ya gece gece ağlattın beni... kulitta İlahi

canım arkadaşım bunlar da benden. umarım beğenirsin. kulitta İlahi

CANIM ACIYOR ANNE Gecenin siyahında düşüncelerim sorguda.. Soluğum canımı yakıyor Hani herşeyden bıktığın bir an olur umarsızca davranırsın ya Neden, kimden bıktığımı bilmeden umarsız savruk davrandım Ayağım hataya takıldı... Yere çakıldım anne. Suskunluğum; yanlış bir şey yapmak istemediğimin ifadesi.. Yüreğimin götürdüğü yere gidiyor hayallerim Ulaşamıyorum.. Şuramda tam kalbimde bir sancı var Kelimelerim askıda Konuşamıyorum anne. Şarkıları geceye taşımak.. Umutları hüzünlere komşu yapmak iyi geliyor Bazen bir hoyrat fırtına götürüyor umutlarımı Bana avuç dolusu hüzün kalıyor Ve sonra zamansız bir karanlık konuşulmamışlıklar, yaşanmamışlıklar bizi bekliyor Adım atıyorum.. yetişemiyorum Ayağım engele takıldı Gelemiyorum anne. Ne yapmalıyım nasıl kovarım bu çelişki fırtınasını? Bir yanılgıya daha düşmek onikiden vurur vicdanımı Nasıl kurtulurum bu mutsuzluk esaretinden bilmiyorum İyi niyetim en derin kuyuya çakıldı Canım acıyor anne... Kızma bana, vurma yüzüme ayazımı Işıksız bir yol çıktı şansıma Affet Ayağım yalana takıldı Canım acıyor anne... -alıntı- . push ; D

Son düzenleme: 25 Aralık 2008 Halikarna

doğacak bebeğimiz için eşimin yazdığımız nnii. umarım beğenirsiniz İzlesene.com : Video - Ninni Eymen kulitta İlahi

kulitta İlahi

SEVGİyi Arayan Bir Çocuğum Ben &#8220;Hoş geldiniz...&#8221; &#8220;Anne bak ne kadar da büyük... Ben de onlar gibi olacağım değil mi?&#8221; SEVGİyi arayan bir çocuğum ben, adım Lale. Sevginin birçoğunu bulmuş olsam da en gerçeğini bulamadım henüz. Doğrusu çok önceleri bir kere karşılaşmışım ama tadamadan uçup gidivermiş. Şimdi nerdedir, ne yapıyordur ben de bilmem. Görürseniz söyler misiniz beklediğimi? Kardeşlerimi gördünüz mü? Belki onlar da arıyordur sevgiyi. Ben bulursam onlarla paylaşacağım sevgimi. Niçin bencillik yapayım? Sonuçta sevgi paylaştıkça çoğalmaz mı? Tekrar hoş geldiniz YUVA dediğimiz bu binaya. Biraz ürkütücü gelebilir size ama sıcacıktır aslında. Hayatımda sahip olduğum tek güzel şey diyebilirim. Annem, babam, ablalarım, ağabeylerim, kardeşlerim... Hepsiyle burada tanıştım ben. Üstelik kendimi bildim bileli de buradayım. Sizleri bundan sonra büyük ihtimalle hatırlamayacağım ama o büyük sevgiye biraz daha yaklaştırıyor, bana gösterdiğiniz küçücük kıvılcımlar. Yüzümdeki gülümsemeyi daha da arttırıyorsunuz. Bu yüzden ağlarken görmeniz zordur beni. Fakat geçen gün kendimi tutamadım ağladım. Yine sizin gibi misafirler gelmişti yuvamıza. İçlerinden biri, kardeşimi çok sevdi. Beni de sevenler oldu, ama o başka türlü sevdi. Aradan bir iki gün geçti yine geldi o kadın. Akşama doğru da kardeşimi aldı odadan. Beraberce gülümseyerek, sevgi sözcükleri söyleyerek, birbirlerini öperek gittiler. Dayanamadım ağladım işte. Kardeşim aradığı sevgiyi bulmuştu, ama bizimle paylaşmadan çekip gitmişlerdi. Şimdi ne kadar da mutludur. Eminim ki, en iyi olan her şeyi yapıyordur. Hepsinden de önemlisi hak ettiği sevgiyi görüyordur, fazlasıyla. &#8220;Ya ben!&#8221; demek istemiyorum. Biliyorum ki bir gün giden belki de ben olacağım. Ya da yine bir başka kardeşim gidecek. Eğer ben gidersem sahip olduğum her şeyi paylaşacağım. Siz, farkında olmasanız da, bulmuşsunuzdur o kutsal sevgiyi. Peki, ne duruyorsunuz? Paylaşsanıza yüreğinize hapsettiğiniz sevginizi. Anlamadınız mı hala? ANNEnizi paylaşmanızı söylüyorum size. Hani her an yanınızda olan, her zaman sizi düşünen, sizi sizden çok seven kişiyi... En çok değer verdiğiniz kişiyi birazcık olsun paylaşmanızı istiyorum sadece, ÇOCUK ESİRGEME dedikleri bu sıcak yuvamızdaki kardeşlerimle. &#8220;Hoşça kalın...&#8221; &#8220;Sevgiyle kalın...&#8221;

