tabiki calismak en iyisi, 1 elin nesi var 2 elin sesi var! ekonomik tarafindan cok daha iyi bu devirde iki kisinin calismasi. ben evlenincede calismayi düsünüyorum, bosunami meslek edindim.

çalışan bayanlar pasaklı mı?eşleri çocukları açlıktan ölüyorlar mı?bu ne saçma bir yorum böyle. siz elinizdeki fırsatı tepip, benim ekonomik özgürlüğüm olmasın eve kapanıp kimsenin taktir etmediği bir iş yapiim, evimi derli toplu tutiiim, yemek yapiim bunun karşılığında beş kuruş almayayım... sizce mantıklı mı bu?yapmayın allah aşkına, ben çalışmıyorum çünkü zamanında sunulan fırsatları iyi değerlendiremedim... halimden çok şikayetçi değilim ama tabiki çalışsaydım daha bir farklı olabilirdi herşey. derdiniz evin bakımı ise, haftada bi temizlikçi tutarsınız, her yer dip köşe temizlenir. yemeğinizi de akşam yaparsınız, ertesi gün işten gelince ısıtıp yersiniz. çocuklar olunca da hem ev işine bakan hem çocukla ilgilenen birini bulursunuz... tıpkı diğer anneler gibi. yapmayın allah aşkına dinlemeyin siz bu kof fikirleri, çağdaş kadının yeri iş yeridir!!!

Haklisin, aynen ev islerinde de bir elin nesi var iki elin sesi var. Esiniz yani hayatinizi paylastiginiz insan sizinle ayni evde yasadigi icin bir isin ucundan tutmali. Sonucta sartlar esit, iki kisi de calisiyor. Isten gel, savur kiyafetlerini coraplarini, uzat ayaklarini, al kumandani eline, izle tvni... yok öyle yagma O evde yasiyorsan ev düzenine de katkin olacak. Böyle bir durumda herseyi kadina yüklemek insafsizlik ve saygisizlik olur zaten

Evet, aynı dusunce yapısına sahıbız. Bende calısan veya calısmayan olsun, bır bayanın bakımsız bır vazıyette esının karsısına cıkmasını hos bulmuyorum. Kadın, herhalukarda bakımlı olmalı bence, yatagına yatarken dahı. Benım, sızın bahsettıgınız mantalıtede olan yakın bır arkadasım var. Bırakın bızler evıne gıttıgımızde, esının yanında dahı oldukca bakımsız dolasır. Ben bır bayan olarak onu o sekılde gormekten hoslanmıyorum. Bır kac kez de nazık bır sekılde, kendısıne cekı duzen vermesının fayda saglayacagını ıfade ettım. Verdıgı cevap; 'benı seven boyle sevsın' Iyı hos da, ben kendımce cekı duzen verırken, sadece karsımdakı kısı ıcın yapmıyorum kı! Kendıme, kendımce bakım yaptıgımda guvenım tazelenıyor, kendımı daha mutlu hıssedıyorum. Kısacası, calısmak bakımlı olmaya engel degıldır. Ev hanımı olanların ıse mutlaka kendılerıne ayırabılecegı 45 dakıkası vardır. Yeter kı ıstesınler. BALveBADEM Sabrediyorum Sana Ey

temmuz 2009 dan beri ev hanımıyım, bakımsız değilim kendime bakarım, hatta şimdi daha çok vakit bulduğumdan olsa gerek daha çok ilgileniyorum kendimle ama iyi bir iş bulsam çalışırım, kendi sektörümde çalışabileceğim bir iş bulamadım ahbitanem çok

