Öncelikle kendi yazdığım sözle başlıyorum.. Zor gelir bazen tutunmak hayata. Düğümlerin çözülmesini beklerken geçer zaman. Ağlayarak, tökezleyerek ilerlediğin her adımında dahada olgunlaşırsın. Zamanın değil aklının kalp atışlarına uyarsın.. Ve Şiirim.. Geçmişin Düğümleri.. Kaybedecek birşeyin yokken hayatta, Neden böyle kızarsın kaderine? Seni binbir parçaya böldüğü için ise; Sen zaten kaderin kapanına kapılmadınmı? Hiçmi kendin suçlu olduğun halde, Kızmadın başkasına; Kaderin saçmalığına, Seni yerden yere vuran kalbine. Birgün anlayacaksın başından geçenleri, Çünkü yalnızlık kaderin oyuncağı. Yalnızlığı oyuncak haline getiren; Senin saf ve temiz kalbin. Belkide oyuncak olan sensin, Kalbin seni oynatıyor. Gelecekten haber vermeye çalışıyor. Yalnızlığın kapanında kalmış yok oluşundan bahsediyor. Sabretmek çözüyormu yalnızlığın düğümlerini? Yanlış yapanları affetmek seni rahatlatıyormu? Çünkü artık hayat çekilmez senin için Düğümler çözülsede anlamak imkansız geleceği. Kader silmiş zaten bomboş geçmişini. Şimdi anlayamayabilirsin hayatını Ama ilerde yaşadıkların seni üzmicek, Sen kalbin ve kaderin oyunlarıyla bitireceksin zamanını Kimi zaman seni paramparça ederken, Kimi zamanda hayallerini gerçekleştirecekler. Ama sen yine sensin. Ve asla değişmeyeceksin. Gelecekten beklediğin umudu kendin yaratacaksın. Çünkü sen kendi zindanından kendin sıyrılacaksın. Sana yardım eden tek şey geçmişin. Kaderin yok ettiği geçmiş senin geleceğin. Nasıl olmuş.. :kedi: eyvahedigeldismile

çok güzel olmus guzelım içden bı tebrık gonderıyorum sana bravooo a. s. alkisalkisalkis M