Halikarnas

hiçbir çocuğun kalbi acımasın. çocuklar... hayat kaynağı... saf... tertemiz, dupduru... burfur Merdümgiriz&Şevk-i

Sevgili ÇOCUKLARIMIZIN - Büyüklerden-Çevresinden ve Hayattan neler beklediğini burada gözler önüne sererek - onların sesi olmaya ve onları anlamaya çalışalım. sev beni sar beni bir tek kötü sözün sarsar beni bilinmez denizlerin kuytu koylarında bul beni bil beni al beni bu saçma sapanlıktan kurtar beni uykusuz gecelerin gizli örtüsünden çıkar beni ben bunları kimseye anlatmadım kendimle bile konuşmadım ben bunları kimseye anlatmadım bir tek sen duy diye sen bil diye sen anla diye sor beni bul beni sessiz şarkılarda çal beni bulutlar ülkesinden kuru topraklara indir beni sez beni yaz beni karmakarışıklığımdan çöz beni birikmiş tortuların kirli sularından süz beni ben bunları kimseye anlatmadım kendimle bile konuşmadım ben bunları kimseye anlatmadım bir tek sen duy diye sen bil diye sen anla diye alıntı

ÇOCUK VE AĞAÇ Çocuk, uzattı ellerini yalnız ağaca, Sordu, &#8220;derdi, kederi neydi acaba&#8221;. Niçin böyle üzgün ve durgunsun, Betin benzin solmuş, yorgunsun? ' Ellerinden tutarak, ağladı ağaç, &#8220;Bu bedenim korunmaya muhtaç, Bak, arkadaşlarımı aldılar bir bir, Bilir misin sen, yalnızlık nedir? &#8221; Çocuk, bağrına bastı ağacı sararak, Tir tir titreyen kalp atışlarını duyarak. Çok hazin bir tabloydu bu yaşanan, Yağmur gibi gözyaşıydı boşanan. Çocuğu aldı derin bir düşünce, Ne yapılacaktı en son ağaç bitince. Anlamsızdı, niçin kesmişlerdi ağaçları, Elsiz, ayaksız ağaçların neydi suçları. Gözyaşlarını silerek tekrar sarıldı, Ağaçları hiçe sayanlara darıldı. Bencillerin hırsı yüzündendi bunlar, &#8220;Dur&#8221; deyin bunlara, vicdanlı insanlar. Çocuk ağaca, daha kuvvetli sarıldı, Öyle bir haykırdı, sanki gök yarıldı: &#8220;Yeryüzündeki her ağaç, her ağaç, Hepsi de, hepsi de korunmaya muhtaç.&#8221; Ahmet SANDAL -alıntı- burfur Merdümgiriz&Şevk-i

ya ben bu konuyu kacirmisim ya yazik bana ya vallahi cok duygulandim yine cocuklar konusunda cok hassasim ama öncelikle topik sahibi kulittaya cok tsk ederim harika bir paylasim duyarli arkadasim sonrada ekleme yapan sardunya zakkum iyilik melegime ve zuzum burfura cok tsk ederim harikasiniz kizlar sizi cok seviyoruma. s. M

BEN ÇOCUĞUM Farklıdır dünyam Karnımı doyurmakla kalmayın Sevgi ve ilgi beklerim Benimle ilgilenilsin Çeşit çeşit oyunlar isterim Dostum olsun hayvanlar Ailede atılsın ilk sevgi harcım Mutlu bir yuvada Anem, babam ve kardeşlerim İşte benim en büyük emelim Doğrular öğretilsin Ben çocuğum Yanlışlarımda yol gösterilsin Öğreneceğim hayat yolunu Emek isterim Sizlere verebileceğim En güzel duygu Bilin ki neşe kaynağı Geleceğinizin temeliyim. kulitta İlahi

Bizler sokakların umut çocuklarıyız Ellerinden bir tutanı olmayanlarız Ne sevgi gösteren ne de yüzümüze gülenimiz var Nerede insanlık hani insanlar Hadi uzatın ellerinizi koyun yüreklerinizi Yansın bize de ışıklar yeşersin umutlar Sıcak ve şefkatli bakışlarınızla Bakın gözlerimizin içine Tutun ellerimizden avuçlarınızdaki sıcaklıkla Kıpırdasın suskun küllenen yüreklerimiz Bir kez olsun kendi yavrularınızın yerine koyun bizi Düşünün ayrılıkları geceleri karanlıkları yoklukları Yavrularınız evinizde karşınızda dizinizin dibinde Düşünün bir de bizleri sokakta karda kışta açta açıkta İşte onlar bizleriz sahipsiz kimsesiz sokak çocukları Kim sahip çıkar bize kim korur bizleri Dertler hiç eksik olmaz gölgedir hep peşimizde Durmadan yağmur yağar kar yağar üzerimize Hepimiz umutta hepimiz tedirgin hepimizin çatık kaşları Ah bir de olsaydı sokakların çatıları Ne olur abiler ablalar anneler babalar Verin bize umutları yaşatın bize sevgileri Yeşertin diriltin içimizde solan hevesleri Horlamayın dışlamayın kopartmayın hayattan bizleri Çocuklarınız gibi bizler de bu toplumun birer gülleri Çabuk tutun ellerinizi sarın bizdeki yaraları Biz de bu ülkenin hepinizin evlatları Yalnızız yalnız kimsesiz sahipsiz İşte onlar bizler hepimiz Çaresiz sokak çocukları Uğur Oğuz Şahin burfur Merdümgiriz&Şevk-i

