Bir sey diyim mi kendini dinleme o zaman geliyor bak sabahtan beri ayaktayim bebisim alerjik rinit onunla ilgilenmekten kendimi unutum panik atak dusunceler hepsi uctu gitti simdilik

Evet kullandığım halde geliyor malesef

Merhabalar. Özellikle tavsiye ettiğiniz bir kitap var mıdır acaba? kedicanim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Umarım iyi hissedersin. Bugün bende iyi hissetmiyorum. Çünkü regl başlangıcım benimde. Ve bende mutlaka regl dönemimde bir kez de olsa ambulans çağırmalı bir nöbet geçiriyorum. Umarım bu regl az hasarla atlatırız. Kesinlikle çok güzel bir güç ve çok muhteşem birşey. Özellikle böyle savaşci insanları gördükce savaşma gücü geliyor. Iyiki varsınız. Mutlaka bu saçmalık sona ericek. Beynimiz bizi değil biz beynimizi yöneteceğiz, bu oyuna bir son vereceğiz. Ben sizinle birlikte buna daha çok inanmaya başladım. Lutfen sizde inancinızı ve gücünüzü kaybetmeyin. Savascı ve güçlü derttaş

Ya nasıl başa çıkacağız bebeğim daha 2 aylık emziryorum ilaç kullanmak istemiyorum

Ayni iste canim hep bebege odaklı davraniyoruz bana bir sey olursa bebege kim bakacak ne olacak vesvese iste Rabbim düze çıkarsın insallah hepimizi

10 yıldır var bende anksiyete ama son 4 aydır çok yoğun yaşıyorum depremden sonra kontrolü kaybettim her şeyden korkar oldum evde yalnız kalmaktan dışarı tek çıkmaktan korkuyorum asansöre binemiyorum sıcakta ve kapalı alanda kalamıyorum her an bir şey olucakmış gibi hissediyorum yoğun bir ölüm korkusu, gögsüm ağrısa kalp krizi başım ağrısa dönse beyin kanaması geliyor aklıma başlıyorum kötü senaryolara bir ara bacağım ağrıyordu damarın tıkandığını düşünmüştüm aklımdan binbir türlü seyler geçiyor düşünmekten kafayı yedim iyice uyuşmalar ağrılar cabası emzirdiğim için ilaç kullanamıyorum telkinle geçirmeye çalışıyorum.

Canım doktorum önerdi depresyon eşlik ediyordu çünkü, hatta okadr yormuştuki ataklar beni artık ölümden korkarken ölümü düşünür olmuştum. Bu sebeple doktorum önerdi.

Ay valla dinlemem istemiyorum ama sürekli bi kötü düşünce sürekli başımı. Ağrısı hala var korkuyorum bebişinizede çok geömiş olsuj

Rica ederim

Ah bu ne güzel anlatış, motive edicilik. Çok teşekkür ederim. Atağım tutukca girio yazdıklarını okuyorum ve artık ambulans aramıyorum. Bana umut ve güç oldun. Iyi ki varsın teşekkür ederim güçlü kadın. Tavsiyelerini dikkate alıp, uygulamaya çalışıyorum.

Evet, nereye kadar sürecek bilmiyorum. Aktif bir insan olarak tüm aktifliğim sona erdi resmen arkadaslarim bulusmak için sıraya giriyo ben duş korkumdan dolayı duştayken atağım tutuyo çıkamıyorum. Nasıl çıkacam bu durumun içinden onuda bilmiyorum. kedicanim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ah malesefki aynı şeyleri yaşıyorum ilaç kullandığım halde zorlanıyorum çok güçlüsün maşallahh bu bile bir telkin olsun, insallah en kısa zamanda iyileşiriz

Biraz kendimize güvenerek benim kizimda 6. Aylik oldu gecen elime aldim ilaci aglayarak icecegim dedi baktim ona da kiyamiyorum sutumu kesmek istemiyorum simdilik iyiyim gelen gece geliyor bana yok agzim kuruyor yok yutkunuyormuyum diyerek getiriyorum kenime panik atagi

