Benden önce söylenmiş sözlerin haklılığına Kızdığım oldu zamanında ama inandığımda Ömrümde her şarkı başka bir kapı açtı Bu şarkının ardında sen Bu kapının ardındaysa benden önce söylenmiş sözler vardı Çok zor günler geçirdim vaktiyle Alemde savaşlar çırpınışlar nihayetinde Aşık olmak kısmetmiş yar, sana Aşık olmak kısmetmiş yar&#8230; Seçtiğimiz hayatlar mı bunlar? seçtiklerimiz mi? Bunca yokluk, bunca kırıklık, bunca acı Seçtiklerimiz evet! Hayat bu sevgilim çoktan seçmeli Senin aşkınsa bir dönem ödevi&#8230; Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Bir gece cikip gelsen olmezsin yar Ölümlerden ölüm beğen gelmezsen yar Bir aksam çikip gelsen ölmezsin yar Ölümlerden ölüm beğen öleceğim yar Bir şarkı tuttum sevgilim bir kapı açtım ikimize İkimiz çokmuşuz meğer bu resme Kapatmadan bu kapıyı yinede Bu yaralar bereler sanadır bileler... Bu yaralar bereler sanadir bileler Göreler askimi Sahidim gök kubbe Asigim bekletme Çok canım yanıyordu gördüklerimden ve göreceklerimden Benim kanayan dizlerim yoktu hayatta bi tek Benim de kanattıklarım vardı elbet Ezdigim kumlar ve geçtigim yollar hala gölgeni taşıyorlar Hani demiştim ya en başında Ne ayrılıklar ne aşklar ne başlangıçlar diye Yani demem o ki çok zor günler geçirdim vaktiyle Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Çok zor günler geçirdim vakiyle kalbimde Firari endiseler nihayetinde Asik olmak çok zormus yar sana Asik olmak çok zormus yar Bir gece çikip gelsen ölmezsin yar Ölümlerden ölüm begen gelmezsen yar Ölecegim yar Bu şarkı sadece benimdi sevgilim Ve ben büyük bahçeler istemiştim ikimize Yazmışsın ya 'onu sevebilecegimi düşünmüştüm' diye İşte o günden beri belkide bu yüzden sadece Bu yaralar bereler sanaydı aşkı bileler Göreler aşkımı şahidim gök kubbe seyran

İclal Aydın'ın çok güzel bir şiiri duygulanmamak ağlamamak mümkünmü... 6 yaşımda babam gurbete çıktı yaş 30 a dayandı va babam hala gurbette ve her uçak geçtiğinde içim burkulyr benimde( allah sevdiklerimizden ayırmasın gulsehri

tuna kremitçi-iclal aydın evlenmişti sonra boşandılar adam ayrıldığı karısına döndü ıclal aydın köşesinde aşağıdaki yazıyı yazmış süper.. Kulağımın içi kaşınıyor... Felaket... Önce azar azar başlıyor kaşıntı, geceleri... Sonra artıyor. Kaşımak da bir zor ki kulağın içini... Bir türlü geçmiyor. 'Ne yapsam acaba?' diyorum. Günler geçtikçe daha da artıyor... Doktora gitmeye karar veriyorum... Arkadaşlarıma soruyorum...'Tanıdığınız iyi bir kulak burun boğazcı var mı?' diye. 'N'oldu ki?'diye soruyor arkadaşlarım.'Kaşınıyor kulağım' diyorum. 'Uyuyamıyorum geceleri, kulak kaşınmasından!' Bir doktorun adını söylüyor bir tanesi... 'Çok iyi doktordur' diyor. 'Kimsenin çözemediğini çözer, iyileştiremediğini iyileştirir.' Gidiyorum doktora. Gözlüklü, şirin bir amca... Elinde bir büyüteç, kulağıma bakıyor... Şaşırıyorum önce. 'İçinde kaşıntı var' diyorum.'Öyle büyüteçle ne anlayacaksınız ki?'...'Yok' diyor, 'Ben çoktan anladım ne olduğunu da, şimdi daha iyi görmek için bakıyorum.'... 'Nedir?' diyorum doktora. 'Eski sözler kaçmış kulağınıza' diyor... 'Nasıl yani?' diyorum... 'Kimin sözleri?'... 'Bakacağız' diyor... Sonra bir alet çantasından kocaman, ucu ince, cımbıza benzer bir alet çıkarıyor... 'Yan durun. Kıpırdamayın' diyor bana... Biraz irkiliyorum. 'Eski sözler' diyorum, 'Ha?'... Cımbızın ucu kulağıma giriyor, canımı acıtmıyor nedense... 'Bir erkek sesi bu' diyor... Sanki bir uğultu duyuyorum. Cımbızı çıkarıyor kulağımdan. 'Yalan kaçmış kulağınıza!' diyor... doktor. Yalana bakıyorum. Küçücük bir şey gibi gözüküyor. 'Vay be!... Günlerdir kulağımı kaşındıran bu muymuş? Hangi yalan peki?' diyorum. 'Durun, bekleyin' diyor doktor. 'Dikkatli olmamız lazım. Tekrar kulağınıza kaçabilir. Önce şu deney tüpünün içine koyalım. Sonra serbest bırakırız.' Yalanı tüpün içine koyuyor... Kapağını da kapıyor tüpün... Serbest kalıyor yalan. 'Seni seviyorum' diye cılız bir ses geliyor tüpün içinden... 'Yalanmış ha?' diyorum. Kulağım bile anlamış, kalbim hala anlamıyor.. senağlama.. Iclal Aydin

