ZİLLER ÇALACAK Zil çalacak... Sizler derslere gireceksiniz bir bir Zil çalacak, ziller çalacak benim için, Duyacağım evlerden, kırlardan, denizlerden; Ta içimden birisi gidecek uça ese... Ama ben, ben artık gidemeyeceğim. Zil çalacak... Siz geminize, treninize gireceksiniz bir bir Zil çalacak, ziller çalacak benim için, Duyacağım iskelelerden, istasyonlardan bütün; Ta içimden birisi koşacak ardınızdan... Ama ben, ben artık gelemeyeceğim. Sonra bir gün bir zil çalacak yine Hiç kimseler kimsecikler duymayacak, Ne sınıflar, ne iskeleler, ne istasyonlar, ne siz... Ta içimden birisi kalacak oralarda Ben gideceğim. Zeki Ömer DEFNE KÖY ÖĞRETMENİ Ben bir köy öğretmeniyim, Anlımda ışık, Gözlerimde nur... Alıp götürmeyin beni şehirleri Götürmeyin ne olur. Bir köy öğretmeniyim, Katıksız duygular içinde yaşarım. Çıplak ayaklar basar yüreğime, Onları tutar, okşarım. Bir köy öğretmeniyim, Çaresizlik ekmeğim, keder gözyaşım, Umut ve sevgiyim çarpan kalplerde, Dağlardan daha çok yücedir başım. Ben bir köy öğretmeniyim, Evlerde motif, dillerde destan Gölgesi düşer ay-yıldızın üstümüze, Ve gönüllerde büyür vatan... Göktürk Mehmet UYTUN

ÖĞRETMENİM Köyde, kentte, bucakta Uygarlık yolunda İyilik, güzellik için YARIŞTASIN Adın dillerde, sevgin gönüllerde Elinde hiç sönmeyen bir mum Zifiri karanlıklarla SAVAŞTASIN Vatan denen yuvada Atatürk'ün yolunda Birlik, beraberlik için BAŞTASIN Tohumlar ekersin insanlık bahçesine; Fidan olur, ağaç olur, Meyve verir KIVANÇTASIN Anadolu'nun uzak yerlerinde, Güçlükler içinde, Çok şeyler beklemeden UĞRAŞTASIN F. Ceren DAYANGAÇ SENİNLE HER MEVSİM BAHAR ÖĞRETMENİM Bir gün dersem ki, ben öğretmenim Kalemimin mürekkebi alın terindir. Vedalaşıp gidersem öğretmenim Unutmayı unuturum da, unutmadığım Kalbimdeki en güzel yerindir. Bir gün adımı soranda çocuklarım Kendimden önce senin adını söylerim Solmadan açabiliyorsa köpre tomurcuk, Uğrunda harcanır boncuk boncuk, Yine de bitmez öğretmenim var derim Güllerin güzelliğini göstermeden önce Gülşenin vurulduğu tebessümünü anlatırım Her zil çalışında önce sen gelirsin aklıma Senden incecik bir ışık gelir şiir şiir Ben susarım, yine sen konuşursun gönlünce. Bir gün dersem ki ben öğretmenim Sen güneş kadar uzakta bile olsan Her bakışımda gülümseyişini görürüm Işıksız açmazmış çiçek, gelmezmiş bahar İnan seninle her mevsim bahar öğretmenim. Yılmaz İMANLIK

