CİNSEL EĞİTİMDE AİLENİN ROLÜ &#8220;Çocukların Cinsellikle İlgili Sahip Oldukları Tek Hak; Gerçeği Bilme Hakkıdır.&#8221; Richard Ives NEDEN CİNSEL EĞİTİM? Gelişim bir bütündür. Bu bütünün parçalarından biri de cinsel gelişimdir. Günümüzde çocuklar hızla değişen ve karmaşık ilişkilerin egemen olduğu bir dünyada yaşamak durumundalar. Toplumdaki gelenek ve değerler yerini hızla yeni değer ve yaklaşımlara bırakıyor. Bu da anne babalarının rollerini gittikçe zorlaştırıyor. Toplumdaki değerler yerini yeni değerlere bırakırken, bu durum anne babalara ve eğitimcilere yeni sorumluluklar yüklemektedir. Bu sebeple de değişen şartlar altında çocuklarımıza cinsel eğitim vermek,&#8217;&#8217; ne zaman?&#8217;&#8217; , &#8216;&#8217; ne şekilde?&#8217;&#8217; ve &#8216;&#8217; kimtarafından?&#8217;&#8217; sorularını beraberinde getiriyor. Aslında bazı uzmanlar çocuklardan önce yetişkinlere cinsel eğitim verilmesi gereği üzerinde duruyor. Bizde bilginin ve yaklaşımın ebeveynin sorumluluğunda olması ve yetişkinden çocuğa aktarılacağı düşüncesiyle de sizinle bazı öncelikli konuları paylaşmak istedik. Cinsel Eğitim ailede başlar. Ailede başlayan cinsel eğitim, okulda da sürdürülmelidir. Ancak çocuğun okula başlaması, ailenin artık cinsel eğitimden sorumlu olmayacağı anlamına gelmez. Önemli olan okul içi ve dışı eğitimin birbirini tamamlamasıdır. Cinsel Eğitim, çocuğun doğumundan ergenlik dönemine kadar olan dönemi kapsar. Bu dönemde ailenin sorumluluğu ; Çocuğu gelişim düzeyine uygun ve doğru bilgilerle aydınlatarak cinsel kimliğinden hoşnut, beden ve duygularının bilincinde yetiştirebilmektir. Her ailenin sosyo-kültürel yapısı, değerleri ve inançları farklı olabilir bu doğaldır. Bu farklılık çocuğa verilen mesajların niteliğini etkilemektedir. Aslında ebeveynler cinsel eğitimi, cinsellik içeren konularda takındıkları tutum ve tavırları ile doğdukları andan itibaren çocuklara verirler. Bunların hepsi sistemsiz ve farkında olmadan çocuğa aktarılır. Bu aktarımlar çocuğun cinsel kimlik ile ilgili bilgilerinin temelini oluşturur. Böylece anne karnındayken belirlenmiş olan cinsel kimlik yaşam boyu gelişmeye ve olgunlaşmaya devam eder. Çocukların cinsellikle ilgili soruları iki yaşlarında itibaren kendi bedenleri ve varoluşları ile ilgili olur. &#8216;&#8217; Anne ben nasıl oldum?&#8217;&#8217; , &#8216;&#8217; Ben nereden geldim?&#8217;&#8217; vb sorularla başlayan merak, bedenler arasındaki farklara kadar uzanır. Soru sorma aşamasında önemli olan çocuğun merakının düzeyine uygun, detaya girmeden ve net olarak giderilebilmesidir. Cevap verirken doğal ve rahat olmak çocuğun konuyla ilgili gündemini etkileyecektir. İlk sorular ebeveyn tarafından geçiştirilse de çocuğun bilinci arttıkça ebeveyne güvenip güvenemeyeceğini öğrenir. Bu sebeple rahat ve güvenilir olmak daha sonraki paylaşımları etkiler. Çocuklar bazen öğrendikleri bir şeyi sorarak ebeveynleri test ederler. Ebeveynin verdiği cevaplar kaçamak oluyorsa, anne babanın sesi titriyor ve heyecanlanıyorsa, çocuğa kızıp &#8216;&#8217; ayıp&#8217;&#8217; deniyorsa bir daha soru sormayacaktır. Ayıp kelimesi soyut bir kelime olduğu için ne olduğunu anlamayacak ve sadece gösterilen tepkiden dolayı suçluluk hissedecektir. Cinsel gelişim için önemli bir tehlike olan utanç duygusu çocuğun