Daha önce fikir almıştım, memurum ancak hukuk okumak için adalete kaydolmuştum DGS ile hukuk fakültesine geçerim diyordum, gergin oku saat erken kalkıp ders çalışmaya çalıştım, vizelerim fena gelmedi ama bu süre zarfında 5 yasındakı çocuğumu evimi eşimi maalesef ihmal ettim, ve bu saatten sonra onlara bedel ödetmek bana doğru gelmedi, şunu anladım ki, bazı şeyler yaşında ve zamanında olmalı.. küçücük çocuğumu ihmal etmek hiç bana göre değil, burada uyaran arkadaşlara da herkese teşekkür edıyorum. Mevcut işimi seviyordum ancak sırf hayalimde kalmasın diye bu yola gitmiştim ama daha iki ayda çok yorulduk.. kızım bile anne sürekli ders çalışıyorsun diyor.. herkese teşekkür ederım..

Ne alakası var 2 birim para mı yani olay? Konu sahibinin içinde kalmış bir şeyler denemiş yapamamış. Sen hem doktora yaparsın hem iş hem çocuk. Ben açıkçası doktorayı bıraktım çalışırken yapamadım çocuğum da yoktu. Konu sahibi yapamamış olabilir. Yapamaycak olabilir. Herkesin bir kapasitesi var. Denedi ve kendinde o kuvveti görmedi.

Akşamları baba ile dönüşümlü bakıyoruz biz. Sabah da erken kalkıyorum

Aileniz daha önemli bos verin

Hayallere ulaşmak kolay değil Vazgeçmekle en doğrusunu yapmışsınız zira hukukçu olmak idealist ve mücadeleci olmayı gerektirir.

Böyle düşünüyorsanız zaten baştan maceraya dalmışsınız Siz işinizi seviyorsunuz ben mesleğinizi sevmiyorsunuz değiştirmek istiyorsun diye düşündüm. Mesleğinde iyi yere gelmen dileğiyle o halde :)

Ben ne evliyim ne çocuğum var. 24 yaşında ikinci üniversitemi okuyorum okula gitmiyorum ama bana bile zor geliyor. Vize final dönemi gelince mideme ağrılar giriyor beynimde yer yokmuş gibi hissediyorum

Ne güzel ifade etmişsiniz, önceliklerim var hayatta benim, iyi bir anne olmak, iyi bir öğretmen olarak devam edebilmek. Defalarca enerjim düşüyor dedim kendı çocuğumu geçtim, elalemin çocuğu da bana emanet, ben ona verebileceğimin en iyisini veremıyorsam yazık değil mi o kadar çocuğa Karda, sabahın köründe, yağmurda sıcakta soğukta okula geliyor? Bu bir vebaldir ben kimsenin çocuğunun vebalini alamam. Varsın başkası mücadeleci değil desin, ben son derece azimli ve mücadeleci bir insanım, şüphem yok.

Kesınlıkle öyle, hem çocuğum nedeniyle hemde öğretmenlik gerçekten çok başka bir meslek, dün sınıfta çocuklara bir baktım ve ben şimdi bunları nasıl bırakıp buz gibi dava dosyalarına gömüleceğim dedim :) herkes işe gıdiyorum der ama siz hep okula gidiyorum dersiniz, başka bir meslektir öğretmenlik, gönül bağı kurduğunuz çok sevgi içeren bir iş.. ha evet belki çok para kazandırmaz ama sizi çok mutlu eder öğretmenlik... ben sadece çocukluk hayali olarak denedim ve ödeyeceğim bedel ağır geldı yoksa asla ödün vermiyorum idealistliğimden:)

Konunun benim çocuğum olup olmaması ile ilgisi ne? A Ankee Nirvana Anneler

Tavrınızı konu sahibine karşı epey ofansif buldum. Üzücü. Türkiye'de hukukçu olmak için ciddi düzeyde kötü bir sıralama bile yetiyor bu arada, belli başlı üniversiteler dışında kalan okullarda dediğiniz nitelikte hukukçu olduğunu pek sanmıyorum. Konu sahibi, hakkınızda hayırlısı olsun

Hayal sandığımız şey eğer gittiğimiz yolda bize mutluluk yerine mutsuzluk veriyorsa en doğru şey vazgeçmektir. Ve bu vazgeçiş mücadeleci olmadığı anlamına gelmiyor. Sağlıklı bir düşünce yapısına sahip olduğu anlamına geliyor.

Kapasite nedir biliyor musunuz? O rutine kendini alıştırmaktır. Alışmayan insan da yoktur.. Son beğenilere baktığımda konu sahibinin devam etmesini desteklenmeye değil onaya ihtiyacı olduğunu anladım.. O yüzden yapabilirsin, başarabilirsin diye motive etmeye gelmiştim ki kararını vermiş kişiyi motive etmeye gerek duymadan gidiyorum..

Ne diyelim bol şans A Ankee Nirvana Anneler

Hayal denilen şey mutluluk verdiği sürece hayaldir eza vermeye başladığında kabusa dönüşür. Bence konu sahibi evladı için hayallerinden vazgeçebilecek kadar mücadeleci bir insan. Zira en zor mücadele insanın kendisi ile yaptığıdır. Ayrıca mevcut şartlarında bile istediği bölüme girip istediği okulu kazanan idealist biri.. Ve bu başarıyı elde eden biri kendine başka idealler bulup daha mutlu şekilde yürüyecektir..

Siz benim haddimi nereden biliyorsunuz

Teşekkür ederim, 4 yaşında su an. O uyurken iki saat erken kalkıp çalışıyordum, sınav zamanları günde iki üç saat uyku ile devam ettim. Ama gördüm ki bu durum benim gün içinde çocuğa olan ilgimi düşürüyor, yanı evet çocuk bir şekilde büyüyor ama yanı istediğim gibi değil. Paylaşımlarımız azaldı, ben sürekli stresliyim. zaten memurum yani öğretmenim. Enerjimi ilgimi ona ayırmayı seçtim sadece, hatırlamasa bile kabul. Ben zaten Onu karşılık bekleyerek yapmadım, teşekkür ederim

Kesınlıkle haklısınız, bende denedim en azından kendımden çocuğumdan ne kadar fedakarlık yapmam gerektiğini görmüş oldum, hanı ılerde bir gün acaba kalmadı içimde.

Yorumunuzda görüyorum ne kadar aştığınızı. Had sınır demektir.

değmez tabi ki hayatta her şey para değil

kadın zaten çalışıyor çalışmıyor değil ki sizin dediğiniz şey maddiyat ya da ideoloji değil "para hırsı" ayrıyetten bedavaya da okunmuyor. o kadar çok para kazanası varsa, ek derse girer özel ders verir bir şekilde yükseltir maaşını. yani bu ülkede çalışmayıp çocuğumu büyüteceğim denen milyonluk bir zümre varken, insanlar "çocuğum bir 5 yaşını görsün hele ben evde onu bekleyeceğim" derken hem iş hem çocuk hem okul yapamadım diyenleri de küçümsemeyelim bi zahmet.

hukuku okuyup asgari ucret alan yeni mezunlar cok ama, yani maddi getirisi olacagi da garanti degil.

Ben size hak veriyorum. Üstten üstten konuşmanın bir anlami yok. Vaktiyle hangi sartlarda hukuk okuyamadiniz bilmiyorum. İmkanlar yeni yeni olgunlaşmış olabilir, çocuğa ragmen denemek istemis olmaniz bile takdir edilir. Çocuğunuzun vaktinden çaldığınızı düşündüğünüz için bırakmışsınız. Birakmasaydiniz, çocuğunuz büyüdüğünde bugünleri ve onu ihmal edişinizi hatirlatsaydi, giden zamanın telafisi olmayacaktı. Ayrıca Yeri geldiginde hayallerden vazgeçmek mücadeleci olmadığınızı degil fedakar oldugunuzu gösterir.

