Benim de 3 yaş 4 aylık bir kızım var, kesinlikle geçmedi sizin ve konu sahibinin mesajından anladığım kadarıyla benim ki daha çok sıkılınca kaçtığım bir yer. Mesela kızım parkta oynarken bir yandan ona bakıp bir yandan oradayım. Ev işi yaparken falanda. Ama mesela yatıp bütün gün orada durmuyorum ben. Elim çalışırken kafam orada oluyor. Ve kesebiliyorum bunu. Düşünürken birşey merak edersem bir anda kesip YouTube videosu izleyebiliyorum mesela. Ben sizlerden daha kontrollüyüm galiba ama bunu nasıl yaptım hiçbir fikrim yok

Kaç kişi bende de benzer durum var yazmış. Kızlar bende de var. Ama bence bu bi sorun değil. Bir kitap okumak bir film izlemek hobiyse bu da bir hobi kendi çektiğimiz filmi izliyoruz. Eskiden daha çok yapardım evlendikten sonra kalmadı. Ama hala saatlerce kafamda bir sorunu çözmeye çalıştığım oluyor tabi. Mesela eşimle ilgili bir sıkıntı oluyor ben kafamda saatlerce konuşma yapıyorum. Bazen böyle olunca iş güç yapmak da hoşgelmiyor. Olabilir böyle şeyler. Hemen hastalık moduna geçmek doğru değil bence. Bu bi hastalık değil. Mesela kimileri var saatlerce dizi izliyor. İş güç yapmıyor. O gün tembel yembel pinekliyor. Vaktini böyle geçirmek istemiş. Bu hastalık değil de hayal kurmak mı hastalık. Bence detaycı insanlar olduğumuz için böyle. Biraz da tembeliz hayal kurmak kolayımıza geliyor. Kendimizi öyle tatmin ediyoruz. Başarıyı hayal ederek o duyguyu sanal ortamda yaşıyoruz. Gerçekte ulaşılması zor geliyor çünkü. Bnce bu duygudan çıkın bu bir hastalık değil. Herşeye hastalık gözüyle bakarsanız işin içinden çıkamazsınız. Biraz mutsuzuz ve mutlu olmak istiyoruz böyle.

Yalnız değilsiniz demeye geldim. Ben de tam olarak birebir aynı şeylerden şikayetçiyim. Çocukluğumda başladı bu durum ve devam ediyor. Ben daha farklı konular için psikolojik destek alıyorum ama bu konu sırasını bekliyor diyelim. Ben bu durumu çocukken yalnız olmama bağlıyorum biraz, oyun oynayacak akranım yoktu kendi kendime oynardım. Sizde de benzer bir hikaye var mı?

Ben cok sıkıntılı olduğum zamanlarda böyle cok zamanımı harcıyorum yoksa normal zamanlarda ara ara oluyor bir de ben bundan dolayi dizi ya da roman okumaktan kaciniyorum yoksa o evrenlerde yasiyorum ister istemez

Hayal kurup o an orada bıraksanız neyse diyeceğim de hafta sonu sırf hayal kurmak için iş güç yapmadan oturmak, sesli konuşmak normal mi sizce? Git gide önü alınmaz bir hale gelir. Mutlaka uzmanına görünün.

psikiyatri + psikolog tek taraflı gibi gözükmüyor tek başına ilaç size yeterli gelmeyebilir. En kısa zamanda bir uzmana gidin belki bunun altında çok farklı bir sebep vardır

dehb de olabilir mi acaba? illa hiperaktivite olmasına gerek yok ama dehb hastaları da cok hayal kuruyor. ayırıcı tanı önemli.

çok affedersiniz ama konuyu okuyunca aklına "çılgın bediş" gelen bir ben miyim? onun dışında hayatını etkilemeyecek şekilde ben de hayal kuruyorum hatta evlenmeden önce erken kalkar müzik eşliğinde ben de hayal kurup o hayallerle işe giderdim. Sonra sorumluluklar artınca ona zaman bulamıyorum bile açıkçası ama müzikle hayal kurmayı hala seviyorum ama gram vakit yok maalesef.

Merhaba bende benzer durumlar yaşadım evleninceye kadar bunun benim hayatımı etkilediğini farketmemiştim bile ben sanıyorum ki çok plancıyım plansız bişey yapamam beynimi o kadar çok yormuşum ki zihnimdeki karakterlerle daha sonradan farkına vardım destek alıyorum şimdi güzel ilerliyoruz beynimin içinde konuşan biri olmaması ne büyük lüksmüş şimdi farkına varıyorum ama dikkat etmek lazım bazen bazı olaylar tekrar tetikleyebiliyor inşallah güzel sonuçlar alırsınız destek almaktan korkmayın

Yok sadece sürekli uyuduğumu ve uyurken bile gözümün önüne kendi kontrolüm dışında görüntüler geldiğini hatırlıyorum..

Orta okulda yazmayı düşündüm.. Bi ara yazıyodum.. Sonra baktım ki zihnime yetişemiyorum.. Ben de bıraktım.. Bi de yazınca iyice duygusal bağ kurmaktan korktum sanırım.. Gerçi zaten son derece duygusal bağ kuruyorum kafamdaki karakterlerle..

