Seninde başın sağolsun canım benim ALLAH yardımcımız olsun inşallah...

Anne acınızı anlıyorum. Anne acısı geçmiyor sanırım yani bendeki geçmedi, sizden daha uzun süre olmasına rağmen ara ara sancı gibi hep vuruyor GazozGofret Moonlight Sonata... tek ayak

Bu acıyla hiçbir zaman başa çıkamayacaksın. Bazan küllenecek; hayatın hay huyu arasında unuttum sanacaksın, öyle bir anda hortlayıverecek ki acın ilk kaybettiğin günkü gibi yakıp kavuracak. Üzgünüm teselli edemedim; bununla yaşamayı öğrenecek, o acının seni hiç terketmeyeceğini kabulleneceksin. Hatta zaman gelecek seni terketmesinden korkacaksın.

Terketmesin istemem, Terkettiği an kendimi sorgularım.

Aus mahvettin beni. Allah gani gani rahmet eylesin anneciğine.

Anneme olan hasretim kabarmışken bu konuya denk geldim. Allah rahmetine kavuşan bütün anne babaların mekanını cennet etsin. Bende 4 ay önce kanserden kaybettim anneciğimi ve bende henüz üniversite öğrencisiyim. Sizin bakış açınızı okuyunca o kadar iyi hissettim ki kendimi. Sık sık bir boşluğa düşüyor sonra annem için ailem için toparlıyorum kendimi. Dediğiniz gibi ölüm bir son değil. Her hafta anneme gidip onunla konuşuyorum her gün dua ediyoruz babamla anneciğime. Sabır çok önemli. Allah sevdiklerimle uzun ömür versin diyorum. Sizin sabrınız ve sükunetiniz de çok hoşuma gitti. Mekanları cennet olsun...

Teşekkür ederim sizinde başınız sağolsun evet ilk zamanlar banada herkez ne kadar güçülü olduğumu söylediler ve öyleydide, ama son zamanlarda kendimi hiçde güçlü hiss etmiyorum, zaman geçtikçe cook daha ozluyorum ondandır herhalde, sözlendim yoktu nısanlandım evlendım yoktu hıc bırseyımde yanımda bulunamadı ve en cok ıhtıyacım olduğunda yanımda olamaması benı bu hale getırdı dıye düşünüyorum. İnşallah Allah bütün Annelere sağlıklı uzun omurler versın

Allah ım bole bı acı yasatmaz ınsallah.. sık sık gecelerı bunun korkusuyla uyanıyorm ve hemen elım teelfonda ailemi kaybetme duygum cok yogun. o yzuden ne dyeblrm blmyorm acın gecmeyecek ama onnla ılglı guzelk seylerı hatrlayp onn ıcın hayır ıslrı yapıp dua etmekden baska bı care gozkmuyor. bu sekılde olmanda cok normal bunun vakdı gecen sureyle hıcbı alakası yok o yuzden kendnı sakın yadırgaama. Allah sabır versın tatlım Ausencia _Alcatraz Kaçkını_ tek ayak

Okumasaydım keşke dedim... Ben anacığımı 10 yıl önce kaybettim. O zamanlar henüz evli değildim. Tatildeydik. Öğlen yemek yedik, sohbet ettik yemekten sonra kahvelerimizi yapıp oturduk, 54 yaşında idi o zaman ben de 24. Biraz kolum ağrıyor dedi, masaj yaptım, uyudu. Akşam ağrısı geçmedi, annem işte romatizma, kireçlenme hep bir yerleri ağırırdı. Ben aşağıda basket maçını izliyordum, babam akşam su çok güzel oluyor diye denize gitmişti... Herkes kendi telaşında dünyayı yaşamaya devam ederken 10 dakika sonra olacakları bilse idi. Annem seslendi, şu kremden biraz daha sür, çok tutulmuş kolum diye. Sürdüm, sürerken okumaya başladım. İçimi bir korku sardı nedense. Anne gidelim mi doktora dedim, yok yok dedi, babanı çağır. 5 dakika içinde daha da ağırlaştı, babam geldi. Odaya girdiğinde annemin gözü ondan başkasını görümüyordu sanki, ev kalabalıktı aslında yazlıktaydık ama o gün herkes bir yerlerdeydi. Sadece babamı görüyordu annem sanki, yavuz ben ölüyorum galiba dediğinde hiçbirimiz ne olduğunu anlamadık bile. Kim nereye koşturdu, arabanın anahtarı neredeydi? Anneme terlik getirin... Oysa annem o can havliyle çoktan gidip araba oturmuş, nasıl bir telşatı bizdeki hala evde onu arıyorduk. Yazlık şehir merkezine çok uzak, virajlı bir dağ yolu. Arabayı babam kullanıyor, yanında eniştem. Ben arkada annemleyim. Annem duymuyor beni artık, bedeni üzerime düştü, gitti farkındayım ama söyleyemiyorum. Babam sürekli arkaya dönüyor, konuştur anneni diyor, nabzına bak diyor, yaşıyor değil mi yaşıyor diye bağırıyor.. Ben baba annem öldü galiba diyemiyorum. Bedeni iyice üzerime düştüğünde, sarıldım ona, saçlarını öptüm. Baba konuşuyor benimle sen hızlı sür dedim sadece. Hastaneye vardığımızda çok geçti. Ona kalp masajı yapıldığını seyrettim. Doktor çıktı, geç kalmışsınız dedi. Bilsek geç kalır mıydık hiç? Bilsek kanatlanıp uçmaz mıydık? Annemi morga ben taşıdım. Kimse sen gelme demedi. Görevli ile beraber ben yerleştirdim. Sarıldım sıkı sıkı. Seni üzecek hiçbirlşey yapmayacağım annem dedim, sen rahat uyu diye ben hep uslu olacağım. Yıkanmasına da girdim ertesi gün. Misler gibiydi zaten, pamuk gibi. Ben annemi çok severdim. Herkes sever ama başka bir severdim. Annem öldüğünde evde dedem, babam ve abim kaldık.3 erkek ve ben. Ahh dedim annem, sen nasıl bunca işi, bunca düzeni hiç aksatmadan yapıyormuşsun, ben sudan çıkmış balığa döndüm. Herkes sırtımı sıvazlıyor, hadi aus sen güçlü olacaksın, bu 3 erkek maffolur yoksa diyordu. Ben güçlü oldum. Evin en küçüğü iken hemen her işe ben koşturdum, herkesi ve herşeyi ben planladım. Babamı teselli ettim, abime destek oldum, dedeme baktım. 3 ay... 3 ay sonra acımı yaşayamadığım için, hıçkıra hıçkıra ağlayamadığım için psikolojim bozuldu. Panik atak dediler. Her an öleceğim sanıyordum. Tedaviler, ilaçlar... 1 yıl sonra eşimle tanıştım. Evlendim, şimdi 4 yaşında bir oğlum var. Mezarlık ziyaretine gideriz, anneannesi görsün isterim oğlumu. Eşime hep derim, eğer seni tanısaydı benden çok severdi annem. Annemi şehirlerarası yolculukla getirmiştik cenazesini. Bir taksi tutulmuştu tabut için. Hiç unutmam, taksi geldi, tabutu yerleştirildi. Konvoy gidiyoruz istanbula doğru... gözüm taksinin arkadındaki stikera takıldı. O bir melekti... yazıyordu. Neden yazdım bunları bende bilmiyorum, öyle anlatasım geldi. Annenizin acısı her daim aklınıza düşebilir, korkmayın acınızı yaşamaktan. Ama çok üzülmeyin, kahretmeyin kendinizi. Bu onu daha da üzecek. 10 yıl geçti tam, babam o zaman 57 yaşında idi. Evlenmedi pek tabii, aklından bile geçirmedi, teklif edenlere öfkelendi. Odası hala annemin resimleri ile dolu. Kıyafet dolabını bozmadı. Günah dediler, dağıt dediler, günahı bana dedi. Ama normal yaşantısına geri döndü. Haftaya bana gelecek mesela, güleriz, eğleniriz, ama unutulmaz bir kayıp, unutmak olmaz! Kusura bakmayın, öyle yazmak istedim çok...

Evet Evlendim cok sevdıgım bir adamla ama düğünümde bile ağladım tutamadım kendimi tanımayanlar zorla evlendiriliyorum sanmıştır herhalde, elimde olmayan bir şey şimdi bayram geliyor eşimin ailesinle bayramlaşacağız, annemin eli hariç herkezşn bayramını kutlayacam bu duygular beni zorluyor, ama dua etmekten başka çare yok, seninde annene ALLAH şifa versin inşallah nesi var peki? C

başın sağolsun öncelikle... insanın alışamayacağı hiçbir acı yok ölüm acısı da dahil... annemi kaybedeli nerdeyse 20 yıl olacak ben 29 yaşındayım daha... çocuk yaşta kaybettim annemi... çocuk yaşta olunca kimse birşey hatırlamazsın sanıyor ama öyle değil... uzunca bir süre etkisinden kurtulamamıştım... kaç kez arkadan bakınca annemin aynısının olduğunu düşündüğüm kadınların peşinden koştum... kimi zaman ağlama krizi geçirsen de dünya işlerine dalınca zaman akıp gidiyor... sadece tiril tiril insanların yanında bile annelerinin varolduğunu gördüğümde sinirlerim çok bozuluyor... benim annem erkenden girdi mezara diye... allah sabır versin çok zor... metanetli olmaya çalış çok zor biliyorum ama.. allah sana uzun sağlıklı ömürler versin hayırlı yazılar yazsın...

