öncelikle Allah yardımcınız olsun. hayat gerçekten çok zor. yazdıklarınızı okuyunca gerçekten içimi bir hüzün kapladı. içinde bulunduğunuz durum yazdıklarınıza okuyana resmen geçiyor. eski konularınızdan evli olduğunuz belli. çocuğunuz yok sanırım? ya da boşanmayı falan mı düşünüyorsunuz? başka bir ülke de yaşamak istiyorum falan demişsiniz. bazen ben de aynı duygulara kapılıyorum. şunun gibi, değişim için artık geç mi? hayatımızda bazı şeyleri değiştirmek için aslında hiçbir zaman geç değil. sadece biraz güçlü olmak ve sağlam adımlar atmak gerekiyor. bence hayattaki anahtar sözcük "zeminini hazırladığın her binayı gönlüne göre inşaa edebilirsin". umarım çıkış yolu bulursun, buluruz.

Sağolun kpss düşünüyorum ama onda bile hevesim yok. Sanki 70 yaşındayım

Evlı misiniz hala?

Durduran ne? R rosseyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Nereden başlasam asıl anlatsam. Bir derdim var konusu pek sayılmaz belki banlanırımdiye buraya açayım konuyu dedim. Hayat enerjim, hevesim yok. Eskiden hayallerim vardı. Mesela lisedeyken üniversite okumak hayalim vardı. Üni okursam bambaşka kapılar açılacak, istediğim gibi bir insan olabilecektim. Ama meslek lisesinde okudum, ailem öğretmenlerim çok istedi o dönemde meslek lisesi okumami, fakat son sınıfta çıkan 28 şubat kararlarıyla kendi bölümüm dahil tüm 4 yıllıklara gitme yolum kapandı. Katsayı engeli yani. Ben liseye başlarkwn böyle bir engel yoktu. Benden bir yıl önce mezun olan bambaşka bir bölüme ve 4 yıllığa gitti. Motor mezunuydu siyasal okudu mesela. Sadece tek yer tercih edebiliyordum onun içinde birinci olmam lazımdı. Yapamadım. Açıköğretim okudum ama nereye gitsem küçük gördüler. Yılmadım üzerine 2 yıllık bitirdim. Sonra işe girme hayalleri, kendi paramı kazanma hayalleri kurdum. Şükür kurumsal bir yerde kadrolu çalışıyorum. Ama şu anda neredeyim bilmiyorum. O eski hayal ettiğim kadın değilim. Hiç birşey için hevesim yok. İşim salgın nwdeniyle yoğun, şu anda izin kullanamıyorum. Sokağa çıkma yasağı var ama biz özel izinle çıkabilşyoruz . Bugün izinliyim mesela. Yarın yine çalışacağım. İnanın dün akşam izinde ne yapsam diye kafayı yedim. Yabancı dil öğrenmek İleride gelirimi arttırmak için yazılımda kendimi geliştirmek Taş boyama Kitap yazma( yarıda olan 2 romanım var) Ve daha bir yığın şey. Hastayım bu arada çok ayakta kalamıyorum. Buna benzer şeyler. Sanıyorum kaçırdığım hayatı yakalamak istiyorum ama kafam karmakarışık. Hani hayal kur, imaj çalışması falan diyorlar ya. Yok kafamın içinde hiçbirşey. Çünkü ne gerek var diyorum. Bazen hayaller kuruyorum inandırıcı gelmiyor. Çok uzattım ama istediğimi yazamadım gibi geliyor. Borç çok olunca özelde psikoterapiye gidemedim. Devlette aylar sonrasına randevu veriyor ki iyi mi bilmiyorum. Eskiden içimde bir şey kıpırdardı geleceği düşününce. Artık o kıpırtı yok. Hayallerim gerçekleşmesi imkansız şeyler üzerine. Her seferinde saçma imkansız hayaller üzerine. Yardım edin. Eski hevesim geri gelsin