Sol kolum göğsüm sırtım her gün ağrıyor. Bugün sol göğsüme ağrı girdi bıçak saplanır gibi 2 3 kere üst üste oldu hemen terlemeye başladım nefesim daralmaya başladı aklımdan bir sürü şey geçti sonra amann dedim aklından geçenler oluyor olsa ne yapabileceksin ki sakin ol kas ağrısı çocuğu kucağına alınca oldu diye telkin ettim kendimi geçti gitti. Ağrıları duymazdan geldiğimiz gün geçicek bu hastalık meşguliyet çok önemli

2 yıl önce başlamıştım tedavi olmaya ilaçlar verdi sonra değiştirdik derken ben de ara ara bıraktım şu ara sadece prozact kullanıyorum. Kaygım büyük ölçüde azaldı ama devam ediyor halen malesef. Bir de eskiden benim zihnim durmuyordu inanılmaz düşünceler vardı boğuluyordum resmen onlar geçti allaha şükür. Siz şuan kullanıyor musunuz

Yaa suan ayniyiz biliyor musun seninle bende emziriyorum kizim 6 aylik oldu kiyamiyorum da ilac bana bakiyor ben ilaca ama bak doktoruk bebeginle beraber en az 40 dk yuru dedi at kendini sokaga dedi uyusmalar banada oluyor geceleri ozellikle sonra korku basiyor dilim bogazima kacacak diye nereden edindiysem o korkuyu yeni favorim oldu.

Kızlar bende de 4-5 senedir var bu anksiyete illeti. 4 sene falan ilaç kullandım sonra ilacı bırakmaya karar verdim her şey yolundaydı. Meğer ilaçla duygularımı bile tam yaşayamıyormuşum her şey o kadar güzeldi ki sadece çabuk öfkeleniyordum ama saman alevi gibiydi. Tam kurtuldum derken bu illet yine geldi. Bir gece aniden tansiyonum düştü ölüyorum zannettim eşime ambulans çağırttım anksiyete aklımın ucundan bile geçmiyordu. Haftalarca doktor doktor gezdik. Nerdeyse her gün sakinleştirici vuruluyordum. Öleceğimden o kadar emindim ki son günlerimi böyle huzursuz mu geçirecektim diye ağlıyordum sürekli. Birden içime yoğun bir sıkıntı giriyordu, bağırsaklarım bozulmuştu, ağzım kuruyordu, başım dönüyordu, dizlerimde halsizlik vardı. En ufak sesten ürperiyordum zırıl zırıl ağlıyordum. Tahliller yapıldı b12 demir eksikliği d vit eksikliği ve yüksek enfeksiyon çıktı. Antibiyotikler arkasından vitaminler vs derken tekrar ilaca başlamadan atlattım diyordum kiiiii deprem oldu, kedimi kısırlaştırdım ve narkozlu haldeyken gördüm... Her şey en başa döndü bir de üzerine kalp çarpıntısı eklendi. O kadar bıkmıştım ki eşimi, ailemi, hayatımı haketmediğimi düşünüyordum bir yandan da kendime çok acıyordum. Sürekli kendimle konuşuyordum "seni ne kadar çok üzdüler nasıl bu hale geldin " vs diyordum kendime. Saat başı gelen delirme hisleri, kalp çarpıntıları, mide bulantıları, baş dönmeleri, el ayak titremeleri de ayrı tabii. Maalesef tekrar ilaca başladım. Selectra 50 mg. İlk günler yarım içtim sonra bütüne geçtim. Geçmez olaydım. Senelerce kullandığım ilaç sanki zehir olmuştu. Bütün yan etkilerini en ağır şekilde yaşadım. Titreme, ürperme, esneme, içimde çok kötü hisler, intihar düşünceleri, zihin bulanıklığı, nabız yüksekliği vs vs ilacı yarıya düşürdüm her şey güzel bu sefer de delirme hissi ve çarpıntı peşimi bırakmıyor. Bir gün canıma tak etti geçtim aynanın karşısına bana bak dedim kendime sana senden başkasından fayda yok toparlanacaksın eşine de ailene de eziyet etmeyeceksin sağlıklısın şükredeceksin hiç bir şeyin yok bırak bu şımarıklığı dedim kendimi defalarca tokatladım, ağladım ağladım saatlerce ağladım yine atak geçirecek gibi oldum geberirsin inşallah dedim kendime bir şey olmayınca da bak dedim nasıl yaşıyorsun, yaşayacaksın da daha uzuuun yılların var bırakacaksın bu hastalığı iyileşeceksin. Hemen oturdum internetten anksiyeteyle ilgili bir sürü kitaplar aldım. YouTubedan özlem tokgöz diye bir psikoloğu buldum bütün videolarını izledim ne diyorsa hepsini yapıyorum. Ruh hali olarak çok iyiyim. Hala ara ara atak geliyor o kadar güzel atlatıyorum ki bazen kendime bile şaşırıyorum. İlacımı asla yükseltmiyorum hatta azaltma taraftarıyım çünkü ilaca rağmen atak geçiriyorum ama çok hafifledi artık. En önemlisi de artık korkmuyorum. İçim sıkıldığı zaman kendimi dışarı atıyorum. Ölüme kaderimdeki şekilde yakalanacağım ne tedbir alsam boş diyorum. Bol bol dua okuyorum. Sevdiğim şeyleri hatırlatıyorum kendime. Şükretmem gereken şeyleri düşünüyorum. Bişeylere merak salmaya çalışıyorum. Örgü örüyorum cilt bakımı yapıyorum sürekli kendime iş çıkarıyorum. Bazen yataktan kalkmak istemediğim zamanlar oluyor kendimi bişeyler yapmak için heveslendirmeye çalışıyorum. Hayaller kurmaya çalışıyorum. Tamamen bitmeyecek bu illet biliyorum ama en azından artık korkmamaya çalışıyorum. Anksiyeteyle barışmaya çalışıyorum. Kendimi takdir ediyorum. Aferin kızım diyorum nasıl atlattın ama atağı sen bitanesin. Atak geçirdiğim zaman neşeyle eşimi arıyorum veya yanımdaysa söylüyorum nasıl atlattım bak diye sonra birlikte seviniyoruz. Eşim de gurur duyuyor böyle yaptıkça savaşçı karım benim diyor. Ben de öyle düşünüyorum. En büyük hayaletle savaşıyoruz ama karşımızdaki düşman değil gerçek de değil. Her şey yoluna girecek biliyorum. Hepimiz için Allahtan sağlıklı huzurlu günler diliyorum. İnşallah atlatacağız inşallah anksiyeteyle panik atakla anlaşmaya oturacağız

