bakınız tiktok gibi bir yerden herkes şikayetçi herkes. o kadar şikayet edildi. sonuç? kapatıldı mı yoksa daha da mı büyüdü? kadın cinayetlerinde kadınları korkutarak değil bilinçlendirerek bir yere varabiliriz. okuyacak, kendini eğitecek, zararlı insanlardan kendini korumayı öğrenecek. evet ben de çok üzülüyorum, tepki gösteriyorum ama sonuç ne? o kadar eyleme rağmen, ya daha burda kadın kocasından dayak, hakaret gören kadına boşan bak devlet imkanı var diyoruz hayır boşanmam, boşanamam diyor. kocamdı beni döver de sever de diyor. bu kadını da bu kocayı da bir anne baba yetiştirdi. toplumumuzda çocuklara bakan çoğu zaman anneler. bu yüzden öncelikli konu kadının güçlenmesidir. ilerde anne olacak, bilinçli tercihler yapacak ve bilinçli evlatlar yetiştirecek. peki ben bir birey olarak bir kadının bilinçlendirilmesi tarafında mı olmalıyım yoksa cezaların artırılmasına mı emek harcamalıyım? hangisinde başarı oranım daha yüksek olacak? kızımı eve kapatmak mı yoksa bilinçli bir kadın olmasına çabalamak mı? tamam cezalar artsın da, , öldüren yada tecavüz eden adam cezasına mı bakıyor? bakmıyor ki. bizim öncelikle zihin değişikliğine uğraşmamız lazım. mağara adamı, eli böğründe koca yolu gözleyen, tek görevi çocuk doğurmak olan kadınlar değil, yamyam değil düzgün, karakterli, bilinçli kız ve erkek çocukları yetiştirmemiz lazım.

Dışarı çıkıyorum geziyorum müzelere gitmek lazım. Bulunduğunuz şehirdeki arkeoloji müzesine gidin, sokaklarda yürüyün ve temiz havayı içinize çekin.

Başlığa cevabım Bu hayat yormaz mı küfürü hiç sevmem ama kaba bir tabirle bu hayat ebemi cimcikledi :) diyebilirim. Altı çizili cümleye cevabım ise çok daralınca kendime ALLAH var, keder yok, sen doğru ol elbet mevlamında bir planı vardır deyip geçiyorum.. Bu ipe sarılmak gerçekten rahatlatıyor beni..

son zamanlarda ki hislerime tercüman olmuşsunuz

Cok haklısınız... özellikle ortamlarda ki tespitiniz cok doğru... Ben insanlarda genel olarak bi sohbetin kalmadığı kanaatindeyim... hep bir yarış içinde insanlar... oğlumu kursa götürüyorum beklerken veli sohbeti at gibi çocuk yarıştırmak... Ben mi diyorum acaba uyum sağlamakta zorlanıyorum yazınız bana iyi geldi..

