Off tamda duygusala bağlamışken cilası oldu buda Keşke evlilikler böyle hemen harcanmasa, kolay inşa edilmiyor. Çok güzel bir örnek olmuş bu.

Hani erkekler atip tutuyolarya kadinlar paraya bakar tipe bakar diye... yok efendim kadinlarin istedigi tek sey sevgi ve sevkat. - Janna -

Elim klavye ye gitti gitti geldi. O zaman yorumsuz. Mutlu mesut olsunlar ne diyek. M e g g Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

eşimde aynı.. Aslında böyle değildi, ama kendini saklamış da şimdi özüne dönmüş gibi.. Ha evdeki duvarlar ha eşim..

Amin de dert nerede?

Zaten iş bu kapiya gitmekte. Bir evlilik terapistinden önce malesef avukata gidiliyor.. fresa

Amin.

'Bu kadar yeter mi?'

Vay be . push ; A

keske bende cok etkilendim sizlerle paylasmak istedim

Yok o adamdan bi cacık olmaz

Allah kimseyi evliliği ile imtihan etmesin Bir karı koca gelmişti yanıma... Boşanmaya karar vermişler. "Ayrılma kararımızı uzun uzun düşünerek verdik. Bu konuda bizi ikna etmeye çalışmayın lütfen. Ayrılırken çocukları zarara uğratmak istemiyoruz, bu konuda yardım ederseniz seviniriz." dediler. "Tamam; ancak ayrılış sürecini yeterince bilmeliyim ki çocukları zarara uğramaktan koruyabilelim." dedim. Önce beyefendiyi yalnız dinledim... -"Neden ayrılıyorsunuz?" Cevap netti: "Nankör... Ne kadir bildi ne kıymet! Bir sorun kendisine, kendi yaşıtı hangi arkadaşının arabası varmış, bırakın arabası olmasını, kendi arkadaşlarının ehliyet almasına bile kocaları izin vermezken ben ona araba aldım. Ama hata etmişim... Çalışmıyor kendisi; ama benim kredi kartımı o taşır. Sorun bakalım bir kez, yaptığı harcamalarla ilgili hiç hesap sormuş muyum? Daha ne anlatayım... Biraz birikmiş param vardı, ev alalım dedik, tapusunu eşimin üzerine yaptım... Ben bunları yaptım ama Allah insanı nankör etmeyegörsün, 2 yıldır ayrılacağım diye tutturdu, sonunda ben de 'ne halin varsa gör' dedim." -"Eşinizi seviyor musunuz?" "Çok seviyordum; ama artık değil..." dedi. Beyefendi dışarı çıktı, hanımefendi ile görüştüm. "Eşiniz size her türlü imkanı sunmuş, araba almış, ev almış, kendi kredi kartını size tahsis etmiş." dedim. "Evlilik ev ile, araba ile olmuyor hocam... Ben eşime yıllardır ulaşmaya çalışıyorum, ama o duyarsız. Hissiz bir adamla evlenmişim, tam 10 yıldır bunun acısını çekiyorum." Adam kadına "nankör", kadın adama "duyarsız" diyordu. Devam etti kadıncağız: "En son olayımızı anlatayım. Bunca yıllık evliyiz. Eşimle bir gün dışarı çıkıp el ele yürüyemedik. Sevmez böyle şeyleri. Etrafımda insanlar var, eşleri ile kahve içmeye gidiyorlar, çay içiyor, sohbet ediyorlar, bizimki sohbet etmez. Elinde bir cep telefonu, oynar durur. Geçen ay bizim evlilik yıldönümümüzdü. Eşime sürpriz yapayım istedim. Yemek masasını özene bezene hazırladım. İki kırmızı mum aldım, bir başa birini, diğer başa öbürünü yaktım. Servis tabaklarını çıkarttım, baş başa sohbet ederek yemek yeriz diye hayal ettim. Eşim akşam 7'de gelecekti... Gelmedi. Telefon ettim, cevap vermedi. Mesaj gönderdim, 'yoldayım' diye kısa bir cevap yazdı. Saat 8 oldu yok, 9 oldu gelmez... Mumlar yana yana bitti. Çocuklar babalarını beklerken uyuyup kaldılar. Saat tam 23'te geldi. Ben sinir küpü olmuşum. Kapıyı açtığında bağırdım birden. 'Neredesin sen ya, neredesin!' dedim... Trafikte kaldığını söyledi. Ben akşama kadar hazırlık yaptığımı söyledim. Evlilik yıldönümümüz olduğunu söyledim. O da öfkeliydi, 'Bağırma bana!' dedi. 'Ne istiyorsan onu söyle!' dedi. Ben de ona 'Dışarı çıkmak istiyorum, evli olduğumu hissetmek istiyorum, dışarıda insanlar eşleri ile yürüyor, ben de el ele tutuşup yürümek istiyorum, anladın mı?' dedim. 'Tamam, abartma, bağırma!' dedi. Çıktık dışarı... Yürüdük, yürüdük, ama hiç konuşamadık. Bir ara döndü, bana baktı, ben bir şey söyleyecek diye sevindim. Ama o 'Bu kadar yeter mi?' dedi. Sanki fino köpeğinin gezme ihtiyacını gidermişti de geri dönmek için 'Bu kadar yeter mi?' diye soruyordu. Kalbim nasıl incindi anlatamam. Ve o gün artık ayrılmaya kesin karar verdim." Beyefendiyi davet edip bu olayı anlattım. O gün akşam eşine 'Yeter mi bu kadar?' diye sorup sormadığını sordum. Şaşın şaşkın yüzüme baktı: "E, sordum... Ne varmış bunda? Sormamalı mıymışım? Bu da mı suçmuş?" Bu adam üniversite mezunu idi... Ama bir kadını anlayabilecek duyarlılıkta bir yaşam tecrübesi yoktu. Muhtemelen kendi anne babasından da dinlememişti yeni nesil bir genç hanımefendinin ihtiyaçlarının neler olabileceğini. Babası gibi baba olmayı marifet zannediyordu. Bir aile danışmanından yardım almayı da gereksiz bulmuşlardı. 'Kol kırılır, yen içinde kalır' diye öğretmişti toplum onlara. Sonra ne mi oldu? "Biz boşanmaya kesin kararlıyız." deseler de birbirlerini başka başka bakış açıları ile anlamaya başladıklarında kararlarından vazgeçtiler. Şimdi, ikinci baharlarını yaşıyorlar... Allah kimseyi evliliği ile imtihan etmesin...

Darısı diğer ayıların başına.

Çok güzeldi

Adem Güneş Adamın hasıdır. Doğan cüceloğluda Candır. Cok şey kattım hayatıma onları okuyarak KIRMIZI