Azgın Deniz / Necip Fazıl Kısakürek Hangi hissin parmağı dokundu ki, derine, Düştü bir gizli alev salkımı içerine? Hangi kabus bastı ki, seni uykularında, Birdenbire cehennem kaynadı sularında? Örtüldü baştan başa tenin beyaz bir terle, Duman duman yayılan incecik köpüklerle. Hangi dert kaldı, söyle, bağrına üşüşmeyen, Hangi ölüm şarkısı, bu dilinden düşmeyen? Hangi öfkeyle yüzün, böyle karıştı yer yer, Sana yan mı baktılar, bir şey mi söylediler? Bir şey dinleme artık, artık bir şey dinleme! Çağır, bütün günahkar ruhları cehenneme! Karşına, sahil, kaya, insan kim çıkarsa vur! Vur başına, alemde, kör, sağır, ne varsa vur! Sal her taraftan, dağdan, gökten, pencereden sal! Nihayet kala kala dünyada tek kişi kal! Che

Benim Nefsim Ruhuma bir kefen bezi yeter de, Yetmez aç nefsime sırma ve ipek. Çare yok, yüzünden düştüğüm derde; Yesem de "toprakla karışık kepek..." Güneşle bir tutsam girmez hizaya; Dar bulur, sığmam der, dipsiz fezaya. Kuyruk sallar, sonra hırlar ezaya; Benim nefsim, benim nefsim ne köpek!.. 1972 Necip Fazıl Kısakürek Beste Halim, açık denizde düdük çalan bir gemi; Kim duyar, ötelerden haber veren bestemi?.. 1977 Necip Fazıl Kısakürek Che

Karacaahmet Deryada sonsuzluğu zikretmeye ne zahmet! Al sana, derya gibi sonsuz Karacaahmet! Göbeğinde yalancı şehrin, sahici belde; Ona sor, gidenlerden kalan şey neymiş elde? Mezar, mezar, zıtların kenetlendiği nokta; Mezar, mezar, varlığa yol veren geçit, yokta... Onda sırların sırrı: Bulmak için kaybetmek. Parmakların saydığı ne varsa hep tüketmek. Varmak o iklime ki, uğramaz ihtiyarlık; Ebedi gençliğin taht kurduğu yer, mezarlık. Ebedi gençlik olum, desem kimse inanmaz; Taş ihtiyarlar, servi çürür, olum yıpranmaz. Karacaahmet bana neler söylüyor, neler! Diyor ki, viran olmaz tek bucak, viraneler, Zaman deli gömleği, onu yırtan da olum; Ölümde yekpare an, ne kesiklik, ne bolum... Hep olmadan hiç olmaz, hiçin ötesinde hep; Bu mu dersin, taslarda donmuş sukuta sebep? Kavuklu, başörtülü, fesli, basacak taşlar; Taslara yaslanmış da küflü kemikten başlar, Kum dolu gözleriyle süzüyor insanları; Süzüyor, sahi diye toprağa basanları. Onlar ki, her nefeste habersiz öldüğünden, Gülüp oynamaktalar, gelir gibi düğünden. Onlar ki, sıfırlarda rakamları bulmuşlar, Fikirden kurtularak, ölümden kurtulmuşlar. Söyle Karacaahmet, bu ne acıklı talih! Taslarına kapanmış, ağlıyor koca tarih! Necip Fazıl Kısakürek Kurtuluş Bestesi Aç kapıyı haber var, Ötenin ötesinden. Dudaklarda şarkılar, Kurtuluş bestesinden. Biz geldik, bilen bilsin. Gönül gönül girilsin. İnsanlar devşirilsin, Sonsuzluk destesinden. Mezar Kapıya ne icra memuru gelir, Ne Birinci Şube sivil polisi... İçerde kimine kuş tüyü sedir; Yüz üstü toprağa düşer kimisi... Bir musiki orda zaman ve mekan... Yıldız dolu feza küçük camekan... İmkan atomunu çatlatan imkan... Bir hiç ki, içinde heplerin hepsi Che

Zehir / Necip Fazıl Kısakürek Çocukken haftalar bana asırdı; Derken saat oldu, derken saniye... İlk düşünce, beni yokluk ısırdı: Sonum yokluk olsa bu varlık niye? Yokluk, sen de yoksun, bir var bir yoksun! İnsanoğlu kendi varından yoksun... Gelsin beni yokluk akrebi soksun! Bir zehir ki, hayat özü faniye... Che

Kamış / Necip Fazıl Kısakürek Ben o kutsi nefesin üflediği kamışım; Ses onun, ben imzamı atmışım, atmamışım... Esfel-i Safilin / Necip Fazıl Kısakürek Bir bak, zaman ve mekan, nasıl kuşatılmışız; Belli ki, en tepeden en dibe atılmışız... Dipsiz Kuyu / Necip Fazıl Kısakürek Ağzıma soğuk kurtlar dolacak, gözüme kum; Dipsiz kuyu, sürdükçe zaman, sürecek uykum... Che

Evim / Necip Fazıl Kısakürek Ahşap ev; camlarından kızıl biberler sarkan! Arsız gökdelenlerle çevrilmiş önün, arkan! Kefensiz bir cenaze, çırılçıplak, ortada... Garanti yok sen gibi faniye sigortada! Eskiden ne güzeldin; evdin, köşktün, yalıydın! Madden kaç para eder, sen bir remz olmalıydın! Bir köşende annanem, dalgın Kuran okurdu; Ve karşısında annem, sessiz gergef dokurdu. Semaverde huzuru besteleyen bir şarkı; Asma saatte tık tık zamanın hazin çarkı... Çam kokulu tahtalar, gıcır gıcır silinmiş; Sular cömert, "temizlik imandandır" bilinmiş... Komşuya hatır soran sıra sıra terlikler. Ölçülü uzaklıkta, yakın beraberlikler... Seni yiyip bitiren, kırk katlı ejder oldu; Komşuluk, mana ve ruh, ne varsa heder oldu; Bir yeni nesil geldi, üstüste binenlerden; Göğe çıkayım derken boşluğa inenlerden... Seninle sarmaş dolaş, kökten bozuldu denge; Vuran kimse kalmadı bu davayı mihenge... Şimdi git, mahkemede hesap ver, iki büklüm; Cezan, susuz, ekmeksiz, olduğun yerde ölüm!.. Evim, evim, vah evim, gönül bucağı evim! Tadım, rengim, ışığım, anne kucağı evim! Che

Haberi Yok / Necip Fazıl Kısakürek Şu geçeni durdursam, çekip de eteğinden; Soruversem: Haberin var mı öleceğinden? Hayat, Mayat / Necip Fazıl Kısakürek Hayat, mayat diyorlar Benim gözüm mayat'ta. Hayatın eksiği var: Hayat eksik hayatta. Takınsam, kanat, manat; Kuş, muş olsam seğirtsem. Bomboş vatana inat, Matan'a doğru gitsem... Hüner / Necip Fazıl Kısakürek O demde ki, perdeler kalkar, perdeler iner, Azraile "hoşgeldin!" diyebilmekte hüner... Che

Zaman Zaman, sudan çıkarıp suya daldıran dolap; Bir varlık ve bir yokluk; her tasta bir inkılap... 1976 Necip Fazıl Kısakürek Zamane Mevsimler cücelere def çalıyor gerdekte, Devin yalnızlığını sular bestelemekte. 1939 Necip Fazıl Kısakürek Zarf Şafakta, namaz vakti bana uzatılan zarf; Kelime bu zarftadır, gerisi sadece harf... 1976 Necip Fazıl Kısakürek Zıpkın Zıpkın düşüncelerden kalbim iğne yastığı, Çökecekmiş gibi yer, ayağımın bastığı... 1982 Necip Fazıl Kısakürek Zıtlar Zıtlar arası ahenk, af ve günah yarışta; Bütün zıtlar kavgada, bütün zıtlar barışta... 1982 Necip Fazıl Kısakürek Zifaf Birazcık su ve kepek, şu kuduz nefse kifaf; Dünyada varsa söyle, sabaha çıkan zifaf!.. 1978 Necip Fazıl Kısakürek Zor Onu beyni kanayan soylu kafalara sor; Ölüm zorların zoru, yaşamak ondan da zor... 1974 Necip Fazıl Kısakürek Che

Yük / Necip Fazıl Kısakürek Bu yük senden Allah'ım, çekeceğim, naçarım! Senden sana sığınır, senden sana kaçarım! Günah / Necip Fazıl Kısakürek Sana şah damarından daha da yakın Allah; Günah mı dedin; ondan uzağa düşmek günah... Emanet / Necip Fazıl Kısakürek Bir anlık emanetle ne türlü övünelim; Gel, rahmet kapısında ağlayıp dövüşelim!... Che

Aynalar Yolumu Kesti / Necip Fazıl Kısakürek Aynalar, bakmayın yüzüme dik dik; İşte yakalandık, kelepçelendik! Çıktınız umulmaz anda karşıma, Başımın tokmağı indi başıma. Suratımda her suç bir ayrı imza, Benmişim kendime en büyük ceza! Ey dipsiz berraklık, ulvi mahkeme! Acı, hapsettiğin sefil gölgeme! Nur topu günlerin kanına girdim. Kutsi emaneti yedim, bitirdim. Doğmaz güneşlere bağlandı vade; Dişlerinde, köpek nefsin, irade. Günah, günah, hasad yerinde demet; Merhamet, suçumdan aşkın merhamet! Olur mu, dünyaya indirsem kepenk: Gözyaşı döksem, Nuh tufanına denk? Çıkamam, aynalar, aynalar zindan. Bakamam, aynada, aynada vicdan; Beni beklemeyin, o bir hevesti; Gelemem, aynalar yolumu kesti.

Hayret Ruhum öz dünyasına kaçmak için gayrette; Yalan dünyaya şimdi inmiş gibi hayrette... 1982 Necip Fazıl Kısakürek Hayret Kuyruğu etrafında dönen kedi hayrette; Alim ki, hayreti yok, ne boş yere gayrette! 1978 Necip Fazıl Kısakürek Hep Nefs Göğsü yakut ve safir, Kapıda bir misafir... Sordum: Kimsin, nesin sen? Dedi: Şeytandan sefir! Nefs isimli o kafir... Yüzü kapkara zifir; Elinde kös ve nefir. Sabit fikir burgusu, Dili, çözülmez cifir. Nefs isimli o kafir... 1973 Necip Fazıl Kısakürek Hırs Sen kaçan bir yavru Geyiksin dağda Ben peşine düşmüş Bir canavarım İstersen dünyayı Getir imdada, Yeryüzünde bir sen, Bir de ben varım. Seni korkutacak Geçtiğin yollar, Arkandan gelecek Hep ayak sesim. Sarıp vücudunu Hayali kollar Enseni yakacak Sıcak nefesim. Kimsesiz odanda Kış geceleri İçin ürperdiği Anlar beni an. De ki odur sarsan Pencereleri De ki, rüzgar değil, Odur haykıran. Göğsümden havaya Kattığım zehir Solduracak bir Gül gibi ömrünü Kaçıp dolaşsan da Sen şehir şehir, Bana kalacaksın, Gene son günü Hırsım gibi sonsuz Yaşarsan sen de, Ben ölümle sırdaş Olur beklerim. Hırsıma toprağı, Rakip etsen de, Mezarında bir taş olur Beklerim Necip Fazıl Kısakürek Hicret Baktığımız her ufkun öte yanına hasret; Bir ömür sürüyoruz; nereye varsak hicret... 1978 Necip Fazıl Kısakürek Hiç Alemin küfre göre, hem başı, hem sonu "hiç"... "İki hiç" arasında varlık olur mu hiç?.. 1975 Necip Fazıl Kısakürek Hiç Mi Hiç Sayılarda çoğalmak, niçin, ne olmak için? Bir tek hiçtir çarpışı, kırk milyona bir hiçin... 1927 Necip Fazıl Kısakürek Che

Aşk Allah, Resul aşkıyle yandım, bittim, kül oldum!.. Öyle zayıfladım ki, sonunda herkül oldum. 1983 Necip Fazıl Kısakürek Ateş İçimde bir fırın var, ateşi yakan ateş, O ne alev deryası, çiçek bahçesine eş. 1974 Necip Fazıl Kısakürek Che

Ruh Ya bin yıl, ya bin asır sonra o gün gelecek. Koklarken küllerimi mezarımda bir böcek O kadar yanacak ki, bir yüksüklük toprağım, Yerden bir damar gibi kopup fışkıracağım! Ve birden bakacağım, her tarafım bitişmiş, Başım, toprak altında bir maden gibi pişmiş. Nefesten daha ince bir ipek kumaş derim; Fosfordan daha parlak, ince uzun ellerim. Dalacağım kendimin hayran hayran seyrine, Diyeceğim: Bu dönen şeyler eski yerine, Benim diye baktığım şeyler miydi bir zaman? Külümün rüyası mı yoksa gördüğüm?.. Aman! Başımda açılacak fanilerin seması, Ve onların toprağa gerçek diye teması, Bir tatlı vehim gibi içimi bayıltacak; Toprağın, koşacağım, üzerinde yalnayak; Şehrin, dolaşacağım kuş gibi etrafında; Bir beyaz hayaletin upuzun çarşafında, Gezeceğim, doğduğum evin odalarını. Geceleyin, koskoca şehrin lambalarını, Bir keskin üfleyişim söndürmeye yetecek; Korku, şehrin çelikten sesini tüketecek. Herşey susacak o an, çalınacak kapılar; Kiremitleri yaprak yaprak alan bir rüzgar, Ağzımdan haykıracak, uzun, gizli, çapraşık... Erişilmez fikir ki, düğüm düğüm dolaşık... Sarıldıkça boşanan yumak, çözülen demet; Başı görünmez hayal, sonu gelmez nedamet... 1931 Necip Fazıl Kısakürek Che

Gel! / Necip Fazıl Kısakürek Yüzün bir sebepsiz korkuyla uçuk, O gün başucuma karalarla gel Arkanda, çepçevre, kızıl bir ufuk, Tepende simsiyah kargalarla gel Elinden, dal gibi düşerken ümit, Ne bir hasret dinle, ne bir ah işit; Bir yaprak ol, esen rüzgarlarla git, Kırık bir tekne ol, dalgalarla gel.. Che

Nur Şehri / Necip Fazıl Kısakürek Şehirlerde tabanım değil yüreğim yanık: Nur şehrine gidelim, yürü çilekeş çarık! Şehrin Kalbi / Necip Fazıl Kısakürek Nur yolunu tıkıyor yüzbir katlı gökdelen. Bir küçük iğne yok mu, şehrin kalbini delen? Madde ve Ruh / Necip Fazıl Kısakürek Ne versa nakış nakış, tabiatta, maddede, Gözlerimdeki nurun aksi, beyaz perdede... Che

Tam Otuz Yıl / Necip Fazıl Kısakürek Tam otuz yıldır saatim işlemiş ben durmuşum; Gökyüzünden habersiz, uçurtma uçurmuşum... Tek Kelime / Necip Fazıl Kısakürek Ne var ki, pazarlığa girişecek ecelle; Sermayem tek kelime, Allah azze ve celle... Ve Gelir / Necip Fazıl Kısakürek Bu yurda her bela içinden gelir; "Hep"leri hep, hiçin hiçinden gelir. Gelemez bir ithal malıdır akıl, Kafdağından, Çinden, Macinden gelir. Dünküne eş, bugün küfür yobazı; Bütün derdi festen, lapcinden gelir. "Allah vardır!" dersin; sorarlar: Niçin? Sonra tokat, puta "niçin" den gelir. Benim nur mayama pislik atanlar, Şeytan, senin büyük elçinden gelir! Biricik selamet yolu tarihte, "Sormayın, görmeyin, geçin!" den gelir. Genç Osman'ı lif lif yolan o güruh, Kahbe devşirmenin piçinden gelir. Bir gün bu gidişle çatlarsa yürek, Dile vurdukları perçinden gelir... Veda / Necip Fazıl Kısakürek Elimde, sükutun nabzını dinle, Dinle de gönlümü alıver gitsin! Saçlarımdan tutup, kör gözlerinle, Yaşlı gözlerime dalıver gitsin! Yürü, gölgen seni uğurlamakta, Küçülüp küçülüp kaybol ırakta, Yolu tam dönerken arkana bak da, Köşede bir lahza kalıver gitsin! Ümidim yılların seline düştü, Saçının en titrek teline düştü, Kuru bir yaprak gibi eline düştü, İstersen rüzgara salıver gitsin! Che

O'nun Sanatı bir dır; Geçit vermez; Dar mı, dardır! bir tur; Akıl ermez. Ne de çoktur! bir tur; Yusyuvarlak Dönen oktur. bir dır; O'na varmak... Bu kadardır! 1944 Necip Fazıl Kısakürek Che

1000 Yıl Sonra Tarih Bin sene evvel, iğne uciyle delindi zar; Resulden haber geldi, mezarsız öldü Sezar!.. 1947 Necip Fazıl Kısakürek 1400 1400'e bir yıl var, yaklaştı zamanımız; Bu asırda gelir mi dersin kahramanımız?.. 1978 Necip Fazıl Kısakürek 40 Derece Dizilirler ayakta, Anne, baba ve kardeş. Hayal, uzak, uzakta, Eder fillerle güreş. Başından kayar yastık, Nura döner karanlık; Sırlar çözülür artık, Kırka çıkınca ateş... 1931 Necip Fazıl Kısakürek Che

Hasret O ki, kadını var, kadına hasret; Hasret, kelimeye, kelimelerde. Bir damla bal tadsa, tadına hasret; Peşinden koştukça ufuk ilerde. Allah'ım, eşyanın hicabındasın! Sensin suda, kuşta, telde ses veren. Nice hasret varsa gıyabındasın; Aynalarda sensin seni gösteren... 1982 Necip Fazıl Kısakürek Hasret Hasretim, her tümseğin, her çatının ardında; Kelimenin üstünde, cümlelerin altında... 1973 Necip Fazıl Kısakürek Hatıra Nerede o has ekmek, bir kuruşa okkası; Nerde o ağız tadı, eski reçel hokkası?.. 1975 Necip Fazıl Kısakürek Hatıra Renk renk hatıralarım oda oda silindi; Anne kokan bir Türkçem vardı, o da silindi. 1983 Necip Fazıl Kısakürek Hayat Rüzgardan açılsa kapım bir anda, Kara haber gelmiş gibi ürkerim. Sanki gemilerim battı ummanda, Paramparça oldu gökte ülkerim. Ne acı, kaybetmek için sahiplik! Ölümlüyü sevmek, ne korkulu iş!.. Hayat mı, püf desem kopacak iplik, Çıkmaz sokaklarda varılmaz gidiş. 1972 Necip Fazıl Kısakürek Che

Sahte Kahraman / Necip Fazıl Kısakürek Bize kalan aziz borç, asırlık zamanlardan; Tarihi temizlemek sahte kahramanlardan... Tabut / Necip Fazıl Kısakürek Ufka bakarlar; Ölüm uzakta mı, uzakta... Ve tabut bekler, suya inmek için kızakta... Uyumak İstiyorum / Necip Fazıl Kısakürek İki yıldız arası göğe asılı hamak... Uyku, uyku... Zamansız ve mekansız, uyumak. Uyumak istiyorum; başım bir cenk meydanı; Harfsiz ve kelimesiz düşünmek Yaradanı. İlgisizlik, herşeyden kesilmiş ilgisizlik; Bilmeyiş ki, en büyük ilme denk bilgisizlik. Usandım boş yere hep gitmelerden, gelmelerden; Bırakın uyuyayım, yandım kelimelerden! Göz kapaklarımda gün, kapkara bir kızıllık; Kulağımda tarihin çıkrık sesi, bin yıllık. Bir yurt ki bu, diriler ölü, ölüler diri; Raflarda toza batmış peygamberlerden bildiri. Her gün yalnız namazdan namaza uyanayım; Bir dilim kuru ekmek; acı suya banayım! Ve tekrar uyuyayım ve kalkayım ezanla! Yaşaya dursun insan, hayat dediği zanla... Che

Allah Dostu / Necip Fazıl Kısakürek Allah dostunu gördüm, bundan altı yıl evvel; Bir akşamdı ki, zaman, donacak kadar güzel. Anneme Mektup / Necip Fazıl Kısakürek Ben bu gurbet ile düştüm düşeli, Her gün biraz daha süzülmekteyim. Her gece, içinde mermer döşeli, Bir soğuk yatakta büzülmekteyim. Böylece bir lahza kaldığım zaman, Geceyi koynuma aldığım zaman, Gözlerim kapanıp daldığım zaman, Yeniden yollara düzülmekteyim. Son günüm yaklaştı görünesiye, Kalmadı bir adım yol ileriye; Yüzünü görmeden ölürsem diye, Üzülmekteyim ben, üzülmekteyim.

