Herkese merhaba Beni çok üzen bir şeyi paylaşmak istiyorum sizinle. Belki buradaki konularıma denk gelen vardır. Geçtiğimiz sene yurt dışına taşındım, bir proje için. Ve son 3 ay çok problemli geçti. O kadar zor günler geçirdim ki. Burada anlatamadığım o kadar şey oldu ki. En son, koordinatörümüzün önünde bir tartışma yaşadık oda arkadaşımla ve ben ondan sonra ağlama krizine girdim. O gün, 10 saat aralıklı aralıklı ağladım ve 10 güne yakın da sesimi kaybettim inanılmaz kötğ bir gündü benim için. Hayatımda o ana kadar böyle çaresiz, yalnız, haksızlığa uğramış hissetmemiştim. Ben de burası beni hasta ediyor diye türkiyeye dönme kararı aldım o an ve 11 yıllık bir arkadaşım var. Onu aradım ağlayarak. Ki en güzel günlerimizi, en kötü günlerimizi beraber atlatmışızdır. Ben ona arkadaşım demem. Kardeşim dostum benim. O çaresizlikle aradım onu. Çok kısa konuştuk 10 dk falan. Kapattık. Sonra beni hiç aramadı. Sormadı. Ama ben hiç problem etmedim onun da öncelikleri var, kendine has sorunları var diye. Ben türkiyeye dönüş yaptım yenilerde, yine aramadı. Neyse gece beni aradı. 2 aydır beni aramama sebebi; benim sesimi bu kadar yıldır hiç böyle kötü duymamış ve çok kötü olmuş çok etkilenmiş. O gün ben onu tetiklemişim. Ve bir kaç aydır iyileşiyormuş. Bu süreçte çok çok kötü olmuş. Yani bir nevi ben onun derdinin üstüne dert koymuşum. Ben de bilsem asla aramazdım seni dedim. O da seni suçlamıyorum arkadaşımsın tabi ki arayacaksın dedi. O arkadaşımsın lafı bile koydu bana. Normalde birbirimize kardeşim deriz... Ben bu senenin üstüne bir de bunu yaşayınca bin parça oldum. Ne düşüneceğimi bile şaşırdım. Direkt seninle konuştuktan sonra çok kötü oldum, aylarca kendime gelemedim dedi. Tabi ki tek sorun ben değilim ama tetikleyen ben olmuşum gibi konuya başladı. Telefonu kapattım ama bütün gece uyumadım. Ben asla derdimi başkasına yığan bi insan olmak istemem. Ama son zamanlarda öyle bunalmıştım ki, hiçbir şekilde kafamı dağıtamıyordum çok mutsuzdum daima mutsuzdum yani. Şimdi de toparlayamadım kendimi hala olaylar rüyama giriyor. Çok baskılandım, kendimi çok haksızlığa uğramış hissediyorum. Kafam öyle dolu ki sabahlara kadar rüyalarımda ağlıyorum. Bunu insanlara yansıtmak istemezdim, ama hem bu olaylar hem de tekrardan yaşadığım gelecek kaygısı her şey fazla geldi. Gülüp eğlenip hiçbir şey olmamış gibi davranamadım. 10 dklık telefon konuşmamızın onu da böyle etkileyeceğini bilemezdim asla da istemezdim. Bu yüzden iletişim kurmamış benimle nerdeyse 2 ay. Ve telefonda normalde birbirimize sevgi sözcükleriyle hitap ederiz. Soğuktu, hiçbiri yoktu. Herkesi tek tek kaybediyor gibiyim. Bilmiyorum, hiç uyuyamadım içim yandı sabaha kadar. araya biraz mesafe koymayı düşünüyorum ona zaman vereceğim. Beni ararsa açacağım. Üstüne gitmek istemiyorum. İçimi dökmek istedim. Ne düşüneceğimi bile şaşırdım çok suçlu hissediyorum

Açıkcası ben üzülmeye veya mesafe koymaya herek görmedim. Arkadaşınız hassas bir dönemdeymiş. O an onu herşey tetikleyebilirmil. Bu siz olmuşsunuz. Kaldı ki sizin meselenizi içselleştirip depresyona girdiğini düşünmüyorum. Sonuç itibari ile kendi duygu ve tecrübeleri nedeniyle depresyona girmiş. Tüm bunları atlatana kadar sizinle iletişime geçmek için beklemesi de saygılı bir hareket bence. Üzerinize yıkmamış. Kendi başa çıkmış, sizi meshul tutmamış. Kendini tanımış. Sorunluluğunu üstlenmiş. Genç olduğunuz için siz kendinizi ve ilişkinizi sorguluyorsunuz ama yaş ilerledikçe insan bunların kişinin içinde olduğunu ve saygı duyması/başa çıkması gerektiğini kabullenip kişiselleştirmiyor. Bence arkadaşınıza karşı su anki duygularınızdan net değilseniz biraz daha mesafeli olmaya devam edin. Ama kendinizde ya da onda bir hata aramamanızı tavsiye ederim.

Bir de ne hikmetse bir çok arkadaşınızla probleminiz var baktım da şimdi konularınıza bence cidden bir profesyonel yardım alın. Belli ki insan ilişkilerini yönetemiyorsunuz. gizemliasli

Kusura bakmayın ama o kişi sizin ona değer verdiğiniz kadar size değer vermiyor. Resmen sizi motive etmek, derdinizi paylaşmak yerine 'aman şimdi arayacağım bunalım bunalım konuşacak benim canımı sıkacak bebi de depresyona sokacak diye kendini düşünerek sizin halinizi görmezden gelmiş. Sizi tek bırakmış, kardeşlik, arkadaşlık, dostluk böyle midir? Ben arkadaşımın her Zaman her koşulda yanında olurdum, buna hiç üzülmeyin bence ve siz hataliymissiniz gibi ondan özür falan dileyip kendinizi kötü hissetmeyin, çok saçma bir bahane bu. Orada olanlar da artık geride kaldı ve üzülmeyi bırakıp yeni hayatınızı inşa etmeye başlayın bence

Yaşınız kaç bilmiyorum ama anladığım kadarıyla küçük. Öncelikle bana da ne bu agresiflik? Evet hanımefendi bazı problemler arkadaşlara anlatılırken minimalize edilir. İnsan bir çok sıkıntısını kendi halletmelidir. Halledemediğiniz ve sürekli insanlara yansıttığınız için de belki benzer sıkıntılar yaşıyorsunuz. Kendisini fark etmeyip devamlı aynı hatayı yapıp sonra da milleti kötü ilan etmemeli insan. Psikologlar sizin kendinizde normalleştirdiğiniz şeylerin insanlardaki yansımasını öğretiyor.

Kendi ağzınızla söylüyorsunuz aslında. "Duygusal olarak zayıf halka" bu konuda da bu görülüyor. Şahsen arkadaşım beni arayıp böyle abuk sabuk konuşsa haddini bildirir bir daha da düzgünce özür dilemedikçe aramazdım. Yaptığı şey çok yanlış çünkü. Resmen sizi suçlamış sorumluluğu üzerinize yıkmış. Suçlu hissetme demesi bu durumu değiştirmiyor. Bir ortamda dışlandığınızı anlattınız diye kimse tetiklenmez, tetiklense bile kardeşim dediği insanı zorla da olsa arar. Ya arkadaşınız artık eskisi gibi yakın olmak istemiyor buna da kılıf uyduruyor ya da o da sizin gibi çok çok hassas biri ve abartıyor. Her şeyi dozunda yaşamak lazım bence.

Arkadaşınızın ne yaşadığını, hayatındaki sorunları bilmiyoruz. Belki de depresyona meyilli biri. Sizin önceki konunuzu biliyorum çok zor bir durum, dışlanmak, sürekli yargılanmak, üstüne başka bir ülkede. Konunuzu okuduğumda empati yapıp çok üzülmüştüm. Arkadaşınız sizden canlı canlı dinleyip bize göre daha çok etkilenip üzülmesi çok normal ama yaşadığı sıkıntılı sürecin sorumlusu tutması haksızlık olur. Aksine arada arayıp sorması ilgilenmesi gerekirdi. Yani normal olan budur. Arkadaşlarının arasında daha büyük sorunlar yaşayanlar olacak, onları dinleyince her seferinde depresyona mı girecek?

