14 yaşındaçocuk olması fikirlerimi değiştirmeye yetmedi benim. Ben hiçbir şekilde muhattap olmazdım nasıl aile bu ya hepsi birbirinden beter. Yeğenimle ben de olsam konuşmazdım. Ne hali varsa görsün. Bunca şey yaşadıktan sonra ben olsam kendi paramı kazanmaya başlayınca o evde durmazdım.

çocukluğu yediğim dayakları hepsini geçtim... büyüyünce kıyaslaması sürekli kontrol etmesi onun yanında birine yakışıklıymış diye yorum yapmaktan çekiniyor olmam zor.. çünkü 13 -14 yaşında ve herşeyin farkında inanın. Ablam bigün bana; senin yaşadığın sıkıntıların sebebi anne ve baba.. ben boşanmasaydım sende bunalrı yaşamazdın. onlardan hesap sor dedi... bense babam kalp hastası. hep sustum hep sustum... K

O kadar yanlış değerlendirmişsinizki konuyu... ben hiç bi zaman babasız büyüyen bi çocuğa gösterilen ilgiden istiyorum demedim... Böyle bi beklenti içinde olacak kadar düşmedim ayrıca. Konuyu iyi okusaydınız yeğenime tüm yaşananlara rağmen en ilgili teyzesinin ben olduğumu anlardınız... benim anne babamda öyle aman aman bi torun sevgisi zaten yoktu... Hele ablamın aldatma durumundan sonra soğudular aksine.. Birde ablamın kin dolu söylemleri bunu körükledi.. Benim sıkıntım bu on yıl içinde en ufak konuda bile yediğim öldüresiye dayak ve hakaretler.. Yıllar geçti abim pişman özür diledi. Ablam bende iyi değildim o dönem diyerek hesabını anne babadan sor diyerek geçiştiriyor... Ayrıca benim 6 tane yeğenim var çok yakın karşılıklı oturduğumuz hergün birlikte geçen babamların çok sevdiği yeğenlerimde var.. bu çok normal ve benim konum bu değil.. K

25 yaşındasın çalışıyorsan ayrı eve çık geçmişe sünger Çek zaten yiğenin çok küçük çocuk iyi bir eğitim almamış babasız büyümüş yazık böyle şeylerle hayatını ziyan etme sevgili bul kendine iPod touch 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

ben üniversite son sınıftayım evet çok zor oldu ama okudum. Ailemde herkes okumuş hepsininde iyi kariyeri var dışardan bakıldığında..

Ablanı madem okutmuşlar etmişler hala ne diye sizle yaşıyor? Esmila Temmuzdan

Telefonum sorunlu falan degil. konu zaten uzun. bide alinti yapip insanlari cinnette sokmanin anlami varmi. sahibine kizmam. icini dokmus. K

verdiğiniz öneri çok güzeldi sağolun... yaşadığım onca sıkıntıdan sonra benden 10 yaş küçük yeğenimi kızskandığımı söyleyebildiyseniz size zaten sözüm yok. benim derdim ne sizin dediğinize bakın Allah aşkına... Babasız büyüyen bi çocuk şımarıklıktan yemediğim dayak kalmıyor.. kıskançlık bunun neresinde.. Ayrıca bazı arkadaşlar yazmışki; sen bi adım at o annesinin etkisinde kalmış vesaire.. Ben koskoca 10 yıldan bahsediyorum. Ablam bile şuan bana hak verip mahcubiyetini dile getirirken sizin teşhisiniz can sıkıcı sadece... geçen bu yıllarda yeğenimle arkadaş gibi olmak oyunlar oynamak hediyeler almak banyosuna kadar yaptırmak ablamın aylarca bana teslim etmesi doğum günlerinde ona özel pastalar yapmak hepsini yaptım... yediğim dayakları ablamın yaşattıklarını unutup... Ama yaşamayan bilemez. Sizn yeğeniniz sizi kıskanırken özenirken size çocuk olmasına rağmen laf vuruyormuydu?yada olmayacak sinsice tavırları varmıydı... benim kastettiğim özenti değil herşeyimle kıyaslamadan bahsediyorum. Bana ailemden herkesin uzak dur boşver çocuk ama aklı beş karış havada dediği noktadaydım ben... Neden hayatımı bu şekilde bi yeğenle içli dışlı geçireyimki. Ben yakın oldukça patavatsız olan bi yeğenden kimseye hayır gelmezdi. berceste_ Başlangıç:94.7 Güncel 88.1 hedef

