Çok üzüldüm size evet annenizin rahatsızlığı psikolojik ve bir çok şeyi bile isteye yapmıyor ancak sizin de kaybolan bir çocukluğunuz var. Ben de babamı kaybettim. Hem babasız hem de sorunlu bir anneyle büyümek ne demek o kadar iyi anlıyorum ki. Ama kelimelerle ifade edilebilecek şeyler değil. İnsan annesinin annesi oluveriyor küçücük yaşından itibaren. Evleniyorsunuz mutlu huzurlu yuvanızda biraz yaralarımı sarayım diyeceksiniz ama diğer yandan anne diyor ki "hayır henüz bitmedi" bu kadarı sizi de hasta eder. Bazı bakımevleri var. Huzur evi değil ancak bakımevi. 7 24 doktorları hemşireleri olan özellikle belirli hastalıklarla mücadele eden insanlar için daha faydalı. Anneniz orada kendisine zarar da veremez. Arkadaşları olur, tedavisiyle profesyonel şekilde ilgilenenler olur. Gerçi bunlar biraz da maddi imkan tabi. Bizim gibi bazı insanlar doğarken bir mücadelenin içine doğuyor maalesef. Dilerim hayatınızın geriye kalan her aşamasında hep huzurlu hep mutlu olun, başka üzüntüler yaşamayın

Hayatta en büyük yatırımı kendimize yapmalıyız. Basta akıl ruh ve beden saglıgınmıza sonra evlatlarımıza sonra mala mülke. Anneniz hata etmiş. Hatanın bedelini siz de ödüyorsunuz Allah yardımcınız olsun Bir bakımevine yerleşme imkanı olur mu acaba M

Yanlış anlamayın ama tedavi görse olmaz mı yani yatılı olarak bir hastanede tedavi görse belki daha iyi olur hem sizin hem onun için, çünkü anlattığınıza göre baya problemli muhtar bile şikayete gelmiş, neler yaşadı kimbilir, kimse durup dururken böyle olmuyor üzüldüm sizin ve anneniz adına.

Doğru söylüyorsunuz tabi karar sizin. Tecrübem de yok ki daha çok yardımcı olabileyim G

saglikli bi iletişim yok. mesafeli olarak görüşseniz. N

Ay onu da denedim, gelen iki günde arkasına bakmadan kaçıyor. Keşke evlense çok isterim mutlu olsun ama evlenmez o kadar zeki ki bilir benden başka kimsenin onun bu hallerini çekmeyeceğini. Bi ara bi adama aşık oldu babam ayrıldıktan bi süre sonra adam yurtdışına kaçtı. Bi daha girmedi o işlere.

Haklısın ben de sırtımı dönemiyorum işte. Çok detaya giremedim gerçekten çok fazla yıpratıyor beni, çok çok ciddi sorunlar var. Geçen gün işyerime mahallenin muhtarı geldi anneni çıkar evden, komşuları çok rahatsız ediyor savcılığa vereceklermiş diye. Bu bir örnek; detaya giremiyorum. Çok zor durumdayım ama çare bulamıyorum.

Bipolar bozukluk ve şizofreni teşhisleri var. Sürekli doktor takibinde. İlaçlarını içiyor çok sıkı takibini yapıyorum ama annemin durumu genetik annesi de aynıydı ilaçlar sadece hafiletiyor. dönem dönem atakları artıyor az bilginiz varsa bu rahatsızlıklar hakkında bilirsiniz. Bu ara yine atak döneminde çok bunaldım. Gebeliğimde tehlikeli geçiyor. Hiç acımıyor sağlıklı birinde az merhamet olur ama annemin beyni sağlıklı değil ve hiç merhamet duygusu yok.

