KUŞTÜYÜ Antene konan kuşun şiirler yazılı beyaz tüylerinde belli ki konaklamış demirparmaklıklı bir pencere önünde SUNAY AKIN Che

SANA YAKIN Bir dostun sıcaklığına Öylesine Yaslamak istiyorum ki başımı Ya omzunu uzat sevgilim Ya da telleri kopuk Bir kemanı Kanadının altına sığınacak Bir kuş arayan Eskimiş saçak gibiyim sensiz Yada bütün balinalarının Kıyıya vurup intahar ettiği Bir deniz Bir hitit çanağıyım Toprağa gömülü Ve sen İlk kazısını yapan Bir arkeolog ürkekliğiyle Ellerinin arasına Al beni Tek dileğimdir çünkü benim Sana yakın bir sunay akın SUNAY AKIN Che

Kül Kedisi Beyoğlu'nda gezinen tramvay Kürtür deniz görünmez çünkü penceresinden insanların öldürüldüğü dağlarda inanıyorum yine de dikkat ceylan cıkabilir uyarısına bir orman yolundan geçerken Savaş ki ülkemde bütün bardakları kırılan birer sürahi gibi çocuklarını gözyaşlarıyla bekleyen nice anneler bırakmaktadır pencere önlerinde Tutuşunca Madımak Oteli'nin perdesi bir kez daha kondaklandı umudumuz yürümeyi öğreteceğiz ona sonra yeniden koşmasını masal olmadığını söylüyor güzel günlerin Sivas sokaklarında doğuran kül kedisi Denize doğru inen bir sokaktır ülkem düz değildir taşları ayakkabılarını bağlamadan peşinden koşarken bir martının ipe takılıp düşer özgürlüğün eve avluya sığmaz çocukları Başımızdaki şapka bireysel şemsiye sosyalist yanımızdır ve tek şartı ters dönen bir şemsiyeyi düzeltmenin zor da olsa yürümektir rüzgara karşı Sunay Akın Che

Görülmüştür Ne yak Mektubun ucunu, Ne sevgini Sayfalar dolusu Dile getir... Zarfı kapatırken yalnız, Kuytu dudaklarını Çokça değdir... Sunay Akın dhilek shizen &

KAZA SÜSÜ Biri çıkıp öldürsün beni ve kaza süsü versin cansız bedenime nasıl da sevinirdim ilkokul pencerelerine bayrak asarken doğduğum kazanın her bayram öncesi süslenmesine Çay bardağı biçiminde yontulsun mezar taşlarım ve yaşamdan bir tek yudum bile alamayacağım için üstlerine yatay olarak bir de kaşık konsun Ne başucuma ne de ayak ucuma dikilsinler biri sağımda diğeri solumda olsun ki görenler mezarı sansınlar bir çocuğun Peşlerinde koşturarak papazı kiliseden çaldıkları günah çıkarma kulübesinde şiir kurtuluş örgütünü kuran kenan evren lisesinden terk çocuklar mutlaka gelirler cenazeme her birinin elinde deniz yıldızı Üzülmeyin dostlarım ezbere bilirim latince sözcüklerini hayvanlar ansiklopedisinin adını bilmemiş olmaktan utanmayacağım asla tabutumun içine girecek ilk böceğin SUNAY AKIN . push ; Che

LİMAN Sıralanmış saksılar vardı limana bakan penceremizin önünde ve çiçekler arasında ekmek kırıntıları serpen martı yüzlü bir anne Terasta toplanan kadınlar limandaki beyaz geminin ışıkları yanınca dedikodusunu yapmayı unuturlardı tam o saatlerde sokaktan geçen yazlık sinemadaki biletçi kızın Annesinin dizlerinin dibinden hiç ayrılmayan uslu bir çocuk gibidir limandaki deniz ama sokağa çıkıp dalga olmak geçer yüreğinden SUNAY AKIN Che

KEDİ KIRIKLARI Ortancasıyım üç kardeşin hiç tatmadığı için acırken ağabeyime kıskanç gözlerle bakarım iki insan sıcaklığı üstünden dünyaya gelen kardeşime Kutsal kitaplarda aramam boşuna bir işaret bilirim ki kuşların silah sesinden ürkmediği gün kopacak kıyamet Bilemezsiniz yüreğime neler olduğunu nasıl ki bir korsanın denize attığı rom şişesini limana demirleyen geminin çapasıyla kırdığından hiçkimsenin haberi olmuyorsa Birbirinin üstüne ters çevirerek içimdeki iskemleleri uzaklaşırım aranızdan çarşıda kaybolan bir çocuğun elinde soğuyan anne sıcaklığı hızıyla... SUNAY AKIN Che

RÜZGAR Bayrakları birbirine benzemese de ülkelerin bir ağızdan söyledikleri barış ezgisini yankılatır rüzgar direklerine çarpan iplerinin Savaş alanında silahların sustuğu saatlerde mektup yazacak bir ailesi olmayan askerin yaptığı kağıt gemiyi yüzdürür arkadaşının kan gölünde Karıştırır martıların oyununa çocukların getirilmemesi rica olunan davetiyelerin arkasına yazarak Galata Kulesi'nden attığımız son sözlerini erdal eren'in Usulca siler patika yollardaki nal izlerini ve açıp pencereleri korkutur aniden tanrıça heykeliyle sevişen müze bekçisini Beklediğimiz sensin ey özgürlük kaybolur izleri bütün işkencelerin bir gün çıkıp gelirsen nasıl ki katlanmış hüznünü unutuyorsa o anda rüzgara açılan bir yelken SUNAY AKIN Che

TİCARET Çocuk hastanesinin karşısındaki oyuncakçı gün geçtikçe artan kazancı için şükreder Tanrı'ya Yem satan ihtiyarın yıllar önce kanatlarına taş attığını bilmeden her sabah aynı meydanda toplanır güvercinler Ve kitapçı tezgahının en önüne sıralanır bir şairin öldükten sonra bütün kitapları SUNAY AKIN Che

İSKELE İskelenin altına sığınan deniz bırak artık saklanmayı savaş gemileri çoktan geçip gitti... SUNAY AKIN Che

SEMAVER KÜLÜ Havalar ısınmaya başlayınca bu aşk da biter ben ki bırakırken bir anlık gülümsediniz diye paltonuzun sıcaklığıyla avunan vestiyer Göremezsiniz çocukluğumun siyah beyaz fotoğraflarında komşuların verdiği atık yünlerden annemin ördüğü kazağın renkliliğini Aralarında yürüdüm 1 mayısta masal kahramanlarının çok yoksulluk çekmişler adındaki pamuğu bile kullanmış prenses bir regl gününde Karıştırılsın semaver külüne yakılan bedenim üstüne devrilince beyaz geminin fanilası rakı kokan babamın da inanmıştım bir gün öleceğine Ellerin elçizgilerimden aşktan aşka geçen bir yaya terasa asılı çamaşırların arasında öpüştüğümde anladım ıslaktır aşk ve mahkumdur kurumaya SUNAY AKIN

Ayrılık İki rayı gibiyiz bir tren yolunun yakın olması neyi değiştirir son istasyonun angelica

GÖZYAŞI Ödünsüz bir sobanın yanında titreyen çocuğu görse yağmur gözyaşlarını odaya tavanarasındaki delikten usulca bırakır SUNAY AKIN Che

ÇAĞDAŞ Afiyetle yiyor gökten düşen üç elmayı apartmandaki çocuklar annemin her gece anlattığı öykülerin sonunda Bana ise çöpleri kalıyor evimiz çünkü bodrum katında SUNAY AKIN Che

FİLİKA Batmak üzere olan bir gemide panik içindeyken herkes ne de çok sevinir ipleri çözülen filika SUNAY AKIN Che

Şiiriçi Hatları Vapuru Nazım Hikmet vapuru deniz ile arasına dökülen asfaltı kırar ve özgürlüğüne kavuşturur salacak iskelesini batmak pahasına Can Yücel vapuru alaycı bir düdük çalar savaş gemilerine ki rakı şişeleri asılıdır can simitlerinin yerine Attila İlhan vapuru keyfile yarar suları içinde çünkü sevgililer öpüşür ve güvertesinde sigarasını rüzgara karşı yakan bir katil üşür Edip Cansever vapuru denize yansıyan otel ışıkları altında gider gelir boğazın en uzak iki iskelesi arasında Orhan Veli vapuru evlerine taşırken telaş içindeki insanları küpeştesinden atılan simitleri kapışır martı kuşları Cemal Süreya vapuru akşamüstleri giyince ışıklı elbisesini ince bir duman savurarak havaya dansa kaldırır kız kulesini angelica

HÜCUM EMRİ Kum taneciği kaçtı diye gözüne emir veren generalin iki dakika daha çok yaşadı insanları o şanslı kentin SUNAY AKIN Che

Cephede Aslında ben daha güzel ölürdüm arka bahçede askercilik oynarken tahta tüfeğimle toprağa uzanır annemin sesiyle doğrulurdum hemen -Çabuk kalk üstün kirlenecek hınzır! Yerdeyim yine bak anneciğim n'olur kızma adımı çağır . push ; angelica

LEBLEBİ Nasıl ayrılır ürkeklik ayakları ilk kez bir mısır tarlasına değen kargadan Ne zaman karar verir rüzgar fırıldakla oynamayı bırakıp kızların eteklerini uçuşturmaya Ne yazar anı defterine kuru bir tarlaya ilk düşen yağmur damlacığı Akıllı çocuğun bilgisayarıdır leblebi siz hiç anlamadınız mı leb demeden bir şeyleri... SUNAY AKIN Che

TUTUKLU. . .. Tutsak olacağını bilerek yine bu sabah demirparmaklıktan içeri usulca sızdı güneş Yasaklanınca görüş gününde çiçek getirilmesi arka duvarın dibinde sarmaşık tohumu dikmiş annem Oysa el bile sallayamamıştım ona kuyrukta saatlerce bekleyip doldurduğu içme suyunu dökerken ardıma SUNAY AKIN Che

MAKİ Bir an önce görülsün diye Akdeniz Toroslar'da ağaçlar hep çocuk kalır SUNAY AKIN Che

Ölü Asker Zeynep ve Derviş'e Nasıl da çok istemiştim savaşa gitmeden sevgilimle evlenmeyi ama nereden bilebilirdim ki silahın demirine çarpıp saklandığım yeri belli edeceğini parmağımdaki yüzüğün... angelica

GENERALİM Göğsünde şakırdayan madalyalarıyla peşinde koştuğu dünyanın en aptal kuşunu bile zor yakalar generalim Yeni bir dünya savaşını müjdeler generalimin üniformasındaki bir madalya takımlık yer Açık pencereden içeri giren güvercin telaş içinde sökerken iplikleri omuzuna dikili yıldızlar sevinçle bakar gökyüzüne generalimin askıda unuttuğu ceketin Sunay Akın Che

DİŞİ KUŞ Kuru bir ot gibi yaşıyorum gözlerden uzak patika bir yolun kıyısında Tek suçum sap olamamak baltanın kanlı oyunlarına Ama yine de umut dolu kalbim belki bir dişi kuş taşır beni diye daldaki yuvasına SUNAY AKIN Che

ELİŞİ Savaşhaberleriyle dolu renkli gazete sayfalarını katlayıp bir çocuk üstüste kesiyor özene bezene elindeki makas ile Ve insanlar oluşuyor kağıttan tutuşmuşlar elele SUNAY AKIN Che

