Unutulmuş Bir Yaz İçin anımsa bizim unutulmuş bir yazımız vardı kıyısından çocukların dokunarak geçtiği yaz kirli denizlerin körfezine çekildi biten o yaz mıydı düşün istersen bir taşra melankolisine kaptır kendini -şimdi anımsanması gereken bir şeyler vardır bi çığlık kadar sessizlik de anımsanır hoyrat sevinçlerle sularında yüzülen olağan duygularla yüreği örten bir aşktan geriye suskunluk kalır- yazdan ne kaldı sana yazdan ne kaldı bir kaç dize ölü ozanların gezindiği kimsesiz romanlara sığınan yürek ağrısı denizle aranızda ortak dil gibi usulca çoğalan yaz kederleri -her zaman paylaşılan duygular vardır yeri gelince ölümler de paylaşılır bölüşmek bir ölümü dostluğu ve şiiri benzemez beyaz evlerden mavi sulara aynı pencereden iki yabancı gibi bakmaya- yaz bitti mi diye sorma yaz çokdan bitti yedeğinde karartılmış sevgiler taşıyarak nasıl özlediğine tutkunlar gibi şaşarak korkarak geldiği yollardan geri dönmeye sıradan geçen bir yazın yanına gitti -bir aşkta sıradan yazlara da yer vardır sıradan bir aşkın sözlüğü gittikçe daralır artık ne fısıltı gibi ilk ürpertiler ne gece yarısının büyülü güzelliği ayrılıklar gelir kapınıza dayanır- incelik gibi bu şiiri bıraktı yaz giderayak bir ozan olsam bana sorulmaz derdim sorulsa da o yazdan inceliğin hesabı yazık ödenmemiş bir borç gbi karşımda uçucu bir yazdan kalanların toplamı -de ki o umutsuz duruşunun ardında kendinden bile sakladığı yaraları gün gelir onulmaz özlemler gibi ıslıkla söylenen bir aşk türküsü olur unutulmuş yazın kırgın yolcusu sevdalı yüreğini kıyıya vurur- Haydar Ergülen pnr67 aşkların en