sana sevda doluyum bazen bulutlar gelip geçiyor gölgemden önce ayaklarına, koştuğum beklediğim kaldırımlara bakıyorum bu günden geride kalmış, koştuğumuz beklediğimiz kaldırımlar sokaklar yaşıyor bu gün de görüyoruz istemiştik ve neyi sevdiğimiz neyi seveceğimiz açık artık, dördümüz yaşıyoruz birbirimizi tamamlayarak bir süre gülücükler arada gözyaşlarıyla avuçlarımız yüzlerimizde birbirimizin az önce fesliğen dokunmuştuk gözlerimiz yarı açık ve içimiz ısınıyor... ve sana sarılıyorum incecik bedenin zeytin gözlerin koca alnın o güzelim uzun kömür saçların saklıyor beni içime dolduruyorum olanca nefesini doyumsuyorum hüzünlerimle sevinçlerimle sarsılıyorsun sevdam benim... ve bende hala sen kokuyorsun... Nurettin Kurtuluş (Stöcken 1984) Son düzenleyen: Moderatör: 16 Ekim 2008