Aynı sorun bende de vardı tırnaklarımı ucundaki etleri kopartıyordum. kıpkırmızı oluyordu. çok canım yanıyordu. doktora gittim bana hametan diye bir merhem birde sprey vermişti hatırlamıyorum adını. sprey etleri acı yapıyordu merhemlide olunca ısıramıyordum. zamanla bıraktım. üzerinden nerdeyse 10 yıla yakın zaman geçti. psikojik bişey heralde.. Benim o dönemde bir arkadaşım ölmüştü çok etkilelnmiştim. kendimce sinirimi çıkarıyordum heralde.. hangi bilinçle yaptığımı bilmiyorum ama zamanla aşılabilecek bir şey çabayla beraber tabiki MaviEge DENİZCİM VE BİRİCİK

bırakamıyorum derseniz orda kaybedersiniz önce beyninizde bitirip bidaha yemicem diyeceksiniz bence karar verdiğiniz an iradenizide kullanark yemezsiniza. s.

merhaba herkese benim sıkıntım parmaklarımın kenarlarındaki etleri koparıyorum. bu bende üniversiteye başladığımdan beri var. bitirdim evlendim hala var. bunun için doktora gitmedim. ama parmaklarım hem çok acıyor, hem çok çirkin görünüyor. el ve ayak bakımıma çok önem veririm. manikürümü falan hep kendim yaparım. bantladım parmaklarımı tek tek o da çözüm olmadı. durduğum yerde farkında bile olmuyorum bir elim sürekli diğer elimde. eşim okadar üzülüyor ki. her seferinde bıkmadan uyarıyor. bantlıyor ben çıkarıyorum. psikoloğa git diyeceksiniz. ama askeri hastanemizde psikolog yok, dışarıdada şuan gidemem, hastanede psikiyatris var ilaç kullanmak istemiyorum. var mı bir önerisi olan

Tırnaklarımı yedikten sonra yapcak bişi bulamazsam etlerini yemeye başlıyorum ben de. Özellikle banyodan çıktıktan sonra çok çirkin gözüküyor benneyaptımki Ama ne yazık ki bir çaresini bulamadım. Bir ara bırakmıştım. O zaman hep şeker alıyordum, elim ağzıma gittiğinde şeker yiyordum hemen ağzım boş kalmasın diye ama uzun soluklu işime yaramadı :1no2: Nadas

İçerik nedeniyle konunuz &#8220;EL VE AYAK BAKIMI &#8220;bölümüne taşınmıştır Editör arkadaşımın da bilgisine KalenderMesrepim

ya ben çocukluğumdan beri yapıyorum bunu. önce bir güzel tırnaklarını yiyorum, aslında benimkine yenmek denmez baya makasla kısaltıyomuş gibi dişlerimle kısaltıyorum uygun uzunlukta bırakıyorum, sonra da özellikle baş parmağım olmak üzere parmaklarımın kenarlarındaki etlere dadanıyorum. bir de kalkan eti koparamadığım zaman çok sinirleniyorum resmen inada bindiriyorum sonrasında acıdan kıvransam da koparıyorum onu. ama şöyle bir çare buldum, her an yanımda et makası taşıyorum kalkan bi et varsa hemen kesiyorum makasla yememek için. yine de kesin çözüm değil. heralde irade meselesi, gerçekten yapmıycam dediğim zaman karar verdiğim zaman çok güzel dayanabiliyorum ama en ufak bi stres anında dön başa... mlkhkn

bende bır ara kaptırmıstım kendımı ama parmaklarıma acı bıber surdum hem elım sızladı hem agzım unutturdum kendıme sımdı hıc bısey kalmadı