EYLÜL DÖKÜNTÜLERi Eylül.. Bir hazan mevsimi gülüş döküntüsü Kapıma bırakılmış Ölü yaprak süprüntüsü bir yığın anı Oysa göçmen kuşlarına emanet vermiştim ben Ellerimde kalan son sevdayı Rüzgarın saçlarına takıp getirdiği bir buluttun İçinde alev söndürülmüş Toprağına kavuşma meramında Mevsim beklentisi bir avuç yağmurunda uzadıkça zaman, eskidikçe resimler Taş duvarlar arasına gizlendi umutlar Genişledi dünya gözbebeklerimde ağırlaştıkça Yüküm yalnızlık oldu gül kurusu sayfalarda eridi hayalin Saatlerin kovalamadığı düşler Yarına yüklenmemiş Dünden çalınmamış Resimler olmayacaktı ceplerimde Eylül yortusu yaprakların üzerine dökülmeyecekti Meçhul bir aksam kızılı aşk Seni doyasıya Sevecektim gözlerimle.. İçine kendimi atıp kaçtığım dünler bile götüremedi beni Kendimden öteye Kaçışım herkestendi Gidemeyişim kendime&#8230; Eylül&#8230; Bir tebessüm borcum var sana ömür hanesinde anabell

iNiLTiLER ordasın acıların zirvesinde, kara tepeler yıldızlar sönmüs bir bir ay küsmüş gece/inler dogarken, aglamayan günes misali en orta yerine mavi gögsümün adın saplanmış aşk/inler dokunursan, yanacak ellerin kor tasıyorum üzerin de alevim öfkelerime mil cektim bakarsan yanılıpta göz/inler henüz ayazı üzerinde iken üsüyen duygularımın kahretsin.. yoklugun da kilitli dudaklarımın, son hecesi, sen.. söz/inler YILDIZ P. anabell

Tutsak icime düsen gölgen, öyle agir ve eziciki susmalarin bile acitmakta.. tutsak bir sevda bu karanliklari cok, günese uzak, can yakmakta... ölümle yasamak arasi bir yerde, ne seninle. ne sensiz öylece kalakaldim.. gücüm tükenmekte.. birak ellerini yüregimden, düstügüm yerde. al götür, bende kalan, enson hayalinide... anabell

KATREDEN BiRiKiMLER iki mevsim nedir ki bir ömür de bir ilk bir de son olsa yazgısında ortasında hep yaz, hep alev kenarlarında ayaza vurgun kışlar... acının güneşinde ağarmakta duygular hayalim de ne varsa.. beldesi öksüz çocukluğuma v/atan bir yürek için de kalan ne varsa uçurumdan atılmış izbe kalıntılar... bir sürü yalandan bozma ölü mevsim düzmeceleri hikayemdir artık seni bitirdiğim kendi bitişime asılı kömür gözlerine karanlığın resmini astığım kasım cicekleri solgunluğunda kokusu s/on bahar döküntüleri ayak altına serili gazelden sözcük süprüntülerinde (sen&#8230 düş gezintilerinde elinden tuttuğum hayal/sin simdi bir şömine içinde alev alev yanmakta kadın sureti ve sen izlenmektesin garp cephesinden zırhı aşk yüreği aşk, prangalar dar geliyor doldukça gözlerine özlemin katreden birikme ateşi&#8230; &#8222;simdi senin kentine yağmur yağıyor koca bir şehir ağlıyorsa benimle&#8220; külü mü kalır yoksa izleri mi yıkanır senden kalan son deminde ecel artığı acıların yürekte M

KAÇ SEN EDER BİR ÖLÜM Kaç yönedir yüzüm - ölüme, hayata ve içimedir yolculuğum Kaç ömre sığar acılar Kaç kişiliktir isyan - hep susmayı öğrettiler ya bize Kaç kez acıtır sözler Ve kaç ölümdür kelimeler Tanrı bile hergün başka bir maviye boyarken gökyüzünü Ne demek hep gece mavisi dünya gözlerimde git /me kal öyle, gözlerin geceme girsin.. derinlemesine sıraya dizelim yıldızları gökyüzümüzde hepsini çağıralım bilmediğimiz en uyduruk isimlerle türkü söylesin göz bebeklerin en solundan yüreğinin, en kösesinden biraz mahçup, biraz cesur aşktan konuşalım.. dokun/sen benim için/de sen olan kelimelerime" Tanrı bile hergün yeniden çizerken günesin resmini ne demek hep karanlık, yokluğun gözlerimde Kaç çeşit silah donanmalıyım gardımı almak için hayata ve kaç kurşun sıkmalı aşka kaç ağıt dokunmalı dudaklarıma senden sonra... YILDIZ anabell

BiLEMESSiN öyle cok sevdimki seni, ne günes yakardi tenimi bu kadar ne cöl yalnizligi dokunurdu ruhuma acitircasina... sevdim seni, umarsizca hayata inat, yoklugunda, varliginda, her animda elimi uzatsam tutacak gibiydin, yildizlar bile daha yakin simdi sevdigim... ruhuna yabanci bir el dokunmus senin gölgeleri var benden gidisinin, öyle cok sevdimki seni, tanri biliyor, ama sen bilemessin... anabell

git istersen... sen gidersen bir pencere kapanir ruhumda günese dogru, karanliklar kaplar sol yanimi.. sevda cicegim solar, büker boynunu kal demek ister icimdeki ses /susarim diyemem.. tutuklanir icimde tüm senli cümleler.. gögün lacivertinden bahseder ya siirler bana karanlik olur hayat, yirmi dört saat sürer geceler-- git istersen.. hic birsey demem benden gidisine.. alem biliyor, yüregim biliyor, gözlerimden okudun cümlelerimi; sevdam sana mahkum ve ebedi git istersen. al götür, sende ki beni/ ez, yok et, ne istersen ona yap hic birsey beni daha fazla üzmez.. sadece.. sadece, resmi kalsin gidisinin bendeki camurdan ayak izlerinde... YILDIZ P. anabell

SEVDAM orta yerinde duruyorum hayatin, özlem nehirleri gecmekte icimden.. köpük köpük sevdam.. zaman hasin, zaman acimasiz.. ben icinde, kapildim gidiyorum... gözlerin degiyor her bir yamacima, acilar sancilar derken.. sevdam tutuyor ellerimden, beni birakmiyor.. yasiyorum.. anabell

sus dedin, konusma.. bu sevdayi anlatma... sustum! ikimize ait son resmi, kilitledim yüregime.. kapattim acilarimi en derinlere.. sen ne dersen o. hic degismedi.. iki kislikti ask.. simdi, tek kisilik umutsuzluk... YILDIZ anabell

BENiM iCiN DE bana hic birsey söyleme, sorularda sorma.. kime ne dedim kimi sevdim bileme.. ipi ince bir kuyudan düsmelerdeyim sessiz, karanlik bilme/celerdeyim ne elimi tut diye bagiracagim ne sensiz yagmurlarda islanacagim.. susmalardayim... biliyorsun sevdigim kücük sehirlerin de büyük olur/mus yalnizligi ve zor görünürmüs YILDIZLARI dokunabilirsen ask&#8217;a yanmadan ellerin benim icin de öp dudaklarindan kor, alev yakan kimsesiz kalmis basa bela duygularinin... YILDIZ P. anabell

Benden söylemesi... ask yürege yapilan en büyük eziyetmis, insan altinda ezilir, elenirmiste yine de vazgecmezmis vazgecerse kiyamet kopar, ölmekten beter edermis... üsürmüs insan bazen /nedensiz nöbetler gelirmis, titrermis kar yagarmis yüregine/yaz ortasinda bilmez, sormaz, kabullenirmis... mutsuzluk öbek öbek olurmus yorulurmus beden.. ruha darbe darbe üstüne, hayat sendelermis... ask girince yürege, malum ya, "sen" olurmus yasamak,"ben" bitermis... YILDIZ anabell

ben icimde ne varsa bitirdim.. rüyalarima vize koydum.. icinde sen yoksan girebilecekler gecelerime.. yoksa uykusuz sabahlara acik gözlerim.. ben icimde ne varsa bitirdim... tek yöndü askim... yoktu asla dönüsüm.. imkansizi istemistin benden... ben olmazlara gömüldüm... ben icimde ne varsa bitirdim.. ismin gecince yüregimden nefesimi kestim.. sevda böyle birseymis iste... birtek ölüme birde sana teslimmis yüregim... ben icimde ne varsa bitirdim.. tek bir kursun gibi yakti. gecti sözlerin, dedinki "yeniden sevebilirim" bitmeden askin geldi nefretim... ben icimde ne varsa bitirdim icinden sen gidince anladim... gözün aydin yüregim... ben.. de.. bittim yüregim... tükendim... YILDIZ anabell