Merhaba herkese. Kafamı bir türlü toparlayamıyorum. Allah kimseyi annesiyle sınamasın. Çok zor aklın ve vijdanın arasında kalmak. Benim annemin ciddi psikolojik sorunları var. Kendimi bildim bileli ilaç kullanır. O kadar kendini ve etrafını yoran bi insan ki babam yirmi yıl önce bizi bırakıp kaçtı zaten. Kardeşleri telefonuna bile çıkmaz, bir tane bile arkadaşı kalmadı. Benden başka kimsesi yok. Beni de çok yıpratır ama annem diye katlanırım. Yalnız bırakmamak için 35 yaşına kadar evlenmedim. Evlendim ne çok uzak ne çok yakın bi mesefaye taşındım her daim destek olayım diye. Kendi kendini bu duruma düşürdü biliyorum ama çok da üzülüyorum onun için. Ben gitmesem yapayalnız o evin içinde kimsesi yok. Sıkılır hergün en az bir iki saat telefonda konuşarak can sıkıntısını gidermem, bişeyi bozulsun koşarak gidip tamir ettirmem, hergün sanal marketten ihtiyaçlarını göndermem, vb. benim ana vazifem onun gözünde, çünkü beni büyüttü, okuttu, O anne. Hep öyle der ben anneyim herşey benim hakkım. Bir kere bile olsun teşekkür ettiğini ya da kızım senin ne ihtiyacın, derdin var dediğini bilmem. Bunalırım yine de annemdir boynumun borcudur demem şikayetlenmem. Bunlar bişey değil her evlat yapar ama en kötüsü atakları tuttu mu psikolojik olarak beni yerden yere vurur, saçma sapan şeylerden alınıp ağza alınmayacak şeyler söylemeye başlar, ne olduğunu bile anlamadan kanlı düşmanı olurum. Bu durum bazen saatler sürer bazen günlerce. Normalde bu çocukluğumdan beri alışkın olduğum katlandığım bir durum. Ama şuan üç aylık hamileyim, ne kadar uzak durmaya çalışsam da, mesela 3 aydır hiç evine gitmedim, bi şekilde huzurumu bozmayı başarıyor. Biraz kendimi çekmeye çalışıyorum annemden, intihar ederim filan diyor, benimle sürekli bağlantı halinde kalmak istiyor, telefonlarını filan açmayayım istiyorum bi süre ama yapayalnız evin içinde kendine bişey yapar diye de korkuyorum. Geçenlerde iki üç gün aramadım, o beni arayınca da bi beş on dakika sonra işim var deyip kapatıyordum, yalnız kaldı yani bikaç gün, cumartesi günü hastaneden aradı beni acile kaldırdılar diye eşimle koşarak gittik yanına. Yani uzaklaşamıyorum, onunla muhatapken beni sık sık üzüyor, sıkıntıdan bebeğe bir şey olacak diye korkuyorum. Hormonlardan sağlıklı da düşünemiyorum. Eşimle konuşmaya çalışıyorum o da haklı beni karıştırma diyor. Sağ salim doğumu görürüm inşallah. Allah yardımcım olsun. Okuyunca belki diyeceksiniz ki deli misin niye çekiyorsun bunları ama bir düşünün annenize sırtınızı dönebilir misiniz?

Ben döndüm sana da tavsiye ederim, huzur buldum resmen. Kendine bir şey yapar diye korkma o tipler kendini o kadar çok sever ki asla canına kıyamaz. Kendi iyiliğin için adım adım uzaklaşmanı tavsiye ederim. İhtiyaçlarını karşıla tamam ama konuşma, süreni ve sıklığını yavaş yavaş azalt, iki defa acilden toplarsınız 3. yü yapmaz. Bak bebeğin olacakmış, yaşayacağın huzurlu hayat bebeğine çok lazım, bu huzur senin elinde. Artık benicil olman gerekiyor çünkü senin yaşadığın her mutsuzluk karnındayken de doğduktan sonra da bebeğine yansıyacak. Vicdan yapma, kıymetini bilip hoş tutsaydı. Ben doğurdum bana bakmak zorundasın diye bir şey yok, huzur verse sırtında da taşırsın ama empat olmak zorunda değilsin.

Çok iyi anlıyorum çok teşekkür ederim. Allah size de sabır versin

Sizden uzakta da güvende olması için bakimevi tarzında bir yer bakinsaniz. Hem sürekli bakımı olur tek kalmaz sizin de bu süreçte içiniz rahat eder

Çok aklıma geldi ama eşim benden bilirler diye asla istemiyor. Üstelik annem hasta olduğunu asla kabul etmiyor, mutsuz olduğum için ilaç alıyorum doktorlar mutlu olmam için veriyorlar diyor. Ben sadece zor bi hayat geçirdim herkesten daha aklım başımda diyor. Maaşı ve kira gelirleri var. Hasta olduğunu kabul etmeyen maddi gücü çok kuvvetli birini nasıl bir bakımevine kapatabilirim. Anneme kalsa dünyada ondan akıllısı yok.

Eğer anneniz için konulmuş bir şizofreni tanısı varsa akli melakeleri yerinde değil demektir, yani hukuken ayırt etme gücü bulunmamaktadır, siz mahkemeden annenizin yaşadığı rahatsızlık nedeniyle vasisi olmayı talep edip, onu kendine ve çevresine zarar veremeyeceği belki tedavi olabileceği bir bakım merkezine yatırabilirsiniz. Anneniz zaten bu kararı kendisi verebilecek sağlıklı düşünme yetisine sahip değil, psikolojik rahatsızlıkları olan kişiler daha ziyade hastalığı ve tedaviyi reddederler. Aynı evde yaşamadığınız için ilaçlarını alıp almadığını dahi kontrol edemezsiniz, belkide size içiyorum diyo ama içmiyor, bu durum onu daha da kontrol edilmez hale getiriyor olabilir. Ayrıca bi polar hastalarının bir kısmı intihara meyilli olduğunu biliyorum, Allah korusun kendine bir zarar verse daha büyük bir vicdan azabı yaşayacaksınız.

