dünya anladı senin degerini ugruna sürgünlere gönderildigin sevdalın vatanın ise hala anlamadı seni sen asla vatan haini olmadın ama senin de dedigin gibi vatan vatan, kurtulmamaksa kokmuş karanlığımızdan, hepimiz vatan hainiyiz bil ki ölmedin bak yaşıyorsun seni anlayan yüreklerde elmayra:) Aktif

Açlık Ordusu Yürüyor Açlık ordusu yürüyor yürüyor ekmeğe doymak için ete doymak için kitaba doymak için hürriyete doymak için. Yürüyor köprüler geçerek kıldan ince kılıçtan keskin yürüyor demir kapıları yırtıp kale duvarlarını yıkarak yürüyor ayakları kan içinde. Açlık ordusu yürüyor adımları gök gürültüsü türküleri ateşten bayrağında umut umutların umudu bayrağında. Açlık ordusu yürüyor şehirleri omuzlarında taşıyıp daracık sokakları karanlık evleriyle şehirleri fabrika bacalarını paydostan sonralarının tükenmez yorgunluğunu taşıyarak. Açlık ordusu yürüyor ayı ini köyleri ardınca çekip götürüp ve topraksızlıktan ölenleri bu koskoca toprakta. Açlık ordusu yürüyor yürüyor ekmeksizleri ekmeğe doyurmak için hürriyetsizleri hürriyete doyurmak için açlık ordusu yürüyor yürüyor ayakları kan içinde. 9 Ağustos 1962

O mavi gözlü bir devdi. Minnacık bir kadın sevdi. Kadının hayali minnacık bir evdi, bahçesinde ebruliii hanımeli açan bir ev. Bir dev gibi seviyordu dev. Ve elleri öyle büyük işler için hazırlanmıştı ki devin, yapamazdı yapısını, çalamazdı kapısını bahçesinde ebruliiii hanımeli açan evin. O mavi gözlü bir devdi. Minnacık bir kadın sevdi. Mini minnacıktı kadın. Rahata acıktı kadın yoruldu devin büyük yolunda. Ve elveda! deyip mavi gözlü deve, girdi zengin bir cücenin kolunda bahçesinde ebruliiii hanımeli açan eve. Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev, dev gibi sevgilere mezar bile olamaz: bahçesinde ebruliiiii hanımeli açan ev.. NAZIM HİKMET

Selam olsun... Yarin yanağından gayrı paylaşmak için her seyi... Selam olsun a. s. esennil

Nazım Hikmet iyi ki doğdun! Bu memleket yeteri kadar sana sahip çıkmadı, ülkene hasret gittin... Zaten en üzücüsü de bu. Herşeye rağmen memlektini sevmekten vazgeçmedin.

Bir Hazin Hürriyet Satarsın gözlerinin dikkatini, ellerinin nurunu, bir lokma bile tatmadan yoğurursun bütün nimetlerin hamurunu. Büyük hürriyetinle çalışırsın el kapısında, ananı ağlatanı Karun etmek hürriyetiyle, hürsün! Sen doğar doğmaz dikilirler tepene, işler ömrün boyunca durup dinlenmeden yalan değirmenleri, büyük hürriyetinle parmağın şakağında düşünürsün vicdan hürriyetiyle, hürsün! Başın ensenden kesik gibi düşük, kolların iki yanında upuzun, büyük hürriyetinle dolaşıp durursun, işsiz kalmak hürriyetiyle, hürsün! En yakın insanınmış gibi seversin memleketini, günün birinde, mesela, Amerika'ya ciro ederler onu seni de büyük hürriyetinle beraber, hava üssü olmak hürriyetiyle, hürsün! Yapışır yakana kopası elleri Valstrit'in, günün birinde, diyelim ki, Kore'ye gönderilebilirsin, büyük hürriyetinle bir çukuru doldurabilirsin, meçhul asker olmak hürriyetiyle, hürsün! Bir alet, bir sayı, bir vesile gibi değil insan gibi yaşamalıyız dersin, büyük hürriyetinle basarlar kelepçeyi, yakalanmak, hapse girmek, hatta asılmak hürriyetiyle, hürsün! Ne demir, ne tahta, ne tül perde var hayatında, hürriyeti seçmene lüzum yok hürsün. Bu hürriyet hazin şey yıldızların altında. (1951)

