Merhabalar. Herkes icin oncelikle cok cok gecmis olsun. Benim babama henuz teshis koyulmadi ancak ben demans olabilecegini dusunuyorum bugun itibariyle ruh ve sinir hastaliklari hastanesine yatirildi bazi konulari takinti etmis denmis ama dedem de demansa yakalanmisti. Kimlere nasil teshis konuldu sureci yasayanlar paylasirsa sevinirim. Birde evimi tasidim henuz gidemedim gitsemde yapacak bisey yok farkindayim ama icim icimi yiyor KudrAlobar Ayak

Bu alanda uzman eğitimli bakıcı Evde bakım hizmeti birimleri var bazı hastanelerin ve belediyelerin Oralardan araştıracaklar Ama yatağa bağlamak odaya kilitlemek vs olmaz Zaten aklı ermediği için yapıyor şu an yaptıklarını daha agresifleşir Sakinleştiren ilaçlar verebilir doktoru özellikle gece uykusu için vs

Teşhisi nörolog beyin emarı ve fiziksel muayene sonrası koyuyor. Aile geçmişi önemli tabi bu tip hastalıklarda.

Bu zaten bu hastalığın sonucu Önce hasta yakınları hastalığı kabullenmeli Doktorlar kim bakıyor deyip ona da sakinleştirici başlıyor zaten Hasta bilinçsiz ama dağ gibi bu nedenle hasta yakını onun bazı şeyleri yapamamasını vs algılayamıyor ya da neden söz dinlemiyor diyor vs Bu bir ekip işi sırayla bakılacak bakıcı da olacak herkes kendine özel Zaman da ayıracak Bir de süreç belirli değil bir yakınımızın babası 90larında vefat etti 25 yıl falan bu şekilde hastaydı

Yok hayır sakin karşıladı o durumu ama dediğim gibi sadece 1-2 saat ya da geceleri kilitledim. Odasında pek kendine zarar verebileceği eşya yok zaten. Tabak ve bardaklarla kafasına vuruyordu. Evimiz de 2+1 amerikan mutfaklı yani yatak odasından çıkınca mutfağa kadar herhangi bir kapı vs yok. Mutfak ayrı olsaydı mutfağı kilitlerdim sadece. Evin kapısını hep kilitli tutuyoruz zaten. Tv olayı bizde de aynı. Eskiden Müge Anlı'yı çok severdi sabahtan ona açıp bırakırdık. Hastalığının ilk zamanlarında küstü Müge'ye de sonra kavga etmeye başladı. Biz spor programı izlediğimizde de stüdyodaki yorum yapan adamlara bağırıyor mesela siz artık evinize gitsenize yeter diyor falan. Ama mesela eskiden sevdiği bikaç kişiyi hala seviyor. Orhan Gencebay, Beyaz, Tarkan falan. Onları görünce tvnin dibine gelip onlarla sohbet ediyor. Bir de müzikle arası çok iyiydi hastalıktan önce de. Sevdiği şarkıcıları falan açtığımızda mutlu oluyor sakince oturup dinliyor, eşlik ediyor. Yeni şarkıların sözlerini bile öğrenebiliyor. Müzik onun tutunacak son dalı olarak kaldı anlayacağınız. Erkek hastalarda daha zor durum. Yengemin de babasında var aynı durum. Çok daha agresif ve dışarı çıkma isteği oluyor. Annem ev hanımıydı zaten çok dışarı çıkmak günlük hayatının bir parçası olmadığı için o kadar isteği yok ama her gün çalışan gününün büyük çoğunluğunu evin dışında geçiren insanlar için çok daha zor bu hastalık Benim verebileceğim tek öneri özel bir alzheimer merkezinde bakımevinde bakılması. Çok farklı bir hastalık çünkü bu inanın. Hani 'anne/baba yatalak oldu, hastalandı onca çocuğu sahip çıkmadı' denilecek bir hastalık değil bu. Ailesinden kimse bu hastalığın hastasına bakacak özel eğitimli değil sonuçta. Hele ki hastanın ara ara kendine gelip 'Ben niye böyleyim' diye ağlaması var içimi paramparça ediyor.

