Bunun altında yatan en büyük neden kendinizi gerçeklestirmemiş olmanız. ne yazık ki kendinizi gerçeklestirmediginiz sürece devamlı özgüvensiz aynı zamanda onay ihtiyacı olan biri olarak kalırsınız. Yaşadıklarınızın asıl nedeni bu. Şuan ki durumunuz değişmeniz gerektiğini bas bas bağırıyor. Kaç yaşındasınız bilmiyorum ama daha önce hayalini kurduğunuz her neyse onu gerçekleştirin. Şuan odaklanmanız gereken şey eşinizin sizden boşamak istemesi değil, kendi kendinize duygusal olarak yetmemeniz gerçeği. Bunu bir şekilde değiştirmeniz gerekiyor.

Benim gözümde o 10 dk çok büyüyor. Bu psikolojiden çıkmam lazım. Kesin ağlarım bence. Mesela bu nasıl anlaşma deyip bozarsa hakim? Allah yardımcım olsun elimde değil çok korkuyorum o günden . push ;

Teşekkür ederim. İnşallah, artık nefes almayı kendim olmayı çok istiyorum M

Mahkemede hiçbir şey olmuyor hakim bu protokoldeki imza size mi ait dedi evet dedik boşanmasina karar verilmiştir dedi bitti gitti

Sizi asağlamasına çok üzülerek yazıyorum siz izin vermişsiniz. Sürekli onun tarafından beğenilme, onaylanma ihtiyacı hissederek buna neden olmuşsunuz. Sizi beğenmeyen birini sizin umrunuzda olmaması lazım. Kendisi eminim ki hiç öyle yakışıklı falan değildir. Ama özgüveninizi yerle bir etmeyi başarmış. Ayrıca vücudunuzda beğenmediğiniz taraflarınız varsa düzeltebildiginiz kadarını düzeltin düzeltemediğiniz taraflarınızlada barışın. Varsa fazla kilonuz onlardan da kurtulun. Daha güzle olmaya gerek yok bakımlı olmanızı yeterli. Bunların kendiniz için yapın, başkanın onayı için değil.

Pekı evlenmeden once nekadar bırlıkte oldunuz sevgılıydınız yani. Baya yıllar suren bırseymı civciv89

Boşanmadım ama aldatılma sonucu evlilik arefesinde ayrıldım. İlk erkek arkadaşımdı, 6 yıl beraberdik. Belirsizlik ve yaşanan kötü olaylar nedeni ile çaresiz, üzgün, öfkeli vs hissetmeniz çok normal. Zamanla hepsi yavaş yavaş geçecek. İlk dönemler istediğim zaman ağladım, güçlü görünmeye çalışmadım. Sonrasında psikiyatri desteği almıştım, yüksek lisansa başladım ve işime daha çok sarıldım. Sosyal hayatıma mümkün olduğunca devam ettim, boş düşüncelere kapılmak için kendime zaman bırakmadım. Sonrasında kabullenme & yas süreci bitti ve başka birisi ile görüştüm. Arkası kendiliğinden geldi zaten. Siz kocanız ile var olmadiniz, onsuz da gayet güzel hayatınız olacak ama bunun için silkelenip kendinize gelmeniz gerek. Ayrıca hayat mutsuz olmak için çok kısa.

O gün oraya dünyanın en güzel kişisi olarak da gitseniz karşınızdaki kişi bir şeyleri kafasında bitirmiş. Normal bir kıyafet ile gidin ama özensiz de gitmeyin. Birmühendisanneye katılıyorum onla var olmadınız. Sadece bir alışkanlıktan ibaret sizinki. Yavaş yavaş içinizde tükenecek. Sizi sevmeyen bir adamın ne düşündüğüne çok da takılmayın. Hayat devam ediyor her şeye rağmen.