Flocke; Yanlıs anlama surada olmus. turkusever; 'ben evde oturursam bakımsızlaşırım bu evlilik için daha beter bence' demıs, sız ıse; 'çalışan bayanlar pasaklı mı?' dıye yanıt vermıssınız. Zaten turkusever, evde oturursa yanı; calısmazsa kendını salabılecegını, kendısını ıhmal edecegını belırtmıs. Benım sahsı fıkrım ıse sudur; Su an calısmıyorum ve kendımı ıhmal etmıyorum. Gun ıcınde kendı halımde ıken bazen salas bır vazıyette, uzanıp tv ızlerım. Fakat arkadaslarım dahı gelecek olsa, saclarıma sekıl verır, hafıf bır makyaj yaparım. Esımın gelmesıne yakın ıse, daha bır ozenlı olurum. Calıstıgım donemde ıse, kendımı yıne hıc ıhmal etmedım. Gece bıraz gec uyudum, esım tv ızlerken yanında olamadım belkı ama bakımımı yaptım. Esımden yaklasık bır saat once eve gelırdım, o gelmeden yıne kendıme cekı duzen verırdım. Yanı kısaca, bakımlı olmak ısteyen kadın bır sekılde kendıne fırsat yaratır. Ve bakımlı olmaktan kastım; full makyaj, kuaforde yapılmıs saclar, podyumda gıyılen kıyafetlerı uzerıne gecırmek degıldır. Benım ıcın bakımlı olmak, hafıfde olsa makyaj, guzel sekıl verılmıs saclar ve uzerıne yakısan kıyafetı gıyınmektır. Bu kıyafet kımı zaman, spor olabılıyorken kımı zaman mını bır etek olabılır. Butun bu yazdıgım ayrıntıları yapmak ıcın gereklı olan maksımum zaman ıse 45 dk. dır. Ve sanırım calısan veya evde oturan butun bayanların gun ıcınde bu kadarlık bos zamanı mevcuttur.

sizin anlattığınızla benim anlattığımın arasında ben bir bağlantı göremedim, neyi yanlış anladığımı da. ben çağdaş bir kadının yeri iş yeridir dedim, siz de aynasını söylüyorsunuz 3 aşağı 5 yukarı... ahbitanem çok

Yanlıs anlama olmus burada, dıkkatten kacmıs olmalı. Ben, bekarken cok sosyal bırı olarak, evlılıgımın ılk 7 ayında calısmadım. Sehır degıstırdıgım ıcın hemen ıs bulamadım. Sonra ıse basladım, yaklasık 8 ay calıstım. Yasamım daha bır duzene gırdı o donem. 4 ay oldu ısten ayrılalı, yenıden hersey tepe taklak oldu. O dar zamanda kısısel bakımım dahıl herseyı yapabılen ben, sımdı ıslerı sallar oldum. Ve bu yasam tarzından hosnut degılım. Esımden cocuk gıbı harclık almaktan zevk almıyorum. Butun gun evde oturup, aksam olsa da esım gelse, ıkı laf etsek dıye beklemek ıstemıyorum. En onemlısı o kadar okudum, bunlar heba olmasın dıyorum. Ve calısırken kendımı daha mutlu hıssedıyorum. Bugun bır ıs gorusmem vardı, guzel gectı. Hayırlı ıse ınsallah olur da bende yenıden hayatımı duzene koyarım. flocke topiclerin güzin

bu düşünceye ben de katılmıyorum. ben çalışmıyorum ama hiç bir zaman da tabiri caiz ise salmadım kendimi. bi ekmek bile almaya gitsem, üstümü değişirim, bir far bir ruj hikayeden de olsa sürerim. bu kendime karşı duyduğum saygıdandır. çocuklarının ardına saklanıp, işte ben doğum kilolarımı veremedim diyenler yalan söylüyorlardır bence... herhangi bi hastalık olmadığı sürece tabi... saça bir tarak sürmek, az biraz jöle ile şekil vermek insana zor gelmemesi gerekiyo bence. bu da kendine bakmanın artık en alt bazıdır. bundan da hiç bir bayan erinmemeli...

