Şimdi ablacım o 2. yazdığınız şey bana da uymuyor, tuttuğunu koparan dişli erkek tiplerinden hoşlanıyorum ben Almanya'da mesela bakıyorsun adamlar 30yaşında hala öğrenci. Beriki 40yaşında doktora bitirmiş ama hayatında 1 gün sigorta primi ödememiş. Maddi planı yok, işe girse zaten kazandığı gelir ortalama yatırım yapma planı yok yatırım yapalım ev alalım araba alalım derdi zaten yok insanlar kafamızı sokacak çatı var tokuz hastalansak da devlet bakıyor işte kafasında. Dediğiniz gibi öyle çok mesleki olarak kendini geliştirmiş Hans tanımıyorum mesela, eee adam kalifiye olsa alacağı 5000euro, düz ünv mezunu memur olsa 3000euro. Aradaki fark vergisi kesilince 1000euro, o 1000euro için de kimse emek verip çabalamak çalışmak istemiyor elemanlar en kötü memur olurum kafasında. AB vatandaşları böyle, kasmıyorlar çünkü hayat şartları zor değil. Siz ve bense hayatta kalmak için çalışmak zorundayız çünkü bizim geldiğimiz yerde hayat şartları daha zor. Bana uymaz böyle bir erkek en baştan almazdım.

Daha fazlasını ararken, elinizdekini kaybetmeyin de. Bakış açınızı sağlıklı bulmadığımı söylemek isterim. Sipariş üzerine eş olmaz, evlilik de proje gibi yönetilmez. Bir çok farklı konuya yazdığım şu sözü de hatırlatmakta fayda görüyorum. İnsanoğlu ulaşamadığının hayranı, elindekinin nankörüdür. Siz elinizdekine şükredenlerden olun.

Bilmiyoırum ki, özgüven serumu almışlar sanki, hiçbir donanımları olmasa da eşsiz olduklarına inanıyorlarÜzücü olan bunun aileleri tarafından pompalanmış olması

evet. gerçekten çekilmiyorlar da yani bi yere kadar. sürekli pohpohlamazsan sana kızıyorlar bi de o komik :)

O zaman haklisiniz, ciddi bir sorun bu, temelde bu kadar uyumsuz olmak sizi hep mutsuz edecektir

Evet konuştuk, eşim benim çok ciddi sarsıldığımı anladı ve rahatsız olduğum durumlarda adım attı, ilgisini alakasını daha da artırdı ama bu karakteristik özelliklerde herkesin farklı olduğunu, beni her daim destekleyeceğini kendisinin de böyle olduğunu söyledi. Evet normalde bu benim için yeterli olmalıydı, ama ben yanlış evlilik yaptım düşüncelerine girdim... Daha fazlasını istiyorum sanki...

Kesinlikle oyle. Bes parmagin besi bir mi? O da benim gibi olsun, benim gibi dusunsun, benim gibi davransin. Sonu adliye kapisi. Ve bence birliktelik farklilikla yuruyor iki insan birbirinin aynisi olsa o iliski hic yurumez. Biz de farkliyiz cogu konuda ama esimi cok seviyorum ve degistirmeye calismiyorum o da ayni sekilde beni.

Değiştirebildiklerimizi değiştiriyor, değiştiremediklerimizi kabulleniyoruz, böyle daha güzel

Peki ya konu sahibi eşine benzerse

Hele bir de sonsuz özgüven ve elde sıfırla dolaşanlar yok mu Bitiyorum vallahi

Benim sevgilim de yabancı. O da cok planli programli, seneler sonranin planini simdiden yapan, mantikli dusunen ve ona önem veren bir insan. Ona ev bulmam gerekti. Online excell listesi hazirladi buldugumuz evleri ekleyelim - ben yanina not alayim. Neyi arayip neyi aramadığımizi bilelim diye. Tatile gitmeden once bile benden excell listesiyle yapilacak seyleri siralamami ister. Bense nerede aksam orada sabah... umrumda bile degil. Bugun bile isten ayrilmayi kalan paramla iki hafta dolasmayi planliyorum... sadece "su an" bana mantikli geliyor. O kiytirik bir otelde bir gece kalsa hayata küser. Mukemmellik takintisi var. Bense bilmedigim bir ulkede tüm islerim aksi gibi gidince sokakta yatmıştım ve hala hayatimin en guzel gecelerinden biri diye hatirlarim:) Konunuzu okudukca bu cocukla devam edersem bir benzeri konu acacagim gercegini farkettim... Umarim bir orta yol bulur ve yeni gormeye basladiginz halinin de sevilecek taraflarini kesfedersiniz.

