Evet affetmeyi öğrendim ama uzun yıllar gerekti!.. mumudihaba 6 MELEK

Yaradan ın büyük merhameti ve affediciliği karşısında ben neyim ki? eSmerimSin

hataya göre ve yapan kişiye göre değişir tabi. herkesin de sınırları farklıdır bu konuda. bi yerlerde okumuştum; "insanlar ancak kendilerinin de yapabilme ihtimallerinin olduğu şeyleri affedebilirler" ya da buna benzer bişeyler diyodu. yani bir kişi -ben böyle bir şeyi asla asla asla yapmam- diyosa affedemezmiş. doğru bi tespit bence. realist

kendi yüklerimden kurtulmak için affediyorum bi şans değil benim omuzuma attıkları yükten kurtulmak için affediyorumm huzurluyum bu yüzden S Semblante iyi

ben çok çabuk affedip unutuyorum hiç tavsiye etmem... S

bende affetmeyi çok istiyorum amaa olmuyorrr çok canım yandı hala yanıyor evet doğru bende onun canı yansın istiyorum kelimelerim uçlarını sivriltiyorum ki canını yaksın affemek büyüklük ama bende artık o yürek kalmadııı ( samyeli34

sanırım bugüne kadar affedemeyeceğim kadar büyük hatalarla karşılaşmadım. büyük konuşmak istemem ama eğer karşımdaki insan gerçekten hatasını anlamışsa ve samimi bir şekilde af dileyip hatasını tekrarlamayacağını söylüyorsa, affetmemek için bir neden yok diye düşünüyorum. hayat küs kalmak için gerçekten çok kısa. mlkctk

kolay affediyor gibi görünürüm genelde ama yapılan hataları asla unutmam ve bu da karşımdaki insandan soğumama neden olur bardak taşıncada silerim o kişiyi hiç bakmadan . push ; SeCciL

ben kolay kolay bir insanı asla affedemem

arkadaslarıma katılıyorum ve dıyorumkı hataya göre degısır bende kucuk hataları affederım ama dayanılmaz boyuttaysa asla... yınede ALLAHım öyle seylerle karsılastırmasın...

her affediste bikere daha oluyorum ama bunu soliyim...:çok üzgünüm:

küçük hatalarda yada farketmeden yapılan hatalarda affediyorum.. ısrarla yapılan uyarılmasına rağmen devam edilen düşüncesiz bencil insanları affedemiyorum.. kul hakkı var sonuçta bir yere kadar affedilir.. arifemine

affetmeyi bilirim ama asla unutamam ve eskisi gibi olamam

Affetmek dediğin gibi büyüklüktür, ama affetmeden önce karşıdakine bakmak lazım "insan" mı diye? Son düzenleyen: Moderatör: 29 Mayıs 2008

affetmek yapılan hatanın büyüklüğüne göre değişir ben kolay affetmem bunu eğer affedersem kişiliğime yaptığım saygısızlık olarak değerlendiririm yani bana yapılan hatanın aynısını kendimede yapmış olmazmıyım o zaman Mini_mini Nirvana Anneler

affederim fakat asla hatayı unutmam ve mutlaka ıntıkam alırım gururum kırıldıysa asla da acımam.

Affetmek çok hafifletici ve güzel bir duygu fakat affettiğiniz şeylerin devamı geliyorsa ne yapacağız? O zamanda kendimize olan saygımızı kaybetmiş olmazmıyız? Bilemiyorum aslında konuya ve şartlara göre değişen bir kavram affetmek...

affetmeyi bilmiyorum ve bu beni inanılmaz sıkıntıya sokuyor... Mascara like a chalk

yazınızı severek okudum şadan hanım yalnız gerçekten değer verdiğim bir insandan hiç beklemediğim bir tepki görürsem kesinlikle affım yoktur. çünkü ben temiz düşünürüm, severim, sayarım ve buna rağmen karşımdaki insan bana iyi arkamdan kötüyse daha doğrusu yüzüme yapamayacağı şeyleri arkamdan yapıyor veya konuşuyorsa benim için sonsuza kadar bitmiştir o insan nankörlüktür çünkü bu kul hakkıdır hatta benimde böyle şeylere hiç tahammülüm yoktur sadece kendim içinde demiyorum çevremdeki herhangi bir insan dahi olsa bir haksızlığa uğrasa bana yapılmış gibi üzülüyorum, kızıyorum ki kendime yapıldığında Allaha havale ederim ilişkimi keserim. bu hep böyle olmuştur benim hayatımda..

erdemli olabilmek için bu kadar bağışlayıcı olmak gerekir mi_? peki bu kadar bağışlarken nelerden taviz verdiğinin farkında mısın_? bilmiyorum ben affetmem sadece bazen eşim üzülmesin diye susarım aware ah ayrılık, ah sensizlik! tek ayak

Affetmek çok zor fakat Allah affediyor biz kimizki affetmicez.. affetmek konuya göre kırgınlığın öfkenin uzama hali.. ağırsa zaman ister zamanda ilaçtır, affedip küs kalmayarak mesafe oluşturarak kalkarız bununda altındanmı ne?

affetmenin büyüklüğüne inanıyorum ve zaten kaderin affedilenle en güzel şekilde ilgileneceğini biliyorum... Allah affetsin yeter ki... ben genelde affeden bir insanımdır.. cho. luna Popüler

küçük hatalar affedilmeyecek kadar önemli değildir bence affetmemek için çok büyük bir hata yapılması lazım kısaca değil affetmek hatayı kim yapmış olursa olsun ne olursa olsun kişiyi hayatımdan bir kalemde silerim blur

bazı affetmeler affetiiğin kişiyi hergün görmeyi kaldırmaz... oyüzden affedici değilim maalesef(((( resusitasyon

