En büyük oyun yazarlarından biri olarak değerlendirilen İngiliz şair William Shakespeare, yarattığı karakterlerde insan doğasının en değişmez özelliklerini benzersiz bir şiir diliyle yansıtması dolayısıyla, yaşadığı yüzyıldan bu yana her çağda ve her ülkede en sık sahnelenen oyunlar yazarıdır. 1564 yılında Warwickshireda Stratford-upon-Avon&#8217;da doğan Shakespeare&#8217;in bunca ününe karşın, hayatına ilişkin kesin belge ve bilgiler çok azdır. Babası ticaretle uğraşan bir işadamıydı. Rönesans şairlerinden olan Shakespeare; büyük bir olasılıkla Stratford&#8217;daki ortaokulda öğrenim gördü. 18 yaşındayken, kendisinden yaklaşık sekiz yaş büyük olan Anne Hathaway ile evlendi ve bu evlilikten önce bir kızı, sonra biri oğlan öbürü kız ikizler dünyaya geldi. Bu sıralarda Stratford&#8217;u terk eden Shakespeare&#8217;in, bundan sonra 1592&#8242;ye kadar ki yaşamına ilişkin bilgi yoktur. Bu tarihte bir oyun yazarının yazdığı bir kitapçıkta Shakespeare&#8217;e değinilmesi, hatta onun başkalarının oyunlarını çalmakla suçlaması dolayısıyla, Shakespeare&#8217;in bu sırada bir tiyatro topluluğunda yazar ve oyuncu olarak çalıştığı bilinmektedir. Yılda ortalama iki oyun yazan Shakespeare, kendi oyunlarında da küçük roller alıyordu. 1594&#65533;e gelindiğinde, Chamberlain Topluluğu&#8217;nun önde gelen bir oyuncusuydu. Aynı yıl oyunları yayımlanmaya başladı. Döneminin bütün özelliklerini taşıdığı oyunlarının başarısı üzerine kazancı gittikçe artan Shakespeare&#8217;in, Kraliçe I. Elizabeth döneminin sonlarında varlıklı bir yaşam sürdüğü, kendi oyuncu topluluğu için 1599&#8242;da Londra&#8217;da yaptırılan Globe Tiyatrosu&#65533;nun hisselerinin bir bölümünü satın aldığı bilinmektedir. Londra&#8217;da birkaç yıl daha kalan Shakespeare, daha sonra Stratford&#8217;a dönerek burada yaşamaya başladı ve büyük bir olasılıkla son oyunlarını da burada yazdı. Shakespeare&#8217;in, bir bölümü soylu bir genci öven, bir bölümü de bir kadına duyduğu sevgiyi dile getiren Soneler&#8217;i son derece duyarlı ve zengin bir dille kaleme alınmış şiirlerdir. Shakespeare her biri birbirinden değişik komedi ve trajediler kaleme aldı. Bir Yaz Gecesi Rüyası, adlı komedisinde, bazı kendi halinde kişilerin dükü eğlendirmek için bir oyun sahnelemeye kalktıktan sonra iki lafı bir araya getirememeleri Shakespeare&#8217;in benzersiz güldürü yeteneğini ortaya koyar. Trajedilerinde ise izleyicilerin tüylerini diken diken eden bir gerilim yaratabilmiştir. Birçok başka yazar ince esprili komediler, romantik oyunlar, ürkütücü cinayet ve öç alma trajedileri, büyük öyküleri yazmakta ustaydı. Ama hiçbiri bunların tümünde birden Shakespeare kadar başarılı olamadı. Bu olağanüstü çeşitliliğin yanı sıra, izleyicilerin ve okuyucuların Shakespeare&#8217;in oyunlarında en çok hayranlık duydukları şeylerden biri, onun yapıtlarındaki karakterlerin &#8220;kitap karakterleri&#8221; gibi gözükmemesiydi. Tersine, bu karakterler bir oyunda değil de yaşamda karşılaşıldığında görünür