Senin için gerçekten üzüldüm canım senin kadar olmasa da bende sıkıntı yaşadım nişanlımla üniversite son sınıfta tanıştım ve o zamana kadar erkek arkadaşım olmamıştı tabi annem hemen anladı durumu ben ona söyleyemeden direk kendisi sordu bende evet biriyle konuşuyorum dedim ve kızdı bana 1 hafta konuşmadı çok üzüldüm gerçekten. Annem nişanlıma karşı tepkili değildi okulum bitmeden mesleğime başlamadan sevgilim olmasına kızdı yani bana kızdı ama zamanla alıştı duruma ve benim mutlu olduğumu gördükçe onun da içi rahatladı. Kusura bakma canım biraz uzun anlattım. Benim sana tavsiyem eğer sevgilinden gerçekten eminsen vazgeçme ondan ve ailene artık evlilik yaşının geldiğini ve sevdiğim kişiyle evlenmek istediğini söyle. Eğer onunla evlenmezsen çok mutsuz olucağını ve bi daha da kimseyle evlenmeyi istemeyeceğini söyle ama onları sinirlendirmeyecek şekilde sakin sakin anlat. Erkek arkadaşına da biraz daha sabırlı olmasını aileni ikna etmeye çalıştığını söyle ki seni gerçekten seviyorsa bekleyecektir zaten. Bide şöyle bişey yapabilirsin mesela ablan ve enişten varsa onlarla tanıştır sevgilini onlar da aileni iyi bi çocuk falan diye ikna edebilir. bokeyl

27 yaşındasınız yaşınız evlenmek için yeterli, işiniz de varmış. Yani demek istediğim kandırılacak ya da mecburen evlenecek bir durumunuz yok. Evlenmek istediğiniz erkek de sanırım üniversite mezunu. Yani tabiri caizse herhalde hanzo değildir. Ve en önemlisi birbirinizi seviyorsunuz. Bu durumda ailenizin karşı çıkma sebebi anladığım kadarıyla sadece ırkçı bir bakış. Doğulu diye belirtmişsiniz ama kastedilen Kürt olduğunu hepimiz biliyoruz. Kültür farkı falan boş laflar. Genel olarak hepimiz birbirimize benziyoruz. Bununla birlikte aslında genelde birbirimizi sevmiyoruz. Bırakın Türk-Kürt meselesini, bırakın komşu şehirlerin kavgasını, bazen yan mahalle bile birbirine kötü gözle bakıyor. Bu durumun oluşmasının ana sebebi bence birbirimizi tanımamamız. Sürekli birileri tarafından Türk-Kürt, Alevi-Sünni, Atatürkçü-Dinci, Köylü-Şehirli vs. vs. diye ayrıştırılıyoruz ki, artık bi noktadan sonra bizim dışımızda olan herkesi düşman gibi görmeye başlıyoruz. Neyse uzatmayayım. Size tavsiyem eğer gerçekten birbirinizi seviyorsanız ve evlenmek istiyorsanız, tarafların tanışması gerekiyor.

arkadaşlar mrb. ben 27 yaşnda 4 yıldır çalışn bi bayanm. erkek arkadaşmla 7 yıldır birlikteyz son üç yılı ayrıydık ve evlenelim diye geldi. ama ailem kabul etmiyo hem dooğulu kültürlermz farklı hem alıp sni uzağa götürcek hem de işi yok atama bekliyo diye ssorun çıkarıyolar((( aileme onun mükemmel bi eş olacağına ikna edemiyorum( bu kez erkek arkadaşım da sn bni sevmiyosn bi ailenni ikna edemiyosun diye bana tavır aldı( çok bunaldım kızlar bu sürecte ailemi nasıl ikna edicem erkek arkadaşımı nasıl ikna edicem bn nasıl atlatıcam(( lütfen bana yardımcı olun...