allah sabir versin baba bambaska birsey benim babamda surekli agri kesici icmis agrilarini dindirmek icin hic bir zaman ben hastayim demedi taaa ki subat 2012 ye kadar babamla beraber gittik hastaneye bende tesaduf ogrendim benim babaminda kalin bagirsakta baslamis o illet sonra mide sonra cigerler sonra sonra... babamda bazan cok iyi oluyor bazanda sanki olecek gibi anlayamiyoruz allah sifasini versin elimizden birsey gelmiyor babamda babasini girtlak kanserinden kaybetmis irsi anlayacaginiz para pul mal mulk hic birsey istemiyorum tek babam iyilessin ama doktorlar umitli konusmuyor bende o yuzden babam iyilesecek diye kendimi kandirmak istemiyorum B

Şaşkınlıktan geçmiş olsun demeyi unuttum Allah sizlere şifa versin çok zor bir hastalık çeken bilir herkesin ki aynı olmuyor. senelerce nüksetmeyen var. bizimki hemen nüksediyordu

merhabalar o kadar zor ki bu hastalıkla sawaşmak annem pankreas kanseri aralık ayında teşhisi konuldu we son ewresi dr lar yapıcak bişey kalmadı diolar 1.5 2 ay yaşar diolar üstüne üstlük birde kısmi felç geçirdi konuşamıyor gözümün önünde eriyor çok zayıfladı kemoterapi falan göremiyor dr lar kaldıramaz bünyesi dediler çok zayıfladı ne yapacağımızı bilmiyoruz resmen annemin ölümünü bekliyoruz yaşamayan anlayamaz çok zor bir süreç rabbim tüm hastalara acil şifalar wersin

Bundan 2 sene önce çok şiddetli bir titreme ve ağrı nöbetiyle acil'e gidip ameliyata aldıklarında öğrendik babamın MİDE Kanseri olduğunu... Öyle sinsi, öyle kötü bir hastalık ki 4. evreye gelip midesini delene kadar haber vermedi bize içinde yaşadığını... Karaciğere de sıçramış olduğundan ameliyat yapılamadı ve hemen kemoterapi başlatıldı. Seansları arasında bir kaç gün kötü olup onun dışında çok iyi görünüyordu. Hergün 2 saat yürüyüş yapıp meydan okuyordu sanki içindeki canavara... Malesef kemoterapi kürleri devam etti, defalarca... defalarca... Öyle ki hiçbir ilaç, hiçbir kür en ufak gerilemeye sebep olmadı. Babamın vücudu kemoterapi ilaçlarına cevap vermiyordu... Bundan 1 ay önce bilinç bulanıklığı ve konuşmada güçlük hissedince hemen doktoruna gittik ve beyn, ne sıçradığını öğrendik.. Hemen ameliyata aldılar ve beyin sapına baskı yapan 4 cm'lik tümörü aldılar ancak asıl sinsi hala içinde yaşamaya devam ediyordu... Ne olduysa ondan sonra oldu... Ameliyattan sonra ilk zamanlar hızla çok iyiye gitti ama sadece 15 gün. Son 15 GÜN: Bundan 15 gün önce aniden ayak ve ellerinde güçsüzlük olduğunu ve yürüyemediğini söyledi... Ayakları şişmişti ve çok bitkindi.. Çok hızlı kilo vermeye ve hiçbir şey yememeye başladı. Çok zayıflamasına rağmen karın bölgesi Davul gibi şişmişti... Hemen doktora götürdük ve muayenenin ardından dr babamı ve annemi dışarı çıkarıp bana artık TERMİNAL DÖNEME girdiğini ve artık yapacak hiçbir şey olmadığını söyledi. Bu tarifsiz çaresizlik ve acı kelimelerle anlatılamazdı... Evimize getirip yatağına yatırdık ve sonraki günlerin her biri 5 yıl gibi geçiyordu.. Hergün okadar kötüye gitti ki... Önce yataktan kalkamamaya... sonra konuşamamaya... yememeye.. içmemeye... Akciğerleri iflas ettiğinden nefes alamamaya... ve son gün komaya girdi...16 kasım cuma günü.. Sadece nefes alıyordu ki onuda 15 gündür rahat nefes alsın diye taktığımız oksijen tüpüyle yapıyordu...17 Kasım sabahı gözünden 1 damla yaş aktı ve son nefesini verdi... Aslında kızacağım çok şey var. Çok doktor ismi verebilirim ve yaptıklarını anlatsam inanamazsınız... Saçmalıklar silsilesi... Ama ne fayda... Neye yarar... Gitti BİTTİ... SON 2 gün başında elini tutmuş ağlarken, Fer'i gitmiş yarı açık gözlerine bakarken... Azrail'e "AL ARTIK CANINI" diye yalvarırken bunun bizim başımıza geldiğine inanamıyordum... O hep duyduğumuz, adını bile söylemediğimiz hastalıktı.. Bize olmazdı... Ama oldu.. Babamı alıp götürdü... Şimdi ağlayamıyorum bile... Hala inanamıyorum onun bir daha hiçbir yeni güne Uyanamayacağına... Bunu yaşayanın yalnız ben olmadığımı anladım bu hastalık sırasında okuduklarımdan... Bu nedenle benim gibi bu acıyı yaşayanlarla paylaşmak istedim... Yaşadıklarınızı paylaşırsanız belki siz de rahatlarsınız.. Ben içimi döktüm.. Ağlamak istiyorum.. Ağlayamıyorum... Bugün 5 gün oldu babam gideli.. ve birdaha "Baba" diyemeyeceğim kaç gün bekliyor acaba beni...

