Bende aynı sizin gibi düşünüyorum. Ben onun sözüne asla güvenmiyorum, çünkü değişicem diyip değişmedi daha önce, bu benim için çok önemli. Ayrılık için illa aldatma, hakaret mi olmalı? Bu konuda emin değilim, bu gerçekten bir soru. Bana göre güven çok önemlidir, güven olmadığı zaman ayrılınabilir, bunu ona da diyorum, sana güvenmiyorum, sen bir birey değilsin, sana saygı duymuyorum, saygı duymadığım bir erkekle nasıl olucam diyorum, herşeyi düzelticem diyor. Böyle söyleyince hallederiz kadir geliyor aklıma :) Evet hiç inanmıyorum düzelteceğine, istese düzeltir, çünkü başka bir şehirde çalışma imkanımız var, gideriz oraya ayrı bir aile oluruz ama onun derinlerde sorunları var bana göre, önce onları aşması lazım. Bana yardım et aşayım diyor ama ben ona yardım edemiyorum, tam tersi o beni kendi huzursuzluğuna çekiyor. Benim ilişkiden anladığım insana huzur vermeli, böyle bir şey değil, bu kadar olumsuzlukta hala nasıl böyle sevebiliyorum kendime de şaşırıyorum. Bana karşı hataları, ailesinin sözünden çıkamayıp tüm planlarımızı alt üst etmesi. Böyle yazınca önemsiz gibi görünebilir ama inanın ki önemli. Ailesini biliyordu, en baştan söyleseydi benim ailem böyle böyle diye ben bu ilişkiye başlamazdım bile, o çok farklı yansıttı bana her şeyi.

Mesleğinde çok iyidir, bu durumun mesleği ile alakası yok.

Zor durumda olana tabi ki edilir, insan ailesine yardım etmez mi hiç. Ama babası devlette yönetici ve hala çalışıyor, istanbulda 5 tane lüks evleri var, çocukların kazançları ile yapılmış çoğu tabi, sizinle durumlarımız çok farklı yani birbirinden. Eski erkek arkadaşım, en kötü evlerden biri zaten bizim miras durumunda diyor, haklı da ama olay gerçekten para değil, bu zihniyet hoşuma gitmiyor benim, paran varken yok gibi yaşamak. Milana22

Ah ahhhhh. Vazgeçin bu sevdadan.

Gayet akıllı bir kadınsınız. Siz ne yapacağınızı biliyorsunuz. Bence de güven ilişkinin ilk şartıdır. Bir insandan ne bekleyeceğini bilememek, sözüne acaba mı demek kadar yorucu bişey yok. Yolunuza bakın. O tek başına adam olmayı becerebilmeliydi ki size de koca olabilsin. Sünepe gelmiş, sünepe gidecek.

Eğer şans verip devam ederseniz ileride üzülürsünüz. Aman ailesinden banane olmuyor işte. Bir erkekle evleniyorsanız ailesiyle de evleniyorsunuz. Kendinize yazık etmeyin bence.

Bizimkilerde keyfi durumlarından zor duruma düşmüşlerdi. Kp devletten müdür emeklisi. Yaşı gelince emekli ettiler, çalışırdı daha. Bize miras falanda kalmaz. %70 ini eşimin ödediği evin 1/3 i anca. Ama ben bunlara takılmıyorum. Çalışır kazanırız. Kv dem her maddi konuda oğlum tabi yapacak, oğlum tabi edecek diyordu. Bana çok büyük saygısızlık yaptıktan sonra çok acil paraya ihtiyaçları oldu vermedik, verdirmedim. Öyle atıp tutmaması gerektiğini öğrendi. Şimdi haddini biliyor. Mesafemizi koruyoruz. Eşim ne zaman kime nasıl davranması gerektiğini biliyor. Biz bu yüzden sorun yaşamıyoruz çok fazla. Uzak yaşıyoruz tamamen benim keyfim için. Arada kısa süreli görüşüyoruz tatsızlık çıkmıyor. Sevgiliniz aklı başında davranabilecek gibiyse, kararlarını size sormadan almazsa, sizi yüzgöz etmezse oluyor. Yani aile önemli ama eşin karakteri çok daha önemli. Bu kadar sevdiğiniz birinden ayrı kalmak zorunda olmanız çok acı. Dönmeyecekseniz bile beklentileriniz üzerine son ve kesin bir konuşma yapın bence. Mesela babasına ödediğim evi ver yoksa birdaha görüşmem sizinle desin ve görüşmesin. Somut bir adım isteyin ondan.

