Bütün konuyu atlayıp sadece sorunuza yanıt vermek istiyorum konu sahibi. Erkek arkadaşımla tanıştığımda biz normal konuşuyorduk. Açıkcası, kendisini ilk gördüğümde etkilendiğimi söyleyemem; lakin beraber belirli yazıları yazmamız ve bir bülten oluşturmamız gerekiyordu. Gel zaman git zaman kendisini çok beğenmeye başlamıştım, o da beni beğenmeye başlamıştı. Sevgili olduk. Oluruna bırakmayı, ben o zamanlar şöyle anlamıştım. Aktif olarak birini aramıyordum ve birilerine şans vermeyi pek düşünmeyerek sadece okulumu okuyordum. Erkek arkadaşım da illa birini bulayım, şuna yazayım buna yazayım kişilerinden bir insan değil. Birkaç çok yakın olduğum erkek ve kız arkadaşlarım var ve kendilerinde şunu görüyorum: bir şeyi kaçırmışlar hissiyle sürekli birileriyle tanışmaya ve ilişki kurmaya çalışıyorlar. Ben hiç öyle bir insan olmadım. Erkek arkadaşım karşıma çıkabilirdi veya çıkmayabilirdi, her iki olasılık da olabilir şeklindeydi.

Haklısınız bende bu terapi ile ilgili bir durum yaşadım danıştığım kişiler oldu bazıları yalnızlığın kendimiz için güzel olduğunu söyledi biri birine şans ver falan dedi bende arada kaldım kendime yabancı doktorların bilimsel psikoloji ve kişisel gelişim kitaplarını aldım yeni başlayacağım okumaya

Heh ben bunu yapamıyorum işte, illa sonrasında bi negatif enerji oluyor üzerimde, modumu yükseltecek şeyler yapıyorum mesela şu son baskıcı tipten sonra hemen spora yazıldım, izne çıkıp İstanbul turu yapıcam ama hala bir negatif enerji üzerimde hala niye olmadı, yine neden hayal kırıklığına yğradım diye düşünüyorum. Evet olumsuz bir durum olduğunda bitiriyorum fakat çok çabuk hayatıma kaldığı yerden devam edemiyorum sanırım. N Noraa89

tabi ki hayata dair paylaşım güzel seyler. insana dair istekler. ama inanin ne saçma iliskiler goruyor duyuyoruz en azindan bunlara maruz kalmıyorsunuz. 5 6 yil önce istanbuldaydaydim yolda bi erkek sevgilisi olan kizi baya itip kakiyo kiz da hala lütfen seni seviyorum vs diye af diliyor gibi.. ya kızım hic mi zekan yok dedim icimden o kıza. bu bagimlilik da neyin nesi.. sana deger vermeyen adamla sevgili olsan ne olmasan ne... sonra sagda solda mutluluk pozu koyarsın. insanlar da aa ne mutlu der..

bence terapiler işe yaramış çünküü iyiyle kötüyü ayırıyorsun hemen ordan uzaklaşıyorsun kötü olabılecek seylerı dıkkatlıce ınceleyıp karar verıyorsun bence bu çok iyi

Evet sorunun temeli burda, kendi üzerimde kurduğum baskılar yüzünden anı kaçırıyorum, yaptıklarımdan keyif almamaya başlıyorum, terapi sayesinde bazı şeyleri hayatımda uygulamaya başladım fakat sanırım bu ara üzerine yoğunlaşmam gereken konu: anı yaşayıp herşeyi oluruna bırakmak. N Noraa89

Muhakkak soracağım, teşekkür ederim :)

Bazı ağaçların içi boş olur ya hani bacım.. Hep mi içi boş olacak, elbet dolusu da denk gelecek. Kabullendim. Bana iyi geldi. Umarım sana da gelir.

Amin inşaallah çok sağolun :)

niloya canım çok teşekkür ederim iyi dileklerin için. İyi misin bu arada sen?