ewet sadece dua ediyoruz malesef salı günü hastaneye yatırdık durumu ağırlaştı allah yardımcımız olsun. kullanmadığımız ilaç kalmadı ki o bantların en yükseğini kullanıyoruz 100 lük ama fayda etmiyor yeşil reçete kırmızı reçete şuan morfinle idare etmeye çalışıyoruz rabbim kimseye böyle acılar yaşatmasın çok zor yaşamayan çekmeyen bilemez arkadaşlar

Ben hayatımda ilk kez birini kaybettim.. Daha önce bu kadar yakın birini kaybetmemiştim hiç.. Ölüm zaten acı verici kalanlar için, bir de sebep kanser olunca ve sevdiğiniz kişi acılar içinde geçirince son günlerini çok daha acı verici oluyor.. Ama siz çok fazla yakınınızı kaybetmişsiniz, çok üzüldümHer biri için ayrı ayrı rahmet diliyorum, Başınız sağolsun, mekanları cennet olsun.. Çok yeni olduğu için sanırım bende Kanser olma korkusu başladı. Doktora gidip herşeyime baktırmak istediğimi korktuğumu söyledim. Psikiyatrise gitmem gerektiğini, yardım almam gerektiğini söyledi. Uzun süre bu şekilde kanser korkusu yaşayabilirmişim... D

Canım kardeşim annem 63 yaşında rahimağızı kanserinden öldü, Almanyada hastanede vefaat etti istediğim anda yanında olamadım. Fakat beni bekledi Alman hemşire bile sevdiklerini beklerlermiş diye bir yorumda bulunmuştu hiç unutmam bunu söylediğini. Anneme yetişebildim iki gün sonra kaybettik kendisini, yanlız şunu çok iyi his ettim onlar bizden çok daha güçlü ve herşeye daha hazırlıklılar, an geldi o beni teselli ediyordu ağlamamı söylemişti babama birde kardeşime sahip olmamı vasiyet etmişti. Anneciğin benden 5 yaş büyükmüş hiç birimiz yarın ne olacağımzı bilemeyiz, Allah kimseyi bu yolda yanlız bırakmasın ne mutlu annene yanında sevdikleri ve onun için güzel dualarda bulunanlar var. Sana ve yakınlarına sabırlar ve herşeyin hayırlısını diliyorum. Canın yanınca buraya yaz seve seve paylaşırım sıkıntını çünkü ben ve başka kanser hastası yakınları da bu çaresizliği çok iyi anlarız.

Canım benim ben o durumu çok iyi bilirim o çaresizliği bizlerde yaşadık. Allah hepinizin şu anda aynı acıları çekenlerin yardımcısı olsun.

Canim Allah yardimciniz olsun cok zor. Hayatta olumun bize bu kadar yakin gececegini tahmin etmezdim. Simdi birisinin babasi olurse kizi acaba neler yapar, nasil davranir, benim hissetiklerimi yasar mi diyorum. En acisi var ama nerde diyorum ahirete giden geri gelen yok kimse geri gelip anlatamamis. Bebrklerin nerden geldigini anlatamadigi gibi dogum oncesi ve olum sonrasini sadeceAllah biliyor. Sadece kuranikerimde anlatilani biliyoruz. Cok merak ediyorum neler yaptigini. Canim aciyor

Okadar iyi anlıyorum ki.. Ben de babamın başında oturup çaresizce onu izlerken ALLAH'ım Al artık yanına diye dua ettim.. Bu yaşamayanların anlayamayacağı bir duygu olabilir ama o an acılarının son bulmasını ve huzura kavuşmasını istiyorsunuz... Babamı kaybedeli 3 hafta oldu.. Bende o günden beri Kanser olma korkusu başladı.. Boğazm ağrıyor, tümör var deyip doktora koşuyorum, boğazımda şişlik bile yok!!! eklemlerim ağrıdı, bütün testleri yaptırdım hiçbir şey yok.. Doktorların hepsi psikoloğa gitmem gerektiğini söylüyor. İnsan böyle kanser olucam korkusuyla nasıl yaşar

izmir liyim ben allahtan büyük şehirdeyiz ki istediğimiz zaman gelişmiş hastanelere gidebiliyoruz ama ne fayda hastalıgı bulamıyorlar ki

canım sağol verdiğin bilgiler. Eminim bunları konuşmak bile seni çok üzüyordur ama verdiğin bilgiler çok önemli ben

amin arkadaşım amin allah razı olsun rabbim kimseye yaşatmasın böyle acıları

Kanser deyınce artık ıcım urperıyor arkadasım Allah rahmet eylesın. Allah basımızdan buyuklerımızı eksık etmesın. Bızım aılede kanserden kaybettıgımız cok akrabamız oldu. Artık hastayım dıyenden kansermıdır acaba dıye suphelenıyorum Ilk once annemın mesaı arkadası ve akrabamız olan yengemızı kaybettı mıde kanserınden, dağ gıbı kadın unıversıtenın tatıl oldgu bır ara gıttıgımde 20 kılo olmus ve tanınmayacak haldeydı cok uzuluyordum. Allah rahmet eylesın, gerıde kalan kızı ve ogluna Allah sabır versın, hala etkılerı uzerlerınde. Sonra annemın dayısı beyın kanserı oldugu ortaya cıktı. tumorun kotu huylu oldugunu ve kanserın yayılmaya basladıgını ogrendık ve Allah rahmet eylesın onu da kaybettık. Esı oldukten 8 ay sonra yengemız mıde kanserınden oldu. Buyuk dayımın 106 yasındakı annesı onlar oldukten sonra cılt kanserınden öldü. Onlar da ıkı erkek evlat bıraktılar arkalarında. Enıstemın babası bagırsak kanserınden vefat ettı, kanser oldugunu ogrendık ve yaklasık ıkı ay sonra vefat ettı. En son babamın kuzenı rahım kanserıdı ama sukurler olsn Almanyada yasıyordu ve tedavısı cok ıyı gıttı ve su an hayatta. Doktorların dedıgı gıbı 6ayda bır yılda bır bı kontrolden gecın dıyorlar gerceklten haklılar dıyorum bu olayları yasadıktan sonra, cunku kanser oyle bır ılletkı sınsıce gırıyor ınsan vucuduna.

Öncelikle iyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim... Şimdi sizin yaşadıklarınızı okuyunca yine çok üzüldüm.. Küçücük bir can'ın böyle kötü şeyler yaşaması daha da acı veriyor insanaBabam da yanımda verdi son nefesini.. Çok haklısınız hepimizin gideceği yer orası ama insan an be an ölüme yaklaştığını izleyince çok sevdiği birinin, bunu atlatmak kolay olmuyor.. Bu hastalık alıp götürüyor birileri için en değerli varlıkları...

Geçmiş olsun canım.. Ben de annemi geçen sene akciğer kanserinden kaybettim. Farkettiğimizde 4. evredeydi, 2 sene yaşatabildik. Doktor ilaçlara cevap vermiyor 2 ay ömrü var dediğinde dünya başıma yıkılmıştı. Önce iştah gitti, en sevdiği yiyecekleri bile yiyemez oldu.. Yemediği için aşırı zayıfladı ve yürümekte zorlanmaya başladı, derken tekerlekli sandalye.. Artık son hafta su içmeyi bile reddetti ve kaybettik.. Çok zor bir süreç ama yaşayacakların bunlar.. Her anın tadını çıkarın dolu dolu geçirin günlerinizi canım.

Eşiniz bir kAÇgün için yurtdışındaysa ve yakında gelecekse bence gelince söyleyin.. Ama uzun süre için oradaysa telefonda söyleyin benceİnşallah iyi haberlerini alırsınız ama metastaz varsa pek iyi değil(((umarım erken teşhistir ve tedavi edilebilir P

Çookk üzüldüm küçücük bebeğinizin de bu illete yakalanmış olmasına(( Gerçekten çok üzüldüm.. Ama Allah'a sükür doktorunuz olumlu konuşuyormuş.. Demek ki erken zamanda teşhis edildi ve tedavisi mümkün. Önünüzde zor bir süreç var ama bunu en iyi şekilde atlatıp yıllar boyu güzel günler yaşayacağınıza inanıyorum... Allah bebeğinizi size bağışlasın.. Zorlu günleriniz bir an önce bitsin ve sağlığına kavuşsun.. Dualarım sizinle... . push ;

Boyle bir konuya oncelik etmen cok guzel. Ben babami mide kanserinden kaybedeli 43 gun oluyor. Basimizdan gecenleri ilerleyen gunlerde bu sayfaya anlatmak isterim Herkesin basi sagolsun.

ewet doğru söylüyorsunuz bir sınawdan geçiyoruz benim imtihanımda buymuş diyorum şükrediyorum rabbime... allah sana da bol bol sabır wersin allah yardımcımız olsun zor günler geçiriyoruz allah herşeyin hayırlısını wersin bütün din kardeşlerim için

Bu yazıyı yazdıktan sonra abimi 1 agustosta kaybettik. Dualarla dolu bir cuma gunu de defnettik. her gecen gun daha da acıtan bir ozlem yasıyoruz.. Ölüm Allah'ın emri, şu ayrılık olmasa.. A askts

Canım acın çok taze

Bana hem annelik hem babalık yapan biricik dedemi, 3 yıl önce akciğer kanserinden kaybettim. Hiç unutmam, dedemle hep hastaneye giderdim kemoterapi alıcaktı ama kan vermeleri gerekti kan dolaptan çıktı ama vücuda ısıtıpta verilmesi gerekli olduğu için kan torbasını koynuma alıp ısıtmıştım... Canım dedem...

allah rahmet eylesin abla sende zor günler geçirmişsin ben 24 yaşındayım nişanlıyım bu yaza düğünümüzü yapıcaktık şimdiyse doktorlar annem için 1.5-2 ay yaşar diolar çok dua ediyorum annemin iyileşmesi için ama doktorlar hiç umut yok diolar o kadar çok korkuyorum ki annem düğünümü göremeyecek die oysa ne çok isterdi beni gelinlikler içinde görmeyi allah tan umut kesilmez rabbim herşeyin hayırlısını wersin annem için hayırlısı ne ise o olur inşallah

babamda akciğer kanseri tedavide şu an nerdeyse yirmi kilo zayıfladı ölecek bizi bırakıp gidecek diye kahroluyorum. düşüncesi bille beni mahvediyor nasıl dayanıyorsunuz Allah bol sabırlar versin hepinize babama da şifasını inşaallah... L

Mekanı cennet olsun inşallah. Rabbim sabır versin

Arkadaşlar eşimin babasına yaklaşık 2 haftadır hastanelerde tesler yapılıor. Akciğer de bir kitle bulunmuş ardından beyinde de var olduğunu söylemişler. Eşim şuanda burda değil iş için yurt dışında ve bana soracağını biliyorum... Sürekli dua ediyorum kötü bişiy çıkmasın die... Ama kararda veremiyorum açıkçası bunu gelince mi söylesem şimdi mi diye? Tam olarak test sonucu belli deil kötü veya iyi huylu olduğuna dair bişiy söylenmedi henüz. Umarım iyidir de bir an önce tedaviye başlanır ve sağlığına kavuşur...

sizede geçmiş olsun.. son evremiydi.. belkide doktorlar yanılıyordur.. başka doktoruda deneyin.. kendisi biliyor mu? bende aynı kanseri geçirdim.. sizi çok iyi anlıyorum..

