Nasıl siz kötü bir insan değilseniz, başka iyi insanlar da vardır değil mi? Herkes kötü olamaz. Kimseye güvenmeyeceğim demek hastalıklı bir duygu. Bir de beşeriz sonuçta. Zaaflarımız, yanlışlarımız mutlaka oluyor. Büyük kazıklar yemedikten sonra insanları küçük hatalarıyla kabul edebilmek lazım bence.

Daha yolun başındayım ama demek ki doğru bir yolun başındayım :)

Kötülükten değil aslında. İnsanın bencillikleri, çıkarcı yönleri beni yoruyor. Ben de insanım benim de elbette bu yönlerim var ancak esas olan şey bunu bastırmamız, düşüncelerimizi yönlendirmemiz. Yoksa kimseyi siyah beyaz olarak görmüyorum. Griliyiz.

Siz de mi benim gibi hem dostlara/aşklara tutunmak isterken bu duyguyu bastırarak dimdik durmaya çalışıyorsunuz? Bir patlasak da rahatlasak :)

Motto bu olsun:)

Evet benim sıkıntılı olduğum nokta budur. Kendimi korumaya çalışırken küçük mutlulukları, heyecanları, kalp atışlarını kendimden uzaklaştırıyorum. Kırgınım ve dik durmaya çalışıyorum. Güçlülük için heyecanlardan vazgeçiyorum.

Yavrunuzla musmutlu hayatınız olur umarım. Bazen en yakınlarımızdan bile bir şeyler beklememiz gerekiyor. Canımız yansa da bunu yapmalıyız. Güçlü bir annenin güçlü bir oğlu olacaktır, ikiniz birbirinize sıkıca sarılın:)

Hayal kırıklıkları güçlendirir evet bu doğru ama bir süre sonra hayaller kırıla kırıla insanın hayali umudu kalmıyor. Cansız neşesiz bir insan olup çıkıyosun. Mutsuz olduktan sonra neyleyim gücü.. anlıyorum seni konu sahibi..

Güvenmemenin doğru olduğunu öğrendiğin an huzura kavuşacaksın...

Tecrübe hayatta yediğimiz kazıkların tamamıdır. Yediğin bu kazıklar senı güçlendiricek, sapasağlam olucaksın. Sen güvenmekten vazgeçme!!

Beklentisi de olmasa, güvenmese de mutlaka bir yerlerinden kırılıyor insan ben inan şu an çığlık atmak istiyorum :) M

Kesinlikle:) İnsanları sev ama güvenme. M

Genel bir sitem içindeyim ben. Mesela gelişen olgulara bağlı olarak hayaller içine giriyorum. Bu gelişmelerin yönü olumsuza doğru kaydığında ise mutsuz oluyorum ya da iyi gitmesini dilediğim şeyler bozulduğunda bu duruma kolay adapte olamıyorum. Örneğin: yakın arkadaşlarımla hep iyi olacakmışız gibi düşünüyorum, araya kopmalar girdiğinde bunu kabullenemiyorum.

Ben boşandım canım 4 yaşında oğlum var çalışıyorum tek başıma mücadele ediyorum. Benim bugünlerde ki içimi yakan şey annemler, annemin babasından kalan yerleri satmışlar 2 ay olmuş, evde almışlar ama ben başkalarından duydum, sen düşün hayal kırıklığını :) Bana hala söylemediler :) M

Evet sanırım benim de yaptığım şeylerden biri bu. Beklenti içine girmeyi bıraktım-bu içimdeki heyecanı öldürse de- ve güvenimi azalttım. Devam o zaman :)

Nasil bir hayal kirikligi olduguna bagli olarak degisir. En kolayi hayirlisi der gecerim.. Siz nasil bir hayal kirikligi yasadiniz? Samsonn

Hayal kırıklığı olmaması için fazla beklentiye girmem mesela, sonra hazmetmek zor oluyor zira. İnsan alışıyor işte, kazık yedikçe yememeyi bir oluyor iki okuyor üçncüde hoop dur bakalım demeyi öğreniyor işte.

Merhaba. Son zamanlarda yaşadıklarımı düşündüm. O kadar çok hayal kırıklığı birikmiş ki... İnsanlara güveneniyorum, yeni yaralar almak istemiyorum çünkü. İnsanlara güvenemediğim için doğal olarak da hayata dair heyecanlarım azalıyor ancak kendimi daha huzurlu bir konuma getirdiğimi düşünüyorum. Sizce bu düşüncelerim yerinde mi? Siz hayal kırıklığına kalkan olarak neler yapıyorsunuz? Nasıl başediyorsunuz?