Birden çok büyük bir sorumluluk demek ben çok iyi anlıyorum iş sadece sevmeyle bitmiyor ki

Asla ikna edemiyorum önceden laf açılınca hayır diye cevap veriyordu ama şimdi konusu açılınca bulunduğu ortamı bile terk ediyor dinlememek için

Ay ne alakası var ya insanları korkutmayın. Bana kundakta havaleden vefat eden halamın ismini vermişler. 25 yaşındayım vefat falan etmedim hiç havale de geçirmedim. Ne garipsiniz cidden. hln09 Şeytanın

Çok doğru düşünüyorsunuz. Kararınızın arkasında durun. Böyle karanlık bir ortama bir canlı getirmek büyük risk. Gülseren Hanım'ın kitaplarında gönülsüz tedavide eve gelme durumu olmuştu bilmiyorum bulunabilir mi veya var mı? Burayı anlatın. Ailesinde sevgi görmeyen kadınların travmalarını görsün ondan sonra çocuk sahibi olup olmayacağına karar versin

Ya bebek yetmezse? Kız olur yada erkek olunca ismini koymak ister siz istemezsiniz zorla koyar W weasley Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ömür boyu aklından cıkmaz sadece acısı zamanla biraz hafifler, empati yaptım ben yataktan dahi cıkamazdım, psikologa gidip ilaç alması lazım, böyle kardeşini depremde enkazda kaybeden bi tanıdık ilaç kullanıyor hayatına devam ediyor gülüp eğleniyor içi tabikide kan kusuyor ama ilaçlarla iyi gözüküyor

Tedaviyi sart kosun bebek icin. N naz_evren

++ P pembeli

Hiç böyle travmatik vefat yaşayan biri de yok tanıdığımız bildiğimiz. Zaten olsa da konuşacağını sanmıyorum her şeyi içinde yaşıyor ne zaman konusu açılsa o gün onun için bitiyor konuşmayı bile normalleştiremedi ki hala

Evet bebek olunca yetmeyedebilir şu an ona iyi gelecek gibi geliyor ama içindeki boşluğu doldurmayadabilir ihtimaller üzerine de böyle bir sorumluluğun altına hazır olmadan girmek hiç doğru gelmiyor

Gayet haklı ve mantıklısın. Eşinin yaşadığı çok zor olabilir ama böyle etrafına zulüm olmak kendi tercihi. Taviz göstermek yerine artık silkelenip kendine gelmesini sağlamalısınız.

Aynen öyle amac o zaten abisinin adını verip yaşatmak. Ama dikkat edilmesi gereken birşey var ki böyle akraba isimleri taşıyan cocukların kaderleri de adını aldıgı akrabaya benziyor. Cocuk rahmetli amcasının yaşına gelince aynı onun gibi br olayla vefat edebilir. Dikkat etmek lazım

Hanımefendi ben ille ölecek demedim. İstisnalar kaideleri bozmaz. Bilimsel epigenetik aktarımlar bazen böyle şeylere sebep olabilir. Örneklerini çok gördüm ve kendimce uyarmak istedim. Çok uzun ve derin bir mevzu epigenetik alan konusu.

Basiniz sagolsun. Bir keresinde ruyamda kardesimin öldugunu gordim. Birkac gun kendime gelemedim gercek gibiydi

Arkadaşın biri boşanın yazmış psikoloğa gitmiyorsa,, kardeşi acı şekilde ölmüş adamı boşamak nedir ya zor gün anlayışınız bu mu adam allah korusun felçli kalsa hepimizin hayatı etkileniyor deyip boşamak mı lazım, elinden geldiğince yanında ol empati yap, tedaviyi kabul etmiyorsa aile büyükleri varsa onlar bi konuşsun yine kabul etmiyorsa yapacak bi şey yok gibi gülüp eğlenmenin kardeşine ihanet olduğunu düşünüyordur büyük ihtimalle

