Sevgili pamko;keşke dikkatli okusaydın. Dengede olma hususuna katılıyorum yürekten. Misafirlikten durmayan çocuk için, annenin ağır dille eleştirip dövmesinden ya da rahat sohbet edebilmel için çocuğu sınırlamasından nefret duyuyorum. Ama bu sınırlamadan kastım, çocuğun yaramazlık yapmasını engellemek değil, saksı gibi bir kenara oturtulmasından. O arkadaşla belki yıllar içerisinde görüşülmeyecek ama o çocuk o annenin çocuğu olacak her şekilde. O yüzden eğer, kendisi ve çocuğu rahatsız oluyorsa gitmesin diyorum hepsi bu.. Çünkü her çocuk uslu değil. Ama terbiye adına yapılanları gördükçe, bunlar nasıl annedir dediğim çok olmuştur. Kendi rahatı için çocuklarını farkettirmeden çimdikleyenler mi istersiniz? Ceza verenleri mi, yoksa dövenleri mi. Her ne olursa olsun ben çocuğu dövmeye karşıyım. Buna katıın ya da katılmayın diyemeyeceğim. Kesinlikle bu konuda insanların benim gibi düşünmelerini isterim doğrusu. Sanırım katılmadığınız konu şımarıklığın dozu. Tabii ki aileye göre değişiyor. Ama ne kadar şımartmasanız da bazı çocuklar tutturdu mu tutturuyor. İstediklerini aldırabilmek adına... Bunu anlatmak da aileye düşüyor doğrusu. Alabileceğininsınırlarını öğretmek lazım. Zaten yavrucaklar bunu öğreniyorlar zamanla. Ama ben sevgi adına şımartın dedim yalnızca... Sınırları olsun dedim. Yine üzerine basa basa söylüyorum, anlaşılmamış bir dille yazmış olabilirim belki... LÜTFEN ÇOCUKLARINIZA SEVGİDE SINIR TANIMAYIN...

çok dikkatli okuduğum sölenemez ama başlık dikkatimi çekti.. bana göre çok şımartılmamalı.. yani herşeyin dengede dozunda olması şart.. hepimiz çocuk olduk kimi daya yemiştir kimi el bebe gül bebe el üstünde ama öyle ama böyle bulduk doğrularımızı.. bu herkese göre değişir yetiştirmeler farklıdır.. dengede olursa nerde napacağını çok ii kavrar die düşünüyorum.. çocuğun zekiliği şımarık yetiştirilmesinden kaynaklanaz yoksa.. ya misafirliğe gittiğim yerde anası yerinden kalkıp bi durdurmaz mesela çocuğunu tek karşıdan adını der;'yavrum yapma'.. sonra çarşıda çocuk ağlar işte ille alınsın istediği anne istemezse almıcak bence çocuğu şımartmak bana göre değil.. şımartılacak ama dozunda.. mutlu etmek ille şımartmakla olmaz bence.. realist

Bilmem belki kızacak pedagoglar bana... Ama olsun varsın. Umurumda bile değil... Kurallara uygun, kitap gibi, robot gibi bir çocuk büyütmek bana göre değil... Çünkü her çocuk kitaplara uyabilen çocuk değil. Her çocuğun farklı bir romanı vardır bana göre... Farklı bir de anne!... Bu yüzden şımartın diyorum... Şımartın ki yıllar sonra geriye bakabildiklerinde yüzünde tebessüm oluşuversin. Şımartın ki, çocukluğuna dair ne varsa hüznü ve ukdeleri olmaksızın hatırlasın.. Ama tabii ki sınırsız değil.. Tek sınırı saygısızca olmasın... Çocuğu sehpanın üzerindekilerini ellemesin diye ellerine ellerine vuran anneler bilirim. Gittiği yerde rahat iki çift laf edebilmek için o garibimi bi kalemde harcayan anneler bilirim... Yazık önce anne olabilmeyi sindirebilmek lazım. Sonra da çocuğuna yasaklar koymak yerine neden yasak olduğunu anlatmak lazım.. Oynasın diye eline araba verdiğim bir çocuğun, arabanın kapısını zorlamak suretiyle içine peçete tıkıştırdığını gördüğümde, ne yaptığını sordum... Mantıklı bir açıklamasının olacağı muhtemeldi. Ne dedi biliyor musunuz? "Ya bu ayabanın süyücüsü yok" Konuşmayı bilmiyor ama kurallardan haberdar... Amacı asla zarar vermek değil... Anlamaz deyip yasaklamak yerine defalarca, sabırla anlatmak, dövmekten ya da yasaklamaktan daha iyi değil mi? Çocuk eğer rahat edemiyor, ya da rahat ettirmiyorsa bir iki yıl sabrediverin. Nasılsa büyüyecek, keyfini çıkarın. o bir daha çocuk olmayacak, siz de bir daha o çocuğun annesi!... Sözüm meclisten dışarı... Kimse üzerine almasın lütfen... Sadece çevremde gördüklerimden dolayı yazıya dökmek istedim... Hepsi o...