Çalışma hayatında kurum değiştirseniz dahi 3 ay uyum sürecidir genelde. Dolayısıyla ön yargısızca başlayın, bölümümüz ne bilmiyorum ama ilişkili bi bölüm ise sebat eder çalışırsanız kasiyerliktem ötege de geçebilirsiniz. Bölümümde türkiyede ilk 2 de olan bir üniversiteden mezunum. Çok iyi puanla girdim şu an işsizim yani yaptığımız stajlar okuduğumuz üniversiteler bi noktada beklentilerimizi hemen elinize vermiyor. Biraz gayret. Bir de çalışırken evlenmenin inanın sizi sadece misafirlikte korumaya ak pek çok alanda rahat edeceksiniz. Üniversitede hoca olsan da o maaş iki günde biter emin ol.

Evet param var diye mutlu olmadım ya da ekonomik anlamda özgürüm diye motive edemedim kendimi. Insan işten gelince iki lokma yiyemeyecekse neden para kazanır ki diye düşündüm çoğu zaman. Belki de hayal ettiğim iş hayatı olmadığı için. Teşekkür ederim yorumunuz için.

Benim de zorunluluğum yok. Ben de sabah 8de uyanmaya bayılmıyorum. Ki uzaktan çalışma olmayınca 7.30. Ben de her gün 25 km git gel yapmaya bayılmıyorum. Ama kendim çalışıp kazanmayı da seviyorum. Konu o değil. Siz ne istediğinizi bilmiyorsunuz. Benve bölümünüzü seçerken bile tam bilmiyormuşsunuz.

Parayı kazanıyorsun çalışıyorsun bir hafta sonra maaş yok ortada. Diyorum bunun için mi çalışayım ben? Zaten yok zaten yok, . Bu mantığıniza göre yemek yemiyelim o zaaman yiyip yiyip acikiyoruz. uyuyup uyuyup yine uyanıyoruz. Yaşamayalım hatta nasılsa ölüceğiz... Bu kafada çalışmanız mümkün değil zaten.. sizin rota cizilmemis bozulmuş..

Merhaba, Sanırım siz çalışmak istemiyorsunuz fakat ailenizin ayaklarının üzerinde dur söylemine de karşı koyamıyorsunuz. İşi düşününce dediğiniz hislerin oluşması bence dediğim gibi aslında çalışmak istememenizden. Benim de dediğiniz gibi çalışma konusunda maddi bir zorunluluğum yok. Çalışmazsam harçlığımı ailemden alırım yine benzer standartta yaşarım. Fakat çalışmak istiyorum ve İstanbul içinde trafiğe de katlanarak 100 km'den fazla yol gidip geliyorum. Bunun için 5:30da uyanıyorum 7 gibi de eve geliyorum. İşin özü bence çalışmak istemiyorsunuz ve bu sebeple düşününce size afakanlar basıyor :)

Yaptığın iş ile ilgili değil yaşadığın. Zora çok gelemiyorsun gibi. İnan bana wow çok kariyerli diyeceğin bir iş bile aynı. Yorgun geliyorsun uykuya geçiyorsun. Ve belki inanmayacaksın ama iş yerinde çalışmazsan evlenince de aynı tarz bir konu açacaksın yemek bulaşık çocuk ama bu sefer ne uyumaya ne duşa vakit olacak. Büyümek böyle birşey. Maalesef yaşam gül bahçesi değil. Hasta olduğunu düşünmüyorum ama evlenince şu an zor olan şeyler daha da zor olacak emin olabilirsin. Bunun adı sorumluluk. Seni yoran sorumluluk. Herkes sorumluluk olmadan iyi bir maaşı olsun ister ama olmuyor. Maaşı geçtim emeksiz aile de kurulmuyor.

