Parmaklarlarınızı bırakın Hayatın tamamında denge aranır. Beğenseniz de beğenmeseniz de, denge sonunda gerçekleşecektir. Negatif bir duygu hissettiğinizde, bu dengenizde olmadığınız içindir. Işıktan daha fazla karanlık görüyorsanız, o zaman dengede değilsiniz ve bunun etkisini herhangi bir seviyede deneyimleyeceksiniz. Bu da çoğunlukla fiziksel veya zihinsel rahatsızlık olarak olacak. Size verilen hediyeler, siz onları paylaşıncaya kadar gerçek anlamlarını kazanmayacaklar. Verdiğiniz hiçbirşey sizden eksilmez. Ve hiç bir şeyi kaybedemezsiniz. Bir başka mumu yakmak için kendi alevinizi kullandığınızda azalan karanlıktır, aleviniz değil. Alevinizin, yani ışığınızın farkında değilseniz, onun gücüne henüz tanık olmadınız demektir. Size söylediklerimle ilgili hata yapmayın. Hediyelerinizin üzerindeki soğuk, katılaşmış parmaklarınızı serbest bırakın. Hediyelerinizi avucunuzun içine koyun ve onları Evrene doğru üfleyin. Tanrı'nın onlara yeni evler bulmasına izin verin. Böyle yaparak dengenin oluşmasına yardım edecek ve bunu yarattığı mucizeyi gerçek anlamda deneyimleyeceksiniz. Skor tutmayın, bu sayılmayacaktır. Sadece güvenin. Kaynak: Sheree Rainbolt-Kren Çeviri: Lale Külahlı

Hemen Karar Vermeyin Adamın dört oğlu vardı. Adam oğullarının bir şey gördüklerinde veya yaşadıklarında çok çabuk yargılamadan onları anlamalarını isterdi. Her bir oğlunu bir araştırmaya göndermeye karar verdi ve uzaklarda bulunan bir armut ağacına gidip bakmalarını istedi. Birinci oğul ağacı görmeye kışın gitti, ikincisi baharda, üçüncüsü yazın ve dördüncüsü de sonbaharda. Hepsi geri döndüklerinde baba onları çağırdı ve ne gördüklerini anlatmalarını istedi. Birinci oğul ağacın çirkin olduğunu, şeklinin bozuk, bükülmüş ve kıvrılmış olduğunu söyledi. İkinci oğul 'hayır, ağaç yeşil tomurcuklarla kaplıydı ve umut vadediyordu...' dedi. Üçüncü oğul itiraz etti; ağacın çok güzel kokan ve çok güzel görünen çiçeklerle dolu olduğunu söyledi. Gördüğü şey hayatında gördüğü en zarif, en hoş şeydi. Sonuncu oğul hiç birisine katılmadı. Ağacın olgunlaşmış olduğunu ve meyvalardan eğildiğini, meyvaların da hayat dolu olduklarını söyledi. Adam oğullarına her birisinin haklı olduğunu, çünkü her birinin ağacın hayatındaki sadece bir mevsimi gördüğünü söyledi. 'Bir ağacı veya bir insani sadece bir mevsimle yargılayamazsınız ve kim olduğunuzun esası ve hayattan gelen zevk, sevinç ve sevgi sadece en sonunda, tüm mevsimler geçtiğinde ölçülebilir.'

Dün dışarda işlerim vardı, alacaklarımı aldım, kitapçıya da uğramak istedim. Daha ne kadar kişisel gelişim kitabı alabilirim, acaba daha farklı ne söylenmiş olabilir diye düşünürken,21 Günde Bilinç Formatlama kitabını aldım. Gözden geçirmem gereken bir şeyler daha olduğunu düşünüyorum. Öncelikle dağınık dikkatimi toplamam gerek. Bu arada eskiden sezgilerimi kullanabildiğim zamanlara dönüyormuşum gibi hissediyorum. İçimden gelen sesi dinleyerek aradığım cevaplara, ilhama, kitaba ulaştığım günlere... Seneye halk eğitim kurslarına katılmayı istiyorum. Lisede sevdiğim bir ders olan resimle uğraşmayı istiyorum. Bahardan mıdır bilmem ama herşey güzel olacak gibi geliyor

Buradaki linkleri izlemenizi tavsiye ederim. Alternatif davranışlrı görüp umutlanmak için. http://listelist.com/baska-bir-dunya-mumkun/ Bir de dizi tavsiye edeyim Lie to Me.

Eğer yumurta içeriden kırılırsa yaşam başlar. Eğer yumurta dışarıdan kırılırsa yaşam sona erer. Bunun için tüm başarılı değişimler, içeriden dışarıya doğrudur.

BİLİNÇ GÜCÜ: Bilinci harekete geçiren üç temel bileşen vardır: Algılama, hayal gücü ve beklenti Algılama gücü Birşeyi olumsuz olarak görmek, olumsuz duygu durumunu güçlendiren biyokimyasal bir tepkinin oluşmasına neden olur, tersi de geçerlidir. Olayları görme biçiminiz geçmişinizin süngerinden geçer, aynı zamanda geleceğinizi yaratacak güce de sahiptir. Araştırmalar, insanın kendini algılamasının ve iç konuşmanın, depresyon ve neşe gibi duygulara neden olan seretonin ve endorfin seviyelerini etkilediğini gösterir. İnsanlar algısını değiştirerek yanan korların üzerinde canı acımadan yürüyebilmektedir. Siz de çevrenizi değiştirme gücüne sahipsiniz. Başınıza ne gelmiş olursa olsun, dünyayı eskisi gibi algılamanız gerekmez. Bunun yerine kurtulma gücünüzü, eski ve sınırlı bakış açınızı değiştirmek için kullanabilirsiniz. Hayal gücü Algılamada olumlu şeyler yaptığınızda, hayal gücünüzü ateşlemenin gittikçe daha kolaylaştığını görürsünüz. Bahsedilen şey, gelecekte olmasını istediklerinizi yansıtan resimleri zihninizde yaratma yeteneğidir. Zihinsel imaj yaratma işlemi gerçekleşirken, beyin o anki olaylarla geçmiş anlar arasındaki farkı ayırt edemez. Aynı zamanda neyin derinden hayal edildiği, neyin gerçek olduğu arasındaki farkı da bilemez. Başarı görüntülerini net olarak oluşturduğunuzda, yalnızca bu görüntülere odaklanmalısınız. Bu görüntüleri herhangi bir yolla olumsuzlayan ya da yadsıyan düşünceleri kendinizden uzaklaştırın. Zihninizdeki görüntüyüy kafanızda gerçeğe dönüştürdükçe, hayatınızda da gerçekleştirisiniz. Beklenti Arzuladıklarınızla beklentileriniz arasında büyük bir fark vardır. Bu yüzden sürekli ve bilinçli olarak en iyisini beklemek çok önemlidir. Bu süreci kolaylaştırmak için gizli beklentilerinizi de keşfetmelisiniz. Günlük hayatınıza nasıl bakıyorsunuz. Kabul edilmeyi mi umuyorsunuz, reddedilmeyi mi bekliyorsunuz?Başarıyı mı özlüyorsunuz, başarısızlığı mı bekliyorsunuz?Mutluluğun peşinde misiniz, yoksa kendinizi sıkıntıya, angaryaya, hayal kırıklığına mı birakıyorsunuz?Arzu ve beklenti arasındaki bu savaşta evren size beklentilerinizi vermekten uzak gibidir. Bunun sebebi, arzularınızın olmalarını istediğiniz yerde, beklentilerinizin inançlarınızın olduğu yerde olmasıdır. İnancınız, olumlu bir beklentiyi desteklemelidir. En iyi olanı arzulayıp en kötüyü bekleyerek daha fazla devam edemezsiniz. Evren bu biliç dağılmasına uyum sağlayamaz. Gücünüzü kontrol altına alın, en mükemmel gününüzü ve en mükemmel geleceğinizi algılama bilinci yaratın. Neye benzediğini ve ne hissettirdiğini anlayın ve bu idealleri gerçekleştirebileceğinizi kabul edin. Olumlu algı;canlı ve yaratıcı hayal gücü;iyimserlikle beklenti heyecanı tutumlarının herhangi bit-rinde olacak ufacık bir değişim bile gerçekliğinizde çok önemli bir değişiklik yaratabilir. Güçlü bir bilinç için olumlamalar: -Kendimi güçlü ve başarılı biri olarak algılamayı tercih ediyorum. Bunu hak ediyorum ve yapabilirim. -Kendimi olmak istediğim gibi hayal ediyorum. Kendimi heyecanlı, mutlu ve kendinden emin biri olarak görüyorum şimdi ve daima. -En iyisini bekliyorum. Günlük hayatımda ve geleceğimde her şeyin her zaman mükemmel olacağını biliyorum. -Bilinçli yaşıyorum, farkındayım. Bilinçli olarak bir gerçeğe dönüşecek düşünceler ve görüntüler seçiyorum. -Amaçlarımı heyecan ve inançla canlandırıyorum. Bir sürü nimetle besleniyorum.

Bugün 21 günde bilinç formatlamanın ikinci haftası bitiyor. bugünkü çalışma geçmişten kaynaklanan takılıp kaldığım ne varsa açığa çıkarmak. Potansiyeli ortaya çıkarmamı engelleyen şeyleri listelemek. Bir süre düşündüm, böyle bir listeye ne yazarım diye. Aklıma tek bir şey geldi. dağınık ilgi alanlarım. Özellikle dil çalışmalarım. yıllardır değişik diller öğrenmeye çabalarım. Genellikle belli bir aşamada sürüncemeye uğrar. Grameri iyi kötü kaparım, dil tanıdık gelmeye başlar, bir bakmışım ben başka bir dille uğraşıyorum. Bugün engel listesini düşünürken aklıma, liseye başladığım yıl geldi. Bütünlemeye kalmıştım. Bu da yaz boyu ders çalışıp eylülde sınava girmek demekti. Küçük yeğenim, bir önceki yaz da beni ders çalışırken görmüş, annesine şöyle diyordu "teyzemin okulu ne zaman bitecek?" Görünen o ki teyzenin okulu hiç bitmeyecek. Hayır, elimden kitap, defter düşmemesine takılmadım, sonuca ulaşmayan çabalarım takıldı aklıma. Listeye bunu yazdım. sürekli çaba, ama sonuç? Bugünlerde sporu da ihmal ediyorum. Bir ara aklıma estiği gibi, canımın istediği gibi faaliyetlerim olsun kararını almıştım, ama bunun iyi bir şey olmadığını keşfettim. Artık kendimce bir şeyleri sonuca ulaştırmak, zafer kazanmak istiyorum. Zaten bu 21 Günde Bilinç Formatlama işine başlarken seçtiğim arzularım arasında kararlı olmak vardı. Oturduğum yerde gökten zembille gelecek bir yetenek değil, çaba göstermem gerek. Spor ve dil çalışmasına tekrar dönmeliyim. Tek sıkıntı çalışacak sabit bir bilgisayar olmamasıydı, şimdilik sorun hallolmuş durumda. Sık sık ispanyol tvlerini izlemeye karar verdim. Ve çizgi filmleri. Çanak antenler çıktığı sıralarda biz de eve bir tane almıştık. İtalyan kanallarını seyrediyorduk. Hiç yoktan sık sık kullandıkları kelimeler kulağımıza yerleşti, biraz da gramer yardımıyla sunucunun ne dediğini çat pat anlar gibiydik. internetin sağladığı geniş imkanları sonuna kadar değerlendirmek gerek. İlk iş, profesyonel gibi davranıp, günlük çalışma planını sabahtan belirlemek. Kendini geliştirmenin bir yolu spiritüel anlamda gelişmekse, bir yolu da böyle bir dil öğrenmek gibi hedef koyarak, başarıyı tatmak. Kendime tek engel ben olabilirim. Artık kısır döngülü bir bütünleme yazı geçirmek değil, başarı dolu yıllar geçirmek istiyorum. Böylece emeklilik etkisiyle kendimi kapıp koyvermiş olmayacağım. Kendini geliştirme kitapları, bizlere vizyon kazandırdı, hazır bilgiler verdi. ama hap gibi onları kullanamıyoruz. İşi gerçeğe döküp, pratik yapmaya geldi sıra. Kararlılık arzuma ancak ben ulaştırırım kendimi, evrenden işlerimi kolaylaştırmasını dileyerek. ben mazeret üretmez, sebatkar davranırsam evrenden yardım gelecektir. Bu arada bir olumlama öğrendim, sık sık tekrarlıyorum."Tüm yaşam bana kolaylık, neşe ve ihtişamla gelir... Evren bana bunu göster..." Bir versiyonu da şöyle:"Yaşamın coşkun ifadesi ve bolluğunun bana, hayallerimin ötesinde kolaylık, neşe ve ihtişamla gelmesi için sonsuz olasılıklar nelerdir? Evren bana bunu göster." Önceki

Az önce " Cafe deki Kız- The Girl in the Cafe" adlı filmi izledim. Güzel ve düşündüren bir film. http://www.vizyonfilmizle.net/17491-cafedeki-kiz-the-girl-in-the-cafe-izle.html Diş tedavis filan derken şu sıra ciddi denilebilecek bir uğraşta bulunamadığımı farkettim. Gelecek hafta bayram temizliği arasında bir plan yapıp bayramdan sonra uygulamaya başlasam diye aklımdan geçiriyorum. Bu film beni bu düşüncelere sevk etti sanırım.

Buna ben de inanıyorum. Ayrıca arada bir istediğim olmadığında da "herşeyin hayırlısı" deyip gene şükrediyorum. Şükran duygusu hayata daha pozitif bakmayı sağlıyor.

İnternette surf yapmak dedikleri şeyi yaptım sanırım. Onu oku bunu oku derken bir siteye rast geldim. Facebookta aynı adlı sayfaları var. Onu da beğendim. http://uyanmasaati.com/ Bugünlük bir kısmını inceledim. Önerdikleri bir belgeseli izliyorum şlmdi. İçinde insan ve çevre olan belgeselleri seviyorum.

Bir Film ve Bir Hikaye... Rüzgarda Tüyler Bazen ev bir hazine avı oyununa dönüşüyor&#8230; Hani biri bir şeyler saklar oraya buraya, diğeri de onları bulmaya çalışır, o oyun... Yaşam da oraya buraya bir şeyler saklıyor gibi&#8230; Ara sıra nereden geldiğini bilmediğim ya da büyük ihtimalle hatırlayamadığım bir şeyler buluyorum&#8230; Hem şaşırıyorum, hem zenginleşiyorum&#8230; Zamanlamalar da genellikle pek ilginç oluyor... Yine böyle bir film buldum durduk yerde&#8230; Öyle beyaz bir zarfın içinde kendi halinde duruyordu&#8230; &#8220;Bu da neymiş böyle&#8221; diyerek, izlemeye başladım&#8230; Film: Şüphe &#8230; Yönetmen: John Patrick Shanley. Meryl Streep ve Philip Seymour Hoffman oynuyor. Hoş bir film, ele aldığı temayı güçlü bir şekilde anlatıyor&#8230; Katman katman ya da sürprizli bir film gibi gelmedi bana ancak güzel bir film&#8230; Filmin bir yerinde, &#8220;Pes&#8221; dedim&#8230; &#8220;Yok artık&#8230;&#8221; Buna seçici algı demek zor&#8230; Zira o film büyük ihtimalle uzun bir süredir duruyordu, niye şimdi? Nasıl görünür oldu birdenbire? Filmde rahip bir Pazar ayininde bir hikaye anlatıyor&#8230; Zihnimde görüntüsü kalan ve anlatmak istediğini bu görsellikle çok iyi ifade eden bir hikaye&#8230; &#8220;Pes artık&#8221; dediğim yer&#8230; Hikaye şöyle: &#8220;Bir kadın bir arkadaşıyla aslında çok çok az tanıdığı bir kişi hakkında dedikodu yapmış. O gece bir rüya görmüş. Tam tepesinde bir el belirmiş ve bu kadını işaret etmiş. Bir anda müthiş bir suçluluk duygusuyla dolmuş içi. Ertesi gün günah çıkarmak için kiliseye koşmuş. Yaşlı bir rahip varmış, ona her şeyi anlatmış ve sonra &#8220;Dedikodu yapmak günah mı?&#8221; diye sormuş, &#8220;Beni işaret eden o el Tanrı&#8217;nın eli miydi?&#8221;, &#8220;Özür dilemeli miyim?&#8221;, &#8220;Yanlış bir şey mi yaptım?&#8221; Yaşlı rahip, &#8220;Evet&#8221; demiş, &#8220;Cahil kadın, bir kimsenin etrafta nasıl tanınacağını etkileyecek dayanaksız sözler söyledin. Utanmalısın&#8221;. Kadın üzgün olduğunu söyleyip af dilemiş. Rahip, &#8220;O kadar çabuk değil, dur bakalım. Önce evine gitmeni istiyorum, eline bir yastık alıp, çatıya çıkmalısın. Bir bıçakla yastığı kesip, bana gelmelisin.&#8221; Kadın biraz şaşkın, evine dönmüş. Yataktan bir yastık, çekmeceden bir bıçak almış, çatıya çıkmış. Yastığı kesmiş. Sonra rahibe gitmiş. Rahip sormuş: &#8220;Tamam mı?&#8221; Kadın: &#8220;Evet, yaptım&#8221; diye cevap vermiş. &#8220;Ne gördün?&#8221; &#8220;Tüyler..&#8221; &#8220;Tüyler!&#8221; diye tekrarlamış rahip. &#8220;Her yerde tüyler vardı.&#8221; Yaşlı rahip, &#8220;Şimdi geri dönmeni ve rüzgarla uçuşan tüm tüyleri toplamanı istiyorum. Hepsini.&#8221; &#8220;Ama bu imkansız. Nereye gittiklerini bilmiyorum. Rüzgar hepsini aldı götürdü.&#8221; Rahip &#8220;İşte&#8221; demiş, &#8220;Dedikodu tam budur.&#8221; &#8230; Tüyler aslında yalnızca dağılan sözler değil&#8230; Yargılarımızla, kızgınlığımızla, küçük görmelerimizle, kimi zaman nefretimizle, ayrım yaratan tüm düşüncelerimizle aslında toksik bir enerji yayıyoruz çevremize&#8230; Ve bunlar da o tüyler gibi rüzgarla dağılıveriyor&#8230; Ve gerçekten nereye gittiğini bilmek imkansız&#8230; Etki alanımız sandığımızdan daha geniş&#8230; Sanırım alanın genişliğini fark etsek, her türlü seçimimizden önce kısacık durur ve hızlı bir değerlendirme yapmaya çalışırdık&#8230; &#8220;Şimdi söyleyeceklerim nereden, nasıl bir kaynaktan geliyor?&#8221; &#8220;Şimdi söyleyeceklerim sevgiden, şefkatten mi geliyor?&#8221; &#8220;Şimdi yapacağım şey birbirimizi etkilediğimiz, bir olduğumuz bilincinden mi geliyor?&#8221; ... Belki bu hikayeyi bir başkasına da anlatmak iyi olur, hem kendimiz , hem de diğer kişi için... Belki bu hikayeyi başkasına anlatmak daha önce rüzgarlara saçtığımız tüyler için kendi çapımızda bir tazmin yolu olur... Ben anlatmış, hikayeyi rüzgara bırakmış oldum böylece... :) Çatıya çıkıp, sevgi, şefkat, dayanışma, hep birlikte kutlama tüylerini rüzgara bıraktığımız bir ömür diliyorum&#8230; :)

KENDİNE AŞIK OLMADAN ASLA Bazı danışanlarım daha ilk seanstan sonra çevrelerinden şöyle geri bildirimler alırlar" ne oldu sana güzelleşmişsin?" ya da " Sende bir şeyler var aşık mısın yoksa" gibi. Ben de onlara "evet aşıksınız; kendinize!" derim. Gerçekten korkularından, gereksiz suçluluk duygularından, kendilerine yüklenmiş aşırı sorumluluklardan arınmış insanların yüzüne tatlı bir tebessüm otıurur. Yüz kaslarındaki gerginlikler gider. Kendini gereksiz yere yargılamayı bırakıp aslında ne kadar biricik ve ne kadar güzel olduklarını fark ettiklerinde bir cazibe alanı oluştururlar. Tenleri parlaklaşır, ifadeleri yumuşar, gözleri canlanır. Yürüyüşleri, duruşları değişir. Kendilerine güvenli albenili ve seksi olurlar; yani oldukları gibi! İşte bu durum eş ruhuna ulaşmak için olmazsa olmaz bir koşuldur. Aslında her şey için olmazsa olmaz bir koşuldur ya! Sürekli kendinizi eleştiriyorsanız, yetersiz, kusurlu olduğunuzu fısıldayan bir ses varsa içinizde bu bütün bedeninizi ve bütün hayatınızı etkiler. Hayalinizdeki o olağanüstü eş ruha ulaşmak istiyorsanız, önce hayalinizdeki siz olmak durumundasınız. Önce kendinizi nasıl tanımladığınıza bir bakın. Ben diye başlayan cümlelerin içinde neler olduğuna. Ben sakarım. Ben maymun iştahlıyım, ben, ben böyle şeyler söylüyorsanız sürekli bunlar sizi gerer, burar, kurutur ve çirkinleştirir. Etrafınızdaki elektromanyetik alanınız, bedeninizi oluşturan hücrelerinizin içindeki su, başka insanların bilinçaltları ve evrensel zeka bu mesajı alır veeee Size buna göre davranırlar. Kendiniz hakkında asla olumsuz şeyler söylemeyin, hatta mekanlar, eşyalar ve başka insanlara da çünkü her şeyin bir bilgi tutucu alanı vardır. Hem kendinize akılsız, çirkin, talihsiz gibi şeyler söyleyip, hem de insanlardan, mekanlardan , bedeninizden, özetle hayattan iyi şeyler beklemek yaman bir çelişkidir. Bir danışanım aynada kendine bakıp" domuz! Sen bir domuzsun işte!" dediğini söylediğinde içim sızlamıştı. Sağlığı iyi değildi, ilişkileri iyi değildi, hatta çocuğu hastaydı. Babası küçükken kendisine; " benim dolma burunlu, kepçe kulaklı kızım!" dediğini hatırlıyordu. Aslında boylu boslu, hoş bir hanımdı. Fakat babaları iki kız kardeşi de erkek gibi yetiştirmişti. O halde her şeyinize iyi şeyler söyleyin. Saçınızdan, kullandığınız kaleme kadar! Bunu iki ay deneyin, olmazsa dilekleriniz ben buradayım!. ÖNYARGILAR BULUŞMANIN ÖNÜNDE DUVARDIR Eşruhunuzla buluşmak istiyorsanız önyargılarınızın neler olduğunu şöyle bir kağıda yazıp üzerinde tek tek çalışmanız gerekiyor. Yaş konusunda önyargınız olabilir, erkeğin kadından mutlaka büyük olması, yaş farkının onu geçmemesi konusunda, sonra din konusunda ön yargınız olabilir, kültürel düzey ve sosyal çevre konusunda önyargı! Eş ruhlar biraz bu yargıları yıkmak için özellikle birbirinden farklı konumlarda enkarne olabilirler. Mutlaka eş ruhunuzla tıpatıp aynı olmanız gerektiği de bir başka önyargıdır. O sizin, siz de onun tamamlayıcısısınız aslında. Dolayısıyla farklılıklar bir avantajdır. Bir başka önyargı da birden bire hiçbir sorun ve çatışma yaşmadan büyülü bir dünyaya kanat çırpacağınızı sanmaktır. Evet çoğunlukla böyledir de. Ama her zaman değil! Geçmişten getirdiğiniz alışkanlıkların değişmesi zaman alır. Uyum süreci için sabır gerekebilir. Korkularınız, yanlış inançlarınız ayağınıza dolanabilir. Ama siz bunların çoğunu halletmiş biri olarak ne yapacağınızı bilirisiniz CİNSELLİK OLMADAN ASLA Cinsel enerji bizim bütün enerjimizin bir parçası değil, bir başka adıdır. Cinsel enerjiniz bastırdıysanız, kendinizi bir kadın gibi, bir erkek gibi yaşamak konusunda engelleriniz varsa, bu aynı zamanda başarılı, huzurlu ve sağlıklı olmanız konusunda da engelleriniz var demektir. Kadınsanız çekici, kadınsı kıyafetler giymeniz, bakımlı olmanız son derece önemlidir. Erkekseniz gücünüzü kullanmak konusunda, cinsellikte esnek olmak ve sonuç odaklı olmamak konusunda kendinizi eğitmek önemlidir. Her iki taraf için de bakımlı ve temiz olmak olmazsa olmaz bir koşul aslında. Cinselliği bir ibadet gibi kabul etmek ve yatak odasının kutsal bir alan olduğunu unutmamak hazzı arttırır. Ve hazzın olduğu yerde mutsuzluk olmaz. Kendi bedenine özen göstermek, spor yaparak, uygun şekilde beslenerek ve her şeyden önemlisi hayat amacına uygun bir yaşam sürerek eş ruhumuzu kendimize çekebiliriz. Cinselliği bir görev, tek başına yapılan bir doyum aracı, günah ve pis bir iş gibi görmek hazzı engelleyen en önemli etkenler.

Yine başka birisi evindeki bozuk şeyleri onardıktan sonra enerjisi artmış ve yıllardır yapamadığı projesni gerçekleştirmiş. Bir başka öneri hergün yapacağın on alışkanlık edin. İşte ben bunu yapmak istiyorum. Tabi bu benim göz yumduğum sıkıntılarımla da ilgili. Şimdilik aklıma gelenler: 1-Elbise dolabımı düzenlemeliyim, eskiler atılmalı. 2-Dolap üzerlerinde gereksiz ambalaj kutularından kurtulmalıyım. 3-Ev temizliğine daha özen göstermeliyim. 4-Hergün bir-iki sayfa da olsa kitap okuma alışkanlığıma geri dönmeliyim. Şimdi de yeni alışkanlıklarımın listesi: 1-Her gece yatmadan önce günün, hayatın getirdikleri, tecrübeler vs hakkında düşün. 2-Ev kalabalık olduğundan dışarı çıktığın her fırsatta kafanı boşalt. 3-Hergün spor yapmaya devam et. 4-Cildin için bir şeyler yapmaya çalış. 5-Ev temizliğini günlük, haftalık, aylık düzene bağla. 8-Kitap oku. değişiklik olsun diye çevre kütüphanelerinden kitap bakabilirsin. 7-İnternette amaçsız dolaşma, bir iki yeni bilgi öğren, araştır. 8-Havalar ısınıca değişik bir çevrede yürüyüşe çık. 9-Bu sayfaya düzenli yazılar yaz. 10-Buraya yazarken bu vesileyle değişik şeyler oku, bilgilen.

biz insanların asıl sorunu bence, zamanı doğru ve etkin kullanamamak. Aslında ne yapmak istediğimiz ve yapacaklarımızı kendimiz şekillendirebiliyoruz ama çoğumuz bundan kaçıyoruz. Mesela ders çalışmam gerekirken bazen içimden gelmiyor ve nette takılmak daha çok işime geliyor. Oysa çalışmayıp nete girdiğimde içim huzursuz, çalışıp girdiğimde keyif alıyorum. Hayatımızdaki diğer şeyler içinde geçerli bu. Mutsuz olduğumuz çoğu şeyi yine kendimiz düzeltebiliriz. ama seviyorum, ama yapmak zorundayım, ama, ama, ama... suyu bulandıran tek şeyin kendi beynimizin oluşturduğu tepkiler diye düşünüyorum. Biraz saçmaladım gibi inşallah anlatabilmişimdir :)

Bugün dışarda işlerim vardı. Sabah yine Melih Arat'ın " Limit siz "adlı kitabından biraz okudum. İçe ve dışa dönük kişisel gelişim projelerinden söz ediyor bir yerde. Benim yapmayı planladığım şeyler bu durumda içe dönük çalışmalar. Belki ilerde, dışa dönük, başkalarıyla etkileşim içinde çalışmalar da yapabilirim. İçe dönük de olsa bir şeylerle uğraşmak çok güzel. Dünyada ilgilenecek, öğrenecek öyle çok şey var ki... Genç olanlar kariyerleriyle filan uğraşabilirler tabi. Ama ben onca boş vaktimi hep sevdiğim gibi bir şeyler öğrenerek araştırarak geçirmeyi tercih ediyorum. Beynimi çalıştırmayı sürdürmeliyim. Akşamüstü ingilizce gazetelerden iki üç haber okudum. Güncel haberler fena değildi ama popüler bilim haberini yarına bıraktım çünkü bunda bilmediğim kelimeler çoktu. Ben de değişik konularda parçalar, haberler okuyup kelime bilgimi artırmaya karar verdim. Bu arada coğrafya konusu da ilgimi çekiyor çevre filan derken. Arada bir oynadığım ülke bulma oyunu var, tavsiye ederim. Bir kıta seçiyorsunuz, ordan kısım kısım ülkelerin yerini ve adını öğreniyorsunuz. Bir seviyede ülkelerin adını veriyor, yerini buluyorsunuz, giderek zorlaşıyor, ülkeleri çek bırak yöntemiylr doğru yere yerleştiriyorsunuz. Başkent bulma kısmı da var. http://www.sheppardsoftware.com/Geography.htm

Birçok kişi, başkalarının kendilerine yeterince iyi davranmadığından şikayet eder. "Yeterince saygı, ilgi, takdir görmüyorum," derler. "Benden yararlanıyorlar." Böyle kişiler, etraflarındaki insanlar onlara nazik davrandığında şüphelenirler. "Beni kullanmak istiyorlar, benden yararlanmak istiyorlar. Kimse beni sevmiyor." Olduklarını düşündükleri kişilik şöyle biridir: "Ben, ihtiyaçları karşılanmayan aciz bir 'küçük ben'im" Kimlikleriyle ilgili bu yanlış kanı, bütün ilişkilerinde bir bozukluk yaratır. Verecek bir şeyleri olmadığına ve dünyanın veya diğer insanların onları ihtiyaçları olan şeyden mahrum bıraktıklarına inanırlar. Bütün gerçeklikleri, kimlikleriyle ilgili sahte duygulara dayalıdır. Bu özellikleri durumları sabote eder ve bütün ilişkilerini bozar. Eğer eksiklik düşüncesi kendi kimliğinizin bir parçası haline gelirse, daima eksiklik yaşarsınız. Zaten hayatınızda olan güzellikleri fark edip değerlendirmek yerine, gördüğünüz tek şey eksiklik olur. Hayatınızda zaten var olan güzelliği fark edip değerlendirmek, bütün bollukların temelidir. Gerçek şu: Dünyanın sizi neden mahrum ettiğini düşünüyorsanız, siz de dünyayı aynı şeyden mahrum edersiniz, çünkü kendinizin küçük olduğunuzu ve verecek hiçbir şeyiniz olmadığını düşünürsünüz. Şunu birkaç hafta boyunca deneyin ve gerçekliğinizi nasıl değiştireceğini kendi gözünüzle görün: İnsanların sizden esirgediğiniz düşündüğünüz her şeyi -övgü, takdir, yardım, sevgi, ilgi vb.- onlara verin. Bunlara sahip olmadığınızı mı düşünüyorsunuz? Sahipmişsiniz gibi yapın, kendiliklerinden gelirler. Vermeye başladıktan kısa bir süre sonra, almaya da başlarsınız. Vermediğiniz bir şeyi alamazsınız. Dışarı akış, içeri akışı belirler. Dünyanın sizden esirgediğini düşündüğünüz şeye zaten sahipsiniz ama dışarı akmasına izin vermediğiniz sürece, sahip olduğunuzu bile bilemeyeceksiniz. Bütün bolluğun kaynağı sizin dışınızda değildir. Kimliğinizin bir parçasıdır. Ama önce kendi dışınızdaki bolluğu görüp takdir ederek başlayın. Etrafınızdaki hayatın doluluğunu hissedin. Teninize vuran güneşin sıcaklığı, bir çiçekçi dükkanının önünde sergilenen çiçeklerin muhteşem renkleri, lezzetli bir meyvenin ağzınızda dağılışı ya da gökyüzünden dökülen suyla sırılsıklam olmak. Hayatın doluluğunu her adımda görebilirsiniz. Etrafınızı saran bolluğu fark etmek, içinizde uyuyan bolluğu uyandırmanızı sağlar. O zaman da dışarı akmaya başlar. Bir yabancıya gülümsediğinizde, enerji akışı olur. Verici konumuna gelirsiniz. Kendinize sık sık şunu sorun: "Burada ne verebilirim, bu kişiye, bu duruma nasıl hizmet edebilirim?" Bolluğu hissetmek için herhangi bir şeye sahip olmanıza gerek yoktur ama bolluğu hissederseniz, her şey size doğru akmaya başlar. Bolluk, zaten ona sahip olana gelir. Bu biraz haksızlık olarak görünebilir ama değildir. Bu evrensel bir kanundur. Bolluk ve kıtlık, içsel gerçekliğinizin dışa yansımasından ibarettir. İsa bunu şöyle söylemiştir: "Çünkü kendisinde bulunana daha çok verilecek, hiçbir şeyi olmayandan elindeki bile alınacaktır."

9 kehanet filmini seyrettim. Etkileyiciydi. Hislere daaha çok güvenmek gerek. http://filmyeri.org/dokuz-kehanet-celestine-prophecy-720p-hd-film-izle/

&#8220;Gün gelecek Allah&#8217;a bana yaşattığı bu sıkıntılar için şükredeceğimi biliyorum&#8221; demişti bir arkadaşım. Belki de hayatının en zor günlerini yaşıyordu. Zorlukların insana ne kadar büyük dersler verdiğini uzun uzun konuşmuştuk. Bir acının öğrettiğini bin kahkahanın öğretemeyeceği üzerine birçok örnekler vermiştik o konuşmamızda. Aradan iki yıla yakın bir zaman geçince arkadaşımın haklı çıktığını gördük. O günlerin acı görünen olaylarının, kendisine ne kadar büyük kapılar açtığını gördükçe &#8220;verdiğin acılar için sana şükürler olsun Allah&#8217;ım!&#8221; demeye başladı. Gündüzleri fırsat buldukça bir araya geldiğimiz arkadaşıma o günlerde aşağıdaki hikayeyi yollamıştım. &#8220;Strese girenin imanından şüphe ederim!&#8221; başlıklı yazımı anlamayan ve/veya yanlış anlayan arkadaşlar umarım bu sefer beni doğru anlarlar. Yaşlı kadın, bir antika dükkanından aldığı yüzyıllık fincanı özenle salon vitrinine yerleştirdi. Fincanın biçimi, üzerindeki işlemeler, renkler onun bir sanat eseri olduğunu söylüyordu. Ödediği fiyatı hatırladı; hayır, hiç de pahalıya almamıştı. Hayranlıkla fincanı seyretmeye devam etti. Derken, birden fincan dile geldi ve kadına şöyle dedi; &#8220;Bana hayranlıkla baktığının farkındayım. Ama bilmelisin ki, ben hep böyle değildim. Yaşadığım sıkıntılar beni bu hale getirdi. Kadın şimdi hayret içindeydi. Önündeki kahve fincanı konuşuyordu! Kekeleyerek: &#8220;Nasıl? Anlayamadım?&#8221; diyebildi yaşlı kadın. &#8220;Demek istiyorum ki, ben bir zamanlar çamurdan ibarettim ve bir sanatkar geldi. Beni eline aldı, ezdi, dövdü, yoğurdu. Çektiğim sıkıntılara dayanamayıp: &#8220;Yeter! Lütfen dur artık!&#8221; diye bağırmak zorunda kaldım. Ama usta sadece gülümsedi ve; &#8220;Daha değil!&#8221; diye cevapladı beni. &#8220;Sonra beni alıp bir tahtanın üzerine koydu. Burada döndüm, döndüm, döndüm. Döndükçe başım da döndü. Sonunda yine haykırdım: &#8220;Lütfen beni bu şeyin üzerinden kurtar. Artık dönmek istemiyorum!&#8221; Ama usta bana bakıp gülümsüyordu: &#8220;Henüz değil!&#8221; &#8220;Derken beni aldı ve fırına koydu. Kapıyı kapayıp ısıyı arttırdı. Onu şimdi fırının penceresinden görebiliyordum. Fırın gitgide ısınıyordu. Aklımdan şöyle geçiyordu: Beni yakarak öldürecek&#8221; Fırının duvarlarına vurmaya başladım. Bir taraftan da bağırıyordum: &#8220;Usta usta! Lütfen izin ver buradan çıkayım!&#8221; &#8220;Pencereden onun yüzünü görebiliyordum. Hala gülümsüyor ve &#8220;Daha değil!&#8221; diyordu. &#8220;Bir saat kadar sonra, fırını açtı ve beni çıkardı. Şimdi rahat nefes alabiliyordum, fırının yakıcı sıcaklığından kurtulmuştum. Beni masanın üstüne koydu ve biraz boyayla bir fırça getirdi. &#8220;Boyalı fırçayla bana hafif hafif dokunmaya başladı. Fırça her tarafımda geziniyor ve bu arada ben gıdıklanıyordum. &#8220;Lütfen usta! Yapma, gıdıklanıyorum!&#8221; dedim. Onun cevabı ise aynıydı: &#8220;Henüz değil!&#8221; &#8220;Sonra beni nazikçe tutup yine fırına doğru yürümeye başladı. Korkudan ölecektim. &#8220;Hayır! Beni yine fırına sokma, lütfeeen!&#8221; diye bağırdım. Fırını açıp beni içeri iteleyip kapağı kapattı. Isıyı bir öncekinin iki katına çıkardı. &#8220;Bu sefer beni gerçekten yakıp kavuracak!&#8221; diye düşündüm. Pencereden bakıp ona yine yalvardım, ama o yine &#8220;Daha değil!&#8221; diyordu. Ancak bu defa ustanın yanaklarından bir damla gözyaşının yuvarlandığını gördüm. &#8220;Tam son nefesimi vermek üzere olduğumu düşünüyordum ki, kapak açıldı ve ustanın nazik eli beni çekip dışarı çıkardı. Derin bir nefes aldım, hasret kaldığım serinliğe kavuşmuştum. Beni yüksekçe bir rafa koydu ve usta şöyle dedi: &#8220;Şimdi tam istediğim gibi oldun. Kendine bir bakmak ister misin?&#8221; Ona &#8220;Evet&#8221; dedim. Bir ayna getirip önüme koydu. Gördüğüme inanamıyordum. Aynaya tekrar tekrar baktım ve &#8220;Bu ben değilim. Ben sadece bir çamur parçasıydım.&#8221; &#8220;Evet bu sensin!&#8221; dedi usta. Senin acı ve sıkıntı diye gördüğün şeyler sayesinde böyle mükemmel bir fincan haline geldin. Eğer seni bir çamur parçası iken üzerinde çalışmasaydım, kuruyup gidecektin. Döner tezgahın üstüne koymasaydım, ufalanıp toz olacaktın. Sıcak fırına sokmasaydım, çatlayacaktın. Boyamasaydım, hayatında renk olmayacaktı. Ama sana asıl güç ve kuvveti veren ikinci fırın oldu. Şimdi arzu ettiğim her şey var üzerinde.&#8221; Ve ben kahve fincanı, şu sözlerin ağzımdan çıktığını hayretle fark ettim: &#8220;Ustam! Sana güvenmediğim için beni affet! Bana zarar vereceğini düşündüm. Beni benden fazla sevip iyilik yapacağını fark edemedim. Bakışım kısaydı, ama şimdi beni harika bir sanat eseri yaptığını görüyorum. Benim sıkıntı ve acı diye gördüğüm şeyleri bana verdiğin için teşekkür ederim&#8230; Teşekkür ederim.&#8221; Usta fincanı, yaratıcı insanı şekillendirir. Yeter ki acı da ki hikmeti görelim. Kahrın da hoş, lutfun da hoş demesini bir öğrenebilsek ALINTI

geçmiş yaşam regresyonu yaptırmış ve menun kalmıştım şimdi bunun eğitimini almaya karar verdım eğitimi tamamladığımda buradan sizlere yardımcı olmaya calışacağım, bilgilerimiz paylaşalım

Benim çalışmam geçirdiğim bir kazayla ilgili. Ama örneklerin ille de kaza olması şart değil, eğlenceli bir olay da olabilir, sevgiliden ayrılmak da... 1-Bir akşamüstü, hava kararmıştı neredeyse işten eve dolmuşla dönüyordum. İndim ve karşıya geçmek istedim. Üzerimde yeni aldığım giysiler vardı. Arabalar uzaktan geliyorlardı. Yolu ne kadar geçtim bilmiyorum, bir araba hızla gelip bana dokundu, dizlerimin üzerine doğru yere düştüm. Yolun yarısında olduğumu düşünerek, diğer arabalar da çarpmasın diye toparlanıp geri döndüm. Yol kenarına oturdum. Bir kadın gelip bana yardım etti, karşıya geçirdi. Olaydan kimseye bahsetmedim, alnımda hafif bir kızarıklık olmuştu, yeni hırkamın dize gelen kısmı zarar görmüştü. O zamanki hırkayı ve topuklu ayakkabıyı bir daha giymedim. En az bir ay yol kenarlarından üreke ürke yürüdüm. 2-Bu kaza oldu çünkü karanlıkta yürümeyi sevmiyordum. Hava karardıktan sonra görüşümün kısıtlı olduğunu düşünüyordum. Yeni ayakkabım ve hırkamı yeni bir görünüşüm olsun diye giymiştim. Yoldan geçen arabalar uzaktan geliyor gibiydi, geçerim diye düşündüm. Oysa biraz ilerde trafik ışıklarından güvenli şekilde karşıya geçebilirdim. Kısıtlı görüşüm nedeniyle arabanın geliş mesafesini değerlendiremedim. Kaza yerinden geriye dönerek kendimi yeni bir riske atmıştım, başka arabalar da çarpabilirdi. Oysa hemen hemen yolu yarılamıştım ileri yürüsem daha iyi olurdu. Bu kaza neden oldu?Görünüşümü değiştirmek istiyordum, topuklu ayakkabı giydim. Oysa o zamana dek hep rahat, özensiz giyiniyordum, rahatımı bozmak istemedim sanırım, kaza bana topuklu ayakkabıya gerek olmadığını gösterdi. Gözlerimin iyi görmeyişini pek çok şeye mazeret olarak kullanmak istemiş olabilirim, . Kaza sırasında her zaman olduğu gibi etrafa karşı yeterince dikkatli değildim. Kimi insan karşısındakiyle konuşurken, bir yandan da gözleri etrafı tarar, bunu çok saygısız bulurum ama, ben de düz yolda bile etrafıma dikkat etmeyebiliyorum. Bugünlerde tüm bunları aşma yolundayım. İleri dereceli bir gözlük aldığım halde, bu sıralar eski gözlüğümle pekala dışarda gezip işlerimi halledebiliyorum. Görünüşü değiştirme konusuna gelince topuklu ayakkabıya gerek olmadan da bunu yapabileceğimi anladım. Genelde siyah vb kalsik renk ve kesimlerin arkasına saklanırken, artık daha renkli ve çeşitli giyinebileceğimi düşünüyorum. Böyle şeyler almaya da başladım. Kazaya dek ruh gibi gezerken, artık ruhumuh canlandığını hissediyorum. Sanırım bu konu beni gerçekten "sarstı".

Çoğumuz yeterince paraya sahip olamamaktan yakınırız. Bunun içn olumlamalar yaparız, bolluk duygusunu hissedebilelim diye. Hasan "Sonsuz" Çeliktaş, bununla ilgili bir yazı yazmış. "Geçenlerde benim oğlan Dünya, kumbarasındaki tüm bozuklukları koymuş önüne diyor ki ablasına "Baaak benim bi sürü param var." Ablası Sonsuz da "Olur mu Dünya, bunları toplayınca çok az para yapıyor." Dünya ise itiraz ediyor "Hayyırr, Sonsuz. Bak benim bir sürü parammm vaarr..." Eee çocuk haklı. Bir sürü parası var. 5 kuruş, 10 kuruş, 25 kuruş, 50 kuruş değil onun için, bir sürü parası var ve bilinçaltı DNA'sına bunu kodluyor aslında: "Benim bir sürü param var." Canım evren senin cebindeki paranın rakamına aldırmaz, senin bilincine aldırır ve daha bu yaştan "Benim bir sürü param var" kodlamasını yaparsa bir çocuk ilerde hep parayı çeker kendine... Sadece Dünya mı? Bu hepimiz için geçerli aynen... İşte o noktada ben de Dünya'dan ders aldım şimdi. Cebimdeki paranın rakamsal değerine bakmaksızın, "Benim bir sürü param var yaaa" deyip duruyorum. Zaten bozukluklar kısmına bakmam yeterli oluyor bunu görmem için. Yine geçenlerde bir arkadaşım bana 18 dolar verdi, ama hep bozukluk, 1 dolarlık, 5 dolarlık. Bir tomar para olmuş. "Ya çok özür dilerim Hasancım, cidden sadece bozukluk vardı" dedi. Dedim yahu ne güzel, bana bir sürü para verdin işte. Bir sürü param oldu... Harikasın Dünya'm benim, ne güzel bir şey öğrendim senden. "

Dil çalışmalarına devam ediyorum. Spor konusu da iyi gidiyor. Bugün yeni bir dizi izlemeye başladım. spritüel filmler listesinden seçtim. Düşünerek izlenebilecek güzel bir dizi. "Being Erica " http://www.dizidor.com/diziler/yabanci-dizi-izle/being-erica/being-erica-1-sezon

Selamlar bu topice bayildim Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir.

Çok sevdim... Şükretmek her seyi degistirir cidden, neye konsantre olursak onu kendimize cekiyoruz...

Son birkaç gündür derin uyuyorum. İlk anda uyku tutmuyor gibi. Ama önce zihnimi susturuyorum, sonra düşünüyorum:dün mesela yaşadığım atakları artık düşünmemeye karar verdim. Dersimi aldığımı fark ettim ve onların sebebini kurcalayarak enerjimi tüketeceğime geleceğime odaklanmaya karar verdim. Plan yapmaya kalkmadım. Sadece ne istediğime, ne yapacağıma karar verebilmem için bir teslimiyet içine girdim. Zihni susturabilmek önemli. Yoksa düşünürken kafamızın içinde dün ne yediğimizden izlediğimiz filme kadar herşey dört dönüyor. Giderek daha kısa sürede susturabileceğimden eminim. İşte zihni susturmayı başarıp biraz da düşünmeyle, sağlıklı bir şekilde uyuyup dinç bir şekilde uyanmak mümkün.

Teşekkür ederim. Bu paylaşımlar, birilerine esin olur belki diye yapılmıştır. Gençliğimde, evliyken vb zamanlarda kişisel gelişim alanı gelişmiş değildi. El yordamı ile doğruları bulmaya çalışıyordum. Bir yerlerden duyulabilecek bir sözün, bizi pek çok şey üzerine düşünmeye sevk edebileceğini biliyorum. Bugüne dek benzer duyguları paylaşabildiğimiz insanlara kitaplarımı verirdim, kendimce böyle bir misyon edinmiştim. Onlar da bilgilensin diye. Bu paylaşımlar da bunun sanal ortama yansıması herhalde... Terapilerin yaşanmışlıklar üzerine kurulduğunda daha başarılı olacağına inanıyorum. Ben burada kopyala yapıştır internette dolaşan öyküleri ruhsuz biçimde yayınlamak istemedim. Kendimde, etrafımda gözlediğim konulara uygun şeyler olsun istedim. Kendim de özgün şeyler yazmak istiyorum aslında, ama sanırım zamanı var. Size başarılar dilerim, iyi bir terapist olacağınıza inanıyorum.

Buradaki amacım ataklarımdan bahsetmek değil elbette...50 yaşında insan ne derece kişisel gelişim sağlar buna kafa yormak, kendince bir yolculuğa çıkmak. Arada kitap, site önerileri vermek. Tabi bencillik yapmak lazım. O yüzden ilk önce sevdiğim bir kitaptan notlar aktarmak istiyorum. Arada bir kendi aldığım kararlardan ve uygulamalardan söz ederim. İşte Yaşam Koçluğu kitabı. Yazarı Talane Miedaner Kendisi bir yaşam koçuymuş. İlk olarak doğal gücümüzü artırmayı öneriyor yazar. Hedefimize ulaşmak, başarılı olmak için önce bizi rahatsız eden küçük ayrıntılardan kurtulmamızı öğütlüyor."göz yumduğumuz pek çok küçğk şey olabilir;dolup taşan kutular, ödenmemiş vergiler, hatta banyonun kapısında asılı gördüğünüz ve rahatsız olduğıunuz yırtık bornoz". Onu dikmemek bir sıkıntıdır."daha büyük bir şeye de göz yumuyor olabilirsiniz. belki eşinizin kötü kokan nefesi, iş arkadaşınızın süreklei geç kalması.. patronunuz7n davranışları... tırnak yemeniz, dosyalarınızı karışık tutmanız... "Göz yumduğunuz her şey enerjinizi çalar, sizi sinirlendirir ve tüketir."Yazar öncelikle bu tür göz yumup katlandığımı9z şeylerin bir listesini yazılı olarak yapmamızı öneriyor. Bu liste bir günde yapılamayabilir zaman içinde eklemeler yaparsınız. Bir müşterisinden söz ediyor, adam sıkıntılarından bunalmış vaziyette listesini yapmaya başlıyor, yazar ona arada zevk alacağı şeyler yapmasını öğütlüyor, O, açık havaya çıkıyor, istediği bir kursa gidiyor, evdeki bozuk şeyleri tamire başlıyor, yeni iş görüşmeleri yapıyor, ve işinde giderek daha verimli çalışmaya başladığını görüyor. Ve daha iyi bir iş buluyor.

http://www.derki.com/ruhsallik/yeni-enerjinin-icmimari Bu yazıyı sevdim. Tam da bu günlerde hissettiklerime uyuyor. Fiziksel olarak değiştiremediğim şeyleri bırakıp, , ruhumu elden geçirmem gerekli. Bakalım ben odalarımı nasıl düzenleyeceğim. Nasıl bir manzaram olacak?

Böyle sıkıntılı durumlarda değişik bir film seyretmek bile rahatlatıyor insanı. Nil Gün'ün kitaplarını tavsiye ederim. Son okuduğum kitabı da beğendim.21 Günde Bilinç Formatlama--Yazarı Debbie Ford. Hayatınızın umduğunuz gibi gitmesi dileğiyle, sevgiler...

Kesinlikle değer, kimler nelere harcama yapmıyor ki?sen de hayatın için bir şeyleri yoluna koymak için bu harcamayı seçmişsin. Çok fazla değil bence. Önceki

Sabah çalışmamı yaptım. Tekrarlamam gereken ruhun gıdası "ışıksızlık karanlığı doğurur." idi. Bugün duygusal alevi ateşlemek üzerinde çalıştım. -Şu an duygusal alevim, hassas ve kırılgan durumda.5 puan verdim ve 7 ye yükseltmeyi amaçlıyorum. -Bugün için kendime dostça davranmaya niyetliyim. -Niyetimden ortaya çıkacak duygu kendimi sevdiğim duygusu olacak. -Niyetimin gerçek olması adına belli bir şarkının nakaratını sık sık tekrarlamam gerekecek. -Nelerden vazgeçmeliyim? Duygusal olarak soğuk olduğum fikrinden vazgeçmeliyim. -Bugün için mantram; "Duygularımı seviyor ve kabul ediyorum." Bunu kendime 20 kere tekrarlayacağım gün içinde. Bugünkü arınma çalışması geçmiş olumsuz duygu ve davranışlarımın bir envanterini yaparak özfarkındalığı arttırmak.

Kitaplarım geldi. Ece Temelkuranın Muz Sesleri kitabına başladım. İspanyolca çalışmaları devam. Bu arada resim kalemleri ve pastel aldım. Elimdeki fasiküllere bakarak teknik öğrenmeye çalışacağım. Bir de ressam sehpası olsa iyi olurdu.

KUMDAN KALELER Siz de izlediniz. Ilk ve tek izleyen ben degilim, biliyorum. Ama içinde bir ders var ki hepimiz gözden kaçirmis olabiliriz. Sahilde bir takim çocuklar var. Oynuyorlar ve gülüsüyorlar ve kumdan kaleler yapiyorlar. Projeleri üzerine çok odaklanmis görünüyorlar. Kolayca ufalanan köselerle ve kulelerle ne kadar titiz ve dikkatli ugrastiklarini görüp egleniyorsunuz. Agizlarini saga sola yamulturken ve dillerini çikartirken yüzlerindeki bakislar sizi gülümsetiyor... Ve sonra büyük bir dalga olusmaya ve sahile gelmeye basliyor. Ama çocuklar panik olmuyorlar. Tam tersine en garip seyi yapiyorlar. Hoplamaya ziplamaya, zevkle çiglik atmaya basliyor ve su selinin yarattiklarini silip süpürmesini izliyorlar. Panik yok. Üzüntü yok. Aci durumu yok. Çocuklar bile kumdan kalelerin önlenemez sonunu biliyorlar. Sasirmiyorlar veya olanla ilgilli kizgnlik duymuyorlar. Siz ve ben çok akilli olmaliyiz. Bu dünyanin malzemeleri hemen hemen çocuklarin sahildeki kumdan kaleleri kadar dayanikli ve ayakta kaliyor. Ama biz büyükler ona çok fazla kendimizi kaptirip, onu savunuyor ve kaybedince de depresyona giriyoruz. Tanri sizi meshur olun, zengin olun, en büyük evde yasayin veya en havali arabayi sürün diye yaratmadi. O sizi ihtisami için yaratti. Sizi dünyaya insanlari sevin ve kutsal seyler yapin diye koydu. Kaderiniz fiziksel seylere bagli degil. Dolayisi ile 100 yasina kadar yasamak, daha kisa süre ama iyi yasamaktan çok daha az önemli. Vücudunuzu güzellestirmek ruhunuzu arindirmanizdan çok daha az önemli. Çoçuklar kumdan kalelerinin gelecek bir dalga ile kaybolmaya mahkum kisa süreli bir sevinç oldugunu bilirler. Dolayisi ile dalgalar gelirken endiselenmezler. Yarattiklarinin silinip süpürülüsünü gözlerinde yaslar olmadan izlerler. Yine, biz çok akilli olmaliyiz. Bu hayatla ilgili hersey geçici ve yokolucu. Insan ölümlülügünün gelen dalgasi hepsini silip süpürecek. Kum kaleleri gibi, bu dünya için yapilmis hiç bir sey sonuza kadar kalamaz. Sadece bizim sonsuzluk için yaptiklarimiz ayakta kalip dayanacak. Isinizi kaybetmeniz size ne yapar? Ya yangin veya kasirga ile evinizi kaybetseniz? Peki ya tuhaf bir aci ile doktorunuza gitseniz ve sadece birkac hafta yasayacaginizi ögrenseniz? Bunlar insanlarin gerçekten baslarina geliyor, biliyorsunuz. Bizler, kum kaleleri kadar savunmasiz ve kirliganiz. Hayat Tanri'ni armaganidir. Her güzel seyden zevk alin. Ama kumda yarattiklarinizin zevkini çikartirken onlara fazla baglanmamaya dikkat edin.

Acinın Gizlediği Armağan Bir gün okyanusta yol alan bir gemi kaza geçirerek battı. Gemiden sağ kurtulan adamı, dalgalar küçük, ıssız bir adaya kadar sürükledi. Adam ilk günler kendisini kurtarmasını için Allah'a yakardı ve yardım bulurum umuduyla ufka baktı. Ama ne gelen oldu, ne giden... Daha sonra rüzgardan, yağmurdan ve zararlı hayvanlardan korunmak için ağaç dallarından ve yapraklardan bir kulübe yaptı. Sahilde bulduğu, gemiden arta kalan konserve, pusula gibi eşyaları bu kulübeye koydu. Günler hep aynı şekilde geçiyordu. Balık avlıyor, pişirip yiyor ve ufku gözlüyor, kendisini kurtarması için Allah'a dua ediyordu. Bir gün tatlı su getirmek için yürüyüşe çıkmıştı, geri döndüğünde kulübesinin alevler içinde yandığını gördü. Duman, dans ede ede göğe yükseliyordu. Başına gelebilecek en kötü şeydi bu. Keder ve öfke içinde donakaldı. Şimdi bu ıssız adada, başını sokabileceği bir kulübe bile kalmamıştı. "Allah'ım, bunu bana nasıl yapabildin?" diye feryat etti. O geceyi keder ve üzüntü içinde geçirdi. O kadar dua ettiği halde, başına bu olay geldiği için sitemler etti. Ertesi sabah erken saatlerde, adaya yaklaşmakta olan bir geminin düdük sesiyle uyandı! Bitkin adam kendisini kurtaranlara sordu; "Benim burada olduğumu nasıl anladınız?" Cevap onu hem şaşırttı, hem de utandırdı: "Dumanla verdiğiniz işareti gördük!" Canımızı sıkan, göz yaşlarımızı inci gibi döküveren olaylar sessiz bir kurtuluş çağrısı, bir davetiyesi belki de... İlk bakışta dayanılmaz gelen acı anlar, sonrasında kalbimizi kuş gibi hafifleten, ruhumuzu ısıtan tatlı tecrübelere dönüşüyor. Aydınlıkta seçemeyeceğimiz bir ışık, karanlik basınca fenerimiz oluyor. Keyfimiz yerindeyken burun kıvırdığımız tavsiyeler, yaslı anlarımızda imdadımıza yetişiyor. İyilik hallerinde sırt çevirdiklerimiz, zor anlarda sırtımızı dayadıklarımız oluyor. Hikayede yanan kulübenin dumanıyla kurtuluş umudunun yeşermesi gibi, yaşamımızdaki kırık dökükler, yıkıntı ve ziyanlar, kayıp ve yenilgiler yenilenmenin, yeniden doğuşun tohumlarını ekiyor aslında... Acı, derinlerinde gizlenen tatlı hediyelerle dolu. Yapmamız gereken, aciyla barışıp onu çözümlemek, gizlediği armağanı kalbimize buyur etmek...

Ben böyle karar zamanlarını heyecan verici buluyorum. sanırım 18. sayfadaydı belirsizlik konusunda alıntı yapmışım. Garip, hoş bir duygudur. Yaşanan herşeye şükran duyup, hadi hayırlısı, herşey herkesin hayrına olsun deyip yeni yollar aramak... Belki o yol dönüp dolaşıp yine ayn kişiye getirecek seni. Hakkında hayırlısı, sevgiler...

2014: İllüzyonun Ötesine Geçişin Yılı Yazan Hasan Sonsuz Çelikta 2014: İllüzyonun Ötesine Geçişin Yılı 2013, kıyam edişin yılı oldu. Kıyam-et'in yılı... 21 Aralık 2012'den sonra gelen ve Ocak ayında "Sur" borusunun ruhlara çalınışı ile birlikte hızlanan, Haziran ile birlikte hızla kitlesel olarak yayılan uyanışın yılı... Uyanış halen devam ediyor ve edecek de... Fakat kıyam etmişler için 2014, önce bir kendine gelme, sonra da "hayat" olarak zannettiği illüzyonu görme zamanı olacak. İllüzyonu göreceğiz ki ötesine geçebilelim ve geçeceğiz de... En azından bunu başarabilenler kitlesel bilinci geçirtecekler ve böylece arkadan gelenlerin işleri daha kolay olacak... Daha sonrasında ise "Peki ya bundan sonrasında ne yapıyoruz?" sorusunun yanıtını arayacak ruhlarımız... İşte bu noktada her birimiz, içimizdeki ve içinde ruhen soluk alıp verdiğimiz tanrısallığın farklı yönlerini dünyaya yansıtmaya başlayacaklar. Tıpkı bir sanat okulunda olabileceği gibi. Kimisi müzisyen olacak, kimisi heykeltraş, kimisi ressam, kimisi dansçı ve daha nice nice birbirinden güzel yüzlerini yansıtmaya başlayacağız Dünya'ya... Ama önce o en derindeki Ben'i keşfetme yolculuğu yaşayacağız... Ve de bu dünyaya çok özel bir gücü indireceğiz bugüne kadar kitlesel olarak hiç yaşamadığımız... Ne aydınlık, ne karanlık; aynı anda hem aydınlık, hem de karanlık olmayı... Yin ile Yang'ı dengelemeyi... Erille dişili kucaklamayı... Zıtlıkların birleşip kucaklaştığı, farklılıkların Tanrısallığın çeşitlemeleri olarak kutsandığı bir Dünya'nın ilk adımlarını atacağız birlikte... Elbette ki bu kolay olmayacak, çok çalışacağız, hem de çok... Özellikle de kendimizle... Bol bol yüzleşeceğiz, kucaklayacağız ve derinlerimize ineceğiz kendimizin... Belki zaman zaman karanlıkta kaybolduğumuzu zannedeceğiz, bazen de fazla ışıktan gözlerimiz kamaşacak... Ama en sonunda özümüzdeki o Tanrısallığı keşfedip, yaratmaya başlayacağız yepyeni bir Dünya'yı... 2014 için öngörüm böyle benim... Görünenin daha derinlerinde... Ruhsal boyutta... Dünyevi boyutta her ne yaşanırsa yaşansın, bütünün en yüksek hayrına olacağını unutmamamız, unutsak da birbirimize hatırlatmamız dileğiyle...

Dikey Yolculuk Yazan Anjelika Akbar En uzun yolculuklara bile ufak bir adımla başlanır... Işık, yolculuğun hedefi ise bu yolculuk benim için değerlidir... Tüm hayatlar sırasında yaptığımız binlerce yolculuk genellikle yatay yolculuklardır. Bedenimizle, mekanla ve zamanla sınırlıdır. Bunların çoğunda hedef, arayış hatta tatmin bile vardır ama tüm bunlar genellikle kalbimizi gerçek anlamda ışıkla dolduran şeyler değildir. Peki hangi yolculuk, ışığa götürür? Cevabım, dikey yolculuktur. Bu yolculuk için uzay gemisine binmek gerekmez. Astral seyahata çıkmaya da benzemez. Bu yolculuk, kalbimizden uzanan parlak bir ışığın kaynağına sonsuz güzellik kaynağına ilerlemek demektir. Aynı zamanda da özbenliğimize doğru ilerlemek anlamına gelir bu. Dikey yolculuğun 2 türü vardır: 1. Arada bir yapılan yolculuklar, mesela belli aralıklarla yapılan meditasyon ya da dua; yada gerçek sanat yaratma sürecinde yaptığımız derin yolculuklar ; yada dünya ve evrenle ilintili kurduğumuz güzel hayaller. BU tür yolculuklar aralıklarla yapılır ve hayat amacı haline dönüşmeyebilir. 2: Hayatın tümüne yaygınlaşması üzerine seçtiğimiz ve hayatimizin amacına dönüşen bir yolculuk türü. Yaptığımız her şey bu yolculuğumuzu yansıtır. Genel Hayır adına giriştiğimiz her hareket yada kalpte doğan her iyi niyet bu yolculuğun sonucunda oluşur. Bu yolculuk türlerinin bazı unsurları veya hepsi insanın hayatında bir sentez içinde yer alabilir. Bazı insanlar bunun farkında olmaksızın böylesine bir yolculuktan inanılmaz haz alıp onu tekrar tekrar yaşamak ister. Dikey yolculuğun sembolik olarak iki istikameti vardır. Yukarı ve aşağı doğrultuda. Nasıl ki, bir yolu yukarı doğru kat edersek evrenin en yüce ışığına ulaşabilme şansımız varsa, aynı yolun aşağı istikameti de bizi evrenin kaos diyarlarına götürür. Maneviyatta binlerce yıl boyunca denenmiş ve doğrulanmış bir prensip vardır: Bilinç Genişlemesi. Bu prensibin en önemli özelliklerinden biri bilincin açılması ve aydınlanmasıyla birlikte sadece yukarı istikamette yükselmesi değildir. Bilinç aynı derecede hem yukarı hem de aşağı genişlemektedir. Yani bilinç evrenin sadece yüksek ve aydınlık katmanlarını değil, aynı anda evrenin alçak ve karanlık katmanlarını da fark etmeye ve tanımaya başlar. İşin sırrı şudur: Önemli olan başlangıçta istikameti yukarı olarak belirlemek. Yukarıdan aldığımız güç, ışık, cesaret ve enerji ile aşağıdaki kaosu düzene dönüştürme gücüne sahip oluyoruz. Tersine, başlangıçta aşağıya daldıysak, yukarıya çıkacak ne gücümüz ne de isteğimiz kalır. Dikey yol daima zordur. Her iki tarafa doğru genişlemeyi kabul etmek ve istikrarla ilerlemek bazen çok büyük fedakarlık ister. Yukarıdan gelen güç, bizden aynı oranda sorumluluk ve kararlılık ister. Elinde ateş tutmak hiç kolay değildir;ateş ile yemek pişirebilir yada yangına sebep olabiliriz.! elimizdeki Ateşle karanlığı aydınlatmak, yemek pişirmek, mekanı temizlemek gibi ve tüm bunları ortalığı yakmadan ve kaosa dönüştürmeden yapabilmektir kolay olmayan.. Kalbimizi Beyaz tutan, hedefinde Işık bulunan, beni BEN yapan yolculukları seviyorum. En uzun yolculuklara bile ufak bir adımla başlanır. Ufak ufak adımlarla sonsuz ışık yolculuğuna başlamaya ne dersiniz?