yetişkinliğinde onu durduran ve cinsellik konusunda takılmasına sebep olabilecek bir duygudur. Sorularına cevap alamayan çocuğun merakı doyurulmadığı için bu konuyu kapatamayacak ve konu takıntı haline gelecektir. Farklı bilgi kaynakları aramaya devam edecektir. Ebeveynler olarak sağlıklı bilgi kaynağı olma rolünüzü kaybetmemek için cevap vermekte zorlandığınız konularda ona dürüst olup &#8216;&#8217; Bu sorunun cevabını sana nasıl anlatacağımı bilmiyorum. Öğrenip sana anlatacağım&#8217;&#8217; ya da &#8216;Gel beraber araştıralım diyebilirsiniz. Zorlandığınız noktada Rehberlik Servisinden yardım alabilirsiniz. Okul öncesi dönemde çocuk cinsellikle ilgili çok rahat ve açık soruları bizim hiç hazır olmadığımız zaman ve ortamlarda sorabilir. Bu çok doğaldır. Buradaki zorluk çocuktan değil yetişkinlerin cinsellikle ilgili yargılarından kaynaklanır. Çünkü toplumda ebeveynleri bu şekilde eğitmiştir. Bu dönemde sorabileceği soru ve cevaplar şu şekilde olabilir: Bu görsele ulaşılamamaktadır/Silinmiştir. Neden senin de benim gibi pipin yok, anne?: Çünkü sen erkeksin ve bende kadınım. Kadınların pipisi olmaz, erkeklerin pipisi olur. Annelerin neden memeleri var? Babaların neden memeleri yok: Çünkü anneler bebekleri besler. Bebekler doğduğunda annelerin memelerinde süt olur. Bebekler bu sütü içer ve büyür. Ben nasıl doğdum : Annelerin karnında bebeklerin büyüdükleri bir yuva vardır. Sen orada büyüdün ve sonra da doğdun. Çocuk soru sordu, bir eylemde bulundu diye korkmak ve kızmak yerine davranışın sebebini anlamaya çalışmak daha yerinde olur. Çocuklar bilgi sahibi olsa da cinsel eğilimli davranışlarını eyleme geçiremezler çünkü bunun için gerekli hormonsal gelişimleri tamamlanmamıştır. Bu yüzden çocuğun cinselliği algılayışı ile yetişkinin algılayışı hiçbir zaman aynı değildir. Çocuğun istediği tek şey aslında gizli saklı şeyleri öğrenmektir. Öğrendiği şeyler doğru ise çocuk yanlış bilgilerden korunmuş olacaktır Çocuğun cinsellikle ilgili sorularında &#8216;&#8217; Sence nasıl?&#8217;&#8217; , &#8216;&#8217; Sen ne düşünüyorsun?&#8217;&#8217; vb. sorular onun neyi bildiğini ve ne şekilde düşündüğünü anlamanız konusunda size yardımcı olacaktır. Çocuk soru sorduğunda önemli olan nokta merak ettiği kısmı tamamlamak ve yanlış bilgi varsa bunu düzeltmektir. Çocuklar ebeveynlerine yönelttikleri soru ve gözlemler dışında yaşıtları ile kurdukları oyunlarla da meraklarını gidermeye çalışırlar. Doktorculuk ve evcilik en popüler ve sık oynadıkları oyunlardır. Vücutlarını incelemek, ellemek ve diğerlerinin kendi gibi olduğunu anlamak ve bu alandaki enerjilerini aktarmak isterler. Erkekler meraktan kızların eteğini kaldırabilir, kızlar tuvalette erkekleri görmeye çalışabilirler. Aynı şeyleri ebeveynlerine yapıp vücutlarını görmek isteyebilirler. Bu durumlarda yaşına uygun bir kitaptan benzerlikler ve farklılıklar çocuğa gösterilebilir. Böylece çocuğun merakı ve varsa kaygıları giderilebilir. Küçük yaşta bir kız çocuğunu annenin memesine özenmesi cinsel kimliğin gelişimi açısından önemli bir aşamadır. Çocuğun cinsiyetini kabul etme ve bedenini onaylaması ileriki yaşlarda olumlu kimlik algısını oluşturur. Bedeninden memnun olmayan bir çocuk bununla ilgili problemler yaşar. Bunu aşmak için çeşitli yöntemler kullanır. Kendini ikna etmeye