Orasi ne kadar dogru bilmiyorum, ama insanlar cocuklari daha dogmadan bir aciya ortak etmemeli. Her cocuk mutlu büyümeyi hak ediyor. Babasinin bozuk psikolojisini düzeltme araci olarak degil. Adamin psikolojisi bozuk oldugunu yargilamiyorum. Bende eskiden depresyon ve panik atak tedavisi gördüm. Simdi anneyim ve iyiki önce tedavimi tamamlayip öyle anne oldum diyorum. Ebeveyn olmak saglam ve yapici bir psikolojisini gerektiriyor. Ve zamanla konu sahibi de negatif etkilenecek. Huzur olmayan ortamda, esin veya en yakinlarin depresif halleri insani co-depresyona sürekliyebiliyor. O yüzden kendi sagligini da korumak zorunda

Aslında tam olarak bunu anlatmaya çalışıyorum siz daha doğru dile getirmişsiniz araç olarak kullanacakmışız gibi düşünüyorum bu da bana kötü hissettiriyor kendimi

Bebekler genelde ilk yıllarda iç huzur yerine uykusuzluk, halsizlik ve telaş getiriyor. Eşiniz bunları kaldırmak da zorlanır. Bu sefer bebeği suçlar. Hele erkek olursa bence abisinin yerine koymaya kalkabilir. N naz_evren

Çok üzüldüm eşinizin adına, ciğerinden bir parçayı kaybetinin acısını çok iyi biliyorum.. Öncelikle neden destek almak istemediğini sorar anlamaya çalışır, sebebine göre ikna etmeye çalışırdım.. Buraya yazdığınız gibi bebek meselesini dile getirirdim..

Sizin ve eşinizin etrafındaki insanların eşinize fazla müsamaha gösterdiğini düşündüm ben. 3 yıldır böyle agresif etrafını sürekli azarlayan birinin iyi bir baba olabileceğini düşünmüyorum açıkçası. Açıkçası sizlerde eşinize sınır çizip yeter seni çekemiyoruz diyebilmelisiniz. Ancak bu şekilde belki tedavi olmaya yanaşır. Çünkü bu şekilde etrafında ki herkes bı şekilde onu idare ediyor zaten. Benim etrafımdaki insanlara böyle davranmaya hakkım yok cümlesini kurabiliyorsa bir insan bir şeyleri halledebilir aksi takdirde etrafına eziyet eder durur. Ayrıca size de yazık evliliğinizin en güzel zamanlarında hep bir iyileştirme şefkat gosterme modunda olmuşsunuz. Peki size yeterince şefkat gösteriliyor mu?

Bebek hayatina anlam katabilir, doğrudur ama bunun için tedaviyi şart koşun bence

Psikologları deli doktoru olarak görmüyor en azından o kadar vahim durumda değiliz neyse ki. Sadece anlatıp anlatıp nolucak düşüncesinde

Aynı sizin gibi düşünüyorum önce biz iyi olmalıyız ki bir bebeğe öyle iyi gelelim

Kesinlikle. Üç bebe var. Kızım yüzünden dünyanın kavgasını ettik. Bebek kolay iş. Eşiniz önce toparlanmalı.

Psikolojik yardim almazsa bebek olmayacagini soyleyin. Cok istiyorsa gidecek. En azindan deneyecek. N naz_evren

Bu kadar sinirli, tahammülsüz bir adam bebegede tahammül edemez. Disarida pusette uyuyan bebekleri gorup heves ediyor ama isin asli oyle degil. Uykusundan feragat edip bebek pispislayacak mi, altini temizleyecek mi yoksa ben uyuyamiyorum deyip odasini mi ayiracak? Sakın esinize acıyıpta bebek yapmayin. Ha bide bebege isim verme mevzusu var. Herkes soylemis bende katiliyorum. El kadar bebegi gorenler "ne kadar sevimli, masallah" diyecegine "ah vah yazık gidene" deyip icinizi karartacak. -EarthLing- ben Can nedir şimdi bildim... Anneler

