Mantık ne gezer aşkta değil mi..

Bunlar şimdiden gözüne batmaya başladıysa evlenince misli misli batacak haberin olsun, evlenmeye iyi düşün karar ver evlenince düzelir diye birşey yok genelde evlenince daha çok kendini salar rahatlar.

Arkadaslarinla tanistirinca cekindigin birisiyle asla evlenemezsin... evlensen bile mutlu olamazsin... nar_agaci

Sevgi ilişkileri yürütmeye yetmiyor hele ki evlilikleri Arkadaşlarınla tanıştırmaya çekindiğin insanla evlilik olmaz Beraber geçen 6 yılda sen ayrı bir yöne, o ayrı bir yöne gitmiş aslında Bence bu işi daha fazla uzatma, ikinize de yazık

Bu iliskinin omrunu ben cok uzun gormedim acikcasi. Hayatta farkli yonlere buyumussunuz, farkli yonlere gideceksiniz bence.

artılarını ve eksilerini düşündüm demişsiniz ama ben artı göremedim sanki hep eksilerini yazmış gibisiniz... bence fazla uzatmayın ve sonlandırın bu işi... daha şimdiden çevremiz, kültürümüz, eğitimimiz, bakış açımız farklı diyorsunuz peki aynı olan şey ne? yani devam ettirmek için bazı şeylerin ortak olması gerekiyor değilmi?

6 yıl uzun bir süre ve bir şeyin alışkanlığa dönüşmesi için tam da uygun süre aslında. Yani ilişkiye başladığınız yaşların 17-18 olduğunu düşünürsek, resmen birlikte büyümüşsünüz, belki o zaman aşıktınız, çok heyecanlıydınız ve daha benzerdiniz. Zamanla birbirinize bağlandınız, alıştınız ama birey olarak farklılaşmaya başladınız. O baştaki heyecan da yerini sevgiye, alışkanlığa bıraktı muhtemelen, yani birbiriniz için çok alışkın olduğunuz, aileden biri gibi oldunuz. Dolayısıyla şu an ne senle ne sensiz noktasına gelmişsiniz. Ben açıkçası alışkanlığa bağlı bir sevgi dışında, nişanlına bir karşı cins olarak çok yoğun duygular hissettiğini düşünmüyorum çünkü bu saydığın farklılıkları görebilmek, hatta onlardan rahatsız olmak demek mantığının duygularından ağır basmaya başlaması demek bence. Mantık ağır basmaya başlamışsa da aşktan söz edilemez. Ayrıl ya da devam et demek doğru değildir, sen içinden ne geliyorsa onu yapmalısın ama şunu unutma; insan çok da iyi olmayan ama alıştığı seçenekten zor vazgeçer, değişim her zaman korkutucudur ama bir ömür boyu da sorunlu, memnuniyetsiz bir insan ve eş olmak ister misin? Yoksa cesaret edip, bir adım atıp, belki bir süre üzülüp ama sonra yeniden aşık olup, bambaşka bir hayat mı yaşamak istersin? Hiçbir seçeneğin mutluluk garantisi yok ama bunları iyice bir düşün derim:)

Bir hayati paylasmak icin kafa yapilarinin uyması ve hayattan beklentilerin yakin olmasi cok onemli. Yani tabii ki birbirinizin kopyasi olamazsiniz ama bu kadar farkli olmak da ilerde mutsuz olmana yol acacaktir kesin.

Sana ayak uydurmak için neden çaba sarfetmedi, aslında sorun burda. Çünkü değişmek istemiyor. Çünkü o kendinden memnun. Suçlayamazsın da bunun için. O böyle ve sen onu böyle sevdin. Uzun ilişkilerde önemli olan bir konu var, birlikte evrilmek, değişmek, gelişmek. Ne yazık ki sizin olgunlaşmanız, büyümeniz birbirinizden bağımsız gerçekleşmiş. Hayatın çok farklı noktalarında olduğunuzu düşündüm yazdıklarından dolayı.

Şu durum gerçekten çok önemli. Ailelerin anlaşması, para, evlilik hazırlığı vs. herşeyin üstesinden gelinir ama şunun üstesinden gelinmesi bir anda olabilecek bir şey değil ve çok daha sorun yaratabilecek bir şey. Her daim onu savunma veya onu çevrenize kabul ettirme yükünün altına girmek kolay değil, ancak onun bu konuda içinden gelerek çabalaması lazım ve yapmak istemezse de zorla olmasını istemek hiç olmaz. Beni böyle sevdin böyle de kabul et demeye sonuna kadar hakkı var çünkü.

Evlenirseniz ya sen kendinden vazgeçip değişeceksin ya da en fazla 2-3 sene sonra ayrılacaksınız. Yürüyecek gibi görünmüyor.

Yeni ayrı dünyaların insanısınız.. Ee 6 yılda değistiremediyseen dahada değismez.. kültür farkı çok zor cidden

Hayata, olaylara ve geleceğe olan bakış açılarımızdaki farklılıklar. demişsiniz,,, bunlar boşanma sebebi bile olabilirken siz buna rağmen bile bile evlenirseniz bence çok zor huzurlu olmanız.. hayırlısı olsun hakkınızda..

esprili ama gerçekçi bir cevap olmuş...

M M e g ask yokki.. ask olsa bunlari gozu gorurmuydu.. ask cok kiymetli bisi.. bu olmadanda evlilik olmaz.. M M e

Yapılarınız çok farklı gibi, evlenmeden düzelmesini sağlamalısınız. Yoksa evlenmeyin derim ben.. Eşlerin birbirinden utanmaması lazım göğsünüzü gere gere arkadaşlarınızla tanıştırmanız lazım. Yada bir yerde yemek yerken ondan utanmamanız lazım... Bunlar ufak ama önemli detaylar şuanda bunlara bu kadar takılıyorsanız evlenince daha fazla takarsınız çünkü...

Hayat herkese aynı imkanı sunmuyor malesef

Adam 6 senedir neyse hala o.. Ne bilsin senin okuyup gelişeceğini..

Öğretmen asgari ücretle çalışanla evlenecek ve mutlu olacak evlilik öyle sevgililiğe benzemez yıllardır tanıdığın adamı gün gelir hiç tanımamışım dersin üzülüyorum okuyup emek veren insanların bu durumda olmasına

Önceden sevmiş olabilirsin ama şu an yeterince sevdiğine emin misin? kendine dürüst ol en azından, aslında ayrılmaktan değil de vicdan azabı çekmekten korkuyosun onun üzülmesinden, ayrılığı kaldırabileceğinden emin değilsin o nedenle devam ettiğini düşünüyorum. hannesli Desert

Kucuk yas iliskileri genelde uzayinca evlilik isinde sikintii oluuor cunku herkes buyudukce secimler yapiyor o yonde ilerlemeue basliyor ve aradaki farklar ortaya cikiyor benimde oyle bir tecrubem vardi bitirdik iyikide bitmis simdi baskasiyla evliyim mutluyum

Tatlım yaşın kaç bilmiyotum ama sana kenfimden bi örnek vericem ben de 5 yıl önce birisiyle çıkıyorum. Ben üni o lise mezunuydu. İlk başlarda deli gibi sevdik. Çok iyi çok sadık biriydi. Ama zaman geçince senin gibi düşünmeye başladım. Böyle acabalara başladım. Ben ünideyken aynı sokakta oturuyoduk. Ev arkadaşlarımız vardı. Ben 3 kızla kalıyodum. Ama daha sık görüşmeye başlayınca anladım:daha büyük sorunlar başladı. Çok sevmeme rağmen daha sık sprunlar, daha sık kavgalar başladı. Çünkü yaş geçince aman geçince büyünce anladımki olmuyo. Şimdi evliyim. 4 yıldır harika bi ilişkim var. İyiki o zaman ayrılmşım. Mangığımı dinlemişim. Bu evlilik, mutluluk işleri hep kader kosmet ama şunu asla unutma sen N gibi durumda olupda daha sonra mutlu olan bi tane bile insan yok ettafımda. Çok çok iyi düşün. Şimdiden rahatsız ılmaya başlamışsın bazı hareketlerinden. Daha sonra çekilmes bi hal alcak..

6 yil diye evlenmek zorunda değilsiniz. Evlenmemelisin.. Hem onu hem kendini mutsuz edersin...

Nişanlanmadan önce fark edemediniz mi bu farklılıkları? Hep işler ciddiye binince pişmanlıklar yaşanıyor. Karşınızdaki insana da yazık. Ayrıca demek ki o sizinle yaşanan bu farklılıklardan rahatsız olmuyor. Kararı verecek olan sizsiniz. Evlendikten sonra boş zamanlarınızda yapmak istedikleri bile batıcaktır size. Buna emin olun.

Valla bu anlattıkların gerçekten evliliğe zarar verecekler şeyler. Klişe olacak ama farklı dünyaların insanısınız siz.

