Ne demek istedigini anliyorum.. insanlar degisebiliyor, birak o güzel anilar kalsin.. hayatimiza bircok insan girip cikiyor normal oldugunu düsün

Sana sunu anlatayim kisaca lisede unide can ciger biri vardi. rabi arada bana artci depremler yasatiyodu. ama en buyuk kaziklardan birini dugunumde yasatti. dugunumden iki gun once bi kac arkadasimla bitlikte beni cagirdilar gorusmek istediler gittim. bi tanesinin okul aciliyodu ogretmen birinin staji vardi baska sehirde zar zor ayarladklari. birininde sevgili ailesiyle tatile gidebilecegi tutmus. bana bunu gulerk soyledi. o can ciger arkadsim dedigim. daha sonra bana dedilerki yaa cok sasirdik senin iki gun sonra düğünü n var burya geldin. bende dedimki okadar yillik arkadaslarimsiniz. artik baska bir sehirde yasayacagim vefa denilen birsey var dddim utandilar sustular. sonra hanfedi tatile gitmemis digetide rapor almis geldiler ama cok üzülmustum kendime. boyle insanlara deger verdigime. sana tavsiyem degmiyor birak oyle insanlari

Benim de biten arkadaşlıklarım oldu, kardeşim bildiğim insanlarla sonradan anlaşmazlıklara düştüğüm. Gerçek dost olan dönüp geldiğinde ya da barıştığında kaldığın yerden devam edebiliyorsun da gerçek dost olmayan zaten barışssan da renk veriyor eskisi gibi olmuyor. üzerinde durmayacaksın. haklıysan hiç kaybettiğin insanları kazanmaya uğraşmayacaksın.

Belli mi olur belki barisirsiniz ortada ihanet ve hakaret yoksa neden olmasın

Arkadaşlıklar in icinde en cok cikar iliskileri beni uzuyor baskalrinin sirtindan gecirmek isteyen tipler var boylelerindenn uzak dduruyorum be bu yuzden bircok arkadasligim bitti insanlar baska bi insani neden kullanirki

ortaokul, sonrasinda lisede'de beraber okudugumuz bir arkadasim vardi... yakin arkadaslar degildik... ama samimi arkadaslardik... siniflar ayrilinca, araya biraz sogukluk girdi... sonra okullar bitti herkes kendi yoluna gitti... üzerinden bir kaç yil geçtikten sonra yeniden kontakt kurmaya basladik.. benim kangren olan gönül yaram vardi, onu en iyi ben anlayabilirdim... Dinledim, teselli ettim, hatta onunla agladim.. vs vs.. bir gün ne mi oldu? onu üzen kisiden soramadigi hesabi, hiç tanimadigi benimkinden sordu (ki bende 1.5 senedir görüsmüyordum)... beyimiz önce benim oldugumu düsünmüs, sonra arkadasim oldugunu anlamis... o konusmalarda tam olarak ne söylendi! ne yazildi! ne edildi! en ufak bir fikrim, bir bilgim yok... sonuç mu? her zaman dib'in dibini gördügümü söyleyen ben! daha ne kadar dib'in dibine kadar battigimi sorgular oldum.. ayrica, benim senelerdir yasadiklarimi yakindan bilen arkadaslarimin tenezzül etmedigi bir durumdu bu... kaldi ki yakin demedigim ama samimi bir arkadas dedigim insandan aldigim bir darbeydi bu... arkadaslarinizi iyi seçin.. herkes arkadas olabilir ama herkes iyi niyetli olmuyor malesef...!

Bir zamanlar cok sevip deger vediginiz, melek gibi iyi bildiginiz biri sizi hayal kirikligina ugratti mi? Size verdigi zarardan sonra gorusmeme karari aldiniz mi hic, hayatinizdan cikarmak mecburiyetinde kaldiniz mi? Daha cok arkadaslik babinda konu. Ister dost kazigi deyin, ister affedilemez hatalar deyin yasadiginiza... Bunu nasil unuttunuz? Nasil iciniz sogudu? Yoksa hic gecmiyor mu icinizin yarasi? Biten guzel arkadasliklardan bahsetmek icin actim konuyu. Biten arkadasliklarimizi, dostluklarimizi ve bittikten sonra hissettiklerimizi, o kisinin yokluguna nasil alisabildigimizi, unutabildigimizi paylasalim. Konudan tahmin edebilirsiniz ki su an boyle bir durum yasiyorum. Konuya ilgi gelirse ben de daha ayrintili yazarim icimdekini. Benim arkadasligim biteli 1 ay oldu, o kasvetli, uzuntulu zamandan ciktigim icin huzurlu olsam da bu kisiyle olan anilarimiz parca parca aklima geliveriyor birden. Bazen icim sizliyor, bazense "iyi ki artik yok" diyorum arkadasligimi bitirdigim nedenler aklima gelince.

