Resmen ağır depresyon belirtileri bunlar. 23 yaşında iki çocuk, hiç sorunun olmasa bile psikoloji pert olur. Kesinlikle doktora gidip destek almalısın

Sizi çok iyi anlıyorum ama zaten baba kendinden başkasını düşünmez haldeyken annede kendinden vazgecse çocuklar ne olur hiç düşündünüz mü? Bundan sonra ki yaşamda eşinizden pek bişey beklemeyecek siniz kendinizi mutlu etme yolları bulun ve hayatınıza sim sıkı sarılın. Hiç kimse için değil, çocuklarınız için bunu yapın.

Güzel dileklerin için teşekürler buraya yazınca bile rahatladım. Terapi iyi gelecek inanıyorum artık. En kısa sürede terapiye başlamak istiyorum. Eşim destek olur oda geşgitli hallerimden yoruldu. Bi öyleyim Bi böyle

Maddi durum şu anda yeni düzeldi normalde çok çok iyiydi eşim abisi iflas edince 100 bin TL kadar borcunu üstlendi 2 senedir o borcu ödemeye çalışıyoruz şu anda 20- 30 bin kadar kaldı. Liseyi açıktan okuyorum son bir sene daha girsem bitecek ama inanır mısınız bilemem ama bir senedir bildiğim herşeyi unuttum çarpım taplosunu ezbere bilen ben kardeşim 7x8 kaçtı abla diye sorunca cevap veremedim. Beynim durmuş gibi beynim herşeyi silmeye başladı. O yüzden 1 senedir ara verdim ama yeni dönem kayıtlarında kayıt yenilicem inşallah. Kv yaşlı zaten bakamaz çocuklara kreşe büyük kızımı verecektim bu sene pandemi çıktı o yüzden eşim göndermekten yana değil N

Sanırım şu an ki sosyal medya VS. Bunlar da çok etkili hayatımızda şuna bak şunu yapıyor bunların yaşantısı ne güzel falan diye düşünüyorum. Bu karısına bunu almış bu kocasına bunu yapmış. Sanki tek benim hayatım kötü gibi geliyor. Sonra düşünüyorum. Benden daha kötü yaşantısı olanlar vardır şükür de. İşte kendi kendime vesvese verip kendi kendime tavsiye vermekten yoruldum sanırım sizin güzel mesajlarınız vesile olur inşallah N

Anne olmasan ayrıl kendini dinle derdim ama annesin. Acilen kendine gelip yola devam etmek zorundasın maalesef...

Bı tatile gidin kafanızı iyice dağıtın. Mantıklı karar verecek düzeyde değilsiniz.

Çocuklarım pişmanlığım değil sadece bu psikoloji de olduğum için onlara haksızlık etmek istemiyorum. Yani bazen onlar olmasaydı hiç kimseyi düşünmezdim diyorum. Ama ağladığım da kötü olduğum da ek yanımda olan onlar göz yaşımı bile tek onlar siliyor. Tedavi daha mı kötü olurum hap kullanmak istemiyorum küçükken kullanmıştım. Ağlayamamıştım bile o hapları kullanınca sürekli uyku oluyor çocuklarım a ben bakmak zorundayım

küçük yaşta evlilik, daha bu yaşta durumlar ortadayken bi de 2 çocuk cahil cesareti kusura bakmayın. normal yani böyle hissetmen. yaşıtların daha yeni üniversiteden mezun olup dünyayı geziyo. en yakın zamanda psikiyatriden randevu al bari

Depresyon belirtileri anlattıklarınız. Kendi kendinize aşabilirsiniz ama çok zor olur. Bence mutlaka psikoloğa yada daha derinse psikatriste gidin. İlaç, terapi mutlaka işe yarar. Bu kadar genç yaşta derin düşünceler hoş değil. Çocuklarınızın size ihtiyacı var. Mücadele etmek zorundasınız.