Ben hiç değişenini görmedim. Eski eşimin ailesi ve benim ailem okadar farklıydı ki.. hiçbir zaman mesafe koyamadı koyucam diyordu ailesi bir duygu sömürüsü yapıyordu babası hastalanıyordu borçları yüzünden diyip kayınvalide telefon da ağlıyordu ex eşim vicdan yapıp koşa koşa gidiyordu doktor lar gayet sağlıklısın bir problem yok diyorlardı bunu defalarca yaşadık herzaman para verdik kendimiz sıkıştık onlara verdik bizi herzaman son demine kadar sömürdüler eşim bile bile babam atsam atılmaz diye kendini borca soktu gerekirse yine de verdi ensonunda çocukluğunda yaşadığı şeyler psikolojik olarak büyük şekilde çıktı! Kötü çocukluk=mutsuz yetişkin diyorum burada bizim ayrılık sebebimiz çok daha kötü bir sebepten oldu

Ailesinin talepte bulunup hala anlayışsız davranmasını anlamıyorum ben. Bu çocuk yuva kuracak evlenecek niye sana versin. Arkadasım bu yüzden ayrıldı eşinin ailesi çocuğun maaş kartını vermiyordu. Çocuk herseyi ailesi üstüne yapıyordu. Kıza harçlık bile gıdım gıdım veriyordu ihtiyaçlarını karşılamıyordu. Kız şikayet etmeye başlayınca aile ayırdı aldı oğullarını

Eşim işi gereği hiçbi ödemeyle ilgilenemiyor onun maaş kartıda bende maaşını aldığı uygulama da bnm telde kurulu. Eşimin ailesi de çocuklarını para kapısı olarak görüyor. Hatta eşim evleneceği zaman annesi sorun çıkardı. Bize çeyrek altını bile takmadılar üstüne bir de sen işe girdin de bnm koluma be taktın dedi annesi. Babası kredi çek bana araba al ev al diyip durur. Ama eşim hep benim kendi ailem var sorumluluğum var borca gireceksem kendim yatırım yaparım çoluğuma çocuğuma der. Yani sevgilinizin zihniyeti de bi garip. Kardeşim çalışıyor annem gereksiz masraflarına çok kızar ama tek kuruş istemez kardeşim verse bile asla kabul etmez üstüne kendisi gönderir hep anne olarak. Biriktir ilerde ihtiyacın olur der. Eğer eşiniz değişmezse evliliğiniz uzun ömürlü olmaz çünkü siz de bnm gibi böyle şeylere tahammül edemezsiniz diye tahmin ediyorum. Annesi eşimden istiyor bir de karına söyleme diyordu ama bn telde duyuyordum tabi eşim ztn gizlemiyordu. Düğünlere giderken bize takı takmış kişilerin düğünleriyse takıları bizden istiyordu. Ama tabi sonuç alamıyordu. Ben en sonunda dedim ona annem giderken bizden istemiyor öyle saçma iş mi olur onlar bnm evladıma taktı bnde onların evladına takatim sizi ilgilendirmiyor bu diyor siz neden istiyorsunuz dedim. Daha isteyemedi. Ben de çalışıyorum ya bişey isteyemiyor. Biz ev alırız araba alırız kardeşi alamaz sorun yaratır biz biyere gideriz onlar gidemez annesi arar ağlar falan. Ben kendime araba alacaktım eşimle kullanamıyoruz diye ortak. Bize alın ikinciyi diyorlar. Ama sadece konuşuyorlar eşim de veremez ben de vermem. Ama konuşmaları bile yetiyor sinir olmama. Benim eşim dağ bayır it pislik peşinde koşarken ben 1 lirasını rahat harcayanıyırum kimseye de verdirtmem dedim susup kaldılar. Bizim malımız var diye kendileri eşimi maldan mahrum bıraktılar hakkını vermediler. Ama eşim tepki koydu. Dediğim gibi eşim karakterli ve kendi kuruduğu aileye karşı sorumluluklarını bilen birisi.

Çalışmayan biri ile evleneceğini sanmıyorum, maalesef çalışıp maaş kartını eşine verip ailesine vermesine göz yuman çok kadın var, öyle biri ile evlenebilir ama benle değil haklısınız. Bu şekilde ne ben mutlu olabilirim, ne de o zaten. Benzer olayları yaşamış birisi olduğunuz için yorumlarınız çok faydalı oldu benim için, çok teşekkür ederim. Sizi de içinde bulunduğunuz kötü duruma karşı durabildiğiniz için tebrik ediyorum.

Evlilik kararı verdiği anda rest cekmeliydi gerekirse ayrı eve çıkmalıydı, hala bile isteye sömürülüyor muhtemelen, karşı çıkmak hayır demek kolay değil ciddi bi tepkiyle karşılaşıyorsunuz çünkü bence o tepkileri göze alamıyor, kaçak oynuyor.

Kendi ayakları üzerinde duran zeki bi kadınla evlenmeyecek o zaman, varolan durumu kabullenebilecek mümkünse kendi kültüründen hatta çalışmayan bi kadınla evlenecek, siz ona bikaç gömlek fazlasınız sahip olduğunuz farkındalıkla.

bi sans verirdim ben rvlenmiyosunuz sans veriyosunuz askiniz icin deger baktiniz olmuyo bitirirsiniz acabasiz...

