Sağ yanım, sol yanım, kalbim, Bir şeyler dokunuyor, yanıyor Ya havanın kararması, Ruhumun dağılması, Zaman neden nereye gidiyor. . . Bilemiyorum ; Bazen aklım yetmiyor, Tüm akılları toplasamda bir aşk etmiyor 06.10.2004 KAZIM KOYUNCU gurbaa prenses KK'nın Haylaz

canım tercumesınıde yapsana merak ettımŞeniz D deryacelik

Kazım Koyuncuyu tekrar rahmetle anıyorum en çok istediğim şeylerden biride kazım koyuncu konserine gitmekti olmadı Allah mekanını cennet etsin şair ceketli çocuğun

mekanı cennet olsun nur içinde yatsın senağlama Arsima mamutun

cok begenırdım sarkılarınıda hala dınlerım mekanı cennet olsun @ycel Aktif

senağlamasenağlamasenağlamasenağlamasenağlama

niye yaşarken kıymet bilmiyoruz bilmiyorum ama hatırlattığın için çook teşekkürler. mekanı cennet olsun inşallah... sarxix

Gerçek bir müzisyen!!! Keşke yaşasaydı da yine o şarkılarını dinleseydik.. :çok üzgünüm: Missy CANIM

O, hala iç çekerken sımsıcak; tapteze bir yürek acısı... O, barışın asi çocugu; kalplerin beyaz güvercini... velhasıl-ı kelam... öyle güzel bi insandı ki O... nur içinde yat Kazım'ım... seninle aynı suyu aynı havayı aynı toprağı paylaşmış olmaktan gurur duyuyorum... KurabiYe Yeni

Bu arada; hiç başımızdan eksik olmayan gökyüzüne, günün karanlık saatlerine, ara sıra kopsa da fırtınalara, bir gün boğulacağımız denizlere, eski günlere, neler olacağını bilmesek de geleceğe, kötülüklerle dolu olsa bile tarihe, tarihin akışını düze çıkarmaya çalışan tüm güzel yüzlü çocuklara, Donkişotlar 'a, ateş hırsızlarına, Ernesto "Ç ́e" Guevara'ya, yollara-yolculuklara, sevgililere, sevişmelere, sadece düşleyebildiğimiz olamamazlıklara, üşürken ısınmalara, her şeyden sıcak annelere, babalara ve tadını bütün bunlardan alan şarkılara kendi sıcaklığımızı gönderiyoruz. Kötü şeyler gördük. Savaşlar, katliamlar, ölen-öldürülen çocuklar gördük. Kendi dilini, kendi kültürünü, kendisini kaybeden insanlar, topluluklar gördük. Yanan köyler, kentler, ormanlar, hayvanlar gördük. Yoksul insanlar, ağlayan anneler, babalar, her gün bile bile sokaklarda ölüme koşan tinerci çocuklar gördük. Biz de öldük. Ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik. Teşekkürler dünya. Kazım KOYUNCU Arsima mamutun

Onu öldükten sonra tanıdım Ama pişman değilim iyiki geçte olsa tanıdım Hiç tanımayabilirdim de mafoldumben Mekanı cennet olsun :Saruboceq: Lyre

ŞenizŞenizŞeniz Tuncay Akdoğan ı da anmış olalım değil mi :çok üzgünüm: . push ; B burrbb

Allah rahmet eylesin, toprağı nurla dolsun kaybettiğimiz güzel insanlardan biri senağlama senağlama EFSUNN

Karsiya Çifte Çamlar Karsiya çifte çamlar oy sakizi yere damlar Oy oy oy oy Sevup alamiyanin oy yüregini buz baglar Oy oy oy oy Sevup alamayanin oy yüregini buz baglar Oy oy oy oy Evun alti arpalik oy evun ne kalabaluk Oy oy oy oy Yarum sen de varmidur oy benum gibi sevdaluk Oy oy oy oy Yarum sen de varmidur oy benum gibi sevdaluk Oy oy oy oy Gökten bir yıldız kaydı karadenize düştü susun kuşlar susun yaralıyım. onun sevenlerin yürekleri tutuştu aman kardaş kara karalıyım senağlama

Evet mükemmel sözler... Teşekkürler...

bi de dinlesen harika söylüyo kazım koyuncua. s ece

atwi şüqule goulu daği daği dido miğun guis derdi meraği oqomdğulat si şekeri ma yaği si domçvi do domgxali gyuli çkimi ağne odas perde kogevoqidi ızmoceteğn alis dologaüidi gomqugxişi mgarinis yevuqidi si domçvi do domgxali gyuli çkimi bazi bazi gelaithi noğaşa vixosarthi baba süaniş uüobaşa gyuli çkimi sin var ida başqaşa çkimire do giçkitas gyuli çkimi "Birgün yolda yürüyordum bir şarkı duydum kalbim acıdı bu kadar"

