyceksin. Hatta yasin ilerledikce daha az istersin. Bugun kariyer var yarin terfi olur obur gun araba alinir obur gun ev alinir, bunun sonu yok. Esin de istiyormus, fikrin degisir diye evlenmis, 3 yil bekledi belki artik sabri azaldi, yanj illa doldurusa geldi giib bakma. Benim buyuk kizim evliligimizin ilk senesinde oldu, hic istemiyordum, supriz bir bebek. Ama simdi dusununce iyi ki olmus, bana cok iyi geldi. Zorlugu ilk iki yil. Sonra bagimsizlasiyor zaten. Bir de soyle dusun, elbet bir gun yapacaksan yasin erkenken olsun ki, cocuk buyuyunce sen de genc ol, o zaman istediğin seyleri yine yaparsin. Bayan

yaaa bayılıyorum böyle insanlara keşke sizler gibi düşünenler daha çok olsa da yetimhanelerde kimsesiz çoçuklar olmasa yaa bir yerlerde ne olur başına ne gelir düşünmeden terk edilmiş yavrucuklar nasıl üzülüyorum yada doğurupda hataydı şimdi hiçbirşeyinle uğraşamıyorum zaten istemiyordum deyip küçüçük bedene manevi zarar vermek valla tebrik ettim ben sizi istemiyorsanız bakamam yapamam diyorsanız eşiniz için yapmayın birkaç kez şahit oldum ağlayan bebeğe sen bak kavgası kadın diyorkiii sen istedin al bak adam diyorki getirdin dünyaya eşşek gibi bakıcan valla yüreğim sıkıştı daha dünyadan bir habersiz bebeği 0 dan yenik başlatıyorlar hayata sakın böyle hataya düşmeyin istemiyorsanız kulaklarınızı tıkayın dışardan gelen tüm yorumlara kararlarınızın arkasında dimdik durun

istemiyor olabilirsiniz bence dr gidip senelik kontrollerinizi yaptırın

Tamam, cok tesekkür ederim cevaplariniz icin U uzun

Geçici bi dönemdir belki, keşke geçse diyorum bazen.. belki 30dan sonra olur, yani bikaç yıl daha evli kalınca. 3 yıl diyorlar ama bana bu 3 yıl bile çok kısa geliyor. "Henüz erken" diye düşünüp duruyorum her seferinde... . push ; kelie

Dünyanın en yanlış yerinde soruyorsunuz bu soruyu. Daha dün çocuk istemeyen bir hanımın kk'da açtığı konuyu okudum. Resmen üstüne abanmış üyeler. Yok kadın depresyondaymış, annesiyle sorunları varmış, ne kadar merhametsiz ve bencilmiş, çocuk sevilmez miymiş, bu merhametsizlikle çocuğu olsa bile çocuğa fiziksel zarar verirmiş, neler neler neler... Sinirlerim bozulmasın diye konunuzdaki cevapları okumuyorum. Bir sürü seviyesizce mesaj olduğuna eminim. Aman da bebeğin cennet kokusu yumuk ayakları melek bakışları romantizmi işlemiyor gerçekten çocuk sahibi olmak istemeyen bir kadına. İstemiyorsanız istemiyorsunuz, bu kadar. Herkes çocuk sevmek zorunda değil. Ben mesela çok az çocuğu gerçekten sevimli, tatlı, güzel, zeki bulmuşumdur. Tıpkı çok az yetişkin insanın gerçekten güzel ve zeki olduğu gibi. Hayalperestliğin gereği yok. Çok iyi düşünün. Şayet sorumluluk almaktan korkuyorsanız, hayatınızın 18-20 yılını başka bir canlıya adayarak geçirmek istemiyorsanız belki de çocuk sahibi olmamanız en hayırlısı. Ama korkunuz bebek bakımı, alt değiştirmekten iğrenmek gibi daha yüzeysel ve küçük şeylerse belki zamanla aşabilirsiniz. Ama şunu asla unutmayın, çocuk anneye aittir, bağımlıdır. O bebek doğduğunda torun da torun diye sayıklayan kayınvalideniz olmayacak yanınızda, en fazla bir iki sevecek, belki çarşıya giderken bırakmanızı bile istemeyecek. Babası en fazla birkaç kere sallayıp pışpışlayacak ama işin %90'ı sizde olacak. Ha şimdiden söyleyeyim ben zamanı gelince çocuk isteyen bir insanım. Ama istemeyen ve sevmeyen kadınlara saygım sonsuz, çok iyi anlıyorum onları. Bu işler öyle kolay değil.

Bence annesinin de doldurusuna geldi. Arada acardi konusunu ama sakaya baglardi. Sonra kapanip giderdi. Ama KV ile olan o gerginlikten sonra daha ciddi bu konuda. R

benimki de 3 aydir olmuyo diye beni sucluyor 6 ay daha olmazsa kiyamet kopar heralde ne yapcam bilmiyorum maddi durumun fena degilse dusun derim konu sahibi yani esinin yasida baya var ikinizde 30 yason altinda olsaydiniz biraz daha bekle derdim esin 28 sen 24, 25 yada ayni yas olsaydin 2, 3 sene bekleyin derdim BENIM YASADIKLARIMI yasama sonra hep kendini suclarsin hem de esin seni suclar sperm kalitesi gittikce dusuyor benim esim 36 yadinda olsun diye dua ediyorum hergun

Hakkıdır ama ondan önce bunun kararını vermek de benim hakkımdır. Benim görevim değil ona bi 'çocuk vermek'. Öyle bir mecburiyetim yok. İkimiz çocuk yapacaksak eğer benim de bu konudan emin olmam lazım. Sırf benden başka herkes istiyor diye çocuk doğuramam ki? Diyelim ki doğurdum... Hadi ya ısınamazsam? Çocuğa da yazık.

31 yasindayim ve bence bile seneye falan mantikli cocuk isi

Bu isler zorla olmaz. Ki en basindan cocuk istemiyorum diye soylemissiniz esinize. Z

Daha 27 yaşındasın çok gençsin. Bunu düşünmek için önünde uzun bir zaman var.

Keşke çocuk istemediğinizi evlenmeden önce söyleseydiniz. Bende çocukları severim ama eğer eşim baştan asla çocuk istemiyorum deseydi heralde evlilik kararımı tekrar gözden geçirirdim. NeverOne

Biyolojik yaşınız gelmemiş demek ki bu her ikinizde isteyeceği bir şey karşılıklı konuşarak çünkü ufacık bir bebek ve de sorumlulugu çok büyük inşallah hazır olduğunuz zaman evlat sahibi olursunuz. Ben kendimden örnek vermem gerekirse evim olsun, arabam olsun iyi standartlarda olsun istedim hep ve en sonunda bir bebeğim oldu lakin erkek doğum yüzünden kaybettim. Hemşirenin dedikleri hep kulaklarımda yankılanır şimdi bile herşeyin bir yaşı var erken yaşta hamile kalsaydın böyle risklerin olmazdı dedi bana Hakkınızda hayırlısı ne ise o olsun.

Esınızle konusun, bu buyuk bır sorumluluk ben su an hazır degılım dıye. Yasınız genc daha, belkı 2 sene sonra karıyerınız de oturunca ısteyeceksınız. Yanı daha sıcak bakabıleceksınız belkı Ben 32 yasındayım ve 6 senelık evlıyım. '014de denemeye basladık cocuk ıcın yanı tam 5 sene sonra. 1 kımyasal dusuk 1 bos gebelık oldu, ben ıs hayatım sıkıntılı da oldugundan yıne bır sure ara verdım, sımdı 4.5 aylık hamıleyım. Ben de evlılıgın ılk yıllarında asla ıstemedım. Oyle cocuk delısı bırı degıldım yani, esım 2 seneden sonra ıstemeyen basladı. Kayınvalıdeyı hıc sorma, bana bısey dıyemıyordu ama baskalarına soylettırıyordu. Duygu somurusu yapıyordıu artık cocugu mezarıma getırırsınız felan. Ben hıcbırıne kulak asmadım, evlenırken bıze bır ıgne yardımları olmadıgı gıbı bır de ustune bız onlara bakıyorduk. Esım okurken bıle harclıklarımızı paylastık oyle dıyeyım sıze, yanı bu durumda bende cocuk ıstese ben yapsam en olacaktı, tek maasla hem onlara hem bıze nasıl bakacaktı esım ben calısmıyorken. Kayınvalıdenıze esınız soylesın, ustunuze gıtmesın konusunu acmasın. Bız zamanı gelınce dusunucez anne desın. Bu oyle kolay bır karar degıl, hala ben dusunuyorum ucretsız ıznım bıtınce napıcam, ısyerınde sut sagma bıle problem olucak kı ısten ayrılmam ımkansız sonra ıs bulamam. Bunları dusunmeden cocuk yapmamak lazım

şu düşüncen çok güzel. anladığım kadarıyla kendini tam olarak hazır hissetmeden istemiyorsun. ya da hiç hazır olmayacakmışsın gibi hissediyorsun. kesinlikle istemiyorsan keşke en başta deseydin eşine. U uzun

Ben çocuk istemeyen bir insandım ve çocuk istemeyen biriyle evlendim. Herhalde karar verirken yaptığım rn iyi şey buydu. Eşimin tarafı değil ama benim taraf baskı uyguluyor hatta bir akrabamız "sizin istememeniz önemli değil biz istiyoruz" demişti de dumur olmuştum. İş arkadaşlarımın çoğu ya hamile ya çocuklu ve her gün bu muhabbetler açılıyor. Kırmak istemediğim insanlara "şimdilik düşünmüyoruz" diyorum da yumuşadığımı zannediyorlar:) çok önemsemediklerime sert çıkıyorum, ben istemiyorum eşim de istemiyor, size laf düşmez anlamında:) etrafımdaki kadınların 2-3 tanesi hariç kimse anlamıyor, çocuk nasıl istenmez diyorlar.

