32 yaşındayım. Bugüne kadar hep bir telaş ile kendimi bilmeden yaşadım. Çokça sıkıntılar atlattıktan sonra eşimin ve oğlunun hayatıma girmesiyle, ömrümde ilk kez bir yerlere yetişmem gerekiyor telaşından sıyrıldım. Artık yapmak istediklerimi yapabilecek gücümün olduğunu hissediyorum. Yolda devam ederken bu konuyu okuyanların yol arkadaşlarım olmasını, bu konunun da kendim için günlük niteliğinde olmasını istedim.

canım bende 34 yaşındayım. Anne olana kadar senin gibiydim sonra anladım ki bu dünya da tek gerçek evlatmış. Onu daha nasıl mutlu edebilirim diye yasıyorum. Fazlalıkları çıkardım etrafa koşturmakdan dil dökmekten yoruldum. Oğlum uyudugunda 1 saat olsun kendime vakit ayırıyorum önceden elimde telefon harıl harıl konuşurken şimdi daha sakin daha huzurlu bir hayat çizdim. İtiraf edeyim geç bile kalmışım.

Yolunuz açık olsun Probis02 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler

19 Eylül Gündüz her zamanki gibi oğlum kucağımda uyurken yerimden bile kalkamadım. Oturduğum yerden kitap okudum 40 sf kadar, internette gezindim bu sürede. Akşam eşim gelince çocuğu devrettim. Akşam için güzel bir tost yaptım, bugün için çorba pişirdim. Mutfak dağınıktı onu topladım. Makinayı yerleştirdim. Oğlanın kıyafetleri yıkadım. Gece oldu bu sırada oğlanı emzir yatır derken bizde yorulup uyuduk Okuduğum kitap : Her koşulda ebeveynlik

Çok teşekkür ederim Probis02 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler