Iyi aksamlar. Bu konu daha önce açıldı mı bilmiyorum ama bu konudaki tecrübelerimi paylaşmak istedim. Cuma günü arkadaşımla gayrettepe metro istasyonu sergi salonunda bulunan karanlıkta diyalog adlı aktiviteye katıldım. Bir bucuk saat sürüyor ve karanlık bir alanda görme engelliymissiniz gibi belli bir süre geçiriyorsunuz. Istanbulda görme engelli olmak nasıl bir his? Nasıl yasıyorlar? Olanaklar nedir? Ben ilk basta girdiğimde basımın döndüğünü hissettim cunku karanlık korkutucu geldi birden boşluğa düştüm sanki nefesim kesildi ancak sonra alıştım. Boğaz köprüsünü geçtik vapura bindik tramvaya bindik cisimlere objelere dokunduk parka gittik. Içeride görme engelli bir rehberimiz oluyor; o sizi yönlendiriyor ve elinizde baston oluyor. Benim tecrübe ettigim su oldu; öncelikle gözlerimiz görebildiği icin sükrettim, biz nelere üzülüyoruz halbuki her sey boş. Ikincisi bu kadar korunaklı alanda ve rehber olmasına rağmen cok zorlandım. Surekli saga sola çarptım düşecek gibi oldum. Bir de bunun dışarıda oldugunu duşunun gercek hayatta kim bilir ne kadar zordur. Eger gitmeyen, bilmeyen, görmeyen varsa kesinlikle tavsiye ederim, en azından görme engelli kardeşlerimizin yaşadıklarını birazcık da olsa anlayabilmemiz icin...