Öyle bir haldeyim ki hiçbir şey artık bana huzur vermiyor. Her geçen gün ülkemizde gerçekleşen cinayetler, tecavüzler, geçim derdi, imkansızlık ve sayabileceğim bir sürü berbat şey. Özellikle kadın cinayetleri.. Neden bu durumdayız kahroluyorum, nasıl neden sapıklar türedi nasıl bu derece psikopatlar yetişti.. artık korkuyorum. Aile ve arkadaş ortamımda dönen dedikodular.. Midem bulanıyor. Kitaplardan, doğadan veya başka güzelliklerden konuşan yok. Herkesin elinde telefon, başını kaldıran yok. Türk kahvesinin bile bin tane fotoğrafını çekmekten dolayı kahvesini soğutan, sosyal medya ünlülerinin ne yediğini ne giydiğini konuşan, fotoğrafını çekmem için direten beğenmeyip tüm günü bununla geçirdiğimiz arkadaşlarım var. Evet bu kişileri hayatımdan çıkarabilirim fakat ailem bile bu durumda. Özellikle abi ve ablalarım. Ki hepsi 35 yaş üstü. Arkadaş konusunda da çok şanssızım. Saçma sapan tiktok akımları.. ağız dolusu küfürlü şarkılar.. Minicik çocuklar bunları izliyor. Sizce de çok korkunç değil mi? Z kuşağı gümbür gümbür geliyor diyorlar ya, keşke bu anlamda olmasaydı bu. Uzun bir dönem okul öncesinde çalıştığım için bizzat şahit oldum. İnanın durum çok vahim, duysanız ve görseniz şok olacağınız şeyler sergileyebiliyorlar. Bu hayatta mutlu kalabilmek için sizler neler yapıyorsunuz? Belki bu durumlar beni ilgilendirmeyebilir, herkes özgür istediğini elbette yapabilir ama yaşadığımız ülke, çevre, ortam etkilemez mi hiç insanı? Aradığım huzuru neden bulamıyorum.. Kısacası sizin fikirlerinizi ve size iyi gelen şeyleri merak ediyorum. Hayata nasıl tutunuyorsunuz, huzuru nerede veya neyde buluyorsunuz?

Bu hayatta güzel insanlar da var güzel şeyler de oluyor. Tamamen kötülüklere odaklanmışsınız. Bir yardım kuruluşuna üye olup, gönüllü olarak yardima muhtaç insanlara merhem olabilirisiniz. Bu size huzur verir hem de orada iyi şeylerin de olduğunu görürsüniz ve iyi bi arkadaş çevresi edinirsiniz naçizane fikrim. B

Şu ortamda mutlu olabilmek bence başarı zaten. Alım gücümüz her saniye düşerken, gelecek belirsizken nasıl mutlu kalacağız. Açıkçası benim de motivasyonum yok. İşe git gel, çocuğumla vakit geçirmekle geçiyor. Haftasonu da kendimizi dağa ormana atıyoruz yürüyüş yapıyoruz. Bana iyi gelen şeyler kitap okumak, dizi film izlemek ve haftasonu bir kadeh şarap içmek. Bu kadar basit sıradan şeylerle avunuyoruz artık o kadar düşük beklentili bir hayatta kalma halindeyiz

Ben tamamen umutsuz değilim. Herşeye rağmen ülkemi çok seviyorum. "Gidelim buradan, yaşanmaz oldu, tü kaka" denmesin isterdim, kıyamıyorum hani, öyle bi üzgünlük, demeyin öyle, kötü değil diyesim geliyor. Amaa... Elbette yaşanmaz ettiler o ayrı. Çocuklarımız sapıklarla, pisliklerle canilerle karşılaşır mı diye düşündükçe aklım çıkıyor. Ben izlemiyorum haber falan. Bu beni duyarsız mı yapar bilmem ama izlersem de mutsuz yapıyor. Covid düzen değiştirdi, kalabalıkları sevmez oldum. Maddi olarak çok fazla etkilenmesem de ortalığın hali moralimi bozuyor. Herşey her gün biraz daha pahalı, biraz daha kötü ve saçma. Öyle sadece yaşıyorum açıkcası. Çocuk büyütüyor, insan yetiştiriyor, eşimle sevdiklerimle güzel şeyler yaşamaya çalışıyorum. Bu dünyanın zevk sefa yeri olmadığını biliyorum, böyle inanıyorum. Ben ve ailem sağlıklı olalım, tamamlayalım levelimizi :) Daha adil daha güzel bir dünya hayali baki. Ama zor bundan sonra. F

