Bence çocuk düşünme derim yanlış yaparsın. Çocuk ile daha büyük çıkmaza girersin. Evlilikte sınırların çizilmesi çok önemli her şeye tamam denildikçe zamanla sınırlar aşılıyor. Kimsenin gelip gitme konusunda da sana tavır yapma hakkı yok. Kendine gel ve sana bunu yapılmasına izin verme

Bence ilk olarak eşinizle buraya yazdığınız konuları konuşun eğer dediğiniz gibi sizi seviyorsa sizin için şehir değiştirir değiştirmezse bile annesini bu konuda uyarır eşim böyle şeyleri sevmiyor alışmasını bekleyin gibi.. ayrıca eşiniz bu tavırlarını daha önce sezmediniz mi yani nişanda giydiğiniz kıyafete de eminim kayınvalideniz karışmıştır eşinizin tutumu öncede böyle annesi ne derse o muydu eğer öyle olduğu halde kabul ettiyseniz eşiniz bunu yüzünüze vurup bunun böyle olacağını biliyordun diyebilir

Bu anlattılarınızın hepsini yaşadım sonum psikolojikndestek almak oldu... Siz çocuk yapmayı değil psikolojik destek alın sonra bu evliliğe devam mı tamam mı. Kaynanızı takmayın istediğiniz de arayın istemediğiniz de aramayın...

Gercekten sevseydi orada depresyona gireceğini bilirdi. Mutsuz etmek istemezdi. S

"Ne sevdiğim adamı ne evimi ne eşyamı hiçbir şeyi gözüm görmüyor." demişsiniz o halde neden sürdürüyorsunuz bu evliliği?

Çocuk yapınca seni rahat bırakacaklarını düşünerek çok büyük hata yapıyosun, çocuk bazen kadını mutsuz evliliğe zincirliyor kurtaramıyorsun kendini. Hele bir doğur tüm sülale akbaba gibi üşüşecekler başına. Tüm herşey yoluna girmeden sakın çocuk yapma sakın sakın sakın. Seni bu mutsuz hayata tamamen bağlayabilmek için çok yakında başlar zaten torun muhabbetleri..

Esiniz baska sehirde yasama sözünden vazgectigi an vazgecmeliydiniz. Sakin cocuk yapmayin. Sizi gelin olarak layik görmeyen, torun annesi olarak asla layik görmez her ota b gelip karisir, esinizde sizi ezer. Siz hemen bosanmak istemuyorsunuz anladim, ama sert cizgiler cizmeseniz ezilmeye devam edeceksiniz. Esiniz su anda istedikleri oldugu icin orali olmuyor

11 yıl oldu hala alışamadım ben de buraya 4gozle kendi memleketime taşınacağım günü bekliyorum. Benim de hiç arkadaşım olmadı acayip bı kültür farkı var aramızda anlaşamıyorum onlarla. Eşiniz neden giymek istemediginiz kiyafetlerle annesine götürüyor ki? Bakın taviz tavizi doğurur böyle yaptığınız için kimse sizi daha fazla sevmeyecek, değer vermeyecek bilakis istedigiklerini verdiğiniz için daha çok ezileceksiniz. Eşinizle adam akıllı konuşun aklını başına alsın ailesi kolunuzu görünce ne olacak? İğrenç...

Sakın çocuk yapmayın öyle hamile kalınca rahat bırakma durumu yok daha çok katlanarak geliyorlar hamilesin yalnız kalma bebek doğdu sen bakamazsinlar. Ayrıca eşiniz anlattiginiz gibi biri değil kendi konunuzu başkası yazmış gibi bir okuyun bunca sıkıntınızin içinde nerde kendisi annesinin beğeneceği kıyafetlerimi seçiyor o esnada. Akrabalar arasında ev ziyaretleri tabiki olur ama 2 aylık evliyken değil. İstemediginiz hiç bir şeyi yapmak zorunda değilsiniz yapmayın bakın eşinizi görün o zaman nasıl gözünüzün içine bakıyor en azından karar vermenize yardımcı olur.

Çözüm çok basit aslında... rest çekip kayinvalideyle gorusmeyeceksiniz ve mümkünse dağ başı diye tarif ettiğiniz mutlu olmadığınız yeri değiştireceksiniz. Eşinize açılın.. mutlu olmadığınızı anlatın ve ne istediğinizi söyleyin, beklentilerinizi anlatin ve şu an için çocuk yapmayın.

Bosanin. Bakin direk tek kelime. Kimse aaa hemen bosanin demeyin demesin, bambaska kültür farkı ancak iki taraf birbirine yaklaşırsa tolere edilir. Sizin istediğiniz yerde yaşama ama bayramlarda ailesine gitme gibi. Ama siz köle olmuşsunuz. Sözünü tutmayan adamı yüz üstü bıraksanız ne? Evlilik böyle birsey değil.

Turkiye'deki kadinlarin yuzde sekseni bir sekilde Doga zaten. Hep kadin fedakarlik etsin, isinden gucunden sosyal cevresinden olsun. Hep kadin erkegin ailesine paspaa olsun. Bu duzen degisiyor, degisecek ama malesef bunu gormeye bizim omrumuz yetmeyecek. Simdi halimize bakip onceki kusak kadinlara aglayasim geliyor. Biz bugun bu sartlarda bunlari yasadik onlarin halini dusunemiyorum.

Eşinizi seviyorsanız da diğer arkadaşların dediği gibi eş ailesini kafaniza takmayın Hobby falan edinin kitap okuyun yürüyüş yapıp müzik dinlemek faaliyet etkinlik yapabilirsiniz. Mesela aynı binada olusumuza rağmen müsait zamanlarda görüşüp bir araya geliyoruz. eşimin yeni işinden dolayı. haftada 1 gün oda. yemekte buluşma günü. berresuu hoşgeldin dünyama

Eşinizle aranız nasıl bilmiyorum ama ben bu evliliği fazla uzun süreli göremiyorum. Esiniz sizi ailesine savunacak. Bende orta halli muhafazakar ailede büyüdüm. Bana bile kolunu açma deseler ben cildiririm. Benimde kv sorun yapıyordu. Alkole karşıyız biz mesela Nisan'da alkol beklentileri olmuş olmayınca surat atmış maalesef aileler uyusmayinca üzülerek söylüyorum evlilik yürümez. VuslataDair evli ve 3

Konu sahibi konunuzu ve tum yorumlari okudum Neden yorum yapmiyorsunuz okuyup cikiyorsunuz? Es ailesine laf edilecek sandiniz ama övdügunüz esinize ve sizin bile bile lades demenize yorum beklemiyordunuz sanirim

Asla ama asla çocuk yapma hayatın iki kat zorlaşır bu sefer bırakıp gitmen de zor olur restini çek ben burda yaşayamıyorum gitmek istiyorum de senin için buraya geldim şimdi sen de benim için buradan ayrıl de tamam derse ne ala hayır derse herkes kendi yoluna. Evlilik öyle bekleyim değişir düzelir bir şey değil çocuğunuz olmadığı için

Çocuk olmadan boşan, eşinde seni sevmiyor sevseydi kandırmazdı

Çok benzer süreçten geçtim. Ama ne yapacağımı bilseydim zaten yaşamazdim. O yüzden ben akıl veremem. Akıl verenleri okumaya geldim:) G

Bile bile lades. Kendini düşünen bencil bir erkek kültür olarak zıt bir eş ailesi, tutulmamış sözler. Sahi aşk bunun neresinde? Aşk adı altında olmazı oldurmaya çalışmak, adam gayet mantıklı hareket etmiş heves ettiği kadını almış, iki yalanla kandırmış oooo artık rol yapmaya gerek kalmamış, ne de olsa elma ağacından armut düşmez i cok aşık oldugunuz adam o aileden çıkma... Bunlar daha iyi günleriniz gitmiyorum, kimseyi istemiyorum dediğiniz an aşk adamı neye evriliyor bir görün. Kadın olarak herşeyden fedakarlık yapmışsınız hiç bir duruşunuz yok, bu saatten sonra ne takdir ne teşekkür beklemeyin insan kendi değerini kendi belirler. ...

Degisir duzene girer demek isterdim ama maalesef degismeyecek. Loading Kizilcik serbeti gordum :))) S

Bunun bi tık sonrası ayrılacağınızı düşünen eş ve ailesinin çocuk diye baskı yaparak sizi daha fazla oraya mahkum edip gitmemenizi sağlamak.

Tamam söz lan, gel cocuklarima bak, onlari kurslarina ben yokken gotur, ogle ve aksam yemeklerini yap, yarin basliyorum bir iki is var gozumde ama genelde vardiyalilar. Simdi daha dun oglum okula gidemedi 7 kere kustu, yatak yorgani falan ben yokken halledersin, odevini yaptir, doktor randevularini da aksatma. Genelde is saatlerimde cakisma ihtimaki var. Esimin isi bir saat uzakta oldugundan okuldan aradiklarindan benim yerime sen git kos al cocuklari okuldan bak o zaman kesin yarin basliyorum. Iki hafta icinde artan hastaliklar yuzunden kizimi iki kere acil okuldan aldim, dis doktorundayken yetisemedim hatta okuldan aradiklarinda. Valla kiz, gel azicik islerin ucundan tut ben kosa kosa ise giderim. Zaten esimle gezmek de istiyorum, iki maas eve girdigi gibi tokyoya gitmek istiyoruz. Sevaba girersin. Butun bu isleri ben ise gidince yedekte tuttugum hayali destekcim yapacak gonul rahatligiyla ise tam da su an gidebilirim. Bundan sonra herkese evde oturmamasini ve calismasini ogutleyecegim, tesekkurler sen de olmasan tembellikten evde curuyecektim yaa

Ben her sabah 6 da kalkiyorum, illa ise gitmem gerekmiyor, kalkmak zorundayim cocuklar icin. Ama uyuyup kek borek yeme ihtimalim olsa inan olurdu kiiiz, yani hayir demem ona da ihtiyacim var. Ben bu sabah beste kalktim hatta, cunku vucut alisiyor. Ya da su olur, esim isi biraksin mesela ben calisayim diye. Cunku birileri surekli patronundan izin almak zorunda kalacak. Biz simdi aile icinde boyle bir duzeni uygun gorduk diye ben evde oturan tembel mi oluyorum pardon, artik kizamiyorum da gulme geldi S

Zorla kapanmayı kabul eden dağ başında yaşamayı kabul eden bundan sonraki başına gelecekleride kabul eder diyip bi güzel ezecekler seni Aman canım sıkılıyo cocuk yapayım dersende +1000 ekle hırpalanma kısmına

Neden bu kadar pasifsiniz Misal kayinvalide bir hafta oğlunu görmeyince ağlıyor diyorsunuz o esnada ben ağaç kovugunda mi yetiştim iki aydır annemde beni görmüyor ama sizin gibi de yapmıyor neden demiyorsunuz Ve bu arada ondan kurtulun bakın içten çürüyorsunuz yapmayın kendinize bunu Önceki

Ve evet evlendigimde 21 yasima yeni girmistim ben, kücüktüm. 17 yasimdan beri ünv icin zaten ailelemden ayri yasadim ben, saniyordum ki esimle ayri güzel bir yuva kurariz, ki evlilikten ziyade birlikte yasamakti amacimiz. ama esim icin kalip ugrastim anlamaya claistim, ben sonradan onun hayatini yasadim o ise bu hayata dogdu. Secenegim onu terketmek mi? Bu secenek mi cidden, yillar aldi düzelmesi, inanclarini yikmasi. fazla bile konustum ama konusturana bakmak gerek.30 yasinda bana kimse birsey yapamaz ama o yillarda aileyle iyi gecinmek, dogru olani yapmaya calisirken daha da dibe batiyorsunuz. S