Hanımefendi arkadaşım bana derdini anlatıyor, saatlerce ben neden ona anlatmayım ki 50 tane mesajımda yazdım ki yukarda, aramızdaki iletişim bu şekilde ve dünkü arkadaşım değil 11 yıllık arkadaşım bu benim diye. Bakabilirsiniz kaç mesajımda bunun tekrarladım. Konunun başında da yazdım. Siz 11 yıllık arkadaşınızı tanımaz bilmez misiniz? Yani gerçekten bazı yorumlar gerçek dışı geliyor. Kan vahşet anlatmadım. Bu durumlardan çok bunaldığımı anlattım dediğim gibi o da bana anlatıyordu sohbet edip dertleşiyorduk. Siz bana diyorsunuz ki, kimse sizin psikologunuz değil. Elbette farkındayım gittim zaten psikiyatriye anlattım ona başıma gelenleri. Bambaşka bir ülkede, konfor alanından çok uzakta başka bir dilde ve kültürde 4 insanla yaşıyorsun. Bu insanlarla hem çalışıp yaşıyorsun, ve problem de yaşıyorsun aynı zamanda bunun ne zor bir şey olduğunu biliyor musun dedi psikiyatrist bana ve ilaçlık bir durumum olmadığını söyleyip gönderdi. Yani sohbetlerimiz tamamen benim dertlerimi anlattığım bir terapi seansı içinde mi ilerliyor sanıyorsunuz bilmiyorum..

Üst üste mi geldi bilmiyorum ama dediğiniz gibi depresyondayız ülkecek. Ben de ilk gittiğim sıralar herkes beni arayıp offf sen gittin neler neler oluyor bilmiyorsun diye anlattı paso. Ben de dinlemiştim. Yani anlayabiliyorum bir de beni de arayıp paso dert anlatan insanlardan da sıkılıyorum ben 0 empati bi insan değilim. Bir de ben üstüne sitem etmiyorum ki neden yanımda değil yanımda olsaydı diye sadece bana, kendi yaşadığı sürecin başlangıcının benimle konuştuktan sonra olduğunu söylemesi ağır geldi

Ne söylesem boş gerçekten iyi mücadeleler

Maalesef ben de gitmeden önce, dönenlerde akıl yok o fırsat benim elime geçse asla bırakmazdım derdim. Ama bazen insanlar yoruluyor. Bunu kabullenip ara vermek mental sağlığımız için en doğru karar bence. Ben öyle yaptım. Neyse orası başka bir konu. Belki o yüzden uzaklaştı herkesten benden de. Neyse süreci bakıp göreceğim. Ama o beni arayana kadar pek arayacağımı yada iletişim kuracağımı sanmıyorum

Öncelikle çok zor çaresiz yanlız ağlamaktan gözlerimi açmadığım zamanlarımda kendime deri. Nefes al unutma ÖLÜM HARİÇ HER ŞEYE ÇARE VAR büyük harflerle yazıyorum ki aklına kazınsın 11 yıllık dostluk az değil sen ne kadar çıkmazda hissediyorsun dimi empati yap o seni arayıp derdini anlatsa kendi sıkıntını bırakıp onunkiylr ilgenir miydin 11 yılın hatrina insan ilgilenir kimsenin boş kaprisleri ceklimeye değmez rahatla kendine odaklan

Şunu da söyleyim "bir çok arkadaş" dediğiniz benim bu sene tanıştığım insanlar. Bu insanlarla ben hem çalıştım hem aynı evde kaldım. Kendileri kendi ağızlarıyla bana, o ortamda beni duygusal olarak zayıf halka gördüklerini söyledi. Ben biraz daha alttan alan, her şeye okey diyen, biri bişeyi yapmazsa onun kafasına kakmak yerine kendim yapan bir insanım. Bu hal ve tavrım onlara battı. Ha ben bu süreçte çok zor olsa da başka şeyler de öğrendim orası ayrı. Her neyse en son yüzleşmemizde diyim, bu arkadaşlardan birisi bana sen buraya arkadaşlık kurmaya mı geldin? Böyle bir beklentin mi vardı dedi, ben de ona böyle bir beklentiyle gelmedim ama 7/24 bir insanla çalışıp yaşarsan zorlamayla değil doğal olarak arkadaş olursun sandım dedim ki bu insan ben yokken gelip evimde kaldı ailemle. Yanluş anlamayın ben 4/4lük hatasız bir insanım demiyorum benim de ne hatalarım vardır onların gözünde ama bana bu soruyu soran insanla problem yaşamayı ben kafamda artık kabullendim. Benim arkadaşım değilse evimde ne işi vardı o zaman ha arkadaşımsa bu soru ve tavırlar komikti.. bilmiyorum bu yaşadığım şeyin en küçük bir detayı

Evet tabi ki orada da psikiyatriye gittim, ancak ilaçlık bir durum olmadığını söyledi. Sonra psikolog arayışına girdim ama bulamadım. Bir de sadece sigortamın kapsağı şekilde yardım alabilirdim. Şu psikolojik dizilerden sonra bu öneri çok popüler oldu, herkes şimdi bunu öneriyor ama bir terapi seansı olmuş bin lira keşke herkes ama herkes yararlanabilse ama şu dönemde çok zor

Gunde 10 saat aglayan biri kim bilir nasil bir karakterdir. Ben de cevremde tutmuyorum bu tip insanlari. Var olan enerjiyi sömürüyorsunuz çünkü. Ve hic sasmaz ki bu tipler sadece kendi dertlerini onemseyen, sadece kendi dertlerini konusan, karsisindakini boğan kisilerdir. karsi taraf artik kendini geri cektiginde hemen vefasizlikla suclanirlar. Ama yine de bu aglak tipler kendilerinde bir sorun gormez, bir de bunun icin aglamaya devam ederler. :)

İşte bunu demek istedim, ancak şu var arkadaşım sesimin gittiğini bilmiyor sesim ertesi gün gitmişti. Bunu da dün öğrendi. Yani sadece kavga çıktığını biliyor. Bir de asla kendini suçlama dedi ama o kötü olduğu dönemi anlatmaya seninle telefonda konyştuktan sonra zaten hemen telefonu kapatmak istedim hiçbir yere sığamadım diye anlatmaya başladı ek olarak herkesle de görüşmeyi bırakmış. Gerçekten bunaldığı bir dönem anlıyorum ancak benim bu olayımın, bütün olaylarkn başlangıcı gibi anlatmasına ne tepki vereyim ne düşüneyim şaştım kaldım. Annemle konuştuk bugün, ona da dedim, ya benim çok yoğun bir dönemim ve paikolojim gerçekten iyi değil ben gerçekten olumsuz hiçbir şey duymak istemiyorum dese ne dicem okay der hiçbişey deemezdim ki ben onu aradım sonrasında açmadı mesaj attım bu sefer iyi misin merak ediyorum diye o da bana ben sen arıcam zamanı gelince deyince bir daha asla üstelemedim

Arkadaşınız çok çıtkırıldım, hanım evladı. Benim 3 tane yakın arkadaşım var. Çoğunlukla derdimi anlatırım. Hiçbir zamanda of demezler, eleştirmezler. Moral vermeye çalışırlar. İyi gün dostu her zaman bulunur. Önemli olan senin için üzülecek insan bulmak. Ben olsam anında iletişimi keserdim.

Hayır yalan yok. labellevie Guru Anneler

Açıkçası bana arkadaşınızin söylediği bahane gibi geldi. Bu kadar süre zarfında neden aramadın, halimi sormadın diye siz ona sitem etmeyin diyerek üste çıkmaya çalışmış. Sizi hasta olacak kadar kafasına takan insan arardı. Dediği gibi aklında olurdunuz surekli, "ne yaptın canım aklımdan hiç çıkmıyorsun. Gerçekten ben de etkilendim" vs vs.. bir şekilde sizle yine iletişime geçerdi. Hata ettiğinin farkında. Çaktırmadan hatayı size çevirmiş. . zannediyorum sizde sıkıntılı dönemler geçiriyorsunuz. Her kelimeye duruma takılıp sıkıntınızi arttırdığınız bir dönem. Bu arkadaş size iyi gelmiyor. Gelmez. . Kendinizi iyileştirmeye çalışın. . takılı kalmayin her söze.

Teşekkür ederim, paylaşmak zorubda olduğumu bilmiyordum. Herkes herkeai sevecek ve hoşlanacak diye kaide yok. Okumaz ve yorum yapmazsınız olur biter. Buradaki sorun arkadaşımın sorunu değil, belki size göre küçük de gelebilir bu sorun burada mesela bir konu açıldığında ay bu da dert mi deniyor ve açıkcası o problemle ana problemi dağıtmak istemedim. Asla mıymıy bir insan değilim, sadece biraz fazla overthink etme kapasitem var her şeyi. Bu kadar. Mesajımda yazdığım gibi kaç senelik arkadaşım bu insan benim dedim herkes bahane bulmuş dedi, bense bunu değil bundan sonra iletişimimizi nasıl yönetmeliyim ne yapmalıyım bilmiyorum dedim. Arkadaşımın sorununu açmadım, konuyu da dağıtmak istemedim. Ben de sizin üsulubunuzu çok incitici ve yargılayıcı buldum. Hiç hoşlanmadım ama teşekkür ederim

Etkisinde kaldığın bir durumu çok etkiledi beni deyip 2 ay aramadım tribine girmez bir insan. Etkilendiğin durumu daha çok dışa vurursun. Arkadaşınız ya gerçekten bambaşka çok fazla şey yaşadı ya da size yalan söylüyor.

