maalesef bilmiyorum ama araştırırım begendiğine sevindim fearless

alkol denizinin derinliklerinde başlayan kasım rüzgarları yerini aralık yağmurlarına bırakırken elimde bir ayın sigara dumanı&#8230; aşkın kalbime işleyen akıntıları ruhumun yüksek rakımlarında bir nehir edasıyla dalganıyor ve kalbime akan Dicle nehri kuruyor&#8230; bedenimin özgül ağırlığı kendini birkaç damla gözyaşı şeklinde dışa vururken başarıyla başarısızlık arasındaki arafta kendimi sorguya çekiyorum birkaç şiire yön veren hayaller kabuslarımla birleşerek beni Ankara&#8217;nın resmi aşklarına sürüklüyor kalp ağrılarımı nikotin dindiriyor siyasi kalabalıklar içinde kendimi yapayalnız hissediyorum değişik zamanlarda değişik insanlarla kendi benliğimi yitirme çabasına girişiyorum bir çay deminde kendimi boğmaya çalışıyorum edebiyatın hüznü müziğin ritmiyle sevişmeye başlıyor acılar derinleştikçe aradıklarımı bulmak istediğim yerlerde bulamayacağı anlıyorum bütün hayatımı bir kasım ayında görüyorum ve bu ayı elimden kaçırıyorum geriye şiirler kalıyor&#8230; bir de ruhumda oluşan tremorun sesimde bıraktığı derin yara&#8230; fearless

Çok anlamlı.. içinde çokzengin ifadeler olan bşir şiir zevkle okudum emeğine sağlık

Anneciğim! Evlatlar vardır başarılarını, zaferlerini yazarlar... Sana yazacak bir başarım, bir ödülüm yok anne. Keşke olsaydı da, seni sevindirebilseydim. Keşke, benim de anneme yazacak, anlatacak başarılarım olsaydı. Ama yok anne... Sevdiğin, okşadığın saçlarıma aklar düştü anne. İlk evvel saçlarım hayat mücadelesinde yenildi. Düşmanlarım hep benden güçlü oldu anne. Onların tahta kılıçları benim çelikten kılıcımı paramparça etti. Onlar beni yenmek için ne senaryolar yazdı, ne iftiralar attılar. Ben, 'masumum' bile diyemedim. Düşmanlarıma hep yenildim anne. Ve ne yazık ki, dostlarıma da... Dostlarım da beni hep yendi... Ben onları dost bilirken onlar beni meydanlarda tuş ettiler. Arkamda hep bir hançer yarası oldu anne. Senin anlayacağın, dostlarım beni düşmanlarımdan daha beter etti! Kahkahayı unuttum, tebessümle dost oldum. Yüzümde acı bir tebessüm var şimdi. Bahtıma yenildim anne! Çocukluk yıllarımın özlemiyle seni aradım anne... Senden daha şefkatlisini, daha merhametlisini bulamayacağımı bilerek... Her şey küçükken güzelmiş anne. Şimdi büyüdüm ve yenilmeyi öğrendim anne. Gülü çok sevdim, hele alını, pembesini... Bahtıma hep beyazı düştü anne... O çok sevdiğim güllerin, dikenlerine yenildim anne... Açlığa-tokluğa, hastalığa-sağlığa, dosta-düşmana... Hepsine ama hepsine yenildim... Senin anlayacağın hayata yenildim anne... Yenildim...

Harika bir şiir Emeginize saglık

süslücüm yazında anneciğimi hatırladım ağlamaklı oldum :çok üzgünüm: benim annem de beni bırakalı 7 sene oldu... bende özledim kokusunu gözlerini ellerini herşeyini çok özledim offfffffff offf :çok üzgünüm:

teşekkürler suslu... duygusal bir yazıydı... ben bu gruba giriyorum... ama ben her anneler gününde ağlıyorum...:çok üzgünüm: :a015: moondance

İmkansızımsın, bu gün dogumunda batan Kanıksadım muhalif savunuşları İnanıp, Çabalamadıgım ki benliğimde gizli Dışa vursam aşkını, Yıkacaktı ılık sonbaharda dizelerini İyisimi, susmak belki kaybedişlerde Ahenklerde kalmak eskisi gibi Sende renklerini nadasa bırak Canlanır belki sonralarda aşk Beni bilme zaten tanımazsın Gün dogumunda batıyor hayat Dedim ya hırçın sözlüm İmkansızımsın&#8230;.

Terk edilmiş bir sokaktayım, Bütün bütün duvarlar bana dargın, Dargın bana bütün yollar, Seni sevdiğim için, Ardından ağladığım için... Oysa.. yıldızlı gecelerde gözlerini gölgeleyen bendim, Şafağın ışıklarını birer birer ben söndürdüm, Bulutları ben iteledim dağ başlarına, Sevdalılarını sığ denizlerde boğan bendim... Nehirleri ben kuruttum, Ve Ask'ı ben yaktım, sen gitmeyesin diye!... Bir labirentin sonundayım şimdi, Ya yasayacam yada öleceğim, İkiside benim elimde... Bütün sokaklar dilsiz, bütün sokaklar sağır. Teker teker geçtim karanlık odalardan, Yüreğim paramparça aştım engelleri, Takıldım, düştüm, çok beter hırpalandım, Ama inan bana güzeller güzeli, Sevdandan bir nefes, Tek bir nefes olsun usanmadım... Bütün sokakların gözü benim üzerimdeydi Aklımda, sen varsın diye Beni en zayıf yerimden vurdular &#8220;...&#8221; Çok uzaklardaydın, nasıl bilecektin Geceydi... Karanlıktı... Sarhoştum... Beterdim... Neye yarardı ki sensiz Ask? Bir kez daha gitmeyesin diye, Ask'ı ben yaktım!... İnce yağmurlu bir gecede, Kör bir bıçak gibi saplandın yüreğime, Kan çıkmadı mı sanıyorsun gözlerimden, Bir sırrımı daha öğrendi gökyüzü, Ne ay anladı, ne güneş ıslak yüreğimi, Kara dumanlar yolladım sana, Sarsın diye vefasız bedenini. Soğuktu, karanlıktı, çiseliyordu. Sesimi sana nasıl duyuracaktım, Isıtmak için sensiz bedenimi, Ask'ı ben yaktım! Sevapsız bir günahkarım şimdi, İşte çırılçıplak karşındayım, Dalgaları elinden alınmış bir gemi, Yıldızları çalınmış bir gökyüzü, Buzulları erimiş ılık bir kutup, Ve karanlıkta çalınan bir ıslık gibiyim. En mahrem sırrımı doluyorum boynuna, Masum çocukların uçurtmalarını ben parçaladım, Oyuncaklarını kıran bendim bebeklerin, İçimdeki yangınlara sığdırıyorum, Göz yaşlarımı ince ince. Bir kıvılcım oldu ismin dudağımda, Geceydi, karanlıktı, sarhoştum, beterdim. Deli gibi yollara düştüm, Belki ölürüm diye... olmayınca..!!! Ask'ı yaktım... Bir baksana şu halime, ellerim kan ter içinde. Bir diken yüzünden bütün gülleri, Birer birer ateşlere attım. Gitti dediler senin için, Bilmiyordum... Ne senle oluyor, ne de sensiz. Yokluğun cehennemin diğer adıymış. Ben deli, ben divane, Nerden bilecektim, Ey güzeller güzeli, Ben Aşk'ı Sen Gittin Diye Yaktım...!!!