CEVİZ AĞACI Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz, ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda, budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz. Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında. Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda. Yapraklarım suda balık gibi kıvıl kıvıl. Yapraklarım ipek mendil gibi tiril tiril, koparıver, gözlerinin, gülüm, yaşını sil. Yapraklarım ellerimdir, tam yüz bin elim var. Yüz bin elle dokunurum sana, İstanbul'a. Yapraklarım gözlerimdir, şaşarak bakarım. Yüz bin gözle seyrederim seni, İstanbul'u. Yüz bin yürek gibi çarpar, çarpar yapraklarım. Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda. Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında. 1 Temmuz İyiki doğdun Nazım ; senden sonra Kurtuluş savaşı için destan yazanda olmadı

İyi ki doğdun Nazım Türkçe&#8217;nin büyük ozanı Nazım Hikmet&#8217;in 106. yaşı şiir ve müzik şölenleriyle kutlandı. İSTANBUL - Nazım Hikmet Vakfı&#8217;nın İstanbul&#8217;da Beyoğlu Ses Tiyatrosu&#8217;nda düzenlediği şiir ve müzik şölenine şarkılarıyla Esin Afşar, Mazlum Çimen, Onur Akın katıldı. Şiirlerle Rutkay Aziz, Altan Erkekli, Taner Barlas, Müslüm Çelik, Tülay Bursa, Turgay Fişekçi, Altan Gördüm, Küçük İskender, Nur Sürer, Nevzat Şenol ve piyanosuyla Aslıgül Ayas, Nazım&#8217;ın doğumgününde yer aldı. Gecenin sonunda gazetecilerin sorularını yanıtlayan Erkekli, &#8220;Dünyanın tanıdığı ama benim ülkemde bir sürü insanın tanımadığı ve dizelerini bilmediği dünya şairinin 106. doğum yılını kutlarken, bugün hala onun mezarını ülkeme getirememenin acısını barış sever bir dünya insanı olarak yaşıyorum&#8221; dedi. Erkekli, bu akşam liselileri, üniversitelileri ve özellikle de oğlu Can Erkekli&#8217;yi sahnede görmenin, kendisi için Türkiye Cumhuriyeti&#8217;nin aydınlık yarınlara gideceğinin kanıtı olduğunu ifade ederek, &#8220;Nazım Hikmet&#8217;le biz barışı, sevgiyi yaşamayı öğrendik. Tüm dünya onu öğreniyor, benim ülkem de öğrenecek&#8221; diye konuştu. Anma gecesine, sanatçılar Tarık Akan ve Ferhan Şensoy da katıldı Merak edenler için: NAZIM HİKMET'İN YAŞAM ÖYKÜSÜ Hikmet Bey ve Celile Hanım&#8217;ın oğlu Nazım Hikmet, 15 Ocak 1902&#8217;de Selanik&#8217;te dünyaya gelir. Babası Hikmet Bey, çeşitli illerde valilik yapmış olan Nazım Paşa&#8217;nın oğludur. Osmanlı Hariciyesi&#8217;nde çeşitli memurluklarda ve Matbuat Umum Müdürlüğü görevinde bulunmuştur. Annesi Celile Hanım ise, dilci Enver Paşa ile Leyla Hanım&#8217;ın kızıdır. İlk kadın ressamlarımız arasında anılan Celile Hanım, kültürlü, sanatçı ruhlu bir kadındır... Küçük Nazım ilk eğitimini annesi ve sıkça şiirli toplantılar düzenleyen, kendisi de bir mevlevi sairi olan büyükbabası Nazım Paşa&#8217;dan alır. Ve henüz on bir yaşındayken ilk şiirini yazar... Orta öğrenimini Galatasaray ve Nişantaşı Sultanilerinde gören Nazım, 1915 yılında Bahriye Mektebi&#8217;ne girer. 1918 yılında ilk kez bir dergide şiiri yayınlanır. Bu bir aşk şiiridir. Ancak, İstanbul&#8217;un işgaliyle birlikte yerini yurtsever nitelikte şiirlere bırakır... Mezuniyetine üç ay kala geçirdiği bir hastalık nedeniyle Bahriye&#8217;den ayrılır. Bir grup arkadaşıyla Anadolu&#8217;ya geçer. Ankara Hükümeti&#8217;nin görevlendirmesiyle arkadaşı Vala Nurettin ile birlikte Bolu&#8217;da öğretmenlik yapar. Daha sonra kısa aralıklarla iki kez Moskova&#8217;ya gider. İlkinde iki yıl kalır. Rusya&#8217;da gerçekleştirilen ihtilale tanık olur. Doğu Emekçileri Komünist Üniversitesi KTUV&#8217;da ekonomi-politik öğrenimi görür. İkincisi ise küreğe konulma cezasının verildiği dava nedeniyle zorunlu bir göçmenliktir. Bu kez daha önce öğrenci olduğu Üniversite&#8217;de çevirmenlik ve asistanlık yapar. Ceza Yasası&#8217;ndaki değişiklik nedeniyle 1928 yılında ülkeye döner. Kısa bir süre cezaevinde kaldıktan sonra serbest bırakılır. Çeşitli gazete ve dergilerde yazıları, şiirleri yayınlanır. Kitapları basılır. Siyasal ve entellektüel yaşamda aktif bir rol üstlenen ünlü bir şairdir. Şiirleri ders kitaplarına girer, oyunları devlet tiyatrolarında oynanır ama koğuşturmalardan da kurtulamaz... Sık sık gözaltına alınır, yargı önüne çıkartılır. Onun etkileyici gücü ürkütmektedir kimi çevreleri... Düzmece davalarla yaşamının on yedi yılı hapishanelerde geçer. 1950 yılında ulusal ve uluslararası düzeyde düzenlenen kampanyalar sonunda çıkarılan Genel Af Yasası&#8217;yla serbest kalır. Ne var ki yaşamına yönelik komplolar nedeniyle yeniden yurtdışına çıkar. Ve ölene dek yurduna, halkına, sevenlerine hasret şiirleri yazacağı göçmenlik yılları başlar... Bu dönemde Uluslararası Barış Ödülü sahibi bir sanatçı olarak barış hareketi içinde aktif olarak yer alır. Dünya Barış Konseyi Başkanlık Divanı&#8217;na seçilir. Ünlü besteci Şostokoviç&#8217;e, Şarlo&#8217;nun yaratıcısı Charlie Chaplin&#8217;e ve Fransız Parlamentosu Başkanı Eduard Heriot&#8217;a Uluslararası Barış Ödülü&#8217;nü veren jürinin başkanlığını yapar. Cezaevi yıllarından kalan hastalıklar onu rahat bırakmaz ve acılı yüreği 3 Haziran 1963 günü sabahı Moskova&#8217;daki evinde durur. &#8220;... yazılarım otuz kırk dilde basılır / Türkiye&#8217;mde Türkçemle yasak&#8221; dediği şiirleri ancak ölümünden sonra basılır ülkesinde... Kaynak: Nazım Hikmet Vakfı S suavea

