Yaptım dediğini dün akşam defalarca aradı mesaj attı bitse de umrumda degil artık hissini veriyorum ona umarım işe yarar. Aslında kendi eksiklerim de var ben evlenmeden önce memleketimde çalışırdım arkadas ortamım vardı buraya geldim ne çalışıyorum ne arkadasim var sürekli evde onunla veya onun ailesi akrabalarıylayım hem babamdan ötürü hem şehri bilmediğim için çok fazla kendimi kapattım dışarıya bunu yapmayacağım artık

Kesinlikle öyle kendinize ne kadar değer verirseniz başkalarında o kadar değer verir. Sanırım Ebru tuay dı emin değilim yıllar önce okumuştum bir yerde karşı tarafa nasıl göründüğünü ü düşünerek hareket edin demişti. Sanırım eşinizin başkalarına söylemeniz gerek şeylerde ona patlamanızı normal olmadığınızı düşünmesini istemezsiniz. Biz genel olarak toplum olarak kapıyı çekip ardında bırakma konusunda zorluk yaşıyoruz. Bunun üstünde durmak kıymetli bence. Bir kaç yıl sonra dönüp baktığınızda hatırlayacak güzel anılar bırakın, zaman çok hızlı.. Bence youtube videoları izleyin insanlara neler yaptığına bakın hayatınızı ona göre değerlendirirsiniz. Şans diliyorum

Merhaba nasılsınız merak ettim daha iyi misiniz?

Profesyonel destek alıyorum. İyi geliyor. Hobi olarak ise spora başladım. Yürüyüş falan yapıyorum tek başıma çok iyi geliyor. dediğiniz gibi karamsarlık için vakit çok kısa. hayatta halledemediğimiz problemler olabilir ama bunlar yaşamamıza iyi geçinmemize engel değiller sağlık sorunu vs olmadığı müddetçe. bu ay içinde de bana fazla gelen kilolarla vedalaşıyorum inşallah sağlıklı bir beslenme düzenine geçtim. sonrasında kendimi daha iyi hissedeceğim cünkü giysilerimi giyemiyorum dar geliyor vs yeniden alısveris yapmak da istemiyorum.

Bu kadar benzerlik olur daha birkaç gün önce konu açtım ben de. Kendimi gördüm resmen. Nasıl çıkacağız bu durumdan ben de bir çare arıyorum belki birbirimize bir faydamız dokunur. Biz 6 senedir beraberiz kpss kursunda tanıştık sevgili olduk o zamanlar benim ailem ve sınavlarım vardı öyle güçlüydüm ki başarılıydım öğretmen olacaktım heveslerim hayallerim beni başarılı kılıyordu ailem arkamdaydı sonra eşimle tanıştık 5 ay yan yana durduk ve okul bitti o memleketine döndü. Beş buçuk senedir uzaktan yürütüyoruz. Ben ilk senemde atandım eşimin bölümü zordu üç yıl mücadele etti bırakmadık birbirimizi. Güler yüzlüydüm seviyordum anlayışlıydım ders çalışsın sınavı kazansın diye maddi manevi hep yanında oldum yaşıtlarım sevgili buldu nişanlılar evlendi gezdi tozdu ben aileme destek oldum birikim yapamadım doğuda yapayalnızdım sevgilim benimle ilgilenmedi kendinden dolayı. Şükür 3 yıl sonra atandı evlenmek için engel kalmadı askere gitti bekledim. Allah var beni sevdiğini hep hissettim çok eğlencelidir küsmez kırılmaz çabuk barışır romantikliği pek yoktur ama çok sevimli halleri vardır bu bana yetiyordu hep. Ne oldu bilmiyorum eşişm atandıktan sonra ev buldu yerleşti ikimiz de maddi manevi eşit şartlardayız heves heves çeyiz aldım o atanmanın hevesiyle işine sarıldı eve geldi uyudu telefon bağımlısı oldu sıkıntıdan. 1 yıl oldu atanalı yazın nişan yaptık ayrı memleketler kavga dövüş tartıştık şu olacak bu olmayacak diye. Ama değmezmiş nişan güzel oldu. Ocakta nikah yaptık tayin için evimi düzenimi kurarım yazın düğün var dedim tayinim çıkmadı. Salon tutalım plan yapalım dedim daha çok var diye konuşmaktan kaçındı zamanı gelince konuşuruz her gün düğün mü konuşacağız diye tartıştı heveslerim böyle birer birer tükendi. Artık ben de konuşmaz oldum içime kapandım bu durumu fark etmedi. Fark etmedikçe ben daha çok ilgisiz değersiz hissettim kendimi. Tartışmalar arttı asileştim huysuzlaştım görev yerim gelişmemiş bir yer eşimse şükür büyükşehire atandı yeri güzel. Eski halimi o kadar özlüyorum ki başarılı güler yüzlü sevgi doluydum şimdi acaba sevmiyor muyum niye böyle monoton olduk diye 24 saat düşünüyorum o ise benimle hiç kavga etmeden huzur içinde keyfine bakmak istiyor kavgalıyken canı sıkkın oluyormuş istiyor ki ben hiç sorun çıkarmayim o da keyfince yaşasın. En son ne zaman kıyafet aldım bilmiyorum kendime bakmıyorum içimden gelmiyor suratsız soğuk kendimden bile sıkılmış bi haldeyim. Tartışırken saygısızlaşıyorum daha şimdiden. Yazın düğünümüz var bende ipin ucu iyice kaçtı. Bu kavgalarla ne kadar tahammül ederiz birbirimize bilmiyorum

