ayy kızlar içimi rahatlattınız gerçekten ben de kendimi hayırsız evlat gibi görmeye başlamıştım, sürekli ben de bir anormallik mi var diye kendi kendimi sorguluyordum

Merak etmeyin bende sizin gibiyim. Ben bi de Ailemden ayrı bir şehirdeyim. Ama evimde bulduğum huzuru. rahatı, sakinliği baba evinde bulamıyorum. Belki evlenmeden önce 1 sene tek yaşadım o yüzdendir bilmiyorum.

evinde mutluysan, huzurluysan hissettiğin şeyler çok normal canım. evet senin kadar baba evinde olanlarında geçirdiği bi alışma devresi var işte. hele de anneler çok alıngan oluyorlar. annem de bana kızardı''korkma evini yemezler'' derdi. hatta sabahın köründe arar ''daha gelmiyo musun, gelme tamam boşver boşver!!! '' diye bağırırdı. şimdi gidin de biraz kafa dinleyim diyor ilk zamanlar bunlar çok normal yani

buldumcuk olarak gördüm nedense görmemişn kocası olmuş hesabı M Meral

Bende sizin gibiyim kendi evimden başka hiçbiryerde rahat edemiyorum ama ben liseyi bitirdiğimden beri üniversite, sonra iş ardından evlilik derken zaten ailemle yaşamıyordum

Bence çalıştığınız için zaten tüm gün evinizde değilsiniz biraz da ondan kaynaklanıyor tam evinizin tadını çıkaramadığınız için geriye haftasonu kalıyor sadece, tüm gün evde olsanız farklı olurdu belki.

insanlar hazır cevaptır fazla takmayın, eşim her haftasonu işte oluyor evde olmaz hafta içi izin kullanır. işten cuma akşamı gelip pazartesi işe gitmek için evden çıktığımı bilirim

Kızlar evliliğim 5. ayına girmek üzere, ve ben eşime evime alıştım hatta fazla alıştım, öyle ki aile evime gitmek istemiyorum, sıkılıyorum orada, gideyim göreyim istyorum annemleri ama gittikten yarım saat sonra bana basıyorlar evime gitmek istiyorum. ve daha kötüsü dün annemler bize geldi, bide ben zorla çağırdım, ama uzun uzun oturunca bunaldım, rahat etmek istedim biraz da rahatsızdım, onlar da bozuldu sanırım, bilmiyorum gerçi hasta olduğumu biliyorlardı. burada başkalarının yazdıklarını okuyorum, ailelerinden kopamıyorlar bende sanki 10 senelik evli gibi evimden kopamıyorum, eşim evde bile olmasa evimde oturasım geliyor, yengem her haftasonu aileme gider, ben gitmiyorum mesela, gerçi ben çalışıyorum o ev hanımı. dün akşamdan sonra iyice içime dert oldu, bende sorun mu var kızlar? niye böyleyim? normal mi bu durum? bu arada annemi babamı çok severim asla bir sorunumuz yok.

evet kesinlikle bunun etkisi çok, evde bomboş oturmak benim için keyif resmen, bunu az yapıyor olmamızın da etkisi büyük.

evet bende o yüzden kötü hissettim ama dün raporluydum hastaydım baya, hatta onları ben zorla çağırdım ama ben hani gündüz oturmasına çağırdım, akşam yemeği de birlikte yedik, sonra çay vakti geldi saat 9 u geçti, ben de baya kötü oldum, gidip yatmak istedim, annem de "keşke çay içmeseydik, sen dinlenseydin" dedi yani dün ki olayda hastalıgımın da çok katkısı oldu

ben ailemden en fazla 15 gün ayrı kaldım, hep birlikteydik, ben de evimi çok beğenerek seçtim, yani aşırı çok seviyorum, eşim de ona bağlıyor, evi sevdin o yüzden gitmek istemiyorsun başka bir yere diyor, bu kadar kısa sürede alışmamı açıklayamıyorum çünkü, belki yaşın da etkisi vardır tabii. M Meral

o zaman dert edecek bir şey yok ne mutlu bize öyleyse :)

normal. herkesin huyu suyu bir olmaz ki. benim aynı evin içinde günlerce ailemi görmediğim oluyor. sevmiyorum odadan çıkmayı mesela.

