wildrose harika bi şiirdi içim urperdi bu şiiri cok yakın gordugum kardesim gibi sevdigim ondan daha cok belkide eşimin kardesine yolladım cok tesekkurler bu arada ben senin dostunum burdaki herkez senin dostun

insanın hayatta gerçek dostu bulması zordur gerçek dostlar çok önemlidir benimde gerçek dostum diyebilecegim kişiler var umarım hiç kaybetmem teşekkürler che bu anlamlı yazılar için Che

umarım bende o şanslılardan olurum birgün

kosen hayirli olsun bende az ve oz olmasindan yanayim dosluklarin

Sevgili SÜSLÜ hayata dair güzel bir birikim.. paylaştığın için çok teşekkür ederim canım...

Sevilecek biri olmadığı zamanlarda bile Seni Sevmeli... Sarılacak biri olmadığın zamanlarda bile Sana Sarılmalı... Dayanılmaz olduğun zamanlarda bile Sana Dayanmalı... Dost dediğin; Fanatik olmalı; Bütün dünya seni üzdüğünde Sana Moral Vermeli... Güzel haberler aldığında seninle dans etmeli... Ve ağladığında, seninle ağlamalı.. Ama hepsinden daha çok; Dost matematiksel olmalı Sevinci çarpmalı... Üzüntüyü bölmeli... Geçmişi çıkarmalı... Yarını toplamalı... Kalbinin derinliklerindeki ihtiyacı hesaplamalı Ve herzaman bütün parçalardan daha büyük olmalı İşi bitince seni bir tarafa atmamalı... maviimsi

mune canım beğenmene sevindim. böyle sevgi belki de kalmıştır. sen nedersin? sevgilerimle...

Ben Bunu Sir Kapisi Gib Bir Programda Izlemiştim, çok Güzel...

ADINA DOST DERLER Hani vardır ya her yerde, hissetmek istersin onun varlığını. Hani hep yani başınızdaymış sanırsınız, ismini söylersiniz dalgınlıkla, her an berabersinizdir. Yanında olduğunu unutuverirsin bir andan sonra, sonra üzüldüğünde o sımsıcak kollarını acar sana, sarılır ağlarsın omzunda doya doya... Senin sorununu kendi sorunu gibi benimser, bir kolun bir bacağın olur adeta ayrılmak istesen de koparıp atamazsın. Bir turlu sevindiğinde ise senden fazla mutluluk duyar. O senin için farklıdır bütün insanlardan, tabii sen de onun için. Aranızdaki sevginin bitmesine izin vermezsiniz, kimse bozamaz aranızı, kimse araya girmeye dahi cesaret edemez. Ne zaman yardıma ne zaman insana ne zaman dosta ihtiyacınız olsa hep yanınızda bulursunuz, kendini adeta sizin için ayarlamıştır. Beraber gülüp beraber ağlarsınız, daima olumlu özellikler verirsiniz birbirinize. O sana gülmeyi öğretir sen ona kahkaha atmayı, O sana emeklemeyi öğretir sen ona yürümeyi, O sana okumayı öğretir sen ona yazmayı ve bu böyle sürüp gider... İşte bunun adına DOST derler... Che

Derincim hayırlı olsun. Link Silinmiştir.

suslu bi harikaydı ya sagol paylastıgın için tuylerim diken diken oldu okurken su-nur Aktif