Sabah sporumu yaptım, ortalığı temizledim. Sonra dışardaki işlerimi halletmeye gittim. Bir dönercinin karşı kaldırımında 4-5 yaşlarında bir çocuk oturuyordu. Başını önüne eğmiş, dünyayla bağlantısını kapatmış gibiydi. Yalnız olup olmadığını, annesini sordum. Terslendi, elleriyle, konuşmadı ama... Baktım dönercide iki kadın ona bakıp konuşuyorlar, herhalde onların çocuğu, küstü diye düşündüm. Oradaki işimi halledip dönerken, çocuğu yine gördüm, bu sefer bir genç eğilmiş konuşuyordu onunla. Arkada bir sokak köpeği oturmuştu sakince. Yürürken köpek kalkıp bir çöp kutusunun orada bulduklarını yemeye başladı. Emziriyordu besbelli. Ben ilerde bir fırına girip poğaça aldım birkaç tane. Çıktığımda köpek peşimden gelir gibi oldu, içimden bir tane versem diye geçirdim. Ama sonra nedense vazgeçtim, o da gelmeyi bıraktı zaten. Eve gelince üzüldüm. Hem de emziren bir sokak köpeğine ne biçim davranmıştım... Bir şey daha keşfettim. Bugün etrafıma dikkat etmiştim. Normalde gideceğim yola gider, alacağımı alır dönerdim. Bugünkü tavrı yinelemeye karar verdim. Dolmuştaki insanların davranışları, şoförlerin olumlu ya da olumsuz tavırları, etrafda gördüklerim vs. hayatın birer yönü, imnsanı zenginleştiren yönleri. Ve mutluyum, banka kuyruğunda birine yardım ettim, karşılıklı gülümseyip iyi günler diledik birbirimize. Dolmuş şoförlerine inerken teşekkür ettim, hizmetine karşılık. Ama köpek konusuna hala üzülüyorum. Dilerim telafi ederim...

Yeni bir kitap bitirdim. Natalie Reid - Kuantum Mucizesi. Kuantum hakkındaki teori vb açıklayıcı şekilde anlatmış. Özetle, bu fizik bildiğimiz fizik kurallarından ayrı. Klasik fizikte belli bir deney, kim yaparsa yapsın aynı sonuçları vermeli ama bunda değişkenlik gösterebiliyor. Herkesin bakış açısına göre şekillenebilen gerçekler var. Dünyanızı siz şekillendiriyorsunuz diyor. Şimdiye dek başka yerlerde de okumuştum bunu ama bu sefer ki açıklamalar daha farklı düşündürdü beni. . push ;

hayatttnur Popüler

Şubattan beri yazmıssın bir ise yaradı mı bunlar cok merak ediyorum..

Bugün sporumu yaptım, dans videolarına bakmaya başladım. Latin dansları fitness diye bir şey buldum. Hep aklımda idi, dans konusu, özellikle latin dansları. Normalde öyle kıpırdak birisi değilimdir, ama bunu yaparsam kendimi değiştirmede, önemli bir yol almış olacağım.

Son zamanlarda içimde o kişiyle çok fazla tartıştım ama kendime yapıyorum o mutluyken ben kendimi üzüyorum bunu kendi hayatıma kendime yapmaya hakkım yok dedim kendi kendime ve şimdi sizinde dediğiniz gibi kendime dönmek için çabalıyorum zorlu bi yol yaşanmışlıkları bi anda unutmak baya zor oluyormuş gerçekten ama başarmak için elimden geleni yapıcam inşallah başarırım. İyi dilekleriniz için teşekkür ederim. Bi de bi şey sormak istiyorum bu yazdıklarınızı bi kitaptanmı yazıyorsunuz eğer öyleyse hangi kitap olduğunu söyleye bilirmisiniz çok güzel şeyler bende almak isterim.

Kaderini sev, belki seninki en iyisidir Deniz kıyısında bir ihtiyar taşçı kayayı yontmaktadır. Güneş onu yakıp kavurur. O da Tanrı'ya yakarır... Keşke Güneş olsam diye. "Ol" der Tanrı. Güneş oluverir. Fakat bulutlar gelir örter güneşi, hükmü kalmaz. Bulut olmak ister. "Ol" der Tanrı. Bulut olur. Rüzgar alır götürür bulutu, rüzgarın oyuncağı olur. Rüzgar olmak ister bu kez. Ona da "Ol" der Tanrı. Rüzgar her yere egemen olur, fırtına olur, kasırga olur. Her şey karşısında eğilir. Tam keyfi yerindeyken koca bir kayaya rastlar. Oradan eser buradan eser, kaya bana mısın demez! Bildiniz... Tanrı kaya olmasına da izin verir... Dimdik ve güçlü durmaktadır artık dünyaya karşı... Sonra sırtında bir acı ile uyanır... Bir ihtiyar taşçı kayayı yontmaktadır... 'Kaderini sev, belki seninki en iyisidir..

Selamlar Ben hisleri biraz kuvvetli bir insanım. Ama hiç böyle konulara ilgim yoktu. Sadece annemin secret kitabını okuması ile bendeki bazı şeyleri anlamlandırması ile bu konulara ilgi duymaya başladım. Birkaç örnek vermek istiyorum. Mesela ben üniversitedeyken dolabıma bir araba fotoğrafı yapıştırmıştım. Öyle acayip bir araba merakım yok. Ama beğendim demek ki.. Aradan bir kaç ay geçti annem arabayı değiştirmeye karar verdi. Sonradan farkettik ki aldığımız araba dolabın üstündeki fotoğrafla aynı.. sonra işe başladım.3 senedir bankacıyım. Geçen sene Haziran ayında verilen hedeflerden çok bunaldığım bir dönem bir kağıda birşeyler karalamışım. Hedef istemiyorum, müşteri istemiyorum, baskı istemiyorum... prim de vermeyin canımı da almayın gibi.. bir ay sonra telefon geldi Genel Müdürlük için mülakata çağırıldım. Ondan 1 ay sonra da başladım.. Bunlar tabi ki çok istemekle ve Allahın bunu takdir etmesi ile alakalı.. Son bir kaç haftadır da sizin yatağa yatıp düşünüyrum dediğiniz süreçten geçiyorum. 3 senelik bir ilişkim var. bana çok bağlı bir adamdı. Beni kıskansana, beni çok sevsene derdi. ben hep bir mesafe bırakmıstım. bazen kötü de davrandım. 2-3 hafta önce ayrılmak istediğini söyledi. Şok oldum. O beni bırakamazdı. Nasıl olurdu? Günlerce ağladım. Annem bile hastalanıyordu ağlamalarım yüzümden. Sonra düşündüm. Neden ağlıyorum? -O beni nasıl bırakır? bu ego yüzünden mi? -3 sene ilişkiye emek verdim adam tam işe girdi ve ayrıldık olamaz böyle birşey diye düşündüğümden mi? Hayır bu kadar basit olamazdı. Benim ağlamalarım tamamen zamanında verdiği değeri kullanıp atmam ve onu bu kadar katılaştırmamdan kaynaklıydı. Üzerine düşündüm ve buluştuk. Sana barışalım demeyeceğim ama özürlerim ve teşekkürlerim var dedim. Katı bir biçimde beni dinledi. Özürlerimi diledim. Bunu anlamamı ve egomu yenmemi sağladığı için teşekkürümü ettim. Tam ayrılacağız sanıyordum, zaman verelim mi kolay değil 3 seneyi bir kenara atmak dedi. Şuan tabiki eskiye dönmüş değiliz ama en azından gönlüm inanılmaz rahat.. Paylaşmak istedim. Umarım sıkmamışımdır.. D deryacabakis

Gün geceye döndü ve duygusal alevim 9 diyebilirim. Duygularım üzerine odaklandım gün boyu. Günlük arınma çalışması davranışlarımın envanterini çıkarmaktı. Keşke yapmasaydım, keşke unutabilsem, keşke farklı davransaydım dediğim neler var diye düşünüp bir liste yaptım. Ayrıca hangi davranışlarımın kasıtlı veya kasıtsız başkalarına zarar verdiğini yazdım. Allahtan listem fazla kabarık çıkmadı. İkinci aşama;hayatımda ters giden ve kişisel aldığım şeylerin bir listesini yapmaktı. Önceki listeyi yaparken üzüntü, pişmanlık, öfke, kırgınlık gibi duygulara kapılsaydım bu listeyi yapardım. Ama önceki listeyi duygulara kapılmadan yapmak önemli. Hoşlanmadığım davranışlarım için kendimi cezalandırmak, azarlamak için ne yaparım gibi bir soru da vardı. Hatalarımı unutamayışımın sebeplerini de bulmam gerekiyordu. Bu listeleri yaptıktan sonra. Bunların benim dışımda var olmasına izin vermemin getireceği sonuçları yazmam gerekti.

Alıntıladığım yazılara şöyle bir baktım. Titreşim konusu gerçekten önemli. Örneğin bir şeyin başımıza gelmesinden fazlasıyla korkuyorsak, eninde sonunda onunla karşı karşıya geliyoruz. Bazı kişiler vardır, gider gider şikayetçi olduğu özelliklere sahip kişilerle ilişki kurar. Sonra da "neden bana böyle insanlar çatıyor" diye üzülür. Oysa kendisini, ilişkilere, insanlara bakışını gözden geçirse, sorunun kaynağını bulacaktır Kendimden örnek vereyim. Ailem öyle çok baskıcı değildi. Küçük yerde büyüme sonucu öyle aman aman bir özgür yaşam da sürmedik ama durumumuz fena değildi. Büyüdükçe dar kafalı, baskıcı, dolap çevirebilecek insanları adeta hisseder uzak dururdum. Buna karşın içi insan sevgisiyle dolu insanları, en okumamışından da olsa başka türlü benimserdim. Diyeceğim o ki, aynı titreşimde insanları kendine çekmek mümkün. O da ne kadar kendi huyundan insanlarla oluyorsan, ya da zaaflarına yakın, öylelerini buluyorsun.. Kendini ezik hissediyorsan, özgüvensizsen, seni ezecek insanlar oluyor çevrende. Kadın erkek ilişkilerinde kadının edilgen olduğunu, güçsüz olduğunu, şiddet yaşamanın kaderi olduğunu düşünüyorsan o türden ilişkilere çatabiliyorsun. Bir atasözü vardı "ne doğrarsan aşına, o çıkar kaşığına." bu konu için uygundur sanırım. Bilmem sizlerin de başınıza gelmiş midir?

Ne güzel şeyler anlatmışsınız, ders alınabilecek çok fazla şey var Bende bugünlerde geçmişte yaşadığım kötü durumlardan ve hayatımda olmaması gereken kişiden kurtulmaya çalışıyorum zamana ve istikrara ihtiyacım var bunun için elimden gelen her şeyi yapmaya çalışıyorum biraz zor olsada başaracağıma inanıyorum :) Kişisel gelişim yada psikoloji kitapları okumayı düşünüyorum hatta bana yardımcı olması için sizin yazılarınızı gördüm ve içinde kendime pay çıkartabileceğim çok fazla yer buldum ellerinize ve emeğinize sağlık. Önceki

Kralın biri, yürüyüş için sarayından çıktığında bir dilenciye rastlar. Ona sorar: 'Ne istiyorsun?'. Dilenci güler ve 'sanki isteğimi yerine getirebilirmişsin gibi soruyorsun!' der. Kral alınır ve 'Tabii ki isteğini yerine getirebilirim. Nedir? Sadece şöyle' der. Dilenci 'bir söz vermeden önce iki kere düşün' diye kralı uyarır. Dilenci sıradan bir dilenci değildir, kralın geçmiş hayatında Üstadıdır ve geçmiş hayatında krala şu sözü vermiştir: 'Geleceğim ve seni gelecek hayatında uyandırmaya çalışacağım. Bu hayatında kaçırdin ama tekrar geleceğim.' Kral bu sözü tamamen unutmuştur.. Kim geçmiş hayatları hatırlar ki! Kral ısrarına devam eder: 'Ne istersen gerçekleştireceğim. Ben çok güçlü bir kralım, sana veremeyeceğim ne isteyebilirsin ki?' Dilenci 'Çok basit bir istek... bu kaseyi görüyor musun? Bunu herhangi birşeyle doldurabilir misin?' Kral 'Tabii ki!' der ve yardımcılarından birisini çağırır ve emreder 'Bu kaseyi parayla doldurun'. Yardımcısı gidip bir miktar para alır ve kasenin içine döker ama para gözden kaybolur ve ne kadar para koyarlarsa koysunlar kase hep boş kalır. Tüm saray ahalisi toplanır. Söylenti gitgide tüm şehre yayılır ve ahali biraraya gelir. Kralın prestiji sarsılmaya başlamıştır. Kral yardımcılarına 'tüm krallık gitse kaybetmeye hazırım ama bu dilenci tarafından yenilemem' der. Elmaslar, inciler ve zümrütler, kral tüm zenginliklerini boşaltmaya başlar. Kasenin sanki dibi yoktur. İçine ne konursa ama ne konursa anında yokolur. En sonunda akşam olur ve kalabalık tam bir sessizlik içindedir. Kral dilencinin ayaklarına kapanır ve yenilgiyi kabul eder. 'Bana sadece bir tek şey şöyle. Zafer senin ama burayı terketmeden merakımı gider. Bu kase neden yapılmıştır?' . Dilenci bir kahkaha atar ve 'İnsan zihninden yapılmıştır. Bunda bir sır yok. İnsan arzularından yapılmıştır.' Bu anlayış tüm hayatı dönüştürür. Bir isteğinizi, arzunuzu düşünün. Mekanizması nedir? Önce çok büyük bir heyecan vardır, macera vardır, kendinizi çok hevesli hissedersiniz. Birşey olacaktır ve siz tam ucundaşınızdır. Sonra arabayı, yatı, katı, eşinizi elde edersiniz. Ve bir anda yine herşey anlamsız olur. Peki ne olur? Zihniniz yarattığınızı yokeder. Aldığınız araba park yerinde durur ama artık heyecan yoktur. Heyecan sadece onu elde etmededir. İsteğinizle öyle sarhoş olursunuz ki, içinizdeki boşluğu unutursunuz. İstek yerine gelir, arabayı alıp park yerine koyarsınız, para kazanıp banka hesabınıza koyarsınız, ev alırsınız, heyecan yokolur. Yine o boşluk oradadır ve sizi yemeye hazırdır. Yine bir başka istek, arzu yaratmanız ve o boşluk duygusundan kaçmanız gerekir. İnsan bir istekten diğerine işte böyle gider. İnsan böyle dilenci kalır. Tüm hayatın bunu tekrar ve tekrar kanıtlıyor. Tüm istekler seni yorar ve hedef gerçekleşince yeni bir isteğe, arzuya daha ihtiyaç duyarsın. Bu tür isteklerin, arzuların başarısız olacağını ve içindeki boşluğu dolduramayacağını anladığın gün hayatında bir dönüm noktası olacak. Diğer yolculuk içedir. İçe don ve evine geri gel.

Burada okuduğum yazılara, kendi düşüncelerime, kaydettiğim gelişmelere yer vermek istiyorum. Katılmak isteyenlere kapım açık...

Ben de merak ettim şimdi, izlenimlerini yazarsan çok memnun olurum, merak edenlere yardımcı olur belki. Bu arada bir site linki vereyim. Hasan "sonsuz" Çeliktaş, tavsiye ettiği, çevirdiği filmlerin listesini bir araya toplamış. http://www.spirituelfilmler.com/filmler/

Dün izlediğim belgeselde su damlalarına niyet yüklemesi sonucu aldıkları şekilleri gösteren bir sahne vardı. Daha önce de bu konuda okuduklarım olmuştu. Belgeselde diyordu ki, niyetlerimiz suya bunları yapabiliyorsa, zihnimize neler yaptırıyor kimbilir? Hep yazıp çiziyoruz ya, iyi düşün iyi olsun diye, bu işte, suya yüklediğimiz niyetler, onun yapısına etki ediyorsa, vücudumuzda da önemli miktarda su olduğuna göre, kendimiz için ne mucizeler yaratabiliriz...

İkinci Adım:Araştırmak ve Elemek Bir kağıt kalem alıp sorular sormayı ve cevaplar alarak yazmayı kapsıyor. Süresi birkaç saat ya da haftalar alabilir. Cevaplar detaylı olmalı, bunları kimsenin görmesine gerek olmadığı için saklamak zorunda değilsiniz. 1-Kendinize ne istediğinizi sorun. Neyi değiştirmek istiyorsunuz veya. Yeni bir ev, iş, sevgili, sigarayı bırakmak, kilo vermek, daha nazik olmak... Yazın. 2-Sonra bu değişiklikleri neden istediğinizi sorun ve cevabı yazın. Bu hayatınızda ne anlam ifade ediyor?İstediğiniz olursa hayatınız nasıl değişecek?Bunu istemeniz nerden aklınıza geldi? 3-Bu aşamadaki soruya iyice düşünerek cevap verin. Bu değişikliği neden istemiyorsunuz?Burada farkına varmadığımız altta yatan istememe konuları olabilir. Biraz zorlayıp sebep arayabilirisniz. Kitapta bahsettiği kişi, sürekli arkadaşlarına bir sevgili bulmak istediğini söyleyen bir genç. Oysa bu çalışmayı yaptıkça, arkadaşlarıyla bunu konuşmayı sevgili bulmaya tercih ettiği ortaya çıkıyor. Geçmiş tecrübeleri onu bu yola itiyor. Hatta çocukluğunda evlenmeme yemini ettiğini hatırlıyor. Yani sevgili bulma isteğinden çok istemeyişi için sebepler buluyor. Siz de söylediğiniz değişikliği gerçekten istemediğinizi farkettiyseniz, geçmişinizde bunun nedenlerini arayabilirsiniz, kitapta bunun için de bir meditasyon var.

Arada senden haberler almak isteriz. Bundan sonraki aman içinde yaptırdığın seansların etkileri üzerine de bizi bilgilendirirsin umarım. Ben de oğlum için düşünmeye başladım. D deryacabakis

Yaşamımızdaki Engel Geçmiş zamanlarda bir kral ana yolun üzerine iri bir kaya parçası yerleştirttirir. Sonra da izlemeye başlar, acaba kimse bu büyükçe kayayı yerinden kaldıracak mı diye. Taşı gören kralın en zengin tüccarlarından ve saray adamlarından bir kısmı taşın etrafından dolaşır. Birçoğu yolları açık tutmadığı için kralı suçlar ve fakat hiç birisi taşı kaldırmak için bir girişimde bulunmaz. Sonra bir sepet dolusu sebze taşıyan bir köylü gelir. Kayaya yaklaşırken yükünü yolun kenarında indirir ve kayayı yolun kenarına götürmeye çabalar. Baya bir uğraştıktan sonra sonunda başarır. Köylü adam tam sebzelerini almak üzereyken daha önce taşın bulunduğu yerde bir kese görür. Kesede pek çok altın para ve kraldan bir not bulur. Notta "bu altınlar kayayı yoldan alan kişi içindir" yazmaktadır. Başkalarının hiç anlamadığı bir şeyi köylü adam anlamıştır. Her engel kişinin hayatındaki bir durumu iyileştirmesi için bir fırsat sunar.

Bugün kitap okumadım, . Dışarda işlerimi halledip geldikten sonra müzik eşliğinde internette okumalar yaptım. Bazı düşünceler geçti kafamdan. Her gün yapacağım şeyleri gözden geçirdim. Bunların arasına ingilizce çeviri yapmayı da eklesem diye düşündüm. Epeydir körlendim sanırım. Ama kağıt kalem almayı düşünüyorum elime ciddi ciddi. Yabancı gazetelerden dünya olaylarını okumayı istiyorum mesela. Kendime bir çalışma masası oluşturabilirim. Bu düşündüklerim ilerde somut çalışmalara varır mı bilemem. Bir dernek için gönüllü çalışmak vb gibi. Şimdilik bazı nedenlerle bunu yapamıyorum. Öncelikle kendimi değerlendirmem bilgilendirmem gerekli diye hissediyorum. Bazı şeylere hala yüzeysel baktığımı, bilgilerimin ilgilerimin yüzeysel olduğunu farkettim. Bir ara başka diller öğrenmeye başlamıştım. Çeşitli nedenlerle kesintiye uğradı. Şimdi tekrar düşünmeye başlayabilirim. İnternetin bu alanda katkısı büyük, eskiden sadece kitaplardan okuyarak çalışma durumundayken şimdi telaffuzu duyarak da çalışmak mümkün. http://www.word2word.com/ http://www.word2word.com/course.html

İlk alıntılar takip ettiğim sitelerdendi. Son alıntılar Kuantum başarı adlı bir kitaptan. Ama ben size Nil Gün'ün kitaplarından tavsiye edebilirim. Türkiye2de de R Şanal kuantumla ilgili yazıyor bildiğim kadarıyla. Bir de Barış Muslu adını duydum, kitaplarını incelemek istiyorum. Beynine format at ve sağlığına format at sanırım kitapları. Naçizane, bir söyleyeceğim var. Neden o mutlu ben mutsuzum diye düşünmek yerine düşünme tarzınızı değiştirin. Son alıntılarımda bir yerde yazıyordu. Mutlu olmayı hakettiğinizi kendinize tekrarlayın. O kişinin mutluluğu ile kıyas yaptığınızda beyniniz hala onu düşünüyor, kızgınlıktan kurtulamazsınız. Bir gün "yaşadıklarımız için teşekkürler, sana mutluluklar, ben de mutlu olmayı hakediyorum, yeniden sevebilirim, şimdiden mutluyum" diyebilirseneniz içinizden, daha ferah hissedeceksiniz eminim. En kıymetli kendinizsiniz, duygularınızı özgür bırakın. Titreşiminizi yükseltin, unutmayın olumlu duygular olumlu durumları çeker. Birden tüm kırgınlıklarınızdan kurtulmanız kolay değildir, ama kurtulmuş gibi davranmaya başlayın, zamanla gerçeğe dönmemesi için bir neden yok.

Bu sıralar olumlama cümlelerine yoğunlaştım. Sanırım hergün aynı saatte ve 21 kere okumak lazımmış. Bazılarını kendi cümlelerimle yazabilirim. Cümleleri düzenleyip yazıcıdan çıkartıp kartona yapıştıracağım. Her gün, her şekilde daha iyi oluyorum, Her şey bana kolay ve zahmetsizce geliyor, Işık ve sevgi ile dolu, neşe saçan bir varlığım, Doğal olarak aydınlandım, Hayatım bütün bir mükemmellikte çiçek açıyor, Keyif aldığım her şey şimdi burada, Hayatımın patronu benim, İhtiyacım olan her şey zaten bende, İstediğim neşeye sahip olmam uygundur. Bu zengin bir evren ve hepimiz için bolluk var, Bolluk benim doğal varoluşumdur, Bunu şimdi kabul ediyorum, Sonsuz zenginlikler şimdi hayatıma özgürce akıyor, Her gün mali olarak bolluğa kavuşuyorum, Daha çok verdikçe daha çok aldıkça daha mutlu hissediyorum, Ben tam, bütün, sağlıklı bir bireyim. Her nefes alışım beni gençleştirip, güçlendiriyor. Yaşamım düşünce ve duygularımla gerçeğe dönüşür. Duygu, düşünce ve deneyimlerimle yaşamımın içinde büyüdüğümün bilincindeyim. Ben uyumlu bir bireyim. Yalnızken yahut insanlarla iken uyumlu bir bütünün parçasıyım. Yaşadıkça her güzelliğe layığım hepsini hak ediyorum. Özümde mevcut olan bütün güzellikler içimden dışıma yansır. Kendimi &#8220;olduğum gibi&#8221; seviyor, onaylıyor, affediyorum. Bedenimi, sesimi, yüzümü, yüzümdeki ifadeyi seviyorum. Sevgi koşulsuzdur... Bütün insanları oldukları gibi kabul edip, affetmenin huzurunu yaşıyorum. Kendimi rahatlıkla ve özgürce ifade ediyorum. Kendimi ifade etmek çok güvenli ve kolay... Hayatımın kahramanı benim!!! Kendi kararlarımı alarak onları uygulayabilecek cesarete sahibim. En büyük başarı sadece &#8220;kendim&#8221; olmaktır. Kimseyi değiştirme yükümlülüğüm yoktur. Değişime kendimden başlamanın hazzını yaşarım. Yaşamımda bana ait olan sorumluluklarımı kabul ediyorum. Başkalarının da kendi sorumluluklarını alarak &#8220;kendi&#8221; olmalarına izin veriyorum. Özümde varolan dağ gibi güven her an benimledir. Yaptıklarımı henüz yapmadıklarımı seviyorum. Daima olumlu düşünüp, olumlu konuşuyorum. Güzel görüp güzel düşündükçe hayatımdan lezzet alıyorum. Hedeflerime yürümek için bütün kaynaklara sahibim. Bir insan bir şeyi başarabiliyorsa ben de başarabilirim. Hayallerimin gerçek olabildiği evrende yaşamaktayım. Hedeflerimin gerçekleştiğini net olarak görebiliyorum. Evren tamamiyle bolluktur. bu bolluğa açığım ve layığım. para hayatıma hazla giriyor ve çok parayı hakediyorum kendimi seviyorum kendimi olduğum gibi seviyor ve kabulleniyorum Herkes beni seviyor ben herkesi seviyorum Mutlu olmak bnm hakkım. Sevmek sevilmek en doğal hakkım Yeteneklerimin farkındayım ve bunları kullanıyorum. İdeal kilomdayım. Zihnim berrak ve farkındalığım açık. Bedenim sağlıklı ve fit durumda.

Hayatımın yeni bir boyut aldığını hissediyorum. "Being Erica" adlı diziyi izlerken, hayatımın hangi dönemlerine dönüp değiştirmek isterdim diye aklımdan geçti. Ama sonra her yaşanan şeyin, tecrübenin beni bugün olduğum kişi yaptığını düşündüm. Mükemmel bir hayatım olmadı, evet. Ama mükemmellikten kasıt ne olmalı? Sonuçta bir günbatımını huzur içinde izleyebiliyorsam, nefes alabiliyorsam, şükredecek çok şeyim varsa bundan daha mükemmel ne olabilir? Hayatta insan başkalarının davranışlarını değiştirmeye değil, kendini tanımaya zaman ayırmalı. Ben kimim, ne istiyorum? Kişiliğim nasıl, neleri değiştirebilirim kendimde? Ya da değiştirmem gereken bakış açımdır belki de? Hep çocukluğumdaki şiirler yazan, hayata Polyanna gibi bakan masum görünüşlü halimi özlerdim. Şu ara şiiirler yazıyor değilim ama giderek özlemime yaklaştığımı hissediyorum. Bu duruma, emekli oluşum nedeniyle artık etrafımda iş yerinin negatif ortamından uzak olmam da etkili olabilir. Geçmişe dönük pişmanlıklarım yok derdim hep, ama belki geçmişte kendimi o negatif ortamlara sürüklemiş olmam tek pişmanlığımdır. Keşke hiç bir şekilde insanlar hakkında olumsuz hisler beslemeseydim. Elbette herkesi sevmek zorunda değilim, ama başkaları için hissettiğim en ufak negatif his dahi, benim enerjimi etkiledi, bunu şimdi daha iyi anlıyorum. Kısacası, şu ara yeni yeni fikirler geliyor, hayata bakışımı gözden geçiriyorum. Evet belki, her gün çarşı pazar dolaşıp, keyif çatmıyorum , ama içimde yaşadıklarım bana doyum veriyor. Herkesin yolu kendine. Eğer yaşayacağımız hayatı, çevremizdeki insanları doğmadan seçiyorsak, ben artık bu hayatı neden seçtiğimi anlama yolundayım.

HAYATINIZIN AMACINIZ KEŞFETMEK Her insan dünyaya bir hayat amacıyla gelir. Bu amacı ya fark eder ve yaşar, ya da gerçekleştiremeden ölür gider. Bu amaç bilinçaltında kayıtlıdır ve bütün hayatını bu amaca göre düzenler. Ailesini, yeteneklerini v. s. Genel hayat amacı sevgidir. Sevgiyi tümüyle öğrenmek ve yaşamak. Özel hayat amacı ise bu genel amaca uygun küçük hedeflerdir. Özgürlük, saygı, anlayış, esneklik, haksızlığa hayır demek, yaratıcılığını ifade etmek bunlardan bir kaçı. Hayat amacınızın ne olduğunu keşfettiğinizde birden bire taşlar yerine oturmaya başlar. Domino etkisi oluşur ve hayatınızın tüm parçaları yerini bulur. İş, İlişki, Aile, sosyal çevre, sağlık, ve fiziki çevre ve tabii ki EŞRUHUNUZ! Hayat amacınız en çok yapmak istediğiniz ama hep engellenen şeydir. En çok ihtiyacınız olan ama en iyi verebildiğiniz şey, sizi en çok zorlayan ve en çok üzen şey. Peşinden hep koştuğunuz ama bir türlü ulaşamadığınız şey. İçinizde, elinizde olan ama hep dışarıda aradığınız şey. Onu bulunca gerçekten bütün taşlar yerine oturur. O sizin içinizdedir. Aradığınız elinizde olandır aslında. Bir danışanım hep babasının anlayışsızlığından şikayet ediyordu, sonunda onun hayat amacının anlayış olduğunu bulduk. Babası bildiğince onu seviyordu, ona elinden geldiği kadar iyi şeyler vermeye çalışıyordu. Yapabildiği yaptığıydı. İşte onun bunu anlaması gerekiyordu. Bunu bir kez anladığında her şey yerli yerine oturacaktı! İŞARETLERİ İZLE! Hayat büyük bir bilinçtir aslında ve bu zeka bizle olaylar yoluyla iletişim kurar. Siz bir şeye niyet ettiğinizde bu zeka harekete geçer ve talebinizi yerine getirmek için kendine has bir yol izleyerek, kendine has bir zamanda sonucu size ulaştırır. Eş Ruhunuzla buluşmak için bir talebiniz olduğunda da aynı şey olur. Hemen akabinde akıp gelen olayları iyi izleyip, açılan kapılardan usulca geçmek hünerini göstermeli. Ben buna benzer bir süreç yaşadığımı hatırlıyorum. İzmir'den bir konferans çağrısı aldığımda başlamıştı her şey. Hemen bu davete olumlu yanıt verdim. O, O gün oradaydı ama ben onu fark etmedim. Uzak bir hayal gibiydi benim için. Sonra bir Homeopat bir arkadaşım bana bir ilaç verdi. Kendimi bir hafta kuş gibi hissettim. Bu arkadaşımın söylediğine göre bozulan düzenim yerine oturmuştu bu süreçte. Sonra karşıma bir geçmiş yaşam terapisti çıktı. Geçmiş yaşamlarımda ettiğim bir yemini gördüm orada. Sonra birden kalabalık bir salonda onu sırtından görüp bütün bedenimin hayranlıkla donup kaldığı o anı hatırladım. Bu tam bir Erosun okunu attığı ana benzer bir şeydi. Fakat ben üzerinde durmamıştım. Gerçekten her şey bir rüya gibiydi ve benim eş ruhum bir rüya uzmanıydı! Ben bana açılan kapıları usulca itip yürümüş bana sunulan hediyeleri almıştım. Kalbimin sesini izlemiştim ve iyi de yaptım. Kalbinizin sesini izlemek için niyet ettiğinizde sadece onunla konuşun. Dışardan parazit sesler duyacaksınız emin olun. "O sana göre değil, biz onu beğenmedik" gibi şeyler. Sonra kafanızın içinde duyduğunuz diyaloglar. Sezgileriniz bütün bunların ötesinde bir alandan size ulaşır. Kalbinizin derinliklerinde. İsterseniz ona karnınızda diyebiliriz. Solar Pleksus dediğimiz bölge aslında büyük aklımızın çalıştığı yerdir. Bir sorununuz olduğunda oraya dikkatinizi verip sonra üçüncü gözünüz odaklanın. Bir şey düşünmeyin ve tahmin yürütmeyin. Durun ve bekleyin. Mesaj açık ve net bir şekilde gelecektir. EGONUZ AŞKA DÜŞMANDIR AMAN DİKKAT! Egonuz en ufak tartışmada hemen kaçıp gitmek ister bahaneler bulur kendine. Kızmaya, küsmeye ve suçlamaya hazırdır. Aman dikkat ego aşka düşmandır. Ego sevgiye, mutluluğa pek güvenmez. Çünkü ir yerlerde bir zaman kalbi kırılmıştır ya, bunu genelleştirir. Bunun hep olacağını söyler durur. Ona inanır. Ama siz ona inanmayın. Onu ikna edin Bir kere olan bir şeyin her zaman olmayacağını söyleyin ona. Konuşun ve anlaşın. Eğer onunla uzlaşmazsanız. Mutlaka sizi köstekleyecektir, engelleyecektir. Bunu çok iyi başarır. Bir an önce bu uzlaşmayı yapmazsanız çok vakit harcatır size. Buna bir takım kılıflar uydurmada ustadır." Ben özgürlüğüme düşkünüm arkadaş! " " Etrafta doğru dürüst adam yok ki!" gibi şeyler uydurur. Siz de onun borazanı olur övüne övüne bunu savunursunuz. Kendi fikriniz sanırsınız. Yalnız, mahzun ve sıkıntılı dönüp durduğunuzda bilin ki durum aynen böyledir. Onu anlayın. O sadece sizi kötülüklerden korumak istiyordur. Kötü bir niyeti yoktur. Artık tehlikenin geçtiğini söyleyin ona. Bir deftere onun çekincelerini ve korkularını yazan. Diğer sayfaya da yanıtlarınızı. Ona öneriler sunun. İki tarafın da kazanacağı öneriler. Bir taraf eşini bulmak isteyen, mutlu olmak isteyen taraf, diğeri de ego tarafı olsun. Uzlaşma bittikten sonra görecesiniz mucizeler olmaya başlayacak. Egosal bilinç tarafından ele geçirilmiş olan bilinçaltı artık özgürdür çünkü. İkiyi bir etmişsinizdir ve bütün kapılar size açılmaya başlar.

yeni bir baslangıca benim de çok ihtiyacım var. nerden ve nasıl başlayacağımı bilemiyorum. sürekli yapmam gereken birşeyler varmış gibi ve ben onları yapamıyorum. bu yüzden de kendimi cezalandırıyorum sanki. nerde ve nasıl olursam olayım bunları düşünüyorum ve anın tadını çıkartamıyorum.

İki gündür hafiflemiş hissediyorum. Listemde olan elbise dolabına el atma işini nihayet gerçekleştirdim. Hem de düşündüğümden daha hayırlı oldu. Dün eve yeni bir yatak gelmesi sonucu evde fazlaya çıkan bir iki yatak, bir somya ve yolluğu binamızda bulunan suriyeli bir aileye verdik. Bugün de elbise dolaplarındaki giyilebilir, küçülen giysileri verdik. En önemli işlerden birisi olarak dolapların üstündeki kutulardan kurtulma işi kaldı. Yıllardır kiracı olarak gezdiğimizden kutular işe yarıyordu. ama artık kendi evimizde olduğumuzdan bunlara kıyıp kaldırmak gerekir. Bunu da en geç iki hafta içinde hallederim.

bende sızın duşuncenızdeyım:) cogu zaman uygulayabılırsem daha mutlu olacağım...

Çalışmayı hayatındaki günlerimi düşünüyorum. İnsan içindeyken farkedemiyor. Yapmıyorum sanıyordum. Oysa insanları ne çok yargılamışım. Kimbilir onlar da beni ne çok yargılamıştır. Ben böyle davranarak aslında kendi benliğime, ruhuma zarar vermişim. Ruhumu bir anlamda lekelemişim. Meseleleri yargılayıp hakkında konuştukça büyütmüşüm. Kendi ruhsal gelişimime harcayabileceğim onca değerli zamanı boşa harcamışım. Hani insanlar çocuklarını büyütürken yaşayamadıkları hoşgörü ve rahatlığı torunlarını büyütürken gösterirler ya, ben de emekliliği bu anlamda değerlendiriyorum sanırım. Tüm çabam, doyuramadığım ruhumu artık rahat gelişimine bırakmak. Hiçbir şey için geç değil. Yaşanacak her gün ayrı kıymetli...

ZENGİN OLUYORUM Derin nefes alıyoruz, sakinleşene kadar.. Her başlıktaki soru cümlelerini 33 kere sesli olarak tekrarlıyoruz. - " Neden bu kadar yaşamım için bir seçim yapıyorum? " - " Neden bu kadar yaşamımda yeniliklere ve bolluğa yer açıyorum? " - " Neden bu kadar düzenli, temiz, titiz biriyimdir? " - " Neden bu kadar kendimi ve herkesi affediyorum? " - " Neden bu kadar neyi istediğimi biliyorum? " - " Neden bu kadar yeteneklerimi geliştiriyorum? " - " Neden bu kadar zamanıma pozitif değer yaratıyorum? " - " Neden bu kadar cesur ve atılganımdır? " - " Neden bu kadar zengin arkadaşlara sahibimdir? " - " Neden bu kadar zengin iş sahibiyimdir? " - " Neden bu kadar zenginliğe sahip olunca mutlu oluyorum? " - " Neden bu kadar sağlığımı, mutluluğumu, refahımı, huzurumu, rahatımı, zevklerimi önemsiyorum? " - " Neden bu kadar sahip olduklarıma şükrediyorum? " sesli olarak tekrarladıktan sonra ve cümle sonunda derin bir nefes daha alıyoruz ve son olarak " teşekkür ederim, teşekkür ederim, teşekkür ederim." diyerek tekrarladığımız soru cümlemizde evrene şükranlarımızı sunuyoruz. Tekrarladıklarımıza günde en az 3 tur ve 3 ay süreyle devam etmeliyiz. BORÇLARIMDAN ÖZGÜRÜMDÜR Derin nefes alıyoruz, sakinleşene kadar.. Her başlıktaki soru cümlelerini 33 kere sesli olarak tekrarlıyoruz. - " Neden bu kadar borçlarımdan kurtuluyorum? " - " Neden bu kadar borçlarım azalıyor? " - " Neden bu kadar heran paramı biriktiriyorum? " - " Neden bu kadar heran borçlarımdan özgürümdür? " - " Neden bu kadar paramın kontrolü bendedir? " - " Neden bu kadar paramın disiplini bendedir? " - " Neden bu kadar ani harcama dürtülerime karşı güçlüyümdür? " - " Neden bu kadar kendi bütçemle güçlüyümdür? " - " Neden bu kadar bütçemin kontrolü tamamen benim elimdedir? " - " Neden bu kadar mükemmel finansal planlarım vardır? " - " Neden bu kadar para hareketlerimi dikkatlice planlıyorum? " - " Neden bu kadar her kuruşumun hesabını tutuyorum? " - " Neden bu kadar para biriktirmekten hoşlanıyorum? " - " Neden bu kadar heran para biriktirmek bana doğal geliyor? " - " Neden bu kadar para biriktirerek mutlu huzurlu rahat oluyorum? " sesli olarak tekrarladıktan sonra ve cümle sonunda derinn bir nefes daha alıyoruz ve son olarak " teşekkür ederim, teşekkür ederim, teşekkür ederim." diyerek tekrarladığımız soru cümlemizde evrene şükranlarımızı sunuyoruz. Tekrarladıklarımıza günde en az 3 tur ve 3 ay süreyle devam etmeliyiz. İŞ BULUYORUM VE GELİŞTİRİYORUM Derin nefes alıyoruz, sakinleşene kadar.. Her başlıktaki soru cümlelerini 33 kere sesli olarak tekrarlıyoruz. Neden bu kadar güvendeyim? Neden bu kadar işimi seviyorum? Neden bu kadar sahip olduğum işi hak ediyorum? Neden bu kadar değerli bir insanım? Neden bu kadar değerli bir personelim/işadamıyım? Neden bu kadar evrende herkese yetecek kadar bolluk bereket var? Neden bu kadar ben de bu bolluk bereketten faydalanıyorum? Neden bu kadar kendimi güvende hissediyorum? Neden bu kadar geleceğimde herşeyin iyi olduğunu biliyorum? Neden bu kadar yaşam sürecine güveniyorum? Neden bu kadar kendimi yaşam sürecin akışına bırakıyorum? Neden bu kadar paraya saygı duyuyorum? Neden bu kadar parayı hak ediyorum? Neden bu kadar parayı seviyorum? Neden bu kadar parayı kabul ediyorum? Neden bu kadar sahip olduğum işime şükrederim? sesli olarak tekrarladıktan sonra ve cümle sonunda derinn bir nefes daha alıyoruz ve son olarak " teşekkür ederim, teşekkür ederim, teşekkür ederim." diyerek tekrarladığımız soru cümlemizde evrene şükranlarımızı sunuyoruz. Tekrarladıklarımıza günde en az 3 tur ve 3 ay süreyle devam etmeliyiz.

Yararlı olduğuna sevindim. Tekrar gidene kadar kendi kendine yapacağın çalışmalar var mı?Bir çeşit ev ödevi gibi? Bir de sorayım okuduğun o kitaptan farklı çalışma mı yaptınız, yoksa kitapla seans birbirini tamamladı mı?

Olumsuz Hipnoz Yazan Bahar Turunç İnsanlarla nasıl konuşuyorsunuz, yapıcı mı - yıkıcı mı? Genelde yanıt yapıcıyımdır olur ancak yapıcılık kelimesine ne anlam yüklediğimize bağlıdır bu. Bir arkadaşım olumsuz hipnoz yapıyor bana demiştim bir kez, söylediğim kişi O nasıl oluyor? diye sormuştu. Yıkıcı yöndeki telkindi vurgulamak istediğim. Bazı kişiler yakınları ya da tanışlarına, dilimizde deyim olan Dost acı söyler yaklaşımı içinde farkında olarak ya da olmayarak hoş olmayan telkinlerde bulunur bazen demiştim. Bunu yapan kişi, karşıdakinin iyiliğini düşünüyor görünümü altında, belli tanımlamalar yapar. Bunu duyan kişi de, karşıdakine olan yakınlığı ve güveni sonucu bu bilgiyi alır ve gerçekliğine inanır. - Ona güvendiğin için ne kadar çıkarcı biri olduğunu görmüyorsun, sana zararı dokunacak... - Son sıralar düzensiz uyuyorsun, hasta olacaksın... - İşten ayrılma kararını tekrar gözden geçir, yıllardır çalışmaya alışkınsın, boşta kalırsan bunalıma girersin... - Kilo aldığının- verdiğinin farkında değil misin, bir an önce önlemini al, hiç sağlıklı değil durumun, ayrıca sana hiç yakışmıyor bu görüntü... İşte bu tür masum görünen uyarılara olumsuz hipnoz diyorum. Çünkü karşıdaki kişinin iyiliğini düşünerek söylendiği var sayılan bu ifadeler aslında olumsuzlama yönünde işlemektedir. Uyku düzeni bozulan kişi bir süre sonra hasta olacağına bilinç altında inandığından hasta olacaktır. Bunu belirten kişi ise haklı çıkmanın onuru ile Ben sana söylemiştim diyecektir. Güvenilir kaynaktan geldiğine inandığımız tanımlamalar koşulsuz kabullenmeler olarak bilincimize gider, belli bir şekil alan düşünce kalıpları oluşur, bu durum süreç içinde beden dilimize de yansır ve yaşam gerçeğimiz olurlar. Psikolojide bu oluşum "Kendini Gerçekleştiren Kehanet" olarak ifade edilir. Geliş kaynağı arkadaş- akraba- tanış veya uzman görüşü olduğunda, bu ifadelerin güvenirliğine olan inanç doğrultusunda, zihin olumsuz telkini alır, kabul eder ve yaşama yansıtır. İfade edilmese gerçeklemeyecek durum işlev kazanır, kehanet gerçek olur ve yaşanır. Eğer böyle ise, olumsuz mesajlara ne gerek var? Neden karşımızdakini olumsuza şartlama ihtiyacı duyarız? Amaç karşıdakinin iyiliğini düşünmek gibi görünse de, genel olarak yaşamdan- kendinden kuşkusu olan, güven azlığı yaşayan, değişime dirençli, bağımlı yapıda, isteklerini gerçekleştirme zorluğu çeken, öfkeli kişiler bunu sıklıkla yapar. Aslında karşısındakine ilettiği gizil mesaj, Ben güvensiz ve öfkeliyim, yolunda gitmeyen şeyler var, sen de böyle ol dur. Bu tür kişilere yaşam düzenimizin normal akışı ve zihinsel sağlığımız için dikkat etmek gerektiğini düşünüyorum, hele ki yakınımızda iseler ve ilişkilerimiz yoğunsa... Onlar bizdeki enerjiyi olumsuza çevirmek için çoğunlukla da bunun bilincinde olmadan yaparlar, yaptıklarını da İyiliği için yapıcı eleştiride bulundum olarak adlandırırlar. Oysa eleştiri ya da halk arasında akıl verme olarak nitelenen bu davranış içinde somut yaptırımı ve emeği taşımıyorsa yapıcısı ya da yıkıcısı olmaz görüşündeyim. Eğer karşıdaki kişinin uyku düzensizliğine, işten ayrıldığında yaşayacağını belirttiğimiz bunalımına bir çare bulamıyorsak, bunu ifade etmek bize ve karşıdakine bir şey kazandırmaz. İnsan Mühendisliği kitabının yazarı hocam Nüvit Osmay bunu şu örnekle açıklardı; Bir adama bu kravat takım elbisene yakışmamış, çok sakil duruyor dediğinizde, boş yere onun moralini bozarsınız, kendine güvenini zedelersiniz. Belki yenisini alacak olanağı yoktur. Eğer o takım elbiseye yakışacak bir kravat alıp da, bu elbisene daha uygun olur diye armağan ederseniz, hem görüşünüzü yapıcı bir şekilde bildirmiş olursunuz, hem de eleştiride bulunmadan. onun için bir şey yapmış olursunuz. Karşıdaki onu takar ya da takmaz. Bu çok anlaşılır somut bir örnektir. Bu çerçevede ilişkide bulunduğunuz kişilere nasıl davrandığınıza, size nasıl davranıldığına baktığınızda, olumsuz telkin yönünde bir çok örnek göreceksiniz. Kendini gerçekleştiren kehanetleriniz, ben bildim övüncünün ötesinde ne kazanç sağlıyor ki? Hiçbir yararı olmadığını fark edeceksiniz. Kişi verdiği olumsuz telkinlerin sorumluluğunu almaya ne kadar hazır ki bunu yapıyor. Hasta olan arkadaşınıza bakacak mısınız, işini kaybeden yakınınıza iş mi bulacaksınız? Ki ona bunların başına geleceğini söylüyorsunuz. Olumsuz telkin yapan ya da akıl verici kişilerin bu davranışlarını nötrlemeye çalışmak eğer olmuyorsa da belli bir mesafede durmak zihin sağlığımız için gerekli düşüncesindeyim. Bir söz vardır Kimseye akıl vermeyin zeki insanların ihtiyacı yoktur, cahiller zaten anlamaz..

Biraz ara vermiştim, artık döndüm.

Sizin şarkınızı çalıyorlar Bir Afrika kabilesinde bir kadın hamile olduğunu bildiğinde birkaç arkadaşı ile vahşi ormana gider ve onlarla birlikte dua eder, meditasyon yapar bebeğin şarkısını duyana kadar. Farkındadırlar ki, her ruhun kendi benzersiz lezzetini ve amacını ifade eden bir titreşimi vardır. Anne adayı bu şarkıya uyumlandığında, hep birlikte yüksek sesle söylerler. Sonra kabileye geri dönerler ve herkese öğretirler. Bebek doğduğunda, kabile toplanır ve bebeğin şarkısını ona söyler. Daha sonra, çocuk eğitim çağına girince kabile yine toplanır ve çocuğun şarkısını söylerler. Çocuk ergenliğe geldiğinde, evlendiğinde kendi şarkısını duyar. Nihayet, doğumda olduğu gibi ölüm döşeğinde de arkadaşları ve ailesi etrafında toplanır ve onun şarkısını söyleyerek onu diğer hayata uğurlarlar. Bu hikayeyi seminerlerimde paylaştığımda, dinleyicilerin hatırı sayılır bir kısmı ağlamaya başlar. Hepimizin içinde, bir şarkımız olduğunu bilen bir şey vardır ve sevdiklerimizin bu şarkıyı farketmelerini ve bu şarkıyı söylememiz için bizi desteklemesini dileriz. Bazı seminerlerimde katılımcılardan yanlarındaki partnerlerine ailelerinin çocukken kendilerine söylemelerini diledikleri tek bir cümleyi söylemelerini isterim. Ve partner bu cümleyi sevgi dolu bir şekilde onların kulaklarına fısıldar. Bu egzersiz oldukça derine gider ve pek çok önemli içgörüler tetiklenmeye başlar. Nasıl da sevilmeye, onaylanmaya ve olduğumuz gibi kabul edilmeye özlem duyuyor, can atıyoruz. Bir Afrika kabilesinde kabile halkının bir çocuğa şarkı söylediği bir durum daha vardır. Eğer çocuk hayatının herhangi bir aşamasında bir suç işler veya topluma aykırı bir davranışta bulunursa, köyün ortasına çağrılır; tüm kabile halkı onun etrafında bir çember oluşturur ve onun şarkısını söylerler. Kabile topluma aykırı bir davranışın ceza ile değil sevgi ve kimliğin hatırlanması ile olacağını farketmiştir. Kendi şarkınızı farkettiğinizde, başka birisini incitme ihtiyacı veya arzusu duymazsınız. Arkadaş, sizin şarkınızı bilen ve siz unuttuğunuzda onu size söyleyen kişidir. Sizi sevenler, sizin yaptığınız hatalarla veya kendinizle ilgili kafanızdaki karanlık imajlarla kanmazlar. Onlar siz kendinizi çirkin hissettiğinizde sizin güzelliğinizi, kendinizi suçlu hissettiğinizde masumiyetinizi ve karmaşa içinde olduğunuzda da amacınızı hatırlarlar. Ergenlik çağında iken, bir yaz kuzenimi ve ailesini ziyarete gittim. Bir öğlen beni bir havuza götürdü ve orada hayatımı değiştiren bir adamla tanıştım. Bay Simmons benimle yaklaşık 10 dakika konuştu. Beni derinden etkileyen ne söylediği değil, beni nasıl dinlediğiydi. Bana hayatımla, duygularımla ve ilgilendiğim konularla ilgili sorular sordu. Bay Simmons hakkındaki alışılmışın dışında olan şey, verdiğim yanıtlara gösterdiği ilgiydi. Ailem, arkadaşlarım ve öğretmenlerim olsa da, Bay Simmons benim dünyamda söyleyeceklerimle gerçekten ilgilenen ve bana olduğum gibi değer veren tek kişiydi. Bu kısa söyleşiden sonra onu hiç görmedim. Muhtemelen de görmeyeceğim. Ve eminim ki kendisi bana hayatımın hediyesini verdiğinden bihaberdir. Belki de o, kısa bir görev için dünyada beliren ve birilerine en muhtaç oldukları anda inanç, güven ve umut veren meleklerdendi. Şarkınıza ses vermez onu seslendirmezseniz, kendinizi kaybolmuş, yalnız ve karmaşada hissedersiniz. Eğer o şarkıyı ifade ederseniz, hayata dönersiniz. Yaptığım bir çalışmada bir egzersiz sırasında herkese üzerinde basit bir şarkının adı yazılı bir kağıt verdim . Tüm grup için belki 8 ayrı şarkı vardı ve 6 kişi aynı şarkının yazılı olduğu kağıdı seçmişti. Herkesten bu şarkıyı söylerken odada dolaşması istendi. Aynı şarkıyı söyleyen birisini bulduklarında biraraya geldiler ve aynı şarkıyı söyleyen herkes katılana kadar devam ettiler. Böylece çalışmanın kalan kısmına yardım edecek küçük gruplar oluşturuldu. Hayat da bu egzersize çok benzer. Bizimle aynı titreşimdeki insanları kendimize çekeriz ve böylece şarkımızı daha yüksek sesle söylemek için birbirimizi destekleriz. Bazan bizi zorlamaları için şarkımızı söyleyemediğimizi veya toplum içinde söylemememiz gerektiğini söyleyen kişileri çekeriz hayatımıza. Bu insanlar da bize şarkımızı söyleyecek daha büyük cesaret bulmamız için bizi tetikleyerek yardım ederler. Hayatınızın temel anlarında size şarkınızı söyleyecek bir afrika kabilesinde yetişmiş olmayabilirsiniz ama hayat her an size kendinizle uyum içinde misiniz, değil misiniz hep hatırlatır. Kendinizi iyi hissettiğinizde, yaptığınız şey şarkınızla uyum içindedir ve ne zaman kendinizi berbat hissederseniz, uyumda değilsinizdir. Nihayetinde hepimiz şarkımızı farkedecek ve onu çok güzel söyleyeceğiz. Şu anda kendinizi çekingen hissedebilirsiniz ama tüm büyük şarkıcılar başta böyle hissederler. Sadece şarkınızı söylemeye devam edin, evi bulacaksınız. Kaynak: Alan Cohen Çeviri: Lale Külahlı

ÖNCE KENDİ ÇİZGİNİ UZAT Öğretmen sınıftaki zeki fakat kıskanç öğrenciye : Niçin arkadaşlarını çekemiyor, onların yaptıklarını bozup kavga ediyorsun? diye sordu. ... Öğrenci, bir süre düşündükten sonra, Çünkü onların beni geçmelerini istemiyorum dedi. En iyi ben olmalıyım. " Öğretmen, masasından kalktı, eline bir parça tebeşir aldı ve yere 15 cm. uzunluğunda bir çizgi çekti, kıskanç öğrenciye bakarak, Bu çizgiyi nasıl kısaltırsın? dedi. Öğrenci bir süre bu çizgiyi inceleyip içinde çizgiyi birçok parçaya bölmek de olan birkaç yanıt verdi. Öğretmen, yanıtları kabul etmedi ve yere ilkinden daha uzun bir çizgi çekti. Şimdi birinci çizgi nasıl görünüyor? diye sordu. Öğrenci utana sıkıla, Daha kısa diyerek başını öne eğdi. Öğretmen bu yanıt üzerine öğrencisine unutmaması gereken şu öğüdünü verdi: - Bilgini ve yeteneklerini artırarak kendi çizgini uzatman, rakibinin çizgisini bölmeye çalışmandan daha iyidir. .

Neden kişisel gelişim seminerinden sonra enerji dolan insan, bir süre sonra aynı duyguları yaşamaz?Ya da bir kişisel gelişim gelişim kitabı okuyarak motive olmuşken sonra neden enerjimiz biter?Kişisel gelişim seminer ve kitapları sadece geçici bir gaz mı verir? Bu durum seminer veya kitaplara göre değişmekle birlikte semineri alan kişiye göre de değişir. Kimi hemen harekete geçer, kimine hiç bir şey fayda etmez, kiminin de alevi çabuk söner. Yazar, durumu diyete başlayıp bir süre sonra bırakanlarla kıyaslıyor. nasıl kişi uygulamaya geçmeksizin sırf kitap okuyarak kilo veremezse, uygulama yapmadan da kendini geliştiremez. Uygulamada başarılı oldukça bir süre sonra bu bir alışkanlığa ve yaşam tarzına dönüşüyor. Tüm mesele kişisel gelişim çabasını anlayıp içselleştirmekte. Dolayısıyla yaşamımızda bir şeyleri değiştirebileceğimize inanmak gerekiyor. Yazar iki asistanının konuşmasından örnek veriyor. Biri, sabahları erken kalkamadığından şikayet ediyor. Diğeri de öyle söyleyerek kendini şartlandırdığını, erken kalkabileceğini söylediği takdirde, kalkacağını belrtiyor. Her şeyden önce bir şeylerin değişeceğine inanmak gerekiyor.

Bir kuş konduğu dalın kırılmasından korkmaz, çünkü güvendiği dal değil "kendi" kanatlarıdır... Bu sözü daha önce yazdım mı bilmiyorum. Ama hoşuma gitti. İnsanın boşluğa düştüğünde tutunacak dal aramadan önce kendine güvenmesi ne güzel bir şey... Etrafta kendi dertlerini anlatıp onu dinleme zahmetine katlanmayanlar; kendilerince doğru buldukları yolları farkettirmeden empoze etmeye kalkanlar.. insanın yanında yöresinde moral bozucu bunca unsur varken, onun kendi iç sesine güvenip, kendine en doğru yolu bulması ne güzel... Mutlaka herkesin etrafında sevecen bir aile ferdi, samimi bir dost vardır yalnızlığını giderecek, yeter ki gönül gözümüzü açık tutalım, sevgi dolu bir dünyada yaşadığımız görebiliriz. Olumsuz duygulara ara sıra da olsa kapılmak enerjimizi düşürür. Enerjimizi yüksek tutmalı, frekansımızı yükseltmeliyiz ki, dünya içinde yaşamaktan hoşlanacağımız, çocuklarımıza bırakabileceğimiz, sevgi dolu ortama ulaşsın...

BAŞ AĞRILARI, kendimizi yanlış, geçersiz, değersiz görmekten kaynaklanıyor. Bir daha başınız ağrıdığında, kendinizi hangi konuda hatalı bularak yargıladığınıza dikkat edin. Kendinizi affedin. Baş ağrınızın geçtiğini göreceksiniz. BOĞAZ, "istediğimiz şeyi söyleyebilme" ve "kendimizi ifade etme" yeteneğini temsil ediyor. Boğazla ilgili sorunlar, bunları yapmaktan korkmak, hakkımızı aramaktan çekinmek, "ben buyum" demek cesaretini gösterememekten kaynaklanıyor. Kızgınlık, boğaz ağrılarının sebebidir. Eğer soğuk algınlığı da varsa zihinsel karışıklık yaşıyoruz demektir. LARENJİT, konuşamayacak kadar öfkeli olmak demek. Boğaz ayrıca bedendeki yaratıcı akışı da temsil ediyor. Yaratıcılığımızı ifade ettiğimiz bu bölgede, yaratıcılığımız engellendiğinde, boğazla ilgili sorunlarımız olur. Hepimiz tüm hayatlarını başkaları için yaşayan bir çok insan tanıyoruz. Kendi istediklerini hiç yapamayan, sürekli anne-baba-eş-sevgili-patronların istekleri ve beklentileri doğrultusunda yaşayan ne çok insan var. BADEMCİK ve TİROİD sorunları, kendi isteklerinizi gerçekleştirememekten kaynaklanan, engellenmiş yaratıcılığın sonucu oluyor. Boğazdaki enerji merkezi, yani beşinci çakra, bedende değişimin olduğu yerdir. Değişime karşı koyduğumuzda, değişimin tam ortasında ya da değişmeye çalıştığımızda, genellikle boğazımızda etkinlik artar. Öksürdüğümüzde ya da biri öksürdüğünde dikkat edin. Ne konuşuluyordu? Neye tepki gösteriyoruz? Direnç ve inatçılık mı, yoksa değişim süreci içinde miyiz? Grup çalışmalarımda öksürmeyi, kendini keşfetmede bir araç olarak kullanırım. Birisi öksürdüğünde, elini boğazına götürmesini ve yüksek sesle "Değişmeye Hazırım" ya da "Değişiyorum" demesini söylerim. Yeni Düşünce Modeli: "Düşüncelerimi, hissettiklerimi, isteklerimi rahatlıkla ve özgürce dile getirebiliyorum. Yaratıcıyım. Sevgiyle konuşuyorum"

Bugün dışardaydım. Kendimi çok huzurlu hissediyorum bugünlerde. Uykularım düzenli, arada bir aklımdan gri bulutlar geçerdi bazan giderek yok oldular. Spor vücudumu olduğu kadar zihnime de iyi geliyor hissediyorum. Zaten spor yaparken olumlu etki yapan bir hormon salgılanırmış. Bu sıralar hayatımda bolluk hissi üzerinde çalışma kararı aldım. İlk iş kredi kartının birinin borcunu sıfırlayıp kapatmak. Önemli ihtiyaçlar için bir kart yeter. Burada önemli olan çok darda gibi hissetmemek. Bolluk içindeymişim gibi hissediyorum ve şükran duyguları içindeyim. . push ;

Bir Kerede Bir Küçük Değişiklik Hayatınızda değişikler yaratmak için en güzel yol ne biliyor musunuz? Bir kerede bir küçük pozitif değişiklik yapmayı bir alışkanlık haline getirmek. Büyük değişikliklere niyet edip onlara takılı kalmanın yerine, "bir küçük pozitif değişiklik" kavramı çok iyi çalışıyor. Bir hayal edin... Eğer şu anda bir küçük değişiklik yapar ve bu değişikliği hayatınızda devam ettirirseniz, o zaman bir kaç hafta içinde yeni bir olumlu değişikliğe hazır olabilirsiniz. Bu küçük olumlu değişiklikleri düzenli ve artan bir şekilde devam ettirirseniz, sene sonuna kadar çok fazla değişikliği başarmış olacaksınız. Evet, belki küçük yollarla ama çoğunlukla sizi zorlayan ve bir türlü ilk adımı atıp hakkında birşeyler yapmaya başlayamadığınız, zaman içinde ilk heyecanınızı kaybettiğiniz büyük hedefler yerine en azından bir şeyler başarmış olacaksınız. Jeff Olson, yazdığı "The Slight Edge" adlı kitabında, hayatta en başarılı insanların yaşamlarında küçük, erişilmesi kolay iyileştirmeler yapan ve böylelikle bunları yapmaya devam eden insanlar olduğu ile ilgili çok ikna edici bir gerçek durumu anlatmış. Örneğin, diyetinizden o tek bir kötü şeyi çıkartıp yerine sağlıklı bir şey koyarsanız gelecek seneye kadar çok daha sağlıklı olacaksınız. Kitaplarınızdan, yeteneklerinizi arttırmak ve bilgi dağarcığınıza birşeyler eklemek için her gün biraz okursanız, gelecek seneye kadar konunuzda daha ehil hale gelmiş olacaksınız. Eğer her gün küçük bir spiritüel çalışma yapmayı alışkanlık haline getirirseniz, gelecek seneye daha ilham dolu ve yaratıcı olcaksınız. Kendinize zaman içinde çoğalıp artacak bir şeyi yapmanın avantajını verin. Her gün küçük bir şey yapmak çok az çaba gerektirir. Bir yıl sonra ise fark şaşırtıcı bir şekilde görünür olacaktır. Kaynak: Owen Waters'ın bir makalesinden alınıp düzenlenmiştir. Çeviri: Lale Külahlı

Teşekkür ederim. Şu sıralar ilk başladığım gibi değilim. Daha bir bütünlük içinde hissediyorum kendimi. Beni en çok etkileyen düşüncelerimin dağınık olmasıymış, en son okuduğum kitabın yardımı oldu. Kararlılık amacımı tutturmuş gibiyim. Hayatımdan daha memnunum. Çocuklarımın işleri düzene giriyor... Benim de kendimce dualarım var elbette. Geçmişte bunların karşılığını gördüm de. Allah kimseyi boşlukta bırakmasın.