SENI SANA ANLATACAGIM Gel otur yamacima Seni sana anlatayim Ben seni cok eskilerden bilirim Piriltisini ruhunun gostermeye geldim Ruyalarina girecegim Aski ne kadar ozledigini anlatacagim sana AsIk olmaktan ne kadar cok korktugunu Ozlem buyudukce nasil daha cok korktugunu Korktukca nasil umudunu kararttigini anlatacagim sana Gel sana mutsuzluguna dokunmani ogretecegim Gel otur yuregimin kiyisina Zayifligini anlatacagim sana Haykirmak istedigin Ama icinde sakladigin zayifliklarini anlatacagim Sana zayifliklarini bilmenin Seni ne kadar guclendirecegini anlatacagim Sana senin bildiginden fazlasini anlatmayacagim Sadece senin sozlerin Senin yuregin Senin bakislarin olacagim Sana seni gosterecegim Gel gece yastiga basini koydugunda Kurdugun dusleri anlatacagim Kurdugun duslerden ne kadar korktugunu da gosterecegim Korkunun sonunun olmadigini fisildayacagim uykularina Bunu aslinda bildigini de soyleyecegim sana Kactikca, kactigin yerde Daha cok kacman gereken seni bulacagini da soyleyecegim Ne zamandir ruhuna kimsenin dokunmadigini anlatacagim Gel sana asIk olanlari elinin tersiyle ittigini Ama asil asIk olmak istedigini anlatacagim AsIk olunca nasil bir nehir gibi deli akacagini Nasil bir ruzgar gibi esecegini anlatacagim Sel olacagini Cig olacagini anlatacagim Kendini bulmak icin ask yolunda Nasil yikintilarin ustunden yuruyecegini anlatacagim Bunu senin nasil da bildigini Nasil yeniden korktugunu Bildikce nasil da yuregini gomdugunu anlatacagim Geceler boyunca sevismelere nasil dus buyuttugunu anlatacagim Gel otur ruhumun renklerinin yanina Anlatacaklarimin seni nasil korkutacagini anlatayim Bu yalanci mutluluk oyununu bozacagimdan Sendeki o gercek sene dokunacagimdan nasil korkacagini anlatayim Sonra sana dair her cumleden sonra Her korku engelini gectikten sonra Zaten senin bildigin Bildigini sakladigin seni ne kadar sevecegini anlatayim sana Haydi gel kacislarini sonlandir Anlatayim seni sana &#8230;..

Çok güzel bir şiir emegine saglık

ANAMA MEKTUP İsmail Çam Bakma ana yaşıyoruz işte Sayılı günler, bir iki. Derken kaybettik duada bereketi Aşkta sadakati. Kimi insan gibi sevdirmedin bize Parayı ihtirası şöhreti Farklı şeyleri sevmeyi öğrettin sen Feragati, paylaşmayı, inayeti Dağda hoyrat çiçeği Toprakta kokuyu Bayramda sevinci Sokakta yoksul, savaşta masum çocuğu Bazen içimizi burkan evimizi dolduran matemi. Ben bu toprakta kurtuluş uğruna elleri nasır tutmuş Alnından buram buram terler akan Anaları gördüm Saçını belki de gönlünce gelinken taramış Fildişi taraklarla Ama hep saçlarını ve ağıtlarını Ölüme saklamış. Ana, zaman zaman seni ararken Burada sensizlik yüreğime iniyor Her sözcüğümün boynuna bir yafta asılıp Değil rüyalarım hayallerim kuşatılıyor. Kimilerine göre haklı Kimilerine göre doğuştan suçluyum Sokakta eli böğründe insanların yürüyüşü İçimde buruk bir sancı var Ana senin de nefes alıp vermekten öte neyin Vizon kürkün, yumuşak ellerin Siyah gözlüğün Pırlantaların mı var? Haberini aldım Misk kokulu saçlarından. Besmeleyle başlamışsın söze Hani beni okula gönderirken Askere uğurlarken Hep unutma diye öğütlediğin, kutsadığın sözle Birkaç sevimli kelam Bir top menekşe resmi Ve yine bir hayır dua. Ana sen ne iyisin Bana güç veriyor Yollar kısalıyor ana Uzakta da olsa sıcak nefesin. Ana ben yaşadım gurbette Acının demlenip içime nasıl aktığını Tarla sınırlarında Dağların yumuşak eteklerinde İğde kokularıyla yemlik toplarken Mayıs ayında belki bir kiraz şenliğinde Bazen içli söylerken yanık gurbet türkülerini Bilirim acı haber Nasıl da yakar ananın yüreğini Alınca Bizce erken sayılan bir ölüm haberini. Her ananın bir öyküsü vardır Bizimki biraz masum Biraz kırık Ama hep yanık. Bakma ana Yaşıyoruz işte Sayılı günler, bir iki. Derken Kaybettik duada bereketi Aşkta sadakati.

Seni sen olduğun için sevendir Yüreğinin sesini uzaklarda bile dinleyendir İki eli kanda olsa derdine yetişendir Varolduğunu hissetiren kıymet bilendir Dostdur sözde değil özdedir adı... Sabun köpüğü değil darlık anında kaybolmaz Sözünün eri güvenirliği tartışılmaz Bilirsin çıkılan yolda yarenlikden caymaz Hayatına girdi mi kolay kolay çıkamaz Dostdur sözde değil özdedir adı... Yüreğini menfaatsiz sunar İyiliğin için sözleri acıya bular Vakti zamanı gelir söyledikleri bir bir çıkar Yoktur senle dolan kalbinde ne fitne fucur ne de çıkar Dostdur sözde değil özdedir adı... Yangınlardaki yüreğine varlığı ile ferahlık Mutluluklarında üstüne dikilen saf ipekden bayramlık Bilmez ne rol ne sahtekarlık En büyük özelliği yaradılışı doğallık Dostdur sözde değil özdedir adı... Yalnızlıklar rıhtımından alıp götürür süt beyaz yelkeniyle Uçurum kenarından çeker adı şefkat elleriyle İyiki varsın dedirttiren avucunda tuttuğu yüreğiyle 'Sen cansın benim dostumsun ' ağız dolusu kelimeleriyle Dostdur sözde değil özdedir adı...

canım hepsi de çok güzel. Yanlız şairini de belirtirsen memnun olurum...

