Düşüncelerinde fazlasıyla haklısın. Bebek kararı sadece ilişkinin uzunluğuna ve maddiyata değil anne adayının ruhsal durumuna göre de verilir. Benim ablam en büyük hatayı bu kısımda yaptı. Kariyerinde fazlasıyla yükselip hakettiği yere ulaşacakken kendisinden yaşça büyük bir adamla evlenip kocasının yaşım geçiyor ısrarına yenilerek çocuk yaptı. Hamileliği riskliydi bu yüzden daha ilk aylarında işten çıkmak durumunda kaldı. Hamileliğinde fazlasıyla kilo aldı ve doğuum yaptıktan sonra 2.5 sene çocuğu bırakıp işe devam edemedi. Şuan hem kiloları hem çocuklu olması hemde geçmekte olan yaşı yüzünden bırak kariyeri iş bulamıyor. Depresyonda.. 2 üniversite bitirmiş biri olarak ev hanımlığını sindiremiyor ve ne yazıkki çocuğuna duyduğu büyük sevgiside onu bu buhrandan çıkarmaya yetmiyor aksine çocuk daha da beter hale getiriyor ablamı. Sana burada yaşın geçiyor, çocuk sevgisi şöyledir böyledir kesinlikle yapmalısın, yapınca asla pişman olmazsın diyen kadınlar mutlaka çıkacaktır ama benim sana tavsiyem kesinlikle takılma. Önce kariyerini yap, hayallerini gerçekleştir ki ileride pişmanlık çekme. Yaşında çocuk için geçmiyor eskisi gibi 35 yaş sınırı yok bilim bu mevzularda fazlasıyla gelişti benim 50 yaşındaki komşum bile bebek sahibi oldu. Sana nacizane tavsiyem budur... A

ben evliliğimin ikinci ayında hamile kaldım ama aksi nasıl olur yorum yapamyorum. tatmadım yani. Ama hiç aklıma özgürlüğüm gelmedi. Ve ben çocuğumda 3 yılda 3 farklı ülkede yaşadım. burda ki en büyük zorluklar benim yaşamım değil çocuğum çektiği zorluklar oldu. yeme içme ve arkadaşsızlık konusunda. bunun dışında ben bu arada tatillerede gittim. evet kocamla başbaşa sahile gecenin birinde gidemedim ya da sabah güneşini izleyelim hadi diyemedim. ama bunlar zaten her ailenin hayallerinde yada fikirlerinde yok. diyeceğim elbetteki hayatınızı ona göre ayarlıyorsunuz ama daha bebek gelmeden böyle düşünürseniz gelince sizin yükünüz ve kendinize bu durumu hatırlatmanız iki kat olacak. çocuğunuzla kendinizi bir bütün olarak görürseniz bir kolunuz gibi o zman siz onunla da bir çok şey yapabileceğinizi anlıcaksınız. RAbbim ikinciyi bir versin üçüncüyüde yaparım inan.

Daha önce başka bir arkadaşada yazmıştım, evladın hiçbir kariyer yada dünyevi işte karşılığı olamaz...33 yaşında anne oldum onları biraz büyüteyim derken yaş oldu 38 şimdi diğeri için biraz geç kaldım... siz 30 yaşındasınız bence endişeniz biran önce anne olmak olmalı yaş ilerledikçe infertilite riski artıyor... benim için evlatlarımdan önce yaşadığım günler hiç yaşanmamış gibi herşey onlardan sonra anlam ve netlik kazandı... hiçbir şeyde içimde kalmadı... evlat insanı kıstlamaz inanın onlarla birlikte yaptığınız herşey çok daha güzel ve anlamlı oluyor...

scrolllock, oğluşun kaç yaşında?

17 aylık teyzesi:) ama bi kaç ay sonra abi olmaya hazırlanıyor. hedef 2016 Hoşgeldin hayatıma yarınım herşeyim Canım

Haklısın, cumartesi pazar evde olduğumda sabah 8de kalkıp akşam 9da yatıyor. Ama haftaiçi düzeni değişiyor, keşke o düzeni annem devam ettirebilse, ne yazık ki ufacık kız kadını parmağında oynatıyor. İşe giderken uyandıramam maalesef, 06:30da evden çıkıyorum. 2 yaş döneminden kaynaklı da olabilir, düzelir inş.

uyandığı saat bütün gününe ve gecesine etki ediyor ceyz. Benim oğlumda bıraksan uyur ama ben işe giderken (saat:8,30) uyandırıp öyle çıkıyorum. Yoksa akşam saat 12 den önce mümkün değil uyumuyor. Tabi bizimki hala bebek statüsünde, 2 yaşına geldiğinde kendi kendine yataktan inebildiğinde falan bi çok şey değişecektir. Ben bugünlerimin tadını çıkarmaya bakayım

Bu da önemli bir nokta. Önemsememezlik yapmayın bence, kan değerlerine filan baktırabilirsin

Ya cocugu sececeksin, yada kariyer. Bir aylik bir Bebegim var tabiji muhtesem bir duygu bu tartisilmaz.. Ama seninde dedigin gibi bir cok sey degisti hayatimda aileler daha cok SIKK burda. ESKIDEN alir cantami esimle istegim yere giderdim saat fark etmez, ama suan gunduz bile cikamiyorsun o vakit yok, gece uykusu yok. Cocuk ve kariyer bir arada asla olmaz.. Tamamen emin olmadan istemeden cocuk yapma daha cok zorluk cekersin..

he son olarak şunu da eklemek istiyorum; Dış yaşam koşulları dışında yani "istediğin zaman istediğin yere gidememek" dışında çocuğun aile yaşantısna bi engelinin olmadığını şiddetle savunuyorum. Ne cinsel beraberlik, ne eşle geçirilen akşam saatleri, ne arkadaşlarla yapılabilinecek aktiviteler kesinlikle sınırlanmıyor. Eşimle kavga ettiğimizde oğlumun şirinlikleri sayesinde barışıverdiğimiz çok oldu. Onun tek bi hareketine kahkalarla gülebiliyorsun. Buda evine, hayatına bambaşka bi rengin, tadın katılması demek. Çocuk çok başka, dikenli gül buketi gibi diyeyim sen anlayıver :)

Kizim Su an 4 yasini bitirmek Uzere. 3,5 yas sinrasi oyle guzel ki :). Komedi gibi oluyorlar. Bana 1,5 yil Onceki olan seylerin hesabini soruyor :) o niye evde annanesi ve dedesiyle kalmis ta biz babasiyla Ise gitmisiz? Niye o gitmemis? O artik okula gitmiyecekmis cunku o buyumus, kocaman olmus, ise gidecekmis :). Kizim ama sen daha kucuk cocuksun dedigimde de cok iclenip basladi aglamaya, olmaz ben buyudum diye :) Bakalim baska sendromlari da oluyormus bu ufakliklarin 6 yas sendromu, ergenlik, falan filan. Hayirlisiyla atlatamayi nasip eder insallah Rabbim. Ama evlat, gercekten de ozellikle baska sorunlar yoksa baldan da tatliymis, ne kadar da hayatini cok deyistirse de.

Kariyerde yükselmeniz kesin ise yapmayın; o basamağı da atlayın içinizde kalmasın sonra yapın. Çocuk olunca hayat tabii ki değişiyor; ben bir konuya daha yazdım; o da bir birey ve korumaya daha muhtaç olduğu için onun öncelikleri dikkate alınıyor diye; bu kadar şikayetçiysen yapmasaydın dendi. Şimdi sizin çocuğu hayatın neresine koyduğunuza göre değişiyor bu durum; benim çocuğumun memnun olmayacağı bir yere gitmeme gibi bir şiarım var. Çocuk gelemeyecekse ya da gelip hasta huzursuz vs olacaksa gitmiyorum; bu da hayatımı tabii ki de engelliyor. Ailelere gelince; annem doğumda gelim bir 20 gün kaldı; farklı şehirde. Kv bebekken arada ziyarete gelirdi. Baştan itibaren bakıcı olacak dedim ve oldu. Sonra bakıcı bırakınca kv ye bırakamayacağım için işten ayrıldım vs. Ailelerin müdahalesini istemiyorsan sınırı sen çizeceksin. ama sizin sektörde genellikle aileler çocuğa bakıp anneler çalışıyor gibi bir hava var. Büyük şehirlerde 3 yetişkin bir bebek aileler artıyor; anneanne ya da babaanne ile birlikte yaşam çoğalıyor; her an birlikte; tatilde bile birlikte herkes. Belki karı koca baş başa kalma imkanı oluyor; çocuğa bakan olduğu için ama bana göre değil... Bunlara göre bence önce şartları oluşturun 30 geç bir yaş değil; daha insanlar o yaşlarda yeni yeni evleniyor. Bir de 20 yaşındakinin de hemen çocuğu olacağı garantisi yok sizin de yok; istemekle olmuyor. Önce iki taraf da rahatça istediklerini yapsın; bebek için maddi ve ailelerle olan manevi şartları oturtun; gerekirse birikim vs ayarlayın; sonra başlayın çalışmalara; etrafı boş verin onlar susmazzz

