Merhabalar, Nişanlım ve babam ayrı ayrı ülkelerde çalışıyorlar. Ayrı tarihlerde memleketimize geldiler.. Damadım 21nde geldi tabi babam o tarihe kadar gelmişti.. Geldiği akşam babamlarla tanışmaya evimize geldi O bizim eve varıncaya kadar neredeyse ruhumu teslim edecektim, buz dolabının arkasından bi türlü çıkamadım.. Teyzemler bizdeydi o sırada, damadım geldi, tanıstılar sohbet ettiler.. Ben heyecandan titriyorum resmen.. Çok geçmeden kalktı damadımız cünkü babam yurtdışından geldiği için sürekli misafir geliyordu hoşgeldin'e... Konusuldu ertesi gün, istemeye gelinecek.. Sabah uyanır uyanmaz sardı telaş.. Bi o yana koşturyorum bir bu yana. Hazırlıklar, bardaklar, fincanlar.. Akşam oldu ben tam takır hazırım tabi :)) Aile büyüklerimiz geldi, halam ve büyük teyzem.. Onların da yakınları yavas yavas gelmeye basladı, sürekli kapının önünde bi araba duruyor ve bize geliyorlar.. Damadım çiçeklerle en son geldi ama bizim evde artık oturcak yer kalmamıştı.. O kadar kalabalıktı ki... Biz gelin damat olarak oturamadık zaten, her yerde sandalyeler, her yerde oturan ayakta duran insanlar, gençlerin oturması zaten ne mümkün.. Bizi çağırdılar, ayakta duruyorduk yanyana... İkimiz de tir tir titriyorduk.. Böyle bir duygu böyle bir heyecan ömrümde yaşamadım.. İstendim, bana danıştılar.. Üç defa sordular, rızanla istiyor musun diye.. Aşk ile "EVET" dedim.. O gün imam nikahımız da kıyıldı zaten.. Rabbimin katında sevdiğimin helali oldum. Aileleri yolcu etti, sadece damadımın annesi, kızkardeşi, teyzesi kaldı ve bizim küçük aile.. sohbet muhabbet derken bir de baktık ki saat gece 2 olmuş :)) Rabbim, herkese nasip etsin.. Öyle bir mutluluk ki, Allah'a binlerce şükürler olsun ki Alnımızın akı ile çıktık ailemizin karşısına.. Çocukluk aşkım, 20 Haziran miladım.. Hayatımın dönüm noktası 22 Ekim Helalim.. 25 Ekim Nişanım.. Son düzenleyen: Moderatör: 2 Kasım 2012 C

tebrikler, hayırlı olsun. Balbocegii Ya Baki Entel