Aslında korkunuzu yenebilseniz kediler kendilerine bir tane sahip belirler diğerleri önemli değil bana göre öyle çünkü benim dibimden ayrılmaz evde ben nereye o oraya affedersiniz tuvalete gitsem kapıda bekler yanımada yatar eşimle böyle ilgili değil oda aksine üstüne çok düşüyor kedi sevgisiden dolayı alır mıncırır arada gider ona kendinize inanın ilk önce veterinere tırnaklarını kestirin çizme gibi bir durum olmaz normalde tırnak çıkartmazlar oynarken birşeyi tutmaya çalıştıysa tırnağını çıkartmıştır yavaş yavaş deneyin vazgeçmeyin başaracaksınız ve ondan sonra pişman olucaksınız daha önce neden bu kadar basit şeyi yapamadım yapmadım diye :)

Korkunuzun üzerine gitmeye çalışmanız çok kıymetli. Bununla birlikte, bir kediden neden korktuğunuzu, size nasıl bir zarar verebileceğini düşünebilirsiniz. Sonrasında da sizi korkutan durumları kendi içinizde değerlendirebilirsiniz. Oğlunuzla ya da başka biriyle oynarken, aynı ortamda bulunabiliyorsanız, gözlemleyin. Sizin korktuğunuz durum nasıl ilerliyor? Zarar mı veriyor, yoksa sorun yok mu. Diyelim ki tırmaladı oyunda olduğu kişiyi. Bu gerçekten sizin korktuğunuz kadar büyük bir olay mı, yoksa herhangi bir yerinizin çizilmesi gibi basit bir durum mu, o anın içinde kalmaya çalışın. Atlayıp zıpladığı anlarda yanında olamıyorsanız, mümkünse video çekmelerini isteyin ve izleyin. Anlattıklarınızdan anladığım kadarıyla, kedileri henüz tanımıyorsunuz ve bu sizi korkutuyor. Kediniz sanırım bebeklik dönemini geçmiş, ama hala küçük. Bu, kedilerin en hareketli ve oyuncu oldukları dönemdir. :) Atlama olarak adlandırdığınız durum ise, muhtemelen hayali av davranışı. Her ne kadar kedinizin hayali avı olsanız da, bunu da size zarar vermek için yapmıyor. Fobisi olan birine söylenecek söz değil ama, inanın en güzel zamanlarını yaşıyorsunuz. Umarım en kısa zamanda korkunuzdan sıyrılıp, bu zamanların tadını çıkarabilirsiniz.:))

Siz onunla ilgilenmediğiniz için onun radarına giriyorsunuz kayınpederimde kediden hoşlanmazdı dokunmuyordu evinize gelmem felan demişti şimdi götürdüğümüzde onunla yatar oynar siz neden korktuğunuzu güzelce düşünüp onun size zarar vermeyeceğini anlamanız gerekiyor sizinle bağ kurmak istiyor kediler kim onun çok ilgilenirse onunla samimi olmuyolar aksine ilgi göstermeyenlere sırnaşıyolar mutlaka üstesinden geliceksiniz kendinize güvenin eşim kedi manyağı bir insan oğlumuzu adı muzo kucağına alır sıkar öper öper sesini çıkarmıyor hoşuna gidiyor hemen hırıltılar çıkmaya başlar o ses zaten huzur veriyor insana gece gelip bizimle yatıyor ve hırıltılar başlıyor o sesle güzel mis gibi bir uyku çekiyorsunuz :) Eklentiler WhatsApp Image 2022-08-26 at 22.40.15. jpeg 133,7 KB · Görüntüleme: 38

Ben eminim bir gün ona sarılmadan uyuyamadığınız zamanlar gelecek❤

Mervegul01 Peki anneniz nasıl korkusunu yendi? Benim arkadaşımda annesine korkusunu yendirdi. Ben kucağımda tutup sevdiriyordum, kontrol bendeydi diyor, ama onların kedisi tekir, kucakta uzuuun uzuuun durma potansiyelleri var. Benim eşim tamam alışacağım uğraşacağım dediğim zaman hemen yanından rahatça geçmemi bekliyor smuwiLa

Yaaa hayali bile güzel, inşallah

Bir kedi annesiyim:) muhtemelen çocuk size yaklaşmak koklamak ve tanıtmak istiyor o nedenle bu şekilde davranıyor. Fobiniz olmasına rağmen ondan vazgeçmemenizi takdir ettim Allah razı olsun sizden. İçinizde bu sevgi varken eminim aşacaksınız.❤

Yavru hallerini kaçırdığım için çok pişman hissediyorum zaten.. Korkumu yenince daha da pişman olacağım

Uyurken düşündüm ama hiç derin uyumuyor hep kulaklar hareketli en ufak bi seste kafa kalkıyor. Arkadaşım kedisi uyurken tırnağını kesiyor gözünü açmıyor onunkisi o derece Bu arada çok şanslısınız biz tüm kuzenler fobi sahibiyiz anne mirası zaten annem çok korumacıydı, dominant bir kadındı. Muhtemelen "ellemeyin ısırır" cümlesi ben kendimi bilmiyorken beynime kodlanmış.. L lacrimas

Korkumun mantıksız olduğunu biliyorum olacaktı. Yazım hatası L lacrimas L lacrimas

Çabalayın başaracaksınız kedi sevginiz var o uyurken yaklaşmayı deneyin ufak ufak sevin zamanla alışacaksınız bence hiç çevremde kedi fobisi olanda olmadıki nasıl fikir versem bilemiyorum başarısısınız güvenin kendinize

Psikolog desteği alsanız? smuwiLa

Oy maşallahh, benim kızımda bu fıstık eşim sen çabalamıyorsun diye kızıyor bana, hani kaçarsan nasıl alışmayı düşünüyorsun diye? Çok haklı, zaten korkunun mantığı yok en fazla ne yapabilir tırmalar çizer. Hiç mi bir yerim çizilmedi, kanamadı? Dişçi fobimde de aynı şekildeydim, günde 6 tane ağrı kesici içer, ağrıdan salya sümük ağlar ama koltuğa oturup kendimi teslim edemezdim.. Gerçekten mantığı olmayan korkular.. Halbuki çok sakin miyavladığını bile duymadık, oynarsanız oynar siz oyunu keserseniz hemen yatış pozisyonuna geçer. Çok kucak sevmiyor oğlum az önce geldi kedi kolumu çizdi diye, kucağına almak istemiş. Bu da kesinlikle zarar verme amaçlı değil 2 tırnağı batmış sadece tırmalamak öyle olmuyor Eklentiler 5D43ABF7-BE66-4C06-A9D8-D5C1C2F15D10. jpeg 130,4 KB · Görüntüleme:

Darısı başıma

Bende o ilk adım nasıl olmalı, nasıl yaklaşabilirim diyordum mutlaka

Evet kimseye zarar verdiğini görmedim şimdiye kadar sevgi dolu.. Sevilmekten çok hoşlanıyor, bende mahrum kalmak istemiyorum bu durumu aşmak için bir çok video izledim, bir şekilde yanında durup zarar vermeyeceğini deneyimlemem gerek.

Bunu düşünüyorum son çare, korkular genetik miras maalesef, bir çok video izledim, sahiplenip korkusunu yenen çok kişi var. Hatta bazı videolar keşfettim uygulamalı onları da deneyeceğim.. Polenimbenimle

Offff bende böyleyim yaaa

Merhaba arkadaşlar, ben bir çok fobisi olan biriyim. Çocukkende her şeyden korkarmışım. Dentofobimi 1 yılda yendim ve ister istemez neden hayvan fobimi yenemeyim ki dedim? Şöyle; Kedi, köpek görünce yolumu hiç değiştirmedim. Örn; mekanda ben otururken benim yanımdaki sandalyede kedi uyuyor. Yani öyle resimlerden bile korkan, yol değiştiren biri değilim. Sabit duruyorsa dokunabiliyorum ama başını çevirse, patisini kaldırsa ya da koşsa, üzerime gelse o zaman korkuyorum. Oğlumda çok seviyor ona asla korkularımı yansıtmadım. Kedi ve köpeklerle arası çok iyi Hayalimdi bir kediye yuva olmak, oğlumda çok isteyince kedi sahiplendik İlk zamanlar yatıyorken, uyuyorken seviyordum büyüdükçe işim zorlaştı çünkü ben o koşarken, atlarken aynı ortamda çok duramadım.. Kendimi alıştırabilmek için bir gün salona girdim kanepeye oturdum yandan yandan bana bakıyor, çaktırmadan ufak ufak yaklaşmaya başladı, kanepeye atladı ben tabii topuk :/ Ondan sonra her denememde de böyle oldu maalesef.. Örneğin; Bir gün masa kuruyordum, beni görüp dikkat kesildi ben görmezden gelip devam ettim ve bir süre sonra bana doğru koşmaya başladı ve ben.. Artık aynı ortamda hiç duramıyorum çünkü hep aynı süreci yaşıyoruz.. Bu sebeple işim kolaylaşacağına zorlaştı. Beni tehdit olarak mı görüyor yoksa korkumu hissedip bundan mı faydalanıyor zilli kızım benim yoksa tanımak, bağ kurmak mı istiyor bilemiyorum? Ben sabah çıkıp akşam geliyorum eve çalıştığım için oğlum ve eşim evde ve genelde eve gelince mutfakta takılıyorum.. İnsanın evinde rahatça dolaşamaması ayrı, sevip dokunamamak ayrı zor.. Asla sahiplendirme söz konusu olamaz, dokunamasam da gerçekten çok seviyorum.. Bir an önce korkumu nasıl yenerim derdindeyim.. Daha önceki konumda değerli üyeler sahiplenerek en büyük adımı atmışsınız, kendinize zaman verin demişlerdi. Lakin 4 ay oldu evimize geleli şuan 6 aylık O zaman ne zaman? Çevrenizde eş, dost, arkadaş korkusunu yenmiş olanlar vardır belki, yorumlarınız ve fikirleriniz benim için çok

Annem değil kayınpederim kedilerden hoşlanmıyordu dokunmuyor sadece biz sahiplendikten sonra oda benimsemeye başladı sever oynar kucağına alır vaziyete geldi

Korkumun mantıksız olduğunu bilmiyorum.. Kimsenin üzerine de atlamadı bugüne kadar.. Bendeki hep ya atlarsa gibi şeyler.. Sadece arkanızdan koşup bacaklarınıza dokunur. Evet bir yerimin çizilmesi kadar basit bir durum aslında bunu kendime de söylüyorum hiç mi çizilmedim çookk ama henüz içsel olarak kabul ettiremedim kendime sanırım.. Bende hep ya şöyle olursa böyle olursa gibi düşünceler oluyor. Dişçiye 1 sene gidemedim günde 5 tane ağrı kesici içiyordum. Her gün yaşadığım ağrıdan daha fazlasını yaşamayacağımı biliyordum ama yine de cesaret edemiyordum.. smuwiLa

Fobilerin en büyük özelliklerinden biri de mantıklı bir nedeni olmamasıdır zaten çoğu zaman. :)) Siz belli ki korkularınızın üzerine gidebilen birisiniz. Gene pes etmeden, ama kendinize zaman tanıyarak devam edin bence. Bol bol gözlemleyin, korktuğunuz durumları sorgulayın. Ve kedinizi, davranışlarını tanımaya çalışın. Bence kilit nokta bu. Neyi neden yaptığını anlamlandırdığınız noktada bir tehdit olmaktan çıkacak gibi duruyor.

Korkunun üzerine gitseniz. Misal eşiniz kucağında tutsun havada, siz gidip bir sarılın öpün. Gırıl gırıl karnından çıkan sesini o kocaman boncuk gözlerini görünce insanın içi eriyo. Çok korkutucu gelebilir, içiniz ürperebilir, eliniz kolunuz titreyebilir. Ama kaçmayın korksanız da durun öyle bir süre

Eşim böyle olmuyor sahiplendireceğim dedi, sana kalsa böyle 10 sene yaşarsın dedi :) 2 gün boyunca ağladım nasıl veririm diye, yeni temizlediğim kumunun poşetine sarıldım kendisine sarılabilsem zaten o üzücü 2 günü yaşamazdım