Sıkıntı yok herkesin başına gelen şeyler bunlar psikoloğuna kaygıyla alakalı sorunun olup olmadığını sorabilirsin tavsiyem budur N Noraa89

Kaç yaşındasınız bilmiyorum ama doğru insanı bulana kadar böyle oluyor. Benim de karşıma çok kişi çıktı. Cinsel konuşma veya dokunma falan asla derdim. Zaten bunu hisseden erkek gidiyordu. Sonra biraz saldım rahat davrandım yine doğru adama denk gelmedim. Ama bunu biraz daha normal olarak kabul ettim kafamda. Yani 80li yıllardaki gibi bakışmalar sadece elini tutmalarla olmuyor. Karşı çıkan olabilir, saygı duyarım ama en dindarı bile bir şeyler bekliyordu. Bana kalsa çay çekirdek sinema yürüyüş el ele tutuşmak yeterdi. Neyse öyle böyle 23ten 26 yaşa kadar gelmiştim. Eşimle de Instagram üzerinden tanıştık. Benim olduğum ilçeye yazın tayin olup gelmişti falan. Ordan konuştuk ilkin sonra da çay içelim dedik. Evlenmeyi düşünmüyoruz demiştik birbirimize. Çünkü ben ciddi olan bir ilişkiden hüsran ile ayrılmıştım. Evliliğe olan inancım bitmişti nerdeyse. Sonra da devam ettik eşimle. 1 yıl geçmeden evlenelim dedi ve evlendik. "Arzu ettiğin şeyler, beklemekten vazgeçtiğin anda gerçekleşir. Bu; hayatın 'sen bakarken soyunamıyorum' deme şeklidir. Benim hayatım da hep böyle oldu. Üç kuruşla çeyiz alıp aşığım dediğim adamla evlenemedim. Ayrıldım adam peşimden koştu, dönmedim. Evlilikten soğudum düşünmüyorum dedim 1 yıl sonra yıldırım nikahı gibi evlendim. 7 ay çocuk olsun diye uğraştım her ay test yap kan ver belirti var ama bebek yok. Sonra yeter da olmasa da olur istemiyorum hatta çocuk olmasın dedim. Hiçbir belirtim yokken hamile kaldım o ayda.. Yani nasip mi kader mi ne denir bilmiyorum. Ama hayırlısını istemek lazım sanırım. İnşallah sizin için de hayırlısı olsun..

