ben kendimde örnek veriyim kızlar ben de yemek yemeden duramıyorum ancka sabahları bisküvi kurabiye tarzı yiyecekler öğlen istediğim yemeği akşam ise sadece meyve yedim hala da aynı yöntemi kullanıyorum C

Arkadaşlar çok yavaş kilo veriyorum 20 gün oldu verdiğim sadece 2,5 kilo daha ne yapacağım hiç bilmiyorum. Canım sıkılıyor. O kadar zor ki kilo sahibi olmak. Giydiğin pantalonların olmaması, kabinden bunun bir beden daha büyüğü var mı diye seslenmek, satan kişi zayıfsa ondan utanmak, sana " yersen o kadar şeyi, tabi şişersin koca popolu. bak bana ben yemedim her pantalon oluyor bana " der gibi baktığını düşünümek, paranoya sahibi olmak, sana birisi baktığında göbeğini içeri çekmek, "güzel kızsın ama bir de zayıflasan" diyenleri duymaktan bıkmak, "ben böyle güzel değil miyim?" diye sorgulamak... Zayıflamak isteyen herkese başarılar arkadaşlar.

bu iş tek başına evde diyet yapmakal olmaz hatta o diyet bile değil düzensiz beslenme:) benim hikayemde şöyle 20 yaşındayım ve 3 ay önce bir diyetisyene gittim ama ani bir kararla oldu benim hayatımda ani kararların çok önemi vardır. Onun öncesinde neler denemedim ki.(85 kiloydum bu arada 3 ay önce). Parklarda yaşlı kadınlarla spor aletlerinde spor yapıyordum biraz ayıflamaıştım ama okul başalyınca yine aldım. sonra vucudu suadan kurtaran ahmet maranki diye bir adamın kiraz diyetini yapmıştım onu eksiksiz yaptım ama hep sudan verdiğim için hemen aldım daha beter oldum sakın denemeyin tvde söylenenleri. işte bu sene şubat gibi kış ayında başalşdım şuan mayıstayız ve ben 65 kiloyum ideal kilom bu çünkü biraz vucudum sarktı çünkü çok kilo verdim ama fitnessa başaldım oda özel değil ismekte bilirsiniz yararlı oluyor tabii şuan elbiselerim küçüldü herşey küçüldü her gördüğümü alıyorum boyum 1.71 zayıf güzel bir kız oldum. midemde küçüldü birde acayip fazla yiyince rahatsız oluyorum. birde diyetisyen bana uygun öyle güzel bir diyet hazırladıki hiç aç kalamdım ya bir tabak yemek yiyorum yine ama kilo veriyorum bu sefer. diyet günlerinin başı çok acıydı ama sonra alıştım ve beslenmem düzene girdi. şöyleki önceden sabah kahvaltısını öğlen gibi yapardım okula gittiğimde bile şimdi sabah 7:00da yapıyorum. Sabah kahvaltısını yapmassanız gününüz berbat geçiyor bir kere ama artık benim öyle olmuyor 2 saatte bir atıştırın. Asla kendi başınıza yapmassınız bunu. Tabi ben diyetisyene kışın gittim ve diyetisyenim yaz geldiği için ücretini arttırdı ö yüzden yazın pek iyi değil birde öyle ufak farkla artmıyor bir artışta 10 lira falana rtıyoru öyle yani şuan küçüğüm ve çok mutluyum:) yalnız şöyleki her gördüğümü alıyorum param kalamdı en azından şişmanken para biriktiriyordum :) birde k flakes falanda yemeyim +yeşil elma yemek zorunda değilsiniz her tür elma yiyebilirsiniz:) C

Ben yaklaşık 3 yıldır yani kızımın doğumundan beri zayıflamaya çalışıyorum. Alışverişten korkar oldum valla. Zayıflama hapları vs. hepsini denedim. Şimdi akapunktura başladım. Ve diyette yapıyorum tabi. Sadece tatlıdan ve hamur işinden uzak duruyorum bakalım nolucak... . push ; H

TopKekim çok teşekkür ederim canım sabah sabah öyle güzel, içten geldi ki hikayen bana ellerine, yüreğine sağlık... Senin hikayene benzer hikaye çok... Yani sınav hazırlığı döneminde alınan kilolar aslında büyük tehlike... Çocuklarımızı bu tehlikeyi bilerek daha bilinçli gözlemleyeceğimii tahmin ediyorum.. Bende yazmayı unutmuşum mesela ben çocukken öyle cılızdım ki ilköğretim yıllarında arı sütü ve polen aşırı derecede yemiştim ( babam arıcıydı:1rolleyes: ) daha doğrusu zorla yedirmişlerdi zayıflıktan hasta olacağım korkusuyla... Ve sonra lise yıllarında en şişko haline geldim:icecream: iştahsızdım ama kilo almamı engelleyemiyordum:çok üzgünüm: Biz ne kadar yanılgıya düşüp yağların içinde yolumuzu bulmak için çabalamışız :çok üzgünüm: Tekrar teşekkürler arkadaşım a. s.

Eğer imkanın varsa neden destek almayı düşünmüyorsun.. bende sürekli bir yerden başlamalıyım diyordum ama başlayamıyordum en sonunda akapuntura gitmeye başladım 1 ayda 5 kilo vererek kendime güvenim geldiğinde bıraktım sende sana uygun bir seçeneği mutlaka bulacaksındır... Önceki

Diyetten önce pizza yiyordum, diyet süresince yemedim, diyeti bırakınca afiyetle yedimbenneyaptımki Sonra tekrar diyete başladım, bu sefer çok kararlıydım diyet süresinde katiyetle haftada 3 kez pizza götürdümbenneyaptımki, diyeti de bırakmadım sonra ama pizzayı da bırakmadımbenneyaptımki Şimdi gene diyetteyim sağlıklı beslenmeyi bıraktım yağlarımla göçüp gidecembenneyaptımki Nan benim diyet biraz tersine olmuş çok heveslendirici bir yazı demi-tatlicadiarzu- Angjel

Çok tatlısınız ya samimiyetiniz bu satırlardan bile hissediliyor. İnsan en çok zayıflıklarını paylaşırken savunmasız kalır ama burada en zayıf yanlarımızı ortaya koyarken dahi daha güçlü olabiliyoruz :enbuyukkk: Sevgili serseri sakın canını sıkma ablam da aynen senin yaşadıklarını yaşadı ve tam 15 kilo verdi şu an 55 kilo. Ne kadar çok kilo verdiğini 15 kiloluk deterjan poşetini görünce anladığını söyler hep a. s. Arada durma noktasına gelseniz bile sabretmek ve asla veremem bu kiloları dediğimizde kendimize kulak asmama en önemlisi. Bence siz böyle birarada iken sizin başaramayacağınız şey yok :1hug: Kalliste

1.65 boyunda ve 78 kiloyum. kış boyu diyet yaptım ara ara. hep yaz tatilini bekledim çalıştığım için spor yapamıyorum diye. öğretmenim ve şu an tatildeyim. ama bir türlü harekete geçemiyorum. ne diyet ne spor.. internette bir sürü egzersiz programı var her sabah çocuklar uyurken yapayım diyorum ama bi türlü başlayamadım. eylül de okul açıldığında zayıflamış olmak istiyorum. ama yok işte. harekete geçmemem için sebep de yok ne yapacağım ya...

insan on altı kilo alır da nasıl kendini hala eskisi gibi oldugunu düşünüğr... önceden mükemmel durasn kıyafetlerine bakıp bunlar eskidi galiba der ve devam eder son sürat yemeye... canı sıkıldıkça morali bozukdukça.. hatta kilo aldıgını düşündükten sonra bile... ogffff offff napıcammm ben napıcammm... çok bunaldım kendimden... herşeysden... bana destek olacak birine ihtiyacım var.. birlikte kilo verebileceğimiz... offf offf... B

kusennnnnnnnn senin bana destek olmanı özlemişim yahu:çok üzgünüm:Şeniz kallisim aşen gurban sana Şeniz Angjel

selam kızlar ben de artık diyet yapmaya karar verdim şu anda 62 kiloyum şubat ayında 68 kiloydum 2 ay kadar bir sürede 10 kilo vermiştim 58 e kadar düştü kilom ama diyetime devam etmeme rağmen bir türlü bundan sonra vermedim ve tabiiki sonunda pes ettim devam etseydim aslında kilolarım 1-2 kilo diye zaman içinde eriyip gidecekti ama sabredemedim maalesef ve tekrar kilo aldım ve şu anda 62 kilo oldum şimdi düşündüğümde 10 kiloyu çok rahat vermiştim sabahları birbardak ılık suya 2 kaşık elma sirkesi katıp içiyordum ve 15 dk sonra kahvaltıda domates salatalık biber marul hangi sebze varsa yiyordum o gün sebze yoksa da bir elma yiyordum yanında da 1 dilim kepek ekmeği peynir 2-3 tane zeytin ve şekersiz açık çay öğlen yemeğinde belli bir programa bağlı kalmadım bazen 1 kase çorba bazen bir meyve bazen 1 poğaça bazen bir tost ve ayran yada 6-7 tane mercimek köftesi yada 3 adet dolma seçeneklerini kullandım akşam yemeğinde de o gün evde ne yemk piştiyse 5-6 kaşık tükettim acıktığım zamn 1 meyve yedim ama genelde doyuyordum yemek yediğim için gözüm arkada kalmıyordu abur cubur tatlı kesinlikle yemedim ama şimdi yiyorum tabii hergün yarım saat yürüyüş yaptım anlattığım gibi sabredemeyip diyetimi bıraktım çok pişmanım umarım veririm kilolarımı boyum 1.63 52-53 kilo olmak istiyorum deneyeceğim inşallah hepimiz fazla kilolarımızdan kurtuluruz kalın sağlıcakla :hulya:

merhaba kızlar ben aranıza yeni katılıyorum bende kilolarımdan şikayetçiyim ve artık kurtulmak istiyorum 1 yıl önce evlendim düğünden sonra 6 kilo aldım boyum 1.67 kilomda 67 of ya kendimle çok mutsuzum nasıl başlamam gerekiyor :sinifsinif:

27 kilo vermişsin ya. 5-6 kiloyu mu veremeyeceksin ki? bunu seni gaza getirmek için değil, gerçek düşüncem bu oldugu için söylüyorum. en fazla 2 ayda istediğin kiloya ulaşırsın. seninle boylarımız aynı ama ben şu an 83 kiloyum düşün. zayıflamaya çalışıyorum deli gibi. bak erkek arkadaşın da varmış. benim hayatımda kimse yok. kilolu olduğum için girdiğim ortamlarda kimse yüzüme bile bakmıyo. zaten dışarı da çıkmaz oldum. sadece spor salonuna gidip eve geri geliyorum. o kadar. randomlife bu sefer olacak!!

bende yeniyim arkadaşlar çok hareketli bir işten memurluğa geçtim ve yedi ayda altı kilo aldım yaklaşık gün içinde hep masa başındayım kalkmasam kimse kalk demez yani böle olunca zayıflamak daha da zorlaşıyo üç haftadır bi spor salonuna gidiyorum akşamları yarım saat iki kilo kadar farketti ama hissedemedim pek eski halime dönmek zor olacak galibaaklava:

canım benim burda sadece latife yaptım ilk günkü heyecanımı paylaştım sana kızmadım yada üzülmedim senin sayende bi takımım oldu lider sendin ve ben bunu sanki bi okuladyım başımda bir öğretmen varmış gibi çok ciddiye alıp düzenimi sayende oturtmuştum. Tabi sonradan gördümki burada liderlik sadece birinin sorumlu olması içindi herkes birbirinle dost arkadaş kardeş hele senin gösterdiğin ablalığı ve o ilk gnlerde benden esirgemediğin yardımlarını alçak gönüllülüğünü ve bana herşeyi tek tek anlatmanı unutamam Şeniz

impossible is nothing imkansız hiçbirşey yoktur... buna inanalım... ve ne bu dünyada ne başka dünyada ne de başka yaşamlarda çirkin bayan yoktur... bu konuyla alakalı sürü ile ürün var... ben kullandım.. iyi bir araştırma ile güzel bir diyetle düzenli ve dengeli beslenme ile insan kiloda verir hayatını düzenede sokar... her kadın seksidir.. her kadın çekicidir.. çünkü dişidir.. diş göstere göstere diş sökelim.. dişiliğimizi gösterelim... olumunekankayizsmile B

kuseeennn kıyamam sana vereceksin eminim :)) hayal gxoxzlxux yanlız mutlu kafası

Ancak başarıları okurum ben yapamam.2-3 gn açlık çekerim sonra kendimi zayıflamış hissederim yerim vs vs... Bu kilolar yapıştı bana gitmiyor. Boşune gergin gergin dolaşıyorum((( K

1,65 boyum 74 kiloyum her zaman kiloluydum denemediğim şey kalmadı dürekli diyetteyim her yediğimi kendime zehir ederim yemeğe hiç hakkım yok diye düşünürüm sonra bi gaza gelirim diyet yaparım sonra tekrar her şeyi mahvederim.1 ay önce bir sağlık orucu denilen şey vardı onu yaptım hızlı kilo veriyorsun ama çok bitkin kalıyorsun. sadece su, meyve suyu ve sebze suyu içiyorsun neyse. beceremedim onu da bıraktım. en son fx15 diye bir ilaç aldım. o da sahteymiş. her gün başdönmesi, görmede bbulanıklık ve tansiyon düşüklüğü yaşadım ama sağlığımı tehlikeye ata ata 2 hafta kullandım en son eşim bana kızdı ve çöpe attı. sonra bir bekleyeyim dedim. hemen diyete girmeyeyim zaten istek de yok. şimdi her gece yatarken yarın için planlar koyuyorum ama olmuyor. yaz geliyor çalışıyorum üstelik öğretmenim her şeyini inceler öğrenciler. kamufle edemiyorsun da.. spor yapamıyorum. çünkü sabah 6 da kalkıyorum sabah işteyim öğleden sonra çocukları alıyorum. dışarı yürüyüşe gidemiyorum evde koşu bandı falan yok. eşim geç geliyor iki küçük çocuğu bırakamıyorum. evde egzersiz yapamıyorum çünkü kızlarım hemen karnıma yada sırtıma biniyor. onlar yatınca yapayım diyorum ama zaten onların yatması için benim de yatağa girmem lazım yoksa uyumuyorlar. e saat 6 bazen 5,30 da kalkıyorum sırtım yatağı görünce gece bi bakıyorum uyuyup kalmışım. sabah zor kalkıyorum vücudum ağrıuyor. eşim asla sebzae yemiyor. önceleri sebze yemeği yapardım kendime. ama eşim kokusuna dahi dayanamıyor. her gün akşam salata yerim sonra yeşil çay içerim diyorum asla başaramıyorum berbat haldeyim kendimi et ve yağ yığını olarak görüyorum giydiğim yakışmıyor ama harekete de geçmiyorum. artık diyetlerden bıkkınlık gelmiş. diyet yapsam ne olacak diyorum nasıl olsa başaramayacağım. anlayacağınız durum berbat... . push ; Angjel

sen de haklısın ama o kadar çok başaracağım dedim ve başaramadım ki.. inan harekete geçmek istiyorum ama daha başlayamadık inşallah olacak ilgin için teşekkür ederim.. Angjel

hayatım boyunca kilo problemi yaşamadım diyebilirim. 2006 senesinde aldığım birkaç kilo haricinde. ki bu kiloları hemen aynı sene diyetisyen kontrolünde verdim. ve de uzun süre aynı kiloda kalabildim... evlendikten sonra 6 kilo aldım. şimdi 5 aylık bir bebeğim var. hamilelikte 16 kilo aldım ve şu an 6 kilo da hamilelikten kalan fazlam var. aslında 6 kilo verip hamilelik öncesi kiloma gelsem yetecek. diyet yapmaya çalışıyorum ama nefsim her zaman dizginleri elinde tutuyor. hayatta bir inanışım var. bir insan aynı olay için aynı sabrı iki kez gösteremez... böyle inanıyorum... ve diyet sürecini bir kez yaşayıp onu maksimum sabırla tamamladığım için... sanjki aynı sabrı gösteremeyecekmişim gibi düşünüyoum.. belki bu inanışım yanlış ama böyle inandım bir kere. eski kıyafetlerime giremiyorum. kendimi kütük gibi hissediyorum... 3 beden birden büyüdüm yaa düşünün... kendimi toplamalı ve sıkı bir spora başlamalıyım... malum konyalı olduğumdan hamur işinden de vazgeçmem zor... sabır... sebat... gayret... umarım hepimiz en iyi şekilde diyet sürecini atlatırız... Rabb'im hepimize sabır ve kuvvet versin...

herkese merhabalar.. benim boyum 1.62, kilomsa 80.. kilomu yazarken bile hüzünleniyorum.. kim derdi ki ben bu kiloya kadar çıkacaktım.. çocuğum olana kadar hep zayıf biriydim.. kilom 59 u geçmezdi.. evlenmeden önce 4 sene boyunca sabit kilom 52 idi. bu kadar zayıfken hiç diyet yaptığımı hatırlamıyorum.. ama çok spor yapıyordum.. zayıf kalmaktan ziyade spor yapmayı sevdiğim için yapıyordum.. ardından 2 saat nerdeyse dans ediyordum.. ama insan evlendikten sonra niyeyse üstüne bir rehavet çöküyor.. evlendikten sonra sporu hepten bıraktım, ardından hemen kilom 57 ye çıktı. spora geri başladım 52 ye geri indim.. hamileliliğimde bile zayıftım..68 kilo ile doğum yaptım. ve ondan sonra yavaş yavaş kilo almaya başladım.. ve sonuç 80 kilo almış mutsuz bir insan.. ailemin yanına gittiğimde dışarı bile çıkmak istemiyorum... arkadaşlardan biri görür diye.. görenlerde sana ne olmuş böyle diyorlar ya o kadar zoruma gidiyor ki.. inceciktin, hiç yakışmamış bu hal sana demelerine sinir oluyorum..4 gündür yediklerime dikkat etmeye başladım.. ekmeği azalttım.. zayıflamak için titreşimli kemer kullanıyorum.. çok olmasada egzersiz yapmaya başladım. ama tam bir zayıflama havasına girmek için gaza gelmeye ihtiyacım var arkadaşlar..:çok üzgünüm: Angjel

slm arkadaşlar ben nekadarr aç kalırsam kalım asla zayıflayamıyorum yaaa yardım ltfenÇok üzgünüm çoook

diyet programları falan insanı strese sokuyor ve yemiceksende yiyosun. o yüzden ben kendimi hiç strese sokmadan önceden ne yiyorsam yarısını yedim ve tatlıyı bıraktım spor yapmadan 8 kilo verdim. verdiğim kiloları geri almadım. ıdeal kilolar bayanlarr:))

Merveilleux84... cANIM... TABİKİ PAYLAŞ BİZMLE... NELR YAPTIĞINI YAPACAKLARINI... BİZİ VE DİĞER ARKADAŞLARIMIZI BİLGİLENDİR... BİZİMDE SANA YARDIMCI OLABİLECEĞİMİZ BİR KONU OLURSA BURDAYIZ ZATEN..:):):) Jane

ben 20 yaşıma gireceğim Mart ayında. en son tartıldığımda 75 kiloydum. bundan önce 82'ydim 5 ay falan kasmanadan sadece hareketi arttırarak kilo verdim ama amacım bu 75 kiloda sabitlemek değil.60 kiloya düşmem lazım. Düşünsenize 20 yaşında gencecik kızım ama annemle aynı bedende giyiniyorum.40-42 beden giyiniyorum. bu beni çok üzüyor. ha okula ve arkadaşlara gelince;hiç bişey çaktırmıyorum. Kilomdan sanki rahatsız değilmişim gibi davranıyorum. bazen oturup ağladığım da oluyor. geçtiğimiz yaz çok sevdiğim kuzenim geldi bize.2 yıldır gelmiyodu. Bana ''Yaşın da artmış kilon da'' dediğinde çok kötü olmuştum. Hadi artık ver şu kiloları dedi. değiş artık. Bu yaşında orta yaştaymış gibi görünmekten rahatsız olmuyor musun? dedi.''tabi oluyorum ama irademe sahip olamıyorum''dedim. evet arkadaşlar benim problemim irademe sahip olamamak. Şimdi yurt dışındayım. hazirana kadar da buradayım. Önümde 4 ay var. evet bu kiloyu vermek için yeterli bir süre de gelin onu bi de bana sorun. Malum yurtta yaşıyorum. Buranın yurt sistemi değişik. Yemekleri kendimiz pişiriyoruz. ne istersen onu ye hesabı. Düzensiz bir hayatım var burda. Arada okula gidiyorum. gece 3 gibi yatıp sabah 2 de 3 de kalkıyorum. Oda arkadaşımla kahvaltımız ekmek, patates kızartması, yumurtalı menemen. Akşamları salçalı makarna. gece kola, fanta, çikolata yani abur cubur adına her şey. Spor için de vaktim var. Kar dolu sokaklarda çıkıp yürüyüş yapabilirim. o zaman derdin ne derseniz derdim irade yok ben de. Çok güçsüzüm. Açken gözüm birşey görmüyor. tok olunca yani gazozu falan içince off ya dşyorum. Gene kilo alacam. bir sistemim yok. çaresizim ve üzgünüm. Ben gençlik yıllarımı daha farklı geçirmek istiyorum. Kıyafet almak istiyorum. xl'dan m'ye düşmek istiyorum. Yardım edin S

