mesela özel günlerde gel diye sitem ediyor. Benim bir arkadaşım yılbaşında dışarı davet etmişti ve ben annem laf eder gelmiyorsun der diye hayır demek zorunda kalmıştım. çocukken ve ergenken öyle bir davrandı Ki artık kendi doğrularım yok gibi. İstemediği bir şeyi yapayım direkt surat asardı ya da küserdi. Ya bir insan çocukken babasıyla oyuncak almaya çıkınca annem kızar mı diye düşünür mü? Bende kemikleşti böyle şeyler. Bir şey söylüyorum mesela azıcık suratı asılsa tereddüt etse direkt fikrimi değiştiriyorum. Sonra "hayır ben öyle demek istemedim" diyor ama çok geç. Annemin maalesef çok da sevmediği bir şehir var Türkiye'de oralı biriyle görüşmeni istemiyorum kabul etmem diyor. Mesela bana göre benim oradan biriyle görüşmemem gerekiyorsa bu ben sevmediğim içindir, annem istemez diye değil. Burada erkekleri taşlıyoruz mesela anneleri yüzünden bizi istemedikleri zaman, aynı şey kadınlarda da geçerli olmalı bence. Çok iyi biri çıktı karşıma, çok da yakışıklıydı ama o şehirden olduğu için anneme anlatamam yalan söylemek de istemem diye düşündüğüm için bırakmak zorunda kaldım

Annenizle açık açık konussaniz? Evet cok müdahaleci bir anneniz var ve siz de buna karşılık olarak sinmissiniz, mücadele etmemişsiniz. Ailesinin üzülmesini ağlamasını kimse istemez ama kendi kisiliginizden ödün vermenize değiyor mu? Hayatınıza müdahale etmemesi gerektiğini, ihtiyaciniz olduğunda ondan tavsiye alabileceğinizi ama hayatınızı kendi kararlariniz doğrultusunda yaşayacağınızı belirtseniz? Eminim haklısın kızın deyip size hak vermiycektir, ağlayacaktir, kizacaktir tepki gösterecektir ama siz tavrinizi net tutarsanız belki de bunların ise yaramadığını anlayıp dozunu azaltacak?

Yine gidersin belki ilerde Erasmus mu yapmıştın? Yüksek lisansa gidersin Ben yurtdışındayken annemi çok özlüyordum bilmiyorum her gün konuşup sesini duyuyordum Tartışsak da ne kadar annemle başka bir ülkede yaşamak çok zor olurdu sürekli Senin annenle ilgili sorunların aşılamayacak boyuttaysa işte zor

Geçmişte çok fazla psikolojik baskı yaptı bana. Defalarca özür diledi ama ben affedemiyorum çünkü cidden bir çocuk için çok fazlaydı

Anlıyorum sizi. Benzer durumları yaşamışız. Siz anneniz tarafından. Ben babam tarafından. O baskılar yüzünden hala özgüven eksikliği yaşıyorum. 30 yaşındayım ama bazen 10 yaşındaki çocuk gibi utanıp eksik hissediyorum. Bu hisleri yaşatan insnaları da görmek üzüyor, yoruyor ama sizi sevdiğini biliyorsanız bunları aşmaya çalışın. Babam Bizi hiç sevmedi. Rest çekip kovduk hayatımızdan. Siz hayatınızdan çıkarıp atamazsınız. Haliyle bir şekilde görüşmeniz gerek. sizde sevgi problemi yok. Bence aşabilirsiniz bu hisleri. Belki de sizin iyiliğinizi düşündüğünü zannedip yapmıştır bunları.

Eğer benim de hatalarım olursa evladıma karşı, kızamam. Hala daha evladım istemediğim bir şeyi yapmak istediğinde surat asıp sitem edip ağlıyorsam çok da hatalı bulamam onu

Sizi anlıyorum. Aileler çocuklarının özgürlesmesini kendi kararlarini almasını kaldıramıyor bence. yani şöyle evet destekliyorlar hayatta ayaklarının üzerinde dursun diye ama aynı zamanda onların sözünden çıkmayan minik çocukları olalım istiyorlar. zamanla tavrinizla oturacak bazı şeyler yani ben buna inanıyorum bazen gerekirsede yüksek sesle ama oturacak ben çabalıyorum bayadır çünkü fazla ve yanlış sevmekten oluyor bunlar. Bizim toplumumuzun en büyük sorunlarından biri bu bence ebeveyn temelli yaşama Ama biz kırıyoruz bence bu düşünceleri

Bunda yanlış birşey yok aslında eylulcmre

Siz onun evladısınız. Sizi yanında istemesi normal değil mi? Sevgisizlik asıl nedeniniz değilse yaşadığınız hayatın rahatlığı Tatlı geldi sanırım size. Ben de eve gitmek istemezdim ama annem yüzünden değil babam yüzünden. Ama benimki sevgisizlikti. Onu hiç sevmediğim içindi. Eğer sebebi sevgisizlik değilse üzülmeyin. Seven, değer veren aile zor buluyor. Ayrıca ben de kimseyi aramayı sormayı sevmem. Akraba olarak yani. o yüzden aramamaya devam

Çok geç o konu için

Arkadaşlar günaydın, konu biraz hassas yani taşlanmaya açık. İki hafta sonra türkiyeye döneceğim uçuşlar açılınca. Fakat pek de mutlu değilim döneceğim için. Aileme karşı içimde değişik hisler var. Pek yakın hissedemiyorum. Sevgisizlik değil başka bir şey sanki. Eskiden yaşanan şeylerden olsa gerek ama geçmişin etkisi şimdiye kadar sürer mi? İşin kötüsü annem anladı döneceğim için mutlu olmadığımı ve bana bayağı kızdı. Bir anda dedim "sene ne çabuk geçti" falan, ben zannediyorum Kİ güleceğiz edeceğiz. Bir anda gözleri büyüdü e bitmiş işte ne varmış bunda, artık yetermiş, öğrenci olduğum için dönmek zorundaymışım, işte o bana özgürlük tanıdıkça ben uzaklaşıyormuşum falan. Tamam zor bir sene oldu kabul ediyorum ama bir anda geçti. Gidince nasıl davranacağımı bilmiyorum. Yine sitemler başlayacak yok anneannene gitmedin yok babaanneni aramadın. Mesela benim burada bir arkadaşım var çocuk yakında temelli olarak memleketine dönecek ama doğum günümde burada olabilir. Anneme bunu söyledim "o ne alaka, belki biz bu sene birlikte oluruz, yeter artık" diyor. Şimdiden gözümde büyüyor. Nasıl olacak gidince aynı durumu yaşayanlar var mı

O zaman artık toparlanıp kendi kararlarınızı alın. O çocukla görüşün. Kızarsa kızsın. Özür dilediği halde hala aynı hayatları yapıyorsa Siz de gereken sınırı çizersiniz. Artık susmayın

ne siz geçmişte ki o çocuksunuz artık ne anneniz aynı kadın. özür dilemiş çünkü hatasını anlamış. sizde büyüdünüz bağımsızlığı tattınız. aynı şeylerin yaşanmasına karşılıklı olarak izin vereceğinizi sanmıyorum.

Aileniz hayattayken onlarla bol bol vakit geçirin. Anneannenizi, babannenizi de arayıverin 5 dakika konuşup mutlu edin ne var bunda bu kadar yüksünecek? defne-28

hepimizin hayatta çeşitli rolleri vardır.. evlat olmak, anne olmak, eş olmak, akademisyen olmak.. gibi ve sizin de aynı zamanda ailenize karşı iyi niyetli olup iyi bir evlat olmak gibi sorumluluklarınız da var.. eminim ki kendinizce haklı olduğunuz sebepler vardır ama ne olursa olsun onlar sizin aileniz ve bazen bazı şeyleri istemeseniz bile ailenizin gönlünü hoş tutmak adına yapmanız sizden birşeyler eksiltmez emin olun onları güleryüzle karşılayıp gerektiğinde misafirliğe gitmenizde kötü birşey yok ki.. yarın birgün sizde anne olacaksınız belki ve evladınızın size karşı böyle tutumları olsa üzülürsünüz.. neler neler okuyoruz hem burada, derdiniz bu olsun

Alın işte mesela. Şimdi de mesaj atmış yurtdışı yatay geçiş kontenjanları kaldırılmış diye. Anlamıyorum Kİ. Son senemde yatay geçiş yapmamı bekliyor. Son senem bırak yani istemiyorsan bir daha hiçbir yere gitmem. Tamam yanlış bir ilişki yaşadım belki ondan güvenmiyor ama bunun hiçbir faydası olmaz ki L

Yok yurtdışında okuyorum üç senedir. Yani son senede geri döneceğim diye bir söz vermemiştim. Her gün de arıyorum konuşuyoruz, sonuçta geldiğimde de beraberiz işte. İhmal durumu da yok. Zaten okullar kapalı gidip transkript vs. alamam ki . push ;

ben anne açısından bir değerlendirme yapmadım, eminim ki hataları vardır.. siz belki bu şekilde davranırsanız daha huzurlu ve mutlu bir iletişiminiz olur diye tavsiye verdim sadece kendimce... çünkü bazı ebeveynlere karşı bazı şeyleri görmezden gelip he deyip geçince emin olun daha iyi oluyor

Bana göre çok haklısınız birebir anlıyorum sizi anneniz kötü bir anne değil belliki ilgili ve bilgili bir anne ama yanlış ebeveynlik yapıyor ve bunu hala böyle sürdüreceğine inanıyor. Mesela anneannenizi isterseniz ararsınız istemezseniz hayır, sizin çocuklarınız içinde bu geçerli anneannelerini isterse ararlar ama ailelerimizin kafalarında istedikleri belirledikleri ilgi beklenti kalıpları var ve siz onun dışına çıkmak istediğinizde hircinlasiyorlar. Üzerinde hakimiyet kurdukları canlının kendi özerkliğini almaya çalışması onların otoritesini sarsar çünkü. Sizi anlıyorum onların kendi temelde çocukluktan gelen yıkımlar ve ailelerinin beklentileri bizede aynısını yapmaya itiyor onları ama kuşak farklı zaman farklı bence sancılı da olsa özgür iç huzuru olan kadınlar olacağız baya sancılı olcak ama olacağız :)

Anneannene gitmiyorsun kimseyi aramıyorsun senin çocukların da bana böyle yapar diye ağlayan insan mı? S su-doku sen

Ağlamasında değil mi

Ben de ikizler burcuyum. Evet değişken yapılarımiz var ama annenizinki değişkenlik değil kontrol manyakligi bence. Açık açık meydan okumazsaniz da bu böyle gidecek gibi görünüyor, anneniz ölene kadar onun istediği hayatı yasayacaksiniz