Peki sizde de panik atak anında kusma veya büyük tuvalet ihtiyacı oluyo mu?

Bitki çayı içiyorum Bir de dünyadaki cogu şeyin boş olduğunu hatırlatıyorum kendimi

ilac kullaniyorum kriz anında da nefes egzersizi uyguluyorum ama içimde fena şekilde bi ağlama isteği oluşuyo ama ağlayamıyorum.

Eskisi gibi kötü değilim ama midem bulanıyor cogu zaman

Panik atak ve anksiyete hastasıyım. Hayatı cehenneme çevirme potansiyeli olan sosyal yaşamı kısıtlayan rahatsızlıklar bunlar. Kriz anını yaşadığınızda derin derin nefes almaya çalışmanızı öneririm. Nefes alıp verdikçe bir yandan da kendi kafanızın içinden uzaklaşıp başka bir yere odaklanın. Ya bir ses ya da bir görüntü olabilir bu. Etrafınızda birşeylere odaklandıkça sakinleştiğinizi hissedeceksiniz. Kriz çok şiddetliyse ya da bu tarz şiddetli atakları çok yaşıyorsanız kalp ilacı kullanmanız gerekebilir maalesef. Kalbi çok yoruyor bu hastalık Yaşamayan bilmiyor bu hastalığı. Ben özellikle iş ortamında çok sıkıntısını yaşıyorum. Her an stresli ve gergin bir durumun içine girebiliyorum, çarpıntılarım beni çok zorluyor.

İlacı bana kilo aldırdığı için bırakmak durumunda kaldım. Zaten yeterince kilom da var evet son zamanlarda uyguladığımda bayağı iyi geldi, yorumunuz için teşekkürler S

Benim panik ayağım metro asansör uzun yol gibi kapalı yerlerde ve oğlumla ilgili derin düşüncelere kapildigimda geliyor. Soluğu doktorda alıyorum. Basedemezsem Xanax alıyorum

Basarirsiniz zamanla bir meşguliyet bulun

Evet çok iyi anlıyorum. Uzun bi zaman olmayıp sonradan yine sık sık olabilirmiş.. malesef zor ama insanların çok basitmiş gibi gördüğü bi hastalık imagination

Ben ya dus alirim ya da abdest icim darldiginda, suyun muthis faydasini goruyorum. Ama sunu soylemeliyim ki Insirah suresini okudugumda inanin neye bunaldigimi bile unuttugum oluyor. Bicak gibi kesiliyor.

Tesekkur ederım kızlar Bende magnezyum tabletı alıyorum gun asırı. bu kalptekı nabız artısına ıyı geldı. Yorucu bırsey gercekten eşimede bısey dıyemıyorum, ben farkındayım ankısetıye oldum ben ama benı anlamayacagını dusundugum ıcın acıklayamıyorumda. kendı kendıme yenmeye calısıyorum ozellıkle gecelerı gelıyor bana hava karardıktan sonra. aksamları hıc sevmıyorum. üniversıtedeyken bır sure yıne yasamıstım bunları ama kısa bır sureydı ve kendılıgınden gecmıstı ben bı paıkologa gıtmeyı dusunuyorum ama oyle tecrubelı bırını bulamadım henuz, ilaç kullanmadan atlatabılırmıyım onun ıcın ugrasacagım once. ınanın tatılım fln zehır oldu ıkı yıldır sürekli tetikteyim yok güneş mi çarpacak yok nemden nefes alamıyorum yok hemen uyuyumda sabah olsun çok degısık bısey ya, bazen delırdıgımı dusunuyorum. Allahım ınsallah hepımıze gonul ferahlıgı versın

Teşekkür ederimm

Merhaba, bende 6 ay önce dış gebelik geçirdim ve o günden beri panik atağım başladı, hastalık hastalığım var Önceden çok rahattım bende, hastaneye gitmezdim. Şimdi sürekli hastayım gibi geliyor eskisi gibi değilim, herşeyin kötüsü olucakmış gibi geliyor Benim biraz hafifledi çok şükür ama yinede bir yerim ağıyınca aklıma kötü şey gelsede eskisi gibi çok değil Ben namaz ve dua sayesinde rahatladım, alışveriş yaptım, yürüyüş yaptım, özellikle internetten hastalık ile ilgili konulara bakmamaya çalışıyorum Yaşamayan bilemez inşallah en kısa sürede atlatırsın