Size aynen katılıyorum biz kızlarımızı hayatımıza dahil ettik onlar için yeni bir düzen kurmadık, ilk 1,5 yaşındayken tatilimize gittik, haftasonu dışarıda kahvaltılarımız, akşam yemeklerimiz, sinema, tiyatro yaşlarına göre her aktiviteyi yapıyoruz... araba koltuklarına oturtup çoğu yere yanlız gitmişimdir kızlarımla. birde ben ikiz büyüttük bu daha zor... öyle alıştırdım uyku saati geldi diye hiçbir yerden kalkıp eve dönmedik, eve dönünce uyudular... nasıl alıştırır büyütürseniz çocuk ona alışıyor... tek kötü yanı küçük yaşta acaip gezenti tipler oldular Ama onlarla hiçbir yere gitmekten çekinmem çünkü çok uyumlu çocuklar... Sibelim84

ne güzel tebrik ederim sizi:) bu işi sırrını bize de söyleseniz:) C

28 yaşımdayım. Antalya, Adana, Mersin, Tokat, Kayseri, Kastamonu, Kahramanmaraş, Amasra, Safranbolu... Buralar ve etrafında gezilecek nereler varsa 17 aylık oğlumla gezdiğim yerler. Haziranın ilk haftası da İtalya'ya gidiyoruz bir haftalığına. Cinsel hayatımız da çok şükür bir sıkıntı yok. Uyku eğitimini de verince senden rahatı olmuyor. Ki ben bu yazdıklarımı 1 sn. yerinde durmayan oğlumla birlikte yaptım. Hayatın değişecek, belki bir süre uykusuz kalacaksın ama sonuçta hayatınıza yeni bir insan katılacak. Bu yaşayacağın zahmet de olacak o kadar. Hayatına çocuğunu entegre ettiğin zaman ve zamanla alıştıkça her şey çok keyifli ve rahat olacak. Ben şu an diyorum ki 'keşke okul, iş vs. daha erken tamamlamış olsaydım da çocuğumu daha önce kucağıma alabilseydim'. Kariyer planlaması senin bileceğin iş ama çocuk için de zaman geçiyor. Aklında bulunsun derim.

Ya çocuğu ya kariyeri seçeceksiniz bu durumda. Şimdi burda bir çok insan çocuk diyecek, kısıtlamaz diyecek, kısıtlasa da dünyanın en güzel şeyi diyecek. Muhakkak öyledir ama çocuk olunca hayatın değiştiği de aşikar. Ben sizin yerinizde olsam önce kariyer derdim. Ama kendi kişiliğime göre yazıyorum bunları tabi ki. Öyle deli gibi çocuk isteyen bir insandeğilim ben. Olursa ne ala ama olmazsa da kendimi depresyondan depresyona sokmam. Eğer siz de bu ruh halindeyseniz bekleyin. Yok çocuk olmazsa hayatın tadi tuzu olmaz diyenlerdenseniz denemeye başlayın.

