Ortada büyük bir sorun göremedim ben. Sanırım çalışmıyorsunuz? Tüm gün evde çocuklarla vakit geçirince acısını eşinizden çıkarıyorsunuz gibi geldi bana. Durumunuz biraz psikolojik... Bir terapi almayı deneyin. Genel bir yılgınlık var sanki üstünüzde...

Bence de o sizi, sizin onu sevdiğinizden daha fazla seviyor. Bu da şurdan anlaşılıyor; eşiniz siz iyi olun diye çabalıyor ilaçlar getiriyor, çocuklarınızın güçlü birer birey olması için size yardım etmeye çalışıyor. Oysa siz ona hep ufak tefek sıkıntılardan bahsederek ve sürekli dert yanarak onun da canını sıkıyorsunuz, sevseydiniz eğer onu üzmeye kıyamazdınız ve kötü şeylerden bahsetmezdiniz mutlu olmak için pozitif olmaya çalışırdınız elinizden geldiği kadar. " Sevmek öyle sadece seviyorum ölüyorum onsuz yapamıyorum demekle olmuyor" demiş ya hani çok haklı, sevmek sevdiğin kişiyi üzmemek, varsa sıkıntısı çözmek mutlu olmasını sağlamaktır, onu babası gibi düşünmektir bazen koca olmaktan ziyade.. Evlenen kadınlar kocalarının; hem eşi, hem annesi, hem de kızıdır. Kocalar ise; hem eşi, hem babası, hem de oğludur..

bence eşiniz ile ilgili bir problem yokta siz fazla her şeyi problem yapıyor gibisiniz, hayatı akışına bırakıp o anın mutluluklarını yaşamanız gerekiyor, ne güzel bir eşiniz, çocuklarınız var sağlıklarınız yerinde siz biraz rahat olsanız tam da istediğiniz hayal ettiğiniz bir evliliğiniz olacak gibi.. Belki erken evlenmiş ve erken sorumluluk almış olmanızın sizin üzerinizde etkileri olur bence bir psikoloğa gidip görüşseniz hem eşiniz hem aileniz hem de sizin için daha sağlıklı olur gibi görünüyor.

İlginiz için çok teşekkür ederim. Siz ve sizin gibi arkadaşların tavsiyeleri ile umarım doğru yolu bulur hakiki mutluluğa kavuşurum.

sizinle aynı yaştayız ben aslan burcuyum benimde eşim yay burcu aynı özelliklere sahip ve mükemmel bir insan, mükemmel bir koca ve mükemmel bir baba... bana göre o kadar mükemmel bir insan ki bazen ona türünün son örneği diyorum :) sorun bendemi diye sordugunuz icin söylüyorum evet anlattıklarınıza göre sorun sizde... gadjo dilo ben aslında

Merhaba Anladığım kadarıyla evliliğinizde maddi manevi bir sıkıntı çekmemişsiniz ALLAH kimseye çektirmesin de. Büyük sıkıntılar görmediğiniz için küçük sıkıntıları çok büyütüyorsunuz. Zorlukları görmediğiniz için rahatlığın da kıymetini bilmiyorsunuz. ALLAH size maşallah bir kız bir erkek evlat vermiş anlayışlı mükemmele yakın bir eş vermiş daha ne olsun. Bence küçük şeyleri dert etmeyi bırakıp şükredin ve ALLAH tan hep güzel şeyler isteyin ki güzel şeyler olmaya devam etsin tıpki yavrularınız gibi

Çok güzel yazmışsınız. Ama ben birşey yapmak istesemde elimde değil başta vücudum buna engel oluyor. Mesela bir yere gidiyoruz. Eve gelince benim pilim bitiyor başım ağrıyor eşimde ise tık yok. Ee o iyi ben kötü olunca çocuklar ev işleri huzur vs. problem illa çıkıyor. Yani demek istediğim şu; mesela diş ağrısı çektiğim için eşim bana antibiyotik aldı, daha önce doktorun tavsiye ettiği bir ilaç. Dişin ağrıyorsa iltihap vardır bunu iç 1 hafta iltihap kurusun sonra doktora gidelim dedi. Tabi ben 3 gün içtim sonra aksattım dişim yine ağrımaya başladı. Bu sefer eşim başka ilaç aldı, dediğine göre sırf diş iltihabı için olan bir antibiyotikmiş. Bak bı sefer bunu güzelce iç aksatma iltihabın kurusun ki dişçiye gidince çekilsin ağrılardan kurtul dedi. İlacı içmeye başladım ilk gün hemen bişeyler oldu. Nefesim değişti, elim ayağım soğumaya başladı. Netten yaptığım araştırma da başıma gelen belirtiler olduğunda ilacı bırakmamı tavsiye ediliyordu. Bende eşime anlattım böyle böyle oldu dedim bana eski ilacımı getir bu bana yaramadı dedim. Tabi eşim buna da bozuldu. Hiçbir şey olduğu yok yavrum, sen kendi kendine hasta ediyorsun. dedi. yani elimde değil bir yerden gelince yada eve misfir gelip gittikten sonra çıkan baş ağrılarını, yada ilacın çıkardığı yan etkileri, zamanında doğum kontrol hapını içtiğim anlardaki yan etkileri ben kendim yapmıyorum. Vücudum yapıyor bunları. Dila_S