Enisteniz ne durumda. _AgLaTaN KaFe_ ONLAR İÇİN ALLAHTAN SADECE SAĞLIK

Allah sabır versin canım bende hala şoktayım kabullenemiyorum. Yanında kendimi iyi hissediyorum. ama çok korkuyorum. İnsanlar küçücük şeylere kızıyorlar üzülüyorlar ya o kadar anlamsız geliyorki. Hayat o kadar kısa ki sevdiklerimizde paylaştığımız her anın değerini bilmeliyiz.

İnsan çok çaresiz kalıyor en azından bu acı deneyimi yaşamış arkadaşlardan birşeyler öğreniyoruz. Çünkü ne yapacağımızı bilemez durumdayız. Tekrar tekrar hepinizin başı sağolsun Mor Seven Tevekkül ve

bende dedemi kaybettim 6 yıl önce cilt kanseri olduğunu öğrendik 2,5 yıl önce de akciiğer kanseri olduğunu ama o kadar güçlüydüki nasılsın diye her sorduğumuzda iyiceyim yavrum çok iyiceyim derdi şimdiden özlüyorum yazamıyorum incir

Bende babami kanserden kaybettim hemde 3 ay icinde gitti surekli acaba ogrendiginde neler hissetti o 3 ay icinde neler dusundu bunlari dusunmekten deliricektim artik dusunmemeye calisiyorum hamileydim o zaman ve sadece son 15 gun hastanede kalabildim o zaman bile beni dusunuyordu.. Cok zor hemde cok bunu ancak yasayan bilir.

en zoru da konuşamıyor kısmi felç geçirdi derdini anlatamıyor bu onun içinde bizim için de çok zor doktorlardan nefret ediyorum hiç kimsenin derdine derman olmuyorlar nasıl para kopartırız die düşünüyorlar hipokrat yemini ettik diolar ama bence para yemini etmiş bütün doktorlar melekk_84 2 kız 1 oğlan

Canım benim herşey bizim için güzel günlerde zor günlerde oluyor, ama bak nişanlında yanında sana mutlaka büyük destek oluyordur. Anneler çocuklarının mürvetini görmek isterler çok haklısın hastalığın adı grip değil ki canım, ben önce annemin kanser olduğunu duyunca şok oldum sonra her aşamasında zor da olsa alışmayı öğrendim. Tek yapabileceyimiz dua etmek Allah bu hastalıkla savaşanlara dayanma gücü ve hakkında hayırlısını versin. Dualarım seninle hepiniz Allaha emanet olun.

başınız sağolsun. babanızın mekanı cennet kabri nur dolsun inşAllah. sizede sabırlar versin Rabbim. genç yaşlı hepimızın başına gelebilir.

Yakınlarını kaybedenler için başınızsağolsun diyorum. Allah rahmet eylesin, toprakları bol, mekanları cennet olsun inşallah. Bu hastalıkla boğuşan veya yakınları bu hastalığa yakalanmış olanlara da; Öncelikle geçmiş olsun diyorum. Allah kolaylıklar ve sabırlar versin, şifa bağışlasın inşallah ve Allah yardımcınız olsun...

yakınlarını kaybedenlere öncelikle sabır diliyorum.. bende dedemi 24 gün önce kaybettim.. aslında babamı kaybettim çünkü annem babam ayrı olduğu için babamla görüşmediğim için beni dedem baktı büyüttü.. akciğer ve beyin metaztasından sonra 10. ayında dedemi uğurladıkk.. daha yeni yeni acısı koymaya başlıyor.. zor bir durum onu çok özlüyorum.. psikolojim epey bozuldu ama güçlü olmaya çalışıyorm.. herşey o kadar boş ki hayatta, ölüm her an herkesin kapısını çalabilecek bişey.. rabbim hepimize hayırlı kaderler yazsın.. S

Ahhh keşke bir belirti olsaydı da gitseydik doktora... Babam eczacıydı Ailede bir çok doktor ve eczacı var ama ne bir ağrı ne hazımsızlıl.. hiçbirşey olmadı... Zaten bu illetin genellikle 4. evrede teşhis edilme sebebei bu kadar sinsi olması değil mi? Ben 1. 2. evrede teşhis konulanları çok şanslı buluyorum ve çok fazla umutları olsun... Çünkü başta yakaladıysanız iyileşme şansı çook yüksek..

Amin canım Allah hepinize sağlık ve güç versin...

başın saolsun arkadaşım Allah babanın mekanını cennet eylesin. kanser hastaları maalesef çok acı çekiyorlar, hele son evredeki hastalar için acılarının dinmesi oluyor ölüm aslında. ve ilk evre filan yakalanamazsa maalesef sonuç ölüm oluyor, kanserden tam kür sağlanıp kurtulan pek yok bazı tipleri nispeten daha iyi sadece, tiroid, erken evre meme filan. mide kanseri de aslında erken belirti verir, mide ağrısı hazımsızlık vs gibi. hele belli bir yaşın üstünde asla bu tarz belirtileri ihmal etmemek lazım.

başın sağolsun canım. kanser ciddi bir hastalık. sevdiklerimizi böyle alabiliyor.. N

Evet hayatım serum bağlattık ama serum bile gitmedi, öyle olurmuş zaten.. Son haftalar elleri dirsekten itibaren davul gibi şişti, kiminde ayak kiminde kollar şişiyor, dolaşım bozukluğu olduğu için serum da gitmiyor. Evde geçirdi canım, hastane yapacak bir şey yok diye almıyor, serum ve ağrı kesiciler veriyorlar o kadar. Muzu sütle ezerdim 2-3 çay kaşığı anca yerdi, koca gün bu kadar gıdayla dururdu. Etsuyu kaynatıp kamışla içiriyodum ama anca yarım çay bardağı içerdi. Suyu da reddedince çok yaşamıyorlar zaten ((((

Amin canım Allah tüm hastalara şifaversin. Çok fazla yakınını kanserden kaybetmişsin. Bense kanseri annemle öğrendim. Hastalık nedir bilmezdik. şekeri tansiyonu bile olan yakınım olmadı. annemde hiç doktora giden biri değildi. 55 yaşında ilk doktora gitti ve kanser olduğunu öğrendi.

