Tekrar başlıyorum, pes etmek yok

Gücü içimde hissediyorum.. Yapabilirim.. Başarabilirim..

Artık kimseyi hedef alan cümleler yazmayacağım. Yazdıkça kafama takıyor ve sadece endişelerimi katmerliyorum. Ne kendi ailem ne eşimin ailesi, ne akrabalarım ne arkadaşlarım, ne iş çevrem ne de komşular.. Bu andan sonra bunları düşünmek, kafamda bunlarla ilgili diyaloglar ya da senaryolar kurmak istemiyorum. Sadece kendi hayatımla ilgilenmeyi seçiyorum. Allah'tan ve kendimden başkası bana yardımcı olamaz, buna iyice ikna oldum. Eşim dahil kimseden yardım beklemeyeceğim, her işimi kendim yapma ve üstesinden gelme dirayeti göstereceğim.

Allahım, hayırlısıyla işlerimi yapayım, vaktimi güzel değerlendireyim, verimli bir gün geçireyim, boş iş, laf, kişi ve olaylarla vakit kaybetmiyeyim, amin⚘ Haydi başlayalım..

Bana öyle geliyor ki en doğrusu Allah'a sığınmak ve her ne dilersen ondan dilemek.. Şu an bu duyguyu çok yoğun bir biçimde hissettim..

Çok çabuk karar değiştiriyor gibiyim. Konuyu yeni açtığım için ilk zamanlar bu kararsızlıklar olur gibi geliyor. Evim güzel evim başlığında o gün ev temizliği ile ilgili neler yaptıklarını yazanları okuduğumda hep imrenirdim. Bir günde ne kadar çok iş yapıyorlar derdim kendi kendime.. Ben de yapabilirim. Gece ertesi gün için neler yapmak istediğimi yazıp yeni gün sonunda buraya gelip hangilerini yaptığımı yazabilirim. Böylece kendi takibimi sürekli kılarım.

Merhaba. Ben buraya kararli oldugum hedefleri yaziyorum. Geri donup okumak cok keyifli. Zihnimi susturamadigim zaman kagit defter ne bulursam karaliyorum. Bir arkadasima anlatsam bir sure sonra beni dinlemek istemez. Kimseyi bosuna yormak istemem. Konusmaya deger seyleri dillendiririm. Zihnim beni bile biktiriyor. Yaz kurtul diyorum kendime. Rahatlayana kadar kalem akiyor zaten. Bir kac gun sonra sakin kafayla okuyup yirtip atiyorum. 2- 3 sayfalik yazinin ozetini bazen buraya kaydediyorum.

Tırnak kenarlarındaki etlerimi koparmamalıyım. G

Günaydın. Kendime bu notu son kez yazıyorum: 1. Kişisel gelişimime katkıda bulunmayan hiç kimseye, olaya, duruma kafamı yormayacağım. 2. Kimseyle kafamda diyalog oluşturmayacağım. Önceden prova edip kendimce konuşmayı planlamak mantıklı gelirdi. Ama artık sadece kafamı yoran gereksiz bir faaliyet gibi geliyor. Biriyle konuşurken sakin, düşünerek, akıllıca konuşmaya önem vereceğim. 3. İnsanlarla mesafelerimi yeniden ayarlayacağım. 4. Kendi işlerim, hayatım ön planda olacak. 5. Soğukkanlılığımı koruyacak, mantığımı ön plana çıkaracağım. Duygularımı kendi kurduğum ailem ve içine doğduğum aileden başka kimseye açmayacağım. Ya da olduğu gibi açmayacağım. 6. Hayallere kapılıp gerçeklerden kaçma yoluna başvurmayacağım. 7. Kendime, evime, aileme gereken önemi vereceğim. 8. Kişisel gelişimime her gün elimden geldiğince katkı sağlayacağım. 9. Boş, gereksiz, gündelik olaylarla kafamı meşgul etmeyeceğim. 10. Kendimi her daim seveceğim.

3 saat içinde yapmak istediklerim: Mutfağı toplamak, buzdolabını temizleyip yerleştirmek, çamaşırı asmak, yeni çamaşır atmak..

3 saat içinde yapmak istediğim şeyler: Çorba, yemek hazırlamak, mutfak da kuruyanları yerleştirmek, çamaşır yıkamak, asmak, kuruyan çamaşırları gruplamak

Zamanımı iyi düzenlemeliyim. En çok ihtiyacım olan bu. G

Kendime ilk görevim: 3 saat içinde kahvaltı, evin havalandırılması, aileyle görüşme, mutfağı toparlama rutinini gerçekleştirmek istiyorum. G