Perdeler / Necip Fazıl Kısakürek Perdeler, hep perdeler... Her yerde, her yerdeler. Pencerede, kapıda, Geçitte, kemerdeler... Perdeler, hep perdeler... Ya benim sevdiklerim, Şimdi nerde, nerdeler? Onu bomboş perdenin; İçerde, içerdeler! Perdeler, hep perdeler... Gönülde asıl perde; Onu hangi göz deler? Surat maske altında, Sis altında beldeler. Perdeler, hep perdeler... Perdeye doğru akın; Atlılar, piyadeler. Yollar, yönler dolaşık; Değişik ifadeler. Perdeler, hep perdeler.. Bir tohumda bin gömlek. Giyim giyim fideler. Kalbler dilini yutmuş; Bangır bangır mideler. Perdeler, hep perdeler... Son noktada son perde; Çevrilmiş seccadeler. Orada işte işte, Olumden azadeler! Perdeler, hep perdeler... . push ; Che

Bu Dünya Bu dünya bir tamam'dan eksiklikler alemi; Kopuşlar, ayrılıklar, kesiklikler alemi... 1982 Necip Fazıl Kısakürek Büyük Doğu Marşı Allah'ın seçtiği kurtulmuş millet! Güneşten başını göklere yükselt! Avlanır, kim sana atarsa kement, Ezel kuşatılmaz, çevrilmez ebet. Allah'ın seçtiği kurtulmuş millet! Güneşten başını göklere yükselt! Yürü altın nesli, o tunç Oğuz'un! Adet küçük, zaman çabuk, yol uzun. Nur yoklu izinden git, KILAVUZ'un! Fethine çık, doğru, güzel, sonsuzun! Yürü altın nesli, o tunç Oğuz'un! Adet küçük, zaman çabuk, yol uzun. Aynası ufkumun, ateşten bayrak! Babamın külleri, sen, kara toprak! Şahit ol, ey kılıç, kalem ve orak! Doğsun BÜYÜK DOĞU, benden doğarak! Aynası ufkumun, ateşten bayrak! Babamın külleri, sen, kara toprak!.. 1938 Necip Fazıl Kısakürek Che

İslam / Necip Fazıl Kısakürek Her fikir, her inanış, tek mevsimlik vesselam; Zaman ve mekan üstü biricik rejim, İslam... Kadın / Necip Fazıl Kısakürek Kalıp değil bir fikir... Elmas sorguçlu fakir; Açıkta sırrı bakir; Kadın... Çölde kaçan bir serap; Yönü kementli mihrap... Madeni som ıstırap; Kadın... Dipsiz hasrete tuzak; En yakınken en uzak... Tadı zehrinde erzak; Kadın... Bir işaret, bir misal; Ayrılık remzi visal... Allah'a yol bir timsal; Kadın... Kaldırımlar I / Necip Fazıl Kısakürek Sokaktayım kimsesiz bir sokak ortasında, Yürüyorum arkama bakmadan yürüyorum. Yolumun karanlığa saplanan noktasında, Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum. Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık. Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar. İn-cin uykuda bir tek iki yoldaş uyanık. Biri benim bir de serseri kaldırımlar. İçimde damla damla bir korku birikiyor, Sanıyorum her sokak başını kesmiş devler, Üstüme camlarını hep simsiyah dikiyor. Gözüne mil çekilmiş bir ama gibi evler. Kaldırımlar, çilekeş insanların annesi, Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır. Kaldırımlar, duyulur ses kesilince sesi, Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir insandır. Bana düşmez can vermek yumuşak bir kucakta. Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum... Aman sabah olmasın bu karanlık sokakta, Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum. Ben gideyim yol gitsin, ben gideyim yol gitsin, İki yanımdan aksın bir sel gibi fenerler... Tak tak ayaksesimi aç köpekler işitsin. Yolumun zafer takı gölgeden taş kemerler. Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim! Gündüzler size kalsın verin karanlıkları. Islak bir yorgan gibi sımsıkı bürüneyim. Örtün üstüme örtün serin karanlıkları. Uzanıverse başım taşlara boydan boya, Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi. Dalıp sokaklar kadar esrarlı bir uykuya. Ölse kaldırımların bu kara sevdalı eşi. Che

Büyük Randevu / Necip Fazıl Kısakürek Büyük randevu... Bilsem nerede, saat kaçta? Tabutumun tahtası, bilsem hangi ağaçta? Çile / Necip Fazıl Kısakürek Gaiblerde bir ses geldi: Bu adam, Gezdirsin boşluğu ense kökünde! Ve uçtu tepemden birdenbire dam; Gök devrildi, künde üstüne künde... Pencereye koştum: Kızıl kıyamet! Dediklerin çıktı, ihtiyar bacı! Sonsuzluk, elinde bir mavi tulbent, Ok çekti yukardan, üstüme avcı Ateşten zehrini tattım bu okun, Bir anda kül etti can elmasımı. Sanki burnum, değdi burnuna un, Kustum, öz ağzımdan kafatasımı Bir bardak su gibi çalkandı dünya; Söndü istikamet, yıkıldı boşluk. Al sana hakikat, al sana rüya! İşte akıllılık, işte sarhoşluk! Ensemin örsünde bir demir balyoz, Kapandım yatağa son çare diye. Bir kanlı şafakta, bana çil horoz, Yepyeni bir dünya etti hediye Bu nasıl bir dünya, hikayesi zor; Mekanı bir satıh, zamanı vehim. Bütün bir kainat muşamba dekor, Bütün bir insanlık yalana teslim. Nesin sen, hakikat olsan da çekil! Yetiş körlük, yetiş, takma gözde cam! Otursun yerine bende her şekil; Vatanım, sevgilim, dostum ve hocam! ... ... ... ... Aylarca gezindim, yıkık ve şaşkın, Benliğim bir kazan ve aklım kepçe, Deliler köyünden bir menzil aşkın, Her fikir içimde bir çift kelepçe. Niçin küçülüyor eşya uzakta? Gözsüz görüyorum rüyada, nasıl? Zamanın raksı ne bir yuvarlakta? Sonum varmış, onu öğrensem asıl? Bir fikir ki sıcak yarad kezzap, Bir fikir ki, beyin zarında sülük. Selam sana haşmetli azap; Yandıkça gelişen tılsımlı kütük. Yalvardım: Gösterin bilmeceme yol! Ey yedinci gök, esrarını aç! Annemin duası, düş de perde ol! Bir asa kes bana, ihtiyar ağaç! Uyku, katillerin bile çeşmesi; Yorgan, Allahsıza kadar sığınak. Teselli pınarı, sabır memesi; Size şerbet, bana kum dolu çanak. Bu mu, rüyalarda içtiğim cinnet, Sırrını ararken patlayan gülle? Yeşil asmalarda depreniş, şehvet; Karınca sarayı, kupkuru kelle... Akrep nokta nokta ruhumu sokmuş, Mevsimden mevsime girdim böylece. Gördüm ki, ateş de, cımbız da yokmuş, Fikir çilesinden büyük işkence. ... ... ... ... Evet, her şey bende bir gizli düğüm; Ne ölüm terleri döktüm, nelerden! Dibi yok göklerden yeter ürktüğüm, Yetişir çektiğim mesafelerden! Ufuk bir tilkidir, kaçak ve kurnaz; Yollar bir yumaktır, uzun ve dolaşık. Her gece rüyamı yazan sihirbaz, Tutuyor önümde bir mavi ışık. Büyücü, büyücü ne bana hıncın? Bu kükürtlü duman, nedir inimde? Camdan keskin, kıldan ince kılıcın, Bir zehir kıymak gibi, beynimde. Lugat, bir isim ver bana halimden; Herkesin bildiği dilden bir isim! Eski esvaplarım, tutun elimden; Aynalar söyleyin bana, ben kimim? Söyleyin, söyleyin, ben miyim yoksa, Arzı boynuzunda taşıyan öküz? Bela mimarının seçtiği arsa; Hayattan muhacir; eşyadan öksüz? Ben ki, toz kanatlı bir kelebeğim, Minicik gövdeme yüklü Kafdağı, Bir zerreciğim ki, Arş'a gebeyim, Dev sancılarımın budur kaynağı! Ne yalanlarda var, ne hakikatta, Gözümü yumdukça gördüğüm nakış. Boşuna gezmişim, yok tabiatta, İçimdeki kadar iniş ve çıkış. ... ... ... ... Gece bir hendeğe düşercesine, Birden kucağına düştüm gerçeğin. Sanki erdim çetin bilmecesine, Hem geçmiş zamanın, hem geleceğin. Açıl susam, açıl! Açıldı kapı; Atlas sedirinde mavera dede. Yandı sırça saray, ilahi yapı, Binbir avizeyle uçsuz maddede. Atomlarda cümbüş, donanma, şenlik; Ve çevre çevre nur, çevre çevre nur. İçiçe mimari, içiçe benlik; Bildim seni ey Rab, bilinmez bilinmez meşhur! Nizam köpürüyor, med vakti deniz; Nizam köpürüyor, ta çenemde su. Suda bir gizli yol, pırıltılı iz; Suda ezel fikri, ebed duygusu. Kaçır beni ahenk, al beni birlik; Artık barınamam gölge varlıkta. Ver cüceye, onun olsun şairlik, Şimdi gözüm, büyük sanatkarlıkta. Öteler öteler, gayemin malı; Mesafe ekinim, zaman madenim. Gökte saman yolu benim olmalı; Dipsizlik gölünde, inciler benim. Diz çök ey zorlu nefs, önümde diz çök! Heybem hayat dolu, deste ve yumak. Sen, bütün dalların birleştiği kök; Biricik meselem, Sonsuza varmak...

Bacalar Görürüm, çıkmışlar kararmışlar çatılardan, Kemik bir kol nasıl fırlarsa mezardan. Her an, bir haberi kollar gibi yukardan, Dipsiz maviliğin esrarını kurcalar, Bacalar... Kimi ince, kimi uzun, kimi de kısa; Dalmışlar başbaşa afyon çekerek yasa. Onlar, insanların gözünde bir kartalsa, İnsanlar, onların gözünde karıncalar, Bacalar... Kimbilir, belki de evlerin cinleridir; Kolları bir davet gibi göğe yükselir, Ölüler, ölüler, arka arkaya gelir, Ruhların mehtaba daldığı taraçalar, Bacalar... Azap kuleleri, cüceleşmiş devlerin; Kör mazgallarında raksı var alevlerin. Öyle evciller ki, tepesinde evlerin, Kopuyor içinde görünmez facialar, Bacalar... 1930 Necip Fazıl Kısakürek Che

Bizim Yunus Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş; Okunu kör nefsin, kılıçla çelmiş... Bizim Yunus, Bizim Yunus... Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş; Ölüm dedikleri perdeyi delmiş... Bizim Yunus, Bizim Yunus... Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş; Eli kaatile de kalkamaz elmiş... Bizim Yunus, Bizim Yunus... Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş; Zaman, onun kemend attığı selmiş... Bizim Yunus, Bizim Yunus... Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş; Toprakta devrilmiş, göğe çömelmiş... Bizim Yunus, Bizim Yunus... Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş; Sayıları silmiş. BİR'e yönelmiş... Bizim Yunus, Bizim Yunus... 1972 Necip Fazıl Kısakürek Che

Geceye Şiir II İnsanlar içinde en yalnız insan; Düşün, taş duvara başın gömülü! Ve kapan sükuta, granitten, taştan, Mazgallı bir kale gibi örülü. Gözünü tavandan ayırma ki, sen, Üşürsün, gölgeni yerde görürsen. Dikilir karşına, mumu söndürsen, Ölüler içinde en yalnız ölü... Necip Fazıl Kısakürek Geceye Şiir III Sesimi alıp da kaybetse rüzgar, Versem gözlerimi bir sonsuz renge! İçimde bir mahşer uğultusu var; Ruhumdur çağıran, tenimi cenge. Gözlerim bir kuyu, dilim kördüğüm, Bir görünmez alem olsa gördüğüm; Mermer bir kabuğa girip, ördüğüm, Kapansam içimden gelen ahenge... Necip Fazıl Kısakürek Che

Fikir Sancısı / Necip Fazıl Kısakürek Lafımın dostusunuz, çilemin yabancısı, Yok mudur, sizin köyde, çeken fikir sancısı? Geçilmez / Necip Fazıl Kısakürek Bu kapıdan kol ve kanat kırılmadan geçilmez; Eşten, dosttan, sevgiliden ayrılmadan geçilmez. İçeride bir has oda, yeri samur döşeli; Bu odadan gelsin diye çağrılmadan geçilmez. Eti zehir, yağı zehir, balı zehir dünyada, Bütün fani lezzetlere darılmadan geçilmez. Varlık niçin, yokluk nasıl, yaşamak ne, topyekün? Aklı yele salıverip çıldırmadan geçilmez. Kayalık boğazlarda yön arayan bir gemi; Usta kaptan kılavuza varılmadan geçilmez. Ne okudun, ne öğrendin, ne bildinse berhava; Yer çökmeden, gök iki şak yarılmadan geçilmez. Geçitlerin, kilitlerin yalnız O'nda şifresi; İşte, işte o eteğe sarılmadan geçilmez!

O'nun Ümmetinden Ol Beri gel, serseri yol! O'nun Ümmetinden ol! Sel sel kümelerle dol! O'nun Ümmetinden ol! Sen, hiçliğe bakan yön! Hep sıfır, arka ve ön! Dosdoğru Kabe'ye dön! O'nun Ümmetinden ol! Gel dünya, mundar kafes! Gel, gırtlakta son nefes! Gel, Arşı arayan ses! O'nun Ümmetinden ol! Solmaz, solmaz; bu bir renk... Ölmez, ölmez; bir ahenk... İnsanlık; hevenk hevenk, O'nun Ümmetinden ol! 1949 Necip Fazıl Kısakürek Che

O Bahçeler Adımın o bahçeler, her gün anıldığı yer; O bahçeler, yalanın bile yanıldığı yer... 1939 Necip Fazıl Kısakürek O Erler Ki... O erler ki, gönül fezasındalar, Toprakta sürünme ezasındalar. Yıldızları tesbih tesbih çeker de, Namazda arka saf hizasındalar. İçine nefs sızan ibadetlerin, Birbiri ardınca kazasındalar. Günü her dem dolup her dem başlayan, Ezel senedinin imzasındalar. Bir an yabancıya kaysa gözleri, Bir ömür gözyaşı cezasındalar. Her rengi silici aşk ötesi renk; O rengin kavuran beyzasındalar. Ne cennet tasası ve ne cehennem; Sadece Allah'ın rızasındalar. 1983 Necip Fazıl Kısakürek O Gelsin Akan suları çevir, Sıra dağları devir! O gelsin! Gönüllerde bir tasvir... Güneşi batmaz devir... O gelsin! 1958 Necip Fazıl Kısakürek O Kanun O kanun ölümsüzlük nizamının hevengi, O kanun doğru, güzel, iyinin tek mihengi... 1980 Necip Fazıl Kısakürek O Kitap Hasta olsam, ilacım, çorbam, sütüm, o kitap... Suda mantarım, gökte; paraşütüm o kitap... 1975 Necip Fazıl Kısakürek O Nizam Kim var o nizama ki, Hak yolunda kırbaçlık; Fırın, fikir ekmeği verinceyedek, açlık... 1977 Necip Fazıl Kısakürek O Var!.. Her defa haberi taze bir müjde; O var! Her defasında, geç, gafletten vecde; O var! Ne sen varsın, ne ben, ne yar, ne kimse; O var! Bütün sevdiklerin elden gittiyse; O var! Kalacak kim var ki dost tomarında? O var! Sana daha yakın şah damarından; O var! Arama, bir ilaç yok ezzahanede! O var! Gayede, sebepte ve bahanede; O var! Sevdiğini ebed boyu tutan dinç; O var! Ölümsüzlük şevki, ilahi sevinç; O var! Yıkılmaz dayanak, kırılmaz destek; O var! Tekten de tek, bir tek, tek başına tek; O var! Necip Fazıl Kısakürek Che

güzelmiş... I

Tabut / Necip Fazıl Kısakürek Tahtadan yapılmış bir uzun kutu; Baş tarafı geniş, ayak ucu dar. Çakanlar bilir ki, bu boş tabutu, Yarın kendileri dolduracaklar. Her yandan küçülen bir oda gibi, Duvarlar yanaşmış, tavan alçalmış. Sanki bir taş bebek kutuda gibi, Hayalim, içinde uzanmış kalmış. Cılız vücuduma tam görünse de, İçim, bu dar yere sığılmaz diyor. Geride kalanlar hep dövünse de, İnsan birer birer yine giriyor. Ölenler yeniden doğarmış; gerçek! Tabut değildir bu, bir tahta kundak. Bu ağır hediye kime gidecek, Çakılır çakılmaz üstüne kapak? Che

Son Sığınak / Necip Fazıl Kısakürek Hayat perdenin arkasında; Hayatın öte yakasında. Şu gaflet yükü insana bak; Kendinden varlık cakasında. Ve aşksız yobaz... İşi gücü, Namazla Cennet takasında. Tam dört asırdır Müslümanlık, Cansız etiket markasında. Ku'ran kalbi kör ezbercide, Din, üfürükçü muskasında. Batı, Batı der çırpınırlar, Batı tükürük hokkasında. Makine dimdik demirden put, İnsanoğlu ruh laçkasında. Hürriyet nerde söyleyeyim: Hakka esaret halkasında. Zamanda herşey kopuk, kesik; Biçkisi kader makasında. Ey insan, sana son sığınak, Son peygamberin hırkasında! Che

Akıl Akıl, akıl olsaydı ismi gönül olurdu; Gönül gönlü bulsaydı bozkırlar gül olurdu. 1980 Necip Fazıl Kısakürek Akıl Cüce akıl, bilmece salıncağında çocuk: "Bir ufacık fıçıcık, içi dolu turşucuk"... 1939 Necip Fazıl Kısakürek Akşam Güneş çekildi demin, Doğdu bir renk akşamı. Bu bütün günlerimin, İçime denk akşamı. Akşamı duya duya, Sular yattı uykuya; Kızıllık çöktü suya, Sandım bir cenk akşamı... 1922 Necip Fazıl Kısakürek Che

Ezan / Necip Fazıl Kısakürek Ölürken aynı ahenk, sala sesinden sızan: Kulağıma doğduğum günde okunan ezan. Garipçik / Necip Fazıl Kısakürek Bahçemde Yusufçuk adlı kuş Öter hep; Necipçik, Necipçik! Bir iğne, kalbime sokulmuş, Başımda küt diye bir dipçik. Tabiat, gurbetten bir pusu; Çırpınır, deniz arar su. Haykırır, baykuşu, kumrusu: Var yürü, garipçik, garipçik... Che

Allah Derim / Necip Fazıl Kısakürek Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin; Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem! İsterseniz hayat aşını verin; Sayılı nimetler bal olsa yemem! Ey akıl, nasıl delinmez küfen? Ebedi oluşun urbası kefen! Kursa da boşluğa asma köprü, fen, Allah derim, başka hiçbir şey demem!

İste / Necip Fazıl Kısakürek Verirler 'ben acizim, kudret senin' dedikçe Verenin şanı büyük, sen iste istedikçe! Yakın / Necip Fazıl Kısakürek Yakın O'dur, gerisi birbirine en uzak; Her şey rakip ismiyle O'nun kurduğu tuzak... Hey / Necip Fazıl Kısakürek Neye baksam aynı şey, neyi görsem aynı şey... Olan sensin, hey gidi Hakikat Sultanı hey! Che

çok hoş... Önceki

İlmihal / Necip Fazıl Kısakürek Yandı kitap dağlarım, ne garip bir hal oldu! Sonunda bana kalan, yalnız ilmihal oldu! Lugat / Necip Fazıl Kısakürek Tutuşturanlar, lugat kitabını elime, Bilsin: Allah'tan başka bilmiyorum kelime Öpmek / Necip Fazıl Kısakürek Ellerime uzanan dudakları tepeyim; Allah diyen, gel, seni ayağından öpeyim! Che

Kalmadı Yıkılan sarayımdan tek bir nakış kalmadı; Dışa mıhlandı gözler, içe bakış kalmadı. 1983 Necip Fazıl Kısakürek Kalmadı Bu kasvet dünyasında kalmadı özlediğim, Namaz vaktinden başka, anını gözlediğim... 1976 Necip Fazıl Kısakürek Kamış Ben gurbet rüzgarının üflediği kamışım... Bir su başında mahzun, yapayalnız kalmışım. 1983 Necip Fazıl Kısakürek Karınca Ruhum kelle şekeri, vehimlerse karınca; Kömürden kara rengim, onlar beni sarınca... 1939 Necip Fazıl Kısakürek Kavuşmak Ne görsem, ötesinde hasret çektiğim diyar; Kavuşmak nasıl olmaz, madem ki ayrılık var? 1980 Necip Fazıl Kısakürek Kelime İman, ihlas, vecd ve aşk, bunlar birer kelime... Kelimeyi boğardım verselerdi elime... 1983 Necip Fazıl Kısakürek Kervan Yedi renkli Peygamber kuşağının altında, Kervanım yola çıktı, öncüsü kır atında... 1939 Necip Fazıl Kısakürek Kesiksiz An Zamanın olmadığı diyar acaba nasıl?.. Kesiksiz bir an mıdır bundan sonraki fasıl? 1975 Necip Fazıl Kısakürek Kevser Yalnızlar!.. O havuzun çevresinde birleşme... Susuzlar!.. O havuzda suyu kesilmez çeşme!.. 1978 Necip Fazıl Kısakürek Kıvrım Kıvrım Vehim kadehinde zehirli tütsü... Kıvrım, kıvrım, Beyin törpüsü... Durulan sonsuzluk, yemyeşil gece... Dalga dalga, Büyük düşünce... Tek ölçü, her şeyin her şeyden farkı... Ahenk ahenk, Bir yakan şarkı... 1958 Necip Fazıl Kısakürek Kolay Kolay mı Kafdağını çevirmek dolay dolay? Var ol ey ulvi zorluk, yere bat sefil kolay! 1982 Necip Fazıl Kısakürek Korku Bir kalbim var ki benim, sevdiğinden burkulur: Kahredenden ziyade, sevilenden korkulur... 1973 Necip Fazıl Kısakürek Korkuyorum Su çekildi, göründü sanki zamanın dibi, Korkuyorum, bu akşam kıyamet varmış gibi... 1977 Necip Fazıl Kısakürek Koşu Hakikat değişiyor daha bitmeden cümle; Koşuyorum yetişmek için bütün gücümle... 1983 Necip Fazıl Kısakürek Külhan Yeri Yaklaştım hamamda külhan yerine; Yaklaştıkça daha sıcak bölmeler... Saplandı mı akıl bir kez derine, Her an dirilmeler, her an ölmeler... Necipcik, Necipcik, dem çekiyor kuş; Yokuşlar iniştir, inişler yokuş; Bir yokluk, bi varlık; ne değiş-tokuş! Bir şu yan, bir bu yan, gidip gelmeler... 1982 Necip Fazıl Kısakürek Che

Allah Diyene / Necip Fazıl Kısakürek Her şey, her şey şu tek müjdede; Yoktur ölüm, Allah diyene Canım kurban, başı secdede, İki büklüm, Allah diyene Akıl, kırık kanadı hiçin; Derdi gücü 'nasıl' ve 'niçin'... Bağlı, perçin üstüne perçin, Benim gönlüm Allah diyene...

İnsan ve Allah / Necip Fazıl Kısakürek İnsan... İplikte büklüm, suda bir anlık suret... Allah... Olmanın ona mahsus olduğu kudret... Baş / Necip Fazıl Kısakürek Eklense de başıma dünyada kaç baş varsa, Başım, onların hepsi için secdeye varsa... Mutlu / Necip Fazıl Kısakürek Mutlu adam, dünyayı bir acı gurbet bilen; Öz vatan pınarından, ölümü şerbet bilen.. Che

Güzel / Necip Fazıl Kısakürek Güzel Allah'ım, senden ne gelecekse gelsin; Sen ki, rahmetinle de kahrınla da güzelsin... Yakınlık / Necip Fazıl Kısakürek Neye yaklaşsam, sonu uzaklık ve kırgınlık; Anla ki, yok Allah'tan başkasıyla yakınlık... Kudret / Necip Fazıl Kısakürek Kudret O'nun; gayrında ne mecal var, ne tüvan; Alim ilmine yansın, pazısına pehlivan... Che

Canım İstanbul Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar; Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar. İçimde tüten birşey; hava, renk, eda, iklim; O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim. Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur; Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur. Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale, Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale. İstanbul benim canim; Vatanim da vatanim... İstanbul, İstanbul... Tarihin gözleri var, surlarda delik; Servi, endamlı servi, ahirete perdelik... Bulutta saha kalkmış Fatih'ten kalma kir at; Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat... Şahadet parmağıdır göğe doğru minare; Her nakısta o mana: Öleceğiz ne çare? Hayattan canlı olum, günahtan baskın rahmet; Beyoğlu tepinirken ağlar Karaca Ahmet... O manayı bul da bul! İlle İstanbul&#8217;da bul! İstanbul, İstanbul... Boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği; Çamlıca'da, yerdedir göklerin derinliği. Oynak sular yalının alt katına misafir; Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir. Her aksam camlarında yangın çıkan Üsküdar, Perili ahşap konak, koca bir şehir kadar... Bir ses, bilemem tambur gibi mi, uda gibi mi? Cumbalı odalarda inletir katibi mi... Kadını keskin bıçak, Taze kan gibi sıcak. İstanbul, İstanbul... Yedi tepe üstünde zaman bir gergef isler! Yedi renk, yedi sesten şayisiz belirişler... Eyüp oksuz, Kadıköy süslü, Moda kurumlu, Adada rüzgar, ucan eteklerden sorumlu. Her şafak Hisarlarda oklar çıkar yayından Hala çığlıklar gelir Topkapı sarayından. Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar; Güleni söyle dursun, ağlayanı bahtiyar... Gecesi sümbül kokan Dayan Kalbim Seni dağladılar, değil mi kalbim, Her yanın, içi su dolu kabarcık. Bulunmaz bu halden anlar bir ilim; Akıl yırtık çuval, sökük dağarcık. Sensin gökten gelen oklara hedef; Oyası ateşle işlenen gergef. Çekme üç beş günlük dünyaya esef! Dayan kalbim üç beş nefes kadarcık! (1972 Türkçe&#8217;si bülbül kokan, İstanbul, İstanbul...