Cesaretiniz için tebrik ederim güzel bi yöntem olabilir. Ben de araba yolculuğunda fenalaştığım atağım geldiği için komik gelicek belki ama altıma bez bağlayıp çıkıyorum.. kendimi daha rahat hissediyorum. Amann panik gelse nolur altımda bez var diye geçiştirebiliyorum

Geçmiş olsun I

OKB ile birlikte panik atak var. İkisiyle de savaşma yöntemim beni endişelendiren şeyleri yapmak. Yaptığımda kendime bir zarar gelmediğini gördükçe endişelerim azalıyor. Panik atak gelmeden önce tabi ki bu dediğim, atak geçirirsem sonrasında sakinleşmeye ve dinlenmeye çalışıyorum. Papatya çayı özellikle büyük yardımcı.

Panik atağın Nefes egzersizleri var onları öğrenin Ve sürekli kendinizi telkin edin

32 yıldır panik atak hastasıyım, ilk krizimi 13 yaşında iken geçirdim. Benim en büyük sorunum nefes darlığı oluyor, nefes alamıyorum, kalp çarpıntısı ve burnumun uyuşması, kafamın uyuşması gibi. Ve aşırı ağlama, içimden çok ağlama isteği geliyor. Bir de o gün bir daha iflah olmuyorum. Saatlerce uyuyamam gerekiyor, yorgun düşüyorum. İki yıl önce ablam ölünce yine panik atak geçirmeye başlamıştım, depresyon da vardı. Baş edemeyince ilaç tedavisine başladım. Bende son yıllarda sık sık olmuyordu, sıkıntılı zamanlarda ataklar geri geliyor. Youtube'da panik atak için nefes egzersizlerini anlatan kanallar var, ben çok ihtiyaç duymadım ama siz deneyebilirsiniz. Not : kusma ve diğer türlü ihtiyaçlar olmuyor bende.

Umarım bende başarabilirim

Panik atak bende 6 7 yaşlarından beri var. O zaman defalarca kriz geçirdim doktorlara götürdüler doktor bile inanamamış bu yaşta olmaz diye. 27 yaşındayım bu zamana kadar dönem dönem ilaçlar kullandım. Ama 1 senedir yaşamıyorum sanki. Ben böyle bir şey görmedim. Neler yaşadığımı anlatsam inanamazsınız. İlaca başlamamak için direndim fakat olmadı yine başladım. Bu halime şükrediyorum ama yine değilim. Şu an krizlerim çok kısa sürüp geçiyor. Ama malesef genel olarak bi mutsuzluk halsizlik huzursuzluk hali asla geçmiyor

Sonrasında kendinizi yorgun da hissediyosunuzdur muhtemelen.. zor bi durum gerçekten

Panik atak için verilen ilaç bağımlılık yapmaz ya da uyuşturmaz ama kullanmamak istediyseniz ve doktor kontrolünde bıraktıysanız sizin kararınız, kendi sağlığımıza ilişkin böyle kararlar alabiliriz sonuçta. İlaçsız bir değişim için sorunu iyi anlamak ve çabalamak gerekli. Panik ataklar aslında görece kolay değişen, kolay düzelebilen şeyler bence. Gevşeme egzersizleri, nefes egzersizleri, psikoterapi, panik atak yaşamanıza neden olan şeyleri ve o anki duygu düşüncelerinizi fark etmek gibi müdahaleler muhtemelen iyi gelir. Egzersizleri özellikle panik atak başlamadan hemen önce yapabilirsiniz. Uzun vadede spor yapmak da iyi gelir.

Amin inşallah Yani aslında bu dış gebeliği çoğu kişi geçiriyor, Allah korusun insanlar ne hastalıklarla uğraşıyorda daha güçlü duruyor, kendime kızıyorum bazen. Psikoloğa da gittim, psikiyatriyede gittim. Ne kadar gidersen git, ne kadar hap kullanırsan kullan iş yine insanın kendinde bitiyor. Kafayı yicek gibi oluyordum. Hem depresyona girdim ben hem anksiyete oldum. Eşim bıkmıştı artık ama napsın yinede dinliyordu. Eskiden giyinirdim, süslenirdim, oje sürerdim, ameliyattan sonra tamamen saldım İşyerinde hep ellerim titriyordu, bayılıvericek gibi oluyordum 46 kiloya düştüm hala ara ara çarpıntım oluyor ama eskisi kadar takmamaya çalışıyorum, kafamı dağıtmaya çalışıyorum Tekrar çocuk istediğim için hapıda bıraktım, kendim atlatmaya çalışıyorum, ibadetin bana çok faydası oldu, birde inşirah süresi dinlemeni tavsiye ederim

