tedavisi olmaması elimizi kolumuzu bağlıyor... işte en acı tarafıda bu oluyor, hiç bir şey yapamıyorsun... ama Allah'tan gelene birşey denemez. Allah en büyük sabrı hasta ile birebir beraber yaşayanlara versin. Aslında kadınlarda ve ileri yaştakilerde olma olasılığı çok daha yüksek iken babamı orta yaşta yakalaması bizi ilk öğrendiğimizde adeta yıktı. Hatta teşhisi koyan doktor bile en büyük şanssızlığınız erken yaşta bu hastalığa yakalanması dedi.. Birde bu aralar bende ki ve kızkardeşimde ki olmadık şeyleri unutmak, bazen diyoruz acaba bizde mi alzhemier olacağız... şaka ile karışıkda olsa bazen kafamıza takılmıyor değil... nindalal

Geçmiş olsun cnm gerçekten çok zor bi hastalık.. Tedavisi olmamasıda cabası.. Benim k. validemede teşhis kondu ama tamda net değil. Ama belirtiler kendini belli ediyor. Unutkanlık başladı. Söylediği anlattığı şeyi kabul etmiyor yok demedim diyor. Hemde ısrarla. BU kez bişeyde diyemiyoruz. Ama en net şekilde annemin annanesinde yaşadık. Annanemi yani kendi kızını tanımıyordu. Zamanla diğer çocuklarınıda tanımadı.. Kabullenmek gerekiyor. Ama en önemliside Bol Bol SABIRR...