Bayram / Necip Fazıl Kısakürek Ölüm ölene bayram, bayrama sevinmek var; Oh ne güzel, bayramda tahta ata binmek var!.. Bekleyen / Necip Fazıl Kısakürek Sen, kaçak ve ürkek ceylansın dağda, Ben, peşine düşmüş bir canavarım! İstersen dünyayı çağır imdada; Sen varsın dünyada, bir de ben varım! Seni korkutacak geçtiğin yollar, Arkandan gelecek hep ayak sesim. Sarıp vücudunu belirsiz kollar, Enseni yakacak ateş nefesim. Kimsesiz odanda kış geceleri, İcin ürperdiği demler beni an! De ki Odur sarsan pencereleri, De ki Rüzgar değil, odur haykıran! Göğsümden havaya kattığım zehir, Solduracak bir gül gibi ömrünü. Kaçıp dolaşsan da sen, şehir şehir. Bana kalacaksın yine son günü. Olursun... Kapanir yollar geriye; Ben mezarla sirdas olur, beklerim. Varilmaz hayale isaret diye Topraginda bir tas olu, beklerim&#8230;

Büyük Doğu Marşı Allahın seçtiği kurtulmuş millet! Güneşten başını göklere yükselt! Avlanır, kim sana atarsa kement, Ezel kuşatılmaz, çevrilmez ebet. Allahın seçtiği kurtulmuş millet! Güneşten başını göklere yükselt! Yürü altın nesli, o tunç Oğuz&#8217;un! Adet küçük, zaman çabuk, yol uzun. Nur yolu izinden git, KILAVUZ&#8217;un! Fethine çık, doğru, güzel, sonsuzun! Yürü altın nesli, o tunç Oğuz&#8217;un! Adet küçük, zaman çabuk, yol uzun. Aynası ufkumun, ateşten bayrak! Babamın külleri, sen, kara toprak! Şahit ol, ey kılıç, kalem ve orak! Doğsun BÜYÜK DOĞU, benden doğarak! Aynası ufkumun, ateşten bayrak! Babamın külleri, sen, kara toprak! (1983) Necip Fazıl Kısakürek Son düzenleyen: Moderatör: 31 Mayıs 2008 I

Dönemeç Bir gündü, hava ılık Ve cadde kalabalık Bir kadın sapıverdi önümden dönemece; Yalnız bir endam gördüm, arkasından, ipince. Ve görmeden sevdiğim, işte bu kadın dedim, Çarpıldım sendeledim. Bir gündü mevsim bayat Ve esnemekte hayat... Dönemeçten bir tabut çıktı ve üç beş adam; Yalnız bir ahenk sezdim, çerçevede bir endam. Ve tabutta, incecik, o kadın var, anladım; Bir köşede ağladım... Necip Fazıl Kısakürek Destan Durun kalabalıklar, bu cadde çıkmaz sokak! Haykırsam, kollarımı makas gibi açarak: Durun, durun, bir dünya iniyor tepemizden, Çatırdılar geliyor karanlık kubbemizden, Çekiyor tebeşirle yekun hattını afet; Alevler içinde ev, üst katında ziyafet! Durum diye bir laf var, buyrunuz size durum; Bu toprak çirkef oldu, bu gökyüzü bodurum! Bir şey koptu benden, şey, her şeyi tutan bir şey, Benim adım bay Necip, babamınki Fazıl Bey; Utanırdı burnunu göstermekten sütninem, Kızımın gösterdiği, kefen bezine mahrem. Ey tepetaklak ehram, başı üstünde bina; Evde cinayet, tramvay arabasında zina! Bir kitap sarayının bin dolusu iskambil; Barajlar yıkan şarap, sebil üstüne sebil! Ve ferman, kumardaki dört kıralın buyruğu; Başkentler haritası, yerde sarhoş kusmuğu! Geçenler geçti seni, uçtu pabucun dama, Çatla Sodom-Gomore, patla Bizans ve Roma! Öttür yem borusunu öttür, öttür, borazan! Bitpazarında sattık, kalkamaz artık kazan! Allahın on pulunu bakleye dursun on kul; Bir kişiye tam dokuz, dokuz kişiye bir pul. Bu taksimi kurt yapmaz kuzulara şah olsa; Yaşasın, kefenimin kefili karaborsa! Kubur faresi hayat, meselesiz, gerçeksiz; Heykel destek üstünde, benim ruhum desteksiz. Siyaset kavas, ilim köle, sanat ihtilaç; Serbest, verem ve sıtma; mahpus, gümrükte ilaç. Bülbüllere emir var: Lisan öğren vakvaktan; Bahset tarih, balığın tırmandığı kavaktan! Bak, arslan hakikate, ispinoz kafesinde; Tartılan vatana bak, dalkavuk kafesinde! Mezarda kan terliyor babamın iskeleti? Ne yaptık, ne yaptılar mukaddes emaneti? Ah, küçük hokkabazlık, sefil aynalı dolap; Bir şapka, bir eldiven, bir maymun ve inkılap. Necip Fazıl Kısakürek

Apartman Sır vermeye alışkan Pencereler aydınlık. Duvara şüphe çakan Gölgelerde şaşkınlık. Üst üste insan türü, Bu ne hayat, götürü! Yakınlıktan ötürü Kaçıp gitmiş yakınlık... 1973 Necip Fazıl Kısakürek Aralık Kapı Bu dünya bir kuyu, havasız çömlek; Daralıyorum! Kelime, manayı boğan bir gömlek! Paralıyorum! Allah ismi varken lugat ne demek! Karalıyorum! Kapımı, buyursun diye o Melek; Aralıyorum! 1982 Necip Fazıl Kısakürek Che

Anayasa Perde düşse ve her şey olduğu yerde donsa; Görünse yıldız yıldız, fezada Anayasa... 1978 Necip Fazıl Kısakürek Anneciğim Ak saçlı başını alıp eline, Kara hülyalara dal anneciğim! O titrek kalbini bahtın yeline, Bir ince tüy gibi sal anneciğim! Sanma bir gün geçer bu karanlıklar, Gecenin ardında yine gece var; Çocuklar hıçkırır, anneler ağlar, Yaşlı gözlerinle kal anneciğim! Gözlerinde aksi bir derin hiçin, Kanadın yayılmış çırpınmak için; Bu kış yolculuk var, diyorsa için, Beni de beraber al anneciğim!.. 1926 Necip Fazıl Kısakürek Anneme Anne girdin düşüme! Yorganın olsun duam, Mezarında üşüme! Anlamam anlatamam; Düşen düştü peşime, Artık vadeler tamam... 1982 Necip Fazıl Kısakürek Che

Bu Yağmur / Necip Fazıl Kısakürek Bu yağmur... Bu yağmur... Bu kıldan ince, Öpüşten yumuşak yağan bu yağmur. Bu yağmur... Bu yağmur... Bir gün dinince Aynalar yüzümü tanımaz olur. Bu yağmur kanımı boğan bir iplik, Kanımda acısız yatan bir bıçak, Bu yağmur, yerde taş ve bende kemik, Dayandıkça çisil çisil yağacak. Bu yağmur... Bu yağmur... Cennetten üstün: Karanlık, kovulmaz düşüncelerden. Cinlerin beynimde yaptığı düğün Sulardan seslerden ve gecelerden. Che

Zindandan Mehmed'e Mektup / Necip Fazıl Kısakürek Zindan iki hece. Mehmed'im lafta! Baba katiliyle baban bir safta! Bir de geri adam, boynunda yafta... Halimi düşünüp yanma Mehmed'im! Kavuşmak mı?.. Belki... Daha ölmedim! Avlu... Bir uzun yol... Tuğla döşeli, Kırmızı tuğlalar altı köşeli. Bu yol da tutuktur hapse düşeli... Git ve gel... Yüz adım... Bin yıllık konak Ne ayak dayanır buna, ne tırnak! Bir alem ki, gökler boru içinde. Akıl almazların zoru içinde Üstüste sorular soru içinde. Düşün mü, konuş mu, sus mu, unut mu? Buradan insan mı çıkar, tabut mu? Bir idamlık Ali vardı, asıldı Kaydını düştüler, mühür basıldı. Geçti gitti, birkaç günlük fasıldı Ondan kalan, boynu bükük ve sefil; Bahçeye diktiği üç beş karanfil... Müdür bey dert dinler, bugün "maruzat"! Çatık kaş... Hükümet dedikleri zat... Beni Allah tutmuş kim eder azat? Anlamaz; yazısız, pulsuz dilekçem... Anlamaz! ruhuma geçti bilekçem! Saat beş dedi mi, bir yırtıcı zil Sayım var, maltada hizaya dizil! Tek yekün içinde yazıl ve çizil! İnsanlar zindanda birer kemmiyet; Urbalarla kemik, mintanlarla et. Somurtuş ki bıçak, nara ki tokat; Zift dolu gözlerde karanlık kat kat... Yalnız seccademin yönünde şefkat Beni kimsecikler okşamaz madem Öp beni alnımdan, sen seccadem! Çaycı getir ilaç kokulu çaydan! Dakika düşelim, senelik paydan! Zindanda dakika farksız aydan Karıştır çayını zaman erisin Köpük köpük, duman duman erisin! Peykeler, duvara mıhlı peykeler Duvarda, başlardan yağlı lekeler Gömülmüş duvara, baş baş gölgeler... Duvar, katil duvar yolumu biçtin Kanla dolu sünger... Beynimi içtin Sükut... Kıvrım kıvrım uzaklık uzar Tek nokta seçemez dünyada nazar Yerinde mi acep, ölü ve mezar? Yeryüzü boşaldı habersiz miyiz? Güneşe göç var da, kalan biz miyiz? Ses demir, su demir ve ekmek demir... İstersen demirde muhali kemir. Ne gelir ki elden, kader bu, emir... Garip pencerecik, küçük daracık; Dünyaya kapalı, Allah'a açık Dua, dua eller karıncalanmış; Yıldızlar avuçta, gök parçalanmış Gözyaşı bir tarla, hep yoncalanmış Bir soluk, bir tütsü, bir uçan buğu İplik ki incecik, örer boşluğu Ana rahmi zahir, şu bizim koğuş Karanlığında nur, yeniden doğuş... Sesler duymaktayım; Davran ve boğuş! Sen bir devsin, yükü ağırdır devin! Kalk ayağa, dimdik doğrul ve sevin! Mehmed'im, sevinin, başlar yüksekte! Ölsek de sevinin, eve dönsek de! Sanma bu tekerlek kalır tümsekte! Yarın elbet bizim, elbet bizimdir! Gün doğmuş, gün batmış, ebed bizimdir Che

Başıboş Vatanımda sular akar, başıboş; Herkes, birbirini kakar, başıboş. Bozkırlardan topal bir tren geçer; Çocuk, merkep, öküz bakar, başıboş. Yanmaz da yürekler, güneşe atsan; Bir kibrit, bir orman yakar, başıboş. Tarih, kutuplara kaçmış bir fener, Buz denizlerinde çakar başıboş. Yirmi dokuz harfte sözde aydınlar, Yafta yazar, isim takar, başıboş. Allah'ım sen acı bu saf millete! Akşam yatar, sabah kalkar, başıboş... 1964 Necip Fazıl Kısakürek Che

Bendedir / Necip Fazıl Kısakürek Ne azap, ne sitem bu yalnızlıktan, Kime ne, aşılmaz duvar bendedir, Süslenmiş gemiler geçse açıktan, Sanırım gittiği diyar bendedir. Yaram var, havanlar dövemez merhem; Yüküm var, bulamaz pazarlar dirhem. Ne çıkar, bir yola düşmemiş gölgem; Yollar ki, Allah'a çıkar, bendedir.

Şah-ı Nakşıbend Yüce Şah-ı Nakşıbend, Nakkaş ve Nakış onda Bütün içi dışıyle ölüme bakış onda. 1975 Necip Fazıl Kısakürek Şarkı Her ağızda, her telde fanilik dırıltısı Sonunda tek bir şarkı, tabutun gıcırtısı... 1980 Necip Fazıl Kısakürek Şarkımız Kırılır da bir gün bütün dişliler, Döner şanlı şanlı çarkımız bizim. Gökten bir el yaşlı gözleri siler, Şenlenir evimiz, barkımız bizim. Yokuşlar kaybolur, çıkarız düze, Kavuşuruz sonu gelmez gündüze, Sapan taşlarının yanında füze, Başka alemlerle farkımız bizim. Kurtulur dil, tarih, ahlak ve iman; Görürler, nasılmış, neymiş kahraman! Yer ve gök su vermem dediği zaman, Her tarlayı sular arkımız bizim. Gideriz, nur yolu izde gideriz, Taş bağırda, sular dizde, gideriz, Bir gün akşam olur, biz de gideriz, Kalır dudaklarda şarkımız bizim... 1964 Necip Fazıl Kısakürek Şöhret Bir baltada indirdin, Ağacından dalımı, Bana zehir yedirdin, Elaleme balımı. İstemem, ne dil, ne mal, Bana ne verdinse al! Sazını kafana çal, Ver bana kavalımı!.. 1931 Necip Fazıl Kısakürek Şükür Kıyamete kadar yıkılmaz çatı; Kabir! Ha doksanbir olmuş evlerin katı, Ha bir! Karanlık, deştikçe dipsiz karanlık... Düşün! Olanca gerçeği işte, bir anlık Düş'ün! Tükür bu hayatın irin yüzüne! Tükür! Gam yeme, çıkmak var yolun düzüne; Şükür! 1972 Necip Fazıl Kısakürek Che

Yokluk / Necip Fazıl Kısakürek Yokluk, o donduran buz, o söndüren karanlık; Büsbütün bilgisizlik ve tam bir unutkanlık... Geçer Akça / Necip Fazıl Kısakürek Hasis sarraf, kendine bir başka kese diktir! Mezarda geçer akça neyse, onu biriktir! Nasıl / Necip Fazıl Kısakürek Başım çığlıklı çoçuk, onu nasıl avutsam? Ne yapsam da ölümü bir saatcik unutsam?.. Hasret / Necip Fazıl Kısakürek Ölecek miyim, tam da söyleyecek çağımda Söylenmedik cümlenin hasreti dudağımda... Zafer Arabası / Necip Fazıl Kısakürek Sultan olmak dilersen, tacı, sorgucu unut! Zafer araban senin, gıcırtılı bir tabut! Che

Mevsim Dönerken / Necip Fazıl Kısakürek Ufukta pas tuttu birdenbire yaz; Gün çabucak geçti, akşam tez oldu. Toz kaldırdı karşı yollardan poyraz, Kopan yol uçları eklenmez oldu. Akşam; sanki boşluk içime dolar; Dağların cilası gittikçe solar, Rüzgarda bir kadın saçı yolar. Artık bu yollarda beklenmez oldu... Che

Kara Tahta / Necip Fazıl Kısakürek Dünyayı yererken de yine onunla ilgim; Nefse el süremiyor kara tahtada silgim.. Hep O / Necip Fazıl Kısakürek Hep nefs çıkar karşıma, ölüp ölüp dirilsem; İnsandan kaçmak kolay; kendimden kaçabilsem... Sofra / Necip Fazıl Kısakürek Doymayan nefs, gözünü kara toprak doyursun! Soframıza açlığı besleyenler buyursun! Che

Geçilmez Bu kapıdan kol ve kanat kırılmadan geçilmez; Eşten, dosttan, sevgiliden ayrılmadan geçilmez. İçeride bir has oda, yeri samur döşeli; Bu odadan gelsin diye çağrılmadan geçilmez. Eti zehir, yağı zehir, balı zehir dünyada, Bütün fani lezzetlere darılmadan geçilmez. Varlık niçin, yokluk nasıl, yaşamak ne topyekün? Aklı yele salıverip çıldırmadan geçilmez. Kayalık boğazlarda yön arayan bir gemi; Usta kaptan kılavuza varılmadan geçilmez. Ne okudun, ne öğrendin, ne bildinse berhava; Yer çökmeden, gök iki şak yarılmadan geçilmez. Geçitlerin, kilitlerin yalnız O'nda şifresi; İşte, işte o eteğe sarılmadan geçilmez! Necip Fazıl Kısakürek Mesaj Ölebilirim genç yaşımda, En güzel şiirlerimi söylemeden götürebilirim. Şimdi kavak yelleri esiyorken başımda, Sevgilim, Seni bir akşam üstü düşündürebilirim Necip Fazıl Kısakürek seyran

Ebedi Taze Bir yer var ki, orada sayı üstü endaze; Ne solmak, ne yıpranmak, her şey ebedi taze... 1973 Necip Fazıl Kısakürek Eksik Göz attığım her şeyde işte o şeydir eksik; Mekan kopuk kopuktur, zaman da kesik kesik... 1978 Necip Fazıl Kısakürek Emanet Olsun Ey genç adam, bu düstur sana emanet olsun: Ötelerden habersiz nizama lanet olsun!.. 1975 Necip Fazıl Kısakürek Erken Gel! Ey genç adam, yolumu adım adım bilirsin! Erken gel, beni evde bulamayabilirsin! 1975 Necip Fazıl Kısakürek Eski Rafta Oyuncak kırılır, haydi, ya insan, Nasıl parçalanır, nasıl bölünür? Söylerler, mezara kulak dayasan; Bir daha ölmemek için ölünür. Çekilmez akılda bu kadar sancı; Akıl bir küçük diş, at, kurtulursun! Ölmemenin olsa gerek ilacı; Eski rafta ara, belki bulursun!.. 1972 Necip Fazıl Kısakürek Che

Nefs Geceler toprağa benimle inmiş. Kasırga benimle kopmuş denizde. Sanırım vebalı elim gezinmiş, Çürüyen ağaçta, hasta benizde. Cinnet, şüphe, korku benim eserim; Sıcak kalbinizde gizlidir yerim, Bir kurdum ki, sizi hep diş diş yerim Ve gezerim her gün elbisenizde... 1928 Necip Fazıl Kısakürek Nefs Muhasebesi Bıçaklarım su oldu, boyuna bilenmekten; Bitti benlik madenim her an törpülenmekten. 1939 Necip Fazıl Kısakürek Nimet Dünyada her nimeti bıraksam ne çıkar ki? Orda o varken, burda bırakılmaz ne var ki? 1978 Necip Fazıl Kısakürek Ninni Melekler dolanır bu kuytu yerde, Ey gün kadar güzel çocuğum, uyu! Bir gün hasretiyle için titrer de, Anarsın, bu derin, tatlı uykuyu. Uyu da gündüzler su gibi dinsin, Menekşe gözüne kirpikler insin; Yarın, şafak vakti, içine sinsin, Güneşle uyanan kuşların huyu. Uyu yavrum, akşam seni üzüyor, Artık gözlerini uyku süzüyor, Uykunun gölünde başın yüzüyor, Dalgalandırmadan o durgun suyu... 1925 Necip Fazıl Kısakürek Nizam Bir nizam ki, eskimez, yıpranmaz, sendelemez, Mekan onu aşamaz, zaman onu delemez. 1974 Necip Fazıl Kısakürek Nur Sen ol dersin ve olur! Pırıltı dolu billur, Çığlık içinde fağfur. Bir renk bize öteden Ve bir ses, o besteden Nur bize, Allah'ım nur! Büyük divan ve huzur... Bekliyor mezarı Sur. Sonsuzluk, ölümsüzlük Bitmez, tükenmez düzlük; Nur bize, Allah'ım nur! Güneşi tuttu çamur; Elmas mahçup, zift mağrur. Yakın kandili, yakın; Ne donanma, ne yangın; Nur bize, Allah'ım nur! Sen ol dersin ve olur! 1947 Necip Fazıl Kısakürek Che

Kavanoz / Necip Fazıl Kısakürek Bir cümbüştür kopsa da, gece, yakamozlarda; Münzevi balıklarız ayrı kavanozlarda... Mansur / Necip Fazıl Kısakürek Mercan mercan, uçuk dudağında kan, İnci inci, soluk şakağında ter. Ne baş yedi, ne kan içti bu meydan Bu meydan aşıktan canını ister. Tatlıydı akrebin sana kıskacı, Acıya acıda buldun ilacı; Diyordun, geldikçe üstüste acı: Bir azap isterim bundan da beter. Sana taş attılar, sen gülümsedin, Dervişin bir çiçek attı, inledin, Bağrımı delmeye taş yetmez, dedin, Halden anlayanın bir gülü yeter.. Che

Köroğlu / Necip Fazıl Kısakürek Sırmalı cepkeni attı koluna, Tek elle dizgini gerdi Köroğlu. Tozlarla atılıp dağın yoluna, Yeşil muradına erdi Köroğlu. Dağlar, omuz omza yaslanan dağlar, Sular kararınca paslanan dağlar, Azatlık ufkunda rastlanan dağlar; Bu dağlara gönül verdi Köroğlu. Dağların ardında kalınca çile, Köroğlu yeniden gelmişti dile; Ak saçlı anadan geçilse bile, Dağlardan geçilmez derdi Köroğlu... Che

Ukde Biriktir; delik kese! Yetiştir; toprak köse! Hep kesiklik, eksiklik, Hadisede hadise. Nasıl alsın deryayı; Kafa bir küçük kase... Akla yoktur çıkar yol; Ne hesap ne hendese! Gel de suda aksi tut! Gölgeyi tık kafese! Şu zaman dediğinden Bir tek anmış son hisse. Istırap ki, gövdesi, Boşluğa sığmaz cüsse. Rahatlık senin deden; Benim annem vesvese. Bu ukdenin dilinden, Kalmadı anlar kimse. Mezarda sır, mezarda; O bilir bilse bilse. Kurtuluş mu muradın, Yol mu aradın kese? Ateşe gir, gölgelen! Kaynar suda gülümse! 1972 Necip Fazıl Kısakürek Uykusuz Baş Soğu ey terli kemik, soğu ey yanık tuğla! Fabrikam, mühendisin kaçtı, ya dur, ya patla! 1939 Necip Fazıl Kısakürek Üç Atlı Karşı yoldan üç atlı, Bir kuş gibi kanatlı, Geliyor köye doğru. Cebkeni kola atmış, Sağ elini uzatmış, Üçü de göğe doğru. Bir bulut olmuş rüzgar, Heyecandan başaklar, Tutmuş nefeslerini. Sıra dağlar inliyor, Kalbi diye dinliyor, Çelik nal seslerini. Sürün atlılar, sürün! Beni alıp götürün, Bu yerde pek yalnızım. Demeyiniz bu da kim? Öyle diyor ki, içim, Candan aşinanızım... 1926 Necip Fazıl Kısakürek Che

Levha / Necip Fazıl Kısakürek Mezarlarda susarken dilsizler, dudaksızlar, Üstlerinde ot biter, kuş öter, arı vızlar... Uçanlar / Necip Fazıl Kısakürek Uçanlar, iç fezada mesafeyi yenesi; Sayıları yakacak kadar ışık senesi... Oyuncak / Necip Fazıl Kısakürek Ben bir atım, iradem, elinde binicimin; Bir çocuk oyuncağı, ucunda bir sicimin... Che

Bir Yudum İnsan... Denizin ve güneşin battığı yerde, Bilin ki yeni umutlar da yeşerir, Gündüzün bittiği, karanlığın bastığı yerde, Bekler durur gece bitmez. Her haliyle bitecek o gece, Yerini bırakacak, güne gündüze, Ağaçlar yemyeşil rengi besbell, Yaşıyorum hala bu yeni günle. Denizin ve güneşin birleştiği yerde, Umutlar tükendi ve umutlar bitti, Gündüz bitse de, karanlık gelse de Umrunda değil artık bir yudum insanın.. Necip Fazıl Kısakürek Bizim Şarkımız Kırılır da bir gün tüm dişliler Döner şanlı şanlı çarkımız bizim Gökten bir el yaşlı gözleri siler Şenlenir evimiz barkımız bizim Yokuşlar kaybolur çıkarız düze Kavuşuruz sonu gelmez gündüze Sapan taşların yanında füze Başka alemlerle farkımız bizim Kurtulur dil tarih ahlak ve iman Görürler nasılmış neymiş kahraman Yer ve gök su vermem dediği zaman Her tarlayı sular arkımız bizim Gideriz nur yolu izde gideriz Taş bağırda sular dizde gideriz Bir gün akşam olur bizde gideriz Kalır dudaklarda ŞARKIMIZ bizim...