Maddi sıkıntılarımız zaman zaman oluyor tabi. Manevi olarak ise şöyle söyleyebiliirm. Bundan 4 yıl önce eşimle bir ayrılık yaşadık. Bir pazar sabahı idi ve ben piknik meselesini açmıştım eşimde önceden bu pazar bir yere gitmeyeceğiz demişti, sanırım maddi imkansızlık vardı tam hatrayamıyorum. Bir anda tartışma başladı onun demesine göre ben her zaman olduğu gibi yine problem çıkarmıştım. Ve eşim arabasına atladı gitti. Bir daha da telefonuna bakmadı. Defalarca aradım en sonunda bir kere açtı ve babanı arayacağım alıp seni gitsin yeter ben artık seninle uğraşamayacağım demişti. Ama Allahım ne kötü günlerdi. Sonradan babamlar geldi ve beni aldı. Tam 40 gün geçti. Bu 40 gün zaman zarfında ben hiç görüşmedim çünkü istemiyordu. Annem benden habersiz sürekli aramış ama istememiş. Bana mektup yazıp bu işin bittiğini defalarca aynı sorunları yaşamaktan sıkıldığını yazmıştı. Tabi ben mahvoldum onu çok seviyordum. Zaten zayıf iken bu arada iyice zayıfladım. Sonra aradan 40gün geçti. Birgün kayınvalidem aradı ve bizimle konuşmaya geleceğini söyledi. Kayınvaidem kayınpederim geldiler konuşuldu edildi. Kayınvalidem eşimi ikna etmişti aramız onun sayesinde tekrar düzelecekti. Kayınvalideme sözler verdim, o bana onu dinlememi istedi kocanın neler istediğini ben biliyorum sen nasıl dersem o şekilde hareket edersin dedi. Çocuk olmasın dedi, biraz kendinize vakit ayırın önce siz bir kendinize gelin lişkiniz düzelsin sonra çocuk yaparsınız dedi. Benden hap içip korunacağıma dair söz istedi. Söz verdim. Buna benzer sözler verdim ve ayrıldılar. Bundan birkaç gün sonra eşimle tekrar birleşmiştik. Boşanma yoktu tabi sadece ayrılık olmuştu. Birbirimizden ayrı geçen koskoca 40 gün. Peki sonra ne oldu ben verdiğim sözleri tutamadım, şu anda da olduğu gibi içeceğim her ilacın yan ekisini okuduğum için doğum kontrol haplarını yan etkileri beni korkuttu ve içmedim. Haliyle de korunamadım. Eşimde bunu biliyordu. Bir gece eşim aramız artık daha güzel olur inşallah çocukta buna vesile olur ailemiz genişler düşüncesi ile olan olmuştu ve kızıma hamile kalmıştım. Eşimin demesine göre ilk 2-3 ay çok iyiydim. Ama sonra eski sıkıntılar azalmıştı ama hala devam ediyordu. Ve etmekte. Bu sefer gerçekten çareyi bulup normale dönmeye kararlıyım arkadaşlar. Eşim birkaç kez lafını etmişti, doktora gidelim, ikimiz birlikte gdelim bir çaresini bulalım demişti. Sanırım doktora gitme vakti çoktan geldi. Bu noktada tavsiyeleriniz benim için gerçekten çok değerli.

Bu yazdıklarınız da birşeyi fark ettiniz mi? Mesela eşinizin aslında sizi ne kadar da çok sevdiğini. Ben bu yazınızda eşini seven ve onunla ilgilenip hayat dolu olması için yıllardır çabalayan bir adam görüyorum. Peki ya siz? Eşiniz için ne yapıyorsunuz bunu kendinize sordunuz mu? Mesela sürekli dert yanmaktan başka? Ağrı ve sızılarınız tamamen psikolojik ve bunu psikolojik tedaviyle en aza indirebilirsiniz. Benim eşimde aynen böyle bir sinemaya gideriz ve döndüğümüzde muhtemelen kendisini ya koltuğa ya yatağa atmış başını tutuyordur. Ve ben buna inanın çok üzülüyordum bence eşiniz de benim gibi sizin için üzüldüğü için bu tepkileri veriyordur. Vücut yorgunluğu için doktor tavsiyeli vitaminler kullanın ben eşime zorla kullandırıyorum, ilaç kullanma hususunuzda ise ağır ilaçları tabiki de inceleyeceksiniz ama şunu biliyorsunuzdur ki bazı rahatsızlıklar ilaçsız geçmez hele bir de iltihap asla antibiyotiksiz geçmez bunu beyninize iletmeyi deneyin. Yani aslında kendinizi çaresiz hissetmemelisiniz herşey siz de bitiyor.

Rolleri değişmeyi ne dersiniz? Eşinizin tüm huylarını ve tutucu davranışlarını alışkanlık haline getirmeye çalışın.. Yani bi süreliğine siz yay burcu olun o ise balık. Tabi bu değişimde gereksiz israfta bulunmayın.. Bir hafta bunu deneyin, belki küçük tartışmalarınız azalır.. Onun ne hissettiğini ve ne kadar kızdığını anlamak için, kendini onun yerine koyma yöntemini deneyiniz..

Sürekli sakin yumuşak bağırma çağırma olmayacak. onu iyi anlayacak bii olmalısınız. Duygusallık daima ön planda, mantık ikinci planda. :) Dila_S

Çocuk meselesinde eşiniz çok haklı bence.

lustral 50mg cnm. ben bayaa faydasını gördüm. hayata bakış açım değişti. sakinleştim. fevri değilim artık

Evet farrttim. Biliyorum eşimi ölesiye seviyorum zamanında onsuz geçen 40 günde 5 kilo vermem ondan ayrı kalmamdan dolayı. Yazdıkça aklıma geliyor, ben ara ara eşime derdim senn aşkla meşkle duygusallıkla işin yok, sen hep iyi olsun profesyonel olsun derdindesin. O ise demişti ki; sana göre öyle, aslında ben seni senin beni sevdiğinden daha fazla seviyorum. Sevmek öyle sadece seviyorum ölüyorum onsuz yapamıyorum demekle olmuyor demişti. Şimdi kafama dank ediyor aslında. Sizce burada ne demek istedi?