5-10 yıllık evli olursun bu hisleri yaşarsın tamam vicdan azabını çek ama yeni evlisin ve bir heves kurmuşsun evini ince ince.. daha kendi evine doyamamışsın bence bu duyguların normal.

ablam çok geç alıştı mesela ki 10 senelik evli kendisi, arkadaşları soruyormuş Meral evliliğe alışabildi mi diye, ablamda bizden daha çok alıştı o diye aralarında dalga geçiyorlarmış evet evimde huzurluyum vede çalışıyorum, kendimize bir haftasonumuz kalıyor, onda da ya evde dinlenmek yada arkadaşlarla eğlenerek geçirmek istiyorum kendimi kötü hissediyorum diye sizlere sormak istedim, vicdan azabı yapıyordum çünkü.

evet bende o yüzden kötü hissettim ama dün raporluydum hastaydım baya, hatta onları ben zorla çağırdım ama ben hani gündüz oturmasına çağırdım, akşam yemeği de birlikte yedik, sonra çay vakti geldi saat 9 u geçti, ben de baya kötü oldum, gidip yatmak istedim, annem de "keşke çay içmeseydik, sen dinlenseydin" dedi yani dün ki olayda hastalıgımın da çok katkısı oldu Eunike Popüler Üye Kayıtlı Üye 6 Eylül 2016 2.831 7.398 17 Ocak 2017 Konu Sahibi Meral Ak #16 Bende sizin gibiyim kendi evimden başka hiçbiryerde rahat edemiyorum ama ben liseyi bitirdiğimden beri üniversite, sonra iş ardından evlilik derken zaten ailemle yaşamıyordum

ilahi sabah sabah güldürdünüz beni, iki gün öncede annesinin evinden çıkmayan evli bir arkadaşımız konu açmıştı ona da sürekli annesine gidiyor diye neler söylenmişti, gülesim geldi şimdi. hanımefendi şunu söylüyorum, kocam evde olmasa da hatta aramız bozuk olsa da ben evimde durmak istiyorum, sanki yıllardır o evde yaşamış gibi, hiçbir yabancılık hissetmiyorum ama baba evinde hissediyorum diyorum, bu normal mi değil mi diye de sizlere sordum? insanlara hakaret ederek konuşunca bundan keyif mi alıyorsunuz anlamıyorum ki? kendmi evimde daha rahat hissediyorum, ailemin evinde misafir gibi hissediyorum diyorum ne var bunda? M Meral

Bende öyleyim ilk yıllarımdan beri :) hiç çıkasım gelmez evimden hatta evinde huzuru olmayanların daha çok kendilerini dışarıya attığını düşünüyorum kendi çevremden gözlemlediğim kadarıyla.. Ev candır yaz gelse de balkondaki çiçekler açsa sulasam filan

evinde mutluysan, huzurluysan hissettiğin şeyler çok normal canım

Ben de senin gibiydim eğer evinde huzuru bulduysan annenleri aramıyosun pek demekki bence böylesi güzel zamanla normale dönecek herşey Eşim annenlere gidelim derdi hiç gidesim yok derdim evde onunla vakit geçirmeyi tercih ederdim Bu sadece kendi ailem içim geçerli değil tabi hiçbiyere gidesim gelmezdi Şimdi evde durmuyoruz

Ne güzel bir sey bu hem sizin açınızdan, hem eşinizin. Birbirinize cabuk bağlanıp cabuk ısınmışsınız. Yani bu sizin aslında evde durmayı değilde evde esinizde huzur bulduğunuzu gösterir..

bende evden çıkmak istemiyorum, misafir gelince bile gözlerinin içine bakıyorum bazen ne zaman gidecekler diye, ama misafiri de severim :)) annemler de 2 gün zor kalırım. Eşim çok şaşırır hiç mi sıkılmıyorsun evde diye

hahah o açıdan hiç düşünmemiştim canım, haklısın cidden istemiyorum, ne çok gitmeyi ne de bana çok gelinmesini ama sonra da vicdan azabı çekiyorum