Babama birşey olacak diye çok korkardım, çünkü kalp ve diyabet hastasıydı. Her gece başımı yastığa koyduğumda aklıma tuhaf düşünceler gelirdi engel olamadığım, ölmüş gibi düşünür ağlardım sabaha kadar. Hiç anneme birşey olacağı aklımın ucundan geçmemişti, yaşına göre dinçti, bir rahatsızlığı yoktu 1,5 yıl önce, onu yerde bulmamla tansiyon hastası olduğunu öğrendik. Öğrendik ve kaybettik. Beyin kanaması geçirdi, çok geçti annem için. O kadar zor ki, annenin yokluğuyla yaşamak, yaşamaya çalışmak. Nerede eski bir şarkı duysam şöyle bir 5-10 sene öncesine ait, kalbim pır pır mutlu olduğumuz dünlere gidiyorum. Zor, çok zor.. Allah kimseye yaşatmasın.. ATTRAENTE ACTA EST

AMin canım ALLAH razı olsun eksik olma, evet elimden geldiği kadar okuyorum zate cok sukur hem kendimi hem annemi ve bütün ölmüşlerimizi,,,,,, ne kadar okusamda onun acısı herzaman kalacak içimde... kimi zaman hafifleyecek kimi zaman çoğalacak ama inşallah toparlanacağım.

;Teşekkür ederim i Ailem yurtdışında almanyada ablalaımlada cok bağlıyız ama ben almanyada daha fazla duramadım, hersey dahda zorlaşıyordu, kaçtım başka bir ülkeye. o yüzden burdayım İstanbulda.

başın sağolsun bende annemi kaybettim...9 ay oldu daha acım çok taze... ateş düştüğü yeri yakar... bu acının altından kalkmak çok zor... vefat edenin ardından hayır işleri yapmak ve yasin, kuran okutmaktan başka yapacak hiç bir şeyimiz yok... ben öyle yapıyorum... sende böyle yapabilirsin... elinden geldiği kadar kuran oku yada okut hediye et... hediyesini alınca kısa sürede rüyana gelir biraz hasretin hafifler... fakir insan bulabilirsen maddi yardım yap hem ramazandayız tam zamanı...3 sene olmuş artık acıyı özümseyip bu acıyla yaşamanın vakti gelmiş... anne acısı, hasreti asla dinmiyor... dinmeyecek biz sadece bununla yaşamayı öğrenicez... allah yardımcın olsun...

benim babamda hastaydı bende ona bırsey olacakmı dıye aynı sekılde ağlardım saatlerce, ve iki ay içinde annemi kaybettim. seninkide cok zordur eminim ani bir şekilde olmuş, ALLAH sabır versin canım babalarımıza uzun omurler versin inşallah.

Anne bir insanın hayatında ki en önemli varlık. Çok düşkündüm diyorsun bir de tabiki de çok normal bu kadar büyük bir acıyı uzun yıllar unutamaman. Ama hiç bir zaman içine atma üzüntünü, güvendiğin insanlarla mutlaka konuş. Anneni tabi ki de hayatın boyunca unutmayacaksın ama bu duyduğun acının hayatını etkilemesine izin verme. Bize ihtiyacı olan birçok insan hayatımızda. Başın sağolsun canım.

Başınız sağ olsun... Allah sabır versin. Çok zor gerçekten bir yakınını kaybetmek. Düşünmeden edemiyor insan. smuwiLa

Amin canım benim saol inşallah ALLAH uzun ömürler versin Anneciğine.

annemi 2008 senesinde mide kanserinden kaybettik 21 yaşındaydım üniden yeni mezun olmuştum ve işe başlamıştım anneciğim tam rahat edecek ona bakacakken 4,5 ay içinde hastalığı öğrenildi kemoterapi gördü ama malesef kanser olduğu 4. evresindeyken öğrenildiği için çok geç kalınmıştı ve tedaviye cevap vermeden vefat etti 5 sene oldu ama acısı çok taze nerde annesiyle birlikte gezen kızları görsem yada anne kız çekilinmiş foto görsem hıçkırıklara boğulurum evliyim anne olmak istiyorum ama kendi annem olmadığı için zorlanacağımı düşünüyorum çünkü eşimin annesi benim annem gibi olamayacak hiçbir zaman annemle arkadaştık biz herşeyimi bilirdi ilk vefat ettiği zamanlar bir olay olurdu hemen eve koşardım anneme anlatayım diye ama evde yoktu yatağı bomboştu çok büyük eksiklik anne olmaması daha yazacağım çok şey var ama şunu söylemeliyimki allah sabrını veriyor vermese dayanamazdık yaşamaya devam edemezdik ama acısı bitmiyor her zaman içimizde kalacak annem ve babam melek oldular allahım tüm ölmüşlerimizin mekanını cennet eylesin . push ;