yazdıklarınız çok komik. 1 hafta sonra paranızın bitmesi sizin suçunuz. Yetişkin bir kadın olarak harçlıkla yaşamak ağrınıza gitmiyorsa tabi ki devam edebilirsiniz. Mutfak masrafı beklentisi ailenizle aranızda çözeceğiniz bir mesele. "bence bana evin giderleri konusunda ihtiyacınız yok ben de yeni para kazanmaya başladım biraz kendime harcamak ve biriktirmek istiyorum. İleride evlenirken çeyiz param olsun vs" şeklinde iletişim kurmak çok zor olmamalı. Aileye para vermekten kurtulmanın çözümü işten çıkmak değil. işe ilk başladığımızda hepimiz afalladık. Ben 70km yolu gittim geldim her gün sabah 5lerde kalkıp. Ne olduğumu şaşırmıştım. Stres kaynaklı bir sürü hastalık yaşadım. Lakin 1 sene sonra sistemin bir parçası oluvermiştim. Paramı biriktirdim işe yakın bir yere taşındım. Arabamı aldım. Vs vs. Biraz dayanmak gerekiyor sanırım ilk etapta. o ilk aşamada bırakmak bence özgüveni çok zedeliyor ve hayatım boyunca yapamadım çalışamadım hissi de seninle bu şekilde gelecek. ailemin şu an beklentisi yok diyorsun maddi çalışmadığım için. Ama belli ki maddi olmasa da ailenin senin çalışıyor olmana hayatın içinde olmana daha enerjik olmana ihtiyacı var. Toplum baskısı dediğin şey bu olmalı. Bu yaşlar evde oturulacak yaşlar değil çünkğ. kahve ısmarlama meselesine gelince o bir kere iki kere olur. Her buluştuğunuzda olmaz. Arkadaşların da mı çalışmıyor? Sen de onlara de bugün de senden hadi diye. Hepimiz işe başlayınca yakınlarımıza yemekler ısmarladık ne kahvesi. Keşke kahveyle kurtarsak rakı sofraları girdi yani :) sen en masraflı geçecek paranın ne olduğunu anlamaya başlayacağın zamanda kötü bir psikolojiyle işten ayrılmışsın. çalışmak elbette ki tercihtir herkes çalışmak zorunda değil. Ama bu başarısızlık psiklojinin ğzerine gitmen lazım bence. Ben senin yerinde olsam işe başlayıp psikolojik destek alırdım. Sonra bırakırsan yine bırak ama en azından 1-2 yıl dene.

Adalet okuduğunuzu şimdi gördüm Benim şehrimde iş yok denilemez o zaman Binlerle avukat mezun oluyor her sene Bir çok büro açılıyor Katip + sekreter olarak iş bulursunuz ve zincir marketten daha nezih ortamda daha az yorulursunuz

E kazandığınızı verimli harcayamamak işin suçu değil ki sizinle alakalı. Çalışınca çok param gidiyor diye iş bırakmak... Bilemiyorum ne desem 3 ayda insanın uyku düzeni oturmuyor işte Belki parayı ilerleyen zamanlarda daha iyi yönetecektiniz. Zaten ilk aylar fazla masraf olması normal E şimdi de para harcıyorsunuz İşteyken harcayıp şimdi hiç masrafınız olmuyor değil Tek fark hazır geliyor şu an

Evet aslında işe girdiğimi arkadaşım da öğrenince ee kahve ısmarlarsın artık demişti. Herkes kendi ödüyordu o zamana kadar. Galiba para kazanınca böyle oluyor şu an herşeyi karşılıyorlar. Adalet okudum, kpss çalıştım hala da giriyorum sınavlarına ama özelde iş imkanı yok malesef.

Evet ise devam etmek en mantıklısı sanırım. Çoğu insan okuduğu, emek verdiği mesleği yapamıyor zaten. Ben bunu kabullenme evresinde zorluk cekiyorum, elimle olanla yoluma bakmam gerek. Teşekkür ederim yorumunuz için.

Tam da öyle diyorsunuz. 3 ay çok az bir süre karar vermek için. Hele ki ilk iş tecrübesinde. 9 ay nerdeyse her gün yarın istifa edeceğim diye işe gittiğim zamanları bilirim. Herkes geçinmek için çalışıyor. Paraya ihtiyacımız olduğu için, kendi ayaklarımızın üstünde durmak istediğimiz için, kendi gelirimiz olsun diye çalışıyoruz. Eğer bunlar olsun istiyorsanız siz de çalışacaksınız diğer herkes gibi, yorulmayı da göze alacaksınız ve evet istediğiniz saatte uyanamayacaksınız. Türkiye şartlarında kimse emeği kadar kazanmıyor, bunu ne kadar erken kabullenseniz o kadar iyi olur sizin için.

Tabi ki var, olsa çok mutlu olurdum. Başvurularımı da yaptım, baro baskaniyla da görüştüm ama dönüş olmadı.

Ben de calistigim donemde 7 de uyanip yarim saate evden cikip aksam 21.30 bazen 22.00 gibi eve donup dus alip yemek yiyip yatiyodum. Sadece pazar gunlerim tatildi, onda da sadece dinlenmek istiyodum, ya da avm ye gidip ihtiyaclarimi aliyodum ceyiz alisverim icin. Ustelik uzun sure maasim asgari ucretti. Ama mutluydum, her gun ise gitme dusuncesi bile beni motive ediyodu. 3 senenin sonunda hem birikimimi yaptim, hem ceyizimi tamamladim, hem kisisel ihtiyaclarimi aldim, hem de evlenirken anneme biriktirdigim cumhuriyetlerden verdim. Sizin calismaya cok gonlunuz yok sanirim, ben oyle anladim. Bu kotu bir sey degil elbette, kisisel bir tercih. Ben simdi evlendim ve calismiyorum. Ufak bir yerde yasadigimiz icin is imkanlari cok kisitli. Ama ozluyorum o calisma temposunu.