Ne zamandır ilaç kullanıyorsun bilmiyorum ama 15-20 gün sonra etkisini göstermeye başlaması gerek. Eğer şikayetlerinde azalma olmuyorsa bence yanlış birşeyler vardır. Ilaç kullanırken en can sıkıcı olaylar için bile 'aman sonra üzülürüm' diye düşünüp hiç umursamıyordum. Beni daha enerjik yapmıştı, içine kapanma durumu yaşamadım desem yanlış olmaz. Ayrıca ilaç kullanmadan bile acımız bir süre sonra hafifliyor, kullanırken daha hızlı iyileşme olmalı... yoksa neden kullanasın ki? irem4006

Çok doğru söylüyorsunuz. Ama yaşım 33 olacak. Artık her şey benden geçmiş gibi hissediyorum. Bu yaştan sonra mesela modern dans kursuna örneğin... nasıl gideyim ki? Ya da sil baştan üniversite? İş yeri açsam sermaye? Elalem ne derci birine çok zor bu saatten sonra... Büyük boşluktayım. Hayallerim çok uçuktu, muhtemelen gerçek olmadan da öleceğim. Mesela şarkı söylemek, sanat ile uğraşmak gibi çocuksu hayallerim vardı ki çocukluktan beri hayal de pek kurmadım. Bir onu çok istemiştim. Evren de bana artık kendini sev diyor, artık korkma diyor ama aile evine dönmek de iyi çocuk olma takıntımı uyandırıyor. Örneğin isterdim ki kimseye bir şey demeden bir mekanda eğleneyim ama eve 5 dk geciksem babam merak ediyor. Eşim de 5 saat geciksem aramazdı aksine... ben yine de çok dikkat ederdim. Evden çıkmazdım onsuz. Sonuç, kendime yabancılaşmak... korkmak ve evet bu benim hayatım diyememek. Çünkü annem babama aitim gibiyim şimdi de... Belki geçer, belki yas döneminden böyle. Belki ben de cesaretli biri olurum ama böyle gidersem, ana babasına bağımlı eşek kadar bir kadın olup, bunalımla öleceğim. Ne yapmalıyım nereden başlamalıyım başarır mıyım ya da isteklerim etik dışı mı kalır aileme... hiç bilmiyorum. İçimde cesaret alamayıp dışarı yansımamış uçuk kaçık biri ölüyor günden güne. hata yapmaktan çok korkuyorum. Ailemi daha fazla hayal kırıklığına uğratmamak için nefes bile almakta zorlanıyorum hata yaparım diye.

Bunu yapması çok zor. Aileleri bile yüzgöz etti. Akıllı olsa kendini geç olmadan düzeltirdi

Öncelikle birinin sizi istememesi yada sevmemesi sizinle ilgili değildir, tamamen onun bakış açısı ve karakterleri ile ilgilidir. Sizi sevmedi diye ne o sizden üstün oldu ne de siz onda düşük seviyeye düştünüz. Herkes bizi beğenmek, sevmek zorunda değil. Ayrıca eşlerin birine sevgileri bitebilir. Birde "mahkemeye giderken abiye bile giymeyi düşündüm" diyorsunuz bunu yapmayın. aksine bunu yaparsanız kendinizi küçük düşürürsünüz. Halen kendini bana beğendirme cabasinda diye düşünecek. Adamın size duygularının bitmesi sizin güzel olup olmamanız da zere alakası yok. Tamamen sizin yaşam tarzınız, vizyonunuz, karakteriniz ve özgüvenizle ilgilidir bunlar ona uymamıştır. Kısaca mahkemeye giderken normal giyinin ve daha özgüvenli görünün.

Keşke onun beni sevmediğini kabullenmenin yolunu bilsem, o zaman inanın tamamen böyle düşüneceğim ama yok sanki seviyor da inat ediyor gibi saçmasapan şeyler umut ediyorum. Oysa o kadar saygısızca davrandı ki, bir kamyon gülle gelip pişmanım dese affetmemem gerek. Allahım yardım et... Hayat geçiyor ben takıldım kaldım. Ama kesinlikle bu alışkanlıktan. Sevgi böyle bir şey değil. Travma yaşattı ve gururum yiyemiyor bunu

aman yapmasın inan çok güzel ruhlu insanlar var. rabbim iyilerle karşılaştırsın

Teşekkür ederim inşallah öyle olur bende de... Ama o kadar enerjim yok ki tüm gün evden çıkmıyorum, kendime bakmıyorum, ağlayıp uyuyorum. Onu sosyal medyada stalklayıp yaramı deşiyorum. Gelmeyecek bir şeyi bekler gibi dipteyim. Keşke enerjim olsa ölü gibiyim W wampie

Yok ya. Bizim protokol maddelerinden cocukla ilgili olan kismi ikimizin onayini alarak degistirmisti. Oyle bozacagini sanmıyorum. Hatta taraflardan birisi gelmese bile bosuyodu bizim hakim. Valla ne dicem bilemedim. Ben eski esimle beraber gittim davaya. Mutluluktan karnımda kelebekler ucusuyordu. Allah sizede gonul ferahligi versin. Insan herseye alisiyor, sizde alisacaksiniz

Bunu yapmak, çık aklımdan şaka bir yana, elalem ne der diye dert ermesem ben de kutlamaya gider gibi gidip, çıkışta da kutlamak isterdim. Ama daha kendimden emin değilim ki

Aa, ne güzel... Neden o kadar mutluydunuz ya benim de öyle olmam lazım, o bakış açısı nedir?