Evet biliyorum çok teşekkür ederim. Ama Keşke herkes için ulaşılabilir olsa hastane psikologlarını da denedim bu arada

Elbette insan anlatınca rahatlar. Ama yanlış anlamayın siz bunu fark etmeden biraz sıkıcı bir düzeyde mi anlatıyorsunuz. Yani dert anlatılır ama sürekli bu derdi başa sararak karşınızda ki insanı boğuyorda olabilirsiniz. Ben mesela kolay kolay anlatmam ama çok yakınıma kötü bir anımı anlattığımda bunu uzunca anlatıp tekrarlamam. O gün anlattıysam bir daha konusunu açmam çünkü bu dönemler hepimizi çok etkiledi. Ülkecek depresyondayız Artık dert üstüne dert dinlemek insanı yıpratabiliyor. Arkadaşınız kardeşiniz gibidir ama öz kardeşimiz bile her zaman yanımızda olamayabiliyor zaten. O yüzden birde kendi içinizde çözmeye çalışın bakalım nasıl davranacaklar?

Arkadaşınız yaptığı ayıbı böyle örtmeye çalışmış. Aslında hiç taktığını düşünmüyorum ama sizi çok önemseyip dert edinmiş gibi göstermek ve sorumluluğu size yıkmak icin öyle söylemiş bence.

Hayır, o dönem ikimiz de sık sık konuşup dertlerimizden yada başımıza gelen iyi olaylardan da bahsediyorduk işte günlük olaylar vs. Birbirimize destek oluyorduk umut veriyorduk. Sonra ben bu olayı yaşayınca 10 dklığına aradım ne yapayım bi akıl ver nolur diye, sonrasında da rahatsız etmeyim seni de dedim kapattım. Bir daha da o beni arayana kadar ben de aramadım meşgul olduğu şeylerin olduğunu biliyordum. Ancak, mesaj atıp merak ettiğimi söyledim. Halini hatrını sordum, ben seni arayacağım zamanı gelince dedi bana. Sulukuleli

Hayır asla böyle bir şey değil. Kendisi de çok zor ve bunalımlı bir dönemden geçiyordu. Bu tarz yorumlar beni çok incitiyor. Bu insan benim 1-2 değil 11 senelik arkadaşım, aynı ev paylaştığım beraber yiyip içtiğim, çok zor günler de geçirdiğim bir insan. Ben de dünkü çocuk değilim. Onu da dün tanımıyorum. Kendisi çok zor durumda olmasa bu olay da onu böyle tetiklemezdi biliyorum. Zaten annem hep der ki akıl bir kıl ipin ucundadır. Yani neyin kimi nasıl etkilediğini bilemeyiz. Ben saygı duyuyorum ona. Ancak kendi adıma da üzülüyorum. Bu olayı her anlatmaya başladığında, just beni o gün aradığında diye başlayacak, inanın birinin hayatında böyle bir iz bırakmak beni çok üzdü. Ayrıca bu olay rahatsız etti demedi, kötü hissettirdi bu sürece öyle girdim, kötü günler yaşadım ama asla kendini suçlama dedi. Hatta suçlu hissetmeyim diye uzun bir süre beklemiş. Bundan sonra nasıl davranmam gerektiğini düşünüyorum sadace, bu olay iletişimimizi etkileyecek gibi hissediyorum

Çok teşekkür ederim tavsiyeleriniz için. Ben de öyle yapacağım

Ayyyyy en bomba olaylardan birini unuttum. Yine ilk gittiğim sıralar, diğer arkadaşlar tatile çıktı. Biz evde tekiz. Neyse bu oda arkadaşım beni dışarı davet etti ben gittim. İkinci elciye bakmak istediğini söyledi ben de tamam dedim. Beraber gittik denedik ama ben üstüme göre bir şey bulamadım maalesef. Ama denedim yani. Neyse bu bir kaç parça kazak aldı. Ardından yemek yedik sohbet ettik, eğlendik baya. Eve döndük. Ertesi gün, buna böyle bir şeyler oldu bir gerginlik bir şeyler. Durduk yere dedi ki bir yere gelmek istemiyorsan gelmek istemiyorum de dedi. Ben de ne alaka anlayamadım dedim, o da işte dün benimle geldin hiçbir eşy almadın seni anlamıyorum kibar mı olmaya çalışıyorsun? Dedi. Ben de dedim ki neden böyle konuşuyorsun dün geldim gördün, denedim üstüme olmadı napabilirim ben yemek yedik eğlendik zannediyordum dedim. Eğlendik ama bir şey almaman beni rahatsız etti dedi. Ben de ne alaka gezip gezip başka zaman alırım yada hiç almam neden kibar olmaya çalışıyım kendim gibi davranıyorum dedim. İyi sen de beni bir yerlere davet et o zaman dedi. Daha nasıl edeyim allah aşkına şimdi düşünüyorum inanılmaz değişik bir insandı yani ben buna napsam olmazdı

Ya tabiki diyemezsiniz ama abartı gerçekten de belki onunda sıkıntısı vardır ama uzakta olan arkadaşımı ne olursa olsun iki aylık süreçte çok yakinsam kardeşim gibiyse arar sorardım. Üstelik önce siz geri mesaj atıp donmussunuz. Ona kalsa kimbilir ne zman konusucakti. Tabi karşı tarafında sıkıntılarını bilemeyiz. Bende canim sıkkınken içime kapanirim kimseyle konuşmam oda öyle bı dönemde olabilir tabi. Ama sizde bu kadar herşeyi kafaya takmayın biraz rahat olun herşey olacagina varıyor zaten.

Sizi önemsemeyen birini lütfen önemsemeyin. Ne kadar yıllık dostunuz olsa da. Demek ki birbirinizin hayatınızdaki rolleriniz bitmiş. Böyle düşünüp yola devam etmek lazım. Ben ayrıldım vs. O sıra beni hiç aramadı bir kaç kişi biliyordu ilişkimi zaten. O sırada aramadılar bilmelerine rağmen telefon bile açmadılar. Ne zaman toparlandım o zaman aradılar ettiler. Yani yüzlerine vurmadım. Ama içinden bir şey de koptu. Mesafeli bir şekilde konuşursunuz. Artık herkes kendi derdinde. Kimse birinin sıkıntısını dinleyip kendinee yük etmiyor. Ben kendime döndüm. Tüm zor günlerimde tek başıma ayağa kalktığıma göre. İyi günlerimi de kendime armağan ederim. Hı var görüştüğüm konuştuğum kişiler ama yüzeysel. Herkes her şeyi yapabilir kafasındayım.

Birini "duygusal olarak zayıf halka" diye etiketlemek bana göre zorbalıktır. Bu benim değil onların karakter özelliğini ortaya serer. Bunu ben de anlamadım çok çok hassas biri değil aslında evet ikimizin de overthink etme kapasitesi fazla ancak ben kendimin de çok çok hassas olduğunu düşünmüyorum. Ama ben de o samimiyeti alamadım yalan yok bahsettim de zaten. Normalde bana kardeşim canım dostum der telefonu da öyle açarız ancak direkt alo naber diye açınca bile aha galiba bir sorun var diye düşündüm. O beni aramazsa da hiç aramayacağım. Yukarıda bir kaç örnek yazdım bir sürü konu da açtım bence benim bu sene yaşadıklarıma maruz kalan her insanın canı sıkılırdı çünkü bizimle beraber yaşayan arkadaşlardan birisi terk etti evi.. Keyfinbilir

Sadece şunu söylemeye geldim. Rica ediyorum işin içinden çıkamadığınız konuları profesyonel insanlarla halletmeye çalışın. Kimse sizin ücretsiz psikoloğunuz olmak zorunda değil. Kimsenin içinde ne yaşadığını bilemezsiniz. Sizi içselleştirmeseydi bu kadar kafasına takmazdı. Derdinizi okumadım bilmiyorum ne yaşadınız ama bazen öyle bir an geliyor ki 10 dakika da bile tüm negatifliği bir insana aktarabiliyoruz. Belki de kendisinin çok daha önemli bir problemi vardı ve siz onu dinlemeden kendi probleminizi ona yığdınız. Böyle düşünün. Kimse uzun soluklu arkadaşlıklarda kolay kolay bu tavra bürünmez. C

arkadaşımın özelini paylaşmak istemiyorum arkadaşım zorlu bir dönemden geçiyordu beni ve iletişimimi anladınız Ya açık konuşacağım bunlar güzel cümleler olduğu halde bir anlamda da çok itici cümleler. Seni hiç tanımayan sadece konuyu okuyan bana bile mıymıy bir imaj verdin. Böyle enerjiyi çekiyor gibi. Arkadaşının özeli nedir yani sevgilisinden ayrılmıştır, tüp bebek yapıyordur, ailesini kaybetmiştir. Dünyanın yarısının başına gelen şeyler isim mi vereceksin de arkadaşının özeli oluyor. Dediğim gibi çok garip bir tarzın var. Arkadaşın da bu halinden sıkılmıştır.

