Biz kızları strese sokan biraz da mükemmeliyetçiliğimiz sanırım. Gülüp geçemiyoruz üçüncü kişilere ve ters giden şeylere. Nişanımda özellikle, ben de yaşadım oldukça olumsuz şeyler. Hala bakamam nişan fotoğraflarımıza mesela... Ama şuna da inanmıyor değilim: Erkek dengeyi kurarsa kimse bir şey yapamaz kadına! Bu yüzden nişan olsun, düğün olsun; çiftlerin iletişimleri çok önemli. Ha ben ve nişanlım bu konuda nasılız? Berbatız. :) Ama en azından olay sonrası beni anlamaya çalışıyor, bir kez olanın bir daha olmasına izin vermiyor. Buna da şükür diyorum. Bu işlerin püf noktası da şu aslında: Kim ne derse desin, kendi bildiğinden şaşma! Senin hayatın, senin sözün, senin nişanın, senin düğünün... Senden habersiz kimse tek bir adım bile atamaz, atmamalı. Bunu birlikte olduğun kişiye de söyle, hissettir, göster. Despotça değil, sevgiyle. Ama kararlı bir şekilde... Ha ben ne kadar beceriyorum bunları? Tartışılır. Benim en büyük sorunum, kusur kabul etmiyor olmam. Mükemmeli aramam. Oysa benim düşlediğim şeyler masallarda, filmlerde falan var. Gerçek hayat öyle değil malesef. Biz kızlar, şu mükemmeliyetçi hallerimizden kurtulduğumuz, kendimizi doğru ifade edebildiğimiz, kararlı olduğumuz ve boş vermeyi öğrendiğimiz gün mutlu olacağız.

Büyük konuşmayayım ben baştaki tavrımı sonuna kadar devam ettirmeyi, olmazsa kestirip atmayı düşünüyorum. Nikah masasından dahi dönsem boşanmanın yaşattığı travma kadar acı olmaz, ben evlendikten sonra tamamen değişti olayına da inanmıyorum zaten. Çoğu şey özellikle nişanlıyken çıkıyor ortaya, ama herkesin yaptığı hata ortak: EVLENİNCE DÜZELİR, GEÇER, ZATEN BENİ ÇOK SEVİYOR, BANA KIYAMAZ. Böyle bir dünya yok malesef.

Evlilik çok güzel bir iş de, herkes herşeye maydonoz olunca ortalık karışıyor. İsteme arefesindeyim ben de, herşeyi konuştum baştan yok alışveriştir yok bilmem nedir ne sizden ne bizden kimse gelmeyecek, karışmayacak herşeyi biz yapacağız diye. Zaten maddi anlamda da destek olacaklarını sanmıyorum. Erkek arkadaşım da sağolsun bence de kimse karışmasın biz hallederiz dedi. inşallah böyle de gider. senin konunla benzer olarak bi elti sedef vakası yaşadım, kız daha içlerine girmeden başladı ortalığı karıştırmaya milletin ağzından olmayan şeyleri söylemiş, erkek arkadaşıma aradı bi güzel ağzına etti gıkı çıkmıyo. seninki de öyle yapmayı becerebilirse, mutlu olursunuz diye düşünüyorum.:26: D

Kızlar benim açtığım konulara bir göz atın derim.. Evlilik stresi neymiş o zaman anlarsınız :) Bana göre en güzeli gelin ve damat adayının durumları varsa herşeyi kendileri yapmaları böylelikle kimsenin gönlü kırılmamış olur.. Ama sizde benim gibi bir durumdaysanız gücünüz yoksa tek yapmanız gereken sabır.. Biz hem çok şanslı hem de çok şanssız bir çiftiz.. Nişanlım uzun süre işsiz kaldı ben de öyle.. 1 yıldır nişanlıyız oturucağımız ev zaten kutu gibi 1+1 bir ev. Eşyalarının da küçük ve kullanışlı şeyler olmasına mümkün olduğunca özen göstermeye çalışıyoruz. Yatak odam 2900 TL tuttu. 2000 TL sini anneme ödedim. Bunun dışında TV, balayı, 10 günlük araba kiralama, fotoğrafçı, eşyaların montajı da nişanlımla bana ait. Damat tarafı sadece beyaz eşyaları koltuk takımını ve perdeleri aldı.. Ne elektrik süpürgem ne halım ne ütüm var. Yemek yiyebileceğim bir masam bile yok. Benim ailem ellerinden gelenin fazlasını yaptılar ama damat tarafının cebinde akrep var.. Doğru düzgün yapmıyorlar, yapmadıkları gibi de sanki herşeyi yapmış gibi şikayet ediyorlar.. Düğünden sonra daha bir sürü şey almamız gerekecek.. Yani uzun lafın kısası konuyu şuraya bağlayacağım.. Gücünüz varsa iki aileyi de karıştırmayın kafanız rahat olsun derim.. Gücünüz yoksa da yaptırabildiğiniz kadar yaptırın derim özellikle damat tarafına.. Unutmayın önemli olan eşiniz ve sizin aranızdaki mutluluk.. En çok bunaldığınız anlarda birbirinize sarılıp huzur bulabiliyorsanız gerisi boş demektir.. Allah herkese 'Biz birlikte olduktan sonra herşeyi zamanla yaparız.. Bizim sevgimiz bize yeter' diyebilecek bir eş, bir aşk nasip etsin..