Merhaba hanımlar konuyu açabilmek için üye oldum. Umarım anlatabilirim derdimi. 23 yaşında 2 çocuk annesiyim. İki kızım var. 18 yaşında evlendim. Çocuklar peşpeşe oldu. Bu süreçte çok sorunlar yaşadım. Kv ile birlikte oturduk ilk 2 sene evşeri ayırdık sonradan. Eşim iflas etti bile isteye abisinin çoğu borcunu üstüne aldı. Hem ekonomik hem psikolojik çok sıkıntı çektim. Böyle çok tükendiğimi hissediyorum. Çok yoruldum hayattan bunaldım sanki yaşamak anlamsız gibi. Televizyon falan izlersem zaten iyice kötü oluyorum. Bu kötü dünya da neden varım diye. Son bir yıldır yaşamak için yaşıyorum. Çocuklara karşı tahamülsüzleştim. Eşime karşı soğudum. Boşanmak için uğraşmaya bile dermanım yok inanır mısınız. Eşime bazen diyorum boşanmak kolayda uğraşmak zor geliyor. Kendimi tükenmiş hissediyorum. Geçen hafta çok çok yakın birinin vefat haberini aldım üzülmedim bile o zaman korkmaya başladım iyice ruhsuzlaştım diye. Yalnızlık sakinlik istiyorum. Ruhum yorgun. Yaşadıklarım o kadar uzun ki hayata çok erken başladım. Erken pes ediyorum sanırım. Eski neşem cıvıl cıvıl ben yok. Hiç bir arkadaşımla konuşmuyorum herkesle irtibatı kestim. Onlar bile bana ağır geliyor. Akıl verin ne yapmam lazım. Çok yorgunum kimse beni anlamıyor eşim bile geçmiş zamanı bana geri verseler herşey o kadar farklı olurdu diyorum hep. Gelecekle değil geçmişle yaşıyorum. Geçmişi özlüyorum. Çocukluk yıllarımı keşke dönebilsem. Umarım anlatabilmişimdir...

Resmen bu hayatı yaşamam için zorlandım. Evlilik çıkış sandım. Ben orta okuldayken ablam kaçarak evlendi. Beni liseye göndermedi son günü herkese karşı gelerek son 5 dk kayıtların kapanmasına yetiştin. Kayıt yaptırdım. Bir öğretmenim vardı asla hakkımı helal etmiyorum bir dersim zayıf diye babamı aradı bu kızı alın okumaz dedi dersten çağırıldım babam o öğretmenin odasında bir tokat attı. Hiç sesini bile çıkarmadım benim için okul orda bitti. Bi ğün alıp başımı gideceğim dedim yaptım da cebimde hiç para bile yoktu. Sonra babam buldu. Tamam yanlış yaptım dedi. Okula vermek yerine işe verdi. 16 yaşında çalışmaya başladım. Çok çok yoruldum bütün arkadaşlarım okurken ben çalışıyordum. Hemde 300 TL ye aylık baba para vermeye gerek yok demişti. Evlenirsem özgürlük benim dedim evlendim kara deliğe battım.

Son olarak sunu soylemeliyim, yazdiklarindan anladigim kadariyla, o kadar aklibasindasin o kadar olgunsun ve farkındalığın o kadar yuksek ki, ben tedaviye falan ihtiyacın olduğunu hiç sanmıyorum. Herşey yolundayken bu duygulara giriyor olsan tamam ama ortada bir hayat stresi var gayet normal duygudurumun. Basedemeyeceğin mevzular da değil açıkçası. Hayat boyle bisey. Sen kendini salmışsın o kadar. Toparlan kalk ve yoluna devam et. Bu yolda eşinle elele yürümek de senin elinde. Umarım tercihin bu yönde olur. Yolunuz aydınlık olsun canım.

