Dil İsyana Düştü Sonbahar yeline teslim oldukta Rüzgarın önünde savrulduk durduk Değişmez acıdır, yoksul yemeği. Çelik potasında kavrulduk durduk Hayal oldu gelmez pembe rüyalar. Ümitle kurulan hani dünyalar Yitik bir mazimde saklı hülyalar. Bir sağa bir sola çevrildik durduk Şimdi arşa çıkar gönlümün sesi. İşçinin başında imamın fesi Damardan afyonun yoktur çaresi. Koca bir ormandık devrildik durduk.. İşçi deli dana diyorlar dön gel. Yasa geçit vermez, esnek bir engel. Emekçi boynuna takılmış çengel Hamur teknesinde yoğrulduk durduk Vurguni, zulmetmek olunca gaye Ruhunu beden, den çalar, sermaye Bir gün saygı yoktur puşt ta emeğe Dil isyana düştü sivrildik durduk Abdullah Oral I

Bazen Sular Bile Deli Akıyor Ne zaman memleket hasreti çökse İçime köyümün yeli akıyor Sanmayın bir benin yolu şaşıran Dağlarımda sular deli akıyor Gözlerimi özlem seli yakıyor Dalımda filizler gülü döküyor Bir ben mi kalmışım yanlışa giden Sular bile bazen deli akıyor Şimdi dağlarımda eser kar boran Kanıyor bulunmaz yaramı saran Gönüller perişan güllerim viran Gözlerimi özlem seli yakıyor Mızrap saza değdi, türkülerde sel Kar boran vurdukça yüreğim tel tel Bahara çıkarken esti karayel Dalımda filizler gülü döküyor Vurguni ozanım eser geçerim Hayat bana zehir olsa içerim Bazen yağmur olur bazen açarım Mızrap vuran sazın teli yıkıyor.. Gözlerimi özlem seli yakıyor Dalımda filizler gülü döküyor Bir ben mi kalmışım yanlışa giden Bazen sular bile deli akıyor Abdullah Oral I

Şair Yüreği Sevda ummanına salar gönlünü Aşılmaz yollardır şair yüreği Mum alevi gibi yanar titreşir durur Derilmez güllerdir şair yüreği Mazilere daldım geçmişe bakıp Yıllar çekip gitmiş su gibi akıp Bir güzel sevdası gönümü yakıp Kanatır yıllardır şair yüreği Her mısra aşkına seyir! i anlatır Kanatır yüreği her kırık satır Aşka düşer gönül dinlemez hatır. Sarılmaz bellerdir şair yüreği Ölürüm yoluna yeter ki çık gel Gözyaşım olmasın boşa akıp sel Saz boynunu büktü paslanıyor tel Akortsuz tellerdir şair yüreği Yanında çocuktur yüreğim sabi Aşk öyle derin ki görünmez dibi Şiirler akıttık nehirler gibi Yar için sellerdir şair yüreği Vurguni çalıyor ayrılık çanı Doymadı ki aşka onun bir yanı Terk edip gidiyor şu koca hanı Ateşiz küllerdir şair yüreği Abdullah Oral I

Dağları inletir dilimde ahlar. İçimden öfkemi söküyor güneş Puslu gecelere doğan sabahlar. Ziftlenmiş geceyi yakıyor güneş Günden güne söner parlak yıldızlar. Virane bir şehirler. Yürekler sızlar Türküye aşkı ile yanarken sazlar Karanlık geceden çıkıyor güneş Kararmış hayata uğramaz güneş Sonsuza gülümse, sevdanı üleş Sanmayın ki kanlı terimi belleş Yüzümü şafağa döküyor güneş Varsın pusu kursun şu kalleş ölüm Eminim bitecek bir gün bu zulüm Ölüm ki bana çok yakışır gülüm Şimdi Tanyerine akıyor güneş Ansızın dur emrini verecek katil Vurguni ye gayrı tüm işler tatil Abdullah Oral I