Bu evlilik değil. Tamam biriyle evlenince ailesiyle de evleniyorsun ama bu derece değil. Bende tamamen kapalı bana başta ön yargılı yaklaşan kültür farkımızın olduğu bi aileye gelin geldim. Ama şehrimi değiştirmedim kv canım isterse ararım istemezse aramam başta her hafta oraya gitmemizi filan bekliyorlardı farkediliyodu durum ama her hafta tabiki gitmedik kendi hayatımız var gezip tozcaz sürekli onlarla olunmaz ki. Sen hayatını yakmışsın çocuk yapmayı filan düşünme zaten son haddeye kadar dayanıp çekip kapıyı çıkacaksın belli. O gün geldiğinde gülüşün için dünyayı yakacak kocan peşinden gelip evliliğini toparlarsa ozaman çocuk yapmayı düşünürsün

Bende sizle aynı durumdaydım, gurbette ve yalnızdım. Her hafta sonu kayınvalidemlere kalmaya giderdik. Tüm akrabaları yemeğe aldım, onlarda bizi tüm bunlar olmasaydı sanırım yalnızlıktan kafayı yerdim. Kayınvalidem de geç gelirsek gönül koyardı ama ona kırılmazdım. Niyeti kötü değil, bizi özlüyor diye düşünürdümsonuçta eşinizin annesi, her söylediğini kafaya takmamak lazım. İnanın belli yaştan sonra dostlukta kurulmuyor o yüzden aile ve akrabaların kıymetini bilmek lazım. Bence siz şuan geçiş dönemindesiniz. Kendinize zaman tanıyın, alışana kadar zorluklar olabilir. Bende ilk zamanlar bu kadar ev işi yapıldığına şaşırıyordumbitmeyen temizlik, çamaşır, ütü... annemi arayıp sen de bu işleri yapıyormuydun diyordum ben 7 yıl öğrenci evinde kaldım hiç bu işleri yapmadım diyordum eşimle bazen konuşuruz, evlilik dışardan görüldüğü gibi toz pembe değilmiş, bizi uyaran olmadı deriz E erayim

Çok güzel özetlemişsiniz. Muhtemelen nasılsa ikna ederim diyerek size yalandan söz verdi önce, sonra da düğün arifesi itiraz edemezsiniz diye mecbur bıraktı. Çünkü böyle geleneksel bir aile aksini kabul etmezdi ailesini bildiği için zaten en başından kafasında sizi kendi ailesiyle aynı şehirde yaşatmak vardı. Çocuk olursa bırakın kafa dinlemeyi annelik hakkınız bile olmaz doğru düzgün çünkü kv ve diğer akrabalar kendini söz sahibi hisseder çocuğunuz üzerinde. Eşinizi seviyor olabilirsiniz o da sizin tabirinizle gözünüzün içine bakıyor olabilir bir gülüşünüz için ama sevgi karın doyurmuyor. Ki eşiniz sizdeki bu mutsuzluğu duygusal çöküşü muhakkak fark ediyordur. Sizi mutsuz etme pahasına bu şekilde yaşamayı tercih ediyorsa sevgisinden de şüphe duymak lazım. Başka şehirde yaşamayı teklif edin

Eşin sözünü tutmamış değil yalana öyleymiş seni kandırmış katikulle ile o şehre getirmiş. Belli ki buraya gelsin bizim kültürümüzü kabullenecek annemin istediği gelin olacak demiş. Çocuk olursa tam olarak o gelin sen olursun. Eşini karşına al ve konuş. Bu işi çözmesini iste. Yoksa sorunlar büyür büyür dağ olur

Kızılcık Şerbeti Kadınlar Kulübüx edition

Hiç bir şekilde mecbur değilsiniz benimde bunun gibiydi ama istemediğimi dile getirdim eşime kavga çok yaşadık sonra zorlamadi eşim kendin bilirsin dedi onlar istiyorlar ki orda ol hep başka bir yerlere gitme saçma sapan işler evlenmek bu olmamalı bir rahat bırakmıyorlar

Aslında sorun ne evlilik hayatı ne de sizsiniz. Sorun eşinizin sizi baskı altına almasında, direkt eşinizde. Ailesinin istediği gibi biri olmadığınızı bilerek bir yola girip sonra sizden değişmenizi beklemesinde. Bu kandırılma hissi zorluyor. Ve yalnız hissetmenizde eşinizin sizi ailesinin karşısında yalnız bırakması. Bizde de eşim ve ben seküleriz, ailesi değil. İlk zamanlar diş geçirmeye de çalıştırlar. Eşimde ben de müsade etmedik. Eşim değiştirmeye çalışsaydı yürümezdi. Ben de evlendiğimde kısa bir süre başka bir şehirde yalnız kaldım. Ama sorun yaşamadım. Bu durumda bu evliliğe devam etmemelisiniz. Baskılar siz boyun eğdikçe

Doğru mu anladım emin değilim ama sakın ait hissetmek için çocuk yapmayın. Ait olduğunuzu hissettiğiniz an çocuk yapmalısınız.

Tam konuda bir tek çocuk eksik diyecektim ki düşünceleri başlamış, hayırlısı olsun. Böyle konuları okudukça resmen krizlere giriyorum. Bir insan nasıl bu kadar öngörüsüz olabilir herşey apaçık ortadayken? Nasıl düşünemez başına gelecekleri? Bir de güzelleyip durmuşsunuz eşinizi, yok şöyle seviyor, böyle gözümün içine bakıyor... Hangi gözünüze? Yaşı eksik olmayan, her gece ağladığınız, sabahları mutsuz açtığınız gözlerinize mi? Eşiniz sizi zerre sevmiyor zerre... Verdiği sözü tutmayan, açıkça size yalan söyleyen, evlenene kadar sizi kandıran adamla evlenmek yerine keşke gerçekten seviliyor muyum diye düşünseydiniz. Umarım bunun farkına çabuk varırsınız da kangren olmuş uzvu keser atarsınız. Çok geç olmadan, ömrünüz tükenmeden...

Kızılcık şerbeti doğa sen misin?

Aileniz ailesiyle tanışırken evinizi yerlestirirken düğün salonu seçerken gelinlik seçerken falan bisey demedi mi

Hayir tam tersi o yollardan geçip kendimle de yuzlestigim için bu kadar rahat yaziyorum. Zaten işin içinde fiziksel şiddet, tehdit, şantaj olan konular olsa haklısınız, canınıza dikkat edin derim. Aslında size vah canım ah tatlım diye yazsam iyi olurdum aslında yararıriniz olacak şeyleri yazıyorum. Kv narsist olabilir, border olabilir, histrionik olabilir. Ama 11 yılın suçlusu da kvden değil. İlk dönem evlilik, kültür şoku, pasif eş, hadii çocukları da katayım ama sonrası sizin pasifliginiz. Bununla yüzleşmedikten sonra manipule ettiler dersiniz. Eşiniz pasifligi o anneyi o kadar büyümüştür bunu görün önce. Manipülasyon öyle birsey değil her psikolojik baskı değil. Olay sadece boşanmak değil. Görüşmemek, ayri hayat kurmak, part-time kurs, is bulmak. Lütfen sizin de hatalı olduğunuzu kabul edin. Sonrası huzur, özgürlük.

Hepsini okumadım. Keşke evlenmeseydiniz.

Alışamadığınız evlilik değil ki. şuan hayatınız yok resmen. sadece kocanız ve ailesi var. eee bunalım da çok normal. şartlara alışamamışsiniz evliliğe değil. ben bu tarz kararlara karşıyımdır zaten. hiçbir aşk için işsiz güçsüz kalmam. kalanı da anlamam. şöyle bir ş güne kadar sevdiğim erkekleri düşünüyorum da yapar mıydım diye? Yine de yapmayıp gidip gelme yolun seçerdim heralde. adam sizi kandırmış bu arada. resmen içinden klasik, geleneksel, anakuzusu bir türk erkeği çıkmiş.27 yaşında birinin öngörüsü bu tarz durumlara yetmeliydi bence. iş bulmadan düzelemezsiniz. ben de işsizken hiçbir şeye konsantre olamıyorum çünkü. zaten sizin böyle bir ülkede istediğiniz gibi aile bulabileceğinizi de düşünmüyorum. yüzde 80, 90 malzeme bu yani. ama konu o değil.2 güne alışır giderler. kısaca iş bulursanız herşey okeydir. başka büyük sorun göremedim.

İbreti alem olsun diye arkadaş grubunda paylaştım konunuzu. Evlenmek istersek okur vazgeçeriz. Birini sevmek evlenmek için yeterli değil hep diyorum. Neler yaşadığınızı düşününce fenalık geçirdim. Neredeyse yaşıtız, evden çalışıyorum ben de. O hayata geçiş yapsam solup gitmiş gibi hissederdim. moonna

Yazınizin hepsini okudum. Ve sizi çok iyi anlıyorum. Esinizi çok seviyordunuz ve size yapabilirsiniz gibi gelmiş ama olmuyor. Sevmiyorsunuz orayı ve günden güne daha da nefret edeceksiniz. Kendi benliginiz yavaş yavaş yok oluyor gibi gelecek ve herkesten nefret etmeye başlayacaksınız. En başta eşinizden ki başlamış. Sonra gelsin sinir krizleri ve depresyon... Eş ailesi de berbat insanlar. Daha da kötü sizin için. Cocuk yaparsanız torun torun diye daha da başınıza ususurler. Bir de düşünün bebeğiniz olmuş kv nin aynisi... İyi korunun Yaşadığınızı okurken ya kızım olsaydınız dedim. Cok üzülürdüm ve kizimi kurtarmaya çalışırdım Sizin yapacağınız en iyi şey de eşinizle başka yere gitmeyi konuşmak ve gitmek. yok hayır derse sizi sevmiyor demek zaten. toplanip dönün, arkanıza bile bakmayın. Gencsiniz, çalışıyorsunuz, aileniz var. Hersey daha da güzel olur. Bilerek kabul etmişsin diyenler için de hatalar insanlar için, bazen yaşamadan bilmiyor insan. Yapabilirim zannediyor. Ama olmuyor.

Konunun seninle uzaktan yakindan alakasi yok canim. Sen sadece yasin kucuk evlilik yaptigin icin bocaladin o da gayet normal ama o yasta evlenmene ragmen sen mantikli ve aklibasinda birisin. Konular actin ama o konulari oylesine acmadin hep kendine uyan seyleri aklinin bir kosesine aldin ve hayatinda cok seyi degistirdin.

Bir gülüşünüz için her şeyi yapacak adam siz istemediğiniz kıyafetleri giyip mutsuzluktan sürünürken niye bir şey yapmıyor? Kendinizi kandırmayın lütfen. Siz eşinize uyduğunuz için o da istediğiniz tatlıyı falan alıyordur en fazla. Adamın sizin için yaptığı hiçbir şey yok yani ortada. 2 aylık evlilikte bunu duymak istemeyeceğinizi biliyorum ama muhtemelen sizin yetiştiğiniz tarzda yetişmiş bir insan olarak diyorum ki evet çok yanlış bir evlilik yapmışsınız. Bu evlilik hangi şartta doğru olurdu biliyor musunuz; eşiniz sizi kandırıp memeleketine getirmese, sürekli ailesine gitmeye zorlamasa, istemediğiniz şeyler giymeye zorlamasa, ailesine duracakları yeri gösterse, adet adet misafir vs diye tutturmasa, annesi sizi darladığında cevabını verebilseydi ancak o zaman doğru olabilirdi böyle bir evlilik. Kendinizi bu durumdan kurtarmak için yapabileceğiniz tek şey her şeyi göze alıp kendinizden taviz vermemek ve eşinizin sizi olduğunuz gibi kabullenmesini sağlamak. Kabullenmezse de kapıyı göstereceksiniz. Bir ömür böyle geçmez, kendinize yazık etmeyin.