Bence tüm suçu hayata atmamalısın. Şu tavırlarından bile belli çocuk olduğun bahsettiğim şey çocuk şımarıklığı değil yani. Hayat ne bilememek aklı bi karış havada olmak. Hepimiz öyleydik en az 25 yaşında insan kendini tanıyor hayat ne anlıyor. Eminim sebeplerin vardır ama çözüm yolun en basit gibi görünen yol olmuş hep. Olan olmuş hayata küsmek için çok küçüksün daha. O yüzden diyorum oku diye. Yaşın büyüdükçe ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksın.

Biraz carlayın, mükemmel olmasını istediği şeyleri kendisinin yapmasını söyleyin. Sizi başka kadınlarla iş konusunda kıyasladığında cevabınızı verin. Eşim de böyle kıyaslar yaptığında birkaç defa '' İstersen o kadınlara HER YÖNDEN benzeyebilirim. '' diye açık ve sert bir cevap verdim. Sustu, daha o konuyu açmıyor. :))) Kimse mükemmel olamaz, mükemmel görüp örnek verdiği insanların nelerini gördük. Bunu niye mi anlatıyorum? Eşinize biraz ses çıkarırsanız kıyaslara başlayacak da ondan.

kesinlikle tedavini ol ve olaylara o zaman bak tekrar yine aynı hissedersen boşanırsın zor değil ama depresyon insanı hayata bile küstürür bırak kocayı

Yani gözü dışarda olur alkol, kumar vs. olur ne bileyim şiddet eğilimi olur haklisin derim de sanki ona bulanıp kendi kendini hem ona hem hayata karşı dolduruyor gibisin. N

Sizi anlıyorum psikolojiniz şu an büyük kararlar almaya müsait değil. Boşanmak bunlar aceleye gelecek şeyler değil. Ondan tedaviye başlamanız şu durumda daha iyi bir seçenek. Bir de size bir tavsiye kendinizi mağdur olarak görmekten vazgeçin. Başınıza ne geldiyse geldi. Yaşadınız bitti çocuklarınız ve de kendi mutluluğunuz, hayatınız için daha kararlı ve güçlü olun. Ben de şu an hayatım için bir çok kişiyi suçlayabilirim. Ama bu bir şeyi değiştirmez.

Baba sevgisi görmeyen kızlar hep dışarda sevgiyi arıyor. İnanın böyle bir insan değildim herkese tavsiye akıl verirdim yapmam dediğim ne varsa yaptım. Evlenmem asla dedim evlendim. Kv ile oturmak neymiş gençliğinize yazık dedim 2 sene oturdum. Ben şu olucam bu olucam derdim tırt oldum. Çocuğu dövmeye devam edip ağlama diyen anneler çocuğa doğmasına sebeb olduğu için bütün hayatına söz sahibi olmak isteyen babalar olduğu sürece bu devran böyle sürecek gibi tek ben değilim eminin her kız bir kurtuluş diye arıyor ama en iyisi sosyal hizmetlere gidip ben ailemle yaşamak istemiyorum beni alın ailemden deseydim hayatım çok farklı olurdu. Zaten buna benzer birşey yaptım ama hep bana yanlış insanlar denk geldi. Ailemden şiddet baskı görüyorum diye polise gittim. Polis babamı tanıyormuş beni öylece gönderdi bir işlem yapmadan. Ben çıkınca babamı aramış birsürü dayak yemiştim. Şimdiki aklım olsa o polisi bulur şikayet ederdim. Ama o zaman çocuklukta polis bile birşey yapamayınca evlenince kurtulurum dedim.

Çocuksun daha 2 çocuk büyütüyorsun. Anne olduğuna göre sıkıldım deme lüksün yok. Çocukları dünyaya getirdiğine göre onlara iyi bakmalısın. Depresif durumdaysan psikolojik destek al ve KORUN. 3. çocuğu yapma.