çalışır. Cinsellikle ilgili kaygılar kız çocuklarda penise sahip olmamaktan dolayı eksiklik hissi, erkek çocuklarda penise bir zarar gelmesi, sünnet ile ilgili kaygılar olabilir. Çocuklara bedenleri ile ilgili yapılan şakalar onlara rahatsızlık verebilir çünkü çocuklar yetişkinlerin söylediklerine inanırlar. Okul çağı çocukları 7 yaşından sonra cinsellikle ilgili fazla soru sormazlar. Bu onların merak ve ilgilerinin ortadan kalktığı anlamına gelmez sadece bazı şeyleri artık öğrenmiştir. Bu dönemde kendi cinslerinden olanlarla arkadaş gruplarında cinsel konuları konuşurlar. Cinsel konularla ilgili şaka ve sözler özellikle erkek çocuklar arasında daha fazla kullanılır. Kız çocuklar daha çok bilgi kısmı ile ilgilenirken erkek çocuklar toplumun da cinsel kimlik açısından verdiği güçle daha rahat ve özgürdürler. Kız çocuklar cinsel kimliklerini vurgulamaktan çekinirler. Bu öğrenilmiş bir davranıştır. Her gelişimde olduğu gibi genel olandan uzaklaşan ve farklılaşan davranış ve tutumları izlemekte fayda vardır. Çocukların konuşmadığı ve soru sormadığı bu dönemde ebeveynin ve eğitimcilerin gözlemci ve güvenilir bir kaynak olarak var olmaları, ara ara süreçle ilgili bilgi vermeleri yerinde olur. Aslında çocuklar ebeveyn ve öğretmenlerinin zannettiğinden daha fazla bilgiye sahiptirler çünkü bu konuda zannettiğimizden daha fazla kaynakları vardır. Toplum içindeki örnekler, izledikleri film ve cinsel içerikli reklamlar onların merak ve ilgisini bu alana çekebilir. Bazı çocuklar gördüklerini taklit yoluyla anlamaya çalışabilir. Dikkat anne ile babanın ilişkisine kayar. Böylece cinsel kimliğin gelişiminde çok önemli olan &#8216;özdeşim&#8217; gerçekleşir. Kız çocuk babayı elde etmek için anne ile, erkek çocuk anneyi elde etmek için baba ile özdeşim kurar. Bu çocuğun kendi cinsel kimliğini kazanması açısından önemlidir. Bazı çocuklar özellikle okul öncesi dönemde bedenlerinden haz aldıklarını fark ederler. Cinsel organla oynama, elleme ve benzeri davranışlar yapabilirler. Bazıları ise dikkat çekmek için bunu sürdürebilir. Bu durumda çocuğun enerjisini başka bir alana yöneltmek en doğrusu olacaktır. Cinsel eğitimde temel olan bedenin kişiye özel olduğudur. Bununla ilgili kişisel sınırlara çocuk açısından da saygı gösterilmelidir; istemediği ortamlarda soymamak, vücudunu başkalarına göstermemek, kapı açık tuvalete girmemek, cinsiyeti ile ilgili abartılı ya da küçük düşürücü ifadeler kullanmamak, ve tehdit etmemek gibi. Bu yaklaşımların her biri çocuğun ileriki yaşlardaki cinselliğini etkileyebilecek yaklaşımlardır. Cinsel eğitimin temel amaçlarından biri de çocuğa kendisini ve vücudunu korumayı öğretmektir. Sevgili Anne Babalar; Çocukların cinsel konulardaki merakı diğer konulardaki merakı gibi yerinde ve sağlıklıdır. Önemli olan çocuğun bilgi ihtiyacını doğru şekilde giderebilmektir. Bu konuda çocuk ile iletişim kurarken çeşitli kitapları araç olarak kullanabilirsiniz. İhtiyacınız olduğunda Rehberlik Servisi ile iletişime geçebilirsiniz. yaren_76