Peki unutabildiniz mi? Mahkemede bakmazsanız görmeyeceğiniz bir ortam oluyor mu? Karşılıklı imza attırmak oluyor mu mesela? Görmek istemiyorum asla. Çok zor.

Aldatmış olma olasılığı çok yüksek. Zaten şüpheli davranınca kendini aklamak yerine kaçmayı ve bitirmeyi tercih etti. Beni yok saydı. Sanki ben hiç olmadım gibi. Açıklama gereği bile yok. Veda bile etmedi. W wampie

Ben giderek içime kapanıyorum. Ailem de çok üzülüyor. Psk da gidiyorum ama işte... bazı şeyleri kabullenmekten geçiyor sanırım. Sizin devam edebilmenize sevindim. İnşallah ben de devam edebilirim. Maalesef gözümü açtım onu gördüm çok zor. T

Klasik giyim gibi mi? Kaybettiğin kadına dön bak istedim tarzı elbise gibi mi... bu da çok saçma ama bunları düşünmemem gerek bitmiş bir şey için. İsterse pijamayla görsün ((

Şu an destek alıyorum. Psikiyatristim bu sürecin normal ve yaşanması gerektiğini söylüyor. Sen insansın, böyle duygular yaşaman normal diyor. Kısaca zaman diyor. İlaçlarımı yükseltmedi bile. Çok doğal bu tepkiler dedi. W wampie

Çok çok teşekkür ederim. İnşallah iyi ki diyeceğim.

Sizi mutive etmek için yazmıyorum gayet genç ve her şeyi yapabilecek yaştasınız. Size örnek vereyim ben 28 yaşındayım ve ikinci üniversitemi okuyorum, şuan iş arkadaşım 31 yaşında hukuk okuyor. Sadece bunlarda değil bir çok şey yapıyoruz. Bizim sizden hiç bir farkımız yok.

Şu hayatta ölüm acısı da dahil azalmayan acı görmedim ben. Inançlı biri olduğum için 'nasibimde olsaydı, yanımda olurdu' diye düşündüm hep. Demek ki sizin hayatınız eşiniz ile devam etmeyecekmiş, ilk sevgiliniz olması çokta önemli değil... Psikolog ile seanslariniza devam edin, sosyallessin kurslara vs katılın. Is bulmaya çalışın, inanın o bile size o kadar iyi gelecek ki. Bir süre sonra bunları ben mi yasadim diyeceginiz zamanlar gelecek. Mesela ben 'birlikte yaşlanırız' dediğim adamın sesini bile hatırlamıyorum şu an.

hayırlısı olsun sizin adınıza dogadostupanda

Benim bir müvekkilim gelinlikle gelmiş ve aslında bugün benim asıl düğün günüm demişti.. çıkışta da lokma döktürmüştü. Allah hayrını kabul etsin

Öncelikle kendinize bir iş bulun ve yani zamanda eğitim durumunuzu ise göre yol alın ve yavaş yavaş gelişmeye başlayın. Hayatınız boyunca eşinizin yasını tutmayın. Hayatınıza bakın.

onay bağımlısıyım maalesef. Şimdi aynı bağımlılıkla aile evimde zorlanacağıma eminim. Beni her zaman beğenmiyor değildi. Bir beğenir üç beğenmezdi. O bir beğeni üç olumsuzunu silerdi gözümde. Kendimle barışamıyorum. Çünkü manipülatif şeyler yaşadım ve sanki kendi beğendiğim bir şey yapsam bile başkasına yaranmak için yapıyorum gibi geldiğinden ne istediğimi de bilmiyorum.