Değnekten At İki çocuklu bir aile hafta sonunu piknik yaparak geçirmeye karar verir. Piknik yerine vardıklarında anne yemeği hazırlarken, çocuklar babalarıyla birlikte yürüyüşe çıkarlar. Uzun bir yürüyüşten sonra oldukça yorulan küçük çocuk yalvarırcasına bakan gözlerle, "Babacığım çok yoruldum. Lütfen beni kucağında taşır mısın?" der. Baba; "Ben de yorgunum oğlum"' der demez çocuk ağlamaya baslar. Baba tek kelime etmeden ağaçtan bir dal keser. Kestiği dalı bir bıçakla biçimlendirip, oğluna zarar vermeyecek biçimde yontar. Sonra dalı oğluna verir. "Al oğlum, sana güzel bir at" Çocuk sevinçle dal parçasından yontulmuş ata biner ve sıçrayarak, ata vurarak annesinin yanına doğru gitmeye baslar. Babasını ve ablasını geride bırakmıştır bile... Baba gülerek kızına: "İşte yaşam budur kızım. Bazen zihnen ya da bedenen kendini çok yorgun hissedeceksin. İste o zaman kendine değnekten bir at bul ve neşe ile yoluna devam et. Bu at bir arkadaş, bir şarkı, bir çiçek, bir şiir yada bir çocuğun tebessümü olabilir." Kaynak: internet Çeviri: Lale Külahlı

Her akşam yatmadan önce yapın. Hem hayalinizi detaylandırmış olursunuz, hem de evreene dileğinizi gönderirsiniz. Denemesi bedava... PEMBE BALONCUK TEKNİĞİ İLE MEDİTASYON Rahat bir biçimde oturun ya da uzanın, gözlerinizi kapayın ve derin, yavaş ve doğal bir şekilde soluk alıp verin. Giderek daha derinlemesine gevşeyin. Gerçekleşmesini istediğiniz bir şeyi hayal edin. Onun şimdiden olduğunu imgeleyin. Onu zihninizde olabildiğince açık ve net bir biçimde resmedin. Şimdi zihin gözünüzde bu hayalinizi pembe bir baloncukla kuşatın; hedeflediğiniz şeyi baloncuğun içine yerleştirin. Pembe, kalple ilişkili olan renktir ve eğer bu renk titreşimi imgelediğiniz şeyi kuşatırsa, o size yalnızca varlığınızla kusursuz bir uyum içindeki şeyi getirecektir. Üçüncü adım, baloncuğu bırakmak ve onun hala vizyonunuzu taşıyarak evrene doğru süzülüp gittiğini hayal etmektir. Bu onu duygusal olarak serbest bıraktığınızı sembolize eder. O şimdi gerçekleşmesi için gerekli enerjiyi çekmek ve toplamak amacıyla evrende süzülerek dolaşmakta özgürdür D deryacabakis

Çocuklarda daha etkılı olduğu söylenıyor cunku onların hayatlarında daha az bıikmiş bitirilememiş işler oluyor, 32 yasında bırıyle aynı olmuyo tabı bence arayın bı konusun selda hanımda ıcınıze guven dolsun:)

Seyret, Sus ve Dinle Bir gün bir dağ güneşle birlikte güne uyandı. Rüzgarın esintisiyle ağaçlarının dallarını sallaya sallaya esneyerek gerindi. Güneş pırıl pırıl ufukta tam karsısından doğuyor, onunla arasında masmavi bir deniz çarşaf gibi günü karşılıyordu. Dedi ki, 'Ben ne güzel bir yerdeyim, önüm masmavi bir deniz ve her gün güneş bana gülümseyerek gün başlıyor.' Gökyüzünde küme küme bulutlar pamuk yığınlarını andırıyordu. Martılar çoktan uyanmış gökyüzünde dans ediyorlardı. O sırada dağ bir de baktı ki, eteklerinde bir minicik fare denize doğru yürüyor. 'Iiiiiiiiihhhhhh, bu da ne? Bu küçük fare benim manzaramı simdi neden bozuyor? ' Onun oradan bir an önce gitmesini istedi ve söyle bir titredi. Tepeden aşağıya doğru bir kaç tas hızla yuvarlanmaya başladı. Fare sesi duyunca hemen bir yüksek kayanın üstüne sıçradı ve oraya yerleşti. Düsen taslarda ona hiç bir zarar vermedi. Farecik de başladı denizin güzelliğini seyretmeye. Ara ara atlayan zıplayan balıklar denizin duruluğunda küçük halkalar oluşturuyordu. Deniz dağın sıkıntısını anladı ve dağa seslendi: 'Neden böyle bir günde bir küçük fare için mutsuzluk oyununa başlıyorsun ki? Bak ben dümdüzken balıklar da benim duruluğumu bozuyorlar. Ben onlara kızıyor muyum? Biliyorum ki onlar bensiz ben onlar siz olamayız. Sen de seninle birlikte yasamak zorunda olanlara kollarını açmalısın. Güneş hiç bulutlara bozuluyor mu? Benim ısınlarımı engelliyorlar diye kızıyor mu? Kabul et gerçeği, hersey bir şeylerle bütün aslında. Fark ve güzellik de burada. Bu sayede her gün ayrı bir şey öğretiyor bize; her gün ayrı bir ders veriyor. Sen iyisi mi sadece SEYRET, SUS ve DINLE.' Dağ denize sordu: 'SEYRET, SUS ve DINLE? O da ne demek? ' Denize bak.. Seyrettiğinde güzellikleri göreceksin... Sustuğunda kendinden başkalarının söylediklerini duyabileceksin... Dinlediğindeyse onlardan öğrendiklerini uygulama fırsatı bulabileceksin

Unutmayın... Bir toz tabakası, altındaki ahşabı korur. 'Bir ev mobilyaların üzerine 'seni seviyorum' yazabildiğinde gerçek bir ev olur.' Yıllardır her hafta sonu, 'aman biri çıkıp geliverirse' diye en az sekiz saatimi her şeyin mükemmel görünmesine harcıyordum. En sonunda anladım ki, hiç kimsenin çıkıp geldiği filan yok; hepsi dışarıda hayatlarını yaşayıp eğleniyorlar! ŞİMDİ, insanlar ziyarete geldiğinde, kendimi evimin durumunu izah etmek zorunda hissetmiyorum; İnsanlar, benim daha çok dışarda hayatımı yaşarken ve eğlenirken ne yaptığımla ilgililer. Bunu hala keşfedemediyseniz, lütfen tavsiyelerime kulak verin. Hayat kısa, tadını çıkarın! Mecbur hissediyorsanız temizlik yapın... ama onun yerine bir resim yapmak, bir mektup yazmak daha iyi değil mi, kurabiye ya da bir kek pişirmek, bir tohum ekmek toprağa, istemek ve gereksinim duymak arasındaki farkı keşfetmek? Mecbur hissediyorsanız temizlik yapın, ama bilin ki çok zamanımız yok. . . . içilecek bir kahveyle, yüzülecek bir nehir, tırmanılacak bir dağ, dinlenecek bir müzik, okunacak bir kitap, dedikodu yapılacak arkadaşlar, sürdürülecek bir hayat. Mecbur hissediyorsanız temizlik yapın, ama bilin ki dünya gözlerinizi kamaştıracak güneşle dışarıda, saçlarınızın arasında gezecek rüzgarla, karla, sizi ıslatacak yağmurla... Bu gün bir daha yaşanmayacak. Mecbur hissediyorsanız temizlik yapın, ama hep aklınızda bulunsun, yaşlılık bir gün gelecek ve bu çok da hoşunuza gitmeyecek. . . Ve bir gün bu dünyadan gittiğinizde - ki hepimiz mecbur gideceğiz - geride daha çok toz bırakacağız! Topladıklarınız değil, nasıl bir yaşam yaşadığınıza dair dağıtabildiklerinizdir hayat...

Karanlık ve Işık Yazan Işık Elçi Günseli Hayat bazen yaşama ilk merhaba dediğimiz zamanki kadar saf bırakmıyorum bizleri. Büyürken öğretilen gelecek kaygısı, yarın planları, andan uzak şimdinin farkındalığından yoksun bırakıyor bizleri. İçimizden o vazgeçmeyen tarafımız sorular sormaya, arayışlara giriyor bir süre sonra. Biz farkında olsak da olmasak da. Ve geceleri bize armağan edilmiş olan uykuda rüyalarla geliyor cevaplar. Ayna oluyor bize. Uyanık yaşamda çözmemiz gereken sorulara ve sorunlara çekiyor dikkatimizi. Her şey daha iyi olabilmek, daha iyi bir insan olmak için. Rumuzun vazgeçmiyor bizden ve içimizdeki neşeli çocuk. O belki de insan olmaktan vazgeçmeyen tek tarafımız. Bir çocuk neşeyle uyanır sabahları, bugün insan olmalıyım diye düşünmez. İnsan gibi yaşar zaten. Ne tuhaf zaten insan olarak geldiğimiz dünyada bu özellikleri unutmamız ve insan olmak için kendimizi aramaya çıkışımız. Belki de hep zor olmalı diye mi düşünüyoruz ki hayatı kendimizi aramaya çıkıyoruz. Yıllar önce "Kandid ve İyimserlik" kitabını okuduğumda kahramanın tüm yaşamını yollarda geçirmesini gerçeği, kendini arayışını ve sonunda bir gün evinin bahçesindeyken aslında en önemli şeyin ilk önce kendi bahçemizi yaşatmak olduğunu anladığında bir ömrün neredeyse sonuna gelmişti. Uzaklar bazen en yakınımız oluyor. Tabii görebildiğimizde. Rüyalar kapıları açıyorsa, ayna tutuyorsa bize bunu nasıl yapıyorlar? Çoğu kişi rüyalarının kabus olduğunu, felaket bir rüya gördüklerini söyleyerek başlıyorlar sözlerine. Deneyimlerim ve çalışmalarımdan gördüğüm kadarıyla insan en çok kendinden korkuyor. Gün içinde işimizle, sohbetlerle kaçabiliyoruz kendi gerçeğimizden. Ama rüyalarda asla Ben rüya yorumunu yapmadan önce, karşımdaki kişiyi tanımaya çalışıyorum. Uyanık yaşamda nasıl biri olduğunu anlamaya çalışıyorum. Kabus gören kişilerin çoğu aslında kendi yaşam kalitelerini yansıtıyorlar rüyalarına. Sorumluluktan kaçan, sürekli endişe içinde olan, hayallerini göz ardı edenler, başkalarına karşı bencil olanlar, kaybetme korkusu ile maddi kaynaklarına sıkı sıkı tutunanlar, hayır demeyi bilmeyen, kurban rolü oynayanlar ve devam eden yüzlerce örnek. İşte bu noktada, doğru yorum sizi olumlu pozitif bir hayata taşıyacaktır. İstanbul da telefonla görüştüğümüz bir bey var. Zaman zaman rüyaları ile ilgili konuşuyoruz. İki kardeşler. Babası her zaman abisine öncelik verirmiş. Kendini dışlanmış hissedermiş. Bir gün başı sokaktaki çocuklarla derde girmiş. Babası onun yanında olmuş, onu korumuş. O gün şöyle bir düşünce geliştirmiş. Babamın sevgisini ancak sorunum olursa alabilirim. Şimdi 37 yaşında ve başı beladan hala kurtulmuyor. Hayatı tam bir senaryo olabilecek olaylarla dolu. Evlenmemiş, ne zaman niyet etse aldatılmış terk edilmiş. İş hayatı borçlar, kandırmalarla dolu. Babası bu durumlarda maddi, manevi yanında. Tam istediği gibi. Hayatının neden böyle olduğunu sorgulamaya başladığında gördüğü rüyalar onun bu davranış kalıbını çözmemizden büyük bir yarar sağladı. Sevgiyi almak için başını derde sokması gerekmiyor. Bu düşünce şekli onun başka insanlar tarafından sevilip sevilmediğini sınamak için bir yöntem olmuş zamanla. Kendi gelişimimiz için niyette bulunduğumuzda rüyalar bizim içimizdeki özümüzü parlatmak için harekete geçerler. Bazen derin düzeyde bu niyette bulunuruz. Sonuç eğer doğru yorum yapılmışsa yaşamda toplum içinde ışık yayan biri olursunuz. İçsel huzurunuz tam, güven içinde Karanlık yanımızı parlatmak bizi insan olma yolunda ileriye taşır. Bakın geçen zamanda yaşadığım deneyimimi sizinle paylaşmak istiyorum Hizmet etmek için neyi bilmem gerekiyor? Bu soruyu sorduğumdan beri hayli zaman geçti. Şimdi İstanbul dayım. Taşınmaktan hep kaçtığım şehirde. İzmir de evimin balkonunda otururken kendime iki soru sordum. Bunlardan birincisi, neden İzmir de kalmak istiyorum. İkincisi ise, Bu kadar çok sevdiğim halde, ilk görüşte aşk yaşadığım ve hala katlanarak artan bir sevgiyle bağlı olduğum İstanbul dan neden kaçıyorum? . İzmir i gerçekten çok seviyorum. Doğduğum, en güzel deneyimlerimi, arınmalarımı yaşadığım şehir. Ancak bazen bir yerlerde vaktin dolduğunu hissedersiniz. Rüyalarınız, sezgilerinizin yaşamda gelişen eşzamanlılıklar size yolculuğun geldiğini hatırlatır. İçinizde çocuksu bir telaş bayram havası oluşur. O çocuk yola çıkmaya hazırdır. Ancak bir taraftan bunca zamandır sahip olduğunuz yaşam tarzını, alışkanlıklarınızı bırakmak istemezsiniz. İki taraf çatışmaya başladığında kim kazanır biliyor musunuz? Eğer korku nedeniyle alınmış bir karar varsa Ben İzmir i orayı çok sevdiğim için değil, İstanbul dan, başarıdan korktuğum için istiyordum. Orada kabuğumda mutlu ve huzurluydum. Burası ise bilmediğim bir dünya. Tamamen kendim için düşünüyordum. Oysaki aylar önce bir niyette bulunmuş, sorular sormuştum. Cevaplar kısa sürede gelmişti. Cevapları hayata geçirmek için ise burada İstanbul da olmam gerekiyordu. Korkuyla alınmış tüm kararlar bir süre sonra tıkanmaya mahkum olurlar. Ve biz sonrasında kurban rolü oynar neden bu benim başıma geldi deriz. Her şeye rağmen bulunduğum şehirden ayrılmak istemedim. Evren, rüyalarım, melekler bu kararı onaylamadılar. Baktılar ki olmuyor beni en hassas noktamdan vurmaya başladılar. Arka arkaya o kadar olaylar yaşadım ki bir an her şeye inancımı kaybettiğimi düşündüm. Peki, ne oldu da her şey benim için ters gitmeye başladı? Niyetin saflığından çok seçimin saflığı girdi işin içine. Daha önce de söylediğim gibi korku, endişe ile alınmış bir karar ne bizim hayrımıza olabilir ne de evrenin. Sistem böyle bir şeye asla izin vermez. Yakın bir zamanda bir kız arkadaşım iki gözü iki çeşme bana geldi. Evlilik düşündüğü arkadaşı ne olduysa birden onu terk etmiş hiçbir açıklama yapmadan gitmişti. Tabii ki dünyadan ondan daha mutsuzu, kırılmış bir kadın yoktu. Ona eğer evlenseydi neler olacağını sordum. Söyledikleri gerçekten etkileyiciydi. Haydi gel bir oyun oynayalım dedim ve bu evliliği neden istediğine dair sorular sordum. Her cevapta yüzü biraz daha aydınladı. Sonra mı? Hiç de kendine uygun biri olmadığını fark etti. Zamanda geri gittik. Aylar önce gelecekle ilgili bir sohbetlerinde arkadaşının şimdiden onun geleceği ile ilgili onlarca karar vermişti. O gün içinde bir sıkıntı ile ayrılmıştı ama tarif edememişti. Ama derin düzeyde işlem başlamıştı. Şimdi artık biliyordu. Onun hayalindeki resimle diğeri uyuşmuyordu. İçindeki çocuk bir yerlerde küsmüş oturuyordu. Ruhu bu hayalin ona ait olmadığını çok iyi biliyordu. O yine de yıllarını verdiği bu erkekle evlenmek, ailesine, çevresine karşı mahçup olmak istemiyordu. İşte korku ile alınmış bir karar. Allah tan meleklerimiz var da artık bizlerin büyük hatalar yapmalarına engel oluyorlar. Daha önce özgür seçimden bahsederken şimdi ne oldu da seçimlere karışıyor diyebilirsiniz. Şaşıracaksınız ama hala karışmıyorlar. Onlar sadece karanlığın bize aldırdığı kararlara engel oluyorlar! Bizler sadece bu dünyada verdiğimiz sözleri hatırlıyoruz. Oysa buraya gelmeden önce verdiğimiz sözler var. Bu satırları okumanız bile çok önceden planlanmıştı. Sizleri görmüyorum ama bir şeyi çok iyi biliyorum hepiniz varlığınızla bu dünyayı onurlandırıyor, ışığınızla farkındalık katıyorsunuz. İçinizden bir ses Ben mi? diyorsa onu duymayın, o karanlıktır. Siz karanlığa hizmet etmek için burada değilsiniz. Siz yaşamı onurlandıran güzel varlıklar olarak. Onur, sevgi, sevinç almak için buradasınız? Sizlere yeni yüzyılın silahı Korku ile seslenmiyorum. Hayatlarımıza bakalım, üçüncü bir kişi olarak. Bir günü gözden geçirelim. Duygularınıza, düşüncelerinizi bakın. İnsan olmak için yaptığınız, yaşadığınız aşamalara bakın. Deneyimlerinizi hayalinizden tekrar tekrar gözden geçirin. Onlarda değiştirmek istediğiniz, tepkileri, kararları son haliyle hayal edin. Neleri öğrendiğinizi fark edin. Gelecekteki hayallerinize bakın. Orada ne hakim? Umut mu? Korku mu? Korkunun gölgesinin sindiği her şeyi şimdi şu andan itibaren hayatınızdan çıkarın, atın. İzin vermeyin. Karanlık pasiftir. Karanlığı aktif hale getiren bizim kendimiz ve evrenle ilgili negatif düşüncelerimiz, kararlarımızdır. Onu aktif hale biz getiririz biz besleriz. Bazen bu karanlığa hizmet eden insanlar vardır. Onlar harika korku senaryoları yazar. Bunu sizin iyiliğiniz için yaptıkları konusunda o kadar inandırıcı olurlar ki. Siz her şeyi bırakır, onlara inanır ve değişmekten büyümekten, keyif almaktan, üretmekten vazgeçersiniz. Nasıl olsa bir şey yapmaya gerek yoktur. Böylece karanlık büyür. Dünyada dengeler bozulur. Sevgisizlik terazide ağır basar. Sadece bizim için değil, dünyada da bir şeyler ters gider. Biz haklı çıktığımız için seviniriz. Oysa onları çağıran bizler olduğumuz unuturuz. Peki, neden varlar? İnanın onlarda bizim gibi hizmet ediyor ve sevilmeye layık varlıklar. Sınavlar, farkındalıklar, kendi hayat gücümüzü ortaya çıkarmak yaşadığımız bu süreç sayesinde de olabiliyor. Tabii bunu ne kadar istediğimize bağlı Karanlık hizmette kusur işlemez. Sizi asla hayal kırıklığına uğratmaz. Siz kendiniz için bir şey düşünürsünüz. Hemen arkasından bir olay yaşarsınız ve İşte ben demiştim dersiniz. Ne zaman mı son bulur? Karanlığı yaratanın siz olduğunuzu fark ettiğinizde. Karanlığın hizmetkarları aranızdan ayrılırlar. Siz bile şaşırırsınız bu kadar hızlı geliştiğine her şeyin. Aydınlık aktiftir. O içinde sevgiyi barındırır. Size sevinç verir. Onaylar. Yaptığınız şeyin doğruluğu konusunda size rehberlik eder. Hem uyanık yaşamda hem uykudaki yaşamda eşzamanlılıklar yaşarsınız. O Tanrı dan gelendir. Çünkü Tanrı bizler için yarattığı her şey için iyi olanı diler. O bizi karanlık içinde, sorunlarla görmek istemez. Her şey her zaman hepimize yetecek kadar var. Bolluk ve bereket bizimle. Bir bebek dünyaya geldiğinde annenin göğsünden süt kendiliğinden akar. Bebeğin dudağı kaygısızca kavrar annenin sıcak memelerini. Bir kuş güne şarkılar söyleyerek başlar, bilir uçamaya başladığında kanatlarının bunu doğal bir şekilde yapacağını ve rızkının hazır olduğunu. Kuş ben bugün kuş olmalıyım demez. Ya da kuş gecenin bir saati uyanıp, yarın neler olacak, ya başıma şu gelirse, acaba ne için endişeleneyim demez. Kuş güven içinde uyur. Çünkü o onu yaratana tam bir güven içindedir. Onu kuş yapan en önemli özelliği olan uçmayı unutmaz! Unutmayın bir sorun varsa o tamamen bizim seçimimiz. Unutmayın sorunun olduğu yerde çözüm de var. Hatırlayın, buradaki deneyimleri planlarken en keyifli olan çözümü de bularak gelmiş olmanız. Ruhsal düzeyde tüm cevapları biliyoruz. Yaşamınızın öğretmeni ve öğrencisi sizsiniz. Bir öğretmen olarak sınav sorularını hazırlarken cevapları biliyordunuz. Öğrenci olduğunuzda ise yine cevapları biliyor olacaksınız. Bunun için çalışmanız gerekiyor. Dersine iyi hazırlanan cevapları kolay hatırlar. Aydınlık tarafta herkes, her şey kazanır kaybeden yoktur. Siyah yoktur. Yanlış yoktur. Çirkin yoktur. Sen yoktur. Yaşamınızda bir şeyler ters gidiyorsa. Ona direnmeyin. Onu onurlandırın. Seni anlıyorum. Denge kuruluyor. Ben için en hayırlı olan yapılıyor ve bu benim seçimim. Seçimin sorumluluğunu alıyorum deyin. Ben şimdi İstanbul dayım. Geçen aylarda yaşanan her şeye şükrediyorum. Olmam gereken yer burası. Sokakta yürürken buraya ait olduğumu hissediyorum bu seçime bakarken. Onda heyecan, mutluluk, huzur görüyorum. Bazen de öyle bir sevinç kaplıyor ki içimi Ne olduğunu ben de anlamıyorum. Hissettiğim şey bu yolu alabildiğine kaplayan aydınlık o kadar. Önceki

Kendinize Yapmaktan Vazgeçmeniz Gereken 10 Şey Hayat zaten yeterince zor değil mi? Kendinize kötülük yaparak işleri daha da zorlaştırmanıza gerek yok. Aile ve ilişkiler üzerine yazan Maria Robinson a göre; geriye gidip yeni bir başlangıç yaratmamız mümkün değil, ama bugünden başlayıp yeni bir son oluşturmamız çok daha basit. Yanlış seçimler yapıp, yanlış şeylere odaklanarak devam etmektense, bu yanlışlıklardan kaçınarak yeni bir başlangıç yaratabiliriz. Bu sayede daha az incinmiş oluruz, değil mi? İşte kendimize yapmamamız gereken 10 şey burada. 1. Kendinizi Eleştirmekten Vazgeçin Kendinize bir mola verin. Herkes hata yapar ve bu dünyada kimse mükemmel değildir. Pişmanlık ve öz eleştiri çukurunda boğulmak hiçbir şeyi çözmez, aksine, bu durum fiziksel ve ruhsal anlamda size çok zarar verir. Buna bir son verin. Hatalarınızın üzerine gidin, nefret ve öz eleştirinin yerine kararlılık ve öz güven koyun. Kendinize bir dahaki sefere daha iyisini yapacağınızı söyleyin. 2. Başkalarının Olumsuz Düşüncelerine İnanmaktan Vazgeçin İnsanlar, birbirleri hakkında olumsuz şeyler söyleyebilirler ve bu asırlardan beri böyledir. Birisi hakkınızda olumsuz bir şey söylediğinde, bu elbette sizi incitir. Söylenen şeyleri kişisel algılamamak ve olumsuz düşüncelerin sizi yıkmasına izin vermemek çok önemlidir. Sırf biri size deli, tembel veya değersiz dediği için bunun doğru olduğuna inanmamalısınız. Les Brown; diğer insanların sizin hakkınızdaki düşünceleri bir anda kendi gerçekliğinize, onların da kendi doğrusuna dönüşmesin diyor. Bu tür olumsuz düşünceleri hemen üstünüze alınmayın; aksine ince eleyip sık dokuyun. İnsanların düşündüğünün tersine, siz oldukça güçlü ve yeteneklisiniz. Bunu tepeye çıkıp, konumunuzu koruyarak kanıtlayın. Düzeltilmesi gerekeni düzeltin, görmezden gelinmesi gerekeni görmezden gelin. 3. Sahip Olmadığınız Şeylere Odaklanmaktan Vazgeçin Hayatta istediğiniz her şeyi elde edemezsiniz. Sahip olmadığınız şeylere çok fazla odaklanmak, zaman, enerji ve emek kaybından başka bir şey değildir. Sahip olamadıklarınıza imrenmek yerine, sahip olduklarınıza şükretmeyi deneyin. Kendi kaçırdığınız şeyleri düşünmek yerine, başkalarının neler kaçırdığını düşünmeyi tercih edin. İster inanın, ister inanmayın, siz ne kadar kötüsüne sahip olduğunuzu düşünseniz de, sizden daha kötü durumda olanlar da var. Bu yüzden her sabah şükrederek uyanın ve hayatınıza anlam katan şeylerin kıymetini bilin. 4. Kendinizi Sona Koymaktan Vazgeçin Sonda olmak her zaman eğlenceli değildir, siz de biliyorsunuz. Neden bütün enerjinizi işinize, arkadaşlarınıza, meslektaşlarınıza ve hatta ailenize harcıyorsunuz ki? Size ne kalıyor? Evet, fedakarlık, görev ve sorumluluk duygusu, bunlar güzel şeyler, ama kendinize öncelik vermediğiniz sürece içten içe tükenmeye başlarsınız, ta ki artık verecek hiçbir şeyiniz kalmayana dek. Kendinizi en sona koymaya devam ederseniz, tükenmişlik ve bunalım hissi ve hatta depresyon, stres gibi diğer sağlık problemlerine de davetiye çıkarmış olursunuz. Önceliği kendinize verin. Bu bencillik değil, akıllıca yaşamaktır. 5. Yanlış İnsanlarla Vakit Harcamaktan Vazgeçin Başarılı insanların neden başarısız arkadaşlarını geride bıraktıklarını hiç düşündünüz mü? Jim Rohn un da çok şık bir şekilde söylediği gibi; siz en çok vakit geçirdiğiniz beş insanın ortalamasısınız. Hayat, sizi aşağıya çeken, mutluluğunuzu emen veya hayatta hiçbir amacı olmayan insanlarla vakit harcamak için çok kısa. Sizi yükseltecek insanlarla birlikte olun, değerinizi düşürenlerle değil. Mark Twain ne güzel söylemiş; iyi arkadaşlar, iyi kitaplar ve rahat bir vicdan; işte ideal hayat. 6. Çok Fazla Endişe Etmekten Vazgeçin Eğer sorunlarınızın bir çözümü varsa, neden endişe ediyorsunuz? Eğer sorunlarınızın bir çözümü yoksa da, endişelenmenin size bir yararı olmayacak. Endişelenmek durumu sadece daha da kötüleştirir ve bugünün güzelliğine gölge düşürür. Derin bir nefes alıp rahatlayın. Endişenin sizi durdurmasına izin vermeyin. Bu zamana kadar böyle yaptıysanız, bundan sonra da böyle olmasının bir anlamı yok. Çünkü hayatın bizi daha iyi sonlara götüren yolları hep vardır. 7. Olmadığınız Biri Olmaya Çalışmaktan Vazgeçin Bu dünyada, sizden sadece bir tane var! Sizden daha akıllı veya güzel olduğunu düşündüğünüz biri gibi olmaya çalışmak, ne yazık ki boşuna bir çabadır. Siz sadece siz olabilirsiniz, tıpkı diğerleri nasıl yaratıldıysa aynen öyle oldukları gibi. Birisinde özendiğiniz veya hayran olduğunuz özellikler olabilir, ama olay kendiniz olarak bazı şeyleri tamamlamaya çalışmaktan öteye geçmemelidir. Birilerinin yerini almaya çalışmayın, kendinizi sevdiğiniz sürece zaten eninde sonunda sizi seven ve takdir eden insanları yanınıza çekeceksiniz. 8. Gerçekdışı Beklentiler İçine Girmekten Vazgeçin Hepimiz mutlu olmayı ve bu mutluluğun daim olmasını isteriz. Ama gerçekdışı ve mantıksız beklentiler içine girildiğinde, ağır bir hayal kırıklığı da kaçınılmaz olur. Örneğin; bir gecede bir şirketin CEO su olmayı ummayın, çünkü bunun gerçekleşmesi mümkün değildir. Yeteneklerinizi, becerilerinizi, nitelik ve deneyimlerinizi gözden geçirin ve bunları istekleriniz ve vizyonunuza göre iyice ölçüp tartın. Hayatınızdaki her şeyi içinde bulunduğunuz duruma göre bir dengede tutmaya çalışın, gerçekçi hedefler ve beklentiler içinde olmaya gayret edin. 9. Mutluluğu Satın Almaya Çalışmaktan Vazgeçin Şık ve yeni bir Lamborghini satın alabiliyor, bir tepeye köşk yaptırabiliyor, egzotik ülkelere uçabiliyor ama yine de mutlu olamıyorsunuz. Hayatta mutluluk ve neşe getiren şeyler genellikle bedavadır. Kahkaha, sevgi, yetenek, tutku ve şefkat.. işte bunların hepsi bedava! Mutluluğu satın almaktan veya hayatın adil olup olmadığı konusunda kendinizi endişeye sürüklemekten vazgeçin. Sadece bununla yaşamaya alışın ve küçük şeylerden mutluluk çıkarmaya bakın. Nathaniel Hawthorne ın da dediği gibi; Mutluluk tıpkı bir kelebek gibidir; ne kadar kovalarsan, o kadar sakınır senden, fakat dikkatini başka şeylere çevirdiğinde, nazikçe gelip omuzuna konacaktır 10. Çabuk Pes Etmekten Vazgeçin Hayat sizi her zaman deneyecektir ve karşınıza zorluklar çıkaracaktır. Aslında hayatı heyecanlı yapan şey de budur. Eğer çabuk pes ederseniz, bu kocaman hayattaki heyecan verici ve rahatlatıcı şeyleri kaçırmış olursunuz. Mücadeleyi bırakmayın, uyanık ve sabırlı olun, hayatın size ne sunacağını asla bilemezsiniz. Kulağa belki çok basit geliyor ama sabır bütün iyi şeyleri beraberinde getirir. Ayrıca Jane Addams ın da doğru bir şekilde gözlemlediği gibi; hiçbir şey, dünyayı kurtarabilecek, o umulmadık son harekete ramak kalmışken vazgeçmek kadar kötü olamaz. İnsanların bugün yapmaktan vazgeçmesi gereken başka şeyler de var mıdır sizce?

Tanrı'nın Kahvesi Bir grup kariyer yolunda ilerleyen yeni mezun, eski üniversitelerindeki profesörlerini ziyaret için biraraya gelirler. Sohbet, sonunda isin ve hayatin stresinden sikayetlenmeye döner. Misafirlerine kahve ikram eden profesör mutfaga gider ve yaninda büyük bir termos içinde kahve ve porselen, plastik, cam, kristal olmak üzere degisik tarzda ve ucuz görünenden, pahali ve hatta çok özel olanlarina kadar degisik kahve bardaklari ile gelir. Ve misafirlerine kendilerine kahve almalarini söyler. Herkes bir bardak seçince, profesör söyle söyler: "Farkettiyseniz, tüm pahali görünen bardaklar alindi ve geriye ucuz görünümlü sade bardaklar kaldi. Kendiniz için en iyi olani istemeniz normal olsa da, bu sizin stresinizin ve problemlerinizin kaynagi aslinda. Emin olun ki, bardagin kendisi kahvenin kalitesine hiç bir sey katmaz. Çogu zaman, sadece daha pahalidir ve hatta bazi durumlarda da içtigimizi saklar. Hepinizin aslinda istedigi kahveydi, bardak degil ama bilinçli olarak en iyi bardaklara yöneldiniz Ve sonra birbirinizin bardagina bakmaya basladiniz. Sunu bir düsünün: Hayat kahvedir. Is, para ve toplumdaki konumunuz da bardaklar. Onlar hayati tutmak için sadece araçlardir ve seçtigimiz bardak yasadigimiz hayatin kalitesini belirlemedigi gibi degistirmez de. Bazan, sadece bardaga odaklanarak Tanri'nin sundugu kahvenin tadini çikarmayi unuturuz. Tanri kahveyi pisirir, bardaklari degil. Kahvenizin tadina varin! En mutlu insanlar herseyin en iyisine sahip degildirler. Sadece herseyin en iyi sekilde tadini çikartirlar. Basit yasayin. Cömertçe sevin. Birbirinize derinden itina gösterin. Nazik olun. Gerisini Tanri'ya birakin."

Aşk Sandıklarımız Yazan Deniz Yalım Kadıoğlu Hiç düşündün mü, başımıza gelen ya da gelmeyen, bizi bulan ya da bulmayan her şey istek ve arzularımızla değil de kendimize bakışımızla, şu kısacık hayattaki var oluşumuzla, duruşumuzla ilgili. Bence aşk, buna dahil. Bir şeyi çok istersek sahip olacağımıza inandırıldık. Yıllar boyu. İstemek, dediler, birinci kural. Ama çok isteyeceksin. Sokaklarda sırtı çökük, boynu bükük, bir karış suratla yürüyüşümüz bundan. Çok istedik ama olmadı. Niye sini kimse bize söylemedi. Yeterince istememişsindir, çaba göstermemişsindir, diyen oldu sahi. Düşürdük yüzümüzü, yürümeye devam ettik. İçimizde bir yığın hayal kırıklığı. Bence aşk da buna dahil. Kalbimizin tavan arasında kilitli tuttuğumuz sandıklar var. Aşk sandıklarımız. Heves, tutku ve tüm güzel niyetlerle kendimizi adadıklarımız. Yalnızca sevgili değil; işimiz, bir dönemki meşgalemiz, adım attığımız şehir ya da çıktığımız yolculuk... Yani kalbimizi çarptıran her insan ve her an. Yaşadığımız ve sonrasında tozlu sandıklara kaldırıp unuttuğumuz. İnsanlar görürüz, gözleri boncuk boncuk bakan, konuşurken, susarken, bilet sırasında ya da otobüs durağında beklerken ışık saçan erkekler, kadınlar. Bizi kararmış yüzlerimizden utandıran, dünyaya öyle ışıl ışıl baktığımız zamanları hatırlatanlar. Tedirgin olur, hemen mutluluklarına ve kendi sürekli mutsuzluğumuza- bir kılıf uydururuz. O şirkette çalışsaydım ben de gülerdim elbet." ... "Eh, mutlu olacak tabii, ona aşık, çok güzel bir karısı var." ... "Aman o hep öyledir zaten, Pollyanna! Sandıkları açalım Senin hayatında hangisi olmadı ki? İlk işine başladığın ya da uzun süren işsizlik döneminin ardından kabul haberini aldığın günü hatırla. Arkadaşlarınla yaptığın kutlamaları, şirket binasından içeriye girişini, dimdik yürüyüşünü, ayaklarının zeminle tüy gibi hafif buluşmasını, bakışlarındaki parlaklığı, canlılığı İşine aşkla bakışını Peki, ne kadar sürdü? Cuma günlerini iple çekmeye başladığında kaçıncı haftandaydın? Yöneticinden ilk ne zaman şikayet edip iş yeri dedikodularına katıldın? Başlangıçtaki hevesini kendi ellerinle, kendi isteğinle söndürmeye ne zaman başladın? Ama koşullar, insanlar diyeceksin. Haksızlığa uğradığını söyleyeceksin. İlk günkü mutluluğunu senden alan bir suçlu arayacak parmakların. Bu sefer kimi göstereceksin? Kişisel tarihinde beyaz bir sayfa açtığın o ev geliyor mu aklına? Her odasını özenle düzenlemiştin, duvarlara en uygun rengi bulana kadar göbeğin çatlamıştı. Mobilyaları tek tek seçmiş, yastık kılıflarından kahve kupalarına kadar her ayrıntının bir bütünün parçasıymışçasına birbirini tamamlamasını, seni yansıtmasını istemiştin. Ev güzel olmasına olmuştu da, ruhunda bulamadığın bütünlüğü pasta tabaklarının deseninde aramak pek doğru olmamıştı sanki. Ruhun ipi kopmuş balon gibi çatılara, bacalara çarpa çarpa ilerlerken kim bilir ne paralar ödeyip de aldığın kadife yastıklı "okuma koltuğu", kısa süre sonra kıyafetlerin üst üste yığıldığı, eski tarihli gazetelerin yerlerde süründüğü bir köşeye dönüşüvermişti. Ama zor bir dönemden geçiyordum diyeceksin. Kolay dönemlerde evine, hayatına, sevgiline aşık olmak ne kolay, değil mi? dersem, belki biraz güceneceksin Hadi başka bir sandık açalım. İşte dokunmaya en korktuğun. Acı, pişmanlık, kırgınlık ve kararsızlıkla hatırladığın. Sandıktan çıkan yine ilk günkü hisler. Bedenin her hücresinden taşan bir mutluluk hali. Sonunda, diyordu içinden bir ses, ben de buldum, ben de. Beni de çok seven biri var Peki, sonra ne oldu? Niye sürmedi? Sevgiyi sürdürecek tek bir hal varken bitmesine neden olan öyle çok olasılık var ki Onu çok seviyorum ama... diye başladın, değil mi? "... biraz daha spor yapsa, sevdiğim kitapları okusa, bu kadar televizyon izlemese, kız kıza dışarıya çıkmalar filan artık olmasa, yağlı yemese, kısa giymese, erkek erkeğe maçlara gidilmese, azıcık da kilo verse, ne olur sanki?" Belki de mutluluğunun anahtarını ona teslim edip beklemeye başladın: Hayatıma hoş geldin, hadi mutlu et beni! Kim, bunun yükünü uzun süre taşıyabilir ki? Aradı aramadı, öyle dedi böyle demedi, yeterince sevmedi, üzerime düşmedi, gerektiği kadar kıskanmadı ya da fazla kıskançtı Bir türlü istediğin gibi olamadı, değil mi? Arkadaşım anlatmıştı, sevgilisiyle üç-dört ayda bir, "genel değerlendirme yemeği"ne çıkıyorlarmış. Bir nevi toplantı gibi. Güzel mezelerle, şık kadehlerle süslenen masaya ilişkilerini, kişiliklerini, onları gerçek kılan tüm hallerini yatırıyorlarmış. Sıra tatlıya geldiğinde ikisi de değişmesi, gelişmesi gereken özelliklerini not etmiş, sindirmeye çalışıyorlarmış. Bu tür toplantıların ilişkiden verim almak, değişmek ve gelişmek için önemli olduğunu söylemişti arkadaşım. Banaysa düşüncesi bile korkunç gelmişti. Kadın dergilerindeki Ona küçük sürprizler yapın, yataktan kalkar kalkmaz saçınıza fön, gözünüze kalem çekin, tüyoları gibi. Bir türlü yetmeme, yetinememe hali. Hem verim de ne demekti? Ben kusurlu olmayı sevenlerdenim. Küçüklüğümden beri. Yaş ya on beş ya on altı, Önce kendini seveceksin tüm kusurlarınla ki, dedim, başkasını da olduğu gibi sevebilesin. Değiştirmeye, hamur gibi biçimlendirmeye, pişirmeye çalışmadan. Kendin olabilme özgürlüğünü isteyeceksin. Kimseden değil, kendinden isteyeceksin bunu. Bunu yapabilmek için de önce ne olduğuna bakacaksın. Yargısız, endişesiz, korkmadan, kendini kimseyle kıyaslamadan. Böyle dümdüz, dolaysız bakacaksın ki kendine, başkasına da aynı gözlerle bakabilesin, yargılamadan. Öğrenmelisin bunu, dedim. Aşk, dostluk ya da mutluluk Adını ne koyarsan koy. Aradığın şeyi önce kendinde göreceksin. Hem zaten, kendinde olmayanı başkasına nasıl vereceksin? Küçük bir alıştırma: Her şey varmış aslında! Küçük bir alıştırma Gel seninle küçük bir alıştırma yapalım. Oturduğun yerde dikleştir sırtını, gözleri kapa ve içine bir bak. Kalbinin ışığını görebiliyor musun? Öyle hemen görünmez, sabredeceksin. Nazdan değil, bazen kendi kendinin önünü kapadığından. Korkularınla, yargılarınla, diline olumsuzluk olarak vuran kaygılarınla, eleştiren ya da çekinen bakışlarınla, asla ya da daima ile başlayan sözlerinle, ama diye başlayan kaçışlarınla. Bunların hepsi, güneşini örten bir parça bulut aslında. Toplandıkça ışığını kapatan, içini ağırlaştıran ve yüzünü her geçen gün biraz daha karartan. Şimdi devam et kalbine bakmaya, verdiğin her nefesle o bulutları biraz daha arala. Bırak, nefesinin rüzgarıyla akıp gitsinler. Belki hemen ve bir anda değil ama mutlaka hareketlenecek, sonra usulca önünden çekilecekler. Sonsuza dek değil tabii, biliyorsun, gene gelecekler. Ama bu sefer içine çöreklenmeyecekler, sen sakince izlerken onlar da yavaşça geçip gidecekler. Güzel başlangıçlara, kendinle kaldığın anlara, hayatına, kısacası sana gölge düşüremeyecekler. Belki o zaman anlayacaksın; çok istemek, mücadele etmek, peşinden gitmek, azla yetinmemek, gözünü yükseklere dikmek gibi sloganlar değil gözlerdeki ışığı sağlayan. Yapman gereken tek şey kendine bakman. Mutluluk mu dedin, kendi mutluluğundan sorumlu olmayı bileceksin. Aşkı mı soruyorsun, önce kendi kalbine bakmayı öğreneceksin. Aradığın özeni, anlayışı, şefkati önce sen kendine göstereceksin. Bilmiyorum, bir gün kalkıp diyecek misin: İstememe gerek yokmuş, her şey varmış aslında!

Bugüne verimli başladım sayılır. Saat 10da kahvaltı ettim, sonrasında saatlerce gazete okumak, şuraya buraya bakmak olurdu, bugün sadece iki gazeteye göz attım, çamaşırları makinaya koydum, evi süpürdüm, markete gidip geldim. Şimdi saat 12 ve bir-bir buçuk saat birşeylere bakıp yine işe döneceğim. Bugün ya da yarın spora ara günüm, ama daha karar vermedim yapıp yapmayacağıma.

Eşruhlar Fenomeni Yazan Şanal Günseli "Kadın ayrılmayacak erkekten ve erkek bir olacak kadınla." Her Ütopya bir gerçeğin kendini bize hatırlatmasıdır aslında. Eş ruh ütopyası da işte aynen böyle bir şey. Kavuşma arzusu, arayış, özlem, umut bütün bunlar var olan bir ütopyanın kanıtıdır. Herkes eşini bulmak ister. Özel biri tarafından özel olarak sevilmek. Herkes mutlu olmak, sevmek ve sevilmek ister. Şiirlerin, şarkıların, romanların, öykülerin konusu çoğunlukla budur. Gözlerine baktığınızda tanıdık birine bakıyor olmanın verdiği o huzur, beğenildiğini, arzu edildiğini fark etmenin gururu, ellerden akan o sıcaklık, konuşmak ve anlaşılmak, tenin cazibesi, onu uzun uzun seyretmek hayranlıkla, ondan gurur duymak, kendini iyi hissetmek, kahkahalarla gülebilmek en basit şeylere, zor anlarda birbirini desteklemenin verdiği güven duygusu, bitmeyen bir coşku, doyumsuz sevişmeler, onunla birlikteyken hayatın her anından alınan keyif, kendini onun yanındayken tek kişi gibi hissetmek, doyumsuz sevişmeler... ve.. çocuk... onun minicik elleri, küçücük dudağı, kalbinizi ısıtan sıcaklığı.. ve aile... İşte bir ütopya! Ve bu ütopyaya ulaşabilmek için yapılan yolculuk. Denemeler, aşk acıları, hayal kırıklıkları, kıskançlık ve öfke nöbetleri. Mutluluğun önemli koşullarından biri eş, diğeri de iş. İşimizi ve eşimizi bulduğumuzda epey yol almışsız demektir. Eş ruhunu bulmak ise son dönemde spiritüel konularla ilgilenen kişiler için birinci derece önemli olmaya olmaya başladı. Bu işe kafayı takmış, çilesini çekmiş ve eş ruhunu bulmuş biri olarak paylaşmak istediğim birkaç şey var. İlk önemli nokta kesin kararlı olmak ve asla geri dönmemek. Taviz vermeden, umutsuzluğa kapılmadan çaba göstermek. Söylemeye gerek var mı bilmem, bu çaba öncelikle kendimizi keşfetmek ve sağlıklı bir ilişkiyi oluşturmanıza engel olan inançlarınızı dönüştürmekle mümkün oluyor. Bu arada vakitlice ne tür kişilerin bizim için uygun olmadığını bilmemiz için bir çok deneme yapmamız gerekiyor. Sonra kendimizi sevmek ve ozel ve biricik varlığımızı kucaklamak. Kendi içinizdeki sevgiliye ulaşmak. Cinselliğinizi bütün tabu, korku e günah duygularından arındırarak yaşayabilmek için özgür olabilmek. Hayat amacınızı bilmek ve o yolda yürümeye kesin kararlı olmak. Hatta o yolda kendinizin bile size engel olmasına izin vermemek. Yalnız kalabilmeyi becermiş olmak, özel yeteneklerimizi ve dünyaya gelirken yapmamız gereken özel işimizi keşfetmek. Toplumsal koşullanmalardan ve kalıplardan özgür olmak. Ve eş ruhunu bulunca her türlü değişim için kararlı olmak. Katı kalıplar ve değişmez kurallarla yaşama alışkanlığımızdan vazgeçmek. Vew sonra bol kahkaha, sonsuz huzur, paylaşım ve sürprizler için lkalbimizi sonuna kadar açmak. " Bu iş bu kadar zor mu olmalı? " dediğinizi duyar gibiyim. Aslında bir yol daha var. Eş Ruhlar Arşiv dairesine kayıt yaptırıp sizin için uygun bir eş ruh bulununcaya kadar sabırla beklemek! Başlangıçta insanın tek cinsiyetli olduğu söylenir. Güya Lemuryalılar döneminden de önce dünya yüzündeki varlıklar tek cinsiyetli idiler. Daha sonra tekamül gereği kadın ve erkek olarak iki cinsli bir döneme girildi. Eh iyi de olmuş yani! Öyle değil mi. Bu sonuç için itirazlarımızın olduğu çok zaman olmuştur şüphesiz. Yalnız yaşamaya karar verenler " benim bir ilişkiye ihtiyacım yok" diyenler olmuştur. Ama aslında bu sonucu bizler talep etmiştik. Yani kendi düşen ağlamaz. Şaka bir yana iki farklı enerjinin tekrar bir olmasıyla ulaşılan sonucun ne denli üstün enerjiler doğuracağını bilmeseydik bu durumu oluşturmazdık. İLK ADIM SAF NİYET VE KARARLILIK Nasıl ki mutluluk, başarı ve huzur öyle kendiliğinden, ya da büyük bir lutuf ve rastlantıyla olacak iş değilse, eş ruhunu bulmak da kesin karar, çaba, ve deneyim gerektiriyor. Her arayışın bir elde etme gücünden kaynaklandığını, eğer aradığımız bize "ben buradayım" sinyali vermeseydi bunu yapmak için bir istek duymayacağımızı bilmek birinci koşul. Diğeri ise evren sonsuz seçenek ve sınırsız olanaklarla dolu. Bunu da unutmamak gerekir. Seçeneksizliğe inanmak Egosal bilincin işi aslında. Bir seminerim sırasında bir hanım birden bire yüzünü asıp dalıp gitmişti. Sebebini sorduğumda kırk yıl düşünsem akıl edemeyeceğim bir şey söyledi. Zaten ortalıkta doğru dürüst adam yoktu, şimdi bu özel bilgileri aldıkça seçenekler sıfırlanıyordu. O zaman ona " eğer bu dünyada bir kişi var ise, yaşıyorsa, onun için bütün olanaklar ve araçlar yedekleriyle hazırdır. Yeter ki istesin ve aramayı bırakmasın." Demiştim. Gerçekten de bu düşüncemin doğru olduğunu her seferinde görüyorum. Aramak ve aramayı bırakmamak, umutsuzluğa kapılamadan ve yorulmadan hedefe kilitlenmek gerek. Ve hatta bulduğuna inandıktan sonra da bu ilişkjyi nasıl daha iyi yapacağını düşünüp çalışarak devam etmek. Çünkü hayat bir sonuç arama uğraşısı değil bir süreç. Gelişmek ve yükselmek için bir yolculuk bu yolculukta ara duraklar olabilir ama son durak diye bir şey yok aslında.

Bir kaç gündür seyrettiğim dizi alt yazısız olunca ingilizce izlemeye başladım. Hiç de anlamaz değilmişim. Hele tam konsantrasyon seyredince daha iyi anlıyor, sıkılmıyorum. Demek ki bir şeylerden, yapamam diye korkmamak gerekirmiş.

Zamanları Değiştirmek Meditasyonda geri gidip geçmişimizi olmasını istediğimiz gibi yeniden yazabiliriz ve böylece duygusal olarak verdiği hasarı iyileştirmiş oluruz. Eski hasarları iyileştirmek için geri dönerek aslında geleceği iyileştiririz. Bu çeşit bir sonuçlanmanın etkisi, hasarın ölçüsüne bağlı olarak uzun da sürebilir, kısa da. Başarışı olmak için, odaklanma, sıkı çalışma ve doğru destek gerekir. Bir kişiyi örnek veriyor yazar. alkolik bir babayla geçen zor çocukluk yaşayan birini. Bu kişi geçmiş dönme meditasyonu yaparak, geçmiş bir ana dönüyor, babasıyla konuştuğunu, annesiyle beraber ona sorunundan dolayı yaşadıklarını anlattıklarını imgeliyor zihninde. Değişik zamanlarda bu çalışmayı tekrarlıyor. Her seferinde duygularını daha çok dile getirdiğini farkediyor. Son meditasyonda babasının ondan özür dilediğini, kendinden bahsettiğini imgeliyor. Çalışma sonrası rahatlayan kişi, yıllardır görüşmediği annesiyle görüşmeye başlıyor, onları affediyor.

Az önce güzel bir film seyrettim. Hayallerimizin peşinden gitmekle ilgili. http://www.webtefilmizle.net/2013/03/bilinmeyen-yol-interstate-60-izle.html#

Sen uçmak için yaratılmışken neden dalda tünemiş haldesin? Bir zamanlar bir krala iki tane doğan hediye edilir. Bunlar kralın şimdiye kadar gördüğü en güzel kuş türü olan aladoğanlardır. Kral, bu değerli kuşları eğitmesi için onları kuşçubaşına verir.&#8232;&#8232; Aylar ayları kovalar ve bir gün doğancıbaşı kralın huzuruna gelip, doğanlardan bir tanesinin mükemmel bir şekilde çok yükseklerde süzülerek uçtuğunu fakat diğerinin geldiği günden beri tünediği daldan kımıldamadığını söyler. &#8232;&#8232;Bunun üzerine kral, ülkenin her yerinden şifacılar ve büyülcüler getirtip doğanı iyileştirmelerini emreder ama hiçbiri doğanı iyileştiremez. Kral daha sonra bu görevi saray çalışanlarına verir fakat ertesi gün baktığında doğanda hala bir iyileşme gerçekleşmemiştir. Bildiği her yolu deneyen kral en sonunda şöyle düşünür: &#8220;Belki de bu problemin kaynağını anlayabilmesi için dağlık bölgeleri tanıyan birine ihtiyacım var,&#8221; der. Böylece saray çalışanlarına emreder: &#8220;Gidin ve bana bir çiftçi bulun!&#8221; &#8232;&#8232;Ertesi sabah doğanı göklerde uçarken gören kral şaşkına döner ve emrindekilere seslenerek &#8220;bu mucizeyi yapan kişiyi getirin bana&#8221; diye buyurur. Görevliler hemen gidip çiftçiyi bulup getirirler. Kral sorar,&#8221;Ne yaptın da doğan uçmaya başladı?&#8221; Masum çiftçi şöyle cevap verir: &#8220;Çok basit yüce kralım. Sadece kuşun tünediği dalı kestim&#8230;&#8221; &#8232;&#8232;Hepimiz uçmak için yani bir insan olarak içimizdeki mucizevi potansiyelin farkına varmak için yaratıldık. Fakat bunun yerine, dallarımıza tüneyip, bize tanıdık gelen şeylere tutunmayı tercih ediyoruz. Sınırsız olasılıklar mevcut ama birçoğumuz onların neler olduklarını keşfedemiyoruz bile. Tanıdık şeylerin, bize konforlu gelen alanın ve dünyevi meselelerin dışına çıkmadan yaşıyoruz. Bu nedenle çoğu zaman hayatlarımız heyecandan, tatminkarlıktan yoksun bir hal alıyor. &#8232;&#8232;Öyleyse, var mısınız tutunduğumuz korku dallarını kırıp kendimizi uçmanın mutluluğuna ve özgürlüğüne bırakalım?

Siz üç boyutlu varlıksınız. Bedeniniziden daha fazlasınız. Zihin ve bedeninizden daha fazlasınız. Ruhunuzu besliyor musunuz, hatta farkında mısınız? Ruhunuzu incitiyor musunuz, yaralıyor musunuz? Gelişiyor musunuz, çürüyor musunuz?Genişliyor musunz, daralıyor musunuz? Ruhunuz, zihniniz kadar yalnız mı? Hatta daha vahim durumda mı? En son ne zaman ruhunuzu ifade ettiniz? En son ne zaman sevinçten ağladınız? Şiir yazdınız, müzik bestelediniz?Yağmurda dansettiniz? Harikulade bir pasta yaptınız? Bir resim yaptınız? Bir şeyi boyadınız? Kırılmış bir şeyi tamir ettiniz? Bebeği öptünüz?Tepelere tırmandınız, gün doğumunda yürüdünüz? En son ne zaman sessizce oturdunuz, derinliklerinizde yolculuğa çıktınız? En son ne zaman ruhunuza merhaba dediniz? Tek boyutlu bir yaratık olarak yaşadığınızda, bedenin ihtiyaçlarına gömülürsünüz. Para, seks, güç, sahip olma, fiziksel uyarı ve doyum. Güven. Ün. Finansal kazanç. İki boyutlu bir yaratık olarak yaşadığınızda ilgi alanınızı genişletirsiniz. Arkadaşlık, yaratıcılık, yeni düşüncelerin uyarısı, yeni amaçlar, yeni mücadeleler, bireysel gelişim. Üç boyutlu bir varlık olarak yaşadığınızda, sonunda kendi dengenize kavuşursunuz. İlgi alanları, ruhu da kapsar. Spiritüel kimlik, hayat amacı Tanrıyla ilişki, ruhsal evrim yolu, spiritüel gelişim, en nihai amaç. Bilinç boyutunuz yükseldikçe varlığınızın her boyutunu gerçekleştirirsiniz. Ruhsal evrim, bir başka boyutu gerçekleştirmek için bazı boyutlardan vazgeçmek değildir. Evrim, odağı genişletmektir. Bir boyuta yoğunlaşmaktan ziyade her boyutun değerini sevgiyle bilmektir.

. push ;

ÇELİŞKİ YASASI:Başarı arzusu doğal ve sağlıklı bir çabadır. ama enerji doğasını belirleyen, onu neden istediğimizle ilgili duygularımızdır. Günümüzde gördüğümüz bir şeyi mutlaka elde etmek istiyoruz. Sürekli sahip olamadıklarımızı düşünüyor, bizden fazlasına sahip olanları kıskanıyoruz. Mutlaka olmalı basamakları bu kıskançlıkla yükselir. Kişisel enerji alanınız huzursuzluk, özlem ve umutsuzlukla hissedilebilir bir şekilde titreşir. Evren yaydığınız tedirgin ve çekici olmayan enerjiye olumlu bir sonuçla karşılık veremez. Umutsuzluğa sürüklenmenize neden olan doyumsuzluklarınızı uzaklaştırmalısınız. Umutsuzluğunuz, asıl kararınızın çelişkilerini -ya da karşıtını-yaratır, bu da başarı yerine başarısızlık hissetmenize neden olur. Evren arzuladığınız her şeye sahip olmanızı ister, ama umutsuzluk ve acelecilik işi bozar. Sahip olmadıklarınızı düşünüp durursanız, içinde yaşadığımız anın huzurunu hissetmeyi unutursunuz. Tutkunuzu tam şu anda nasıl hissetmek istediğinizi yorumlamaya yönlendirmeniz gerekir, böylece gelecekte bu duyguyu kendinize daha fazla çekebilirsi-niz. Buna" titreşimsel sürüklenme" denir, bu yasa uyum içinde yaşamanın şartıdır. Çelişki yasası, temel kişisel başarı çelişkisine dikkat çeker. Mutlu olmak için ona ihtiyacımız olmadığını bilerek istediğiniz şeyi elde edebilirsiniz. Kararlarınız konusunda net, motivasyonunuz konusunda korkusuz olun. sabırlı olun ve tanrısal zamanlamaya güvenin. Geleceğinizi her konuda olumlu enerjiyle, yaratıcı bilinçle, çelişkisiz ve saf kararla kendiniz örün. Tek sonuca ya da seçeneğe bağlı kalmayın. Çelişkilerden kurtulmak için olumlamalar: -Evrenin çok bereketli olduğunu, arzu ettiğim her şeye ulaşabileceğimi biliyorum. -Umutsuzluğu kendimden uzaklaştırıyorum. Gevşiyor, sabırla, ısrarla ve zihin huzuruyla yaşıyorum. -Yokluk düşüncesini bir kenara bırakıyor, bundan sonra hayatımdaki değerlerin ve nimetlerin farkına varmayı tercih ediyorum. -Aceleciliği bırakıyor, güven içinde yaşamayı seçiyorum. İhtiyaç hissetmekten vazgeçersem isteklerimi kendime çekeceğimi biliyorum., -Teslimiyet sanatını uyguluyorum. Kendime güveniyor ve kendimi gerçekten özgür bırakıyorum.

En Unutulmaz Karşılaşmam Geçenlerde biri bana 'Yayımcılık yıllarında, karşılaştığın en unutulmaz şey nedir dersin diye sordu?' İçimdeki sesin cevabı hemen fısıldadığını duydum, ama mantığım duyduğunu ifade etmek konusunda kendini pek de rahat hissetmedi, ve bende en unutulmaz karşılaşmamın kiminle olduğunu düşünmeye devam ettim.. Ses yine fısıldadı. Bu kez riske atılmaya ve bana söylediğini ifade etmeye karar verdim. 'En unutulmaz karşılaşmam, kendimle olan karşılaşmam ve gerçekte kim olduğumu keşfetmemdi.' Ya siz? Düşünün bir kez. Yıllar boyunca günün 24 saati, yaşadığınız tecrübelerde ve iyi ve kötü günlerde kendinizle beraber oldunuz. Başka kim sizinle bu kadar zaman geçirdi? Yaşamınız boyunca binlerce insanla tanışmış olmanıza rağmen üzerinizde en büyük etkiyi kim bırakti? Elbetteki bu kişi sadece ve sadece siz olabilirsiniz! Düşündüğünüz her şey, yaptıklarınız, söyledikleriniz bilincinize kaydolur ve yaşamınızı biçimlendirmeye katkıda bulunur. Bu nedenle sizi en çok etkileyen kişi yine sizsiniz! Bu size biraz basit görünebilir, ama kendi kendimiz üzerindeki etkimize ne kadar kıymet veriyoruz? Kendi önemimizin farkındamıyız? Whitney Houston bir şarkısında 'Eğer sana sahip değilsem, ben bir hiçim' diyor. Söz konusu olan kendim olduğunda onunla aynı fikirdeyim. Kendimsiz bir hiç olurdum. Bir çoğumuz kendimizi bulmak için kendi dışımıza bakarız.. mesela, bir başkasının gözlerine. Gerçekte, aramakta olduğumuz destek ve sevgiyi bulmamız için yapmamız gereken tek şey kendi içimize bakmaktır. Kendinizi seviyor ve destekliyormusunuz? Aynaya bakıyor ve kendinizi çekici buluyormusunuz? Bazen mükemmellik arayışı içinde, kendimizi sevmekten çok eleştirir oluyoruz. Belki bir başkasını tanımak için vakit ayırmak yerine kendi kendimizi tanımak için vakit ayırmayı düşünebiliriz. Öyleyse kendi kendinizle bir hafta sonu tatiline ne dersiniz? Bir ormana ya da doğa ile başbaşa kalabileceğiniz bir yere gidin - kendinize kendi kendinize aşık olma fırsatı verin. Her biriniz eşsiz birer varlıksınız. Jo Courdet Bir Başarısızlıktan doğan tavsiye adlı kitabında çok doğru söylüyor. 'Eğer 5 milyon yıl ileriye gidersen, senin gibi birisinin bir daha asla var olmayacağını keşfedeceksin. Aynı şekilde, 5 milyon yıl geriye gidersen senin gibi birisinin daha önce hiç var olmadığını görürsün. Hayatın boyunca tanıyacağın ve seveceğin tüm insanların içinde kaybetmeyeceğin tek kişi SEN' sin.' Öyleyse, gerçekten de benim en unutulmaz karşılaşmam kendimle ve içimdeki çocuktan yeniyetmeye; genç yetişkinden iş sahibine, yayımcıya, yazar ve danışmana, hayatımın tüm bölümleriyleydi diyebilirim. Bu arada aşağılık kompleksli ben ve kendini beğenmiş beni de unutmamalı.. ve tabi beni ben yapan tüm o geçiş dönemlerini de. Hepsinin de bana öğretecek o kadar çok şeyleri vardı ki. Onlarla o kadar çok deneyimim oldu ki. En iyi arkadaşımı kendi içimde bulduğum için gerçekten çok minnettarım. Bilmek ihtiyacı duyduğumuz herşeyi kalbimizde, ruhumuzda, vücudumuzda ve aklımızda bulmak mümkün. Bizler kendi kendimizin en iyi öğretmen ve de öğrencileriyiz. İçimizden gelen sesin mesajlarına kulak verirsek, ihtiyacımız olan bütün bilgi ve yönlendirmeye sahibiz demektir. Size ilişkin bütün cevapları sizden başka kim bilebilir ki? Bir medyuma gidebilir ve size tavsiyede bulunmasını, ya da en iyi arkadaşınızdan size öneride bulunmasını isteyebilirsiniz ama tüm bunlar sadece kendi kendinizle, yani hayatınızdaki en unutulmaz kişi ile olan ileteşiminizi desteklemekten ya da onaylamaktan öte bir yarar sağlamaz. Bize her zaman başkalarına saygı göstermemiz, başkalarını sevmemiz söylendi. Elbetteki bunlar da önemli, ama hatırlamamız gereken her şeyin kendi içimizden başladığı ve kendimizi sevmek, kendimize saygı duymak ve kendimizi onurlandırmak için zaman ayırmaya ihtiyacımız olduğudur. Kendinizle olmak için, kendinize karşı nazik olmak için ve kendinizi tanımak için zaman ayırın. Kendinizi geçmiş için yargılamayın. Kendinizi sevin. Farkına varmadınızsa diye söylüyorum, her biriniz muazzamsınız! Kaynak: Marie T. Russell Çeviri: Derya Clifford f1453

Bugün hava hafif kapalı gibiydi, benim de havam havaya bağlı olarak değişmişti. Ben de kendi manzaramı seyrettim, dinledim. Akşam çocuğum için yeni fırsatları araştırırken buldum kendimi. Birkaç yıldır ekonomik sıkıntı içine düşmekten korkuyor, adımlarımı ona göre atıyordum. Büyük çocuğum yüksek lisans dediğinde bir an tereddüt etmiştim, çalışsa daha iyi değil mi diye. Şimdi ise ekonomik açıdan kendimi daha güvenli hissediyoum. Ve çocuğun istikbaline engel olmamalıyım diyorum. Yani hayatı değiştirecek yeni olaylar benim için değil, çocuğum içinmiş. Oturdum internette yüksek lisans, doktora filan konularını araştırdım. Umarım onun için her şey yolunda gider. Gördüğünüz gibi, hayatta her zaman bir yeni başlangıç fırsatı oluyor. Ama siz, ama çevreniz için. Hayatta değişmeyen tek şey değişim...

