IF yani "aralıklı oruç" kısaltması. Hem forumda çokça konusu var, hem de internette. Attığım video if ile alakalı değil ama sürdürülebilirlik ile alakalı. Diyetin dönemsel olmaması için önemli doneler veriyor. Motive olma konusunda bana oldukça faydası olmuştu bu videonun ve komple kanalın. Genel olarak sağlıklı beslenme konusunda bilgilendirici içerikler var. İlgiliyseniz abone olun mutlaka.

Slm yeni katildimda

Merhaba hanımlar tekrardan. Artık buraların yolunu unuttum resmen Şaka bir yana da, gerçekten de, doktorun yaptığı diyet listesini uygulamaya başladığımdan bu yana 1 ay geçti. Ve dün doktora gittim. Bilin bakalım ne oldu? Tam tamına 6 kilo vermişim, hem de 1 ayda Hatta öyle ki doktor, inanamayıp bir daha tarttı. Gene aynı çıktı sonuç. Yani artık bundan böyle 99 kilo bir kardeşinizim Tabii bunun öncesindeki birkaç gün dondurma yediğimi ve az su içtiğimi de hesaba katarsak, gayet iyi bir gelişme olduğunu düşünüyorum.

Bugune kadar 100 kere diyet yapmisimdir. 10 kilo verdim biraktim 15 aldim, 5 kilo verdim biraktim 10 kilo aldim. Kartopu gibi buyudu. Simdi 25 gundur diyetteyim ve birakmaya asla niyetim yok. Cunku bugune kadar durumun ciddiyetini hic anlamamisim. Artik suslenmek icin degil ortunmek icin giyinmeye baslayinca, kendimi kilom yuzunden eve kapatinca, ozguvenim eksilerde olunca burdan donusu yok artik dedim. Daha sayabilecegim bir suru dezavantaj. Giden yillarim, mis gibi giyinip ortalarda salinacagima ben gobegimi kapatmaya calistim. Begendigim seyleri degil beni sozde daha zayif gosterecek seyleri sectim ve giydim. Artik yeter dedim. 25 gundur diyetteyim, inan ki hic kolay degil evet, sabahlari tatli krizlerinden agliyorum. Ama birakirsam yine ayni seyler olacak o yedigim tatli beni mutlu etmeyecek. E neden yiyim ki? Artik mutlu olacagim seyleri yapmaya karar verdim. Bunca yil diledigimce yedim, bi faydasini gormedim. Simdi hayatimin 4-5 ayi sevmedigim seyleri yiyerek geciricem ve omrumun sonuna kadar mutlu olucam. Koca bi omurde 4-5 ay dedigin nedir ki? Basaramicam diye dusundugum olmuyor mu, oluyor hem de surekli. Ama pes etmiyorum. İnstagramda belki 60 tane diyet hesabi takip ediyorum. Kimler kimler zayiflamis yahu ben mi yapamicam? Bugune kadar hayatimda her seyi basardim, kill vermek haric. Bu kadar iradesiz igrenc biri miyim ben? Bunu kendime yakistiramadigim icin butun cabam. Sana tavsiyem surekli basarmis kisilerin hikayelerini oku. Eksi sozlukte instagramda surekli kilo verdim, zayifliyorum vb anahtar kelimeleri arat ve oku, fotograflarina bak. Benim en buyuk motivasyonum bu. Yapabilirsin, yapabiliriz. Cok gencsin pes etmek sana yakisir mi? Lutfen bu yolda devam et. Her gun gozlerini kapat ve kendini zayif bi halde istedigin kiyafetler icinde hayal et. Ondan sonra sen birakmak istemeyeceksin zaten.

Diyet yaparken yaňinda birinin olmasi gerçekten önemli ben diyete başladım kardesim benden sonra başladı ben bırakma noktasina kadar geldim iş saatlerinin belirsizliği yüzünden ama bana motivasyon oldu bırakmadım gerekirse ayda 1 vereyim 4 vereyim yinede bırakmam çünkü sonucu çok güzel oluyor 85,9 başladım şimdi 78,0 düştüm bu ufacık fark bile motive olmama yetiyor

merhaba, bende okudum postunuzu ve sizi tebrik ediyorum. bu azimle başaracaksınız. bende kendimce diyet yapıyorum 1.70 boy 83 kilo ile başladım ve 1,5 ayda 7 kilo verdim. herşey gönlünüzce olsun

Yaz basında kisin verdiğim kiloları geri aldım sonra tekrar yapmam gerek diye başladım yapamadim hep hüsran aynen dediğin gibi makyaj yapmak güzel giyinmek saçımi fonlemek hiçbişey icimden gelmiyordu. O kadar acınacak haldrydim ki annem alelacele bir elbise dikti bir günde tüm yaz o formayi giydim. Sonra oğlumun doğumgününde çok şık giydim makyaj yaptım vs gelenler aa ne hoş olmuşsun dedi vs bi arkadaşım bisürü foti cekti igde paylaştı aman yarabbim ayı gibiyim bu ben olamam dedim tüm moral gitti akabinde akşam oğlumla oturuken anne karnında bebek mi var diye karnıma vurdu ben de yeter dedim. Hemen ertesi gün yürüyüşe başladım bir hafta yürüdüm yediklerime dikkat ettim bi arkadaşım bana katildi kilo sorunu yok fotomuzu cekti spor aletindeyken bi baktım pesss ben de az biraz toparladım sanıyorum olamaz dedim. Foto makyaj yasak bir süre kendime izin vereceğim ve bunları unutacağım hedefim 2 ay dedim iki ayda fazla kilomu atacağım esas hedefime koşacağım dedim. Bir asıldım haftanın 7 günü spor. 4u yürüyüş 3u eliptik bisiklet. Zencefil zerdeçal yeşilçay karışımı ekmek glüten yok protein ağırlıklı sebze ağırlıklı yemek var. Almam gereken kaloriden azini aldım. Canım tatlı cekti muzu dilimledim buzdolabı poşetine kakao ve tarçınla karışım yapıp salladım yedim. Tarcini hayatımda herseyde kullanır oldum şeker isteğini bastırdı. Evet yoruldum evet halsiz kaldım akşam atıştırmayı çok seviyorum akşamları bu yüzden erken yattım uyudum. Alyansim olmuyordu hayır genisletmicem ben kilo verip o alyansı takicam dedim. Banyoya girerken vücudumu görünce evet şuan böyle ama zaman sadece iki ay hepsi toparlanacak bi acelem yok dedim. Aklıma girmek istediğim kotu getirdim. Yılmadım hava karliydi yürüdüm 1 turdan sonra zaten isiniyosun. Iki aydan sonra 9 kilo gitti yani tamam benim aşırı kilo sorunum olmadı ama 154 boy 66 kilo fazlaydı tam 9 kilo gitti. Şu iki gündür kaçamağın alasını yaptım dün spor yapmadım moralim bozuktu gücüm yoktu bugün yedim içtim neyse dedim en sonunda kalk bu emeğe yazik hiçbişey olmadı birakmadigini göster dedim 1 buçuk saat eliptik spor yaptim en azından yediğim bisküvileri yaktım. Yani diyeceğim o ki kaçamak yaptım battı balık yan gider diye bişey yok. Bir öğün dikkat et 1 saatse sporu 1.5 saat yap toparla. Birkereden bisey olmaz ama olmaz diye de o bikereleri hep yapma. Hedefe kitlen vücudun bunu hakediyor mu sen bu genç yaşında kendini bu vücuda layık görebiliyor musun. En güzel cağ giy süslen gez dolaş yazik değil mi. Kimsenin desteğine ihtiyacın yok sen kendine inan yeter. Moralini bozma biyerden başla. Ekmek makarna pirinç yok akşam 6 dan sonra yemek yok yeşilçay spor sebze proteinli beslenme şekliyle devam ediyorum. Şuan zayıfım ama yetmez benim hedefim 50 olmak ve şubat ortasinda gidecek kalanlar eminim kararliyim çünkü istiyorum. Bu arada instagramda çok güzel sayfalar var motivasyon veren takip edebilirsin hesabın varsa. Ek not daha 9 kilo gider gitmez aylardır bakmadığım saçımı boyattim kestirdim kas göz ne varsa bakima girdim hep foto çekiyorum kendimle baristim geçen sosyete pazarında teyzenin biri şu kazak güzelmiş kızım sen zayıfsın sana yakışır dedi şu bile mutlu olmaya yeter.

