şimdi anlatacagım konuyu ister inanın ister inanmayın ama başımda geçmiş iz bırakan konu... takdir sizde olsun.. ben izmirde dine yakın bir cemaatte okudum... okulum bittigin de Ögrenci kardelşere bir nevi rehberlik yaptım... yurtta 2 hoca idik hergün birimiz 24 saat nÖbetci olurdu... hertürlü konuyu istşare edip yardımcı olurduk... bir gün bir Ögrencim benim nÖbetlerim de yatagın da kalkıp üst kata balkon kısmına gidiyor... ilk günler dedim belki lavabo veya ihtiyacını karşılamaya gidiyor... bende Öbür hocaya sordum bu Ögrenci senin gece nÖbetetlrin de üst kata çıkıyormu... hayır dedi... oda oda geziyorum ama hiç gÖrmedim... nedense benim nÖbetim de bÖyle oluyor... bende kalktıgı saatte takip ettim üstt katı kapatttım anahtar bende... baktım çıktı bende yavaşça gidiyorum arkasın da... üstt kata çıktı ben orayı yani üst katın bütün kapılarını kilitlemişitim.. çocuk giderken baktım kapı açıldı ... bende arkasın da gittim baktım camdan biriyle dertleşiyor... dertleştigi kişi hiç gÖremiyorum sadce bir duman vardı sigara dumanı gibi duman ise koku falan hiç yoktu... düşündüm yahu bu kÖtü aloışkanlıgını gÖremdim iyi bir çocuk ta... ama o duman habire oynuyordu yerinde çocukta acaip konuşuyordu onula... yahu insan gÖremdim orda... çocuk dedi ona cumaali hoca nÖbetci gecleri uyumaz şüpheye düşer sonra hesabını veremem.. bunu duydum... ayrılık vakti geldgin de o duman hem Önün de hemde arkasın da geliyordu en son dedgi şu kapıyı gine arkadan kilitle dedi... bende odada kaldım karanlıktı... anahtarlarım da aşagda idi çocuk gitti tam gidecektim aşagıya... baktım o dumanlar yukarı çıkıyordu hemen içeri saklandım kapılar kiltlendi ama yine insan yoktu... balkon da bir saat durdular ama ben içim cızzzzzzzzz ediyordu... aşgıyada inemiyorum kapı kapalı... baktım kayboldu dumanlar bende hemen yangınmerdivende aşagıya indim sabah namazına kadar o yagmurda kaldım... sabah oldu artık şok oldum çocugu gÖrüyorum uzaklaşıyorum yanaşıyor bana ben uzak oluoyrum artık bir korku sardı bende yolda gÖrdüğüm de yolumu degişitiriyordum sırfff gÖrmemek için bir gün hocam siz seviyorum neden çok uzaksın bana... korktum cvb vermeye ama dedim ona falan saatte orda ne işin vardı kimle konuşuyordun... bana verdgi cevap çok mantıklı hazır cevap idi şu beni nasıl ne şekilde ve hangi elbisemle gÖrdünüz? bir baktım dumanlar yine geldi hem onla konuşuyor hem benle... yüregim koptu... dumanı gÖrürümez kaçtım ordan artık çocugu gÖrmek bile cesaretim yoktu... çocuk diyor bana o sordugu soruların cevaplarını isitiyor... uyardım onu yapma bÖyle... başka zaman yine nÖbe tim de bÖyle oıldu yine takip ettim bir yakalandım... çocuk artık korktu bende... ama yine konuşuyoırdu o dumanlarla ben kalktım dumana yumruk attım ama varya elim incindi sanki elim araba ezmiş gibi oldu... benim telofunum vardı onda beni arar o suruların cvb larını isityor... hattımı degişitiridim ama evi arıyor hala sürüyor bu şeyy... inan nın ki çocuk artık gÖzümde sanki azrail oldu... SuLtan42

:1shok: :1shok: :1shok: eyvahedigeldismile mors

aynennn SuLtan42