Kocamla sorununuz ne tam anlamadım aslında. Bana pek bi sorun var gibi gelmedi. Sen hayatından üstündeki baskıdan onu sorumlu tutuyor olabilirmisin acaba. Sabah 6 dan akşam 9a çalışan bir adam ev ve çocuk bakımında birşey beklememek lazım bence.

İstersen geçmiste yaşa, düşün düşün aynı sarmalın içinde ömrün geçer gider, istersen delir. Ama bu sekilde mutlu olamazsın, kimsenin de umuru olmaz. Fakat sana muhtaç olan kızlarını da düşünmelisin eğer sen iyi olmazsan emin ol kimse onlara senin gibi bakamaz, güçlü ve mutlu olmak zorundasın bu yüzden öncelikle ruhsal destek al. Hayatında hep birileri senin adına karar vermis, hep savrulmuşsun. Inanki çok gençsin ve hayatını istediğin yönde değistirebilirsin. Belki sana destek olacak biri yok diye düşünüyorsun, boşver, kimseye ihtiyacın yok. Hepimiz yalnızız aslında. Kendi kendine anne-babalık yapacaksın, kendi kendine destek olacaksın. dediğim gibi hedefler koy zaten ilk basta su okulunu bitirince kendine güvenin gelecek, ne güzel üniversite de düşünüyorsun, insallah yolun açık olur.

Kendinizden vazgeçmeyin. Umutsuz bir durum yok aslında. Sağlam korunun sadece. 10 seneye çocuklar anca tamamen kendine yeter olacak deseniz bile, siz 33 yaşında hala genç bir insan olacaksınız. Bir hava almaya, resetlenmeye ihtiyacınız var. Çok normal, insanı bir ihtiyaç. Hafta da 1 güncük de olsa yalnız gezip dinlenebilseniz bir şekil...

Yaşadıkları zor haklisin kizmakta da haklisin yerden göğe kadar. Ama şöyle düşünmeyi dene, evlendiniz ya hani, iyi gün-de kötü gün-de diye söz verdiniz. O istermiydi bu kadar borca batmak. Belki pişmandır. Bu da onun yanlış adımı demekki. Malesef yaşayarak öğreniyoruz bazı şeyleri.

1 senedir kendim baş etmeye çalışıyorum. Dışarıdan o kadar mutlu sorunsuz görünüyoruz ki evden çıkarken Bi maske takıp çıkıyorum adeta başka biri oluyorum eve girince başka biri. Yaşamak istediğim hayatı yaşamıyorum. Bu yaşantımda mutlu değilim. Birde bu pandemi girdi doktora gitmem sıkıntı. En azından online çalışan bir terapistten destek almak en iyisi

Haklısın canım sustukça haklı sanıyorlar kendilerini azıcık örnek vermek lazım

Çocukluk yıllarımı özlüyorum diyen iki çocuk annesi bir çocuk... Kardeşim var senle yaşıt ve o kadar çocuk ki. Hiç mi yapma etme diyeniniz olmaz kayınvalide evinde oturmuşsunuz bi de. Ah ki ne ah. İki çocuğunun hatrına kendini toplayıp devam etmek zorundasın malesef. Çok şey yaşasan da daha çok başındasın hayatın. Üniversite okumanı tavsiye ederim lise mezunsundur herhalde. Hayata daha geniş bir pencereden bakabilirsin biraz insan içine karışırsan. Kendini soyutlama. Ve lütfen başka çocuk yapma en azından önünü görene kadar.