Şu an yaşaman gerektiğini yaşıyorsun. Acı çekmen çoook normal. Ama emin ol geçecek. Kimimiz için biraz daha geç belki ama geçeceğine emin ol. Ben davaya kot pantolon, şık ama sade bir bluz ve altına stilettoyla gitmiştim. Aslında normal bir iş kıyafetimdi. 10 dakika bile sürmedi zaten. Sadece ağlamamaya çalış. Dik dur. Duruşun kıyafetten daha önemli bence. Gör bak zaman geçsin, yaraların kabuk bağlasın iyi ki diyeceksin. Yaşın çok ama çok genç. Ben bile 44 yaşında hayata umutla bakıyorum. Gerçekleştirmek isteyipte daha önce yapamadığın ne varsa ona odaklan. Sana çok iyi gelecek. Umarım çabuk toparlar ve hayatına bakarsın

anlaşmalı boşanma 10 dk sürüyor. benim de gözümde büyürdü anlamadan bitti. benim gözlemim erkekler boşandıklarını ve bazı şeyleri çok geç fark ediyor hatta yalvarmalar pişmanlıklar..

Ya kıyamam çok tatlısınız. Bakın bugünler geçecek ve siz çok mutlu olacaksınız emin olun bundan

Yaa, bunu söylemeniz bile şu an umut verdi bana. Sadece nereden başlayacağımı bilmiyorum.

Orijinal kadınmış

Kıyafette şık ve sade olsun

Aldatsa filan daha mi iyiydi? En azından dürüstçe söylemiş bitirmek istemiş diye bakamaz miyiz?

ilerde birgün geriye bakıp değersiz hissettirildiğin yerden kurtulduğun için defalarca şükredeceksin, iyi ki de öyle olmuş diyeceksin.. o güne kadar yeni bir hayata alışıp yeni bir düzen oluşturup kendini yeniden sevmen gerekecek. Aynaya baktığında kendinde görmek istediğin değişikliği yap mesela saç boyatmak olur saç kestirmek olur estetik botoks her neyse önce kendini besle aynada gördüğün kadını sev onu koru kolla ki kimseye ihtiyacın olmadığını farkedesin Hayatta acı da var hüzün de.. bunlardan kaçmak da yorar insanı. Kaçma, sonuna kadar yaşa da sapasağlam kurtul o duygulardan

Merhaba, yıllar süren evliliğim, eşimin artık beni sevmediğini söylemesiyle bitiyor. Boşanma davası açıldı gün verildi. Çok sancılı süreçlerden geçtim, geçiyorum. Kabullenemeyeceğim şeyler oldu. Ben bu travmayı atlatamıyorum. Eşimle muhatap olmuyorum ailem konuşuyor, anlaşmalı boşanacağız. Benim 2 sorum var size 1) Mahkemeyi gözümde çok büyütüyorum. Onunla aynı ortamda tekrar bulunma fikri bile ağlatıyor. Kalbim paramparça. Mahkeme nasıl gerçekleşiyor? Bir de kıyafet önerisi de isteyeceğim kusura bakmayın bu alakasız ama o anı gözümde çok büyüttüğümden mantıksız düşünüyorum, bir ara abiye giymeyi bile düşündüm kafam yanık resmen. 2) Benim bu beni istemeyişini, rezil edişini, değersizleştirmesini hazmetmem ne zaman gerçekleşecek? Ben dipsiz bir kuyuda yapayalnız hissediyorum. Kendimi sevmekten uzağım. Nasıl kendimi seveceğim böyle paçavra muamelesi görmüşken? Değerli hissedemiyorum. Kendimi suçluyorum. Elimde değil. Ne olur önümü görmem için bana yardımcı olun, taktik verin. Yaşadıklarınızı anlatın. Ailem yanımda çok şükür. Ama işsizim. Tüm gün geçmişi düşünüyorum. İş bulamadım. Ve büyük depresyon geliyor sırada, hissediyorum. Ben napacağım? O ilk ve tek sevgilimdi. Onsuz dünya nasıl dönecek? Canım çok yanıyor. Onu unutamayacağım için kendimden utanıyorum..

