Güney İlleri Gök mavi, dağlar ak, ovalar yeşil... Dört mevsim bahardır güney illeri Çiğ düşmüş çiçekte gün ışıl ışıl.. Bir sarı, bir mordur güney illeri Yollar kıvrım kıvrım iner yokuştan, Köpüklü suları dökülür taştan Kuşları çiçekten, çiçeği kuştan Seçilmeyen yerdir güney illeri Dağılır yaylanın boz dumanları Eğilir yıldızlar öper çamları Bir başka alemdir yaz akşamları Cennet ile birdir güney illeri Baharda haz duyar nar çiçeklenir Arı sesi çan sesine eklenir Tüm güzellik Toroslarda renklenir; Oylum oylum kardır güney illeri Motor sesiyle uyanır sabah Kekik kokusuna boyanır sabah Özene- bezene yaratmış Allah, Ne geniş, ne dardır güney illeri Ordadır ozanın gönül bolluğu Sevgi sıcak sıcak, aşk buğu buğu.. Gerçek yiğitlerin harman olduğu Eşsiz bir diyardır güney illeri Abdurrahim Karakoç Önceki

Tut Ellerimden Sırat&#8217;tan incedir sevda köprüsü Beraber geçelim tut ellerimden. Niyet ak güvercin, vuslat gökyüzü Beraber uçalım tut ellerimden Gönüldeki birlik kalkandır dışa Aldırma ayaza, yele, yağışa Giden ilkbahara, gelecek kışa Beraber göçelim tut ellerimden. Birleşmek üzredir şafakla gurup Korku beklenilmez kapıda durup İster zehir olsun, isterse şurup Beraber içelim tut ellerimden. Çağır hayallerin en ötesini Yakından duyarsın aşkın sesini Sonsuz mutluluğun penceresini Beraber açalım tut ellerimden. Hatırla kaybolan hatıraları Elmastan ışıklı, altundan sarı Zaman tortusundan işte onları Beraber seçelim tut ellerimden. Şüphe "başlangıç"tır, karar "nihayet" Zamanı zamana etme şikayet Kaçmak kurtuluştur diyorsan şayet Beraber kaçalım tut ellerimden Abdurrahim Karakoç Che

HASAN'A MEKTUP - 21 Kırk yıl geçti değişen yok be Hasan Sahnedeki deli yerli/yerinde.. Taşlar mı anlasın sen anlamazsan Başımızın keli yerli/yerinde.. Siyaset meydanı yine toz/duman Kurtuldum sanıyor gözünü yuman Vallahi halimiz dünkünden yaman İşte sağı-solu yerli/yerinde.. İrfanı kaybettik, köreldi zeka İlk önce kılavuz basıyor faka Rehavet kırtlakta, keyifler keka Gözümüzün külü yerli/yerinde.. Adalet arardık, el&#8217;an ararız Mezarlıkta bayram, şölen ararız Kendi koynumuzda yılan ararız Medyumların falı yerli/yerinde.. Daraldı, sıkıştı huzur çemberi Bir adım atmadın daha sen beri Çürümüş olsa da et, kemik, deri Mezardaki ölü yerli/yerinde.. Hakkımız dibine gömüldü hak&#8217;in Nasihat ederler; sakin ol, sakin Devlet çırılçıplak soyuldu lakin Bak devlet-i ali yerli/yerinde.. Borçlarımız katlandıkça katlandı Kimi aç ölürken kimi yat&#8217;landı Ne şevk bulduk, ne ağzımız tadlandı Ve herkesin dili yerli/yerinde.. Muhasip taksimden, kesirden aciz Aydını cümleyi tefsirden aciz Yazı da, kelam da te&#8217;sirden aciz Eyyamcının yolu yerli/yerinde.. Milli kanalları kurutturdular Milleti pop ile uyutturdular Türk&#8217;e türküsünü unutturdular Bağlamanın teli yerli/yerinde.. Çabuk yoldan köşe dönme gereği Kaşık gibi kullanan var küreği Gasp edildi namuslunun yüreği Vurguncunun eli yerli/yerinde.. Yüz misli çoğaldı angut&#8217;u, toy&#8217;u Bananeci sebil, ahmak diz boyu Doldurdu üstsüzler sahili, koy&#8217;u Sapanca&#8217;nın gölü yerli/yerinde.. Karamsar bir tablo çizdimse boşver Riskli sahalarda gezdimse boşver İdrakini yorup üzdümse boşver Her kapının kulu yerli/yerinde.. Farkı fark eyledik, farka bağlandık Topyekün bir koca çarka bağlandık Borsaya, dolara, marka bağlandık IMF&#8217;nin pili yerli/yerinde.. Keçileri dağa kaçırma sakın Gelecek müjdeli haberler, yakın At gözden perdeyi, etrafa bakın Her bahçenin gülü yerli/yerinde.. Abdurrahim KARAKOC Che

1932 yılının Nisan ayında Kahramanmaraş ili, Elbistan ilçesine bağlı Ekinözü köyünde dünyaya gelen Karakoç&#8217;un şiir merakı küçük yaşlardan gelmektedir. Şiire merakının bir sebebi de ailesinde dedesi, babası ve kardeşlerinin şair olmasıdır. İlk yazdığı şiirleri 2 kitap olacak hacimde iken beğenmeyip yaktı ve 1958 yılından itibaren yazdıklarını 1964 yılında &#8221;Hasana Mektuplar" ismi altında kitap haline getirdi. 1958 yılında bulunduğu kasabada belediye mesul muhasibi olarak memuriyete girdi ve 1981 Mart ayında emekli oldu. Şiirlerinde esas unsur olarak insanı ele alan şair, şiirleri yüzünden otuza yakın mahkemeye verildi fakat hepsinden beraat etti. 1985 yılından beri gazetecilik yapan Karakoç, bir ara politikaya girdi ve ayrıldı. Yayınlanmış şiir kitapları: Hasan'a Mektuplar (1965), Eli Kulakta (1969), Vur Emri (1973), Kan Yazısı (1978), Suları Islatamadım(1983), Beşinci Mevsim(1985), Dosta Doğru, Akıl Karaya Vurdu(1994), Yasaklı Rüyalar(2000), Gökçekimi(2000), Gerdanlık - I (2000), Gerdanlık - II (2002), Parmak İzi(2002). Che

Saati Yok Eremi Yok Aşktan yana söz duyunca Ben hep seni düşünürüm Uçsuz hayaller boyunca Ben hep seni düşünürüm Yıldızlar kayar yüceden Renkler sıyrılır geceden Yüreğim sızlar inceden Ben hep seni düşünürüm Aklın ucu değer hiçe Yol ararım içten içe Kainat uyur sessizce Ben hep seni düşünürüm Korkunun bittiği yerde Haz duyarım ince ince Bir mezar görsem bir yerde Ben hep seni düşünürüm Zaman hep sonsuza akar; Meyve dökülür, dal kalkar Çiçeklere bakar bakar Ben hep seni düşünürüm Rüzgar eser ilden İl'e Sağlıkta bitmez bu çile "Var"dan öte, "Yok"ta bile Ben hep seni düşünürüm Kaynak: Dosta Doğru Abdurrahim Karakoç Che

GEZİNTİ Yalnızlık... caddede, sokakta, evde Ben beni özlerim; gurbet bu derim. Mezarlıkta güler yaşlı bir dede Yaşarır gözlerim; gaflet bu derim. Sevgi gürül gürül içime akar Gönlüm dalgalanır ayağa kalkar Özüm dost kucaklar, gözüm dost bakar Bağlarım, çözerim; rahmet bu derim. Kendi yavrusunu yemez kurt soyu Gül açtı sayarım düğünü, toyu Derde denk olursa sabırın boyu Göğsüme dizerim; servet bu derim. Zulüm tez doyurur, adalet aç kor Yazık! . Arkasında intikam, öç kor Toprak beş-on kemik, bir tutam saç kor Düşünür gezerim; ibret bu derim. Susayan toprağı gökler emzirir Acıkan ağacı kökler emzirir Dost ilhamlar beni, yoklar emzirir Oturur yazarım; nimet bu derim. Abdurrahim KARAKOC Che

Sergi Zümrüt bahçe, Altın saray Girdim amma beğenmedim Ortasında elmas bir ay Gördüm amma beğenmedim. Hak diye döndüm yönümü Boynuma taktım ölümü İstediler ak gönlümü Verdim ama beğenmedim Çile çektim sünnet diye Kınadılar cinnet diye Çağırdılar cennet diye Vardım ama beğenmedim Kalbim tarla, sevgim başak Tahammülü yaptım kuşak Dost yoluna candan döşek Serdim amma beğenmedim Beyde makam, beyde para Garibanda türlü yara İnsanlığı insanlara Sordum amma beğenmedim Başlar hep beyine muhtaç Mideler dolu, gözler aç Her çıbana üç-beş ilaç Sürdüm amma beğenmedim Gelen olmadı çağrıma Ellerim düştü böğrüme Var gücümle öz bağrıma Vurdum ama beğenmedim Abdurrahim Karakoç Che

Balaban'im Geldi gönderdigin şiirden mektup Arada bir böyle yaz Balaban'im Zaman siciminin ucundan tutup Bazen bagla, bazen çöz Balaban'im Fikir gölü derinleşir girdikçe Dostluk gülü gümrah açar derdikçe Sihhat, zaman, mekan, imkan verdikçe Cevapsiz birakmam, söz Balaban'im Ahval-i aleme kafayi takma Allah Kerim, sabri elden birakma Ilmi düstur eyle, imani sakla Gayrisi savrulan toz Balaban'im Huzur içte gerek, kabukta degil Vuslat acelede, çabukta degil Akil da baştadir, topukta degil Çile yemekteki tuz Balaban'im Ahlaki, töreyi kenara atan Dine "Afyon" diyen, vatani satan Müslüman olamaz, Türk degil zaten Dayanmaz görmeye göz Balaban'im Demişler ya "Kuvvet birlikten dogar" Kar, yagmur zamani gelince yagar Nasihatim o ki dinlersen eger Işaret "ben" degil "Biz" Balaban'im Çevremizi saran türlü ihanet Gün geçtikçe görünüyor daha net Başlangiçta bilmek degil kehanet Bagrimiza girmiş köz Balaban'im Zaman geldi esir olduk maddeye Zaman geldi hasir olduk caddeye Zaman geldi küsur olduk şetteye Daha bunlar bize az Balaban'im Dört yanimi gurbet yazmiş kaderim Dosttan mektup gelir, biter kederim Gözlerinden öper, selam ederim Aydinlik günlerde gez Balaban'im Abdurrahim Karakoç Che

Misilleme ''İki kere iki dört'' ediyorsa, Ben de seni seviyorum, darılma Bir de ''Her gecenin sabahı var'' sa Ben de seni seviyorum, darılma Demişler ki, ''Çivi, çiviyi söker'' Her eşek çamura bir defa çöker Madem ''Kar üşütür, ateş te yakar'' Ben de seni seviyorum, darılma ''Her yokuşun bir inişi olur'' sa, ''Aka aka, su çukuru bulur'' sa, İnsan doğar, yaşar, sonra ölürse, Ben de seni seviyorum, darılma Durup dinlenmeden akarsa pınar, Her yıl kıştan sonra gelirse bahar, Balıkların suyu sevdiği kadar Ben de seni seviyorum, darılma Dikkat eyle geçmiyorum sırayı; Bozar ise kader bozsun arayı Aç ekmeği sever, fakir parayı... Ben de seni seviyorum, darılma Abdurrahim Karakoç Che

HASAN'DAN GELEN MEKTUP - 2 Ekinden umudu kestik Domuz bir değil beş değil. Akrep doldu yorgan, yastık Bu iş bildiğin iş değil. At belleyip vurduk eyer Eşeklere verdik değer Huyu nasıl dersen eğer Bu çüs de makbul çüs değil. Güneş doğmaz oldu cama Yırtığı kirletti yama Adam bizim adam amma Adamın başı baş değil. Demir cıvıyor sıcaktan El kalkmaz oldu kucaktan Ateş kovuldu ocaktan Bu aş, yenecek aş değil. Böyledir işte son durum Sözler yorum, işler yorum... Gerçeği anla diyorum Gönlümüz gene hoş değil. Abdurrahim KARAKOC Che

Bereket Aşk dedin, bağrıma soktun bıçağı Akan kanım göl olmadan tükenmez Sevda kokan bu yaranın çiçeği Petek petek bal olmadan tükenmez Hasret nedir? Yarına sor, düne sor İnanmazsan dönder-aktar gene sor Sensiz geçen geceleri bana sor Saatleri yıl olmadan tükenmez Görsem derim biçimini, rengini Kötü talih yüksek yapar engini İçimdeki bu sevginin yangını Kemiklerim kül olmadan tükenmez Abdurrahim Karakoç Che

TAKSİM Bana Mevlana'yı, Yunus'u verin Mecnun'u, Leyla'yı size bıraktım Kırk yıldır susuzum, bir tas su verin Irmağı, deryayı size bıraktım Talipli değilim şöhrete, şana, Makamı, rütbeyi yük etmem cana Dostluk, sevgi, şefkat yetişir bana, Dövüşü, kavgayı size bıraktım. Zaman yoktur ekip, biçip, sürmeme Ham topraktan haram mahsul dermeme Bir tek gönül kafi gelir girmeme Konağı, sarayı size bıraktım. Çokta değil, hakta buldum huzuru, İstediğim alın teri, göz nuru Benliği, kibiri, iğrenç gururu Faizi, bankayı size bıraktım. Hiçbiriniz telaş etmesin boşa Doyacak gözünüz toprağa, taşa.. Beni inancımla koyun baş başa.. Topyekun dünyayı size bıraktım. Abdurrahim KARAKOC Che

Genelge Dar zamanda düşmanların altına At olanlar safımıza gelmesin Garibanın, fukaranın sırtına Bit olanlar safımıza gelmesin Ağırlık, irilik ölçüsün bırak; Tartıya vurulmaz beyinle, yürek. Bu ülkede iman gerek, ruh gerek; Et olanlar safımıza gelmesin. Öte dursun işkembeden atanı Lazım değil kaçan ile yatanı Menfaate rüşvet verip vatanı Fit olanlar safımıza gelmesin Sapıklar her yerde atsa da çamur; Gerçek mayasına kuvuştu hamur; Adam istiyoruz dört başı mamur! İt olanlar safımıza gelmesin Gönül bahçesinde korku gezeni Asla kabul etmez ülkü düzeni Sevdası, sabırı, aklı, izanı Kıt olanlar safımıza gelmesin Biz zulüm ayında güneş çağıyız; Hira'dan feyzalan Tanrıdağ'ıyız! Biz meyve bahçesi, üzüm bağıyız, Ot olanlar safımıza gelmesin Parolamız her zamanda, her yerde; Ölmek var da baş eğmek yok namerde Bu imana, bu ülkeye bu derde Yad olanlar safımıza gelmesin. Abdurrahim Karakoç . push ; Che

Bayramlar Bayram Ola - V Giden bayramlardan almadık bir tat Gardaş bu senenin bayramı nasıl? Şenay'larda bayram hergün, her saat Elif'in Döne'nin bayramı nasıl? İçinde boğulduk derdin acının Uykusu bitmedi şeyhin, hacının Üç gardaşı şehit vereh bacımın Oğulsuz ananın bayramı nasıl? Neşe topuğumda, elem boynumda Sen çoğunu anla, ben az deyim de Kim öldü, kim kaldı garip köyümde Ya bizim hanenin bayramı nasıl? Dert deşmek değildir gayem niyetim Düşündükçe sızlar kemiğim etim Gelini dul kalmış, torunu yetim Ak saçlı ninenin bayramı nasıl? Hangi eller sürer suçluyu suça Güdümlü başların destesi kaça Kimler zorlanıyor gönülsüz göçe Boş kalan binanın bayramı nasıl? İşkence altında ezilen canlar Masum yiğitlerle dolu zindanlar Ses verin mezardan ulu sultanlar Yusuf&#8217;un Kenan&#8217;ın bayramı nasıl? Bizden sandığımız bize yabancı Görünen simalar göze yabancı Kabukta bayram var, öze yabancı Söyleyin mananın bayramı nasıl? Sabahtan haber yok, ufuklar kara Semerkant kan ağlar, yanar Buhara Keşmir, Kabil, Kerkük hasret bahara Kudüs'ün, Sina'nın bayramı nasıl? Ayşe'nin bayramı gözyaşı, firak Sultan'ı derdiyle baş başa bırak Sormadan geçemem etmişim merak Nükhet'in, Nana'nın bayramı nasıl? Mücahid maddeye yapar akını Devrimci soygundan tutar yükünü Biz toprağa verdik Hikmet Tekin'i Katil'in, Zana'nın bayramı nasıl? Doğduğundan beri çamlar deviren Ekranda iftira, yalan savuran Salyası, ülkeyi göle çeviren Boynuzlu dananın bayramı nasıl? Abdurrahim Karakoç Che

Bir Güzel Ülkü Yüreklerde kök bağlayıp yaşayan Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Ezelden ebede müjde taşıyan Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Yesi'deki kutsal aşkın mayası Malazgirt'te Alparslan'ın rüyası Söğütteki has kilimin boyası Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Yunuslayın "Et-kemiğe bürünen" Selim ruhta Yavuz serdar görünen Şems misali cümle kirden arınan Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Bedenlerde Koç Köroğlu yüreği Debreştikçe yakın eyler ırağı İman kalesinin bayrak direği Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Riya duygusuyla dolup taşmamış İlimden, irfandan uzaklaşmamış Benlik çamuruna ayak basmamış Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Dedem Korkut töresiyle töreli Edep, ahlak, sevgi, saygı sıralı Kırk yıl önce... aklım erdi ereli Bir güzel ülküdür günül verdiğim. Her kapıda bir hesaba girmeyen İnancından zerre taviz vermeyen Dost alnına kara leke sürmeyen Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Mazlumun yoldaşı, zalimin hasmı Kendine put yapmaz heykeli, resmi Hak'tır, adalettir, rahmettir ismi Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Bu ülkü candadır, sokakta yatmaz Güneştir... bir doğdu, bir daha batmaz Menfaat uğruna kimseyi satmaz Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Şiddeti, kavgası, kanı olmayan İçinde öfkesi, kini olmayan Sonsuza uzanan, sonu olmayan Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Bedir&#8217;den Bizans&#8217;a akıp gelen o Küfür setlerini yıkıp gelen o İlahi kaynaktan çıkıp gelen o Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Sinan'da estetik, Itri'de ahenk Sebillerde hayat, kubbelerde renk Mevlana'da ilim, Barbaros'ta cenk Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Nizam-ı Alem'dir Hak'kın sözü bu Söylediğim cümle sözün özü bu Tek damlada umman eyler bizi bu Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Ülkü demek makam, mevki, taç değil, Ülkü demek totem, sembol, haç değil Kul icadı kof ilkeler hiç değil, Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Taze filiz vermiş Edebali&#8217;yle Çiçeklenmiş Haci Bayram Veli&#8217;yle Ulubatlı Hasan&#8217;daki haliyle Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Şehitlerin kanlarıyla ıslanan Destan olup mavera&#8217;dan seslenen Atıf'larla Said'lerle beslenen Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Türk'e ihsan olmuş "Kavm-i Necip"lik Boş hayaldir bu şerefe rakiplik Hayatlar gergeftir, ameller iplik Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Ne yazdımsa inanç, ahlak, örf ile Postaladım gönül denen zarf ile Anlatılmaz yirmi dokuz harf ile, Bir güzel ülküdür gönül verdiğim. Abdurrahim Karakoç Che

Büyükler Bilir Yalan dolan ile devran sürmeyi Biz ne bilek beyim büyükler bilir Milletin başına çorap örmeyi Biz ne bilek beyim büyükler bilir Rüşvet vermek rüşvet almak nasıl şey Hazineden para çalmak nasıl şey Terlemeden zengin olmak nasıl şey Biz ne bilek beyim büyükler bilir Erken palazlanıp erken ötmeyi Değirmenler kurup baş öğütmeyi Hele... meydan meydan adam gütmeyi Biz ne bilek beyim büyükler bilir Anlamayız kopya nedir, asıl ne Perde, sahne, solo, koro, fasıl ne Üçkağıtta erkan nedir usul ne Biz ne bilek beyim büyükler bilir Viski, votka çekip keyif çatmayı Dansöz kucağında stres atmayı Milleti bölmeyi, vatan satmayı Biz ne bilek beyim büyükler bilir Seyrettikçe ana-baba filmini Hissederiz baskısını zulmünü Lisans üstü maskaralık ilmini Biz ne bilek beyim büyükler bilir Adettir gerekmez malumu ilam Taklide günaydın, asıla selam Ne hınzırlık varsa hasıl-ı kelam Biz ne bilek beyim büyükler bilir Abdurrahim Karakoç Che

BAMBASKA Doktor, benim derdim bambaşka bir dert Ağrıyan yerimi sorma boşuna. Yazdığın reçete değer mi zahmet Kağıtla kalemi yorma boşuna. Kerem eyle, fayda vermez yardımın Tıp ilminde çaresi yok derdimin Her tarafı gurbet olmuş yurdumun Düşünceme tuzak kurma boşuna. Gönlüm yığın yığın hasret yüklüdür İçimde tarifsiz keder saklıdır Sökemezsin yaralarım köklüdür Merhem sürüp, sargı sarma boşuna. Dost yolları nakışlandı kanımdan Sevdiklerim vergi keser canımdan Sükuta muhtacım, ayrıl yanımdan İncitip günaha girme boşuna. Aşk koymuşlar ıstırabın adını Alamadım yaşamanın tadını Yapacaksan eğer bana yardımı, Öldür kurtar, ilaç verme boşuna Abdurrahim KARAKOC Che

ARAMIZDAKİ FARK Sen dünden gelirsin, ben yarından gelirim Doğmadık bebekler diyarından gelirim. Sen müebbet inkarda kılmışsın kararı Ben Kalubela&#8217;nın ikrarından gelirim. Abdurrahim KARAKOC AYNANIN İKİ YÜZÜ Bir, zirvede habire şiştikçe şişene bak Bir, tabanda her adım yıkılıp düşene bak Bir, ülke yansa bile yan gelip yatanlara Bir, yangın söndürmeye çarıksız koşana bak. Abdurrahim KARAKOC Che

HASAN'A MEKTUP - 16 Açlıktan, tokluktan sual edersen Ocak bizim amma, aş bizim değil. Hırsız çıktı kara yüzlü geceler Uyku bizim amma, düş bizim değil. Öküzler harmana eğri bakıyor Kızıl toprak, ak tohumu yakıyor Bu yıl yumurtalar hep cılk çıkıyor Yuva bizim amma, kuş bizim değil. Öyle bir durum ki Allah etmesin Kurtlar taşır ayıların sıtmasın Ne duyarsan garibine gitmesin Gövde bizim amma, baş bizim değil. Her sabah bir kuşun tüyünü yolduk Verha düşmanların davulun çaldık Öpmeyi yitirdik, ısırgan olduk Ağız bizim amma, diş bizim değil. Gittikçe her yüke alışıyoruz Ağlanacak yerde gülüşüyoruz Gönüllü gönülsüz çalışıyoruz Emek bizim amma, iş bizim değil. Abdurrahim KARAKOC Che

Cevapsız Kalan Sualler Yürü: duvar beton, otur yer beton Tavana bakarsın " bakma der" beton - Yağmur kokan toprakların nerede? Ne çiçekler açar, ne kuşlar öter Yolların on adım ötede biter - Serbest gezen ayakların nerede? Her günü hasrettir haftanın ayın Hani ya bayramın, düğünün, toyun? - İlin, yurdun, konakların nerede? Gönlün gamdan göçer, gama taşınır Boş direkler boynu bükük düşünür - Dalga dalga bayrakların nerede? Deprem mi geçirdin, talan mı gördün? Kanlı haydutlara haraç mı verdin? - Obaların ocakların nerede? İnancın cezalı, yüreğin tutsak Konuşacak yerde çaresiz susmak - Dudakların, dudakların nerede? Abdurrahim Karakoç Che

Dün Gece Çelik testereyle kestim suları Yıkadım duvara astım suları... Düşümde düşüme girdim dün gece Buluta yaslandım ışığı tuttum. Seni hatırladım, seni unuttum Kendimi kendime sordum dün gece Topladım yolları eyledim yumak Musalladan gayri görmedim durak... Durmadan düşünüp durdum dün gece Toprağı boyadım otlar ağladı Oturdum kalkmadım atlar ağladı... Tuttum yorgunluğu yordum dün gece Dertler gecikince gidip yokladım Yırtık bohçalarda umut sakladım Kırgınlık bağını kırdım dün gece Şişelerde mahkum çiçek kokusu Yağdı yüreğime renk renk korkusu... Yok yere yokluğu vurdum dün gece Ay doğdu gölgeler çöktü üstüme Hicran alev alev aktı üstüme. Gözümü yollarda gördüm dün gece Aydınlığa koştum karanlık çıktı Her sevgi, her vefa bir anlık çıktı... Güç-bela ben bana vardım dün gece Dosta şiir yazdım "hatıra" dedim Belki bir dost gele otura dedim Gönlümü toprağa serdim dün gece Abdurrahim Karakoç Che

Suç Olsa Da Ne diyorsa İslam dini Uyacağız suç olsa da Gerçeği örten kefeni Yırtacağız suç olsa da. Alnımız ak, yüzümüz ak İslam olan olmaz korkak Batıla batıl Hakka Hak Diyeceğiz suç olsa da. Çiçeklenir sevda serde Cihad, düğün olur merde Nur-u Kuranı her yerde Yayacağız suç olsa da Baba, Ana, Bacı, Kardaş Ehl-i küfre açtık savaş İslamın yoluna can baş Koyacağız suç olsa da. Cihad bize bayram düğün Ta doğuştan haşre değin Her an zikrullah gömleğin Giyeceğiz suç olsa da. Mana doldurmuş içleri Gam mı maddenin suçları Dine taş atan hiçleri Sustururuz suç olsa da. Abdurrahim Karakoç Che

YOLDAKİ KUTLU GÜN Gün gelecek Güneşin doğup battığı mekanlarda Ve küfrün çığlık attığı mekanlarda Bizim türkülerimiz okunacak. Gün gelecek Tomurcuklar taşacak kılıfından Ve kılıçlar sıyrılacak kınından Edepsizler edebini takınacak. Gün gelecek Ne zalimler kalacak, ne zulüm Ve o günler yoldadır gülüm Hak ayağa yekinecek. Gün gelecek İnsanlar yiyecek, ayılar bakınacak Eğriler doğrulardan sakınacak. Gönül kilimleri adalet üzre dokunacak Namusluların yakındığı kadar da Namussuzlar yakınacak. Abdurrahim KARAKOC . push ; Che