Yorulmuşsunuz ve dolmuşsunuz. Beşki daha önce doğru kişiden desdek almamıl olabilirsiniz yani prrofosyonel destek şart bu ruh halinden çıkmak için. Ve bir hobi. İster örgü örün, istet ata binin ama bir hobiniz olsun. Neyi değiştirecek diyebilirsiniz belki ama bu, ruh halinden çıkmanıza yarayacak ve sorunları çöZebilecek güce sahip olacaksınız. Yaşadığınız, duyguları çok iyi biliyorum. Hayat kısa vaktnii o, karamsarlıklarşa harcamamak için çnce size iyi gelecek şeyleri yapıp ruh halinizi hevesleirnizi ve gücünüzü toparlayın gerisini çok daha kolay çözeceksiniz inşaallah

ZENMUTLU cevaplarınız için teşekkürler. Bu mesajları buraya yazdığımdan beri biraz iyileştim. Spora başladım mesela; kimseye ayak uydurmadan kendimi germeden davranmayı becerebildim birkaç olayda. Terapiye başladım bu hafta ve umarım her şey daha da iyiye gidecek. İnsan kendini sevmezse ne kimseyi sevebiliyor ne de sevildiğine inanıyor. Önümüze bakarken anı kaçırmamak dileğiyle ZENMUTLU Aklımda deli

Herkes farklı düşünür, şükür kavramı kişiye göre değişir. İnsanın yaşamını sürdürmesi için kendini şükür kavramıyla terbiye etmesine gerek olmadığını düşünüyorum. Eksiklik her insanda farklı sonuçta, insanın kendi hayatına daha sahip çıkması gerektiğini düşünürüm böyle durumlarda. Birde karşındaki kişi bunu iyi niyetli mi söylüyor oda var.

Spora başlamanıza çok sevindim ve terapiye de. Umarım her şey istediğiniz gibi gider. İyi haberlerinizi de buradan bize aktarmayı ihmal etmeyin :) Ve yine bir şey olursa bizler buradayız :) hayat böyle bir şey maalesef her anı her günü mücadele belki bizleri de ayakta tutan bu mücadele. İnşallah anı kaçırmamak dileğiyle:)

M Munzurum A Ablanstarbebegim teşekkür ederim arkadaşlar yorumlarınız tavsiyeleriniz için. Yazdıklarınızdan yola çıkarak karşımıza çıkan zorlukları alt edebilmek içim galiba önce kendimizi sevmemiz gerekiyor. Ama ben çok garip bir savunma mekanizmasıyla kendime sadece acıyorum. Sürekli geçmişte yaşadıklarımı düşünüp onların geleceğimi yönlendirmesine sebep oluyorum. Keşke kendimi daha çok sevsem ve güvensem ZENMUTLU Aklımda deli