Şansınız mı yok? Başarıda şansın katkısı nedir? Şans mı başarıyı getirir yoksa başarı mı şansı davet eder? Neden bazı insanlar inanılmaz derecede şanslı iken, diğerleri hep şanssızlıktan yakınır? Psikolog Tuba Emlek, bu konuda bize Prof. Richard Wiseman ın deneylerini aktarıyor. Prof. Wiseman hem şanslı hem de şanssız insanlara bir gazete veriyor, bunu inceleyip içinde ne kadar fotoğraf olduğunu söylemelerini istiyor. Gazetenin ortalarında bir yere şu ilanı kocaman yerleştiriyor. Deney görevlisine bunu gördüğünüzü söyleyin, 250 dolar kazanın... Şanssız insanlar bunu fark edemezlerken, şanslı insanlar hemen fark ediyor. Çünkü, diyor Profesör: Şanssız insanlar genel olarak şanslı insanlardan daha gergindirler. Bu endişeli ruh hali beklenmeyeni fark etme yeteneklerine zarar verir. Sonuç olarak fırsatları kaçırırlar çünkü bir şeye aşırı odaklanmışlardır. Partilere, mükemmel eşlerini bulma düşüncesiyle giderler. Bu yüzden de iyi arkadaşlar edinme fırsatlarını kaçırırlar. Belli iş ilanlarını bulmaya kararlı biçimde gazeteleri incelerken diğer iş olanaklarını kaçırırlar. Şanslı insanlar daha rahat ve açıktırlar. Dolayısıyla yalnızca aradıklarını değil orada ne oldugunu da görürler. Ve... - Olumlu beklentiler sayesinde doğru çıkan tahminlerde bulunurlar. - Şanssızlığı şansa dönüştüren esnek bir yaklaşım benimserler. Prof. Wiseman ın şanslı olmak için önerdiği 4 temel ipucu şunlar: - İçsel sezgilerinizi dinleyin, normalde doğru çıkarlar. - Alışkanlıklarınızı bozmaya, yeni deneyimlere açık olun. - Her gün bir kaç dakikanızı iyi giden şeyleri hatırlayarak geçirin - Önemli bir toplantı ya da telefon görüşmesi öncesinde kendinizi şanslı olarak hayal edin.

TİTREŞİM HERŞEYDİR Tüm hayat, değişik frekanslarda titreşen enerjidir. Her titreşimin kendine ait bir hayatı, modeli ve tezahürleri var. En basit örnek radyo örneği. Her frekans veya istasyonun kendine özel bir programı var. Eğer istasyonu değiştirirseniz. melodiyi de değiştirirsiniz. Evren en mükemmel "radyo"dur ve her birimiz kendi frekansımızda titreşiyoruz. Kişisel hayatımızı veya yeryüzünün hayatını değiştirmenin yolu frekansımızı, olmak ya da yaratmak istediğimiz ezgileri "çalmak" üzere değiştirmektir. Yükselmiş Üstat St. Germain, insanların hayatlarının herhangi bir yönünü değiştirmek, herhangi bir hastalığı iyileştirmek, hayatlarında bolluk ve bereket yaratmak için gerçekte yapması gereken tek şeyin titreşimlerini ve frekanslarını arttırmak olduğunu söyler. Birisinin titreşimini veya frekansını arttırması ne demektir? Titreşimsel frekans, bir varlığın veya objenin atomlarının ve alt parçacıklarının titreşme hızıdır. Bu frekans ne kadar yüksek olursa, ışığın titreşim frekansına o kadar yaklaşır. Yaptığımız herşey, söylediğimiz her kelime ve düşündüğümüz her düşünce dışarıya bir titreşim yollar ve bu titreşim benzer titreşimde bir deneyimi çeker. En basit anlamıyla, dışarıya korku yollarsak, korku çekeriz. Sevgi yollarsak sevgi çekeriz. Frekansın arttırılması herkes tarafından yapılabilir. Yüksek frekansta titreşerek kazanılacak kişisel faydaların yanısıra, dünyada ve tüm benzer formlarda ciddi etkiler oluşur. Yukarıya çıkan her bir kişi tüm gezegeni etkiler çünkü tüm hayat bu yukarı çıkanın ardından belli bir derece yukarı taşınır. Dünya barışı bu yolla sağlanabilir. Bu halihazırda pek çok yolla zaten olmakta. Dünyanın titreşimi, Altın Çağa girebilmesi için yükseliyor ve bu dönüşümün olacağı tüm dinlerde öngörülmüştü. Maya takvimine göre bu dönüşüm 2012'de olacak. Yüksek frekansa titreşimsel bir geçiş yapabilmek için pek çok yol mevcut. Bunun için niyet etmeniz önemli bir ilk adımdır. Kişisel titreşiminizi yükseltmenin çeşitli yolları: Yüksek benliğinizle, meleklerle, Işığın rehberleriyle enerji çalışmaları yapma, dua etme. Bilincimizin ve hareketlerimizin yüksek hallerini seçmek. Seçmek diyoruz, çünkü seçeneklerimiz var. Yargısız olmayı, nazik olmayı, düşünceli, sakin, huzurlu, sevgi dolu, şükran dolu olmayı seçebiliriz. Bu halleri bilinçli olarak seçtiğimiz zaman bu halleri sürekli yaşamaya başlarız ki hepsi de yüksek titreşim halleridir. Kendimizi yüksek frekansta insanlar, yerler ve objelerle çevrelemek. Bu, seçimler aracılığıyla kolaylıkla yapılır. Örneğin yüksek ve düzensiz bir müzik türü olan rap yerine sakin ve yumuşak bir müzik seçmek; etrafımızda koyu ve enerjisi düşük tonlar ve şekiller yerine pastel veya canlı renkleri seçmek; sizin gibi spiritüel yolda olan, ışığı ve bütünlüğü olan arkadaşlar seçmek; işlenmiş gıdalardan olabildiğince uzak durup meyva ve sebzeyi seçmek. Kendinize daima sorun: "Bu bana kendimi nasıl hissettiriyor?" ve size kendinizi en hafif ve en mutlu hissettireni seçin. Farkına varamayacağınız bir hızla "yüksek" olanı seçmenin otomatikleştiğini göreceksiniz. Kaynak: Troika Celeste Saint Germain Çeviri: Lale Külahlı

Telgraf Telgraf uzun mesafe iletişiminde en hızlı yol olduğu zamanlarda, genç bir adam Mors Alfabesi operatörü olmak için iş başvurusunda bulundu. Gazetede çıkan bir ilana yanıt vermek amacıyla ilanda yer alan adrese gitti. Oraya vardığında büyük, gürültülü, dağınık ve işlek bir binaya girdi. Arkada da telgrafın sesi vardı. Resepsiyonistin masasındaki bir levha, iş başvurusunda bulunanların bir form doldurmalarını ve içerideki ofise çağırılıncaya kadar beklemelerini yazıyordu. Genç adam formu doldurdu ve diğer 7 başvuranın beklediği bekleme salonunda bir koltuğa oturdu. Bir kaç dakika sonra genç adam kalktı, odanın diğer tarafına geçti ve içerideki ofisin kapısını açıp doğrudan içeriye girdi. Doğal olarak diğer iş başvurusu için bekleyenler, ne olduğunu anlamadan başlarını kaldırdılar. Aralarında henüz kimseyi çağırmadıklarıyla ilgili fısıldaştılar. İçeriye giden genç adamın bir hata yaptığını ve işi alamayacağını varsaydılar. Birkaç dakika içinde işveren, ofise giren genç adama ofisten dışarıya çıkarken eşlik etti ve bekleme odasında diğer başvuru için bulunanalara Beyler, geldiğiniz için çok teşekkür ederiz ama bu iş pozisyonu doldu dedi. Diğer başvuruda bulunanlar birbirlerine şikayetlenmeye başladılar ve birisi konuştu: Bir dakika! Anlamıyorum. O son olarak geldi ve biz hiç bir zaman görüşme şansını bile yakalayamadık ama işi o aldı. Bu haksızlık! İşveren: Özür dilerim ama hepiniz burada otururken telgraf Mors alfabesinde şu mesajı veriyordu: Bu mesajı anlıyorsanız, o zaman içeriye gelin, iş sizin! Ama hiç biriniz duymadınız veya anlamadınız. Bu genç adam anladı. İş onundur. Hepimiz çok fazla işlek, hareketli, gürültü ve patırtılı bir dünyada yaşıyoruz. İnsanların dikkatleri dağınık ve Tanrı nın sakin, küçük sesini duyamıyorlar. Arkadaşlar, Tanrı nın mesajlarını duyabiliyor musunuz? Tanrı'nın mesajlarını hep duyabilmeniz dileğiyle..

Özgürlük konusu aklıma yıllar önce bitirdiğim evliliğimi getirdi. İkimizde kurallara falan fazla aldırmayan yabancı dillerle ilgili, bu işle ilgili meslek yapan insanlardık. Çalıştığımız küçük yerin kısıtlayıcılığını evliliğin getirdiği özgürlük duygusuyla aşıyorduk. Aile etkisi yoktu, toplumda bekar olarak kolay giremeyeceğin yerlere evli olarak girebiliyordun, evde istediğin gibi vakit geçirebilirdin... Yıllar geçtikçe o babasına benzemeye başladı, kendine de itiraf ediyordu. Ben de ev işleriyle uğraşmaktan, zevk aldığım şeylere vakit ayıramama derdindeydim. O giderek gelenekselleştikçe, beni çeken özelliklerini yitirdi. Gözlerinin eski ışıltısı kalmadı. Artık evlilik o sevdiğim özgürlük duygusunu vermiyordu. Bugün içimde bir şeyler kıpırdadı. Özgür olmak için kimseye ihtiyacım yoktu. Benim için özgürlük dünyayı kucaklamaktı. Üniversitede ailemin yanından gidip gelerek kısıtlı imkanlarla okudum. En büyük arzum ansiklopedi sahibi olmaktı. O zaman internet filan yok. Bir ansiklopedi setim olsa dünyayı öğrenirim gibi geliyordu. Dünyayı kucaklamak duygusu buydu, öğrenmek, bilmek... Belki şöyle söyleyenler olacaktır, bu yaşta ne araştırması, çok lazım olursa aç internete sor, dil öğrenmeye ne gerek var anında çeviri internette diye. Benim derdim içselleştirmek, edindiğim bilgi içimdeki dünyanın bir parçası oluyor. Arada gerektikçe internete bakmak çok yüzeysel geliyor. Geleneksel bir yaşam sürmüyorum epeydir. İnsanların, yok eltim bana bunu niye dedi, şöyle yaparsam elalem ne der tarzı düşünceleri yıllardır tuhafıma gidiyor. Kendimi bu tür şeylerle yıpratmıyorum. İnsanlara saygılıyım, dertlerine derman olmam gerekirse olurum, ama empati seviyesinde, aşırı sempatiye vardırıp kendimi yıpratmam. Çocukluk hayalim, insanların kin, nefret gütmeden birarada yaşamalarıydı. Ben kimseye bu duyguları beslemiyorum, bu anlamda da özgürüm.

Egoyu devre disi birakip, arzularin bagimliligiyla ugrasmazsak gercekten istediklerimiz ortaya cikar ve olur bence.

Söylediğiniz değişikliği gerçekten istemediğinizi farkettiyseniz, geçmişinize bakma yanısıra başka şeylere de bakabilirsiniz. Öncelikle içinizde istediğinizi elde edeömeyeceğinizi söyleyip duran olumsuz br ses olabilir. Size örneğin "aptalsın","seveceğin birini asla bulamayacaksın "gibi şeyler söyleyen bu sesi dinleyin, ve söylediklerini yazın. Böylece bunun üzerine çalışabilirsniz. Yine istediğinizi neden gerçekten istemyor olabileceğiniz konusunda bazı sebepler olabilir. Gerçeklerden Kaçmak: İstediğiniz değişikliği yapmayarak neden kaçıyorsunuz? Kendiniz İçin Üzülmek: Kendinizi zavallı hissedebilirsiniz. Bu değişikliği yapamayacak kadar aciz. Suçlamak: Br kurban gibi davranıp suçu başkalarına ya da başka şeyler üzerine atıyor olabilirsiniz. Geçmişe Takılıp Kalmak: Geçmşinizde hayatınızda yapmak istediğiniz değişiklikle bağlantılı bir şeyler mi var?Geçmişi düzeltmek içn mi değişiklik yapmak istiyorsunuz?Öyleyse bu işe yaramaz. Değişmesi gereken sizsiniz,, geçmişiniz değil. Kızgınlık: Bir şeylere kızıp değişiklik yapmak istiyorsanız, bu işe yaramaz. Değişimi engeller. Söz: Hayatınızda istediğiniz değişikliği yaptığınızda hayatınızın mükemmel olacağına dair bir söz mü istiyorsunuz, beklentiniz mi var?Üzerinize düşeni yaparak mutluluk şansınızı yükseltirsiniz.

Üçüncü Adım: Tasarlamak ve Oluşturmak Sorumluluk aldığınızda ve önünüze çıkabilecek engelleri tanımlayıp ortadan kaldırdığınızda, strateji oluşturmaya, tasarlamaya ve istediğiniz sonucu getirecek yen bir plan oluşturmaya başlayabilirsiniz. Bunun için bazı malzemelere ve kaynak ve desteğe ihtiyacınız olacak. Zengin-fakir herkes aynı malzemeyi kullanır. Bunlar; Seçim ve karar, Düşünce ve duygu, Tutum ve inançtır. Sahip olduğumuz kaynak ve materyaller ise; İlham Görüntü Beklenti En zengin de aynı malzemeyi kullanıyorsa neden diğerleri, onun gibi değil?Burada isteklerimiz önemlidir. Ama bilinçaltımıza yerlemiş inançlarımız, istediğimiz değişikliği engelleyici nitelikte ise başarılı olamayız. Sırf inancınıza uysun diye isteklerinizi değiştirmeye çalışmayın. İşinize yaramayan ve asıl değişmesi gereken inançlarınızdır. Değişiklik Yapmanızı Sağlayacak Meditasyon1-Geriye sayarak güvenli yerinize gidip oturun. Etrafı izleyin, rahatlayın. 2-Şimdi güvenli yerinizden ayrılın ve herhangi bir yere yürüyün. İlerde bir mağara göreceksiniz, oraya girin. Karanlık mağarada ilerdeki ışığa doğru yürüyün. Aydınlık bir alana varacaksınız. Buradaki duvardan aşağı doğru sarkan bir parşömen üzerinde inançlarınız yazıyor olacak. Örneğin "sigarayı bırakamam." 3-Yerdeki taşın üstündeki büyük kırmızı kalemi alın ve parşömenin üzerine büyük harflerle "İPTAL ET" yazın. Geri çekilip bunu görün ve parşömeni alıp yırtın. Parçalayın. 4-Yerdeki kibriti alıp yırttığınız parçaları yakın. Taşların üzerinden yeni bir kalem ve parşömen alın ve yeni bir inanç yazın. Örneğin "Sigarayı bırakabilrim." 5-Dikkat edilecek nokta, yeni cümlenin eski cümleye uygun yapıda olması. Söz dizisi aynı olmalı. Bu yeni yazıyı eskisinn olduğu yere asın. Geri çekilip, bir kaç kere, her seferinde daha inanarak yüksek sesle okuyun. Artık mağaradan çıkıp istediğiniz yere dönebilir ve meditasyondan çıkabilirsiniz.

Bir şeyleri her taktir edişinizde, birşeyleri her "ne kadar güzel" diye övdüğünüzde, birşeylerle ilgili her iyi hissedişinizde Evrene şoyle diyorsunuz: "BUNDAN DAHA FAZLA LÜTFEN!".. Büyük Batı hastalığı şudur: " xxxx... olunca mutlu olacağım. Parayı alınca mutlu olacağım. BMW alınca mutlu olacağım. Bu isi alınca mutlu olacağim." Realite ise, bu mutluluk noktasına hiç bir zaman gelemediğinizdir. Mutluluğu bulmanın tek yolu mutluluğun dışarıda bir yerde olmadığını anlamaktır. Mutluluk içinizdedir. Ve mutluluk gelecek hafta degildir. O simdidir. Hicbirimiz saklanmak istemedik, her birimiz esi olmayan bir parlaklik yayiyor ve dunyayi aydinlatmak istiyoruz. Işığımızı azalttığımız zaman, Evrenin doğal parlaklığını azaltmış oluyoruz ve etrafımızdaki insanları paylaşmak için sahip olduğumuz benzeri olmayan özelliklerimiz ve yeteneklerimizden mahrum bırakıyoruz. Kanatlarımızı çırpmak ve ışığımızın parlamasına izin vermek, aslında gezegene hizmet için bir yol. Herbirimizin bulunduğumuz topluluğa katkıda bulunma sorumluluğumuz var ve biz bunu yaptığımızda kendimizin görünmesine de izin vermiş oluruz. Saklanmamızın kimseye faydası olmaz. Hepimiz ışık varlıklarız ve her birimiz bir diğerimizin yolunu aydınlatmak için burada. Işığımızın parlamasına izin verdiğimizde, başkalarının kendi parlaklıklarını görebilecekleri pırıl pırıl bir ayna haline geliriz. Ve etrafimizdakiler de parlamak istemekten kendilerini alamazlar. Isığınızla dünyayi parlatın. Özelliklerinizi, yeteneklerinizi etrafinizdakilerle paylaşarak onları kutsayın ve evrenin parıldamasını izleyin. Ne söylersek, ne olursak, ne görürsek o oluruz Bu aralar size nasıl görünürse görünsün, bu muhteşem, canlı ve değerli hayat sizin kendi yaratımınızdır. Onu siz yarattınız. Onu siz seçtiniz. Siz kendinizi bu gezegende, bu zamanda yarattınız. Başka bir yerde olmaya calışmadınız, gerçekten burada olmak istediniz. Gerçekten kim olduğunuzu öğrenmek ve dönüşümünüzü nasıl uyumlu, yaratıcı ve bilinçli bir şekilde yapacagınızı bulmak için. Hayata tüm içtenliğinizle dalın. Bilin ki herşey ve ne seçerseniz seçin "geçerli"dir. Herşey "Ilahi Oz"dendir, yoksa var olmazlardı. Siz, "Ilahi Öz"ün mükemmel ve sonsuz ifadesi olarak, kendiniz için hayal edebildiğiniz tüm muhteşemlikleri seçebilirsiniz ve buna layıksınız. Siz sevilmeye ve sevmeye layiksiniz. Gerçekte olduğunuz ışık için cesurca ilerleyin.

Ardan geçen zamanda Muz Sesleri romanını bitirdim. Gayet başarılı buldum. Rahatsızlığım vb nedenlerle resim çalışması yapamadım. Ama adımı attım ya, gerisi gelir. ispanyolca çalışmalarını bir adım daha ileri götürmek istiyorum, düzensiz fiilleri öğrenmek gerek. Bu arada okuduğum, duyduğum bazı şeylere dayanarak bir kaç kitap daha sipariş ettim. Şimdi Tanrı ile Sohbet kitabını okuyorum. Değişik bir kitap. Düşünmeye sevk eden cinsten. Bu topikte 21. sayfadaki Düşünce, yaratıcılığın ilk boyutudur. başlıklı yazılar okuduğum kadarıyla o kitaptan alıntılar. Bu yazı, kitap hakkında bir fikir verebilir. Şimdiden 62 sayfa okudum. Bu sıralar içe dönmüş durumdayım. Tecrit manasında değil, düşünebilmek için zaman ayırmak, gözlemlemek, farkına varmak anlamında. Herkeesin bir durup bunu yapması gerek zaman zaman.

Dünyanın içinde bulunduğu durumdan kurtulmak için Bu gidişata içinde bulunduğunuz bilinç boyutunu değiştirerek dur diyebilirsiniz. Değişim ancak insanların yüreğinin değişmesiyle mümkün. Tanrıyı ve diğer insanları, sizden ayrı varlıklar olarak görmekten vazgeçin. Herşey tüm hayatın dokusuyla bağlantılı, interaktif ve birbirine derinden bağlı bir varoluş içindedir. Tüm politikalar, tüm devletler bu temel gerçek üzerine inşa edilmeli. Sevgi herşeyi verir ve hiçbir şeye ihtiyaç duymaz. Global bilince ulaşmak için birinin başlaması gerekir. Örneğin sen başkalarına örnek olabilirsin. Dünyaya ışık ol, kimseyi incitme. Yapıcı ol, yıkıcı olma. Sadece tanrısallığı gör, sadece gerçeği konuş. Sadece sevgiyle davran, Her şeyi ver, hiçbir şey bekleme. Sıradanlıktan kaçın. Kabul edilmeyecek olanı kabul etme. Her anı en yüksek düşünceyi düşünerek, söyleyerek ve buna göre davranarak kullan. Hayatındaki tüminsanların yaşamlarına barışı, huzuru getirerek, dünyaya barış ve huzuru getir. Barış ve huzur ol. Her insanla, her yerle, her şeyle olan yüce bağlantını her an hisset ve ifade et. Her koşula kucak aç, her hatana sahip çık, her hazzını paylaş, her gizem üzerine düşün, her insanın yerine kendini koy. Her saldırıyı affet, her yüreği iyileştir, her insanın gerçeğine saygı göster, her insanın Tanrısını anla, her insanın hakkını koru, her insanın onuruna özen göster. Her insanın ilgi alanlarını teşvik et, her insanın ihtiyaçlarını karşıla, her insanın kutsal olduğunu bil, her insanın içindeki iyiyi çıkar ve her insanın geleceğinin Tanrının sevgisiyle güvende olduğunu telaffuz et İçindeki En Yüksek Gerçeğin yaşayan, nefes alan örneği ol. Alçakgönüllü ol, başkaları senin en yüce gerçeğini övünmek olarak algılasa ble. Yumuşak konuş, başkaları senin dikkat çekmek istediğini sansa bile. Sevgiyle konuş, herkes sevgiyi tanıyabilr. Açıkça konuş, birileri senin gizlediğin şeyler olduğunu düşünse bile. Netlikle konuş ki, hatalı algılanma. Hayatını bir armağan yap. Hayatına giren herkese bir armağan ol, hayatına girdiğin herkese de. Beklenmedik bir şekilde hayatına biri girdiğinde bu kişinin senden hangi armağanı almaya geldiğinin farkındalığını kazan. Size meleklerden başka bir şey göndermedim. (Tanrıyla Sohbet-2)

Spor konusunda Brazil butt lift serisini uygulamaya karar verdim. Her gün değişen egzersizler var. stediğim zaman artı olarak yürüyüş ekleyebilirim. Sabah sporumu yaptım, akşama da yapmam gereken bir egzersiz var. Dil çalışmalarım iyi gidiyor. Youtube da kilo vermeye çalışan insanları izledim iki gündür, ingilizce dinlemiş oldum. Tab görüntülerin de yardımı oldu, izlemek istediğim bazı konuşmalar var, o zaman anlayacağım ne derece anladığımı. Az sonra kitap okuyacağım. Kaç gündür ilk kez elime alıyorum.

DOĞRU HAREKET YASASI: Doğru hareket yasası enerjinizin dünyada sürekli olarak kalıcı olduğunu söyler. Değer, şeref ve saygınlık onları etrafınıza yaydığınız oranda hayatınızda artacaktır. Diğer taraftan kendi hareketleriniz. başkalarının değerini, şerefini ve saygınlığını yıkmaya yönelikse zamanla bu yıkım size geri dönecektir. Burada temel bir soru vardır:"Bu yaptığım, beni ve diğerlerini onurlandırıyor mu?" Doğru hareketi bulmak için; -Her zaman kendinizin, kararlarınızın, duygularınızın, enerjinizin ve davranışlarınızın sorumluluğunu alın. -Zihinsel, bedensel ve duygusal sağlığınıza iyi gelen seçimler yapın. her durumda hangi duygunun iyi hixsettireceğini düşünün. -Başkaları tarafından kontrol edilmek ve başkaları tarafından yönlendirilmek yerine içinizdeki otoriteye başvurun. -Kendinize saygı duyun ve başkalarında da bunu isteyin. -Diğerlerine saygı duyun, yargıları bir kenara bırakın ve sevgiyle yaşayın. -Acımasızlaşmadan dürüst olun. -Her zaman saygın olma cesaretini gösterin, suçlama, özür yok. İşin içine sevgi katılmalıdır. Ayıplamak yerine kabul etme;cesaretini kırmak yerine desteklemek;gözden çıkarmak yerine öncelik tanımak ve kontrol etmek yerine yetki vermek seçeneklerimiz vardır. Kendimizi özel görmeyi ve diğerlerini tanrısal düzeyde değerli bir mekanizma gibi algılamayı öğrenirsek, evreni bir bütün olarak görebiliriz ve özsaygımız doğru hareketi her yöne yayar. Doğru hareket için olumlamalar: -Yaptığım ve düşündüğüm her şeyde kendime saygımı koruyorum. -Gittikçe başkalarına duyduğum saygı artıyor ve yargılardan kurtuluyorum. Sevgiyle yaşıyorum. -Yaptığım hareketlerin yine bana döndüğünü anladım. Her zaman doğru hareketi seçiyorum. -Rekabeti bıraktım ve insanları farklı bir ışıkta görmeyi tercih ediyorum. Benim için herkes nimettir. -Başkalarının enerjisinin farkına varmaya başladım. Şu andan itibaren diğerlerine karşı sevgi ve kabullenişle hareket ediyorum.

Alıntılara devam... MIKNATIS YASASI:Bu enerjimizin gücüyle ilgilidir. Mıknatıs yasası, gönderdiğimiz enerjinin benzerini kendimize çekebileceğimizi söyler. Kişisel enerjimiz bizden dışarı doğru akarak benzer titreşimlerle birleşir, bu da hayatta kimler ve neler tarafından çekildiğimizi belirler. Gerçekte kimya diye adlandırılan şey-romantik ya da iş alanında-sinyallerin ve kişisel titreşimlerin eşleşmesidir. Hayatta bir deneyim yaşamadan önce, enerjiniz iletişime geçeceğiniz insanlara sizinle ilgili mesajlar yollar. Eğer şu an içinde bulunduğunuz şartlar hoşunuza gitmiyor, istediğiniz başarıyı bulmakta güçlük çekiyorsanız, enerjinizi değiştirin. Duygusal olarak, örneğin, öfkeli biriyseniz bu duyguyu yayar ve aynı karşılığı görürsünüz. Yine iyimser, neşeli titreşimler yayarsanız, daha olumlu titreşimler alır, daha neşeli olursunuz. Olumlu düşünmek de titreşimiznizi olumlu etkiler. Olumsuz düşüncenin temelinde gelecek, reddedilme, başarısızlık korkuları vardır. Bütün korkular başarı enerjisini zehirler. Dolayısıyla başarısızlık korkusu başarısızlık getirir. düşünceler+duygular=enerji Gün içinde kendinizi olumsuz bir şey düşünürken yakaladığımızda bundan kurtulabileceğinizikendinize güvenmeyi tercih ettiğinizi söyleyebilirsiniz. Böyle bir düşünce ortaya çıktığında sorunun nedenini bulmaya çalışın, derin nefes alıp vererk, kendinize rahatla komutu vererek olumsuzluğun etkisini azaltmaya çalışabilirsiniz. Mıknatıs yasası ile ilgili olumlamalar: -Olumlu düşünceler ve huzur verici duygularla hayatıma her fırsatta güç veriyorum. Bu benim seçimim. -hayatım ve geleceğimle ilgiliyeni iyimser tutumları tercih ediyorum. -Ürettiğim enerji hakkında her gün daha çok bilinçleniyorum. Düşündüğüm ve yaptığım her şeydeolumlu enerjiyi seçiyorum. -Enerjimi kullanarak hayatımı her konuda iyiye götürme gücüm var. daha sağlıklı ve mutlu düşüncelerle duygular yaratmayı seçtiğimde sevindirici sonuçları kendime çekeceğimi biliyorum. -Arzu ettiğim her şeyi çekebilme yeteneğine ve kaynaklarına sahip olduğumu biliyorum.

Belirsizlik bizlerin en sevmediği şeylerin başında geliyor. Bilmeyi istiyoruz. Ne olacak, nasıl yapacağız, nereye gideceğiz, planımız ne olacak... Fakat hayat bize "Bilmeyi mi istiyorsun, al sana bilmeyi istediğin şey" deyip şrak! diye bir el hareketi çekiyor. Biz bozulunca da kulağımıza fısıldıyor "Yaşam böyle bir şey değil, evladım..." Ama biz buna inanmadığımız için küsüp, yere çöküyoruz; söyle bana söyle bana ne olacak diyen küçük çocuklar misali. Niye? Çünkü aslında korkuyoruz, korktuğumuz için kontrol etme ihtiyacındayız ve kontrol edebilmek için de bilgiye ihtiyacımız var. İşte bu yüzden planlar üstüne planlar, stratejiler üstüne stratejiler geliştirip duruyoruz. Ama bunlar BEN'den değil, zihnimizden geliyor. Yani hayatta kalmak üzerine çalışan programımızdan... Benim şahsen bugüne kadar hiç bir planım olmadı. Hele ki mesela kariyer planım hiç. Bugün yaptığım şeylerin hiçbirisini planlayarak yapmadım. Sadece kalbimden geçen niyetler, avucumda yazılı hayaller vardı; fakat bunları oldurmak için hiç kendimi kasmadım. Sadece doğru zamanda doğru yol çıktı karşıma. Tıpkı Michael Thomas'ın hikayesinde olduğu gibi, kavşağa gelene kadar ne yapacağımı bilmiyordum. Sadece yürüyordum ve tam o noktada ne yöne gitmemi bana söyleyen bir işaret çıkıyordu. Hani bunu bir başka şekilde yemek pişirmeye de benzetebiliriz, hayallerimiz malzemelerimiz, ruhumuz da ateşimiz. Koyuyoruz ocağa ve biz işimize bakıyoruz. Pişme zamanı tamamlandığında yemek hazır oluyor, fakat daha önce almaya kalkarsanız ocaktan, o yemekten hayır gelmiyor. İşte hele ki belirsizliğin dibine vurduğumuz şu dönemde durumumuz elinde boş bir haritayla yürüyen Michael Thomas'a benziyor. Kağıda bakıp duruyoruz da bir yanıt yok ve buna da sinir oluyoruz. Sinir olup da olduğumuz yere çökersek maalesef o haritadan hiç yanıt gelmeyecek, çünkü beklediğimiz yanıt için yürümemiz gerekiyor, yanıt ilerideki kavşakta... Hem ayrıca yürürken çevrenize bakın, ne güzel ağaçlar, çiçekler, manzaralar, mis gibi hava var ohhhh... Bu yolculuğa bir hedeften diğerine koşmaya da gelmedik hani. Tıpkı yemek yapmaya gelmediğimiz için... Yemeğimiz tam zamanında hazır olur ve biz onun keyifle yeriz. Eee yemeği yedikten sonra hadi şimdi sıra diğer öğünde deyip tencerenin başında mı bekliyoruz saatlerce? Hayatımızı ocak başında mı geçiriyoruz. Hayır! O yemek bize güç ve enerji veriyor. Sonra gidip yaşamımıza devam ediyoruz ve sonrasında acıkınca yeniden yemek yapıyoruz... İşte hayallerimiz bizleri böyle besliyorlar... Gerçekleştikçe bizleri doyurup, yolculuğumuza enerji sağlayarak... Böylece nice yerleri keşfediyoruz yaşamda o enerjiyle... Ve ne zaman enerjimiz düşüyor, acıkıyoruz; yeni hayaller gerekiyor bize açlığımızı doyurmak ve enerjimizi yükseltmek üzere... Belirsizlik harika bir şey aslında... Çünkü bizlere kafayı elimizdeki haritadan kaldırıp etrafımıza bakma fırsatı veriyor. "Takma sen haritaya, plana... Etrafına bak mis gibi, zamanı geldiğinde yönün de hazır, planın da, yemeğin de..." diyor evren bizlere... Ayrıca yaşadığımız bu sonsuz büyüklükteki evren de bir zamanlar bir belirsizlikten, yani yokluktan ortaya çıktı. Bir yokluktan sonsuz bir evren hatta evrenler çıkabiliyorsa; kimbilir bizdeki yokluktan ne mucizeler ortaya çıkar... Yolumuzda yürümeye devam edelim yeter...

4 Mahalleli Kasaba Küçük bir kasabanın dört ayrı mahallesi varmış. Birinci mahallede 'Evetama' lar yaşıyormuş. 'Evetama' lar ne yapılması gerektiğini bildiklerini düşünürlermiş. Yapma zamanı geldiğinde ise "evet, ama" diye cevap verirlermiş. Cevapları hep yanlış olurmuş. Suçu başkalarına atmakta da ustaymışlar. İkinci mahallede 'Yapacağım' lar yaşarmış. Ne yapacaklarını bilirlermiş. Kendilerini yapacakları şeye adım adım hazırlarlarmış, ama yapacakları sırada şanslarını kaçırdıklarının farkına varırlarmış. Bu mahallede insanların dizleri dövülmekten yara bere içindeymiş. Yaşamı ertelememek için verdikleri kararı bile ertelerlermiş. Üçüncü mahallede yaşayan 'Keşkeci' lerin, hayatı algılama güçleri mükemmelmiş. Neyin yapılması gerektiğini daima en isabetli şekilde bilirlermiş ama, her şey olup bittikten sonra. 'Keşke' cilerin de başları kanarmış hep, duvarlara vurmaktan! Kasabanın en yeşil bölgesinde, en güzel evlerin olduğu mahallede ise 'İyikiyaptım' lar otururmuş. 'Keşkeci' ler bu mahallede yürüyüşe çıkar, etrafa hayranlıkla bakarlarmış. 'Yapıcam' lar' 'Keşkeci' lerle birlikte bu mahallede yürüyüşe çıkmak ister ama bir türlü fırsat bulamazlarmış. 'Evetama' lar ise mahallenin güzelliğini görmek yerine, ağaçların gölgelerinin yeterince geniş olmadığından, güneşin daha erken saatte doğması gerektiğinden şikayet ederlermiş. 'İyikiyaptım' mahallesindeki insanların kusuru da, beyinlerinde mazeret üretme merkezlerinin olmayışıymış..!

deryacabakis, sana teşekkür ederim. Önerdiğin kitabı araştırırken bir bloga rastgeldim. Yukarıdaki yazıyı da oradan alıntıladım. Gerçekten güzel yazılar var, bence ziyaret edin bu blogu. seyir defterinden notlar diye bakabilirsiniz googledan.

Hayatınızı değiştirecek afformasyonları yaratmanın 4 adımı 1. adım: Hayatınızda olmasını istediğiniz şeyi kendinize sorun Daha önce bir hedefiniz varsa onu da hedefinizi kullanabilirsiniz. Diyelim kilo vermek istiyorsunuz ve affirmasyonunuz ben kolayca ve sağlıklı olarak ayda 5 kilo veriyorum olsun 2. Adım :Şimdi gerçekmiş gibi düşündüğünüz ve istediğiniz şey için bir soru yaratın İstediğinizi şeyin doğru olduğunu farzettiğiniz bir soru yaratmak afformasyonların anahtarıdır. Hayatımız yaptığımız varsayımların yansımasıdır. Bu nedenle afformasyon metodu içinizdeki dünya ile iletişiminizdir. Afformasyonlar içinizdeki dünya ve dışınızdaki dünya ile iletişimizi hemen değiştiren gördüğüm en etkili yöntemdir. Şimdi afformasyonumuzu söyleyelim Neden bu kadar kolay ve sağlıklı olarak ayda 5 kilo veriyorum. 3. Adım :Soruya odaklanın Afformasyonların önemli noktası sorulara cevap aramamaktır. Bunun yerine daha iyi sorular sormaktır. Daha iyi sorular sorduğunuzda zihniniz otomatik olarak sahip olmadıklarınız yerine sahip olduklarınıza odaklanır. . Bir kere kolay ve sağlıklı olarak kilo vermeye odaklandığınızda, kendiliğinden yemenize dikkat edeceksiniz.. 4. Adım : Hayatınızın bu yeni varsayımına göre yeni eylemler yapmalısınız Daha önce kilo verme programlarını uyguladığınızda bilinçaltınız bunun olacağını varsaymıyordu ve öyle oluyordu. Ama afformasyon metodunu uygulamaya başladığınızda göreceksiniz bilinçaltınız kilo vermeyi varsaymaya başlayacak ve siz yeni eylem programı yapacaksınız. En az önümüzdeki 21 gün boyunca her sabah uyandığınızda kendinize değişik türde sorular sormalısınız ve yatmadan önce ve gün boyunca aklınıza geldiğinde bu soruları kendinize sormaya devam edin.

Akşamüstlerini severim. Değişik bir huzur verir. Çocukluktan kalma bir şeydir belki, oyun biter, eve dönme zamanıdır. Meditasyon yapmak için ille özel hallere girmeye gerek yok, günbatımı ve biraz manzara yeter bana... Aşağıdaki şiiri de böylesi bir duyguyu yansıttığı için severim. Uludağ Sokak Satıcıları Girin satıcılar evimin bülbülleri Girin girin aydınlık bahçemden içeri Üzüm satın armut satın nar satın bize Dağlar görünürken kapıda ardınızdan İndirin tüy gibi küfeyi sırtınızdan Bir elmada bir mevsim dolsun evimize Ya sen ey karınca taciri gazeteci Ağzının içinde bir sap ebegümeci Kaşlarında macera gözlerinde oyun Şeytan gibi kaçan yollu bisikletinle Getir o eski sevincini çocukluğun Akşamla bacada mavileşince duman Biten türkü gibi uzaklaşın kapımdan Kayın ağır ağır gündüzden geceye Ey İstanbul ağzıyla mal satan simitçi Çocukları eşeğine bindiren sütçü Halil İbrahim bereketi kesenize Oktay Rıfat

Duygusal Kurtuluş Birçok insan duygularını ifade etmekte hatta tanımlamakta zorluk çeker. Çoğu kez olumsuz enerji yayarlar ve bunu hisseden insanlar onlara yaklaşmazlar. Böyle bir durumdaysanız geçmişte tanımlayamadığınız duygulardan kurtulun. Hangi sıkıntıların hala aklınızdan çıkmadığını biliyorsunuz. Bunları belirleyin ve havalandırın. Eğer işten kovulduysanız ve öfke, korku ve reddedilme gibi duygularla başbaşa kaldıysanız,"kimse beni işe almaz" gibi sonuçlar çıkarabilirsiniz. Duygularınızı havalandırarak bu düşünceyi değiştirin,"hala başarı elde edebilirim, kendime inanmayı hak ediyorum ve artık böyle davranmayı seçiyorum."Bu şekilde geçmişten gelen sıkıntılı duyguları ve olumsuz düşünceleri salmaya devam edin. Daima yeteneklerinizi, parlak ve mutlu bir gelecek beklentilerinizi onaylayın. Davranışlardan Kurtulma İnsanlar, alkol, uyuşturucu, sigara, yemek, tv, egzersiz, dedikodu, seks, iş, ilişkiler ve dramlar gibi bir çok şeye verdikleri oyalanma ve kaçış duygusu yüzünden düşkün olabilir. aslında zararlı davranışlar yalnızca daha kötü hissetmemize neden olur ve zamanla bağımlılık derecesinde zehirli davranışlara dönüşürler. Burada bu alışkanlıkla neden kaçtığınızı belirlemek, kurtulmak için gerekirse güvenilen bir yerden yardım almak gerekir. Bağlardan Kurtulmak "mutlu olmak için buna ihtiyacım var, bu arabaya ve bu mücevhere ihtiyacım var, huzurlu olmak için etrafımdaki şeylere ihtiyacım var."Mutlu olmak için bu gibi şeylere sahip olma uğraşısına girmek, bizi mutlu etmez. Hem daha fazlasına sahip olma saplantısı, hem de bunları kaybetme endişesi bize yaramaz. Bu duygudan kurtulmak için sık sık, örneğin "mutlu olmak için bu arabaya ihtiyacım yok" deyin. Bunlar siz rahatlatır. Gerçekten kaybetmeniz gerekmez. Kurtuluş için olumlamalar: -Olumsuzluklardan kurtularak gitgide daha çok rahatlıyorum. Geçmişimden ve bütün korkularımdan kurtuluyorum. Özgürüm. -Karşılaşabileceğim bütün olumsuz düşüncelerden kurtuluyorum. Şimdi daha iyi bir enerji seçtim. -Sağlıksız ve onur kırıcı alışkanlıklarımı bıraktım. Şimdi yeni ve sağlıklı bir yaşam tarzı yaratıyorum. -Bağlılıklardan kurtuldum. Bana mutluluğu verenin kendi tutumum olduğunu gerçekten biliyorum. -Huzurlu bir tutumu benimsiyorum. endişeden, acelecilikten, ve kontrol ihtiyacından kurtuldum

Haklı olabilirsin alınganlık konusunda. Bugünlerde, herkes gibi ben de duygusallaştım sanırım.

tubaturem06 adlı arkadaşın tavsiyesine uyarak blog yazmaya karar verdim. İsmi Yeni günlere doğru. http://www.kadinlarkulubu.com/blog. php?u=526953 Günlüklerimi orada yazacağım, artık yeni başlangıç yapmaktan değil, her yeni günü değerlendirmekten bahsediyor olacağım çünkü. Burada da zaman zaman alıntılar paylaşabilirim.

Kitabı biraz daha okudum. Bir belgesel önermiş. İzledim. Biraz zaman alıyor, vaktiniz olduğunda izleyin, başında biraz izleyip bırakmayın, mesajları son kısımlarında. Yuva belgeseli http://www.youtube.com/watch?v=OwqU0wekxdI Bunu izleyince gerisi boş diye düşündüm. Dünyanın geldiği hale bak, biz nelerle uğraşıyoıruz dedim. Kitap bana iyi gelecek. Önceden de şükrediyordum ama artık elimdekilere daha şükran duyar olacağım.

Bugün resim kalemlerini denedim. Yine çizebildiğimi gördüm. Pastel çalışmalarına yarın öbür gün geçerim. Büyük ihtimal karakalem çalışmalarına ağırlık veririm. Eski siyah beyaz fotoğrafları gözüme kestirdim internette, becerebilirsem onları deneyeceğim. Öncelikle, o tür fotoğrafları bir klasöre kaydetmeliyim. Muz Sesleri kitabını okuyorum, beğendim. Henüz 94. sayfadayım. İspanyol gazetelerini okumaya devam. Bizimkilerle karşılaştıınca onlarınki-en azından internet üzerindeki halleri daha renksiz, sade. Arada mola vermek için oyun ve yabancı dizi seyrediyorum. Bilim kurgu veya polisiye seyrediyorum genelde. Ahmet Ümitin kitaplarını da o yüzden aldım. İlk defa bir türk yazarın polisiye romanlarını okuyacağım. Gerçi gazetede bir hikayesini, bir de bir romanının ilk sayfalarını e kitapta okumuş, hoşlanmıştım. Bakalım son dönem yazarlarımızın kitaplarını okumaya alışırım inşallah.

Çocuğunuza nasihat mı ediyorsunuz yoksa sohbet mi? Akatlar da yürüyordum... Kadın beni tanıdı ve selamlaştıktan sonra, sorusunu sordu: Oğlum, dersleri tamamen bıraktı. Ne söylesem hiç fayda etmiyor. Ya arkadaşlarıyla buluşuyor, ya telefonda mesajlaşıyor ya da bilgisayarın başında oyun oynuyor. Ne yapacağımı şaşırdım, Hocam ne yapalım? Sohbet ediyor musunuz? Valla, konuşuyorum, ama hiçbir faydası yok. Kaç yaşında? 17. Mesela ne diyorsunuz? Sınavların yaklaştığını söylüyorum. Derslerine çalışması gerektiğini söylüyorum. Böyle giderse sınıfta kalacağını, arkadaşlarından geri kalacağını, ilerde çok pişman olacağını, ama o zaman da duyulan pişmanlığın işe yaramayacağını anlatıyorum. Siz konuşup, nasihat ediyorsunuz. Evet. Ama, onunla sohbet etmiyorsunuz! Valla bilmem. Biz bildiğimiz kadarıyla elimizden gelenin en iyisini yapıyoruz, konuşuyoruz, anlatıyoruz. Doğru, bildiğiniz kadarıyla elinizden gelenin en iyisini yapıyorsunuz. Ama konuşmak, nasihat etmek, sohbet etmek değildir. Siz sohbet etmesini bilmiyorsunuz. Kadın haklı olarak Neden bahsediyorsunuz? diyen bir yüz ifadesiyle bana baktı. İçim burkuldu. Anne acı çekiyordu ve çocuğuna yardım etmek istiyordu, ama kendini çaresiz hissediyordu. Öğrencileri ve ana-babaları birlikte çağırdım. Danışmalığını yaptığım okulun küçük tiyatro salonunda buluştuk, öğrencilerle birlikte ana-babalar da oturdu. Ufacık sahneye çıktım, bir sandalye attım oturdum, yanı başıma bir boş sandalye koydum. Buradaki öğrencilerden kim benimle sohbet etmek istiyor? diye sordum. Kalkan ellerden birini gelişigüzel seçtim. Selim adıyla anacağım bir öğrenci, yanımdaki sandalyeye geldi oturdu. Adın ne? Selim. Kaç yaşındasın? 12. Bugün ayın kaçı? 24 Aralık 2008. Selim, gözünü kapa, beni iyi dinle. Gözünü açtığın zaman aradan 20 yıl geçmiş olacak. 24 Aralık 2028 tarihinde gözünü açmış olacaksın. Tamam mı? Anladığını belirtmek için başını salladı. Lütfen gözünü aç. Selim, gözünü açtı. Bugünün tarihini söyler misin? 24 Aralık 2028. Kaç yaşındasın? 32. Ne iş yapıyorsun? İç mimarlık. Göz ucuyla anneye babaya bakıyorum; yüzlerinde hayret belirten hafif bir tebessüm var. Belli ki, onlar da Selim in söylediklerini benimle birlikte ilk defa duyuyorlar. Nerede çalışıyorsun? New York, Manhattan da. Anne- babanın yüzünde saklayamadıkları büyük bir şaşkınlık ifadesi. Evli misin? Hayır. Arkadaşlarından evlenenler oldu mu? Kızların hepsi evlendi. Gülüşmeler... Çalıştığın yere beni götürür müsün? Ofisim, Manhattan da 86 katlı bir binanın 42. katında. Gülüşmeler devam ederken hayalen o binaya yürüdük, asansöre bindik, 42. katta indik. Burası home office dedi. İçeri girdikten sonra açıkladı: Dubleks daire: Aşağıda salon ve mutfak var. Yukarda yatak odası ve ofis odam. Selim, salonda neler var? Salonda masa var, koltuklar, sandalyeler, komodin, sehpalar... Duvarlarda ne var? Resimler var, fotoğraflar. Ailemin fotoğrafı da var. Ailenin fotoğrafına bakınca neler görüyorsun? Beraber bakabilir miyiz? Annem var, babam var. Ailece çektirdiğimiz bir fotoğraf. Abim, ablam ve ben varım. En küçük sen misin? Evet. Selim, bu fotoğrafa baktığında, içinde keşke! duygusu beliriyor mu? İçindeki herhangi bir keşke nin sesini duyuyor musun? Hiç beklemeden Evet, dedi. Haydi, anlat bize dedim. Ben, babamla birlikte futbol maçına gitmeyi çok istedim. Bir de hafta sonları onunla top oynamak, kırlara gitmek istedim. Güreşmek istedim. Ama babam çok yoğundu. Çalışmak zorundaydı, olmadı, zaman bulamadı. Ne yapalım, böyle oldu... Babaya baktım; gözlerinin yaşını tutmaya çalışıyor, ağlamamak için dudaklarını ısırıyordu. Selim e teşekkür ettim. Ve sordum: Selim, bu konuşmamızda, sana büyüklük tasladığımı, sana nasihat etmeye çalıştığımı hissettin mi? Hayır! Olanla ilgili olarak mı konuştuk, olması gereken üzerine mi? Olanla ilgili olarak konuştuk. Selim, seninle yeniden böyle sohbet etmek istesem, benimle konuşmak ister misin? Konuşmamızdan zevk aldın mı? Yeniden konuşmak isterim. Evet, sohbetimizden zevk aldım... Doğan CÜCELOĞLU

yazdıklarınızı takip ediyorum... keyifle... iyiki varsınız... hani bazen yeni bir sayfa açmak ve daha çok hayatınızda yapmanız gerekenlerin... önceliklerinizin farkına varırsınız... ama nedense iç motivasyonunuz düşüktür... belki de özsaygınız da... böyle bir dönemdeyim... bu durumda kendime geleceğim bir kitap.. vs tavsiyeniz var mı... çok sevinirim... sevgiler...

GEÇİRGEN OLMAK İşinizde dünyaya açılarak hizmet yoluyla geliştiğiniz zaman, çok çeşitli enerjilerle ve insanlarla karşılaşacaksınız. Çevrenizde süptil enerjilerin ve insanların duygu ve düşüncelerinin daha çok farkında olacaksınız. Ne tür bir enerji ile karşı karşıya bulunursanız bulunun bu enerjileri, sizin bir ışık kaynağı olmanıza olanak verecek şekilde nasıl kullanacağınızı öğrenmek isteyeceksiniz. Bir yandan çevrenizdeki insanların enerjilerini, düşüncelerini ve duygularını deneyimlerken, bir yandan da kendi enerjiniz içinde sakin ve merkezlenmiş kalabilmeyi öğrenme durumuna "geçirgen olma" denilir. Siz geçirgen olduğunuz zaman, pek çok farklı türde insanla rahatça birlikte bulunabilirsiniz. Onlardaki olumlu taraflardan hoşlanmayı öğrenebilir ve hatta, sizinkiler kadar uyumlu olmayan başka enerjilerin yakınında bulunduğunuz zaman daha da yükseklere ulaşabilirsiniz. Ruhsal yönden büyümek için, mükemmel bir çevre yaratmanız, çevrenizde hiçbir olumsuzluğun olmaması ya da dünyadan el etek çekmeniz gerekmez. Siz, yeryüzünde mevcut enerji çeşitleri ortasında yeni Yüksek Benliğiniz olmayı öğrenmek için buradasınız. Sizinle benzer titreşimde olmayan insanlar arasında bile gelişebilir ve kalbinizdeki sevgiyi bulabilirsiniz. Hayatınızın çeşitli bölümlerinde, sevmekte zorluk çektiğiniz insanlarla birarada bulunmuş olabilirsiniz. Şimdi, şu anda hayatınızdaki mevcut durumlara bakın. Eğer pek rahat olmadığınız insanlar ya da enerjiler arasındaysanız, onları, geçirgenleştirmeniz konusunda size daha çok şey öğreten ve ruhsal büyümenizde size yeni fırsatlar sunan yardımlar olarak görün. Kendileriyle uyum sağlamakta en çok sıkıntı çektiğiniz kimselerin duygu ve düşünceleri, onlara karşı geçirgen olmayı öğrendiğiniz zaman, sizin gelişmenize en çok katkıda olanlardır aslında. Bu insanları bu nedenle hayatınıza çekmişsinizdir. Ne tür bir enerji karşısındayken sükunetinizi korumakta en çok zorlanıyorsunuz; öfke, düş kırıklığı, sabırsızlık, güceniklik, yakınma, haklı olma iddiası, inatçılık, beceriksizlik, tembellik, kendine yön verememek, olumsuzluk, acizlik, muhtaçlık, kurnazca yönlendirme ya da yönetme... Ruhsal yönden büyümeniz ve daha güçlenmeniz için, bu enerjiler karşısında gitgide artan bir geçirgenlik kazanmanız gerekmektedir. İş değiştirmek ya da sizi rahatsız eden komşulardan uzağa taşınmak suretiyle bu enerjilerden kurtulmayı deneyebilirsiniz. Bununla birlikte, onlarla beraberken kendi merkezinizde dengede kalmayı öğreninceye dek, benzeri enerjilere sahip insanları sürekli olarak kendinize çekeceksiniz. Geçirgen olmak için, insanların yaptıklarına tepki göstermemeye başlayın. Onların davranışları karşısında duygusallaştığınızda, duygularınıza kapıldığınızda, onların enerjilerine karşı geçirgen olmazsınız. Bir kez duygusallıktan kurtulduğunuzda ve kendi sakin, berrak merkezinizde kalarak hareket ettiğinizde giriştiğiniz eylemler en büyük sonuçları yaratacakdır. Geçirgen olmanın en iyi yollarından biri de, diğer kişinin davranışlarında sizin uyum sağlayabileceğiniz bir tarafı bulmaktır. Bu size nasıl hareket edeceğinizi berrak ve dengeli bir zihinle bilmeniz için yeterince sakin kalma olanağı verecektir. Örneğin, komşu bir evde bir grup insan gürültülü bir parti veriyorsa ve siz öfkelenmeye başladığınızı hissediyorsanız, onların enerjisi içinde hoşlandığınız bir şey bulun. Eğer birisi bir başkasına haykırıyorsa ve siz bundan dolayı huzursuz oluyorsanız, ikisinin birbirine öğrettiği dersler üzerinde, birbirini düşündükleri, sonuçta duydukları gibi olasılıklar üzerinde odaklanın. Eğer insanlar size karşı ürkütücü, tehdit ediciyseler ya da size hükmetmeye çalışıyorlarsa, onları iki santim boyundaymış gibi hayal edin. Bu durumda onları yine aynı şekilde mi yanıtlardınız? İnsanlar öfkeli ya da saldırgan iseler, onları yaygara kopartan çocuklar gibi görün, çünkü onlar kendi küçük benliklerini ifade etmektedirler, Yüksek Benlikleri'ni değil. Eğer birisi, onun davranmasını istediğiniz gibi davranmıyorsa, ona kızmaktansa sevgi ve kabul gönderin. Siz bunu, geçmişte sizi üzmüş olan bir duruma sevgiyle karşılık verdiğinizi imgelemek suretiyle de uygulayabilirsiniz. Örneğin, kendisini size karşı kapatmış olan ya da sizi güç bir çatışma içine çekmek isteyen bir kimseyle konuştuğunuzu hayal edin. Onunla kavga etmek sizi onun düzeyine indirir. Bunun yerine, kendi enerjinizi daha güzelleştirmek için çevrenizi ışıkla sarın, kalbinizi açın ve onun altüst olmuş enerjisinin sizin hayatınıza girmesine izin verin. Onun duygularının, farklı bir frekanstan oluşmuşcasına, sizi etkilemeden içinizden akıp geçmesine izin vermeyi seçebilirsiniz. Başka insanların enerjilerinin farkına varmak büyük bir yetenektir. Artan farkındalığınız ne zaman geçirgen olmanız gerektiğini size haber verir. Bir yere gitmeden önce, bir an durun ve kendi enerjinizi hissedin, sonra o yerin enerjisine uyumlanın. Orada sizin uyum sağlayacağınız enerjiye odaklanın. Ayrılırken, enerjinizin öncekinden farklı duygular verip vermediğini kontrol edin. Eğer bir fark varsa, yalnızca kendi seçtiğiniz enerjileri kabul edin. Kendi enerjinizi bilmeniz, size bir nirengi noktası verecektir ve çevrenizdeki enerjilerden etkilenmenize izin verip vermeyeceğinizi bir şekilde bilmenizi sağlayacaktır. Çoğunuz, başka kimselerle birlikteyken onların enerjilerine siz olarak ayak uydurursunuz. Siz belki de başkalarının duygularına karşı çok hassassınız ve çok geniş bir duygular spektrumunu deneyimleme yeteneğindesiniz. Bir başka sefer insanlarla beraberken onların enerjilerine ayak uydurup uydurmadığınıza dikkat edin. Eğer onlar süratle konuşuyorsa sizin de solunumunuz alışınız hızlanıyor mu? Siz de hızlı konuşmaya başlıyor musunuz? Eğer insanlar çöküntü içindeyse siz de neşenizi bastırıp onlara katılıyor musunuz? Eğer insanlar öfkeliyse siz de öfkelenmeye başlıyor musunuz? Solunumunuza dikkat etmeye başlayın, çünkü onların solunumlarına ayak uyduruyor olabilirsiniz. Sizi istemediğiniz düşüncelere ve enerjilere açan, kısmen, solunumunuzu bilinç dışı uyumlamanızdır. Yavaş ve sakin bir biçimde soluk alıp verin. Böyle yaptığınızda, sakin ve merkezlenmiş olarak kalabilme yeteneğiniz artacaktır. Kendinize ait olmayan bir enerji almışsanız onu boşaltmanın yolları vardır. Kendinizi o kişiyi görmeden önceki gibi hissetmeniz bile, o kişinin enerjisinden arınmanız için yardımcı olabilir. Fiziksel düzeyde, başkalarının enerjilerini derin solunum, yoga, ya da bedensel çalışma yoluyla bedeninizden çıkartabilirsiniz. Gün boyunca zaman zaman durup derin derin birkaç derin soluk almanız enerjinizi artırmanıza yardımcı olacaktır. Kimileriniz enerjiyi, öfkelenmek suretiyle ya da bir ağlama veya kahkaha kriziyle boşaltır. Siz titreşiminizi yükselttikçe, artık başkalarının duygularını bünyenize almaktan kaynaklanan hapsolmuş duygularınız olmayacak; aura'nızdaki size ait olmayan enerji kalıplarını görebilecek ve vereceğiniz emirle onlardan kurtulacaksınız. Çevrenizde her kim bulunursa bulunsun ya da her ne cereyan ederse etsin, kendinizi sakin, huzurlu, merkezlenmiş ve dengeli hissedebilirsiniz. Geçirgen olmayı öğrendikçe, duyarlılığınızın arttığını farkedeceksiniz. Zaman içinde sizin sükunetiniz ve huzurunuz başkaları için bir nimet olacak ve onların farkındalıklarını daha yüksek bir bilinç düzeyine yükseltmelerine katkıda bulunacaktır. VE ÖYLEDİR...

Evet, hayatımızı düzenlemek kendi elimizde. sadece disiplin meselesi. Kendimizi disipline sokmak kolay değil, başkalrı kontrol etse, kolay uymak veya uymamak. Oysa "kendini kontrol" en zor ve yapılması gereken...

Dün N, l Gün ün Geleceği Hatırlamak diye bir kitabını aldım. İnsanlığın evriminden oplumlu olumsuz sebep olduklarından, homo novus dediği yeni insan türünden bahsediyor. . Hepimiz bir takım arayışlar içindeyiz. Kimimiz dünya zevkleriyle gayet hoşnut geçiriyor günlerini, kimimiz de daha derin mana arayışları içindeyiz. Reiki, melekler vb bu tür arayışlardan. Kimbilir belki de aradığımız basittir, gözümüzün önündedir. Sadece farketmemiz hepimiz için değişik zamanları bekliyordur.7-8 yıl önce bir kitap almıştım. Başladıysam da devam edemedim, okuyamadım. İki sene sonra birden aldım kitabı okudum ve kavradım. Demekki önceden okusaydım manasını anlamayacaktım, oysa şimdi zamanı gelmişti. Bir de ille de hepimizin aynı yollardan geçmesi gerekmediğini düşünüyorum. yani aydınlanmak için herkesin okuyup entellektüel seviyesinin ileri olması gerekmez, evinde çocuklarına örgü ören bir kadın da kendince düşünceleriyle gönül gözüyle bazı aydınlanmalar yaşayabilir. Kimi reiki ile aydınlanır, kimi başka bir yolla... Ben kendim için, genelde sadelik, berraklık peşinde olduğumu söyleyebilirim yıllardır. Çok bir yol katetmedim kendini bilme, gelişme konusunda belki ama, genelde arzularımı gözden geçirdiğimde sadeleşme, sakin bir zihin vb konular öne çıkıyor. Bir söz vardı "herkes kendi evinin önünü süpürse, sokak temiz olur" diye. Belki kendi hayatımızı gözden geçirsek, eşimizden çocuklarımızdan büyük şeyler beklemek yerine makul davransak, alıcı olduğumuz kadar verici de olsak;diğer insanlara karşı empati kurabilsek;içimizdeki öfke, kırgınlk vb duyguların sebebi üzerinde düşünüp bunlardan arınmaya çalışarak ruhumuza eziyet etmeyi bıraksak titreşimimiz yükselir ve benzer tavırlar topluö içinde çoğalırsa aradığımız ortama yaklaşmış olmaz mıyız? Orman bir çok ağaçtan oluşur, ama bir ağaç pekala bir ormanın habercisi olabilir. Ben kendimden başlamayı seçiyorum.

Daha Derine İnmek Dünyamızı gözlemlerimizle,, seçimlerimizle,, kendimiz oluşturuyoruz. Bazı şeylere sıkıntı çekerek ulaşabileceğimizi düşünüyorsak, gerçekten de sıkıntılı süreçlerde geçiyoruz. Kolayca elde edebileceğimize inanıyorsak bu oluyor. İşin aslı bilinçaltımızda saklı. Bilinçaltımızdaki şeyleri farkındalık düzeyine çıkararak bunları bilinçli hale getirirsek, idareyi elimize alıp bunları yönetmeye başlayabiliriz. Bilinçaltı zihniniz, sizin haberiniz olmadan indirilen bir bilgisayar programı gibi çalışır. Bilinçaltınız, öğrendiğiniz her gerçekle, ettiğiniz tüm yeminlerle ve tüm inançlarınızla doludur. Bilinçaltı zihnimizin dünyamızı oluşturmak için kalıp olarak neyi kullandığını bilmediğimizden bunu araştırmamız gerekir. Ancak bunu ortaya çıkarınca bazı şeyleri gerçekleştirebiliriz. Bilinçaltı zihnimiz kolay kandırılabilir. Bir şeyin gerçekten olmasıyla hayalimizde canlandırmamız arasındaki farkı anlamaz. Bilinçaltı zihninizi daha sağlıklı, daha mutlu olduğunuza inandırabilirseniz, bu gerçekleşir. Söylediğinize kalben inanmanız gerekir. Bilinçaltına ulaşmak iiçin bir yol, görüntüleme tekniğidir. Burada istediğiniz bir şeyi ona sahipmişsiniz gibi düşünün. Zihninizde görerek ya da hissederek bu duyguyu yaşayın. Kolaj tekniği odaklandığınız bir konuyla ilgili olabilecek resimleri dergi, gazete vb den kesip bir yere, istediğiniz düzende yapıştırıp, sonrasında bunları konunuzla bağlantılı olarak yorumlamaktır. Dünyanızda istenmeyen veya beklenmedik olaylar, farkında bile olmadığınız bilinçaltı programlarınızdan kaynaklanır. Bilinçaltınızın ne kadar farkında olursanız, olayların sorumluluğunu alır ve daha kolay yönetirsiniz. Ne zaman "hayat büyük bir mücadele" vb tarzı olumsuz düşünceler aklınıza gelirse, hemen"iptal et, iptal et" diye tekrarlayın. Bu emir bilinçaltınıza bunu almamasını ve hayatınızın bir parçası haline getirmemesini söyler. Tv ve radyodaki seslerde dahil duyduğunuz herşey dünyanızın ve hayatınızın şablonu haline gelir. Kendinizi kasvetli bir şarkı dinleken veya bir felaket haberi dinlerken bile yakalasanız,"iptal et" demeniz herşeyi etkisiz hale getirir.

ilahi olan Bir Tibet manastırında üstatları ile birlikte yaşayan bir grup keşiş ile ilgili eski bir hikaye vardır. Onların yaşamları disiplinli ve adanmış idi ve içinde yaşadıkları atmosfer uyumlu ve huzurlu idi. Uzak köylerden gelen insanlar böyle sevgiyle dolu spiritüel bir ortamın sıcaklığının tadını çıkarmak için manastıra akın ediyorlardı. Sonra bir gün üstat dünyasal formunu terk etti. Önce, keşişler geçmişte yaptıkları gibi devam ettiler, ama bir süre sonra, günlük rutin özellikleri olan disiplin ve adanmada gevşemeler başladı.. Her gün kapıya gelen köylülerin sayısı azalmaya başladı ve yavaş yavaş manastır bir bakımsızlık haline düştü. Kısa süre sonra keşişler aralarında tartışmaya, çekişmeye başladılar, bazıları parmaklarını uzatarak başkalarını suçladı, bazıları da suçluluk ile doldu. Manastır duvarlarındaki enerji düşmanlık ile çatırdadı. Sonunda, kıdemli keşiş artık buna dayanamaz oldu. İki günlük yürüyüş mesafesinde bir münzevi olarak yaşayan spiritüel bir üstat olduğunu duyan keşiş onu aramak için zaman kaybetmeden yola koyuldu. Ormandaki inziva yerinde üstadı bulunca, ona manastırın düştüğü üzücü durumu anlattı ve tavsiye istedi. Üstat gülümsedi. Aranızda yaşayan, Tanrı nın Enkarnasyonu olan biri var. Etrafındakiler tarafından saygı görmediği için, kendisini göstermeyecek ve manastır bakımsızlık içinde kalacak. Bu sözleri söyledikten sonra üstat sessiz kaldı ve başka bir şey söylemedi. Manastıra dönüş yolu boyunca, keşiş kardeşlerinden hangisinin Enkarne Olan olabileceğini merak etti. Belki o, yemeklerimizi yapan Jaspar kardeştir dedi yüksek sesle. Ama bir saniye sonra, Hayır, o olamaz. O pasaklı ve aksi ve yaptığı yemeklerin tadı yok diye düşündü. Sonra, Belki bahçıvanımız, Timor kardeştir diye düşündü. Bu düşünce de çok çabuk inkar edildi. Şüphesiz dedi yüksek sesle. Tanrı tembel değil ve Timor kardeşin yaptığı gibi asla yabani otların marulları yok etmesine izin vermezdi. Sonunda, kardeşlerinin hepsini ve her birini kusurlar bulup azlederek, kıdemli keşiş hiç kimsenin kalmadığını fark etti. Üstadın söylediği gibi keşişlerden biri olması gerektiğini bilerek, yeni bir fikir ortaya çıkmadan önce buna biraz daha üzüldü. Bu Kutsal Olan, kendisini gizlemek için kusurlu görünmeyi seçmiş olabilir mi? diye düşündü. Tabi ki, olabilirdi! Böyle olmalıydı! Manastıra ulaşınca, üstadın söylediklerini hemen kardeşlerine anlattı ve hepsi de İlahi Olanın aralarında yaşadığını öğrenince şaşkına döndüler. Her biri, Enkarne Olan Tanrı nın kendisi olmadığını bildiği için, her biri de kardeşlerini dikkatle incelemeye başladı, hepsi aralarından kimin Kutsal Olan olduğunu belirlemeye çalıştı. Ama hepsi de diğerlerinin hatalarını ve başarısızlıklarını görebiliyordu. Eğer Tanrı aralarında ise, kendisini çok iyi gizliyordu. Enkarne Olan ı bunlar arasında bulmak zor olacaktı. Birçok tartışmalardan sonra, sonunda birbirlerine karşı nazik ve sevgi dolu olmak için çaba göstermeye karar verdiler, birbirlerine Enkarne Olan a karşı doğal olarak gösterecekleri saygı ve onur ile davranacaklardı. Eğer Tanrı gizli kalmakta ısrar ederse, o zaman her bir keşişe, o sanki Kutsal Olanmış gibi davranmaktan başka seçenekleri yoktu. Her biri diğerlerinde Tanrı yı görmeye o kadar yoğunlaşmıştı ki, bir süre sonra kalpleri birbirlerine karşı sevgiyle doldu, onları bağlayan negatifliğin zincirleri kopup gitti. Zaman geçtikçe, Tanrı yı sadece birbirlerinde değil, herkeste ve her şeyde görmeye başladılar. Günler Onun Kutsal Varlığı ile sevinç içinde, keyifli geçti. Manastır bu sevinci bir deniz feneri gibi yaydı ve kısa süre içinde köylüler geri döndüler, oradaki sevgi ve sadakatın dokunuşunu arayarak daha önceki gibi kapılardan dalga dalga aktılar. Bir süre sonra kıdemli keşiş, verdiği sır için teşekkür etmek üzere üstada bir ziyaret daha yapmaya karar verdi. Enkarne Olan ın kimliğini keşfettiniz mi? diye sordu üstat. Evet diye yanıtladı kıdemli keşiş. Onun hepimizin içinde olduğunu bulduk. Üstat gülümsedi.

Bu insanlar neden bu kadar iyi Odaginiz nerede? Bunu bilmek önemli çünkü odaklandiginiz sey büyür. Etrafimizda pek çok sey oluyor ve neye odaklanacagimizi seçebiliriz. Örnegin Paris'teki Louvre müzesinde yürüdügünüzü varsayin. Etrafinizda pek çok dünyaca meshur ve güzel sanat saheserleri var. Sonra karsiniza pek de hoslanmadiginiz bir resim çikiyor. Orada durup söyle diyorsunuz "Hangi Allah'in akillisi bunu bir müzeye koyar". Sonra yetmiyor, etrafinizdakilere söylenmeye basliyorsunuz: "Suna bakin! Bu igrenç resmi buraya koyduklarina inanabiliyor musunuz?... Bu insanlarin ne problemi var?!" Ve bu tek resme odaklanmaya devam ediyorsunuz, kendinizi gitgide daha da kötü hissede hissede... hem de müze kapanana kadar ve müzeden ayrilmaniz gerekiyor. Ve tüm bu süre boyunca, size cazip gelen pek çok sanat eserine odaklanabilecekken. Bu, içine düsülecek çok kolay bir tuzak. Geçen hafta, bir is görüsmesi için baska bir sehre gittim. Haftanin çogunu bir bina içinde toplantilarda geçirmemize ragmen bir gün erken bitirdik ve etrafin tadini çikardik. Muhtesem manzaralarin tadina varmak için arabayla bir vadiye gittim. Etrafta gezinirken ufak çöp yiginlarina rastlamaya basladim... özellikle de sigara izmaritleri... Ve kizdim... Bu çöpleri topladikça sormaya basladim: "bu insanlarin ne problemi var?" Güzelim agaçlar... Enfes bir manzara... ve ben bir sigara izmaritine odaklaniyorum... Ne yazik! Neyse ki bu havadan oldukça hizli çiktim ve ne yaptigimi farkettim. Neye odaklanacagim konusunda seçim gücümü yanlis yönde kullaniyordum. Böylece odagimi etrafimdaki dogal güzelliklerin zenginligine çevirdim. Bu bana kendimi cok daha iyi hissettirdi. Ve Tanri'nin muhtesemliklerinin tadina varirken sorumu su sekilde degistirdim: "Bu insanlar neden bu kadar iyi?"... Bu kendinize sormak icin çok daha iyi bir soru çünkü pozitife odaklanmanizi sagliyor. Ve neye odaklanirsaniz o büyür.

Her Trajedi, diğer elinde bir hediyeyle gelir Ama genellikle acı çekmekle öylesine meşgul oluruz ki ; Hediyenin farkına bile varmayız! O da geldiği gibi yitip gider! Mevlana der ki : Üzülme! Kaybettiğin her şey başka bir şekle dönüşüp sana geri döner! Yaşadıklarımdan sonra, bu sözleri duymadan önce bile her şerde bir hayır aradığımı farkettim. Her seferinde umutla, yeniden başlamama, ayağa kalkmama yardım eden bir duyguydu bu. Hani bir söz var,"en karanlık an, şafak sökmeden önceki andır" diye. Yeter ki, umudumuzu yitirmeyelim, hakkımızda daha hayırlı neler olabilir düşünelim. Mucizeler genelde en darda olunan zamanda geliyor. Evliliğimin biteceği sıralardı. Bunu en olumlu şekilde bitirmek için dua ediyordum. Kişisl gelişim kitapları tek tük piyasadaydı. Ben de bir kitap almıştım yüksek benlikle ilgili. Ne dilersen ayrıntılı dile tarzı öğütlere uyarak, bundan sonraki hayatımı defalarca gözümde canlandırdım. Çocukluğum tren istasyonu olan, hoş bir yerde geçmişti. İçimden oraya benzeyen, kendimi iyi hissedeceğim bir yerde yeni hayatımı hayal ettim. Boşanma aşamasının başı problemli olsa da sonu olumlu bitti ve ben hayalimdeki gibi bir yere tayin oldum. D deryacabakis

2 gündür ilginç bir şekilde yaşadığımı daha bir duyumsuyorum. Yıllar önce bir toplantı için Sinop'a gitmiştim. Boş bir zamanda etrafı dolaşmaya çıktım. İlk kez kendi normal yaşamımın hay huyundan uzak, tek başıma etrafı keşfettim. Beynimi gayet güzel boşaltabilmiştim. Yine öyle hissediyorum. An ve ben varız. İşlerimi yapmak zorunda hissetmeden yapmak, kendimi strese sokmamak, balkonda kahve keyfi yapmak, egzersiz yaptıktan sonra hissettiğim rahatlık duygusu... Dün çocukken ne isterdim diye düşünürken buldum kendimi. O zamanlar, büyüyünce yapacağım dediğim neler vardı, o zamanlar uğraştığım hobiler nelerdi?ergenlikte hemen hepimiz bir şeyleri kafaya takmaya, çocuksu neşemizi kaybetmeye başlıyoruz. Düşündüm, hangi yaşımdaki fotoğrafımdaki ben, daha doğal, sahici, hayatın gerçekleriyle yüz yüze gelmeye başlamamış? Yakalayabilir miyim o eski hayalleri? Önceki

Ne de güzel paylaşımlar. Kendi blogunuzu açmanızi daa tavsiye ederm. Çoğu hikayeyi okudum enfes. Dilerim Allah bu aradığınız yeni baslangici size bi an evvel verir. Inanc düzeyinzi bilmiyorum ama dua edin ustelik bir camiye giderek. . Inanin bana çok rahatlatacak sizi. Önceki

Bugunlerde ne dilersem gerceklesiyor gibi. Bu durumu degerlendirmek uzere zaman ayiracagim. Evin dekorasyonunda yenilikler oldugunu yazmistim bir yerde. Istiyordum ve bir iki kere dile getirmistim, biraz yardimla oldu. Gundemimdeki asil konu bilgisayardi. Oglum laptopu goturunce acikta kalacaktim, dusunuyordum ne yapacagimi. Ve bugun kardesim evindeki ufak - notebook diyorlar sanirim- bilgisayari getirdi bana, hic bahsetmemistim oysa... Su an ona alismaya calisiyorum, Hani bu topikin baslarinda Yasam Koclugu diye bir kitaptan bahsetmistim, yazar dileklerini bir kagida yaziyor, kenara koyuyor. zaman icinde listedeki maddelerin yakin veya uzak cevresi vb yardimiyla gerceklestigini goruyor, Benim isteklerim de boyle gerceklesmeye basladi. Insallah devami da gelecek, Isteyin, gonulden isteyin. hayriniza ise olacaktir. olmuyorsa daha hayirlisi olacaktir, Burada onemli nokta isteklerimiz kendimizle ilgili olmalidir.

Mükemmel Kalp Bir gün genç bir adam, kasabanın ortasında tüm vadideki en güzel kalbin kendisine ait olduğunu iddia ediyordu. Büyük bir kalabalık toplandı ve hepsi adamın kalbine hayran oldular çünkü mükemmeldi. Üzerinde hiç bir iz veya küsur yoktu. Evet, hepsi kanaat getirdiler ki, genç adamın kalbi gördükleri en güzel kalpti. Genç adam çok gururlu bir şekilde kalbiyle ilgili daha da bir abartarak konuşmaya devam etti. Birden yaşlı bir adam kalabalığın önünde belirdi ve söyle dedi: 'Neden kalbin benimki kadar bile güzel değil?' Kalabalık ve genç adam yaşlı adamın kalbine baktılar. Güçlü bir şekilde atıyordu ama yara bere izleriyle doluydu. Bazı yerlerinde eksik parçalar vardı ve yerlerine tam da uymayan başka parçalar konmuştu. Aslında bazı yerlerde tüm parçanın eksik olduğu derin oyuklar vardı. İnsanlar şaşırmıştı. Nasıl bu yaşlı adam kalbinin daha güzel olduğunu söyleyebilir diye düşündüler. Genç adam yaşlı adamın kalbine baktı ve durumunu görüp güldü. 'Herhalde dalga geçiyorsun!' dedi. 'Kalbini benimkiyle bir kıyasla, benimki mükemmel ve seninki yara bere izleri, kopmuş parçalarla mahvolmuş.' 'Evet' dedi yaşlı adam. 'Seninki mükemmel görünüyor ama kendiminkini asla seninkiyle değiştirmezdim. Her iz sevgimi verdiğim bir kişiyi temsil ediyor. Kalbimden bir parça kopardım ve onlara verdim ve çoğunlukla onlar da bana kalplerinden bir parça verdiler ve bu parça bende eksilen parçanın yerine girdi. Parçalar birbiriyle aynı olmadıklarından bazı kenarlar tam oturmadı ki, bundan çok memnunum çünkü bana paylaştığımız sevgiyi hatırlatıyorlar. Bazan kalbimden parçalar verdim ve verdiğim kişi kendi kalbinden bir parça geriye vermedi. Bunlar da bana bu kişiler için duyduğum sevgiyi hatırlatıyorlar ve umuyorum ki bir gün, kalbimde bekleyen boşluğu kendi kalplerinden bir parça ile dolduracaklar.' 'Dolayısı ile gerçek güzellik nedir, görebiliyor musun?' Genç adam yanaklarından süzülen yaşlarla ayağa kalktı. Yaşlı adama doğru gitti, kendi genç ve güzel kalbine uzandı, bir parça kopardı. Bu parçayı titreyen elleriyle yaşlı adama sundu. Yaşlı adam parçayı kabul etti, onu aldı ve kalbine yerleştirdi. Daha sonra kendi izler taşıyan yaralı kalbinden bir parça kopardı ve genç adamın kalbine yerleştirdi. Parça kalbe uydu ama mükemmel değil. Genç adam kendi kalbine baktı, artık mükemmel değildi ama her zamankinden daha güzeldi, çünkü yaşlı adamın kalbinden sevgi önün kalbine akmıştı. Sarıldılar ve birlikte yürümeye başladılar.

Dün bilinç formatlamada 6. gündü. Teslimiyet duygusu üzerinde çalıştım. Mantram,"güzel şeyler beni bekler." idi. Dışarı çıkmıştım. Dolmuştayken, kendimi akışa bırakayım ne olacak bakalım dedim. Bir kitapta önerilen rastlantılar fikrinden yola çıkarak, trafikte seyreden araçları üzerlerinde yazılanları okumaya başladım. Giderken,"tıbbi atık","tehlikeli madde", "dikkat" yazılarını okudum. Biraz dikkatim de dağınık olduğundan fazla üzerinde durup yorum yapamadım. İçimden mantramı tekrar ediyordum. Yol boyu yeni dikilen çiçeklerin güzelliğine baktım. Dönerken, yine yazıları okudum. "ışıl cam" , bir de şu an hatırlayamadığım yine güzel bir yazı vardı. Gerçekten bakarsak, niyet edersek, güzel şeyleri görüp hayatımıza çekmemek elde değil.

Kursunkalem. Çocuk, büyükbabasinin mektup yazisini izliyordu. Birden sordu : "Bizim basimizdan geçen bir olayi mi yaziyorsun? Benimle ilgili bir hikaye olma ihtimali var mi? " Büyükbaba yazmayi kesti, gülümsedi ve torununa söyle dedi : "Dogru, senin hakkinda yaziyorum. Ama kullandigim kursun kalem yazdigim kelimelerden çok daha önemli. Umarim büyüdügünde bu kalemi sen de seversin." Çocuk kaleme merakla bakti ama özel bir sey göremedi. "Iyi ama bu kalem benim hayatimda gördügüm diger kalemlerden hiç farkli degil ki! " "Bu tamamen nesnelere nasil baktiginla ilgili. Bu kalemin bes önemli özelligi var ve sen de bu özellikleri kendinde benimseyebilirsen hep dünyayla barisik bir insan olursun." "Birinci özellik : Harika seyler yapabilirsin ama attigin adimlayönlendiren bir el oldugunu asla unutma. Bizim için bu el Tanri'dir ve her zaman kendi kudretiyle bizi o yönlendirir." "Ikinci özellik: Zaman zaman her ne yaziyorsam durmam ve kalemimin ucunu açmam gerekir. Bu kaleme biraz aci çektirse de sonuçta dahasivri olmasini saglar. Bu yüzden bazi acilara gögüs germeyi ögrenmelisin, bu acilar seni daha iyi bir insan yapar." "Üçüncü özellik : Kursun kalem, yanlis bir sey yazdiginda bunu bir silgiyle silmene her zaman olanak tanir. Yaptigimiz bir seyi sonradan düzeltmenin kötü bir sey olmadigini anlamalisin, aksine bu bizi adalet yolunda tutmaya yarayan en önemli seylerden biridir." "Dördüncü özellik: Kursun kalemin en önemli kismi, kalemin yapildigi ahsabi ya da disari yansiyan sekli degil, içerisinde yer alan kursunudur. O yüzden her zaman kendi içine bakmali, en çok onu korumalisin." "Besinci ve son özelligi ise her zaman bir iz birakmasidir. Ayni sekilde sen de hayatta yaptigin her seyin bir iz birakacagini bilmeli ve her hareketinin farkinda olmalisin." Paulo Coelho. Eklentiler $an. jpg 81,6 KB · Görüntüleme: 79

Bugün fena geçmedi, biraz ev işi, dışarda alışveriş,"Geleceği Hatırlamak" kitabını biraz daha okuma, altyazılı bir yabancı dizi izleme ile geçti. Şimdi de ingilizce bir makaleyi çeviriyorum.

OYUNA BAŞLARKEN... ÇOK ÖNCE düşünebildiğimiz zamandan çok önce hepimiz karu belada yaratıldığımızda mükemmel ruhlar olarak oyuna başladık. Oyun bahçesi dediğimiz cennette oynuyorduk. Şimdiki gibi egolarımız yoktu ve her birimiz onun nefesinden bir parça taşıdığımızın bilinci içerisinde mutlu mesut yaşıyorduk... Sonra birden içimizden biri bir teklifle çıktı ortaya... Neden daha kapsamlı bir oyun oynamıyoruz. Hepimiz dikkat kesildik... Nasıl bir oyun olacaktı bu. Teklifi yapan belli ki üzerinde epey düşünmüştü... Hemen açıklamaya koyuldu. Bu oyun çok kapsamlı bir oyun olacaktı. Koskoca bir evren yaratılacaktı. Her şeyin özü titreşimdi. Ve çok farklı titreşimler yaratılacaktı. Gezegenler. Yaşam formları, bitkiler, hayvanlar taşlar, gördüğümüz ve görmediğimiz bir kainat yaratılacaktı... PEKİ, OYUNUN AMACI NE OLACAKTI? Malum her oyunun bir amacı vardı... Oyunu planlayanlar hemen yanıtladı. Deneyim ve öğrenme oyunun amacı... Her oyun gibi oyunun bir sahası olacaktı... Bu saha içerisinde her ruh kendi özgür seçimine göre oyuna girecek deneyimini yaşayacak ve istediği anda çıkacaktı. Oyuna giren ruh, oyuna girmeden önce kendisine bir senaryo yazacaktı. Ve bu senaryoda amacı neyi öğrenmek, neyi deneyimlemekse ona uygun bir senaryo yazacaktı. Oyun alanına girdiği anda özgür iradesi olacaktı. Oyunun kuralı, yaratıldığımız boyuttaki sahip olduğumuz tüm yetilerimizi oyun alanına girerken bırakmayı taahhüt etmekti... Biz yaratıldığımız boyutta istediğimiz yaratabilen, cennetlerde yaşıyorduk... Her birimiz bir melektik. Birden ortalığı bir heyecan dalgası yayıldı. Pek çok ruh ilginç bulmuştu bu oyunu... Ve tartışmalar başladı... Fikirler ileri sürüldü. Roller düşünüldü... O ana kadar fark etmedikleri ne çok ayrıntı vardı... Hepsi bir kitaba yazıldı. Kurallar, roller, sahneler. O anda melekler iki kısma ayrıldı. Bu oyuna girmek istemeyenler ve maceracı serüveni sevenler ve oyunu oynamak isteyenler... Oyunu oynamayanların adları melek olarak kaldı. Ama oyuna girmeyi kabul eden bizler insan olarak adlandırıldık... Ve az önce dediğim gibi hepimiz birbirimizi diğer boyuttan tanıyoruz ve oyun bittiğinde gene aynı yerde oturup belki sohbet ekeceğiz. Seni ne kadar güzel kandırdım değil mi? Diye soracağız nede olsa bir oyun sergilemiştik. Kim olduğumuzu unutarak. Gerçekten benim bir hırsız olduğuma nasıl inandın ama? Ya da sana istediğin dersi verdim değil mi?Bana hep sorardın, ihanet nasıl bir duygu diye. Sanırım rolümü iyi oynadım ki, bir an bile aklından geçmedi, senin en yakın dostun olabileceğim... Ama itiraf et çok güzel oynadım... Kim bilir... Geçmişe bakıp çıkardığımız oyunda daha iyi oyun çıkarabilirdik deyip, yine güleceğiz. Nede olsa altı üstü oyun işte... Oyuna katılmayan melekler bizi destekleyeceklerine söz verdiler. Oyunun kuralları çok ağırdı. Maddeye giren ruh, aslını çok kolay unutabiliyordu... Böylesi anlarda onu yola çekecek, iç ses, ya da kalp gözü dediğimiz gibi, bize duygularımızda hislerle ya da rüyalarla ilham vereceklerdi... Uyuduğumuz zaman ruh özgürdü. Ve bizi destekleyecek olan meleklerle buluşabilirdi. Ancak yine şartı vardı bu buluşmaların. Asla bire bir hatırlanmayacaktı. Bazen uyarılacaktık, uyaran, bu oyunda rol almış annemiz, bazen babamız, belki uzun zamandır görmediğimiz bir arkadaşımız olarak girecekti rüyalarımıza. Bu arada hatırlatıcı rolü oynayacak ruhlar da çıktı ortaya. Onlar peygamberler olacaktı... Bize aslımızı ve diğer boyutu anlatmaya çalışacaklardı... Ancak oyun çok ciddiydi. Adı oyun da olsa var oluş basamaklarını tırmanmakla da alakalıydı. Oyun perdeler halinde ama bir bütünlük içerisinde sürecekti. Adına çağlar denen bölümleri olacaktı. Ancak oyun aklın alamayacağı kadar karışık olacaktı... E kolay değildi tabi. Üst boyutta her şeyi yapabilen bizler maddenin içinde aslımızı unutacağımızı bilemezdik... Ruhun cinsiyeti yoktu. Ama biz oyunu elimizden geldiğince ayrıntılı hale getirdik. Yukardayken işler çok daha kolaydı. Kadın ve erkek olarak ayrıştık önce... Ama oyun adildi. Eğer bu yaşamda ya da bu perdede erkeksen ve kadınları anlamadıysan, yargıladıysan, suçladıysan, bir sonraki perdede kadın olarak geliyordun. Yargıladığın anda bir sonraki perdede aynı oyunu sen oynayacaktın. Oyun içinde oyunun amacı açıklanmayacaktı... Bu nedenle sembollerle anlatım, ya da masallarla anlatım devreye alındı. Oyunu az çok anlayanlar oldu her zaman. Anladıklarını kendi anlatabildikleri, kendi yorumlayabildikleri kadarı ile yazdılar. Ve kitaplar çıktı devreye. O kadar çok kitap vardı ki... Her biri kendi dilince anlatıyordu. Ve her kitapla dinler çıktı ortaya... Oysa ne çabuk unuttuk aynı kaynaktan gelmiştik buraya, oyunun amacı burada unutma perdesi içinde gücümüzü hatırlamaktı. Bunu başaran artık oyuna girmek zorunda değildi. Onun için oyun bitmişti. Oyun ilk başta tüm kuralları ve sahneleri ile yazılmıştı. Ruhlar sadece oynayacakları role doğuyorlardı... Oyun dualita kalıpları içinde oynanacaktı. En azından dünya gezegeni için böyleydi. Belki başka gezegenlerde başka oyunlar oynanıyordu. Ya da dünya bir lise, bitiren daha üst bir oyuna girecekti. Hani kuran der ya... dönüşünüz ancak banadır. Oyuna girerken iyi rolü oynayacak ve kötü rolü oynamaya istekli ruhlar vardı. İyi rolü oynamak her zaman daha kolaydı. Kötü rolü oynamak zordu. Nedeni ise biz her birimiz özde pırıl pırıl tanrısal nuru taşıyan varlıklardır. Ama oyun kuralı bu, iyi olan bir de kötüyü oynamak zorundaydı... Dünyada bizi en çok üzenler diğer boyutta bizi en çok seven ruhlar oluyordu genelde. Bize kötüyü anlatmak için yeniden bu oyun alanına girmeye razı oldukları için. Oyunun iki amacı vardı. Biri, sahip olduğumuz özü hatırlamak, diğeri ise gelişmek, tekamül etmek ve geldiğimiz yere dönmek için yolculuğa devam etmek... Bir başka açıdan oyunun amacı, sevgi bir enerjiyse, başıboş kaldığında sevgi enerjisi neye dönüşecekti? Ruh ölümsüzdü. Ölen sadece seçilen bedenlerdi. Ama dedik ya oyun çok kapsamlı bir oyundu. Madde dünyasında öyle çok kural ve kaide vardı ki... Birden oyun alanına girdikleri anda kontrol etme gücünü öğrenmek isteyen ve bizi yönetmeye kalkan ruhların provokasyonları göz önüne alınınca sanki oyun içinde oyunlar çıkıyordu ortaya... Bilimler çıktı. Tıp, savaş, eğitim, dil, uzay, çeşitlendikçe çeşitlendi. Hz. Alinin dediği gibi. İlim tekti ve cahiller onu çoğaltmışlardı. Eh bizde oyuna ilk başladığımızda cahildik. Unutma perdesi ile gelmeyi kabul etmiştik. Kaynak aynıydı. Ve özde özü hatırlamanın kuralları basitti. Hz Musa ile verilen on emirdi özü... Ama sonradan öyle ayrıntılara dalındı ki, nerdeyse oyun amacından saptı. Amaç nerdeyse araç oldu. Hepimiz yaşama ne kadar bağlandık, özümüzden nasıl uzaklaştık, hatta öyle uzaklaştık ki, bir oyun içinde olduğumuzu unuttuk. Tek gerçeğimiz dünyaydı artık... Kendimize karşı kendi savaşımızı vermeye başladık. Oyun alanına girmeden önce o kadar kendimize güveniyorduk ki, kendimize biçtiğimiz rolleri epey ağır seçiyorduk. Ne varki sanki yukardayken işler buradaki gibi değildi ve basit sanıyorduk. İlk oyun alanına girenleri bekleyen yaşam şartları vardı. Yırtıcı hayvanlar vardı soğuktu, açlık vardı. Öncelikle aşılması gereken doğa yasaları vardı. Acıkan bir bedene sahiptik. Barınacak yer bulmalıydık. Isınmak için yapabileceğimiz fazla bir şey yoktu. Ancak asla donanımsız değildik. Aklımız vardı, hafızamız vardı, mevsimler olduğunu gördük. Bunların hiç biri yukarda sorun olmamıştı... Gene olmaz sanmıştık. Hatta bazıları oyun alanını geldikleri gibi terk etmek zorunda kalmışlardı. Yırtıcı bir ayının pançelerinde can vermek olmuştu ilk dersleri. Daha sonra oyun alanına her girişlerinde bu yüzdendi ayılardan korkmaları. Hani dedik ya oyun alanına giren her ruh topladığı puanlarla değerlendirilecekti. Ve her biri öğrendiği dersi yeniden öğrenmek zorunda kalmayacaktı... Öğrenilecek ne çok ders vardı... Her bir meyvenin tadı, kokusu, rengi, şekli, bizde yarattığı katkı, ya da güzel bir manzara karşısında duyulacak hisler vardı. Kızgınlıklar, öfkeler, çaresizlik, ihanet ve her birinin şahıslara göre değerlendirilmesi, ihanet eden ve edilen, ağlayan, ağlatan, sevilen, sevilmeyen, ölen öldüren, ne çok rol vardı. Ve bazılarımız maceracı oldukları kadar, hırslıydı da, hiç durup dinlemeden oyuna girip çıktı, ama bazıları ise arada dinlenmeler verdi. Biri pek çok dersi tamamlarken bazılarımızın hiç acelesi yoktu. Oyuna girerken bildiğimiz oyun kurallarını burada hatırlamayacaktık ana kural buydu... Ama bazılarımız sadece hatırlatıcılar olarak rol almıştık... Ve bilimle uğraşıyordu. Geri dönüşün yolu bilimdi. Bazılarımıza göre ise içe dönmek kalp ile bağlantı ile hatırlıyorduk. Ve hepsi doğruydu... Her ruh kendini en iyi bilen ve tanıyandı. Ruh adeti kadar hatırlama yolu mevcuttu. Oyuncular içinse hep birilerine tabi olmak vardı. O başardı, demek ki onun yolu doğru diyorduk. Oysa Kuran bize diyordu ki asla raina demeyin. Beni yönet demeyin, sürüler olmayın... Çok kalıp bir unutma perdesi ile geliyordu işimiz zordu... Oysa hep denmişti ki, her zorluğun yanında kolaylık da var. Hepimiz birbirimizi farkında olsakta olmasak da destekliyorduk. Hepimiz aynı maddeden yaratılmıştık. Aynen su misali. Biz fiziksel bedenlere girdiğimizde aynen bir buz kalıbı gibiydik, ruhumuzla temasa geçebildiğimiz anda su olmaya başlıyorduk ve eğer ruh ile bütünleşmeyi başarırsak biz artık bir buhardık. Her şey enerjiydi ve enerji titreşim demekti. Bunu keşfetmemizse epey bir zaman alacaktı. Nihai hedefse, önce ayrılacaktık, sonra yeniden birleşecektik. Buzun su haline dönüşü bir çağ olarak adlandırılacak, ya da su buhar haline ancak oyun sona yaklaşırken dönüşebilecekti. Buhar haline geçiş ise yeni bir sınıf ya da yeni bir derse başlamaktı.

ŞİMDİKİ ZAMAN ENERJİSİ: Yaşadığımız her an kendi enerjik gerçekliğimizi yaratırız. Şimdiki zamanın manyetik enerjisi, geleceğimizi değiştirme gücüdür. Her saniye evrensel bir armağandır. Ama biz bunların kıymetini bilemeyebiliriz. Günbatımını seyretmek, arkadaşlarla olmak gibi rahatlama fırsatları sunar evren, bizse meşgul olduğumuzdan bunları değerlendiremeyebiliriz. Hediyeleri sürekli çöpe atılan evren bir süre sonra bize hediye yollamaz olur. Çoğumuz zamanı gelecek için endişelenerek ve geçmişi düşünerek geçiririz. Bu durumda şimdiki zaman potansiyel gücünü kaybeder. Oysa anı yaşasak, enerji üretiminde yeni bir değişiklik yaşarız. İşe gitmek ya da ev işleriyle uğraşmak gibi sıkıcı uğraşlarla meşgul olsanız bile anın değerini görmeyi seçersiniz. Mutlu olmak için gelecekte özel bir olayı beklemeyi bırakın. Güçlü şimdiki zaman için olumlamalar: -BU anın gerçek değerini ve eylemlerdeki gerçek fırsatları görmek için kendime zaman ayırıyorum. üŞu anda bile hayatımda enerjik bir devinim yaratıyorum. BUnu çok önemsiyorum. -Hayatımda şimdiki zamandan keyif almanın yollarını arıyor ve yaptığım herşeyde bunu sağlamak için hareket ediyorum. -Bu yeni bir gün, yeni bir fırsat. Şu an yeni bir tutumu rahatlıkla kucaklayabilirim. -Şimdiki zamanı seviyor ve geleceğe güveniyorum. Hayatımı her gün yarattığım bir serüven gibi görüyorum. -Gelecekle ilgili endişelenmeyi ve geçmişi yeniden yaşamayı bir kenara bırakıyorum. Bundan sonra yalnızca bugüne odaklanıyorum.

Uzunca süredir işsiz olan bir arkadaşım vardı. Ona Louise Hay'in "Bolluğu Kabulleniş" dvdsini yollarken içimden Klan Yayınları'ndan çıkan "Anında Milyoner" kitabını hediye etmek geldi. Az önce cebime şu mesajı yollamış, hani benzer sıkıntıları yaşayanlar varsa rehber olabilir belki diye paylaşıyorum: "Harika bir geri bildirim veriyorum. louise abla 3 kez dinlendi, kitap 2 kez okundu. İçindeki ödevler yapıldı. 1 haftadır da gece yatarken louise ablanın youtube'daki 'I can do it' affirmasyonlarıyla uyunuyor. 30 gün, 21 gün falan değil, 1 haftada, evet tam bir haftada, tam da düşündüğüm gibi bir iş buldum. Bundan daha güzel ne olabilir? All is well. The universe is a safe place and full of prosperity for everybody. Her şeyin iyisinin, en güzelinin olacağını biliyor ve hakediyorum." Bundan daha iyi nasıl olur? :)) "Anında Milyoner" harika bir kitap bu arada. Mutlaka okuyun derim. Klan Kitap da iyi ki yayınlamış bu kitabı. Arkadaşıma da hayırlı olsun. Bundan sonrasında neler mümkün demek istiyorum. çok ama çok sevindim onun adına.

Evlenmek niyetiyle görüşmeye gelmişlerdi. Delikanlı, genç kızı, şöyle bir süzdü ve sessizce düşündü: "Güzel kız fena değil. Ama biraz kendini beğenmiş. Acaba bu hali devam eder mi? Ya ederse? O zaman bununla yaşanmaz. Ben dayanamam ukala bir kadına, kadın dediğin biraz uysal olmalı... Neyse canım, hele bir evlenmeyi kabul etsin. Ben onu değiştirmeyi bilirim." Genç kız da simasının ortasına sinsi bir tebessüm kondurdu. "Fena çocuk değil. İşi de yerinde. Rahat bir hayat yaşarım. Lakin biraz 'dediğim dedik' gibi. Acaba buna, sözümü dinletebilir miyim? Aman canım, düşündüğüm şeye bak. Evlenelim de ben onu mum gibi yapmasını bilirim." Ve "değişim savaşı"nın imzaları alkışlar arasında atılır. Ayaklar birbirini ezmek için yarışır. "Bal/ayının" tatlı meltemi yerini yavaş yavaş kuzey rüzgarlarına bırakır. Genç adam, sabah işe gitmeden eşini uyandırmaya çalışır: "Ben hazırlanırken sen de kahvaltı hazırlayabilir misin?" Genç kadın uyumaya devam eder. "Hayatım, geç kalıyorum haydi uyan." Genç kadın sağından soluna dönerek, "Sabahın bu saatinde de kalkılmaz ki? İşyerinde bir tostla çay alırsın." der. "Allah! Allah! Ben akşama kadar çalışacağım, sen bir kahvaltı hazırlamaya zorlanıyorsun." "Ama çok uykum var." "Benim de uykum var ama kalkıp işe gitmek zorundayım." Kadın istifini bozmaz, kapıyı çarpıp çıkarken "Can çıkmayınca huy değişmezmiş." diye söylenerek işe gider genç adam. Başka bir gün... "Hayatım, bugün yemek yapamadım. Dışarıya çıksak diyorum." "Yine mi? Ama çok yorgunum, şöyle evimde dinlenmek istiyorum. Dışarıya hafta sonu gideriz." "Annem haklıymış. 'Bu adamı değiştiremezsin' demişti de inanmamıştım." Kimse 'ben onu değiştiririm' demesin... Birbirini değiştirme hayaliyle kurulan bir aile tablosu bu. Her iki taraf da "Acaba eşimi nasıl mutlu ederim?" yerine "Nasıl değiştiririm?" sevdasında. Daha doğrusu "güç savaşında". Oysa eşler güçlerini" değişim savaşı"nda tüketmek yerine mutluluğu yakalamak yolunda sarf etmeli. Evlilik, "Ben seni adam ederim" yerine, "ben seni mutlu ederim" düşüncesi üzerine kurulmalıdır. O zaman evin pencerelerinde mutluluk meltemi eser. Saksılarında huzur çiçekleri açar. Odalarında şen kahkahalar çınlar. Eşler, birbirini mutlu etmek için yarışır. Planlar, "onu nasıl değiştiririm" yerine "onu nasıl mutlu ederim" üzerine yapılır. Mürebbiye gibi değil, psikolog gibi davranılır. "Değişim savaşı" vererek ne kendisini tüketir ne de eşini. Aksi halde kadın "dırdırcı", erkek "baskıcı" mutluluksa "toz-duman" olur. Bu sebeple, evlenecek gençler, ruhen uyum sağlayabilecekleri kişileri seçmelidir. "Ben onu değiştiririm" diye düşünerek başlıyorlarsa, boşuna evlerini dayayıp döşemesinler. Silahlarını yağlasın, kelime mermilerini yığsın, savaş yerlerini belirleyip sığınaklarını hazırlasınlar. Gelin arabasının arkasına da "Evleniyoruz mutluyuz" yerine "Evleniyoruz savaşa gidiyoruz" diye yazmayı unutmasınlar.

Ben bu hikayeyi pek sevdim. Belki bizler de arada kendimize öyle çekler, hatta olumlu sözler içeren mektuplar yazıp, gözümüzün önüne koymalı, bazen açıp okumalıyız. Güven Bir iş adamı büyük borç içindeydi ve hiç bir çıkış yolu görmüyordu. Kredi verenler onu sıkıştırıyorlardı. Mal sağlayanlar ödeme bekliyorlardı. Parkta bir banka oturdu, başını ellerinin arasına aldı, firmasını iflastan kurtaracak bir yol var mı diye düşündü. Birden, yaşlı bir adam önünde belirdi. "Birşeyin seni rahatsız ettiğini görüyorum"dedi yaşlı adam. İşadamının yakınmalarını dinledikten sonra, ona "sana yardım edebileceğime inanıyorum" dedi. Adam işadamının adını sordu, bir çek yazdı ve eline verirken "bu parayı al ve tam 1sene sonra benimle burada buluş, o zaman borcunu ödersin." dedi. Ve yaşlı adam geldiği gibi hızla gözden kayboldu. İşadamı çeke baktı. Çekte 500.000 Dolar yazıyordu. İmza ise John D. Rockefeller'a aitti, dünyada o zamanın en zengin adamı. "Tüm parasal sorunlarımı bir hamlede temizleyebilirim!" diye farketti. Ama bunun yerine bu bozulmamış çeki kasasına sakladı. Sadece onun orada olduğunu bilmenin, işini kurtarmak için bir yol bulmasında kendisine yardımcı olabileceğini düşündü. Yepyeni bir iyimserlikle daha iyi işler almaya ve daha uzun vadeli ödemelerle işlerini götürmeye başladı. Büyük işler aldı. Birkaç ay içinde borçlarından kurtuldu ve tekrar para kazanmaya başladı. Tam 1 sene sonra, elinde bozulmamış çek ile parka gitti. Kararlaştırılmış saatte yaşlı adam belirdi. Ama tam işadamı ona çeki verip başarı hikayesini paylaşacakken bir hemşire koşarak geldi ve yaşlı adamı yakaladı. Hemşire "onu yakaladığıma çok sevindim" diye bağırdı. "Umarım sizi rahatsız etmiyordu. Huzurevinden sürekli kaçıyor ve insanlara kendisinin John D. Rockfeller olduğunu söylüyordu". Ve hemşire adamın koluna girip onu uzaklaştırdı. Şaşkın işadamı orada öyle durdu, sanki donmuştu. Tüm sene boyunca işler aldı, işler kapattı, aldı, sattı. Arkasında yarım milyon Dolar olduğuna ikna olmuş olarak. Birden, hayal veya gerçek farketmez, hayatını değiştirenin para olmadığını farketti. Hayatını değiştiren, peşinden gittiği herşeyi başarmasını sağlayan yeni bulduğu kendine güvendi. Kaynak: internet Çeviri: Lale Külahlı . push ;

Bilinç formatlama çalışmasında, "şimdi" üzerinde çalışıyorum. Kendimi evrenin kollarına bıraktım. Ruhumu hoşnut edecek şeyler yapmaya çalışıyorum. Bir önceki yazıda verdiğim listedeki filmleri izlemeye başladım. "Enlightened" adlı diziyi izliyorum. Arada diğerlerini de araştırıp izleyeceğim.

Ben de merak ettim şimdi, izlenimlerini yazarsan çok memnun olurum, merak edenlere yardımcı olur belki. Bu arada bir site linki vereyim. Hasan "sonsuz" Çeliktaş, tavsiye ettiği, çevirdiği filmlerin listesini bir araya toplamış. http://www.spirituelfilmler.com/filmler/ merhaba cumartesı gunu selda hanımla seansım umduğumdan da iyi geçti ne çok biriktirmişim içimde 6-7 tane sorunuma gıttık bazıları bıldığım bazıları bılmedığım sorunlar şu an o kadar rahatlamış hissediyorum ki buna ben bile inanamıyorum, eylülde tekrar gidicem, seans 2 saat sürdü bana ise yarım saat gibi geldi ama kesınlıkle ne hipnoz ne de başka bısey tamamen uyanık oluyorsunuz ve sadece gözlerınız kapalı gevşemenıze yardım edıyor telkınlerle o kadar

Bugün aylaklık günümdü. Bu saate kadar spor da yapmadım. Bazı ev işleri, markete gidiş, vakit geçti. Ama şu an zihnim açıldı, kk sayesinde, bir topikte gördüğüm siteleri keşfe başladım. İspanyolca öğrenirken kullandığım bazı siteler vardı zaten, bir de bunları kullanırım artık. https://www.duolingo.com/ http://www.busuu.com/tr/ Benim halen kullandığım siteler: http://www.123teachme.com/ http://www.elearnspanishlanguage.com/beginnerschecklist.html http://www.word2word.com/course.html

Bugün kafamda günlük planımı gözden geçirdim. Sabahları zihinsel çalışmalara çok zaman ayıramıyorum. Y da ayırmamam gerek. Ben de 9:30-10:00dan sonra, ev işleri, spor, bilgisayar, kitap konularına zaman ayırmaya, 15:00-16:00 dan sonra daa dil çalışmasına ağırlık vermeye karar verdim, çünkü bu saatlerden sonra hemen hemen yapacak başka işim olmuyor. Bugün sabah sporumu yaptım, biraz ispanyolca çalıştım, az önce de dergiden ingilizce parça okudum 29 kelime öğrendim ve telaffuzunu gözden geçirdim. Şimdilik yabancı dizileri seyrederken orijinal sesi dinleyip alt yazıdan takip ediyorum. zamanla onu da düzene oturturum inşallah. Bu dil konusu, hedefsiz öğrenilmiyor, yani insanı güdüleyen bir amaç olmalı. Benim amacım da değişik kültürleri tanımak isteyen kişilerle yazışacak düzeye gelmek. Geçen gün http://www.mylanguageexchange.com/ a baktım, ben yaşlar da, yazışmak isteyen kadınlar da var. Çeşitli diller öğrenip dünyadan arkadaş edinmek güzel olur. İki gündür kitapları elime alamadım. Tanrıyla sohbet-2 ve DüğümlereÜfleyen Kadınları dönüşümlü okuyorum. Yarın biraz daha okumayı istiyorum. Hergün iki sayfa okusam kar, ama elime alınca da 10 sayfadan aşağı okumuyorum.

Hayatımızda karşımızdaki kişilerle olan ilişkilerimizi yönetme gibi bir dürtüye istemeden teslim oluruz. Daha da garip olan, kafamızda canlandırdığımız davranış modelini görmek isteriz. Aslında ana sorun, karşımızdaki kişiyi göründüğü gibi görmeyip, hayalimizdeki gibi olmasını isteriz. Ne yazık ki hayatın olağan akışında fazla üstünde durmadığımız durumdur bu kabul. Anlayacağınız kabul sorunumuz vardır. Aslında Kabul bir vitamindir. Hepimiz, olduğumuz gibi kabul edilmeye açlık duyarız. Birlikte olduğumuzda gevşeyebilece. ğimiz birini isteriz. Pek azımız genel olarak dış dünyayla iliş. kilerimizde tamamen kendimiz olma cesaretini gösteririz. Ancak yanındayken kendimiz olabileceğimiz, birlikteyken kendimiz olmayı göze alabileceğimiz birini isteriz, zira onun bizi kabul edeceğini biliriz. Gariptir, başkalarını kabul eden ve onları oldukları gibi beğenenler, başkalarının davranışlarını iyi yönde değiştirme. de en başarılı olanlardır. Başka insanların nasıl davranmaları gerektiği üzerine katı kişisel kurallar oluşturmayınız. Karşınızdakine kendi olma hakkını tanıyınız. Biraz tuhaf bir insansa, bırakın öy. le olsun. Sizin her yaptığınızı yapmasını ve her beğendiği. nizi beğenmesini beklemeyiniz. Sizin yanmazdayken rahat. lamasını sağlayın. Bir psikologun ifade ettiği gibi, Hiç kimse, bir diğerini yeniden biçimlendirme kudretine sahip değildir; ancak, kar. şınızdakini olduğu gibi beğenmekle, ona kendisini değiştir. me gücünü vermiş olursunuz. Psikanalistler insanların daha iyi olmalarına nasıl yardım ederler? Hasta kendisini olduğu gibi kabul edecek birisini bulmuştur. Yaşamında ilk kez; korkularını, utandığı şeyleri açığa çıkarır ve doktor da şaşkınlık, dehşet ve ahlaki yargıla. ma göstermeksizin dinler. Tüm utanç verici özelliklerine ve kusurlarına rağmen onu kabul eden bir insanoğlu bulduğu için, kendisini kabul edilebilir görür ve yeniden daha iyi bir yaşama doğru yoluna devam eder. Bir psikanalistin dediği gi. bi: Eğer insanlar kabul konusunu gerçekten uygulasa, çok kısa sürede işimizden oluruz. Herkesin açlığını duyduğu birinci sihirli şey kabuldür. Tüm dünyaya karşı duran, insanların en acımasızı dahi, ken. disinin kabul görmesine gereksinim duyar. Örneğin; Hitler et. rafına kendisini beğenmekte olan insanlardan ufak bir gurup toplar ve her gittiği yere onları da beraberinde götürürdü. Gençlik çeteleri; toplumun başka kesimlerince ya da ailelerince kabul görmeyen bu çocukların, çete üyelerince kabul görerek biraz kişisel önem, biraz da ait olma duygusu kazan. maları sonucu ortaya çıkmaktadır. İnsanları oldukları gibi kabul ederseniz onlar sizden şu beş mesajı almış olurlar: -Ben varım. -Ben doğalım -Seviliyorum -Değerliyim. -Güvenebilirim. Eğer oldukları gibi kabul etmezseniz bunların tersini al. gılarlar. -Ben yokum -Ben doğal değilim. -Sevilmiyorum. -Değerli değilim. -Güvenemem. Yapmanız gerekenler, insanları oldukları gibi kabul edin. Kendileri olmalarına izin verin. Sizin kendisini beğenmeniz için kusursuz olmasın. da ısrarcı olmayın. İnandığınız doğruları yaşaması adına ona baskı ve diretme uygulamayın. Aynının yapmasını bekleme. yin. Her şeyden önemlisi kabul konusunda pazarlığa girme. yin. Asla şöyle demeyin Bunu veya şunu yaparsan veya ba. na uyacak biçimde bazı yönlerini değiştirirsen, sana kabul gösteririm. Bu göstermemiz gereken ilgi ve sevgiyi bazı şart. lara bağlamaktır. Kısaca hayatın olağan akışına kendinizi bırakın. Farklılık kadar büyük zenginlik yoktur. Bunun keyfini çıkarın.. Kaynak: Canten Kaya

DIŞ DÜNYA BİLİNCİ Eğer hayatının en büyük mutluluğu, sadece dış dünyanın sunduğu deneyimlerden -senin dışındaki fiziksel dünyadan- kaynaklanıyorsa, birey de olsan, ülke de olsan, biriktirdiklerinin bir damlasından bile asla vazgeçmek istemeyeceksin. Çünkü biriktirdiklerinin bir damlasından bile vazgeçmek, mutluluğundan vazgeçmekle eşanlamlı olacaktır. Yoksullar da mutsuzluklarının nedeninin "sahip olmadıkları" şeylerle bağlantılı olduğuna inandıkları sürece, onlar da aynı tuzağa düşeceklerdir. Yoksullar sürekli varsıllardan isteyecek, varsıllar da sürekli paylaşmayı reddedeceklerdir. Bu yüzden tüm savaşların, huzursuzlukların, çekişmelerin gerçekten sona erebilmesi için, spiritüel çözüme ihtiyacı var. Tüm çelişkiler yanlış yönlendirilmiş arzulardan kaynaklanır. Dünya barışını sağlamak için, içsel barışı sağlamak gerekir. Her birey, iç huzurunu buldukça, dışarıda bulduğu şeylere de ihtiyaç duymayacaktır. "İhtiyaç duymamak" büyük özgürlüktür. Öncelikle, sizi korkudan özgürleştirir. Bir şeylere sahip olamayacağının korkusu, sahip olduğun şeyleri kaybetme korkusu, bazı şeylere sahip olmazsan mutlu olamayacağın korkusu... İkinci olarak,"ihtiyaç duymamak". sizi öfkeden özgürleştirir. Öfke, korkunun ilanıdır. Korkacak bir şeyiniz yoksa, öfke duyacağınız bir şey de yoktur. İstediğin bir şeyi elde edemezsen, öfke duymazsın, çünkü istediğin şey sadece bir tercihtir, ihtiyaç değil. Bu yüzden elde edememe olasılığıyla bağlantılı korkunuz yoktur, öfkeniz de. Biri şefkat göstermediğinde öfke de duymazsın, çünkü onların şefkatine ihtiyaç duymazsın. Biri sen sevmezse öfke duymazsın, çünkü onların sevgisine ihtiyaç duymazsın. Korkuyu kaybattiğinizde, herşeyinizi kaybetseniz bile öfke duymazsınız. İçinizde, sezgisel olarak yarattığınız her şeyi yeniden yaratacağınızı bilirsiniz. İç huzurunu bulduğunuzda, bir kişinin, yerin, koşulların, olayların olup olmaması bilinç boyutunuzu etkilemez ya da içsel deneyimlemelernizi belirlemez. Bu, bedene ait her şeyi reddetmeniz anlamına gelmiyor. Tam aksine, bedeninizde olmaktan, son derece haz duyar, daha önce yaşamadığınız doruk hazları deneyimlersiniz. Bedensel duyuları seçtiğiniz için deneyimlersiniz, mutlu hissetmek ya da mutsuzluğunuzu haklı çıkarmak içn zorunlu olarak değil. İçinizdeki huzur, herkes tarafından hissedildiğinde, savaşlara son verir, çatışmaları yok eder, adaletsizliği önler ve dünyayı cennete çevirir. (Tanrı ile Sohbet -2 kitabından)

Olumlama Cümleleri Yazar: Hakan Arabacıoğlu Söz büyüdür. Bu nedenle kullandığınız her sözcüğün niyetinizle, varmak istediğiniz noktayla ilgili olmasına özen gösterin. Ağzımızdan çıkan en küçük bir söz bile tüm vücudumuza, tüm evrene yaydığımız bir emirdir. Dolayısıyla odaklandığımız düşünceler ve sıkça ağzımızdan çıkan sözler bir süre sonra bizim gerçekliğimiz olmaya başlar. Bugüne kadar kim bilir size neler söylendi? Sadece öyle söylendi diye hiç denemeden, farkında bile olmadan kabul ettiğiniz kim bilir neler var? Ancak bunların artık önemi yok. Önemli olan nasıl bir "siz" yaratmak istediğiniz. Hayal ettiğiniz yeni sizi yaratırken, kelimelerin, hedefinize uygun olumlama cümlelerinin gücünü unutmayın. Bu cümleleri boş kaldığınızda, araba kullanırken, uykuya dalmadan önce, sabah kalkar kalkmaz aynaya bakarak sık sık yüksek sesle tekrar edin. Ödev verilmiş bir ilkokul çocuğu gibi sayfalar dolusu yazın. Yazı evrenle yaptığınız bir sözleşmedir. Sitedeki olumlama cümleleri her gün artacağından, her seferinde karşınıza yepyeni cümleler gelecek. Bu cümlelerden faydalanabilirsiniz. Ancak kendi olumlama cümlelerinizi yazmak isterseniz dikkat etmeniz gereken birkaç nokta var: 1. Olumlama cümleniz olumlu olsun! Yani Hasta olmak istemiyorum yerine Sağlıklıyım gibi tamamen olumlu kelimelerden seçilmiş kalıplar kullanın. 2. İstiyorum ifadesinden kaçının. Mutlu bir hayat istiyorum demek yerine Mutlu bir hayata sahibim deyin. Evren onaylayandır. İstiyorum dedikçe istemekle kalırsınız. Sahibim dediğinizde tüm hücreleriniz o andan itibaren mutlu bir hayata sahip olduğu komutunu alır ve size bunu yaşatmaya başlar. 3. Cümleler hedefinizi net içersin. Zayıflıyorum gibi sonunun nereye gittiği belli olmayan cümleler kullanmayın. Eğer muhakkak zayıflamakla ilgili bir cümle kurmak istiyorsanız, varmak istediğiniz hedef kiloyu da içine koyarak 55 kilodayım, hatta 55 kiloda olduğum için şükürler olsun deyin. 4. Belirsiz ifadelerden kaçının. Kurduğunuz cümle herkes tarafından anlaşılabilecek basitlikte olsun. 5. Cümlelerinizi gelecek zaman yerine şimdiki zaman veya geniş zaman kipinde kurun. Çok mutlu olacağım demek yerine Çok mutluyum deyin. Gelecek zaman kipi yaşamak istediğiniz durumu her zaman daha ileri bir zamana öteler. Böylece hiçbir zaman o durumun içinde olamazsınız. 6. Olumlamalarınız başka insanlar hakkında değil kendiniz hakkında olsun. Bana saygı göstersin demek yerine, saygı görmeyi hak ediyorum deyin. 7. Cümlelerinizi yumuşatabilirsiniz. Kendimi olduğum gibi kabul ediyorum şeklinde ilk başta ikna olmakta zorluk çektiğiniz cümleleri kendimi olduğum gibi kabul etmeye niyet ediyorum/ hazırım/ başlıyorum, kendimi olduğum gibi kabul etmeyi öğreniyorum şeklinde yumuşatın. Zamanla bu cümleleri kabul ediyorum şeklinde değiştirirsiniz. Japon Dr. Masaru Emoto suyun, söylenen sözlere, hissedilen duygulara, gösterilen görüntülere ve dinletilen müziğe göre nasıl bir değişim gösterdiğini birbirinden muhteşem su kristali fotoğraflarıyla gözler önüne seriyor. Vücudumuzun 4'te 3'ünün su olduğunu düşünürseniz, ağzınızdan çıkan her sözle önce kendinize sonra çevrenize neler yaptığınızı daha iyi anlayabilirsiniz. Hayatınızı değiştirmek istiyorsanız mutlaka kullandığınız cümleleri de değiştirin ve olumlama cümlelerini bol bol kullanarak ruh halinizi daha olumluya çekin. Olumsuz cümleleri şimdiki zaman kipinde değil, geçmiş zaman kipinde söyleyin: İlişkilerim kısa sürüyor yerine Bugüne kadar ilişkilerim hep kısa sürdü deyin. Böylece kendinizi bütün yeni ihtimallere açarsınız. Olumlama cümlelerini kullanırken, aynı zamanda harekete de geçin: Artık her gün "zenginim" diyorum, yakında zengin olurum. Bu yanılgıya düşmeyin. Sadece zihininizi yeniden programlamanız yetmez. Hedeflediğiniz duruma doğru adım da atmalısınız. Bir aksiyon planı oluşturmalı ve harekete geçmelisiniz.

Duolingo sitesini inceledim, testleri çözdüm.% 56.9 oranında orijinal metinleri anlayıp çevirebileceğimi öğrendim. Gaza geldim. Bir süredir çalışmalarım yeterli mi diye düşünüyordum. Ama bir yandan da ingilizceye ağırlık vermeliyim. Hergün belli sayıda ingilizce kelime öğrenme kuralını koymak istiyorum kendime. Üniversitede ingilizce kitaplar okurdum. Şimdi kitap değilse bile parçalar okuyabilmeliyim. Ayrıca benim konuşma ve dinlediğini anlama pratiğim çok az. Alt yazısız bir şeyler seyretmem gerek sanırım. Yine aynı şekilde ispanyolca da seyretmeliyim bazen.

İNSAN OLMANIN KURALLARI Yazan: Özer Özay 1- Bir bedeniniz olacak : Sevseniz de sevmeseniz de tüm dönem boyunca sizin olacak. 2-Dersler alacaksınız : Hayat denilen, tam zamanlı, resmi olmayan bir okula kaydoldunuz. Geçireceğiniz her günde değişik dersler alacaksınız. Dersleri sevebilirsiniz veya onların aptalca ve ilgisiz olduğunu düşünebilirsiniz. 3-Hatalar yoktur, sadece dersler vardır. Gelişim bir deneme ve hata deney işlemidir. Geçilememiş deneyler de, eninde sonunda işleyen parçalar kadar işlemin parçasıdır. 4-Bir ders siz öğreninceye kadar değişik şekillerde size öğretilecektir. Daha sonra bir sonraki derse geçersiniz. 5-Öğrenme dersleri bitmez. hayatını içinde öğrenilecek dersi olmayan hiçbir parçası yoktur. Hala hayattaysanız, öğrenilecek dersler de vardır. 6-Buradan daha iyi bir yer yoktur. Ne zamanki sizin orası dediğiniz yer burası olur, o vakit siz hemen buradan daha iyi görünen bir orası tasvir edersiniz. 7-Diğerleri sizin katkısız aynalarınızdır. Sizin hakkınızda size sevilecek ve nefret edilecek yanlarınızı yansıtmadıkça, diğer bir insandan nefret edemezsiniz ve onu sevemezsiniz. 8-Hayatınızda ne yaptığınız size kalmıştır. İhtiyacınız olan tüm kaynaklara ve araçlara sahipsiniz, onlarla ne yapacağınız tamamen size kalmış. Seçim sizindir. 9-Cevaplar sizin içinizde yatar. Hayattaki soruların cevabı sizin içinizdedir. Tüm yapmanız gereken bakmak, dinlemek ve güvenmektir...

merhabalar bende bu konuyu yenı öğrendım ve yarın bilinçaltı yolculuk seansına gidicem çok heyecanlıyım ve inanılmaz merak edıyorum, okuduğum bı kitap sonrası çok ilgimi çekti ve seansa gitmeye karar verdım kitabın adı yolculuk yazarı brandon bays okumanızı kesınlılle tavsiye edıyorum gecen hafta seansa bı arkadasım gıttı ve gayet memnun sımdı bende gıdıcem sonucları yazarım Önceki

"Elinizdeki avucunuzdaki ne varsa başkalarına vermeniz, hele ki bunu ben hak etmiyorum diyerek suçluluk duyguları içinde vermenizin onlara bir faydası olmaz. Onlara sadece bilinçlerinde bolluğu nasıl yaratabileceklerini öğreterek yardımcı olabilirsiniz. Yoksa sadece verirseniz, onlar aynı durumu tekrar edip duracaklardır... İnsanlar, hep diğer insanlara yardım etmeliyim diye düşünürler. Ama siz de bir insansınız, siz de birisisiniz. Siz de sevilmeye, bolluk içinde yaşamaya değersiniz. Lütfen bunu unutmayın..." Louise Hay

Güvendiğiniz dağlara karlar yağdığında, en güzel çare, dağ ile karı başbaşa bırakmaktır. Gün gelip karlar eridiğinde, dağ yolunuzu gözleyince, en güzel cevap, başka bir dağdan selam yollamaktır.

Başarının Altı Kişisel Gücü İnsanlar çoğunlukla değişimi özler, ama bunun için çok az harekete geçerler. Bunu gelecekteki bir fırsat gibi görürler."parasal durumum düzeldiğinde herşey tamam olacak." gibi düşüncelere sahiptirler. Ama bu aktif bir beklenti için pasif bir yaklaşımdır ve yararlı olmaz. Beklemek yerine gerçekleştirmeniz gerekir. Kendi doğanızın parçası olan ve her zaman kullanabileceğiniz altı dinamik kişisel gücünüz vardır. Başarı kontrolü ele almakla başlar. Bu güçlerin her biri sizin farkındalığınızdır, bazıları da önemli değişimler gerektirebilir. Hiçbir şeyi değiştirmezseniz, hiçbirşey değişmez. Kurtulma Gücü, Bilinç Gücü Enerji Gücü Niyetin Gücü Seçme Gücü Sevginin Gücü

Bu aşamaları kilo vermek için uygulayabiliriz. -Önce kilo vermeye karar veririz. -Sonra, kendimizi ideal kilomuzda imgeleriz. -Amacımız için diyet yapmaya, spor yapmaya karar verebiliriz. -Kendimize uygun bir diyet seçerek, uygun egzersizleri belirleyerek harekete geçebiliriz. -Olumlama cümleleri yazabiliriz, örneğin,"sağlıklı besleniyorum","55 kilodayım","spor yaparak sağlıklı yaşıyorum"... -Son olarak geçmişte yaşadığımız başarı hissini zihnimize geri getirerek, her gün zihnimizde kendimizi diyet ve spor yaparak , fit bir vücuda ulaşmış halde imgeleyebiliriz. İmgelemede ayrıntıya girebiliriz. Neler yiyoruz, bunları nasıl hazırlıyoruz;egzersiz yaparken salonda ya da evde miyiz, hangi aleti kullanıyoruz, ya da video izleyerek mi yapıyoruz;başkalarının verdiği yiyecekleri diyetimize uygun değilse kabul ediyor muyuz vs ayrıntılı olarak imgeleyebiliriz.

