26 yaşında anne oldum 10 yaşında kızım var... iyi ki var... keşke daha önce olsaymış... zor yanları yokmu elbetteki var ama güzel yanları size zorlukları unutturuyor zaten... o büyürken sizde onunla birlikte büyüyor sabrı, koşulsuz sevgiyi, huzuru buluyorsunuz, endişelerinizle paranoyaklaşabiliyorsunuz, yemek yemediğinde beslenemedi diye şunuda yapsam yermi diye uyduruk tariflerle ahçı olabiliyorsunuz, hasta olunca internetin tamamını tarayıp bir anda profesöre dönüşebiliyorsunuz, odasını toplamadığında içinizden canavar çıkabiliyor... yinede her sarıldığınızda öptüğünüzde Rabbinize şükredecek en büyük mucizeyi yaşıyorsunuz... tabiki herkes anne olmak istemeyebilir ama deneseniz seversiniz

Allah bagislasin canim.. Peki kizin dogmadan once bir işte calisiyor muydun?

Aldırmadım düşük yaptım. A

BEN anne OLMASAYDIM EĞER; Topuksuz ayakkabılarla da şık olunabileceğini bilmeyecektim. Hamileliğim esnasında 80li kilolara kadar çıkıp kendi çapımda ilk defa bir alanda rekorumu kıramayacaktım. O küçücük ellerle renkli kartonlardan yapılmış bir kağıt parçasının bu kadar değerli olabileceğini öğrenemeyecektim. Su almak için elimde kumanda ile buzdolabını açtığımda kumandayı buzdolabına koyacak kadar ya da evden çıkarken telsiz telefonu çantama atacak kadar kendimden geçmeyecektim. Birinin canı yandığında ötekinin bu acıyı hissedebilmesinin sadece ikiz kardeşlerde olduğunu sanacaktım. Sabahın köründe gözü kapalı mutfağa kadar gidip, süt ısıtıp yine gözü kapalı dönme yeteneğini kazanamayacaktım. Üzümün çekirdeklerini tek tek çıkarmak için insanüstü bir uğraşa asla girmeyecektim. Bir insanın gaz çıkarması kaka yapması beni bu kadar mutlu edemeyecekti. Büyüdüğünde arkadaşlarınla birlikte partilerde Süper anne olarak eğlenmeyi hayal edemeyecektim. Babanla belki daha az kavga edecek ama sevginin evlat denilen başka bir boyutuna giremeyecektik. Sevginin böylesine karşılıksız olanını hiç tadamayacaktım. Telaşsız sevişmenin hayalini kuramayacaktım. Annemi bu kadar çok sevdiğimi anlamayacaktım. Annesinden zorla ayırdılar diye "Uçan Fil Dumbo!" çizgi filminde böğürerek ağlamayacaktım. Geceleri kesintisiz uyuyacak, hafta sonunda sabahları istediğim saatte kalkacaktım ama uyandığımda yanağıma konmuş minik ellerin sıcaklığı ısıtmayacaktı yüreğimi. Çantamda sürekli bisküvi, ıslak mendil, bir adet oyuncak, düşer bir yerin kanar diye ayıcıklı yara bandı taşımayacaktım. Acıyı geçiren öpücüğün gücüne inanmayacaktım. 38,5 derece ateş beni de yakıp kavurmayacaktı. Yağmur sonrası çamurlu sularda zıplamanın keyfine varamayacak, sen bir lokma daha fazla yiyesin diye kalabalığın ortasında kafamda peçete dansı yapmayacaktım. SEN OLMASAYDIN EĞER; yaşamın karmaşıklığını unutup tekrar basit yaşamayı öğrenemeyecektim. SEN OLMASAYDIN EĞER; ben asla "anne" olmayacaktım. Bir çocuk doğduğu anda, bir anne doğarmış... Bu lafın doğruluğuna inanmayacaktım! Alıntı... Çok güzel anlatmış

Tabiki yazık sizde anlıyorum istemiyorsanız zaten yapmayın sizede yazık o çocuğa da belki yazık olur istemiyorsanız kararinizdan vazgeçmeyin benim kayinvaldem küçük gorumcemi istememiş şimdi en ufacık kızgınlık başına kakiyor ben seni istememistim diye... ben saygı duyuyorum size