Bence uzman yardımı almaya devam etmelisiniz, yani hem terapi hem de ilaç kullanımı şeklinde. Bi yandan meditasyon, arınma, nefes egzersizi vs gibi çalışmaları da yaparsınız ama psikolog/psikiyatr kontrolünde daha iyi olur kanaatindeyim. Allah şifa versin

Evet canım gercekten yasamayan bılmez. bende karar aldım kendı kendıme çozemezsem bı destek alacagım cunku baya etkılenmeye basladım, banada herseyın kotusu olacakmıs gıbı gelıyor vede kötü bişey olcak migrenım tutcak, basımdoncek, tansyıyonum duscek dıye arkadaslarımla bıle bulusmak esımle tatıle bıle gıtmek ıstemıyorum, mesela yurt dısına gıdelım ıstıyorduk ama ben dedımkı ya orda hasta olursam napcaz. gercekten kendıme üzüldüm sonra. Allahım şifa versın ınsallah hepımızeben ınanıyorm tetıklenmıs bısey oldugu ıcın yenecegız bu ankısetıye durumunu I

Kesinlikle çok iyi yapıyorsunuz, o şekilde geçiştirebilmek lazım. Geçende kedimi iki günlüğüne evde bırakıp şehir dışına gittim. Çıkmadan önce de salonu havalandırmıştım. Camı kapattım. Ama net hatırlayamadım. Yani dedim ki camı açık unuttuysam da eceli geldiyse düşüp ölür napayım, şu an eve dönüp kapatmak gibi bir imkanım yok. En son salonda bir şeyler yapmıştım, açık olsaydı o sırada gözüme çarpardı zaten diye düşündüm. Geldiğimde hiçbir sıkıntı yoktu.

Öncelikle tekrar merhabalar. Panik atak olduğumu yaklaşık 2 yıl önce öğrendim. İlk belirtisi kalp çarpıntısı avuçlarda terleme olarak başlayıp sonrasında otobüs minibüs hiç bir araca binemez oldum. İşe gidip gelirken mecburen otobüs kullandığım için defalarca kusma isteği veya büyük tuvalet isteği yüzünden yolda inmişliğim oldu. Eşim çok güzel araba kullanır, sürekli arabasına binmeme rağmen önce anksiyete düşüncelerle sonrasında panik atak, ve yine arabadan inme gibi gibi.. ilaç kullandım 100 mg ile başladım ancak doktorum 200 mg önerince bıraktım. Uyuşmak istemiyorum.. 7-8 aydır ilaç kullanmıyorum. Önceki gibi sık ataklarım da gelmiyo. Ama gelince de başa çıkamıyorum. Siz neler yapıyosunuz bu durumlarda?

Dedikleriniz kısmen yaşadım hemen namaza başladım dine yöneldim. boyle zamanlarda Allah'ım şeytanlarin kışkırtmalarından sana sığınırım onların yanımda bulunmalarından sana sığınırım diye dua ediyorum rahatlıyorum. vesvese geliyordu bana ya şimdi böyle korkunç bişey yaşarsam böyle olursa diye. Bide diyordum daha önce hiç böyle bişey başıma gelmedi bundan sonra da gelmez İnşallah diyorum. Sizde kamyonun çarpacağı varsa çarpar herşey olacağına varır böyle durumlarda dua edersen sure okursan rahatlarsın diye düşünüyorum. Allah yardımcınız olsun ilaçsız atlatırsıniz İnşallah

YouTube Suna Gül'ün çakra dengeleme isimli bir videosu var. Hem onu hem de 21 Günlük Reiki Arınma çalışması isimli videosunu yapsanız var ya, kendinizi çok çok iyi hissedersiniz. İsterseniz bir deneyin. 2. Yazdığım video bir mucize. Bu arada Reiki uyulmaması almanıza gerek yok, herkes yapabilir. kahvetelvesii7

