Ailem sonunda evde kedi beslememe izin verdi, yazlıkta özgür takılan bir kedim var, istediği gibi girer çıkar, avlanır biz yokken de komşulara gider, onu nu evime getiremiyorum çünkü özgürlüğüne çok düşkün evde yaşamayı sevmiyor. Şimdi yıl içinde yaşadığım evde beslemek için yavru bir chinchilla almaya karar verdim. Veterinerlerden falan soruşturuyorum sahiplendirmek isteyen varsa seve seve alırım. Annesini babasını görmek ve en azından hayvansever birilerinin elinden çıktığını bilmek için sahiplenmek istiyorum, gözü dönmüş petshopçulara destek olmak istemiyorum. Sizde veya çevrenizde bu şekilde alabileceğim bir kedicik varsa sahiplenmeyi çok isterim

Hayvanseverseniz ve petshopların kirli ticaretine ortak olmak istemiyorsanız, cins kedi arayşına girmek yerine sokaktan muhtaç bir yavru sahiplenebilirsiniz. Hem bu soğuklarda bir can kurtarmış olursunuz hem de "hayvansever" kelimesi askıda kalmamış olur. Annesini babasını görmek-ne kadar cins olduğundan emin olmak demek. Az cinsse sahiplenmeyecek misiniz? Sokakta yüzlerce aç susuz muhtaç hayvan varken cins kedi arayıp seceresini araştırmak bana pek hayvansever tavrı gibi gelmedi. Lyre

1999 depremi sıralarında sokakta bir yavru kedi bulmuştuk, annesi ölmüş.. avuç içim kadardı, minicik.. Cinsini bilmezdim. Aldık onu.. evde temizlemek için, suya bıraktım kıpırdamadan durdu.. birazcık yıkadım, fön makinesiyle kuruttum, tüyleri kabardı pamuk gibi oldu ama o kadar çelimsizdi ki adını "çıtır" koydum.. Sonradan veteriner söyledi tekir dedi.. aşıları yapıldı ev kedisi oldu. Ama hayat arkadaşım olmuştu. O sahipsiz sokak kedisi evde nereye gitsem peşimde.. Okuldan geldiğimde kapıda hazırol da beni bekliyor bulurdum.. Müthişti.. Cinsi falan boş verin, sokaktan kedi almayı düşünün derim :)