Ülkenin birinde iki gerçek dost yaşarmış. Birinin malı, ötekinin malı gibiymiş. Anlaşılan o ülkede dostluk, bambaşkaymış... Bir gece ülkede herkes dalmış derin uykulara. Orada güneş battı mı, fırsat bu fırsat der, uykunun tadını çıkarırmış millet. Gece yarısı bizim dostlardan biri, fırlamış yatağından, koşmuş doğru dostunun evine. Uyandırmış hizmetçileri tatlı uykularından... Dostu, yukarıdan duymuş sesini. Hemen kaptığı gibi kılıcını, kesesini, koşmuş dostunun yanına... "Hayrola!" demiş, merak içinde, soluk soluğa... "Sen, kolay kolay uyandırmazsın kimseyi, uykuyu da seversin üstelik. Kumarda kaybettiysen; al şu keseyi. Evini bastılarsa; işte buradayız ben ve kılıcım. Haydi gidip haklarından gelelim. Yalnız yatamaz mı oldun yoksa? Benim güzel cariyeyi al git öyleyse..." "Yok a canım." demiş dostu... "Ne o, ne de bu. Rüyamda biraz düsünceli gördüm seni... Sakın başı dertte olmasın deyip koştum. Kusura bakma dostum!" Gerçek bir dostu olmak ne güzel bir şey! Derdini açmanı beklemez bile... Kendi bulup söylemek ister, belki sen çekinirsin diye. Sevdiği insanın üstüne titrer, bir düşten, bir hiçten nem kapar

Eski Japon kültürüne göre parıldayan her şey değersiz ve bayağı kabul edilirdi. Yeni bir fincan veya vazo, ürküntü verirdi. Çünkü parlayan bir nesne yenidir ve yeni olduğundan henüz kullanımının ona kazandırdığı soylulukla değer kazanmamıştır. eskimiş, pek çok kez çay içmekten ötürü kararmış bir fincan, bizimle yaşamış, sabrımızı ve özenimizi aktardığımız bir eşyadır ve zamanla hem bizim huyumuzu, hem duygularımızı yüklenmiş ve bize hizmet ederek bunun karşılığını vermiştir. uzun süreli bir dostluk zamanın kararttığı bir fincanınkiyle eş değerde izler taşır. gündelik eşyalarda da, arkadaşlıklarda olduğu gibi çatlaklar ve gölgeler bulunur. bir fincanı fırlatıp atmamak ve bir arkadaşı yaşantından uzaklaştırmamak için sabır ve sadakat gibi son derece önemli, ama artık pek sık rastlanmayan iki duyguya gereksinme vardır. sabır, yüklendiği rol gereği bir tuğlaya, sadakat ise bir köke benzer. Sabır acelenin, sadakat ise tüketimin panzehiridir. bu iki duyguyu fiziksel bir imge olarak düşünürsek, Dostluk tuğlalarla örülür, kökler sayesinde gelişir" Değerli, değeri azalmayan ve kalıcı dostluklar dileğiyle... . push ;