YAĞMUR Yağmur yağıyor. Mutfak camındayım. Nasıl üşüdüğümü bilemezsin. Menekşelerim çiçek vermiyor artık anne. Söylediğin gibi hep dibinden su verdim ama&#8230; Şimdi telefon açsam sana, sesini duymak da yetmiyor ki. Hep aynı cümleler; &#8220;Babamlar nasıl, ilacını aldın mı?&#8221; Nedenini bilmediğim bir ağlamak var içimde. Bir yerlere sığdıramıyorum yüreğimi. Bazen mutfakta dalıp giderdin yemek yaparken, Tahta kaşıkla tencerenin başında öylece ne düşünürdün acaba? Özlemek çok fena anne. Anlamak seni; daha da fena&#8230; Omuzlarım ağrıyarak uyanıyorum sabahları. Benim kızımın omuzlarımı ovmasına daha çok var. Gittikçe sana mı benziyorum ben, ya da &#8220;Annenin kaderi kıza&#8221; dedikleri doğru mu? &#8220;Baban eskitir her şeyi kızım&#8221; demiştin bir kez, Anlamamışım meğer, eskiyormuş anneciğim. Omzunu ovacak kalmıyormuş meğer aynı evin içinde. Şimdi duysan bunları ne üzülürsün; mutsuz mu kızım diye, Çoktan kendinden vazgeçmiş bir sesle. Mutsuz değilim de anne, yağmura ve mutfağımdaki kedere çare bulamıyorum. Evimi topluyor, toz alıyor, patlıcan kızartıyor, Televizyon seyrediyor, akşam çalan kapıyı açıyorum, açtığımı gören olmuyor. Pişirdiğim yeniyor da, güzel olmuş denmiyor. Çay demleniyor, demleniyor, demleniyor&#8230; Kederim mutfağımın her yerine yerleşiyor. Ah nasıl eskiyor her şey anne, nasıl eskiyor. Eskilerimi de atmaya kıyamıyorum. Seni çok özlüyorum. Bana yasakladığın bahçeler, sana da mı uzaktı hep? Gidemeyişine ağladın mı sende? Ne zaman eskiyor sevgiler? Ödenen bedellerin acısı geçince mi? İşte böyle, kalbimde bir acı... Şarkılar seni söyler... İclal AYDIN E

bu şiirin bende yeri çok farlıdır 'UÇAK BABAMA SELAM SÖYLE'senağlamasenağlama

sana uzak kentlerden birinde zamanın bir yerinde seni ve senli günleri anımsattı aksam günesi... onca zamanın üstünde eskimeyen bir düşüncesin şimdi insan hergün anımsarmı aynı gözleri seni seviyordum ve senin haberin yoktu saçlarını izliyordum uzaktan, kulagının arkasına düşüşü ve burnun, herkezden başkaydı işte... güldüğü zaman yukarıya bakardı; yukarı kalkan başın ve gülen gözlerin vardı... ne güzeldiler sen bilmiyordun... ben seni seviyordum... kalbime sıgmıyordu aklımdan gecenler duvarlara, vitrin camlarına, kaldırımlara carpıyordu geri dönüyordu, çoğalıyordu senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum herseyi, herseyi erteliyişim oluyordun kalp ağrısı oluyordun, birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun, mevsimler deişiyor ve büyüyorduk, dönemeçler geçiyor, köprüler göze alıyorduk ve bazen tekin olmayan suların üzerinden atlıyorduk cesurduk... ufuk çizgisi maviydi, gün batımı hep turuncu ve kızmızıydı bütün karanfiller... ben seni seviyordum sen bilmiyordun... sevinçlerim oluyordun arasıra sen hiç bilmiyordun sonra herhangi biri oldun, bütün sevinçlerim bittikten sonra yagmurlar yağdı serin haziran aksamlarına derken bir gün uzaktan gördüm seni... saçların bana inat başın herseye meydan okuyarak işte yine aynı kalbimi acıttı her zaman ki gibi... deiştik sanıyordum ve sen yine bilmiyordun şimdi bunları anlatsa sana birileri kim bilir yada boşver bilme en iyisi... İCLAL AYDIN

Canım Kızım; Meğer sanaymış yolculuğum. Burgun kendime neden yasadığımı sordum; bir anlamı olmalıydı basımdan gecen onca şeyin; bir karşılığım olmalıydı hayatta. bu soruyu sorduğumda kendime yirmi üç yasındaydım. Ellerim yaslanmamıştı henüz ama soluk soluğa kalmış yorgun bir çocuktum, bildiğim her şeyden, herkesten uzaktaydım.. Yalnızlık, yabancılık, haksızlık dünya kederleri bir olup yüklenmişlerdi bir gece kalbime. Balkona çıktım, dördüncü kattaydım. soğuk bir kıs gecesiydi. Demirleri tuttum caddeyi seyrettim ağlayarak. Göreceksin insan nasıl acır kendine böyle anlarda... Yüz yirmi dokuz numaralı otobüs geçiyordu ve bir kız köşedeki benzinciden çıkmış; elinde bira şişesi ağlıyordu, uzundu sacları. kaldırıma oturdu elindeki bira şişesini karşısındaki saat kulesine fırlattı. Saat oniki'ye on vardı ve belli ki ikimizinde canı çok yanmaktaydı... Annem geldi aklıma bir Pazar dönüşü elimi avucunun içinde kavrayışı ve bana doğumumu anlatısı. Yalnızmış sancıları geldiğinde; çok korkmuş ya başaramazsa diye. Balkona çıkmış insanları seyretmiş başka kadınlarda çekti bu sancıyı diyerek ve başka insanların acılarından güç alarak doğuma girmiş. Doğduğumda yaptığı ilk şey saate bakmak olmuş. Saat öğlen oniki'ye on varmış. İşte böyle demiştim kendi kendime; buraya kadarmış. Sonra çilekli pastayı, çaldığım vişneleri, limonlu dondurmayı ne çok sevdiğimi düşündüm. Saclarımı uzatacaktım, para biriktirip yollara çıkacaktım ve bir daha hiç yirmi üç yaşında olmayacaktım. Büyük kararlardan önce mutlaka bir gece beklemeli eğer sabah aynıysa her şey o zaman düşünmeli bitirmeyi bir hikayeyi.. Ertesi gün güneşli bir sabahtı; çoktan düşmüştü ruhumun ve kederimin ateşi... O günden sonra neler oldu bir bilsen... sana anlatacak o kadar çok şeyim var ki. Çok korkuyorum severmisin acaba beni? İyi bir anne olabilecek miyim? Koruyabilecek miyim seni? Kalbimde ve zihnimde biriktirdiklerimi eksiksiz iletebilecek miyim sana? Takvimler bir sonbahar çocuğu olacağını söylüyor. Annende sonbaharda doğmuş bir bebekti. Bu mevsim hüzünlüdür kızım ve çok sever güneşi. şuanda minicik tekmelerinle ben burdayım diyorsun. Gelişine az kaldı. Seni sevinçle beklerken odanı hazırlıyoruz hevesle. ama ne yazık ki odan kadar sessiz ve özenli bir ülkeye gelmiyorsun. İsterdim ki benim gördüklerime sen şahit olma ama onlar sana bile yetişti. Geleceği zamanı kendi seçen biri olarak güçlü ve bendende önde olacağını biliyorum umarım sende seversin karıncaları, kedileri ve kelebekleri. Ben babasını çok özleyen bir çocuktum dilerim sen ayrı kalmazsın seni sevinçle bekleyen babandan... Anneler ve babalar tanıyacaksın bizden başka. Oğluna söz verdiği bisikleti alamadığında notalarla oğlunun adını yazan bıyıklı yorgun babaları, ya da kendi giyemediği mavi yirmi üç nisan elbisesini sabaha dek uyumadan kızına diken anneleri, sonra kendinden başkasını düşünmeyenleri, kendi öfkesinde boğulanları ve yalancıları tanıyacaksın. AŞk'ı tanıyacaksın bir gün, kalbim kırılacak ve belki kıracaksın birilerini... İyi bir tamirci ol kızım, çabuk onar kırdığın kalplere ve çaresiz kalma kendi kırık kalbine. Sen şimdi kendi öykünü yazmaya geliyorsun. Hayat iki seçenek sunuyor: ya payına düşen kederi parlatacaksın; ya da ömrünle iyi geçinmeye bakacaksın. İkincisini tercih edersin umarım... Bana öğretildiği gibi kızım; öğrendiğin çiçek adlarını unutma, kelebekleri kitap arasında kurutma, kin büyütme kalbinde ve incitme kimseyi... Dilerim dünyaya geliş nedenini sen çabuk bulursun. yolun acık olsun... Annen İclal Aydın a. s. terlik İYİLİK

