Açıkçası arkadaş olmak için uğraşmak boşuna, arkadaşlık kendiliğinden oluşur, ortak noktalarınız vardır, birlikte vakit geçirmekten zevk alırsınız. Olmuyorsa olmuyordur, zorlamanın anlamı yok. Kendi başınıza plan yapın, kitap okuyun, film izleyin, spor yapın, hobi edinin, açık havada yürüyün. Bugünleri de özlersiniz. Yalnızlığın da güzel tarafları var.

Bence ısrarcı olmayın, her yolu denemeyin, biraz uğraşın bırakın. Belki ısrar da itiyor olabilir. Belki de sizinle alakası bile yoktur, önceden yakın olan insanlar daha az samimi olduğu birini arasına almak istemeyebiliyor. Sizi de anlıyorum ve zaten bilimsel olarak da dışlanmak beyinde fiziksel acıda uyarılan bölgeyle aynı bölgeyi uyarıyormuş. Zamanla illa o grupta anlaşamayan olacak, bu sefer size yanaşacak o kişi muhtemelen. Siz cool görünün, muhtaç gibi davranmayın. Geçici bir dönem ve belki de bu dönem kendi kendinize yetmeyi öğrenmeniz gerekiyordur.

Para kazanmaya yönelik hobiler edinip netten satabilirsiniz. Krizleri fırsata çevirin, belki de akabinde merak edip sizinle etkileşime geçenler artacaktır. K

Sohbetin sarmıyordur belki? Dışarıya verdiğin enerji negatiftir. Kendine hiç dış göz olarak baktın mı objektif olarak? İllaki senden kaynaklı bir durum vardır yani. Hadi bir kişi istemez iki kişi istemez. Herkes mi istemiyor seni, sende bir şey yoksa?

Yani durumuna üzüldüm lakin seni cagirmiyorlar disardan sen hep iyisin diyorsunda kendine. acaba insanları sıkan bogan tarza bi konuşma yapiniz mi var sizi istemiyorlar. bi arkdsim vardi mesela cok kafa utuluyordu tabirse hep kendi dertleri hep dünya onun yıkılmış hep magdur imaji konismasi hep ben ben diyordu her konusmada vala yanina gitmek istemiyordum içim sıkılıyordu azicik sen sakrak mi olsaniz bilemedim

Ben de aynen böyle düşünüyorum. Küçük yerde gruplaşma çok fazla oluyor. Hatta birden fazla grup oluyor, siz dışarıdan gelince yalnız kalıyorsunuz. Ben ilk geldiğimde öyle oldu mesela, zaten çevremde çok fazla insan bulundurmayı sevmem işime geldi. Sonra zamanla arkadaş olduk ama hala her yere çağırmazlar çünkü gruba dahil olmuyorum, derken zaman geçti, kişiler komple değişti, yeni gruplar kuruldu Ben hala hiçbir gruba dahil olmuyorum Sevmediğim şeyler. Hele ki birden fazla grup varsa bir noktada bir olay patlıyor mutlaka. Herkesle aram oldukça iyi ama bile isteye belli bir mesafede duruyorum. Öyle saçma sapan haller oluyor ki bazen, inanın çok da yakın olmak istemezsiniz. Sizin yanınızda rahat dedikodu edemiyor olabilirler, bu bir sebep mesela. Aralarına yeni insan almak istemiyor olabilirler, aralarından bir kişi sizi sevmiyor olabilir diğerleri ona göre hareket eder vesaire... İnsanlar lise kafasından çıkamıyor bazen üzgünüm. Biliyorum çevrenizde hiçbir şey yok, bizim burası da öyle ama değişik yemekler yapmayı denemek bile çok eğlenceli, mecbur kendinizi eğlendireceksiniz artık... Umarım çabucak geçer zaman sizin için

Zaten yedi kişi var ve dördü grup halinde takılıyor. Diğer kalan iki kadın da evli çocuklu hiç kimseyle muhatap olmaz. Ben çok sorguladım zaten kendimi hep guleryuzlu ve samimi olmak dışında bir durumum olmadı. Sohbet derken küresel ısınmadan bahsedilmiyor günlük havadan sudan sohbetler. Ne kadar sarmayabilir ki? M

Onların arasına girmek için çaba harcama. bazı gruplar içine başkalarını dahil etmiyor. Cool ol. Aralarında senin dedikodunu yaptıklarına eminim ama kanıtlayamam.