Ahmet ve Nihat adında iki arkadaş varmış. Aynı okulda okuyorlarmış. Ahmet istanbulda yaşayan, evi, arabası yeterince parası olan biriymiş. Nihat memleketten İstanbul'a gelmiş zor şartlar altında yaşayarak okuyormuş. Bunlar zamanla daha da iyi arkadaş olmuşlar. Ahmet Nihat'ın durumuna üzülüyor yardım yolları arıyormuş. Nihat'ı evine almış. Yedirmiş içirmiş. Cebine para koymuş. Üstünü giydirmiş. Kendine aldığı yeni kıyafetlerini bile ona vermiş. Artık beraber gül gibi yaşayıp gidiyorlarmış. Bir gün Ahmet camdan dışarı bakıyormuş. Karşıdan gelen uzun süredir hayran olduğu ve yakında açılmak istediği kızı görmüş. Ve sonra arkadan Nihat'ın onu takip ettiğini. Nihat eve gelmiş ve Ahmet'e o kızdan cok hoşlandığını aralarını yapıp yapamayacağını sormuş. Ahmet kendisinin de ondan hoşlandığını söyleyememiş. Arkadaşınin üzülmesini istememiş çünkü. Aralarını yapmış. Derken zamanla okul bitmiş. Nihat bir süre sonra Kayseri'ye vali olmuş. Evi arabası, yatı, katı, bir sürü parası olmuş. O kızla da evlenmiş. Ama Ahmet tam tersi. Evini arabasını kaybetmiş. Bütün parası bitmiş. Yatmaya yeri yemeye yemeği kalmamış. Aç sefil gezerken komşuları, - Senin bir arkadaşın vardi Nihat diye. O Kayseri'ye vali olmuş, neden ondan yardım istemiyorsun, belki sana bir iş verir demişler. Ahmet reddetmiş hemen. Bunu kabullenemem demiş. Komşular ne kadar ısrar ettiyse de bir türlü kabul ettirememişler. Ahmet için daha zor günler başlamış. Bakmış olacak gibi değil komşularını dinleyip tutmuş Kayseri nin yolunu. Valiliğe gelmiş. Ordaki odacolardan birine Nihat Beyi görmek istiyorum demiş. Odaco Nihat Beyin yanına girmiş çıkmış ve - Sizi görmek istemiyor. demiş. Nasıl olur demiş Ahmet. Ona İstanbul'dan çok yakın arkadaşın Ahmet geldi deyin. Odacı tekrar gitmiş ve, - Nihat bey sizi tanımadığını eğer daha fazla ısrar ederseniz kovduracağını söyledi demiş. Ahmet duyduklarına inanamamış. Nasıl olur da, yemeyip yedirdiği, giymeyip giydirdiği, sevdiği kızı bile verdiği can ciğer arkadaşı Nihat onu tanımaz. Yıkılmış bir şekilde valilikten çıkıp doğru Nihat'ın evine eskiden hoşlandığı kızın yanına gitmiş. Belki yardım eder diye. Kapıyı çalmış. Birinin gelip dürbünden kendine baktığını hissetmiş. Ama kapıyı açmamış kadın. Bir kez daha yıkılmış. Dışarı çıkıp kendini toplamaya çalışırken yanına yaşlı bir amca yaklaşmış. Ahmet'in durumundan cok etkinlenmiş adam. Olayı anlatmasını istemiş. Ahmet'te olduğu gibi anlatmış. Adam cok üzülmüş. Demiş ki.. -Bak evladım. Seni cok sevdim. Dürüst bir insana benziyorsun. Bak benim şurada bir sarraf dükkanım var. Gel istersen benimle çalış. Hem para kazanırsın hem de yatmaya yerin olur. Ahmet hemen kabul etmiş ve çalışmaya başlamış. Gel zaman git zaman dükkana başka bir yaşlı amca gelip gitmeye başlamış. Çok iyi arkadaş olmuş Ahmet'le. Bir gün bu yaşlı amca elinde bir kutuyla gelmiş dükkana. Bak ben bir yere gidiyorum. Eğer 3 ay içerisinde dönmezsem bu kutu senindir, istediğin gibi kullan, demiş. Ahmet kutuyu almış, odasında bir yere koymuş. 3 ay geçmiş, 4 ay geçmiş, 6 ay geçmiş amca hala gelmemiş. Sonunda Ahmet kutuyu açmaya karar vermiş. Bakmış içinde, elmaslar, mücevherler, altınlar, bir sürü de para varmış. Ne yapacağını şaşırmış. Hemen patronuna gidip durumu anlatmış. Patronu da artık o kutunun kendisinin olduğunu istediği gibi kullanabileceğini söylemiş. Bir de öneride bulunmuş. - Bak sen bu işi iyice öğrendin. Gel sana bir kuyumcu dükkanı açalım. Gül gibi geçinip gidersin. Hemen dükkanı açmışlar. Ahmet almış başını yürümüş. Ev, araba, yat, kat. Zengin olmuş kısacası. Bir gün dükkana bir anne-kız