Siz aslinda kendi icinizde calismadiginiz icin suclu/yetersiz hissediyor olmalisiniz ki burada sizi destekleyecek yorumlar gelmeyince savunmaya gectiniz. Ben calismanin tamamen maddiyatla alakali oldugunu dusunmuyorum, siz hic cok varlikli ailelerin calismayan cocuklari oldugunu gordunuz mu? Benim esimin ailesi ulkelerinde oldukca nufuz sahibi bir aile , esim MD/PhD su an ust duzey yonetici olarak calisiyor. Kendi aile sirketinde bile calismayi tercih etmemis, keza ben de ekip lideri olarak calisiyorum bir ilac firmasinda. Hayatimiz boyunca hic calismasak bile geciniriz ama gayesiz bir hayat suremeyiz. Kayinpederim hayatimda gordugum en iskolik insandir, bunca senedir bir gun holdinge gitmedigi gorulmemis tatilde olmadigi surede. Bunlari anlatma sebebim calismayi para iliskisine indirgemeniz. Ayrica firsatlar ayaginiza gelmez, kendi firsatinizi kendiniz yaratirsiniz. Bulundugunuz yerde is imkani yoksa sehir degistirmek konfor alanindan cikmak gerekir. Ben dunyanin obur ucuna tasindim istedigim isi yapabilmek icin. Hayat her zaman tek bir dogru seklinde ilerlemiyor, fedakarlik yapip risk almak gerekiyor hayallerimiz icin.

Su an kafamda daha net belirmeye başladı birşeyler. Kendimi sıkmadan hareket edeceğim. Isı sevmedigim için, kafam karışıktı sanırım. Bu yüzden birşeyleri sorguladım. Alanımla ilgili umudumu kesmiştim, erken davrandım daha kovalamam gerek istediğimi elde etmek için. Şu an yapabildiğim sadece başvurular ve beklemek ama en azından marketi kafamdan çıkardım bu bile içimi rahatlattı. Yardimci olmaya calisan herkese cok tesekkur ederim, Allah hic ummadigimiz yerden ciceklendirsin bizlerii

okul hayatı boyunca ne yaptınız? ben kendimi bildim bileli öğrenciyken yaz tatili hatiç istedigim saatte uyuyup uyanamadım Simdi hafta ici sabah çalıştiğım icin hafta sonu da oğlum erken uyandigi icin erken uyanıyorum. yapacak bir sey yok alıştim. Kırmızı logolu marketin sartları ağir gelmis olabilir başka is bakın. ön lisans mezunuymuşsunuz alanınızla ilgili bir is olabilir mesela. kabul ediyorum iş bulmak o kadar kolay değil ama cabalarsanız hic degilse cabalıyorum diye içiniz rahat olur.

Yorumum alakasız değildi sadece iç sesinizdi. Tabii ki hoşlanmadınız. Siz istediğiniz lisans bölümünü kazandınız ama inatla önlisans istediniz öyle mi? enikonu 2 yıl yahu, ne kadar eşsiz bir akademik hayat geçirmiş olabilirsiniz ki? Aşağılamak için söylemiyorum elimizi sallasak ünv elimizi sallasak mühendis, öğretmen, hukukçu olan bir ülkede 2 yıllık bir bölüme bu kadar mana yüklemek gerçekten altı boş bir özgüven belirtisi. Burada gaz veren çok olur, gerçekleri söyleyen azdır. Siz yalanlara inanmaya devam edin o halde..

Ben olsam çalışırım ki yıllardır çalışıyorum memur olana kadar fabrikadada çalıştım vardiyeli iyiki çalışmışım orda bile edindiğim arkadaşlarım var. Yapmadığım iş kalmadı gibi. Ama iyi tarafı kimseye hesap vermek zorunda olmamak.

Ben de adalet yuksekokulu mezunu bir insanin markette calismak istememesi normal. Madem aileniz tolere edebiliyor cok buyuk bir gayret ve azimle ve siki bir disiplinle alaninizda calisabilmek icin gayret gosterin. Isi sevseydiniz kariyer anlaminda sizi tatmin etseydi bu kadar bunalmazdiniz. Asil amaciniz bu is olmadigi icin sizi varolussal bunalimlara suruklemis. Hedef belirleyip o hedefe yonelik gece gunduz calismaniz lazim. Avukat yaninda paralegal vb bir pozisyonda calisarak da is ogrenmeye calisabilirsiniz.

beni görmezden gelmeniz enteresan...

Belirli bir yasa gelmişsiniz anladığım kadarıyla ama genelleme yapmamayı öğrenememişsiniz. Ha birde etiket etmeyi. Cok ayip seyler bunlar. Önlisansı hayalim olduğu için okudum lisans kazandığım halde. Kpss kovaladım. Özel sektörde iş aradım. Şimdi yolumu çizmeye çalışıyorum ve aklı selim kişilerden fikir almaya geldim. Mesela bende çocuk yapmayı düşünmüyorum şimdi size çok cesaretli birde gitmiş çocuk yapmış diye etiket mi edeyim sırf ben düşünmüyorum diye? Alakasız yorumunuz için size de teşekkürler:) B

Yani istediğim saatte uyanmak en büyük lüksüm demissiniz. Kim istediği saatte uyanmak istemez? Bir kişi gösterebilir mısın bana?

