mutsuzluk gülümseyerek gelir, adıyla süslenmiştir; banliyo treninde rastladığımız sınav saatini kaçırmış liseli kız, hep kazanırsın ey çözümsüzlük! ey otobüssever ey troya yolcusu! anımsarsın günlerce konuşup durmuştuk o ib sesli kadını; birinin gronland'ı olmaya hazırlanıyordu. iki çay söylemiştik orda, biri açık, keşke yalnız bunun için sevseydim seni. bir mineli altın saat, bir altın köstek ve madalyon bir roza maşallah, on iki miskal inci. madalyonunu ve boncuğunu ittim içeri, gözlerimizin dibi karıştı dağyollarının uzak dumanı gibi. ve konsolun üstünde noksan bir gümüş kutu keşke yalnız bunun için sevseydim seni bir kış göğü gibi o saat alçalır ölüm, yalnız işitme duyusu kalır ortada. asya kentleri yürür dururlar, höyükler burnumda hızma. uzakta dev bir damlaırıl pırıl pencap! tabanlarından kayıp duran sütunlar yitmiş bir geleceğin işaret parmakları: horasan uykusuna havlayan köpekler, buhara. uzaklara bir bakışın vardı kafeteryada keşke yalnız bunun için sevseydim seni. çekirge bulutu içinde koynuma soktuğun ekin; çalgılar ikidurur sürgün ilinde, bir gözü mavidir bir gözü bleu. gölgede boy atmış top fesleğen, bir ilkokul bahçesinde görmüştüm seni, marienbad ilkokulu, nişantaş'ta; bir çocuk yeşil örtüyü çekiverdi. hızla geçen otobüslerin ardında benzeşmek.. keşke yalnız bunun için sevseydim seni. daha ben ilk kazmayı vurmadan elime gelen karabitki'li testi, nefertiti'nin mutfağı sayılan yerde koyu sır yeni hicret yollarını kesti. terimler eşekarıları sözcüklerin, acımasızdırlar, adsız ve sueldirler, önlerine katarak insan ve hayvan listelerini sabah akşam kapınızın önünden geçirirler. fazıl hüsnü diyor ki, ne diyor fazıl hüsnü?.. keşke yalnız bunun için sevseydim seni. aralık 1985'te o salonda kişi nasıl kestirebilirdi ileriyi? siz, kazıbilimler, alınyazısıbilimler, geçsin yıllar geçsin, seneler gibi. olur mu anımsamamak onaltıncı louis'yi 14 temmuz 1789 akşamı, louis, şöyle yazmamış mıydı defterine: "bugün kayda değer bir şey yok.." "kehanet" adlı kısacık bir şiir buldum keşke yalnız bunun için sevseydim seni bilgisayar olarak kullanmış bir gölü selçukluya pragmalar taşıyan gazali bir ilk aptallığı düğüm sayarak yadsımış dört yanı hep yukarı bakmış. bu yüzden önündeki ayna kırılır kırılmaz intihar etti sayılmış tasavvuf ehli, yine bu yüzden doğduğu an kaymaya başlamış osmanlı yıldızı, baktım yeri toparlıyor ayak izleri keşke yalnız bunun için sevseydim seni. afyon garındaki küçük kızı anımsa, hani, trene binerken pabuçlarını çıkarmıştı; varto depremini düşün, yardım olarak batı'dan gönderilmiş bir kutu süttozunu ve sütyeni. adam süttozuyla evinin duvarlarını badana etmişti, karısıysa saklamıştı ne olduğunu bilmediği sütyeni, kulaklık olarak kullanmayı düşünüyordu onu kışın; tanrım gerçekten çocukluk günlerinizde mi?.. eşiklere oturmuş bir dolu insan keşke yalnız bunun için sevseydim seni. gece bitkilerinden korkuyorum, hayır geceleri bitkilerden! gizlenirken vurulmuş ulaklara ağıttır bana açtığın her telefon. iki kalp arasındaki en kısa yol: birbirine uzanmış ve zaman zaman ancak parmak uçlarıyla değebilen iki kol. an ki fiskiyesi sonsuzluğun keşke yalnız bunun için sevseydim seni. ikinci bir pırıltı var senin bakışlarında keşke yalnız bunu için sevseydim seni. helena kadar eski gidişin atlas duvarına astığın saten çarıklar paris'te matisse'i vurdular çıplak aynı gözlerle baktığın mavi karnını hatırlıyorum son sıcaklığın soğuk bir aya bakıyorduk denizde yüzen habersiz gülüyordun annem de değildin üstelik son çırpınışımdın sen insanlar arasında keşke yalnız bunun için sevseydim seni varamayan bir