Selam arkadaslar, ben normalde aşırı relax bır ınsandm takii dıs gebelık yasayana dek, basıma sıkıntılı seyler geldı ve sonrasında bende 2 yıldır malesef ankısetıye basladı son 3 yıldır auralı mıgrende cıktı. yas 33. dıs gebelık tedavısınden sonra mıdemde kalıcı bı hasarda kaldı malesef, bıraz dıkkat etmeyım hemen ıstıfra agrı vs oluyor. en sevdıgım yer evım artık, sankı dısarda basıma bısey gelecekmıs gıbı, aracımla uzun yolculukta bıle sureklı dua edıyorum kötu bısey olmasın dıye, noldu bana anlamıyorum hıc ıyı degılım işin kötü tarafı esım hıcbıseyın farkında bıle degıl, yanımda olamıyor bıseyın yok dıyor, bazen ellerım uyusuyor, degısık degısık yerlerımde segırme oluyor , auralı mıgrende cok tetıklıyor yarım saat gorme problemı yarattıgı ıcın herseyden korkar oldum. ne yapsam ne etsem bılemıyorum. nasıl kurtulabılırım bu kısır donguden acaba?atlatmıs veya hafıfleyen arkadaslarım tecrubelerınızden faydalanmak ısterım. Ayahoon

Evet kesinlikle katılıyorum. İlaç ertelemek gibi. Ve evet bazen panik atağı düşüncelerimle ben çağırıyorum.. mesela yorgunluktan ölürken bile arabanın arkasına geçip uzanıyorum ortada hiç bi sebep yokken ya kapı açılırsa vs gibi düşünceler.. sonrası panik atak

Çok geçmiş olsun... Panik atak yaşayan birçok insanın kendilerine yardımcı olabilecek farklı yöntemleri vardır. Şunlardan bazılarını deneyebilirsiniz: Derin nefes alma Zihin oyunları: Zihninizi başka bir şeylere odaklamak da sizi rahatlatabilir. Telefona oyun yükleyerek örneğin arabaya bindiğinizde o oyunu oynamaya başlayabilirsiniz. Gevşeme teknikleri:Kas gevşetme veya yoga gibi teknikler de rahatlamanıza yardımcı olabilir. Bu teknikleri öğrenmek için kitaplar, videolar veya uzmanlarla çalışabilirsiniz. Ara ara masaj yaptırabilirsiniz, hamam kültürü, masaj kültürü boşa değil, atalarımız yol yordam biliyormuş:) Fiziksel aktivite: Hafif egzersiz veya yürüyüş yapmak da endişenizi azaltabilir ve vücudunuzdaki fiziksel gerginliği azaltabilir. Terapi: Bir terapistle çalışmak, panik atakların nedenleri ve tetikleyicileri hakkında daha fazla anlayış geliştirmenize yardımcı olabilir. Terapi ayrıca panik ataklarla başa çıkmak için öğrenmeniz gereken becerileri öğretebilir. Benim de trafik korkum vardı, terapi sırasında bu korkumun çocukluğumda aldığım bir trafik kazası haberine dayandığını öğrendim ve üzerine gittim. Bazen diğer insanlarla kendiniz ve geçmişiniz hakkında konuşmak, önemsiz olduğunuz düşündüğünüz için çoktan unuttuğunuz şeylerin/anıların/günlerin/duyguların/düşüncelerin gün yüzüne çıkmasını sağlıyor. Umarım bunlardan biri işinize yarar.

Evet izledim bi çoğunu. Panik atak kendi içinde bile çok farklı belirtiler veriyo dediğiniz gibi. O an Delirmekten korkanlar, ölmekten korkanlar vs. Başınız sağolsun

Öncelikle bunun psikolojik olduğunu bilmek ve bunu kabullenmek gerekiyor. Atak herkeste farklı şekillerde ortaya çıkıyor olabilir. Ben eve kuş ve kedi sahiplenerek büyük bir aşama kaydettim. Bir de atak genelde düşünmeye başlayınca geliyordur sizde de. O yüzden oyalanacak şeyler bulmak, telefondan bir şeye odaklanmak, hayal kurmak işe yarayabiliyor. İlaç çözüm değil diye düşünüyorum. Tabi ne kadar ilerlediğinde bağlı. Bir de ben ilk başladığında her gün bir fincan melisa çayı ya da papatya çayı içmiştim. Faydası fazla oldu

Hemen bakacağımmm