Benim burada yazılanlardan gördüğüm olmayacak bir evliliği zorlayarak olduranlar sonra çok mutsuz oluyorlar. Evlilikte yüzdeyüz duygusallık değil de biraz da mantık gerekiyor. Louder

Sen çocuk yapmayi değil şuan bu hayattan nasıl kurtulacağını düşün. Cocuk yaparsan daha beterlerini yaşayacaksın işten gelip uyuyan bı koca var senin psikolojinin görmeyen istemedigin şeyleri giydirip annesine götüren bı adam bence sevse böyle yapmaz. Ben karımı böyle sevdim ben kabul ettim sizde kabul edeceksiniz der. Evlilik böyle bişi değil bunu bilin

Siz de haklısınız. Koca zor bulunuyor zaten dünyada üç beş erkek kaldı. O yüzden aman kaçırmayın. Çocuk da yapın tabi neme lazım birden aklınız başınıza gelir falan cekip hayatınızı kurarsiniz. Bu arada evet 28 yıl boşuna yasamissiniz. Cidden hiçbir öz saygı yok ozguven yok.. sert yazdım kendinize gelin diye. Çekip gidin yaşadığınız şehre. Adam seviyorsa gelir peşinizden. Siz nasıl gittiyseniz. Sevmiyorsa zaten böyle bir adama neden karilik yapıp hizmet edesiniz anasına danasina

Bile bile kendinizi ateşe atmışsınız, keşke zamanında hayır demeyi başarsaydiniz. Aşk, sevgi doğru karar vermenizi engellemiş. Zamanla eşinizin sizi o kadar da çok sevmediğini anlayacaksınız. Artık oradan çıkış yok maalesef ya razı gelip çocuk yapacaksınız ki bunu seçeceğiniz düşünüyorum. Ya da boşanmayı göze alıp başka yere tasinacaksiniz ki bu seçeneği çok zayıf görüyorum. İnşallah dediğim gibi olmaz. Hepimiz yaptığı tercihlerin sonucunu yaşıyoruz. Bazen de hayat şartları zorluyor karar vermemizde.

iyi o zaman:) Anlayabiliyorum seni. Ben de yurtdisindayim bizim burada iki kati ugrasmamiz gerekiyor. Hem dili ögrenmek, hem de denklik olmadigi icin yeniden meslek edinmek zorlayici oluyor. Bubun disinda kültürel olarak farkliliklar da var. Bazen tüm bunlar yoruyor insani. Bak ama ben 17 yildir burdayim, 45 yasinda meslek egitimine basladim. Bu sene mayis ayinda bitiyor. Benden sana tavsiye mutlaka ama mutlaka yapmak istegin isin egitimini al. Sana bol sans diliyorum. A

Bir soru sordum tehdit mi, şantaj mi vardı. Kendiniz evde oturmak istemişsiniz. 1 yıl değil 2 yıl degil. 11 yıl. Sonra beni manipule ettiler. O işte manipülasyon olmuyor. Akşama kadar çocuklarla niye ders çalışıyorsunuz ki. Onlar okula gitmiyor mu? Hamam mi isletiyorsunuz günde iki defa çamaşır yakıyorsunuz? Onu da zaten makina çıkıyor. Genc kizlari anlıyorum, yeni evli tamam ama 11 yıllık evlilikte manipülasyon taş çatlasın 5 yıl olsun 6 yılı sizin sorumlulugunuz. Ben burda utanmam. Utanacak şey de yapmam. Basiretsiz hayatına kılıf bulan siz degil herhangi bir uyenin de"utandirma" taktiği bana sökmez.

Siz de kendinize iyi bakın. Size bol icgoru ve az savunma mekanizmali bir hayat diliyorum.

Belki yillar oldu siteye yorum yapmayali, baslayalim bakalim. O bahsettigin hayatin icinde 11. yilim. Ayni hisleri yasamamis olmasam yazmaydim. Benim seni anlamam degil senin beni anlaman bana bu yorumu yazdirdi. 11 yil, iki cocuk ve ayyyyni ayni hayatin icinde dipte bir kuyudaymiscasina gökyüzüne bakiyorum, kuyuya alistim. Disari cikacak cesaret ve yetenegimi kaybettim. Gelecege dair umutlarim bile icine dustugum bu yerden cikamayacakmis gibi zayiflar. Ne ayrilmak bir secenekti ne de buradan cikmak. Kaldim, iki cocuk yaptim. Bir kosturmaca ve mesguliyet verdi bana. Ama özgürlügümle ilgili problemleri cözemedim. Ben tek basina vakit gecirmeyi seven, yiyip icip gezmekten zevk alan hobileri yetenekleri olan, kendi tarzi durusu olan genc bir kadindim. Hayattan bir enerji gelir ve sen onu alirsin ya, o enerji alan damarimin üzerine oturtu bütün bu aile ve kültürümüz sacmaliklari. Ayni dedigin gibi kiyafetime, sacima, telefonla neden aramiyorumlara, disari cikmama, sosyal hayatim olmasina kadar, ya hepsini sktiret oturma odamdaki sehpami atmama kadar karsitilar. Neyse buralar ayin karanlik taraflari.. Alistim ama ben ben degilim. Esaret bu. Ve senin gibi kendi isim de yoktu, toy ve tecrubesizdim, okul okusanda zaman icinde hayata devam etme cesaretimi kirdilar. Dil konusunda basarili olan beni bile pistirdilar, yurt disina geldim de. Gelmeden önce ceviriler yaparak egleniyordum, buraya geldim doktorun, garsonun gözüne bakamaz, kocasinin kendinisi ifade etmesine muhtac biri gibi oldum. Lanet olsai bu cevrede herkes vebali gibi, zamanla onlara benzedin, kabuguma cekildim. Büyük hayallarim varken yapamazlarla cevrildim. Anlamadim ne zaman kusatildim, ne zaman bu duygular beni ele gecirdi. Bu ben degilim ki diye feriha gibi bagirdigimi düsün. Ha kafam atsa cekip gidemiyorum bile, iliskideki romantizm ve heyecan da gitti mi sana hadi.. Ehliyetsiz adim atilmiyor da burada, kart dahi kullanmayi unutum. Llisans mezunuyum ama türkiyede yapabildigim cogu eyden bir anda mahrum kaldim. Kesinlikle buradaki sistemi ve insanlari suclamiyorum, esimin ailesini sucluyorum. Isigim saat kaca kadar acik, nerden nasil gecmisim herseye laf söylediler, narin ve kibar bir insan oldugumdan zamanla nasil incildigimi kestiremedim. hiic kinamayin, kedicikler belgeselinde oldugu gibi zamanla manupule edilip bu hale gelmis gibiyim. Sen de sunu yapsaydincilar bu kismi atlamasinlar.

Savasmak gerekiyor yani o ortamda, tatli dille olmuyor, bedel ödüyorsun. ben odedim tabiki de secimlerimiz cok önemli aradan yillar gecti ve tabiki bizler güclendik degistik, ama o cevre hic degismedi simdi bu demek degildir ki hep mutsuz kalacaksin ama söyle de birsey var bazen hayat tamamen degisiyor, konu sahibinin de tam de öyle olmus. kiyaslama yapmak yerine elinden geleni yapmak gerek ilk dönem en zorudur, ben asla yargilamak istemiyorum, tasinmak ilk akla gelen aslinda. olabilecek size iyi gelen secenekleri degerlendirin

Eşinizle hiç konuştunuz mu buraya yazdıklarınızı? Gidişat iyiye gitmiyor ve bunalımın daha başındayken hemen önüne geçin bence oturup konuşun ve burada yapamadığınızı boğulduğunuzu çok yalnız olduğunuzu söyleyin

Tehtit, siddet falan olsa afedersiniz de tabiki polise giderim. Evlilik bu, sartlar bana uymadi diye sevdigin insani terkedip gidebilme rahatligi da vermiyor ama kalamiyorsun da, bu hale geliyorsun, cikmaz bu. Cünkü bütün bunlar bir yana beni anlayan ve ayni seyleri yasayan tek insandan, yillarca onunla yasamayi bekledigim tek insandan ayrilmam gerekti. Basiretsizlik mi, uyum saglayip yasadim ama memnun degilim, dipsiz bir kuyu demek basiretsizlik mi oldu simdi. ay neyse ya, herkesin yogurt yiyisi farkli, sen bu durumda giderdin bitirirdin evliligini ok. Ben yapamadim, utanmiyorum da ama burada bu durumu tüm dürüstlügümle paylastim diye de basiretsiy olduk iyi mi.

Muhafazakarlık tam da bu oluyor. Muhafazakarlık toplumda dindarlıkla eşleştiriliyor ama değil ki. Kişinin bulunduğu durumdan değişmemesi köklerine bağlı kalarak yeniliklere kapalı olması haline denir. Bu toplumda dindar yada seküler olsun hiç farketmez. İki tarafta da yobaz insanlar var ve her iki tarafın yobazı da çok korkunç. Mesela dindarlık sadece kadına ait bir durum değil ama bu hanımefendinin evlendiği ailede gelin açık diye bir sürü olay olmuş çünkü görünüyor. Ama oğullarının namaz kılıp kılması problem değildir muhtemelen. Neden? Muhafaza ediyorlar. Ben tam tersine de çok şahit oldum. Seküler insanların çocukları oruç tutuyor diye gençlere etmedikleri eziyeti bırakmayan... Her ikisi de kendi halinden başkasını kabul etmiyor, donduruyor, muhafaza ediyor.

Senli benli konuşma tarzından lanliya geçiş. Tam beklediğim gibi. Küfüre çeyrek kala. Bu anlattıklarınızin kv ile ne alakası var? Siz hayat isiginizi köreltenin kv oldugunu soyluyorsunuz ben de hayir sizin tercihleriniz diyorum. Erişkin iki birey olarak karı koca 2 çocuk yapmışsınız, onların sorumluluğunun da sizde olmasına karar vermişsiniz. Kv bu işin neresinde? Meslek sahibi olmadan evlenmende mi yoksa cocugu yapma kısmında mi?

Konu sahibi tenezzül edip bir cevap yazsanız mı acaba? İnsanlar dünden beri paragraf paragraf yazı yazdılar sizden tek bir mesaj yok.

Evlilik bu degil evlilik. hayati eglenceli hale getirmek renk katmaktir. birbirine kural dayatmak degildir. birbirini sevmektir. gerektiginde aileye hayir diyebilmektir.