otobüs bekliyorum istiyorum elmayla devrilen bir muavin tabutunda çıkartılırken kapıdan unuttuğu gözlüğünden bir yabancı gülümsesin bir kapı arkası sözü veriyorum bahar yeşil güz sarı bir etek altı beyazlığı kışa hüzün vadediyorum ilkini tutamadığım biraz geç metinler yazdım toplasan hepsini hiç keşke yalnız bunun için sevseydim seni kuyruğu kendisinden uzun pencerende bir sincap gördün de duymadın yorgundun belki akşamı karşılıyordu kuşlar belki söylemedi adını almayı düşündüğün ay sana ilk kehanetim karanlığa benzerdi çorakta bir nilüferdi ilk şarkım belki biliyordum hiç unutmayacağımı hoyrat bir baba gibi çekip gitmek istedim seninle geçen her anı bir ömre değiştim keşke yalnız bunun için sevseydim seni binmeyi öğrendin mi huysuz bir ata şehir değiştirmeyi öğrendin mi nedensiz yıldızlar düşüyordu çoktan bir ölü kefensiz pencerende hangisi bilmediğim dolaşıyordum sokak sokak izlerini aradığım bir mahallenin çoktan gittiğin bir meriç akıyordu yanımdan ıslak mimozalarında bahçelerinin ben sana her şehirde biraz geç kaldım keşke yalnız bunun için sevseydim seni gölge ne severse kendini var edeni kaçar ve korkarsa ışıktan gene bir pus hatta belki gene sis oysa düşünmez kimse siluetini bir dere malikanesinde korkusuz ellerini düşürdüğün pencereyi de buldum siliyordun izlerini bütün kapılardan kalıyordu bırakmayı önleyemediğin kokun bana uzaktı her şey sana o kadar yakın keşke yalnız bunun için sevseydim seni bir buruk minör şarkı gibi seyrettim seni gülümseyip uzak bir karanlığa giderken portelerinden dökülen yalnızlık herkes gibi bekliyordun gölgeni anladım ki ben değildim aşk ya da ecel gibi kaçtığın şarad bir pencere önü serenadı kadar sanırdım bendim içindeki korkular öyle salınarak geçince önümden cilveli keşke yalnız bunun için sevseydim seni "uzaklara doğru bir bakışın vardı, keşke yalnız bunun için sevseydim seni" der cemal süreya.. ben keşke senin o uzaklara bakan gözlerine vurgun olsaydım, keşke yalnız bu yüzden sevseydim seni.. o zaman çok kolay olurdu seni maziye bırakıp gitmek herkes gibi, unutabilmek.. ama yalnız bakışların değildi ki beni sana böylesine bağlayan.. hem bu fiziksel bir aşk da değildi hiç bir zaman sana duyduğum.. biliyorum, eğer öyle olsaydı aylardır yüzünü görmeden senin, yine seninle dolu böyle yaşayamazdım.. unuturdum seni çoktan... hep başka bir şey vardı yüreğimi sana tutsak eden, hep ne olduğunu bilmediğim bir şey vardı.. ne gözlerindi beni sana böylesine bağlayan, ne o tüm dertlerimi sıkıntımı alıp içimi güzelliklerle dolduran o ilk bahar sabahına benzer gülüşün, ne de cemalin, gül yüzün... sen hep herkesten farklı geldin bana.. bilinmeyenli bir denklem oldun sen hayatımda, ne kadar uğraşsam da anlayamadım seni.. ya sen, sen hiç anladın mı beni?belki de hiç anlamak istemedin... oysaki gözlerim bu suskun, bu korkak kelimelerimden daha çok şey anlatırdı sana... doğru ya sen benim gözlerimi belki de hiç sahici göremedin, resimlerde vardı eskimiş gülüşlerim.. oysa ki ben burda capcanlı karşındayım, gözlerimde sen varsın.. keşke görebilseydin beni, keşke sevebilseydin beni... beni eğer gerçekten tanırsan bilirsin bir şekilde;severim kelimeleri de korkarım çoğu kez, sahibinden saklarım vuslata ermiş kelimeleri, bir bütün cümle olmuş o kelimeleri.. beni tanırsan biraz olsun bilirsin aslında kimsenin ne bakışına gönül veririm, ne de toprak olup gidecek olan bedenine... senin de "uzaklara doğru bir bakışın vardı, keşke yalnız bunun için sevebilseydim seni.." uzaklara bakan bakışların vardı, seviyordum bakışlarını.. ama sende sevdiğim hiç bakışların olmamıştı.. onca zamana rağmen hala