annemi ben 13 yaşımdaykenn kaybettim. rahim kanseriydi 2 sene boyunca 13 ameliyat oldu annemi en son gördüğümde hastanede yatağında çırılçıplak yatırmışlar üstüne yeşil bir örtü örtmüşler şu hastane örtülerinden. karnı delik deşik ve ameliyat yeri açıktı çok çekti annem sağlığında da hastalığında da çok sıkıntı çekti. ben kanser olduğunu bilmiyordum söylememişlerdi bana o zaman internet de böyle yaygın değil araştıramadım da. ben evde annemin geleceği günü beklerken bir sabah eve akrabalar doluştu ve ölüm haberini ancak o zaman öğrenebildim son bir kez bile göremedim. mezarına gitmek istemiyordum çünkü mezarına gidince öldüğünü kabulleneceğimi biliyordum hiç gitmek istemiyordum bu yüzden. bu yüzden de 1 sene boyunca kabullenemedim zaten '' bana yalan söylediler ölmemiştir kesin yine ağır bir ameliyat geçirdi '' diye düşünüyordum ergenlik bunalımıyla aynı zamana denk gelmişti psikolojim çok bozulmuştu haliyle sonra artık bir bahaneyle köye mezarına götüre götüre alıştırdılar beni bu duruma kabullendim o kabullenme dönemi çok daha zordu çok isyan ettim. sonra zaman geçti ben büyüdükçe kabullenişim eskisi kadar acıtmadı beni ama en mutlu günlerimde bile eksik hissediyorum hala kendimi çok ama çok zor. 5 yıl sonra da babamı kaybettim bir travma da öyle yaşadım. ama zamanla alışıyorsun onlarsız olmaya değil ama acıya alışıyorsun eskisi kadar çok acıtmıyor. Allah rahmet eylesin hepsine. sana şimdi ne söylesem boş biliyorum sadece zaman gerekiyor işte. bir de psikolojik destek almak önemli ben almadığım için kaldırmam çok zor oldu eğer başedemeyeceğini düşünüyosan yardım al çünkü büyük bir travma.

Allahım inşallah sizlere uzun ömür versin, yavrularınızın başından eksik etmesin.. smuwiLa

başın sağolsun böyle bi tecrübe yaşamadım dilerim uzuuuuun sürede yaşamam Allah sabır selamet versin canım orion7 annesine

cnm benim hislerime tercüman oldun ve ağlattın beni çok zor çook ama dediğim gibi hayat devam ediyor etmek zorunda önümüzde yaşayacağımız günler haftalar seneler varbende ilk zamanlar sürekli hastaneden çıktığını eve geldiğini görüyordum ama sürekli istifra ederdi rüyalarımda gerçektede öyleydi zaten ve kanserden dolayı karnı çok şişmişti birgün çok güzel bir bebek doğurduğunu görmüştüm anneminallah'ım bizi böyle sınadı ama kimsenin annesini babasını başından eksik etmesin

Sevgili Mercan sizin de başınız sağolsun. Onlar bir melek. Zamanı gelen herkes melek olup uçacak. Acınızı yaşamanız çok doğal. Ben de babamı kaybedince 2 yıl kendime gelememiştim. Onu bir daha görememek duygusu beni mahvediyordu. HAni 40 gün hergün bir mum söner ama en sonuncu mum bir ömür sürer derler ya çok doğru.

kizlar aglattiniz beni allah hepinizin annesini nur icinde yatirsin benim annem babamda sag cok sukur ama annem 2 aydir tutturdu don gel diye annem esim gelmez deyince bosan gel cocuklari al ben gul gibi bakarim sanada cocuklarinada diyor kizlar canim anneme birseymi olacak diye 2 aydir dogru duzgun uyayamiyorum tel calsa odum kopuyor annemden babamdan kotu haber gelcek diye canim annem hayatta istemez cocuklari eslerinden ayrilacak diye bilmiyorum canim annemin canina ya gurbetlik tak etti yada onumu kaybedecegim allahim yiyip bitiriyor bu dusunce beni

Allah hepinize sabır versin... hayattaki en büyük acı galiba... Allah hepimizin annesine uzun ömürler versin inş...