görmez tanınacak kadar gerçek kişilerdir. Aslında Shakespeare&#8216;in kahramanlarından bazıları, o kahramanın yer aldığı oyunu görmeyen kişilerce bile bilinir. İriyarı, hoşsohbet, cana yakın bir adam olan, eğlenceyi ve şarabı seven Sir John Falstaff bunlardan biridir. Yazarın Henry IV adlı oyununun birinci ve ikinci bölümlerinde geçen Prens Halin arkadaşlarıdır. Shakespeare Henry V&#8217;te Falstaff&#8217;ın nasıl öldüğünü anlatan bir sahneye yer vermiş, ama Kraliçe I. Elizabeth&#8217;in bu karakteri başka bir oyunda gene görmek istemesi üzerine de Windsor&#8217;un &#65533;Şen Kadınları&#65533; adlı komedisinde Falstaff yeniden ortaya çıkmıştır. Shakespeare&#8217;in karakterleri arasında özellikle ünlü olanlardan biri de, tıpkı gerçek yaşamda olduğu gibi, hiçbir zaman tam olarak anlaşılamayan, her çağda yoruma açık bir kişiliği olan Danimarka Prensi Hamlet&#8217;tir. Acı çekmek ya da kendini öldürerek bu acıyı dindirmek arasında bocalayan Hamlet&#8217;in ikilemini, Shakespeare ünlü &#8220;Olmak ya da olmamak! İşte bütün sorun bu!&#8221; dizesiyle dile getirmiştir. Shakespeare&#8217;in &#65533;Hamlet&#65533;, &#65533;Macbeth&#65533; ve &#65533;Kral Lear&#65533; gibi trajedilerinde kahramanların asıl sorunu kendi kusurları ya da zayıflıklarıdır. Bunlar çoğunlukla acımasızlık, hırs, kıskançlık, bencillik gibi hoş olmayan özelliklerdir. Öte yandan Shakespeare gene de öyle canlı karakterler yaratır, onların iç dünyasını ve acılarını öylesine sevecenlikle sergiler ki, izleyiciler onlara yakınlık duyar, başlarına gelenlere üzülür. Shakespeare&#8217;in böyle canlı karakterler yaratması, oyunun öyküsü gerçek dışı bile olsa, kişilerin inandırıcı olduğu anlamına gelir. Karakterlerin şiir diliyle konuşmaları bile onların inandırıcılığını zedelemez. William Shakespeare, 23 Nisan 1616&#8242;da Startfort&#8217;ta, Ben Jonson ile birlikte katıldığı bir şölenin ardından hayat gözlerini kapamıştır. Eserlerinin bir çoğu Türkçe&#65533;ye çevrilerek, ülkemizde de sergilenmiş, bazıları da sinema filmi olarak çekilmiştir. ESERLERİ Komedileri VI. Henry (1590-1592) Titus Andronicus (1592) Hırçın Kız (1593) Veronalı İki Centilmen (1594) Romeo ve Jülyet (1595) II. Richard (1595) Bir Yaz Gecesi Rüyası (1595) Kral Kohn (1596) Venedik Taciri ( 1596) VI. Henry ( 1599) Windsor&#8217;un Şen Kadınları (1599) Nasıl Hoşunuza Giderse ( 1599) On İkinci Gece ( 1599) Trajedileri Jül Sezar (1599) Hamlet (1601) Troilus ve Cressida (1601) Othello (1603) Ölçüye Ölçü (1604) Kral Lear (1605) Machbeth (1606) Antonius ve Kleopatra (1706) Atinalı Timon ( 1607) Coriolan ( 1607) Romanesk Cymbeline ( 1609) Kış Masalı (1609) Fırtına (1611) VIII. Henry ( 1612) be_reN I'm takin back my

buyrunnnnnnnnn alkisalkisalkis buyuk ustat.. opuyorumnanaktan cok sevıyorum.. kaydirigubbakcemile5 BenPia

gönül tahtimda ayri biyere sahip!... bazen kiziyorum aptal oldugunu dusunuyorum... bukadar sevilir mi:mymeka:? BenPia

Bütün dünya bir sahnedir William Shakespeare MissEbruli