Esinizi ikna etmeye bütün sülalelin gücü yetmemis. Sahsen secim sunarim. Ya tedavi görür, yada evliligin bitmesine vesile olur. Acisini anliyorum, ani bir ölüm, ama herkesin hayatini etkiliyor durumu ve bu sekilde saglikli bir ebeveyn de olamaz. Heleki cocuk erkek cocuk ise baslar bu sefer "abimin ismini vericegim" felan. Bebeklere misyon yükleyen insanlara pek tahammülüm yoktur, ama buna lütfen engel olun. Ilac konusunda size katilmiyorum. Terapinin basinda ilac psikolojik olarak daha saglam haline gelene kadar kullanabilir. Gecmis olsun. Basiniz sagolsun

Hanımlar öncelikle merhaba, biraz kendimden bahsedecek olursam 29 yaşında henüz yeni evli genç bir kadınım. Direkt konuya girecek olursam; Eşim bundan 3 sene önce abisi ve arkadaşlarıyla gezmeye gidiyorlar fakat bir kaza sonucu abisini kaybediyor. işte hikayemiz bundan sonra başlıyor. Önceden çok hayat dolu neşeli keyifli biriyken eşim 3 senedir karanlık ve derin bir acının içinde. Günlük yaşamına devam edebiliyor o konuda herhangi bir problem yok ama artık çok sinirli çok tahammülsüz hep negatiflik taşıyan en ufak meselelerden önüne gelen herkesi azarlayan biri haline dönüştü. Hepimiz ona yardımcı olmaya çalışıyoruz olay ilk olduğu zamanlarda biraz konuşsaydı güçlü durmaya kendini zorlamak yerine ağlayabilseydi belki böyle olmazdı bilemiyorum. Hiçbir şeyin artık ona önemli gelmediğini her şeyin boş iş olduğunu hiçbir yerden keyif almadığını hep aklının bir köşesinin o karanlık günde olduğunu söylüyor. Psikolojik yardım almasını bütün ailecek çok söylüyoruz ama ikna edemiyoruz. İlaç kullanmayı reddediyor ki bu konuda saygı duyuyorum çünkü o boyutta bir durumu olmadığını görüyorum. Ben tanımadığım birine anlatınca konuşunca ne değişecek asla gitmeyeceğim bana ne faydası olacak gibi şeyler söylüyor. Ve onun yaşam isteğini iç huzurunun neşesinin yerine gelmesini bir bebeğimizin olmasına bağlıyor. Ancak beni böyle büyük bir şey huzurlu eder benden olan bir şey hayata farklı bakmamı sağlar ona hep amcasını anlatacağım öyle büyüteceğim gibi gibi şeyler söylüyor. Onu çok seviyorum ama bu hali beni çok yaralıyor. Ben ise önce kendi iç huzurumuzu sağlayıp kendimiz sağlıklı hale gelip ondan sonra bebek düşünmemiz gerektiği görüşündeyim. Hayata hiçbir şey bilmeyen minicik bir insan gelecek ve sadece seni, beni örnek alacak senin bana davranışlarını senin dışarıya davranışlarını aklına kazıyacak önce biz iyi olmalıyız diyorum. Bilmiyorum yanlış mı düşünüyorum. Çok uzattım sanırım özet olarak eşimi profesyonel yardıma nasıl ikna edebilirim sizin konuyla ilgili fikirleriniz nelerdir?

Daha önce bu kadar yakınımı travmatik bir şekilde hiç kaybetmediğim için ne kadar anlamaya çalışsam da bir yerde tıkanıyorum P pembeli

Mutlaka araştıracağım çok teşekkür ederim M

Rica ederim ayrıca hayatta herkesin kaybı oluyor kimse bunun arkasına saklanmamalı. Dozunda olmayan agresiflik ve sorun çıkarmaya çalışması normal değil. Tedaviyi kendi ve etrafına zararlı olmamak için görmeli. Ek olarak buradaki herkesle aynı şeyi düşünüyorum ben iki yaşında bir çocuk annesiyim bu çok büyük sorumluluk onları hayatımıza yara bandı olsunlar acılarımızı hafifletsinler diye getiremeyiz. Büyük haksızlık. 3 yılda bu psikolojiden kendi başına çıkamamış yardım almadan geçmeyeceğini kabullenmek zorunda size de ailesine de zulüm ediyor. Ailesinin de acısı katlanıyordur. Sürekli acıyı tazeleme durumu görüyorum adını yaşatma isteği vs. normal gelmedi bana. N naz_evren