Evet duamı AlLAHA şükür hep ediyorum şükürde ediyorum o ayrı cok sukur tabıkı, insanlar bütün ailesini bir günde kaybediyor, Evlendim eşimin anneside cok ıyı sukur ama özel günlerde hep beraber olduğumuzda içim parçalanıyor desem yeridir, sanırsam bazı şeyleri kabullenemiyorum. GazozGofret Moonlight Sonata... tek ayak

başın sağolsun... evet bir de anne olduğumuzda nasıl olacak o var doğrubebek bekliyorum.. ama naz yapabileceğim benim nazımı çekebilecek annem yok... kv zaten kızına davrandığı gibi davranamaz mümkün değil... offff offffff smuwiLa

Amin canım benim hepimizin başı sağolsun inşallah. bende atlatamıyorum aynı senin gibi. bazen hafifliyor sonra yine en baştan.

Başın sağolsun canım.. Seni çok iyi anlıyorum.. Bende geçen hafta babamı kaybettim.. Alışmak çok zor ama eşim geçmicek ama zamanla acın azalıcak diyo.. Sanırım haklı bunun geçmesi imkansız sadece alışıcaz galiba.. Bence sende bi an önce kabullen ve önüne bak söylemesi kolay biliyorum ama sevdiklerin var birde onları düşünmek zorundasın. Psikolojik destek al bence.. B

annenin mekanı cenet olsun hz muhammede rabbim onuda bütün anneleride komşu eylesin. ANNE bu kelime o kadar güzelki hele annen halaaaa yanındaysa anne candır ciğerdir yaşamdır yürektir gözdür ağzıdır kulaktır anne herşeydir rabbim bütün anneleri korusun

başın sağolsun birtanem. ama bukadar çok ağlarsan annen yerinde huzur bulamaz ki. ölmüş yakınlarımız dua hayır hasenat bekler bizden gözyaşı değil. sen dua ettikçe o çok huzurlu olacak. hem bizim inancımıza göre ölmek yok olmak değil ki. başka bir boyutta yaşıyor. sen de zamanı gelince oraya gideceksin sonsuza kadar birlikte olacaksınız. ama bu dünyada vademiz dolana kadar yaşamak zorundayız. sürekli bu olayı düşünme aklına geldiğinde hemen odağını başka şeylere kaydır. işine kitap okumaya bir hobiye falan yönel. Allah bunu bastıracak daha büyük dert vermesin inşallah. dularım seninle Allah yardımcın olsun.

AMin canım ALLAH sanda sabır versin uzun omurler versin inşallah. Seninkide cok zor küçücükmüşşün,...

Amin. Olmaz mı? Her açıdan zor annesizlik.. Annem bize bebek gibi bakardı 20'li yaşlarımda olmama rağmen, her gece mutlaka gelir bir kaç kez üstümüzü örterdi. Hiç birşey yapmasaydı da bir köşede otursaydı, evimiz yine ev gibi olsaydı, sıcaklık olsaydı yeterdi bize. Şimdi işten geliyoruz eve, kapı duvar, ev buz gibi soğuk.. Önceden olsa, balkonda bizi bekliyor olurdu mutfaktan odaya koştururdu. Mutfakta o yemek yaparken gezinirdim, kaç kaç ayak altında dolaşma diye azar atardı, benimde hoşuma giderdi inadına dururdum takılırdım, sultanım diye yağ çekerdim. Bir sıkıntımız olsa ilk anne derdik, annneee babamdan kartı alsana, birşeyler alalım! Baştan yok! alamam siz isteyin derdi. Sabah '' babanızdan kartı aldım diye bir sesle uyanırdık '' Annnee midem ağrıyor yine '' derdim 5 dk içinde elinde sodayla gelirdi. İçerdim 5 dk' da bir şimdi geçti mi diye sorardı. Bundan sonrası eksik yaşam.. Annenin varlığı bir insan için çok önemliymiş, ben kendimi kimsesiz hissettim annem gidince, sahipsiz hissettim. Herşeye daha fazla kırılıyorum, söylenenler daha çok içime oturuyor. Bazen birşey oluyor, üzüyorlar bizi annem olsa şimdi kıyameti koparmıştı diyorum. Geçen gün anaannem dedi ki; annenizi unuttunuz mu? Onun gözyaşı hiç durmaz, hep konuşturur annemi biz sürekli konuşturmadığımız için zanneder ki biz annemi unuttuk. Hiç unutulur mu? O evde sessiz çığlıklarım var benim, gözyaşlarım var. O evde biz yaşıyorduk annemle, şimdi annemsiz yaşıyoruz. O sofraya 5 iken, 4 tabak koymak o kadar zor ki, hangi birini anlatsam, ya da hangi birini anlatabilirim? Çok zor..