Çok haklısınız. Teşekkür ederim öneriniz için... Aslında önceden annem bana çok yardımcı oluyordu kilo vermemde. Hatta bir ara 80li kilolara kadar gelmiştim... ancak sonra annem, bağırsaklarından ağır bir ameliyat geçirdiği için artık kendi canı ile uğraşıyor, deyim yerindeyse. Benimle de pek ilgilenemiyor haliyle... Bende tek başıma kaldım ve kilolarımı tekrar aldım... ve malum, kendi motivasyonumu kendim kendim yaratmak zorundayım bundan boyle. Çevremde pek yakın arkadaşım yok. Olanları da zaten zayıf... "Peki ya arkadaşın yok mu?" Sorusuna da cevap vermiş oldum böylece.

Merhaba dostlar. Uzun zamandır buraya girmiyordum, girsem bile çok uzun kalmıyordum veya başka topiklerde takılıyordum. Dolayısıyla bu post'a yazmak da şimdi aklıma geldi. Geçen hafta gene bir diyetisyene gittim. Beni tarttı, ve 2 kg daha gittigini öğrendim hedefe adım adım yaklaşmak da nasıl mutlu ediyormuş insanı... 95,5 kg oldum böylece Yürüyüşe; yağmur, soğuk vb. Havadan veya başka bir durumdan kaynaklı bir sıkıntı olmadığı müddetçe devam etmeye gayret ediyorum. Çoğunlukla 7000 adım ve üstü atmaya gayret ediyorum. Şu birkaç hafta içinde 7000 adımın altına düştüğüm bir elin parmaklarını belki de geçmemiştir... Çoğunlukla 10.000-12.000 adım arasında gidip geliyorum... En kısa zamanda fitness'a geri yazılmak en büyük arzum. Normalde evde egzersiz yapabilen bir insan olmadığım için, böyle disipline bir spor kursuna ihtiyaç duyuyorum, ancak şu anda bazı durumlar sebebi ile bu, biraz zor. Evde egzersiz yapamıyorum çünkü pek bir disiplinim yok. Şimdi diyeceksiniz, "ama kilo veriyorsun nasıl disiplinin yok" diye. Kendi yaptığım spor benim psikolojik durumumdan etkilenmeye çok müsait. Ama fitness kursuna gidersem, dışarıdan bir unsur beni zorlayacak. Bu da gitmeme vesile olacak. Neyse, diyetisyene geri dönelim. Doktor bana gelişmemden memnun kaldığını, beni en kısa zamanda 15 kg verenler listesine almak istediğini belirtti "kendine nazar değdirtme" diye de ekledi. Bir baktım, 15 kg verenler listesinde sadece 1-2 kişi var bunun nedenini ise doktor şöyle açıkladı : "10 kg'dan sonra bazen hastalar, bir duraksama dönemine girmek isteyebiliyor veya vermek istedikleri kiloya ulaşmış oluyorlar. Ama seni bu konuda azimli görüyorum." Bu cümleler de beni mutlu etti haliyle. Doğal olarak Her diyetisyene gittiğimde de soruyorum aklıma takılanları. Mesela "İskender yersen nasıl telafi ederim, hamburger yersem nasıl telafi ederim" vb. Sorular. O da yenen her şeyin içeriğine bakmami söylüyor. Mesela iskenderde kaç gr et var, ve bu, bir öğünde yemen gereken et miktarının ne kadarını kapsıyor. Kapsadığı miktarı bir sonraki öğünde yemiyorum Biliyor musunuz, bu hafta uzun bir zamandan sonra ilk defa puding yedim hem de doktorum da izin verdi o da şöyle oldu, bir ara öğün listesi istemiştim doktordan. Bir de kahvaltı listesi. Listeye bir baktım, puding var, "küçük bir kase yiyebilirsin gece öğününün yerine" dedi doktor hanım, ben de durmadım, 1-2 gün geçince yeme fırsatı yakaladim İşte böyle hanimlar... En kısa zamanda hedefledigim kiloya ulaşıp istedigim şeyleri ÖLÇÜSÜNDE yiyebileceğim, istediğim kiyafetleri giyebilecegim günleri sabırsızlıkla bekliyorum.

Merhaba. Gerçekten çok incesiniz Neden olmasın Ama ben genelde biraz meşgul oluyorum ve çok sık KK'ne giremiyorum haberiniz olsun Bu arada, hastalığınızın seyri ne durumda? İlaçlarınızı düzenli kullanıyor musunuz? Bilirsiniz, bipolar bozukluk ilaçsız geçmeyen önemli hastalıklardan yalnızca bir tanesi...

Asla vazgeçme.. çünkü her vazgeçtiğinde tekrar başa döneceksin. Ben de artık düzenli besleniyorum çünkü hedefim 9 kilo daha vermek.. Yapıcaz çünkü çook güçlüyüz

Ölçülü yemeyi, sonrasında da spor ve/veya bol yürüyüş ile telafi etmeyi denediniz mi/deniyor musunuz? Böyle yaparsanız çok rahat kilo verebilirsiniz bence Ben de önceden sizin gibiydim... Sonrasında ise diyetisyene gittim ve doğru beslenmeyi ve hayatın bu yiyeceklerden ibaret olmadığını öğrendim... tabii ki bazen kendimizi kaptırıp yemeklere, tatlılara saldırabiliyoruz. Ama sonrasında daha az yiyerek, veya yemeyi ölçüsünde tutup sonrasında bol spor yaparak telafi etmek de mümkün. Kendinize ızdırap çektirerek daha fazla demoralize etmeyin kendinizi. Böyle olumsuz bir tavırla asla zayiflayamazsiniz. Bu topikte yazdığım tüm mesajlari, gönderileri okumanızı öneriyorum. Bendeki değişim umarım size ilham verir...

ben motive olamıyorum arkadaşlar; tam motive olacakken evren bana bir yerlerden ya tatlı ya da tuzlu gönderiyor; örneğin bugün bir komşumuz tavuk göğsü yapmış, üzeri fıstıklı, tadı hala damakta... baklava da yapmış onu da yedim bir güzel. dayağı hak ediyor muyum evet.

