ELVEDA DİYEMEDİK Yıldızsız bir geceydi Bir dağ çiçeği gibi şimdiden hasretteydim sürgündüm çok uzaklardaydım, Ve gözlerindi sürgün sebebim... Çok çabuk çekildin hayatımdan, Kaderle el eleydin, Bense kederle sarhoş... Yarım kalmıştı hikayemiz Göçmen kuşları gibi gelip geçtin bu şehirden Belki de hayatımdan... Duymadın haykırışımı, acılarımı, Benimsin sanmıştım uçtun avuçlarımdan Tutamadım, gitme de diyemedim Olamadın bir yıldızın kayışı kadar hayatımda Zaman çok kısaydı bizim için Yetmedi gözlerimizden yaşı silecek kadar Ne de elveda diyecek kadar... Abdülhak Hamit Tarhan

Ne diyo yaa

benim içinde yeri çok ayrı

Bir an önce gelsin o zaman maaş günü

AKIL GÖZÜ Seni bulmaktan önce aramak isterim. Seni sevmekten önce anlamak isterim. Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de, Sana hep, hep yeniden başlamak isterim. ÖZDEMİR ASAF

Yeni yılın ilk haftasından herkese merhaba, umarım çok güzel bir yıl olur İki hafta kadar önce yeni yılda burayla ilgili bir planım olduğundan, artık burayla daha fazla ilgileneceğimden bahsetmiştim. Planım şu: Her hafta bir şair seçip kısaca o şairi tanıttıktan sonra o hafta boyunca o şairin şiirlerini paylaşacağım. Böylece daha çok şair, daha farklı tarzlar tanımış oluruz diye düşünüyorum. Bu arada tabii ki sizler istediğiniz zaman istediğiniz şairden şiir paylaşabilirsiniz ABDÜLHAK HAMİT TARHAN (1852 - 1937) Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminde ve Cumhuriyet Türkiye'sinin ilk yıllarında eserler vermiş, modern edebiyatın doğuşunda etkin bir isimdir. Köklü ve eski bir ulema ailesinin ferdi olarak dünyaya gelmiş, hayatının her döneminde yüksek mevkilerde bulunmuş, dünyanın birçok yerini görme fırsatı yakalamış, çağının büyük ve güçlü bir sanatçısı sayılmıştır. Tanzimatı, Birinci ve İkinci Meşrutiyetleri ve Cumhuriyeti gören; bu devirlerdeki Tanzimat, Edebiyat-ı Cedide, Milli Edebiyat ve Cumhuriyet devri edebiyatlarını yakından tanıyan sanatçı Türk edebiyatında Şair'i Azam sıfatı ile anılır . Uzun seneler diplomat olarak hem doğu hem de batı ülkelerinde bulunması nedeniyle iki edebiyatı da tanımış; Türk şiirine batıdan yeni konular, serbest düşünce ve şekiller getirirken; batı yazarlarından etkilenerek yazdığı oyunlarla Türk tiyatrosuna felsefi düşünceyi sokmuştur. Türk edebiyatının en büyük eserlerinden birisi kabul edilen Makber'in şairidir. TBMM III, IV ve V. dönemlerde İstanbul milletvekili olarak görev yapmıştır. MAKBER Eyvah! .. Ne yer, ne yar kaldı, Gönlüm dolu ah ü zar kaldı. Şimdi buradaydı gitti elden, Gitti ebede gelip ezelden. Ben gittim o haksar kaldı, Bir kuşede tarumar kaldı. Baki o, enisi dilden eyvah! Beyrut'ta bir mezar kaldı. Çık Fatıma, lahdden kıyam et, Yadımdaki halime devam et! Ketmetme bu razı, söyle bir söz, Ben isterim ah öyle bir söz! .. Güller gibi meyl-i ibtisam et, Dağ-ı dile çare bul, meram et! .. Bir tatlı bakışla, bir gülüşle Eyyam-ı hayatımı tamam et! .. Ya Rab, öleyim mi neyleyim ben? .. Ayrı yaşayım mı sevdiğimden? .. Verdin bana böyle bir musibet, Ettin beni düşmen-i muhabbet. Ya bir kulu sevmiyor musun sen? .. Ya böyle bir ölüm değil mi erken? .. Hiç bulmamak üzre gaib ettim, Mecnun gibi ben onu severken. Her yer karanlık pür-nur o mevki? .. Mağrib mi yoksa makber mi ya Rab! Ya habgah-ı dilber mi ya Rab, Rüya değil bu ayniyle vaki. Kabrin çiçekten bir türbe olmuş, Dönmüş o türbe bir haclegahe, Bir haclegahe dönmüşse türben Aç koynunu aç maşukanım ben. Sen öldün, ölüm güzel demektir, Ölsem yaraşır gamınla her gün. Abdülhak Hamit Tarhan

İnşallah gönlüne göre olur

Günaydınlar iyi haftalar

Çok iyi etmişsin kim bilir ne güzel şiirler vardır hiç bilmediğimiz clara Dünyaya tatmaya geldik, doymaya değil. 🌷 Anneler

Reactions: Homer Simpson Butimar- Söyle Ban

LAVİNİA Sana gitme demeyeceğim. Üşüyorsun ceketimi al. Günün en güzel saatleri bunlar. Yanımda kal. Sana gitme demeyeceğim. Gene de sen bilirsin. Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim. İncinirsin. Sana gitme demeyeceğim, Ama gitme Lavinia. Adını gizleyeceğim Sen de bilme, Lavina. Özdemir Asaf

GÜN OLUR Gün olur, alır başımı giderim, Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda. Şu ada senin, bu ada benim, Yelkovan kuşlarının peşi sıra. Dünyalar vardır, düşünemezsiniz; Çiçekler gürültüyle açar; Gürültüyle çıkar duman topraktan. Gün olur, başıma kadar mavi; Gün olur başıma kadar güneş; Gün olur, deli gibi... Orhan Veli Kanık

İSTANBUL DÜŞMAN İSTİLASI ALTINDA İKEN ÇAMLICA'DA Hey Çamlıca mehtabı ne olmuş sana öyle?.. Küskün duruyorsun. Bir şey kuruyorsun. Seyrinle ıyan et bana, ilham ile söyle: Aksetmede alam-ı vatandan mı bu halet?.. Anlat; bu tahavvül neye etmekte delalet. Vaktiyle ederken bu havaliyi zılalin Bir saha-i nili. Ey neyyir-i leyli, Matem döküyor arza bugün bedr ü hilalin Bir şeb ki, zirinde küsufun, Seyrangehi olmakda tuyufun. Maziden esip gelmede bir nevha-i vaveyl.. Bir ah-ı müebbed. Hangi güneşin matemidir zulmetin ey leyl, Ey şi'r-i muakkad Yıldızlar olur bence mealin gibi na-yab Atide görünmezse o mazideki mehtab Olmazdı sabahın da yarın gülmeye meyli Pişinde bu didar-ı mahufun. Kartallara baktım düşüyorlar yere bi-ta'b; Oldum sanıyordum Melekü'l Mevt ile hem-hab. Abdülhak Hamit Tarhan

Eylül'dü Dalından kopan yaprakların Sararan yanlarına yazdım adını Sahte bir gülüşten ibarettin oysa. Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu. Eylül'dü. Di'li geçmiş bir zamandı yaşadığımız Adımlarımızın kısalığı bundandı Bundandı gözlerimin durgunluğu. Sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan, Ellerin kadar ıssız, Sen kadar zamansız molalar veriyordum Ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz. Eylül'dü. İzlerini çizdiği zaman ansızın gidişin, Şimdi yoktu bi anlamı suskunluğun. Çırılçıplak kalakaldım sessizliğinin orta yerinde. Sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında yürüdüm bir zaman En çok sesini aradım. Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hala. Gözlerini sildi zaman.. Dedim ya... Eylül'dü. Savruluşu bundandı kimsesizliğimizin. Cemal Süreya

Evet canım öyle oldu aklıma gelmişken paylaşıyım dedim

Senfoni Önce sesin gelir aklıma Çaresiz kaldıkça hep seni düşünürüm Güzel olan, dolgun başaklardaki sarışın sevinçli Sonra cumartesi günleri gelir Sonra gökyüzü gelir hemen kurtulurum Bir yağmur yağsa da, beraber ıslansak. Kırk kere söyledim bir daha söylerim Savaşta ve barışta, karada ve denizde, Düşkünlükte ve esenlikte Zamanımız apayrı bize göre Yanyana olduk mu elele Aç kalsak ağlamayız biliyorum. İçim güvercinleri okşamış gibi rahat Sen yanımdayken ister istemez Geniş meydanlarda akşam üstleri Üstüste üç kere deniz, üç kere çınarlar. Sen yanımdayken ister istemez Uzak ırmakları hatırlıyorum. Arasıra düşmüyor değil aklıma Yabancı kadınların sıcaklığı Ama Allah bilir ya, ne saklıyayım Yanında ihtiyarlamak istiyorum... Turgut Uyar