Bu seninle eşinin vereceği bir karar yani buna kimse karısamaz. Ama yani eşinde istiyo haklı olarak.. senin kendini buna hazirlaman lazım ve ne zaman tamam bende istiyorum dersen o zaman olur. Diğer türlü eşim mutlu olsun diye yaparsan ne hamileligini yaşarsın ne de anneligini

merhaba bazılarının düşündüğünün aksine "madem istemiyordun baştan söyleyecektin karşındakine" düşüncesi öyle olmuyor... ben evlendiğimde 21 yaşında ve çok aşıktım öncesinde de uzun zamandır tanışıyorduk evet arada konuşuyorduk bebek meselesini ama ciddi ciddi hiç konuşulmadı. zaten 21 yaşındayken nasıl böyle büyük bir karar verebilirim ki? ben de eşime sevmediğimi düşünmediğimi zaten belirttim evlenmeden. o da konu sahibinin eşi gibi zamanla olur diye düşündü 4 yıllık evliyiz ee ben bu süreçte daha da uzaklaştım öğretmenim, ilkokul öğrencilerinin içinde olduğum sürece zaten anne olmak istemeyeceğimi anladım ve öğretmenliği bıraktım 2-3 defa hamilelik şüphem oldu evli olmama rağmen dünya başıma yıkılmış gibi korktum ağladım ve aldırma planları yaptım. allahtan hamile değilmişim ama anladım ki ben istemiyorum. aman napalım hamileysem doğururum diyemiyorum. kendi hayatım mahvolacak kafasındayım kesinlikle hazır değilim yani bana destek olacak annem kızkardeşim ya da kayınvalidem vs de yok. yani cesaret edip doğursam sadece kendime güvenerek yapmam lazım bebeği. eşim çok iyi baba olur, ben de bilinçli bir anne olurum, ama olmak istiyor muyum? asıl mesele bu. 5 sene kadar daha zaman tanıdım kendime zaten işim dolayısıyla yükselme ve eğitim durumum devam edecek bu esnada cesaret de edemiyorum içimden öyle bir istek de gelmiyor sonra gelir mi bilinmez... işte bende durumlar böyle..

İnşallah sende anneliğe hazır hissedip o mutluluğu yaşarsın.

Bilmediğiniz bir şeye nasıl hazır olunur bilemedim. Ben de hiç hazır olmayarak, eşim çok istediği için doğurdum ve iyi ki doğurmuşum diyorum

Evet ama o konuyu ikimiz de cok ciddiye almadik zaten. Zamanla düsüncem degisir sandi, ben de belki degisir sandim ama henüz 3 yillik evliyiz ve ben evlenmeden de söylemistim ona cocuk fikrine cok sicak bakmadigimi, hele ki evliligin ilk yillarinda hic düsünmedigimi. Esim 37 yasinda. Benim yas acisindan sorunum yok ama sanirim o biraz da yasi sebebiyle cocuk istiyor.

üremek için mi evleniliyor sadece?

Evet kendine göre haklı elbet.. ama hazır hissetmeden bebek yapmak da yanlış geliyor. YalnizlikPaylasilmazmis

Benim düşüncem yaşamadığın bişeye hazır olamazsın. Yani çocuk sahibi olma konusunda biyolojik güdü tabiki var ama anne olmanın evlat sahibi olmanın nasıl birşey olduğunu bilmeden duygusal anlamda hiç bizaman hazır hissedemezsin kendini. Bu da ertelendikçe ertelenir. Mesela ben ilk evlendiğim ay kazara hamile kaldım ama malesef devam etmedi ve düşük oldu. Ben bu duyguyu kazara da olsa yaşamasaydım belki senelerce beklerdim "çocuğa hazır olmak" için. Ama düşükten sonra bidaha hamile kalmak için can attım. Ama iş 3. bi kişinin buna müdahale etmesiyse çok haklısın. Bunun kararını ancak eşin ve sen verebilirsiniz. Tavrınızı koymanız çok iyi olmuş.

Ayy ben de kendimi anne olarak düşünemiyorum.

esinin yasida az degil canim ilerde istersen olmazsa hep vicdan azabi duyarsin 3 aydir olmuyor keske daha once dusunseydim diyorum

daha 3 yıllıksın ya zaten cok erken ille herkez 2 3 senede cocuk yapmak zorunda degil toplum böyle görmüs diye insanlar cocuk yapmadın mı kusurlu sanıyor bence daha cokkk zamanın var bekle 3 sene sonra yaparsın 35 te yaparsın ne acelesi allah verirse zaten olur yani erken olcakta ne olucak hayatını yasa psikolojin daha önemlii

Kv salla takma bile ama eşin için birley diyemiycem. Yükselme durumunu izah et olumlu ve olumsuz taraflarını düşünün. Ama çocuk büyük bir sorumluluk olduğu kadar hayat veren bir durum. YalnizlikPaylasilmazmis

Eğer aile ici bağlar kuvvetliyse, büyük ebeveynler çalışan annelerin bebekleri ile ilgileneceklerse bence de fikir verebilirler ama aksi halini kabul etmiyorum ben. Ayni şeyi yasayan cevremde çok kişi oldu, su anda ben yaşıyorum açıkçası, hamile kalana kadar hani torun hani torun, hamile kalınca bakıcı buldun mu, e bize mi güvendin bebek yaparken muhabbeti. İnsan bazen anne babasını bile anlamakta güçlük çekiyor.

İnsan bilmediği birseye hazır olamaz zaten. annelik çok farklı bişey Kayinvalide şurda dursun bi.. mühim olan eşiniz ve siz. Başta bebek sahibi olmak istemeyip daha sonra doğuran çoğu kişi "keşke daha önce yapsaydım" diyor. bunu göz ardı etmeyin ;-) Allah kalbinize göre versin inşallah

'bebegi kucagina aldin mi bak nasil mutlu oluyorsun.. annelik baska sey' laflari gecti mi burda bilmiyorum ama lutfen şu yaklasimi birakin.. her insan, her kadin ayni zamanda ayni sekilde hazir olamiyor demekki.. kadinin ruh hali cok onemli.. kabullenemezse, depresyona girerse ne olacak? her seyi tozpembe yansitip gecistirmeyelim lutfen.. kimisi daha bekarken cocuk diye yanip tutusur, kimiyse korkar o sorumluluktan vs.. empati kurabilmek bu kadar zor olmamali.. ve konu sahibi, esinizle kavga etmeden guzelce anlasmanizi oneririm.. kendinizi ifade edin.. kv isteyebilir bi torun ama bu istek zorlamaya baskiya hak vermez.. Allah evladin varligiyla da yokluguyla da sinamasin.. hayirli zamanda olsun isteyenlere de inşaAllah..

Diyorum ya nenemde derdi ama artık kafa gitmişti Allah rahmet eylesin

çocuk olunca eve kapanıp kapanmamak size kalmış. doğum sonrası sizde ve bebekte sorun yoksa istediğiniz zaman dışarı çıkabilirsiniz. en önemli sorun gece uyku düzenimizin bozulması. onun dışında gelip geçici şeyler hepsi. kariyer planınız için bir şey diyemem. ona eşinizle beraber karar vereceksiniz. siz haklısınız ama eşiniz de haklı. siz kendinizi hazır hissetmiyorsunuz ama eşiniz hazır hissediyor. zor bir karar süreci.

siz istemiyorsaniz oluru yoktur. tasiyacak, doguracak, bakacak olan sizsiniz ve isteyerek karar vermeniz sart.