3 yorum yazdım bu konuya.. Sonuç olarak aşk ya yok ya da konu sahibinin yaşı ilerledikçe yıllar içinde aşkı bitmiş ve acabaları başlamış.. Hayırlısı olsun hakkında..

Erkekler evlendikten sonra eşlerinin çalışmasını istemiyor sizin de öyle olursa asgari ücretle nasıl geçineceksiniz? üniversite okuyorsunuz işi garanti olan bir bölüm mü?

M M e g ask yokki.. ask olsa bunlari gozu gorurmuydu.. ask cok kiymetli bisi.. bu olmadanda evlilik olmaz.. Y

Bazı şeyler yaş ilerledikçe, gerçeklerle yüzleşince ortaya çıkıyor. birini sevince gerçekten mantık geri planda kalıyor.

Evet seven insan böyle sorgulamaz tartmaz.. Bence sevgini sorgulamalısın..

Aslında kendine itiraf edemesende sen şimdiden bu adamdan tiksinmiş uzaklaşmışsın şimdiden kendine layık göremediğin bir adamla bir ömür asla geçmez bunu bil.. 1Sen

Bence sorun sevdiginizin kendini degisitirip degistirmemesinde degil. Her ne kadar da degistirse siz yine de ondan utanacaksiniz. Bence sorun sizde. Siz degismeyi deneyin. Kendi haline bırakın, utanmayin. Hayir yani telefonla sesli konuşan bir insandan neden utaniyorsunuz? Küfürlü mu konusuyor? Ya da nasil yemek yiyor ki utaniyorsunuz? Adam kraliyet ailesinden gelmemiş 4 5 bicak 4 5 catal kullanacak hali yok. Ki yemek adabi da universitede ogrenilmez. Ne alakasi var. Dedigim gibi bence sorun sizsiniz. Universite okumadigi için utaniyorsunuz. Siz utaniyorsunuz!! Inanin o halinden memnun. Cok lüks yerlere gidin bakalim orada insanlar nasil telefonla konusuyor, nasil yemek yiyor? dediğim gibi gercekten sorun sizdedir.. Bence ondan önce siz değisin. Adam hanzo mu ki arkadaslarinla tanistirmaya utaniyorsun? Arkadaslarin nerden gelmis? Gokten zembille mi inmişler? Ya da Prenses Kate falanlar mi? Eminim onlar bile bu kadar kompleksli degillerdir. ha simdi dersin ki toplum icinde belli görgü kurallari vardir diye, görgü küfür etmemektir, görgü yere tukurmemektir, görgü ekmegi nasil yedigin değil ekmegi yeyip yememendir. Çöpe atip atmamandir. Bence sen bir kere daha düşün. Sorun nisanlinda değil. Sen tedavi olmalisin. Hayat böyle devam etmez.. Çocuğa da yazik etme. Kendini assagilik, pislik, lanet bir şey olarak gordutme. Sahsen senin anlattiklarindan nişanlıni ben böyle gördüm. ...!!

Aranizda farkliliklar gözüne batiyor. Suan böyle düsünüyorsan, evlenince daha beter olur diye düsünüyorum.. Arkadaslarnla bile tanistirmaktan cekiniyorsun, evlenince esim diye tanistirinca neyapacaksin? Hayat senin, karar senin. Iyi düsün diyecegim ama sen aklinda zaten bi cok seyi netlestirmissin.. J Janet Jak Esim Durme, durme

Kızlar buraya yazınca kendime kızdım nedense, direk nişanlımı savunmaya geçtim kendi içimde de. Ben bu öküzü çok seviyorum, onsuz kalmakta hiç istemiyorum. Sanırım sıkıntılı bir yolculukta olsa onunla olmasını istiyorum. Evet hala net değilim bunun iyi bişey olmadığınıda biliyorum Ama ikizler burcuyum ve zaten çoğu şeyde de karar vermem zor oluyor. Gelecek günler ne getirir bilemem şuanki kararım onunla yola devam etmek. Vakit ayırıp cevap veren, düşüncelerini paylaşan herkese teşekkür ederim.

