Bizim memlekette neden herkes çocuk yapmak zorunda diyorum bunları okudukça ki aşinayım bunlardan halliceleri bende var. Madem böyle davranacaksın bir çocukla yetin en azından sen kardeşlerine ebeveynlik yapmak zorunda değilsin, onlara bursunla destek olmak zorunda da değilsin ama teşekkür edeceklerine bide böyle fazlasını bekliyorlar anladığıö kadarıyla.. gençliğin var ama öyle değil mi? Yani ne denir şimdi ondan başka dayanağın yoksa ya iyi bir dil puanı ya da kpss için ders çalışabilirsin. Ailene nasıl kulaklarını tıkayacaksın bilmiyorum ama.. çalışmak tek seçeneğin sanki.

Bana göre kendinize yaşamak istediğiniz bir yer seçin. Yaşamak istediğiniz yerde kiralara ya da ev arkadaşı arayan ilanlara gözatın ve bir süre para biriktirin. Kira depozito ve birkaç ay işsiz kalma durumunda da idare edebilecek kadar bir para. Sonra da ailenize şartları harika olan bir iş buldum deyip istediğiniz yere gidin iş bulup kafanız rahat çalışın.. Daha önce benzer şeyleri yaşadım hiç bilmediğim büyük bir şehire gidip apartta kalıp çalışarak ailemle bağımı kesmiştim.

İnanıyorum söylediklerinize işte o zaman da iş biraz size kalıyor mantıklı davranıp göndermemelisiniz. Üzülerek söylüyorum ama siz kendinizi de paralasanız aileniz ve ailenizin size karşı olan tavrı değişmeyecek yani cebinizdeki son kuruşu da verseniz yaranamazsınız.. bu yüzden kendi hayatınızı kurmaya, ailenizle göbek bağınızı kesmeye bakın derim.

Çok haklısınız, inanın aynı şeyleri düşündüm. Ama çok iyi bir iş bulsam oturur her ay düzenli para göndermemi isterler, daha önce istediler ve gönderirdim mecbur. Belki inanmayacaksınız ama şu anda elime geçen cüzi paranın bile bir kısmını eve harcıyorum. ya da ne alırsam paylaşıyorum ekonomik şartlardan dolayı.

Sabit bir gelirim olmadan evlenmeyi düşünmüyorum açıkcası. Bir de koca parası yiyip laf işitemem. Otuz yaşını geçtim ben anaokulu öğretmenliği okumak istiyorum uzaktan. İş alanı daha geniş.

İyi ya işte, ne zaman ık bık etseler paranızı istersiniz. Otururlar yerlerine. Kefen parası kazanamayan da millete vik vik edip durmasın bi zahmet.

Erkek arkadaşın varsa evlilik hazırlıklarına başla söz nişan derken zaman daha güzel geçer senin için

Ucuz şehir pahalı şehir demeden iş bulun. Belki Ankara olmaz daha farklı bir şehir olur. Paylaşımlı bir evde kalır sonrasında da kendinize bir düzen kurarsınız tekrar. Arada da nankörlüğü yüze vurmak gerekir sürekli bu şekilde davrananlara. Milletin annesi babası neler yaptı demeye getirmek lazım. Elbette herkesin annesi babası aynı maddi duruma sahip olmayabilir ama sürekli beklenti içinde olup bursunuzla bile destek olmuşken bu yapılanlar nankörlükten başka bir şey değil.

İhtiyaçları vardı. İş bulurum diye umuyordum, pek yolunda gitmedi işler.

Keşke elinizdekş paranın hepsini vermeseydiniz ya. En azından kardeşinize. Neden bedelli yaptı ki? Yapmasa olmuyor muydu?

Sizin yazdığınız durumun benzerini bende yaşadım sürekli aileme maddi destek oldum hiç memnun edemedim, aileniz çalışabilecek durumdaysa iş bulsun bazen 40_45 yaşında adamlar biz çalışamayız diyor ama eli ayağı tutuyorsa bırakın çalışsınlar evde oturmak onlara da iyi gelmiyordur, sonrasında baskılara dayanamayıp evleneyim dedim o daha beter çıktı aman öyle bi hata yapmayın kardeşim yağmurdan kaçarken doluya tutlmayın. Ev arkadaşı arayan kişiler oluyor onlarla iletişime geçin, yada apart tarzı bi yer bulun bayan için çalışma alanı dar değil, kendi mesleğinizi yapmak istiyorsunuzdur bunu da anlıyorum ama geçici olarakta olsa bir iş bulun, gerekirse ikinci bir üniversitede okuyabilirsiniz alımları daha fazla olan, uzaktan sınavsız okunabilen bölümlerde var

Hazirana kadar da para biriktirin ki sonrası için daha rahat olun. Yaşadıklarınızı anlayabiliyorum.. Hakkınızda hayırlısı umarım istediğiniz gibi bir hayat yaşayabilirsiniz mutluluklar