Evlendikten sonra yaklaşık 1 yıl çalışmadım. Hem evimin işini yaptım rahat rahat, hem eşimle ilgilendim , hem kendime arkadaşlarıma zaman ayırdım. Dolayısıyla hem eviyle, eşiyle ilgilenen hem de sosyal bi kadın oldum. Tek dezavantajı harcamalarıma çok dikkat ettim, o kadar. Son 1 yıldır çalışıyorum, hayat tempom en üst düzeyde.. Sabahın köründe kalkıyorum, eşimin suratına bile bakmıyorum, hızlı hızlı hazırlanıyorum ve çıkıyorum yola. Şimdilerde hava soğuk, trafik, otobüs gelmez, bi gelir tıklım tıklım.. Ay şu adam bana dokundu mu? taciz mi edecek korkusu.. Sonra işe geliyorum, bi de yönetici pozisyonunda olduğum için ister istemez biraz mesafeliyim. Patronların istekleri bitmez, koştur, organize et vs.. ve en önemlisi yaranama.. Akşam saat 5,30 da işim tamamen bitmesine rağmen saat 19,00' u bekle ki mesai dolsun.. can sıkıntısı... Sonra mesai biter, eşim almaya gelir, kafam davul gibi ne şakalaşmak isterim, ne muhabbet etmek.. Akabinde köprü trafiği.. Eve gelirim daha üstümü bile çıkarmadan doğru mutfağa, dünden yemeğim yoksa yemek hazırla sofra kur Yemeği yedik mi, kaldır sofrayı, bulaşıkları hallet, çay koy.. Koş içeri üstünü değiştir elini yüzünü yıka, makyajını sil, gel çayı demle.. o demlenene kadar, etrafı toparla, çamaşırları as/topla, acil ütü varsa yap. Çayı eşim hazırlar, otur biraz tv izle , sonra bardakları toparla. ve vaktin kalırsa eşinle iki kelam et. Ve bu haftanın 6 günü böyle. Noldu? gün bitti, doğru yatağa.. ertesi gün? aynı.. aynı.. aynı.. Hani sosyallik? hani özgüven? Kendisine bile yetemeyen, zaman ayıramayan, hem ev işinin hem kendi işinin altından ezilen bi kadın profili.. ne öz güveni allasen? He ay sonu noldu? aldın maaşını, borcu öde, fatura öde.. ayda 2 kere kuaföre gidip saç yaptırmak mı özgürlük.. Bana bu anlattıklarımda bi özgürlük tınısı gösterin yahu.. Halbu ki çalışmadığımda hem evimde hem kuaförde istediğim gibi kendimle ilgileniyordum Arkadaşlarımla çıkıp dışarı bişeyler paylaşabiliyordum En azından oturup evimde haber izleyebiliyodum, kitap okuyabiliyodum, araştırabiliyodum Eşime gayet iyi bir moralle ve uykusunu almış bi suratla hoşgeldin diyebiliyordum, ve yemeğini çayını önüne getirirken gocunmuyodum Aileme zaman ayırıyordum, sorunlarıyla ilgilenebiliyordum vs.. vs.. vs.. Çalışan kadın, kabah işe, akşam eve, yemek ye, evi toparla yat.. hani sosyallik? iş arkadaşlarınla yemekte iki kelam etmek mi? otobüste göt göte işe yetişmeye çalışmak mı? Bu mu hayat? sosyallik bunun neresinde? Bana kalırsa şu zamanda kadın modern köle. Hem ev işinin hem kendi işinin hem çocuğunun kölesi.. kendisi için değil, hep başkaları için çırpınan anaç bir organizma. Çocuk olduğunu düşünemiyorum bile. resusitasyon

