Güzel bir yazı Gece yarısıydı. Arabadaydım. Radyo Maydonoz'da Selim gazete köşelerinden internete yayılmış bir öykü yü anlatıyordu. Kulak kesildim: "Bir sonbahar günü Londra'daki doktor muayenehanesinin bekleme odasında otu ran adam, yaprakların dökülmesini hüzün lü bir gülümsemeyle seyrediyordu. Biraz sonra muayene odasında doktor, teşhisi açıkladı kendisine: '- Bay Winkelman, beyninizde bir ur var. Hemen ameliyat olmalısınız.' Yüz hatları gerildi Winkelman'ın: '- İngiltere'de bu ameliyatı yapabi lecek doktor var mı' diye sordu. '- Amerika'da yaşadığınıza göre orada olmanızı öneririm' dedi doktor; 'Zaten sizi ameliyat edebilecek tek operatör olan Charles Wronkow da orada yaşıyor. Winkelman teşekkür edip ayrıldı. Ote le giderken derin derin düşünüyor ve yere dökülen yaprakları ayaklarıyla yavaşça iti yordu. Birkaç gün sonra gazeteler tanınmış Amerikalı operatör Charles Wronkow'un İngiltere'de tatilini geçirirken intihar ettiği haberini verdiler. Polis, böyle tanınmış bir doktorun ne den Wilkelman adı altında, Londra'nın yoksul bir mahallesindeki otelde kaldığını merak ediyordu." Bu öyküyü dinlediğim gecenin sabahın da gazeteler Reve Favaloro'nun intihar haberini duyurmuşlardı. Favaloro, 1967'de bulduğu by-pass yöntemiyle kalp ameliyatlarında bir çığır açan ve milyonlarca hastayı kurtaran Ar jantinli cerrahtı. Buenos Aires'teki muhte şem villasında kalbine sıktığı tek kurşunla son vermişti hayatına... Milyonların kalbine giden kanalları açan bir insanın, kendi yüreğindeki tıkanmaya deva bulamaması ve sonunda onu kurşun layarak susturması ne trajik bir final!.. Bütün bir salonu gülmekten kırıp geçir dikten sonra çekildiği makyaj odasında ses sizce ağlayan bir palyaço gibi... Çevremize yaydığımız ışıktan biz nasiplenemeyiz çoğu zaman... insanın sözü geçmez, gücü yetmez ba zen kendine... En güzel aşk filmlerinde oynayan kadın, alabildiğine mutsuzdur bakarsanız... Diline doladığı herkesin iç dünyasını ka lemiyle didikleyen yazar, kendi içindeki keş mekeşi tariften acizdir. Cemaate iman telkin ederken içten içe Tanrı'yı sorgulamaya başlamış bir din ada mı kadar çaresiz, kıvranır insan... Yalnızlık korkusunu bastırmak için ömrü boyunca sayısız kadına tutulmuş bir Kazanova'nın sonunda anavatanı yalnızlığa dönmesi, ... ya da cehennemi bir cephede gün bo yu askerlerine cesaret aşılayan kumandanın gece karargahta korkudan titremesi gibi, ... en yakından tanıdığı zaafı, en güven diği yanına yakıştıramaz insan: ... ve kendini en bildiği yerinden vurur: Kalpse kalp; beyinse beyin... ... bir kurşunla durur. Çünkü en beteridir kendisiyle savaşan ların, kendine yenilmesi... İnanmadan din adamı olarak kalamaz sınız; sevmeden aşık rolü oynayamaz, cesa retsiz savaşamazsınız; beyninizde bir urla beyinlere deva, kalbinizde kanayan bir ya rayla kalplere şifa taşıyamazsınız. Bu kuşatmayı yarmak için o "zaaf&#8221;ları nızı yok etmek zorundasınızdır; çoğu kez kendinizden vazgeçmek pahasına... insan, kendine rağmen gider o zaman... gençliğinde nice cana kıydığı kılıcının üzerine karnıyla yatıveren yaşlı bir Samuray savaşçısı ya da intihar için artık hükmedemediği tanıdık bir mikrofonu seçen Zeki Müren gibi, ölümü beklemeden onun kol larına koşar. Bazen uluorta, bazen yapayalnız, ... uçsuz bucaksız bir boşluğa akar... Malum; "uzun süre uçuruma bakar san, uçurum da senin içine bakar." Krdi