İLK Yanlış trenden indin seni şehrin aynasından geçirdiler Sana baktım yıllarca hep ayni özlem penceresinden Yürüyen ve kaçan yalın ve çocuksu özlem penceresinden Denize karşı küçüle küçüle giden evleri İnce ince karşılardın olağan karşılardın Şen dünya içinde şen dünya içinde bir avuç şen dünyaydın sen Bahar bilgisi güneş rengi at soluğu ve sen Seni çağırıyorum geç gel ağlayan son bakireler içinden Kadınlar taş heykeller gibi gelip geçer sarı kayalardan Hangisine baksam sen kımıldar sen seslenirsin içerlerden Çekil karşımdan sultanı cariyelerde aramak körlüğü diyorum Körlük güneşe ve gözlerime doğru gelen Sen bir el uzanışıyla aydınlanan yeni ay mısın Geyik resimleriyle kabarık her köşen Geyik derisinde akan ilk nehir Bir el uzanışıyla İlk sokağın ağzında kaybolursan ağlıyacağım Leylaklarla akrepler gözlerine bakıp insan olurlarsa Çocuk cennetinde günahların ilkini sen işliyorsun demektir Suna Parlayan denizler gürültüsüz şiirler kapanan kapılar sana gök taşlarını getiriyorlar Seni sayıklıyor Denemesi yanlış yapılmış ilk ok SEZAİ KARAKOÇ

Çok sevdiğim imzamda bulunan şiiri paylaşayımİşte Ben BuyumDüşlediğim kadar insanım, insan olduğum kadar hatalı, hatalı olduğum kadar gerçeğin peşinde... işte ben buyum. Kelimeler bazı şeyleri anlatır. Ama her şeyi yaşatmaz. Bazen ben bile yabancı olurken kendime, sana nasıl anlatırım ki beni? Neşeliyim diyeceğim, belki suratsızlığıma denk geleceksin... Espriliyim diyeceğim, belki ağlamalarıma denk düşeceksin... Özgürüm diyeceğim, belki tutsaklımlarımda yakalayacaksın beni... Kendimi anlatıp da bir kalıba sığdırmak istemem düşüncelerimdeki beni. Bazıları için herhangi biri.. Bazıları için vazgeçilmez biri.. Düşlediğim kadar insanım, insan olduğum kadar hatalı, hatalı olduğum kadar gerçeğin peşinde. İŞTE BEN BUYUM...

Şehriyarın şiirlerine bayılırım

Tahmin etmiştim aklına geleceğini

bitmeseydi keşke ama kaliteli dizi alerjimiz olduğundan bitti

AYSEL GİT BAŞIMDAN Aysel git başımdan ben sana göre değilim Ölümüm birden olacak seziyorum. Hem kötüyüm, karanlığım biraz, çirkinim. Aysel git başımdan istemiyorum. Benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün Dağıtır gecelerim sarışınlığını Uykularımı uyusan nasıl korkarsın, hiçbir dakikamı yaşayamazsın. Aysel git başımdan ben sana göre değilim. Benim için kirletme aydınlığını, hem kötüyüm, karanlığım biraz, çirkinim. Islığımı denesen hemen düşürürsün, gözlerim hızlandırır tenhalığını. Yanlış şehirlere götürür trenlerim. Ya ölmek ustalığını kazanırsın, ya korku biriktirmek yetisini. Acılarım iyice bol gelir sana, sevincim bir türlü tutmaz sevincini. Aysel git başımdan ben sana göre değilim. Ümitsizliğimi olsun anlasana hem kötüyüm, karanlığım biraz, çirkinim. Sevindiğim anda sen üzülürsün. Sonbahar uğultusu duymamışsın ki, İçinden bir gemi kalkıp gitmemiş, uzak yalnızlık limanlarına. Aykırı bir yolcuyum dünya geniş, Büyük bir kulak çınlıyor içimdeki, Çetrefil yolculuğum kesinleşmiş. Sakın bir şey getirme aklına, Aysel git başımdan ben sana göre değilim, Ölümüm birden olacak seziyorum, hem kötüyüm, karanlığım biraz, çirkinim. Aysel git başımdan seni seviyorum... Attila İlhan

YAĞMUR DUASI Ben geldim geleli açmadı gökler Ya ben bulutları anlamıyorum Ya bulutlar benden bir şey bekler Hayat bir ölümdür aşk bir uçurum Ben geldim geleli açmadı göklerBir yağmur bilirim bir de kaldırım Biri damla damla alnıma düşer Diğerinde durup göğe bakarım Ne şehir ne deniz kokan gemiler Bir yağmur bilirim bir de kaldırımNedense aldanmış bir gece annem Bir kadın gömleği giydirmiş bana İşte vuramadı gökler bana gem Dinmedi içimde kopan fırtına Nedense aldanmış ilk gece annemBiri çıkmış gibi boş bir mezardan Ortalıkta ölüm sessizliği var Bana ne geldiyse geldi yukardan Bana ne yaptıysa yaptı bulutlar Biri çıkmış gibi boş bir mezardanİyi ki bilmiyor kalabalıklar Yağmura bakmayı cam arkasından İnsandan insana şükür ki fark var Birine cennetse birine zindan İyi ki bilmiyor kalabalıklarYağmur duasına çıksaydık dostlar Bulutlar yarılır gökler açardı Şimdi ne ihtimal ne imkan var Göğe hükmetmekten kolay ne vardı Yağmur duasına çıksaydık dostlarBen geldim geleli açmadı gökler Ya ben bulutları anlamıyorum Ya bulutlar benden bir şey bekler Hayat bir ölümdür aşk bir uçurum Ben geldim geleli açmadı gökler Sezai Karakoç

gibi... Fazlalaşırken bir yandan Bir yandan eksilir gibi. Sözler söylesem Susmalar fazla Sussam Sözler eksik gibi. Düş gibi Hayal ve gerçek karışmış Uyansam yitecek Uyusam bitecek gibi. Tüy gibi Bıraksam düşecek Tutsam kırılacak gibi. Hem gülmek hem ağlamak gibi Ağlasam bensiz Gülsem sensiz kalmak gibi. Gölge gibi Peşime takılmış Sanki dönsem arkamı ordaymış Uzatsam elimi değecekmişim gibi. Kaybolmuş gibi Arasam bulacak Bulsam sevinecek Sevinsem kaybolacak gibi. Unutulmuş bir şey gibi Düşünsem hatırlayacak Hatırlasam rahatlayacak Rahatlasam unutacak gibi. Varılacak yer gibi Çıksam yola uzak Oturup beklesem kısalmayacak Varsam ulaşamayacak gibi. Soru gibi Sormaktan korkulan Cevabı çok Bulsam bile cevabı Doğrusu yok gibi Volkan gibi Bıraksam patlayacak Patlasam yakacak Yansam... Bir rüzgar esse sönecek Bir fırtına esse körüklenecek gibi

Kesinlikle... 'Gönül gözü' ancak bu kadar güzel ifade edilebilirdi

ŞAİR - İ AZAM Mevki Viyana Bir darbe-i ma'kus ile düşmüş o yana Hep tersine dönmüştür onun giydiği şeyler Hem bid-defaat! Onlarla yatıp kalkar imiş kendisi söyler Vaktiyle bütün Pul'da yapılmışsa da heyhat! Cümlesi solmuş. Vaktiyle siyah, şimdi fakat yemyeşil olmuş Bir paltosu vardır. Tek gözlüğü vardır, geceler kandilidir o. Ya rab ne hayat! Cepler delik az çok Lakin ne zarar var ki delikten düşecek yok. Bir korkusu vardır Meyhanelerin saat-i tatili pek erken... Bir kirli paçavrayla gezer Mendilidir o. Lastikleri bir başkasınındır ki yürürken Durmaz ayağından çıkar ekser... Serpuşu ne festir, ne külahtır, ne sarıktır Kalpak da değildir Bir şapka mı, haşa. O onun kendine mahsus Bir başka şekildir. Keşkül gibi bir şey... Milliyetini farık olan yok, soruyorlar: Kimdir bu alamet, bu musibet, ne kılıktır. Ürkütmeyelim sus... Bir kahkaha, bir av'ava kopmakta peyapey Bazen de müheyya-yı tasadduk duruyorlar. Züll fakrına bir zam! Ancak biri vardır, ona der: Şair-i Azam! Abdülhak Hamit Tarhan

Beni de yağmurlu kötü havalar mahvetti hep. Ama yağmurla barışmaya başladım bu yaşımda... :)