Merhabaa. Tebrik ederim öncelikle sizi ve eşinizi. Allah bir an önce kucağınıza almaya nasip etsin inşallah bebeğinizi.. Açıkcası buraya aranıza katılmadan önce bu konuda daha serttim şimdi tüm bu yorumlarınız ama kendimi biraz daha fazla sorgulamama neden oldu acaba ben mi yanlış düşünüyorum falan gibi. Ben biraz şu yapıda biriyim benim için hiçbir şey kesin doğru ya da kesin yanlış değildir yani işler bundan çok daha karışıktır.. O yüzden anne olan bayanlar bana 'anne olmak dünyanın en güzel duygusu' dediklerinde benim için kesin doğru gibi gelmiyor bilemiyorum..

yazdıklarını yargılamadan okumaya çalıştım anne olmak zorunda değilsin tabiki benide ilgilendirmez tabi ama bu kadar katıysan neden hamile kaldında o masumu aldırabildin bütün yazdıkların beni ilgilendirmezde ama bu çok yazık olmuş D denizbhrm Hadi bu defa annene tutun

Merhabaa.. Evli misiniz acaba? Bir de çocuğunuz var mı?

Ben 31 yaşındayım evleneli 20 ay oldu ve kendimi bildim bileli hep anne olmak istedim. diyecegim suki ben suan hamileyim ama inanin bu yaşta hamile kalmak çok zor çocuğun peşinden koşusturmak için baya bir enerji gerekiyor çevremdeki anneler den biliyorum yaş ilerledikçe enerji düşüyor keşke erken evlenip anne olanilseymisim. ... D denizbhrm Hadi bu defa annene tutun

Evet evliyim çocuklarımda var.

bir çocugunuz olmadıgı için o duyguyu tatmadıgınız için sizi yadırgamıyorum ama bilmeden böyle düşünmenize şaşırdım... çocugun evet masrafları oluyor ama o paraya üzülüyorum çok agır bir laf bir gün çocuğunuz olur ve görürsünüz bu lafın ne kadar yersiz oldugunu o oldugunda herşeyi ona almak istiyecek alamadıgınız zamanlar burukluk bile olacak içinizde ben açıkcası çocuga harcanan paraya üzülüyor olmanıza üzüldümm... D denizbhrm Hadi bu defa annene tutun

Merhaba Çocuk yapmanın kötü tarafları iyi tarafından kat kat fazla kim ne derse desin He bazıları içn o kötü tarafları siler de geçer. Ama bu hiçbir seyi degştirmez Etrafımda okadar çok görüyorum ki çocukla başı dertte olanı pek samimi gelmiyor oyüzden iyi yönleri anlatılınca Ben kendini geliştirmeden çocuk yapmaya karşıyım. Neredeyse kadınların birçogu ya onun var benimde olsun ya baskı yüzünden yj eşi yüzünden çocuk yapıyolar. bu nekadar saglıklı. dogurmak çok kolay önemli olan evladına ne verecgndir. Çocuk zaten sevmem Bkere annelik gbi içgüdüm yok açıkçası Çocugun iyi yada kötü tarafı insanın kendisine baglıdır.

Kesinlikle katılıyorum. Kaynanası kocası istediği için, yaşım geçiyor dediği için doğurup pişman olanı çok gördüm. Benim kendimde değiştirmekten mutsuz olduğum şeyler çocuğumu mutsuz edecekti. Çocuğa yazık günah değil mi?O gülüp neşe saçmadıktan sonra doğmasının ne anlamı var değil mi? İnanın hamile kaldığım bebeğin mutlu olacağını bilsem belki bu yazdıklarım bana önemsiz gelirdi. Doğururdum ama çocuk gerçekten mutsuz büyürdü. Babam kendi arkadaşının evinde büyümüş. Orada burada... Okutmak için para bile vermemişler. Sorarım, bu nasıl annelik? Doğurmak kolay, ya en kötü zamanlarda bile ''İyi ki doğurmuşum'' diyebilmesi? İçimde ''Uykusuzluğa, zor zamanlara, sinir krizlerine rağmen bir parçam olsun istiyorum'' düşüncesi baskın geldiği an ikinci hamileliğimi tamamlayacağım inşallah Sizin de kızınıza allah uzun ömürler versin.

ben de erken doğurmaya karşıyım. Siz sağlıklı olduktan sonra çocuk olur, kaçmıyor ya. İyi yanlarında sorumluluk duygusunu geliştirmesi dışında bir şey göremiyorum. Kötü yanlarıysa bir sürü sayabilirim. Görsem çoktan çocuğum olurdu Doğurduktan sonra zaten kocayla mahrem kalmıyor. Ne gerek var hemen çocuğa...

