yapmayın kızlar ya ben de uzağa gidiyorum. ama çalıştığım için arkadaşım olur die düşünüyorum. çünkü kendi memleketim dışında 2 yer değiştirdim. hep de arkadaşım oldu. arkadaş falan değil de beni memleketimden ailemden uzak olmak üzüyor irem4006

Bende memleketimi değil ama alıştığım şehrimi, dostlarımı işimi bıraktım Ankara'da. Ama sana katılıyorum seni çok iyi anlıyorum. Biz hep uzak kaldık ailelerimizden. Emekli olupta onların yanına yerleşme düşüncesi benide rahatsız ediyor. Herşeyi kendi başımıza yapmaya alışmışken, Birilerinin bize yapmamız gereken şeyleri söylemesi o yaştan sonra benide çok gerer. Bazen telle bile. şunu arayın vs. demeleri bile beni çıldırtıyor şu günlerde. Bilmiyorum gelecek ne gösterecek ama sabredebileceğimi sanmıyorum. Ama burdada arkadaş lazım insana dost lazım. Neden eskisi gibi samimi olamıyoruz kimseyle. Neden güvenemiyoruz. Çat kapı gidemez olduk kimseye. Benmi çok ince düşünüyorum acaba. Rahatsızmı ediyorum diye.. E

hiç yoktu bitane kkdan buldum burda oturan şimdi kankiyiz görüşüyoz hep kk sagolsunn geceli

cnm yazın çok dikkatimi çekti ama bazı yerleri anlayamadım biraz açarmısın yada anlayan ark açabilirmi?

ankara kazandayım eşimin işi dolayısı ile geldik. muğladan sonra burası ölü şehir gibi geldi... çevrem yok fazla bi iki komşu oda fazla sarmıyoo... aynı yerde olan arkadaşlar varsa yazışalım görüşelim harmoni

evlılığimızı cok etkılıyo A

Slm. Bu konuda söyleyecek o kadar çok sözüm var ki aslında. Ama uzun tutup kimseyi sıkmak istemiyorum. Gurbet, yalnızlık, yabancı çevre, insanlar ile anlaşamamak, arkadaşsızlık öyle yakından tanıdığım şeylerki... Ben de değişik bir durum söz konusu şimdi asıl onu anlatmak istiyorum. Zaman içinde, mecburen bir başınalığa, insansızlığa, her şeyi kendi başıma halletmeye öylesine alıştım, öylesine benimsedim ki... şimdi gelecekten ürker oldum. Ömrümüz var ise belli bir zaman sonra emekli olup bir yerlere yerleşeceğiz. Etrafımda elime yağıma dolanan, şunu şöyle-bunu böyle yap diyen insanların varlığını dahi düşünmek beni deli ediyor. Ya da bugün biz sana geleceğiz diyecekler, şuraya gideceğiz diyecekler... bir sürü şey değişecek bu sakin ve tek başına hayatımızda ve alıştığımız düzen bozolacak...! ışte o zaman ne yapacağız arkadaşlar... yaşta ilerlemiş olacak. Evlendiğimiz yıllarda daha genç ve sevdamızın peşinde olduğumuz için gurbete, arkadaşsızlığa alışıyor insan. Peki sonra birden akrabalar, yakın çevre, anne-baba girecek yaşamımıza... Buna alışlabilecek miyiz dersiniz? Benim pek umudum yok ama bakalım sizler ne düşünüyorsunuz.

bende kayseriliyim evlenince istanbula geldim ve bende sizin gibiyim

oğlumun hastalği evlığimizi cok etkılıyo karabocuq rabbim sana

hepde eksik kalıck bayram nedeli ile gittim ailemin yanına pazar gunu dondum geldiğimden beri saatlerce ağlıyorum bu satırları yazarken bile.. :2: bazen herseyi bırakıp gitmk istiyorum ailemin yanına H

çok zor insan kendini çok yalnız hissediyor ailemi çok özlüyorum çevremi off gnr

bende balıkesirliyim evlendim konyaya gelin geldim gurbet çok zormuş insan yakınlarını özlüyor. benimde hiç arkadaşın yok konyada bıraktık geride geldik işte ama çok özlüyorum memleketimi arkadaşlarımı ailemi... H hkdturan göbüşümde bi melek