Başın saolsun seninde canım, Bende senin gibiyim, ne kadar zaman geçerse geçsin ANNE demeyi ne kadar özlemişim. benim henüz çocuğum yok inşallah hayırlı bir çocuk nasip eder ALLAHım banda o sekılde belkı acım hafıfler. ALLAH ssana uzun omurler versin bebişlerinle inşallah.

hepimizin başına gelecek, çok acıdır eminim. ama annen böyle üzülmeni ister miydi? evlenmişsin, hatta daha yeni evlisin en güzel günlerinde ağlamanı mutsuz olmanı ister miydi? benim annem de çok hasta. hareket edemiyor, konuşamıyor... ama ben o kadar güçlü durmaya çalışıyorum ki yanında. bir gün onu kaybedersem de yine güçlü olmak zorundayım. çünkü benim sağlam durabilen güçlü bir kadın olarak yetişmem onu daima mutlu edecektir. acını yaşa ama kendi yaşamından da çalma. malesef büyüklerin de dediği gibi ölenle ölünmüyor.. magic girl simdi diyet zamani tek ayak

Amin inşallah canım cok saol inşallah hepimize sağlıklı uzun ömürler versin. Z

basin sag olsun canim bende yillar önce babami kaybetmistim bunla basa cikamiyordumm aci cok agir gelmisti esimle ümreye gittim sonra malinda mülkünde evladinda ana babaninda nevsiyinde bu dünyada misafir oldugunu anladim baki olanin allah olduguna inandim diyecenki eskiden inanmiyormuydun hasaa ama ümreye gittikten sonra inanki ben ben deyilim babamin acisi hafifledi 3yil basa cikamadim aciylan doktorlar felan kar etmedi isallah seninde aacin hafiflerrr ates düstügü yeri yakiyormus allah yardimcin olsunn smuwiLa

Mekanı cennet olsun canım ne desek fayda etmez ama hayat devam etmek zorunda öyle ya da böyle.. Hele bir de bu anne, onu asla unutamazsın. Hatıralarda hep yaşar, verdiği öğütler, o güzel yüreği asla unutulmaz. Onu hep güzel hatırla, dualar et. Bunun dışında yapabilecek bişi yok. Ve unutma ki en sevdiğimiz insanlar sonsuzlukta bile bizi seyreder, o yüzden kendini perişan etme ki annenin oralarda yüreği sızlamasın. Ona bol bol dua et

Merhaba arkadaşlar, neden yazıyorum onuda bilmiyorum ama bazen hiç tanımadığım insan ile bir şeyler paylaşmak daha iyi geliyor, yargılanmıyorsunuz her gördüğünüzde ve bırseylerın arkasına sığındığınızı düşünmüyorlar... Asıl konum almanyada doğum büyüdüm Annecığımı kaybettim 3 Yıl önce ve hemen sonra istanbula taşındım tabiki bir cok kez hastlandım vefatından sonra inanılmaz düşkündüm, sanırsam hala üstesünden gelemiyorum, her akşam ağlayarak uyuyorum iş yerinde gizlice ağlayarak çalışıyorum ama kimse benim bu derece duygusal olduğumu bilmiyor... En yakınınızı kaybettim hala bu derece psikolojik mahf olanınız varmı? veya nasıl başa çıkıyorsunuz arkadaşlar, Cok yazdım hakkınızı helal edin :)

bu kadar tesadüf olur benim annem de yüksek tansiyona bağlı beyin kanamasından öldü... evet ilk etapta su dökmeliymişiz bir komşumuz ve ben vardım yanında... nerden bilebilirdim ki çocuk aklımla... komşunun da aklına gelmedi tabi Ausencia _Alcatraz Kaçkını_ tek ayak

3,5 yıl oldu annem gideli, hayat başıma tebelleş oldukça daha çok koyuyor acısı, atlatmış değilim, o yüzden bir teselli bulamıyorum. Hepimizin annesi nurlarda yatsın...

Merhaba canım.. Başın sağolsun Benimde annemi kaybedeli 5 yıl oldu.. Ama bende hala aklıma geldiğinde, bir resmini gördüğümde, en ufak bir hatıramız aklıma geldiğimde ağlarım, hatta şimdi de bak göz yaşlarımı tutamadım. Sanırım bunun bir çaresi yok. zaman herşeyin ilacı ama bunun çaresi değil.. Böyle durumlarda eşimi çocuklarımı düşünüyorum Allah Onların acısını göstermesin diyip kendimi teselli ediyorum. ve çok derin derin düşünmemeye çalışıyorum, böyle bir an geldiğinde kendimi başka şeylere konsantre etmeye çalışıyorum şimdi değil daha sonra diyip... Böyle derin, içten bir " anne " dediğimde bile ağlarım ben mesela..

Annemi babamı kaybetmedim Allah'a şükür sizi bu konuda anlayamam ama şöyle diyeyim arkasından hayır yapıp içinizi ferahlatmaya çalışabilirsiniz ya da kardeşiniz varsa onunla dertleşebilirsiniz. Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun.

Evet heleki bayramlar bende cok zorlanıyorum ağırıma gidiyor, Sizinkide zor Allah sabır versin mekanı cennet olsun inşallah. Size sağlıklı uzun omurler versin bebeklerınızle bırlıkte inşallah.

