Rica ederim, umarım herkes bu gibi yazıları okuyup öz değerlendirme yapar... Aslında erkekler okusa daha iyi olur tabi...

Evlilikte romantizmi unutun. Televizyon sayesinde kadınlar dizi kahramanı gibi bir erkekle yaşamak istiyorlar. Bunu bulamayınca kocalarını dizi kahramanlarına benzetmeye çalışıyorlar. Romantizm ile ilgili bütün bildiklerini unut. Şirin, itiraz etti: -Romantizm olmayınca hayatın ne tadı olur? -Haklısın romantizm güzel; ama romantizm hareketi yüzünden romantizm fazla sulandı, cıvıklaştı. -Aradaki fark nedir anlayamadım? -Romantizm hareketi 19. Yüzyıl başlarında akılcılığa karşılık hayali ön plana alan bir edebiyat akımı iken roman ve şiirlerin etkisiyle kısa zamanda kadınlar tarafından sahiplenilen bir duygu hareketine dönüştü. Çünkü romantizm hareketi, kadınları en hassas noktasından, kalbinden, aşk silahı ile vurdu. Feminizmden sonra aileye vurulan ikinci darbe romantizm hareketi ile olmuştur. -Fazla romantizmin ne zararı olur ki? -Medya romantizmin yayın organı olarak çalıştı. Özellikle televizyonun icadından sonra romantizm kadınların aşk ve evlilikle ilgili bütün ölçülerini değiştirdi. Söylediğim gibi kötü olan romantizm değil, romantizmin fazlası, günümüzdeki sulanıp cıvıklaşmış hali ve erkeğin üstüne zoraki yıktığı görevler. Televizyon sayesinde hayallerden fırlamış gerçek üstü erkekler, kadınların kafasını bozdu. -Bu konuda haklısınız. Oradaki aşklara baktıkça insanın içi gidiyor. Tıpkı Ferhat&#8217;la yüzyıllar önce yaşadığımız gibi. Şimdi öyle aşklar sadece filmlerde var galiba. -İşte televizyonun zararını sen de dile getirdin. Zaten televizyon aile muhabbetinin önünde başlı başına en büyük engel. Varlığı ile ailenin zamanını çalıyor. Muhabbetin en büyük düşmanı. Eşlerin birbirleri ile iletişimine engel oluyor. En büyük kötülüğü de dizilerle filmlerle hatta reklamlarla insanlara bir yandan feminizm aşısı yaparken bir yandan da romantizm hapı yutturmaya çalışıyor. Oysa bu iki madde bir araya gelince sağlıklı bir bünyeyi bozar. -Niye feminizmle romantizm anlaşamıyor? -Feminizm kadınlara &#8220;Sen erkeklerle eşitsin, kadın gibi olma erkek gibi ol, özgür ol, çalış kariyer yap, sen de güçlüsün, erkeklerin yaptığı her şeyi yapabilirsin&#8221; diyor. Romantizm ise &#8220;Hayatında hiç bitmeyen, azalmayan, büyük bir aşk olacak. Sevdiğin adam seni ölesiye sevecek, seni hiç aklından çıkarmayacak, hoş sohbet, yakışıklı, paralı ve sana sürprizler yapan düşünceli, kibar bir erkek olacak, diyor. Feminizmle erkekleşmiş bir kadını, adam nasıl bu kadar sevebilsin, nasıl ona bu kadar kibar olabilsin. Çizilen tablo ise şu: Erkek gibi bir kadın ve karşısında kadın gibi bir erkek. -İşte buna kesinlikle katılmıyorum. Romantik erkek, kadın gibi erkek demek değildir. Romantik erkek, kadın ruhundan anlayan, kibar erkektir. -Şirinciğim beni yanlış anladın. Tabi ki dozunda romantik bir erkek kadın gibi olmaz, hem de tam erkek gibi olur. Benim söylemek istediğim şu ki romantizm akımıyla gelen romantizm salgınında, erkekten beklenen şeyleri yapmak, daha çok kadın fıtratına uygundur. -Aşırı ne bekleniyor ki? -Eşini düşünüp sık sık aramak, sürprizler