uçsuz bucaksız hayallerin kıyısından tek gerçeğime.. sana evet sana geldim... kendime ait ne varsa hayata sığdırmak istediğim hepsini erteledim.. seni teğet geçemedim.. senin için kendimden vazgeçtim.. başka bir evren oluşturdum sularımdan.. senin evreninde açtı tüm çiçeklerim.. toprağın kokusu yanlızca sende büğüledi.. adın neydi? ya benim? ben kimdim? kimliği varmıydı bu haykırışın... yoktu... bir elmanın iki yarısı olamadık seninle.. bu yüzden biz die bir şey yoktu...

yitip gitmekti bundan sonra tüm gayem.. ıssız anılara vurup kendimi.. kendi sessizliğimde kaybolmaktı.. gitmekmi zordu kalmakmı... cevabını veremediğim tek soruydu.. aslında ortasındaydım hayatın ne bir adım önde nede bir adım geri.. oysa nedendi bu anlamsız halime gösterdiğim sabır.. eyy aşk!! sen nelere kadirsin hayatın ortasında yelkensiz bıraktın ya beni.. ey aşk!! aşk olsun adın aşk olsun..