Acil Servis

once onu 9 ay karninda tasi ilk tekmelerini caninda hisset sonra onu hayata birak normal bi anne bunu yapamaz belki baski yapmaz sirf sen uzulmeyesin diye ama sana hissettirmeden seni korur kollar. cunku anneligin dogasi budur hamileyken dahi karnini esirger biri carpmasin diye anneligi tatmadan annelik hakkinda yorum yapma bence Bir_kadin

Annelere ve birgün anne olucaklara... Kimse kimseden birşey beklememeli ummalı yoksa mutlu olunmuyor. Ben bunu öğrendim şuncacık hayatımda. Ne annem benden, ne ben annemden, ne kardeşim, ne ananem, ne dedem, ne teyzem, ne kuzenler, ne de biricik birtanecik sevdicek... Umdukça, beklentiler içine girdikçe karşındaki insanları oyun hamuru misali şekiller veriyoruz. Sonra işler ummadığımız gibi gelişince yıkımlara bürünüyoruz. Umduğumuz gibi oluncada biz şekil vermişiz ya, belli olmuş ya aslında ne olacağı, sevinceğimiz varsada sevinmiyoruz, sevinemyioruz, çünkü beklediğimiz birşey oluyor. Eskiden çok sevdiğim akrabalar, komşular, arkadaşlar beni aramayınca ya da bize gelmeyince üzülürdüm. Çünkü ben onlara gittikçe, onları aradıkça onlarda beni arasın istiyorum. Geçen anneme dedim "fişmanca teyzeye gidelim mi" diye, " istemiyorum artık biz gidiyoruz ama hiç gelmiyor o" dedi. Bende bu düşüncemden bahsettim. Sen oraya gidince eğlenip güzel vakit geçiriyor musun, geçiriyorsan boşver gerisini, yıpratma kendini dedim. Yapması biraz güç ama, yapılınca çok rahat oluyor. Zaten o gidilen kişi seni istemese mutlaka evine gittiğinde seni sıkacak bir durum oluşturur, eğlenmene izin vermez. Kaynakwh: Aynı şey anne - evlat ilişkisinde de var. Hep olmaz mı bu, oluyor işte, ben kendi adıma yani geniş ailem adına konuşuyorum saygıda kusur etmiyor kimse ama evlatlık söz konusu olunca bebeklikten onlara borçluyuz, onlar böyle algılıyorlar. Ben istemez miydim 1 aylıkken kendi popomu temizleyim, sütümü içeyim, gazımı çıkarayım valla yapabilsem yapar kimseye borçlu kalmazdım. En basitinden evden habersiz çıkınca habersiz çıkıyorsun diye sorun oluyor, haber veriyorsun,2-3 saat geziyorsun, eve dönüyorsun sabahtan beri yoksun diye bir ton tantana. Her seferinde biraz biraz daha sıkılıyor tasma, peki ya karşıdakinin psikoloji? Ama onlara fark etmiyor yaşı ister 24 ister 47 olsun. Hepimiz osmanlı kanı taşırıyoruz, osmanlı kadınıyız ya önemli olan otorite, himaye alanları oluşturdukça, daha da fazlası için mübarekler sefere savaşlara çıkıyor içimizle, peki ya karşıdakinin psikoloji?Kaynakwh: Baş kaldırınca dayanamayıp yeter artık deyince " ben sizin kafam kadar boklarınızı yıkadım" deniliyor. Keşke yıkamasaydınız, keşke ne torun, ne de evlat için bu denli uğraşmasaydınız, yapılan emekler sürekli başa kakılınca insan yapsaydınız diyor en sonunda. Tamam benim dünyaya gelmemi sağlayan ana tanrıça doğurgan büyüklerime şükranlarım sonsuz ama biz istemedik bizi dünyaya getirin diye. Siz isteyip karar verdiniz annelik iç güdülerinizi bizimle gidermeye. Ee ne bu şimdi. Lütfen hepiniz dikkat edin. Gün geliyor o kafanız kadar boklarını yıkadıklarınızında bir hayatı, sorumlulukları, sevdiği, sevmediği şeyleri oluyor. Sizden genç olan nesil - hani gençler asidir ya - sizlerle uzlaşmaya çalışırken, sizde ki bu rahatsızlık, bu şımarıklılık niye. Siz böyle davrandıkça gözüme gitgide yavrularını yiyen hayvanlar gibi görünmeye başladınız, annelik kutsalsa, sizde kutsal varlıklar gibi davranın... alıntı

vallahi doğurmayı hiç düşünmedim ama bi gun doğurursam bunuda onda hak görmek için yada emek verdim diye kullanmam. neticede hepimiz annemize bi şekilde geldik o da bizi istedi ve doğurdu ama bu tum kullamın hakkımızı insanlık hakkımızı ona vermiyor. anadır tamam ama bi yere kadar. evladınında insan olduğunu aklı başında duyguları olabiliceğini kabul etmiyorsa carta curta hak emek diyorsa baskı yapıyorsa ben orda yokum, ana cocuğununda birey olduğunu kabul edendir. bu sorumluluktur herkes taşıyamaz.

Ne munasebet sacmasyonlarini kendine sakla istersen, acil servisin yazdiginda bir fenalik yokki. Ahkam kesmenin alemi de yok sanami kladi neye yorum yapip yapmayacagi! Anne olmak dogurmak suphesiz tarifi edilmez bir duygu annelik icgudusunude tasiyamaz ane olmayan ama birey olma konusunda anne radikal karar veremez cocugu hakkinda "ben seni dogurdum boyle olacaksin bu olacaksin" diyemez yonlendirir kararlarina saygi gosterir iyisini ister duasini eder nasihatini ceker fazlasini yaptigi zaman cocuk der dogurmasaydin cocugu korur tamam ama her zaman koruyamaz dunyadaonca sefaleti aciyi cekenlerin annesi öldümü niye koruymiyorlar herseyden? cunku koruyamazlar her zaman cocuklarinin alt yapilarini dogru bildikleriyle yaparlar sonrasi cocuklara kalmis Acil Servis

Kardelen guzel bir alintiydi.. Sen kendini kendi dogrularinla olusturmayi basarmissin biliyorum ki cok canin yandi cok uzuldun annen icin ama yapacak bir sey yok gibi sen bir birey olarak bosver anneni hayir dualarin haricinde ugrasma guzel bir annesin suphem yok ama kendi mutluluguna bak soylemesi kolaydir belki ama icin burkulsada bunu basarman gerek... Birde su gedi akima hassas ve duygusal bir insana bnziyorsun annene bir mektup yazmayi denesen icinde sefkat olsun sitem olsun yureginden gecenler olsn.. varsada sevgi olsun.. icinden geldignc yazip gondersen ne degisir bilmiorm ama hafiflersin gibi cunku eminimki o kizsada zamn zaman o mektupu okuyacaktir Bir_kadin

çok güzel yazmışsın acil servis katılıyorum evet benim olayımda doguran üste çıkıyor hernekadar çok haksız olsada anneyim ben benim onda haklarım var emegim var diyerek kendini haklı görüyor her kadın dogurur ama her kadın anne olmayı beceremez Çenebaz

dunya kadar kıtap da okusam egıtımde almama ragmen bu konuda.. bılınclı olsam bıle anne oldugum zaman ne kıtaplar nede kaynaklar... anne ısem sozum gececekdır.. gıttı yerlerı bılıcem gozum hep ustunde ılucak gızlıden.. hayatta karsılıksız tek sevgıyı bulsam hayatta bırakmam kı bıdaha.. sıkarımda rahatta bırakırım ortamına gore.. annem gıbı anne olucam modelım harıtam annem olcak herdaım..

insan hayata bırakmıyacağı şeyi doğurmamalı o zaman... birde 9 ay taşıyacak tabi bebek oraya izinsiz girmedi ya istiyorsan tabi sakınıp koruyacaksın ama hayatta herşeyine mani olmak için sütümü helal etmem o kıza gidersen, o mesleği okumazsan annen değilim birde bu kardelen arkadaşın anneis gibi yapmadığı terslik kalmaz ben buyuğum diye uste çıkar. sizce şimdi annelik mi bu? ben cocuğuma ilerde kişisel dertlerimi yansıtıp normal olmayan davranışlar sergileyip onun gelişimi ve yetişkinliğinde başına dert olacaksam o da sırf annesiyim diye hakkımda atsan atılmaz satsan satılmaz diye arada kalacak ve ben diyecem ki sütüm haram. peki ilahi adalet sormaz mı bana sen nasıl anneydin, evladın senin için neden böyle düşünüyor? ona ne verdin?:? evladın seni atamaz satamaz ama sen doğurdun -ki bunu tabiat sana hediye etti- diye annelik sınırlarını zorlaman mı gerekiyordu demez mi? ben anne kötüdür demiyorum aksine bu tum kadınlara verilen bi lutüfdür ama ama bunu baskı zorlama ve evlat bilincini yitirtmeden sürdürmek lazım. hiç birimiz anne babamızın da bir zamanlar oyun oynayan bir cocuk olduğu sonra gençlik yaşadğı bizim geçtiğimiz yerlerden geçtiği evlendiğinde karı koca hayatı olduğu geçeğini çok düşünmeden yaşarız neticede onlar bizim annemiz babamızdır dimi dolaysıyla bi anne kocasına ettiği bir fenalık yuzunden cocuğundan a-a kadına bak kocasına nasıl davranıo lafını duymaz annem naapmış böle diye şok geçirtir. bu tabularda evlatlık bilinçi kapanıo işte benım annem babam onlar nasıl yani! oluyorsun o da yetmiyor cümle kötülüğü edip birde annelik sıfatıyla uste çıkıyorsun. şimdi burda doğuranın mı düşünmesi lazım doğurulanın mı?