Bugün çocuk istememe konusuna yaptığım 2. yorum bu. Yine aynı şekilde yazacağım. Bende evliyim, yaşım küçük değil ama kesinlikle istemiyorum, hatta ya hiç istemezsem diye korkuyordum bir ara şimdi onuda takmıyorum artık kafama, istemezsemde istemem yani ne yapabilirim ki. Sebebini bilmiyorum maddi yönden imkanım çok iyi bakabilecek durumdayım çok şükür, yaşımda yerinde ama sebebini bilmiyorum içimden gelmiyor yani. Aynı bu şekilde eşime anlattım durumu, ben seninle çocuk yapmak için evlenmedim dedi. Ömür boyu yapmasam ne yapardın dedim. İstemiyorsan eğer yapmayacağız o zaman, zorla güzellik olur mu dedi konu kapandı. Artık bir süre sonra mutlaka bizim ailelerden de tepkiler gelecektir ama bir kulağımdan girer, diğerinden çıkar. Kimsenin hayatıma karışmasına izin vermem yani, isteyen kendi doğursun sevsin. Farzedin ki sizin çocuğunuz olmuyor o zaman ne yapacaktı kayınvalideniz? Boşanın mı diyecekti? Bir kere onun size karışma gibi bir hakkı yok. Torun sevmek isteyebilir ama yapın ve ya yapmayın diye baskı uygulayamaz kesinlikle. Eşinizlede bu konuyu konuşun, bence saygı duysun. Bu işler baskıyla, istemeden olmaz çünkü.

Yaşınız müsait çoğu akranınız daha evlenmedi 3-5 yıl daha rahatça ertelenebilir Kendinizi hazır hissetmek önemli ben de pazar evde kalsam hasta olurdum 30 yaşımda tüp bebek ile doğurdum 5 yaşına geldi bile evde bir süre idare ediliyor sonra da iş güç çocuk ev derken zaman geçiyor

3 günlük dunyada kariyer icin cocuk ertelemenin bu dünyada tadilacak enguzel duygudan mahrum kalmani tavsiye etmem... sonanda

Biz kadinlar damızlık hizmeti vermek için mi evleniyoruz bu durumda.. şaka gibi gerçekten..

Bir belki geliyor aklima.. belki ben de sonradan severim diye. Ama kafam hala cok karisik, etraflica bi düsünmem lazim. Belki de esimle sakince konusmam lazim yine. Hayirlisi olsun hakkimizda ama sanirim ben hazir hissetmeden olmaz...

Bir de arkadaşlar konu sahibi belirtmiş evlenmeden istemediğini, eşi düşüncesi değişir diye düşünmüş.

Tabiki kendini de hazır hissetmesi lazım o çocuğa bakabilecek ilgilenebilecek uykusuz kalabilecek böyle düşününce sıkıntılı gibi gelse de bence sevgisi yeter tek gülüşü herşeyi unutturabilir.

Tabiki bu sizin kararınız ama İnanin kucaginiza alınca keşke daha önce yapsaydim diyebilirsiniz :) annelik çok zor bi o kadar da dünyanın en güzel duygusu. Ama lütfen kendinizden emin olmadan anne olmayı düşünmeyin. Etraf çocuğu olup anne olamayanlarla dolu çocuğa haksızlık etmeyin.

Sen bi de sana cilve yapinca, annecim deyince, seni savununca, sana şarki söyleyince gör neler hissedeceksin U uzun

Kv yi salla ama esin hakli bence Pink_Women Hoppalaaa tek ayak

Top atsalar uyanmazdım Çocuktan önce. Hatta yandık ben çocuğu nasıl duyacağım, çatlar ağlamaktan diyordum. Hastaneden eve bir geldik yavrumun nefesi hızlansa uyanıyordum :) 2 saatte bir kalk emzir, hasta olunca Başında bekle evlattan başka kimseye bu kadar içten yapılamaz heralde. sonanda

evlenene kadar nıye evlenmıyosun sonra nıye çocuk yapmıyosun valla buyuklerın ınsıfıyatınde gecıyor hayat.

Erken daha önce işin

Fikirler cok farklilik gosterebiliyor. Benim kizkardesim 24unde evlendi. Ilk yillarinda cocuk istemediler. Sonra istediler olmadi. 2 yil ugrastilar simdi dunya tatlisi bir kizlari var. Hep der keske hemen yapsaymisim cocuk, simdi 4 5 yaslarinda olurdu diyor. Kizkardesimde ilk hic alisamadi cocuguna. Bu benim mi felan diyordu, sonradan alisti. Ha onda sizin gibi illa istememe gibi bir durum yoktu. Yani fikirler zamanla degisiklik gosterebiliyor. Esiniz anlayisli davranmis bence ki evleneli 3 yil olmus ve bu zamana kadar da cocuk lafi etmemis. Ama artik belki fikriniz degismistir diye cocuk lafini ortaya atmis. Hadi ilk yildan cocuk diye baslasa sabirsiz derdim ama baya sabretmis. Kocanizin yasi da 37 olmus artik. Cocuk istemekle kendisine gore o da hakli. Yas geciyor sonucta. Belki 40dan once baba olmak istiyordur. Cocugu 10 yasinda iken 50 yasinda olmak istemiyordur. Bir de onun penceresinden bakmak gerek olaya. Simdi kayinvalidenizin hic torunu yok sanirim. Yasli basli insanlar elbette torun sevgisini de tatmak isterler. Laf anlatmakta zordur. Hic torunlari yoksa bu sevgi daha agir basar. Bu sevgisini dile getirmek istemis ama cok yanlis ve cirkin bir uslup kullanmis keske daha alttan alsaymis ve guzellikle anlatsaymis. Tum bu olanlar sizi cocuk olayina daha bir onyargili yapmis ki bu anlasilir. Esinizle oturup konusun herseyi bir tartin yeniden. Kayinvalidenize cok kizginsiniz anlasilir ama onlarda torun sevmek istiyorlar demek ki. Umarim iliskileriniz duzelir. Anne olmak zor baya zor. cok buyuk sorumluluklar gerektiriyor. Korkmakta cok haklisiniz. Rabbim vaktini de zamanini da bilir. Siz kafanizi sakin tutun, cocuk denildikce cephe aliyorsunuz belli. Belki bir sure herkes susarsa siz de cozumunu bulursunuz..

En baştan evlenmeden buna esınızın verdıgı tepkı cok yetersız sız neden bunu o zaman fark etmedınız?

Canim bebeklik giysileri hep attim ya. Sen de saklama onları. İkinci çocuk olmadan hiçbir şey saklama. İlk çocuk 5-6-7 yaş gibi hızlı büyüme dönemleri oluyor. Herşeyi yepyeni kalıyor. Zaten atamiyorsun onları. Kardeşi olmuşsa hele saklayasın gelecek :)

Şimdi ne düşünüyorsun, değişiklik var mi fikrinde? R

Her kadinin dogurganlik guduleri farkli isler, bi kadin anca anne olmayi istediginde anne olmaya gercek manada hazir hale gelir hormonal olarak. Bu kimisinde 15 yasinda ortaya cikar kimisinde 35 kimisinde hic cikmaz. Kadin onu hisseder zaten. Konu sahibi 27 yasinda ve henuz ortada bu his yok, olabilir. Absurt bi sey yok ortada Koca yasina gore dogurmanin manasini cozemiyorum. Kadinlar hep kendilerine haksizlik ediyor gereksiz fedakarliklarla. O cocugu tasiyacak besleyecek buyutecek en cok kahrini cekecek sizsiniz. Biraz kendinize deger verin

Eşiniz gerçekten annesinin gazıyla sizinle böyle konuştuysa biraz zaman tanıyın. Ne kabul edin ne reddedin. Konuyu geçiştirin. Annesi de bayramda gelen gidene bakıp heveslendi herhalde. Sonra da oğlunu kızıştırdı. Biraz sakinleşsin durum. Siz hiç konuyu açmayın. Eşiniz de eğer annesinin gazıyla yaptıysa onun da ateşi sönecektir. Diğer bayrama kadar zaman kazanmış olursunuz.

Ben de aman nasilsa olmaz defim ve ilkinde oldu.

hala bu soruyu soranlar bu kafada olanlar varmıı yaa şaka gibi

çocuk yapmayacaktınız da ne diye evlendiniz?

Esine niye aciyosun ki kvnin gazina gelmis belli ki yoksa durduk yere isterdi. Senin bedenin senin kararin cocugu doguracak da analik yapacak da sensin karari once sen vereceksin sonra esinin karari gelir kvye zaten laf dusmez

A konuyu yanliş anlamışım . push ; Siminru Canım

Amiin inşallah cümlemizin hakkında hayırlısını versin Allahım. Rabbimin izni olmadan yaprak bile kımıldamaz, aslında hiçbirimizin kararıyla olmuyor bu işler, sizinde şuan için hakkınızda hayırlı olan buymuş demekki, Rabbim en doğru zamanda en güzel şekilde sağlıklı bir evlat versin size inşallah. Sevgiler

Bende oyleydim... hatta cocugum olmazsa hic sorun degildi... hatta belki daha iyidi bilmiyorum... hic bir zaman anne olarak tasvir etmemistim kendimi... bana gore dunyanin gelmis gecmis en agir sorumlulugu... sonra hamile kaldim... tabi ben bir sok içinde, nasil uzuluyorum kendime... hos arada ne yalan soyliyeyim hala uzuluyorum kendime ama sonra geciyor... ufaktan simdiden sahiplenme basladi... kaldi ki biliyorum hamilelik, cocuk olayinin en zahmetsiz kismi... ne olacak nasil olacak... kendimi cok merak ediyorum... Merhametsiz biri degilim kesinlikle... misal kopegim 1 gun istahsiz olup yemek yemesin aksamina elimle yediririm mamasini, ve yiyene kadar pesini birakmam... fakat bilirsin iste... annelik emin cok daha otesini ister... acikcasi hep derim eger kendini hazir hissetmiyorsan Büyük ihtimalle hic hissetmeyeceksin zaten... yapi meselesi o yuzden biraz da esine bak derim... babalik kapasitesi var mi Cocukla senden cok ilgilenme kapasitesine sahip mi? Bizim gibi kararsizlar icin erkegin cocuga bakis acisi cok onemli

