kesinlikle katılıyorum. bunun tam tersi de geçerli tabiki.. CHOCOLATEA

güzel bir paylaşım. emeğine sağlık. kesinliklede doğru. enerji, negatif yada pozitif kişiye hemen geçiyor. etrafımda bu yüzden bunalımlı insanları uzak tutmaya çalışıyorum. paylaşım için sağol talincim... a. s. talin

evet kızlar haklısınuız mesela benim annem.. beraber olduğumuzda sürekli hastalıklarından neresinin ağrıdığından filan bahseder durur=(( acayip bir negatif etkisi oluyo bana kurmis

emeğine sğlık cnm pozitif enerji da. m olsun hayatımızda. talin

Moralim bozuksa, karamsarlığa kapılmışsam kendi kabuğuma çekilirim, korkarım çünkü insanlara da bulaştıracağımdan. Allahtan yapı gereği gülümsemeyi seven ve hayatın zor yanlarından çok, güzel yanlarını gören bir insanım, fazla uzun duramıyor negatif enerji üzerimde:) Öyle günler olurki uyanır uyanmaz yorgun, bitkin, bitmiş hisseder insan kendini, yapması gereken şey aynaya gidip, kendine uzun uzun gülümsemektir bence:) Kendine acımak yerine, sevmek gerek. a. s. talin

teşekkür ederim paylaşımın çok güzel. Çok doğru ne kadar iyi olursanız olun negatiflik sizdede bulaşacaktır. Örneğin benim moralim bozuk veya içim sıkkın erkek arkadaşımın keyfi yerinde olsun hemen ona geçiyor o ağırlık yani negatiflik. Aynı şeyi o da bana yapıyor. Çevremdeki diğer insanlar da da yaşıyorum bunu. Biz insanlar iyinin etkisinden çok kötünün etkisinde kalıyoruz.

Negatif enerji bulaşıcı bir hastalık gibi Hani bazı şeyler gözümüzün önünde şekil değiştirir ya, işte öyle birşey anlatacağım. Ama bu şekil değişikliğinin ille de fiziksel olması gerekmiyor. Ruh halindeki hızlı değişimler de bizi aynı fiziki değişimlerde olduğu kadar şaşırtabiliyor. Bunu gözlemlemek kolay ama burkuyor insanın içini. Bir arkadaşım iki haftadır yoğun bir motivasyon içindeydi. Her sabah işe geliyor ve üşenmeyip yakın çevresine günaydın demek için odalarımızı dolaşıyor, bizi mutlu etmek amacıyle minik armağanlar getiriyordu. Davranış biçimi ruhumuzun okşarken, fiziksel olarak da her zamankinden daha hoş göründüğü için göz zevkimizi de tatmin ediyordu. Her zaman alıştığımız spor giyim tarzının daha dışında ve oldukça hoş giyiniyordu. Gözlerinin içi gülüyor ve hepimizi etkisi altına alan negatif enerjiden bizi sıyırmak uğraşıyordu. Sanki ufak çaplı bir misyon üstlenmiş gibiydi. Bizler ise ona gülümsemeye çalışırken bile " Ama.." diye başlayan olumsuz cümleleri sarfediyorduk. Nasıl böyle pozitif olabildiğine için için sinirlenmiyor da değildik. O ise bize " Ne derseniz deyin beni aşağıya çekemezsiniz" diyerek gülümsüyordu. Olan biten yaşanan tüm tatsızlıkları, ülkemizin ekonomik sıkıntılarını, bunun birey olarak hepimize yansımasını, terördu, savaştı mavaştı, hepsini o da biliyordu. yani kavanoz içinde yaşamadığı gibi aldırış etmeyen biri de değildi. Baktık onu ikna edemiyoruz, başladık dedikoduya; " . Seni böyle motive eden kesinlikle aşk olmalı, insan ancak aşık olunca böyle çiçeğe böceğe kafasını takar" dedik. Güldü ve "Evet!" dedi, " Evet aşık oldum!. "Kime?" sorduk. Ağzını doldura doldura ve gayet kendinden emin bir sesle "Kendime!" dedi. Ne kadar haklıydı. Yaşadığımız kişisel ve toplumsal tüm problemler kendimizi görmeyi ve hissetmeyi unutturuyor. Bir çarka kaptırıp gidiyoruz. Kendimizden tat almayı unutuyoruz. Oysa bunun için ne çok sebebimiz var. Mutlaka her şeyin dört dörtlük olması gerekmiyor. Sağlıklı mıyız? Elimiz iş tutuyor mu? Fikir üretebiliyor ve Uygulayabiliyor muyuz? Dostlarımız var mı doya doya sohbet edecek? Can dostlarımız ve ailemiz var mı hayatı paylaşacağımız? Kaybettiğimiz yakınlarıızın yerine oturtmaya çalıştığımız doğuştan değil, sonradan kendi seçtiğimiz akrabalarımız var mı? Renklerimiz yok mu üzerimizde taşıyarak güzelleşebileceğimiz, Hayallerimizi renklendirebileceğimiz? Çiçekleri yok mu bize ait olmasa da doğa da olan ve kopartmadan koklayabileceğimiz? Varsın zorluklar olagelsin. Sınavdır belki de, gelir geçer. Geçmese de alıştırır, bizim zorluklarımız olur. Varsın zorluklar olagelsin. Yeter ki kendimizle barışık olalım. Yeter ki aynalara her ne olursa olsun gülümseyebilelim. Varsın derinlere inemeyen sığ insanlar bize deli desin. Çok akıllı olup bunalmaktan, deli olup hayatı şakayla karışık yaşayarak yol alalım. İyilikler kadar sıkıntılar, zorluklar, kayıplar da insanlar için. Tünelin en karanlık noktası aydınlığa en yakın olan anıdır. Yeter ki zor zamanları kendimize ve çevremize küsmeden geçirelim. Olabildiğince mutlu ve pozitif olalım. Negatif olmak çevreye çok çabuk bulaşıyor. Söz konusu arkadaşım etraftan gelen negatif enerjiye iki hafta dayanabildi. Dün odama gelip" Bana enerji ver, kendimi düşük hissediyorum. " dedi. Buyrun bakalım. Kendine aşkı mı bitti? Hayır, sadece pozitifi bize o kadar çok verdi ki, kendi enerjisini düşürdu. Oysa bizler almayı bilseydik, ondan yayılan bizden yayılanla birleşecek ve daha büyüyecekti. Yani paylaştıkça çoğalacaktı. Öyleyse etrafımıza hemen gülümseyelim. Belki de İlk başta sahte gibi gelecek ama sonra içten geldiğini göreceğiz. Kendimize aşkımızı hiç kaybetmeyelim ve bu aşk oldukça herşeyin üstesinden geleceğimizi unutmayalım. Kendimizi şımartmayı ihmal etmeyelim. Küçücük şeyler bile olsa Bir kahve, bir kadeh şarap, bir kurabiye, bir film, bir kıyafet, bir kitap, bir dost paylaşımı, bir kucaklaşma, ne şekilde olursa olsun kendimizi ödüllendirmektir. Steve Goodier şöyle söylüyor, "Başarıların ne olursa olsun, en büyük başarın mümkün olabildiğince kendin olmaktır. Dünyada uyum içinde olabilmek için kendin ol. Bu meydan okuyan bir iştir. Ve bunu senin kadar kimse yapamaz. sevgiyle kalına. s. alıntıdır

geçen hafta bir cenazeye katıldım yalansız 2 günüm berbat geçti sanırım bu durumun en güzel örneği bu:çok üzgünüm: Filo