Onceden eve genelde tatlı vs alan da ben olduğum icin onlar da benden alıştılar haliyle Bir de sizde var mı bilmiyorum ama bende mesela tabakta yemek kalsa, yiyemesem bile 'aaa bak çöpe gitmesin günah' zihniyeti var. Aslında farkında olmadan en büyük kötülüğü kendimize yapıyoruz o sizin benim başkalarının 'yemedigi artıkları yiyerek'... Dediklerinizde hakli olduğunuzu vurgulamadan sözlerimi bitirmeyeceğim, maalesef ki kimseden yardım beklememek gerekiyor zira güç içimizde. Kimse biz istemeden bizim için kilo veremez...

Merhaba. İlginiz için oncelikle çok teşekkür ediyorum. Neredeyse aradan 1-2 aylık bir zaman geçti son mesajımdan bu yana. Doğrusunu söylemek gerekirse şu an itibari ile çok az kilo verebildim. Yani 110 kg dan 106'ya falan dusebildim 1-2 ay içinde... O da çok sık pilav ve makarna tüketmemden mütevellit... Bir onu kesemedim, şekersiz yaşama bile bir yere kadar tahammül edebiliyor iken evde sirf "laf olsun diye" pilav ve makarna tuketimimi engelleyemiyorum yeri geliyor da. Arada bir yemesem bile, aç kalma korkusu gene başıma bela olmuş gibi. Elimden geldiğince yürüyorum, evde vs spor yapmaya gayret ediyorum ve bu sayede 4 kg verebildim. Ama şu yemek meselesini de halletsem, demek ki daha da fazla verebilecekmişim, ona üzülüyorum. Ama şöyle de bir şey var, genelde kızgınlık, üzüntü, depresif ruh hali veya tam tersine sevinince kendine ödül koyma gibi durumlarda böyle şekerli, hamurlu vb. Gıdalar tükettiğimi farkettim. Yani yukarıda bir hanimefendinin yazdığı gibi durumum duygusal açlık. Ümraniye'de oturuyorum, ve mümkün olan en kısa zamanda Ümraniyedeki bir sağlık merkezine gidip, psikoloğu sormayı ve diyetisyen icin randevu almayı planlıyorum, bu böyle olmayacak yoksa.

Ben de benim hikayemi anlatayım; Çocukluktan itibaren hep kiloluydum. Hiç zayıf olmak nasıl bir duygu bilmiyorum. Tüm hayatımı kilolu olarak geçirip tüm özel günleri berbat yaşayıp birçok duyguyu tadamayarak 24 yıl geçmişti. 24 yıl boyunca hep bekleyerek geçmişti. Sonra okulu bitirmiş stajı da tamamlayıp memlekete dönmüştüm. sınavlara hazırlanmak için. ve bu süreçte artık sağlıklı beslenmeye başlamaya karar vermiştim. ve porsiyon kontrolü yapmaya. kilo verir miyim vermez miyim bilmiyordum, nasıl olur bilmiyordum. her gün internette araştırma yapıyordum. böyle böyle 1 yıl geçmişti ve ben 1 yılın sonunda 20 kilo vermiştim. kimilerine az gelebilir ama ben kendimi kasmadan, germeden, sağlıklı beslenip spor yapıp yavaş yavaş vermiştim bu kiloyu. ama sıkıntı şu ki bu noktada atamam oldu ve yeni şehir yeni düzen her şeyi alt üst etti. birazını geri aldım. sonra alıp verme süreci başladı. bir türlü yeterince zayıf olamıyordum. durumu takıntı haline getirdim. ve illa 60 kilo olmam gerek. şimdi 69 kiloyum, yine diyetteyim. amacım kilo vermek tabi ki ama asıl amacım verdiğim kiloyu korumayı öğrenmek. çünkü kilo vermek zor değil korumak zor. Sana tavsiyem kendine karşı dürüst ol. bahaneleri bırak. arada takılıp düşsen de ayağa kalk. arada yapılan hatalar değil gittiğin yol önemli olan. sen yola düş, o yolda ilerle, bazen karşına zorluk çıksa da sabret. sabrettiğinde sonuç almaya başlayacak ve daha çok motive olacaksın. ama asıl kabul etmen gereken bunun uzun bir süreç olduğu ve kendini baştan aşağı değiştirmen gerektiğin. bundan sonra eski sen olmayacak ve eski alışkanlıklarını yapmayacaksın. diyet bitse de bitmese de. bunu kabul ettiğinde sürenin bir önemi olmayacak çünkü bundan sonra böyle olmak zorunda olduğunu kabul edeceksin. Çok uzattım, umarım yardımı dokunur.

Güzel bir motivasyon taktigi verdiniz. Çok teşekkür ederim... Ama yukarıda melinda ya cevap olarak da yazdığım gibi, annem daha önce her şeyimde yardımcı olduğu için şimdi içimde bir korku oluştu deyim yerindeyse. Onu nasıl yenebilirim? (Annem eskisi gibi yardımcı olamıyor, çünkü ağır bir ameliyat geçirdi yaklaşık 2 sene önce ve hala onun etkileri ile uğraşıyor.) Ve ben daha önce diyet yapmama rağmen 3 gün sürüyor diyet sürem en fazla... Ve çevremde benim gibi kilolu başka birileri de yok, arkadaş olarak...

Merhabalar tekrardan. Sanırım bu post, konu sıralaması açısından biraz gerilerde kaldığı için kimse artık yorum yapmıyor... Olsun. Ben gene de buradan gelismeleri paylaşacağım sizlerle. Ki birilerine ilham olabileyim... Birilerinin hayatını değiştirmekte vesile olabileyim... En son size 99 kilo olduğumdan bahsetmiştim. Geçen hafta doktora gittiğimde gene kilo verdiğimi sizlere söyleyeyim öncelikle. Ama sadece 1,5 kilo... Çünkü önceki haftanın sonuna doğru Ankara'ya gitmiştik babamla, ve dolayısıyla sağlıklı şeyler bulma alternatifim pek yoktu babamla birlikteyken... Bir üç dört gün kaldık Ankara'da... Elimden geldiğince bol bol yürümeye ve az yemeye çalıştım. Ama köfte ve tost yemekten kaçamadım... İstanbul'a gelir gelmez zaten normalde yediğimden de az yemeye ve bol yürümeye çalıştım. İstanbul'a geldiğim günden bir sonraki gün de diyetisyene gittim zaten... Ama yine de, tüm bunlara rağmen 1.5 kilo vermeyi başardım... Yani oldu mu size 97.5 kilo Hedefe adım adım yaklaşıyorum... Umarım bir aksilik olmaz, olsa da inşallah Allah bana bununla baş edecek gücü verir...

Aynen öyle tabağına az al Ya da küçük tabak kullan en büyük karar eve abur cubur almamakla baslar

Bak bu süreçte arkadaş çok önemli, yaparsın diyen insanlar etrafında oldukça gerçekten yapıyorsun.

selam konuyu bastan sona okudum şu an ikili rakamlara geçmene çok sevindim psikolojik kısmını hallettikten sonra kılo vermenin daha da hızlannacagına inanıyorum çalışmıyorsan kendine hobiler edin çok faydası olur nedense konunu okuyunca çok iyi niyetli bi insan olduğun izlenimi oldu ben de kılo vermeni çok istedim umarım en kısa sürede hedefine ulaşırsın her ay foto çek en sonunda da buraya koy bakarsın senin hissettiklerini hisseden bi sürü insana faydan dokunur

Merhaba fairy. Bu yaşadıklarının hepsini bende yaşadım. Lise hayatım özellikle iğrençti. Bipolar hastasıyım ve hiç arkadaşım yoktu. Hepsi dalga geçiyordu ve zorbalığa uğruyordum. Seninle arkadaş olup sana sımsıkı sarılmak istedim.. Ve seni çok sevdim. Umarım mesajımı görüp geri dönüş yaparsın, mesaj da atabilirsin. Sen iyi birisin ve çok hassassın. Bu yüzden böylesin, istersen arkadaş oluruz ve beni istediğin her zaman arayıp her zaman mesaj atabilir ve bana güncel kilonu dahi istediğin her zaman yazabilirsin.. Sen bensin bunu hissediyorum, üzülme ve ağlama.. Geçecek, başaracaksın.. :)

BU ROPÖRTAJ'DA GEREKLİ AÇIKLAMANIN OLDUĞUNA İNANIYORUM Son düzenleyen: Moderatör: 16 Ocak 2019 R

Fahriye Evcen... o zayif o güzel kadin bile kilo vermeye çalışılıyor. Kadınların kaderi bu. Hepimiz kilo vermeye çalışıyoruz, yalniz degilsin. Tüm kilo verenler ayni irade sorununu yaşıyoruz. Ama devam etmeliyiz

Tekrardan merhaba herkese. Uzun zamandır yazamadım gene, buraların yolunu unuttum resmen... Geçtiğimiz günlerde gene diyetisyene kontrolüm vardı. Bu sefer pek kilo veremediğimi biliyordum, yani verdim, ama beklediğimden azdı. Bunun gerekçeleri vardı elbette. Mesela yürüyüş saatlerim azaldı okulların açılmasından itibaren geçen zamanda, yani mesela her gün 2 saatlik yürüyüşlerin yerini 1 saatlik, daha kısa yürüyüşler aldı. Neden peki, küçük kardeşimin okulu başladığı için. Kardeşimin okula sabah 7.40'ta gitmesi gerekiyor. Ardından annemle biraz yürüyoruz, ama eve geldiğimde, kahvaltı falan derken kendi yürüyüşüme 9 gibi başlayabiliyorum bu sefer. Daha sonra da kardeşimi tekrar okuldan almaya mecalim olsun diye yürüyüşü 1 saatte tutmaya özen gösteriyorum. Diğer bir kilo verme hızımı etkileyen faktör ise şu sıralar evde ara öğün alternatifi için gerekli birtakım şeylerin az bulunması, dolayısıyla sağlıksız gıdalara 'mecburen' yönelmek zorunda olmamı gösterebilirim. Tabii ki böyle bir şey yediğimde akşamki yemeği hafif tutmaya özen gösteriyorum. Bir de gece daha fazla ipin ucunu kaçırmayayım diye yulafımı da yiyorum. Ama öyle zamanlar oldu ki, evde yulaf bile bulunduramadım, bazı özel nedenlerden ötürü. Bir de, yeni mezun olmamdan ötürü, iş bulamadığım için strese girdim, ve bu stres de beni biraz olsun bu tip yiyeceklere yöneltti, dürüst olmak gerekirse. Bunun da tesiri oldu bu tip gıdaları tüketmemde... Evde de bir takım sıkıntılar olduğu için dolayısıyla stres katsayım arttı... Tabii böyle olumsuz şeylerin yanında güzel şeyler de olmuyor değil. Mesela, geçenlerde 46 beden eski bir pantolonumu giymeyi denediğimde bana olduğunu gördüm! Beni o kadar mutlu etti ki, annemle babama gösterdim anında Annem de "şimdilik biraz dar, biraz daha vermen gerek" dese de, artık 46 beden bir bayan arkadaşınızım Neyse, diyetisyen kontrolüne geri dönelim. Diyetisyene gittim, tartıldım, ve 94.6 kilo olduğumu öğrendim... Yani tam 900 gram vermişim demek oluyor bu. Doktor bile şaşırdı, "sana nazar değdi, sana yakışmadı!" deyip durdu. Ben de gururlansam mı, utansam mı bilemedim. Ardından da yeni bir diyet listesi verdi. Listede bir salata tarifi vardı, öğlen ve akşamları bu salatayı, bir tabak çorbayı 1 dilim ekmegi tuketmem gerekiyor. Sabah kahvaltısı ise normalde yediğimden bir iki kademe daha düşük kalorili... Bu bahsettiğim liste normalde daha düşük kalorili olduğu için gün aşırı yapmam gerekiyor. Diyetisyene gittiğim hafta ve diyetisyene bir sonraki gidişimden onceki son hafta. Yani bir gün yeni listeyi, bir gün eski listeyi uygulayacağım bu bahsettiğim haftalarda... Bu da kilo vermemi biraz hızlandırmak içinmiş. Bundan başka, doktor hanım yürüyüşü de önerdi. Bir sonraki randevum ise 30 Ekim'de, çünkü doktorum evleneceği için 5 hafta izin almış. Bu hafta da izinden önceki son haftasıymış. Her neyse, işte böyle. Ama vazgeçmeye niyetim yok. Farkettim ki "dostumdan çok düşmanım var..." Bir şey anlatayım size, benim yakın arkadaşlarımdan sandığım bazı kişiler dahi ilk zayıflamaya karar verdiğimi öğrendiklerinde, bıyık altından güldüler. Yani ben öyle hissettim en azından, bilmiyorum. Kararlı oldugumda, ilerleme kaydettiğimde ise umursuyor gibi göründüler, ama aslında konuyu gecistirdiler. Ve bu kişiler 'yakın arkadaşım' dediği kişiler... Artık ne kadar yakın, ondan da emin değilim ya... Ama elimizdeki mevcut insanlarla yetiniyoruz gidiyoruz işte Yani demem o ki, hasetlenenler her zaman çıkabiliyor. O yüzden pes etmemek gerekiyor, onların ekmeğine yağ sürmemek için... Mesela benim en büyük hayalim, "Sixpack" de denilen, karın kaslarına ve bacak kaslarına sahip olmakmış... Ben bunu farkettim. Eee, yıllar boyunca önünüzde koca bir göbek ve koca kalçalar ile siz de gezseydiniz, siz de isterdiniz Neyse, benim söyleyeceklerim şimdilik bu kadar, yazacak başka bir şey bulana kadar... Görüşmek üzere. Sevgiyle kalın...