Ben de öyleyim ama tüm günümü almıyor bu hayal kurmalar. son zamanlarda işe girdim gireli azaldı. Kendinize bir meşgale bulun

Ben bunun tanısını aldım psikolog tarafından iki yıl önce. Hiç duymamıştım o zamana kadar ama benimkisi sizin boyutta değil. Yani tüm her şeyi bırakıp hayal kurmuyorum, çevremde fark eden olmadı diyelim daha doğrusu. Mesela ben çok müzik dinleyen bir insanım, gün içerisinde bir saat sınırı koymuştu. Oyalanmayayım diye gündüz dinle demişti. Geceleri uykuyu etkileyebilirmiş. Aynı şekilde dizi-film izlemeyi de bir süre ertelememi, hayal kurduğumu fark ettiğim an başka bir şeyle ilgilenmemi tavsiye etti. Bir doktora gitmeniz gerekiyor sizinki düşündüğünüz şey de olmayabilir. Gitme imkanınız yoksa bu dediklerimi uygulamaya çalışın. Yazdıklarınızdan anladığım kadarıyla sizinkisi daha ağır bir durum gibi duruyor. Mesela psikolog aslında bu sendromun çoğu insanda olduğunu ama tanı konma geçmişinin yakın zamanda olduğunu söylemişti. Şu an dışarıda olduğum için anlaşılır yazamamış olabilirim ama umarım faydası dokunur.

Bu konuyu eşime okutacağım ve onunla da tekrar psikolog durumunu görüşeceğim, güzel temennileriniz için teşekkür ederim.. Özür dileme inceliğiniz için de ayrıca teşekkür ederim, sağ olun⚘

Kova burcuyum.. Astrolojiye ilgim vardır, belki yıldız haritamda bu tarz psikolojik durumlara zemin hazırlayan gezegensel etkiler vardır.. Ama sanırım artık günümü, geçen vaktimi kontrol edemiyorum.. Ve henüz çocuğum yok.. Bir de çocuğum olsa bilemiyorum yani.. Eşime ve nasip olursa bir gün doğacak çocuğuma da yazık ettiğimi düşünüyorum..

19 yaşındaydım ve yanlış karar almışım evet..

Benim arkadaşlarım olsa da kendim özellikle bundan zevk alıyordum sanırım.. İşte bi balerinin hayatını anlatan bi film izlediğimde kendimi de bi balerin gibi düşünüp bale okuluna gidiyormuşum.. Arkadaşlarım Alev ve Elif:) O isimleri de başka izlediğim bi filmden koymuştum:) Yani 5 yaşlarında falandım, bunları yaparken.. Sonra izlediğim filmler, diziler, sonra okul hayatı derken gitti öyle..

Siz hayalinizi hayal gibi yasamiyorsunuz anlattiginiz kadarıyla. Diğer üyeler de hayal kurarız demişler ama onlarınki sizinkinden farkli. Siz kafanızdaki hayali bile aşırı icsellestiriyorsunuz. Tüm beyniniz ruhunuz o karakterlerle yaşıyor. Gunboyu işteyken evdeyken insanlar işlerini yaparken dalıp gidebilirler hayal kurarlar ama rutin şekilde devam eder hayatları. Siz bütün enerjinizi harcıyorsunuz. O yüzden kesinlikle doktora gitmeniz lazım. RaskolnikovunSonyasi 🌻 tek ayak

Hiç hayal kuramayan biri olarak şunu merak ettim. Anlık olarak mı aklınızdan geçiyor yoksa uzun uzun devam ediyor mu?

Hayal kurma bir psikolojik savunma mekanizmasidir kişinin kendini rahatlatması icin. Ama kararinda ölçülü olmasi gerekir. Her şeyin fazlası gibi bunun da fazlasi zarar.

Ya ben bunu saklıyayım da benimle evlensin gibi bi düşünceyle hareket etmedim ki.. O zamanlar bunu bi rahatsızlık gibi görmüyodum.. Beni rahatlatan, bana iyi gelen bi aktivite gibi geliyodu.. Çünkü yalnızdım.. Biriyle hayat paylaşmaya başlayınca ve sorumluluklarımı ertelemeye bi sebep olduğunu görünce internetten araştırdım, adını bile 2020/Şubat ta öğrendim..