Sıra geldi bana.. Zaten bu hafta mimliler listesinin başını ben çekiyorum. İyisimi bende bişeyler yazayımda ipim tezden çekilmesin Valla maalesef ki cılız bi çocuktum, çıtır bi genç kızdım gibi cümlelerle başlayamıcam yazıma. Çünkü kendimi bildim bileli tosuncuğun tekiydim ve halada öyleyim... 38 bedenle tanışmam ilkokul yıllarında oldu. Yaşıtlarım çocuk reyonundan giyinirken ben büyük kadın kıyafetleri giyiyordum. Tabi o zamanlar çocuk olduğum için bu durum beni hiç rahatsız etmiyordu. Hep büyüklere özenilir ya. Neyse ortaokul bişekilde geldi geçti ve ben ilk mezuniyet kabusuyla tanıştım. Sene başından sonuna kadar 100 kere zayıflama kararı aldım ve itinayla bozdum... Bütün arkadaşlarım ne giydiğine karar vermiş herşeylerini hazırlamışken ben hala 1 haftada kaç kilo veririm hesabı yapıyordum. Vücuduma göre kıyafet bulamadığımdan dolayı diktirmeye karar verdik. Toz pembe düz uzun bir elbise göküs altından aşağı uzun tül inen bir elbiseydi katalogdan beğendiğim. Zayıf arkadaşlarım bile siyahı tercih ederken ben pembe seçmiştim. Mezuniyete 3 gün kalmış ve ben elbisemi almıştım gerçi çuval demek daha doğru olur. Terzi sağolsun kumaşta bonkör davranmış ve elbisede büzgü yaptıkça yapmış. Ben zaten göbekli biriyim boy desen 1,5 bile yok o elbisenin içinde tam bir yuvarlak tosbağa olmuştum senağlama Neyseki tekstil işiyle haşır neşir olduğumuz için hemen tanıdık vasıtasıyla biraz adam ettik elbiseyi ve o geceyi güç bela atlattım. Tabi ben yine inatla zayıflıcam diye olmadık diyetlere başvurdum. 3 kilo verdim 5 kilo aldım.. Liseye başladım yine aynı durumlar tarih tekkerrüden ibaret şekilde devam etti. Sene 2001 tv Faruk Öncel isimli bi dr çıktı ve hardal tohumlu akapunktur yöntemiyle çok yiyerek, istediğin kadar yiyerek zayıfla diyor.. Anneme baktım onunda kafasına yatmış olacak ki numarasını bulalım bu adamın dedi. Ve ben hayatımda ilk kez diyetisyene gitmeye karar vermiş oldum. O gün heyecandan uyayamadım. 07/06/2001 diyetisyenle ilk tanışma tarihim 66,800 ile ilk kontrolden geçtim ve ertesi gün iin yeni bir randevu aldım. 2. gün dr gittiğimde 65,500 çıkmıştım... düşünün tam bir gün bile olmadan ben 1,300 gr vermiştim. Bu arada herşeyden sınırsız yiyebilirsiniz diyen doktorun verdiği listede yemek namına hiçbirşey yoktu. Sadece yağsız tuzsuz haşlama sebze, meyve ve soda limon. Okullar tatile girdi ve ben annemle birlikte hem çalışmaya hemde diyet yapmaya devam ettim. Hırslanmıştım her sabah 1 saat erken kalkıp vücudumu poşetle sarıp temmuz sıcağına aldırmadan yün korseler kazaklar giyerek yürüyüşe gidip spor yapıp eve geliyor duşumu alıp işe gidiyordum. Günde 2 litre limonlu soda içiyor, akşam 8 den sonra hiç birşey yemiyordum. Dr verdiği listenin en ufak dışına çıkmıyordum. Yağ, tuz, şeker daha doğrusu normal yicekler hayatımdan tamamen çıkmıştı artık. İnanır mısınız çalışırken önlüğümün cebine 1 dilim hani saman gibi dediğimiz light ekmekler varya ondan koyyordum ve ara arada 1 çimdik kopararak ağzımda emiyordum onu. O benim için sanki bi kaçamaktı. o kadar lezetli geliyorduki anlatamam. ve ben 18 günde 5,300 gr verdim. 61,500 kilo ile dr bıraktık.. Ben diyete yine aynı şekilde devam ettim ve eylül ayında 56 kilo ile okula döndüm. Bu arada hayatımın ilk aşkıylada bu dönemde tanıştım... Onunda mutluğuyla çok rahat kilo vermeye devam ediyordum... Okuldaki herkes çok güzel zayıfladığımı ve çok hoş göründüğümü ve bu şekilde devam etmem gerektiğini söylüyordu. Öyleki sınıfımdaki en muhalefet en aksi kişi olarak gördüğümüz bir arkadaşım hiç beklemediğim bir cümle kullandı bana " x varya biraz daha zayıf olsan çok güzel bir kız olacaksın" dedi. Tabi ben şok.. Neyse bu güzel dönem çok sürmedi ve erkek arkadaşım hiç sebep yokken beni terk etti. Ve ben onun üzüntüsü ile kilo almaya başladım naparsam yapayım kendimi tutamıyordum. Hemen yeni bir dr daha gittim.. Bu seferki Murat Topoğlu idi.. İğneli akapuktur yani.. 61 kilo ile başladım ilk hafta geçti bende tık yok. makinalara baklandım yine tık yok. sadece elma ve salata ile beslendiğim halde ben kilo veremiyordum. Bu arada gittiğim her 2 dr da hiç bir test isteğinde bulunmamıştı benden. Neyse baktım giden tek şey benim paralar. Sinirlendim ve dr bıraktım. Ve her geçen gün kilolarıma yenilerini ekledim. Bu arada regl düzensizliği sebebiyle jinekologa gidiyordum. Yapılan tüm testler normal çıkmasına rağmen benim regl bir türlü düzene girmiyordu. Dr artık yapacak bişey yok dedi sanırım senin yumurtalıklar tembel biraz zamanın geçmesini beklicez dedi. İlk yıllarda bu düzensizlikler normaldir dedi ve tam ayrılırken ama yinede sizden son bir test daha isticem dedi ve benden tsh yaptırmamı istedi. Ve o testle birlikte hipotiroidi olduğumu öğrendik. Ben bianda rahatlamıştım nede olsa artık suç atabileceğim bir hastalığım vardı. Ve ben kah diyetle kah yemek yiyerek yılları geride bıraktım. Üniversite yıllarımda yine kendimce kararlar aldım ama yine hepsini yarı başlı bıraktım. Derken annemin rahatsızlığı çıktı hastane okul ev arasında mekik dokudum... Annem kadın hastalığından dolayı yattığı için kadın doğum bölümünde kalıyorduk. Her hastaneye gittiğimde yan odadakiler yada diğer hasta yakınları benim hamile olup olmadığımı, bebeğimin cinsiyetini, kaç aylık olduğunu soruyolardı. Bense utanarak ben evli değilim bekarım diyordum&#8230; neyseki artık annem taburcu olmuş eve gelen gidenler geçmiş olsun dileklerinde bulunanlar oluyordu. Yine birgün çocukluk arkadaşımda annesiyle birlikte geçmiş olsuna gelmişti.. konu döndü dolaştı kiloya geldi çok kilo almışsın falan dedi ee bende nasıl olsa tiroidim yaa suçu üstüne atıyorum hemen, dedim yinede şükür en azından obez değilim dedim. Arkadaşım ne dese beğenirsiniz. X sen obez olmuşsun zaten demesiyle benim beynimden aşağı kaynar suların dökülmesi bir oldu.. Arkadaşım gider gitmez tartının üstüne çıktım vee şok 69 kiloyum benki 65 kiolarda gezen en fazla 67 olan x tam tamına 69 geliyordum&#8230; Yine sinir stresle diyete girmeler sonra pes etmeler derken kantarın topuzu iyice kaçtı bende. Annemin hastalığı tekrarladı ben hayattan koptum. Okulum sene olarak bitmiş ancak altan kalan derslerim yüzünden sınavlara gitmek zorundaydım. Aynı zamanda iş hayatına da atılmıştım. Mesleğim tekstil tam bir sinir, stres işi yani. İşte sorunlar, okulda sorunlar, evde sorunlar derken ben tam bir çıkmaza girdim. Ne zaman tamam bu sefer kendimi toparlıcam desem mutlaka bi yerden patlak veriyordu ve tekrar sar başa yapıyordum&#8230; Derken annemi kaybettim, işimden istifa ettim 2 ay evde kaldım&#8230; Artık tamamen bi boşluğun içersindeydim.. Ben bu hayata daha doğarken 1-0 yenik başlamıştım&#8230; Çünkü ben kiloluydum, işimden kendi isteğimle ayrılmama rağmen yinede kendimi işe yaramaz hissediyordum.. Herşeyi kilolu olmama bağlıyordum&#8230; 2 aylık evde oturmamın sonucu tartıda pek netti 72,800.. Hayır dedim bu yanlış olmalı ben hayatımda 70&#8217;i görmemiştim&#8230; Tekrar tekrar tartıldım ama gerçekti 1,49 cm boyumla tam 72,800 kiloydum&#8230; Bu arada yeni bir işe girmiştim dünyaca ünlü bir markanın yeni açılan bölümünün asistanlığını yapacaktım. Tekrardan kendime bir güven geldi&#8230; Bu sefer kendime dikkat etmeliydim. Dışarı çıktım ve alışveriş yapmaya başladım.. Öyleki nefret ederim alışveriş yapmaktan her kıyafet almaya diye çıktığımda ağlayarak evime dönerim&#8230; Alışveriş yapmak için maddi imkanınız var ama o kıyafetleri taşıyabilecek bir vücudunuzun olmaması kadar acıverici başka bir duygu olamaz. Kaldıki benim vücudumda çok orantısızıdır. Göğüs yok, popo yok, dizden alt yanı ince kollar ince ama kocaman 8 aylık hamile görnümünde koca bir göbek var&#8230; ne giyseniz yakışmıyo. Bu arada yüzünüzü gören ay ne güzel bir yüzün var bi zayıflasan bebek gibi olacaksın, sen sakın zayıflama, Allah iyiki sana boy vermemiş yoksa sen çok canlar yakardın gibi abuk sabuk sinir bozan cümleleri duymakta ayrı bir işkence oluyor&#8230; Neyse uzun oramı buramı kapatan bikaç parça bişey aldım ve yeni işime başladım. Yeni işim oturduğum yere uzak olduğu için servisle gidip geliyordum.. Öyleki servise binmek içinde ayruıca bir vesait yapmam gerekiyordu. İlk bir ay öle gittim geldim. Sonra dedim ben yine diyete başlıcam daha önce yapmıştım ve yarımda olsa başarmıştım yine başarabilirdim&#8230; 28/05/2008 ben tekrar diyete başladım. Sabahları servise kadar olan kısımda otobüs kullanmıyor yürüyordum. Akşamlarıda erken inip yine yürüyordum.. öğlen ne yemek çıkarsa az olarak yiyor aralarda kuru yemiş tüketiyordum. Akşam iş çıkışım 7 eve varışım 8 olduğu için akşam yemeğini çokmadan 6 gibi iş yerinde yiyordum. Genelde sandeviç yada domates salatalık şeklinde oluyordu bu yemeğim&#8230; Bu şekilde 2 ayda 8 kilo verdim&#8230; Derken annemin senesi geldi köye gittik annemin yıl ekmeğini vermek üzere ve ne olduysa benim denge tekrar şaştı ve ben diyeti yine bozdum&#8230; Sonra tekrar işlerim kötü gitmeye başladı birlikte çalıştığım kişiyle anlaşamamaya başladım ve ben yine istifa ettim. .. Bu sefer aklıma koymuştum kendi işimi açacaktım&#8230; çok yakın dostumun annesiyle konuştuk ve birlikte bir dükkan açmaya karar verdik. Bunca yıllık birikimimi ve birazda ailemden destek alarak ortak işe girdim.. Ev yemekleri üzerine bir dükkan açtık.. Ve daha ilk haftdan aramız bozuldu ve ben ortaklıktan ayrıldım.. Derken yatırdığım parayı alamadığım gibi öncesinde vermiş olduğum borç parayıda alamadım&#8230; Derken ben iyice sıyırma noktasına geldim ve kendimi yine yemeğe verdim. Artık diyet yapacak ne gücüm nede cesaretim vardı&#8230; Derken eskiden beri takip ettiğim buraya yani kadınlar kulübüne gireyim dedim. Üye olalı çok olmuştu ancak hiçbir yere yazmamıştım&#8230; Derken başarı öyküleri gözüme çarptı o kadar sıkılmıştım ki sen ancak bunları okumakla yetinirsin dedim kendi kendime&#8230; Derken bişey dürrtü beni ve bianda Mehalim&#8217;in öyküsüne yazarken buldum kendimi.. Sağolsun o da hiç vakit kaybetmeyip bana cevap verdi. Sonra dedi ki neden diyet gruplarına katılmıyosun mesela ben 5 gruptayım dedi. Oraya takılsana dedi. Ben olmazsam bile diğer arkadaşlarım seninle ilgilenirler mutlaka dedi. Ama ben kendimde o cesareti bulamıyordum. Derken ben diyetteyim dedim bianda. Ve Mehalime yazdım biliyo musun diyetteyim ben diye&#8230; Canım sağolsun o da heycanını paylaştı benimle. Hatta sağolsun Kalis bana msj bile atmış seni 5. Takıma bekliyoruz diye ama ben hiiç görmemişim bile. Neyseki Mehalim uyardıda yerimi başkası kapmadan hemen takımdaki yerimi aldım.. İşte böyle arkadaşlar.. Biliyorum çok uzun bi öykü oldu ama napim içimden geldiği gibi hiç karalama yapmadan aklıma geleni yazdım.. Eğer bir yanlışım varsa affola diyerek öykümü burda bitiriyorum&#8230;. Bu yazdığım ilk diyet öyküm, inşallah 2. de başarı öyküm olur&#8230; Hepiniz çok seviyorum &#8230;. İyiki varsını, İyiki tanıdım sizleri&#8230;

canım diyet yaptığımda kilo verme ürünü kullanmıyorum ama hem yatıştırıcı özelliği hem de zindelik için yeşil çay karışık bitki çayları içiyorum :hulya:

19yaşindayim hayatimda sadece bir kere diyet yaptim ondanda kilo vercegime daha cok kilo aldim yaklaşik bir senedir okul nedeniyle yanliz yaşiyorum ve ekimden bu yana 14kilo verdim şu an 60kiloyum tabi güzel yemek yapan bir anne olmayinca insan ister istemez kilo veriyor

5. Takım reyhanxx54 Güzellerim! Herzaman dedigim gibi. Ayni dertlerde, ayni sikintilarda, ayni girdaba düsmüs ama birbirine tutunarak, akintiya kapilmamaya, cabalayip ayakta kalmaya hatta kurtulmaya calisan bir gurubuz... Iyi güzelde biz bu girdaba niye düstük? Hepimiz sisko, kilolumu dogduk? Hic sanmiyorum... Ben ilkokuldayken öyle zayiftimki annem bana bakarak endiseleniyordu... Sabahlari zorla yumurta sarisi iciriyordu... artik ne demekse... Ceviz ögütüp icine bal karistiriyor, sabahlari surup gibi kasik kasik yediriyordu... Yemek aklima geldiginde bile midem dönüyordu... Sonra büyüdüm, serpildim, gözdolduran güzel bir genckiz oluyordum 14 &#8211;15 yaslarimdayken... o zamanlargüzellik idolleri düzgün, dolgun bacakli iri gögüslü bayanlardi... iste o ara ingilterede zayifligiyla meshur bir manken meshur olmustu o zamanlar... ... Ve ilk mini etek modasi yayiliyordu dünyaya... Benimcevremde kilo sorunlarini ilk böyle animsiyorum... ve hic bu zamandaki kadar kilolu insan yoktu. Balki hareketsiz birkac yasli hanim vardi. ama genckizlar, delikanlilar, heledecocuklar nerdeyse ciliz denecek ölcülerdeydiler. .. Insanlar twiggy gibi hortlak gözlü, halinden bezgin, halsiz, ici gecmis mankenlere özenmeden... önce hersey daha bir yolundaydi sanki.. kilo sorunu böyle had safhada degildi... Yani kilo sorun degildi benim cocuklugumda.. Benim cocukluk anilarim sizinkilere benzemez canlarim. Nerdeyse hepiniz benim evladim olacak yastasiniz.. Ama demek istedigimi anladiniz biliyorum... Gelelim benim nasil bu hale gelmis olmama.. 16 yasimda evlendigim zaman 163 boya 53 kilo idim tipim düzgün. Yürüyüsüm hareketlerim alimliydi. 18 yasimda almanyaya geldim tek gram almamistim... Tek kelime almancam yada herhangi bir tanidigim yoktu almanyada.. buna ragmen geldigimden 10 ay sonra esime hem is hem kalacagi ev bulup almanyaya isci istegi yaptirdim.. 1974 yilina kadar bu isler böyle yürüyordu... 74ten sonra istanbul mecidiyeköydeki alman isbulma kurmu kapatildi... türkiyeden Isci alma durduruldu.. 75te ilk kizim dünyaya geldi ben hamileligimde 72 kiloya cikmistim bu benim fazla kiloyla ilk tanismamdi. Ama inanin 10 haftada 55 kiloya düsmüstüm yine... Ama diyet yapmistim spor yapmistim yani bir caba göstermistim. birdaha asla kilo almiyacagim diyordum kendime... 80de ikinci kizim oldu... Ben diyet sorunuyla bir defa hasir nesir oldumya, bu hamileligimde 82 kiloya kadar ciktim... yine 3 ay icinde 60 kiloya inmistimki sütüm kesildi ben yine hamileydim... 81de ücüncü kizim dogdu simdi bebek bekliyen bebegim... Onun hamileligindede 84 kiloya gelmistim. Bu defa 57 kiloya düsmem nerdeyse 9 ay sürdü... Ama sonucta ben 3 cocuklu 57 kilo hos bir hanimdim... Istedigimi giyiyordum.. giydigimde yakisiyordu... son kizim 4 yasinda iken birde oglum oldu... Yasim 31 idi. Ben iste bu hamilelikte 90 kiloyu gördüm en son hafta tartida... 18 ay ugrasip 61 kiloya zor düstüm. Fakat o ara 8 ay issiz kalip 8 kilo aldim 69 kilo ile simdiki isime girdim 1989 da ise girdim.. ilk 6 ayda 6 kilo daha aldim. Ise girdim gireli diyet yapiyorum... Eski reyhani kaybettim onu ariyorum. .. Ben hamilelik sonralari yaptigim diyet kurlari haric. Bu ise girdim gireli 20 yildir diyet yapiyorum.. ve ben diyetle bogustukca heryil daha cok kilo aldim... 1haziran 2004 yilinda hic sebepsiz, hic hazirliksiz sigarayi biraktim... Daha öncesinde 36 yil icmistim sigarayi... 14 yasimdan beri... sigarayi birakinca inanilmaz bir süratle kilo aldim.. nerdeyse hergün kilo aldim... 8 ay icinde 98 kilo oldum. Nefesim tikaniyordu.. hareket ettikce at gibi soluyordum... Egilip ayakkabilarimi baglarken zorluk cekiyordum... En büyük sorunum giyinmemdi... Iyi giyinmeyi seven biriyim... Ama 98 kiloluk bir insanin giyecegi iyi seyler benim hosuma gitmiyordu... Yasim vardi ama ben kendimi hic o yasta görmedim... Icimde cocuk bir taraf var... Gönlüm genc... Calisan bir insanim.. hergün giyinipbakimimi yapiyorum. .. Fakat bana hicbirsey yakismiyordu... Tek düsüncem giydiklerimin orami burami kapatmasiydi tek bu amacla uzun bol cadir gibi birkac tshirt aldim. .. Daha baskada kiyafet almadim... nasilsa zayifliyacagim diye... Zaten benim begendiklerim bana olmuyor.. kalcalarimda sikisip kaliyor kazaklar tshirtler.. dökülmüyor asagi kapatmiyor sirtimin göbegimin yag katmanlarini... Canlarim ben 2007nin mart ayinda bir protein diyeti yaptim iki haftalikve 6 kilo verdim... Öyle zor bir iki haftaydiki ben bu 6 kiloyu asla geri almiyacagim dedim kendi kendime... diyete devamettim... Ve ben yürüyordum.. hergün 10bin adim atmadan kesinlikle yatmiyordum,... Gece saat 2 bile olsa adim sayimi tamamlamadan rahat etmiyordum... Tek selülitim yoktu... Hareketli fikir fikirdim... Yürümeyip kosuyordum... haziran ayinda bir reha klinige gittim... 5 haftada inanilmaz bir görünümüm olmustu.. 2008 yilinda izine gittim 70 kilo ile... Bu ne harikulade bir duygu anlatamam... Beni kilolu taniyip kendileride kilolu olan hanimlarin kiskanc halleri... Ya hele cocuklarimin benimle duyduklari gurur... Herkese soruyorlardi &#8222; annem nasil olmus?&#8220; Türkiyeden beyaz klos etekli bir takim aldim... Öyle yakisiyorduki. Kendimi nerdeyse o genckizligimdaki gibi hissetmistim... Heyhatttt... Ne oldu? Izinden döndük ben acaip saldim kendimi... Yani bir kac ayicinde bukadar cabuk kilo alinirmi ya? 85 kilo oldum iki kizimin dügünündede istedigim kiyafetleri giyemedim... Gecen yilin ekim ayinda dantel modelleri ararken bu siteye rastladim. .. Bir kac gün dolastim... Grup halinde zayifliyanlari görüp heyecanlandim.. kararlamadan bir yere girip benide alin ne olur yasim var ama cokta hirsliyim yazdim... birtanecik kallisimde yakinda bir arkadasi mezun edecegiz onun yerine girebilirsin birkac gün disardan katil dedi... Oyy canim benim sana cok tesekkür ediyorum kallisim. ŞenizNerden bilebilirdimki tam bana uyan bir takima geldigimi.. gerci cok cabuk anladim bunu... Ben aranizda olmaktan mutluyum... Dostlugunuzu, sicakliginizi, bana actiginiz yüreginizi, arkadasliginizi cok seviyorum. Bazen sizden aldiklarimin karsiligini veremiyorum diye üzülüyorum... Keske elimden daha fazlasi gelse diyorum... Pc yi, interneti cocuklarimdan ögrendim... Cok fazla bilgim yok... Birde calisan biri olarak fazla vaktimde yok. Ama siz güzel arkadaslarim, canlarim beni oldugum gibi kabul ettiniz.. saydiniz, sevdiniz... Allah hepinizden razi olsun.. ben sizi cok seviyorum.. Rabbimden diliyorum... Kilolarimiz bir hastaliga sebep olmadan kisa zamanda saglikla istedigimiz kilolara inelim.. bizimde kendimizi sevmeye. kendimize saygi duymaya ihtiyacimiz var.. Ve ben buna inaniyorum.. takimima güveniyorum.. takimim sayesinde kendimede güveniyorum.. kaydirigubbakcemile5:enbuyukkk: Kalliste

5. Takım emel42 Ben 141 kilo iken hayatım bitme noktasına gelmişti oğlum 2 yaşındaydı ve büyüyordu onu kucağımda taşıyamıycak durumdaydım belim ağrıyordu sürekli bir öyünlük bulaşığı bile dört sefer ara verip oturup dinlenip öyle yıkayabiliyordum o kadar zordu ki herşey hatta çoğu zaman ben kalkıp gidene kadar çişimi üzerime kaçırıyordum yerden kalkmak öyle zordu ki hele ev işi yapmak ölümdü resmen bu hal nereye kadar gider dedim oğlum büyüyordu bir gün okula başlayacaktı ya sonra ne olacaktı herkes anneleriyle okula gelince benle oğlumu görünce senin annen çok şişko demiyceklermiydi ama babası da çok şişkoydu ayrıca hiç umursamıyordu bu durumu uyku apnesi vardı geceleri soluğu kesiliyor dakikalarca onun tekrar nefes alıp almayacağını bekliyordum her sabah odasına gdip bu sabah da kalkıp işe gitmiş yaşıyor uyurken ölmemiş diye şükrediyordum çok yalvardım bunu kendine yapma ama can benim sana ne oluyor diyordu o zaman bize yapma bizi düşün beni yanlız bıakacaksın efem babasız mı büyüsün benim de halim ortada ne olur sonumuz bunları düşün de kendine dikkat et desem de o inatla elimde değil ben sebze falan yiyemem diye tersliyordu beni birgün karar verdim o babaydı ben de anne babasız kalmak zordu bende babasızdım ne olduğunu çok iyi biliyordum ama annesiz kalmak daha kötüydü bir çocuk için boşver onu dedim sen kendine bak o umursamıyor diye sen de bırakma bu kadar kendini aileme yalvardım bana bişeyler oluyor iştahımın önüne geçemiyorum ne olur bana yardım edin dedim amcam yengem sahip çıktı diyetisyenler profesörler ne gerekiyorsa karşıladılar masraflarımı tiroidit olmuştum evlendikten sonra öyle sıkıntı yaşamıştım ki içimde sonunda bedenim kendini öldürmeye başlamıştı dayanamamıştı bu strese tedavi ve diyetisyen yardımıyla 49.5 kilo verdim herkes 50 de düz hesap diyor ama hayır ben sadece 49.5 kilo verdim sonra bunladım yeniden ben bu kadar çabalarken hayatım düzelsin diye evde hiçbirşey düzelmiyordu eşim yine bildiği gibi yaşıyor ailesi benim diyet yapmamı istemiyordu çok kilo verirsem oğullarını beğenmememden korkuyorlardı çünkü safra kesesi ameliyatından sonra kendimi diyet açısından toparlıyamıyordum bir türlü içinde yaşadığım evden hayattan insandan kurtulmak istiyordum ama cesaretim yoktu yine buzdolabıyla tatlılarla dost olmuştum bana tek mutluluk veren bunlardı çünkü iş bulamıyordum para kazanamıyordum eğer param olursa ayakta durmak da ha kolay olacaktı zannımca internetten ordan burdan iş aradım sürekli sonunda bir gün eşim çalıştığım işyerini ayarladı ve işe başladım ilk günlerde öyle paraladım ki kendimi eve yetişicem işe yetişicem derken 91.4 kiloya düştüm oh ne güzel belim iyice ortaya çıktı kıyafetlerim çok güzel oluyordu çalışırken yorulmuyor hiç üşenmiyor koar halde her işimi başarıp çıkabiliyordum ama yine evde huzur yoktu o bana rahat vermiyordu bu sefer onu giyme bunu sürme şöyle yap böyle yap bunalttıkça bunaltıyordu özel hayatımız kalmamıştı ayrı odalarda ayrı hayatlar yaşıyorduk herzamanki gibi sadece pazar günü sabah kahvaltıısnda ailecek birlikte oluyorduk onda da o efe ile aynı sofrada bulunmaktan mutlu olmayan bir babaydı çünkü rahat vermiyordu efe ona sürekli ilgi istiyor döküp deviriyordu huzursuzluk son noktada artık bunaldım sadece işe gelince nefes aldığımı hissediyordum ve eve gitmek içimden gelmiyordu yeter artık diyordum nereye kadar ama her böyle düşünüşümde kendimi ya tatlı ya da hamurişiyle yakalıyordum ev halimi düzene sokamamak benim diyetimi düşüncelermi de etkilemeye başlamıştı ben diyet yapıyorum da ne oluyor herşey aynı işte diye düşünüp bulduğumu yiyor bulamadığımı giidp alıyordum ve mutlaka yiyordum şimdi toparlanma zamanı geldi huzursuzluktan uzaklaştım tekrar diyet yapmalıyım ama aynı düzende diyet yapacak sabrım olmadığını hissediyorum aklım yemeklerde kalıyor 26 şubatta diyetisyende randevum var yen bir yıl yeni bir hayat yeni bir beden diliyorum Rabbimden ancak onun yardımıyla başaracağımın farkındayım. Kalliste

bende 19 yaşında senle aynı duyguları paylaşan biri olarak anlattıklarını o kadar iyi anlıyorumki. her defasında ertelemenin sonra yine hayal kırıklığına uğramanın ve en kötüsü kilolar yüzünden kendine olan tüm güvenini kaybetmenin üniversite de ilk yılım inan okula bile doğru düzgün gitmemeye başladım kndimi eve tıkıp daha da çok yiyorum en büyük cezayı kendime veriyorum hep kendime sözler veriyorum bu tarihte incecik olucam diye ama olmuyo en güzel yaşlarımı böle sürdürmek istemiyorum, yazını okuduktan sonra bayağı etkilendim ve erteleme huyundan vazgeçip, silkinip bu yaşlara bir daha geri dönemeyeceğimizi hatırlayıp hayatımızı değiştirmemiz gerektiğini görmemiz gerektiğini bi kez daha anladım. evet belki defalarca bozduk, sözler verdik tutmadık ama herkes yeni başlangıçları hak eder ve çok güzel demişsin artık kendimiz için bir şeyler yapmanın vakti geldi de geçiyo bile inan yazın bana umut verdi başarabiliriz bunca insan başarıyosa bizde başarırız!!! leyya88 teyzesinin

Canım kesinlikle aç kalma aç kalarak kendine işgence yaparsın. Tabi bu börekleri çörekleri yemen anlamına gelmiyor. :) 1 dolu kase saata ye özellikle akşamları doyana kadar. Bak ben az önce 1 koca kase göbek yedim yoğurtlu çokda seviyorum. Sanad tavsiye ederim.

çok güzel bir topik. sayfaların tamamını okuyamadım henüz ama okuycam. malum işyerindeyim. okudukça gaza geliyorum aslında. sıkıntılarımız aynı. bazen tam gaz diyet bazen hayal kırıklığı... teşekkürler arkadaşım bu topiği açtığın için.

merhaba arkadaşlar. ben de bundan yaklaşık 4 sene önce 12 kilo kadar verdim 3 ayda. üniversite 1'den 2'ye geçiş yazında :) canıma tak etmişti artık.158 cm boyunda 64 kiloydum. gerçekten genç bir kız için çok sıkıcı. sonra kilolarımdan kurtuldum. yürüdüm. su içtim. gün içnde egzersiz yaptım. çok da hırslıydım. kimse inanmıyordu bana çünkü. kimse ağzıma bir tane cips bile koyamadı o günlerde. işin garibi yanımda yediklerinde de onalara acıyordum kendi kendime yemekler üretiyordum. baharatlarla tatlandırıyordum. herkes onlardan yemek istiyordu. babam bile anneme " yıllardır senden istediğim yemek buydu, bana yapmadın" demişti. :) çok zayıfladım. çok güzel oldum. her istediğimi aldım. çok zayıf bir ablam vardı. onun kıyafetlerine giriyordum :) ve herkes bana güvendi. hala daha konuşuyorlar sen çok azimliydin, diye. ama tabii ki yan etkileri de oldu. saçlarım döküldü. üşüdüm. kansız kaldım. yani aslında kendi başıma yapmamam gerekiyormuş, bunu anladım :/ psikolojim de bozuldu aynı zamanda. artık ne yesem pişmanlık duyuyordum. hep kendimi kilolu görüyordum. bu psikolojiyi atlatmak cok zor oldu acıkcası :) neyse, ben kilomu korudum. daha da kilo almamıştım. alsam da 1 2 kilo oluyordu heemen veriyordum. ama peki şimdi ne oldu? ben kilolarımı almaya başladım 4 sene sonra çünkü erkek arkadaşım çok zayıfsın diyordu. biraz kilo al diyordu. bu da bende yemek yeme eğilimi ortaya çıkardı. yedim yedim, burgerler yedim. ekmekler yedim. gece yedim. gündüz yedim. ve 5 kilo kadar aldım geri erkek arkadaşım hala mutlu; ama ben değilim tontiş olmamı seviyormuş :) ben onu dinlemiyorum tabii ki dostlar, tekrar vereceğim inşallah. evlendiğim gün incecik olmak istiyorum beenn :):) telli_turna

batırdım canım troit felan yok endükrinoloji uzmanına görünmem gerekiyormuş d, yeti o düzenlemeliymiş ama ben çorumdayım ve burda yok ankaraya gitmem lazım bunun için ama çocuklar filan zaman bulamıyorum bulup gitsem ne kar sürekli kontrol altında olmak gerekecek her hafta ankaraya neasıl gideyim karmakarışık bi durum yani ortaya_karisik

Arkadaşlar lütfen konu başlığına ve ilk sayfalarda ki paylaşımlara uygun yorum ve paylaşım yapalım... M meraklxix

tmm cnm olur, seve seve katılırım aranıza a. s. umarım başarılı olurum :Saruboceq:

Merhaba arkadaşlar. Ben kendimi bildim bileli kiloluyum. Diyet yaptığımda ise en fazla 1 hafta dayanabiliyorum. Ama şimdi gerçekten çok kararlıyım. Çünkü erkek arkadaşımın annesiyle tanışacağım, iş ciddiye biniyor yani :) Gerçi yaptığım doğru değil biliyorum ama günde 500 kaloriyi geçmemeye çalışıyorum. Bunun yanında yürüyüş ve pilates yapıyorum. Hedefim şu 15 günde 7 kilo, haziran başına kadar da toplam 15 kilo vermek. Umarım başarırım. Sizin deneyimlerinizi okudukça gerçekten çok moral oldu ve beynimde olay bitti yani. Teşekkürler şimdiden en azından başlama azmini verdiğiniz için :) U

mehabalara. s. heresin kilo hikayesini merakla okudum Şeniz şimdi ben yazayım:çok üzgünüm: ben 29 (hatta artık 30 da diyebilirim ) yaşında 2 çocuk annesiyim kilo öyküm taaa genç kızlık yıllarında başladı çocukluğum boyunca normal kilolarda seyrederken üniversite sınav sitresiyle bu girdaba düşenlerdenim sınav hazırlıkları sırasında farkında olmadan hiç durmadan yedim ve ilk çooooık kilomu bu dönemde aldım yoğun geçen yılın ardından sınavı kazanmış hemde istediğim bölümü ve çok mutlu olmuştum çevremdeki herkes artık kilomdan bahsediyordu ama benim umurumda bile değildi onra aile efradı bir karar verdi ve benim çok sevdiğim bu bölümü okumak için bile olsa şehir dışına gidemeyyeceğime karar verdiler çok üzüldüm yedim yine yedim yine yedim bir yıl önce 46 kilo olan ben 60 kilonun üstüne çıktım bu kilo okaadar çok demeyin benim boyum 150 okadar üzülmüştüm ki annemin bak çok kilo aldın demesini bile takmadan gece yarıları bile yediğim makarna larla yine kilo almaya devam ettim daha oturduğumuz şehirde ilahiyatı kazandım ama mutlu oldum yinede de.. okula gitmeye utanıyordum bir türlü yaşıma uygun kıyafet bulamıyodum. herkes şıkır şıkır giyerken ben annemin diktikleriyle idare ediyordum ve tartıya bile çıkamıyordum korkumdan bir gün bi arkadaşımın çok zayıfladığını gördün nasıl dedim isveç diyeti dedi ve hemen gittim bir eczanede tatıldım 66 kiloyum şok oldum bide boyum kısa benle aynı kildakiler benden çok daha ince ama ben obez gibi duruyordum aldığım isveç diyetine başladım ama o ilistedekileri bile yemiyordum çok hırslanmıştım herkes artık yeter zafiyet geçireceksin diyodu ben hala kendimi kilolu hissed, iyordum sonra bi tartılıym bakiym dedim 50 kilo oplmuşum uçtum sevşincimden d, iyeti bıraktım ama şimdi nasıl yiycektim ki yiyemedim yediğimi çıkardım kilo vermeye devam ettim 44 kiloya kadar düştüm nışnlıydım bu arada nışanlım memlekete geldiğinde bana beni sordu eve geldi zeynep nerde dedi aşkım benim dedim şok oldu oda ya ya küçük kardeşin sandım seni de kardeşim 8 yaşında idi düşünün ne hale gelmişim neyse zor da olsa toparlandım bidaha böyle diyet yapmayacağıma yemin ettim 2 yıl 45 kiloda kaldım hiç almadım ama bünyen hep çok zayıftı okul bitince evlendim 45 kiloydum yine bir kaç ay sonra etraf bebek sormaya başladı istemesemde dr gittim doktor kilo alman lazım bu halşle bebek taşıyamazsın vitamin değerlerin çok düşük dedi veeee yine başladık bu sefer kilo almak için diyet yaptım 53 kiloya gelince hamileydim hamilelikte + 20 kilo oldu 73 66 kiloyum diye ağladığım hallerime güldüm neyse verdim 2 yıl sürdü ama 57 kiloya düştüm ardından kadın hastelıkalarından rahatsızlandım hormon tedavisi tabi şiştik ha şiştik tabi hiiiç tartılmadım tartı fobisi oluştu evde tatıyı bile sakladım 2 bebeğimizi istedik dr kilo ve dedi bu seferde-tatlicadiarzu- 75 kiloymuşum 66 da hamile kadım 79 la doğum yaptıııım sonra şehirden şehire taşınmalar başladı 2 çocuk var biri bebek edirneden kalktık niğdeye taşındık orda işler yolunda gitmedi sıkıntıdan yiyen ve yatan biri olduğumdan yemeğe sarıldım yine neyseki rabbim yardım etti 6 ay sonra çoruma taşındık eşim taşınma telaşı sana kilo verdirdi bi tarlılsana dedi tartıya çıktım 77 delirdim bide kilo verdin diyo kaçtım ki, ben bu sefer artık bilinçsizlik yok dedim neden kilo aldığımı hatalarımı bi, liyorum düzeni, mi değiştirecem dedim sonra burayı buldum arkadaşlarım desteğiyle şimdi 67 kiloyum kaldı 12 kilo oda gidecek biliyorum kaç aydır durmuş olsada buna çözüm olarak diyetisyene gitmeye kakra verdim ve bu ghafta diyetisyen kontrolünde başlıyorum artıkkaydirigubbakcemile aslında bneden veremediğimi biliyorum uzun zmandır diyette olunca artık sıkıldım ve herşeyi yemenimn benimde hakkım olduğunu düşünmeye başladım inşallah bundan sonra diyet ve sporle kilomu sonuna 55 kiloya kadar verip bitirecem tabi desteğini ve dualarınızla:Saruboceq: kızlaaar çok yazdım roman gi, bi oldu velle romanını mı yapsak bunun CADIARZU kalistim teşekkürler Kalliste

neler mi yaşıyorum... içim o kadar dolu ki bu konuda. o kadar çok incindim ki. sadece kilolu olduğum için hep ortamın "erkek gibi kızı" oldum ben. oysa ben ortamın cici kızı olmayı isterdim belki ama bana hep bunu yakıştırdılar. ben şişmandım çünkü bana cicilik yakışmazdı ki... kendimi bildim bileli kiloluyum. ergenliğe girdiğimde boyum baya uzamıştı. sadece o zaman zayıf gözüküyodum boyum uzadığı için. sonrası hep aynı... hep yuksek kilolar, bunalımlar... vermeye çalışmalar ve başarısız olmalar... yıllar böyle geçti. ve üniversiteden mezun olup evime döndüm. uzun süredir tartılmamıştım. tartıya çıktığımda 89 kiloydum. ne kalmıştı 100 kilo olmaya? 89 kiloyla kendimi bir türlü aynı kefede düşünemiyodum. aklımı kaçırdım. çok kötü oldum. ve hayatımda hiç olmadığı kadar ciddi bi şekilde diyet yapmaya başladım 5 hafta önce. şu an 83 kiloyum. başladığımdan beri 6 kilo verdim. ama yolum çok uzun. 29 kilo daha vermeyi hedefliyorum şu anda. neler mi yaşıyorum bu 5 haftadır... ağlıyorum. sinirlerim bozuluyo. bazen dayanamıyorum. çünkü demir gibi iradeye sahip olmak gerekiyo. can bu... yemek istiyosun. canın çekiyo. yemiycem dedikçe daha çok takılıyo aklıma. yeyince de pişman oluyorum. belki 1 haftalık diyeti çöpe attım diyorum, iyice moralim bozuluyo. spora gidiyorum her sabah. zayıfladıkça kendimi daha iyi hissediyorum ama 85ten aşağı düşmek zor oldu. orda tıkandı kaldı kilom ve resmen inatlaştık. neyse ki 85'ten aşağı düşmeye de başladım. bu kışı böyle diyet ve sporla geçirmeyi kesin hedef olarak koydum kendime. ne olursa olsun sporu bırakmıycam. en çok da beni incitenler, kıranlar.. onları düşünerek motive oluyorum. benim zayıflamış halimi gördüklerinde yüzlerinde oluşacak ifadeyi hayal ediyorum. pes etmemek için güzelleştiğim ve benim artık kimseyi beğenmeyeceğim günleri hayal ediyorum. sadece sabır gerekiyor bana. 6-7 ay sonra yepyeni bir insan olmayı hedefliyorum. Önceki

Yüzümde bildik bir tebessümle okudum yazdıklarınızı.. Bütün içten paylaşımlar için teşekkürler arkadaşlar.. Başarı öykülerinizi de okumayı çok istiyorum.. a. s. nevbahar Herkes Olmuş

arkadaşlar diyet destek ürünlerinin paylaşımını lütfen yapmayalım... N

diyet yaparken herhangi bir bir kilo verme ürünü kullanıyormusun... acaba

yazını geç farkettim canım bu yazıyı yazdıktan sonra kk da yarışma gruplarına katıldım ve kendi açımdan gayet iradeli davranmaya çalışıyorum çünkü geçen sürenin yaşın bize verdiği güven gittikçe azalmaya başlıyor gencecik pırıl pırılken kendimize yaptıgımız eziyetten kkurtulmamız gerekiyor o yüzden bir yerlerden başlamamız lazım biz üniversite gibi zor bir sınavı kazanmışısz bunu mu yapamıycaz ilk defa bu kadar iradeliyim ve diyette başladıgım günden beri 4 kilo verdim hala da devam etmekteyim umarım iradem daimi olur umarım sende kendin için bir yola çıkar ve başarılı olursun umutsuzluk kendimize yaptıgımız en kötü işkencedir sevgi ile kal

yaa kızlar kurban bayramından bu zamanda diyatteyim günde 3 ana 3 ara öğün yiyorum 3 tl su içiyorum hala istediğim kiloma ulaşamdım. Bu kadar zor olmamalı yaa tatlıyı çıkardım hayatımdan kızarmaları aburcuburu çıkarttım. mümkün olduğunca az yiyorum 64 kiloyum 60 kilo olmam gerekiyor ve ben 2 aydır gr. inmiyorum ne yapmam gerekir sizce bana akıl verin lütfen S

oy betüşüm göslerim doldumokurken oy oy bende pek zayıftım küçükken halam ağlarmış halime ne kadar zayıf diye:) neyse bende yazarım bi ara önce çıkıp 1,5-2 saat yürüyüş yapmam gerek kan ter içinde gelerim bende müsait bi zamanımda yazarım sizinle paylaşırım, betüş biz başarıyoruz ve başarcaz tatlım Şeniz... serseri

