cnm aynı durumdayız... yaklaşık 1 yıl önce benimde aynı şikayetlerim başladı... hayata, insanlara, yaşananlara boş bakıyorum... hatta bazı zaman tanımadığım insanlara yaklaşıp bana yardım edinn demek geliyor içimden.. bunun üzerine psikiyatriye gittim ve ilaç kullandım 6-7 ay kadar... snrasında ilaçlar da fayda etmedi diyerek terapiyide, ilaç almayıda bıraktım... şimdi ise zaten başka torpidoda yazdım sorunlarımı, tüm bunlarda dolayı daha da psikolojim alt üst durumda.. birkaç içinde başka dktor ile tekrar tedavime kaldığım yerden devam etmek istiyorum.. çünkü eğer yardım almazsam deliricem biiyorum( sende kesinlikle yardım al çk iyi geliyor konuşmak ve anlatmak...

arkadaşlar... o kadar mutsuzumki anlatamam... hiç birşeyden tat almıyorum... öylesine yaşıyorum sanki boşluktayım... çok endişeliyim hep geleceği geçmişi düşünüp üzülüyorum ve insanlara karşıda endişeli ve tedirginimm... hep hakkımda ne düşündüklerini düşünüyorum ve uzaklaşmak istiyorum... ama bunlar pskolojik kökenlideğil... bunları hissetmeme sebep üzücü olaylar yaşadım ve yaşıyorumda... hayatım pek istediğim gibi değil... yaşadıklarımın sonucu yani bunlar... ama ben artık mutlu olmak bişeyleri takmadan yaşamayı öğrenmek istiyorum... acaba ilaç desteğimi almalıyım ne yapmalıyım... sabah mutlu uyanmayı özledim... en azından 5 yıl oldu mutlu uyanmayalı... bir şeyler söyleyin lütfen...