Nazım Hikmet'in görüşlerini pek sevmem ama okumaya değer bir şair, ozan!! Memleketimden İnsan Manzaraları okuduğum şiir kitaplarının en iyisiydi. Türkçe'nin büyük ustalarından!! :hooray: . push ; kazulet L'Etre et le

"ve hepsinden önemlisi, çocukların ama bütün çocukların, kırmızı elmalar gibi gülüşü... " NAZIM HİKMET RAN Son noktayı güzel koymuş üstad...

BULUT MU OLSAM (45482 Hit) Denizin üstünde ala bulut yüzünde gümüş gemi içinde sarı balık dibinde mavi yosun kıyıda bir çıplak adam durmuş düşünür. Bulut mu olsam, gemi mi yoksa? Balık mı olsam, yosun mu yoksa? .. Ne o, ne o, ne o. Deniz olunmalı, oğlum, bulutuyla, gemisiyle, balığıyla, yosunuyla. YÜRÜMEK... (52322 Hit) yürümek; yürümeyenleri arkasında boş sokaklar gibi bırakarak, havaları boydan boya yarıp ikiye karanlığın gözüne bakarak yürümek.. yürümek; dost omuzbaşlarını omuzlarının yanında duyup, kelleni orta yere yüreğini yumruklarının içine koyup yürümek.. yürümek; yolunda pusuya yattıklarını, arkadan çelme attıklarını bilerek yürümek.. yürümek; yürekten gülerekten yürümek

Gecenin sonunda gazetecilerin sorularını yanıtlayan Erkekli, &#8220;Dünyanın tanıdığı ama benim ülkemde bir sürü insanın tanımadığı ve dizelerini bilmediği dünya şairinin 106. doğum yılını kutlarken, bugün hala onun mezarını ülkeme getirememenin acısını barış sever bir dünya insanı olarak yaşıyorum&#8221; dedi. altan erkekli böyle demiş ama haberi yokmudurki sayın nazım hikmet kendisi istememiş Türkiye'ye gömülmeyi. Beni sakın Türkiye'ye gömmeyin demiş adam daha ne! o bizi istemiyorsa biz onu hiç istemiyoruz asla getirmesinler onu memleketime. topraklarımızı kirletmesin o adam gonca2206 v for