Vizelere girip, finallere girmeyeceksiniz yani. Tamam çocukla ilgilenmek tabi ki en önemlisi ama neden hemen olmadı bırakıyorum diye düşünüyorsunuz ki beş dersiniz varsa ikisini bile gecseniz kardır. Ben de atanamayan bir öğretmenim. İki çocukla açıktan ikinci üniversitemi okuyorum bir yandan da kpssye çalışmaya çalışıyorum ama ikisini de bırakmayı hiç düşünmedim, en büyük motivasyon kaynağım da çocuklarım

Kesınlıkle, eğer yapmaya çalıştığım şey çocuğumdan, çocuğumdan farkı olmayan masum öğrencimden çalacaksa, vazgeçmesini de bilirim. Yapamayacağımdan değil, vicdan sahibi bir insan olduğumdan. A pardon bahaneydi dimi bu soyledıklerım..

Siz sanırım dönem kaybı olmasın diye tüm derslere yüklendiniz. Ben şöyle bir öneride bulunmuştum sanırım hepsini vermek için kasmayın. Verdiğiniz karar sizin için en doğru karardır. Denemeyip o pişmanlığı yaşamakta vardı. pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman

ay bu ben tamamen. siz ne okuyorsunuz? ben okulu dondurmayı düşünüyorum kpss ye hazırlanmak için defne-28

Tamam sensin

Teşekkür ederim, dediğiniz gibi özel bir sürü üniversiteden kolayca bu diploma alınabiliyor. mücadelemi çocuğum için vermeyi seçmiş olmam, benı pes eden biri yapmaz.

Ben de 25 yaşımda yıllar sonra hayalini kurduğum fakülteyi kazandım ama hem iş hayatı hem okul yürütemedim malesef üstelik bekarım evle ilgili sorumluluğum yok buna rağmen çok zor geldi + bi de mesleki sınavlarım da üstüne binince okuldan vazgeçmek zorunda kaldım. Hakkınızda hayırlısı olsun dondurma şansınız varsa dondurun ilerleyen yıllarda devam edersiniz

Vazgeçmiş olmam mücadeleci olmadığım anlamına gelmiyor yalnız, fedakarlık yapacak kişinin dört yaşında bir çocuk olmadı sebebiyle vicdanlı olmamdan geliyor

2 ay o tempoya ayak uydurmak için kısa bir süre.. Bir de ilk aşamanız zaten 2 yıl.. Dgs den sonrası daha yorucu olurdu bence.. Başlamışsınız en azından bu 2 yılı bitirin. Ben 3. üniversitemi oğlum doğunca başladım 4 yıl geceleri ders çalıştım.. Üstelik özel sektör de çalışıyorum.. 3.5 yılda mezun oldum ve şimdi formasyon alıyorum.. Bazı şeyler yaşında güzel değil bence.. 20 li yaşımda gezip eğleneceğim bir meslek istiyordum onu okudum. Ama şu an özel sektörden kurtulmak için bu kadar çaba sarf ettim önümde sadece kpss kaldı.. Başlamak başarmanın yarısı!!

En azından denemişsiniz. Olmuyorsa bazı şeyleri zorlamayada gerek yok. İlerde keşke deneseydim demeyceksiniz bu bence çok önemli. succulentaski

Bazen gerçekler, hayallerin çok ötesinde oluyor. Yapan yapıyor ama ben o zaman da demiştim, bunu yapmak ciddi derecede zor diye.