Kardeşiniz için niye bedelli askerlik parası verdiniz paşa paşa yapsaydı askerliğini anneniz babanız ödeseydi siz güya bir şey beceremiyormuşsunuz ya

Selam hanımlar, şu an ailemle yaşıyorum. Pandemiden beri, öncesinde Ankaradaydım, çalıştığım iş yeri kapanınca üstüne bir pandemi ailemin yanına döndüm. Maalesef samsunda alanımda iş olmadığı için online çalıştım bir süre, ekenomik kriz yüksek kiralardan sonra dönemedim Ankaraya. Eşyaları da dağıttım zaten. o zamandan beri ailemle yaşıyorum. Yarım gün çalışıyorum, onların da durumu iyi değil, katkıda bulunuyorum. Ama çok bunalttılar beni, tüüm gün evdeyim, sürekli devamlı birlikteyiz, delirmemek elde değil. Annemin koca bulamadın, torun istiyorum sohbeti, babamın huysuzlukları bıktım. İşin bir de şu yönü var: Ankarada çalışrıken yemedim içmedim küçük bir ev almak için peşinat biriktirdim, işsizlik döneminde onlarla kalıyordum vs derken tüm birikimimi onlara verdim çeşitli sebeplerle. Bir miktar da kardeşime bedelli askerlik için. O da bir gerçek, ablalarım ama anne babalarından çok sahip çıktım kardeşlerime. Şimdi o parayla ev falan alınmaz tabi, o zaman aklında küçük bir iş kurmak vardı, üstelik şimdi elimde hiç para yok, az gelirli bir işim var ve bu evde ölmek üzeryim. Bir de en ufak bir şey dediğimde milletin kızları neler yaptı, ev araba aldılar, atandılar, çocuk çocuk, sen ne becerdin sohbetine geliyor konu. Açık konuşalım, kpss atamalar çok düşük benim branşta. Yüksek lisans için hiç de kimseden destek görmedim. Yüksek yabancı dil puanı isteniyor, ben aldığım bursun bir kısmını aileme veriyordum öğrenciyken, altını çiziyorum bursumu aileme verdirdum. şimdi yaşım otuza geldi, bunları hep unuttular. Evde kendi kendine çalışsaydın, beceremedin diyorlar. O dönem bırak yabancı dili, derhaneyi, kitap alacak parayı denkleştiremiyordum ve ailemden hiç destek görmedim. Bir de eşe dosta akrabaya karşı de adım böyle becereksiz çıktı. Verdiğim tüm parayı vs sanki kendi parasıymış gibi anlattılar sağa sola. Kardeşimin bedelli parasını, diğer benden aldıklarını kendi ceblerinden vermiş gibi davrandılar. Ses etmedim. hala atanamadıın, ailenle yaşıyorsun diyor eş dost arkamdan. Okudu bir şey olmadı, babasından harçlık alıyor diyorlar. Ne diyeyim bilmiyorum ki! İnsan içine çıkacak yüzüm yok. Şİmdi gidecek yerim de yok ve aşırı bunaldım. Oruçlu oruçlu ne yapayım, uzaklaşmalıyım buradan!!!! Uzun oldu kusura bakmayın.

Klasik türk ailesi çocuklarına köle gözüyle bakarlar başkalarıyla kıyaslarlar kendileri bir b k becerememiştir ama çocuklarından elon musk olmalarını beklerler

keşke tüm birikiminizi vermeyip ev alsaydınız o dönem kimse yapılana bakmıyor unutuyor tekrar bi iş bulup düzeninizi kurmaktan başka çare yok gibi görünüyor

Artık iş o aşamayı geçti, Anakara olmaz, başka yer olur, inanın köy bile olur. Ama kiralara bakıyorsun ankarada yedi burada 5 bin. Geçen iş görüşmesine gittim, halkla ilişkiler, yarım gün sigorta yarım maaş dediler. şartlar bu kadar kötüyken cesaret edemiyorum inanın. Bir ay maaşını vermese ev arkadaşının yüzüne nasıl bakacaksın, kirayı nasıl ödeyeceksin diye düşünüyorum. J

"Size verdiğim birikimlerimi geri verirseniz ben de bu saatten sonra bi şeyler yapabilirim." deyin, para çıkacak ya susar onlar. Anne baba dediğin destek olur, olamıyorsa da elindeki son kuruşa kadar yalayıp yutmaz, biz böyle gördük, çok şaşırıyorum millet yamyam olmuş.

Hazıran kpssden sonra planım o şekilde. Bir şekilde keseceğim bağlantıyı. teşekkürler destekleyici yorumunuz için. Bu arada Ankaradayken internet faturasını da ne hikmetse hep ben öderdim. Kimse de sen bunca sene ödedin demedi, devlet bedava veriyormuş gibi davrandılar.