Yaşanmamış çocukluğumu özlüyorum desem daha doğru olur yaşamak istediğim yaşamadığım o kadar çok şey varki onları sindiremiyorum sanırım. Kendi kararlarımdı belki evlenmem çocuk yapmam fakat hep Bi nedeni vardı çocuk yaptım kv ile evi ayırmak için yani hatayı hatayla kapatmak oldu benimki. Hayatta Bi hatamı hata yaparak kapatmaya çalışırken hayatta hata yapmaktan doğal birşey olduğunu kimse söylememişti bana belki de o yüzden hep güçlü olmak zorundaydım. Şimdi de çocuklarım için güçlü durmak zorundayım. Sanırım herkes sizin kardeşiniz kadar çocukça şımaracak kadar şanslı değil feruzecerci Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Destek almaniz lazim desteksiz üstesinden gelemezsiniz bence cocuklriniz icin en azindan bu durumdan cikmaniz lazim desteksizde olmaz

Ben doktorumdan uyku yapmayan hap istemiştim ısrarla. Tamam tedavi zor bir süreç, alışana kadar zor oluyor. Ama böyle de yaşanmıyor ki.

Yani benim bu duruma gelmenin eşimin çok büyük payı var omzuma o kadar ağır yükler verdi ki altından kalmadım bütün sorumluluk bende ev çocuklar iş güç para konusu kendisi sadece çalışıyor. Ben ise özel sgksız maaşsız bakıcı işçi gibiyim sabah 6 da gider akşam 9 da gelir. Hayatta hiç bir zaman hırsı olmadı. Ben hep hırslı oldum ama onun bu monotonluğu benim yaşam enerjimi emdi benimle sohbet eden biri kendin çok küçüksün ama 40 yaşında kadın gibi konuşuyorsun diyorlar o kadar çok şey yaşadım gördüm ki

Öyle oluyor zaten canım herşey dört dörtlük olmak zorunda yemek ev işi çocukların tırnakları uzasın sen bu çocuklara bakamıyorsun oluyor. Çıldırıyorum. İnan sessiz bir insan değilim ama 4 yıldır kendimi ifade etmek için uğraştım insanlara karşı hep dik durdum doğru bildiklerimi savundum. Ama baktım en ufak hata da arkamda kimse yok herkesi bir bir hayatım dan çıkarmaya başladım. Hafızam bellektekileri silmeye başladı fakat geçmişi değil yenileri silmeye başladı. Geçmişte yaşamaya başladım şurda şu olmuştu keşke şunu şurda şöyle yapsaydım diye diye kafayı yedim. Herkes benden birşey bekliyor kv ilgi kocam 4 4 lük eş olmamı sanki kendi 4 4 lük anneme göre bana rahat batıyor ablam desem kocasından başkasını gözü görmez en ufak hatam da herkese anlatır yani delirmem normal sanırım bu hayatıma yaşadılarıma göre bir gün okulda pikniğe gitmiştik annem izin vermez diye söylemedim öğrendiğinde kiminle orb.. luk yaptım diye yapmadığını bırakmadı şimdi görsen kendisi zamanında hiç birşey yapmamış gibi. Tek sorun benim D dgdln

Bu konu kızlarını erkenden evlendirmek isteyen tüm cahil ailelere ve çocuk yaşta koca derdine düşen ergen kızlarımıza ders niteliğinde bir konu. Yanlış anlamayın sizi böyle itham etmiyorum belli ki zor bir çocukluğunuz olmuş ve çareyi kendinizden yaşça büyük bir erkekte aramışsınız. Çocuğunuz var ve iyi değilsiniz size acilen psikiyatriye gitmenizi öneririm cidden o kadar iyi geliyor ki insanı yanlış şey yapmaktan koruyor.

Hepimizin hayatında değiştiremeyeceğimiz şeyler var. O kadar gençsin ki şimdi sorun olarak gördüğün yasadigin her ne varsa geçip gittiğinde ki, geçip gidecek, dönüp uzuldugune üzüleceksin. Hayat şu andan ibaret değil. Çok kıymetli bir şeye sahipsin. Gençlik. Herşeyin değiştiğini görüp pek çok yeni şey tecrübe edecek zamanın var. Çık şu karabulutun içinden.