Geliyorum Geliyorum! Tülbent içinde çenem; Eski kütükte senem; Geliyorum! Meliyorum! Dağlar hasret duvarı... Dağıttılar davarı, Meliyorum! Deliyorum! Zaman kesik ve çabuk; Her kelime bir kabuk, Deliyorum! Eliyorum! Akıl sormaya mecbur; Gökleri kalbur kalbur Eliyorum! Çeliyorum! Ey nefs keyfince dayat! Bir çelmelik bu hayat! Çeliyorum! 1982 Necip Fazıl Kısakürek Gitti Gitti, su yollarını kıvrım kıvrım bilenler, Bir ot yığını kaldı; kökünden kesilenler... 1976 Necip Fazıl Kısakürek Gizli Azdırma, rahat bırak, içimdeki deliyi; Bana sorma, benim de bilmediğim gizliyi!.. 1939 Necip Fazıl Kısakürek Gözler Bir şey kalmaz, yalınız, Kalır maziden gözler. Ölür de her yanımız, Sağ kalır, neden gözler? Birer yıldız olur da, Kırpışırlar havada, Kupkuru bir kafada, Apaçık giden gözler... 1928 Necip Fazıl Kısakürek Güle Güle Bu gömlek dikiş tutmaz hep söküle söküle; Bütüne gel deseler ve gitsek güle güle... 1978 Necip Fazıl Kısakürek Günah Sanırım, insanların her suçunda ben varım; Günah uzun bir kervan, ta ucunda ben varım! 1976 Necip Fazıl Kısakürek Che

Yar O Ki... / Necip Fazıl Kısakürek Falan, dağın ardında; Seslen, seslen, işitmez Filan toprak altında; Göz yaşları diriltmez Neye vardın, vardın da? Ufuk varmakla bitmez. Bir şey göster kadında, Tılsımını eskitmez Yar o ki, hep yadında; Eskimez ve eskitmez. Muradı muradında, Seni bırakıp gitmez Yattığım Kaya / Necip Fazıl Kısakürek Bu akşam o kadar durgun ki sular Gömül benim gibi kedere diyor. İçimde maziden kalma duygular Ağla geri gelmez günlere diyor. Ey gönül, gidenden ümidini kes! Kaçan bir hayale benziyor herkes, Sanki kulağıma gaipten bir ses Buluşmalar kaldı mahşere diyor. Enginden engine koşarken rüzgar, Bende bir yolculuk heyecanı var... Yattığım kayaya çarpan dalgalar Çıkıver bir sonsuz sefere diyor. Che

Gençliğe Hitabe Bir gençlik, bir gençlik, bir gençlik... 'Zaman bendedir ve mekan bana emanettir! ' şuurunda bir gençlik... Devlet ve milletinin 7 asırlık hayatında dört devre... Birincisi iki buçuk asır... Aşk, vecd, fetih ve hakimiyet... İkincisi üç asır... Kaba softa ve ham yobaz elinde sefalet ve hezimet.. Üçüncüsü bir asır... Allahın, Kur'an'ında 'belhümadal - hayvandan aşağı' dediği cücetaklitçilere ve batı dünyasına esaret... Ya dördüncüsü? ... Son yarım asır! .. İşgal ordularının bile yapamayacağı bir cinayetle, madde planında kurtarıldıktan sonra ruh planında ebedi helake mahkumiyet... İşte tarihinde böyle dört devre bulunduğunu gören... Bunları, yükseltici aşk, sürün dürücü satıhçılık, çürütücü taklitçilik ve öldürücü küfür diye yaftalayan ve şimdi, evet şimdi... Beşinci devrenin kapısı önünde nur infilakı yeni bir şafak fışkırışını gözle yen bir gençlik... Gökleri çökertecek ve son moda kurbağa diliyle bütün 'dikey'leri 'ya tay' hale getirecek bir çığlık kopararak 'mukaddes emaneti ne yaptınız? ' diye meydan yerine çıkacağı günü kollayan bir gençlik... Dininin, dilinin beyninin, ilminin, ırzının, evinin, kininin, kalbinin davacısı bir gençlik... Halka değil, Hakka inanan, meclisinin duvarında 'Hakimiyet Hakkındır' düsturuna hasret çeken, gerçek adaleti bu inanışta bulan ve halis hürriyeti Hakka kölelikte bilen bir gençlik... Emekçiye 'Benim sana acıdığım ve seni koruduğum kadar sen kendine acıyamaz, kendini koruyamazsın.! Ama sen de, zulüm gördüğün iddiasıyla, kendi kendine hakkı ezmekte ve en zalim patronlardan daha zalim istismar cılara yakanı kaptırmakta başı boş bırakılamazsın! ' diyecek... Kapitaliste ise 'Allah buyruğunu ve Resul emrini kalbinin ve kasanın kapısına kazıma dıkça serbest nefes bile alamazsın! ' ihtarını edecek... Kökü ezelde ve dalı ebedde bir sistemin, aşkına, vecdine, diyalektiğine, estetiğine, irfanına, idrakine sahip bir gençlik... Bir buçuk asırdır türlü buhranlar içinde yanıp kavrulan ve bunca keşfine rağmen başını yarasalar gibi taştan taşa çalarak kurtuluşunu arayan batı adamının bulamadığı, Türk'ün de yine bir buçuk asırdır işte bu hasta batı adamında bulduğunu sandığı şeyi, o mübarek oluş sırrını, her sistem ve mez hebe ortada ne kadar illet varsa devasının ve ne kadar cennet hayali varsa hakikatinin, İslamda olduğunu gösterecek ve bu tavırla yurduna, İslam ale mine ve bütüıı insanlığa model teşkil edecek bir gençlik... 'Kim var? ' diye seslenilince, sağına ve soluna bakmadan fert fert 'ben varım! ' cevabını verici, her ferdi 'benim olmadığım yerde kimse yoktur! ' fikrini besleyici bir dava ahlakına kaynak bir gençlik... Can taşıma liyakatini, canların canı uğrunda can vermeyi cana minnet sayacak kadar gözü kara ve o nispette usule, stratejiye uygun bir gençlik... Büyük bir tasavvuf adamının benzetişiyle zifiri karanlıkta, ak sütün için deki ak kılı farkedecek kadar gözü keskin; ve gerçek kahramanlık made niyle sahtesini ayırdetmekte kuyumcu ustası bir gençlik... Bugün komik üniversitesi, hokkabaz profesörü, yalancı ders kitabı, dema gog politikacısı, çıkartma kağıdı şehri, muzahrafat kanalı sokağı, takma diş fabrikası, fuhuş albümü gazetesi, mümin zindanı mabedi, temeli yıkık ailesi, hasılı kendisini yetiştirecek bütün cemiyet müesseselerinden aldığı zehirli tesiri üzerinden atabilecek, kendi öz talim ve terbiyesine memur vasıtalara kadar nefsini koruyabilecek, destanlık bir meydan savaşı içinde ve bu sava şı mutlaka kazanmakla vazifeli bir gençlik... Annesi, babası, ninesi ve dedesi de içinde olsa, gelmiş ve geçmiş bütün eski mümin nesillerden hiçbirini beğenmeyecek, onlara 'siz güneşi cepleri nizde kaybetmiş marka müslümanlarısınız! Gerçek müslüman olsaydınız bu hallerden hiçbiri başımıza gelmezdi! ' diyecek ve gerçek müslümanlığın 'na sıl' ını ve 'ne idüğü' nü her haliyle gösterecek bir gençlik... Tek cümleyle, Allahın, kainatı yüzü suyu, hürmetine yarattığı Sevgilisinin fezayı bütün yıldızlariyle manto gibi saran mukaddes eteğine tutunacak, ve O'ndan başka hiçbir tutamak, dayanak, sığınak tanımayacak ve O'nun düş manlarını ancak kubur farelerine layık bir muameleye tabi tutacak bir genç lik... İşte bu gençliği, bu gençliğin ilk filizlerini karşımda görüyorum. Şekillenmesi, billurlaşması için 30 küsur yıldır, devrimbazlık kodamanların viski çektiği kamış borularla kalemime ciğerimden kan çekerek yırtındığım, paralandığım ve zindanlarda süründüğüm bu gençlik karşısında, uykusuz, su suz, ekmeksiz, başımı secdeye mıhlayıp bir ömür Allaha hamd etme makamın dayım. Genç adam! Bundan böyle senden beklediğim şudur: Tabutumu öz el lerinle musalla taşına koyarken, Anadolu kıtası büyüklüğündeki dava taşını da gediğine koymayı unutma ve bunu tek vasiyetim bil! Allahın selamı üzerine oIsun... Surda bir gedik açtık; mukaddes mi mukaddes! Ey kahbe rüzgar, artık ne yandan esersen es! .. Necip Fazıl Kısakürek

Zaman Nedir zaman, nedir? Bir su mu, bir kuş mu? Nedir zaman, nedir? İniş mi, yokuş mu? Bir sese benziyor; Arkanız hep zifir! Bir sese benziyor; Önünüz tüm kabir! Belki de bir hırsız; İzi, lekesi var. Belki de bir hırsız; O yok, gölgesi var. Annesi azabın, Sonsuzluk, şarkısı. Annesi azabın, Cinnetin tıpkısı. İçimde bir nokta; Dönüyor aleve. İçimde bir nokta; Beynimde bir güve. Akrep ve yelkovan, Varlığın nabzında. Akrep ve yelkovan, Yokluğun ağzında. Zamanın çarkları, Sizi yürütüyor! Zamanın çarkları, Beni öğütüyor. Zaman her yerde ve Her şeyin içinde. Zaman her yerde ve Acem'de ve Çin'de. Kime kaçsam ondan; Ha yakın, ha ırak? Kime kaçsam ondan; Ya sema, ya toprak... 1936 Necip Fazıl Kısakürek Che

Rüya Uzun bir uykudan kalkıp bir sabah, Baktım ki, yepyeni odamda eşya. Çocukluk evim bu değildi.. Eyvah! Gördüğüm, değildi bildiğim dünya! Ellerim bir kanat gibi titrekti, Tutmasam, gözümden yaş inecekti; Bir şey beni dürtüp aynaya çekti, Ondaydı gecenin esrarı güya. Sordum etrafıma, ne oldu, ne var? Nedir suratımda bu çukur yollar? Sanki yaşamaya güvenim kadar Büyük bir şey çaldı benden o rüya... 1926 Necip Fazıl Kısakürek Che

Cansız At Bilmem, kaçı kaç geçe, Bilmem, kaça kaç kala, Ya erkence, ya geçce, Sıram gelir hoppala! Altımda gacır gucur, Kişner durur cansız at... İşte servili çukur; Ve ölümsüz hakikat! 1944 Necip Fazıl Kısakürek Cehennem Ateş benim yıkayan, yuyan, emziren annem! Bir arınma kurnası olsa gerek cehennem... 1983 Necip Fazıl Kısakürek Cinler Ne derlerse desinler, Yakın dostlarım cinler... Havanın ve alevin Kemiksiz çocukları; Yüzbir odalı evin Haşmetli konukları, Rüzgardan topukları, Yakın doslarım cinler... Kum gibi kalabalık, Bin şekil ve bin kılık; Suda bir gümüş balık, Postacı güvercinler, Zümrüt yüklü hecinler, Yakın dostlarım cinler... 1939 Necip Fazıl Kısakürek Che

Düşmanıma / Necip Fazıl Kısakürek Ey düşmanım, sen benim ifadem ve hızımsın; Gündüz geceye muhtaç, bana da sen lazımsın!.. Düzen / Necip Fazıl Kısakürek Doğan güneşler her gün aynı da her gün yeni; Ezelden ebede dek, işte İslam düzeni!.. Ecel / Necip Fazıl Kısakürek Yetişir boğuştuğum gece gündüz ecelle; Allah Rahim ve Rahman, Allah Azze ve Celle... En Yakın / Necip Fazıl Kısakürek Bütün insanlığı dövsen havanda, Zerre zerre herkes yine yalınız. Boşlukta yol alan uçsuz kervanda, Her şey tek başına, dağ, taş ve yıldız. Herkes bir vücutsuz hayal peşinde; Eşini kaybetmiş herkes eşinde. İçinizde yiv yiv derinleşir de, Çıksın karşınıza en yakınınız| Eser / Necip Fazıl Kısakürek Gecekondu yapısı, bir üfürüklük eser... Elbet beklenen rüzgar bir gün Kıbleden eser!..

Rüzgar / Necip Fazıl Kısakürek İçerimde koca bir dağ gizlidir, Rüzgar döne döne çıkar mı bilmem. Yarim ince uzun, saz benizlidir, Başımı göğsünde sıkar mı bilmem. Hey... Ne kimsesizdir bu uzun yollar, Gözlerim yollarda birini kollar, Bana kim göklerden bir haber yollar, Gökler susa susa bıkar mı bilmem. İçlensem, içlensem bir hayal kursam, Göklere yaslanıp çığlık savursam, İçimdeki dağı dağlara vursam, Bu vuruş gönlümü yıkar mı bilmem. Önceki

Dalgalar / Necip Fazıl Kısakürek Sarmış deniz kızları gibi dalgalar bizi, Uzun saçları gümüş, şeffaf tenleri fosfor. Yumuşak başlarıyla sarsarak teknemizi, Yolcu, gittiğin sahil nerde diye bağırıyor. Ne bir kıyıdan eser, ne bir ışıktan eser, Sulardan daha derin, yolun karanlıkları. Dalgalar, yürüyünüz, arayalım beraber, Başımızı dövecek yalçın kayalıkları!.. Che

Ne Arıyorum? / Necip Fazıl Kısakürek An oluyor bir garip duyguya varıyorum, Ben bu sefil dünyada acep ne arıyorum?.. O / Necip Fazıl Kısakürek O, Allah'ın emriyle Kainat Efendisi; Varlığın Tacı, varlık nurunun ta kendisi... O An / Necip Fazıl Kısakürek Taş merdivenler gibi, aşınmış ayaklardan, Secde yerine çarpa çarpa alınım aşınsa Göklerin kamçısıyle yediğim dayaklardan, Erisem de, tabutum boşmuş gibi taşınsa Bir garip insan olsam, benzemez hiç kimseye; Tek hece bilmez, tek renk görmez, tek ses işitmez. Karanlığı, yoğursam nura döndüresiye. Tırmansam o ana ki, yek paredir ve bitmez. Che

Hokkabaz / Necip Fazıl Kısakürek Marifetli hokkabaz, başını kaldır da bak! Gökte bir oynayan var, yıldızlarla kaydırak... Mimari / Necip Fazıl Kısakürek Fikret nasıl kurulmuş, içiçe bu iklimler? Nasıl kaynaştırılmış, sesler, renkler, hacimler? Merdiven / Necip Fazıl Kısakürek Diyorlar bana: Kalsın şiir de sözde yerde! Sen araştır, göklere çıkan merdiven nerde? Che

Bahçedeki İhtiyar / Necip Fazıl Kısakürek Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış Nurlu ihtiyarın yanaklarında. Yapraktan saçını yerlere yaymış, Sonbahar ağlıyor ayaklarında. Süzüyor ufukta bir kızıl yeri, İçi karanlıkla dolu gözleri; Alnında akşamın ince kederi, Sessizliğin sırrı, dudaklarında. Yanan bir kağıtta küçük bir satır Yazı gibi akşam onu karatır; Artık o, silinen bir hatıradır, Bu ıssız bahçenin uzaklarında... Che

Rahmet / Necip Fazıl Kısakürek Yaradan, rahmetini kahrından üstün saydı; Ne olurdu halimiz, gözyaşı olmasaydı? Anlamak / Necip Fazıl Kısakürek Anlamak yok çoçuğum, anlar gibi olmak var; Akıl için son tavır, saçlarını yolmak var... Mürşid / Necip Fazıl Kısakürek Bana, yakan gözlerle, bir kerecik baktınız; Ruhuma, büyük temel çivisi çaktınız! Che

Gaye Perdenin ardı perde, perdenin ardı perde, Her siper aşıldıkça gaye öbür siperde... 1974 Necip Fazıl Kısakürek Gece Yarısı Her gece periler uyur odamda, Derinlerden gelir uzun nefesler, Yanan mum bir rüya seyreder camda, Bir ağır hastanın nabzıdır sesler. Gittikçe alçalır, yükselir tavan, Duvarda küçülür, büyür parmaklar, Elbisem çivide canlanır o an, İçinde bir başka vücudu saklar. Her perdeden çıkar sivri sinekler, Sanki bir tel gevşer, bir tel burulur. Sokakta uyanık kalan köpekler, Yıldızlara bakıp durmadan ulur. Birdenbire bir şey çıtırdar, derken, Merdivenden gelir bir ayak sesi, Basamaklar birer birer esnerken, Kilitli kapının düşer perdesi. Gözler parlayınca karanlıklarda, Kemikten parmaklar terimi siler, Yanyana oturmuş, bekler dışarda, Sarışın kediler, siyah kediler... 1925 Necip Fazıl Kısakürek Geceye Şiir II İnsanlar içinde en yalnız insan; Düşün, taş duvara başın gömülü! Ve kapan sükuta, granitten, taştan, Mazgallı bir kale gibi örülü. Gözünü tavandan ayırma ki, sen, Üşürsün, gölgeni yerde görürsen. Dikilir karşına, mumu söndürsen, Ölüler içinde en yalnız ölü... 1930 Necip Fazıl Kısakürek Geceye Şiir III Sesimi alıp da kaybetse rüzgar, Versem gözlerimi bir sonsuz renge! İçimde bir mahşer uğultusu var; Ruhumdur çağıran, tenimi cenge. Gözlerim bir kuyu, dilim kördüğüm, Bir görünmez alem olsa gördüğüm; Mermer bir kabuğa girip, ördüğüm, Kapansam içimden gelen ahenge... 1930 Necip Fazıl Kısakürek Geçen Dakikalarım Kimbilir nerdeseniz, Geçen dakikalarım? Kimbilir nerdesiniz? Yıldızların korkarım, Düştüğü yerdesiniz; Geçen dakikalarım? Acaba tütsü yaksam, Görünür mü yüzünüz? Acaba tütsü yaksam? Siz benim yüzümsünüz Eğilip suya baksam, Görünür mü yüzünüz? Gitti bütün güzeller; Sararmış biri kaldı, Gitti bütün güzeller. Gün geldi saat çaldı, Aranızda verin yer; Sararmış biri kaldı!.. 1930 Necip Fazıl Kısakürek Geçer Hasret bir rüzgar, kapı kapı aralar geçer; Gördüğüm her güzel şey, beni yaralar geçer... 1976 Necip Fazıl Kısakürek Geçti Geçti Geçti, geçti mevsimler... Süpürüldü takvimler. Gidenlerden kalan şey; Duvarlarda resimler, Mezarlarda isimler... Geçti, geçti mevsimler... Hani eski iklimler? Has ekmekten dilimler. Hey gidi zamane hey! Tesellisiz ilimler, Adaletsiz taksimler... Hani eski iklimler? 1983 Necip Fazıl Kısakürek Che

Latif Eşya latifleştikçe göze görünmez olur; Solucan kanat taksa yerde sürünmez olur. 1983 Necip Fazıl Kısakürek Lodos Lodos rüzgarıdır bu, tımarhane kafesi; Günahkar ölülerin, kezzap yüklü nefesi... 1939 Necip Fazıl Kısakürek Mangal Bana tül gibi ince Bir hülya verir mangal. Küllerini deşince, Titrer, ürperir mangal. Şikayetsiz aşıklar Gibi içinden yanar, Fani günleri anar, Sabaha erir mangal... 1930 Necip Fazıl Kısakürek Mantık Dağı tanıyan, nasıl tanımaz uçurumu? Madem ki yükseliş var, iniş olmaz olur mu? 1972 Necip Fazıl Kısakürek Manzara Bütün manzara, ucuz bir dekor muşambası; Kurtuluş günü, çıkmaz ayın son çarşambası... 1947 Necip Fazıl Kısakürek Meçhul Sordular: Adresi ne?.. Çeşmeye karşı, dedim; "Çanakkale içinde aynalı çarşı" dedim. 1939 Necip Fazıl Kısakürek Medet Beni zaman bölüyor, beni doğruyor adet, Medet ey birin Bir 'i, ey birin Bir 'i medet!.. 1982 Necip Fazıl Kısakürek Mercek Kesildi mi yoksa ardı, arkası, Nur diyarından kol kol gelenlerin? Yetmez mi ampulün nura cakası, Başları dönmez mi gökdelenlerin? Hiç kalmadı soran; Ne var insanda? Ben duvarda ezik bir böcek miyim? Yoksa, pırıl pırıl, tek damla kanda, Kainatı süzen bir mercek miyim? 1978 Necip Fazıl Kısakürek Mesafe Bu ne hazin mesafe iki ten arasında; Bir hali dinleyenle dinleten arasında... 1982 Necip Fazıl Kısakürek Mukayese Çıbanımız çok derin, işletemez yakılar; Nerde bizim şarkımız, nerde öbür şarkılar? 1939 Necip Fazıl Kısakürek Murad Hangi dağa tırmansam, muradım ötesinde; Murad, bugün yerine her günün ertesinde... 1982 Necip Fazıl Kısakürek Che

HICAZ DUYEK SARKI gönlüm ne dertlidir ne de bahtiyar ne kendisine yar ne kimseye yar. bir rüyanın uğrunda ben diyar diyar gölgenin peşinde yürür giderim.. NECİP FAZIL KISAKÜREK NEHIR GIBI AKIYOR YUREGIMIN SAHILLERINE Tas merdivenler gibi, asinmiş ayaklardan, Secde yerine çarpa çarpa alinim aşınsa Göklerin kaimcisiyle yediğim dayaklardan, Erisem de, tabutum boşmuş gibi tasınsa.. Bir garip insan olsam, benzemez hiç kimseye, Tek hece bilmez, tek renk görmez, tek ses işitmez. Karanlığı, yoğursam nura döndüresiye. Tırmansam o ana ki, yek paredir ve bitmez.. NECİP FAZIL KISAKÜREK ICERIME KOCA BIR DAG içerimde koca bir dağ gizlidir rüzgar döne döne çıkarmı bilmem yarim ince uzun saz benizlidir başımı göğsünde sıkarmı bilmem. hey.. hey.. ne kimsesizdir uzun yollar gözlerim yollarda birini kollar bana kim bir haber yollar gökler susa susa bıkarmı bilmem.. içlensem içlensem bir hayal kursam göklere yaslanıp çığlık savursam içimdeki dağı dağlara vursam bu vuruş gönlümü yıkar mı bilmem.. NACİP FAZIL KISAKÜREK Che

Boş Dünya Gittiler... Bana dünyam Birdenbire boş geldi. Seçilmiş oldu eşyam. Odalarım loş geldi. Gözlerim müebbette, Günü gelir elbette... Gelir Melek nöbette, Safa geldi, hoş geldi. 1982 Necip Fazıl Kısakürek Boş Odalar Şu karşı evin boş odalarında, Duvarlara sinmiş bir hayalet var. Elinde mum, gece ortalarında, Bucak bucak gezer, birini arar. Camlar tutuşurken, eski kafesler, Beyaz duvarlara aksetmiş, durur. Dağınık sürüyü toplayan sesler, Kapıya sokulup tokmağı vurur. Sonra işitilir sert bir hıçkırık, Basar odaları belirsiz cinler. Karanlık avluda döner bir çıkrık; Sanırsın, kundakta bir çocuk inler. Akşam, dağılırken yerli yerine, Bu evin önünde ürperiyorlar. İçlerinden, kendi kendilerine: Şu karşı ev tekin değil, diyorlar. 1925 Necip Fazıl Kısakürek Boş Ufuklar Ne kervan kaldı, ne at, hepsi silinip gitti, 'İyi insanlar iyi atlara binip gitti.' 1973 Necip Fazıl Kısakürek . push ; Che

AYRILIK VAKTI Akşamı getiren sesleri dinle Dinle de gönlümü alıver gitsin Saçlarımdan tutup kor gözlerinle Yaşlı gözlerime dalıver gitsin. Güneşle köye in, beni bırak da Küçüle, küçüle kaybol ırakta Şu yolu dönerken arkana bak da Köşede bir lahza kalıver gitsin. Ümidim yılların seline düştü Saçının en titrek teline düştü Kuru yaprak gibi eline düştü İstersen rüzgara salıver gitsin.. NACİP FAZIL KISAKÜREK Önceki

1904 yılında İstanbul&#8217;da doğdu. Çeşitli okullarda, bu arada Amerikan Koleji'nde okudu ve orta öğrenimini Bahriye Mektebi'nde yaptı(1922). Bu askeri okulda, din derslerini, Aksekili Ahmed Hamdi, tarih derslerini Yahya Kemal'den görmüş, ama asıl anlamda "edebiyat ve felsefeden riyaziyeye ve fiziğe kadar iç ve dış bir çok ilimde derin ve mahrem mıntıkalara kadar nüfuz edebilmiş" dediği İbrahim Aşki'nin etkisinde kalmıştır. İbrahim Aşki, verdiği kitaplarla onun "deri üstü deri bir planda da olsa" tasavvufla ilk temasını sağlamıştır. Kısakürek Bahriye Mektebi'nin "namzet ve harp sınıflarını bitirdikten sonra" Darülfünun Felsefe Bölümü'ne girmiş ve oradan mezun olmuştur (1921-1924). Felsefedeki en yakın arkadaşlarından biri Hasan Ali Yücel'dir. Milli Eğitim Bakanlığı bursu ile bir yıl Paris'te gitmiştir. (1924-1925). Yurda döndükten sonra Hollanda, Osmanlı ve İş Bankalarında memurluk ve müfettişlik gibi görevlerde bulunmuş (1926-1939), Ankara'da Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi, Devlet Konservatuvarı ile İstanbul'da Güzel Sanatlar Akademisi'nde dersler vermiştir (1939-1942). Daha gençlik yıllarında basınla ilişkiye geçen Kısakürek, bu tarihten sonra memurlukla ilişkisini kesmiş, hayatını yazarlık ve dergicilikten kazanmaya başlamıştır. Necip Fazıl Kısakürek 25 Mayıs 1983 tarihinde Erenköy'deki evinde öldü. Naşı, Eyüp sırtlarındaki kabristana defnedilmiştir. Ödülleri Necip Fazıl Sabır Taşı adlı oyunuyla 1947 yılında C. H. P. Piyes Yarışmacı Birincilik Ödülü'nü almıştır. Kısakürek'e doğumunun 75. yıldönümü dolayısıyla Kültür Bakanlığı'nca "Büyük Kültür Armağanı" (25 Mayıs 1980) ve Türk Edebiyatı Vakfı'nca "Türkçenin Yaşayan En Büyük Şairi" ünvanını vermiştir. Yazı Hayatı Necip Fazıl'ın yayınlanan ilk şiiri Örümcek Ağı adlı kitabına "Bir Mezar Taşı" başlığıyla alacağı "Kitabe" şiiridir ve 1 Temmuz 1923 tarihli Yeni Mecmua'da çıkmıştır. Necip Fazıl hatıralarında "benim de yerim bu el oldu yahu/ Gençlik bahçesinde sel oldu yahu" dizeleriyle başlayan bu şiir dolayısıyla Ahmet Haşim'in "Çocuk Bu Sesi nerden buldun sen?" dediğini yazmaktadır. Kısakürek bu tarihten itibaren 1939 yılına kadar Yeni Mecmua, Milli Mecmua, Anadolu, Hayat, Varlık gibi dergilerle Cumhuriyet gazetesinde yayımlanan şiir ve yazılarıyla ününü genişletmiştir. Necip Fazıl 1925 yılında Paris'ten yurda döndükten sonra, aralıklı şekilde ama uzun sürelerle Ankara'da kalmış, üçüncü gelişinde, bazı bankaların da desteğini sağlayarak 14 Mart 1936 tarihinde Ağaç adlı bir dergi çıkarmıştır. Yazarları arasında Ahmet Hamdi Tanpınar, Ahmet Kutsi Tecer, Mustafa Şekip Tunç'un da bulunduğu Ağaç, yeni kapanmış olan Yakup Kadri'nin sahipliğindeki Kadro dergisinin Burhan Belge, Vedat Nedim Tör, Şevket Süreyya Aydemir ve İsmail Husrev Tökin gibi yazarlarının savunduğu ve dönemin etellektüellerini hayli etkilemiş bulunan materyalist ve marksizan düşüncelerine karşı spiritüalist ve idealist bir çizgi izlemeyi öngörmüştür. Ankara'da altı sayı çıkan Ağaç dergisini Kısakürek daha sonra İstanbul'a nakletmiş, ancak dergi 17'nci sayıda kapanmıştır. Ve Büyük Doğu Necip Fazıl, 1943 yılında bu defa, dini ve siyasi kimliği de olan Büyük Doğu dergisini çıkarmış, 1978 yılına kadar aralıklarla haftalık, günlük ve aylık olarak çıkardığı Büyük Doğu'da iktidarlara cephe almış, yazı ve yayınları yüzünden mahkemelere düşmüş, dergi birçok kez kapatılmıştır. Özellikle İslam medeniyetini ve tarihini savunan Necip Fazıl giderek milletimizin sevdiği bir insan olmuştur. Necip Fazıl 1947 yılında Büyük Doğu'nun toplatılması üzerine ayrıca Borazan diye bir siyasi mizah dergisi de çıkarmıştır. ESERLERİ Şiir: Örümcek Ağı, Kaldırımlar, Ben ve Ötesi, Sonsuzluk Kervanı, Çile, Şiirlerim, Esselam, Çile Oyun: Tohum, Bir Adam Yaratmak, Künye, Sabır Taşı, Para, Nami Diğer Parmaksız Salih, Reis Bey, Ahşap Konak, Siyah Pelerinli Adam, Ulu Hakan Abdülhamit, Yunus Emre. Roman: Aynadaki Yalan, Kafa Kağıdı Hikaye: Birkaç Hikaye Birkaç Tahlil, Ruh Burkuntularından Hikayeler, HikayelerimHatırat: Cinnet Mustatili, Hac, O ve Ben, Babıali. KALDIRIMLAR / I Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında, Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum. Yolumun karanlığa karışan noktasında, Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum. Kara gökler külrengi bulutlarla kapanık; Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar. Bu geceyarısında iki kişi uyanık: Biri benim, biri de uzayan kaldırımlar. İçimde damla damla bir korku birikiyor; Sanıyorum her sokak başını kesmiş devler. Simsiyah camlarını üzerime dikiyor, Gözleri çıkarılmış bir ama gibi evler. Kaldırımlar, ıstırap çekenlerin annesi, Kaldırımlar, içimde uzayan bir lisandır, Kaldırımlar, duyulur ses kesilince sesi, Kaldırımlar, içimde uzayan bir lisandır. Bana düşmez can vermek yumuşak bir kucakta, Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum. Aman sabah olmasın bu karanlık sokakta, Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum. Ben gideyim yol gitsin, ben gideyim yol gitsin; İki yanımda aksın bir sel gibi fenerler. Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler işitsin; Yolumda bir tak olsun zulmetten taş kemerler. Ne ışıkta gezeyim, ne göze görüneyim; Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları. Islak bir yorgan gibi iyice bürüneyim, Örtün, üstüme örtün serin karanlıkları. Uzanıverse gövdem taşlara boydan boya, Alsa bu soğuk taşlar alnımdaki ateşi. Dalıp sokaklar kadar esrarlı bir uykuya, Ölse kaldırımların kara sevdalı eşi... kaynak:biyografi. net Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı!

Saat Bakma saatine ikide birde! Halin neyse saat onun saati. Saat tutamaz ki, ölü kabirde; Zamana eşyada gör itaati! Bir kıvrım, bir helezon, Her noktası baş ve son... Dün hatıra, yarın hayal, bugün ne? İki renk arası bir çizgicik pay. Ne devlet zamanı bütünleyene! Ebed bestecisi bir çark ve bir yay. Hesap soran yaratık; O dimdik her şey yatık. Zaman bir işvebaz, kaçak hayalet; Eskiyenin kement atar boynuna. Ne pişmanlık tanır, ne af, ne mühlet; Ancak fatihinin girer koynuna. Niyeti gizli fettan Köle biçimli sultan... 1982 Necip Fazıl Kısakürek Che

O Gün / Necip Fazıl Kısakürek Yüksek ateş... Peygamber hasta... Dökünmekte kırba kırba su. Müminlerin en derin yasta, Ya giderse, diye korkusu. Bir an, bir an, çalkalandı Mescit; O göründü; halsiz, renk kaçık. "Kapatılsın dedi, her geçit! Ebubekir kapısı açık..." "Her kul gibi, benim de elbet, Hesaplıdır senem ve ayım. Lahza geçme, erişir nöbet; Kim kalmış ki, ben de kalayım?" "Bir kula, ya Rabbin, ya dünya; Seç dediler, deş de kalbini! O kul da, hür bırakıldı ya, Düşmeden seçti Rabbini." "Arkasından kimi dürttüysem, İşte arkam, gelsin ve vursun! Kime borcum varsa tek dirhem, Orta yerde malım, buyursun!" "Kızım, kutlu soya ocaksın! Bitti diye bak, hayatıma! Bana ilk, sen kavuşacaksın!" Ağlıyorken güldü Fatıma. Ayişenin göğsünde başı, Son sözleri şu:"Yüce Dosta!"... Ve son nefes, çığlık, gözyaşı... Güneş varken güneş paydosta. O gün, o gün, pazarertesi; Bütün büyük oluşlar o gün. Bu dünyanın bundan ötesi, Sade hasret, gurbet ve sürgün. Che

Ta Meveradan Rüzgar öyle esti, öyle esti ki; Her şey uçup gitti kaldı Yaradan. Ayna düştü, hayal, perdelerdeki Bir akisçik gibi çıktı aradan. Sırtımı uykuda dürtüyor bir el; Fırla yatağından koşar adım gel! O bir minicik zar ı kabuğunu del! Seni çağıran var, ta maveradan! Necip Fazıl Kısakürek Tablo Ölümü sığdıramaz, Akıl daracık koğuk. Ölemez, çıldıramaz, Ağlarlar boğuk boğuk. İlaç yarım şişede, Koltuk mahzun, köşede, Ev halkı telaşede, Ölü yerde sopsoğuk... 1982 Necip Fazıl Kısakürek Takvimdeki Deniz Hasreti denizlerin, Denizler kadar derin Ve o kadar bucaksız... Ta karşımda, yapraksız, Kullanılmış bir takvim... Üzerinde bir resim: Azgın, sonsuz bir deniz; Kaygısız, düşüncesiz, Çalkanıyor boşlukta. Resimdeyse bir nokta: Yana yatmış bir gemi... Kaybettiği alemi Arıyor deryalarda. Bu resim rüyalarda Gibi aklımı çeldi; Bana sahici geldi. Geçtim kendi kendimden, Yüzüme, o resimden, Köpükler vurdu sandım; Duymuş gibi tıkandım, Ciğerimde bir yosun. Artık beni kim tutsun? Denizler oldu tasam. Yakar, onu bulmazsam, Beni bu hasret, dedim, Varırım, elbet, dedim, Bir ömür geze geze, Takvimdeki denize. Ne var, bana ne oldu, Odama nasıl doldu, Birdenbire bu meltem? Ve dalgalandı perdem, Havalandı kağıtlar. Odamda kıyamet var! Ah yolculuk, yolculuk! Ne kadar baygın, soluk, O gün bizde betbeniz; Ve ne titrek kalbimiz Ve eşyamız ne küskün! Yola çıktığımız gün, Bir sıraya dizilmiş, Gözyaşlarını silmiş, Bakarlar sinsi sinsi. Niçin o anda hepsi, Bir kuş gibi hafifler, Arkadan geleyim der? Niçin o güne kadar, Dilsiz duran ne kadar Eşya varsa dirilir, Yolumuza serpilir? Ufak böcekler gibi, Gezer onların kalbi, Üstünde döşemenin. Bir gizli didişmenin Saati çala o an; Birden bakar ki, insan, Her şey karmakarışık. Ayırmak olmaz artık Bir kalbi bir taraktan; Ve kalb, ağlayaraktan, Çekilir geri geri, Terkeder bu mahşeri. Bu mahşerin içinden O gün ben de geçtim, ben; Nem varsa, evim, anam, Çocukluğum hatıram Ve ne sevdalar serde, Bıraktım gerilerde, Kaçar gibi yangından. Rüzgarların ardından, Baktım da süzgün süzgün, Kurşun yükünü gönlün, Tüy gibi hafiflettim, Denize hicret ettim... 1931 Necip Fazıl Kısakürek Che

Affet göz kaptırdığım renkten, kulak verdiğim sesten, affet senden habersiz aldığım her nefesten... Ağzımı Dikseler Tel tel ve iplik iplik dikseler de ağzımı; Tek ses duysalar; Allah... Yoklayanlar nabzımı. 1973 Allah'ın Sevgilisi Düşünüyorum: O'ndan evvel zaman var mıydı? Hakikatler, boşluğa bakan aynalar mıydı?

Bela Ne var, ne var alemde, Bela kadar çekici? Örse benzer kellemde, Belaların çekici. Çiçeklik, bana ateş, Bana pınar, karbela, Koynumdan çıkmayan eş, Suyum, ekmeğim bela... 1972 Necip Fazıl Kısakürek Ben Ben, kimsesiz seyyahı, mechuller caddesinin; Ben, yankısından kaçan çoçuk, kendi sesinin. Ben, sırtında taşıyan işlenmedik günahı; Allah'ın körebesi, cinlerin padişahı. Ben, usanmaz bekçisi, yolcu inmez hanların; Ben, tükenmez ormanı, ısınmaz külhanların. Ben kutup yelkenlisi, buz tutmuş kayalarda; Öksüzün altın bahtı, yıldızdan mahyalarda. Ben başı ağır gelmiş, boşlukta düşen fikir; Benliğin dolabında, kör ve çilekeş beygir. Ben, Allah diyenlerin boyunlarında vebal; Ben bugünküne mazi, yarınkine istikbal. Ben, ben, ben; haritada deniz görmüş, boğulmuş; Dokuz köyün sahibi, dokuz köyden kovulmuş. Hep ben, ayna ve hayal; hep ben, pervane ve mum; Ölü ve Münker-Nekir; baş dönmesi uçurum... 1939 Necip Fazıl Kısakürek Che

Kafiyeler ne diye bu şuna şu buna kafiye? başa taş aşa yaş Hey'e ney tuhaf şey kafiye mantığı o mantık hediye sandığı bu sandık! o mantık bu sandık- ta sandık ve yandık ne yandık hendese kümese tıkılmak hadise kırkayak adese oyuncak vesvese gökbayrak ölümse gel dese tak tak tak mu-hak-kak sorular sordular neden çok nasıl yok niçin var sanatsız papağan neden çok ve atsız kahraman niçin yok çok ve yok yok ve çok aç ve tok tok ve aç tut ve kaç saklambaç neden çok nasıl yok niçin var niçin'i boğarken piçini yatakta bastılar şafakta astılar ve derken nasıl yok niçin var bir varmış bir yokmuş kararmış ve kokmuş dünyamız rüyamız kapkara manzara gebeler döşeksiz ebeler isteksiz kubbeler desteksiz habbeler süreksiz türbeler meleksiz tövbeler gerçeksiz cübbeler yüreksiz cezbeler şimşeksiz izbeler emeksiz heybeler ekmeksiz kafiye hikaye dava tek ölmemek peygamber ne haber bir batan var vatan kandil loş ocak boş ve dağ dağ elveda! gitme kal nefes al emir tez bekletmez ve O nur bulunur işte iz geliniz toprak post ALLAH DOST... Necip Fazıl Kısakürek Che

Petek Oluş sırrı, o nurdan heykelin eteğinde; Ve ölümsüzlük balı, şeriat peteğinde!.. 1976 Necip Fazıl Kısakürek Peygamber Sen, fikir kadar güzel; Ve tek, birden daha tek! Itrını süzmüş ezel; Bal sensin, varlık petek... Sensin ölüme hisar; Bakisi hep inkisar... Sar bizi, çepçevre sar, Rahmet rüzgarı etek!.. 1958 Necip Fazıl Kısakürek Ramazan Ramazan mübarek ay, müminlerin balayı; Hatırla der, suyu bal kaybedilmiş sılayı... 1983 Necip Fazıl Kısakürek Renkler Renkler, mavi, kırmızı, yeşil, erguvan ve mor; Camlarda, kaybedilmiş vatanı heceliyor... 1978 Necip Fazıl Kısakürek Che

Feza Pilotu / Necip Fazıl Kısakürek Yirminci yüzyılın ablak yüzlü pilotu Buldun mu Ay yüzünde ölüme çare otu? Bir odun parçasına at diye binen çocuk Başında çelik kulaf, sırtında plastik gocuk. Uzakları yenmiş Fatih edasındasın| Dibsizliğin dibini bulmak sevdasındasın... Allah'a dil çıkarır gibi küstah bir yarış... Farkında değilsin ki, Ay Dünya'ya bir karış Fezada milyarlarca ışık, yol, mesafe; Seninki, saniyelik zafer, ilmi hurafe Kavanozda, kendini deryada sanan balık; Ne aci vahşet, mağrur ilimdeki kalabalık; Fezada 'Allah diye bir şey yok' iddiası Gel gör, kaç füzeye denk, bir mü'minin duası; Rafa kaldırmak için ruhlarını dürdüler; Güneş diye kalpteki güneşi söndürdüler. Bilmediler; kalptedir, kalptedir asıl feza; Kalptedir, olumsuzluk kefili kutsi imza. Sayıdan sonsuzluğa sınıf geçirtecek not; Bizdedir ve bizdedir Arş'a giden astronot, Ve mekandan arınmış ve zamandan ilerde, Fezayı teslim alma sırrı bizimkilerde. Bizimkiler ışığa gem vurar da binerler; Yerden göğe çıkmazlar, gökten yere inerler... Che

Zehirle Pişmiş Aş / Necip Fazıl Kısakürek 'Zehirle pişmiş aşı yemeye kimler gelir?' Dilsizce, yalnız Allah demeye kimler gelir? Yakınlık / Necip Fazıl Kısakürek İnsan, yaklaştığınca yaklaştığından ayrı; Belli ki; yakınımız yoktur Allah'tan gayrı... Allah ve İnsan / Necip Fazıl Kısakürek Seni aramam için beni uzağa attın! Alemi benim, beni kendin için yarattın! Che

Haberci Ne kadar vatan varsa, o vatandan haberci, Gurbet dediğin senin, Yaradandan haberci... 1973 Necip Fazıl Kısakürek Hakikat Allah'a hakikatten yola çıkmak, meşakkat; Allah'tan yola çıkıp varılan şey, hakikat... 1974 Necip Fazıl Kısakürek Hal Pencereme vurmayın, ödüm patlayabilir; Dokunmayın, vücudum boşluğa kayabilir... 1976 Necip Fazıl Kısakürek Halim Bilmem hangi alemden bu toprağa düşeli; Yataklara serildim, cam kırığı döşeli... Kaam bir cenk meydanı, kokusu kan ve barut; Elindeyse düşünme, gücün yeterse unut! Takılıyor yerdeki gölgelere ayağım; Sanki arz delinecek ve ben yutulacağım. Bana yanmak düşüyor, yangın görsem resimde; Yaşıyorum zamanın koptuğu bir kesimde. Alırken dilenciyim, verirken de borçluyum; Kalmadı eşya ile aramda hiç bir uyum. Taş taş üstüne koysam, bozuk diyorlar, devir! Bir ok çeksem, diyorlar; peşinden koş ve çevir! Nefes alırken bile inkisar ve pişmanlık; Kimse edemez bana benim kadar düşmanlık. İşte şüpheci aklı çatlatan korkunç nokta: O ki sonsuz var, nasıl aranır dipsiz yok'ta? Olur olmaz her şey, yokluk da O'nun kulu; Bu noktaya vardın mı, el tutuk, dil burkulu. Allah'ı hakikate soran kafa ne sakat? Hakikat de ne; Hakk'ın muradıdır hakikat, Balonunu kaçırmış çocuk gibi ağla dur! Rabbim böyle emretmiş, ya dize gel, ya kudur! Hayat bir zar içinde, hayatı örten bir zar; Bana da hayat yeri "Bağlum" köyünde mezar... Bağlum: Ankara'da Üstadın Şeyhi büyük Veli'yi toprağında barındıran mes'ut köy... 1982 Necip Fazıl Kısakürek Halim Benim bu sahipsizler yurdunda halim ne mi? İn-cin yok bir ummanda düdük çalan bir gemi... 1982 Necip Fazıl Kısakürek Hani Ya... Gözüne mil çekersen Görünür gerçek dünya. Aynalarda sen, hep sen; Dost, sevgili, hep riya! Kaç, kurtul kelimeden; Ağlamadan, gülmeden! Hani ya sen ölmeden, Ölecektin, hani ya?.. 1982 Necip Fazıl Kısakürek Che