çocuk sahibi olmayanları ve olsun diye can atanları üzmek istemem ama paylaşmak istiyorum... üniversite okudum okurken eşimle çıkmaya başladım asker bekledim kariyer dedim evlenmeden kurumsal firmada çalıştım evlendım kendıme araba alcam dedim aldım 3yıl boyunca... çocuk mocuk amannn açmayın o konuları dedim eşimle birlikteliğimin 8. senesine geldim ve gebelik düşündüm onuncu ayımda ancak tutturabıldım hala bebek neşesine tam kendimi verememişken ultrasonda gördüğüm o ayaklar o eller... allahım.. tarifsiz bişey ya hayatımın en güzel günü dedim anlatılmaz bir his.. kıpır kıpır duygular annelik bence süper olucak...

Canım öncelikle Allah bağışlasın oğluşunu.. Ben pek çocuk yapmaya cesaret edemiyorum sürekli seyahat ettiğim için onu evde bırakıp gittiğimde daha cok üzülücem çünkü biliyorum anne sevgisinden mahrum kalıcak. İşimden de vazgecebilicek biri değilim.. Yani ben de 3 senedir evliyim ama eşimle daha yapmak, görmek istediğim o kadar çok şey var ki. Çocuk olunca bunların hepsi hayal olucak onu da biliyorum. Şuan kafamıza esince yurtdışına çıkabiliyoruz mesela çocuktan sonra bunları yapamıycaz.. Biraz özgürlüğüme düşkün biriyim bu çocuğum bile olsa kısıtlanma fikri beni gerçekten hem korkutuyor hem öfkelendiriyor. Ben de kardeşi ablası abisi mutlaka olsun isterim tek çocuk kalmasını da istemiyorum kesinlikle ama daha birincisini yapamazken bir de ona kardeş nasıl düşünürüm?

Bana da. Yani herkes anne olmalı diye bir şey yok sonuçta.

Yine de bu güzel yorumlara rağmen fikrim değişmedi hala çocuk fikri bana çok uzak

Fazla gecikmeden anne olmayı tavsiye ederim. Çok geç anne olmak daha zor yetememe durumu söz konusu olabilir. Tabii ki geç evlenildiyse o ayrı. Ama evlendikten sonra 2 seneden fazla ertelemenin gereksiz olduğu kanısındayım. Kurulan yuvaya güveniniz varsa hemen doğurmak iyidir. Hiç birşeyin garantisi elbette yok ama iş için çocuk ertelemek mantıklı gelmiyor. A

Yazdıklarınızı asla şahsi algılamıyorum, ki sizde belirtmişsiniz. Öncelikle tebrik ederim, çok özel ama çok zor bir mesleğiniz var. Bende mesela asla bunu yapamam. Ayrıca asla ama asla bir kadının tek yapabileceği şeyin çocuk doğurmak olduğunu düşünmüyorum, düşünenleri de esefle kınıyorum, zira onlar kendilerini işe yaramaz hisseden ve maalesef başka hiç bir meziyetleri olmayanlardır. Bir kadın önce kadın olmalı, kendisine saygısı olmalı, toplumda yerinin ve söz hakkının olduğunun bilincine varmalı. Ve mutlaka kendi parasını kazanmalı, bunu kocasına güvenmediğinden yada rahat para harcamak için değil kimseye muhtaç olmamak için, üretmek için, başardığını bilmek ve bunun hazzına varabilmek için yapmalı. Biz eşimle çok güzel günler geçirdik, geçiriyoruz ama bu zamanların hiç biri kızımızın da aramızda olduğu zamanlarda ki kadar kıymetli gelmiyor bana. Belki de ben fazla anaç bir ruha sahibim. Annelerde çocukları karşısında bir otorite kurmalıdırlar, gerektiğinde ceza vermelidirler ki bende bunları yapıyorum, yapmak durumundayım. Nihayetinde benimde bir sabrım ve dayanma gücüm var. Mutlaka ki çok zor zamanlar oluyor, sinirler yıpranıyor gücünün tükendiğini hissediyor insan ama tüm olumsuzluklara rağmen iyi ki hayatımda yeri var diyebiliyorum. Evet herkes anne olmak zorunda değil, sizinde dediğiniz gibi doğurup doğurup sokağa atanlar var ama annelik zaten böyle olmaz, olmamalı. Doğurmak meziyet değil, herkes annelik-babalık vasfına da sahip değil. Dünyaya bir çocuk getirmeden önce kendinizi her bakımdan hazır hissetmeli ve mutlaka onu çok istemelisiniz. Ayrıca anne olmak isterken baba adayını da unutmalı o da bunu istemeli. İyi bir koca iyi bir baba demek değildir, onun doğru insan olduğundan emin olmalı. Etraf ne der, annem söyledi, kayınvalidem laf soktu, kocam istedi, yaşım geçiyor gibi sebepler çocuk doğurmak için etken değildir, olmamalı.