Ohaaaaa kusura bakma onu nasil diyolar ya sana demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Eski eşim baba olduğunda 43 yaşındaydı. İkinci kez baba olduğunda 46. Fiziksel olarak gayet iyi bir baba idi, dışarı çıkarır, parka götürür, alışverişe birlikte gider, oyunlar oynar, hoplar, zıplar, basketbola götürür, beraber oynarlar, beraber tenis oynarlar vs. Ruhen pek iyi baba sayılmazdı o ayrı, kendi psikolojik rahatsızlıklarından dolayı. Ama onun da yaşla alakası yok zaten

Ben de 27 yaşındayım, evli değilim, hayatım ve kişiliğim daha yeni yeni oturuyormuş gibi hissediyorum, anneliği asla yapamazmışım gibi geliyor, ondan sizi çok iyi anlıyorum. Eşinizle aranızdaki yaş farkı bence burada fikir ayrılığınızın kaynağı olabilir. Ama herkesin dediği gibi çocuğun sorumluluğu sizde olacak, ondan doğurmamanız bencillik filan değil tabi ki bence. Burda belirleyici olan sizsiniz bence de. Ya aslında benim de, bu konuda kimseye söyleyemediğim uç fikirlerim var, o kadar savaş, nüfus fazlalığı, insan hayatının değersizleşmesi olan bir yerde doğurmak anlamsız geliyor., çocukları aşırı fazla seviyorum, çok çok düşkünüm ama evlat edinmek istiyorum doğurmayı pek düşünmüyorum... Bu fikirlerim değişmezse bunları düşünen bir koca bulmak isterim...

Hic bir zaman hazir olmuyorsun ki... Uykusuz kalacagim, hayatim degisecek, becerebilecek miyim, iyi bir anne olabilecek miyim... bir suru sorularla erteliyorsun hep. Ama o melek herseyi unutturuyor. Hormonlarin etkisiyle sen de farkli oluyorsun, degisiyorsun. Anne olmadan once ben mesela bu kadar duygusal degildim. Annelik baska birsey. Bence herkes tatmali.

27 yaşındayım ben... Madem istiyorsunuz, umarım en kısa zamanda hamile kalabilirsin . push ; Z

Cok dogru söylüyorsunuz. Zaten esimden baska kimsenin de dedigi ne düsündügü ilgilendirmiyor. Ama o cocuk istiyorum deyince de aciyorum. Sirf o istiyor diye dogurmam galiba ama iste, vicdan yapiyorum sanirim. Umarim benimki de anlayis gösterir ve üstüme gelmekten vazgecer.

Eşin haklı hatta en doğal hakkı. Gerçi ben deliler gibi çocuk isteyen biri olarak eşini haklı bulmusta olabilirim.

Ben de svmedim zaten aylarca... Hiç istemiyodum çocuk. Hiç sevinmedim hamileyim

Peki siz nasıl çözdünüz bu sorunu? N

Ben de 26 yasindayim 2 yillik evliyim, ayni senin gibi dusunuyorum. İstemedigin cocugu dogurma bence.

zaten o evlilik kotu gidiyorsa cocuk yap duzelir mantigi bencede yanlis hem de bencillik insanin yasi 35 40 olsa o evlilik kotu gidiyorsa cocuk yapilmamali

Sevdiği için.

aynııı bennnn 27 yaşındayım, 1 yıllık evliyim bekarken çocukları çok sevmeme rağmen çocuk düşünmüyorum ama benim ki farklı sıkıntılar eşime ve onun ailesine güvenmiyorum aslında kendimede güvenmiyorum. iyi bir anne olamam gibime geliyor... o yüzden erteleyebildiğim kadar erteleyeceğim... Eşiniz ısrar ediyorsa biraz zor işiniz Allah yardımcınız olsun

Anne olunca dünyaya başka bakiyorsunuz. O bambaşka bir boyut. Çok ağlak, duygusal, merhametli oluyorsunuz.

Kaç yaşındasınız? YalnizlikPaylasilmazmis

Hazır değilim gb birşey değil sanırım sizin ki? Bas baya istemiyorsunuz yani. Öyleyse kesinlikle yapmayın. Hem siz bunalıma girersiniz, hem çocuğa faydanız olmaz. Çocuk bu denenecek bir şey değil yani. Eşinizi bu fikre alıştırmaya bakın.

Birşeye yaşamadan hazır olunmaz bence.. hazırsın sanılır çok istenir. Siz haklısnız siz doğuracaksınız vs ama eğer evlenbdiyseniz eşinizinde evlat sahibi olmaya bunu istemeye hakkı var.. hem durun bakalım bir kere denemekle hemen kucağınıza alabilecekmisiniz artık bu olay bile çok zorlaştı emin ol yavaş yavaş kafanıza oturtmaya çalışın bence

Canım bende eşim çocuk çok istiyordu diye yaptım şimdi dünyalar tatlısı bir bebeğim var ve bence her kadın anne duygusunu tatmalı hamilelik duygusunu tadıp bebeğinin minik tekmelerini hissetmeli bak bu sayfada binlerce hamile olmak için yöntemler arıyan kadın var çocuğu olmuyor diye kahrolan kadın var benimde kv misafirlerin içinde bir sürü laf ederdi ne yapalım hepsi öyle senin kv de bir torun hak ediyor kendince haklı bence eğer çocuk yaparsan hiç pişman olmayacaksın Önceki

Anlayisiniz icin tesekkür ederim, isin 90%inin bende olacagina da eminim. Herkesi anliyorum ama olay bende bitiyor. Benim vücudumda büyüyecek bu cocuk, ben doguracagim, dogurduktan sonra da dediginiz gibi asla bagimsiz olamayacagim. Bana bu yük, sorumluluk cok agir geliyor... En azindan simdilik.

Yoo zorlamadim da değiştirmedim de. Doğumdan 1 yil sonra başliyor zaten. İstemesen de seviyorsun.1 kez gülsün diye maymun oluyorsun. Çok hata yaptim, erken doğuraydim keşke Bir d Yüce Allah diuor ki çoğalin. Doğum emirdir. Bu nedenle de doğurdum. Çok önemliydi benim için

Gözünüzü kapatın, kendinizi 2 sene sonra hayal edin. Engelli bir çocuğunuz da olabilir. Kronik bir hastalığı olup hayatınızı ona feda etmeniz gereken bir çocuğunuz olabilir. Her şey iyiyken birden bir kaza sonrası bakıma muhtaç bir çocuğunuz olabilir. Bunlarla mücadele edebilecek gücü içinizde hissediyor musunuz? Evet, her şeye hazırım diyebiliyor musunuz? Hayat her zaman el bebek gül bebek değil. Bir daha asla normal hayatınıza dönemeyebilirsiniz. Ama en güzeli çocuk sahibi olmaya karar verince bu riskleri de göze alabilmek. Evet alıyorum diyorsanız, sorun yok.

bende senin gibiydim. okadar korkunç bir fkirdi ki bu 2 yıl mühlet vermiştik birbirimize. bir anda yapmaya karar verdim ve yaptım fikrim değişmeden. iyiki olmuş. bebekle ilgilenmekten zaman nasıl geçiyor anlayamıyosun bile..

En yakınlarımız bile olsa çocuk çocuk diye sorup duyan insanlardan nefret ediyorum.. Biz de 2 senelik evliydik çocuk düşünmeye başladığımızda 6 ay denedik olmadı.. benım için korkunc bir 6 aydı.. Olmayacak diye o kadar korktum o kadar korktum ki.. Her gün dua ediyor, ağlıyordum... Ben içimden yana yakıla dua ederken olsun diye çocuk düşünmüyoruz, istemiyoruz diye ölümüne savunuyordum... kimsenin ağzına laf vermemek için.. o yüzden soran insanlardan hiç haz etmiyorum... Bende27 yasındayım.. ayrıca yorgun iş temposuyla da çalışıyorum kendi yaşadıklarıma dayanarak tek önerim düşünmeye başladığımız zamanda hemen olmayabiliyor... Hakkı'mızda hayırlısı.. earth_angel9

Ben %60 anneye %40 babaya ait olduğunu düşünüyorum ve büyüklerin söz hakkı olduğuna inanmıyorum. Herkes kendi çocuğunu doğurarak söz sahibi olma sırasını savdı bence :)

Erkeklerin çocuk diye tutturma hakkı olmadığını düşünüyorum ben. Anne taşıyor, anne bakıyor baba istediği kadar mükemmel olsun o çocuk öncelikli olarak hep annenin sorumluluğunda olacak. Babasi anneden daha fazla bakan cocuk kac tane var dünyada? İstemiyorsan yapma. Zorla dogurdugumu düşünemiyorum, korkunç.

aslında eşiniz de istiyorsa tek çocukla kalabilirsiniz. çocuk zor evet ama şimdiden eşinizden söz alırsanız yardım edeceğine dair, kariyerinizi de aksatmadan devam edebilirsiniz. İnanın ne eşler var, çcuğun her şeyiyle ilgileniyorlar, resmen annesi olarak size sadece sevmek kalıyor. ama eşinizle bu konuları konuşmanız lazım. Size bu denli yardım etmeye gönüllü ise çocuğu neden düşünmeyesiniz ki.