Valla çocuğa bakacak olan sizsiniz kimse değil ayrıca çocuk yapmak aşk gibidir yani gönül işi ha deyince olmuyor C

bizim zaten şu anda da cinsel hayat çok aktif değil.. işten dolayı bir üşengeçlik yorgunluk oluyor. çocuktan sonra sıfıra inmesinden korkuyorum açıkçası Lipbalmi

bırde evlat tabıkıde cok sevılır, her anne baba ıstısnalar harıc evladının gozunun ıcıne bakar ama ben evlenınce sadece bır erkegın esı yada bır cocugun annesı olmak ıstemıyorum kendı adıma... bır kadın olarak zevklerımden - benı ben yapan seylerden vazgecmek sonum olur. bunu da esımle konusmustum evlenme kararı almadan ; o nedenle cocugumu da yasadıgımız hayata dahıl etmeyı dusunuyorum, o bızımle bızım hayatımıza ortak olacak bızımle tatıle de gıdecek, sınemaya da, dısarda yemeklere de vs... sosyal bır cocuk olsun bızım hayatımızıda kısıtlamasın bızımle yasasın eve kapanmasın ıstıyorum. yanı kısacası cocuk olunca esınden de dısardakı hayatından da kopan bır anne olmak ıstemıyorum..

Anne olmadan önce aman sosyal hayatımız kısıtlanmasın falan deniyor da bebekten sonra tek istenen onun rahatı kaçmasın, uyku düzenşibozulmasın oluyor.. Ben derim ki iş konusunda her şeyi düzene koy, çocuk sonra. Uyuyabildiğin kadar uyu, gez, keyfini çıkar ki, çocuk olduktan sonra bir şeyleri kaçırdım mı deme..

bi de 2 yaş sendromu var di mi? Bizde de şuan düzen yok sayılır, bi gün anneanne bi gün babanne hatta kimi gün hala.. ( baktığı için. 2 ay sonra doğum iznine ayrılıcam, sonrada bi daha işe dönmeyi düşünmüyorum zaten. Bu düzen hayallerini anca o zaman hayata geçirebilicem.

hayallerini gerçekleştirdikten hemen sonra... Queen Bee ✿ Evli, Mutlu, Kedili, Öğretmen ✿ tek ayak

Gece ona bakacak olan sensin eşinle bir konuş konuyu o ne diyor bakalım sonuçta siz bakacaksınız ailelerinde yardımı olur elbette ama onlar genelde sevmek için ister çocuğu. Yaşında 30 olmuş ama yaşda geçiyor. İlerde çocuk sahibi olmak istersende yaş sorun olursa o zamanda sen vicdan azabı çekersin neden yapmadım diye. Kariyerde önemli tabii ama sonuçta bebişte önemli

Bence hiç düşünmeden yap çok güzel bir şey ben 7 yıllık evliyim ilk 2 yıl korunduk sonrada olmadı tüp bebek yaptırdım ve 9 aylık ikizlerim var keşke hiç korunmasaydım. Harika bir duygu hiç kısıtlamadım hayatımı yaz kış gezdim biraz zor oldu tabi ama bir insanın büyüdüğüne şahit olmak ve sana ait bir parça olması anlatılmaz bir duygu... Şusn çalışıyorum bakıcı ve babanneleri bakıyor herşey rayında yani... H

Çocuk doğduktan sonra eskisi gibi olmuyor tabi hayatın. Ama geçici bir dönem. Bir zaman sonra rayına oturuyor. Pimpirikli bir anne olmazsan çocuğunla her şeyi yapabilirsin. Nasıl alıştırırsan öyle gidiyor. Tatilinden de gezmenden de geri kalmazsın. Sen istiyorsan yap çocuğu, başkası istediği için değil.