Bana anlatabilirsin cano, malum ben de yurtdisi kiziyim. Ne is yapiyordun? Neden bogazina kadar geldi bu is?

Sen bügun şirinleri fazla mi izledin bacim? Tamam o halde, ben senin gibi düşünmüyorum hatta bana böyle davranın biriyle baglarimi koparirdim. Senin arkadaşın, senin hayatın.. Yine en iyisini sen bilirsin.

Aklıma bir şey geldi. Onun tavsiyesi üzerine gidip konusmussunuz ve sonra kavga çıkmış siz de aglamissiniz sesiniz gitmiş ya. Arkadasiniz bunu "benim yüzünden oldu" gibi üzerine alınmış olmasın? Ondan böyle 2 ay boyunca kafayı yemiş olmasın? Benim aklıma bu ihtimal geldi. Yani aslında her türlü cidden çok mantıksız çünkü bir arkadaşım beni çok kötü sesle arayacak ağlayacak 10 dakika sonra kapatıp 2 ay aramamayi ancak ve ancak artık dert dinlemekten ÇOK biktiysam yaparım ve de şey derim "bak şu an ben de çok mutsuzum anlatma bir süre bana bir şey" filan derim. Arkadaşınızın yaptığı çok garip.

Ayyyy bildiğin delinin önde gideniymis histriyonik manyak. Nereli acaba çok merak ettim. Ya sen gene iyi dayanmissin uğraşılmaz bunlarla cidden. Ama neyse üzülme geçti gitti böyle insanları da görmek korkunç ama en azından bir şekilde deneyim

Açıkçası ailemden başka kimseye sınırsız güvenmediğim, arkadaşlık ilişkilerini bir yere kadar samimi bulduğum için.. çok derin arkadaşlık ilişkilerim olmadığı için kızarım arada kendime. Ama işte günümüz şartları buna izin vermiyor biraz da bu okuduğum konular beni haklı çıkardıkça üzülüyorum aslında. Yurt dışına çıkmak, orda çalışmak birçoğumuzn hayali . Böylesi bir fırsat yakalamışken bırakmamak için elimden geleni yapardım açıkçası. Hani bazen savaşmaya değer mi biri ya da bir durum diyoruz ya, bu tam da öyle bir konuymuş. Asıl arkadaş meselesin de.. yani o da bunalmış, kendi Hayatı şu an önceliğinde ya da bunun öncesi varsa dediğiniz gibi kendi sorunlarınızı ona yüklüyorsunuz diye kasten uzaklaşmış gibi. Açıkça da söylemiş nedenini, dediğiniz gibi artık ona bırakı hamle sırasını, iletişimin ve ilişkinin kopma ihtimali var ama tabi. Hayat bu ne ilişkiler bitiyor..

Çok üzgünüm ama bahane bulmuş. Kişisel farklılık falan hikaye, kardeşim dediğim insan öyle zor durumda iken beni arasa dertlerimi bir kenara koyar ona destek olurum. dostluk kardeşlik budur. Sadece iyi günde yanınızda olacak kimse size bir fayda sağlamaz.

Belki bilemem ki.. ama ben kendime masum pozları kesip olaylarda haklı göstermedim kendim ne yaşadıysam onu anlattım. Karşı taraftan dinlersen başka duyarsın belki dedim onların da bana söylediklerini söyledim. Çünkü zaten olayı anlatıp dedikodu etmekten ziyade akıl almak için konuşuyordum. Bana demişti ki hatta, haksız da olsan mutlu olman önemli bence git konuş. Ben de onun bu tavsiyesi üzerine gidip konuştum ve olaylar bunun üstüne patladı. Diğer insan benim konuşmamdan cesaret alıp, tartışma yarattı. Ben de o çıkmazda onu aradım böyle böyle dedin yaptım kavga çıktı, diye. Asla bunaltmak istemezdim. Zaten bu olaydan sonra anlatmam artık bir şeyimi hiç kimseye..

İş için bu kadar kendinizi mutsuz etmeniz yanlış, insan hayata kaç kere gelir ki. Siz uzun zamandır sonra arayıp dert yandiginiz içindir belki arkadaşınızın tutumu? İyi zamanlarda arayıp güzel şeyler konuşun birbirinize anca o zaman iyi gelirsiniz. Zaten herkes de bir sorun bu zamanda.

Benim de 11 yıllık bir arkadaşlığım bitti, bazen bir şeyi farkediyorsun aslında çok büyük bir problem değil ama ondaki değerinin o kadar olduğunu farkediyorsun ve bu kırıyor insanı. Biz de o kadar çok şey paylaştık, çok iyi dost, arkadaş, asla kötü bir insan değil, yardım istediğinde geri çevirmez, güvenilir, birlikte iyi vakit geçirirdik, çok çok iyidir. Ben bu insanla dostluğumu arkadaşlığımı bitirdim.

Aramak isteseydi arardı. Benim için kıymetli birine her durumda vakit ayiririm. Mesafe koyun. Eğer dostsaniz bir çaba gösterir. Göstermiyorsada hiç üzülmeyin. Bence siz o kişiye sahip olmadığı anlamlar yuklemissiniz.

Yaaaaa özelden anlatayım mı şişirim ama başınızı malum bir senelik kaotik olaylar ahaha En buyuk kk

Duygularını inanılmaz yoğun yaşıyorsun. Psikolojik destek almayı düşünür müsün? Arkadaşın bahane bulmuş, ister kabullen ister kabullenme

Kaç yaşındasınız? Bu insan konunuzda size "öküzlük etmişsin" diyen arkadaşınız değildir inşallah.

