saol canım

çok begendim hepsini ponus hayatıma fön

bir sevmelik canım kaldı merhaba, sıcak bir merhaba önce geciktim uzak yollardan geldim bavulumda kanayan aşk yaraları yol yorgunuyum da üstelik kendime gelmeye çalışıyordum bilmeden sana geldim seni bir yerlerden ısırıyor gözlerim bu aşinalığı ruhlarımızın miras kalmış olabilir mi ruhlar alemindeki sevişmelerden ellerini yadırgamadı ellerim gözlerim kalbine değmiş sanki bir yerlerde ellerimle koymuş gibi buldum sıcaklığını teninin yakınlık dediysem çözme hemen bağcıklarını yüreğinin oturup içelim önce birbirimizi bir kahve fincanında önce bir yere yerleşmeliyim dedim ya yol yorgunuyum yaralarımda bavul kanamaları şimdi açılalım birbirimize yüzme biliyorsan boğulmasın biri diğerinde kaç kulaç attığımızı hesaplamadan bırakalım kendimizi aşk denizine ne terazi, ne metre yaramaz burda işine bana kaç adım geldiğini saymadan gözlerini kapatıp yürüyeceksin yüreğine yatırım yapacaksan beni değil, kalbine kuleler dikeceksin çünkü hesap işlemez aşka bir bedene iki can sığdırma çabası bu ben karlar altındayken sen üşüyeceksin bir dikene bastığında benden ah işiteceksin köklerim sende filizlenecek ben yanacağım, sen tüteceksin ne diyordun kuyumcu terazisi, metre, üç adım diyorum ki, iki okyanus gibi yürüsek birbirimize karışsak sonra hesapsız, kitapsız matematiğe dökmeden işi bir savaşma değil bu nihayetinde bir sevişme belkide bir nebze ruhları değişme kazananı kaybedeni yok yeneni yenileni bir bir berabere kalacağız sonuçta yorma kendini çıkacak çivisi aşkın daha çakılmadan kuyumcu terazisi, metre, beş adım, diyorsun diyorum ki, mantığınla sevme beni ölçülmez aşkın boyu eni, hele kantara hiç vurma kasap gibi hiçbir çengele gelemem ben kelepçelerini çöz sevmelerinin bir eskiciye sat terazini kuyumcu terazisi, metre, on adım diyorsun sen trende seyahatten yanasın güzergah ve durakları belli oysa bir deli tay koşar içimde dörnala tutuşmuşsam ellerine sevgilinin her yanım yangın yeri cehennemine ateş olurum cennetine mavi bir deniz uğraşma, anlayamazsın hislerimi bir sevmelik canım kalmış zaten bırak harcama beni

Kırgınım... Kime olduğunu, neye olduğunu bilmeden kırgınım... Belki hayata, belki kendime kırgınım sadece... Kırgınım... Yüreğim bir yanardağ gibi kaynayarak yanarken, Nasıl oluyor da bir buz dağı oluveriyorum bir anda... Kırgınım... ıçim sevgi ile kavrulurken neden böyle yıkıcı, Parçalayıcı oluyorum... En çok sevdiğim varlıkları biranda kırıp, Un ufak ediyorum... Kırgınım... Öfkeme, tat almayan yüreğime, Sevmenin, sevilmenin değerini bilmeyen Kalbime... Kırgınım... Yeşilin huzurunu, mavinin derinliğini, Görmeyen gözlerime... Kuşların nidasını işitmeyen kulaklarıma Kırgınım... Kırgınım... Mantığımla kalbimin arasında gidip gelen Benliğime... Kırgınım... Sonuçlandıramadığım sevgilerime, Sarılmaya korktuğum sevgililerime... Kırgınım çok kırgınım, Beceriksizliğime, korkaklığıma, Kırgınım... Beklide bir hayalden ibaret oluşuma...

baştan sona hislerime tercüman olmuş bu şiirler ponus :içelim: ponus hayatıma fön

Satılık Aşk Büyük bir askti, Öyle diyordun, tüm asiklar gibi. Ama bir farkimiz vardi, Sen biliyordun bense yeni ögreniyordum Gözlerin uzak bir isiga dalip, Senden derdin, senden sonrasi yok, Öncesi de yokmus aslinda... Dilin kemigi yok ki, Kabahat sende degil, sana inananda Ellerimi hiç birakmayacakmisçasina tutar, Sonra sarilirdin, Ilk kez birine sariliyormusçasina. Oysa... Neler neler anlatabilirim, Ne resimler çizebilirim ama... Degmez kelimeleri senin için harcamaya, Renkleri seninle kirletmeye degmez Yalnizca tek birsey için tesekkür sana Senden ögrendim; Yüzde yüz indirim var, bulunmaz firsat... Evler, ayakkabilar, giysiler gibi Dünyanin en büyük aşki artik satilik...! Beni mi Seviyorsun Kadın adamı çok seviyordu... Yemyeşil ovalarını verdi adama Yaşam fışkıran. Beni seviyor musun? Evet, dedi adam... Güneşini, ayını verdi kadın Yıldızları taktı bir bir adamın omuzlarına... Beni seviyor musun? Tabi, dedi adam... Kadın çağladı Gürül gürül akan pınarını verdi adama. Beni seviyor musun? Elbette, dedi adam... Kadın bağlandı Yaşam ipini adama verdi. Bir oldular tek oldular adamla. Beni seviyor musun? Biliyorsun, dedi adam... Kadın dağlarını verdi adama Tırmandılar doruklara. Beni seviyor musun? Aşağılara baktı adam zirveden. Başkalarını gördü Sustu adam... Ağladı kadın... Gözyaşını verdi adama Almadı adam... Kadın onurunu verdi adama Şaşırdı adam... Sordu yine usulca kadın Beni mi seviyorsun? Onu da seviyorum seni de, dedi adam... Sustu kadın... Verecek bir şeyi kalmadığında... Senin yüreğine ihtiyacım var, dedi adam Başkasını sevebilmek için... Çıkarıp yüreğini verdi kadın. Korktu adam... Beni sevmiyor musun, dedi adam. Sesi yoktu kadının söyleyemezdi. Gözleri yoktu kadının ağlayamazdı. Kalbi yoktu kadının sevemezdi. Onuru yoktu kadının yaşayamazdı