Merhaba Öğretmenim! Yakında &#8220;veli toplantıları&#8221; başlayacak. Benim içimi bir korku sardı yine. Ne tuhaf bir korku bu aslında&#8230; Düşünsenize, dünyada beni en çok seven insanlar olan annem &#8211; babam ve bana en çok emeği geçen insan olan öğretmenim bir araya gelecekler, ama ben korkuyorum. Benim geleceğim için çalışan insanlar bir araya gelecekler. Sevinmem gerekirken korkuyorum. Korkumun sebebi sen değilsin öğretmenim. Geçen yıl ki sınıf hocamız yüzünden bu korku var içimde. Geçen yıl yapılan toplantıdan sonra evimizde neler olmuştu neler! Sınıf hocamız anneme beni şikayet etmiş. Annem o öfkeyle eve geldi. Babama her şeyi aktardı. Öyle bir fırça yedim ki evde&#8230; Bir hafta boyunca ailemle neredeyse hiç konuşmadık. Sadece ben değil tüm arkadaşlar aileleriyle problem yaşamıştı o toplantıdan sonra. Sınıf arkadaşlarımızdan birisinin babası o kadar sinirlenmişti ki, arkadaşımızı neredeyse evden kovacaktı. Kusurlarımızı, hatalarımızı, yaramazlıklarımızı anne babalarımıza hiç söylemeyin, her kusurumuzu ört bas edin demiyorum. Ancak anlamakta zorlandığım bazı noktalar var. Anne babalarımıza bizleri o kadar şikayet eden öğretmenimiz niçin hiç iyi yönlerimizden bahsetmemiş. Bir canavarı tarif eder gibi, &#8220;bu çocuk adam olmaz, bu kızda iş yok, ne biçim çocuk yetiştirmişsiniz&#8221; gibi cümleleri, bir makineli tüfek gibi velilerimizin üstüne yağdırmış eski sınıf öğretmenimiz. Sanki anne babalarımız &#8220;haylaz&#8221; olduğumuzu bilmiyor mu? Biliyorlar elbette. Ancak diğer velilerin içinde bu kadar rencide olunca tüm öfkeleriyle bize yükleniyorlar. Sevgili Öğretmenim. Bizim anne babalarımız zaten cahil. Bir çoğu köyden şehre çalışmak için gelmiş, bizleri okutmak isteyen iyi niyetli cahil insanlar. Annem, anneliği, sadece çocuk doğurup karnını doyurmak sanıyor. Babama sorsanız bizim için ceketini satar bizi okutur. Ancak çocuk eğitmenin doğurmak veya doyurmak olmadığını bilmiyorlar. &#8220;Biz cahil kaldık işte! Siz okuyun diye çırpınıyoruz!&#8221; derken annemin gözleri dolar. Ancak aynı annem her sabah güne &#8220;Seda Sayan&#8221; ile başlıyor. Öğleden sonraları saçma sapan kadın programları izliyor. Akşamları da mutfakta ki Televizyon da izlemesi gereken birkaç dizisi vardır mutlaka. Niçin mutfakta ki Televizyon diye soracak olursanız hemen söyleyeyim. &#8220;Ceketimi satar, sizi yine okuturum!&#8221; diyen babam, eve gelince hemen TV&#8217;nin karşısına oturur. Haberleri defalarca izledikten sonra izleyecek bir dizi mutlaka bulur! Hele birde maç varsa tamamdır. Misafir odasına kimse yaklaşamaz. Ben annemin babamın ellerinde hiç kitap görmedim. Okuma yazmaları olmasa anlayacağım. Sanki eğitim sadece diploma peşinde koşmakmış gibi anlamışlar. Bizim için &#8220;saçını süpürge&#8221; ettiğini söyleyen annem ve &#8220;ceketimi satar, sizi yine okuturum!&#8221; diyen babamın kendilerini eğitmek için hiç çaba sarf ettiğini görmedim. Bunları seninle niye paylaştığımı söyleyeyim öğretmenim. Anne babamı size şikayet etme niyetinde değilim. Ben onları çok seviyorum. Ancak onlara bu gerçekleri ben söylesem &#8220;nankör evlat!&#8221; olurum. Lütfen bir sonraki veli toplantısında beni ve arkadaşlarımı anne ve babalarımıza şikayet etmeden önce, onlara çocuk eğitimi konusunda biraz bilgi verin. Karne notlarımızı saklayın, yaramazlıklarımızı gizleyin demiyorum. Notlarımız hakkında da bilgi verin, şikayetlerinizi de dile getirin. Ancak ailelerimizi bir araya toplamışken onlara eğitim verseniz. Özellikle &#8220;Çocuk Eğitimi, Ergenlik döneminde iletişim&#8221; gibi konularda her toplantıda biraz bilgi verseniz, hem sizin işinizde kolaylaşmaz mı? Hababam sınıfındaki o sahneyi bilirsiniz öğretmenim! Hani Mahmut hoca tüm anne babaları sınıfa toplayıp, çocuklarının karnelerini onlara verdiği sahne&#8230; Orada Mahmut hoca diyor ki, &#8220;Bu karneler sadece çocuklarınızın değil, aynı zamanda sizinde karneleriniz sayılır. Bu notlar sadece çocuklarınızın değil sizinde notlarınız.&#8221; Veli toplantılarına katılmayan ailelerden hep şikayet etmekte haklısınız. Ancak bazı arkadaşlarımın aileleri öğretmenlerinin tavırları yüzünden toplantılara katılmadıklarını söylüyorlar. Sevgili öğretmenim! Anne babamı sana şikayet ediyorum belki. Yaptıkları hataları cahilliklerinden yaptıklarını da biliyorum. Ancak geçen yıl ki öğretmenimin yaptıklarını düşününce üzülüyorum. Bir öğretmenin bunları bilmesi gerektiğini, ve böyle basit hatalar yapmaması gerektiğini düşünüyorum. Tekrar ediyorum. Annem babam cahil öğretmenim! Ya sen? Halikarnas

