Iste seninde içinde kivilcimlar var cevap vermeden duramiyorsun annende muhtemelen yillarin verdiği yorgunluk ve sinir harbini sizden çıkarıyor

Biliyorum nasıl bir şey olduğunu. Bizde babamızla yaşadık benzer şeyler. Ama anneniz ilaç kullanıyorsa eğer takip edebilir, doktora tekrar gidip ilacı değiştirmesini sağlayabilirsiniz. Çok zor bir şey bahsettiğim biliyorum ama seviyor gibi yaparsanız; arada onu överek, seni seviyorum diyerek, başkalarına , ona ne kadar güzelsin diyerek vs bir değişim yakalayabilirsiniz. Şiddet gören birisine bunları söylemek belki saçma ama bir denemekte fayda var belki? 1 hafta en azından denemeye çalışabilirsiniz, ufacık bile olsa bir şey göreceksiniz mutlaka. En azından başka türlüsünün mümkün olduğunu ona göstermek, umut vermek, tedavisi için cabalamasini sağlamak için. Kendiniz için değilse bile kardeşlerinizin geleceği için bile denemeye değer. Bence de isteyerek yapmıyor. Kim bilir neler yaşadı, kafasında neler dönüyor bilemiyoruz ki? Ben Anne babanın ne olursa olsun sevilmesi gerektiğini falan düşünenlerden değilim. Kötüyse kötüdür! Ama sizin konu biraz farklı, kadın hasta belli ki ve eğer bir çare varsa, o şansı kaybetmemek lazım. Bu hem sizin ileride bir gün ebeveyn olursanız, kendiniz için yapacağınız en önemli hareket olacak. Oto kontrolünüzü sağlamak, bunu öğrenmek çok önemli. Ama ne olursa olsun bir şiddet olayında, aynı şekilde karşılık vermek yerine adli mercilere başvurun. Buna kimsenin, hiç bir koşulda hakkı yok.

Bana hıc komık gelmedı, aksine cok uzuldum. Sunları yasadıgın o evde huzurlu olmak mumkun degıl. Insan evinde huzurlu degılse nerde huzurlu olsun kı? O seytan yemege gelmıyor mu cümlesine cok uzuldum ayrıca. Seytan? Ne seytanlık yapmis olabilirsin ki? aksine, koydugu sacma yasak ve verdıgı sacma cezalara uyarak gayet ılımlı duruyorsun. Babana da diyecek lafım yok. Oku, okulunu bitir. Bir yerden basla hayata. Tek basına. Yapabilirsin bunu. Sonra yaslanınca evladım hayırsız aramıyor sormuyor diyorlar saga sola ama, o cocukları nasıl buyuttuklerını keske anlatsalar insanlara.

sonra uzaklaşmak, mesafeli olmak isteyince nankör olursun. herkes anne olmamalı

İnşallah kendi ayaklarim uzerinde durmak cok isterim. Suan sessiz kalmamin sebebi kardeslerimi dusunmem. Yoksa inanin bazen aklimdan polisi arayip sikayette bulunmak bile gecti. O dereceye gelmistim. 2 kardesim var yaslari henuz küçük. Onlarin ihtiyaclari eksik kalmasin diye simdilik sessizligimi koruyorum. Fikriniz ve düşünceniz icin cok teşekkür ederim

Bazı anneler evlatlarından birini günah keçisi yapar. Sende onlardan birisin. Çalış, oku mesleğin olsun, hayatına bak. D dolores_rose Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çok mantıklı çok iyi bir dille ifade etmissiniz. Gerçekten çok teşekkür ederim. Soylediklerinizi dikkate alacağım. Sevgi ile kalın