Evet haklısınız. Zihnimi her şeyden temizleyip neyi isteyip neyi istemediğime karar vermem lazım...

O zaman iyi ve kötü özelliklerini teraziye koyun hangisi ağır basıyor Sizin idealistliginiz onun böyle olmamasını ne kadar tölere edebilirsiniz Ayrıca elbetteki yolunuza gayet de güzel tek devam edebilirsiniz evlenmeden önce tek değil miydiniz, daha gencsinizdr idealinideki adami bulup tekrar niye evlenmeyesiniz

Olsun zararın neresinden dönseniz kardır iyiki çocuk Yok, yani ne siz ne eşiniz değişmeyeceğine göre karar sizin ya onu böyle kabul edip yola devam edin yada yol yakinken ayrılmak en iyisi

Kız nerelerdesin sen bakiim Son günlerde pek göremedim:)

Aslında son iki aya kadar ben eşime göre yaşadım. Eşim sosyaldir mesela, akraba eş dostla vakit geçirmeyi sever, ani planlar yapar. Ben de hiç haz etmem. Kendimi törpüleye törpüleye bu hayata ayak uydurdum. Arada zevk aldığım da oldu. Ama sonra kendi çevremden insanlarla vakit geçirince aslında kendimden çok taviz verdiğimi, sahte mutluluk yaşadığımı fark ettim. Ben öyle değilim, ve mutlu da olmuyorum... Ve tüm bunlar benim eşime olan hislerimi epey sarstı...

Öylesini geldiği ormana göndereceksin, kurda kuşa yuva olsun, başka bir halta yaramazlar çünki

Karşımız da ki insanlardan bizim gibi olmasını, düşünmesini yada davranmasını beklemek hata bence. Ben böyleyim o neden böyle değil gibi bir düşünce tarzı sizi mutsuz eder. Çünkü hepimiz farklı karakterlere sahibiz, hayata bakışımız ve beklentilerimiz farklı bu nedenle biraz zamana bırakın derim aşılamayacak bir durum gibi gözükmüyor. Eşinizden beklentilerinizi açıkça dile getirebilirsiniz bilmiyorum hiç konuştunuz mu ama

Eyvallah tabiki haklısınız bence 90 değil 50'ye bile razıyım ama konu sahibinin anlattıklarına göre yorum yaptım evet değişebilen şeylerde vardır davranışlar, düşünceler gibi ama değişmeyen şeyler de vardır karakter gibi bu arada siz kaç yaşındasınız ki

%100 her şeyiyle tam istediği eşini bulan kaç insan vardir? Bu kadar iyi özellik sayıp, yeterince idealist değil diye adamdan gizli saklı boşanma hayalleri kuran siz, o adam için ne kadar ideal bir eşsiniz ki?

Ben de benzer dertten muzdaribim. benim cabalarimla evlendikten 3 yil sonra ev aldik. benim cabalarimla evimin eksikleri esya vs. aliniyor. Adam maasini getirip teslim etmiyor iddaa oynuyor cok bunaliyorum. kirmizi

Valla ben sevdiğim için değişmesini istedim, çünki hakettiği bu değildi. Ama çatışmadan, yalnızca "ışığı önüne al yürü, gölgen arkandan ister gelsin, ister gelmesin"düsturunca ona çok karışmadan ayna tuttum, kendi işlerimde planlı ve kararlı oldum, sonuçlarını görüp beğenince bana katıldı, bu kadarı da normal, sıkboğaz etmek başka bir şey tabii...

siz ona uymuşsunuz, olmamış. o size uymaya çalışsa, bu sefer de o mutsuz olacak, olmayacak. aynı evlilikte iki farklı hayat sürmeyi deneseniz, evlilikten beklentilerinizi karşılamayacak. adamın karakteri sonuçta, bu konuda nasıl bir uzlaşmaya gidilir bilemedim. enteresan olan bunun size yeni yeni batıyor oluşu. ne değişti? iş yerinizde eşinizin konumu ile ilgili utanacagınız bir şey mi yaşadınız mesela? yada karşınıza biri çıktı, ve onu görünce neden eşim böyle değil diye mi düşündünüz?

Bana fazla kontrolcü geldiniz. Adam ne yapsın yahu? Sizi mutlu etmek için elinden geleni yapmış. Hem size engelde olmuyormuş. Siz yapın kariyerinizi, herkes bir olmak zorunda değil ki.

