Evet canım çok haklısn, başlamam gerekiyor da.. bu aralar öyle bir psikolojideyim ki anlatamam.. Sanki bütün dünya, herkes, herşey bana karşıymış gibi geliyor.. Geçen yıl annemi kaybettim ve annemden başka hiçkimse beni sevmiyormuş gibi hissediyorum. Bu his de günlük yaşantımı çok etkiliyor. Hiçbir şey yapmak istemiyorum, hiçbir yere gitmiyorum, sadece iş-ev.. Kimselerle görüşmüyorum.. Ne bilim hayata dair isteklerim sıfır şuanda ve bu yüzden diyet ve spor yapmak da istemiyorum. Tek istediğim uyumak, uyumak, uyumak.. Böyle bir psikolojiye bir de yukarda yazdıklarım eklenince hiç çekilmez bir hale geliyorum.. S

Erkek arkadaşım da bu aralar bu soğukluğumun farkında ama sebebini çözemiyor. Hep soruyor ne oluyor diye, kendimi iyi hissetmiyorum felan diyorum ama dediğiniz doğru, onu kendimden uzaklaştırmak istemiyorum Kendim için yapamasam bile onun için bişeyler yapmalıyım, o böyle üzülmeyi haketmiyor :/ M

çok ayıp etmişler çoookkkkk _! rabbimin yarattığı kulu beğenmemekte ne demek! allah affetsin.. güzellikle olsaydı yakışmayla olsay dı yuvalar hiç bozulmazdı çok ayıp uzun kısa çirkin güzel.. hemde büyük insanlar yapıo bunu.. ben adamın ilk inancına bkarım sonra merhametlimi die bakarım.. allahın zoruna gider ayıp yani

Evet ona anlatmam gerektiğini biliyorum, derslerim çok yoğun, bi de öğrencilerin sınavları yaklaştıkça okul çıkışında da etütlere kalıyoruz. Bulduğum ilk fırsatta diyetisyene gidicem. Erkek arkadaşım da dediğiniz gibi destekleyecektir diye düşünüyorum. Çok teşekkür ederim :) . push ;

cnm bir diyetisyene git ve kilo vermeye başla kendin için yap bunu insanlar ne der diye değil daha gençsin yani genciz kim kilonun faydasını görmüşki biz görelim. benm eşimde 190 boyunda 85 kg kumral yakışıklı bir adam, bende 168 boyunda 97 kiloyum bende aynı şeyleri hissediyordum bir ara ama sonra şunu düşündüm bizi bir arada tutan şey görsellik değilki ben onu tanıdığımda 36 bedendm 50 kg falandm ama o zamanda o beni seviyordu şimdide, bu düşüncenden kurtul ama daha güzel bir gelin olmak için başla diyete dipnot:doğumdan sonra etlerin şimdiki kadr sıkı olmayacak

bak canım kimse için değil önce kendin için zayıfla... evlendiğimde 57 kg idim, doğm, ilaç tedavileri derken 20 kilo aldım... eşim ben seni bu halinle de seviyorum derdi, ailem, arkadaşlarım beni kırmamak için geçiştirirlerdi. kilolu olduğumu biliyor ancak harakete geçemiyordum... kilolu olduğum için fotoğraf çektirmekten kaçınıyordm... birgün bir resmimi görünce kendime acıdımeşimin yanında onun ablası gibi duruyordum... kararımı verdim, şimdi 13 kilo daha eksiğim 65 kiloyum, niyetim 60 olmak... ayaklarımın yükü azaldıkça, kıyafetlerim küçüldükçe kendime ne kadar haksızlık yaptığımı anladımyıllarca boşuna kilolarımın hamallığını yapmışım... şimdi ise istediğim kıyafetleri giyebilme lüksüne sahibim, özgüvenim tavan yaptı... sen de hiç durma başla, ancak önce kendi sağlığın, kendi özgüvenin, kendi güzelliğin için S