Konu sahibinin ve bütün anne babasını kaybedenlerin başı sağolsun Allah dayanma gücü versin sizlere. Bu yazı mahvetti beni ya Yazacak bişey bulamıyorum Allah anne babalarınızın ve tüm ölmüşlerimizin mekanını cennet eylesin

öncelikle allh sabrını versin çok zor ben gördüğüm kötü rüyalrdan anneme bişey olacak diiye korkudan hayatı zindan ediyorm kendime sabahtan beri ağlıyormm ona bişey olmasından çok korkuyormm sizi düşenemiyorm bilee allhım böylebir acıyı vermesin yada engecinden versn sizede başka acı vermesin eşimde 3 ay önce annesini kaybetti çok acı çekiyorrr onu gördükçe kahroluyorm duacetmktn başka çaren yokk TaeYang

Seninde başın saolsun canım, evet döylediklerini yapabıldıgımce yapıyorum, bol bol duami da ederim, ALLAhıma şükürler olsun her hafta mutlaka rüyamda görürüm bazen 2-3 bile oluyor ilk senesi hemen hemen her gun gorordüm bundan memnunum da hasret gideriyorum az da olsa, ama çevremde gördükçe anne çocuk dialoglarını kendime gelemiyorum, belli etmiyorumda cok neşeli bir insanımdır. Ama bu yanımı yenemedim, Kollarımda vefaat etti. ALLAH sanada sabır versin inşallah mekanları cennet olsun.

Amin güzel arkadaşım. Öyle yazasım geldi, o gün aklıma geldi arkadaşın acısını okuyunca.. Rabbim tüm ölmüşlerimize rahmet etsin, mekanları cennet olsun.

Ne kusuru estrf. bende 23 yaşımdaydım ve Annemı bacak agırıs ıcın hastahaneye goturmustuk, yurt dışında yaşıyorduk bende annem annesını cok ozledı dıye ıs yerimden ızın almıştım onu ekimde sapancaya goturecektım aılesının yanına bır kac ay kalsın dıye, sonra hastahaneye yatar yatmaz tümör olduğunu ogrenmışler, bende iş cıkısı yanına gittim, Ablalarıma Esra bilmesin sakın o çocuk ne yapar duyarsa demiş ağlamış, ANNE işte öleceğini bilse dahı cocugu üzülmesin diye saklayan bir MELEK, ıkı ay öldüm dirildim inanılmaz zor günler geçirdim her gece hastahanede nöbet tuttum kalbi atıyormu diye basım göğüsünde öğlece durudum saatlerce. ve son gün kollarıma da vefaat etti, Ve ben kelimeyi şahadet getitim kullağına sesli bir şekilde, sonradan dıyorum bunu nasıl başardım diye... Ve annem gidince herşeyim gitti. Ben bu yaşıma kadar onun yanına yatardım gizlice:) oda ben uyanana kadar benı yatağımın ucunda beklerdi böyle severdik böyle bağlıydık biribimize, şimdi biri beni üzünce o gelir aklıma, inanılmaz kötü, ALLAH hepimize sabır versin bitanem sende ne güzel bak güçlüğ olmaya çalışıyorsun. Benim babamda ANNEME hala aşıktır. . push ;

ALLAH sanada sabır versin canım benim, evet zannedersem öğle yapacağım, cunkı cevremdekı kimseye bu kadar rahat konuşamıyorum cunkı ınsanları sıktığımı düşünüyorum, ilaç tedaviside istemiyorum bakalım artık nasıl üstesinden geleceğim, ALLAH büyük. SiradanDeterjan

Be güzel şanlsısın sağ oldukları ıcın ALLAH sağlık versin herzaman inşallah, bence seni cok ozledıgınden çağırıyordur, ama senin eşin ve çocukların var tabiki yuvanı yıkman doğru değil, ama bence sık sık gelip gidin birbirinize.

başın sağolsun Y

ben de bakamam resimlerine... uzunca bir zaman sanki biryere gitmiş de geri gelecekmiş gibi bir hisse kaptırmıştım kendimi... üstelik cenazesini gördüğüm halde... evet birkerecik sarılmak... hele bir de annelerine azar basanlar yok mu nasıl cinlerim çıkıyor tepeme... kimi de gıcıklığına yaparcasına sevgi topağı oluverir yanındaherkes birşekilde canını acıtmayı başarıyor işte... senin de başın sağolsun buarada... bir garip oblomov

