Yakın bi akrabamında engelli bir oğlu var 19 yaşında çocukken zamanında eğitim almadığı için, sürekli dışlandığı ve şiddet gösterdikleri için çocuk ne konuşabiliyor nede başka bişey.. Öyle çocuğa bakmak normal çocuğa bakmaktan tabiki daha zor ama ne olursa olsun merhametli, iyi niyetli yaklaşmak gerekiyor.. Allah engelli çocuk annelerine, babalarına sabır versin..

Çocuğunuzun engelli olduğunu kabul edin! Çocuğunuzun engelini reddetmek onun için gerekli olan tedaviyi ve eğitimi alması geciktirir. Bu durumda, çocuğunuz eğitimle geliştirebileceği becerileri geliştiremez. Çocuğunuzu olduğu gibi kabul etmeli ve en erken zamanda eğitime başlamalısınız. Diğer çocuklarla kıyaslamayın! Etrafınızdaki engeli olmayan çocukların yapabildiği ancak sizin çocuğunuzun yapamadığı şeyler olacaktır. Bunu kabullenmeli ve onu diğer çocuklarla kıyaslamamalısınız. Bunun yerine, çocuğunuzun eğitimine önem vermeli, onun zaman içindeki gelişimini izlemelisiniz. Kendinizi suçlamayın! Çocuğunuzun engeli ile ilgili kendinizi suçlamanızın çocuğunuza hiçbir faydası dokunmaz. Bunun yerine, "Şimdi ne yapabiliriz?" diye düşünmelisiniz. Birbirinizi suçlamayın! Engelin nedenlerine takılıp birbirinizi suçlamanın çocuğunuza yardımı dokunmaz. Ayrıca, sizin aranızdaki tartışmalar çocuğunuzu da olumsuz etkiler ve huzursuz olmasına neden olur. Bu yüzden, geçmişe değil, bundan sonra yapabileceklerinize odaklanın. Aşırı korumacı davranmayın! Çocuklar birçok şeyi yaparak, deneyerek öğrenirler. Aşırı korumacı davranır, çocuğunuzun hiçbir işi yapmasına müsaade etmezseniz, yapabileceği şeyleri yaparak öğrenebileceklerini öğrenemez. İhmal etmeyin! Çocuğunuzun ilerleme kat etmesi sizin ilginize bağlıdır. Çocuğunuzla ilgilenmez, onu ihmal ederseniz, çocuğun gelişimi olumsuz yönde etkilenir. Hata yapmasına izin verin! Çocuğunuz bir şey yapmaya çalıştığında "Ver ben yapayım." veya "Yardım edeyim sana." diyerek çocuğun kendi deneme şansını elinden almayın. Yardım istediğinde zaten bu isteğini size sözel olarak ya da beden diliyle anlatacaktır. Sürekli yardım etmek, kendi kendine bir şeyi başarma şansı vermemek çocuğunuzu güçsüz kılar. Oysa çocuğunuz yaşayarak öğrenecek. Denemesine, hata yapmasına izin verin. Beceremeyeceği şeyleri yapmasını istemeyin! Çocuğunuzun becerilerinin veya yaşının üzerinde olan şeyleri yapmasını istemeyin. Aksi takdirde, çocuğunuz başarısız olur, bu nedenle de kendine güveni zarar görür. Olumlu davranışlarına ve başarılarına odaklanın! Çocuğunuz çok küçük bir şeyi becerdiği ya da olumlu bir davranışta bulunduğu zamanlarda bile onu destekleyin, ödüllendirin. Çocuğunuzu eve kapamayın! Çocuğunuz zihinsel, duygusal ve sosyal olarak ancak diğer insanlarla iletişime geçerek gelişebilir. Çocuğunuzdan utanıp onu evde kapalı tutmanız onun kendini geliştirmesini engeller. Çocuğunuzu sosyal ortamlardan uzak tutmayın, insanlarla iletişim kurmasına izin verin. Sabırlı olun! Çocuğunuzdan bugünden yarına değişmesini beklemeyin. Eğitim zamanla çocuğunuzda olumlu sonuçlar verecektir ama bu değişim kısa sürede sağlanamaz. Eğitime ve çocuğunuza zaman verin ve sabırlı olun. Eğitim ve tedavi sürecinde katılımcı olun! Çocuğunuzun eğitimi ve tedavisi ile ilgilenin. Eğitmenleri ve doktorları ile iletişim kurun. Çocuğunuz sizin ilginiz ölçüsünde gelişim gösterecektir. Çocuğunuz ile vakit geçirin! Tabii ki yeri geldikçe televizyon da izleyecek ya da kendi başına oyun oynayacak ancak onu bir televizyon karşısına oturtup, ya da eline bir şeyler verip uzun süre yalnız bırakmayın. Çocuğunuzun sosyalleşmesi çok önemli ve bu da sizin onunla konuşma ve ilgilenmenize bağlı olarak gelişecek bir beceri. "Bir işe yaramıyor işte." diye düşünüp ilginizi azaltmayın. Basit sosyal becerilerle başlayın ve pes etmeyin. "Çocuğumla nasıl iletişim kurabilirim?" Becerilerine göre: Konuşun Onunla konuşurken ona bakın ve göz göze gelmeye çalışın Gülümseyin Sarılın Oyun oynayın Kitap okuyun Resim yapın Müzik dinleyin/Dans edin Basit komutlar verin Kendinizi iyi hissetmek için de harekete geçin! Çocuğunuza en iyi şekilde yardımcı olabilmek için öncelikle sizin iyi hissetmeniz gerekir. Engelli bir çocuk annesi/babası olarak birçok güçlükle karşılaşıyor ve üzüntü, kızgınlık gibi duygular hissediyor olabilirsiniz. Bu durumda yapabileceğiniz en iyi şey bir uzmandan psikolojik yardım almaktır. Bu şekilde, kendi moralinizi ve ruh durumunuzu düzeltebilir, çocuğunuza da daha hoşgörülü ve sabırlı bir biçimde yaklaşabilirsiniz. ALINTIDIR.

