34 yaşına kadar bekaretinizi korumak da ilginç valla. bu yaşa kadar beynen bu duruma alışamamış olmak da öyle. neyse yine de tebrik ederim. G

Merhabalar:) Vajinismus öyle bir hastalık ki gerçekten başarıya ulaşana kadar insan yenebilecegine tam olarak inanamıyor. Ben yüksek dereceli bir vajinismus hastasıydım, muayene bile olurken panik atak krizleri geçiriyordum.. Parmak egzersizi olan bir yerde bana uygun olmayan tedavi şeklinden sonra moralim bitmiş olsa da araştırdım ve İzmir Alsancakta Hera Kliniğe gittim. İnanılmaz profesyonel bir diyalog ve güven ortamı vardı. Zaten kendini o kadar yalnız ve tedirgin hissettiren bu psikolojideyken insanın ihtiyacı olan şey, tedaviyi veren kişilerin, güzel enerjisiyle elinizden tutması, doğru yönlendirmeleriyle kafasınızdaki o hükmedemediğiniz tarafla gerçek bir iletişim kurabilmesi.. Mazhar Eserdağ'ın,' sen bunu yenene kadar elini bırakmayacagız' demesi ve öyle de olması, benim gibi travması yüksek biri için çok kıymetliydi. Bu yazıyı okuyup benim o durumumda olan hemcinslerim lütfen hastalığınıza isyan etmeyin, olumsuz düşünceleri silin ve imkanınız varsa doğru yerde tedavi olun.. Bu süreçte size de büyük rol düşüyor ama dediğim gibi o gücünüzün ortaya çıkmasında bu profesyonel ilginin önemi altın değerinde. Çok sevgili Ömür Hanım o kadar içten yoldaşlık yapıyor ki , o ilk akşam seanstaki egzersizleri tekrar etme gücümü ona borçluyum. Ve bir de beni öngörüşmede tedavisinin 3. yani son günü olan bir hanımla görüştürmüşlerdi kendi gayretini anlatması bana ilham oldu.. Herkesin vajinismus derecesi aynı olmuyor eğer sizin de çok yüksek boyutlardaysa kendinizi yalnız hissetmeyin, hem psikolojik olarak yaşadıgım kabusların hem fiziksel verdiğim tepkilerin titremelerin, ağlamaların ardından ben bile yendiysem yürekten güvenin herkes yener...