Ben bir kadınım her şeyden önce Ağlarım kimi zaman etten kemikten Yaratılmışım&#8230;. Kırılganım çoğunda ama saklarım Belli etmem körelttiğim, sağır ettiğim Duygularımı&#8230;. Ruhumda kopan fırtınaları duyamazsınız Duyurmam çoğu zaman&#8230; İzin vermem ben istemedikçe Benim mahremimdir gizli dünyam&#8230;. Kimi zaman kıyıya vururum gel git olur yüreğim Sığ bir liman arayan Can alıcı dalgalarla boğuşan bir sandal olurum Savrulurum yalpalar, karaya vurur Her bir parçam&#8230; Kimi zamansa dökülüp ezilen gazel olur Ezilip ufalanırım ayaklar altında&#8230; Ben bir kadınım, memleketim standartlarında&#8230; Önce evimin kadını, sonra çocuklarımın anası Kalan zamanda da kalemini tutan bir el Olurum&#8230; Kimseye diyemediğim, kendime bile söylemekten İtiraf etmekten korktuğum çekincelerim olabilir. Mutlu değilsem bile bazı bazı maske olur yüzümde Tebessümüm sahtedir ama bunu bir ben bilirim&#8230; Hayatımın rolünü oynarım çoğu zaman Siz üzülmeyin veya mutlu olmayın üzüntümden diye&#8230; Bukalemun misali renkten renge girerim Gece ile gündüz, hazan ile bahar gibi&#8230; Acı, hüzün, mutluluktur hamurum Yıllardır yoğrulmaktan maya tutmuş bir hamur&#8230; Ben bir kadınım ve erkeğimin yanındadır safım Onu erim bilir, kem gözlere mil çekerim&#8230; Yavrularım canıma can katandır. Evim benim sığınağım Erim benim dayanağımdır&#8230; Kol kırılır yen içinde kalır misali Yaşamı yaşamam gerektiği gibi yaşarım Çünkü Ben bir KADINIM&#8230;.