Çocuklarda Cinsel Eğitim. Cinsel Egitim: Ne zaman ve nasil? Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Anne babalarin çocuk egitiminde en çok zorlandigi konularin basinda cinsiyet egitimi geliyor. Bunun iki sebebi var. Birincisi, konuya yetiskin gözüyle yaklasma. Ikincisi, cinsiyet egitimini üreme bilgisinden ibaret zannetme. Bu iki hatali yaklasim, anne babalarin isini zorlastiriyor. Aslinda, cinsiyet egitimi zannedildigi kadar zor bir mesele degildir. Birinci hatali yaklasimi bir hadis-i serifle çözecegiz. Peygamberimiz "Çocugu olan onunla çocuklassin" buyuruyor. Burada &#8216;çocuklasmak&#8217;tan kastedilen olaylara çocuk gözüyle yaklasmak, yani psikolojideki ifadesiyle empati yapmaktir. Esasinda insanlari anlamanin yolu da empatiden geçer. Bir insan bizimle konusurken veya tartisirken onu anlamanin en kolay yolu kendimizi o insanin yerine koymaktir. Çocugun yedi yasina kadar yaratilisa, üremeye, cinsiyet farkliliklarina ve doguma ait sorulari cinsel tecessüsten uzak, tamamen ögrenmeye yönelik, masum sorulardir. Çocuk nazarinda "Ben dünyaya nasil geldim?" sorusu ile "Bu uçak havada nasil duruyor, neden yere düsmüyor?" sorusu arasinda fark yoktur. Yukarida ifade ettigimiz gibi, cinsiyet egitimi üreme bilgisinden ibaret degildir. Üreme bilgisi, cinsiyet egitiminin sadece bir alt basligidir. Oysa toplumumuzda cinsiyet egitimi cinsel iliski ve üreme bilgisinden ibaret zannedildigi için, gençlere ancak evlilik hayatina adim attigi güne gelindiginde cinsiyet bilgisinin verilmesi gerektigi düsünülür. Ki, o vakit geldiginde bu bilginin verilis biçiminin çirkinligi, kabaligi, uygunsuzlugu da cabasi! Oysa, vaktiyle sordugu sorulara ölçülü ve makul bir cevap verilmemis çocuklar ve gençler, meraklarini baska kanallardan cevap arayarak gidermeye çalisirlar. Sonuç, sorusuna ilgili yasta aklinin alabilecegi, ruh sagligini da bozmayacak sekilde cevap verilse rahatlayacak olan çocugun, arkadas çevresinin veyahut uygunsuz yayinlarin eline düsüp yalan-yanlis bir sürü sey duymasi ve bunun çocuklari gerek bedenen, gerek manen deformasyona ugratmasidir. Ögrencilerin ekseriyetini dindar aile çocuklarinin olusturdugu bir kolejde görev yaptigim yillarda tuvalet duvarlarinda ve kapilarinda öyle çirkin yazilara ve küfürlere rastliyordum ki, sasirmamak elde degildi. Bunun bir tek açiklamasi vardi: Bu çocuklara aileleri tarafindan yeterli ve saglikli bir cinsiyet egitimi verilmiyordu! Bir meseleyi görmezden gelerek veya yok sayarak sorumluluktan kurtulamazsiniz. Eger bu mesele ruh sagligiyla yakindan ilgiliyse ve bazi çevrelerce istismar edilip gençler kolayca tuzaga düsürülüyorsa&#8212;ki öyledir&#8212;anne baba ve egitimci olarak sorumlulugumuz daha da agirlasiyor demektir. Cinsiyet Egitimi Dogumdan Itibaren Baslar Konferanslarimda, katildigim radyo ve televizyon programlarinda ana-babalarin siklikla sordugu soru su: Çocuklarimiza ne zaman cinsiyet egitimi vermeye baslamaliyiz? Cevabim: Dogumdan itibaren. Bu cevap soru sahiplerini sasirtiyor elbette. Evet, tekrar ediyorum, cinsiyet egitimi dogumdan itibaren baslar. Bir annenin yeni dogan bebegin altini temizlerken hosnutsuzluk göstermesi, yüzünü eksitmesi daha ilk günden itibaren çocuga cinsel bölgenin tiksindirici birsey oldugunu telkin etmektedir. Bebek, vücudunu tanimak için ayaklarina, basina, kulaklarina dokundugu gibi; cinsel organina da dokunur. Bunun tuhaf hiçbir yani yoktur. Eger bebek cinsel organina dokundugu sirada anne bebegin eline vurur veya elini tutup zorla cinsel bölgeden uzaklastirirsa, yine olumsuz kanaatler edinmesine sebep olacaktir. Çok kere çocuklarin cinsel organlariyla oynadigini gören anne ve babalarin sert tepki gösterdigini, "Çek elini oradan, ne kadar ayip!" dedigini görmüssünüzdür. Bu, çocugun hak etmedigi bir ayiplamadir. Anne baba, bu davranisi yasaklama yerine, sebepleri üzerinde durmalidir. Çocuk neden elini cinsel organina götürür? Temizlik ihmalinden dolayi çocugun cinsel organi mantar kapmis olabilir. Bu da kasintiya sebep olacagindan, çocuk farkinda olmadan elini cinsel organina götürür. Yine çocuklar oyuna daldigi zaman tuvalet ihtiyaçlarini unuturlar. Çünkü oyun çocugun en ciddi isidir. O ciddi isi birakip tuvalete gitmezler, ellerini cinsel organlarina bastirarak tuvalet ihtiyaçlarini ertelemeye çalisirlar. Anneler, cinsiyet egitiminde en büyük yanlisligi çocuga tuvalet aliskanligi kazandirmaya çalisirken yaparlar. Çocugun altini temizlemekten ve bez degistirmekten kurtulmak için baski uygularlar. Bu baskiya uymayan çocugu ayiplayarak, tehdit ederek, korkutarak veya ceza vererek amaçlarina ulasmaya çalisirlar. Basvurduklari bu araçlar fitrata ve çocuk onuruna aykiri oldugu için isleri daha da zorlasir. Normal olarak bir çocuk, fiziksel ve sinirsel gelisimine paralel olarak, tuvalet kontrolünü gündüzleri 2-3 yaslarinda, geceleri 4-5 yaslarinda kazanabilir. Bundan önce yapilacak zorlamalar çocugu güç durumda birakir. "Yine mi altina kaçirdin, pis çocuk! Bir daha çisini haber vermez, altina kaçirirsan pipini yakarim!" gibi suçlayici, küçük düsürücü sözler çocugun cinsel ve bosaltim organlarindan nefret etmesine, asagilik duygusuna kapilmasina, vücudundan utanmasina sebep olacaktir. Bu da, ilerleyen yaslarda degisik cinsel sapmalara zemin hazirlayabilir. Cinsiyet Egitimi Sirasinda Yapilan Yanlislar Sevginin açamayacagi kapi yoktur. Sevgi, egitimin sihirli anahtaridir. Allah, en vahsi hayvanlarda bile, bebek ana rahmine düstügü andan itibaren hormonlar eliyle anneye sevgi ve sefkat depolar. Bebegini sevmeyen bir anne düsünemiyorum. Ancak bazi anneler egitim eksikligi, ailevi problemler ve geçim sikintisi yüzünden bebeklerine sevgilerini ifade edemezler. Bir çocuk sevildiginden ve kendisine deger verildiginden emin degil ise, emin oluncaya kadar koydugunuz kurallari çignemeye ve sizinle çatismaya devam edecektir. Çocugun cinsiyet egitiminde anne babalarin birbirlerine karsi davranislari da çok önemlidir. Evlenme yasina geldigi halde bir türlü evlenmeye razi edilemeyen genç bir kizimizla yaptigimiz görüsmede, kocasi tarafindan devamli horlanan, küfür ve dayaga muhatap olan bir anne modelinin genç kizda evlilige karsi olumsuz duygular kazandirdigini ortaya çikarmistik. Çocugunuzu Yataginiza Almayin Anne-babalarin çocugu yataklarina almalari ve bunu aliskanlik haline getirmeleri kesinlikle yanlis bir davranistir. Anne baba ile ayni yatagi paylasmaya alisan bebeklerde bagimlilik duygusu devam etmekte ve kisilik gelisimleri gecikmektedir. Olayin bir de cinsel mahremiyet boyutu var. Çocuk her zaman uykuda olmayabilir. Gözü kapalidir, ama uyumuyordur. Uyumayan çocuk anne-babanin mahrem konusmalarina ve iliskilerine kulak misafiri olabilir. Yahut aniden uyanabilir. Her iki halde de cinsel mahremiyet zedelenmekte, çocugun cinsel iliski hakkinda yanlis kanaatler edinmesine ve çocugun ruh sagliginin bozulmasina sebep olunmaktadir. Anne babalara