14 yaşında çocuk evet bende duruma böyle bakabilmeyi çok isterdim... yaşadıkalrın ve girdiğin psikoloji öyle düşündürmüyor insana. K

Ben de telden giriyorum. Telefonunuz sorunluysa ben ne yapayim yani? Ayrica konuya ilk yazan, konu sahibinin konuyu silme ihtimaline karsi altinti yapar. Eger uzun geldiyse konu sahinine kizin bana degil... K

Ama hayatta böyle sürmez bunu sende çok iyi biliyosun. Yeğenin seni kendine rakip olarak görüyo ona yaşı en yakın olan sen olduğun için. Yani şu anda senin ortamda rezil olman onun hoşuna gider. Ergenlikte sonuçta o da. Ve abin sana bağırdığında buna annen, ablan tepki vermiyorsa bu onların suçu. Ya o evden uzaklaşıcaksın ya da takmıcaksın. Başka türlüsü zor. K

Anlami var yada yok. Canim sadece alinti yapmak istedi. Itirazi olan? M ManzaramDeniz

olay yaşanırken annem bişey demiyor. ablam susuyor. annem sonra arkadan abimi uyarıyor sen bilmiyosun diyor ecenin saygısızlıkğı çok o yüzden böyle. abim susuyor ve çözüm yok. yeğenimse içten içe hoşuna gidiyor tabii savunulmak.. yani ben ne yaparsam yapayım teyzeme kızacaklar durumunda. İşin şu tarafıda var abim yada babam gidip ona kızsalar ben buna sevinmemki. babasız büyümesi ve vicdanım sus diyor hep. Ama bu sebeptende yaşamadığım kalmadı diyebilirim.. yorumunuz iiçinde teşekkür ederim. Benim tek çarem uzak durmaktı şuanda onu yapıyorum.. M ManzaramDeniz

ben bunları yaşamış olsaydım, sizin kadar sabır gösteremezdim.. yeğenin duyguları belli mazallah ilerde daha tehlikeli boyutlarda olabilir sizin fiziksel özelliklerinizi kontrol ediyor kıyaslıyor hatta çocuk olmasına rağmen laf çakıyor.. onun yanında birine yakışıklı demeye çekiniyosunuz... E o zaman yarın öbür gün evlenseniz eşinizi yada sevgilinizi tanıştırmaktan çekinir insan.. En doğrusu mesafe koymak zaten sizde onu yapmışsınız. Babasız büyüdüğü için düşünürsünüz tabii ama içli dışlı olunca tehlike çanları çalacaksa size uzak durmaktan başka yapacak bişey kalmazki... GazozGofret Moonlight Sonata... tek ayak

Yaptiginiz saygisizliktan baska bisey degil. size bol alintili mesajlarinizla mutluluklar WOLFROG Ekşiden aynı tadı

İşte onun bu tepkisi ablanın zamanında söyledikleri ve seni rakip görmesi. O büyüdükçe anlar durumu. Ama sen bununla yaşamamalısın. Mesleğini almışsın eline, al başını git uzaklara kafanı dinle. Hayatı kendine zehir etme. Ne yeğen için, ne aile için bile değmez. Şans seninle olsun. M ManzaramDeniz

Aileyi topluca tedavi edemeyeceginize gore bence siz bir gorunun bir uzmana. Yasadiklariniz kolay seyler degil. Eminim 10 sene onceki olaylari bile dunmus gibi hatirliyorsunuz. Boyle yasanmaz. Bir an once beyninizi temizlemelisiniz. Hayat kisa, onunuze bakmaniz lazim artik. Okumaya devam ettiniz mi? Bir mesleginiz var mi? in vino veritas in aqua

Hepsini okudum. Sonunda birşey bekledim ama yok. Ya hu 14 yasinda çocuk bu. Öncesinde de suç yok ki. Ne bileyim ilginç K

Cok olumsuz seyler yasamissin. Allah sana iyi sabir vermis. Ama sende insansin. Psikologa gidip rahatlamalisin bence. Millet laf yapar diyorsan imkanin varsa herkesten gizli git terapilerini al umarim faydasini gorur rahatlarsin. fiyonkbakery Ben İşte Sıradan...

malesef aynen dediğiniz gibi.. şimdi ablam kendide diyor ben önünü alamıyorum... bilgisayarda kötü sitelere girdiğini gördüm mesela ergenliktir merak etmiştir dedim durumu abartmadım ablama söyledim ablam düzgün bi şekilde ilgilendi sanırım... Ben bana gösterilmeyen bütün hoşgörüleri yeğenime gösterdim.. ve yerimde başka birisi olsa çoktan alakasını kesmişti. ben 23 yaşında akıllandım. böyle nereye kadar deyipte.. K