Hayatta ne yapmak istiyorsunuz? Geçmişe dönmek mümkün değil o halde ilerisi için istediğiniz ne bunu düşünün istediğinizi hayattan alın. Önce şu ruh halinden çıkın, terapi olabilir ama maliyeti noktasında eşiniz yardımcı olur mu biilmiyorum. Bol bol iletişimde olun ama şikayetlerle değil gerçekten hissettiklerinizle ilgili. Yaşınız çok küçük hayat inşallah bundan sonra sizin için olumlu geçer. Şimdi çok hayali olabilir ama belli mi olur belki bir gün kendinizi toplarsınız belki bir dershaneye gider ortaöğretim kpss 'sine girer kendinize başka bir yol çizersiniz eşiniz ve çocuklarınızla.

Genç yaşta ağır sorumluluklar almış, zor şeyler yaşamışsınız. Peşpeşe 2 çocuk yapana kadar keşke biraz canınıza kıymet verseydiniz bir tedavi olsaydınız. Bu depresyon birdenbire çıkmamıştır yani. Evet, depresyondasınız. Ara sıra yokluyor beni de yıllardır bu hastalık. 2 çocuk var size muhtaç, lütfen tedavi olun.

Gerçekten o kadar yorulmuşum ki hayat beni yıkmak için çalıştı bu zamana kadar hep güldüm hep güçlü kaldım çok çok baskıcı bir ailede baba da büyüdüm evliliği kurtuluş sandım. Ama çok yanılmışım. Boşanıp yeniden başlamak istiyorum. Hayatın başındayım diyorum. Ama çocuklarıma haksızlık edecekmişim gibi geliyor. Tek çözüm yardım almak sanırım.

Ayenen canım yıllarca kv bin temizliğini yaptım. Ev taşıdı 6 aylık hamileydüm bayyosunu telleyerek temizledim. Ama bu sene iyi olmadığımı temizlik yapamıcağımı kendi evimi temizleyemediğimi söyledim ama işten kaçtığımı iddaa etti sadece güldüm ne kadar komik demi insanlar için yıllarca didin ama artık yapmak istemediğini söyle kötü oluyorsun. Artık kimse için uğraşmıcam kimse beni düşünmüyor bende kimseyi artık düşünemem

Düşünmeden kararlar veriyorsunuz sanırım. Eşiniz konuusnda sizi zorlayamaz kimse ancak çocukları doğurduysanız tahammül etmek zorundasınız. Boşansanız da sabah kalktığınızda sihirli değnek değmiş gibi her şey düzelmeyecek. Yeni bir sürü sorumluluk çıkacak karşınıza. İsterseniz bir süre ailenizin yanına dönün. Hem çocuklara yardımcı olurlar hem de siz düşüme firsatı bulursunuz.

Evet çevremde herkes yaşımdan büyük düşündüğümü söyler çevreme hep tavsiye veririm ama kendime hiç faydam olmadı. Olgun olmamda çocukluğumu yaşayamam sanırım. Hiç çocuk olamadım çünkü N

Herkes yazmış zaten. Kesinlikle destek almalısınız. Mutsuzsanız evliliğinizi bitirin. Çocuklarınız ve kendiniz için ayakta durun. Yaşınız genç. Mutlu olun eğlenin hobiler edinin. Zor şeyler değil.

Artık iş işten geçmiş. Çocuklarınızı ddüşünüp normal yaşamınıza geri dönmeniz gerekiyor. Boşandınız diyelim ozman ne değişecek. Hayatından bıkmış bı insan boşansa da pek birşeylerin değişeceğini düşünmüyorum.

Şu an maddi durumunuz nasıl? Kendinize azıcık da olsa özel bir alan yaratabilir, gelecek için hedefler koyabilirseniz daha mutlu olabilirsiniz bence. Çocukları hafta da bir kaç gün kreşe verebilir, ya da KV falan bırakıp akşam lisesi/ kurs falan yapabilir misiniz? Sizin kendinizle kalmaya, yaşınızın insanı hissetmeye ihtiyacınız var.

