Kesinlikle iyi bi insan çünkü bu devre göre . push ;

İşte bak cnm burda bazı konular var ne eşler var diyorsun ondan dolayı iyi düşün derim C

Annem annesiyle aynı sehirde M

1 senedir nişanlıyım ve düğünüme 2 ay kaldı. Başta bu kadar üzgün degildim ama her geçen gün düğün yaklaştıkca üzüntüm pişmanlığım artıyor. Çünkü uzak şehirde yaşayacağım hep. Eşim askeri personel başta hic sorun etmiyodum ama şimdi keşke ailemle aynı sehirde kalsaydım diyorum. Bu düğün hazırlıkları zulüm gibi geliyor her gün ağlıyorum isteksizim bi bitse de kurtulsam hatta hic olmasa daha mutlu olacakmisim gibi. Aslında seviyorum eşimi ama bilmiyorum aile daha ağır basıyor. Evlendikten sonra onlardan uzakta mutlu olamayacak gibiyim. Kimseye de anlatamıyorum çünkü beni anlayacak kimse yok. Tüm kuzenlerim şehir içinde evlendiler ailelerine yakınlar keza arkadaşlarımda öyle. Aileme de anlatamıyorum gizli gizli agliyorum onlarda 1 yıldır çok üzgün sırf ben seviyorum diye evlenmeme müsade ettiler. Benimle aynı durumu yaşayıp toparlanan var mı gerçekten deneyimlerinize o kadar ihtiyacim var ki. Yoksa psikolojik destek almak zorunda kalicam

Aile bağlarımız sizin kadar kuvvetli değil ne yazık ki

Ben 1 senedir ailemden cok cok uzaga yurtdışına evlendim. 8 ay sonra onlari gormeye gelebildim ve teyzem vefat etti bu dönemde. Şimdi geri döndüğümde sürekli ailemi kaybetme korkusu yaşayacağım. Benim yasadigim bu olaylari yasayan çevremde cok insan var onlar kendi ailelerinin yanina 3 5 senede bir gidiyorlar. Bazısı hoc gitmek istemiyor. Bazisi gidince hemen donmek istiyormuş. Ben anneme cok düşkünüm. Sürekli aklim kalbim onda. Ve bu yüzden esime göre normal bir evliligimiz var bana göre ise evlilik gibi değil. Her gün ağlıyorum. Eşimi cok seviyorum ama simdiki aklim olsa aileme yakin bir yeri seçerdim. Kuzenlerim sürekli birbirlerine gidip geliyorlar. Onlarin çocukları büyüyor ama göremiyorum. Bizde aile kavrami cok birbirine bağlıdır. Her gün kahvaltilar, sohbetler, tatiller, eglenceler... onlari görünce o kadar cok boşluk hissediyorum ki. Çocukmuş aileymis hicbiri gözümde olmuyor. Bi de sevgili iken ki gibi olmuyor biseyler. Bu yüzden cok iyi düşün hatta sana tavsiyem psikolog desteği al. Ben psikoloğum bu yuzden basta gereksinim görmedim ama terzi kendi söküğünü dikemezmiş. Hayat insana neler getirecek belli mi. Ben belki anneme yakin biriyle evlenecektim ama nasip degil ya yine bisey olacak göremeyecektim. Her açıdan bakmaya çalış. Kısa bir zamanın kalmış bu yuzden bu süreçte kendini yipratmadan bir uzmanla görüş hatta annenle git. Benim annemin hala gözleri yaşlı...

Esim simdi istediğin zaman gidebilirsin diyor ama evlenince değişir mi beni göndermezse diye bi korkum var

Hmmm. Oyle birsey yok ama. Burada herkesin yorum yapma hakkı var.

Evlilik sürecinde böyle bir ruh haline girmiş olman bence gayet normal, bende 10 ekimde evleneceğim aileme çok düşkünüm ve nişanlımın ailesiylede problemlerim var fazlasıylada endişeliyim. Böyle bir dönem bende geçirdim hatta zaman zaman hala aklıma gelir ve ağlar acaba vazgeçsem mi diye düşünürüm. Bu ruh haline girdiğim zaman sürekli olarak nişanlımla yaşamış olduğum güzel günleri, birbirimiz için yaptığımız fedakarlıkları ve en önemlisi kurduğumuz hayalleri düşünür kendimi motive ederim. Ve bir yandan da senin mutluluğunun ailenide mutlu edeceğini, ailenin her zaman senin yanında olduğunu unutmamanı tavsiye ederim. D

Bilmiyorum bilmediğim icin beni anlayan birine ihtiyacım var

Seni o kadar iyi anlıyorum ki yaşadıklarının hepsini bende yaşadım aileme aşırı düşkün birisiyim ve akrabalarımda dahi kalamazdım onlarsız o derece şansıma eşimde asker olunca okadar çook zorlandım ki düğün zamanı hatta düğün günü kimseye belli etmemeye çalışsamda deli gibi hüzünlüydüm kendimi sıktım koca gün ağlamamak için daha düğüne 3 4 ay öncesinden hatta annem sürekli konuşup yatıştırıyordu beni onuda üzmemek için her zaman bahsetmezdim de kendim ağlardım sürekli gizli gizli eşimlede seneler öncesinden bunun için çok ayrılmışlığımız olmuştu sevgililik döneminde ben hep yapamıcam sen gel işi bırak vs. Derdim ama ne yardan ne aileden derler ya nasıl geçebilecektim bilmiyordum onsuzda olmuyordu bide ben bi uçtan bi uca gelin olmuştum şehir olarak hiç bilmediğim yerler bi köye ve evlendik inanki ilk 1 ay hep ağladım eşimin omuzunda ne yemek yerdim ne başka bişey annemler ararlardı yüzlerini görünce o kadar kötü olurdum ki şimdi bile anlatırken o anı tekrar yaşıyorum konuşamaz kapar yine ağlardım ama eşimden Allah razı olsun ki 1 gün of demedi alışacaksın dedi ve öyle güxel destek oldu ki bana o kadar çok çabaladı ki benimle bende onun için alışacaktım bu duruma ve 1ay sonunda yavaş yavaş alışmaya başladım öyle bişey ki evlilik rabbim öyle güzel benimsetiyor ki onun varlığı yetti sonrasında artık alışmıştım ailemle daha rahat konuşuyordum telefonda ağlamalarım kesilmişti buna alıştım derken tabi ki biliyorsun bi zorlu görevleri daha var göreve gitmeleri şimdi eşimede alışmıştım ve göreve gidecekti 10 günlük kocaevde tek başıma kalıcaktım en korktuğum şeyyalnız kalmak evet en zoruda belki bu kaç gün gittikleri belli olmuyor sürekli değişiyor sürekli ailenede gidemezsin artık ben yine ona yansıtmadım arkasından yine gözyaşı sanki o ilk gün geçmedi delircek gibiydim çok zorlandım seni kötü etkilemek istemiyorum ama zor işimiz çok zor asker eşi olmak başlı başına en zoru geceleri yastığına sarılıp koklayıp uyumak ağlamak ama sebiyorsan giçlü olmayada alışıyorsun tek kalmayada şuan göreve gitti tekim uzun süre gitmeyip sonra yine gidince insan daha kötü oluyor o zamanda rabbime sığınıyorum yapıcak hiç Bişey yok seçimlerimden pişman mıyım çok zorlandım ama hala daha değilim çok seviyorum bir o kadar da güçlü olmayı öğreniyorum ama inan ki zor herkes katlanamaz çok iyi düşün çookk eşine eğer ki güvenin sonsuzsa o zaman daha rahat olur.

Bu hissettiklerin çok normal. Eğer ailenle aynı şehirde olacak olsan bile yine de üzülecektin su süreçte. Nasıl bırakacağım ailemi diye... Benim eşim de askeri personel. İnsan ailesini ilk zamanlar daha çok özlüyor ama sonra düzenin oturdukça gün içinde aklına bile gelmediği oluyor... Ayrıca neresi olursa olsun farklı bi şehirde yaşamak çok güzel bence. Eşinle birbirinizi daha iyi tanıma ve vakit geçirme şansınız oluyor.