İlaçları kullanırken bir değişiklik oldu mu peki

yoo, ne alaka ya. Eşim çok hayal kurar. Aynı sizin gibi. Ama o bazı hayallerini gerçekleştirdi. Ve de anı yaşamaya başladı. Kendinize iş bulun, bir şeylerle uğraşıp anı yakalayabilirsiniz. Bunlar hep dertsizlikten :)

Bu durum bende de var... Ama soyle ki sahiplendigim bi karakter var. Paralel evrende onun hayati devam ediyomus gibi. Ama sirf onun hayalini kurmak icin uyumuyorum sadece uyumama yardimci oluyo mesela. Zten oyle oyle bagimlilik haline geldi diyebilirim. Bi de ben bunu yazmaya basladim. Senaryolastirmaya yani kendimce. Dedigin gibi aslinda beyne yetisemiyo yazma ama yine de dokmek hosuma gitti. Sarki film bunlar zten en buyuk sebebi. Balik burcuyum bi de ben. Acikcasi gunluk hayatimi etkilemiyo ama ben sanirim mutsuz oldukca buna sariliyorum. Dha cok sahne canlandiriyorum. En kotusu de bazen esimden bekledigim ama gormedigim seyleri o karakterin hayatinda yasatiyorum. Acikcasi ben de sonu nereye gider bilmiyorum ama nedense yalniz olmadigimi bilmek mutlu etti. Belki de bu da normal bi seydir :)

Maalesef bu durum bende de var ve adını şimdi öğrendim. Benim için de savunma mekanizması olarak devreye giriyor. Çok çok sıkıntılı bir donemdeyim antidepresana basladim ve son bir haftadir saatlerce yatip hayal kuruyorum sadece. Hiç bir iş yapmadan bulduğum her boşlukta yarattığım dünyaya gidip çeşit cesit maceralar yaşıyorum çocuk yapınca onla ilgilenirsiniz gecer diyenler olmuş ama benim iki yaşında bir oglum var ve hiç de gecmedi. Bu durum beni icinde bulundugum sıkıntıdan alikoydugu için bir problemmis gibi degil de bir rahatlamaymis gibi düşünüyordum ama tedavi ile ilgili mesajlari görünce bu konu üzerine biraz düşünmeye karar verdim. Ayrica yalniz olmadigjm icin de sevindim

Yani benim hayallerim hedef gibi değil.. Mesela yakın zamanda Trt de Mahrem dizisi vardı, belki izlemişsinizidir ya da bilginiz vardır diye.. İşte o dizide 2005 - 2012 arası falan ordudan atılan Harbiyeliler konu edinilmiş.. Ben bunu izledim ya.. Hemen kendimi orada bi karakter olarak hayal ediyorum. İşte onlara yardım eden ve kurtaran biri gibi... Ve zihnim sürekli bununla meşgul.. Gün içinde onlarla içinden veya yalnızsam dışımdan konuşmak gibi..

Ben bunun büyük bir sorun olduğunu düşünüyorum açıkçası. Terapi almayı denediniz mi?

Pandemi dönemi de bu durumum arttı.. İş yerindeyken ya da çalışırken çok sorun olmuyo da evde yalnızsam kafamda sürekli bi diyalog hali.. Ve asıl soruna geleyim.. Ben artık bu duruma son vermek istesem de son veremiyorum.. Nerden baksanız 25 yıl zihnim böyle çalışmaya alışmış gibi.. Biraz da içimi dökmek için yazdım bu yazıyı.. Yine eklemeler yaparım..

Biz kova burclari hayalperestmiyiz ya bende aynı hayal kurmayi severim ama hiç bir filmdeki karrakter veya bir kitapdan esinlenmedim. Zengin olsam ne yapardim falan veya tatil hayalleri gibi yüzeysel konular ama kendi kendine konuşmak gercek hayatı bırakıp hayal alemine dalmak bence normal değil.

Bu arada hayal dünyamla gerçek dünyayı ayırt ediyorum.. Yani hayallerimin hayal olduğunun bilincindeyim.. Şizofren miyim diye netten bakarken olmadığımı düşünmüştüm. Bu arada bi kere üniversiteye giderken psikiyatriste gitmiştim.. Üniversite araştırma hastanesinde.. Verdiği ilaçlar prospektüsünden anladığım kadarıyla şizofreni hastalarının kullandığı ilaçlardı.. Beni gün içinde sürekli uyutuyodu.. Kendim ilaçları bıraktım, bi daha da gitmedim.. Belki de hata yaptım..

Bende de var, gittikçe de ilerliyor bakalım. Kendi kendime baya konuşuyorum Tam bir tanısı yok sanırım.

Peki geçmişte yaşadığınız bir travmanız var mı? Ya da şuanki hayatınızdan memnun mu değilsiniz? Bunu yenmeye çalıştınız mı hiç? İlaç ya da kendi çabalarınızla?

Hemen her şey.. Mesela kendimi bi siyasetçi gibi hayal edip, Türkiye nin sorunlarını kafamda çözerken bulabiliyorum.. Bi anda her şey çok iyiye gidiyor ve herkes bana Aman tanrım sen bu zamana kadar nerdeydin diyor.. Aslında hayal dünyamda ana tema şu: Çok güzelim, başarılıyım, zekiyim, becerikliyim, herkes bana hayran, arkadaşlarım çok iyi, sır tutan, dürüst, açık.. Çok titizim, her şey yerli yerinde... ymiş gibi..