Evliliğin sadece çocuk yapmak üzerine olduğunu düşünürdüm ama evli olduğum yıllar içinde anladım ki öyle değilmiş. Bu konu sadece eşler arasında karara varmalı, dışarıdan kimsenin söz hakkı olmamalı bence. Öyle bir an gelecek ki ikiniz de emin olacaksınız. O zaman fazla konuşmaya bile gerek kalmayacak. Eşinin seni bu konuda anlayacağına eminim. Aynısını yaşamış biri olarak biliyorum çevredekilerle uğraşmak zordur. Kolay gelsin.

Milyarlarca insan var Ben üremesem nolur ki İnsanlık ne kaybeder ben ne kaybederim diye düşünüyorum bazen... Soyun devamına dair bi içgüdü yani üreme içgüdüsü de. Bir canlıyı çok sevmek belki... ama ben Zaten sevgi doluyum. Kendimi eşimi evdeki kedimi şefkatle tutkuyla seviyorum. Neden bu güzel giden hayatımdan sıkılayım ki diye soruyorum bazen kendime? Belki de zamanı gelmemiştir diyorum ama 10 yıl önce de benzer düşüncelere sahiptim. Şimdi bu konuya daha da uzaklaştım diyebilirim.

Sen hazır değilsen salla kim ne derse desin duyma madem bukadar güzel bir duygu neden terkedilmiş çocuklarla dolu yetimhaneler istemeyen hiç bir şekilde istemiyor bende istemiyorum eşimde biz sevgiliyken isterdi ben istemiyorum derdim hep sonradan oda istemedi nasıl olduysa. kv annemde istiyor ama çok istiyosanız siz yapın diyorum bide neymiş çocuk için değilse ne için mi evlenilirmiş nenemde öyle derdi eskiden

Ailenin çocuğu? Nasıl yani?

İstememene saygı duyarımda eşine bunu yapmaya ne hakkın var. Ben erkek olsam benden çocuk doğurmak istemeyen kadın beni sevmiyordur diye düşünürüm. GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

ya yorumları hiç okumadım o yüzden direkt konuya dalıyorum ya bizim ailelerimizde özel kavramı yok maalesef her şeye maydanoz olurlar.. nişan yaparsın düğün ne zaman derler. düğn yaparsın çocuk ne zaman derler. doğum yaparsın aa bu oğlan bir de kızın olsun derler. yok olmadı mı bir daha doğur derler. yani derler de derler.. o yüzden kayınvalideyi takmayın pek.. ama çocuk konusu gerçekten çok ciddi bir şey.. kesinlikle eşlerin ikisi de hazır olmalı.. ama özellikle anne hazır olmalı.. çünkü çocuktan sonra anne çok başka bir hayata geçiş yapıyor.. bunların yanında evlat çok tatlı oluyor yardımcı alırsanız yanınıza yükselmeye devam edebilirsiniz.. 3 çocukla tus kazanan insanlar var.. ama tekrar diyorum sizin istemeniz en önemlisi..

Bizde çocuk düşünmüyoruz. Konuşmuştuk evlenmeden. O yüzden bizde sıkıntı yok. Ama senin esin gibi isteseydi esim ayrılırım çocuk benlik bişey değil. Zor durum. Ne o çocuk hasreti yaşasın ne de sen istemediğin bişeyi yapma.

Offf aynı bennnnn Kwalidemler, iste olsa iyi olur ben goremeyecek miyim o gunleri, bak tek oglum var, herkesin cocugu oldu, sizden sonra evlenenlerin bile oldu, daha neyi bekliyorsunuz herseyin zamani var,30 un dan sonra cocuk dede mi diyecek vsvsvs.. hatta bi ara annesinin kuzeni bile dedi, eee nezaman cocuk gelio? Cocuk yapin cocuk. Cocuksuz sap gibi hayat mi olur falanlar filanlar.. bizde istiyoruz ama suan degil, nasip kismet, kurum sinavlarimiz var derdim, olur ilerde zamanla derdim, daha yeni evlendik.. Baktim kvalide de basladi cocuk cocuk diye. En sonunda ben hazir degilim, o sorumlulugu kaldiramam. hem benden cocuk isteyenler cocugun bezini mamasini ekmegini suyunu onlar mi verecek, onlar mi basinda nobet tutacak dedim? Eger oyleyse yapayim onlar baksin o halde deyip kalktim masadan!! ( bu arada esim istiyordu ama ben istemedigim icin ailesine ben istemiyorum, biz kendimize bakamiyoruz daha derdi beni korumak icin? 25 inde evlendim,27 yasinda bu muhabbetlere maruz kaldim. 3.5 yillik evliyim suan. Mahalle baskisiyla napalim baslayalim kurtulus yok dedik ve bu sefer de olmadigini gorduk. 6_7 aylik ugraslar sonucu suan ikizlere hamileyim. Ve ben kara kara dusunuyorum nasil olacak, nasil bakilacak, maddi gucum yetecek mi, bir cocuga zor razi olmusken iki cocugun ustesinden nasil gelecegim ben buna hazir miydim ki vsvs gibi sorular beynimi halen kemiriyor. Ha bu arada olmuyor diye de gecen yıl esimle buyuk bir tartisma yasadik, konu bosansak mi 'ya kadar geldi. Yok ben baba olamicak miyim, yok o zmn insanlar niye evleniyor ki tabiki soyunu da devam ettirmek icin, ayrica bu dunyadan iyi bir amelle goc etmen gerek , herkesin cocugu var bizim niye yok, sen nasi bayansin normalde erkekler cocuk istemez falanlar filanlar.. herkes soruyor cekiniyorum artik, cocuklara bakarken içim gidiyor benim'ler falan.. Esimi cok seviyorum ama bir o kadar da cok kirildim bu laflarina. Tabi ki cocuk istiyordum ama bu zamanda degildi. Neyse ugraslar sonucu bebek oldu, buna da sukur.. ya olmasa? Allah yoklugunu da gostermesin. Ama ne bileyim dogduklarinda oyle bagrima basasim da gelmiyor. Belki de kalbim cok kirgin oldugundan, kendi istegimle degil de olmasi gerektigi icin oldugundan belki de... mahalle baskısı yuzunden belki de. Tekrar hamile kalmak isterim bu arada, ama belki taa 5 yil sonra, gercekten kendim isteyerek, dayatma zorlama olmadan., gercekten ozlem duyarak, heves ederek, tadını cikararak. Bazen diyorum hormonlardan dolayi mi boyle diyorum, bu yaptigim nankorluk mu ustelik tedaviyle olmasina ragmen.. Karmasik duygular icindeyim. Ruyamda gordum bebeklerimi, kucagima aliyordum, uyutuyordum.. o kadar huzur buldum ki uyandigimda. Bir keresinde de dusuk yapmisim, gozlerimden yaşlar akarak uyandim onlara birsey oldu diye.. Suan yasim 28. Ama cocugumuzun olacaginin %100 garantisi olsaydi ben iki sene daha beklerdim, esim de sorun yapmasaydi şayet. Saniyorum, ikizlerim dogdugunda hersey duzelecek, herseyin iyisi en guzeli onlarda olsun isterim. Onlar hep mutlu, huzurlu olsun.. saniyorum kucagima alinca daha farkli olur, herseyi kırılmısliklari unuturum.. onlara bir kiyafet almak icin bile kac magaza dolasip bakiyorum, alt tarafi 2_3 ay giyecek oysa. Bunun icin de dua edecegim, allahtan gelen bir hediye onlar bize. Minicikler.. cok sukur ki bizim oldu, olmayanlara da cok uzuluyorum Bakalim gorecegiz, baba olmayi cok isteyen esim cocuklarla ilgilenecek mi, onlari giydirip yeri geldiginde gazını cikarip altını temizleyecek mi?bana yardimci olacak mi? Gercekten kalpten mi istemis yoksa lafta mı istemiş gorecegiz Not: Sen kendini nasil rahat hissedeceksen oyle yap, ertele. Benim fikrim degistiginde "iyi ki de olmus, tam da zamaniymis, bosuna kızmışım esime" Diye dusundugumde yazarım sana