Sana katılıyorum ama öyle dönemler geçiriyor ki insan; kendini salabiliyor. Konuya şurdan başlayayım; Ben iç giyimim dahil kendime çok dikkat ederim. MAkyajı normal şartlarda pek yapmadığım için günlük olarak ta nadiren tercih ederim ama kendimi iyi hissettiğim her dönem temiz ve şık giyinmeye gayret gösteririm. Gerçekten bakkala giderken bile üstüme yün hırkamı geçirmek yerine deri montumu giyip çıkarım. Baştan da dedim ya, öyle dönemler oluyor ki, adına depresyon dense gerek, salıyor insan kendini, hayat anlamsızlaşıyor. Giyinmek, güzel kokmak umrunda olmuyor insanın. Bunun bir nedeni de evde oturup durmaktan sıkılmak ve hayattan kopmaktır. Benim adıma böyle oluyor en azından. Eğer ev hanımı ve aynı zamanda aktif bir hayatınız varsa kendine bakma gücü bulabilmeli insan. Yalnızlık çok dokunuyor. Eğer bir insan yüzü görme ihtimeliniz her gün ekmek aldığınız bakkalsa, ve akşam eşinizden başka iki laf edeceğiniz kimseniz yoksa, ne kendinize bakarsınız ne de kendinizi önemseme gücünü toplarsınız. Hiç değilse depresyon eşiğinizde sizi bekliyordur. İster çalışın ister çalışmayın insanın kendine bakması ruh haliyle ve hayat şekliyle alakalı. Şunu da söylemeden geçemeyeceğim; Yapılan bir araştırmaya göre çalışan bayanlar ev hanımlarına göre daha mutlularmış. Hayatları daha düzenli. Dışardaki hayatın mutluluk getireceği düşüncesi doğmasın hemen. İşverenin ne kadar adaletli olacağını bilemeyiz. Hele ki kadının çalışmasıysa söz konusu bizim toplumuzda kadının omzuna kat be kat yük biniyor. Ben çalıştığım dönem maaşımın azlığı, işin ağırlığı hariç, hem evime, hem çocuğuma, hem eşime, hem bahçeme, hem derslerime bakabilmiş bir kadın olarak çok zorlandığımı söylemek isterim. Hem iş kadını hem ev hanımı olursunuz. Extralar da cabası. Eşiniz ne kadar destek olsa da çok ağır bi sorumluluk altına girersiniz. Bence önemli olan tercih meselesi ve bu tercihin bize ne kadar mutluluk getirdiği.

Ben lise biter bitmez evlendim. Evet pişmanım. 6 yıllık evliyim. Şimdi dışardan okuyorum, zor mu, Evet. Başında sorumluluk, çocuk yokken okumak en iyisi. Son 2 yıl çalıştım. Çalışmak çok zormuş. Evde keyif çatmak kolaydı tabii. Çalışmak bana deneyim kazandırdı, ders verdi. Ev hanımı olmak kolayı seçmekmiş. Kocanız iyi kazanıyorsa ve özgürseniz çalışmayın bence. Okumak da çok zor bea.. Artık rahata ermek istiyor insan, ders çalışma telaşı ve stresi çok sıkıntılı. Rüyalarıma giriyo bazen. Siz siz olun, aklınzı başınıza devşirin.

ben şuan okuyorum... bazen aklımdan geçmiyor değil ev hanımı olmak... ama sonra şu geliyor aklıma..4 sene üni okuyup, o kadar emek verip sonrada ev hanımı olmak mantıklı gelmiyor... BALveBADEM Sabrediyorum Sana Ey

selam kızlar naılsınız size bir sorum olacakt. ı aklıma takılan bir konu var, sizin de fikrinizi almak istedim. ben evlendikten sonra çalışmak istiyorum etrafımdakilerde çalışmamamın daha doğru olduğunu söylüyorlar yani ev hanımı olmak daha iyiymiş kocam yemek bekler evi temiz görmek ister gibi ama ben sosyal bir kadın ekonomik özgürlüğü olan bir kadın olmak istiyorum sizce doğru mu yapıyorum tabi şuda var ben evde oturursam bakımsızlaşırım bu evlilik için daha beter bence. flocke topiclerin güzin