Geçenlerde bir yazı okudum.. Patavatsızlığın adı dobracılık olmuş diye.. Ben genelde bu tarz insanları yani başkalarının hassasiyetlerine, o kişinin ne yaşadığını, hangi durumlarda kaldığını ve ya nasıl bir çevrede büyüdüğünü bilmeden kendi doğrularına dayanarak yargılayıcı/alaycı ve suçlayıcı yaklaşan insanları, özellikle bu platformdaki bir derdim var konularındaki insan tavırlarını gördükçe acıyorum.. Doğru söylemek demek kalp kırmak, aşağılamak ve hadsizce yargılamak değildir zira.. Bu tarz insanlar genelde toplumda ya çok fazla şımartılmış ve ne yaptığını bilmeyen ya da toplum tarafından kabul görmeyip, sözünü söyleyemeyen ve burada ahkam kesenler oluyor.. Çok dikkate almamak gerek bence. İlaç almadan önce isterseniz bir psikoloğa başvurun belki de sadece terapi ile halledilebileceğiniz bir şeydir.

Aslında hata yapmamışsın. Maladaptive daydreaming hastalık olarak yeni yeni öğreniliyor zaten henüz bir tedavisi bulunamadı.

30 yaşındayım.. Sizdeki sanırım kontrol edilebilir ya da gerçek hayata uyarlanabilir bi durum.. Benimki daha farklı..

Senin yaşadıklarıni anlayabiliyorum. Bende aşırı kore dizisi izledikten sonra oluyor bu senaryo kurma hayal etme, sonra diyorm benden iyi senarist olurmuş Bence bunu belirli bi süreye ve vakte indirmeye çalış. Mesela yattın her gece 1 saat buna ayır gündüz hiç yapmayacağim diye şartla kendini, birden tamamn birakamazsin sanirim. Terapi işini mutlaka düşün

Balık burcu musunuz.. Öyleyse çok normal. panik olacak bişey yok hayal kurmanın kimseye bir zararı olmaz.. muhtemelen hayatınızda türlü boşluklar var ve bu boşlukları hayallerle doldurmaya çalışıyorsunuz çok rahatsızsanız bu durumdan destek alın ama bence abartılacak kadar kötü bir durum değil

Maladaptive daydreaming in altında yatan sebep travmalar oluyor genellikle ve tedavisi henüz yok maalesef. Müzik dinlemek ve yalnız kalmak çok tetikler. Çok fazla yalnız kalmamaya çalış. Belli bir tedavisi yok ama hayal kurduğun zamanı kendin belirlemen ve hayal kurarken süre tutup not etmek çok fayda sağlar. Mesela saat 16 da 2 saat hayal kurucam gibi ve sonra her gün hayal kurma süreni ve belkide kurduğun hayalleri yazmanın olumlu geri dönüşleri olur. En azından hayal kurma durumun kontrol altına alınmış olur ve bu durum eskisi gibi saatlerini almaz. Yapılan bir araştırmaya göre Maladaptive daydreaming hastalarının hayal kurarken beyninde yaşananlar bir alkoliğin alkol alırkenki durumuyla aynıymış. Yani bu resmen bir bağımlılık. Hayal kurarken ciddi bir haz aldığın için bunu bir anda kesmek depresyona sebep olabilir bunu unutma lütfen. YouTube da Gündüz Düşçüleri adında bi kanal var kanalın sahibi maladaptive hastası ve aynı zamanda psikolog o kanalı takip etmeni öneririm maladaptive daydreaming hakkında videoları var. Sormak istediğin bir şey varsa sorabilirsin bu konuda yardımcı olabilirim.

Bu şekilde kendinize teşhis koyamazsınız bu ikiii Şizofren olsaydınız farkında olmazdınız bu üüç Doktora gidin lütfen burada kimse size yardım edemez

Evet tamamen böyle yapmaya çalışıyorum aslında sonuç olarak 5 dk bile gecikmemeniz gerektiğinden bahsediyorum. Birde öğretmenim demişsiniz ne güzel kutsal bir mesleğiniz var bunu hakkıyla en iyi şekilde yapmak istemez misiniz? Veya eşinizle daha mutlu daha sağlıklı iletişim kurmak daha keyifli vakit geçirmek istemez misiniz? Bence o kadar şanslısınız ki eşinizde yanınızda bunuda değerlendirin gidin birlikte doktora her anınızda yanınızda olsun ve kontrol altına alın bu hastalığı. Hayatınızdaki her şey hayalleriniz kadar olumlu gidiyor bir doktora gitmeniz kalmış. Onuda çıkarın aradan musmutlu devam edin hayatınıza hepsi bu kadar. Sizi kırdıysamda özür dilerim ama tüm anlatmak istediğim buydu

Kendi de sonradan sonradan rahatsızlık duymaya başlamış çünkü bu durumdan. Özellikle sakladığını düşünmüyorum ama bir hastalık olduğunun farkında değilmiş ki.