Gülmem geldi ya, neyse canim ya ben seni hic tutmayayim, daha da yazmayacagimi soyleyeyim S

Son kisim o kadar dogru ki cocugu kendi dogurdu sanma. Ben de bu surecten gectim. Cok zor oldu bosanma esiginden donduk. Suanda da mutlu bir evliligim yok ama. en azindan kaynana dirdiri kaprisi ayilip bayilmasi cekmiyorum. Oglusunu alsin tursusunu kursun. Artik ona ne dert yandi neler doldurdu bilmiyorum cunku hic gorusmuyorum. Kaynanayi hayatimdan cikardiktan sonra ofke nobetlerim bitti resmem genclestim. Ben lohusayken sacma sapan sebeplerden kendini acillik etti hicbirinde de elle tutulur tek bir sikintisi cikmadi ama gel gor ki kocam bunu anlayamayacak kadar anam da anam canim anam. kisisiydi. Cocuk bu tarz ailelerde en buyuk sorun. Konu sahibi hic bu risk uzerine dusunmemis belli ki. Bu forumda torununu emzirmeye calisan kv konusu bile gorduk. Aklini basina alsin. Kendisi olarak kendini kabullendirmeden, kocasi evli oldugunu anlamadan asla. cocuk yapmasin. Evet cocuk buyuk mutluluk ama bu tarz sorunlar o mutlulugu bile golgeliyor yeri geldi mi.

ay cok üzüldüm ya o kadar güzel anlatmıssın ki kendımi yerne koydum okurken korkunç Bu arada burda size tüm yazılanlara noktasına virgülüne kdar katılıyorum. Evet boşanmak belki zor ama dıbıne kadar kavga cıkart mutsuzum mutsuzum senın ıcın denedim yapamıyorum diye. Her gün her gün. Senı cok sevıyosa senın sehrıne dönmeyi kabul eder yeterince sevmıyorsa veya aileciysede zaten boşan gitsin. Çocuk diynce şok oldum bu arada aynı yaştayız aynı süredir evlıyız. Hadı hiç kimseden duymadın bak burda ınsanlar neler yasıyor her gün okuyoruz onlardan ders al biraz. Aklının ucundan geçmemeli yanı. Örneğin; adı şu olsun ay erkek olsun kız olsun şunu ye şöyle yap aman cıkma sütün mü yok. Hastane de gelir kafayı yersin 40 ı çıkana kdar bırlıkte yasarsınız cocugunu yetştirme şekline karışır. Cok basit aklıma gelenler yanı saçmalamaaaaaa

Yani her bakimdan uyumsuz oldugunuz bir aileye neden katildiniz esiniz sizi kandirmis evlenme zamanina kadar oyalamis ve hop ordasiniz onlarin istedigi gibi giyinmek zotunda degilsiniz begenmiyolarsa hic gitmezsiniz evlerine esiniz sizi yanina almis ailenizi idare etmenizi bekliyor bu haksizlik ama sizde hic dusunmeden bu ise atlamissiniz yani zor evlilik boyle degil tabiki uyumlu ailelerde olmak lazimdi. N

Aileler bu kadar zıtken bir de onun ailesine yakın oturmuşsunuz hiç akıl karı değil. Konuşun başka çare görünmüyor en azından şehir değiştiremeseniz de ailesinden uzaklaşın. Ben de başka şehire geldim bu arada. Eşimin ailesi iyidir hala öyleler ama yine de yarın bir gün ne olacağı belli değil o yüzden aynı ilde başka ilçedeyiz arada mesafemiz var kafam rahat. Eşim benim istediğimi kabul etti çünkü etmek zorunda ben şehir değiştirerek en büyük fedakarlığı yaptım o da buna he demek zorundaydı öyle de oldu. Siz de konuşun eşinizle arada mesafe olmazsa çok yorar bu aile sizi. Oscarcollerde Ben gurbette değilim. Gurbet benim içimde Anneler

Ya bu arada seni üzmek istemezdim, simdi bir daha okudum da cok karamsar yazmisim. Cok iyiyim gercekten, kisisel gelisim yoga falan ne varsa bunlara yöneldim. Kendi sinirlarimi cizdim, kimsenin artik bana birsey diyebildigi yok. Ama yazdigim gibi o da bir gercek ama hayata da devam ediyoruz. Burada ne yapabilirsem onlari yapiyorum. Dedigim gibi seyahatlere basladik. Gecen 11 yilda iliskimiz, evliligimiz normal olarak cok güclendi, ikimiz de büyüdük. Cocuklari da büyüttük. Kizim ergenligin esiginde hatta, en zor zamanlari gecirdik ama simdi tabi isler cogaldi. Pozitif birseyler yazmak istedim sadece, hayatta sadece siyahlar yok, beyazlar da var. Bazi dönemler cok siyah olsa da savasmamiz gerekiyor, butun bunlar bizi büyütüyor.

Sizin kocanız ne işe yarar? sonundaoldu Nirvana Anneler

Bir gülüşünüz için gözünüzün içine bakıyor ama siz her gece ağlayıp mutsuz uyanıyorsunuz? Peki.

Kadınların erkek ve evlilik için mekan değiştirmesi kavramını asla anlayamıyorum. Erkek sizin ayağınıza gelmeli çünkü %98 yaptığınız fedakarlıklar boşa gidecek.

Bende kultur farki olan bir evlilik yapmıştım. Esinizin tutumu cok önemli. Benimki anam babam küser diye surekli beni oraya tasimadigi hatta oraya gitme planlarını ben yaptigim icin zorlanmamistim. Arayip soran darlayan da yoktu. Surekli oraya gitmek zorundaysaniz, aramaniz bekleniyorsa bunalmislik hissinden kurtulamazsiniz. Evlilik bu değil. Esinizle konusup mesafe istediginizi soyleyin ya da bosanin. Kultur farkı aşılmıuor

Ne kadarda bana benzer bir konu dimi gunces. Dejavu yaşadım resmen. Konu sahibi özelden yazabilirsin

Hayır yanlış anladınız. Tabikide ait hissediyorum. Benim evim diyorum. Benim eşim diyorum. Sadece bazı boşlukların yeri doldurulamıyor işte aileden uzak olup hasretini çekmek. Alıştığın şehirden ayrılıp başka bir şehirde aynı tempoyu yakalayamamak vs.

Bende aynı durumdayım Almanya'da yaşıyorum 15 sene oldu hiç alışamadım, oğlum var 12 yaşında bırakıp gidemiyorum, kaç kere depresyona girdim sayısını unuttum şuan yine depresyondayım hep evdeyim yalnızım bütün ailem Türkiye'de, annem babam kardeşlerim yeğenlerim, artık yaşamak istemiyorum, hatta bazen oğlumu bile bırakıp gitmek istiyorum Türkiye'ye o duruma geldim

Mutlu olabileceğinizi düşünmüyorum. Kayınvalde ne trip atacak diye ne düşünüyosunuz. Kendinizi sıkıntıya sokuyosunuz. İstemediğiniz kıyafetler giyiyosunuz. Hep siz veriyosunuz farkında mısınız. Eşiniz nerde ne yapıyo? Söz vermiş onu da tutmamış.

Evlilik bu değil, böyle oluyor demek ki deyip kendinizi teselli etmeyin. Merak ediyorum neden eşiniz sözünde durmayıp ailesinin şehrine yerleşmenizi istedi? Sebep neydi? İstemediğiniz hiç bir şeyi yapmayın, hele mutfak robotu gibi hissetmek falan. Uzaklaşın ordan. Ailenizden birileriyle dertlesin, size başka dünyalarda olduğunu hatirlatirlar. Kendinizi oraya mahkum hissetmezsiniz.

Bu tarz konularda dikkatimi çeken birsey var. Konu sahibi asla cevap yazmıyor. Bakıp bakıp çıkıyor.

Üzgünüz ama siz eşinizin umrunda değilsiniz.

Bir gulusunuz icin herseyi yapacak adam sizi istemediginiz bir yerde yasamaya mecbur etmez annesinin baskisi altinda ezdirmezdi. Kendinize buyuk bir kotuluk yapmissiniz sakin cocuk yapmayin. Sizi oldugu gibi kabul etmeyen bir esiniz var. Nicin kiyafetinizi onun istedigi gibi giyiniyorsunuz? Ben muhafazakarim ama istemeden kimse bana birsey yaptiramaz boyle seylere sinir oluyorum. Misafir agirlama gelme gitme olaylarida insanin kendi insiyatifinde olmali. Surekli orada mi yasicaksiniz? Ya istediklerinizi yaptirin ya da bosanin.

Eşiniz sizi sevdiği için mi siz siz olmaktan çıkmışsınız peki? Yapamayacağınızı bildiği halde kendi şehrine getirmesi, hiç alışık olmadığınız kıyafetler giymenize göz yumması, sizi ailesine uydurması? Bunlar çok seven erkek modeli davranışları mı? Sevgi her şeyi çözse şu an bunları yaşıyor olmazdınız. Kendinizi sorgulamaz, eski hayatınıza özlem duymaz, eşinize içten içe kırgın, kızgın olmazdınız. Bazen gerçekten zorlamamak gerekiyor, denk olmak çok önemli. Evlenmek bir tarafın hayatından vazgeçmesi bambaşka bir kimliğe bürünmesi ve hayatını mutsuz olarak eşine adaması değil! Gözlerinizin ışığının söndüğünü ben yazınızdan anladım, eşinizin görmemesi kör olduğundan değil, açıkçası umursamadığından üzgünüm ama eşinizin kapsama alanında değilsiniz. Muhtemelen evlendik, kabul etti iş bitti diye düşünüyor. Ve konuşarak bir şeylerin değişebileceğini niyeyse düşünmüyorum. Çocuk fikrinden de uzak durun. Çocuk bir şeyleri düzeltmez tam tersi ekstra sorumluluklar yükler. Bu kadar mutsuzken bir de çocuk sorumluluğunun altında ezilmeyecek misiniz? Bu sefer tamamen kendinizi kaybetmiş hissetmeyecek misiniz? Yalnızlıktan dolayı özellikle şehir değiştiren hemcinslerimin ortak düşüncesi genelde çocuk oluyor. Hatta canım sıkılıyor bütün gün evde yalnızım diye çocuk yapmak isteyen bir tanıdığım vardı. Sıkılmak çocuk istemek için yeterli bir sebep tabii, Allahtan çocukları olmadı o süreçte, sonra ne oldu? Eşiyle 1 senenin sonunda kanlı bıçaklı bir şekilde boşandılar. Her şeye kader, yazı diyoruz ama gerçekten değil.

Ben de hatalı bir evlilik yapmış biri olarak sık sık düşünüyorum kendimizden 30-40 yaş büyük, asla aynı ortamda bile olmak istemeyeceğimiz çirkef kaynanalarla bir ömür içli dışlı olmayı nasıl göze alıyoruz diye. Cidden akıl karı değil. Anasıyla sıkı fıkılık isteyen adamla evlilik eğer dediğiniz gibi bir mutfak robotu değilseniz yürümez. Kısaca bu iş yürümez. S

"Senin ailen ve böyle bir evlilik bana göre değil deyip sevdiğim adamı yüz üstü bırakacak biri değilim ama bu şekilde de yaşayamam" Bu cümle çok kritik.. Sevdiğiniz adamın da sizin için böyle düşünüyor olması gerekirdi. Bu şekilde mutsuz olursunuz, eşiniz madem sizi çok seviyor ve de hile ile kendi şehrine getirdi o zaman ailesi ile aranızdaki mesafeyi o sağlayacak. Sizin sınırlarınızı bilecek ve hayat yolunu ona göre çizecek.. Siz onun için yeterince fedakarlık yapmışsınız ve onunda bunu yapması lazım! 16 yıllık evliyim ve size sadece şu kadarını söyleyeyim kendinizden verdiğiniz hiç bir taviz eşinizin ve ailesinin gözünde kıymetli olmayacak ve o tavizler zaten sizin görevinizmiş gibi üzerinize yapışacak.. Boşanın diyemem bu çok büyük bir vebal ama kendinizi de bu kadar teslim etmeyin, eşinize verdiklerinizin karşılığını isteyin.. Sadece onun hayatını yaşamayın, kendi hayatınızın iplerini elinize alın..

27 yaşında mısınız gerçekten... eşinize evlenmeden önce söylemediniz mi senin ailen muhafazakar, yarın bir gün ben size tişörtle gelsem sorun ederler mi diye sormadınız mı?