Kadin bakti ki size kalsa olmayacak... napsin:)) U uzun

Merhaba arkadaşlar, Ben 3 yıllık evliyim, henüz çocuğumuz yok, açık konuşmak gerekirse düşünmüyorum da.. Çocukları severim elbet ama hiçbir zaman da çok fazla istemedim çocuk sahibi olmayı. Bunu eşim de biliyordu evlenmeden önce. O zamanlar "zamanla değişir düşüncen" demişti... Bayramda kayınvalideme gittik, başka akrabalar da vardı, orada başladı "bi torunum olsa" demeye.. Yaşlı kadın, torun istemesi doğal tabii ama başka insanların içinde demesi sinir etti. Her neyse, sonra misafirler gitti, biz bize kaldık, beni oturttu karşısına, başladı kızmaya... yok evleneli onca zaman olmuş, herkesin çocuğu oluyormuş bi biz kalmışız, insanlar yanlış anlarmış, "kusurlu" sayarlarmış. Ne alakası var dedim, bu bir "kusur" değil ki... kaldı ki cidden bu yönde bir rahatsızlığımız olsa bu da bi kusur değil. Ben öyle deyince sesini daha da yükseltti, torun istiyomuş da, en büyük oğlunun çocuğu olmayacak mıymış, göremeyecekmiymiş o günleri, utanmam lazımmış onun karşısında öyle konuştuğum için. Niye evlenmişiz o zaman, boşuna mı o kadar düğün falan yapılmış. Kan beynime sıçradı, evlilik illa çocuk doğurmak için midir? Ayrıca bu bizim özelimiz, hatta en özelimiz. Bizden başka kimse karar veremez. Çocuğu doğuracak olan bensem, en başta benim bunu istemem lazım. Kimsenin zoruyla olacak iş değil dedim. Sonra kayınbabam geldi odaya, konuyu hemen kapattı. Her neyse o mesele orada kapandı sandım, bu sefer de eşim üstüme gelmeye başladı.. Denesek olmaz mıymış, sonradan alışırmışım.. onu da anlıyorum. Yani çocuk istemesi elbette doğal ama ben istemiyorum. Belki de gariplik bende ama cidden hiç düşünemiyorum kendimi o halde. Hem çok büyük bi sorumluluk, hem de hayatımızın baştan sona değişmesi demek. İşime ara vermem lazım, eve kapanmam lazım ve ben buna hiç alışkın değilim. 2 gün evde otursam bunalımda gibi hissederim. Ayrıca tam da bu zamanda, işimde yükselme şansım varken bu konunun açılması... kafam çok karşık, KVyi geçtim ama eşime acıyorum, çocuk istemesi çok doğal ve içimde çok az heves olsa bile tamam diyeceğim ama inanın yok. Hiç yok. Şimdi ne yapayım bilmiyorum... Akıl verirseniz çok sevinirim.

Tabi ki sevmesen durmazsın Sadece bunu ne bir inat haline getir ne insanlar istediği için bebek sahibi ol. Beni yanlış anlama ama eşinin bebeği çok fazla istemesi ilerde sen istedin ben istemiyordum kozun olacaksa yapma. . push ; YalnizlikPaylasilmazmis

Evet konuştuk, tam olarak yaş veya sayı belirlemesi yapmadık ama ben ona anlatmıştım fazla çocuk yanlısı olmadığımı, hele ki evliliğin ilk yıllarında asla düşünmediğimi. O da "zamanla değişir, annelik içgüdüsü gelir" falan demişti ama ikimiz de ciddiye almamıştık. İnsan bekar olunca evlenip çoluk çocuğa karışacağı günler çok uzak geliyor galiba

canim kac yasindasin yanliz istedigin zamanda hemen olmuya bilir 3 aydir ugrasiyorum yok olmuyor doktora gittim 1 yila kadar suresi var dedi bende senin gibi 4 yildir cocuk dusunmedim D

Manidar cevabın için teşekkürler.

Çocuk olayıyla çok zıtlaşmayın.. Büyük konuşmayın anlamında diyorum. Allah korusun çocuk isteyip de çocuğunuz olmazsa.. Soranlara hazır olunca inşallah diyin..

Ben de evliyim ve çocuk fikrine alışık değilim hala, daha yeni evli olmamıza rağmen bu konuyu çıtlatanları savıştırıyorum eşimin de baya beynini yıkıyorum çocuklu hayatın zorluklarından bahsederek o da baya soğudu sayemde :)

Rica ederim H

Yani annenin mali değil. Anaya babaya bisey olsa diğer büyükler bakar. E biraz söz haklari olsun. GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

Ilk hastalandigi gunu unutamiyorum ben de. Yarim saatte bir atesini olcup deftere not etmistim. Ne ise yarayacaksa:) Acemilik de var. O gece sabaha kadar uykusuz kalmistim. Ama en guzel gunlerimdi. Konu sahibi bir de soyle dusunmeli bence. Bu kadar kotu bir sey olsa insanlar ikinciyi ucuncuyu yaparlar mi? Dilerim evlat sevgisini herkes tatsin.

Kayınvalidenizin söylediği bir kulağınızdan girip diğerinden çıkar tabi ama eşiniz sıkıntı. Evlenmeden önce konuşmuş muydunuz bu konuları? Ne zaman bebek sahibi olmak istediğinizi, kaç bebeğiniz olsun istediğinizi?

bence onlara net konuşun ömür boyunca bir bebeğin cennet kokusunu size bakan güven dolu gözleri aciz ağlayışları bu mutluluktan elbette ömür boyu mahrum kalmak istemessiniz onlara kibarca şu an kariyer planınız olduğunu biraz daha erteleyeceğiniz söyleseniz anlayışlı olurlar herlde. 3 yıl birbirini tanımak için yeterli bir süre yaş ilerleyince çocuk sahibi olmanın zorluğuna inanır büyükler ondan tepkili davranmış size kv. sizde hamile iken hamileler için sporlar var yapabilirsiniz evde kitap okur film izler bolca dinenirsiniz benim ablam da istemiyordu kariyer uğruna erteledi sonra doğumuna bir ay kalasıya terfi aldı 4 ay maaş aldı ama evde bolca dinlendi ve o sürede spor yaptı çocukdan sonra daha bir zayıfladı güzelleşti şimdi ikinciyi kendisi istiyor ama eşi erteliyor. kariyer çocuk kısmet işi bu işler ama bir bebeğiniz olduğunda bütün bu soru işaretleri silinebilir Eşiniz ailesini uyarmalı bu konuda ve size karışmaları elbette yanlş

çocuk doğurunca elbetteki hiçbirşey eskisi gibi olmuyor. hamilelik berbat birşey zaten, hele son ayları artık bitse de kurtulsam diyosunuz, içine bıkkınlık geliyor. doğumdan sonra en fena zamanlar, loğusalık gebelikten de fenaymışş.. size tonla kötü şey sayarım her b, r dönemle ilgili.. karı koca ilişkilerinin sınanmasından, oykusuzluğa, işkadını bakımlı halinden kusmuk lekeli geceliğe kadar.. ama öyle bir duygu ki evladının yüzüne bakmak.. anlatılmaz tarif edilmez, başka bir duyguyla kıyaslanamaz... başka çocuk sevmemen önemli değil, kendi evladı bambaşka insanın.. bunları neden yazdım, hayatınızın değişeceğinden ve yeni hayatınızı sevmeyeceğinziden korkuyorsunuz.. bir kere çocuk doğurunca geri dönüşü de yok malum.. bu korkularınız için yazdım.. ayrıca çocuk doğurmak, eve hapsolmak, kısıtlanmak, anti sosyal vs demek değil inanın ayrıca iş hayatına da 3 ayda geri dönebilikliyorsunuz. ben öyle yaptım.

Tabii öyle. Zaten hayal bile edemiyorum bebek sahibi olmayi.. Sadece belki bu soguklugum gider diye düsünüyorum. Önümüzdeki zamanda hamile kalmayi düsünmem ama belki 30umdan sonra yani 3-4 seneye olabilir. YalnizlikPaylasilmazmis

Yap yap deyip duruyorlar olunca ne bakan var ne yardımcı olan var, o yüzden anne ne zaman bu sorumluluğu alacak kudreti kendinde bulursa o zaman çocuk düşünmeli. Sonuçta bakacak, büyütecek, uykusuz kalacak, hayati topyekun değişecek olan tek kişi anne.

Ben öyle düsündügünü sanmiyorum. Sevmesem hala ayni cati altinda olmazdim. Sorun zaten sevgi veya esim degil. Genel anlamda istemiyorum.

Ozaman eşin gözümde iki katı haklı oldu. Yaş itibariyle daha da zorlaşacak belki deneyeceksiniz olmayacak vs. İstemeden çocuk sahibi elbet olunmaz ama bu bana biraz hakkına girmek gibi geliyor. Ciddi bir konu çünkü.

Yok, inat zaten degil.. aksine bazen keske ben de isteyebilsem diyorum ama kendimi kandirmaya da gerek yok. Hayir, yanlis anlamam her türlü yorumunuz icin tesekkür ederim.

Bir bebeğiniz olunca belki de keşke önceden olsaydı aslında ne güzel bir şeymiş dersiniz bence.