Gölgeler / Necip Fazıl Kısakürek Gönlüm uçmak dilerken semavi ülkelere; Ayağım takılıyor yerdeki gölgelere... Gurbet / Necip Fazıl Kısakürek Dağda dolaşırken yakma kandili, Fersiz gözlerimi dağlama gurbet! Ne söylemez, akan suların dili, Sessizlik içinde çağlama gurbet! Titrek parmağınla tutup tığını. Alnıma işleme kırışığını Duvarda, emerek mum ışığını, Bir veremli rengi bağlama gurbet Gül büyütenlere mahsus hevesle, Renk renk dertlerimi gözümde besle! Yalnız, annem gibi, o ılık sesle, İçimde dövünüp ağlama gurbet!.. Che

Ölçü / Necip Fazıl Kısakürek Müjdecim, Kurtarıcım, Efendim, Peygamberim; Sana uymayan ölçü, hayat olsa teperim! Olmaz Mı? / Necip Fazıl Kısakürek Yön yön sarılmışım ne yana baksam; Sarılan olur da saran olmaz mı? Kim bu yüzü çizen sanatkar ressam; Geçip de aynaya, soran olmaz mı? Bir parçacığım ben, bütüne hasret; Zaman döne dursun, o güne hasret; Ruhumsa zamanın üstüne hasret; Ebediyet boyu bir an... Olmaz mı? Ölünün Odası / Necip Fazıl Kısakürek Bir oda, yerde bir mum, perdeler indirilmiş; Yerde çıplak bir gömlek, korkusundan dirilmiş. Sütbeyaz duvarlarda, çivilerin gölgesi; Artık ne bir çıtırtı, ne de bir ayak sesi... Yatıyor yatağında, dimdik, upuzun, ölü; Üstü, boynuna kadar bir çarsafla örtülü. Bezin üstünde, ayak parmaklarının izi; Mum alevinden sarı, baygın ve donuk benzi. Son nefesle göğsü boş, eli uzanmış yana; Gözleri renkli bir cam, mıhlı ahşap tavana. Sarkık dudaklarının ucunda bir çizgi var; Küçük bir çizgi, küçük, titreyen bir an kadar. Sarkık dudaklarında asılı titrek bir an; Belli ki, birdenbire gitmiş çırpınamadan. Bu benim kendi ölüm, bu benim kendi ölüm; Bana geldiği zaman, böyle gelecek ölüm&#8230; Che

Çan Sesi Odamda yanan mumu üfledi bir çan sesi. Gözlerim halka halka gördü bu uçan sesi. Önümden bir hız geçti, aktı ateşten izler; Açıldı kıvrım kıvrım toprak altı dehlizler. Şimşekler yanıp söndü, şimşekler sönüp yandı; Derindeki sarnıçta durgun sular uyandı. Sağa sola sallanıp, dan, dan, dan, çaldı çanlar, Durmadan çaldı çanlar, durmadan çaldı çanlar, Sular ürperdi, eşya ürperdi, tunç ürperdi; Çanlar, kocaman çanlar, korkunç korkuç ürperdi. Gördüm ki, adım adım, gölge gölge keşişler. Ebedi karanlığın mahzenine inmişler... 1925 Necip Fazıl Kısakürek Çek Perdeyi Evler döşemekti bendeki tasa, Yaptım, ettim, nöbet mezara geldi. Yeter bana, üç beş arşın bez olsa; Beklenmedik mallar pazara geldi. Penceremde bir gün günlerden bir gün: Ses baygın, renk dalgın ve ışık süzgün; Belirsiz bir semte insanlık sürgün... Çek perdeyi güneş nazara geldi. Necip Fazıl Kısakürek Çırpınır Dinle, kulağını ver de mezara! Ölüler evlattan yana çırpınır. Nesiller arası korkunç manzara; Domuz yavrulayan ana çırpınır. Kalbten kazıdılar iman sırrını; Her günün bugünden beter yarını. Acı rüzgarlara vermiş bağrını Türk Bayrağı yana yana çırpınır. Necip Fazıl Kısakürek Çift Kanat Biri aşık biri nefret; bizim kanadımız çift... Ateş saçmalı ki nur, erisin kapkara zift... 1977 Necip Fazıl Kısakürek Che

HATIRINA DUSECEGIM Kopkoyu bir sis içinde bir akşam Hatırına düşeceğim belki Bir an ıslayacak yağmur yüzünü Birden o tatlı demleri hatırlayacaksın Sonra sıcak yatağında uzun uzun Ağlayacaksın Ağlayacak.. Boğazında bir şeyler düğümlenecek Ah yanımda olsaydı diyeceksin Tüm yıldızlar gülecek haline Ay'da göz kırpacak İliklerine işleyecek bensizlik Kahrolacaksın.. Bir sigara tüttüreceksin ihtimal Ufku seyredeceksin saatlerce Bir rüzgar kopçalayacak yüzünü Sonra hayalim gelecek karşına Bir Şiirimi mırıldanacaksın Hıçkıracaksın.. Gönlünden atamadığın gibi kafandan da Silemeyeceksin beni düşlerine gireceğim her gece İnce bir hüzün bürüyecek yüzünü Ve çırılçıplak gerçekleri o zaman Anlayacaksın.. Sonra bir şeyler yazmak isteyeceksin Kafan gibi kaleminde işlemeyecek Unutmak isteyeceksin her şeyi Ama unutamayacaksın hiç bir şeyi Kıvranacaksın.. NECİP FAZIL KISAKÜREK Che

Gittiler / Necip Fazıl Kısakürek Dostlarım ev eşyamdı, bir bir gitti, diyorum, Artık boş odalarda ölümü bekliyorum. Tebessüm / Necip Fazıl Kısakürek Bu dünyada renk, nakış, lezzet, ne varsa küsüm; Gözümde son marifet, Azraile tebessüm... O Dem / Necip Fazıl Kısakürek O dem çocuklar gibi sevinçten zıplar mısın? Toprağın altındaki saklambaçta var mısın? Kapı / Necip Fazıl Kısakürek Kapı kapı bu yolun son kapısı ölümse; Her kapıda ağlayıp o kapıda gülümse! Güzel Şey / Necip Fazıl Kısakürek Ölüm güzel şey, budur perde ardından haber... Hiç güzel olmasaydı ölür müydü Peygamber?.. . push ; Che

Sağ-Sol Kalbimi ve aklımı hep sağ elime verdim; Görevi olmasaydı sol elimi keserdim... 1977 Necip Fazıl Kısakürek Sayıklama Kedim, ayak ucumda büzülmüş, uyumakta; İplik iplik sarıyor sükutu bir yumakta, Hırıl hırıl, Hırıl hırıl... Bir göz gibi süzüyor beni camlardan gece, Dönüyor etrafımda bir sürü kambur cüce, Fırıl fırıl, Fırıl fırıl... Söndürün lambaları, uzaklara gideyim; Nurdan bir şehir gibi ruhumu seyredeyim, Pırıl pırıl, Pırıl pırıl... Sussun, sussun, uzakta ölümüme ağlayan; Gencim, ölmem, arzular kanımda bir çağlayan; Şırıl şırıl, Şırıl şırıl... Ne olurdu, bir kadın, elleri avucumda, Bahsetse yaşamanın tadından başucumda, Mırıl mırıl, Mırıl mırıl... 1927 Necip Fazıl Kısakürek Sayılar Sayılar yalnız Bir'in kendi dalgalanışı, Sayılar kemmiyetin keyfiyeti anışı... 1983 Necip Fazıl Kısakürek Ses Her taraf pırıl pırıl; Toz yağmuru, samandan. Rüyada bastırıldım, Ses geliyor ormandan... Süzülmüş ki, süzülmüş, Son kelime harmandan; Altından bir anahtar, Ses geliyor ormandan... Benim bir bilmecem var, Daha grift zamandan. Çözülsene kördüğüm! Ses geliyor ormandan... Arkalarda şehirler, Kıvılcımdan, dumandan, Hasretten daha ılık, Ses geliyor ormandan... Kaçın, kaçın kuytuya Ahtan, oftan, amandan! Kafdağına giden yol, Ses geliyor ormandan... Bir yıldızdan münzevi, Bir sahilsiz ummandan, Gariblere bir haber, Ses geliyor ormandan... 1944 Necip Fazıl Kısakürek Sevinç Bir sevinç var ki kalbte Arşı doldurur sesi; O ne sonsuz sevinçtir, ebediyet neş'esi... 1980 Necip Fazıl Kısakürek Seyyid Taha'yı Ziyaret Şemdinli dağlarının içtim nur çeşmesinden; Kurtuldum akreplerin ruhumu deşmesinden... 1976 Necip Fazıl Kısakürek Sokak Öyle bir sokak ki, bu Her köşede bir kadın; Geçene, öz yolcusu Gibi bakar... Anladın... Ve kalbin sana sorar: Bakıp geçmekte ne var? Sen de her insan kadar Onlara aşinaydın... 1928 Necip Fazıl Kısakürek Sual-Cevap Sual: Ey veli, insan nasıl olmalı, söyle! Cevap: Son anda nasıl olacaksa hep öyle... 1973 Necip Fazıl Kısakürek Surda Açılan Gedik Surda bir gedik açtık; mukaddes mi mukaddes! Ey kahbe rüzgar, artık ne yandan esersen es!.. 1947 Necip Fazıl Kısakürek Susan Deniz Gittim, gittim, denizin, Sınır yerine vardım. Halin bana da geçsin! Diye ona yalvardım. Bir çılgın vesvesede, İçim didiklense de, Olaydım o cüssede, Onun gibi susardım... 1930 Necip Fazıl Kısakürek Che

YOLCULUK Yolculuk, her zaman düşündüm onu; İçimde bu azgın davet ne demek? Oraya, nerdeyse güneşin sonu, Uçmak, kayıp gitmek, kaçıp dönmemek. Altımdan kaydırdı bir el minderi; Herkes yatağında, ben ayaktayım. Bir gece, rüyada gördüğüm yeri, Gözlerim yumulu, aramaktayım. Beni çağırmakta yabancı dostlar; Bu dostlar ne güzel, dilsiz ve adsız. Eski evde, şimdi bir başka ev var: Avlusu karanlık, suları tadsız. Her akşam, aynı yer, aynı saatte, Güneşten eşyama düşen bir çubuk; Yangın varmış gibi yukarı katta, Arkamdan gel diyor, sessiz ve çabuk! Başım, artık onu taşımak ne zor! Başım, günden güne kayıtsız bana. Dalında bir yaprak gibi dönüyor, Acı rüzgarların çektiği yana... NECİP FAZIL KISAKÜREK

Var-Yok "Var"ın altında yokluk, yokun altında varlık; Başını kaldır da bak, boşluk bile mezarlık... 1982 Necip Fazıl Kısakürek Varlık Tek neşe bu dünyada, var olmanın sevinci; Ve tek ilim, varlığın bilinmeden bilinci... 1977 Necip Fazıl Kısakürek Vasiyet Son gün olmasın dostum, çelengim, top arabam; Alıp beni götürsün, tam dört inanmış adam... 1939 Necip Fazıl Kısakürek Vatan Bu dünya bir benzeyiş, bir vatanı andırış; Ve göz, görmediğine kendini inandırış!.. 1978 Necip Fazıl Kısakürek Ve Hayret Şeyh-i Ekber diyor ki: "en büyük makam hayret" İki bir, iki eder demek bile cesaret... 1978 Necip Fazıl Kısakürek Ve Nefs Köpek korkusiyle korktum ölümden, Ölmeden ölmeyi anlayamadım. Ne güneşler doğup battı üstümden; Bir günü bir güne bağlayamadım. Hırsıma ne şöhret yetti, ne de şan. Döndüğüm her nokta dünyadan nişan. Nefsimin ardından koştum perişan, Ondan bir kıl bile avlayamadım... 1972 Necip Fazıl Kısakürek Ve Onlar Sebil sebil sunanlar, ölümsüzlük tasını; Çizenler, nokta nokta ebed haritasını... 1975 Necip Fazıl Kısakürek . push ; Che

GECEYE ŞİİR Kalbim bir çiçektir, gündüzler ölgün; Gelin, gelin, onu açın geceler! Beni yadedermiş gibi, bütün gün Ötün kulağımda, çın, çın, geceler! Geceler çekmeyin benim için hüzün, Gelin siz, ruhumu tenimden süzün; Bırakın naşımı yerde gündüzün, Gölgemi alın da kaçın geceler! NECİP FAZIL KISAKÜREK

Saat 12 Çın, çın, on iki hece, Çaldı bir eski saat. On ikide her gece, Bana diyor ki, saat: Dün, bugün, yarın, siz, biz, Bu yayın içindeyiz; Onu yüzyıl sayın siz. Ömür on iki saat... 1931 Necip Fazıl Kısakürek Saat Kaç? Bir yürek, bir yürek, kutuda, tık tık... Korkarım, saat kaç diye bakamam. Son vapur kalkarken atlayamadık, Kapılar kapandı, vadeler tamam. Ne oldu, ne bitti, anlayamadık: Zamandaymış meğer zorlanmaz mantık, O, her yaratığı yiyen yaratık, Bense öz beynini dişleyen yamyam. 1968 Necip Fazıl Kısakürek Sabır Sabrın sonu selamet, Sabır hayra alamet. Bela sana kahretsin; Sen belaya selam et! Felah mı, onda felah, Silah mı, onda silah Sen de kim oluyorsun? Asıl sabreden Allah. Sabır, incecik sırat; Murat içinde murat. Sabır Hakk'a tevekkül. Sabır Hakk'a itimat. Sabırla pişer koruk, Yerle bir olur doruk. Sabır, sabır ve sabır, İşte Kur'an'da buyruk! Bir sır ki aşikare, Avcı yenik şikare. Yalnız, yalnız sabırda Çaresizliğe çare... 1982 Necip Fazıl Kısakürek Saçların Saçların omuzlarından aksın Mermer üzerinden geçen su gibi. İçimde bir ezgin his duyacaksın Yaz vaktinin gündüz uykusu gibi Saç tel tel, örtüler hep tül tül düşer; Gözün değdiği yere gül düşer; Sonunda sana da bir gönül düşer; Gönlümün şimdiki duygusu gibi. Dillerde dökülüp sayılır saçın, Sıcak nefeslerle bayılır saçın, Bir tütsüdür, kalbe yayılır saçın Kararan gözlerin buğusu gibi. Necip Fazıl Kısakürek Che

Kabus Zamanın tık-tıkları, Güder yaratıkları. Kan sızan pençesinde Beynimin yırtıkları. Hayal, dalgıç ki arar, Denizde batıkları. Bu ne dünya; ne dünya, Çerçöpten çattıkları!.. Bak şu maymun soyuna, Ortaya attıkları! Aziz ekmek, fikirde, Teneke artıkları. Ve evlerde baş köşe, Batının pırtıkları, Görünmezi görmeye Eremez mantıkları. Ya şu sözde müminler, Şiltenin kıtıkları? Yetmez mi bunca zaman Yan gelip yattıkları? Bir nesil özlüyorum, Doğrultsun yatıkları! Somunları taş olsun, Zehir de katıkları! Yorganları devirsin, Dişlesin yastıkları! Bir damla gözyaşına, Sonsuzluk, sattıkları. Hakk'a dönünüz Hakk'a, Hakkın yarattıkları!.. 1978 Necip Fazıl Kısakürek Kader Kader, beyaz kağıda sütle yazılmış yazı; Elindeyse beyazdan, gel de sıyır beyazı!.. 1976 Necip Fazıl Kısakürek Che

Sanat / Necip Fazıl Kısakürek Anladım işi, sanat Allah'ı aramakmış; Marifet bu, gerisi yalnız çelik-çomakmış... Şehirlerin Dışından / Necip Fazıl Kısakürek Kalk, arkadaş, gidelim Dereler yoldaşımız, Dağlar omuzdaşımız. Dünyayı seyredelim, Şehirlerin dışından. Esmerden, sarışından, Kaçalım, kurtulalım Haydi yürü, bulalım, Kat kat çıkmış evlerin, O cam gözlü devlerin Gizlediği alemi Bir tüy gibi yel alsın, Bir dal gibi sel alsın, Bizden, menhus elemi. Attığımız naralar, Yol açsın karanlıkta. Çeksin bizi mağaralar, Bir derin ormanlıkta. Öttürüp sert bir ıslık, Yılanları çagralım. Peşinden çığlık çığlık, Çakallara bağralım, Ötelim baykuşlarla. Kızıl akşam üstleri, Hicret eden kuşlarla, Sema, deniz ve yeri, Çepçevre, iklim iklim, Dolaşalım, gezelim Yollar bizden bir izdir, Ne duysak sesimizdir, Ne görsek benzer bize. Hiç şaşmayan bir saat Gibi işler tabiat, Uyarak kalbimize Mevsimler boğum boğum,, Zamanın ipliğinde. Başı görünmez doğum, Sonu ölçülmez hayat... Hayvan, nebat ve cemat, Hepsi ilk gençliğinde. Ölen ölür, yıpranmaz; Giden gider, aranmaz. Böyle geçer ömrümüz, Bir gün gelir, ölürüz. Haberimiz olmadan. Ve o zaman, o zaman, Hayat neymiş görürsün Bırak, keyfini sürsün, Şehirlerin, köleler Yeter bizi tuttuğu Tükensin velveleler Kalk arkadaş, gidelim İnsanın unuttuğu Allah'ı zikredelim; Gül ve sümbül hırkamız, Sullar, kuşlar, halkamız... Che

Olur-Olmaz Olmaz bil de "olur"u, olur bil de "olmaz"ı; Buluver, günü geçmez, pörsümez ve solmazı... 1976 Necip Fazıl Kısakürek Onlar Onlar ki, dudakları ölümsüzlük tasında; İmzaları, mavera yurdu haritasında... 1976 Necip Fazıl Kısakürek Onlar İnsandan murad onlar, ölümü öldürenler; Ötenin ötesinde sonsuz hayat sürenler... 1975 Necip Fazıl Kısakürek Orada Güneş mızrak boyu yaklaştı ufka, Camlarda renklerin veda cümbüşü, Ey gönül, madenin ne kadar yufka! Yeter ağlamana bir kuş ötüşü. Ölüm dedikleri, ölünceyedek; Dünya, balı zehir, yalancı petek. Orada bulursun, biraz bekle, tek, Burada yaşamak sandığın düşü... 1972 Necip Fazıl Kısakürek Otel Odaları Bir merhamettir yanan, daracık odaların İsli lambalarında, isli lambalarında. Gelip geçen her yüzden gizli bir akis kalmış, Küflü aylarında, küflü aynalarında. Atılan elbiseler, boğazlanmış bir adam, Kırık masalarında, kırık masalarında. Bir sırrı sürüklüyor terlikler tıpır tıpır, İzbe sofralarında, izbe sofralarında. Atıyor sızıların çıplak duvarda nabzı, Çivi yaralarında, çivi yaralarında. Kulak verin ki, zaman, tahyayı kemiriyor, Tavan aralarında, tavan aralarında. Ağlayın, aşinasız, sessiz can verenlere, Otel odalarında, otel odalarında. Necip Fazıl Kısakürek Oyuncak Kırıldı oyuncağım, artık bir daha gülmem; Toz olur, toprak olur, duman olurum ölmem! 1983 Necip Fazıl Kısakürek Che

Ölmemek Kesilmiş bir kamış, ormanlıklardan. İnsan... Rüzgarlara bağlı bir düdük. İndik de dünyaya karanlıklardan, Sıra sıra mezar, başka ne gördük? Ölmemek, ilk ve son, büyük kelime; Çarpıldık, ölmemek için ölüme! Ver Allah'ım, büyük sırrı elime; Geçmez an, solmaz renk, kopmaz bütünlük. 1972 Necip Fazıl Kısakürek Ölüler Ölüler bağırıyor mezarlarından; Yolcular, oturun taşlarımızda! Onları deviren biziz toprağa, Biz attık onları böyle ayağa; Sakın atlamayın kenarlarından! Ölüler bağırıyor mezarlarından... Yolcular, uzanın yere upuzun; Dayayın taşlara başlarınızı! Tüy yastıklar gibi rahat taşımız, Birleşsin bir lahza orda başımız! Bizdedir cevabı kuruntunuzun; Yolcular, uzanın yere upuzun! Ben de bir gün böyle haykıracağım: Yolcular, oturun mezar taşımda! Yolcular önümde fısıldaşacak, Yolcular aşılmaz yollar aşacak. Taşımı yerlere yatıracağım; Ben de bir gün böyle haykıracağım! Necip Fazıl Kısakürek Ölümsüz Şarkı Garip geldik gideriz, rafa koy evi barkı! Tek, dudaktan dudağa geçsin ölümsüz şarkı... 1962 Necip Fazıl Kısakürek Ölümsüzlük Sabah, akşam, öğlende, Aklım büyük şölende. Bütünlük, o "bir"'dedir. Sayı sayı bölende. Bilmez yaşayan ölü; Asıl haber ölende. Tek hat, tek yön, burada; Giden de bir, gelen de. O'nunla buluşmak var, Sıra bize gelende. O'na deki: Ey Resul Ölümsüzlük kölende... 1973 Necip Fazıl Kısakürek Örümcek Ağı Duvara, bir titiz örümcek gibi, İnce dertlerimle işledim bir ağ. Ruhum gün doğunca sönecek gibi, Şimdiden ediyor hayata veda. Kalbim, yırtılıyor her nefesinde, Kulağım, ruhumun kanat sesinde; Eserim duvarın bir köşesinde; Çıkamaz göğsümden başka bir seda... 1922 Necip Fazıl Kısakürek Che