Sevgili konu sahibi. Ben karariniza cok saygi duydum. Mesela tamamen vazcemekten cok, su anda herseyi ayni anda ayni seviyede yürütemiceginizi görmekte olmaniz. Ben ilk oglum dogmadan önce akademik kariyerime ara verdim. Cünkü oglumu kendim istedigim sekilde büyütmek istiyordum. Patronuma kalsa dogumdan 8 hafta sonra işe dönecektim, ama bu benim istedigim bebek/annelik süreci degildi. Her insanin belli bir enerji seviyesi var ve biz uzun süre oldugundan fazla harcamaya calissak bu sagligimiza zararli oldugu gibi, var olan hayatimizi da negatif etkiler. Ilerde hayat ne gösterir bilemeyiz, ama su an icin birakmanin sizin icin daha dogru bir karar oldugunu düsünüyorsaniz icinizi ferah tutun. Cocugunuz biraz daha büyüse daha da bagimsizlasacak. ❤

Ben şu an hukuk okuyorum Ben de KPSS çalışmak çok istiyordum baya kitapta almıştım aslında ama vaktim hiç kalmıyor, okulu dondurmak istemiyorum ne kadar hızlı bitti kar diye düşünüyorum devam sorunu yok zaten, özelde iş bulamıyorum bu yüzden evde öyle ders çalışıyorum. Ocakta vizeler bitince KPSS çalışmayı düşünüyorum.

Çocuğuma özel ders aldıracağım para kursa göndereceğim para yüzme vb sporlar para müzik öğrenimi para dershane para yurt dışına gönderme hayalim var para. Bu krizde evet her şey ama her şey para. Bi sulu boya bile olmuş anasının gözü kadar para. Allah kahretsin

Insanlara yetersiz hissettirmeye bayiliyorsunuz. Hep bir savaş, hep bir eleştiri, büyük büyük konuşmalar... siz mücadele adına ne yaptınız bu hayatta?

Çocuğa bakacak kimse yok gibi anladım ben konudan. O zaman 2 saat ilgilenip şimdi ders çalışıcam hadi sen televizyon izle diyemezsin ki.

Kazanmaktan bahsetmemiştim. Sonrasını kastettim. Artık her meslekte diploma almak çok kolay.

Aynen öyle, her yasta hersey yapılmıyor yanı mutlaka bir bedeli oluyor.. o sebeple zaten hali hazırda bir işim var, bu kadar bölünmeyi kaldıramayacak olduğumu anladım ve çocuğum eski ilgiyi alamadı

Hayır eşimin Bana hiçbir faydası yok.

O sizin düşünceniz. Ben gayet fikrimi belirttim.

ya üstte de denmiş gerçekten belli yaştan sonra bazı şeyler çok zor. tabi ki hayallerimizin peşinden gidelim ama geride bıraktıklarımız hayal ettiklerimizden daha mı değerli daha mı değersiz onu bir ölçmek lazım. Avukat olmak hayalde çok güzel ama illaki zorlukları var ve o meslek hiç hayal ettiğimiz gibi işlemeyebilir. Nefret bile edebilirsiniz yani, bu da bir ihtimal. Bakın mesela çoğu kişinin hayalini kurduğu, atanamadığı için intiharlar ettiği öğretmenlik sizin için tam hayal ettiğiniz meslek değilmiş. Belki avukat olduğunuzda da başlarım işine de gücüne de ne güzel öğretmendim diyebilirdiniz ki bence inanın çook yüksek ihtimal : ) Hele bir de çocukla, ne bileyim ben de olsam sizin gibi yapardım hatta başlayamazdım bile sanırım. Mesleğiniz olmasa inanın asılın edin çocuğunuz için de iyi olur derdim ama mis gibi mesleğiniz var inanın. Benim gözümde tatili çok olduğu için hafif! kıskançlık beslesem de : ) çok kutsal bir meslek öğretmenlik yaa. Maddi doyumu bilemem ama manevi olarak çok değerli.

Neden kendi hayatımdan örnek verip özelimi paylaşayım? Zorunda mıyım? pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman

Haklı olduğunuzu gördüm belki de denemesem hep içimde kalacaktı en azından denedim ve kendım gördüm olsun

Evet sizin iki seçenek içeren basıp bakış açınız dışında seçenek olamaz hayatta. Haklısınız C

E ama bunu siz konunun başında söylemediğiniz için biraz yanlış anlaşılmaya musait bir konu bu. O zaman haklısınız.