Bir de ev dışında çalışacağınız bir iş imkanı bulmaya çalışın en azından çevreniz olur iyi gelir size . push ; S

M merve6169 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yok evde oturmak daha kolay gelir. Kim kalkacak da sabahın köründe işe gidecek. Çalışkanlık lazım ona. Aaa ama siz zaten çok çalışkandiniz ama kv elinizi kolunuzu baglayip odaya hapsetti. Not: Burada ev hanımlarına atıf yoktur. Herkesin kendi tercihi. Bunu tercih edip suçu başkasına bulmak en kolayı.

son kısmı okumadım ama öyle bilindik bir hikaye ki.. olayın kırılma noktası memleketine gitmeyi kabul etmeniz olmuş. her ne sebeple olursa olsun, eğer kabul etmeseydiniz bitecekti muhtemelen ilişki. eşiniz bunu göze aldığı için mi geri adım attınız? sizin göze alamamanız ne demek? senin şartlarına varım demek bir yerde.. üzüldüm ne denir, muhafazakar aileden gelen kadınlar bile, en okumuşu bile, zorlanıyor bu gelin olma olayında. sizinki bile bile lades olmuş biraz.

Adam resmen bildiğini okumuş asimile etmeye başlamışlar bile. Akıllı olan kurnaz olan eşiniz kontrol de kaynananızın elinde geçmiş olsun

Bacim hiç kizilcik serbeti de mi izlemedin? Cocuk falan düşünme önce kendini kurtar bunlardan Esin gerçekten sevse mutsuzluğunu görürdü diye düşünüyorum

Merhaba 3 aşağı 5 yukarı aynı şeyleri yaşamışız, keşke birbirimizin sırtını sıvazlayabilsek E Eftelyapp21 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yanlış bir evlilik yapmışsınız malesef

aydinlandim, ben part time is aramaya G gunces

Eşiniz açık bir şekilde ailesine beklentilerini azaltmalarını söylemeli. Yoksa işiniz zor.

Aşkınızdan ölseydiniz dahi sözünden dönen bir adamla evlenmemeliydiniz. Olmuş bir hata, boşanın, hayatınızı yakmayın.

Sevgi, istemediğin bir hayatı, size yaşamayı mecbur bırakmak olamaz... Tek tavsiyem, saklı mı korunursun naparsın, çocuk yapma... enazından bazı şeylerden emin olana kdar... yoksa bittin...

+1 değil mi ya asla değişmiyor bu durum, sorsan çok kültürlü çok zekiler ama...

Evet, aşk için gül gibi hayatından vazgeçtin. Evet, çok büyük bir hata yaptın. Evlilik gerçekten hiçbir şeyi isteyerek yapmadığımız, her şeye mecbur olduğumuz. İstemediğimiz her şeyi görevimiz olduğu için yaptığımız bir hayat değildir. Bilakis evlilik hayatımızı kolaylaştırır. Sevgi, birlik, uyum ve dayanışma işidir evlilik. Sen en büyük hatayı eşinin verdiği sözü tutmayacağını anladığın halde devam etmekte yapmışsın, Başına gelecekleri belli ki gayet iyi biliyormuşsun. Bile bile lades demişsin. Hangi aşamada olursan ol nikah kıyılmadan vazgeçebilirdin. Gerçi hala vazgeçebilirsin ancak bir sürü prosedür gerçekleşmiş, nikah kıyılmadan önceki kadar kolay olmayacak ne yazık ki, yine de anlattıklarına bakılırsa değer. Çocuk yapmayı ise ben olsam aklımdan bile geçirmezdim şu durumda, torunum da torunum diye yapışacaklar hamileliğin her aşamasına karışacaklar yok kilo aldın yok kilo verdin bilmemne, çocuk doğunca da yakandan düşeceğini sanmıyoum kayınvalidenin anlattığına göre, çocuk varken boşanmak da eziyet olur nitekim çocuk onlara kalsın diye envai çeşit çirkeflik yapılabilir. Aşkın gözünü kör ettiği hanımlar için ibretlik bir konu olmuş. Anlattıklarını okuyunca senin için yürekten üzüldüm ve acını anlayabiliyorum, iyi dileklerimi sunuyorum :/ . push ; -nemesis- Half

kac defa aklimdan gecti. Neden hic yazmiyor diye düsündüm. Simdi bu yazdiklarini görünce cok üzüldüm. Ne olur bir silkelen, at üstündeki ölü topragini. Icim acidi gercekten. B Beyazorkd Her zaman

Eşinizle konuştunuz mu bu durumu

Eşim beni çok seviyor demişsiniz de, eşiniz daha en başından kandırmış sizi yalan söylemiş. Ayrıca ailesine karşı sizi savunmayan, onların her dediklerini yaptıran adam mı seviyor, sevgi bu mu? Bir kere şu dramatik moddan çıkın rica edeceğim. Kendi ayakları üzerinde durabilen, güçlü bir kadın bunlara boyun eğmez.

Kendinizi herseyin onune koymaniz gerektigini unutmussunuz. Siz kv nin cocugu degilsiniz. Kuserse kussun. Muhatabi siz degilsiniz oglu. Birakin. oglu gitsin. Kmseye gitmek kimseyi agirlamak zorunda degilsiniz. zaten ne yapsaniz istenmeyen gelin olmussunuz. Bundan sonra o ne hisseder die dusunmeyin. Ben ne hissederim diye dusunun Zamanla alisirlar. Benm kv asiri muhafazakar. Ben de dini inamcim olsa da gerekliliklerini yerine getiren biri degilim. Her turlu girisimleri oldu bana soyle mi. olsa boyle mi yapsan die. Ben ne yapacaksam. kendim bilirim dedim. Kustuler trip attilar alistilar. Alttan almayin

Eve gelip uyuyan bir eş diyorsunuz ama yine de birbirimizi seviyoruz çaba harcayacağım diyorsanız yapmanız gerekenler şunlar; öncelikle dağ başından kurtulun. Ne kadar ücra bir ilçe filan olsa da merkezi bir yeri illa ki vardır orada bir ev tutun. Eşinizin itiraz etmesine de fırsat bırakmayın siz onun için şehir değiştirdiniz azıcık sevgisi varsa halinizi görür razı olur. Merkezde bir evde az çok komşu belediye kursu çay bahçesi filan derken bir miktar sosyalleşirsiniz hiç olmadı çevrenizde insan ve hareket görür siz de enerjinizi toplarsınız. Eşiniİn ailesine zaten mesafeyi koyun, darılmacalar gücenmeceler sitemler bi defada olsun bitsin hiç umursamayın napıcaklar sizi sürüyerek mi götürecekler. Evden çalışıyorum diyorsunuz, mesai saati belirledim kendime deyip açmayın telefonlarını, sadece anne baba gibi yakınlara bi kere yemek verin sonra da kusura bakmayım ben sevmiyorum sık gidip gelmeyi diye kestirip arın. Adınız soğuk nadan geline çıksın ki kimse ilişmesin. Eşinize ciyaklayın eve geldiğinde beraber vakit geçirin hafta sonları yakın yerlere gezmeye gidin. İpleri elinize alın bir an öncr

Kocanız sizi katakulliye getirmiş. Tepkinizi o zaman belli edip tavır koysaydiniz keşke. Zıt inanç ve kültür yapısı zaten çok zor. Biraz bile bile lades olmuş.

Aile sizi istememiş en baştan. "Ben ailemden vazgeçmem" yapmış, siz de "Tamam o zaman ben hayatımdan vazgeçeyim bari" yapmışsınız. Kafanıza silah dayanmamış. Siz bunu seçmişsiniz...

Hamile olunca sizi rahat bırakacakları hissiyatına nasıl kapıldınız? İnşallah konu fakedir, bu kadar olmaz dedirtti

Bazen ailelerin direttiği konulara eyvallah demek gerekiyor çünkü uyum sağlayamıyorsunuz. Sevgiliyken her şey iyi hoş ama nihayetinde herkes kendi büyüdüğü çevrenin çocuğu. Farklı bir örnek evlilik görmediği için ona göre oluyor beklentileri. Sizin şikayetlendiğiniz her durum kocanız için abartı olacak ömür boyu. Aslında kocanız size en büyük kazığı ilk verdiği sözü tutmayarak yapmış. O zaman ayrılmaya cesaret edememişsiniz. Şimdi de edemeyeceksiniz muhtemelen. O sebeple çok net ve keskin bir şekilde ailesine saygı duyduğunuzu ama onların size saygı duymadıklarını, beklentilerini karşılayamayacağını ifade etmelisiniz. bir başkasının verdiği sufleleri okuyormuş gibisiniz. O bu eve tıktığı kadını değil sizi sevdi ama ailesinin istediği kalıba sokmaya çalışıyor. Sizce sonu nereye gidecek böyle? Bence her durumu göze alarak yapmalısınız bu konuşmayı da.

hangisi? Magrat

Boşanmadan önce yapılacak bir şeyler var bu evlilikte İlki kayınvalidelere ve diğer her yere gidildiğinde kendiniz gibi giyinmek! Açıkça konuşmak ben buyum bu düzene ayak uyduramam beni böyle ben olduğum için olduğum gibi kabullenmelisiniz diye! Sonra sosyalleşmenin bir yolunu buluverin. Ve son adım taşınacaksınız! Bir süre belirleyin eşinize kabul ettirin o süre bittiğinde siz direk uygulamaya geçin ve dediğiniz yere taşının! Zaten o gülüşünüze dünyayı yakabilecek ama ailesine karım bu kabul etmeyen gelmesin gitmesin benide silsin diyemeyen kocanız peşinizden gelirse amenna Ha gelmezse de kurtuluşa erersiniz baş rahat kulak rahat Bu arada o eşinizin yüzünü direk söylediğim ilk üç şeyi yaptığınızda da göreceksiniz. Çünkü her şeye sustugunuz için sorun yok sizi seviyor sanıyorsunuz

Hepsini okumadım. Korun ve sakın çocuk yapma. Eşine orada yaşamak istemediğini söyle zaten ilk plan senin şehrinde yaşamakmıs bence kendi şehrine yerleşmek için eşinle konus. Ayrıca bırak kayınvaliden küserse küssün niye bu kadar kafana takıyorsun? İstemiyorsan eşinin akrabalarını yemeğe davet etmek zorunda değilsin. Onların kurallarına göre yasamayı bırak.

Şiştim valla. Niye kendinize bu kadar eziyet ediyorsunuz anlamadım. Evet gelinler, eş ailesi tarafından manipüle edilmeye çok elverişli oluyorlar birebir olmasa da çok benzer şeyleri ben de yaşadım ama bi yerde sömürüldüğümü anlayıp çizgi çekmesini bildim. Konuyu öncelikle eşinizle konuşup bu şekilde bir düzeni devam ettirmek istemediğinizi, bu şekikde mutsuz olduğunu söyleyeceksiniz. Eş ailesiyle siz değil direkt olarak o muhattap olacak, artık ayrı bir ailesi olduğundan, her hafta geliş gidiş yapamayacak olduğunuzdan, bu konularda size özgürlük tanımaları gerektiginden fln bahsedecek. Ama bnm ailem böyle, biz böyleyiz, bilerek evlendin diyerek çıkamaz işin içinden. Sizi gerçekten sevip, size deger veriyorsa bir sekilde çözmeye çalışacaktır zaten.

Hepsini okumadım ama orada yaşayacağınızı, eşinizin ailesini bilmiyor muydunuz?Hepsi sürpriz mi oldu?