Amin çok teşekkür ediyorum

aslaa bende dönemezdimm annemle nekadar 2 buçuk saat mesafemiz varsa görüntülü arıyoruz yazık annene kimsesi yok evin içinde yalnız baban çekmiş gitmişş yazık günahh seni doğurmuş büyütmüş nelerle alttan aldı kim bilir, oyüzden ne kendini üz ne anneni üz gene ara konuş gidemesende sen evlendin gittin diye sen hiç aramıcan gelmiceksin düşünüyor o biraz yalnızlıktan sana sarıyor aldanma bile kimisiinin annesi yok annem olsada keşke beni derlatsa diye sözler duyuyorum etrafımda genede anneni geri çekme gene ara gene konuş ben bile bigün aramıyim banada diyo hiç aramadın bi kızı var kadıncağızın seni bağrına basıyo her kız annesinin başına gelen birşey annen irmete gitsin güzel güzel el işleri yapsın elinden ne geliyosa mesela o kursa gitsin orda arkadaş bulur kendine göre çevresi olur belki evde boş boş oturmaktan tabi sıkılıyo kadıncağızın çokta yalnızz üzüldüm açıkçası

Tahmin ettim ancak sizden duymak istedim; "Yaşamayan bilmez" denir ya, aynen o hesap, ne derece zorlandığınızı ve iki arada bir derede kaldığınızı anlıyorum. Sıkı takibi yapılması gereken hastalıklar bunlar ve maalesef ömür boyu kendisiyle olacak. Trsm takibi var mı? O da biraz yükünüzü hafifletir, atak dönemlerinde, düzenli, evde kontrole geliyorlar diye biliyorum. Ayrıca hobi grupları oluşturuyorlar, benzer hastalar bir arada etkinliklerde bulunuyor. Belki iyi gelir. Hamilesiniz, elbette kendinizi bir miktar daha korumalısınız, olası bir şiddetli anında ne kadar ileri gideceğini bilemezsiniz annenizin, demek istediğimi anladınız sanıyorum. Ne acı ki, eşi, kardeşleri tarafından kendi kaderine terk edilmiş anneniz, bu hal, bu yalnızlaşma da üzerine katmerlemiştir durumu. Evladısınız, elbette mümkün olduğunca destek olacaksınız ancak sizin de bir evladınız olacak, kendinizi ve onu da korumakla yükümlüsünüz. Çok düzenli ilaçlarını alsa, doz takibi güzel yapılsa sürekli atak geçireceğini zannetmiyorum ama rahatsızlığının bir miktar farkında olmak, içgörü kazanmak da gerekiyor, bu olmayınca da maalesef ataklar daha önlenemez hale geliyor, üstelik -hastalığı kullanma- gibi psikolojiye de girebiliyor. Üzüldüm. Annenizi atacak değilsiniz, hele bu halde ama işte... Çok arada kalır insan. Anlıyorum.

Elbette yaşamayan bilemez ama Annenize cok üzüldüm. Bakın siz de anne olacaksınız. En azından sizin kafanız yerinde. Böyle böyle idare edeceksiniz maalesef Bunun karşılığını allah size verecek. Allah ikinizinde yardımcısı olsun

Lütfen daha gecikmeden. Bu hastalıkların birinci ayağı sıkı ilaç-doz takibidir. Bunu başarmak yolun yarısını almaktır. Yineliyorum, şehrinizde TRSM varsa irtibata geçin, onlar sizi yönlendirecek, sizin de annenizin de yükü bir nebze daha hafifleyecektir. Mümkünse epikriz de çıkarın, hastaneye yatış-atak tarihlerini inceleyin-incelettirin. Benzer bir döngüde ateşlenir genellikle; o dönemlerde önceden sıkı takibe giriverir doktorunuz, artmadan. Çok geçmiş olsun annenize, size de mutlu sağlıklı doğumlar.