Mesajlarınız için teşekkür ederim arkadaşlar. Evet o bunu sorun etmiyor ama dediğim gibi ben çok sorun ediyorum. Ailesinin ne diyeceğini de bilmiyorum üstelik, henüz tanışmadık.. Ben kendimi bildim bileli hep topluydum, aynı zamanda da pkos hastasıyım. Bunun için tedavi görüyorum ama olmuyor işte kilo veremiyorum Diyete ve sıkı bir spora başlamam gerektiğinin farkındayım ama sizce bunu güçsüzlük, özgüven eksikliği olarak karşılar mı erkek arkadaşım? K

anneni kaybetmişsin başın sağolsun, psikolojini anlayamam ama tahmin edebiliyorum... şimdi sen bunun arkasına sığınıp bahane arama kendine, spor yapmaya vaktin olmayabilir ama diyetle bir an önce başla, kilo verdikçe kendini daha iyi hissedeceksin bak gör

Miden yakıyorsa, üstüne kilo almıyorsan, kilo sana yakışıyorsa, vucut düzenini bozma derim. Bir kere diyete başladınmı öyle vereyim sonra normal hayata döneyim yok /: diyet hayat boyu. Sor diyetten sonra kilo verip normal yemeye içmeye dönen varmı K

Merhaba, Durumunuza gerçekten üzüldüm. Ama sizin için söylemek istediğim bir takm şeyler var. Bu söyleyeceklerimin sizi üzeceğinin ve kabalık olacağının farkındayım hatta belki "hakaret" bile diyebilirsiniz ama "dost acı söyler" misali birinin size bir takım gerçekleri söylemesi gerekiyor. Bunu sizin iyiliğiniz için yapıyorum. Peki benim ne derdim var da hiç tanımadığım bir insanı üzecek şeyler yazacağımı peşin peşin söylüyorum? Kafamdan zorum mu var? Hayır! Derdim "SAĞLIK" ve bunun kırılmacası darılmacası olmamalı. Sizin sağlığınız tehlikede ve siz bunun farkında değilsiniz. O yüzden okuyup geçmeye vicdanım el vermedi. Öncelikle verdiğiniz ölçülere bakınca siz "kilolu" bir bayan değilsiniz. Siz basbayağı obez bir insansınız. Ve biliyorsunuz ki obezite bir hastalıktır. Kafanıza göre diyet falan yapamazsınız. Yapsanız da 6 ay sonra aynen eskiye dönersiniz. Obez insanların açlık - tokluk hormonları, bir sürü kan değerleri obez olmayan insanlara göre tamamen farklıdır. Bunun "hastalık" olarak adlandırılmasının sebebi zaten bu değerlerin bozuk olmasıdır. Bu gerçekleri kabullenmek ve buna göre bir profesyonel yardım almanız gerekir. Evet, içinde bulunduğunuz durum psikolojinizi gerçekten kötü etkiliyor olmalı. Ama özellikle "obezite" dememin sebebi de bu zaten. Gereksiz ve "yanlış" çabalara girip kilo veremediğinizde ya da verseniz bile başka bir yerlerle ilgili sağlık problemleri yaşamaya başladığınızda çok daha fazla üzüleceksiniz.. Biliyor musunuz zayıflarken, diyelim ki 70 kilograma kadar indiniz, her an kalp krizi geçirebilirsiniz ya da böbrek sorunu yaşayabilirsiniz? Bilinçsiz zayıfladıkça sağlıklı olmak yerine tam tersine çok daha sağlıksız hale geliyorsunuz çünkü sizin tedavi edilmesi gereken bir hastalığınız var. Bu kadar kötü konuştuktan sonra biraz da işin iyi yanından bahsedeyim :) Sizin hastalığınızın bir tedavisi var :) Bunun için adres bir diyetisyen değil "Endokrin ve Metabolizma Hastalıkları" uzmanı tıp doktoru :) Sizin bir sürü hormonal testten geçmeniz gerekiyor. Obezitenizin sebebinin bulunması gerekiyor. Hani "çok yedim ondan böyle oldum" gibi bir sebep değil de, "çok yedim ve vücudumun XXX dengesi bozulduğu için bu kadar kiloluyum". İşte doktor sizin kilolarınızın sebebini bulacak kişidir. Belki şeker metabolizmanızda bir problem oluşmuştur, belki tiroid sorununuz vardır, belki de psikolojik bir sorun vardır yani beyninizde sizin acıkmanıza sebep olan yer doğru zamanda doğru sinyalleri göndermiyordur. Sürekli aç hissediyorsunuzdur. Ya da belki de yemek yemeye başladıktan sonra size "tamam artık doydun, yemeyi bırak çünkü midende yer kalmadı" diyen sinyaliniz doğru çalışmıyordur :) Doktor bunu tespit ettikten sonra sizi zaten diyetisyene kendiliğinden gönderecektir ve emin olun zayıflayacaksınız. Ve de "sağlıklı" olarak yapacaksınız. Hayatınızı riske atmadan. Dediğim gibi beyin kanaması dahi geçirebilirsiniz. Neyse sonuç olarak normalde kilolu insanların diyet - zayıflama - psikoloji muhabbetlerini şöyle bir okur geçerim. Zaten kendisini "fazla kilosu olmayan ve tamamen sağlıklı" olarak gören kadın dünyada yoktur :) Ama sizinki "kilo" değil, tamamen bir "sağlık" problemi olduğu için ve sizin bunu "farkında olmamanız"dan dolayı vicdanen kötü de olsa bu yazıyı yazmak zorunda hissettim. siz kendi başınıza kilo vermek zorunda değilsiniz. Bu yüzden psikolojik olarak sıkıntılar yaşamak üzülmek zorunda da değilsiniz. Bu kadar güçlü olmak zorunda değilsiniz ve bu yüzden altına girdiğiniz yükü de hiç haketmiyorsunuz. Sadece hastalık olan şeyi tedavi ettirmeniz gerek o kadar. Kırdıysam ve haddimi aştıysam özür dilerim.