DÜNYANIN BÜTÜN ÇİÇEKLERİ Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum. Bütün çiçekleri getirin buraya. Öğrencilerimi getirin buraya, getirin buraya, Kaya diplerinde açmış çiçeklere benzer Bütün köy çocuklarını getirin buraya. Son bir ders vereceğim onlara. Son şarkımı söyleyeceğim, Getirin, getirin... Ve sonra öleceğim. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum, Kır ve dağ çiçeklerini istiyorum, Kaderleri bana benzeyen, Yalnızlıkta açarlar, kimse bilmez onları, Geniş ovalarda kaybolur kokuları... Yurdumun sevgili ve adsız çiçekleri, Hepinizi, hepinizi istiyorum, gelin, görün beni, Toprağı nasıl örterseniz öylece örtün beni. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum, Afyon ovasında açan haşhaş çiçeklerini, Bacımın suladığı fesleğenleri, Köy çiçeklerinin hepsini, hepsini, Avluların pembe entarili hatmisini, Çoban yastığını, peygamber çiçeğini de unutmayın, Aman Isparta güllerini de unutmayın, Hepsini, hepsini bir anda koklamak istiyorum. Getirin, dünyanın bütün çiçeklerini istiyorum. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum, Ben köy öğretmeniyim, bir bahçıvanım, Ben bir bahçe suluyorum gönlümde, Kimse bilmez, kimse anlamaz dilimden Ne güller fışkırır çilelerimden, Kandır, hayattır, emektir benim güllerim, Korkmadım, korkmuyorum ölümden, Siz çiçek getirin yalnız, çiçek getirin. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum, Baharda Polatlı kırlarında açan, Güz geldi mi Kop dağına göçen, Yürükler yaylasında, Toroslarda eğleşen, Muş ovasından, ağrı eteğinden, Gücenmesin, bütün yurt bahçelerinden Çiçek getirin, örtün beni, Eğin türkülerinin içine gömün beni. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum. En güzellerini saymadım çiçeklerin, Çocukları, öğrencilerimi istiyorum, Yalnız ve çileli hayatımın çiçeklerini, Köy okullarında açan gizli ve sessiz, O bakımsız ama kokusu eşşiz çiçek, Kimse bilmeyecek seni, seni kimse bilmeyecek Seni, beni yalnızlık örtecek, yalnızlık örtecek Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum. Ben mezarsız yaşamayı diliyorum, Ölmemek istiyorum, yaşamak istiyorum, Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın, Tarümar olmasın istiyorum, perişan olmasın, Beni bilse bilse çiçekler bilir dostlarım, Niçin yaşadığımı ben onlara söyledim, Çiçeklerde açar benim gizli arzularım. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum. Okulun duvarı çöktü, altında kaldım, Ama ben dünya üstündeyim, toprakta, Yaz kış bir şey söyleyen sonsuz toprakta, LÇile çektim, yalnız kaldım, ama yaşadım, Bilir bunu bahçeler, kayalar, köyler bilir. Şimdi sustum, örtün beni, yatırın buraya. Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya. Ceyhun Atıf KANSU

Bütün öğretmenlerimizin, Öğretmenler Günü kutlu olsun. BAŞÖĞRETMENİM Atatürk benim, Başöğretmenim. Ne öğrendimse Ondan öğrendim. Yenilikleri Hep o düşünmüş Milleti için, Ağlamış, gülmüş Çocuk kalbimle, İlk onu sevdim. Atatürk benim Başöğretmenim Tarık ORHAN BEN ÖĞRETMENİM Şanlı bayrağımı görünce Okulumun gönderinde, Daha bir başka çarpar yüreğim. Her sabah açtığım kapının Bilgiye, sevgiye, doğruluğa açıldığını Çok iyi bilirim. Gelecek yetiştiririm, geleceğim için Çünkü; Ben öğretmenim Yeni nesil benim eserim! Murat ŞENGÖNÜL BENİ DE GÖTÜR AYDINLIĞINA Öğretmenim İsrafil TURAN'a İçimde ufkuma çizdiğin dağlar, Adına gül gibi uzanıyorum... Her çığlık kahrın önünde ağlar, Seni yüreğimle selamlıyorum. Nasıl gizler yüreğini bir çocuk, Islak yorganının karanlığına? Sığmaz düşlerime bu koca boşluk, Al beni de götür aydınlığına... Ziller çalsın, yine sen dağları çiz, Sevginin rengine boya suları. Kucaklasın hasretimi bu deniz, Büyüsün ellerinde güneşin yolcuları. Bütün yıldızları sersem geceye, Bütün çocuklara seni anlatsam, Adın sığmaz kurduğum her tümceye, Kıyametler kopar seni unutsam. Nuri PEKÖZ