Arkadaşlar merhaba.. Belki Psikoloji sayfasına yazmam daha doğru olurdu, ama önce buraya konu açmak istedim.. Benim bir sorunum var.. Küçüklüğümden beri yani kendimi bildim bileli hayal kurma sorunum.. Hayal kurmak güzel bi şey ama benim durumumda artık bi hastalık halini almaya başladı.. Maladaptive Daydreaming.. Yani Türkçesi Uyumsuz/Aşırı Hayal Kurma.. Çocukken kendimi okuduğum kitabın ya da izlediğim film/dizinin bi karakteri gibi hayal ederdim.. Evet belki bunu herkes yapmıştır.. Ama taa o zamanlardan bunu bi senaryo gibi kurardım.. Yani gün be gün.. Mesela zihnimde hayali bi karakter yaratıp onunla sevgili oldum diyelim ki.. Onunla flört etmemiz, sevgili olmamız, kavga etmemiz, evlenmemiz, onun beni aldatması vs.. Haftalarca zihnimi meşgul ederdi.. Tek başımayken sesli olarak konuşur, güler, ağlar, jest-mimikler yapardım.. Orta okuldayken bunu yaptığımı hatırlıyorum.. Müzik dinlemek özellikle çok tetiklerdi.. Odada dönerek, odanın içinde tur atarak müzik dinler, hayal kurardım.. Tatillerde arkadaşlarımla dışarı çıkmak yerine uyuyomuş numarası yaparak hayal kurmayı tercih ederdim.. Aslında annem bi kaç kere kendi kendime konuşurken yakaladı ama sanırım üstünde durmadı.. Ve hep derdi, bu kadar uyuyacak ne var diye.. Liseye ve üniversiteye giderken de bu durum devam etti.. Yeni kitaplar, diziler, filmler, şarkılar hep bu durumu besledi.. Siyasi bi kitap okuduysam ona göre hayal kurardım, aşk filmi izlediysem ona göre.. İsterseniz hemen cevap yazmayın.. Konu uzun olacak diye bölerek yazmayı tercih ettim şu an.. Yazmaya devam ediyorum..

Bu bende de var. O kadar uzun yıllardır var ki artık normal geliyor. Geçen yabancı bir forumda konuşuyorduk binlerce insanda var aslında. Ben şöyle yaptım dikkatimi farklı farklı senaryolardan bir hikayeye kaydırdım. Kafam başka yere kaçacakken oraya çekiyorum. Günlük hayatta müsait olmadığım zaman düşünmüyorum ama yemek yaparken, bulaşık yıkarken, banyo yaparken falan hep oradayım. 3 paralel evrenden oluşan toplam 14 ana karakterli bir hikaye var kafamda. Her bir karakteri kendimi yerine koyarak düşünüyorum. Eşim hikayeyi, temel noktalarını biliyor ve yazmam için çok baskı yapıyor ama oturup yazamıyorum, hayal ettiğim gibi olmuyor. Yabancılar buna headspace diyor. Kafanızın içinde özel bir bölge. Kaçabileceğiniz farklı bir dünya. Tamamen sizin isteklerinize göre gelişmiş bir yer. Bundan 10 sene önce psikiyatriste sorduğumda savunma mekanizması demişti. Başetmek istemediğinde kaçabileceğin bir dünya. Şamanizm buna ög diyor ve orada fazla kalmanın bağımlılık yapacağını, meditasyon ile uzaklaşmak gerektiğini söylüyor. Ög'ü gerçekçi hayaller ile doldurursan ulaşmaya kolaylık olacağını söylüyor diğer yandan. Yani sonuç olarak kendi hayatında olmayanlar klubündesin

Burada çare arayarak hata ediyorsunuz psikiyatrist artı psikolog diyorum

Hayatinizdaki bosluklarla ilgili mi hayal kuruyorsunuz? Mesela neyle ilgili hayal kuruyorsunuz son zamanlarda merak ettim.

Eşim de farkında.. Onunla da Maladaptive Daydreaming ile ilgili kendi okuduğum yazıları ve izlediğim videoları paylaştım.. O da destek almamı istiyor.. Ama ben sürekli ben bunu aşacak güce sahibim, kendim hallederim deyip duruyorum.. 2 saat hayal kurmamayı başardıysam 3. saat bi bakıyorum zihnimde diyalog kurmaya başlamışım..

Geç bile kalmissiniz, TV ve sosyal medyayi hayatinizdan cikartip kendinize bir iyilik yapin. Ve en acilinden doktora gidin.

Anlattıkların aynı ben. Ortaokulda falan bir müzik duysam hemen kafamda klibini çekerdim. Roman mı okudum mutlaka senin gibi ya kahramanlardan biri ben olurdum ya da ayrı bir kahraman olarak romana girerdim. Hala daha en sevdiğim şey uyumadan önce hayal kurmaktır. Bazen gerçek hayat hakkında, bazen bir film, bazen bir roman. Ben bir zararını görmedim çünkü artık çocukluğumdaki gibi ozel olarak buna zaman yaratmıyorum. Uyumadan önce oluyor sadece. Zaten iş, çoluk çocuk, evlilik, sosyal hayat derken ayıracak zamanım da kalmıyor

Bende böyleyim senin bir alt versiyonun. Müzik dinlerken full hayal kurarım başka türlü kafami rahatlatacagini düşünmüyorum. Benimde hayallerindeki ana tema benim mükemmelligim, iyilik dolulugum, herkesin beni sevdiği güzel bulduğu bir dünya var. Hatta iyi dövüşen savaşçı falan oluyorum. Bunun bir hastalık olduğunu bile bilmiyordum Ama sorumluluklarımi asla ertelemiyorum. Bu yüzden bu durumun hiç üzerine düşmemiştim.