evet olabilir eşim bana bir defa sende irade yok demişti çok üzülmüştüm bu sabah kalktım diyetisyene gittim bu sözü yüzünden ve artık eski çıtır günlerime dönücem kararlıyım bence sende karar ver ve başla bir an önce

hayatımda hiç bir diyetim 2 günden fazla sürmedi. o yüzden sana ahkam kesemicem ama yukardaki arkadaşın da yazdığı gibi bi dra gidip en azından uzman kontrolünde zayıflayabilirsin. en azından sağlığın için. yalnız sana söylemek istediğim asla erkek arkadaşına uzak durma. bu devirde böyle inançlı insan bulmak zor. sonra karşına öyle insanlar çıkar ki sevgilini mumla ararsın. hem ben öyle çiftler gördüm ki kız kilolu oğlan filinta gibi ama öyle bi enerjileri oluyor ki inanılmaz yakıştırıyorum.2 insan birbirini seviyorsa o enerji karşı tarafa geçiyor. hem sana bu çocuk sana nasıl baktı diyen arkadaşın gerçek bi arkadaş değilmiş. seni nasıl bu şekilde kırar buna hakkı yok. bizim de düğünde herkes anneme kızın damattan uzun deyip dalga geçmiş. hatta arkadaşlarım bu konuyu bi ara çok dillerine dolamıştı. ne yapabilirim o insanla aynı eve girecek olan benim. kimse umrumda değildi ve evlendim. biz millet olarak ne kadar şekilci olduk. güya Müslüman ülkeyiz. dinimizde var mı böyle insanların fiziksel özelliklerine takılmak? E