Yaşadıkların çok zor şeyler. Ailenin diğer bireyleri ile ilgili bişey diyemem. Ama bir tarafta da babasız büyüyen, anneyle ordan oraya sürüklenen bir çocuk var. Arkadaşlarında gördüğü gibi normal bir aile hayatı yok. Belki kendine ait bir odası bile yok. Onun da psikolojisi bozuk. Yeğenleriyle arasında çok az yaş farkı olan bir teyzeyim ben de. Ben senin yerinde olsam son bir adım daha atar, kolundan tuttuğum gibi terapiye götürürdüm. Sonuçta senin de ihtiyacın var buna onun da. Ve sen artık olgun bir genç kadınsın o ise henüz ergenlik çağında. pelinnacar

Geçmişle yaşanmaz. Eğer yaşarsan her zaman mutsuz olmaya mahkum olursun. Unut demek kolay, unutmak zor çok iyi biliyorum ama unutmaktan başkada çaren yok. Allah kolaylık versin. WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Bence yeğenini çok şımartmışsınız. Şu an yaşı kaç? Ben bunda hatayı ablanda buldum. Evli barklı adama da ilgi duyması ayrıca yanlış. Okulunu bitir, ondan sonra ne yaparsan yap. Değil mi ama? K

Ablan evde oturmak için mi okumuş. Üniversitede neden okunur bir meslek sahibi olmak için hayatını kurtarması için. Ablanda rahatlığa alışmış evmek elden su gölden misali. Babasının himayesinde hayata devam ediyor. . push ; pelinnacar

Ee tamam işte herkes pişman zaten, herkes hata olduğunu kabul ediyor. Sen 10 senedir bunları unutamıysan sorun sende. Yeğeninde hala öyle devam ediyosa bu ablanın suçu. Sen ablanı çok severken, ondan ayrı kalamam derken bütün faturayı küçük bir çocuğa kesmen yanlış. K

evlilik anlamında demedim tatlım. kendine bir ev tutarsın işine gider gelirsen. senin bir hayatın olmuş olur yanı sıra terapilere de katılırsın zamanla her şey düzelir senin o evden uzak kalman, unutman gerek. aynı evin içinde çok zor o iş

sonuna kadar okudum çok mühim bişey gibi anlatmışsınız insanlar o zamanda size demiş çocuk bu diye kusura bakmayın yaptıklarınız biraz çocukça benim yeğnimde beni kıskandı uzun bir süre hayranlıkta vardı siz de onu kıskanmışsınız onlar gelince tahtınızı kaptırmış gibi düşünmüşsünüz ben yazdıklarınızdan bunu anladım tuhafsınız bence yardım alın K

Bu nasıl bir 10 yıl Allah size kolaylık versinn dün gibi aklınızda herşey normal de bu kadar uzun hikayeleri okumam ama çok kötü dayaklara içim sızladı Rabbim en kısa sürede sizi hayırlı düzgün bir adam ile karşılaştırsın biran önce kurtul o evden in vino veritas in aqua