valla 6 yıldır anne olmak için çabalayan bir kadın olarak yazıyorummm, boşver kariyerini arkadaşımm kariyer için çocuk yapmıyacaksınız sonrada olmayacak doktorlara dolaşta dur, zatenn şimdiki bizler doğurganlık azaldı sal gitsin ne malum hemen hamile kalacağın hem? çocuk olduktan sonra hayat bitiyor diyen arkadaşlar bizim gibi sap yaşamak daha kötüü.. hep aynı şeylerrrr

ben sızın yerınızde olsam karıyer basamagını atladıktan sonra cocuk yapardım. cunku cocuk maddı ve manevı sorumluluk demek ve bır cocugu dunyaya getırmekten zıyade ona ıyı bır gelecek sunabılmek onemlı dıye dusunuyorum. bızde nerdeyse 5 yıldır bırlıkteyız+ 8 aydır nısanlıyız ve ıkı ay sonra evlenıyoruz. ben tam 30 umdayım esım 44 yasında, ıkımızınde aslında yası var ama ben bırazda evlılık hayatı rayına gırsın borc harc bıtsın ondan sonra saglam kafayla anne olayım ıstıyorum. açıkcası tek cocuktada kalmak ıstıyorum zaten esımın bır oglu var bu ıkıncı evlılıgı olacak kardes sorunu olmayacak... benımde cevrem ve ozellıkle aılem hemen yap cocugu modunda ama ben evlendıkten sonra en az bır 6 ay daha beklemeyı dusunuyorum. 2017 bası gıbı dogacak sekılde hamıle kalmak ıstıyorum kı borclarımız bıtsın cocuga harcayacak paramız olsun... kımılerı dıyecek onu dert etme, kıyafet vs. bır sekılde alınır, sagdan soldan gelır kı aılem bu konuda cok destekcıcdır benım ama ben kendım yapayım bırseyler ıstedıgımden bekleyecegım sonrasında da ılk bır yıl belkı zorlu gcer ama gerısınde cocugumla her ortama gırmeyı dusunuyorum tatıl, aıle gezmelerı, dısarda aktıvıte falan alıssın sosyal bır cocuk olsun, bende kendı zevklerımden mahrum kalmayım D

etrafın baskısından yapacaksan hiç yapma sen bakacaksın o çocuğa valla çocuktan sonra ben kendi adıma örnek verecek olursam çok zorluklar yaşıyorum hiperaktiv bir çocuk gittiğimiz her yerde hiç bir rahatımız olmuyor peşinden koşturuyoruz sürekli 2,5 yaşında hala gece uykuları tam düzelmedi doğduğun ilk bir yılı zombi olmuştuk zaten

Evet cocuk olduktan sonra ozgurluhun kalmiyor. Ben kizim Olduktan sonra esimle sadece bir kere sinemeya gittim o kadar. Kendim kiyamadim birakmaya evde, calisan anneyim cunku. Zaten gunduz bensiz diye. Bence 30 cok gec deyil, bir iki sene daha bekleyebilirsiniz. Ben kizimi 32 yasinda dogurdum, ogluma hamileyim, 36 yasimda dogurucam ins onu da 1 haftaya. Bence bir iki sene daha bekleyebilirsiniz. Hemen cocuk diyenlere kulak Asmayin. Zaten annelik mesakkatli, istediginiz zamanda olmasi daha saglikli bence. Hem de kiymetini bilirsiniz yavrunuzn.

Hayatta kısa vadede yapmak istediğin ne varsa yap, ondan sonra çocuk düşün mantığındayım ben. Bu mantık çocuk sahibi olduktan sonra oturdu. Ne kadar hayatımı engellemiyor dense de neticede o da bi can o da bi birey ve tüm yaşantın onun isteklerine, rahatına göre şekilleniyor. Evet, muhteşem bir duygu ve evet biz de çocuğumuzdan önce "yaşamıyormuşuz be" diyoruz. Yalnız yaş faktörünün çok büyük önemi var. Bi çocuğun nazını çeken, geleceğini özenle hazırlamaya çalışan bi anne olarak söylüyorum; belli bi yaştan sonra bunları yaşamak, özellikle hamilelik sürecinin üstesinden gelmek daha da zorlaşıyor. Sizin adınıza düşünecek olursam 30 yaşımda olsaydım çoktan unumu elemiş eleğimi asmış olurdum tamamen çocuk fikrine odaklanır daha fazla geç kalmayı göze almazdım.

terfiden sonra derim ben.

