Bence sorunlu gibi görünmezsiniz. Herkesin psikolojik sorunları olabilir. Belli süreçlerden geçmeyen pek yoktur. Yıllardır onunla görüşmek istediğinizi ama sağlık problemleriniz yüzünden adım atamadığınızı, şu anda ise kendinizde o gücü bulduğunuzu ve özlediğinizi belirtin. Bu şekilde belirtirseniz istemezlik yapma olasılığı düşük. Sadece kahve içelim mi derseniz vakit ayırmak için siz öncelikli olmayabilirsiniz, red yeme olasılığınız yükselir. Yaşadığınız süreci yüzyüze değinirsiniz, sizi anlayacaktır.

Uzun zamandır araşmadığım görüşmediğim biri eğer sevdiğim biriyse ben nerdeydi bunca zaman tribine girmem. Ha açıklama yapsa iyi olur ama üstü kapalı da konuşsa sıkmam onu

Eğer gittiğin bir kurs varsa yüksek sesle burada nerede güzel kahve içebilirim diye sor mesela? mujtemelen daha empatik ve girişken olan birinden cevap gelir. İlk adım atılmış olur.

Ben de ara veriyorum çünkü bazen çok zor zamanlarım oluyor kimseyi üzmek istemiyorum kavga edip yormak vs bir arkadasim var universiteden onu engellediği bile olur oda beni engeller ama sonra buluşuruz sarılırız Cok iyilik yaptigim arkadaşlıklarım bitti Hep başıma kaktilar ozur de diledim ama bazıları kabul etmiyor bazıları geliyor ama yeni arkadaşların da olabilr elimde olmuyor ki napıyım? Elim de deil . push ;

Bulunduğun şehirde tiyatro var mı? İki bilet al onu da davet et:)) ben genelde böyle yakinlasiyorum insanlarla. Dun bile bir biletim açıkta kaldı, bir yıla yakindir görüşmediğim arkadaşıma yazdim, o eşlik etti:)

Konuşmak zorlayıcı oluyorsa yazarak anlatın derdinizi, bence ilişkilerde karşınızdakine açık olmanız gerekiyor, sizin neden uzaklaştığınızı bilmeli zira iyi giden bir arkadaşlık sizin tarafınızdan bitirilmiş, arkadaşlığınızı sosyal fobiniz yüzünden istemeden bitirmişsiniz ama karşı taraf bunu bilmez, seneler sonra tekrar ortaya çıktığınızda sorunu bilmezse, istediği zaman arkadaşlık yapıp istemediğinde ortadan kaybolan dengesiz biri sanar sizi, açık olur derdinizi olduğu gibi anlatırsanız hakkınızda önyargılı ve yanlış düşünmesini engellersiniz. Kırılmaktan korkuyorum demişsiniz, hayat bu bazen kırılacağız, bazen yanlış anlaşılacağız, bazen yürümesini istediğimiz ilişkiler yürümeyecek ama hayat da devam edecek, bazı korkularımızın üstüne gitmemiz gerekiyor, sonucunda kırılsak bile.

Zaten muhtemelen konuşamıcam, whatsaptan yazmayı düşünüyordum. Ama ilk ne dicem onu bilmiyorum

Ben de çok sıcakkanlı biriyim ama iş gerçekten bağ kurmaya, sıkı fıkı olmaya gelince kaçıyordum ki hala yalnız yaptığım şeyleri daha çok severim ama görev gibi anksiyetem tutsa da gidiyorum artık, tabii ilaç da kullanıyorum. Zaten bir süre sonra arkadaşık dinamiklerim de buna uygun oluyor, gücenmiyorlar, anlayışlı oluyorlar. Sorunlu gibi de görünebilirsiniz, herkes gibi olmanız şart değil, siz de böylesinizdir. Kendinizi bu şekilde de kabul ettirebilirsiniz. Arada mesaj atıyormuşsunuz, zaten, hal hatır, bir yere çağırma eğer soğuksa da, o zamanlar biraz sıkıntılarım vardı yeterince arkadaşlığımıza özen gösteremedim, kusura bakma kötü hissettirdiysem dersiniz, o da kendini iyi hisseder. Reddetmesinin de size zararı yok, şahsileştirmeyin.

Arkadaşlıkta olması gerekenler için Yakınlık hissi Fikirlerini önemseme Birlikte zaman geçirirken keyif alma diyelim. Şimdi sen buraya derdini yazdığına göre demekki sana cevap veren insanları dikkate alıp fikirlerine saygı duyuyorsun. E dert açabilmek yakınlık ister. Ha birde kaç saattir burada okudukların seni rahatlatıyor keyif alıyorsun. Bizde onca başlık arasında senin derdine değer verdik, zaman ayırdık, sana yardımcı olabileceğimizi düşünmek bize keyif verdi. Yani biz şuan arkadaş olduk ve bunu sen başlatıın. Tebrikleeeerrrrrr

Psikolojik destek almayı denediniz mi? WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Neden ürksün ki, kişilk sahibi birisiyse zaten durumunu anlayışla karşılar, değilse bile kendi kaybeder. Ben anlatıyordum apaetmandaki arkadaşlarıma, hiç sıkıntı olmadı aksine onlarda üzülmüştü. Bu bir problem değil aslında, kişinin kendisiyle alakalı bir durum bana göre.

Sosyal fobim olduğunu söyleyebilir miyim bilmiyorum. Güler yüzlü, sıcakkanlı bir insanım ama ilişkiler sürekli görüşmeye, evlere gidip gelmeye, sürekli arayıp sormaya gelince geri kaçıyorum. Mazeretler buluyorum. Sanırım zarar görmekten ya da aradaki seviyeyi bozmaktan korkuyorum. Çocukken tüm sülale bize gelir, uzaktaki akrabalar memlekete geldiğinde günlerce bizde kaldığı için bende bir tepkiye sebep oldu sanırım. Siz bence arkadaşınızı arayın ve durumunuzu açıkça ifade edin. Zaten sosyal herhangi bir insan için de anlaşılmaz ya da büyütülecek bir durum değil bence. Size karşılık vermezse de cesaretinizi kırmayın lütfen. Tekrar bir kursa başlayıp arkadaş edinebilirsiniz.

Samimi olduklarıma anlatıyorum ama 3 senedir görüşmediğim birine nasıl anlatırım bilmiyorum. Keşke bunun bi kursu olsa

Arkadaşınıza arayıp yada msj atıp halini hatırını sorun genel konusmalar yapın sizi kahveye çağırdığı donemler neden gidemediginizin maazeretini bildirin sonra telafi amaçlı ben seni kahveye çağırayım buyur gel filan gibisinden konuşun kendisinin nezaman müsait olacağını sorun o güne kararlastirin. Şu gün gel bugün gel gibisinden düşünürseniz ve onun o gün işi varsa anksiyeteniz tekrarlamasin. İlk adım oldumu gerisi gelir zaten karşılıklı gider gelirsiniz arkadaşınızla

Beni uzun zaman konusmadigim biri arayip soylese derdini neden iletisim kurmadigini anlayisla karsilarim yardimci olmaya calisirim. Tam tersi sorunlu oldugunuzu dusunur ona gore davranirsada arkadas olmamaniz daha hayirlidir zaten baska arkadasliklar kurmaya calisirsiniz. Tekrar zumbaya katilabilirsiniz ya da bir kursa katilabilirsiniz yeni arkadasliklar kendiliginden gelisir boylelikle.

Bir dönem bende böyle bir şey yaşadım. Öncelikle sosyal fobim var diye kendini etiketlemeyi bıraktım. Yapamıyorum, şöyleyim böyleyim dediğimiz her etiket üzerimize yapışıyor. Dışarı çıkarken yanımda mutlaka anksiyete ilacı olurdu. İçmezdim ama çantamda olduğunu bilmek rahatlatırdı beni. (1 kez bile içmedim) Sorunun kökenine indim. "Niye" diye sor kendine tek cümlelik cevaplar ver. Ve o cümleye tekrar "niye" diye sor. Bu durum bir sonuç, düzelmesi gereken yer sonuç değil sebep. Dışarıda hissettiğin duyguyu ilk nerede hissettin onu bulmak önemli. İlk planlarımk kaybetmekten korkmadığın, dıygusal bağ kurmadığım insanlarla ve ortamlarla kısa süreli görüşmeler olarak yaptım. Bak sende burada dıygularını çok açık ve rahat ifade etmişsin. İlk mesajı atmışsın, ilk iletişimi kurmuşsun. Yani sandığın gibi bir iletişim problemin yok Sosyal fobi diye adlandırdığın durum senin konfor alanında olabilir. Üşengeçlik, kırılma korkusu ve hatta bazen kibir bile iletişimi zorlaştırıyor. Bunları sana itafen yazsamda kendi deneyimlerim. Burada yazdıklarından yola çıkarak diyebilirim ki bu işi çok rahat halledebileceksin gibi. Sana güveniyorum

Hem kendisini hem arkadaşlığını özlediğinizi ama sosyal fobiniz yüzünden bir türlü adım atamadığınızı, adım atmaktan korkup çekindiğinizi yazarak başlayın, gerisi gelir. Arkadaşlığınız kaldığı yerden devam eder mi bilemem ama en azından siz kendinizi olduğu gibi açıklamış olursunuz.

Zaten arada pandemi vardı. O yüzden süre çok göze batmaz. Onu muhabbetini özlediğini müsait bir zamanda bir kahve içmek istediğini söyleyebilirsin.

Arkadaşınıza mesaj atın, ama nokta atışı yapmayın, mesela cumartesi 3'de kahve içmeye bana gelsene demeyin. Görüşmeyeli uzun zaman oldu, müsait olduğun zaman görüşelim, hafta sonu mu hafta içi mi daha iyi olur gibi. Yani onun da yönlendirmesi ile plan yapın. Böyle olursa eğer görüşmek istiyorsa zaten ortak bir tarih bulursunuz. Görüşmek istememesi de çok normal aslında, reddetmesi, bahane bulması durumunda da kötü hissetmeyin. Belki o da benzer ya da bambaşka bir sıkıntı yaşıyor ya da keyfi yok her şey olabilir. Olayı büyütmeyin, bir de dışarıda yalnız vakit geçirmek sosyal fobiden kurtulmaya bence yardımcı olabilir. Yani dışarı çıkıp bir kafeye gidip oturun, bir şeyler için yalnız başınıza sonrasında birileri ile olabilmek daha kolay gelecektir.

Bencede bir arayip halini hatrini sorup o zamanki durumunuzdan kisaca bahsedin arkadasligini ozlediginizi soyleyin kahveye davet edin reddederse bile bir adim atmis olursunuz.

Merhaba arkadaşlar. Benim kendimi bildim bileli devam eden sosyal fobi problemim var. Mesela eskiden hiç dışarı bile çıkmazdım ama ilaçla tedaviyle yendim. Çalışma hayatı da faydalı oldu. En azından birileriyle anksiyete yaşamadan konuşabiliyorum. Benim derdim şu, sosyal ilişkiler kurmayı bilmiyorum çünkü öğrenemedim. Hayatımda birkaç arkadaşım var ama hep onlar uğraştı. Beni zorla çağırmalar, zorla planlarına dahil etmeler, ısrarla aramalar . Ben istiyorum ki bunu ben de yapabileyim. Mesela 3 sene önce zumba kursunda bi kadınla tanıştım. Çok iyi anlaştık, çok gülüyorduk, tam bir antidepresan gibi bir arkadaş. Yalnız kurs bitince devam edemedi. Evlerimiz yakın ama bir türlü buluşamadık. Beni kahveye davet etti, bir kaç kere buluşma teklif etti ama o dönem anksiyete krizlerimin olduğu bir dönem olduğu için hep bir bahane buldum. Artık o da haliyle bir daha teklif etmedi. Şuan arada bir bayramını kutluyorum, öğretmenler gününü kutluyorum vs. öylesine atılmış mesajlar. Şimdi ben bazı şeyleri aşmaya çalışıyorum. Daha sosyal olmaya çalışıyorum ve bu kadının arkadaşlığını çok sevdim. O da beni sevmişti aslında. Şimdi görüşmek istiyorum ama 3 seneden sonra kahveye gel demem saçma olmaz mı. Reddederse de anksiyetem yine başlayacak diye korkuyorum. Bu durum sadece bu arkadaş için geçerli değil, yani genel olarak nasıl sosyal ilişkiler kurarım bilmiyorum. Bu arada ben de eğlenceli, açık fikirli, muhabbeti iyi biriyim. Tek handikapım ilişki başlatabilmek. Onu halledince gerisi geliyor zaten. Bu anksiyete olayı yüzünden çok güzel arkadaşlar kaybettim. Hiç birine kızamıyorum yeterince uğraştılar zaten. Bunun daha fazla olmasını istemiyorum. Siz bu işleri nasıl yapıyorsunuz ya, bana taktik verin