Benim eşimde çalıştığını ailesine yedirmiş hep. Borçlar ödenmiş, ev yapılmış vs. İyi kazandığı halde tek kuruş parası yoktu evlendiğimizde. Evlendikten sonrada para vermeye devam ettik. Ben hiç rahatsız olmadım bu durumdan. Çünkü ailesi zor bir süreçten geçiyordu. İhtiyaçları olsa yine veririz. Bir ara benim ailem sıkıştı onlarada verdik. Karşı taraf nankörlük yapmadığı sürece maddi şeyleri çok takmıyoruz biz. Eşimin ailesinin öyle uç davranışları yok o yüzden ilişkimiz çok kötü değil. Düşüncesizlik yaptıkları oldu tabi ama geçti gitti. Evlenirken düğün istedi her iki tarafta, paranız varsa yapın dedik. Yapamadıkları için sustular, kararımıza saygı duydular. Maddi açıdan onlara gebe değilseniz çok söz hakları olmuyor. Siz onlardan birşey beklemediğiniz halde söz hakkı veriyorsa erkek arkadaşınız bence bu sorundur. Onun dışında benim için sorun değil mesela. Ama sizin talebiniz bu yönde olduğu halde erkek arkadaşınızın adım atmaması, basiretsizliği çözülebilir bir sorun mu bilemedim.

Maaş kartını bana ver bende duracak deseniz ne olur. Eşiniz ihtiyaçları için kredi kartı kullanır

yazdiklarinizi başkası yazmış gibi objektif bi okuyun lütfen...

Aynen o andan itibaren vermese benim için yeterliydi, benim çok sonra haberim oldu maaşını verdiğinden. Kesinlikle kaçak oynuyor, ne yardan geçiyor ne serden. burcak86 hiçbişe

Objektif okuyunca olmaz diyorum zaten, ona göre de davranıyorum ama ileride pişman olur muyum niye kestirip attım diye korkuyorum bazen.

Her şey yaşanması gerektiği için yaşanıyor, almam gereken ders vardı büyük ihtimal aldım ve bitti, ben böyle düşünüyorum. O da çok şey öğrendi bu ilişkiden, ailesine eskisi kadar bağımlı değil, bir sonraki ilişkisi çok daha sorunsuz olacaktır. Yüzlerce kez güzel güzel anlattım anlar gibi oluyor sonra yine başa sarıyor. Bende bir insanım ama sürekli duygularıma karşı mantığımı kullanmak zorunda olmak çok yorucu. Artık iletişim tamamen kesilmeli, sürekli aynı mücadeleyi niye vermek zorunda kalıyorum ki, bunu onunda anlaması lazım, bana ulaşmaya çalışmaması lazım. Kafamı karıştırdığı böyle zamanlarda sinirleniyorum ona karşı, hatta nefret ediyorum bu kadar bencil olduğu için, bu duygular hiç sevmediğim duygular.

Dik durmak değil de evlenince sorun çıkacağından %99 eminim, o nedenle bile bile ateşe atmak istemiyorum kendimi. Bu kadar farkındayken bile zaman zaman acaba gerçekten düzelir mi diye soruyorum kendime, o kadar da kolay değil aslında. Siz sürekli gönderme taraftarı olsanız, eminim eşiniz de bir yerde dayanamayıp dur derdi, karşıdaki insan için hiç kolay değil. T

Eğer olmazsa boşanırım diye evlenmek çok yanlış bir düşünce bana göre. Ben bu insanla bir ömür mutlu olabilirim diye düşünmeden evlenilmemeli bana göre, böyle düşünür evlenirsiniz ama süprizler olur boşanırsınız amenna ama bile bile evlenmek ne kadar mantıklı. Evet artık hiç para vermiyor, hatta sordum 4 ayda 20 bin lira biriktirmiş. Biz iyi şartlarda çalışıyoruz, para bizim için sorun olmaz biz her şekilde kazanırız bize yetecek parayı, ki mütevazi insanlarız çok para ile de işimiz yok, başımızı sokacak bir ev, bir kap yemek yeter bize. Ben parasında değilim asla, sadece mantalitesi çok yanlış bana göre. Benim ailemin durumu onlara göre daha kötü, ben kendi evimi aldım. O da almış aslında ama babasının üzerine ve babası vermiyor şimdi, işte en baştan yapmaması lazımdı böyle bir şeyi, ben ayrı bir bireyim diyebilmeli idi diye düşünüyorum.

