Hakikaten, çok güzel günlerdi o günler paylaştığın için teşekkür ediyorum canım. S seyda_66

ahhhhhhhh ahhhhhhhhhh nerde o günlerrrrrrr evet cocukken cok mutluydukk bizde cift ip dalye yakartop istop vardi arada komsunun bahcesinden erik elma asirma birde annemlerin cay toplantilari ohhh gel keyfin gell aksama kadar kapida oynamaaa aksam banyo ama sabahin nasil oldunu bilmezdik simdiki cocuklar öylemi bence cok yanlizlar cok cocuklugum en mutlu zamanimizdi geriye alma imkanimiz olsaydiiiii Lillyum çok

birde evcilikler vardı domates peynir ekmek kapan çıkardı sokağaaltınada bir hasır oldu sana ev misafirliğe giderdik karşı kaldırıma bisiklet lastiği çevirirdik sokakta yağmur yağarken saçak altında beklerdik biran önce kesilsin oyuna kaldığımız yerden devam edelim diye hiç ıslanmazmıydık ne annemiz çağırmazdı yavrum ıslandınız diye hoş çağırsada gitmezdikki biz servisler yoktu okula yürüyerekgiderdik tüm mahalle çocukları ne maceralar çıkardı geceleri zilleri çalar sonra kaçardık komşu bahçeden elma erik yürütürdük neymişiz biz yaaaaaa realist

50, 60, 70 veya 80&#8217;li Yıllarda mı Büyüdün.. ? Nasıl oldu da hayatta kalmayı başardın? &#8226; 1.- Arabaların emniyet kemeri, kafalıkları ve kesinlikle hava yastıkları yoktu. &#8226; 2.- Arka koltuk tehlikeli değil de eğlenceliydi. &#8226; 3.- Bebek yatakları ve oyuncaklar renkliydi. Ya da en azından kurşunlu, muhtelif zehirli maddeler ile boyanmıştı. &#8226; 4.- Prizlerin, araba kapılarının, ilaç şişelerin ve kimyasal ev temizliyicilerinin üzerinde çocuk kilitleri yoktu... &#8226; 5.- Kasksız bisiklete biniliyordu. &#8226; 6.- Steril su şişelerinden değil de bahçe hortumundan yada muhtelif başka kaynaklardan su içiliyordu... Oyun oynamaya çıkmanın tek şartı hava kararmadan önce eve dönmekti. Cep telefonu ve hiç kimse nerelerde gezdiğimizi bilmiyordu. İnanılmaz!!! Yoktu... &#8226; 9.- Okul öğlen bitiyordu... Ve öğlen yemeği için evimize geliyorduk... &#8226; 10.- Bir sürü yaramız, kırılmış kemiğimiz ve kırılmış dişimiz vardı, fakat hiçbir zaman birileri bu yüzden mahkemeye verilmiyordu... Kendimizden başka kimse sorumlu değildi... &#8226; 11.-Bolca tatlı ve tereyağlı ekmekler yiyorduk, ve gerçek şekerli içecekler içiyorduk ve hiç kilo sorunumuz olmazdı - çünkü hep dışarıda oynardık aktif olarak... &#8226; 12.- Dört çocuk bir limonatayı paylaşabiliyorduk... Aynı bardaktan içebiliyorduk ve kimse bu yüzden ölmüyordu. &#8226; 13.- Playstation, Nintendo 64, X boxes, Vídeo oyunlarımız, 99 kablolu kanalımız Dolby surround, Cep telefonumuz, Bilgisayarımız, Internet de Chat odalarımız YOKTU onun yerine ARKADAŞIMIZ vardı bolca!!! &#8226; 14.- Yürüyerek veya bisiklet ile uzakta oturan arkadaşlarımızı ziyaret edebiliyorduk, kapılarını çalıp hatta çalmayarak içeri girip onları oyun oynamaya çağırabiliyorduk!!! &#8226; 15.- Evet dışarda, o acımasız korkunç dünyada! Korumamız olmadan! nasıl mümkün oluyordu bu? Tek kale üzerine maç yapardık ve birisi takıma alınmadığında psikolojik travma oluşmuyordu ya da dünyanın sonu gelmiyordu. &#8226; 16.- Bazı öğrenciler diğer öğrenciler gibi başarılı değildi ve sınıfta kalabiliyordu. Fakat bu yüzden kimse Psikoloğa ya da Pedagoğa gönderilmiyordu. Kimsede Dislexia, konsantrasyon sorunu veya hiperaktivite yoktu, basitçe o okul yılını tekrarlıyordu. &#8226; Özgürlüğümüz, üzüntülerimiz, başarılarımız, görevlerimiz vardı... ve bunlar ile yaşamayı öğreniyorduk. &#8226; Soru: nasıl oldu da bütün bunlara rağmen hayatta kalmayı başardık? Ve daha da önemlisi kendi kişiliğimizi bu şartlar altında nasıl oldu da geliştirebildik? &#8226; Sende bu kuşaktan mısın? 50-60-70-80 &#8226; Yanıtın evet ise çocuklarına ve yeğenlerine anlat bunları. geçmişte nasıl yaşamışız bir fikirleri olsun. &#8226; Büyük bir olasılık ile bizim yaşama şeklimizi sıkıcı bulacaklar - fakat- &#8226; çok güzel ve mutlu yaşadık!!!!!! değil mi?

:1yes2: Evet gerçekten mutlu yaşadık. Şimdiki çocuklardan daha şanslıydık.:1yes2:

&#8226; 1.- Arabaların emniyet kemeri, kafalıkları ve kesinlikle hava yastıkları yoktu. &#8226; 2.- Arka koltuk tehlikeli değil de eğlenceliydi. Arabamız mı vardı ki, her yere tren. Bebek yatakları ve oyuncaklar renkliydi. Ya da en azından kurşunlu, muhtelif zehirli maddeler ile boyanmıştı. oyuncak da satılmazdı kolay kolay, iki tane bebek. Yatak desen divan üzerinde pamuk yataktı. Prizlerin, araba kapılarının, ilaç şişelerin ve kimyasal ev temizliyicilerinin üzerinde çocuk kilitleri yoktu... sadece fayı hatırlıyorum. Onu da erişemeyeceğim yere koyarlardı. Steril su şişelerinden değil de bahçe hortumundan yada muhtelif başka kaynaklardan su içiliyordu... İnanılmaz bişey ama sudan hiç hastalanmadık.-Bolca tatlı ve tereyağlı ekmekler yiyorduk, ve gerçek şekerli içecekler bırak tereyağını bayılıyorduk kasede çıkmış ramayı yemeye &#8226; çok güzel ve mutlu yaşadık!!!!!! Sonuna kadar evet!... yaramas