çok doğru demişsin elifim. ben de hiç pişmanlık duygusu yaşamadım desem yeridir. hata yapmadın mı hiç dersen tabii ki yaptım. ama her hatamı farkettiğimde " o zaman için bana mantıklı gelen yol buydu, olması gerekn buydu; şimdi geriye dönüp baktığımda yanıldığımı görüyorum" derim hep. ve böylece yanlışlarımı görüp yıkılmak yerine, her gördüğüm yanlışımda biraz daha güçleniyorum. en azından kendimi öyle hissediyorum :) samyeli34

Aslında, bizim kültürümüzde, tasavvufa bakarsanız, hayat öğrenmek içindir. Yani bir şeyler öğrenmek için hayata geliriz. Bunları öğrenmemiz için de yaşamamız gerekli. Yaşamak da hata yapmak anlamına gelir Hata yapmaktan korkmak yerine, hatalarımızdan ders almamaktan korkmak daha iyi bir yol. Hatalarımızı bize doğru yolu göstermesi için kullanırsak, zaten öğrenmiş olacağız. Hayatın anlamı belki de budur. yapmaktan korkuyorsanız, muhtemelen kendinize güveniniz zayıftır. Öncelikle bunu geliştirmeyi öğrenmelisiniz. Çünkü kendinizde beğenmediğiniz bir şeyler varsa, ya da size çocukluktan itibaren çevreniz aşağılık kompleksi pompalamışsa, unutmayın başkaları da aynı durumda. Dünya&#8217;daki hemen hemen herkes, o veya şu nedenle kendinde beğenmediği bir takım özellikler taşır. Bazıları bunları dışarıya verecek ve alay edecek kadar akıllıdır. Bazıları ise anlaşılmasın diye herkesten kaçarken, komik duruma düşer ya da ilişki kuramaz. Önemli olan hata yapmak değil, hatadan ders almak. Düşmek değil, kalkmaktır. taydin