Kadınlar neden evlenince kocasının olduğu şehre tüm arkadaşlarını, ailesini, duygularını, çocukluğunu yaşadığı yeri bırakıp gitmek zorunda ki onların bizden ne üstünlüğü var, hayır yurt dışında da bulundum onlarda niye böyle bir kültür yok mesela, adamlar bizden bilimde, sanatta kaç sene önümüzdeler madem evlenen kadının kocasının olduğu şehre taşınması mantıklı neden onlarda yok mesela? Hayır her şeyini bırakıp geliyorsun sonra kıymetinde bilinmiyor evlilik zor valla heleki Türkiye de çok zor Allah yardım etsin size...

Ben aileme 8 saat uzakta oturuyorum sekiz aylık evliyim bı sıkıntı olmuyor . push ; C

Bende ailemin yanında değilim. Bende aileme çok düşkündüm ama eşimi sevdiğim için mecbur alıştım. Sizde seviyorsanız alışırsınız, mutlu olmuyorum demişsiniz mutlu olmuyorsanı boşuna evlenmeyin.

Ben üniversiteyide ailemin yanında okudum hiç ayrı kalmadım onlardan ve bende düşkünüm aileme. Evlendim yakın bir şehre taşındım 1.5 sene oldu haftada 1-2 gün gidip gelirim bazende haftasonu eşimle gideriz. Bazen ben istemesem bile aldı kendi götürdü getirdi. Eşim bu kadar güzel davranırken benim mızmızlanmaya hakkım yok dedim ve aileme düşkün ama bağımlı olmadığımı farkettim, eşimle mutluyum huzurluyum ailemide istediğim zaman gidip görüyorum siz de gidip gelirsiniz dert etmeyin elbette üzülceksiniz ama kendi yuvanızı da kurmalısınız

Düğün öncesi olan durum normal ayni sehirde de olsanız sonuçta ailenden ayrı bir eve geçiyorsun bi çok bayan yaşamıştır aynı durumu benim eşimde egm de ilk zamanlar benimde çok ağrıma gidiyor du aileden ayrı gurbete gidiyorum diye ama kendi evine kendi duzenine alıştıkça zamanla biraz daha özlem duygusunu bastiriyosun alisirsiniz bu kadar üzülme düğününe odaklan C

Anlatıyorum hemen sinirleniyor neden mutsuz olacagimizi düşünüyorsun diyor. Bana güvenmiyor musunlara getiriyor olayı. İstedigin zaman ailene git ben seni kısıtlamiyorum ki diyo hemen parlayıp çıkıyor. Böyle bi arkadaşla dertlesmek gibi olmuyor

bence bu kadar ailesine düşkün insanlar evliliği çok detaylı düşünmeli. açıkçası erkek olsam ve ailesinden uzak oturduğu için mutsuz bir eşim olsa, o evlilik içerisinde kalmak istemem. belli bir yaştan sonra sürekli aile ile yakın olma isteğini sağlıklı bulmuyorum. herkes kendi hayat düzenini ilerletmek zorunda.

Anlıyorum canım Allah yardımcın olsun

Ne kadar süre sevgililik dönemi geçirdiniz peki? Bence boşuna evham yapıyorsunuz ve nişanlınıza da yazık.. eğer emin değilseniz geç olmadan bu konuyu kendisiyle de konuşun

İşte bu alışma sürecinin bizi yıpratmasindan korkuyorum. Cocuk gibi evde aglama krizlerine girecegime eminim. Kendimi biliyorum keşke boyle olacagimi gecmiste tahmin edebilseydim C

Ben üniversiteyi dışarıda okumam diye ağlayıp sonrasında güle oynaya 4 yıl geçiren ağlayarak dönen biriyim. Yapmam denilen yapılıyor yani :) ailemize bağımlı değil bağlı olalım gerisi hallolur. Kendini boşuna üzme strese sokma. O görevde olunca sen kendine zaman ayırır o yanındayken yapamadığın şeyleri yapar onlara odaklanırsın mesela ne bileyim.. Böyle tatlı ayrılıklar evliliğe daha heyecan katıyor yazmıştı bir defa birisi buraya

Mavim25 Küllin min

Hmm baya da zaman geçmiş ama eminim nişan atsan da çok üzüleceksin bazen kaybedince anlıyoruz da değeri C

Kordon bağın kopmamış hala

Neden bunu istiyorsun ki. Ben ailemden uzağa gideceğim icin pişmanım

Eşimde öyle diyor alışacaksın zamanla diyo ama bilmiyorum onları üzüyorum kendim üzülüyorum off bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Gonderirrrr C

Aynı ben bende seninle aynı eşlerimzde bence çok ısrar ettim zorla ikna ettim düğüne yakın herkeste korku oluyor helede stres içinden çıkamıyacakmışsnz gibi ama nedense tam düğün günü üstümden koca bir yük kalktı hiç kendi düğünüme gidiyormş gibi değldm çok utangaç çekingen biri olmama rağmen çok rahattım hiç stres depresyon yoktu düğün sonraası mutlaka tatil yapın o düşünceyle daha hevesli olursunz ve bende şehir dışındayım ailemden uzak evet aileni ölüyorsun fakat sevdiğinle birliktesim hoş güzel bi duygu evlendkten sonra ailenin yanına bile gitsen biran önce evine gelmek istiyeceksin şu an o kadar normal ki yaşadığın hissettğn resmen şu an ayrılsam pişman olmıyacakmşsn gibi hep ailenle kalmak istyormş gibi hissediyorsun belkide yazacaklarım çok ama uzattm

Yeni bir hayat şehir tanıdığın kimse yok yalnizlik cok zor olacak bence

Valla böyle benim gibi asker polis esleri anlattıkça bi nebze rahatlıyorum

Hah işte en büyük sıkıntım bu cocuk olursa ve mutsuz olursam o çocuğu da yakmak istemiyorum.

İnsallah alisabilirim mutlu olurum ya off

1 sene sevgililik 1 sene de nişanlılık zamanımız oldu

Kendinizi bu stresten uzak tutmaya çalışın. İstiyorsanız bebe yaparsınız zaman onunla vakit geçirirsiniz. Düşünmeye zaman kalmaz M

Az çok huyu bellidir ya eğer baskıcı kısıtlıyıcı bir karakteri varsa evet değişebilir ama benim eşim sevgiliyken de aynıydı. bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Açıkçası ben de aileme çok düşkünüm ama aynı şehirde kalmak hiç istemem. Mutlaka bir sorun çıkıyor ailelere yakın olunca. Sonuçta eşin de senin ailen olacak. Hayırlı bir eş ise ömür boyu yanında kalacak olan o. Eşimde benim gibi düşünüyor. Şahsen ben aileye çok aşırı düşkün biriyle evlenmek istemezdim. Allah nişanlınıza sabır versin T

Benim eşim de askeri personel ve şehir şehir geziyoruz iki ay sonra da tayin durumumuz var iki aileye de uzağız ama eşim sağolsun bir gün demedi ailene gidemezsin nerdeyse bütün kuzenlerimin düğünlerine gittim her yaz annemlere gittim.. önemli olan uzaklık değil önemli olan anlayışlı eş bence.. aileye yakın mutsuz olmaktansa uzak olup mutlu olmayı sectim ben

Bi öğlen annene oturup geleyim veya alışverişe beraber gidelim gibi bi durum yok yapayalnız kalcam ya C

Düğün öncesinde benim gibi seyler yasadiniz mi C

Ailenle arana sadece km olarak mesafe girecek. İlişkiniz ve aile bağlarınız zarar görmeyecek. Sürekli ağlayıp üzülecek bir şey yok. Kimse ailesinden ayrılmamış olsa anneniz kendi annesini bırakıp gelmezdi. Evlilik adı üstünde, kendi evini kuracaksın artık. C

Aynı şehirde olsa ne farkeder ki. Benim annem evlenip bir alt mahalleye gelin gitmiş. Annesine 6 ay yollamamışlar... Dua ette Allah hayırlı insanlarla karşılaştırsın...

Herkesin aile bağları yetistirilme tarzları veya düşünce yapısı bir değil. Ben sizin gibilerden değil beni anlayan birilerinden cevap bekliyorum

Ben kesinlikle düşüncenizde haklı olduğunuzu fakat Allahin biz insanları için bir kader belirleyip ona gore orada demekki daha rahat edicez deyip tevekkül etmemiz gerektiğini düşünüyorum banada herşey laylaylom geliyordu 2 senem doldu gram alışamadım ki eşimi çok seviyorum her konuda destekcimdir burada bir türlü yer edinemedm bir tane akrabam yok ailem yok evlilik kurarken aileye ve kalabalığa düşkün biriyseniz zorlamazsınız asla diyemicem doğrusu. Bu ana kuzusu veya aile bağımlısı olduğunuz anlamına gelmez sadece yeni hinhayat ve hiç tanimadigin ınsanlar. Suan riskin tayini çıksa derhal ailemin yanını tercih ederim. sizi üzmek istemem ama kolay diyemicem ki ben yıllar boyunca okuma hayatında yurtta kalmış biri olarak soyluyorum

Bu üzüntü evleneb herkeste olur aıleden ayrılma ve senı ne bekledıgını bılmıyorsun. Gercekten sehır dısından evlenmek istemiyorsan kararını ver zor bır durum sureklı tasınacaksn. Sureklı streslı bır hayatın olacak. Bunları kaldıramayacaksan hem aılene hemde esıne evlılıgıne zarar verırsın. Ben ıstıyerek sehır dısından evlendım askerı personel esım bazen zorlanıyorum keske benımde duzenım olsaydı resmen modern göcebe hayatı yaşıyorsun. Nısan atabılırsın yasın kucukse. Evlenıp cokta mutlu alabılırsın bu da bır ıhtımal. Hıc denemedıgın bırsey her zaman endıse verır. Kararını ver tarafını sec bu hayat senın dogruları ve yanlıslarıyla verecegın kararda korkun olmasn. Hepsı gelıp gecıcı seyler.

Ne kadar sevsem de ailem üzüldüğü icin soğuyorum

Yok öyle kısıtlama tavrı hic olmadi ama ben korkuyorum yinede

Eşinizi seviyorsanız bazı şeyleri göze alacaksınız. Uzak olmak gerçekten çok zor. Alışırsınız ama herşey zamanla olur. Kendinizi soğutmayın derim yapabileceğinize inanın. Herkez yapabiliyor siz de yapabilirsiniz. Üstelik bu düğün öncesi genel olarak her kadında oluyor evlendikten sonra geçiyor. Benim öyleydi yani

Haklısın kötüyü düşünüp toparlanmam lazim

Bunları göze alarak evlenme kararı vermeliydin ben değilim ama abimin eşi şehir dışından geldi gelin olarak bize de uzak aynı şehirde olmamıza rağmen abim de askeri personel bir gün var bir gün yok evde o başardı ailesine o kadar bağlı olmasına rağmen çünkü çok seviyorlar birbirlerini sen de yaparsin inşallah

İnan bende senin gibiyim keşke ailemden çok uzaklarda yaşasam diyorum hep özleyim istiyorum onları hasret olsun diorum C

Amin aslında mantıklı bi insanim senin bu anlattıklarını kendimde düşünüyorum. Belki yakından biriyle evlenseydim mutlu olmayacaktim diyorum kadere iman ediyorum benimde nasibim böyleymiş diyorum ama duygularıma da engel olamıyorum. Ailemden bu zamana kadar 1 gün bile ayri kalmadım. ama evlendigimde cogu gün ve gece yalniz kalicam evde bi başıma çünkü o görevde olacak M