bebegi yataklarina almamalarini ve dört yasindan sonra da odasini ayirmalarini tavsiye ediyoruz. Ayni odayi paylasan çocuklariniz varsa, ön ergenlige ulasan (13-14 yasina gelen) çocugun odasini da ayirmalisiniz. Kisilik gelisiminde mahremiyetin önemi büyüktür. Sizin odaniz nasil mahrem ise, gencin odasi da mahremdir. Kapiyi vurmadan odasina girmemeli; çantasini, çekmecelerini, ceplerini, cüzdanini, hatira defterini karistirmamalisiniz. Çocugun Sorularina Cevap Vermek Zor Degildir Cinsiyet egitiminin güçlüklerinden biri de anne-babalarin çocuklarin sorularina nasil cevap vereceklerini bilememeleri. Bunun da sebebi, olaya yetiskin gözüyle bakmalari. Çocuk uzun açiklamalardan ve detaylardan hoslanmaz. Siz, bir soruyu bilimsel olarak detaylariyla anlatmaya basladiginiz an, çocuk sikilip baska seyle mesgul olmaya baslayacak, belki sorusunu bile unutacaktir. Cevaplariniz çocugun seviyesine göre, kisa ve anlasilir olmalidir. Çocugunuz cinsellige ait bir soru sordugunda telasa kapilmanin, kizarip bozarmanin veya konuyu degistirip onu atlatmaya çalismanin bir yarari yoktur. Böyle yaptiginiz takdirde çocuk cinsellige ait konularda size soru sormayacak, bu ihtiyacini baska kanallardan gidermeye çalisacaktir. Çocuklar bazen oyun oynarken odanin kapisini kapatir, yaptiklarinin görülmesini ve konustuklarinin duyulmasini istemezler. Kapiyi kapattiklari zaman, ihtimal, anne-baba oyunu oynamakta, veya gördükleri-duyduklari seyleri anlatmaktadirlar. Böyle bir durumla karsilasirsaniz, telasa kapilip odalarina girmeyin. Bu davranisinizla onlara güvenmediginizi göstermis olursunuz. Eger çocugunuza saglikli ve dogru bir egitim veriyorsaniz korkmaniza gerek yoktur. Çocugun cinsellige ait sorularina cevap vermenin zor olmadigini söylemistik. Burada esas olan, çocugun sorularina cevap verirken takinacaginiz tavirdir. Eger cevap verirken yumusak bir ses tonu kullanir, rahat hareket ederseniz, çocuk da kendisini rahat hissedecektir. Bunu bir örnekle açikliga kavusturalim. Diyelim ki, çocugum bana "Baba ben nereden geldim?" seklinde bir soru sordu. Cevabim asagi yukari söyle olurdu: "Bir çocugun olabilmesi için anneye ve babaya ihtiyaç var. Annesiz babasiz çocuk olmaz. Anne ve baba çocuk sahibi olmak istedikleri zaman birlikte dua ederler. &#8216;Allah&#8217;im bize bir bebek ver!&#8217; derler. Allah da onlarin duasini kabul ederse, annenin karnina minicik bir bebek koyar. Bebek burada büyümeye baslar ve annesinin sütünü emecek kadar büyüdügü zaman kimildayarak anneye haber verir. Baba anneyi hastaneye götürür. Orada doktorun ve ebenin yardimiyla anne bebegini dogurur." Eger hastanenin, doktorun ve ebenin görevini merak ederse kisaca açiklarim. Yine, "Bebek nereden çikar?" seklinde bir soru sorarsa, Allah&#8217;in anneleri buna göre yarattigini, dogum sirasinda Allah&#8217;in annelerin karnina bir genislik verdigini, bebegin bu sekilde dogdugunu söylemekte bir mahzur yoktur. Anlattigimiz seyler basit ve dogru bilgiler olmalidir. Çocuklar erkege ve kadina ait cinsiyet farkliliklarini da merak ederler. Bir kiz çocugu, erkek kardesinde olan seyin kendisinde niye olmadigini sorabilir. Bunun bir eksiklik oldugunu veya Allah tarafindan cezalandirildigini düsünebilir. Böyle bir soru ile karsilasirsak, anne ve baba rollerine gönderme yaparak açiklamayi