O kadar da değil artık, yapmayın lütfen. Tüm kabahat bizde mi? Ben torpille işe girmedim ve benim gibi milyonlarca insan var böyle. Bahsettiğiniz sürece müdahale etmesi gereken biz değiliz, unutmayalım. Asli görevi bu olanları, bu derece yükselten kuşağın da şimdi Z kuşağını aşağıladığını görmek, onlara ahlaktan bahsetmelerini izlemek çok garip geliyor bana. Z kuşağında da ben bir tuhaflık görmüyorum. Tipik kuşak çatışması yaşıyoruz ama farkında değiliz. Her gelen nesil kendinden sonrakine çatar illa ki. Kim bilir kaç bin yıldır devam ediyor bu. Ülkenin gidişatını beğenmesem de bu sürece maruz kalan Z kuşağından ümitliyim yine. Bizler kadar baskı altında kalmadıkları için, aidiyet duyguları bize öğretildiği kadar yoğun olmadığı için daha geniş pencerelerden bakabiliyorlar. Görevimiz onları aşağılamak değil destek olmak. Elbette kendimizi de aşağılamamalıyız.

Ben tamamen ümidi kesmedim. Ülkemiz çook güzel, umarım öyle olmaz.

bilinçsiz yapsanız bile yanlış yönlendirme yapıyorsunuz sizin bozduğunuzu devlet topluyacak diye bakıyorsunuz toplum ahlakından bireyler sorumludur devlet değil ayrıca bizler ahlakı aşırı derecede erozyona uğramış ve bunu kanıksamış bir toplumuz ahlak dedğim şey cinsellik kapalılık acıklık değil insanların birbirine olan saygısı haklarına riayet etmesi bunun gibi şeyler M

Tarihe karişan devletlere bakalim Sonunu neler hazırlamış Dejenere toplum Dilinden kültüründen utanan insanlar Dışa bağımlı ekonomi Huzursuz ruh hali Kibir tüm ülkenin benliğini ele geçirmiş durumda Alim gücü çok düşük olanlar bile yasadigi hayattan memnunmuş gibi sosyal medyada mutluluk pozları veriyor Kimse yaşadığı haksızlığın farkında değil Şükürcülük ve biat kültürü İnandığını yaşamayan insanlar yaşadığına inanmaya başladı ve kendisi gibi yaşamayan herkese düşman oldu. Irkçı biri asla degilim aksine baya da hümanist biriyim ama her zaman Türk oluşumla gurur duyarım ülkenin geldiği noktaya bakınca utanç duyuyorum. Sapığı katili hırsızı soysuzu memlekette normal değerler yadirganiyor artık. Sonumuz hayrola

İşin ucu illa siyasete bağlanıyor ondan banlanıyoruz. E bacım benim babam mı sorumlu ekonomiden, benim babam mı bitirdi ülkeyi? Tabii siyasete bağlayacam, anasını sattılar memleketin. Koy başlık sahibini Finlandiya'ya mutsuz olur mu? Hiçbirimizin geleceği bırak yarın ne olacağımız belli değil. Dört koldan ekonomisi, gündemi, cinayeti üstümüze geliyor delirmemek mümkün mü? Bir de şükürcüler var tabii. Ben şahsen sağlıklı olduğum için, eşim ve çocuklarım hayatımda olduğu için şükrederim sadece. Mesela akşama et yiyeceğim diyip şükretmem çünkü karşı komşum yiyemiyor belki de. Şükür ancak tüm toplum refaha erdiğinde mümkündür üç harfli marketten içinde ne idüğü belirsiz ürünleri aldığına sevinip çocuğuna reva gördülünde değil.

Gökyüzüne bakıyorum. Gogsumu doldurup uzunca bir nefes çekiyorum! Sağlıklı oluşumun şükrünü verip yola devam ediyorum.. İsmet ozel'in dediği gibi "yaşamak yükü omuzlarımda" filmdelisi

