ne desem bilemedim boşan yada boşanma diyemem ama üstüne bu kadar düşme sende onu önemseme o seninle konuşmadıgı zaman sende onunla konuşma gulibik

İyi işte ne güzel senin adına sevindim. benimkide böyle bi tip. evlenmeden önce çıkarken, nisanliyken annesine yada çevresindekilere öyle davranırdı. ama benim çok gözüme batmazdi bu davranışı. sanırım at gözlüğü takmisim. ama aynı evde bi ömrü paylasiyosan batiyo vallaa. ben gelememiştir kabaliklara tavırlara. konuşarak çözme taraftarıyim, o konuşmak istemez. artık bende takmiyorm eskisi gibi kendimi yipratamam iki çocuğum var bana muhtaç ruh halim iyi olmalı. şimdilik disim sıkılı duruyorum. benimde aklımın köşesinde hep boşanma fikrini. bakalım hayırlısı zaman ne gösterecek.

peki sen alıştın mı öyleyse boşanmadığına göre? nasıl başardın bunu? P pembe dusler

Yook alışmak mümkündü önce aynı ev içinde hergun. karşıma aldım konuştum olmadi, bosverdim olmadı konuşmadim olmadı. olmuyor dediğim gibi. seneler gecsede aynı herhalde can cıkar huy çıkmaz bu olsa gerek. bende 2 de çocuk var. onlar bana engel yoksa 10 kereye boşanmıştım. çünkü değersizlik ilgisizlik beni çileden çıkarıyor. evet dovmuyor dovmuyor içmiyor evine bakıyor ama olmuyor işte. sonuçta ben bi bayanim sevgi alaka bekliyor insan ama karışımdaki duvar.. halbuki ne hayallerle evlenmiştmbizde severek evlendik. Sozdee..

Zaten uzun bi süredir senin söylediğin yöntemi uyguluyordum cnm. Üstüne düşmedim uzaktayken aramadım sormadım. O beni arardı. Ama baktım böyle de araya soğukluk giriyor. Eşim benden ilgi bekliyor. O yüzden merak ettim aradım

1.5 yıllık evliyim. eşimle ablası aracılığıyla tanıştık ve bir yıllık birlikteliğin ardından evlendik. onun la tanıştığımda işte evlenmek istediğim adam demiştim. hep hayalini kurduğum aşkı onunla yaşadım. mutluyduk. gözüm ondan başkasını görmüyordu. aklımda kalbimde hep o vardı. düğünümüze bir iki ay kala tartışmalarımız başladı. düğün stresindendir diye fazla üzerinde durmadım. evliliğin ilk ayı yine tartışmalarla geçti. bu süreçte eşimin küsmeyi ne çok sevdiğini öğrendim. bi kez beş gün boyunca kendini odaya kapattı konuşmadık. sonra özür diledi barıştık. konuştum bi daha böyle kendini odaya kapatmamasını istedim evlilikte küslük olmaz dedim sürekli dil döktüm. bi daha da kendini odalara kapatmadı zaten. ama küsme huyunu aşamadık malesef. aramızın iyi olduğu günler oluyordu elbette. iyi olduğunda dünyanın en merhametli adamı oluyordu. o zamanlarda ona bi kez daha aşık oluyordum. böyle zamanlarda bana bakışı bile değişiyordu. ama aramız kötü olduğunda bana duvar muamelesi yapıyor ne söylesem dinlemiyor ben evde yokmuşum gibi davranıyor. kendi yemeğini kendi hazırlayıp yiyor. beni hiç takmıyordu. şu ana kadar bi kez haricinde hiç özür dilemedi. gönül almak lügatinde bile yoktu. küstüğümüzde aramızdaki sorunları hiç konuşmaz çözmeyi denemezdi. sonra bi bakardım yine normal seyrimize dönmüş konuşmaya başlamışız. ama bu durum beni sıkmaya başladı hayatımızdaki heyecan sevgi saygı anlayış giderek azalıyordu sanki. 1. yılımız bittiğinde bebeğimiz dünyaya geldi. mutluluk sebebi olacağını düşündüğüm minik meleğimiz maalesef onun için öyle olmadı. evet kızımızı sevdi ilgilendi ama biz eskisinden daha kötü olduk aramız iyice açıldı. ondan resmen soğudum. geçen ay ilk defa aklımda boşanma fikirleriyle boğuştum. boşansam ne olur bebeğimize bunu yapamam onu babasız büyütmek istemem vs. kafamda deli sorular... üstelik eşimi seviyorum. ona sevgim azalmadı. sadece artık çok çok yoruldum. küsmekten ağlamaktan üzülmekten gönlümün alınmamasından insan yerine konulmamaktan hep ikinci plana atılmaktan çok çok yoruldum. şimdi yine küsüş ve ben sebebini bilmiyorum bile. küs olduğumuzu da bugün öğrendim. bi haftadır annemlerdeyim bebeğimin doktor kontrolü için. eşim dünden beri telefonunu onlarca kez aramama rağmen açmadı. abisini aradım belki haberi vardır diye o da meraklandı aramış onun telini açmış işim var bi saat sonra ben onu ararım demiş bekledim bi saat sonra ben onu aradım bu kez de telini kapatmış. bu sabah yine aradım hep kapalı. öğlen ablasını aradım haberi var mı diye yokmuş meraklandı. eşimin arkadaşını aradım eve gidip bi bakmasını istedim çünkü korkktum açıkçası başına bşy gelmesinden. arkadaşı bakmış evdeymiş beyefendi uyuyormuş telinin şarjı bitmiş. bekledim yine aramadı 3 saat sonra aradı. nerdesin seni çok merak ettim dedim. niye o kadar insanı ayağa kaldırdın diye bana kızdı. neden telefonlarıma cvp vermedin dedim işim vardı şarj bitmişti dedi. ama abinin teline bakmışsın dedim sen öyle inat yapar gibi on kez arayınca bilerek açmadım dedi. neden aramızda bi sorun mu oldu ki dedim. demek ki olmuş dedi. ve daha fazla konuşmama izin vermeyerek bahaneler uydurup teli kapattı. ben bu işten bşy anlamadım kızlar. neden böyle yaptı iki gün önce güzelce konuştuğum adama ne oldu. ben ne yaptım ki? ben bu evlilik işini yürütemiyorum galiba.. ben ona bu kadar çok değer verirken o beni neden böyle değersiz görüyor insan yerine koymuyor. onu merak edebileceğimi düşünmüyor mu? bi de merak fln etme beni dedi. off bi öyle bi böyle. çok zor çok..

peki hiç mi sevgisini belli etmiyor napıyor bu adam ot gibi mi yaşıyor P pembe dusler

Şu anda hala ailenizin yanında mısınız? Bence en az 3 ay kalın. Kışı orada geçirin. Beyefendi de kendi kendine trip atsın. Sizin değerinizi anlasın.

k. bakma ama eşin tam ergen gb davranıyor. tmm her ailede olur tartışma ama uzatmamak lazım. bir sorunu varsa konuşmalı şuna kızdım yapma bir daha diye. çocukluğuna inmek lazım. keşke psikolojik destek alsa. aile terapistine filan gitseniz. P pembe dusler

Ben güzel bir örnek olamayacağım senin için ama bende 1,5 yıllık evliydim.2 aydır ayrıyız ailemleyim ve bu hafta davayı açıyoruz kısmetse. Eşinin aynı türü de ben de vardı malesef. Aynı evin içinde 3 hafta küs kaldığımızı bilirim. Ben düzeleceğine inanmadım, tabi tek sebep küsme huyu değildi ama bir insan neyse odur değişir diye bekleme değişmez. Kin tutan, eşine kıyan adam değişmez. Sana boşan ya da boşanma diyemem çünkü çocuğun varmış. Dilerim ki yavrunuzun hatrına aklı başına gelir eşinin