Ben batıda yaşadım hep ama geleneksel bir aileden geliyorum o yüzden bu kadar uçurum olacağını tahmin etmemiştim. Ben kız çocuğu olmama rağmen tercihlerime karışılmadı, şehir dışında okucam dedim, yurtdışında yaşıcam dedim, sadece destek oldu ailem, soru bile sormadılar, hatta sevindiler benim farklı kültürler tanımama, asla benden maddi bir beklentileri de olmadı tam tersi destek olmaya çalışırlar. Bu olaylar olunca babam düğünü ben yapayım, yeter ki kızım mutlu olsun dedi, çok üzüldüm inanın. Kendimi geçtim, ailemi de böyle görgüsüz insanlarla muhatap etmek istemiyorum. Olay başta para ise bile şu an para meselesini çoktan geçti. Ama onu da anlamaya çalışıyorum, bir insan kendisini sevmediğini her şekilde belli eden insanlara neden tüm kazancını verir ki? Sanırım onu sevsinler istiyor ve bu nedenle her dediklerini yapıyor ama sevecek olsalar şimdiye kadar severlerdi. Bu olayın doğu ile ilgisi olduğunu da pek düşünmüyorum çünkü çocuğuna çok destek olan doğulu aileler var tanıdığım sadece doğu kültüründe çocuklar biraz daha aileye bağımlı büyütülüyor sanırım, o kontrolden çıkamıyorlar kolay kolay.

Ben de mezun olur olmaz, kamuya atandım iyi bi maaşla, dört yıl boyunca evlenene kadar tüm parayı onlara verdim, zorunlu tuttular başka bi alternatif yokmuş gibi hissettirdiler, öyle ki tüm maaşı verip onlardan tekrar harçlık istememi sağladılar, isteme sürecinde tam 25 yaşında ihtiyaçlarım olduğunda görmezden gelindiğimde bi aydınlanma yaşadım, sömürüldüğümü ve birey olarak değer görmediğimi hissettim, ortada kaldım, tüm masrafı eşim karşıladı, o da gördü durumu, o günler milat oldu benim için. Kesinlikle bir daha kuruş vermedim, böyle sevilmek istemedim. Bu farkındalığım sayesinde toparladım, onun da ilk andan itibaren böyle davranması gerekirdi gidip kendine şuan bi ev alsın o zaman maaşının üçte ikisini krediye yatırsın bakalım bunu yapabilir mi yani istese size değişcem demez gerçek bi adımla gelir, kuru lafla değil. O yüzden bence inanmayın.

Aynı onun ailesini anlatıyorsunuz, Kızların maaş kartını alıp onlara sadece harçlık vermişler, o yüzden o ben şanslıydım en azından maaş kartımı vermedim diyor. Beni anlamıyorsun, başka türlü o evde bana huzur vermediler, o evde yaşamak için vermem lazımdı diyor, ben bunu da anlamıyorum çünkü çocukluğundan beri çalışıyor, kendi çalışarak okumuş, şu an öğretim üyesi, yani hiç mi düşünmedin bu yaşa kadar ben ne yapıyorum diye. Hadi buraya kadar anlayayım, biz evlilik kararı aldığımız tarihten itibaren verme biriktir, ben bilmiyordum verdiğini, düğün hazırlıklarına başlayınca öğrendim ve şok oldum, biz evlenicez, en azından evlilik teklif ettiğin aydan beri biriktirseydin dedim anlamıyorsun huzur vermediler dedi. Şu an vermiyorum artık, biriktiriyorum diyor ama bana yine de güven vermiyor çünkü sizin gibi kendi fark etmedi bazı şeyleri, ben kafasına vura vura fark ettirdim, fark ettiyse tabi.

Ailesine karşı edilgen olan, onların kendisini ezmesine izin veren biri eşini ezdirmez mi sanıyorsunuz? Bu hep böyle olur. İmzayı atana kadar numara yapar, sonra yine aynı. Arkanıza bile bakmadan kaçın. Her şekilde engelleyin. Asla 2. fırsatı vermeyin kendinizi de seviyorsanız!

Tuhaf bir şekilde bitmiyor işte, şimdiye kadar yaşananlardan çoktan bitmesi gerek bana göre ama bitmiyor. Aşka inanan bir insan bile değildim halbuki, anlaşılıyorsa ilişkiler yürür, anlaşılamıyorsa ayrılınır diye düşünen biriydim. M

Geç bu sevdadan değişmiyorlar bacım asla öyle bir umut bağlama seni o adam çok resil sinir eder yüzgöz eder değmez engelle konuşmada

Uzun süredir uzak duruyorum, uzak durabilmek için her şeyi yaptım inanın. Bile bile hayatımı karartmak olacak çünkü öteki türlüsü, çok farkındayım. Ama bugünlerde hislerim beni çok zorluyor, konuyu da aslında daha çok doğru düşünüyorsun hislerine yenilme denilsin diye açtım. Doğru düşündüğümü görmek biraz olsun içimi rahatlatıyor, korkularımdan uzaklaştırıyor beni.

Exten next olmaz. Kararinizin arkasinda durun.