Huzur... Ben huzuru sokak canlarını beslemekte buluyorum. Her daim mama ve su kapları dolu mesela. Oradan kediler, kuşlar, kargalar ve köpecikler besleniyor.. bu beni çok mutlu ediyor Hasta olanları imkanlarımız dahilinde ettiriyoruz eşimle birlikte. Yazın 5 yıldızlı kalabalık oteller yerine küçük şirin sahil kasabalarını tercih ediyorum.. Oradaki canları da besliyoruz.. Köylü halkına katkıda bulunuyor elimizden geldiğince... hatta bu yıl tarlada biber topladık yaşlı bir amca ya yardım ettik çok mutlu oldu. bir teyzenin elektronik eşyası bozulmuş eşim tamir etti... çok dua aldık.. Sokağımızda durumu iyi olmayan bir ablamız var kanser hastası ve herşeyi yeyip içmesi yasak.. ona yemekler yapıyor özel meyva suları hazırlıyorum.. çok mutlu oluyor çok dua ediyor Başka bir akrabamız var maddi imkanı hiç yok ona yardım toplayıp ayrıca maddi destek vermeye çalışıyorum mutlu oluyor Ve onlar mutlu oldukça bende mutlu oluyorum huzuru yardım etmekte buluyorum

Ben de huzur bulamayanlardanım. Bulsam bile o anlık oluyor, sonra geçip gidiyor. Sanki her şeyi tüketmiş gibiyim, hiçbir şey zevk vermiyor. Şuan tek sevdiğim şey spor yapmak. Kafamı dağıtıyor stresimi azaltıyor. Dediğiniz gibi insanlar da bir garip. Sadece sosyal medyada paylaşmak için yapılan aktiviteler, yenilen yemekler, içilen içecekler... Artık sosyal medya için yaşıyor insanlar resmen. Sosyal medyamda da sürekli her yaptığı şeyi paylaşan tipler var. Hiçbirisinin storysine falan bakmıyorum. Sadece kendim birşey paylaşacaksam giriyorum. En iyisi kendinle vakit geçirmek. Kendini mutlu edeceğin şeyler yapmak. Tek başına tiyatroya gitmek, sanat workshoplarına katılmak, bir spor dalıyla ilgilenmek vs.

Huzuru evimde buluyorum ben. Sakin, tenha bir hayatım var. Özel hayatımda görüştüğüm insan sayısını oldukça çok azalttım. Bi dönem çok sosyaldim ve sanırım yoruldum ondan. Şimdi 2 çocuğum ve eşimle mutluyum. Zaman zaman hayat beni yorsa da dini inancım olmadığı için belki, sadece 1 şansım olduğunu biliyorum. Ne kadar mutlu, keyifli ve doyurucu yaşarsam o kadar iyi. Gündemi takip ediyorum ve elbette canımı yakan çok şey var. Ama en azından 2 küçük kıvılcım yetiştiriyorum. Üniversitedeyim, gençlerle bir arada olmak beni de diri tutuyor. Gelecekten, gençlerden ve kendimden ümitliyim.

Sosyal medya kullanma bak nasıl rahatlıyorsun bizim evimizde televizyon bile yok haberleri filan izlemiyoruz hiç benim bir face var arada bakar gündemden haberdar olurum ama resim filan paylaşmam ne nişan ne nikah gelinlikli tek bir fotom yok hala kızlık soyadımla kullanıyorum çok yakın bir kaç dostum ve kardeşlerim dışında kimseyle görüşmüyorum valla çok rahatmış böyle

"Asıl suç sizin gibi düşünenlerde" derken kastınız ne anlayamadım. Nasıl düşüyoruz ve nasıl bir suçumuz var? F

Konunuzu okuyunca kendimden bircok sey gordum bu gibi durumlardan bir tek ben rahatsiz olmuyormusum bunu gordum ama sunu farkettim ki bende uzuldugum bu konulari cok fazla takinti haline getiriyorum farketmeden sosyal medyada sacma sapan şeylere bakarak cok zaman harcıyorum o begenmedigim durumlara cokca maruz kalıyorum bunu azaltmaya karar verdi.. Şu varki en verimli gördugunuz bize iyi gelen seyler bile belli bir zaman sonra sıkıcilasmaya basliyor beni ne mutlu eder diye dusunupbunlari zaman aralıklarla degistirip yaomaya jarar ferdim qma ozellikle konuyu takip edexegim velki banada isik olacak fikirler bulurum

