Bende oyleydim. Ta ki sukretmeyi ogrenene kadar. Oncelikle su an dunyada milyonlarca insanin organ nakli beklediğini dusunun. Siraya konan onca insani. Ve tum vucut uyandiginizda o insanlarin hayalini kurdugu seyi Allah size hic yorulmadan vermis. Bak mutluluk. Cocuk sahibi olmussun. Bak mutluluk. Yani mutlu olmak bir hedef degil. Gidilen yoldur. Hayatinizda var olan seyleri gormeye baslayinca eksikler siliniyor tek tek. Deneyin :)

Geçer merak etmeyin o çocuklar bir büyüsün yaşınızda 40 ı geçsin okullarıdıydı Üniversitesi sınavlarıydı derken mutsuz olduğunuzu unutursunuz o şimdi kafaya taktığınız şeylerin çerez olduğunu anlar keşke anı yaşasaydım dersiniz

mutluluk koşullu olmaz ki... koşulun gerçekleşmesi sonucu aldığımız şey haz dır, mutluluk değildir. mutluluk bir hal'dir. sürekli mutluluk diye birşeyden söz edilemez, ki insan ruhu da buna uygun değildir. eşinizle bir ortak noktanız muhakkak vardır, ki evlenmişsiniz. bunun üzerinde düşünüp, geçmiş zamanlarda bir gezinti yapın hafızanızda. onun sizde bulduğu şey neydi, yada sizin onda bulduğunuz? buna yoğunlaşıp, yapabileceğiniz ortak birşeyler bulun. gurur yapmayın, ilk adım sizden gelsin... bırakın mutluluk size gelsin... :) eşinizi şu an birşeyler oyalayabiliyor olabilir, ama mutluluk sizde:) emin olun sizinle bunun için evlendi... kimse mutsuz olmak için evlenmez. hayat biz beklentiler içindeyken bazen başka yerlere bizi sürükleyebilir. esnek olun, siz o yola uyun. mutluluk arkanızdan gelecektir...

mutluluk bdv konulari okumadığında gelir:)

Biraz uzun süre foruma uğrayamadım ancak şimdi teşekkür ediyorum cevaplara. Evet bu mesajı yazdıktan bir ay sonra eşim işinden oldu biz evinizden düzenimizden olduk aslında insanın başına neler gelecek kimse bilemez anı yaşamak gerek. Bu büyük sıkıntıları yaşayınca ki halen geçmedi olsun daha iyi hissediyorum olur olmaz şeyleri dert etmiyorum. Bazen durumu tartıp şükretmeli insan ben ancak başladım her an şükretmeye.

Kafa ve ruh yapisi olarak cok benziyoruz. Esim de isinden olup dünya borc yapti, acayip kizginim, giden esyalarim icin kirginim ama unutmaya calisiyorum çünkü mutsuz ruh haliyle yaşayamıyorum anca surunuyorum. Esimden ve kimseden bi sey beklemiyorum artik, kizimla iyi bir seyler yapmaya calisiyorum, arada neti birakip katilmak isterse esimle de ask dolu heyecanli gunlerimize dönmek icin cekirdek aile faaliyetleri duzenleyecegim. Ins. siz de biz de daha iyi olalim. Amin cuma hurmetine.

Ne güzel yazmışsınız, şükür ve tevekkül...

Bilen varsa söylesin bende o mutsuz tiplerdenim. Herseyi sorun yapar, kafama takar kendimide eşimide mutsuz ederim.. Ufff kendimden nefret ettim

Merhaba arkadaşlar, ben genel anlamda mutsuz bir kişiyim sanırım yada mutluluklarım hep koşullu. Hal zaten böyleyken birde eşimle çok fazla uyum sorunumuz var yani oturup kendi tabletten dizi izler oyun oynar hiç ortak bir aktivitemiz yok olamıyor. Bir de 9 aylık Bir oğlum var iyi ki var. Şu aralar çok daha mutsuzum ama diyorum ki acaba kendim mutlu olmayı öğrenebilir miyim? Kendi kendimi mutlu edebilir miyim? Lütfen bu konuda bana yardımcı olabilir misiniz?