Çok teşekkür ederim, o zaman normal bi durum yAni :) zaman zaman kendimi suçlamaya başlıyorum çünkü sen insansın kötü tepki de vermelisin diye vs Mutluluk810 ́♥ Kün Fe Yekün ♥ ́ ♥ Şükürler Olsun ♥ Anneler

Keşke bilsem vallahi inanın bende artık bu duruma normal DEĞİL demeye başladım o dereceye geldi, sanırım yaşadığım kötü dönem diyetti sonrası böyle oldu, ödül mü DEĞİL mi normal mi anormal mi bilmiyorum kötü dönemlerden sonra hayata bakışım değişti bu durumu sorguluyorum da aslına bakarsanız :)

Sen gerçekten çok çook fazla iyi bir insansın sadece Kendine çok dikkat et ve gülümse.. Aslında gelip geçici dünyada nasıl daha verimli kendimiz için yaşabiliriz onu çözmüşsün... Mutluluklar seninle olsun

Adı ne hiç bilmiyorum ama sırrını bize de söyleyin valla aynı kafadan istiyorum

Herkese iyi geceler :) Hanımlar derdim yok şükür şu an hiç ama bir fikir alışverişi yapmak istiyorum :) Genel olarak pozitif bir insanım doğuştan sanırım :) Ama son 2 yıldır bu pozitiftik bende Nirvana yapmış durumda 2 yıl öncesi özel hayatımda büyük problemler yaşadım hatalar yaptığım, haklı olduğum, haksız olduğum, üzdüğüm, üzüldüğüm olaylar oldu vs beni yıprattı sonuç olarak ve 1 yıl huzursuz stresli geçti anksiyete ilaçları kullanmak zorunda kaldım hatta. Eskiden bu olaylardan önce yapı olarak zaten pozitif olmaya çalışan biriydim hep ama şöyle bi kötü tarafım vardı ki detaycıydım çevremden biri imalı bir şey dese beş gün düşünür canımı sıkardım vs. Söz ettiğim yıpratıcı olayları yaşadıktan sonra huyum suyum, hayata bakışım her şeyim değişti iyi yönde çok şükür Ailemin, kendimin ve eşimin sağlığının dışında hiçbir şey beni üzemiyor, çok can sıkıcı olaylar yaşasam bile, biri hakkımda kötü bir şey dese dedikodu yapsa bile hatta sevdiğim biri beni hayatından çıKarmak istese kazık atsa bile üzülemiyorum, kimseyi eskisi gibi önemseyemiyorum. Başıma çok kötü bir şwy gelse bile yaşanacakmış ya hayırlısı düzelir diyorum geçiyorum, bana kötülük yapanlara dahi kin öfke gibi duygular besleyemiyorum aman yapsın banane deyip geçiyorum iletişimi kesiyorum muhatap bile olmadan sadece ama kimseyle tartışıp kavga edemiyorum /) etmek istemiyorum kızamıyorum içimden gelmiyor :) vurdumduymaz mı oldum sizce duyarsız mı oldum? Kin, öfke, sinir gibi duygularım yok oldu resmen anormal derecede yok bildiğimiz, eski halimi bilmesem garip gelmeyecek :) parlar sönerdim eskiden şimdi sıfır kötü duygu melek mi oldum noolduysa bana :) olgunlaştım mı acaba hatalarımdan mı ders aldım? Duygusuz oldum desem öyle değil sevdiklerimi deli gibi seviyorum şımarıyorum yardım ediyorum görüşüyorum sevgimi belli ediyorum içimden gelerek ama öfke duygum yok var da belli edemiyorum demiyorum yok oldu? Bunun adı ya da tanısı ne aynı durum yaşayan oldu mu? Ay çok uzun yazdım okuyan hakkını helal etsin Bearhug Once upon a time there was a happy bear family... Anneler

Ne kadar güzel vallaa.. Stres, öfke, kin bunlar zaten zararlı degıl mı vücudumuza, ruhumuza... Üstün çaba sarfedıyorum ben gün içinde bazı insanlara tepki vermemek için... Tebrik ediyorum sizi... Hayatınızı güzel bir pencereden bakarak geçiriyorsunuz bence...