aynen böyle benim annem de senağlama . push ; acemiperi Şükür

ben de annemin hakkını ödeyemem senağlama acemiperi Şükür

çok güzel bir konu olmuş. yazılanları okudum ve gözlerim yaşardı. ağlamamak için zor tutuyorum kendimi. anne bu ötesi yok. benim canım annem ben 14 yaşına girerken babamı kaybettik. beni kimseye muhtaç etmeden ezdirmeden büyüttü çeyizimi yaptı evlendirdi. babamın emeklilik parasıyla başımızı sokacağımız ev aldı. hem kendi için hem ileride benim için bir yatırım olsun istedi. şimdi evliyim ve annemin kıymetini daha çok anlıyorum. bazen bana gelir yemek yapmaya bakarım evi toparlamış temizlik yapmış. nasul makbule geçer anlatamam. akşamları giderim yemek yedirmeden göndermez. bu yıl kalp pili takıldı canımın içine. bazı şeyleri yapması yasak ben yardımcı olurum. alışverişe çıkarız ağır taşıtmam. 2-3 gün görmesem özlerim. evlenmeden önce bir kış çok hasta olmuştu. 1.5 ay düzelmedi hep yattı. çok üzülmüştüm. gizlice odama gidip annem ölmesin diye dua ettim ve ağladım. senağlama şimdi hasta olsa ödüm kopuyor birşey olacak diye. anneciğim eşimi çok seviyorum ama ailesinin seni üzmesine izin verdiğim için beni affet! :çok üzgünüm: yüce rabbim annelerimize uzun sağlıklı ömür versin ve acılarını bize göstermesin! :Saruboceq: acemiperi Şükür

teşekkür ederim :1hug:. imtihan dünyası bu dünya. daha neler yaşanacak kimbilir. duana tüm kalbimle katılıyorum acemiperi Şükür

annem çok zahemtli bir doğumla dünyaya gelmişim annem çok acılar çekmiş 7 aylık ilkel bir ortamda beni dünyaya getirirken çok acılar çekmiş 1 kilo doğurudm seni ama çok acı çektim der hep... sürekli hasta geçen bir çocukluk bu durum ergenliğime kadar sürdü... şimdi ben 1 aylık bir anneyim... annem evlenirken yanımda olamadı içimde hep uhdedir evlenen birinin hazırlığına yardıma gitsem annesi başındaysa ağlayasım gelir... hamile kaldım çok zorluydu yolum annem çalıştığı halde onda kalıyordum sabahları işe gitmeden kahvaltımı hazırlıyordu öğlen içinde dolapta yemek hazırdı bulaşığı bırak diyordu aksamda işten gelir gelmez teftiş yapıyordu yenmişmi yemekler diye... gebeliğimde yaşadığım tüm sıkıntılarda hep yanıma koştu ve bebeklerimi düşürme tehlikem olduğunda kayınvalidemde kalmaya başladım tam bir ay kaldım ama hep ağladım o kadar yanlız hissettimki kendimi hiç kimse annemin boşluğunu dolduramadı anneciğim işten çıkıp oraya gelemiyordu yolu çok uzaktı... h. sonu oldumu koşuyordu... ama biliyorduki iyi bakılmıyorum zaten sorunlu bir gebeydim bigün tv. izlerken şarkı çıktı eller kadir kıymet bilmiyor annem diyordu ağladım ağladımmmm ve sonunda annem iştede olsa ben yatakda açda kalsaydım sabhatan aksama kadar anneme gidecem dedim... gittim anneme çok yakın olan halam baktı bana 3 hafta yemek yiyemiyor serumla besleniyordum evde... ve annem benim bu halime dayanamayıp tüm maddi sıkıntılarını birkenara koyup işten ayrıldı sonrasında erken doğum sancılarımla birlikte tam 40 gün benle hastanede yattı sadece birgün eve gitti ve hastaneden eve geldik tam 33 gündürde yanımda... şimdi annelik yolumda onunla gidiyorum annenin hakkı ödenmez bugünleri asla asla aslaa unutamam

annelerin hakı ödenmez aslaaa anacımı çok severdim ama anne oldukdan sonra gözümde bambaşka oldu öyle büyüdü ki hakını asla ödeyemem aslaaa ona ne yapsam azgeliyor ayaklarının altını bile öpsem hakını ödeyemem canım annem WomenLove bir

