Karların altında kaldı, üşüyor yapraklarım. Kulağıma tatlı nağmeler fısıldayan, Bana meftun bülbül çoktan uzak diyarlarda. Ben ona ateş kızılı rengimi armağan edecektim, O zehirli dikenlerime değdi, kanattı yüreğini... Belki uysal bir yediveren gül'ünün şehla bakışlarında şimdi. Bir akşam vakti;rüzgar eserken usulca Gözlerini kapatıp sessizliği dinlerken, Aklına hiç geliyormu tutkun olduğun yaprağımın rengi? Eğer sevemediysen onu benim kadar, Aşk sözleri fısıldamak gelmediyse içinden, Bilki! seni ondan daha çok seven biri var. Bir umut bekliyor kanat çırpışlarının yorgun sesini Ve özlüyor, o ılık nefesini.. Yaprağımda pişmanlığın delili, donmuş bir çiğ tanesi, Hadi bırak artık incinmişliği gel.. Yorgun düştüm hoyrat rüzgarlarda, üşüyorum sensiz. Bu kez söz veriyorum, affettireceğim sana kendimi.. Sadece senin için açacak gonca güllerim, Kokumu duyacak olan bir tek sen olacaksın Hadi inadı bırak ta gel artık, Ateş kızılı gülün uslandı Asi'lik kalmadı yüreğinde, Aşkınla dize gelmeye razı... Nazenn 4-Mart-2008 00:07 F