Düşünceniz için çok teşekkür ederim. Aslinda evet sevgisiz bir aile ve sevgisiz bir evliligi olduğunu düşünüyorum. Dolayisi ile bize icten sevgi pek gösteremiyor. Benim onu iyilestirmemi soylemissiniz aslında şöyle ifade edeyim, fiziksel ve mental anlamda siddet gordugum icin kendisine karsi sevgi besleyemiyorum ne yazik ki. Ama saygi duyuruyorum. Yapıp kendimi kötü hissettigim cok davranisim oldu ve ardından özür diledim. Daha da yapmadım. Ama sevgi konusu bana gore cok hassas bir konu. Cevap vermeme kismina gelirsek bu soylediginiz bana bir durumu hatırlattı. Bir gun yine tartisiyoruz tartistigimiz sirada asla cevap vermedim hep sustum ve hep o soylendi. kavga sonrasi ise bak böyle ol cevap verme ben kendimi tutamiyorum bu konuda senden teşekkür ederim dedi. Sanki o da istemeden yapiyormus da elinde degilmis gibi aciklama yapti. Yani durumuna veriyorum, sabrediyorum fakat bir noktada patlama noktasina geliyor insan. Benim icimde de senelerin ofkesi ve üzüntüsü var artik. Yaşadığım siddet olaylari her daim aklimda. Travma olmus durumda. Babama dahil bu konuda kizginim beni koruyup kollamadigi icin. Herkesten korumaya calisir beni sahiplenir ama anneme karsi asla birsey yapmaz. Benimde canımı yakan durum o. Anlayacağınız gerçekten ne yapmam gerekiyor bilmiyorum. Sessiz kalsam zaten bu yorgunlukla hep sessiz kalıyorum artik. Ama oyle laflar ediyor ki tahrik oluyorsunuz adeta. Duysanız sen nasıl dayaniyorsun bu evde dersiniz. Öyle düşünüyorum. Bu sorunumu da gelip buraya dökmek istedim. Tekrardan teşekkür ederim

Kesinlikle. Ergenligimden bu yana kendisine mesafeliyim. Oturup da bir huzurlu sohbet ettigimi hatirlamiyorum. Hic oyle bir iliskimiz yoktur. Beni buyuttugu icin yaptiklarina karsilik böyle mesafeli olunca nankor dedigi oluyor tabii.

Ben de annemle aynıyım. Mesela bazen bana anlattığı bir konuda soru sorsam ters tepki veriyor "üff ben ne bilcem, bir de onu mu sorsaydım" filan diyor. Bugün apartmana dilenci geldi zile bastı. ona para verdi. Kapıyı kapattı ben de "gidip elini yıka Corona var" dedim. sinirli şekilde "Dikkatli verdim nolcak sanki" dedi. Sinirli şekilde demese sakin ve olumlu bir tavırla dese anlarım ama bu şekil tepkilerinden bıktım. ben de dedim "kapıdaki dilenciye para verip ona güzel davranacagına, evinin içindeki kişilere iyi davran" dedim. Konu bu şekilde uzadı ama umrumda değil. Ona da diyorum "Ben kimsenin atarını giderini çekemem seninkini de çekemem" diye. Ki seninki yine özür diliyormus o bile iyi bir şey yani. ama seni dövmesine engel ol bence. anne babaya saygı önemli ama 20 yaşında bir kızı dövmeye hakları yok. Yazın benim saçımı tutup çekti, saçımı kurtarmak için kolumla ittim diye kendince üzüldü. Nedenmiş boynuna değmis kolum bunu unutmayacakmış. Sanıyor ki o beni dövcek ben de hic hareket etmeden durcam. onun için artık dövmeye yeltenmiyor. Ama ben de soğudum artık

Çok haklısınız

Çok teşekkğr ederim canım inşallah allah sanada nasip eder mutlu huzurlu bir yuva Seninki yine özür diliyormuş beninki onuda yapmazdı sarılma falan bilmiyorum ben hiç hatırlamıyorum başkalarıyla kıyas yapardı. Hatta elin kızlarına iltifatta ederdi 'canım çok tatlısın güzel kız vs.' Bana bunları hiç demedi içimde kanayan yara keşke beni seven bi annem olsaydı bende öyle severdimki ben içi sevgi dolu bi insanım onun tam tersi çocuklarıma sevgimi gösteriyorum ve kendi çocukluğumuda bu şekilde iyileştiriyorum yaralarımı böyle sarıyorum sanki biryandanda. Annem kendi annesinden sevgi görmemiş banada aynı şeyi yaşattı tam tersi olmalıydı aslında. Birde tek kızıyım 2 tane abim var