yapmak, özel günleri hatırlayıp hediye almak, mum ışığında baş başa yemek planlamak, gibi davranışlar hayatın içinde detay konulardır ve detaylar kadın tabiatına daha uygundur. Fakat dizilerde bu işler erkeklere yüklendiği için, erkeklerin bu günleri hatırlamaması, erkeği; kaba, düşüncesiz erkek, konumunda bırakmış ve ailelerde özel günleri bir kabusa çevirmiş durumda. -Bu konuda haklısınız. Geçen yıl Ferhat evlilik yıldönümümüzü hatırlamadığı için çok üzüldüm. Açıkça söyleyeyim ben şöyle düşünüyorum: &#8220;Kocam evlilik yıldönümümüzü hatırlamadığına göre artık beni sevmiyor, evliliğimize de önem vermiyor.&#8221; -Romantizm üzerinden kafa yürütüyorsun. &#8220;Kocam evlilik yıldönümümüzü hatırlamıyorsa, kesin beni artık sevmiyordur.&#8221; Ne alaka adam işin gücün derdinden unuttu gitti. Sen hatırla, sen hatırlat, organizasyonu sen yap, o da sen de mutlu bir akşam geçirin. -Fakat hatırlayan erkekler var. -Hatırlayan erkekler vardır tabi. Fakat kaç erkek gönlüyle önem verdiği için hatırlıyor, kaç erkek karısının şerrinden korktuğu için hatırlıyor. O ayrı bir konu. Dizilerdeki erkekler unutmazlar özel günleri. Her akşam ekran karşısında saatlerce bu dizilere bakan kadınlar, gerçekle hayali ayırt edemez duruma geliyorlar. Zaten insan beyni etkilenme anlamında gerçekle hayali pek ayırt etmiyor. Hayalden de gerçekten etkilendiği gibi etkileniyor. Televizyon sayesinde kadınlar dizi kahramanı gibi bir erkekle yaşamak istiyorlar. Bunu bulamayınca kocalarını dizi kahramanlarına benzetmeye çalışıyorlar. Tabi sonuç büyük bir hüsran oluyor. Ailelerde kadınlar mutsuz, erkekler kırgın. -Ama gerçek hayatta bulamadığımız ya da bulup da kaybettiğimiz aşkları orada izlemek biz kadınları mutlu ediyor bence. -Tam aksi mutsuz ediyor. Orda seyretmek insana yetmiyor, herkes hayatında aşk eksik olmasın istiyor. Yaşlı kadınlar da buna dahil. Yaşı yetmişe yaklaşmış evli ve torunları olan kadın &#8220;Dünyaya bir daha gelirsem asla evlenmeyeceğim. Metres olarak yaşayacağım. Hayatımda büyük bir aşk yaşayamadım. Bir şansım daha olsa metres olarak yaşardım, aşk yaşardım.&#8221; diyor. Her akşam dizi izlemenin doğal neticesi bu. Reklamlarda cızır cızır kızaran salam sucuk, nasıl ki imkanı olup alamayanların ağzının suyunu akıtıyorsa, yoğun aşk dizileri de özellikle kadınların kalplerini kanatıyor. Aşık olup aşkı bitenlerin yaralarını deşiyor, olamayanlara da hep bir eksiklik duygusu yaşatıyor. -Evet böyle bakınca haklısınız. -Sen miras meselesi yüzünden ağlayan adamın hikayesini biliyor musun? -Hayır, bilmiyorum. -Adamın birini, miras meselesi yüzünden çıkan tartışmada akrabaları biraz dövmüşler. Adam dava açmaya karar vermiş. Dilekçe yazdırmak için arzuhalcinin yanına gitmiş. &#8220;Akrabalarım beni dövdü, dava açmak istiyorum&#8221; demiş. Arzuhalci: &#8220;Öğleden sonra gel, ben sana iyi bir dilekçe hazırlarım.&#8221; demiş. Adam öğleden sonra gittiğinde arzuhalci birkaç sayfalık dilekçeyi göstermiş: &#8220;Dilekçen tamam, ben okuyayım, sen bir dinle sonra altına imzanı atarsın&#8221; demiş. Adam dilekçeyi dinlerken ağlamaya başlamış. Arzuhalci şaşırmış. &#8220;Sen niye ağlıyorsun&#8221; diye sormuş. Adam &#8220;Uyyy bana neler yapmışlar da haberim olmamış&#8221; demiş. Televizyon sayesinde kadınlar da biz neler kaçırmışız, neler yaşayamamışız diye kendi hallerine ağlayıp duruyorlar. Not: Yukarıdaki yazı "Muhabbet Olsun" kitabımdan bir bölüm. Kitapta, ünlü aşk kahramanlarından "Ferhat ile Şirin" günümüzde yaşıyorlar. Büyük aşkı bitirmişler "Muhabbet edemiyoruz." diye dertliler. Kırk adım atıyoruz muhabbet için. Yirmi beş adım Şirin ile on beş adım Ferhat İle. Yukarıda okuduğunuz bölüm Şirin ile sohbetimizin bir bölümü. Sema Maraşlı - merfe

merhaba, Gercekten cok güzel bir yazi, dogrulari yazmis... aslinda icinde hepimizin kendimizden biseyler bulabilecegimiz bir yazi bu... insanlarin teknoloji gelistikce yanliz kalmalari da artiyor. Teknoloji hayatimizi kolaylastirmak yerine sanirim bizleri daha da yoruyor, bize getirisinden cok götürüsü var bana kalirsa... sizler ne düsünüyorsunuz bilmem. sevgiler selamlar

Evet bence de teknoloji çoğu işimizi kolaylaştırsa da malesef manevi yönümüzü alıp götürüyo bir yandan da, Baksanıza ne kadar tahammülsüz, sabırsız, hazırcı insanlar olduk, Önümüze ne konursa tüketmeye hazırız mesela de mi?

EVLİLİK Mİ EV ARKADAŞLIĞI MI? Gün içinde yoğun trafik, iş telaşı, müdür kaprisi derken, erkekler eve döndüklerinde içleri geçmiş oluyor. Yemekten sonra kendilerini koltuğa kadar sürükleyebilmişlerse kendilerini şanslı sayıyorlar. Ondan sonrası biraz uyuklama faslı, biraz televizyon derken, &#8220;Üşüyeceksin burada!&#8221; sesleri arasındaki dürtmelerle sürünerek yatağa gidiş&#8230; Ertesi sabah telefon alarmıyla bir önceki günün tekrarı... İşyerinden telefonla yapılan kısa kısa konuşmalar ve her geçen gün bir birinden uzaklaşan aile bireyleri&#8230; Herkes kendisini bir şeye kaptırmış gidiyor. Sadece trafik değil insanları yoran ve hırpalayan. Gün içinde gelen bir dolu anlamlı-anlamsız mesajlar... Her gelen mesajla telefona yönelme... Sonra hiç ilgisi olmayan mesajı sileyim derken, gereksiz birçok işe kafa yoruyoruz. Bir de e-postalar var&#8230; Onlara da bakmak lazım! Orada da tablo aynı... E-posta adresinizi bulan şirketlerin reklam alanına dönüşmüş e-posta kutunuz. Temizle temizle bitmiyor! E, birde twitter-face hesabınız falan da varsa onlara da bakmak lazım. Bir de &#8220;Haberleri kaçırmayalım!&#8221;, takip edilen dizilerle &#8220;Biraz oyalanalım.&#8221; derken&#8230; Koltukta uyuyan erkek manzaraları da kaçınılmaz oluyor. Her şey güzel, herkes memnunsa sorun yok! Ama aynı anda yatamayan eşlerin bozulan cinselliği bin türlü cinsel problemi beraberinde getirir. Biyolojik yapı ihtiyaçları giderilmediğinde sanal yollarla doyum arayışına girebilir. Ya da biyolojik yapılanma zamanla hantallaşabilir. Bir adam/kadın yatağında yalnız uyumak için evlenmez. Yatağında yalnız bırakılan adam/kadın ve kendisini televizyonla, internetle oyalayan adam/kadın zamanla birbirinden uzaklaşır. Yalnız bırakılan taraf bir süre sonra yalnızlığın verdiği acıdan uzaklaşmak için işine veya çocuklarına daha fazla yapışır. Ya da dışarıya yönelir&#8230; Önce yalnız bırakılan, en önce dışarıya yönelen olur. İlk giden, ilk