Zigon Sehpa Bugün ordaydım, Aynı yerde, aynı evde. Aynı kapıdan girdim içeri, Tesadüf bu ya, Aynı anahtar kalmış bende. Sandalyede yeleğini unutmuşsun, Masada kahkahanı, mutfakta bardağını, Salonda duruşunu unutmuşsun, Sonra yan odada hıçkırığını, Koridorda gözyaşlarını. Kapıda çarpıp çıkışını unutmuşsun. Bir çiçeğin zehri düşmüş, zigon sehpaya, Bir rujunun rengi düşmüş, oval aynaya, O kavgadan arta kalan kırık vazoyla, İkimizin kalbi düşmüş tozlu balkona. Duvardaki resminde gülüşün kalmış, Son içtiğin fincanda dudak izlerin, Portmantonun yanında gidişin, Kapıda bıraktığın ayak izlerin kalmış. Yastığının üstünde saçını buldum, Posta kutusunda mektuplarını, En son dinlediğin şarkını buldum, O hicazda kalmış gözyaşlarını. Yazan böyle yazmış demek ki, Nasıl da anlam buldu sen olmayınca: &#8220;Neyleyim köşkü neyleyim sarayı, İçin de salınan YAR olmayınca&#8230;&#8221;

Merhaba anne, Yine ben geldim. Merak etme okuldan çıktım da geldim. Anneler de babalar gibi merak eder mi bilmiyorum ama Ali, "Okula gitmezsem annem çok kızar, merak eder." demişti de onun için söylüyorum. Geçen hafta öğretmen, sağ elimde sarımsak, sol elimde soğan dedirte dedirte öğretti sağımı solumu. Ben biliyorum artık anne, sağım neresi, solum neresi Ağrıyan yanımın neresi olduğunu. Şimdi iyi biliyorum anne. Hani geçen geldiğimde: Şuram acıyor işte, şuram demiştim de Bir türlü söyleyememiştim ya acıyan yanımı anne Bak şimdi söylüyorum. Şuram işte, Sol yanım çok acıyor anne. Hem de her gün acıyor anne her gün. Dün sabah annesi Ayşe'nin saçlarını örmüştü. Elinden tutup okula getirdi. Yakası da danteldi. Zil çalınca öptü, hadi yavrum sınıfa dedi. Ben de ağladım, Ağladım hiç de utanmadım. Öğretmen ne oldu dedi? Düştüm, dizim çok acıyor dedim. Yalan söyledim anne. Dizim acımıyordu ama sol yanım çok acıyordu anne. Bugün ben de saçım örülsün istedim. Babam ördü ama onunki gibi olmadı. Dantel yaka istedim. Babam; "Ben bilmem ki kızım." dedi. Bari okula sen götür dedim. "Kızım, iş..." dedi. Ben de bana ne dedim, ağladım. "Kızım, ekmek" dedi babam. Sustum ama okula giderken yine ağladım anne. Ha, bi de sol yanım yine çok acıdı anne. Herkesin çorapları bembeyaz, benimkiler gri gibi. Zeynep, "Annem, beyazlara renkli çamaşır katmadan yıkıyormuş" dedi. Babam hepsini birlikte yıkıyor. Babam çamaşır yıkamasını bilmiyor mu anne? Uffff, babam, her gün domates peynir koyuyor beslenmeme. Üzülmesin diye söylemiyorum ama Arkadaşlarım her gün kurabiye, börek, pasta getiriyor. Biliyorum babam pasta yapmasını bilmez anne. Hava kararıyor, ben gideyim anne. Babam bilmiyor kaçıp kaçıp sana geldiğimi. Duyarsa kızmaz ama çok üzülür biliyorum. Kim bozuyor toprağını, Çiçeklerini kim koparıyor? İzin verme anne, Ne olur toprağına el sürdürme! Eve gidince aklıma geliyor bi de bunun için ağlıyorum anne. Bak, kavanoz yanımda, toprağından bir avuç daha alayım. Biliyor musun anne? Her gelişimde aldığım topraklarını Şu kavanozda biriktirdim. Üzerine de resmini yapıştırıp başucuma koydum. Her sabah onu öpüyor kokluyorum. Kimseye söyleme ama anne Bazen de konuşuyorum onunla. Ne yapayım seni çok özlüyorum anne. Ha unutmadan, Öğretmen yarın anneyi anlatan bir yazı yazacaksınız dedi. Ben babama yazdıracağım. Öğretmen anlarsa çok kızar ama bana ne kızarsa kızsın. Ben seni hiç görmedim ki neyi, nasıl anlatacağım anne. Senin adın geçince sol yanım acıyor anne. Hiç bir şey yutamıyorum. Bazen de dayanamayıp ağlıyorum. Kağıda da böyle yazamam ya anne. Ben gidiyorum anne, Toprağını öpeyim, sen de rüyama gel beni öp. Mutlaka gel anne, Sen rüyama gelmeyince Sol yanımın acısıyla uyanıyorum anne. Sol yanım acıyor anne. İşte tam şurası, Sol yanım çok acıyor anne. Seni çok özledim anne, çooook...

AŞK ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi. Teşekkürler paylaştığın için. . push ;

Aglama Anne... Topragim örtmez yüzünü... Örtmez dehsetiyle karanligi... Bak Anne, bir evlat sesleniyor... Belliki serpilmis yanagin suya... Oysa binlerce evlat fedaydi gülücügüne... Yine belirsiz bir calikusu, birdaha uctu carpik kanadiyla... Ona benziyor suskun dalim ve yapragim, onun gibi yesil. Dün su tasidim yollarinda adim, adim gecerken bedenleri, Icimde hep o sakladigim dua ve senin sesin gecti Anne... Yine gelecegim, adimlarimda sen olacaksin Anne... Sen olacaksin yüregimin her vurusunda... Ve geldigim en son yer senin yanin olacak Anne... Soluksuz bir yasama gelecegim... Ve titreyerek, tuttugum el, gördügüm yüz... Bekle Anne... Sevgi dalinda adim söylenecek, binlerce yasitim gibi... Ve seslerim gelecek, tuttugum yolu sende bulacagim ANNE...

lanet olsun sevdim bir defa, cok seviyorum ama affetmem/inadina, cok kirdin beni donme asla, oluyorum sensizlikten ama ozlemiyorum/inadina... durup durup agliyorum, yurek sancini dindiremiyorum, yanginim goklere variyor, isyanim sana, gelsen de istemiyorum/inadina... nasilda severdim nasilda, ozlemim beni asardi da, sana gelmedi mi yoksa, yaktin beni affetmem/inadina... sende haramsin bana, icki gibi, kumar gibi, ne yaptim bilmiyorum sana, aglasan da sevmiyorum/inadina... nefretimi haykiracagim sokaklarda, delice sevsem de/inadina, her yerde sevgimi anlatsam da, sevmiyorum diyecegim/inadina... gozlerimde yasi gorsen de, beni sevdigini soylesen de, sende benim gibi kendini kaybetsen de, teoride affedecegim seni/inadina...

Güzel bir paylaşımdı emeğine sağlık.

ne yuregi kendinin ne gucu gucsuzlugu her seyden yoksun insan kollarini soyle bir acsa golgesi sanki haclarin golgesidir mutlulugu sikica tutsa avucunda olur aciyla dolu garip bir ayriliktir omru mutlu ask yoktur su silahsiz erlere benzer insanin omru simdi giysileri de yazgilari da baska sabahleyin erkenden uyanip kalksalar da aksam olunca yine aylak ve caresizler hayat bu de gec gulum gozyasini harcama mutlu ask yoktur guzel askim sevgilim kanayan yaram benim icimdesin kanadi kirik bir kus gibi sen bir gun dalgin gozlerle kimiz neyiz bilmeden bakan su insanlarin dusmeyecek dilinden iri gozlerin icin can veren sozcuklerim mutlu ask yoktur cok gec ogrenmek icin yeniden yasamayi tek ses olmus agliyor yuregimiz gecede mutsuzlugu istiyor en kucuk sarki bile her titreyis payini aiıyor yaslar ile her gitar havasinda nice hickirik gerek mutlu ask yoktur ask var midir yuregi aciyla doldurmayan ask var midir dikeni sararip soldurmayan ask var midir asigi kahredip oldurmeyen hele de senden senden daha cok ey yurt aski senden daha cok gozyasini seven ask var mi mutlu ask yoktur ikimizin askindan soz ediyorum

