Kendine dikkat et. Büyürken, yanlışların yerine doğruları koymak istediğinde şunu anımsa: Yapılacak ilk devrim, insanin kendi içinde yapacağıdır, evet ilk ve en önemli devrim budur. İnsan kendi hakkında bir düşünceye sahip değilken, bir düşünce uğruna savaşmak, yapılabilecek en tehlikeli şeylerden biridir. Yolunu yitirdiğini, şaşırdığını hissettiğin zaman ağaçları düşün, onların büyüme biçimini anımsa. Unutma ki yaprağı gür ama kökü zayıf bir ağaç ilk güçlü rüzgarda devrilir. Oysa kökü güçlü ve az yapraklı ağaçta can suyu bin güçlükle dolaşır. Kökler ve yapraklar aynı ölçüde gelişmelidir, olayların içinde ve üzerinde olmalısın, ancak böyle gölge ve sığınak sunabilir, ancak doğru mevsimde çiçekler ve meyvelerle donanabilirsin. Ve sonra, önünde pek çok yol açılıp sen hangisini seçeceğini bilmediğin zaman, herhangi birine, öylece girme, otur ve bekle. Dünyaya geldiğin gün nasıl güvenli ve derin derin soluk aldıysan, öyle soluk al. Hiç bir şeyin senin dikkatini dağıtmasına izin verme, bekle ve gene bekle. Dur, sessizce dur ve yüreğini dinle. Seninle konuştuğu zaman kalk ve yüreğinin götürdüğü yere git..."" Susanna Tamaro'nun "Yüreğinin götürdüğü yere git"

Yanlis hatirlamiyorsam böyle bir konu vardi zaten ama bulamadim birtürlü :26:

'' Yalnızca bir günah vardır, tek bir günah. O da hırsızlıktır. Onun dışındaki bütün günahlar hırsızlığın çeşitlemesidir... Bir insanı öldürdüğün zaman, bir yaşamı çalmış olursun. Karısının elinden bir kocayı, çocuklarından bir babayı almış olursun. Yalan söylediğinde, birinin gerçeğe ulaşma hakkını çalarsın. Birini aldattığın zaman doğruluğu, haklılığı çalmış olursun. Çalmaktan daha kötü bir suç yoktur..''

Güzel paylasimlar o zaman ne diyim :)

"Bir bilinmezliğin hüznü var yureğimde" Ve yasamak.. Hep dem tutar, Çaya karişmiş/alışmış gecelerde.. VESSELAMxx

Pusulanın hep kuzeyi gösteren ibresi gibi, bir erkeğin suçlayan parmağı da daima, bir kadını gösterir. Bin Muhteşem Güneş / Khaled Hosseini

Diyebilirsin ki, bir insanı, fotoğraflarından ve hakkındaki haberlerden ne kadar tanıyabilirsin? Haklısın. Belki de çok az... O zaman şöyle demeliyim: Seni az tanıyorum... Az... Sen de fark ettin mi? Az dediğin, küçücük bir kelime. Sadece A ve Z. Sadece iki harf. Ama aralarında koca bir alfabe var. O alfabeyle yazılmış onbinlerce kelime ve yüzbinlerce cümle var. Sana söylemek isteyip de yazamadığım sözler bile o iki harfin arasında. Biri başlangıç, diğeri son. Ama sanki birbirleri için yaratılmışlar. Yan yana gelip de birlikte okunmak için. Aralarındaki her harfi teker teker aşıp birbirlerine kavuşmuş gibiler. Senin ve benim gibi... Hakan Günday-AZ

Uzviyi ulvileştrmek bakırdan altın imal etmek gibi hayal. Hayatımıza salgı bezlerimiz hükmediyor. ... Belki inananlar uzviyetin çığlıklarını dualaştırabilirler. ... Uzviyet de tabiatın bir parçası. Ona hakim olmak için boyun eğeceksiniz önce. Cemil Meriç - Jurnal

bastırdı gögsüne yavrusunu annelerin ilki. Saçlarının kuytusuna gömdü cennet kokusunu. gögsünden ilk sütü emdigi an. Öyle yükseldi ki ruhu havva nın başı ar şı rahmana vardı. Cennetten sürgün edilmiş kadının cennet şimdi ayaklarının altındaydı la sonsuzluk hecesi nazan bekiroglu