Kendini sıkma canım, ben de aynı durumdayım. Bol bol dua et, kuran oku.. Boyle başa çıkabiliyorum ben. Bunun senin ve ailen için bir sınav olduğunu unutma. Anneciğini yine göreceksin. Bizim burda ola, acılarımızı dertlerimizi paylaşma amacımız biraz olsn aynı dertleri yaşayanlarla konuşup dindirmek.. Kendini yalnız hissetme. Yaz buraya sen de hepimiz gibi. Merak ettiklerin olursa sor.

neyse yazdıkların uzun zamandan beri annemde var. su bile içmiyor. serum falan bağlantınız mı yemek yiyemediğimi için evde mi hastanede mi geçirdi son zamanlarını Safransari

Annecigimi soguk alginligi sanarak hastaneye goturduk, tesaduf Turkiyede tatildeyi. Ordaki doktorlar arastirma yaptilar ve annecigime kotu hastalik tesisi konuldu. O anda butun dunyam yikildi, doktor memeden sicrama yapmis, akciger zarinda ve lemf bezlerinde var dedi, gec kalinmis ama omrunu uzatmak icin kemo yapacagiz dedi. Hemen aldim Hollandaya getirdim, inanmadim doktorlara, ikinci arastirmayi yaptirdim, malesef yine ayni seyleri soylediler. O andaki duygular tarif edilemez. Allahima "benim omrumu al anneme ver" diyordum, sonra aci cekmesin diyordum. Doktor hemen ilac tedavisine basladi, olurda fayda etmezse kemo son care dedi, yasindan dolayi hemen kemo yapmak istemediler. Anneme soylemedik hasta oldugunu cunki en cok korktugu sey bu hastalikti ve bunalima girerdi. Hollandaca konusmayi bilmedigi icin ben ve abim tercume ederdik. Doktor kontrollerinden sonra sorardi, kizim kanser degilim demi diye, bende degilsin annecigim ama cok buyuk ve zararli enfeksiyon kapmissin, onun icin ilac tedavisine basliyacaklar diyordum surekli. Sonra ailecek bir karar aldik, annem ne derse, ne isterse onu yapacagiz diye, belki mutlu olursa bu hastaligi yener, atlatir diye umut ediyor insan. Yada bir ilac cikarirlar, hastaligina care olur diye dusunuyorsun. Malesef oyle bir mucizeler yokmus. Ilaclar 2 yil sonra etki etmemeye basladi, doktor kemoya gerek yok, fayda etmez cunki akcigeride sarmis ve kemo da ise yaramaz dedi. Nefesi cok daraliyordu artik. Biz israrla kemo almasini istedik ve doktor kabul etti. Anneme soyledim, seni agir bir tedavi bekliyor cunki ilaclar etki etmiyormus dedim, Kurban bayraminda Turkiye de olmak istiyorum, ondan sonra baslasinlar dedi. Oturup yine ailecek karar verdik, belki kemo cok kotu etkiler, birde kurban bayramini istedigi gibi kutluyamaz dedik ve aldik gittik Turkiyeye. Bayramdan sonra ablam kaldi annemin yaninda, ben tekrar dondum Hollandaya. Annem benden 6 gun sonra fenalasmis, yogun bakima almislar, hemen gittim Turkiyeye, artik ne konusuyor ne birsey diyordu. Sadece gozleriyle bakiyordu. Agzinda oksijen borusu vardi sonrada bogazini kestiler ordan verdiler boruyu. Annemle birdaha konusamadim, sesini duyamadim. 49 gun yogun bakimda yatti ve ruhunu teslim etti. Kiyamet kopacak dedikleri gun, 21 aralik, benim icin kiyamet koptu. Hala icim aciyor anne kelimesini duydugumda ama Allahima bin sukuler olsun ki, annem aci cekmedi. Isyan etmedim, neden annem demedim, sadece sukrettim. Sukurler olsun ki annem guzel bi sekilde aramizdan ayrildi, sukurler olsun ki annem aci cekmedi ve sukurler olsunki Allahim bana oyle bir anne nasip etti. Simdi geriye donup baktigimda, aceba soyle yapsaydik boyle olurmuydu demiyorum, herseyin olacagi varmis olmus ve biz bunlari yasadik diyorum. Annemin sayesinde artik vefat etmekten korkmuyorum, cunki orda beni bekliyen annecigim ve babacigim var. Hayat cok guzel ve cok kisa, birgun elbet annecigimle kavusacagiz ama daha bu dunyada yapmam gereken cok seyler var, Allahim omur verirse. Annemin soyledigi gibi ; Bugun varsin, yarin yoksun. Onlarin sadece bedenleri yanimizdan ayrildi, ama hep ruyalarda bulusuyoruz. Ona sarilmayi cok ozledim, annem bunu hissettiginde ruyama geliyor, bol bol sariliyoruz, hasret gideriyoruz. Orda cok rahat oldugunu soyluyor, buda beni cok mutlu ediyor. Allahim hepimize hayirli olumler nasip etsin, butun hastalarin sifasini versin, sifasi olmayan hastalarada fazla cektirmesin, AMIN. Seni cok seviyorum annecigim. A askts

Ben 3 er sene arayla 2 dayimi kaybettim Biri 4 ay direndi, diğeri 7 ay. Kemoterapi bile alamadılar doğru düzgün. Son evrede farkedildi Çok sinsi bir hastalık Annem 2 sayisi bir amcasini kaybetti kanserden Şimdide kuzeni kari koca ikisi birlikte savasiyorlar Rabbim tüm hastalara şifa versin

Çok sevdiğim komşumun oğlu mide kanserine yakalandığını öğrendim, malesef kemiklerine kadar ilerlemiş. Keşke o genç arkadaşımı hiç tanımasaydım diyorum dünya iyisi bir insan, hiç kimseye bir fenalığı olmayan bir insan böyle agresif bir hastalıkla tutulması çok üzücü. Oysa bazılarımız ne kadar bana bir şey olmaz mantığına inanarak bilip anlamadan insanları kırıp geçiyor yazık çok yazık. Allah nerede hasta varsa yardım etsin, kendini dokunulmaz zanedenleri de islah etsin. S Sevgi1980

Amin, nerede varsa Allah sabırlar ve acil şifalar versin.