Bebek büyüdükten sonra devam edersiniz belki.

Yaşayıp görmüşsünüz en azından bu da çok güzel bi şey

Ogretmen olmak da mücadeleyi gerektirir, temizlik görevlisi olmak da. Haddinizden başka her şeyi biliyorsunuz.

Ben de çok düşündüm, öğretmenlikle hukuk arasında çok gittim geldim inşallah atanırsınız en iyi atama şu an öğretmenlerde

Şimdi 3 kazanıyorsan bitirince 5 kazanacaksın değmez mi

kolay gelsin size de ben de atanmanın kolay olduğu bir öğretmenlik okuyorum. umarım hedeflerimize ulaşırız

Yok, kendı kurumumda yükselmeye bakarım ılerde büyüyünce ama su an bana ihtiyacı varken başka seylere kendımı vermek bana ters gelıyor, ders çalışmak ıcın uyumuyorum ve çocuğa olan enerjim düşüyor

Yapmadığımı nereden biliyorsunuz? Eleştiri diyorsunuz da sizin şu an yaptığınızın da hiç tanımadığınız bana eleştiri Olması ayrı bir ironi Hukuk okumak, tıp okumak zordur. Yaş 30 üstü ise evli ve çocuklu iseniz daha zordur. Kendinizden on yaş küçük çocuklarla aynı derslere girersiniz. Onların sizin kadar sorumluluğu yokken sizin üstünüzde hem eş çocuk sorumluluğu hem de maddi olarak geçindirmeniz gereken bir aile sorumluluğu vardır. İnsan buna iki şey için katlanır. Ya çok idealisttir ille de başaracağım vazgeçmem der ya da o bölüm onun için olmazsa olmazdır, çok istiyordur vs. Yapan var mı? Evet var çevremde de ileri Yaşta tıp okumuş hukuk okumuş veya başka başka bölümlerde kariyer değişikliği yapmış insanlar var. Ama bunların hepsi de zorluğu göze almış istekli kişilerdi. Konu sahibi de çok zor yapamıyorum diyorsa ya yeterince istemiyor ya da idealist değil ya da bu iş onun için olmazsa olmaz değil bir heves etmiş başlamışta olabilir. Bunda alınacak gücenecek bir şey yok ki bu böyledir yani

yok her şey yaşında güzel bende çocuk yok 23 yaşında 2. üniversiteye başladım ama olmuyor belli bir yaştan sonra zor geliyor ödev ve sınavlar çocuk varsa daha da zordur

Aynen öyle yok. O uyurken iki saat çalışmayı denedim ama tüm enerjim düştü insanız robot değiliz, hanı hıc işim olmasa yapayım yine bir üyenin dediği gibi ama bıraz lüks olayına gıdıyor

Aynen öyle öğretmenliği seviyormuş zaten Hukuk okumaya illa ideali olduğu için çok sevdiği için başlamamış denemek istemiş Baktı çok yorucu olunca da hayatta öncelik ve olmazsa olmaz olmadığını görmüş ve vazgeçmiş. Nesine bu kadar alındılar anlamadım.

Valla ben bile şimdiki aklım olsa hukuk okumazdım ki çok severek tercih etmiştim. Hayali kurulacak bir meslek miymiş diye kendime defalarca sordum. Belki 10 sene önce evet ama şimdi hayır. Hayırlısı olsun hakkınızda.

Çocuğum ödeyecekse o bedeli, evet değmez.