I. Serceler Goc Etmez bir serceyi incittin sen huznu yerlestirip sapanina en umulmadik aninda yaraladin aski. yerde bir parmak kar ya vardi ya yoktu sigirciklar daha yeni indirmisti dagdan kisi ormanda yapraklari ruzgar yerine ayaklar hisirdatiyordu ki bir serceyi incittin sen goce zorladin bir sece yuregi karda bir parmak kan ya vardi ya yoktu ama artik kar beyaz yagmaya utaniyordu. II. Kirlangicsiz Bahar Gelmez bir kirlangic yuvasini bozdun sen aciyi yerlestirip sapanina En umutlu aninda paraladin inanci &#8220;hani en buyuk gunahti, gozunun icine bile yuva yapsa dokunulmazdi&#8221; o da guvenmisti sacagina anneannemin eski deyislerine guvenen cocuklugum kadar oysa yerde bir dal papatya ya vardi ya yoktu urkek sesi titrek kanatlarindan ilkyazi topraga daha yeni birakiyordu ki, bir kirlangic yuvasini bozdun sen baharsiz biraktin bir kirlangic yuregi yerde bir top camur ya vardi ya yoktu ama artik papatyalar toprakta acmiyordu. III. Martinin Gozyaslari bir martiyi aglattin sen yalnizligi yerlestirip soluguna en yorgun aninda kuruttun denizi suda bir kulac dalga ya vardi ya yoktu haldeki balikci sarkisindaki neseyle isiniyordu ki bir martiyi aglattin sen denizsiz biraktin bir marti yuregi gozlerimde bir damla deniz ya vardi ya yoktu ama artik tum dalgalar yuregimdeki dalgakiranda kiriliyordu. IV. Kuslarin Acisi Tum kuslari sevdim ben Tum kuslari uzdum ben Cocuktum Buyudum ben Neseliydim Duruldum ben Kendimken... kustum... Yuvadan uctum, Kendimin avcisi, Kuslarin acisi oldum... Che

tek kelimeyle süper bir şiir paylaşımın için tşk

Yoruldum alınmaktan kırılmaktan Yıllar yılı peşinde Kovuldum cennetten cehennemden Öldüm öldüm dirildim içimde Sen her su veren ele açan kolay çiçek Bende hazan, bende hüzün, dert bende Yetimim sensiz, yurtsuz yersiz Dilerim bensiz anlayacaksın Yetimim sensiz, yurtsuz yersiz Dilerim bensiz anlayacaksın Ölürüm yoluna Ölürüm yoluna sonum olacaksın Günahın boynuna Onun koynuna ne zaman doyacaksın Ölürüm yoluna Ölürüm yoluna sonum olacaksın Günahın boynuna Onun koynuna ne zaman doyacaksın Yoruldum alınmaktan kırılmaktan Yıllar yılı peşinde Kovuldum cennetten cehennemden Öldüm öldüm dirildim içimde Sen her su veren ele açan kolay çiçek Bende hazan, bende hüzün, dert bende Yetimim sensiz, yurtsuz yersiz Dilerim bensiz anlayacaksın Yetimim sensiz, yurtsuz yersiz Dilerim bensiz anlayacaksın Ölürüm yoluna Ölürüm yoluna sonum olacaksın Günahın boynuna Onun koynuna ne zaman doyacaksın Ölürüm yoluna Ölürüm yoluna sonum olacaksın Günahın boynuna Onun koynuna ne zaman doyacaksın Ölürüm yoluna Ölürüm yoluna sonum olacaksın Günahın boynuna

İçindeki aşk ateşi yakıyorsa seni Susma haykır delice beni sevdiğini Dağlar okyanuslar aşar gelirim sana Sevgimi kıskanmam sunarım yoluna Yalnız bedenim değil ruhumu al benden Senin olurum sadece ben ebediyen Kalbinde sevgim olur hiç solmadan Gözlerinde hapsolurum çıkmam oradan Ellerin bırakmasın beni kaybolurum Saçlarının kokusuyla seni bulurum Dudaklarında dökülen o inci taneleri Kanımda sevda külleri var eder beni Seni kaybetmek asla korkutur beni Kahrolurum duymasam bir gün sesini Görmeden narin şirin o masum yüzünü Sensiz sevemem seni seviyorum sözünü Sımsıkı tuttum ellerini bırakmam seni Kalbimde dopdolu sevgin var sevgili Papatya fallarında arama hiç sevgimi Her yaprakta ben varım aşkımsa ebedi

tesekkuler

YALNIZLIĞIM Duygular bir isyandır. Kimi zaman çığlık, kimi zaman gözyaşı... Düğüm düğüm bir şeyler sıralanır boğazına. Ağlarsın ağlayamazsın. Sevgidir, acıdır, umuda duyulan umutsuzluktur. Bütün dünya sığmıştır gözüne. Alabildiğine uçsuz bucaksız hissedişler içinde, zamansızlıklar içinde zamana çağrıdır içindeki. İstersin ama. zordur silip atmak her şeyi. Her şey yalnızlığındır, yalnızlık her şeyindir. Hiçbir şeyin kalmadığı zaman umudundur yalnızlık... Yalnızlık iki haliyle vardır yaşamımızda. Kimseli ve kimsesiz oluşuyla... İnsansızdık, yaban ve de garip... Bir sonbahar yaprağının yalnızlığını yaşardık. Bilirim herkesler yalnız bırakır ama sen bırakmazsın... Oysa şu an öyle yalnızım ki ne bir insan ne bir canlı hayatımda kimseyi istemiyorum bu yalnızlığımda bile... Oysa sana öyle açım ki ne bir sevgi ne de bir ilgi istemiyorum. .. Bir tek sen, bir tek senin sevgin, bir senin ilgin benim yalnızlığımı yok edebilir... Ve bana bugün, bu saatte, bu anda sana böylesine açken gel, gel! Sağır, kör, karanlıklar içinde bir başkasıyla değil, yalnızlığımla, kimsesizliğimle, sensizliğimle bekliyorum seni.

Güzel bir paylaşımdı. emeğine sağlık...

BiR GuN Senle isterdim ki bu gun batiminda beraber olmak ama... Uzun yollari da goze alabilen bir beraberlik.. . Aksam ustunun bir saatinde yorgun govdemizi yaslayip miril miril konusabilecegimiz, omuz omuza dolanan bir kolun basimizi yaslayabilecegimiz bir omzun, belimizi kavrayan bir elin uzun yollara dayanikli asklarin sahibi karsimiza ciktiginda taniyabiliyor muyuz onu! degerini biliyor, biricikligini, benzersizligini anlayabiliyor muyuz... Yoksa hayati sonsuz, firsatlari sayisiz sanip kendimizi hep ileride bir gun karsilasacagimizi sandigimiz bir baskasina, bir yenisine ertelerken hayat yanimizdan gecip gidiyor mu? Karsimiza zamansiz cikmis insanlari yolumuzun disina surerken bir gun geri donup onu deliler gibi arayacagimizi hic hesaba katiyor muyuz? Hayat her zaman comert davranmaz bize, tersine cogu kez zalimdir. Her zaman ayni firsatlari sunmaz, toyluk zamanlarini odetir. Hoyratca kullandigimiz arkadasliklarin, eskitmeden yiprattigimiz dostluklarin, savurganca harcadigimiz asklarin hazin hatirasiyla yapayalniz kaliriz bir gun. Bir aksam ustu yanimizda kimse olmaz ya da olanlar olmasi gerekenler degildir. Yildizlarin bizim icin parladigini goremeyen gozlerimiz, gun gelir hayatimizdan kayan yildizlarin gomuldugu maziye kilitlenir.. .. Hayatimizdaki olaganustu anlari ve olaganustu kisileri yakalamak. Bazilarinin gelecekte sandiklari ''Bir gun'' gecmiste kalmistir oysa; ... tekrar okur musun bunu benim icin? ... bir daha, sonra bir daha... okur musun? "