Resmine çok fazla bakamıyorum, bakınca o kadar tuhaf oluyorum ki, sanki biz yaşamamışız o acıyı, o hala bizimle gibi geliyor. Onunla geçirdiğimiz günlerin üzerinden hiç 1,5 sene geçmemiş sanki, bazende düşünüyorum güzel gözlerine ne oldu diye? Benim annem toprağa girdi, ölümü yaşadı diyorum, kafayı yiyecek gibi oluyorum. Hep aynı tarzda görüyorum rüyam' da. Hastaneden çıkıp gelmiş, annee niye çıktın? diyorum, doktor göndermiş ama hala riski var peşinde geziyorum, başında bekliyorum birşey olmasın anneme diye. Sen otur anne, sakın sinirlenme anne, yorulma anne.. Bazı geceler ağlayarak uyanıyorum, tekrar yaşıyorum hastalandığı, vefat ettiği günleri.. Kuzenlerime bakıyorum anneleri yanında, onlar anne dedikçe benim içime bir taş oturuyor. Bir kere sarılmak için ömrümü veririm, o kadar çok özledim..

Nasıl unutmak mumkundur acabe? Benim anneannemde hep ağar hala ağlar cok bağlıdır ben anneyım en cok benım ıcım acır demişti, Anneanne dedim senin daha 3 evladın daha var ama benim başka bir annem yok... Bende genelde beni üzdüklerinde annemi düşünürüm. o hiç küsmezdi üzmezdi hep iyidi herzaman.

Başınız sağolsun. zor bir durum gerçekten. Acı geçmeyecek bu bir gerçek bir tarafınız buruk kalacak ama zamanla üstü kapanacak yaranın. Allah yardımcınız olsun. bir garip oblomov

Mekanı cennet olur umarım, Allah sabır versin. C Cikita

Allah'ımmmmmmm başın sağolsun anneme bişey olduğunda"ölmeyi"düşünüyorumçünkü yaşayamam o olmadan . push ;

arkadaşım sakın kendini suçlama su dökmekle filan ilgisi yok. bizim milletimizin öyle bir inancı var, her şeye su döküyorlar ama hiçbir etkisi yok tabi ki. takdir-i ilahi derler ya öyle işte.. seninkinin ve bütün annelerin mekanı cennet olsun inşallah.. A

Ben de annemi kaybedeli 3 yıl oldu. Acısı içimde. Bir yanım eksik. Ağladığım günlerde oluyor. Ama Allah'ın mukadderatı. Allah daha da beterinden korusun diyorum. Onun şu an gözyaşına değil, duaya ihtiyacı var. Kendini hırpalarsan, hastalanırsın. Allah sağlık versin. Onlara gani gani rahmet eylesin. Böyle zamanlarda en kötüsünü düşün ve şükret.

Necip Fazıl'ın en sevdiğim dizeleriyle sana cevap vermek istiyorum.. "Ölüm güzel şeydir, budur perde ardından haber, Eğer öyle olmasaydı ölür müydü peygamber?" Hepimiz ölmek için yaşıyoruz arkadaşım.. Anne bu elbette acısı çok farklıdır sende.. Ama ölüm kurtuluştur bunu unutma, bol bol dua et. Eğer imkanın varsa Cuma günleri kabrine git Yasin ve Mülk Surelerini oku.. Bu sureler kabir azabını hafifletir. Kendin için de oku, peygamber efendimiz hiç günahı olmadığı halde her gece okurmuş bu sureleri.. Ve hiç üzülme, eğer özünde iyi bir insansa o huzura kavuştu, Allah herzaman bizimle beraberdir o herzaman yanıbaşımızdadır. Allahım sabır versin sana. Dilerim en kısa zamanda toparlarsın. Dualarım seninle..

Tum annesını kaybedenlerın bası sagolsun... Gercekten anlayamıyorum yasamadıgım ıcın ama ınanılmaz bır acıdır... Allah hıc yasatmasın ınsallah...

ANNENİZİN mekanı cennet olsun inşallah, bende 6 yıl önce doğumumdan 15 gün sonra babamı kaybettim ve çok problemli bi hamilelikti benim için ve 3 düşükten sonra çocuğum olmuştu ve babamla annem hepsinde 20 saatlik yolu aşar gelirlerdi ve çokk sevinçliydi torunum olcak diye sadece 15 gün görebildi şuan yine ogünlere döndüm, çokk zor alışılmıyor bayramlardan nefret ediyorum allahım herkese sabır versin, ben çocuğumla avndum, dua ettim, onun adına hayırlar yaparak kendimizi teslli ettik, inşallah bebeğin olunca biraz daha alışacaksın onunla yorulup ilgilenirken, onun büyümesiyle hayat geçip gidiyor işte...

acını anlıyorum ve gerçekten çok zor. böyle hissetmende normal. benim etrafımda gördüğüm çogu kişi ilaç kullanarak zamanın geçmesini bekliyorlar.3 yıl uzun bir süre istersen bir doktora görün. çünkü acın sana zarar veriyor. D