emeğine sağlık paylaşım için teşekkürler a. s.

Allah razı olsun başka bişey diyemicem. Şeniz Sanırım ben seni çok seviyorum buket Dolun@y Aktif

engelli bir kardeşi olan abla olarak paylaşımına teşekkür ederim.

&#8220;Bir insana olduğu gibi davranırsan olduğu gibi kalır. Olabileceği gibi davranırsan olabileceği gibi olur.&#8221; Bugün, engelli ya da engelsiz hiç fark etmez, pek çoğumuz bu şekilde yetiştirildiğimiz için hayallerimizin peşinden koşamadık, koşturulmadık. Hele bir de özürlüysen hayal kurmak bile gereksizdi. Zaten sakatsındır ve bu halinle ne yapabilirdin ki? Belki de hayal kurmayı bile öğrenemedik. Belki de hayallerimiz bastırılmaya çalışıldı. Her zaman çevremizin istediği gibi bir insan olmaya çalıştık. Bizim yapabileceklerimizin sınırlarını hep başkaları çizdi. İçimizden attığımız çığlıkları dışarı yansıtamadık. Sesimiz bir düğüm oldu boğazımızda, yastıklarımızı ıslattık belki de sabahlara kadar. Biz hep korunmaya muhtaçtık. Belki de aciz olduğumuzu düşünüyorlardı. Her köşeden bize zarar gelebilirdi. Dışarısı tehlikelerle doluydu. Ne gereği vardı hayal kurmanın? Nasılsa duymuyorduk, görmüyorduk, yürüyemiyorduk. Ayağımız ya da gücümüz yoktu ki bir hayalin peşinden koşalım. Dünyamızın sınırları evimizin duvarlarıyla çiziliydi. Neden engellere takılalım? Bizler bir gaye üzerine yaratıldık. İnsanı diğer canlılardan ayıran en önemli özellik olan akıl ve düşünme yeteneğiyle donatıldık. Neden akıntının bizi sürüklemesine izin verelim ki? Elimizle, ayağımızla ya da gözümüzle olmasa da neden aklımızla yol almayalım ki? Neden engellere takılalım? Aslında her şeyin önündeki tek engel kendimiziz. Tek engel zihnimizdeki engellerdir. Bize sunulan nimetlerin farkına varamıyoruz. Sadece bizden alınanları ya da daha üstümüzdekileri görüp oturduğumuz yerden "ah, vah" ediyoruz. Önemli olan kim olduğumuz değil, ne olduğumuzdur; ne yönde gittiğimizdir. Fiziki olmasa da akıl gücünüzün sınırlarını hiç zorladınız mı? Allah'ın aldığı uzuvlara karşı, verdiği üstün vasıfları açığa çıkarmayı çalıştınız mı hiç? Bugüne kadar kaç kez kendinize kulak verdiniz? Bunu bir kez deneyin. Yüreğinizin sesine kulak verin ve sizi nereye götürüyorsa oraya gidin. Kendinizi şöyle bir gözden geçirin. Gerçekleştirmek istediğiniz bir hayal belirleyin. Harekete geçmek için önce muhtemel bütün engellerin ortadan kalkmasını beklersek ömrümüzün sonuna kadar beklememiz gerekebilir. Zihnimizde oluşturduğumuz engelleri aşarsak ilk engeli kendimiz kaldırmış oluruz. İşe kendinizi tanımakla başlayın Rafa kaldırdığınız hayallerinizin tozunu silin ve onları raftan indirin. Yola çıkarken başarısızlığa uğrama korkusunu üzerinizden atın. Tabii ki bu yolda pek çok engelle karşılaşabiliriz, zaman zaman başarısızlıklara uğrayabiliriz, ayağımıza dikenler batabilir. Ama önemli olan başarısızlıkları bir öğrenme fırsatı olarak görebilmektir. Başarısızlık, bir sonraki aşamada ne yapmamız konusunda bize deneyim kazandırır. Başarısızlık belki anlık duraklamamıza neden olabilir, ama asla ileriye gitmemize engel olamaz, olmamalıdır. Eğer uğradığımız başarısızlıklardan bir ders alabiliyorsak, öğrenme fırsatı olarak değerlendirebiliyorsak o başarısızlık değildir. Sadece bir engeldir ve bu engeli aşmak zor değildir. Unutmamak gerekir ki engeller ne kadar büyük görünseler de asla bizden büyük olamazlar. Ve yine unutmamak gerekir ki Allah bize taşıyamayacağımız yükü yüklemez. Kaynak : Moral Dergisi, Sayı 28