Ben teşekkür ederim okuduğun için

allah kimseye evlat acısı göstermesin Cirkin Peri

annne olmak dünyanın en güzel şeyi iyiki oğlum var onun için içim sızlıyor onu çok seviyorum Ç çingene

Canım çok güzeldi paylaşımın için teşekkürler... Cirkin Peri

Değerli yorumlarınız için teşekkürler, Allah tüm annelere hayırlı evlatlar versin :)

-BİR ANNE- Haberleri açtığımda geçen gün televizyonda, bir annenin çırpınışlarıyla karşılaştım aniden. Yavrusu çoktan gözlerini dünyaya kapatmış olduğu halde; yaşatmak için mücadele veren bir anneyi gözyaşlarıyla izliyordum saat 19 suları televizyonda... O bir anneydi, gözlerinden yaş gelmiyordu belki ama; yüreği yanıyordu, çok yanıyordu da, durmadan yavrusunu kaldırmak için uğraşıyordu yolun ortasında o anne. Ve onun her çırpınışı gözümden yaş olarak akıyordu durmadan... ... ... Minik kedi karşıya geçmek istiyordu sebepsiz. Belki de karşıdaki çöp tenekesini kestirmişti gözüne kimbilir? Hep annesi getiriyordu, hep annesi buluyordu yiyecek birşeyler ya, belki o annesine annesine büyüdüğünü ispatlamak için yemek bulmak istiyordu nedensiz... Önce bir arkasına baktı, annesi bakıyor muydu koruma iç güdüsüyle ona diye. Ama yok... Anne kedi çöpün içinde yiyecek birşeyler arıyordu yavrusu aç kalmasın diye... İyice dalmıştı çöp tenekesinin içine... İşte o anda fırladı yola minik kedi. annesinden azar işitmeden önceli geçmeli ve ulaşmalıydı karşıdaki çöp tenekesine... Ama herşey minik kedinin istediği gibi gelişmemişti. Farketmemişti çünkü hızla gelen arabayı.. Belki de arabadaki de farketmemişti minik kediyi, görmemişti kim bilir? Canı fena yandı minik kedinin. Tekerin altında ezilen başından kanlar akmaya başlamıştı da, o her canlı gibi annesine duyurabilmek için sesini, usulca "miyavvv" diyebilmişti sadece... Keskin fren sesiyle başını kaldırdı çöp tenekesinden anne kedi... Gözleri yavrusunu aradı ya, arabanın altında kanlar içinde gördüğünde minik kediyi inanamadı bir an yatanın yavrusu olduğuna... Aniden fırladı çöp tenekesinin içinden... Çarpan araba çoktan uzaklaşmıştı da, kanlı vücuduyla yolun ortasında kalakalmıştı yavru kedi. Kanlar içindeydi ama; aslında o büyüdüğünü gösterememenin pişmanlığını yaşıyordu anasına.. Çoktan vermişti son nefesini ve uzaktan izliyordu yerde yatan bedenini... anne kedi yanına geldiğinde anladı yavrusunun çoktan öldüğünü ya yediremiyordu miniğine... Gene kaldırsın başını, şımarsın, anasının tepesine çıksın istiyordu... Gene oyunlar yapsın annesine, koştursun etrafta durmadan istiyordu yavrusu anne kedi... İşte bu yüzden yediremiyordu; hareketli yavrusunun şimdi uslu uslu yatmasını hazmedemiyordu... Önce küçük, yavaştan bir pati attı. Canı yansın istemedi.. "Miyav.."Dedi usulca. "Yavrum, kalk.. Hadi ama.."Diyordu ümitsizce. Minik kedinin kanayan başını görmemezlikten geliyor, sanki yavrusu uyuyorda o uyandırmaya çalışıyordu. O anda yolda bir araba daha belirdi aniden. Yavrusunun önüne geçti, arabanın onları farkedip yön değiştirmesini istiyordu. Nitekim de istediği gibi oldu. Hemen kavradı yavrusunu anne kedi, yol kenarına sürükledi hareketsiz vücudunu yavru kedinin. Minki kedinin kan izleri bulaştı yola. Yeni bir yol oluşturdu kan damlalarıyla. Anne kedi birkaç pati denemesi daha yaptıktan sonra, üstüne çıktı yavrusunun. Vücut ısısı düşmesin istedi. Yaşasın hep sıcak kalsın yavrusu... Bir yandan da sürekli başını havada tutmaya çalışıyordu yavrusunun. İstiyordu ki ayaklansın, "anne yaşıyorum.." diye seslensin ona. Ama başaramıyordu... Bir daha asla koşmayacağını bildiği halde ümitsizce devam ediyordu uğraşmaya... "Hadi annem, kaldır başını.. Hadi yavrum kalk.. Miyavvvv..." Başı ağzında minik kedinin, yavrusunu kaldırmaya çalışıyordu yüreği yanık ana... Ama yavrusu çoktan uzaklaşmıştı oradan, bedeni buz gibi soğuk ediyordu üstüne eğilmiş anasınınvücudunu.. Kaç saat öyle uğraştı anne kedi, kaç kez kaldırmaya çalıştı minik kedinin başını bilmiyorum. Bildiğim tek şey kameralar açyığında ışıklarını hala aynı savaşı veriyordu.. evladını yaşatmak için çırpınıyordu. Yavrusu ayaklansın diye uğraşıyordu. Derken pes etti birden; onu seyreden insanlara baktı yalvarır gözlerle. "Ben iyi edemedim yavrumu... Siz yardım edin."Diyordu da, insanlarındda yapacak birşeyi yoktu bilmiyordu. Herkes çaresiz izledi bir ananın yavrusunu yaşatma çabasını da, hiç kimse hiçbirşey yapamadı minik kedinin ölümünün ardında ve anne kedinin çırpınışları karşısında.. Derken anne kedi umutsuzca uğraşmaya devam etti miyavlayarak. Kameralar ışıklarını kapattığında, anne kedi hala uğraşıyordu.. Yolda minik kedinin kanlarının oluşturduğu ince çizginin sonunda, yavrusunun soğumuş bedenini ısıtmaya çalışan anne, gecenin içinde seslenmeye devam ediyordu yüreği alev alev... "Miyavvv." "Yavrum kalk.. Kalk canım.. Hadi kalk..." ... ... Evet anne olmak için, yavrusunu korumak için, annelik duyguları için insan olmak şart değildi asla... Bir kedi o gün bir annenin dramını gösterdi de yüreğimi acıttı, kanattı aniden... Tüm annelerin canını yaktı anne kedinin çırpınışları da gözyaşları sel oldu yanaklara damlarken bir bir... Belki evet belki bazı insanlara ders bile verdi bu çırpınışlar garip bir şekilde. Ama ne yazık ki bundan başka bir işe yaramadı anne kedinin çabası. Minik kedi annesine büyüdüğünü ispatlamaya çalışırken, bir daha hiç dönmemek üzere ayrıldı anasının yanından.. Bir anne ağlıyor yavrusuna, Sesi duyuluyor uzaklardan... Bir daha gelmeyecek yavrusuna, Gitme diyor çaresiz... Yüreğindeki acıyı alamıyor, Yavrusu uzaklaşırken sonsuzlukta, Çaresiz, kalakalıyor... 25/04/2005 Meral BİLGİÇ Che