Biz anne kızda olsak sözlerimizin bir sınırı vardır. Bana annem "evime gelme, kapımı açma" derse, o sözün yanlışlığını öğrenene kadar gitmem evine. Ararım sorarım, ihtiyacında yanında olurum o ayrı. Siz hayatı bildiğiniz gibi yaşayın, herkesle derdi olan biri mutsuz olur. Negatif düşünceleri yer bitirir onu. Birini eleştirir tepki gösterirse "ben bir zararını görmedim, görürsem mesafemi koyabilecek biriyim" de geç.

Çok küçük yaşlardan beri her zaman yetişkin gibi davranmak zorunda kaldım ben. Hiçbir zaman annem anne ben de çocuk olamadım maalesef her zaman böyleydi. Düğünümde kınamda bile yaptıklarına göz yumdum sırf annem diye. G gunces

Bazi insanlar vardir her sartta her durumda kimseyle kotu olmak istemezler sanirim sizde onlardansiniz. Zaten konuda da ben kimseyle aramin kotu olmasini istemiyorum yazmissiniz. Annenizle kotu olan biri ile siz iyisiniz yani annenize yapilani hice sayiyorsunuz dogru mu anladim? Uzgunum ama buradan bakinca anneniz hakli gibi. Anneniz sizi arayip derdini anlatiyor diye araya mesafe koyacaksaniz bence hic beklemeyin o mesafeyi koyun. Zira en azindan annenize karsi samimi olmus olursunuz.

Anneniz böyle onu bu şekilde kabul edin. Ama siz ona benzemeyin. Kavga etmeyin kesinlikle tartışmayın ama o olumsuz bisey derken siz olumlu tarafını söyleyin

Oh neyse benim gibi dusunen birileri. valla annemi uzen biriyle iyi olamam. Annemin bir sey demesine gerek yok. Kendim koyarim o mesafeyi. Sevdigim kisiye yanlis yapanla isim olmaz.

Bir insan oturup herkesle ayrıysa, kimseyi beğenmiyorsa kusuru biraz da kendisinde araması lazım. Hadi bir kişi iki kişi problemli diyelim herkes mi kötü? Öncelikle annenizi düzeltmeye, devamlı arkasını toplamaya çalışmayın. Eğer herkesle küsüp evinde oturmak istiyorsa oturabilir illa samimiyet kurmasına gerek yok. Öte yandan yaptıkları size dokunuyorsa net şekilde görüşmeniz lazım. Burada asıl nokta kavga ettiği belirli bir iki kişi mi olduğu yoksa herkesi mi reddettiği. Eğer belirli kişilerse onlara siz de mesafe koyabilirsiniz ama oturup herkese küsecek haliniz de yok.

insan yeterince mesafeli oldugu birini neden evine davet eder, gorusme ihtiyaci hisseder ve annesiyle bu sebepten arasina mesafe koymak ister? Ayda yılda bir görüştüğün aranın mesafeli olduğu insanlar annenden daha kıymetli demekki.

Benim annemi anlattın sanki

Annen nasıl kulp takıyor mesela tanıdıklarına ya da o tanıdıklar anneni çok seviyor ama annen mi onları sevmiyor?

B booksmoney senin de tahmin ettiğin gibi annen çok da sağlıklı birisi değil.. en azından ruhsal olarak değil. O ya da bu sebeple şu an bu durumda.. söylediklerini hastalığına vermen onun söylediklerini sindirmen için daha faydalı olur. Öbür yandan annenin yaptığı davranışlardan sen veya başkası sorumlu değil bu yüzden kimse ile arayı bulmaya çalışmamanı, annene de sürekli hatalı olduğunu söylememeni tavsiye edebilirim. Aradığında, konuştuğunuzda konuyu 3. kişilere, akraba eşe dosta getirme derim.. Konuyu anne kız ilişkinizde tutmaya çalış.. çocuğunuz varsa onun yaptığı birşey... onun sağlığı, belki evindeki bir eşya bozulmuştur onu nasıl tamir ettirebileceğiniz.. vs. ama asla " sen öyle dedin, bunu yaptın " a getirmeyin.

Yasadiginiz diger detaylari bilemem ben okudugum kadarina yorum yaptim. Anneniz cocuklugunuzda ve ergenliginizde hata yaptiginda sızı terkedip mesafe koymadiysa siz yas alip olgunluga eristiginizde o mesafeyi koyacaksaniz koyun. Herkesin kendi hayati bizlik bir durum yok. B

Ben de öyle yapmaya çalışıyorum teşekkür ederim.

Herkesle aram iyi değil sadece yeterince mesafeliyim. Yani ne kavga ediyorum ne de çok samimiyim.

Ben sizi anlıyorum haklısınız da. Ama bence de diğer arkadaşların dediği gibi bazı akrabaları feda et annenin gönlü olsun. Hepsi değil ama bu yarı yarıya yapılabilir anne için. Çünkü başına birşey gelse o yüzünüze gülenler gelmeyecek yanınıza anneniz gelecek.

Ben genel olarak burada yazılmış olan yorumlara katılmıyorum, ne kadar çok lafı anlamak istediği şekilde anlayan insan var ya. Karşınızdakinin size kötülüğü yoksa zararı yoksa, neden sadece anne sözü ile mesafe koyalım yada görüşmeyelim konuşmayalım.. Bi konu vardır anneniz gerçekten haklıdır, o zaman tepki illa ki gösterilir, diğer türlü annesinin her konuşma görüşme dediğine tamam demek çok mantıksız.