Her gün yanında olamamaktan korkuyorum Sesini duyamamaktan Seni görünce, sana alışmaktan da korkuyorum Nedense sensizlikten de korkuyorum Bir gün hoşça kal demenden İstemesem de; Bir gün, bir gül gibi İçimde solmandan korkuyorum Hafızamda bırakacağın hatıralardan Hatıralardan kaçamamaktan Adını unutamamaktan korkuyorum Ah be güzelim; Ben seni sevmekten korkuyorum. Benimkisi sadece bir sevda Göz yaşlarımla söndüremediğim Korkularımı yenemediğim Söyleyemediğim Fakat, kendimi tükettiğim Ve beni; Yedi kat yerin dibine sokan Utandıran, korkutan An be an içimi yakan Cesaretsiz bir sevdan Bu nasıl bir sevda? Anlayamıyorum Ah be güzelim; Ben seni sevmekten korkuyorum. Biliyor musun; Aklımdan hiç çıkmıyorsun. Sen benim; İmkansızlar bahçesinden koparttığım Edalı gülümsün. Hiçbir zaman koklayamayacağım Adını söylerken burkulacağım Sevmekten hep korkacağım Fakat, ömrüm boyunca unutmayacağım Edalı gülümsün. Ah be güzelim; Aslında sen benim, Kendi ömrümsün

Acaba bu gerçek mi, yıldızların yıldızı Seni tekrar kalbimin üstünde sıkıyorum! Ah, şu ayrılık denen gece nasıl bir acı Nasıl derin uçurum Evet neşelerimin Sevgili, hoş rakibi sen; Düşününce geçmiş acıları Ürperirim halden. Dühü ezeliyetin, Tanrının sinesinin Uyurken bir yerinde en kuytu ve düzgün derin Hazırladı ilk anı Çok yüce bir yaratma isteğiyle Tanrı "Ol!" emrini verdi, Bütün alem kudretle ve büyük ihtişamla Hemen gerçekleşerek bir varlık kazanınca Her taraftan çok derin bir ah koptu yükseldi Etraf nura boyandı Birbirinden ayrılıp bir yana kaçıştılar, Vahşet ve korku dolu rüyaları içinde Her şey can attı İsteyerek sessiz ve ihtirassız Uzaklara, o derin sonsuzlukta. Her şey susmuş, sessiz ve ıssızdı etraf, Tanrı yalnız kalmıştı ilk olarak, Yarattığı şafağı o anda Şafak merhamet etti çekilen ıstıraba, Ve acı duyanlara, Ahenkli renk oyunları gösterdi, Daha önce birbirinden her ayrılan böylece İmkan buldu tekrardan birbirini sevmeye. Telaşla, acele ile birbirinin olanlar Arayıp birbirini yeni baştan buldular Döndüler ölçüsüz hayata tekrar His ve duygular İster el ele tutup, ister yakalansınlar Yeter ki birbirinden onlar ayrılmasınlar Bundan sonra Tanrının yaratması lüzumsuz Onun dünyasını artık bizler de yaratırız. Bu suretle o şafak al al kanatlarıyla Beni sana uçurdu geldik dudak dudağa, Ve gece gökyüzünde parlak yıldızlarıyla Binlerce mühür vurdu, kuvvet verdi bu bağa, Artık şu yeryüzünde böylece her ikimiz Sevinç ve acılarda biriz ve herkese örnek olabiliriz. Ve ikinci bir "Ol!" emri Bir daha ayıramaz bizi Che

Şimdi sen su olduğunu düşün. Su kadar özel, su kadar faydalı ve su kadar çok... Tükenmez... İnanıyorum ki, gerçekten de öylesin. Ama ister çesmelerden dökül, ister göklerden yağ, ister nehirler dolusu ak, dibi olmayan bir kovayı dolduramazsın. Yani; seni dinlemeyenlere sesini duyuramazsın... Unutma! Daha çok bağırdığında daha çok dinlenmezsin... Gürültünün parçası olursun sadece. Suyun yanında olanlar suyu en az içenlerdir. Çünkü; su nasılsa burada, lüzum yok ki suyu kana kana içmeye diye düsünürler... Aynen, sesini sürekli duyanların seni dinlemedikleri gibi! Ormandaki hiç bir hayvan, ırmağın gürültüler koparan yerinden su içmeye çalışmadı şimdiye kadar. Hepsi, hep sabahın en sakin anını bekledi suyun durgun yerlerini bulabilmek için, gittiler ve sakin sakin ihtiyaçlarını giderdiler. Onlar için en uygun olan ve kendi istedikleri zamanda... Sen, hep bir su olduğunu düşün. Su gibi güzel, su gibi yararlı, su gibi vazgeçilmez... Ve su gibi hayat kaynağı olduğunu düşün. Ama su gibi yaşatıcı ol, su gibi yıkıcı, sürükleyici ve öldürücü değil!.. Sen bir su ol... Ama rahmet ol, afet değil! Su isen tarlalarını basma insanların, yuvalarını yıkma, ocaklarını söndürme, sana felaket denmesin! Su isen bir bardağa sığabil ki; damarlara giresin!.. Su yüce Allahın insanlar için yarattığı en büyük nimetlerden biri... Suya benzediğini unutma! Su gibi özel, su gibi güzel, su gibi faydalı, su gibi lüzumlu ve su gibi bitmez, tükenmez olduğunu da unutma. Ayrıca su gibi sakin olabileceğin gibi, su gibi de kiyametler koparıcı olabileceğini unutma... Unutma; senin işin rahmet olmak, afet değil! Vadiler varken önünde ve ovalar varken, yayılabileceğin küçük ırmaklara ayırabiliyorsan kendini ve bardaklara bölebiliyorsan, hayat verirsin çevrene. Ve yaşayabilirsin dünya dönmesine devam ettiği müddetçe... Yoksa hep duyulmayan, dinlenmeyen, korkulan ve kaçılan olursun; seller, afetler gibi... Tercih elindeydi hep ve hep de senin ellerinde olacak... Ya tutmayı öğreneceksin dilini veya hiç durmadan konuştuğun için, sadece bomboş ve anlamsız sesler çıkartan birisi olduğunu zannettireceksin çevrendeki insanlara! Ama yapman gereken şu, değil mi? Düşüneceksin ne zaman ne söyleyeceğini. Düşüneceksin kimin dinleyip dinlemediğini, kimin anlayıp anlamadığını. Düşüneceksin anlatmak istediklerinin ne kadarını anlatabildiğini... Hatta anlayanların anladıklarının da senin anlattıklarının ne kadarı olduğunu düşüneceksin... Ve konuşmak için en uygun zamanı bekleyecek, en az ama en uygun kelimeleri seçmeye çalışacaksın... Ahmak olmayan yolcuların, önceden aldıkları biletleri ceplerinde olduğu halde, saatlerini kontrol ederek, vakit yaklaştığında, vapurun kalkacağı iskelede hazır olmaları gibi, sen de fikrini bildireceğin kişinin kıyıya yanaşmasını bekleyeceksin!.. Demeyeceksinki, ben canım isteyince giderim iskeleye, vapur da o saniyede gelmek zorunda!.. Demeyeceksin ki, aklıma geleni aklıma geldiği biçimde söylerim. Karşımdaki de değil duymak, değil dinlemek, anlattığımdan bile fazlasını anlamak zorunda!.. Keşke öyle olsaydı. Keşke haklı olsaydın, ama maalesef değil... Ağzını açıp şelaleden dökülen suyu içmeye çalışan bir tavşan gördün mü hiç?.. Veya önüne çıikan ağaçları dahi sürükleyen bir selden susuzluk gidermeye uğraşan bir ceylan gördün mü? Kaplanlar bile içebilmek için suyun durulmasını bekler, beyni olan her yaratık gibi! Hadi... Sen şimdi su olduğunu düşün, ve kendini su gibi hisset... Su gibi özel, su gibi güzel, su gibi berrak, su gibi yararlı... Su gibi hayat kaynağı ve su gibi bitmez, tükenmez olduğunu hatırla... Ama yine su gibi bir küçük bardağın içine sığdır ki kendini; girebilmeyi öğren insanların damarlarına. Hayat ver... Vazgeçilmez ol!!.. seaBahAR Nosce Te