Bir kişiye ona olan özlemini sadece gidip gelerek anlatmazsın ki..

eşim de bana şaşırıyor, istediğin zaman annenlerde kalabilirsin özleyince diyor ben de "yoo niye kalayım ki sen buradayken" diyorum hatta banzen haftasonları işe gidiyor, geçerken seni de annenlere bırakayım yalnız kalma diyor, yahu diyorum işim gücüm var benim, sen işe gidiyorsun diye ben niye evden çıkayım diyorum ama daha yeni evli olduğum için herkes bu halime çok şaşırıyor M Meral

evet evimi çok seviyorum diyorum ya eşim evde olmasa bile evde durmak istiyorum, yani annemlerin evine gidince sanki yıllarca orada değil de bugün ki kendi evimde yaşamış gibi hissediyorum, daralıyorum resmen 30 sene yaşadığım evde M Meral

Aynı şeyi bende yaşadım yaşıyorum bende vicdan azabı çekiyordum demek ki olabiliyormuş böyle şeyler. Konuya gelen yorumları da okuyarak içim rahatladı.

Aynen cnm bende 4 bucuk aylik evliyim ve senin gibiyim evime cok alistim benimsedim gitsem bile annemlere misafir gibiyim sanki

annemme aramizda degisik bir ask vardir. birbirimizi cok severiz ama beraber 4uncu dakikamizda kavgaya baslariz. ben de kendi evimi tercih ederim. anormal bir durum yok :)

Ne güzel severek evlenmişsiniz, içinize sinerek evinizi döşemiş mutlu, huzurlu yaşıyorsunuz. Bence hiç anaormallik aramayın asıl anormallik evlenip yeni evine alışmakta zorluk çekmekte bence, 2 güne bir ana-baba evine gitmek zorunda hissetmekte. Bir de insanın kendi düzeni nerdeyse orda rahat orası bir gerçek.

Yeni evlisin normal bence

ben memnunum halimden kocamla da alakalı değil evi seviyorum :)

Yeni evlilerin evden çıkmak istemeyip, evde uzun süreli misafir istememesi normal sanki

ohh bee kendim gibi hisseden birilerini bulmak çok güzel hep karşıma "çok zor alıştım, ilk sene hep annemlere gidiyordum diyen" insanlar çıkıyordu ben de hep kendi duygularımı sorguluyordum ben niye böyle değilim diye sank 10 senedir bu evimde yaşıyor gibi hissediyorum ve evimi gerçekten çok seviyorum

canım zaten öyle yapıyorum mesela bilerek Pazartesi yada Cuma günü gidiyorum ki haftasonu beklemesinler, kendime çagıracaksam Cumartesi kahvaltıya çağırıyorum böylece günün geri kalanı bize kalıyor, yada eşim iş gereği şehir dışına gttiğimde onlarda kalıyorum, yada mesaideyken onlarla vakit geçiriyorum, yani bende bir şekilde dengelemeye çalışıyorum. mutlaka haftada 1 kez görüşüyoruz ama onlara yetmiyor, üzülüyorlar ben tabii çalıştığım için bana fazla fazla yetiyor.

E maşallah nE güzel işte Ben küçükken aile büyüklerimizle çok sık zaman geçirirdim aynı ortamda fazlasıyla bulundum o yüzden neredeyse hergün duyarak büyüdüğüm bi laf var onu paylaşayım Bi tavuğun birtane kümesi olur yoksa nereye yumurtlayacağını bilemez derlerdi o mesele bence işin doğrusu da bu

evet işte ben de öyleyim, biri demiş ya görmemişin kocası olmuş diye, eşim evde olmayınca da ben evde kalmak istiyorum, hatta onunla bazen hiç muhattap olmasak da ben evimde mutluyum, sıkılmıyorum. eşimden bağımsız evi seviyorum sizin gibi :)

aynen canım iyiki açmışım konuyu benim de içim rahatladı, kendimi hayırsız evlat gibi hissetmeye başlamıştım, yanii haftada 1 kez kesin görüşüyoruz ama onu da haftaiçine bir yerlere sıkıştırıyorum ki, haftasonum kendime kalsın diye, cidden kötü hissediyordum kendimi