Yüreğin Ateşinde Pişer Bu Çay Yüreğin ateşinde demledim çayınızı İkramı dost muhabbeti Keyifkar bir akşamı da katarsak içine Biraz da şiir atalım çayımıza Demin acısını alsın diye, O zaman bir sizden bir de bizden lazım bizi ben sizi senle konuşursak daha ne lazım Exorcist Pantolonlu

canım paylaşımın için teşekkürler. Exorcist Pantolonlu

siirin cok güzel tebrikler Exorcist Pantolonlu

Çok zaman önceydi... O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir şey yoktu. İnsanlar güneş doğup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı. Bir daha hiç olmayacakmış gibi dolu ve anlamlı. Derken zaman diye üç parçalı bir şey icat etti insan. Bir parçasına dün dedi, Diğer parcasına bugün, Öteki parçasına da yarın. Sonra fesat karıştı zamana Ve insan bugünü unuttu. Dünü düsünüp pişman oldu, Yarını düşünüp telaşlandı; ama işin ilginç tarafı tüm telaş ve pişmanlıkları güneş doğup batıncaya kadar yaşadı. Farkında olmadan rezil etti bu gününü. Oysa yarın, bugüne dün diyor, dünde bu gün için yarın diyordu. Bir türlü beceremedi. Bir eliyle yarına, diğer eliyle düne yapıştı. Bu günü eline yüzüne bulaştırdı... Mutsuz oldu insan. Ve ne gariptir ki yarının telaşı da, dünün pişmanlığını da hep bugün yaşadı; ama bugünü hiç yaşayamadı. Ne yarın ne de dün! Exorcist Pantolonlu

Kim bilir kaçıncı yazışım bu sana.. Kim bilir kaçıncı seslenişim bu sensizliğe... Bağıryorum çağırıyorum sesim gene dönüp dolaşıp bana geliyor... Bomboş duvarlar dinliyor sesimi.. Onların dili olsa da sana anlatsalar... Neler çektiğimi onlara neler anlattığımı... Şimdi olsan buz gibi duvarlar olmazdı arkadaşım benim... Nerdesin gece gözlüm!!... Seni anlatıyorum odamdaki duvarlara... Bir ses bir seda bekliyorum ama gelmiyor.. Yada omzunda sıcak bir el hissetmek istiyorum ama olmuyor Üşüyorum korkuyorum karanlıktan... Ben alışkın değilm ki soğuğa karanlığa, Ve en önemlisi ben sensizliğe alışkın değilim ki... Daha önce sensiz kalmamıştım ki ben... Söz vermiştin beni sensiz bırakmıyacaktın şimdi nerdesin Gece gözlüm!!... Evet senden öncesi de vardı... O zaman nasıl yaşadıysam şimdi de yaşamalıyım öyle değil mi? Ama senden öncesi ve sonrası çok farklı... Senden önce sen yoktun ki daha nerden bilebilirdim seni bu kadar sevip Gözyaşı akatacağımı ve seni unutamayacağımı... Öyle sevdirmişsin kendini usulca taa kanıma işlemişsin benim bile haberim yokken... Sen "Kalbim" olmuşsun... Ama şimdi de yoksun... Söyle sen kalbim olmuşken şimdi sensiz yaşayabileceğimi nasıl düşünürsün... Nerdesin gece gözlüm!... Dediğim gibi kaçıncı çağrışım bu seni bilmiyorum... Bu sefer seslenmiyorum bağırmıyorum... Çünkü beni hiç duymadın duymayacaksın... Kendimi dinlemekten bıktım artık... Ama sana usulca ve belkide son kez "Dön" desem döner misin? Gece gözlüm!!... Exorcist Pantolonlu

SESSİZLİĞİN SESİ Hiç duydunuz mu, hiç dinlediniz mi? Bir gece yolculuğunda bir ara yola saptınız mı hiç? Duruverdiniz mi orada öylece? İndiniz mi arabanızdan aşağı? Hayır mı? O zaman ben anlatayım size neler olacağını. Önce sağır olduğunuzu düşüneceksiniz. Acele etmeyin, bekleyin. Sessizliğin sesi sarıverecektir sizi yavaşça. Ve birdenbire fark edeceksiniz gecenin daha önce hiç duymadığınız seslerini. Bir yaprağın açılırken çıkardığı ses, bir böceğin sesi, uzaklarda öten bir baykuşun sesi. Ben küçükken bir gece dedem demişti ki; yeterince sessizse ortalık ve yeterince dikkatli dinlemişsek duyabiliriz yıldızların sesini... Evinizde bile başarabilirsiniz bunu. Gecenin ilerlemiş saatlerinde trafik gürültüsü durduğunda fark edeceksiniz evinizdeki "sessizliğin sesini". Son sayım gününü hatırladınız mı? Geçen bir arabanın ne kadar gürültü yaptığını? Peki hiç kendi içinizde yaşadınız mı, duydunuz mu kendi "sessizliğinizin sesini"? Sessizlik terk ediş değildir, sessizlik kaçış değildir, sessizlik teslimiyet değildir, onaylamak da değildir hiç bir zaman. Fark ettiniz mi? Sessizliğin bir başkaldırı, bir direniş, bir çığlık olduğunu, bir sitem, bir reddediş olabildiğini duyabildiniz mi? Che