Annemi 5 gün önce kaybettim malign melanom denilen cilt kanseri illetinden çok zor çok acı çekti bir yıl içinde gitti annecim. İki kardeşiz ben 23 yaşındayım daha bekarız. Üniversiteden mezun olcağımı görecekti... Burdaki herkesi çok iyi anlıyorum... Allahım devasını versin bu pis hastalığın... Kimse böyle acı çekmesin inşallah...

kanserden yakınlarını kaybedenlerin hepsine baş sağlığı diliyorum benim babamda akciğer kanseri kasım ayında öğrendik yıkıldım duyunca ağladım sanki göğsüm parçalanıp ayrılacak gibi oldu çok zayıfladı ilk kemoterapisini aldı diğerine gidemicem halim yok diyo ısrar ediyoruz ama pek istemiyor iştahı hiç yok istediğin bişey varmı baba hemen alayım diyorum sağol diyor istemiyor şuan gözyaşlarım yine akıyor çok zor elimizden bişey gelmiyor gözümüzün önünde eriyo çok ağrısı var hiç uyuyamıyo onun yanında kendimizi tutmaya çalışıyoruz diğer odaya geçince ağlıyoruz annemde perişan çok zor doktor direk babama kötü huylusu seninki demiş çok moralsiz bizle bile pek konuşmuyo çok üzgünüz

Malesef dua etmekten başka çare yok, ağrıyı hafifletici bantlar olacaktı acaba onlardan bir araştırsanız. Canım keşke canımızdan can verebilseydik, ama elimiz kolumuz bağlı kalıyor.

ben annemi geçen hafta bugün kaybettim acıları bitti şimdi benim acılarım başladı canım çok yanıyor ne kadar zormuş annesizlik burnumun direği sızlıyor canım anam mekanın cennet olsun acıların bitti artık canın yanmıyacak seni çok sewiyorum

Anneciğin kaç yaşında canım?Sabırlı ve güçlü ol canım bende bu sınavdan geçtim bana yardımcım inanç oldu kimse sana daha yakın olamaz yaratandan başka. Dualarım bütün hastalara ve hasta yakınlarına.

Sizede çok geçmiş olsun ben kendimi hep sıkmıştım ağlamamak için ama o da bizi hasta edebilir. İçinde tutma güzel kardeşim çok zor bu hastalıkla savaşmak Allah nerede varsa bu hastalıkla savaşanlara güç kuvvet versin. . push ;

Anneciğim gideli 3 buçuk ay oldu. Burda yazılanları okuyunc beni anlayacak olan insanların olması bir nebze de olsa acımı dindiriyor. İnsan kaç yaşında olursa olsun öksüz gibi hissediyor kendini. Çok zor geçti hastane süreci sadece annemden dolayı değil orda yakınlarını kaybedenler yüzünden. En az 10 yıl yaşlandım. Yaşamayan bilmezmiş gerçekten. Çok öZlüyorum. Bazen acısı işte böyle dayanılmaz oluyor bazen normal geçiyor günlerim bazen çok dirayetli. Geçecek yıllar biliyorum insan her şeye alışıyorda buna alışılmıyor. Bazen şu an da kaldığımız oda d kimler kalıyor kimler aynı acıyı çekiyor diye düşünüyorum. Neden bu hastalığın çaresi yok. Kur'an öğreniyorum okuyorum şu an. Başka bir şey acımı dindirmiyor.

Öncelikle babanıza Allahtan rahmet diliyorum.. Mekanı cennet olur inşallah... Bir gün hepimiizn gideceği yer orası değil mi? Ama gel gelelim değer verdiğimiz kişilerin ölümü bizi mahvediyor.. Üzülmeyin, ağlamayın gibi sözler söylemek istemiyorum.. Baba sonuçta.. Ben Bundan 4 sene önce ilk yiğenimi kaybettim.. 5 yaşında vefat etti lösemiden.. Saçları döküldü.. Son aylarda ağzı tırnakları yara bere içinde oldu.. Ve öldüğü gün ben yanındaydım.. Gözlerimin içine 1 dakika boyunca baktı ve kafası titremeye başladı.. hala gözümün önünden o an gitmez gitmicek de biliyorum.. En son isteği çay olmuştu kuzumun.. Ama o acıları çekemiyordu artık.. üzüldük ağladık ama o geri gelmedi. Rüyalarıma dahi gelmedi.. ya bir defa gelmiştir ya iki defa.. Diyeceğim o ki şöyle düşünün bir gün herkes toprak olucak..

canım benim ya ALLAH anneciğinin yar ve yardımcısı olsun İNŞALLAH merhameti büyük ve gani RABBİM gani rahmetinden ve sağlığından sağlık versin anneciğine AMİN

Hepinizin başı sağolsun hanımlar, yazılanları okudum. Gözyaşlarımı tutamadım. Bende 52 yaşında babamı 1.5 ay önce pankreas kanserinden kaybettim Vefat etmeden 1 hafta önce kendisini gördüm. uzakta yaşıyorum. 2.5 senedir kanser hastası ancak ben son halinden 2 ay önce de görmüştüm. Vefat etmeden 1 hafta önce gördüğüm hali bende şok etkisi yaptı. Bir insanı bu hale getiren nedir? Bu nasıl bir illettir? aylarca yemek yiyememek, 33 kilo vefat etmek, kemiklerin tek tek sayılması, yaşayan bir cesetti adeta. Bilemiyorum. Allah hepimizin geçmişlerine rahmet etsin. Bu çok büyük bir imtihan, çok acı bir durum. Hepinizi çok iyi anlıyorum. Onlar neler düşündüler bu hastalık evresinde, nasıldı psikolojileri inanın düşünürken bazen çok acı çekiyorum. Yazacak çok sey var ama yazmaya lüzüm yok. hakka emanet olun oferma

Benim eşim 23 yıl önce kansere yakalanmıştı hiç bir doktor olumlu konuşmamıştı. İki zor ameliyattan ve kemoterapi tedavsinden sonra bir mucize gibi iyleşme oldu ki doktorlar bile biz yapacağımızı yaptık gerisi allaha kalmış demişti. Annemi de kanserden kaybettim çok çok acı bir durum herşeye seyirci kalıyorsun. Yapılabilecek sadece dua var öyle bir an geliyor allahım artık yanına al diyorsun, çünkü sevdiğinin acı çekmesine dayanamıyorsun. Belki bana kızacaksınız annemin kulağına anneciğim çok güzel yerlere gideceksin acıların bitecek huzura kavuşacaksın diye fısıldadım. O da içten inşallah demişti o anı ölene kadar hiç unutmam. Bütün yakınlarını kanserden kaybedenlere sabır ve ölenlere de allahdan rahmet diliyorum. Hasta ve hasta yakınlarınada moral güçlülüğü diliyorum...

Çok zor Allah hastalara ve hasta yakınlarına güç versin, hiç bir zaman umudumuzu kaybetmeyelim herşeyin hayırlısını istemeliyiz.

Sen İzmirli misin canım?Bende egeliyim. Annenin konuşamıyor olması da canınızı sıkıyordur. Doktorlar olaylara daha soğuk kanlı bakıyorlar, hasta yakınlarının kendi canları sıkıntı çektiği için olanlara daha çok üzülüyor tabi iki. Hislerini çok iyi anlıyorum ama şu anda sana en yakın olan Allahtan başka kimse yok ona daha çok sığın ve herşeyin hayırlısını iste güzel kardeşim. Bende hastanenin banyosunda gizli gizli gözyaşları dökmüştüm, yine de aralarında üzüntüme ramen nasıl bu kadar sağlam durabildiğime şaşırmıştım kendini aşıyorsun bir şekilde. Allah sizlere de büyük sabır versin...

Sevgili gsmemo, Allah'tan babana rahmet, sana ve yakınlarına sabır diliyorum.. Yaşadıklarını çok iyi anlıyorum ve ağladım okurken. Benim babam da ileri evre akciğer kanseri maalesef. 7 aydır tüm aile hepimiz perişan olduk. Kemoterapiler, radyoterapiler ilaçlar.. İlk duyduğumda inanamadım, yakıştıramadım kendi babama, kriz geçirdim.. Ama baktım ki ağlamakla sızlamakla dövünmekle olmuyor. Yakaladı işte bi kere bu hastalık. Şimdi hala babama destek olmaya çalışıyorum. İlaçlar ve kemoterapi dolayısıylam sadece 40 kilo aldı. Ama hiçbi zaman umudumu kesmedim Allah'tan. Hala da dua ediyorum. Rabbim tüm kanser hastalarına acil şifalar versin. Kimseye ana, baba evlat, eş acısı vermesin. Ve en büyük korkum, acı çekmesin, gözümün önünde erimesin.

Allah sabırlar versin başın sağ olsun canım kardeşim, çok çok zordur anne acısı. Hastalığı da ağırdı dediğin gibi cennet mekanı olsun, onun acıları dindi ama geride kalanların canı çok ama çok yanıyor. Allah bu zor günlerde hepinize dayanma gücü versin. M

annem daha çok genç 55 yaşında yaşayacak çok şeyi görecek çok günü wardı ama rabbim daha iyi bilir tabi ki güçlüyüm bırakmadım kendimi inançlıyım... allah razı olsun söylediklerin için birileriyle konuşmaya çok ihtiyacım war çünkü içimde tuttukça canım daha çok yanıyor

Ah güzelim benim anneciğim Almanya da ihmale uğradı. Her türlü bakım imkan var ama içinde büyüyen canavarı çok geç fark etti Alman doktorlar. Son evresinde sadece ağrılarını hafifletip ölüm desteği verebildiler. Böyle yazarak seni daha çok üzmüyorumdur inşallah.

Allah bütün kanserden yakınlarını kaybeden Arkadaşlara sabır versin. Annem 5 Yıldır bu illeti çekiyor. Yumurtalık kanseri. son bir Yıldır her hafta kemoterapi gördü. son 3 aydır durumu çok ağırlaştı ama hiç umudumu kaybetmedim. o da o kadar güçlüydiki bir gün makyajını yapmadan kemoya gitmedi. Ama bu hafta dr benimle özel görüştü ve birden artık ilaçlara cevap vermediğini kemoyu bırakmamız gerektiğini söyledi en kötüsüne 1 ay ömrü kaldı dedi. çıldırmak üzereyim çok korkuyorum. sadece dua edebiliyorum Allah herkesin yardımcısı olsun

keşke benim annemin de ağrılarını dindirebilselerdi çok acı çekiyor belli etmemeye çalışıyor ama biliyorum kıwranıyor keşke elimden gelse de canımdan can werebilsem sadece seyrediyorum bol bol dua etmekten başka elimden hiç bir şey gelmiyor be anacığım

