Bir arkadaşımın paylaşımı : Bu minnoş geçen hafta büyük kedilerin tacizinden kaçıp arabaların altında saatlerce ağladı. Penceremin altındaydı ancak gittiğimde benden de kaçtığı için yakalamak 3 saatimi aldı. Tir tir titriyordu. Yıkadım, dış parazit aşısı yaptım. Kucağımda uyumaya başladı. Ancak çok sayıda kediye baktığım ve evdekilerde rahat vermediği için bu canı sahiplendirmem gerek. Şuan işyerimde odada. Bahçeye çıkamayacak kadar korkak. 1 haftada zorla alıştı ortama oyun oynamaya başladı. Ancak onu ofiste kilitli bırakmaya gönlüm razı değil. Haftasonu oluyor. Bayram tatili vs tek başına kalamaz. Eve de alamıyorum. Evdeki kedilerden çok korkuyor. Kedilerim de biraz geçimsiz. Kum terbiyesi var. Yok mu bu cana sahip çıkacak. 2 aylık mamasını karşılamaya hazırım. İç parazit aşısını da yaptıracağım. İstanbul Kadiköydeyim. Uygun yerlere ulaşım desteği veririm.

Ama benim tavsiyem bunu bence hemen veterinere götürün kontrol etsin çünkü sokaktaki yavrular sıvı kaybına maruz kalıyorlar genelde, özellikle iştahsızlık falan varsa... Bilmeyenler için söylüyorum tabi. Yani yine de bir kontrol iyi olur sıvı kaybı varsa özellikle sıcak tutmak çok önemli yavruşları. :)

Oyyy çok güzel :) En kısa sürede sıcak bir yuva bulur umarım

Anammm yerim ben bunu, bana ölen kedimi hatırlattı... Ben de büyük kedilerin tacizinden kurtarıp eve almıştım, 2 hafta birlikte kalabildik, sağlık sorunu hiç bitmedi. Kaç tane veterinere götürdüm, neyi çözdüysek başka bir sorunu çıktı ve daha sonra aniden fenalaştı, kurtaramadık maalesef. Acım da taze, geçen hafta kaybettim. Birlikte geçireceğimiz zaman daha çok olsun çok istedim ama olmadı... İnşallah güzel bir sahip çıkar, size de çok teşekkürler bu arada. W

8 gündür bakılıyor. şırıngayla su içiriyordu, korkudan beslenemiyor diye zorla besledi ilk günler. Şuan gayet keyfi yerinde. Sahip çıkabilecek birini bulsak çok güzel olacak. Size arkadaş olsun istemez misiniz? Kucağınızdan indiremeyeceğinizi, onun inmek istemeyeceği garanti ediyorum. W

Çok isterdim ama ailem istemiyor maalesef, benimki de tamamen istisnaydı. Yoksa başkasına bırakır mıyım hiç? Ailem özellikle yeniden birşeybolur, kaybederiz falan diye istemiyor çünkü hepimiz fazlasıyla etkilendim, hala gözlerimiz doluyor. Maalesef aileme saygı duymam lazım bu konuda yoksa ben tek olsam ohoo... :) kedi dolar ev. Bahçedekilere bakıyorum işte, mama veriyorum filan. İlk zamanlar zorla beslediğiniz iyi olmuş zira nasıl olsa acıkınca yer dersek yemezler ve 48 saat aç kalırlarsa karaciğerinde ciddi hasara neden olmaya başlarmış. Bizimki de ilk başlarda yemek istemiyordu, 1 hafta falan iştah sorunuyla, kabızlıkla boğuştuk. Zorla yedirdik hep biberon, şırınga... Sonra tekrar veteriner derken düzelir gibi oldu, son 1 haftasında işte. Daha sonra aniden, ortada görünen hiçbir sorun yokken fenalaştı ve sabahı göremedi. İç organlarında doğuştan sorun varmış anne sütüyle yeterince beslenemediği için, gelişim bozukluğu.

çok tatlı umarım çok iyi bir sahibi olur konu gündemde kalsın diye yazıyorum