Ben de doğuluyum ailem evlendikten sonra da para istedi, küstüm dört yıl konuşmadım, şuan gayet normaliz, dört yılın sonunda benden vazgeçemeyeceklerini anladılar, bi erkek bunu hayatta yapamaz, yapsa çoktan yapardı.

Daha önce verdim aslında, kullanamadı. Bu sefer hatalarımın farkındayım, çok düşündüm, son bir kere daha şans ver diyor, ilk hatası değil yani bu durum. Ne değişti diyorum, senin hayatımdaki yerini anladım, sen ailemden önce geliyorsun dedi ama ya yine aynı şeyleri yaparsa, hayal kırıklığı yaşamak istemiyorum bir kez daha. Ama sonra keşke bir daha deneseydim demek de istemiyorum. M

Kararlı bir insan olsa devam et derdim. Düğün müğün yapmazdınız nikah yapardınız bide eğlence, geçer giderdiniz. Ama şimdi he me diyip sonradan ama onlar benim ailem derse çok sıkıntı yaşarsın. Şans verme derim.

Erkek arkadaşınız sizinle evlenebilmek için su an bu şekilde davranıyor. Ailesini karıştırmayıp tayin isteyen çoktan bunları yapmıştı bile. Bu gün evlenseniz borcunuz bittiğinde onun ailesine çalışmaya devam edeceksiniz. Benim eşimin abisi eşim bekarken iş kurmuştu ve eşim de ona maddi destek oluyordu. İlişkimiz ciddiye bindiği an eşim gitti kendisine iki yıl krediyle araba aldı. Esim araba aldığı ve borç odedigi için abisi artık para isteyemez oldu. Erkek arkadaşınız ailesine dur demek istese bir şekilde derdi yani

Belki de hala sevmemin nedeni ayrılık sonrası tavrı. Ben sinirle çok ağır şeyler de söyledim, haklıydım tabi ama hiç karşılık vermedi sadece çok içim acıyor dedi. Olmayacağına, ikimizin de başka insanlarla devam etmemiz gerektiğini defalarca anlattım ama o yine de vazgeçmiyor. Düşünüyorum o da vazgeçip başkası ile devam edebilir ama 4 aydır mücadele ediyor, niye sevdiği için, belki bende bir kere daha deneyebilirim bu kadar severken diyorum çünkü onunla iken çok ama çok mutluyum, zaman dursun istiyorum. Ama ailesi aklıma gelince kabus görmüş gibi oluyorum, sakın ha diyorum. Aşk, sevgi tek başına yetmiyor bana göre, şartlarınızında uygun olması lazım. Klasik bir laftır ama %50 aile ile de evleniliyormuş gerçekten.

bu adam ögretim üyesimi vay başımıza gelenlerrrr M

Bende anlayamıyorum, durumları çok iyi çünkü. Oğulları onlar için büyük bir gelir olduğu için evlenmesini de istemiyorlar, evlenmeyelim diye babası bir sürü sorun çıkardı. Kızları daha büyük o da evlenmemiş, muhtemelen onunda evlenmesine bu şekilde engel oldular. Vermeyeceğim dediği zaman büyük sorunlar çıktı zaten, artık vermiyorum diyor ama ne kadar doğru acaba.

Bende zaten sizin gibi düşünüyorum. O da ne söylüyorsan haklısın ama değiştim diyor, beni kaybettiğinin farkına varıp değişmiş olabilir mi acaba diye düşünüyorum ama zor sanırım. M

bir gün aşk mutlaka bitecek ona göre düşün derim

Tek söyleyebileceğim aşk karın doyurmuyor ne yazık ki.

değişmeyecek maalesef, kararından vazgeçmemelisin

O benden önceki kazancı, o yüzden benim için önemli değil, ben benden sonraki yaptıklarına bakıyorum. Babası evi ölse vermez, bu konuda baya kavgaları oldu çünkü biliyorum, bir de bana şikayet ediyor ama o evi ben ödedim diye, bende ödemeseydin diyorum. Babası kalp hastası, Allah korusun kavga sırasında bir şey olursa ömür boyu vicdan azabı çeker, o yüzden kavga etme, saygılı bir şekilde artık size paramı vermeyeceğim de diyorum, anlamıyorlar diyor. Evin masraflarını karşılıyor zaten, çok enteresan, o kadar masrafı kendi yapsa yalnız yaşayabilir aslında ama onlara göre bu ters bir durum sanırım. Ailesi dışında çok aklı başında biri, öğretim üyesi, çok başarılı, üniversite haricinde başka yerlere derse de gidiyor, çok iyi bir kazancı var, deli gibi çalışıyor resmen, bu kadar çalışıp parası olmaması ne kadar acı aslında bir düşünse. Evlilik teklifi ettikten sonra ailesine vermeyip biriktirse benim için yeterliydi ama onu bile yapmamış, gözümden çok düştü o yüzden. Ben sizin gibi benim eşim kime nasıl davranması gerektiğini bilir diyemem ileride maalesef, sorun para da değil bu sanırım. onun bu davranışları yüzünden ben ailesinden ölesiye nefret ettim, sürekli ailenden nefret ediyorum diyorum, bu da asla hoş bir şey değil. Biri bana sürekli kokrunç bir ailen var, ailenden nefret ediyorum dese aşkımdan ölsem bakmam yüzüne, hümanist bir insanım normalde, bana bunları söylettiği içinde kızgınım. Bizden olmaz yani, tek isteğim bunu onunda kabullenip yaramı sürekli deşmemesi ama anlatamıyorum.