Haklısın canım gerçekten yaşamıyorum artık. Online terapi falan araştırcam. Pandemi döneminde hastaneye gitmek istemiyorum çocukları riske atamam

Yani artık olan olmuş sadece çocukların için devam mı edeyim. Eşime karşı biten sevgimi gizleyemiyorum çok sevgisiz bakıyorsun diyor o da farkında ama çocuklar için ikimizde birşey yapmıyoruz. O hep seviyorum diyor ama inanmıyorum sevgisine. Bende sevdiğimi söyleyemem. Zaten cinsellik sıfır hiç istemiyorum o ise çok düşkün hergün birşeyler bekliyor ben dokunamıyorum bile ona haksızlık da yapmak istemiyorum.

Esınız kac yasında N

Haklısın canım. Herkes görünmek istediği gibi görünüyor. Ama insan özeniyor R rouges

Çok iyi anlıyorum. Bayramda hem kv ler hem kendi ailem bayramda bize gel diye aradı, teyzem aradı onlara gitmiyosun bari bize gel diye. Beni anlayan yok. açık bir şekilde yalnız kalmak istedigimi söyledim. Gerçekten insan görmek istemiyorum. Kimseyi anlamak istemiyorum kimseye kendimi anlatacak gücüm de yok

Depresyondasın adama nasıl aşkla bakasın önce tedavi olun sonra karar verin

Haklısın canım ben biraz güçsüz kaldım sanırım. Aynı şeyi bende yaşabilirdim petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Güzel dileklerin için teşekkürler canım ben iyi olunca herşey iyi olur inşallah

Ona kızgınlığım kendi bu şekilde çalışmayı tercih etti. Ailesi onun herşeyi. Erkek kuaförüyken abisinin durumu kötü diye dükkanını isteyerek kapattı yapma dememe rağmen sonra abisiyle çalışmaya başladı dükkanı çok güzel batırdılar zaten batmakta olan dükkana ortak oldu ve 100 bin TL borca saplandık. Hiç borcumuz yokken. Yaşıtlarımız tatil yapıp gezerken biz kirayı nasıl ödüceğimizi düşündük. Eltim de evine yeni mobilya almakla meşgul oldu. Sindiremedim bunları beni hiçe saymasını ailesini önde tutmasını. Biz birikim yaparız o ailesine yedirir içirir. Onlara alır herşeyi ama benim onun için ne değim önemsiz ben bu yüzden onu suçluyorum deprosyana girmeme çok büyük etkisi oldu bu olanların herşeyi detaylı anlatamadığım için anlayamadınız Biti Zdrava Allah'ın İzniyle

Çok teşekürler canım her kelimen de haklısın geçmişi bırakmam lazım geleceğe bakmam lazım artık.

Ailemin evinden kendi evim kat kat huzurlu oraya gidince kendime 3 gün gelemiyorum. Hayat hikayem o kadar uzun ki. Baştan sona anlatma imkanım olsa anlardınız beni. Çocuklarım çok çok değerli benim için. Haklısınız boşansam birsürü sorun açılacak tekrardan. Artık hiç birşey e karşı mücadele etmek istemiyorum. Ya bu hayatı kabullenip dümdüz yaşıcam kader deyip ya da bi sirkelenip herşeyi silip baştan mücadele verip yaşamak istediğim hayatı yaşıcam. O kadar çocuk sahibi olmak isteyen varken keşke hiç olmasaydı demek çok bencilce geliyor onların hiç bir suçu yok babalarına çok düşkünler ayrılsam onlara çok büyük bir yıkım olur N

Eşin kaç yaşında? N

Sosyal medyaya aldanma. orda çok insan olmak istediği kişiyi, hatta aslında kendi içinde eksikliğini yaşadığı şeyleri sergiliyor. Belki birçoğu senden mutsuz. Git evlerinde yalnızlarken gör bakalım ne hallerdeler.