Selam arkadaşlar. Bir konuda içimi buraya dökmek istedim. Başlıkta da görüldüğü gibi konu annem. Ben 20 yaşlarindayim. Bu yaşıma kadar bildim bileli asla onunla anlaşamamam. Mutlaka didisiriz bana her gün söylenir. Bugun gerçekten caresiz oldugumu hissettim. Sabah odami temizleyecektim o da dün koridoru temizlemisti. Neyse odayi temizlemeye basladim kapim acik kalmis hemen pat diye gelip odanin kapısını kapat toz cikiyor salak dedi. Ardindan saydirmaya basladi. Bende tamam deyip kapattım temizlige devam ettim. kapiyi kapattigimda defol git dedim üzülerek söylüyorum bunu iyice sinirlendi. Bana sinirliydi anlam veremedigim düzeyde. Yani yine atistik. Temizligim bittikten sonra iftar zamani gelmisti ben sofraya gitmedim benim hakkimda olumsuz konuştuğu icin. Kardeslerime o şeytan neden gelmiyor demis. Ardindan o mutfaktan ciktiktan sonra bir bardak su ve pide ile atistirdim. Geldiginde corbayi ic bana yasattiklarinin aynısını yasayacaksin dedi. Ben de bana bunlari soylerek sadece tahrik ediyorsun dedim. Sonrasında bunu dedigim gibi corbayi aldi tenceyere döktü git dedi o odadan cikmayacaksin mutfaga girmeyeceksin ne halt edersen et dedi. Kendime ait tum işleri kendim yapacakmisim camasir yikama gibi mesela. Anlayacağınız surekli boyle yasaklar koyuyor. Ben artık dusunemiyorum o kadar bitkin hissediyorum ki kendimi. Ne yapsam bilmiyorum. Babam deseniz o da asla sesini çıkarmayan cinsten. O evde tek sesini cikarabilen insan benim ona karsi. Senede bir iki kez sinir krizi gecirdim. Panikatak okb ve anksiyete hastasi oldum. Mücadele ediyorum.

Anneniz ilaç kullanıyormuş, belli ki sıkıntıları var yani elinde değil bu sinir halleri. Şimdi bilgi cağındayız da bize her şey mümkün geliyor ama değil bazen. Küçük yaşta evlenmek, küçük yaşta anne olmak, sevgi görmemek, nasil seveceğini bilememek ebeveynleri telaşlandırıyor, ne yapacağını bilmiyor ve gördüğü şeyi uyguluyor. Bu sevmiyor demek değil, yanlış davranış geliştirmiş ve artık bunu değiştiremiyor. Yaşınız çok genç, evet bunları yaşamak istemiyorsunuz, belki çabalamak da istemiyorusunuz ama daha sakin kalmaya çalışarak, sanki onu severek iyilestiriyormus gibi görev edinerek daha sakin bir ortam yaratabilirsiniz. 20 yaş için çok sabır gerektirir biliyorum ama her lafa karşılık vermemek, tartışmaları kavgaya dönüştürmeden halletmeye çalışmak da bir seçenek? Bu bir kere deneyerek olacak bir şey değil ama yani onu da yaptım olmadı değil çözüm. Uzun bir süreç ister. "O çorbayı iç" diyen bir annenin eminim ici gidiyordur, çok uzuluyordur olanlara ama bilmiyor! Başka yol bilmiyor...

O yaşlarda annesiyle didismeyen cindir. Ne kadar kavgada etseniz anne iste yapacak bir sey yok. Evlendikten sonra annemi anlamaya basladim Ben H Happyyear34 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bende senin yaşındayken annemle çok tartisirdim. Hemde evin bütün işlerini ben yapardım annecim çalışırdı. Evin tek kiziydim kardeslerimide ben bakardım mecbur. Ama ona rağmen illa kavga edecek birşey bulurduk. Allah'ım o zamanları hatırladım da kavga kıyamet bitmezdi sanki bana her lafı batardi. Benimde her lafım ona batardi. Ama evlenince el kapısına gelince annemi öyle iyi anladım ki. O hayat yorgunluğunu herkesle ugrasman gerektiğini, hele birde anne oldum. Bebeğimi kısa bir süre sonra kaybettim. O zaman daha iyi anladım annelik ne demekmiş. Evlat ne demekmiş şimdilerde geçmişe bakıp üzülüyorum niye kırdık birbirimizi diye. Demem o ki şuan ikinizinde her hareketi birbirine batabilir. Ama ilerde bu zamanlara bakıp vay be diyeceksin. Sen önüne bak oku ve iyi bir meslek sahibi olmaya gayret et. Bu durumların hepsi geçici unutma