Doğmadan Önce Sormuşlar "ezelde aşk var mı?" diye Ben kalpten vuruldum doğmadan önce. İster azap deyin ister hediye Meçhule sürüldüm doğmadan önce. Yılmadan ben bana beni anlattım Günahı tövbeyle yıkayıp attım Ebed kapısında ölümü tattım Kefene sarıldım doğmadan önce. Gönlüme sevdanın güneşi doğdu Şüphe iklimimi ışığa boğdu İlk yağmurum Kalubela&#8217;da yağdı Bulandım duruldum doğmadan önce. Sevdim, sevgiliye giden yol uzun Şerbetini içtim ateşin, buzun Bazen girdabına düştüm sonsuzun Çok öldüm-dirildim doğmadan önce. Duydum ki var varmış, yok yokmuş güya Gerçeği alt etti gördüğüm rüya Kendi kopyam imiş meğer şu dünya Düşündüm, yoruldum doğmadan önce. Ezelde, ebedde aşkı gördüm ben Mezarda, mabette aşkı gördüm ben Gazapta, rahmette aşkı gördüm ben Aşk ile karıldım doğmadan önce. Abdurrahim Karakoç Che

Hatırlatma Mektup derken şiir oldu bak gene Darılırsan ben ölürüm unutma... Taze sarmaşığım hoyrat bedene... Sarılırsan ben ölürüm unutma Bir gün güneş olur göle doğarsın Bir gün yağmur olup yola yağarsın Bir gün çiçeklerden koku sağarsın Yorulursan ben ölürüm, unutma Kılıç ağzı yoldur ok ucu meydan Dikkat etsen benim canımsın ey can Koyakta kekliksin kayada ceylan Vurulursan ben ölürüm unutma... Aşk denince aklı bırak deli ol Işık ışık gökten inen dolu ol Boz-bulanık akan yağmur seli ol Durulursan ben ölürüm unutma Dinlemek zor, anlatmak zor yar beni Göreceksin dertte gamda gör beni Gönül toprağıma yaptım türbeni Dirilirsen ben ölürüm, unutmaAbdurrahim Karakoç Che

Beşinci Mevsim Düştü can evime dördüncü cemre Dünyayı üçüncü gözümle gördüm. Dörtyüz seksenbeş gün çekti bir sene Onaltıncı aya takvimsiz girdim. Aynalara baktım korku gösterdi Saatler her sabah kırkı gösterdi Namlular, nişanlar Türk'ü gösterdi Hayatım boyunca hedefte durdum. Gül sundum yediler, koklamadılar Armağan can verdim saklamadılar Gittim... gelir diye beklemediler Kaybolan gölgemi yollara sordum. Getirdim yanıma ay'ı bir karış Ölçtüm ki dağların boyu bir karış Şehiri bir adım, köyü bir karış Damlada denizdir en küçük derdim. Savurdum, eledim, seçtim zamanı Yaprak yaprak tel tel açtım zamanı Haftada üç asır geçtim zamanı Nereye gittimse zamansız vardım. Yırtıldı ruhlara çizdiğim resim Yazık, kulaklara sığmadı sesim Yaşadığım şimdi beşinci mevsim Çağın çilesini sırtıma sardım. Abdurrahim Karakoç Che

MİNİ ETEKLİ KIZLARA Etek topukta olur, seninki ta baldırda Belli ar'ı, namusu unutmuşsun bıldır'da.. Baban tıraş olurken baksın ayna yerine Hele sen şu mereti biraz daha kaldır da! . Abdurrahim KARAKOC MİRASYEDİ NESİL Devlet devlet diye naralar atıp Devleti harcadık... daha ne kaldı? Milli duyguları ucuza satıp Milleti harcadık... daha ne kaldı? Parti merkezleri kıblemiz oldu Kirli-paslı giren tertemiz oldu Kazanan kesemiz, midemiz oldu Ümmeti harcadık... daha ne kaldı? PKK &#8220;Kürdüm&#8221; der, Kürtleri vurur Alevi, Sünni&#8217;den uzakta durur Dindar, karşısında laik&#8217;i bulur Vahdeti harcadık... daha ne kaldı? Nereye baktıksa hoş bakamadık Bir düştük, bir daha hiç kalkamadık Sarıldık dünyaya, bırakamadık Ahreti harcadık... daha ne kaldı? Dilendik batıda, dağıttık şarkta Ar-namus kalmadı ev ile barkta Ekranda, sahnede, caddede, parkta İffeti harcadık... daha ne kaldı? Sözleri, zehirli yılan ettik biz Her şeyi her şeyi yalan ettik biz Sevgiyi, dostluğu talan ettik biz Hürmeti harcadık... daha ne kaldı? Şartlandık en cani arzular için Koymadık tek mani, arzular için Üç günlük nefsani arzular için Cenneti harcadık... daha ne kaldı? Vurduk, çaldık, çırptık bin bir iş yaptık Gözümüze, gönlümüze diş yaptık Yöneldik israfa, gösteriş yaptık Nimeti harcadık... daha ne kaldı? Saldılar batıya, bir batıl izden Umutlar, hayaller kırıldı dizden Sılayı aldılar ellerimizden Gurbeti harcadık... daha ne kaldı? Zevk-safa içinde şah ile vezir Biri &#8220;hakimim&#8221; der, birisi &#8220;Hızır&#8221; Bekledik bekledik gelmedi huzur Mühleti harcadık... daha ne kaldı? Çağ delirdi... beden hasta, can hasta Haram dolu, riya dolu her tasta Akıl iflastadır, amel iflasta Rahmeti harcadık... daha ne kaldı? Ahbaplık-komşuluk nerde erenler? Duruyorsa haber versin görenler Söyleyin söyleyin eski yarenler Sohbeti harcadık... daha ne kaldı? Sünneti kaybettik, farzı kaybettik Sahabeden miras tarzı kaybettik Manevi talebi, arzı kaybettik Kısmeti harcadık... daha ne kaldı? Abdurrahim KARAKOC Che

Bebege Sitem "Aman gelme" dedim, bak geldin işte Dünyaya meylin var, beşer&#8217;sin bebek Bir bilsen dünyamız neyin nesidir Ayırır ağzını işersin bebek. Kimisi su katar içtiğin süte Kimisi at sokar yediğin ete Günahtan, hileden, haramdan öte Zulmet kuyusuna düşersin bebek. Yukarıya gitsen "köle" sayarlar Aşağıya insen tefe koyarlar Her saat bir başka renge boyarlar Baktıkça sen sana şaşarsın bebek. Önün bal-petekli, elin mühürlü Omuzun kötekli, dilin mühürlü Haftan ipotekli, yılın mühürlü Aydan, günden mahrum yaşarsın bebek. Sevgimiz rüşvettir seversek seni Aldatmak içindir ne versek seni Kalleş çağımızla eversek seni Gerdeğe girmeden boşarsın bebek. Abdurrahim Karakoç

Saç Meselesi Karlı dağlar gibi dik durur başı, Bahar bulutuna benzer saçları. Ayrı bir konudur kirpiği kaşı, Yaralar bağrımı ezer saçları. Kaç gönül takılı kalmış telinde, Dalgalanır omuzunda, belinde. Bazen ak gerdanda, bazen alında, Yayladan yaylaya gezer saçları. Yanakları çiçek açmış nar gibi, Gözleri çağşaklı bir pınar gibi, Göğsü mor sırtlara yağan kar gibi, İlla hepsinden güzel saçları. Bağlar ki esen yel atmasın diye, Görenler itiraz etmesin diye, Kimsenin gözüne batmasın diye Akşamdan akşama çözer saçları. Abdurrahim Karakoç Che

İLAN Ne diyorsa İSLAM DİNİ Uyacağız suç olsa da. Gerçeği örten kefeni Soyacağız suç olsa da. Alnımız ak, yüzümüz ak İslam olan olmaz korkak Batıla batıl, hakka hak Diyeceğiz suç olsa da. Çiçeklenir sevda serde Cihad, düğün olur merde Nur-u Kur'an'ı her yerde Yayacağız suç olsa da. Baba, ana, bacı, gardaş Ehl-i küfre açtık savaş. İslamlık yoluna can, baş Koyacağız suç olsa da. Cihad bize bayram, düğün Ta doğuştan haşre değin Her an Zikrullah gömleğin Giyeceğiz suç olsa da. Mana doldurmuş iç'leri Gam mı maddenin suçları.. Dine 'Taş' atan piçleri Sayacağız suç olsa da. Abdurrahim KARAKOC Önceki

Topraktaki Sevince Al elmalar yeşil dalı eğince Yaprakların ucu yere değince Bak o zaman topraktaki sevince Hava bulutlanıp gök gürleyince Bir yağmur başlar ya inceden ince Bak o zaman topraktaki sevince Sevdalılar al kefeni giyince Kara yerler seni beni yiyince Bak o zaman topraktaki sevince Abdurrahim Karakoç Che

Fotoğraf Resmine baktığım güzel kız, genç kız Unuttum, Unuttum, Unuttum seni Eski bir albümde durursun yalnız Unuttum, Unuttum, Unuttum seni İki harf, bir imza, bir tarih; garip Besbelli üçü de mutsuz muzdarip Aklımı zorlama karşımda durup Unuttum, Unuttum, Unuttum seni Bilemem aradan geçti kaç sene Memleketin nere, kimsin adın ne? "Hatırla" diyerek bakma yüzüme Unuttum, Unuttum, Unuttum seni. Kaynak: Dosta Doğru Abdurrahim Karakoç Che

Vatandaş Türküsü - III: Mebus Beğ Vallahi sıtkımı sıyırdım senden, Tiksintimi naz belleme mebus beğ Yoksulluktan yanan bağrımı, Isınacak köz belleme mebus beğ. Mosturan meydanda sağol çok yaşa Benim tütüne zam, senin maaşa... Bulgur bulamazken çorbaya, aşa, On kuruşu az belleme mebus beğ. Yevmiyem on lira senede üç ay, Dokuzu işsizlik vay efendim vay... Üstelik benimle eylersin alay, Vatandaşı yoz belleme mebus beğ. Çalışa çalışa kuruyor kanım, Vergi şeleğinden çıkıyor canım; Sen insansın amma ben de insanım... Yolunacak kaz belleme mebus beğ. Gruba esirsin, lidere dayak... Uçuruma sürür beni bu ayak Tama vekilimsin, şu halime bak; Haksızlığı hak belleme mebus beğ. Görevin sırf parmak kaldırmak değil, Biraz da milletin derdine eğil Meclise hürmet et, ne döv, ne dövül... Hizmet belle, söz belleme mebus beğ. Abdurrahim Karakoç Che

Unutma Bacım Türksün, Müslümansın; dahası var mı? Unutma bunları aman ha bacım. Senin ak yüzünden ak olmamalı Dağda kar, külekte ayran ha bacım. Bir kocan olmalı, bir evin senin; Artsın, eksilmesin şerefin senin; Barışta annelik görevin senin, Savaşta silaha davran ha bacım. Hak yolun yolcusu kalmaz arkada; Gücünü, gönlünü ülküye ada. Yaşamak ne kadar hakkımızsa da, Canımız Türklüğe kurban ha bacım. Donsuz "yıldız"ları edinme örnek, Kırk sandığa sığmaz bir kirli gömlek. "Namus için" diyor en kutsal ölmek; Ceddinin yazdığı ferman ha bacım. Eskiyi, yeniyi bırak bir yana; Her şeyin iyisin, doğrusun ara. Uyma köksüzlere, olma maskara; Aman ha, aman ha, aman ha bacım. Abdurrahim Karakoç Che

İNSANLARIN DRAMI Hilkatten bugüne her ne çektiyse Zekası kıtlardan çekti insanlık. Hazar zamanıysa, sefer vaktiyse 'Gel'lerden, 'git'lerden çekti insanlık. Putçular put dikip dünyalar vurdu Tezahürat arttı, tefekkür durdu Firavun emretti, Nemrut buyurdu Yürüyen putlardan çekti insanlık. Küfür gemisinde hep kürek çeken Etrafa iftira tohumu eken Kula kulluk için yarışa çıkan Tasmalı itlerdan çekti insanlık. Aferine göbek atan, oy atan Hatasını sevap diye dayatan Masum gönüllere girip boy atan Zararlı otlardan çekti insanlık. Gün geçmedi üç-beş Nemrut türedi Kötü günler kötülere yaradı Yitirenler yanlış yerde aradı Hitler'den, bitlerdan çekti insanlık. Abdurrahim KARAKOC Che

Vatandaş Türküsü - V Alo: ağam beğim, efendim alooo! Burası Türkiye, ben bir vatandaş Hayatım illallah, geçimim abooo! Ben tazıyım, tavşan oldu ekmek, aş. Evimizde pencere yok, ışık yok; Çocuk doğar beleyecek beşik yok; Pilava yağ, tarhanaya kaşık yok; Öte yandan, çoluk çocuk dokuz baş. " Efendi köylü" yüm bir de şaka mı? Cenderme keyfiçin tutar yakamı Kimlere güvenip dönsem arkamı, Gavur olur, irisinden vurur taş. Verem, tifo, sıtma bende sayısız, Şu koca dünyada kaldım dayısız Ekmek telaşından gamsız, kaygusuz, Geçmedi birgünüm sürdü bu savaş. Sülemen'de hava, İbiş'te hava Koltuğa girince bitiyor dava, Nutuk bol, oy beleş, makam bedava... Seçimden seçime ucuzlar traş. Mamıdali zaten boynuzlu bela, Kırmızı yoğurdu döküyor yola Ben sağa giderim, o çeker sola Nasıl uygun siyah göze sarı kaş. Asker kaçakları çatar orduma; Dinsiz fetva verir dini derdime! Bir canım var adamışım yurduma; Bende korku eğlenir mi be gardaş. Nerelisin deme.. her yerde varım; Memleketim Urfa, Manisa, Çorum, Edirne, Hakkari, Muğla, Erzurum, Antalya, Trabzon, belki de Maraş. Abdurrahim Karakoç Che

ACABA Uyuyan göllere ay ışığında Sevginin resmini çizsem kim anlar? Tomurcuk ayrılıp, gül açtığında Yağmurun saçını çözsem kim anlar? Bir mekan kaplamış ne varsa nerde Kendi ötesini saklar her perde Sonsuzluğun sona erdiği yerde Huduttan bir kulaç kazsam kim anlar? Aşk, kömür beyazı; kin, süt karası Eklenir yarama her dost yarası Et oldum bıçakla kemik arası Cellatla ahdimi bozsam kim anlar? Doğumda yalan var, ölümde gerçek Bir şeyler anlatır balık, kuş, çiçek Kırık gönülleri toplayıp tek tek Toplayıp göğsüme dizsem kim anlar? Gün geldi zamanı gömdüm kabire Dağ oldu aklımın verdiği fire Bağlasam telaşı çelik zincire Sabrın derisini yüzsem kim anlar? İçte deprem olur dışın düğümü İhlassız çözülmez işin düğümü Aklımdan geçeni, düşündüğümü Okusam kim dinler, yazsam kim anlar? Abdurrahim KARAKOC Che

DUYDUN MU? Karagözlüm, kavuşmayı beklerken Ayrılığın vakti geldi, duydun mu? Beraberce diktiğimiz çiçekler Açılmadan önce soldu, duydun mu? İçimde acıdan ırmaklar çağlar Gözlerim yaş dolu, gönlüm kan ağlar Tatlı hatıralar, sıcak sevdalar Hakikatsiz rüya oldu, duydun mu? Kara talih ile olunmaz yarış Eğer küskün isen gitmeden barış Belki son ayrılık, belki son görüş Kavlimiz yarıda kaldı, duydun mu? Çok olur dağların karı-kıcısı Böyle imiş alnımızın yazısı Bu mevsimsiz ayrılığın acısı... Ok vurdu sinemi deldi, duydun mu? KARAKOÇ&#8217;um, kalbim yara, dilim lal... Ömrümün ufkunu sardı bir melal Beslediğim umut, kurduğum hayal İçime ateşler saldı, duydun mu? Abdurrahim KARAKOC Che

BU ÇAĞRI SANADIR Bir damla SU gönder bana Eğer gönderebilirsen Ana sütü gibi tertemiz olsun Bir damlası Karadeniz Bir damlası Akdeniz olsun Bir avuç TOPRAK gönder bana Edirne koksun, Ağrı koksun Her zerresi burcu burcu Türkiye koksun Anadolu&#8217;dan çağrı koksun Bir dilim EKMEK gönder bana Yiyince lezzetini hissedeyim Bereketini hissedeyim Köy köy, tarla tarla Memleketimi hissedeyim Bir demet ÇİÇEK gönder bana Renkleri; Sarı, kırmızı, beyaz ve mavi olsun Rayihası, estetiği semavi olsun Bir tutam SEVDA gönder bana Veysel Garani&#8217;nin, Yunus Emre&#8217;nin Sevdasından olsun Mevlana&#8217;nın Mevla&#8217;sından olsun Sevdaların hasından olsun Bir RÜYA gönder bana Yürürken, otururken Güneşi, Ayı seyredeyim Aradan kalksın tüm duvarlar Maverayı seyredeyim Bir damla ALIN TERİ gönder bana Yazdığın ŞİİRLERİ gönder bana Okumaya ihtiyacım var... Abdurrahim KARAKOC Che

Hak Yol İslam Yazacağız Kör dünyanın göbeğine Hak yol İslam yazacağız. Kuşların göz bebeğine Hak yol İslam yazacağız. Yola, ağaca, pınara Esen yele, yağan kara Yağmur yüklü bulutlara Hak yol İslam yazacağız. Koç burcuna, yay burcuna Bebeklerin avucuna Minarelerin ucuna Hak yol İslam yazacağız. Bucak bucak, köşe köşe Kara taşa, kor ateşe Yıldıza, aya, güneşe Hak yol İslam yazacağız. Askerlerin miğferine Kağnıların tekerine Budanın tunç heykeline Hak yol İslam yazacağız. Her kapının eşiğine Her sofranın kaşığına Balaların beşiğine Hak yol İslam yazacağız. Herkes duyacak, bilecek Saklanmaz gayrı bu gerçek Yaprak yaprak, çiçek çiçek Hak yol İslam yazacağız. Abdurrahim Karakoç Che

Yağmur Yağar Gibi Ormanlarda yuvasını yitiren Bir kuş görsem sen gelirsin aklıma. Beni alıp uzaklara götüren Bir düş görsem sen gelirsin aklıma. Gönlüm viranedir, yakılmış, yanmış Hayal mermerinde hatıram donmuş. Asırlar öncesi duvara konmuş Bir taş görsem sen gelirsin aklıma. Toprak, ağacın her hali güzel Gölgesi, meyvesi hem dalı güzel Nerede, ne zaman faydalı, güzel Bir iş görsem sen gelirsin aklıma. Açılmış bir çiçektir her gülen dudak Kılıfta tomurcuk zor gülen dudak Bir dostluk bakışı, bir gülen dudak Bir diş görsem sen gelirsin aklıma. Yüreğinde deli taylar eş inen Gam ilinden dert iline taş ınan Altmış yıl yaş ayıp bin yıl düş ünen Bir baş görsem sen gelirsin aklıma. Abdurrahim Karakoç . push ; Che

Dönüş Bunca yıldır bir hiçliğe Gittim sana geliyorum Yeter artık döne döne Bittim sana geliyorum Durdum ve düşündüm demin Baktım bu yol daha emin Ayrılmamaya bin yemin Ettim sana geliyorum Gözüm yaşlı gönlüm garip Yalvarayım dedim varıp Benliği benden çıkarıp Attım sana geliyorum Aşk tokmağı değdi örse Durmam gayri dünya dursa Dünden kalma neyim varsa Sattım sana geliyorum Bıraktım öfkeyi kini Oldum bir rahmet ekini Seni sevmenin zevkini Tattım sana geliyorum Abdurrahim Karakoç Che

Açık Dilekçe Görmediğim bir bambaşka durum var Sizin şehrin kızlarında savcı bey Yaklaşanı ta yürekten vururlar Kan kokuyor gözlerinde savcı bey Gayeleri gönül kırmak dal gibi Bakışları çifte favül bal gibi Ülkeler fethetmiş bir kral gibi Gurur dolu pozlarında savcı bey Kaş yaparken, göz çıkarır elleri; Çok silahtan tesirlidir dilleri Hayret ettim, bir tuhaf ki halleri Poyraz eser yüzlerinde savcı bey Derviş olup çıktım tığsız, tebersiz İlk görüşte avladılar habersiz Pişirdiler beni tuzsuz, bibersiz Kebap oldum közlerinde savcı bey Bölüştüler gönlüm ile aklımı Davacıyım, ara benim hakkımı... Bir yol göster, haklı mıyım, haksız mı? Yorulmayın izlerinde savcı bey. Abdurrahim Karakoç Che

Benzettiler Yeni bir afyondur yenen her lokma Biber avrupalı, tuz avrupalı. Gülücükler sahte kirpikler takma Dudak Avrupalı, göz Avrupalı. Bebeklikte benliğini yitiren Tepe tepe tepemizde oturan Bizi çıkmazlara alıp götüren Ayak Avrupalı, iz avrupalı. Birisi diskoda içer kıvırır Birisi kulüpte konken çevirir Yapmasını bilmez ki yıkar devirir Ana avrupalı, kız avrupalı. Kalıba uydurdu uyduklarımız Yazmakla bitmez ki duyduklarımız Paris modasıdır giydiklerimiz Astar avrupalı, yüz avrupalı En mahrem yerlerin kalktı örtüsü Beş santim tırnaktır ellerin süsü Bütün bunlar medenilik ölçüsü Cilve avrupalı, naz avrupalı İster sarı deyin isterse ırsi, Büyük revaç buldu makbulün tersi Duyduğumuz "okey, adiyös, mersi" Ağız avrupalı, söz avrupalı Her gün karşımıza on zıpır çıkar Bağırır, çağırır, devirir yıkar Dinler kulağımız gözümüz bakar Şarkı avrupalı, saz avrupalı. Başımız ayıkmaz binlerce halttan Örf, adet gemimiz delindi alttan Analar Muğla'dan, Van'dan, Tokat'tan Bebek avrupalı, bez avrupalı Sahnede ekranda hıyar dinleriz Deliye, densize uyar dinleriz Saçma çığlıkları duyar dinleriz Şarkı avrupalı, saz avrupalı Herkes soyunuyor açılmıyor ki Sokakta boynuzdan geçilmiyor ki Müslüman gavurdan seçilmiyor ki Şekil avrupalı, poz avrupalı Türklük bu mu desem bu diyecekler Şampanyayı sorsam su diyecekler Bir gün kökümüze hu diyecekler Kabuk avrupalı, öz avrupalı. Abdurrahim Karakoç Che

Hudut Taşları Bu bulanık hava, bu toprak bu su Beni benden beni senden ayırır Bu sabahsız gece bu düş bu uyku Beni benden beni senden ayırır Doğmadık güneşin aydınlığında Uzarsa gölgeler dost kılığında Şüphe keleplenir gönül çığında Beni benden beni senden ayırır Doğrultmak istersem kırılır dallar Sınadım zamana sığmadı yıllar Bu dikenli yollar bu taşlı yollar Beni benden beni senden ayırır Sevgi bulutundan rahmet damlası Düşmeden ayrılık doldurur tası Yoğun maddelerin ince manası Beni benden beni senden ayırır Sen aşka hiç dersin bense hayata Kimbilir belki de bendedir hata Bu dalgalı deniz bu yanlış rota Beni benden beni senden ayırırAbdurrahim Karakoç Che

Beni De Çağır Çileyi koklayıp gül niyetine Zindana girersen beni de çağır Sabrı, kanaati bal niyetine Ekmeğe dürersen beni de çağır. Bazen iki dünya sığar içime Bazen iki güneş doğar içime Bazen gam yağmuru yağar içime Sen beni ararsan beni de çağır. Dostların var ise divanelerden Gözyaşın aktıysa minarelerden Binlerce senelik viranelerden Birşeyler sorarsan beni de çağır. Ezelin ezelden öncesi vardı Yine sonsuzluktur sonsuzun ardı Zaman yumağına bizi kim sardı Aklını yorarsan beni de çağır. Dışarda göz yanar, içerde yürek Taahhüt ehline tahammül gerek Mazlum yarasına merhem diyerek Gözyaşı sürersen beni de çağır. Abdurrahim Karakoç Che

UNUTTUK Alp-Eren Gaziler, ulu sultanlar Eğlenceye daldık.. unuttuk sizi. Bin yıldır toprakta uyuyan canlar Televizyon aldık.. unuttuk sizi. Ey Hazreti Ahmed Yesevi Hoca! Dedem Korkut adlı mübarek koca, Zemzemi lağıma eyledik boca Avrupalı olduk.. unuttuk sizi. Çağrı bey, Alparslan, cümle erenler Cennet bahçesinde çiçek derenler Allah rızasına gönül verenler Arasat'ta kaldık.. unuttuk sizi. Mevlana çalgıda oyunda gitti Hacı Bektaş cemde, ayinde gitti Yunus her derenin suyunda gitti Partilere dolduk.. unuttuk sizi. Ak Şemsettin ak sevginin dışında Şanlı Fatih gök sevginin dışında Bizim sevgi Hak sevginin dışında Küfrü nimet bildik.. unuttuk sizi. Lakabı muhteşem, adı Süleyman, Yavuz Sultan Selim, ender kahraman Affet, ulu hakan Abdülhamit Han Memleketi böldük.. unuttuk sizi. Tarihe taht kurup oturan canlar Aleme adalet götüren canlar Üç kıt'ayı dize getiren canlar Prensleri bulduk.. unuttuk sizi. Abdurrahim KARAKOC Che

Birakmiyorlar Yad elden yanima çagirdim seni Gelmek istiyorsun birakmiyorlar Rüyada, mektupta albümde seni Bulmak istiyorsun birakmiyorlar Umutlar hayaldir acilar gerçek Çileye muhkumsun, kim ne bilecek Ya bir kuru selam, ya bir top çiçek Salmak istiyorsun, birakmiyorlar. Otuz yil agladin hep yana yana Yeter, yazik diyen olmadi sana Vefasiz dostluga kalleş zamana Gülmek istiyorsun birakmiyorlar Çaliş derler ayak, bagli el bagli Konuş derler, dudak bagli, dil bagli Kalk git derler, kapi bagli, yol bagli Kalmak istiyorsun birakmiyorlar Aydinlik ararsin hergün her yere Çekerler önüne yedi kat perde Zulüm kimden gelir, adalet nerde? Bilmek istiyorsun birakmiyorlar Yillar boyu uykularin bölündü Uçacakken kanatlarin yolundu Hayat hakkin vardi elden alindi Ölmek istiyorsun birakmiyorlar Abdurrahim Karakoç Che