5. Takım kalliste Hayatımda o kadar mutluydum ki bu mutluluğumu bozmaktan korkarcasına aldığım kiloların ardına saklandım, kendime bile itiraf edemedim kilo aldığımı, artık obez olduğumu ama sağlığımı kaybetmekten korkup dönüp halime baktım, kendimle yüz yüze geldiğimde çok geç mi? acaba dedim.. Ve neyi nasıl yaptım da bu hale geldim? En son olarak hatırladım zayıf halim 15 yıl öncesine dayanıyordu, evlilik, doğum, ilaçlar, ameliyatlar... Sürekli kilo almıştım ve diyet ile tanışmaya o zaman başlamıştım... Diyet ve diyet uzmanıyım denilen kişilerle... İstanbulda yaşarken gitmediğim ünlü diyet uzmanı kalmadı ne Muzaffer Kuşhan ne Murat Topoğlu nede Gürkan Kubilay, hepsine gidip elime birer liste tututşturmalarına izin verdim ve haftalar boyunca öğlenleri salata sabahları bir kibrit kutusu büyüklüğündeki peynire mahkum edildim.. Ama ne bu diyetlerden bir sonuç alabiliyordum ne de normal yeme düzenime geri dönebiliyordum, diyet yptıkça kilo alıyordum her yeni diyetisyenle yeni kilolar eklendi üzerime ve ben çok kiloluyum dediğim 70 li rakamlardan 90 lara ulaştım... Uzun bir süre diyet ve doktorları çıkarttım hayatımdan bu arada doğum yapmış en son olarak 89 kilo ile sabitlenmiştim bebeğimi büyütürken spor ve form çayları ile diyetsiz 15-20 gün içerisinde 12 kilo düşmeyi başarmıştım bu büyük bir güven kazanmamı sağlamıştı ama ardından gelecek hayatımda ki değişikliklerden haberdar değildim, üst üste gelen depresyon durumları, hayatım hakkında vermem gereken kararlar bir kaç kilo almamı tetiklemişti hayatım bu sırada elimde olmadan sürekli değişiyor engel olamadığım istemediğim bir yaşantıya doğru uzanıyordu tüm bunları yaşarken doğup büyüdüğüm şehirden ayrılıp depresyonda iki çocuk iletişim kopukluğu yaşadığım bir eş ile başetmek zorunda kalmıştım.. Zaman akıp gidiyor moralimde ve hayatımda bir değişiklik olmuyordu bu arada yaşadığım sıkıntıdan her gün çıkıp yürüyüş yapıyordum kilomu 84 lere indirmeyi başarmıştım nasıl olduğunu bilmeden... Artık istemedende olsa geride bıraktığım yaşanmamışlıklarımı yüreğime gömüp yeni yaşamıma merhaba dedim, çalışmaya başladım gece, gündüz uyumadan sürekli koşturuyor sürekli çalışıyordum ama bu mutlu hallerim 1 yıl sürdü, yine yolunda giden hayatım o yoldan çıkmış pürüzlere doğru kaymıştı ve ben sadece izliyordum bu arada düzensiz yemekten kilolar geri gelmeye başlamıştı önce 89 hatırladığım aradan bir kaç ay geçip bir şeyleri tam düzelttiğim dediğim andada 95 olmuştum bile ama artık yaşamı yakalamak için çok çabalar hale gelmiştim yemek yemeye vaktim yoktu kahvaltı yapmıyor öğle yemeği yerine 1-2 poğaça tüketiyordum ama durum buysa nasıl kilo alıyordum ki... Kilomu düşünmek yerine hayatımı düzene sokma çabası kilomdada inişler çıkışlar meydana getiriyordu ben artık herşeyi gidişatına bırakmıştım... Her şeyi müdahale etmeden gidişatına bırakmak düzeltmek yerine dahada çok bozmuştu artık evdeydim, bu kadar çabalamaya bu kadar kafa patlatmaya karşılık insanlardan gördüğüm riyakarlık beni bu duruma sürüklemişti artık çabalayacak halimde kalmamıştı.. İçtiğim sigara ikiye katlamıştı farketmeden buzdolabı ile sıkı bir dostluğumuz olmuştu ve ben hiç tartılmıyordum nasıl olsa hiç bir şeyle başa çıkamıyordum ki tartılıp neden moralimi bozacaktım... Bir gün aklımda böyle bir düşünce yokken sigarayı bıraktım, bir gün içinde bırakabildiğim için kendimle gurur duydum başarmıştım hayatımdaki bir kötülüğü yok etmeyi başarmıştım... Ama... Sigarasız yaşamın beni obez yapacağının farkında değildim sigara ile boşalan yeri yemeklerle hatta tatlı ve pastalarla doldurmaya başlamıştım farketmeden her gün bir tatlı, pasta, börek, kurabiye yapıyordum bu arada sağlığımın bozulmasını hayatımda yaşadığım kötü günlere yoruyordum.. Dizlerim beni çekmemeye başladığı güne dek kilolu olduğumu kendime itiraf etmedim aylar boyunca tartılmamıştım çünkü korkuyordum tartıda göreceğim rakamla başa çıkamayacağımı düşünüp korkuyordum, ağrılar, uykusuz huzursuz geceler peş peşe gelmey başlamıştı, arada nefes alamadığım nefesimin yetmediği anlarda oluyordu sağlığım elden gidiyoru bir şey yapmalıydım, ilk önce tüm cesaretimi toparlayıp tartıya çıkmalıydım 100 kilo olmuşmuyumdur diye geçiriyordum içimden... Tartılmaya karar verip cesaretimi topladığım an ben bu işi artık başaramam benim midahale edeceğim rakamı geçmişim diye düşündüm tartı aleti 107.0 yi gösteriyordu aynı gün içinde yanlışlığı düzeltmesini bekleyerek tartıya 5 kez inip çıkmıştım ama sonuç değişmemişti... Yine mi diyet yapacaktım? Diyetler bana hiç bir sonuç getirmmişti ki neden o kadar eziyeti çekmeliydim başka bir yöntem olmalıydı... Eczane camlarında bir ilaca rastladım olabilirmi acaba beni zayıflatabilirmi diye düşündüm ve almaya karar verdim... İlacı kullanmaya başlayamıyordum çünkü beni biren bire zayıflatmasını istiyor bunu başaramayacağını düşündükçe sadece mutfaktaki çekmeceyi açıp ilacı elime alıp bakıp geri koymakla yetiniyordum... Oturup internet başında bu ilacı araştırmaya başladım henüz yeni yeni duyuluyordu bir kaç kişi vardı kullanmaya başlayan ve tecrübelerini yazan, Kadınlar kulübü diye bir yerdeydiler arada sırada bakmak üzere pencereyi bilgisayarıma kaydettim ve kullananlardan aldığım cesaret ile gidip ilk ilacımı kullandım.. İlacın etkisi görülmeye başlamıştı sürekli susuyor ve acıkmıyordum ama iki günün sonunda zehirlenme belirtileri gösterdi ilacı bırakmak zorunda kaldım bu arada hafif hafif yürüyüş yapmaya başlamıştım ilacım artık yoktu ve tartılmadan önce terazideki rakamın biraz inmesi için çabalar olmuştum, aradan bir hafta geçti tartıldım kilom 102.0 olmuştu gözlerime inanamadım tekrar tekrar tartıldım o rakamı beynime kazdım adeta ve ilaçsız başarabileceğime o gün inandım çünkü ilacı sadece iki gün kullanmıştım gerisi benim başarımdı.. Kilo verdiğimi eşim ve çocuklarımda hemen farkedip övgü yağdırmaya başlamışlardı nasıl yapmaınlar ki anneleri ve eş geri dönüyordu galiba... Artık her akşam ve her sabah yürüyüşlere çıkan anneye, eş'e eşilik ediliyordu, çünkü vazgeçmesinden korkuyorlardı.. Bunalımlı halim gitmiş, kendim için eşim, çocuklarım için geri dönmüştüm kendimle gurur duyuyordum, etrafımdakilerinde benim için harekete geçmesi hoşuma gidiyordu yürüyüşler ardı arkası kesilmeden dahada hızlanmıştı mutlu oluyordum bu durumdan... Bu arada o ilaç aklıma takılıtydı ve her gün bu forumu takip ediyordum, bir gün ilacın olduğu bölümden çıktığımda bir mesaj gördüm... 17.05.2007 hayatımın değişime uğradığı tarihte gördüğüm mesaj şu; Merhaba Arkadaşlar, Forumumuzda yer alan bir topikte Cuma günü tartılan ve kilosunu paylaşan arkadaşlarımız var. Bu geleneği, küçük bir ekleme ile devam ettirmek istiyorum. Açılan hemen her topiğe, duygularımızı yazıyor, desteklerimizi veriyor, önerilerde bulunuyor ya da sorularımızı sorarak cevaplar arıyoruz. Kalabalıkta dolaşıyor görünmemize karşın aslında bireysel takılıyoruz. Bazı arkadaşlarımız sevimli gruplar kurmuşken, yalnız kalanlar ya da karmaşada kaybolanlar da olabiliyor. Fazla zamanınızı almadan önerime geçmek istiyorum. Beşer kişilik gruplar kuralım. Katılımcı sayısına bağlı olarak, bu sayıyı arttırabilir ya da azaltabiliriz. Grupta yer alan kişilerin ayrı, ayrı kilosu ve toplamı Cuma günleri buraya yazılsın. Bir hafta sonraki Cuma günü, yeni kilolar yazılarak % fark tespit edilsin. Alınan sonuçlara göre de oluşturulacak gruplar arasında ilk üçe girenler açıklansın. Grupları oluşturma biçimi olarak da önerim şudur; açmış olduğum bu topiğe, "katılıyorum" şeklinde olumlu mesaj yazanları 1,2...,5 şeklinde, mesaj önceliğine bağlı olarak belirleyebiliriz. Böylece tatlı bir rekabet havasında, daha da dayanışma sağlamış olarak keyifli bir zaman geçireceğimizi düşünüyorum. Ne dersiniz? Önerilerinizi bekliyorum. Biraz düşündüm ve güzel bir fikir gibi geldi ama cevap yazma cesaretimi toplayamıyordum, ertesi gün baktığımda bir sürü kişi gelmişti yarışmak için grup kurmak için ve benim kadar kilolu bir kişi vardı o da yazmaktan çekindiği için dışarıdan takip etmeyi tercih etmişti, o an öyle utandım ki benim kadar kilolu birisi yoktu ama artık bu yola girmiştim bir kez.. yazdım... Bende varım dedim sonra sustum uzunca zaman.. gruplar kuruldu ben bir takıma yerleşmiştim yeni arkadaşlarım olacaktı yeni düşüncelerle tanışacaktım ve en önemlisi benim kadar olmasada hepimizin derdi ortaktı... O kadar çabalamaya başlamıştım ki yediğim her lokma burada utanmama neden olacağı için kendimi dizginlemeyi öğrenmiştim artık yeniyor her günde düzenli spor yapıyordum ve mutluydum... Sanal ortamdan çıkıp hayatıma baktığımda etrafımdaki herkezin de mutlu olup bana destek olmak için yarıştığını görüyordum çabam katlanarak artıyordu... Çocuklarım her sabah erkenden uyanıp benimle yürüyüşe geldiler, eşim her akşam yorgun döndüğü işten kimi zaman yürüyecek hali kalmamasına rağmen bisiklete binip yine bana eşlik etti yalnız bırakmadı, kötü ruh halimden; önce kendim, sonra püsküütüm, eşim ve çocuklarım sayesinde kurtuldum kısacası hayata döndüm yaşamı kıyısındanda olsa tutup yakaladım tekrardan ve bu uzun süreçte vazgeçişlerim olsadahep geri döndüm çünkü doru yol burada... Kendime güvenim geldi, eşimle daha bir yakınlaştık arkadaş havası yakaladık cinsel hayatımızı düzene soktuk çünkü farketmedende olsa hayatımdaki her şeyden kaçtığım gibi cinselliktende kaçmışım, sokağa çıkmaya utanıyordum artık utanmıyorum, hiç kıyafet almak istemez hatta almazdım şimdi yaz gelmesini sabırsızlıkla bekliyorum, davetlere gitmezdik şimdi çağırsalarda verdiğim emeklerin karşılığında övgü duysam diye bekliyorum, çocuklarımla dışarı çıkmaya utanırdım her yere yalnız gönderirdim şimdi sinemaya tiyatroya gidiyorum onlarla çünkü koltuklara sığabiliyorum ve sokakta yürürken dikkati üzerimizde toplayıp kızlarımı utandırmıyorum... Verdiğim kiloları geri almamak üzere yolladığımı biliyor artık kabul edemeyeceğim bir duruma girmeyeceğim için kendimden emin adımlarla hedefime ilerliyorum, artık annemin kalp, şeker ve tansiyon hastalıklarından birine yakalanma korkusunu daha az yaşıyorum.. Kendim için ve ailem için tüm hayatımı değiştirdim beslenme düzenimizi değiştirdim hiç kimse itiraz etmedi bu sağlıklı beslenmeye şimdi çocuklarım benim gibi olacakmı korkusunu daha az yaşıyorum... Sağlığımı kazanıyorum, süreç çok uzun olduğu için çok zaman durgunluk yaşıyorum bazen bıkkınlık hissine kapılıyorum ama asla ve asla vazgeçmiyorum... Bu süreci başlatan püsküütme minnettarlık duygularımı ve teşekkürlerimi ancak mezun olarak verebileceğimi biliyorum ve vazgeçişlerden geri dönerek hep çabalıyorum... Takım olmanın mutluluğunu, gururunu, desteğin bir insanda ne sonuç verebileceğini gördüm tüm takım arkadaşlarıma teşekkür ediyorum bu üçüncü takımım eski arkadaşlarımında yeri hala saklı ve verdikleri emek üzerimde duruyor herkese teşekkür ediyorum... İçim kıpır kıpır ve bir gün bile olsa bu yarışmadaki azmimden vazgeçmedim, diyetten vazgeçtim ama buradan geçemedim zaten bunu yaşasaydım geri dönüşsüz çeker giderdim... Artık rahat nefes alıyorum, artık ağrı çekmiyorum, artık evim huzurlu, çocuklarım eşim mutlu ve bunu ben başardım, son günlerde beslenmenin bilincini iyice kavramış olduğumu düşünüyorum sabırla, adım, adım... attığım her adımın beni hedefime mutluluğa sağlığa götüreceğini biliyorum... Dün bahsetmiştim aynalara asla bakmıyordum duştan çıkarken banyoda olan ayna ile karşılaşmamak adına havlumu duşun kenarına koyuyordum çünkü işkence gibiydi o görüntümle karşı karşıya gelmek heryerden fışkıran yağlara göz atabilmek, iğrenç ötesi bir görüntüydü şimdi sadece geçen yıllarıma ve aileme yaptığım yaşattığım haksızlığa üzülüyorum... Başarmanın dayanılmaz hafifliği bu olsa gerek ben şişmandım, ben obezdim artık bu yeni halim yeni görüntüm yeni benliğim demek için yaz aylarının ve hedefimin gelmesini sabırsızlıkla bekliyorumdelikafadulden... Yanımda olup desteklerini hiç vazgeçmeden sabırla sürdüren siz arkadaşlarıma çok minnettarım.. a. s. a. s. a. s. a. s. a. s. a. s.

morelimi bozmak istemiyorum kötü düşünmekte istemiyorum negatif düşünceler bana yaramıyor ama çok güzel giderken birden yemeye saldırmak çok canımı sıkıyor malesef tadımlık olayını öğrenmem gerek randomlife bu sefer olacak!!

biber hapını ben, sadece 3 gün içebildim, az daha canımdan oluyordum, zavallıbir kadıncağızın bu haptan ölümü benim hapı kullanmamın 4. gününe denk geldi. antalyada ölen genç ve bir üniversiteli kızın ölümüde, cabası. içinde tehlikeli miktarda sibutrimin var arkadaşlar. kullanırken olmasa da 1- 2 yıl içinde karaciğere verdiği hasar çıkıyor. ben bitki uzmanıyım yllarca bu işten geçimimi sağladım. bitki çayları öyle kısa zamanda kilo verdirmez. bitkilerde etki daha geç ama uzun sürelidir. ve hepinizi temin ederim diet yapmadan kio verdiren bitki mucizelerinin haplarının tamamı safsata, insanların ölmesine bile aldırmadan bu tarz şeyleri övmeyelim lütfen. lmaz: Kalliste

Buda benim hikayem;:çok üzgünüm: Herkesin bir hikayesi var benimde bir hikayem var okudukça hem hüzünlendim hem kendimden bi şeyler buldum hemde baş koyduğum yolda dahada heveslendim. Ben bebekliğimden evlenen kadar olan 24 yıllık yaşam boyunca zayıf ve cılızdım. Annem çocukken sürekli beni doktora götürüp acaba veremmi diyormuş. Doktor bir gün kızım çocukta bişeyyok böyle büyüyecek kimileri nazlı olur kimileri kolay büyür bence sen önce kendini tedavi ettir senin kafanda sorun var demiş &#61514; genç kızlığımda çok zayıf geçti 45 kiloydum en fazla 47 oldum annemle kardeşim zorla ağzımı burnumu tıkayarak pekmez falan içirirlerdi ve 47 ile evlendim hatta belki daha az düğün zamanı telaşlar ve sorunlar gelinliği almaya gidiyorum son kez giyiyorum bol geliyor kadın iğnelerle işaretliyor 2 gün sonra gel al diyor 2 gün sonra tekrar giyiyor yine bollaşmış düğüne 2 gün kalana kadar bu 3 sefer böyle devam etti. Ve nihayetinde biricik oğluma hamile kaldım. İlk 3 ay daha da kilo verdim bişey yiyemiyor eşim zorla yediriyordu. 3. Aydan sonra işler değişti tabi ben yedikçe yiyorum hele 6. aydan sonra gece kalkıp makarna yediğimi biliyorum. Herkes bu kadar yeme bak sonra veremezsin diyordu. Ben kendimden emin hep zayıfımya veririm diyordum. Aldıkça aldım tam 35 kilo aldım her doktora gittiğimde haftada 4 er kilo almaya başladım. Tam bir yuvarlak top gibiydim. Hele son zamanlarda artık bacaklarım vucudumu kaldıramıyordu. Eşim yürüyüşe çıkarıyordu 100 mt rede bir durmak oturmak istiyordum neredeyse ağlıyordum. Hamilelik sebebiyle eşim teselli verir tontişim benim ay yanaklara bak tontiş tontiş oldun ben seni böylede seviyorum deyip teselli veriyordu. Tabi hamilelik nedeniyle bende avunuyordum. Özellikle hamilelerede söylüyorum benim yaptığımı asla yapmasnlar ben faydalı hiç bişey yemedim her gün 2 paket cipsim vardı eşim arar akşama ne getireyim sana hemen cips siparişlerini verirdim. Velhasıl sonunda doğum oldu ve o kadar vucuddan civciv gibi çocuk çıktı yani ben hep kendimi beslemişim. Tam 35 kilo 35 numara ayakkabı giyen ben hastaneden 42 numara sabo terlikle çıktım. Eve geldiğide ilk iş aynaya bakmak oldu. Ve uzun süre hamilelikte giydiğim kıyafetleri giydim. Çünkü başka kıyafet olmuyordu. Aynaya bakıyorum okadar iğrencimki aynadan bile taşıyorum. O an kardeşimin arkadaşları geldi hemen onlardan o süslü anlatımlarına inanarak mucize olacak ya çok para verdim bence herbal&#8230;. Seti aldım. Onu kullanmaya başladım ama bu 1 ay sürdü ayda 10 kilo demişlerdi öyle bişey olmadı ilk hafta haliyle her şeyi bırakıp sadece onları yediğim için 3 kilo verdim ama sonrası öyle olmadı. Biraz hayal kırıklığına uğradım ama daha çok yeni dedim. Her pazartesi diyete başlıyordum ama nedense çarşambayı bir türlü göremedim. Ve tam 5 yıldır bu psikolojiyle yaşıyorum denemediğim hiç bir şey kalmadı. Kullanmadığım hap, ot, çay, bitkiler, solea, fx15, aloe vera set, herbalife, herbalist atabaydan aldığım set, zayıflama kemerleri aklınıza gelebilcek her şeyi denedim. Bunları mucize arayanlar için belirttim. O kadar mutsuzdum ki. Çevremiz hep genç eşimin iş arkadaşlarına gidicez ben tam 1 saat gardolabı deşiyordum sonuç yine aynı olan 3-5 tane seçenek vardı. Bazen sırf bu yüzden gitmemek için bi problem çıkarıyordum. Ağlayarak sabah diyete başlıyordum akşam yine eski ben. Aynanın her karşısına geçip döktüğüm gözyaşının haddi hesabı yoktu. Kardeşimin düğününde giymeye kıyafet bulamadım. Kıyafet almaya gittiğimde kaç beden diyorlar hep 36-38 diyesim geliyor 40 diyorum bana tezgahtar siz isterseniz bi 42 yada 44 deneyin büyük gelirse 40 deneriz. Yani kibarca kardeşim aynaya dönde 1 bak şişkosun 40 beden istiyosun demeye getiriyordu. artık dayanamıyordum psikolojim git gide bozuldu akapunkturada gittim. 2 ayrı doktor değiştirdim 1 ay tamam ama sonrasında yine fos. Canım hiç bi yere gitmek istemiyordu. Dünyayla ilişkim sanki biraz kesilmişti. Yaşıtlarımın içinde en kilolu bendim. Çocuk biraz büyüdü tekrar işe başladım. Bütün gün boş kaldığım zamanlarda internette yine ürün araştırıyordum. Ama hala o sihirli değneği bulamadım. Bana dokunup eski halime döndürecek sihirli değnek yoktu.. Kış sezonu bizim biraz durgun geçer yine böle sıkıldığım bir dönemde zayıflama konusunda araştırma yaparken google kk ya yönlendirdi. Yeşilçayla zayıflayın diye bir topik sanırım Melis 82 açmıştı konuyu. Onu okumaya başladım herkesin fikirlerini görüşlerini ve o zaman silme olayı yoktu sayfa sayısını hatırlayamıcam ama tam 10 gün sürdü bitirmem. Sanki dizi izler gibi sabah geldimmi günaydın der çevremdekilere sonra hemen o topiği açar akşama kadar işim olmadıkça yerimden kalkmadan o topiği okurdum. Bazen kendime geldiğimde saat 3 olmuş veya 4 ben hala okuyorum ortalarda arkadaşların çok övdüğü teneke kutu yeşilçayın resmini gördüm ve hemen markete koşup buldum aldım. Hayatımda ilk defa yeşilçayla ozaman tanıştım. Hem okuyor hemde çayımı içmeye başladım. Tabi her şeyin bi sonu olduğu gibi topiğinde sonu gelmişti ama ben hala kk ya üye değilim. Sonra diyetisyenimden öğrendiklerimi aktarıyorum du sanırım. Bu topiğe başladım püsküüt isminide ilk orda görmüştüm günlercede bu topiği okudum bu arada yeşil çayımı ihmal etmedim 15. günün sonunda hakkaten bende bi değişiklikler vardı. Fakat bu topikte bitti sonra gezinmeye başladım ziyaretçi olarak gezindiğimde smilleri görmezdim ve en çokta aklıma takılan roflo ne demek acaba derdim&#61514; . sonra yarışmayı gördüm takımları dolaştım biraz orayı okuduktan sonra çok hoşuma gitti ama en ilginç gelen püsküütün öz verisiydi. Kendisi kilosunu vermiş burada başkaları için gece gündüz çabalıyordu. İlk zamanlar kesin siteden para alıyordur diye düşündüm. Çünkü üye olmamıştım henüz kk hakkında bilgim yoktu. Bir insan kendini başkaları için ve üstelik sanal arkadaşlıklarda nasıl bu kadar parçalayabilir. hiçmi işin yok püsküüt diyordum. Sanal alemde böylesi dostluk ve arkadaşlığın olabileceğini veya birinin derdine bu kadar üzülebileceğim veya sevincini onunla yaşıyormuş gibi paylaşabilceğim inanın aklıma gelmezdi ve en nihayetinde 1 ay sonra üye oldum. Yarışmaya katılmak isteyenler bölümüne yazdım ama ses çıkmadı son kez haykırırcasına tekrar yazdım ve hiç unutmam nickine bile bakmadım ama o resmi hiç unutmam okadar hoşuma gitmiştiki çok şeker dudağında rujlu gözünde gözlüklü maymun avartarlı biri beni 7. takıma davet etti. Hemen attım kendimi oraya evet bilenler hemen tahmin etmiştir bu kallisim. Kallisim sayesinde artık 7. takıma girdim. Ha itirafta etmek gerekirse o hafta kallisten çok tırstım &#61514; çünkü bana deneme süren başladı paylaşımına göre değerlendiricez diye uyarı yazmıştı. O hafta sabahtan akşama kadar kk da durdum sırf beni kallisim beğensin alsın diye &#61514; ve sıcak arkadaşlıklar dostluklar başladı. Sadece zayıflama değiltüm üzüntümü sıkıntımı sevincimi paylaştığım takımım dostlarım ve arkadaşlarım oldu. İlk haftalarda yeni gelin gibi ortalıkta dolanıyordum kk ile ilgili hiç tecrübem yoktu sadece 7. takıma girip çıkmayı biliyordum. Ve 7. takıma başlayıp arkadaşlarımın yardımları deneyimleri ve öğütleri sayesinde 58.3 e kadar düştüm. Aynanın karşısına geçtiğimde vucuduma dokunuşum o haz bambaşkaydı. Fakat bir ara yine psikoloji bozukluğum oldu ve son zamanlarda kendimi salmıştım. Mutlu değildim psikoloimin bozukluğu motivemide engelliyordu. Her 1 şey yiyeceğim zaman hayır olmaz diyetteyim yememeliyim diyor işkence görüyordum sanki yada yiyip ben diyetteydim yememeliydim vicdan azabıyla psikolojim iyice bozuldu. Takıma doğru dürüst giremiyordum çünkü yazacak bişeyim yoktu. Arkadaşlarıda etkiliyordum yediklerimi yazmaya utanıyordum ve kendi kendime 1 süre ara vermeye karar verdim. 1 ay kadar geri dönmek üzere ayrıldım takımdan. Acaba böyle dahamı mutlu olucam zayıflamayı beceremedim herkes karne alıyor ben o karneyi hiç göremicem hissine kapıldım. Ve dışardan takip etmeye başladım bu arada beni mutlu edeceğini düşündüğüm şeyi yapıp sınırsız yedim. 1 aylık ayrılığın sonunda aynaya bir baktımki tekrar 63 olmuşum. Her yerden fışkıran bir karın ve yağlar geri döndü. Baktımki daha mutsuzum. Hayalgözlü arkadaşım bu mutsuzluğuma ortak oldu bak bunlarda mezun oldu dedi biz niye yapamayalım senin neyin eksik onlardan sadece iraden istesen yapamıyacağın yok yeterki iste dedi ve ben tekrar çıkış kilom olan 60.5 e düşüp takıma girmeye karar verdim 1 hafta vardı Cuma bildirimlerine listelere girmem için 60.5 e düşmeliydim hayalin yardım ve desteğiyle günlük spor yürüyüş ve sağlıklı beslenme 6 öğünle cumaya kadar 60.8 e düştüm ve tekrar listelerdeyim. Ama bu sefer kararlıyım. Artık kendimi hüsrana uğratmak ve boşa çabalamak istemiyorum. Neden yapamıyaymki. Beni eski halime döndürecek bir sihirli değnek yok öyle bir ilaçta yok anladımki sağlıklı beslenmek az ve sık 6 öğün yemek, spor, irade, inanç, sabır, bunlardan biri eksik oldumu olmuyor. Ve ben bu sefer hepsini bir arada tutabilicem tabi bu sizlerin ve kk sayesinde. Sizler ve kk bana çok şey kattınız. İyiki varsınız takımımda olun yada olmayın hepinizi çok seviyorum. Kusura bakmayın biraz uzun oldu ama inanın o kadar rahatladım ki. Sanki dert ortağıma içimi döktüm, rahatladım ve dahada motive oldum. Çok teşekkür ederim kallisimŞeniz kanayan yaramıza parmak basmışsın İyi ki varsınız ve ben iyiki sizleri tanıdım. a. s. a. s. Şeniz Şeniz Kalliste