teşekkür ederim acemiperi Şükür

benim annemin bana olan fedakarlıklarını yazmakla bitmez. ben kardeşim için yaptıgı fedakarlıkları yazmak istiyorum. benim kardeşim (nur içinde yatsın 2007 de vefat etdi) senağlamadoguştan hem zihinsel hem bedenen engelliydi. gelişimi yoktu 22 yaşındaydı ama 5 yaşındaki bir çocugun görünümündeydi. annecigim yaşadıgı sürece melegimize bebek gibi baktı. altından aldı yemegini yedirdi sırtına alıp dışarda gezdirdi 22 sene boyunca hiç büyümeyen bir bebegi vardı annemin. babam onu aldatıp gittiginde bile hep bizimleydi hiç bir zaman bıkmadan usanmadan bize bir offf çekmeden yanımızdan ayrılmadı. babam anneme dönmek istediginde bizim için kabul etti herşeyi sineye çekti. şimdi ise kardeşimin yoklugunu hastalık üstüne hastalık yaşayarak devam ediyor hayatına. ben annemi çok seviyorum allah başımızdan eksik etmez inşallah.:Saruboceq: kelebek088 Dokunmasınlar

tebrik ediyorum sizi alkisalkisalkis herkes aynı anlayışı gösteremez acemiperi Şükür

Gecen yıl amelıyat oldugumda ayağa kalamıyordum, annem işe gitmeyıp hep bana baktı, suyumu, yemegımı hep önüme getırdı, ondan su ısterken bıle utandım, emırı bırakın rica bıle edıp bişey ıstemem normalde aıle halkından. O günlerde anneme, bırak bebeklıgımde bakmanı, şimdiki emeklerını bıle ödeyemem demiştim. Onun bana hızmet etmesı öyle tuhafıma gıtmıstı ki... Şuandada bacaklarında varis olmasına rağmen hala çeyızımde en ıyısı olsun dıye calışmaya dema edıyo,48 yasında annem. çalışma desemde olmuyo.. Babamdan fayda yok cunku... Dün halsızlıgımden dolayı sende nazar mı var diyip okudu, ben koltuga yarım uzanmışken gel kucagıma yat dedı, onun o kokusu o sıcaklıgı neye değişilir... O an acaba kayınvalıdemınde kucagına yatabılecek mıyım böyle dedım... Annem benım parcam, kım ne derse desın yerını tutmaz kımse AY düğün günüm yaklaşıkca daha bı hassas oldum annem konusunda :asigim: acemiperi Şükür

annemin mükmmel bir insan olduğunu hep biliyordum. ama evlenince daha iyi anladımm. sen mükemmel bir kadınsın annemmm. acemiperi Şükür

canım annem ya bı tanedır o benım herseyım yazık hep babamla ve aramda kalırdı. babam Allah selamet versın sınırlı asabı estı mı kukrer her an patlamaya hazır bı bomba gıbı gıbı dolasırdı etrafta bende hep zıttımdır babamla bırımızın ak dedıgıne dıgerımız kara der sureklı melegım yazık ıkımızı dengede tutucam kopru kurucam dıe az cabalamadı az yıpranmadı. :teselli: cok ozluyorum onları yaa. senağlama anne bı bambaska ya arkadasım kardesım ablam annem, babam, dostum herseyım olmaya calısırdı ne zaman dussem hep o kaldırır ne zaman aglasam oda aglardı. bak gene duygulandım ama yaa. zaten bu yıl ılk defa annaler gununde yanında olamadım sarılıp opemedım. Allah onları basımızdan eksık etmesın... :1no2: Selenais Kelepceliyim ben

ilkokul ikiye gidiyordum. öğretmenimiz almamız gereken kitaplar olduğunu söylemişti. babam da şehir dışında çalışıyordu. sınıfta herkes almıştı. bir tek ben alamamıştım ve eve hep ağlayarak geliyordum canım annem parmağındaki yüzüğü satıp bana o dergileri aldı. iki oğlum var ve annemin emeği benden çoktur onlara zaten çocuklarımda ananelerini daha çok severler acemiperi Şükür

:1hug:

Annelerin fedakarliklari yazmakla bitmez bence.. acemiperi sizin köfte olayina tutamadim gözyaslarimi.. Allahim kimseyi annesiyle veya evladiyla sinamasin. en zoru bu olmali. hadibakem oğlum bırakma

:1hug: anneler ne kadar vefakar ve fedakar değil mi acemiperi Şükür

anne işte hep çocukları için en iyisini ister :1hug: