ÖNERİLER Özürlü çocukların ailelerine şu öneriler getirilebilir: Anne-babaların durumları ve eğitim düzeyleri dikkate alınarak çocuk gelişimi ve eğitimi, engelin önemi, nedenleri, etkisi ve eğitimle olan ilişkisi konularında bilgi verilmelidir. Aile, çocuk ve uzman işbirliği içinde çalışılmalıdır. Aile toplumdan gelebilecek her türlü olumsuzluğa karşı eğitilirken, kitle iletişim araçlarından da yararlanmak yoluyla çevreye yönelik bir eğitim sağlanmalıdır. Aile eğitimi için radyo ve televizyondan yararlanmak çok uygun olacaktır. Bu programların yetkili ve uzmanlar tarafından hazırlanmasında yarar vardır. Bunun dışında gazete ve dergilerde özürlü çocukların ailelerinin yararlanabileceği yayınlar yapılması büyük yararlar sağlayabilir. Ailelere, sorunlarını kendi aralarında tartışmaları ve birbirlerine aktarabilmeleri için uygun ortam hazırlanmalıdır. Rehberlik ve araştırma merkezleri, üniversitelerin ilgili fakülteleri ile işbirliği kurulmalı, konferans, panel, forum gibi etkinlikler düzenlenerek anne-baba ve çevre bu konuda bilinçlendirilmelidir. MEB, üniversiteler, ilgili sivil veya resmi kurum ve kuruluşlarında en üst düzeyde aktif katılımı sağlanmalıdır. Kısaca tüm toplum katmanlarının katılımının sağlandığı bir organizasyonla bu çocuklar topluma kazandırılabilir. Toplumdaki her kesimin özürlüler konusunda bilinçlendirilmesi gerekir; bu, insan olmamızın ve demokratik yaşamın gereğidir. Ülkemizde özürlü çocukların ve ailelerin eğitim ve rehabilitasyon hizmetlerinin günün koşullarına göre karşılanmadığı bir gerçektir. Bu nedenle bir planlama yapılarak teşhis ve sağaltım hizmetlerinin gerçekleştirileceği resmi rehabilitasyon merkezlerinin gereksinimler doğrultusunda çoğaltılmalıdır. Ayrıca aşağıda sıralanan durumlarda dikkate alınmalıdır. Öncelikle toplumun özürlüye ve ailesine bakış açısını olumluya çevirecek önlemler alınmalıdır. Bunun için: Özürlüler yasası günün koşullarına paralel olarak yeniden yapılandırılmalıdır. Basın-yayın organları toplumu bilinçlendirmek için eğitici programlar hazırlamalıdır. Koruyucu aile projesi hayata geçirilmelidir. Engelli çocukların tam gün gidebilecekleri bir merkez ve bu merkezde annelerin de kapasiteleri ve eğilimleri doğrultusunda iş edinmelerine olanak tanınması bir alternatif olarak görülmelidir. İstihdam edilemeyen veya çalışamayacak durumda olan özürlülere asgari ücret düzeyinde bir sosyal yardım verilmesi gereklidir. Eğitilen engellilerin ekonomik hayata kazandırılması için koruma altındaki iş ve üretim yerlerinin çoğaltılması düşünülmelidir. Görüldüğü gibi ülkemizde engelli çocuk ve ailelerinin eğitim, rehberlik ve rehabilitasyonu sorunu tüm toplumu yakından ilgilendiren bir konuma gelmiştir. Özel eğitime gereksinimi olan çocuklara yönelik sağlık, eğitim ve rehabilitasyon hizmetlerinin temel hedefi onların toplumda mümkün olduğu kadar bağımsız yaşayabilmelerini kendi kendilerine yeter duruma gelebilmelerini sağlamaktır. Bu amaca ulaşmada en önemli nokta ise yetersizlikten etkilenmiş bireylerin zihinsel, fiziksel, sosyal ve kişisel gizil güçlerini keşfedip geliştirmede toplumun diğer bireyleriyle eşit fırsat ve haklara sahip olduklarının kabul edilmesidir. Bu bağlamda engelli çocuk ve ailelerinin eğitim ve rehabilitasyon hizmetlerinin yaygınlaştırılması ve eğitilen engelli çocukların ekonomik toplumsal hayata kazandırılması bir zorunluluk haline geldiği söylenebilir. Deeniz

Gercekten ozel insanlar M