Şenizharika bir konu olmuş kalistcim ellerine sağlık şu veletlerimi bi uyutayım hemen bende öykümü gidabımı yazacam

arkadaşlar diyet süresince sürekli yiyecek düşünüyorum ama sürekli olarak. ben de bir gariplik mi var acaba? rüyalarımda bile bir şeyler yiyorum, çok utanç verici benim için ama benim gibi olan arkadaşlar var mı veya kendinizi nasıl oyalıyorsunuz, yemek düşüncesini kafanızdan nasıl atıyorsunuz, lütfen yorumlarınızı paylaşınız

Genel problemimiz yarınlara ertelemek, yarınları düşünmeden önümüze geleni yemek... Herkesten farksız değil öyküm,36 beden olan genç bir kızın sınav lise döneminde ergenlik problemleriyle yüzleşmesi ardından alınan agır dozda antidepresanlar ardından o psikolojiden kurtulmak için önüne geleni yeme isteği. Bir zamanlar annem yemek yemem için aglarken şimdi ben yemek yemek için ağlıyorum, aslında ne kadar hayatta karşı bilinçli olsamda kendime karşı bilinçli olmadığımı farkettim daha gencecik 17 yaşımdayken kendi güzelliğimin fiziğimin sağlığımın farkına varmadan yedim yedim yedim hiç sevmediğim şeyleri bile yedim çikolata için asla deliren biri olmadım benim için olsada olur olmasa da olurdu her zaman ama öyle bir evreye gelmiştimki 4 tane çikolatayı sırf ben çikolata yiyorum mutlu oluyorum psikolojisiyle bir anda tüketiyorum sonunda göbekte biriken yağlar selilütler hepsini geçtim bir yokuş bile çıkmayıp yarı yolsa tıkanmak.. nereden başlasam bilmiyorum ama hayatta kendinle barışık olmamak en acınası durum oldugunu düşünüyorum, bir söz okumuştum ''Allah vücuduna acı verenleri değil ruhunu acı verenleri sevmezmiş diye'' ne kadar da için de oldugumu farkettim ben kilo aldıkça kendimden uzaklaşıyorum ve ruhuma acı veriyorum, ne kadar güzel olursak olalım bir gerçek var ki kilolu oldugumuz sürece kendimizi acınası ve saglıksız insanlar olarak görüyoruz. Her zaman bir yerlerden başlamak istiyorum ama bir arkadaşımızın dediği gibi yarınlar bitmiyor benim hep yarınlarım oldu... asla kavuşamadıgım umutlarım 23 yaşındayım ve 1.70 boyunda 72 kilo genç bir kızım 17 yaşında 5 ay içinde aldıgım kiloları ne verebildim nede barışabildim, hep gün yeni başlangıçlara adım atmak istiyorum olmuyor üniversite ögrencisiyim çok iyi bir bölümde okuyorum geleceğin müfettişi konsolusu olucak konumdayım ama bir o kadar da güçsüzüm neleri başardın diyorum senin için 20 kilo ne diyorum ama olmuyor! örneğin günlerdir burayı okuyorum, dün gece bugün için kendime hedefler koydum sabah kalktım okuluma yürüdüm okuldan çıktım spor salonu araştırdım birinde karar kıldım 3 gün içinde yazılıcam fakat yine irademi kullanamadım eve geldim pizza yedim kendime yine kızdım çıktım dışarı yürüdüm yürüdüm işlerimi hallettim eve geldm ve koca 2 tabak spagetti yedim üstüne 2 adet çikolata HANİ BUGÜN BAŞLAMIŞTIN DİYORUM!! içimdeki şeytan yarın başlarsın diyor ama ben o şeytana güvenemiyorum, çünkü defalarca kilo verme egilimlerim oldu bir ara 62 kiloya kadar indim bu yaz babamın kanser oldugunu ögrendiğimde herşey yine en baştan başladı ve ben yine 72 kilo oldum Benim ve BİZİM için bir şeyler baştan başlamalı! Artık çıktıgım yollardan geri dönmek istemiyorum umudum kırılsın istemiyorum ben herşeyden önce kendime güvenip aynadaki benle mutlu olmak istiyorum İnsanların sen çok güzelsin kilo vermesende olur kandırmacalarınayer vermek istemiyorum ve BEN KENDİM İÇİN BİRŞEYLER YAPMAK İSTİYORUM ARTIK YARINLARA RUHUMUN TAZELİĞİNİ BIRAKMAK İSTEMİYORUM . push ;

Umutsuzluğa kapılıyorum. En değer verdiğim insanın bile başka kızları örnek göstermesinden sıkılıyorum. İnsanlarla her görüşmemde laf işitmekten bıktım. Okul bitmediği için iş bulamıyorum iş bulamadığım için kendime ait bir hayatım olmuyor, akıntıya kapılmış gidiyorum öyle. Yemeklerle avunmaya çalışırken daha da dibe batıyorum. İradesiz olduğum için sinirleniyorum çok. Bu işi bir şekilde halletmeliyim ama nasıl? D

Arkadaşlar Merhaba;:) aranıza yeni katıldım herhalde benden daha kilolusu yoktur diye düşünmekteyim. Boyum 178 kilom ise sıkı durun 163 buna imse inanamıyor çünkü boydan kurtarıyorum. yıllardır kilo alıp kilo verme süreçleri yaşdım. istediğim kıyafetleri giyemedim. istediğim adama doya doya aşık olmadaım. sokakta insnalrın insafıszca bakışlarına maruz kaldım. belki de onlar haklıydılar belki de ben. ama sonuçta bir gerçek vardı ben obezdim. hep günah çıkartmak için bir sürü diyetisyenlere gittim. şuan ki diyetisyenim sayesinden bundan 2 yıl önce 40 kilo kadar verdim fakat yine alıyordum. şuan tarih 23.10.10 bu tarih benim hyatımdaki dönüm noktası bütün yazılanları okudum ve karar verdim. kendim için ne aşk için ne erkekler için ne ailem için sadece ama sadece rahat nefes almak için rahat yürümek için. bu kadar güzel bir yüze bu vücudu layık bulmadığım için.27 ekimde ik diyetisyen görüşmem var. size gelişmeleri gün be gün bildireceğim. ayrıca diet güncesi diye bir blog da açmayı düşünüyorum. sevgiler hepinize.

doğumdan sonra 82 kilodan 60 düştüm 6 ayda(boy 1.61) ama 3 yıldır kalan 4-5 kilomu veremiyorum o kadar dikkat, o kadar spor banamısın demiyor. tabi bu süreçte pes edip 1-2 gün bozup tekrar başla 1 kilo al,1 kilo ver. 2 kilo al,2 kilo ver şeklinde aynı yerde sayıklıyordum. buda benim moralimi oldukça bozuyordu. kendimi yeni yüzme öğrenmiş bir çocuk gibi hissettim geçenlerde... çırpınıp çırpınıp yüzdüğümü sanıyorum aslında olduğum yerdeyim aslında karamsar bir insan değilimdir ama bu kilo konusuna gelince bambaşka bir insan oluyorum. dün bir diyetisyene gittim bana ''Orthorexia'' olduğumu söyledi. bu ne derseniz sağlıklı beslenme kaygısı gibi bir şeymiş. hep sağlıklı besleneceğim diye çok dikkat etsenizde vücut kendini korumaya alıp kilo veremiyormuş filan... ne yapmam gerektiği konusunda da rahat ol dedi kafaya takılacak fazla bir kilon yok bunu keyifle ver dedi ve listeme haftada 1 sütlü tatlı, haftada bir 20 gr. bitter çikolata verdi. misafirliğe gideceğin günde kendini kasma öğlen evde salata ve yoğurt ye git ara öğündede 1 tatlı bir tuzlu ye dedihaftada 1 gün gün 1.5kahve fincanı bulgurdan bol yeşillikli kısır filan da verdi evet alışık olduğum tarz değil hep klasik listeleri uygulayınca biraz korksamda hoşuma gitti 2 gündür uyguluyorum ve sıkı sıkı tembih etti tartılma diye(günde 10 kere tartılırım da:44:) daha 3. günüm 15 gün sonra kontrole gideceğim bakalım sonuçlar ne olacak:26:

böyle güzel bi konu için ben yeşekkür edeerim canım gerçekten bizler mutluluğu yağlar içinde arayıp yağlar içinde kaybedenledeniz hepimiz inşallah en kısa zamanda kurtuluruz serseri

6. Takım aeben BUDA BENIM HİKAYEM... Aslında taaa 18 sene öncesinde yani 15 yaşında başladı maratonum... kilolu bir genç kızdım ve yeni yeni hayatla tanışıyodum... ve kendime güvenim 0 dı. çünki 67 kilo idim dogru duydunuz 67 kilo bi genç kız için boyumda uzun deyil ha 158. evlendikden sonra az uzadı 160 ya var ya yok... kendime okdar güvensizdimki hiç bir erkegin beni begenmeyecegini düşünürdüm kilolarımdan oysa güzelbi kızdım kaydirigubbakcemile3 sonra geldi bilinçsiz diyetler. bi örnek vereyim birgün sadece 1 kase yogurt ertesigün sedece 1 elma ertesi gün gene 1 elma..:1shok: ciddiyim kızlar. 3 günsadece 2 elma ve 1 kase yogurtla duruyordum artık uykudan bile yorgun kalkıyodum okadar yani öyle gözüm dönmüşki.. 58 kiloya kadar inmiştim...:1ninca: sonra 2 ay adet görmedim ondan sonra aklım başıma geldi. bu arda ailemin söylediklerini duymuyodum bile bu öyle bişiki bir gençkız için çogunuz biliyosunuzdur... neyse evlendim 18 yaşında.. o dönemde 60 cıvarında gezındım ama sonra.. 70li rakamlara döndüm.. hep aralarda diyet yapardım... 3 çoçuktada kilomu korudum 72 idim nasıl korudum hep ara ara diyetletle... en küçük bebem 9 yaşında... 2.3 senedir hep yaz gelirken yaparım diyet kısarım yememden bol sporla... tabi tekrar aynı yiyince aynı kiloya cup... 74 civarında takılıyodum geçen sene sonra ucunu bi bıraktım 78 olmuşum..:1shok: göbegim 6 aylık gibi oldu inanın... hersene yaptıgım maraton başlıyodu gene... ve başladım yürüyüşlere gidiyodum diyetimide yapiyodum ilk ay 4 kilo verdim taze kilo çabuk gitti.. sonra slim kıremi arştırırken k. k buldum ilgi alanım hemen diyet guruplarına başvurdum ve artık bu işi 5 kiloyla deyil hedefime kadar sürdürecektim... delikafadulden ve bu gün 78...65 kiloya inmiş durumdayım bazan ben bile kendime inenamıyorum...:1shok: demekki isteyince oluyomuş... artık magzalarda ön önden arka arkadan kaydirigubbakcemile3 çıkmadan istedigim modeli giymek istiyodum sokakta yürürken bile kendine güven istiyo insan yere öyle basıyo inanın... yerimseniben ARTIK bizin burda bir magza var bi taraf büyük benden bi taraf 42 ye kadar... büyük bedende hiç istedigim bişiyi bulamazdım...:çok üzgünüm: ama artık o magzaya girdigimde bana hanım eendi size bu reyon olmaz diger küçük beden reyonuna gidin diye yönlendiriyolar. bu öyle bir dugguki... delikafadulden kıyafat denerken aynesa kendime inanamıyorum bazan. tezgahtarlara durumu anlatınca afallıyolar alla böyle çok güzel olmuşun daha verme diyolar... inanın bunlar sadece bikaç örnek özel hayatınızdaki etkilerini saymıyorum bile yerimsenibenher türlü güven geliyo insana.. yerimsenibenne demek istedigimi anladınız... ve inanın bu mutlulugu hiççç bir yiyecegi yediginizde elde edemessiniz...:hooray:

Merhaba arkadaşlar. Ben de Pazartesi günü diyete başladım ve bu sefer başarıyla sonuçlanmadan bırakmamayı umuyorum. Ergenlik döneminden beri bir alıp bir verme şeklinde devamlı bir kilo değişimiyle geçti hayatım. Bazen 2 yıl formumu korudum bazen 1 yıl bazen bikaç ay, ama hep ipin ucunu kaçırdığım anda almaya meyilli bir bünyem oldu. Ama en fazla 60 Kiloyu görmüşlüğüm olmuştu ki onu da 1-2 ay içinde vermişimdir. Tayin nedeniyle bambaşka bir şehre taşındım geçen martta, aynı dönemde 8 yıllık ilişkim bitti ve yanlız yaşıyorum, pek te arkadaşım yok açıkçası. Üzüldükçe yedim, sıkıldıkça yedim, kilo aldıkça üzüldüm yine yedim, durmadan yedim. Bu böyle bir kısır döngüye döndü artık. Tamamen gidişata bıraktım kendimi. Nisanda da ileri kansızlık nedeniyle sabah akşam bikaç ilaç kullandım 4 ay boyunca onların da kilo aldırdığını duydum ama kullanmaya başlamadan da ben almaya başlamıştım zaten. Bunda biten ilişkimin payı da oldukça fazla sanırım. Çalıştığım için gün içinde kilo aldırıcak kadar yemesem de işten çıkıp ta eve girdiğim an yemekten kendimi alamıyorum. Devamlı bişeyler atıştırıyorum, tamamen depresyon kaynaklı bir atıştırma ihtiyacı içindeyim. Ağlaya ağlaya yediğim çok olmuştur mesela. Her sabah başlayıp her iş çıkışı sonlanan sayamadığım yüzlerce diyete girdim. Kimisi 4 gün sürdü kimisi 1 hafta ama en fazla 3 hafta dayanabildim. Sonunda verdiğim tüm kiloları hızlı bir şekilde geri aldım aynen. Buraya geldiğimde 48 kiloydum ve bu pazartesi diyete başladığımda 69dum şimdi 67, o 2 kilo da ödemdir zaten. Tam 21 kilo almışım. Hayatımın en kilolu dönemini yaşıyorum ve kendimden iğreniyorum resmen. Aynada gördüğüm ben değilim sanki. Tamam gözler kaşlar burun ağız benim ama gerisi ben değilim. Kendimi hiç beğenmez ve kendime hiç bakmaz oldum. Kıyafatlerimin hiç biri üstüme olmuyor ve çoğumuzun yaptığı gibi veririm umuduyla yeni kıyafetler almak ta istemiyorum, dönüp dolaşıp giydiğim 3-4 parça giysim var. Kendimi çok paçoz hissediyorum artık. Dışarıya çıkmak istemiyorum, ne zaman dışarıya çıksam asabileşiyorum. İnsanların bakışlarından rahatsız oluyorum çok. Bu benim herşeyime yansıyor artık insan içine çıkmaktan rahatsız olur hale geldim, herkesten uzak duruyorum ve yeni bir şehirde böyle davranmak da yanlızlığı beraberinde getiriyor malesef. Yaklaşık 2 hafta önce yeni birisiyle tanıştım, iyi anlaşıyoruz ama ben araya mesafe koyuyorum devamlı. Ben bile kendimi beğenmezken o nasıl beğenir ki diyorum kendi kendime ve onun bana olan ilgisine inanamıyorum. 27 yaşındayım ve artık hayatımı düzene sokmak istiyorum, insanlardan daha fazla kaçmak istemiyorum. 2 gündür devamlı sizi takip ediyorum ve yazdıklarınızı okudukça neden olmasın diyorum, bu sefer başarabilirim belki.