Erkek arkadaşınızın sorunları değişebilecek şeyler değil. Bazı sorunlar vardır halledilir insan değişir ama sizinki o tarz bir problem değil. O bir değişir iki değişir 3. sünde onlar annem babam der ki erkekler evlendikten sonra kendi ailelerine daha çok söz söylettirmiyorlar. Çocuğun içine işlemiş ailesinin bu durumu. Belki size evlenmek için rol bile yapıyo olabilir. Bunların yanısıra herkes değişebilir ancak icraat olması lazım ayrıldığınızdan beri neyi düzeltmiş ailesine para vermeyi kesip birikim yapmış mı evlilik için? Eğer seviyorsanız fırsat verebilirsiniz ancak şartlar öne sürerek. Bakalım yapacak mı? Yoksa tekrar gideceğinizi hissettirin. Eğer değişmezse zaten evlenseniz de boşanırsınız

ben uzak durun diyemicem. çünkü ortada bir aldatma, ihanet, kötü söz, kavga, ağır darbe yok. sevgilinizle gayet iyi anlaşıyorsunuz aslında tek mesele aile. ve bence iki insan birbirini sevdikten, saydıktan sonra aile evet zor ama aşılabilir bir durum. sevgilinizin ayrılık sonrası tavrı da olumlu. sanırım ben bu kadar seviyorken dayanamaz bir karşılık verirdim karar sizin, ama şans vermeye değer gibi geldi

Böyle düşündüğüm zamanlar çok zorlanıyorum uzak dururken. Bu yaşta bir insanın kendisini ailesine karşı bu kadar ezdirmesini kabullenemiyorum, bana göre normal bir durum değil bu. M

sakın dönme değişmemmiştir diyorum

O yüzden yakın arkadaşlarıma anlatamıyorum bile bu durumu. Yakın bir arkadaşım bana anlatsa, kaç kurtar kendini derdim tabi ki. Şu an kendime de aynı şeyleri söylüyorum ama onu görünce de üzülüyorum. Bende, ailemde aylardır Allah kurtardı bizi diyoruz, ayrılığı da acayip kabullendim, iyilikle kötülükle her şekilde anlattım ona da yok anlamıyor, ne yapıp edip kafamı karıştırıyor, o yüzden birilerine anlatıp fikir almak istedim, teşekkür ederim.

Benzer olaylarla bu kadar savaştığımı gören eşim kendi ailesine para vermek için bi planı var mıydı bilmiyorum ama girişimde dahi bulunmadı, bize en büyük artısı bu oldu. Siz de evlenince hallederiz mantıgında olmadığınız için kendinizi tebrik edin çünkü zaman zaman eşim bile pes etti benim ailem için, yollasak mı para düzelir mi acaba diye, dik durabilmek çok zordu özünde.

Ama defalarca değişicem demiş ve hiç değişmemiş. Yani sözünün eri değil bu adam. Bir insanın lafına güvenememek kötü söz, kavga kadar bile sorun değil mi? M mein_traume bana karşı hataları dediğiniz şeyleri de açar mısınız? Bence kendisi ailesine karşı bir birey bile olamayan insandan karısına hiç fayda gelmez.

gerçekten de durumunuza bir dışarıdan bakın bence. yakın bir arkadaşınız size böyle gelmiş olsa nasıl tavsiye verirdiniz?adam bu güne kadar verdiği sözleri tutmamış, ailesinin sözünden çıkıp da ben bu kızı seviyorum bir birlikte hayat kuracağız deyip resti çekememiş. şimdi yine tonla söz veriyor size ama bunlardan da dönmeyeceği ne malum? aynı film defalarca izlenir mi? sizin güveninizi boşa çıkarmış birine bir saniye daha harcamayın unutmayın güven kolay duyulacak bir şey değil ki zaten sizin aklınızda da yine sözünden döner düşüncesi var. ailesi ayrı bir konu. illaki karışacaklar bir de işin içine maddiyat giriyor, anladığım kadarıyla eski sevgiliniz onlar için önemli bir gelir kaynağı ve bunu kaybetmek istemiyorlar. sorun sizi sevip sevmemelerinde değil. eğer eski sevgiliniz onlara rest çekmiş biz bu işi bildiğimiz gibi yapıyoruz demiş ve onların gerçekten birşeylere karışmasını engellemiş olsaydı şu anda sizden kötüsü cadısı yoktu, biricik oğullarının kanını emen kötü gelin olacaktınız. böyle aileleri ilişkileri bilirim. ayrılarak en doğru kararı almışsınız. eski sevgiliniz bu gün ne derse desin yarın öbür gün yine aynı şeyler olacak bu devirde evlenip boşanmak hele bir de çocuk olduktan sonra çok zor. valla allah kurtarmış sizi. sakın kararınızdan dönmeyin. daha niceleri var sizi el üstünde tutacak