gelmiş. Kızdan hoşlanmış Ahmet. Zamanla görüşmeye başlamışlar, derken nişanlanmışlar. Düğün vakti gelmiş. Davetiyeler hazırlanırken kız valiyi de çağıralım demiş. Ahmet kabul etmemiş. Nasıl olur demiş kız. Biz bu şehrin ileri gelenlerindeniz, valiyi çağırmasak olur mu? Ahmet yine kabul etmemiş. Kız ısrarla neden böyle davrandığını sorduğunda anlatmış Ahmet. Sorunun bu şekilde çözülmeyeceğini söylemiş kız. Biz çağıralım, o yaptığından utansın demiş. Ve ona da bir davetiye yazmışlar. Düğün günü gelmiş çatmış. Davetliler tek tek gelirken heyecan içindeymiş Ahmet. Nihat'ın gelip elmeyeceğini düşünüyormuş. Derken eşiyle kapıda görünmüş Nihat. Ahmet, ilk başlarda gözgöze gelmemeye çalışmış. Nihat ne yana gitse öbür tarafa kaçıyormuş Ahmet. Hiç gözgöze gelmemeye çalışıyormuş. Dayanamamış birden. Piste çıkmış, almış mikrofonu eline. Başlamış anlatmaya. Zamanında ben durumum iyiyken sevgili valimiz Nihat beyle aynı okulda okuyorduk. O zamanlar Nihat beyin durumu bu kadar iyi değildi. Nihat'ı evime aldım. Yemedim yedirdim, giymedim giydirdim. Sevdiğim kızı bile ona verdim. Bir gun benim durumum kötüleşti. Elimde avucumda ne varsa kaybettim. O kadar zor durumdaydım ki Nihat'a yardım istemeye gittim. Ama o beni tanımadığını söyledi, kovdurdu. Ordan çıkıp eşinin yanına gittim. Ama o kapıda benim olduğumu bildiği halde kapıyı açmadı. Şok olmuştum. Dışarıya çıkıp kendime gelmeye çalıştığım anda bir amcayla karşılaştım. Sağolsun bana bir iş, yatacak bir yer verdi. Orada çalışırken çevrem genişledi. Başka bir amcayla tanıştım. Gel zaman git zaman o amca elinde bir kutuyla geldi yanıma. Bir yere gideceğini 3 ay içerisinde dönmezse kutunun benim olacağını söyledi. Gelmedi. Kutuyu açtım. İçinde beni bugünlere getiren yüklü eşyalarla ve paralarla karşılaştım. Sonra kendime bir kuyumcu dükkanı açtım. Orada sevgili nişanlımla tanıştım. Ve evleniyorum. Anlattıklarım yalansa yalan desin Nihat Bey, demis ve bırakmış mikrofonu. Herkes şaşkınlık içinde Nihat Beye dönmüş. Acıyarak bakmışlar bir Ahmet'e, bir Nihat'a. Nihat bir cevap vermek zorunda kalmış. Almış mikrofonu. Başlamış anlatmaya. Evet Ahmet'in söylediklerinin hepsi doğrudur. Yalan diyemem. Zamanında bana çok yardım etti, hakkını ödeyemem. Sağolsun benim mutlu bir evlilik yapmama öncülük etti. Ama eşimi zamanında sevdiğini bilmiyordum. Durumunun kötüye gittiğini, bir gün bana geleceğini biliyordum. Hep o günü bekledim. Ve sonunda geldi. Onu kapıdan kovdurdum doğrudur. Ama niye kovdurdum. Eğer ben o zaman ona yardım etseydim gururuna yediremeyecekti. Belki de bir süre sonra intihar edecekti. Iyi bir arkadaşımı kaybetmek istemem. Burdan çıktıktan sonra direk eşime gideceğini biliyordum. Hemen eşime telefon açtım. Ona Ahmet'in geleceğini, kapıyı açmamasını söyledim. Açmadı. Derken bizim evin karşısında bir sarraf dükkanı işleten arkadaşım var. Ona hemen telefon açtım. Bizim evden çıkan bir adam görürse onu işe almasını yardımcı olmasını istedim. İşe aldı, yatacak yer verdi. Bir gün babamı gönderdim ona. Can yoldaşlığı etsin diye... İyi arkadaş oldular... Sonra babama bir kutu verdim Ahmet'e versin diye. O kutu babamın değildi. Benim de değildi. O zaten Ahmet'indi. Ona borcumu hiçbir zaman ödeyemem. Ahmet kutuyu aldı. İyi kullandı ve bugünlere geldi. Bir gün annemle kızkardeşimi gönderdim. Durumu nedir bir kontrol edin diye. Orada birbirlerini görüp aşık olmuşlar, evleniyorlar. Bırakmış mikrofonu. Ahmet'le beraber herkes şaşkınlık içinde kalmış. Bir an gözgöze gelmişler. Derken birbirlerine sarılıp özür dilemişler. Güzel bir düğün olmuş, beraberce mutlu yaşamışlar. cranky