Öfkesinin yerini artık hüzne ve güzel anılarla anmaya bırakması gerekiyor ama kendi başına başaramıyor demek ki başaramadığı gibi yardım da kabul etmiyor

Boşanmak gibi bir düşüncem yok dediğiniz gibi iyi günler olduğu gibi böyle kötü günler için de söz verdik. Aile büyüklerine kadar herkes konuştu anlattı herkese çıkıştığı için artık insanlar da yaklaşmaya bir şey söylemeye çekinir oldu. Acı bir şekilde öldü ve bu durum eşimin gözü önünde yaşandı her anına kadar. Genelde öfkeli, gergin ve abisinin adını yaşatmak için yardımlar yapıyor kendini buna adadı çok katlanamadığında da sadece benim yanımda ağlıyor ve özlemini dile getiriyor.

Aynen dediğiniz gibi oluyor aslında bende dayanamıyorum birlikte ağlıyoruz, kimseyi düşünmüyorsan kendini düşünmüyorsan annen için abin için bari en azından diyorum. Annesi de bir evlat acısından sonra sadece eşimin mutluluğuna iyiliğine sağlığına odaklanmış durumda N naz_evren

Hep onun adına yardımlar yapıyor kimi görse onun ruhu için el uzatmaya çalışıyor artık sadece bu kadar faydam olabilir diyor kendi içini ancak bu şekilde rahatlatıyor sanıyorum

Yaklaşık 35 yıl önce kuzenim intihar etti henüz çocuktum aynı bahçenin içerisinde yaşıyorduk Öldüğünden habersiz yanındaymışım Tabi o dönemler beni kim psikoloğa götürecek? Hala atlatamadım, karanlıktan korkarım, yalnızlıktan korkarım çok zor O nedenle eşinizin tedavi görmesi gerekiyor Yanlış anlamayın ama bir süre sonra sizde bunalacaksınız N naz_evren

Bu kadar istiyorsa bir adım atabilir diye düşünüyorum bende en azından bir kereliğine olsa denese

Eşinizi mutlaka tedaviye ikna edin

Hiçbir şeyden dünyadan bihaber minicik bir insana haksızlık olacak biliyorum. Teşekkür ederim :)

Psikiyatriye değil psikoloğa gitsin ya da ilaç tedavisi için değil içini boşaltman için gitmeliyiz diyebilirsiniz. İçindekileri dökse kabullenmeye başlayabilir. Yabancı biri ne anlar derse de çıkar yolu bulman için sana rehberlik edecek diyebilirsiniz. N naz_evren

Kesinlikle izin vermeyin. Benim dediğim konuyu araştırın lutfen aile büyüklerinin ismini vermek biraz tehlikeli bir iş

Aslında dediğiniz gibi tam yaşımızdayız bende öyle düşünüyorum ama maalesef herkesin sınavı farklı bizde böyle sınanıyoruz diğer konulara odaklanma şansımız olmuyor

İşte bunu ailesi bile duysa acıları tekrar tazelenir. Mesela ben de yıllar önce amcamı kaybettim çok da sevdiğim biriydi öyle içli dışlı harika bir hayatımız vardı. İki aile birlikte gezip tozar ne yapsak birlikte yapardık. Amcam bir anda öldü o kadar aniydi ki. Adamda tansiyon bile yok. Hiç bir şekilde beklediğimiz birşey değildi. Kalp krizi geçiriyor yere yığılıyor ambulans aradığı zaman kuzenim amcam sağmış. Beni görmek istemiş. Ambülansta da ölmüş daha hastahaneye yetişemeden. Yıllardır düşünüyorum amcam niye beni görmek istedi bana ne diyecekti. Çocukluktan beri aklımda bu. Şuan 28 yaşındayım ama çocuk yaştaydım amcam böyle öldü unutamadım. Hepimiz bunların arkasına sığınamayız ki öfkeli olmak haksa dünyada kaybı olan herkesin olması gerekirdi bu kadarı normal değil travma olmuş tedavisini alması gerekiyor. Psikolojik destek alan herkes deli olmuyor ki çağ öyle bir noktaya geldi ki destek almayan kaldı mı sizce? Direnmesi de saçma. Çocuğu yara bandı yapmasına izin vermeyin. Kötü günde yalnız bırakın demiyorum ama bazı şeyleri idare ettiğiniz için bu şekilde acısını size de yaşatıyor hiç hakkı yok bence

Artık biriyle konuşsa anlatsa ne değişecek ki diye düşünüyor kaybım geri gelecek mi ne olacak diyor. Öyle bir ben deli miyim "deli doktoruna" mı gideceğim gibi bir söylemi de inancı da yok Pamukannesi83

Evet ama birde bana sor hatta tüm sülalemize Hala dün gibi çok çok kötü anlardı ve daha 17 yaşındaydı O anın etkisini ölene kadar unutamam Psikolojim alt üst oldu N naz_evren

Bende öyle düşünüyorum çünkü gerçekten bebek konusunda çok istekli onu ancak böyle bir şart koşmak ikna eder gibi geliyor.

Bununla yaşamaya devam edecek her türlü ama ya içi parçalana parçalana ya da daha iyi hissederek. Kardeşini kaybetmiş birinden tavsiye alsa daha iyi gelir. Onunla dertlesse o ikna eder. Yoksa tüm hayatı cehennem geçecek size de cehennem edecek. N naz_evren

Haklısınız çocuk doğar doğmaz acıyı paylaşma misyonu ile doğuyor. Küçük bir bedenin ve taze bir psikolojinin yapabileceği birşey değil. Bahsettiğim konu ise aile diziminde geçen ana konulardan birisidir. Örnek olarak mesela Hande ercelin minik yeğenine kanserden vefat eden anaannesinin ismini verdiler ve zavallı yavrucak bebek yaşta kanser illeti ile uğraştı. İsim ile aktarılan ve devam eden hayat kaderleri var.

35 yıl mı ne kadar uzun bir süre

Ara ara erkek olursa ismini vermeyi de dile getiriyor bende pek onaylamıyorum ama henüz tam anlamıyla istemiyorum diyebilmiş değilim hln09 Şeytanın

Rabbim kimseye yaşatmasın Düşünsene akşam geç saatler, kız evde tek başına kapı kilitli, sen 12 yaşındasın seni çatıdan eve sokuyorlar içeriden kapıyı aç diye ve sen o manzarayı görüyorsun Mysterious-M Aktif

"İlişkimizi düzeltelim" diye çift terapisine başlayabilirsiniz.. Psikolog oradan kontrolü ele alır zaten, eşiniz de rahatladığını gördükçe gitmeye devam edecektir. Çok zor bir şey kardeş kaybetmek. Anne-baba kaybı gibi değil, başka bir acı. Benim eşim de eşinizle aynı dönem erkek kardeşini kaybetti. Ben de yıllar önce kızkardeşini kaybetmiş bir kadınım. Dediğim gibi kardeş kaybı bambaşka bir acı gerçekten. Dediğim gibi başlayın, gerisi gelir.

Esinizin acisina buyuk saygi duyuyorum. Basiniz sag olsun. Ancak siz bilincli olun ve esiniz bu kayipla barismadan bebek yapmayin. Terapiyi cok fazla kucumsuyor esiniz. Hatta belki kaybiyla yuzlesmemek icin boyle davraniyor. Abisinin olumuyle olan hesabini cocugundan tahsil etmeye calismasina izin vermryin derim.

Depresyonda bir insan yeni bir bebek sorumluluğla daha kötü olur. Oyuncak değil ki bu bir sürü sorumluluğu var. Eşinizin bir tedavi sürecine girme vakti gelmiş ama kendi istemeli başkasının iknasıyla olmaz.

Böyle ağladığı zaman siz de gaza gelip onun için ağlasanız sert çıkmadan, o an ikna olabilir. İyiliği için hatta abisi için gibi güzel laflar söylerseniz kıvama gelebilir. hln09 Şeytanın

Allah önce eşinize sonra size yardım etsin. Kesinlikle ilaç kullanabilir. O boyutta olmadığını görebiliyorum demek yanlış bir yaklaşım benve. Kesinlikle alsın demiyorum ama ilaç alabilir. Annem, abimin kaybından sonra gitti. Şansımıza cok iyi bir doktordu. Acısı üzerine konuşmadı annemle. Ne denir ki zaten. Annem de bunun doğanın kanunu olduğunu biliyordu. Ama sözün kar etmeyeceği acilari bazen ilaçlar daha kaldırılabilir hale getiriyor. Ve belki bir çocuk da onu motive edecektir. Eşinize sizin de çocuğu çok istediğinizi, ama aynı zamanda onun bir uzmanla görüşmesini beklediginizi soyleyebilirsiniz. Gitmeden bilemezsin faydasinoluo olmayacağını deyin. Gitmes i konusunda Kesinlikle talepte bulunan.

3 yıl süren ölüm acısı olmaz. Aklına gelir bi için sızlar, özlersin, ama 3 yıl yas tutamazsın. Bu normal değil. O çocuk üzerinden mutluluk vaadi vermiyor size. Çocuğu kendi içinde oluşan boşluğu doldurmak için istiyor. Yarabandı doğurmayın ona. Bir bireye yapılacak en büyük adilik bu ya. Sen daha portakalda vitaminken ölen amcanın hikayelerini dinlemek için dünyaya getiriliyorsun tövbest kanım çekildi. Tedavi olmadan çocuk mocuk yok, onun aklına kazıyın bunu.

Bebek için gidip psikologla görüşmesini be psikolojik destek alması gerekiyor şartını sunabilirsiniz. Bu sırada sizinde bu konuyu düşüneceğinizi; bu şekilde ikimizde hazır olabileceğini ve bebek planlayabileceginizi iletebilirsiniz. Bebek gerçekten istiyorsan bu konuda kararliliginiz belki etki eder.

Böyle bir psikolojideyken bebek çok yanlış zaten. Ancak eğer bebek istiyorsan şartım bu diyerek paikolojik desteğe yönlendirebilirsiniz. Ancak şu da var ki hayat devam ediyor. Ya kendini toplar ya da ben giderim nereye kadar böyle. Çocuğa da işleme planları yapıyor bu hiç normal değil.

Hayır doğru düşünüyorsun önce siz iyi olmalısınız. Sen çok aklı başında birisisin sakın kocanın lafına bakıp çocuk yapma önce düzelme alametleri göstersin. Böyle sana da zulüm oluyor N naz_evren

Hayır tabi ki o çocuğu gören herkes ah vah çekecek. Çocuğa yazık ister mi böyle feci şekilde ölmüş birinin adıyla anılmak? İnsanlar çocuğunuza bakınca önce çocuğunuzu görmeyecek ve bu onun hayatını çok çok kötü etkileyecek. Konuya cevaben de kesinlikle haklısınız. Çocuk istiyor olabilir ama çocuk sahibi olmak bir çok sorumluluk demek öyle Hadi yapalım seveyim abimi anlatayımlık değil o. Çocuk 2 sağlam karakterin ilişkisini bile bozabilen bir varlıkken psikolojisi yerinde olmayan kocanıza ve ilişkinize fayda değil zarar verir.

Boşluk doldurmak için çocuk mu yapılır yahu. İşiniz zor nedesem bilemedim. Ama düzelmeden bebek düşünmeyin bencede. İlaç kullansın birsüre, erkekler terapi sevmiyor genelde ki bence ailesi ile konuşmak işe yaramadıysa terapiden fayda sağlayamazsınız. . push ; V

Zaman zaman farkedip seni çok üzüyorum dimi hiç haketmiyorsun kalbini kırdım yine senin dimi gibi şeyler söylüyor. Ufacık şeylerden yine büyük olay çıkartacağını anladığımda cevap vermemeyi seçiyorum en işe yarar böyle bir yol buldum. N naz_evren