Ursula Markham'ın İçten Dışa Değişim Teknikleri adlı kitabından alıntılar yapmak istiyorum. Temeli Romark adlı kişinin ipno-düşünce tekniğine dayanıyor. Kendinizde geliştirmek istediğiniz davranışları defalarca zihninizde hayal ederek gerçeğe dönüştürmek. Bunun için öncelikle, değişimin gerekli olduğunu farketmek, değişimi istemek ve bunun için çaba göstermek gerekiyor. ;ç / dış Yüz Öncelikle kendimizi tanımamız öneriliyor. Kendimizi nasıl görüyoruz, başkaları bizi nasıl görüyor?Bir liste yapıyoruz, kendimizde beğendiğimiz özllikler ve beğenmediğimiz özellikler diye. Aynı anlama gelebilecek ifadeleri tek bir madde halinde yazabiliriz. Bir Örnek vermiş. Margot'nun İç yüz özellikleri diye Beğendiklerim: Beğenmediklerim: Düşünceli, yardımsever Çekingen-zayı-güvensiz-utangaç-yeterince girişken değil-Aptal-hayır diyemez-ağlak İlk bakışta çok görünen beğenmediklerim kısmı, aynı anlama gelebilen ifadelerin bir çatı altında toplanmasıyla kısaltılabilir. Sonra Margot'nun dış yüzü araştırılıyor, acaba dışardan nasıl görünüyor? İlk olarak Margot diğer insanların kendisini nasıl görüyor olduğu hakkındaki düşüncelerini sıralıyor. Diğer insanlar beni nasıl görüyorlar? sıkılgan, verimsiz, utangaç, işe yaramaz, neşesiz, sıkıcı Dış yüzümüzü ortaya çıkarmak için en az bir iki kişinin yardımını almak gerekiyor. Onlardan dürüstçe, olabildiğince uzun şekilde olumlu, olumsuz yönlerimizi yazmalarını istiyoruz. Margot için kardeşi ve bir iş arkadaşı yardım ediyor. Kardeşi:Yardımsever, nazik, zeki, hakkını savunmada başarılı değil, bizler küçükken aşırı koruyucuydu, kendinden çok fazla şey bekliyor İş arkadaşı listesini yaparken parantez içinde onun hakkında ilk izlenimlerini de yazıyor. Canayakın -etkin- arkadaş canlısı -mükemmelci-güvenilir-bir çok şeyi çok derinden yaşıyor -yabancılarla birlikteyken tedirgin Margot, sonuçları analiz edilirken bazı davranışlarının temelinin çocuklukta atılmış olduğunu ortaya çıkardı. anne babası çalışırken, küçük kardeşlerini ona emanet ederler, her akşam olanlarla ilgili rapor isterler, sürekli mükemmeliyet beklerlerdi ve hiç övmezlerdi. O da hayatı boyunca başarılı olup, onay görmek için uğraşmıştır. Yapabileceğimiz şey, hangi yaşta olursak olalım, iç yüzümüzü olmak istediğimiz kişi olma yolunda zihnimizi yeniden programlamak olacaktır. Unutmayalım, dışardan ne kadar olumlu özelliklerimiz var gibi görünse de içimizde kendimizi mutlu hissetmiyorsak, mutlaka değiştirilmesi gereken bir şeyler vardır. Belki fiziğimizi değiştiremeyiz , ama fiziksel kusurlarımızı başka özelliklerimizl geliştirme yoluyla telafiyi seçebiliriz. Önemli olan içsel olarak kendimizi iyi hissetmemiz.

Yıldızlar ve Ateşböceği 'Yıldızlar ateşböceği sanılmaktan korkmazlar' der Tagore. Ne güzel bir laf Tanrım.. Düşünüyorum da sanırım en büyük korkumuz olduğumuz gibi görünmek.. Yumuşacık kalbimizin fark edilmesi, nahif yönlerimizin keşfedilmesi, cesaretsizliğimizin anlaşılması, korkularımızın paylaşılması sanki zarar göreceğimizin en büyük işareti... Kabuklarımızın altında kendimizi saklamakta ne kadar da ustayız.. Ve ne kadar güçlü korunuyoruz kalkanlarımızın ardında.. Hissedilmeden, el değmeden, sevgimizi göstermeden.. İstridyeler, deniz minareleri, midyeler.. Kirpiler ve kaplumbağalar gibi.. Sahi koruyor mu bizi bu çatlamamış sert kabuk? Kimse incitemiyor mu duygularımızı, inançlarımızı, benliğimizi.. Yoksa zarar mı veriyor bu ürkeklik, bu kabuk bize? Hissettiklerimizi gölgeliyor, yansıtmıyor mu gerçek kimliğimizi? Duygularımızı bastırıyor, elele tutuşmamızı engellıyor mu? Eğer bir yıldız gibi ışıl ışılsam ve bir yıldız kadar parlak, ne çıkar ateşböceği şansalar beni.. Belki en hoyrat yürek bile ateşböceğinin o uçuçu, masum, sevimli çocuksuluğuna el kaldırmaya kıyamaz.! Güçlü kapıların arkasına kilitlemeden korkaklığımı, sevgi isteğimi, en insani yönlerimi kayıtsızca sunabilsem.. Bu sert kabuğun ağırlığından kurtulup bir kuş gibi uçacağım özgürce. Anlaşılacağım ve bir ayna gibi yansıyacağım karşımdakine.. O da çözülecek belki.. Samimi ve güvenliksiz, silahsız biriyle göz göze gelince.. Oysa bir görebilsek bunu.. Kalmadı böyle insanlar demesek.. Güven duygusuna bu kadar muhtaç olmasak.. Kırılmaktan korkmasak.. İncinsek, yaralansak.. Ne olur bi darbe daha alsak.. Yeniden açsak kendimizi, atabilsek o kabuğu.. Denesek.. Risk alsak.. Yanılsak.. Fark etmez.. Tekrar tekrar bıkmadan denesek.. Ve kucaklaşsak yeniden.. Tıpkı eskisi gibi.. Ne olduğunu anlayamadığımız o yirmibeş yıldan öncesi gibi.. O zaman farkedeceğiz ne kadar çok özlediğimizi birbirimizi.. Neler biriktirdiğimizi, kaybolan değerlerimizi ne kadar çok özlediğimizi.. Beraber geldik, beraber gidiyoruz oysa. Vakit az paylaşmak, sarılmak için.. Yaşadığımız coğrafya zor, şartlar ağır.. Yüreği daha fazla küstürmemek lazım.. Sırtımızda ağır küfeler, her gün katlanan.. Sevgiye çok ihtiyacımız var.. Ufukta kara bir kış görünüyor.. Ancak birbirimize sokulursak atlatırız o günleri.. Kirin o ağır, o sert kabuklarınızı.. Kurtulun bu yükten.. Korumuyor o kabuklar, aksine zarar veriyor bize.. Yanlızlığa mahkum ediyor.. Hepimiz bir yıldızız.. NE ÇIKAR ATEŞ BÖCEĞİ SANSALAR BİZİ.. Kaynak: Rabindranath Tagore

Bugün 7. gün. Kendini kabullenme çalışması vardı. Bu çalışmayla geçmiş üzerine olan kısım bitti. Bugün, çocukluktan beri, hakkımda bilinmesi gereken, beni değerli kılan şeylerin, anıların listesini yaptım. Ne zaman güçlüydüm, ne zaman kendimi ve birilerini savundum, ne zaman birilerine yardımcı oldum, ne zaman risk alıp sonuca ulaştım, ne zaman arzuladığım bir başarıya ulaştım, kendimle gurur duyduğum anlar... Basit şeyler de olsa bu listeyi yapmak, özgüven yükseltiyor. Çocukken yaptığımız, o yaşa göre cesur, gurur verici anları hatırlamak güzel. Oldukça kabarık bir liste çıktı. Hayatımdaki olumsuz şeylerin, hemen çoğunun kendi dışımdan kaynaklanan şeyler olduğunu gördüm. Bugünden itibaren, geçmişe sünger çekiyorum. Allahtan aile üyelerim de geçmişimi fazla kurcalayacak kişiler değil. az da olsa yapacak biri çıkarsa da izin verecek değilim. Genelde insanlar ya kendileri ya aileleri geçmişi bir sel gibi sürükleyip günümüze getiriyorlar. Sel nasıl önüne kattığı kumlarla bir süre sonra takılıp kalırsa, insanlar da geçmişin yüklerine öyle takılıyor, açılım yapamıyorlar. Özgürleşmenin yolu geçmişle hesaplaşıp, bir kenara koymak. Güzel anıları koruyup, onları hatırlamak. geleceğe umutla bakmak bunu gerektiriyor.

Az önce denedim, açılıyor. ama filmin adını yazayım, başka siteden de seyredebilirsiniz. Bilinmeyen Yol - Interstate 60 Ben çok sevdim bu filmi.

Bilene Her Gün Bayram... &#65279;Hayata rasgele serpiştirilmiş ilahi ikramlar, kıymet bilen kullara her daim bayram yaşatır. Nefes almak bayramdır mesela; günün birinde soluksuz kalınca anlar insan... Görmenin nasıl bir bayram olduğunu karanlık öğretir; sevmeninkini yalnızlık... Sızlamayan her organ, hele de burun direği bayramdır. Bayramdır, elden ayaktan düşmemek, zihinden önce bedeni kaybetmemek, kurda kuşa yem olmayıp "Çok şükür bugünü de gördük" diyebilmek... Sevdiklerinle geçen her gün bayramdır. Küsken barışmak, ayrıyken kavuşmak, suskunken konuşmak bayramdır. Bir kitabı bitirmek, bir binayı bitirmek, bir okulu bitirmek, kabuslu bir rüyayı, kodeste ağır cezayı bitirmek bayramdır. Yoğun bakımda sancılı geceyi ya da kangren olmuş bir ilişkiyi bitirmek de öyle... Vuslat da bayramdır öte yandan... Endişe içinde beklediğinden mektup almak, telefonda ansızın sesini duymak, deli gibi burnunda tütenin boynuna sarılmak bayramdır. En acıktığın anda dumanı tüten bir somunun köşesini bölmek, korktuğunda güvendiğine sarılabilmek, dara düştüğünde dost kapısını çalabilmek bayramdır. Bir sürpriz paketinden çıkan hediye, tatlı bir şekerlemede üstüne serilen battaniye, saçlarını müşfik bir sevgiyle okşayan anne bayramdır. "Ona güvenmiştim, yanılmamışım" sözü bayramdır. Hiç aldatmamış, aldanmamış olmak bayram... Yeni bir sözcük öğrenmek, bir tünelin sonuna gelmek, müzmin bir işin kapısını çarpıp uzun bir yola çıkıvermek bayramdır. Zorluklara tek başına göğüs gerebilmek, gereğinde haksızlığın üstüne yalın kılıç yürüyebilmek bayramdır. Yeni eve asılan basma perdeler, alın teriyle kazanılmış ilk rızkın konduğu çerçeveler, yüklü bir borcun son taksiti ödenirken sıkılan eller bayramdır. Evde yalnızlığı noktalayan insan nefesi, akşam kapıda karşılayan yavuklu busesi, sevdalı bir elin tende gezinmesi, nice adağın ardından çınlayan çocuk sesi bayramdır. Sonrasında gelen ilk diş bayramdır, ilk söz bayram, ilk adım, ilk yazı, ilk karne bayram... Güne gülümseyerek başlamak bayramdır. "İyi ki yanımdasın" bayram, "Her şeyi sana borçluyum" Bayram, "Hiç pişman değilim" bayram... Evlatların mürüvvetini görebilmek, eve dolu bir torbayla gidebilmek, konu komşuyla yarenlik edebilmek, akşamları eskimeyen bir keyifle çay demleyebilmek bayramdır. Zamanı donduran eski fotoğraflara nedametsiz bakabilmek, altı çizilmiş eski kitapları aynı inançla okuyabilmek, yol arkadaşlarının yüzüne utanmadan bakabilmek bayramdır. Alnı açık yaşlanmak bayramdır; ulu bir çınar gibi ayakta ölebilmek bayram... Bunların kadrini bilirseniz, kıymet bilmeyi öğrenirseniz her gününüz bayram olur. Meraklanmayın, öyledir diye size deli demezler. Deseler de böyle delilik, bayram artığı günlerdeki nankör akıllılıktan evladır. Her gününüz bayram olsun..! Alıntı

Mutluluğun Sırrı Yaşlı adam yavaşça sürüklenerek restorana doğru geldi. Başı eğik, omuzları öne düşmüş, her bir yavaş adımında bastonuna dayanarak Yırtık ceketi, yamalı pantalonu, eskimiş ayakkabıları ve sıcak kişiliği, onu alışılmış Cumartesi sabah kahvaltısı kitlesinden ayırıyordu. Unutulucak gibi olmayan ise, elmas gibi parlayan solgun mavi gözleri, büyük pembe yanakları ve sürekli bir gülümseme olan dudaklarıydı. Durdu, tüm bedeniyle döndü ve kapıya yakın oturmuş küçük bir kıza göz kırptı. Küçük kız büyük bir gülümsemeyle yanıt verdi. Mary isimli genç bir garson, adamın cam kenarında bir masaya sürünerek gitmesini izledi. Mary adama doğru gitti ve "burada efendim sandalyeye oturmanıza yardım edeyim" Adam birşey söylemeden gülümsedi ve teşekkür ederim manasına gelecek şekilde kafasını salladı Mary sandalyeyi masadan çekti, adamın sandalyenin önüne gelmesine ve rahatça oturmasına yardım etti. Sonra masayı yaklaştırdı ve adamın bastonunu erişebileceği bir uzaklığa masaya dayadı. Adam net ve yumuşak bir sesle " Teşekkür ederim bayan. Ve nazik davranışlarınız için Tanrı sizden razı olsun". "Birşey değil efendim" dedi Mary. "Benim adım Mary. Hemen döneceğim ve bu arada birşeye ihtiyacınız olursa bana işaret etmeniz yeterli". Adam zengin bir yemeği ve limon çayını bitirdikten sonra Mary onun verdiği yemek fişinin üzerini bozukluk olarak getirdi. Adam bu paraları masada bıraktı. Mary adamın sandalyeden kalkmasına yardım etti. Ardından bastonunu verdi ve kapıya kadar onunla yürüdü. Kapıyı tutarak "tekrar gelip bizi görün efendim!" dedi. Mary adamın masasını temizlemeye gittiğinde neredeyse bayılacaktı. Tabağın altında bir kartvizit vardı ve peçeteye yazılı da bir not buldu. Peçetenin altında ise bir 100 Dolarlık duruyordu. Peçetedeki notta şunlar yazılıydı: "Sevgili Mary, sana çok saygı duyuyorum ve sen de kendine saygı duyuyorsun. Bu, başakalarına davranış şeklinle kendini gösteriyor. Mutluluğun sırrını buldun. Nazik tavırların seninle karşılaşanlar aracılığıyla ışıldayacak." Mary'nin hizmet ettiği adam, çalıştığı restoranın sahibiydi. O veya başka bir çalışan onu ilk kez şahsen görüyorlardı. Not: Bu hikaye Minnesota'da St. Paul'de yaşayan bir arkadaş tarafından yaşanan gerçek bir hikayeye dayanarak yazılmıştır. Peçetede yazılan not aynen alınmıştır. Kaynak: Steve Brunkhorst Çeviri: Lale Külahlı

Dışarıda hiçbir şey yok En sarsılmaz inancın, en zararlı inanışın, kendin dışında bir dünyanın varlığına; bağımlı olduğun bir şeye veya birisine; sana bir şeyler veren veya senden alan, seni seçen veya suçlayan bir şeye veya birisine inanmandır. Bir savaşçı, bir anlığına bile dıştan gelecek bir yardıma inansın, derhal yıkılmazlığını yitirir. Dışarıda hiçbir şey yok. Hiçbir yerden gelecek bir yardım yok. İnsanın en kötü hastalığı bağımlı olmaktır. Başkalarına ve onların yargılarına bağımlı olmaktan kötüsü yoktur. Kendimizin dışındaki bir şeye aşık olup kendimizi unutmak, bağımlı olan dünyanın keşmekeşi içinde kendimizi yitirmek, kişisel gerçekliğimizin tek yaratıcısının kendimiz olduğunu unutmak demektir. Kendi dışımızda bir dünya yoktur, her neyle karşılaşır, görür ve dokunursak bizi yansıtmaktadır. İnsanın yaşantısındaki diğer kişiler, olaylar ve koşullar, onun koşullarını meydana serer. Dünyayı suçlamak; şikayet etmek, kendini haklı göstermek ve saklanmak, düşmüş bir insanlığın göstergeleri, gerçek bir iradenin yokluğu kadar, bağımlı olmanın da kesin semptomlarıdır. Dünyayı her an sen yaratıyorsun. Bir kişi bütün ve gerçekse, kendine egemen olduğundandır; olayların görünür dinamizmi ve konumların çeşitliliği yerine, dünyanın kendisinin aynası olduğunu bilir. İster iyi, ister kötü olsun, güzel veya çirkin, doğru veya yanlış, kişinin karşılaştıkları hepsi, gerçeklik değil, kendi yansımalarıdır. Herkes daima ve yalnızca, kendisi neyse onu biçer. Tohum da harman da sensin. İşte bu nedenle tarihteki bütün devrimler hep başarısızlığa uğramıştır. Onlar dünyayı dıştan değiştirmeye kalkıştılar. Bundan böyle yardım almak için dünyaya bel bağlama. Ötesine geç! Dünyayı geliştirenler, ancak dünyanın ötesine geçenlerdir. Ötesine geç! İnsan yüzyıllardır, kendi yansıttığı film içindeki görüntüleri değiştirebileceğine inanarak ekranı kazıdı. Sen, bu budalalığı bırak! Savaşları, devrimleri ve ekonomik, politik ve sosyal reformları unut; her olanın ardındaki gerçek nedenle ilgilen. Düşlenenle değil, yüreğindeki düşleyenle ilgilen. En büyük devrim, tüm girişimlerin en büyüğü, ama tek anlamlı olan, kendini değiştirmektir.

Böyle konularda eğitim almaya başlamak istemen güzel. Hem kendini geliştirir, hem de yararlı bir iş yapmış olursun. İlk deneyiminden bir ara bahsedersen sevinirim, gözünde nasıl canlandı, neler oldu? Ben geçmiş yaşam regresyonu hakkında Hasan Sonsuz Çeliktaşın, derki sitesinde yazdıklarından fikir edinmeye çalışmıştım. Geçmiş yaşamı öğrenmek yetmiyor, o dönemden bugüne aktarılan sorunların da çözülmesi insanı rahatlatıyor olmalı bu terapide anladığım kadarıyla. Ben de yıllar önce bir kitap okumuştum geçmiş yaşamla ilgili. Yazar, ilgimizi çeken ülkeler, kişiler, filmler vb geçmş yaşamlarımızla ilgili olabileceğini söylüyordu. Örneğin, bir arkadaşım Afrikaya ilgi duyarken benim ilgimi ingiltere, orta doğu çekiyordu. bu konuda yeni kitaplar da var. D deryacabakis

Dün güzel okumalar yaptım. Yeni ufuklara açıldığımı hissettim. Ev temizliği konusunda haftalık planımı uyguladım. Bugün ekstra bir şey yapmayı düşünmüyorum. Elbise dolabına belki el atarım, yoksa yine okumalara devam etmek istiyorum.

Kremalı Kek ve Gazoz Küçük çocuk Tanrı ile buluşmak istedi. Tanrı'nın yaşadığı yere ulaşmak için uzun bir yolculuk yapacağını bildiğinden, çantasının içine kremalı kek ve gazoz şişelerini doldurdu ve yola koyuldu. Üç blok ilerledikten sonra yaşlıca bir adama rastladı. Adam bankta oturmuş güvercinleri besliyordu. Çocuk yaşlı adamın yanına oturdu ve çantasını açtı. Çantadan içeceğini almak üzere iken adamın da aç olabileceğini düşünerek ona kremalı kekinden verdi. Adam teşekkürle kabul etti ve çocuğa gülümsedi. Gülümsemesi o kadar içtendi ki çocuk bunu bir kez daha görebilmek için ona tekrar gazoz ikram etti. Adam yeniden ona gülümsedi. Çocuk çok mutlu oldu. Tüm öğleden sonrayı orada yiyerek ve gülümseyerek ama tek kelime etmeden geçirdiler. Hava kararmaya başlayınca, çocuk ne kadar yorgun olduğunu fark etti ve gitmek için kalktı. Fakat birkaç adım attıktan sonra koşarak geri döndü ve adama sarıldı. Adam ona en güzel gülümsemesi ile cevap verdi. Çocuk evinin kapısını açtıktan bir süre sonra annesi yüzündeki neşeyi farketti. Annesi - seni bu kadar mutlu edecek ne yaptın bugün? diye sordu. -Tanrı ile öğle yemeğindeydim diye cevapladı çocuk ve annesi cevap vermeden ekledi: -Biliyor musun, Tanrı gördüğüm en güzel gülümsemeye sahip. Bu arada, yaşlı adam da ışık saçan bir neşe ile evine dondu. Oğlu şaşkınlık içerisinde yüzündeki huzuru görünce sordu, - Baba seni bu kadar mutlu edecek ne yaptın bugün? - Parkta Tanrı ile kremalı kek yedim diye cevapladı ve oğlu cevap vermeden ekledi - Biliyor musun, beklediğimden daha gençmiş Çoğunlukla küçük bir dokunuşun gücünü, nazik bir sözün, ilgiyle dinleyen bir kulağın, içten bir komplimanın veya küçük bir değer verici davranışın gücünü küçümseriz ki bunlar tüm hayatı değiştirme potansiyeline sahiptirler. İnsanlar bir sebepten dolayı, bir süreliğine ya da ömür boyu hayatımıza girerler. Hepsine eşit şekilde sarılın.

NİYETİN GÜCÜ: Niyetleriniz arzu yasasının en önemli katalizörleridir. Farkında olun ya da olmayın, yaptığınız her şeyin bir amacı vardır. İşe giderken, araba kullanmanın keyfini çıkarabilir ya da o gün yapmanız gerekenleri düşünerek endişelenebilirisniz. Çalışırken elinizdeki iş için şükredip elinizden geleni yapmayı deneyebilir ya da bütün gün niçin orada olduğunuza söylenip sinirlenebilirsiniz. Hangi seçeneklerin bu eylemler açısından daha iyi sonuçlar getireceğini düşünüyorsunuz?Korku ve öfke dolu niyetler, uğraştırıcı ve çıkarcı davranışlar, yalnızca mutsuzluğunuzu artıracak endişe ve depresyon gibi enerjiler yaratır. Korku ve endişe baskın duygularınız haline geldiğinde, bu enerjiler motivasyonunuzu istila eder."Ya borçlarımı ödeyemezsem?Ya satışlar iyi gitmezse?İşimden nefret ediyorum. Başarısızım." gibi düşüncelerin yarattığı etki budur. zamanla bunlar ve diğer olumsuz düşümnceler gerçek beklentileriniz haline gelecektir. Amacınızın zengün olmak olduğunu düşünebilirsiniz, ama yosulluk içinde yaşıyorsanız, hissedeceğiniz korku asıl itici niyetiniz haline gelir. Amaçlarınız doğrultusunda yaşamalı, umudunuzu korumalısınız. Umutsuzluk arzuladığınız sonuçlar için korku tabanı oluşturur. Kararlılıksa hayallerinize giden yolda sakin ama ısrarcı şekilde eyleme geçilmesine ve aynı anda hayalleriniz olmadan da mutlu olmanıza olanak verir., Niyetleriniz evrenden istediklerinizi temsil ettiğine göre kendinizden emin, açık ve iyimser olmalısınız. Açık olmamak, bir lokantaya gidip garsona "ben açım" demek gibidir. Ne istediğinizi bilmeli ve evrenin de bunu bilmesini sağlamalısınız. Çelişkili düşünceler kötü sonları çeker. Sürekli bir istekten diğerine, istekten inançsızlığa kayıp duruyorsanız evren size ne sunacağını bilemez ve hiçbir şey vermez. Yeni bir ilişki istediğinizi düşünür, ama geçmişte bu yüzden defalarca incindiğinizi hatırlarsınız örneğin, bu tür çelişkili yaklaşımlar, bilincinizi bulandırır ve evrensel akışı tersine çevirir. Niyetleriniz saf, çelişkisiz ve dışa açık olmalıdır. Yapabileceğimiz bazı şeyler; her sabah birkaç dakika, o günle ilgili niyetlerinizi düşünmeye ya da yazmaya ayırın. Amaçlarınıza gün içinde birçok defa odaklanın. Gündelik işlerinizi yaparken, daha olumlu bir bilinç oluşturmayı deneyin. Akşamları gece enerjiniz için bilinçli bir amaç yaratın. Amacınızdaki niyetleri periyodik olarak değerlendirin. Saf ve güçlü bir niyet için olumlamalar: -Yaptığım şeyleri neden yaptığımı daha iyi anlamaya çalışacağım. Niyetlerimin hayatımdaki itici güçler olduğunu biliyorum. -Kendimi mutlu etme gücüne sahibim. Kendimi mutlu etmek benim sorumluluğum ve amacım. -Evrenin bana sunduğu sınırsız seçeneğe açığım. Rüyalarımın gerçekleşmesini sağlayacak bol miktarda yol var. -Her sabah niyetlerimin farkına daha çok varıyorum. Her günümü güven ve sevgi üzerine kuruyorum. -Yaptığım her şeye neşe ve bilinç katıyorum. . push ;

Bilinçaltınızla Bağlantıya Geçme Meditasyonu1-Geriye doğru sayıp meditasyona başlayın ve güvenli yerinize gidin. Bilinçaltınızı çağırın, onu bir insanmış gibi hayal edin. Bu insan herhangi bir cinsiyette, kılıkta vb olabilir. 2-Onu davet edin, sorular sorun. Bilinçaltınız istediğiniz değişiklik hakkında ne diyor? 3-Ona istediğiniz soruları sorun, cevapları dinleyin ve sonra teşekkür ederek meditasyondan çıkın. Duyduğunuz herşeyi yazabilirsiniz. Verilen örnekte, bilinçaltı, kadına kariyerinde asla başarılı olamayacağına inandığını söylüyor. Kadın bunun üzerine çalışıp değişiklik yapıyor.

Düşünce, yaratıcılığın ilk boyutudur. Sabahları uyandığınızda hayatı bir gülümsemeyle selamlayın ve yüksek sesle şöyle deyin: "Bugün insanlarda ve hayatta iyi olan herşeyi görmeye niyet ediyorum. Bugün bolluğu görmeye niyet ediyorum." Yürekten inanırsanız olmayacak şey yoktur. Doğru dua, yalvarma duası değil, şükran duası olmalıdır. İstediğiniz şeye layık olduğunuzu düşünürseniz, olur. Mantıksal olarak ne olmadığınızı bilmeden ne olduğunuzu bilemezsiniz. Olmadığınızı bildiğiniz şeylerle ne olduğunuzu tanımlayabilirsiniz. Olmak için önce olmamalısınız. Kendimin hangi parçası bu felaketten deneyim kazanmak istiyor? Varlığımın hangi boyutu, bu deneyimi kazanmak için felaketi kendine çekti? Bir başkasının seçtiği yolu yargılama. Başarıyı kıskanma, başarısızlığa acıma. Çünkü kayıtlarındaki başarının ve başarısızlığın ne olduğunu bilemezsin. Her olay bir armağandır ve her deneyimde bir hazine gizlidir. Sizin dışınızda bir şeyin yada birilerinin size bir şeyler yaptığı fikrini taşıdığınız sürece bir şeyler yapabilme gücünüzden de kendinizi mahkum edersiniz. Ancak ben yaptım dediğinizde değiştirme gücünü kendinizde bulabilirsiniz. Bir şeyi değiştirmek için ilk adım, onun olmasını sizin seçtiğinizi kabul etmektir. Herhangi bir şeyi yapmak için tek bir neden var: evrene kim olduğunuzu göstermek. Kim ve ne olduğunuza karar veren sizsiniz ve kim olmak istediğinize de Etki-tepki, neden-sonuç Aradığın şeyi iç görü getirecektir. Mümkün olduğunca çok içine dön. İçe dönmezsen boşluğun artar. Olamayacağın hiçbir şey yok, yapamayacağın hiçbir şey yok, sahip olamayacağın hiçbir şey yok. Başkalarının seçimini gözleyin, yargılamadan. Seçimlerinin o an onlar için mükemmel olduğunu düşünün. Özellikle suçlamayın. Arzunun bağımlılık olmamasına dikkat et. Bu savaşı kaybetmeniz mümkün değil. Tesadüf yoktur. Hayat, sizin olacağını düşündüğünüzden başka bir şeyi size göstermez. Düşünceleriniz oluşumu yaratıyor. Birinci yasa, ne hayal ediyorsan o olabilir, yapabilir ve sahip olabilirsin. İkinci yasa, korktuğunu kendine çekersin. Korktuğun şeyi deneyimlemen gerekir. Değer ve inançlarınızı tek tek inceleyin, gözden geçirin. Düşünce, yaratıcılığın ilk boyutudur. Sonra söz gelir. Söz yaratıcıdır ve yaratıcı enerjiyi evrene gönderir. Söz düşünceden daha dinamiktir. Sonra da aksiyon gelir. Sözcükler de tıpkı düşünceler gibi enerjiye sahiptir. Hiçbir konuşma boş değildir

Şefkat Terapisi Nasıl Yapılır Formulün ilk beş adımı, bilinçli zihninize, özellikle bir anlayış getirmektir. Bu anlayış için sezgi ve kalp gözünüzü kullanabilirsiniz. Her hangi bir durumda acı varsa, yargı, ya da kınama söz konusu ise, henüz alınmamış, ya da ögrenilmemiş ders vardır. Ve dersi engelleyen blokajlar, duygusal bedende bulunur ve genelde acı beden olarak da anlatılır. bu enerji blokları bazen çok eski, bazen de yeni olaylar, ya da durumları içerebilir. Enerji aynen soğan kabukları gibi üst üste bulunur, ve her kabuğu soymak, açmak zorundasınız. Enerji katmanına hemen bu noktada bir örnek vermemiz gerekirse, düşüncelerimiz yol göstericilerdir. "Ben sahtekarlıktan hoşlanmam." bir düşünce kalıbıdır ve enerjisi vardır. Şimdi bu düşünce kalıbının soğanlarını birlikte soyalım.. Kendinize neden böyle hissettiğinizi sorun. Kendinize neden böyle hissettiğinizi sorun Kendinize bunun ne anlama geldiğini sorun. SONUÇ: Ben sevilmiyorum. Bu örnekler sonsuz sayıda çoğaltılabilir, siz ancak kendi kalıplarınıza ulaşacaksınız. Ve bu alıştırmayı ne kadar çok yaparsanız göreceksiniz ki her düşünce kalıbının altından 2 ana enerji çıkacak.. Sevgi ve korku. Biri, olanı olduğu kabul getirirken; diğerinin acı, direnç, mutsuzluk, yargılarla kendini koruma çabanız olduğunu görceksiniz.. Bu noktaya ulaştığınız her seferinde bloke olmuş enerjiler temizlenecek, Unutmayalım, her birimiz yaradılışta 4 ana enerji ile doğduk: biz sevgiyiz biz sağlığız biz yaratıcıyız ve biz bolluğuz Bunun aksi olarak gördüğümüz ve yaşadığımız her olay bizim öğrenmek üzere seçtiğimiz yaşam dersimizdir. Eğer bolluğu ögreniyorsak, fakir ailelerde doğmayı seçmemiz kuvvetle muhtemel. Yukarda saydığım 4 enerji bizim doğal halimiz. Hastalık doğal değildir, ve hastalıklarımız düşünce kalıplarımızdaki bir yanlışlık neticesinde oluşur. Beden görünen ruhtur, ruh ise görünmeyen beden. Bu kısa açıklamaların ardından şefkat formülünü nasıl kulanacağımıza bakalım.. ŞEFKAT FORMÜLÜ 1. Adım: Ders Soru: Bu kişi ile ilgili olarak öğrenmek istediğim ders nedir? 2. Adım: Sözleşme Soru: Bu kişi ile yaptığım sözleşme nedir? 3. Adım: Rol Soru: Sözleşmede kendi üzerine düşeni yapmak için bu kişinin oynadığı rol nedir? 4. Adım: Yansıtma Soru: Bu kişinin bana yansıttığı kişilik özelliği nedir? 5. Adım: Armağan Soru: Bu kişinin kendi rolünü oynarken bana verdiği armağan nedir? 6. Adım: Kabullenme Soru: Karşımdaki kişinin eylemleri ile oynadığı rolü bana dersimi öğrenmemde yardımcı olan bir etken olarak kabul edebilir miyim? 7. Adım: İzin Soru: Dersi öğrenmeme yardımcı olan rolü oynayan kişiye karşı duyduğum öfkeyi serbest bırakmak için kendime izin verebilir miyim? 8. Adım: Serbest Bırakma Soru: Bu kişiyi suçlamaktan vazgeçebilir, onu serbest bırakabilir miyim? 9. Adım: Nezaket Soru: Bu kişiyi serbest bıraktığıma göre, ona karşı nazik olabilir miyim? Olabilirsem, bunu nasıl ve ne zaman yapabilirim? Son şık üç aşamalıdır. Ve tüm maddeleri toparlarsak, 12 adım edecektir. Ve son adım şefkat, bu adımları adalet duygusu ile atmayı başardığımız an 13 adım, bizi üzen kişiye karşı içimizde şefkat duymaya başlayacağız.. Şefkat ve merhamet duyguları ise, DNA larımnızın aktivasyonunu hızlandıracak bir süreç. Tüm bu süreçler ve adımlar başarı ile atıldığında, kendinizde çevrenizde, olaylarda ve çevrenizdeki kişilerde değişim göreceğiz.. Bazılarımzın sezgi kanalları açılırken bazılarımız çok boyutlu varlıklar olma yolunda, ya da bizim deyimimizle kamil insan olma becerisini göstermiş olacağız.. Anlatmaya çalıştığım her adımdan sonra oluşacak açılımları özetlersek; 1, 2 ve 3. adımlardaki blokajları kaldırdığımızda bu çakralar vasıtası ile fiziksel beden, duygusal beden ve ruhsal beden üzerindeki basıncın açılmasını sağlayacaktır. 3. seviyede, artık DNA lar aktive olmaya başlayacaklar. 4. seviyede, durugörü özelliğiniz devreye girecek. 5. seviyede, -yaşam derslerinize ulaşacağınız seviyedir- DNA lar aktiveye başlanmadan ve sonrasında yaşamınız için başka hedefler seçtiğinizi anlayacaksınız bu dönemde iş değişiklikleri gündeme gelebilir. Artık çalışmak için değil, sevdiğiniz için, sevdiğiniz kişilerle çalışmaya başlarsınız. 6. seviyede, yeniden gücünüze kavuşursunuz. Enerji blokajları temizlenmiştir, yol açılmıştır, gücünüzü kuşanma zamanı geldi demektir. 7. seviye, bu seviyede duygusal blokajlarda çok daha ciddi boyutlara varan temizlikler yapmaya başlarsınız, köklü değişim ihtiyacı ortaya çıkar, bulunduğunuz yerden ayrılmak arzu ettiğiniz yaşama başlama dürtüsü güçlenebilir. 8. seviye, 12 sarmalınızdan 10 u tamamlanmış demektir. Hafiflik duygusu deneyimleyeceksiniz. İnsanlar yakınızda zaman geçirmek için çekilmeye başlarlar. 9. seviyede, artık 12 sarmal yeniden oluşturulmuştur. DNA sarmalarınızı fiziksel bedeninizin endokrin sistemine bağlama işlemine hazır olursunuz. Bazen enerjimiz düşecek, bazen yükselecek, enerji değişimleri yaşanırken, sahip olduğumuz enerji sarmallar çizerek yoluna devam edecektir. Birden bire bir değişim beklemeyin, yukarıdaki şefkat formülünü kullanarak, kendiniz hakkında bir fikre sahip olabilirsiniz. Ancak benim inancım odur ki hiç birimiz aynı seviyede değiliz, bir başka deyişle askeri bir nizam içerisinde hepimiz aynı kapılardan geçmiyoruz. Kabukların soyulma süreci ile paralel oranda bir sonraki adıma geçiyoruz. Kendinize karşı şefkatli olun. Tüm bu süreçte alışık olduğunuz her şeyi terk etmeniz gerekecek, yemek saatleri, uyku modelleriniz, insani ilişkileriniz, inanç kalıpları, düşünce yapınız, cinsel yaşamınız, hoşlandığınız müzik türü, alışveriş modeliniz. Zaman zaman depresyona girdiğinizi düşündüğünüz anlar olabilir. Asla çaresiz değilsiniz, kulanacağımız pek çok alete sahibiz. Gerektiğinde tıbbi yardım almaktan çekinmemelisiniz.. Eskiden sevdiğiniz ve zevk aldığınız pek çok şey artık size zevk vermemeye başlayacak, daha sıcak ve içten dostlar edineceksiniz. Bu süreçte uzunca bir süre yalnız kalmanız da mümkün.. Ancak süreç bittiğinde armağanlar da sizi bekliyor olacak.. Köklü bir değişim sizi bekliyor.. Bu nedenle pek çok sevgili bu yolu seçmeyecektir. Seçimi bu yönde olmayan sevgililere saygı duymak ve izin verebilme olgunluğuna ulaşmamız gerek. Bu yolda pek çok aile bireylerinden ayrılmalar söz konusu olabilir, ya da bu zorlu yolda, enerji sizi değişime zorlarken, pek çok sevgili fiziksel bedeni terk etmeyi seçebilir ve hepsi uygundur. Sonuçta her birimiz asla güçsüz ve ne istediğini bilmeyen varlıklar değiliz. Olayların içine girmeden seyirci kalmayı becermemiz gerekiyor. Herkesi ve her şeyi bağışlamak, bağışlayamadığınızda, bu gerçek kimliğinizin gerçeğini yadsıdığınız anlamına gelir. Kimliğinizin gerçeğini değiştirmiş olan, size karşı o davranışta bulunmuş olan o kişiler değildir. Siz onların eylemlerinin sizin tanrının güçlü bir çocuğundan başka bir şey olmadığınızı söylemesine izin vermişsinizdir. Bir kez gerçek kimliğinizi hatırladığınızda bağışlamak doğru gelecektir. Çünkü o zaman hiçbir şeyin kendisini size zorla kabul ettiremeyeceğini, size gelen şeylerin düşüncenizle siz kendiniz çektiğiniz şeyler olduğunu anlayacaksınız. Bunu bilerek, ayrıca bu seçime sahip olduğunuzu nasıl düşüneceğiniz kendi hakkınızda neye inanacağınız konusunda, kendinizi sevip kabul etme konusunda bir seçime sahip olduğunuzu da bileceksiniz.. Bağışlamak kim olduğunuzu hatırlamaktır. Eğer bağışlamamışsanız, o zaman sınırsız bir şekilde sevildiğinizi hatırlamamışsınız demektir.. ... Alıntıdır...

Bu belgesel dogru. Hatta almanyada bir klinik var. Arkadaslarim gitti ve kaldi bir sure. Onlar meraktan gitti ama bildigim agir hastalar vs gidiyor ve bu sekilde hastalari tedavi ediyorlar. Hastalar tahlillerden gecirilip hic birsey yememe sureclerine yani bir tur oruca suruklenip doktor gozetiminde hastaliklarini vucutlarinin iyilestirmesi bekleniyor. Bu esnada ise bildigim detox ve lavman uygulaniyor. Bunun da sebebi yediklerimizin, kullandigimiz antibiyotikler dahil bir cok seyin barsaklarimizda hala kalintilarinin olabildigi ve su anki surece hizmet ve etki ettigi dusunuluyor. Gecmisin negatif etkilerini bize hala yasatarak su anin potansiyelini kullanmamizi onluyorlar. Yapilan arastirmalarda barsaklarim duygusal tum hafizayi tutup ikinci beyin olarak su anki yasamlarimiza yon verdigi dusunulurse aclik ve bu surecler cok mantikli geliyor. Bu orucu uygulayan arkadaslarim var. Ve son donemde ulkemizde ozellikle son sekiz ayda tanimlamayan barsak ve sindirim sorunlarinin arttigini dusunursek!!! Viral salginlar oldugu soylense de bu konu ile olan bagi benim icin dusundurucu. Yazmakla bitmez. Her mevsim gecislerinde arkadaslar bu orucu bir hafta uyguluyorlar. Bir yil boyunca hic gida almayan biri ile konusmus hatta ve bir yil sonunda birakma sebebinin sosyallikten mahrum kalmak ve sıkılmak oldugunu soylemis. İsin en aci kismi kurdugumuz duzenlerin temeli sanirim aci ve guc duygusunun yanina bunu da eklemek gerek gibi gozukuyor

Tüm bunların ışığında, ben içsel arzu olarak kararlılığı, dışsal arzu olarak da arkadaşlar edinmeyi seçtim. Süreç boyunca bunlar üzerine yoğunlaşacağım. İlerde diğer arzularımı için de bir çalışma yapabilirim. Bunlar için bir resim oluşturma aşamasında, bilgisayarda bir dosyaya seçtiğim resimleri kaydettim. Kararlılık için sporcu, dayanıklı kadınları ve kendinden emin, kariyer sahibi, iyi görünümlü kadın resimlerini ; arkadaşlar edinmek içinse, ikili ve çoklu, faaliyetler yapan, günün tadını çıkaran genç yaşlı fark etmeden insanların resimlerini kaydettim.21 gün boyunca sık sık bunlara bakacağım. Arada belki ilaveler yaparım. Yazar, bunları bir deftere yazmayı öneriyor ama, ben böylesi bir günlüğü tercih ettim. Böylece kendimi bir yazar gibi hissedebiliyorum. kissnookums tut beni kuş olayım mamu <3 tek ayak

Merhaba, şimdiye dek okuduklarımdan, yaşadıklarımdan edindiğim tecrübe, herşeyin bir zamanı ve sırası olduğu ve olaynların buna uygun gerçekleştiği. Bir söz var,"öğrenci hazır olduğunda, öğretmen ortaya çıkar" diye. Hayatta neye hazırsanız, bir duygu, düşünce, deneyim... ona uygun kitaplar karşınıza çıkıyor veya uygun kişilerle karşılaşıp deneyimler yaşıyorsunuz. Gözlemci olmak, farkındalığı arttırmaya çalışmak önemli. 21 günde bilinç formatlama kitabını tabi ki öneririm. Orada bahsedilen alıştırmaları ciddiye alarak, dikkatle düşünerek, derine inerek yapabilirseniz, başarılı olacağınıza inanıyorum. İnsanın yaşadığı döngülerin farkına varması iyi bir şey. Bir yandan da hayal kurmanızı tavsiye ederim. Özlediğiniz hayatın, yeni benliğinizin hayalini kurun. Ne kadar içten bir şeyleri dilerseniz olmaması için bir neden yok.

Bugün aklıma özgürlük konusu geldi. İlk sayfalardan beri yazdığım zorunlu olma halinden kurtulma gereğine bazen kendimin uymadığını farkettim. Yeni başlangıçlar yapayım derken günlük hayatımı daha planlı hale sokmaya çalışırken aslında yaptığım şeylerden zevk alma özgürlüğümü kısıtladığımı farkettim. Tamam ev işi gibi günlük yapılması elzem şeyler var, hadi spor da öyle, düzenli olması açısından;ama kitap okumak, dizi seyretmek, dil çalışmak, araştırma yapmak gibi şeyler?Geçen gün içimden geldi, kavrayışım da yerindeydi, iki günlük yapacağım kadar dil çalıştım. Bazen de çeşitli sebeplerle ya o gün olmadı, ya da az oldu. Artık içimden geldiği gibi yapacağım. Böyle daha verimli olacak inşallah.

]Nefreti aşmanın tek yolu var: Affetmek Başkalarını affettiğimizde biz özgürleşiriz. Nefret yaşamdan zevk almamızı, insanların güzel yanlarını görmemizi engeller. Hiç kimse saf iyi ya da saf kötü değildir. Salt kötülükleri görmek bir süre sonra şüphe, depresyon ve umutsuzluk denizinde boğar insanı. Nefret dolu bir yaşam, mutsuz bir yaşamdır. Affetmek insanı derinleştirir. Affetmek için, insanın ruhsal ve zihinsel olarak kendisini hazır hissetmesi gerekir. Çünkü affetmek bir seçimdir. Kimsenin zorlamasıyla affetmek mümkün değildir. Affetmek bir süreçtir. Birdenbire affedişler bile bir sürecin ürünüdür. Affetmeyi seçtiğinizde kimse size borçlanmayacaktır. Yani koşullu affetme yoktur. Diğer insanın da sizi affetmesini, değişmesini veya sizin istediğiniz gibi olmasını beklemeyin. Affetmek bir seçimdir. Amacı sizin rahatlamanızdır, sizin özgürleşmenizdir. Nefret duyduğunuz kişinin yaşıyor ya da ölmüş olması sizin affetme sürecinde duyduğunuz acıların yoğunluğunda bir farklılık oluşturmayacaktır. O acılar sizin acılarınız. Affetmek kolay değildir. Fakat özgürleşmek için gereklidir. Çoğu insan affetmenin nefret ettiği kişiyi suçsuz ya da haklı bulduğu anlamına geleceğini sanır. Oysa aaffetmek, geçmişteki anıların boyunduruğundan kurtulmak, yaşamımızı kontrolü altında tutmasına son vermek demektir. Affetmek, o kişiyi sevmek değil. Affetmek, o kişiyle konuşmak zorunda olmak değil. Affetmek, o kişiyle ilişkiyi sürdürmek değil. Affetmek, o kişinin beklentileri doğrultusunda davranmak değil. Affetmek, o kişiyi kucaklamak değil. Affetmek, o kişiyi suçsuz bulmak değil. Affetmek, o kişiyi hakli bulmak değil. Affetmek, o kişinin verdiği zararları telafi etmek için çaba göstermemek değil. Affetmek kırgınlığın, kızgınlığın, nefretin hapishanesinden özgürlüğe çıkmaktır. Affetmek artık acıyı hissetmemektir. Yapılanları zihinsel olarak unutmak zaten mümkün değildir. "Duygusal unutma" affetmenin diğer adıdır. İşte Bu yüzden AFFEDİN... Kim diyebilir ki, ben bu dünyada, kimseyi kırmadım ve kırılmadım? Birilerine kızıp, öfke duyup, darılıp, küstük beklide. İçimizde bunca yoğun duygudan sonra, öfke, kin, intikam alma gibi olumsuz duygular gelişti. İşte bütün bu olumsuz duygular bizi yaşadığımız anın zevkini çıkartmaktan, mutlu bir yaşantı sürmekten, sözün kısası daha kaliteli bir yaşam için ileriye doğru bir adım atmaya engel olurlar. Affetmek olan biteni geride bırakmak, öfkeyi, yenip kin beslemeye son vermek demektir. Haklı olduğunuz konuda hissettiğiniz hıncın, kızgınlığın, cezalandırma arzularının yenilip, bunun üstüne zafer kazanarak, artık o kişiye öfke duymamaktır. Bu bir erdemdir. Öfke bizim hayatı mutlu bir şekilde yaşamaktan alı koyar. Affetmek, bir hatayı, yapılmış bir hakareti ya da hareketi ortadan kaldırmaz. Geçmişte yaşadığımız deneyimleri unutmamıza neden olmaz, bu deneyimler ilerde bizim aynı hatalara düşmemize engel olan, acı ama güzel derslerdir. Affederek bizi üzen, öfkemizin dev dalgalar gibi büyümesine sebep olan kişinin, davranışlarını onaylamak değildir. Yapılmış olanların kabul edilebilir ya da önemsiz olduğu anlamını da içermez. Hele bir fedakarlık hiç değildir. Eğer bizi üzen, inciten kişiye, bir maske takarak sanki bir şey yokmuşçasına ya da tepkisiz kalarak davranıyorsak ve ilişkimizi devam ettiriyorsak, bu gerçek anlamda bir af ediş olmadığı gibi, kişinin kendine olan dürüstlüğü nede engel teşkil etmektedir. Burada gerçek duygularımızı geçici bir süre için örtmüş oluruz. Hayattan artık zevk almıyoruzdur çünkü sahte duygular sergilemekteyizdir. Kızgınlığımız onun en zayıf anında ortaya çıkabilir ve öç alabilmek için acımasız davranışlar sergileyebiliriz. Birisini affetmek, bizi üzen kişinin borcunu iptal etmektir. Eğer birini af etmeyi ret ediyorsak bu hala o kişiden bir beklentimiz olduğunu, bir şeyler istediğimizi gösterir, bu bir öfkeden sonra almak istediğiniz bir intikam dahi olsa, bizi sonsuza dek ona bağlı kılar. En iyisi, yapacak bir şeyleri olmayan, buna gücü yetmeyen bu kişileri af etmektir. Bu sizin asla gerçekleşmeyecek olan beklentilerinizi ortadan kaldırarak içinizi yakan, çekmekte olduğunuz acının da sona ermesi anlamına gelmektedir. Gerçek gücümüzü geri kazanmak, hatalarımızdan pay almaktır. Ancak gerçekten güçlü insanlar affedebilir, bu cesurların işidir. Sahte ya da suni bir affediş ise korkakların, çıkarcıların işidir. Sakladığımız kızgınlık duygusunun bir süre sonra engellenemeyerek ortaya çıkmasına ve bunun sonucunda da bizim mutsuz, saldırgan biri olmamıza sonuçta yalnızlığımıza neden olur. Sizi üzen bu insanları bırakın gitsin. Sonsuza kadar aklınızdan çıkartın, unutun. Bağışlayın ve onunla olan tüm bağlarınızı koparın, onu serbest bırakarak, ne kadar özgür ve mutlu olduğunuzu görün. Şimdi o pencereden yeniden bakın dışarısı ne kadar temiz ve berrak görünüyor, işte artık tam manası ile özgürsünüz. Şimdi bu anın keyfini çıkarın ve zamanı doya, doya yaşamaya başlayın. &#8220;Bağışlayıcılık kadar kusursuz bir intikam yoktur.&#8221; Josh Billings

KOLLAR, hayat deneyimlerini kucaklama kapasitesini ve yeteneğini simgeler. Kolların dirsekten yukarısı kapasitemizle, dirsek altı bölümü yeteneklerimizle ilgilidir. Duygu birikintilerimizi eklem yerlerinde depolarız ve dirsekler yön değiştirmede esnekliğimizi simgeler. Hayatınıza yeni bir yön verme konusunda esnek misiniz? yoksa eski duygu birikimleriniz sizi aynı noktada mı tutuyor? ELLER, yakalar, tutar, kavrar. Bir şeylerin parmaklarımızın arasından akıp gitmesine izin veririz. Bazen gerektiğinden fazla tutarız. Açık elli, sıkı elli, el becerili, yumruk sıkan, yumuşak elli oluruz. Elden veririz, el veririz, elde edemeyiz, elinin hakkını veririz. El ele veririz, avucumuzun içine alırız, elimizden gelmez. Eli maşalıdır, eli uğurlu gelir veya ele avuca sığmaz. Eller yumuşak olabilir veya parmak boğumları çok fazla evhamlı ya da katı düşünceli olmaktan dolayı sert ve yumru yumru olabilir. Elleri sıkmak korkudan kaynakların; kaybetme korkusu, asla yetmeyeceği korkusu, bırakırsan gider korkusu. Bir ilişkiye sıkı sıkıya yapışmak, eşin arkaya bakmadan kaçmasına yol açar. Sıkılmış yumruklar yeni bir şeyi tutamazlar. Elleri bileklerden rahatça sallamak, insana rahatlık ve açıklık duygusu verir. Size ait olan şey, sizden alınamaz. Rahat olun. Yeni Düşünce Modeli : "Tüm düşüncelere sevgiyle ve kolaylıkla uyum sağlıyorum" SIRT, destek sistemimizi temsil eder. Sırt sorunları genellikle yeterince destek görmediğimizin ifadesidir. Sıklıkla bizi işimizin, ailemizin, eşimizin desteklediğini düşünürüz. Gerçekte, tümüyle Evren ve Hayatın kendisi tarafından destekleniyoruz. Üst sırt ağrıları, duygusal destek yoksunluğunun hissedilişidir. Kocam-karım-sevgilim-arkadaşım-patronum beni anlamıyor ve desteklemiyor. Orta kısım suçluluk duygusuyla ilgili. Geçmişimizde arkamızda kalan bir şey. Arkanızda ne bıraktığınızı görmekten mi korkuyorsunuz ya da arkada bıraktığınız bir şeyi mi gizliyorsunuz? Sırtınızdan hançerlenmiş gibi mi hissediyorsunuz? Gerçekten "bitip tükendiğinizi" mi hissediyorsunuz? Ekonomik sorunlarınızla bir çıkmaz içindesiniz? Ya da ekonomik endişeleriniz çok mu fazla? Bu durumda, alt sırt bölgenizde sorunlarınız olacaktır. Parasızlık ya da parasal korku bunu yaratacaktır. Miktarın hiç önemi yoktur. Çoğumuz hayatımızda en önemli şeyin para olduğunu düşünürüz. Onsuz yaşanamaz. Bu doğru değildir. Paradan çok daha önemli, onsuz yaşayamayacağımız bir şey var. O nedir? Nefesimiz. Nefesimiz hayattaki en değerli şey. Ama nefes verdiğimizde, bir sonraki nefesi almak için havanın orada olacağından zerre kadar şüphe etmeyiz. Bir nefes daha alamazsak, üç dakika dayanamayız. Bizi yaratan GÜÇ, hayatımız boyunca yetecek nefesi bize verdiğine göre, neden tüm diğer ihtiyaçlarımızın da karşılanacağına güvenemiyoruz? Yeni Düşünce Modeli: "Hayat beni destekliyor. Evrene güveniyorum. Sevgi ve güveni özgürce veriyorum"

Araştırma yapacağınız başka bir alan, sizin ve bir başkası arasında açıkça konuşulmamış herhangi bir anlaşma olup olmadığıdır. Kitapta verilen örnekteki gence, annesi o çocukken boşandıktan sonra, kendisini hiç bırakmamasını söylüyor, o da buna söz veriyor. Şimdi yetişkin olduğu halde bu söze sadık kalıp ciddi bir ilişki kuramadığını görüüyor. Sizin de bu çeşit bir anlaşmanız varsa, işte yapabileceğiniz bir meditasyon. Kısıtlayıcı Anlaşmaları Feshetmek İçin Meditasyon:1-Ondan geriye doğru sayıp hayalinizdeki güvenli yere gidin. Sizi geçmişte tutan kişiyle burada ya da başka bir alanda buluştuğunuzu imgeleyebilirsiniz. 2-Bu anlaşmanın bir parşömen kağıdında yazılı olduğunu hayal edin. Ya da imzanız olan bir resmi evrak olduğunu, bunu inceleyin. Yazılanları inceleyin. 3-Elinize bir kalem alın ve sayfaya baştan sona "geçersiz ve hükümsüz" yazın. Altına imza atın, karşınızdaki de imzalasın. Karşılıklı el sıkışın, o kişi dönüp gitsin, uzaklaşmasını izleyin. Meditasyondan özgürlüğünüzü hissederek çıkın. Örnekteki adam, annesine göndermediği bir not yazarak duygularını ortaya koydu, kendini verdiği sözden özgür bıraktı. "Sevgili anneciğim, Ben mutlu olmadan önce seni mutlu edeceğime dair fikrimi değiştirdim. Seni ne kadar çok sevsem de her ikimiz de biliyoruz ki senin kendine ait bir hayatın var ve benim de kendime ait bir hayatım olmalı. Seninle ne kadar ilgilensem de senden daha fazla sorumlu olamam."

Afformasyon diye de bir yöntem varmış. AFFORMASYON METODU Affirmasyon nedir hepimiz biliyoruz. Gerçekleşmesini istediğimiz cümleleri tekrarlayıp bunları bilinçaltımıza inandırmaktır Daha önce affirmasyonları kullandınız mı? Aynı cümleyi tüm gün boyunca tekrar tekrar söylemek sadece zihninizde kuşku uyandırır ve bilinçaltınız her söylediğiniz affirmasyonları reddeder. Bilinçli zihin: toplumda kendime güvenli davranırım. Bilinçaltı zihin: Hayır aptal geçen sefer komik duruma düştüğün anı hatırla, tabii ki kendine güvenli değilsin der Bilinçli zihin Her gün daha zeki oluyorum. Bilinçaltı zihin: Tabii ki değil aptal Sadece ortalama zekadasın ve yerini bil" der Bu nedenle bilinçaltınız kendisi ile çelişen affirmasyonlar ile çalışmaz. Sadece bilinçaltı zihninizle çelişmeyen affirmasyonlar işe yarar. Şimdi ben zenginim deyin. Ne oldu içinizdeki ses haklısın sen zenginsin dedi mi? Yoksa neren zengin borçlar diz boyumu dedi. Affirmasyonların problemi genelde bir çoğu bilinçaltı zihin ile çeliştiği için çok kişide çalışmamasıdır. Neden? Çünkü gerçekten inanmadığınız bir şeye kendinizi ikna etmeye çalışıyorsunuz. Hiçbir affirmasyonu çok uzun ve sık kullanıp ta sonuçta hiç bir şey olmadığını gördünüz mü? Antropolojistlere göre insanlar anlam yapıcıdır başka bir deyişle insanlar kendi kendine soru soruculardır. Araştırmalar insan beyninin sürekli soru sorma ve cevap alma durumunda olduğunu göstermiştir. Mesela size neden gökyüzü mavidir? desem zihniniz hemen bunun cevabını araştırmaya başlar. Eğer insan zihni sürekli soru sorup cevap arıyorsa neden inanmadığımız pozitif kelimeleri söyleyip duruyoruz.? Bunun yerine neden kendimize güçlendirici sorular sormuyoruz.? Bu sorular onlara cevap vermek yerine bizim düşünce kalıplarımızı negatiften pozitife dönüştürecekler. Ben zenginim cümlesini alalım ben zenginim dediğinizde bilinçaltımız buna inanmıyor. Öyleyse bunun yerine güçlendirici sorular soralım neden bu kadar zenginim? Sorun şimdi kendinize neden bu kadar zenginim. ? Şu anda beyniniz ne yapıyor biliyormusunuz? bu soruya cevap arıyor. Sorularımızı değiştirdiğimizde içimizdeki gücün neler yapabileceğini hayal bile edemeyiz.. İşte bu metoda AFFORMASYON metodu denir.

"Cafedeki kız" filminden bahsederken, yeni planlar yapacağımı belirtmiştim. Bu zaman zarfında http://www.aljazeera.com.tr/ sitesini takibe başladım, unicef sayfasını izlemeye başladım. Olayları sürekli batı kaynaklarından izlemek bir süre sonra kabak tadı veriyor. Şu sıra politik filmler, diziler ilgimi çekmeye başladı. Şimdi House of Cards dizisini izliyorum. Bir ara da iki bölüm izlediğim The Newsroom dizisine döneceğim. İki kitabı dönüşümlü okumaya başladım. Tanrıyla Sohbet ve Düğümlere Üfleyen Kadınlar. Bayramdan sonra günün saatleri daha planlı kullanmaya çalışacağım. Normalde bu söz saçma gelmesi lazım, neden şimdi değil de sonra yapacağım? Çünkü şu sıra bir şeyleri olgunlaştırmaya çalışıyorum, nelere zaman ayırabilir, neler yaparım diye... Bu arada büyük ihtimalle ulaşmak istediğim yeni hedefler belirleyebilirim, 21 günlük çalışmamda olduğu gibi.

Bir ara bir kitabım vardı. Yazar, örneğin bulaşık yıkarken, bir resme bakarken filan meditasyon yapılabileceğini söylüyordu. Yani ille bağdaş kurup "ommm" demeden de meditasyon yapabilirdiniz. ben de bunu sıklıkla yaparım. Özellikle bir şeyler okurken filan zihnim çağrışımlar yapar, kafamı meşgul eden şeyleri daha iyi çözerim. Yine böyle bir yazı. Hiçlik Zamanı Yazan Hasan Sonsuz Çeliktaş İngilizce'de "Emerge" kelimesine bayılıyorum. "Yokluktan ortaya çıkmak" gibi bir manası var. Spiritüel belgesellerde de kullanıcılar, ellerini önce parmaklarını birleştirerek, sonrada o parmaklarını patlamalı bir hareketle açarak "Emerge" demeye bayılırlar. Melodisi de süperdir bu kelimenin ve tam da şu anda yaşadığımız durumu ifade ediyor... Aynı zamanda Osho Zen Tarot'ta "Nothingness" kartı vardır. Simsiyah bir karttır ve o anda yaşanılan bir durumu anlatır. Biz de bunu şu anda yaşıyoruz. Bir karanlığın içindeyiz ve nereye doğru gideceğimizi bilemiyoruz. Önümüze sürekli yüzleşmemiz gerekenler, geçmişin hayaletleri, bugüne kadar kaçtıklarımız çıkıp duruyor o karanlıkta. Bugüne kadar kaçabileceğimiz yerleri hep bulduk ama şu anda bulamıyoruz. Korkmamızın faydasız olduğunu da biliyoruz artık içten içe. Herşey ama herşey değişiyor, ayaklarımızın altındaki toprak sarsılıyor ve çevremize sardığımız surlar, güvenlikli sandığımız evlerimiz, yapılarımız, hayatlarımız... birer birer yıkılıyor ve kafamızı çevirdiğimiz her yer karanlık... İşte bu tam da "emerge" durumu. Zaten Osho Tarot'taki bu kart da "Hazır olun mucizevi şeyler ortaya çıkabilir" mesajını verir size. Karanlık yokluktur, yokluk hepliğin öncülüdür. Tüm evren yokluktan varlık olarak "emerge" olmuştur; ortaya çıkmıştır, doğmuştur. Şu anda müthiş fırsatları barındıran bir zaman. Evet, belki birşeyler ağırlaştı ve ağır ağır ilerliyor gibi, ama bu aynı zamanda bizi yerine çöktüren ve ilerlememize engel olan ağırlıklarımızla, düğümlerimizle, blokajlarımızla yüzleşip, onları görmemiz kucaklamamız ve ayağa hafiflemiş kalkmamız için muhteşem bir fırsat. Bugüne kadar hep erteliyorduk bunu binbir türlü mazaretin arkasına sığınarak, şimdi saklandığımız ne varsa gidiyor hayatımızdan... İşimiz mi yoğundu, işimizden ayrıldık; eşimizle mi sıkıntımız vardı, eşimizden ayrıldık; sağlığımıza mı dikkat edecektik, sağlığımız gitti. Bahanemiz her neyse artık yok. Ve her yer karanlık olsa bile, öncelikle gözlerimizin karanlığa alışması gerekiyor ki "emerge" olacak olanı da kaçırmayalım sımsıkı yumup da o gözleri iyice karanlıkta bırakmayalım. Gözlerimizi açtığımızda da görmemiz gereken ne varsa karşımıza çıkacak, evet! Çıksınlar da zaten. Esasında bu karanlığı yaratan da onlar aslında. Güneşin önüne çekilmiş karanlık perdeler gibiler ve biz onlarla karşılaşıp, onlara sarıldıkça ve onların bizim parçalarımız olduğunu gördükçe, perdeler eriyecekler ve her eriyişle de birlikte karanlık daha hafifleyecek... Karanlığın ardından da hiç aklımızın alamayacağı mucizeler bizleri bekliyor olacak, "Hiçlik" kartını ben böyle yorumlarım işte Zen Tarot'a bakarken... Bu zamanları kutlayın, kutsayın, tadını çıkartın ve yapmanız gereken tamamlanışı gerçekleştirin. Ve bakın sonrasında neler "emerge" olacak... :) Bir laf vardır hani, Gecenin En Karanlık Olduğu An Güneşin Doğmasına En Yakın Andır diye. Belki bu karanlık anlarda umutsuzluk, üzüntü, kızgınlık bizim içimize dolar, ama bir süre sonra toparlanıp herşeye yeniden başlamak çok huzur vericidir...