Bulunduğun durumun farkındamısın bilmiyorum ama konunun başından beri kocanı balon gibi şişirmişsin, kendini yerden yere vurmuşsun ve psikolojik vaka olduğunu düşünüyorsun. Kocan o kadar mükemmel ki, nerdeyse sen bu dünyada bir hiçtin, hiçbirşey öğrenememişsin de herşeyi ona borçlusun. Evladının akıllı olmasını bile onun öğrettiklerine bağlıyorsun. Bak kırmızıyla boyadığım cümle var ya, ne aşağılayıcı bir cümledir o. Ne demek ideal eş. Kime göre neye göre. Sen ona 7 yıl boyunca kadınlık yap, iki evlat ver, hala ideal bir eş olmadığını düşünüyorsa, hala 30 lu yaşlara gelince ideal eş olacağın kanısındaysa, onun idealindeki insan değilsen ne diye çekiyor ki seni? Bak tatlım, senin kocan bu kadar mükemmel, bu kadar herşeyin en iyisini biliyorsa, senin şu an sıkıntılı evhamlı olmaman lazım. Seni de nasıl yönlendireceğini mutlu edeceğini bilmesi lazım. Benim senin yazdıklarından, düşünce yapından gördüğüm ne biliyor musun? Sen harika bir annesin. Çocuklarına sevgi ve şefkatle bağlısın. İnce fikirlisin, naifsin, bir insanı kırsan, kırılandan daha çok dert edecek kadar insana değer veriyorsun. O kadar iyi niyetlisin ki, karşındakinin hatasını bile kendin yükleniyorsun ben suçluyum diyorsun. Hepimiz insanız. Hepimiz dört dörtlükmüyüz. İnsani zaaflarımız, zayıf noktalarımız ve bazı kalıplaşmış huylarımız var. Seninkiler de bunlar işte. Sen bu evlilikte eksik, yetersiz, bilgiye aç bir insan değilsin. Sadece senin fikirlerine düşüncelerine saygı gösterilmesi gerekiyor. Yani evde eşlerin görev dağılımı yapması gerekir. Çocuklar ikinizin olsa da, eğitiminden anne sorumludur. Mutfak alışverişinde neyin iyi neyin kötü olduğunu tecrübeyle sabit kadın bilir. Kocandan bazı konuları daha az biliyor olabilirsin. Ama senin de bir fikrin vardır ve değerlidir.

Bir piskologa gidin derim. O size profesyonel bir sekilde sikintilariniz ile nasil yasiyacaginizi ve nasil çözüm bulacaginizi ögretir. Bu sekilde daha mutlu ve huzurlu yasarsiniz ve esinizide daha mutlu edersiniz. Yani asil sorun aslinda sizde fakat bu sorunu hal edip huzurlu bir yuvaya kavusabilirsiniz. S

Lustral'ı bir ara bende içmiştim evet. Hatta kayınvalidem tavsiye etmişti. Ama ben onda da bir sebep bulup bırakmıştım. . push ;

Empati kurun lutfen kendinizi esinizin yerine koyun kim problemli biriyle omrunu gecirmek ister? İkinizede yazik etme ve cocuklara ve askiniza... Biran once psikologa git... Bu davranislarin burcunun getirdigi olumsuz ozellikler bunu sadece bi uzmanla asman lazim.. Esinin yay burcu olmasi cok guzel inan bu adamla hayati doludolu yasaman gerekirken bosbosuna kendine dert ediniyosun :)

Hic cekemedim bosadim onu... Allah esinize sabor versin bende yay burcuyum biran once psikologa gidin... Ben eski esimi ikna edememistim psikolog icin lutfen gidin...

Ayrıca o çocuklar olayında anlattıklarınız vs eşinizin ne kadar iyi bir insan, ne kadar bilinçli bir baba olduğunun göstergesi Benim eşim de Yay burcu. Yay burcu erkeği candır can :) Eşinizin kıymetini bilip kendinize çekidüzen vermelisiniz...

Evet sürekli böyle. Bende nedense sorunun eşimde olduğumu düşünüyorum. Bana göre o çok rahat. Ee benide azarlıyor. Sonradan pişman oluyor ama beni bu hale sen getiriyorsun diye açıklama da illa yapıyor.

şans onların ki. hemen kendinde arama suçu, insanlar ikili ilişkiler de zaten hep karşı tarafı suçlama eğilimindedir. sen de kendini öyle görürsen, eşine karşı hatalı olanın sen olduğunu söylersen olmaz. vaktin var mı bilmiyorum ama kitaplar al, kitap okumayı sevmiyorsan beğendiğin dergiler al. film izle. kurs varsa onlara git. hem kuruntulara, evham yapmaya vaktin kalmaz, aklın dağılır hem de hayatın daha eğlenceli hale gelir. kendini en iyi sen tanırsın, eğer anlattığın sorunlarının hastalık derecesinde olduğunu düşünüyorsan psikolojik yardım da alabilirsin. bunu eşinin bilmesi gerekmez. bunu da nasıl anlarsın; eğer yaptığın evhamlar vs. gündelik hayatına veya ikili ilişkilerine bariz zarar verecek boyuttaysa evet o zaman yardım almak gerekir.