ÇATANA Galata köprüsü kaldırılınca boynu hep bükük kalacaktır altından geçmek için bacasını kıran çatananın SUNAY AKIN . push ; Che

BİRARAYA eşit olmadığı söylenir insanların aynı boyda olmayan beş parmağı gibi bir elin oysa uzanır nice yorgun emekçinin dudağı su dolu avucuma elimin eşit olmayan beş parmağını getirince biraraya SUNAY AKIN Che

NOKTALI VİRGÜL Virgül hiç susmayan bir davulun tokmağı çağırır kelimeleri kağıtlardaki düğününe SUNAY AKIN Che

Asansör Telefon santralleri beni sana bağlar sevgilim nükleer santraller ölüme gökyüzünün nerede olduğunu soran bir vapur dumanına yanıt veremiyor hiç kimse Çocuğunu asma köprüde sallayan bir annedir İstanbul ki onun içi süt dolu biberonudur Kız Kulesi soğusun diye suya tutulan Ne kalem kılıçtan ne kılıç kalemden üstün olsun öğrensinler birlikte yaşamayı örneğin kalem aşk şiirleri yazsın ve köreldikçe kılıç yontsun Yalnız kaldığımız an da bile alırız insan kokusunu ıssız adasında üstünden atamamıştır Robinson yaptığı ilk mastürbasyonda yakalanma korkusunu Kendi boşluğuna asılı birer asansörüz aslında ve ben elimde taze bir karanfil sıkışıp kaldım iki katın arasında angelica

ÇIKIŞ KAPISI Kesik bileklerimi göstererek girdim sinema kapısından içeri bendim sefer öncesi korkaklar kadınlarının yanına dönsün sözüyle padişahın ordudan ayrılan yeniçeri Kapındaki postalları görünce balkona astığın sutyenin damlalarıyla ıslanan kedinin tüylerini okşarayarak uzaklaştım kuleler ki hüzne bir bıçak gibi saplanan sunay'a kın Beyaz peynir tabağı ve su katılmış rakı kadehi Kız Kulesi'dir çilingir sofrasının sen ki yoksun manzarada ilk ışıklarını yakan bir vapur güzelliğiyle akşamın Kapımı çalarsan bir gün eşikteki ayakkabılara aldanıp evimin içini kalabalık sanma atmaya kıyamayan annem bütün ayakkabılarımı dizmiş yalnızlığıma Gecenin karanlığında bir sinema salonu gibi uzanan şehirden gitmek düşer payıma çıkış kapısı diye bakıyorum nicedir gökdelenlerin tepesinde yanan kırmızı ışıklara SUNAY AKIN Che

Dr. CHE Dünya böylesine güzel olur muydu yine diplomasını çerçeveleyip para kazanma derdine düşseydi Dr. Che yüreğini dağlara asmak yerine angelica

REKLAM Boyadılar koca duvarı rengarenk yazılarla doldurdular elinde gazoz şişesiyle bir de gülen kız resmi çizdiler ağzı bir karış açık Oysa duvarın dibinde ağlıyordu sarmaşık SUNAY AKIN Che

KIRMIZI Sevgilim kızma sakın ve lütfen yanlış anlama kırmızı rujunu sürünce paramın yetmediği elma şekerleri geliyor aklıma SUNAY AKIN Che

JİLET Kamaralarında çıplak kadın resimlerinin asıldığı savaş gemisinden bozma bir jilet her traş oluşumda hem okşar hem kanatır tenimi SUNAY AKIN Che

SERÇE Ayak izleri ki görülmez kar kelimesinin geçtiği her şiirde yiyecek arayan serçenin SUNAY AKIN Che

HEYKEL Yalnızca ben bilirim diktatör heykellerine pislemek için göç ettiğini dünyadaki bütün kuşların SUNAY AKIN Che

HARÇ Bilemiyorum hangi gökdelenin tuğlaları arasındadır elele yürüdüğümüz ve seni ilk kez öptüğüm o kuytu kumsal Ama duyarım bir mısır tarlasının yüreğindeki telaşı görülünce dağın ardından kentin ilk gökdeleni Daha kamyonlar dolusu kum elenir inşaat önlerinde ayıklanır deniz kabukları yok edilir gibi bir cinayetin izleri SUNAY AKIN Che

Yol kenarlarındaki yağmur mazgallarını kumbara sanıp harçlığımı atardım bu yüzden en çok denizden alacaklıyım dhilek shizen &

MİĞFER Yağmur sinmiş toprağa usulca geceden su içiyor göçmen kuş ölü bir askerin ters dönmüş miğferinden Çok yaşamayı diliyor siperlerin içinde birbirlerine askerler hapşırık sesi beklemeden Korkulacak bir şey olmazdı gözlerinde belki ölmek onca silah sesinden kaçmasaydı kuş telaşlı ve ürkek SUNAY AKIN Che

REÇEL Gülemedim ki hiç hasta yatağının başucunda haberi bu yüzden yoktur annemin sol yanağımdaki gamzeden Komodinin üstündeki ilaçların sayısı arttıkça kutularından yaptığım gökdelenin uzamasına sevinirdim Ve bilmezdim annemin yaşantısındaki renkliliğin yalnızca raflarda dizili kavonozların içindeki reçeller olduğunu. SUNAY AKIN Che

DAĞ YOLU benden kısadır boyun bir köy otobüsünün dağa tırmanması gibi uzanırsın dudaklarıma katılmaz oldu nicedir yolumun tozu dumanına SUNAY AKIN Che

Sevmek Saçak altına sığınmış göçmen kuşun kar tanecikleri arasında düşen beyaz tüyünü de görebilmek İşte sevmek angelica

KÖMÜR Yine bir kömür kütürdedi sobada kayıp bir madencinin kalbi rastgeldi atıverdi sıcak odada SUNAY AKIN Che

Antik Acılar Geçim parası için nice yaşlının eski İstanbul evlerinden getirdiği eşyalar üstüne kar koyulup satılıyor antik acılar çarşısında angelica

KAYIP DALGA Kimim ben ve sakalından bir tek kılın müzelere giremeyeceğine ağlayan köse bir peygamberden nedir beni ayıran Hüzünlü bir çocuk yüzü müyüm merdiven altındaki boş rakı şişelerinin hareketliliğinden anlayan babasının eve gelip gittiğini Bir cüce miyim yoksa cenaze gününde annesinin tabutuna uzanamayışının ağırlığını hep omuzlarında taşıyan Küçük odaya çıkıyorum tavan arasındaki ve bir geminin dümeni gibi çevirerek istasyon düğmesini kayboluyorum bir zamanlar etrafında ailece toplandığımız radyo dalgaları arasında! .. SUNAY AKIN Che

Beceriksiz Kabuğunu koparmadan ne bir elmayı soyabildim ne de iyileştirebildim bir yaramı ama karşıma çıkınca kızmadım hiç elma kurduna bendim çünkü bıçağı saplayan onun yurduna Şair diyorlar benim için bilmiyorum oysa her şiire konmalı mı uyak her yere nedense konamıyor tayyare hay dilimi arı türkçe soksun; uçak Kaptan olmak isterdim aynanın karşısında eski bir sinema yıldızı gibi ağlayan İstanbul hatlarında bir fırça hafifliğiyle gidip gelen vapurlara Eskimo bir şair dokunuyor omuzuma ve Kız Kulesi'ni göstererek bırak artık diyor üzülmeyi yedi tepeli bu şehirde şiir okunacak tek yer elbette denizin ortasındaki şu küçük buz dağı Terzi olsa da babam sökük dikmesini beceremem beni yalnızca sen anlarsın iğnenin deliğinden geçsin diye ipliklerin bir anlık ıslatıldığı dudaklara takılıp kalan annem angelica

OZAN I Yaşamı savunmaya katılmaması ozanın kendini mürekkep lekesi sanması gibi imzanın II Ne pipo ne sakal yerde gördüğün ekmek parçalarını eğil ve al III Varsın hançerlensin yurdumda nice ozanın kalbi bir çocuğun dökülen süt dişleri gibi SUNAY AKIN Che

ÇEKMECE Büyüklerle ben yapamıyorum çocuklar da almıyor beni oyunlarına devlet dairesinde yangından kurtarılmayacak sıkışmış bir çekmece gibiyim açılamıyorum sana Kardeşiyle sokaklarda hep bir örnek giydirilen sen nasıl sevmezsin eşitliği yürürken düşen çoraplarını aynı hizaya getirmek için annen değil miydi önünde diz çöken Öpüşme sahnesinin tam ortasında içeri girdiğin yazlık sinemanın yer göstericisiyim yürüyorsun fenerimin ışığında yer: Kız Kulesi ve sonu ayrılıkla bitecek hüzünlü bir aşk filmini oynuyor beyaz duvarında Bir kez olsun çıkmazken ağzından seni sevdiğimi her gün söylememi yadırgama bil ki bu şehirde iskelenin verilmesini beklemeden atlarım vapurlara Son karesi gibi Red Kit'in batan güneşe doğru sürerken atımı gitme kal demeni bekliyorum ama yalnızca rüzgar çekiştiriyor atkımı SUNAY AKIN Che

TUTUŞAN PERDE Can yelekleri tavandadır yazısının üstündeki raflara şiir kitapları dizmek için binerim her akşamüstü annesinin eve çağıran sesine kulak asmadan ışık çemberi çeviren vapurlara Polis arabası geçer yanımdan ve ben korkarım dubaları kesilerek kuytu köşelere atılan Galata Köprüsü'nün katili diye tutuklanmaktan silemedim çünkü parmak izlerimi her geçişimde tutunarak martıları seyrettiğim korkuluklarından Denize inen sokağın öyle bir yerinden bakarımki geçen vapurun burnu penceredeki kadının göğüslerini koklarken küpeştesinde sigarasını yakan adam tutuşturur dalgınlıkla karşıdaki evden dışarıya sarkan perdeyi!.. Sunay Akın . push ; Che

Alfabe Sağır ve dilsiz ki okşarken sevgilisinin tenini elleriyle hem sevişir hem konuşur angelica

TIRABZAN nasıl kıskanmam seni ey liman bir köşende şarap içerken tek başıma kadın adı taşıyan gemilerin biri çıkıp biri giriyor koynuna orta yaşlı bir kelebeğiyim istanbul'un her ayrılık bir hüzün bırakır yüzümde iki fotoğrafımı bulmaca kitabında yan yana getirip soruyorum okura aradaki sekiz farkı bulun beş yıldızlı otel yapmışlar sırtımda annemin hırkasıyla babamın kucağında uyuyakaldığım yazlık sinemanın yerine oysa biz yağmur yağabilir diye film seyretmeye gitmezdik gökyüzünde beş yıldızın olduğu akşamlar ah! şu benim şair yalnızlığım bir yangın merdiveni gibidir umut apartmanının arkasında pas tutarken yüreğim ayakta duruyorum yıkılmadan çocukların kayacağı bir tırabzanım olmasa da güvertesindeki kadının eteklerini rüzgarın uçuşturduğu beyaz gemide az sonra gidecek ve sen söyle Sunay Akın sakalın da olmasa yüzünden başka neyin var ki özleyecek Sunay Akın Che

62 Tavsani Denize dusen bir oyuncaktir Kız Kulesi soruyorum berber koltugundan iki ayna arasinda akip giden goruntume sair olaniniz hangisi Pencere tullerine gelinlik diye sarilan o kucuk kiz nerede simdi gemim coktan batti denize inen tum filikalarıma erkekler bindi Duvardaki yangin dugmesini orten cam parcasiyim kurtulusun olacaksa hic dusunme ayakkabinin topuguyla kir beni İnanıyorum uzaylilara duymaliyim birilerinden yildizlardan nasil gorunurdu diye mahallemizdeki yazlik sinema Ogrendim saat kulelerini kibrit kutularından bagisla beni iki dunya savasinin yasanildigi yuzyilda nufus cuzdanimdaki 62'den yaptigim tavsan angelica

TELAŞLI PENGUEN Aşkımız bitti yüreğim burkularak söylüyorum bunu çünkü bir yangın kovasının içindeki durgun suda beyaz bir kelebeğin boğulması gibi garip oldu sonu Aşk ki ay değil güneş tutulması diyordum dudak büküyordun bana oysa ilkokul bahçesindeki çocuklar ellerindeki isli camların ardından gülüyorlardı sana İnanmamıştın aşkın bir elbise hırsızı olduğuna ama köşesinde kedinin uyudugu bir yatakta çırılçıplak bırakmıştı her ikimizi de Giderken bir buzdağı gibiydin sıcak sulara doğru yüzen ve doruğunda bir çift bale pabucunun asıldığını söylüyordu eteklerindeki telaşlı penguen Bakakaldım bindiğin taksinin ardından onlar ki her mevsim sarı birer sonbahar yaprağıdır terk ettigin kentin sokaklarında rüzgarla savrulan SUNAY AKIN Che

Devrim Temiz kalan tek yerdir devrim bütün bir yıl kirlenen duvarda ama görebilmek icin asıldığı çividen indirilmelidir yapraklari biten takvim Zorbalara direnmektir devrim bir çocuğun annesinin çantasından aldığı paraları altına gizlediğini söylememiştir dövülen hiçbir hali İçinde yaşamaktır devrim dikiş kutusunun ve toplu iğneler gibi bir arada olmayı gerektirir karşı koyabilmek icin zulmüne makas denilen patronun Gece ışıklar arasında koşmaktır devrim ateş böceklerini yakalamak isteyen çocukların peşine takılır gün gelir yanıp sönen mavi ışıkları polis arabalarının Kağıt bir gemidir devrim bütün gemiler hurdaya çıksa da sonunda taşıdığı özgürlük şiiriyle batmadan yüzer nicedir dünya sularında Kim bilir kaç yunus görmüş kaç DENİZ GEZMİŞ... angelica

Galata Köprüsü boşuna mıydı köprü üstünde arayışım celile hanımı oğlu nazım hikmet'in özgür bırakılmasını istediği dilekçesinin altına bir imza atabilmek için bileklerini kesiyor köprünün paslı dubalarıyla annesi gibi faytona koşulamayacak bir tay ve doğasından uzak bir sirk hayvanı gibi beyoğlu'nda gezdiriliyor tramvay sokak kedileri orhan veli'nin sizi gidi komünistler sizi mesken tutmasaydınız köprü altını yıkılmazdı bugün marx'ın bir heykeli gibi ey haliç ihtiyar tavşanıyla manici mi mani olacaktı seyyar prezervatif satıcılarına haydi rakı kat sularına ve sen de benim gibi köprünün haline iç bitti diyeceğim her şey ama eskisinden daha yüksek olan beton köprünün üstünde misinası kısa kalan bir çocuk neyi bekler durur oltasının iğnesi denize değmese de? Sunay Akın Che

Sözgelimi Sözgelimi bir cenaze törenine katılır gibi yürüyorum sokaklarda ve iğneyle tutturulmuş çocukluk fotoğrafım gülümsüyor ceketimin yakasında Son dileği asılacağı ipin üstünde yürümek olan bir cambazım sözgelimi cellatın düğümleyerek boynuma geçirdiği ip düşürüyor sonunda beni her gösteride alay ettiğim yaşamdan Bir mehteranım sözgelimi çalgılar arasında yürürken savaş alanına üç adımda bir geriye döner ve yaşlı gözlerle anarım sevgilimi... Sunay Akın Che

SERÇE VE KEDİ I Toprağın altından bağlanıyor artık telefon telleri ve bir telaş yüreğini sarıyor serçelerin gördükçe kedileri II Anlar mı serçelerin neden göç etmediğini sobanın kurulmasını bekleyen kedi III Yalnızca rüzgar gelir ölü bir serçenin cenaze törenine ve usulca kımıldatır tüylerini kediden önce SUNAY AKIN . push ; Che

NE YAPIP NE EDİP 'Kurbağalara bakmaktan geliyorum, dedi Yakup' Çocukların uyumasını bekleyen sevişmeler başlarken yatak odalarında bir gramofonun kırık iğnesi gibi yürüyorum sokakların siyah taşlarında Faytonlar geçmiyor önümden artık son sürücünün elindeki kırbaç mazoşist bir müşteri için sexshop'un vitrininde satılık Ansızın bastırıyor yağmur işte buna seviniyorum belki de bakkaldan dönen çocuğun balkondaki çamaşırları toplama telaşındaki annesine paranın üstünü unutturur Yalnış duydun seni değil organlarımı bağışladım ben ki öptüğüm ilk dudakta traş olmuş babanın tadını bıraktım Ne yapıp ne edip buldum sonunda içinde kurbağaların yüzdüğü o küçük gölü ama kimsecikler yok ortalıkta ne yakup ne edip SUNAY AKIN

Çocuk Ve Hüzün I Ne zaman bir çocuk ölse gözü evlerinde annesinin kavurduğu helvada kalır II Yoksul bir çocuk görsem yağmur altında üşüyen köprü olmak geçer hiç değilse içimden III Her akşamüstü oyuncakçı camekanından çocuk ellerinin izlerini siler angelica

