Liman Kırıntıları Bahamalı martılar beni çağırdı bir ikinci bahar gecesi. Yalan söyledim yırtık blucinli tayfalara Seni sevmediğimi söyledim. Oysa rıhtımlar en şarkılı dalgalarla yıkanıyordu Midye kabuklarında sakladım gözyaşlarımı; Hastaydım kırık kötümser bir öksürük yapışmıştı boğazıma Seni unutmak gerekiyordu... Bahamalı martılar beni çağırdı bir ikinci bahar gecesi. İskele fenerlerinin altında oturup seni bekledim sevgilim Ellerim ıslaktı, gözlerim ıslaktı. Gelip caydırabilirdin beni gitmekten Oturup sigara içer, anlaşabilirdik... Sana tapacağım yalan değildi benim olursan Seni seviyordum, seni istiyordum... Bahamalı martılar beni çağırdı bir ikinci bahar gecesi. Filler gibi içtim liman meyhanelerinde; seni unutmak için içtim... Senin sokağında geceler yıldızsızdı senin sokağında gece yağmur yağıyordu Ben zayıftım, çabuk ıslanıyordum Bana sevmek yaramıyordu, ben sevilemiyordum... Bahamalı martılar beni çağırdı bir ikinci bahar gecesi. Sana bırakacağım bu kentin üç semtinde üç damla gözyaşı döktüm Birincisi seni ilk gördüğüm yerdi ikincisi seni ilk öptüğüm yerdi Üçüncüsü... söylemeye dilim varmıyor, üçüncüsü bana git dediğin yerdi İşte bu mısraları orda karalıyorum; işte demir aldı şilebimiz Gidiyor, gidiyor, gidiyorum... Edgar Allan Poe Ligeia e. a. p.

Annabel Lee Seneler, seneler evveldi; Bir deniz ülkesinde Yaşayan bir kız vardı, bileceksiniz İsmi Annabel Lee; Hiçbir şey düşünmezdi sevilmekten Sevmekden başka beni. O çocuk ben çocuk, memleketimiz O deniz ülkesiydi, Sevdalı değil karasevdalıydık Ben ve Annabel Lee; Göklerde uçan melekler bile Kıskanırdı bizi. Bir gün işte bu yüzden göze geldi, O deniz ülkesinde, Üşüdü rüzgarından bir bulutun Güzelim Annabel Lee; Götürdüler el üstünde Koyup gittiler beni, Mezarı ordadır şimdi, O deniz ülkesinde. Biz daha bahtiyardık meleklerden Onlar kıskandı bizi, _ Evet! _bu yüzden Bir gece bulutun rüzgarından Üşüdü gitti Annabel Lee. Sevdadan yana, kim olursa olsun, Yaşça başca ileri Geçemezlerdi bizi; Ne yedi kat gökdeki melekler, Ne deniz dibi cinleri, Hiçbiri ayıramaz beni senden Güzelim Annabel Lee. Ay gelip ışır hayalin eşirir Güzelim Annabel Lee; Bu yıldızlar gözlerin gibi parlar Güzelim Annabel Lee; Orda gecelerim, uzanır beklerim Sevgilim, sevgilim, hayatım, gelinim O azgın sahildeki, Yattığın yerde seni. Düş Ülkesi Kötülük meleklerini konuk eden Karanlık ve ıpıssız bir yoldan Kara tahtından, GECE adlı Hayalin Yönettiği bu topraklara yeni geldim Dünyanın öteki ucundan geldim Karanlık bir ülkesinden kuzeyin -Uzamın, Zamanın dışında görkemle Uzanan yabanıl ve gizemli bir ülke- Dipsiz vadiler ve engin denizler, Uçurumlar, Titan ormanları, inler Ve o ormanlarda, çiyin altında Ne olduğu bilinmeyen nice şey daha Her an yıkılacakmış gibi dağlar Kıyısız denizlere doğru yatmışlar Denizde dalga yerinde duramıyor Ateşten göğe yükselmek istiyor Taşıyor hep, taşıyor gölün suları Gölün sessiz suları -sessiz ve ölü Gölün durgun suları -durgun, üşümüş Üzerine zambakların karı düşmüş Böylece taşar hep gölün suları Gölün sessiz suları, ölü suları Gölün üzgün suları, üzgün, üşümüş Çünkü zambakların karları düşmüş Böylece ırmağın yanında dağlar Uğuldar, sabah akşam uğuldar Kurbağalar, semenderlerle dolu Bataklıklar ve griye çalan koru Cinlerin perilerin yaşadığı Kasvetli gölcükler, su yatakları Her noktası ayrı ayrı kötü olan Her köşesinden hüzünler saçan Burada, dehşet içinde yolcular Geçmişin anılarıyla karşılaşırlar Kefenler içinde ürkek gölgeler İç çekerek yanınızdan geçerler Eski dostlardır bunlar, yeryüzüne Acı çekmeye gönderilen -ve göğe Huzurlu, rahat bir yerdir burası Herşeyden büyükse kişinin acısı Gölgede yürüyen ruhlar için Eldorado'dur, ah neden olmasın? Fakat buradan gelip geçenler Ona dikkatle bakmayabilirler O da sırlarını açmaz böylece Bakmayı bilmeyen kapalı göze Böyle buyurmuştur kralın yasası Yasaktır kapalı gözleri açması Kederli ruhlar görür yalnızca Karanlık camların ardından o da. Kötülük meleklerini konuk eden Karanlık ve ıpıssız bir yoldan Kara tahtından, GECE adlı hayalin Yönettiği topraklardan evime geldim Dünyanın öteki ucundan geldim Bu karanlık ülkesinden kuzeyin Şarkı Gelin olduğun gün gördüm seni Yüzünde alevden bir pembe Oysa mutluluk sarmıştı çevreni, Bütün dünya bütün aşklar önünde Ve gözlerindeki yakıcı ışık Sancılı gözlerimin güzellik adına Görebileceği herşeydi yeryüzünde O pembelik belki kızlık utancındı Yani geçip gidebilir zamanla Ama coşkulu bir ateş yarattı Yazık! evlendiğin adamın bağrında Gelin olduğun gün kim gördü seni Yüzüne inerken o derin pembe Oysa mutluluk sarmıştı çevreni, Bütün dünya bütün aşklar önünde Düş İçinde Bir Düş Bir öpücük kondurayım alnına Ayrılırken seninle şu anda Açıklıyorum işte sana Haklıydın, evet, günlerim bir düşten Başka bir şey değildi gerçekten Ancak umut çekip de gitmişse Bir günde veya bir gecede Bir düşte, hiçbir şeyde ya da Umut nedir ki gidenler arasında Tüm gördüğümüz, göründüğümüz Yalnızca düş içinde bir düş Dalgaların dövdüğü bir kıyının Uğultuları arasında duruyorum Avuçlarımın içinde altın Gibi kum taneleri tutuyorum Ne kadar azlar, kayıyorlar nasıl da Parmaklarımın arasında uçuruma Gözyaşlarım dökülürken usulca Daha bir sıksam avucumu, Tanrım! Onları elimde tutamaz mıyım? Acımasız dalgaların elinden Birini olsun kurtaramaz mıyım? Göründüğümüz veya gördüğümüz her şey Düş içinde bir düş değil de ne? seaBahAR Nosce Te