ANACIĞIM dogurdun beni haceverada körkaranlık bir gecede onaltıyaşında ise istanbula saldın beni ama inan göbeğimi kopardığında, bu kadar canım yanmamıştı. bu yüzden belki, yüzüm gözüm kırık dolaşırım hala. avuçlar dolusu agladım yanlızlığımda pek belli etmeden. ama en çok babam buzağımı kestiğinde aglamıştım. şimdi bunlar nerden çıktı deme bana, hep konuşmak istemişimdir yıllar yılı ama olmadı;belki de kalabalık sülale olmanın bedeli. bir sofrada kahvaltıya doyamadım anacığım, bırak da konuşayım. belki de ölesim gelmiştir bırakta ağlayayım. burada insanlar araba ve elbise markalarını ezberler ben ayrılıkları, kimileri yazlığa gitmeyi özler bense gübre kokulu anama kavuşmayı. kendimi kızıl ağaçlar arasında kaybediyorum zaman zaman başıma sardıgın topragın kokusunu vuruyor anacığım... çok küfür ettim onursuzlara, vazgeçmem de etmekten. düşüncelerimden dolayı çok uğraştılar benimle, kökü toprakta karayemiş fidanı gibi direndim. iki kez silahlı saldırıya uğradım. ağustos ayında ise ekinler sararırken doğduğum şehirde öldürüldüm. beş yaşında aşık oldum, lisede ise öğretmenime, ablamın ve senin müdahalene kadar. velhasıl çok sevdim kadınları, aldattıklarımda oldu aldatıldım da. ama asla konuşmadım arkalarından. hele sana lacivert gözlü torun veremedim ya ben yine hayırsız oğlun senin. kimsenin önünde eğilmedi bu asi başım. bize ilkokulda öğretti öğretmenlerimiz celal bahçe kapılı, nuri gazioğlu ve orhan yavuz. ileriyi görmek için başımızı hep dik tutmayı onlardan öğrendik. bu yüzden anacığım, güneşin bile üstüne yürüdüm gölgemi geçmek için. iyi de oldu anacığım. uzakta kırılan söğüt dalını gördüm, acısını da. mısır püskülünün rüzgarda salınmasını seyrettim, bahtiyarlığını da. karşı yamaçtaki evde, doğum sancısından ve de fakirlikten tahtayı ısıran kadının acısını duydum yüreğim derinlemesine orta yerinden yarılarak. şimdi gelelim sana. beni iyi dinle koca çınarım. kemal dursun, rüştü ayaz iyi doktordur, ilaçlarını bir defa olsun saatinde al be anacığım. öyle kolay pes etmek yok yaşamda ayak direyeceğiz ve kahretsi ki bu da bizim elimizde olan birşey. duyduğuma göre abimin resmini ahırda inekle buzagının arasına asmışsın benim koca karıcım. millet senin kara bıyıklı oğluna sevdanı bilemez, gülecekler sana. mektupdaki üzünçlerimden babama bahsetme. beni kırsa da yıkamaz bu kirli şehir. hem kolay okuyasın diye büyük harflerle yazdım kolayına gelip de ablama okutma, cumhuriyet kadını... evet anam yine kirpiklerim tuzlandı mı ne? galiba şimdilik bu kadar. seni ilkbaharda patlayan tohumun hışırtısı kadar masum öpüyorum ve kardelen çiçeğinin özlemiyle kucaklıyorum. biliyorum bu son sözlerimden birşey anlamadın beni sövdürme başlıyorsun o zaman al sana, al sana; anderun mastisi, seni çoook seveyirum hayırsız oglun ömer ahmet . push ;

"Sevgi yoksa eğer" 1 yaşınızdayken sizi elleriyle besledi ve yıkadı; Bütün gece ağlayıp onu uyutmayarak teşekkür ettiniz. 2 yaşınızdayken size yürümeyi oğretti; Size seslendiğinde odadan kaçarak teşekkür ettiniz. 3 yaşınızdayken size özenle yemekler hazırladı; Tabağınızı masanın altına dökerek teşekkür ettiniz. 4 yaşınızdayken elinize rengarenk kalemler tutuşturdu; Evin bütün duvarlarına resim yaparak teşekkür ettiniz. 5 yaşınızdayken sizi cici kıyafetlerle süsledi; Gördüğünüz ilk çamur birikintisine atlayarak teşekkür ettiniz. 6 yaşınızdayken okula kadar sizinle yürüdü; Sokaklarda "gitmiycem" diye ağlayarak teşekkür ettiniz. 7 yaşınızdayken size bir top hediye etti; Komşunun camını kırarak teşekkür ettiniz. 9 yaşınızdayken size piano öğretmeni buldu; Notaları bir gün bile çalışmayarak teşekkür ettiniz. 10 yaşınızdayken doğumgünü partilerinden, dans derslerine kadar her yere sizi arabayla götürdü; Arabadan firlayıp giderken arkanıza bile bakmayarak teşekkür ettiniz. 11 yaşınızdayken sizi arkadaşınızla sinemaya götürdü; "Sen bizimle oturma" diyerek teşekkür ettiniz. 12 yaşınızdayken zararlı TV programlarını seyretmenizi istemedi; O evde değilken hepsini izleyerek teşekkür ettiniz. 15 yaşınızdayken sizi yurtdışında yaz kampına gönderdi; Tek satır mektup yazmayarak teşekkür ettiniz. 17 yaşınızdayken erkek arkadaşınızla partiye gitmenize izin verdi; Bir telefon bile etmeden sabaha karşı eve dönerek teşekkür ettiniz. 19 yaşınızdayken okul masraflarınızı karşıladı, sizi arabayla kampüse götürdü ve eşyalarınızı taşıdı; Arkadaşlarınız alay etmesin diye kampüs kapısında vedalaşarak teşekkür ettiniz. 21 yaşınızdayken iş hayatı ve kariyerinizle ilgili size fikir vermek istedi; "Ben senin gibi olmayacağım"diyerek teşekkür ettiniz. 22 yaşınızdayken kep giyme töreninizde size gururla sarıldı; Avrupa seyahati için para isteyerek teşekkür ettiniz. 24 yaşınızdayken uzun süredir çıktığınız çocukla tanışmak istedi; "Zamanını ben bilirim" diye tersleyerek teşekkür ettiniz. 25 yaşınızdayken düğün masraflarınızı karşıladı, sizin için hem mutlu oldu hem çok duygulandı; Siz dünyanın bir ucuna taşınarak teşekkür ettiniz. 30 yaşınızdayken bebek bakımı hakkında size akıl vermek istedi; "Artık bu ilkel yöntemleri bırak" diyerek teşekkür ettiniz. 40 yaşınızdayken sizi arayıp bir akrabanızın doğumgününü hatırlattı; "Anne işim başimdan aşkın" diyerek teşekkür ettiniz. 50 yaşınızdayken o, çok hastalandı, hafta sonunda onu görmeye gittiginizde mutlu oldu; Ona yaşlıların çocuk gibi nazlı olduğunu söyleyerek teşekkür ettiniz Derken bir gün... O, öldü... O güne kadar onun için yapmadığınız ne varsa, o anda kalbinize bir yıldırım gibi düştü... EĞER HALA SİZİNLEYSE, ŞİMDİ ONU HER ZAMANKİNDEN DAHA ÇOK SEVİN...