Bende öyle düşünüyorum yahu bitane annemiz var. Diğerlerinden banane, annemin görüşmediği insanla benim ne isim var. O insanla ne paylaşım yapabilirim ne yanında rahat rahat oturabilirim. Anneme haksızlık ediyor gibi hissederim. Konu sahibi başkaları yüzünden annesiyle arasına mesafe koycakmis. Yazik o anneye, besle büyüt uykusuz kal sonra evladın baskalari yüzünden seninle görüşmesin. Ne acı..

Benim annemde buna benzer.. Halalarımla kendisi küs-bozuk diye bizde öyle olalım istedi hep. Olmayıncada düşman kesildi bizlere.. Teyzemle kavga etti küsüştüler bize "bi daha onlarla konuşmayacaksınız yüz vermeyeceksiniz" dedi kuzenlerimle konuşmaya korkar oldum hep bi bahane uydurup telefonlarına çıkmadım 1 hafta bile geçmeden kadın evlerine oturmaya gitti Arabaşı gecesi düzenlediler falan... kimse için kimseyle küsülmez.. herkesin sorunu kendine.

Tamam kavga etmeyin. Ben kavga edin mi dedim?

Annem bazen nerede ne dediğini bilmiyor çoğu zamanda bu başımıza dert oluyor. Annemin yanında oldular mesela bir olayda ama annem gitti arkalarından konuştu daha sonra da bu konuştuğu kişide her şeyi anlatmıştı. benyeniyimgaliba

Niye annen kötü diye sen de kötü olacakmışsın? Bence gayet iyi idare ediyorsun. Annen belli ki sosyal ilişkilerde başarısız. Ama bu senin de başarısız olacağın anlamına gelmez. Sürekli şikayet, olumsuz şeyler duymak insanın ruhunu karartır. Bence o şikayete başladı mı konuyu değiştir.

Hickimse için anneni atma. Çok kazık yemiştir.

Zamanında çok darbe almıştır insanlardan, korkuyordur sizinde uzulmenizi istemiyordur

Ama bi insanin herkesle arası iyi olamaz. Olmamalı zaten eğer herkesle iyi anlaşıyorsan sende sıkıntı var demektir. Alttan alıyorsundur, herseylerine tamam diyorsundur o zaman senden iyisi olmaz. Ben annenizi haksız bulamadım.

Hayır sizin anlamadığınız şey annem her konuda kendini haklı buluyor ama kesinlikle haklı değil. Yanlış kararlar alıyor ben uyarsamda bunu anlamıyor. Ben de bu yüzden kimseyle aramı bozamam. Kaldı ki ayda yılda bir gördüğüm insanla ne gibi bir sorunum olabilir.

Başlıktan anlaşılacağı gibi benim annem böyle bir insan. Kendisinin bütün herkesle neredeyse arası kötü ve benimde böyle olmamı istiyor. Ama benim kimseyle bi derdim yok ne çok samimi oluyorum ne de çok soğuk oluyorum. Evime gelirlerse en iyi şekilde ağırlıyorum. Herkese bir kulp buluyor. Sanki herkes kötü bir o iyiymiş gibi. Uyarmaktan bıktım artık. Bana da laf ediyor sen de evime gelme kapımı açma iki yüzlüsün sen vs. Ama bu iki yüzlülük değil ki. Ben kimseyle aramı kötü yapmak istemiyorum ne gerek var ki. Zaten ayda yılda bir görüyorum. Şimdide bir nikah var burada göreceğiz mesela bu insanları akraba oldukları için. Hiçbir şekilde laftan anlamıyor. Annemdir diyorum susuyorum ama artık bıktım. Psikiyatriste gidiyordu onu da bıraktı. Ben iyiyim ilaç kullanmaya bile ihtiyacım yok dedi. Buna doktor mu karar vermiş hayır kendi kendine bıraktı gitmiyor. Abim ilgilenmiyor o da onun kafasına galiba bu konularda. Nasıl baş edeceğim ben annemle? Artık ben de delirmek üzereyim her akşam bir dertle beni aramasından bıktım usandım. Araya mesafe koyacağım en sonunda.

Anneme benzeseydim benden iyisi olamazdı zaten annem için. Ben bu tarz sorunlarla uğraşamıyorum vaktimde yok. Evime zor vakit ayırıyorum kalan zamanda da kavgaya hiç vakit ayıramam.

Maalesef ki herkesle böyle. Sadece birkaç kişiyle değil.

Bakin siz de cocuk oldunuz, ergen oldunuz yanlis kararlar aldiniz ve anneniz sizin hep arkanizdaydi. Simdi ne degisti de anneniz yanlis kararlar aliyor diye annenize mesafe koymak istiyorsunuz?

Diyelim ki anneniz herkese karşı oyle ve yalnız birisi. E sizde hayatından giderseniz ne olur o kadının hali? Uzaklaşmak araya mesafe koymak çözüm olmaz, o kadin el değil anneniz.

Siz konuyu anlamadığınız için böyle yorum yapıyorsunuz sanırım. Bir kişiden bahsetmiyorum ben herkesle böyle. Cicek