Karlı bir akşamdı Ankara'da, son kez el ele yürümüştük. Bitmesin istediğim yola, Kısacık beraberliğimizin bütün anılarını sığdırmıştık. "Yazarsın bana,"demiştin. "Ben de yazarım sık sık." Ağlıyordum... Sen görmeyesin diye kaldırmıyordum başımı. Elimi daha sıkı tuttun. Anlıyordun, bu ayrılığa dayanamıyordu kalbim. "Öğrettiğim çiçek adlarını unutma,"dedin. "Kelebekleri kitap arasında kurutma. Sık sık fotoğraf çektir, yolla bana. Kitaplarım sana emanet. incitme kimseyi, Kin büyütma kalbinde. Beni bekle.." Yol bitti. Gidiyordun artık. Gittin. Sokakta gördüklerimi, filmlerdeki aktörleri sen sandım bir süre. Kin büyütmedim kalbimde, Söz vermiştim sana diye, Kitaplarını okudum, kelebeklere dokunmadım. Öğrendiğim çiçek adlarına yenilerini ekledim. En çok fesleğeni, çoban heybesini, akşamsefasını sevdim. Seni beklerken çok şey öğrendim. Yolunu gözlediğim, sevdiğim ilk adam... Nasılsa bulacaktır seni diye, Her görüşümde aynı güçle seslendim. "Uçak babama selam söyle!" Beni kötü rüyalardan uyandıran, Sevdiğim ilk adam... Bir bilsen, seni nasıl özledim... Kar yağıyor şimdi. Otuz yaşım bitti. Kitapların bende, kelebek gibi kar taneleri. Kendi yolumda yürürken hiç unutmadım o cümleyi... Selamını aldım babacığım. Kin büyütmedim kalbimde. Küçük kızının gözleri hala senin çiçeklerinde... Uçak, babama selam söyle...

Sen bu satırları okurken ben cok uzaklarda olacağım... Böyle başlardı bütün bildiğimiz mektuplar, Biliyormusun? Bu ikimizin hikayesi, Şu anda nerdesin, ne yapmaktasın; Bildiğim yerlerdemisin yoksa hiç görmediğim bir evin penceresinde mi, Sevdiklerin özlemi sardımı nicedir kalbini, Pişman mısın başlamadıkların için, iç cekiyorsundur şimdi Düşünüpte yazmadığın yazıpta yollamadığın mektupları saklıyormusun hala, Kafanda hep aynı cümle biliyorum ne olacak halim, Ah, biriktirdiğimiz bütün hevesler nasılda hızla tükendiler. En çok kimi özledin, en çok neyi bekledin? Şimdi düşlediklerimin neresindesin... Dedim ya. Bu ikimizin hikayesi... Islandımız bütün yağmurları, dudak kanatan kalpli sızı aşklarımızı, Bizi buluşturan kaldırımları, İşte bütün bunları bütün bunları yazıyorum. Ben unutmadım diye Hatırlıyormusun sonunu değiştirmediğimiz filmleri Hayatın gerceğidir sandığımız kabullenilmiş yenikliği Bir ağızdan söylediğimiz en kahraman cenkliği, Büyürken vazgectiklerimizi yada vazgeçittirdikleri seyleri, Ne Olacak Halim... Çabuk mu büyüdük dersin Biliyorum.. NE Olacak Halim... Sen bu satırları okurken, ben nerde olacağım kim bilir. Neleri bırakmış olacağım birde, Ne aşkları Ne başlangıçları Ne ayrılıkları tıpkı senin gibi. Biliyormusun... Tek sorum var kendimle şimdi Ahhh Ne Olacak Şimdi Halim... İclal Aydın seyran

Seni Seviyordum Sana uzak kentlerden birinde zamanın bir yerinde seni ve senli günleri anımsattı aksam güneşi... Onca zamanın üstünde eskimeyen bir düşüncesin şimdi İnsan hergün anımsarmı aynı gözleri SENİ SEVİYORDUM ve senin haberin yoktu Saçlarını izliyordum uzaktan, kulağının arkasına düşüşü ve burnun, herkesden başkaydı işte... Güldüğü zaman yukarıya bakardı; Yukarı kalkan başın ve gülen gözlerin vardı... Ne güzeldiler sen bilmiyordun... BEN SENİ SEVİYORDUM... Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler Duvarlara, vitrin camlarına, kaldırımlara çarpıyordu Geri dönüyordu, çoğalıyordu Senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum herşeyi, herseyi erteliyişim oluyordun Kalp ağrısı oluyordun, Birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun, Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk, Dönemeçler geçiyor, köprüler göze alıyorduk ve bazen tekin olmayan suların üzerinden atlıyorduk Cesurduk... Ufuk çizgisi maviydi, gün batımı hep turuncu ve kızmızıydı bütün karanfiller... Ben SENİ SEVİYORDUM sen bilmiyordun... Sevinçlerim oluyordun arasıra sen hiç bilmiyordun Sonra herhangi biri oldun, bütün sevinçlerim bittikten sonra Yagmurlar yağdı serin haziran aksamlarına Derken bir gün uzaktan gördüm seni... Saçların bana inat başın herseye meydan okuyarak işte yine aynı Kalbimi acıttı her zaman ki gibi... Değiştik sanıyordum ve sen yine bilmiyordun Şimdi bunları anlatsa sana birileri kim bilir yada boşver bilme en iyisi...

