Benn. Yapa yapa alışıyorsun. Fakat hala bazi ortamlarda gerilirim

Kendimi videoya alma fikri bile bir miktar gerdi beni Öneriniz için çok teşekkür ederim.

Kendine şu soruyu sor : en kötü ne olabilir? Ne olmasından korkuyorsun? Yanlış yapmak mı, rezil olmak mı, yetersiz olarak bilinmek ki..? Bir de toplulukta sana güven veren iyi hissettiren farklı noktalarda oturan bir kaç kişi seç. Ara ara onlara bakarak anlat.

Çok teşekkür ederim. Ben günlük hayatımda aşırı geveze biriyim. Çok konuşurum ve devamlı whatsapptan falan ses kaydı atar bir şeyler anlatırım. Normalde içine kapanık bir insan falan da değilim. Herhangi bir yerde fikrimi belirtmekten de kaçınmam. Ancak bu heyecanlı hallerime hiçbir çözüm bulamıyorum. Örneğin geçen gün annemle bir büyüğümüzün yanına gittik ve ben nedense çok heyecanlandım ve bana ne söylendiyse hiçbir şey anlamadım beynim uğuldadı durdu. Yani kendime anlam veremiyorum bazen. Bir de aynaya bakıp konuşmak güzel fikir ama ben kendimi görme fikrinden de pek hoşlanmıyorum galiba ya. Zoomda ses kaydı alsaydım dinleseydim keşke sonradan kendimi dedim, sonradan iyi ki almadım o saçmalığı duyup 3 gece uyuyamazdım dedim ama şimdi yine kafaya takıp uyuyamayacağım orası ayrı. Bu arada terapistime bu konuyu tekrar açacağım, daha önce hiç ödev falan vermedi. Ancak ben bu hissettiklerimi yazıp ona söylemeye karar verdim. . push ; N

Güzel taktik

Bir dahaki gidişinde özellikle bu sorun üstüne konuşmak iste bence. Belki bazı güzel ödevler verir. Benimki bana en son birkaç yeni hobi bul, blog aç demişti. Bloğu açtım, ismiyle bekliyor beni öyle. Bütün gevezelik hakkımı KKda kullandigimdan oraya yazacak bir şey bulamadım daha Önerilere gelince, ben genelde ayna karşısında konuşmayı çok severim. Özellikle dil pratiği yapacaksam- yabancı birini gezdirmeden önce falan ayna karşısında günlük sohbet eder, bir iki anımı anlatır, espri faaln yaparım :) ayna karşısında konuşmak senin için de güzel olabilir. Hem çok keyifli bir şey. Onun dışında... Bir gruptaysam ve konuşma sırası bana da gelecekse ben genelde söylemek istediğim şeylerin Anahtar kelimelerini yaziyorum, değinmek istediğim şeyleri... Uzun cümlelerle değil, kelimelerle ilgili. Mesela bu topik, girdiğim bir egitimin örneklemesi olsaydi ve 'bu durumda ne yapılır?' diye bana konusma sırası gelecek olsaydı not kağıdıma Terapist, ödev, ayna, anahtar kelime Yazardım:)) Hem önemli noktaları atlamamis oluyorsun... Bir diğer önerim de bol bol sohbet et. Eşine dostuna bir şeyler anlat. Zoom toplantin varsa mesela öncesinde aç annene bir zoom hesabi, ona yap sunumunu :) bir rahatlama gelir bence ikinci defa yapinca

Ben de ortaya soru atıyorum. Ya da soru soran kişiye farklı açıdan baktıran soru soruyorum konuya dair. O ara kafamda toparlıyorum:)

Ayna karşısında bol bol pratik yapmak, sesimi kaydedip sonrasında dinleyerek hatalarımı tespit etmek çok işime yaradı. Tavsiye ederim

Zaten tanıdık olması gerekmez. Sizi güvenli hissettirecek iyi hissettirecek yüzler olması önemli. Misal bir toplulukta herkes dinlemez bazıları telefonla uğraşır bazıları sıkılır. Normal bunlar. Iste aynı toplulukta size iyi gelenleri tespit edin.

Burada güzel tavsiyeler geldi, belki size de iyi gelebilir. Bir de terapi alıyorsanız sizin terapistiniz ne diyor bu durumlara?

Benimde anksiyetem var aynı dediğiniz durumlar oluyor bende de yıllardır hemde çözüm bulamadım çocuklukta olan travmalarında etkisi var benim üzerimde bide

Ay bu benim! Seneler önce çalıştığım uluslararası firmanın yurtdışındaki üst seviye yöneticilerine fabrikada bir sunum yapıyorum, üretim alanındayız. Benim surat pancar olmuş, pıtır pıtır ter akıyo alnımdan. Adam yürürken geldi omzumdan tuttu, "sen anlattığın işi hepimizden iyi biliyorsun, rahat ol" dedi. Tabi o gün geçmedi benim bu heyecanlı halim ama yazdım bunu kafaya, zamanla da alıştım bu fikre. Çok hızlı anlatmazsam kimse bu işi bildiğime inanmaz sanıyordum, o yüzden de bir soru geldi mi hemen cevap vermeye çalışırdım. Şimdi daha yavaş konuşuyorum, aralarda oyalayıcı, karşıdakinin dikkatini uyanık tutacak bir iki şey karıştırıyorum, o arada da hem cevabı düşünmüş hem de biraz rahatlamış oluyorum :)

Sesli kitap okumak ve birilerine onunla ilgili bir şeyler anlatmak çok faydalı olur, tavsiye ederim.

