Çok iyi anlıyorum. Benimde öyle muhabbet kuşum vardı. Birçok kez kuş beslememe rağmen o farklıydı. Ve dikkatsizlik yüzünden öldü. Bütün resimlerini sildim. Çünkü resimlerine bakamıyorum üzerinden 2 sene geçti hala bakamıyorum. Ses kayıtları vardı konuşurken sildim. 1 sene boyunca sürekli ağlama krizlerim oldu. Şuan yazarken inanın çok kötü oluyorum. Ama bu hayat. Keşke yaşasalardı ama nasipleri bu kadarmış. Kendinizi suçlamayın. Bilerek yapmadınız. Ağlayın ve rahatlayın.

Resimlerini videolarını silemiyorum bakıyorum öpüyorum. Zaten normalde de pamuk gibi kabarırdı öperdim onu. Sanki onu öpüyormuşum gibi oluyor. Çok acı çekiyorum. Hala aklım almıyor. Ve işin kötüsü sanki aklımı yitiriyormuş gibi hissediyorum. Deli gibi özlüyorum yavrumu... Çok özlüyorum... manikkk

bunun aynısını yaşadım maalesef işe gidecektim acele ediyordum ne bileyim kapının üstünde olduğunu kafesinde duruyordu iki saniye önce tabi fark edince dünya başıma yıkıldı hala kötü olurum hatırladıkça... onu çok özlüyorum. üzülmeyin sizin hatanız değil diyeceğim ama üzülmemek elde değil başınız sağolsun olacağı varmış olmuş yapacak birşey yok maalesef

Çok kötü bir durum.. başınız sağolsun. Benim de kuşum var. Ailemizin bir parçası oldu. Yaşadıklarınızı okurken gözlerim yaşardı çok zor bir durum. Çok üzüldüm.

Alacağım inşallah. Hemde yavrumun kardeşini. Ama ne olursa olsun aklımdan çıkmıyor. Onu asla unutmayacağım, onun yerini hiçbir kuş doldurmayacak...

Sağ olun allah razı olsun inşallah siz böyle bir acı yaşamazsınız kimse yaşamasın

Sırf bu yüzden evcil hayvan beslemek istemiyorum çünkü duygusal biriyim kendimi biliyorum açıkçası. Bizim arkadaşında vardı kuşu sabah okula gelmiş nasıl ağlıyor biz soruyoruz noldu birine mi birşey oldu falan diye çok korktuk Kuşum öldü deyince Allah affetsin ha kuşmu diye içimiz rahatladıydı. Mini_mini Nirvana Anneler

Gerçekten çok üzüldüm ben de. Ama yaşanan olayda senin kasıtlı yaptığın birşey yok. Kendini üzme daha fazla. B

Ya benımde kusum evın dıs kapısına sıkısmıstı benım omzumdan hıc ınmezdı, mısafırlıge gıderken ındırdım omzumdan ıcerı bıraktım kapıyı kapatıp cıkarken arkamdan gelıyomus sıkıstı nasıl actım bılmıyorum yazık 1 hafta topal topal gezdı sonra ıyılesmıstı ama o duyguyu cok ıyı bılırım

Aynen öyle sağ olun sizinde basiniz olsun pammuk

Aksileşmesinin ölümüyle bir ilgisi yok bildiğin yazmaz bir çocuk gibiydi evin bir insanıydı ve asla bir odada sabit durmazdı ven diğer odalardaki işlerimi hallederken bu aksileşme durumundan dolayı onu salonda bıraktim ve salonun kapısını kapattım kapatmasam yanıma gelecekti. Bahsettigim şey buydu.

Çok kötüyüm...

anladım.

üzüldüm başınız sağolsun öncelikle. Sadece konuyu yazarken dikkatimi çeken şey son zamanlarda aKsileşti yazmışsınız. Ölümüyle ne alakası var? Bağdaşmadı bende. . push ;

Çok üzücü bir durum. Kendimi sizin yerinize koyuyordum da ben de acımdan geberirdim, ne diyeceğimi bilemedim. Çok üzüldüm sizin için. Sizin için üzüldüm kuş için değil çünkü ecel bu, onun kaderiymiş ve sizin kasten yaptığınız bir şey yok. Kasten yapmadınız. Öyle insan görünümlü iki ayaklılar var ki kasten öldürüyorlar, kedi köpek zehirliyorlar, hayvan dövüştürüyorlar. Sizse seviyorsunuz, tüyüne zarar gelse üzülüyorsunuz. Yaşasın istiyorsunuz. Yine de kuş şanslıymış çünkü seviyordunuz onu. Üzülmeyin demek işe yaramaz ama üzülmeyin ne olur, kazaydı ve acı çekmemiş fazla. Kendinizi sorumsuzlukla suçlamayın çünkü siz merhametli bir insansınız belli. Siz başka hayvanlar beslemeye devam edin, sevginizi onlara verin, ihtiyaçları var.

Of çok üzüldüm ama ne denir bilemiyorum ya. Kasıtlı değil biliyoruz ama biraz olsun böyle düşün G

gözlerim doldu konuyu okurken benim de bitanecik bebeğim var köpek ona benzeyen bir kuş alsanız acınız hafiflermiş diye düşünüyorum. başka bir canın meleği olursunuz. yeni bir ev arkadaşı yeni bir evlat

Hala düzelemedim. Hala ağlıyorum. Fotoğrafıyla uyukluyorum bazen. Sanki ev arkadaşım gitmiş gibi. Sahip olmadığım için bilmiyorum ama sanki evladım gitmiş gibi. Sanki bir yerlerden yine gelecek gibi, yine bütün boncukları koparacak, yine tv ekranını gagalayıp lekeleyecek, yine yemek yerken ortak olmak isteyecek, yine bütün işlerime engel olacak gibi. Bütün işlerime engel oluyordu çünkü patates keserken elime geliyordu, yemek yaparken omzumdan inmiyordu, bir şey dikerken iğneyi almak istiyordu, kanal değiştirsem kumandaya konardı, telefonla uğraşsam telefona konar ekranı gagalardı, uyuklasam yüzüme konar kirpiklerimi çekerdi, daha niceleri. Size tarif edemem ki onun nasıl bir evlat olduğunu. Tarifi yok, bebek gibiydi. O kadar yaramaz ve o kadar seven sevilen bir varlık. Hepinize teşekkür ederim. Hepinizden Allah razı olsun.