Gündüz Yarasaları I Neyiz ki biz? İlk ışınları görünüce güneşin, Kaparız tepenin gözkapaklarını- Çam değiliz ki kollarımız açık, Ürpererek karşılayalım donuk ışığı. Gölgeler kısalınca çıkarız ortaya, Açıklıktır, aydınlıktır aradıüımız, Parlaklıkta bulur gücünü görşümüz. Tanımayız alacakaranlığı delen, Tepelerin arasından seçen bakışı. Kör olmuş ışıktan gözlerimiz. Gündüz yarasalarıyız biz II Geceyi düşleriz gündüzken, Geceyken de gündüzü Yitirebileceklerimiz yitiktir Onlardan uzaktayken ama Özleriz döneriz yeniden Yitirmeden Yitirebileceklerimizi Yitiremediklerimize. Yitirebilirdik, deriz; Ama yalnızca bir fiil çekimi bu- tutsaklıklara bağlamışız özgürlüğümüzü. Gündüz yarasalarıyız biz. III Saglamdır düşünce temellerimiz, Ama altlarında kist vardır, sonra kum Dururuz gerçi, sapasağlam, kalın Taştan duvarlarımızla dimdik Ayakta; ama biraz su, biraz sızıntı Kaydırır temellerimizi hemen. Duyarız yerçekimini hemen, Titreriz. Sımsıkı, gergin Bağlar vardır Düşüncelerimizi ayakta tutan, ama, Ya temelsizse temeli Bütün bu bağları Bağlayan Bağın Bağlantısızca bağlarız bağlarımızı Oruç ARUOBA seaBahAR Nosce Te

Üniversitede hocamdı, felsefe dersine giriyordu, tüberküloz oldu sonra girememeye başlamıştı canım hocam... seaBahAR Nosce Te

Biliyor musun nereden? Yaşamın en dibinden. içtenliğin en içinden ilk defa okuyorum şiirlerine yazık ki tanımamışım bu kadar şiir okurken ama bundan biraz biz deil de idareciler utansın böyle kaliteli sanatcıları tanıtmamk da suç deilmi belki okumasaydım kim olduyunu ne yaptıyını hiç bir zaman bilemicektik emeğineze sağlık seaBahAR Nosce Te

Yaşam, istemen ve istediğinin ne olduğunu -ne istediğini- bilememen olacak. Bilinmeyene elvermeyecek yaşamın hep istem olacak, ve istemin bilinemezliği... İki türlüsü de olabilecek: Bilmediğini istemen; istediğini bilmemen... Bu yüzden de yanlışları istemen olacak yaşam: Ne olduğunu bilmeden istediklerin; istediğini bilmediklerin; isteyip de bilmediklerin- hep, yanlışlar... Oruç Aruoba seaBahAR Nosce Te

Renklerim Aklaşan grilikte duruyorum yeşilleşen mavilik kararan saydamlık azalan tirşe o mor hiç olmadı mı? O tek renk bulunmadı mı? Kızıltılı kahve rengi Siyah Beyaz. Ah, az hiç olmadım mı? Bulunamadım mı? Oruç Aruoba seaBahAR Nosce Te

Ne kadar şanslısınız... Hocam olmasa da ben de "canım" diyorum Oruç Aruoba'ya.. :asigim:

Ölüm olmasaydı, yaşam anlamsız olurdu. Ölümün varolan 'birşey' olması, yaşamı da anlamlı kılar_ onun da anlamını vareder. Ölüm yaşamı vareder... Ölüm varsa, yaşam da vardır_ ölüm varolmadıkça, yaşam da yoktur. Yaşam, varolma ve varetme gücünü ölümden alır. Ölüm yaşamın gücüdür_ ya da yaşamın güçlülüğü... Oruç Aruoba Not : Yazarın "de ki işte" adlı kitabından alınmıştır. seaBahAR Nosce Te