Seni sindirmesine sakın izin verme. Eşini en iyi sen tanırsın amacı ne neden böyle yapıyor kendi üslubunla derdinin ne olduğunu sor öğren. Hiç mi merak etmemiş. Ne demek niye geldin demek. Yanlış bir şey de yazmak istemiyorum bu ilişkiyi yaşayan sensin seni gözden mi çıkardı amacı ne ZENMUTLU Aklımda deli

Buraya bunları yazdıktan tam 1 ay sonra babamı kaybettim keşke bilseydim ve her seyi geride bırakıp babama gitseydim... ZENMUTLU Aklımda deli

Başınız sağ olsun Allah geri de kalanlara ömür versin. hayatta her şey biz insanlar için. Aslında hayatta pişman olmak için o kadar çok şey var ki onun için boş yere kendiniz yıpratmayan bu hayatta her şeyin bir sebebi var. eğer orda olmanız gerekseydi zaten olurdunuz.

Kader diyorlar ya belki de öyle bende evlenmemek için uzun zaman bekledim ama bazen evde ki hesap çarşıya uymuyor. Umarım her şey dilediğin gibi olur.

Öfke dansı kitabını okumanı öneririm. Her evli kadının özellikle okuması gereken bir kitap. Nasıl özverilerde bulunduğunuzu, kendi sınırlarınızın ihlal edilmesine nasıl izin verdiğinizi, buna nasıl son vermeniz gerektiğini ve son verme girişimindeyken karşılaşıcağınız durumları şahane bir şekilde anlatıyor. Bu kadar kendinizden ödün verirken öfke krizine girmeniz normal ama bu girdabın içinde nereye kadar dönüp durucaksınız. Sınır çizmeyi öğrenmelisiniz. Bunu yapmadığınız sürece size acıyıp hadi mutlu ol demelerini beklemeyin. Size sizden annenizden başkası üzülmez. İnsanlar bi gün olur bize merhamet eder mi diye beklersek Daha çook bekleriz. Ben ne istiyorum?Nelere tahammül edebilirim?Ne yapıldığında alanıma müdahale hissediyorum?Neleri tolere edebilirim? Hangi durumlar gerçekleşirse bende bişeyleri tolere edebilirim? Öfke hissediyorum şuan ne oldu beni asıl öfkelendiren ne? Bunların cevabını not almanızı öneririm. Olaylarla karşılaştığınızda cevaplarınız hazır olur ayrıca bahane ve gereksiz olaylara patlamalar yaşarken sizi asıl rahatsız eden durumları gözden kaçırmayıp enerjinizi doğru yere aktarmanızı sağlar.

