bu durumda yaşadıklarımız çok da önemli olmuyor aslında ne yaşarsak yaşayalım varacağımız yere bir şekilde gideceğiz istesek de istemesek de:sm_confused:

Bir otobüsde yolculuk ettiğinizi düşünün. Başlangıç noktanızdan gideceğiniz noktaya kadar, pek çok olay yaşarsınız. Şöyle bir göz atarsak, "Otobüs durup lastik değiştirdi, benzin istasyonunda durdu, yoldan 5 yıldır görmediğiniz bir arkadaşınızı aldı, yağmur yağdı, kazadan kıl payı kurtuldu,, yolda mola vermek zorunda kaldı, ikinci durakda yakışıklı bir çoçuk bindi ve tanıştınız, , üçüncü durakda çok güzel bir bayan bindi yanınıza oturdu, yanıbaşınızda horlaya adamın ayakları kokuyor diye yerinizi değiştirip, ayakta yolculuk etmek zorunda kaldınız... Tüm bu yaşananlar, anı defterinizi dolduran kimisi hoş kimisi hüzünlü deneyimlerimizdir. Bizler deneyimlerimizden öğrenerek büyürüz. Deneyimleriniz, gideceğiniz noktaya ulaşmanızda size enegel değildir. Kaza bile yaşanmış olsa, başka bir araç bulup, gideceğiniz noktaya ulaşırsınız. Çünkü aklınızda tek bir şey vardır. Son durağa ulaşmak. Yolculuk sırasında yaşananlar ise sadece geçmisde bıraktığınız hoş anı olarak kalan deneyimlerimizdir. Hayatınız için de bunu uygulayın. Hedefinizi belirleyip, sadece ona ulaşmayı düşünün. Arada yaşananları ise karşınıza çıkan engeler değil, ögrendiğimiz anılarımız olarak kabul etmek, hedeflerinizden vazgeçmenizi engelleyecektir... sevgiylea. s. talin

Canım arkadaşım, şurası bir gerçektir hergün acısıyla, tatlısıyla bizim yaşadıklarımız, bir sonraki gün için tecrübe oluyor ve hayatımız devam ediyor. Rabbim sağlık verdiği müddetçe, bazen her ne kadar şimdiki aklım olsaydı diyoruz ama her anımızı gelimizden geldiği kadar, imkanların elverdiği olasılıkta dolu, dolu yaşamalıyız. talin