Evet, ne kocalar var ama bu eşinizin öküzlüğünü kapatmaz afedersiniz. Paşam bi işe gidip işten geliyor. Oh ne ala, keşke biz de yapabilsek öyle. O kadar yükü taşıyıp sonra oturup üzülmeyin. Biraz sesiniz çıksın. Ne yapın edin yükü biraz atın üstüne. Yapamıyorum gücüm kalmadı deyin. Atın kendinizi yerlere. O yükler nasıl taşınıyormuş görsün bir. Yahu 23 yaşındasınız daha, ben 31 yaşındayım. Şu yaşadıklarınızı ben yaşasam orta yerimden çatlarım. Canınızın kıymetini bilin, siz bilmeseniz kimse bilmez valla bak. Nasılsa yapıyor, amaaaaan der geçerler. Bunları yapıyor şunu da yapıversin derler. Yaptıklarınız görülmez, yapmayınca kötü olursunuz. Yapıp kötü olacağınıza yapmayıp kötü olun

Yaşına göre üstlendiğin sorumluluklar çok fazla ve içinde bulunduğun bunalım çok normal. Yapacağın ilk şey destek almak olsun. Hatta eşinle beraber almalısınız, çünkü evlilik sorumluluğunu sana yüklemesi haksızlık. Çocuklar olmasa boşanman iyi olabilirdi ama kararlarını kendi gerçeklerine göre vermelisin, bence bosanirsan 2 çocukla çok daha fazla zorluk yaşarsın. Geçmisi özlüyorsun ama sanırım evlilik öncesinde de mutlu değilmişsin ki. Daha çok gençsin ve şartlarını değistirmek, iyilestirmek senin elinde. Hayatinda belki hersey sorunlu gibi hissediyorsun ama senin ve kızlarının sağlığınız yerindeyse, hastane, test, tahlil gibi konular hayatında yoksa, bu çok büyük bir nimet. Şimdi kendine odaklanabilirsin, eğitimini tamamlamaya çalış mutlaka, kurslarla bir beceri edinmeye çalış, kurs olmasa bile belki çevrende dikis bilen birisi sana yardımcı olur, öğretir, ya da dikis degil de başka bir sey, sen ne istersen. Kendinle ilgili gelistirmek istediğin seylerle ilgili gerçekçi bir liste yap, adım adım hedeflerini gerçeklestir. Hatalar yapmşsın, sana köstek olan bir ailen olmuş kolay değil ama artık çocuk değilsin geçmisi kabullenip simdiye odaklan, geleceğin daha iyi olabilir.

Oda 33 yaşında canım 10 yaş var aramızda N

O çocukların size ihtiyacı var erken yaşta evlat sahibi olmuş olsanız da sonuçta siz bir annesiniz herşeyden önce evlatlarınız için mücadele etmek zorundasınız.. arkadaşlar da söylemis zaten bir yardim alın gerekli tedavilerinizi olun şuan saglikli kararlar veremiyorsunuz

Aslında kimseyi yargılamamak ve kınamamak lazım. Çocuklarınız var onlar sizin yaşama sebebiniz en azından onlar için hayata tutunun tedavi görün bende gördüm ve faydasını gördüm.

Haklısınız 30 da hayatın yarısında bile olmucam biraz sabredip kendimi toparlamam lazım çocuklar okula başlayınca ünüversite bitirmeye çalışmam lazım sonra onlar büyüyünce ne yapmak istiyorsam yapmalıyım şu anda onları dünyaya getiren benim onlar bu hayatı istemedi onları da bilinmeze sokmamam lazım.

En kısa zamanda psikolojik yardım almanız lazım, ilaçlı tedavi ve terapi olarak. Kendiniz ve çocuklarınız için bunu yapın lütfen.

Sen bu hayatı yaşamamışsın ki.. Kücücük yasta evlilik icin tutturan kızlarımıza emsal niteliğinde bir konu