Bayaa zor. Dediğim gibi zaten sürekli beni de aranıza alın modunda değilim sadece yapılması gerekenleri yapıp karşılık bulamamak beni çok üzdü. Önemli olan o da değil hadi onlar olmaz ama o kadar dar bir çevredeyim ki kendi iş ortamınizda çevre yapamıyorsaniz başka hiçbir yerde şansınız yok demektir. Çünkü hiçbir aktiviteye müsait değil yaşadığım ilçe.

Benım gelın geldıgım sehırde kucuk, kımseyı tanımıyorum cevrem yok burda, bugun tamda bunları dusunurken konu denk geldı takipteyim H

Merhaba konu sahibi, az önce youtube da bi sohbet dinlerken siZin konunuz aklıma geldi hemen yorum yapmak istedim. Diyor ki dışlanmak ve yalnız kalmak kendimize dönmemiz ve kendimizi bulmamız için şarttır. Başkalarının onayı için yaşamamak öğretir bize. Bana çok ilham verdi. Umarım size de iyi gelir.

Ben de aynı dertten muzdaribim. İnsanlar güler yüzlü olduğumu söyler. Giyimim kuşamım normaldir. Ama bir ortama girdiğim zaman çok sevdiremiyorum kendimi. Bir şekilde dışlanıyorum. İnsanların aklına gelmeyen biriyim. Bazı insanlarda tam tersi çok seviliyor. Herkes çevresinde pervane. O kadar özeniyorum ki Artık bir ortamda kendimi tek hissetmekten çok bunaldım, bilerek girmiyorum.

Çok doğru. Zorlamayla olan bir şey değil. Normal zamanda tatillerde umrumda bile değiller artık zorla mı olduracağim diyorum. Ama oraya gidince cidden vakit geçmiyor beş dakika beş yıl gibi geliyor bana. Buna alışmam lazım. Ama dislanmak çok acı bir şey.

Ya şöyle söyleyim bizim bir arkadaşımız var. Mecburen görüşmek zorundayız. Kız esasında çok tatlı, sohbeti güzel ama o kadar çok konuşuyor ki. Herrr konuda bilgisi var. Bilgisi olmasa da fikri var. İki kişi konuşurken araya girer, her şeyi sorar sorgular. Çok fazla konuşur. Böyle olunca ortamlara çok çağırılmaz. Çünkü çok konuşmasına rağmen sohbeti akıcı değil. Sorsak kendine o da güleryüzlü ve Samimi. Ama işte toplu ortamlarda istenmiyor Böyle bir durum olabilir. Kimse küresel ısınmadan bahsetmiyor zaten konu havadan sudan diye her konuşanın muhabbeti sarar mı sanıyorsun?

Ben ilk işten arkadaşlarınız sandım ama sanırım değiller? İş yerindekilerle takılsanız olmaz mı eğer onlarda o ilçede ikametgah ediyorsalar. Birde bence hiç uğraşmayın bende mesela yalnız takılmayı seven tiptim. Toplasanız köylerle nüfusu 10.000 olan ilçedeydim. İş arkadaşlarım vs. Hep bir şeyler yapalım diyorlardı yok diyordum. Kendi kendimi dışlattırmıştım :))) . Ama tabii nişanlımla aynı il sınırlatındaydık. Kimseye ihtiyaç duymuyordum. Ama nedense o grup ortamlarını hiç sevmezdim. Dedikodu vs. döndüğü için bana çok boş geliyordu. ve hiç merakta etmezdim ne sohbet ettiklerini. Sizde lütfen öyle dışlanma falan diye düşünmeyin. Sonradan bir yere gelince malesef kartlar dağıtılmış oluyor ve içeriye girmek zor olur. Bence kesinlikle dil öğrenin derim. Çok güzel fırsat. Bu arada şuanki hayatımda ise arkadaşsızlıktan ölüyorum. Yaşadığım il küçücük ve hiç kimsem yok burda tek tanıdığım kişi eşim. Yalnızlık konusunda sizinle ortağım yani. İnsan sohbet edecek kendi hemcinsinden birilerini arıyor ama malesef olmayınca olmuyor daha kapı bir komşumu bile bilmiyorum o derece. N N naz70