2 ay önce evlendim. Bulunduğun şehirden farklı bir şehire geldim. Bu şehirde merkezden uzak dağ başı gibi bir yerde yaşıyorum. Kimsem yok ne ailem ne bir tane arkadaşım. Hiçbir şekilde alışamıyorum, eski hayatımı çok özlüyorum. Aşırı sosyal, akıllı, kendi hayatının kontrolü elinde bir genç kızdım. Şu an depresif ve umutsuz bir ev kadınıyım adeta. Meslek sahibiyim, evden çalışıyorum. Evin işleri, yemek, evliliğin kendisine adapte olmaya çalışırken kendi işimi aksatıyorum. Kafa olarak kötüyüm, hiçbir şeye odaklanmıyorum. Sanki bundan önceki 28 yılımı boşa geçirmişim, önceki hayatım hiç yaşanmamış ve bir daha eski mutluluğumu bulamayacakmışım gibi hissediyorum. Eşimi çok seviyorum ve bu evlilik için çok çaba harcadık. Aşırı muhafazakar ailesinin asla gelin olarak istemediği seküler bir ailenin kızıyım. Bu evliliği ailelere kabul ettirene kadar da çok uğraştık. Ailesinin bana karşı tutumu yüzünden evlenmeden önce kendi şehrimde yaşama şartım vardı. Fakat bazı bahanelerle sözünü tutmadı ben de düğüne kısa bir süre kala vazgeçemedim. Şuan eşimin şehrinde yaşıyoruz. Hiç alışık olmadığım bir kültürle sınanıyorum. Normal şartlarda asla üzerime takmayacağım iğrenç kıyafetler giyip sürekli onun ailesine gitmek zorundayım. Geleneksel bir yapım yok ve geleneksel bir ailenin içinde kimsesiz kaldım. Sürekli iç içe olmak istiyolar. Kayınvalidem birkaç gün gitmezsek küsüyo. Aramazsam küsüyo. Ben de istemiyorum bir arada olmak zaten psikolojim pert bırak onları kaldırmayı hiçbir şey yapmak içimden gelmiyo. Sanırım yeni evlenince aileler yemeğe davet ediliyormuş geçen gün bu sebeple de kayınvalidem trip attı. Bir de sadece ailesi değil bütün akrabalarına yemeğe gidecekmişiz, sonra da onlar bize gelecekmiş, yeni evliler için böyle bir adet varmış. Ben evlendim sanıyodum meğerse mutfak robotu olarak işe başlamışım. Ya bırakın bi kendime geleyim, bir düzenimi kurayım, bi sakin olun nolur? Sürekli annesi neye küsecek neye trip atacak diye diken üstündeyim. Kafamın arkasında hep bunlar var, aramadım trip atıcak şunu yapmadım bunu yapmadım küsecek diye beynim hep huzursuz. Ama bir yandan da istemiyorum. Zaten zar zor her şeye yetişiyorum, bir de tam zamanlı mükemmel gelin olmaya vaktim ve enerjim yetmiyor. Sanki eşimle bir hayat yaşamak için değil de bunlara gelin olmak için evlenmişim gibi. Ben hem maddi hem de davranışsal olarak çok rahat bir ailede büyüdüm. Mesela benim ailemin aklına asla gelmez böyle şeyler, iyi misin, sağlığın yerinde mi, bir isteğin var mı derler gerisine karışmazlar. Ama kayınvalidem sadece bir hafta ara verip gittiğimizde oğlum çok özledim hiç gelmiyosunuz diye ağlıyo, ben iki aydır ailemi göremedim. Tahammül edemiyorum, dayanamıyorum tüm bunlara. Bu tarz bir evliliğe asla hazır olmadığımı biliyorum, büyük ihtimalle bunu düşüneceksiniz. Hatta 40 yaşına gelsem de buna hazır olamayacağımı biliyordum fakat eşimle uzak mesafe ilişkisi yaşadığımız için evlilik bir noktada gerekli olmuştu ilişkimizin sürmesi bakımından. Ama bu durumla nasıl başa çıkarım bilmiyorum. Çok bunaldım yaşamaya dair hiçbir hevesim kalmadı. Kaybolmuş gibiyim bir yerlerde ben vardım ve onu bulamıyorum artık. Canım sıkıldığında yanına gidip bir kahve içeceğim eşim dostum, kimsem yok. Sadece akşamları yemek yediğim sonra da uyuyan bir eşim var. Ne sevdiğim adamı ne evimi ne eşyamı hiçbir şeyi gözüm görmüyor. Herkes evin çok güzel şöyle böyle derken benim için hapishaneden farksız. Eşimi çok sevsem de şu an kendi hayatımı yakmış ve onun hayatını yaşıyormuş gibi hissediyorum. Onun hayatında yanında gezdirdiği bir çantayım. Ve bu hayat asla bana göre değil. Bazen çocuk yapmayı düşünüyorum hamilelik sürecinde beni rahat bırakırlar belki kendi hayatımı yaşarım diye ama bu sebeple ve bu psikolojide bir çocuk sahibi olmamam gerektiğinin de gayet farkındayım. Evlilik bu mudur kızlar? Gerçekten hiçbir şeyi isteyerek yapmadığımız, her şeye mecbur olduğumuz. İstemediğimiz her şeyi görevimiz olduğu için yaptığımız bir hayat mı evlilik? Ben çok büyük bir hata mı yaptım? Aşk için benliğimden ve gül gibi hayatımdan mı vazgeçtim? Senin ailen ve böyle bir evlilik bana göre değil deyip sevdiğim adamı yüz üstü bırakacak biri değilim ama bu şekilde de yaşayamam. Çok çaresizim. Ruhen çöküyorum farkındayım, her gece ağlıyorum her gün mutsuz uyanıyorum. Eşim beni çok iyi tanırdı, 3 yıllık bir ilişkimiz vardı. O da ben de burada mutsuz olacağımı biliyorduk. Ama nişandan önce verdiği sözü tutmadı ve beni buraya getirdi. Biliyorum beni çok seviyo, bir gülüşüm için gözümün içine bakıyo ama ben hayatımdan her şeyi çalmış biri gibi görüyorum onu artık sadece. Bana dokunmasını bile istemiyorum. İçimde büyük bir kızgınlık ve kırgınlık var. O kendi hayatını, düzenini yaşarken beni burada yalnız ve mutsuz bir hayata mahkum etmiş gibi hissediyorum. Hem konuşacak kimsem olmadığı için içimi dökmek hem de belki benzer süreçlerden geçmiş birileri vardır diye yazmak istedim.

konu sahibi bak gelecekteki halin istediğin buysa

siz de üstüne tüğ dikmişsiniz neden tüm bu ailesinin dertlerini eşiniz düşünmüyor da siz düşünüyorsunuz siz o bebeği de yaparsınız ancak o zaman rahat mı bırakıyorlar yoksa bu hayatı ona da daha da beteriyle yaşatıyorlar mı görürsünüz muhtemelen de 3 çocukla boşanırsınız

Siz resmen ben olmuşsunuz. Bende bu düşüncedeyim yeni bir hayata, ailemden uzaklaşmaya, hiç bilmediğim bir şehre, yalnızlığıma alışamadımmm. Bilmiyorum olduğum yere ne zaman kendimi ait hissederim. Buna çocuk yapmak mı vesile olur. Ne olur bilmiyorum cidden

Davul bile dengi dengine dedikleri bu iste.

Yarısını okudum içim sıkıldı. Eskiden akıllı biriydim demişsiniz de akıl olsa idi bu evliliği yapmazdınız. Baştan belli olan bir şeyi şimdi yaşıyorsunuz işte. Bari çocuk yapmayın

Evlilik böyle bir şey asla değil. Tabi doğru kişiyi bulunca. Siz bulamamışsınız.

Yarisina kadar okudum. Evden degil, is yerinden calisabileceginiz bir is bulun. is bahanesiyle ayaginizi iyice kesersiniz

Benzer aile ortamlarında yetişmemiş iki insanın evlenmesi yüzdeliğin büyük bir kısmıdır diye tahmin ediyorum boşanma ile sonuçlanıyor. Ne kadar inkar edersek edelim ikimiz makarna seviyoruz - ikimiz gezmekten çok hoşlanırız diyen bakınca ortak zevkleri olan insanların değil, iki tarafında ailesi birbirine benzeyen insanların evlilikleri daha iyi yürür. Çünkü onun ailesinde olan şeyleri garipsemeyiz böyle olunca ve daha iyi uyum sağlarız. Madem bu kadar mutsuzsunuz evlilik öncesinde verilen sözün tutulması için eşinizle konuşun. Yada anlaşmaya varın. Burası Türkiye evlilikte sadece ikimiziz burası bizim aşk yuvamız. Bizim kararlarımız bizim hayatımız vs. diyebilen çift sayısı çok azdır. Keşke mümkün olsa işte o zaman benzer aile yapısının hiç bir önemi kalmaz.

Bile bile evlenmissiniz. Ne bekliyordunuz anlamadim. Onunu arkasini dusunmeden cok seviyorum diye evlenmissiniz. Simdi de evlilik bu mu diye soruyorsunuz. Hayir, evlilik bu degil.

Ailemin yanına kalmaya gittiğim zaman eşimi evimi özlediğimde anlıyorum benim düzenim olmuş, evim olmuş diye. İşte bazı duygular var tarif edilemiyor sadece hasretlik diyelim biz onlara V

Tüm bunların olacağını bile bile evlenmişsiniz sanki. Evlenmeden o şehirde yaşamayı kabul etmişsiniz ailesinin durumunu da biliyorsunuz Ne beklemiştiniz ki M morbulutlu Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

kesinlikle bu değil konu sahibi arkadaşım pardon da ne çocuğu beni rahat bırakırlar diyorsunuz ya ne bırakması daha herşeye salça olur evinizden hiç çıkmazlar her gece ağlıyorum diyorsunuz eşiniz hiç mi görmüyor hissetmiyor ağladığınızı yapamayacağınızı söylediniz hissettirdiniz mi eşinize görmüyor mu anlamıyor mu demeyin onlar dan dan konuşmadan anlamaz Salon Kadini İki boncuk gözlünün annesi 😗 Anneler

Sakın çocuk yapma. Bu evlilik sürmez, gün gibi ortada. Gerçi ortada olan bir şey daha var, bu evlilik değil. Eğer devam etme niyetindeysen çooook mücadele etmen gerekecek psikolojik olarak.

Sakın çocuk yapmayın sakın yalnızlık nasıl oluyormuş asıl ozaman görürsünüz çocuk sandığınız gibi oynaşırım vakit geçer lik birşey değil elinizi kolunuzu bağlar yerinizde olsam çevre oluşturmaya bakardım.. bende 3 sene önce memleketimi eşimle ortak kararla bırakıp bir sahil kesimine ev alarak yerlestim ve cok pisman oldum pandemi cocuklar derken cevre edinemedim ufak cocugumun buyumesini bekliyorum sosyallesmek icin dusunun... Es ailesi sorun degil hersey sizin elinizde kv nize durumunuzu pskolojinizi anlatin surekli gelemeyeceginizi soyleyin anlamazsa anlamaz kendi bilir kendinizi oraya adapte edebilecek seyler yapmalisiniz kurslar aktiviteler vs bir cevre kurmalisiniz, en azindan denemelisiniz baktiniz yine olmuyor gitmeyi teklif edersiniz kabul etmiyorsa herkes yoluna bakar oturup karalari baglamayin kendinizi mutlu etmeye calisin baktiniz olmuyor esinizde yanaşmıyor herkes önüne bakar yapacak birsey yok S

Erkekler geç olgunlaşır deniliyor ya bence tam tersi, erkekleri yönlendirmek bu kadar kolay değil. Kadınlar çok kolay kandirilabiliyor ve yönlendirilebiliyor. İşin sonunda hep erkekler kazançlı çıkıyor. Sonra kadınlar mutsuz bir şekilde hayatlarına devam ediyor.

