benim de düğünüme 5 hafta kaldı. İnan ki bizde aynen anlattığın gibiyiz ailemle. Özellikle de annemle. ve ben malesef 2 saatlik mesafede oturucam. evli hanımlar yardım ediin bize

Herşey zamanla oturur. . Evlilik bir süreç. . Alışma süreci önemli. . Ailene gündüz kendin gidersin. . Eşinle de haftada 1,2 defa gidersin. . Duruma göre yani. . Mutluluklar dileriz. .

ben de bu aralar çok sıkıntılıyım ne güzel yazmıssın insan ümitleniyor sonra yalnız kalınca korkular tekrar baslıyor ((( D

Anlıyorum.. insan psikolojisi işte bi anın bi anını tutmayabiliyor. Banada zman zaman oluyo. Ama güzel şeyler hep var önemli olan onları aramakta buldgun zamanda sarılıp bırakmamakta. Hepimiz için hakkımızda hayırlısı olur inşallah:)

23 günlük evliyim ve aileme 5 dakika mesafede oturuyorum, eşim ve ailem uyumlu birbiriyle sıkıntımız yok şükür ben de tek kızdım abim yurtdışında bizimkiler de yalnız kalacak çok üzüldüm ve üzülüyorum hatta balayından gelince çok ağladım ama alıştım şimdi evimm evimm diye bakıyorum ve 1 haftaya işten ötürü şehir değiştiriyorum alışırsınız bana da diyorlardı inanmıyordum :) şu an duygular çok yoğun anlıyorum sizi zamanla oluyor herşey. D

Merhaba, Evlenmeme sayılı günler kaldı. Bir evin tek kızıyım. Haliyle evden kısa bir süre sonra ayrılacak olmam bende ve ailemde derin bir üzüntü yaratıyor. Neyse ki evlendikten sonra oturacağım ev aileme 30 dk yürüyüş mesafesinde. Ancak böyle bile olsa, insan ister istemez hüzün duyuyor. Ayrıca annemle ve babamla arkadaş gibiyizdir. Birbirimizin dert ortağı, can yoldaşı olduk hep bugüne kadar. Annem mantığı daha önde gelen bir insan olarak durumu çok abartmasa da, babam duygularını bastıramıyor ve içten içe bu duruma içerliyor, "ben şimdi kiminle takılıcam" deyip üzülüyor. Bu duygusallığının bir diğer yansıması da kırıcı davranması oluyor son zamanlarda. Müstakbel eşim soğuk biri bizim ailemize oranla. Ama insanları olduğu gibi kabul etmek lazım. Ben onun bu durumuna biraz alıştım ama ailem onu garipsiyor. Özellikle babam çocuğa bir türlü ısınamadı. Bazen bana "bilmiyorum ama ben bu evliliğin uzun ömürlü olacağını sanmıyorum" bile diyor. Geçen gün düğün alışverişinde hislerine hakim olamayıp müstakbel eşime bağırdı ve istemeden gerginlik yaşadık. Bense her türlü şeyin telaşı ve stresi içindeyim. Bu stres yetmezmiş gibi, bir de ailemden ayrı eve çıkacak olmanın, belki onları her gün göremeyecek olmanın üzüntüsünü duyuyorum. Annemle babamdan uzaklaşmak asla istemiyorum, ben gidince yalnız kalacaklar zira. Ama evlilik ister istemez bizi birbirimizden biraz da olsa uzaklaştıracak, biliyorum. Ben eşim ve ailem arasındaki dengeyi nasıl sağlayabilirim? Evli hanımlar, ailenizi ne sıklıkla görebiliyorsunuz? Lütfen bana yardım edin, öneride bulunun...