Merhaba hanımlar son zamanlarda canımı sıkan bir konu ile ilgili dertleşmek, fikir almak istiyorum. Yaklaşık 1 yıldır ilişkiler konusunda beni epey zorlayan bir konuda terapi alıyorum, terapinin olumlu etkilerini kısa sürede gördüm, hala ufak tefek sorunlar olsa da şu an herşey çok iyi gidiyor. Terapiden sonra artık bir şeyleri yoluna koyduğumu düşündüğüm için karşıma çıkan insanlara şans vermek istedim. Biriyle görüştüm konuşmaları çok fazla cinselliğe getirdiği için bitirdim, inkar etti bitirmek istemedi vs. ama benim içime sinmediği için devam etmedim. (1 ay sürdü) Dğeri kendi mahallemden uzun süredir tanıdığım benden 8 yaş büyük biriydi, arkadaşça ben adm attım, arkadaşça konuşurken birbirimizi tanımaya karar verdik. Bu kişi de dışarıdan modern görünümlü fakat kaba saba herifin teki çıktı. 18 senedir tanıdığım adamı yakından tanıyınca şoka uğradım. Evlenince çalışmayacakmışım, onun huyuna gidersem herşey yolunda olurmuş, tatile gitmeye karar vermişim ama ondan izin almış mıyım (2. gün söyledi:)) sıfır kol yok, tayt yok, mini etek yok ki çok açık giymem ailemin muhafazakar olduğunu biliyor, baskısı hoşuma gitmedi, ayrıca yakın olduğumuz için iş hemen ciddiye binecekmiş vs :) yangından mal kaçırıyor sanki. ama ben eski sevgilisiyle hala arkadaş gibi olduğu için görüşmesinin doğru olmadığını söylediğimde daha sevgili olmamışız buna o karar verirmiş :)) Bu arada Eski sevgilisini ben sormadım, geçmişin seni ilgilendirr dediğim halde ısrarla anlattı. Bu kişiden de topuklarıma vura vura kaçtım :) (3 gün sürdü konuşmamız) Bugün de daha önce görüşüp uyuşmadığımız fakat sonrasında arkadaş kaldığımız birinden iş ile ilgili yardım istedim, bir kaç kez de halimi hatırımı sormuştu. Görüşmediğimiz süre boyunca Kanser olduğunu öğrendim, üzüldüğümü belirttim vs kahve teklifinde bulundu. Ben de daha önce olumsuz durum olsa da arkadaş olarak yanında olabileceğini söyledim ki gerçekten niyetim öyleydi. Laf arasında kız arkadaşının olduğunu söyledi. kız arkadaşı olan biriyle de oturup kahve içemem. O benim erkek arkadaşım olsa daha önce görüştüğü birine kahve teklif etmiş olsa bunu öğrensem üzülürdüm açıkcası. Şimdi hanımlar bu kadar olumsuzluk üst üste gelmesi normal mi? Heralde kara büyü yaptılar bana anlamıyorum gerçekten, evet daha önce benim de hatalarım oldu ama şu an hiç olmadığım kadar olgun ve düzgün davranıyorum. Hep mi böyle insanlar beni buluyor anlamıyorum :) Hayatımda kimse yokken gayet huzurlu, sosyal, aktif biriyim ama ister istemez karşıma birileri çıkınca değerlendirmek istiyorum ama sürekli böyle üst üste olumsuzluk artık bugün iyice dibe çökmeme sebep oldu. Terapilerde de ders çalışır gibi notlar alıp, uygulayıp elimden geleni yaptım, ufak tefek hatalarım elbette yine vardır fakat sorun hala nerde bulamıyorum. Ailemde baskıcı değil bu konuda oluruna bırak, acele etme deseler de oluruna nasıl bırakılıyor Allahını seven anlatsın bana:)) 1 yıl mı 2 yıl mı nadasa bırakayım kendimi. Düzgün adam yok mu gerçekten, yoksa bana mı denk gelmiyor anlamıyorum:) Hayırlısı mı değil, çok mu kafama taktığım için olmuyor hala anlam veremiyorum:) Bazı yorumlar iyice dibe çökmeme sebep olacak ama olsun olumsuz yorumları, eleştirileri psikoloğuma da soracağım. SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin

Oluruna bırakmak şöyle oluyor.. Karşına çıkan insanlara şans veriyorsun ama beğenmiyorsan def ediyorsun Ama ardından da bu niye böyle oldu, şu niye şöyle oldu diye oturup kafa yormuyorsun, önüne bakıyorsun, normal hayatını yaşamaya aynen devam ediyorsun

Bazen sadece olmaz. Bunu bir nedene veya doğa üstü bir olguya bağlamamak gerekir. Bekleyip göreceksin, illa ki üst yönlü bir ivmelenme de olacaktır senin hayatında.

Çok sağolun. Aslında ben de bırakabilmiş değildim birisi olsun diye çok istedim hatta çok kısa sürelerde 6 kişi ile görüşmüştüm o süreçte. Tabi mesajlaşmaydı daha çok yüzyüze de birkaçı ile görüştük ama olumsuzdu hep. Eşimle de mesajla başladık işte sonrası geldi. Aslında o kadar canım sıkılıyordu ki o zamanlar terör vardı parlayacak gibiydim ben de o ilçede. ilk mesaji atan kişi ben oldum hatta ilişkimizde. Yani denemeden kim doğru bulamayız. Her konuştuğum kişiden de az çok nasıl biri seçmeliyim kafamda bir şeyler oluşmuştu. Umutsuzluğa kapılmayın. İnşallah doğru insan ile mutlu olmak nasip olur size. N Noraa89