Ben o anlattıklarının benzerini 9 senedir yaşıyorum. sen ne ara yiprandin yahu. valla düzelmesini beklemeye öylede gidiyor bunu bileşim. yaş bu duruma alış yada bosan. Ama değişir diye umut etme benden demesii. bu tur adamlar insanın ömründen caliyoo başka biseyede yaramıyor.. lanet olsun boylelerinee

TE="raindarksky, post: 43238003, member: 622416"]peki hiç mi sevgisini belli etmiyor napıyor bu adam ot gibi mi yaşıyor Yani şöyle soylim. herşeye çabuk parlıyoro an kkarışımdaki kirilirmi falan hiic. ağzına geleni sayar. herhangi bi konuda beni değil karşı tarafı haklı görür ben dusmaniymisim gibi. takdir aslaa etmez hep negatif. dışarıya gösterdiği hoşgörüyü evine bana göstermez. evde hemen parlar. ama dışarda bi olay anında kendine sinirlerine hakim olabilir.. yanı burçlardan anlatmissin bende pek inanmazdim ama bazen doğruluk payı oluyoo. ben balığımo koç. anla yanı o kadar zıt.. Anchoress Müzmin

Can'ım benim... Eski yaşadıklarım gözümün önüne geldi. Sana kıymetsiz davranıyor çünkü kusura bakma ama kıymetsiz olan asıl o... Sen o y pohpohladıkça daha da şımaracak. Belki kızacaksın bu yazdıklarıma. Bende kızardım biri bana eski eşimle ilgili böyle dediğinde. Boşanmayı aklına getirme, bir kez akla kalbe düştü mü gerçekleşiryor. Hele de çocuk varken çok zor... Bence yuvanı kurtarmaya çalış. Yapacağın çok basit... Kendine değer ver. Arama... Israrcı olma... Çok zor olacak seven bir kadın için elbet. Ama erkekler başka gezegenden. Kendi kıymetini önce sen bil ki o da senin kıymetini bilmesi gerektiğini öğrensin.

Yani şöyle soylim. herşeye çabuk parlıyoro an kkarışımdaki kirilirmi falan hiic. ağzına geleni sayar. herhangi bi konuda beni değil karşı tarafı haklı görür ben dusmaniymisim gibi. takdir aslaa etmez hep negatif. dışarıya gösterdiği hoşgörüyü evine bana göstermez. evde hemen parlar. ama dışarda bi olay anında kendine sinirlerine hakim olabilir.. yanı burçlardan anlatmissin bende pek inanmazdim ama bazen doğruluk payı oluyoo. ben balığımo koç. anla yanı o kadar zıt.. Anladım cnm. Benim eşim ikizler ben boğayım. Ne kadar uyuşuyoruz bilemiyorum ama en azından eşimin öyle hemen sinirlenip bağırıp çağırma huyu yok çok şükür. Hakaret kötü söz hiç çıkmaz ağzından. Küser duvar olur naparsam yapayım ulaşamam P pembe dusler