5-6tane arkadasım var ama 2tanesı baska benım için.. çok samımıyız 3umuzunde bulundugumuz sehırde hiç akrabası yok uzaklardan geldık ama kafa yapılarımız uyusuyor buda yter bize. ancak evıme yerlestıgım ilk 1ay evımden hiç cıkmadım alısmak zor oluyor cidden kekula Rabbime emanetsin

arkadashlar yapmayin ben bashka ulkedeyim, birakin arkadashi aileyi burda ayni dili konushan kimse yok, tamamen bambaska kultur M

çok üzgünsünüz hepiniz içim acıdı inanın benim erkek arkadaşım sakaryalı orda oturuyor ben de izmirde oturuyorum 3 yıldır görüşüyoruz artık işi ciddiyete dökelim diyor... ben illede 2013 olsun diyorum çünküüü ailemi bırakmak ve gitmek istemiyorum.. orda izmirimsiz ailemsiz arkadaşlarımsız naparım ama elinde sonunda olacak ben babamı özlerim ama anneme sarılmak isterim ama :26: kardeşimle dertleşmek isterim ama evlenebilelim diye tecilini kaldırıp askere gitti. şimdi şırnakta rabbim hayırlısıyla gelmesini nasip etsin bi de... 2013 e çok var allahım kabus başlamasın hazır değilim... E

öyle deme canım ben de aynıyım ama hayat işte nolcağı belli olmuyo götürdüğü yere eyvak-llah diyoruz :gitme:

buyudukce bızı saymiyo bızde oğlumuzla uğraşmaktan bırbırımızı unutuk vebuda evliğimızı bıtırmek uzere geceli

keske sadece sehrimi terketmis olsaydim... ben ülkemi de terkettim... ve yanimda sevdiklerim yok... arkadas yok... ailem yok... bir kendim bir ben... kalakaldim gurbette... mafoldumben M

Çok uzun yazmışım gene, kusura bakmayın arkadaşlar.. kısa yazmayı hiiç beceremiyorum. Sıkmam kimseyi umarım. Sevgiler. melony kızım sağ salim

çok zor bir durum aileden uzak yaşamak katlanılabilir bi durum ama bazen dayanılmaz oluyor acısı telefon yetmiyor seslerini duymk yetmiyor.. S

:a015: ahhh ahhh burası tam benlik bende memleketimden bayaaa uzaklardayım tanımadığım bilmediğim bir kültürün içindeyim, samsunluyum ama diyarbakırda yasıyorum 1-2 aydır kimsecikler gelip gitmiyor komsuluk olayı yok ve daha kötüsü hiç arkadasımda yok tek arkaslarım eşim, bilgisayarım ve telefonum mafoldumben

merhabalar dun aksm 3 yıllık sevdıcegımzn benı ıstemeye gelecklerı gun kararlasınca babam okeyı verınce tutustum... acaba yapabılrımyım boluda dıyee... ist yasıorum ve calsıyıroum... yaaa ne dersnz kızlar cokmu zorlanıo ınsn sevdıgıne kavusunca ınsan unutmuomu herseyı

bende aynen sizler gibiyim. sivastan aydına gittim. herşeyi bırakıp çok zorrrrrrr. aydında benim gibi olan biri varmı aranızda tanışalımm. kekula Rabbime emanetsin

kıyamam, bende bayramdan beri hala kendime gelemedim, sizin gidebilme olasılığınız yokmu, ben eşime çok diretiyorum gidelim diye bu hayat bana boşuna gibi geliyor E

bende bende bende Z

Mantıklı tabikide ama herkes nasıl bir araya gelcek birde eşler var :) internetten arkadaş buldm dese pek güvenmezler ama aileden uzak yaşamak inanın çok zor evt eşlerle mutlu olouyorsun ama bir tarafın hep eksik kalıyor. ömür boyu nerdeyse ailene hasret yaşıcaksın göze almak çok zor ben aldım ve pişmanım yanlış anlamayın aile sevgisi ağır basıyor sanırım H

http://www.kadinlarkulubu.com/tup-b... mail-atalimherkes-buraya-33.html#post12043423 kızlar ne olur bu adrese bir uğrayın bizim bu mucadelemizde bizleri yanlız bırakmayın aranızda anne olanlar var anne olmamanın verdiği duygunun ne demek olduğunu sizler anlarsınız lütfen sessiz kalmayalım tüp bebek de yeni cıkan yasaya E

8 aylık daha

keske ben de sizler gibi sevdigim insanla ayri bir sehirde yasayabilseydim.. Elbette aile ile ayni sehirde yasamanin artilar var, ozellikle cocuk oldugu donemlerde.. Ama ben 8 senedir ailesinden uzakta olan biri olarak yalnizliga alismis durumdayim.. Sadece esim girecek hayatima ve daha guzel olurdu diye dusunuyorum.. Calisma ortaminda guzel arkadasliklar kuruluyor zaten.. Benim su ana kadar hep oyle oldu.. Ben de tam tersi memleketine donmek istemeyen gruptayim.. Angel wing

bu topikte yalnız olanlar aynı şehirde olanlar tanışssa arkadaş olsa kimsenin sorunu kalmaz bence E

bende yalnnızlığa alıştım valla allahtan kızım var iyiki onu doğurmuşum yoldaşım.. N Nagihan kızıma kavuştum

bende sizdenim arkadaslarım var ama kafam fazla sarmıyor

benimde :'( bütün arakdaşlarım kayseride ben ise Ankarada yapayalnız ayakta durmaya çalışıyorum. ama gücüm bitti bitecek. çok zorlanıyorum

ben bu konuları hiç okumayayım bari kafayı yıcem yoksa Blackcandy

bende gurbete gidecem düşünüp duruom nabcam die ( geceli

super yaaaaa... Keske benim de o sansim olsaydi ama mumkunse ingilizce konusulan bi ulke.. bayanssulusmile esc_ kaan'ım canım

slm kızlar bende gurbetteyim adana'dan malatya'ya geldim. kimsem yok burda. ne kendi ailemden ne eşimin ailesinden. kafayı yicem artık. sadece komşular var. şöyle dertleşebileceğim bi arkadaşım bile yok. komşular desen hepsinin yaşı var. kendi akranların gibi olmuyo. sevdiklerinden uzakta gurbette olmak ne zormuş ;(( melony kızım sağ salim

eşinin göndermemesi kötüymüş, kaç yılllık evlisin E

neden ki bilmiyorumkismile

bende kendi şehrimden uzağa evlendim. ıstanbulluydum Eskişehir'e geldim. ılk başta tabii sudan çıkmış balığa döndüm. Ama eşim kurslara yazdırdı gidip gelirken şehre alıştım. Sonra işe başladım pek kafama göre birilerini bulamasamda 1-2 arkadaş edindim. Eşimin arkadaşlarıınn eşleriyle de tanıştım. Şu an evdeyim kayınvalidemle arkadaş gibiyiz sık görüşüyoruz diğer arkadaşlarla da öyle.. Ama ne de olsa ıstanbulda ki gibi değil. Zamanla çevreniz gelişir merak etmeyin.. aysegul

slm, p1t1rc1k.. Kendime göre açık yazdım ama, anlaşılamamışım ilginç. Evlenecek, ıstanbul'a gelin gidecekmişsiniz. Allah yolunuzu açık etsin öncelikle. Hayal ettiğiniz herşeyi görmenizi dilerim. Hep bu şekilde evlendik gurbete gittik. ılk başlarda gerçekten insanı zorluyor bu durum. Yani yakın çevrenizden, memleketinizden kopmaktan bahsediyorum. Buna kendinizi hazırlarsanız çok etkilenmezsiniz diye düşünüyorum. Aslında evlilik kadın için zaten başlı başına bir değişim, yakında olsak bu böyle-uzakta olsak böyle, dünyamız 180 derece değişiyor. Beni ailemden ayrılıp gurbete gitmek çok zorlamadı esasında. Bana zor gelen çevre edinememek, arkadaşsızlık oldu. Ve yıllar içinde (11 yıllık evliyim), kendi kendime yetmeyi, kimseden yardım almadan ayaklarımın üzerinde durmayı öğrendim. Ve buna çoook alıştım. Şimdi sıkıntım, yarın öbürgün yerleşik bir hayata geçersek, bir yere yerleşirsek, anne-baba ve akrabalarımız hayatımıza karışacak birşekilde... ışte o zaman ne yapacağım bilemiyorum. Size ne, siz ne karışıyorsunuz diyemeyeceğim... ama öte yandan benim kurduğum düzeni değiştirmelerine de seyirci kalamayacağım. Eşim emekli olduğunde kendi memleketine yerleşmek istiyor. Bense hiç taraftar değilim buna. Kendi memketime de gitmeyi hiç düşünmedim. Ortalarda bir memleket olmalı diyorum hep içimden. Çünkü büyüklerle şu saatten sonra bir yerde yaşayamam. Burada bir sürü arkadaş, kaynana-elti-görümce-vs diye yazıp duruyor. Kimse aileler ile beraber olmaktan hoşnut değil. Hele benim gibi yalnızlığa alışan biri için bu durum, hiiiç hoş değil. Nişanlı iken ben sizin gibi 'acaba vazmıgeçsem' hiç demedim, çünkü eşimin mesleğinden dolayı uzaklarda olmak zorundayız bunu biliyordum ve bu benim için güzel bir şeydi. Çok aileye düşkün, çok bağlı bir kimse değildim zaten. Size yaşamadığım birşeyi anlatamam ama, tek tavsiyem olabilir evlilik arifesinde. Gelecekte benim konumuma gelirmisiniz bilmiyorum. Eğer böyle bişey var ise şimdiden nişanlınız ile oturup konuşun ve anlaşın derim. Gelecekte neler olur biter, zamanın size getirecekleri neler olur... tüm bunları konuşup anlaşın. Zira zaman öyle hızlı geçiyor ki, koşturuyor. Yıllar geçiyor ve birsürü düşünce çıkıyor önünüze. Benim gibi 'şimdi ne yapacağım' demenizi istemem. Bir takım sözler alın nişanlınızdan ve yarın gerektiğinde bunları ona hatırlatın. Çünkü nişanlılıktaki gibi olmuyor evlenince çoğu erkek. Bu da bizim erkeklerimizin gerçeği malesef... aklınzın bir kenarında olsun istedim. Size bol şans ve mutluluklar dilerim.

Selam arkadaslar bende Istanbula geldim yalnizim... dertleselim.

bende varım gurbette evlıyım çok zor bıde hamiş olunca iice zor F

ben de konyaya yeni taşındım.. eşim ve 3 kızım dan başka kimse yok burda... herkes adanada...

ben de gurbet geliniyim. ankaradan afyona geldim eşim burda görev yapıyo. zor oluyo tabı uzaklaşmak. ama alıştım ben mecburen. bı de burası köy gibi bi yer adam gibi bi marketi bilem yok. ama alıştık. napak.3 5 tane arkadas edındım ben burda. gün yapıyoruz burda alışmadıgım için komik oluyo. günü annemler yapardı şimdi ben yapıyom:) E

EVET SİZDE BENİM GİBİ MİSİNİZ.? eski arkadaslarınız yanınızda yok burdada fazla kimseyi tanımıyosunuz kimse sizi tınlamıyor mu. :çok üzgünüm: :hulya:

bende 7 ay önce istanbuldan çanakkaleye 7 aydır 2 kere ailemin yanına gittim. ve çok zorlanıyorum ilk zmnlar eşimle çok sorunlar yaşadık birde üstüne hamile kaldım hemen. sorunlar dahada büyüdü. şimdi daha iyiyz ama ailmeden uzak olmaya tahammül edemiyorum. bir gün çekip gitmekten korkuyorum. eşimle konuşsamda çok anlayışlı değildir kendisi :2::2: . push ; H

bende istanbulda tek başımayım. çok sıkılıyorum. hiç arkadaşım yokkkk E

Kızlar ben de Denizli'den Antalya'ya gelin geldim. Ama burada hiç akrabamız yok. ılk yıllarda baya zorlanmıştık. Acaba birimizin memleketine geri mi dönsek, yalnızlık zor diyorduk. 4,5 sene oldu. Çok şükür şimdi çok iyiyiz. ış arkadaşlarımız var ikimizin de, ama insana asıl arkadas olan dost olan eşi oluyor gurbette. Şimdi ailelerimizden uzakta olmak ikimize de huzur veriyor. Düşünüyoruz aynı şehirde de olsak, işten güçten haftada bir ya görüşürdük ya görüşemezdik. Herkes yerinde sağolsun kızlar. Sağlık haberlerini almak bizi mutlu etmeye yetiyor. Şimdi çok alıştık buraya. Burdan başka bir yerde yaşayamayız diyoruz. Hayat sevdiğinle her yerde güzel. Allah hepinizi hayırlı insanlara çattırsın. Sözünün eri, dürüst ve namuslu insanlarla karşılaştırsın. Elbette arkadaşsızlık insanın canını sıkıyor; ama üzülmeyin. Hayata ve insanlara karşı pozitif ve sıcak olun. Çevrenizdekilerin yaşları size yakın olmayabilir; ama yalnızlıktan kafayı yemektense olgun teyzelerden hayata dair öğütler dinlemeyi tercih edeim. Hepiniz gurbet ellerde sevgiyle ve huzurla kalın. Umarım sıkmamışımdır. . push ;

Siz turkiyede yalnizsaniz biz yurt disinda ne yapalim?

eşler bizi biraz daha düşünmeli bizim yerimize koymalılar kendilerini ama yapamıyorlar gerçekten... dogdugun yer değil doydugun yer demişler. neyse arkadaslık kurmak isteyen olursa ben burdayım valla face de de hesabım var izmirliyim ama bodrumda oturuyorz. 1 kızım var 18 aylık oğluma hamileyim6 aylık ailemden uzaktaym 3-5 arkadasım anca var ama arkadas dost değil tabiki. eski arkadaslarımlada görüşemiyorm aramız koptu iyice kimse aramaz oldu bende pek gidemiyorm. evde el işi yaparak vakit geçiriyorm. o yeteneğim var allahtan AR_YA

bende istanbulda ailesinden ayrı yaşayan biriyim. evlenip buraya yerleştim ama şöyle kafama göre arkadaş edinemedim iyiki oğlum var. en yakın arkadaşım.

bende eşimde aynı yerdeniz ama ankarada oturuyoruz ve bende burdan çok sıkıldım kendimi yapayanlız hissediyorum işyerinde çok yakın 2 arkadaşım var ama hayata bakışlarımız farklı onlar markadan, kıyafetten konuşuyorlar, beni sarmıyor pek banu86

onun ailesi yanındayız burda evimiz var işi burda bırakmaz. konusu açılınca bile tepki veriyor. birde hamileyim 7 aylık anlıcan durumum baya kötü. çıkıp gidesim var ama.. herseyi bırakıp H

olmaları çok birsey deişmiyor daha çok huzursuzluk çıkıyor onlar istiyor hep yanında olayım ben istemiyorum. sevmeyiz pek birbirimizi. hersey zor gidiyor hayatımda anlamsız. bütün yol boyunca ağladım geldm hala ağlıyorum arkadasım yok kimsem yok eşim tek bir yere yollamıyor. çıldırcam burda. ailemin yanında olmk istiyorum :2: H

slm irem4006 kekula Rabbime emanetsin

inan bende evlendiğimde 14 ay oluyor o kadar çok sıkılıyordum ki sonra komşularla kaynaştım artık gün bile yapıyoruz çarşıya pazara beraber gideriz hatta gerçi aynı memleketteyiz ama sanırım sen insanlara yaklaşmaktan çekiniyorsun ama bir adım atarsan öyle sıcakki benim insanım sana dost kardeş bile oluralar.

Bende Sakarya'dan tam 15 saatlik uzağa, Trabzon'a geldim.. Hemde hiç istemeden... Zorla.. Eşim zorladı, mecbur bıraktı beni.. Ağlaya ağlaya geldim buraya.. Evet, çok zor alışmak.. Yapayalnız kalıyorsunuz.. Tek bir insan bile bulamıyorsunuz karşınızda.. Eşim nasıl olsa kendi memleketinde.. Adım başı tanıdığa rastlıyor.. Ya ben... Bunalıma girdim.. Panik atağım ve depresyonun maksimum düzeye çıktı.. ilaçlar.. Nöbetler.. Krizler... derken günler geçiyor işte.. Başka şehirden insanlarla evlenirken bir kere daha değil, yüz kere daha düşünün derim.. Nişanlılıkta verilen vaatler unutuluyor hanımlar.. Baştan bunları bilerek, kabul ederek evlenin bence... karabocuq rabbim sana

bende varımmmmmm Z

sen en azından hamilesin ve eşinin ailesi yanında, benim oda yok kimsemiz yok burda edi ile büdü gibiyiz, çocuk bile yapamadım korkudan bayramdan hiç dönesim yoktu E

bende evliyim canim ama mutlu dıyılım geceli

yalnızlık çok zor allah herkese iyi bir eş ve iyi bir dost versin kızlar ne diyim kaderimiz neyse onu yaşamaya mecburuz hayatın götürdüğü yerde atcaz kendimizi.. herkese iyi aksamlar..

kizlar ben size ne deyim bilmemki?Ah bide benim durumumu bilseniz halinize sukrederdiniz valla. Su kadarini söyleyim etrafinizdaki insanlarin sizinle ayni dili konusuyor olmasi bile bir teselli olmali sizlere... en azindan arkadas edinmek icin onunla iletisim kurmak icin ortak bir diliniz var ve ayni kulture sahipsiniz... neyse daha fazla demeyim kizacaksiniz simdi bana Mermaid

Kızlaarrr istanbulda evliyim ve arkadaşım yok istanbulda olan bayanlar var mı :) S

şans meselesi canım burda bir arkadas var uzaktan gelme ama ev sahipleri nasıl tutuyolar kızları gibi yemeği bile orda yiyorlar gelinleride var ama bizde ne arar o sans yok anam yok evlenp gitme uzaklara . push ; pelin67 cok şükür

evlendim. balıkesire gittim. ailem arkadaşlarım ist. da. çok ama çok sıkılıyorum arkadaşda bulamadım. bazden diyorum ki keşke evlenmeseydim. çok zor tek olmak ya ana baba kardeş yok. KIZILCIKLI Kıskandığım

selam

Bende aileden uzağa gidicem haziranda bazen düşünüyorum merak ediyorum nasıl olucak diye ama şunu düşünüyorum sonra yeni başlangıçlar, yeni çevre, yeni bir hayat ve yeni bir ben. Herşeyi yeniden kurma gücü bizim elimizde değilmi zaten. Yeni düzene alışmak zaman alıcak ama güzel şeyler düşünüyorum güzel olacağınıda biliyorum :) gulcedetay

ah kızlar siz yenede kendi ülkenizdesiniz.. ben azerbaycandan gelin geldm eskişehre 3 senedır kaynanamlarda yurd dişinda cok sıkılıyorum sadece 1 arkadaşm var.. eskışehirde olan varsa tanışmak isterm... karanfil.. en

arkadaslar bir tanesi dostttur hayatınızdaa onu belirleyinnn

evet kızlar ya benimde hıc arkadaşım yok ve ailemden de uzagım cok zormuş. sevdigin birisiyle evleniyosun ama sevdiklerinden uzak kalıyosun napalım alışmaya calışacagız :çok üzgünüm

bende senin gibiyim evliyim ailemden arkadaşlarımdan uzaktayım(

canım bende istanbuldayım aynı durumdayım kafayı yicem ya L

ben aileme çok bağlıydım. annemle kardeş gibiydik herşeyimiz beraberdi ve şimdiye kadar hiç ayrılmamıştım. üniversiteyide memleketimde okumuştum.8 ay önce evlendim ve hala alışamadım. annemi babamı sevdiklerimi bıraktım. işimden istifa ettim. memleketimden gittim. hepsi birden acayip ağır geldi. bir başıma akşama kadar evde yalnızım yeni bir işe de giremedim. geceleri hıçkıra hıçkıra uyandım hep. şu anda memleketimdeyim annemin yanında. nasıl alışacam bilmiyorum ama gurbet zor. ... nil

gnr cumm bende istanbuldayım irtibat kurabiliriz ne dersin.. zemuszemus