Şimdi beni anladığınız için teşekkür ederim yazacağım ve birisi gelip ay çok mıymıy bir insansın diyecek ama gerçekten çok teşekkür ederim. :) Ben insanları kırmamak üzmemek için daima kendimi kırıp üzerdim. Yada biz bu hayatı birbirimize kolaylaştırmayacaksak toplumsal yaşamın ne anlamı var diye düşünürdüm bu yıl bana ders oldu. Ama genel itibariyle kendi ağızlarıyla dedikleri gibi beni duygusal anlamda zayıf görüp eğitmeye çalışmaları bence aşırı komik ve asıl zayıf olan davranıştı. Vedalaşırken birisiyle yüzleşme fırsatım oldu ve ona da söyledim. Bu iki arkadaşım aynı millettendi huyları biraz farklı olsa da bazı noktalarda aynılardı. Kültür farkı olduğunu kabul etmek istemediler ama konuşmamızın sonunda böyle olduğu da ortaya çıktı. Mesela bu kız çok geçimsiz herkesle tartışıyor ama nedense herkes onu alttan alıyordu korkudan mı neden bilmiyorum bir ortamda kendini gösteremezse deliriyor bir başkasına sarıyordu. Ve ben bunlarla uğraşmaktan çok yorulmuştum artık. Mesela bir gün türk yemeği yapmam istendi ben de bir menü yaptım ve tatlı olarak da irmik tatlısı yaptım içine de limon kabuğu rendeledim falan. Bana tepkisi, Wtf? Sen bizi mi kandırıyorsun bu gerçekten türk tatlısı mı bence değil biz bunu anaokulunda bebeklerin karnını şişirmek için veriyoruz bilmem ne dedi şok oldum ya. Sorsan kültür kaynaşması bilmem ne.. ama kendi kültürümü tanıtmak için yaptığım yemeklere bile wtf? Bir kere un çorbası kavuruyorım undan çorba mı olur öğğğğğ diyor ay diyorum sana vermicem kendim yicem problem ne falan sürekli bir taciz. Ben kahvaltıda yumurtamın içine soğan koyarım mesela, sabah kalkıp başımı bekliyordu ilk zamanlar, allahın her günü soğan mı doğranır öfff yapmaktan da sıkılmıyorsun diyordu aradan biraz zaman geçti onun da kendine yapıp yediğini gördüm evet tadı çok güzelmiş meğerse diyor. Ya o kadar çok şey var ki ben aşırı tahamülsüzleştim artık ama bunları koordinatöre nasıl anlatcam. Mentöre anlatıyorum o da bir şey yapmıyorum. Yaptığım her şeyi küçümseyip ardından kendisinin de yapması falan bir sene boyunca bıktırdı beni. Yani burada paylaşıyorum ama inanın yarısından çoğunu da anlatmıyorum. Ben hiç böyle insanlarla karşılaşmamıştım bu zamana kadar, örneğin takım oyunu oynuyoruz, 4 kişiyiz bir taslağı gördüğümüz şekilde tahtaya çizmemiz gerekiyor herkes çizdi sıra buna gelince yaptığımız her şeye çarpı arttı ve ben doğrusunu çizeceğim dedi herkes şok. Ama mesela ben orada diyorum ki neden böyle bir şey yaptın? Bizim çizimimiz doğruydu ama ben hariç kimse bir şey demiyor. Buradaki çoğu yorum, benim pasif olmam üzerine geldi ama ben sesimi çıkarttım, diğer sorun yaşayanlar sorun yaşadıklarını dillendirmeyip bizim ona filtremiz var denince sorun bana yığılmış oldu, zaten koordinatörümüze de kendi üstüme yürüyüp küfür ettiği halde, ahhh just bana bağırdı seni kimse sevmiyor istemiyor diye bas bas bağırdı kurumun ortasında, üstüme yürüdün küfür ettin napabilirdim dedim sadece ve ardından yani bu tutumu görüyorshn işte dedim koordinatörüme o da ben bir şey yapamam artık dedi yani ben abs bas bağırdım ama kimse beni duymadı ve bütün bu olaylarda sadece zoruma giden şu, herkes arkasından konuştuğu ve evet bu olayda suçlu bu olayda sorunlu dediği halde iş, koordinatörün yada terapistin önünde konuşmaya gelince herkes sus pus olup okey biz onu tolere edebiliriz denildi ve sanki olay ikimizin kişisel problemiymiş gibi yansıtıldı. Ben bu zamana kadar gerçekten diyorum böyle insanlar görmemiştim... hem bu kültür farkı, hem insanların hem öyle hem böyle davranışları beni yıprattı. Ben orada yalnızlıktan anlaşılmamaktan, ve en kötüsü herkesin arkasından konuşup konuşup sıra yüksek sesle konuşmaya gelince destek vermemesinden aklımı yitirdim. Ama bu değil ki paso ağlandım, milleti aradım bunu anlattım. Ben o arkadaşımın daima yanında oldum, aradım sordum halini hatrını. Bilmiyorum buraya yazarken aşırı detay mı vermek lazım, çünkü insanlar sizin özel psikologunuz değil diye yorumlar geliyor. Elbette arkadaşımı her allahın günü arayıp daraltmadım, bunaltmadım dert anlatmadım. 15-20 günde bir arayıp naptın nasıl gidiyor diye halini hatrını sordum e bana sorunca da ya işte bildiğin sorunlar deyip bir kaç örnek verdim. Bence bunu herkes yapar dostuyla. Buna ek olarak da kendi olayını anlatırken bana dedi ki, ben seni o zamana kadar hiç böyle güçsüz görmemiştim. Buraya nasıl yansıdı bilmiyorum ama ben öyle güçsüz, mıymıy kendimi ezdiren bir insan değilim diğer süreci pek iyi yönetemedim orasını kabul ediyorum ama hakkımı savunan biriyim ben ve bana seni bu zamana kadar hiç güçsüz görmedim sesini böyle kötü duymadım bu beni kötü etti demesine de ayrı üzüldüm. Bazen, genelde annem de böyle davranır hiç benim yıkılmaya kendimi salmaya bırakmaya hakkım yokmuş gibi davranıyorlar ben çok bunaldım. Ben de isyan edebilirim. Bir işi yarım bırakabilirim. Pes edebilirim. Sen çok güçlüsün yooo değilim arkadaşım bu olayda değilim.. yıprandım yoruldum. Sanki buna bile izin yok gibi.. ama bu olayda elbette konuşmadan sonra ne oldu böyle ya diye kendimi suçladım çünkü her bu olayı anlatmaya başladığında ben justla konuşruktan sonra böyle oldum diyecek. Yani bu az mı yük mü? Bana ağır geldi

Yanlış kişiye dert yanılmış. Muhtemelen dediki bi sürü derdim var seninle mi uğrasacagm. Buda kibarlaştırılmış hali

Ben kendime bile güvenmem ya, bu hayatta bu hatayı nasıl yaptım dediğim çok olay yaşadım. Bu yüzden başkalarına da asla tamamen güvenemem. Ben sizin kadar üzülmezdim, güven durumundan ötürü. Kendisiyle biraz dalga geçtikten sonra da samimiyetimi azaltirdim.

Yavrum, arkadasim dediğin insan hatta kardeşin olarak gordugun insan bir g. zkali. Şimdi senin belirli bir konu hakkında destek yahut akıl almak amacıyla anlattığın bir şey, iki ay boyunca karşındaki insanı nasıl bu denli rahatsız edebiliyor ki? Kendisine fiilen bir etkisi olsa anlarım ancak konuyla bir alakasi yok. Olaylara da dahil değil. Dürüst olacak ; "uzak kaldık, seni unuttum, artık düşündüğün kadar yakın değiliz" diyecek. Klasik erkek taktigini yapmış sana, suçlu olduğu halde, kabahatli olduğu halde bütün hatayı sana yıkmış.. Senin içten içe curumeni sağlamış. Biraz aklını basina al, bu kızla ne görüş ne de konuş bundan sonra. Tayland'da deprem olsa, bu kiz senin neden olduğunu soylemezse benim de adım Sezin değil. Bak buraya yazıyorum..

Şahsen ben ona iyi gelmediğimi düşündüm. Ama şöyle bir şey, ben ona asla neden aramadın sormadım demedim sohbet süresince. Ama kolay olmayan bir dönemden geçerken de arayıp naber naptın demesini de beklemiyordum elbette. Üste çıkmaya çalıştığını falan da sanmıyorum bakalım zaman ne gösterecek C

Çok teşekkür ederim, ohhh dedim ben dee :) bir süre sonra sıkılırım belki ama şu an yeniden doğmuş gibiyim, beni hala rüyalarımda rahatsız etseler de.. Aslında çok tekrara düştüm ama, samimiyetine sonsuz güveniyorum zor dönemden geçtiğine eminim. Ama öncesinde mesela bir yarım saat sohbet ettik ona asla sitem etmedim neden aramadın sormadın asla demedim. Demezdim de çünkü herkesin dönemsel sorunları olduğunu biliyorum. Ona ek bana deseydi ki ya just dinlemek istemiyorum şu an baya sıkıntım var ona da okey derdim ama yaşadığı süreci tetikleyenin ben olduğumu başlangıç noktasının telefon konuşması olduğunu söylemesi, hikayeyi burdan alması canımı sıktı elimde değil. Suçlamıyorum diyor ama birisi sizi arayıp ben hayatımın en zor dönemini geçirdim ve seninle yaptığım 10 dklık o görüşme bunu tetikledi üstüne alma ama demesi size nasıl hissettirirdi.. bana nedense çok ağır geldi dünden beri de çözemedim valla içimde

Bu sene patladı bu olaylar peşpeşe. Sıkıntı yaşatan bir insanları çıkarttım hayatımdan. Benim çok arkadaşım vardı. Yaş geçtikçe ve hayatta başka bir yere geldikçe daha çekirdek bir arkadaş grubu yaratıyorsunuz kendinize. Belki ben çok hatalı davranıyorum bu süreçte bilmiyorum bir yerde sorun olduğu belli diblerabla eş eş eşeşe beş beş beşeşe anamın adı meneğşe Anneler

Valla kimin ne yaşadığınk bilemezsiniz öyle konuşmak kolay. Her gün oturup günlük 10 saat ağlamıyorum herhalde ajandama yazıp. Çok büyük bir olay oldu, ben hayatımda öyle koordinatörlerin yok efendim kurumun ortasında birisi tartışma yaşamadım. Herkes şahit oldu buna ve ben kendimi İfade edememem ve aylardır yaşadığım içinde biriktirdiğim şeyler sonucu ağladım. Siz hiç mi hayatınızda çok zor bir şeyin ardından patlama yaşamıyorsunuz. Demek ki hayatınız o kadar kolay veya baş etme kapasiteniz çok yüksek. Her neyse teşekkürler

elbette öyle hiçbir şey sağlığımızdan önemli değil. Psikolojik destek aldınz mı hiç? Orda da düşünebilirdiniz bunu online falan şu an da yine hassas bir dönemden olabilirsinz ya da hassas birisiniz belki. Gerçi ben her zaman imkanı olan herkesin alması gerektiğini savunuyorum, farkında olmadığımız sorunları bile bulup çıkarıyor süreç.

al benden de o kadar. Yurt disinda bizden tamamen farkli bir kültürle ana dilin olmayan bir dille is hayatindaki zorluklarla bogusmak herkesin harci degil. Gercekten cok zorlayici olabiliyor. Burada dogup büyümüs, iyi egitim almis ve iyi islere sahip insanlarin bir cogu seni anlamiyor. Bir kere dil sorunu var, ikinci olarak yabancisin. Önyargi her yerde var. Ben ki kendimi cok hümanist olarak tanimlayabilirim ama benim de farketmeden sahip oldugum önyargilatim var. Konu sahibi ben de seni anlayabilecegimi düsünüyorum.