dedem ileri derecede demans 92 yaşında. annemler sıra ile bakıyor aksi halde insanda sabır ve anlayış kalmıyor. küçük bir çocuktan hiç farkı yok. zaman zaman atak dönemleri oluyor o zaman çok agresifleşip öfkeli olabiliyor. ama genel olarak sakin günlerce yemek vermesen yemek istemiyor çünkü yemek yediğini veya yemediğini bilmiyor unutuyor. kimseyi tanımıyor hatırlamıyor yalnız kalmaktan ve ölmekten çok korkuyor. çok az uyuyor ev ahalisini de uyutmuyor. bu tip hastaların yakınlarının sakin ve sabırlı olması gerekiyor çünkü davranışlarını bilinçli yapmıyor. son olarak sakın bir odaya kilitlemesinler ya da yatağa bağlamasınlar bu onu daha da öfkeli yapar.

ya valla bu hastalık hakkında öğrendikçe diyorum ki akıl sağlığım gitmeden huzurla gideyim bu dünyadan çok zormuş cidden. benim arkadaşın annesine de çok çektirmiş babası gerçekten gaddar görgüsüz ve vicdansız bi adammış. arkadaş dediydi ki annem ona "b. kunla yazı yazarsın inş " dedi daha onu yapıcak bekliyorum tüm bedduaları tuttu diyor. valla siz diyince dedim olur olur

gerçekten çok zor umarım siz de yardım alıyorsunuzdur. ben anlattıklarınız ışığında evde bakım yerine bu nekahat dönemi geçince bakım merkezi için ısrarda bulunucam. yanına her zaman gidilebiliyor ziyaret edilebiliyordur sanıyorum ki hani bıraktı kaçtı gibi vicdan yapacak bir durum olmaz.

Dedem demans ile basladi, alzheimer ile devam etti. Sağlığında pamuk gibi olan adamin resmen ofke nobetleri oluyordu. Evden çıkıp gittigi icin hem kendi evlerinin, hem kalmaya geldiklerinde benim evimin sokak kapisi hep kilitli oluyordu ve anahtari ustunden aliyorduk. Annemle yasadiklari ev dubleksti, gece ara kapiyi kilitliyordu annem ki mutfaga inip ocagi acmaya calismasin. Bende de mutfak kapısıni kilitliyorduk. shizuma

Ben demans hastalari olan bolumde hemsirelik yapiyorum Kapali bolum, iceri giriliyor ve cikisi sifreli kapi. Ne kadar zor oldugunu biliyorum. Ailesinin bence profesyonel yardim destek almasi lazim, ailelerde cok goruyorum bizim bolume geldiklerinde acayip yipranmis oluyorlar. Kalca kirigi uykusuzluk agresif cok karsilastigim birsey. Tek basina evde bakilmasini dusunemiyorum cunku 7 gun 24 saat bakim sart hastalara. Odaya kilitlemekte yataga baglamak care degil hatta daha agresif veya ters tepebilir ve tabikide yazik hapis gibi. Bakim evi veya hastanede bolum felan yokmu? Turkiyede nasil bilmiyorum. Birde deliryumu bir arastirin, enfeksiyon olan kalca kiriklari vs vs olan demans hastalarinda goruyoruz bunu bazen. Turkcem iyi olsaydi daha fazla anlatmak yardimci olmak isterdim. Hobbyleri, sevdigi seyler varmiydi? Belki bi aktivite yapabilirler, sakinlesebilecegi bisey mesela sarki soylemek gibi. Fotograf kitabi yapin, eski fotolar kullanin, cocuklarin isimlerini altina yazin mesela, fotograflara bakip anlayacak durumdaysa tabi

Çok zor bende birinci dereceden gördüğüm için hep dua ederim aklımı almadan canımı alsın rabbim diye. Kendi öz evlatları bakmadıda canım annem baktı onca yıl neler çekti kadın sabah işe git gece kv bak yıka pakla konuş et. Herkes için zor oluyor psikolojim iyi dayanmış benimde küçüktüm o zamanlar. Aklına gelemicek şeyler yaşıyorsun. . push ;

Pff çok zor allah yardım etsin. Benim babaannemde alzemirdı. Sürekli evden kaçardı eve gidiyorum diye kapıyı kilitlemeye başladık mecburen. Tvde spikerlerle konuşur sonra alay ediyorsunuz benimle diye ağlama krizine girer hastanelik olurdu. Lavaboya girse bir saat çıkmazdı girdiği zamanı unuturdu. Eline örgü tutuşturduk böyle duruldu yıllarca bir atkı örerdi kaç metre artk Allah affetsin ama durduramıyorduk kendine zarar veriyordu. Mehmet Ali Erbil'i arkadaşı sanıp sohbetler ediyordu. 70 yaşındaki kadın annem gelecek evi temizlemezsem bana kızar diye tertemiz ediyordu evi Sonraları tuvalet sorunu çok kötüydü. Hiç unutmuyorum hala içim acır çok afedersiniz bir kere cebine koymuş çikolata diye yiyordu allahımmmm aklıma geldikçe ölüyorum, sonra ağır uyku ilaçları kullanmaya başladı artık durdurdamadık. ALlah rahmet eylesin inşallh aklıma geldikçe içim burkuluyor