Keşke bunları uygulayabilsek arkadaşım. Paylaşımın için teşekkürler. snmglr

Her ikisi de çok güzeldi. Ama ben "dostluk" temalı yazıyı daha çok sevdim ve imrendim. Böyle dostum olmadı benim. Keşke olsa... Teşekkürler Che... Che

dost bir sevgilinin güzel yansıyan yüzüdür... aynadır:biggrin: :biggrin: kuzeyyy kaan'ım diğer

Sevinci çarpmalı... Üzüntüyü bölmeli... Geçmişi çıkarmalı... Yarını toplamalı paylaşım için teşekkürler. umarım herkesin böyle bir dostu vardır..

1 - Ekmek gibidir, hergün ararsın... 2 - İlaç gibidir, lazım olunca ararsın... 3 - Mikrop gibidir, o seni bulur... S Sarikuzum

GERCEK DOSTLUK. "Mevlana ve bir öğrencisi, dostluğun ve arkadaşlığın konu edildiği bir söyleşiden çıkmışlar, yolda birlikte yürüyorlardı. Biraz ileride yolun kenarında, iki köpeğin koyun koyuna sokulmuş, birlikte uyumakta olduklarını gördüler. Öğrencisi, biraz önceki söyleşinin de etkisi altında kalarak, bu görüntü karşısında çok duygulandı ve bu duygusunu Mevlana ile paylaşmak istedi: "Efendim şu manzaraya bakın" dedi. "Ne denli yüce bir ders alınacak dostluk örneği, değil mi?" Mevlana, öğrencisinin bu heyecanı karşısında hafifçe gülümsedi ve kişisel çıkarların nice dostlukları yakıp kül ettiğini anımsattıktan sonra ona, unutamayacağı bir ders verdi: "Evlat, sen onların arasına bir kemik atıver de, bak o zaman gör dostluklarını" dedi. "Bir dostluk, kişisel çıkar karşısında unutulmayacak denli sağlamsa, ancak o durumda bir değer ifade eder ve ancak o zaman onun adına 'GERCEK DOSTLUK' denilir&#8230;

Ey Sozumu isiten Dostum; Soz, yurekten ciktigi zaman ancak yurege gider. Sen de sozlerini yurekten soyle. Sana soyleneni iyi dinle. Yurekten geleni al, keder vereni birak. Guzele cagirani al, bos olani birak. Ruhunun istedigini al, istemedigini birak.. Hayat onemlidir. Neselen ve gul. Huzunlen ve agla. Ne yaparsan yap, ama Allah rizasi icin olsun yaptigin. Gordugun gorecegin Allah rizasi icin olsun... Sana rahmet veren Rahmandir. Merhamet veren, sevk veren, umit veren, sevinc veren, huzun veren. Sana yoldas olan Rahmandir. iyi bil ki, hicbir yerde bir basina degildin. Bundan sonra da olmayacaksin. Her zaman yaninda olan Rahmandir. Asla uc sey olma. Umitsiz olma. Sukursuz olma. Sabirsiz olma. Mevlayi bilen umidi bilmeli. Onu bilen sukretmeli. Ona inananin sabirli olmali her ameli. O seni terk etsin, pesinden kos git. O yuz vermesin, sen ona yalvar. Sana, bilmen gereken ve ogrenebilecegin en degerli seyi haber vereyim mi? Sahip olabilecegin en kiymetli sey, imanindir. Allaha inan, mutlu ol. Ona dayan, guclu ol. Kimsen yok mu? Sozunu dinleyen, acini paylasan, sevgine sevgisini katacak, kimsen yok mu? Sen ister su var de, ister bu, istersen yok iste, kimsem yok de; hakiki bir dostun kesinlikle var. Sozunu dinleyen, acini paylasan, sevgine sevgisini katan ebedi dostunu, Rabbini unutma! Ey Sozumu isiten Dostum; Sozlerim bitti. isigim sondu. Kandilim tukendi. Sen bana kulak ver de, sozleri bitmeyene, isigi sonmeyene, kandili tukenmeyene kulak ver. O'nu sev. Ona kendini sevdir. Onun sevdikleriyle doldur yuregini.