Hey baksana! -Evet! -Nerelisin sen? -Ölümlü. -İçinden mi? -Yok! Dışından. -İnsanı bilir misin? Oralıdır. -Ölüm büyüktür. Kimse kimseyi bilmez. -İnsan insanı bilmez mi hiç? -Asıl insan insanı bilmez Gökhan Özcan/ Serçe Parmağı

İnsanlar değişse de bakışları hep aynı kalır. Daedra

Beyhan Budak seven beğenir bence:) çok cana yakin ve gercekten kitabını okuyanlara terapi yapar gibi bir yaklaşımı var. Ben beğendim. Cok akademik terimlerin yer aldığı bir eser değil, hani zihninin bir köşesinde bunları az cok duyduğumuz için saklıyoruz da bir türlü uygulayamıyoruzdur ya.. şefkatli bir arkadaş tatlı tatlı uyarır. Sevdiklerinden bir türlü kopamayan neticesinde de hep üzülen biri olarak alıntıladığım sayfadan da çok etkilenmiştim.

bilmem belki birbirimize ayna olmamız gerekiyor . push ; Duygu. C

tespit yapan yazarları çok seviyorum. bu kitabı okdum. çok çarpıcı bir hikaye idi. maalsef çok doğru bir söz. oysa kadın erkek keşke parmağını çnce kendine çevirse. kul hakkı kadının hakkını yedi D DatluCadu 5 dakkaya hazırım tek ayak

Ben onun için neyim? İkimiz de bunu bilmiyoruz. Ayrılık -en müthiş test- bunu öğretecek bize Yalnızız/Peyami Safa

Süper fikir ama fazla ilgi görmedi... Göz göze geldiğimizde sanki evrende bakılacak başka yer kalmamış gibi hissediyorum. İlhan Berk kulitta İlahi

Sonuca değil, sürece odaklanın David Burns-İyi Hissetmek

Bende Tşkr ederim o zmn ne diyim sedulu Hey seksi

Insan kendinide itiraf edemezken, böyle bir kitapta okumasi demekki normalmiş böyle hissetmem, kendimi kabul etmeliyim olduğum gibi diye düşünmesine sebep oluyor güzel eser bence ama bu alanda daha akademik eserlerde var. Ben konuşma tarzı olanları seviyorum.

Yazdıklarımın konusu sendin, öyle ya, senin göğsüne yaslanıp yakınamayacaklarımdan yakınıyordum orada yalnızca. Kasıtlı olarak uzatılmış bir vedaydı bu sana. Franz Kafka/ Babaya Mektup

"Yaşamak için bütün alçaklıklara boyun eğen zayıf ruhlu insanları rezil edici bir ölüm bekler. Şehadeti seçme cesareti gösteremeyen kişileri ölüm seçecektir." Kerbela Aşk'a Bela : Hz. Hüseyin

Fakat Kudret Bey tek adam değildi. Içinde asıl Kudret Bey'in hareketlerini, sözlerini kollayan, tenkit eden bir ikinci Kudret Bey daha vardı. Ahmet Hamdi Tanpınar/ Sahnenin Dışındakiler

Debbie Macomber 'in "Küçük mucizeler dükkanı" kitabından bir alıntı: "İpler ilmeklere can katar; Örgü dostlukları güçlendirir; el işleri ise nesilleri birbirine bağlar."

Ben Beyhan Budak'ın bir önceki kitabını okuyup çok beğenmiştim. Bu kitabı da okumayı çok istiyorum çıkacağını öğrendiğim günden beri. Paylaşımınızı görünce çok heyecanlandım. Nasıl gidiyor kitap?

Anne babanın kendisiyle, birbirleriyle veya dünyayla sorunları varsa çocuğuna sunduğu ayna, kırık bir ayna olabilir. Kırık bir aynanın bize sunduğu görüntü, gerçeğin bozulmuş hali olacaktır. Olduğundan daha çirkin, daha kusurlu ve hatta değersiz... Beyhan Budak/ Senin Suçun Değil

Yok konuya cevap verdigim icin emindim oldugundan linkide iste bu: http://www.kadinlarkulubu.com/kitap... muz-kitab305n-be287endi287imiz-k305sm305.html

"dünyada sizden, yani bütün erkeklerden niçin bu kadar çok nefret ediyorum biliyor musunuz? sırf böyle en tabii hakları imiş gibi insandan birçok şeyler istedikleri için... beni yanlış anlamayın, bu taleplerin muhakkak söz haline gelmesi şart değil... erkeklerin öyle bir bakışları, öyle bir gülüşleri, ellerini kaldırışları, hulasa kadınlara öyle bir muamele edişleri var ki... kendilerine ne kadar fazla ve ne kadar aptalca güvendiklerini farketmemek için kör olmak lazım. herhangi bir şekilde talepleri reddedildiği zaman düştükleri şaşkınlığı görmek, küstahça gururlarını anlamak için kafidir. kendilerini daima bir avcı, bizi zavallı birer av olarak düşünmekten asla vazgeçemiyorlar. bizim vazifemiz sadece tabi olmak, itaat etmek, istenilen şeyleri vermek... biz isteyemeyiz, kendiliğimizden bir şey veremeyiz... ben bu ahmakça ve küstahça erkek gururundan tiksiniyorum." "... insan, bilhassa kadın ve erkek münasebetleri o kadar karmakarışık ve arzularımız, hislerimiz o kadar anlaşılmaz ve bulanık ki, hiç kimse ne yaptığını bilmiyor ve akıntıya kapılıp gidiyor. ben bunu istemiyorum. beni yüzde yüz doyurmayan, bana tam manasıyla lüzumlu görünmeyen şeyleri yapmak, beni kendi gözlerimde küçültüyor. bilhassa tahammül edemediğim bir şey, kadının erkek karşısında her zaman pasif kalmaya mecbur oluşu... neden? niçin daima biz kaçacağız ve siz kovalayacaksınız? niçin daima biz teslim olacağız ve siz teslim alacaksınız? niçin sizin yalvarışlarınızda bile bir tahakküm, bizim reddedişlerimizde bile bir aciz bulunacak? çocukluğumdan beri buna daima isyan ettim, bunu asla kabul edemedim. niçin böyleyim, niçin diğer kadınların farkına bile varmadıkları bir nokta bana bu kadar ehemmiyetli görünüyor? bunun üzerinde çok düşündüm. acaba bende anormal bir taraf mı var? dedim. hayır, bilakis belki diğer kadınlardan daha normal olduğum için böyle düşünüyorum. çünkü hayatım, sırf bir tesadüf eseri olarak, diğer kadınları mukadderatlarını tabii görmeye alıştıran tesirlerden uzak geçti. babam, ben daha küçükken öldü. evde annemle ikimiz kaldık. annem, tabi olmaya, itaat etmeye alışmış olan kadınlığın adeta bir timsali idi. hayatta yalnız yürümek itiyadını kaybetmiş, daha doğrusu bu itiyadı asla kazanmamıştı. yedi yaşında olduğum halde onu ben idare etmeye başladım. ona ben metanet tavsiye ettim, akıl öğrettim, destek oldum. böylece erkek tahakkümü görmeden, yani tabii olarak büyüdüm. mektepte kız arkadaşlarımın miskinliği, emelleri beni daime tiksindirdi. hiçbir şeyi, kendimi erkeklere beğendirmek için öğrenmedim. hiçbir zaman erkeklerin önünde kızarmadım ve onlardan bir iltifat beklemedim. bu hal beni müthiş bir yalnızlığa mahkum etti. kız arkadaşlarım benimle ahbaplık etmeyi ve fikirlerimi kabul etmeyi zevklerine ve rahatlarına aykırı buldular. hoş tutulan bir oyuncak olmak, onlara insan olmaktan daha kolay ve cazip geliyordu. erkeklerle de arkadaş olamadım. aradıkları yumuşak lokmayı bende bulamayınca müsavi kuvvetlerle karşı karşıya gelmektense kaçmayı tercih ettiler. o zaman erkek azminin ve kuvvetinin ne olduğunu gayet iyi anladım; dünyada hiçbir mahluk bu kadar kolay muvaffakiyetler peşinde koşmaz ve hiçbir mahluk bir erkek kadar hodbin, kendini beğenmiş ve kibirli, fakat aynı zamanda korkak ve rahatına düşkün değildir. bir kere bunları farkettikten sonra erkekleri sahiden sevebilmem imkansızdı. en hoşuma giden ve birçok hususlarda bana yakın olan adamların bile, küçük vesilelerle, bu kurt dişlerini göserdiklerini; her ikimize aynı derecede zevk veren beraberliklerden sonra, özür dilemeye, himaye etmeye çalışan, fakat aynı zamanda herhangi bir şekilde muzaffer olduğunu zanneden ahmakça bakışlarla yanıma sokulduklarını gördüm. halbuki acınacak halde olan, zavallılıkları meydana çıkan onlardı. hiçbir kadın, ihtiras halindeki bir erkek kadar aciz ve gülünç olamaz. buna rağmen bu hallerini bir kuvvet tezahürü zannedecek kadar yersiz bir gururları vardır..." sabahattin ali- kürk mantolu madonna

