Güzel şey insan olmak! Doğumla gün ışığına sevdalanmak. Göz kamaştıran güneşi tutmaya çalışmak, yumuk yumuk, minicik avuçlarla. Ve can güneşinin kucağında kar beyaz bir sütle yıkanmak doğulan günün şafağında... Anne tadını bulmak hayatın ilk damlasında. Güzel şey insan olmak! Emekleyerek geçen zamanda öğrenmenin, tanımanın, bilmenin aşkıyla doğaya sıkı sıkıya tutunarak ayağa kalkma savaşı verilen sevimli bir yumak gibi yuvarlanmak bir odadan bir odaya... Ve tutunmak güvenli bir ele avuçlarından sevgi damıtan. Anne ile baba ile tanışmak.. Güzel şey insan olmak! Ayaklanmak, dikilmek hayatın karşına, ezilmiş diz kapaklarının acısından uzaklaşarak büyümek... Uzanabilmek en uzağında ki yıldızlı düşlere birer birer... Bilgiyle, sevgiyle, emekle... Güzel şey insan olmak! Yükseldikçe gökyüzüne milyon yıldıza göz kırpar olur düşünce. Yürekte konaklar binbir renkli sevgili... Aşk çelme takar her defasında hayat diye koşulan yolda... Hınzır gülümsemeleri affına yeter aşkın, yol uzadıkça... Güzel şey insan olmak! Hayatta olmak, yaşamı duyumsayan, duyumsadıklarını anlamaya çalışan, tanımlayan ve duyumsadıklarından yeni yeni yaşamlar çoğaltan bir güç olmak. Ve güçlerini kendi gibi hayattaşlarına kutsal bir armağan havasında sunmak. Güzel şey insan olmak! Düşünebilmek, sevebilmek, gülebilmek, ağlayab ilmek, üretebilmek, yaşatabilmek yaşam bağışlanmış her bir zerreyi, İnsan eliyle, insan yetisiyle... İnsan gibi insan olabilmek... Güzel şey insan olmak... İnsanlığı anlamak... ALINTIDIR