Şu olsun bu olsun öyle çocuk yapalım demedik açıkcası. Eşimle artık yapsak mı bir çocuk dedik ve yaptık. Ayrıca istediğimiz çoğu şeye oğlumdan sonra hızlıca sahip olduk. O anlamda şansımız bizim. Doğduğu andan itibarende eğitimi için yatırım yapıyoruz. Hamileliğim doğum anı emzirme benim için keyifli anlardı. Doğum sonrası göbeğimin gitmesine üzülmüştüm. Bebeğim karnımdayken bir bütündük. Şimdi 1 yaşında yürümeye başladığı için bağımsız takılıyor. Emzirirken öyle romantik anlar yaşıyoruz ki. Gözlerimiz gözlerimizde onun eli benim yüzümde benimki onun yüzünde saçlarında. Beni gördüğünde attığı kahkaha bana sarılması müthiş. Eminim babası bizi çok kıskanıyordur. Arada zaten serzenişte bulunuyor.

Merhaba hanımlar 4 yıllık evliyim, çocuğu eşim çok istiyordu başlarda, ben kendimizi hazır hissetmediğimi dile getirerek 4 yılı devirdik. Evliliğimiz de oturdu, bu süreçte çok şükür eşimle ilgili bir sıkıntım yok. Çocuk istememe sebebim de ev aldık borca girdik bazı eşyalarım yoktu onları aldık. Ben 1 yıldır çalışıyorum 2 ay sürem kaldı iş yerinde çalıştığım süreçte de aldim biraz eşya 1 2 tane eksiğim kaldı yavaştan da çocuk fikri yokluyor. Ama korkmuyor da değilim hamile kalırsam çalışamam belki iş bulmak da daha zor olacak çevremdekiler de hemen hamile kalcak mısın yavaştan başla diyolar. Aklım çok karışık siz tam olarak ne zaman hazır hissettiniz hamileliğe Otrera

Çocuk sevmiyorum. İnsanların da bu dünya için önemi olduğunu düşünmüyorum. Bir kişi daha eklemeye lüzum yok bence therealsinner Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

38 yaşımda, evliliğimin 3. yilinda hazır hissettim. Suan bı ayağımla onu sallayarak yazıyorumkusmalardan dolayı aşırı zor bı gebelik geçirdim.9 ay aralıksız kustum, kabus gibiydi. Bi daha çocuk falan istemem, bi tane yeter dedim hattaşimdi 1 yaşına gelsin ikinciyi yapim istiyorumM U H T E S E M bı duygu. Covid oldum ve iki gün önce bı an koku duyumu kaybettim. Uzuldugum ve aklıma gelen tek şey kızımın kokusunu nasıl duyacağım oldu. Omrume bahar geldi onunla birlikte

Benim için hazır hissetmek diye bir şey olmadı hiç Hep uzaktım, çocukları da çok severim halbuki Ama sorumluluğundan, rahatlığımdan vazgeçemeyeceğimden korkuyordum Sonra ne oldu ben de bilmiyorum sürpriz geldi kızım. Şimdi ise mutluyum, doğmasını bekliyorum L

Hiç deneyimlemediğiniz bir şeye tam olarak hazır olamazsınız zaten. Evliliğimin 3. Yılında evlat sahibi oldum. 2 yıldan sonra istedik, nasip oldu. Bu çok özel bir durum, ilişkilere evliliklere maddi manevi her türlü şeye göre karar verilir ve takdir edilirse olur. 4 yıllık evlilikte eşinizle de mutluysanız bu yola çıkmakta bir sakınca göremiyorum.

Bir erkek için çocuk fikri zor değil Asl olan kadının hazır hissetmesi istemesidir 9 ay karnında taşıyan En az 1.5 yıl emziren Ortalama 6 7 yıl size bağlı muhtaç biri olacak Sizin vücudunuz değişecek kilo alacaksınız Çatlayacak kararacak varisleriniz olacak belki Duygusal saçmalıkları saymıyorum bile Bu sorumluluğa hazırmısınız Erkeğe düşen çocuğu yapmak zor bir iş değil vede zevklidir Helede maddi olarak zorlanacaksanız Kocaman bir ünlem işareti koyarım ben

Evliliğimiz oturunca birazda maddi anlamda iyilşme olunca hemen niyetine girdik bir kaç ay sonra güzel haberi aldık. Şimdi 2. ye hamileyim ilkinden biraz daha zorluyor gebelik beni :) eğer anne olmak isteniyorsa evlilik rayına oturduysa çok ertelenmemeli yaş ilerledikçe fiziksel olarak bayanlar için zorlu geçiyor sanırım. Allah isteyen herkese nasip etsin . push ; tombilibaykus Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Cok kisisel bi soru. Dogru vakti bulmak herkes icin farkli manaya geliyor. Kimi anne yasi gencken en uygun zaman oldugunu dusunur, kimi is guc evlilik maddiyat oturunca, kimi evlendigi gunun gecesi hamile kalmak ister, kimi hic bir kosulda hazir hissetmez. Benim ilk cocugum surpriz oldu. Ikinciyi de ilk cocugumun yasina gore ayarlamaya calisitim. Tek kistasim oydu acikcasi. Leylifer12 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evliliğiniz sağlamsa bir çocuğa her türlü bakılır bu işin maddi kısmı mental olarak bi hazrlık olduğunu sanmıyorum ancak hormonlar uyarabilir

5 senedir hazirim da uyustugum birilerini bulamadim, denk gelemedik bir turlu :) Bir tane bulmustum onu da annesi aldi :\

Bu çok öznel bir soru. Ben maddi olarak rahat hissettiğim bir dönemde tercih ederdim çocuk sahibi olmayı şahsen. Çünkü maddiyat zora girince evde huzur kalmıyor. Çevre baskısından değil de, kendiniz de istiyor musunuz bunu derinlemesine düşünün. Çocuk ciddi bir sorumluluk, hayatınızın en az birkaç yılı kendinizden feragat edeceksiniz.