Ben de yeni evliyim. 1 ay oldu tam anlamıyla. Ailemden ve kayınvalidemgilden farklı bir şehirde yaşıyorum. İzmir'in bir ilçesinde. Eşimin görevi gereği. Bunu kabul ederek geldim. Ve senelerce burda kalmayacağız. Seneye muhtemelen gideceğiz. Evlenmeden önce düzenli çalışma hayatı olan, aşırı sosyal bir insandım. İyi bir eğitim almış ve yaşamı boyunca saygınlık gören bir kadınım. Eşim senelerdir sürekli çalıştığımı ve kendime zaman ayırmamı istiyor. Kısaca sen bilirsin ama ihtiyacımız yok çalışma bence modunda. Geldiğimden beri sadece 1 arkadaşım oldu 2-3 defa onlarla görüştük. Hamile yakın zamanda doğumu olacak sonrasında bebek vs derken çok dışardada görüşemeyiz. Sonuç ben yine arkadaşsız Eşim benim çok aktif ve hareketli bir insan olduğumu, evde çok sıkılacağımı bildiği için aktivite ve ihtiyaç olması adına sürücü kursuna yazılmamı önerdi. Son günlerde onunla ilgileniyorum. Ama arkadaşlarımı çok özledim, tek içilen kahvenin tadı çok acıymış :) anlamış olduk Evime henüz kayınvalidem gelmedi. Senede 1 veya 2 kere gelirse gelir. Bana bir zararları yok. Eşim aradığı zaman nasılsınız iyi misiniz vs deyip kapatıyoruz. Kısacası kendine zama ayır. Şu yemeğe gitme işi başlı başına saçmalık. Kimseye gitmeye veya çağırmaya mecbur değilsin. Bunu uygun bir dille kırmadan eşine anlat. Mutlu olmadığını söyle. Eminim ki sana değer veriyorsa seni anlayacaktır. Ve arkadaşım sana önerim, kimse için değişme. Bir kere alttan alırsan hep üste çıkar insanoğlu.

Evlilik bu değil. Sizinki kocanızın ve kayınvalidenizin yönettiği bir evcilik oyunu. Üzgünüm.

Evlilik oyle bir sey degil siz oyle yasiyorsunuz. Ayrica eşimi yuz ustu birakamam diyorsunuz da adam sizi kandirmiş resmen evlilik olana kadar. Kandirildiginiz şartlarla evliligi istememek yüz üstü birakmak olmaz bence bunu siz de biliyorsunuz. Ama bir konuda haklisiniz eşiniz sizi gercekten cook iyi taniyormuş, evlenince gidecek cesaretiniz olacagini bilse bosuna masraf yapip evlenmezdi. Susup katlanacaginizi önceden beri biliyordu, nasil sevmekse bu...

Madem o şehre gittiniz bari kv ile mesafe koyun. Küserse küssün ben öyle çok iç içe sevmiyorum deyin en azindan onların stresi olmaz. suruden

Kendinizi kandiriyorsunuz, kocanizin sizi sevdigi filan yok. Kocaniz suan siz onun sartlarini kabul ettiginiz icin evin icinde size guler yuz gosterirmis gibi yaoitor. Sizi hercekten sevseydi bu mutsuzlugunuzu fark eder en azindan kendi anasinin nazini niyazini kendi cekerdi. Uyanin artik sakin cocuk filan da yapmayin, cocuk olursa artik ayri bir eviniz dahi olmaz. Siz basta haya yapmisisniz. Siz agac degilsiniz kok salip bir yerde kalmak zorunda degilsiniz. Adam sizi zincire vurup da goturmedi neticede. Verdigi sozu tutmadigi anda yuzugu elinde bulacakti. Elalem icin de giyiminizden odun veriyorsaniz siz bu yasa neden geldiniz? Ananiz babaniz eminim cok uzgundur su halinizi biliyorlarsa. Sakin ola sirf kocaniz yuzunuze gulsun diye daha fazla tabiz vermeyin. Kaynanaya ne zaman caniniz isterse gidin. Isterse bes ay sonra ister uc gun sonra. Giderken de caniniz ne istiyorsa giyin. Bu sartlsr. altinda hala kocanizla mutlu olursaniz o zaman cocuk yapin. Sakin diyorum bakin sakin o cocuk da siz de heba olursunuz.

Yalniz o muhafazakarlik olmuyor geleneksellik oluyor

Yani akli basinda bir hareketiniz yok üzgünüm. Bir kere kendinize uygun olamayn nir admla evlenmissiniz. Istemediginiz bir sehirde yasamayi kabul etmissiniz. Onun ailesini memnun etmeye calisip kemdinizden odun veriyorsnuz. Bir de ustune cocuk yapmayi dusunuyorsunuz. Zir cahillik 18 yasinda falansiniz sanirim. Ailede kimse size saygi duymuyor bir durusunuz yok cunku hala onlar ne der diye kol kapatmya calisiyorsunuz

Hepsini okuyamadim kusura bakmayin ama nedense boyle esler daima cok seviliyor ve evliliklerde hic problem olmuyor. Cok alistim ben bu konulara ve ilginctir boyle konular acanlar hep cok egitimli ve meslek sahibidir. Hayirlisi ya alisirsiniz cok sey etmeyin. Onca seyi sorun etmezken dag basini sorun etmeyin.

Tehdit, şantaj, fiziksel şiddetle mi tutuldunuz orda? Dün de dedim manipulasyon farkedildigi anda biter sonrası sizin basiretsizliginiz. Sanmayın ki sizi yargiliyorum, herkes bu tarz şeylere evde, işte, sosyal hayatta karşılaşıyor ve bir müddet de kanmis olabilir. Ama farkedildikten sonrası? Muhtemelen avrupa şehrinde yaşıyorsunuz. Polis desteginin de oldugu yerler. 11 sene dil ogrenmemeniz sizle alakalı bir durum, ise gitmemeniz sizinle alakalı.

Benzer süreçlerden geçen biri olarak sakın ama sakın çocuk yapmayın. Bir yıl sonra alışırsiniz sabırlı olun kendinizi salmayin kayınvalideyi takmayın. Uzak durun. Çocuk olursa muhtaç olursunuz çocuk olmazsa yalnız da mutlu olursunuz. Daha demek istediğim çok şey var. Bu zamana kadar kimseye eyvallahı olmayan biriyken çocuk yaptığım için muhtaç oldum elim kolum bağlandı. Şimdi yine eyvallahim yok ama maalesef bir sıkıntı bir hastalık hatta bast bir market için bile muhtaç olunan durumlar oluyor. Çocuk yapmayın tekrar tekrar söylüyorum. Çocuk yapmayın

bu baya manipulasyon ya. kocami bu bahaneyle yuzustu birakamam ne demek. adam yalan soylemis kandirip seni ailesinin dibine getirmis yapmak istemedihin seyleri yapmaya zorluyor mutlu degilsin umrunda degil cocuk mu dusunuyosun birr de? Khomyuk

Üşenmedim okudum şimdi hepsini 1 - evlilik bu değil 2- eşin seni iyi manipüle etmiş 3- cinnet geçir kaynanaya ayda 1 den fazla gitme çok istiyorsa oğlu gitsin 4- acil o şehirde kendine aktivite bul 5- aileni çağır bi değişiklik olsun gelsinler 6- en önemlisi bu asla istemediğin kıyafeti giyme beğenmiyorsa boşasın beyfendi

İstemediğiniz bir hayatı yaşamayın. Körü körüne aşık olmaya da karşıyım ben ilk önce benim hayatım yaşamak istediğim hayat modeli önceliğimdir aile aşırı muhafazakar siz değilsiniz siz aktif bir hayat yaşarken gittiğiniz yer kasaba gibi küçücük bunalmak çok normal bizim de köyde ev var bazen tamamen oraya yerleşme fikri geliyor aklıma ama sonra bunun doğru bir karar olmadığını anlıyorum ben gezmeye alışmışım biliyorum siz de evlenmeden önce bunun farkına varmalıydınız ama aşk işte insanın gözünü kör ediyor hala geç değil istemediğiniz bir hayatı yaşamayın konuşun eşinizle

Bilmediginiz şehirde en güzel arkadaş edinme yerleri kurslar spor salonları olur. Oncelikle evden bu sebeplerle çıkmaya bakın biraz rahatlarsiniz en azından. Odak noktanızda değişecektir. Yok o kusecek yok bu kusecek bosverin. Siz zaten fedakarlık yapıp ailenizden ortamınızdan ayrılıp gelmişsiniz. Kusecekleri idare edecek eşiniz. Birazda o düşünsün. Herseyi almayın üzerinize

Seçiminizi yaşıyorsunuz, bile bile lades olmuş..

Çok uzun ama aşırı muhafazakar damat bey Gidip neden seküler bi kızla arkadaşlık yapıyor Muhafazakar kız mı yok Damat bey sana baskı uyguluyor Asla kabul etme ne demek kapalı giyinip gitmek ailesine Sen neysen o sun madem beğenmiyordu evlenmeseydi senle Lütfen kızlar kızlaırmız kendinize gelin Tamam evlilikte orta yolu bul ben sana mini şortla git kaynanana demiyorum ama tişört pantolon da giy yani Buna karışan adamla neden evlendin

Sorun eşinizin ailesi değil, sorun eşinizin kendisi. Sizinki bile bile lades kusura bakmayın. Sevgi yetmiyor diyoruz anlamıyorlar. Farklı ailelerde huzurunuz kaçmaması için bir tık daha dikkatli olunabilir giyim kuşam konusunda ama siz komple değişmiş olmadığınız biri gibi olmuşsunuz. Buna izin veren de eşiniz. Madem en başta şehir şartınız vardı, olmadan evlenmeyecektiniz. Eşiniz yanlış yapıyor evet ama silah zoruyla getirmemiş siz kabul etmişsiniz. Evliliğin ilk zamanları zordur ama ben size destek olan bir eş göremiyorum konunuzda. Kayınvalidemiz de küserse küssün. Eşiniz baktınız annesinden yana o zaman kesin karar verirsiniz. Bu düzen böyle gitmez. Yol yakınken ayrılın derim

Bunları eşinize de söylediniz mi peki, mutsuzum dediniz mi Ohh ne güzel iş ya erkek istediği hayatı yaşamaya devam etsin kadın da köle olsun Bence eşiniz sizin dediğiniz gibi çok sevmiyor maalesef Çok bencil biri Bile isteye sizi bu hayata mahkum etmiş

Ya aslında başta alışabilme durumu zaman alabilir. Her konuda galiba eşinizle görücü usulü değilde tanışıp mi evlenmiştiniz? nişanlı iken bazı konuları konuştunuzmu hiç bilmiyorum. Konusulduysa bazi konular problem olmamali diye düşünüyorum. Her seyi en basta konusmak en iyisi anlasabilmek icin Genede tabi mutluluk önemli. Ben görücü usulü ile evlendim. Ailem antepte eşimin aileside antepte. Benim gelin geldiğim bina 1. Katında ben oturuyorum 5. Katında kayınvalidem oturuyor. Daireler ayrı tabi. onların düzeni belli bizim kisi belli şimdiye kadar öyle büyük bi sorun yaşamadım. 3 yıllık evliyim. Başta nasıl özelliklerim olduğunu anlattım nisanliyken eşime oda bana anlattı bi ortak nokta olunca evlilik kararı aldık.

Kesinlikle aynı fikirdeyim. Resmen plan yapıyorlar. Mesela erkekler kendi aralarında da iyi kız nasıl bulunur muhabbeti yapıp kategorize ediyor. Kadın aşık oldum deyip kötü huylarını gözardı ediyor.