Yok ya öyle olsa siler miydim hiç? Başka ortak arkadaşlarımızdan alıyordum haberlerini. Artı facebook ve instagramdan hergün gezmelerde eğlencede olduğunu görüyordum. Yoksa bu kadar kırılmazdım.

Bu dert bende de var. yaklasik bes sene oldu ve ben yeni yeni gercek anlamda o kisiyi umursamiyorum. o ki benim yirmi senelik cocukluk arkadasim, bir erkekle karsilasinca benim sozlerimi umursamaz oldu, arkadaslik ayri sevgili ayri ama o sevgilisini arkadasinin yerine de koydu ve beni yok saydi. ailemden once ona gider kosardim hep uzaktan geldigimde. kiz kardesim derdim. zamanla cok degistigini gordum. aslinda kisiler gercek karakterini gostriyor, degismiyorlar. bu cok aci tabi, yabanci gibi geliyor. ama yasadigim soklari tarif edememm. bu benim cok onemsedigimi gisteriyor ve onun beni sallamadigini. bu kadar basit bunun cevabi. dostumuz sandigimiz kisilerin dostu olamiyoruz bazen. ve butun emekler bosa gidiyor. hayal kirikliginin yerini hicbirsey alamaz

Az önce bir tane bitirdim evet evet az önce. Aslında çoktan bitmiş bir arkadaşlık da yine kalbim dayanmadi öyle arkadasligimi kesemedim birden. Ama canıma yetti artik ya. Hakaret küfür saygısızlık varsa orda dur derim ve bir daha da eskisi gibi olmam olamam. Nitekim olmadim da.

Günahı boynuna ama çok üzmüştü beni. kurk mantolu madonna Feinne meal usri yüsra... tek ayak

allah mesut etsin. Hayat bu neler neler oluyor. Demek seni çok seven çok iyi bir dostunmuş. :)

Herkesi hemen dost ilan etmem. Arkadaşım çoktur, ama dost diye içime aldığım insan sayısı çok azdır. Bu yüzden kolay kolay dostluk biteremem. Dostlarıma toleranslı davranırım, ama güvenim bir kere kırıldı mı da bir anda soğur içim. İçim soğur soğumaz da silmem, şans vermeye çalışırım. Zaman tanırım. Olmuyorsa da hayatımdan sessizce çıkarırım. Kavga etmeden, çirkinleşmeden... Güvenemediğim insanlarla yakınlık kuramıyorum. Rol de yapamıyorum. Soğudum insan hemen anlıyor bende bişeylerin eskisi gibi olmadığını. Özetle, Bir insanla içim soğumadan arkadaşlığımı bitirmiyorum zaten. Bitmişsse içim çoktan soğumuş demektir. Defalarca bitmesin diye kendi içimde çabalamışımdır ama olmamış demektir. Yüreğimden onun yüreğine doğru oluşan bağda zaten kopukluklar olmuş demektir.

Ben resmen büyük bir dost kazığı yedim... çok öfkelendim... ama ektiklerini kendi biçti ilahi adalet diyelim. Yolda bir kaç kez karşılaştık... öfkelide olsam hiç kimseye küsmediğimden ki bu benim doğamda yok. Sadece merhabasına ilgisiz bir merhaba dedim. Tekrar merhaba diyecek yüzünün olması çok tuhaftı inanın. Ama çıkardım o arkadaşı hayatımdan. küslük yok. olmayan birine küslükte olmaz. o kaybetti... bana da insanlara güvenmemeyi öğretti.

Pişman olacağın hiçbir şey yok. O sana kırılmış olsa, seni kötü bilse gelmezdi ki. Demek ki hatasını anlamış. Ve adım atmış. Hemen drama bağlamamak gerek bence. Dik durmak lazım. Kıymetini anlamış işte ne güzel.

Benimki dost kazigi gibi birsey degildi de, acayip bir karakter degismesi. Durduk yere tavirlar, kusmeler. Sacma sapan haller. Kendini vazgecilmez ve kusursuz sanan bir insan. Eskiden boyle degildi, ya degisti, ya da ben karakterini sonra tanidim. Arkadasliga onem veriyorum ben, hic arkadassiz yasamak da istemem. Hala var birkac tane yakin arkadasim. Ama iste. Arada yanlis insanlara da catiyoruz.

Ailelerin girmesi büyütmüş herşeyi evet, üzüldüm. sadece ikiniz arasında kalsaydı olay belki şimdiye çözülmüştü. Bizim aramızda hiç çirkin sözler geçmedi. bir ara twütterına baktım bi şarkı sözü yazmış, sonra ben o şarkının devamını kendi sayfama yazdım, ben, im yazdığım yerin devamını da o sayfasına yazmış, ben arkadaşlıkla ilgili bi söz paylaştım ardından o paylaştı falan aslında böyle paslaşmalar oldu aramızda ama nihai sonuca varmadı. dediğim gibi kardeşten öte çocuğum gibiydi. ben barışmak isterim. ama gerçekten bu gurur işi bozuyor :)

cok eski zamanlardaki arkadaslarimin bir cogunu oxluyorum aradan uc dort sene gecmesine ragmen onlrin yoklugunu ariyorum Esim istemedi kimisini kimiside sonradan deistigi icin arkadasligimiz bitti bazilarinda ben sucluydum bazilarinds onlar ama hala ozluyorum iste

Ben yeni ortam yapıp, yeni insanlarla tanışınca değişen karaktersizlerle hiçbir zaman görüşülmemesi gerektiğini düşünüyorum. Nişanlanmışsın, tek laf etmemiş bile. Hala nasıl düşünürsün düğününe çağırmayı? Neyin pişmanlığını yaşayacaksın? Bugün ben bir kez daha iyi ki iletişimi kesmişim diye düşünüp sevindim mesela. Gram üzülmüyorum. Çok değiştiğini gördüğüne göre hiç oralı olmaman lazım. Benim arkadaş da öyleydi. Çok ama çok soğumuşum ben artık. Senin de soğuman gerekmez mi? Üzülecek bir şey yok. Kabullen. Onun yüzünden olmuş sonuçta bu duruma gelmeniz. O takmıyorsa sen de takmayacaksın. Duygusal düşünme sakın.

Eger arkadas olarak sana deger verseydi sana öyle davranmazdi.. Degerini bilmeyenin arkasindan neden üzülüyorsun ki? zarifinci herşeyin hayırlısı tek ayak

bikaç haftadır hayatımdaki arkadaşlık ılışkılerım kafamı çok kurcalıyordu. bu başlığı görünce yazmak ıstedım. buara hayatımda daha doğrusu oturduğum yerde gerçek dostumun olmadığını farkettim. aslında kimseye güvenememediğimi koşulsuz kendimi açabildiğim kımsenin olmadığını farkettim. evet çok guvendığım 2 kişi var ama onlarda çok uzaklar bana. buara kendımı çok sorgular oldum. acaba sorun bendemı dıye. ama ben kendımım. kimseye oyun oynamıyorum. arkasından konuşuğ yuzne gülmüyorum. sevmıyosam sevmıyorum yanı. herkezle samımı olcam dıye çalışmıyorum. ama sanırım yuzum soğuk. uzuluyorum bu ara bu konuya çok Paul Stanley

Sanmam karşılıklı o kadar paslaşmadan sonra :)

yok yaa 3. bi arkadaşın bir şeyleri yanlış yansıtmasından dolayı böyle oldu. bakalım hayat ne gösterirse artık :)

Evet çok acı bir şey. İnsan değer verdiği kişiden hakketmediği şeyleri duyunca çok üzülüyor. hep sorguluyor... Bazen intikam almak bile istiyor. Arkadaşlık -sevgililik fark etmiyor... Çok değer verdiği şeyi kaybedince her zaman üzülüyor. Üniversite ark. vardı ben uzaklaştım yaptıkları hatayı bildikleri için neden uzaksın bize bile demediler. Bazı insanlar, adam kullanmayı çok seviyorlar. sizinle işi bitince bye bye diyebiliyorlar siz anlamadan. En çok bayanlar arasında kan kardeş olunamıyor. Bayanlar maalesef hep birbirlerini kıskanıyorlar... Bazılarıda yeni insanlar görünce eski ark. unutuyorlar anında sırtlarını dönebiliyorlar. Bazıları da yeni çevreye girince artık seni beğenmez oluyorlar... Erkekler arasında çok fazla kalıcı dostluk oluyor.. bayanlar arasında olmuyor.

Valla ben sonuna dek sabrettiğim için içimde feci güzel soğumuştu açıkçası rahatlamıitım çünkü son zamanlarda baş belası olarak görüyordum o derece bunalmıştım...

insanın hayatta bir ya da iki kez ikizi gibi bi arkadaşı çıkıyor karşısına. benim için de o öyleydi. şimdi de arkadaşlarım var ama hepsi benden çok farklı, onunla hiç bir konuda ayrı düşünmezdik. hiç barışmayı düşündün mü sen?

Off. Benim de bu bahsettigim sey hep aklima geliyor. Oyle yasam kalitemi dusurecek kadar degil, ama unutamiyorum yani. Insan arkadasligini bitiriyor da hafizasina sunger cekemiyor iste. Bir soz okumustum. "Gitmekle gitmis olmazsin. Aklin kalir, yuregin kalir." gibi bir seydi. Gercekten de oyle. Insan cok uzulerek bitirince icinde yara gibi kaliyor. Benimki de yara gibi, ama hep baska seylerle oyalanmaya, hayatimi guzel gormeye calisiyorum kabuk baglasin diye. Kendimi biraksam belki de bunalima filan girerim, kimbilir.

Bazen duygusallasiyorum bu konuda, ama bircok kez ben de boyle dusunuyorum. Aynen benimki de 180 derece karakter degistirdi. Artik cekilmiyordu. Kafayi yemeden sildim kurtuldum. Simdi baskasini bulsun delirtecek. Gerci arada bir eski anilari ozluyorum, ama iste... Demek ki hayirlisi buymus. Bu arada kirmiziya boyadigim bakis acisini cok begendim.

canım ya zararın neresınden donsen kardır boşver uzme kendını bır tecrube olsun bu sana benımde oyle dostlarım vardıkı gece gunduz demden yanlarına koştugum ama anladımkı gercek dostluk yokmuş şimdı yalnızım komşulardan başka arkadaşım yok malesfmı dıyım ıykı yokmu dıyım mrb mrb okadar duşmeden anlamıyor ınsan arkadaşı dostu kım

ben ankara da yaşıyorum, onunla kütahyada tanışmıştık. şimdi ankara da memurluk yapıyormuş. Allah yollarımızı kesiştiriyor da ikimiz de gururumuzdan yanaşmıyoruz barışmaya

Arkadasligimi kolay kolay bitirmem ben ama bir hatasi olursa once konusurum, arkadasligima devam ederim ama ikinci hatasinda affetmem. Ona kafamda bir hafta sure veririm. O surede hatasini duzeltmezse zaten umrumda da degildir. Kimileri beni bu konuda kati bulsa da en azindan iki yuzlu ve yapmacik degilim.

hayattaki enn büyük yaram belkide. üniversite 1 de tanıştığım ve kardeşten öte arkadaşım. yoktan yere, hiçbişey yookken bir yanlış anlaşılmadan bitti arkadaşlığımız. 5 yıl oldu hala rüyama giriyor. çocuğum gibi özlüyorum.

Üff sıktınız. Ne oldu, aldığınız cevap zorunuza mı gitti? Her konuma dalmışsınız. Laf görünce cevaben doğru düzgün laf edemeyip üyenin profilini karıştırıp sataşanlar. Bi bitmediniz. Konu hakkında diyecek bir şeyiniz yoksa çıkabilirsiniz. Hadi selametle.

Ben hiç uzulmedim. Hatta Hayatımdan çıktı diye çok sevindim. Çıkarları uğruna arkadaşlık yapan insanlar varsa gittiğine hiç uzulmeyin degmiyor. Ama ben biraz safim normalde hiç kötülük yoktur icmde biz esimle sevgiliydik ve arkadasimlada tanistidim. Kız bnm yanımda sürekli Sevdiğime bakıp duruyormus ben anlamamisim. Sonra bana gamze bu seni bırakır. Aldatır bence sen çok bağlanma diye bni soğutmaya çalışıyor. Bende o beni çok seviyor öyle bisey yapmaz dedim. Sonra aradan zaman geçince asılmış eşime bende bilmiyorum söylemedi eşim çünkü sonra eşim artık gorusme onunla konuşma gitme gelmesin demeye başladı benm başta zoruma gitti. Biz nisanlandik nisanımıza gelmedi. Neyse dedim musait olamamıştır. Sonra bugün eşime sen neden sevmiyorsun bu kızı dedim anlatılan ama kizma dedi bene tmm dedim sevgiliyken bana asıldı gamze çok çirkin onunla sevgili olup ne yapacaksın evde yalnızım gelsene diye bana mesajlar attı bende sen üzülme diye söylemek istemedim dedi. Çok kizdim eşime bana zamanında söylemediği için ama onada hak verdim. Sonra o arkadaşı min tavırlarına baktım bizim eve sadece net için ve bide yemek yeme için gelio gel dediğinde gitmedim msj attığında cevap vermedim. Gordum selam vermedim. Sonrasında anlamış olacak ki beni görünce kafasını kaldrmiyordu C

Kimimizin hayatında olmadı ki...

Şarkı sözleri filan, siz bayağı barışmış duruyorsunuz zaten. :) Eğer barışmak istiyorsan adım at bence. Arkadaşlıkta gurur olmaz. Yarın birgün arkadaşının başına bir şey gelir de pişman olursun. hayat kısa. Nacizane tavsiyem.

Onun arkasindan degil. Simdi gelse istemem arkadaslik filan, tekrar gorusmek gibi bir istegim yok mesela. Ama insan eski guzel anilari dusununce illa ki uzuluyor. Kim olursa olsun. Arkadasligimiz sirasinda deger bilmez bir hali yoktu, sonradan anlamsiz, nedenini aciklamadigi tavirlara girdi. Keske daha once gostereymis oteki yuzunu de daha once bitirseymisim diyorum simdi. zarifinci herşeyin hayırlısı tek ayak

Bugün ben de yıllarımı geçirdiğim arkadaşımı düşündüm tekrar. =) Gülümseyerek anıyorum onu. Çok güzel zamanlar geçirmiştik. Ama sonu gelmişti. Yapacak bir şey yoktu. Geçmişe bakınca iyi bir şekilde hatırlamak da güzel bir şey. ^.^ Bir daha onun gibi bir kız arkadaş karşıma çıkar mı; o belirsiz. Çok özeldi o. M morpapatyam

Benim dostum kardeşim dediğim insan 12 sene boyunca yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmeyen insanla. Ayrı düştük şimdi 2 ay olacak neredeyse. Çok kırgınım çookk.. Beni değilde 2 günlük sevgilisini seçti.. Durum şu ki Benim eşimle o kişinin sevgilisi tartışma yaşadı ve konu uzadı. Çok adım attım arkadaşıma onlar yaşamış olabilir bizi etkilemesin dedim. Eşim bile aranız bizim yüzümüzden açılmasın siz görüşün konuşun dedi eve gelsin ben giderim dedi. Adım attım atmadı. Konuştum konuşmadı. Son noktayı koydum ve yıllarca birbirimize özel anlarımızda yazmış olduğum mektupları alıp gittim evine.. Gözünün önünde yırttım gayet sakin ve tebessümle.. Bundan sonra sen sağ ben selamet... Candan erçetinin şarkı sözüyle noktayı koyuyorum.. Dostum sanıp aldanmışım meğerrr

o zaman ben bunu bi düşüneyim, eğer adım atarsam sana yazcam

Cokkk iyi yapmissin dgemz oyle insanlara sukret daha kotu gununde arkandan vurmamis

Merhaba, aylar geçmiş ama cevap yazmak istedim. Memleketimde kınam, başka şehirde düğünüm oldu. Bu arkadaşımı kınama da düğüne de çağırmadım, aramızdaki bağların tamamen koptuğunu düşündüm. Zaten hiç konuşmuyorduk sadece faceden ekliydi. Ama çağırmadığım halde geldi. Kınam köyümüzde oldu karanlıkta zor bulmuşlar hala gözümün önünde rüya gibi onu ilk gördüğüm an. Tabi bu kırgınlıklar hemen unutulmaz ama insan gerçek arkadaşını hem iyi günde hem kötü günde anlıyormuş. Çağırmadığıma da çok pişman oldum açıkcası, utandım

benim 25 yıllık kuzenimle bütün ilişkimi bitirdim. eğer haketmiyosa bitirceksin bazı şeyleri görmezden gele gele hep bizden gidiyor çünkü

Sende dost kazigi yemissin. zamanla insanlardan nefret edersin ailen haric. arkadasinda biseye yaramadigini anlarsin. zarardan baska. bn henuz faydasini gormedim kendini kurnaz cakal sanan kisiler buldu bni. simdi arkadassiz hayat oh ne rahatmis

sizde menepozlu agresif primciler bi defolun yaaa milletin hayatından hastalıklımısınız nesiniz

Kiskanmistirda emin ol. mutlulugunu.

Ben de çok yakın bir arkadaşıma bu yıl resti çektim. Hiçbir şekilde pişman değilim. Değişmişti. Ama bu değişimi kötü yönde oldu. Başka insanların yanında bana farklı davranıyordu. Biz bizeyken sorunsuzdu genelde. Bunu zaten yapardı fakat önceden takmıyordum hiç. Son yapışı ise bizim arkadaşlığın sonunu getirdi. Geçen gün aylar sonra konuştum onunla. O iletişim kurdu daha doğrusu. Öyle havadan sudan muhabbet oldu aramızda. Uzatmadan geçtim. İyi ki bitirmişim dedim tekrar. Hiçbir şeyini merak etmiyorum. Bitti mi tamamen kapanıyor o sayfa benim için çoğunlukla. O kadar güzel yaşanmışlık var ki. Onları gülümseyerek hatırlıyorum sadece. Her şeyin bir bitişi vardır. İyi ki arkadaşım olmuş ve iyi ki hayatımdan da çıkmış. Mennunum ben kararlarımdan. Gönül isterdi ki hep sürsün fakat olamıyor bazen.

Ben kendimi sizin yerinize koydum ve konuyu acarken kastettigim insani dusundum. 25 yasindayim, bekarim. Yarin bir gun evlenirsem bu kisiyi cagirmam. Ne cenazeme ne dugunume isterim. Evet, icim aciyor mu? Aciyor. Ozluyor muyum? Evet. Ama bitmis. Hem de cok cirkin bir sekilde bitmis bir sey bizimkisi. Ben bitirdigim insani yok sayarim. O kisi benim icin dunyada yoktur. Ne ben onun iyi kotu gunune giderim, ne o gelsin isterim. Sertim biraz bu konuda. Tabii siz icinizden geleni yapin. Kendi mutlulugunuzu dusunun. Kendinizi kasmayin. Hangi davranis size daha huzur veriyorsa onu yapin, sonradan pisman olmayin.

Bende bolca dost kazığı yedim :) Ama en sonuncusu beni gerçekten şaşırttı yıllarca ailem tarafından uyarılmama rağmen dinlemedim yine arkadaşlığa devam ettim belki de yalnız kalma korkusuydu. Kavga ederek küstük hani derler ya bir insanın edebi kavga ederken belli olur diye bende belli bir yere kadar söyleyeceğimi söyledim sonra sustum ama hiç bir şekilde birşey yazmadım çünkü karşımdaki insanı tanıyamıyordum bu da beni daha da üzüyordu. Ben sustukça daha da sinirlendi doğum günümde saat tam 00.00 da twitterdan benim hakkımda ağır tweetler attı Onun bu haline baktıkça onun için çok üzüldüm kafasından nedenler uydurup nefret dolu mesajlar atıyordu hem bana hemde çevremdekilere. En sonunda bana yaptığı iyiliklerin listesini yazıp gönderdi doktora götürdüğünü bile not almış. Ben yine sesimi çıkarmadım evet bana dostluğumuz süresince çok iyiliği dokundu ailesinin de iyiliklerini göz ardı edemeyeceğim ama bunlar karşılıklıydı bende en az onun kadar iyilik yaptım ama bunu ben iyiyim demek için demiyorum dostlar birbirlerine destek olurlar iyilik yaparlar diye söylüyorum. uzuuuun lafın kısası onunla küstükten sonra yanında kalan arkadaşlarını da aynı şekilde uzaklaştırdı kendisinden şimdi benim daha da çok arkadaşım var o yanımdayken yeni insanlarla tanışmamı resmen engelliyormuş.