Maddi manevi tam olarak hazır hissstmeden bu kararı almayın bence. Hayattan beklentileriniz önemli. Biraz daha çocuksuz olup, eşimle zaman geçirmek istiyorum, gezip kendime zaman ayırmak istiyorum veya henüz anne olmanın sorumluluklarına hazır değilim vb diyorsanız, kesinlikle tamamen içinize sinene kadar yapmayın. Maddi açıdan çocuk sahibi olmak sizi zora sokacaksa sakın ama sakın hallederiz ya diyip hamile kalmayın. İstemiyorsanız mutlaka korunun. Sonra sürpriz gebelik oldu dememek için. Yani bu sorunuz çok subjektif bir konu, herkes gerçekten tam olarak hazır hissettiğinde böyle bir işe girişmeli bence. E tabi herkesin hazırım deme kriterleri de farklı haliyle. Eşiniz baba, siz anne olmaya hazır hissetmeden, bence denemeyin. Aceleye getirilecek bir karar değil. Bence kendinizi sıkmadan enine boyuna düşünün

Çevrenizdekilerin şu sözü gerçekten çok komik. Çocuk, denedikçe olma olasılığı artan bir şey değil. Neden hazır olmadan denemeye başlayasınız ki? Ya ilk korunmadığınız seferde olursa?

Valla ben de dusunemiyorum cocuk. sorumluluk bi yandan dunyanin hali bi yandan salginlar savaslar krizler.. ne bileyim cok zor geliyo birini dunyaya getirmenin sorumlulugu. aala el bebek gul bebek buyutmem duse kalka buyuturum dayanikli olur benim bebek de yine de cesaretim yok

Hissetmedim. Hissedilebilecegini de sanmiyorum. Yani en azindan duygusal olarak bu boyle. Cunku ne kadar dusunursen düşün asla ben oldum diyemez insan gibime geliyor. Ben ileride cocuk sahibj olmayi elbet istiyordum ama acikcasi cocuklari sevmiyor ve kendimi cocukla diyaloga cok uzak hiss. ediyordum. Bu sebeple erteliyordum. Ama sonra benle ayni hafta evlenen arkadasim 1 sene korunduktan sonra, 1 sene denedi ve olmadi. En az 6 ay olmamasi normalmis zatn vs diye konusmalar geciyordu. Evliligim 2 wene dolmus, yasim 27 olmustu. Ne kadar dusunursem dusuneyim hazir hissetmeyecegimi biliyordum. O yudn tipki aşk evliligi degil mantik evliligi yapanlar gibi mantiken bebege hazirlanmam gerektiğini dusundum. Evligim ve yasim yeterli olgunluktaydi, maddi olarak sıkıntımız yoktu, sehir degistirme tasinma isim vardi vs, sonrasinda korunmayi birakalim, bi 6 ay falan da olmamasi normalmis bir sure olmazsa eger yas 30 oldu vs diye kendimizi kaygiya sokmayalim, artik deneyelim dedik. Ilk ayda oldu beklemiyodum. Saskinlikla karisik bi pişmanlık yaşadım acikcasi. Ama alistim, mutluyuz su an. Hayirlisi diyorum bakalim. Zaten cok kaygili biri degilimdir, olacaklari akışına bırakıp tadını cikariyorum diyelim.

Hemen olmaz zaten diyerek harekete geçmeyin bence. Ben yaş gelmiş 31e, adet düzenimde sorunlar var ve çok sancılı geçiyor, zaten kilom da var hemen olmaz dedim ama tek seferde oldu. Siz gerekli doktor kontrolünü yaptırın ama en azından madden rahat olana kadar bekleyin. Eskiden çocuğa "fazladan boğaz" gözüyle bile bakılmazdı. Sofrada ne varsa yer kalkardı herkes. Ama şimdi bilinçlendikçe onun beslenmesini sadece maliyet değil zaman açısından bile önemsiyorsunuz. Giyim kuşam, bebek odası gibi yeni masraflara girişeceksiniz. Zaten yeni düzen, uykusuzluk, yorgunluk, sorumluluk gibi ağır yüklerin üstüne bir de maddi kaygılar eklenirse zorlanabilirsiniz. En başta huzurunuz kaçar. Zaten insan çocuğuna almadığı şeylerden değil "alamadığı" şeylerden dolayı pişmanlık duyuyor. Almamanızın "şımarık olmasın, zaten ne kadar kullanacak, evde yer yok" gibi sebepleri olabilir. Ama alamadığınızda vicdan azabı yaşarsınız.