5. Takım mehalim VAY ANASINA VAYY! Aynaya baktığımda gördüğüm şeye inanamıyordum:1shok:.&#8221;Hayır, olamaz, bu ben olamazdım.&#8221;:çok üzgünüm:Ama benden başkası da değildi bu görüntünün sahibi. Çok mutsuzdum, sizlerin bir çoğunun da yaşadığı ve anlayabileceğiniz bir mutsuzluk içindeydim. Sonunda varabileceğim en üst noktaya varmış tavan yapmış ve 84 kiloyu görmüştüm. İnanamıyordum ne yapmam gerektiğini biliyor ama bir türlü başlangıç noktasına varamıyordum. Her sabah dakikalarca dolabın önünde ne giyeceğim diye bakıyordum ve sonunda karar verdiğim şey hep aynıydı zaten üzerime olan kaç kıyafetim kalmıştı ki, güne böylece nefretle başlıyordum. Çok sevdiğim çizmelerim bile bacaklarımdan olmuyor fermuarı çekemiyordum. Kaç kere servise geç kalmıştım, hatta kaç kez çizmemin fermuarı bile patlamıştı. Ya servise binmek artık bunda bile zorlanıyordum. Kendimi kocaman yuvarlak bir kaya parçası gibi hissetmeye başlamıştım. Okulda ki durumum çokta farklı değildi sağımdan solumdan fırlayan yerlerimi saklamak için hep uzun uzun önlük giyordum . O kadar güzel şallarım vardı ki onları bile daha kaba görünüyorum diyerek üzerime alamıyordum. Ya sınıfta yaşadıklarım 1. sınıfları okutuyordum sürekli ayaktaydım oturma şansım yoktu ki ama ayaklarımın dinlenmeye çok ihtiyacı vardı artık bu yükü taşımak istemiyorlardı. Kaç akşam bileklerimin ve ayaklarımın ağrısından ağladığımı hatırlamıyorum. Ya eşimin bakışları onlar bile değişmişti. Hayır hayır ben yanılmıyorum evet değişmişti işte ama dedim ya bütün hissettiklerime rağmen bir türlü başlangıç noktasına varamıyordum. Ne yapmalıydım nasıl yol almalıydım bu gücü kendimde bulamıyordum o kadar şaşkındım ki. İnternette araştırmalar yapıyordum ama hiç biri bana cesaret vermiyordu. Online zayıflama koçluğunu gördüm ancak hem pahalı hem de inandırıcı gelmemişti. Sonra akapuntur geldi aklıma, bulunduğum yerde bir uzaman yoktu en yakın yere Kayseri&#8217;ye baktım ve orda bir uzman buldum. Eşimle fikrimi paylaştığımda faydasını göreceğine inanıyorsan gidelim dedi. Faydası olacak mıydı? acaba bilemiyorum ama bir yerden başlamam gerekiyordu yoksa 3 haneli rakamları da görecektim çünkü kilom yerinde durmuyor sürekli artıyordu. İnandım faydası olacağına inandım ve 1 ay boyunca her hafta Kayseri&#8217;ye gittik eşimle. Doktorum çok hoştu, güler yüzle ilgilendi benimle ilk hafta 2.5 kilo verince moralimde yerine gelmeye başladı ve bir aydan sonra artık kendi başıma yola devam edeceğime inanınca bıraktım ve haziran ayına kadar kilo verdim. 68kg kadar indim kilo vermek zorundaydım çünkü erkek kardeşimin de düğünü vardı Azerbaycan&#8217;a gidecektik. Aralık ayına kadar68-70kg arasında gittim geldim. Ancak bu benim için yeterli değildi. En az 55 olmalıydım. ama tekrar toparlanmaya aynı motivasyona ihtiyacım vardı. Kafayı haplara takmıştım sanki mucizemiydi ki onlar nette araştırmalar yapıyordum google beni kadınlarkulübüne yönlendirdi ee ama zaten üyeydim ben buraya ama infertilite konusu dışında hiçbir bölümüne bakma zahmetine bile girmemiştim. Böylece diyet bölümünü inceleme şansım oldu. Sonra dikkatimi çekti burda gruplar kurulmuş bişiler yapıyor insanlar başlangıçta saçma geldi &#8220;hıh dedim ne kadar samimiler ki acaba, hem nerden bilelim herkesin doğru söylediğini dedim &#8221;&#8221;Ama daha sonra neden olmasın ya&#8221; ,&#8221;denemek lazım&#8221; dedim. Şöyle bir göz atttım. Ben ilk geldiğim gün 5. takıma girmek istediğimi biliyordum(5 uğurlu rakamım benim, hayatımda hep 5&#8217;i tercih etmişimdir)Ama gururluyum ya, burnum dik yaa hiççte 5. takım gidip te beni de alın diyemezdim:dilcikar: başvuru topiğine bir yazayım bakalım dedim ve iddali cümlelerle aynen şunları yazdım&#8221; inatçıyım, hırslıyım beni takımınıza alırsanız hiç pişman olmazsınız.&#8221; süprizzzzzSonra hemen ertesi gün özelime bir teklif geldi Kalliste 5. takıma bekliyoruz canım diyordu. Aman Allah&#8217;ım inanmıyorumsositososito dedim 5. takım çağırıyor beni. Kallis duymuş sesimi sanırım dedim. O kadar yürekten istemişim ki bu takımı hemen oldu. Bütün samimiyetimle paylaşımlara başladım ve burda olmanın bir şans olduğunun farkına varmam uzun sürmedi. Kendimde aradığım gücü tekrar sizlerle buldum. Şimdi hiç inanmadığım kadar inanıyorum kendime. Ayrıca hemen arkamdan buse ve şaşkın cadısınıda sürükledim buraya Hepinize çok tşkler ederim. Şeniz Kalliste

herkesin hikayesini gözlerim dolarak okudum bende yazmak istedim 24 yaşındayım liseden itibaren hep 58 kiloydum, üniversitede aynı kilolardaydım maximum 63e çıktım. üniversite son senemde 63ü gördüm ve o sırada bir pastanede çalışmaya başladım 6 ay içinde 70 kiloya çıkmıştım hadi şundan deneyelim, hadi bunu yiyelim diye gaza getiren ve benimde hiç karşı koymadığım arkadaşlarım sayesinde. sevgilim beni beğenmemeye başlamıştı. işten ayrıldım, okulum bitti 1-2 ay içinde o kilolar gitmişti. yaklaşık 10 ay sonra yine aynı kilomla 63 kiloyla evlendim. ilk 4 ay çalışmadım, eşim evde yokken sürekli ne yapsam, ne yesem durumundaydım;cips, kola, çerez, çikolata vazgeçilmezlerim olmuştu eşim yokken. hatta o görmesin diye paketlerini çöpün en altına saklamaya başlamıştımyavaş yavaş kilo alıyordum, herkes hamile misin diye sormaya başlamıştı ama ben önemsemedim çünkü ben zayıftım ya sonra işe başladım yine aynı pastanede, yine aynı süreç bir tane ondan, bir tane bundan derken 9 aylık evli 72,5 kilo bir bayan:1shok: ne yapsam ne etsem diye internetten araştırıken kk ile tanıştım.70-79 kilo grubuyla yola çıktım. yaklaşık 3 kilom gitti bile. hrgün ne yediğimi yazıyorum arkadaşlarıma sorumlu gibi hissediyorum kendimi inşallah arkadaşlarımla beraber hedeflediğim kiloya ulaşıcam bende. teşekkür ederim hepsine asya25

kızlar tatile gitcem nası zayıflamaya devam etcem tatilde denizde cok acıkıyorum

selam arkadaşlar. ben de bir haftadır diyetteyim. yaklaşık olarak 5 kilo verdim. yarın da diyetisyene başlıyorum. ama ya daha fazla veremezsem diye çok korkuyorum. hepinize başarılar.

merhaba kızlar ben eskiden sporcuydum ve sporu bırakır bırakmaz 1 yılda 15 kilo aldım 5-6 yıl boyunca 80 kilo civarında oldum arada diyetler denedim ama 1 haftayı bulmadan hep bıraktım açlığa dayanamıyordum çünkü ve sonunda yaklaşık 1 yıl önce çevremde diyetisyene gidip zayıflayan arkadaşlarımı görüp diyetisyene gitmeye karar verdim ama inanmayarak gittim denemekten zarar gelmezdi sonuçta ve ssk nın diyetisyenine gittim çok güzel bir diyet verdi aç kalmak bir yana fazla geliyordu verdikleri yemekte zorlanıyordum günde 9 dilim ekmek düşünsenize ve sporada gerek yoktu 6 ay devam ettim 69 a düştüm 11 kilo verdim sonra çatlaklarım başladı korktum diyeti bıraktım şimdi tekrar 6 kilo almışım dikkat etmediğim için ama bu hafta diyetime tekrar başlayacağım hedefim 15 kilo umarım bu sefer daha azimli olacağım. a. s

kilo vermenizi engelleyen bir durum mu var acaba? bir tahlil yaptırsanız tiroid felan...

4eylul 2011 saat 00.00 itibariyle basladim diyete. 20 kilom var verilecek. Gazam mubarek olsunn telli_turna

bende dün itibariyle diyetisyene başladım ama şuan çok bitkinim nasıl başarıcam bilmiorum ama bu sefer yapıcam kendimle inatlaşıyorum ecenaz

merhaba kızlar bende dün diyetisyene başladım. ve de diyete tabiikii artık üzerimdne şu yükü atmanın vakti geldi, ilk haftada en aşğı 1 kilo vereceğimi söyledi ama ben anca 1 ayda 1 kilo verebiliyrum, inşallah dediği gibi olur, ilk ay 4 kilo hedef sonra toplamda 13 kilo vereceğim, diyetisyen ilk aya bi bakalım ona göre değişiklikler yapıcaz dedi, haftaya cumartesi kontrolüm var inşallahhh 1 kilodan fazla vermiş olruum, evdeki bütün dondurmaları eşime yedirdim, bilumum çikolta ve bezeri şeyleride önüne koyup yediriyorum, tükensinki benim gözümün önünde durmasın yemekleri 1 yemek kaşığı yağla pişiryorum, salatalar yağsız çok fazla süt ürünü tüketmediğim için diyetisyen yoğurt ve süt verdi bide ekmek her öğünde 2 dilim, ben sadece sabah kahvaltıda yerim ekmek ama verdi yiyoruz bizdee şu an tabiibaşlangıç inşallah sonuna kadar gideirm Z

merhabalara. s. gelelim 2 yıldır aranızda olup hala 2 ver 3 al teorisinde takılı kalan serserinin hikayesine:içelim:benim çocukluğum ya da genç kızlığımda bi sorunum yoktu arkadaşlar her zaman orta seviyedeydim ne çok zayıf ne de çok şişman. Evlendiğimide 50 kiloydum boyumda 152 zayıf duruyordum sonuçta. Evlendikten 5 ay sonra kızıma hamile kaldım ve bilinçsizce 70 kiloya çıktım. Bir de hamileyken bi rahatsızlığım ortaya çıktı sürekli ilaç kullanmak zorunda kaldım ve bu ilaçta kilo yapıyor. Ne yazık ki bu ilacı hala kullanıyorum ve kullanmak zorundayım. Kızım biraz büyüdü ben başladım diyete 61 e inebildim zorla 2 yıl o kilolarda takılı kaldım beni uzun süre görmeyip doğumdan sonra gören herkesin aaa ayşeye bak ne kadar kilo almış deyip arkamdan fısır fısır konuşmalarına hep üzüldüm:çok üzgünüm:beni gören herkesin ilk tepkisi selamdan önce aa ne kadar çok kilo almışsın oluyordu... Ben daha çok sinir olup hiç bir şey yapmıyordum. Sanki hiç bir şey yokmuş gibi davranıyordum, sanki dombili olan ben değil de bi başkasıydı. Nasıl bir mantıkta yaşamışsam :)2005 yılına geldik en yakın arkadaşımın düğünü var ve son gün ben ne giyeceğim diye ortalıkta dolaşıyorum neyse giydim bi elbise, liseden başka arkadaşları gördük ilk tepki yine aa ne kadar çok kilo almışsın sorusu tak dedi canıma ertesi gün kızımı anneme yolladım eşimle annem baktı bir süre ben de iş çıkışları 5 gün yani yürüyerek anneme gittim yediklerimi azlttım ve 3 ayda 65 kilodan 55 e düştüm. Bak aklıma geldi 3 sene önce yapmışım şimdi niye yapamıyorum ya o yaz geçti ekim ayında ben başladım kilo almaya noluyo dedim ki yine sürpriz bi hamilelik bu kez oğlum doğana kadar 55 ten 70 çıktım. Doğum sonrası hastaneden gelir gelmes tartıya çıktım 66 kiloyum yahu çocuk 3,350 doğdu bendn dsadece 650 grmı vermişim diye delirdim. Ve oğlum 1 yaşına geldiğinde ben 64,6 kiloydum zayıflamayı kafama koydum nette yazınca ilk başta kk açıldı ben de herkes gibi günlerce okudum sonra püskütüm yarışma organize etti destek olalım herkese dedi ve bende katıldım gruplara..64-6 DAN 58 e kadar düştüm ama koruyamadım malesef kilomu:çok üzgünüm:Ben hep sabırsız oldum ve çabuk pes eden hiç bir zaman bşladığım bir diyetin sonunu getirmedim hep yarım bıraktım sonuç ortada hala kıvranıyorum. Ama bu kez son yarışmaya başladığım tarihin 2, yılında yani mayısta ayrılıcam artık.1haftadır düzenli sporumu yapıyorum yediklerime dikkat ediyorum sabrımın mükafatını alcağım bu kez:lepi:ipin ucundan sıkı yakaladım bu kez bırakmaya da niyetim yok... An geldi sıkıldım an geldi yoruuldum ben nezaman istediğimi istediğim kadar yiyeceğim diye ama bırakmadım ertesi gün telafi ettim hep. Siz de öyle yapın bugün kaçırdıysanız ertesi gün bir U dönüşü yapın. Ve son olarak kk da emeği çok büyük olan püskütüme, kallisime, bütün takım arkadaşlarıma, bütün gruptaki yoldaşlarıma sonsuz sevgi ve teşekkürler ediyorum desteklerini hiç bir zaman esirgemedikleri içina. s.

bende duygusallaştım gözümün önüne çeşit çeşit abur cuburlar geliyor bu işkenceli günler ne zaman bitecek yarabbim Önceki

Şu an sadece mide bulantısı hissediyorum arada ama akşamları çok kötü oluyorum kolum kanadım kalkmıyor ya

5. Takım buseyrem Evet gelelim bana; İlk defa yazıyorum bu konuda. Ne komik. hayatımda ki e3n büyük sorunumu hiç kağıda dökmemişim, kağıttan bile utanmışım sanırım. Ama burayı bulduğumdan beri daha rahatım. Gerçek kilomu birtek mehalim ve sizler biliyorsunuz. 10 senedir bu bela başımda.10.000 kez karar verildi kalem kırıldıAma tamamlanmadı. Lise sonda sınavlara hazırlıkta ilk kez karşılaştım 75 ve 80 lerle. Takmadım. Önce ÖSS dedim kazandım. Sonra arkadaşlarla o cafe senin bu restaurant benim gezdim. Sonra 85 lerle tanıştım.4 sene fakültede de verecem zaten günümü gün edeyim dedim. Derken kimle tanıştım dersiniz.90'larla... Atanmam olmadan önce sıktım biraz 80 lere düştüm. Atandım. Hazır yemekler, fastfoodlar Yeni yeni sayılarla tanıştım. Hele son 1.5 senedir nelerle tanıştım nelerle. Üç basamaklı sayılar hayatıma girdi. Şimdi çıkmak istemiyor. Obezim artık. Bütün dünya karşı çıktı ama ben başardım ve obez oldum."Şimdi ne hissediyorsun "diye sorarsanız BOŞLUK... Herkesin gıbta ile baktığı en güzel zamanım akıp gidiyor. Tıpkı boş yere açılmış bir musluk gibi. Küresel ısınma kapıda diyorlar, ama hala benim musluk açık. Biri kapatsın diyorum, Ne olur gücüm yetmiyor. Ama kimseden ses çıkmıyor. Herkes sadece sen yapabilirsin diyor. Biliyorum ki... 26 yaşında ihtiyar bir kızım. Okulda bir görseniz beni, acırsınız. Bir kolum hep şalımın önünde. Öğretmenler odasına girmek istemiyorum bazen. İğrenç bir espri yaparlarsa diye. Yaparlarda zaten, sektirmiyorlar. Gözümün önünde hayatım kararıyor. Geleceğim... Sağlığım bozuluyor. Herkesin dalga geçtiği aptal biri oldum. İşin en kötüsü ne biliyor musunuz?Millet senin üstünden espiri yaparken sende ggülüyorsun hatta fırsat vermeden sen de esprir yapıyorsun. Çünkü kendinle barışık birsisin! herkes öyle sanıyor. Okadar çok olayla karşılaştımki bağırdım ağladım, aynaları kırdım, Son iki haftadırhep aklımda fikrimde daha çok yer etti bu diyet olayı. Sizlerden de feyz aldığım bir gerçek."Yapacağım bu sefer "diyor içimdeki cılız kız. Şişman kızda "Benim zamanım artık doldu, beni burda bırak" diyor. Galiba oluşuyor benim yolum... mutluluk yolum... Kalliste

yazdıklarınız çok etkileyiciydi bende bir kaç haftadır diyet ve spor yapıyorum ama vücudumda meydana gelen tek değişiklik yumuşama aşırı bir yumuşaklık oluştu sert olan etim şimdi laçka laçka sizce neden böyle oldu yanlış birşey yapmıyorum sağlıklı düzenli besleniyorum bir ay dolmadan tartılmak istemiyorum ama sizce bu iyiye işaret midir YARDIM LÜTFEN!!:gitme: I

26 yaşındayım,1.70 boyundayım,77,5 kg ım... Ve bugün diet imin yalnızca 6. günü... Esas hikaye bu noktaya nasıl geldiğimde değil aslında... Hikaye ondan sonra başlıyor bence. Çünkü bu noktaya gelmek benim için çok kolaydı. :) Sürekli fast food ve tatlı yedim, tüm formül bu aslında. Sağlıklı besinleri oldum olası sevmedim, Sıkıldım yedim, üzüldüm yedim, regl oldum yedim, ders çalıştım yedim, mutlu oldum, kutlamak için yedim, alışverişe gittim, istediklerim üzerime olmayınca yedim, bi hemcinsimi kıskandım yedim, hatta fashion tv izledim, böle hayatın içine... dedim yine yedim, diete girdim yedim, basküle çıktım, kilo aldığımı görünce bile yedim ben... Yani yemek için her zmn bir sebebim vardı benim delikafadulden Ve bugün, düşünüyorum da... İradesine sahip çıkamayan ben, sadece kilo aldığımı sandım. Aslında bedenim büyüdükçe özgüvenim küçüldü, kilolarım arttıkça yaşama hevesim söndü, sonunda kilo vermeye gerçekten karar verdim. İşte o anda pis bir gerçek de yüzüme çarptı, birincisi artık vermem gereken kilo 5-10 değil, tam 20!!!! Tabi bunun ne kadar süreceğini tahmin de edebiliyorum. İkincisi her yapmaya çalıştığım ve iradesizlikle sonuçlanan diet deneyimim ne yazık ki vücuduma iğrenç bir direnç kazandırmış, artık kilo veremiyorum, ztn diet yapamayan ben, diet yapsam da dooru dürüst kilo kaybedemiyorum! Şu aralar neler kaybettiğimi düşünüyorum. Mesela ben kışın şort un altına opak çorap giyip bir çizme bir de fular çekip gezme zevkini hiç yaşayamadım. Yazın bikini giyip iç huzuruyla dolaşamadım, hep pareolar, denizden çıkar çıkmaz giyilen güya plaj elbiseleri, göbeği içe çekme işkencesi, hatta geçen yazdan itibaren elbiseli mayo gerçeği... Sonra straplez dar bir body nin altına streç bir kot giymek isterdim, altına da topuklu stiletto lar... Kırmızı oje sürüp kırmızı ruj sürüp bir de topuklu ayakkabı giydiğimde salaş bir kotla bile kendimi dünyanın en seksi kadını hissetmeyi isterdim... Hele kalem etek... Yada dar bir beyaz gömlek... Kotumun içine g-string giymek isterdim, çıkardığımda kahkahalarla gülmeyeceğimi bilerek... Yada jartiyer giymek isterdim, çorabın bitim yerinde bacaklarımın balon şeklinde şişmeyeceğini bilerek... Yüzümde elmacık kemiklerinin belli olmasını isterdim, bacaklarımın da yaz aylarında pişik olmamasını... Eşofman giydiğimde üzerine dar bir body giyerek seksi olmak, pörtlememek isterdim... Gardolabımdaki tüm elbiseler üzerime olsun isterdim, oysa onca bayılarak aldığım harika şeyin yıllardır dokunulmadan orada durması ne acı... Sanki onları dolabımdan kaldırıp bir valize koyarsam umutlarımı da o valize koyacakmışım gibi geliyor, o yüzden dolabımda her beden elbise öyle sıkışık sıkışık duruyor ki, gören ne çok elbisem var sanır. Oysa sürekli genişleyen size lardan 4-5 örnek olduğu için her gün aynı şeyler aynı şeyler aynı şeyler... Ben hayatı tarihi belirsiz bir tarihe ertelememek isterdim.. Ben mutlu olmak isterdim.. Umarım bu kez...

en başta bunu dersen evet başaramazsın ama düşün bir başaranların farkı ne senden. kilo çizelgeme bak benim farkım ne senden lütfen bırakma kimse için değil kendin için bırakma limonlu_kek

Normalde diyetteyim diye psikolojimde bir değişme olmazdı fakat daha diyetimin ilk gününde regl oldum ve moralim yerlerde. Diyetim tutmayacak regl yüzünden kilo veremeyeceğim diye kendimi yiyip bitiriyorum saatlerdir. BeyazBulut

