sonradanyanlış bir karar oldoğuna inandığımız evliliğimizden vazgeçemedik bir türlühep bir bahanemiz vardı. Çocuklardı bazen, bazen aile baskısına karşı çıkamama, çokça da yalnız kalma korkusuydu. oysa tek sorun, ilişkinin bitmesini göze alma gücünü kendimizde bulamamaktı ve kaçmaktı çoğu zaman. Kader mi bunun adı? Değil... korkaklık mı sorumluluk alamama mı? çoğunlukla öyle Gerçek şu ki çoğu kişi bir yandan sürekli şikayet ederken, değiştirmek için hiç çaba sarfetmiyor. Ne zaman bu kadar güçsüzleştik? ne zaman bu kadar korkak ve mutsuz yaşamayı alışkanlık halina getirdik ve bu bizi rahatsız etmeye başladı. Kararlarımızıbile başkasının almasını bekler hale geldik. istiyoruz ki bir sihirli el gelsin ve bizim tüm istaklerimizi bir bir yerine getirsin. Bal kabağı son model bir arabaya dönüşsün mesela Eşimizle olan problemleri çözemiyorsak ve çözüleceğine dair en küçük bir umudumuz kalmamışsa eğer, ayrılmak için bize güç versin Aynı sihirli el, ayrıldıktan sonraki düzenimizi kursun Hiçbir zaman herçekleşmeyecek bu hayalin gerçekleişmesini bekleyip duruyoruz. Sorumluluk almak yerine hep bu hayale tutunutoruz. Düzen bozulmasın diye mutsuz bir hayata mahkum ediyoeruz kendimizi. Hiç kimse değil biz yapıyoruz bunu ÇOğu zaman da mutsuzluğumuzu bir sürü şeye bağlıyoruz Ama kendimiz dışında her şeye Dedim ya, adına da çoğu zaman kader diyoruz ünlü Rus yazarı Dostoyevski şöyle demiş Kuşkusuz her şey insanın kendi elindedir. Ve insan bunların parmaklarının arasından kayıp gitmesine izin veriyorsa bunun adı korkaklıktır. Bu bir gerçektir insanınen büyük korkusu teni bir adım atmaktır. Şİmdi yaşamınıza bir bakın... Başkalarını, kaderi suçlamadan daha iyisini yapabileceğimiz halde hayatınızda neleri kabullendiniz? Mutsuzluğunuzu devam ettiren nelere boyun eğdiniz Kahkahalar atarken, o coşkun manzaranın altındaki bulanık denizde yüzen balığıve o balığın nasıl da için için ağladığını yalnız siz bilirken kendinizi suçladığınız olmadı mı hiç? Sorumluluğu kendi üzerinize aldığınız.? Artık kabul edin, içinde bulunduğunuz durum kötü ise tek sorumlusu sizsiniz O nedenle değiştirmek de sizin elinizde Gerçekten gürül gürül akan bir nehir olmak için ne bekliyorsunuz? Kendi hayatınızın kontrolünü elinize alabilmek bu kadar zor mu? Her şey söyleyeceğiniz yeni bir cümle de saklı... Kararlarınızda saklı Yeter ki ilk cümleyi söyleyebilin. Can YÜceli dediği gibi "Sırtında yumurta küfesi olmak"diye bir deyim varsır EVET SIRTIMIZDA YUMURTA KÜFESİ VAR HEPİMİZİN Kendi imalatımız olan küfeler AMA EĞRETİ YAŞANMAZ Kİ BU DÜNYA DA ÖLÜM VAR ZİRA ÖLÜME İNAT, TUTUNMAK LAZIM İNADINA KÖK SALMAK LAZIM

güzel bir yazı hiçbir zaman hayata yeniden başlamaktan tek başıma sorumluluk almaktan korkmam hayat benim hayatım mutsuzsam yada o olay beni üzüyorsa devam ettirmem, her zamanda dediğim gibi ben hayatı geçtim o beni kovalar artık

Çok güzel bir yazı.. Birçoğunun içinden geçen gün yüzüne çıkmamış sözler... evet yazarın dediği gibi yapmak isteyipte yapmaya cesaret edemediklerimizin önüne hep bir neden dayayıp saklanırız altına.. İstediğimiz gibi bir hayat yaşayamıyoruz belki ama istediklerimizle olmak hayatta bazı şeylerin mücadelesini vermek bizim elimizde.. İstemediği halde kötü bir evliliği sürdürmek ne kadar acıdır eminim. Allah kimseyi bu noktalara getirmesin.. Keşke hayatta biraz daha mücadeleci olsak... ama fazlada üzülme hayat bitiyor bigün ayrilikdan kacilmiyor hem cok zor hemde cok kisa bir macera ömür ömür imtihamla bitiyor

Sevdiğiniz için ailenizi herkesi göze alıp evlenip sonradan mutsuz olmak bu dünyada tek değilim ve her kadın az cok buna benzer şeyler yaşıyor hep dısarıya karsı mutlu gibi görunmek aslında içinizde fırtınalar kopar bunu sizden başkası asla bilmez ve bunlara baskaldırıp bıtırmeye kalkdıgınızda karsınıza cıkan bir suru problem ve en onemlısı cocuklar arada olan onlara olur sırf onlar mutlu olsun diye olmayan bir yuvayı varmış gibi göstermeye ayakta tutmaya çalışmak hangisi dogru acı cekerken mutluluk oyunu oynamakmı yada tum gerceklerle yüzleşmekmi yazınızı okurken cok duygulandım bazı tarafları sankı benı anlatıyordu ben kendı dogrum ugruna cevremdeki herkesi kaybettim kalabalık içinde yalnızım