DÜNYADA BİR YERDEYİM... dünyada bir yerdeyim ben yol kenarlarındaki su birikintilerindeyim yerim yurdum yoktur benim yarim yurdum yoktur benim sadece gökyüzüne göreyim uzak yerler çeker beni isterim ki gemilerle gideyim bugün burda şarkılar söylerim ben kendime şarkılar söylerim ama yarın hiçbir yerdeyim söz: ali elver - kazım koyuncu müzik: kazım koyuncu Nerdesin senağlama

paylaşımların için çok teşekkürler his:1hug: Selma koçivanın bir yazısı 25 Haziranda Hopada olmak! Üç yıl sonra 25 Haziranda Hopada olmak, o havayı solumak, o gökyüzünün altında yüreğimin çarpması, Kazımın yattığı toprağın kokusunu duymak ve nadir de olsa güneşin o yakıcı sıcaklığını hissetmek,.. O na bir adım yakın olmak demektir. Ne kadar özlemişim ne kadar sesine hasret kalmışım, Evlat gördüğüm bu insan aramızdan ayrılmasına rağmen ne kadar çok pozitif enerji veriyor bana ve sevenlerine... Onun bıraktığı yerden devam edebiliyor muyuz? O nun bıraktığı mirası geleceğe taşıyabiliyormuyuz? Biz laz aktivistleri birbirinden kopuk çevrelerde yerimizde sayarken, Kazım dan etkilenen gençliğin beklentilerine cevap verebilecek miyiz? Kimileri Kazım ın adını kendi tekelinde görür iken neden ona laik bir şekilde cevap veremiyouz? Yine onlar Kazımı &#8222;Laz olma&#8220; ile daraltırken neden açıkça karşı çıkmıyoruz? İstanbula gelir gelmez ilk uğradığım mekan, Kazım Koyuncu Kültür Merkezi olmuştur. Onu seven değişik kültürlerden gönüllüler biraraya gelmiş, özverili bir üretim sürecine girmişler. Onu üreterek yaşatıyorlar. Kazımı laz Kimliğine ve Lazona ya kapatamayız. O ufku açık bir başka dünya mümkün diyen bir sanatçı politik duruşu net bir duyarlı insandı&#8230; Sabah saatlerinde ailesi ve yakınları dostları Kisse deki anıt mezardaydı. İlk anma öğlen saatlerinde Kayım Koyuncu Kültür merkezi Başkanının konuşması, Laz Kültür derneği başkanının konuşması ve yeğenlerinin yazı ve şiirlerinin okunması ile hüzünlü bir şekilde geçti. Daha sonra Trabzon Spor tarftarı bir grup genç inançla mezar başında dualar ederek anmasını yaptı&#8230; Halkevlerinin gençleri Rize-Pazar dan Hopa ya kadar yürüyerek coşku ile şarkılar la mezarlığa doldu. Coşkuları beni zaman zaman gençlik yıllarıma götürür! Herkes O nu kendince anar! Içinden geldiği gibi, hissettiği gibi. Anısına tutulan deftere bir şeyler yazılır. Çok istediğim halde kısa bir konuşma dahi yapamam. Gençlere söyleyecek bir kaç söz bulamam!... Kazım dan sonra ki dağınıklığımız, onun bıraktığı yerden devam ederken yaşadıklarımız, birbirinden kopuk uğraşlarımız, bunun da ötesinde birbirimizi &#8222;yememiz'&#8220;geçer aklımdan. Söyleyecek bir şey bulamam gençlere&#8230; Oysa o kısacık ömrüne neleri sığdırmıştır, mütevazi ama karalı duruşu ile kuşaktan kuşağa aktaracağımız bir zenginlik! Ah Evlat; Keşke kendi tarzını o ilkeden taviz vermeyen ama herkesi kucaklayan demokratik duruşunu bize öğretebilseydin! Herşeye rağmen 25 haziran da Hopada olmak, gençlerin hüzünlü gözlerinde ve coşkulu yüreğinde Kazım ı yaşamak çok güzeldi. P'anda sk'udare Ç'e Çazimi! 26 Haziran 2008, Lazona Selma Koçiva B burrbb

Kazım Koyuncu 1972 - Hopa'da doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini Hopa'da tamamladı. 1989 - İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesine girdi. 1990 - Çağdaş Sanat Atölyesinde çalışmaya başladı. 1991 - Ali Elver ile birlikte Dinmeyen müzik topluluğunu kurdu. Aynı yıl Çağdaş Oyuncuların sahneye koyduğu ''Faşizmin korku ve sefaleti'' adlı oyunun müziklerini yaptı. 1993 - Mehmedali Barış Beşli ile Dünyanın ilk ve tek Laz rock toplulugu ''Zuğaşi Berepe''yi kurdu. 1995 - Zuğaşi Berepe ''Va mişk ́unan'' 1996 - Dinmeyen ''Sisler Bulvarı'' 1998 - Zuğaşi Berepe ''Brüxel Live'' ve ''İgzas'' 2000 - ''Salkım Söğüt 2'' adlı ortak çalışma 2001 - İlk solo albüm ''Viya'' 2002 - Gülbeyaz dizi müzikleri 2003 - Kemal Sahir Gürel ile birlikte ''Sultan Makamı'' dizi müzikleri 2004 - İkinci solo albüm ''Hayde''

Hatırlayıp, hatırlattığın için teşekkürler canım. Allah rahmet etsin yakınlarına sabırlar diliyorum kedicik81 işte yanlızlık ben