yalnız bırakılandır genelde. Yalnız bırakan taraf şaşkındır. Nedenini anlayamaz bir türlü. Ama çoğu kez neden çok açıktır. En az önemsediğimiz şey, en fazla canımızı acıtır sonrasında. En fazla ötelediğimiz şey, en çok ihtiyacımız olandır esasında. Herkes diğerinden anlayış ister. Yorgunluğa anlayış, yoğunluğa anlayış, parasızlığa anlayış, dizinin bitmeyişine anlayış, uykunun gelmesine anlayış&#8230; Ama sadece ister insan, hiç dönüp de diğerinin ihtiyaçlarına bakmayı denemez. Dönüp kendine de bakmaz&#8230; Başka insanlar için yapılabilecek fedakarlıklar, eş için yapılmaya değmez görülür zamanla. Dışarıda gülen yüzler, eve gelince şarja takılmış telefonlar gibi sessizleşir. Birbirleri söz konusu olduğunda bencilleşen eşler, eş olmayı unutup, ellerinden geleni birbirlerine karşı esirgemeye başladıklarında duygular geriye çekilmeye başlar. İçlerindeki tembel, bakımsız adamı/kadını eve geldiklerinde ortalığa salıveren eşler için durum her geçen gün daha da vahimleşir&#8230; Çözüm mü? Cevap çok açık değil mi? Söylediklerimi yapmadığınızda sorun zaten çıkmamış olacak&#8230; Neler yapmamız gerektiğini hepimiz biliyoruz aslında. Asıl bilmediğimiz, karşımızdakine yapmadıklarımızı fark etmemek. İnsan davranışlarını ihtiyaçlar ve korkular belirler. Meşru alanda doyurulmamış ihtiyaçlar lüzumsuz alanlarda doyurulmaya çalışılır. Muhabbet ihtiyacının msn le ne kadar doyurulabileceğini siz düşünün. Ya da arkadaş olma ihtiyacının facebooke ile karşılanıp karşılanamayacağını&#8230; Her gün yirmi saniye sevdiğiniz adamın/kadının gözlerinin tam içine bakmayı bir deneyin, bakın neler oluyor? Her kadının kendisini seven, kendisine güven veren bir eşe ihtiyacı vardır. Haber bültenini seyrettiğiniz kadar demiyorum! Yirmi saniye eşinizi seyretseniz her şey çok farklı olacaktır. Her erkek, kendisini önemli hissettiği, kendisini hayatının dışında bırakmayan bir kadına ihtiyaç hisseder. Kendi evinin kapısını kendi anahtarıyla açtığı bir eve gelmek istemez! Evdeki bir koltuk kadar bile değerli olmadığını bilerek yaşayamaz&#8230; Her kadın da kendisini önemseyen bir adama ihtiyaç hisseder. Kendisine güvenebileceği bir adam ister. Eşinin hayatında onun işinden, arkadaşlarından, internetten daha az değerli olmak istemez. Maçları ve maç yorumlarını izlerken uyuklayan bir adam istemez. Herkesin istediği bellidir de kimse almadan vermek istemez. Hatta bazıları alır fakat vermez. Bazıları da hem vermez hem de mızmızlanan tarafla alay eder, üstüne bir de karşı tarafı suçlar. İşte o zaman evlilik bitmiş, ev arkadaşlığı başlamış demektir. O da bir süreliğine&#8230; Nazli Özburun Güzel bi tespit olmuş, benim dikkatimi çekti paylaşmak istedim sizlerle...

Evet güzel bi tespit, teşekkürler paylaştıgın için.. K

Evet çok doğru, heyecanımız kalmadı hayatta, herşeyi hemen yapıp edip tüketmeyi öğrendik, Bir de hayatımız ne kadar monoton diye şikayet ediyoruz, sıradanlaştırıyoruz hayatımızı, Aslında kendimiz yapıyoruz bunu, hayat şartları bizi zorlasa da buna direnmek lazım, Hayatımıza msn, facebook vs. gibi yerlerde heyecan aramak yerine o özlediğimiz eski ama temiz heyecanlarımıza dönmeliyiz...