Hancı Bilir misin hancı, bugüne kadar Hanından kaç yolcu çıktı bu yola? Sıladan gurbete giden yolcular Kaç damla gözyaşı döktü bu yola? Getirmeden bu yolların sonunu, Kaç yolcu son durak yaptı hanını? Kaç yolcu bu yolda verdi canını, Ecel kaç yolcuyu çekti bu yola? Akar bir oluktan beş dağın karı, Demişler adına "hasret pınarı" Şu mezarı gölgeleyen çınarı Kimin için, kimler dikti bu yola? Kaç aşık bu yolda zaman eritti, Kaç yorgun hanında terin kuruttu, Bu taşlı yol kaç çarığı çürüttü, Kaç topuğun kanı aktı bu yola? Yollar kıvrım kıvrım, dağlar sıralı, Düşünürüm, yollar beni yoralı. Kaç ceylan iniyor böğrü yaralı, Her gecenin seher vakti bu yola? Ben bilmedim gitti n'olur sen söyle, Bu yollar kararsız uzar mı böyle? Yar için iç çekip, karşıki köyde Hangi göz kaç sene baktı bu yola? Abdurrahim Karakoç Che

50. Yıl Hesabı Bağladım nefsimi zincir yulara Dünyayı duvara astım gel de gör Rahatı huzuru attım kenara Çileyi bağrıma bastım gel de gör Yürüdüm sel oldum, durdum göl oldum Mazluma, mağdura kıvrak dil oldum Zulüm sıcağında serin yel oldum Yürekten yürege estim gel de gör. Sonu hatırladım, ilki duyunca, Kula kul olmadım ömür boyunca! Hakkın zehirini içtim doyunca Batılın balina kustum gel de gör. Ülfetim olmadı iriler ile Ağıla girmedim sürüler ile; Ölümden korkmayan diriler ile Selamı, sabahı kestim gel de gör. Aşk ceylanı emzirince sütünü Taşa çalıp, kırdım benlik putunu Düşmanımdır inkarcının bütünü Allah dostlarıdır dostum gel de gör. Bazı kötülüğü kovdum elimle Bazı kötülüğü yerdim dilimle Gücüm yetmeyince kendi halimle Haksıza buğzettim, küstüm gel de gör. Çıkar için laf davulu çalmadım Hiçbir yerden makam, rutbe almadım Bildimse söyledim, korkak olmadım Bilmediğim yerde sustum gel de gör. Abdurrahim Karakoç Che

Hasan'a Mektup Mektup yazdım Hasan'a, Ha Hasan'a ha sana... Abdurrahim Karakoç Hasan'a Mektup - I Oğul bir mektup yaz bizim Hasan'a, Bıldırki itlerin çoğu öldü de Tor tosunlar kayış yardı bu sene, Koç öküzler epey ayrık yoldu de. Aramızda yamrı yumru tepeler, Sokaklarda seyip gezdi sopalar Sen giderken yeni doğan sıpalar Torunlu morunlu eşek oldu de. Köye çoban ettik sağır ibiş'i, Çatal doğurtuyor erkek çebişi Yağcılıktan yükün tuttu çok kişi, Gene aşiretin yüzü güldü de İbibikler dama yaptı yuvayı, Pis kokudan balta kesmez havayı Sorarsan şo bizim eski davayı, Can sıkmasın, kıyamete kaldı de Biraz daha azdı dünkü sinekler; Yular bırakmadı kırdı inekler Çıkın edip gönderdiğin dilekler, Yalınayak gözü yaşlı geldi de İncitmeyin derken gönül hatırı, Gebe çıktı Solakların katırı Kör kıvrak bir kırık yemden ötürü, Düşmanların davulunu çaldı de Fukaralık bağdaş kurdu hasıra, Harçlık marçlık gönderemem bu sıra Hele mektup için bakma kusura, Pul parası kesemizi deldi de Yırtıldı geceler çakal sesinden; Kazlar kafa çeker el kesesinden Bozuk terazinin sol kefesinden Demlenen hıyarlar rağbet buldu de Sen gideli çok haşerat türedi; Anaç balıkların hepsi tüledi Kavaklara kaplumbağa tünedi! Yörük yaylasına çingen doldu de bıldır: geçen sene Abdurrahim Karakoç Hasan'a Mektup - II Göz değdi köyümün güzellerine, ELİF, yadellere göçtü be Hasan SEVGİ size ömür dört kulaç önce, Ecel çorbasını içti be Hasan ASALET babasız çocuk doğurdu; Hazlı HÜRRİYET'i haydutlar vurdu Viraneye döndü TÜRKHAN'ın yurdu, Köyün tadı tuzu kaçtı be Hasan ADALET felç oldu, yürür değnekle, NEŞE ne haltetsin soğan ekmekle... GÖNÜL delirdi de yol beklemekle, İsyan bayrağını açtı be Hasan SAADET'in adı HÜLYA'dır şimdi; Hergün birimizi aldatır şimdi UMUT'lar rüyada, faldadır şimdi Unut, eski günler geçti be Hasan FAZİLET'i gelin ettik gurbete, Kimbilir... belki de gurbetten öte Yağlı SERVET garaz eder ÜLFET'e Ara yere nifak saçar be Hasan ZEYNEP bize küskün, İFFET sürgünde; Rezalet, felaket yağar her günde... Yedi HASLET verem olur bir günde, ÜLKÜ kötü yolu seçti be Hasan Burada ne düğün ne BAYRAM kaldı... En güzel UMUT'lar dalda ham kaldı! Korku, hasret, isyan, keder, gam kaldı; Binalar temelden uçtu be Hasan İşte böyle... Malum ola halimiz; Naçar böğrümüze düştü elimiz Güven duyduğumuz her güzelimiz, Bizlere bir kefen biçti be Hasan Abdurrahim Karakoç Che

Ölülere İhtar Ey eski ölüler kalkın mezardan Dünyayı bir daha görün de gidin. O günler mi berbat yoksa bugün mü? Biz değil... siz karar verin de gidin. Abdurrahim Karakoç Postacı Eylen bir haber ver, acele gitme Sevgilimden mektup var mı postacı? Yok deyip de beni perişan etme Sevgilimden mektup var mı postacı? Tel çekmiştim giden ayın üçüne Cevap gelmez korku düştü içime Karıştır çantayı bir bak içine Sevgilimden mektup var mı postacı? Uykumu dağıtan korkulu düşler Gün biten her gece yeniden başlar Ber evet dünyayı bana bağışlar Sevgilimden mektup var mı postacı? Hiç haber çıkmadı on pazar Beklerim saatler yıl kara uzar Zarfının üstünde KARAKOÇ yazar Sevgilimden bir haber var mı postacı? Abdurrahim Karakoç Che

DAVA FELSEFEM Ben Milletim uğruna adamışım kendimi Bir doğrunun imanı, bin eğriyi düzeltir. Zulüm Azrail olsa, hep Hakkı tutacağım Mukaddes davalarda ölüm bile güzeldir. Abdurrahim KARAKOC Che

Dörtgen Kul o ki, nefsini yularla güde Mal o ki, bekçisin muazzez ede Dil o ki, her yerde hakkı konuşa Yol o ki, dosdoğru Allah &#8217;a gide. Abdurrahim Karakoç Dua Senin ak alnından gök gözlerinden Önce dallar sonra yapraklar öpsün. Eğilsin yıldızlar tutsun elinden Gecelerden sonra şafaklar öpsün. Aşk diyorlar mukaddes hayale Ve sen de düşesin o sonsuz hale Hazdan dudakların olsun bir lale Güller, karanfiller, zambaklar öpsün. Sende kemal bulmuş renk, şekil, biçim Yaşamanın öz suyusun bir içim Olanca suların sağlığı için Seni her gün göller, ırmaklar öpsün. Kumral saçlarında nisan yağmuru Yazın ak yüzünden gölgenin moru Ağzından en serin, hem de en duru Kayalardan akan kaynaklar öpsün. Çimenler okşasın ayaklarını Çiçekler koklasın parmaklarını Ben öpmeden önce yanaklarını Varsın teller, tüller, duvaklar öpsün. Kıskançlık çakılı kazıktır serde Bölünsün bu rüya en tatlı yerde Seni canlı kullar öpmesinler de Kefenler sarılsın, topraklar öpsün. Abdurrahim Karakoç Che

Şiire Dair Şiir bir cennet bahçesi Girmeyene anlatılmaz. Cennet nedir, bahçe nasıl? Görmeyene anlatılmaz. Şair gülü, şükür gülü Yaprak yaprak dokur gülü Her mısradan fikir gülü Dermeyene anlatılmaz. İne gönül, kalka gönül Hep doğruya baka gönül Hak vergisi... Hakk&#8217;a gönül Vermeyene anlatılmaz. Şiir toprak kokusudur Şiir damla damla sudur Ermişlerin duygusudur Ermeyene anlatılmaz. Şairler sultanı Yunus Her sözü yüz defa yumuş Aşk bağına dergah kurmuş Varmayana anlatılmaz. Abdurrahim Karakoç Che

Sorgulama Herşeyi bilirim diyorsun amma Birazcık sen seni biliyor musun? Yemekte yatakta, sokakta, işte Dünyanın tadını alıyor musun? Sütün kaymaklı mı, suyun duru mu? Sabunun sarı mı, kuzun kuru mu? Hele bir tarif et genel durumu Olanlardan memnun oluyor musun? Sıcakta ciğeri pişeni anlat Gölgede göbeği şişeni anlat Menfaat ardından koşanı anlat Haramdan hisseni alıyor musun? Eski yurdun, eski köyün senin mi? Başındaki kurtlu beyin senin mi? Oynadığın garip oyun senin mi? El yıkıp, can yakıp gülüyor musun? Ortaksın hileli yol tutanlara Kulluğun ucuzdur kul tutanlara Yakınlığın var mı bal tutanlara Bol bol parmağını yalıyor musun? Bire alıp yüze satmak caiz mi? Bizi tutup bize satmak caiz mi? Çaresize ceza satmak caiz mi? Sen sana iyilik diliyor musun? Sırtımızın yük müsün nesin sen? Duygusuzun teki misin nesin sen? İlelebed baki misin nesin sen? Ecelin gelince ölüyor musun? Abdurrahim Karakoç Che

Tamam Mı? Unutma tez geçer zulmün ezası Sabretmeyi bileceksin. Tamam mı? Yiğitde ar değil bahtın kazası Hakka teslim olacaksın. Tamam mı? Geri dönmek yoktur güneş doğmadan Rahmet nuru karanlığı boğmadan Hakikat yolunda boyun eğmeden Gerekirse öleceksin. Tamam mı? Yenilir mi inanmışın imanı? Böyle bir gerçeğin olmaz gümanı İnşaallah başlarsa hesap zamanı Haklarından geleceksin. Tamam mı? Yolumuz her zaman Allah yoludur, Bu yoldaki ölüm oğul balıdır. Hak, haklının en mukaddes malıdır. Vermezlerse alacaksın. Tamam mı? Çevirmez ahını Allah öksüzün... Pek basittir devrilmesi köksüzün Her kim olsa haksızlığı haksızın Suratına çalacaksın. Tamam mı? Uyuşukluk şifa bulmaz illettir. Korkaklık en adi, en pis zillettir Adalet ne güzel, ne hoş nimettir. Hep doğruyu bulacaksın. Tamam mı? Yalana hayır da, gerçeğe evet... Mücadele şarttir, kalsan da tek fert. Bir de ötesi var buranın elbet; Nasıl olsa güleceksin. Tamam mı? Abdurrahim Karakoç Che

HASAN'A MEKTUP - 19 Anladım be Hasan sende de iş yok Bir şey düşünmezsin ekmekten gayrı. Allah sonumuzu hayır getirsin Güvencim kalmadı felekten gayrı. Ne yapsalar hemen unutuyorsun Hülyalarla gönül avutuyorsun Rahatı, davadan yeğ tutuyorsun Yoldaşın bulunmaz eşekten gayrı. ... ... ... ... Yazarım, yazarım okur geçersin Sen kendini korumadan naçarsın Akşam-sabah kovalarlar, kaçarsın Allah'asen nesin ödlekten gayrı? Küfür ile doldurdular hurcunu Ödemekten korkuyorsun borcunu Yiğit olan bulamazsa harcı nı Ömrü bir şey olmaz şelekten gayrı. Kuduz itler sokaklar da kol gezer Zulüm heybetleşen bir çıığa benzer Saklanma, gün olur seni de ezer Yeter, adam ol, çı k tünekten gayrı. Geçmişi unuttun, geleceğin hiç... Bir koca duvarı yıkar bir kerpiç Gerekirse ecel şerbetini iç, Yiğite servet yok yürekten gayrı. ... ... ... ... Abdurrahim KARAKOC Che

Etek Etek topukta olur, seninki ta baldırda, Belli arı namusu unutmuşsun bıldırda. Baban traş olurken; baksın ayna yerine; Hele sen şu meleti biraz daha kaldır da... Abdurrahim Karakoç Ey Can Ben sabit şeyleri sevmem ey can Sen Eğer beni dinlersen Çağlayan ırmak ol... Ve gönül gönderine çekilmiş Nazlı nazlı dalgalanan Bayrak ol... Ben karanlığı hiç sevmem ey can Vaktin her saatinde Her zaman Ağaran şafak ol... Güneş ışıklarıyla ürperen çiçek Seher yeliyle ırgalanan Yaprak ol... Ben bulanıklığı sevmem ey can Sen Yayla pınarlarından akan Sulardan berrak ol... Göl olma, gölet olma, baraj olma Kaynak ol... Ben uykuları da sevmem ey can Uykulardan uzak ol... Kış günü karları yarıp çıkan Beyaz bir gül Mavi bir zambak ol... Ben zaafları da sevmem ey can Hakikatleri sarıp-sarmalayan Zaaflardan ırak ol... Geri dur geri dur ey can Nefret sarayındaki sultanlıktan İlim ocağında çırak ol... Sana tavsiyemdir ey can Zalimlerin boynunda süslü kravat olacağına Var bir garip ölünün üstünde Kefen ol... Kimsesiz gelinlerin yüzünde Duvak ol... Abdurrahim Karakoç Che

Anadolu Gezisi Ter kokuyordu Çukurova tarlaları, Irgat Türküleri duyuluyordu uzaktan; Ekin biçiyordu yalınayaklı köy kızları Elleri kabarıyordu oraktan Gökbelen dağlarına yağmur yağıyordu; Yetimler mahallesinde bir çocuk ağlıyordu Kan kokuyordu doğunun çimenli yaylaları; Silah sesleri geliyordu Şırnak'tan Oğulsuz koymuşlardı ak saçlı anaları; Tütünler tedirgin olmuştu ocaktan Cilo dağlarında kamalaklar üşüyordu; Garipler köyünde bir gelin düşünüyordu Yosun kokuyordu Karadeniz'in mavnaları; Oynak havalar dökülüyordu parmaktan Buz gibi bir soğuk biçiyordu baharı; Dal boylu gençler gidiyordu bıçaktan Ilgaz dağlarında kurtlar uluyordu Bekarlar kahvesinde bir adam uyuyordu Şehvet kokuyordu Ege'nin bereketli ovaları; Körpe bedenler soyuluyordu ahlaktan Tedirgin etmişlerdi bizim havaları; Yadırgı sesler geliyordu plaktan Çatalkaya dağında kartallar dönüyordu; Bir nesil yaşıyor, bir tarih ölüyordu. Abdurrahim Karakoç Che

ZAVALLILAR ARKADA Kevser bardakları atıldı raftan Her şaraba KÜP olanlar ön safta. İffet timsalleri kovuldu saftan Her bebeğe TÜP olanlar ön safta. Kurt revaçta, kuzu düştü gündemden Yemeklerin tuzu düştü gündemden Haysiyet, tevazu düştü gündemden Her şalvara CEP olanlar ön safta. On partiyle flört yapan yiğitler El yalayıp etek öpen yiğitler Canlı, cansız puta tapan yiğitler Her çöplükte ÇÖP olanlar ön safta. Sayınlar var, zaman çalar zamandan İkram sağar süpürgeden, samandan Puştlar amir, hokkabazlar kumandan Her baltaya SAP olanlar ön safta. Dahiler var, muz aşılar meşeye Cin çıkarır, cin doldurur şişeye Köşe dönücüler yattı köşeye Her çembere ÇAP olanlar ön safta. Fırtına başladı, meltemler dindi Namus, ahlak, vakar tahtından indi Postallar, papuçlar kıymete bindi Her kelleye KEP olanlar ön safta. İnancına uyandadır adamlık Zarardadır, ziyandadır adamlık Gören yok ki ne yandadır adamlık Her şerife COP olanlar ön safta. Aç gözleri makam hırsı bürüdü Siyasi zırzopluk aldı-yürüdü Sosyal yapı, milli doku çürüdü Her hastaya HAP olanlar ön safta. Abdurrahim KARAKOC Son düzenleyen: Moderatör: 26 Haziran 2008 Önceki

HASAN'A MEKTUP - 15 Hasan bir mektup da sen gönder bana Gerçeklerden, yalanlardan haber ver. Varsın bulunmasın içinde mana Falanlardan-filanlardan haber ver. Olaylar dikkatle izleniyor mu? Olanlar milletten gizleniyor mu? Kıbrıs'ta katliam hızlanıyor mu? İşkenceyle ölenlerden haber ver. Ve hala azimli kararlı mıyız? Karlı mıyız, yoksa zararlı mıyız? Bizler bu vatana yararlı mıyız? Sor, öğren de bilenlerden, haber ver. Dineğri papazı, maça birlisi Müslüman arap'ın yüzü kirlisi Haşerat cinsinin en zehirlisi İk'ayaklı yılanlardan haber ver. U'Thant'ın, Giyani'nin suçundan Galo plaza'dan, 'Barış Gücü'nden Kıbrıs'a dünyanın öbür ucundan Kalleşliğe gelenlerden haber ver. Çok sayın 'NATO'nun rollerinden yaz Sokrat'ın orospu döllerinden yaz Yaz; sakat radyonun pillerinden yaz Çalım satan Elen'lerden haber ver. Müzisyen Erkin'in 'nota'larindan Hükümetin zik-zak rotalarindan Hatta hepimizin hatalarindan Halktan görev alanlardan haber ver. 'Yunan dostumuz'dan, Venezilos'tan İzmir ́den, Afyon'dan, hem de Rodos ́tan 'Vatandaş Rumlar'dan, Athnagoras'tan Malımızı çalanlardan haber ver. 'Dost Amerika'dan, acı dilden yaz Altıncı filodan, İsrail'den yaz Torbadan, sepetten ve zembilden yaz Semerlerden, palanlardan haber ver. Kruşçef'ín kuru sıkılarından Aybar'ın güdümlü şarkılarından Jetlerin bir günlük yakıtlarından Savaşlardan, şölenlerden haber ver. 'Diplomatik yollar' asfaltlandı mı? Dünkü tek derdimiz dört katlandı mı? Yarışta atımız sakatlandı mı? En arkada kalanlardan haber ver. Erenköy'den, Hilarion burcundan Kardeşin kardeşe olan borcundan Yiğit kardeşimden, şehit bacımdan Gözyaşını silenlerden haber ver. 'Hür dünya' taş gibi sağır mı daha? Kuvvet, adaletten ağır mı daha? Papazlı EOKA sığır mı daha? Totemlerden, klanlardan haber ver. Ajanslardan, haberlerden, yorumdan İçerdeki, dışardaki durumdan Cenevre'den, Acheson'dan, Erim'den Ucu sivri planlardan haber ver. Var mı, yok mu teklifimiz, tezimiz? Hep pas geçtik, rest olmadı sözümüz Dokuz aydır kan ağlarken özümüz Halimize gülenlerden haber ver. Ne halde mitingler, nutuklar şimdi? Kaç karpuz alıyor koltuklar şimdi? Salma geziyor mu kopuklar şimdi? Yağmalardan, talanlardan haber ver. Yok Hasan, vazgeçtim, koy beni rahat Neşeli şeyler yaz, götürmez hayat Viskiden, briçten, twist'ten anlat Reklamlardan, ilanlardan haber ver. Abdurrahim KARAKOC Che

Zayıfım Sanma Ya Allah, deyince yedi zinciri Kıracak güçtesin, zayıfım sanma Fikir koşusunda çok dingişleri Yoracak güçtesin, zayıfım sanma İlmi azık eyle, sabırı silah; Gittiğin Hak yoludur, yardımcın Allah; Kırk geceden sonra kırk milyon sabah Görecek güçtesin, zayıfım sanma Sevda kelep kelep, kin deste deste; Eller tetiktedir, kulaklar seste; En uzak menzile iki nefeste Varacak güçtesin, zayıfım sanma Günahkar ne orman, ne balta, ne sap; Akıl yor... müşkülü halletmez asap; Mazlumlar adına zalimden hesap Soracak güçtesin, zayıfım sanma Kötülük beklenmez yiğitten, mertten Milletim sizinle kurtulur dertten; Haini, zalimi mübarek yurttan Sürecek güçtesin, zayıfım sanma Vaktiken çadır kurak diyarına; Her şeyin sahibi sensin yarına; Yumruğu Türklüğün düşmanlarına Vuracak güçtesin, zayıfım sanma Abdurrahim Karakoç Önceki

HASAN'DAN GELEN MEKTUP - 5 Aha bu mektubu saldığım zaman Köyde kötü şeyler oluyor gene. Pekmeze karıştı olanca saman Pınara sülükler doluyor gene. Bir rezil türküdür dinlediğimiz Tadını, tuzunu bilmediğimiz Tüküre tüküre kirlediğimiz Utanmaz suratlar gülüyor gene. Evlek evlek ekin idi tarlalar Hasar etti piç sıpalar, danalar Emeği zay'olan garip analar Ağlayıp saçını yoluyor gene. Tohum gene susuz, toprak gene sert İlaç gerek, ilaç; öldürür bu dert... Köy, oba, mahalle, öfkeden fert fert Ölüyor; ölüyor, ölüyor gene. Yaramız bir değil, elli değil ki.. Odun kim? adam kim? belli değil ki.. Her insan pergelli, pilli değil ki.. Biri gidip, biri geliyor gene. Çarkı ters çevirdi kalleş kolanlar Ne olduysa bize oldu olanlar Adam sandığımız cıvık oğlanlar İbiş'in sazından çalıyor gene. Yiğit kim? korkak kim? göremiyorum. şaşırdım, bir karar veremiyorum 'Neme lazım' deyip duramıyorum Öfkeler uykumu bölüyor gene! Abdurrahim KARAKOC Che

GÜZERGAH Seğirtti faiz için borsanın tahviline Kazandı, çıkıverdi masonlar mahfiline Bir gün sağ, bir gün solda göbek atıp oynarken Düştü gitti ansızın Esfel-i Safilin'e. Abdurrahim KARAKOC HA GAYRET! Zina bizim gıdamızdır diyenler Zina suç olmaktan çıktı.. Ha gayret! Çağdaş etiketli şıllık bayanlar Boş durmak sizleri sıktı.. Ha gayret! Bir oldunuz erkeğiyle kadını Geri geri attırdınız adımı Çıkartın zinanın çirkef tadını Boynuzlar kaleyi yıktı.. Ha gayret! Derler: Hayvan gibi özgür olalım Entel zennelere kılınç çalalım Değişelim, her gün bir eş alalım Ankara&#8217;da şafak söktü.. Ha gayret! Çiçek, kokusunu sundu herkese Kaptan şoför taktı geri vitese Yalamaya döndü kapı, menteşe Aşiret canından bıktı.. Ha gayret! Mühim değil su alsa da kayıklar Boynuzuna kavuşacak geyikler Kokonalar &#8220;zina&#8221; diye sayıklar Gözler Avrupa&#8217;ya baktı.. Ha gayret! Köşe yazarları, köşe taşları Utanmıyor yüzü bulsa yaşları Acı hıyarların turp yandaşları Kafayı uçkura taktı.. Ha gayret! Yabancı istedi, yerli ram oldu Ak bayrak çekildi, teslim tam oldu Zina kuyruğunda izdiham oldu Devler diz üstüne çöktü.. Ha gayret! Tekeler hayvanca sevişe dursun Keçiler sevişsin, gevişe dursun Masalarda meze ve şişe dursun Medya, kaçırmasın vakti.. Ha gayret! Birileri arpaları malt etti Birileri bile bile halt etti Birileri ar-namusu alt etti Birileri mumu yaktı.. Ha gayret! Abdurrahim KARAKOC Che

Bayramlar Bayram Ola - III Kalkarım her sabah kötü bir günde Yüreğim zindanda sevgim sürgünde Engeller yol vermez gelemem oğul Taşırım başımda başı boşları Konuşur karşımda mezar taşları Diriler dil vermez bilemem oğul Tecellim çiledir, çeker giderim Gözyaşı selinde akar giderim Dostlarım el ermez, kalamam oğul Hasretim göl göldür, hicranım nehir Toprağım kor ateş, havam som zehir Arılar bal vermez, alamam oğul Ben aşka koşarım, aşk beni vurur Yaklaştığım deniz içimde kurur Bahçeler gül vermez, gülemem oğul Bayramlar kurşundur, canımda kalır Yazdığım tebrikler yanımda kalır Postacı pul vermez salamam oğul Abdurrahim Karakoç Che

YOL Hayat kapısından tek tek Her giriş ecele doğru. Toprakta sürünür bebek Her karış ecele doğru. İster yürü, ister bekle İster çıkart, ister ekle 'Geç kaldım' diye gam çekme Her varış ecele doğru. Ayaklar zemine değer Analar yavrusun döğer Kalpten damara kan yağar Her vuruş ecele doğru. Yürü, koş, uyu, otur, kalk Yukarı bak, aşağı bak Dört yana dönmeyi bırak Her duruş ecele doğru. Bir el yapar, bin el bozar Gün alçalır, gölge uzar Önü kundak, sonu mezar Her yarış ecele doğru. Abdurrahim KARAKOC Che