Elinden tutabilirsem ne mutlu bana. Bak şükredecek bir şeyim daha çıktı. Söz veriyorum atak geldiği an yazacağım. Bu arada dikkat ettiğim bir kaç şeyi de yazayım. Uyku düzenime çok dikkat etmeye çalışıyorum. Düzensiz uyku ve açlık yaşadığım zamanlar mutlaka atak geçiriyorum. Bir de internetten araştırırsan sevinirim bol bol olumlama dinliyorum YouTubedan. Hooponopo, mindfullnes gibi şeyleri araştırıyorum, uygulamaya çalışıyorum. Yeni bir şey öğrenince hemen birilerini arayıp anlatmaya çalışıyorum. Bir de evde kendi kendime konuşuyorum kaygılarım hakkında aslında yaşadıklarımın zihnimde olduğunu söylüyorum vs vs. Yeni taktikler buldukça buraya da yazacağım. Bir de sürekli kendime şunu hatırlatıyorum doktorum demişti ki anksiyete, hastalığın değil seni hayatta tutan şey o yüzden onu sev onunla savaşma savaşırsan kaybedersin demişti. Önceden anksiyete kelimesini okuduğum an bile içime fenalık hissi gelirdi bayılacağım zannederdim ben de beynimi ikna etmek için kendime sayfa sayfa mesajlar attım anksiyetemi çok seviyorum çünkü beni hayatta tutmaya çalışıyor diye. Anksiyete ile ilgili konuşmaya korkardım şimdi her yerde anlatıyorum anksiyetem var ve anlaşma yolu arıyoruz orta yolda buluşacağız diyorum. Şükrediyorum iyi ki anksiyetem var ya stresten kalp krizi geçirseydim korktuğum şeyler gerçek olsaydı diyorum. Aslında imtihandan geçiyoruz bunu farkediyoruz gerçeği gördüğümüz an her şey yoluna girecek biliyorum inanıyorum

Anladım doktorlar çok da yardımcı olamıyor psikolojik konularda ilaçlar da bir yere kadar. Bir şekilde öleceğiz ve nerede öleceğimiz de bizim kontrolümüzde değil. Kontrolümüzde olmayan şeyleri düşünmemeliyiz ne olacaksa olsun formuna gelmek lazım. Ben tevekkül ile zihnimi rahatlatmaya çalışıyorum genelde böyle durumlarda

Aynılarını bende yaşıyorum, hep son düşünüyorum. Sırf bu yüzden kocaman bir cevremden kendimi soyutladım.

