Nefret ettiğim insanların başında gelir kendisi! Aşk, sevgi üzerine konuşurken mangalda kül bırakmaz! Ama dönüp de bir aynaya bakmaz! olgu35 ölümden başkası

cok guzel! Can Dündarín kalemine hayran biri olarak bende, affina siginarak bugunki yazisini buraya eklemek istiyorum. BEN BABAMIN BESIGINI TINGIR MINGIR SALLARKEN... Bugüne kadar benim için bir masal tekerlemesinden ibaretti bu... Develerin tellal, pirelerin berber olduğu, evvel zaman içinden kalma... Değilmiş meğer... Gün gelir oğullar, babaların beşiğini sallarmış. Dışarıda yaman bir dolunay var. Yataktaki adamın göğsünde sancılar... Sayıklıyor: &#8220;Can&#8217;ın ateşi yükselmiş. Okuldan aradılar...&#8221; Oysa bu kez ateşi yüksek olan o... Aranan, meraklanan benim... 40 sene evveldi. Ateşlendim mi babam gelir, okuldan alırdı. Elimi tuttu mu, sanki üleşirdik ateşi... Ateş, babamla buluşma demekti. Tıpkı bu bayramda olduğu gibi... Şimdi yarı baygın yattığı yatakta harlı alnına soğuk su basma, avucumdan yastık yapıp ilacını yudumlatma, iğne yapılırken elinden tutma, &#8220;Ha gayret, iyi olacaksın&#8221; diye kulağına fısıldama sırası benim... İnatlaşma, nazlanma, sızlanma sırası onun... Hayat, garip bir oyun... Çocuklar baba olduğunda, babalar çocuklaşıyor çoğunlukla... Bir hayat tecrübesi ters yüz ediliyor sanki... Makarada sarılı film, oyuncularını değiştirip tersinden oynuyor. Rolü değişiyor babalarla çocukların... Size yürümeyi öğreten adamın koluna girip yürütüyorsunuz. Bir zamanlar sizi besleyen eline destek olup kurumuş dudaklarına su veriyor, içine ekmek doğranmış çorba içiriyorsunuz. Tıpkı rolleri değişmeden önce onun size yaptığı gibi, geceleri sessizce baş ucuna gidip nefesini dinliyorsunuz. Üstü açıldı mı örtüyorsunuz. Söylediğinizi anlamadığında, sürekli bir şeyler sorduğunda tam kızacakken hababam &#8220;Bu ne&#8221; diye sorup durduğunuz günleri ve onun sabırla cevaplayışını anımsıyor, yutkunuyorsunuz. Gün geliyor ayağına patik giydiriyor, altını bezliyorsunuz. Sabrınız taştığında biraz dinlenebilmek için onu televizyon karşısına oturtuyor, içerde sessizce ağlıyorsunuz. Uzayıp giden bitap geceler boyunca onunla bir ümidin battaniyesine sarılıp yatıyor, iki kötülükten daha az acılı olana razı olup &#8220;Çektirme Rabbim&#8221; diye dualar ediyorsunuz. Adına hayat denen bu devr-i daim makinesi döndükçe kundaktakini büyütürken, büyüyeni kundağa döndürüyor yeniden... Adeta &#8220;evvel zaman içinde&#8221; kalmış bir borcu ödüyor, giderayak helalleşiyorsunuz. Dolunaylı bir gece nihayet sehere kavuşurken &#8220;Can&#8217;ın ateşi yükselmiş&#8221; diye sayıklayan ateşli hastaya, ondan öğrendiğiniz eski bir tekerlemeyi mırıldanıyorsunuz: &#8220;Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde... Pireler berber, develer tellal iken... Ben babamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken...&#8221; CAN DüNDAR Jumblante

çok güzel olmuş

katiliyorum arkadasim, aynen dedigin gibi biri kendisi Laale Aşikardır Zat-ı