BIRAKIN KALSIN 'Çok'ta kederlenir, 'az'da gülerim Ustura ağzında düşüncelerim.. Deliliktir belki.. bırakın kalsın. Doğan her bebeğin hakkı var bende Öğütülen benim her değirmende Ne sonu, ne ilki... bırakın kalsın. Sevdam büyüdükçe dünyam dar olur Zamandan çıktığım zamanlar olur Ve öyle güzel ki.. bırakın kalsın. Saatler ya geri, ya hep ileri Kıran yok hileli terazileri Umutlar ırakta.. bırakın kalsın. On bin'lerle sohbet on bin nafile Dönmüyor toprağa giren kafile Öfkeler yürekte.. bırakın kalsın Ne yarım tam yarım, ne bütün tamam Yolcular anlamaz, ben anlatamam Tren son durakta.. bırakın kalsın. Gelir beni yakar suya düşer kor Düşünen baş çekmek, dert çekmekten zor Kutsaldır bu yara.. bırakın kalsın. Dursun ayazına uyandığın kış Dursun ki şevk ile sürsün bu yarış Lüzum yok bahara.. bırakın kalsın. Yıkılır, yırtılır her kalın perde Hesaba çekilir dünya mahşerde Yazın şu duvara.. bırakın kalsın. Abdurrahim KARAKOC Che

Bayramlar Bayram Ola - I Güneş yükselmeden kuşluk yerine Bir adam camiden döndü evine Oturdu sessizce yer minderine Kızı " bayram" dedi, yalınayaklı Adam " Bayram" dedi tam ağlamaklı Eli öpüldükçe içi burkuldu Konuşmak istedi dili tutuldu Güç bela ağzından bir " of" kurtuldu Oğlu " Bayram dedi sırtı yamalı Adam " he ya" dedi gözü kapalı Düşündü kış yakın, evde odun Yok Tenekede yağ yok, çuvalda un yok Yok yoka karışmış: tuz yok, sabun yok Avrat " Bayram" dedi eğdi başını Adam " evet" dedi, sıktı dişini Çalışsa ne iş var, ne cepte para Dağ oldu içinde büyüyen yara Dikti gözlerini karşı duvara Takvim " Bayram" dedi, silindi yazı Adam " öyle" dedi, bağrında sızı Döndürse yönünü herhangi dosta Yaralı, gariban, dul, yetim, hasta Aylar, yıllar, günler erirken yasta; Yer - gök " Bayram" dedi ağzını açtı; Adam " Bayram" dedi evinden kaçtı. Abdurrahim Karakoç Che

Küçük Sınav Ana, baba vesiledir ortada; Kim gönderdi? Nasıl geldin? De hele. Et, kemik, kan mevcut durur mevtada Eksilen ne? Niye öldün? De hele Abdurrahim Karakoç Maya "Sılaya dön" diye mektubun geldi; Sılayı sılada yitirdim anam. Biten takvimlere sattım gençliği, Uykuyu rüyada yitirdim anam. Özü bulmak için indim derine; Geç değdi ellerim dost ellerine. Salınca gönlümü mahşer yerine, Dünyayı dünyada yitirdim anam. Öteyi ötede, burayı burda, Güneşin nurunu bir başka nurda, İsa&#8217;yı çarmıhta, Musa&#8217;yı Tur&#8217;da, Adem&#8217;i Havva&#8217;da yitirdim anam. Kapattım kapımı "of" ile ah&#8217;a, Açtım penceremi sonsuz sabaha... Ağrımı, sızımı sorma bir daha, Onları orada yitirdim anam. Bu hiç, o herşeyden verince müjde, Silindi hayaller kalmadı gözde. Aşkım çiçek açtı yandığım közde, Aklımı, sevdada yitirdim anam. Ölçtüm ve düşündüm inceden ince; Sıyrıldı kılıftan "son" ile "önce" Manalar zihnimde şekillenince, Ben beni aynada yitirdim anam. Önce kökü dalda, dalı çiçekte; Çiçeği meyvede, meyveyi renkte; Var olan herşeyi bir çekirdekte, Onu da Mevla&#8217;da yitirdim anamAbdurrahim Karakoç Che

Reçete Ey yüksek sosyeteye mensup modacı hanım, Eğlence zümresinin başının tacı hanım, Bu metod ki, sizlerin müsbet ilacı hanım: Dışının görünüşü içinin aynasıdır; Açıl kızım utanma, bu devrin modasıdır. Yerindedir tahsilin, güzelliğin şahane. Varsa Türk'ten talibin, bu çeşitli bahane. Bir ecnebi hovarda yakalarsan daha ne?.. Dışının görünüşü içinin aynasıdır; Açıl kızım utanma, bu devrin modasıdır. Flörtünün sayısı; en az on beş olmalı... Kimisi halis züppe, kimisi keş olmalı... Altın kolyen, kürk manton, taksin beleş olmalı. Dışının görünüşü içinin aynasıdır; Açıl kızım utanma, bu devrin modasıdır. İç votkayı, şarabı; sokaklarda nara at. Medeniyet sizlerle yükselmektedir kat kat. Çeşni ruha gıdadır, her gün bir yatakta yat... Dışının görünüşü içinin aynasıdır; Açıl kızım utanma, bu devrin modasıdır. Hiç durma twist öğren, her gün baloya git; Tırnağını, yüzünü, dudağını boya git. Sun'i peyke varis ol, conilerle aya git. Dışının görünüşü içinin aynasıdır; Açıl kızım utanma, bu devrin modasıdır. Bazan düz pantalon giy, traş ettir enseni. Bin dolaş bisiklete, göster şöyle sen seni. Kabahat ailende, anlıyorum ben seni. Dışının görünüşü içinin aynasıdır; Açıl kızım utanma, bu devrin modasıdır. Artist ol, filim çevir; ismine yıldız derler... Bin kez kürtaj yaptırsan gene sana kız derler! Çıplak resim çektirsen, ne şahane poz derler. Dışının görünüşü içinin aynasıdır; Açıl kızım utanma, bu devrin modasıdır. Mayoyla endam göster, git jürinin önünde Mahremini teşhir et her birinin önünde Seçil bir kraliçe imtihanın sonunda. Dışının görünüşü içinin aynasıdır; Açıl kızım utanma, bu devrin modasıdır. Hayır, inanma kızım! Bunlar hep istihzadır. Namus insanlar için en mukaddes meyvadır. Gençlikte hissiyatın belki seni aldatır. Dışının görünüşü içinin aynasıdır; Haddinden çok açılmak soysuzun modasıdır. Türk oğluna anne ol, iftihar et onunla; Elin soysuz züppesi bağdaşamaz seninle; Bu yurdun kızı isen şu sözü iyi dinle: "Dışının görünüşü içinin aynasıdır; Yapacağın düşüklük bize yüz karasıdır." Abdurrahim Karakoç Che

Gölge Oyunu Ben avcı olurum, o ceylan olur Kovalar dururum kendi gölgemi. Umut toprak olur, dert zaman olur İp takar sürürüm kendi gölgemi. Her kuşluk vaktine, her ikindiye Bölerim gölgemi üçe, ikiye Eli boş bebekler oynasın diye Armağan veririm kendi gölgemi. Gölgemde bir değil bin yara kanar Gölgeme değerse gölgeler yanar Geceleri gölgem yollarda donar Kar gibi kürürüm kendi gölgemi. Soyunur aynalar ışıktan, renkten Bazen akşamüstü, bazen çok erken Kuşlar gökten yuvasına dönerken Güneşte görürüm kendi gölgemi. Sevgi, dağ zirvesi; kin, dipsiz kuyu Karıştan kısadır hayatın boyu Kirletirse şayet toprağı, suyu Göğsünden vururum kendi gölgemi. Abdurrahim Karakoç Che

Bebeğe İhtar Geçmişte yağmanın hasat dönemi Acele gel diye çağırdım seni Şimdi iş değişti dur, dinle beni Dokuz aylık yolu altmış ayda çek Beş sene dolmadan doğma ha bebek. Emmin, dayın annen, baban kereste İşçi, memur, çiftçi, çoban kereste Çarşa, pazar, yazı-yaban kereste İnsanlar ya mertek, ya orta direk Beş sene dolmadan doğma ha bebek. Doğarsan üç günlük iş bulamazsın Acıkırsın, ekmek, aş bulamazsın Ucuz toprak, beleş taş bulumazsın Yaşamak rezillik, rüsvaylık demek Beş sene dolmadan doğma ha bebek. Arı peteğinde ağulu bal var Kaçıp kurtulmaya ne yön, ne yol var Sıkıver dişini, annene yalvar Buradan rahattır orda beklemek Beş sene dolmadan doğma ha bebek. Kurtlar sülük oldu, sıyrıldı posttan Kaçan kurtuluyor, ahbaptan dosttan Değişti bahçıvan, bozuldu bostan, Hıyarlar acıdır, karpuzlar kelek Beş sene dolmadan doğma ha bebek. Vaziyet bambaşka vaziyet oldu Yaşamak işkence, eziyet oldu Dalkavukluk üstün meziyet oldu. Sanatkarlar sansar, dahiler şebek Sözümü dinlersen hiç doğma bebek. Abdurrahim Karakoç Che

SAY BİR GERÇEK SAY BİR YALAN Ömür dediğiniz nedir? Üç gün hilal, üç gün bedir Haftaya boş kalır sedir Say bir karış, say bir adım Geçti gitti, anlamadım.. Her türlü nimet sofrada Yığın yığın dert sofrada En uzun mühlet sofrada Say bir içim, say bir tadım Kaçtı gitti, anlamadım. Denizde kayıktır umut Yaralı geyiktir umut Ürkek üveyiktir umut Say bir lokma, say bir yudum Uçti gitti, anlamadım. Dakikalar yazlık, kışlık Saatlarda mı yanlışlık İklim, mevsim tek karışlık Say bir dondum, say bir yandım Göçtü gitti, anlamadım. Bembeyaz düşler topladık Bitmemiş işler topladık Bebek gülüşler topladık Hızar kurdu itimadım Biçti gitti, anlamadım. Abdurrahim KARAKOC Che

Gönlümdeki Gurbet Dost ülkeler duman duman önümde Dağların alnında gurbet yazılı Göv göcekler firez oldu gönlümde Çamların dalında gurbet yazılı Ilgıt ılgıt yeller eser ovadan Kuşlar tüm tedirgin kalkar yuvadan Özümüz gövünür yanık havadan Sazların telinde gurbet yazılı Gene yanar oldu bağrımın başı, Nasıl söner bu sevginin ateşi? Oğuzlar soyunun savaş yoldaşı Atların nalında gurbet yazılı Bir canım olsa da yurt için versem Ufka nakış nakış kanımı sersem Kalk gardaş sılaya gidelim desem ÖTÜKEN yolunda gurbet yazılı Abdurrahim Karakoç Che

Ey Gönül Vardığın dergahta post ol, büyürsün Gördüğün garibe dost ol, büyürsün Meclise devam et, el sürme mey'e Girdiğin sohbette mest ol, büyürsün. 1988 Abdurrahim Karakoç Fetva Türküler var başı belden aşağı Çalmıyan radyonun pili cennetlik. Kafir meyve inmez daldan aşağı Yoksulun yaktığı çalı cennetlik. Boşunadır dünyamıza geldiği Aha yaşadığı aha öldüğü... Korkak müslümanın namaz kıldığı Camiyi taşlayan deli cennetlik. Kara günde çözülmesin, kuşağın, Kara toprak olsun uyku döşeğin. Cihadda yük çeken uyuz eşeğin Semeri cennetlik çulu cennetlik. Tez vururlar harpte önde gideni, Kaçanlar kurtarır canı bedeni. Şimdilik kördüğüm kalsın nedeni, Diri boku yedi, ölü cennetlik. Bana ne'yi akıllılık sananın, Başı var da, beyni yoktur. İnanın. Beş on sene cehennemde yananın, Dumanı cennetlik, külü cennetlik. "Karışma boşver"'i eylemiş sanat, "Dava gereksiz" der, "herşey menfaat" Böyle bir babayı vurursa evlat, Tüfeği cennetlik, eli cennetlik. Sevabı, günahı ayırmış Rabbim, Ölçüdür gözlerim, tartıdır aklım. Yalana riyaya, dayanmaz sabrım, Haksıza sövenin dili cennetlik. Abdurrahim Karakoç Che

Zikrullah Sular aşka gelir, çoşar HAK diye Başın taşa vurur vurur HU çeker. Rüzgar dağdan dağa koşar HAK diye Arada bir durur durur HU çeker. Otlar bile HAK diyerek bitermiş Yağmur HAK&#8217;tan gelir, HAK&#8217;ka gidermiş HAK aşıkı ama gözlü bir derviş HAK yolunda yürür yürür HU çeker. Ağaç dal dal, HAK&#8217;ka açar kucağı Acı vermez HAK emrinin bıçağı Gökte güneş HAK&#8217;kın sönmez ocağı Dağdaki kar erir erir HU çeker Gök güvercin HAK der uçar seherde Balık suda HAK&#8217;kı içer seherde Kırmızı gül HAK der açar seherde Kokusunu verir verir HU çeker. HAK&#8217;kın yolcuları HAK&#8217;ta buluşur Varlık zerre, zerre HAK&#8217;kı bölüşür Kalp bedende HAK HAK diye çalışır Kan damara varır varır HU çeker. HAK mührü var ceylanların gözünde HAK yazılı kainatın yüzünde HAK Resul-ü Muhammed &#8217;in izinde Gönül HAK&#8217;kı görür görür HU çeker. Abdurrahim Karakoç Che

Bir Aşk Bulsam Bir aşk bulsam, yağmurunda ıslansam Bir dost bulsam, irfanında beslensem Bir dağ bulsam, sinesine yaslansam Yalnızlığım bitermola, bilmem ki? Abdurrahim Karakoç Bir Daha tevazu severdi, kaynatıp taşırdılar girdi hırs ambarına, çıkamadı bir daha... haramla yağladılar, kibirle pişirdiler bulanık göl ettiler, akamadı bir daha... yakın arkadaşları çöplük yaptı beynini doldurdular ve sonra dökemedi bir daha... kör dikişler atıldı kaypak iradesine sökmek istese bile sökemedi bir daha... soyundu inancından terk-i edep eyledi şerefini göğsüne takamadı bir daha... sürdü benlik atını karanlık geleceğe dönüp de geçmişine bakamadı bir daha... söndü yüreğindeki yanan aşk alevleri uyanıp yeni baştan yakamadı bir daha... yediği haram oldu, içtiği haram oldu ellerini haramdan, çekemedi bir daha borçlardan indirilmiş bayraktı haysiyeti alıp tekrar yerine dikemedi bir daha... terk etti güzelliği çirkinliğe sarıldı girdiği bataklıktan çıkamadı bir daha... küfrü baştacı yaptı dostlarına darıldı diktiği putları yıkamadı bir daha... kazancı beleş oldu ve kendisi leş oldu ıtır gibi gül gibi kokamadı bir daha... zirvenin yollarında döndükçe dönekleşti ağzına helal lokma sokamadı bir daha... dost oldu zalimlere görmedi mazlumları gam çekmedi gözyaşı dökemedi bir daha... Abdurrahim Karakoç Che

HASAN'DAN GELEN MEKTUP - 3 Yüzsüzler bir günde bin iş bitirir Gidip gidip gelen biz olduk gardaş. Kurbağalar duysa aklın yitirir Dövüldükce gülen biz olduk gardaş. Daha bunlar değil derdin yeğini Bekçiler yayıldı iman bağını Ağa çeyiz için etmis düğünü Beleş davul çalan biz olduk gardaş Kocamış öküzler boynuz salladı İnekler habire fırsat kolladı İtler inat için deve nalladı Bakıp bakıp ölen biz olduk gardaş. Kirli kabuk nurlu özü kuruttu Arpacı tay anasını unuttu Pınarlar başını zorbalar tuttu Gene susuz kalan biz olduk gardaş. Pislikten tutulmaz ibişin ipi Deli, moda sayar soytarı tipi Gittikçe çürüyor başağın sapı Eylemeden bulan biz olduk gardaş. Dipten bozuk terazinin ayarı Yağlı leşe konmak karganın karı En mühim davaya en kart hıyarı Vekil edip salan biz olduk gardaş. Hep 'alın yazısı' dedik; yetmez mi? Herkesten bir tekme yedik; yetmez mi? Bir sabıra bunca gedik yetmez mi? Durdukca bunalan biz olduk gardaş. Abdurrahim KARAKOC Che

Dosta Doğru İçimde uzayan her yol Çıkar gider dosta doğru Menekşe, nergis. Itır, gül Kokar gider dosta doğru Zamanım yoğrulur gamla Birleşir sabah akşamla Ilık kanım damla damla Akar gider dosta doğru Gel bende gör, sen gel beni Durduramaz engel beni Görmediğim bir el beni Çeker gider dosta doğru Beynim fırın, bağrım tandır Yanarım hayli zamandır Sevgim bir yavru ceylandır Şeker gider dosta doğru Ne saklarım ne gizlerim Yalnızca onu özlerim Tabutta bile gözlerim Bakar gider dosta doğru Abdurrahim Karakoç Che

MUKAYESELİ TAHLİL Devletin yufkası, derini yoktu Despotun sıcağı, serini yoktu Rejimin yarası, irini yoktu Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Bayram, tarih unutmazdı büyükler Vatandaşı uyutmazdı büyükler Yan tutmazdı, kin tutmazdı büyükler Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Yargı bağımsızdı, yargıçlar adil, Vakta ki çok şeyler edildi tadil Aşkı yeğ tutardık hırsa muadil Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Medyamız bu denli barbar değildi Ruh mülevves, surat pancar değildi İnsanlar insandı, sansar değildi Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Dostlara &#8220;can&#8221; derdik candan ilhamla Haramdan korkardık dinden ilhamla Yarını görürdük dünden ilhamla Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Tek kimlik taşırdık, tek tip değildik Kendi yurdumuzda garip değildik. Çeteye, mafyaya sahip değildik Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Devletliler soyamazdı devleti Dönek piçler oyamazdı devleti Gözbağcılar boyamazdı devleti Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Ayaktayken ananemiz, töremiz Düşe düşe pul olmadan paramız Dindar-laik açılmadan aramız Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Hak-hukuk, insanlık ölmeden önce Dayatmalar çıkıp gelmeden önce Seksenlikler umut olmadan önce Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Cuntalar-muntalar yoktu o zaman Cilalı suntalar yoktu o zaman Kolalar, fantalar yoktu o zaman Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Saç-sakal, kıyafet yasak değildi Toplantı-ziyafet yasak değildi Düşünce, şikayet yasak değildi Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Atatürk'ü sömürmezdi maymunlar Değerleri kemirmezdi maymunlar Çalıp-çırpıp semirmezdi maymunlar Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Laiklik kılıncı bilenmemişti Fikirler çamura belenmemişti Beyinler bu denli sulanmamıştı Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Sonra mı? . Sonrası kaos, kargaşa İnmiyor bir türlü kim çıksa başa Yaya gidiyorduk Van'dan Maraş'a Daha umutluyduk daha mutluyduk. Ekran yoktu, erkan vardı eskiden Damarlarda hür kan vardı eskiden Ve vebalden korkan vardı eskiden Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Görmezdik mankeni, bilmezdik pop&#8217;u Kızlara vurmazdı polisin cop&#8217;u Kendi kalemize atmazdık topu Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Arızasız dönen çarkımız vardı Deliden, densizden farkımız vardı Senfonimiz yoktu, türkümüz vardı Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Millete tepeden bakmazdı rical Herşeye burnunu sokmazdı rical Korkutmaz, daraltmaz, sıkmazdı rical Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Kanları uysaldı ihtiyarların Zimmeti olmazdı iktidarların İtibarı vardı itibarların Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Mutluluk mezarda, umut iflasta Dışımız ateşte, içimiz yasta Bana sorarsanız en son kıyasta Daha umutluyduk, daha mutluyduk. Abdurrahim KARAKOC Che

TAHRİK EDİYORUM Serçe kadar yok musun be? ! Hadi uç uçabilirsen... Akıl, izan, idrak sende Kader seç, seçebilirsen... Alev dondu, akıl yandı Su uyudu, taş uyandı Ecel kapına dayandı Durma kaç, kaçabilirsen... İşe el attı dayılar Çamura battı sayılar Köprüyü tuttu ayılar Yürü geç, geçebilirsen... Bırak kalsın çeşme, kuyu Değiştir gel eski huyu Havada var olan suyu Buyur iç, içebilirsen... Taksit taksit, adım adım Nedir yani, anlamadım Ev emanet, mezar kadim Hemen göç, göçebilirsen... Farkın var kuştan, sığırdan Gayret et, alma ağırdan Gitme köhnemiş çığırdan Çığır aç, açabilirsen... Abdurrahim KARAKOC Che

Nöbetçinin Vukuatı Yüzbaşım, garajda nöbet tutarken Hatırıma sıla düştü bu gece Güngören'in horozları öterken Gönül kalktı yola düştü bu gece İçinde dışında yoktur yalanı Anlatayım dur başıma geleni Bir yar için düşüncemin olanı Sapanca'da göle düştü bu gece Bozhöyük'e vardım Güllü kadına Fal açtırdım Ülker'imin adına Gelin olmuş bak şu işin tadına Bizim kısmet ele düştü bu gece Kırk yıl geçse unutamam bu günü Olmuş bitmiş sevdiğimin düğünü Hep çözülmüş sırrımızın düğümü Maceramız dile düştü bu gece Kalbime ateşten vurdular yama Perişan bir halde döndüm kıtama Karakoç bildiğin KARAKOÇ ama, Bilmediğin hale düştü bu gece Abdurrahim Karakoç Che

Çarpık Çağ Doğru mu yanlış mı karar sizlerin Biz aklın durduğu çağda yaşadık Ben dinsizim diyen beyinsizlerin Din dersi verdiği çağda yaşadık. Baylar çalım sattı, bayanlar etin; Ar duvarı çürük, darbeler çetin. Modern putçuluğun, şirkin, zilletin Kemale erdiği çağda yaşadık. Bazan kör kilitler vuruldu dile Bazan armağanlar kazandı hile Homo'nun, komo'nun, deyyusun bile İtibar gördüğü çağda yaşadık. Yabancısı olduk ilin obanın; Müdür ekmeğini çaldı çobanın Resmi dairede devlet babanın İpe un serdiği çağda yaşadık. Önümüz çileydi arkamız cefa Bir gün semtimize basmadı sefa Mürşidin müridin günde beş defa Günaha girdiği çağda yaşadık. Kimi hak adalet gördü düşünde Kimi devlet kuşu buldu başında Vatanseverin vatan dışında Hasretlik sürdüğü çağda yaşadık. Göz yumup izine düştük batının Tuttuk kuyruğundan haçlı atının Pamuk yumağının tüyün tütünün Nice baş yardığı çağda yaşadık Neler yıkmadık ki son olsun diye Harcadık günleri gün olsun diye Asker kaçağının şan olsun diye Askeri vurduğu çağda yaşadık. Dilendik savurduk doları markı Döndükçe aşındı düzenin çarkı Şalvarı, kasketi, gömleği, börkü; İhtiras sardığı çağda yaşadık. Başörtüsü yasak, Türk olmak günah; Sabır ver sabır ver Ey Gadir Allah Bulaşık basının her gün her sabah İslamı yerdiği çağda yaşadık Görün halimizi biz insanların Tutsağı olmuşuz su-i-zanların Her zaman her yerde müslümanların Müslüman kırdığı çağda yaşadık. Abdurrahim Karakoç Önceki

şiirlerinide bekliyorum che. Che

İŞ İŞTEN GEÇİNCE Başkasını yakan zulüm seni de Yakar amma neden sonra anlarsın. Sahtekarın imanı da, dini de Kokar amma neden sonra anlarsın. Gün gelir gözlerin dalar yokuşa Şartlar yorgunları salar yokuşa Umulmadık yerde sular yokuşa Akar amma neden sonra anlarsın. Öfke her gün ölür, aşk eceliyle Akıl arkadaşlık etmez deliyle Yanlış yapan yaptığını eliyle Yıkar amma neden sonra anlarsın. Yıllarca gül diye koklarsın taşı Akşamı yaşarsın sabaha karşı Sabır sarı yaprak, umut gözyaşı Döker amma neden sonra anlarsın. Fikirsizlik gol atarsa fikire Altın diye sarılırsın bakıra Güvendiğin eller seni çukura Çeker amma neden sonra anlarsın. Aman deyim bilir misin amanı Boş hayale kurban etme zamanı Müjde dağlarına eyvah dumanı Çöker amma neden sonra anlarsın. Çorbaya sallarsın taş dolar kaşık Dört adım öteye şavk vermez ışık Kör inada sarılmaktan sarmaşık Bıkar amma neden sonra anlarsın. Hakikatler üzücü ha, katı ha Delinirse su koyverir çatı ha Zaman zaman gizli kirler satıha Çıkar amma neden sonra anlarsın. Kurnaz emer budalanın kanını Böyle yürür hokkabazın kanunu Doğru karar eğri dostun canını Sıkar amma neden sonra anlarsın. Abdurrahim KARAKOC Che

Bizimkiler Üç cins at, üç cins tosun salsak yukarı kata Üç gün sonra üç katır, üç sağmal inek çıkar. Zamanda mı, yerde mi, yoksa bizde mi hata? Yapıp uçurduğumuz kartallar sinek çıkar. Abdurrahim Karakoç Bu Dünya Kimin Dünyası? Yol üstünde biten çalı, Bu dünya kimin dünyası? Ak çiçekli ayva dalı Bu dünya kimin dünyası? Gediklerde esen poyraz, Yaprakları dalda koymaz Gözler doysa gönül doymaz Bu dünya kimin dünyası? Her gün eski her gün yeni Tükenmez gidip geleni Canevimden vurdu beni Bu dünya kimin dünyası? Kar yağar kaybolur izler Her nakış binbir sır gizler Ufuklara dalan gözler Bu dünya kimin dünyası? Toprak basar kucağına Güneş çeker sıcağına Atar derdin ocağına... Bu dünya kimin dünyası? Abdurrahim Karakoç . push ; Che