Ben de bunu çocuğa söylemekten çekinmezdim. O yüzden en iyisi hazır olana kadar yapmamak.. Y

Allah bağışlasın. Dediğim gibi büyük cesaret ve fedakarlık şahsen benim yapabileceğim bir şey değil kesinlikle A

Canım ne güzel anlatmışsın kesinlikle katılıyorum sana :) Ay yok ayol allah korusun daha çoook erken 27 yaşındayım . En az 3 sene daha düşünmüyorum kesinlikle.. İşim gereği de çocuk yapmak istemiyorum zaten yoksa yazık olur yani.

Olmasa olmazdı bence. Birde isim hatırlamıyorum amam yorum yazan arkadaşlardan bazıları çocuktan öcü gibi bahsetmiş, unutmayın ki sizlerde bir zamanlar çocuktunuz. Sizlerde annenizin canını acıtarak doğdunuz, sizlere geceleri ağladınız, altınızı kirlettiniz, gaz sancısı çektiniz, üstünüzü başınızı kirlettiniz, hatta anne-babanızın üstünü de. Ben 30 yaşındayım ve yaklaşık 8 yıllık evliyim, 2,5 yaşında kızım var. Eşimin askerlik engeli olduğu için evlat sahibi olmayı ertelemek zorunda kaldık. Çok yoruluyorum, bunalıyorum ama onsuz bir hayat düşünemiyorum. Deliksiz uyumayı özledim, ama onunla uyanmak uykusuzluğun en güzel hali. Dışarı çıktığımızda koşturup duruyor evet amam onsuz eğlence eğlence olmuyor. Yemeğe gittiğimizde eğer uykudaysa o yemek bana lezzet vermiyor, en tatsız yemek haline geliyor. O bir lokma yediğinde ben doyuyorum. Canım acıdığında anneciğim demesi acımı hafifletiyor, ciddi söylüyoruz mecaz değil. Hayatta yapamam dediğin şeyleri yaptırıyor insana, misal örümceği elimle alıp camdan atmak. Önceden kapının kenarında örümcek görsem oradan geçemezdim, birisi gelip beni alana kadar mahsur kalırdım ama kızıma yaklaşır düşüncesiyle korkudan eser kalmıyor, çıplak elle alıp atabiliyorum. mutluluğun eş anlamı o, evimizin tek eksiğiymiş. O yokken ne yapıyormuşuz, nasıl eğleniyormuşuz, vakit nasıl geçiyormuş bilmiyorum ama bildiğim tek şey onsuz hayat tatsızmış. Şekersiz baklava, acısız çiğköfte, sarımsaksız cacık gibi İyi ki var Rabbım iyi ki nasip etmiş, Allah acısını yaşatmasın. Ben kötü bir yanı olduğunu hiç düşünmüyorum, şartlarına göre hayattan zevk almak yeterlidir. Tabii ki hayatımız çok mükemmel değil, her şey kusursuz işlemiyor ama bunun sorumlusu asla bir bebek olamaz. Çok severek yapılan bir evliliğin çok istenen bebeği benim yavrum. Allah isteyen herkese nasip etsin, istemeyenlere de annelik güdüsünü versin inşallah.