Lutfen uzak durun

Şu an ben ne istersem o olur, ben düğün istemiyordum zaten, o da tamam yapmayalım diyor, beni kaybettiğini anladığı için her şeye tamam diyor şu an ama ya sonra? Ya sonra eskisi gibi olursa diye korkuyorum. Öyle olursa da bile bile kendimi yakmış olucam, tüm suç bende olacak. Evlendikten sonra değişse kaderim buymuş dersin ama böyle bile bile de kendini yakmak bazı şeyleri hak etmek olur sanırım. Bir de şu var, dışarıdan kim görse bana çok şanslısın böyle seven bulunmaz diyor, her yerde bana olan sevgisini ifade ediyor, beni yüceltiyor, ailesinin yanında da öyle aslında, benim için onları kaç defa terslemiştir ama ailesi akıllanacak bir aile değil, illa ki sorun çıkaracaklar, seviyorum diye bile bile lades denilir mi, denmemesi lazım. M

Parasını ailesine verdiğini ilk duyduğumda şok olmuştum. Ortak bir hesap açıcaz, evlenince ikimizinde maaşları oraya yatacak, harcadığın her kuruşu görücem demiştim, tabi ki evlendikten sonra senden habersiz vereceğim bir kuruş bile haram olur dedi ama ne kadar uygulayacak acaba evlendikten sonra, ya evlenmek için yapıyorsa.

Ben olsam böylesine sevdiğim birine ve beni böylesine seven birine şans verirdim. Ailesi yüzünden ayrılmak zoruma gidiyor demişsiniz, tam da öyle.. Ailesi için neden böylesine sevdiğiniz adamdan ayrılıyorsunuz? Kaldı ki anlattıklarınıza göre çokta efendi, saygılı bir insanmış. Ayrılırken bütün kötü sözlerime tek kötü şey demedi demişsiniz, kaldı ki insanlar kendilerini en çok ayrılırken belli eder.. Ve herkes şansı hak eder. Ayrıca, ihanet, hakaret, küfür olsaydı bir nebze ayrılık kararınıza hak verirdim ama bunların hiçbiri yokken, sırf ailesinden dolayı ayrılmanız doğru değil bana göre..

Cok dogru dusunuyorsunuz zaten ayrilmissiniz, hic girmeyin bu topa tekrardan

Sevgilinize güvenmediğiniz hiç ışık görmediğiniz için ayrılmışsınız kolay değişmez hele ailesine karşı boşverin Yazdıklarınızı da sanki başkası yazmış gibi tekrar okuyun kendinize hak vereceksiniz

İnsan değişebilir ama istemesi lazım, isteseydi bu yaşa kadar değişirdi zaten, artık değişmez diye düşünüyorum bende. Ailesinin durumu çok iyi, borcum var diye isteyecek bir durumları yok ama işte. Size de çok geçmiş olsun, Rabbim çok hayırlı kapılar açsın inşallah.