bu tarz hastalara evde bakmak çok mantıklı değil. bakımevi ayarlanması daha makul olur. akıl hastalığı dışındaki hastalıklarda evladın bakması gerek ama akıl hastalığı farklı diye düşünüyorum. tüm ailenin ruh sağlığı etkilenmişse fazla beklenmemesi gerekir gibi. yada aileden biri işinden çıkacak kendisini babasına adayacak.

arkadaşlar selam konuyu bi arkadaşım için açıyorum. babası demans hastası geçen ay kayıp düştü kalçasını kırdı ameliyat oldu. ama adam ameliyatını bile hatırlamıyor. işin garibi hiçbir ek hastalığı yok babasının dolayısıyla fiziki olarak çok sağlam güçlü ve aktif ve zaptetmek çok zor oluyormuş. kalçasını tekrar kırmaması için nekahat süresinde kontrolde tutmaya çalışıyorlar ama adam durmuyor. evden dışarı çıkmaya çalışıyor, camları kırıyor vs. tüm ailenin siniri bozuldu kontrol edeceğim derken gece gündüzleri kalmadı. bakıcılar bile durmuyor. psikiyatriden ilaçlarını tekrar düzenlettirdiler o kısımda umarım bir gelişme olur ama ev içi bakımı için tavsiyesi olan olursa sevinirim. mesela bi odaya kitleseler daha kötü mü olur, yatağa bağlasalar nası olur, bu arkadaşım ve kardeşleri de çalışıyor, anneleri vefat etti başına bakıcı tutmaları gerekecek sanırım her bakıcının katlanabileceği bir hasta da değil, işin kötüsü bazen çocuklarını bile tanımıyor bakıcıya napar bilinmez. onlar da nasıl yapsalar bilemiyorlar. çok zor bi durum gerçekten. etrafında bu tip hastası olan varsa siz neler yaptınız yazarsanız sevinirim ben ileticem. Laale Aşikardır Zat-ı

çok geçmiş olsun. gerçekten çok zormuş kolaylıklar diliyorum. aynı şekilde bu da çıkmak istiyormuş sürekli dışarı. tv ile kavga ediyor ordaki insanlarla konuşuyor hani tv açıp karşısına bıraksalar olmuyor da. kapı kitli olunca kendine zarar verme gibi şeyler yapmadı değil mi? MrsDelfino

iyileşene kadar geçiçi olarak bir yaşlı bakım merkezine yatırabilirsiniz. orada ona gereken şekilde bakarlar. bizimde var böyle hastamız. doktor ve hemşirelerin olduğu yerler var gayet iyi bakılıyor 24 saat canlı kamera var odada izleyebilirsiniz. bakıcı tutabilirsiniz ama her bakıcı katlanamayabilir. evde yokken bakıcı zarar verebilir falan. güvenilir biri lazım yani.

of 25 yıl. gerçekten insanın ömründen ömür gider. allah korusun ben duyardım da ilk defa birinci ağızdan dinliyorum çok üzülüyorum valla. yardımcı da olunamıyor belki dedim kk dan farklı bir fikir çıkar. şu nekahat dönemi bitsin babasının bakım evi konusunda ben ona biraz baskı yapmaya çalışayım madem. arkadaşım da yoğun çalışıyor ve bekar sanki piyango ona kalacak gibi duruyor ailede ama insanın ömründen ömür gider böyle o kadar uzun yıllar. ben bu kadar uzun sürdüğünü bilmiyordum çünkü progresyonu hızlı gelişiyor annesini 6 ay önce kaybetti ondan sonra babası aniden kötüleşti zaten. hatta düşmesi bile hastalığından olmuş karda dışarı çıkacağım diye inat etmiş tutamamışlar kayıp düşmüş. hasta yakınları kabullendi ama karışık duygular içindeler. zaten anne acısı daha yeni anladığım kadarıyla baba da şerefsizmiş annemin ettiği beddualar tutuyor falan diyor. bilemedim karışık mevzular

Evet onu okumustum simdilik yatirilmis hastaneye sanirim kendileri yonlendirme yapar onlarla ilgili bi durum degilse

Ay vallaçok zor.. Allah bütün hastalara şifa versin, bakanlarada güç kuvvet sabır versin. Amin.