Müzelik Şiir Yürüyen heykellerle aynı müzedeyim ben Konuşan mumyalara kimden söz edeyim ben Fikren işkencedeyim, ruhen cezadayım ben Korkaklığın sükutu kol geziyor her yerde Sanki tek başımayım, tek kişilik mahşerde. Putların gölgesinde dans eder akbabalar Söz sokakta dolaşır, öz zindanda çabalar Atılan ucuz safra selamlar, merhabalar En temiz topraklara gül eksem mantar biter Yollar sırat köprüsü, durmak düşmekten beter. Kaybettim mesafeyi, zamandan uzaklaştım Sevgi diye sarıldım, isyanla kucaklaştım Ne kendimden kurtuldum, ne kendime yaklaştım Toprağın üstü mezar, zevke dalmış ölüler Can sıkmaya yetiyor canlı kalmış ölüler. Fuhuş yuvası sanki en görkemli binalar Çamur evlat doğurur, taş yürekli analar Resmen hak tevzi eder hakkı boğan canavar Koşanlar, yarışanlar... dehşet ötesi dehşet Akıl karaya vurdu, gırtlağı geçti vahşet. Meydanlar tıklım tıklım, caddeler salkım-saçak Kölelik histerisi yayılmış köşe-bucak Elli tane hokkabaz, elli milyon oyuncak Müdür ve müdüriçe müzenin bekçileri Aferine çalışır düzenin bekçileri. Mülkü kazanan ayrı, tasarruf eden ayrı Hisseler neden farklı, hak, hukuk neden ayrı? Hasta yaşar deniyor, baş ile beden ayrı Mantık yürütmek yasak, itiraz eylemek suç Neşe-eğlence, cinnet... yatıp uyumak korkunç. Güvenmek aldanmaktır... ölçü-tartı izafi Mert-namert, güzel-çirkin, eksi-artı izafi Çoğunun cebindeki kimlik kartı izafi Kim kimdir? Kim kim değil? Anlamak ve bilmek zor Oynanan komediye gül diyorlar, gülmek zor. Figüran heykeller var kül tablası boyunda Yediyüz göbek atar dakikalık oyunda İşlenen her günaha kurt da ortak, koyun da Kalmışım ara yerde, tozdayım, dumandayım Kirli bir mekandayım, iğrenç bir zamandayım. Abdurrahim Karakoç Che

Oy Anadolu Seni çok sevenler çok örseledi Oy güzel vatanım, oy Anadolu... Açların çalıştı, tokların yedi Oy güzel vatanım, oy Anadolu... Yanan hep sen oldun, yakılan sensin Ruhuna çiviler çakılan sensin Şekilden şekile sokulan sensin Oy güzel vatanım, oy Anadolu... Sınırlar çizildi rüyalarına Yasaklar konuldu dualarına Hangi sesler hakim semalarına Oy güzel vatanım, oy Anadolu... Ahlat&#8217;ın, Afşin&#8217;in, Söğüt&#8217;ün mahzun Evladın, aşıkın, yiğitin mahzun Tebessümün mahzun, ağıtın mahzun Oy güzel vatanım, oy Anadolu... Metruk manastırlar ihya olmakta Hüzün, camilere mahya olmakta Yadlar başımıza kahya olmakta Oy güzel vatanım, oy Anadolu... Üzerinden hak, adalet silindi Haya zırhı delik delik delindi Bu zelil duruma nasıl gelindi?! Oy güzel vatanım, oy Anadolu... Dün şehit kanıyla sulanan sensin Bugün alkollere belenen sensin Düşmandan sadaka dilenen sensin Oy güzel vatanım, oy Anadolu... Şehit torununa "sen sus" diyorlar "Vatan sevmek bize mahsus" diyorlar Her taraf toz-duman, kabus diyorlar Oy güzel vatanım, oy Anadolu... Hariçten gelenler köprüyü tutmuş Dost, karşı kıyıda, seni unutmuş Hınzır yeller yaprakların kurutmuş Oy güzel vatanım, oy Anadolu... Abdurrahim Karakoç Che

Vatandaş Türküsü - I: Tohdur Beğ Avrat yeğin sayrı, benim karnım aç, Keyf için gelmedik bura tohdur beğ Fukara harcından yaz da bir ilaç, Olsun derdimize çare tohdur beğ. Tama vatandaşık, gardaşık tama... Bunca Pahilm'olur adam adama? Geldik ta sabahtan kaldık akşama, Yarına mümkün mü sıra tohdur beğ? Yedi baş horanta yıkık hanede... Tüm kazancım bini bulmaz senede; Yüz pangunut helal olsun gene de; Ben nereyim, beşyüz nere tohdur beğ? Tek kaşıkla çorba içer dördümüz... Kul başından ırak ola derdimiz Senden, benden esker ister ordumuz Candan da mı yeğdir para tohdur beğ? Dert - bela tebelleş oldu başıma, Her gece tahsildar girer düşüme... Beni mahcup etme can yoldaşıma, Erkeklik öldü mü bre tohdur beğ? Büyük oğlan esker, öteki çırak, Han için param yok oteli bırak... Mevsim kış, yollar sarp, köy hayli ırak: Bir değil, beş değil yara tohdur beğ Memur gelir karşılarsın köşeden! Zengin gelir kırılırsın neşeden Öte kaçma bizim garip Eşe'den, Bakıp boynundaki kire tohdur beğ Hemi Müslümanım, insanım hemi; Halimi arzettim darılma e mi? İçinde mangır yok, gördün kesemi; Bir de ceplerimi ara tohdur beğ Daha sayayım mı? Noksan mı daha? Yalvara yalvara tükendim aha... Bu yüzle mi çikacaksın ALLAH'a? Vallahi yanarsın nara tohdur beğ. Abdurrahim Karakoç Che

Bayramlar Hürmetine Çift bayram tanırız ışıktan, nurdan Birisi Ramazan, birisi Kurban... Ya Rab, bayram eyle bayramımızı Yıka gönülleri kirden, çamurdan 1990 Abdurrahim Karakoç Che

Uyan Türkiye!. Bu bir cinnet krizi, gerçekler yolunuyor Gönül parkımızdaki çiçekler yolunuyor Kuzular yolunuyor, ördekler yolunuyor Kazlar tüyünü döktü, uyan artık Türkiye!. Iğdır'da şafak söktü, uyan artık Türkiye!. Üç siyasi tecavüz, üç ortağın niyeti Yapılan her yanlışta millet öder diyeti Koru hukukumuzu, koru cumhuriyeti Şerefimiz diz çöktü, uyan artık Türkiye!. Rize'de şafak söktü, uyan artık Türkiye!. Namaslu can derdinde, soyguncu mavi turda Sosyete pazarında bütün eller uçkurda Yabancı müfettişler ne halt ediyor burda?. Yeter, uyanma vakti, uyan artık Türkiye!. Ağrı'da şafak söktü, uyan artık Türkiye!. Kimse senin adına borç alıp ruh satmasın İşsiz, bunalmış gençler aklını oynatmasın Çifte pasaportlular memleketi satmasın Her zillet seni yaktı, uyan artık Türkiye!. Sinop'ta şafak söktü, uyan artık Türkiye!. Aldanma yalancının yalanına bir daha Sarılma denenmişin yılanına bir daha Yol verme haydutların talanına bir daha Bayrağın boyun büktü, uyan artık Türkiye!. İzmit'te şafak söktü, uyan artık Türkiye!. Dünümüz yağmalandı, yarınlar ipotekli Sevip büyüttüğümüz torunlar ipotekli Elif'ler, Alparslan'lar, Harun'lar ipotekli Kokla bak tuzlar koktu, uyan artık Türkiye!. Muğla'da şafak söktü, uyan artık Türkiye!. Avrupa sevdalısı aşıktan hayır gelmez Ayının elindeki kaşıktan hayır gelmez Teslim tünelindeki ışıktan hayır gelmez Uyurken yılan soktu, uyan artık Türkiye!. Mersin'de şafak söktü, uyan artık Türkiye!. Kartel medya narkozu uyuşturmasın sizi Hoyrat örselemesin, buruşturmasın sizi Sistem birbirinizle vuruşturmasın sizi Gök gürler-şimşek çaktı, uyan artık Türkiye!. Hatay'da şafak söktü, uyan artık Türkiye!. Sütü bozuk olmayan çok sever milletini Hiç emdirmez kanını ve yedirmez etini Kaybetmez inancını, çiğnetmez iffetini Uykun pek fazla çekti, uyan artık Türkiye!. Urfa'da şafak söktü, uyan artık Türkiye!. Utansın paramızı pul yapan büyükbaşlar Kesmesin yolumuzu küp başlar, kayık başlar Bu sözlerim sizedir hür başlar, ayık başlar Ahlar semaya çıktı, uyan artık Türkiye!. Sivas'ta şafak söktü, uyan artık Türkiye!. Doktor bizden olmalı, ilaç bizden olmalı Başımıza giyecek her taç bizden olmalı Ufuk bizden olmalı, miraç bizden olmalı Dağlara sisler çöktü, uyan artık Türkiye!. Konya'da şafak söktü, uyan artık Türkiye!. Gel ki görkemli birlik birlikte gerçekleşsin Gel ki Anadolu'da huzur rüzgarı essin Gel ki leş kargaları korksun, sesini kessin Mazlum canından bıktı, uyan artık Türkiye!. Her yerde şafak söktü, uyan artık Türkiye!. 01.06.2002 Abdurrahim Karakoç Che

Ve Sonra Kurudu sevgiler gönül tasında Her mevsim bir başka aldattı bizi Renkler baskalaştı gün ortasında Koyu bir karanlık öptü denizi Daraldı her sabah geniş ufuklar Aşkımızı gölgeledi bulutlar Yaprak yaprak daldan düştü umutlar Tüketti takvimler gençliğimizi Seneler yalancı çıktı düş gibi Tüm yazlar üşüttü kara kış gibi Mermere işlenmiş bir nakış gibi Dağıldı yüzlerce yokluğun izi Önce Gerçek dedik ve sonra Neden Bekledik bir daha gelmedi giden Uyandık en güzel düşü görmeden Aynalardan sorduk birbirimizi Abdurrahim Karakoç Che

GERDANLIK Tevazu-u severdi, kaynatıp taşırdılar Girdi hırs ambarına, çıkamadı bir daha.. Haramla yağladılar, kibirle pişirdiler Bulanık göl ettiler, akamadı bir daha.. Yakın arkadaşları çöplük yaptı beynini Doldurdular ve sonra dökemedi bir daha.. Kör dikişler atıldı kaypak iradesine Sökmek istese bile sökemedi bir daha.. Soyundu inancından terk-i edep eyledi Şerefini göğsüne takamadı bir daha.. Sürdü benlik atını karanlık geleceğe Dönüp de geçmişine bakamadı bir daha.. Söndü yüreğindeki yanan aşk alevleri Uyanıp yeni baştan yakamadı bir daha.. Yediği haram oldu, içtiği haram oldu Ellerini haramdan çekemedi bir daha.. Burçlardan indirilmiş bayraktı haysiyeti Alıp, tekrar yerine dikemedi bir daha.. Terk etti güzelliği, çirkinliğe sarıldı Girdiği bataklıktan çıkamadı bir daha.. Küfrü baş tacı yaptı, dostlarına darıldı Diktiği putlarını yıkamadı bir daha.. Kazancı beleş oldu ve kendisi leş oldu Itır gibi, gül gibi kokamadı bir daha.. Zirvenin yollarında döndükçe dönekleşti Ağzına helal lokma sokamadı bir daha.. Dost oldu zalimlere, görmedi mazlumları Gam çekmedi, gözyaşı dökemedi bir daha.. Abdurrahim KARAKOC Önceki

KILAVUZ NESİL Batılın önünde set Hakk'a kılavuz nesil. İlimde Ak Şemseddin Kararda YAVUZ nesil. Hakk'a kılavuz nesil... Bir Aras'tır, bir Tuna Tarih binmiş sırtına Nefret yıkan fırtına Sevgiye havuz nesil. Hakk'a kılavuz nesil... Her zalimin korkusu Her çiçeğin kokusu Yangını söndüren su Yemeklerde tuz nesil. Hakk'a kılavuz nesil... Tevhidi kucaklayan Canda canan saklayan Zindanları aklayan Her zulme maruz nesil. Hakk'a kılavuz nesil... Kalmasın engel artık Del zırhları del artık Çık ufuktan gel artık Birliğe susuz nesil. Hakk'a kılavuz nesil... Abdurrahim KARAKOC Che

Vatandaş Türküsü - II: Hakim Beğ Gene tehir etme üç ay öteye, Bu dava dedemden kaldı hakim beğ Otuz yıl da babam düştü ardına; Siz sağolun, o da öldü hakim beğ. Kırk yıl önce; yani babam ölünce, Kadılıklar hakimliğe dönünce, Mirasçılar tarla, takım bölünce, İrezillik beni buldu hakim beğ, Yaşım yetmişiki, usandım gel - git, Bini geçti burda yediğim zılgıt; Eğer diyeceksen " bana ne, öl git"; Oğlumun bir oğlu oldu hakim beğ. Sekiz evlek tarla, bir geverlik su, Yüz yılda höküme bağlanmaz mı bu? Kazanmasam da hu, kazansam da hu! Canım ta burnuma geldi hakim beğ. Keşife, meşife, damgaya, harca Kanımız kurudu harca da harca... Sayenizde avukatlar yıllarca Fakiri yoldu da yoldu hakim beğ. Mubaşir itekler, katip zavırlar; Değişti bizde de göya devirler Yüz yıl önce adam yiyen gavurlar, Tapucuyu aya saldı hakim beğ. Abdurrahim Karakoç Che

Konuşma O dedi ki: Bir gün bana gönül verdin "Aşktır benim mayam" derdin Sonsuz bir hisle severdin Aklında mı? Ben dedim ki: Aşktan yana, histen yana Gayri sual sorma bana Belki dün bilirdim ama Unutmuşum! O dedi ki: Yüreğime ektin bir köz Yaralarım oldu göz göz Yemin edip verdiğin söz Aklında mı? Ben dedim ki: Yanan yakar iyi bil ki Ben de yaralıyım belki Unutmak ayıp değil ki Unutmuşum! O dedi ki: Yalan söylemezdin yani Unutmam derdin sen beni Sormak suç olmasın yani Aklında mı? Ben dedim ki: Hangi yalan, hangi gerçek? Meyvesini yedi çiçek Soru sorma, cevabım tek; Unutmuşum! O dedi ki: Mühürledin dudaklarım Düğümün kalpte saklarım Mektup yazan parmakların Aklında mı? Ben dedim ki: Ne mühür kaldı, ne senet Er-geç kopar çürük kenet Uçmuş akıl denen meret Unutmuşum! O dedi ki: Beni, benden almıştın da Çokla sen ben olmuştun ya Gerçek sevgi, yalan dünya Aklında mı? Ben dedim ki: Vazgeç gayri iş yok bende Yitirmişim seni, sende Kimin nesisin, adın ne? Unutmuşum! Ve bilenler dediler ki: Aşk da, söz de yalan imiş Akıl işi değil bu iş Ve sonra hatırladık ki Sevenler hep boşa sevmiş... Abdurrahim Karakoç . push ; Che

BİRAZ DA KİTAPLAR SENİ OKUSUN Canlı bir kitapsın, yazarı Mevla Açık dur, kitaplar seni okusun. Yüzünde şavklansın nazarı Mevla Eğilsin mehtaplar seni okusun. Kasırga ol, döne döne zikir et Her nefese on bin misli şükür et Şüphe burgacında Hakk'ı fikir et Uyansın girdaplar seni okusun. Erisin geceler gündüze gel ki Kalmasın tek engel bir düze gel ki Secdede Rabb'inle yüz yüze gel ki Minberler, mihraplar seni okusun. 'Ezel'in, 'ebed'in şifresi sende 'Menfi'nin, 'müsbet'in şifresi sende Çözülsen de olur, çözülmesen de Sorular, cevaplar seni okusun. Aşktan, estetikten, ahenkten yana Şiir, resim, müzik imrensin sana Camiler, sebiller gelsin lisana Hayırlar, sevaplar seni okusun Bedenin coğrafya, tarihtir dünün Ayrı ayrı sayfa saatin, günün Dört kapısı açık dursun gönlünün Alimler, erbaplar seni okusun. Nefret boşta kalsın, aşk ile dol da Işık, kılavuz ol gittiğin yolda Kur'an'dan feyz alan bir mektup ol da Yazdığın kitaplar seni okusun Abdurrahim KARAKOC Che

Aşk Hikayesi Başımdan bir kova sevda döküldü Islanmadım, üşümedim, yandım oy! İplik iplik damarlarım söküldü Kurşun yemiş güvercine döndüm oy! Yağmur yorgan oldu, döşek kar bana Anladım ki kendi gönlüm dar bana Alev dolu bardakları yar bana Sunuverdi içtim içtim kandım oy! Sevgi ektim, naz biçmeye çalıştım Ne zamana, ne kendime alıştım Kırk senede yedi hasret bölüştüm Yedi dünya bana düştü sandım oy! Gönül şahinimi yordum gerçeğe Sonsuzda yüzümü sürdüm gerçeğe Teselliden kanat kırdım gerçeğe Tecellinin sinesine kondum oy! Abdurrahim Karakoç Che

Gören Bilir Çarsısında bir kız gördüm Antep'in, Kızmı ki... Gözleri var, ala geyik gözleri, Göz mü ki... Ak göğüsünün ortasında bir ben var, Az mı ki... Yiyip içme, yüzüne bak yetişir, Yüz mü ki... "Güzel" sözü çok güzele çok amma Bu kıza da "güzel" demek söz mü ki... Kaynak: Dosta Doğru Abdurrahim Karakoç Che

Sana Geliyorum Görmeden, doğduğum gecenin seherini Ellerim değmeden anama, Ve günah izi yokken dudaklarımda, Bebeklere has bir dille ağlayarak, SANA geliyorum SANA Çırıl- çıplak Köklerim sığmadı zamana; Silktim ham meyvelerimi utandım da, Bir garip ağaç oldum aşk ülkesinde, Kutsal duygularınla donandım yaprak yaprak SANA geliyorum SANA Dal- budak Ne bir dürüm ekmek var heybemde Ne içecek suyum kana kana... Bir tutam umutla düştüm yollara, Bazan yürüyerek, bazan koşarak SANA geliyorum SANA Yalınayak Yollar uzadıkça yük ağırlaştı, Ateş düştü gönlümdeki harmana Bıraktım ağrıyı, sızıyı bir yana; Hasretinden ipil ipil yanarak, SANA geliyorum SANA Bir avuç toprak Seyrettim uzaktan benliğimi ki, Et, kemik, kan değilmiş mana Habibin hakkına, İsmin hakkına Af dilemek için ağlayarak, SANA geliyorun SANA Ya HAKK... Abdurrahim Karakoç Che

Hedef Çıktık Ötüken'den günün birinde, Yıkandık Mekke'nin tevhid nurunda Hem dünde, bugünde, hemi yarında İslamlık Miractır, Ülkü sancaktır Bu mübarek yoldan dönen alçaktır Biz dava uğruna serden geçmişiz; Anadan, babadan, yardan geçmişiz; İman denizine yelken açmışız; İslamlık sevdadır, Ülkü sancaktır, Bu mübarek yoldan dönen alçaktır. Engeller yıldırmaz Müslüman Türk'ü; Şüphesiz inandık, söz verdik çünkü... Kıyamete kadar yaşar bu ülkü! İslamlık hedeftir, Ülkü sancaktır; Bu mübarek yoldan dönen alçaktır. Abdurrahim Karakoç Che

GİDE GİDE Gösterir gün gibi, düşüncelerin Derinden derine aşıksın gönül. Çıkla kadın desem yalan söylerim Sen başka birine aşıksın gönül. Kırılmış telleri sevda sazının Eşi yok sendeki ince sızının Tarlada çift süren köylü kızının Topraklı terine aşıksın gönül. Maraş&#8217;a, Muğla&#8217;ya, Kırklareli&#8217;ne Yiğit Köroğlu&#8217;nun Çamlıbel&#8217;ine Kars&#8217;ın yaylasına, Van&#8217;ın gölüne Ağrı&#8217;nın karına aşıksın gönül. Baharın bulutu, seherin yeli Sarı seller gibi coşturur seni Varsın bilmeyenler desinler 'deli! ' Bugünden yarına aşıksın gönül. Yüksekten dökülen suyun sesine, Kekik kokusuna, çam gölgesine, Renklerden sütbeyaz, koyu yeşile, Toprağın moruna aşıksın gönül. Yiğitin, sözünden dönmeyenine Ateşin, yıllarca sönmeyenine Silahın, omuzdan inmeyenine Atın gök kırına aşıksın gönül. İyinin iyisi, güzelin hası.. Susamış yolcuya su veren tası Edibin kalemi, ressam fırçası Şair şiirine aşıksın gönül. Değildir bu sevgi akıl erecek Her duyan bir başka mana verecek Şaşırmış yolcuya yol gösterecek Hakikat nuruna aşıksın gönül. Abdurrahim KARAKOC Che

Gelecegim Yillar yirmi olsa da, otuz olsa da Yollar kar, çamur olsa da, buz olsa da Bedenim yorgun, aç ve susuz olsa da Bir gün yalin ayak, terli gömlekle - Gelirim, beni bekle Belki yakinda olur, belki de uzak Sirtimda hatiralar, saçlarimda ak Gün, tarih bilemiyorum amma, muhakkak Bitmeyen bir azim, sabir ve emekle - Gelirim, beni bekle Unutmam mümkün degil, unutur sanma "Gelmez" diyen olursa sakin inanma Umutlarini kaybetme ha zamanla Geç kaldi diyerek gam çekme - Gelirim, beni bekle Sicak bir yaz akşaminda olabilir Sari bir güz akşaminda olabilir Kişin beyaz akşaminda olabilir Ellerinde bir top mavi çiçekle - Gelirim, beni bekle Cümle köprüleri sel alsa da tek, tek Söz vermişim bir kere engel ne demek Başi karli, kara daglardan geçerek Azigim bir tas su, bir dürüm ekmekle - Gelirim, beni bekle Vermese de kaybolan gençligimiz Ayiran bir gün kavuşturacak bizi Ve içimde sevgilerin en temizi Seninle dolu, ari, duru bir yürekle - Gelirim, beni bekle Abdurrahim Karakoç Che

HASAN'A MEKTUP - 18 İbiş'in saye-i himmetlerinde Çamura oturduk, bir bayram arttı. Kinler halay çekti bayram yerinde Beş bayram yitirdik, bir bayram arttı. Borç boydan yukarı eski hesaptan Felek yar olursa ödetir toptan Yaşasın tayfalar, sağ olsun kaptan Gemiyi batırdık, bir bayram arttı. Her gün biraz daha bulandı dere Hiç kimse bilmiyor bu gidiş nere? Kartalın hürmetle girdiği yere Beş karga götürdük, bir bayram arttı. Odunun irisin eyledik destek Ve derken yerini buldu her istek Ağıza gem vurduk, ayağa köstek Dilde tüy bitirdik, bir bayram arttı. Türedi Kel Bayram, Kötüce Bayram Uyuz tazılara sel oldu ayran Ağlarken eşini yitiren ceylan Biz verem getirdik, bir bayram arttı. Ak sütü doldurduk kızıl bakıra Gelecekler yüzümüze tüküre Etilerden kalma üç beş çukura Kırk ölü yatırdık, bir bayram arttı. Abdurrahim KARAKOC Che

Dertleşme Sırtımıza cümle derdi belayı Sizin için aldık sizden ne haber? Senelerce uykuları rüyayı; Sizin için böldük, sizden ne haber? "Nemize ne, aman bırak" demedik; Otuz alıp onbeş verek demedik Hava kışlı, yollar ırak demedik Sizin için geldik, sizden ne haber? Aşk ile doldurduk gönül tasını Tavuğunuz ölse çektik yasını Zalimlere karşı cenk havasını Sizin için çaldık, sizden ne haber? Durup da "bize ne" demedik bir gün Korkmadık, yılmadık, düşmedik yorgun. Sıra sıra hapis, kitlece sürgün; Sizin için olduk, sizden ne haber? İçkiye, kadına, rütbeye şana Tenezzül etmedik, malum cihana Bunların cümlesi kalsın bir yana; Sizin için öldük, sizden ne haber?. Abdurrahim Karakoç Che

Erbabiye Liderimiz uzaylı, silahımız ok bizim Hilede, iftirada üstümüze yok bizim. Bal, sirke, soğan, şeker, et, süt, nane, sarımsak; Katar çorba yaparız, hünerimiz çok bizim Abdurrahim Karakoç Erzincan Bir kara haber ki zor konur adı Duyanın kırılır kolu kanadı Felek ikidebir atar tokadı Yazım der sineye çeker Erzincan Yazım der gözyaşı döker Erzincan Erzincan'da dağlar gökle öpüşür Yiğitleri ecel ile kapışır Çok katlı binalar yere yapışır Çöküntüde kalan candır Erzincan Toprağın emdiği kandır Erzincan Çok konuğun oldum içinden geçtim Ekmeğinden yedim, suyundan içtim Gönlüme ben seni bir mesken seçtim Şimdi o meskenin mezar Erzincan Dilim konuşmaktan bizar Erzincan Karakoç bu kırım bir gün yıkılır mı? Haslette vuslatta kurşun erir mi? Sormayın rengini mor mu sarı mı? Al yeşilken şimdi kara Erzincan Almış yüreğinden yara Erzincan Abdurrahim Karakoç Che

BU MEVTAYI NASIL TANIRSINIZ Giderken alkolden girdi komaya Meyhaneyi yurt sayardı bu deyyus. Yemin eder 'pazar' derdi 'cuma'ya Ağustos'u Mart sayardı bu deyyus. 'Ben dahiyim, eşim-dengim az' derdi İnat için 'zemheri'ye 'yaz' derdi Kuşa 'kirpi', kurbağaya 'kaz' derdi Kel sıpayı kurt sayardı bu deyyus. Nasipsizdi iman, edep, ahlaktan Kin sağardı enayiden, ahmaktan Biraz daha alçak idi alçaktan Namertleri mert sayardı bu deyyus. Tam sapıktı, şer yollara sapardı Heykel diker, ilah diye tapardı Abdestsiz her yöne secde yapardı Kıblegahı dört sayardı bu deyyus. Türklüğe düşmandı, hep kin güderdi Yahudiye yaltakçılık ederdi Hıristiyan ile yola giderdi Ermeniyi Kürt sayardı bu deyyus. Görgü şahidiyiz, yalan yok hocam Tek güzel huyunu bilen yok hocam Geberip giden var, ölen yok hocam Doğruluğu dert sayardı bu deyyus. Abdurrahim KARAKOC Che

YANGIN VAR Alev sardı alemi, uyanmayın daha siz Altta döşek yanıyor, üstte yorgan yanıyor. Beşikler besmelesiz, mezarlar fatihasız.. Doğan insan yanıyor, ölen insan yanıyor. Mideden aşağının tahtı kurulmuş serde Ramazanı katlettik kul yapısı şekerde Hazreti İbrahim&#8217;in mübarek aşkı nerde? .. Ruhta bayram yanıyor, ette kurban yanıyor. Bağlanmış dünyalıklar dünyanın yularına Gösterin, hangi yüzle çıkacağız yarına? Ya Rab! İman ihsan et riyakar kullarına Hacda hacı yanıyor, haçta ruhban yanıyor. Kör müyüz, sağır mıyız; Rahmet-i Rahman mı yok? Yoksa yol gösterecek Hazreti Kur&#8217;an mı yok? Yanmak mı marifettir, yananda izan mı yok? Dağda çoban yanıyor, tahtta sultan yanıyor. Tutup yemek kastında ki gardaş gardaşını Bu halin hicabından dağlar eğmiş başını Titredim seyrederken mazlumun gözyaşını Bir damlanın içinde yetmiş umman yanıyor. Abdurrahim KARAKOC Che

Unutursun Unutmak kolay mı? deme Unutursun Mihriban'ım Oğlun kızın olsun hele Unutursun Mihriban'ım Zaman erir kelep kelep Meyva dalında kalmaz hep Unutturur bir çok sebep Unutursun Mihriban'ım Yıllar sineye yaslanır Hatıraların paslanır Bu deli gönlün uslanır Unutursun Mihriban'ım Süt emerdin gündüz gece Unuttun ya büyüyünce Ha işte tıpkı öylece Unutursun Mihriban'ım Gün geçer azalır sevgi Değişir her şeyin rengi Bugün değil yarın belki Unutursun Mihriban'ım Düzen böyle bu gemide Eskiler yiter yenide Beni değil, sen seni de Unutursun Mihriban'ım Abdurrahim Karakoç Che

Hayal ve Gerçek Ay ışığı pencereden girende Senden yana hayal kurmak ne güzel Ya bir otobüste ya bir trende Gurbet ilden sana varmak ne güzel Aşkın mayasını senden alıp ta, Şekillendim sevda denen kalıpta Evinizin kapısını çalıp ta, İlk çıkandan seni sormak ne güzel Umudu yoksula bol verir Hüda Bin tohuma can var bir damla suda Gerek uyanık ol gerek uykuda Benden bakıp seni görmek ne güzel Kurumadan daha yolculuk teri Gel diye yanına çağırsan beni Bırakıp bir yana gamı kederi Doya doya seni sarmak ne güzel Aşk deyince anlattığı her şeydir Öldürdükçe tadı gelen bir şeydir. Azraile can vermesi zor şeydir Sen istersen sana vermek ne güzel. Kaynak: Dosta DoğruAbdurrahim Karakoç Che

Sen Varsın Gönül tezgahında şiir dokudum İplik iplik nakışında sen varsın Aşk yolunun kanunu okudum Madde madde yokuşunda sen varsın Fikir vadisinden bir ırmak geçer Eğilir serviler suyundan içer Bağrında ay doğar zambaklar açar Sessiz sessiz akışında sen varsın Öz suyusun hayat denen şişenin Nedenisin keder ile neşenin Sevda cephesinde şehit düşenin Donuk donuk bakışında sen varsın Hep senin renginde görünür bahar Yaprakta yeşilin gülde kokun var Yama yama kalbimdeki yaralar Sıra sıra dikişinde sen varsın Gidip de yorulma çok uzaklara Sen-seni gel benim içimde ara... Umut güneşimin mor bulutlara Girip girip çıkışında sen varsın Abdurrahim Karakoç Che

Bulduktan Sonra Arama Omuzumda sevda yükü Yollarda Seni aradım. Beste beste, türkü türkü Tellerde Seni aradım. Girdim yeşilden sarıya Sordum ölüye, diriye Çiçeği verdim arıya Ballarda Seni aradım. Aşk yalımı girdi cana Gönlüm döndü gülistana Gece-gündüz yana yana Küllerde Seni aradım. Yorulup demedim, yeter Hasretin gözümde tüter Keremden, Mecnundan beter Çöllerde Seni aradım. Bahçem çiçek, bağım gazel Birleşir ebedle, ezel Ayırmadım çirkin, güzel Kullarda Seni aradım. Ulaşmak için rahmete Katlandım binbir zahmete Karışıp söze, sohbete Dillerde Seni aradım. Abdurrahim Karakoç Che

Kara Haber Ellerin yurdunda çiçek açarken Bizim ile kar geliyor kardeşim. Bu hududu kimler çizmiş gönlüme? Dar geliyor, dar geliyor gardaşım. Güzel olmuş sıra sıra söğütler, Dağ ardında unutulmuş şehitler. Hürriyete seymen giden yiğitler, İki gidip bir geliyor gardaşım. Üç aylık bebekler tutldu taşa, Düşmanlar geriden eyler temaşa. Yaratan böylesin vermesin başa, Zor geliyor, zor geliyor gardaşım. Abdurrahim Karakoç Che

Neden Sonra O dedi ki: Bir gün bana gönül verdin; " Aşktır benim mayam!" derdin Sonsuz bir hisle severdin, Aklında mı? Ben dedim ki: Aşktan yana histen yana Gayri sual sorma bana Belki dün bilirdim ama, Unutmuşum! O dedi ki: Yüreğimde etkin bir köz Yaralarım oldu göz göz Yemin edip verdiğin söz Aklında mı? Ben dedim ki: Yanan yakar iyi bil ki, Ben de yaralıyım belki Unutmak ayıp değil ki, Unutmuşum! O dedi ki: Yalan söylemezdin hani?.. Unutmam derdin sen, beni Sormak suç olmasın yani, Aklında mı? Ben dedim ki: Hangi yalan hangi gerçek? Meyvesini yedi çiçek Soru sorma cevabım tek Unutmuşum! O dedi ki: Mühürledin dudaklarım; Düğümün kalpte saklarım Mektup yazan parmakların Aklında mı? Ben dedim ki: Ne mühür kaldı ne senet.. Ergeç kopar çürük kenet Uçmuş akıl denen meret, Unutmuşum! O dedi ki: Beni benden almıştın ya, Çıkla sen ben olmuştun ya Gerçek sevgi yalan dünya Aklında mı? Ben dedim ki: Vazgeç gayri iş yok bende, Yitirmişim seni sende Kimin nesisin, adın ne? Unutmuşum! Ve bilenler dediler ki: Aşk da, söz de yalan imiş; Akıl işi değil bu iş.. Ve sonra hatırladık ki, Sevenler hep boşa sevmiş... Abdurrahim Karakoç Che

NELER YAPTIK NASIL GELDİK BUGÜNE (50 YILIN MUHASEBESİ) Yürüyen, konmuşan, yiyen, doymayan Kaç put sevdik, kaç put seçtik sayamam. Toprakları kanımızla suladık Kaç kuyuda ekin biçtik sayamam. Hangi yaşta kaç slogan söyledik Kaç mantara alkışçılık eyledik Kaç dönemde kaç zindanı boyladık Kaç sırtlana kucak açtık sayamam. Nutukla büyüttü kurnazlar bizi Ayakta uyuttu cambazlar bizi Batıya peyledi papazlar bizi Kaç kürsüden yalan içtik sayamam. Kaç cehennem yaptık, kaç cennet yıktık Gönül sarayına kaç maymun tıktık Kendi göğsümüze kaç kurşun sıktık Kaç tezata konup göçtük sayamam. Kuruyan umutlar, sönen hayaller Kurtlar sofrasında yenen hayaller Acıya, hüsrana dönen hayaller Kaç dağdan denize uçtuk sayamam. Devletliler çıkıp devlete kondu Büyük putlar büyük servete kondu Hak, hukuk, insanlık sepete kondu Kaç melekten korkup kaçtık sayamam. Uymadı bir türlü başlar bedene Yanaşmadık 'niçin' ile 'neden'e Ne söyleyim? . Çok sürü var güdene Kaç berzaha girip geçtik sayamam. Abdurrahim KARAKOC Che

HASAN'DAN GELEN MEKTUP - 1 Şu bizim kılavuz oldum-olası Kör, kör amma gardaş anlayan hani? Suratında uğursuzluk damgası Var, var amma gardaş anlayan hani? Karnından bakıyor bütün olaya Kaldırmak zor, bağdaş kurdu kolaya Bu gidişle varabilmek sılaya Zor, zor amma gardaş anlayan hani? Sen, ben ona göre yağlı bir azık... Biz-bizi bilmezsek olur çok yazık... Iste 'yüz altmış üç' çakılı kazık! Gör, gör amma gardaş anlayan hani? Ne yapsa 'eyvallah' ne dese 'hay hay'. Hep böyle giderse sonumuz vay vay! Dava dosyamızı sünepe bir tay Yer, yer amma gardaş anlayan hani? Ormandan ok atar sağır pehlivan Boran, Çetin işte kışımız yaman Gelen her belayı her ağız, her an Der, der amma gardaş anlayan hani? Abdurrahim KARAKOC Che

Korku Ben deliden çok kurnazdan korkarım Cahilden ziyade yobazdan korkarım Bedenimdeki hastalıklardan değil, Adalete düşen marazdan korkarım Abdurrahim Karakoç Köroğlu'na Dair Benden selam olsun Koç Köroğlu&#8217;na, Şimdi devir başka, zaman değişti. Karga konar kır atların beline, Arpa bulunmuyor, saman değişti. Gayri ne Kenan var, ne Demircioğlu, Tarihe karıştı, Ayvaz&#8217;la Hoylu, Herkes Bolu Beyi, her taraf Bolu, Yiğitlik kalmadı, insan değişti. Sır tutmuyor suya giden testiler, Kılınçları müzelere astılar, Çamlıbel&#8217;in çamlarını kestiler, Dağlar çıplak kaldı, orman değişti. Kale yoktur, ok atılmaz burçlardan, İnsanoğlu yüksek uçar kuşlardan, Boz tavşanlar haraç alır kurtlardan, Erlik başkalaştı, meydan değişti. Kervan geçmez, uçurdular hanları, Hile satar asrın bezirganları, Banka kurup biriktirdik kanları, Dertler yenilendi, derman değişti. Tad bozuldu, küp kokutur turşular, Haydutlara yatak oldu çarşılar, Şişkin cüzdan bin belayı karşılar, Boynuzlar göz oldu, kalkan değişti. Abdurrahim Karakoç Che

Ayrılık Havası Ben nefret eyledim sizin gerçekten Yalanı severim, yalanı gayri Tiksindim bülbülden, gülden çiçekten Yılanı severim, yılanı gayri Yıllarca boş yere canımı sıktım Nihayet yol buldum çığırdan çıktım Beyden efendiden sayından bıktım Ulanı severim ulanı gayri Sapıtmış bu diye beni yeriniz Hakkımda bin türlü hüküm veriniz Omuzumda yüktür dirileriniz Öleni severim öleni gayrı Abdurrahim Karakoç Che

ÖĞÜT Su bildiğin yürekler mermerden katı çıkar Dost sandığın insanlar düşmandan kötü çıkar Güneşi göre göre sen doğuya gitsen de Vardığın her menzilde karşına batı çıkar. Abdurrahim KARAKOC Che

CAN KURBAN Bizim kapı dost kapısı Girene canımız kurban. Selam muhabbet tapusu Verene canımız kurban. Nefisten soyunduk tül tül Gitti beden, kaldı gönül Özümüz bağ, sözümüz gül Derene canımız kurban. Uzadıkça hasret demi Şefkat atı çiğner gem&#8217;i Yaramıza sabır em&#8217;i Sürene canımız kurban. Hayat kilim, çile nakış Dokuyoruz iniş, yokuş Marifet manaya bakış Görene canımız kurban. Kin marazdır, sevgi sanat Yürekte kaynar her saat Kimsesizlere kol, kanat Gerene canımız kurban. Abdurrahim KARAKOC Che

Tanrı Katına Yerleri gökleri yaratan Tanrı Sana, Sen'den şikayetim var benim Hakim-i mutlaksın haktır kararın Anlatayım hayallerimi gör benim Bir gönül verdin ki oldum esiri Bulur kusursuzda yüzbin kusuru Biri bire bölsen çıkar kesiri Bu gidişle iflah olmam zor benim Üfledim ötmedi aşkın düdüğü Aşamadım arpa boyu gediği Bana çirkin elin güzel dediği Ya aklım yok, ya gözlerim kör benim Yalanı gerçekte saklanmış gördüm Gündüzlerde gece, yazda kış gördüm Hayat diye verdiğini düş gördüm Tüm nedenler benliğimi yer benim Hava gurbet toprak gurbet su gurbet Alev alev sardı beni bu gurbet Esas derdim ne sıladır ne gurbet Dost ufuklar düşünceme dar benim Abdurrahim Karakoç Che

Yakarış Rızanı aradım her yazdığımda Malumun.. nefsimi değil Allah'ım. Sana hoş gelmeyen duygum olursa Aklımdan onları sen sil Allah'ım. 1988 Abdurrahim Karakoç Yalvarış Ya Rab bu hasrete can dayanmıyor; Zaman kısa, ben yorgunum, yol uzun. Her adımda bir engel var, salmıyor, Zaman kısa, ben yorgunum, yol uzun. Mümkün mü bu yolda maksuda ermek? Mümkün mü sılada dost yüzü görmek? Aşığa ar gelir geriye dönmek; Zaman kısa, ben yorgunum, yol uzun. Çekilmez bir şelek vurdun arkama; Şaşırdım yollarda kaldım, akşama. Umudum her zaman bakidir amma, Zaman kısa, ben yorgunum, yol uzun. Sevip sevilmemek varsa kaderde, Hangi doktor ilaç verir bu derde? Hastayım, susuzum gurbet illerde; Zaman kısa, ben yorgunum, yol uzun. Ey hanlar hanını halkeden Hancı! Bir yudum aşkınla doğdu bu sancı. Ey fakir ekmeği, Mümin inancı! Zaman kısa, ben yorgunum, yol uzun. Abdurrahim Karakoç Che

Anadolu Bahar İlkbaharı geldi Anadolu'nun, Silifke'de çiçek açtı nar şimdi. Her tarafı yeşillendi Bolu'nun, Sultandağı benek benek kar şimdi. Eğri yollar yaylaların kuşağı Çayır, çimen sevgililer döşeği, Hora teper Sürmene'nin uşağı, Dadaşların oynadığı bar şimdi. Durgun çayı köpüklendi Daday'ın, Palmiyeler zümrüt tacı Hatay'ın Çukurova cennetidir bu ayın; Aydın ili efelere dar şimdi. Gönül dile gelir kaval sesinde. Boz martılar düğün yapar Mersin'de, Isparta'nın renk renk gül bahçesinde Bülbüllerin neşesini gör şimdi. Cıvıl cıvıl, sessiz duran yuvalar, Kelebekler birbirini kovalar. Halı gibi nakışlandı ovalar... Bölük bölük sarı, yeşil, mor şimdi. Aşıklar diyarı Elbistan ili... Olur bu mevsimin bağ-ı İrem'i, Her çeşmenin üç-beş tane güzeli, Her çiçeğin bir arısı var şimdi. Çıkıp baksan Çamlıca'nın başına, İki kıt'a bir boğazda aşina... Karakoç'um, gel, yorulma boşuna, İstanbul'u tarif etmek zor şimdi. Kaynak: Dosta Doğru Abdurrahim Karakoç Che

İncitme Gölgesinde otur amma Yaprak senden incinmesin. Temizlen de gir mezara Toprak senden incinmesin. Yollar uzun, yollar ince Yol kısalır aşk gelince Yat kurban ol İsmail&#8217;ce Bıçak senden incinmesin. Burdayım de ararlarsa Doğru söyle sorarlarsa Tabutuna sararlarsa Bayrak senden incinmesin. İl göçsün göçtüğün vakit Yol yansın geçtiğin vakit Suyundan içtiğin vakit Irmak senden incinmesin. Toz konmasın sakın sana Hakkı geçer halkın sana Gücenmesin yakın sana Uzak senden incinmesin. Abdurrahim Karakoç Che

GÖZ DOSTU / GÖNÜL MİSAFİRİ Ormanlarda yuvasını yitiren Bir kuş görsem, sen gelirsin aklıma. Beni alıp uzaklara götüren Bir düş görsem, sen gelirsin aklıma. Gönlüm viranedir yıkılmış, yanmış Hayal mermerinde hatıram donmuş Asırlar öncesi duvara konmuş Bir taş görsem, sen gelirsin aklıma. Toprakta ağacın her hali güzel Gölgesi, meyvesi, hem dalı güzel Nerede ne zaman faydalı, güzel Bir iş görsem, sen gelirsin aklıma. Açılmış çiçektir her gülen dudak Kılıfta tomurcuk zor gülen dudak Bir dostluk bakışı, bir gülen dudak Bir diş görsem, sen gelirsin aklıma. Yüreğinde deli taylar eşinen Gam ilinden dert iline taşınan Altmış yıl yaşayıp, bin yıl düşünen Bir baş görsem, sen gelirsin aklıma. Abdurrahim KARAKOC Che

Çektirirler Çekiyoruz Ne çekersek deliden-kaçıktan çekeriz. Ve bir de yarımdan buçuktan çekeriz. Beri tarafta gözü gönlü kapalıdan Öte tarafta eti açıktan çekeriz. Abdurrahim Karakoç Dağ ile Sohbet Hiç başın ağrır mı, yoruldun mu hiç Birine küstün mü, darıldın mı hiç Sevdin mi, öptün mü, sarıldın mı hiç Hasret nedir, ne değildir, de hele Neşeyi ne tartar, gamı kim ölçer Acı söz yarası kaç yılda geçer Beklemek acıdır ayrılık hançer Gurbet nedir ne değildir de hele Ormanın var, pınarın var, taşın var Dört mevsimde bulut saçlı başın var Bilmem ama bir uzunca yaşın var Mühlet nedir, ne değildir de hele Abdurrahim Karakoç Che

Bitmez Bir Garip Hikaye Otuz yaz otuz kış aynı durakta Bekle babam bekle can mı dayanır. Kara yalanları beyaz kundakta Sakla babam sakla can mı dayanır. Her yanımız gurbet... hani ya sıla Ömür bitmez çile ölüm fasıla Günleri aylara ayları yıla Ekle babam ekle can mı dayanır. Çare say, çanak tut çağ zilletine Sarmaz mı umutlar, sarpa çetine Katır tırnağını gül niyetine Kokla babam kokla can mı dayanır. Nimetler kurnaza ülkü mazluma Cehennem ettiler mülkü mazluma Aldatıp her çeşit mülkü mazluma Yükle babam yükle can mı dayanır. Bedavacı çomak soksun davana Arı çıksın sinek girsin kovana Giden kussun gelen kussun divana Pakla babam pakla can mı dayanır. Abdurrahim Karakoç Che

Demedi Deme Korkuyorum belki yarın geç olur Geleceksen bir gün önce gelsene. Yaralıya yol gözlemek güç olur Geleceksen bir gün önce gelsene. Kar yağar, çığ düşer yollar açılmaz. Seller iner derelerden geçilmez Senet yoktur ömre vade biçilmez Geleceksen bir gün önce gelsene. Can kuşu kafeste durmaz demişler Kaçan kuş kafese girmez demişler Son pişmanlık fayda vermez demişler Geleceksen bir gün önce gelsene. Abdurrahim Karakoç Che

İsyanlı Sükut Gitmişti makama arzuhal için Beyy dedi yutkundu eğdi başını Bir azar yedi ki oldu o biçim Şeyy dedi yutkundu eğdi başını Kapıdan dört büklüm çıktı dışarı Gözler çakmak çakmak benzi sapsarı Bir konağa baktı alttan yukarı Vayy dedi yutkundu eğdi başını Çekti ayakları kahveye vardı Açtı tabakasını sigara sardı, daldı... Neden sonra garsonu gördü Çayy dedi yutkundu eğdi başını İçmedi masada unuttu çayı Kalktı ki garsona vere parayı Uzattı çakmağı ve sigarayı Sayy dedi, yutkundu eğdi başını Döndü gözlerinde bulgur bulgur yaş Sandım can evine döktüler ataş Sordum memleketin nere gardaş Köyy dedi yutkundu eğdi başını Yürüdü kör topal çıktı şehirden Ağzına küfürler doldu zehirden Salladı dilini vazgeçti birden Oyy dedi yutkundu eğdi başını Abdurrahim Karakoç Che

Tavır Deseler ki, 'İslamın pınarından içmek suç' O suçu kabullenir içerim avuç avuç... 1990 Abdurrahim Karakoç Tebliğ Ya İslam'da erirsin Ya inkar da çürürsün Yol mezarda bitmiyor Girdiğinde görürsün. Abdurrahim Karakoç Tevziat İlahi nizamdır yorulmaz, şaşmaz Bulutlar dünyaya rahmet dağıtır. Zerreden kürreye haddini aşmaz Yıldızlar semaya rahmet dağıtır. Seyreyle alemi ibret içinde Görene hikmet var hikmet içinde Türlü renk, sayısız lezzet içinde Topraklar meyveye rahmet dağıtır. Toplar çeşme, kaynak, dereyi, çayı Aksatmaz günleri, haftayı, ayı Ezelden ebede asırlar boyu Irmaklar deryaya rahmet dağıtır. Korkulu, karanlık, kör gecelerde Aklın, hissin, ilmin bittiği yerde Mana ülkesinden açılır perde Uykular rüyaya rahmet dağıtır. Yıl, beş yüz yetmiş bir, bir mübarek an Arz&#8217;a teşrif eder en yüce sultan Elinde Allah&#8217;ın kelamı Kur&#8217;an Faniden ukba&#8217;ya rahmet dağıtır. Abdurrahim Karakoç Che

Anadolu Sevgisi Sen bizim dağları bilmezsin gülüm, Hele boz dumanlar çekilsin de gör Her haftası bayram, her günü düğün; Hele yaylalara çıkılsın da gör Bilmezsin ovalar nasıldır bizde; Kağnılar yollarda yoncalar dizde... Saydıklarım damla değil denizde, Hele bir ekinler ekilsin de gör Görmedin sen bizim mavi suları, Karlar eriyince kırar yuları... Köpük olur beyaz, sel olur sarı; Hele taştan taşa dökülsün de gör Sen bizim köyleri görmedin ki hiç.. Yolları toz, çamur, evleri kerpiç O kirli kabukta, o en temiz iç; Hele bir yakından bakılsın da gör Anlamaz bilmezsin sen bizim halkı; Sevgiyi bulasın yakına gel ki.. Kalıplar gerçeği göstermez belki, Gönül perdeleri sökülsün de gör Abdurrahim Karakoç Che

Bebeğe Çağrı Soyguncu soysun da, vurguncu vursun Sen ana karnında boşa durursun Doksan günde çık gel dokuz ay dursun Doğmaya gayret et, doğmaya bebek Sonra geç kalırsın yağmaya bebek Üçkağıtçı düzen geçip gitmeden Her ocakta üç- beş baykuş ötmeden Çabuk " Devlet malı deniz" bitmeden Doğmaya gayret et, doğmaya bebek Sonra geç kalırsın yağmaya bebek Makam armağandır, koltuk hediye Muhkem ilamlar var " rüşvet ye" diye Ne diye beklersin söyle ne diye? Doğmaya gayret et doğmaya bebek Sonra geç kalırsın yağmaya bebek Göz kırpınca sıfırı çok sayılar Zirveye tırmandı topal ayılar Yağcı yeğen arar haydut dayılar Doğmaya gayret et doğmaya bebek Sonra geç kalırsın yağmaya bebek Artık banka soymak basit eğlence Günde milyar hiçtir " yurtsever genc" e Dünyaya duhül et, gel biraz önce Doğmaya gayret et dogmaya bebek Sonra geç kalırsın yağmaya bebek Tez çık, haram süt bul, beleş kundak bul Yalancılık mübah, yüzsüzlük makbul Hukuksal açıdan bir " olanak" bul Doğmaya gayret et doğmaya bebek Sonra geç kalırsın yağmaya bebek Adi ekranlarda iğrenç yüzü gör Halkı tiksindiren bir kof dizi gör Önce onları gör, sonra bizi gör Doğmaya gayret et doğmaya bebek Sonra geç kalirsin yağmaya bebek Abdurrahim Karakoç Che

Birlik Bilmeyen öğrensin, duymayan duysun! Kardeşiz, tek vücut, tek bir milletiz. Bölücü sapıklar aklına koysun Kardeşiz, tek vücut, tek bir milletiz. Dünün insan yiyen kanlı çarkı yok! Yüzlerde gam, gönüllerde korku yok... Çerkezi yok, Kürdü yoktur, Türkü yok... Kardeşiz, tek vücut, tek bir milletiz. Allah bir, vatan bir, bayrak bir beden Yanlış yola sapmayalım bilmeden! Doğu, batı diye ayirmak neden? Kardeşiz, tek vücut, tek bir milletiz. Yırtılıp atılmaz tarih sepete! Birlik oldu camide ve cephede; Kore'de, Kıbrıs'ta, Kocatepe'de Kardeşiz, tek vücut, tek bir milletiz. Nineler, dedeler, masum bebekler, Bizlerden Huzurlu Türkiye bekler; Tutuşsun el- ele kızlar erkekler: Kardeşiz, tek vücut, tek bir milletiz. Kalacak adımız, kaldığı gibi, Aleme velvele saldığı gibi Tıpkı Sakarya'da olduğu gibi Kardeşiz, tek vucut, tek bir milletiz. Ne zulmü severiz, ne kinimiz var! Hayrı emreyleyen hak dinimiz var; Dağlar, çağlar boyu yeminimiz var: Kardeşiz, tek vücut, tek bir milletiz. Abdurrahim Karakoç Che