bilmediğim ve 5 günlük aşklara inat hala sende olan yüreğimi sana bağlayan bir şeyler vardı sende.. ve serde öyle çok söz vardı ki;korkak... ben senin varlığını sevdim.. en büyük yalnızlığımı sende yaşamış olmayı, göz yaşlarımı uğruna dökmüş olmayı, sana dair herşeyi... yüreğini sevdim en çok da ben, yüreğime dokunan o yüreğini... sen belki de yalnızca sevilmeyi sevdin, bense en başından beri yalnızca seni... keşke seni değil de öyle uzak uzak bakışlarını sevebilseymişim, o zaman ne böyle yorgun ne de vurgun düşmezdim... kolay olurdu bir çırpıda silip atabilmek ya da unutabilmek, yokedebilmek sana dair herşeyi..."seni sevmekten değil, kaybetmekten korkarım.." diyen şarkılar dinlemezdim bir de hiç... "uzaklara doğru bir bakışın vardı, keşke yalnız bunun için sevseydim seni.." keşke..! "eşdeğeriyle yanyana yürürken cehennem sokağında birey olmak, ve en inceldikten sonra ilkel sözcüklerle konuşmak seninle. saat beş nalburları pencerelerden madeni paralar gösteriyorlar, yalnızlığı soruyorlar, yalnızlık, bir ovanın düz oluşu gibi bir şey. hiçbir şeyim yok akıp giden sokaktan başka keşke yalnız bunun için sevseydim seni." ... kuşlar toplanmışlar göçüyorlar keşke yalnız bunun için sevseydim seni.. 1. 'hiçbir şeyim yok akıp giden sokaktan başka keşke yalnız bunun için sevseydim seni' 2. 'öyle salınarak geçince önümden cilveli keşke yalnız bunun için sevseydim seni' 3. 'bana uzaktı her şey sana o kadar yakın keşke yalnız bunun için sevseydim seni' 4. 'ben sana her şehirde biraz geç kaldım keşke yalnız bunun için sevseydim seni' 5. 'seninle geçen her anı bir ömre değiştim keşke yalnız bunun için sevseydim seni' 6. 'metinler yazdım toplasan hepsini hiç keşke yalnız bunun için sevseydim seni' 7. 'son çırpınışımdın sen insanlar arasında keşke yalnız bunun için sevseydim seni' 8. 'ikinci bir pırıltı var senin bakışlarında keşke yalnız bunu için sevseydim seni' 9. 'an ki fiskiyesi sonsuzluğun keşke yalnız bunun için sevseydim seni' 10. 'eşiklere oturmuş bir dolu insan keşke yalnız bunun için sevseydim seni' 11. 'baktım yeri toparlıyor ayak izleri keşke yalnız bunun için sevseydim seni' 12. ' "kehanet" adlı kısacık bir şiir buldum keşke yalnız bunun için sevseydim seni' 13. 'fazıl hüsnü diyor ki, ne diyor fazıl hüsnü?.. keşke yalnız bunun için sevseydim seni' 14. 'hızla geçen otobüslerin ardında benzeşmek.. keşke yalnız bunun için sevseydim seni.' 15. 'uzaklara bir bakışın vardı kafeteryada keşke yalnız bunun için sevseydim seni.' 16. 'bir başına arşınlıyor bir adam mavi treni keşke yalnız bunun için sevseydim seni' 17. &#8216;yürütüyoruz bütünlemeye kalmış bir sessizlikte keşke yalnız bunun için sevseydim seni&#8217; 18. &#8216;bir şey var, ancak makilerin orda söyleyebilirim, keşke yalnız bunun için sevseydim seni.&#8217; 19. &#8216;iki çay söylemiştik orda, biri açık, keşke yalnız bunun için sevseydim seni&#8217; 20. &#8216;uzaklardaydın, oracıkta, öbür kitada, keşke yalnız bunun için sevseydim seni.&#8217; 21. &#8216;ve konsolun üstünde noksan bir gümüş kutu keşke yalnız bunun için sevseydim seni.&#8217; 22. &#8216;ortaoyunumuzun dekoru bir kağıt mendil keşke yalnız bunun için sevseydim seni.&#8217; 23. &#8216;iyi anlarında sesin kalınlaşıyor keşke yalnız bunun için sevseydim seni&#8217; 24. &#8216;senaryocu bayanla bir bankta oturuyoruz keşke yalnız bunun için sevseydim seni.&#8217; 25. &#8216;seni o kadar yakından görünce, keşke yalnız bunun için sevseydim seni.&#8217; 26. &#8216;kuşlar toplanmış göçüyorlar keşke yalnız bunun için sevseydim seni.&#8217; CEMAL SÜREYYA pnr67 aşkların en

çok severim cemal süreyya..