yine bir pazar sabahı... herkez evinde ailecek pazar kahvaltısı yapma derdinde... annem aklıma geliyor birden. patatesler kızarıyor ama biz uyanmayalım diye sessiz sedasız. -anne niye kaldırmıyorsun, diyorum. - bi dahakine sen yaparsın, diyor. ama hiç bir dahakini yapma sansım olmuyor. gidip ablamı kaldırıyorum... ve bugün en çok annemi özlüyorum. hasta yatağımdan kalkınca gülen gözler yerine boç duvarları buluyorum. ama yine telefon çalıyor annem günaydın meleğim diyor. hastayım hiç olmadığım kadar... ayakta duracak halim yok ama anneme iyiyim yalanları atıyorum... o beni güldürmeye çalısıyor aramızdaki 1000km nın anlamsızlığını bir daha ispatlıyor. şimdi usul usul çalan eski bir melodi, üzerimde yalnızlığım, tabakta kızarmış patatesler... annemi özlüyoruz... alinti