Çocuğu olmayanın annesine karşı sevgilisi karşılıklıymış gibi... Ben annemi ne kadar sevdiğimi ondan biraz ayrı kalsam hissederim. Ne alaka çocukla? Uçan Fil Dumbo'ya ağlamak için neden anne olalım?Azıcık duygusal biri de ağlar zaten, kimse annesinden koparılan hayvana kahkaha atmaz herhalde. 80 kiloya çıkmanın nesi rekor? Kumandayı buzdolabına koyacak kadar kendinden geçmenin nesi örnek? bilemiyorum...

Bugün birkez daha anladimki cocuklarim benim mutluluk kaynaklarim. biri bes biri ikibucuk yasinda iki kizim var. Moralim cok bozuktu bugun. Etrafimda dolasiyorlardi oynayalim diye. Onlarla evin icinde saklambac oynadik bogustuk gülüstük. butun sikintilarim uctu gitti. Sukrettim Rabbime bana evlat nasip etti diye. Kucucuk inci gibi disleriyle gulusleri varki kikir kikir. Cok guzelbir duygu. Birkac yil sikintilar oldu tabi. Yas farkinin az olmasindan dolayi zorlandigim zamanlarda oldu. Ama gözunuz korkmasin bence ertelemeyin cocuk yapmayi. Allah isteyen herkese hayirli evlatlar nasip etsin insallah. A

Hiç kötü yanı olduğunu düşünen yok sanırım :) bu da bana gerçeklikten uzak geliyor A

Yorumların aksine ben çocuğun daha erken yaşlarda olması gerektiğini düşünüyorum. Yaş ilerledikçe evet daha aklı başına bir annelik söz konusu ama tahammül sabır ve ikinci çocuk düşüncesi araya girdiğinde erken yaşlar daha idealdir. Ben 24 yaşındayım. 3 yıllık evliyim. Evliliğimizin ilk 1 yılı çocuk yapmadık. Şu an 15 aylık bir oğlum var. Çalışmıyorum ve gurbetteyim. Oğlum bana öyle Arkadaş oluyor ki, birlikte kahvaltı yapıyoruz, dışarı çıkıyoruz, birlikte uyuyoruz. Yorucu yanları yok mu ooooo dolu. Ama 30 undada olsam bu olacak 40 ımdada. Bazen biraz daha mı bekleseydim diyorum ama çoğu zaman iyi ki var diyorum. Çocuk yokken gezdimde kurslarada gittim bir müddet çalıştımda ama oğlumla eğlendiğim kadar eğlenmedim. Sabahları öğlene kadar yatardım. Şimdi sabah 8 de yastığı yüzüme kapatıp ceee diye uyandıran bir kuzuyla birlikte güne başlıyorum. Geç çocuk sahibi olan bireyler var ailemde... 1 çocukla kaldılar, 2. ye yaşları iş durumları el vermedi cesaret edemediler. Yazık değil mi o çocuklara. Okulda kardeşin var mı diye sordukların da benim oğlumu söylüyormuş. çok üzüldüm şahsen.

kalp atışları bile mutsuzluğumu değiştirmedi deyince aldırdın sandım kusura bakma

