CEZMI ERSÖZ 1959 yılında ıstanbul&#8217;da doğdu. Kabataş Erkek Lisesi&#8217;ni bitirdikten sonra eğitimine ıstanbul Üniversitesi Siyasal Bilimler Fakültesi&#8217;nde Siyaset ve Kamu Yönetimi Bölümünde devam etti. Edebiyat yaşamının başlangıcını edebiyat dergilerinde yayımladığı şiir ve eleştiriler oluşturdu. Daha sonda Cumhuriyet, Güneş, Özgür Gündem, Aydınlık gibi günlük gazetelerde yazıları ve röportajları yayımlandı. Ardından haftalık Deli dergisinde yazdı, halen Leman dergisinde yazıyor. ESERLERı Ancak Bir Benzerim Öldürebilir Beni, Annelik Oyunu Bitti, Haritanın Yırtılan Yeri, Hayat Bir Emrin Var mı?, Hayallerini Yak Evini Isıt, Kafka Market, Kırk Yılda bir Gibisin, Saçlarını Kardeş Kokusu, Son Yüzler, Şehirden bir çocuk Sevdin Yine, ıçime Gir Ama Sigaranı Söndürme, Yok karşılığı Yüzünün, Bana Türkçe bir Ekmek Ver. Son Yüzler Cezmi Ersöz ıletişim Yayınevi / Çağdaş Türkçe Edebiyat Dizisi Cezmi Ersöz&#8217;ün röportajlarında, yapmak isteyip de yapamadığımız eylemleri yapan, korumak isteyip de koruyamadığımız değerleri koruyan, gerçekleştirmek tutkusuyla yaşayıp da gerçekleştiremediğimiz düşleri gerçekleştiren insanlarla ve bu insanların hayat tarzlarıyla karşı karşıya geliriz. Yalnızlık, meslek, tutku ve değerlere dayalı hayat tarzı gibi dilekleri derinlemesine içselleştiren hayat tarzlarıdır bunlar. ışte, Cezmi Ersöz&#8217;ün, röportajlarının ayırıcı özelliği, sözkonusu izleklerin anlamsal niteliğinden kaynaklanmaktadır. O halde, nedir bu izleklerin anlamsal nitelikleri? Son Yüzler&#8217;i oluşturan kişiler mutlak bir yalnızlıkla sıralanan bir toplumsal yaşantı içindedirler. Buradaki yalnızlık nitelemesi, bu kişilerin tercihli bir yalnızlığa mahkum olmalarından bir düzen oluşturamamalarına kadar geniş bir anlam alanını içermektedir. Ortega Y Gasset&#8217;in &#8220;Hayat tümden yalnızlıktır&#8221; sözünün somutlaştığı bir içeriğe denk düşmektedir bu durum. Yani, kişinin belli bir durum ve zamanlarda yaşadığı yalnızlıktan çok, bütün bir hayatın yalnızlığıdır, burada söz konusu olan. Son Yüzler&#8217;in yalnızlığı, bu kişilerin, toplumun ve hayatın kötülük makinesinin dışında yer almalarından kaynaklanan bir yalnızlıktır&#8230; B

bunalımma gırıyorum okuyunca.. okumayı bıraktım

Ergenliğimin yazarıdır, dönüp dönüp okurdum kitaplarını. Setini almıştım, ama kayboldu gitti yıllar içinde.

katılıyorum... lisede başlamıştım okumaya ilk okuduğumda etkilenmiştim fakat sonra hep aynı grilikte hep aynı şeyleri yazıyor gibi geldi... kapkara bulutlar altında hiç dinmeyecekmiş gibi yağan bir yağmurda kalmışım gibi geliyor okurken... fazlaca karamsar ve aynı gibi yazdıkları...

Ben de Cezmi Ersöz kitaplarıyla lise de tanıştım. Şizofren Aşk'a Mektup hala başucu kitaplarımdandır, okumayanlara şiddetle tavsiye ederim