Uzun süredir forumu ziyaretçi olarak takip ediyordum.. bana akıl verecek, yardımcı olacak arkadaşlara ihtiyacım var. konu uzun, dert bi tane değil ve ben tükendiğimi hissediyorum artık... yakında 25 yaşına giriyorum üniversiteden bu sene mezun oluyorum kısmetse.. benim sorunum yıllardır bilinçaltıma yerleşmiş olan kötü hatıraları silip yeni bir başlangıç yapamıyor olmam. Anlatacaklarım kiminizin ailesinde vardır kiminizin yoktur ama lütfen anlayış gösterin ve hiçbirşey için asla olmaz demeyin.. Herşey ben 13 yaşında ortasona gidiyorken başladı. en büyük ablam benden on yaş büyük. ben 5. sınıfta görücü usülü evlenmişti. o zamanlar pek hatırlamasamda babamın isteksiz olması ama o yıllarda zaten ailemizde kızların 18-19 dedimi evlendikleri ve genelde kızların okumadığı.. yanlış bi kararla ailesi yaşantısı bize uygun olmayan biriyle ablam evlendi. başlangıçta kötü olmasada ablamın sonraları aslında utlu olmadığı adamın çok sorumsuz olduğunu evde tüp bitse bişey olsa bile ilgilenmediğini evliliklerinin 3. yılı öğrendik ve bu sorunlarla ablamın eski eşinin dayak girişimiyle beraber evlilikleri bitti. babam bunu duyduğu an uzun yola çıktılar ve ablamı getirdi. onu o yalnız ve sorumsuz adamdan kurtardı çok şükür. Ama başlangıçta ablamı araştırmadan nasıl öyle bi adama verdiği için çok suçladı kendini ve annemi.. çünkü ablamın evlenmesinde anneminde payı vardı mutlaka. Çocukken farkında değildim ama şimdi baktığımda ablamı hiç düşünmemişler evlilik yaşına gelmiş gibi düşünüp vermişler. adam iyide çıkabilirdi buda bi ihtimal ama öyle olmamış. Ablam boşandığında 2.5 yaşında yeğenimde vardı. geldikten sonra babam ablamın okuması için elinden geleni yapıp 3 yıl dersaneye gönderdi ve ablam kazanıp güzel bi şehre yeğenimle beraber okumaya gitti. özel ev tutuldu ve babam evlenirken yaptığı hatayı maddi manevi fazlasıyla gidermeye çalıştı. Normaldede şevkatli bi babadır her yönüyle. Tabii bu mutsuz bi evliliğin ablamın hayatına kattığı eksiklikleri gideremezdi.. Benim hikayemse burada başlıyor.. ablam ilk geldiğinde bize üst kat komşularından bahsediyordu ve çok iyi olduklarından ablama çok iyi davrandıklarından vesaire.. bi tane oğulları varmış misal ablamdan 4-5 yaş büyük. şaşııracaksınız belki ama ablamın evliliği son bir yıl gerçek bi evlilik gibi olmadığından güya o adam ablam boşandıktan sonra ablamla evlilik düşünürmüş çok iyi efendi biriymiş ablam böyle anlattı. benim zaten yaşım pek ermiyor anlattıkalrına.. annem ablamı bilinçsiz bi şekilde evlendiridiği için suçlu ve kızım önce oku.. sonra adam seni halen sevip beklerse o zaman düşün demişti. ablamda o komşularına arada mektup yazardı yolardı bahsettiği adamın yengesiyle iyi arkadaşlar sözde. benle beraber postaneye giderdik yollardık. hep çok iyi insanlar derdi. ilk aylar oluyor tabi.. Ve ben bigün meraktan ablam kapıyı kitleyip niye o kadar mektup yazıyor diye merak edip o mektubu okudum.. yanlış yaptım onun özeliydi ve karışmamalıydım.13-14 yaşındaydım o dönem.. ve mektubu okuduğumda büyük bi şok yaşadım. Ablamın o bahsettiği adama aşk mektubu yazdığını ve henüz daha evliyken aylarca görüştükleri anlaşılıyordu mektuptan... benim için büyük bir yıkımdı.. o yaşta okuduğum o cümleleri anlayacak durumda bile değildim. Şimdi halen o kadar yıl geçmiş bin pişmanım okuduğuma... ablam başta okumak istemiyordu sanırım direk o adamla yeni bi evlilikti düşüncesi ama bunu o kadar erken söylemezdi babama.. Neyse ben görünce ne yapacağımı şaşırdım. bunu anneme asla söyleyemezdimm kötü şeyler olurdu çünkü ablam eve geleli daha 1-2 ay olmamıştı sanırım.. bunu diğer ablamla paylaştım oda dedi kimseye söylemeyelim. ben konuşayım zamanla bırakır olmayacağını anlar. zamanla mektuplar sıklaşmaya başladı çünkü benide yanında götürüyordu psikolojim altüsttü o dönem. zaten kötü bi ergenlik geçirdim ben.. ilk adet olduğumda annemede ablalarımada paylaşamadım mesela.. çok ilgisizlerdi sanki ayıp bişeymiş gibi.. ortasonda ilgi duyduğum bi çocuk vardı ismini defterime yazmışım unutmuşum silmeyi.. bunu gören küçük ablam annem büyük bi hata yaptığımı söyler. kızarlardı. benimse derslerim çok çok iyiydi ilkokul boyunca hep takdir almış ders disiplinine sahip bi öğrenci... erkeklerlede konuşamayacak kadar utangaç.. neyse ablam büyük ablamla konuştu ve ablam inkar etti benim ona iftira attığımı söyledi. o günden sonrada bana düşmanca davrandı.. benimle büyük kavgalar etti çünkü belkide o adamla evlenmek için o mektubun okunması önünde engeldi. biz annemlere söyleemdik başlangıçta böyle aylar geçti ablam öyle bişey olmadığını söylemiş diğer ablama ve ben bi gün evde tekiz o adamla telefon görüşmesi yapıp konuştuğunu gördüm ve korkumdan kimseye bişey demedim. sadece o ablamla paylaştım ve ablam yina inkar etti bana şiddet uyguladı yalancı iftiracı sanane benim hayatımdan vesaire.. haklıydı belkide.. evet