Evde bakım imkanı olsa kimse bırakmak istemez. sizi anlıyorum bizim hastamızda ne yazıkki evden çıkmış ve düşmüş kalçasını kırdı evde sabit durmadığı için hastahaneye yatırmak zorunda kaldık. doktorlar bakım hastası olduğunu artık evde bakılamayacağını söyledi.

Bence profesyonel yardım şart. Bakım merkezlerini araştırırdım ben olsam. Çok geçmiş olsun.

Benim annemde hidrosefali sebebi ile gelişen demans başlangıcı var. Takılan şantı vücut reddedip dışarı attığı için maalesef şu anda şantsız durumdayız ve kopukluklarımız geri geldi. Annemin durumu biraz daha farklı. Geçmişi çok net hatırlıyor, her detayı ile. Bugün ya da yakın geçmiş ile ilgili de ciddi kafa karışıklığı yaşıyor. Evet bazen ameliyat olduğunu unutuyor. Hatırlatınca hmm diyor, detayları hatırlatınca gerçekten hatırlıyor. Bazı sabahlar kalkıp evde kızımı arıyormuş ya da babama "xxx'in kahvaltısını hazırladın mı? servisi gelir birazdan" diyormuş. Bir kere babam yanında yatarken çok korkmuş, tanıyamamış, bu adam kim ki demiş. Ertesi sabah aklı başına gelince, iyi bari benim kocaymış demiş. Şimdi benim annemin durumu omurilik sıvısının beyin içinde toplanması sebebi ile oluşan basıncın getirdiği bir komplikasyon. Şu anda tekrar ameliyat olması için zaman gerekiyor çünkü önce yaranın iyileşmesi gerekiyor, hem ciğerlerindeki sorunun minimuma indirilmesi gerekiyor ve en önemlisi de hem endokrin hem de kardiyolojinin tekrar izin vermesi gerekiyor. Bakıcı asla kabul etmiyor. Babam ilgileniyor. Bizimki zaten gene hidrosefali sebebi ile yürüyemediğinden dolayı kaybolma riski yok ancak bu hastaların en büyük problemi bu. Mutlaka üstlerinde kimlik+yakınlarının iletişim bilgilerinin bulunduğu bir item olmalı. dövme olur, akıllı saat olur bilemiyorum. Çok zor bir hastalık, hatta annem gibi bir çok ağır hastalıkları olan bir insanda bile bizi en çok üzen bu. Hidrosefali ve yan etkisi demans. Çok acı bir şey kızının anlık da olsa adını unutmak ya da kalkıp kendi suyunu kendi içememek. O yüzden hep diyorum ki; en önemlisi sağlık. Geri kalan her şey boş. Kıssadan hisse: Beyin cerrahisine başvurulup acaba hidrosefali taraması yapıldı mı beyamcada? Bu da akıllarında bulunsun. Ve çok geçmiş olsun.

teşekkürler. ben de önerdim ama vefat eden annesi söz verdirtmiş bakacaksınız vermiceksiniz diye o yüzden yanaşmıyorlar bakım merkezlerine. bir de akrabaları sanırım laf eder diye çekiniyorlar. Laale Aşikardır Zat-ı

dediklerim absürt zaten ama aklı olmayan hastaları hastanede bağladıkları için aklıma o geldi benim. gece uyusa bile bunun gündüzü var vs. yani sakinleştirici ilaçlar verilirken bile çok aktifti, şimdi ilaç değişikliği yapıldı umarım etkiler bu kez. at gibi denir ya öyle bünyesi. eski topraklıktan mı nedir gerçekten etki etmiyor. ameliyat sonrası bile diğer hastalar 2 hafta sonunda yürümeye başlarken bu ameliyat gecesinde herkes uyurken kalkıp tuvalete gitmiş öyle katır gibi bir bünyesi var. çok acayip bir durum. annemin bu tarz bir hastası olan arkadaşı var ama annesi hem yatalak hem de çok aktif bir kadın değil bakım evinde şu an. ama böyle bir adam bakım evinde nasıl durur bilmiyorum eziyet ederler diye korkuyorlar herhalde. ama tüm aile sinir hastası oldu hepsi ilaca başladı durulmuyor çocuklar bile ağlıyor falan fena yani durum.