Karlı bir akşamdı Ankara da Son kez elele yürümüştük Bitmesin istediğim yola kısacık beraberliğimizin bütün anılarını sığdırmıştık... Yazarsın bana demiştin bende yazarım sana sık sık, Ağlıyorum, Sen görmeyesin diye kaldırmıyordum başımı Elimi daha sıkı tuttun Anlıyordum Bu ayrılığa dayanmıyordu kalbim... Öğrettiğim çiçek adlarını unutma dedim, Kelebekleri çiçek arasında kurutma, Sık sık fotoğraf çektir yolla bana, Kitaplarım sana emanet, incitme kimseyi, kin büyütme kalbinde beni bekle... Yol bitti gidiyordun artık, Git! Sokakta gördüklerimi filmdeki aktörleri sen sandım bir süre, Kin büyütmedim kalbimde söz vermiştim sana diye, Kitaplarını okudum kelebeklere dokunmadım, Öğrendiğim çicek adlarına yenilerini ekledim, En çok fesleğeni, çoban heybesini, aksam sefasını sevdim. Seni beklerken çok sey öğrendim, Yolunu gözlediğim, sevdiğim ilk adam Nasılsa bulacaktır seni diye her görüşümde aynı sesle seslendim; Uçak babama selam söyle, Beni kötü rüyalarımdan uyandıran, sevdiğim ilk adam bir bilsen! Seni nasıl özledim. Kar yağıyor şimdi otuz yaşım bitti. Kitapların bende, kelebekler gibi kar taneleri, Kendi yolumda yürürken hiç unutmadım o cümleyi; Selamını aldım babacığım Kin büyütmedim kalbimde, Küçük kızının gözleri; Hala senin çiceklerinde. Uçak! Babama selam söyle... İclal aydın

MASALLAR Daha uyanmamalıydık masallardan. Ne zaman bitti o eşsiz ormanlar, yollar? ne zaman ayrıldı yolları şehzade ile ipek kızın? ve ne zaman vazgeçti yakışıklı prens yüzyıl uyuyan güzeli uyandırmaktan? Ne zaman yoruldu aladdin lambasını ovmaktan? iyilik perileri, sevimli cinler şimdi neredeler? Daha uyanmamalıydık... Masallar hep o renkte ve aynı inandırıcılıkta kalmalıydı kalbimizde. Bir şey oldu, bir yerlerde. Büyüdük mü küstük mü birşeylere ne; inanmaz olduk masallara. Dinlemez olduk ve anlatmadık bir daha. Belki anlatılacak masalımız kalmadı, çabuk yordu hayat bizi. Oysa ne güzeldi küllerinden yeniden doğan Anka kuşu, Kaf dağının ardındaki o gizemli ülke, lal bir oba uşağı ile güzeller güzeli bey kızının başkaldıran sevdası. Nasıl özlüyoruz geçmişi... Neden özler ki insan? Hele birde mutsuz bir çocuksanız... Çocuktuk çünkü. İnanıyorduk. Köprüler geçmemiş, aldatmamış, aldatılmamış, bedeller ödememiş, ayrılık ve hasret mektupları okumamıştık. Ve dizlerimizi kanatmamıştı henüz hayat. İnanıyorduk, duruyduk, saftık, çocuktuk. Şimdi anlatacak bir masalımız bile yok, bir köşesine sığınacak... İclal Aydın a. s. terlik İYİLİK