Merhabalar. Öyle bunaldım ki. Çevremde herkese anlatıp şöyle böyle, asla birbirini tutmayan tavsiyeler alıp hepten dengemi bozdum. Biraz hızlı bir giriş oldu benimki. Kısa kısa anlatsam en iyisi olacak. 28 yaşında 3 yıldır evli çalışan bir kadınım. Eşimle eşit şartlara sahibiz maddi-manevi. Bu konuda aramızda bir dengesizlik yok. Ama evlendiğimizden beri aramızda süregelen büyüklü küçüklü kavgalar gerginlikler var. Asla çözemedik. Bazen çok şiddetli oluyor öfke kızgınlık bağırışlar. Önceden bunlardan çok etkilenmezdim ama artık günlerce kendime gelemiyorum. İçime kapanıyorum çözüm bulamıyorum. Defalarca psikolog girişimim oldu devamı gelmedi. Eşim ise hep beni suçlar. Kendisi ne yaptıysa benim yaptığım şeylerin onu tetiklediğini söyler. Onun bana göre nispeten daha ılımlı bir insan olması her olayda onu haklı mı çıkarır? Bence hayır ama o böyle düşünüyor maalesef. Aileler aramızda hep bir sorun hep bir yarışma. Dönem dönem uzak yaşadığımız için aile yanına geliriz tatile ziyarete. Benim anne babamda hiçbir zorlama yoktur. İster geliriz ister gelmeyiz öyle akrabaydı düğündü bayramdı zorlamazlar bizi. Ama eşimin ailesi biz gelmeden programı kurar. Ona gidilecek buna gidilecek. Elbette hiç gitmem etmem demiyorum makul derecede yapıyorum saygısızlık göstermiyorum. Ama mesela diyorum ki 3-4 gün burda kaldım simdi annemlere geçiyorum -ki tek basıma eşim olmadan- ben ordayken gelsin suraya gidilecek edilecek diye emrivaki yapıyorlar resmen. Ha kabul ediyor muyum etmiyorum gelemem az kaldı dönmeme anne babamı görücem diyorum ama insanı arada bırakıyorlar. Gitsen de gitmesen de ayrı dert oluyor bana. Eş ailesi evlatlar arasında ayrım yapıyor. Biz ikimiz de calıstığımız icin bir seye el atmıyorlar ki beklemiyoruz da ama diğer çocuklara var yok feda ettiler. Ve bunu bizim imkanlarımızı kullanarak yaptılar bizim ihtiyacımız oldugunda ise kavga çıkarıp siz kıskançlıktan araba mal mülk almaya kalkışıyorsunuza getirdiler meseleyi. O konular halledildi ama o zamanlar bizi susturmak icin söyledikleri şeylerin tam tersini yapıp hiçbir şey olmamış gibi davranıyorlar ve kimse gocunmuyor da böyle davranırken. Bunları kabul ettim ama sindirdim mesela canımı sıkmıyor artık. Ama eşimin de biraz en azından bu konuda mesafeli olmasını istiyorum bir şey dediğim de ise laf yine bana dönüyor ben çaresiz kalıyorum. Bütün bu 3. Şahıslar para vs meseleleri bir yana ben eşimle iyi olmak istiyorum. Şartlarımı kabullenmek istiyorum. Tatillerde ailelerin yanına gelmek artık beni strese sokmasın istiyorum. Bunu nasıl yapacağımı bilmiyorum. Kendimi çok değersiz boş öylesine yaşayan biri gibi hissediyorum. Hayatımda hiç istikrarım olmadı. Çevremdeki yaşıtlarım gezip tozup eğlenirken ben imkanım olmasına rağmen bunların çok azını yapıyorum. Misal kendime bir şey almak istesem öylesine şımartmak için veya küçük bi mutlu olayım diye bir süre sonra ne gerek var deyip vazgeçiyorum. Dümdüz yaşıyorum. Ne spor ne sosyal hayat ne baska bir etkinlik. İş-ev arası mekik dokuyup arada bir hiç zevk almadığım dışarıda yemek kahve seklinde geçiyor hayatım. Oysa ben şen şakrak olmak kendim için hiçbir şeye acımamak daha çok insanlarla bir arada olmak istiyorum. Ama öylesine yorgun ve soğuk biriyim ki artık harekete geçecek takatim yok. Son 2 yılda 6-7 kilo aldım eski spor yapan vücudumdan eser kalmadı giydiğim yakışmıyor bacaklarım çirkin görünüyor gözüme. Bunun için bile iradesizim. Diyetisyene spora gideyim dedim eminim bunu da bir süre sonra ne gerek var değmez deyip kenara iteceğim. Ben nasıl yapacağım nasıl alışacağım olduğum gibi olmaya, kendimi ve hayatımı nasıl kabulleneceğim bilmiyorum. Nasıl daha sakin daha ağır bir insan olurum bilmiyorum. Hep yeni kararlar verip sonra bir öfke krizinde darmadağın oluyorum.. M

Kesinlikle öyle. Ki zaten kendinize bir yaşam alanı yarattığınızda onun ne yaptığını merak dahi etmeyeceksiniz belki normal bile gelecek.

Tabiki mutlaka paylaşacağım:) tek bir seansım geçti ama onda bile psikoloğum evlilikle insan ilişkileriyle alakalı çok değerli bilgiler verdi. belki en sonunda toparlayıp buraya da aktarırım benim/bizim gibi düşünen hissedenler için

Eminim toparlarsınız, hepimiz dönem dönem boşluğa düşer, kendimizi kaybettiğimizi sanıp bunalırız. Bana kalırsa bu dönemler daha da olgunlaşmamız için geçen evreler. Sancılı ama sonu muhakkak iyi olan :)

Birşey daha eklemek istiyorum Benimde çok kötü dönemlerim oldu, iki türlüydü. Birincisi dışarıdan bakınca hayatım o kadar yolundaydıki, çalışıyorum, kazanıyorım, geziyorum vs vs. Ama içten içe çürüyordumm. İnsanlar ne derdin varki, abartma vs yorumları yapıyodı ben şükürsüzmüşüm gibi. İkincisi de ailemde ciddi sağlık sorunları oldu, ben nişan attım fln. Dışarıdan bakınca insanların üzülmeme, yıkılmama hak /izin verdiği bir süreç yaşadım. İkinci süreç daha kolaydı inanın, hayatımızda herkesin gördüğü somut bir sorun daha kolay atlatılıyor. Ama içten içe çürüdüğümüz birinci durumun aşılması öyle zorki. Sizde o noktaya gelmişsiniz, farkındalık oluşmuş. Kendinizi sevin, kendini mutlu etmeyen kimseyi mutlu edemez. Ve bunun bir süreç olduğunu, geçeceğini tekrae edin sürekli

Evlilik kararını alırken bunların hiçbiri aklımızın ucundan geçmiyor. Eşimle 7 yıl sevgiliydim o kadar bağlıyım ki ona gözüm başka bie şey görmeden kaçınılmaz sonumuz evliliğe çıktı yolumuz. Yine olsa yine aynı kararı veririm. Bir de söyle bir şey var 23 yasında verilen evlilik kararı İle 29-30 yasında verdiğin karar aynı öncelikleri içermiyor.

Yok üst üste aradı ısrarla bende en sonunda telefonu kapattım 10 dan önce evde ol dedi zaten bende annesigile gitmiştim çaya uzağa gitmedim yani telefonu kapattığım içindir. Artık değişeceğim zaten istediği gibi davranmayacağım onun böyle olmasının sebebi yüz asıklığından nefret eder hiç katlanamaz benim de her duygum yüzüme mimiklerime hareketlerime yansır gizleyemem ve gerçekten küfürden beterdir o durumdaki halim yokmuş gibi davranırım o buna hiç tahammül edemiyor ZENMUTLU Aklımda deli

Ne mutlu sana bak en azından son 10 günü yanındaymışsın. Acın taze olduğu için sürekli kendini suçlarsın ama zamanla azalır bu duygu. Dışarıda akıp giden bir hayat var, bizlerin başka hayatları var ne kadar yanlarında olabiliriz ki ailemizin. Bak ne güzel 10 gün yanlarında olabilmişsin çok geç kalan son nefesinde yanında olamayan insanlar var daha da üzme kendini. Adaadalardan Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Babam rahatsız olmasa hiç durmam zaten ama bu durumdayken olmuyor işte kalkıştım gitmeye durdurdu ama bu şekilde olmasını da istemiyorum insanin cok zoruna gidiyor onca seyden fedakarlık et onun memleketine tek başına ol üstüne bir de tüm bunların kıymeti bilinmesin. En cok korktugumda zaten böyle devam ederse cocuk olursa o zaman naparim düşüncesi babam kotulestiginden beri o kadar cok istiyorum ki anne olmayı bana destek gibi geliyor boslugumu doldurur gibi hissediyorum ama cesaretim kırılıyor

Öncelikle umarım içinde bulunduğunuz durumdan bir an önce kurtulursunuz. Her ne kadar klişe de gelse erkekler sanırım biraz kafa dağıttıkları yerde kalmak istiyorlar. Sizin ruh haliniz sirayet ettiği için ev ortamını gergin buluyordur aynı şey sizin için de geçerli ama alıştığınız için fark edip silkelenemiyorsunuzdur belki. Daha yeni evliymişsiniz işniz yoksa da evinizle ilgilenin yemek tatlı vs yapın eşinizin ailesini davet edin beraber vakit geçirin. Siz böyle etkinlikler yaparsanız eşiniz de o ortamı bırakıp gitmez emin olun. Naz yaparak sızlanarak şikayet ederek gerçekten ilişkiler yürümüyor. Biraz canlanın ve hayatınıza bakın. İşe girme şansınız yok mu?

