gerçekten ağlamak, ağlayabilmek bir nimet... ve bir söz de dendiği gibi "yalnız kaldığında ağlayabilen her insanın içi temizdir, masumdur hatta" ... boğazımıza takıla kalan yumrukların eriyip gitmesi, istesekte sesimizin bir türlü çıkamadığı o anlarda ki konuşmalarımıza tek çare ağlamak... ama sevinçten ağlamayı açıklayamıyorum, tarif edemiyorum çok değişik bir duygu ve çok daha zor görülen bir durum herhalde... çok güzel bir paylaşım olmuş... teşekkürler

ağlayamasaydım, çatlar ölürdümm çoktaaannn. sevinçten, üzündüten, hatta tanıamdığım insan için bile ağlarım ben. bazen seviyorum bu yapımı bazende olmıycak yerde bile göz yaşlarımı tutamayınca kızıyorum kendime. Dökülen göz yaşlarınızla içinizden akıp giden öfkeleri, hüzünleri, acıları. meğer ne çok önemi varmış. canayakxixn Bir Nefes&Düş