canım çok güzel yazmışsın malesef hayat şartlar bazı şeyleri unuturuyor... sevgiyle kal canım... realist

:1yes2: evet lereenim haklısın neden sevgimizi paylaşmayız yüreğimiz bu kadar kocamanken... eski dostluklar... sevgiler arkadaşlıklar malesef artık yok bebeğim... hayatın şartlarımı acaba bizi bu hale getirdi... dilerim her zaman senin o güzel kalbin gibi her kez.. sevgisini paylaşır birtanemmm sevgiyle kal benim güzel arkadaşımmmmmm...

lereenim iş, güç biterde yitirdiklerimiz geri gelmiyor sağol canım.. ı artık dostluklar zor bulunuyor, bulunsada çabuk yitiriliyor msn en kapalı cep telim kayıp sana ulaşamıyorum ne oldun merak ettim

Aynı şehirde yaşıyoruz bir telaşın, koşturmacanın içine bırakmışız kendimizi ve dostlarımızı, nasıl olsa yakınız, sık sık görüşebiliriz diye arayıp sormayı ihmal ediyoruz hep. Ne yazıkki yakın değiliz işte. Aynı şehirdede olsak, aynı semttede olsak dostlarımızı, dostluklarımızı kaybediyoruz. Aramıyarak, onlara ilgimizi azaltıp, hatta aradaki bağları kopararak. Oysa hayatta hiç bir zaman yitirilmeyecek değerlerden biridir dostluklar. Sonra pişmanlık ve kendimizi sorgulama başlıyor, neyimiz var, nedir eksilen?.. Eksilen kendimiz, eksilen duygularımız, eksilen sevgimiz... Ne büyük ve zengin yüreğe sahibiz oysa. İçinde sınırsız sevgi, şefkat duygularını barındıran yüreğe. Ve biz bunları vermeyi unutuyoruz... Hep verilenleri almayı bekleyerek...