Çocuğunuz engelli olursa onun hep yanında olun ama hep.

Allah sabır versin, engelli çocuk ebeveynleri iyilerse eğer melekten farksızlar.

Çocuğu saksıda bitki gibi bir yerde bırakmayın lüüüütfen ben zihinsel engelliler öğretmeniyim. Öyle çocuklar gördüm ki aslında erken eğitim ile kendini oldukça toparlayabilecekken nasıl olsa bir şey yapamıyor diye bir köşeye oturtulmuşlar, öyle kalmışlar... Elbette çok zor ama özellikle anne için büyüdükçe daha zor. Lütfen tembelliğe alıştırmayın. Her çocuk öğrenir, kimi çok geç öğrenir çok az şey öğrenir ama öğrenir.. Allah yardım etsin.

Herşeyimi anneme borçluyum herşeyimi.. Küçükken bademcik ateşi, ortakulak iltihabı derken çok hastalık geçirdim. Doktorlar ileride hiç konuşamaz, duyamaz dediklerinde annem hiç umudunu kesmemiş. Sabahtan akşama kadar benimle konuşmuş, oyunlar oynamış beni sosyalleştirdi. Ve en önemlisi sürekli bana resim çizdirmiş. Ben küçüklüğümden beri hep demişimdir güzel sanatlar resim okuyacağım anne diye. Her zaman yanımda oldu. Konuştum, duydum. Okula gittim. Güzel sanatlar lisesini 6 lıkla kazandım. Liseden mezun oldum Marmara Üniversitesi, Işık Üniversitesi, Yeditepe Üni, Hacettepe Üniversitesi vs bir sürü üniversitede Resim, Moda, iç mimarlık kazandım. Ve resim okuyorum, mükemmel bir ortamım var. Diyeceğim o ki hastalıkların şifası mutlulukta gizlidir. Ve benim durumumda olanların çoğu şu an işaret dili öğreniyorlar. Benim ağzım susmuyor. Okulda çenemle ünlendim neredeyse aşırı sosyalim. Nevreste çok bilinçlendirici bir yazı olmuş. Ve bu yazıyı bir çok anne adayının okuması lazım. Bazı platformlarda evlatlarının engel durumundan yakınan annelerin çok sorularını okudum. Anneler böyle yakındıkça çocukların hali perişan olacak.

Çok bilinçlendirici bir yazı gerçekten.