Seni çok iyi anliyorum lise zamanında bende böyleydim arkadaş grubumuz vardı fakat ben bisey konuştugumda gıcık olan birisi daha yuksek ses tonuyla baska bisey konusarak beni bastirirdi benim konustugum duyulmazdi cok bagirarak konuşan biri degildim zaten cok atılgan biride degildim bazilarida dinlemeyi bilmeyen insanlardi hep kendileri anlatsin ve dinlenilsin isterlerdi şuan o arkadas grubumdan sadece 1 kisiyle gorusuyorum oda canım dostum yani demem o ki o insanlarin kafa yapilari, dusunceleri, yaşam bicimleri, önemsedikleri şeyler, öncelikleri benimkinden farkliydi belki bu yüzden cok yakınlaşamadık normalde çok şen şakrak biriyimdir muhabbetim sarar o arkadasimla bulustugumuzda aksama kadar sohbetle zamanin nasil gectigini anlamayiz ayriyetten cok samimi oldugum baska arkadasim daha var cok insan iyi degildir kendinize uygun kafa yapiniza uyan bir arkadasla illaki karsilasirsiniz cok dert etmeyin kendinize

Şöyle söyleyeyim onlar dışladıkları için değil 4 arkadaş iyi anlaştığı için sizi çağırmıyor olabilirler. İhtiyaç hissetmiyorlardır.

Ya bak aslında bende çok konuşurum ama o bahsettiğim arkadaş gibi sıkmıyorum kimseyi. Yani öyle olduğunu düşünüyorum çünkü olumsuz hiç yorum almadım bugüne kadar :) dediğin gibi muhakkak bir şeyler vardır ama sorsan da kimse söylemez ki

Yok valla aksine eşitlikçi bir sohbet ortamından yanayimdir hep. Şen sakrak olma olayına gelince başta öyleydim ama dislana dislana o da kalmadı. M

Ahh cok zor iyi bilirim bu hissi ben.. Ama çözdüm ben hersey samimi davranmaldan kaynaklaniyor mesafeli olunca insanlara cazip geliyorsunuz ama is isten gecmis biraz tavir koyun kendinizce kendilerini sorgulasinlae neden diye sorgulamazlarsa da zaten hiç varsayilmamssinizdir

Kurs falan varsa onlara gidin hobi amaçlı. Yeni arkadaşlar edinirsiniz.

Doğu batı meselesi değil. Zaten gidince her şey düzelecek kafasında da değilim daha kotu de olabilir. Dediğin şeyleri yapıyorum en güzeli pek gezmeyince iyi para birikiyor:)

Küçük yerin insanları bir grup kurdular mı tamam daha başkasına ihtiyacım yok arkadaşlarım var benim moduna girerler. Sizinki de öyle maalesef

Acaba muhabbetinizde mi bir sıkıntı var? Fark etmeden çok mu konuşuyorsunuz? Yani bazen insan o an fark edemiyor sonra abarttım mı diye düşünüyor. Benim mesela arkadaşlarım ne az ne çoktur olanlarla çok iyi anlaşırım muhabbetimizde güzeldir ama aşırı fotoğraf çekilmemden rahatsız olanlar var Bende çok seviyorum gittiğim yerlerde bol bol fotoğraf çekilmeyi çocukluğumdan beri var bu hobim. Ama bazen bunaltıyorum birkaç arkadaşımı bende hoşuna gitmeyen arkadaşlarımdan rica etmiyorum mesela. Ama tabi bu zamanda arkadaşlık kurmakta zor açıkçası haklı olduğun yerlerde var '' insan sevmiyorum '' sözü meşhur bu aralar :)) Leris Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kedi veya köpek edinin. Gerçi çalışıyorsunuz köpek evde yalnız kalamayabilir. Ama bir kedi sahiplenin inanın çoğu insandan daha iyi gelecektir size.2 yılınızı doldurup gidene kadar idare edin kendinize dert etmeyin.