Çok genç 46 yaşında da oluyormu C Crazypinkpink Sen önce kendine bak tek ayak

devlet memuru ose hastasi icin 3 aya kadar rapor alabiliyor. bu surecte kendileri bakabilir. 2 demans hastamiz vardi. cok zorlu bir surec. yabanci bakici turk bakicikara oranla daha iyu ama hastanin durumunu bilemem E

Benim nenem öyleydi evde durmak istemezdi. Ara ara çıkardığımız oluyordu dışarı. Ah ah şimdiki aklım olsa her istediğinde çıkarırdım. Çünkü düşün ruhun daralıyor patlicak gibi oluyorsun ama kafese sıkışıp kalmışsın. Sakın bağlamak gibi zulümler yapmayın. Aslında benim nenem dizleri tutmayıp yürüyememeye başladığında artık gidelim demeyi de bırakmıştı gidemeyeceğini biliyordu. Ama bağlamak eziyet olur gibime geliyor. İnsan patlar Bakıcı tutamazsalar çocuklardan biri işten ayrılsın. Bu hastalıktaki insan yalnız bırakılmaz Sizinki erkek ve gücü kuvveti yerinde zaptetmek daha zor oluyordur Valla çok zor allah sabır versin biz neler çektik

Benim anneme 46 yaşındayken alzheimer teşhisi kondu. Şu an 51 yaşında. Anlattığınız hastaya oranla çok sakin, ara ara agresifleştiği oluyor. Aynadaki yansımasını başkası sanıp benim elbiselerimi çalmış vs diye aynalarla kavga ediyor. Evdeki bütün aynaları kapattık. Sadece benim odamdaki ayna açık o da onun kolaylıkla görebileceği bir yerde değil, ben evde olmadığımda kapısını kilitliyoruz odamın. Bir ara kendine zarar verme olasılığı olan davranışları vardı, banyolu yatak odasına kilitledim ara ara bikaç saatliğine. Geceleri uyanıp çıkıyordu, evden çıkmaya çalışıyordu falan. Kilitli olunca aa bu açılmıyo deyip uyumaya devam ediyordu. İmkanımız olsa kesinlikle hastalığına özel bir bakımevinde kalmasını isterdim. Sadece bize olan zorluğundan değil bu hastalığı bizden çok daha iyi bilen bunun eğitimini almış insanlar ona çok daha iyi bakar. Biz ona nasıl yaklaşacağımızı bilemiyorduk başta. Çok kavga ediyordu bizimle sinir krizleri geçiriyor ağlıyor tabak çanak kırıyor kendine vuruyordu vs. Babam bakıyor şu an ama günün büyük çoğunluğunda yalnız. Durumumuz el vermiyor maalesef bakıcıya da.

Tesekkur edrrim. Oda seceneklerim arasinda ama doktorlarla konusmadim annemin soyledikleri bu sekilde. Ama babamin davranislari soyle ki evden cikip gitmek istiyor bankaciydi gidip calisicam vs diyor balkondan atlayip gitmeye kalkisiyormus kapidan izin verilmeyince. Gezdirelim arabayla demisler bunlar beni kaciriyor kurtarin diye bagiriyormus sizofrende etraftakilerde unutuluyor mu acaba. Babam bayagi iri yari bi adam zapt edemediler en son devlet hastanesi yonlendirmis hani hafta sonu oldugu icin tam ilgilnelip teshisi konulamadi diye dusundum KudrAlobar Ayak

Kendi konunuzu açarsanız daha fazla cevap alırsınız. Ruh ve sinir hastalıkları hastanesine yatırıldıysa demans değildir. Bahsettiğiniz belirtiler şizofren belirtileri.

Canim benim babam da demans hastasi. Bundan 2 yil once beyin ameliyatinda beynine pihti atti ve ameliyat sonrasi hem sol tarafina felc indi hem de demans hastasi oldu. Fizik tedaviyle sol tarafi yavas yavas acildi. Simdi geziyor yuruyor yavas da olsa. Babam yer ve zaman kavramlarini karistirirdi. Kendisini baska bir zamanda baska bir yerde sanirdi. Gecenin ucunde disari cikmak isterdi. Binbir iknayla geri yatirirdik. Hadi hamama gidelim derdi ama esi ve 3 kiziyla gidemeyecegini idrak edemezdi. Yine binbir ikna ile vazgecirmeye calisirdik. Biz de cok zor zamanlar gecirdik. Cok sukur simdi eskiye nazaran daha iyi. Tek basina disari cikip kaybolmadan geri gelebiliyor ve absurd istekleri olmuyor. Cok zor. Bakana daha zor. Rabbim sabir ve kolaylik versin.

Akrabaları zaten umursamam da anneme verdiğim sözü de tutamazdım sanırım ben. Gerçi öyle bir söz zaten vermezdim ya.