bende yaşadığım büyüdüğüm şehri ailemi bırakıp geldim buralara ayda 1-2 görüşüyoruz. ailem tatile gittiler 4 saatlik yol 3 ay falan yoklar bu daha çok zoruma gitti. şimdide evden dışarı çıkasım gelmiyor. keşke ailemle aynı şehirde olsaydım diyorum.

ben de manisalıyım. tayin durumundan 1 yıl giresunda kaldım. 1 yıl afyonda kaldım. afyonda 2. yılım. seneye de trabzona gelin gideceğim. ama üniversiteyi de sayarsam evden uzak oluşumun 7. yılı. biraz alıştım galiba. sağlık olsun . push ; asutaha

kararsız bolu dan ıst a mı gelıosun bende ıst dan bolu'ya gelın gtcemm... nasıl bolu da yaşam, alışabılır mıyımmmm P

bende 6 ay 5 gün önce değiştirdim yaşadığım şehri evlenip. okadar zorlanmadım olumsuz düşünmemeye çalıştım. çok aşırı dışarı çıkmıyorum dışarda aramıyorum herşeyi eşim evim eytiyor. komşularımlada belli bir seviyede görüşüyorum. sonuç itibariyle kendini yanlızlığa itmessen olumsuz düşünmessen alışıyosun bu duruma. sonuçta yuva kurmak güzel bişey..

ben de gidicem ama cabuk ortam oluşturan bi yapım var... hemen gezer tozar uygun birileriyle ahbap olurum inş.. zaten calışmaya baslicam sıkılmam zannımca..

yaşadığım şehirden ayrılalı 5 yıl oldu ilk zamanlar çok ama çok sıkıldım birde ailemden hiç ayrılmamaıştım çok zorlandım... zamanla alıştım allahtan karşıma hep iyi insanlar çıktı alıştım gitti...

evlencen sen evlencen allah söyletmiş bu kadar kişiye:kedi: bende üni. de başka bi şehirde yalnız yaşadım o kadar huzurluydum kiiopuyorumnanaktan hiç zorluk çekmedim hastalık olunca zor oluyor ama zaten annen de yanındaymış :1hug:

4-5 defa şehir değiştirdim artık hiç bi yerde cevre yapmak istemiyorum kendi halime deli gibi oldum kimseyle gorusmek istemiyorum heryerin kişileri davranışları tarzları cok farklı ve asosyal olma yolunda istikrarlı bir şekilde yuruyorum mirmirmirmir

:kedi: ay ben yapamam bu yaşta yanlış anlarlar ilkokulda olsam neyse :) anneme bu fikri iletiyim ben en iyisi.. kaydirigubbakcemile3 tazefasulye

kaydirigubbakcemile3 imkansız ama hadi bakalım öyle olsun :)annemin bi pazarı var o da yanımda sayılmaz hem sürekli anneyle gezilmioki insan yasıtını falan arıoo aiy efkar bastı :) mafoldumben

bende büyük şehirden küçük bi ilçeye geldim. alışılmıyo çok zor hep diyorum allah düşmanıma nasip etmesin die eşimin bi iki arkadaşının hanımıyla tanıştık arada bi onlarla görüşüyorum ama okadar. geri kalan tüm vaktimde evdeyim tabi burda öyle kafana estiğinde dışarıda çıkamıyosun... anlıycağın çok zor

canımcım bende yaşadağım şehirden çoookk uzaklara gitcem sen nereye gelin gidionn ( zeyno xan ez

yaşadığı şehri değiştirip yalnız kalanlar ve bundan kurtulmayı başaranlar var mı? çözüm yolları bekliyorum. senağlama

bende yaşadığım şehri ve bu yaşıma kadar tanıdğım bütün insanları arkamda bırakıp istanbula geldim. ilk başlarda bunalıma girdim resmen.1- 2 ay dan sonra kuran kursuna başladım orda baya bi çevre edindim. şimdi onlarla görüşüyorum. ama hala ara ara bunaldığım olur. sanırım zaman geçtikçe alışcaz. ALLAH yardımcımız olsun. zor bi durum Son düzenleyen: Moderatör: 13 Haziran 2009 E

bende yasadıgım sehri terk edip baska sehire gelin olup gitcem kendi memleketimde olsa gurbet senağlama

belki evleneceksındır kımbılır a. s. bence annenızın yardımı olmadan biraz zor gibi.. anneniz dicekki arkadasına veya komsusuna benım kızım var senın kızın, kuzenın veya yegenınle iyi anlasırlar gibi bişey demesi gerek ;-) bu arada altını cizdigim yer içinde ben yapmıstım öyle bişeyy :)) baba tayını 3yılda bi tayın çıkıyor zaten.. en son ilkokul 4. sınıfa gidicekken yıne tasınmıstık.. sokakta ilk gordugum kıza - selam arkadas olalım mı demıstım kaydirigubbakcemile3kaydirigubbakcemile3 annemle babamda evde esya yerlestırme derdındeler ben arkadas edınme derdındeyım :)) kızda kabul etmıstı.. zemuszemuszemuszemus