Öyle düşünmeyin bence. Benim yaşıtım olup oldukça mutlu olan onlarca arkadaşım var. Kendimi geliştirme aşamasına katılıyorum. Sanırım geliştirememişim ve bunun etkisi eşim üzerinde açıkça ortada. Sizin tavsiyeleriniz nedir? Sizde evlimisiniz?

aynı eşimde sizin gibi her seyi büyüten bir olay olduğu zaman sadece kendi başına gelmiş gibi davranan. Her seye sinirlenen iş stresini eve yansıtan biri. Bende çalışıyorum stresli bir ortamda ancak tasımıyorum ewime. Cidden yoruyor bazen. Şahsen bazen ben teselli vermekten cok sıkılıorum

Şimdi burda herkes her ne kadar eşini haklı görseler de, onun mükemmel bir eş olduğunu sorunların sen kaynaklı olduğunu yazsalarda ben aynı fikirde değilim. Senin böyle hissetmene sebep, biraz eşin. Senin yazdıklarından anladığım kadarıyla, eşin fazla müdaheleci, her konuda, her olayda bir fikri ve hareketi olan, kendini mükemmel gören herşeyi en iyi bilen ve buna da seni inandırdığı için kendinde suçluluk psikolojisi oluşturmuşsun, konuyu yazarken bile eşini hep övücü kendini yerici cümleler kurmuşsun. Bak dünyanın en iyi insanıyla da evlensen 20 yaş evlilik için çok erken olmaması gereken yaştır. Diğer evliler dışarıdan ne kadar mutlu görünürlerse görünsünler insanın erken yüklendiği sorumluluklardan ruhu yaşlanır. Bu yaşta ev, eş 2 çocuk. Bir de aldığın cife kadar burnunu sokan bi koca. O rahat sakin, soğukkanlı olabilir. Sen de duygusal, kontrollü, detaycı birisin. Bu senin yapı özelliğin. Psikolojik sorunun değil ki!! Sen çocuklarına kötü mü davranıyorsun, evde kırıp döküyor musun ki, psikolojik destek alacaksın. Sadece biraz kendinle ilgilen. Kafanı dağıtacak uğraşlar, sana birşeyler katacak arkadaşlıklar, keyif verecek şeyler edin. Sinemaya gidin, tatile çıkın, bir etkinliğe katıl, kitap oku, hiçbirşey yapamıyorsan bir hobiyle uğraş, nakış yap. Elişiyle uğraşmak bile kafa dağıtır. Evliliğini yıpratacak bir sorun, boşanmayı gerektirecek bir durum göremiyorum. Sadece biraz gevşemeye rahatlamaya ihtiyacın var. Omuzlarındaki yükün biraz hafifletilmesi lazım. Çocuk terbiyesi, eşinin yaptığı gibi, azarlayarak, kızarak olmaz. Çocuk sevgiden anlar. Sevgiyle büyür. Yanlışı olduğu zaman ona dokunarak sarılarak okşayarak yanlışını anlatabilirsin. Bir yaramazlık yaptığında ona bağırıp çağırarak değil, sevdiği bir oyuncaktan, oyundan kısa bir süreliğine mahrum ederek cezalandırabilirsin. Sen annesin, şımart, sarıl ne olacak ki? Yok böyle davranırsam şımarır, yok şöyle yaparsam şımarır. Şımarsın evladın ya. Şımarttığın gibi, cezalandıracağın zamanı da bilirsin.

Ben okurken cidden fena oldum. :) Yanlis anlamayin ama evham kat sayiniz normale göre oldukca fazla. En son dis agrisinda esinizin size iki kere antibiyotik almasi konusunda da mesela iyice anladim ki cok evhamlisiniz. Ilacin yan etkilerini tabiki okumaliyiz bilmeliyiz ama bence sizin bu konuda psikolojik bir sorununuz olabilir, takinti gibi. Cünkü sürekli ilaclari aksatma, yan etkilerinden dolayi kullanmama gibi bir sorun yasiyorsunuz. Kesinlikle esinizle sorununuzdan önce bunu bir uzman ile görüsün, destek alin. Cocuga davranis konusunda da esiniz hakli. Esiniz kizarken, siz sarilirsaniz olmaz. Birlikte karar almak zorundasiniz ve ortak bir tavir takinmak durumundasiniz. Zaten yazilarinizda hep kendinizi kötülemissiniz. Ben kendinize dair iyi bir yönünüzü anlattiginizi hic okumadim sayfalardir. Aksine esiniz sudan cikmis akkasik gibi görünüyor. Bu cizdiginiz perspektif ne kadar dogru bilmiyorum. Yani tarafsiz olacagim diye belki de isinizi fazla olumlu gösterdiniz. Her neyse, eger esiniz cidden anlattiginiz gibiyse, adamda ben bir suc göremedim. Yay burcu insanlari cok cok enerjik, sportif ve eglenceli olurlar. Onlarin enerjisi insani mutlu kilar. Esinizin enerjisini asagilara cekmeyin bence. En iyisi birlikte cift terapisine gidin, iyilesin. Esiniz de istiyormus zaten. Biz ne desek nafile.

sanki beni anlatmışsın ben kendime sürekli telkin vermeye çalışıyorum K

Sefa Saygılı'nın 'evlilikte mutluluk sanatı' isimli kitabını okudum. Zahmet etmeyin esteğfirulah, bahsi geçen kitabı ben buradan temin ederim.

Bir yay olarak burçdaşıma üzüldüm. Yaylarla evlilik çok eğlencelidir halbuki. Eşinizde bir problem göremedim ben olması gerektiği gibi. Biraz kendinize dışarıdan bakıp evliliğiniz için bazı şeyleri düzeltmeniz gerekiyor. Mutlu bir evlilik yaşamak varken bu gereksiz tartışmalar zaman kaybı. Bu arada yaylar kolay kolay sıkılmaz ama olur da sıkılırsa... Dikkatli olun.

sorun sende malesef . push ;

bence kendine bi ugraş bul yani öesela işe gir yada spora git yada kurslara. başka şeylerle ugraşırsan başka kişilele tanışırsan kendini dışarıdan izleye bilir yanlışları görebilir ve önlem alabilirsin ama diğer türlü hem kendini hem eşini üzersin eline bişey geçmez. neden böyle diyorum. aynı olayları bende yaşadım bende yağptım şuan kurtuldum ama inan buna herzaman yardımcı olmak ta isterim sana çünkü seni cok iyi anlıyorum

yay burcu insanları çok pozitif, bulunduğu ortamı neşelendiren, çok sevimli insanlardır. bence konusahibi eşinin kıymetini bilmeli yaşadığı bir sorun yok anlattıklarına bakılırsa.