Öncelikle evlendikten sonra ne olur diye bir şey yok.6 yıldır tanıyorsunuz ve onun huyları bu değişmez, değişemez de. Ayrılırsanız da yapamazsınız haklısınız. Ama genel anlamda memnunsunuz anladığım kadarıyla. Ozaman yapacak bişe yok siz onu olduğu gibi kabulleneceksiniz sonuçta seviyorsunuz ve arada yaşanmış yıllar var

Her şey tamamda arkadaşlarınla tanıştırırken rahatsız olmam hoşuma gitmedi. Sen bu adamı sevdiğine emin misin? Bu söylediklerin evlilikte ciddi sorunlar oluşturur. Ne demiş atalarımız "Davul bile dengi dengine.". Adamlar boşuna dememişler..

Saglikli bi evlilik olacagini sanmiyorum yazdiklaeina bakilirsa nisanlin degisicek birine benzemiyo farkli dunyalarun insanisinz bence iyi dusun evlenince vazgecmek kolay olmuyo malesef

Yok o konularda asla kısıtlayıcı olmadı. Tam tersi çalışmamı destekliyor. Bazı konularda benden daha sakin ve olgun. öğretmenlik okudum. ileride senin yüzünden şunu da yapamadım deme, istediğin şeyleri amaçlarını gerçekleştir diyor. E

ee sizce nişanlınız kendini geliştirecek mi hani ne görüyorsunuz ilerisi için, sonuçta sizn istediğiniz kalıba girmeyeceği yüksek ihtimalle aşikardır.. zaten azim ve istikrar yokmuş, ee nişanlınızdan utanmakta var bir de bi yandan ki siz ne kadar seviyorum deseniz de aslında maalesef sadece alışkanlığınız var sevginiz bitmiş... hani ayrılmazsanız nasıl olacak ayrılsanız nasıl olacak 6 yıl bu dile kolay, ama daha siz üniversiteyi kazandığınızda bir hesaba girmeniz gerekiyordu.. yalnız çok tanıdığım var kadın doktor kocası fabrika da işçi kadın avukat kocası muhasebeci kadın öğretmen kocası bakkal... uzaar gider ve evliliklerinde sıkıntı görmüyorum o kişilerin umarım sizde yoluna koyarsınız

Bence aşk yok.. Aşk olsa hiç bir şey batmazdı gözüne.. Onun ki alışkanlığın getirmiş olduğu sevgi.

Bence bu iş olmaz. Sen körelirsin.

Konu sahibi uçtu Y

Kızlar merhaba, uzun zamandır siteyi takipteyim kararsızdım fakat üye olup sorunumu sizlerle paylaşmak, fikirlerinizi almak istedim. 6 yılı aşkın süredir birlikteyim nişanlımla ve geçen sene nişanlandık. Siz sormadan söyleyeyim ben 23, nişanlım 24 yaşında. Seneye evlenmeyi planlıyoruz fakat benim kafam çok karışık. Nişanlım açısından bir sorun yok o bir an önce evlenmek istiyor benimse tereddütlerim var. Ben 4 yıldır başka bir şehirdeydim üniversite okuduğum için oda lise mezunu çalışıyor. şuan aynı şehirdeyiz. Genel olarak bir sevgili olarak ondan memnunum arada öküzlüğünüde yapar ama anlayışlı, sevecen ve sadık. ee sorun ne diyeceksiniz. Hayata, olaylara ve geleceğe olan bakış açılarımızdaki farklılıklar. Kızlar ben çok emek vererek üniversiteye gittim çalıştım çabaladım hırslı bir yapım var. Nişanlımda benim tam tersim bişeyleri istese bile olmayınca vazgeçip napayım diyenlerden. Ben mesleğimi elimi alıp daha iyi yerlere gelmek, kültür seviyesi açısından daha iyi bir çevre içinde olmak istiyorum. Onun şuanki arkadaş çevresi ise bundan çok uzak tabiki o da öyle onun çevresinde kendimi yabancı gibi hissedip sus pus kalıyorum. birlikte bir yere gittiğimizde bile bazı hareklerinden aşırı rahatsız oluyorum. Telefonu çalıyor mesela yüksek sesle konuşuyor dikkatini çekiyor etrafın, dışarda yiyoruz mesela oturusuna dikkat etmiyor vb. ve tabiki kafa yapısı olarakda ayrılıyoruz. Ben ondan kedini geliştirmesini bekliyorum o da kabulleniyor ama bir çaba göstermiyor. kendi arkadaşlarımla onu tanıştırırken çok çekiniyorum. ben onu gerçekten çok seviyorum bu 6 yılda çok şey paylaştık beraber ama evlenince nasıl olacak kafama çok takılıyor. o asgari ücretle çalışıyor bende çalışıp para kazanınca cevremiz, arkadaşlarımız farklı olunca nasıl olacak. Ve bazı konularda sorumsuz ve duyarsız davranıyor. Evlilik hazırlığı yapmamız lazım mesala şuan fakat herşeyi ben düşünüp, ben çabalıyorum. o da arkadaşlarıyla kendi hobilerinin peşinde. söyleyince haklısın diyor biraz uğraşıyor sonra eski tas eski hamam. Kızlar ben bütün bunları ve daha yazamadıklarımı kabullensemde böyle huzurlu bir evlilik yaşayabilirmiyiz? Ayrılmak inanın istemiyorum ortada çok emek, çok yaşanmışlık var. ayrılırsam kendimi toparlayabileceğimi sanmıyorum onada çok zarar vermiş olacağım. Ama bu tavırları, hareketleride hoşuma gitmiyor. Daha önce çok konuştuk fakat bunlar değişmiyor. biliyorum evlenirsekte değişmicek. Bu arada ailesi kendi ailem gibi iyiler bana, benimkilerde onu çok seviyor. Uzun oldu biraz, şimdiden teşekkürler. shiningg

çok bilindik bir hikaye... çiftlerden birisi üniversiteyi kazanıp okumaya gider... diğeri de onun okulu bitsin diye bekler... sonra o giden ufku açılmış bir şekilde geri döner ve kalanı beğenmez... siz kendiniz kabul edemedikten sonra çevrenize eşim diye kabul ettirmeniz de daha zor olacaktır... ufacık bir şekilde birisi, eşinizin eğitim durumunun sizden daha alt seviyede olduğunun imasını yaptığı zaman savunamayacak, dipsiz kuyulara depresyonlara düşeceksiniz... herkese şüpheyle bakacaksınız, acaba yakıştıramıyorlar mı ki diyerek... zamanla daha da çekilmez bir hal alacak... ya hu böyle bir ömür geçer mi? bence geçmez...

Aslında tam olarak böyle değil. Ben değiştim tabiki o da değişti 6 yıl önceki kişi değil. Biz eğitim açısından bu farkın olacağını bilerek yola çıktık zaten. Ama onun bana sözü kendini geliştireceği yönünde olmuştu. İlk tanıdığım gibi değil şuandada tabiki oda yerinde saymadı. Bilemiyorum evlilik nasıl olur obiviyante Zamansızım... tek ayak

arebesk olack ama, canim yarim hayatim demedigin kisiyle evlilik zor.. ki sen bunlari hissetmiyor ondan utaniyorsun :-( bosu bosuna polyanacilik yapip cok seviyorum falan deme.. seven insan boyle yapmaz..

Adabı muaşeret, görgü vs. değişken değil mi? Topluluk içinde ani ölüm, hastalık, kaza haberi gibi insanın kendini kontrol edemeyeceği durumlar haricinde yakındaki insanların kafalarını çevirmesine neden olacak yüksek sesle konuşmak ve bundan rahatsız olunduğu söylendiğinde umursanılmaması görgüsüzlüktür bence. Kulağımda fiziki bir sorun var, duyamıyorum o yüzden sesimin şiddetini kontrol edemiyorumu cevap olarak kabul ederim ancak.

Cevaplayan, fikrini paylaşan herkese teşekkür ederim. Hepiniz haklısınız ve doğru tespitlerde bulunmuşsunuz. Kafam çok karışık ve verilmesi çok zor bir karar. Ben bu eksi tarafları düşünüyorum ama herşeyi yazamadığım için artılarınıda düşünüyorum. Hergün burada okuduklarımız öyle erkekler var ki ben çok mu şey bekliyorum acaba diyorum. Tabiki kimsenin ne yapacağını bilemeyiz ama.

aranızdaki eğitim farkı mutlu olmanıza engel değil. ama sen bunu kafana takmışsın sanıyorum. arkadaşlarınla tanıştırmaya bile çekindiğin birini kocam diye koluna takabilecek misin?

Tanıştırmaktan çekindiğin, toplu yerlerde utandığın insanla hayatını geçiremezsin. 17 yaşında başladığın bir ilişki zaten bu, düşüncelerinin değişmesi çok normal.