Kova Kaleci Yedi kova su yeterliydi sıvas'taki ateşi söndürmek için oysa her biri devlet dairesindeki kovaların üstüne yazılı altı harfli bir sözcüktü yangın Yedinci kova taşar engellenemez biçimde çünkü emekçilerin alın teriyle doludur işte bu yüzden sinek ölüleri yüzemez üstünde Futbol takımında mahallenin kova kaleciydi lakabım ilk kez sevinecektim buna ama yalnızca avuçlarıma alabildiğim suyu bir kova gibi sıvas'a taşıyamadım G harfi boştur yangın kovalarının ki ortaya çıkar dolu olanları okununca madımak oteli'nin merdivenlerinde kurtulmayı bekleyenler için verilen karar: Yan ın Ve başında anladım ki bir kuyunun ipin ucunda derinlerdeki suya uzanan birer kova gibidirler yangınları söndürmek isteyen darağacına asılı devrimciler Sunay Akın Che

YÜZ HAVLUSU Çarmıha gerildiği yaşta İsa'nın avuçlarımdan tutan iki çocukla çiviliyim yaşama aşk bardağını çalkaladığım su olmak kırılacak eşya taşıyan bir kamyon gibi gidiyor Ağrıma Kendi kendime konuştuğum sanılıyor hep yanımdadır oysa giderken bıraktığın yüz havlun bozdun saklambaç oyununu ama bana gizlendiğim yerden çık demeyi unuttun Her gece yatmadan okuduğum bir kitap olmanı isterdim kırardım ışıkları söndürmeden yarım kalan sayfanın ucunu ki sen buna tenim kırışıyor yaşlanıyorum derdin Yokluğundan geri kalan çölde attığım her adımda gözlerimden dökülür hörgücümde taşıdığım sular sevgilisinin gölgesinden uzak çölde ağlayan deve ölür Hava kararırken usulca bir zenci olup kalıyorum Salacak kıyısında ve Kız Kulesi Ku Klux Klan gibi duruyor karşımda SUNAY AKIN Che

Ayna Oyunu Mahalledeki en güzel kızın duvara aynasından yansıttığı ışığı nedendir bilmem hep ben yakalardım onca çocuğun elleri arasından angelica

Barış Ekmek kırıntıları serpiyorum cephede kumtorbaları üstüne su verirken evinde generalim kuşkonmaz çiçeğine angelica

Yara Bandı Nasıl unutursun ilk gunleriydi İstanbul'a taşındığınızın usulca dokunmuştun hanımeli kokan bir duvara yaslı beyaz bisiklete -Binmek ister misin diye bir sesle irkilip ayrılmıştın hayal dünyasından Annenin dizlerine yatırıp sarı saçlarını saatlerce taramayı düşlediği Ömercik duruyordu işte tam karşında ki yaramazlık yaptığında az mı dua ederdi onun gibi uslu olmana Kalır mıydın hiç altında böylesi sıcak bir davranışın sen de cebinde taşıdığın kolonya kapağını uzatmıştın ona ve başlamıştı bir arkadaşlık çatılarına martıların konduğu Çiçekçi sokaklarında Evlerin arasından bakmak isterken Kız Kulesi'ne acemisi olduğun bisikletten düşmüştün gitmiyor gözünün önünden filmlerdeki gibi yardımına koşması üstelik o gün ilk kez yara bandıyla tanışmıştın Kaybettin Ömerciği şoförlük yaptığını duymuştın bir ara ama bu şehirde taşradan gelen bir çocuğa bisikletini verecek insanların yaşadığına inanıyorsun yine de siyah ve kıvırcık saçlarınla befin

Naftalin Eksik olan bir yanı vardı aşkımızın bir filminde üç beş figüran dövüp ata binmemesi gibi cüneyt arkının Haberin olsun vermedim eskiciye yırtık ayakkabılarımı nasıl ayrılırım ki onlardan kapınızın önünde az mı çıkarıp giymiştim Naftalinedim bende kalan yün kazağını söylemiş miydim size naftalin ki güvelere karşı kullandığı kimyasal silahıdır anıların Sunay Akın dhilek shizen &

BEYAZ TUTKAL Türkçeyi askerde öğrenen bir Kürt dost olduğu martıya heceletir etiketini: Hayal nice kırıklığı yapıştırır Kız Kulesi denizin rafında unuttuğunuz ah, o beyaz tutkal Berberden hiç çıkmayan bir kadın gibi Paris bigudisini tutan pens yerine saçlarına takar Eyfel'i ve sokakta oynayan yaramaz çucuğu İstanbul'un Kız Kulesi diye bilinir alçıya alınan kırık eli Dizlerine yatıp sevgilimin bir yaz gecesi beyaz duvarında seyrediyorum Şarlo'yu üç şey aldım yanıma Boğaz'ın ortasondaki ıssız adada; kızkulesinema Sunay Akın Che

Ayrılık Şiiri Her satırı Mendireğe dizili karabataklara benzeyen Bir mektup bırakarak balıkçı koyundan sisler icinde uzaklaşan kayık gibi bir sabah usulca ayrıldın koynumdan Bütün yolcularını Boğaz köprüsünün çaldıgı Araba vapurunun boş seferleri gibi yanlızca rüzgar gezinir sensiz yüreğimde Durgun bir sudur aslında deniz ki çocukların acemi oltalarını denedikleri kuytu bir iskelenin tahtaları altına yazdıgım ayrılık siirini okudukca dalgalanır... angelica

ROMATİZMA Islak çamaşırlara konan serçe hemencecik kaç oradan sen de yoksa annem gibi hastalanıp ölebilirsin SUNAY AKIN Che

GARİP Şiirden kovduğu uyağın dönüp dolaşıp sonunda mezar taşına konması ne garip: Orhan Veli 1914 - 1950 SUNAY AKIN Che

ŞEMSİYE tozlu bir şemsiye durur çatı katındaki odanın kuytu bir köşesinde kumaşındaki eski yağmurların hüzünlü kokusuyla anımsar mısın bilmem yağmurun bardaktan boşanırcasına yağdığı o günü hani şemsiyeyi iyice çekip başımıza dudaklarımla hesaplamıştım yüz ölçümünü nicedir sokağa çıkarmıyorum şemsiyeyi korkuyorum çünkü kapısı açık kafesinden uçan bir kanarya gibi beni ikinci kez terk etmenden yanıt alamayacağımı bilsem bile yanına gidip sorarım hergün şemsiyeye altında elele nasıl görünürdük diye SUNAY AKIN Che

Ç Handan Erek'e Onlar ABC'yi öğrettiler Che'yi biz öğrendik EŞBER YAĞMURDERELİ Kız Kulesi'nin beyaz duvarına Hazarfen'in düşen gölgesi GİYOTİN Andre Chenier'nin başı Paris'te göbeği İstanbul'da kesildi Sunay Akın Che

Kız Kulesi Mehmet Bayhan'a Karanlıktan korkan çocukların müzik kutusudur Kız Kulesi kapağı açıldğında dansa başlayan balerin hınzır martıların şakalarıyla ıslanır elbisesi Vapur dumanından bir bulutun içinde kanlı dağlara yakamoz gönderir Kız Kulesi üzülmelerini istemez kürt çocuklarının yıldızsız gecelerde Köşesindeki mavi bir islemlede duvarına yasladığı bisikletlerin kiralanmasını bekler şaşkın bir ihtiyar ve çoraplarına gizlediği yasak şiirleri ele vermemek için Kız Kulesi'nin eteklerini uçuşturmaz rüzgar Boğaz'dan geçen gemilere engel olmasın diye İstanbul'un saçlarını toplayan beyaz bir tokadır Kız Kulesi açamk isteyen şarapçılar Salacak'tan uzanayım derken düşerler denize Başında beyoğlu sarhoşluğuyla izin dönüşü ocağa gider bir maden işçisi ki fener yerine aydınlatır yolunu elinde tuttuğu Kız Kulesi Sunay Akın Che

Yuregim Yuregim Islaktir benim Kuytularda aglamaktan Ve hafif ucuktur rengi Kurusun Diye kac kez Gunese asilmaktan... angelica

NÖBETÇİ Bıraktı mektubu Ayşe kız kovuğuna ağacın bir taş daha çaldı ırmak ve çıngırağını sallayarak yine koşuştu buzağı Bağışla beni generalim bekleyemedim bu dağı SUNAY AKIN Che

ÇOBAN Oybirliğiyle koyunlar keçiyi seçer kendilerine başkan oysa sürünün başına kurdun akrabası köpeği koyar çoban SUNAY AKIN Che

KIRIK KİBRİT Her kapı eşiğinde çocuk mezarı diye takıldığınız 45 numara ayakkabılarımla içinde etleri çürüyen bir çocuk cesedi taşıdığımı nasıl da bildiniz Hiçbir bardakta dudak payı bırakmadınız bana bir kaşık sesini bile çok gördünüz şekersiz içerek çaylarınızı Bakarak yürüdüm oysa balkonlara göz göze gelebilmek için çamaşır ipinin arkasına astığı iç çamaşırlarının ıslaklığına sürünerek kanaryasını güneşe çıkaran bir kadınla Yanıma yaklaşıp kibrit istediğinizde ıssız bir adaya düşen yalnız adamın dumanı görülsün diye yaktığı ateşiydi sizlere uzattığım Ve siz her seferinizde sigaranızı yaktınız ama açıktan geçen gemiler gibi yanınıza beni almadan gittiniz! .. SUNAY AKIN Che

DUDAK PAYI Çay bardağında Bırakılan dudak payı Kadar bile Uzak kalamam Gözlerine Yakın olsun isterim Ellerime ellerin Yanındaki beton binaya Yaslanması gibi Köhne bir evin Seni bir çivi Gibi çaktım Çünkü beynime Ve toplayıp Bütün kerpetenleri Attım denize SUNAY AKIN Che

Ama Ölüm Özgürlük kitabının sayfaları arasına cellatların kurduğu darağacındaki ip yarım kalan sayfayı gösteriyor okumaya devam edecek nice insana Evlilik fotoğraflarının yırtılarak kırılan çerçevelerin sokağa atılan tahtalarıyla çakılıyor çocuk tabutları Hiçbir genç kız taşımıyor kolyesinde sevgilisinin fotoğrafını ama ölüm sayfaları oyulmuş bir aşk romanının içine gizliyor tabancasını... angelica

TRAPEZCİ Mustafa Öz'e Girecektin elbette trapezcinin gözüne sendin çünkü salıncakta ellerini korkusuzca bırakan ama üçüncü sınıf da olsa hiçbir sirk çadır kurmadı doğduğun taşra kentine Gemi yaptığın terliklerin içinde bırakırdın düşlerini halının mavi kıvrımlarında uzanan sen nehrine ulaşmaktı tek amacın salonda büfede duran eyfel kulesi biçimindeki kolonya şişesine Bahçe duvarını atlarken dul komşunun aşığı misafirliğe gitmek isteyen annen çantasına koyardı terlikleri ve başlardı gerçek yolculuğun evinizin en fazla bir sokak yukarı ya da iki sokak aşağı Annesi ölen çocukların fedakar babası sandı travestileri ki ezilmemiş gazoz kapağı karşılığında aile çay bahçelerinin suskun masaları arasından kolayca kurduğun dostluklarda nasıl da anlatırdın hiç görmediğin trapezcileri... Sunay Akın Che