Bende yurtdisindan gelin geldim.. hersey yolunda ama kendi cevrem pek yok.. kisacasi arkadaslik yönden yalnizim ama zamanla bununda degisecegi umudu icindeyim.. insALLAH! :Saruboceq:

Ben İstanbul'dan Siirt'e geldim. İlk aylarda pek bişey anlamadım Çünkü tbr için ziyarete gelenlerle ugraştım. Aslen karadenizliyim eşim ise arap kökenli tamamen farklı kültürler... Kendimi alışverişe veriyorum bide 3 ayda bir İst'e gidiyorum o yüzden pek sıkılmıyorum. Ama yine de gurbet gerçekten çok zor. Siirt'te bayanlara yönelik hiç bir sosyal aktivite olmadığından dolayı daha çok sıkılıyorum yine de kendi tercihim ve eşimi çok sevdiğim için sabrediyorum. 2 sene sabretmem gerekiyo:) KIZILCIKLI Kıskandığım

ben izmirliyim. ama 10 yıldır denizlide yaşıyorum. çocuklarım burada doğdu. yıllar da geçse alışılmıyor. benim ailem de, eşimin ailesi de izmirde. yani burada yalnızız. ve bu yalnızlığı kimse dolduramıyor. görüştüğümüz insanlar tabii ki var. ama sonıuçta yalnızız... ve izmiri çok özlüyoruz. E

bende yaşadığım şehri bırakıp başka şehre geldim 1 seneyi geçti ama hala iş arkadaşlarım dışında gelip gittiğim kimsem yok bazen daralıyorum iyice PamuKSekeR artık

bu soruyu genel anlamda sormuştum kızlar beni evlendirdiniz sagolun =) ben annemle ankaradan antalyaya taşındım. Artık sokakta kızlara arkadaşlık teklif etcem yanlış anlaşılcak diye korkuorum :roflol: Y yengec. Aktif

kaldim anam gurbet elde hasret sabrimi deniyor yüzünü göreyim gel de eller beni göndermiyor nerde bir yolcuyu görsem aklima silam geliyor ben nezaman bir of ceksem hatrima anam geliyor... yaa işte böle annem yanımda olsa ne olurdu sanki bende ankaradan izmire geldim... NE VARDI SANKİ EVLENECEK... . push ;

bende sizdenim:1no2: yaşadıgım şehri bırakıp yani sivasımı k. maraşa gelin geldim. eşimle çok mutluyum. AMAAAA buralaları hiiiiiiiç sevmiyorum. hergün çeşit çeşit dua okuoyrum yarabbim burdan kurtar beni diye... ama imkansız galibaa... yinede allah büyük allahtan ümit kesilmez...:1no2: 2

ben şehir şehir dolaştım inşallah bu sonuncu olur zor bir durum surekli arkadaş değiştirmek yeni insanlara alışmak çok zor o yüzden ben insanlardan uzaklaşmaya başladım nede olsa gideceğiz diye arkadaşlık kuramıyorum

merhaba bende yaklaşık 20 gündür yaşadığım şehirden uzaktayım bir süreliğine burda yaşamak zorundayım 17 mayısta evlendim ve eşim muğlada çalışıyor ve şuan o kadar yanlızım ki anlatılamaz bir dugu kimse yok yanımda tek konuşabileceğim kişi eşim üstelik orueduğum mahallede insanlar o kadar soğuk ki kimseyle konuşmuyorlar. anlıycan bende şuan çok yanlızım... Mermaid

25 yılımı ızmir'de geçirdikten sonra ıstanbul'a alışmak çok zor geldi. 2 yılda zor alıştım. Bana göre yeryüzündeki en zor şeylerden biri gurbette olmak. Kimin kimsen yok. Kapını çalan bir allahın kulu yok.. Kı ben eşimle birlikte gitmiştim Çok zor günlerdi benim için. Sonra büyüdüm. Başa çıkmayı öğrendim. Şimdi memleketime döndüm. 5 yıl önce tanıdığım insanlardan eser yok tabii :) Ama mutluyum. Hayatımın sonuna kadar ızmir'de yaşamak istiyorum.

esksehırden orduya gelin gidicem eşim ordulu cunkiii... 1ay kadar durup eşimin gorevli oldugu ile yolculuk yapacesss.. KIZILCIKLI Kıskandığım

bende Sinop'tan Antalya'ya gelin geldim. Alışmak tabiiki çok zor. Sanki bi tarafın hep eksik gibi. Ama ben çalışarak boşluğu doldurmaya çalıştım. Sanada tavsiyem bu olacak. Bi de tabii bol bol telefon... sositososito