inanamıyorum bu küçük hikaye gerçekmi bilmiyorum ama beni ağlattı

ne güzel yaaa.. walla benimde gözlerim doldu.. sevgi her engeli aşıyo gerçekten ama gösterildiği zaman... sağol süslü ellerine sağlık canım... E edirneli

SARKI SOYLEMEYI SURDUR Her iyi anne gibi Karen de bir bebegin yolda oldugunu ogrenince, uc yasindaki oglu Michael'i yeni bir kardes icin hazirlamaya baslamisti. Bebegin kiz olacagi anlasildi ve Michael annesinin karnindaki kiz kardesine her gun, her aksam sarki soylemeye basladi. Onunla tanismadan once aralarinda bir sevgi bagi olusmaya baslamisti. Hamilelik normal bir sekilde gelisiyordu. Karen de Tenesse'de Morristown Panther Creek United Methodist Kilisesi'nde aktif bir uye olarak calismalarini da surduruyordu. Vakti gelince, dogum sancilari basladi. Sonra her bes dakikada bir, uc dakikada bir ve her dakika... Fakat dogum aninda ciddi bazi sorunlar ortaya cikti ve Karen'in sancilari saatler surdugu halde bebek dogmadi. Bir sezeryan mi gerekecekti? Nihayet cok zor cabalar sonucu Michael'in kiz kardesi dunyaya geldi. Ama cok ciddi bir sorun var gibiydi. Gece yarisi calan ambulans sirenleri arasinda Tenesse Knoxville'deki St. Mary Hastanesi Cocuk servisinin yogun bakim unitesine kaldirildi. Gunler gectikce kucuk kiz kotulesiyordu. Cocuk doktoru cok uzgun bir sekilde "Cok az bir umit var. En kotu son icin hazirlikli olmalisiniz. " dedi. Karen ve esi cenaze toreni icin mezarlik yetkilileriyle konustular. Evlerinde bebekleri icin harika bir oda hazirlamislardi. Oysa simdi cenaze icin toren hazirliyorlardi. Michael, ote yandan anne ve babasina kiz kardesini gorebilmek icin yalvarip duruyordu. "Ona sarki soylemek istiyorum"diyordu. Yogun bakimdaki iki hafta sanki cenaze toreninin bir hafta sonra olacagini isaret ediyor gibiydi. Michael sarki soylemek konusunda israr ediyordu. Ama yogun bakim unitesine cocuklarin girmesi kesinlikle yasakti. Ancak Karen kararini verdi. Onu oraya sokacakti. Izin verseler de vermeseler de... Eger kiz kardesini o zaman goremezse bir daha asla goremeyebilirdi. Ona, kendisine oldukca buyuk gelen bir ziyaretci giysisi giydirdi ve yogun bakim unitesine soktu. Ama bas hemsire onun bir cocuk oldugunu anladi ve :"O cocugu buradan cikarin. Cocuklarin girmesi yasak." diye uyardi. Genelde uysal bir kadin olan Karen'in icindeki anne birden guclu bir sekilde baskaldirdi ve bas hemsirenin yuzune celik gibi bakislarla bakarak: "Kiz kardesine sarki soylemedikce buradan gitmeyecek." dedi. Michael'i kiz kardesinin yatagina goturdu. Savasi kaybetmek uzere olan kucuk kiza bakti. Bir sure sonra sarki soylemeye basladi, saf temiz kalpli 3 yasindaki cocugun piril piril sesiyle. "You are my sunshine, my only sunshine, you make me happy when skies are grey..." Aniden kucuk kiz tepki verdi. Kalp atislari sakinlesti ve duzenli olmaya basladi. "Sarkiyi surdur"dedi Karen gozleri yas dolu. "You never know, dear how much I love you. Please don't take my sunshine away!" Micheal, sarkiyi surdurdukce, bebegin sorunlu, kesIk kesIk olan solunumu kucuk bir kedicigin nefes alis verisi gibi duzenli bir hale girmeye basladi. "Sarki soylemeye devam et bebegim." "The other night, dear, as I lay sleeping, I dreamed I held you in my arms." Michael'in kucuk kardesi sakinlesmeye devam etti. Ama bu bir iyilesme de gosteren bir sakinlesmeydi. "Devam et Michael". Simdi o diktator tavirli bas hemsirenin yuzu yaslarla islanmisti. Karen de coskuyla sarkiya katildi. "You are my sunshine, my only sunshine. Please don't take my sunshine away." Ertesi gun, hemen ertesi gun kucuk kiz eve gidebilecek kadar iyilesmisti. Women's Day isimli dergi bu olaya "Abinin sarkisinin mucizesi"adini verdi. Sevdiginiz insanlar icin umidinizi asla yitirmeyin. Sevgi inanilmayacak kadar gucludur. CaRMiN