Aldım, adım atmaya hazırım, ama nasıl yapılacağını bilmiyorum.

Bunu done olarak kullanabilirim teşekkürler

Bugün whatsappta durum paylaşmış, öğrencileriyle oyun oynuyor. Ben de cevap yazdım öğrencilerin çok şanslı diye. Daha görmedi gerçi de. Belki buradan yürüyebilirim W

Çocukluktan gelen travmalarınız vardır diye düşünüyorum. Bunun bilinçaltıyla zorlanıyorsunuz. Öncelikle psikiyatriye gidin kaygınızı ilaçla kontrol altına alsın. Tabi nasıl uygun görürse ben sadece fikrimi söylüyorum. Sonra psikolog desteğiyle ilerlersiniz. Benim görümcemde sizin kadar olmasa sosyal fobisi var bana göre. Annesiyle heryere gitmekten tek başına birşey yapamıyor. Öfke nöbetleri de geçiriyor.

Ayşecim merhaba. Umarım iyisindir ve her şey yolundadır. Uzun zaman oldu görüşmeyeli. Çesitli sıkıntılar ve pandemi gibi sebeplerle sosyal çevremden uzak durmak zorunda kaldım. Sosyal fobim olduğunu öğrendim ve bunu yenmeye çalıştım. Seninle görüşemiyor olmamın sana has bir nedeni olmadı asla. Eğer senin için de uygunsa arkadaşlığımıza kaldığımız yerden devam etmek isterim. Çünkü seni özledim. Bir kahve içimi vaktini ayırırsan çok mutlu olurum. Görüşmek dileğiyle... WOLFROG buna benzer bir mesaj gönderebilirsiniz. Detayları bir araya geldiğinizde de isterseniz konuşursunuz zaten.

Muhabbetini özlediğinizi söyleyin görüşemedik filan diyin bundan daha iyi sebep varmi? Ayrıca arkadaşınız gerçek sorununuzu bilmiyorsa detaya girmek zorunda değilsiniz ki. O dönem problemlerim vardı diyerek gecistirirsiniz

En azından benim gibilerin olmasına sevindimtek değilmişim atom

Siz sosyal fobi olayını cok yanlış anlamışsınız Sosyal fobisi olan biri insanlar ona bakmasa bile bakıyor demez, baksalar bile 'hayır bakmıyordur' diye düşünür. Ayrıca iletişim problemi olan biri normal diyaloglar kuramıyor ki gitsin sapıklık yapsın. Selam yazmaya korkan biri nasıl başkasını rahatsız etsin? Keşke biraz sapıklık potansiyelim olsa da en azından böyle iletişim kurabilsem

Bir dönem bende yaşadım bunu, dışarı çıkmak işkenceydi bana, insanlar üstüme gelyor zannediyordum psikatrısada gittim bir süre devam etti. Sonra düzelmeye başladı şimdi daha iyiyim. Kahveye davet edeceksen bence geçmiş durumunu anlat derim ki anlayavbilsin bunu. Baktın tavırlı sana karşı sende ona göre davranır gerekirse kesersin görüşmeyi.

Ben bu sosyalfobi olayını bu yıl öğrendim. Anksiyete nedeniyle girdiğim gruplarda, sf'den şikayetçi olan sapıklarım oldu. Şaka değil bu arada gerçek. Onları takip ettiğimi, gruplarını kapattırdıklarımı falan söylüyorlar. Birisini böyle beni rahatsız ettiği için mahkemeye verdiğim hatta. Ben bu olaydan şunu anladım. Bu sf, kimse sizle ilgilenmese insanların size baktığını, sizi takip ettiğini düşündürten bir şey, öyle değil mi? Etrafınızdakileri çok fazla mı önemsiyorsunuz mesela? Önemsemeyin, herkes birer Ayşe, Mehmet... Kendi arkadaşım da sosyal fobili. Şöyle düşünmenizi tavsiye ederim: '' Ben kimim? İnsanlar benle görüşmezse ne kaybederim? Reddedilirsem ne olur?'' Cevap: hiçbir şey. Uzmanlardan özür dilerim. WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Soyle bence birsey olmaz

Görüşmek istedihin arkadaşını ara, özledim görüşemedik uzun zaman oldu bı kahve içelimmi diye sor? Bunda hiçbirşey yok. Gözünüzde büyütmeyin lütfen

Abarttığım ne var ki. Israrlı teklifler geldi çünkü cidden eğlenceli biriyim. Yüz yüze konuşurken zaten şuanlık problem yok. Problem eskidendi. Şimdi eskiden yaşayamadıklarım için nasıl adım atılır onu bilmiyorum. Dediğim gibi sosyal fobiyi yendim. Ama mesela muhabbet nasıl istediğin yöne götürülür bilmiyorum. Bunlar normalde çocukluktan beri öğrenilmesi gereken şeyler. Hastalığımdan ötürü öğrenemediğim için bunun eksikliğini kapatmaya çalışıyorum.

Görüşmek isteyen birisi ise bunu anlayışla karşılar, insanız sonuçta hepimizin bazı kırılma noktalarmız oluyor. Biraz gayretle hallolur merak etme sakın, adımı sen at hemen.

Bunu anlatmaya korkuyorum işte. Problemli biri gibi görünmek istemiyorum.

Karşı taraf olarak düşünüyorum. durumunuzu açık bi dille anlatırsanız zaten yardımcı olur. birisi benm defalarca teklifime gelmese bende bir süre sonra siler atarım. çünkü sebebini bilmiyosam beni takmadıgını önemsemedigini düşünüürüm. işin aslını anlatırsanız kesinlikle size destek olacaktır. utanmadan sıkılmadan söyleyin. eminim size çok faydası olur.

Su an gittiginiz kurs nedir? Egitmenin anlattigi bir konuda yaninizdakine soru sorun en basiti iletisimi boyle baslatin kursa her gittiginizde yaninizdakiyle selamlasin. Konusmak istediginiz arkadasinizida arayin direk ozlediginizi kahve icmek istediginizi bir suredir problemleriniz oldugunu sorunlari cozdugunuzu soyleyin tepkisine gore bulusma ayarlayin. En fazla ne olabilir ki zaten bayramdan bayrama mesaj atiyormussunuz o biter en kotu.

Nerde yaşıyorsun? Gel arkadaş olalım şaka bir yana yazmaniz tuhaf olmaz niye olsun ki. sen ondan iyi enerji almişsiniz o da senden aldıysa ilk müsait olduğunda kabul edecektir teklifini diye düşünüyorum.

Kadının yerinde olsam, sebebi açıklanmadığı sürece beni defalarca bahaneler ile geri çeviren birine tekrar evet demem. Dengesiz biri olduğunu, uzak durmam gerektiğini düşünürüm. Ama açıklamasını yaparsa, dürüst olursa, detaya girmeden de olsa sağlık sorunları olduğunu içten bir dille ifade ederse görüşmek için zaman ayırırım tabii, neden olmasın? Burada en önemli nokta, o zamanlar kadını reddetme sebebinin kadınla ilgisinin olup olmaması. Ben sebebin benlik olmadığını ve sağlık sorunlarını duyduğum an hiç trip, tavır falan yapmam hiç bozulmam. Önemli olan o zamanlar olan şeyleri şahsi algılamasının önüne geçmek.