Al benden de okadar. Durumun normalliğini merak ediyorum hastanede yatarak tedavi olduğum halde devamlı kaygı. İlaç kullanıyormusun peki? kedicanim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Allah yardımcın olsun emziren anneler, gebeler için daha da zor ilaçlı halde başedemediğim oluyor

Peki ilaçlar ağır geliyor mu. Nefret ediyorum onları içmekten

Tabiki efexor, rexapin, zestad. Ama sürekli kendimi dinlemekten kendimi alamıyorum. Kasılmalar vs vs. Çokta geniş bir cevrem var. Ama ben kendimi ısrarla soyutluyorum. Atak yaşamıyorum sadece ama kaygı hala devam ediyor. kedicanim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

S sedef1205 merhaba bende aynı sorunları yaşıyorum göğsüm ağrısa kalp krizi şuan başım ağrıyor acaba beyin kanaması mı diye çok garip herkesin başı ağrır başka insanlar beyni patlayacak şekilde ağrı çekmesine rağmen böyle düşünmezken biz nasıl düşünüyoruz aklım almıyp bide sizde şey oluyo mu insanlarla vakit geçirdiğinizdr bişe mi olacak acaba ondan mı böyle vakit geçirdim son son gibi düşünceler ben bu düşüncelerden dolayo kimseyle görüşmek istemiyorum sanki görüşmesem bişe olmucak

Olmaz mı keyifli olsam gülsem eğlensem bir anda bir sey mi olucak acaba düşüncesi beynime zonk diye giriyor oğlum kucağımdan inmek istemese gün boyu bana yapışsa bırakmasa (1 yşında aslında çok normal hareketler) acaba bana bir sey olucak da çocuk hissetti mi diye düşünmek filan hepsi var.

Sanırım üzerine giderek gülüm. Çünkü ilaç da fayda değil tamam minimuma indiriyor fakat ilaç kullandığım halde yaşıyorum. Yani ilaçta kullansak bizim elimizde yine. Üzerine gide gide unutup aşacağız sanırım.

Benim oğlum da 1 yaşına girdi emzirmeyi bırakıp ilaca başla dedi doktor ama kıyılmıyor işte. Her gün eşim ve oğlumla dışarı yürüyüşe çıkıyoruz ama tek oğlumla çıktığım zamanlar aşırı kaygım oluyor bayılırsam bana bir şey olursa oğlumu kaçırırlar mı kaybolur bulamazlar filan sonra tövbe ediyorum her şey Allah'tan her seyin en iyisini bilir diyorum çıkıyorum yola yürüdükçe kaygım azalıyor.

Kapı açık duş alsanız hem duşakabin hem de banyonun. Evdekilere söylersiniz. Alışana kadar bir süre öyle deneyin bence. Süreli de girebilirsiniz banyoya 15dakika işinde çıkıcam şekilinde. Ufak ufak aşma denemelerinden başka önerebilecek bir şeyim yok. Bir de atak gelecek gibi hissettiğiniz zaman nefes egzersizi yapın

Sadece öyle duş alabiliyorum zaten. Ama nefes egzersizini mutlaka deneyeceğim. Ilgilenip yorum yaptigin için teşekkür ederim inşallah en kısa zamanda geçer gider hastalığınız, hastalığımız

6 - 7 yıldır yaşıyorum dönem dönem iyi oluyorum ama defalarca yatarak tedavi gördüm. Ilaçlarım değişeli 3 4 ay oldu. Duşa girememe vsvs girince gelen ataklar oluyor. Sizdede bu oluyormuydu? kedicanim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

BEn gibi degil bu dediklerini yapıyorum bile kuzum anlık ölüyorum sanıp çığlık atıyorum, bir hafta önce ambulansta hemsireye kriz gecirip vucudum kitlenirmi diye sordum saran var mı ki dedi yok dedim niye kitlenesin dedii internette epilepsi sonradan olur muyu bile araştırdım.