Siz öyle yapıyorsunuz diye doğru o mu? Ya da herkes aynı şeyi yapmak zorunda mi? Sizcesinide açıklayayım dedem icra müdürüydü 6 yasimdan beri o anılarını anlatırdı bende heves ederdim. Öğretmenlik kazandığım halde adalet okuyup icra sınavlarına gireceğim dedim boş kadro yoktu. giggles Shady's back. Anneler

Bence işten ayrılmakta erken davranmışsınız 3 ay zaten uyum sürecidir Hangi işte çalışsanız alışana kadar bir yorgunluk süreci geçireceksiniz İş yaşamı böyle herkes çalışıyor vakit bulunca da sosyalleşiyor Beklentileriniz bana biraz farklı geldi Böyle hem karnım doysun hem pastam dursun modunda Keşke olsa ben de isterim öylesini Para konusunu anlamadım çalıştım para yok derken maaşınızı mı vermediler? Kendi sektörümde çalışmak isterim derseniz tabi ki kendi kararınız Çalışmama çalışmak istememe olayına anlam veremiyorum ben ama Tamamen kendi dar görüşlülüğüm de olabilir gerçi

Küçük dilimi yuttum biraz önce çünkü maaşım yokken herkes kendi ödüyordu maaşım olunca benden beklediler dediniz Arkadaşınız için üstelik 1 kahVe altı üstü Neyi çarpıtmışım?

Zincir markette calismak cok zor ve parasi da az size hak verdim. Ustelik adalet okumus birisiniz kendi alaniniz da var... Dikey gecis sinavina calisip hukuk okuyabilirsiniz veya kpssye abanabilirsiniz gibi geldi eger aileniz calisma baskisi yapmiyorsa evde oturmayi bir avantaja donusturebilirsiniz. Ama cok disiplinli olmaniz lazim. Yani hedefiniz buysa tabi.

Siz iki kere okuyun konulari hanımefendi lütfen Bakın orda ne yazmışım. Konu neymis, siz ne algı yaratmaya çalışmışsınız. Bir daha olmasın lütfen, hoşçakalın

Son bi not yazıp kaçacağım malum biraz önce evinizden kovar gibi kovdunuz beni Arkadaşa kahve ısmarlamak maaş sahibi olmakla alakasız Maaş yokken de arkadaşlara arada jest yapılabilir Her kahveyi size ödetmişler gibi gözünüze batmasın böyle Çalışma ve para kazanma işine bakış açınız benden çok farklı empati kuramıyorum Çok pardon

İcra müdürü nasıl olunur biliyorum, kaç yıllık memur arkadaşlarım girip olamıyor. Defalarca denemek gerekebilir, kazanabilirsiniz de. Neden olmasın? çok iyi yerlerde staj yaptım dediğinizde tubitak ne bileyim sektörde lider kurumsal firmalar falan geldi aklıma siz bambaşka bir noktadaymışsınız. Bende memurum üzgünüm ama memuriyette de mesai 08:30nda başlıyor 17:00 de bitiyor. Ve maaş kuş kadar, icra dairesini hayatınızda gördünüz mü bilmiyorum? İcra dairesinde yaşananlar apayrı bir konu olur, mesaisi esnektir, çalışma saatleri koşulları standart memurlar gibi değildir. Muhatap olduğunuz tipler aklınızı alır sulu getirip susuz götürür. Bim de çalışamayan icrada delirir.