Affetmek, en büyük erdemlerden biri... Üstelik kendi sağlığımız için de çok önemli bir konu. Lütfen yazımı dikkatlice okuyun. Ne demek istediğimi anlayacaksınız. Affetmek&#65533; Kimilerine göre imkansız. Kimilerine göre yapılması gereken ama bir türlü yapılamayan. Kimilerine göre de kolay bir iş. Tüm öğretilerin özünde vardır affetmek. Yalnız bağışlamak çok kolay değildir. Zor iştir. Ama eğer başarılırsa dünyanın en keyifli işidir. Çünkü sonunda yaşanan iç rahatlığı ve huzur bambaşkadır. Şimdi bir düşünün. Affetmek için önce ne olması gerekiyor? Sizi üzen, kıran, can yakan bir şeylerin yaşanması gerekiyor. Öfkeyle dolacağınız, hırslanacağınız, öç alma duygusunu duyacağınız olayların meydana gelmesi gerekiyor. Yani önce epeyce canınız yanıyor, içiniz acıyor. Acıyla kıvrandığınız olaylar yaşadığınızda öç alma isteği artıyor. Hayal kırıklığı ise nefret duygusunu tetikliyor. Kendinizi haklı gördüğünüz olayda başınıza gelenler, içinizde başka bir duygunun doğmasına yol açıyor. Bu duygunun adı, kin! Kininiz içinizi kemiriyor. İçiniz içinize sığmıyor. Size bunları yaşatanı parçalamak istiyorsunuz. Onun da canının yanmasını, acı çekmesini istiyorsunuz. Durum böyle olunca affetmek kolay olmuyor. Peki, affetmeyip bu duygularla yaşamaya devam ettiğimizde neler oluyor? Gelin önce buna bir bakalım. İçi kinle, nefretle dolan bir insan önce sağlığını yitirmeye başlıyor. Negatif duygular yükleniyor. Sürekli olumsuz şeyler düşünüyor. Pek çok negatif varsayım üretiyor. Öç alma hırsı artıkça ruhu bir cenderenin içinde sıkışıyor. Bir bedel ödetmek için planlar yapıyor. Zamanının çoğunu bu işleri düşünmekle geçiriyor. Yani hayatındaki diğer güzellikleri görmek yerine sürekli olumsuz duygular içinde sıkışıp kalıyor. Kısacası negatif enerjiyle doluyor. Buysa hem fiziksel hem ruhsal hastalıklara davetiye çıkarıyor. Oysa olumlu düşünmenin, hayata pozitif yönünden bakmanın sağlıklı olmak için ne kadar önemli olduğunu biliyoruz. Bu bilimsel olarak kanıtlanmış bir gerçek. Amerika&#65533;da yapılan bir araştırmada affetmeyi öğrenenlerin, fiziksel olarak daha az acı çektikleri belirlenmiş. Stresten kaynaklanan sırt ağrısı, uykusuzluk ve mide ağrısı önemli ölçüde azalmış. O halde niye bu kin ve nefret duygusuyla yaşayıp hayatımızı, sağlığımızı bozalım. Bozmayalım ve affetmeyi öğrenelim. Affetmeyi öğrenmek, ruhsal ve fiziksel sağlığınızı iyileştirmek, yaşamınızı geliştirmek için çok önemlidir. Affettiğiniz zaman önce kendinizi özgürleştirirsiniz. Ruhunuzu sıkan o baskıdan kurtulursunuz. Kendinizi hafiflemiş hissedersiniz. Sanki omuzlarınızdan gereksiz bir yük kalkmış olur. Tansiyonunuz, kalp atışlarınız, uykularınız düzene girer. Gözünüzün önünde olan, daha önce fark edemediğiniz güzellikleri görmeye başlarsınız. Çünkü artık negatif duygulardan arınmışsınızdır. Affetmeyi bir kez başarıp kendinize ilke edindikten sonra hayatınızın değiştiğini görmeye başlarsınız. Siz artık pozitif bir insansınızdır. Ağaçlara, insanlara, çiçeklere, çevrenize başka bir gözle bakarsınız. Kurduğunuz iletişimler farklılaşır. Bağışlamanın inanılmaz hafifliği ruhunuzu ve kalbinizi yumuşacık yapar. Sonra işin şu yanını da düşünün. Yaşam kolay değil. Zorluklarla dolu. Güçlüklerle savaşırken çeşitli haksızlıklarla karşılaşıyoruz. Yani canımızı yakan olaylar ve insanlarla hep karşılaşmak zorundayız. Bu durumda her acı veren, üzen, kıran, kızdıran olaya kinlenir, hırslanır ve nefretle dolarsak, üstelik bunların öçlerini almaya çalışarak yaşarsak nasıl mutlu olabiliriz? Nasıl sağlıklı kalıp, hayatın tadına varabiliriz? Bağışlamanın çok kolay olduğunu söylemiyorum. Zor iştir. Kocaman bir yürek ister. Üstelik o yüreğin de sevgi dolu olması gerekir ki bağışlayabilsin. Ama bir kez affetmeyi başarırsanız ve devamını getirirseniz işte o zaman duyacağınız hafiflik ve yücelik duygusu sizi bambaşka bir insan yapacaktır. Bu güne kadar hiç yapamadınızsa, en azından deneyin. Bir de başarırsanız, inanın size çok iyi gelecektir. ŞADAN HERGÜNER

kızlar üzülmeyin, ben de kaç gündür bu konuda yazıyordum zaten, bir bakın isterseniz: http://www.kadinlarkulubu.com/kisis... ndir-quotkotu-kaderin-efendisiquot-olmak.html sonunda affetmek şöyle dursun, o kişiye şükredecek duruma geliyorsunuz. gerçekten, şaka yapmıyorum... sevgiler :)