Merhaba arkadaşlar, Öncelikle şunu söylemeliyim ki, normalde ben mantık insanıyımdır, bir şey olmuyorsa olmuyordur, olmuyorsa benim için hayırlıdır, bir ilişki yürümüyorsa ayrılırsın seni daha iyisi bekliyordur diye düşünürüm, aşk için ölmeli aşk diye düşünmedim yani şimdiye kadar hiç. Ama bugünlerde tam uygulayamıyorum bunu. 4 ay önce sevgilimden ayrıldım, arkadaşça ayrıldık, kavgamız gürültümüz olmadı, aynı alanda çalışıyoruz, birbirimize sormamız gereken şeyler oluyor, uzaktan uzağa gerek olduğunda görüşebiliriz diye düşündüm. Ama her seferinde o konuyu yine sevgili olmaya getirdi, baktım olmuyor biz senle arkadaş olamıyoruz demek ki diye görüşmeyi tamamen kestim ama tamam bir daha aramayacağım diyip en fazla 2 hafta sonra yine aradı, ben tam onun yokluğuna alışıyorum, pat kendini hatırlatıyor. Şimdiye kadar kimseyi engellememiştim telefonumdan, onu engelleyip kötü hissettirmek istemedim ama baktım başka çare yok her yerden engelledim. Bu sefer annesinden arayıp mesaj attı, onu da engelledim, bu sefer ablasından arıyor, her seferinde ben değiştim bana son bir şans ver diyor, ben değiştiğine inanmıyorum çünkü aynı şeyleri defalarca dedi ve değişmedi ama o kadar çok ısrar ediyor ki gerçekten değişmiş olabilir mi, bir kere daha deneyebilir miyim sorularını bana düşündürtüyor. Böyle tekrardan ilişkiye başlayıp, sevgilisi değişen var mı aranızda? Bu arada gerçekten ama gerçekten çok seviyorum, aşığım, onunla bir dakika bile geçirmek benim için mutluluk kaynağı, o da bana prenses gibi davranır bir dediğimi iki etmez, kendi isteklerinden önce hep benimkini önemser. Çok farklı tarzlarımız var aslında, o doğu kültürünü sonuna kadar yansıtıyor, ben de batı kültürünü, yine de çok güzel zaman geçiriyoruz bir arada, sürekli mutluyuz, beraberken hiç sorunumuz yok gibi. Enerjisi çok yüksek, her sorunumla ilgilenir, çözene kadar uğraşır, hepsini geçtim çok aşığım, bana bakması bile beni mutlu etmeye yetiyor. Sorun ne derseniz ailesi, gerçekten korkunç ötesi bir ailesi var, korku filmlerinden fırlamış gibiler ve o 32 yaşında olmasına rağmen ailesinin sözünden çıkamıyor, küçük çocuk gibi ne derlerse dinliyor, bu yaşa kadar tüm kazandığını ailesine vermiş, çok iyi paralar kazanmasına rağmen tek kuruş birikmişi yok neredeyse, ben olsun beraber yaparız herşeyi sorun değil dedim ama evlenicem diye ailesine para vermek istemeyince kıyametler koptu, ailesi evliliği ertelemek için ellerinden geleni yaptılar, normalde temmuzda evlenecektik ayrılmasaydık, gerçekten de ayırdılar, bu arada ailesinin benle bir sorunu yok hatta çok sevdik dediler, sanırım evlenmesine karşılar, ya da evlenip hala parasını vermesini istiyorlar. Daha böyle aile ile ilgili çok sorun var, düğün için tek kuruş yardım etmeyecek olmalarına rağmen bulduğumuz salonu beğenmediler, küçükmüş, misafirlerine yetmezmiş, ki benim bu şehirde çok az tanıdığım var, ben burada düğün bile yapmak istemiyordum ama olmaz ilk oğlumuz illa düğün yapacaksınız dediler, ki dediğim gibi durumları çok iyi, erkek arkadaşımda tüm parasını verdiği için tek kuruşu yok, herşeyi yapıp evlendikten sonra ödeyecektik, bende giden para olsun yeter ki diye herşeye sustum ama bir yerden sonra para ile de ilgisi olmuyor durumun sanki gelecekteki hayatımın fragmanını izliyormuş gibi oldum, her şeyime ama her şeyime karışacaklar, asla karışamazlar diyen erkek arkadaşım da sonradan dönecek gibi geldi ayrıldım. Tek suç onların değil tabi ki, ona defalrca anlatmama rağmen hayatının kontrolünü eline alamadı, babası küçük yaştan beri hakaret, şiddetle çok bastırmış, o baskıdan çıkamıyor, ne kadar zor bir şey olduğunu bildiğim için çok destek oldum, çok konuştum ama her seferinde yapıcam diyip yapamadı. Başlarda çok anlayışlıydım ama şu an gözümde basiretsiz, saygı duymadığım, her zaman benim arkamda kalacak silik bir karakter, saygı duymadığım böyle silik bir karakterle olamam diyorum ama ben böyle biri değilim biliyorsun diyor, ailesi dışında tam tersi gerçekten. Çok düşündüm, değiştim, sen hayatımdaki en önemli insansın fark ettim, onlarla çok az bağım var diyor, senle evlenip başka bir şehire yerleşelim, onlarla ayda yılda bir görüşelim diyor ama güvenemiyorum, ya sonradan onlar benim annem babam gidicez gelicez derse, ki burada böyle bir soru konu var. Böyle düşününce kesinlikle ama kesinlikle bir daha deneme, yine aynı şeyler olacak yıpranacaksın diyorum ama onu görünce de keşke beraber olabilseydik diyorum, bu kadar sevdiğim adamdan sırf ailesi yüzünden vazgeçmek çok zoruma gidiyor. Sizce bu aile bana asla huzur vermez diyip uzak durmaya devam mı etmeliyim? Yoksa bana ne ailesinden bir daha bu kadar nasıl sevicem diyip bir daha mı denemeliyim? Uzun oldu ama içimi dökmem lazımdı, kimselere anlatamıyorum, okuyanlara çok teşekkür ederim. E