süper bişi bu eline sağlık

bunu beğendimmm G

gubhe kimin şiirlerini seviyosun G

Gülemedim ki hiç hasta yatağının baş ucunda Haberi bu yüzden yoktur annemin sol yanağımdaki gamzeden Komidinin üstündeki ilaçların sayıları arttıkça Kutularından yaptığım gökdelenin uzamasına sevinirdim Ve bilmezdim annemin yaşantısındaki renkliliğin Yalnızca raflara dizili kavanozların içindeki reçeller olduğunu G

peki ya siz kimlerin şiirlerini sewiyorsunuz? G

Deja vu&#8217;nun bir de tersi vardır. Buna Jamais vu denir. Sürekli aynı insanlarla karşılaşıp aynı yerlere gidersiniz ama her seferinde ilk kez olmuş gibi hissedersiniz. Herkes her zaman yabancı gibidir. Hiçbir şey tanıdık gelmez.. -Chuck Palahniuk // Tıkanma- G

&#8221;Özlem, dilektir.. Lütfen bu gece üşümesin. Lütfen bu gece acılanmasın. Lütfen bu gece rahat uyusun..&#8221; G

Çok sigara içerdim Pat diye bırakayım derken Her sabah düşüncesiyle uyandım Baktım olmuyor... Yavaş yavaş uzaklaştım Son içtiğim sigaradan sekiz saat sonra Nefesim değişti... İkinci sekiz saatte Ciğerlerim onarıma başladı Üçünü sekiz saatte Yüzümün rengi aynı değildi artık Sende öylesin sevgilim Bak, alıştım olmayışına Şimdi seni hiç sevmemiş gibiyim Sigarayı özlüyor muyum? diye sorarsan Sadece içenleri gördüğümde sevgilim Sadece içenleri gördüğümde... Ceyhun Yılmaz G

Bilerek mi yanına almadın giderken başının yastıkta bıraktığı çukuru Güveniyordum oysa ben sevgimize vapur iskelesi ya da tren istasyonundaki saatin doğruluğu kadar Beni senin gibi bir de annem terketmişti ki göbeğimde durur onun yokluğundan bana kalan çukuru Yazar : SUNAY AKIN G

Sevgim avuçlarımda uyandım yine bu sabah, Bir baktım yoksun, Sevgimi bırakmışsın öksüz, Hemen aldım avuçlarıma, Sen bıraktın, Ben koyacak yer bulamadım, Cam kenarına koysam güneş alır, İçerisi gözyaşlarımdan zaten nemli, Kimseye göstermemeli, Avuçlarımda sevgim, Çaresizliği bilir misin sevgilim, Bilmezsin değil mi, Bildiğinden daha da çaresizim G

Kardeşiyle sokaklarda hep bir örnek giydirilen sen nasıl sevmezsin eşitliği? Yürürken düşen çoraplarını aynı hizaya getirmek için annen değilmiydi önünde diz çöken! G

siirleriniz çok güzel arkadaşlar beğendim R

Benden Önce Severse Acımdanmı bilemem, Yürüyemedim bu sabah Çok sevdiğim sahili.. İçim sıkıldı bak şimdi.. Ya balıklarımı tutarsa birileri.. Ya martılarıma taş atarlarsa... Hepsinden önemlisi Ya benden önce biri görüp severse seni KIRMIZI hırkanla o balkonda... Ceyhun Yılmaz G

YALNIZ BIR OPERA Ölü bir yilan gibi yatiyordu aramizda Yorgun, kirli ve umutsuz geçmisim Oysa bilmedigin birsey vardi sevgilim Ben sende bütün asklarimi temize çektim Imrendigin, öfkelendigin Kizdigin, ya da kiskandigin diyelim Yani yasamislik sandigin Geçmisim Dile dökülmeyenin tenhaliginda Kaçirilan bakislarda Gündeligin basibos ayrintilarinda Zaman zaman geri tepip duruyordu. Ve elbet üzerinde durulmuyordu. Sense kendini hala hayatimdaki herhangi biri saniyordun, Biraz daha fazla sevdigim, biraz daha önem verdigim. Baslangiçta dogruydu belki. Siradan bir serüven, rastgele bir iliski gibi baslayip, Günden güne hayatima yayilan, varligimi ele geçiren, Büyüyüp kök salan bir aska bedellendin. Ve hala bilmiyordun sevgilim Ben sende bütün asklarimi temize çektim Anladigindaysa yapacak tek sey kalmisti sana Bütün kazananlar gibi Terk ettin. Yaz basiydi gittiginde, ardindan, Senin için üç lirik parca yazmaya karar vermistim. Kimsesiz bir yazdi. Yoktun. Kimsesizdim. Çikilmis bir yolun ilk duraginda bir mevsim bekledim durdum. Çünkü ben askin bütün çaglarindan geliyordum. Sanirim lirik sözcügü en çok yüzüne yakisiyordu Yüzündeki kuskun kedere, gür kirpiklerinin altindan Kisik lambalar gibi isiyan gözlerine Çerçevesine sigmayan Munis, sokulgan, hüzünlü resimlerine Lirik sözcügü en çok yüzüne yakisiyordu. Yaz basiydi gittiginde. Sersemletici bir rüzgar gibi geçmisti Mayis. Seni bir siire düsündükçe Kanat gibi, tüy gibi, dokunmak gibi Ucucu ve yumusak seyler geliyordu aklima. Önceki siirlerimde hiç kullanmadigim bu sözcük Usulca düsüyordu bir kagit akligina, Belkide ilk kez giriyordu yazdiklarima, hayatima. Yaz basiydi gittiginde. Bir askin ilk günleriydi daha. Ask miydi, degil miydi? Bunu o günler kim bilebilirdi? 'Eylül'de ayni yerde ve ayni insan olmami isteyen' notunu buldum kapimda. Altina saat: 16.00 diye yazmistin, ve 16.04'tü onu buldugumda. Daha o gün anlamaliydim bu iliskinin yazgisini Takvim tutmazligini Aramizda bir düsman gibi duran zamani Daha o gün anlamaliydim Benim sana erken Senin bana geç kaldigini. Gittin. Koca bir yaz girdi aramiza. Yaz ve getirdikleri. Döndügünde eksik, noksan bir seyler baslamisti. Sanki yaz, birbirimizi görmedigimiz o üç ay, Alip götürmüstü bir seyleri hayatimizdan, olmamisti, eksik kalmisti. Kirilmis bir seyi onarir gibi basladik yarim kalmis arkadasligimiza. Adimlarimiz tutuk, yüregimiz çekingen, körler gibi tutunuyor, dilsizler gibi bakisiyorduk. Sanki ufacik bir sey olsa birbirimizden kaçacaktik. Fotoromansiz, trüksüz, hilesiz, klisesiz bir beraberlikti bizimki. Zamanla gözlerimiz açildi, dilimiz çözüldü güvenle ilerledik birbirimize. Gittin. Simdi bir mevsim degil, koca bir hayat girdi aramiza. Biliyorum ne sen dönebilirsin artik, ne de ben kapiyi açabilirim sana. Simdi biz neyiz biliyor musun? Akip giden zamana göz kirpan yorgun yildizlar gibiyiz. Birbirine uzanamayan Boslukta iki yalniz yildiz gibi Aci çekiyor ve kendimize gömülüyoruz Bir zaman sonra batik bir asktan geriye kalan iki enkaz olacagiz yalnizca Kendi denizlerimizde sessiz sedasiz bogulacagiz Ne kalacak bizden? Bir mektup, bir kart, birkaç satir ve benim su kirik dökük siirim Sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasinda Ne kalacak geriye savrulmus günlerimizden Bizden diyorum, ikimizden Ne kalacak? Simdi biz neyiz biliyor musun? Yikintilar arasinda yakinlarini arayan öksüz savas çocuklari gibiyiz. Umut ve korkunun hiçbir anlam tasimadigi bir dünyada Bir sey buldugunda neyi, ne yapacagini bilmeyen çocuklar gibi Ve elbet biz de bu askta büyüyecek Her seyi bir baska aska erteleyecegiz. Kis basliyor sevgilim Hosnutsuzlugumun kisi basliyor Bir yaz daha geçti hiçbir sey anlamadan Oysa yapacak ne çok sey vardi Ve ne kadar az zaman Kis basliyor sevgilim Iyi bak kendine Gözlerindeki usul sefkati Teslim etme kimseye, hiçbir seye Upuzun bir kis basliyor sevgilim Ayriligimizin kisi basliyor Giriyoruz kara ve soguk bir mevsime. Kitaplara sarilmak, dostlarla konusmak, Yaziya oturup sonu gelmeyen cümleler kurmak, Camdan disari bakip puslu sarkilar mirildanmak... Böyle zamanlarda her sey birbirinin yerini alir Çünkü her sey bir o kadar anlamsizdir Içimizdeki issizligi dolduramaz hiçbir oyun Para etmez kendimizi avutmak için buldugumuz numaralar Bir aski yasatan ayrintlari nereye saklayacaginizi bilemezsiniz Çiplak bir yara gibi sizlar paylastigimiz anlar, Esyalar gözünüzün önünde durur birlikte yarattiginiz aliskanliklar Korkarsiniz sözcüklerden, sessizlikten de; bakamazsiniz aynalara, Çagrisimlarla ödesemezsiniz. Disarda hayat düsmandir size Içeride odalara sigamazken siz, kendiniz Bir ayriligin ilk günleridir daha Her sey asili kalmistir bitkisel bir yalnizlikta Gün boyu hiçbir sey yapmadan oturup Kulak verdiginiz saat tiktaklari Kaplar tekin olmayan gögümüzü Geçici bir dinginlik, düzmece bir erinç Suyu bosalmis bir havuz, fisten çekilmis bir alet kadar tehlikesiz Bakinip dururken duvarlara Bos bir çuval gibi, çalmayan bir org gibi, plastik bir çicek, Unutulmus bir oyuncak, eski bir çerçeve gibi, hani, Unutsam esyanin gürültüsünü, nesnelerin dünyasinda Kendime bir yer bulsam, dedigimiz zamanlar gibi Kendimizin içinden yeni bir kendimiz çikarmaya zorlandigimiz anlar gibi Yeni bir iklime, yeni bir kente, bir tutkunluk haline, bir trafik kazasina, Basimiza gelmis bir felakete, iskenceye çekilmeye, ameliyata alinmaya Kendimizi hazirlar gibi. Yani dayanmak ve katlanmak için silkelerken bütün benligimizi Ama öyle sessiz baktigimiz duvarlar gibi olmaya çalisirken, Ve kazanmis görünürken derinligimizi Ne zaman ki, yeniden canlanir bagislamasiz bellegimizde Bir anin, yalnizca bir anin bütün bir hayati kapladigi anlar O tiktaklar kadar önemsiz kalir simdi Hayatimiza verdigimiz bütün anlamlar Göremeseniz de, bilirsiniz Hiç yakin olmamissinizdir intihara bu kadar. Bana zamandan söz ediyorlar Gelip size zamandan söz ederler Yaralari nasil sardigindan, ya da her seye nasil iyi geldiginden. Zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden. Hepsini bilirsiniz zaten, bir ise yaramadigini bildiginiz gibi. Dahasi onalar da bilirler. Ama yine de güç verir bazi sözler, sözcükler, öyle düsünürler. Bittigine kendini inandirmak, ayriligin gerçegine katlanmak, sirtinizdaki hançeri çikartmak, Yüreginizin unuttugunuz yerleriyle yeniden karsilasmak kolay degildir elbet. Kolay degildir bunlarla bas etmek, ugruna içinizi öldürmek. Zaman alir. Zaman alir sizden bunlarin yükünü O bosluk dolar elbet, yaralar kabuk baglar, sizilar diner, açilar dibe çöker. Hayatta sevinilecek seyler yeniden fark edilir. Bir yerlerden bulunup yeni mutluluklar edinilir. O bosluk doldu sanirsiniz Oysa o boslugu dolduran eksilmenizdir. Gün gelir bir gün Baska bir mevsim, baska bir takvim, baska bir iliskide O eski agri Ansizin geri teper. Dilerim geri teper. Yoksa gerçekten bitmissinizdir. Zamanla yerlesir yasadiklarin, yeniden konumlanir, çogalir anlamlari, önemi kavranir. Bir zamanlar anlamadan yasadigin sey, çok sonra degerini kazanir. Yoklugu derin ve sürekli bir sizi halini alir. Oysa yapacak hiçbir sey kalmamistir artik Mutluluk geçip gitmistir yaninizdan Her seye iyi gelen zaman sizi kanatir Ölmus saadeti karsilastir yasayan mutsuzlukla Günlerin dökümünü yap Benim senden, senin benden habersiz alip verdiklerini Kim bilebilir ikimizden baska? Sözcüklerin ve sessizliklerin yeri iyi ayarlanmis Bir iliskiyi, duygularin birligini, Bir aski beraberlik haline getiren kendiligindenligi Yani günlerimiz aydinlikken kaçirdigimiz her seyi bir düsün Emek ve askla güzellestirilmis bir dünya Simdi agir agir batiyor ve yokluga karisiyor Orada olmus saadeti karsilastir yasayan mutsuzlukla Bunlar da bir ise yaramadiysa Demek yangindan kurtarilacak hiçbir sey kalmamis aramizda. Bu siire basladigimda nerde, Simdi nerdeyim? Solgun yollardan geçtim. Bakisimli mevsimlerden Ikindi yagmurlarini bekleyen Yaz sonu hüzünlerinden Gün günden puslu pencerelere benzeyen gözlerim Geçti her cagin bitki örtüsünden Oysa simdi içimin yikanmis tasligindan Bakarken dünyaya Yanginlarla bayindir kentler gibiyim: Çicek adlarini ezberlemekten geldim Eski sarkilari, sarhoslarin ve suçlularin Unuttuklarini hatirlamaktan Uzun uzak yollari tarif etmekten Haydutluktan ve melankoliden Giderken ya da dönerken atlanan esiklerden Duyarligin gece mekteplerinden geldim Bütünlemeli çocukluklariyla geçti Gençligimin rüzgara verdigim yillari Gökummalarin ve içdökmelerin vaktinden geldim. Bu siire basladigimda nerde, Simdi nerdeyim? Yaram vardi, bir de sözcükler Sonra vaat edilmis topraklar gibi Sayfalar ve günler Isik istiyordu yalnizligim Kötülükler imparatorlugunda bir tek siir yazmayi biliyordum Ilerledikçe... Kaybolup gittin bu siirin derinliklerinde Ask ve Aci usul usul eriyen bir kandil gibi söndü daha siir bitmeden. Karardi dizeler. Ask... Bitti. Soldu siir. Büyük bir saskinlik kaldi o firtinali günlerden Daha önce de baska siirlerde konaklamistim Agir sinavlar vermistim degisen ruh iklimlerinde Ask yalniz bir operadir, biliyordum: Operada bir gece uyudum, hiç uyanmadim. Barbarlarin seyrettigi trapezlerden geçtim Her adimda boynumdan bir fular düsüyordu El kadar gökyüzü mendil kadar ufuk Birlikte çikalan yollarin yazgisidir: Eksiliyorduk Mataramda tuzlu suyla, oteller kentinden geldim Her otelde biraz eksilip, biraz artarak Yani çogalarak Tahvil ve senetlerini intiharlarla degistirenlerin Birahaneler ve bankalar üzerine kurulu hayatlarinda Agir ve aci tanikliklardan Geçerek geldim. Terli ve kirliydim. Sonra timarhanelerde timar edilen ruhum Maskeler ve çiçekler biriktiriyordu Linç edilerek öldürülenlerin hayat hikayelerini de... Korsan yazilari, kara siirleri, gizli kitaplari Ve açik hayatlari seviyordu. Buraya gelirken Uzun uzak yollar için her menzilde at degistirdim Atlarla birlikte terledim yollari ve geceleri Ödünç almadim hiç kimseden hicbir seyi Çiplak ve sahici yasayip çiplak ve sahici ölmek için panayir yerleri... panayir yerleri... Ölü kelebekler... Ölü kelebekler... Sonra dünyanin bütün sinemalarinda bütün filmleri seyrettim. Adim onlarin adinin yanina yazilmasin diye Aci çekecek yerlerimi yok etmeden Aciyla bas etmeyi ögrendim. Yoksa bu kadar konusabilir miydim? Ipek yollarinda kuzey yildizi Askin kuzey yildizi Sanirsin durdugun yerde Ya da yol üstündedir Oysa çocukluktan kalma gökyüzünde hileli zar Ölü yanardaglar, ölü yildizlar Ve toy yasin bilmedigi hesap: isik hizi. Askin bir yolu vardir Her yasta baska türlü geçilen Askin bir yolu vardir Her yasta biraz gecikilen Gökyüzünde yalniz bir yildiz arar gözler Gözlerim Askin kuzey yildizidir bu Yazlari daha iyi görülen Ben, öteki, bir digeri ona dogru ilerler Ilerlerim Zamanla anlarsin bu bir yanilsama Ölü sairlerin imgelerinden kalma Sen de degilsin. O da degil Kuzey yildizi daha uzakta Yeniden yollara düserler Düserim Bir siir yasatir her seyi yasamin anlami soldugunda Ben yoluma devam ederim. Bitmemis bir siirin ortasinda Darmadaginik imgeler, sözcükler ve kafiyeler Yasamsa yerli yerinde Yerli yerinde her sey Simdi her sey doludizgin ve çogul Simdi her sey kesintisiz ve sürekli bir devrim gibi Simdi her sey yeniden Yüregim, o eski ask kalesi Yepyeni bir mazi yaratti sözcüklerin gücünden Dönüp ardima bakiyorum Yoksun sen Ey Sanat! Her seyi hayata dönüstüren. SIIR:Murathan MUNGAN G

Aşk Belki Her baktığımda, ilk defa görüyormuşum gibi... Ama; kendimden bile önce tanıdığım... Her saniye yeniden doğmak gibi... Ama, asırlardır süren... Kışa dönmeyen sonbahar; derin, duygulu... Yaza dönmeyen ilkbahar; serin, coşkulu... Ilık avuçlarında, kar taneleri... Güneş sıcağı, gözleri... Ve sözleri... Ve sesi... Böyle olmalı aşkın tarifi... Ki, tarif edilememeli... 'Resmini çiz!' deseler... Bacası tüten bir ev belki... Belki gece yarısı terkedilmiş bir şiir... Veya kaldırımların kanına giren... Aşkın ayak sesleri... 'Resmini çiz!' deseler... Her köşe başı ıhlamur kokar... Yağmur kokar... 'Resmini çiz!' deseler... Şehit akıncının dudaklarındaki tebessüm... Veya... Gecenin koynuna bırakılan gözyaşları... Gizli ve mahcup... Aşk, istemektir belki... Belki bir ticaret; pazarlıksız... Bedeli kalbinizdir... Bedeli herşeydir... Sonrası bir uzun yolculuk... Sonrası; nasip! Tarifini sorsalar... Her baktığımda, ilk defa görüyormuşum gibi... Az kalsın ölüyormuşum gibi... Murat Başaran G

Yattın mı? Yorgun musun? Biraz kıpırdasan uyumadan önce Bilemesen Nereye koyacağını ellerini, Biraz oynatsan bileklerini Düşünürken beni Uyuyamadan önce Bilsen Nasıl özlediğimi ellerini Bileklerini.." G

Önünde koca bir deniz, Gezmiş olmak yetmez kenarında, Bazı gözyaşları sakıncalı, Bakmak değil belki ama ıslanmak yasak, Bir ormandayım, yeşili koklamak yasak, İsmin çok uzak, İçimden söylüyorum içime sığmıyor adının anlamı, Bir adım daha atsan duyacaksın sesimi, Önümden geçip giderken, Dursan... Dursan... belki de bu kadar sevmezdim seni G

Hiç düşündün mü sevgili; kelebekler kısacık hayatlarıyla bilinir çoğu zaman.. Oysa kanatlarında açılmış o eşsiz ilahi sergiyi sunmaktır uçmalarındaki sebep.. Ve aşktır bu onlara göre, bir ömür peşinden koştukları G

şiir ruhun gıdası dır yaaaaaaaa :) şiiriz hayat olmaz R

Hep aynı şey oluyor. Seni her gördüğümde ne söylesem, İnanmayacakmış gibi bakıyorsun ve hep gidiyorsun ters tarafa ve ben; Seni hep ilk kez görmüş gibi öylece kalıyorum ortada G

Kadınsan kadın gibi olacak, Adam gibi adamı seveceksin... Yürüyünce güller açacak önünde, Ağlayınca inciler dökülecek. Güneş seninle doğup seninle batacak. Vermeyi de almayı da Bileceksin doyuncak... Sert olacaksın yerinde, Yerinde yumuşacık... Söz dinleyip susmayı da Bileceksin usulcacık... ışveyi, nazı, cilveyi de Gü... lüp eğlenip raksetmeyi de. Oyun bileceksin kadınsan... Süründürüp yalvartmayı, Tutsak edip bağlamayı, Kaçmayı, kovalamayı, Av olup avlamayı, Gözlerinden niyetini, ıstemez görünüp istemeyi Bileceksin kadınsan... Akıllı olacaksın kadınsan. Leb demeden leblebiyi, Nerden gelinip nereye gidildiğini. Rüzgarın nerden estiğini bilecek Çevirip yelkenleri Çekmeyeceksin boşa kürekleri... Anlatınca dinlemeyi, Konuşunca dinletmeyi, Sorulunca söylemeyi Bileceksin kadınsan... Doğurgan olacaksın kadınsan. Çatır çatır sancılı olsa da analık, Adam edip adamı, Birlikte büyüteceksin Onu da kendini de... Gıkın çıkmayacak nankörlüğe Bağrına taş basıp Elin öpüldüğünde Öğüneceksin kadınsan... Sefil etmeyeceksin kocanı, evladını, Aşını, ekmeğini kotaracak Gözünü budaktan sakınmayacak Sözünü kimseden esirgemeyeceksin... Yoku yaratmayı, Tozu kiri paklamayı, Lafı sözü aklamayı, Kusurları saklamayı, Karanlığı dağıtmayı Bileceksin kadınsan... Kırılgan olmayacaksın kadınsan. Ağlatanı ağlatacak, Kapılarını kapatacaksın... Diz çöküp yalvaranı da Affedip okşayacaksın... Basan olursa damarına, Çattın mı hele kaşlarını, Ateşle oynayacak Bir koyup bin almayı Bileceksin kadınsan... Sabırlı olacaksın kadınsan. Ateşin suyun keyfini beklemeyi, ılmek ilmek üretmeyi, Bazen önde olup bazen çekilmeyi Düğümleri çözmeyi bileceksin... Derin tasasız uykuları özleyecek, Açlığa yokluğa katlanacak, Alnının terini biriktirecek, Kan tükürüp kızılcık şerbeti içtim Diyeceksin kadınsan. Ağlamayı öğreneceksin, Çareler tükendiğinde. Yırtınıp dizlerini döverek, Başını taşlara vurarak Burnunu çekip için için de... Elin kolun bağlandığında Tuz bassalar yarana Sessiz çığlıklar atmayı da Bağırmayı, isyanı da Öğreneceksin kadınsan... Yılmayacaksın kadınsan. Zalimse kocan, Nankörse bir de evladın Ardından gideceksin yazgının... Yıkılsa da evin ocağın Kesseler akmayacak kanın. Taş taş üstüne koyup yeniden Sarıp yaralarını Başlayacaksın en baştan... Dayanacaksın kadınsan. Ateşlerde yanmaya Rüzgarlarda savrulmaya, Köpek olup yalvarmaya, Dolmaya boşalmaya... Sözün ağırına, Sevginin arsızına... Kurtlar kemirse de içini, Kudursan da ihtirastan Dayanacaksın ihanete, yalana... Alışacaksın kadınsan. Bahara kışa, Gündüze geceye, Çevrime döngüye, Erimeye çürümeye... Gidip te dönmeyene, Kadir kıymet bilmeyene Alışacaksın... Ateşin sıcak, Suyun soğuk, Taşın sert, Bıçağın keskin olduğuna Alışacaksın... Aşkın yalan, Sevginin gerçek, Sevmenin alışmak olduğuna... Kollarında olanınsa yanında olmadığına Alışacaksın kadınsan... Kadınsan kadın gibi olacak, Adam gibi adamı seveceksin]

Belki de aşk, birbirine geçmiş iki halkanın, hiç buluşmayacak olmasıydı.. G

En yakın deniz kenarına atıyorum kendimi. Her dalga halime üzgün.. Her dudakta bana tebessüm, Ne vardı diyorum 'ah' ne vardı. Şu kaldırımda resmin olsaydı, Eğilip öperken ben Görenler, Varsın dileniyorum sansaydı... G

Susuştu Yüzün bir ufukta bitiyor yüzün ve başka bir gökyüzü başlıyor komşu ellerle sarmalanıyorsun yanıyorsun... ne kadar övülsen az avazım çıktığı kadar susuyorum ismindeki sesli harfleri mayınlı bir gülümsemeyle senin karasularında olmak üstünde ilkbahar bir entari; sanki yeniden eski bir öyküye başlamak... yüzündeki o billur akşam kahvaltısı sürgülerken özümü, ne kadarını sustuk konuştuklarımızın?... Yılmaz Erdoğan G

ben bütün hüzünleri denemişim kendimde canımla besliyorum şu hüznün kuşlarını bir bir denemişim bütün kelimeleri yeni sözler buldum seni görmeyeli kuliste yarasını saran soytarı gibi seni görmeyeli kasketim eğip üstüne acılarımın sen yüzüne sürgün olduğum kadın kardeşim olan gözlerini unutmadım çık gel bir kez daha beni bozguna uğrat sen tutar kendini incecik sevdirirdin bir umuttum bir misillemeydin yalnızlığaKaynakwh: şanssızım diyemem kendi payıma hain bir aşk bu kökü dışarda olur böyle şeyler ara sıra olur ara sıra G

Ağır bir ÖSS sorusu gibiydi Esquire dergisininki... 'Hayattan ne öğrendiniz?' Verilen süre içinde... aklıma gelenleri aşağıda yazdım. Yanlışların doğruları götürmeyeceğini umuyorum: ... İnsan tenini öğrendim... Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu... Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim. Evreni öğrendim... Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim. Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim. Ekmeği öğrendim... Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini... Sonra da ekmeği hakça bölüşmenin, bolca üretmek kadar önemli olduğunu öğrendim. Okumayı öğrendim... Kendime yazıyı öğrettim sonra... Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana... Gitmeyi öğrendim... Sonra dayanamayıp dönmeyi... Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi... Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yaşta... Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım. Sonra da asıl yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektiğine vardım. Düşünmeyi öğrendim... Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim. Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim. Namusun önemini öğrendim evde... Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu; gerçek namusun, günah elinin altındayken, günaha el sürmemek olduğunu öğrendim. Gerçeği öğrendim bir gün... Ve gerçeğin acı olduğunu... Sonra dozunda acının, yemeğe olduğu kadar hayata da lezzet kattığını öğrendim. Her canlının ölümü tadacağını, ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öğrendim. G

Benim Gibi Yalnızca yağmur yağdığında seviyorum bu şehrin insanlarını.. Herkesin yüzü gözü ıslak, Başları eğik omuzlarının arasında.. Yağmur yağdığında... Herkes.. Benim hep olduğum gibi... Ceyhun Yılmaz G

Gecler benim ay ışığı senin olsun BıTANESı... Ben senin ışığında yaşarım Ama güneşim olmanı isterdim Gece karanlığından beni kurtaran... Yoksun işte biliyorum Ve alışmaya çalışıyorum buna bitanesi Çünkü uzun geceler beni bağlıyor Ay ışığı altında Uykusuz ve yorgun bu Gönül artık...

Şiir tadı. Ve tatlı bir okuma.. Yine kırık testilerde bozuk şarap ve vitrinlerde yılışık aşıklar. Bahar geliyor dostum. Kızı bırak kız gelir; gölgesinde bir tur atalım şu heybetli ağaçların. Var sen geleceğini kurtar. Dostum sen önceden de düştün bu tuzaklara. Biz top oynardık, sen dalıp giderdin uzaklara. Önceden de sevmiştin sen. Biri burslu, biri kurslu, biri orospu 3 kadın. Kırmıştınız imbiklerini eski bozuk şarapların. Üzümü bağından, eşkiyayı dağından, kirazı dalından. Kader sizi yolundan alıkoyamamıştı bir zaman. Yahu, sen anlatıyordun. Lafını kestim. Senin bir kız vardı, O kız ne oldu dostum? Genç bir kızdı liseli. Sonradan üniversiteli. Kendine bir adam buldu. Adam aldattı bunu. O kız ne oldu dostum? Kayboldu uyuşturucu yolunda. Parası bitti sonradan, taşındı aile yanına. Annesi vefat edince, babası kovdu evden. Sokaklara attı kendini, kaçtı sevdiği yerden. Kızı hatırladın mı dostum? Bir tuhafiyecide mi ne, iş buldu sonra. Uyuşturucu komasına girdi, düştü bizim burada. İki çocuk yaptılar herifin tekiyle. Büyüdü çocukları. Kız olan, evden kaçtı. Ufak olan oğlan içeride. O kız ne oldu dostum? Kocasını sınır dışı ettiler bu kızın. Delirdi kız ansızın. Oğlu çıktı içeriden, o da harbi deliydi. Kardeşinin kaçtığı herifi vurdu, tekrar girdi içeri. Kız kanser oldu sonra. Saçları döküldü yatağına. Kızı hatırladın mı dostum? Kocası vefat etti. Buralarda bir yere gömdüler adamı. Kızı kayboldu, görülmedi birdaha Oğlunu yine saldılar, eşkiya çıktı bir dağa. Askerler bastı çocuğu ininde. Vuruldu çocuk yirmi birinde. Kız zaten hasta, zaten yaşlı. Yapa yalnız kaldı, Öldü günün birinde. O kız ne oldu dostum? Haaa Öldü ha? Vay vay vay vay. Kusura bakma ben de senin tadını kaçırdım gibi oldu. Ulan bu bardaklar ne ara böyle doldu? Sen de hiç konuşmuyorsun. Dostum yalnızmıyım ben? Önümde iki bardak, ben içerim birinden. Aynaya bakıyorum saatlerdir. İçim yanık, kafam hoş. Önümdeki iskemle. Bu bardaklar neden boş? Dostum neden söylemiyorsun gerçek olmadığını? Kendime dost yaratmak için alkolü zorladığımı? Sen de terket daha gelmeden. Yalnızlık mı engelleyecek sohbetimi. Yalnız adam dediğin, yine eyler kendini. Lafımı kesiyorum. Benim bir kız vardı. Ne o oldu o kız? Liseliydi, üniversiteli oldu, evlendi, doğurdu, ilaç içti, kudurdu. Hatırladım mı? Kocayı gömdü, kızı kaçtı, kendisi öldü. Haaa Öldü mü lan benim kız? Vay vay vay vay. Yine kırık testilerde bozuk şarap ve vitrinlerde yılışık aşıklar. Bahar hep size geliyor; Ve hep beni buluyor derbeder aşklar. C. Bonomo

aslında çok kişinin :) misal can yücel, aziz nesin, ataol behramoğlu, tarık tufan, yılmaz erdoğan, ceyhun yılmaz, orhan veli... vs vs uzarda gider bu içinden ben geçen ya da benim içimden geçenleri dile getiren dile getiriken bana keyif weren şairlerin şiirlerini demek lazım sanırım.. amakesin olarak bildiğim şu ki şiiri çok sewiyorum ben :) G

Akvaryum Sessizce seviyorum seni Söylesem de duymazsın zaten Senin gözlerin gibi bakıyorum sana Senin bana bakmadığın gibi Dokunmuyorum sana Zaten tutmak istesem de Yapamam kıyamam sana Dokunduğumda öleceksin biliyorum O yüzden seni hep Bir camın ardından seviyorum Ceyhun Yılmaz . push ; G

Adının her harfini gözyaşıma çizdim ve titrek bir yürekle yokluğuna ektim Sen avazın çıktığı kadar susarken ben taze çığlıklar yeşerttim sana Nefes nefes acıyı yonttum adınla Yokluğuna buladım ellerimi Yüzüme bölük pörçük diktiğim yamalı gülüşlerdeyim şimdi...

Kendi ayzdığım şiirden bir bölüm Yalnız kaldım ya, haziran sıcağı bile ısıtamadı beni. Ne söz dinledim, ne de derdime ortak ettim seni. eyyy sevdamı hak etmeyen sen, bıraktın ya beni. Bir hüzzam bestedir yalnızlığım, içimi ürperten. Bir söyleyen ağlar, birde ben...

Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam... Ben seninle bir gün Veyselkarani'de haşlama yeme ihtimalini sevdim. İlkokulun silgi kokan, tebeşir lekeli yıllarında Ankara'da karbonmonoksit sonbaharlar yaşanırdı o zaman özlemeye başladım herkesi... Ve bu hasret öyle uzun sürdü ki, adam gibi hasretleri özlemeye başladım sonra.. Bizim Kemalettin Tuğcu'larımız vardı... Bir de camların buğusuna yazı yazma imkanı... Yumurta kokan arkadaşlarla paylaşılan kahverengi sıralarda, solculuk oynamaya başladık.. Ben doktor oluyordum sen hemşire, geri kalanlar kontrgerilla... Kırmızı boyalarla umut ikliminde harfler yazılıyordu pütürlü duvarlara ve Türk Dil Kurumu'na inat bir Türkçeyle... Ağbilerimizden öğrendik, S harfinden orak çekiç figürleri türetmeyi.. Ankara'ya usul usul karbonmonoksit yağıyordu. Ve kapalı mekanlarda sevişmeyi öneriyordu haber bültenleri. Oysa Ankara'da hiç sevişmedim ben. Disiplin kurulunda tartışılan aşkım olmadı benim.. Sınıfça gidilen pikniklerde kıçımıza batan platonik dikenleri saymazsak.. Ankara'ya usul usul kurşun yağıyordu.. Ve belli bir saatten sonra sokağa çıkmamayı öneriyordu haber bültenleri. Oysa hiç kurşun yaram olmadı benim Ve hiç bir mahkeme tutanağında geçmedi adım Çatışmaların ortasında sevimli bir çocuk yüzüydüm sadece Sana şiirler biriktiriyordum fen bilgisi defterimde, ama sen yoktun Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum, suni teneffüs saatlerinde Okul servisi seni hep zamansız, amansızca bir lojman griliğine götürüyordu Ben, senin benimle Tunalı Hilmi Caddesi'ne gelebilme ihtimalini seviyordum. Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum. Yaz sıcağı toprağa çekiyor da tenimin çatlamaya hazır gevrekliğini Sonra otobüs oluyordum, kırık yarık yolların çare bilmez sürgünü Ne yana baksam dağ ve deniz sanıyordum Muş ovasının yalancı maviliğini Otobüs oluyordum bir süre Yanımızdan geçen kara trenlerle yarışıyordum, yanağım otobüs camının garantisinde Otobüs oluyordum Bir ülkeden bir iç ülkeye Çocukluğuma yaklaştıkça büyüyordum. Zap suyunun sesini başına koyuyordum şarkılarımın listesinin Korkuyordum Sonra iniyordum otobüsten Çarşıdan bizim eve giden, ömrümün en uzun, ömrümün en kısa, ömrümün en çocuk, ömrümün en ihtiyar yolunu koşuyordum. Çünkü sonunda annem oluyordum, babam kokuyordum sonunda.. Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam Ben seninle bir gün Van'daki bir kahvaltı salonunda Ben seninle sadece bilmek zorunda kalanların bildiği bir yol üstü lokantasında Ben seninle, Ağrı dağına mistik ve demli bir çay kıvamında bakan Doğubeyazıt'ın herhangi bir toprak damında Ben seninle herhangi bir insan elinin terli coğrafyasında olma ihtimalini sevdim Ben senin, beni sevebilme ihtimalini sevdim! H

"Ne kelimelerinle yaralar aç kalbime ne tebessümlerinle pansuman yap gönlüme... Sözsüz, gülüşsüz Suskun bir teselli ol ömrüme" Nesrin Çaylı G

Çok güzel şiirler gerçekten Nihil

canım yaaaaa aglıyorum suan cok duygulandım canımsın sen benimsenağlama dostumdan öte bacımsın akıl hocamsın ben seni okadar cok benimsedimki kimseye anlatmadıgım sırlarımı biliyosun en büyük destekcimsin seni o kadar cok seviyorumki kızamıyorum kıskanmıyorum kimseden cünkü o kadar büyük bi yüreğin varki herkese yetiyo iyiki seni tanıdım iyiki dostumsun gercek dost agızda olanlardan degil yürekte olanlardan seni çok seviyorummmmmmmmmm BACIIIIMMMMMsenağlamaŞeniz peptyy

Her şeye aynı açıdan bakarsan, Hep aynı şeyleri düşünürsün. Hep aynı şeyleri düşünürsen, Hep aynı şeyleri yaparsın, Hep aynı şeyleri yaparsan, Hep aynı sonuçları elde edersin. Hep aynı sonuçları elde edersen, Hep ya mutlu ya da hep mutsuz olursun. Carlos Castaneda G

senı saklıyor ıstanbul benden her sokagında her kosesınde sen varsın uskudar'da kız kulesıne dusen yakamoz da kadıkoyun kalabalık sabahlarında taksım ıstıklal de tarıhı tramvayın raylarında edırnekapıda evlıyalar arasında opkapıda surlar da... rumelıde kalede..., balatın fakır mahallerınde senı saklıyor ıstanbul benden ösgür'ün kaleminden . push ;

Onulmaz iyileşmez hiçbir yara bilirsin tortusu kalır hangi ses unutturabilir ilk bıçağın yankısını sende rehin kalmıştır gecenin saplantısı hiçbir yara hiçbir zaman iyileşmez bilirsin saklısı kalır yel esince sızılanır su susunca ikindilerde herşey vakitsizce gelişir birine sevişirsin ötekini düşünürken sabahları zordur korsan sevişmelerin eski yaraların ağrır oysa ne bir iz görünür teninde ne şiiri ses verir orta kulağında yalnız bir yürüme isteği vardır eski yaraların eski yerinde kahvaltısı zordur olmasaydı bir sevişmenin ve hep ten tuzu basmaktır eski yaraların eski yerlerine hiçbir yara tam olarak iyileşmez bilirsin hangi bakış unutturabilir ilk bıçağın ışıltısını karanlıktaki şairden bir bok olmaz sabaha karşı sebepsiz hüzünler yazar ehliyetinde ve ne söylese yalandır alkol kontrolünde sevmek bizahiti yaralanmaktır ve yaralar hiçbir zaman iyileşmez teninde yanlış vurulmuş bir aşıdan sızar da diriltir solgun baharları şiire sebep istemez şairden bir bok olmaz ve hiçbir yara hiçbir zaman tam olarak iyileşmez bardaklarda dudak izleri birikir sahnede eğri büğrü sesler ve sade bir yürümek isteği tek başına eski bir yaranın artık gözle görülmeyen izinde... çünkü hiçbir yara hiçbir zaman tam olarak iyileşmez çünkü en hızlı hatırlanandır en eski unutulan ondan gelen ıtırlar olur yellerde her esinti bir acılı kokuyu taşır hassas burunlara savrulur gidersin çok eski çok acıtan bir ağustosa nasıl kıyısında kalmıştık yapış yapış bir yazın daha başkaydı hani yüzünde herkese aynı oranda bulaşan tuz yolların açmazıydı enginlikle kabaran ve bütün yanlışları dalga dalga saklayan şarkılıktan usanmış deniz ve denizi herşeye benzeten şiirler ve kıstırılmış istridyelerde kullanılmış inci taneleri... çünkü bilirsin hiçbir yara hiçbir zaman tam olarak iyileşmez! Yılmaz Erdoğan G

Sen beni sevdin mi ki hiç? Ama ben seni özleyebiliyorum, Benim yeteneğimde bu, Olmasanda severim seni, Hatta ayrılırım senden, Haberin olmaz G

" bir şeyler olacak yarın duruşundan belli kırdaki atların bulutların koşuşundan belli kazışından köstebeklerin karıncaların telaşından belli bir şeyler olacak yarın belki bir tomurcuk belki bir ağacın düşen yaprağı belki de bir çocuk pek o kadar göremesek de uzağı kuşların uçuşundan belli bir şeyler olacak yarın öbür günden önemsiz bugünden önemli " G

YAZ BİTTİ/MURATHAN MUNGAN yazın bittiği her yerde söylenir söylenmeyen şeyler kalır geriye ve sonra hiçbir şey olmamış gibi ağır, usul bir hazırlık başlar uykuya benzer yeni bir mevsime orda burda, ev içlerinde, kır kahvelerinde, deniz kenarlarında incelen yazın akşam esintilerinde zaman usulca sıyrılır aramızdan ta içimizde duyarız gelecek günlerin geçmişini başka ne gelir elimizden büyük bir uzaklığa gülümseyerek geçiştiririz ıskaladığımız şeyleri yatıştırır rüzgarlar dışavurur içimizdeki lodosu, poyrazı, günbatımlarını saklar bizi gözlerimizdeki hüzne "dinginlik" adını verir "seni iyi gördüm" diyenler biz de iyi hissederiz kendimizi elimizden başka ne gelir ki köşe başları, akşamüstleri, kokular tozar gider zamanın boşluğunda karışır anların kuytu belleğine belki sonraları bir gün hatırlanır aynı kederle yazın bittiği her yerde söylenir söyleyenler inanır gerçekten birşeylerin bittiğine yaz biter eskir geceler, serin hüzünlü yeni mevsime hazırlık ömrün teğel yerleri bir yanı telaş, bir yanı ürperten yaz sonu ikindileri çıkarır sizi dalgın derinliğinizden yaşadığınızı duyarsanız teninizde bir zamanlar okumuş olduğunuz kitapları özlersiniz sıcak odaları, beyaz, temiz yastıkları ahşap pancurları yaz bitti bitmeyen şeyler kaldı geride yaz bitti yaz bitti yüksek sesle söylüyorum bunu kendime her yerde söylendiği gibi yaz bitti yaz bitti hiçbir şey hiçbir şey hiçbir şey yalnızca üşüyorum şimdi G

" ne varsa konuşmaya değen birlikte düşündüğümüzden birlikte susabilmek yağmuru dinlerken yanımdaki sensin yalnızlığım sen kendimden bile uzakta elim elindeyken " bülent ecevit "ilk duyduğumda inanamamıştım " G

Cemal Süreyya ve Atilla İlhan en beğendiğim 2 isim R

ooo ne güzel çok sevindimbuyrunnnnnnnnn yazma ve seslendirme yapmayı bende seviyorum yerimseniben

"Gömleğini göndersen açılır mı kalp gözüm kokunla Yakup gibi..." Nesrin Çaylı G

BAĞLANMAYACAKSIN Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne. "O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin. Demeyeceksin işte. Yaşarsın çünkü. Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki. Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın. Ve zaten genellikle o daha az sever seni, Senin onu sevdiğinden. Çok sevmezsen, çok acımazsın. Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem. Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin. Senin değillermiş gibi davranacaksın. Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın. Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın. Çok eşyan olmayacak mesela evinde. Paldır küldür yürüyebileceksin. İlle de bir şeyleri sahipleneceksen, Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin. Gökyüzünü sahipleneceksin, Güneşi, ayı, yıldızları... Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak. "O benim." diyeceksin. Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin... Mesela gökkuşağı senin olacak. İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın. Mesela turuncuya, yada pembeye. Ya da cennete ait olacaksın. Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın. Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat. İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak... CAN YUCEL

"Biliyor musun, kalbin çok temiz.." dedi. İçimden, "Bir kez olsun içinde olmadın çünkü!" demek geldi.. G

bende şiir hastasıyım yazmayıda okuyup seslendirmeyide çok seviorum