Anneme,, dünyama dolan aydınlık, ciğerlerime dolan nefes, tenimin kırmızılığı... kolay değildi senden ayrılmak, kullanılmamış havayı ciğerlerime doldurup yanmama mı üzüleyim yoksa senden ayrıldığıma mı?aramızdaki bağı kesiyorlardı, seni kollarımla saracağımı unutarak. gözlerimi iri iri açıp gül tenine bakıp, anne kokusunu ciğerlerimin dolusunca soluyup seni kendimde yaratıyordum işte. bilmiyorlardı seni nasıl koca bir yürekle sevdiğimi. uzaklaştıkça daha da yakınlaşan varlığım, off dediğim de ciğerleri dağlananım. adına türkü yakıp her annem deyişimde bin parçaya bölündüğüm varlığım, taşıdıkça seni damarlarımda küçülüyor dünya gözümde. sevdikçe seni, seviyorum tüm canlıları, kokladıkça seni soluyor güller çaresizlikten. bu dünyada döktüğüm ilk gözyaşı senden ayrıldığım içindi, şimdiyse hasretliğinle vuruyorum kendimi yollara.. büyüdükçe ben, küçülüyorum senin kolların altında. büyüdükçe daha çok ihtiyaç duyuyorum sevgine, okşayışlarına. sen koca yürekli dünyam, çıkarsız sevgine nasıl karşılık verebilirim senin?ne kadar sevsem ödeyebilirim uykusuz gecelerinin hakkını.. sahi sen bunları yaparken karşılık bekledin mi ki?aklıma bile gelmez, senin dünyanda karşılıklı bir özverinin olduğuna. melek annem benim, ne kadar büyük bir yüreğe sahipsin de kucaklayabiliyorsun tüm hallerimizi. görmeden görenim, duymadan hissedenim;nasıl çekiyorsun şu koca dünyanın yükünü?paylaş desek,"biz üzülmeyelim diye, yüreğine acıyı ekip yüzüne gülüşler eken varlığım... yorulmaz mı o emektar omuzların, bizlerin derdini çekmekten?doğru ya, omuzlarında taşıdığına sen yük de demezsin. öyle bir dünyasın sen. varlığın bana ne kadar güç veriyor biliyor musun, şu hayatta en çok seni üzmekten korktuğumu biliyor musun gül kokulum?hayata rest çekmeyi düşünüp de sen üzülürsün diye vazgeçtiğimi biliyor musun güzel annem?boşver bilme bunları.. geçti zaten... uzaklar uzaklaştırıyor insanı birçok durumdan;oysa senin uzaklığın seni daha bir hissetmemi sağlıyor. aramızdaki bağ öyle bir şey ki, bu sadece anne ve çocuk arasında kurulabiliyor. ve o hassas yere hiçbir şey giremiyor. anlatılmaz bir dünya kurmak yine senin sayende oluyor annem. bu hayatı ilk senden öğreniyoruz ve ilk senin elini tutuyoruz. kıyaslanmaz bir sevgi, ölçülmez bir özlemle var oluyorsun yüreğimde. özlemin, sana olan sevgimi perçinliyor her geçen gün. seni tanıdıkça seni tanımadığım hissine kapılıyorum, o kadar büyüksün ki seni nasıl tanıyacağımı, seni nasıl tarif edeceğimi bilemiyorum. bildiğim bir şey var ki o da;yerin doldurulmaz hiçbir şeyle, sen olmasan şu dünyada kararır şu mavi gökyüzü. unutsan beni bir an, nefes almaz bu ciğerlerim. yaşama gücü veren en değerli varlığım sen iyi ki annemsin benim.. hayat seni sevdikçe güzelleşiyor.. bahar gelir güldüğünde, zemheriye keser dünya hüzünlendiğinde.. tek çaresizliğimdir gözyaşlarını engelleyememek... yüreğimin aldığı kadar bendesin, nefes aldığım sürece sevdiğimsin... bu hayat seninle var oldu bende, sensizken eksik kalıyor bir yanım... sol yanımın sesi adını anıyor her an... bu küçük kız, sevginle nefes alıyor... yüreğim gülizar sen de bahçıvanısın oranın doğduğum günden beri... hxuxrrem 2000 SEN BU SEVGİYİ