Eşinizle iletişim sorununuz olabilir mi? Eğer ki sıkıntılı bir süreçten geçtiğinizi ve bu sürecin kötü gecmesinin sebebinin eşinizin ailesiyle ilgili olduğunu bahsettiniz ve umursamadiysa ya da bahsetmeyip anlamasını bekliyorsanız ve ısrarla anlamamazliktan geliyorsa sizi çok sevmesinden lütfen bahsetmeyin. Hem verdiği sözü tutmuyor sizi mecbur bırakıyor hem de mutsuz olduğunuzun farkında değil öyle mi? Çok seven insan sevdiği insanın yeter ki yüzünün asık oldugunu görsün nedenini öğrenmek için elinden geleni yapar ve çözüme ulaştırmaya çalışır. Yaşadığınız hayat size zulüm ediyorsa kimse sizden daha değerli değil mutlu olduğunuz yerde bulunun bu arada çocuk olunca uzaklaşırlar diye düşünmen... Daha çok yapisiyorlar bahaneleri çocuk oluyor tecrübeyle sabit şu anda bunun savaşını veriyorum ve anlattigin aynı aile ve anne modeli ve benim evladımı kendi çocuğu sanıyor ne kadar sinir bozucu olduğunu tahmin ediyorsundur. Kendi hayatını da dünyaya getircegin çocuğun hayatını da mahvetme zararın neresinden dönersen kar dir.

Zaten evlenmeden öncesinde herşey belliymiş aileyi ikna edebilmek için büyük bir çaba sarfetmissiniz başta istemiyorlarmis. Yani böyle bir durumda bile bile orda yaşamayı nasıl kabul ettiniz?yapamazssiniz siz orda 2 ayda zaten mahvolmussunuz nasıl devam edecek bu.. alışık olmadığınız bir düzen alışık olmadığınız kültür kolay hiç ama hiç kolay değil bunlar.. eşiniz neden fikir değiştirdi sonradan ve nasıl ikna oldunuz bilmiyorum ama hata yapmışsınız.. tek söyleyeceğim eşinizi taşınmaya ikna edin yoksa orda yapamazssiniz sonu olmaz

Azıcık aklı başında olan biri bu evliliği yapmazdı, hemde eş ailesinin olduğu şehirde yaşayacakken. Üstüne hala çocuk diyebiliyorsunuz, onu bir kurtuluş olarak görüyorsunuz. Eşiniz sizi sevmiyor üzgünüm. Sevse olmadığınız biri gibi, mutsuz bir sekilde yaşamanıza müsade etmezdi. Nasıl bir bencillik, kötülük yaptığı farkında değil misiniz? Ama siz kendinize bu kötülüğü onu çok görmemek lazım. Ayrıca öncesi zor olan ilişkilerin evliliğinden bir hayır çıkmıyor. Siz çok mücadele ettik birbirimiz için diye duygusal bakıyorsunuz ama bu gayet berbat bir evliliğin habercisi.

Okurken bunaldım. Yaşarken size;Allah kolaylık versin.

Şahsen empati kurdum da gerçekten böyle bir evliliği ben hiç istemezdim kendine yazik ediyorsun madem kocan seni seviyor ozmn sana bu hayatı yaşatmasn daha mutlu olup olmadığının bile farkında değil adam... S

Süper yorum... Önceki

Yaa beni hatirlayan biri, ayy nasil sevindim. Ya isler cogaldi, sorumluliklar artti, sürekli bir kosturmaca icindeyim. Hayatima devam ediyorum, kendime biraz daha özen göstermeye basladim. Cocuklar büyüdügü icin seyehat etmeye basladik, bir sekilde düzenimizi oturttuk. Burada biri bana bu tavrimla alakasi birseyler demis bi basiretsiz falan, e gitseydin falan. Gitmiyorum, kacmiyorum daha dogrusu. Bu son yillarda buraya girmedigim o zamanlarda savas verdim desem yeridir. üzerimde baski kuran herkesi sildim, aile iliskilerimiz bozuldu bozuldu düzeldi. Bu durumdan etkilenen esim ve cocuklarim icin emek verdim. Küllerimden baska bir insan dogdu ama hala ugrasiyorum. Madalyonun diger yaninda da tüm aileye bas kaldirmis dislanmis bir gelinim. Onlara uyup ezilip suursuzla gecirmedim yillarimi. Ama konu sahibi arkadasi anliyorum iste, insanin ruhunu aliyorlarmis gibi. Ay ben bi sinirle yazdim ama sana degil yanlis anlama, öteki yazana bi sinirlendim

Çok doğru tugcemma Ege ❤ Anneler

Ya kimseye kolay kolay acımasız yorum yapmamaya çalışıyorum. Ama kör değildiniz biliyordunuz. Bile bile lades demişsiniz bu hayatı yaşayacağınızı ezelin kör annesi melihaya sorun o bile size söylerdi. Her neyse olan olmuş lütfen bir süre çocuk düşünmeyin eşini seviyorsan hemen cinnet geçir. İyi bir cinnet her şeyi çözer delir evde bağır çağır ben sizin köleniz değilim annene göre hayatı yaşayamam de. Küserse küssün kusura bakmayın da bizim burada bir tabir var "İtte küsüyo" Bırakın küssün kimseyi mutlu edemezsiniz zaten ne olursa olsun size küsur bulup laf edecek.

Bu aile sizin ruhunuzu soldurur benden soylemesi. Sizin yaptiginiz tercihin benzerini bende yaptim 10 yildir evliyim kendimi kirk yil yaslanmis hissediyorum. Su an daha cok yenisiniz ama suraya yaziyorum, bir sure sonra esiniz tarafindan elistirilmeye baslayacaksiniz ailesine 'uyum sagla madiginiz' icin. Iste o zaman psikolojiniz geri donusu olmayan hasarlar almaya baslayacak. Bu evliligin sonu yok. Ya sinir hastasi olacaksiniz yada bosanacaksiniz baska yolu yok.

Ben de ağustosun sonunda evlenip bilmediğim bir şehre geldim eşimin işi dolayısıyla. Ama ilk tanıştığımız gün bana 1 yıl sonra gideceğini söylemişti ve ilişkiye devam edip etmemek benim kararımdi. Ben şehri araştırıp düşünüp taşınıp öyle karar verdim. Sehir güzel bir şehir Denizli'ye geldim. Tabi ki zorlanıyorum alışma sürecinden geçiyorum ama eş ailesi burada değil olsalardi da kukla gibi dediklerini yapmazdım. Ki siz online çalışıyorsunuz zaten işime vakit ayırmam Lazım deyip geçin kusen de kussun ayrıca. Onun dışında dağ başı tarzı bir yerde oturmak yerine daha merkezi bir yere tasinabilirsiniz belki. O da olmuyorsa hafta sonlari yanınızdaki şehirleri gezmeye gidebilirsiniz. Depresyona girmek üzeresiniz ama her şeyin bir çaresi kimseye mahkum değilsiniz.

Çok geçmiş olsun. Yalnızlık korkunç bir şeymiş ben de yeni tanışıyorum. Umarım bundan sonra her şey istediğiniz gibi olur

Çünkü yaptığınız tam olarak bu. Sizi siz yapan her şeyden vazgeçmiş ve yok olmuşsunuz. Davul bile dengi dengine. Yetişme tarzınıza, kişiliğinize, dünya görüşünüze 180 derece ters bir adamla evlendiğiniz yetmemiş, ailesinin yanına gitmişsiniz. Ne bekliyordunuz acaba? Hayır evlilik böyle bir şey değil. Evlilik sizi yok eden değil çoğaltan, hayatınızı zenginleştiren insanla olunca evlilik olur. Sizinki kölelik. Hiçbir zaman düzelmeyecek, değişmeyecek bir denklemin içindesiniz. Kendinizi o denklemden çıkarıp hayatınıza geri dönmekten başka çözümü yok.

Aynen öyle, hayır kız öyle benimsemis ki yaşadıklarını tek derdi kaynanası birşeye kızacak mi? Hepsine s ktri çekip işime geliyorsa diyecek, hayır o şehirde yaşamak zorundalarsa ki iş sebebiyle olabilir normaldir, çocuğun işi o şehirde olmak zorundadır ama kendi hayatlarını yaşamaları lazım, eşinin hayatini ya da kaynanasının beklentisini değil...

Bende 3 düşük yaptm kimse beni anlamıyor tamamen yanlızım gibi hissediyorum seni o yüzden anlıyorum

Şükürler olsun Rabbime Allahta hepinizden razı olsun. O kadar değişti ki hayatım kayınpederim kızım ben yavrum evladım diye seviyor. Kayınvalidemde sarı kızım benim anneem yavrum diyor harçlık veriyor tüm kışlıklarımı yaptı. Önceden rahat bırakmazken şimdi kayınpederim haftada 2 gelse gitmesene kız yorgundur diyip ertesi gün yemekle uğraşma kızım baban geldi geçende gel yiyelim diyor. Siz beni çok güzel yönlendirdiniz. Kendimi ifade edebiliyorum ve iyiki dinlemişim. Eşimde çok değişti. Önceden umursamayan adam bak iş çıkışı gitmek zorunda değilsin boşver aman gitsin annemler diyen adama döndü. Önce karıma sormalıyım diyor. Evet bazen tartışsakta normal şeyler işte neden bunu yapmadın etmedim tarzında ilk yıllarımı hatırlayınca hep dua ediyorum herkes umarım düzelir diye. Hala da bıraktım hala videolar dinlerim hatalarımı görürürm. Yetişkin ablalarıma sorarım böyle bir durum var diye. Şuan da 25 yaşındayım 3 buçuk yıl oldu nerdeyse eşimle. Görümle de normal merhaba merhaba ilişkimiz yolda gördüğünde gel kahvaltı yapalım dicek kadar seviyor ama ben yinede ufakcık tedbirliyim. Herkes mutlu olsun Gunces ne bileyim ev huzursuzluğu kötü olur. İnşallah kadınlar olarak hep güçlü oluruz.

Bi de çocuk yapayım ne ya tüy dik tam olsun

Oglumu emzirirken ehliye basladim, krese basladiginda dil kurusuna gidebileyim diye. Yaptiklarimi bilmeden etmeden baya bir yargilamak bu, soru sorma kafadan bir karaktere oturt, oh ne iyi ya. Ha yapamayan kiz kardeslerimiz de var, hepsine basarisiz mi diyecegiz, cok acimasizca. B2 dil sertifikami aldim, meslek egitimine baslayacaktim ki baktim cok stresli cocuklara hic vakit ayiramayacagim ve hastalandiklarinda bir saatligine bile birakacagim kimsem yok, yapmadim. Ama bu yapmayacagim anlamina gelmiyor. Bazi seyer zaman aliyor, bazi insanlar icin de cocuklari ve ailesi öncelikli. Ha o zaman buraya aglama sikayet niye ediyorsun diyebilirsin. Canim istedi dertlendim. Bilip bilmeden insana basiretsiz diyen sensin. Simdi sana ne kadar emek verdigimi, ne kadar cabaladigimi, 11yilin özetini hic gecmeyecegim. Tabiki eski kisiligimi besleyemedim, anne kimligi ve gurbetci sifatiyla baska bir alanda savasim basladi. Kitap okuyup sanat yapan biri degilim artik, günde iki kere camasir makinesi calistiran ve aksama kadar cocuklarla ders calisan bir kadinim. Oldugum kisiden utanmiyorum. Yargilayanlar utansin.

'hayir' demeyi ogrenin! Sen pizza degilsin, herkesi memnun edemezsin... sterilsizpamuk