Yaşınız kaç acaba bu 17-18 yaşlarında da bende de vardı. Sevgili olmak değil ama her şeyi adım adım planlayıp hayal ederdim. Hatta sonradan eşim ve evliliğimin hep hayallerimdeki gibi olduğunu farkettim. Sanırım pozitifi çağırmışım farkında olmadan diye çok dalga geçtik sonradan. Çok kitap okuyup çok film izlemek cidden tetikliyordu. Nasıl dururum ne yaparım elimi nereye koyarım. Baştan aşağı yaşardım bende. Yaşla beraber bitti gitti o. Şimdi de çok heyecanlandığım şeyleri önceden planlayıp heyecanla hayal ediyorum.

Takıntı ve olmak istediğin şeyi yaratiyorsun kendini görmek istediğin kişilik hep mevcut karakterlerde. Psikiyatri ye git yoksa yipranirsin

Hala devam ediyorum, bazen bulaşık yıkarken, iş yaparken de zihnimde sürdürüyorum, bazen de tamamen ona vakit ayırıyorum.. Şu dünyaya bir daha gelsem değiştirmek isteyeceğim ilk özelliğim bu olurdu.. Kafamda o kadar güzel arkadaşlıklarım, o kadar güzel bir dünyam var ki.. Gerçek beni tatmin etmiyor, mutsuzum.. Evli olduğum halde, hayallerimde bekar olabiliyorum, başka birini hayal edebiliyorum..

Ay ben de de vardı ama benimki geçti, benim ki de asik olduğum insanlar için olurdu. Aslında bı nevi gerçeklerden kaçış, incinmekten korkma, kendine güvenli dünya yaratma. Nasil çözdunuz derseniz kitap okuyarak çok okuyarak, zihnimi mesgul ederek. Siz de zihninizi meşgul eden mesgaleler bulun. Geçer merak etmeyin.

Abartilacak kadar kötü değilmi? Evde sürekli uzanip hayal kurup kendi kendine konusmak. Normalmi? Acquaa Y❀ Anneler

Ben de çocukluğumdan beri çok hayal kurarım. Yalnız zaman geçirmeye bayılırım çünkü hiçbir zaman yalnız değilim. Etraftaki insanlar, şarkılar, filmler benim için hep bir esin kaynağı. Fakat sizin anlattıklarınızın boyutu daha farklı. Hayal kurarak gerçek hayattaki eksiklerinizi hayallerinizde tamamladığınızı soyut bir dünyada mutlu bir şekilde yaşadığınızı düşünüyorum. Gerçek dünyaya dönmek için mutlaka bir psikologa görünün. Ertelemeyin.

Biz üyeyle konuşunca karşılıklı iyi niyetimizi anlamaya çalıştık diyeyim.. Ama sizin hassasiyetinize de hak veriyorum, ben de gerek benim konumda, gerek başka konularda verilen bazı cevaplar karşısında öyle düşünüyorum.. Öneriniz için sağ olun, teşekkür ederim..

Niye saklıyorsunuz böyle rahatsızlıkları anlamıyorum anlayamıyorum ve anlayamayacağımda. Ee adam az bile yapmış ya kötü biri olsa niye böylesin diye size saldırsa veya kötü davransa ne yapacaksanız çok merak ediyorum Bakın normalde ev işi yapmak zorunda değilsiniz ben bunu demek istemiyorum ama insanı da şey yerine koymayın ya sanki hiç bir zaman anlamayacak bir akıllı kendiniz mi zannediyorsunuz bilmiyorum ki... Gidin tedavi olun Allah aşkına

Bende de benzer durum var, sürekli her şey için hayal kurarım ama hayal kurmak için bir şeyleri erteleme kısmı bende yok. Benim kafamda sürekli konuşur, sürekli kendimle muhakeme halindeyimdir. Bu arada bende kova burcuyum. Çocukluğumda da çok hayal kurardım bazılarını hala hatırlayabiliyorum. Ama seninki kadar zamanımı almıyor veya hayatımı hayal kurmak için hiç ertelemedim. Sanırım öncelik meselesi, ama önüne geçemiyorsan destek almanda fayda var. Psikiyatri değil de ilk psikolog dene belki ilaçsız çözüm üretebilirsiniz. Birde bu konuda kimseye yazık etmiyorsun üzülme çocuğun olunca mecburen ilgileneceğin için belkide bu dürtüden daha çabuk kurtulabilirsin. Zira insan çocuğunu her şeyden öne koyuyor.