Gelir / Necip Fazıl Kısakürek Pervane dediğin, cerağa gelir; Sular, kıvrım kıvrım, ırmağa gelir. Bülbül kovuldu mu dil bahçesinden, Gak gak, karga; vak vak, kurbağa gelir. O yön ki, ezelle ebed arası Ne sola kıvrılır, ne sağa gelir. Gam çekme, böyle gitmez bu devran, Nihayet sonuncu durağa gelir. Hasretle beklenen gelir mutlaka; Sultan fikir, şanlı otağa gelir. Yırtılır güneşin kapkara zarı, Dünyamız yepyeni bir cağa gelir. Füzeler kağnıya döner ve nöbet, Işıktan da hızlı Burağa gelir. Gökyüzü, yeryüzü, helalleşirler, Nur, kaçtığı yerden toprağa gelir. Birleşir, kupkuru dalla yanık kök, Yemyeşil bir ışık, yaprağa gelir. Kal'a nin burcundan çakar işaret; Millet, dalga dalga bayrağa gelir. Che

Allah Dostu Allah dostu odur ki, nefsine tek pay biçmez; Kırk yıl bir ekşi ayran özler de onu içmez. 1940 Necip Fazıl Kısakürek Aman Aman efendim, aman! Galiba Ahir Zaman! Manzarası yurdumun, Tufan gününden yaman! Göz görmez aydınlıkta; Asümanedek duman. Yer dumanmış ne çıkar, Duman dolu asüman. Türk evi delik deşik; Yıkı dökük hanüman. Duraksız itiş kakış; Süresiz karman-çorman. Anne çocuk doğurur, Köpek soyundan azman. Beyinler zıpzıp kadar, Mideler koskocaman. Aziz fikir buğdayı, Katıra mahsus saman. Boş laf, hep dalga dalga; Uçsuz bucaksız umman. Hayvanlık orkestrası: Eşek, birinci keman. Orman keleş, nebat kel; Nebat adamlar orman. Midelerde ihracat, Günde beş milyon batman. Bilmem kaç milyar harman. Yangın evinde satranç; Plan, reform ve uzman. Tam bir buçuk asırdır, Maymunlardan eleman. Bizdeki hale nispet Maymun taklitten pişman. Hangi yol Türke uygun, Hangi parti tercüman? Çıkamaz meydanlara; Camide mahpus iman! Silah küfrün belinde, Küfrün elinde, ferman. Cehle sorarsan ilim; Zehre sorarsan, derman. Rahmet, meçhul kelime; Bilinmez isim, Rahman. Kutsal kitaptır fuhuş; Ahlak, okunmaz roman. Tarih, kontra gerçeğe; Hürriyet hakka düşman. Millete kasdedenin İsmi milli kahraman. Yere batsın bu dünya, Bu dünyadan hayr uman! Genç adam, at yorganı! Sana haram, uyuman! Aman, efendim aman! Efendim, aman, aman! 1964 Necip Fazıl Kısakürek Che

Aşk / Necip Fazıl Kısakürek Rabbim, Rabbim, bu işin bildim neymiş Türkçesi; Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi... Aşk ve Korku / Necip Fazıl Kısakürek Aşk korkuya peçedir, korku da aşka perde, Allah'tan nasıl korkmaz, insan O'nu sever de... Aynadaki Halime / Necip Fazıl Kısakürek Akmayan yaşlarla sıcacık yüzün; Yavrum, bugün seni pek ölgün gördüm. Gözünde bir küçük noktadır hüzün, Neş'eni ne bugün, ne de dün gördüm. Eğri dallar gibi halsiz, yorgunsun, Birikmiş sulardan daha durgunsun, Görünmez bıçakla içten vurgunsun, Seni öz yurdunda bir sürgün gördüm. Geçti bir cenaze peşinde ömrüm; Bilemem, vardığın neresi, bugün? Hergün yürüdüğün kadar yürüdün, Arkasından kendi ölünün; gördüm. . push ; Che

Vehim Her şey kesik ve kopuk, zaman tutamaz lehim; Mazi albümde hayal, istikbal kalbde vehim... 1983 Necip Fazıl Kısakürek Yağız At İşaret bekliyorum, yağız atım eyerli; Yanarım sorarlarsa ne getirdin değerli? 1980 Necip Fazıl Kısakürek Yalnız Yalnızız, beşikten tut, tabuta kadar yalnız; Ülfet, kara yalnızlık madeninde bir yaldız... 1982 Necip Fazıl Kısakürek Yalnızlık Yalnızlık bir fenerse, Ben de içindeki mum, Onu, billur bir kase Gibi doldurur nurum. Dışardan bana neler Getirir pervaneler! Pırıltılar, nağmeler, Renklerle eriyorum... 1929 Necip Fazıl Kısakürek Yeni Neymiş o, kimmiş o, eskimeyecek? Ruhiyle, öziyle daima taze, Su ve ekmek gibi her zaman aziz... Cümle son bulmadan bitiyor gerçek; Zamanın ardında kalan cenaze. Hakikat göklerde şimşekten bir iz. Güzellik hep yeni, yenilik güzel, Dostunu bulan aşk sonsuz ömürlü, Sevgili bayatlar ama aşk yeni. Kalbinde birleşik ebetle ezel. Ateş çubuklarla kalbin mühürlü, Bizim köyde ara pörsümeyeni!.. 1982 Necip Fazıl Kısakürek Yeni Tohum çatlar da bilmem, kafa nasıl çatlamaz?.. Yeni odur ki, solmaz, pörsümez, bayatlamaz. 1983 Necip Fazıl Kısakürek Yıldızlı Bir Gecede Sema bize seslenir; Kalma, gel, işkencede! Ruhumuz ebedidir; Bunu duy, tek hecede! Ömür ki, bir kurak çöl, Onu tek bir güne böl; Şebnem gibi doğ ve öl, Yıldızlı bir gecede!.. 1928 Necip Fazıl Kısakürek Yine Hal Kazanda su kaynasa sanki ben pişiyorum; Bir kuş bir kuş öldürse ben can çekişiyorum... 1976 Necip Fazıl Kısakürek Yobaz Din adına yol kesen dünkü yobazın oğlu!.. Yine sen kesiyorsun, küfür uğrunda yolu!.. 1939 Necip Fazıl Kısakürek Yollar ve Gökler Üstüste, altaltalar, Bende gökler ve yollar. Gökler, kat kat mavilik, Yollar, kol kol servilik. Yollar nereye gider, Ve ne düşünür gökler? Göklerin bir sırrı var, Onu arıyor yollar. Gökler suda titriyor, Yollar suda bitiyor. Göklerin yüzü yerde, Yollarınki göklerde. Bu yollarda izimiz, Bu göklerde gizlimiz. Yollar, beni vardırın! Gökler, tutup kaldırın! 1937 Necip Fazıl Kısakürek Yüzkarası Beni şafak vakti bir el dürtükler; İdam mahkumu, kalk, bekliyor savcı! Zindan avlusunda öter düdükler; Bir güneş doğar ki, zakkumdan acı... İpten indirilir, yine uslanmam, Bela... Bela bende yakıcı şehvet... Bir olur, ateşi görmemle yanmam; Dipsiz uçurumda kaçılmaz davet. Bak nasıl silinir bu yüzkarası; Elimde, ölümü öldüren silah, Alnımda tozpembe secde yarası, Lügat kitabımda tek isim: Allah... 1972 Necip Fazıl Kısakürek Che

Dev Öyle bir devim ki, ben, hakikatte pireyim, Bir delik gösterin de utancımdan gireyim... 1977 Necip Fazıl Kısakürek Devrim Devrim odur ki, kalbten faniliği devirsin; Yaşamaktan murad ne, hesabını bildirsin!.. 1982 Necip Fazıl Kısakürek Dövün Ben ölünce etsin dostlarım bayram; Üstüste tam kırk gün, kırk gece düğün! Açı doyurmaksa kabirde meram, Yemeğim Fatiha, günde beş öğün. Hey gidi, gölgeler ülkesi dünya! Bir görünmez şeyin gölgesi dünya! Boşlukta ayrılık bölgesi dünya! Bu dünyada yeme, içme ve dövün! 1972 Necip Fazıl Kısakürek Dua Bende sıklet, sende letafet... Allah'ım affet! Latiften af bekler kesafet... Allah'ım affet! Etten ve kemikten kıyafet... Allah'ım affet! Şanındır fakire ziyafet... Allah'ım affet! Acize imdadın şerafet... Allah'ım affet! Sen mutlatsın, bense izafet! Allah'ım affet! Ey kudret, ey rahmet, ey re'fet! Allah'ım affet! Necip Fazıl Kısakürek Dua Bıçak soksan gölgeme, Sıcacık kanım damlar. Gir de bak bir ülkeme: Başsız başsız adamlar... Ağlayın, su yükselsin! Belki kurtulur gemi. Anne, seccaden gelsin; Bize dua et, emi! 1944 Necip Fazıl Kısakürek Che

HAYAL Bu akşam bir ateş duyup etimde Kadın, kadın diye içimi oydum. Ruhuma bir serin yer istedim de Alnımı mermerin üstüne koydum. Birden karanlıklar sökülüverdi Odama bir hayal dökülüverdi, Karşımda gerindi bükülüverdi, Onu gözlerimle çırılçıplak soydum. Artık ben ne günah olsa işlerim, Yumuşacık yastığa geçti dişlerim, Bir an kadar sürdü can verişlerim, Ey kadın, bu akşam sana da doydum. Necip Fazıl KISAKÜREK HEYKEL Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış Bu eski heykelin yanaklarında. Yapraktan saçını yerlere yaymış, Sonbahar ağlıyor ayaklarında. Süzüyor ufukta bir kızıl yeri İçi karanlıkla dolu gözleri. Alnında akşamın ince kederi, Sessizliğin sırrı dudaklarında. Yanan bir kağıtta nasıl bir satır Kaybolursa, akşam onu karaltır. Artık o silinen bir hatıradır Bir ıssız bahçenin uzaklarında. Necip Fazıl KISAKÜREK AYRILIK VAKTİ Akşamı getiren sesleri dinle, Dinle de gönlümü alıver gitsin. Saçlarımdan tutup kor gözlerinle Yaşlı gözlerime dalıver gitsin. Güneşle köye in, beni bırak da Küçüle küçüle kaybol ırakta. Bu yolu dönerken arkana bak da Köşede bir lahza kalıver gitsin. Ümidim yılların seline düştü, Saçının en titrek teline düştü, Kuru yaprak gibi eline düştü, İstersen rüzgara salıver gitsin. Necip Fazıl KISAKÜREK Che

Bir Varlık yalnız Bir'dedir, toplam bölüm hep birde... Devam eden yalnız bir, sayıda dört tekbirde... 1983 Necip Fazıl Kısakürek Bir "Bir"i deşerken her an beynini yiyen adam, Sayılar köpürdükçe "Allah bir!" diyen adam... 1975 Necip Fazıl Kısakürek Che

GAFLET Su gaflet yükü insana bak, Kendinden varlık cakasında. Ve aşksız yobaz, İsi gücü, Namazla Cennet takasında. Tam dört asırdır Müslümanlık, Cansız etiket markasında. Kuran kalbi kor ezbercide, Din, üfürükçü muskasında. Bati, Bati der çırpınırlar, Bati tükürük hokkasında. Makine dimdik demirden put, İnsanoğlu ruh laçkasında. Hürriyet nemde söyleyeyim, Hakka esaret halkasında. Zamanda hersek kopuk, kesik, Biçkisi kader makasında. Ey insan, sana son sığınak, Son peygamberin hırkasında... NECİP FAZIL KISAKÜREK Che

Yunus Emre'ye / Necip Fazıl Kısakürek Kaç mevsim bekleyim daha kapında, Ayağımda zincir, boynumda kement? Beni de, piştiğin bela kabında, Kaynata kaynata buhara kalbet. Bekletme Yunus'um, bozuldu bağlar, Düşüyor yapraklar, geçiyor çağlar; Veriyor, ayrılık dolu semalar, İçime bayıltan, acı bir lezzet. Rüzgara bir koku ver ki, hırkandan; Geleyim, izine doğru arkandan; Bırakmam, tutmuşum artık yakandan, Medet ey şairim, Yunus'um medet! Che

Biter Kalkılır bir yerde, kalır oyuncak, Kurgular biter. Ölüm... O geldi mi ne var korkacak? Korkular biter. Fikir, açmaz artık beyinde kuyu; Burgular biter. Unuturuz hayat adlı uykuyu, Uykular biter. Biter, her şey biter; ses, şekil ve renk, Kokular biter. Kabir sualiyle kapanır kepenk, Sorgular biter. 1963 Necip Fazıl Kısakürek Bitmez Bilmezdim, iş bütünde; Bu ömür derdim, bitmez. Bir yuvarlak üstünde Git, git, giderdim, bitmez. Bir deli kafacıktım; Sonsuzluğa acıktım. Farzet denize çıktım, Su biter, derdim bitmez. 1973 Necip Fazıl Kısakürek Che

Iraklarda Yolcu benmişim gibi, Bir gemi demir aldı, Ey her yerin garibi, Vatan ırakta kaldı. Sıra sıra duraklar; Durak bilmez ıraklar, Şu uçuşan yapraklar, Beni rüzgara saldı. 1959 Necip Fazıl Kısakürek İhtilal Ortalık mahşer gibi; Kim buranın sahibi, Kimlerin düğünü var? Güneş, batan bir bayrak, Şu kıpkızıl ufka bak, Ana baba günü var!.. 1930 Necip Fazıl Kısakürek İhtizaz Renkte, seste, ışıkta her şeyde bir ihtizaz; Her şeyde bir titreşim, zikir, fikir ve niyaz... 1983 Necip Fazıl Kısakürek İman Yum gözünü, kalbine her an yokluğunu üfür "Kendinden geçmek iman, kendinde olmak küfür". 1973 Necip Fazıl Kısakürek İn-Çık Çıktım, çıktım, inilmez dağlar elimden tuttu; İndim, indim, çıkılmaz çukurlar beni yuttu. 1978 Necip Fazıl Kısakürek İnanmaz "Ticaretin tüm ziyan!" diye bir ses rüyada; Mezarına birlikte girecek şeyi kazan! Seni gözleyen eşya, bitpazarı dünyada, Patiska kefen, çürük teneşir, isli kazan. Minarede "ölü var!" diye bir acı sala... Er kişi niyetine saf saf namaz.. Ne ala! Böyledir de ölüme kimse inanmaz hala! Ne tabutu taşıyan, ne de toprağı kazan... 1973 Necip Fazıl Kısakürek İnsan Bir bölünmez ki, insan, onu zaman bölüyor; İnsan her an dirilip her saniye ölüyor... 1978 Necip Fazıl Kısakürek İnsan İnsan, bir mes'ut zalim, insan bir mağrur cahil; Tekne kırık, su azgın ve kayıplarda sahil... 1983 Necip Fazıl Kısakürek İskele Yorulmuş esnemekten, Herkes neyi bekliyor? Bir ölü beklemekten, Bu bekleyiş daha zor. Geldi yorgun ve hazin, Hiç de sezdirmeksizin, Sularda kabrimizin, Yolunu açan vapur... 1930 Necip Fazıl Kısakürek İstasyon Burda gelir insana, Boş günlerin usancı. Çalar birden kampana, Ölüm çanından acı. Sonra bir düdük öter, Kesik çığlıklarla der: Burdan bildik gidenler, Yarın döner yabancı... 1928 Necip Fazıl Kısakürek İşim Acele Gökte zamansızlık hangi noktada? Elindeyse yıldız yıldız hecele! Hüküm yazılıyken kara tahtada İnsan yine çare arar ecele! Gençlik... Gelip geçti... Bir günlük süstü; Nefsim doymamaktan dünyaya küstü. Eser darmadağın, emek yüzüstü; Toplayın eşyamı, işim acele! 1972 Necip Fazıl Kısakürek Che

Sakarya Türküsü / Necip Fazıl Kısakürek İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya; Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya. Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak; Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak. Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir Oluklar çift; birinden nur akar, birinden kir. Akışta denetlenmiş, büyük, küçük, kainat; Şu çıkan buluta bak, bu inen suya inat! Fakat Sakarya başka, yokuş mu çıkıyor ne, Kurşundan bir yük binmiş, köpükten gövdesine; Çatlıyor, yırtınıyor yokuşu sökmek için. Hey Sakarya, kim demiş suya vurulmaz perçin? Rabbim isterse, sular büklüm büklüm burulur, Sırtına Sakarya'nın, Türk tarihi vurulur. Eyvah, eyvah, Sakaryam, sana mı düştü bu yük? Bu dava hor, bu dava öksüz, bu dava büyük!.. Ne ağır imtihandır, başındaki, Sakarya! Binbir başlı kartalı nasıl taşır kanarya? İnsandır sanıyordum mukaddes yüke hamal; Hamallık ki, sonunda, ne rütbe var, ne de mal. Yalnız acı bir lokma, zehirle pişmiş aştan; Ve ayrılık, anneden, vatandan, arkadaştan; Şimdi dövün Sakarya, dövünmek vakti bu an; Kehkeşanlara kaçmış eski günleri an! Hani Yunus Emre ki, kıyında geziyordu; Hani ardına çil çil kubbeler serpen ordu? Nerede kardeşlerin, cömert Nil, yeşil Tuna; Giden şanlı akıncı, ne gün döner yurduna? Mermerlerin nabzında hala çarpar mı tekbir? Bulur mu deli rüzgar o sedayı: Allah bir! Bütün bunlar sendedir, bu girift bilmeceler; Sakarya, kandillere katran döktü geceler. Vicdan azabına es, kayna kayna Sakarya, Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya! İnsan üçbeş damla kan, ırmak üçbeş damla su; Bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu. Geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gerçek; Siz, hayat süren leşler, sizi kim diriltecek? Kafdağını aşsalar, belki çeker de bir kıl! Bu ifritten sualin, kılını çekmez akıl! Sakarya, saf çocuğu, masum Anadolu'nun, Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun! Sen ve Ben, gözyaşıyla ıslanmış hamurdanız; Rengimize baksınlar, kandan ve çamurdanız! Akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader; Aldırma, böyle gelmiş, bu dünya böyle gider! Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz; Sen kıvrıl, ben gideyim, son Peygamber kılavuz! Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya; Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya!.. Che

Vehim / Necip Fazıl Kısakürek Her gün elim tokmakta, Bir an irkiliyorum: Annem belki yatakta, Annem belki toprakta. Gün batıyor şafakta; Biliyorum, biliyorum: Tabut gıcırdamakta Ve hevesler damakta... Visal / Necip Fazıl Kısakürek Beni zaman kuşatmış, mekan kelepçelemiş; Ne sanattır ki, her şey, her şeyi peçelemiş... Perde perde veralar, ışık başka, nur başka; Bir anlık visal başka, kesiksiz huzur başka. Renk, koku, ses ve şekil, ötelerden haberci; Hayat mı bu sürdüğün, kabuğundan, ezberci? Yoksa göz, görüyorum sanmanın öksesi mi? Fezada dipsiz sükut, duyulmazın sesi mi? Rabbim, Rabbim, Yüce Rab, alemlerin Rabbi, sen! Sana yönelsin diye icad eden kalbi, sen! Senden uzaklık ateş, sana yakınlık ateş! Azap var mı alemde fikir çilesine eş? Yaşamak zor, ölmek zor, erişmekse zor mu zor? Çilesiz suratlara tüküresim geliyor! Evet, ben, bir kapalı hududu aşıyorum; Ölen öluyor, bense ölümü yaşıyorum! Sonsuzu nasıl bulsun, posteki sayan deli? Kendini kaybetmek mi, visalin son bedeli? Mahrem çizgilerine baktıkça örtünen sır; Belki de benliğinden kaçabilene hazır. Hatıra küpü, devril, sen de ey hayal, gömül! Sonu gelmez visalin gayrından vazgeç, gönül! O visal, can sendeyken canını etmek feda; Elveda toprak, güneş, anne ve yar elveda! Che

Necip Fazıl Kısaküreği ben çok severim bir kaç şiirini ezbere biliyordum başlık açacaktım aaa baktım ki elifim benden önce hayatı ve eserlerinden önce bizi bilgilerndirmiş sağol elifim ellerine sağlık bir kaç şiirde benden HEP BU AYAK SESLERİ Hep bu ayak sesleri, hep bu ayak sesleri, Dolaşıyor dışarda, gün batışından beri, Bu sesler dokunuyor en ağrıyan yerime, Bir eski çıban gibi işliyor içerime, Ey şimdi kara haber gibi bana yaklaşan, Sonra saadet olup yanımdan uzaklaşan, Sesler, ayak sesleri kesilmez çıtırdılar! Bana gelen müjdeyi galiba caydırdılar, Böyle adım atarlar, ayrılanlar eşinden, Böyle yürür, gidenler, bir tabutun peşinden, Kimsesiz gecelerim, bu kesik sesle doldu, Artık, atan kalbimde bir ayak sesi oldu Bir gün, sönük göğsüme düştüğü vakit başım Benden ayrılıyormuş gibi bir can yoldaşım, Gittikçe uzaklaşan bu sesi duya duya, Yavaşça dalacağım, o kalkılmaz uykuya NECİP FAZIL KISAKÜREK

Kadın Bir ufuk ki, ne Mecnun varabildi, ne Ferhad; Bir ufuk ki, ilahi sırrı bekleyen serhad... 1973 Necip Fazıl Kısakürek Kadın Kadından kendisinde olmayanı isteriz; Hasret yerinde kalır ve biz çekip gideriz... 1973 Necip Fazıl Kısakürek Kafa Kan pıhtısı takkeli, saçları yoluk kafa!.. Sende "dır-dır" bildiğin ne varsa kaldır rafa!.. 1976 Necip Fazıl Kısakürek Kafile Her şeyde bir tükeniş, her oluşta bir bitiş; Gökten ses: Ölümsüzler kafilesine yetiş! 1978 Necip Fazıl Kısakürek Che

Su I / Necip Fazıl Kısakürek Bir hamam ki, arınma gayesinden şaheser; Arınmışları yeri, Cennette nurlu kevser. Su II / Necip Fazıl Kısakürek Kainatta ne varsa suda yaşadı önce; Üstümüzden su geçer doğunca ve ölünce. Su III / Necip Fazıl Kısakürek İnsanlar habersizken yolların verasından, Gökle toprak arası su şaşmaz mecrasından. Su IV / Necip Fazıl Kısakürek Su kesiksiz hareket, zikir, ahenk, şırıltı; Akmayan kokar diye esrarlı bir mırıltı. Su V / Necip Fazıl Kısakürek Kah susar, kah çırpınır, kah ürperir, kah çağlar; Su, eşyayı kemiren küfe ve pasa ağlar. Su VI / Necip Fazıl Kısakürek Su bir şekil üstü ruh, kalıplarda gizlenen; Yerde kire battı mı, bulutta temizlenen... Su VII / Necip Fazıl Kısakürek Bu dünya insanlığa manevi hamam olsa; Her rengiyle insanlık tek renkte tamam olsa... Su VIII / Necip Fazıl Kısakürek Su duadır, yakarış, ayna, berraklık, saffet; Onu madeni gökte altınlar gibi sarfet! Che

Müjde / Necip Fazıl Kısakürek O gün bir kanlı şafak, gökten üflenen ateş; Birden, dağın sırtında atlılar belirecek. Atlılar put şehrine gediklerden girecek; Bir şehir ki, orada insan ayak üstü leş. Yalnız iman ve fikir; ne sevgili ne kardeş; Bir akıl gelecek ki, akıllar delirecek. Ve bir devrim, evvela devrimi devirecek. Her şey birbirine denk, her şey birbirine eş. Fertle toplum arası kalkacak artık güreş; Herkes tek tek sırtına toplumu bindirecek. Gökler iki şakkolmuş haberi bildirecek. Müjdeler olsun size; doğdu batmayan güneş! . push ; Che