çünkü huzuru dışarda arıyorsunuz. bir kavram vardı, insanın etki alanı diye. insanlar neyi değiştirebilir? neye gücü yetebilir? önce kendisine. belki kendi binasına ve çevredeki birkaç sokağa. yapabileceği ve değiştirebileceği şeyler bunlardan ibarettir. en basiti kedi besleyeceksiniz? gücünüz kaç kediye yetebilir? 5-10-100-1000? tüm dünyadaki kedilere yetebilir misiniz? hayır. istanbuldakilere? hayır. tüm mahallenizdekilere? belki günlük 10 kediye mama bırakabilecek bütçeniz vardır, belki 5 belki 1. peki neden tüm dünyadaki kedilere yetemiyorum diye ağlamanız neyi değiştirir? hiçbirşeyi. önemli olan yapabileceğinize odaklanmak. kitap okuma konusuna gelelim. kitap okuyan yok değil, sizin çevrenizde kitap okuyan yoktur. kitap okuyan her yerde var. isteseniz bulursunuz. burada kitap kulübü var. her gün yazıyoruz, ayda belirli bir kitap okunup tartışması yapılıyor mesela. kullandığınız sosyal medya uygulamalarında bunları araştırıyor musunuz? tiktok gibi saçmalıklarla dolu uygulamaları kullanmıyorum, ben de üzülüyorum o çocukların haline yapabileceğim ne var peki? annesine desen sanane diyor. babası sallamıyor. etkileyebilir miyim? belki %1 falan. konuşurken bahsederim, dinlemek isterse anlatırım yoksa zaten aman diyor konuyu kapatıyor. peki bunun için üzülmem neye yarayacak? hiçbir işe yaramayacak. ben üzüldüğümle kalacam. haberleri izlemiyorum. zaten karamsar ve haber olması için kötü bir olay olması lazım. sosyal medyada kendini ünlü zannedenlere, akraba arkadaş cart curt fenomen bakmıyorum. banane o ne yapmış, ne yemiş, kakasının rengi neymiş. dünyayı yüklenmek zor ve hayat çok kısa

Eski bir yazıtta gençlik nereye gidiyor, gelecekten umudum kalmadı tarzı cümleler varmış ya, bizimki de o hesap eskinin akide şekeri tadında yaşamı devam edecek falan mı sanmıştınız... belki o zaman da öyle değildi ama bu kadar haberleşme ağı yoktu da bilinmiyordu. Anı yaşayın, olumlu düşünün, ahir zamandayız sonuçta...

Kesinlikle doğru bı yazı olmuş eskiden sohbetler bagliliklar ve dostluklar vardı şimdi toplananlar anında foto derdnde Sosyallik kalmadı malesef bu pandemi de etkili oldu buna herkes korkar oldu y da çok rahat olup salgını yayanlar Ülkenin bunca sıkıntısı üstüne evde de sknti varsa tuz biber olur yani evde kendine hobi ve ibadetle huzur bulabilirsin dua edersn aklıma gelenler. bunlar yapiyosan da fazlası gelmez elimizden malesef ülkemiz gerçeği bu cnm

Ben kendi dunyamda mutlu olmaya calisiyorum. Mutluyum da, yillarca olmadigim kadar. Sosyal medya hesaplarim yok. Kim ne yapiyor, ne ediyor hic bilmiyorum, hic merakta etmiyorum. Moralimi bozan, beni kotu hissettiren insanlari cikarttim hayatimdan. Evet bu kisilerin arasinda bir adet abi, baba ve kizkardes var. Aileden bile olsa umrumda olmadi. Isimden evime, evimden isime gidiyorum. Orgu ormeye basladim acayip rahatlatiyor, aksam is stresini attiriyor bana. Gecim sıktıntisi, Tr den durumu tabi zor ama belki baska konularda daha kesin kararlar alabilirsiniz.

Banlanıyor böyle postu açanlar. Hayat hiç adil değil artık bunu düşünüyorum. Her yerde bir kafeste gibiyiz. Burada bile...

Kendi küçücük hatta avuç içi kadar dünyamda, elimdekinin en iyisini kendime sunarak yaşıyorum ve mutlu kalabiliyorum. Burada en önemli şey, mutlu kavramı kriterleriniz. Dünya, ülke, çevre vs hepsi b. ktan, buna diyecek bir şey yok zaten ama ördüğünüz duvarlar içinde sadece siz, neyden mutlu olursunuz? Buna odaklanmanız lazım. Mesela geldi yine benim mevsimler, 7 8 aydır silinmeyen camımı dün sildim çünkü yağmurlar başlayacak Kahvemi kitabımı alıp, yağmur seyri yapacağım huzur bulacağım diye bir koşturmaca içindeyim evde. Birkaç zamandır da kuş sürülerinin göçlerine denk geliyorum, onları izliyorum. Camımda beslediğim güvercinlerim var, izlediğim ve okuduğum ruh besleyici sadece 'iyi insan' temelli hikayeler mevcut. Dünya güzelliklerinin belgesellerine bayılırım, birkaç gün önce everest zirvesi tırmanışı izledim hayatında yokuş çıkamayan ben. O kadar ilgi alanım değil ama izlemek bile ferahlattı. Koskoca bir evrende ömrümüzün görmeye yetmeyeceği kadar güzellik ve hissiyat olduğunu düşünüp, küçücük nefesimle oturduğum yerden bir ısırık almaya çalışıyorum. Böyle küçücük şeyler işte, fazlasına lüzum da yok.

O kadar haklısın ki. Hele bir de çocuğun olunca insan 2 kat daha fazla üzülüyor.

Yurtdışına giden herkesin elinde vatandaşlığı olmuyor veya ailesinden birileri yurtdışında olmuyor benim gibi ama yinede gidenler ve tutunanlar var. Neden gitme imkanım yok? Onu nasıl oluştururum onu denerdim en azından, tabi ki kolay olmayacaktır.

Yurtdisindan bildiriyorum, burda da hayat dört dörtlük degil. Gecim sıkıntısı yok bu dogru ama burda da hayat cok pahali, sorunlar burda da var. Yabanci oldugun icin dislanabilirsin ya da her olumsuzlugu buna yorabilirsin. Bir yerlere gelebilmek burda da cok zor. Bir kahveyle bin resim cekmek burda da var. Paranini alim gücü yüksek, kadinlara cok deger veriliyor bunlar gercekten buranin artilari ama insanin genel olarak mutsuz bir yapisi varsa nere giderse gitsin bir sey buluyor

Genel olarak söylediklerinize katiliyorum. Fakat bazi konularda hepimiz bir olup sesimizi cikartmamiz lazim. Cinayetler, şiddet, cinsel istismar ve tecavüzler daha büyük cezalar almasi lazim. Eğitimde sağlikli internet kullanimi öğretilmesi lazim. Daha fazla bilgi verilmesi ve nasil faydali şekilde kullanilir gösterilmesi gerekir. Çoğu anne baba interneti nasil güvence altina alinir bilmiyor bile . Hepimizi ilgilendiren bir durum. Bizim çocuklarimizin torunlarimizin geleceği. Sen seslenmezsen ben seslenmezsem üst düzeydikeler halkin memnun olduğunu düşünecek. Bir elin nesi var iki ellin sesi var Gibi...