Bndede biraz var genldr bn uyuyamiyorum ve snki göğsüm de hep birşey oturuyo gibi oluyo H

Ben de tamamen aynılarını kullandım ama rexapin beni çok sarsttığı için bırakmıştım. En son atağımı birkaç ay önce sınavda yaşamıştım sanki içimden canavar çıkacak gibi hissetmiştim anlatınca komik geliyor ama malesef kaygı için doktorum meditasyon ve eft yi önerdi bana. Dediler ki içinde cevaplandırmadığın sorunlar var bunlara çözüm bulamıyorsun bu yüzden anksiyete yaşıyorsun. Benim doktor bana biraz sert konuşup kendimi sevmediğimi kendimi kabul etmediğimi önce bunları düzeltmem gerektiğini de söylemişti belki size de yardımı olur. Düşünce yapımızı komple değiştirmemiz gerekiyor iyi hissetmek diye bir kitap var onu okumuştum tavsiye ederim. Bir de bu yaz plasebo sensin kitabını okuyacağım onu da çok önerdiler bakalım... kedicanim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Panik atak birkaç kez yaşadım terleme, kontrolümü kaybetme, çıldırıyormuş hissi geliyordu bazen titreme yaşıyordum bazen de zaman çok yavaş geçiyor gibi geliyordu sanki zaman durmuş gibi bazen aşırı hızlı geçiyor zamanın kontrolünü kaybetmişim gibi hissediyordum. Anksiyete bende kısa süreli değil uzun süreli oluyor yani uzun süreli geçmeyen bir kaygı hali yaşıyordum...

Benim de 2016dan bu yana aşağı yukarı aynıyız. Bende kapalı alanlarda sorun oluyordu cam açık olmayınca boğulma hissi yaşıyordum bazen. Duşta ise şöyle bende zaten tansiyon düşüklüğü var duşta sıcak havayla iyice düşüyor baygınlık geliyor ama herkesi tetikleyen ortam da farklı tabi. Böyle hissettiğim an hemen nefeslerimi kontrol altına almaya çalışıyorum derin nefes alıp birkaç saniye tutup veriyorum bunu tekrarlıyorum güzel etkisi oluyor bana

Merhaba arkadaşlar. Anksiyete ve panik atak yaşayanlar, ne hissediklerini ne yaşadıklarını anlatabilir mi? kedicanim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Benim ki nefes alamamak değilde, duşta kalp krizi geçirme korkusu vsvs. Öyle bir yakınımız olmuştu ama adam kalp hastasi yaşı da vardı fakat o an gel anlat bu beyine onu malesef. Vcde kalp krizi geciren 80 yaşndaki adam da wc fobim oldu. Hep böyle şeyler olaylardan yola çıkarak bana da olması korkusu. Ah ahh... kedicanim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bunu hiç denemedim bunuda mutlaka deneyeceğim teşekkür ederim

Birkaç kere bunu bende yaptım

Nasıl hideceğiz üzerine peki canım mesela sen napıyosun bu konuda

Evet ya düşündükçe daha derin düşünmek S

"İyi hissetmek" en iyisiydi. "İçimdeki rehber"i de önerebilirim bir de Engin Geçtan'ın "insan olmak" kitabını öneririm bunlar aklıma geldi ilk olarak... Bu arada bana Plasebo Sensin kitabını önerdiler ama henüz okumadım haftaya başlayacağım siz de bi bakın isterseniz belki seversiniz...

İnşallah hepimiz. Psikonet'in kitaplarını da öneririm bu arada panik atak anksiyete depresyon için ayrı ayrı kitapları var ben fayda görmüştüm.

İnşaallah bebeğim var çok küçük onun sayesinde ayakta kalmaya çalışıyorum yaşamayan anlamaz halimizden neler çektiğimzden rabbim şifa versin hepimize

Hastanede yatarak tedavi neden ben de devamlı kaygı halindeyim son bi haftadir kulaklarımdan alev çıkıyor huzursuzluk hissi, beynim uyuşuyor, yorgunluk devamlı yatıyorum ama evdeyim, yani size kim yatarak tedavi önerdi merak ettim ben de o sekildeyim çünkü

Hayır hatta zaman zaman yetersiz bile gelebiliyor ilk 1 ay cok etkilemişti tabi ama sonrasında normale dönüyor. Ben çok ağır ve fazla kullandığım halde. Bir doktora ne zaman söylesem şaşırıyor fazlasiyla ilaç kullanıyorsun zaten diyor.