Yanan Sular Elimle musluğunu açtığım sular yandı Yürüyerek içinden geçtiğim sular yandı Boyu üç yılı aşan sabır orucu tuttum İftar vakti olanda içtiğim sular yandı. Abdurrahim Karakoç Yemin Canım sağ oldukça rahmetli babam Susarsam, hakkını helal etmesin Ak sütün emziren ihtiyar anam Susarsam hakkını helal etmesin. Yerindedir daha aklım iradem Ve işte yeminim, işte ifadem İlk insan, ilk nebi Hazreti Adem, Susarsam hakkını helal etmesin. Meylim ne şöhrete, ne saltanata; Hak için sarıldım ben bu sanata; Kür-Şad, Bilge Kağan, Oğuzhan ata, Susarsam hakkını helal etmesin. Önünde dururken Türklüğün hali, Susup da boynuma almam vebali; Ebubekir, Ömer, Osman ve Ali Susarsam hakkını helal etmesin. Esir iken Kırım, Kerkük, Türkistan, Bana zindan olur Maraş, Elbistan İbni Sina, Dedem Korkut, Alparslan Susarsam hakkını helal etmesin İmanda bu fire, zillete bu zam! Doymuyor yüreğim ne kadar yazsam Farabi, Gazali, İmamı Azam, Susarsam hakkını helal etmesin. Nusret versin yeri göğü yaratan Çekip çıkartalım akı karadan Ertuğrul Bey, Osman Gazi, Murat Han, Susarsam hakkını helal etmesin. Ülküm aşk çölünde Veysel Karani Ulubatlı Hasan eyler göreni Fatih, Ak Şemsettin, Molla Gürani Susarsam, hakkını helal etmesin Bu yol bahadırlar, ermişler yolu; Kendini davaya vermişler yolu! Şeyh Mevlana, Derviş Yunus, Köroğlu, Susarsam hakkını helal etmesin. Türkçe sevdalanan İslamca yanan Adar milletine bir değil bin can Yavuz Sultan Selim, Barbaros, Sinan Susarsam hakkını helal etmesin. Uyutulmuş köy, nahiye, ilçe, il Yüreğimi yetmiş yerden yara bil; Mehmet Akif, Osman Batur, Şeyh Şamil Susarsam hakkını helal etmesin. Usta savaşçılar, genç mücahitler İmkanıma hizmetime şahitler Başbuğ, ülküdaşlar, aziz şehitler, Susarsam hakkını helal etmesin. İçimde İslam'ın ince manası Önümde Türklüğün soylu davası Of'lu Kör Şakir'in Elif anası Susarsam hakkını helal etmesin. Sevdim, milletime gönlümü verdim Zalimin zulmüne göğsünü gerdim Kırıkhanlı Kazım, Niksarlı Nedim Susarsam hakkını helal etmesin Kemal'imiz, Turan'ımız, Hacı'mız Beraberdir sevincimiz, acımız Mut'ta davar güden Zeynep bacımız Susarsam hakkını helal etmesin. Mühim değil güceneni, küseni Allah sevmez haksızlığa susanı Yozgat'ın Yerköy'lü Yetim Hasan'ı Susarsam hakkını helal etmesin. Komünist, siyonist, pusudan çıktı Dinime saldırdı, töremi yıktı Gönen'li Gülizar, Bünyan'lı Sıtkı, Susarsam hakkını helal etmesin. Yurdun bir kağıttır ışık beyazı Üstünde insanlar mukaddes yazı Genci ihtiyarı gelini kızı Susarsam hakkını helal etmesin. Mazlumlar hakkını almayıp ele, Günü gün edersem zalimler ile Evdeşim, öz kızım, öz oğlum bile Susarsam hakkını helal etmesin. Allah rızasıdır arzum, emelim! Bu necip milleti ondan severim Hazreti Muhammed gerçek rehberim Susarsam hakkını helal etmesin. Abdurrahim Karakoç Che

Noktada Zaman Gönül kurşun yemiş yaralı ceylan Döndüğü noktadan bin yıl uzakta Yürek ateş düşmüş kuru bir harman Yandığı noktadan bin yıl uzakta Ne nişan bozulur, ne düşer tetik Zaman kanlı tezgah, acılar mekik Umut yavrusun yitiren keklik Konduğu noktadan bin yıl uzakta Şans ne ki? Bir doğar, ölür bin kere En güzel arzular kalır mahşere Sevginin meyvesi dalından İndiği noktadan bin yıl uzakta Çıkar oyunbazlar ikbal katına Tepeler dağları alır altına Dostluk sürücüsü vefa atına Bindiği noktadan bin yıl uzakta Esasta her canlı mutlak bir ceset Dünyamız soluyan ufak bir ceset Evren teneşirde çıplak bir ceset Yunduğu noktadan bin yıl uzakta Abdurrahim Karakoç Che

HİKAYE-İ FARZIMUHAL Lideri dese ki; 'evladım Hayri Dört ayak üstünde yürü sen gayri' Hiç itiraz etmez, bu emre uyar Lider ne söylese 'hikmet var' sayar Takla atar, lider 'takla at' dese Yatar her çamura 'hadi yat' dese Lideri düşünür, Hayri düşünmez Hayri liderlerinden ayrı düşünmez Lideri karaya demiş ise ak 'Onun bir bildiği vardır muhakkak' Aklı yok, beyni yok mazurdur Hayri Kula kulluk için hazırdır Hayri 'Keramet' hükmünü verir zırvaya Emin adımlarla yürür zirveye Lidere sarılan sarmaşık Hayri Biraz bencil, biraz karmaşık Hayri Tek gayesi makam, artı menfaat Lider basamaktır, parti menfaat Emeline vasıl olursa Hayri Umut ettiğini bulursa Hayri Kendine münasip köleler seçer Açar tekkesini irşada geçer İki ayak üzre yürür artık O Sırrı bilir, gaybı görür artık O Dalkavukluk böyle verir semere Bundan sonra eşek biner semere. Abdurrahim KARAKOC Che

Beklemek Saricadüzü'nde bir yigin toprak Sulanir her sabah gözyaşlarimla Mihriban, Mihriban uyan da bir bak! Hasret dügüm dügüm ak saçlarimda Ardiçli agaçlarda gene ay dogar... Akasya gölgeleri delik - deşik... Bir pinar aglar sabahtan akşama dek Yapraklar sallanir, işiklar söner Büyüdükçe büyür içimde bir dert Beklemek... Abdurrahim Karakoç Ben Ben: Karlı dağların deli rüzgarı Ben: Tozlu yolların demirbaşıyım Ben: Suyu kurumuş sevgi pınarı.. Ben: Toprak bekçisi mezar taşıyım Ben: Hep yıllar yılı kanayan çıban... Ben: Fikir sürüsün yitiren çoban Ben: Hayal peşinde çarıksız taban... Ben: Gurbet ağzında bulgur aşıyım Ben: Çürük bir gemi aşk denizinde.. Ben: Yağmur damlası dostun izinde Ben: Yanıp kül oldum aşkın közünde... Ben: Kara sevdanın dert yoldaşıyım. Ben: Koyu düşmanım yersiz gülüşe.. Ben: Düşüvermişim bitmez bir düşe Ben: Bıldır ağlarım bu yıl ölmüşe.. Ben: Bensiz duygunun ilk savaşıyım Ben: Gönlü aklına uymayan deli.. Ben: Az düşünceden doymayan deli Ben: Beni ben diye saymayan delin. Bırakın ben benden uzaklaşayım. Abdurrahim Karakoç Che

Vitrin Seçimle iş başına gelen yöneticiler Palavra sıka sıka geçirirler beş seneyi Zamanın vitrininde tükense de sevgiler Dolaylı menfaatler doldurur beş seneyi. Abdurrahim Karakoç Vur Emri Bir haber dolaşır semada pulpul; Kılınçlar bilensin akın var Çin&#8217;e. Yiğitler at sürer düşman içine; Tarihe hükmeden bir ses duyulur: - Vur! TÜRKLÜK aşkına vur! Yüklenir bir ülke oymak ve avul, Sel olur ordular, batıya akar. Uçar elden-ele bozkurtlu bayraklar. Emreder bir başbuğ, sade ve vakur: - Vur! BAYRAK aşkına vur! Karışır top sesi, nal sesi, davul.. Çağdan çağa çığır açar gemiler. Bir hakan atını denize sürer Ve der ki: &#8220;Yıkılsın Bizans&#8217;ı koruyan sur, &#8221; - Vur! FETİH aşkına vur! Parçalanmak istenir bir ülke, Anadolu&#8217;dur: Şahlanır bir anda bin yıllık hınçlar; Eser poyraz poyraz eğri kılınçlar, Kütahya düzünde kelle savrulur... - Vur! TOPRAK aşkına vur! Ya... işte tarihin böyledir oğul! Geçmişten hız alsın geleceğin de.. Göster Türklüğünü tunç bileğinle! Bu dine, bu ırka ve bu toprağa Sataşmak isterse herhangi gavur: - Vur! ALLAH aşkına vur! Kaynak: Vur Emri (sh.16) Abdurrahim Karakoç Che

Hepsi Bizim Kesemizden Müdür, bakana yağ yakar; Tel parası kesemizden. Teri bile şipir kokar; Gül parası kesemizden. Kahvaltısı kaymakla bal, Sepet sepet muz, portakal... Viski içer, yüzü al al; Yal parası kesemizden. Hanım berberde kırıtır; Kızı terzide sırıtır; Her gün bir makam donatır; Çul parası kesemizden. Fakir gelir ters ters süzer; Torpilliye fıstık ezer; Metresine mektup yazar, Pul parası kesemizden. İskoç giyer, Salem içer; Sekreterle dalga geçer; Sık sık yolluk alır uçar, Yol parası kesemizden. Abdurrahim Karakoç Che

Keyfiyet Parklar fuhuş pazarı, sokaklar toz deryası Haksızlık kol geziyor, makamlar söz deryası Vakit geçip gitmekte, görünürde tedbir yok Önlemez bu kokuyu tuz dağı, tuz deryası. Abdurrahim Karakoç Kırkıncı Yıl Hesabı Uykuları harman ettim, savurdum Bir mübarek düş aradım kırk sene. Ne usandım, ne yoruldum, ne durdum İçi doğru dış aradım kırk sene. Çıktım dağ boş, indim baktım ova boş Toprak garip, su tedirgin, hava boş Nere gitsem dallar kırık, yuva boş Yumurtada kuş aradım kırk sene. Aşk yükünü indirince arkamdan Doğmadık bebekler tuttu yakamdan Hesap-kitap ettim kaçtım rakamdan On yitirdim, beş aradım kırk sene. Binalar yükselir: Gözyaşı, kin, kan... Koymuşlar adını "uygarlık, ümran"! Yükseklerde, midelerdir hükümran Alçaklarda, baş aradım kırk sene. Gönül penceremi dünyaya açtım Baktım manzaraya, ben benden geçtim... Ucuzdan tiksindim, kolaydan kaçtım Belası çok, iş aradım kırk sene... Birbirinden çürük çıktı seneler Öz yiğidi az doğurdu analar Hayal oldu gönlümdeki binalar Temel için taş aradım kırk sene. Adı "devrim" oldu avrat soyarak Denge kurdu toklar açı yiyerek Aptallara ibret olsun diyerek Solucanda diş aradım kırk sene. Abdurrahim Karakoç Che

İkininbiri Bayram Bilge Toker'e Can özünden besmeleyi çekende Dil yanmazsa ben yanarım sultanım Hak uğruna bir sefere çıkanda Yol yanmazsa ben yanarım sultanım Arzuhalim ulaşırsa divana Korkarım ki taban değer tavana Çiçeğimden zerre girse kovana Bal yanmazsa ben yanarım sultanım Göz utanır gönül dostu görünce Can tutuşur candan selam gelince Bülbül olup bir bahçeye girince Gül yanmazsa ben yanarım sultanım Aşıklık içimde doğduğu zaman Taş yanar göz yaşım yağdığı zaman Mızrabım sazıma değdiği zaman Tel yanmazsa ben yanarım sultanım Üzülmedim erkenine geçine Akıl yordum herşeyine hiçine Söküp yüreğimi atsam içine Göl yanmazsa ben yanarım sultanım Alev alev ruhta, canda bu ateş Bakmakla görülmez bende bu ateş Bırakılsa hangi günde bu ateş Yıl yanmazsa ben yanarım sultanım Dosta mektup yazma vakti gelirse Yazar postalarım kısmet olunsa Mektubumun mahiyetin bilirse Pul yanmazsa ben yanarım sultanım Abdurrahim Karakoç Che

BAYRAMLAR BAYRAM OLA - 4 Yağma var yukarı katta Benim canım çıkar altta Çabalarım, akar terim Allah kerim. Zulüm köklendi, dallandı İşkenceler &#8220;yasal&#8221;landı Küfür içer, zılgıt yerim Allah kerim. Yokluk kırıyor dizimi Zamlar güldürür yüzümü Sıkıntıdan kalkmaz serim Allah kerim. Bayram gelmiş.. gelir belki Ben tebrik-mebrik bilmem ki &#8220;Bayram bayram ola&#8221; derim Allah kerim. BAYRAMLAR BAYRAM OLA - 6 Alem-i İslam'a rahmet su gibi Aksın, BAYRAM OLSUN BAYRAMLARINIZ. Evleriniz cennet kokusu gibi Koksun, BAYRAM OLSUN BAYRAMLARINIZ. Zindan, &#8220;medrese&#8221;dir; gam, yayla size Farkı yok bin yılın bir ayla size Melekler yukardan gıptayla size Baksın, BAYRAM OLSUN BAYRAMLARINIZ. Uygur, Kazak, Kırgız, Azeri&#8217;nizden Gitmesin gardaşlık nazarınızdan Zalimler, zulmünü üzerinizden Çeksin, BAYRAM OLSUN BAYRAMLARINIZ. Süleyman esir de, Simon neden hür? Hiç durma dünyanın yüzüne tükür.. Müslümanın sesi münafıktan gür Çıksın, BAYRAM OLSUN BAYRAMLARINIZ. Serilsin gönüller döşek misali Patlasın sevgiler fişek misali Hakikat, durmadan, şimşek misali Çaksın, BAYRAM OLSUN BAYRAMLARINIZ. Haksızlık almasın Hak&#8217;kın yerini Aşsın boyunuzdan aşkın derini Kimi gözyaşını, kimi terini Döksün, BAYRAM OLSUN BAYRAMLARINIZ. Kök bir, dallar ayrı ki, İslam bir gül Afganistan bir gül, Türkistan bir gül Vahdet bahçesine her insan bir gül Diksin, BAYRAM OLSUN BAYRAMLARINIZ. Mağdurlar, mazlumlar ersin felaha Vuslata varanlar varsın bir daha İrfan tohumunu gece, sabaha Eksin, BAYRAM OLSUN BAYRAMLARINIZ. Kandır zalimlerin zulüm çiçeği Öldürür cehalet, ölüm çiçeği Gençler yakasına ilim çiçeği Taksın, BAYRAM OLSUN BAYRAMLARINIZ. Şehide toprağın hürmet-i aşkı Anadan fazladır şefkat-i aşkı Rab&#8217;bim yüreklere ülfeti, aşkı Soksun, BAYRAM OLSUN BAYRAMLARINIZ. Hazreti Resul&#8217;ün nurlu katına Gitmek isteyenler binsin atına Küfrün saltanatı yerin altına Çöksün, BAYRAM OLSUN BAYRAMLARINIZ. Ne makam, ne para olamaz ölçek... &#8220;Kurtuluş İslam&#8217;da&#8221; vallahi gerçek Bu mübarek sevda bizleri tek tek Yaksın, BAYRAM OLSUN BAYRAMLARINIZ. Abdurrahim KARAKOC Che

ŞİKAYET Yıldırımlar sağdım umut bahçeme Hasretimi yangınlarla süsledim Depremleri dost eyledim geceme Yüreğimde fırtınalar besledim.. Bekledim ki sen gelesin yanıma Gelmiyorsun yetti gayri canıma. Kokuştu, acıdı, gazlaştı sular Bozuldu, değişti, yozlaştı sular Kurudu, savruldu, tozlaştı sular Pınarları gözyaşımla ısladım.. Bekledim ki sen gelesin yardıma Gelmiyorsun, ortağım yok derdime. Boş dergahta tek dervişim, gerçek bu Yalnızlığa boş vermişim gerçek bu Sabır, sebat benim işim, gerçek bu Silahımı kalemime yasladım Bekledim ki sen gelesin muradım Gelme gayri, kapıları kapadım.. Abdurrahim KARAKOC Che

Ayıp Kara gözlüm bu ayrılık yetişir, İki gözüm pınar oldu gel gayrı. Elim değse akan sular tutuşur İçim dışım yanar oldu gel gayrı. Ayların sırtında yıllar taşındı, Sanma ki garibi eller düşündü. Bebekler evlendi, yollar aşındı Kozalaklar çınar oldu gel gayrı. Hesap et gideli sen gurbet ile Otuz ay tutuldu kolay mı dile? Hapisler, sürgünler, esirler bile Sılasına döner oldu gel gayrı. Gönlüm sende, gözüm yollarda durdu, Saat isyan etti, takvim kudurdu. Hasret hançerini bağrıma vurdu Yüreciğim kanar oldu gel gayrı. Emeği boşadır yuvasız kuşun... Nerdeyse toprağa değecek başın. Beni düşünmezsen kendini düşün Herkes seni kınar oldu gel gayrı. Abdurrahim Karakoç Che

Kesit Gözlerim yollarda serili kilim Yüreğim denizde bir garip balık Yaralı kekliktir ağzımda dilim Ben kendi türkümü anlamam artık Dağa kaçmış ceylan güldeki koku Şahin umutlarım inmez havadan... En rahat yatakta uyumaz korku Su doldurur kan içerim kovadan Aydınlık noktadır derin kuyuda Sabahsız geceler ömrümü aşar... Girse kuğularım boğulur suda Çile bende doğar dert bende yaşar Abdurrahim Karakoç Che

BU DÜNYA HANGİMİZİN? Bırak deli Haydar-bırak be gardaş Kafayı bozmaya değmez bu dünya İster hızlı dönsün isterse yavaş Sen seni üzmeye değmez bu dünya Fani diyen varsın desin sana ne Gönül veren gitsin versin sana ne Haydut vursun hırsız yesin sana ne Gücenip kızmaya değmez bu dünya Nerde kan akıtıp kavga verenler Nerde şimdi sefasını sürenler Ne götürdü kucağına girenler Bir yırtık çizmeye değmez bu dünya Hayaller kur tespih tanesi farzet Hepsi de senindir otuz üç adet Bırak kalsın orda hiç çekme zahmet İpliğe dizmeye değmez bu dünya. Kulpu yok ki neresinden tutasın Sana göre lokma değil yutasın İçine gireni Allah kurtarsın Üstünde gezmeye değmez bu dünya. Gel gitme kal desem kalamazsın ki Ortadan böl desem bölemezsin ki Git tekrar gel desem gelemezsin ki Aldanıp azmaya değmez bu dünya Almak-satmak, tapu-senef nafile Toplayıp yığdığın servet nafile Sıla nafiledir, gurbet nafile Yağmaya tozmaya değmez bu dünya Sınırlar çizilmiş konulmuş yasak Beş para etmezdi bizler olmasak Kısmen göz yaşı kan-kısmen kir pasak Yıkayıp süzmeye değmez bu dünya Senin benim ne ki? Küçük mü dar mı? Hani kimin dostu, kimseye yar mı? İnsan öldürmenin manası var mı? Karınca ezmeye değmez bu dünya Misafirsin, misafirlik suç değil, Bakacaksan uzaktan bak, güç değil Eti yenmez, koyun değil koç değil Derisin yüzmeye değmez bu dünya Kabuktur, manayı unutturmasın Babayı, anayı unutturmasın Boş hayal mevla'yı unutturmasın Tırnakla kazmaya değmez bu dünya Arkası karanlık, önü karanlık Yarını karanlık, dünü karanlık Kendine çağırır seni karanlık Bir küçük hüzmeye değmez bu dünya Cazibesi özelliği yok demem Nakış nakış güzelliği yok demem İki günde kaçar gider.. çok demem Anlayıp sezmeye değmez bu dünya Unutma ki yolcu yolunda gerek Yolcunun azığı belinde gerek İnsanlar insanlık halinde gerek Mest olup sızmaya değmez bu dünya Bilesin ha canım Haydar bilesin Seni bekler soğuk mezar bilesin Ebediyet ötede var bilesin Tek satır yazmaya değmez bu dünya. Abdurrahim KARAKOC Che

SULARIN HİKAYESİ Belemişler kaplara, uyutmuşlar suları Ve sermişler iplere, kurutmuşlar suları.. Dalmışlar eğlencenin fikirsiz oyununa Ya toprakta, ya gökte unutmuşlar sular Abdurrahim KARAKOC Che

Meclis Lügatı "Hıyar, seviyesiz, sahtekar, alçak Demagog, satılmış, adi, dangalak Aşağılık, terbiyesiz, pis yalak" Mebus beyler yalan söylemez el hak Abdurrahim Karakoç Mihriban Sarı saçlarına deli gönlümü, Bağlamışım çözülmüyor Mihriban. Ayrılıktan zor belleme ölümü, Görmeyince sezilmiyor Mihriban. Yar deyince kalem elden düşüyor, Gözlerim görmüyor aklım şaşıyor. Lambamda titreyen alev üşüyor, Aşk kağıda yazılmıyor Mihriban. Önce naz sonra söz ve sonra hile Sevilen seveni düşürür dile Seneler asırlar değişse bile Eski töre bozulmuyor Mihriban Tabiplerde ilaç yoktur yarama, Aşk deyince ötesini arama. Her nesnenin bir bitimi var ama. Aşka hudut çizilmiyor Mihriban Boşa bağlanmamış bülbül gülüne Kar koysan köz olur aşkın külüne Saştım kara bahtım tahammülüme Taşa çalsam ezilmiyor Mihriban Tarife sığmıyor aşkın anlamı Ancak çeken bilir bu derdi gamı Bir kör düğüm baştan sona tamamı Çözemedim çözülmüyor Mihriban Abdurrahim Karakoç Che

Bayramlar Bayram Ola - II Ana bu bayram mı? Aman çok ayıp Çocukken gördüğüm bayramlar hani? Mübarek elleri öpüp koklayıp Yüzüme sürdüğüm bayramlar hani Hani ya o özlem, hani ya o tad? Ne dişim kaygusuz, ne içim rahat Haftalar öncesi hergün, her saat Babamdan sorduğum bayramlar hani? Nur yağan geceler, gündüzler nerde? Neşe paylaştığım öksüzler nerde? Dost yollar, dost evler, dost yüzler nerde? Huzura erdiğim bayramlar hani? Kar çiçeğim solmuş kar yatağında Can verir ırmağım dar yatağında Arif'e gecesi yer yatağında Üstüne serdiğim bayramlar hani? Bayram demek takvimdeki yazı mı? Bayram hasret, bayram ağrı, sızı mı? Açıp yüreğimi, yumup gözümü Özüne girdiğim bayramlar hani? Bayram af günüdür, barış günüdür Bayramlar rahmete giriş günüdür Bayram hak menzile varış günüdür Gönlümü verdiğim bayramlar hani? Abdurrahim Karakoç . push ; Che

DAĞLARA DENİZ EKTİM Uykuları yatağıma bağladım Geceleri delip çıktım dağlara.. Ormanların kakülünü taradım Bulutlardan gömlek diktim dağlara.. Ağaran şafakta gördüm yarını Tuttum nakış nakış ördüm yarını Yağmur damlasına sardım yarını Dalga dalga deniz ektim dağlara.. Kartal kanadıyla biçtim gökleri Duru pınarlardan içtim gökleri Ya Allah! . diyerek açtım gökleri Demet demet ışık döktüm dağlara.. Hayal var ki hakikatten evladır Çile var ki çok nimetten evladır Sabır, şükür her ziynetten evladır Üçüncü gözümle baktım dağlara.. Abdurrahim KARAKOC Che

Yeter Ki Gel Üzülme her hafta gelemem diye Haftada olmazsa ayda gel canım. Üçyüzaltmışbeşi böl onikiye Sırala otuzu say da gel canım. Bekletme geciken müddet ziyandır Güzel kin, öfke, hiddet ziyandır Varsa gurur, kibir, şiddet ziyandır Onları orada koy da gel canım. Kitap aşak, masal der, yıkar bırakmaz? Akıl "tedbir al" der çöker bırakmaz Korku "gitme kal" der çeker bırakmaz Sen gönül sözüne uy da gel canım. Yazı, güzü, kışı bahar zamanı Yaşadın bilirsin ki her zamanı Dinle rüzgarları seher zamanı Uzaktan sesimi duy da gel canım. Abdurrahim Karakoç Che

Bizi Ne Bilsin Herşey madde diyen şaşı dinliler Türk-İslam fikrine karşı kinliler Tezek yürekliler, turp beyinliler Temelden berbatlar bizi ne bilsin... Türk'üz; Türk yurdunda birlik isteriz Müslümanız; düzen, dirlik isteriz Ülkücüyüz; mazbut erlik isteriz Nemrutlar, Seddatlar bizi ne bilsin... Kimisi "küçük" der, kimi "az" görür; Kimisi yolacak hazır kaz görür; Kimi Bozkurtları binamaz görür; Sahtekar hoyratlar bizi ne bilsin Abdurrahim Karakoç Che

İtiraf Sevgiliden sevgiliye hediye, Ayva gider, elma gider, nar gider. Sevenin yüreği bir renkli mevsim; Yağmur gider, rüzgar gider, kar gider. Işıklı saçların dökmüş beline, Bağladım gönlümü her bir teline, Ana, bir ben değil bu aşk yoluna, Topal gider, sağır gider, kör gider Fakir, zengin, yiğit, akıllı, deli... Bunların hepsi de sever güzeli, Baba, bu çığırdan ezel ezeli, Hasta gider, esir gider, hür gider. Sarıldım boynuna, öptüm yüzünden; Sevdim, ayrılamam kara gözlümden, Ah! Gardaş neyleyim gönül izinden, Herkes gitmiş, ben giderim, yar gider. Karakoç'um düşmüş gönül derdine; Can adaktır güzellerin merdine, Hey arkadaş, bu sevdanın ardına Şahlar bile tahtı, tacı kor gider. Abdurrahim Karakoç Che

DOKUZ YÖNLÜ DERT Açılmış çığırdan dosta gidemem, Ayaklarım ize sığmaz.. ölürüm. Yaşarım, duyarım, tarif edemem; Düşüncem var, söze sığmaz.. ölürüm. El alır, göz görür, iş çıkar işten; Arsızlar doluyu doyurur boştan. İki gün misafir gelse bir kıştan, Doksan günlük yaza sığmaz.. ölürüm. Kara çıkar, ak&#8217;ı derin eşince; Gece uzun, uyku yoğun, düş ince.. Bir derdim var, yer götürmez düşünce; Bir derdim var, yüze sığmaz.. ölürüm. İriler &#8220;aşk&#8221; koydu açlığın adın; Diriler pisledi ölümün tadın. Zamana hükmeder üçbuçuk kadın, Gördüklerim göze sığmaz.. ölürüm. KARAKOÇ&#8217;um, bir sevdanın düşkünü, Deli-dolu gerçek yaşar, düş günü. Diriler var, çıplak gezer kış günü; Ölüler var, beze sığmaz.. ölürüm. Abdurrahim KARAKOC . push ; Che

