okuyunca bile çok kötü oldum... benimde evde beslediğim 6 senedir benimle olan bi kedim var... hissettiklerini çok iyi anlıorum... geçen sene kedim hastelandı... idrar yerine kan geliodu... hemen doktora koştum... bana hazırlıklı ol dedi... tahliller için bayılttı... üresi yükselmiş... eğer uyandığında yemek yemezse sonu kötü dedi...2 gün önce bu hastalıktan bi kedi ölmüş kurtaramamış... o baygınken eve geldik... yemin ederim ayılana kadar başında ağladım... sanki canımdan can çıktı... ömrümde hiç o kadar içim yanmamıştı... neyse ki kurtuldu... seni çok iyi anlıorum... ama şunu düşün annesinin yanına bıraktın... yaşıo... sokağa atmadın veya hastalanıp ölmedi... umarım bigün bulursun...

çok ilginçç bi duygu evcil hayvanını kaybedenler veya ayrılanlar bilirler..