Sizinle alakalı değil davranışı kendisiyle ilgili. Üzmeyin bence kendinizi. İnsan kardeşim dediği kişiyle herşeyi konuşmalı evet bazı yükleri bir başkasına anlatmakla onun da sorunu olmuş oluyor. Benimde çok sevdiğim bir arkadaşım eşiyle problem yaşıyordu mutsuzdu birde üstüne tüp Bebek yaptı, hergun ama hergun hem gidip şahit oluyordum o evliliğe hemde telde konuşup dinliyordum. Psikolojik olarak çok etkileniyordum çünkü erteleyip duruyordu ayrilmiyordu. Birgün dedim benimle konuşma boşanma olunca ararsın beni. Şimdi her gün bosandigina dua ediyor. Ama o dönem onun problemi sanki benim problemim di üstelik ben bekardım

Sizi aylarca aramadıktan sonra, gece gece: sizinle konuştuktan sonra kendini ne kadar kötü hissettiğini; ruhsal sorunlar yaşadığını anlatmak için mi aramış? Eğer öyleyse aramasaymış. Bu konuşmanın size ve kendisine nasıl bir faydası olacağını düşünmüş veya düşünmüş mü? Kaç yıllık olursa olsun tüm ilişkiler gibi arkadaşlıklar da bitebilir. Sizin arkadaşlığınızda da sona gelinmiş.

Çok teşekkür ederim. Beni ve iletişimimi anladınız. Beni üzen, ve suçluluk duyduğum şey; konuya o gün seninle konuştuktan sonra oldu diye başladı çok kötü oldum hiçbir yere sığamadım dedi. Tabi ki seninle alakalı değil, bu bir süreçti dedi. Ama nasıl desem sesinde o yakınlık yoktu bana karşı. Sürekli birbirimize telefonda motive edici konuşmalar yaparız sonunda da birbirimizi çok sevdiğimizi söylerdik ve normalde telefonu kardeşim diye açar. Ya belki size biraz drama geliyor olabilir anlıyorum, ama kaç yıllık ilişkimiz ve hep bu şekilde ilerlediği için bunu bile duyamamak beni o an kırdı. Bilmiyorum inanılmaz suçlu hissettim. Zor zamanına mum dikmişim gibi. Normalde anlıyorum, kendisi çok zor bir süreçten geçiyor onu zorlamak, yormak sorgulamak istemiyorum saygı duyuyorum. Sadece dünkü iletişimimizdeki hissiyatım bana karşı biraz soğuktu. Bu yüzden darlamak istemedim zaman vermek istedim. Benimle değil diğer arkadaşlarla da iletişimi kesmiş bu detay çok önemliydi söylemeyi unuttum

Öncelikle ülkeye hoşgeldiniz. O saçma sapan ortamdan ayrılmanıza çok sevindim. Arkadaşınız bence yalan söylüyor. İnsan çok sevdiği birinin sesini öyle duyduğunda kendi derdini unutur sacmalamasin. Aramayı unuttu şimdi buna bağlıyor. Sanki kızın çocukluk travmasini hatırlatacak bir şey yapmışsınız gibi. Ya da madem ülkeye döndün bana artık orada kalan dertlerini anlatma demenin dolambaçlı yolu bu. Üzgünüm bana hiç samimi gelmedi. Bu arada yaslarimjz yakın benim de her şeyimi bilen bir arkadaşım var onunla da en son yazın sonunda yüz yüze görüştüm nadiren telefonda konuşuruz. Çok da şey yapmayın yani oluyor böyle.

Yani ben iki tarafında davranışını gereksiz buldum çok abartı gibi geldi bana. Hepimizin sorunları var ölüm olmadıktan sonra bı sekilde üstesinden gelebiliyoruz. Ama hem sizin yikilmaniz hem arkadaşınızın tavrı çok abartı aramazsa aramaz demek ki gerçek arkadaş değil. Tamam üzülmüştür derdinizede bence oda bahane bulmuş o iki aylık zaman dilimine yok iyi değildim bilmem ne. Gerçek arkadaş zaten her zman arar sorar. Yani kusura bakmayın kırmak amaçlı soylemiyorum bunları ama gerçekler bunlar. Amann olmuyorsa olmuyordur yapicak bişey yok. Yaninizdakilerle size gerçekten değer verenlerle önünüze bakacaksınız.

Zaten ilk gittiğim sıralarda bence oda arkadaşımla enerjimiz tutmadı. Rus kendisi. Bir kaç olay anlatmak istiyorum. Ben gider gitmez türk kahvesi getirip getirmediğimi ve yanında cezve olup olmadığını sordu.. ben de elbette getirdim dedim sevindi bu sefer ya dedi diğer türk cezve getirmemiş bilmem ne ben de yorum yapmadım dedim ki, babam hepinize ayrı ayrı kahve çektirdi umarım seversin. Aa dedi baban ne tatlıymış o yapmış baksana sen yapmamışsın, ben dedim ki içimden ne alaka abi? Neyse açıkladım dedim ki elbette beraber yaptık ama o bana başka bir yerden çektirip getirdi benim ricam üzerine. Olaylara bakış açısı çok değişik ya. Mesela o kahveyi düşünüp getirmişim, daha bir çok hediye.. birisi dedi ki ya kusura bakma ama bu kahve bana çok soft geldi ben böyle türk kahvesi sevmiyorum.. Bilmiyorum siz getirilmiş hediyeye böyle mi davranırsınız? Bana valla çok garip geliyor Mesela gittim ben, bavulumu boşaltana kadar eşyalarıma baktı oda arkadaşım, başımda bekledi. Tek tek kıyafetlerime baktı. Sonra işte abuk sabuk sorular gelmeye başladı. Neden böyle beyaz tenlisin hiç mi güneşlenmiyorsun? Neden makyaj yapıyorsun? Ben makyajsız daha güzelim. Bence doğal olmak en güzeli. Neden saçını boyuyorsun?saçta doğalı en güzeli.. sonra mesela makyaj yaparım. Kendisi benden daha önce bir tane daha mı türk tanımış nedir, tüm türk kızları aynı şeyi kullanıyorsunuz dedi. Nude ruj seviyorum ben öfff tüm türk kızları bunu kullanıyor tüm türk kızları saçını bu renge boyuyor. Tabi ki de ilk zamanlar evet hayır ne alaka? Neden böyle bir şeyler soruyorsun diye sabırla konuşuyordum ama zaman içinde maalesef bunu yitirdim. Dediğim gibi bu makyaj meselesi sürdü bi dönem neden makyaj yapıyorsun bb'n pütürlenmiş. Neden güneş kremi sürüyorsun? Fotoğraf çekiniriz fotoğraflarda değişik çıkıyorsun daha güzel yada daha çirkin diyememmmm değişikdiye yorumlar yapardı. Sabah kalkarım bıyığın çıkmış bilmem ne ilk önce uyardığın için sağol dedim baktım bu böyle anlamıyor dedim ki nefret ediyorum böyle yorumlardan bir daha yapma, inadıma bıyığımı almıyordum ona ne çünkü? Kolunda kıl var. Neden pijamayla uyuyorsun? Ya öyle abuk sabuk sorular ki yemin ederim buradaki kaynana konularından hiç farkı yok. Bize temizlik nasıl yapılır öğretmek istemiş çünkü bizim temizlik anlayışımızı bilmiyormuş belki biz pismişiz. Ben de dedim ki, sen o masayı sildiğin bezle her yeri siliyorsun bize göre bu çok pis bir şey ama biz sana ses etmiyoruz. Sen kimsin ki bize bir şey öğretebileceğini düşünüyorsun? Sen benim patronum musun amirim misin kimsin sen dedim. Neyse ben doldum tabi bu süreçte, sonra ben 3-4 günlüğüne bir tatile gittim geldim. Fotoğraf falan paylaşıyorum, bana dedi ki diğer fotoğraflarına bakmak istiyorum gösteriyorum, diyor ki bu ne biçim pozlar? Neden böyle pozlar veriyorsun. Allammmmmmm her şeye bi yorum. Neyse ardından küçük bir sürtüşmemiz oldu. Bilmiyorum platform adı verebiliyor muyuz? Bir tane dizi/film izleme platformu var ya, harry potter hakkında konuşuyoruz bana diyor ki hayır bu orada yok. Ben de diyorum ki türkiyede var, hayır sen yalan söylüyorsun diyor bana. Ben orada çok sinirlendim dedim ki ya ben böyle bir şey için neden yalan söyleyim? Tamam hadi aç aç da göster dedi, tabi uygulamayı başka ülkede açtığımdan orada da görünmeyince bak işte diyorum sana anlamıyosun sen bilmiyorsun, yalan söylüyorsun yanlış hatırlıyorsun bu film orada olmaz dedi. Ama nasıl sinirli sinirli deli ya. Ben de kardeşime mesaj atıp ss göndermesini istedim o atınca gösterdim bu sefer aşırı bozulup siz bu platformun fakeini kullanıyorsunuz dedi. Bu olayları ben sadece ilk iki ayda yaşadım senenin geri kalanını bir hayal edin nolurrrrr. Ya sürekli bir problem. Mesela yüzleşme yaşadığımızdan bahsetmiştim ya, o diğer arkadaşıma dedim ki, siz istiyorsunuz ki herkes sizi olduğu gibi kabullensin ve sizin kurallarınıza uysun ama siz kimseyi olduğu gibi kabul etmek istemiyorsunjz dedim. Mesela diyor ki bizim evde herkes bir bardak yıkar kimse ikinciyi yıkamaz ve yıkamamalı ama sen yıkıyorsun. Sen kendini sacrifice ediyorsun benim arkadaşlık anlayışım bu değil. Ben de dedim ki e benimki de bu. Sizin evde kimse 2. Bardağı yıkamıyorsa bizim evde de yıkanıyor ve kimse kimsenin kusurunu da yüzüne vurmuyor napalım şimdi? Yani neden sizin büyütüldüğünüz şekilde davranmak zorundayım ki? Ona da söyledim hiç esnek insanlar değiller. Yaşaması çok zor. Her şey kendi istekleri gibi olsun isteniyor. Mesela süs asıyoruz 10 yaşında çocuğa versen asar onu bile eleştiriyorlar o gün dedim ki bir sene boyunca benim psikolojimi bozdunuz benimle kukla gibi oynadınız. Çok özür dilerim dedi. Ama bu neyş değiştirir.. ben üniversite hayatım boyunca evde kaldım, hem de birbirimizi biraz tanıyıp eve çıktık ve çok kalabalık arkadaş grubumuz vardı hiç böyle problemlerle karşılaşmadık.29 yaşındayım sürekli seyahat ettim her yerden arkadaşım var, hiç kimseyle böyle problemler yaşamamıştım. Bu beni şok etti. Çünkü problemler olabilir ama ben problem çözümü konusunda kendime çok güveniyordum. Ve oraya giderken de aklıma bile gelmedi insanlarla problem yaşayabileceğim. Çok büyük hayal kırıklığı. Şimdi deçorap söküğü gibi bir bir en güvendiklerimle de aram açılıyor dediğim gibi psikiyatriye de gittim. Bunların hepppppsini anlattım ama ben ilaçlık bir durum görmüyorum dedi. Terapi için de şu an bütçem yok olmasını çok isterdim ama olmayınca olmuyor. Ben de durumlar böyleydi. Şimdi bir daha böyle projelere katılmaya korkuyorum napcam bilmiyorum. Planlarım vardı ama gözüm çok korktu.

Kimse kimsenin sesini kötü duydu diye çok etkilenip aramamazlık edemez bence ya, ben de dostum dediklerimin sesinden etkilenirim ama ne yaptığını bilememek rüyalarıma girer yani, madem bu kadar hassas. Bu tetiklenme, travma olayını artık insanlar sorumluluklarını üzerinden atmak için çok kullanmaya başladı. Bencilliğe kılıf oldu. Bildiğin umursamamış, içinden gelmemiş ve bunu da aslında kendine yakıştıramamış, üzerini daha ulvi bir şeyle kapatmış. Sevgi meselesi mi bilmiyorum ama arkadaşlığınız doğal sınırlarına ulaşmış gibi. Zamanı oluyor bazı ilişkilerin, sonrası öncesi gibi olamıyor. Sıkmayın canınızı, belli ki naif birisiniz bütün duygular durumlar geçecek.

nedir bu arkadaşınızın hayatındaki çok zor süreçin içerikleri?

Arkadaşınız bir süreçten geçmiş ve değişmiş. O nedenle sesinde o yakınlığın olamaması ya da konuşma tarzının değilmesi normal. Şimdiki ben kendimde ya da onda bir hata aramaz, ikişkimizin nasıl gideceğine de bundan sonra yaşayıp paylaşacaklarımıza göre yön verir, üzerine çok çok düşünmez, duygularımla hareket ederdim. Ama açıkcası biraz drama var arkadaşınızda. Yani yaş aldıkça göreceksiniz hayat hepimize çok büyük acılar veriyor. Böyle bir başkası ile yapılan telefon konuşması sonucu girilen hayat sorgulamalar biraz zorlama kalıyor. Hayat zaten kendini zorla sorgulatıyor.

Ne demişler dost edinin onlarla konuşun dedikodu yapın, psikologa ihtiyacınız kalmaz. Kafanıza takmayın. Herşey insanlar için. Zaman herşeyin ilacı.

Zaten yaş ilerledikçe, insanlar bir bir hayatımızdan çıkıyor. Bu insan benim gerçekten bu zamana kadar çoook değer verdiğim ve gerçekten de çok değer gördüğüm bir insan. İletişimimiz karşılıksız değildi. Çok zor bir süreçten geçtiğini anladım. Ben onu canım gibi görüyorum. Bu kadar yakın arkadaşım, hayatındaki en zor sürecin başlangıcını benimle konuştuktan sonra yaşadığını söylüyor abartmak istemiyorum ama içten içe bu beni yiyor

Aslında ben ordan değil de kendim alıp faydasını gördüğüm için önermiştim. Dediğiniz gibi ulaşabilmesi zor ancak aylık gelirirnin, varsa tabi, ciddi bir oranını kapsıyor herkesin gücü yetmez. Ama maddi gücünüz varsa kendinize yapabileceğiniz en güzel, en verimli yatırım bence. diblerabla eş eş eşeşe beş beş beşeşe anamın adı meneğşe Anneler

Bu bilince sahibim teşekkür ederim ben de yardım aldım önceden ve bu sene de danıştım doktora zaten C

Duygularınızı çok yoğun yaşıyorsunuz diyeyim Benim de bir arkadaşım bana kalmaya geldi. Bir sürü olaylar gelişti ve gerçekten dert dinlemekten sıkıldım. Aslında sıkılmamın en büyük sebebi olaylarda ne kadar haksız olduğu, çok masum gibi anlattığı insanların hiç de masum olmadığını bilmemdi. İçim o kadar sıkıldı ki, gittikten sonra da arayıp sormadım. İçimden gelmedi yani.. beni kötü etkiliyordu. Belki böyle bir şeydir arkadaşınızın durumu da.

Teşekkür ederim . push ; E

Bence biraz ırkçı da insanlarmış. Bu kadar deli biriyle oda arkadasi olmayı beklemezsin tabi ki kaç yaşına gelmişler olaylara bak. İnanılmaz. Geçmiş olsun cidden. Çok sinir bozucu. Ben de bir ortama girince sorun çıkmasını beklemem bütün problemler çözülür herhalde bir şekilde hallolur kocaman insanlarız konuşur orta yol buluruz diye düşünürüm ve savunmada olmam normalde gardim düşüktür. Bu düşünce şekli de çoğu zaman işimize yaramış baksana bir sürü yerde sorun yasamamisiz. Ama işte normal olmayan sorunlu kötü niyetli insanlarda ise yaramıyor iletişim kurmak çünkü amacı zaten seni ezmek kendini iyi hissetmek veya bir şekilde seni kötü gösterip senin önüne geçmek yani senin yapıcıligin onun için hiç önemli değil. Bu insanlarda bence çeşitli kişilik bozuklukları var, emin ol sana davrandığı gibi koordinatore asla davranmamistir. Sana korkunç şeyler söylerken üstlerine kedi gibi yaklaşmış manipule etmiştir. Sebep çoğu zaman yok bile yani bu insanların yaşam enerjilerini alma iletişim kurma hayatı devam ettirme şekilleri bu. Biz de buna alışkın değiliz tabi ki normal insanlar olarak ama sen ek olarak hassas bir insan olarak ekstra hedefe oturmuşsun. Kendileri de demiş zaten zayıf gördük seni diye Allahin manyakları. Belki de böyle insanların karşına çıkması bir öğrenme fırsatı olmuştur. Yani ilk olarak kendini duygusal olarak guclendirmelisin biraz gamsizlasmalisin ki karşındaki kişinin kötü niyetli manipülatif bir insan olduğunu anladığında yine de sakin ve dengeli kalıp kendini korumayı bilebilesin. Bence bu olaylardan çıkarman gereken en büyük ders bu. Senden önemli hiçbir şey yok. Biraz bilmiş konuştuysam kusura bakma bunları yazarken aslında kendime de söylüyorum çünkü ben de çoğu zaman benzer durumlar içinde kalabiliyorum.

Hayır, önce bana şu an nasıl hissettiğimi sordu. Biraz sohbet ettik elbette, sonra da kendi geçirdiği zorlu süreçten ama bunun başlangıcının benimle konuştuktan sonra olduğunu söyledi. Suçlu hissetme diye de söyledi, hatta iyi hissene kadar bu yüzden beklemiş ama elimde değil başka türlü nasıl düşeneyim olayı anlatmaya böyle başladı. Suçluluk duyuyorum Son olduğunu düşünmek istemiyorum belli ki çok zor dönemlerden geçiyoruz Ne yapmam lazım bilmiyorum.