HASAN'A MEKTUP - 14 Ya... işte böyledir kardeşim Hasan 'Kazan ver, yiyelim, sen bak' diyorlar. Yiyince dursalar gam değil amma, Üstelik, adama 'ahmak' diyorlar. Tecavüze uğrar din, ahlak, töre De gel haber anlat sağıra, köre Utanmadan bir de göz göre göre, Herifler, boynuza 'kulak' diyorlar. Yıkıp devirmektir tek çabaları Menfaatsiz olmaz merhabaları Bir kızıl baykuşun kör hempaları Ayağa 'baş', başa 'ayak' diyorlar. Sen ak'a ak dersin, onlar 'kara' der Sen Allah dedikçe, onlar 'para' der Bilemedik gitti bu ne biçim yer Namusun kirine 'kaymak' diyorlar. Gayeleri gedik açmak her safta Gezer ellerinde kirli bir yafta Aldatamazlarsa 'mürteci', softa Aldananlara da 'salak' diyorlar. Bunlar sosyal adaletin tellalı Bunlar sol açık'tır, sola sevdalı Bunlar su içerken ıslık çalmalı Öyle ya vatana 'otlak' diyorlar. Söyletme be Hasan, dert kucak kucak.. Sardılar her yeri köşe ve bucak Yetmez mi, kemiğe dayandı bıçak? Ayının postuna 'bayrak' diyorlar. Derler ki: Siz susun biz söyleyelim; Hep biz yönetelim, hep biz yiyelim. Artık bu oyuna hayır diyelim Biz sustukça onlar, 'korkak' diyorlar... Abdurrahim KARAKOC Che

HASAN'A MEKTUP - 17 Tellerden dökülen huzur havası Katran; yağlıkara bezir havası Yitti ilimizin hazır havası Birde gıdıklarlar bizleri hasan. 'Gayrı doğmaz' deriz, güneş batarken Ellerimiz titrer imza atarken Sonsuz acımıza acı katarken Sansarca parlıyor gözleri hasan. Seğmenleri sarhoş, hünerli gizir Sanki canlarımız onlara nezir Bakarız bakarız görünmez hızır İmana küfreder sazları Hasan. Abdurrahim KARAKOC Che

ALIŞKANLIK Bu kirli düzenin düzenbazları Azrail'e rüşvet vermeyi dener Ölünce dünyanın en kurnazları Torpille cennete girmeyi dener Abdurrahim KARAKOC Che

HIYARNAME Belli vazifesini yapmış Bostancıbaşı Sabahleyin baktım ki hıyarla dolmuş çarşı Dizilmiş tablalara uzunu ve kısası Kurmuşlar hal içinde maruf hıyar masası Hıyar deyip geçmeyin, şifadır çok maraza Koklatırsınız kurda, yedirirsiniz kaza Hıyarın pörsümüşü çobana azık olur Tazesi, endamlısı çadıra kazık olur Hıyarın çaparı var, beyazı, langası var Pazarlarda bölüğü, bakkalda mangası var Al küçüğü turşu kur, büyüğü salata yap Kırk dört santimliğini kamyona balata yap Memleket baştan başa hıyar tarlası gardaş Bu toprakta yetişir hıyarın hası gardaş Seyreyle hıyarları sabahın seherinde Altmış okka vitamin dans eder beherinde Seracı hıyarları cılız ve kısa olur Medya suyu verince topala asa olur Hıyarın kıymetini bilmemek nankörlüktür Halka hıyar dağıtmak en büyük bonkörlüktür Çiçeği burnundası makbulmüş bir zamanlar Hıyardaki hassayı bostancıbaşı anlar Derler ki, hıyar taze, hıyar ucuz olmalı Hıyar seven adamda beş çuval tuz olmalı Nerde konuşan hıyar, nerde yürüyen hıyar Peşinden milyonlarca dahi sürüyen hıyar Gün gelecek hepsini göreceksiniz elbet Her hıyara statü vereceksiniz elbet Belagatı yükselir hıyar yiyen adamın Ruhuna revnak gelir hıyar yiyen madamın Günümüz hıyar kesme, hıyar soyma günüdür Vatan-millet aşkıyla hıyar oyma günüdür Kral sofralarına layık olmalı hıyar Siyaset denizinde kayık olmalı hıyar Kalkınacak bir ülke hıyar ihraç etmeli Yetişmiş hıyarları başına taç etmeli Hıyar seminerleri yapmalıyız durmadan Kuru hıyar evladır baldan ve kavurmadan Bırakın çağdaşlığı, bırakın sağı-solu Toprağımız mümbittir, her taraf hıyar dolu Çıktık açık alınla hıyarlar bostanından Alınmasın kelekler bu hıyar destanından Selam olsun tablada, dalda yatan hıyara Selam olsun alkışa göbek atan hıyara Selam olsun toprağa ve suya ve gübreye Helal olsun besteye, helal olsun güfteye Tazelendi bilcümle hıyarların şerefi Ne mutluluk bizlere, tutturduysak hedefi. Abdurrahim KARAKOC Che

ENDİŞE BEYANI Başkalaştı hasbahçenin kokusu Bülbül gülü kirletecek, korkarım.. Kıçın kıçın yüzmektedir su kuşu Ördek gölü kirletecek, korkarım.. Tüm sular yokuşa doğru akacak El-alem hayretle bize bakacak Neyi tutsak elimizi yakacak Ateş külü kirletecek, korkarım.. AK palavra siyah renge döner mi? Yalan mumu ikindiden söner mi? Çiçek zehirliyse arı konar mı? Kovan balı kirletecek, korkarım.. Köprüler kuruldu geçmemiz için Zehirler sunuldu içmemiz için Sebep ne yad ele göçmemiz için? Kervan yolu kirletecek, korkarım.. Gerçek sandık cilalanmış sözleri Düşman değil, dost aldattı bizleri Yalakalık kör eylemiş gözleri Meyve dalı kirletecek, korkarım.. Saf fikirler çekiliyor kızağa Düşürdüler bizi bizden uzağa Mahkum olacağız bin bir tuzağa Öfke dili kirletecek, korkarım.. Söyleyin, tabyamız bu tabya mıydı? Aşklar, idealler hep kopya mıydı? Umutlar, hayaller ütopya mıydı? Serap çölü kirletecek, korkarım.. Gök gürlüyor, fena şimşek çakıyor Danışmanlar bildiğini okuyor Çıraklar desensiz sergi dokuyor Çulha çulu kirletecek korkarım.. Ödenen tavizler Arş&#8217;a ulaştı Sabrettik sabrettik, sabrımız taştı Damadın sayısı yirmiyi aştı Gelin tülü kirletecek, korkarım. Domuzlar içinde bir uysal kuzu Kapatmış gözünü, yalıyor tuzu Paracı patronlar çalıyor sazı Parmak teli kirletecek, korkarım.. Kriter sayısı arttıkça artar Verheugen ölçer, Jak Şirak tartar Ya Rab bu zilletten sen bizi kurtar Mektup pulu kirletecek, korkarım.. Vurgun yedik, zoka yuttuk sayısız Toprak sattık, tesis sattık sayısız Boş senede imza attık sayısız Kalem eli kirletecek, korkarım.. Türkiye'miz AB&#8217;sine girecek Çağdaş zümre zina keyfi sürecek Kart katırlar yularları kıracak Kısrak nalı kirletecek, korkarım.. Tanımaz, duymaz ki vekiller bizi Ciddiye alsınlar endişemizi Haçlılar dikiyor elbisemizi Gömlek kolu kirletecek, korkarım.. Abdurrahim KARAKOC Che

Aynaların Ötesi Her ne kusur varsa geçen zamanda; Suçsuzdur aynalar, ela gözlü yar Mecnunlar Mevla'yı bulursa canda, El olur Leylalar ela gözlü yar Güzel açar güzelliğin sergisin Gün ağartır kara saçın örgüsün... Muhabbet faslında ölüm türküsün Kim söyler, kim çalar ela gözlü yar Estikçe iş çıkar işin içinde; Gençliğin hasret yer sevda göçünde Bilmez misin, dört mevsimin üçünde Kar olur yaylalar, ela gözlü yar Alı al, yeşili yeşilde ara; Ahirete gider kalbdeki yara... Ne yapsan bir daha çıkmaz dallara, Dökülen ayvalar ela gözlü yar Vakit dolar, nakit biter kasanda... Sevda bir kitaptır gönül masanda; Okusan da olur, okumasan da... Kapanır sayfalar ela gözlü yar Abdurrahim Karakoç Che

Bayramlar Bayram Ola 92/2 Bayramlar seçilmiş rahmet günleri Bayramlar İslami vahdet günleri Bizleri uykudan uyandır Ya Rab Bitsin, uzamasın gaflet günleri. Abdurrahim Karakoç Che

Milletvekili Marşi Sormayin kim oldugumu Ben bilmem, liderim bilir Varligimi yoklugumu Ben bilmem, liderim bilir. Gözlerim hep ona bakar Kaldir der, ellerim kalkar Gül, menekşe nasil kokar Ben bilmem, liderim bilir... Ne için ne yiyecegim Sirtima ne giyecegim Nerede ne diyecegim Ben bilmem, liderim bilir... Içimdeki riyalari Sürecegim boyalari Görecegim rüyalari Ben bilmem, liderim bilir... Siki tutarim arami Ye derse, yerim harami Süt beyaz, kömür kara mi Ben bilmem, liderim bilir... Enim nasil, boyum nasil Fikrim nasil, huyum nasil Kullanacak oyum nasil Ben bilmem, liderim bilir... Hasta miyim, sihhatta mi Sadakatim ifratta mi Otuz gün ay mi, hafta mi Ben bilmem, liderim bilir... Hicap nedir, örtü nedir Kurt, kuş, böcek, börtü nedir Iyi nedir, kötü nedir Ben bilmem, liderim bilir... Hürmetim tamdir zatina Minder olurum altina Uyarim talimatina Ben bilmem, liderim bilir... Teslim ettim irademi Böyle yürür benim gemi Varsa beynimi, midemi Ben bilmem, liderim bilir... 25.12.2000 Abdurrahim Karakoç Önceki

GENÇLİĞE MESAJ Yiğidim, aslanım, ha gayret eyle Gaflet üstümüzde kalmasın böyle İmanla yatıp-kalk, ihlasla söyle Kutlu mesaj verilmeyi bekliyor Ölü dünya dirilmeyi bekliyor. Maveradan aşk iksiri sağ gayrı Ellerinde şekillensin çağ gayrı Rahmet olup yüreklere yağ gayrı Çekirdekler yarılmayı bekliyor Ölü dünya dirilmeyi bekliyor. Her yerde insanlar izana hasret Şehirler, semalar ezana hasret Kainat ilahi düzene hasret Saf kozalar örülmeyi bekliyor Ölü dünya dirilmeyi bekliyor. Nedendir bu uyku, bu zillet neden? ! Hüzün yumağıdır mezarda deden Mağripten maşrığa tek ruh, tek beden Yay misali gerilmeyi bekliyor Ölü dünya dirilmeyi bekliyor. Sendedir mayası, özü İslam&#8217;ın Sendedir kulağı, gözü İslam&#8217;ın Gülsün, yeter artık, yüzü İslam&#8217;ın Kelepçeler kırılmayı bekliyor Ölü dünya dirilmeyi bekliyor. Tevhit aşkı gönülleri yaksın hey! Zulüm ölsün, hak ayağa kalksın hey! Gürül gürül, nurdan çaylar aksın hey! Kirli sular durulmayı bekliyor Ölü dünya dirilmeyi bekliyor. Bizi bekler esir olmuş ülkeler Bizi bekler yetim kalmış ülkeler &#8220;İmdat! &#8221; diye haber salmış ülkeler Boş mabetler girilmeyi bekliyor Ölü dünya dirilmeyi bekliyor. Yanar Bosna-Hersek, Karabağ, Keşmir Sonra Kıbrıs, Lübnan sayamam bir bir Aklıma Abhazya, Urumçi gelir Türk birliği kurulmayı bekliyor Ölü dünya dirilmeyi bekliyor. Kolayı var be yiğidim, kolayı Kaynağında bastırmalı olayı Hazırlayın kürek, kazma, malayı İslam harcı karılmayı bekliyor Ölü dünya dirilmeyi bekliyor. Nizam-ı Alem&#8217;e içten talip ol Kızılelma neredeyse ara bul Bağlamasın seni şöhret, para, pul Hesaplar var, sorulmayı bekliyor Ölü dünya dirilmeyi bekliyor. Abdurrahim KARAKOC Che

HASAN'A MEKTUP - 20 Hesap ettim ayak altı, baş yedi Vallahi nazlı yar gene geç kaldık. Hınzır bülbül gül dalında leş yedi.. Katmerlendi zarar, gene geç kaldık. Köprüler var perşembeden pazara Yapanda yüz yok ki yüzü kızara Hastayı gömdükten sonra mezara İlaç neye yarar, gene geç kaldık. Akşamı geç saydık, sabahı erken Seyrettik kediler ciğeri yerken Hele şu bulutlar dağılsın derken Yollara yağdı kar, gene geç kaldık. Ok yetişmez oldu zor bezirgana Şimdiye katırlar bağlandı hana Fuzuli telaşı bırak bir yana Denkleri yavaş sar, gene geç kaldık. Suya hasret kaldı deniz kızları Ekvator'a heykel diktik buzları Ankara'yı geçti at hırsızları Serde tembellik var, gene geç kaldık. Abdurrahim KARAKOC Che

Suları Islatamadım Savaştayım elli yıldır Ömrüm geçti boşalt, doldur Anlamadım bu ne haldir Birgün silah çatamadım Suları ıslatamadım Ekin ektim başak yılan Kuşandığım kuşak yılan Yorgan akrep, döşek yılan Birgün rahat yatamadım Suları ıslatamadım Ne payem oldu ne sayem En doğruya varmak gayem Düşüncemdir tek sermayem Alan yoktur satamadım Suları ıslatamadım Yolum yokuş, izim ayrı Dilim yağsız, sözüm ayrı Bedenimden özüm ayrı Biri bire katamadım Suları ıslatamadım Talipli yoktur sevgiye Anlamadım, neden? Niye? Canlar gücenmesin diye Can attım gül atamadım Suları ıslatamadım Abdurrahim Karakoç Che

SUPHİ BİR ACAİP ADAM Suphi bir acaip adam Suphi benim canım cigerim Kimse bilmez nereli oldugunu Susar aksam oldumu Bir cebinde das kapital Bir cebinde kenevir tohumu Fırtınadan arda kalmıs bir teknede tevekkul icinde Gorkemli sakali ve igreti parkasıyla gizledigi macerasıyla Bir acaip adam yasardı Aksamları susardı Ben konussam kızardı Cocuktum evden kacmIstım Gelip ona sıgınmıstım Bir surgun kasabasıydı Bir eski zamandı, hazirandı Kucucuk bir koydu, sıgdı Burayı kesfeden belki de oydu. Uzaktan kasabanın IsIkları yanardı icim anneyle dolardı, aglardım Suphi soyle bir goz atardı, Gizli bir cigara yakardı Aglardı, sonra barısırdık Ben flut calardım, cigara sonerdi aglardık Nerden geldigini bilmezdim, Kimsesizdi, belki kimliksizdi Onun macerası onu ilgilendirirdi Kimseye ilismezdi Bir seylere kufrederdi hep Tedirgin bir balık gibi uyurdu Bazen kaybolurdu Arardım, yagmurun altında dururdu Bir kalın kitabı vardı, cebinde dururdu, hergun okurdu Ben birsey anlamazdım Kapagını seyreder duymazdım Sakallı bir resimdi, kimdi, ne kadar mutebessimdi Sordum bir gun Suphi'ye soylediklerini niye anlamıyorum diye Bildiklerini dedi; yuzleştir hayatla ve sınamaktan korkma Dogru ile yanlısı o zaman ayirdedebilirsin Ve onu anlarsın Sonra gulerdi Gunlerim yuzlerce ayrıntıyı merak etmekle gecerdi Sonra yine aksam olurdu. Suphi susardı, ben konussam kızardı Tekneye martılar konardı Yuregim Suphi'ye yanardı, aglardım. Suphi denize tukururdu Gokyuzunu tarardı, aglardı Sonra barısırdık Ben flut calardIm Yildiz kayardI, aglardık. Bir surgun kasabasıydı, bir eski zamandı, hazirandı Cocuktum, evden kacmştım, gelip ona sıgınmıstım Bir gun aksilik oldu Annem beni buldu Suphi kacıp kayboldu Kasaba calkalandı, olay oldu Ben sustum, kanım dondu Polisler onu yakaladıgında tekti Felaketti Herkes meydanda birikti Karakoldan iceri girerken sanki magrur bir tufekti Ansızın donup bana baktı " Anladin mı? " dedi. AnladIm dedim anladIm Ve o gunden sonra hic bir zaman hic bir yerde Hic aglamadım... Abdurrahim KARAKOC Che

Bize Göre Beşyüz itten kaçan kurda Kurt diyenler halt eylemiş Şehit verilmeyen yurda Yurt diyenler halteylemiş Birlik ister bizden olan Kör olsun milleti bölen Siyasette yalan, dolan Şart diyenler halteylemiş Yazıklar olsun ismine Gider yan verir hasmına Vatandaşın bir kısmına Kürt diyenler halteylemiş. Ülkü bizim baş tacımız; Şeker, bal olur acımız. Çilemizdir ilacımız Dert diyenler halteylemiş Hamdolsun alnımız aktır; Zalimden korkumuz yoktur Hakikatin yönü tektir Dört diyenler halteylemiş Danışsınlar canlarına Kalmayacak yanlarına Marksizmin hayranlarına Mert diyenler halteylemiş Rahmet yağar ilik ilik Aşk suyunu içer çelik On niyettir ülkücülük Art diyenler halteylemiş Abdurrahim Karakoç Che

Sen Sen: Çamlı dağlarda ağaran şafak... Sen: Duru göllerin nilüferisin. Sen: Engin ovada sararan başak Sen: Umut kaynağı, alınterisin... Sen: Gökte yıldızsın, uykularda düş.. Sen: Yeşil ekinsin, sen beyaz gülüş Sen: Mavi denizsin sise bürünmüş Sen: Sevda sırrının düğümlerisin Sen: Her güzelliğin canlı sergisi Sen: Kalp yarasının emin sargısı Sen: Benim dileğim hakkın vergisi Sen: Gönlüme saklı aşk hançerisin. Sen: Koyu gölgesin, yaz sıcağında Sen: Olgun meyvesin dal kucağında Sen: Korsun alevsin aşk ocağında Sen: Gadir Allah'ın şaheserisin Sen: "Ben"sin, gel gör ki ben "sen " değilim Sen: Benim düşüncem, ruhum ve dilim Sen: Benim gözlerim, ayağım, elim.. Emin ol, sen bana benden berisin Abdurrahim Karakoç Che

Sermayelik 'Büyük'lük kendine verdiği paye Arkasında saklı en menfur gaye Sinsice İslam'a saldırmak için 'İrtica' elinde hazır sermaye... Abdurrahim Karakoç Sevdam ve Ben Ey SEVDAM! Nerede kucaklaştık seninle, Ne zaman dolduk, ne zaman taştık seninle? Beklediğimiz sabahları görmeden Bak.. Bak işte mezara yaklaştık seninle. 1987 Abdurrahim Karakoç Size Bıraktım Bana Mevlana'yı, Yunus'u verin Mecnun'u, Leyla'yı size bıraktım Kırk yıldır susuzum, bir tas su verin Irmağı, deryayı size bıraktım Talipli değilim şöhrete, şana, Makamı, rütbeyi yük etmem cana Dostluk, sevgi, şefkat yetişir bana, Dövüşü, kavgayı size bıraktım. Zaman yoktur ekip, biçip, sürmeme Ham topraktan haram mahsul dermeme Bir tek gönül kafi gelir girmeme Konağı, sarayı size bıraktım. Çokta değil, hakta buldum huzuru, İstediğim alınteri, göznuru Benliği, kibiri, iğrenç gururu Faizi, bankayı size bıraktım. Hiç biriniz telaş etmesin boşa Doyacak gözünüz toprağa, taşa.. Beni inancımla koyun başbaşa.. Topyekün dünyayı size bıraktım Abdurrahim Karakoç . push ; Che

Dağlara Arzuhalimdir muhalefet ölü, iktidar aciz türk mileti boğuluyo, ne haber kapıya dayandı ambargo, haciz müfettişler çoğalıyor ne haber rüşvet meşrulaştı yukarı katta fukaranın canı çıkıyor altta şahlar dansederken repde, rantta ortadirek eğiliyor ne haber örtülüye öfke, çıplağa rıza laikçiye taltif, dindara ceza daraldı yerküre, çatladı feza mili birlik dağılıyor ne haber adaleti felçeyledi iki tay rezilliği ben üç deyim, sen yüz say dilenerek beylik sürmek çok kolay borç dağları yığılıyor, ne haber çivi fırttı aşirette oymakta haramiler haram ile doymakta namussuzlar hazineyi soymakta namuslular sağılıyor, ne haber. Abdurrahim Karakoç Che

Bir Yerden Her Yere Mektup Sormayınız, görmeyiniz canlarım Hakkınızı yiyip yutan burada Dinlisini, dinsizini dinlerim Besmeleye yalan katan burada. Sofralara viski havyar dizilir Fiatınız peçeteye yazılır Sırtınızdan günde dört pos yüzülür Sizi soyup, sizi satan burada Simsar siyasetçi, doktor, avukat İnsan avlıyorlar her gün her saat Hızlı köşe dönmek en üstün sanat Kan gölünde balık tutan burada. Ortada kol gezerken kıtlıklar, yoklar Burda betonlarla delinir gökler Kontlar, şansölyeler, baronlar, dükler Kirli yağan, eğri biten burada. Yürekler acısı bir garip alem Rüşvetsiz imzaya yanaşmaz kalem Pop müzik, şampanya, marlboro, salem Gece gündüz keyif çatan burada Kız, kadın pazarı sokağı, yurdu Homoseksüeller çığlaşan ordu Ne ahlak kaygusu ne namus derdi Hızlı doğan erken öten burada. Yazık... siz beğenir, siz seçersiniz En çürük köprüden siz geçersiniz Bilirim her zaman çar naçarsınız Kör-kütük, zil-zurna yatan burada. Hal gidiş bu minval bu vaziyette Sabun işkencede, su eziyette Rağbet ne ilimde ne meziyette Aydınlığa çamur atan burada Doğan bebek dost yemeye zorlanır Düşündükçe içim dışım korlanır Evlat seyiplenir ana horlanır Ana vatan yavru vatan burada. Abdurrahim Karakoç Che

HASAN'DAN GELEN MEKTUP - 4 Güneş doğar-doğmaz ayrıldı renkler Kapalı kapılar aralandı ha! Leş için uluyan uyuz köpekler Işığı görünce pirelendi ha! Kış tez geldi kar kapladı yolları Arpacı kadana dikti nalları Doymayan domuzun sadık kulları Kudurmuş ayıya kiralandı ha! Saçmanın saçması bir herif çıktı Güvenilen mülkü temelden yıktı İbiş sevsin diye saçmalar sıktı Adalet yüz yerden yaralandı ha! Kır atı değiştik bir sakar taya Eller bindi gitti, biz kaldık yaya.. Elmalı bahçeyi kesen baltaya Sıkıldı yumruklar sıralandı ha! Kesmeden bölen var üçü ikiye Göbekler dağ oldu hak yiye yiye Bir zinde soytarı haklandı diye Satılmış oğlanlar saralandı ha! Horlanırken Adana'lı, Konya'lı Rağbet buldu orak-çekiç dünyalı Yakası pergelli eli gönyeli Paralandı babam paralandı ha! Sezgiden, duygudan mahrum bir kişi Yaptı çekinmeden en iğrenç işi Sevindi Kıbrıs'ın alçak keşişi İbiş'in gözleri çıralandı ha! Atalar ağlatan gülmez demişler Dünya süleyman'a kalmaz demişler Kaçan fırsat geri gelmez demişler Sevgimiz, saygımız firelendi ha! Abdurrahim KARAKOC . push ; Che

Rapor Nere bassan bataklığa batarsın, Fikir dinsiz, merak deli, dünya cılk. Bozulmuş insanlar, Allah kurtarsın, Mide dinsiz, yürek deli, kafa cılk. Kart öküzler bağlanalı batıya, Cıvıklık bulaştı, birçok katıya. Ne temele güven, ne de çatıya. Duvar dinsiz, direk deli, oda cılk. İmanda nasipsiz, dinde fakirler. Akşam köşesinde küfür okurlar. Zaman tezgah olmuş, günah dokurlar. Usta dinsiz, çırak deli, kalfa cılk. At huysuz çıkarsa binilmez kardaş. Denecek çok söz var denilmez kardaş. Açlıktan ölsekte yenilmez kardaş. Hoşaf dinsiz, börek deli, çorba cılk. Çektiğimiz çile hesaba gelmez. Ay geçer, yıl geçer, yüzümüz gülmez. Toprakta bereket olurmu? olmaz. Kazma dinsiz, kürek deli, çapa cılk. Kovuldu ülkeden ar, namus, haya. Asrileştik güya, uyduk modaya. Beden açık, yüzde yedi kat boya. Surat dinsiz, tarak deli, ayna cılk Abdurrahim Karakoç Che

Garip Gerçekler Bir tarafta her devrin sultanları durur Bir tarafta kaderin kurbanları durur Ne kurban kesiciler biter dünyamızda Ne de kesilen kurban kanları durur. Abdurrahim Karakoç Gel Aşkımız sembolleşsin iğde çiçeklerinde Olgunlaşan meyveler dalları eğerken gel Duru bir yaz sabahı Toros eteklerinde Akdeniz dalga dalga kıyıyı döğerken gel. Seher yeli çamları, çavdarları tararken Dağlar göller üstüne sisten perde örerken İlkbaharın ilk gülü kılıfını yararken Sonbaharda son yağmur yollara yağarken gel. Suların sessiz akıp, kuşların ötme vakti Yollar daha bitmeden düşlerin bitme vakti Semada yıldızların uykuya yatma vakti İster ay batarken gel, ister gün doğarken gel. Kaynak: Dosta Doğru Abdurrahim Karakoç Che