Ne zaman eskiyor sevgiler anne. Ödenen acıların bedeli geçince mi? Yağmur yağıyor. Mutfak camındayım. Nasıl üşüdüğümü bilemezsin. Menekşelerim çiçek vermiyor artık anne. Söylediğin gibi hep dibinden su verdim ama&#8230; Şimdi telefon açsam sana, sesini duymak da yetmiyor ki. Hep aynı cümleler; &#8220;Babamlar nasıl, ilacını aldın mı?&#8221; Nedenini bilmediğim bir ağlamak var içimde. Bir yerlere sığdıramıyorum yüreğimi. Bazen mutfakta dalıp giderdin yemek yaparken, tahta kaşıkla tencerenin başında öylece ne düşünürdün acaba? Özlemek çok fena anne. Anlamak seni; daha da fena&#8230; Omuzlarım ağrıyarak uyanıyorum sabahları. Benim kızımın omuzlarımı ovmasına daha çok var. Gittikçe sana mı benziyorum ben, ya da &#8220;Annenin kaderi kıza&#8221; dedikleri doğru mu? &#8220;Baban eskitir her şeyi kızım&#8221; demiştin bir kez, anlamaYağmur yağıyor. Mutfak camındayım. Nasıl üşüdüğümü bilemezsin. Menekşelerim çiçek vermiyor artık anne. Söylediğin gibi hep dibinden su verdim ama&#8230; Şimdi telefon açsam sana, sesini duymak da yetmiyor ki. Hep aynı cümleler; &#8220;Babamlar nasıl, ilacını aldın mı?&#8221; Nedenini bilmediğim bir ağlamak var içimde. Bir yerlere sığdıramıyorum yüreğimi. Bazen mutfakta dalıp giderdin yemek yaparken, tahta kaşıkla tencerenin başında öylece ne düşünürdün acaba? Özlemek çok fena anne. Anlamak seni; daha da fena&#8230; Omuzlarım ağrıyarak uyanıyorum sabahları. Benim kızımın omuzlarımı ovmasına daha çok var. Gittikçe sana mı benziyorum ben, ya da &#8220;Annenin kaderi kıza&#8221; dedikleri doğru mu? &#8220;Baban eskitir her şeyi kızım&#8221; demiştin bir kez, anlamamışım meğer, eskiyormuş anneciğim. Omzunu ovacak kalmıyormuş meğer aynı evin içinde. Şimdi duysan bunları ne üzülürsün; mutsuz mu kızım diye, çoktan kendinden vazgeçmiş bir sesle. Mutsuz değilim de anne, yağmura ve mutfağımdaki kedere çare bulamıyorum. Evimi topluyor, toz alıyor, patlıcan kızartıyor, televizyon seyrediyor, akşam çalan kapıyı açıyorum, açtığımı gören olmuyor. Pişirdiğim yeniyor da, güzel olmuş denmiyor. Çay demleniyor, demleniyor, demleniyor&#8230; Kederim mutfağımın her yerine yerleşiyor. Ah nasıl eskiyor her şey anne, nasıl eskiyor. Eskilerimi de atmaya kıyamıyorum. Seni çok özlüyorum. Bana yasakladığın bahçeler, sana da mı uzaktı hep? Gidemeyişine ağladın mı sende? Ne zaman eskiyor sevgiler? Ödenen bedellerin acısı geçince mi? İşte böyle, kalbimde bir acı. Şarkılar seni söyler. İclal AYDIN

Yagmur Yağmur yağıyor. Mutfak camındayım. Nasıl üşüdüğümü bilemezsin. Menekşelerim çiçek vermiyor artık anne. Söylediğin gibi hep dibinden su verdim ama&#8230; Şimdi telefon açsam sana, sesini duymak da yetmiyor ki. Hep aynı cümleler; &#8220;Babamlar nasıl, ilacını aldın mı?&#8221; Nedenini bilmediğim bir ağlamak var içimde. Bir yerlere sığdıramıyorum yüreğimi. Bazen mutfakta dalıp giderdin yemek yaparken, tahta kaşıkla tencerenin başında öylece ne düşünürdün acaba? Özlemek çok fena anne. Anlamak seni; daha da fena&#8230; Omuzlarım ağrıyarak uyanıyorum sabahları. Benim kızımın omuzlarımı ovmasına daha çok var. Gittikçe sana mı benziyorum ben, ya da &#8220;Annenin kaderi kıza&#8221; dedikleri doğru mu? &#8220;Baban eskitir her şeyi kızım&#8221; demiştin bir kez, anlamamışım meğer, eskiyormuş anneciğim. Omzunu ovacak kalmıyormuş meğer aynı evin içinde. Şimdi duysan bunları ne üzülürsün; mutsuz mu kızım diye, çoktan kendinden vazgeçmiş bir sesle. Mutsuz değilim de anne, yağmura ve mutfağımdaki kedere çare bulamıyorum. Evimi topluyor, toz alıyor, patlıcan kızartıyor, televizyon seyrediyor, akşam çalan kapıyı açıyorum, açtığımı gören olmuyor. Pişirdiğim yeniyor da, güzel olmuş denmiyor. Çay demleniyor, demleniyor, demleniyor&#8230; Kederim mutfağımın her yerine yerleşiyor. Ah nasıl eskiyor her şey anne, nasıl eskiyor. Eskilerimi de atmaya kıyamıyorum. Seni çok özlüyorum. Bana yasakladığın bahçeler, sana da mı uzaktı hep? Gidemeyişine ağladın mı sende? Ne zaman eskiyor sevgiler? Ödenen bedellerin acısı geçince mi? İşte böyle, kalbimde bir acı. Şarkılar seni söyler. gulerresim

