zabıt katibimisin sen canım mesaiye kalmayı gerektiren bir iş demişsinde ben zabıt katibiyimde ondan sordum canım decemBer medeniyet bekarların omuzlarında

eşimin geliri süper olsa maaşla bi yerde çalışmam tabii ki de ama serbest işlerle uğraşabilirim mesaisi olmayan patronun ben olduğum işler pembepatron

Artık bu konuda yazdığım son yazı, açılan başka başlıklara da yazmayacağım. Hiç kimse "Ev kadınları evde oturduğu halde bile evini ihmal edebilir" diye düşünmüyor. Çalışan kadının sorumluluklarını ihmal etmesi bir olasılık ise ev kadının da aynı şeyi yapması bir olasılık. Ya da farklı olarak ev kadının ev hayatına kendini alıştırıp dünya meselelerinden kopması ve körelmesi de bir olasılık. Ama nedense çalışan kadınlar söz konusu olunca olumsuz olasılıklar üzerinden, ev kadınları olunca hep iyi örnekler üzerinden fikir yürütülüyor. Bu yaklaşım yeterince yordu ve üzdü. Türkiye şartları hakkında söylediklerinize gelince, aynen katılıyorum. Ama şartları düzeltmenin, daha insani çalışma koşulları elde etmenin yolu evde oturmak değil. İş dünyasında da üretimle, bilgiyle, eğitimle ve kadın kimliğiyle var olmak, kadınlar adına talepte bulunabilecek gücü elde etmek; kendimiz ve kadınlarımız için. Keşke çalışma bakanı kadın olsaydı örneğin ya da sosyal güvenlik kurumundaki üst düzey bayan yöneticilerin oranı erklerle yaklaşık aynı olabilseydi. Belki kadınlarımız için birşeyler değişirdi, belki daha uzun ücretli doğum izni sağlayan yasa çoktan yürürlüğe girmiş olurdu. Öte yandan, evet herkes sevdiği işi yapamıyor ama bu kadınların sorunu değil sadece, erkeklerden de sevdiği işi yapabilen az. Bu sadece bir kadın sorunu değil, bu tüm toplmun sorunu ve biz yaşadığımız toplum içinde hem kendimize, hem diğer kadınlara, hem omuz omuza yürüdüğümüz eşlerimize, hem de o evde ihmal etmemek uğruna iş hayatından kendimiz çektiğimiz gelecek nesillere karşı sorumluyuz. Varsın benim eşim buzluk yemeği yesin, ben çalışma hayatında var olarak bu ülkenin kadınlarına dolaylı da olsa bir damlacık katkı sağlayabiliyorsam bana yeter. Eşim de bu amacım için buzluktan yemek yemeye, bana saygı da duyarak hatta hayran da olarak, razı olur. Erkekleşiyormuşum ya çalışan bir kadın olarak belki de ayrı bir seksapel katar bana kocamın hayran olacağı birşeyler üretmek...

ne demiş atalarımız "işleyen demir ışıldar" ben şu an sabahın 6 sında işe gitmek için kalkıyorum, gözlerimin altı çöktü resmen. eşimin maaşı bizi rahat geçindirmeye yetse bile çalışırdım. Şimdiki gibi paralamazdım kendimi tabii, daha rahat, yarım gün ya da evden yapabileceğim işlerle uğraşırdım. En büyük isteğim ilerde home office çalışmak, önümde laptop, elimde kahve... yeterince hayal edersem olur mu acaba fisfisfis

ben çalışmayı tercih ederim...

oturuyo sadece isyerinde, para kazaniyorum diyor.. birde cok is yapmis gibi anlata anlata bitiremiyor.. boyle isi olan biri tabide calisir.. sorumlulugun fazlaysa eve istemeden de olsa stresli geliyorsun ev isi, yemek derken daha da geliyorlar.. haftasonu dersen temizlik, yemek.. esinde calismani istemiyor bu durumda.. ama yine de en guzeli calismak.. cocuk oluncaa cok daha zor birakip gitmek..

evet bende zorunluluktan dolayı çalışan bir çocuk annesiyim. henüz 2,5 yaşında çocuğum. büyüklerden bakan olmadığı için kreşe vermek zorunda kaldım. antep'in en iyi kreşlerinden birisi olmasına rağmen bir anne gibi bakamıyorlar tabiki. 2 aydır gidiyor kreşe ve 2 kgrama yakın zayıfladı çocuğum, hırçınlaştı.. ki bu bakımdan madden zorlanılmadığı sürece en azında çocuğun anaokulana başlayacağı sürece kadar çalışılmamasından yanayım. ben doğum dolayısı ile işten ayrılmıştım.. evet madden çok sıkıldım bunaldım ve tekrar işe başlamak zorunda kaldım.. ancak çocuğum, ev işleri, seviyeli arkadaş ortamları falan derken evimde çok güzel vakit geçiriyordum.. şimdi yavrumcuğum kreşe gitmek için erkenden zorla uyanıyor uykusundan.. kıyamam ona.. :1hug:: bence çocuk olduktan sonra 5 yaşına kadar çalışmayı düşünmemek lazım çünkü onlar bizim herşeyimiz.. hiç kimse bizim verdiğimiz emek ve sevgiyle besleyemez onları.. anne olmak çocuğun içinyapabileceğinden fazlasını yapabilmek için ödün vermektir.. tabiki madden rahatsan..

tabikide çalışırım Amonra

genel olarak yazdınız mutlaka ama ben kendimden örnekle yazıyım. öncelikle eşimin geliri bizi iyi şekilde idare edebilecek durumda olsa asla çalışmazdım. çünkü aşkla yaptığım bir mesleğim yok, benim egomu tatmin etmiyor ve bana zul geliyor çalışmak. şu an çalışmamın tek amacı para kazanmak. 6,5 aylık hamileyim ve bu halde 1,5 saat gidiş 1,5 saat dönüş hergün yol gidiyorum. hemde genelde ayakta, çünkü yer veren yok değil 6-7 ay izin kullanmak yasal iznim olan 16 haftayı bile kullanamayacağım. haftada birkaç gün işe gidip gelmek zorundayım, çünkü alternatif elemanım yok, tüm işler bana bakıyor. he derseniz ki bu senin yasal hakkın şikayet et; öyle bir durumda tüm haklarımı fazlasıyla verir çalıştığım şirket. ama neye yarar ben işimden olmuş olurum.. hee sanılmasın ki çok sıkı bir yerdeyim ben. 09:00-17:00 çalışıyorum, haftasonu çalışmıyorum. izin problemim yok, fazlasıyla izin alabiliyorum. ama ben mesleğimi sevmiyorum. yapı olarak da çok sosyal bir insanım 2 gün evden çıkmazsam daralırım. eğer çalışmasam da mutlaka kendime bir uğraş bulurdum

eşimin de kendi aileminde durumu iyi. 4 aylık da evliyim ama evde oturmak kadar sıkıcı ve özgüven azaltıcı bişey daha olamaz. kadın dediğin ayakta duracak, kendini işe yarar hissedecek, kendi parasını kazanacak çatır çatır :1closedeyes:

maaşlı olarak calışmak değil de, büyük patron olacağım bir işim olsun isterdim... arada bir uğrayacağım ama ben yokken de işlerin tıkır tıkır yürüyeceği bir işim olsa hiç fena olmazdı... alışverişten ve ev gezmelerinden pek hazzetmediğim için kendimi hergün alışverişe ve gezmeye vuramayacağıma göre arada eğlencelikde işe gitmek lazım, boş kalmamak lazım di mi ama :)