Ahlaktan kastınız insanların birbirlerine saygısı ve haklarına riayet etmesi ise bunu koruyan kanunlardır. Kanunları yapan ve uygulayan ben değilim. Önceki bahsettiğiniz torpil vs durumlarda da yetkisi olan ben değilim. Velev ki bunu yapmaya kalktım, beni durdurması gereken de toplum değil. Ahlakımızın aşırı derecede erozyona uğradığını size düşündüren zaman dilimi ne mesela? Toplumda elbette aşırı uçlarda bireyler olacaktır. Ama alıp tüm gençliği çöpe atmanın haksızlık olduğunu düşünüyorum. Nasıl insanlar olduğunuzu buradan bilemem elbette, ama şahsen çok kaliteli ve aydın 2 çocuk yetiştirdiğimi düşünüyorum. gucci

Bu kadar çok olumsuz düşünmüyorum mesela. Çoğu zaman beni üzecek haberleri okumuyorum, denk geldiysem hemen geçiyorum. Okuduysam, gördüysem üzerine fazlaca düşünüp içselleştirmiyorum. Bu beni duyarsızlaştırmıyor, kendi etrafımda elimin dokunabildiği şeyleri güzelleştirmeye, yardımcı olmaya çalışıyorum elbet ama elimden birşey gelmeyen konularda dövünüp "nereyyyee gidiyor buu dünya" kargaşası yaratmıyorum içimde. Yorulmadım, aksine ilerisi için planlarımız var, burada olmazsa yurtdışına gitme şansımız her zaman var bizim. Saçma sapan fotoğraflar çekenler beni rahatsız etmiyor, herkesin kendi hayatı işte. Bazıları çok abartıyor artık görmekten bıktıracak derecede aşırı post atanları sessize aldım, listemden çıkartmadım ama paylaşımlarını görmüyorum. Gibi gibi işte...

Mutluluk dış çevrede değil işte... Dışarda ararsan dışarısı nasılsa senin de ruh halin o olur

Eğer yurtdışı imkanınız hiç olmasaydı nasıl hissederdiniz? Bizler gibi olsanız yani? Eleştirmek amacıyla sormuyorum, ben de konu sahibi gibiyim o nedenle.

bence suçlusu bizleriz biz yetiştirdik o gümbür gümbür gelen z kuşağını ben suçlu değilim demesin kmse sen girmedinmi torpille devlet memurluğuna ben yapmadımmı yaptığım işte hile ne sanıyoruz üzüm üzüme bak baka kararacak idealist öğretmenler bedavadan okumadan emek vermeden uzman olan polis olan para içn değil vatan için diye sallayan yalancılar ne sanıyorunuz tabiki düzenimiz bozuk olucak boş çuval gibi takılacaz ben bedvacı olunca benim yetiştirdiğim benden daha bedavacı olacak

Ya biz önüne bir kap yemek koyduğumuz kediyi oturup gururla izleyen insanlarız. Önüne bırakıp oradan uzaklaşmak yerine durup seyrediyoruz. Çünkü biz egosu tavan canlılarız. Bunu bile karşılıksız yapamiyorken, bu nesilden ne beklenebilir ki? Yaşıyoruz ve ölücez boşu boşuna sandriyon Nirvana Anneler

Ay siz ne tatlışsınız oyle bayıldım ic huzuru yakalamışsınız o sebeple baskalarına da yardımınız dokunuyor demek ki

AHIR ZAMAN.. BU DUNYA INTIHAM DUNYASI.. EVET YASANANLAR HIC HUZUR VERICI SEYLER DEGIL MAALESEF BU HAYAT BENIDE COK YORDU.. AMA INSAN KENDINI UFACIK SEYLERLE MUTLU ETMESINI BILMELI.. Bademli_Magnum Güzel haberler geliyor tek ayak

Olay sadece yurtdışı değil ki hem. Sen gitsen sevdiklerin kalır. Yani bu ülke kolay kurulmadı ben gözümü kapatıyorum aman diyenleri anlamıyorum pek. Tamam hicbir derde derman olamam diye kapatıyor olabilir ama çalış derman olmaya önce. Lay lay lom nereye kadar M

Bu gidişle TR insan kalmiyacak Satalim bari...