hala keşfetmediyseniz size bu siteyi gösteriiim hayatimdegisti.com telkinli cd MUTLAKA GıRıN

canım sende kendine güvensizlik var mı? Y

SENLİK BİR DURUM DEYİLKİ HERKEZDE VAR CANIM:sm_confused: . push ; B

ben de gittim ama ailem sırf bu nedenle doktora gitmeme çok kızar bence. Bir de ilaçlar bi acaip yapıo insanı resmen sersem gibi dolasıyorsun biliyorum.. Ailemin ilgisine gelince hiç ilgilenmiyorlar benimle diyemem ama şunu söyleyebilirim ki yaptığım hiçbir şeyin onayını almadım bir kere bile olsa gururumu okşamaları güzel olurdu. Onlardan yana sorunum yok aslında benle ilgili galiba kendime güvenmiyorum çünkü bu nedenle kendimi sevmiyorum:a015: B

bende hic kendimi ifade edemiyorum kalabalikdan kaciyorum aynen siz gibiyim:gitme: ama cok baski altinda buyudum ondandir magdelena

Kesinlikle bu sorunu atlama bu sosyofobi hastalığı Ben hep kendi kendine geçer diye baktım hep kendimi kalabalık ortama attım alışayım diye daha kötü oldum bunu yaşamayan bilemez bi kaç sene çektim dünyam mahvoldu resmen ama sonra psikiyatriste gittim ilaç tedavisi ile hayata döndüm sanki sakın ihmal etme doktora git hayatını etkileyecek bi durum Allah acil şifalar versin :Saruboceq:

katılıyorum bencede kalablık ortamlarda buluynmak işe yarar bencede :sinifsinif: magdelena

Buradan tüm ebeveynlere sesleniyorum, çocuklarınızın düşüncelerini önemseyin, çocuklarınızın düşüncelerini ifade etmesini engellemeyin, sen küçüksün sen anlamazsın sen yapamazsın, sen bilmezsin biz daha iyi biliriz v. s Bir ailenin çocuğuna verebileceği en gerekli şeylerden birisi de "kendine güven" duygusudur. olgu35 ölümden başkası

bende de böle bi durum war ne yazkki. yazk diorum çünkü kendimi kçük görüorum böle durumlarda:sinifsinif: sen hangi ilacı kullandn cnm ya?cidden aile faktörü çk önemli.. bi de benim gibi annesi babası ayrı we ilgisiz insanlarda durum daha da kötüleşio:1no2: anneme söledğimde kötüyüm falan die beni anlamıo yoktr bişeyn falan die gecktrdi böle oldum:sinifsinif: arkadşm ne kullandn sen?Çok üzgünüm çoook magdelena

merhaba arkadaşlar.. ben bir sıkıntımı paylaşmak istiyorum sizlerle. benım sorunum kalabalık ortamda duramamak ve konuşamamak. etrafım kalabalıklasınca bı an once ordan uzaklasmak ıstıyorum. vee konusamıyorum. sankı düğümlenıyor boğazım ve geriliyorum ıstemeden. ama insanlarla birebir iletişim çok rahat kuruyorum. mesela ben arkadasımla oturuyorum ve bırden 3-4 kısı falan olduk dıyelım. ben sankı bişey olmus gibi agzımı bıle acmmıyorum nerdeyse. çok üzgünüm:halıyle de etrafımdakıler de konusmayan soguk sessız biri olarak düşünüyolar. halbukı ole değilim kendimi ifade edemıyorum.. normalde rahat oldugum gıbı rahat olmak ıstıyorum doya doya konusmak ıstıyorum.:sm_confusedsikologlara bile kaç kere gittim. bir ara sosyal fobi dendi. çok rahatsızım bu durumdan. sizlerden böyle sorunu olan var mı? ben anormal miyim yada?

aynı şey bndede var ya=( kendine güvensizlik deil ama rahat olamıorm hatta ilaç bile almayı düşündüm bi ara endişe için

Bence çözüm yine insanın kendisinde bitiyor! İnsanları takmamak, bunu başarabilirsen kendine güvenin artar. Mesala aşırı sosyal ortamlarda bulunabilirsin, Çivi çiviyi söker hesabı.. Sosyal aktivite kurslarına gidebilirsin. Gitar kursu v. s princess.17 Popüler

bazı donemlerdede bendede oluyo bumafoldumben