HERKESİN BİR MELEĞİ VAR Bir zamanlar dünyaya gelmeye hazırlanan bir bebek varmış. Bir gün Tanrı'ya sormuş: - Tanrım, beni yarın dünyaya göndereceğini söylediler, fakat ben o kadar küçük ve güçsüzüm ki, orada nasıl yaşayacağım? - Tüm meleklerin arasından senin için bir tanesini seçtim. O seni bekliyor olacak ve seni koruyacak. Meleğin sana her gün şarkı söyleyecek ve gülümseyecek. Böylece sen onun sevgisini hissedecek ve mutlu olacaksın. - Pekiiiii... İnsanlar bana birşeyler söylediklerinde, dillerini bilmeden söylenenleri nasıl anlayacağım? - Meleğin sana dünyada duyabileceğin en güzel ve tatlı sözcükleri söyleyecek, sana konuşmayı dikkatle ve sevgiyle öğretecek. Peki Tanrım, ben seninle konuşmak istersem ne yapacağım? - Meleğin sana ellerini açarak bana dua etmeyi de öğretecek. - Dünyada kötü adamlar olduğunu duydum, beni kim koruyacak? - Meleğin seni kendi hayatı pahasına dahi olsa daima koruyacak. - Fakat ben seni bir daha göremeyeceğim için çok üzülüyorum. - Meleğin sana sürekli benden söz edecek ve bana gelmenin yollarını sana öğretecek. O sırada cennette bir sessizlik olur ve düyanın sesleri cennete kadar ulaşır. Bebek gitmek üzere olduğunu anlar ve son bir soru sorar: - Tanrım eğer şimdi gitmek üzereysem, lütfen söyle, benim meleğimin adı ne? - Meleğinin adının önemi yok yavrum, sen onu "ANNE" diye çağıracaksın. kulitta İlahi

Annemin ic cekisleriyle uyanmaya baslamistim Annemin gunduzleri yuzu gulmuyor Her gece agliyordu. Saclarimi oksuyor, gozlerime bakiyor Kadersizim diyordu Kadersizim kizim Bahti karalim benim. Ama ne kadar sorsamda niye agladigini soylemiyordu Daha kucuksun yavrum Buyuyunce anlayacaksin. Babama kosuyordum, Babam mutfakta sigara iciyor, Hadi salona git kizim duman seni hasta eder diyordu. Sen niye iciyorsun o zaman baba Sigara senin sagligina da zararli deyimli yani Yorgun gozleriyle Oyle ya dogru soyluyorsun kizim deyip gulumsuyordu. Dudak kivrimlarinda kaybolan sanki yarali bir gulumsemeydi Aci bir gulumseme Oysa benim babam boyle gulumsemezdi Gozlerime aci aci bakip Hadi sen salona gec demezdi. Hem nedense son zamanlarda babam cok oksuruyor Annemde hep agliyordu. Annemin sessiz ic cekisleriyle uyanmaya baslamistim Ne cizgi filimleri seviyordum artik ne barbie bebekleri Babamin yuzu gulmuyor, annem hep agliyordu Besbucuk yasindaydim. Ustelik gunler hic gecmiyordu. Herkez dah kucuksun derken alti yasim bir turlu gelmiyordu. Sabahlari erken kalkiyorduk Annem beni komsuya birakiyor Babamla yan yana yuruyup kayboluyorlardi sokagin obur basinda Oysa annem calismiyordu Babamda erkenden niye nereye gider soylemiyordu Pencerenin onunde donuslerini bekliyordum. Geldiklerini uzaktan taa uzaktan gorunce Dunyalar, dunyalar benim oluyordu. Sonra yaz geldi Dogum gunume iki gun kalmisti Herkes ne istersin diyordu Ben susuyordum Icimden hicbir sey istemek gelmiyordu. Sonra ne olduysa o gece oldu. O gece annemin sessiz hickiriklari depreme donustu sanki Ben odamdan cikarken icerden sesler geliyordu Hem ev ne cok kalabalikti Halamlar agliyor, buyuk annem agit yakiyordu. Dedem kuran okuyor &#8230;&#8230;.. Yani artik baban geceleri rahat uyacak dedi Annem sonra bayildi Ben oleydim yavrum dedi buyuk annem Olmus babamin yorganina sarildi Babamin yuzunu zorla gosterdiler Kostum sarildim boynuna Baba uyan dedim Baba ne olur uyan Uyan baba ben sensiz ne yaparim Uyanda gulme istersen bana Hem kime sokulurum aksam olunca Baba uyan yarin dogum gunum benim Baba, baba alti yasima giriyorum uyan Hicbir sey istemem sozz Gurultu yapmam, seni hic uzmem Soz baba, Baba soz Hadi bir gun daha dayan baba Baba ac gozlerini hadi uyan Babami dogum gunumde topraga verdik Dogum gunumu oyle kutladi babam, Sigarasiyla cakmagi hala bende durur O beni babamdan, babami bende ayiran Her dogum gunumde beni hickiriklara bogan, Kucucuk dunyama kiyamet olup yagan Baba, baba nerdesin Nerdesiniz babalar Babalar uyanin Bedirhan GOKÇE.. Halikarnas