Hayir esimi seviyorum ama ailemden uzakta mutlu olamayacak gibi hissediyorum dedim

Gönderir neden göndermesin. Ama emin ol bi süre sonra eşin git dese de sen gitmek istemeyeceksin. İnsan evine, eşine alışınca ayrılmak istemiyor Sevdiğin kişiyle evleneceğin için mutlu olman gerekirsen üzülerek geçirme bugunlerını. Ailenle daha güzel vakit geçirmeye bak. C

Bence Eşin haklı daha ne desin ki ne diyebilir? Sen biraz inanmak istemiyorsun sadece. Kendini ona kodlamışsın sanki.. Ben de senin gibiyim, seni şuan çok iyi anlıyorum. Üniversiteden beri birlikte olduğum sevgilim var. Onun her anına şahit oldum. Defalarca çeşitli memurluklara girdi. Elendi. ben hep destekçisi oldum dualar ettim. Son olarak subaylığı kazandı. Benimle gelir misin uzaklara dedi iyi kötü her şeyi her yönü anlattı. Kabul ettim, bu kadar emek bu kadar destek sevgi aşk nasıl bırakılır ki? Gezeriz şehir şehir dedim, napalım hayat bize bunu sunmuş.. Evet çok zor ama onun ekmek kapısı orası, hayatı öyle akacak. Hayatın her alanda bir zorluğu var bize düşen de destek olmak bence. Çünkü çok sevince başka seçenek kalmıyor. Aile konusuna gelince hep düşünüyorum nasıl ayrılırım nasıl bırakıcam diye. Ama kendi kendimi teselli ediyorum kendi kendime akıl veriyorum. Düşünsene ailenin yanındasın, hiç evlenmedin ama onlar bir gün bu dünyadan göçüp gitti.. Ee? Bi başınasın.. Veya ailenin oturduğu arka sokağa evlendin ama şuanki nişanlın kadar ilgi görmüyorsun, seviliyorsun ama eh işte.. Ama "ailene yakınsın" sevdiğinle değer gördüğünle şehir şejir gezmek daha mantıklı değil mi? Ben böyle düşünüyorum en azından. Gelinir, gidilir.. Bunlar dert edilecek şeyler değil inan. Allah hepimize aşk dolu huzur dolu yuvalar versin

Tuhaf değil mi sizce de... sevginizi sorgulamaniz lazım bence.

Mesele uzağa gitmek de değil bence, düğün öncesi illa ki böyle bir hüzün oluyor, ara ara yokluyor insanı, öyle bir an geliyor ki, hiç sebep olmasa bile, o an gelip karşı taraf nişanı atsa, '' oh be '' diyecekmişsin gibi geliyor. Anlık duygu değişimleri, yeni bir hayata başlamak bazen insanı endişelendirebiliyor. Geçici bir durum yani, kafana takma.

Umarım geçer tek temennim o . push ; Miss Bride Supervisor Anneler

Belli bir yasa gelen insanlarin hala ailem de ailem demelerini anlamiyorum. Bu benim ailemi sizin ailenizi sevdiginizden daha az sevdigim anlamina gelmiyor. Bu kadar bagimli olmak iyi birsey degil. Bir noktada kendi hayatiniza baslamaniz gerek. Cok ozlediginizde gelir ziyaret edersiniz. Kuzey kutbuna gitmiyorsunuz, degil mi?

Zaten ileri zamanda bu derece bağımlılığımın olacağını düşünmüyorum. Sadece alışma sürecinde yıpranıp kopmaktan korkuyorum sorunların getirdiği mutsuz evlilikten korkuyorum astrojurnal

Hayır ben yaşamadım aileme çok düşkün çokta hassasım ama çok aşıktım ağır basan eşimdi sevgimdi Mavim25 Küllin min

o zaman nişanlınızla mutlu olacağınıza inanmıyorsunuz. C