Bu sayfa tekmi anlayamadım terlik İYİLİK

Adam Kadın Çocuk Adam önce kitapları topladı. Kadın, kapısı kapalı, ağlıyordu. Çocuk merdivenlerde oturmuş, Zaman dursun istiyordu. Bir ayrılığın üç dalıydılar. Birikmiş ne varsa atma zamanıydı şimdi. Çocuk merdivenin basamaklarını saydı. Saçlarını çözdü, bir daha ördü. Kadın kapı kolunu tutmak, kapıyı açmak, Adamın yanına gitmek istedi. Adam resimleri ayırdı, Bir ayakkabı kutusuna koydu. Çocuk kapı ziline baktı, Kadın duvardaki saate, Adam açık olan pencereye, Bir ayrılığın üç kahramanıydılar. Zaman durmuyor, adam kalmıyor, kadın engel olmuyordu. Zaman duramıyor, adam kalamıyor, kadın engel olamıyordu. Çocuk boynundaki ipli anahtarla kapıyı açtı. Çizgili defteri arasından Kuruttuğu gelincik çiçeğini aldı. Kadın balkon kapısını açtı. Rüzgar perdeleri uçurdu. Adam açık pencereyi kapattı. Masanın örtüsünü düzeltti. Bir ayrılığın üç adımıydılar. Adam gitti... Kadın kaldı. Çocuk büyüdü... Şimdi gelincik bir ayakkabı kutusunda, Siyah beyaz resimlerle birlikte. Ayakkabı kutusunun anısı çocuğun kilitli kalbinde. Bir ayrılığın üç resmiydiler. Adam, kadın ve çocuk. Perdeler, kapı kolu ve merdiven. Bir ayrılığın üç şahidiydiler... E

vayyy süpermiş hoşuma gitti insan gerçekten bazı yalanları göremeyecek kadar kör duyamayacak kadar sağır oluyor:çok üzgünüm: A

Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Seni seviyordum ve senin haberin yoktu. Saçlarını izliyordum uzaktan, kulağının arkasına düşüşü ve burnun herkesten başkaydı işte. Güldüğün zaman yukarıya bakardın. Yukarı kalkan başın ve gülen gözlerin vardı, ne güzeldiler... Sen bilmiyordun, ben seni seviyordum. Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler. Duvarlara, vitrin camlarına kaldırımlara çarpıyordu. Geri dönüyordu çoğalarak. Senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum herşeyi, her şeyi erteleyişim oluyordun. Kalp ağrısı oluyordun, birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun. Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk. Dönemeçler geçiyor, köprüler göze alıyor ve bazen tekin olmayan suların üzerinden atlıyorduk. Cesurduk... Ufuk çizgisi maviydi, gün batımı hep turuncu ve kırmızıydı bütün karanfiller. Ben seni seviyordum, bilmiyordun. Sevinçlerim oluyordun arasıra, sen hiç bilmiyordun. Sonra herhangi biri oldun. Bütün sevinçlerim bittikten sonra yağmurlar yağdı serin haziran akşamları... Sonra bir gün uzaktan gördüm seni. Saçların bana inat, başın her şeye meydan okuyarak. İşte yine aynı... Kalbimi acıttın. Her zamanki gibi. Değiştik sanıyordum. Ve sen yine bilmiyordun. İclal Aydın seyran

Herşey Sende Gizli Yerin Seni çektiği Kadar Ağirsin Kanatlarinin çirpindiği Kadar Hafif Kalbinin Attiği Kadar Canlisin Gözlerinin Uzaği Gördüğü Kadar Genç Sevdiklerin Kadar Iyisi Nefret Ettiklerin Kadar Kötü Ne Renk Olursa Olsun Kaşin Gözün Karşindakinin Gördüğüdür Rengin Yaşadiklari Kar Sayma Yaşadiğin Kadar Yakinsin Sonuna Ne Kadar Yaşarsan Yaşa Sevdiğin Kadardir ömrün Gülebildiğin Kadar Mutlusun üzülme Bil Ki, ağladiğin Kadar Güleceksin Sakin Bitti Sanma Herşeyi Sevdiğin Kadar Sevileceksin... Güneşin Doğuşundadir Doğanin Sana Verdiği Değer Ve Karşindakine Değer Verdiğin Kadar Insansin Birgün Yalan Söyleyeceksen Eğer Birak Karşindaki Sana Güvendiği Kadar Insansin... Ay Işiğindadir Sevgiliye Duyulan Değer Ve Sevgiline Hasret Kaldiğin Kadar Ona Yakinsin Unutma, yağmurun Yağdiği Kadar Islaksin Güneşin Isittiği Kadar Sicak Kendini Yalniz Hissettiğin Kadar Yalnizsin Ve Güçlü Hissettiğin Kadar Güçlü Kendini Güzel Hissettiğin Kadar Güzelsin Işte Budur Hayat Işte Budur Yaşamak Bunu Hatirladiğin Kadar Yaşarsin Bunu Unuttuğunda Aldiğin Her Nefes Kadar üşürsün Ve Karşindakini Unuttuğun Kadar çabuk Unutulursun... çiçek Sulandiği Kadar Güzeldir Kuşlar Uçabildiği Kadar Sevimli Bebek Ağladiği Kadar Bebektir Ve Herşeyi öğrendiğin Kadar Bilirsin Bunu Da öğren :sevdiğin Kadar Sevilirsin