Ben anneliğin herkesi mutlu edeceğine inanmıyorum. Bir şey istinasız her kadını mutlu edemez bu imkansız bir şey. Lafım meclisten dışarı ama doğurup doğurup başından atanı da çok gördük. Annelik sadece bebeği öpmek okşamak gazını çıkarmak değildir. Her kadın bunun sorumluluğunu üstlenmeyi istemek zorunda değil. Ben özgür bir birey olarak uzunca bir süre anne olmamayı seçiyorum ve bu seçimimle çok mutluyum. Çocuk sahibi olma fikri beni mutlu etmiyor. Yaşadığım her şeyi çocuk yok diye tatsız olarak değerlendirmek kendime ve yaşadıklarıma saygısızlık olur bir kere. -Bir bebeği büyütecek kadar sabrım ve tahammülüm yok. -Yapım gereği kimseye sevgimi göstermem sürekli öpüp sarılarak. Elimde değil, kişiliğim bu. -Anaç olmak için, korkularla savaşmak için çocuğa gerek olduğunu düşünmüyorum. Gittiğimiz bir gezide denizde açığa sürüklenip çığlık atan öğrencim için can kurtaran olmasına rağmen denize kıyafetlerimle atlayıp onun elinden tuttum. -Sert ve otoriter biriyim. Küçük bir çocuğun bana karşı çıkmasını hoş karşılamam. Bağırmaktan cezalandırmaktan çekinmem. Bundan da rahatsızlık duymuyorum. -Öğrencilerim kadar çocuklarım var sanki. Onların dertleriyle uğraşırım, dersleriyle uğraşırım ama karşılığında bana istemediğim davranışlarda bulunamazlar. Çünkü ben onların annesi değilim. -Nefes almaları dışında her şeyleri bitmek tükenmek bilmeyen bir masraf. Bunun için uğraşmak içimden gelmiyor. -Çocuk kitapları, programları ve oyunları bana vakit kaybı geliyor, yapmazsam çocuğum üzülecek. Neden mutsuz olalım? -Ergenliğe girmiş bir çocuk hele. Verdiğin emekleri yüzüne çarpıp sana isyan edecek. Şu hayatta en çok nankörlüğe tahammülüm yok. Bunun gibi bin tane neden sayabilirim. Ben de çocuk oldum ama anneme ''Yerinizde olsam beni doğurmazdım ne gerek vardı'' demişliğim vardır. Annem abimin çocukluğunu anlattıkça ''Benden uzak olsun,'' diyorum. Kadına zorla yüklenen 'anne olma' görevini şiddetle reddediyorum ve maddi-manen hazır olana kadar bebek yapma fikrini gündeme getirmeyi kabul etmiyorum. Herkes buna saygı duymalı. Ayrıca kimse bana ''Hamile kalmayan anlayamaz, anne olmayan anlayamaz'' demesin lütfen. Ben de hamile kaldım, ben de ultrasonda bebeğimi gördüm. Kalp atışlarını duydum ama bu öğrendiğim anda yaşadığım stres ve mutsuzluğu değiştirmedi. Yani hazır değilsen değilsindir. Söyleyeceklerim bunlar,'Türk kadını anne olmazsa ''başka'' ne olacak' temalı konuşmalara karşı benim düşüncelerim. Sizden alıntı yaptım ama cevabım herkese.

Aynen öyle canım hayırlısı umarım istediğin şekilde bir yer bulabilirsin çalışmak güzeldir :) dotomes Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence de şekerim, tamamen aynı fikirdeyiz. Çocuk gerçeğine tahammül bile edemiyorum. Sabırlı değilim açıkçası.. Hem ödenen o kadar paraya üzülüyorum. Korkunç bir masraf. Çocuğa harcayacağım parayla kocaman daire alır hayatımı yaşarım gezer tozarım. Ay yaşım geçiyor herkesin çocuğu var benim niye yok diye çocuk yapıyor başından atıyor ceremesini biz çekiyoruz. Tatile gitseniz burnunuzdan getirirler, yemeğe çıksanız rezil ederler. Alışverişe çıksanız ortadan kaybolur oraya buraya kaçarlar. Kocası istedi diye yapıyor, adam çocuk doğunca ilgilenmiyor. Amaaaan say say bitmez şekerim çocuk dediğin ayak bağından başka şey değil. Olmayan başına iş açıyosun.

Benim de çok var öyle tanıdıklarım ve hepsi de çok pişman sen en güzelini yaptın geç evlendin çocuk da yapmadın ne güzel dünyayı geziyorsun diyorlar :) D denizbhrm Hadi bu defa annene tutun

evet öyle de ben bukadar açıksözlü olmak istemdm burda Bilemiyorum çocuk olmasa da olur. Allah isteyene versin ne diyebilirim başka bilmiyorum. Bide şu durum var yaşlanınca bakar? Ölmeyecgn ne malum gencken?

Bütün kadınlar çocukları övmek zorunda değil yahu, değil mi? Ayneeeeen öyle bacım. Ben yaşlanınca kendime baktırmaya mı çocuk doğurucam?Hamileyken, çocuğunu doğururken ve çocuğu gencecikken ölenler de var dediğin gibi.

Merhaba.. Öncelikle tebrik ederim en kısa zamanda bebeğinizi sağlıkla kucağınıza alırsınız inşallah.. Ben 27 yaşındayım 3,5 senedir de evliyim. Eşim 33 yaşında ve şu ara tutturdu yaşım ilerliyor, baba olmak en doğal hakkım vs vs. Ben biraz işkolik biriyim işimi de çok severek yapıyorum ve işim gereği de sürekli seyahat ediyorum yurtdışı ayrı yurtiçi ayrı. Bazen bir hafta eve gelemediğim oluyor. Siz söyleyin lütfen bu şartlar altındayken nasıl bebek sahibi olmayı düşünebilirim ki?O çocuğa da yazık değil mi?.. Y

Belki de çocuğumuz yok diye bize cıss kaka geliyor çocuk fikri :)) En iyisini anne olan bilir A

Canım merhaba öncelikle.. Allah bağışlasın kızlarınızı.. Ne güzel ikisi de aradan çıkmış abimle benim de aramda o kadar yaş farkı var annem büyütürken zorlanmış ama tabi şimdi çok güzel oluyor haklısınız. Keşke güvenebilsem de kendime yapsam ama işimden vazgeçemiyorum işte D denizbhrm Hadi bu defa annene tutun

bişey dikkatimi çekti çocuk istemeyebilirsin buna yorum yapmak hakkım değil ama sakın Allah korusun deme hayırlısı de ben 1 yıldır hamile kalmak için uğraşıyorum çok zor bi durum A

D denizbhrm Hadi bu defa annene tutun

Bence çok düşünme hakkında hep hayirlisini işte.

ben 27 yaşımda evlendim 28 yaşımda anne oldum.. şimdi 2 yaşında :) evet acelem vardı:) şaka bir yana bir an önce olmasını istedik.. iyiki de oldu baldan tatlı kızım:) evet o herşeyim, iyiki var.. ama çok zor.. annelik bambaşka güzel ama bambaşka zor.. hem ruhen hem fiziken koşullar ağır.. meslek olsaymış iş olsaymış karşılığı bir maaş bulamazdı iş veren :) anne olmanın yaşı şudur denemez.. herkesin hayatı, gelişimi farklı.. maddi olarak da hazır olmalı, manevi olarak da.. ama ne zaman tam hazırsın onu bilmek de pek mümkün değil :) eşlerin beraber çok istemesi önemli.. çoook sabırlı olmalı.. anne mutsuzsa çocuk mutlu olamıyor.. allah her isteyene versin inşallah..