Ohh be rahatladım! Sonradan kendime de bayağı kızdım çünkü çenemi tutamayıp "maydonoz olduğum" için :) Bence erkek arkadaşınızla açık açık konuşun. çünkü ikiniz birden kötü birşeyleri haketmiyorsunuz. Söylediğinize göre o sizi her halinizle seven ve yanınızda olan biri. Size çok güzel destek olacaktır bu sizin motivasyonunuza da mükemmel etki edecektir :) "Ama ben seni böyle seviyorum" derse bile, "ama ben sağlıklı bir insan olmak istiyorum" dediğinizde sonuna kadar arkanızda kalmaya devam edecektir. Eğer kendinizi doğru bir doktora teslim ederseniz, bir sene sonraki halinizi hayal bile edemezsiniz çünkü bu tedavinin başarısı sizin psikolojik olarak ne kadar güçlü olduğunuza bağlı. Ve bu "moral" ve "destek" konularında da ne kadar şanslı olduğunuzun farkındasınızdır sanırım :)

Teşekkür ederim, dostlar sağolsun. Arkasına sığınmak demeyelim de insan kendini boşlukta hissediyor. Hani çok kötü anlarımız olur, hiçbir şey istemeyiz ya, ben de öyleyim işte Ama yazdıklarınızı okudukça güçlendiğimi hissediyorum. Hafta sonundan sonra ben de başlıcam diyete. Sporu da evde yapmaya çalışıcam. Hayatım çok kötü bir hal almaya başladı. Kahvaltı yok, öğlen dışarda yiyorum, akşam yemeği pişirmiyorum, öylesine geçiştiriyorum felan.. Yalnız yaşamamın da etkisi var tabi bunda ama cidden hayatımı değiştirmek istiyorum. Güzel bir gelin olmalıyım, değil mi? :) M

eşim 70 kilo uzun boylu sarışın yakışıklı biri ben 1,73 81 kilo yapılı güzel ama kilolu bir bayanım. Kafama o kdr taktım ki. Bu yüzden şimdi kilo vermeye başladım. 3 kilo gitti o bile farkediliyor ve rahatlattı beni. 60 a kadar ineceğim. Allaha şükür eşim bir kere bile laf etmedi bana. Hep destek oldu. Hatta eşimin ailesi yakışmadığımızı bile söyledi. Sırf inat edip kilo vereyim diye B

Merhaba arkadaşlar. Buraya yazmamın sebebi aslında hem kilo hem de psikolojik bir sebep.27 yaşında 95 kilo ve 1.68 boyunda bir bayanım. Böyle bakıldığında evet kilom normalden fazla ama vücudum sıkı olduğu için kötü durmuyor. Benim asıl sebebim farklı.. Kızlar erkek arkadaşımın yanına yakışmadığımı düşünüyorum ve bu psikoloji beni çok yıpratıyor. Erkek arkadaşım da benim tersime 1.92 boyunda ve oldukça yakışıklı bir adam. Hatta öyle ki, beraber yürüdüğümüzde bize bakanların "bi adama bak bi de kıza bak" tarzında baktıklarını görebiliyorum. Her seferinde psikolojim alt üst oluyor ve son zamanlarda onun buluşma isteklerini de geri çevirir hale geldim. Bu durumu ona tam olarak söylemedim. Sadece bir keresinde onu yanımda gören bir arkadaşım, sonrasında bana "Bu adam sana nasıl baktı? Böyle yakışıklı bir adamın senin yanında ne işi var?" dedi ve ben bunu sevgilime söyledim. Arkadaşıma çok kızdı ve bana beni çok beğendiğini, onun gözünde dünyanın en güzel kızı olduğumu söyledi. Hatta "ben inançlı biriyim biliyorsun, biz Allah'ı ve Peygamber'i görmeden sevebiliyoruz, Allah'ın yarattığı kulu gördüğüm halde nasıl sevmem" dedi. Ama kızlar gelin bana sorun, ben kendimi çok kötü hissediyorum. Önümüzdeki yıl için evlilikten bahsediyor ama o öyle fidan gibi yanımda süzülürken ben o gelinliği nasıl giyerim? Biliyorum belki biraz saçmaladım, önemli olan mutluluk, huzur vs. ama.. ama işte Nolur bişey diyin, bana bi destek verin S