MİDE, tüm yeni düşünce ve deneyimlerimizi hazmeder. Mideniz neyi alıyor, neyi almıyor? Hazmedemediğimiz şey ne? Mide sorunları, yeniliklere kolaylıkla adapte olamadığımızın göstergesi. Korkuyoruz. Çoğumuz uçakla yolculuğun yaygınlaşmaya başladığı ilk dönemleri hatırlıyordur. Kocaman metal bir kuşun içine girip, güvenli bir şekilde yolculuk edeceğimizi düşünmek oldukça zordu. Her koltukta kusma torbaları vardı ve çoğumuz torbaları kullanıyorduk. Şimdi aradan geçen yıllardan sonra torbalar hala var. Ama çok ender kullanılıyorlar. Uçma fikrini hazmettik artık. Yeni Düşünce Modeli: "Yeni düşünceleri kolaylıkla özümlüyorum. Hayat benimle uyum içinde. Hiçbir şey bana rahatsızlık veremez. Dinginim" BACAKLARIMIZ, hayatta bizi ileriye doğru götürüyor. Bacaklardaki sorunlar, öne adım atma korkusu ya da bir yolda ilerlemekteki kararsızlığımızın göstergesi. Ayaklarımızla koşarız, ayağımız geri geri gider, ayağımız sürünür. Bir şeyleri yapmak istemediğimiz zamanlar, bacaklarımızda küçük sorunlar yaratırız. VARİS DAMARLARI nefret ettiğimiz bir yerde veya iş de olduğumuzu gösterir. Damarlar zevki taşıma yeteneklerini kaybederler. Siz istediğiniz doğrultu da mı ilerliyorsunuz? AYAKLARIMIZ, kendimiz ve hayat hakkındaki anlayışımızla ilgilidir. Geçmişle, şimdiyle ve gelecekle. Çoğu yaşlı insan yürümekte zorluk çeker. Hayat anlayışları geçerliliğini yitirmiştir ve gidecek bir yerleri kalmamış gibidir. Küçük çocukların hoplayıp, zıplayıp, dans eden ayakları vardır. Yaşlı insanlar hareket etmekten korkarcasına durdukları yerde bile sallanırlar. Yeni Düşünce Modeli: "Gerçek benim desteğim. İleriye doğru zevkle adım atıyorum. Spiritüel anlayışa sahibim" CİLDİMİZ, bireyselliğimizin ifadesidir. Cilt sorunları genellikle bireyselliğimizin bir şekilde tehdit edilmesinden kaynaklanır. Başkalarının üzerimizde gücü olduğu duygusuna kapılırız. Cilt sorunlarından kurtulmanın en iyi yollarından biri, günde yüzlerce defa "kendimi onaylıyorum" demektir. Gücünüze tekrar sahip çıkın. Yeni Düşünce Modeli: "Olumlu yollarla dikkat çekiyorum. Güvenliyim. Kimse bireyselliğimi tehdit edemez. Huzurluyum. Dünya güvenli ve dostça. Tüm kızgınlık ve öfkelerimden kendimi özgür kılıyorum. İhtiyacım olan şeyler bir şekilde karşılanacaktır. Suçluluk duymadan iyi olan her şeyi kabul ediyorum. Küçük mutluluklardan yararlanmasını biliyorum" KAZALAR, kaza değildir. Her şeyi olduğu gibi kazaları da biz yaratırız. Tabii ki, "bir kaza geçirmek istiyorum" demeyiz. Ama düşünce kalıplarımızla kazaları kendimize çekeriz. Bazıları "sakardır", kazalar her yerde onları bulur, bazılarının ise hayat boyu başlarına birşey gelmez. Kazalar kızgınlık ifadesidir. Birikmiş öfkedir. Kazalar ayrıca otoriteye karşı çıkma arzusudur. O kadar kızarız ki birisine vurmak isteriz, ama birisi bize vurur . Kendimize kızdığımızda, suçluluk duyduğumuzda, kendimizi cezalandırma ihtiyacı duyduğumuzda, kaza bu işlevi görür. Önceki

Düşünce Gücüyle Tedavi / Louise Hay "Bedenimin verdiği mesajları sevgiyle dinliyorum" Düşünce Gücüyle Tedavi / Louise Hay "Bedenimin verdiği mesajları sevgiyle dinliyorum" Hayatta herşeyin olduğu gibi, beden de içsel düşünce ve inançlarımızın bir aynasıdır. Dinlemesini bilirsek bedenimiz daima bizimle konuşur. Bedenimizin her hücresi, düşündüğünüz her düşünceye, söylediğiniz her söze karşılık verir. Sürekli düşündüğünüz ve söylediğiniz şeyler, beden yapınızı, şeklini, sağlığını ve hastalığı oluşturur. Asık görünüşlü bir surata sahip kişi, bu görünüşünü sevecen ve mutlu düşüncelerle oluşturmamıştır. Yaşlı insanların yüz ve bedenleri açık bir biçimde hayat boyu sürdürdükleri düşünce kalıplarını yansıtır. Siz yaşlandığınızda nasıl görüneceksiniz? Bu bölümde bedende hastalık yaratan Olası Düşünce Kalıplarını ve sağlık yaratmakta kullanacağımız Yeni Düşünce Modellerini ve Olumlu ifadelerini göreceksiniz. Her hastalığın zihinsel nedeni herkes için yüzde yüz geçerli değil elbette. Ama hastalığın nedenlerini araştırmaya başladığımız için bir başlangıç noktasını veriyor. BAŞ, bizi temsil ediyor. Dünyaya gösterdiğimiz şey. Genellikle başımızla tanınırız. Baş bölgesinde bir sorunumuz varsa bu, genellikle "bizde" çok yanlış bir şey olduğu duygusunu taşıdığımız anlamına gelir. Olumlaması "Barış, sevgi, haz, gevşeme, rahatlık. Hayatın akışına kendimi bırakıyor ve hayatın içinde kolaylıkla gelişiyorum" SAÇ, dayanıklılığı temsil ediyor. Gergin ve korku dolu olduğumuzda, sıklıkla omuz kaslarında başlayan katılaşma başımızın tepesine, hatta göz çevresine kadar yayılır. Saç, saç kökleriyle beslenir. Kafa derimizde gerginlik olduğunda, sıkılmaktan dolayı saç nefes alamaz. Ölür ve dökülür. Gerginlik sürüyorsa, kafa derisi gevşeyemez. Saç kökleri sıkıştığı için yeni saç büyüyemez ve sonuç; kellik. Gerginlik güçlü olmamaktır. Gerginlik zayıflıktır. Gerçekten güvenli ve güçlü olmak demek, sakin, dengeli ve huzurlu olabilmektir. Bedenlerimizi daha çok gevşetmeliyiz, baş derimizi de. Şimdi deneyin. Baş derinize gevşemesini söyleyin ve bir farklılık hissedip hissetmediğinizi gözleyin. Eğer gevşediğini hissediyorsanız bu egzersizi sıkça yapmanızı öneririm. KULAKLAR, işitme kapasitesini temsil ediyor. Eğer kulaklarınızda sorununuz varsa, genellikle işitmek istemediğiniz bir şeylerin olup bittiği anlamına gelir. Kulak ağrısı işittiğiniz bir şeyden kızgınlık duyduğunuzun göstergesidir. Kulak ağrıları çocuklarda çok yaygın. Çocuklar, genellikle evlerinde işitmek istemedikleri şeyleri duymak zorunda kalıyorlar. Çoğu ailede çocuğun kızgınlığını ifade etmesine izin verilmez. Çocuk olayları değiştirme gücüne sahip olmamasının tepkisini, kulak ağrısı yaratarak gösterir. Sağırlık, birlikte yaşamak zorunda olduğunuz bir kişiyi dinlemeye katlanamamanın göstergesidir. Dikkat edin, çiftlerden birinde sağırlık sorunu varsa, diğeri sürekli konuşur, konuşur, konuşur. Yeni Düşünce Modeli: "Tanrıyı dinliyorum. Hayatın coşkusunu işitiyorum. Hayatın bir parçasıyım. Sevgiyle dinliyorum"

FISILTILAR Adam fısıldadı "Tanrım, benimle konuş" ve bir kuş şarkı söyledi. Ama adam duymadı. Adam haykıdı, "Tanrım, benimle konuş" ve gökyüzünde fırtına çıktı. Ama adam dinlemedi. Adam etrafına baktı ve "Tanrım, seni görmeme izin ver" dedi. Ve bir yıldız pırıl pırıl parladı. Ama adam görmedi. Ve adam bağırdı, "Tanrım, bana bir mucize goster". Ve yeni bir varlık hayata geldi. Ama adam farketmedi Adam umutsuzlukla "Bana dokun Tanrım ve burada oldugunu bilmemi sağla" dedi. Tanrı aşağıya adama erişti ve dokundu. Ama adam kelebeği uzaklaştırdı ve yürümeye devam etti. Bu anonim hikayenin Tanrının her zaman "verilmiş" kabul ettiğimiz küçük ve basit şeylerle etrafımızda olduğuna dair müthiş bir hatırlatıcı olduğuna inanıyorum. Hem de şu içinde bulunduğumuz elektronik çağına rağmen. Dolayisi ile bu hikayeye bir diyalog da ben eklemek isterim. Adam ağladı, "Tanrım, yardımına ihtiyacım var!". Ve iyi haberler ve cesaret içeren bir yazı geldi. Kaynak: internet Çeviri: Lale Külahlı

Anlatmak için yaşamak Şu anda geriye dönük bir düşünün. Hayatınızda yer eden kaç tane önemli olay hatırlıyorsunuz. Çocukluğunuzdan birkaç sahne, ilk aşkınız, evlilik gününüz, çocuğunuz doğduğu gün ve belki de çok acı çektiğiniz birkaç gün. Peki bu güne kadar bilinçli olarak kaç yıl geçti? Kaç yaşındasınız? Belki 30 yıl diyeceksiniz, belki de 50. Yaşadıklarınız hatırladığınız birkaç olaydan mı ibaret? Gerisini hiç hatırlamıyorsunuz değil mi? Neden dersiniz? Çünkü yaşadıklarımıza anlam katmıyoruz. Kaç kere dolunay seyrettiniz? Bir tanesini anlatabilir misiniz desem söyleyecek söz bulamazsınız. Çünkü anı yaşayamıyoruz. Yıllar sıradan geçiyor. Oysaki hayatımız sadece hatırlayabildiklerimizdir. 20. yüzyıl edebiyatına damgasını vuran Gabriel Garcia Marquez sonunda anılarını yazdı. Kitabın adı ANLATMAK İÇİN YAŞAMAK. Bu kitapta yazar şöyle diyor; Hayat, insanın yaşadığı değildir; aslolan, hatırladığı ve anlatmak için nasıl hatırladığıdır. Peki neleri hatırlıyoruz? Neleri anlatabiliriz? Sadece yukarıda saydığım önemli günleri mi? Gerisi nerede? Yaşanmamış mı kabul etmeliyiz? Debbie Ford un yazdığı Hayatınızın En Güzel Yılı adlı kitaptan küçük bir alıntı yapmak istiyorum: Kısa bir süre önce bir gemide yedi günlük workshop yapabilme onuruna sahip oldum. Yetiştirdiğim birçok koç ve seminere katılacak insanlarla beraber Gary de bizimleydi. Vaktimizi çok eğlenceli ve üretken geçirdik ve seyahatimiz sona ererken Gary bana bu gezi hakkında neleri hatırladığımı sordu. Beraber geçirdiğimiz bu binlerce dakikadan hangilerinin benim için önemli olduğunu bilmek istedi. Sorusunun cevabını düşünmek için birkaç dakika harcadıktan sonra şaşırmıştım, çünkü bu geziyi bu kadar özel yapan şeylerin ne olduğunu hatırlamakta zorlanıyordum. Bir hafta süren yemekler, danslar, konuşmalar, güneşlenmeler ve bu anları özel kılan yaptığımız bütün o muhteşem şeyler belirsizliğin içinde sanki kaybolup gitmişti. Ama Gary özellikle bundan 12 ay sonra hatırlayabileceğim şeyi öğrenmek istedi. Beraber yaşadığımız hangi şey zihnimize sonsuza kadar kazınmıştı. Tüm yıl içinde, gerçekten en eğlendiğim hafta olmasına rağmen, önümdeki beş yıl içinde hatırlayabileceğim sadece birkaç dakika olduğunu görmek gerçekten çok şaşırtıcıydı. Güvertede oturmuş denizi seyrederken hakkında hiçbir şey hatırlamadığım ne kadar çok yolculuk olduğunu fark ettim. Evet, on beş yıl önce Santorini de eşek üstünde yaptığım yolculuğu hatırlıyordum, ama kiminle nerelere gittiğimizi ve bu geziyi neyin özel yaptığını hatırlamıyordum. Yazar cümlesini şöyle bitiriyor; Her gün hatırlanabilir olaylar aramaya, yaratmaya ve yakalamaya çalışın. Neyi aramanız gerekir? Bilincinizin hangi bölümünün değişime ihtiyacı var? Her gün hatırlayacağınız en az iki dakika bulun. Bizler bugüne kadar yaşadıklarımızdan çok şey hatırlamıyor olabiliriz. Yaşadıklarımız değil hatırladıklarımız yaşamımız olacağına göre bundan sonra ne yapmayı düşünüyorsunuz? Tülay Bilin

Artık iyiden iyiye sadece zihnimiz için yemek yemeye başladığımıza inanmaya başladım. İhtiyacımızın ötesinde bize öyle öğretildiği için... İlk olarak sevgili arkadaşım Günnur'un söylediği bir şey açtı bende bunu. Günnur, detoxa gitti bir haftalığına ve bir hafta boyunca bir şeyler içirmişler, "Hasan aç kalmadım, cidden de zihnen yediğimizi hissettirdi bu bana" dedi. Sonra bir belgesele denk geldim ki işte o beni çok etkiledi. "In the beginning there was light" adı. Bu belgesel, Almanya'da en çok izlenen belgesellerden olmuş. Konusu ise yemeyen içmeyen, sadece ışıkla beslenen insanlarla ilgili... Temel savı şu, biz enerji almak için yemek yiyoruz, ışık da bir enerjidir ve bedenimizde sadece ışıkla beslenebilecek potansiyel var. Bu noktada, açlıktan ölen sayısız insan var, neden ölüyorlar sorusu geliyor akla. Yanıt şu: Onlar bunu bilmiyorlar... Çünkü yemezsek öleceğimize inanıyoruz... Nitekim belgeselde bir Alman doktorun hikayesi var. Adam senin benim gibi yerken bir gün bilinçli olarak yemeyi bırakıyor. Sadece su içiyor. 6 sene boyunca böyle yaşıyor ve doktor arkadaşları inanamıyorlar. Testlere sokuyorlar, bir hafta gözlem altına alıyorlar. Ama bedensel fonksiyonlarında hiçbir eksilme olmuyor. Hani bunu da yapan bir Hint fakiri değil, meditasyon falan da yapmıyor. Bir Alman doktor... Ayrıca belgeselde Hint Fakiri de var, 20 senedir ağzına ne yemek koyuyor ne de su. Bunu da gözlem altına alıyor bilimadamları ve bir şeyler yeme içmeden yaşadığını görüyorlar... Belgeselde elbette ki yemeyi içmeyi bırakmayın, ama bilinçli yemek yiyin diye bir cümle kullanıyorlar. Bununla birlikte zaman ilerledikçe gelecek kuşakların yeme içmelerinin değişeceğini düşündürdü bana. Çünkü biz, bize böyle öğretildiği için yemek yiyoruz aslında galiba. Şimdi annem ben bu satırları yazarken çocukları yemek yemeleri için ikna etmeye çalışıyor, "gıdalı yiyin, yiyin ki büyün..." Evde her gün ayrı tartışma, savaş çıkıyor sırf bu çocuk ve yemek meselesi yüzünden. Peki ya gerçekten yeni nesiller gittikçe az besine ihtiyaç duyacaklarsa... Ha bu demek değil ki ben yemeyi kestin. Mangalı, böreği, yemeyi bunları bilmeme rağmen götürüyorum. Fakat farkındayım ki ben bunu bedenimden öte zihnim için yapıyorum. "Aç kalırsam büyüyemem", "aç kalırsam ölürüm", "gıdalı beslenmem lazım anoşum"... sözleriyle programlanmışım. Peki ya gerçekten de benim bedenim ışık enerjisini besine dönüştürebilecek potansiyele sahipse? Bilemiyorum... Fakat sanırım yemek yemek hakkında bilmediğimiz şeyler var...

Sadece Teslimiyet Yazan İrem Ertürk Yorulmadın mı? Nereye kadar savaşabilirsin ki? Teslim olmayı dene... İnsanlık tarihinin tüm savaşlarında yer almış, büyük bir savaşçı dünyada yine enkarne olur. Bu mücadeleci ve savaşçı enerjisi çeşitli yaşamlarında sürmüştür ve giderek savaşçımız ona daha da çok güvenir ve dayanır olmuştur. Bu seferki hayatında da dualitenin dışına çıkmak için savaşmaya devam eder. İlişkilerde, işinde ve özellikle de spiritüel yolculuğunda savaşarak yürümeye çalışır. İçindeki karanlıkla da savaşmaya çalışır. Sonra bir gün bir kaza geçirir. Ama hastanede bu savaşçı ve mücadeleci enerji onun işine yaramaz. Orada başkalarına güvenmeyi öğrenir. Herşeyi tek başına yapamayacağını gördüğü an gevşetmeye başlar hayatının sıkı sıkıya yapıştığı iplerini. Eve döndükten sonra da sürer bu. Savaşçı enerjisini ne zaman kullanmaya kalksa durumu daha da kötüleşir, iyileşmesi gecikir. Başkalarını da bu enerjiyle yıprattığını ve artık savaşarak yola devam edemeyeceğini görür, ama çaresizdir. Ne zaman birşey yapmaya çalışsa herşey daha da kötü bir hal almaktadır. Çaresizdir, hayatında ilk defa kendine çaresizliğini itiraf eder. Sonra bir gece bir rüya görür. Sonu görünmeyen derin bir uçurumun kenarındadır ve ondan aşağı atlaması istenir. Tüm hücrelerine işlemiş savaşçı benliği bir yandan düşme korkusuna direnirken, hastalığından kurtulmasının tek yolunun atlamak olduğunu bilen iç sesi ısrarla atlamasını söylemektedir. Sonunda kendini o boşluğa bırakır. Günlerce süren bir düşüş yaşar. Öyle bir düşüştür ki, her saniyesinde içini titreten kocaman bir boşluk yaşar. Her saniyesinde hücreleri savaşmayı bırakıp teslim olmaktadır aslında... Tüm benliği duyguları çekilmeye başlar. Önce yıllardır yok saydığı güçlü olmak için bastırdığı korkularıyla yüzleşir. Yoğun derin bir korkudur benliğini saran... Korkar, çok korkar, korkunun derinliğini yaşar... Elleriyle etrafı yoklar tutunacak bir yer arar; ama sonsuz bir boşluktadır ve düşmektedir. Sonra içinde çok derin bir hüzün belirir. Ağlamaya başlar. Yıllarca kızdığı eleştirdiği benliğinin incinmiş tüm hücreleri ortaya çıkana, şifalanana kadar ağlar. Bir nokta gelir, düşmeye direnmekten yorulur ve kendini boşluğa teslim eder. Biraz zaman geçince içini inanılmaz güzel bir huzur sarar. Gözlerini açar. Kendini havada asılı bulur. Etrafında belirmeye başlayan renklerle bir dünya şekillenir, yıllarca hayalini kurduğu bir dünya... İstediği gibi şekil verir dünyasına; rüyaya doyamaz uyanmak istemez asla. Çok hassas ve duyarlıdır artık, yıllar ve hayatlar boyu körleşmiş tüm duyuları yenilenmiş yeniden doğmuş bir bebeğin saflığında gözlerle bakmaktadır etrafa. Farkeder ki gerçek savaşçı evrenin duyarlılığını ve hüznünü içinde barındırandır. Korkularının üstesinden gelendir. Teslim olandır. Korkacak birşeyi olmayandır. Çalar saatin sesiyle uyanır. Şaşkınlıktan bir kaç dakika öylece kalakalır; çünkü uyandığı dünya rüyasındaki dünyadır... Yüzyıllar boyu savaşmış, savaşarak istediğimizi elde etmiş bizler, biz üstatlar, bu dönemde dünyaya gelerek çok önemli birşeyin savaşını veriyoruz birlikte. Savaşarak yıkarak değiştirmeye çalışarak değil. Teslim ederek, teslim olarak... Teslimiyet herşeyi bırakıp hiçbirşey yapmama hali değildir. Aksine o, tam bir hakimiyet ve bilgelik halidir. Olayları ve enerjiyi zorlamadan doğru zamanı ve yeri bulmak, içselliğinde ateşini yakarak o sabrı hayata geçirmek, akışta uygun taşlara sıçrayıp dere boyu ilerlemektir. Teslimiyet korkunun silindiği andır, enerjinin nötrleştiği an. Kollarımızı açıp gökyüzüne sonsuzluğa, tüm savunmalarımızdan kalkanlarımızdan bizi örtmesi için giyindiğimiz tüm sıfatlardan arınıp çırılçıplak halimizle rüzgara göğsümü açtığımız andır. Rüzgarla uçmak, ağırlığımızca yeni dünyalara konmaktır. Karşındaki insanın ellerine kalbini söküp verebilmektir teslimiyet. Bilir çünkü aslında zarar görmek incinmek diye birsey yoktur. Zararın da ta kendisidir sevgi, dualitenin alengirli bir oyunu. O noktada korumaz kendini, ihtiyaç hissetmez bunun için... Korumaya ihtiyacı yoktur çünkü. Güvenli bir yerdir evren ve teslim eder kendini güvene... Kendimizi bırakmamızı engelleyen şey ise korkularımızdır. Düşme korkusu, kaybetme korkusu vs. Bu güzel korkular egomuzu besler içten içe. Kocaman egomuzla birşeyleri yapmaya oldurmaya kontrol etmeye çalışırız. Çok korkarız kontrolü yitirmekten. Birşeylere ne kadar sıkı tutunursak o kadar büyük olur belirsizliğin korkusu. Zihni susturup, ipleri gevşetip yüreğimizin sesiyle ilerlediğimiz anlardır teslimiyet. Hayatı kendi varoluşumuza teslim etmektir. İstediğimiz gibi olmaya, birşey olmaya çalışarak, kendi dünyamızda kendimize gardiyan olarak değil; sadece ol arak... Kendimiz olarak... Olduğumuz gibi olarak... Hayatımıza renk anlam katan sevgilerde bile birşeyleri kontrol etmeye çalışırız çoğu zaman... Kendimizi yeterince sevmeyi bilememişsek ısıtamamışsak içimizi, isteriz ki hep birileri olsun etrafımızda bizleri seven, bizleri sevgileriyle ısıtan. Sonu gelmez bir oyuna başlar o noktada zihin. Kendini sevdirmeye çalışır... Başarır, ama bu sefer onları kaybetmekten korkar. Kaybetmemek için insanlar tarafından onaylanacağı takdir göreceği işleri yapmaya çalışır. Yapamadığı, sorun çıktığı, başarısız olduğu her anda da kızar bağırır kendine, suçlar yeterince iyi olamadığı için. Başarısızlığı onu yalnızlığa götürecektir çünkü ve yalnızken kendiyle barışık olmadığı için başkalarının sevgilerine özlem duyacaktır. Kendi kara sularından da çok uzakta olduğu için yaşayacağı tek şey o boşlukta üşümek olacaktır. Halbuki bilse olduğu haliyle zaten çok güzel ve değerli. Birşey yapmaya gerek yok kendi olmaktan başka. Kendi olma cesaretini gösterince ihtiyaç duyduğu yaşam kendiliğinden zaten şekillenecek çevresinde ve hayat zor yorucu birşey olmaktan çıkıp keyifli bir oyun bahçesine dönüşecek o anda... Gerçek sevgi sessizdir; şişinmez; böbürlenmez; beklenti yüklemez. Sadece sever, nolursa olsun. Sever, sevmeye güvenmeye devam eder; çünkü o özdür. Herşeyin tüm evrenin özü... Güvende dir demek yanlış olur; çünkü o güvenin ta kendisidir. Birşeyler yapmaya değiştirmeye çalışan, korkularla etrafa saldıran herşeyi kontrol etmeye çalışan egodur. Psikolojik terimlerle konuşursak bir de id vardır. İd benliğimizin, yani dualitemizin hayvansı kısmı. Dur durak bilmez, küçük bir çocuk gibi söz dinlemeyen bastırılamaz yoğun duygular taşıyan kısım. Süper egoysa mantığıyla idi dengeleyen taraf. Bunlar dengede olduğu zaman hiç bir sorun yok, dingin, sakin, huzurlu bir ruh hali. İkisinin de yaşanması çok doğal. Kimi zaman sonunda yanmak da olsa o duyguları yaşamak isteriz. Sonu acı olur belki ama hayatımızın en önemli dersleridir o acılardan elimizde kalan. Bütünü anlayıp kavrayabilmek adına. Bir onu, bir bunu yaşaya yaşaya bir yerde dengeye gelirler zaten ve tabii ki ikisinin de fazlası zarar. Denge bir bozuldu mu ego sorunu var deriz. Ya hayvansı taraf sevgisiz kaldığı için yıkıcılığıyla "beni sevin, bakın ben bunu yaptım, ben burdayım, görün beni "der; ya da süper ego ortaya çıkıp "dur bakalım çok ileri gittin sen, seni bir kontrol altına alalım" deyip işi abartır. "Ben herşeyi biliyorum, ben mükemmelim" demeye başladığı anda da bir yerlere takılır kalır. Kendimizi yormadan dengeye gelecekleri an, yine teslimiyet anıdır. Bir gün sevgimizin, hayatımızın odak noktası olarak tanımladığımız şeyin gerçek sevgi değil de egomuzun bir sonucu olduğunu görürüz. Tam bir hayal kırıklığıdır o an. Hayatımızın aşkı, uğruna yandığımız, şiirler şarkılar yazdığımız, onun özlemiyle kavrulduğumuz her anın, sevgisizliğin yarattığı boşluk ve aslında sevgiye ulaşmaya çalışan içimizdeki o güzel hayvan olduğunu farkederiz. İnsanları değil de aslında onların bizi sevmesini sevdiğimizi görürüz. İnsanlara olan sevgimizi kanıtlamak için de sürekli bir şeyler yaparız; bak ben seni ne kadar çok seviyorum, hadi sen de beni sev diye bağırır tüm benliğimiz. O an içimizi yakan bizi en olmadık şeyler yapmaya yönelten şey aslında sevgi değil, sevgiye duyulan özlemdir. Çünkü gerçek sevgi sessizdir, bütünden gelir, yargılamaz ve nolursa olsun hep oradadır. Ben burdayım gör beni diyen ego dur. Birşeyler yapmaya çalışarak, birşeyleri değiştirmeye çalışarak kendimizi yormamıza gerek yok. Savaşmaya gerek yok. Tüm hücrelerimiz savaşıyor. Duygularımız savaşıyor. İnsanlar savaşıyor. Ama hücrelerimiz aynı zamanda kendini yeniliyorlar da. Sonsuz bir başlangıç var her anda. Hücrelerimiz savaşmayı bıraktığında ölmeyeceğiz, beden içinde ölümsüzlüğü keşfedeceğiz. Sizdeki ve çevrenizdeki, geçmişinizde ve şimdideki tüm enerjiler zaten çözüm arar. Yapmamız gereken tek şey, farkında olmak, zihni korkuları susturup tabloyu görmeyi öğrenmek. Farkındalığı ve duyarlılığı canlı tutmak. Sular durulduğunda, zihnin ve korkuların gölgesi tablodan çekildiğinde, o netlikle bizi mutlu edecek yol belirir önümüzde. Bize de istediğimiz çözüme ulaştıracak taşlara basmak kalır sadece geriye. Bedeniniz şu anda kendisini iyileştirmek istiyor. Ama siz müdahale ederseniz bunu yapamaz. Siz ona ne yapması gerektiğini dikte edersiniz, savaşçı gibi savaşmaya çalışırsanız yapamaz. Her enerji çözüm arar, denge ister ve genişlemek ister. Bu ilkenin yaşamınızda, bedeninizde ve zihninizde işlediğini düşünün. Tüm o enerjiler denge istiyor, çözüm istiyor ve bunu sizden daha çok istiyor. Bunu yapmalarına izin vermeniz yeterli, güvenli bir yerde durun ve bunu yapmalarına izin verin, bunu doğal olarak yapacaklardır. Siz farkındalığınızla seçimlerinizle sadece izleyici olun. Tüm doğanın nasıl mükemmel bir dengeyle bütünleştiğini izleyin. Kendinizi ahenge katın, zorla baskıyla sert bir şekilde değil, kolay ve yumuşak bir şekilde kendinizi etrafınızdaki hayatla birleştirin, teslim olun. Karanlık ışığı yenmeye çalışmaz, ne de ışık karanlığı. İkisi de yeni bir anlayışa ulaşıp yeni enerjide genişlemek ister. Çözüm ister. Şu anda yaşamlarınızdaki enerjilerinizin dengesizliği, mesela para ve bolluk konusundaki dengesizlik çözüm istiyor ve bunun önündeki tek engel sizsiniz. Tüm benliğiniz bolluk istiyor, zihinsel denge istiyor. En karanlık görünen yanlarınız bile bunu sadece denge istediği için yapıyor, sizin dikkatinizi başka nasıl çekeceklerini bilemedikleri için oluyor bunlar. Enerji doğal olarak çözüm arar. Karanlıkla ışık çatışmak istemez. Dişil ile eril zıtlaşmak istemez, birleşmek ister. Tüm enerji çözüm arar. Bunlar bir aynılık durumu, bir olma durumu istemez, farklılık ama dengede olmak ister ve genişlemek ister. Bırakın bedeniniz ve zihniniz dengeye gelsin. Benliğinizdeki her hücre dengede, sağlıklı, enerjik olmak istiyor. Güvenli enerjide bu olur. Ve güven teslimiyetle başlar.

ATALET, FIRSATLARIMIZI VE HAYALLERİMİZİ GÖMDÜĞÜMÜZ MEZARDIR... Yapmamız gereken ileri ertelediğimizde, atalet içine düştüğümüzde hayallerimizi gömüyoruz demektir. Ya da Victor Clam ın dediği gibi: Atalet fırsatların katilidir. Hiç hoşumuza gitmese de, bazen ölümlü olduğumuzu hatırlamalıyız. Ancak bu şekilde, hayallerimizi gerçekleştirmek için harekete geçmemiz gereken zamanın tam da bu an olduğunu hissedebiliriz. Hayallerimizi gerçekleştirmek için yapmanız gerekenleri neden sürekli olarak gelip gelmeyeceği bile belirsiz bir zamana erteliyorsunuz. Sizi durduran ne? sürekli hayatın kısa olduğunu vurgularken, neden zamanı ataletin bir hırsız gibi çalıp gitmesine izin veriyoruz. Ataletin nedenlerinden biri hayata hatalı bir perspektifden bakmaktır. Örneğin iş kelimesini ele alalım. İş deyince çoğumuz negatif duygulara kapılırız. Hatta çoğumuzun işe Tanrı tarafından verilen bir ödül değil Tanrının insanları cezalandırması olarak gördüğüne eminim. İnsan doğası gereği acı veren şeylerden kaçar. Bu nedenle işten kaçmak insanın doğasında vardır diyebiliriz. İşten kaçmak taraftarlarındansanız Picasso yu, Michelangelo yu ya da Mozart ı hayal edin. Sizce onlar sabah kalktıklarında işe gidiyorum mu diyorlardı? onlar sanat yapıyorlardı ve mutlaka ki bundan iş olarak söz etmiyorlardı. Siz de kendinizi yaptığınız iş ne olursa olsun bir sanatçı olarak düşünün ve ürettiğiniz işe eseriniz gözüyle bakmaya çalışın. Bir arabayı yürütmek için nasıl benzin gerekliyse, başarı için de kararlılık ve azim gereklidir. Azminiz ve kararlı tutumunuz olmazsa, başarıya gidecek yolda arabanın motorunu bile çalıştıramazsınız. Azmin ve kararlılığın zıt kavramı ise atalettir. Azim asla vazgeçmemek demektir. Atalet ise asla başlayamamaktır. Başladığınız işleri bitirmemek de ataletin diğer bir örneğidir. Atalet içindeki kişilerin genellikle şöyle dediğini duyarsınız: Ben mükemmelliyetçiyim. Ben bir işe başlamadan önce şartlar benim çalışmam için uygun olmalı. Dikkatimi dağıtacak hiçbir şey olmamalı, çok fazla ses olmamalı, telefonlar mümkünse çalmasın, telefon çalınca dikkatim dağılır. Elbette fiziksel olarak kendimi iyi hissetmeliyim, başım ağrıyorsa nasıl çalışabilirim ki? bu kişiler atalet içinde olduklarından bir işe asla başlayamayanlardır. Bir de başladıkları işi bitirmeyenler vardır, başladıkları işi hep yarım bırakırlar ama onların da mükemmelliyetçilik kılıfıyla örtülmüş bahaneleri daima hazırdır. Şöyle derler: ben herşeyin tam ve mükemmel olmasını isterim. Hiçbir işden tatmin olmam. Bunun i harflerinin noktaları mükemmel bir benek şeklinde olmalı, bütün t harfleri birbirinin aynı olmalı. Yoksa o iş bitmiş sayılmaz. Ben kendimin en büyük eleştirmeniyim, ne yapayım ben böyleyim. Mükemmelliyetçi olduğum işler işler bitmiyor. Ama değişemem ki... Burada neler olduğunu görebiliyor musunuz? Yanlış bir davranış, erdemli bir davranışmış gibi gösteriliyor. Mükemmelliyetçi kendi standartlarının içinde yaşadığı bu dünya için çok yüksek olduğunu söylüyor. Hata-erdem sendromu adını verebileceğimiz bu davranış biçimi, aslında kişilerin zayıflıklarını örtmek için geliştirdikleri bir savunma kalkanıdır. Sahte bahaneler bulma çabasıdır. Elbette ki bu davranış şekli ataletin gerçek nedenlerini açıklamaz. Çünkü ataletin gerçek nedenleri çok daha derinlerde saklıdır. Ataletin temelinde başarısızlık korkusu yatar. Korku sizi paralize etmiştir ve ilerlemekten alıkoymaktadır. Hiç başlayamamak ile başladığınız işi bitirememek arasındaki fark nedir? aslında hiç fark yoktur. Her iki durumda da bir noktada takılıp kalırsınız. Her iki durumda da hiçbir yere varamazsınız. Yapmanız gereken görev ya da iş ne olursa olsun, karşısında yenik duruma düşmüşsünüzdür. Bu davranışın gerçek nedeni ise sizin gelecekle ilgili oluşturduğunuz hatalı vizyonlarınızdır. Bu işi başaramadığınızda neler olacağını düşünmek, sizi o işi bitirmekten alıkoyan davranışı doğurur... yani ataleti. Belki başarısızlığınız karşısında insanların size güleceklerinden korkarsınız, belki alacağınız eleştirileri kaldıramayacağınızı düşünür ondan korkarsınız ya da korkunuzun nedeni, işi beklenen şekilde tamamlayamadığınızda, cezalandırılacağınız düşüncesi olabilir. Kısaca geleceğinizle ilgili oluşturduğunuz negatif vizyonlar sizi ilerlemekten alıkoyar, takılır kalırsınız. Bu pek çok kişinin zihninin kendi yarattığı bir araçtır. Öyleyse bizi ilerlemekten alıkoyan ataleti yenmek için ne yapmalıyız? şimdi size ataleti, azme dönüştürmenizi sağlayacak bir teknik göstereceğim. Ataleti ve pasifliği, üretkenliğe ve kararlılığa dönüştürmek için temel prensip şudur. Parçalara Ayırma Prensibi Tamamlamaya çalıştığınız işin niteliği, bu prosesin işleyişini değiştirmez. Belki bir kitap yazmak istiyorsunuz, bir dağa tırmanmak istiyorsunuz, ya da evinizi badana yapacaksınız. Başarmak istediğiniz şey ne olursa olsun, başarının anahtarı, yapacağınız işi küçük parçalara ayırabilmenizdir. Her küçük parça işin, kolaylıkla tamamlayabileceğiniz, idare edebileceğiniz, bir bölümü olmalıdır. Tam şu anda işin ne kadarlık bölümünü bitirmeniz gerekiyorsa o kadarlık kısmına odaklanın. Daha ilerisinin düşünmeyi bırakın. Geleceği negatif bir şekilde gözünüzün önüne getirmekten vazgeçerek, tam da bulunduğunuz an için pozitif bakış açısı geliştirin. Bu teknik ataleti yenmedeki en önemli tekniklerin başında gelir. Şimdi bunu bir örnekle biraz daha açıklayalım: Diyelim ki sizden 400 sayfalık bir roman yazmanızı istedim. Eğer siz de çoğunluk gibiyseniz, bunun tamamlanması imkansız bir görev olduğunu düşünebilirsiniz. Ama şimdi size daha farklı bir soru sorduğumu farz edin; bu kez diyorum ki: bir yıl boyunca her gün 1.5 sayfa yazı yazmanı istiyorum Yapabileceğinizi düşünür müsünüz? 400 sayfalık kitap yazma fikri imkansız gibi görünürken, bu yeni teklif size biraz daha kolay gelmedi mi? En azından yapması imkansız gibi görünmüyor olsa gerek. Burada yaptığımız 400 sayfalık kitap yazma işini parçalara ayırmak oldu. Peki iş kolaylaştı mı, belki evet... ama inanın bana, hala bazılarınızın gözünün korktuğunu görür gibi oluyorum. Neden mi? çünkü burada bir yıl boyunca sürecek bir çalışmadan bahsettim, her gün 1.5 sayfa yazın dedim. 1.5 sayfa yazma kısmı kolay. Ama bunu 1 yıl boyunca yapmanız söylendiğinde bu pek çok kişinin gözünü korkutur. İnsanlardan bir yıl boyunca sürekli aynı şeyi sürdürmesini istediğinizde, kişiler ileriye bakma ve negatif bir ruh hali geliştirme eğilimine girerler. Öyleyse ne yapmalıyız. Haydi işi biraz daha parçalara ayıralım: Bu kez sizden, bugün 1.5 sayfa yazı yazmanızı istiyorum. Bunu isterken bir yıl, bir ay, bir hafta boyunca demiyorum. Bugün 1.5 sayfa yazı yaz diyorum, daha ötesine bakmanızı istemiyorum. Pek çok kişi bunu rahatlıkla kabul edecektir. Hatta 400 sayfalık bir kitap yazmanın kendileri için imkansız olduğunu düşünenler bile. Yarın olduğunda bu kişilerden yine aynı şeyi isteyeceğim, ve onlara şöyel diyeceğim düne bakma, yarına da, asıl olan bu gündür ve bugün yapman gerek 1.5 sayfa yazı yazmaktır. Sizce yapabilirler mi? Buradaki teknikte yapılması gereken işin yanı sıra zamanı da parçalara ayırmış oluyoruz. Önemli bir işin için gereken zamanı bir günlük zaman dilimlerine bölüyoruz. Aynı anda yapılması gereken işin kendisini de parçalara ayırmış bulunuyorsunuz. İnanın bana bu tekniği bir yıl boyunca uygularsanız, sonunda hepinizin 400 sayfalık bir kitabı olacaktır! Eğer gözünüzü korkutan bir işle karşılaştığınızda, içinde bulunduğunuz günü esas alır, geriye ve ileriye bakmadan günlük görevlerinizi yerine getirirseniz başaramayacağınız iş yoktur. Unutmayın en uzun maraton koşusu bile tek bir adım ile başlar. Kalkın ve ilk adımızını hemen şimdi atın.

Bir ormanda iki kisi agac kesiyormus. Birinci adam sabahlari erkenden kalkiyor, agac kesmeye basliyormus, bir agac devrilirken hemen digerine geciyormus. Gun boyu ne dinleniyor ne ogle yemegi icin kendine vakit ayiriyormus. Aksamlari da arkadasindan bir kac saat sonra agac kesmeyi birakiyormus. Ikinci adam ise arada bir dinleniyor ve hava kararmaya basladiginda eve donuyormus. Bir hafta boyunca bu tempoda calistiktan sonra ne kadar agac kestiklerini saymaya baslamislar. Sonuc: Ikinci adam cok daha fazla agac kesmis. Birinci adam ofkelenmis : - Bu nasil olabilir? Ben daha cok calistim. Senden daha erken ise basladim, senden daha gec bitirdim. Ama sen daha fazla agac kestin. Bu isin sirri ne? Ikinci adam yuzunde tebessumle yanit vermis : - Ortada bir sir yok. Sen durmaksizin calisirken ben arada bir dinlenip baltami biliyordum. Keskin baltayla, daha az cabayla daha cok agac kesilir. Kendimizi gelistirmek, baltamizi bilemektir. Kendimize zaman ayirip, yasamimizi objektif bir bakisla gozden gecirmektir. Zayif buldugumuz alanlarimizi gelistirmek icin caba gostermektir. Bu zihnimizin, ruhumuzun karakterimizin guclenmesi icin olmazsa olmaz bir kosuldur.

Tanrı ile sohbet kitabını okuduğumdan bahsetmiştim. Şimdi okuduğum bölümden: Olmak, varoluşun en yüce halidir. Fakat sadece olmak bize yetmedi. Daima kim olduğumuzu deneyimleme isteği duyduk. Bu da yüceliğin bir başka boyutu olan "yapmak"ı gerekli kılıyor. Ruh, kendini deneyimlemek; olduğu şeyle bir şeyler yapmak için açlık duyar. Bu dürtüye arzu deniliyor. İçimizdeki Tanrısal parça, arzusunu gerçekleştirdiğinde, daha fazlasına ihtiyaç duymuyor. Oysa insan, örneğin sevmek, arzusunu gerçekleştirdiğinde, durmuyor, bunun geri dönüşünü de istiyor. Örnekteki gibi sevmişse, karşılık olarak sevilmeyi istiyor. Bu da artıkarzu değil, beklentidir. Bu beklenti de insanın mutsuzluğunun kaynağı. Oysa beklentilerden uzak olmak, sonuçlara bağımlı olmamak daha doğrudur. Arzu bir yoldur, kendini gerçekleştirmenn yoludur. Hiçbir şey için arzu duymayan insan yaşıyor sayılmaz. Burada aklıma şu şiir geldi: Seversin dünyayı doludizgin ama o bunun farkında değildir ayrılmak istemezsin dünyadan ama o senden ayrılacak yani sen elmayı seviyorsun diye elmanın da seni sevmesi şart mı? Yani Tahiri Zühre sevmeseydi artık yahut hiç sevmeseydi Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden? Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.

Yazar, ilkokula başlayacak olan, ama bundan tedirgin bir çocuğu örnek veriyor. Annesi okul başlamadan önce ona masal anlatır gibi, yatmadan önce gevşemeyi öğretiyor, bu sırada birlikte çanta hazırladıklarını vb hayal ettiriyor. Sonra onu bir gün okula götürüyor, tanıtıyor. İmgeleme çalışmalarında okula gidiş gelişlerini, orada neler yapacaklarını, nasıl oynayacağını, nerede yemek yiyeceğini zihinde canlandırıyorlar. Okul zamanı geldiğinde küçük çocuk az bir tedirginlik dışında okula rahatça gidiyor.

Şimdiye dek, yaşandı bitti dediğim pek çok şey var. Normalde geçmişimle çok uğraşmam, geçmişle saplantılı olmayo istemem. Ama bu zamanları değiştirme konusunu düşünürken-başka kitaplarda da bu uygulamaları okumuştum ama daha yüzeyseldi- ve kitapta okuduğum daha başka kobuları da göz önüne alarak ben de bu çalışmayı yapmaya karar verdim. Gençlik dönemlerimi ele almayı düşünüyorum. Bir psikiyatrist karşısında uzanıp konuşmaktan daha masrafsız. Bu arada kitapta bir meditasyona hazırlık tavsiye edilmiş, kolay bir şey. Herhangi bir meditasyon için güzel bir başlangıç olabilir. Bir Meditasyon Çalışması İçin: Kimsenin ve telefon vb nin sizi rahatsız etmeyeceği bir yer ve zaman seçin. En az 20 dakika. -Yavaşça gözlerinizi kapatın ve bir dak. sessizce oturun. Nefes alışverişinize dikkat edin. Sakin ve dingin bir atmosferle çevrildiğinizi hissedin. -En uygun hissettiğiniz zamanda 10 dan geriye doğru, her seferinde biraz daha rahatlayarak sayın. -Bire vardığınızda kendinizi güvenli bir yerdymişziniz gibi hayal edin. Bu yer doğada da olabilir. Gözünüzde görüntü canlandıramasanız da hissetmek de yeterlidir. İstediğiniz zaman güvenli yerinizi farklılaştırabilir, değiştirebilirsiniz. Bundan sonraki meditasyon çalışmalarınızı yaparken önce bunu yaparbilirsizniz. Önceki

Yaşadığımız çevreler bizi şekillendiriyor. Ya da çevremize uygun kalıba girmek bizi rahatlatıyor. Mücadele etmeden kendimizi akışa bırakıyoruz. Oysa hepimizin çocuklukta, gençlikte ne hayalleri vardı. Buradan yapacağım dediğim bazı şeyleri yeterince tutkuyla yapmadığımı farkediyorum. Çevreme mi uysam , ya da tutkularımı mı canlandırsam?Yeni tutkular yaratmak da mümkün... İşi biraz daha sıkı tutacağım bu sefer. Yazmaya ve hergün olumlamaları sıkı şekilde tekrarlamaya ağırlık vereceğim. Yılbaşına dek bazı şeyler farklılaşsın istiyorum. Mesela ispanyolcayı biraz daha ilerletebilirim. Acelem yok diye ağırdan alıyordum. Süre sınırlaması olursa daha iyi olur.

Bilinç formatlamada ilk günüm... Sabah çalışmasını yaptım ama daha iyi olabilirdi diye düşündüm. Kendimi çıktığım bu yolculuk için tebrik ederek, kendimce bir dua ettim."Allahım bu yolculuğumda bana yardım et, başarılı olmamı sağla."Sonra yazarın verdiği olumlamayı tekrarladım."Ruhumun arzusu Tanrının sesidir." Sonra, cevaplamam gereken sorular üzerine düşündüm : 1-Şu an spiritüel alevim ne durumda? Herşeye hazır durumda. 2-1 ile 10 arası kaç puan veririm, gün içinde kaça ulaşmasını isterim? 7 puan veriyorum,10 a ulaşmasını istiyorum. 3-Bugün için niyetim ne?Spiritüel alevimi güçlendirmek ve ateşlendirmek için nasıl bir niyet yaratabilirim? Bugün için niyetim hayat dolu olduğumu duyumsamak. 4-Niyetimden ortaya çıkarmayı amaçladığım öncelikli duygu ne? Canlılık hissetmek. 5-Niyetimin gerçeğe dönüşmesi için ne yapmam gerekecek? Gün boyu içimden geçecek canlı duyguları yakalamam gerekecek. 6-Bugün niyetimin gerçek olması için nelerden -düşünce, inanç, davranış- vazgeçmem gerekecek? Artık yaşlı, değersiz biri olduğum inancından vazgeçmem gerekecek. 7-Ruhumu dinginleştirmek ve niyetimi gerçekleştirmek için gün içinde kendime hangi mantrayı tekrarlayacağım? "Ben evrende değerli bir varlığım." 8-Gün içinde bu mantrayı kaç kere duymam gerekiyor? En az 10 kere. İlk gün olması nedeniyle sabah hakkını veremediğim bu çalışmayı, şu an sakinken gözden geçirince daha bir farkettim. Günün hayhuyu içinde yükseltemediğim spiritüel alevimi 10 puana hızla yükseltmeye başladım. İçimden geçen canlı duyguları yakalayabildim mi?Şu sıra maden kazasının verdiği üzüntü nedeniyle bunda pek başarılı olduğum söylenemez, Ama şimdi işler bitip oturduğumda o duyguları, yaşadığımı şükrettiğimi hissediyorum.6. maddedyi sonraki günlerde daha güçlendireceğim. Mantrayı 10 kereden fazla tekrarladım. Şimdi daha inanarak tekrarlıyorum.

Zihin Bedeni Nasıl Etkiliyor? Zihnin bedeni nasıl etkilediği üzerine yapılan en son araştırmalar ilginç sonuçlar ortaya koydu. Hastalıkları ilaç yerine zihinle tedavi edebilir miyiz? Düşüncelerimiz hayatımızı tam olarak nasıl biçimlendiriyor? Hayal edin. Söğüt ağacı yaprağına alerjiniz var. Dokunduğunuz anda cildiniz kabarıyor, kızarıyor, deli gibi kaşınmaya başlıyor. Doktor size bir alerji testi yapıyor. Önce gözlerinizi sıkıca bağlıyor. Ardından sağ kolunuza söğüt yaprağı sol kulunuza ise dut yaprağı süreceğini söylüyor. Ve testi uyguluyor. Tabii sağ kolunuz hemen kaşınıp yanmaya başlıyor. Sol kolunuzda ise her şey normal. Ama gözlerinizi açtığınızda doktor sürprizi açıklıyor: "Aslında kaşınan kolunuza dut yaprağı sürmüştük, alerjik olduğunuz söğüt yapraklarını ise sol kolunuza sürdük!" Ve işte bir başka örnek: Bir Parkinson hastası ayaklarını sürüyerek zorla yürüyebiliyor ve elleri yazı yazamayacak kadar çok titriyor. Cerrahi müdahale yapılmasını kabul ediyor. Geçirdiği beyin ameliyatı sonrası hastanın elleri ve ayakları düzeliyor, normal hareket etmeye başlıyor. Ancak doktorlar gerçeği sonradan açıklıyorlar: "Yapılan beyin ameliyatı tamamen sahte. Cerrahlar kafatasına küçük bir delik açıp, hiçbir şeye müdahale etmeden geri kapattılar." İki deney de düşünceler ve duyguların insanın fiziksel sağlığı üzerindeki etkilerini araştıran bilim adamları tarafından yeni yapıldı. Sonuç ortada: Zihin bedeni doğrudan etkiliyor! Bu yeni bir inanış değil. Tıp dünyasında yıllardır konuşuluyordu. Ancak son yıllarda bilim adamları zihin ile beden arasındaki bağlantının sanıldığından çok daha güçlü, çok daha etkili olduğunu keşfetti. Bu yüzden de 21. yüzyılın gelişmiş tıp teknolojisiyle konuyu derinlemesine incelemeye karar verdi. Buna göre sinir, gerginlik, yalnızlık, umutsuzluk, sevgi, huzur, mutluluk ve iyimserlik sadece soyut duygu ve düşünceler değil. Bütün bu psikolojik durumlar tıpkı zayıflık ya da şişmanlık gibi bedenimizi fiziksel olarak yani somut biçimde etkiliyor. Beyin bu duygu ve düşünceler doğrultusunda bağışıklık sisteminden, kan hücrelerine, kalpten bağırsaklara kadar bütün organ, doku ve hücreler üzerinde değişiklikler yapabiliyor. Bilim adamlarının yeni hedefi zihinsel ve fizikler durumlar arasındaki köprüleri keşfetmek tedavi amaçlı kullanmayı öğrenmek. Yakın tarihli bir araştırma da ABD"deki yetişkin nüfusun neredeyse yarısının beden ve zihni buluşturan yöntemlerle ilgilendiğini gösteriyor. Bunlar arasında yoga, derin nefes egzersizi uygulamaları, ileri kas esnetme teknikleri, hipnoz, düşleri yönlendirme teknikleri, bir de bedenle zihnin en etkili bağlantı şekli olan dini inanç ve dualar var. Hepsi temel de stresle savaşıyor. Çünkü stres günümüzde neredeyse öldürücü. İnsanın stresli bir durum karşısında kan basıncının yükseldiği, kalp atışlarının hızlandığını, kas geriliminin arttığını ve solunumunun düzensizleştiği biliniyor. Sebep ise hormonlar ve vücut kimyasalları. Bu maddeler insanda baş ağrılarından kalp krizine kadar her türlü fiziksel hastalığı tetikleyebilecek kadar güçlü. Negatif duygu ve düşüncelerin sağlığa olumsuz etkileri ortada. Peki pozitif duygu ve düşünceler de olumlu yönde etkili oluyor mu? Bilim adamları "evet" diyor; "Zihin gücü hastalıkların tedavisinde kullanılabilir!" Beyin, zihin gücüyle vücuttaki fiziksel ağrıyı da ortadan pekala kaldırabiliyor. ABD"deki Duke Üniversite"sinde yapılan araştırmalar dini inançları olan kişilerin daha az hastalıklara yakalandığını söylüyor; HIV hastaları üzerinde yapılan bir başka araştırma ise pozitif ve iyimser bir dünya görüşüne sahip olan AIDS hastalarının bağışıklık hücrelerinin diğerlerine nazaran daha güçlü olduğu belirtiliyor. Peki beyin gücüyle daha sağlıklı olabilir, hastalıkları ilaç yerine zihinle tedavi edebilir miyiz? Bu araştırmalar, zihin ve bedenin gizemli ilişkisini göler önüne sermek adına sadece başlangıç. Ve daha şimdiden bilim adamlarına zihnin beden üzerinde olumlu fiziksel etkiler sağlayabilecek bir gücü olduğunu şimdiden kanıtladı. Bilim bu konu üzerinde araştırmalarını derinleştirirken beden ile zihin arasında köprü kuran yoga, zihni düşüncelerden arındırma ve dua etmek gibi tekniklerin de artık büyük önem kazanacağı aşikar. Alıntı

Fazla alıngansın annem... :) Merak edip sordum sadece (

Arayış ve Yol Fikri Bazı insanlar, nereden kaynaklandığını bilemedikleri varoluşsal sorularla yüzleşmek durumundadır. Bu sorular, bazı insanlarda bir arayışa ve insanın aydınlanması ile ilgili çekim alanının ortaya çıkmasına yol açar. Yol böylesi bir ihtiyaçla bir şeyleri arayan insanlar içindir. Hayat, Hayat Tarafından Açıklanamaz Çalışmadaki "Hayat, Hayat Tarafından Açıklanamaz" ifadesi, çalışmanın başlangıcına ulaşmak için gerekli olan bir anlayışı gösteriyor. Eğer, yaşadığınız hayat, insan için bir anlam ifade ediyorsa ve bunun ötesinde bir anlam arayışı yoksa, bu koşullarda çalışmanın başlaması mümkün değildir. Hayatla ilgili Cevaplanamayan Sorular Bazı kişiler, hayatla ilgili sorular sormaya başlıyor: "Ben Kimin?", "Nereden geliyoruz?", "Neden?"... Cevaplarını, kişinin kendi yaşadığı hayatın içinden vermesi mümkün olmayan sorular. Bu tür sorular bazı kişilerin kafasını meşgul etmeye başladığında, çevredeki insanların büyük bölümü: "Bunlara kafayı takma", "Eğer daha derin düşünürsen, işin içinden çıkamazsın", yaklaşımıyla mutlu bir unutma halini öneriyor. Hatta, bu tür sorulara devam edenlerin, psikolglara görünmeleri ve tedavi olup "normalleşmelerini" önerenler bile oluyor. Manyetik Merkez Hayatın anlamına yönelik varoluşsal sorular, bazı insanlar için en temel ihtiyaçları kadar gerekli ve yüzleşmeleri gereken bir şey haline gelir. Bazı insanların içini sürekli kemiren bu kurtçuk, gelişme potansiyeli taşıyan bir Varlığın işaretidir ve insanların içinde bir tür "Çekim alanı" oluşturur. İnsanın bir yol çalışmasına girmesini sağlayan en önemli şey, ne sahip olduğu nitelikler ne de hayattaki başarıları değil, bu cevaplanmayan soruların yeşermesiyle ortaya çıkan Manyetik Merkez'dir. Çalışma Manyetik Merkez ile Başlar Her türlü kendini bilme çalışması, insanın içinde rahatsız edici sorular ya da bir arayış olarak belirmiş olan Manyetik Merkez ile başlar. İlk başta, insanın hayatının küçük anlarında ve varoluşsal sorular olarak ortaya çıkan Manyetik Merkez'in, sonuç verebilir hale gelmesi için doğru biçimde beslenmesi ve geliştirilmesi gerekmektedir. İnsan, hala daha iyi yemek, gelir, iyi bir ev ve araba, güzel bir eş ve çocuklar, mükemmel mizaç, mükemmel konum, kusursuz erdem, saygı görmek, iyi bir kariyer... vb şeylerden tatmin oluyor ve hala bunların peşinden koşuyorsa; kendi Manyetik Merkezi'inin gerçek bir çalışmaya ulaşacak kadar gelişmesii engellemiş olur. Kendisinden tam olarak memnun olan, kibirli olan ve kendi varlığı ile tam olarak özdeşleşmiş biri, çalışmaya başlama imkanına sahip değildir. İnsan kendisindeki eksiklikler, zayıflıklar ve olumsuzlukları farkettiğinde ve bunları değiştirmek için çaba harcamaya başladığında gelişmeye başlar.

Bence, ilk sayfada bahsetmiştim sanıyorum yaşam koçu kitabından, oradaki önerileri uygula. Neler yapacağından ziyade elde neler var, seni sıkan konular neler onları ortaya çıkarmaya çalış. Basit, düzeltebileceğin konulardan başla. Yapmalıyım, etmeliyim diye kendimizi zorunlu tuttuğumuz işler bize azap olur yapamazsak. Gerçekten mecbur olup olmadığını düşün. Bazen büyük adım atmaktansa küçük adımlar atmak iyidir. Örneğin ders çalışılıyorsa bir günde tüm konuyu bitirmeye çalışmak yerine hergün belli sayıda soru çözmek giibi...

Kitap sardı iyice. Bölük pörçük bildiğimiz çevre, insanların durumları, kapitalistlerin döndürdükleri dolaplar vs. Bilime hep ilgim vardı ama sayısalcı olmadığımdan kafam basmaz diye düşünürdüm. Oysa bilimde de bir şekilde halka yönelik dil kullanılsa bir çok gerçek daha anlaşılır olacak. Bilim kurgu filmlerini dizilerini de severdim. Günümüzde gerçekleşen bir çok bilimsel icat, bilim kurgu romanlarında filmlerinde anlatılan, hayal edilenlerin hayata geçirilmesi değil mi? Bilimsel alanda okumalar yapabilmeyi isterdim. Şimdilik çevre konularından başlamayı düşünüyorum. Hem kimya, biyoloji vb bir çok alanı ilgilendiriyor. http://www.bugday.org/portal/index. php http://www.greenpeace.org/turkey/tr/ http://www.dogadernegi.org/ http://www.tema.org.tr/web_14966-2_1/index.aspx

Bugün biraz ev işi, dışarı çıkma, yeni birkaç site keşfetme, Önemli Doğa Alanları ve sıfır yok oluş projesi hakkında bilgi edinme, ingilizce bir iki yazı okuma, biraz ispanyolca çalışma, zeitgeist belgesel serisinin ikincisini seyretme ile geçt. Bu konuya başlarken, yapmak istediğim başlangıç hakkında, şu an bulunduğum durumda olacağımı düşünmemiştim. İşte biraz olumlama, biraz ruhsal çalışmalar, biraz NLP olur filan diyorum. Biraz maddi düzelme olur diye umuyordum. Oysa birden iş başka boyuta geldi. Uluslararası dönen dolaplar, çevre filan derken kendime soracağım sorulardan, kişisel gelişim çalışmalarından uzaklaşıyor muyum diye düşündüm. Sonuçta bunları da ihmal etmemeye karar verdim.

AMAÇ ENERJİSİ: Amaç ve kararlılıkla yaşamak sizi hayatınızın merkezine koyar ve odaklar, doğru yola iter. Başlıca amacınızı düşünün. Yanıtınız işinizle ilgiliyse yeniden düşünün, bu sizin profesyonel amacınızdır. ailenizle ilgiliyse yeniden düşünün, bu da sizin kişisel amacınızdır. Başlıca amacınız içinizdeki hayatla ilgilidir. Bu manevi amacınızdır. Sevgi bu amaç için seçilebilir. Manevi amacımız, kişisel ve profesyonel amacımızdan çok farklı olamaz. Manevi amacınız için ne kadar çok çalışırsanız, diğer alanlara da onun etkisi yayılır. Amaçsız hayaller, hiçbir şeyin gerçekleşmeyeceği, başarının elde edilemeyeceği bir hareket ve enerji boşluğu yaratır. Oysa eylemci birinin amacı vardır, hayallerini gerçekleştirmek için eyleme girer. Böyle bir amacı nasıl belirlemeli?Çoğu insan hayatın akışına kapılır, memnun olmasa bilesırf kazanç vb nedenlerele elindeki işi sürdürür. Yeni bir şeylere başlamat-ya çekinir. Ancak içinizde bir tutku varsa kendinizi harekete geçirebilirsiniz. Amacınızı ve kişisel tutkunuzu ateşleyecek hedeflerinizi belirlemeye yardımcı olacak bazı çalışmalar yapabilirsiniz: -Sizi benzersiz yapan şeylerin listesini çıkarın. Buna yapmaktan hoşlandığınız etkinlikler de dahildir. -Bu listeyi gözden geçirin ve herbiriyle ilgili yapabileceğiniz çalışmaları, hobileri yazın. -BU çalışmalardan sizin için profesyonel amaç olabilecek olan var mı düşünüz, sizi heyecanlandıran hangisi? -En değer verdiğiniz şeylerin listesini yapın, Bunları günlük hayatınızın bir parçası haline getirmek için ne gerekir? Amacınız kişiliğinizle ya da işinizle uyum içindeyse "bu benim" diyebilirsiniz. Güçlü bir amaç için olumlamalar: -Amacım mutlu ve uyumlu bir hayat sürdürmek. -Hergün sevgiye, anlayışa ve güvene ulaşmaya çalışıyorum. -Tutkuyla ve kişisel güçle yaşıyorum. Her zaman kendim gibi davranıyorum. -Her şeyi sıraya koyarak yaşıyorum. Amacımın merkezinde ve odaklı kalıyorum. Kararlıyım. _Mutluluğun peşinde olmak bana güven veriyor. Kendimi onurlandiracak seçimler yapıyorum.

