Anneler günü Hediyesi!! ''Sevgili eşim, sevgili çocuklar... önce çocuklarım, sizin için endişelenmemi bir türlü anlayamadınız. siz benim elmaslarımsınız, yakutlarımsınız. sizler sokakta olunca sizi çalarlar, size zarar verirler diye ödüm kopuyor. Evde ben hep ikinci plandayım. Radyo bile benden çok dinlendi hep bu evde. Babanız bile sormadı bana bir şeyi yada sorduysa kendi kararını uyguladı sonunda. siz okullu oluncaya kadar biraz sözüme dikkat ederdiniz. ergenlikle birlikte sizde kendi başınıza buyruk oldunuz. Benim bu yaşamda karar alabildiğim tek şey, o gün ne yemek pişireceğine karar vermek oldu artık. çoğu zaman sevdiniz yemeklerimi; ama ondada bir şey demediniz. Ama sevmediğiniz bir şey olunca hemen, anında söylemeyi unutmadınız. Bir çok şeyi içime attım. Bir çoğunu söyleyemedim. Ağızıma tıkılan lafları, babanızın ve sizin hiç farkında olmadan beni küçümsemenizi, dikkate almamanızı hep içime attım. Farkında bile değildiniz, beni nasıl kırdığınızın. Küçük şeyler istemiştim halbuki ben sizden, küçük şeyler... Hep bağımlı oldum oldum hayatımda. Buna rağmen beni aracı yaptınız her zaman. Okumamıştım;ama bir diplomat gibi kullandınız beni çocuklar babanıza karşı. tüm söyleyemediklerinizi, tüm isteyemediklerinizi ben söyledim ona. Aynı zamanda istihbarat teşkilatı başkanı gibi her şeyi bilen;ama sezsiz biri oldum en sıkıntılı durumlarınızda. Yaptığım işlerin hiç biri ama hiçbiri taktir edilmedi. ütülü gömlekler için teşekkür edilmedi, ama ütülenmediği zaman ''neden gömlekler ütülü değil''diye çığlıklar yükseldi. Bu yaşamda biraz olsun taktir edilmeyi çok isterdim. babanız bir gün bile evin ne kadar temiz olduğunu fark etmedi otuz yıl boyunca ve benim onu temiz tutmak için ne kadar çalıştığımı. Neyse üzmeyeyim sizi daha fazla. Anneler Günü'nde, özel bir hediye vermenize gerek yok bana. Beni anlayın... En büyük hediye bu bana. yinede illa hediye verecekseniz... Bu dünya için bir çift tatlı söz, içten bir sarılma, öbür dünya içinse içten bir fatiha isterim...'' Bir anne