Hani demiştin ya ben yokken ağlama diye Dün anneler günüydü ben hiç ağlamadım Tüm çocuklar mutluydu, ben bir köşede seni düşündüm Sahi ellerin sıcak mıydı, ne renkti gözlerin Kimse senden bahsetmiyor, dönmeyecekmisin? Dayım yine kızdı, annen gelmeyecek dedi Unuttun mu gerçekten, yoksa bana dargın mısın İnan üzmeyeceğim seni, ağaca çıkmayacağım Eteğimi, ayakkabılarımı çamur etmeyeceğim Bir kerecik gel, bir kerecik kucaklayayımr30; Masalda istemem, zaten ben kendim uyuyabiliyorum Çok güzel kokarmış anneler karanfil gibi Ne olur kokun sineme dolsun, tut ellerimi Dün sana mektup yazdım, ama gönderemedim Zarfın üzerine ;cennet yazsam gider mi Duyar mısın sana neler söylediğimi Seni dünyadaki çocuklardan daha çok sevdiğimi anlar mısın? Üşüyorum anne, ben her mevsim üşüyorum Ve seni her gün pencerede bekliyorumr

çok güzelmiş süslü duygulandırdın beni, gurbetteyim zaten annemden uzak oooof ya...

Sustukça sen oldum, sen oldukça kendime kaldım, seni buldum. Cezasının ne zaman biteceğini bir hükümlüydüm sende.. Aşkı taşımak tek özgürlüğüm oldu anlamalısın. Bende kendini üretirken yokluğunu aynı boyuta taşımasaydın keşke.. Sen yoksan olmayacaksan ben hangi kimlikle kalkarım ayağa hiç düşündün mü? Yığılıp kaldığım her yerde yokluğun çöküyor gözlerime.. Hayalinle kalmak seni yaşamak, bundandı r, yalnızlığı hiç kimse benim kadar sevemez.. Tuhaf bir teslimiyette, yokluğunu yaşıyorum hepsi bu! Yokluğunda seni buldukça yeryüzündeki hiç kimsenin anlayamayacağı bir şölen oluyorsun içimde.. Eridikçe sana karışıyorum, seni sevmek, yaşama ve belki en çok sana direndikçe anlam kazanıyor.. Sen ve sen.. Yalnızlık. . Hayır! Sen ve ben. İçimde üretiyorum seni. Birlikte çoğalıyoruz, kimseye hesap vermeden. Susmuyorum.. Çünkü seni seviyorum&#8230; Gözlerimi karanlığa sımsıkı yumuyorum. Sen olmak üzere başkalaşıyorum bir kez daha ve sonsuza kadar sen oluyorum.. Aşk, yaşamın belirlediği rastlantıların sunduğu yöneliştir, söylemiştim sana. Bu zorlu yürüyüşte kimseye tercih şansı tanınmadı elbette bilirdim bunu. O kadar anlamlıydın ki özeldinki tercih şansı tanınsaydı da bile bile ben yine seçerdim.. Ödediğim ve ödeyeceğim bedeller ne kadar ağır olsa da.. Sana seni anlatmakta bu kadar yetersiz kalmasaydım keşke.. Seni şu an yaşamaya ne kadar muhtacım.. Tek gerçeğim sensin ve hepte öyle kalacaksın.. Yaşamın kırılma noktalarında beni birden bire tek başıma bırakınca sustuysam ve şu an hala susuyorsam onurumdandır. . Ben kimi sevdimde sen oldum?Kaç sen vardın, son sahnede nasıl bir kimlik taşıyordun, söyle bana?Beni herkesten çok sevdiğini söylerken yüreğine inancımı bir an olsun yitirmedim yemin olsun! Böyle zamanlarımda hep sustuysam doğru yorumla beni, beni anlamayışlarının çaresizliğindendir&#8230; Ne yapmalıyım?Kadehler dolusu içerek beynimi uyuştursam unuturmuyum bu acıyı?Ama ben böyle bir iflası onaylayamamk. . Unutmaya çalışmak bireyci bi kaçış değilmidir?Ben yokluğundan en çok bunaldığım anlarımda böylesine kaçışlara yenilmeyecek kadar doğru sevdim seni. Yüreğimi çatışmaların tam ortasına sürerken hiçbir ödül beklemiyordum, bilesin.. Yoruldum bebeğim, sürekli ertelediğim bir finale doğru sürekli aynı startlarla başlamaktan bitirmekten yoruldum.. Yine gece.. Yine yoksun.. Uğultu ve yalnızlık&#8230; Ben herkesten başkaydım di mi?Herşeyindim senin.. Öyleyse neden yoksun balum.. Bundaki çelişkiyi hangi sözünle anlatır da ikna edebilirsin beni yokluğuna.?.. İçimde o kadar masumsun ki.. seni yaşatmak adına nasıl bir direnişi üstlendiğimi kimse anlamasa da aldırmıyorum artık.. Yaşamak sana sığınmaktır, seni sende sevmektir.. Böyle anlarda yokluğun yüzümü kanatan bir ömür çizgisinin adıdır.. Sevdim seni hiçbir ödül beklemeden&#8230;Gözlerimi kapatıyorum artık susma vaktidir.. Bir varsın bir yoksun.. Çocukluğumda anlatılan masallar gibi.. Ama en çok yoksun.. Başım dönüyor.. Aşkım ey ömrümün varı! Ey VARLIĞIM! Seni seviyorum&#8230; Her aşk bir yakalanmadır yaşama söyledim sana, Bilinmedik yenilgiler taşıdım sesimde Aldanmalara yüzüm yoktu sabıkalıydım En çok sana geldim durduk yerde Yasaktı yollarım, aşk bir gidilmez ülkeydi En çok kendi tarihimin kahramanı bile değildim sensiz Ne kadar dirensem o kadar hükümlüydüm sende VE ben hep sana yürüdüm.. yürüdüm.. Adımı unuttuğum her yerde seni bulmalarımdı beni yaşatan.. Zamansızdım, kimliksiz dim, sen yoktun kimsesizdim Biriktirdiğim anlamlara seni katınca anlam buldum yeniden.. Aldanmalara yüzüm yoktu sabıkalıydım Hayatımdan çok en çok seni sevdim&#8230; Yokluğunda bile sensin, Çoğalmalar yaşattın bana Sonunda tanıdık bi finalde tekil kalmalarımdı Kuşatmalardan çıkıp gelmeyen bakır tenli bir babaydın.. Ne zaman uzansam uzaklıktın Seni kuşandıkça sen oldum Böylece sen oldukça varlığıma ilişkin her şeyi unuttum Ama her şeyden çok en çok seni sevdim&#8230; Herkesin ölümü kendi kıyametidir. Ben gözlerimde yokluğunu taşırken bir gün beklenmedik düşeceğim belki bağışla.. Bilirim birgün gelir bütün yıldızlar düşer, kavuşma günü gelsin diye mahşeri bekler ölüler.. Sen benim MAHŞERİMSİN&#8230; Kırık ezgileri bir aşk senfonisi sandım Değilmiş Bildim Yanılmadım Yenildim Bütün hayaller darmadağındır şimdi sustum&#8230; Kimse sen değil Sen herkes oldun, biraz&#8230; Ben değil.. sarxix