Ayrılın o halde. Ama pişman olacaksınız, ileride herşeyi hırs olmadığını, herşeyi elde ettiginizde de sevgiye aç kaldığınızda üzülerek hatırlayacaksınız bugünleri. Eşiniz siz gibi olamaz, düşünemez; siz de eşiniz gibi düşünemezsiniz. Birbirinizi bunaltmak yerine saygı duyup kendi hedeflerinize odaklanabilirdiniz. Sosyal ilişkilere önem, eşine de deger veren bir erkegi daha sonra mumla ararsınız.

Kaç yaşındasınız, yorumunuza gülümsedim, bekar ve toy günlerim geldi aklıma:) Neden değişmesin ki eşi, tutun ki değişmedi, çok güzel özellikleri varmış. Belk de beklediği kadar idealist bir eş tüm vaktini hedefine harcayacak, eşine böyle güzel yaklaşamayacak, o zaman ne anlamı var? "Yüzde ısrar etme, doksan da olur. İnsan dediğinde noksan da olur"diye başlayan şiiri çok severim, hepimiz için geçerli aslında, hiçbirimiz mükemmel değiliz...

Yerine göre değişir. Eşim benimle, o kadar emek ve zamanını harcayarak kazandığı parasını onu sömüren arkadaşlarına ve akraba çevresine kaptırmamayı öğrendi ki, en kötü gününde çevresinde kimseyi bulamamıştı. Gerçek sevgi birbirne katmadeğer katmaktır bence. Bende ondan, karşıkini sabırla dinlemeyi ve küs kalmamayı öğrendim, çünki çok tezcanlıyım ve uzun söze hiç sabrım yoktu ☺ O da ben de geldiğimiz yerden memnunuz, demekki faydalı şeyler katabilmişiz birbirimize, birbirinin eksiğini tamamlamak önemli bence...

Karakter bambaşka bir konu zaten. Örneğin"kadın dediğin ne bilir" kafasında olsaydı bir arpa boyu yol alamazdım. Eksik olan geniş bakış alanıydı, herkesi kelebek gibi mevsimlik düşünür sanıyordu, eksiğini farketti. Karakter baş aktördür evlilikte, onsuz olmaz zaten.

İşlerim vardı kız

Herşeyin zıttı ile aşikar olduğu bir dünyada yaşıyoruz hep birlikte. Önemli olan birbirine zıt görünen huylarımız ve davranışlarımızda bir beraberlik, uyum ve ahenk oluşturabilmek. Çok büyük uyumsuzluğunuz, anlaşmazlığınız yok anladığım kadarıyla ve birbirinizide seviyorsunuz. Ayrılık fikrini kafanıza en son çare olarak yazın öncelikle. Sürekli ayrılmayı düşünüp durursanız, atacağınız adımlarda ona göre olur. Herkesi olduğu gibi kabul edip, bundan sonrada kendi istek ve idealleriniz için çabalarsanız, farklılıklarınız sizi mutsuz etmez. Kendi isteklerinizi yapmaya çabalarken ve gerçekleştirmeye başladığınızda da daha mutlu bir insan olursunuz diye düşünüyorum.

Teşekkür Odunu hor görme, o da birşeydir, sağlamsa iyi malzeme çıkar Yeter ki çürük, kurtlu olmasın, en kötüsü o. Herkesi kendi gibi sanıp kadını kısıtlayan, her türlü başarısına rağmen sadece kadın olduğu için küçük gören çürük odundur bence, ne yanmaya gelir, ne oymaya

Aynııı bennnn ben üc üni mezunuyum memurum eşimle sevglyken cok iyi iş yapıyordu entellektüel espirili ekmeginş taştan cıkaran bir tip olarak tanıttığı kendisi evlennce oflayan poflayan hemen vazgecen hemen aglayan bir adama dondu bende bu aralar cok fenayım

İşte çekinik gen değil baskın gen olmak önemli Ben çok inatçıyımdır ama hiç belli etmem, azmin zaferi

Üzülme kırmızı, eminim eşin seni model alacaktır, biraz sabırlı ol. Benim eşim de, bugün buldum bugün yerim, yarına Allah Kerim modunda bir insandı. Bana bazen der senin gibi olsam nelerim olurdu diye. Şimdi çok farklı, eşler zamanla birbirine benzer, sen kararlı ol yeter ki...