Ses kaydı alma fikri çok güzel ancak evde kendi kendime konuşurken çok rahatım. Ne oluyorsa topluluğu görünce oluyor

Yok canım ben terapi almıyorum kendi kendimi tezkin ediyorum ilaç da kullanmıyorum artık anlattıklarınız benim yaşadığım şeylerle benzer o yüzden yazmak istedim

Böyle bir şey yaşadınız mı daha önce siz de? Böyle bir ortamda kendimi kaydedip tekrar dinlemek beni inanılmaz rahatsız eder.

Terapistin ne diyor? Eminim güzel önerileri ve ödevleri oluyordur:)

Sunum esnasında heyecandan sesim kısılacak kadar yaşadım, herkes şok içinde bana bakıyordu noldu bu kıza diye Beni de çok rahatsız ediyordu ama bu şekilde hatalarımı daha iyi tespit edebildim

Kendinizi videoya alın. Bir topluluğa konuşurmuş gibi konuşun, bir şeyler anlatın ya da gerçekten bir konuşma yaptığınızda kendinizi videoya alın ve sonra izleyin. Böylece kendinizin farkına varmış ve zamanla konuşma yaparken kontrollu davranmış olursunuz.

Ya mesela geçen günkü konuşmada ben de soruyla bağlamaya çalıştım çünkü, kalakaldım bir anda nereye bağlayacağımı şaşırdım. Birisi o bizim yetersizliğimizden mi dedi yoksa bilgi yetersizliğinden mi böyle bir şey dedi. Ben kaç gündür bu cümleyi kafamda çeviriyorum anlatamadım, ifade edemedim kendimi işte yetersiz göründüm. Delirtiyorum bu düşünceyle kendimi.

Hiçbir şey. Kendine güven. Sen kendini geliştirmiş bir insansın diye telkinlerde bulunuyor sadece.

Çok teşekkür ederim. Mutlaka deneyeceğim

Ben de hem hızlı hızlı anlatıyorum hem de tekrara düşüyorum. Üstüne bir de sesimdeki titremeyi fark ediyorum daha da heyecanlanıyorum kısır döngüye giriyorum resmen. Yani beynim buharlaşıyor sanki heyecandan, o an bitince de bu sefer moral olarak diplere çöküyorum. Yapamadım başaramadım diye. Ben de daha yavaş konuşmaya çalışacağım.

Herkese merhaba, Kızlar bende aşşşşşırı aşşşşırı bir heyecan hali var. Mesela bir toplulukta konuşurken heyecandan tir tir titriyorum ve ne konuşuyorum ne yapıyorum hiç kendimde olmuyorum. Sanki benim yerime başkası konuşuyor gibi. Kelimeleri tarta tarta değil de birden ağzımdan çıkıyor gibi. Mesela çok hakim olduğum bi konu hakkında konuşacağım o kadar heyecanlanıyorum ki anlatamam size, sonrasında da ne dedim ne yaptım hatırlamıyorum. Mesela geçenlerde zoomda bir toplulukta konuştum. Konuşma bittikten sonra, saatlerce oturdum düşündüm. Saçmaladım kendimi düzgün ifade edemedim çok yetersizim vs. Konuşurken de kalbim duracak sanki ne bu heyecan hiç anlamıyorum, üstüne de gidiyorum çözülmüyor. Galiba özgüven problemim de var. Terapi de alıyorum yani sırf bu konu hakkında değil ama ne yapacağım hiç bilmiyorum. Böyle bir sorun yaşayıp çözdüm diyen var mı? Önerileriniz için şimdiden çok teşekkür ederim.

Evet ancak ben tiyatro bile oynamış insanım. Tabi seneler önce falan. Sahne ışığı deyince o geldi aklıma :) Ama yaptım sonuçta, gerilemesi gerekirken ilerliyor gibi hissediyorum bu heyecanın. A Aylakkadin Bahar, bir insanla gelebilir insana Üyelik İptali tek ayak

Mesela bu toplulukta bir tane bile tanıdığım insan yoktu. Kendimi aşırı yetersiz hissettim en başından itibaren zaten. Ki benim en temel problemim yetersiz hissetmek. Genelde yaptıklarımdan asla tatmin olmam. Hep fazlasını isterim belki bu da tetikliyordur bilemiyorum.

Psikiyatra gidin. Bu gibi durumlar için çok işe yarayan ilaçlar var. Konuşmadan hemen önce alınan ve çok etkilidirler. İlk zamanlar ilaçla devam eder sonra da zaten olağan akışta alıştığınız için ihtiyaç duymazsınız. İlaçsız da olur elbet ama daha uzun zaman alır.

O korku iste. Tek basinayken guvenli alanindasindir. Topluluk onundeyken insanlara seni degerlendirme hakki tanirsin. Onlarin dusuncelerine engel olamazsin. Sen bundan rahatsiz oluyorsun. Acaba beni sevdiler mi? Sacmaladim mi? Sacmaliysam ne kadar? Analatabildim mi? Anlattim ama anlayabildiler mi? Bu boyle gider :) Muhtemelen alisik degilsin Seyircilere ve isiklara. Goz temasini yitirme ve emin gorun. Zaten bir kac kez ayni kursuye cikinca kaniksiyorsun. Rahat ol, gorundukleri kadar tehlikeli degiller. Senin ve benim kadar insan hepsi.