Sosyal medya ve internete biraz ara verin derim. Kaygı seviyenizi yükseltecek şeylerden uzak durun. Gerilim filmi olsa dahi. Onun dışında bu süreçte size en iyi gelecek şey ailenizle vakit geçirmek diye düşündüm açıkcası. Günlük yarım saat de olsa yürüyüş yapmak süper olur. Şu olursa naparım bu olacak diye düşünmenin hiçbir faydası yok. Bırakın yarının derdiyle yarın uğraşırsınız. Başımıza gelmeden ne olacağını bilemeyiz. Kaldı ki anladığım kadarıyla tamamen umutsuz bir durum yokmuş hastalarınız için. Zor bir süreç ve böyle hissetmeniz çok doğal. Acil şifalar diliyorum.

Herkese merhaba öncelikle, çok zor zamanlarsan geçiyorum. Ailemde hastalık kol geziyor ve normal gripten bahsetmiyorum. Henüz teşhis konmasa bile eşimde kötü bir hastalık belirtileri olduğunu söylüyor doktorlar. Ankara veya istanbul a uzmanlara gideceğiz. Ne yazık ki çok rastlanmayan bir hastalık olduğu söyleniyor. Annemde çok hasta, sürekli acile gidiyor. Ne yapacağımı bilmez vaziyetteyim. Eşimin kimsesi yok, ona bişey olursa anneme bişey olursa kızım ne yapar bilemiyorum. Hayatta tek kalacağım. Çok korkuyorum. Kardeşlerim var ama ayrı illerdeyiz. Kızım henüz 1 yaşında. Tüm bunlar yaşanırken ben ayakta durmak zorundayım, kızım için eşimin moralini yüksek tutmak için. Kıyıda köşede gizli ağlıyorum. Psikoloğa daha önce gittim verim alamadım. Çok güçsüz hissediyorum, sürekli yatasım var. Şöyle bir şey aklıma geldi. Korkularım, umutlarımdan fazla. O yüzden hayatıma kötüyü mü çekiyorum acaba. Enerjimi nasıl yükseltebilirim, bu zamanları nasıl atlatabilirim? Elbette olanlar benim suçum veya seçimim değil ama normalde de hep kötüyü düşünen biri oldum, özellikle son zamanlarda. Daha kötüsü olamaz dedikçe oluyor gibi. Naaıl daha pozitif olabilirim? Bdv lik bir konu mu bilmiyorum ama günlük gibi kullanmak istiyorum burayı. Desteğe ihtiyacım var

Çok sağolun, yazdığınız her satır her kelme çok değerli benim için. Belki doğum sonrası depresyonu atamadığım için veya hormonlardan bilemiyorum, hep kötüyü düşünür oldum. Akşam eşimden bebeğe bakmasını istedim ve yatak odasında biraz uzandım. Kalbim sürekl çarptı. Bir ara uyumuşum, 15 dakika kadar sonra uyandım be kalbim yine çarpıyordu. Üzerimdeki gerginliği atamıyorum. Korkuyorum, internete bakmak istwmiyorum herkes ayrı bir komplo teorisi peşinde. Çok etkileniyorum. Enerjimi yükseltmem, olunlu ve pozitif düşünmem lazım.

Çok sağolun, ne olursa olsun bugünü ve kızımı düşünmeliyim. Olmamış şeyleri kafamda kuruyorum. Geçmişimin de etkisi büyük bunda. Ama dün dündür bugün bugündür. Kendim için adım atacağım öncelikle

Eşinize ve annenize geçmiş olsun. Bütün bunlar olurken güçlü kalabilmek çok zor. Siz de insansınız ve sürekli tetikte, güçlü olmak ve taşıyabileceğinizden fazlasını taşımak zorunda değilsiniz. Ağlamanız gerekiyorsa ağlayın, yardıma ihtiyacınız varsa almaktan, talep etmekten çekinmeyin. Ve her şeyin kontrolünüzde olmayacağını kabullenin. Neden benim başıma geldi belki ilk akla gelen şey. Ama belki bir sebebi bile yok, sadece öyle olması gerekiyordu. Allah korusun çok ciddi bir şeyi çıkmaz inşallah eşinizin. Hastalık durumunda da elinizden geleni yaparsınız, manevi olarak yanında olursunuz. Çözümler araştırırsımız, farklı fikirler alırsınız. Kendinize her gün 5 dk bile olsa zaman ayırın. Meditasyon yapmayı deneyin, bunu laf olsun diye demiyorum kendim yapıp fayda gördüğüm için söylüyorum. Geçmişi düşünmeyin ve geleceği kontrol etmeye çalışmayın. Biraz dağınık yazdım ama içimden gelenleri yazmaya çalıştım. Umarım her şey iyi olur sizin için