Beni bir mevsime benzetmek istersen eger; Sonbaharim.. . Kimi zaman koseden gulumseyen bir gunes olurum, Kimi zaman done done dusen bir yaprak. Kimi gun usul usul yagan bir yagmur olurum, Kimi gun deli deli savuran bir ruzgar. BEN SONBAHARIM.. . Beni bir ciceger benzetmek istersen eger; Cigdemim... Sapsari rengiyle icini isitan, Koparmak istersen ellerini kanatan, Erisemeyecegin kadar derinde Korkacagin kadar narin. BEN CIGDEMIM... Beni bir renge benzetmek istersen eger; Griyim... Ne beyaz kadar saf, berrak ve katkisiz, Ne siyah kadar net, kasvetli ve asil, Tam ikisinin ortasi. BEN GRIYIM... Beni bir kavrama benzetmek istersen eger; Sevgiyim... Bir bebegin gulusu kadar icten, Gunesin dogusu kadar sabit, Gecenin rengi kadar etkileyici, Yasam kadar gercek. BEN SEVGIYIM...

Gerçekleri şişede, aradıkça batarsın, Bedenini köşede, bırakıp da yatarsın Bıçağını döşe&#8217;de, batırıp ve kaçarsın, Mermileri saçıyor, eyvah güzel gençliğim, Kendisinden kaçıyor, eyvah güzel gençliğim. Ne güzellik, ne de insanlık umrunda, Bazen Marmaris de, bazen Bodrum da, Hal böyle iken, dua edelim bu durumda, Her yerini açıyor, eyvah güzel gençliğim, Kendisinden kaçıyor, eyvah güzel gençliğim. Çabuk geçer gençliğin, yanarsın dünlerine, Döner şöyle bakarsın, boş geçen günlerine, Mahşerde sıradansın, bakılmaz ün&#8217;lerine, Nerelerde geçiyor, ey vah güzel gençliğim, Kendisinden kaçıyor, eyvah güzel gençliğim, Benim tek umudumsun ne olur aslına dön, Akif&#8217;in çağırdığı, Asımın nesline dön, Mevlam&#8217;ın davetine, Resulün sesine dön, İnşallah kurtulursun, asil güzel gençliğim, Hak yolunu bulursun, asil &#8220;özel&#8221; gençliğim,

HOSCAKAL Oldugun yerde kal.. Hosçakal.. Sözlerin artık ikna etmedigi bu yasımda, aglamak da artık zor geliyor, zoruma gidiyor. Benden sana, söylemesi zor, yazması kolay bir kelime; Hosçakal. Aldatıldıgımı bildigim bu geceden sana son bir yazı, son bir hatıra. Seni her çagırdıgımda, artık yüregime yumruk atamayacaksın. Ben de bir baskasının yasak bahçesine ugramayacagım. Artık ne gelmeni isteyecegim, ne de kalmanı... Bu aksam masamdaki tek bir mumu kendim için yaktım. Senin oturdugun iskemle bos, ev bos... ihanetin resmi boslukta çizili... simdi sen bir baska masada baska gözlerlesin. Yüregindeki pembe yalanlar büyüdükçe büyüyor. Karaya çalan pembeler... Kim, kimi kandırıyor bu alemde? Kumdan kalelerimiz her dalgada yıkılıyor. Kimseyi yolundan döndürecek gücüm yok artık. Dayanıksızım, dayanaksızım.. . Oldugun yerde kal... Hosçakal...

Bir Fotoğrafa Karsimdasin iste... Bana bakmasan da oradasin, görüyorum seni. Ah benim sevdasinda bencil, yüreginde saglam sevdigim. Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbasi oldu yüregim. Tikandigim o an, Elimi nereye koyacagimi sasirdigim o an iste, Aklimdan o kadar çok sey geçti ki takip edemedim. Ellerim boslukta, ben darda kaldim. Ellerim buz gibi, ben harda kaldim. Bir senfoni vardi kulagimda çalinan, bitti artik hepsi... Köseme çekildim, hani hep kaldigim köseme. Bakis açim belli oldu yine. Geride kalan, ardindan bakar gidenlerin. Bir meltem olacak rüzgarim dahi kalmadi benim. Daglara çarptim her esisimde. Yollara küfrettim her gidisinde. Demistim sana hatirlarsan: Önemli olan zamana birakmak degil, zamanla birakmamak tir.. Simdi bana, geçen o zamanin Unutulmaz sancisi kalir Gittigim eger bensem, söyle bana kimden gittim? Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim... Che

Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Ay'in dunyamizi aydinlattigi gibi, Zifiri karanliklardan cikarip, isiklarini saciyorsun etrafima. Oyle buyulu bir isik ki bu, hayallerin gerceklesmesi gibi, adini koyamadigim dusunceler gibi, kapimi her an calacak beklenen biri gibi.. Beklenen sen misin? ... Yoksa ask mi? ... Hayir hayir, sen askin ta kendisi olmalisin. Seni beklemek, acilan her kapinin ardinda seni aramak.. Calan her telefona sen diyerek kosmak, yine aramadi diyerek meraklanmak. . Beklenmedik anlarda seni karsimda bulup, mutluluklarin en guzelini hissetmek... En huzunlu anlarinda, huznunu kalbimde yasamak, sevincini sevincim, derdini derdim bilmek.. Dogan her yeni gune, senin icin hayir dualari ile baslayip, "gunaydin" diyen sesini duymak icin, uykularin en tatlisindan uyanmanin sevincini yasamak.. Bana bunlari hissettirdigin icin.. Bu duygulari yasattigin icin, adini ask koydum senin, Sen askin ta kendisisin.. . Telefonum her caldiginda icim titreyerek "o ariyor" diyorsam.. Her ne kadar ses tonumu ayarlamaya calisip, Hala bunu basaramiyor ve yinede sesimin titremesine engel olamiyorsam. .. Bana baktiginda, sac diplerimdeki firtinalara dur diyemiyorsam, Gozlerine bakarak, denizlerin en derinlerine daliyor ve bir turlu cikamiyorsam... Ellerimi, titrek ve bir kor gibi yakiyorsa tenin.. Yuregimde alaboralar kopuyorsa eger... Bunu basaran sen misin?. Yoksa sen ask misin?... Bana bu duygulari yasattigin ve hayatima girdigin icin.. Aski yalniz sana yakistirdigim icin Adini ask koydum senin.. Sen ask olmalisin... N NILBERA SeVGi