Süper bir fikir! Niçin ilk defa gördüğümüz bir peynirin evsafı hakkında söz söylemekten kaçtığımız halde ilk rast geldiğimiz insan hakkında son kararımızı verip gönül rahatlığıyla öteye geçiveriyoruz? Kürk Mantolo Madonna - Sabahattin Ali sayfa 38

Sistemleri aşan bir bireysel özgürlük anlayışı ve onuruna sahip olduğunu düşünüyordu ama ne zaman kendi kafasıyla düşünme özgürlüğünü savunsa düzen koruyucularının da düzen yıkıcılarının da karşısına dikildiklerini görüyordu. Bir Kedi, Bir Adam, Bir Ölüm - Zülfü Livaneli

"Hala arkadaş sahibi olmak istiyordu, ancak artık yalnız olduğu için KENDİNİ SEFİL DURUMDA HISSETMIYORDU." :)) İyi Hissetmek-David Burns, Psikonet Yayinlari, sayfa 316.

"Şu dünyada birbirini anlamak ne kadar da zor." Johann Wolfgang Genç Werther'in Acıları

Kızlar merhaba. herkes buraya kitaplardan aklında kalan güzel sözleri paylaşsın görelim bakalım. İlk ben başlıyorum Canan Tan-Yüreğim Seni Çok Sevdi Beğenmek kolay, sevmek zordur. . Çünkü iz bırakacak bir şeylerin yaşanmasını bekler sevmek. . . (Sayfa 104)

Bunları düşünmek boşuna; neye benzer bunları düşünmek bilir misiniz? Cehennemdeki kazanı tek başına devirmek istemeye... Zaten tek başınıza deviremezsiniz kazanı, devirseniz bile yanarsınız; üstelik cehennem gene bütün görkemiyle cehennem olmakta sürer gider. Franz Kafka - Milena'ya Mektuplar

''İflah olmazlara hekim olunmaz, bu yüzden geçip gitmelisiniz.' Böyle Buyurdu Zerdüşt Nietszche

Herkes ne zaman ölür elbet gülünün solduğu akşam

Acımak, başkalarının çektiği azaba bakıp, onların yasını tutarmış gibi yaparak kendi mutluluğuna şükretmektir çünkü. Acımak, kıl payı yırttığın mutsuzluğun diyetini uğursuz, cüretkar bir sadaka gibi dağıtmaktır. Unutma Beni Apartmani / Nermin Yıldırım

Güvenli bağlanan kişinin bir sloganı olsa şöyle derdi sanırım: "Seni çok seviyorum ama gidersen de çok üzülsem bile hayatıma devam ederim." Beyhan Budak / Senin Suçun Değil