banane. neden ben bunları yaşadım şahit oldum. keşke hiçbişey farketmemiş gibi davransaydım. Sonraları o diğer ablamda mektuplar yakaladı ve en sonunda bu iş büyük ablamın görüştüğü adamın babasının benim babamı arayıp 'kızın oğluma musallat olmuş ben sizi tanımam etmem ama bu iş olmaz' demesiyle açığa çıktı. babam kalp krizi geçiriyordu nerdeyse.. iki yıl içinde oldu tüm bunlar.. yıkılmıştık nasıl bir yüktü bu düşünün.. bu sürede ablam beni sevmiyor yeğenim büyüyor ve yaramazlıkları söz dinlememesi rahatsız oluyorum ablamın beni dövmeye kalkması hep suçlaması psikolojim çok bozuktu ailede yaşananlardan.. ablamın bana gösterdiği düşmalık duygusu yeğenimle ilişkimi etkiliyor. ona hiçbişekilde sevsem yaranamam kızsam hiç yaranamam.. lise hayatım berbat geçti böylece.. derslerim başarım herşeyim özgüvenim düştü. Ablam babama ve anneme karşı büyük bi kinle yaşıyordu artık. ve 4-5 yaşındaki yeğenime 'bizi sevmiyorlar senide sevmiyorlar diye aşıladı hep..' üniversiteyi kazandığı dönemde... araya yıllar girdi bunlar unutuldu benim ablamla aram iyi olmaya başladı.. yaz stajlarında yanına gittim iki ay yeğenime baktım o sıra ilkokula gidiyordu.. ama eskiye dair kötü anılar unutulmuyor tabii.. Çünkü tabiiki ne yaparsa yapsın tabiiki ben ablamı seviyordum. ama çok kötü şeyler yaşamıştım. mesela yeğenimin en ufak bişeyine karışamazdım. asla kızamazdım kızarsam ablam karışma derdi karışamazsın. Sorumluluğa gelince bütün sorumluluğu bana verirdi kendisi arkadaşıyla gezmeye istanbula gidip bana teslim ederdi annemlerin haberi olamzdı ama ben desemki yeğenim şunu yapma kıyafetlerini topla yada başka bişey çok çok rahatsız olurdu. yeğenimde bu duygularla büyüdü.. kimi zaman yabancı gibi davranırdı banada diğer teyzelerinede... ki onunla en çok ilgilenen banyosundan yemeğinden ben olmama rağmen.. diğer ablalarım yapmazlardı severlerdi ama ilgili değillerdi.. bense ablam 3 yıl içinde üniversitey gitmeden öncede sonrada yeğenimle ilgili büyük sorunlar yaşadım dayaklar yedim... Anlamsız ve bi o kadar acı... unutamadığım. Yeğenim 5-6 yaşlarında bigün abim dışarı çıkıyor ayakkabısını giyerken yeğenimde kapının kulpuna aslıyor sürekli bende asılma bak bozuldu diye çok sefer uyarmışım ama yeğenim inadına başkalarının yanında yaşı küçük olmasına rağmen bana kötü bakıyor ve ben ne desem tersini yapıyor. bende dedimki ama kaç defa dedim kapının kolu yalama oldu diyerek elini ordan çektim hafif sert.. Asla o yaşta çocuğu yere itekleyecek kadar kadar değil ve nasıl olduğunu anlamadan yeğenim kendini yere attı ve hani çocuklar rol icabı ağlarya uzun uzun ağladı.. ben neden ağladığını bile anlamadım ve bianda abim arkasını döndü baktı yeğenim parmağıyla beni gösterip beni itelediiiii diye ağlıyor. ben şok tabii abim içeri girdi ve benim babasız büyüyen bi çocuğa vurduğumu düşünüp, beni öyle bi dövdükiiiii Hayatımda yediğim en kötü dayaklardan biridir.. duvardan duvara çarpıp saçlarımdan çekip niye sen onu yere atmışsın... hani deseniz başka zamanlar ben yeğenime karışan döven biriolsam neyse ama ilk defa böyle bişey oluyor. ben sadece uyarırdım ders çalışırken koşma bağırdıında sessiz ol gibisinden.. öyle dayak yedimki gözlerimin altı morardı saçlarımın çekilmesinden. onun çocukça ağlamasına abim beni öldüresiye dövmüştü... sonra odama gittim kapıyı kitledim saatlerce ağladım. ben bunu yaşadığımda lise 2 ye gidiyordum. Ablam vicdan yapıp odamın kapısında nöbet tutupp kapıyı aç bak abim için o salak bilmeden yaptı aç bak sana aldığı kalıcı bi ruj vardı 30 liraya almış o dönem sana onu vericem diyor... nefret ediyorum dedim hepinizden. sendende kızındanda. af diliyor sonra gidiyor ben karanlık odada intihar etmeyi düşünüyorum.. ve bu sırada abim sonra pişman oluyor. annem halime üzülüyor ama asla destek olmuyor. Ben yeğenimin yaramazlıklarına karştığım için büyük abimde bigün tokat etmıştı hakaret etmişti.. Bi gün hiç unutmam yaş pasta yapmışım.. herkes kendine düşeni yemiş en sona annem kalmış. bende heyecanla annemin yemesini bekliyorum ve yeğenim nrmalin üstünde iştahlı annemin payınıda isteyince bende niye bakıyosun o annanenin payı dediğim için büyük abim bana! gerizekalı aptal defol git o çocuk bakmışsa istemişse ne olmuş çık odadan defol deyip beni kovdu..15 tim sanırım hayatta kimseye güvenmeyen berbat bi ergenlik dönemiydi.. bu arada yeğenim artık abimler onu her sevdiğinde bana kötü kötü bakıp kıskandırmaya çalışıyor. küçük ama herşeyin farkındaydı. bana verilmeyen değerinde... İçimden diyorum yaşadığım duruma bak... bu nasıl bi duygu.. üniversite döneminde ablamın yanına gidişlerim yediğim dayağı hakareti unutmaya çalıştığım zamanlardı... Ablam üniversitedeykende bi kaç kişiyle görüşştü ben ona destek iyi bi kızkardeş oldum.. herşeyi konuşurduk aba yeğenim artık küçüklüğünden kalma duygulara devam ediyordu..3. sınıfa