Kendi memleketimden uzak bir yerde görev yapıyorum üç yıldır. Yalnızlığı iliklerime kadar hissediyorum. İnsanlara çok iyi davranıyorum onların da beni sevdiğini düşünüyorum. Ama beni hiçbir zaman yakın görmediler. Evet yaşam tarzlarımiz birbirinden farklı. Ama bu arkadaşlığa engel değildir diye hep ben yanaştım. Ama hiç kabul edilmedim. Mesela bir ortamda bir sohbet dönüyor diyelim kimse bana laf atmaz ancak ben bir şey sorarsam cevap verilir ve konu başka kişilere döner. Ben yalnız otururken kimse benim yanıma oturmaz sohbet etmez ama ortamın sevilen kişisi bir dakika boş kalmaz. Benim gibi yalnız olanlar da var diyeceksiniz ki sen de git onlarla takıl. Ama onlar bilinçli olarak yalnızlığı seçen kişiler, evli çocuklu zaten hepsi dışarıya çıkalım desen çıkmaz yanlarına gitsen telefondan kafalarını kaldırmaz. Ama ben sosyalleşmek istediğim halde nedense hiç ilgi çekmiyorum. Sıkıcı biri değilim, olsa idim daha önce de arkadaşım olmazdı heralde. Zaten iyi anlastigim eğlendigim birkaç kişi vardı ama onlar da gittiler tek tek. Sanki ben yalnız kalayim diye hep işler ters gidiyor. Öyle çok güzel çok iddialı bir tip değilim. Çok dikkat çekici giyinen biri de değilim. Konunun kıskançlık olduğunu falan sanmıyorum ama yok sayiliyorum hep. Birkac kadın arkadaş toplanip bir yerlere gidiyorlar ben evde yalnızken onların Instagram storylerini görüyorum ve içim acıyor. Konu sosyallik de değil, ben bu insanlara jep iyi davranirken hep guleryuzlu yardımseverken neden dislaniyorum hissi canımı yakıyor. Bulunduğum ilçe çok küçük hiçbir sosyal aktivite yok. Ailemden sevdiklerimden binlerce kilometre uzaktayım ve ot gibi yapayalnız geçirdiğim bir hayatım var ve burda daha geçirmem gereken koca iki sene var. Gidip beni de aranıza alın diyecek kadar zayıf karakterli değilim ama onun dışında yapılacak her şeyi yaptım sayılır. Olmadı. Kimseyi kötülemek istemiyorum. İyi insanlar olduklarına şüphem yok ama enerji uyumsuzluğu mu desem bilemedim eminim ki beni hiç yakın görmüyorlar kendilerine. Derdimi buraya dökmek istedim. Bu durumla nasıl başa çıkılır?

Yapılacak her şeyi yapmışsınız bence aralarına alacak olsalardı çoktaaaan alırlardı. En güzeli onların size davrandığı gibi davranmak. Hiç değilse bir taraflarını daha fazla kaldırmamış olursunuz. Evcil hayvan edinin, resim ile uğraşın youtube da bir sürü yağlı boya videosu var, dil öğrenin. İki sene dolunca da başka yere atanırsınız. Biliyorum çok zordur dış kapının dış mandalı gibi hissetmek...

Evet kesinlikle enerji meselesine inanıyorum. İlk başta tutmayıp sonradan saran arkadaşlıklar da var ama o enerjiyi yakalayana kadar kendi enerjini yüksek tutman lazım. Normalde herkesle hemen kaynaşabilirim, arkadaş olabilirim ama bazen öyle ortamlar oluyor ki kendimi zorlasam da olmuyor yani yok tutmuyor enerjiler. Ne ben sevebiliyorum karşı tarafı ne de onlar beni. Böyle zamanlarda bırakıyorum her şeyi olacağına. :)

Bir şeyler yapıp eve davet edin ya da çay kahve içmeye dışarıya davet edin?

2 sene sabret dizi kahve keyfi yap bol bol kendine bi kapsül makine kahve makinesi al cesit cesit kahveleri dene. bol bol dizi izle ben mesela dizi izleyince unutuyodim dunyayi hele kore dizileri ahey ahey... amannn sabret nabacan belki batiya gelsen daha üzülecen bi seye onun garantisi yok

Hiçbir şey yok maalesef. Çok küçük bir ilçe. Merkeze de çok uzak.