Hayret / Necip Fazıl Kısakürek Şeh-i Ekber'e göre en üstün makam, hayret; Ben de şaşkınlardanım, Rabbim sonumu hayr et!... Divane / Necip Fazıl Kısakürek Düşün o divaneyi 'her şey içimde' diyen; Ateş denilse yanan, su denilse eriyen... Şair / Necip Fazıl Kısakürek Ben şairim, Gaibi kurcalayan çilingir; Canlı cenazelerin başında Münker-Nekir.. Che

Peygamber / Necip Fazıl Kısakürek Sende insan ve toplum, sende temel ve bina; Ne getirdin, götürdün, bildirdinse amenna!... O Diyorsa / Necip Fazıl Kısakürek Gözüm, aklım, fikrim var deme hepsini öldür! Sana çöl gibi gelen, O göl diyorsa göldür! Rütbe / Necip Fazıl Kısakürek Düşünün, ben ne büyük rütbeye tutkuluyum! Çünkü O'nun kulunun kölesinin kuluyum! Che

Kahramanlık Ne varsa çöplüğe at, belli başlı zamanlık; Ölümü öldürmekte olanca kahramanlık. 1976 Necip Fazıl Kısakürek Kalan Bir ebedi mahrumluk, kalan bu hikayeden; Git, git, bir çıkmaz sokak, o varılmaz gayeden... 1956 Necip Fazıl Kısakürek Kaldırımlar II Başını bir gayeye satmış kahraman gibi, Etinle, kemiğinle, sokakların malısın! Kurulup şiltesine bir tahtaravan gibi, Sonsuz mesafelerin üstünden aşmalısın! Fahişe yataklardan kaçtığın günden beri, Erimiş ruhlarımız bir derdin potasında. Senin gölgeni içmiş, onun gözbebekleri; Onun taşı erimiş, senin kafatasında. İkinizin de ne eş ne arkadaşınız var; Sükut gibi münzevi, çığlık gibi hürsünüz. Dünyada taşınacak bir kuru başınız var; Onu da, hangi diyar olsa götürürsünüz. Yağız atlı süvari, koştur atını, koştur! Sonunda kabre çıkar bu yolun kıvrımları. Ne kaldırımlar kadar seni anlayan olur, Ne senin anladığın kadar kaldırımları... 1927 Necip Fazıl Kısakürek Kaldırımlar III Bir esmer kadındır ki, kaldırımlarda gece, Vecd içinde başı dik, hayalini sürükler. Simsiyah gözlerine, bir an, gözüm değince, Yolumu bekleyen genç, haydi düş peşime, der. Ondan bir temas gibi rüzgar beni bürür de, Tutmak, tutmak isterim, onu göğsüme alıp. Bir türlü yetişemem, fecre kadar yürür de, Heyhat, o bir ince ruh, bense etten bir kalıp. Arkamdan bir kahkaha duysam yaralanırım; Onu bir başkasına ram oluyor sanırım, Görsem pencerelerde, soyunan bir karaltı. Varsın, bugün bir acı duymasın gözyaşımdan; Bana rahat bir döşek serince yerin altı, Bilirim, kalkmayacak, bir yar gibi başımdan... 1927 Necip Fazıl Kısakürek Che

Namaz Namaz, sancıma ilaç, yanık yerime merhem; Onsuz, ebedi hayat benim olsa istemem! 1978 Necip Fazıl Kısakürek Che

Babadan Oğula Eve dönmez bir akşam; Ve gün yüzlü çocuğu, Sorar: Nerede babam? Bakarlar, oldu, bitti; Gelir, derler çocuğa, Baban attaya gitti. Uzar gider bu atta; Ve neler neler olmaz Ve kim bilir ve hatta; Bir mahşer gerisinde; Babası döner bir gün, Oğlunun derisinde... Necip Fazıl Kısakürek Beklenen ne hasta bekler sabahı ne taze ölüyü mezar ne de şeytan bir günahı seni beklediğim kadar geçti istemem gelmeni yokluğunda buldum seni bırak vehmimde gölgeni gelme artık neye yarar Bir Kadın... sana ey kanımda eriyen kadın can nasıl dayansın, nasıl dayansın? mezara çekmekse beni maksadın önümde o siyah gözlerin yansın. bir sütun alevsin, bir sütun duman, yalnız seni görür gözünü yuman. senden ateşine bir deva uman bari gitsin kara toprağa kansın. bir çukur solumda, bir taş sağımda kabre girdiğim gün bu genç çağımda öyle bir yüksel ki sen toprağımda görenler ruhumu tütüyor sansın

Serseri / Necip Fazıl Kısakürek Yeryüzünde yalnız benim serseri, Yeryüzünde yalnız ben derbederim. Herkesin dünyada varsa bir yeri, Ben de bütün dünya benimdir derim. Yıllarca gezdirdim hoyrat başımı, Aradım bir ömür, arkadaşımı. Ölsem dikecek yok mezar taşımı; Halime ben bile lanet ederim. Gönlüm ne dertlidir, ne de bahtiyar; Ne kendisine yar, ne kimseye yar, Bir rüya uğrunda ben diyar diyar, Gölgemin peşinden yürür giderim... Önceki

O Zeybek Zeybeğimi, birkaç kızan, vurdular; Çukurda üstüne taş doldurdular. Bir de, ya kalkarsa diye kurdular... Zeybeğim, zeybeğim, ne oldu sana? Allah deyip, şöyle bir doğrulsana! Zeybeğim, kalkamaz, dirilemez mi? Odası mühürlü, girilemez mi? Şu ters akan sular çevrilemez mi? Ne günedek böyle gider bu devran? Zeybeğim, bir sel ol, bir çığ ol, davran! Kır at zincirlenmiş, ufuk sahipsiz... Han kayıp, hancı yok, konuk sahipsiz... Baş köşede sırma koltuk sahipsiz... Kızanlar, dört yandan, hep abandınız! Zeybeğin kanına ekmek bandınız! Bilemem, susarak ölmek mi hüner? Lisan çıldırıyor, dil nasıl döner? Ondan son iz, uzak, uzak bir fener... Öldü mü? Çatlarım yine inanmam! Gizliye yanarım, ölüye yanmam! Zeybek kaybolduysa bunca kayıp ne? Tesbihi dökülmüş, aranır nine; Balonu yok, ağlar çocuk haline... Zeybeğim, dünyayı aldın götürdün! Bir öldün de, beni binbir öldürdün! Beyni tırmık tırmık, pençelere sor! Mevsim niçin ölgün, bahçelere sor! Sor; çukuru nerde, serçelere sor! Ağla, bir dinmeyen hasretle ağla; Zeybeksiz yolları gözetle, ağla! 1964 Necip Fazıl Kısakürek Che

Sonsuzluk Kervanı / Necip Fazıl Kısakürek Sonsuzluk Kervanı, "peşinizde ben, Üc ayakla seken topal köpeğim!" Bastığınız yeri taş taş öpeyim. Bir kırıntı yeter, kereminizden! Sonsuzluk Kervanı, peşinizde ben... Gidiyor, gidiyor, nurdan heykeller... Ufuk önlerinde bayrak kulesi. Bu gidenler Altun Kol Silsilesi; Ölçüden, ahenkten daha güzeller. Gidiyor, gidiyor, nurdan heykeller... Sonsuzluk Kervanı, istemem azat! Köleniz olmakmış gerçek hürriyet. Ölmezi bulmaksa biricik niyet; Bastığınız yerde ebedi hasat. Sonsuzluk Kervanı, istemem azat... Che

Utansın / Necip Fazıl Kısakürek Tohum saç, bitmezse toprak utansın! Hedefe varmayan mızrak utansın! Hey gidi küheylan, koşmana bak sen! Çatlarsan, doğuran kısrak utansın! Eski çınar şimdi noel ağacı; Dallarda iğreti yaprak utansın! Ustada kalırsa bu öksüz yapı, Onu sürdürmeyen çırak utansın! Ölümden ilerde varış dediğin, Geride ne varsa, bırak utansın! Ey binbir tanede solmayan tek renk, Bayraklaşmıyorsan bayrak utansın! Che

Ne İleri, Ne Geri Ne ileri, ne geri; Kimlerin var haberi Benim sonsuz dünyamdan? Belki sabahtan beri Ve belki de akşamdan, Bakıyorum bir camdan, Renk renk billur ehramdan, Haberim yok, rüyamdan, Ne geri, ne ileri! İskemle düşmüş, bırak, Açma, çalsın çıngırak! Geçen trenlere bak; Rüyada bir kabartma. Onlar gidiyor ama, Kalıyor dumanları. Trenler götürüyor, Kendi gölgelerinden Kaçışan insanları. Trenler götürüyor, Dağdan dağa sürüyor, Kendi gölgelerinden, Başsız gövdelerinden Kaçışan insanları... Ve rüzgar üfürüyor, Geride dumanları. Ve rüzgar üfürüyor, Kaynaşan ummanları. Vaz geç onlardan vaz geç! İstediğim bu değil; Ve o değil, şu değil. Eğil, ruhuma eğil! Bin hayal içinden geç Ve benim hülyamı seç! Bak, şu ağaçlı yola, Bize doğru geliyor. Orda üç kız kol kola, Bize doğru geliyor. Kömür tozundan ince, Su gibi şeffaf gece, Doldurmuş yüzlerini, Silmiş pürüzlerini. Kalmamış, Meryem gibi Yüzlerinde kırışık; Ve o Bakirem gibi, Yüzleri birer ışık, Vücutları bir ahenk. Öyle hafif ki, onlar, Elimizi uzatsak, Havayı kımıldatsak, Üçü de titreyecek, Bir ahenk gibi ürkek, Havada eriyecek. Başka ses, ayrı biçim, Ne de istiyor içim, Kapının kenarına, Parmaklık duvarına, Bir genç aşık otursun. Tel tel sazını kursun, Karanlıkta başbaşa, Gömsün başını taşa. Ve derin, sıcak, uzun Şarkısını okusun. Trenler gitmeseydi. Yolda gezen kızları, Rüzgar eritmeseydi. Döşekler yalnızları, Dürtmese, itmeseydi. Şarkılar bitmeseydi. Bu çözülmez bilmece; Hep sayı, harf ve hece... Peçe üstünde peçe... Böyle aynı noktanın Üstünde saatlerce, Benliğime eğilsem, Sabah, akşam ve gece, Ortasında odanın, Karanlıkla çevrilsem, Bir çözülmez bilmece; Hep sayı, harf ve hece... İçinden bu kafanın, Fani dünyayı silsem. Dünyalar nice nice; Yavaşça ölebilsem, Yeni baştan dirilsem, Duysam, görsem ve bilsem! Ne ileri, ne geri, Ne geri, ne ileri!.. 1934 Necip Fazıl Kısakürek . push ; Che

Tavan Titrek mumlar yanınca, bu bir asırlık ağaç, Mehtapta orman gibi gizli yollarla doldu. Dedi: Yastığa dayan, o cam gözlerini aç. Seyret çizgilerimde, neler geçti, ne oldu! Manalarla çizgiler, içiçe bende hazır; Her şey, her şey toz duman, zamanın havanında. Arıyorsan, tarihin, hani kaybettiği sır? Çok eski bir konağın oymalı tavanında!.. 1930 Necip Fazıl Kısakürek Tutuk Gel beri, kurtuluş ordusunun tuğu ol! Hürriyet mi dileğin, Allah'ın tutuğu ol! 1976 Necip Fazıl Kısakürek Tüten Ruh Sana ey kanımda eriyen kadın Can nasıl dayansın, nasıl dayansın? Mezara çekmekse beni maksadın Önümde o siyah gözlerin yansın. Bir sütun alevsin, bir sütun duman, Yalnız seni görür gözünü yuman. Senden ateşine bir deva uman Bari gitsin kara toprağa kansın. Bir çukur solumda, bir taş sağımda Kabre girdiğim gün bu genç yaşımda Öyle bir yüksel ki sen toprağımda Görenler ruhumu tütüyor sansın. Necip Fazıl Kısakürek Che

Aydınlık Uyan yarim, uyan, söndü yıldızlar, Gün karşı tepeden doğmak üzredir. Her sabah güneşi seyreden kızlar, Mahmur gözlerini oğmak üzredir. Uyan yarim, sesler geldi derinden, Karanlık oynadı, koptu yerinden; İlk ışık, kapının eşiklerinden, Şimdi bir gölgeyi koğmak üzredir. Sevgilim, kapımı çaldı aydınlık, baygın gözlerimi aldı aydınlık, İçimde tıkandı, kaldı aydınlık, Bu aydınlık beni boğmak üzredir. 1923 Necip Fazıl Kısakürek Aynı Nokta Çocukken gün battı mı, bir köşede ağlardım; Nihayet döne döne aynı noktaya vardım. 1978 Necip Fazıl Kısakürek Ayrı Ayrı Ne kadar göz bebeği varsa üst üste gelse Yine ayrı manzara, ayrı görüş herkese. 1977 Necip Fazıl Kısakürek Ayrılık Hep ayrılık; isteğe erince istek ölür. Bir anda ölseler de insanlar tek tek ölür... 1977 Necip Fazıl Kısakürek Azap Azap, saçlarıma ak, Yüzüme çizgi serdi, Ruhumu, çırıl çıplak, Soyup çarmıha gerdi. Bağrım, çizgi çizgi kan; Beni seyretti hayran. Bir kadın oldu o an, Kendini bana verdi... 1928 Necip Fazıl Kısakürek Aziz Eşya Sırma renginde pislik, dünyanın süsü püsü; Bende tek aziz eşya annemin baş örtüsü... 1977 Necip Fazıl Kısakürek Che

İşaret / Necip Fazıl Kısakürek O ki, pınar başında çeker suya hasret; Kadınında kadına, yurdunda yurda hasret. Yalan dünyada bütün görünüşler iğreti; Her şey o şeye hazin benzeyişten ibaret. Var olan yoklukların ömrünü sürüyorum Aşklar bomboş kuruntu, hürriyetler esaret Yalnız, 'Rakip' ismiyle Allah'ı görüyorum Bir yokluk ki, bu dünya, var olandan işaret... Che

Ağlayan Çocuklar Kafesli evlerde ağlar çocuklar, Odalarda akşam olurken henüz. O zaman gözümün önünde parlar, Buruşuk buruşuk, ağlayan bir yüz. Ne vakit karanlık kaplasa yeri, Başlar çocukların büyük kederi; Bakınır, korkuyla dolu gözleri: Ya artık bir daha olmazsa gündüz? Gittikçe kesilir derken sedalar, Gece; bir siyah el gözümü bağlar; Duyarım, içime sığınmış, ağlar, Bir ufacık çocuk, bir küçük öksüz... 1924 Necip Fazıl Kısakürek Ahşap Ev Tek tek kalktı eşyamız, ahşap ev bomboş kaldı; Güneş gözünü yumdu, has odamız loş kaldı... 1978 Necip Fazıl Kısakürek Che

Sen / Necip Fazıl Kısakürek Senden, senden, hep senden, Akisler aynalarda, Göğe çıksam mahzenden; Hasretim turnalardan. Seni buldun bulduysam; Gökten bir davet duysam Ben ki, suçumu yuysam, Su biter kurnalarda. Garibe sensin vatan, Nur yurdunu aratan Sensin, sensin yaratan, Rahmetli analarda. Che

Odalarım Camekanlı odanın kızıl perdeleri var. Kızıl; o ateş rengi kapanan gözlere sor! Perdeler bilezikler üstünde ilerliyor, Gerisinde güneşler, kıvılcımlar, yangınlar. Mazgallı taş odanın siyah perdeleri var, Siyah, otsuz dağların yüreği kadar siyah. Bir tokmak sedasıdır orda akşamla sabah. Dövülür mahzenlerde, büyük tahta havanlar. Sarmaşıklı odanın yeşil perdeleri var, Yeşil; doğan göz gibi baharın ortasında, Öyle hisli bir duman yüzer ki, havasında, Sanki orda buluşmuş ve ayrılmış aşıklar... 1930 Necip Fazıl Kısakürek Che

Müjde / Necip Fazıl Kısakürek Öleceğiz; müjdeler olsun, müjdeler olsun! Ölümü de öldüren Rabbe secdeler olsun! Müslüman Yüzü / Necip Fazıl Kısakürek O yüz, her hattı tevhid kaleminden bir satır; O yüz ki, göz değince Allah'ı hatırlatır... Nakarat / Necip Fazıl Kısakürek Küçükken derdi ki, dadım: Çoğu gitti, azı kaldı. Büyüdüm, ihtiyarladım, Çoğu gitti, azı kaldı. Vur kazmayı dağa Ferhat Çoğu gitti, azı kaldı. Kişne kır at, kişne kır at Çoğu gitti, azı kaldı. Doğar bir gün benim günüm, Çoğu gitti, azı kaldı. Kırk gün, kırk gece düğünüm, Çoğu gitti, azı kaldı. Ektik, ektik, yetişecek, Çoğu gitti, azı kaldı. Bütün yollar bitişecek, Çoğu gitti, azı kaldı. Bir gün anlaşılır şiir; Çoğu gitti, azı kaldı. Ekmek gibi azizleşir, Çoğu gitti, azı kaldı... Che

O&#8217;na Benim efendim! Ben sana bendim! Bir üfledin de Yıkıldı bend&#8217;im Ben ki, denizdim. Dağbaşı bendim Şimdi sen oldun, Aleme pendim. Benim efendim! Benim efendim! Feza levendim! Ölmemek neymiş; Senden öğrendim. Kayboldum sende, Sende tükendim! Sordum aynaya: Hani ya kendim? Benim efendim! Benim efendim! Emri yüklendim! Dağlandım kalbden Ve mühürlendim. Askerin oldum, Başta tülbendim; Okum sadakta, Elde kemendim. Benim efendim. Necip Fazıl Kısakürek Önceki

Başım Zonklayan başım benim, kan pıhtısı, cerahat; Ona yastıkta değil, secde yerinde rahat... 1974 Necip Fazıl Kısakürek Bayrak ve Sultan Baktım, renk yağarken akşam üzeri, Her şey ölü yüzde düzgün ve boya. Nesi varsa yoksa bu harap dünya, Bir büyük hayalin sade benzeri... Her şey bir gölgecik o görünmezden, Visal başlayınca ölüyor visal. Vatan bir hatıra, kadın bir misal; Sen ulaşmaya bak, sonsuza, tezden! Ev insan, sığdığın çizgiden utan! Başlangıç noktası, bir de son durak. Her zerrecik ondan arma ve bayrak; Bayraklar topluma, bana da sultan... 1958 Necip Fazıl Kısakürek Che

ÇOCUK Annesi gül koklasa, ağzı gül kokan çocuk; Ağaç içinde ağaç geliştiren tomurcuk... Çocukta, uçurtmayla göğe çıkmaya gayret; Karıncaya göz atsa 'niçin, nasıl?' ve hayret... Fatihlik nimetinden yüzü bir nurlu mühür; Biz akıl tutsağıyız, çocuktur ki asıl hür. Allah diyor ki:'Geçti gazabımı rahmetim!' Bir merhamet heykeli mahzun bakışlı yetim... Bugün ağla çocuğum, yarın ağlayamazsın! Şimdi anladığını, sonra anlayamazsın! İnsanlık zincirinin ebediyet halkası; Çocukların kalbinde işler zaman rakkası... NECİP FAZIL KISAKÜREK Çocukken haftalar bana asırdı... Derken saat oldu derken saniye... İlk düşünce beni yokluk ısırdı... Sonum yokluk olsa bu varlık niye.. Yokluk sende yoksun bir var bi yoksun. İnsan oğlu kendi varından yoksun... Gelsin beni yokluk akrebi soksun... Bir zehir ki hayat özü faniye... Necip Fazıl KISAKÜREK

Muhasebe / Necip Fazıl Kısakürek Ben artık ne şairim, ne fıkra muharriri! Sadece beyni zonklayanlardan biri! Bakmayın tozduğuma meşhur Babıalide! Bulmuşum rahatımı ben bir tesellide. Fikrin ne fahişesi oldum, ne zamparası! Bir vicdanın, bilemem, kaçtir hava parası? Evet, kafam çatlıyor, güya ulvi hastalık; Bendedir, duymadığı dertlerle kalabalık. Büyük meydana düştüm, uçtu fildişi kulem; Milyonlarca ayağın altında kaldı kellem. Üstün çile, dev gibi geldi çattı birden! Tos!! Sen cüce sanatkarlık, sana büsbütün paydos! Cemiyet, ah cemiyet, yok edilen ruhiyle; Ve cemiyet, cemiyet, yok edilen guruhiyle... Çok var ki, bu hınç bende fikirdir, fikirse hınç Genç adam, al silahı; iman tılsımlı kılınç! İşte bütün meselem, her meselenin başı, Ben bir genç arıyorum, gençlikle köprübaşı! Tırnağı en yırtıcı hayvanın pençesinden, Daha keskin eliyle, başını ensesinden, Ayırıp o genç adam, uzansa yatağına; Yerleştirse başını, iki diz kapağına; Soruverse: Ben neyim ve bu hal neyin nesi? Yetiş, yetiş, hey sonsuz varlık muhasebesi! Dışımda bir dünya var, zıpzıp gibi küçülen, İçimde homurtular, inanma diye gülen... İnanmıyorum, bana öğretilen tarihe! Sebep ne, mezardansa bu hayati tercihe? Üç katlı ahşap evin her katı ayrı alem! Üst kat: Elinde tespih, ağlıyor babaannem, Orta kat: oynayan annem ve aşıkları, Alt kat: Kızkardeşimin da çığlıkları; Bir kurtlu peynir gibi, ortasından kestiğim; Buyrun ve maktaından seyredin, işte evim! Bu ne hazin ağaçtır, bütün ufkumu tutmuş! Kökü iffet, dalları taklit, meyvesi fuhuş... Rahminde cemiyetin, ben doğum sancısıyım! Mukaddes emanetin dönmez davacısıyım! Zamanı kokutanlar mürteci diyor bana; Yükseldik sanıyorlar, alçaldıkça tabana. Zaman, korkunç daire; ilk ve son nokta nerde? Bazı geriden gelen, yüzbin devir ilerde! Yeter senden çektiğim, ey tersi dönmüş ahmak! Bir saman kağıdından, bütün iş kopya almak; Ve sonra kelimeler; kutlu, mutlu, ulusal. Mavalları bastırdı devrim isimli masal. Yeni çirkine mahkum, eskisi güzellerin; Allah kuluna hakim, kulları heykellerin! Buluştururlar bizi, elbet bir gün hesapta; Lafını çok dinledik, şimdi iş inkılapta! Bekleyin, görecektir, duranlar yürüyeni! Sabredin, gelecektir, solmaz, pörsümez Yeni! Karayel, bir kıvılcım; simsiyah oldu ocak! Gün doğmakta, anneler ne zaman doğuracak? Che