Şu aralar 24 saat şiir dinleme hastalığına yakalandım süper denk geliş Harika bir topic Ben de bir şiir bırakayım FirariSana çirkin dediler, düşmani oldum güzelin, Sana kafir dediler, diş biledim Hak\'ka bile. Topladin saçtigi altinlari yüzlerce elin, Kahpelendin de garez bagladim ahlaka bile... Sana çirkin demedim ben, sana kafir demedim, Bence dinin gibi küfrün de mukaddesti senin, Yaşadin beş sene kalbimde misafir demedim. Bu firar aklina nerden, ne zaman esti senin? Zülfünün yay gibi çelik tellerine Takilan gönlüm asirlarca peşinden gidecek. Sen bir ahu gibi dagdan daga kaçsan da yine Seni aşkim canavarlar gibi takip edecek... Faruk Nafız Çamlıbel

Çok güzel bir topik olmuş Ben de bir şiir ekleyeyim Seni öylesine düşündüm ki Öylesine, yaşama'dan önce Senden başka birşey yok sanki Ama nasıl da varsın derim sana Düşüncelerimce Seni öylesine buldum ki Öylesine, kendimden fazla Yalnız sensin gölgesiz Ayrılmamacasına, yanımda... Akların arasında karan, Karaların ortasında akınla Öylesine istedim ki seni Senden önce... Öylesine, herşeyin içinde, Öylesine dışında Gün, gece Seni öylesine yaşadım ki, İnan... Artık nereye baktığım belli değil, Ne yaptığım belli değil, Vardığım sonrasızlıktan. ÖZDEMİR ASAF

Adımla Nasıl Berabersem hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların bir dakika bile çıkmıyorsun aklımdan koşar gibi yürüyüşün karanlıkta bir ışık gibi aydınlık gülüşün hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların uzak uzak yıldızlarla çevrilmiş kainatın karanlık boşluklarında akıp giderken zaman adımla nasıl berabersem öylece beraberiz seninle her saat seninle her dakika seninle her saniye gönlümüz mutluluğa inanmış olmanın gururuyla rahat koltuğumuzun altında birer dinamit gibi kellemiz ve sonra her zaman her ölümlüye aynı şartlar altında kısmet olmayan gerçekleri görmenin aydınlığı alınlarımızda hacet yok hatırlatmamasına seni hatıraların sen bana kalbim kadar elim kadar yakınsın Atilla İlhan

Özdemir Asaf'ın duruluğu, kelimelerle oynayışı, zeka dolu şiiri

Ah! Ne şahane başlıkmış yeni gördüm. Buraya umutlu günler koydum. Şimdilik uzak gibi görünüyor, ama kimbilir, birazdan uzanıp dokunursun. ... Buraya bir silkintiotu koydum. Kırk dert bir arada canına yandığım, kırkına birden deva olsun. Cağnım Birhan Keskin'den.

ÇAKIL Seni düşünürken Bir çakıl taşı ısınır içimde Bir kuş gelir yüreğimin ucuna konar Bir gelincik açılır ansızın Bir gelincik sinsi sinsi kanar Seni düşünürken Bir erik ağacı tepeden tırnağa donanır Deliler gibi dönmeye başlar Döndükçe yumak yumak çözülür Çözüldükçe ufalır, küçülür Çekirdeği henüz süt bağlamış Masmavi bir erik kesilir ağzımda Dokundukça yanar dudaklarım Seni düşünürken Bir çakıl taşı ısınır içimde. Bedri Rahmi Eyüboğlu İyi akşamlar

Üçüncü Şahsın Şiiri Gözlerin gözlerime değince felaketim olurdu ağlardım Beni sevmiyordun bilirdim Bir sevdiğin vardı duyardım Çöp gibi bir oğlan ipince Hayırsızın biriydi fikrimce Ne vakit karşımda görsem öldüreceğimden korkardım Felaketim olurdu, ağlardım Ne vakit Maçka'dan geçsem limanda hep gemiler olurdu Ağaçlar kuş gibi gülerdi Bir rüzgar aklımı alırdı Sessizce bir cigara yakardın Parmaklarımın ucunu yakardın Kirpiklerini eğerdin, bakardın Üşürdün içim ürperirdi Felaketim olurdu ağlardım Akşamlar bir roman gibi biterdi Jezabel kan içinde yatardı Limandan bir gemi giderdi Sen kalkıp ona giderdin Benzin mum gibi giderdin Sabaha kadar kalırdın Hayırsızın biriydi fikrimce Güldü mü cenazeye benzerdi Hele seni kollarına aldı mı Felaketim olurdu, ağlardım.. Attila İlhan...

Artık İlgilenmiyorum Seninle Nurullah Genç Bunca yıkılmış dağlar üstüne Kalbimin kanını buharlaştırdı gözlerin Oysa kaç güvercin havalanmıştı içimden Konarak pervazlarına gülüşlerinin Kaç mermi sıyırmıştı ruhumu Acımasız yürüyüşlerinin mevzilerinde Dayanmıştım Ağlamıştım saatlerce parçalanan düşlerime Ta ki sevgilim Kızaran bir gök bulutu Ölümü Bir yıldırımla düşürdüğün ana değin Kalbimin haritasına Artık ilgilenmiyorum seninle Demiştin barut kokan kelimelerle Demiştin de hayat ölü bir bıldırcın gibi Tutuşup yanmıştı yanan bir tahta içinde Tarla küllerle dolu, ortasında yumurta Çatladıkça yeniden doğuruyor kanımdan Fışkıran harflerle kalbim olan cümleyi: Ben ancak bir tarih kitabı kadar İlgileniyorum seninle...

Gözyaşlarım akıyor yağmur gibi Akıyor.. Sensin benim kaderim Sensin benim hayalim Vazgeçemem gidemem Aramızda laf olmaz engeller var Şeytan diyor Kİ; Dök dilini ama dökemiyor Yüreğim sadece seni seviyor

hoş geldin canım niyetim sen gelene kadar her gün paylaşım yapmaktı ama aklıma geldikçe yapabildim

Ben sana sevmenin ne demek olduğunu öğrettim Sende bana, seni sevmenin ne kadar yanlış olduğunu şimdi sırada gitmek var... yüreğimde kalan emanet sevgini vererek çıkacağım hayatından ve nasıl girdiysem yalan gözlerine öylece akıp gideceğim bir kaç damla gözyaşıyla birlikte yanaklarından süzülüp dudaklarında son bulacağım hani her şeyin başladığı yerde? şimdi sırada susmak var... şiir bitince başlayacak sessizliğim duymayacaksın bir daha seni seviyorum sözünü benden bir başkasının söylediği en güzel söz bile titretemez yüreğini bundan sonra ve hiçbirşeyin değerini kavrayamaz benliğin ben sustukça... suskunluğum saklıdır ihanetinin suçlusu olan 'dilinde' hani bana herşeyim dediğin yani yalanlarınla yaraladığın yerde... şimdi sırada gülmek var... gözyaşıyla geçen yıllara inat gülmek! yağmurlarla yarışmaktan vazgeçmek... ama ben sende unuttum gülüşümü girişinde parkı olan şehirlerde kaldı tüm sevinçlerim çokça aşk.. özlem.. ve gözyaşı işte sana gençliğim! oysaki herşey güzeldi bir zaman adam gibi ağlamak bile koymuyordu bugünkü sahte gülüşler kadar... şimdi sırada sahte yürekler var... 'sonsuza dek' diyen dillere aşkın gücüyle aşılan yollara kolarımda beklerken ellerde gördüğüm sahte yüreklere ve bana hatırla diye bıraktığın gecelere Sahtelik nerde başlar bilirmisin sen? sevgiyle çarpan kalbin ihanetle durduğu yerde... şimdi sırada mazıyı gömmek var... sonu hüsranla biten seneleri hepsi seninle yaşanmıştı mevsimlerin bir tadı vardı eskiden seni bana sevdiren yüzündeki imkansızlıktı mutluluk mu? uzun zamandır uğramadı çünkü o uzaktaki bir şehrin tozlu kaldırımlarında kaldı... şimdi sırada özlemek var huzurla geçen yılları yalansız.. dolansız.. tüm saflığınla kollarımda uyandığın sabahları terminallerde yaşanan burukluğu ve geceleri uyurken yanımda duran sıcaklığı özlemek o sıcaklık şimdi resimlerin hatırlattığı anılarda saklı... şimdi sırada unutmak var... yaşanan ya da yaşanamayan güzel günleri büyüsü bozuldu bu sevdanın en iyisi kurutmak hayalleri ve bir daha kurmamak düşünmemek geçmişi.. ve sürdürmemek yalan yüreğinde yarattığım hiç bir geleneği! bir güzelliktin uzun zaman önce yüreğimde yer eden şimdilerde ise çirkin ruhunla birlikte kaybolup giden... şimdi sırada teşekkür var... 'sevgili' olmayı başardığın zamanlarda yaşattığın mutluluklar için. pınarlarımı kurutup başkasına ağlamamı engellediğin için. benliğinde yer eden anıları benimle yaşamayı tercih ettiğin için. ve en önemlisi bir dilim ekmeği ikiye böldüğün için... aslında sana o kadar çok teşekkür borçluyum ki... kalabalıklar ortasında yalnızlığı tattırdın bakamaz oldum uğruna kırdığım dostların yüzüne açamıyorum odamın penceresini güneşe olan utancımdan! o çok sevdiğim rüzgar benden uzakta esiyor şimdi sonbahar da kustu... yapraklar öyle güzel sararmıyor oysa tek sırdaşımdı seni bana sevdiren kasım yağmuru gençliğimi çöpe atım sayende ve yıktın beni ayakta tutan son umudu teşekkürler sevgilim son kez teşekkürler şimdi herkes biliyor gözlerinin kahverengi adınında yalancının biri olduğunu... İCLAL AYDIN

NAKAFİ Nasıl şerheyleyim ben derdimi, icad nakafi, Dua nakıs, tazarru bieser, feryad nakafi Melekler, burclar ger kılsalar imdad, nakafi, Gamım levhi semaya eylesem inşad, nakafi

Reactions: Homer Simpso

ben bir aziz değilim hele gündüz değilim attığı her adımda siyah bir iz bırakan bir yanında ürküten bir baldıran gövdesi bir yanımda kederi özümleyen bir lale merhamet sahrasının uyuyan gecesiyim bırakta böyle bitsin bu günahkar serüven bırakta kurtarayım bu emanet sarayı yeter intiharınla oyduğun yüreğimi umutsuz şarkılarla avutulduğun yeter göğsümde bir yanardağ kıvranıyor rüveyda yaraları kapandıkça kanıyor rüveyda duman çöktü güneşin sitem aynalarına aralandı perdeler şimdi sensiz değilim dertliyim, viraneyim, ben bir aziz değilim azizler tohum eker sevgi tarlalarına senin gözlerin dram, oysa ağlatan benim ben dilenci, sen sultan sevgi dağıtan benim sen ışık ben karanlık ve aydınlatan benim ben ölümüm sen hayat cana can katan benim sabah sende oluyor güneşi tutan benim soran ben sorulan sen hüznü damıtan benim öldüren ben ölen sen kabirde yatan benim sen, sevda yüklü bulut, göklerimin sahibi saklıyorum içimde seni bir tufan gibi nerde uğruna ömür verdiğim bela, nerde her hatıra bir demet zakkum meyhanelerde düşlerim esrsrınla çoğalan pervanedir götür benden ahzanı bana, ihsanı getir yalanı reddederken düşüyorum yalana ben bir aziz değilim rüveyda anlasana bu ağıdı öldüğün için söylemiyorum sen ölmedin rüveyda at vuruldu ben öldüm her hamlesi bir tabut şimdi bakışlarının yıkayıp kefenledim mehtabına gömüldüm duysun alem ateşin dağı erittiğini bu illetin daşları bile çürüttüğünü gün olurda ayrılık yumağı çözülürmü bergüzarım ayaklar altında ezilirmi rüveyda görürmüyüm yeşil ufuklarını seninle bir sonsuzluk bulurmuyum rüveyda yoksa hep bu kabirde kalır mıyım rüveyda

ÇOCUKLAR GİBİ Bende hiç tükenmez bir hayat vardı Kırlara yayılan ilkbahar gibi Kalbim hiç durmadan hızla çarpardı Göğsümün içinde ateş var gibi Bazı nur içinde, bazı sisteyim Bazı beni seven bir göğüsteyim Kah el üstündeydim, kah hapisteydim Her yere sokulan bir rüzgar gibi Aşkım iki günlük iptilalardı Hayatım tükenmez maceralardı İçimde binlerce istekler vardı Bir şair, yahut bir hükümdar gibi Hissedince sana vurulduğumu Anladım ne kadar yorulduğumu Sakinleştiğimi, durulduğumu Denize dökülen bir pınar gibi Şimdi şiir bence senin yüzündür Şimdi benim tahtım senin dizindir Sevgilim, saadet ikimizindir Göklerden gelen bir yadigar gibi Sözün şiirlerin mükemmelidir Senden başkasını seven delidir Yüzün çiçeklerin en güzelidir Gözlerin bilinmez bir diyar gibi Başını göğsüme sakla sevgilim Güzel saçlarında dolaşsın elim Bir gün ağlayalım, bir gün gülelim Sevişen yaramaz çocuklar gibi Sabahattin Ali

Bende bir şiir sever olarak en sevdiklerimden birini paylasayim bizimkilerden. Şair hiç kavuşamadiği sevgilisine yazmiş. Sən yarımın qasidisən, eyləş, sənə çay demişəm. Xəyalını göndəribdi, Bəs ki, mən ay-vay demişəm. Ax! Gecələr yatmamışam, Mən sənə lay-lay demişəm. Sən yatalı mən gözümə Ulduzları say demişəm. Hər kəs sənə ulduz deyə, Özüm sənə ay demişəm. Səndən sonra həyata mən Şirindisə, zay demişəm. Hər gözəldən bir gül alıb, Sən gözələ pay demişəm. Sənin gün tək batmağını Ay batana tay demişəm. İndi yaya qış deyirəm, Sabiq qışa yay demişəm. Gah toyunu yadə salıb, Mən dəli nay-nay demişəm. Sonra yenə yasə batıb Ağları hay-hay demişəm. etək dolu dərya kimi, Göz yaşıma çay demişəm. Ömür sürən mən qarə gün, Ax demişəm, vay demişəm. Məhəmmədhüseyn Şəhriyar

bana bunu yapmayacaktın kaçıncı kez baştan sona izledim zaten izleyesim var bir de bunu görünce

Bu dizeye aşığım Yeni gelenler hoş geldi mavikelebek34 yokluğumda burayı boş bırakmamışsın, teşekkürler

O zaman yarın da Aysel Git Başımdan'ı paylaşalım

KÜRSİ - İ İSTİĞRAK Kenar-ı bahrde hoş bir mahaldir, nazır-ı alem, Tahaccür eylemiş bir mevcdir; üstünde bir adem, Hayalettir, oturmuş, fikr ile meşguldür her dem; Giyinmiştir beyaz amma, bakarsın arz eder matem, Bulutlar, dalgalar, yıldızlar etrafımda hep mahrem; Ağaçlar, cuylar, kuşlar, çiçekler daima hurrem..

Reactions: Homer Simpson

O zaman ben de 7 Güzel Adamı izlemenizi tavsiye edeyim

Reactions: Elhan, HayatSevinceGuzel ve mavikelebek34 D Deliidivane Bitse bile hayat ölüm gibi sev beni..

HOŞÇAKAL siyah beyaz tuşlarında piyanomun seni çalıyorum şimdi çoğaldıkça çoğalıyorsun odada sen arttıkça ben kayboluyorum seni doğuruyorum geceye adını koyuyorum aya bakarak her şey sen oluyor her yer sen ben ölüyorum sesini duyuyorum rüyalarımda gözlerimi kamaştırıyor ışığın rüzgar sen gibi dokunuyor bana ben doğuyorum duymak istediklerimi söylemiyorsun hiç dokunmuyorsun bana sen gibi bir şimşek çakıyor tam kalbime düşüyor yıldırımı ben gidiyorum Özdemir Asaf

O mavi gözlü bir devdi. Minnacık bir kadın sevdi. Kadının hayali minnacık bir evdi, bahçesinde ebruliii hanımeli açan bir ev. Bir dev gibi seviyordu dev. Ve elleri öyle büyük işler için hazırlanmıştı ki devin, yapamazdı yapısını, çalamazdı kapısını bahçesinde ebruliiii hanımeli açan evin. O mavi gözlü bir devdi. Minnacık bir kadın sevdi. Mini minnacıktı kadın. Rahata acıktı kadın yoruldu devin büyük yolunda. Ve elveda! deyip mavi gözlü deve, girdi zengin bir cücenin kolunda bahçesinde ebruliiii hanımeli açan eve. Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev, dev gibi sevgilere mezar bile olamaz: bahçesinde ebruliiiii hanımeli açan ev.. Nazım Hikmet

O zaman bunu size armağan ediyorum En sevdiğim..

yaa en sevdiğim dizilerden hele müzikleri

SENİN KIRLARIN Senin kalbin boşuna mı nar rengi senin ruhun boşuna mı masmavi senin rüyan boşuna mı gür yeşil senin adın boşuna mı gülüşlü? Şiir senin kırlarından toplanır! Haydar Ergülen

GÖĞE BAKMA DURAĞI İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından Bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar Şu aranıp duran korkak ellerimi tut Bu evleri atla bu evleri de bunları da Göğe bakalım Falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım İnecek var deriz otobüs durur ineriz Bu karanlık böyle iyi afferin Tanrıya Herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum Hırsızlar polisler açlar toklar uyusun Herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam Herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda Beni bırak göğe bakalım Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum Bu senin eski zaman gözlerin yalnız bir ağaç gibi Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor Seni aldım bu sunturlu yere getirdim Sayısız penceren vardı bir bir kapattım Bana dönesin diye bir bir kapattım Şimdi otobüs gelir biner gideriz Dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat Durma kendini hatırlat. Turgut Uyar

Bu şiiri ilk kez görüyorum

Yeni yılda burayla ilgili güzel bir planım var, daha çok vakit ayıracağım, daha güzel olacak heyecanla yeni yılı bekliyorum

HOŞGELDİN Hoş geldin! Kesilmiş bir kol gibi omuz başımızdaydı boşluğun... Hoş geldin! Ayrılık uzun sürdü. Özledik. Gözledik... Hoş geldin! Biz bıraktığın gibiyiz. Ustalaştık biraz daha taşı kırmakta, dostu düşmandan ayırmakta... Hoş geldin. Yerin hazır. Hoş geldin. Dinleyip diyecek çok. Fakat uzun söze vaktimiz yok. YÜRÜYELİM... NAZIM HİKMET

bende yeni gördüm paylaşmak istedim hemen

İlk kez gördüm. Ne güzel şiirmiş

Göğe Bakma Durağı en sevdiğim şiirlerde ilk üçte

DESEM Kİ Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır, Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor, Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini, Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim, Senden kopardım çiçeklerin en solmazını, Toprakların en bereketlisini sende sürdüm, Sende tattım yemişlerin cümlesini. Desem ki sen benim için, Hava kadar lazım, Ekmek kadar mübarek, Şu gibi aziz bir şeysin; Nimettensin, nimettensin! Desem ki... İnan bana sevgilim, inan, Evimde şenliksin, bahçemde bahar; Ve soframda en eski şarap. Ben sende yaşıyorum, Sen bende hüküm sürmektesin. Bırak ben söyleyeyim güzelliğini, Rüzgarlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber. Günlerden son bir gün, Şayet sesimi farkedemezsen, Rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden, Bil ki ölmüşüm. Fakat yine üzülme, müsterih ol; Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini, Ve neden sonra Tekrar duyduğum gün sesimi gökkubbede, Hatırla ki mahşer günüdür Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum. Cahit Sıtkı Tarancı

ahh ahh canım dizimi güzel dizimin kıymetini bilmediler şimdi tekrarlarıyla yetiniyoruz sadece. Bana yedi güzel adam demeyin yoksa çıkamam buradan Ama izlemeyenler kesinlikle izlesin çünkü daha böyle bir dizi yok

O zaman ilk şiir benden gelsin. Şu an gelsin diye beklediğim maaş gününe ithafen Orhan Veli'den Zilli ŞiirBiz memurlar, Saat dokuzda, saat on ikide, saat beşte, Biz bizeyizdir caddelerde. Böyle yazmış yazımızı Ulu Tanrı; Ya paydos zilini bekleriz, Ya aybaşını.

GÜZEL HAVALARBeni bu güzel havalar mahvetti, Böyle havada istifa ettim Evkaftaki memuriyetimden. Tütüne böyle havada alıştım, Böyle havada aşık oldum; Eve ekmekle tuz götürmeyi Böyle havalarda unuttum; Şiir yazma hastalığım Hep böyle havalarda nüksetti; Beni bu güzel havalar mahvetti. Orhan Veli Kanık

Bu aşk bu arada biter Ve ben çekip giderim... Yüreğimde bir çocuk Cebimde bir revolver Bu aşk burada biter İyi günler sevgilim Ve ben çekip giderim Bir nehir akıp gider Lisede ezberlemistim

KAR YAĞIYOR Lambayı yakma, bırak, sarı bir insan başı düşmesin pencereden kara. Kar yağıyor karanlıklara Kar yağıyor ve ben hatırlıyorum Kar... Üflenen bir mum gibi söndü koskocaman ışıklar Ve şehir kör bir insan gibi kaldı altında yağan karın... Lambayı yakma, bırak! Kalbe bir bıçak gibi giren hatıraların dilsiz olduklarını anlıyorum. Kar yağıyor Ve ben hatırlıyorum... Nazım Hikmet Ran

Peki bu şiiri görünce gözlerimin bu sahneyi araması, kulaklarımda Süleyman'ın sesi

TAHİR İLE ZÜHRE MESELESİ Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil, bütün iş Tahirle Zühre olabilmekte, yani yürekte. Mesela bir barikatta dövüşerek mesela kuzey kutbunu keşfe giderken mesela denerken damarlarında bir serumu ölmek ayıp olur mu? Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil. Seversin dünyayı doludizgin ama o bunun farkında değildir ayrılmak istemezsin dünyadan ama o senden ayrılacak yani sen elmayı seviyorsun diye elmanın da seni sevmesi şart mı? Yani Tahiri Zühre sevmeseydi artık yahut hiç sevmeseydi Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden? Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil. Nazım Hikmet Ran

KUŞ KOYSUNLAR YOLUNA Bir karga bir kediyi öldüresiye bir oyuna davet ediyordu. Hep böyle mi bu? Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum, kendimi bir yer edinemiyorum, kendime bir yer... Kafatasımın içini, bir küçük huzur adına aynalarla kaplattım, ölü ben'im kendini izlesin her yandan, o tuhaf sır içinden! Paniğini kukla yapmış hasta bir çocuğum ben. Oyuncağı panik olan sayın yalnızlık kendi kendine nasıl da eğlenir. Niye izin vermiyorsun yoluna kuş konmasına niye izin vermiyorum yoluma kuş konmasına niye kimseler izin vermez yollarıma kuş konmasına? "Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna" bir çocuk demiş. Nilgün Marmara

SENİ DÜŞÜNMEK Seni düşünmek en güzel şey, ümitli şey, Dünyanın en güzel sesinden En güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey... Fakat artık ümit yetmiyor bana Ben artık şarkı dinlemek değil, Şarkı söylemek istiyorum. Nazım Hikmet Ran Günaydın

KARLI KAYIN ORMANINDA Karlı kayın ormanında yürüyorum geceleyin. Efkarlıyım, efkarlıyım, elini ver, nerde elin? Ayışığı renginde kar, keçe çizmelerim ağır. İçimde çalınan ıslık, beni nereye çağırır? Memleket mi, yıldızlar mı, gençliğim mi daha uzak? Kayınların arasında bir pencere, sarı, sıcak. Ben ordan geçerken biri: "Amca, dese, gir içeri." Girip yerden selamlasam hane içindekileri. Eski takvim hesabıyle bu sabah başladı bahar. Geri geldi Mehmed'ime gönderdiğim oyuncaklar. Kurulmamış zembereği küskün duruyor kamyonet, yüzdüremedi leğende beyaz kotrasını Memet. Kar tertemiz, kar kabarık, yürüyorum yumuşacık. Dün gece on bir buçukta ölmüş Berut, tanışırdık. Bende bir boz halısı var bir de kitabı, imzalı. Elden ele geçer kitap, daha yüz yıl yaşar halı. Yedi tepeli şehrimde bıraktım gonca gülümü. Ne ölümden korkmak ayıp, ne de düşünmek ölümü. En acayip gücümüzdür, kahramanlıktır yaşamak: Öleceğimizi bilip öleceğimizi mutlak. Memleket mi, daha uzak gençliğim mi, yıldızlar mı? Bayramoğlu, Bayramoğlu, ölümden öte köy var mı? Geceleyin, karlı kayın ormanında yürüyorum. Karanlıkta etrafımı gündüz gibi görüyorum. Şimdi şurdan saptım mıydı, şose, tirenyolu, ova. Yirmi beş kilometreden pırıl pırıldır Moskova... Nazım Hikmet Ran

O zaman bugünlerde kendime en yakın hissettiğim şiir gelsin benden de Biraz Yorgunum Biraz yorgunum, kavgaları birikiyor insanın! Her uzvundan ayrı ayrı taşıyor acısı zamanla! Yaşımdan yorgun, yaşımdan telaşlıyım bugünlerde! Kaç yaşındayım sahi saymadım, bilmiyorum! Belki kırklarımdayım belki otuzlarımda! Belki de doksan sene yuvarlandım bu dünyanın sırtında! Hiç bilmiyorum! Hayat taviz vermediği hızı ve kavgasıyla akıp gidiyor! Baharın rahiyasından akıp coşan çiçeklerle hatırlıyorum lise yıllarımızı! Kimimize kış, kimimize bahar olup canıyla değen babalarımızı! Bu memlekette insanlar belki de en çok baba sancısıyla inliyor, en çok baba deyince aklımıza gelir çocukluğumuz! Mazinin araladığı perdeden sızıyor eski günler! Onlarla kavgalı onlarla sevdalı olduğumuz! En çok baba yokluğunun hüsranıyla kızıyormuş zaman ayrılığın yarasını! İnsan baba olunca anlıyormuş babasını! Adil Erdem Bayazıt

Çok iyi etmişsin kim bilir ne güzel şiirler vardır hiç bilmediğimiz clara Dünyaya tatmaya geldik, doymaya değil

çok tanıdık geldi acaba kimdi diyerek başladım okumaya ve bildiğim şiirlerden biriymiş çok severim

Desem KiDesem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini Ormanların en kuytusunu sende görmekteyim Senden kopardım çiçeklerin en solmazını Toprakların en bereketlisini sende sürdüm Sende tattım yemişlerin cümlesini Desem ki sen benim için, Hava kadar lazım, Ekmek kadar mübarek, Su gibi aziz bir şeysin; Nimettensin, nimettensin. Desem ki... İnan bana sevgilim inan Evimde şenliksin, bahçemde bahar; Ve soframda en eski şarap. Ben sende yaşıyorum, Sen bende hüküm sürmektesin. Bırak ben söyleyeyim güzelliğini, Rüzgarla nehirlerle, kuşlarla beraber. Günlerden sonra bir gün, Şayet sesimi fark edemezsen Rüzgarların nehirlerin kuşların sesinden, Bil ki ölmüşüm. Fakat yine üzülme müsterih ol Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini Ve neden sonra Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede Hatırla ki mahşer günüdür Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum Cahit Sıtkı Tarancı

BULMAK Bir an kayboldun gibi! yaşadım kıyameti Yoruldun ama buldun ey kalbim emaneti Yeniden su yürüdü dalıma yaprağıma Bir bakışın can verdi kurumuş toprağıma Çiçeğe durdu kalbim içtim parmaklarından Göz çeşmem suya erdi sevda kaynaklarından Bir aydınlık denizin sonsuz derinliğinde Yüzüyorum gözünün yeşil serinliğinde Bir ışık bir kelebek biraz çiçek biraz kuş Yeni bir ülke yüzün ellerimde kaybolmuş Soluğum bir kuş gibi uçuyor ellerine Kapılıp gidiyorum saçının sellerine Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar Bir gülüşün içimde binlerce lamba yakar Bir kurtuluştur o an çağrılsa senin adın Sesin ne kadar sıcak sesin ne kadar yakın Tabiat bir bembeyaz gelinlik giymiş gibi Yüzüme kar yağıyor sanki elinmiş gibi Sensiz geçen zamanı belli yaşamamışım Sensizlik bir kuyuymuş onu aşamamışım Bir yol buldum öteye geçerek gözlerinden İşte yeni bir dünya peygamber sözlerinden Ölüm bize ne uzak bize ne yakın ölüm Ölümsüzlüğü tattık bize ne yapsın ölüm Adil Erdem Bayazıt

Ay bu şiire de bayılıyorum ya şiir zevkimiz çok benziyor

Siz Aşktan N'anlarsınız BayımÇok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca Alt katında uyumayı bir ranzanın Üst katında çocukluğum... Kağıttan gemiler yaptım kalbimden Ki hiçbiri karşıya ulaşmazdı. Aşk diyorsunuz, limanı olanın aşkı olmaz ki bayım! Allah'la samimi oldum geçen üç yıl boyunca Havı dökülmüş yerlerine yüzümün Büyük bir aşk yamadım Hayır Yüzüme nur inmedi, yüzüm nura indi bayım Gözyaşlarım bitse tesbih tanelerim vardı Tesbih tanelerim bitse göz yaşlarım... Saydım, insanın doksan dokuz tane yalnızlığı vardı. Aşk diyorsunuz ya Ben istemenin allahını bilirim bayım Çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca Balkona yorgun çamaşırlar asmayı Ki uçlarından çile damlardı. Güneşte nane kurutmayı Ben acılarımın başını evcimen telaşlarla okşadım bayım. Bir pardösüm bile oldu içinde kaybolduğum. İnsan kaybolmayı ister mi? Ben işte istedim bayım. Uzaklara gittim Uzaklar sana gelmez, sen uzaklara gidersin Uzaklar seni ister, bak uzaklar da aşktan anlar bayım Süt içtim acım hafiflesin diye Çikolata yedim bir köşeye çekilip Zehrimi alsın diye Sizin hiç bilmediğiniz, bilmeyeceğiniz İlahiler öğrendim. Siz zehir nedir bilmezsiniz Zehir aşkı bilir oysa bayım! Ben işte miraç gecelerinde Bir peygamberin kanatlarında teselli aradım, Birlikte yere inebileceğim bir dost aradım, Uyuyan ve acılı yüzünde kardeşimin Bir şiir aradım. Geçen üç yıl boyunca Yüzü dövmeli kadınların yüzünde yüzümü aradım. Ülkem olmayan ülkemi Kayboluşumu aradım. Bulmak o kadar kolay olmasa gerek diye düşünmüştüm. Bir ters bir yüz kazaklar ördüm Haroşa bir hayat bırakmak için. Bırakmak o kadar kolay olmasa gerek diye düşünmüştüm. Kimi gün öylesine yalnızdım Derdimi annemin fotoğrafına anlattım. Annem Ki beyaz bir kadındır Ölüsünü şiirle yıkadım. Bir gölgeyi sevmek ne demektir bilmezsiniz siz bayım Öldüğü gece terliklerindeki izleri okşadım. Çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca Acının ortasında acısız olmayı, Kalbim ucu kararmış bir tahta kaşık gibiydi bayım. Kendimin ucunu kenar mahallelere taşıdım. Aşk diyorsunuz ya, İşte orda durun bayım Islak unutulmuş bir taş bezi gibi kalakaldım Kendimin ucunda Öyle ıslak, Öyle kötü kokan, Yırtık ve perişan. Siz aşkı ne bilirsiniz bayım Aşkı aşk bilir yalnız!

MONA ROSA Mona Rosa. Siyah güller, ak güller. Geyve'nin gülleri ve beyaz yatak. Kanadı kırık kuş merhamet ister. Ah senin yüzünden kana batacak. Mona Rosa. Siyah güller, ak güller. Ulur aya karşı kirli çakallar, Ürkek ürkek bakar tavşanlar dağa. Mona Rosa bugün bende bir hal var. Yağmur iri iri düşer toprağa, Ulur aya karşı kirli çakallar. Açma pencereni perdeleri çek, Mona Rosa seni görmemeliyim. Bir bakışın ölmem için yetecek. Anla Mona Rosa ben bir deliyim. Açma pencereni perdeleri çek. Zeytin ağaçları, söğüt gölgesi, Bende çıkar güneş aydınlığına. Bir nişan yüzüğü bir kapı sesi. Seni hatırlatır her zaman bana. Zeytin ağaçları, söğüt gölgesi. Zambaklar en ıssız yerlerde açar Ve vardır her vahşi çiçekte gurur. Bir mumun ardında bekleyen rüzgar, Işıksız ruhumu sallar da durur. Zambaklar en ıssız yerlerde açar. Ellerin, ellerin ve parmakların Bir nar çiçeğini eziyor gibi. Ellerinden belli olur bir kadın, Denizin dibinde geziyor gibi. Ellerin, ellerin ve parmakların. Zaman ne de çabuk geçiyor Mona. Saat onikidir söndü lambalar Uyu da turnalar girsin rüyana, Bakma tuhaf tuhaf göğe bu kadar. Zaman ne de çabuk geçiyor Mona. Akşamları gelir incir kuşları, Konarlar bahçemin incirlerine. Kiminin rengi ak kiminin sarı. Ah beni vursalar bir kuş yerine. Akşamları gelir incir kuşları. Ki ben Mona Rosa bulurum seni İncir kuşlarının bakışlarında. Hayatla doldurur bu boş yelkeni. O masum bakışların su kenarında. Ki ben Mona Rosa bulurum seni. Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa. Henüz dinlemedin benden türküler. Benim aşkım uymaz öyle her saza. En güzel şarkıyı bir kurşun söyler. Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa. Artık inan bana muhacir kızı, Dinle ve kabul et itirafımı. Bir soğuk, bir mavi, bir garip sızı Alev alev sardı her tarafımı. Artık inan bana muhacir kızı. Yağmurdan sonra büyürmüş başak, Meyvalar sabırla olgunlaşırmış. Bir gün gözlerimin ta içine bak Anlarsın ölüler niçin yaşarmış. Yağmurdan sonra büyürmüş başak. Altın bilezikler o kokulu ten Cevap versin bu kuş tüyüne. Bir tüy ki can verir gülümsesen, Bir tüy ki kapalı geceye güne. Altın bilezikler o kokulu ten. Mona Rosa. Siyah güller, ak güller. Geyve'nin gülleri ve beyaz yatak. Kanadı kırık kuş merhamet ister, Ah senin yüzünden kana batacak. Mona Rosa. Siyah güller, ak güller. SEZAİ KARAKOÇ Üstadın anısına rahmetle..

Merhaba Biliyorum ki hiçbirimiz şiire kayıtsız kalamıyoruz, o zaman şiirlerimizi kaydedelim istedim. Ben bu başlıkta her gün bir şiir paylaşacağım. Ruhumuza şifa, duygularımıza tercüman olsun diye. Sizler de istediğiniz zaman şiir paylaşabilir, şiir sohbeti yapabilirsiniz. Hayırlı olsun

GÜZEL GÜNLER GÖRECEĞİZ Güzel günler göreceğiz çocuklar Motorları maviliklere süreceğiz Çocuklar inanın inanın çocuklar Güzel günler göreceğiz güneşli günler Hani şimdi bize Cumaları, pazarları çiçekli bahçeler vardır, Yalnız cumaları, yalnız pazarları Hani şimdi biz Bir peri masalı dinler gibi seyrederiz Işıklı caddelerde mağazaları, Hani bunlar 77 katlı yekpare camdan mağazalardır. Hani şimdi biz haykırırız Cevap: Açılır kara kaplı kitap: Zindan Hani şimdi bizim soframıza Haftada bir et gelir Ve Çocuklarımız işten eve Sapsarı iskelet gelir Hani şimdi biz İnanın güzel günler göreceğiz çocuklar Güneşli günler göreceğiz Motorları maviliklere süreceğiz çocuklar Işıklı maviliklere süreceğiz Nazım Hikmet Ran

Her Şey O'ndan Dil ne bilir şekeri, şerbeti Aldığın lezzeti baldan mı sandın Ne arı, ne de ağaç verir nimeti Elmayı, narı daldan mı sandın. Baharı gönderir al gelin gibi Bir hazine ki görünmez dibi O Cemildir; cemal prensibi Güzeli yeşilden, aldan mı sandın. Taktirden öte muradın olmaz Çok istesen de inadın olmaz O uçurursa kanadın olmaz Uçmayı kuştan, kartaldan mı sandın. O'nun emriyle göktedir varlıklar O'nun emriyle yerde kalabalıklar O dilerse kavağa çıkar balıklar Şu düzenli hayatı faldan mı sandın. Gördüğün, göremediğin... Göz O'nun Bildigin, bilemedigin... Öz O'nun Dediğin, diyemediğin... Söz O'nun Kelamı dudaktan, dilden mi sandın. O dilerse azlar çok olur O dilerse varlar yok olur O dilerse açlar tok olur Tokluğu paradan puldan mı sandın. Kah gülersin, kah dilhunsun gözyaşına Gün olur tuz bulamazsın aşına Dün, bugün ne geldiyse başına Eden O'dur, eyleyen O; kuldan mı sandın. Ateşini söndürdün suyunda kaldın Sütünü içtin de koyunda kaldın Bir ömür yaşadın oyunda kaldın Dünyayı evlattan, maldan mı sandın. O'nun sanatı kilimin nakışında O'nun şefkati ananın bakışında O'nun rahmeti suyun akışında Suyu çeşmeden, gölden mi sandın. Amele bakarsın ateşi tartar Rahmete bakarsın ümidin artar Kurtar beni Allah'ım kurtar Gönül necatı amelden mi sandın. İbrahim Sayar

Günaydın kelebek hanım benden erkencisiniz bugün

Twitter'da İş Bankasi Yayinlari'nin profilinde her pazartesi bir şiir paylasimi oluyor, onu sevdim ben de :))

Bir şiir de benden olsun, en ama en ama en sevdiğim şiirdir kendisi.. hikayesi çok dokunaklı şairi nezdimde çok kıymetli. Nur içinde yatsın Hüseyin Nihal Atsız... Geri Gelen Mektup Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden? Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu. Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse; Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse; Herşey silinip kayboluyorken nazarımdan, Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse... Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla, Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla! Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım; Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım. Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın, Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın, Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin; Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin! Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden, Bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden... Hasret sana ey yirmi yılın taze baharı, Vaslınla da dinmez yine bağrıdaki ağrı. Dinmez! Gönülün, tapmanın, aşkın sesidir bu! Dinmez! Ebedi özleyişin bestesidir bu! Hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı, Görmek seni ukbadan eğer mümkün olaydı. Dünyayı boğup mahşere döndürse denizler, Tek bendeki volkanları söndürse denizler! Hala yaşıyor gizlenerek ruhuma 'Kaabil' İmkanı bulunsaydı bütün ömre mukabil Sırretmeye elden seni bir perde olurdum. Toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum. Mehtaplı yüzün Tanrı'yı kıskandırıyordur. En hisli şiirden de örülmez bu güzellik. Yaklaşması güç, senden uzaklaşması zordur; Kalbin işidir, gözle görülmez bu güzellik...

Birhan Keskin'e ben de bayılıyorum özellikle İskelede Bir Çırak

Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor Seni aldım bu sunturlu yere getirdim Sayısız penceren vardı bir bir kapattım Bana dönesin diye bir bir kapattım Şimdi otobüs gelir biner gideriz Dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç Bir ellerin bir ellerim yeter belleyelim yetsin Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat Durma kendini hatırlat Durma göğe bakalım Göğe Bakma Durağı'ndan en sevdiğim dize

GÜLCE Uçurumun kenarındayım Hızır Ulu dilber kalesinin burcunda Muhteşem belaya nazır Topuklarım boşluğun avcunda Derin yar adımı çağırır Dikildim parmaklarımın ucunda Bir gamzelik rüzgar yetecek Ha itti beni, ha itecek Uçurumun kenarındayım Hızır Civan hazır Divan hazır Ferman hazır Kurban hazır Uçurumun kenarındayım Hızır Güzelliğin zulme çaldığı sınır Başım döner, beynim bulanır El etmez Gel etmez Gülce'm uzaktan dolanır Uçurumun kenarındayım Hızır Gülce bir davet Mecaz değil Maraz değil Gülce bir afet Peri değil Huri değil Gülce beyaz sihir Gülce ölümcül naz Buram buram zehir Yar yüzünde infaz Bir gamzelik rüzgar yetecek Ha itti beni, ha itecek Güzelliğin zulme çaldığı sınır Uçurumun kenarındayım Hızır Ben fakir En hakir Bin taksir Ateşten Kalleşten Mızrakla gürzden Dabbetülarz'dan Deccal'dan, yedi düvelden Korku nedir bilmeyen ben Tir tir titriyorum Gülce'den Ödüm patlıyor Gülce'ye bakmaktan Nutkum tutuluyor, ürperiyorum Saniyeler gözlerimde birer can Her saniyede bir can veriyorum Ömer Lütfi Mete

Geceye bir şiir bırakayım Ölmüş İçimde Hasret İçimde bir sıkıntı Bir kasvet... bir duman... Dünya dar gelir inan Seni düşündüğüm an Titreyen ellerimde Sevgimiz arap saçı Umrumda değil zaman Çalsa da bilmem kaçı Zincirlere vurulur Umutlar liman liman Dünya dar gelir inan Seni düşündüğüm an Koparsam zincirimi İlk koşacağım sensin Sen çaresizliğimin Çaresiz ümidisin Bir hayıra yenilmiş Yüreğimde bin evet Kavuşmayı unutmuş Ölmüş içimde hasret Bir de çökerse kasvet... Karanlık... duman duman... Dünya dar gelir inan İşte bana o zaman Dünya dar gelir inan Seni düşündüğüm an. Sevgilim biz ikimiz Ay ve Güneş gibiyiz Alev alev yansak da Artık birleşemeyiz Hasretin tohumunu Çıkar at yüreğinden Bahar da yaz da geçti Artık yeşeremeyiz.

Merhabalar Ben de bir şiir bırakayım Ben güzel gözlü kadınları severim Bir de küçük ayaklıları, uzun boyunluları Hem nasıl severim, öyle severim işte Terler avuçları, kesilir solukları Ben mahzun kadınları severim Yavru ceylanca kadınları, ürkekçe Hem nasıl severim, öyle severim işte Bilemezsiniz ne güzeldirler, öpüştükçe Ben akıllı kadınları severim Düşünen, az konuşan, çok bilen Her yerde, her zaman nazı çekilen Hem nasıl severim, öyle severim işte İçimde büyük, sonsuz ateşler yanmalı Ölümüm bile o kadının yüzünden olmalı Ümit Yaşar Oğuzcan Aşk-ı Memnu'da Adnan Bey'in Bihter'e okuduğu şiir.