Şuan huzurlu bir hayatınız var ise adınıza gerçekten çok sevindim Allah mutlulugunuzu arttirsin. İnanin insan yaş aldikca daha fazla gucsuzlesiyor sanki. Hicbir zaman onu memnun edemedim. Hep baskalari ile kiyaslar beni. Eskiden dovup sonra ozur dilerdi. O ozur dilerim cümlesini soyledigi an icim soguyor artik. O kadar anlamsiz geliyor ki. Nasıl olsa bir iki gun sonra yine ayni olaylari yasayacagiz diyorum. Sarilmasi ozur dilerim demesi bana cok yapmacik geliyor. O kadar sogumusum ki ondan. Bir gram sevgi dahi besleyemiyorum kendisine inanin. Çok üzücü. Senelerdir annesi ile kızkardeş gibi olan arkadaşlarıma imrenirdim. Nasil bu kadar iyi anlasabiliyorlar diye. Oyle olmayabiliyormus demek ki. Bende bunu tecrübe edindim

Baban nerede?

Babam bu konuda aşırı sessiz bir insan. Moralimi bozan bir durumda bu. İsten eve evden ise hesabı kimseye dokunmuyor. Ama sağ olsun maddi anlamda ihtiyaclarimizi karşılıyor. Fakat bu durum için hic mücadele ettigini hatirlamiyorum. Arada bir iki cumle soyler cocuga soyle yapma git ilacini ic der. Durum bundan ibaret. Siddet gordugum an baba diye bagirdigimda tek yaptigi sey oylece bakmak anneme yapma demek. O kadar komik geliyor ki buradan bakinca. H Happyyear34 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Merhaba, Allah yardimcimiz olsun öncelikle. Dövme mevzusu su şekilde aşırı sinirlendiği zaman bana saldiriyor böyle cinnet gecirmek denilir ya hani o zamanlar. Yoksa yaşımın aslinda bilincinde. Özür dilemesi ise aslinda dışarıdan bakıldığında güzel bir davranis fakat her defasinda yapıp yapip sonradan ozur dilemesi de biktirdi artık beni. Bu sey gibi tipki bir cocugun her seferinde yaramazlik yapıp ozur dilerim deyip yaptigi davranisin aynisini tekrar etmesiyle ayni sey. O açıdan artik ne dese ne yapsa bana inandirici gelmiyor. Sizin adiniza da çok üzüldüm. Neden boyle davraniyorlar çocukluklarından kaynakli bir durum mu bir turlu anlam veremiyorum açıkçası. Huzurlu yapida bir ailem olmasini çok isterdim. S

Bende çok yaşadım böyle şeyler evlendim çok şükür eşimde iyi bi insan sinir falan kalmadı. Önceden çok sinirliydim demekki hep onun yüzünden zaten beni sevgisiz büyüttü benimkide her ağzına geleni sayardı saf salak çirkin derdi onun yüzünden özgüvensiz bi insan oldum. Ona kalırsa o çok iyi bi anne bana bakmış büyütmğş yedirmiş içirmiş e okadarınıda yapman lazım zaten dimi niye doğurdun

Okuyorum şuanda ama insan bir sure sonra dediğim gibi çok bitkin hissediyor. Benim gibi olan insanlari gördükçe güç aldim. Ne kadar cokmus benimle ayni durumu yasayanlar dedim. Sonuc olarak çok üzücü bir durum tabii.

Allah sizin de yardımcınız olsun. Aile hayatımız böyle karmaşık insallah evliliğimiz huzurlu ve mutlu olur

Merhaba yorumunuz icin çok teşekkür ederim. Umarim bu yasadiklarim geçer. Çünkü mental olarak inanin insanin hali kalmiyor.

Çok teşekkür ederim güzel dualariniz icin. Aslinda su yönden güzel bir tecrübe oldu biz bu tecrübeyi edindik ve cocuklarimizi daha bilinçli bir sekilde yetistirebiliriz onlari sevgi ile besleyebiliriz. Bu anlamda motive ediyor beni.