Özlediğin Gidip Göremediğindir Özlediğin, gidip göremediğindir; ama, gidip görmek istediğin Özlem, gidip görememendir; ama gidip görmek istemen Özlediğin, gidip görmek istediğin ama gidip göremediğin Özlem, gidip görmek istemen- ama, gidememen, görememen; gene de, istemen Oruç Aruoba seaBahAR Nosce Te

HAVADA Burada duvar ile direk arasında asılı sallanıyorum. Kenarlarım yırtık parçalarım sarkık içim patlak. Burada geçmiş ile gelecek arasında gerili sallanıyorum. Saatlerim çarpık günlerim çatlak yılım yitik. Sözcükler gelip geçiyor içimden anlamsızlığa doğru eylemler geçip gidiyor elimden çaresizliğe doğru. Boşalıyorum burada hiçlik ile yokluk arasında. Oruç Aruoba bride_ vARmı NaZo

Biliyor musun Nereden Geliyorum? Oradan: senin gideceğin yerden- en dibinden acıların en içinden sevinçlerin: ikimizin gideceği yerden. Oradan: ikimizin olduğu yerden- çevremizden gelen etkilerden sıyrılıp, kendiliğimizden oluştuğumuz yerden. Oradan: bizim yerimizden- ikimizin de geldiği yerden: yenilgiden üzüntüden yeşillikten mavilikten. Biliyor musun nereden? Yaşamın en dibinden. İçtenliğin en içinden. Sen ve ben neden gelmişsek ve gideceksek o yere, o yerden kendiliğimizden, gideceğiz ve geleceğiz o yere yeniden- Sen ve ben yeniden ve yeniden. senin elin serin elin benim elim derin elim senin elin benim elim benim elim senin elin senin elim benim elin dingin elin suskun elim Gidiyorsun: Bütün ışıklarımı göndersem seninle aydınlanır mısın? Oruç Aruoba seaBahAR Nosce Te

YAZILAMAYAN ZAMAN Herşeyi yazarım da zamanı yazamam - o yazar çünkü beni. Yazar beni yavaş yavaş özenli - azalta azalta görkemli - sanki dolduracakmış olduracakmış gibi. Halbuki sıyırıp düşürmüştür tırnağımdaki çürüğü parmağımdaki yarayı kabuk kabuk geçirmiştir - geçerken, sanki çoğalta çoğalta yazarak beni: özenli görkemli. Oruç Aruoba seaBahAR Nosce Te

Oruç Aruoba Kimdir? Oruç Aruoba, yazar ve felsefecidir. 1948 yılında Karamürsel'de doğdu. Ankara TED Koleji'ni bitirdikten sonra Hacettepe Üniversitesi Psikoloji Yüksek Lisansı'nı aldı. Aynı üniversitede Felsefe Bilim Uzmanı oldu. Felsefe doktorasını tamamladı ve öğretim üyeliği yaptı (1972-1983). Tübingen Üniversitesi felsefe semineri üyeliği (1976-1977) ve Victoria Üniversitesi konuk öğretim üyeliğinde bulundu (1981). Çeşitli basın organlarında yayın yönetmenliği, yayın kurulu üyeliği ve yayın danışmanlığı yaptı. Birçok dergide yazı ve çevirileri yayınlandı. Serbest yazar olarak çalışmaktadır. seaBahAR Nosce Te

Mumun Bütün ışıklara karşı geldi yaktığın bu mum Neyin nereden nereye geçişiydi aktığım o mum Bir aydınlık geçit, bir kedi sakladığım o kurum Zamanın ötesinde bir şimdi sakındığım bu durum Oruç Aruoba seaBahAR Nosce Te

Felsefe, hep yeniden, sürekli ölüme gelip dayanan, dayanacak, dayanması gereken yaşam biçimidir. Felsefeyi yaşam biçimi edinen kişi için de, her yer barınılmaz, her yol çıkmaz, her yön olanaksız, her yük ezici -her anlam boştur- çünkü, ölüm vardır. Oruç Aruoba Not : Yazarın "de ki işte" adlı kitabından alınmıştır. seaBahAR Nosce Te