"İkiside birbirlerinden o kadar ayrı alemlerde yaşıyorlar, öyle uzaktan bakıyorlardı ki aradaki boşluğun sadece kelimede kalan bir babalık ve oğullukla dolması imkansızdı... Sefalet ömrün en acı tecrübesi olduğuna göre, onun fırınında pişmiş olanların bu kadarcık gurura hakları vardı. " Ahmet Hamdi Tanpınar/ Mahur Beste

"pusulanın her zaman kuzeyi gösterdiği gibi bir erkeğin suçlayan parmağı her zaman bir kadını gösterir." Khalid Hosseini- bin muhteşem güneş

Neyin suç ortağı, yüce Tanrım! Beni suçlayanların yazdığı bu komedyada rolümü oynamaktan başka ne yaptım ki? Ne yapmalıydım? Yüzüncü Ad - Amin Maalouf

ilk aklıma geleni yazayım :) "İkimizde aynı hızla değişirken, birbirimizi nasıl tanıyabiliriz?" Peyami safa Fatih - Harbiye

Tarık şarjörü yerine yerleştirdi. "Bunu yapabilir misin?" dedi Leyla. "Neyi?" "Onu kullanabilir, onunla birini öldürebilir misin?" Tarık silahı kot pantolonunun kemerine soktu. Sonra hem çok güzel hem de çok korkunç bir şey söyledi. "Senin için evet." dedi. "Senin uğruna öldürürüm Leyla." D DatluCadu 5 dakkaya hazırım tek ayak

Adın bir galaksiye verilmeli. O zaman tüm gezegenlerde hayat başlar. Antika Titanik, Murat Menteş

Evet gerçekten Beyhan Budak'ın kitaplarını, yazılarını okurken veya videolarını izlerken "evet işte ben de aynen böyle hissediyorum, böyle düşünüyorum," diyorsunuz. Adını koyamadığınız duygu ve düşüncelerin açıkça ifade edildiğini görmek bile çok güzel.

Anne bizim ilk çevremizdir ve onu nasıl deneyimlediğimiz, daha sonradan dünyayı nasıl deneyimleyeceğimizi ve ondan ne beklememiz gerektiğini muazzam bir şekilde etkiler. Anne İlk ihtiyaçlarımıza yanıt vermezse, genellikle dünyanın da bunları bize vermesini beklemeyiz. Anne bizi hoş karşılamamışsa, dünyanın da karşılamasını beklemeyiz. Aslında, iyileşmenin büyük bir bölümü dünyanın anne'yle aynı şey olmadığını görmekle ve onunla ilgili algılarımızı ve ilişkimizi değistirmekle ilgilidir. Annenin Duygusal Yokluğu K kendimidurduracakdegilim Nirvana Anneler

İnsanlara ne kadar çok muhtaç olursam onlardan kaçmak ihtiyacım da o kadar artıyordu. ... Nedense, hayatta bir müddet beraber yürüdüğümüz insanların başına bir felaket geldiğini, herhangi bir sıkıntıya düştüklerini görünce bu belaları kendi başımızdan savmış gibi ferahlık duyar ve o zavallılara, sanki bize de gelebilecek belaları kendi üstlerine çektikleri için, alaka ve merhamet göstermek isteriz. ... İnsanları, kendi cinslerinden biri üzerinde kudret ve salahiyetlerini denemek kadar tatlı sarhoş eden ne vardır? Hele bunu yapmak fırsatı, bir takım ince hesaplar dolayısıyla, ancak muayyen bazı kimselere karşı kendini gösterirse. ... Bütün teessürlerimiz, inkisarlarımız, hiddetlerimiz, karşımıza çıkan hadiselerin alışılmadık, beklenmedik, taraflarındadır. Herşeye hazır bulunan ve kimden ne gelebileceğini bilen bir insanı sarsmak mümkün müdür?

"İnsan deli olmasa bile biraz hassas bir kalbe sahip olabilir, pekala, öyleleri vardır ki ufak tefek şeyler onları yaşatır da sert bir söz onları öldürür. Ben öyleyim işte." Knut Hamsun/ Açlık