kolaylastirabiliriz. Eger daha önce yukaridaki soruyu cevaplamis isek isimiz daha da basitlesir. "Kardesinde olan sey sende yok; çünkü Allah kiz çocuklarini büyüyünce anne olabilmesi için erkek çocuklardan farkli sekilde yaratir" cevabi yeterlidir. Bebegine süt emziren bir kadini, mesela kendi annesini gördügünde soracagi muhtemel sorulara da, yine annelik rolünü açiklayarak cevap verebiliriz: "Annelerin gögüsleri babalarinkinden farklidir. Allah bebeklerin beslenmesi için anneleri öyle yaratmistir. Çünkü bebekler daha küçük olduklari için yemek yiyemezler, annelerinin sütünü emerek büyürler" seklindeki bir cevap çocuk için pekala ikna edici olacaktir. Saglikli Bir Gençligin Temeli Çocuklukta Atilir Çevrenin, medyanin, arkadas gruplarinin cinsel kimlik üzerindeki etkisi inkar edilemez. Çocuklugunda anne-baba ile saglikli bir iletisim kuramayan gençler, kolayca çevrenin ve arkadas grubunun etkisinde kalirlar. Gençlik ve moda dergileri, televizyon, sinema ve internet, elbirligiyle çocugunuzu sizden koparirlar. Bizi arayarak, "Çocugum kötü arkadaslarin kurbani oldu, geceleri eve geç geliyor, bizi dinlemiyor, herseye kiziyor, bizi geri kafali ve baskici buluyor" diye yakinan anne-babalarin sayisi az degildir. Iyi bir egitim almis, sevilen ve kendisine deger verilen aile çocuklari kolay kolay kötü arkadas seçmezler. Çünkü aileden aldiklari egitim onlara güçlü bir güven duygusu kazandirmistir. Arkadasi tarafindan ailesinden aldigi terbiyeye uymayan bir teklifle karsilastigi zaman &#8216;hayir&#8217; demesini bilecek, israri halinde onunla iliskilerini kesecektir. Hata yapmayan insan yoktur. Öyleyse, hata yapmayan çocuk da olmayacaktir. Çocuklariniz hata yapacak, ona ögrettiklerinizi deneme-yanilma yoluyla pekistirecek veya yeni birsey ögrenecektir. Mesela, anne babanin odasina kapiyi vurmadan ve "Gir!" sesi duymadan girilmeyecegini ögreteceksiniz; ancak ola ki çocugunuz dalginlik eseri odaniza kapiyi vurmadan girebilir. Diyelim ki siz de o sirada çamasir degistiriyorsunuz. Çocuga bagirip çagirmadan mahrem yerlerinizi örtün ve sakin bir sesle Rabbimizin kapali odalara kapiyi çalarak vurmamizi istedigini, buna uygun davrandigimizda Allah&#8217;in bizi daha da çok sevecegini hatirlatin. Bilhassa ergenlik çagindaki çocuklarinizla çatismak istemiyorsaniz, onlara güvendiginizi, deger verdiginizi ve bütün huylarina ragmen onlari sevdiginizi söz ve davranislarinizla göstermelisiniz. "Biz senin yasinda iken..." diye baslayan nasihatler kadar genci sikan birsey yoktur. Gençlerle konustugum ve anne babalari hakkinda en çok neden sikayetçi olduklarini sordugum zaman, aldigim cevaplarin basinda, "Annem babam bana güvenmiyor" gelmektedir. Diger sikayetlerini de söyle siraliyorlar: "Bana hep çocuk gözüyle bakiyorlar, büyüdügümü kabul etmiyorlar, arkadaslarimi begenmiyorlar, görüslerime deger vermiyorlar, herseyime karisiyorlar, kendilerinin de yanilacaklarini ve yanlis yapacaklarini kabul etmiyorlar, beni sevmiyorlar." Çocuklarinizi duygusal olarak kendinizden uzaklastirmak istemiyorsaniz onlara karsi hosgörülü, yumusak, sabirli ve sevecen olmalisiniz. Onlara zaman ayirmali, onlari dinlemeli, her sikintilarinda arkalarinda oldugunuzu hissettirmelisiniz. Sevabiyla günahiyla, dogrusuyla yanlisiyla onlar sizin çocuklariniz. yaren_76