Aslında zaten çok takılmam ki ben her zaman yalnızken daha cok eglenen biriydim o gidince sıkılmıyorum kitap okuyup bir seyler yazıp cizip ders çalışıp kendime vakit ayırıyorum ama sanirim icten içe onun bekar arkadaslarinin yanina o kadar hevesli gitmesi bundan mutlu olması beni rahatsiz ediyor gittigi kisiler evli olsalar belki yine bu kadar etkilemez bizim iliskimizi kendime çoğu zaman dışardan bakabilmeyi başaran biri oldum ve yine bunu yapınca özeleştiri yapabiliyorumki düşüncem biraz bencilce evet yalnız içinde bulunduğum yaşam ailemin uzaklığı konusup dertlesecek kendi yaşıtım kimse olmaması ve babamdan dolayı yaşadığım duygusal boşluğu onunla doldurabilmeye çalışıyorum herseyin yerine onu koydum burda gurbette mecbur kalıyorum buna yapmaya ondan da bunu bilip ona göre hareket etmesini isterdim

böyle şeyler okuyunca evlilik kurumundan iyice soğuyorum ve evlenmeme kararı almakla ne iyi ettiğimi daha iyi anlıyorum. mutlu bir evliliğe hiç denk gelmedim nedense. bir yerlerde mutlaka vardır ama yüzdesi %1 filan olsa gerek... evlilik doğası gereği bireysel özgürlüğü yok eden bir şey, bir de üstüne böyle aileler vs gelince iyice kötüleşiyor. saçma sapan, hiçbir anlamı olmayan bir sürü olayın içinde buluyorsunuz kendinizi. mutlu olabilmek için çok açık görüşlü biriyle evlenmeniz ve ailelerin de hiçbir şeye karışmaması gerek. türkiye'de de pek olacak bir şey değil bu.

Bunu yapmana gerçekten de sevindim. İnşallah her şey daha iyi olur. Bence bir an önce kendini topla iş filan bak kendine kendi ayaklarının üzerinde durduğunu görsün. Peki eve dönünce ne oldu? ZENMUTLU Aklımda deli

Uzun uzun yazdığınız cevabınız için çok teşekkür ederim. M Munzurum Kendimize verdiğimiz vermemiz gereken değer konusunda da çok haklısımız. Benim etrafıma göre benim kötü hissetmemi gerektirecek hiçbir şey yok o yizden dipten kendimi çıkarmalıyım gibi bir algı da yok oluşmuyor. Yani ben birine belli başlı şeylerden dert yandığımda o kişi bana mutlaka aman şükür et neyin var daha ne istiyorsun gibi cümleler kurduğu için bir süre sonra ben psikolojik olarak iyi hissetmesem de bunun benim kuruntum olduğunu düşünüyorum. Aileyle ilgili problemleri o an halledebiliyorum ama sizin de soylediginiz gibi bu şeyler benim sinirimi bozuyor ve ben bu siniri daha sonradan eşimden çıkarıyorum bu çok yanlış bir şey bunun farkındayım ama kendime engel olamıyorum da doldukça doluyorum anlatacak kimsem de olmadığı için bir anda patlıyorum. Ben de kendim için belli başlı adımlar attım. Evime döndüğümde muhakkak kendim için spora başlayacağım hem zihnimi boşaltmak hem de istediğim sağlıklı görüntüme kavuşmak için bir yandan da bir diyetisyenle görüştüm onunla sağlıklı beslenmeye başlayabilirim en azından beni motive eder diye düşündüm. Bunlara ek olarakta Mental sağlığım için bol bol yazı yazıp kitap okumayı ve eşim dışında arkadaşlarımla görüşmeyi düşünüyorum. Yine aynı şekilde eşimle vakit geçirdiğim zamanlarda da daha kaliteli şeyler yapmaya çalışacağım. Ve maddi manevi anlamda ihtiyaçlarımı ve isteklerimi teker teker gidereceğim bu şekilde hayatımın kalitesi artar kendimi daha özgüvenli hissederim diye düşünüyorum.

Çok teşekkürler paylaştıkça iyi geliyor gerçekten

Bana kalırsa sen önce ilişkini oturt sonra bebek düşün. Bende babamı yakın zamanda kaybettim seni çok iyi anlarım ama hayatta her şey biz insanlar için. Baban zaten hasta senin yüzünden değişen bir şey olmayacak. Sen kalmaya devam edersen eşin böyle devam edecek. Çok zor bir karar ama geleceğin söz konusu. Allah babanı başından eksik etmesin ama ailelerimiz iyi kötü her şeyi yaşadı gördü bizlerin önünde uzun bir gelecek var bazen kendi iyiliğimiz için bencil olmak gerek. İnan yazmak kolay yapmak zor belki böyle yazınca bencil olacağım ama hayatta dönüm noktalarımız var.

Bu arada da çok geçmiş olsun Allah şifa versin. En azından gözünü korkutmak için bir gece bir otel de filan kal ya da çık dışarı akşama kadar dolaş dışarıda takıl yemek ye. Ona kaybetme korkusunu yaşat sadece. İlla aile yanına dönmek şart değil bunun için.

Var ama ramazandan önce giremem ailesiyle sık sık görüşüyoruz zaten benim en zoruma giden kısım dışarı gitmesi değil hastayken umursamayıp gitmesi ve ani çıkışları oldu hayatimda birkac degisim yapacağım bende ya işe girecegim yada spora yazilip ayni zamanda da mesleki egitim kurslarina gidecegim arkadas cevresi edinmek bazi zamanlarda bende onun yerine arkadaslarimi tercih etmek istiyorum yani biraz yasattigini yaşasın istiyorum artık ona bagimliymisim gibi bir tek o varmis gibi hareket etmekten yoruldum aslina bakarsan cok iyi biliyorum bizler kendimize bakmadikca onun dışında bir hayatımız olmadıkça onlarda merak uyandıracak bir şey kalmıyor o yüzden hemen bekar hayatlarina yöneliyorlar sanırım

Süperrr.. Aldığınız her nefes şifa olsun

Ne güzel, arada sınav stressinden kaçıyorum böyle M

En doğrusunu sen bilirsin hakkında hayırlısı olsun. Yine bir derdin olursa bizler buradayız

Bunu duymak nasıl iyi geldi anlatamam sana cok teşekkürler ZENMUTLU Aklımda deli

Bana da iç çöküş yaşatan bir şey var ve çok sıkıldım sürekli evdeyim eşimin arkadaş çevresi geniş hepsi bekar ve her onların ortamına gidip geldiginde bekar kafasına giriyor aklını karıştıyorlar ben gitmesini bile istemezken o haftanın bir kaç günü gitmek istiyor arkadaşları da gıcık bir seviyede ısrarcılar illa arıyorlar üst üste ve saat gep 20.00-21.00 civarı oluyor kalkıp 2 saat diye gidiyor gece 12 bucuk 1 i buluyor gelmesi bahanesi de bırakmadılar oluyor hep ben avm market vs bir yere gidelim diyince işten gelmis yorgun oluyor gündüz kendin git diyor dün akşam da rahatsızdım karın ağrım mide ağrım vardı hatta hastaneye götür diyebilirim dedim tam o sıralarda aradılar yine ve hastalığımı umursamadan çıktı gitti geldiğinde yüzüm asıktı ve surat yapma alış böyle gitmelerime diye yükseldi hatta ellerimi falan tuttu üzerime yürüdü çileden çıkarma diye sonrada yarın çık git dedi ben 10 aylık evliyim 7 yıllık ilişkim ve bunları yaşıyacagim hiç aklıma gelmezdi severek evlenmiştim üstelik gurbetteyim ailem akrabam arkadaşım kimsem yok burada öyle bunaldım öyle büyük hayal kırıklığına uğradım ki kalkıp memleketime ailemin yanına gitmek istiyorum gururum kırılıyor ama babam kanser hastası en ufak bir şeyden durumu etkilenir diye korkup ne gidebiliyorum ne bir şey yansıtabiliyorum. Kusura bakmayın uzun oldu

sen çok akıllı ve bilinçli birisin ve her şeyin farkındasın sadece kendini toplayıp ayağa kalkman gerek en kısa sürede her şey yoluna girecek eminim. Kurs fikri çok iyi bir an önce hayata geçir.

Yetiştim son 10 gununde yanindaydım ama daha öncesinde gelseydim keşke dedim ZENMUTLU Aklımda deli

Sinirliydi ne oldu niye geldin falan diye yükseldi yine olan bu

Sizin hatanız burada kendime harcamadığım parayı başkasına asla harcamam ilk kendim. Koca dediğinizde bir yere kadar insanın bedenine iyi bakma sorumluluğu var. Aynaya bakınca kendini kadın hissetme, kendine birşey aldığında hem alın teri ile aldığı şeyin hissettirdiği hemde üstüne giydiğinde kendini sevme sorumluluğu var. Bunu yaptığınızda hayat sizin için o kadar değişecek ki. Zaten kilit nokta burası Sonra eşinizle vaktinizide daha değerli görmeye başlayacaksınız. Kaynananız yüzünden bu sevgiyi saygıyı zedelemenin mantıksız olduğunu ve sevilmeye değer olduğunuzun sorumluluğunu aldığınızda görüceksiniz. Kaynananız ununu elemiş eleği asmış. Onun yaptıklarının bu kadar ilişkinizi etkilemesine izin vermeniz sizin sorununuz. Önceden ayarlamanızı yapın siz, konu açılınca şu gün dersiniz o gün gidersiniz. Bırakın kendi çapında program yapsın önemli olan o değil ki. O zamanlara sinir olup sonraki zamanlarınızdan sinirinizi çıkarmanız daha büyük sorun. Eşinizle bu konuda tartışmanız daha büyük sorun, bu zamanlarınız bir daha gelmez bunu değerlendirin. Mesela tatil ayarlayın eşinizle arkadaş çevresi edinin bayramda sizinkiler size gelsin siz gitmeyin sonrada eşinizin ailesi gelsin böylece sizi çok yönetemez. Konuyu doğrudan değil dolaylı çözün, size zararı daha az olur.

Bende geçmişi çok düşünüyorum maalesef seçimlerimi sorguluyorum hep bu yazdığın cümlelerde kendimi gördüm, ama önümüze bakmamız gerek ikimizde çok iyi biliyoruz. Bazen kader bazen seçim ama kendimizi sevmemiz şart.

Teşekkür ederim hepimizin

Belki o da babana olan zaafını biliyor ondan böyle yapıyor. Her evlilik farklı ama baştan böyle alıştırma o zaman sana en başta evlenmeden anlatsaydı bu durumu. Ki sen gurbete gelin gitmişsin tersine senin yanından ayrılmaması gerek. Bu yaptığı çok bencilce bence ağırlığını koy kavgaysa kavga yap gerekirse de dön baba evine. Dönmek kolay değil hele ki baban rahatsızken ama bunu yapmazsan ömür boyu çekmek zorunda kalacaksın yarın bir gün bebeğin olacak onu yalnız büyütmek zorunda kalacaksın. Zaten sana değer verip seviyorsa gitmene izin vermez.

Yoruk yaomak istedim ama yazılacak herşeyi yazmışsınız. Kesinlikle katılıyorum söylediklerinize

Bana kalırsa en büyük hatayı içimize atmakla yapıyoruz kavgaysa kavga edeceğiz. Bende eskiden susardım aman kötü olmayalım aman aramız bozulmasın şimdi her şeyi pat pat söylüyorum daha iyiz :) Sizi kimsenin sindirmesine izin vermeyin, çalışan kadınsınız kendi imkanlarınız var. Siz kendinize değer vermeyince kimse vermiyor bu hep böyledir. Siz kendi içinizde değişime başlayınca emin olun eşinizin bile size tavrı değişecektir.

Çokkk sevindim. daha da iyi olacaksınız :)