Bu mantıklı. Teşekkür ederim. L Leopar Taytli Burhan Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben kazak pantolon giymistim, hava soguktu. Normalde disari cikarken nasil hazırlanıp makyaj yapiyosam aynisini yaptim. Anlasmali bosanmaysa 10dk da biter. Karsilikli masalara oturtulduk. Bosanmak istiyo musun diyr soruldu, protokol okundu, imzaladik bitti. Zaten bi yandan kimlik cikar, bi yandan yerlestir vs derken oyle bakisacak zaman olmuyo bence

Klasik de olabilir sporda bence sensiz yıkıldım depresyondayım imajı vermeyin saç makyaj olsun dönüp kaybettigin kadına bak olmasa da ben sensiz de yaşıyorum hayat devam ediyor modu olsun

Şeyy... ben biraz kilo aldım diye ben şişman insanları sevmiyorum diyen, dışarıda açık saçık kıyafetleri giymemi isteyen ben karşı çıkınca köylüsün diye dalga geçen, sonradan sonraya böyle değişen, dış görünüşe önem verdiğini kendisi söyleyen biriydi. Tabii evlendiğimiz ilk yıllar değil sonradan andropoz gibi... beni yavaş yavaş özgüvensiz biri yapan kendiydi. Hep sabrettim. 3 gün kendime baksam 1 gün bakmadığımda psikolojik şiddet uygulardı. Sonuç benim ışığım söndü, kilolusun dedikçe de yedim, bilgisayar bağımlısıydı zaten. Yani düşünün şık bir şekilde yalnız oturuyorsunuz. Bilgisayarından başını kaldırırsa sizi görüyor. Bir oyuncak gibi olmamı istiyor. Çok şeye sabrettim bunları hak etmedim daha o kadar şey var ki...

Yani ortada hiçbir şey yokken direkt seni sevmiyorum boşanalım mı dedi? Yukarıda aldatma ihtimali yüksek demişsiniz. Haksızlığa maruz kalmışsınız. Yaşaması zor. Ama bu evrenin bir adaleti vardır merak etmeyin. Tabiki o kişinin hayatına da takılıp kalmayın ama gerçekten sevmek sevilmek varken yaşadığınız kötü bir tecrübe ile kendinizi çok yıpratmayın.

Bir kadınla muhabbeti vardı. Kim bu deyince, açıklama vs gerekmeden senden nefret ediyorum deyip evi terk etti. Başka birikmişlikler de var. Ama benim terk etmem gerekirken, sevgi ve fedakarlık deyip merhametle yaklaştım... karşılığı bu oldu. Kendime saygımı kaybedince onu da kaybettim. Nişan töreni gibi ailesini ailemi çağırıp, ben bir şey hissetmiyorum sevmiyorum dedi. Hayatım boyunca unutamayacağım travma yaşattı. Öyle kin doluymuş ki her gün Neden diye sormaktan kendimi unutuyorum.

Böyle ilişki geçmişlerim olsa falan bence çok daha kolay atlatırdım. Şu an sanki dünyada tek o kalmış da o da hep benim yüzümden gitmiş, ben onu hak etmemişim ve değersiz biriymişim gibi... Kendime dönemiyorum. Bağımlılık çok kötü bir şey. Sigaradan vazgeçememek gibi zararını bile bile W wampie

Ben ayrilik surecini evliyken yasadim, duygusal olarak. Kabullenememe, ofkelenme en sonunda da hissizlik. Psikolojik acidan o kadar yipranmistim ki kendi evime gecince rahatladim. Hatta bikac ay sonra sevgilisine atacağı mesaji bana atmisti. Bu kısım beni sinirlendirmisti. Nerdeyse 1 sene olacak bosanali. Bu sürede bir başarısız flörtüm oldu, su anda platonik olarak birinden etkileniyorum. Hersey gecip gidiyor, su akip yolunu buluyor

Bizimki anlaşmaliydi ve gördük birbirimizi mahkeme çıkışı kapının önünde attık imza T

Ahh bu süreci ben de evliyken yaşamıştım ama öyle bir yalvardı ve söz verdi ki... 3 ay geçmeden bunu yaptı. Kinmiş meğer. İntikammış istediği. Keşke affetmeseydim. Birden bunu yapınca travma yarattı ve sindiremedim. Yok sayınca. B

Bence iyi bir psikiyatri uzmanından destek almalısın. Psikolog ile görüşmek senin durumunda yetersiz kalmış olabilir. Hepimizin dayanma eşiği farklı çünkü. Ayrıca stalklamayi bırak lütfen, şu saatten sonra çok mutlu ya da çok mutsuz olsa ne değişecek? Ben dudak dudağa nikah resimlerini görmüştüm mesela, sahilde sarmaş dolaş resimlerini... bazen görmemek, bilmemek çok daha iyi. Ayrıca ne zamana kadar bu şekilde devam edebilirsin ki? Hayat devam ediyor, önüne bakmalısın. Lütfen en kısa sürede doktordan randevu al.