Anladım. Teşekkür ederim.

anlattiklariniza bakilirsa, bir birinize cok uygun bir ciftsiniz. sende olmayan esinde var, esinde olmaya sende var. Sadece bir birinizi nasil tasimaniz gerektigini bilmiyorsunuz bence. Ortada, cekirdek kabugunu doldurak hic bir sey yok, halinize esinize sukur edin. Ona 4 elle sarilin derim ben. Sakin olmaya calisin, buyuk adimlar atmadan önce bir birinize surekli danisin. Saygili olun, guzel sözlerle seslenin bir birinize, sizde karincayi fil haline dönusturmeyin.

Ahaa esin ben, nisanlim sen:-D ben rahatim o evhamli yani... butun sorunlar ondan oluyor... biz sole çözdük arada bende onun gibi evh yapiom arada o bnm gibi koyverioo:-D ama rahat ol be gülüm iki insanin anlaşması kolay degil. Hepimiz oleyiz... kendimiz bile 2gun ağrısız sizisiz sonra anam ölüyozz.. allah baska buyuk dert vermesin sana da yavrulrina da yuvana da ketniss Herkesin hayatına kimse

eşin olmasi gerektiği gibi, ama sen fazla evhamlisin galiba

Yazdıklarınızı okurken ruhum sıkıldı. Ben de bir yayım. Eşiniz gıbı karakterim. Düşen çocuğumun kalkması için ona zaman tanırım. En iyi marka diye pahalıya almam. İlaç gerekiyorsa kullanılır rahat olmak lazım. Elinize 7 yıldır eziyet etmişsiniz. Bunu istemeye rek yaptığınızı eminim ama artık değişim. Psikolog en guzel çözüm. Depresyon sizin ruh halinin olmuş sanki. Ben eşim böyle davranma katlanamazdım. 40 gunun sonunda da Size tekrar şans vermiş taktir ettim. Mantıklı olmak duygusal olmamak değildir. Elinizi de duyguları var. Ama eşiniz elindekinin kıymetini bilerek yaşamaya çalışıyor. Kendinizi ve elinizi kahretmkten vazgeçin. 30lu yaşlarda harika bir eş olacaksınız elinizi sözü ve eşiniz sabırla o günleri bekliyor. Daha fazla beklemeyin o hayat dolu adamı. Sizin hoşuna gider mi sürekli mızmızlanan hastayım diyen memnuniyeti biri? WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Bana göre eşim çoğu noktada yanlış yapıyor diye düşündüğüm için kendimi onun yerine koymam epey zor olur. Mesela kendisi kalitecidir ama ben israfçı olduğum için kaliteclik ile israfı birbirine karıştırdığımı söyler duru bana. Market alışverişinde aynı işi gören iki marka var diyelim. Biri cif diğeri farklı bir marka. Bir ara onun kavgasını ettik. Eşim elinde ismini hatırlamadığım bir ürünle geldi ''bak yavrum dedi bu cif buda diğer marka bende biliyorum iyisi olmalı, ama diğer ürün ambalajı olsun duruşu olsun kalitesiz birşey değilki, al dene br kere beğenmezsen bir daha alma dedi. Ben ise almadım, ama kendime göre açıklamalarım var hep oldu. Bilmeiğim diğer ürüner başımı ağrıtıyor iyi temizlemediğini düşünüyorum. Pahalı ürünü alırken kötü bir düşüncem yok. Ben istermiyim eşimin daha fazla parasının gitmesini. Uzun lafın kısası eşimde bana göre fazla rahat. Mesela çocuk düşer ben panik olur bağırırım, o ise bakar bişeyi yok der, bırak kendi kalksın öğrensin der. Hiç yerinden kımıldamaz. Yada çocuklar problem yaptığında kızar bağırdığı olur. Oğlum kova burcu, hemen kırılır am çocukça tabi. Bende anne yüreği hemen alırım onu kollarıma. Burada da eşimle aramızda tartşma başlar. Bak her seferinde aynı şeyi yapıyorsun der. Bırak şu çocuğu yavrum, ben ona ders vermeye çalışıyor birşeyler öğretmeye çalışıyorum, ama sen duygusal davranıp hem gelişimini engelliyor hemde bana düşman olmasına sebep oluyorsun' der. Dila_S

okul okuyup arkadaşlarınla gezip eğlenip kendini her bakımdan geliştireceğin yaşta evlenmişsin. mutluyum desen şaşardım..

insanlar psikolog deyince hemen delimiyim ben önyargısı ile yaklaşırlar olaya. aslında nası biyerimiz ağrıyınca doktora gidiyosak bazen sıkıntı yaşadığımızda kendimiz çözemediğimizde de gitmeliyiz doktora. ilk kez gidiyosanız tabi bi çekince olur; giden herkes de olmuştur. ama emin olun rahatlarsınız. ben çok kitap okurum, hep kendi hoşuma giden kitapları; türü farketmez. belki ben okumayı sevdiğim içindir, okuyunca o süre boyunca geçiyor evhamlarım, düşünmüyorum fazla şey. sinirlenmiyorum. ama siz okumayı sevmiyosanız şart değil dediğim gibi, hoşlandığınız, sizi mutlu edecek herşeyi denemelisiniz bence.

