Aynen ben de böyleyim. Sizi çok iyi anladım. Ve hayatta belki de en çok faydasını gördüğüm özelliğimdir de. Kimin ne yaptığına göre beynim otomatik kategorilendiriyor sanki insanları. Affetsem de olayın çözümlenmesi aşamasında kişinin yeri değişir hayatımda derken bunu kastediyorum. Ama zihnimde sadece iyi ve kötü diye iki raf yok, sayısız kategori var sanki. Ben de düşündüm örnek gelmedi pek aklıma ama mesela bana büyük bir yalan söylemiş olsun biri, bir yakınım. Hayalkırıklığı dışında kimse zarar görmemiş olsun. O konuyu bir şekilde affederim, yüzleşirim, serzenişte bulunur tepkimi koyar sonra affederek rafa kaldırırım. Ama zihnimde "güvenilir" kategorisinde kalmaz kişi. Bir daha asla güvenilmez gibi abartı bir tepki de vermem zihnimde, bana iyiliklerini, yakınlığımızı silmem ama "Yalan söyledi" notu düşerim hemen isminin yanına. Ondan sonra söylediklerini bu not ile ölçer tartarım. Çok önemli konularda dikkat ederim, sırf onun sözüyle hareket etmem eskisi gibi. Ama o yalan konusunu konuşup düşünüp hallettikten sonra da olayları tekrar düşünmem, o hayal kırıklığını tekrar yaşamam kendi içimde, hani artık olumsuz duygu yaşamıyorum diye bağrıma da basmam, aramızdan su sızmaz samimiyetine geçmem, ama çoktan biter gider olumsuz duyguları ve olayın büyüklüğüne göre mesafesi, sınırı kalır geriye...

Amaaaaan... yazdim yzzdim sildim, anlatsam kim derman olabilecek ki? Allaha havale ettim ben herkesi, annemi babami bile. Dusunmek care olmuyor arkadasim, seni daha cok uzup takintili hale getirir Aklina geldikce ya bir zikir dola diline ya sarki soyle sen bilirsin.

Ben dusunurken söyle aklımdan gecırıyorum..''Hamdolsun;sacma şeylere uzulmusum, sacma ınsanlara zaman harcamısım; İyiki o anlardan ve insanlardan kurtuldum'' diye düşünüyorum. İyi yada kötü anılar biriktirilmeli... Tecrübe olur.. Kotu duygular sadece sılınmelı..

Ben 2 saat sonra unutuyorum. Diyorlar yahu az once sinirliydin noldu diye gülüyorum geçiyorum. Bende bir değişiyim.

Kendi kendime konuşurum söylenirim kizarim aklima gelir aynı olayı tekrar yasarim ama acil bunu bırakmam gerek oğlum tuhaf bakmaya başladı su an küçük pek anlamıyor bir iki sene sonra kendi kendime konuştuğumu herkese anlatacak :)

aynen ölee banada diyo:) onlarda içten sinir bana neşe dolu hayat..

Etrafımda 85 yasini gecmis kim varsa bakiyorum hep gamsız diye anılan insanlar.

Konusu acilirsa aklima gelir dusunurum. Ama durup durup gecmisin kotu pis kaka taraflarini hatirlamiyorum. Gecmis bitmis. Kapanmamis defterleriniz mi var? Sorunlariniz mi cok buyuk? Ne bileyim kucuk buyuk herseyi hatirliyor muyusunuz?

Tabii ki de geliyor. Kadınız biz, durup durup sarmaya bayılırız... Ama bu demek değil ki hep onlarla yaşayacağız. Bazen boşu boşuna kendimize stres yaratıyoruz kendimizi üzüyoruz. O yüzden boşverin, geçen geçmişte kalsın gitsin. O an çözmek lazım bazı şeyleri, yoksa istersen üstünde 100 sene düşün, sinir ol, çözümü olmuyor... Geç olsa da bunu anladım kendi adıma...

Bende olayları etraflıca ve ince düşünenlerdenim olan bana olur orası ayrı. Bu arada eşiniz öyle demiş Ya erkekler olaylara genel bakar ve kurcalamaz dış hatlarıyla kafa yormadan yorum yaparlar olaylara öyle algılarlar

Erkekler dusunmez neden dersen cunku bizim ailelerimiz genelde damada itinali davranir. Kizim rahat etsin huzuru bozulmasin diye ama onun ailesi itinali degilse adamda bunu tabiki takmaz cunku olan kadina olur. Bir dene bakalim baban esine 1 kez haksiz yere laf etsin tepki versin, o umursamayan erkek babanin tutumunu asla unutmaz.

Ben olan sıcakken çok düşünüyorum üzülüyorum ama bir yıl veya bir kaç ay önce olan bir şeyi düşünsemde banane diyorum. Anne kardeş hariç kimseyi hayatımdan çıkaramayacak kadar değerli görmemeye çalışıyorum değerli verdikçe üzülüyorsun takmamak en iyisi

erkekler bizim kdr kafaya takmıyor hiç bir şeyi :)

benim canimi sıkan insanlar varsa bogasim gelir bi anda.. sonra amannn boşverr dediğim oluyor. eşimin canini sıktığım olur.. oda benim... böle olur tabi evlliğin tatlılığı tuzluğu... çok fazla kafama takmam.. boşverr takma kafana dediklerinde unutuyorum iyiki dedin diyorum gözleri patlatiyo Boşver biliyosunuz hayat boş.. oyun herşeyi yaşanilacak şeyler bu kadarda canimi sıkmaya gerek yok herşeyi olduğu gibi yaşarsin yaşadığı gibi gidersinn)

Yasadigim kotu bir olay ya da o an soyleyemedigim bir sey varsa gelir aklima ve durduk yerde sinir olurum

kizlar esimle konusuyorduk dedim ki. sen sikintilari benim gibi düşünüyor musun? hayir dedi aklima bile gelmiyor diyor? misal ben gecen sene eltimin bana dedigi seyi dusundum bugün. oyle aklima takildi. sizin de takılıyor mu? boyle canınızı sıkan anlari tekrar düşünüyor musunuz? ya da gecen erkek kardesim canimi sıktı gercekten gunlerdir üzülüyorum ama tabi bi şey de yapamiyorum cozebilecegim bi dert degil ama aklima geliyor hep?

Bende öyleyim en ufak iş yaparken bile aklım geçmişe gider.. Olabildiğinde geleceği hayal edip güzel şeyler düşünmeye çalışıyorum ama bazen maalesef geçmişin karanlık gecelerine gidiyor aklım.. geçmiş geçmiyor maalesef...

Ben varim. Bence kadinlarin cogu boyle. Herzaman kendime soz veririm bidaha buladar takmicam kafama degmez diye. Ama yapamiyorum en ufak sıkıntıyı takiyorum kafaya..

Üstünden seneler de geçse bende düşünürüm canımı sıkan konuları ama sonra yine sinir olurum o yüzden düsünmemek gerek

çok kindarımdır. yıllar geçsede unutmam. beni sinirlendiren yada haksızlık yapan kişinin en ufak hatasında herşeyi pat pat diye suratına sayarım. mutlu mutlu uyurum.

Bende çok duşunurum ya keşke güzel hayaller kursak genç kızken çok güzel hayaller kurardım tukendım sanırım

Yapi meselesi her insan bir olmaz _Saliha_ Dünyada sadece iyi insanlar yok! ! Kotuler de var. tek ayak

Nerdeyse hiç düşünmem o tarz şeyleri ama nedense eskiden babamın yaptığı bazı şeyler beynime kazınmış arada aklıma gelir travma olmuş heralde bende

Ben de de var bu durum asamiyorum ve hep bunalimdayim, biraz duzeliyorum, sonra bisey oluyo o ani tekrar yasiyorum

Oo sizin ki ne ki, Benim annem otuz yillik konulari hatirlayip hala konusur.

Çok geçmiş bir olay bile aklıma geldiğinde bütün enerjimi düşünebiliyor. Maalesef ki bende düşünmekten alıkoyamıyorum kendimi çoğu zaman.

Aman koy g te gitsin diyorum. Argo oldu ama kusura bakma

kizlar her birinize ayri ayri teşekkür ederim. belki de beklentiye girmemek lazim cok guvenmemek lazim :) sonra da hayal kirikligina ugrayip dusunmemek lazim. M

ben böyle değilim saliha, senin eşinin kafasındanım.

Bendede vardı aştım çok şükür çok mutluyum darısı size P

Önceden düşünürdüm, belki yıllar önce. Ama arada bir anksiyete tedavim var. Artık olay yeni değilse kesinlikle düşünmüyorum. Bir süre geçince hani kabulleniliyor ya olay, çözülüyorsa çözülüyor, çözülmüyorsa kabul ediliyor ya da tepki konuluyor, olayın büyüklüğüne göre, işte bu gereken süre geçince düşünmüyorum, kaldırıyorum rafa. Ama tabi o sürede bastırmıyorum duygularımı, irdeliyorum, mesafe koymak ya da özür dilemek, ya da kızmak, içimi dökmek, ne gerekiyorsa yapıyorum, hallediyorum da rafa kaldırıyorum. Gerçekten canımı çok sıkan, büyük bir mesele olmuşsa da, zaten olayı kapatırken o kişinin hayatımdaki yerini değiştiyorum. En yakınım bile olsa, mesela o konudaki huyunu bilip o konularda güvenmemeyi öğreniyorum hemen. Annem babam olsa bile hoş görmüyorum, o konuda mesafemi koyuyorum. Belki bu yüzden aşıyorum, kapatabiliyorum konuyu. Ama hafızam iyidir. Gündeme gelirse mesele her ayrıntısını aktarabilirim bile, hatırlarım yani. Ama gündelik yaşamda aklıma gelmez böyle geçmişin olayları, düşünmem, ya da kızmam, kendi kendime yeniden içerlenmem, üzülmem. Tabi yakınların hastalıkları ya da kayıplar gibi önemli meseleler dışında. Normal hayat sıkıntılarını böyle düşünüyorsanız, belki de olayları kapatırken geçiştiriyorsunuz, içinize atıyorsunuz, bastırıyorsunuzdur. Gerçekten çözümlemeden olduğu halde bırakıyorsanız böyle olabilir.

Ben onu bi tek kendi annemle yaşıyorum

Iyi/ kotu gecmisine dair anlarini, olaylari dusunmeyen bir kisi bile yoktur bence. Demek istedigi sey, dusunuyorum ama umursamiyorum! Kadin-erkek kiyaslamasinda bakarsak, elbette ki kadin daha cok dusunendir yaradilis.. kimi umursamaz, kimi omru billah unutmaz.

Tam olarak böyle olmasa da buna çok yakın bir şey. Hani artık o insana daha temkinli olmak ve ona göre ikinciye tekpi verebilmek - ikinci olayı yaşatacak zemini hazırlamamak gibi. Bazı olaylarda elbette siler geçersiniz karşınızdakini, bende o vardır biraz "Ya hep ya hiç"... Ama en yakınımdaki insanlar için bir ortası bulunur. Yaparsınız zaten siz bunun ayırımını kalben. Affedilir, ama her affın samimiyeti ayrıdır. Son düzenleyen: Moderatör: 3 Haziran 2016

acıkca soyleyeyım bana delı demeyın :) kv tartıgımız zamanlar gozumun onune gelıyor bazen ve o zaman soyleyemedıklerımı kendı kendıme sankı karsımda gıbı soyluyorum normal mı herkes mı boyle bılemem valla canım :)

Düşünürüm malesef ama eşime ya da bi başkasına konusunu açmam bunun. Düşünürüm uykularım kaçar yine de eşime söylemem. Söyleyince kinci oluyorum çünkü

cok basıt gıbı dursa da bazı olaylar ınsanın yasamında cızık atar mutlaka en olmadık yerde hatırlar ınsan bu cok normal onemlı olan ona cok takılı kalmamak aşabılmek

ben de düşünürüm kafamdan kurar üzülürüm hak etmedim derim ya da bazı şeyler için üzülüp keşke şöyle olsaydı derim bu yönümü de hiç sevmem eşim anında unutur hiççççç takılmaz, hatta onun üzülmesi gereken seylere de ben takılır onu dürterim o da sen hala orda mısın der

Fazla da takılmamak lazım aslında geçmiş konulara ya da olaylara... Eğer günler sonra bile bunu kendinize dert ediyorsanız şöyle yapın : olay anında cevabınızı hiç çekinmeden verin ve ya yorumlarınızı korkmadan yapın.. Zaten daha sonra aklınıza gelse bile bu içinize dert olmaz..

kizlar hepinize ayri ayri tesekkur ederim. an icinde tepkimi koyamiyorum evet. cunku karsi taraftaki kaldiramaz diye kardesimin hic aklima gelmeyen ozellilerini gordum ama daha once onu bu konularda uyarsam dahi kavga çıkarıp kabul etmiyordu simdi soylesem cok kotu kavga cikarackti. gercekten kardesim de olsa haytaminda istemedigimi anladim ama o duygu sömürüsü yapiyo. ben de düşünüp duruyorum belki de bu konu icin bir psikologa gitmen gerek. esimle konustuk tüm gece, bosvet kendini düşün diyor ama nasil olacak ki? bir arkadas zikir ya da muzik demis m bence de belki de zihnimi bos birakmamam gerektir?

Sadece kendinizi yoruyorsunuz. Akliniza gelir muhakkak herkesin gelir ama kovalayin, huzurunuzu one alin, hatta esinizi ornek alin.

Ben de geçmişi hiç takma m, o şartlarda öyle olmasi lazımdı der geçerim. Benim sorunum geleceği şimdi yaşamak. Gelecekteki bazı olaylar için öyle çok kafama takıyoru m ki bazen uykularim kaçıyor. Bu durumdan da çok şikayetçiyim. Çünkü geleceği yaşamaktan günün tadını alamıyorum bazen

Ayni fikraya 2 kez gulmedigimiz gibi, keske ayni aciyida tekrar tekrar isitip onune koymasa insanoglu. Heleki elden bisey gelmiyosa. Bazen hersey istedgin gibi gitmiyor. Oldugu gibi kabullenmen gerek bazen. Cunku zaten tek basina degistiremiyosun.

Ben 4 yıl önce yaşanan bir hadiseyi tüm ayrıntıları ile kurulan cümleleri kelimesine kadar hatırlar canlı canlı tekrar yaşarım. Bu hafızayla da çok yaşayacağımı sanmıyorum maalesef

Çok güzel yazmışsınız temkinli olmak en güzeli kelimesi kelimesine katılıyorum

Ben de çok takarım, kafamda konuşurum o kişiyle. Sinirim bozulur. Ama ufak tefek değil de büyük olaylar gelir aklıma... Erkekler takmıyor. Keşe biz de takmasak, yıpratıyoruz kendimizi boş yere...

Durumun ne olduğuna bağlı. Ama mesela şimdi durup düşünüyorum neyi takmıştım en son diye, aklıma bir şey gelmiyor. Genel olarak sorunlarda veya kötü anılarda takılı kalmayı, değiştirilemeyecek şeyler üzerine düşünmeyi sağlıklı bulmam. Bir şey yaşanıp bittiyse hafızamın gerilerine atıp unutmayı tercih ederim. Rahatıma düşkünümdür, yani kafam da rahat olacak, o yüzden öyle eften püften bir şeyi kafama uzun uzun takıp düşünmem.

Hiç düşünüp de kendimi çözemeyeceğim ya da yardımım dokunmayacak şeyler için üzemem. En fazla maddi ve manevi olarak desteğimi verir, yoluma bakarım. Ama eşim sizin gibi. Düşün düşün bir gün patlayacak kafası! Hayır yani ölümlü dünya, ne gerek var durduk yere beyni doldurup ruhu sıkıntıya sokmaya?

bu da cok mantikliymis. affedip ama kisinin ettigini unutmamak

"Unutmak" insanlarda bulunan en özel savunma mekanizmalarından biri. Bazı insanlar çok rahat unutmaya itebilirken, bazıları kafalarının ortasına her ayrıntıyı çivi gibi çakar. Burada aşabilmek sanırım önemli olan, o olaylara içinizi rahatlatacak tepkiyi verebilmeniz ve "Çözüldü" rahatlığıyla tecrübe rafına kaldırabilmeniz ile alakalı. Değil 1 sene öncekini, 10 sene öncekini de dün gibi hatırlarım ve benzer başka olay yaşarsam direkt "Tekerrür etme" uyarısı ile aklımda canlanır mazi. Ama durup dururken aklıma getirerek can sıkmam. Affediciyimdir, böyle olunca daha hafif hissediyorsunuz; ama çok sevdiğim bir sözü de uygularım: "Düşmanlarınızı affedin, ama isimlerini asla unutmayın" Düşman olarak düşünmeyelim de, kimin hangi konuda nasıl davranıp beni nasıl rahatsız ettiğini bilir ve aynı konuda o kişinin bana yaklaşmasına izin vermem. "O köprünün altından çok sular aktı" hesabı, mesafeli dururum. Zamanla öğrendiğim şey ise, hep bir adım geride durmak. Nitekim biri sizi ittiğinde, adımınızın biri geride olunca, düşmüyorsunuz.

Kendi içimde üzülmedi. sanki dahi dışarıdan gülen eğlenen biriyim takmıyorum gibi saba tümer gibi bile gülebilirim;-)