Sırf bu konuyu açmak için üye oldum. Uzun zamandır dışarıdan takip ediyordum. Umarım hislerimi size geçirebilirim. Önlisans mezunuyum. Okurken çok iyi yerlerde uzun süre staj yaptım. Mesleki anlamda hayalleri vardı. Uzun zaman iş aradıktan sonra alanımda bulamadım ve başka sektörlere yöneldim. Kırmızı logolu zincir markete Iskur aracılığıyla girdim 3 ay çalıştım ve dayanamadigim için kendi isteğimle çıktım. Kalmamı çok istediler, hala çoğu iş arkadaşımla görüşürüm, ziyaretlerine giderim. Çalışma hayatımı özetleyecek olursam; eve geldiğimde karnım aç olurdu ama yemek yemezdim ki zaman kaybetmeyeyim. Hemen dusa girip uyurdum, öyle bir yorgunluk ki son zamanlarda dusa bile girmeden salondaki koltuğa yığılırdım. Tabii sorunsuz ve severek çalışan da çok arkadaşım vardı bu tamamen benimle ilgili olabilir. Sorumluluğu fazla olan bir sektör ve ben kaldıramamış olabilirim. Bunun dışında sürekli ağlama isteği, üstündeki tişörtü çıkarıp dışarı koşma isteği, baş ağrısı, kalp çarpıntısı, ateş basması yaşıyorum iş ortamında. Belli etmemeye çalışıyorum ama beni zorluyor. Işten çıktıktan sonra doktora gittim doktor "bunun ilacı yok hop içelim geçsin, sen üstüne gideceksin yasaya yasaya yok edeceksin " dedi. Teşhis koymadı ama ben anksiyete olabilir mi diye düşünmeden edemiyorum, sadece iş düşününce oluyor bu. Şimdi evdeyim 2 yıldır. Bir yandan ibadetlerimi yapıyorum kendimce, bir yandan yemek yapıyorum, dizi izliyorum, biraz yürüyüş derken gün geçip gidiyor. Küçüklüğümden beri ayaklarının üzerinde dur kızım, kimseye muhtaç olma kızım diye büyütüldüm. Her animda işi düşünürdüm nasıl kariyer yapabilirim hayata nasıl karisabilirim diye düşünürken pat diye bu duruma düşmek göğsümde büyük bir boşluğa sebep oldu sanki, nereye gitsem o bosluk benimle birlikte. Bugün arkadaşımla konuştum oda gel gir ise bak maaşlarda yükseldi dedi. Yine kalp çarpıntısı, evde dolaşmaya baslamalar, derin nefes almalar... Bir tarafım diyor ki iş olunca değil kendine zaman ayırmak sevdiklerini göremiyorsun, yemek yiyemiyorsun, bir yere gidemiyorsun. Istedigim saatte uyanmak en buyuk lüksüm. Bir tarafım da evleneceksin git çalış, şu ataklarının üstüne git diyor. Bu forumda okuduğumuz çoğu şey kadınların kayınvalide sorunlarıyla da ilgili. Misafirliği seven bir aileye gideceğim ama ben sevmiyorum. Çalışırsam bahanem de hazır olur diyorum. Parayı kazanıyorsun çalışıyorsun bir hafta sonra maaş yok ortada. Diyorum bunun için mi çalışayım ben? Zaten yok zaten yok, herşey çok pahalı. Bazen şelale akıp gidiyor da ben o selaledeki sabit duran taş gibi hissediyorum kendimi. Ne istediğimi biliyorum, ne aradığımı biliyorum, hiçbirşey bilmiyorum sanki kafam karmakarışık. Çevre baskısını çoktan geçtim, artık tıkadım kulaklarımı. Ama sanki bir isim olursa herşey tamam olacak gibi hissediyorum ama ataklar ve bir taraftan zorluğu... Başka iş konusunda çok aradım ama yaşadığım şehirde tüm istihdamı neredeyse avm mağazaları ve zincir marketler sağlıyor. Ya gidip tekrar başvuru yapacağım, gerekli kişilerle görüşüp ya da böyle evde sakin, sessiz mutsuz ama huzurlu bir hayat süreceğim. Siz aynı durumda olsanız nasıl hareket edersiniz? Kafa karışıklığımı maruz görün. Allah sıkıntıda olan herkese ferahlık nasip etsin.

Tabii ki bencesi doğru değil. Siz zorunlu olmadığınızı ve bu şekilde yasayabileceginizi düşündüğünüz için çalışmıyorsunuz aslında çalışmak zor geldiği için dedim. Başka nedenleriniz olsa çalışırdıniz dedim. Ben de çalışma kısmı degol ama erken kalkma ve yol gitme kısmını özellikle sevmiyorum ama devam ediyorum başka motivasyonlarim var. demek ki. Sizin yok dedim.

Maaş konusunda firmanın sıkıntısı yok gününde yattı ama kazandığım bir şekilde bir yerlere gidiyor ve ortada hiçbirşey kalmıyor. 3 ayda kendime hiçbirşey almamışım. Calistigim icin mutfak masrafının bir kismini üstlenmiştim bir iki fatura maaşım bitti. Calisip calismama konusu burdan cikiyor aslinda. Insan ne icin para kazanir? Harcamak daha iyi bir hayat surmek icin. Ben calistigimda suremiyorum aksine kendime faydam olmuyor hicbir anlamda. Simdi calismadigim icin ailemin verdiği harcliklarla bir şekilde geçiniyorum. Bu yüzden kafam allak bullak. Alanımda keşke bulabilsem :) giggles Shady's back. Anneler

İcra müdürü olan deden de şimdi oralarda çalışanlar da sabahın köründe kalkıp yollara düşüyor Gayet geçerli mesleğin de var, markette uğraşma düzenli iş bul

Ben bir ara ücretsiz izindeydim geçen sene. Kız servise bindirdikten sonra canım istiyorsa yatıp uyuyordum 12ye kadar. Çok yorulmuyordum da. Ama para kazanmıyordum:) Yani 3ü bir arada olmuyor. Yalniz dikkat edersen yine istediğim saatte uyanamıyorum cocuk okula gidecek sonuçta:) 3te 2si bile olmuyormuş. Keşke öyle iş olsa da hep beraber okuyup bölümleri doldursak

Zincir markette yaşadığın bedensel sıkıntılar dedigin gibi anksiyete, kaygı belirtileri. Doktora gidip anlattığın iyi olmus. Üstüne giderek yavas yavas azalir. Hayatinla ilgili en cok neyi istiyorsan o yolu sec. İyice düşün.

Ama hukuk okuyunca da olursun icra müdürü, icrada avukat vs Bunun için iki yıllık okudum demek makul değil İcra müdürlüğü ise hevesin markette çalışmak değil de sektörde ol, biraz icrada toz yut, hiç olmadı UYAP vs kullan, usul erkan gör, sonra da kazan sınavları ol müdür

Okudugunuz bolumle alakali hedeflediginiz isi yapabilseniz super olurdu tabii ancak kac kisi bunu yapabiliyor ki? Hele ki onlisans mezunuysaniz ve istihdami bol bir bolumde okumadiysaniz. Calismak sadece paraya ihtiyaci olanlarin yaptigi bir sey degildir. Bir suru icsel motivasyon da barindirir. Her gun evde istediginiz saatte uyanmak da hayat boyu doyum saglamiyor-kaldi ki o da cocuk olana kadar en fazla. Calismak-hayattan beklenti- mutluluk gibi kavramlarin sizin icin ne ifade ettigini bir daha dusunun bence

ÇOk çalışma hayatım olmadı olanlar da hep beden yorgunluğu çok olan ve zorlandığım işlerdi o yüzden bende de öyle ataklar oluyor iş hayatı deyince maalesef bu alışık olmadığımız için sanırım Türkiye'de de çalışma şartları malum 10-12 saat derinss

Üç dört kez okudum mesajınızı ve nasıl rahatladım anlatamam. Evet çalışmak istemesem evdeyim derim ve sorun biter. Sürekli huzursuzluk çekmem. Çalışmak istiyorum ama tıkanıyorum bir yerde.

Ya doğru düzgün yorum yapın ya da girdiğiniz gibi konudan çıkın lütfen. Insanlar sizin dalga konunuz değil. Ben size muz yiyim ama çilek tadı gelsin demiyorum. Gayet açık ve net yazdıklarım. Çalışırken yorgunluktan yemek bile yiyemiyordum, kazandığım para yaşantıma değmiyordu. Insan neden calisir? Ya da ustunden bu calismaliyim sorumlulugunu atip yoluna nasil bakar diye akil almaya geldim. Dalga konunuz olmak icin degil.

Makul değil dediğim iki yıllık bunun için okudum demeniz, bu bölümü seçtim ayrı özellikle iki yıllık okudum ayrı Benim çevremdeki insanlar hukuk okuyor adliyede çalışmak için olmayan adalet okuyor 81 yetmiyorsa 91 almak için daha çok çalış işin içinde çalış uygulamayı da gör Aslında markette ne işin var diyorum staj yaptım dediğin yerlerde neden devam etmedin de gidip markette çalıştın ben buna anlam vermeye çalışıyorum Deden icra müdürü ise sadece onun hatrı ile dahi seni işe alacak Kişiler vardır bu yolda yürü dileğinde bulunuyorum sadece Bir de icralar da artık eskisi gibi değil her şey online daha teknik daha huzurlu ne para ne evrak var elden ele dolaşan

Aslında arkadaş doğru demiş. Mesela çalışmaya devam edip bir yandan da alanınızdan is aramaya devam edebilirsiniz. Çocuk istememek de doğru kişiyi bulmazsan zor. Karşıdaki kişi de kesin istememeli. Evlendikten 5 sene sonra geçse de isteği devam etmeli falan. Aynı kuvvetli isteği sürekli duyacak iki insanın buluşması genelde mümkün olmuyor. Haa tabii ki var ama kesinliği evlendikten ve belli bir süre geçtikten sonra belli olur. Siz şimdi hiç sevgilim de ıstemiyor demeyin.

Kadınlar kulübünde olup de bu 20li yaşlarda imkanı olup çalışmak istemeyenleri hiç anlayamıyorum. 40-45 yaşında işim olmadığı için kocama katlanmak zorundayım konularından hiç mi ders alınmaz... Her evlilik güvenle başlıyor ama zaman ve insanlar değişiyor, insana değil kendine güvenmeli herkes.

Bir amacınız olmalı. Yoksa çalışamaz sınız. Evlenecekmişsiniz. Çeyiz dizmek gibi. Mutfak eşyası beyaz eşya gibi mesela...

Bir arkadaşım vardı iş yerinde aynen sizin gibi olurdu. Yok bırakcam yok bilmem ne. İşe geç giderdi bir idare etmediler derdi. Sonunda çıkarttılar işten. Şimdi iş bulamıyor. Gerçi siz sorumluluğunuzu almışsınız. İş de sıkıntı yok. Ama kendi paranızın olması istediğiniz şeyleri almak da memnun etmemiş. Çeyizinizi alabilirsiniz. Ne bileyim eve katkıda bulunmak da rahatlatır beni. Hiçbir iş sorunsuz değil. Marketler çok yorucu ama evde oturmak belli bir süre sonra çok zor gelir. Ekonomik özgürlüğünüz olur evlenince. Bir bayanın mutlaka çalışması taraftarıyım.

Eşiniz de aman çalışmaktayım her şey pahalı zaten, yoruluyorum istediğim saatte yatıp kalkamıyorum derse ne yiyip içeceksiniz

Çalışıp çalışmamak tamamen kişinin kendi vereceği bir karar. Örneğin, ben hiç ihtiyacım olmadığı halde, lokuduğum bölümden çok bağımsız ve çok zor bir işe girdim orada 4 yıl çalıştım. Ama ailesinin maddi durumu benim ki kadar iyi olmayan ve benden çok daha iyi bölüm bitirmiş arkadaşım çalışmadı, iş hayatı bana göre değil dedi. İnsanların kararlarına saygım sonsuz, hayata bir kere geliyorsunuz artıları eksileri koyduğunuzda hangisi sizi mutlu edecekse öyle yapın. R Rosalind

Ben öyle demek istemedim. Tam tersi ailenizin sizden beklentisi yokmuş. Evin faturalarını vs ilk maaşınızla ödemeye çalışmasaydınız dedim size kalırdı dedim. Beklentisi olan aile 2 senedir evde otururken size belli ederdi zaten bir şekilde. Siz de o şekilde dayanamayacaginiz için bir şekilde evden uzak durayım para da vereyim vs diyerek çalışırdınız zaten. B

Bu surecler sancili oluyor hele yeni nesil icin cok daha zor malesef. Sizi anliyorum. Kardesim de su an sevmedigi stresli bir iste gece gunduz calisiyor. Ama bir hedef belirlerseniz bu surecler daha katlanilabilir gelecektir. Ben de 20li yaslarimda cok yoruldum cok agladim biktim hayata isyan ettim su an 32 yasindayim ve isim hala cok yorucu olsa da cok yogun olsa da mutluyum alistim seviyorum huzurluyum. Bir bes sene sonra keske dememek icin bir nebze daha rahat etmek icin su an bir yola bas koyup o yolda israrci olmalisiniz. Cogu is basvurunuz tabi ki reddedilecek. Eskiden bu kadar rekabet yoktu bu kadar issizlik yoktu su an var evet ama azimle s... Yine de tasi bir sekilde deliyor. Sizin sansiniz hemen calismak zorunda olmamaniz ve aile evinde kalip harclik alabilmeniz. Bunu avantaja donusturun. Sonsuza kadar evde oturmak surdurulebilir bir yasam degil sonra pisman olursunuz gelecekte. Hemen abanmaniza gerek yok yavas yavas dusunun barodaki insanlara tekrar konusun etrafinizda anlayan birileri varsa danisin, kariyer sitelerine girin... Bu bunalimlara her genc giriyor 20lerinde girmeyen yoktur. Ama bir sekilde asiliyor. Cok da stres yapmayin ama israrci olun derim.

Ama biraz daha aramak lazım yani dönüş beklemek yerine her ilana başvurmak ilan bırakmak vs Baro varsa ildesin market yerine avukat yanı bulunur ayrıca da icra isteyen eleman bulmuşlar daha ne istiyorlar

İcrada çalışmak hayali olan lisans okur biz ona hukuk fakültesi diyoruz

Ama iki yıllık okudum Neden makul değil anlamadım? UYAP eğitimi aldım, klavye kursuna da gittim. Baroda, adliyede, 2 icra avukatinin yaninda staj gördüm. Yeterince toz yuttugumu düşünüyorum. Yazmıştım zaten yukardada. Sınavları kazansam burda sormam zaten 81 aldım atanamadim dedim. Kazan mudur ol tavsiyeniz içinde teşekkürler umarım oyle olur. D damdan

Bunun açıklamasını yapmıştım zaten ben teknikerlik kazanıp mühendislik istemiyorum demiyorum hanımefendi. Ben icra müdürlüğü istiyordum. Stajlarımdan birini de adliyede icra dairesinde yaptım. Elinizi sallasanız üniversite mezunuysa ben napabilirim? Mana tabiki yükleyeceğim. Bir sürü üniversite mezunu var ben haddimi bileyim gidip bir iş bulayım çalışayım mi demeliyim? Yine de teşekkürler yorumlariniz için konuya daha fazla cevap yazmayacağım. B

Insanların çoğu inanır misiniz bilmem ama geçinmek için çalışıyor. Eve giren para bir şekilde yetse bile ileriye yatırım olsun veya çocuğum daha iyi şartlarda yaşasın diye çalışıyor. Bazıları da sırtımı kimseye dayamayim diye düşünüp çalışıyor. 1 lira olsun ama benim olsun mantığı ile yani. Çalışmayayım sorumluluğunu sizi ölene kadar idare edecek paranız varsa atarsınız. Ya da ben de evde çalışıyorum aynı şey diyerek falan. Derdinzii tam anlamadım yani.

Bence tam zamanı zaten pandemi dolayısı ile her yer kapalı gezilecek vs yer yok e yaz mevsimindede değiliz için kıpır kıpır olmaz diye düşünüyorum dene tekrar ama böyle ön yargılı olmadan tabi

Çalışmadığında beklentileri yok ama çalıştığım zaman annem mutfak masrafini karsilamami istedi. Yoksa neden maaşımı vereyim, hayatta vermem. Ben ona dayanarak yorum yaptım.

İki yıllık mezunusunuz. Marketlerde çalışan arkadaşların çoğu lisans mezunu, keza bu insanlar satış temsilciliği, anketörlük vs dahi yapıyor. Ben iki lisans iki de önlisans mezunuyum. Bir insan liseden mezun olduysa önlisans da bitirebilir. Bu ülkede önlisans bitirmek başarı mı? Lükslerinize bir çocuk annesi çalışan bir kadın olarak hayran kaldım. Ev iş çocuk üçgeninde sizin kadar şikayetçi olmadığımı farkettim, şükür ettim. Beni bir premses olarak yetiştirmeyen aileme şükür ettim. Güçlü mız mız olmayan tuttuğunu koparan bir kadın olarak kızıma iyi örnek olmak istiyorum buna şükür ettim. Kızıma böyle bir kız olmasına Rabbim koru diyerek buna dua ettim. Konunuz baştan aşağı fiyasko çalışmamak için kendinize hastalık bile üretmeye çalışmışsınız ama o da olmamış. Allah ibadeti sever ama çalışanı da sever. Gününü faydalı işler için kullananı da sever. Belli ki para sorununuz yok, inşallah da hiç olmaz. Ama hayat çalışmasanızda sizin tarzınıdaki şımarıklıkları kaldırmıyor. Eşiniz oluyor yemek hazırlamak gerekiyor, bebek oluyor emmek istiyor, hayat zorluyor hep çalışmasanızda bi şekilde. Allah zihniyetinizi değiştirmeyi nasip etsin.

Kpssye iki kez girdim birinde 76 diğerinde 81 aldım. Alan şartı yok malesef. Bu da isi zorlastiriyor. Mülakatlara da girdim ama olmadı, ama süreç çok stresiydi. Tekrar KPSS deneyeceğimi sanmıyorum. Dgs hiç düşünmedim hep icradan gitmek istediğim için ama kazanırsam icra avukatlığı yapabilirim oda var. Karar veririm insallah:) B

Şimdi aileniz her şeyi kendi karşılayıp üzerine size harçlık Veriyormuş. Demek ki geciniyorlar. Eee o zaman siz de kendinize harcayın sadece. Zaten insanlar zorunluluk yoksa ilk maaşları kendilerine harcarlar. Hayalleri vardır suni alacağım diye ya da şu kişiye hediye alacağım diye vs. Yani siz çalışmak zorunda degilmissiniz. Şimdi evlenseniz de değilsiniz sanırım. Zorunluluk olmayınca böyle oluyor sanırım. Insanlar zorunlu olunca bir şekilde alışıyor. Siz süre bile tanımamışsınız. Ne bölümü okudunuz merak ettim.

Bende burda demişim ki ISE GIRDIGIMI OGRENINCE eee kahve ısmarlarsın artık dedi. HERKES O ZAMANA KADAR kendi ödüyordu. Yani üstte olduğu gibi para kazandigimin bilincine varınca bu yorumu yapmış. Şair burada ise girdikten sonrasından bahsediyor öncesinde herkesin hesabı ayrı. Benim kahve ismarladigim, bana ısmarlayan, evimde agirladigim arkadaşlarımda var bu arada. Ama konumuz bu değil. Umarım açıklayıcı olmuştur.

Hadi dene bakalım.

Bu yaklaşım doğru değil ama. Ben de ailemle yaşarken bu şekilde yaklaşıp eve hiç katkıda bulunmamıştım. Ama şimdi uzaktan bakınca ne kadar ayıp. Ben 23 yaşımda işe girmiştim. Evde yiyip içip katkı sağlamayan bir yetişkin hiç de hoş değil.

Ben de şaşırdım okuduklarıma Hem para kazanacağız hem istediğimiz saatte uyanacağız hem yorulmayacağız Valla hangi işse ben de okulu mokulu neyse okur girerim hiç üşenmem

Doğru söylüyorsunuz.. Çok güzel hayallerim vardı ve mezun olana kadar böyle olacağını hiç düşünmedim. Birden sudan çıkmış balığa döndüm mezun olunca. Hayat öyle hayal et olsun değilmiş yeni öğrendim. Umarım yolumu çizip, bu sorumlulukların altından kalkabilirim. Sagolun güzel yorumunuz için.