asla baskasi icin calismak istemezdim... saatli, patronlu, yorucu sirf para icin olan bi iste assslllaaa calismak istemem... Bi defa benim felsefeme ters... Bu dunyaya en guzel gunlerimi calismak icin gelmedim... Calisirken hep yarin endisesinden bahsediyoruz ama inaninki 20 yil sonra hala ayni kaygilari tasiyoruzz... Ben secme sansim olsaydi mutlaka calisirdim ama ortami guzel patronsuz mudursuz bi yerde... kendime ait kucuk bi kafe olabilirdi mesela kaydirigubbakcemile2 . push ; R

bence calismali.. kocasinin eline sürekli bakmamali bi kadin.. en azindan kendi harcligini cikartacak kadar calismali.. ve özgüvenini kazanmasi icin... D

çalışmam

ben çalışma taraftarıyım ayrıca senin yerinde olsam çalışmazdım lafına gıcık oluyorum MELIS PINAR

çocuğumun 0-4 yaş arası hariç diğer zamanlarımı çalışarak değerlendiririm...

şimdide olduğu gibi çalışmayı tercih ederdim evde durmak bana göre değil duvarlar üstüme üstüme geliyor geriliyorum evde :hulya:

bende calısmayı dusunurdum cunku ınsanın kendı parasını kazanması kadar guzel bırsey yok dıye dusunuyorum her ne kadar esın zengınde olsa laz_kxixzxix rize merkez kopsun

çalışmamak ıcın fırsat kolluyan beeennn calısmaaak ppppp hecababe

Herkes kendi standatlarını düşünerek bişeyler yazmış canım. Burda yazılanlardan ziyade senin sağlığın herşeyden önemli diye düşünüyorum ben. Eğer ki ciddi bir rahatsızlık geçirdiysen ve ileride evlilikle birlikte yorgunluğunun iki kat artacağını düşünüyorsan hiç çalışma derim. sonuçta sağlık herşeyden önemli. . push ;

çalışma hayatı eşe bağlı olmamalı bence. kişi kendi için çalışmalı, geleceğini güvence altına alabilmek için. eşin hayat boyu iyi kazancı olacağı kesin mi? yada aldatmayacağı? erken vefat etmeyeceği? İyi günleri değil kötü günleri de düşünmek lazım. lost87 Uyanalım Gaflet

Bir bayanın çalışmıyor olması direk evde oturması diye anlaşılıyor nedense.. kaydirigubbakcemile Arkadaşlar hamile kalınca, çocuk sahibi olunca fikirler değişiyor.. Çocuk olunca nereye bırakacaksınız? Bakıcılara nereye kadar güveniyorsunuz? Anneye kayınvaldeye bırakmak her zaman mümkün olmuyor. Ya aynı şehirde yaşayacaksınız anne ve kayındenizle, hem de sağlıkları da müsait olucak bakmaya ya da çocuk belli bir yaşa gelene dek kendiniz bakacaksınız.. Farklı bir şehirde yaşasınız aile büyüklerinizle ne olacak durum? Çocuk büyütmek çocukları bakıcıya bırakıp güvenmek değildir.. mors

tabikide çalışırdım joey just

ben de 5 yıllık evliyim ve çalışmıyorum. ama çok sıkılıyorum. çocuklar da 4 yaşındalar ama ben evde durmaya dayanamıyorum. eşimin geliri de çok iyi. çalışmamı istemiyo çocuklarla haşır neşir ol diyo ama ben bunalıyorum öyle. tez zamanda bi hak çaresine bakıcam bu işin mutlak çalışmak gerekkaydirigubbakcemile2 ela

ben sanırım buna bir örneğim daha önce saniye boş kalmazdım kariyerli kariyersiz mutlaka çalışmalıydım:) baba evinde iken:) ama 2008 de evlendim ve ilk yıl çalıştığım bankada devam ettim sonra mesailer sabah servis için erken kalkmalar derken evlilk nedir anlamadım ne eve bakabildim ne kocama çünkü sinirli geliyordum ve stresim istemeden de olsa ona yansıyordu. adam benden bişey isteyecek olsa ben çıldırıyordum. bu mayıs ayrıldım şimdilk evdeyim ama gayet mutluyum. ne olucamız belli olmaz evde oturulmaz diyen arkadaşlara katılıyordum ve onun için yatırım yaptım:) buda şu şekilde oldu eşim hem özel sigortamı devam ettiriyor suanda hemde onun çalıştığı şirkette çalışıyor gözüküyorum, arada birde olsa çalışıyorum ve onun maasının bir kısmı her ay bana açılan bir hesaba yatıyor ve sigortalı olarak devam ediyorum. evde en azından temizlik yemek düzenli gidiyor ben her an bakımlı ve şık karşılayabiliyorum onu ve ne zamandır ehliyetim olduğu halde araç kullanamıyordum özel ders alıyorum belediyeninde açtığı özel kurslar var ucretsiz ismek onlara da hobi amaçlı katılıp bişeyler öğreniyorum:) ayrıca namaza başladım çok yeni:) çalışıyor olsa idim türkiye şartlarında müslüman ülke olmasına rağmen bir iş yerinde buna devam etmem göze batar, hepsini geç izin alıp yapamazdın ne böyle yapıcak hijyenik ortam var her iş yerinde ne de anlayış o nedenle evde olmaktan şuan mutluyum tabiki istediğim standartlarda ekonomik sartlarımız düzelir ve kendime ait bir yer açarsam çalışmak isterim ama ev hanımlığı denince evde oturmak insanın aklına gelmemeli yapıcak o kadar çok şey varki gönüllü yardım derneklerinde bile çalışmak biz bayanların sinirlerini yıpratan iş yerlerinde çalışmaya bin basar zaten gerisi allahtan gelir...

kısmet olurda nişanlımla evlenirsek onun maaşı çok ii ama yinede çalışmayı düşünüyorum.

Niyeyse çalışmak bir zorunlulukmuş gibi geliyor bana, Nasıl bir erkek eşimin durumu iyi ben çalışmıyım diyemiyorsa, sanki benimde çalışmam gerekiyormuş gibi hissediyorum.. Çokta stresli bir iş yaptığım halde.. Bazen işimin stresini eve yansıttığımda, moralim bozulduğunda, eşim çalışma ozaman der, hatta bunu herzaman söyler istemiyorsan çalışma der. Ama niyeyse bunada cesaret edemem, Bir yıldır ücretsiz izinli olarak evdeyim.. Rahat bişiy aslında, stres yok, dert yok tasa yok, Ama kendimi çalıştığım zamandakinden daha pasif hissediyorum.. Çalıştığım zamanki özgüvenim yok sanki. Ama bazı zamanlarda "Amannn beee çekiyim gidiyim işte " dediğim olmuyor değil işte. kibela24

eşının durumu ne kadar ıyı olursa olsun bır bayanın calışması uretmesı kendı ayaklarının uzerınde durması kadar guzel yok... Ben lıse öğretmenıyım okuldan gelınce cocuguma ayırmam gereken vaktı elımden geldıgınce ayırıyorum eşımlede ıs bolumu yapıyoruz... hayatın neler getırecegı bellı olmaz... hecababe

ya tamam çalışmak güzel bişey. kendi ayklarının üstünde duruyorsun. ama çalışan kadında evini temizliyor yemek yapıyor çocuk bakıyor. yani ev hanımlarının yaptığı herşeyi çalışanda yapıyor zaten. ama çalışan bide gidip işte çalışıyor. çocuğu perişan oluyorr. sabahları ağlaya ağlaya ayrılıyor çocuğundan. bence çalışan kadın özgür değil köledir. hem evde hem işte ne ala memleket.