merhabalar... hepimiz aynı konudan muzdaribiz galiba, konuyu görünce içim cız etti. Hala görüşmeye devam etseydim 19 yıllık arkadaşım olacaktı. 1 yıldan fazladır görüşmüyoruz, sebebi de yeni sevgilisi hayatına girdiğinden beri ve özel üni. de okumaya başladığından beri çok değişmesiydi. Çalkantılı bir dönem geçiriyodum destek olacağına köstek oldu, olmayacak laflar etti bana vs... Affedemiyorum hala. Her neyse, bu yaz nişanım oldu haber vermedim. Facede ekliyiz gördü hiçbir tepki de vermedi zaten. Düğünüme çağırmayı düşünmüyorum, ileride keşke çağırsaydım der miyim diye de düşünmeden de edemiyorum. Siz olsanız napardınız?

Üniversiteye başladığımda lisede yediğim kazıkların etkisiyle kimseyle konuşmamaya karar vermiştim. lisede dışlanmaktı, yalandı, iftiraydı hepsini o "dost" bildiğim kişilerden onlara en ihtiyacım olan zamanlarda gördüğüm için artık insanlardan soğumuştum. ilk günler bana yaklaşanlar oldu. hatta biri şimdiki iki gerçek dostumdan biriydi. ama ben hepsine soğuk davrandım. zamanla 5li bir kız grubuyla yakınlaştım.6. hislerim bana birinden uzak durmamı söylüyordu. gerçektende biri çok fitne, fesat biri çıktı. şimdi onunla hiç muhattap olmuyorum. yaptıkları hiçte yenilir yutulur cinsten şeyler değil. o gruptan sadece iki kişiyle çok yakınım.

canım benim sana tek gereken şey rabbin. insanlar gelir ve geçerler bu kadar takma kafana vakit kaybetme seni hayatından çıkartmak istemiş olabilir. biri doldurmuş olabilir sana karşı, kıskançlık araya girmiş olabilir. durup şöylre bir tepeden bakmış ve bu nasıl bir arkadaşlık yaa demiş olabilir. ramazanda o oruçluyken önünde birşey yemişsindir seni bir kalemde silmiştir. artık saygısı kalmamıştır bak o da olabilir. git adam gibi konuş gerekirse özür dile ama dışa bağımlı yaşama derim ben... otisabla pastry

Maalesef benim de başıma gelmiş olan bir durum bu. Liseden beri ''kardeşim'' dediğim insan, üniversite yıllarında edindiği sevgiliden sonra bir çok kişiye sırtını döndü. İlk zamanlarda bu kişiler arasında değildim, ancak sonraları aynı şehirde olmamıza rağmen yolda tesadüfen karşılaşacak kadar az görüşmeye başladık. İlişkisi ciddiye binip evlilik aşamasına geldiğinde de sadece davet edildim. Nişanına gittim, düğününe gitmedim diye iyice uzaklaştı. Biten bir arkadaşlık değil ama tamamen uzaklaşmış durumdayız. Asla ne o arıyor, ne de ben. Acı bir şey elbette.

Ben de ayni hisler icimdeyim, dusunmuyorum artik. o kisiyi gercekten tanimiyorum. bu bizle alakali bir durum belki de. cok deger veren biriyim, arkadasim icin herseyi yapan biriyim. ama o bambaska bir insanmis. gec anlamam cok aci oldu

Aynen, kesinlikle. Şoklar ve hayalkırıklığına tamamen katılıyorum. Ben de bu bahsettiğim kişiyle son aylarda şaşkınlıktan şaşkınlığa girmiştim. Tanıyamamıştım. Şu an kendisi benim için kocaman bir hayal kırıklığı. Pişmanlık, vs. Keşke samimi bile olmasaydık diyorum şimdi. Kendisini tanımıyorum artık gerçekten. Sorsalar bilmem karakterini, ben de anlamamışım ki ne olduğunu zaten... :) İnsanın psikolojisi bozuluyor ya. 5 yık çok uzun bir de. Bende o kadar uzun sürer mi sanmam gerçi de... Kendisini düşününce bazen "iyi ki yok, artık huzurluyum, ne işim vardı öylesiyle, geç bile kalmışım" filan derken, bazen de bir hüzün çöküyor. Anıları düşünüyorum, fotoğraflara bakıyorum. Geçen gün ilk defa gözlerim doldu bu konuda. Normalde hiç ağlayamam öyle. Ben de böyle çelişkili hallerdeyim işte...