sesim olmayan bir ağzım olduğunu bilmiyordum... sessizliğimin ne kadar yırtıcı olduğunu.. benim değilsi o ses konuşan ben değildim.. o yükselen alçalan çözülen fırıl fırıl dönen ve çıkış arayan haykırışlar benim olamazdısözcükler yuvarlanıp yerlere düşüyodu ve ben nasıl olurda hep birlikte baş aşağı aşağı aşaı düştüğümüzü anlamıyordum.. sadakatin yanlızca iyimserlik ve umuttan ibaret olduğunu böyle, kanatlarım ateşe tutularak öğrendim... çok güzel bir kitap henüz bitirmedim sonlarına yaklaştım.. ama bir an önce sizlere tavsiye etmek için paylaştım... amberfrezya