Bende de var aynısı. Tek çocuk olmanın da etkisi var sanırım. Ergenlik döneminde hep ünlülerle falan sevgili olduğumu hayal ederdim. Şimdilerde de şu anki sevgilimle işte tatile gitmişiz ama hani detaylı detaylı yemek yediğimiz alandan masadaki yemeklere, dekorasyonlara kadar her şeyini düşünüyorum. Atanmışım param arabam var, kilo vermişim, arkadaşlarım sevgilim iltifatlar ediyorlar bana falan. Ya da sevgilimle ayrılmışız, ben başarmak istediğim her şeyi başarmış şekilde karşısına çıkıyorum. Barışma aşamamızı hayal ediyorum. Bende gün içerisinde olmuyor, hayatımı etkilemiyor. Hiç yapacak bir şeyim yoksa uzanıp hayal kurmak, internetten kıyafetlere falan bakıp o kıyafetleri giyebileceğim yerleri hayal etmek falan keyifli bir aktivite benim için. Ama hani bunları yapmak için işlerimi aksatmıyorum. Tüm işlerini halledince boş kaldığında insanlar bir keyif kahvesi içer ya, bende de bir keyif uzanması oluyor bu, o şekilde. Bir de uyumaya çalışırken zihnimi meşgul etmeye çalıştığımda yapıyorum bunu. Uyumama yardım ediyor maalesef. O kadar alıştım ki böyle şeyler düşünmeden nasıl uyuya kalınır, çok çok yorgun değilsem, artık hatırlamıyorum bile. Biz sevgilimle uzak mesafedeyiz. Ben birazını ona yoruyorum. Sevgilimde kaldığımda pek hayal kurmuyorum. Çünkü hayalini kurduğum şeyleri yaşıyorum. Birkaç kez sevgilimle ilgili kurduğum hayalleri onun yanında uyumaya çalışırken de kurmaya başladım. Kendimi durdurdum zaten onun yanındasın, buna odaklan, hayal kurmana gerek yok deyip durdurabildim kendimi. Bunun için değil ama bende okb de var, o konuyla ilgili danışmıştım. Hayatımı etkilemediği sürece ilaca ihtiyacım olmadığı söylenmişti bana. Kompülsif yanı o kadar güçlü değil bende. Aklıma obsesyonlar geldiğinde ben kendimi telkin edip o obsesyonun yapmamı söylediğinin tersi şeyleri yaparak susturabiliyorum. Bunda da benzeri şekilde hayatı engellemiyorsa ciddi bir durum olmadığını düşünüyorum. Ben önemlilik sıralaması yapabiliyorum, evde ya da dışarıda yapmam gereken işlerin önüne geçmiyor. Temizliğimi yemeğimi yapıyorum, bilgisayarımda oyunlarımı oynuyorum, dizilerimi izliyorum en son, yapacak başka hiçbir şey kalmadığında hayallere dalıyorum. Ancak sizde günlük hayatı engelleme düzeyine gelmiş. Belli ki öncelik sıralamasında da üst sıralarda. Bu yüzden yardım almanız gerektiğini düşünüyorum ben. Ben de öğretmenim bu arada. Ne çalışırken ne de okurken böyle bir şeyin herhangi bir etkisini görmedim günlük hayatımda. Hatta çalıştığım dönemde hatırlıyorum, o kadar yoğundum ki bir beş dakika bile bu şekilde hayal kurmak aklıma gelmiyordu. Kendinizi meşgul etmeniz faydalı olabilir şu an çalışmıyorsanız.

Tabiiki büyük bir hata etmişsiniz bu ilaçları kafanıza göre bırakamazsınız ki ya . push ; P pandoraksk

Benim hayallerim = sizin 10 katınız falan. Bazı insanlar öyle hayal kurar tek siz değilsiniz. Olur öyle. Psikolojik bir sorun olduğunu düşünmüyorum

Evet psikologla ilerliyorum canım . push ; N

o dönemde ilaçları kafanıza göre bırakmanız hata olmuş. bu tip ilaçlar kontrolsüz bırakıldıklarında hastalık seyri daha da kötü ilerleyebiliyor. olan olmuş. şimdi en azından bunu paylaşacak gücünüz olmuş. en kısa sürede psikiyatriste gidin ve eşinize de bunu anlatın. bilirse size destek olabilir. aksi halde kendince yorumlar yaparak ateşi körükleyen davranışları bilmeden sergileyebilir. lütfen hemen araştırmaya başlayın ve gidin. burada kimse bu ciddiyette bir sorunun çözümünü veremez size

Bir uzmandan yardım alın

Bu tarz hastalıkların tanı kriterleri vardır muhtemelen ondan dolayı bir uzmandan yardım alsanız hem sorunu hem çözümü öğrenirsiniz P pandoraksk

Uzun uzun devam ediyor.. Bir senaryo gibi.. Birbirinden bağımsız birçok hayal de olabiliyor.. Birinde farklı karakter ve ona göre bi çevre.. Birinde bambaşka.. Kibariyenin Annesi

bence en büyük desteği eşinizden almışsınız zaten beraber bu durumu aşabilirsiniz ilk adımı atarsanız gerisi zaten gelecektir.

acil psikiyatr.. hemen herkes gün içerisinde hayal kurar, izledikleri okuduklarıyla ilgili hayaller kurar vs.. ama sizin hayaller hayatınızı etkiliyor. dahası bunu da bırakamıyorsunuz. acil psikiyatr. ve eşinize durumdan bahsedin.

Televizyon izleme bence

Tabii en iyisini eşinizle siz bilirsiniz. Ancak bu tip rahatsızlıklarda keşke herkes hemen doktora gitse bu şekilde farkında olsa ve böyle destekçileri olabilse... Farkında olmanız büyük bir artı unutmayın. Ben teşekkür ederim sizde çok naziksiniz. Çoook geçmiş olsun

Bana yardımcı olmaya çalıştığınızı anlıyorum, yazdığınız cevaplar için teşekkür ederim.. Aslında sizin gibi doğrucu insanları takdir ederim ama üslubunuz bana negatif etki yapıyor.. Haklısınız ama beni negatif etkiliyor..

Bu arada ben öğretmenim.. Okul hayatımı etkiledi mi diye sorasanız yani belki üniversite sınavlarında daha iyi bi puan alabilirdim.. Mesleğimi seviyorum.. Mesela ilk görev yerim doğudaydı.. Kendimi orada herkesin göz bebeği, çok sevilen, sayılan bi öğretmen gibi hayal eder, kafamda ona göre kurgular yaratır, karakterler oluştururdum.. Aslında iyi kötü bi şekilde idare ettim.. Arkadaşlarıma böyle bi durumum olduğunu söylemedim.. Söylesem hatırlardım sanırım.. Ama evlenmemle beraber artık bu bi sorun olmaya başladı.. Eşim ilk zamanlar bi gariplik olduğunu anlamadı.. Ya da üstünde durmadı.. Mesela haftada bi boş günüm vardı.. Adam işe gidiyor, geliyor, bi bakıyor ki ev bıraktığı gibi. Hiç bi iş yapmamışım.. Yani diyor bütün gün ne yaptın Pandoraksk.. Ben de uyudum dinlendim diyorum.. Haftasonları zoraki kaldırıyor beni..

Arkadaşlar burada bile bi konum var.. Saçmasapan Bi Duygu diye.. Uludağda bi kaza sonucu hayatını kaybeden amatör bi dağcıyı kurtarıyormuşum da onunla sevgili olduğumuzu hayal ediyormuşum gibi.. Aslında ana sorunun o zamanda bu olduğunu biliyordum ama henüz paylaşmaya hazır değildim sanırım.. Yine de bugün yazmaya karar verdim.. Beynimi susturamıyorum.. Artık profesyonel bi yardım alma zamanı sanırım..

Bakın işte doktorada gidilmiş ve doktorun yazdığı ilaçlar öyle hafif ilaçlar değil e doktor bence bu ağır ilaçları keyfindende yazmamıştır. Birde doktorun hemen şu rahatsızlığa sahipsin diyeceğinide düşünmüyorum belkide söyleyeceği bir zaman vardı ama doktora gitmeyi ilaçları kullanmayı bırakmış...

Anlattiklarınızın tümünü aynı şekilde yaşayan bi arkadşım vardı. Biz cocukkende bizimle oynamak yerine saatlerce kuytu bi köşede oturur hayal kurardı bazen sesli konuşurdu ve mimiklerinden yine hayallere daldığını anlardık. Büyüyüp yetişkin olunca yollarımiz tekrar kesişti, cok yogun çalıştığı dönemde hayal kurmaya fırsatı olmadığını ama yoğunluk yokken hayatini çok etkiler şekilde tekrar tüm gün hayal kurduğunu söylemisti hemde saatlerce başka hiç birseyle ugrasmadan. Asil olmak istedigi ama olamadigi karakterleri hayalleriyle yasadigini soylemisti. Israrlarim üzerine psikiyatriye gitti ve ona bi tanı konuldu, tedaviye basladi. Bu bir hastalik yani. Şizofreni diyen arkadaşlar olmuş ama şizofren olan bi tanıdığım var ve belirtileri farklı. Cunku siz hayal kurdugunuzun farkındasınız şizofrenide öyle degil. Acilen psikiyatriye gidip tedavi olmanız gerekiyor. Ustelik ilaca baslayip kafaniza estigi gibi birakmaniz yanlis bu hastaligi dahada tetikliyor. Sağlıklı günler dilerim

Psikologla mı ilerliyorsunuz. Bende de aynı durum var gitgide ilerliyor da. Kelebekmf

doktora gittin mi hiç? V Vander

Doktora gitmişsiniz ama bu evlenmeden önce olmuş anlaşılan bu yüzden bu en azından bir sorun hakkında bilginiz olduğunu gösteriyor adı konmamış bile olsa. Ve evet ilaçları tedaviyi yarıda bırakarak en büyük hayatı yapmışsınız. Bu ilaçları bırakınca her şey eskiye dönmez aksine eskisinden dahada kötüye gider

Şimdi çıkıyorum, gelen yorumları tekrar geldiğimde okuyacağım.. Şu ana kadar yorum yazan, yardımcı olmaya çalışan arkadaşlara teşekkür ederim..

Kısmen normal değil tabi. Çocukken tamam da şimdi hayatını ne kadar etkilediğini tam olarak yazmamışsın ama bir aktörle flört vs vs şeklind devam ediyorsan bence sorun çok büyük. MAdem hayal gücün bu denli derin neden bunları kaleme dökmedin hiç?