Deliksiz uykuyu özlüyorum Alışverişe rahat rahat çıkıp arkadaşlarımla muhabbet etmeyi özlüyorum Maşa mı yapsam saçıma, bugün hangi kıyafetimi giysem diye oyalanmayı süslenmeyi özlüyorum. Eşimle sinemaya gitmeyi evde kanepeye uzanıp dizi izlemeyi özlüyorum Yemek yiyeceğim zaman bir bıcırığın yemeğimi sabote etmeden yemek yemeyi özlüyorum ya da yok ya ben en çok çalıştığım zaman onun oyun için ikide bir yanıma gelip anne bak diye şirinlikler yapmasını, şarkı söylemesini, bana sarılıp öpmesini özlüyorum, işine aşık olan ben kaç saatim kaldı oğluma kavuşmak için sürekli saate bakıyorum, delicesine özlüyorum... Rabbim isteyen herkese hayırlısıyla nasip etsin inşallah, tarifi pek mümkün olmayan bir duygu evlat sahibi olmak.

Kesinlikle çok haklısın eşinede evlenmeden önce dediklerini hatırlat.

Bence eşiniz istiyorsa ve siz istemiyorsanız işiniz çok zor. İlerde büyük tartışmalara bile yol açabilir. Ayrıca yaşınız geçmeden doğurun ilerde zorlanırsınız.. Ha ben ömrümün sonuna kadar istemiyorum diyorsanız da, eşinizle konuşup bir çıkar yol bulun.

Keske ben de sizin gibi bakabilsem bu konuya.. Umarim en kisa zamanda anne olabilirsiniz

Çocuğunuz olmadığı için nasıl bir duygu olduğunu bilmiyorsunuz. O yüzden çok uzak geliyor. Emin olun insanın kendi çocuğu başkasının çocuklarından çok farklı geliyor kendisine. Ben çocuk sahibi miyim? Hayır. Ama şimdiye kadar aksini söyleyen bir anne görmedim. Bebek karnınıza düştüğü andan itibaren anneliği hissedermişsiniz.. öyle derler. Ha bunları kv nizin söylediklerini haklı çıkarmak için yazmadım. Kesinlikle yaptığı çok büyük ayıp. Tek istediğim anneliğe bu kadar uzak bir pencereden bakmamanız. Hem eşiniz de baba olmayı istiyorken.

Iyi yine senin kayinvaliden soylemis. Benim kayinpederim söylüyor. Hem de sesini yukselterek.

Peki nasil degisti hisleriniz? Kendiliginden mi veya kendinizi zorladiniz mi? N

Off off valla inan kocana yazik canim40 yaşinda baba olacaksa kaç yaşinda dede olacak? Bi çocukda geç evlenip, geç çocuk yaparsa... Kardeş ne zaman yapican büyütücen... Yap gitsin tartma bu kadar. Yoksa yapamazsin.

Kocam çok üzüldu. Kv sizinki gibi hem kiziyodu hem üzülüyodu. Ben; anasi babasi yaşarken torun görsünler ve eşim çocuğu ve ailesiyle bir şey paylaşabilsin istedim. Yoksa "çocuğum var ama anam göremedi, yavrumun elinden tutup anama gidemedim" derse diye doğurdu.. Çocuğumu hiç sevmedim ilk 3 ay. Sonra ufaktan sevmeye başladim.1 yaşindan sonra ise... evladim için can alirim, can veririm. Bir damla mutluluğu için dünyayi yakarim. Evlat bambaşka şey. Çok üzgünum ki çok çocuk yapmadim, erken doğurmadim

Ya bir de henüz ilk bebeğe hamileyken alınan her şeye ikici bebek de kullanır yorumu. Henüz doğmayan ilk bebegin bakimi bile muallaktayken ikinci bebeği neden düşünelim, ayh çok dolmuşum bu konuda.

:)) Yaşamadan bilemeyeceğin konuda etraflica düşünsen nolacak canim... Annelik tahmin edilmez ki.

Bir de mahalle baskısını korkunç buluyorum bu konuda.. Anneler sanki nakliye lojistik hizmeti veriyor.. Çocuk herkesin.. O çocuğa bilimsel olarak da 3 yasına dek en az bakması gereken kişi annesi.. Diğerleri figüran. Biz de çocuk düşünmeyen bir çiftiz ve evet beş senelik bir Evliliğin içinde olunca buna kimse inanmıyor. Açikçası özelimi de gerekçekeri ile uluorta Konuşmak istemiyorum. Kime neden hesap vereyim ki? Sonuç imalar, laf sokmalar, hakaretler ufak ufak.. Bir de üzülmem, kıskanmam, Çocuğum olmuyor diye veryansın etmem gerekiyor insanlara göre.. Çok enteresandır bu mevzuyu aile içinde en çok dert edinen kişiler eltilerim

Bebek = sorumluluk sorumluluk = ANNE Kaynanan ister tabi dogduktan sonra 1-2gun gelir tamam ya sonra? Bende 2sene sonra hamile kaldim ama istedim sen istemiyorsan hazir degilsen yapma derim cunku butun yuk sana kalicak. Esin yardim edermi etmezmi bilemem istedigi kadar etsin yinede buyuk gorev senin. Esini karsina al konus anlat seni anlayacagini dusunuyorum sakin sakin anlatirsan. Kaynananida salla takma bile.

Bazı kadınlar yaradılış itibariyle anaç olmuyorlar. Bebek isteği öyle aniden gelen birşey değil. Yaşınız genç umarım doğru zamanda bebeğiniz olur.

Bi bitmediniz

İyi de evlenmeden neden net olmadın? Bu çok bencilce bi'düşünce bence. Sen baba olmayı çok isteyen, belki bekarken bile bunun hayalini kuran birinin elinden bu hakkı alıyorsun. Tamam sevelim, aşık olalım, çocuk için mi bir aradayız vs vs ama malesef işler böyle kurallı ilerlemiyor. Hormonlar, duygular, dilekler ve hayaller de var. Tam tersini düşün. Sen çok ama çok istiyorsun o da cesaretim yok diye katiyen olmaz diyo? Tamam deyip susacak mıydın? Orta yol bulmanız gerek.

Katılmıyorum Çocuğun sorumluluğu tamamen annededir, baba bile o sorumluluğu hissetmiyor çoğu zaman. Üşür mü, acıkır mı, üzülür mü, sıkılır mı, ne zaman yiyecek, ne yiyecek, ne oynayacak, ne giyecek, hangi okula gidecek, neye yeteneği var, neden mutlu olur, neyi sever... Bunları en iyi anne bilir. Anne babaya bir şey olsa büyükler tabi sokakta bırakmaz ama onların bakmasına da "bakma" denmez.

Evlenmeden önce eşinize söylemişsiniz durumu. O yüzden haklısınız. Ama asla düşünmüyorsanız bunu da eşinize söylemelisiniz. Şunu da söylemeden edemeyeceğim. 22 yaşındayım. 2 buçuk aylık evliyim. 7 haftalık hamileyim. Dünyanın en güzel hissi inanın bana. Huzurlu bir ömrünüz ve evliliğiniz olsun. Sevgiler.

Benim içinde dilden dile dolanıyordu cocugu olmuyır diye kv ısrar ediyor yapın diye hiç umursamadık eşimle evlendikten 6 sene sonra kendı isteğimizle yaptık. Kv es gecebilirsin ama eşin istiyorsa orta yolu bulmanız lazım D

Aaa sen bilmiyormusun tabiki öyle veliahtları sıra sıra doğurmak lazım yoksa ne evlencen sevmek öpmek sarılmak birlikte vakit geçirmek falan hikaye

Konu sahibesi, Etrafındakiler komple tozutmuş. Lütfen kendi iç sesini dinle.. Etten kemikten insan dahil edeceksin hayatına üstelik bu insan Minicik ve sana komple Muhtaç... Kv bayramda eşe dosta hava atacak dşye çocuk mu yapılır? Eşin desen belli ki annesinin tesiri Altın'da... Hazır ve net olmadan çocuk yapmak kadar zor birşey yok. Burada herkes bir mucize oldu şeklinde belirtmiş ama o iş öyle olmuyor her zaman. Gercskten özellikle günümüzde çocuğu ile layıkıyla ilgilenmeyen, aklının bir köşesinde hep yaşayamadıkları olan, partiler, baby showerlar, kocayı eve Bağlama ve her dediğini yaptırma vs gibi kapitalizm dayatması nimetler için çocuk yapmış anneler yok değil.. Siz gerçekten istediğinizde ve hazır hissettiğinizde çok iyi bir anne olacaksınız.. Bundan eminim..

Cok tesekkür ederim :) Önceki

Aynen o yazdiklarinizdan korkuyorum ben de. Sevememekten ve destek görememekten.

Bende evliliğimin 3. yılında hamile kaldım ki ilk denemeye başladığımızda bile ben nasılsa hemen olmaz biraz daha zaman alır düşüncesindeydim. Tabi öyle olmadı yavrum hemen geldi bize :) Hazır mıydın diye sorarsan, hç değildim dye cvp veririm. İllaki bir gün olacak şimdi değil diyordum. Sonra bir cesaret karar verdim ve şükürler olsun. Şimdi keşke daha önce yapsaymışım diyorum. Buna hç bir zaman hazır olunmuyor ki. Ama olduktan sonra anlıyorsun ki yeryüzünde böyle bir sevgi yokmuş. Çocuk çok farklı.