Seni Seviyordum Sana uzak kentlerden birinde zamanın bir yerinde seni ve senli günleri anımsattı akşam güneşi... Onca zamanın üstünde eskimeyen bir düşüncesin şimdi İnsan hergün anımsar mı aynı gözleri SENİ SEVİYORDUM ve senin haberin yoktu Saçlarını izliyordum uzaktan, kulağının arkasına düşüşü ve burnun, herkesten başkaydı işte... Güldüğü zaman yukarıya bakardı; Yukarı kalkan başın ve gülen gözlerin vardı... Ne güzeldiler sen bilmiyordun... BEN SENİ SEVİYORDUM... Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler Duvarlara, vitrin camlarına, kaldırımlara çarpıyordu Geri dönüyordu, çoğalarak Senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum herşeyi, herseyi erteleyişim oluyordun Kalp ağrısı oluyordun, Birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun, Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk, Dönemeçler geçiyor, köprüler göze alıyorduk ve bazen tekin olmayan suların üzerinden atlıyorduk Cesurduk... Ufuk çizgisi maviydi, gün batımı hep turuncu ve kırmızıydı bütün karanfiller... Ben SENİ SEVİYORDUM sen bilmiyordun... Sevinçlerim oluyordun arasıra sen hiç bilmiyordun Sonra herhangi biri oldun, bütün sevinçlerim bittikten sonra Yağmurlar yağdı, serin haziran akşamları Derken bir gün uzaktan gördüm seni... Saçların bana inat başın herseye meydan okuyarak işte yine aynı Kalbimi acıttı her zamanki gibi... Değiştik sanıyordum ve sen yine bilmiyordun Şimdi bunları anlatsa sana birileri kim bilir yada boşver bilme en iyisi... İclal Aydın KatnissEverden Alaycı Kuş Anneler

hayatta güçlü olmak. tüm zorluklara ragmen, çok istemek, çok isteyince olurmuş derler ya gerçekten olurmu. ama ilk önce gerçekten güvenmek. ama kimsenin güvenini kaybetmemek. insanın güvenini kaybeden daha ne kaybetsinki... terlik İYİLİK

Karlı bir akşamdı Ankara da Son kez elele yürümüştük Bitmesin istediğim yola kısacık beraberliğimizin bütün anılarını sığdırmıştık... Yazarsın bana demiştin bende yazarım sana sık sık, Ağlıyorum, Sen görmeyesin diye kaldırmıyordum başımı Elimi daha sıkı tuttun Anlıyordum Bu ayrılığa dayanmıyordu kalbim... Öğrettiğim çiçek adlarını unutma dedim, Kelebekleri çiçek arasında kurutma, Sık sık fotoğraf çektir yolla bana, Kitaplarım sana emanet, incitme kimseyi, kin büyütme kalbinde beni bekle... Yol bitti gidiyordun artık, Git! Sokakta gördüklerimi filmdeki aktörleri sen sandım bir süre, Kin büyütmedim kalbimde söz vermiştim sana diye, Kitaplarını okudum kelebeklere dokunmadım, Öğrendiğim çicek adlarına yenilerini ekledim, En çok fesleğeni, çoban heybesini, aksam sefasını sevdim. Seni beklerken çok sey öğrendim, Yolunu gözlediğim, sevdiğim ilk adam Nasılsa bulacaktır seni diye her görüşümde aynı sesle seslendim; Uçak babama selam söyle, Beni kötü rüyalarımdan uyandıran, sevdiğim ilk adam bir bilsen! Seni nasıl özledim. Kar yağıyor şimdi otuz yaşım bitti. Kitapların bende, kelebekler gibi kar taneleri, Kendi yolumda yürürken hiç unutmadım o cümleyi; Selamını aldım babacığım Kin büyütmedim kalbimde, Küçük kızının gözleri; Hala senin çiceklerinde. Uçak! Babama selam söyle... iclal aydın BenDenizYildizi

İclal Aydın' ı çok seven bir dinleyicisi, okuyucusu vede izleyicisi olarak onu tebrik ediyorum. Kişilik olarakda harika bir insan yıllardır onun takipçisiyim. Kitaplarından, cd veya kasetten okuduğu şiirleri dinlerim o sesine hayranım, TV' de de yapmış olduğu programlarınıda izlemiştim çok başarılıydı fakat hani şu Rayting canavarı varya yedi onu... Aslında onun gibi insanları görmek isterim TV'lerdede. Hem güzel, hem şiirleri bir harika ses desen yine öyle güzel Maaşallah. Evet bende ''Babama selam söyle uçak '' şiirini her dinlediğimde duygulanırım. Kaç yıldırda cep telefonumu sabah kalkmak için kurduğumda İclal Aydın'ın şiiri '' Zor Günler ''le uyanırım. Bu şiirini ve diğerlerinide dinlemenizi tavsiye ederim. Görüşmek üzere... terlik İYİLİK