Ah yine ne güzel anlatmışsın tek tek güclü kadin. Sizi birkez daha bu gücünüzden dolayı tebrik edip çok çok teşekkür ederimmm evet tamda benide yoklarken bunu okumak bana yine güç verdi Umarım ataklarımızın tamamen puf olduuğu günler yaşarız. Gücünüzden savaşcı ruhunuzdan tebrik ediyorum. Yazdıgınız ve güç olduğunuz için de minnettarım

İnşallah başarırız canım mecbur kullanıyorum çünkü kendi başıma halledemiyorum

Bende de kasılma vardı özellikle çenem hala düzelmedi anormal sıkıyorum. Ama eskiye oranla iyisinizdir diye düşünüyorum siz de. Ne kadar zaman geçti tedaviye başlayalı sizin

Ay aynı aynı şimdi kucağımda bana bakıyo acaba bişe mi olacakta bmyle dern bakıyo diyorum şuan sol kolum çok fena ağrıyo neler geçiyo aklımdan rabbşm hepımızden alsın gitsin bu düşünceler çok zor bi hastalık

Evet işte ilk bir ay çok kotu geçiyor Sanki daha kotu oluyormusum gibi hissettiriyor. Çıldırıp koşacak bağıracak sanki sara krizi geçirebilirmisim gibi hisler var size de oluyor muydu

Canımm esmermio Bugün atak geçirdim. Hemen aklıma sen geldin. Bu atağı sağ salim atlatırsam hemen yazacağım ona da güç olacak diye motive ettim kendimi. Sabah kalktığımda pek iyi hissetmiyordum kendimi. Sanki tansiyonum düşük gibi garip bi sıkıntı vardı içimde. Bir de üzerine misafirim geldi aniden yataktan kalktım kahvaltımı geç yaptım vs derken iyice kötü hisler sarmaya başladı. Misafirim gidince biraz yatayım dedim iyice kötü oldum atak geliyor zannettim. Hemen kalktım yemek falan yaptım atlattım zannettim. Yemekten sonra iyice sıcak bastı terlemeye başladım. Bu sefer gümbür gümbür geldiği o kadar belliydi ki. Eşim paniklemesin diye ay bağırsaklarım bozuldu galiba deyip tuvalete girdim. Hemen elimi yüzümü yıkadım ama iyi gelmedi git gide kötü oldum. Nabzım o kadar hızlandı ki tişörtümün üzerinden kalp atışımı görebiliyordum. Hemen kendime telkinler vermeye başladım. Bu sadece bir düşünce, düşüncen seni öldüremez birazdan geçip gidecek ve bu kapıdan hiç bir şey olmamış gibi çıkacaksın dedim. Git gide kötü oldum içimdeki ses hayır kalp krizi geçireceksin belki de tansiyonun yüksek beyin kanaması olabilir ya da kesin düştü yığılıp kalacaksın buraya inşallah erken bulunursun yoksa sonun tuvalette ölüm demeye başladı. O kadar kötü oldum ki bi an tuvaletten çıkıp ben ölüyorum yardım et bana diye eşime yalvarasım geldi. Ben kötü düşündükçe düşüncelerim beter olmaya başladı Allahım çok çaresizim ölüyorum ben noluyo bana diye isyan edesim geldi. Sonra hiç savaşmaya çalışmadan dümdüz duvara baktım. Çünkü savaşmaya çalıştıkça üzerinde düşündükçe daha da kötüleşiyordum. Birazdan geçecek en kralı gelsin dedim. Aklıma gelen ihtimalleri iyiye veya kötüye yorma çabasını bıraktım öyle bomboş duvara baktım. İçimdeki sesi ikna edemiyordum hep kötü düşünmeye itmek istedi beni inatla sadece bomboş baktım kafamı dağıtmaya falan çalışmadım. Yavaş yavaş düşüncelerim dağılmaya başladım oh iyileşiyorum bile demedim bakmaya devam ettim. Artık atlattığımı anladığımda o kadar terlemiştim ki tişörtümün yakası ıslanmıştı. Başım hafif hafif dönüyordu. Elimi yüzümü yıkadım. İyice sakinleştiğimi anladığımda tuvaletten çıktım. Eşimle bişey olmamış gibi muhabbete başladım. Tabi yine çok iyi durumda değildim. İçimdeki ses neler yaşıyorsun böyle acaba gerçekten anksiyete mi yoksa başka bi hastalığım mı var, ömür boyu böyle mi sürecek diye depresifleşmeye başladım. Bu sorular aklıma geldikçe anda kal geleceğin hakkında yorum yapıp durma zaten seni bu duruma gelecek kaygısı getirmedi mi hala dibe mi gitmek istiyorsun en kötüsünü yaşadın ne oldu yine iyi günler gelmedi mi diye telkinler vermeye başladım. Kötü fikirleri umursamadan pozitif düşünmeye çalışmadan sadece anda kalmaya çalıştım. Sonra zaten tvye dalmışım. Muhabbet, tv derken 1-2 saat geçti artık tamamen iyileştiğimi farkedince yazmaya başladım buraya. Hem sana güç olsun hem bana hem okuyanlara. Kötü hislerle başlayan günün sonunda güçlü bir atak geçirdim ama alnımın akıyla çıktım. Atak sonrası yorgunluğa ve depresifliğe rağmen kendime güvenim arttı. Başardım. Başkalarına göre önemsenmeyecek küçümsenecek bir bozukluğu biz dibine kadar yaşayıp hayatımıza devam ediyoruz. Bu da bizim imtihanımız. Elhamdulillah bunlarla geçmiş olsun Rabbim beterleriyle imtihan etmesin. Belki de bizim hayrımıza. Belki de öğrenmemiz gereken şeyler var. Görelim Mevlam neyler, neylerse güzel eyler. Demek ki her inişin bir çıkışı var. Her karanlığın aydınlığı var. Çok şükür her halimize. Umarım sana da güç verir canım benim umarım farkındalığımız artar