Arkadaşlar ben meksika biber hapını kullandım bakmayın zarar marar dediklerine son derece etkili bir ürün iştahınızı kesiyor enerji veriyor halden düşmüyorsunuz birde güzel yanı devamlı susatıyor ve yağları parçalayıp idrar yolu ile atıyor idrar yaparken bazen yanma oluyor ve yağ küçük küçük parçalarını ögrebilirsiniz bunu ben jel ile kullandım jel o kadar aykıyorki kıpkırmızı oluyor ve trelemeye başladım bunu 1 ay boyunca kullandım buna inan ve kullanmanızı tavsiye ederim 88 kilodan 82 kiloya indim ilk ay 2. Ay iste tam 5 kilo verdim 2 yada 11 kilo verdim sağlıklı bir şekilde en güzeli basen göbek kol sarkmalarım için çok güzel oldu orjinal almanızı tavsiye ederim sahteler baya var piyasada adı zayflatıcı göbek giderici jel birde meksika biber hapı 30 kapsül makromed aldım roc 7 selülit kremi ile hapı kullanmanız halinde kesimlikle ayda en az 5 kilo verirsiniz size memnun kaldıgım için tavsiye ediyorum peptyy

arkadaşlar ben de zayıflıktan şikayetçiyim... kilo almak istiyorum ama bir türlü alamıyorum ( size tavsiyem uykuyu azaltmanız... çünkü kilo almak için diyetisyene gitiiğimde yediğim şeyleri söylediğimde azı açık kalmıştı sorunun uyku uyumamamdan kaynaklı oldunu söyledi... gerçekten de ne zamn iyi uyumaya başlasam kilom iyiye gidiyor... ablamda benim tam tersim kilo veremiyo anneme diyoruz zaten bi ortayı bulamamışsın diye kafamçokkarıştı ablamda da çok uyuyor mesela...

pardon eksik bırakmışım ayrıca spor yapıyorum yarım saat kadar koşuyorum nacizane tavsiyem eğer bunu yapamayacaksınız mutlaka yürüyüş de yapın ayrıca ben bu yöntemlerle ve tabii yağ yakıcı çaylarda kullanarak, sıcak içeceklerle birlikte 2,5 ayda 12 kilo verdim C

5. Takım honeybaby herkesin bir hikayesi var benim olmamı benimde varsüprizzzzz çocukluğumda ve genç kızlığımda hep çok zayıf oldum hatta annem çok çekti benim iştahsızlığımdan herkesin kilo almışsın güzelleşmişsin dediği üniversite döneminde en fazla 50 kilo olmuşumdur sürekli spor yapan bir kızdım yürüyüş yapardım aerobik kurslarına giderdim kendi kendime müzik çalar dans ederdim ne zamanki nişanlandım düğün yaklaşmaya başladı spor yapmayı bıraktım strestten kendimi yemek yemeye verdim düğünde 55 kiloydum düğünden sonra bilmediğim tanımadığım bir şehirde yaşamaya başladım ve1 tane arkadaşım yada akrabam yoktu can sıkıntısından yemek tarifleri denemeye çeşit çeşit pasta yapmaya başladım dolayısıyla kiloda almaya başladım ama komik olan kilo almakdan çok mutluydum kendimi hiç şişko görmemiştim sonra yedikçe yemeye başladım eşimle ve ailesiyle sıkıntılar arttıkça kilomda doğru orantılı arttı sonunda kıyafetlerim olmamaya başladı çevremdeki herkes çok aldın yeter dur falan diyordu ben hala farkında değildim hiç kısmadan yiyerek mutlu oluyordum birgün annemlere gittim annem dediki sen hiç tartılmıyormusun yooo dedim kızım benden fazlasın güldüm anneme ne diyorsun yaa ben senin kadar şişkomuyum annem elimden tuttu beni tartıya çıkarttı aman allahım 69 kiloyum annem çıktı tartıya 70 o anda beynimde şimşekler çaktı annemle benim boyumuz hemen hemen aynı annem kadardım sonra spor yapmaya karar verim biraz gittim ve geri bıraktım diyet yapacam dedim ertesi güne kadar bile yapamadım forumda genellikle bebekle ilgili paylaşımda bulunuyordum sonra diyet listesi ararken cuma yaarışmasını gördüm hoşuma gitti ne olur benide alın diye yalvardım canım kallistem beni kabul etti eğer sizler olmasaydınız tek başıma asla başaramazdım 8 kilo verdim buraya başladıktan sonra daha da vereceğim inşallah desteklerinizle hepinizi çok seviyorum canım takımım Kalliste

Konuyu takip eden arkadaşlarıma bir uyarı yapayım, dün iki mesaj taşıdım takıma yazıldığı için.. Zenan25 ve şaşkınperi mesajları ama son sıraya değilde bir kaç mesaj geriye yapıştılar :)) kaçırmak istemeyenler için duyurulur... M melis08

@kumsaati tiroidine baktır canım muhtemelen bir sorun var

Merhabalar. Bu başlığı çok sevdim, yazılanlar da çok etkileyici, o yüzden ilk burdan başlamak istedim. benim de hikayem lise sondan başlıyor. Tüm lise hayatımı boyuma göre gayet güzel bir kiloda geçirdikten sonra (1.74 e 57-58 kilo) öss yüzünden gelsin çikolatalar gitsin tatlılar, yiyip oturup test çözmeler derken hooop 65lere çıkıverdim. O yaz bir de ameliyat olmam gerekti benim 65 olan kilo 72-73lere tırmandı. 3-4 ay içerisinde 10 küsür kilo almıştım. üniversiteye de başladığımda aynen bu kilodaydım. yeni bi çevrem olduğu için kilo alıp almadığımı bilen insanlar yoktu ama insanlar beni bu halimle tanımışlardı. lise fotoğraflarımı gösterdiğimde herkesin yüzündeki o şaşırma ifadesini unutamıyorum. ayna karşısında geçen o sıkıntılı günler, pantolon yanlarından taşan yağlar, kocaman kalçam ve hiç bi zaman olmamasına rağmen yeni yeni tanıştığım göbek! bir gün aynaya baktım ve kendimden nefret ettim. bu ben değildim. hayatımın en güzel seneleriydi ama ben kıyafetlerimi kendime yakıştıramıyodum. aslında öyle obez ya da çok kilolu gibi durmuyodum ama eski halimi bildiğimden tüm o kilolar taşıdığım dert küpleriydi resmen. o zamanlar zayıflama ve diyet yapma konusunda çok sağlıklı bilgim olmadığından 20 günlük diyetlerle 5-6 kilo verip sora geri alıyodum. hem diyet süreci çok sıkıntılıydı hem de sağlığımdan da olmaya başlamıştım. bi süreliğine yine bıraktım ama memnun değildim hiç. ve bir kez daha deneyip 67ye düştüm ve bu sefer geri almadım. bir senemi artık bu kilodan daha geriye gitmiceğimi düşünerek geçirdim. 4-5 kilo vermeme rağmen hala yanlarımdan taşan yağlar sinirlerimi bozuyordu. ve bir gün gerçekten karar verdim. uzun süreli araştırmalardan, uzun süreli psikolojik bir hazırlanmadan sonra bir yaz, hafif bir yürüyüş takviyesiyle 68lerden 63lere düştüm ve geri almadım. 3 senedir bu kiloyu koruyodum ama son zamanlarda yine 65leri görmeye başladım. ve 30 haziranda tekrar başladım. artık sağlıklı beslenerek zayıflamanın nasıl birşey olduğunu bildiğim için hiç zorlanmadım. şuanda 65ten 61e düştüm. bir kilom daha var ama gayet güzel gdiyorum. 1-2 hafta içerisinde o da gidicek biliyorum. Herkes yazmış ama önemli olan inanmak ve bunun doğrultusunda sağlıklı bir irade. o kiloları alan da bizleriz, verecek ya da o şekilde kalacak olanda. buna kimse karar veremez. ve inanın vücudumuza yapılacak iyilik ve kötülük de bizim elimizde. ben şuan aynadaki görüntümden gayet memnunum. giydiğim kıyafetlerle yaşadığım hayatla ömrümün en güzel zamanlarını "fazlalıksız" yaşıyorum.

Sıra bende arkadaslar hepımızın dunu bugunu yarını var ben kılolarla 5 yıl once tanıstım hamılelıgıde sayarsak 6 yıla varıyo tabı... 12 yıl once geldım bu fransaya geldıgımde 19 yasındaydım ve cok zayıftım 1 62 boy 49 kg dım benı once geldıgım yer cok sarstı sozde avrupaya geldım fakat burda yasayan Turk es dost komsular sankı 20 yıl once gerıde yasıyorlardı hepsı cok cıddı hepsının gulmek eğlenmek hayattan tad almak duyguları yoktu.. Oysa ben koyden geldım lıseyı bıtırıp ertesı sene buraya geldım hem genc hem delıyım koyumuzde ıken arkadaslarım vardı, esprıler vardı, gulmek vardı, fakırlık te vardı fakat hıc kıskanclık gosterıs ne bıleyım yarıs yoktu herkez ne ıse oydu... buraya geldıgıme hep ciddilik, kıskanclık, bır gosterıs yarısı bunları gordum sıcaklık yoktu, dostluk yoktu, bırde yenı gelın sunu yapmaz bunu yapmaz boyle konusmaz sureklı hızmet eder yanı herseyı gelın yapar ama hıc konusmaz anlayısı 20 yıl oncekı zaman dedıgım bunlardı neyse ılk geldıgım zamanlarda 2 3 ay gıbı hıc dısarı cıkmadım yenı gelınım ya sızlerde bılıyosunuz hep yalnızlıktan sıkayet ederdım. Yalnızlık derken ınsan var etrafımda ama samımıyet yok sıcaklık yok bunları kastedmıstım ne bıleyım eylenmek gulmek yasaktı sankı burda ılk kızım dunyaya geldı, dunyalar benım yalnızlıgım azladı hemen ardından 11 ay sonra ıkncı kızım... artık onlarla vaktın nasıl gectıgını anlamaz oldum mutluyum tabı, bu arada yıne zayıfım gram almamısım hala 49 kg mım. Dedım bu ıkı kızımı bıraz buyutmelıyım sonra bır cocuk daha dusunuyom tabı cunku ben burda bır hayat surecegım gerıye donus yok bunun farkındayım ve yalnız yasamamalıyım burda buyuzden 3. Cocuk aklımda, sımdılık korunmalıyım ve korunma ılcaclarını kullanmaya basladım duzenlıolarak, kılomda hafıf yukselmeler basladı ılk 6 ayda ınısler cıkıslar oluyo sureklı ben dıkat etmeye basladım fakat bu sefer cocuklardan oturu evde sıksık surtusmeler oluyo esımın aılesıyle bu arada soylemeyı unuttum ben 8 yıl esımın aılesıyle bırlıkte oturdum ve okadar zor oldu kı bu sureklı tartısmalı kavgalı 8 yıl dertlesecek bırtek gorumcem var, oda benım ıcın ne yapabılırdı kı.. gelelım kiloların nasıl 55 - 60 lardan 87 lere cıktıgına ıkıncı kızım 3 yasına geldı 3. Kızıma hamıle kaldım hamılelıkte oyle cok kılo aldım kı dr kullandıgım korunma hapından oldugunu soyledı dogumum gerceklestı sımdı uc tane cadılarım var artık dogumdan sonrakı kılom 75 lerde ve dogum yaptıgım sene sımdıkı oturdugum koyden ev aldık artık kendı evım olacaktı sevınmıstım ama koyde tek Turk benım. Dedım kafamı dınlerım ne guzel olur falan ama oyle olmadı sehırdeyken benımle konusmaya tenezzul etmeyen tıpler arkadasım oldular, her hafta sonu bız gelıyoruz veya surprız dıye kapımı caldılar, ılk zaman bunlara sevındım, dedımkı benı burda yalnız bırakmıycaklar ne guzel dedım ama hıcte oyle olmadı yazları her hafta geldıler ama kısları bır telefon acıpta hal hatır bıle sormadılar yanı sadece barbeku yapamaya ve onlara hızmet edecek ınsanlara ıhtıyacları varmıs ve ben onlara oyle kırılıyordumkı bırseyde soylemıyorum haaalada soylemem her gelıslerınde kılolarımlada alay ettıler sakayla karısık her turlu kırıcı sözu de duydum onlardan hatta bana hamıle reyonlarından gıyınmemı bıle kahkahalar atarak tavsıye ettıler tabı onlarla bırlıkte bende guldum cok tatlıyım ya kendıme bıle gulebılıyorum onlar boyle dusunuyolar tabı kım bılebılırkı ıcımızın acıdıgını, kucuk kızım 3 yasına gırdı evımızın kucuk beyı gelmek ıstedı ve geldı 4. Cu cocugum Efecık te katıldı hayatımıza artık kocaman bır aılem vardı.. cok sukur fazla kılolarımdan saglık problemım olmadı fakat buradakı ınsanlar tarafından cok kırıldım defalarca hemde ama ben kılolarımla rahat degıldımkı kac defa 5 6 kılo verıp gerı aldım.. esım bıle benlen dalga gecıyodu artık zayıflama ılacları da kullandım, hızlı kılo verdıren dıyetlerde yaptım, cok kılolar verdım ama yıne gerı aldım.. her seferınde buyuk kızım onları okula almaya gıttıgımde, anne esofmanla gelme okula dıyordu.. bılmıyorum ama bana soylemedı belkı ona annen ne kadar kılolu falan dedılerde onun ıcın soyledı bunu cunku 87 kıloydum... esım alısverıs yapmayı pek beceremez eve ne alınacak pek bılemez bende alısverıse gelecem dedıgımde lıste yap senın gelmene gerek yok derdı... en son darbede en yakınımdan geldı arkadasım kardesım dedıgım bırı, eltımden geldı o benı sevıyor zannedıyordum oda benım goruntume gıcıkmıs demekkı bana hedıye almıs benım 46 - 48 beden gomlek kazak gıydıgımı bıldıgı halde gıdıp bana 40 beden gomlek almıs ona cok tesekkur ettım ve... agladım... agladım... bır kere daha etrafımdakı ınsanlardan goruntumle ılgılı kotu saka yada soz duymadan bır cozum bulmalıydım, ınternetı yenı ogrenmeye basladım hergun ev halkı ıse okula gıdınce netın basına oturup zayıflamayla ılgılı ne varsa herseyı okuyup arastırıyodum.. her konuda kadınlar kulubunden yazılar cıkıyodu sonra esıme benı kadınlar kulubune uye yap dedım, napacaksın uye olup dedı bende orgu nakıs model bakacam dedım uye olmadan gostermıyo dedım... halbukı yalandı zayıflamak ıcın deseydım uye yapmazdı cunku bana hıc guvenı yok bu konuda haklıda kac defa denedım artık oda olmaz dıye dusunuyodu cunku... uye olduk sonunda ve her fırsatta bu kulubteyım kucuk kızım bıle bıkmıstı hep sunu soyluyodu... aneeeee! Hergun anneler kulubundesın yeter artık. dıyodu... neyse bırgun kurcalaya kurcalaya cuma zayıflama yarısmasını buldum ve katılmak ıcın mesaj yazdım cıktım ama ertesı gun o yarısma yerını kaybettım.. nerden gırmıstım nasıl gırmıstım bulamıyom.. baya ıkı hafta kadar aradım orayı sonra buldum ama butun takımlar dolu aradan bır kac hafta gectı yarısmaya katılmak ısteyenler yerı yıne acılmıstı ben yıne bır mesaj daha yazdım ertesı gun kallısım bana 5. Takıma gelebılırsın dıye yol gosterdı ama yol kapalıydı bır turlu 5. Takımı bulamıyorum gıremıyorum sakarımya kallıse ozel mesaj yazdım gelmek ıstıyorum gelemıyorum dıye sagolsun baska bır yol daha tarıf ettı de sımdı burdayım ıyıkı burdayım artık sıra bende dıyorum ve dunu unutup bugunu saglıklı yasamaya bakıyorum takımımla gurur duyuyorum hepsını cok sevıyorum bıde yalnız degılım artık Son düzenleyen: Moderatör: 22 Şubat 2009 . push ; Kalliste

Çok teşekkür ediyorum arkadaşım kalbine, eline sağlık... Umuyorum sende sağlıklı beslenme yolunu bilinçli bir şekilde öğrenerek asla kilo almayacaklar kervanına katılabilirsina. s. Hikayeni paylaştığın için beni çok mutlu ettin delikafadulden

bende hiç bi gruba katılmadan kendim diyet yapıyorum eskiden hiç diyet yapamazdım yapsam birkaç günde bıkar bırakırdım sonra kilolar daha fazlasıyla gelirdi istatistiklere göre 43 kilo olmalıymışım ama bana biraz fazla zayıf gözüktü bu ölçü ben 55-56 kilolardaydım diyet yapmaya başladım 50 lere düştüm yılmadım kendime 48 kilo hedef koydum ve şuan aç karna tartıldığımda 49 um ilk hedefim 49 sabitleyip 48 e düşmek sonra eğer gözüme hoş gözükmezsem yeni hedef koyup 46 ya inmeye çalışıcam kendimi güzel kıyafetlere bakarak güzel kıyafetlerin özelliklede gelinlik ve geceliklerin reklamlardaki kızlarda nasıl durduğuna bakarak motive ediyorum

Arkadaşlar biz grup halinde zayıflama yarışmasında destek ile kilolardan kurtulmaya çalışıyoruz, biliyorum ki bireysel kilo verme süreci yaşayan arkadaşlarımız da var. Biz istedik ki diyet öncesinde yaşadıklarımız, diyete başlama kararımız ve diyet sürecinde yaşadıklarımızı paylaşalım, cesaret bulamayan arkadaşlarımız veya diyette bıkkınlık sürecine girmiş olan kişiler de yalnız olmadıklarını bilsinler, bizimle içten içe yaşadıkları korkuları, mutlulukları, cesaretleri ve çekincelerini bir gözden geçirsinler, hatta isteyen tüm arkadaşlarımız anı defteri havasında buraya düşüncelerini yazsınlar... Kalliste

Herkes hissettiğini buraya yazmalı aslında. Çünkü kilo sorunu yaşamak ve bu sorunun beraberinde getirdiği buhranlarla kıvranmak hepimizin yüreğinde ne acılar açtı. susmayalım artık içimizde yaşadığımız fırtınaları burdan haykıralım... G gonzo76

Bende 2 ay içinde 10 kilo vermem lazımm. tatile çıkıcam. görüinşallah veririmm. düşündüm taşındım netten aramakla olmuyor bu iş. kendi diyetmi kendim hazıladımmm.1 haftalık program. zayıflama desteği ürünlerde kullanıcam. sıkılaştırıcı krem ve formüller.. ve boll bol spor yapıcam gün boyu sporr.2 ay sonra kilo verirsem buraya yazıcam diyetimiiumarım bu sefer dayanırım . push ;

bende size bir kaç satır yazmak istiyorum morel vermek için bilmiyourm başlığa uygunmu.. sadece kilo vermek isteyen arkadaşlar morel bulsun istedimm.. çünki buna ben çok ihtiyaç duyuyordumm.. Hamile kaldım çok sevindim dünyalar benim oldu..1 80 boyunda 64 kıloydumm.. bebeğimin gelişimi için ne bulduysam yıyorudm.. ilk 3 ayda 6 kılo aldımm.. normal olduğunu düşüyorudum.. ikinci 3 ayda 13 kılo almışımm inanamadımm.. daha ilk altı ayda 10 kılo almıştım bile. doktorum neleri yasakladı iştahım birkeere açıldı durduramıyorum.. yiyorum yiyorum.. daha sonraki 3 ayda 14 kılo birden almışım evet hamileliğimi 30 kıloyla bitirdimm. bebek çıktığında tum kılolorımı vereceğimi düşünüyordum.. doğum yapar yapmaz kıyafetlerimi denemeye başladım büyük bir sevinçle ama giymek değil ne bacaklarımdan nede kollarımdan geçmedi...22 kılo üstüme yapıştı kaldı 1 sene boyunca bunalıma girmek üzereyimm. kılo veremiyorum.. eşim yanımda kardeşim gibi gözüküyordu çok mutsuzdumm. karar verdim diyetisyene gittim.. diyete başladım olmucak gibi düşündümm.. ama başarıcam dedim.. kararlıydımm.. ve sonunda koşuşturmalı maratonun sonunda 7 ayda tum kılolarımı vermiş eski kılo dönüştüm... artık benden murlusu yoktu.. inanıyorum ki insan gerçekten istediğinde yapamaıycağı bişey yok.. inanın güvenin kendinize.. burdaki herkese sabır diliyorumm.. başarıcaksınız biliyorumm B benim

Arada kendime hakim olamayıp 2-3 gün rejimimi bozmuş olsam da hemen kendimi toparlayıp kaldığım yerden devam ediyorum. Yine de iyi gidiyorum şimdilik, bu sefer başarıcam biliyorum. Moralim düzeldi, kendime yeniden bakmaya başladım, zayıflamayı seviyorum... F

arkadaslar bu topik nedir? nasıl basvurulur?bir türlü buluamıyorum yardım edin lütfen! BeyazBulut

en önemlisi inanmak aslında.. bende geçen sene diyete karar verene kadar zorlanmıştım.. gerçekten istediğimde ise başarabileceğimi biliyodum ve öylede oldu.. en güzel yanıda azminin karşılığını almak.. tartıya her çıkşımda kiloların yarımşar yarımşar gittiğini gördüm.. birde mantık olarak "diyetteyim yememem lazım" psikolojisini aşmak lazım.. canınız bişeyi çok çekerse doymak için değil tatmak için yemenizi öneririm.. bu şekilde vicdan azabı duymuyorsunuz.. ayrıca nefsinizide doyuruyorusnuz.. birde gün içinde bolca müzik dinlemenizi tavsiye ederim.. ne de olsa ruhun gıdası :)) midemiz birazcık boş kalıyo ama ruhumuz onun açığını kapatıyo.. buna emin olun... littlefairy

Ben 2 yıldır spora gidiyordum fakat derslerimin yoğunlaşması ile bırakmak zorunda kaldım ve stres altında geçen günlerim dolayısıyla açılan iştahım yüzünden 71 kiloyu gördüm. Kendi kendime dedim ki bu kilolar aldı başını nereye gidiyor :) Neyse tekrar spora başladım haftada 3 kez salona gidiyordum sabahları sahilde yürüyüş yapıyordum ve boş bulduğum vakitlerimde ebru şallı ile pilates yapıyordum. Tabi bunun yanı sıra diyet de yapıyordum. Hangi diyet olduğu önemli değil. Sadece yediğiniz yiyeceklerin kalorisinin yaktığınızdan az olması. Ben bütün bunları göz önünde bulundurarak 1,5 ayda tam 13 kilo verdim. Tabi ilk öncelik olarak insanın hırslı olması gerekiyor. Ben bu yola girdiysem kilo vermeden pes etmeyeceğim demelisin. Sonra spor yapmalısın. Sporsuz bir diyet düşünemiyorum. Sonra da verdiğin kiloyu korumayı bileceksin. Nasıl olsa kilo verdim diyerek tatlıya saldırmayacaksın. Sağlıklı beslenmeyi bir hayat felsefesi haline getireceksin. O zaman hayatın boyunca kilo sıkıntın olmaz P

kilo vermek ne kadar zorsa kilo almak da zor. bizde diyet yapıyoruz.:1closedeyes:bizimki biraz farklı tabii. kilo almak için. bizi hiç mi düşünmüyorlar anlamıyorum. benim hikayem hep zayıf ama güçlü... insanların yorumları en kırıcı olan... ya bu türk toplumu niye böyle... ayyyyy cok kotu gozukuosun ayyyyyy cok zayıfsın hatta bı arkadasım sen neden yapıldın demıstı gercı sımdı en ii dostum diğer gün özür dilemişti tabii... hala zayıfım cok hassasım belkı her dert sankı benımyerimsenibendiyet zor ya özellikle kilo almak kilo vermeye göre zor. bazen düşünüyorum kim için mutsuzum insanların bana zayıf dediği için mi kilo almak istiyorum acaba bundan mı alamıyorum bılmıyorum ama insanlar kilo alsan bile bişey bulur... evet öyküye gerek yok galiba... isteksizlik oluyor diyette bu bir gerçek o da mı insanlardan kaynaklanıyor bilmiyorum ya bir susun da kilo alacağız işte...