ahh ceyz, karşında bi akrep kadını var Tüm engellere hayır :) 17 aylık bebeğime ve 6aylık karnıma rağmen.. Şaka bi yana oğlum 1 yaşından beri geceleri belli bi saatte ve kesintisiz uyuyor çok şükür. Dolayısıyla eşimle de çok rahat zaman geçirebiliyoruz. Ama bu düzenin bozulmayacağı anlamına gelmez tabiki, yarınımızın bi garantisi yok. 2. bebeğim doğduktan sonra biz de sahalara uzun bi süre veda edicez gibi görünüyor Lipbalmi

Bence terfiden sonra olması ve hayallerinizin bir kısmı gerçekleştikten sonra çok daha doğru. Hem maddi açıdan rahatlarsınız hem de içinizde kalan hayalleriniz olmaz. Gerçek hayatta çok gördüm bebek olduktan sonra hayatı değişen ve yapamadığı şeylerin suçunu bebeğe atanları. Yerinde olsam beklerdim.

evet benim de düşüncelerim bunlara alakalı..1-2 yıl beklemek büyük pişmanlık olmaz heralde. Lipbalmi

Maşallah :) Sorma sebebim, cinsel hayatta değişiklik olmuyor yazmışsın da bizim 2 yaşından sonra değişiklik olmaya başladı Uyumuyor bizimki, o uyuyunca ben de uyumuş oluyorum

valla bende gezmeyı cok severım, ama aıleden gelen bırsey, aılem ne benı kısıtladı ne kendılerını bende aynı seyı kendı cocuklarımda yapmak ıstıyorum... cunku ben mutsuz olursam bu esıme de cocuklarıma yansır . push ; D damdan

Kariyer yap daha yasin çok yokn32 de hamile kalsan da olur çocuk demek büyük sorumluluk demek gece gündüz mesai demek tabii ki ilk zamanlar biraz özgürlük kisitlaniyor tabii sonra nasıl alistirirsan öyle gider ben ocakta doğum yaptım kızım 20 günlüktü onunla beraber gittim her yere sogukmus yagmurmus dinlemedim çok şükür biseyde olmadı 9 aylikti ise başladım onu krese bıraktım yani herşey sana bağlı sen ne kadar rahatsan o da o kadar rahat ve güvenli buyur gözünde bu kadar özgürlüğü filan büyütme ama ben senin yerinde olsam önce kariyerimi tamamlarim. fbuket

30 yaşındaki kadına yaşın geçiyor diyenler olmuş N

ikinizinde hazır olması gerekiyor bebek için.. yaşınız çok geçmeden denemeye başlayın bence.. . push ; C

Cocuk iyi guzel ama tum rahatligin bitiyor.. uykusuz perisan geceler, ve gunduzler.. cok zor annelik. Ikinciyi asla istemiyorum.

Valla ben kime sorduysam aldığım cevap çocuktan çnce yaşamıyormuşumm oldu. Elbettte herkes ne kadar zor olduğınu söylüyor biliyoruz. Ama yinede çocuksuz olan dönemlerini saymadıklarını söylüyorlar. Ne kadar doğru bilemem:-D

valla ben 4 yıllık evliyim 31 yaşındayım halen anne olmaya kendimi hazır hissetmiyorum çalışmıyorum oldukça asosyalim, monoton bir hayatım var ailemden ayrı bir memleketteyim kendime güvenemiyorum işin açıkcası ama illaki bir evladım olacak aile kavramı için bu şart... şimdiki aklım olsa evlendiğim yıl hemen hamile kalmak için uğraşırdım çünkü erteledikçe erteliyorsun sonra bu fikirden uzaklaşıyorsun bence denemeye başlayın zaten ha diyince hemen hamile kalınmıyor %15 lik bir ihtimalden bahsediyoruz yapın kariyerde yapın çocukta zaten halihazırda bir işin var 1 yıl sonra değilde 2 yıl sonra terfi edersiniz iş yükünüz arttıkça düşünceleriniz değişebilir çünkü S synulox

ruh halim ancak bu kadar güzel anlatılabilir di.. Bende şu an özgürlüğümün kısıtlandığını hissediyorum. Ama belli bir olgunluğa gelmişsiniz.. Ay başı tatile gideceğiz kısmetse.. Tatilleriniz hayalleriniz 3 kişilik olacak artık.. Sizden bi parça olacak bi de bu yanından düşünün. C

tüm anlattıklarının üzerinden kendimi senin yerine koyarak düşündüm de ben olsam acele etmezdim. hele ki sırf çevre baskısı yüzünden hiç düşünmezdim. çocuk olduğu zaman tüm hayatın onun oluyor evli değilim ama çevremdekileri değerlendirerek böyle gördüm. yaşının da çok geç olduğunu düşünmüyorum.