Durum ne olursa olsun çalışmayı tercih ederim. Evde oturmak, ev hanımı olmak bana göre değil. Çalışarak da kendime zaman ayırabilirim. Ev işleri ile asla oyalanmam. Para kazanıyorum işte ne güzel. opuyorumnanaktan tatlxixrxuxya

hiç kimse bedavaya çalışmıyorki kölelik olsun çalışıp mutlu olan çok insan var benim gibii herkes iş yerinde sırtında yükde taşımıyor... çoğu bayan pc başında lütfen yapmayınnn kölelik te ne kelimee

Söylediklerin doğru ama türkiye şartlarından bahsediyoruz. çok az insan başarılı olduğu ve sevdiği işi yapabiliyor ve üretebiliyor. bunun dışında pek çok insan üniversite bitirip zorunlu olarak sevmediği işlerde verimli olamadan salla başı al maası çalışıyor ancak durumu iyi olur ve kısa bir sürede olsa çalışmaz planını oturtursa, kendini daha fazla sevdiği alanlarda eğitmeye adarsa, sevdiği işi daha basarılı yaparak ailesine çocuguna vakit ayıracak şekilde zaten yapmak ister. yani bu bi işte severek ve başarılı çalıştığı halde param var diye evde oturmak olmamalı ama eger işine ve kariyerine çok fazla önem veriyor. çocugu kreşlerde yetişiyor, anne terbiyesi almadan sadece müfredat terbiyesi ile yetişiyor, eşine vakit ayırıp beraber olurken bile yarın ki toplantısını düşünüyor, iş yerindeki sorunları nedeni ile sudan sebeplerden kavga çıkarıyor ise tabiki ailesi önce gelmeli o çok bildiği işi daha az ebatlarda zaten yaparakda ülkeye faydalı olabilir. yani bu konu aslında çok detaylı eğer sartlar normal olsa yurtdışındaki ülkeler gibi çocukların sosyal hakları doğuştan gelse, sen eger çalışmak istiyorsan ta okul döneminde basarılı olduğun alana yönlendirilip o alanda insani haklarında düşünülerek çalıştırılsan zaten inan şuan boyle bir konu açılmaz dı bile ama herkes esit haklara sahip değil ve sevdiği işi yapan çok az sanslı insan var dirim

çalışmam niye çalışayım ki kendini geliştirmek için ille de koşuşturmak gerekmezz yatarım evimde kitabımı okurum sinemaya gidrim gezerim canım ne isterse yaparım niye işyerine bağlanayım ihtiyacım yoksa:umursamaz:

aslinda biraz zor bir soru.. esimin durumu iyi olmus olsa yine de calismaya devam ederdim.. bebegim olursa onunla daha cok ilgilenmek icin belki daha az veya gecici olarak isten ayilirim.. ama temelli isi birakmazdim.. bir erkegin eline bakmak bu esim olsa bile istemiyorum kocamdan harslik almak istemem.. ben kendimi biliyorum kendi parami kendim kazanmasam farkli bir insan olurum.. nebilim kendime olan güvenim azalir gibime geliyor.. bir sey almak istedigim zaman koca mirmirtisi dinleyemem. Netice olarak diyorum calisirdim calisirdim calisirdim annem beni böyle yetistirdi: ekmegini eline al koca eline bakma kimseye muhtac olma.. annem ev hanimi babam saolsun iyi bir es buna rahmen annem bana babamin yaninda benim gibi olma elin ekmek tutusun dedi.. hep kadin erkege muhtac olmasin birak birazda erkek sana muhtac olsun der.. canim annem..

