UZUN SÜREN EVLİLİKLERİN SIRRI NE? Onlarca yıl evli kalıyorlar Marka evlilikler bunlar&#8230; 40 yıl&#8230; 50 yıl&#8230; Ölene kadar&#8230; Evet, Yarım asırdan bahsediyoruz Dile kolay&#8230; Kim mi bunlar? Annelerimiz, babalarımız&#8230; Görmeden evlendiler, gerdek gecesi tanıştılar Boş bir tuval kondu önlerine&#8230; Hoş bir hayatı nasıl çizilebilirimin çabasına girdiler hep! Onlar, bir ömür boyu bu evcilik oyununu beraber oynamak için ant içtiler Evliliği deneme tahtası yapmadılar. Küçük çocuklar gibi oyunbozanlık yapmadılar, oyunu terk etmediler, zorluklara katlandılar Evliliklerinin üstünde karabulutlarda dolaştı Kavgada ettiler, birbirine de küstüler Ama mahkeme kapılarını suyolu etmediler Acıların, hüzünlerin ve kaybetmişliklerin üzerine Hayatlarını yeniden inşa ettiler Umutlarını askıya almadılar. İçlerinde kirlenmemiş mavilikler her zaman bulundurdular Mutluluklarına ölümcül bir hastalık bulaşsa da, Eyyubi bir sabırla düzelmesini beklediler Baba çocuklarına anneleri için şöyle derdi; Anneniz, nazlı bir gelin gibi her dem dağlardan evimize inen buluttur. Bereket getiren, mutluluk getiren&#8230; Annede çocuklarına babaları için şöyle derdi; Babanız evimizin direğidir. Her zaman sırtımızı dayadığımız&#8230; Evimizin beşinci mevsimidir&#8230; Sürekli çiçeğe duran Birisi konuştuğunda diğeri susmasını bildi Sıkıntılı anlarında geceleri dualarla ıslattılar Bazen amorti kadar küçük bir mutluluk onları havaya uçurabiliyordu Hatalarını hoş gördüler, yataklarını ayırmadılar. Ne erkek evi terk etti günlerce, Ne de kadın bohçasını ve çocukları alıp babasının evine gitti Kol kırıldı ama yen&#8217;in içinde kaldı Aile içi sırlar en yakınlara bile anlatılmadı. Kara toprağa kendileri ile beraber gömülmek üzere, içlerinde saklayacaklarına dair yemin ettiler. Ekonomik olarak büyük sıkıntılarda çektiler, aç kalmasını bildiler, birbirini suçlamadılar, imkansızlıkların üstüne beraberce gittiler Umutlarını ekmek arası yapıp paylaştılar Ayakta kalabilmek için birbirlerine soluk oldular Zaman zaman gürlediler, şimşeklerini çaktılar, birbirine sözcük olup yağdılar ama sonunda gökkuşağı olup açmasını da bildiler Sorunları kendi içinde hallettiler, bu hayat onlarındı ve tek söz sahibi kendileri idi, başkalarının ne dediği çok önemli değildi, çevrelerindeki akıl hocalarını pek takmadılar. Çözümün yine kendilerinde bittiğini biliyorlardı İlk zamanlarda zorlansalar da eşlerinin karakterini değiştiremeyeceklerini anladılar öylece kabul ettiler. Hatta daha da ileri giderek kendimi nasıl değiştirebilirimin hesaplarını yaptılar Aynı evi paylaşmaları, eş olmaları; zevklerinin ve hobilerinin de aynı olması gerekeceği manasını çıkarmadılar. Birbirlerini özgür bırakmasını bildiler. Sıkmadılar&#8230; Hoşlanmadıklarını değil, hoşlandıkları yönlerini hep göz önüne getirdiler Hediyeleşmesini bildiler. Özel günlerde imkansızlıklar nedeni ile en değerli hediyeler alınamazsa da tatlı bir söz, sevgi dolu bir busenin en pahallı hediyeden daha değerli olduğunu biliyorlardı. Geçen onca yıl sevgilerini azaltmadı tam tersine artırdı Ufak tefek şeyleri ilk zamanlar onlarda büyüttüler ama zamanla bunların bir kıymetinin olmadığını, büyütülecek ve kalp kıracak şeyler olmadığını anladılar. Tartışmalarda gerektiğinde olayın büyümemesi için bir müddet farklı odalarda farklı uğraşlara girdiler. Artık nede olsa benim oldu düşüncesine kapılıp ne kendilerini salıverdiler nede eşlerini&#8230; Önce kendilerine özen gösterdiler, sonra birbirlerine Çevrelerinde yaşayan kişilerin çoğuna alttan alıyorlardı. İkisi de bunun farkındaydı Bu yüzden birbirlerine karşı daha fazla alttan almak zorlarına gitmiyordu. Söylenen sözlere ve söyleniş biçimlerine dikkat ettiler Emir cümlesi kurmadılar Özür dilerim, teşekkür ederim sözlerini çok kullandılar Her açıdan evliliğin yürümesinde ikisi de azami dikkat ettiler. Fedakarlık gerekiyorsa ikisi de yapmalıydı, bu bilinçle hareket ettiler. Birbirlerine elkızı ve eloğlu muamelesi yapmadılar. Tek bir beden oldular. Hesapları tekti&#8230; İdealleri tekti&#8230; Bunlara ulaşmak için beraberce çabaladılar Toplum içinde hiç tartışmadılar, birbirini küçük düşürmediler, yalancı çıkarmadılar Hiçbir konuda birbirinden şüphelenmediler, güven verdiler Karşılıklı olarak ailelere saygıda kusur etmediler Birinci tekil şahısla işleri hiç olmadı. Hep 1. çoğul şahsı kullandılar Arayışlara girmediler, ihanet etmediler Sadece birbirinin yağmurunda ıslanmayı tercih ettiler Evlilikte mutluluğun formülünü bulmuşta değillerdi... İkisi de bilim adamı değildi ilkokulu bile bitirmemişlerdi, yani formül bulacak kadar akademik bir kariyerleri yoktu&#8230; Ama onlar; Karşılıklı fedakarlık yaparak Mutlu bir şekilde Onlarca yıl Evlerinde Evli olarak kalmasını becerebildiler Mehmet Orhan DURDU BenDerin Allah'ım şükürler olsun. Eski nick