En büyük hayalim ne biliyor musun evleneceğim kişiyle aynı duygularla yedi güzel adam izlemek inşaAllah nasip olur

Attığımda O Oku Benden daha ne olur, yürür yalan söylerim Bir şey acır içimde bu göğsüme ne kattın Sende noksan bulmadım şu yerle gök yanarken Attığımda o oku ben atmadım sen attın Rab bu nasıl denizdir yüzme bilen kuşu yok İçimde acır bir şey bu gösüme ne kattın Anlar gibi olmuştum yetmiş üçte bir cuma Attığımda o oku ben atmadım sen attın Geçer gider hacegan ve ahular ve zaman Acır bir şey içimde bu göğsüme ne kattın Bilmem değmişse bile ağa yahut karaya Attığımda o oku ben atmadım sen attın. Süleyman Çobanoğlu

KIZIM BERFİN'E Berfinim, içimin güler yüzü, yaşanılası iklimim hoşgeldin... bir aralık sızıverdin işte ömrümüzün en gevrek zamanı... çıt diyor kırılıyoruz, öfke kadar saydamız o zamanlar ve kırılgan bıçak kadar! kızım demeyi öğrettiğin için o tanrısal kokun ve gülüşündeki baban içinki hala zillleri çalıp kaçmak istiyorduk yarım yamalak aşk kırıntıları tabakta bırakılmış, yazık atılacak bir sevda haritası, hatta el değmemiş delilikler istiyorduk... çocuktuk daha büyümeye direniyorduk, iş toplantılarında lolipop zamanlar düşlüyordukama sızı verdin işte... bir avuç yeşil gevrek rokaydık, mayışmamıza bir limon yetecekti... biz garsonu bekliyorduk, sen çıkageldin... hoşgeldin berfinim.. kızım kızgınlığım.. bilmiyorduk daha, objektıflerin objektif olmadığını, ikimize yeter sanıyorduk ikimizin toplamı, meğer doyurmak zormuş içimizdeki hayvanı... habersiz geldin, kusura bakma ortalık biraz dağınıktı.. şimdi hemen toplarız sanıyorduk, olmamıştık daha... işin zor kızım hem büyüyecek hem bizi büyüteceksin.. baban mı var, derdin var kızım... hoşgeldin kızım, içimin güler yüzü, hoşgeldin... Yılmaz Erdoğan

Şuraya bi isaret bırakayım, sonra gelip tek tek okurum yazarım

Evet zevklerimiz benziyor

ZİNDANI TAŞTAN OYARLAR Sılanın ufak tefek yolları Ağrıdan sızıdan tutmaz elleri Tepeden tırnağa şiir gülleri Yiğitim aslanım aman burda yatıyor. Bugün efkarlıyım açmasın güller Yiğitimden kötü haber verirler Demirden döşeği taştan sedirler Yatak diken diken yastık batıyor Yiğitim aslanım aman burda yatıyor Bir şubat gecesi tutuldu dilin Silaha bıçağa varmadı elin Ne ana, ne baba, ne kız, ne gelin Yiğitim aslanım aman burda yatıyor. Ne bir haram yedin ne cana kıydın Ekmek gibi temiz su gibi aydın Hiç kimse duymadan hükümler giydin Yiğitim aslanım aman burda yatıyor Döşek melil mahzun yastık batıyor Mezar arasında harman olur mu Onüç yıl hapiste derman kalır mı Azrail aç susuz canın alır mı Yiğitim aslanım aman burda yatıyor Döşek melil mahzun yastık batıyor Zindanı taştan oyarlar İçine bir yiğit koyarlar Sağa döner böğrü taşa gelir Sola döner çırçıplak demir Çeliğin hası da yiğitim aman böyle bilenir Döşek melil mahzun yastık batıyor Yiğitim aslanım aman burda yatıyor. Dilinde dilimi bulduğum, gücüne kurban olduğum Anam babam gibi övdüğüm Dayan aslan ustam yiğitim dayan Dayan hey gözünü sevdiğim Bugün efkarlıyım açmasın güller Yiğitimden kötü haber verirler Sana kökü dışarda diyenlerin kökleri kurusun Kurusun murdar ilikleri dilleri çürüsün Şiirin gökyüzü gibi herkesin Sen Kızılırmak'casına bizimsin En büyük demircisi dilimizin Canımız ciğerimizsin. Bugün burdaysa şiirin yarın Çin'dedir Bütün hışmıyla dilimiz Kökünden sökülmüş bir çınar gibi yüreğimiz içindedir. Bugün burdaysa şiirin yarın Çin'dedir Acısıyla sızısıyle, alnının kara yazısıyle Bir yanı nur içinde tertemiz Bir yanı sızım sızım sızlayan memleketimiz içindedir. Bugün burdaysa şiirin yarın Çin'dedir Bütün hışmıyla dilimiz Kökünden sökülmüş bir çınar gibi yüreğimiz içindedir. Bedri Rahmi Eyüboğlu

Tam bir veda şiiri, her okuduğumda içimi sızlatır

Eline emeğine sağlık

Eşim için sevgilik döneminde yazdığım şiirim Bir bahar günüydü Nisan yağmurlarına tebessüm eden onun yüzüydü Masumiyetin hadsizlestirdiği bir çocuk edasıyla Geçti oturdu karşıma bütün yorgunluklarıyla Benden başka gidecek yeri olmayan Ondan başka tutunacak dalı olmayan Ve bir kahve hatirlara sığmayan Adım adım adını sayıklardım İmkansızlığın suretiyle hep karşı karşıya kaldım Ne zordu onu yasaklarda yaşamak Susmak zorunda kalmak Gözyaşı yerine kan damlayan yastığa sarılmak Rüzgar değildik ama onun kadar serttik Tek fark biz estik ama geçemedik Son bir umut ile açılan eller vardı semaya Allah diyerek başlanan, hayırlısı diyerek son bulan İlahi kudrete boyun eğdiğimizden beri Bu büyük aşka şahit etti bütün şehri Şimdi mağlubiyetin esaretinden kurtularak Galip gelmiş bir aşk'ın gururuyla yazıyorum Ben onu çok başka SEVİYORUM

ÜVERCİNKA Böylece bir kere daha boynunlayız sayılı yerlerinden En uzun boynun bu senin dayanmaya ya da umudu kesmemeye Laleli'den dünyaya doğru giden bir tramvaydayız Birden nasıl oluyor sen yüreğimi elliyorsun Ama nasıl oluyor sen yüreğimi eller ellemez Sevişmek bir kere daha yürürlüğe giriyor Bütün kara parçalarında Afrika dahil Aydınca düşünmeyi iyi biliyorsun eksik olma Yatakta yatmayı bildiğin kadar Sayın Tanrıya kalırsa seninle yatmak günah, daha neler Boşunaymış gibi bunca uzaması saçlarının Ben böyle canlı saç görmedim ömrümde Her telinin içinde ayrı bir kalp çarpıyor Bütün kara parçaları için Afrika dahil Senin bir havan var beni asıl saran o Onunla daha bir değere biniyor soluk almak Sabahları acıktığı için haklı Gününü kurtardı diye güzel Birçok çiçek adları gibi güzel En tanınmış kırmızılarla açan Bütün kara parçalarında Afrika dahil Birlikte mısralar düşürüyoruz ama iyi ama kötü Boynun diyorum boynunu benim kadar kimse değerlendiremez Bir mısra daha söylesek sanki her şey düzelecek İki adım daha atmıyoruz bizi tutuyorlar Böylece bizi bir kere daha tutup kurşuna diziyorlar Zaten bizi her gün sabahtan akşama kadar kurşuna diziyorlar Bütün kara parçalarında Afrika dahil Burda senin cesaretinden laf açmanın tam da sırası Kalabalık caddelerde hürlüğün şarkısına katılırkenki Padişah gibi cesaretti o, alımlı değme kadında yok Aklıma kadeh tutuşların geliyor Çiçek Pasajında akşamüstleri Asıl yoksulluk ondan sonra başlıyor Bütün kara parçalarında Afrika hariç değil Cemal Süreya

SİYAH GÖZLERİNE BENİ DE GÖTÜR Daha dokunmadan kurudu İrem çöllere bir türlü yağamıyorum yeni bir koşunun başlangıcında biraz deprem sonrası biraz şehir hülyası bir kalp yangınından geriye kalan siyah gözlerine beni de götür artık bu yerlere sığamıyorum. Pembe uçurtmalar yolladığından beri sarardı tiryaki menekşeleri sonbaharın tozlu kafeslerinde sevgi turnaları yakalıyorum turnalar gidiyor; ben kalıyorum avareyim, asudeyim, yorgunum bilmiyorum neden sana vurgunum Erzurum garında banklar üstünde uyku tutmuyor karanlıkları yitik düşlerimi kovalıyorum gölgeler gidiyor; ben kalıyorum. Binbir türlü kokuyorsa yaylalar siyah gözlerine beni de götür baharın koynundan koparıp sana ipek bir mendile saydığım yüreğimle şehzade gülleri gönderiyorum umutlar kalıyor; ben gidiyorum. Bütün yelkenlileri, deniz fenerlerini kaptanları sorgulayan yanından geçen küheylanların korku tufanına yakalandığı siyah gözlerine beni de götür güneş ülkesinden gelen yiğitler benzeri olmayan bir dünya kursun cellat, ayrılığın boynunu vursun. Usul usul intizarı çürüten bu hercai diken, bu çılgın arzu sürüklüyor imkansız muştuların eşiğine gönül vadilerini bir ağaçtan düşen yapraklar gibi düşüyorum tanyerine ya topla yaralı kırlangıçları ya da bu vefasız şarkıyı bitir özgürlüğe giden tutsaklar gibi siyah gözlerine beni de götür. Nurullah Genç Günaydınlar herkese

Ben bu şiire bayılıyorum