Ya basacaksınız bağrınıza ya da ilk mesajınızdaki gibiyse yürümez biliyorsunuz.. Hayırlısı..

benim anlamadigim adam 6 yil once neyse simdide o neden ilk basta ayrilmadiniz? N

Universite okumussuniz, cevreniz degismis artik kendinize uygun görmüyorsunuz. Evlilik sürecinde size uygun olmayan hal ve hareketlerini surekli elestirecekseniz, gözünüze batacaksa simdidrn ayrilin. Nisanlinizada yazik. Devamli rlestirilmek kötü olsa gerek. Bagirarak tlf. konusmasindan utanmayin. Herkesin bir huyu var, degisemezsiniz. Uyardiysaniz, yapamiyorsa aliskanlik olmus. Cevrede ne utanilasi seyler var bunkardan utanmayin. Gercekten seviyirsaniz sahiplenirsiniz herseyini. Gozunuze batmaya basladigi an kirilma noktalari olusmus demektir.

Ben olsaydım yerinde: Gözüm kapalı bodoslama dalardım bu ilişkiye.. Evlenir ve onu olduğu gibi severdim.. Çünkü aşk çok değerli...

bu iş olmaz.. illa evlencem dersen de max 1 sene sonra ''boşanıyoruz'' konusu açarsın

Sizin içiniz soğumuş ona karşı. Buradan öyle görünüyor.

Farklılıkları kabullenebilirseniz çok büyük bir sıkıntı olmaz ama yok bir süre sonra birbirinize müdahale etmeye kalkarsanız evliliğiniz yürümez ama anlaşılan o ki şimdiden sıkıntılar çıkmaya başlamış son takdir sizin tabiki

aşk yok diyenler olmuş. Haklısınız fakat ben aşıkın geçici olduğunu düşünüyorum. İlk yıllarımızzdaki o tutku, aşk tabiki yok. Bu duygular zamanla, yaşanmışlığın artmasıyla köreliyor ama onu hala çok seviyorum bundan da şüphe duymuyorum hiç inanın buna. Sevmesem daha farklı olurdu diye düşünüyorum. Benim bunları sorgulama sebebim evliliğin farklı, zor olduğunu sürekli çevremden ve buradan duymam. gokalpiniremi "Do What Makes You Happy" tek ayak

Cok ayri yollara gitmissiniz... Sen degismissin... O ayni kalmis... Bu kadar uzatmasaydiniz madem, bu daha once de ayniydi... Sevgi cok onemli, anladigim kadariyla da karakter olarak iyi biri ama hayata farkli bakmak tahmin edemeyecegin kadar buyuk bir problem... Iyi dusun... Ama sunu unutma kultur abidesi bir insan da sana kotu bir evlilik ve hayat yasatabilir... Karakter de goz ardi edemeyecegin kadar onemli... Orta yolu bulmaya calisin derim ama sen utaniyoruma dahi gelmissin... Bence yurumez...

Deseydin ki 'o lise mezunu ben üniversite ama kültür farkımız yok gibi' ya da 'arkadaş çevrelerimiz uyuyor birbirine' ya da 'kendini yetiştirmekte olan biri..' vs vs.. Ancak sen iki ayrı dünya tespitinde bulunmuşsun.. Tek ortak payda 'aşk ve anılar' gibi duruyor.. Sence?

"Ben kabullendim" yazmışsın, o zaman evlendiğin de üzülmek yok. Çünkü bile isteye evleneceksin.. 6 yılda vermiş olduğun emeği düşünüyorsun ama geleceğini düşünmüyorsun. Bir kk klasiği olan söz geldi aklıma "kendi düşen ağlamaz".

adam aynı adam değişen sensin arkadaşlarınla tanıştırırken utanmaya başladıysan işler yaş uzatmalardasınız, bir yıllık nişanlınıza geçmiş olsun, sanırım bittiğini bilmediği bir ilişkisi var.

Çoğu kişi bu cümleme değinmiş haklı olarak, sanırım benim ifade edişimde bir eksiklik oldu o nokta. Yoksa ben arkadaşlarımla utana sıkıla tanıştırıyorum gibi bir durum yok. Bazı hareketlerini aşırı bulduğum için tedirginlik yaşıyorum. Bunun altında yatan neden neden onu sevsin arkadaşlarım isterim. Biz mezuniyet baloma beraber gittik sevdiğim, sevmediğim herkesle tanıştı. Kendini rahat hissetmedi ve mutsuz oldu ama.

6 yil once ayniydin belki sen bu adamla. Ama 6 yilda sen hep ileri gittin kendini gelistirdin. Dondun baktin o oldugu yerde sayiyor. Biz kadinlar karsimizda bizden daha yuksek mevkilerde gormek isteriz erkegi. Bize yeni bir ufuk acsin bir seyler ogrenelim isteriz. Umarim hayirlisi olur srnin icin.