gidiyor.. benim burnum biraz problemli bana yine sinsice bakıp senin burnunun uucu niye böyleee diye soruyor. bigün yine 4. sınıfa giderken ben ilkokul albümümü ablamlara gösterirken sınııfın en kaba görünen en çirkin kötü görünümlü kızını bana gösterip sen busuunn diyor.. susuyorum diyorum ben onamı benziyorum ki alakam yok. o bunu anlayacak yaşta... Yıllar böyle geçti iyi kötü... sürekli davranışlarımı kontrol etme bakma kontrol durumları ki ben birinin sürekli yemek yerken başka zamanda bana bakmasından rahatsız olurum yok diyorlarki seni örnek alıyor en küçük teyzesi sensin diye.. bi yere kadar tamam diyorum. sonra yeğenim büyüyor ve boyu uzadıkça sürekli kendisiyle beni kıyaslıyor sürekli heryaptığıma dikkat ediyor.. bu normaldir ama benim yaşadığım sınırın üstü. boyum 1.64 boy kompleksim hiç yoktur.. keşke daha uzun olsaydım demişimdir tabii ama şikayetçi değilim en yakın arkadaşlarım 1.75-76 boylarındadır ve ben kendimi hiç kötü hissetmem... Nasılki yeğenim büyüdü 13-14 yaşına geldi boyu 1.70 geçti sanırım hani bazen anlarsınızya sizden uzun birinin üstünlük tasladığı bakışları.. işte bana teyzesine topuklu terlik giyip sinsi bakışlarını yakaladım defalarca.. çocukluğuna verdim dedim Allahım bu ne yaşadığım. fazla yapınca ablamada yeğenimede dedim ece sen napıyosun sürekli bana yan bakıp süzülmeler oldu keç keredir mahçup olup o an başını öne eğdi ablamsa bana boşver densizlik etmiş dedi.. umursamadım.. sonra güzel giyinince artık genç kız olmuş yine durum aynı.. son bir yıldada gizliden benşm bilgisayırımı kullanmalar sonradan inkar etmeler.. bi ara küstüm dedim sen böyle yaparsan bak ben bi teyze olarak senin hayatında kalmam.. söylediğim sözleri ciddiye almayıp dalga geçer halleri sürekli beni kontrol etmeleri.. bunaldım artık yıllarca.. ve çocukluktan gelen o duygu.. küstüğüm bi dönem yine izinsiz internetimi bilgisayarımı kullanmış zannediyorki farketmiyorum. ablama söylediim artık tak etti canıma söylemekten yoruldum hiç muhatap olmadım. ablam kızmış bu sefer.. teyzen senle küs sen onun özel eşyasını nasıl izinsiz kullanırsın bi defada değil... buraya yazdıkalrım yaşadığımın yarısı bile değil... şimdi yaklaşık bi yıldır konuşmuyorum aynı evdeyiz. ablamla aramız iyi oda herşeyin farkında.. ben söz geçiremiyorum diyor. Bende ablamı suçluyorum küçükken seni sevmiyorlar diye doldurmasaydın bu kız böyle olmayacaktı diyorum. şimdi ablamda pişman.. Ve ben yıllarca yaşadıklarımdan yeğenimle böyle olmayı istedimmi. Hayır.. ama öyle şeyler olduki bu durumdayım. vicdanım rahat çünkü öyle kötü şeyler hissettimki mesela ben tv de birinin yakışıklı olduğunu söylesem dikkatle ona bakması, her konuda kıyasladığını hissetmem herşeyi bitirdi.. Bana sen teyzesisin seninle kendini kıyaslıyor dediler ama durum buda değil bi yere kadar hoş karşılarsın bu durumu benimki o değil.. Şimdi aynı evdeyiz benim olduğum odaya gelmesine izin vermiyorum 14 yaşında. görmeye tahammülüm yok diyebilirim.. sayısız şey yaşadım. ablamda durumu kabullenmiş. böylesi iyi huzurum yerinde.. Ama bazen yeğen olarak şevkatimi düşünüyorum.. ben yapabileceğim herşeyi yaptım inanın 10 yıl içinde... herşeyi... bi teyse olarak yaşımdan çok daha büyük şeyler yaşadım... ama bazen üzülüyorum bu duruma.. en son konuştuğumda dedim ben sana çok söyledim ece.. sana çok iyi bi teyze olup artık bütüdün seninle arkadaş gibi olup herşeyimiz güzel olabilirdi.. ama senin bile istey yaptıkların yüzünden konuşmuyorum. bunu dediğimde mahçup oluyor susuyor ama bana karşı o duygusu her defasında geçmiyor.. kıyaslaması tehlikeli boyuta gelmişti artık... ve ben hiç bi zaman havalı kendini öven güzellik konusunda ona buna hava atan biri değilim... yazdıklarım çok karışık oldu belki ama inanın nasıl anlatacağımı bilemiyorum... bu durumu kabullenip hayatımda biri yada birilerini silmiş olmak canımı acıtıyor.. Ama içimden bi ses senin için hayırlısı buydu diyor. vicdanım rahat Bu arada aile bağlarımız güçlü değildir... tüm bunlar dışında dayak psikolojik baskı küçümsenme hepsini yaşamışımdır büyüklerimden.. kimi yeri geldi özür diledi benden ama geçmediii... 24 yaşındayım hayattan hiç bi beklentim yok... psikolog derseniz bende istiyorum gitmeyi yıllardır... hatta liseden beri... ama cesaretim yok. benşm psikolojimi bu duruma getirenlerin Aaaaaa bak psikoloğa gidiyormuş demelerini dalga geçer gibi söylemelerini istemiyorum. yeğenim bile nunu der herkes der.. gidersemde gizli olur ve bi gün kendi maaşımı aldığımda olur. Çok uzun oldu okuyan herkesten Allah razı olsun. sadece paylaşmak istedim... WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Hevesle upuzun konuyu okudum. tam cevam yazacaktimki telden sizin alintiniz yuzunden telefonun ekrani bitti. ya yapmayin allah askina. su yazilari alintamanin ne anlami var. tel ile girenleride dusunun artik! WOLFROG Ekşiden aynı tadı