Martı Her vapur dumaninin ardina yüregi sicak bir insan sanip takilirken tüyleri islanan bir marti oldugumu hem azarlayan hem de sirtima havlu koyan anneme anlatamam Kanadim kirilsa da konmam deniz kiyisindaki hiçbir caminin minaresine kubbeye tüneyen martilarin keyiflerince uçmalarini bekleyen imam ezani geç okudugu için sürülünce bir dag köyüne Birazcik daha sabredin diyorum eski bir sokagin kivriminda yolun iki ucunu gösteren trafik aynalarina hüzün modeli arabalar kirilmamaniz için örgütleniyor dolmus duraklarinda Denize düsen bir gazetedeki ölüm ilanindan ögrenirim mendirege attigi çakiltasiyla ürken martilarin alkisa benzeyen kanat seslerini selamlayan yasli adamin unutulan bir tiyatrocu oldugunu Gece yarisi söndürülünce isiklarini kuytu bir iskelede ne yaptigini görürüm iki yakasi arasinda Istanbul'un koltuklarinda günboyu kadin kalçalarinin izlerini biriktiren vapurun Yanindan ayrilmam deniz fenerlerinin fotografina benzemeyen heykelleridir çünkü idam sehpasina çikinca asagida asilmasini bekleyenlerin yüreklerindeki sivri kayaliklari isigiyla aydinlatan devrimcinin Uyandiririm çigliklarimla kiyisinda karni aç yatan çocuklari yiyecek aradigim kent çöplügünün ama bir parça olsun koparmam beyazligindan bilirim ki Kiz Kulesi dogum günü pastasidir özgürlügün!... Sunay Akın Che

Alacak yol kenarındaki yağmur mazgallarını kumbara sanıp harçlığımı atardım bu yüzden en çok denizden alacaklıyım. angelica

At Kokusu Son evi gösterin bana İstanbul'da vapur sesinin duyulduğu ki kapısını çalıp söyleyeyim içindekilere daha çok kedi yavrusu ezilsin diye eski iskeleleri sahil yoluyla ayırdıklarını denizden Karşılığında ben de size kanaryası ölüp kuaför salonuna dönüşmeyen kaç mahalle berberinin kaldığını söylerim ya da kaç fötr şapkanın tutsak olduğunu köhne bir konağın askısında Kaç faytoncunun artık taksicilik yaptığını da bilirim ama söylemem onu da siz bulun dikiz aynasına takılı boncuklardaki at kokusundan angelica

BULUT Kestik artık umudu yağmurdan yürek biçimini alsa da gökyüzündeki küçük bulut SUNAY AKIN Che

Aile Boyu Ezilmiş bir çocukluk benimkisi bir iskelenin vapurların yanaştığı yüzüne asılıdır üç tekerlekli bisikletimin lastikleri Annesiz büyüdüm çünkü yani serçeydim kar üstündeki ve arka bahçesinde kasabın beslediği kuzu Dudaklarımı, işte bu yüzden aile boyu bir şişeye değdirip içmeyi severim gazozu. angelica

DAVET Dürüst olalım beyler İlk adım sizden Sökün savaş gemilerinden Can simitlerini SUNAY AKIN Che

Yoksul Bir Çocuk Yoksul bir çocuk görsem, yağmur altında üşüyen köprü olmak geçer hiç değilse içimden... angelica

Deniz Yaşlı bir devrimci düşürmez hiç ağzından özgürlük kelimesini ve yatmadan önce bir bardak su yerine denize bırakır takma dişlerini angelica

Beyaz O siyahtı kurşuna dizenler beyaz silah sesinden ürkerek gökyüzüne uçuşan kuşlar bembeyaz angelica

CUMARTESİ ANNELERİ Galatasaray Lisesi&#8217;nin karşısı postahane resmi açıklamalara göre pulun zarfa yapışması için gözyaşı döküyor çocuğunun resmini tutan anne Köpeklerini salıyor dev bir illet Cumartesi annelerinin üstüne merak ediyor bir güvercin tasmanın hangi ucunda devlet Çocuğunu kaybeden anne bir gün bulacağını umar tersi düşünülemez bunun ve korkutur yüreklerini tramvaya asılan çocuklar Paran fil kadarsa bulunur garanti Cumartesi açık banka cop sırtında paralanır ama annelere getirirsen karanfil Verilse de onca gözdağı yine de anneler çocuklarına batmasın diye yüksek bir yere kaldırıyor ellerindeki tığı Sunay Akın Che

İşkence Ne zaman elektrik verilse bedenimin tek bir hücresine aydınlanıyor yurdumun lambasız bütün evleri angelica

GECEKONDU Umut dolu tarlakuşları kentin kıyısına hep gece kondu SUNAY AKIN Che

Pencere Kokusu mahalleye yayılsın diye yaptığı yemeklerin akşamüstleri açık tutar penceresini yeni gelin angelica

İstanbul Asma köprülerin halatlarıyla bağlı ellerini çözerek gökdelenlerin arasından seni kurtarmak isteyen çocuklar örgüt kurmasın diye arka bahçeli bütün evlerini yıktılar İstanbul Sokaklarında artık anarşisttir onlar sigara reklamı bahanesiyle sarmaşıkların vatanı olan duvarlarda at koşturan kovboyları kovmak için savaşırlar ki vurulduklarında karışır kanlarına ceplerinde taşıdıkları tohumlar Şiirler okuyacağız kulelerinden İstanbul ve yalnızca körler olacak sokaklarında eli sopalı gezen Bırakacağız rüzgara şiirlerimizi bildiri atılıyor diye ihbarlar yağacak telefonlardan bir kez daha kırılacak IV. Murat'ın elindeki kafes ve koltuklarınıza bağlandığınız ipleri koparın duyurusunu yapacak Hezarfen Ahmet Celebi'nin torunlarından bir hostes Ölmesin diye Deniz bir anlık ayaklarını tutan idam masasının tahtalarıyla sana iskeleler yapacağız İstanbul denize doğru uzanan Meydanlar ki gamzelerindir İstanbul bak, göreceksin; bir mayıs gününde tutuşacağız elele ve sen bizlere yeniden gülümseyeceksin!.. Sunay Akın Che