başkada söze gerek yok sanırım kekula Rabbime emanetsin

bence şu devirde bir kadının çalışması gerekiyor yaşam çok zor her şey çk pahalı... eşinin ekonomik durumu çok iyide olsa neyin ne lacağı belli olmaz nasıl bir zenginlik bu ne yollarla zenginlik, çok görüyoruyoz bir anda fakirleşen zenginleri kriz nedeniyle, ya da birilerinin yoluna girerek zengin olanlarda var zenginlik ama nasıl bir zenginlik... kadın çalışacak evine yardım edecek ne olursa olsun ya... zenginliğine güvenmiycen neyin ne oalcağı belli değil kriz veya başka sebebler... ben bu kriz döneminde 1 ay içinde çok zengin 2 cipi ve arabaları, evleri gidenleri gördüm yakın bir zamanda hemde şimdi en kalitesiz sabun kullanıyoruz diyip kadın ağlıyor... Gullusen

ben çalışmazdım oturdum evde hamileliğin ve bebiş bakmadın anne olmamnın tadını çıkarırdım... milletin derdinle uğraşmaktan bıktım captaninkarisi benim artık umudum

ben her kolejde okuyan annesizlikten karaktersiz, para bolluğundan şımarık demedim.. olmayanların üzerine alınmasına gerek yok ama çevremde çooook var dedim.. buyrunnnnnnnnn

canım bence evlilikle iş zor olur zaten rahatsızmışsın. tecrüben de var istiyosan evde özel ders ver zaman geçer hem gezip tozarsın niye sıkılasınn topu topu kaç yıl yaşıyo insan değmez yorulmaya ihtiyaç yokkenopuyorumnanaktan

kocam zengin olsa 1 dk durmam işyerinde hemen çıkarım valla bunca yıllık tahsilimi hiçe sayarım keyfime bakarım 1 kere geldim dünyaya gezerim eğlenirim çocuk da yaparım kariyerde diyemiyorum, direkt 5-10 tane doğurur onlarla ilgilenirdim.

Kesinlikle çalışırdım :enbuyukkk: Bu bir hayat tarzı benim için... Parada en tatlı yanı... Ama hayallerimi gerçekleştiridim tabiki... Kendi işinin patronu olmak gibisi yoktur herhalde :hulya:

iş arıyorum bir bulsam elbette çalışıcam... mors

valla şu anda kendimden eminim ki ev hanımı bir sürü insana göre evim daha temiz ve düzenlidir. yemeğimi de yaparım. fakat çocuk büyütmek biraz problemli. zaten 32 tane minicik çocuğuma okulda bakıyorum evlenince eşimle bakarız çocuğumuza. çalışmak en iyisi. yani sizin dediğinize göre kadının görevi temizlik yemek ve çocuk mu. ev hanımlığı bu yani yazıkkk bence hem ev hanımlığı hem de çalışma hayatını aynı anda sürdüren insanların elinden öpüyorrum pembepatron

Çalışmak zorunda olduğum için değil de kendimi oyalamak, hobi gibi istediğim zaman git gel yapabileceğim kendime ait bir işte çalışmak isterdim. Şu an olduğu gibi..

kesinlikle katılıyorum... ben şuan o durumdayım.. el kadar bebeği bakıcıya vermek istemiyorum sırf para kazanma uğruna.. eşimin maaşı iyi, o yüzdende derdine pek düşmüyorum ama çevreden neden çalışmıyorsun çalışmayacakmısın diyenlere sinir oluyorum.. sananee... benim hayatıma neden burnunu sokuyorsun.. belki hiç çalışmıcam ve bu seni hiiiç ilgilendirmez diyesim geliyor.. valla para için şuan bebeğimi bırakmayı hiç göze alamam.. onunla geçiriceğim 1 saati bilmem kaç liraya değişmem... biraz büyüsün hatta hemen 1 tane daha yapayım oda 1 yaşına falan gelsin sonra annem yanıma gelsin o zaman gönlüm rahat bi şekilde çalışırım D

ben gene de çalışırdım... bayanın kendi ayakları üzerinde durması gerektiğine inanıyorum... birine muhtaç olarak yaşamak veya bana para ver demek bana göre deil Allahım göstermesin...

ben kesinliklie çelışırdım mesleğime aşığım ben üretmeye açık insanım mali müşavirim kimene göre kötü iş ama seviyorum kahretsin :) hecababe

tabiiki kadın eşine bağımlı kalmamalı.. bizim bahsettiğimiz en azından anaokuluna kadar annenin bakması gerektiği, kaliteli vakit geçirip onu her yönde geliştirmesi.. çocuk okula başladıktan sonra çalışabilecek durumda olan çalışmalı.. ama sırf para uğruna ben küçükken bırakamam yaa... anne bilinçli olmalı çocuğunuda öyle geliştirmeli...