kpss den atanmak yada özelde başka bi şehirde iş bulmak.. zaten bu sene ablamda kazanırsa onlarda giderler. bazen uzak olduğum oluyor tabii aylarca o zaman çok iyiyim ama nasıl eve döneceğim zaman geliyor psikolojim bozuluyor. kimi zaman aşıyorum artık yılların verdiği bi tecrübe var diyorum hangi tavır olursa olsun umrumda değil.. Nasılki rüyalarımda kabuslar görüyorum o zaman canlanıyor herşey. K

gözümde chuky canlandı biran, bence bukadar etkilenmenizin sebebi sizinde o dönem özel bir dönemde olmanız belki şuan olsaydı ablanızın evinize gelmesi boyle bakmayacaktınız olaya, sizde ailenin diğer uyeleri gibi yaklaşacaktınız hatta belki küçük kardeşiniz sizin o zamanki davranışlarını sergilese ailesi ayrı bir çocuk için sizde tepki göstereceksiniz. küçüklükte özellikle erhgenlik döneminde kafanızda kodladığınız karakterlere bakış açınızı değiştirmek çok zor gerçekten, ama ilişkiyi minimum seviyede devam ettirmeniz sizin için daha sağlıklı, aynı evde bu şekilde yaşamak sizin içinde zor çünkü, bakış açınızı değiştmedikçe asla düzelemeyecek bir durum ne yazık ki. o eve geldiğinde kendine rakip olarak gördü belki de sizi, bir teyzeden ziyade kendi yaşıtı bir çocuk gibi yaklaştı, yaptığı şeyler hep çocukluk çünkü, kıskanmalar kıskandırmaya çalışmalar bunlar büyük insan davranışları değil ki. bazen affetmek kendinize yapabileceğiniz en iyi şey oluyor. onu affetmek kendiniz için yapabileceğiniz tek şey