Vazgeçmeyin. Zamanınızı planlamaya çalışın. Çocuğunuzun 1-2 yıla kadar kendi hayatı olunca kreş, okul vb pişman olacaksınız. Çok küçük de değil ki...3 aylık olsa 1 yaşında olsa bir nebze anlaşılabilir. Ve cocugunuz da ileride diyecek ki anne keşke bitirseydin okulu. Yapılan fedakarligi hatırlamıyorlar ve önemsemiyorlar. Bir ise başlamak demek yarısını bitirmek demek. Bu hatayı yapmayın vazgeçerek. Arkadaşım iki kucuk cocuğuyla örgün üniversite bitirdi. Bazen büyük olanla (6 yaşındaydı oglu o zaman) derslere giriyordu beraber. Çocuk işi biraz bahane yani.

Aslında boş bir tartışma dönüyor şu an. Siz idealiniz olmayan bir şeyden bahsediyorsunuz. Başlamış ve sizi beslemediğine inanıp vazgeçmişsiniz. defne-28 de aynı şeyi diyor zaten; idealiniz olsaydı bu konuda mücadeleci olurdunuz. Neden ortam gerildi anlamadım ben. Önceliği neyse o konuda mücadele eder insan. 5 yaşındaki çocuk da akşam 9da yatsa geri kalan vakitte yapmak istediğinizi yine yapardınız ama istememişsiniz. Çekmemiş çünkü sizi.

Siz ders çalışırken çocuğunuz ne yapıyor? . push ; C

Çocuklu birine öğretmen olarak kalma durumu daha avantajlı bence

Cok yoğun bir isim var haftada 27 saat ders anlatıyorum ve doktora yapıyorum. Cocugunuzla çok vakit geçirmek değil verimli 2 saat geçirmek yeter de artar ilgi için. Size zor gelmiş okumak; biraz ağır olacak belki ama boşanmamak için çocuk bahane etmek gibi olmuş. Ha zor geldi okumayacagim demek de bir seçenek tabi

Kendi hayatinizdan bir ornek vereceksiniz sandim. Şunu yaptim, bunu başardım, şuna ragmen şundan vazgecmedim gibi. Bana ne çevrenizdeki x kişilerden. Hukukçu olmak vazgeçmemeyi gerektirirmiş. Bunu diyebilmek için insanin ya hukukçu olmasi lazim ya da hicbir işi, gücü, çabalayacak meselesi, sorumluluğu olmamasi lazim ki bütün islerde mucadeleci olmak gerektigini bilmesin.

Sizin çocuğunuz var mi? defne-28

Konu sahibinin sonraki yorumlarını okudum Zaten şu an yaptığı mesleği seviyormuş Onunki hayalden çok hevesmiş anladığım kadarıyla Sizin yorumunuza da istinaden şunu eklemek isterim hayallerinden vazgeçene değil azmedene mücadeleci denir.

Cocuk niye bedel ödüyor o kısmı tam anlamadım? Kocanız yok mu destek mi değil nedir yani tam olarak mesele? İki saat az oynayınca çocuk bedel ödemez merak etmeyin

o kadar uzun bir yol secmissiniz ki, hani master okuyup meslegin yan dallarinda uzmanlasmak falan tamam ama, belirli yastan sonra 6-7 yil yeniden bastan okumak icin cok buyuk bir ask duymak lazim sanirim, ya da maddi durumun cok iyi olacak da, yari zamanli calismaya gececeksin, hatta direk isi birakacaksin. diger turlusu cok zor ya, bence dogru karar vermissiniz diye dusunuyorum o sebeple.

Hakim savcılık gayet iyi ama en basitinden benim arkadaşım memurdu hukuk okudu kurumlar arası geçişle kurum avukatı oldu sırf imkanları ve mesaisi daha rahat diye. Bence değer yani

Yapamamış sonuç olarak ve devam etmek istemiyor. Siz kapasitenizi zorlarsınız o halde. Konu sahibi aklında kalan bir şeyi denemiş. Ve hayattan beklentisinin o olmadığına karar vermiş. Kaldı ki kadının bir mesleği de var zaten. Bize de onun kararlarını desteklemekten başka bir şey düşmez.