1.5 yıllık evliyim. eşimle ablası aracılığıyla tanıştık ve bir yıllık birlikteliğin ardından evlendik. onun la tanıştığımda işte evlenmek istediğim adam demiştim. hep hayalini kurduğum aşkı onunla yaşadım. mutluyduk. gözüm ondan başkasını görmüyordu. aklımda kalbimde hep o vardı. düğünümüze bir iki ay kala tartışmalarımız başladı. düğün stresindendir diye fazla üzerinde durmadım. evliliğin ilk ayı yine tartışmalarla geçti. bu süreçte eşimin küsmeyi ne çok sevdiğini öğrendim. bi kez beş gün boyunca kendini odaya kapattı konuşmadık. sonra özür diledi barıştık. konuştum bi daha böyle kendini odaya kapatmamasını istedim evlilikte küslük olmaz dedim sürekli dil döktüm. bi daha da kendini odalara kapatmadı zaten. ama küsme huyunu aşamadık malesef. aramızın iyi olduğu günler oluyordu elbette. iyi olduğunda dünyanın en merhametli adamı oluyordu. o zamanlarda ona bi kez daha aşık oluyordum. böyle zamanlarda bana bakışı bile değişiyordu. ama aramız kötü olduğunda bana duvar muamelesi yapıyor ne söylesem dinlemiyor ben evde yokmuşum gibi davranıyor. kendi yemeğini kendi hazırlayıp yiyor. beni hiç takmıyordu. şu ana kadar bi kez haricinde hiç özür dilemedi. gönül almak lügatinde bile yoktu. küstüğümüzde aramızdaki sorunları hiç konuşmaz çözmeyi denemezdi. sonra bi bakardım yine normal seyrimize dönmüş konuşmaya başlamışız. ama bu durum beni sıkmaya başladı hayatımızdaki heyecan sevgi saygı anlayış giderek azalıyordu sanki. 1. yılımız bittiğinde bebeğimiz dünyaya geldi. mutluluk sebebi olacağını düşündüğüm minik meleğimiz maalesef onun için öyle olmadı. evet kızımızı sevdi ilgilendi ama biz eskisinden daha kötü olduk aramız iyice açıldı. ondan resmen soğudum. geçen ay ilk defa aklımda boşanma fikirleriyle boğuştum. boşansam ne olur bebeğimize bunu yapamam onu babasız büyütmek istemem vs. kafamda deli sorular... üstelik eşimi seviyorum. ona sevgim azalmadı. sadece artık çok çok yoruldum. küsmekten ağlamaktan üzülmekten gönlümün alınmamasından insan yerine konulmamaktan hep ikinci plana atılmaktan çok çok yoruldum. şimdi yine küsüş ve ben sebebini bilmiyorum bile. küs olduğumuzu da bugün öğrendim. bi haftadır annemlerdeyim bebeğimin doktor kontrolü için. eşim dünden beri telefonunu onlarca kez aramama rağmen açmadı. abisini aradım belki haberi vardır diye o da meraklandı aramış onun telini açmış işim var bi saat sonra ben onu ararım demiş bekledim bi saat sonra ben onu aradım bu kez de telini kapatmış. bu sabah yine aradım hep kapalı. öğlen ablasını aradım haberi var mı diye yokmuş meraklandı. eşimin arkadaşını aradım eve gidip bi bakmasını istedim çünkü korkktum açıkçası başına bşy gelmesinden. arkadaşı bakmış evdeymiş beyefendi uyuyormuş telinin şarjı bitmiş. bekledim yine aramadı 3 saat sonra aradı. nerdesin seni çok merak ettim dedim. niye o kadar insanı ayağa kaldırdın diye bana kızdı. neden telefonlarıma cvp vermedin dedim işim vardı şarj bitmişti dedi. ama abinin teline bakmışsın dedim sen öyle inat yapar gibi on kez arayınca bilerek açmadım dedi. neden aramızda bi sorun mu oldu ki dedim. demek ki olmuş dedi. ve daha fazla konuşmama izin vermeyerek bahaneler uydurup teli kapattı. ben bu işten bşy anlamadım kızlar. neden böyle yaptı iki gün önce güzelce konuştuğum adama ne oldu. ben ne yaptım ki? ben bu evlilik işini yürütemiyorum galiba.. ben ona bu kadar çok değer verirken o beni neden böyle değersiz görüyor insan yerine koymuyor. onu merak edebileceğimi düşünmüyor mu? bi de merak fln etme beni dedi. off bi öyle bi böyle. çok zor çok.. Ben o anlattiklarinin P pembe dusler