16 yılı aşkın evli ve ergenlikte çocukları olan biriyim, olay yerinden bildiriyorum yani

Merhaba, Direkt konuya geçmek istiyorum, kafam çok dağınık, uzun olabilir, umarım rahat toparlayabilirim... Eşimle aşık olarak evlendik. 3 sene olacak yakında evleneli. Çocuğumuz yok. Eşim yabancı. Evlenip onun ülkesine yerleştim. Eşimle bazı kültür çatışmaları yaşadık başlarda ve bu süreç beni yıprattı. Her şekilde onu kabul ettim ve evliliğimiz tam yolunda derken ben bir anda alt üst oldum. Alt üst olma sebebim ise çevremdeki insanlara bakıp aslında evlenmeden önce ideal bir este arzuladığım birkaç önemli özelliğin olmadığını fark etmemdi ve bu beni eşimden çok soğuttu. Mesela ben yüksek lisans, akademik kariyer, kendimi geliştirme gibi konulara çok önem veriyorum ve azimli bir insanım. Eşim evlenmeden önce bana çok azimli gelmişti ama evlendikten sonra aslında rahat bir insan olduğunu fark ettim ve bu beni çok hayal kırıklığına uğrattı. Ki ben hep başarılı, azimli erkeklerden etkilenirdim. Bir diğer konu; geleceğe dair çok net planları yok eşimin. Maddi manevi net planlar yapmıyor ve bu beni geriyor, sırf bu gerginlikle çocuk yapma fikrini hep erteledim o istese de. Bunların haricinde bazi problemlerimiz daha oldu ama onların hepsi için adım attı ve kendini düzeltmeye başladı, evliliğimizin başında yaşadığımız her sorun için oldukça üzgün ve eşim pamuk gibi bir insan oldu diyebilirim. Ama bir şeyler eksik bende. Sanki işte bu diyemiyorum. Yaklaşık 2 aydır bu haldeyim ve ne yapmam gerektiğini bilmiyorum...

hayaller ve bizim için doğru olanlar, yada yaşarken gerçekleştiğindeki sonuçlar örtüşmeyebiliyor. onların hayatlarına sahip olsanız belki dağa başka şeyler olacaktı ben açıkcası o zaman da mutlu olacağınıza inanmadım pek. sanki siz biraz duygularınızı yitirdiniz. yani bunları fark ettim ve soğudum değil, soğudum ve bunları fark ettim daha doğru

Kaç yıllık evlisin canım, yorumlarından tanıyorum ama tam hatırlayamadım. Anlıyorum aslında, ben de çok planlı, bugün elimde olmayan şeylerin bile hazırlığını yapan bir insanım, o yüzden eşimin düşüncesini ya da düşünmemesini çok garipsiyordum. Fakat başka yönlerden iyi biri. Öyle bir evde büyümüş, harca harca dök saç parayı, kalırsa ev vs alırsın, aa kalmamış mı, e kolay mı ev vs almak canııım. Muhabbet buydu evlerinde. Ben 3 kuruşla 3 binlik planlar yapınca eşimde şaşırdı, bocaladı, baktı, gördü ve kabullendi. Ben de zaten,"ya bir yol bul, ya bir yol aç, ya da yoldan çekil"modundaydım, hiç vazgeçmedim Biraz zaman ver değişecektir eşin.

Kalmak zorsa, gitmek çözüm olarak görünebilir ama o da kolay değil. Siz ne yapmalısınız bilmiyorum. Benim için evliliğin surdurulebilir olmasındaki en önemli şey, birbirimize değer verdigimiz arkadaşlığa da sahip olmak. Bunda sabitim sadece. Eğer günün birinde bunu kaybedersek, pek bir anlamı kalmaz, Muhtemelen de bosanirim Muhtemelen deme sebebim, 3 çocugumuz olması. Olmasalar daha keskin ifade ederdim. Eğer sizin için en önemli şey idealist olmasi size buna göre değerlendirin. Ama saydığınız iyi özelliklerinin yanında idealist olmak zajf kalıyorsa, ayrildiginizda muhtemelen pismanlik yaşarsınız.

Aynen sansima hem kurtlu hem çürük odunlar denk geldi hiç bir işe yaramayan cinsten

Evet, bence de ben duygularımı yitirdim ve duygularımı canlandıracak sebep de bulamıyorum. Ortada büyük bir nedenim de yok duruyor ayrılmak için, ama kalmak da bana zor geliyor. Ne yapmam gerek sizce? 3nity

Gerçek sevgi olduğu gibi kabul etmek değil midir?

Evet ve bunu geç fark etmek beni çok yıktı...

Ahhahhah mantıklı

ha işte o da hırslı ama bişey yapamayanların bi türü. gerçekten en komik olanlar onlar. yav he he diyip geçiyoruz ahahah hatta aslında işte onlar özgüvensizler ama egolu rolü yaparlar üstlerinde sakil durur. bakma gerindiklerine.

Haklısınız, inanın ben de böyle düşünüp mutlu oluyordum. Ben hislerimi gerçekten dibine kadar yaşayan biriydim. Eşimi olduğu gibi kabul etmiş gerçekten onunla çok ama çok mutlu olan biri. Ama uste de yazdım, yalan bir hayat mı yaşıyorum diye düşünmeye başladım. Ne yapsam huzurlu olamıyorum. Asla kendimi böyle hayal etmemiştim. Çünkü ben elindeykiyle mutlu olan biriydim.

3 yıl olacak yakında. Eşimin çok çok iyi özellikleri var. Çok sadık, bana düşkün, çok ama çok seven, aileme saygılı biridir. Birbirimize güveniriz espri anlayasimiz tutar vs. Ama ben bu konuya çok taktım son zamanlarda. Insallah geçici bir duygudur. Normalde farklılıkları seven biriyim ki yabancı olmasına rağmen evlendim, ama ortak olmasına önem verdiğim bir şeydi idealist olması. Ve maalesef onda bu ruhu görmemek biraz acı geldi bana.

Bi kahve

Yuva değil de kurda kusa yem olsa bari

yaşla ilgili mesajınız alınmıştır ayrıca inatçı olduğunuz kadar sabirlisiniz da 16 yıl maşallah nice uzun mutlu yıllara sizin baskın gen olduğunuz da aşikar esinizi iyi yönde degistirmissiniz ne güzel bu değişiklikler davranış anlamında İyi, güzel, makul ve mantıklı şekilde olmuş sonuç ortada ama eşinizin karakteri ben buyum değişmem zihniyetinde olsaydı işiniz zordu zira ben 2. evliliktir odunlara denk geliyorum ama bende bir marangoz değilim yontmakla uğraşmam

Siz hic esinize benzemeyi dusundunuz mu? Daha rahat bir insan olmayi, anı yasamayi, fazla hirsli olmamayi vs vs? Belki de dogru olan o'dur

Teşekkür ederim yorumunuz için, aslında sorun çok büyük durmuyor ama beni ciddi bir şekilde boşanmayi düşünmeye kadar getiriyor içten içe... Inşallah dediğiniz gibi olur...

Kültür farkından ziyade hayata bakış açilsaçılarınız faklı gibi Sizin idealist onun rahat olması Sizin net planlar yaparken onun plansız olması Bu karakteristik özellikler kolay kolay değişmez malesef

Bunu da düşünüyorum, peki ayrıldıktan sonra ne olacak? Yoluma tek devam edebilecek miyim? Ileride esimin sevgisini düşünüp üzülmeyecek miyim? Acaba gençliğin verdiği o hislerle ayrildin keşke adamı öyle kabul etseydin diyecek miyim? Tüm bunlar zihnimi çok kurcalıyor...

Insanlar birbirlerini oldukları gibi kabul edip sevmedikleri için bitiyor evlilikler.

Onu bende yapiyorum. Ama yaptigimiz degistirmek degil aslinda. Karsi taraftan beklentilerin vardir ve bu beklentilerinin farkinda degildir. Bazen erkek kadin kadar ince dusunup kadinin isteklerinin ve beklentilerinin farkinda olmayabiliyor. Senin beklentilerinin farkina varip o yonde hareket etmistir, yoksa mumkun degil bir insanin karakterini degistiremezsin.

bu bence kültür farkı değil bazı insanlar rahattır ama yine de kariyer yaparlar. mesela beni insanlar rahat sanırlar ama ben aslında gerekeni yaptığım zamanlar rahatımdır. böyle bikaç kişi daha tanıdım belki de biraz zeka ile ilişkili bu iş özgüvenle ilişkili. ama benim sevmediğim insan türü de hem çok hırslı olup hem de bi halt beceremeyenlerdir. o hırslarından içlerinden kurur kalırlar ileri de gidemezler anca çevrelerine zarar verirler. bunlar özgüvensizlik hep işte. bu arada gebeş türü insanlardan ben de hoşlanmam eşim öyle bir tip olsa bana da batardı açıkçası bu sefer tüm yük kadına biner çünkü.