evet elimiz ayağımız tutuyorsa görüyor duyuyor konuşabiliyorsak herşey elimizde aslında bunlara sahip olamayanlar bile hayata sımsıkı tutunabiliyorsa neden biz yapamayalım ki bize verilen değerlerin kıymetini bilmeliyiz ve şükretmeliyiz herzaman ama insanoğlu doyumsuz ve bazen sahip olduklarının ne kadar değerli olduğunu unutabiliyor hatırlattığın için tşk kumpir

AsLinda o kadar şansLiyiz ki, farkinda degiLiz.. Bi Hayal kirikLigina ugradik, bi TersLik oldu Isimizde, hemen; 'Ne kadar şansiz bi Insanim', diyerek feryad ediyoruz.. Bazen yasadiklarimizdan ibaret, Hayata, Herseye biLe küsüyoruz.. Halbuki hic düsünmüyruzki:'Beterin Beteri Vardir', diye.. Kimisinin 2 Geyim PantoLonu var, durmadan bu Halinden Sikayet edip, yeni PantoLonLar istedigini söyLüyor... Kardesim, hic düsünmezmisin, bu PantoLonu bulamayan, yari cipLak doLasan Fakir InsanLarda var diye?! Bu Haline şükredip, ne kadar şansLi oLdugunu bilmezmisin? Aşk Hayatinda bi AyriLik Yasadin; Moralsiz hic birseyden zevk almiyor/ almak istemiyorsun, icinde kapandin.. Etrafina bir bak, seni seven nice InsanLar varki, kötü GünLerinde destek cikan DostLarin... Elbette bu Hayatta oLdugumuz sürece hüzünLü anLar yasayacaz, ama asla Feryad edip, küsmeyecegiz, bi düşün SevgiLisini toprak Altindada seven var, Dostu oLmayanLarda var.. Ne kadar şansLisin.. şuanki Durumumuzu düşünüp HaLimize bi bakaLim.. AsLina ne kadar şansLisin degiLmi?!... HaLimize şükredeLim..