Zaman ne gösterir bilmiyorum ama bizim düsüncemiz ben yaklasik bir sene calisip biraz para birikitircem ondan sonrada cocuk sahibi olmak istiyoruz. Cücüklerimiz de :) büyüdükten sonra Allah nasip ederse yine kazanip evime barkima bende destekte bulunmak isterim. Ama kariyer yapmak istemezdim yani. Aile hayatini seven biriyim cünkü :) kristinnn

Değerli yorumlarınız için teşekkür ederim arkadaşlar. Peki benim durumumda olsaydınız, yani fiziki olarak çok hassas sürekli hastalanan bir yapıya sahip olsaydınız ne yapardınız?Ben bunu da merak ediyorum..

ne olursa olsun bu hayatta hiçbir şeyin garantisi olmadığının bilincinde olan biri kendi hayatını güvence altına almalıdır... hele ki bir kadın mutlaka ayaklarının üstünde durmalıdır... ış, kadına öz güven verir... ben de çalışırdım kesinlikle...

Kesinlikle aynı fikirdeyim ve yürekten katılıyorum tüm yazdıklarına..:1hug: Annem eğitimci olduğu için kollej çocuklarının halini de iyi biliyorum..:1no2: Büyük söylemeyeyim ama kollej çocuğu büyütmek istemiyorum, durumumuz ne kadar iyi olursa olsun.. Bence bir annenin en önemli ve en büyük kariyeri vatana millete hayırlı, karakter sahibi bir evlat yetiştirmek olmalıdır.. Çünkü bir insan bir ülkeyi batırabilir de yükseklere de çıkarabilir... Bütün dünyanın kaderini de değiştirebilir.. bkz: Atatürk.. Bu yüzden annelik çok kutsal ve en zor görev bence... leyla mecnun her anım AŞK

valla eşimin geliri iyi ama yinede çalışıyorum evde boş oturup ne yapayım zemuszemus Tanem Benim canım

hiç te çalışmam vallahi... o kadar nefret ettimki çalışmaktan... zaten tembelim arada bi kocamın işyerine gider biraz patroniçelik yapar gelirdim... yeterki para olsun evde ev işleriyle vakit öldürcek halim yok... . push ; Chess

hamileliğimin 3. ayında ayrıldım işten. yasal olarakda 7. ayda işyerimle feshettik sözleşmeyi. hamileliğimi evde geçirdim. yatarak yuvarlanarak.. aslında mecburiyetten oldu bu birazda. düşük tehlikem, yaptığım işin ağır olması filan.. 4 yıl çalıştım ben hemen hemen.. otomotivde araç satışta. kaput aç kapa, koltuk indir kaldır, diğer satış prosedürleri, bitmeyen toplantılar, pazar günü nöbetleri, ay sonu raporları için ay sonlarında 10-11de çıkmalar.. vs.. akannehir şu an bunu kaldıramayacağım için evet gene eski şirketime döneceğim. onlara kalsa hemen gel diyorlar ama ben satış düşünmüyorum. servis, yedek parça, garanti, hasar hepsi olabilir. en azından pazarım olur. o yüzden açık kadro haberi bekliyorum.. eşimin geliri iyi şükürler olsunki.. çalışma diyor o bana. ama çalışma hayatına alışan insan için zor evde oturmak. ben çalışırkende eşime verirdim maaşımı, primimden tırtıklar primimide eline sayardım..:gitme: yani bana zor gelmiyor ondan para istemek.. bakacak bana şansı yok ben çalışsamda çalışmasamda bal gibi paramı bırakacak, haftada bir gelen kadının parasını ödeyecek.. ümüğüne kadar alırım. çalıştığım zaman o da benden alıyordu çünkü.. sengözlerimebaksanab ben çalışma hayatını evde yapamadığım için istiyorum.. kızımla da çok mutluyum. onu bırakmak çok çok zor geliyor bana.. ama bununda sonu hiç yok.. geleceğimiz için çalışıcam, eşimle hayatta birşeylere daha kolay sahip olmak için çalışıcam.. zaten elime maaşımı alıpda hiç bir zaman futursuzca harcayamamışımdır:sinifsinif: gulyabani gibi aybaşında başıma dikilen bir adama sahibim.. akannehir

ÇALIŞMAZDIIIMMM memurum ama aileme yeterince vakit ayıramıyorum.. eşimde memur ama tek maaş bize yetmez mecburum çalışmalıyım E

ben çalışmak isterdim ama bu işimde değil, bende şükür ediyorum ancak mesaiye kalmayı gerektiren bi iş benimkisi ben kendi işim olsun isterdim evle beraber götürebileceğim, sigortacılık, küçük bi butik, parfümeri gibi ama asla evde oturmak istemezdim. MissA Doğum

ben daha evlenmedim ama eğer eşimin durumu çok iyi olsa heralde çalışmazdım memurum işim var allaha şükür ama evlenince eşime ve evime zaman ayırmak isterim işle ev aynı anda zor oluyor hele çocuk oldumu daha çok zaman ayırmak gerekiyor Lavanda Başını eğme dik

Allah'a buyuk konusmayayim ama, buyuk bir saglik problemi, hastalik vs. olmadikca isimi birakmam; esimin durumu ne olursa olsun. cok zengin de olsa, esin de olsa ; kimse kimseye bakmak zorunda degil; ama az ama cok biz de aile butcesine katkida bulunmaliyiz, en azindan kendi ihtiyaclarimizi karsilamaliyiz. lise son sinifta staja basladim ve o zaman ilk olarak maas aldim; universitede notlarim cok yuksekti burs aldim o yuzden, okul bitti ise basladim; hicbir zaman babamdan kendi ihtiyaclarim icin para istemedim, okurken bile masraflarimi kendim karsiladim; o yuzden hic alisik degilim baskasindan harclik almaya; babamdan bile isteyemezken, esimin eline hic bakamam... benim yapim bu, kendim calismaliyim ve kendi parami kazanmaliyim. sadece kendim harcamak icin degil tabi, evim yuvam icin, ailem icin ve ilerde daha da cok kazanirsam tum yakin cevreme yardimci olabilmek icin, calismali kazanmaliyim. ben de boyle dusunuyorum.. . push ;

2,5 ay öncesine kadar ne olursa olsun calısmaktan vazgeçmem derdim ama şimdi öyle düşünmüyorum eşimin aldıgı maaş yeterli olsa bi dakkika bile düşünmeden işi bırakırım cocugumu kendim büyütemedikten sonra hiç bişeyin anlamı kalmıyor Allah herkesin yardımcısı olsun minik kuzular anneden uzak büyümesin ( ahsenecem BENDE ANNE

bencede

bende çalışmıorum eşim sigortamı ödüyo belki çalışırım kızım 3yaşına gelnce falan ama evde çok rahat mutluyum böle şimdilik.. zaten para biriktiremem ben çalışsamda hemen harcarım olay sadece evden uzaklaşmak olur bu da iimi olur bilmiorum mimarlık çok emek istiyo

bebek olayı yoksa yani çocuk okula yada kreşe gidiyorsa çalışırdım:hulya: çalışmamam için tek sebep bebiş olurdu heralde. zenginlik fln değil:lepi: