Bu kadar karamsarliginiz akraba icin mi gercekten? Oz babanizi yaptiklarindan dolayi terketmissiniz cok da iyi etmissiniz. oz baba boyleyken akrabadan bu kadar beklenti normal mi sizce?

Yani şimdi ortada ne var anlamadım. Zor dönemde aile nedir göstermiş yanınızda olmuşlar. Işler yoluna girince de normal hayatlarına dönmüşler. Çünkü herkes bir yerden mücadele ediyor. Hayat telaşı var. Kafanızda kurup duruyorsunuz belki ama belki de tek sebep yoğunluk, telaş. Teyzelerinizi kahvaltıya davet edin güzel bir maşa hazırlayın mesela yaptınız mı? Veya alın elinize bir tabak kek özledim kahveye geldim deyin. Duygularınız, duygularım benim duygum ben ben derken etrafınızdakiler ne yaşıyor kaçırmayın. Kim bilir onlar ne yaşıyor. Yaklaşın ve öğrenin. Suratınıza kapanan kapı, omzunuzu iten el olursa ağlamaya devam edersiniz.

Merhaba önemsediğiniz duygularımı kontrol etmemde çözüm arayışındayken destek olduğunuz için teşekkürler. Haklısınız büyük bir mevzu yok ancak benim derdim hislerimle.

Herkese merhaba. Desteğinize inanılmaz ihtiyacım var. Her anlamda karmakarışığım. Umarım kendimi düzgün, anlaşılır ifade edebilirim. Biz bir kaç yıl önce babamla olduğumuz evi bir nevi terkettik. Şiddet ve psikolojik baskıdan ötürü. Teyzelerim ilk başta bize sahip çıkmışlardı, kadının gücünü göstermişlerdi herkese. Hep beraberdik, birliktik. Okula gitmemesine rağmen her şeyle baş edebilen marifetli tamirat işlerini dahi halledebilen biriydi annem teyzelerimde öyleler. Hepsi güçlü tuttuğunu koparan insanlar, başarılılar, yetenekliler. Ama şimdi ailemiz paramparça Anneannem, teyzelerim destektiler. Şimdi hepimiz yabancılaştık. Hepimiz birbirimize yakın oturup gidip gelmiyoruz. Asla aileden dolayı bir yokluk hissedeceğimi düşünmezdim. dışlamalar, ayrımcılıklar mevcut Arkadaş olsa neysede Aile canımı sıkıyor Bir ailem yokmuş gibi hissediyorum Durduk yere bir şey yapmadığım halde karşılaştığım bu soğuk duvarlar, yapayalnız bırakılış önemsiz hissettiriyor bana kendimi. Demek ki onlar için bir şey ifade etmiyorum diyorum. Kabullenmem gerekiyor belki de Bilmiyorum.. Annemin kardeşlerimin bana yetmesi gerekiyor Çok şükür demem gerekiyor Yapayalnız kalanlar var bir evde biliyorum Ama bize sürekli biz bir aileyiz diyip bu şekilde yaklaşımlar görünce istemsiz kötü hissediyorum. Nasıl baş edecem hayatımda ilk defa karşılaştığım bu şeyle bilmiyorum Daha doğrusu Kendimi inanılmaz değersiz hissediyorum İnsanların hayatlarından öylece çıkarabildiği açıklama yapılmaya dahi gereği duyulmayan biriyim Biri bana iyi yaklaşınca oturup ağlayasım geliyor. İyi insanlara olan inancımı kaybettim. Biri beni önemseyince şaşırıyorum. Ben önemseyecek önemsenecek biri değilim ki diyorum. Hassaslaştım duygusallaştım. Uyku uyuyamaz oldum. Hissiyatlar ne kadar kötüleşebilirmiş onu gördüm. Yaşadığım her an bana külfet geliyor. Arkadaşlıklarımda olan iletişimlerim de kendimi istenmeyen biri olarak gördüğümden ötürü berbat hissediyorum. Onlarda bırakıp gidecek işe yaramazın tekiyim ailem istememiş onlar ne yapsın diyorum. Her an zehir oluyor. Biri yanlışlıkla çarpsa ağlamaklı oluyorum. Bu dünyanın yükünü kaldırmak istemiyorum. Bu kadar yorulmak bana ağır geliyor. İşini düzgün yapan bir terapistle yolum kesişmedi. Ki fiyatları da tuzla buz değil. Devlette bulamıyorum. Psikiyatristler direkt ilaç dayıyorlar. Nolur bana yol gösterin kalbimin üstüne hoyratça basılmış gibi, es geçilmişim gibi. Derslerime odaklanmakta güçlük çekiyorum. Senelerdir sınav sürecimi uzattıkça uzattım iyi bir bölüm iyi bir yer kazanabilmek adına. Bu hislerim, terkedilmişliğim çalışmalarımın önüne geçiyor. Dersime yoğunlaşamyorum. Bir testi çözmek dahi saatlerimi alır oldu. Nefes almak acıtıyor. Çok nazik kibar beni seven önemseyen değer veren bir erkek arkadaşım var. Ona da külfetmişim gibi hissediyorum. Nefes almak canımı acıtıyor. Ailemi arkamdaki kale sanardım o kalenin yıkılışıyla sarsıldım. Gerçekten herkes o kadar aile aile diyor ki onlarsız olmaz yaşanmaz kafasındayım. Cidden dünyada bir tek ben mi böyleyim diye dar bakış açılarına sahibim. Araya durduk yere örülen duvarlar canımı yakıyor Emekleri üzerimde çok Neden durduk yere bir başkasıyla herhangi biriyle aranı açıp onu dışlayıp değersizleştirmek istersin Konuşmak varken üstelik Neden ya algılayamıyorum Bu büyük bir haksızlık. Konuşmayı çokça kere denedim Her biri farklı sebeplerden ötürü olan konuşmalar Ancak konuşmak arada samimiyetsizlik ve yapaylık oluşturacak. yalniz

onlardan yana cok buyuk bir kotuluk gormediniz ise bir sure siz cabalayin. almadan verin.. sevgi gosterin saygi gosterin.. siz arayin. sagligin nasil deyin, iyi misin deyin. insanligi sizde gorsunler. vicdanlari varsa size dogru isinir adim atarlar. eskisi gibi olursunuz. vicdanlari yoksa bir yerden sonra uzatmaz birakirsiniz isin ucunu. bizden gunah gitti dersiniz. G gunces

Cevabınız için teşekkürler. Haklısınız sağlık sorunları başta olmak üzere nice dertlerimiz var. Ancak benim olayım hissiyatlarımla. Uzun uzadıya anlatmamın da tek sebebi bu kısa kesip sürekli görüştüklerimle aram açık da diyebilirdim ancak mevzu duygularımı kontrol etmekte zorlanıyor olmam. içimi açmam biraz olsun hislerimi buraya yansıttığımda kendi hissettiklerimi derli toplu gördüğümde sizin de yazdıklarınızla destekleyip yoluma güzelce sağlıklıca devam etme amacındayım. Zorluklar yaşadım. Maddi manevi ciddi sıkıntılar. Ancak yine de dertlerin acıların kendi özünde değerlendirilmesini doğru buluyorum. Yoğun hisler barındırıyorum. Karmaşa yaşıyorum. Terapiye gidilecek bir dert mi değil mi bilmiyorum. Çoğu şeyi bilmiyorum işte. Kafamı zihnimi toparlayamıyorum. Sürekli düşünceler içersindeyim.

Akraba da olsa, çekirdek aile de olsa kimse kimseyi taşıyamaz sürekli Gerekli desteği verip kendi hayatlarına dönmüşler gayet normal Sürekli dip dibe canımın içi şeklinde yaşanmaz Her ailenin bir düzeni var, hayat gailesi var sürekli sizin merkezde olduğunuz bir düzenin imkanı yok Akraba ile mesafe iyidir inanın, fazlası yorar insanı, bu kadar dağılacak bir durum yok Benimde annem babam boşandı, babamın bana sahip çıkmadığı dünyada akrabanın esamesi okunmaz, çok takılmayın bu işlere

Ortada hiç bir sorun göremedim ben elle tutulur. Genelde dertsiz insanlar kendine dert arar sizin ki biraz o fasıl olmuş. Merak etmeyin daha büyük bir dert olunca bu his geçiyor. Aman nelere kafa takmışım diyorsunuz Dua edin de o büyük dertlerden biri uğramasın size. Şurada okuduğunuz konular bile şükretmeniz için sebep bence

Yoğun hisler barındırıyorum. Mevcut eşitsizlikler vs vs bana kendimi yalnız ve değersiz hissettiriyor. Gelecek kaygıları oluşturuyor. Dış dünyayla iletişimlerimi etkiliyor. G gunces

Aksine daha guclu hissettirsin. Insanlari tanimak icin oz baba gibi bir ornek var karsinizda. Anneniz gibi de guclu bir kadin ornegi var. Kendi adima akrabalar kafama takacagim son sey. Bilerek ve isteyerek de uzak duruyorum. Insanlardan yani akraba olur, arkadas olur cok fazla beklentiniz olmasin. Duygu durumunuz bunlara bagli hic olmasin.