Evet aslında kafayı evlenmekle bozmadım, iki hoş beş edebileceğim, derdimi, mutluluğumu paylaşabileceğim biri olsun istiyorum hayatımda. Yıllardır tiyatroya yalnız gidiyorum, gayet keyif de alıyorum fakat istiyorum ki erkek arkadaşımla da gideyim çıkışta bir kahve içelim oyun hakkında konuşalım vs. Çok ütopik hayaller değil ama olmayınca olmuyor işte :) Ben bazen görüşmelerim niye bu kadar kısa sürüyor diye sitem ediyorum fakat aslında en hayırlısı bu insanlar gerçek yüzlerini en başında gösteriyor bir de bu tarafından bakmam lazım sanırım.

İyiyim canım teşekkür ederim terapilere devam ediyorum, çok iyi gidiyor baya yol katettik fakat daha gidecek yol var son deneyimlerimden onu anladım :)

Terapiler artık gerçek amacından saptı, bırakın yeni mezunları daha lisans öğrencileri bile bu işlere girdi. Siz kendinizi terapi edebilirsiniz bence. Hem kendinizin de suçlu olduğu yönler olduğunu belirtmişsiniz ki bu size sizi yine en iyi kendinizin tanıdığını gösterir. Her şey gönlünüzce olsun. L

Sanırım bu ara ders çalışır gibi bu durumnların normal olduğunu kabullenmeyi, oluruna bırakmayı öğrenmeliyim? Ahh bir oluruna bırakmayı öğrenebilsem :) M

Bende bu durumdan korkuyorum hayatıma birini alıp evlenirsem kötü çıkarsa diye, bir yandan yalnız kalmak istemiyorum bir yandan kötü çıkarsa diye korkuyorum evli olup mutsuz olan da çok var, evli olup mutlu olanlarda insanlarda vardır tabi ama iyi insanların çok az olduğunu düşünüyorum bende L

zaman insana herseyi ögretiyor zor da olsa..

Bence toplumdaki erkeklerin çoğu berbat. Yani az buçuk geçer akçe bile değil berbatttttttt İyiler azınlıkta, bu yüzden istatistiksel olarak yeni tanışılan erkeğin berbat olma olasılığı iyi olma olasılığından çok daha fazla. Canını sıkma, çürük elmalardan kaç eminim doğru olanı bulacaksın.

bunu bir suru kadın yaşıyor kiiii.. 2 yakin arkadaşım sürekli bıktık artık kimse kalmadı mi yaa bırak evliliği sevgili olacak birini bulmak bile cok zor. diyor.. bu isler denk gelme isi. evet bazen ustuste geliyor. bunları ben de yaşadım. ya ben de birsey mi var ki bunları çekiyorum dediğim zamanlarım oldu.. en azindan siz bırakabiliyorsunuz basarilisiniz cok bence. bırakamayıp olmayacak iliskileri oldurmaya calisanlar var. akillisiniz bence cok.. iyi biri illa ki vardir. olay denk gelme meselesi bu anlamda da kadere inanıyorum. bi yerde denk getirir...

Henüz vakti saati gelmemiş o yüzden canım hiç sıkma canını 2 görüştüğünle de çok isabetli karar vermişsin tebrik ederim.

Hiç biri olumsuz değil. Bak bastan görmüşsün hiç hata yapmamışsın. Dewamke

Ama bir iki şanssızlık yaşadınız diye bu kadar umutsuz olmanıza anlam veremedim ben. İnsanlar ikinci evliliklerini çocuklu çocuklu bitirip hayata yeniden başlayabiliyor. Siz ilişki de yaşamamışsınız. Hadsiz herifin tekiymiş prim de vermemişsiniz zaten. Gerçekten takmayın geçmiş gitmiş.