Anne olmak, ya da herkes anne olmak için yaratılmadı filan konuşmaları bana biraz asılsız geliyor aslında. Annelik fıtratta var olan bir duygudur ve bu durduğu yerde ortaya çıkmaz. Ben oğlumu dünyaya getirmeden önce aslında bir parça bende o düşüncedeydim. Hatta bir keresinde İstanbul floryaya eşim, annem ben gitmiştik. Bir kadın ve çocuğunu gördüğümde aynen şöyle demiştim: Kadına bak şuraya eğlenmeye mi gelmiş çocuğun peşinde yorulmaya mı? şu manzaranın güzelliğinin tadını çıkarmak varken o parkta çocuk peşinde koşuyor dediğimde annem ve eşim şok olmuş bir ifadeyle yüzüme bakmıştı. Hatta annemde burada yazılanlar gibi çocuğun olsunda bak zevkle koşacaksın demişti. Evliliğimin 2. ayında hamile kalmıştım ve asla istemediğim bir gebelikti. Günlerce ağlamıştım. Hazır hissetmiyordum kendimi yeni evliydim gezeceğim yerler yapacağım planlar vardı. Tam bebeği kabullendiğim sırada boş gebelik sebebiyle kürtaj oldum. Allahu teala Bebek olmadan önce kesinlikle anneyi hazırlıyormuş. Buradaki bebek istemeyen arkadaşlara şaşkın bir ifadeyle bakmak, sorgulamak yanlış. Ondan 1 sene sonra içimde aşırı bir bebek sahibi olma isteği olmuştu. O şekildede oğluma hamile kaldım. Anneliğin melekimsi bir şekilde anlatmayı da doğru bulmuyorum. Göze alınmadan cahil cesaretiyle olacak şey değil.. Bu şekilde anlatılınca çocuğunuza tahammül edemediğiniz yerde ben kötü bir anneyim çocuğuma yetemiyorum, ben yapamıyorum çaresizliğini hissetmeye sevk eder ve psikolojik olarak yıkım başlar ve Allah korusun bu bebeğinizi bırakmaya kadar varabilir. Annelik ve anne olmak öyle bir şey ki, siz bebeği kendinize yük görmeye başladığınızda size yük, mutluluk olarak baktığınızda size mutluluk olarak döner. Ve bebekler hiç ummadığınız kadar sizin duygularınıza hakim varlıklardır. İstenmediklerinin çok çabuk farkına varırlar. siz mutsuz ve gergin olduğunuzda size ağlama krizleriyle cevap vermeleri gecikmez. Siz bu noktada çileden çıkar ve " neden ağlıyorsun, ne oldu da ağlıyorsun" diye bağırmaya başlarsınz. Siz mutlu olduğunuzda onlarda mutlu olurlar. :Florya da üzüldüğüm ve acıdığım o kadına; geçtiğimiz günlerde Beykoz sahilinde aynı şekilde oğlumun peşinden parkta koşarken ne şanslı kadınmış dedim. Oğlunuz ilk adımlarını atıyor, parkta yürüyor, iki adımdan sonra düşüyor ve sizin içinizden bir parça kopuyor, ay diyorsunuz, oğlunuzun yüzü gülüyor ve yürümeye devam ediyor. İşte orada halatlar kopuyor içinizden yalvarıyorsunuz; Hamd olsun Allahım, ben kimdim ki bana böyle bir güzelliği nasip ettin" Hakkaten biz kimiz ki. Konudan konuya atlayacağım belki ama, Şu yazıyı yazarken 10 kere kalkıp oturdum. paçamın arasında bir kuş buraya oturduğum için ağlıyor onun ağlaması ve buraya yazma isteği insanı sinirlendiriyor. Bunu itiraf etmekten çekinmiyorum. ciddi manada sinirleniyorum fakat kucağıma alıp emzirmeye başladım bir eliyle yüzümü okşuyor bende onun saçlarını düzeltiyorum. İkimizde de tarifsiz bir rahatlama ve huzur oldu işte bu duygu anlatılmaz yaşanır. Birgün otobüste giderken yanıma bir bayan oturdu. Az ilerdede bir çocuk annesiyle inatlaşıyor ağlıyordu. Araçtan indiklerinde yanımda ki bayan bana döndü dedi ki: "Bu dünyada en zor meslek ne diye sorsalar 3 kere annelik derim" dedi. Annelik çok zor bir zanaat. Ve ben bu zanaatın altına girdiğim için kendimi çok güçlü, mutlu ve becerip beceremeyeceğim konusunda kaygılı hissediyorum. Rabbim hayırlı evlatlar yetiştirmeyi nasip etsin.

ben 22 yasındayım arkadaşlarım benım yasımda 2 çocugu olan var. oh siz ne güzel evlendiniz dogurdunuz diyorum aman yok sakın bana özenme ne kadar geç olursa okadar iyi diyor hepsii de..

Çocuğum yok, evlilik meraklısı biri de değilim :) Genç yaşta anne olmaya karşıyım ama. Daha gençliğini yaşayamamışken, kocanla evliliğintadını çıkaramamışken çocuk yapmak bana saçma geliyor. 19yaşındaki arkadaşımın 2 yaşında bir çocuğu var ve ynında kardeşi gibi duruyor. Belki ilerde iyi olacak ama şimdi çok kötü. Çocuk sahibi olmak için ideal yaş bence 27 28. Uykusuz geceler, kaka temizlemeler, gazıyla, ateşiyle uğraşırken kendine bile bakamamak... Ama bir yandan da uyurkenki o masum surat, sevdiğin adamla senin bir parçan olması, kendinden çok onu düşünmen... Doğru zamanda olduğu müddetçe çocuk güzeldir :)) Sende çocuk sahibi olmayı mı düşünüyorsun yoksamm?

Çok düşünmeyin bence hakkınızda hayirlisini isteyin en güzeli. .. ruhiahenk sosyalleşmeye geldim tek ayak cezası Sahte