Kesinlikle haklısınız. Ben yalnız kaldığımda üzüntümü karşı tarafa fazla belli ediyorum sanırım ki hiç alttan almak istemiyorlar üzerine gitmek büyük bir hata olsa gerek. Yorumunuz için teşekkürler:)

Bu soruyu kendimden yola çıkarak sormak istedim aslında. Şu yaşıma kadar ilişkilerim hep birbirinin kopyası gibi sona erdi. Hoşlandığım, beğendiğim insanların benden ayrılmaları fikrinden büyük endişe duyuyorum. İlişkide fazla belli etmesem de oldukça kıskanç oluyorum, çok umursuyorum, çok fedakarlık yapıyorum. Ayrılmak istediklerinde hiç sakinlikle karşılayamıyorum ve öfkeli davranarak onlardan uzaklaşıyorum, kırıcı sözler sarfediyorum, sosyal medyadan, rehberden siliyorum tamam bitirdim diyorum sonra karşımdaki insanlar beni anlayışsız, kibirli, sevgisiz olarak görüyor. Halbuki sevmesem, umursamasam kızmam, öfkelenmem bile ancak anlamıyorlar. Ben de yalnızlığın getirdiği keşkelerle yeniden çaba gösteriyorum ancak çoktan çekip gitmiş oluyorlar. Benzer durumu yaşayan var mı bilmiyorum ama ilişkilerde neden çabuk bağlanır ve ayrılıktan korkarız?

Cabuk baglanip kaybetmekten korksan bile bunu belli etmemen gerekiyor. Evet seni seviyorum ama bu sensiz yapabilecegim anlamina gelmiyor modunda takilmak lazim bence. Fazla umursayip fazla fedakalarlik da karsidaki kisiye kendini vazgecilmez hissettiriyor bence. Seninle mutljyum ama sensiz de yapabilirim imajı çizmek lazım.

Boşluktan bence

kişi kendinden eksik gördüğünü yaşayıp tecrübe etmek istermiş. sen görememişsin demek ki o yüzden fevri bir takım davranışlarda bulunmuşsun. bu da seni bir yere getirememiş ki burada dert yanıyorsun. M Moonladyy91 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Karşımdaki kişide hiç hata eksiklik olma ihtimali yok ama bende var öyle mi?