Dokuz ay oldu bazen güçlü duruyorum bazen hüngür hüngür ağlamak geliyor içimden. Bugünde o günlerden biri. Çok özledim annemi, fotoğrafları videoları yetmiyor ki artık okuldan dönüyorum ben geldim annem diyemiyorum günümü anlatamıyorum ona sımsıkı sarılamıyorum belinden güzel yüzünü avuçlayıp öpemiyorum. Dışarıdan bakan herkes çok güçlü olduğumu söylüyor ama öyle bir an geliyorki 24 yaşında koca kız 4 yaşında çaresiz bir çocuğa dönüşüyor içimde. Belkid 4 yaşına dönmek istiyor, annem gitti gideli o çocuk yanımda gitti çünkü. Mezuniyete hazırlanıyorum gelecek dönem, annem yok yanımda nişanlanacağım yine yok. Yanına gidiyorum her hafta konuşuyorum rüyamda göster yüzünü diyorum ve görüyorum bir nebze iyi geliyor. ama fiziken görememek çok zor... LEYLA60

öncelikle herkesin bası sağolsun... ben de babamı bu illetten kaybettim tam 1 ay önce ve son nefesine sahit oldum malesef mi desem iyi ki mi desem bilemiyorum. o son nefesi izlemek cok büyük sok oldu benim için. babacığıma lenfoma 4. evresinde teşhis konmuştu. cok acı cekti.4 seana kemoterapi aldı ama hergecen gün daha da kötüyegitti. hiç düzelme olmadı... ve ben inanıyorum ki sevgili babacığım bu dünyadaki ufak tefekgünahlarını da hastalığı sırasında ödedi ve şimdi bana cennetinden bakıyor gülümsüyor konuşuyor benimle... yattğın yer nur olsun canım babam... seni kaybetmek çok farklı bir acıymış... kalbime diken batmış gibi... içim acımasın diye hayatımı dikkatimi başka yönlere cevirsem de her kıpırdanmamda, düşünmemde hissdiyorum seni, acını... . push ;

Başınız sagolsun allah tan sabır dilerim. Benim ufacık bebeğim bi ilettin içinde. allah sükür dr lar olumlu konusuyor. 4 aylıkken ögrendik simdi 7 aylık kemoterapi alıyor. çok korkuyorum, bebeğim gözümün önünde eriyip ölecek diye allah kimseye evlat acısı yasatmasın.

Gercekten cok uzgunum (( neler hissettiginizi neler yasadiginizi cok iyi anliyorum.. caresizce hicbirsey yapamadan basucunda onu izlemek dunyanin en zor seyi Allah butun ailenize yardim etsin, cok cok gecmis olsun ( ve cok genc ( ama malesef yas dinlemiyor bu pislik hastalik... guclu olun.. A askts

benım ablamın esıde mide kanseri oldugunu ogrendı. ve son evreymıs hıc anlamadık ne bı agrı ne bır sızısı oldu son bır ay kılo kaybı ve 1 defa kusması oldu dra gıttı endoskopıde cıktı amelıyatla aldılar mıdesını ancak dr taş gıbı olmus mıdesı nasıl durdu boyle dedı o bıle sasırdı suan metastaz yapmıs kaacıgerıne sıcramıs yarın sabah hastaneye yatacak kemoterapı baslıyacaklar daha 35 yasında ve 2 kucuk cocugu var dua edın lutfen rabbım evlatlarına bagıslasın cok uzuluyoruz neyapacagımızı sasırmıs durumdayız...

ayrıca aynen dediğiniz gibi sadece bir damla yaş aktı gozunden.. S Sevgi1980

Anneciğimi 3 ay önce akciğer kanserinden kaybettim.. Canım anneciğim o kadar acılar çekti ki.. Hele o son 1 ay.. Hayat dolu şen şakrak, yemesini, içmesini, gezmesini seven o kadın gitti, yerine 30 kg var yok, bir kemik bir deri kalmış, artık güçsüzlükten yürüyemediği için tekerlekli sandalyeye mahkum, sesi kısılmış, her gün ölüme biraz daha yaklaştığının farkında ve korku içinde ölümü bekleyen çaresiz bir insan gelmişti.. Son günlerinde 1 derin nefes alabilmek için bütün servetini verecek hale geldi. Hep nefes nefese, uykusuz geceler.. tuvalete gitse, ıkınacak kadar bile nefesi kalmamıştı Son iki gün yaralı hayvan gibi inledi hep canım annem. Öl artık diye yalvardım içimden.. O kadar çok acı çekiyordu ki artık yüreğim kaldırmıyordu bu acıyı. Kolları, elleri davul gibi şişti, tırnakları morardı.. Son günü su bile içmeyi reddetti. Ölmeden 15 dk önce beni yanına çağırdı.. Bir baş hareketyle bana baktı ve başını çevirdi.. Tren geldi gidiyorum dedi.. Ve son nefesini verdi canım annem.. Oysa daha 59 yaşındaydı. Hayata doyamadan gitti. Kabrin nur olsun canım anneciğim.. Öyle pis bir hastalık ki, yazdığım bunca acıya seyirci kalmak acıların en büyüğü.. yaşamayan gerçekten bilemez..

Evet öğrendiğimizde son evreydi 5 yılda sayısız kemo geçirdi. devlet hastanesinde başladık. son 2 Yıldır da çapada bir Prof un özel muayenehanesine götürüyorum. annem durumunu bilmiyor şuanda yemek yemek için çok çaba sarfediyor. ilacın yan etkisinden böyle olduğunu sanıyor. bugün doktoruna tekrar gidiceğiz kardeşimle. Cuma günü olayın şokuyla çok konuşamadım hocayla bakalım bugün ne diyecek