Bazı davranışları hastalık kökenli olsada bir çok davranışı bencillik ve yalnızlıktan diye düşünüyorum annem canım ama onu silkelemek adına hamileyim doktor yasakladı Goruşme hareket falan diyerek biraz mecbura bırakın ısrarla şansını deneyecektir siz kararlı olun ve hep şunu düşünün anneniz bir hayatı bu şekilde yasamış yasıyor genetiktede var olan bir rahatsızlığı psikolojik rahatsızlığı siz yasamak yada çocugunuza yasatmak istermisiniz istemezsiniz muhtemelen. Ona göre kararlı olun bazen bencilce gelen davranışlar hayat kurtarır emin olun annenizde çok daha iyi olur T turkkadini

Olay muhtar kadar gittiyse komşular rahatsız ise demek ki oturduğu evde de çevreye zarar veren hareketlerde bulunuyor. Siz ona 2 saat telefonla görüşerek, arada bir evine giderek iyilik yapmış olmuyorsunuz. Kesin bir çözüm bulmanız lazım. Doktor raporu var ise zaten kendi tercihine kalmaz. Profosyonel bir bakım evi ya da rehabilitasyon merkezine yerleşmesi daha doğru.

Teşekkür ediyorum.

Nerden bileceksin arkadaşım yazmadım ki detay sen de haklısın merhametli ol demekte.

Rahatsızlığı nedir? Doktor takibi nasıldır-düzenli ilaçlarını kesin alır mı, yoksa arada almış gibi yapar kaçırır ya da unutur mu?

Benimkine tanı bile koyduramıyoruz, psikyatriye kesinlikle gitmiyor. Önce kendini ve bebeğini düşün, sen onun evladıysan artık senin de evladın var, bebeğine karşı olan sorumluluğun annene olandan daha fazla, çok vicdanlısın ama o, o vicdanı sadece sana karşı silah olarak kullanıyor. Kurtar kendini emin ol huzur bulacaksın

Çok iyi anlıyorum demek istediğini, sen de sıkıntılar yaşamışsın demek ki. Yaşayan anlıyor biliyor teşekkür ederim

Hastaneye zorunlu yatışı araştırdınız mı? Evden çıkması isteniyor, komşular şikayetçi oluyorlarsa çevreye zarar verme eğilimi olabilir demektir. Bu durumda doktorun kendisi size bu yönde yönlendirme yapıyor, görüşürseniz bilgi verecektir. Yakını olarak bunun için başvurma hakkınız var yasal olarak. Bu karar gaddarca ve zor görünüyor olabilir, ama inanın hem sizin için hem de onun için en iyisi olacaktır. Doktor kontrolünde olur, ilaçlarını düzenli alır, başkasına, daha da önemlisi kendisine zarar veremez. Siz de kendisini yine ziyaret edersiniz, en azından aklınız kalmaz. Hem de yarın öbür gün bebeğiniz doğunca annenizle ilgilenmeniz daha zor olur, yetişemezsiniz. Daha sonra vicdan azabı yaşamaktansa bu konuyu araştırın derim.

Demek istediğinizi anlıyorum tabi kimsenin hakkı yok. Peki bakımevine nasıl yatırıcam, eli ayağı tutan, istemeyen bi insanı? İrade hakkı olan birini çanta gibi bırakıp dönemem diye düşünüyorum. Çıkıp evin yolunu bulabilir.

Tedavi ettirmeyi deneseniz? A

Teşekkür ediyorum. Çok iyi anladım demek istediklerinizi. Dozları bazen de ilaçları değişiyor sık sık ama doğru olmayabilir tedavisi anlıyorum. Araştırıcam

benim babamm vefatlı mesela oyüzden seni anlıyorum ama sonuçta bi anne

Siz ben olabilir misiniz? Benim annem evlendi ve ben annem evlendikten sonra evlendim. Evlilikle her şey daha kötü olur mu diye korktum ama evlilik anneme çok iyi geldi. Bugün çok mutlu beni de üzmüyor. Hatta bazen şaşırıyorum bu kadın benim annem mi diye. Daha fazla üzerime düştü daha anlayışlı merhametli biri oldu. Yanlızlık annenizi daha da hasta ediyordur inanın. Size de çok üzüldüm çareniz de yok. Ama yanlızlık bazı insanlar için başlı başına hasta eden bir şeydir. Anneniz de belli ki bundan hoşlanmıyor. Maddi gücünüzü bilmiyorum ama yanına annenize arkadaş olabilecek ihtiyaçlarını görecek yemeğini temizliğini yapabilecek bir yardımcı bulabilir misiniz? Ona da size de iyi gelecektir

Acaba annenizi ruhsal ve fiziksel sağlığı için bakım evi yada rehabilitasyon merkezine mi yatırsanız. Normal değil gibi davranışları iyi bir tedavi alabilir. P

Tabi siz içindesiniz daha iyi bilirsiniz ama en azından hamilelik sürecinde düşünebilirsiniz. Eşinize de böyle söyleyebilirsiniz. Hem annenizle sizden başka kimse ilgilenmiyorsa eşinize de kimsenin birsey demeye hakkı yok diye düşünüyorum