Şu an açlıktan çıldırmak üzereyim. Bünyem bir kaç gündür tıka basa yemediği için afallamış durumda. Bütün diyetlerimin kırılma noktası bıraktığım yeniden yemeğe saldırdığım anlar bu andı. Ne zaman gelecek diye beklerken biraz önce bastırdı. Gördüğüm her şeye saldırasım geliyor Şu krizi bir atlatırsam gerisi çok kolay olacak. Dua edin bana kızlarrrr... C

artık herkes zayıfladığımın farkında. bu inanılmaz bir duygu. hala diyetteyim. hala spor yapıyorum. verecek 13 kilom kaldı. ben hem bedensel hem de ruhsal olarak çok iyi hissediyorum kendimi. lütfen kendinize bu işkenceyi yapmayın arkadaşlar... berrammm

Hiç 50'li kiloları görmemiş, 60'larda kısa süre takılmış biri olarak, ben 100-110'ları bulmuştum ilk diyete başladığımda hiç kilo veremeyeceğimi sandığım zamanlardı, 2 yıl önce falandı, 20 yaşındaydım o zaman. İsveç diyetini gördüm, karar verdim bununla zayıflrım ben diye. 13 günlük bir diyet zaten, hem metabolizmamı hızlandırdı hem de vücuttaki su dahil bir kısmı da yağ olmak üzere 5 kilo verdim, devamında da bir ayırma diyeti yaparak bu sayıyı 1 buçuk haftada 10 kiloya çıkardım. Tabii hemen hemen her gün belirli egzersizler yapmıştım. Moralim çok düzeldi bu kiloları verince, bir kaç aylık diyet programı hazırladım, bu şekilde 85'e kadar düşebildim ama gittikçe kilo vermem yavaşladı. Daha sağlıklı diyet programları yaptım arada hiç diyet yapmadım derken 81'e düşebildim. En son bir diyetle 79'a düştüm. Şimdi kalori azaltımıyla kilo vermeyi deniyorum, 1 kilo verdim şimdilik. Bir yıl içinde ideal kiloma düşmek istiyorum. Seneye umarım diyet sitelerinde fink atmaktan kurtulurum. :) Kilo verince devamı geliyor, anlık irade göstermeye bağlı tamamen. Hepimize kolay gelsin :)

merhaba herkese bende kilo vermeye çalışanlardanım 68 hamile kaldım 84 le doğuma girdim şu anda kızım 16 aylık 64.4 kiloyum sadece 5 kilom kaldı ama vucüt nedense durdu zayıflayamıyorum 13 ağustosa kadar 60 altına düşmem gerek

merhaba arkadaşlar ben 21 yaşında 1.59 boyunda 82 kilo bir bayanım. hayatımın en kilolu en mutsuz ve en çirkin dönemini geciriyorum. hiç bir zaman tam anlamıyla zayıf olamadım. hep balık etli kıvamındaydım. hayatımda belli aralıklarla 3 büyük rejim yaptım. ilkinde 68 kilodan 52ye düştüm. sonra lise sonda bir rejim yaptım 75ten 58e düştüm. üniversitenin ilk yılında bir rejim yaptım 75ten 62ye düştüm. bu yazdığım diyetlerde kendimi hiç kasmadım. sütlü tatlımı yedim düzgün kahvaltımı ettim. formülü bol su+maydonoz suyu+bol hareket şimdi sıkıntıdan aşırı derecede kilo aldım. birde yemek yapmayı ve yemeyi cok seven bir insanım. tüm gün evdeyim ister istemez sürekli yeni tatlar deneyip yiyorum. aşırı derecede basen sorunum var. buna şimdi göbekte eklendi. yüzüm gözüm şişti. resmen çirkinleştim. arkadaslarım "ne hale geldin" diye soruyorlar. şişman şakaları yapıyorlar. eskiden gayet güzel ve çekici olduğumu söyleyenler için artık "şişman ama yüzü güzel" biriyim. işin ilginç yanı yürüyüş bandım plates toplarım ağırlık aletlerim var. ne yapmam gerektiğini biliyorum. ama başlayamıyorum bir türlü. biri bana yemek yeme dediğinde hırsımdan daha çok yiyorum. kilolu olduğumu ve vermem gereken en az 20 kilo olduğunu düşündükçe umutsuzluğa kapılıyorum ve kendimi birşeyler yerken buluyorum. şimdi ramazan geldi dikkat etmeye calısıcam. ben her kilomda şişman olduğumu düşündüm.60kiloykende 70 kende zayıflamak için çabalardım ama hep ters tepti. şimdi de aynısının olmasından korkuyorum. kilo verme umudum iyice azaldı. giyim kuşamına cok önem veren birisiyim. hiç bir kıyafetimi giyemiyorum. pantolonlarım, gömleklerm dolapta bekliyor. giyecek birşey bulamayınca dışarıda çıkmıyorum. yazdıklarım uzun sürdü biliyorum ama okadar olumduz duygular içerisindeyim ki... ramazanda gercekten sağlıklı beslenmeyi deneyeceğim. iftardan sonra yürüyüş yapmayı corba ve salata agırlıklı beslenmeyi düşünüyorum. umarım uygulayabilirim. umarım bu forumdaki herkes hayal ettiği vücuda kavuşur.

kaç kilosun bilmiyorumkismile o yarın başlarım olayını o kadar uzun süre yaptım ki artık komik gelmeye başladı kendimle dalga bile geçiyordum.. ya tabi yarın canım yarın tabi diye kaydirigubbakcemile3

O hafta çok gelip kaçan olmuş sanırım gruptan yoksa öyle eziyet edecek sözler söylemezdim Başvuru yapıp cevap veremediğimiz her kişinin bu tür düşünceleri olduğunu artık sayende biliyoruz betüşüm artık daha özenli cevaplar veririz teşekkür ediyorum eline, yüreğine, beynine sağlıka. s. Hikayelerin uzun olması problemden çok daha anlaşılır olmamızı sağlayabilir yazmak isteyen arkadaşlarımız çekinmesin.. Okurken sıkılabilecek kişi olacağını sanmıyorum çünkü her birimizin ağzından, yüreğinden sımsıcak dkülen bu hisler hepimizin yaşadıklarına uyuyor -işte aynı ben.. -bak buda benim gibi düşünmüş... diyebiliyoruz... derdimiz ortak, üç aşağı, beş fazlası olabiliyor ama aynı dertten gözyaşıdökmüşüz işte okudukça içim bir tuhaf oluyor, kimi zaman gözlerim doluyor kimi zaman ise gülümsüyorum.. Tüm okuyan ve paylaşan arkadaşlarıma teşekkür ediyoruma. s. abetxuxxsx

Hikayeleri paylaşan kardeş takımcım ve diğer arkadaşlar, hepinizin yazılaını okudum ve çok etkilendin, duygularınızı, yaşadıklarınızı çok güzel ifade etmişsiniz. Umarım hepinizin mezuniyetini, karnelerini görürüz. Hepinizi çok seviyorum. Sevgiyle kalın. abetxuxxsx

neden cnm sebebi nedeir yorulmamin paylasmak istermisin?

ben 22 yasindayim boyum 161 kilom 58-59 ve zayiflamayi çok istiyorum, bundan 1.5 yil önce baya kilo verdim ve 53 kg oldum, ben halimden çok memnundum her giydigim yakisiyodu, ama ailem sürekli çok zayifsin öleceksin falan diye diye tekrar kilo almaya basladim, ama hiç mutlu degilim bazan agliyorum kendimi hiç ama hiç begenmiyorum :'( su anda diyet yapmak istiyoruma ama ailem istemiyor maalesef, yinede yapardim ama evde huzursuzluk çikiyor, ne yapacagimi bilmiyorum bir yanda ailem bir yanda benim psikolojim, onlarin istedigi gibi yesem onlar mutlu oluyor ama bu sefer ben çok mutsuz oluyorum hatta kendimden nefret ediyorum hayattan zevk almiyorum, gelde onlara bunu anlat, ne yapacagimi bilmiyorum artik yani mümkun olsada detoks veya diyet yemekler yapsam zayiflarim ama dedigim gibi ailem huzursuz oluyor bu yüzden yapmiyorum, yapmadigim içinde az miktarda yemek yiyorum bu sefer onada laf söylüyorlar oysaki ben 22 yasimdayim ne yapacagimi kimseye sormadanda yapabilirim degilmi? Benim durumumda olan arkadaslar varmi acaba, yoksa dünyada birtek benmi böyleyim?:85::85: S

selam kızlar.. benim hiikayem baya uzun. ama neyseki zor kısımlarını geride bıraktım :) en başından başliyim. ergenliğimden beri kiloluyum ama o zamanlar sadece balık etliydim. lisede başladı benim kilo porblemim. o zamana kadarda hiç diyet yapmayı düşünmemiştim. şimdiki aklım olsa hiç başlamazdım çünkü verdikçe artarak döndü kilolarım. 16 yaşımda akapuntura gittim kilo 76 3 hfta dayandım 8 kilo verdim. tabi o zmn metobolizma daha hızlı neredeysede aç gezdiğimi düşünürsek 8 kilo gitmesi normal. ama işin kötüsü tam öss hazırlık dönemime denk geldi. kiloları yazın verdim okula başlayınca saldım kendimi Allaah bir şiştimki senede 16 kilo! sanki hamile kadın gibi şiştim :S ne etti 84 :) üniversite başladı. bi ara kendi çabamla 80 e indim 1 sene öyle takıldım. sonra bi ha gayret dedim 72 ye düştüm boyum 160 ama 72 kiloda güzel olabiliorum üstüm ince kalçam ve üst bacaklarım geniş ama yine duramadım 72 de bidaha saldım :) bi ara 86 olduğumda kafamda şimşek çaktı ilk kez o zmn diyetisyene gittim bi 6 kiloda onla verdim sanırım ama yine duramadım ki :)) o ara noldu ne yaptım bilmiorum belkide şuurumu kaybettim :)) sorun şu ki diyet yapabiliorum evt kilo verebiliorum Allahıma çok şükür ama diyete ara verdiğim dönemlerde biri önümden kaçırcak sanıorum :S son yemeğimmiş gibi yrn nası olsa yine başlicam diyeee diyeee yeniden salıyorum :) neyse üniversite bittii o aralar yine bi aldım verdim yaptım bigün bi baktım 93.8... gördüğüm en fazla kiloydu.. neyse hikayenin güzel kısmına geldim :))) o dönemde biriyle tanıştım yakışıklı tatlı... arkadaştık:) ben niyeti bozmuştum ama içimden :) bigün bu bana o kadar güzel bi yüzün varki türkiyede dereceye girer dedi.. ben bu lafın üstüne o gün karar verdim güzelliğime yazık ediyodum..22 yaşında bu kilo! yok olmaz! yazık... bide kimse kimseyi kandırmasın, kilo güzelliğimizi maskelio arkdaşlar bu acıda olsa gerçek. üni bittikten sonra malum evlenme çağındayım. hiç sevmiorum ama yapcak bişe yok eve kız bakmaya gelenler oldu akrabayla falan. açık sölenmesede anlaşılıo böyle şeyler bilirsiniz. hiç niyetlerini açmadan gittiler... sebep ne sizce? bence kilo.. artık kimse kilolu gelin almak istemio erkekler kilolu kızları tercih etmio edenler vardr mutlaka ama azdır. kimse bana kızmasın bende sizdenim :) sadece gerçekci olmak lazım.. zaten bunları ne kdar üzüldüğümü anlatmak için yazıorum. yüzüme söyleyenler.. arkamdan konuşanlarr.. elifde çok güzel ama çok kilolu diyenler... kulağıma geliyodu yaa.22 yaşında üzülmz mi incinmez mi bi genç kız.. neyse devam ediorum şu aşık olup kilo vermeye karar verdiğim kısıma dönelim :)inat ettim 1 senede 27 kilo verdim evet yanlış duymadınız 27! :))) 66 kiloya düştüm. tabi ben daha önce amacıma ulaştım:) 1 senedir o yakışıklı adamla birlikteyiz Allah izin verirse artık ailelere açıp sözlenmeyi düşünüyoruz.. :)) buraya kadar yazdıklarım okuyan arkadaşları motive eder belki. hayatta hiçbişey için geç değil.. hergün yeni baştan başlayabiliriz.. bunu sakın unutmayalım. ha bu arada o kilolu diyenlerin hepsinin dudakları uçukladı.. gittiğim her düğünde kısmet çıktı.. tanıyamayanlar bile oldu 66da az deil biliorum ama normal duruodu bende :)altım 40 üstüm 38 bedendi baya güzelleştim. kibirli demeyin vala çok çaba harcadım hakkım şımarmak :)) kendime ne ciciler aldım ne ciciler :)) neyse.. şimdi bi sorunum var nisan ayından beri kilomu korudum 66 yla geçirdim, ama noldu araya ramazan girdi hoop aldım 5 kilo :S ramazanda düzenim bozuldu şimdi aldıklarımı verip üstüne dahada verip 58 olmak istiorum. hiç değilse 59 hayatımda bi kere 5... leri görmek istiyorum ama sanki o 27 kiloyu veren ben değilmişim gibi :S zorlanıyorum :S işin kısası sizden isteğim beni motive etmeniz erkek arkadaşıma diyorum beni motive et diye çok güzel ediyo saolsunda :) tok açın halinden ne anlar beni ancak siz anlarsıınız bekliyorum motivasyon içeren cevaplarınızı

Güzel arkadaşım aslında sen yaptığın hatayı, eksiğini çok ta güzel ifade etmişsin. hayatından sporu hareketliliği çıkardığında anda kilolalr başına bela olmuş. ama üzülme bu kadar biliyosunki sporu hayatına soktuğunda yine eski formuna kavuşacaksındır. Eğer yanılmıyosam senin kilonun büyük kısmı yağ değilde kastan kaynaklanmakta çünkü daha önce spor yapıyomuşun. ve dolayısyla kilo vermen daha kolay olacaktır. kolay gelsin :))9

Tek kilo problemi olan ben değilim tabi ama sanki tek ben yaşıyormuşum en çirkin benmişim gibi geliyor banada genlerimde var benim aslında sülale boyu kiloluyuz ama ben kio vermek istiyorum bunu daha öncede denedim olunca oluyor yani 8 kilo kadar vereibldim ama sonrası hüsran yine geri aldım tam başlaıdm diyorum tamam diyorum ama olmuyor sabah güzelce kahvaltı yapıyorum diyorum tamam artık diyetteyim zayıflycam akşam okuldan eve bir geliyorum Allah'ım annem döktürmüş yine tamam şimdilik yiyim yarın başlarım diyoru ama yarın bitmiyor tükenmiyor tabi umutsuz vakkayım ben =(

5. Takım cedric Sen dilersen;ateş bile su olur, sen dilemezsen, su bile ateş olur... Niyet ettim ateşi su etmeye... İmkansızı başarmaya, kendimi sevmeye, kendimle savaşmaya. Dün forumda okudum;kadın bir sabah uyanmış, ben artık diyetteyim demiş ve başlamış.8 aydırda bozmamış. Ne irade ya... Peki ondaki irade de bendeki ne. Sabah emo ya börek kızarttım. Tuttum kendimi zor olsa da. öğlen salata, yogurt aksamda yemekden yarım tabak, bide kacırmazsam süper olacak. Güclü bir kadınım ben, üstesinden gelcem sorunlarımın, yemin ettim... Böyle yazmışım, diyet yapmaya karar verdigim gün;yaşadıklarımı yazmak icin hazırladığım günlüğe. Tarih 10 kasım 2008i gösteriyor. Son 3 yıldır;aynalara bile doğru dürüst bakmayan ben;hala kendini eskisi gibi bir fizikde hisseden ben;büyükbeden magazalarından zayıf mankenlerin üstünden beğenip, büyüğünü kendisine alan ve aynı formda üstüne olduğunu zanneden ben;alışveris merkezlerinde farklı bakışlar yakaladığında eskisi gibi güzelliğine bakdıklarını sanan ben;eşinin ondan uzaklaşmalarını iş stresine veren ben;babasıyla asla hiç bir konuda yüzgöz olmadığı halde beraber doktora gidelim dediğinde nedenini anlamayan ben;evde bilg da zayıflama ciftliği arastırmasını görünce kime olduğunu anlamayan ben gerçekle yüzleşiyor bu tarihden 3 ay önce. sebepsiz gece uykularından uyanmasının, zor hareket etmesinin nedenini buluyor ve gerçeklerle yüzleşiyor. AYNAYA BAKIYOR. Gözlerini açıyor ve bakıyor. 125 kilolardaki gördüğü kadon o değil. Evet gözler aynı ama bu koca vücut ona ait olamaz. Vücudunda hat diye bişey kalmamış. O güzelim yüzün altında kocaman bir gıdık. 20 li yaşlarda değil de babaanne gibi görünüyor. Ve bu kocaman vücudun içindeki minik kız ağlamaya başlıyor. Kendine yaptıklarına ağlıyor. Evet bunu kendine o yaptı. Sadece etrafını gördü, insanların onu üzmesine izin verdi, sonrada birilerinin üzdüklerini birilerine tedavi ettirdi. Birgün bile evde oturmazken canı hiçbiyere gitmek istemedi. Haftalarca evden dışarı çıkmadı. Ailesinin yanına bile gitmek istemediki, eski arkadaslarıyla karsılasmasın. Eşiyle görünmek istemedi, kimse karısının nasıl olduğunu anlamasın. Cocuklar aaa bu arabaya nasıl sığıyor bu kadın diye bağırdığı icin arabaya binmek istemedi. Dolmuşda yanına oturanlar rahatsız olmasın diye dolmuşa binmedi ve bu hale geldi. En iyi arkadaşları cips, kola, çikolata ve envai çeşit yaglı yıyeceklerle yaşadı ta ki aynadaki halini görene kadar. Gerçekle yüzleşdi ve çözüm aramaya başladı int den. Karşısına kadınlar kulübü çıkdı. Önce okudu, okudu, kilo verenleri takip etti, diyetlere bakdı. Günlerce kararsız kaldı. Diyetisyene gitmek istemiyordu. Çünkü bıkmışdı 'zayıflayamazsan, ölürsün ; ölümcül obezsin.' yaklaşımından. Ve ne kaybederimki diye başladı diyet guruplarına bakmaya, yer aramaya. Koca gövdeye göre bir yer bulabildi guruplardan birinde. Ve hayatında bir hafta kaçamaksız ilk diyetini yaptı. Kendi gibi burayı okuyan yüzlerce, binlerce insanı düşündü ve kaçamak yapmadı. İlk haftayı diğerleri kovaladı. Miğde küçüldükçe ve hafifledikçe kendine güveni gelmeye başladı. Eskiden yapamadığı şeyleri yapmak için enerji hissetti kendinde. Kilolarda yavaş yavaş terketmeye başladı. İlk 5 kilodan sonra uzakdan takip ettiği gıptayla karışık hayranlık duyduğu emel42 ve kalliste nin gurubuna katıldı. Ve şimdiye kadar 10 küsür kilo verdi, hedeflediği kilonun dörtde biri ama bişey öğrendi bu süreçde ' evet; herşey benim elimde, eğer BEN istersem yapabilirim.'

5 günlük bir diyetteyim bugün diyetimin 3. günüydü.. Allahıımm öldüm öldüm dirildiiiimm oofff!! Yoğurt diyeti yapıyorum paso yoğurt, çorba, balık, yoğurt, çorba, balık... hele millet dönerleri kebapları karşımda götürürken o tonbalıklı salatayı yemek öyle bir koyuyor ki insana... ama yemedim kebapı yemedim o büzüşmüş marullu suyu çıkmış domatesli salatayı yedim söylemesi ayıp şansıma da salata pek bir kötü çıktı. Amma velakiin kendimle gurur duyuyorum yahuu ben böyle bir durumda ve deli gibi açken o salatayı yedim ya kim tutar beni artık bozamam diyetimi çünkü her bozmayı düşündüğümde " madem bozacaktın o gün bozsaydın" diye düşünüp pişman olup ( o gün niye yemedim diye tabi ki, gerçekten yanımda oturan arkadaşınki bayağı iştah açıcı gözüküyordu:86: ) bir dahada yemem arkadaşım hatta bu gazla bu diyeti 5 gün değiil 5 ay yapar layt yoğurt değil ali nazik yedim derim D