"popüler" olduğu için önermiyorum psikoloğu naçizane tavsiyem ben 2017 yılında 1 yıl kadar destek aldım. Gidiş amacın farklıydı ama neler öğrendim neler. Nasıl kendimize krem makyaj malzemeleri alıyoruz özen göstermek iyi hissetmek için bence psikolog da öyle ki dıştan önce içi halletmeli. Saçma şeylere para harcamak yerine önce insan benliğini kazanmak için harcamalı.

Ben kimseye ücretsiz psikologum gibi davranmıyorum hanımefendi ya offf gerçekten bazen anlamıyorum insanları. Siz arkadaşlarınızla sürekli haha hihi mi yapıyorsunuz? Yeri gelip yaşadığınız derdi anlatmıyor musunuz? Ben türkiyeden ayrıldım ama her arayan bana burdaki sıkıntıları bilmiyorsun neler neler oluyor diye 2 saat telefonda paso dert yandı ben kimseye öyle demedim dinledim. Arkadaşlık bunu gerektirir herhalde her aradığımda dert yanmadım. O da kendi problemlerini, yaşadığı sıkıntıları anlattı. Çünkü o da türkiyede değildi. Ortak paylaşımlarımız vardı bir anda bu oldu. Ben bunu anlayabiliyorum. Zor bir süreçten geçtiğini. Kendim de zor bir süreçten geçiyordum beni aradığında ne diyecektim? Haaa süper ya her şey harika mı evet problemler var canımı sıkıyor diyordum. Yani bazen gelen yorumları öyle anlamıyorum ki, kimsenin sanki eşi dostu arkadaşı yok kimse kimseyle paylaşım yapmıyor vs.

Şimdi önceki konularını da okudum justcim. Ben sizi biraz kendime benzettim. Kişiler arasi çatışmalar yanlis anlasilmak haksız bulunmak birini kırmak birilerinin bizi sevmemesi reddetmesi dislamasi bizim kabusumuz. Üzüldüğünuz konu herhalde biraz bununla ilgiliymis. Bizim gibi insanları genelde kibar hanım hanimcik bulup severler en kötü biraz ezik bulurlar ama bazen de ortam çok garip ergen bi ortamsa kültür farkı da varsa zorbalık yaparlar siz de buna dayanamamissiniz. Ben de çok üzülürdüm ama aslında çoğu insan bizim kadar üzülmez. Mesela bizim isyerinde aynı sizin eski oda arkadasiniz gibi bir kız var her gün eğlence için biriyle kavga çıkarıp onu şikayet ediyor bir de dalga geçer gibi ya ben çok gecimli iyi huylu biriyim dedi geçen kız bundan eğleniyor yani biz olsak bileklerimizi keseriz. Şimdi bu yakın dostunuzu da tanımıyorum neden böyle yapmış olabilir neden bu kadar üzülmüş olabilir ne yaşıyordu da sizin anlattıklarınızdan bu kadar kötü etkilendi vs bunları asla bilemeyiz. Ama bana da o da sizin gibi aşırı hassas bir insan gibi geldi. Sizin pek bir suçunuz olmayabilir. Ha siz de bu kadar suçlu hissedip uzulmemelisiniz. Yani genel olarak biraz İngilizce söyleyeceğim "thicken your skin" yani derinizi kalinlastirmak gibi, azıcık hassaslik seviyenizi düşürmeye çalışmanızı biraz gamsız olmanızı öneririm.

Arkadaşımın özelini paylaşmak istemiyorum umarım anlayışla karşılarsınız beni.

Hayır asla bilmiş değil, teşekkür ederim yorumlarınız için okuduğunuz için. Evet, ben de kabul ediyorum çok duygusal ve her şeyi içselleştiren bir insan olduğumu. Gerçekten bana çok büyük bir ders oldu bundan sonra asla böyle bir insan karşıma çıktığında alttan almam, kendimi açmam ve belli etmem gerçi böyle diyorum da ben akıllanmam ya. Kendimi salak gibi hissediyorum bazen valla. Tekrara düştüğüm için kusura bakmayın ama böyle manipülatif insanlara denk gelmediğimden süreci tam yönetemedim ve duygularımın beni yönetmesine izin verdim. Bu arada ırkçı yorumunuz için şunu demek istiyorum, ırkçı mı bilmiyorum kendi milletine çok değer verdiği aşikar ama bizim her yaptığımız şeye arap kültürü diyordu. Biz de hayır arap değil bu türk kültürü diyorduk yada yunanlarla kıyaslıyordu. Bazen şakayla. Ama genelde hep arap kültürü olarak görüyordu. Yani üniversitedeyken çok kalabalıktı arkadaş grubumuz ve bir problem olduğu zaman onu çözer kapatırdık zaten böyle kimse kimsenin sürekli bir açığını aramazdı. Yada problem kollamazdı. Elbette ders oldu ama şimdi çok korkuyorum dediğim gibi hem iyi hem kötü oldu şahsen. Bu arada hayır, koordinatörümüze de böyle davranıyordu zaten anlayamadığım nokta bu. Örneğin biz kendi aramızda ingilizce konuşuyoruz ama o ülkenin dili farklıydı. Neyse biz sayıları öğrendik. Bir gün koordinatörümüz bizi bir yere götürdü ve orada bize çeviri yaparken adama diyor ki resmen sen hayırdır modunda, sen yanlış çeviriyorsun 3 demedi 5 dedi. 8 demedi 7 dedi. Mesela adam asla cevap vermiyordu bunlara. Bir gün bizi biriyle tanıştırdı yine koordinatör, tanıtırken dedi ki 3 dil biliyor, atıyorum fransızca almanca ingilizce ama almancayı sonradan öğrenmiş. Konuşurken ortaya çıktı ki kadının ana dili almancaymış. Yemin ederim 10 kere adama, sen bize almancayı öğrenmiş dedin ama hayırrrr ana diliymiş yanlış dedin dedi. Adam en sonunda okay özür dilerim ben bu şekilde biliyordum lütfen devam edelim mi dedi. Mesela son tartışma çıktığında adama diyor ki, justı başka yere gönder ona başka bir yer bul. Ya adam demiyor ki sen hayırdır nasıl bu şekilde konuşuyorsun zaten inanın anlamadığım nokta buu. İbrahim tatlıses gibi NEDEN? SADECE SORUYORUM diye haykırıyorum sürekli

İnsanlara bu kadar anlam yüklemeyin, değmez.

Bazen çok uzun yıllar emek verdiğimiz ve samimiyetinden şüphe etmediğimiz insanların, hiç beklemediğimiz anlarda değişik tepkileriyle karşılaşabiliyoruz. Sorunsuz uzun seneler geçiriyoruz belki, ama arkadaşlığın sınandığı akut gelişen kritik bir durumda, karşıdaki insanın aslında sandığımız kadar yakınımızda olmadığını farkedebiliyoruz. O an beynimiz bize o kişiyle geçirdiğimiz uzun süreleri hatırlatıyor ve bi şekilde bu arkadaşlık ilişkisini kendi içimizde aklamaya çalışıyoruz. Ama gerçek şu ki, büyük bi ihtimalle bundan daha zor anlarınızda yine benzer bir muameleyle karşılaşabilirsiniz. Sesinizi o denli kötü duymadığını söylediği olayı arkadaşlığınızın ilk senesinde yaşasaydınız, belki onu çok daha erken tanıyacaktınız. Tüm bunlar o kişiyi kötü birisi yapmaz elbette, ama kardeşlik böyle bir şey değil. Siz kendinizi en çaresiz hissettiğiniz anda size bu tepkisiyle kendinizi daha da suçlu hissettiren insanlara karşı vicdan azabı duymayın lütfen.

Siz abartı bulabilirsiniz. Ben zaten psikolojik olarak iyi bir süreçten geçmiyorum bir de üstüne 11 yıllık arkadaşım, yaşadığı zor süreçte benim etkimin olduğunu söyleyince, olayı oradan anlatmaya başlayınca amaaan ya neyse ben olanlarla dewamke hadi güzel bir uyku çekeyim diyemedim..

Arkadasınız kadar kendimi sevmek ısterdım. Bizde kımin derdı var koşuyoruz. Gerçekten kemdımı sevmek ısterdım

İşte drama çıkarmak olay çıkarmak suçlamak mağdur olmak kötü hissettirmek vs vs vs. Kk ahalisi şimdi bana diplomasiz halimle tanı koydum diye haklı olarak kızacak ama internetten okuduğum kadarıyla b kümesi kişilik bozukluklarına çok benziyor yani oralarda yazan davranış kalıbı gibi duruyor. Kesin demiyorum ama burdan bana bunu hissettirdi.