Eşim birkaç kere boşanma meselesini yeniden dillendirmişti. Şu yavrucuklar olmasa çoktan bitmişti dedi.

cnm bende balık burcuyum senin anlattıklarının bir kısmı bendede var. ama ben genel olarak neşeliyimdir. bir sorun olduğundada dibine kadar acımı üzüntümü yaşarım. aynı şekilde mutluluğuda doruğunda yaşarım. bende en ufak birşeyi büyütüyordum 2 sene kadar sakinleştirici kullandım. şu an bıraktım ama yaşam tarzı haline geldi. artık fevri değilim eskisi kadar. daha az takmaya çalışıyorum. ama yapımız bu. değişmek zor. eşimde oğlak burcu senin eşinin tıpkısının aynı. bu tarz insanlarla mutsuz olmak imkansız bence sende ilaç alabilirsin yada kendine empati yap takmamaya çalış. bence eşinde bir sorun yok. sorumluluklarını biliyorsa tabiii

Kendinizi bilmenizde güzel birşey, demekki sorunlarınızı aşabilirsiniz. Eşiniz olması gerektiği gibi, ama siz evhamlarınızdan kurtulmalısınız.. . push ; S

Benim annemde hep pahali ürünler alirdi, daha kalitelidir diye. Bende asil öyle yapiyordum sonra esim alisverise gittigimizde ayni sizin esiniz gibi tatli dille baska ürünleri öneriyordu ve bende aynen öyle yaptim. Simdi ise baze ürünler markali fakat birçok ürün markasiz. O sizin dediginiz basagrilar tamamen piskolojik. Siz bastan o ürünlere karsi cephe aldiginiz için, güvenmediginiz için, kullandiginizda zaten begenmiyorsunuz. Ve ondan dolayi basagrilarin ve sayre olur. Zaten çogu ürünler ayni, yada ayni fabrikada geliyor. Cogu zaman sadece ambelaji için yada markasi için ödüyorsunuz. Aynisi mesela o dogum kontrol haplari içinde geçerli. Milyonlarca kisi dogum kontrol hapi kullaniyor, yani gerçekten kötü birsey degilki. Ayrica her hapin yan etkileri olur, bu normaldir. Ayrica çoçuktur bu, düserde, bazende yaramazlik yaptiginda kizman gerekte. Cocuklara karsi hem esin hem sen hemfikir olup ayni taviri sergilemeniz gerek. O konuda esiniz çok hakli. Böyle yaparsaniz esiniz sizie "iyi polis" esinizide "kötü polis" olarak görürler. Yani anliyacaginiz, bu bütün takintilariniz için acilen bir piskologa gitmeniz gerek, hem kendi piskolojik sagliginiz için, hem evliliginiz için. Ertelemeyin bu durumu, hemen bügün randevu alin ve esiniz ile beraber gidin. Bu problemler asilmayacak kadar büyük problemler degilki. Biraz tedavi ile positiv düsünce ile evliliginiz kurtarilabilir. Gerçekten böyle mevzulardan dolayi bosanirsaniz adiniza üzülürüm.

Bir ara paxera adlı bir ilaç kullanmıştım. Biraz fayda etmişti sanki. Sizin kulandığınız ilaç hangisiidi? S

Sorun sizde, kesinlikle esinizde degil... biraz rahat olun herseyi bukadar buyutmeye gerek yok... eger kendiniz gibi biriyle evlenmis olsaydiniz coktan bosanmistiniz.

Valla güzelim, değil 7 yıl,7 ay önceki kendimi tanıyamıyorum. Aaa geçen yıl böyle mi düşünüyordum diye hayıflandığımda oluyor.7 yıl öncesiyle şimdiki sen arasında tabiki dağlar kadar fark olmalı. Bu hepimiz için geçerli.7 yıl önceki annenle şimdiki annenin düşüncelerinde bile değişiklik olur. Dünya değişiyor. Geçen yılın modası bu yıl rüküş oluyor. Kendinde dahil, hayatında hiç kimseyi gözünde çok büyütüp hayatının merkezine oturtup kendini sıuçlayıp durma. Kocanı kötü demiyorum ama böylede kayıtsız şartsız herşeyi ondan öğrendim modunda minnet duygusuyla ezilme. Yarın sana karşı bir güvensizliği hatası olur, olması gerekenden fazla yıkılırsın. Ben de eşimden çok şey öğrenmişimdir, çok fikrine başvurmuşumdur, ona da birşeylerde fikir vermişimdir. Ama ben varlığımı, öğrendiklerimi ona borçlu değilim. Ben bir bireyim. Kendimi bir erkeğin iki dudağının arasındaki kelimelerden, onun fikirlerinden yola çıkarak eğitemem. Görsel basın var, kitaplar var, hayat tecrübeleri var. İçgüdüler var. Ne kadar aile de olsak benim yapım ayrı onun yapısı ayrı. Benim bakış açım ayrı onunki ayrı. Ben duygusalım, hassasım, daha detay düşünürüm, o daha soğukkanlı yaklaşır. Ama o soğukkanlı diye ben de öyle olamam. Ben duygu reaksiyonum bu. O yüzden güzelim, sen kendini biliyor musun, kimseye bir kötülük düşünmüyor musun, evine bağlı, eşine bağlı çocuklarına bağlı mısın, sağlığın yerinde mi. Gerisi boş. Sen sensin. Sen karşındakileri nasıl olduğu gibi kabul ettiysen, karşındaki de seni öyle kabul etmeli. İnsanlar burda senin yazılarına daraldım bayıldım çekilemzsin benzeri şeyler yazıyorlar. Aslında kendine öz eleştiride bulunman erdemli bir hareket. İnan burda senden daha da psikolojik hasta huylu insanlar vardır yüzden hayata karşı bu kadar kasma.