yeni yılda çocuklarımız için daha çok gayret sarf etmemiz ve onları mutlu etmemiz dileği ile dilerim 2009 da aile içe şiddete ve çocuk istismari ve ihmaline karşı kalıcı ve çocuklarımıza iyi bir gelecek verecek önlemler alırız, onların gülen yüzlerini soldurmaz geleceklerini karartmayız... Şeniza. s. kulitta İlahi

Ben çocuğum, On sekiz yaşına kadar bir çocuk olarak vazgeçilmez haklara sahibim. Bu haklar, bütün çocuklar içidir; beyaz çocuk, kara çocuk, kız çocuk, erkek çocuk fark etmez. Doğduğumuz yer, konuştuğumuz dil de fark etmez. Büyüklerimizin inançlarının, görüşlerinin farklı olması yüzünden çocuklara ayrım yapılmaz. Bu haklara sahip olmak için çocuk olmak yeterlidir. MUTLU OLMAK, SEVİLMEK VE ANLAYIŞ GÖRMEK BENİM HAKKIM. Yani düşünce ve duygularımı rahatca söyleyebilme hakkına sahibim. Kimsenin benim duygularımı incitmeye, benim düşüncelerimle alay etmeye hakkı yoktur. BİR BİREY OLARAK SAYGI GÖRMEYE HAKKIM VAR. Ben başkalarından farklı olabilirim. İster daha uzun, ister kısa, ister kıvırcık saçlı, ister düz, ister erkek, ister kız olayım, bana eşit ve adil davranılması benim hakkım. EMNİYETTE OLMAYA HAKKIM VAR. Yani kimsenin bana vurmaya, bana kötü davranmaya hakkı yok. Kim olursa olsun bana kaba kuvvet göstermesine izin vermeyin. KENDİMİ TANIMAYA HAKKIM VAR. Yani yeteneklerimi bilmem için öğrenmeye ve yaptığım iyi şeylerle övünmeye hakkım var. Kimsenin beni hor görmeye ve eleştirmeye hakkı yoktur. kulitta İlahi

Anlayın Beni Ben bir çocuğum. Çocuk gibi düşünün, beni dinlerken, Çocuk gibi oynayın benimle. Beni anlamak isterseniz, Çocukluğunuzu hatırlayın, Ve çocuk olun sizde. Anlamam için sizleri, Çocuk olun, konuşurken benimle. Kızmayın bana ne olur, Yaramazım biliyorum, Çünkü ben bir çocuğum. Hiç derdi, tasası yok demeyin, Şu küçücük yüreğimde, Kimbilir, Ne dertlerim var benim de. kulitta İlahi

bende çocuktum kırmızı ayakakabılarım vardı yastığımın yanıbaşında duran... benimde kağıttan gemilerim uçurduğum uçaklarım vardı... bende çocuktum... bende bir anneyle bir babayla büyümek isterdim... ama ben bir annenin bir babanın şefkatli kollarında değil ben binlerce çocuğun kaderinin ne olacağını bilmediği yerde büyüdüm... ben bir anne gördüm... bembeyaz saçları, maviş gözleri olan, elleri emek kokan, sırtında çocukların sevgisini taşıyan... benim gibi kimsesizlere kucak açan bir annenin kollarında büyüdüm... aslında benim diğer annesi babbası olan çocuklardan farkım var... ben annemi babbamı sevginin hoyratlığında değil hayatın sillesinde görerek tanıdım... ben kimsesizlerden biriyim... bende çocuktum bende kumdan kaleler yaptım ama asla onu 2 sorumsuz insanın yıkmasına izin vermeden korudum... bende çocuğum gözü yaşlı olsada, annesi babbası olsada, ben annenin, babanın bir anlık zevklerinden doğan ama geleceği aydınlığa değil karanlık ufuklara terk edilen bir çocuğum... kimsesiz değilsiniz aslında siz içinizde milyonca kişi kadar güçlüsünüz...

canimsin zuzum emegine sagkliok cocuklar yarinlarimiz gelecegimiz onlara iyi bakmali korumali ve el üstünde tutmaliyiza. s. kulitta İlahi

Sayfa no? Yok Cilt no? Yok Hane no? Yok Ana adı? Ben sokak çocuğuyum abi Hani şu uçurtması gökyüzünde asılı kalan Bilyelerini rüyalarında unutan Ve oyuncaklarını masal kahramanlarına çaldıran çocuk varya O benim işte, o benim abi Sahi, bir annem olmalıydı değil mi? Ben dudaklarımda sokakları besteliyorum oysa Sahi abi, tadı nasıldı anne sütünün? Anneler nasıl okşar çocuklarını Anne kokusu nasıldır kimbilir? Ana ha? Bir anne çizebilirmisin benim için Karanlığın kar soğuğu parmak uçlarına bir anne Unutulmuş çocukların ürkek avuçlarına bir anne Ve yanına beni eklermisin abi? Tıpkı sulu boya resimlerdeki gibi Sımsıcak&#8230; Sahi abi, senin gözlerini kesmiyor değil mi Bir köprünün soğuk gergin ve karanlık bedeni &#8230; Sahi sen hiç seyrettin mi ay dedeyi bir köprünün altından? Üşüdün mü abi kayan bir yıldıza bakarken? Abi sen, abi sen? boşver&#8230; Gel boyat istersen ayakkabılarını Ben, aha şu ayakkabıların bağcıklarından asılıyırom yaşama Gel boyat ayakkabılarını Boyat da resmi çıksın Dostun, düşmanın tüm kaldırımlara Sayfa no yok Cilt no yok Hane no yok Yokların varlığında tam göbek bağından yakalandın mı hiç yalnızlığa? Bir de bir de babam olmalıydı değil mi? Baba? Beni dövecek bir babam bile yok biliyor musun? Nasırlı ellerinde şefkat arayacağım bir insan Kim bilir bayramlarda neler alır babalar çocuklarına Unutmuşum! Bayramlarınızda vardı sizin öyle değil mi Arifeleriniz&#8230; Bayramlarda temize çekilen dostluklar vardı sonra Oysa ben kırık dökük ıslıklar ısmarlıyorum Güneşe ve mehtaba&#8230; Yankısız, bestelenmemiş ve bestelenmeyecek Serseri ıslıklar&#8230; Bir babam olsaydı belki yeterdi Çocuk olurdum eskisi gibi Şımarırdım öylesine Boşver abi, kimin neyine bayram Kimin neyine hediye, baba kimin neyine abi Sahi senin düşlerin vardır Söylesene, göremediğini rüyanın düşünü kurarmısın Ahmet, bir düş görmüş geçenlerde Köprü altında tanıştık Yorgun ve geç gelen bir gecede Utanırken anlattı, anlatırken utandı Bir ip bağlamış gökkuşağına 'Bak ana diyormuş uçurtmamı gördün mü? Ya uçurtmamın gölgesinde bilye oynayan çocukları?Ahmetin düşü işte&#8230; Bana düşlerini kiralar mısın abi Bedava boyarım ayakkabılarını Bana düşlerini, düşlerini abi Boşver&#8230;Boşver Bak iyi parlayacak bu ayakkabılar En parlak ayakkabılarınla yürüyeceksin yaşama Sen düşünme, sokaklar düşünsün beni Gazete manşetleri, 3. sayfa haberleri düşünsün İsimsiz bir damla gözyaşı düşünsün Sen beni düşünme, düşünme be abi Nasıl olsa ben olmayan ayakkabılarımın sıcaklığıyla basıyorum tüm kaldırımlara&#8230; Olmasa da anne babası da sokakların Sokak çocuğuyum işte Ben sokak çocuğuyum Kazanılmadan kaybedilmiş bir geleceğin herhangi bir yerinde Ben sokak çocuğuyum abi Hani şu uçurtması gökyüzünde asılı kalan Bilyelerini rüyalarında unutan Oyuncaklarını masal kahramanlarına çaldıran çocuk var ya İşte o benim O benim abi O benim abi&#8230;. Bedirhan Gökçe kulitta İlahi

Çocuğum ben Ama çoğu çocuktan farklıyım Her şeye sahibim Üstelik iki kere sahibim Hangi çocuğun iki tane odası olur ya da iki bilgisayarı? Hangi çocuk iki bisiklete sahiptir? Sayısını bilmediği kadar oyuncakları? Peki ya iki tane evim olduğunu söylesem Çocukça bir hayal değil bunlar Gerçek Hem de zaman zaman canımı acıtan kabus gibi çöken gerçek Bayramlarda iki kere harçlık alıyorum İki defa doğum günüm oluyor İki kere &#8220;İyi ki doğdun&#8221; diyorlar Ve ben iki defa yaşım kadar mum üflüyorum Hediyelerim ikiye katlanıyor böylelikle Herkesten daha çok arkadaşım var Bir o mahalleden, bir bu mahalleden İki defa tatile gidiyorum Yaz tatili dönüşünde öğretmenime &#8220;Tatiliniz nasıl geçti?&#8221; konulu en uzun kompozisyonu ben veriyorum Veda ve merhabalarla yüklü otobüs yolculuklarını en çok ben yapıyorum Bazen eşyalarımı diğer evde unutuyorum Yarım kalan kitabım ben gelinceye kadar hasretle bekliyor Kavuşunca ise okunan sayfalar unutulmuş olup kitaba yeniden başlanıyor Bu şekilde yarım kalan işlerim sadece kitaplarla sınırlı değil Annemle sohbet yarım Babamla sarılmam yarım Aldığım cezalar yarım kalıyor Tercih edilmeyeceklerini düşündüklerinden hak ettiğim cezalar bile erteleniyor Sonrasında da unutuluyor Aslına bakarsanız bu durum bazen hoşuma gidiyor Çocukça bir savaşı kazanma duygusu Kazanılması gereken ise BEN Bilmedikleri ise kazanılacak bir toprağın olmadığı Çünkü bu toprak her iki tarafın yağmurlarıyla sulanacak Verimli olması için her iki tarafın tohumlarına ihtiyaç duyacak Bu toprak, tercih etme yanılgısına düşmeksizin her iki tarafın bölgesinde ayrı ayrı da olsa anlam bulacak Tam tamamlanır gibi oluyor yarımlar Ama vakit doluyor Diğer eve dönüş zamanı geliyor Zaman sanki bana herkesten daha hızlı akıyor Her ikisine de doyamıyorum Onlara kızamıyorum Beni sevdiklerini biliyorum Alıştım bu hayata Sevmedim ama alıştım Alışınca mutlu olurum sandım Yanıldım Ben ne orada ne de buradayım İki arada sıkışıp kaldım Sahip olduklarım çoğaldı belki ama bedenimle, aklımla hep ortadan ikiye ayrıldım kulitta İlahi

Korkuyorum Gerçek Hayattan Anne Daha Yeni Büyüyorum Ve Dünyayla Tanışmaya Başladım Bilmediğim Okadar Çok Şey Varmış Ki Dünya Hayal Ettiğimden Çok Farklı Anne Sen Bana Böyle Anlatmamıştın Anne Bana Dünyayı Masalalrdaki Gibi Anlattın Sen Söyle Bana Bu Dünyaya Ne Oldu Anne..? İnsanlar Niye Bukadar Acımasız Bu Yalanların Sebebi Ne? Herşey Para Sahte Hilecilik Üzerine Kurulmuş Karşılıksız Sevgi Masalalrdaki Aşk Yok Olmuş.. Anne Söyle Bana Ne Oldu Bu İnsanlara Korkuyorum Anne Hayattan Korkuyorum..

Beni Vurdular Anne! Anne ben daha küçüğüm Ağzımda mavi emziğim Henüz daha 10 günlüğüm Anne acımasız katiller vurdular beni Al kanlara buladılar minik bedenimi Acımasız bombaları tepemize saldılar anne Beni niye vurdular anne Minik bedenimi cansız kıldılar anne Ben dünyaya henüz yeni gelmişim Hayata gözlerimi 10 gündür açmışım Emzik ağzımda kime ne yapmışım Acımasız katiller beni vurdular anne Kurşunları bedenime saldılar anne Acımadan canıma kıydılar anne Çoluk çocuk demiyorlar can alıyorlar Minik masum bedenleri al kanlarla boyuyorlar Canilerin gözü dönmüş hep saldırıyorlar Dünya seyrediyor insanlar gaflette anne Kör ve sağır olmuş tüm insanlık susmakta Tüm insanlık bilsin ki ellerimiz yakalarında Hakkımızı söke söke alacağız mahşerde Beni niye vurdular anne Minik bedenimi cansız kıldılar anne... Halide Selcan Karagül -alıntı- kulitta İlahi

Çocuk olmak yokluk yoksulluk içinde çocuk olmak, pencereden baktığında kocaman binalar görüp dışarı çıktığında harap gecekondunu görmek ve çocuk olmak... çamurlu sokaklarda oynayıp, televizyonda gördüğün parkın hayalini kurmak ve çocuk olmak.. annenin ye diye eline verdiği katıksız ekmeği ısırıp pis kokan derenin kenarında oynamak ve istanbul'un taşı toprağı dert, taşı toprağı kurşun olan sokaklarında çocuk olmak tesadüfen yaşamak... kulitta İlahi

Son düzenleme: 31 Aralık 2008 kulitta İlah

"BU YERDE ÇOCUK OLMAK" Ben küçücük bir çocuğum erkek-kız fark etmez sarı saçlı, yeşil gözlü, elleri nasırlı, yüzünde yara bereler, bu yüzden sevilmez hep hor görülmüşüm. Ben bir çocuğum, oyuncağım çamurdan, oyunlarıma silah sesleri karışır, ninnilerim hep dert-keder büyürüm kardeşimin sırtında. Çocuk olmak zordur memleketimde ve dağlardasın burada, karda, kışta, ayazda. Yalın ayaklarımda yoktur sizin o süslü, ışıklı ayakkabılarınızdan ve gezmelerim de olmaz, annem, babam kardeşlerimle salıncaklı parklarda. Ben bir çocuğum koşmayı bilirim koyunlarımın, kuzularımın peşinde gün boyu taşlı, dikenli yollarda. Bazen ırgat olurum evim sırtımda, portakal, pamuk tarlalarında.. An gelir güneşte yıkanırım an gelir bir damla suya hasret, bu yüzdendir dudaklarım paramparça daha ufacık yaşımda. . Bir de korkularım vardır kimseye anlatamadığım, dil bilmezim işte bu yüzdendir sığınırım öğretmenimin gölgesine çaresiz&#8230;. Ben bir çocuğum tozlu topraklı memleketimde ve hep çocukça oynamayı hayal ederken, birden çoluk çocuğa karışmış görüyorum kendimi daha küçücük yaşımda, bu yerde &#8230;. kulitta İlahi

Sevgili Anneciğim, Ne garip; yeni yeni farkediyorum ki, çocukları anne olunca çocuklaşıyor anneler... Ve insan, zamanın nasıl insafsız bir öğütücü olduğunu bu rol değişiminde anlıyor. Eminim karnındaki ilk tekmemden, hatta doktorların 'Bundan sonra ağır kaldırmak yok' müjdesinden beridir iki kişilik yaşıyorsun yaşamı... Doğum odasında bir küçük el saçlarına tutununca değişti herşey ve o el, o saçtan hiç eksik olmasın istedin. Kimbilir kaç geceyi karyola başuçlarında derin iç çekişler dinleyip hüzünlenerek uykusuz geçirdin, kaç emzirme seansında bitkin uyuyakaldın. O gün bugündür hayatı, bir toprakla çiçeği kadar ortak üretiyor, tüketiyoruz. Yolboyu, kusurlarını hiç görmedik birbirimizin, yeteneklerimizi abarttık karşılıklı; toz kondurmadık üzerimize, kol kanat gerdik... Ben dünyanın en iyi evladıydım, sense tarihin en iyi annesi... Her çığlıkta başucumda biteceğini bilmenin güveniyle büyüdüm. Her derdimde benden çok dertleneceğini bilmenin o bencil alışkanlığıyla ayakta kaldım. Sevginle donandım... Ama sonra birden o korkunç çark devreye girdi ve yaşamın acımasız kuralı işledi ; Büyüdüm... Senin kollarında 'sen'den habersiz, bambaşka bir 'ben' çıktı ortaya. Bazen o eski 'ben'e hiç benzemeyen bir 'ben'... Çünkü farkettim ki anlattığın masalların yaşamda karşılığı yokmuş. Kızlar bir prens umuduyla kurbağaları öpedursun, ben her yalanda burnumu yokladım. Şaşırdım. Bostandaki lahanaların, ısırılmış lahanaların ve benzeri pastoral ninnilerin modasının geçtiğini gördüm sokakta... Söyleyemedim sana... 'Yaşamın değiştiğini, eski tecrübelerin artık eskisi kadar geçerli olmadığını' anlatan kitapları salonun ortasında açık bıraktım, açıp okuyasın diye... Her kuşağın o vazgeçilmez ikilemi depreşti yeniden; 'Devir de amma değişti' diye yakınırken sen; ben ilginle boğulduğumdan dertlendim. Bir yerim yaralandığında 'Anam görürse ne kadar üzülür' diye gizlemeye çalışmak küçük bir çocuk için nasıl bir yüktür bilir misin? Acından çok onda yaratacağın acı, acıtır canını... Oysa ne çok acılar paylaştık seninle... Ve ne çok sevinçler yaşadık beraber... Nasıl dar günlerde yardıma koşup, kaç şenliğine ortak olduk birbirimizin? ... Lakin artık kafesten uçma vaktiydi.'Danaların girdiği bostan'da ayakta kalabilmenin yolu, tek başına kanat çırpmayı öğrenmekten geçiyordu. Yargıladık birbirimizi bir dönem... Sorguladık... Sen bana eş dost çocuklarını örnek gösterdikçe, ben seni eş dost ebeveynleriyle kıyaslar oldum. Sen her sohbete 'Bizim çocukluğumuzda...' diye başladıkça ben, değişen takvim yapraklarını koydum önüne... Nasıl da zalim bir çark bu değil mi? Doğuyor, doğuruyor ve günün birinde yuvadan uçacağını bile bile koca bir ömrü karşılıksız veriyorsun... ... Ve hayat birden ıssız bir adaya dönüşüveriyor. Sonrası kah bir kapı zili beklentisi, kah bir mektup, kah bir telefon sesi... Gizliden gizliye özlenen bir torun müjdesi... Fotoğraflar sarardıkça solan bir yaşam ve uzaklaştıkça yakınlaştığımız bir mazinin geri dönmez anıları... Yazılarla konuştuk öyle zamanlarda... Bakışlarla anlaştık. Ağlaştık birbirimizden gizleyerek acılarımızı... Bir mimikle özleştik, bir gülüşle kavuştuk. Ben büyürken seni de büyüttüm. Şimdi çok daha iyi anlıyoruz birbirimizi... Çünkü küçücük bir el saçlarımı kavrıyor geceleri... Karyola başlarında uykusuz geceler geçiriyorum. Pastoral ninnilerle büyütüyoruz oğlumu; yalancı çocukların burunları uzuyor masallarda, öpülen kurbağalar prens oluyor. ... Ve yaşamın değiştiğini, eski tecrübelerin geçersizleştiğini anlatan kitapları kaldırıyoruz salondan gizli gizli... O korkunç çark, acımasız bir hızla dönmeye devam ediyor. Zaman, öğütüyor kuşakları... İnsan ancak mahrum kalınca anlıyor sevginin değerini... Bense sevginden mahrum kalmaya fazla dayanamayacağımı biliyorum. Can DÜNDAR