Bende küçükken başkaları yüzünden dayak yedim. Ortada küçük bir çocuk var ve sen ona gösterilen ilginin aynısını istemişsin. Torun sevgisi her zaman başkadır. Bende 21 yaşındayım, 7 aylık yeğenim var. O geldiğinde annemlerin gözü kimseyi görmüyor. Hele de allah korusun ablam boşanıp gelseydi o çocuk göklerden inmezdi. Babasının eksikliğini hissetmesin diye. Çocuk diyip geçebilseydiniz, ee kız çocuğu beni örnek alıyo, beni taklit edebiliyo deseydiniz şu anda bu durumda olmaZdınız. . push ; L

Sana haksızsın demiyorum, haklısın sonuna kadar. Ama o da belki kendince haklıdır. Ben de yeğenlerim yüzünden çok azarlandım. Onlar da çocuktu ben de öyle. Ama onlar torundu, torun sevgisi başkaydı işte. Bi de ablan kırılmasın üzülmesin mevzusu vardı. Çok kırıldığım şeyler oldu benim de ama büyütmemeye çalıştım içimde. Şimdi koca genç kızlar oldular ikisi de toparladılar biraz. Senin ki de büyüyecek, anlayacak o zaman hatalarını. pelinnacar

evet haklısınız diğer ablamda annemde aynen sizin dediğinizi söylüyor... mesleğin güzel kendi hayatını kur geçmiş kötü anıları unut.. yepyeni başlangıçlar yap... Anneme diyorum zamanında niye destek olmadın bigün elimi tutup kızım demedin... Anneminde ayrı dert oda babamdan dayaklar yemiş bu yaşına kadar... Ben kimi suçlasam sonuç yok... herkes kendince haklı... Herkesin derdi kendisine fazlasıyla yetiyor gibi.. K

Bence sizin degil ailenin geri kalaninin bir psikologa ihtiyaci var. Bu ne ya herkes bir tuhaf. Isinizi elinize alin kimseye de eyvallah etmeyin. O abla yegen bozuntulariyla da samimi olmak zorunda degilsiniz. Ben olsam yuzlerine de bakmam suclulukta hissetmem. Hele o yegeni yetistiren abla da gram akil yokmus.

kendimi suçlu hissetmiyorum hiçbi şekilde.. çünkü iyi niyetimi sonuna kadar kullandım. yeğeniminde tehlikeli olabilecek duygularını hissedince. ablamla herşeyi unutup devam edebiliyorum arada küs barış geçiyor. ama yeğenimin o duygusunu değiştiremem. Ailemse psikolojik durumlarımız iyi değildir evet hepimizin ayrı kötü hatıraları vardır. tek dayak yiyende ben değilim... şiddet her zaman oldu ama ben evin en küçüğü olduğum için hepsinden ayrı ayrı dayak yemişliğim vardır.. unutamadığımda bu. WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Ablan evde oturmak için mi okumuş. Üniversitede neden okunur bir meslek sahibi olmak için hayatını kurtarması için. Ablanda rahatlığa alışmış ekmek elden su gölden misali. Babasının himayesinde hayata devam ediyor. K

git kurtar kendini. sen o evde çalışsan bile kendine ait bir alanın olmaz. işten gelsen kafanı dinleyemezsin edemezsin yeni mekanlarda bulun ferahlık var derler annen napsın onca derdin içinde. abinde erkeğim söverim döverim havasındadır ablan zaten belli piskoloji gitmiş baya bu saatten sonra her şey süt liman olsa da geçmiş unutlmaz aklın varsa git kurtar kendini. yepyeni bir hayat kur kendine. başka bir fırsat bulamayabilirsin K