Ya başından değil de evlendikten sonra öğrenseydiniz bu kötü huyları? Hayırlı değilmiş sizin için olmamış. iyiki de olmamış. Zamana bırak nasibin seni zamanı gelince bulur. Allah gönlünüze göre versin inşallah

Kişisel gelişim ve psikoloji alanında çok kitap aldım ve okudum fakat doğrusunu söylemek gerekirse terapi kadar işe yaramadı. Tabiki bu kişisinin istemesine, çabasına da bağlı. Ben terapilere başlarken çok büyük hevesle, ne denilirse yapıp sürekli çıkarımlarda bulunup, sonraki seansta sorularımı sordum, bazı konularda gerçekten büyük bir yol katettm. Doğru terapisti bulunca, karşılıklı Emek ile bir çok sorunun hallolacağına inanıyorum fakat bu Bi süreç hala gidilecek çok yolum var.

Evet canım iyiyim hiç takma kafana en doğru kararı vermişsin doğru insan çıkana kadar evlenme zaten sen nasılsın terapilere devam ediyor musun? W

valla bende de uzun süredir tık yok. aşk, hoşlanma gibi şeyleri özledim. ama o hisler de bitti ya da bitmediyse de azaldı kesin. zaten pandemi sebebiyle son 1 senedir internete mahkum oldum tamamen. oradan da konuşmak isteyen çok, beğendiklerimle sohbete başlıyorum ama sebepsiz şekilde bitiyor. bi bakıyorum cevap vermemişim aradan 5 gün geçmiş vs. son konuşmaya başladıklarımdan biri mesela, aşırı ilgi gösterdi çok fazla soru soruyor. ama bunun sorunu kısa süre sonra dönmemek üzere yurt dışına gidecek. yani ilişki başlatmam, yakınlaşmam, duygusal anlamda iyi gelmez bana. ama çekici de bi tip yani. görüntülü konuşalım vs dedi savdım. şu an hala konuşuyoruz ama yarın bi kahve içelim dese eğer onu cinsel anlamda arzularsam beraber olmak bana zarar verir adam gidecek çünkü. macera gereksiz şu an mesela benim için. düzgün birine benzeyen bir çocuk vardı mesela geçenlerde ama onunla da sohbet muhabbet ilerlemedi. napıyosun diye yazmışım gece, sabah görmüş cevap vermemiş falan sildim mesela direkt. bir tane daha oldu aynı şekilde yakın zamanda. nasılsın dedi görmüş yazmamış falan. eee en başından böyle yapacaksa yol veririm, ona da yol verdim. bana kalsa, hormonlar, duygular falan olmazsa kimseyle tanışmam, konuşmam kendi yalnız dünyamda mutluyum. ama arada bi yoklayan cinsel seks istekleri, bir erkeğin beğenisini ilgisini hissetme arzusu gibi şeyler var içimde maalesef keşke oluruna bırakabilsek yani. saçma sapan tavırlara girenler bana da denk geliyor. geçen biri yazdı inanılmaz yakışıklı ama model zannedersiniz. bir iki sohbet sonrası demez mi eğer evlenmeden olmaz diyen kızlardansan zamanını almayayım diye ben de, evlenmeden olmaz diyenlerden değilim ama seninle olmaz işte, o yüzden ben senin zamanını almayayım :) deyip uzaklaştım. şaşırdı tabii ama umurumda değil. insanlar tuhaf.

32 yaşındayım, evet aslında oluruna bıraksam, kendi kendime üzerimde kurduğum baskıyı bitirebilsem belki herşey zamanla kendiliğinden olacak ama ben sanki hayatuımda biri olmak zorundaymış gibi hissediyorum ve hayatıma biri girip olumsuz olunca da kendime yükleniyorum, umutsuzluğa kapılıyorum. Allah bağışlasın çocuğunuzu bu arada :)