Isterse hiç torunu olmasın.. Kendin ve eşin için evleniyorsun. Birilerini tatmin etmek için değil. Şahsen kimseye evlenirken çocuk garantisi vermedim ki bunu hiç kimse veremez. Tıbben mümkün değil sonucta.. Şu deli gibi torun vs isteyenler neden koruyucu ailelik düşünmez? Eltiler etraf vs ' nin nihai amacı ben doğurdum sen doğuramadın demek. Çocuk soran insanlar da bunun için soruyor zaten. Samimiyetsiz buluyorum ben bu insanları. Istiyorlar ki çocuk yok diye acı çekelim, ezik hissedelim, mutsuz olalım, gıpta edelim.. Maalesef başkalarının mutsuzlukları ile beslenen Bünyeler yok değil..

Kayinvalideniz ilgilendirmez ama eşiniz istiyorsa ona bi cocuk vermelisiniz 3 sene olmuş. En doğal hakkı bi çocuğunun olması insan başka neden evlenir ki Kaizen

Evlenmeden önce bilip sonradan bu şekilde davranması normal mi bilemedim... Önceki

Eşin haklı. Katiyen istemiyorsan evlenmeden ben hiç istemiyorum ya da şu kadar süre istemiyorum diye kesin cevaplar vermeliydin ki ona göre bir yol çizilirdi. Misal ben çocuk istemeyen bir adamla sevsem de evlenmem gibi geliyor. Çünkü ben canımdan bir parçayı kucağımda görmeyi istiyorum. 25 yaşındayım ve hormonlarım şuan belki erken bile ama bekar olduğum halde bebek bebek diye bağırıyor. Sağlık sorunları vs çok başka bir konu. İnsanlar bu sebeple boşanıyor malesef. Baştan net olmayıp konuyu ciddiye almadan evlendiğiniz için seni çok haklı bulamadım. Öte yandan senin yaşın için beklemek de müsait. Eşin kaç yaşında? Hiç istemiyorsan da eşine büyük haksızlık yapmış olacaksın.

Ne güzel yazmissiniz :) Insallah kizinizla saglikli, huzurlu, mutlu bi sekilde yasarsiniz. Hakkinizda hayirlisi olmus.. Umarim benim de hakkimda hayirlisi neyse o olur..

Biz çocuk yapmıcaz. Gezip tozalım diye evlendik. Evlilik için çocuk şartı mı var tüh polis dayanmasın kapıya

eltilere ne oluyosa :) benim de kv istiyormuş catharsis kendi 4 çocuk doğurmuş bir de torunu var diğer oğlundan torun sevgisiyse o da torun işte . push ; AdaisyLove

27 yaşındayım GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

Aynen benim yeni evli halim gibisiniz... Tabi ben cahilmisim yoksa erken evlenip boy boy çocuk yapardim. YalnizlikPaylasilmazmis

Hehe kendimi gördüm sizde:) Ben evliyim 3,5 senelik, çocuk istemiyordum hiç, daha var şimdi olmaz yok bu ayda değil derken tamamen uzaklaştım çocuk fikrinden, eşimden gizli doğum kontrol hapı kullanıyordum. Buna rağmen 1.5 yıl sonra hamile olduğumu öğrendim, çocukları hiç sevmedim, sevemedim. Her gece dua ediyordum Allahım içime evlat sevgisi ver ben bunu nasıl sevicem nasıl başa çıkarım diye. Çünkü biliyordumki gece gündüz birbirine karışacak, öğün yok sosyalleşme yok bi nevi bitkisel hayat :) Doğum geldi çattı sezaryenle bi kız bebeğim oldu eve geldiğim andan itibaren bütün hayatımı kızıma göre şekillendirmiştim bile :) Annelik inanılmaz bir şey mucize gibi, o bitkisel hayata neden daha erken girmemişim diye kendime kızıyorum şimdi. Şuan kızım 18 aylık ve uykumuz gezmemiz ymemiz içmemiz normal seyrinde. Çok bunaldığımda oluyor illaki, anneler ve kaynanalar bugünler için var diyip bırakıp kaçıyorum bazen :) ama kızımsız yaptığım hiçbirşey in tadı olmuyor artık, kanki panki takılıyoruz Bu arada hala çocukları sevmemem de değişiklik olmadı, olmayınca olmuyor. Ama evlat bammmbaşka.. İnanın buna..

Kaynanayi birsekilde sallarsin takmazsin Ama esin böyle istemeye devam ederse asil sorun orda baslar.. Öncelikle esini ikna etmelisin bence..

Merhabalar:)bende aynı sizin gibiyim demek ki. yasım 31 ve 5 senelik evliyim. ama asla içimde anne olma dürtüsü oluşmadı elbette kendi çocuğu olunca illa ki severiz falan ama benim de hep düzenim bozulur diye korkularım var. açıkcası insanları da hiç umursamıyorum gaza gelmem ama cahil birkaç kişi kendince! akıl veriyor elbet. ama bence sizde eğer istemiyor, hazır hissetmiyorsanız uygun Zamanı beklemelisiniz. bazı evlilikler kötü olduğu halde çocuk yap düzelir mantığıyla hareket ediliyor ama aşırı yanlış oluyor. buda ona benzer his yokken yap alışırsın demek de bencilce bence

ben bekarken bi pazar günüm vardı, nefret ederdim o günden. bunalırdım resmen. evlendim ve aynı şeyleri söyledin evde durmam, çocuk yapmam diye. eğer zorlarsan burda bitsin. taa ki ablamn bebeğini kucağıma alana kadar. şimdi 23ümdeyim ve 3. çocuğuma hamileyim. eve kapandım. sosyal hayat sıfır, ama asıl şimdi yaşadığımı hissediyorum. 18imde evlendim. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ben de kendime güvenemiyorum. Teşekkür ederim, amin sizin de yardımıcınız olsun B bebusum Artık Daha İyiyim... tek ayak

Bende aynı senin gibi düşünüyordum. Tam konsantre olmuşken çocuk istemeye başlamışken bu kez de olmadı kist çıktı haftaya salı ameliyat olucam. Bu tür konularıda göz önünde bulundurup birde öyle düşün derim. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Biraz daha erteleyebilirsiniz kariyer Plan'ınız varsa ve yaşınız çok ileri değilse bence. bende 32 yaşındayım daha yeni bebek sahibi olmaya karar verdik ki hala yaşım Geçmek üzere olduğu halde zaman zaman acaba diyorum çünkü çocuk çok büyük sorumluluk. tabi ki Allah aratmasın ama önemli olan anne adayının hazır hissetmesi. en büyük sorumluluk annede oluyor çünkü.

Peki ya olmazsa diye hiç dusundunmu hani böyle düşününce aman olmazsa olmasın diyebiliyormusun. U uzun

Bazen ben de düsünyorum sonradan sevebilir miyim diye. Ama o cesaret bende yok. Korkularim agir basiyor. kelie

iki tarafında bencillik ettiğini düşünüyorum ben, evlilik müşterek bi yaşamsa siz çocuk istemediğinizi dayatmanız bencillik, eşiniz de istediği için dayatması bencillik. ama sizi biraz daha haklı buldum, çünkü çocuk babalar için çok sevimli bi oyuncakken, anneler için bir ömür boyu bitmeyen sorumluluk. anlaşıp orta yolu bulmanız dileklerimle. bende 27 yaşındayım ve bekarım ne yazık ki kendimi çocuklu düşünemiyorum :)

Bence bebek istememek doğal da, kaynanaya bunu böyle çatır çatır söylemek büyük "cesur yürek" ister. Ne yürekli kızsın sen konu sahibi. Nickin de yalnizlik sevdiğini gösteriyor. Çocuk yalnızlığı tam bozar :) Sen açik konuşunca kaynanan da açik konuşmuş. Oyalasan daha iyiydi yüzgöz olmaktan iyiydi.

Tabii ki anne her şeyi düşünür, baba düşünmez. Annwlik duygusudur bu sadece kadina verilmiştir. Katiliyorum sana Ana abaya bir şey olunca büyükler çocugu birakmiuorsa bu da bakmadir. Buna başka bir şey diyemwyiz. Kuzenime ninem bakti. Büyüttu, okuttu, evlwndirdi, boşannca çocuguyla betaber bakiyor... bakmadir işte

Evet, yalnızlığıma düşkünümdür... Öyle yaparsam her seferinde üzerime gelir diye düşündüm. Zaten aramız çok da iyi değildir kendisiyle, çoğu zaman mecburiyetten gidiyorum yanlarına. Eskiden de pek anlaşamadığımızdan şimdi ne dese, ne yapsa batıyor bana. Birikti, birikti, şimdi de patlıyorum galiba... YalnizlikPaylasilmazmis