arkadaşlar merhaba, 2 yıllık evliyim 30 yaşındayım eşimle aynı yaştayız.. toplam 3 yıl flört+nişan dönemimiz oldu.. ikimiz de çalışıyoruz. son zamanlarda ne zaman bebek sahibi olacağım soruları kafamda.. zaten çevreden de bu konuda yoğun bir baskı var. etrafımda benden sonra evlenen herkes hamile veya bebeği oldu. biz hala beklemedeyiz, karar veremedik.. bir yandan daha yapmak istediğimiz ertelediğimiz çok şey var.. yurtdışına gitmek, çeşitli tatiller aktiviteler gibi... etrafımda gördüğümm kadarıyla çocuk olduktan sonra çiftlerin hayatı bayağ bir değişiyor. yani eşle başbaşa kalamamak, eşin ailesi veya kendi ailem ile daha sık görüşmek vakit ayırmak zorunda kalmak... geceleri uykusuz kalmak gibi.. diğer ve en önemli sorun da önümüzdeki yıl(2016'da) kariyerimde basamak atlayacak olmam. yani şuan karar verip hamile kalırsam kariyer yapmam 1-2 yıl kadar daha gecikecek.. bankacı arkadaşlar beni daha iyi anlarlar süre ve zamanlama konusunda... sizlere sorum benim yaşımda ve bu konumda olup çocuk yaptıktan sonra keşke biraz daha bekleseydim evliliğimin özgürlüğümün tadını çıkarsaydım diyen var mı? ya da çocuktan sonra hayatımda şunlar şunlar değişti diyen.. NOT: özellikle bana sanki çocuk olduktan sonra özgürlüğün kalmıyormuş gibi geliyor. bunun sebebi anne baba çalıştığı için ailelerin olaya müdahil olmasından kaynaklı.. gelip kalmalar artıyor böylelikle insan eşiyle başbaşa geçirdiği günleri özleyebiliyor. ben bunlardan çok etkilenen bir insanım. ne yapacam bilmiyorum. ayrıca zaten çok yoğun bir cinsel hayatımız yok biraz mototonlaştı. bebekten sonra daha da kötüye gider mi? themis1990 canım oğlum

Ben 24 e yeni girdim anne oldum beneğim 3 aylık ama çok zor bi dönem atlattım kendim çok istediğim halde doğumdan sonra neden bu kadar acele ettim dedim 2 senelk evliyim eşim 29 yaşında onun için erkenden düşündüm şuan yeni yeni rayına oturuyo ama eskiden eşimle hep başbaşa olurduk kitap okurduk sohbet ederdik doğumdan sonra onları hep unuttuk çok zor geliyo hiç dışardan göründüğü gibi değil ve bende kariyerimde adım atacaktım ki doğum yaptm ve bebeğe ve eşime sürekli hep sizin yüzünüzden evdeyim diyodum çok zor zaman geçirdim ama ikinci çocuk için 10 sene sonra düşünürüm gece uyanmaları çok yoruyo sonuç olarak istyosan çok yorucu ama bi gülüşü bazen içimi eritiyo yavaş yvaş keyfi çıkıyo oğlumla H

ehiehi gaza gelip çarşaf gibi yazıyormuşum ne var ne yok Bilmiyorum ben "evliyim ve cinsel hayatım illa aktif olmalı" çabasında değilim, iki tarafta istekliyse zaten mutlaka ortak bi alan bulunur. Ama bi taraf yorgun, isteksiz vs. ise bunu çok kafama takmam. Evliliğimin önceliği bu değil artık, benim için önemli olan eşimle geçirebildiğim, benim ona onun bana koşulsuz ayırdığı saf vakitler.

ben 27 bıterken 28 ıme gırerken evlendım... oncelerı 1 sene ıstemem zannederken dedıgın gbı cevredekılere özenme,,, hayat arkadasınla mutlu gıden yuva vs vs etkıledı ve karar verdım. henuz 4 aylık evlıydım. kaç ay beklerım olmaz dıye dusunurken 2 ay sonra hamıle kaldım. yanı 5-6 aylık evlıyken hamıle kaldım. gelelım soruna bebek tum hayatını degıstırıyor bence... herseyın degısıyo, oncelığın, sorumluluğun... sımdı bebıslede gezersın tozarsın dıyenler olacaktır elbette ama gezersınde nasıl gezersın. mısal bır avmye gıdıyoruz yarım saat dolaşıyoruz oturzalım yemek yıyelım dedıgımızde bızım cadı sıkılıyor aglıyor yada uykusu gelıyor hop eve dönuyoruz. kış gunu gezmıyoruz yazın aman gunes carpmasın esımle basbasa gıttıgım anlar cok azaldı... cınsellık konusu bebısten sonra farklılaşıyor... yanı bız aynıyız dıyen zordur bence... bı kere aman o uyanmasın şimdi kalkar cabuk olalım vs vs açık yazmayayım ama anla işte... aileler konusuna gelınce bende bı sıkıntı olmadı. halıyle daha sık gelıyorlar ama ınan gelselerde azcık bebege baksalar iş yapsam dıyosun ben erken karar vermışım düşününce.. ama bu zorlukları bır yana sen ıkı yıllık evlısın yas 30 olmuş... karıyer için çoçuğu ertelemezdım doğrusu... çunku kucagına alınca anlayacaksın ne karıyer ne para ne pul hçbırşey bu sevgının bu aşkın önune gecemez... annelık bambaşka brşey... o yuzden 2 SENELIK EVLI OLDUĞUN VE YAS 30 OLDUGU için bekleme derım cnm...

Bizim durum hamilelikten doğuma kadar normaldi; doğduktan sonrasında da normal devam etti. Hatta ben şaşırırdım hamileyken ya da bebek doğunca cinsellik neden sekteye uğrasın ki diye. Uykucu bir kızım var aslında, bebekliğinden beri gece hasta filan değilse kalkmaz. Ama ne olduysa 2. yaşından sonra geç yatıp geç kalkmaya başladı, pat diye odaya girebiliyor, kilitliyse ağlıyor filan. Uyutmaya çalışırken ben uyuyorum, bazen dayanamıyorum babasına veriyorum gidip uyuyorum. Ben mi uykucu oldum kızım mı hiperaktif oldu anlamadım. Anneanne bakıyor, sabah 10a kadar uyutma diyorum, kalkmıyor kızım napayım diyor

Kızım dogdugundan beri eskisi gibi dgl hayatım evet ama kızımdan onceki hayat dglmis ki zatenben kızım dogduktan sonra annemi daha cok sevdim onun degerini onemini kiymetini daha iyi anladim... esime olan sevgim farkli bi boyuta gecti sanki... Etrafa karsi daha duyarli bi birey oldum... mesela kulaklarm bile daha mutlu artik:)ndn?onceden takardm kulakligimi ooo bangır bangır sarki dinlerdim... ama smdi kulakligm nerde onu bile bilmiyrm.. ya kücük prensesim aglarda sesini duyamazsam... snra uykuyu cok severdim.. bos vakit bulsam tv karsisinda yatmak vazgecilmezmdi... smdi mi uyku diye bisey yok o nasi biseydi ki:)) meger ben toplamda 5 saat uyusamda yetiyomus.. bide sabah o agulu gugulu seslere uyaniyosunuz bi bakayim napiyor diyosunuz uyku sersemi sizi fark ettigindeki gulucugu cırpınısi yok mu inaninki hicbiseye degsmem o ani... bide esimle tatile cikicaktik bizde sklydm cok.. smdi siz deyince aklima geldi ztn tatile ihtiyacmda kalmamis unutmusum baksaniza... Aileler konusunda da ilk 1 yil calismazsiniz snrada krese verirsiniz hem siz buyutmus olursunuz hem rahat edersinz ben suan boyle yapiyorm..:)