insanın çok arkadaşı olabilir.. ama dost bildiklerin çok çok azdır... ve özdür.. dunya

Halkını kurtarmaya gelmiş süvarilerin sonları asla ne bir cenk meydanında ne de saray salonlarında sefa içinde bitmez. Hep ce olur onların ölümü... Ya bir ihanetin ardında, ya da bir sehpanın ucunda. Belki durup bir an yanı başından geçip gittikleri herhangi bir insanın gözbebeklerinin içindeki parıltıya bakabilseler, yüzündeki çizgilere işlenmiş acılara, dertlere bakabilseler... Zamanı olmayanlar... Zamansızlar... Bir insanın çizgilerinden yüreğine giden yolu bulmak emek ister, ama böyle bir yol vardır da aynı zamanda... Zaaflarınla örülü, heyecanlarınla, tutkularınla, sevgilerinle bezelidir dört bir yanı... Yaşam, insanın yüreğinde saklı bir umut değil mi?.. İşte o umuda at sürenler de bu ülke trajedisinin birer ürünüydüler. Yadırgamıyorum hiç, belki başka coğrafyaların düzlüklerinde at koştursalardı, o kadar trajik olmazdı sonları. Ama sonuçta insanın coğrafyasını da seçme şansı yok ki... &#8216;Ayrılıkları, ayrıntılar acıtır&#8217;. Soğuktan donmak üzeresin ve ateşe atıp da ısınabileceğin bir tek anıların kalmış geriye... İşte tüm kasveti ve albenisiyle çökerken üzerine yaşam, donarak ölmenin adıdır dostluk. Bir gün, bir duvarın dibinde yapayalnız ağladığında, sırrını gözlerinin içine saklayabileceğin, acını gömebileceğin biri varsa... Tanıdık, bildik bir coğrafyada saklı... İleride bir gün belki çıkartabilme umuduyla... Bazen acılarına da ihtiyacı olur insanın. İnsanın kendinden bir parçasını gömmesi ne demek bilir misiniz?.. O gözlere her baktığınızda, onu her andığınızda, gurbette yüreğini karalar bağlamış birinin ülkesine duyduğu özlemle, sevgiyle dolar yüreğiniz... Bunun içindir o gözlerin karşısına her çıkışınızın çıkarsız, sorgusuz, sualsiz olması... Peki ya bir gün dostluk terk ederse bizi, yaralı kalmaz mı kuşun kanadı o zaman? Yaralı kuşlar uçabilir mi uzaklara? . push ;

Gerçek dostun sayısı biri geçmez. Geçer diyenlerdenseniz çok şanslı ya da yalancısınız maalesef ki. Umarım şanslılardansınızdır.:içelim:

herkese böyle bir dost şart ellerine sağlık canım A

işte dost dediğin böyle olmalı :) teşekkürler canım paylaşımın için

Checim eline sağlık ama çok hüzünlüydü böyle bir sevgi kaldı mı? Che

çok güzel bir paylaşım sağol canım.. I iclo