Aslında egolu biri deilim, sadece fazla seviyor aşırı ilgi bekliyorum sanırım. Sevginin ayarı kaçınca da bu tür sıkıntılar cereyan ediyor. Abartma meselesine gelince sanırım yanlış anlaşılmış, ben ilk mesajım olduğu için samimiyetime binaen çocuklarım hakkında o şekilde yazdım. Doğal olmaya çalıştım diyebilirim. Malum buraya içimi döktüm ve doğallığımdan ödün verirsem dertlerime çare bulamaz aksine arkadaşlarıma kendimi yanlışn ifade ettiğim için yanlış yönlendirilebilirdim.

Kocamı şişirip kendimi yerlere vurmak yok aslında. Bu yazıları yazarken epey düşünüyorum ve 7 yıllık evliliğimi gözden geçiriyorum. Kocamla yaşadığım problemlerde bana söylediği kelimeler aklıma geldikçe ona ne kadar hak verdğimi yeni yeni anlıyorum. Sanırım oldunlaşmak bu olsa gerek. Abartmıyorum, gerçekten ilk zamanlarımda çok cahilmişim, bir çok noktada bilgiliyim. bakıyorum da hemen hemen hepsi eşimin sayesinde olmuş. Nasıl ona hak vermiyim ki. Allah sormaz mı. Ben kız iken okul hayatıda yada arkadaş çevremde epey sessiz sakin içime kapalıydım. Eşim benim tam tersim olduğu için bu geçen 7 yılımızda beni zor da olsa olmadığı bir karaktere az çok sokmayı başardı. yani 7 yıl öncesi ile şimdisi arasında dağlar kadar fark var Mesela şu an yaptığım hataları düşünüp buraya dertlerimi yazıp çare aramak bile çok büyük bir iş benim için. Bu yüzden eşime biraz fazla hak veriyorum. Onun hiçmi hatası yok. Herkesin var. Ama irdeleğimde görüyorum ki hiçbiri beni aşırı bunaltan kimsede olmayan aksine hemen hemen tüm insanlarda olan hatalar. AMa benim yaptıklarım. Öyle değil.

Benim de eşim sizin gibi çok evhamlı yani bir yeri ağrısın sızlasın o gün ona zehir olur söyler durur, bir ilaç alınacak yani lla alınacak o ilaç yoksa iyileşemez ama çok inceler, biraz dışarı kapalıdır en küçük şeyde o kişiyle görüşmez, işyerindeki sıkıntılarını çok uzun uzadıya anlatır ve ben uzun uzun dinlemekten sıkılırım yan anlat geç felsefemdir benim yani gerçekten çok yorucu ve sıkıntılı o yüzden eşiniz size çok anlayışlı davranıyor siz biraz sakin olmaya, hayatı akışına göre yaşamaya çalışın. Çevre edinin ortamlara girin Güleryüz gösterin evinize çağırın, hastalıklarınıza ağrılarınıza dertlenip eşinize dert yanacağınıza gerekli ilaçları kullanın iyi olmaya çalışın negatif olursanız kendinizi daha kötü hissedersiniz başınız her ağrıdığında eşinize yansıtmayın uzun uzun anlatmayın. Eşinize vakit ayırın sinemaya gidin yani pozitif ve aktif olun rahat olun herşey düzelecektir eşiniz bence bir insanın olması gerektiği gibi hatta çok iyi.

Evet bende bu şekilde düşünüyorum eşim herşeyi çok biliyor. Fakat geçmiş 7 yıla baktığımızda benim şu anda öğrendiğim birçok şeyi alakalı alakasız bana eşim öğretmiştir. Bunda çekinecek bir durum yok ben gerçekten saftım hala da biraz safım. Eşim benim ilk günlerde halimi görüyor ve bana zamanla herşeyi öğreneceksin 30 lu yaşlara geldiğinde ideal bir eş olacaksın derdi. Üzerimde çok hakkı var. Gerçekten bunu belirtmem lazım hakkına girmem istemem Mazallah. Çocuklarıma karşı da öyle, oğlum mesela birşey sorsun, lazım olsun olmasın sonuna kadar anlatır o an ben birşey söylesem bile bi saniye der sorduğu soruyu tam anlamıyla açıklar. Meyvelerini de görmüyor değiliz. Çevremizdeki insanlar oğlumun çok akıllı olduğunu imrendiklerinden bahsederler. Çocuklara bağırma meselesi ise, eşim daha önce çok açıklama ypmıştı bu konuda, bir anda sinirleniverdiğini elinde olmadığından bahsetmişti. Babasına çektiğini ama kötü bişey olduğunu söylüyordu. Çok bağrış çağrış değil aslında, çocuklar fazla etkilenmiyor hemen yanlarına gidip Dünden beri burada okuduklarım bana epey kılavuz oldu. Psikolog araştırmalarına girdim bile arkadaşlar. Bu hafta içinde eşimle mutlaka gideceğim. Akşam kendisine de açtım meseleyi. Çok mutlu oldu. Benimde hatalarım vardır, beraber gidip önümüzdeki yılları neden daha güzel unutulmaz bir yılara çevirmeyelim gibi bir cümle telaffuz etti.

eşinizde pek sorun göremedim ben, her erkek gibi duygularını dışarı az vuruyor olabilir. Ama siz biraz kendinize bakmalısınız bence, sizle geçinmek zor sanki mimsiar

Elinizde olmayanlarla ilgili de bence psikolojik destek almalısınız fikrimce.. Dila_S

tatlımmm herşey boş eğlen çoş ya. bidaha gelmiyceksin bu dünyaya mutsuzsan ayrıl ama mutlu olacaksan ayrıl S

Çocuklar henüz küçük hasta olacaklar diye korkuyorum maum havalarda soğuk bu yüzden kolay kolay dışarıya çıkmamaya çalışıyorum. Psikolog yolu göründü sanırım. Mutlaka gitmeliyim. Kitap tavsiyeniz var mı? Dila_S

Size bir kitap tavsiye edebilirim, hatta dilerseniz bu kitabı size yollayabilirim de. Ailede Sevgi İletişimi - Vehbi Vakkasoğlu

tam bizi anlatmışsınız ama bizde tam tersi benim huylarım eşiniz gibi eşimin huylarıda sizin gibi ama sana kendi hayatımdan şu kadarını söyleyim eşim böyle olduğu için bazen o kadar çok sıkılıyorum ki bu durumdan bunalıyorum hiç bi hayat enerjim kalmıyo hiç bişey yapasım gelmiyo bazen o kadar sıkıyo ki çıkıp biyerlere gitmek istiyorum. Sana tavsiyem biraz daha dikkatli davran canım ben sabırlıyım idare ediyorum ama eşiniz bi süre sonra patlayabilir böyle biriyle yaşamak ve anlaşmak hiç kolay değil çünkü Dila_S

Arkadaşlar merhaba. 87 doğumluyum 7 yıllık evliyim. 6 yaşında yakışıklı mı yakışıklı bir oğlum, 2,5 yaşında güzeller güzeli bir kızım var. Burada içimi dökmek dertlerimi paylaşmak ve sizlerden tavsiyeler almak istiyorum. Eşim benden 3 yaş büyük. Evlendik evleneli bir türlü hayallerimizdeki evliliği mutluluğu yakalayamadık. Bunu o da bende dile getiriyoruz. Hayallerimizdeki evlilik derken kusursuz bir evlilik değil tabi, en azından normal bir evlilik. Eşimle 5 gün iyiyiz 3 gün kötü. 7 gün iyiyiz 2 gün kötü. Sebebi ise sürekli birşeyler çıkıyor. Ya eşim benim yaptığım bir işe kızıp sıkıntılar başlıyor yada tam tersi. Ben balık burcuyum eşim ise yay. Benim karakterim şöyle. Biraz israfçıım, eşim ise çok olmasa benden tutumlu. Ben herşeyi çok büyütürüm eşim ise rahat cool ve hiçbir şekilde panik olmaz. Ben çabuk sıkılıp bunalırım, çabuk başım ağrırı hasta olurum, eşim ise sürekli hayat dolu kolay kolay hasta olmaz ve morali daima düzgün mümkün mertebe üzülecek sıkılacak işler olmasın diye uğraşan biri. Ben kişilerle kolay kolay arkadaşlık kuramam eşim ise herkesi olduğu gibi seven biri. Ben bir ilaç aldığımda hemen yan etkilerine bakıp o ilacı mümkünse kullanmayan biri, eşim ise doktorun tavsiye ettiği ilacı kullanıp düşüncesine sahip. Ben herşeyi abartan biri eşim ise standart hatta bazı durumlarda fazla rahat biri. Ben aşırı duygusal eşim ise benden daha az duygusal daha fazla mantık yürüten biri. Eşim çocuklarını çok sever ilgilenir, çocuklar da babaları için ölür. Ama ben ise kendime göre sıkıntılarımdan dolayı genel anlamda sevinçli mutlu olamayan ve bunu da eşime yansıtamayan aksine eşime sıkıntılarımı yansıtan biriyim. Ne bileyim, çocuklar durmamıştır bütün gün ya onu anlatırım, dişim ağrımıştır onu anlatırım, arkadaşımla bir problem yaşamışımdır onu anlatırım. Ve eşim defalarca kez söyler. Bu yaşadıklarının hepsi normal şeyler ama sen büyütüyorsun kendine dert ediyorsun. Sonra olan bize oluyor. Şu an için aklıma gelmiyor ama bu sayfa benim sayfam, yaşadığım sıkıntıları olayları hatırladıkça buraya yazacağım ve sizlerden yardım alacağım. Az çok eşimle aramızda neden problemler çkıyor anlamışsınızdır. Tavsiyeleriniz benim için çok önemli benlenaben

bende pek bişey göremedim mutluluğun tadına varın evlatlarınızla Z zlmm artık

Bu söyledikleriniz gerçekten çok ciddi sorunlar ve nasipmiş ki ayrılık olmamış.. Şaka bir yana az önce aynı durumda fakat ters karakterle bizimde öyle olduğumuzu söylediğim de ciddiydim ve biz bunu aşmak için psikolog yardımı aldık. Ancak asla psikiyatri değil psikolog özellikle aileler ve evlilikler üzerine ihtisas yapmış birini denemelisiniz önce siz yalnız ve sonra eşiniz yalnız gitsin sonra ikinizi birden çağıracaktır bize öyle yaptı inanın çok yararı oldu. Eğer psikoloğa gitmek istemiyorsanız da ben doktorumuzun bize tavsiyelerini aktarayım. En önemlisi empati kurmak, en çok kavga ettiğiniz ikinizin de huylarını bulun ve birbirinize yükleyin. Mesela sen olumsuz hiçbişeyi anlatma ona yani onun küçük gördüğü meselelerden. Aksine güzel olan ne varsa onu anlat yoksa bile kendin yarat. Bir organizasyon tertiple eşinin seveceği türden ve kişilerle bu onu anladığını gösterir. Ve emin ol eşin de aynısını sana yapmaya başlayacaktır seni anlamaya başlayacaktır. Bir laf vardır: Eşinin sana davranışları senin ona davranışlarının yansımasıdır. Yani eşin aslında sensin.