İlk görevimi tamamladım fakat yine beynimi susturamadım. Neden kayınvalidemin görümcemin çocuğuna itina ile baktığını görüp benim çocuğum olursa bana yardımcı olmama ihtimalini kafamda döndürüp duruyorsam. Çok saçma. O gün bi gelsin, sağlığı vs müsaade ettiği halde yardımcı olmak istemezse kendi bilir. Bunu niye kafama takıyorum ki. Allah bana güç versin de kendi işimi kendim görebileyim. Annem de yardımcı olmak isterse olur, olmak istemezse olmaz. Farklı şehirlerde olmamızı bana yardımcı olmasına bir engel olarak söylerse de kendileri bilirler. Boş ver. Gerçekten beynime yazık ediyorum. Olmadık seslerle kafamı dolduruyorum. Sadece ve sadece kendime zarar veriyorum. Güçlü olmalıyım. Kendi işlerimi mümkün mertebe kendim görmeliyim. İnsanlardan gelecek yardıma göre hayatımı şekillendiremem. Kendim, yuvam, Allah nasip eder de bir gün çocuğum olursa çocuğum için güçlü olmalıyım.

Bugün yapmak istediklerim: 1. Kahvaltı hazırlama, toplama 2. Çamaşırların katlanıp yerleştirilmesi, yenilerinin yıkanıp asılması 3. Buzdolabı temizliği 4. Gün içinde yarım saat spor, egzersiz 5. Banyo, tuvalet temizliği 6. Yemek vs işleri ve ardından mutfağı toplama 7. Vakit kalırsa kişisel bakım

Buraya yazdıklarımın bir kısmını yapabildim, bir kısmını yapamadım. Sanırım hızlanmam gerek. Yine de 2 gün önceki halime göre iyi sayılırım.

İyileşiyorum.. Arada ufak kaçamaklar da olsa halledeceğim Yarın sabaha kadar uğramam. Akşamı çok verimli geçireceğim inşallah

Günaydın. Bugün istediğim başlangıcı tam olarak yapamadığımın farkındayım; ama olsun. Gün başladı. Bugün kendimden beklentim; işlerimi yaparken, daha önce yaptığım gibi, geçmişte yaşadığım ve beni üzen durumlarda veremediğim cevapları o insan sanki yanımdaymış gibi vermeye çalışmamak. Çünkü bu beynimi gerçekten yoruyor. Ve de aynı zamanda gelecekte etrafımdaki insanlarla yapacağım olası diyalogları kurgulamamak. Sürekli bir tetikte olma hali. Bunu yapmamaya özen göstereceğim. İşlerime, bugünüme ve bu anıma odaklanacağım.

İstediklerimi yapamadım çünkü her zaman olduğu gibi yine başkalarının işleri ile uğraşmaktan kendi işlerimi yapamadım. Ama artık gerekli mesajları verdiğimi düşünüyorum. Artık kendi işimden daha öncelikli kimse yok.

Maladaptive daydreaming.. Buna son vermeliyim. Ne gerçek ne hayali, hiçbir kişiyi, diyaloğu, senaryoyu, olayı kurgulamamalı ve işlerime odaklanmalıyım. Bir gün gelip de burayı okuduğum zaman, "Vay be, ne gereksiz konularla kafamı doldurmuşum!" diyebilmeliyim.

Kafamı toplamalı, kendimi işlerime vermeliyim. Miskinliğin kimseye bir yararı yok. G

Günaydın. Uyku saatlerimi düzenlemeliyim. En çok bu beni sınırlandırıyor.

Hadi bakalım.. Görevlere devam

Özgüvenimi tazelemeli ve kendime inanmalıyım. Başkaları nasıl yapıyorsa ben de yapabilirim.

Buraya günlük rutinimi belki yazarım belki yazmam ama buradan faydalanmaya devam edeceğim

Bence buraya günlük rutin işlerimi ve iç dökmelerimi yazmamalıyım. Bu başlıkta, beni hayata karşı motive eden paylaşımlarda bulunmalıyım. Günlük hayatın koşturması ve karmaşasını buraya yazmak sadece onlara daha fazla anlam yüklemek ve vakit kaybı. Ben onlarla, kişi ya da olaylarla daha fazla vakit kaybetmek istemiyorum. Öncelik ben ve sorumluluklarım: Kendime, aileme, çevreme ve topluma karşı sorumluluklarım.. Daha sonra kime ve neye karşı nasıl sorumluluklarım olduğunu detaylı yazacağım. Şu an işlerime devam etmeliyim..

Güzel bir yöntemmiş, ben de böyle yapabilirim. Fikir için teşekkür ederim

Buraya bu başlığı açmak için üye oldum. Bu konunun benim alanım olmasını istiyorum. Kendimle ilgili değiştirmek, tamamlamak ya da geliştirmek istediğim ne varsa burada kendime çözümler bulacağım. Hayatımı burada planlayıp bir düzene koyacağım. Yapmak isteyip de bir türlü yapamadığım spor, diyet, düzenli beslenme, iş hayatını düzenleme ve ev içi sorumululuklarımı yerine getirme gibi her konuda kendime bir disiplin sağlayacağım ve bunu burada kendime telkinlerde bulunarak yapacağım. Kendimi her koşulda seveceğime ve değerimin farkında olacağıma söz veriyorum.