Evet ilk başlarda zorlanacaksin tatlı konusunda akşam atıştırma konusunda vs kendine hakim olman zorundasın bunun için bir hedef koy mesela çok güzel vücudu olan bir kız resmi kes hayal panosu yap yapıştır bir kot sec ben bunu giyeceğim de elin tatlıya falan gideceği zaman onu gözünün önüne getir. Ailen şu konuda destek olsun o zaman eve atistirmalik tatlı vs hiçbişey alınmasın. Belli süre yemekler sana göre yapılsın herkes onu yesin. Bu konuda yardım isteyebilirsin. Bir de spor yapınca insan birşey yemeğe kıyamıyor yazik emeğime diye dusunuyor sen bir başla bak oyle olacak. Ben hep beni motive eden şeyleri aklıma getirip yemedim. Yediysem de ucundan tadına baktım bu gu c senin elinde kimseden yardım bekleme.

Merhaba, hikayen cok ilgimi cekti ve son yoruma kadar okudum. son mesajinla simdiye kadar baya zaman var, merak ediyorum basarabildinmi? Cogumuzun sorunu zaten motivasyon. Benim boyum 1.55, 69 kilodayim, dogum kilolari ama istahim fazla ve tatli krizleriyle basa cikamiyorum. cikolataya sarildigim zaman esim bana cok kacirma diyip engelemmeye calisiyor ama ise yaramiyor sonrada sil bastan :) Yemek hazirlama konusunada deginmek istiyorum iki kucuk cocugum var, isten sonra eve gelince, kendime ve onlara hazirlayana kadar saat 9 oluyor haliyle bende hal kalmiyor. yani en fazxla 2 gun bu duruma dayanabiliyorum. cABUK PES ETMEKTE cogu yemekle alakali zaten. Onumuze hazir kondugu zaman cok guzel dayanabiliyoruz. Ben ekmek hic yemem, aliskanligim yok, ve esim sayesindede iki yildir cayi ve kahveyi sekersiz iciyorum ama ah o cikolata yokmu o cikolata.. of of Benim kuzenim aksamlari bi kap yogurtun icine bir kasik pul biberi ve bi kac damla limon suyu sikarak yiyp yatiyordu ve bununla bir ayda tam 10 kilo verdi tabiki yediklerini de kesti abur cuburu, ekmegi kesti Eger spor salonu seni haftada 3 kez zorluyorsa, evde her gun bir saat pilates yapabilirsin, Ebru Salli pilatesi Youtubeta videosu var, Karin Kalca Kol diye gercekten cok ise yariyor bende yaptim bir ayda 6 kilo vermistim tekrar yapmayi dusunuyorum, onun yaninda haftada 2 gun spora gidiyorum Kendine cok cok inan basaracaksin!! tsira

Merhaba. Konuyu okuduğunuz ve takipte kaldığınız için çok teşekkür ediyorum öncelikle. İyi dilekleriniz için ayrıca teşekkür ediyorum. Marmara üniversitesi Bankacılık bölümü mezunuyum (4 yıllık olanı). 1 sene isteğe bağlı İngilizce hazırlık okumuştum... Şu anda iş bakıyorum. Tabii bu süreç içerisinde kafayı bir şekilde dağıtmak çok önemli haklısınız. Şu sıralar hiçbir şey yapmiyorum, itiraf etmek gerekirse. Kendimi çok yorgun hissediyorum çünkü. Havaların etkisinden midir bilinmez. Ama kitap okumaya ve İngilizce çalışmaya başlasam iyi olacak Fotoğraf çektirme işini hep unutuyorum belki de ayna karşısında hala kendimi begenmememin etkisi de vardır bunda, bilmiyorum. Ama çektirmek lazim, haklısınız. Bir kıyaslama yapmak için... Tekrar tekrar teşekkür ediyorum herkese ayrı ayrı... Desteklerinizden ötürü... Bir yola çıktık ve umarım sağ salim hedefimize varırız...

Bir de olumlu nedenler var tabii, haliyle... Mesela giymek istediğim kıyafetler... Örnek vermek gerekirse; Birbirinden şık etekler; Deri ceketler; Vintage elbiseler; Dantel elbiseler; Ve diğer hoşuma giden elbise modelleri...; Gibi gibi... ☺ Lady Pear BK:59.9 / GK:58.0 / Hdf:50 ❣ tek ayak

Bazen bisküvi bile yediğim oluyor ama sonrasında telafi etmek gerçekten önemli. Mesela ben şu sıralar fitness'a gitmiyorum. Ama yürüyüş yapıyorum. Günde en az 7.000 adım. Tabii ben diyet yaptığım için öyle. Önceden diyet yapsam bile günde ortalama 2 saat yürüyordum. Bu sayede çok hızlı zayiflamistim. Şimdi o kadar yürüyemediğim için dolayısıyla kilo verme hızım da azalmış durumda. Tabii şu sıralar usengecligi bırakmam ve kendime ara öğün için daha sağlıklı alternatifler seçmem lazım, farkındayım. Bu sorunu da en kısa zamanda halledecegimi umuyorum, Allah'ın izni ile.

Ve kendini tani. Eger kacamak yapinca bi daha toparlayamiyorsan o kacamagi yapma. Benim butun diyetlerim o sekilde bitti. Odul gunu yaptim ve bi daha diyete geri donemedim. Simdi hedefim kendimde o iradeyi gormeden agzima bir lokma sagliksiz bi sey atmayacagim. Hadi ucundan tadina bak diyenlere ben zaten onun tadini biliyorum diyip reddediyorum. Canin tatli istediginde bi parca cikolata ye diyenlere kulak asmiyorum. Evet biliuorum o bir oarca cikolata benim diyetimi olumsuz etkilemeyecek ama kendimi biliyorum suan bir parca yesem tadi damagimda kalacak ya hepsini yiyecegim ya yiyemedigim icin daha da mutsuz olacagim. Tadina bakmiyorum ki damagim o lezzeti bi unutsun. Hicbir yemek bir yere kacmiyor, o sevdigin baklava ya da lahmacun sen zayifladiginda da orda olacak, iste o zaman yiyeceksin. Hem de rahat rahat yiyeveksin vicdan azabin olmucak cunku sen zayifsin. Aksam kosuya cikip onu eriteceksin ve bitecek. Her seyden yiyeceksin sonra yakacaksin. 1 hafta yiyeceksin 1 hafta dikkat edeceksin. Bunu dusun ve simdi yeme.

Yavaş yavaş başla. Kilo bir anda gitmez önce onu kabullen. Günlük yediklerinin kalorisine bak. Her güne bir spor ekle. Motivasyon için bir tane hedef kıyafet al mesela ben bunu giyeceğim de. Bir şarkıcının resmini al koy böyle olacağım de. Ben kilo verdim çok zayıfladım geri aldım filan ama yapılabilir. Seninde diğerlerinden farkın yok. Yemeklerde seçici ol mesela karbonhidrat degil proteine yüklen. Abur cuburu kes çok azalt. Buradaki diyet gruplarına katıl çok motive edecek seni inan.

Merhaba hanımlar. Siteye üye olmaya karar verdiğimde burada hiç birbirini tanımayan insanların birbirlerine yardım etmek için canla başla çalıştığını gördüm. Bu da bana umut oldu, deyim yerindeyse. Benim bir sıkıntım var ve bu, kilomla ilgili. Ben 23 yaşında İstanbul'un eski ve köklü üniversitelerinden birinde okuyorum. 167 boyunda, 110 kilo civarıyım Yaklaşık 50 beden giyiyorum. Ama yükü çok ağır aslında. Sadece fiziki olarak değil, manevi olarak da. Her neyse, sadece parantez içinde yazdığım şeyden değil, aynaya bakmaktan, aynada dombalak yüzüme bakmaktan, banyo yaparken aynada kendime bakmaktan, vb. de nefret ediyorum. Kendimle barışık değilim, hemde hiç degilim. Bazen süslenmek istiyorum ama sonra kendi kendime diyorum ki "fairymoon niye süsleneceksin, kilolusun ve bu yuzden, zaten sana yakışmayacak ki." Süslensem de ayrı bir dert çünkü gerçekten de yakışmıyor. Bir ayıya ruj sürüp pembe giydirmiş gibi oluyorum. Sırf kilolarım yüzünden kendimden nefret ettim. Temizliği, bakımı bıraktım. Zaten bende başka psikolojik rahatsızlıklar da var, o ayrı ama kilom bu hastaliklarimi daha depresif hale getiriyor. Arkadaşlarım, staj yaptığım yerlerdeki insanlar bile bana tuhaf tuhaf bakıyor. Hele yemek yerken kimse yanımda olsun istemiyorum. Açgözlü gibi saldırmaktan korkuyorum milletin yanında. O yüzden yemek yemek, artık benim korkulu rüyam. Ayrıca ileride mezun olduğumda yapacağım meslek için zayıf olmam gerekiyor. Aksi takdirde ya çok arka planda kalacağım, sevmediğim bir işi yaparak, ya da işsiz kalacağım. Şimdi soracaksınız bana "madem bundan bu kadar nefret ediyorsun, neden hala bu kadar nefret ettiğin bir şeyle yaşıyorsun?" diye. Haklısınız, ne diyeyim. Yaşıyorum çünkü kendime inanmıyorum ve motive olamıyorum. Sorunum motivasyon. Kısır döngü misali. Dediğim gibi, benim sorunum motivasyon. Ve en önemlisi de, kendine inanç. Sizden yardım istediğim nokta ise, aranızda zayıflayan arkadaşlar varsa, şu sorulara cevap vermeniz: Motivasyonunuzu nasıl korudunuz ve inancınızı nasıl kaybetmediniz? Mesela diyetinizi unutup kazara bir çikolata yediğinizde nasıl demoralize olmadiniz? Nasıl diyete devam ettiniz? Spora gitmek için kendinizi nasıl motive ettiniz? Veya üzgün zamanlarınizda kendinizi yemek yememeye nasıl ikna ettiniz? Canınız tatlı çektiğinde nasıl başa çıktınız, yöntemleriniz var mı? Veya akşam yemeğini az yediğinizde acıkmamak için kendinizi nasıl telkin ettiniz? En önemlisi de nasıl kendinize inandınız? Nasıl kendinize değer verdiniz? Nasıl "benim de güzel görünmeye hakkım var?" dediniz? Aklıma gelen gelmeyen birçok soru var ve bunları yanıtlamanizi bekliyorum. Not : diyetisyene şu an için maddi nedenlerden ötürü gidemiyorum, ve diyet yapmaya yönelik psikoterapi almam da şu an için imkansız. Not 2: Lütfen bana biraz hafif eleştiri yapın, tamam etkili olsun tabii ama çok da yerden yere vurmayın.

Çok teşekkür ederim Öyle bir hal aldı ki artık, sevgili konu takipçilerimi hayal kırıklığına uğratmamak, onların hayallerini gerçekleştirme heveslerine kibrit suyu dökmemek için bile başarmak farz oldu artık, hiçbir şey yapamıyorsam... Ne olursa olsun vazgeçmemek gerek. Ne demişler, "Sil baştan, başlamak gerek bazen..."

Çok geçmiş olsun öncelikle... Buradan yazışarak bağlantıyı koparmayalim, bunu diğer hanım arkadaşlara da söylüyorum, birbirimizi haberdar edelim kilo alsak bile söyleyelim en azından hatalarımızı masaya yatırma şansımız olur... Çözüm yolu üretelim böyle durumlarda... Size de uyar mı? Siz de buradan anbean gelişmelerini yazın. Kilo verseniz de yazın alsanız da. Kilo verirseniz birbirimizi cesaretlendirme şansımız olur alsak da hatamizi gözden geçirmemiz için şans... :)

Umarım hızlıca kilo verirsin arkadaşım

Merhaba hanımlar... En son Eylül sonunda yazmışım, Aman Allahım Ne kadar da uzun zaman olmuş yazmayalı... Neredeyse yıl sonuna geldik!... Neyse, bu zamanda gelişmeler oldu tabii... Olumlu olduğu kadar, olumsuz gelişmeler de var... Öncelikle, 30 Ekim'deki randevuma gittiğimde daha da az kilo verdigimi öğrendim! Neredeyse 400 gram. Bu felaketti, benim için... Ama mantıklı gerekcelerim vardı. Öncelikle evde birtakim maddi sikintilarimiz var bizim baş gösteren, bir iki senedir... dolayısı ile her zaman ara öğünlerim için doğru alternatifler bulamayabiliyorum. Aç kalmamak adına saçma sapan yiyecekler yediğim de oldu. Ama aslında asıl neden bu değil. Asıl neden şuydu; benim ailemde baş gösteren maddi sıkıntılar sebebiyle, ve iş bulamamam nedeni ile makarnaya sarmam! Bunu gittiğimde doktorumla da paylaştım. Günde nereden baksanız 3 tabak makarna yiyordum bir ara, öğlen ve akşam yemeklerinde - sadece makarna. Ketçaplı çoğunlukla. Bu dönemde biraz daha az yürüyüş yapmıştım... Dedim doktora, anlattım böyle böyle. Evimizde sıkıntılar var. Ben iş bulamıyorum, aile ekonomisine katkım olmuyor haliyle. Buna sıkıldığım için de bir kaçış noktası arıyorum... Doktor ise, diyetisyen olmasına rağmen psikiyatristimmişçesine konuştu benimle Bunlara takılmamamı, her şeyin yoluna eninde sonunda gireceğini, bu süreci atlatmanın öneminden vs bahsetti. Bu dönemi iyi geçirmem gerektiğini söyledi ve kafamı dağıtacak aktivitelere yönelmemi önerdi. Ben de elimden geldiğince deneyeceğimi söyledim, ne yapayım... Bu arada, kilomla ilgili de şu yorumu yaptı; "En azından kilo almamışsın, bu da büyük bir başarı. Arada bir kilonda duraksamalar olabilir, ama bunlar senin motivasyonunu düşürmesin, kilo almadığın müddetçe problem yok" dedi. İkinci gidişim ise Aralık başı gibiydi. O zaman ise 1.200 gram verdiğini öğrendim. Bir başka deyişle 1,2 kg. Yani 93 kilo oldum Bir önceki gidişimde doktor hanım bana "en azından 92'ye ulaş, öyle gel" demişti ama 93 olabildim Bu kiloyu ise KASTAN kaybetmişim. Buna çok şaşırdım, bugüne kadar hep yağdan vermiş biri olarak. Bunun nedeni ise şuymuş; "Ara öğünleri atlayıp veya yerine sağlıksız atıştırmalıklar koyup, günlük protein ihtiyacını daha düşük olarak almak." Bunun için de doktor hanım, diyet listeme UYMAMI tembihledi ara öğün dahi olsa Ben de bu zamandan itibaren yürüyüşleri daha düzenli yapmaya dikkat ediyorum elimden geldiğince, her gün yürümeye çalışıyorum, yağmur vs olmadığı sürece... Bir sonraki randevum, yanılmıyorsam 6 Ocak'ta. Umarım araya birtakım aksilikler girmez de, gene buradan yazabilirim size, gelişmeleri. Sevgiyle kalın...

Herkese merhaba tekrardan. Geçen hafta randevu almıştım, ve dün, belediyenin diyetisyenine gittim. İlk başta tahlil sonuçlarımı gösterdim. 105 kg olmama rağmen, insülin direncimin düştüğünü öğrendim. Ne var ki iç organlarımda, bilhassa karaciğerimde yağlanma varmış... Bu da beni yıkıma uğrattı haliyle. Öncelikle aranızda iç organ yağlanması ile ilgili bilgisi olan varsa, burada yazarsa gerçekten minnettar kalırım. Doktor bunun ciddi bir sorun olduğunu söyledi, ben de utancımdan daha detaylı soramadım. Zaten şu cümlesi kendime kızmama yeterli oldu: "Demek ki sen şu ana kadar hiç kendine önem vermiyormussun hanımefendi". Orada ciddi ciddi düşündüm. Doğru, dedim kendi kendime. "BEN BUGÜNE KADAR KENDİM İÇİN NE YAPTIM?" Annem için, babam için, aşık olduğum insan için, arkadaşlarım için çok şey yapmışım da kendim için hiçbir şey yapmamışım, onu fark ettim... Halbuki Yaradan canımızı alsa, ötesi yok. Belki de bu bahsettiğimiz insanlar bir üzülecekler, beş ağlayacaklar ama sonrasında hayatlarına devam edecekler. En uzun vadeli bize ağlayan belki de annemiz olacak, ama o da sonsuza kadar ağlamayacak ya... Ama öte yandan, olan bize olacak. Biz yok olacağız. Bir daha bu dünyaya gelemeyeceğiz. Bunu fark ettim. Bir de düşündüm, kendine faydası olmayan insana zaten saygı maygı duyulmuyor. Hayatın kanunu. Kendini beğenmiş ve kibirli, ama aynı zamanda kendine bakan, öz saygısı yerinde olan insanların peşinden koşulmasinin nedeni buymuş. Ben bunları dusunurken, bir yandan da liste yaptı doktor. Çeşitli sorular sordu oncesinde ama. Kilo almaya ne zaman başladın, ilaç kullanıyor musun, oruç tutuyor musun, vb. Sorular. Boy kilo endeksimi yaptık. 3. Dereceden obezmisim, onu öğrendim. Sonrasında beraber listeyi yaptık. Bir de ilginç bir diyalog daha oldu. Bana süt içip içmediğimi sordu, ben de genelde çilekli süt içtiğimi soyledim... Dememle beraber doktor bana kızdı. "Sen onun içinde ne kadar şeker olduğunu biliyor musun? Onların içinde gerçek meyve yok." Dedi. Halbuki ben onu kan şekerini dengelemek için içiyordum, yanlış yaptığımın farkında olmadan... Yöntemimin yanlış olduğunu çok geçmeden anladım. Aslında uyguladığım birçok yöntemin farkında olmadan yanlış olduğunu ve kendime farkında olmadan fazla yumuşak davrandığımı da o andan itibaren farkına vardım. "Aslında daha fazlasını yapabilecek kapasiteye sahibiz, ne var ki kendimize o kadar yumuşak davranıyoruz ki, bu asla ortaya çıkmıyor. Acılar bizi güçlendirir..." Bunun da farkına vardım. Ama ben herhalde bu abdestle daha çok namaz kılarım... öyle gibi görünüyor. Artık kendim için bir şeyler yapmak istiyorum. Ben de artık etek elbise giymek istiyorum. Hem de çok. Ben de artık beğenilmek istiyorum, bununla birlikte hoşlandığım insanlarin beni reddedeceği korkusu ile yaşamak istemiyorum... bla bla bla. Bu yolda desteklerinizi bekliyorum. Önceden destek veren ablalarıma tekrar tekrar teşekkürler...

Canım daha yaşın çok genç allah nasip ederse önünde güzel bi hayat var okulunu bitireceksn hayatını sevdiğin biriyle birleştirmek isteyeceksin çocuk sahibi olmak isteyeceksin inan bana şimdi yazacaklarmı ben yaşadm ve hala yaşıyorum kilolu bi genç kız olduğum için pek beğenilmedm ve 28 yaşında evlendim ve sırf benimle evlenmek isteyen biri var diye sevmeden evlendim neyse zamanla sevdim alıştım ama bu sefer çocuğumuz olmuyor ayrıca bu süreçte üzüntüden stresten ve kilo yüzünden şeker hastası oldum haa bu zamana kadar çok kilo vermeyi denedim 20 30 kilo verdiğim zamanlar da oldu ama geri aldım ama bu yıl başı aklımı başıma aldım ve karar verdim zayıflayacak anne olacak ve şeker hastalığından kurtulacaktm ilk önce dahiliye Dr gittim zayıflamak istediğimi söyledim tahlil vs derken şeker ilaçlarına başladık durmadım diyetisyene başladım ve aynı zamanda psikoloğa gitmeye başladım kendisi elektro akapunktur uyguluyor inan hiç iştah hissetmiyorsn ve 40 günde yaklaşık 6 kilo verdim hepsi yağdan ama diyet yanında yürüyüş yapıyorum hafif tempolu sabahları erken kalkıyorum uykularımı düzene soktum hergün aynı saatte kahvaltı ve diğer öğünlerimi yapıyorum ve inan stres düzeyim yüzde 42 iken şuan yüzde 33 bu işte en önemli şey motivasyon bu kadar kendimden bahsettim çünkü senin yaşadıklarını ben hep yaşadım seni o kadar iyi anlıyorum ki

Bu mesajınızda tam beni anlattınız tavsannn... Bana yardımcı olduğunuz için gerçekten ama gerçekten çok teşekkür ederim... Şu an 23 yaşındayım ve hayatımın sonuna kadar böyle kilolu kalmaktan o kadar korkuyorum ki... Bilemezsiniz...

Hayir oyle kalmayacaksin. Lutfen basla ve sakin pes etme. Her hafta kendini aynada dar kiyafetlerle fotograf cek, bir hafta sonra gordugune inanamayacaksin. Ondan sonra kendin birakamayacaksin. Lutfen lutfenn cok genciz daha pes etmek yok

Ben sana arkadaş olurum canım istersen ☺

Bu arada, geçen haftadan beri, 6.000 ve üzeri adımla sınırladığım adım sayımı bu hafta 10.000 ve üzerine çıkardım... Adimsayarin hedef adım sayısını da 6.000'den 7.000'e çıkardım... Yani asgari atmam gereken adım sayim 7.000 şu anda... Bunu yapmamda babamın "daha çok yürümelisin" iması da etkili oldu... Bugün yürüyemedim, çünkü İstanbul'da felaket bir yağmur var... Ama yarın yağmur diner dinmez yürüyeceğim... Bugünü olmadı evde pilates hareketleri ile geçireceğim... Birkaç gündür adım sayım 12.000 dolaylarında seyrediyor. Yürüdüğüm mesafe ise 8.0 km dolaylarında, dolayısıyla yaktığım kalori 700 ve üstü şu sıralar... İnşallah bu çalışmaların ve çabaların neticesini alabilirim...

Benim hastalığım ilerlerse şizofreniye kaçıyor çünkü gerçekten de kendim olmuyorum ve tuhaf tuhaf korkularım oluyor. Ben 4 yıldır Risperdal kullanıyorum. İlk başlarda çok ağır ilaçlarım vardı ama daha sonra eşimle tanışınca hayatım tamamen değişti Allah ondan razı olsun benim hayatımı güzelleştirdi. Şuanda doktorum bırakmak istediğim zaman kızıyor, kardeşim olsa bıraktırmam diyor. Daha da ağırlaşabilirmişim. :) İlaçlarımı düzenli kullanıyorum ancak 2 gün aksattığımda kalp çarpıntım başlıyor ve sanki uyuşturucumu bırakmış gibi terliyorum, başım dönüyor.

bak tatlım yazdığın yazıyı okudum da. Senin bence biraz duygusal açlık. Benim o kadar çok kilom yok ancak bi dönem o tarz şeyler düşünmüştüm. Bence biraz dürtü bozukluğu var. Ysni bende birden 20 kilo aldım. Ailesel ve işsel sebeplerden dolayı depresyona girmiştim. Benim farkım ben günde çok duş alıyordum. Vücudumu beğenmesemde duş almak yenilik gibi geliyor. Vücut rahatlatıyor. Dürtü bozukluğundan dolayı ben kendime zarar veriyordum yemek yiyemediğimde. O açıyı düzelttim çok şükür. Bence ilk yürüyüş yapmaktan başla ve çok su içmekten. Ve bencede başarırsın. Yemek tarzını değiştirebilirsin. Yani birden kıstığında pişmanlık yaşayıp birden yemeğe dalma ihtimalimiz çok yüksek. Bence şimdilik çok ufak kurallar koy kendine.

Sen ilk adımı zaten atmışsın birşeylerin farkındasın ve bundan sonra aldıgın kararları uygulama vakti canım :) ben de surekli kilo alıp veren biri olarak 1 aydır diyetteyim sporla beraber 4 kilo vermişim haftasonu kacamaklarıyla birlikte :) ilk 1 hafta cok zordu ama bir zaman sonra aclıga da alışıyorsun ve tartıda o farkı gordukce kacamak dahi yapmak istemiyosun.. gelişmeleri yaz bize en guzel yaslarımızdayız basaracaksın inanıyorum :)

Neler yaptığıma gelecek olursak, Diyet listesine uymanın yanında, her gün en az 1 saat yürüyorum. Açıyorum müziği telefondan, kulaklıkla dinliyorum. Aynı zamanda telefonuma yüklediğim adımsayarı da açıyorum. Ki ne kadar yol gittiğimi görebileyim.. Her gün sabahları bu şekilde yürüyorum. Bu da gün başına yaklaşık olarak en az 450 kalori yakmak demek. Bunun haricinde eve ekmeği, ihtiyaçları da ben aldığım için, her dışarı çıktığımda yolu biraz uzatıyorum. Ne kadar hareket etsem kar mantığı ile. Başka neler yapıyorum, evde mekik, squat vb. hareketleri tekrarlıyorum. Tabii bunu her gün yapmıyorum. Arada bir. Ama faydası oluyor. Diyet listeme gelince... Diyet listeme uyuyorum ama bazen orada yazan her şeyi yiyemiyorum. Tıkanıyorum bazen. O zaman da bırakıyorum. Veya az koyuyorum tabağa.. Yani, listede yazan şeylerden daha az yiyorum bazen, bir şekilde. Bunun haricinde, Ramazan sonrası bir detoks menüm vardı. Ve detoks listesinde, öğüre öğüre yediğim tek şey arpa lapası oldu ama hırsımdan onu bile yedim. Kafaya koydum, zayiflayacagim ve Shein veya AliExpress'ten kendime bir bağbozumu elbise alacağım. Saçlarımı boyatacagim. Ve zarafet eğitimi alacağım parayı bul Eğer isterseniz, ve "valla iyi olur, hem bana da motivasyon olur" derseniz, sizinle zayiflayinca neler yapacagima dair hazırladığım listeyi paylaşabilirim... Sevgilerle,

Çok teşekkür ederim önerileriniz için... Ne diyebilirim o kadar haklısınız ki... Artık benim de canıma tak dedi... Ama hep bir motivasyon arayışı içine girmiştim zira en büyük problemim buydu. Ama aklımı kurcalayan, sizce başarabilir miyim ki, tek başıma? Demem o ki daha önce hep annem bana yardımcı olmuştu diyet yapmamda, öyle ki yemeklerimi bile o hazırlamıştı. Tatlı istediğimde ve evde arandığımda annem engel olmuştu hep... Şimdi ise her şeyimi kendim yapmam gerekecek. En çok da bu beni korkutuyor çünkü daha önce birçok kez kendim denedim ve başaramamıştım...