Merhaba, umuyorum ki doğru kategorideyim yeniyim yanlış yerdeysem uyarırsanız sevinirim.. konunun aslı söyle geçen sene temmuz ayında tanıştığım ve sevgili olduğum erkek arkadaşıma anne ve babamın ayrı olduğunu söylemedim sonrasında söylemek istedim ancak güvenle alakalı sorunlar olduğundan ve birkaç tartışmamızdan dolayı söyleyemedim ailemle alakalı kaç defa konuşmak istedim ancak dinlemedi sinirlendim söylemedim.. daha sonrasında söylemek istesem de korktum dilimden çıkmadı kelimeler. ailesiyle de tanıştım onlarda anne ve babamı evli sanıyorlar. beni asıl korkutan da bu sanırım.. babamı sorduğunda evde olmadığını söylüyorum birkaç defa da evde dedim. çok ama çok pişmanım beni yalnız görmesinden korktum.. şimdi evlilik hayali kuruyoruz ancak benim aklımın bir köşesinde hep ayrılacağımız düşüncesi olduğundan hep huzursuzum.. şimdi ne yapmam gerekiyor ben yüzüne söyleyemiyorum biraz duygusal olduğumdan ağlamaklı oluyorum.. annesine söylemeyi düşündüm önce çünkü ben ona bunu söylediğimde ailesine de yalan söylediğini söyleyecek.. her kapım kapandı artık söylemem lazım ama nasıl yapacağım bilmiyorum fikirlerinizi bekliyorum şimdiden teşekkürler..

Dağ başına kış insan başına iş gelir tatlım bir şey yok bunda :) lütfen cesaretini topla ve müstakbel eşinle konuş. muhatabın ilk o olsun annesini karıştırma gerisi nişanlın ve ailesi arasında olan şey SEN YALAN SÖYLEMEDİN, SADECE EKSİK SÖYLEDİN toparlan ve söyle

Hata yapmışsınız, yalan söylenecek, utanılacak bi konu değil bu herkes ayrılabilir bu senin yalnız olduğunu göstermez ki. Öyle düşünecek adam yanında olmasın zaten. Bir an önce oturun doğruları anlatın. Nedenini anlatın. Umarım affeder.