Maşallahh, 40 bin kere maşallah. Nekadar güzel ne kadar güçlü bir kadınsın. Bu noktaya gelebilmek için dua ediyorum. Senin gücün şuan bana bile güç verdi. Nazar değmesin. Eşinden de Allah Razı olsun. Atak geldiğinde unutmazsan buraya yazarmısın gücünü görmek isterim. Çünkü okadar güzel güç taşıyorsun ki benide cesaretlendirdin. Umarım başaracağız. Başarmamak için fizyolojik bir sebebimiz yok. Ilaçsa kullanıyoruz da. Yorumun için çoook teşekkür ederim bana güç kattığın için minnettarım güzel ve güçlü kadın

Esmermio ben bugün de iyi hissetmiyorum canım ama çok inançlıyım biliyorum bu sadece zihnimin oyunu. Sadece bir gün tükenip mücadele edememekten korkuyorum. İyi hissetmedikçe açıyorum burayı okuyorum. En kötü anlarımızda bile birbirimize destek olabiliyoruz güç verebiliyoruz bu muhteşem bişey. Bir de bişey farkettim ben regl öncesi çok kötü oluyorum. Pms döneminde mutlaka 1 atak geçiriyorum. Mesela şu an nabzım çok yüksek gibi hissediyorum ama ölçüyorum 90-95 çıkıyor gayet normal. Kalbimle midem arasında bi şey var. Bi heyecan gibi korku gibi. Bazen umutsuzluğa da kapılmıyor değilim. Doktorum yaşın ilerledikçe, farkındalığın arttıkça atakların şiddeti de azalacak demişti. Terapi ücretleri malum belki de psikoterapiyle 7-8 seansta çok büyük yol katedeceğiz ama olmuyor işte ne diyelim. Aklımız fikrimiz yerinde çok şükür araştırıp şifa peşinde koşacağız. Yine de elhamdulillah çok şükür çaresiz bi hastalık değil dermansız dert değil çözümü var ve çözümün kendisi çok çok büyük oranda biziz.

Ne için peki, siz duşta ne gibi korkular yaşıyorsunuz?