Dört Görüş Bilge bir öğretmenin diğerlerinden üstün dört öğrencisi varmış. Bir gün bunlarla biraraya gelmiş. İlk öğrenciye dönmüş:"Bana dünyaya baktığında ne gördüğünü anlat." demiş. "Acımasızlık görüyorum. Gezegen işgal edilmiş. Dünya gerçeklerden saklanıyor. Bulaşıcı maddeler her yere yayılmış. Gökyüzünde katı parçacıklar ve asit yağmurları var. Yağmur ormanları yok ediliyor ve ozon tabakası da öyle. İnanılmaz bir cehalet ve bencillik almış başını gidiyor. Dünyanın ıslah edilmeye öyle çok ihtiyacı var ki..." Öğretmen yanıtlamış: "Haklısın. İhtiyaç dolu bir dünyaya dair vizyonun için sana bundan sonra Islah diyeceğim." Sonra ikinci öğrencisine dönerek dünyaya baktığında gördüklerini anlatmasını istemiş. İkinci öğrenci yanıtlamış:"Efendim, beyhudelik görüyorum. Bazıları tövbe edip değişimi arzulayacak bile olsa, dünyanın gidişatını değiştirmek için hiçbir şey yapılamaz. Dünya insanların eylemleriyle lanetlendi. Bilim bize çok fazla insanın doğduğunu, çok fazla yıkımın yapıldığını, bilimin yeterli bir şekilde yardımcı olabilmesi için çok az paranın sağlandığını gösteriyor. Ahlak ve değerler ise kimsenin umurunda değil. Aileler çökerken suç oranı artıyor. Adalet kalmadı." Öğretmen."Sen de haklısın. Yüreğin acıyla kavrulurken hiçbir şekilde düzeltilemeyecek bir dünyaya olan öfkenden dolayı sana Haklı diyeceğim. Bu sözlerinle hatırlanacaksın ve çalışmaların, yüreğindeki acıyı ifade edecek." Öğretmen üçüncü öğrenciye de aynı soruyu sormuş. Öğrenci: "Yenilenme ihtiyacı duyan bir dünya görüyorum. Umudun kaybolduğuna inanmıyorum. Kardeşlerimin sözlerinden cesaret alıyorum, çünkü onlar da bir değişimin gerekli olduğuna inanıyorlar. Ben insanlığın değişmek istediğine inanıyorum. En iyi idare, inanlardan oluşan, insanlar için olan idaredir. Kitleler, idarenin doğru eylemini ve tutumunu izleyeceklerdir. Değişim için gerekli bir kurum vardır, bu da yasalar ve idaredir."Öğretmen, "Sen de haklısın. Sözlerin gözlemlerini anlattığı ve öğrettiğin şey olduğu için sana İdare diyeceğim. Dolayısıyla sen kendini, yasaların işleyişine ve idareyle gelecek bir düzene adayacaksın." Sıra dördüncü öğrenciye gelmiş."Efendim, ben sadece mucizeler görüyorum. Yaşam bir mucize, tüm varoluş bir mucize, bilinç bir mucize. Tüm yaraılışta Tanrıyı görüyorum. çiçeklerin kokusunda, bir çocuğun gülümseyişinde, sevgililerin sıcaklığında ve yıldızların parlayışında sevginin güzelliğini görüyorum. Dünyaya baktığımda gizemleriyle büyüleniyorum. Her günün kendi güzelliğini getirmesi hayranlık uyandırıcı. Ben her şeyin iyi olduğunu ve her birinin kendi iyiliğini o anki uygun tavrıyla sunduğunu biliyorum. Kardeşlerimin sözünü ettiklerinin illüzyon olmadığını biliyorum, çünkü sadece ebediyet gerçektir. Azlık, kısıtlanma, ihtiyaç düşüncelerine güç vermeyeceğim, çünkü burada ihtiyaç duyulan tek şey bizim görmemiz, anlamamız ve kabul etmemizdir.. Ben sadece dünyaya bana gösterilen manzarayı gösterebilmeyi diliyorum. Çünkü bu yalın gözlerle ve duyularla benim kalbim varoluşun görkemi karşısında daha hızlı çarpmaya başladı." Öğretmen gülümsemiş."Ve sen benim seçilmiş öğrencim, sana Gerçeklik diyeceğim. Çünkü senin vizyonun gerçek ve ödülü de gördüğün gerçeklik. Sen insanlara gidecek ve gördüklerini öğreteceksin, çünkü sen gerçekten olanı görüyorsun ve mümkün olan her şey bu huzurda yatıyor. Sen tüm insanlar tarafından, sükunet ve barıştan yapılma kıyafetlerinle tanınacaksın." Sonra öğretmen dört öğrencisine birden hitap etmiş."Her biriniz için, gördüğünüz sizin armağanınızdır. Siz dünyayı nasıl görüyorsanız, dünya size öyle görünüyor. Dünyayı ona bakış açınızdan bileceksiniz. Her biriniz için dünya gördüğünüz gibi olacak. Siz yaşamı vizyonunuz doğrultusunda deneyimleyeceksiniz."

Bugün daha huzurluyum. Sabah gazetelerimi okudum, sporumu yaptım. Ortalığı paspas yaptım. Bir odanın camını sildim. Elbise dolabını düzenlemek aklımda ama şu an kendimi verimli hissettiğimden biraz okuma vb ile ilgilenmek istiyorum. . push ;

ENERJİNİZİ TÜKETEN SEYLER: Kendinize vermiş olduğunuz fakat bir türlü tutamadığınız sözler Kullanmadığınız halde evinizde, işyerinizde bulundurduğunuz her türlü materyal. Görüşmek istemediğiniz halde ayıp olur düşüncesinden ötürü iletişim halinde olduğunuz herkes. Geçmişinizde affedemediğiniz, hala zihninizde kavga halinde olduğunuz aile fertleri ve kişiler. Evinizde sizi bekleyen fakat bir türlü vaktiniz olmadığı için yapamadığınızı ifade ettiğiniz birikmiş tadilat veya işler. İstemeyerek giriştiğiniz her türlü proje. Sevmediğiniz fakat kim sevdiği işi yapıyor ki? dediğiniz işiniz. Her türlü dağınıklık. Yarın yaparım diyerek ertelediğiniz, her yeni hayaliniz. Canınızı sıktığı halde görüşmeye devam ettiğiniz herkes. Her yıl ertelemeye yöneldiğiniz ya da bir görev misali gittiğiniz tatiliniz. Yapamadığınızı, başaramadığınızı düşündüğünüz her şey. Hayır diyemediğiniz, iyi niyetli olduğunuz için yaptığınızı sandığınız her şey. Mutsuzluğunuzdan kaynaklı gösteremediğiniz performans. Tutamadığınız her türlü söz. Keşke diyerek hayıflandığınız her şey. Vermek istediğiniz ama bir türlü veremediğiniz cevaplar. Sağlığınızla ilgili aldığınız ama bir türlü uygulayamadığınız kararlarınız. Vermek istediğiniz kilolarınız. Cevaplamadığınız mailler. Tamamlanmamış, ötelediğiniz, ertelediğiniz, sizi yiyip bitiren her şey!

Bu kitap snırım üstünü kapadığım geçmiş bazı konuları halletmem için vesile olacak. Bugüne dek, geçmişte olan biten üzerinde kafa yormayan biri olarak tanımlıyordum kendimi. Böyle olmaktan memnunum aslında. Ancak, okurken bazı şeylerin bugünümü etkilediğini ve benim bunlardan özgür kalmam gerektiğini farkettim. Şöyle bir okudum, çalışmalar, dikkatimizin dağılmayacağı, duygu ve düşüncelerizle başbaşa kalabileceğimiz, tv vb dış uyaranlardan mümkün olduğunca az etkileneceğimiz, bol bol gözden geçirme ve yazma süreci gerektiriyor. Bunu yapabilirim. Kitabı tavsiye ediyorum. Kendinizi geliştirme yolunda bir arzunuz varsa eğer. Ve geçmişle yüzleşip, bilincimizi yeniden programlamadan ne kadar olumlama yapıp evrene yalvarsak boş olduğuna inandım. İçten içe olumsuz inançlarımız durdukça, o istediğimiz şeyleri gerçekten hakettiğimize inanmıyoruz, dolayısıyla yaptığımız olumlamalar, yüzümüzü yıkamadan üstüne makyaj yapmış gibi duruyor. Gerçek bir güzellik bile değil yani. Masumiyetin tekrar yakalanabileceğine dair inancım arttı. Herşey insnın kendine inanıp güvenmesine bağlı. Başkalarına değil.

"Toplantıya gideceğim. Baktım geç kalma ihtimalim var, bindim bir taksiye, muhabbetçi bir arkadaş. O anlatıyor ben dinliyorum. Tam işyerinin önüne geldik. Ankara'da Bakanlıklar. Diyelim ki, taksi parası 9.75 TL tuttu, ben 10 TL uzattım. Hani hepimizin yaşadığı sahne vardır ya! taksici üstünü arıyormuş gibi yapar, siz de para üstünü alabilmek için bir ayak dışarda, inmemek için debelenirsiniz. Tam o sahne olacak. Şoför, para üstü varmı diye aranmaya başladı. "Üstü kalsın kardeşim" dedim. Döndü bana doğru "Vaktin varmı ağabey?" dedi. "Evet" dedim Dörtlülere bastı, trafik dört şerit akıyor, indi araçtan. Önde bir büfe var. Gitti oraya, bir şeyler konuşup geldi. Bana 25 Krş uzattı. Belli ki para bozdurmuş. "Birader" dedim, "9.75 değil, 10.50 yazssa istermiydin 50 krş. benden?" -Ne alacağım ağabey 50 krş. u -Peki niye gittin 25 krş. için o kadar uğraştın, üstü kalsın demiştim. Döndü bana, attı kolunu arkaya : -Vaktin varmı ağabey -Var -Çek kapıyı o zaman Muhabbetçi bir taksici ile karşı karşıyayız. 5 dk. konuştuk. İngiltere'de profösüründen, bilmem kiminden eğitimler aldım. O taksicinin 5 dk. da öğrettiklerini, ingiliz hocalar haftalarca verdikleri derslerde öğretemediler. Ağabey biz Keçiören'de 5 kardeşiz. Babam rençberdi benim, günlük yevmiyeye giderdi; artık inşaat falan bulursa çalışır gelir, o gün iş bulamamışsa, biz eve gelişinden, yüzünden anlardık. Durumumuz hiç iyi olmadı. Akşam yer sofrasında yemek yerdik. Yemek bitince babam bize "Durun kalkmayın" derdi. Önce dua ederdik sonra babam bize sofrada konuşma yapardı. "Aha" dedim, "Bizim meslek", seminerci. - Ne anlatırdı baban - Hayattta nasıl başarılı olunur? O gün inşaata çağırmazlarsa eve para getiremiyor, sonra çocuklara hayatta başarı teknikleri anlatıyor. -Babam işe gidince büyük ağabeyimiz onu taklit ederdi, delik bir çorapla pantalonun ceplerini çıkarır, dört kardeşi karşısına alıp "Dürüst olun, evinize haram lokma sokmayın" diye anlatırken, biz de gülerdik. Annem kızardı, "Babanızla alay etmeyin. O, hem dürüst hem de çalışkandır" derdi. Yan evde iki kardeş var, onların babası zengin. Babaları birahane işletiyor, ama adamda her numara vardı, kumar falan oynatırdı. Bizim yeni hiç bir şeyimiz olmadı, hep o ikisinin eskilerini kullandık. O amca mahalleden geçerken biz 5 kardeş ayağa kalkardık çünkü bize bahşiş verirdi. Babam eve gelince ayağa kalkmazdık. Çünkü hediye, para falan hak getire. Ağabey biz babamı kaybettik. Altı ay içinde yandaki baba da öldü, yandaki baba iki çocuğa 5 katlı bir apartıman, işleyen birahane, dövizler ve araziler bıraktı. Bizim baba ne bıraktı biliyor musunuz? -Ne bıraktı? -Bakkal veresiyesi ve konuşmalarını bıraktı : "Evladım işinizi dürüst yapın, hakkınız olmayan parayı almayın..."falan filan. Ağabey aradan 15 yıl geçti, diğer 2 kardeş cezaevindeler, ne ev kaldı ne birahane. Ailesi dağıldı. Biz 5 kardeş, beşimizin Keçiören de taksi durağında birer taksisi var hepimizin birer ailesi, çoluk çocuğu, hepimizin birer dairesi var. Geçenlerde büyük ağabeyimiz bizi topladı ve dedi ki : "Asıl mirası bizim baba bırakmış." Hepimiz ağladık. 5 kardeş taksiciliğe başladığımızdan beri, taksimetrenin yazmadığı 10 krş. u evimize sokmadık. Her şeyimiz var Allah'a şükür. Çok duygulandım, veda ettim, tam ineceğim: -Dur ağabey, asıl bomba şimdi. -Nedir bomban? -Nerede oturuyoruz biliyormusun? O iki kardeşin oturduğu 5 katlı apartmanı biz aldık. 5 kardeş orada oturuyoruz. Evladınıza ne araba bırakırsınız, ne ev, ne de başka bir miras. Evlada sadece değer kavramları bırakırsınız. Bakın iki baba da evlatlarına değer kavramları bırakmışlar. Ahmet Şerif İzgören

Daha once yazdim mi hatirlamiyorum, bu siralar Scandal diye bir amerikan dizisi izliyorum. Amerikan baskanlari etrafinda donen filmleri sevmem pek, bunu da bir kac bolum izleyip neredeyse birakacaktim. Ama sonra arka arkaya hareket olamaya basladi. En yeteneksiz insanlari bile oyle bir allayip pullayip baskan sectirme yetenekleri, dolap icinde dolap cevirme halleri, surekli bir algi yaratma halleri var ki diziyi izlenebilir kiliyor. Yine de amerikalilardan, sistemlerinden hoslanmiyoruz sonucta o da ayri :)

Ne kusursuz insan ara, Ne de insanda kusur!!!&#8207; Günün birinde yolu bir dergaha düsen kendi halinde bir adam, dergahta, bir Mevlevi ile bir Bektaşi''nin sohbet ettiklerini görünce yanlarına yaklaşır. Kendini tanıtır ve dergahı merak ettiğini, nasıl zikir edildiğini izlemek için geldiğini söyler. Erenler başlar adama çeşitli nasihatlerde bulunmaya, her biri kendi yolunu mümkün olan en tatlı dille anlatmaya çalışır. Adam bir yandan onları dinlerken, bir yandan da gözleri onların giysilerine takılır. Mevlevi'nin giydiği kıyafette kollar o kadar geniş ve uzundur ki hem içine üç kişinin birden kolu sığabilir, hem de uzun olduğu için yalnızca kolları değil, elleri de kapatmaktadır. Bektaşi'nin kıyafetinde ise tam tersi bir durum vardır. Elbisenin kolu daracıktır, neredeyse tene yapışmıştır; üstelik kısa olduğu için, eller ta bileklere kadar açıktır. Bu duruma hayret eden adam, sebebini öğrenmek ister. Büyük merakla, önce Mevlevi'ye sorar: "Pirim, kıyafetinizin kolları neden o kadar geniş ve uzun; bunun özel bir sebebi var mı?" Mevlevi hiç beklemediği bu soru karşısında oldukça şaşırır. İki kolunu da biraz yukarıya kaldırır, sonra ellerini birleştirerek kollarını daire sekline getirir ve şöyle der: "Evet, özel bir sebebi vardır. Çünkü biz insanların günahlarını, ayıplarını, kusurlarını örteriz. Başkaları görmesin diye üzerini kapatırız." Yanıttan oldukça hoşnut olan adam ayni merakla bu kez Bektaşi''ye döner : "Peki ya siz, pirim? Sizin kıyafetinizin kolları neden bu kadar dar ve kısa? Siz insanların günahları ve ayıplarını örtmez misiniz?" Bektaşi kendi kollarına bakar, birkaç saniyelik bir dalgınlıktan sonra gülümser ve adama bakarak şöyle der: "Biz mi? Bizim geniş kıyafetlere ihtiyacımız yoktur. Çünkü biz insanların günahlarını ve kusurlarını görmeyiz." ÖZETLE: Seveceksen öylece sev. Ne kusursuz insan ara, ne de insanda kusur. Birincisini zaten bulamazsın, ikincisinde ise, bulduğun her kusur, öğrendiğin her ayıp sahibini değil, seni çirkinleştirir. Her ikisi de seni mutsuz eder. Birincisini bulamadığın için, ikincisini ise bulduğun için mutsuz olursun...

Ben de hayatıma yapacağım yeni başlangıç için kendimi yeniden programlamaya karar verdim. Bunu da oturduğum yerde sürekli olumlama cümleleri kurarak değil, harekete geçerek yapmam gerekli. Tabi önce düşünmek, gözlemlemek gerekir. Para konusunda çocukluğumdan, ailemden gelen kısıtlayıcı, olumsuz düşünceleri üstümden atmalıyım. Sakiin sessiz bir ortamda, ki benim için uyumadan önceki zaman oluyor, bu olumsuz düşüncelerin nasıl ve ne zaman oluştuğunu, benim bunları nasıl beslediğimi irdelemem lazım. Sonra hayatımda yapmak istediğim değişiklikleri, harcamaları belirlemeyi düşünüyorum. Bu konuda harekete geçmeyeceğim hemen. Şunu düşünüyorum, elbette emekli maaşıyla şimdilik bir şeyler yapamam, ama bereketi davet edebilirim hayatıma. Nasıl evi almadan önce sıfır peşinatla emlakçıyla ev baktıysam, benzer bir şeyler yapabilirim. Çevre dükkanlardan veya internet üzerinden mutfak ve banyo için ne gibi düzenlemeler yapabileceğimi araştırabilirim örneğin. Yeter ki ben bakış açımı değiştireyim, isteklerimi ortaya koyayım, evren gerisini halleder.

Eğitmenler ve Öğrenciler icin Seviyelerine Göre Spirituel Film Rehberi ''Spirituel egitimler veren veya yasam koçlugu yapan arkadaslarimiz, çalismalarinda spiritüel filmlerden de yararlaniyorlar. Bana sık sık hangi filmleri önerirsin sorusu geldigi için bir rehber hazırlamaya başlamıştım. Bu da güncellenmiş versiyonu...'' Hasan "Sonsuz" Celiktas Seviye 1: Spiritüel bilgilerle hiç tanismamis, hatta konuya ilgisi olup olmadigi bile belli olmayan grup. Temel atilmasi için kazi çalismasi yapilacaklar kisaca. Ayrica tabii yeni baslamislar da dahil bu gruba. Bu seviyeye belgeselden öte filmleri tercih etmenizi öneririm. Ilgilerini böylece yakalayabilirsiniz. Ama böyle bir gruba dakika 1'de "What the Bleep: Down the Rabbit Hole" dayarsaniz, sizi kirmamak için izlerler, anlamis görünürler ama çok da bisi anlamazlar. Tapping The Source Discover The Gift The Life of Muhammad Why Walk When You Can Fly? Enlightened Meta Secret The Trotsky Nossolar Leap Something Unknown Mythic Journeys Black (Enfes bir Hint filmi olmakla birlikte, insanın kör, sağır, dilsiz olmasının alegorisini anlatıyor. Karanlıktan aydınlığa yolculuğunu.) The Opus Trust 22 The Compass Ambition to Meaning Louise Hay's You Can Heal Your Life Otoyol 60 Dingin Savasçi 9 Kehanet One Week (Otoyol 60 tadinda, her seviyeye hitap ediyor.) Tanri ile Sohbet Happenstence Defending Your Life The Ultimate Gift Seviye 2: Artik temel bilgiler mevcut. Hevesle kitaplar okunuyor, sorular soruluyor. Sürekli hevesle bilgiler araniyor. Daha komplike bilgileri almaya hazir bir grup. Wayne Dyer s Change Your Thoughts/Change Your Life Wayne Dyer s Excuses Begone Wake Up Chico Xavier Century of Self I AM The Way Foodmatters European Spiritual Masters 50/50 Wonders of the Solar System Timer Revelation of Pyramids Groundhog Day Cosmic Law Blueprints for Awakening Kundalini Wonders of the Universe The Adjustment Bureau Kader kavramı üzerine harika ve derin bir bilimkurgu) Spiritual Revolution The Voice (3 saat uzunluğunda bir bilgi bombardmanı. Ama özellikle finalindeki 7 cennet hikayesi insanı çok etkiliyor.) Oh My God What The Bleep Serisi: (Ben bu serinin ancak bu seviyede anlasilabilecegini düsünüyor. Hatta bazi yerlerini anlamak ileri seviyeler için bile zorlayici, ama çogu yeri seviye 2 için çok güzel bilgiler içeriyor.) The Secret: One - The Movie: Waking Life: (Aslinda bu seviye 2 ile 3 arasi bir film bence. Bir bir bir konusuyorlar filmde takip edip hazmetmesi zor olabiliyor bazen. Seviye 2.5 diyeyim.) Tuning In: (Kanal bilgileri veriyor 5 medyum. 2. seviye ve üstü için gayet güzel bilgiler içeriyor. Enerjisi de gayet yumusak. Kryon falan bile var.) Sound of Soul: (Aslinda her seviyeye uygun. Ama 2. seviye daha da zevk alir. Hele ki mistik müziklere özellikle bayilirlar. Koyun playera senlenin birlikte.) Spiritual Reality & Illuminated Chakras: Indigo Evolution: What Dreams May Come: Ölüm ötesi hayata dair keyifli ama çok temel bazi gerçekleri de barindiran bir film. Un Buddha: Bab'aziz Seviye 3 Artik "yol"un çemberinden geçmis, o ilk hevesleri yasarken kafayi gözü saglam dagitmis, attigi adimlara daha dikkat Eckhart Tolle s Flowering of Human Consciousness (Eckhart Tolle den 4 saatlik dolu dolu bir konuşma) Tek Günlük Ömür Thrive Eckhart Tolle s Finding Your Life Purpose Antroposofi Serisi Valley of Flowers Possible Loves Quantum Communication Krishnamurti Serisi Last Night (Dünyanın sonuna 6 saat kalmış olsa neler yapardınız?) Samsara In Treatment The Living Matrix Kymatica Quantum Activist Zeitgeist 3 (Zeitgeist serisini bilmeyen yoktur, bu da serinin 3. filmi) Through the Wormhole Tapping Solution Time Mr. Nobody Into the Universe Enlighten Up Bliss JZ Knight on UFO's Parallel Universes Ink Shadow Effect Water - Great Mystery Theory of Everything Quantum Mind of God Serisi Sex-Secret Gate to Eden Storm Chaotica Ana: (Reenkarnasyonu anlatiyor. Ama özellikle de finali itibariyle çok derin ve agir mesaji var. Zaten internetteki yorumlari hep seviye 1 civari yazmis ve kimse neyi anlattigini anlamamis.) Zen Noir: Zen'i enfes anlatan, ama en az 2-3 kez izlemeniz gereken bir film. Moses Code: "Ben olan Ben'im" ifadesinden yola çikiyor ve gayet derin bilgiler veriyor. "Secret"in bir seviye agiri. Living Lumaniries: Ben bu filmi çevirirken "Zaman"in sirrini çözmüstüm be. Seviye 2.5 aslinda. Dikkatli izlerseniz ve almaya hazirsaniz, bir sürü kilit bilgi var belgeselde. Ama "zaman" bilgisi enfesti. Knowledge og Healing: Spirit Space: The Man From Earth Seviye 4 Bu arkadaslari zaten kurslarda göremezsiniz. Genelde kursu verenler olurlar. Insanligin en temel ve en büyük korkusu, ölüm korkusuyla yüzlesmis veya üzere olan ve o yüzlesme ardindan ölümsüzlügün sirrini yakalamis ve hayatinda OLmayi bilinçlice yasayan kardeslerimizdir bunlar. Bir kisminin da bu dünyadan ayrildiktan sonra türbeleri falan dikilir. Bu grup tüm filmleri artik daha bir keyifle izler, çünkü farkindaliklari yüksek oldugu için film yapimcilarinin bile farketmedigi mesajlari yakalayabilirler. Tibetin Ölüler Kitabi: Enemies Of Reason: Seviye 5 Bu seviyedekilerin filmi yapilir genellikle. Insanlik tarihine geçmislerdir. Bu seviyeden birisiyle karsilasirsaniz, zaten feleginiz sasar. Ona ancak sunlari izlemeyi önerebilirsiniz. Phantom of the Opera, Cats, Notre Dame de Paris, Don Juan, Feet of Flames... (Insanlik neler yaratabiliyor, buyrun birlikte izleyelim mi, sözleri esliginde. Tabii o size "DVD'ye ne gerek" deyip Broadway'e falan isinlanmazsa... (Bu son söyledigimin ne kadar espri oldugunu derKi'nin 34. sayisindaki "Ölümsüzler Çagi" röportajini okuduktan sonra karar verirsiniz. . push ;

Kitap tavsiyeleri için teşekkürler Tavsiyenizi uygulamaya çalışacağım dünden beri karar verdim zaten artık ben varım demeye başladım sizinde dediğiniz gibi kutulmuş gibi davranmaya çalışıyorum yok sayıyorum aslında bi nevi Her şey güzel olacak inşallah inanıyorum sadece istikrar, azim ve zamana ihtiyacım var

Sorularımı hazırladım. Bakalım uygulayıp göreceğim. -Neden her hafta 2 kilo veriyorum? -Neden bu kadar fit bir vücuda sahibim? -Neden sağlıklı bir şekilde kiloları kolayca veriyorum? -Neden kilo verdikçe gençleşiyor ve iyi görünüyorum? -Neden ideal kilomu rahatça koruyorum? -Neden bu kadar çabuk ve kolay dil öğreniyorum? -Neden yabancı dillerdeki kelime haznem bu kadar geniş? -Neden dillerin gramerini çabuk kavrıyorum? -Neden yabancı dlllerde, okuduğumu, izlediğimi, duyduğumu kolayca anlıyorum? -Neden yabancı dillerde kendim kolayca ifade ediyorum? -Neden yaşamımda bu kadar yeniklere ve bolluğa yer açıyorum? -Neden borçlarımı bu kadar kolayca ve rahatça ödüyorum? -Neden çocuklarım bu kadar bolluk ve zenginlik içnde yaşıyor? -Neden para biriktirmekten bu kadar hoşlanıyorum? -Neden para bana kolayca geliyor ve ben elde tutuyorum? -Neden parayı bu kadar seviyorum? -Neden çocuklarıma kolayca yüklü harçlıklar veriyorum? -Neden evren bana bu kadar bolluk sunuyor v ben kabul ediyorum? -Neden her gün isteyerek egzersiz yapıyorum? -Neden vücudum günden güne daha da biçimleniyor? -Neden egzersiz yapmak bana iyi hissettiriyor? -Neden fit bir vücuda sahibim? -Neden ben doğuştan yaratıcıyım? -Neden kendimi sanatsal-edebi olarak ifade etmeyi seviyorum? -Neden gördüğümü ve aklımdakini kolayca yorumlar ve kağıda dökerim? -Neden yaratıcı ve sanatçı bir zihnim var? -Neden resim çizmeyi ve boyamayı bu kadar seviyorum? -Neden duygularımı, düşüncelerimi ve hayallerimi kolayca ve sanatkarane şekilde yazıyorum? -Neden algılarım sürekli açık? -Neden farkındalığım bu denli yüksek? -Neden yeni fırsatların bu denli farkındayım? -Neden evrendeki güzellik ve mucizeleri kolayca farkediyorum? -Neden günlük hayatta rastlantıları, içe doğmaları, işaretleri kolayca takip ediyorum? -Neden herkesi seviyorum, herkes de beni seviyor? -Neden herkesle kolay arkadaş oluyorum? -Neden eski-yeni arkadaşlarımla sıkı iletişim halindeyim? -Neden evimi seviyorum? -Neden evim konusunda titiz, düzenli, temiz birisiyim? -Neden bu kadar bolluk, refah ve huzur içindeyim? -Neden zihnim hayallerimi gerçeğe dönüştürüyor?

İşe şimdiden başladım. Bir e kitap okumaya başladım,60 sayfa okumuşum. Bir de link vereyim, değişik yazılar var. http://www.derki.com/ Emekli olalı beri, günlük işler geniş saatlere yayılmış durumdaydı. Yarın belli işleri belli zamanlarda yapmayı planlıyorum. en başta da şu bilgisayarla dostluğumu azaltmam gerekli. Ya da bilgisayardaki faaliyetlerimi daha yapıcı kılmam gerek diyelim. Bir iki dizi izliyorum, onlar için belli saat, bulmaca çözmek için, e kitap okumak için, gazete okumak vb için belli zamanlar ayırmalıyım.

SEÇME GÜCÜ: Diğer güçleri birbirine bağlayan en dinamik güç budur. Ne yazık ki alışkanlıklarımıza saplanır kalır ve birçok seçeneğimiz olduğunun farkına varamayız."işimi bırakamam, çünkü ev kredisi ödemeliyim" diye düşünürüz örneğin. Bunu yapmaya alıştığımız için aynı can sıkıcı işleri tekrar tekrar yaparız. Ayrıca bize öğretilmiş modellere göre seçimlerimizi sınırlandırma eğilimine de sahibiz. İnsanları hoşnur etmeye çalışırıziçünkü böyle görmüşüzdür. Tutumlarımız söz konusu olduğunda kararı her seferinde tekrar aldığımızı anlamamız gerekir. İlk sigarayı yakmak bir karardır sonraki her yakışınızda bu kararı tekrarlarsınız, oysa seçim yaparak bunu değiştirebilirsiniz. Geçmişte korkunç tutumlar sergilemiş olabilirisniz, ama artık bunlarla daha fazla yaşamak zorunda değilsiniz. Amacınızı en önemli seçiminiz haline getirebilmek için bazı alışkanlıklarınızdan ve kişisel zevklerinizden vazgeçmeniz gerekebilir. İki seçenek vardır;gerçek ve enerjik. Bazen gerçek sonuçları görmek daha kolaydır. Örneğin çok yemek yiyorsanız kilo alırsınız. Bu gerçek sonuçtur. Aşırı yeme kararının yarattığı titreşim utanç taşır, dışarıya kendini sevmediği ve düşünmediği sinyalleri gönderir. Bu duyguları arttıracak insanları ve durumları kendine çeker. Bu da enerjik sonuçtur. Küçük ya da büyük bir hareket planı yaparken sonuçların enerjik doğasını ortaya çıkartmaya yarayacak iki soru vardır:"Bu seçim beni onurlandıracak mı?""Saygınlık duygumu artıracak mı ve dürüstlüğümü koruyacak mı?"Bu sorulara yanıtınız olumlu ise, en iyi seçeneğe doğru ilerliyorsunuz demektir. Sağlıklı, mutlu, güçlü seçimler için olumlamalar: -Hergün sayısız seçeneğe sahip olduğumu biliyorum. -Günlük seçimlerimin hepsi beni tanımlar ve enerjimi belirler. Düşüncede, sözde ve hareketlerde sevecen ve onur verici seçimler yapıyorum. -Kendime, amaçlarıma ve hayatıma karşı daha olumlu tutumlar seçiyorum. -Korkudan, endişeden, kıskançlıktan ve yargıdan uzak bir hayatı, olumsuzluklardan kurtulmayı ve barış içinde yaşamayı seçiyorum.

Mutlu Olun 20 yıl kadar önce Seattle'da yaşıyordum ve zor zamanlardan geçiyordum. Beni tatmin edecek bir iş bulamıyordum ve pek çok deneyimim ve mastır derecem olması bu duruma dayanmamı daha da zorlaştırıyordu. Utanç içinde bir okul otobüsünün şoförlüğünü yapıyor ve arkadaşlarımla beraber yaşayarak idare etmeye çalışıyordum. Oturduğum daireyi kaybettim. Bir firmayla 5 görüşme yaptım ve bir gün okul seferlerimin arasında arayıp işi alamadığımı söylediler. Okul otobüsünü bir zombi gibi park yerine götürdüm. O gün akşamüstü, sessiz bir semte okul servisi yaparken içimde bir dalga hissettim. Sanki bir çığlık gibi ta derinlerimden yükseldi ve "neden hayatım bu kadar zor hale geldi?" diye düşündüm. "Bana bir işaret ver" dedim, "bir fiziksel işaret, içsel ses gibi bir şey değil". Bu içsel çığlık olayından hemen sonra küçük bir kızı indirmek için otobüsü sağa çektim. küçük kız inerken bana bir küpe verdi ve birisi sorarsa vermemi söyledi. Küpe, yazılı bir metal şeklindeydi ve üzerinde "MUTLU OL" yazıyordu. Önce kızdım. "Yaa, tabi tabi" diye düşündüm. Sonra bir anda anladım. Tüm enerjimi hayatımda yolunda giden şeyler yerine, yolunda gitmeyen şeylere yöneltmiştim ve bunlara harcıyordum! O anda şükrettiğim, müteşekkir olduğum 50 şeyin listesini yapmaya karar verdim. Önce zordu, sonra kolaylaşti. Bir gün bu listeyi 75'e çıkartmaya karar verdim. O gece büyük bir hastanede müdürlük yapan bir bayan beni aradı. Bir sene kadar önce stres yönetimi konusunda ders vermek için devlet üniversitesine başvurmuştum Bana 200 hastane görevlisi için 1 günlük bir seminer yapıp yapamayacağımı sordu. Evet deyip işi kabul ettim. Hastane çalışanları ile seminerim gayet iyi gitti. Coşku dolu bir alkış aldım ve pek çok gün daha çalışma imkanı buldüm. BİLİYORUM KI, bu başarının nedeni yaklaşım şeklimi, tavrımı "şükretme"den yana değiştirmemdi. Bu arada, küpeyi veren kız ertesi gün küpeyi kimsenin isteyip istemediğini sordu. Ona istemediğini söyleyince "o zaman senin içinmiş demek" dedi. Ertesi seneyi Seattle'da eğitim seminerleri düzenlemekle geçirdim ve herşeyi riske atıp daha önce yaşadığım İskoçya'ya dönmeye karar verdim. Tek kişilik işimi kapadım, bir uçak bileti aldım ve göçmen bürosundan 6 aylık göçmen vizesi aldım. 1 ay sonra şu anda 15 yıllık arkadaşım olan muhteşem İngiliz eşimle tanıştım. Şu anda İskoçya'da küçük güzel bir kır evinde yaşıyoruz. Yıllardır mottom "tek yaklaşım, tek tutum şükretme tutumudur" oldu ve evet, tüm hayatımı değiştirdi. Kaynak: Davy Jones Çeviri: Lale Külahlı

Yukarıdaki satırları yazdıktan sonra facebooka baktım. Şu paylaşımı gördüm: Zeynep Alan Sevil Güven Zamanında birlikte yaptığımız bir çalışma sonucu Fukushima'daki bir genç kızın 15 gün susuzluktan sonra içecek su bulmasını sağlamıştık. Şimdi neden Gazee'de olanı durdurmayı başarmayalım? Haydiiii, barış için gönüllü olarak Ortadoğu Enerjisi'ni dönüştürmeye devam: Şimdi katılmak isteyen herkesten bütün bölge üzerinde duygu emer bir mıknatıs olduğunu ve oradaki bütün bu duyguların bu mıknatısla emilip manyetik alanı da düşüncelerinizden akan saf ışık ve kalbinizden akan saf sevgiyle dolduğunu imgelemenizi rica ediyorum. Ortadoğu konusuna ilgim zaten vardı, Muz Sesleri romanından sonra Düğümlere Üfleyen Kadınları da okuyacağım. Facebookta önerilen çalışmaya katılacağım. Hiç yoktan iyi dilekler bir konuda yoğunlaşmış olur. Madem isteyerek çok arzumuzu gerçekleştirebiliyoruz. Böyle bir katkımız olacaksa neden olmasın? Bugün okudum, Gazze konusunda protesto yaparken İlhan Komanın güzelim heykelini tahrip etmişler. Kendileri hayatlarında öyle bir eser üretememiş insanlar, neye katkıda bulunuyorlar acaba? Öyle saldırgan bir protesto yerine, böyle pasif bir "eylem"i tercih ederim.

Mor Menekşeler Kendini bildi bileli mor menekşeyi çok severdi. Çocukluğunun geçtiği iki katlı evin bahçesinde bahar geldiğinde mor mor açar, mis gibi kokarlardı.. Annesi mor menekşeleri hep duvar kenarına dikerdi.. gölgeyi sever menekşelerderdi.. Oysa öğretmeni bitkilerin güneş ışınları ile fotosentez yaptığını anlatmıştı onlara. Bitkiler güneş ışığına muhtaçtı. Mor menekşeler ne tuhaf bitkilerdi, her bitki güneşi severken, onlar neden gölgeyi tercih ediyorlar diye düşündü durdu Hande... Küçük, ufacık aklı ile aslında menekşelerin diğer çiçeklerden farklı olduğunu keşfetmişti, işte belki de menekşeler bu yüzden bu kadar güzeldi. Herkesten farklı olursan, bu hayatta değerli olursun yargısına varmıştı. Daha o yıllarda farklı olmak için uğraş vermeye başladı. ilk olarak, okulda kimsenin yanına oturmak istemediği Hacer ́ in yanına oturmak istiyorum öğretmenim diyerek başladı farklılıklarla süren hayatı. Hacer bile şaşırmış şaşkın şaşkın bakıyordu onun yüzüne. Hacer çok dağınık, biraz anlama zorlukları olan problemli bir ailenin kızı idi. Hande ise mühendis Kamil Beyin biricik kızı. Ögretmen pek oturtmak istemedi önce Hacer ́in yanına Hande ́ yi. Daha sonra bir tatsızlık çıkmasın diye öğretmen Hande ́nin annesini çağırdı. Annesi eve geldiklerinde Hande ́ye sordu : - Neden yavrum Hacer in yanına oturmak istiyorsun? Hande cevap verdi : - Geçen baharda menekşeler ekiyorduk hani anne, o gün sen bana menekşeler güneşi sevmez demiştin, oysa her bitki güneşi sever. Menekşeler farklı, belki de bu yüzden bu kadar güzeller. Hacer ́ in yanına kimse oturmak istemiyor. Ben farklı olmak istiyorum. Belki Hacer de güzeldir, onu fark etmek istiyorum, dedi. Annesinin ağzı açık kalmıştı. İlkokul 4. sınıf öğrencisi kızının olgunluğuna hayran kalarak peki kızım kimin yanında istersen oturabilirsin, " dedi. Pazartesi Hande Hacer ́ in yanında oturmaya başladı. Hem Hande tedirgindi, hem Hacer. Birbirleri ile hiç konuşmuyorlardı. Diğer kızlarda soğumuştu Hande ́den. Nasıl Hacer gibi dağınık, bir şeyi, iki kere anlatınca anlayan fakir bir kızın yanına oturmayı istemişti. En çok alınan doktor Cemal Beyin kızı Esin ́di. Anne babaları her hafta sonu görüşüyorlar, Hande ve Esinle birlikte oynuyorlardı. Nasıl olur da kendi yerine Hacer ́ i seçerdi. Çok gururu kırılmıştı Esin ́in. Hande ile konuşmuyordu. Bir gün Hande ve ailesi Esinlerle dağ köylerinden birinde gerçekleştirilecek bir panayıra katılmak için sözleştiler. Hande gene Esin ́in somurtacağını bildiği için gitmek istemiyordu. İçin için de Hacer ́e kızmaya başlamıştı arkadaşları ile arasının bozulmasına sebep olmuştu. Neden sanki bu kadar dağınıktı, neden her şeyi iki kerede anlıyordu? Yoksa aptal mıydı? Sonra menekşeleri hatırladı hemen düşüncelerinden utandı. Hacer farklı diye yargılamaması gerekiyordu. Hacer ́ in, kimsenin bilmediği güzelliklerini keşfedecekti. Buna tüm gücü ile inandı. Panayıra gittiklerinde Esin somurtarak karşısında oturuyordu, Hande ile konusmuyordu. Hande canı sıkıldığından biraz dolaşmak için annesinden izin aldı. Köy yolunda yürümeye başladı. Hava iyice soğumuş ve ayaz iyice artmıştı, kar atıştırmaya başlamıştı. Hande karı çok seviyordu, yürüdü, yürüdü. Köye gelmişti. Bir evin önünde durdu. Evin penceresinde ki saksıya gözü ilişti. Gözlerine inanamıyordu, bunlar mor menekşelerdi. Ama kıştı ve menekşeler soğuğu hiç sevmezlerdi eve dogru bir adım attı. Kapıda beliren gölgeyi çok sonra fark etti bu Hacerdi. Hande ́ye gülümsüyordu. - Hoşgeldin Hande buyurmaz mısın?, dedi. Biraz ürkek, şaşkınlıkla kapıya doğru ilerledi Hande ve içeri girdi. Oda sıcacıktı odun sobası her yeri ısıtmıştı. Menekşeler diyebildi sadece Hande... - Bu soğukta? Hacer gülümsedi ; - Onlar annem için, annem onları çok sever. Sonra yatakta yatan kadını fark etti Hande. "Annen hasta mı?" dedi. "Evet 2 sene önce felç oldu ona ben bakıyorum, bizim kimsemiz yok, bir tek ineğimiz var onunla geçiniyoruz. Ama tüm işler bana baktığı için derslere çalışacak pek vaktim olmuyor, dedi Hacer utanarak. Bir de bizim köyden şehre araç yok, bu yolu her gün yürüyorum o yüzden de çok yorgun okula geliyorum dersleri anlamakta güçlük çekiyorum. Hande ́nin gözleri dolmuştu. Dışarıdan gelen ses ile kendine geldi. Annesi onu arıyordu. Çok merak etmiş olmalıydı. Dışarıya koştu ve annesine sarıldı, ağlıyordu. Bir müddet sonra anne bu Hacer diye tanıştırdı sıra arkadaşını. Hacer ́in yaptığı sıcak çorbadan içtiler birlikte. Hande annesine anlattı Hacer ́in hayatını, ağlayarak. "Bir şeyler yapalım anne" dedi. O hafta annesi ve Hande, Hacerlere gidip annesi ve Hacer ́i kendi evlerine taşıdılar. Hacer artık Handeler den okula gidip geliyordu, ne dağınıktı, ne de aptal. Sınıfın en iyi öğrencisi olmuştu. Seneler geçti Hacer ve Hande bir arkadaş değil, iki kız kardeşlerdi artık. Mor menekşeler Hande ́ye Hacer ́i armağan etmişti. Hacer ́ e ise hem Hande ́yi, hem hayatı. Seneler sonra ikisi de evlendi. Hacer şimdi bir doktor. Hande ́ den vicdanın ne kadar önemli olduğunu öğrendi, hastalarına vicdanıyla birlikte şifa dağıtıyor. Hande ise bir öğretmen. Çocuklara farklı olan şeyleri sevmeyi de öğretiyor. Bir kızı var adı, Hacer Menekşe. Hayatta en çok sevdiği iki şeye birini daha ekledi Hande. LÜTFEN SEVGiNiZE ÖNYARGI KOYMAYIN. HERŞEY SEVİNCEYE KADAR FARKLIDIR SEVDİKTEN SONRA İSE SEVGİNİN DİLİ HEP AYNIDIR.

Sizinle ilgili değil, benimle ilgili Hiç merak ettiniz mi, bir yabancı alışveriş merkezinde sizi neden iter? Dükkandaki kasiyer neden sizi iğneler? Banka memuresi neden sizi dinlemez? Çok mu kısa boylusunuz da sizi görmediler ve ittiler? Önemsiz misiniz? Neden duyulmuyorsunuz? Neden? Neden? Çünkü bu olanlar sizinle ilgili değil. Benimle ilgili . Bunu hatırlayın ve hayatınız çok daha kolay olacak. Diğer bir insanla ilgili en küçük etkileşimin kişinin kendisiyle ilgili olduğunu bilirseniz hayat çok daha kolaylaşır. Her tür pozitif ve negatif etkileşimleri kastediyoruz. Her zaman kişinin kendisi ile ilgili. Bir aşk ilişkisine bakın. Her iki taraf da birbirini koruyor, kolluyor gibi görünüyor; hatta çoğunlukla birbirleri için herşeyi yapmaya hazırlar. Kesin olarak kendini düşünmeme ile ilgili değil mi? Hayır! Her zaman kazanç var. Her iki tarafın da ilişkide olmasının her zaman bir nedeni var. Biri veya her ikisi için de kazanç olmadığı anda ilişki biter. O kazanç nedir? Rahatlık. Bonuslar ise güzel duygular, mutluluk ve paylaşım. Bu bonuslar ilişkiyi daha da sağlamlaştırır ama esas kişileri birarada tutan rahatlıktır. Mutluluk yokmuş gibi görünen ama çiftin birarada durmaya devam ettiği bir ilişkide bile rahatlık vardır. Rahatlık nerede olduğunuzu bilmededir. Rahatlık ne olduğunuzu bilmededir. Rahatlık ne umacağınızı bilmededir. Hepimiz bilinmeyenle rahat edemeyiz ve dolayısıyla rahatlık isteği insanların sert ilişkilerde kalmaya devam etmelerini sağlar. Sadece, artık daha fazla rahatlık kalmamışsa ilişkiyi bitirirler. Bir aşk ilişkisi çok bencil bir ilişkidir. Ve en iyi aşk ilişkisi en bencil ve en aydınlanmış insanlardan ikisi arasında olur. Bunu nasıl mı söylüyorum? Çünkü aydınlanmış bencil bir insan ne ekersen onu biçersin cümlesinin arkasındaki bilgeliği farketmiş olandır. İki bencil aydınlanmış insan birbirleriyle çok iyi anlaşırlar. Her biri diğeri için uğraşır ve diğerinin rahat etmesi ve mutlu olması için çabalar çünkü böyle yaparak aynı şekilde ödüllendirileceklerini bilirler. Aydınlanmamış bir insanın bencilliği ise farklı bir şeydir. Onlar paylaşarak paylaştıklarını katlayacaklarını ve karşılarındakine verdiklerinin kendilerine geleceğini farketmeyenlerdir. Onlar, istediklerini düşündükleri şeylere sahip olanları kıskanırlar. Başkalarından birşeyler alabilirler veya kendi rahatlıkları için diğerlerine birşeyler yapabilirler ve böylece diğerlerinin rahatını ellerinden alabilirler. Bildiğiniz gibi bu aslında tamamen bencilliktir - rahatlık arayışı. Tüm sosyal ilişkilerde de durum aynıdır. HİÇ BİR ZAMAN sizinle ilgili değildir. HER ZAMAN benimle ilgilidir. Daha fazla delil mi istiyorsunuz? İş hayatına bakın mesela. Patronunuz sizi seviyor. Her zaman süper övgüler, yan gelir vb alıyorsunuz. Neden? Çünkü patronunuzun iyi görünmesini sağlayan bir iş yapıyorsunuz. Patronunuz aydınlanmış. Patronunuz biliyor ki eğer siz onun iyi görünmesini sağlarsanız ve ödüllendirilirseniz, yapmakta olduğunuz şeye devam edersiniz ve o da iyi görünmeye devam eder. Sizi ödüllendirirler ki, onları ödüllendirmeye devam edin. Sizinle ilgili değil. Benimle ilgili . Ebeveyn/çocuk ilişkisinde bile aynı. Çocuk rahatsız diyelim. O zaman ne yapar? Ağlayarak anne ve babasını rahatsız eder. Peki sonra ne olur? Anne, baba ağlamayı durdurmak ve çocuğun tekrar rahatlamasını sağlamak için herşeyi yapar. Çocuk bir kere sessizleşip rahatlayınca, anne baba yine rahatlarına kavuşur. Sizinle ilgili değil. Benimle ilgili . Çocuk/ebeveyn ilişkisinde de durum farklı değildir. Çocuk anne, babayı rahatsız edecek birşey yapar. Anne, baba bunun tekrar edilmesini istemiyorsa, çocuğun hareketini tekrarlamaması için onun rahatsız olmasına neden olacak bir şey yapacaklardır. Çocuk anne babasını rahatsız eden şeyi yapmaktan çok hoşlansa da, tekrar etmeyecektir çünkü anne babayı rahatsız etmiştir ve sonucunda da anne baba çocuğu rahatsız etmiştir. Yine, sizinle ilgili değil. Benimle ilgili . Dolayısı ile bir dahaki sefere birisi sizi irite eder ve sizi rahat olduğunuz alandan çıkarıp rahatsız ederse ve kendinizi sinirlenmeye başlarken bulursanız, hatırlayın ki bu sizinle ilgili değil. Benimle ilgili . Belki de siz beklenmeyen bir şekilde reaksiyon gösterir ve sizi irite edene daha rahat bir hale gelmesi için yardım ederseniz, yeni bir arkadaş bulursunuz. Belki onların aydınlanmalarını sağlayabilirsiniz ki, her ikiniz de rahatlık içinde bencil olabilin. Kaynak: Kat Miller Çeviri: Lale Külahlı

Para:Yaşamımı kolaylaştıracağı ve kaiiteli kılabileceği için parayı istiyorum. Bu ruhumun şiddetle istediği bir şey değil aslında. Param olursa, ferahlık hissedeceğimi, hayatımı daha rahat yaşayacağımı umuyorum. Bunu elde etmemin, ihtiyacı olanlara yardım etmemi sağlayarak dünyaya faydası olur. Yeniden dekore edilmiş bir ev:Şimdiye dek duvarının rengini bile beğenmediğim evlerde oturdu. Kendi zevkimi ortaya koymak, düzenlemeler yapmak istiyorum. Bu ruhumu besleyecek bir arzudur, evet. Bu gerşekleşirse, özlediğim, gerçekten bana ait bir ev ortamında yaşamaya başlayacağım. Bunun dünyaya faydası, belki mutlu bir birey kazanması olur. Arkadaşlar edinmek: Duygularımı dışa vurabilmek, içimdeki paylaşımcı ve verici duyguları ortaya çıkarmak istiyorum. Bu ruhumun şiddetle ihtiyacı olan bir arzusudur. Arkadaşlarım olursa, onlarla kaliteli bir duygudaşlık yapabiliriz, ortak zevkleri paylaşmak, birlikte zaman geçirmek , kültürel faaliyetler vb tarzı şeyler yapabiliriz. İçsel olarak arkadaşlarımın olması geçmişten kaynaklanan duygusal zırhın açılmasını sağlayabilir, daha özgür hissedebilirim. Dünyaya faydası, arkadaşların faaliyetleriyle çeşitli alanlarda katkı sağlaması olabilir. Zayıflamak: Sağlığım ve fit görünmek için istiyorum. Evet, bu ruhumun bir arzusudur. Olursa kendimi iyi hissedeceğim. Zayıflayıp fit olursam dünyada sağlıklı, kendinden memnun bir insan var olacaktır. Yaratıcılığımı ortaya koymak: Bunu istememin sebebi, sahip olduğumu bildiğim yaratıcılığı ifade edebilmek. Yazmak, resim gibi alanlarda yetenekli olduğumu düşünüyor, ama herhangi birinde belli başlı bir eser ortaya koyamadığıma inanıyorum. Ruhumun isteğidir. Yaratıcılığımı ortaya çıkardığımda, hayatımın daha renkli, doyumlu olacağını umuyorum. Dünyadaki yaratıcı enerjiye katkısı olacağıı düşünüyorum. Kararlılık: Aslında bunu istediğimi yeni farkettim. Yıllardır zihnimde bin yaratıcı fikir dolaşır, ama çoğunu ya hayata geçirmez, ya da başladığım hevesle sürdüremezdim. Artık bir şeyleri başarmada daha kararlı davranmak istiyorum. Kendi kendime disipline olabilen biriyiim, sadece kararlılığımı sürdüremiyorum. Ruhum bunu çok istiyor. Bunu başarırsam kendimi daha gururlu ve güçlü hissedeceğim. Adeta bir zirveyi fethetmiş gibi. Bunun dünyaya faydası, bir örnek olacak olmam. Eklentiler $j0411816. jpg 51,3 KB · Görüntüleme: 100

Yararlı olduğuna sevindim. Tekrar gidene kadar kendi kendine yapacağın çalışmalar var mı?Bir çeşit ev ödevi gibi? Bir de sorayım okuduğun o kitaptan farklı çalışma mı yaptınız, yoksa kitapla seans birbirini tamamladı mı? hayır ev ödevi gibi bi, şey yok okuduğum kitaptan etkilenerek gittim seans sonrasında pozitif enerji yüklemesi yapılıyor ve zaten birşey yapmaya gerek kalmıyor, şu anda hayata daha pozitif bakıyorum ve kendımı daha iyi hissediyorum, bu seans tecrubesını herkesın bır kez olsun yaşamasını önerırım

Avni Sevinç, sitesinde bu soruların 21 gün tekrarlanmasını, arada 7 gün mola vererek 3 ay sürdürülmesini söylüyor. Kendiniz, size uygun konularda kendi sorularınızı tekrarlayabilirsinizAşağıda örnek sorular var. Bunların hepsini kullanmanız gerekmez. Size uygun gelenleri alabilirsiniz, ya da kendi konunuza uygun sorular hazırlayın. GEÇMİŞİMDEN ÖZGÜRLEŞİYORUM Derin nefes alıyoruz, sakinleşene kadar.. Her başlıktaki soru cümlelerini 33 kere sesli olarak tekrarlıyoruz. - " Neden bu kadar geçmişimi olduğu gibi kabul ediyorum? " - " Neden bu kadar geçmişimden özgürüm? " - " Neden bu kadar geçmiş deneyimlerimde bile pozitif yönleri görüyorum? " - " Neden bu kadar geçmişimden ayrılıyorum? " - " Neden bu kadar kızgınlığımı arkamda bırakıyorum? " - " Neden bu kadar kendime ait tüm kızgınlıklarımı bıraktım? " - " Neden bu kadar beni ben yapan geçmişteki deneyimlerim? " - " Neden bu kadar geçmişim bana güç verdi? " - " Neden bu kadar geçmişteki reddedilmelerim beni güçlendirdi? " - " Neden bu kadar geleceğim hakkında pozitifim? " - " Neden bu kadar beni parlak bir gelecek bekliyor? " - " Neden bu kadar şu anda yaşamımdaki tüm iyi şeyleri takdir ediyorum? " - " Neden bu kadar hayatımda pek çok iyi şey var ve ileriye, geleceğe bakıyorum? " sesli olarak tekrarladıktan sonra ve cümle sonunda derinn bir nefes daha alıyoruz ve son olarak " teşekkür ederim, teşekkür ederim, teşekkür ederim." diyerek tekrarladığımız soru cümlemizde evrene şükranlarımızı sunuyoruz. Tekrarladıklarımıza günde en az 3 tur ve 3 ay süreyle devam etmeliyiz. ÇEKİM YASAMI İŞLETİYORUM Derin nefes alıyoruz, sakinleşene kadar.. Her başlıktaki soru cümlelerini 33 kere sesli olarak tekrarlıyoruz. - " Neden bu kadar çekim yasası her gün benim için çalışıyor? " - " Neden bu kadar ne istersem hayatıma çekme gücüm var? " - " Neden bu kadar çekim yasamı işletiyorum? " - " Neden bu kadar istediğim her şeye sahip oluyorum? " - " Neden bu kadar rüyalarımı gerçekleştiriyorum? " - " Neden bu kadar kafama koyduğum her şeyi başarıyorum? " - " Neden bu kadar pozitif düşüncelerim pozitif durumları çekiyor? " - " Neden bu kadar zihnim isteklerimi hayatıma geçiriyor? " - " Neden bu kadar rüyalarım gerçeğim oluyor? " - " Neden bu kadar paramı hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar gücümü hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar güçlü ilişkilerimi hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar güçlü arkadaşlıklarımı hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar sevgimi hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar seksüel partnerlerimi hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar zevklerimi hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar şansımı hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar yeteneklerimi hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar yaşam başarımı hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar iş fırsatlarımı hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar iş başarımı hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar sağlığımı hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar mutluluğumu hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar huzurumu hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar refahımı rahatımı hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar güvenliğimi hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar pozitifliğimi hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar bolluğumu hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar finansal başarımı hayatıma çekiyorum? " - " Neden bu kadar şükürlerimi hayatıma çekiyorum? " sesli olarak tekrarladıktan sonra ve cümle sonunda derinn bir nefes daha alıyoruz ve son olarak " teşekkür ederim, teşekkür ederim, teşekkür ederim." diyerek tekrarladığımız soru cümlemizde evrene şükranlarımızı sunuyoruz. Tekrarladıklarımıza günde en az 3 tur ve 3 ay süreyle devam etmeliyiz. PARA KAZANIYORUM Derin nefes alıyoruz, sakinleşene kadar.. Her başlıktaki soru cümlelerini 33 kere sesli olarak tekrarlıyoruz. - " Neden bu kadar parayı olduğu gibi ve derinden kabul ediyorum? " - " Neden bu kadar parayı sevgiyle affediyorum? " - " Neden bu kadar parayı seviyorum ve parayı onaylıyorum? " - " Neden bu kadar paraya değer veriyorum? " - " Neden bu kadar para dostumdur? " - " Neden bu kadar parayla mutluyum? " - " Neden bu kadar para kazanıyorum? " - " Neden bu kadar her an ve tamamen yeterliyimdir? " - " Neden bu kadar sağlıklıyım, mutluyum, huzurluyum, rahatım ve güvendeyimdir? " - " Neden bu kadar şükürle beraber param çoğalıyor? " sesli olarak tekrarladıktan sonra ve cümle sonunda derinn bir nefes daha alıyoruz ve son olarak " teşekkür ederim, teşekkür ederim, teşekkür ederim." diyerek tekrarladığımız soru cümlemizde evrene şükranlarımızı sunuyoruz. Tekrarladıklarımıza günde en az 3 tur ve 3 ay süreyle devam etmeliyiz.

Öz, hep var olan, ebedi ve ezeli kaynak Varlığı, kendi içerisinde bir dinamik yarattı ve bu dinamiklik içinde enerjiler oluştu. Işık ve karanlık ile bir bütün oluştu ve ışık karanlıktan ayrılarak doğayı yarattı. Yaratım, dallanmalar göstererek hızla ilerlerken, muhteşem bir bütünlük ve bağlantı oluştu. Parça, bütünü yansıttı, bütün parçayı İnsan evreni, evren insanı Kaos, yaratımın en koşuludur. Lakin kaos bir planın dağınık hali olduğu için kendi içerisinde gizli bir düzene sahiptir. Bundandır ki kaos, yaratımın ilk halidir. Ardından düzen gelir ve düzen içerisinde asıl varlıklar oluşmuştur. Bu felsefe bize varlığın ve birliğin temel bilgisini sunmaktadır. Bu noktada hepimiz kendi içimizde farklı bir hissi yaşayabiliriz; Öyleyse bizi biz kılan nedir? Hepimiz birbirimizin bilgisini içimizde taşırız. Ortak bir zihni, ortak bir ruhu paylaşırız. Farklılıklar bizim seçimlerimizle oluşur ve seçimlerimiz bize verilen en büyük hediye olan iradenin bir yansımasıdır. Bu yansıma, tekamülü ve tekrar öze dönüşün önemli bir parçasıdır. Çünkü irade, farkında olmanın vazgeçilmez unsudur. Kuvvetli irade, evrenle kuvvetli iletişim anlamına gelirken, zayıf irade iç ses dışındaki tüm seslere karşı dayanıksız ve obsesyona açık olmak anlamına gelir. Parça bütünden ayrıldığından beridir ki aslında hiçbir zaman bir ayrılık olmamıştır, sadece ayrıldığı yanılgısı oluşturulmuştur- bütünü tekrar arayışa çıkmıştır. Bu yüzdendir ki her insan fark etse de etmese de bu arayıştadır. Bu arayışa kültürler farklı isimler vermişlerdir. Genel olarak ilahi aşk olarak bilinen bu arayış, kalpten evrene, evrenden kalbe dönük yapılan bir gelişimdir. Bu gelişim süreci içerisinde kendi içsel dünyamızı keşfetmemiz ve dolayısıyla evreni keşfederek, bütüne dönmemiz için bazı önemli anahtarlar vardır. Niyet, bunların ilkidir ve kapının kilididir. Niyet, basit bir cümle, düşünce ya da dua olabilir. Ama ne kadar basit olursa olsun, niyet her şeyin başlangıcıdır. Kendi yaşam amacımızla ilgili ettiğimiz tek niyet, tüm yaşamımızın istikametini değiştirecek açılımlara sebep olabilir. Herhangi bir gece derin bir huşu içerisinde ettiğimiz tek bir niyet, amaca ulaşmamız için en önemli anahtar olabilir. Kabulleniş, bu kapıdan geçiştir. Maalesef birçoğumuz açık kapıya bakar ve girmekten korkarak geri döneriz. Halbuki isteğimizin gerçekleştiğini görüp, kabullenmek ve dolayısıyla korkulardan arınıp, nihai sevgiyi ve merhameti hissetmek elzemdir. Korkularımıza odaklanmak yerine bize sunulan fırsatın arkasındaki yüksek sevgiyi hissetmeliyiz. Bunu hissettiğimiz anda kapıdan geçmişiz demektir. Ve kapıdan geçtikten sonrası ise çok büyük bir yolculuğun başlangıcıdır. İstek ve farkındalık ise bu yola adım attıktan sonra bizi nihai huzura götürecek katalizörlerdir. Tabiri caizse kapıdan girdikten sonra yukarıya çıkan merdiven basamaklarıdır. Her bir basamak bir farkındalıktır ve her bir farkındalık seviyesi tekamülün bir aşamasıdır. Böylelikle her farkındalıkta bir basamak çıkmış ve tekamülde bir adım daha ilerlemiş oluruz. Her adımda bizde değişiriz ve enerjisel-zihinsel-duygusal hatta fiziksel bütünlüğümüz daha yüksek bir titreşime dönüşür. Dua, bu kapıdan geçtikten sonra bizim yükselişimiz için kullanacağımız yol göstericidir, ilahi destektir. Nerede olduğumuzu ve sondaki geçişi görmek için elimizde olan kandildir. Ama ne yazık ki bazılarımız elimizde bulunan bu çok önemli kandili yakmayız, hatta görmeyiz. İşte bazen olduğumuz basamakta bir aşağı bir yukarı bakar, bir adım ilerleyemeyiz. Bu noktada dua, evreni titreştiren, kalpten evrene yapılan bir yolculuktur. Dua, kalpleri ve ruhu aydınlatan nurdan bir kandildir. Peki, bu şartlar altında ilerlerken sürekli bir yükseliş yaşıyorsak, nereye doğru yükseliyoruzdur? Madem O, ebedi ve ezeli olan, her şeyin özü ise ve her şey onun içinde var oluyor ve O nun içinde dönüşüyorsa, O bizim hem içimizde, hem dışımızda akıyorsa ve varoluşunu sürdürüyorsa, biz nereye yükseliyoruz? Bu soruları sorduğumuzda fark ettiğimiz aslında kendi içimizde yükseldiğimizdir. İçsel ve dışsal yükseliş aslında tek bir yükseliştir. Neyin nerde olduğu önemli değildir. Parça ve bütün tek ise ve tek olan sadece O ysa, dolaylı olarak bizde O oluyorsak aslında O na yapılan yolculuk kendi içimizde yaptığımız yolculuktur. Aslında bizler evrenin ta kendisi, evren ise bizim varlığımızdır. Her şey birbirinden ayrı değil tek bir benlik içeriyorsa, bütün bu koşuşturma, bütün bu çeşitlilik hep aynı yöne doğrudur. İşte bunu fark ettiğimizde, bunu içselleştirdiğimizde gerçek ve koşulsuz hoşgörü, merhamet ve sevgiden bahsedebiliriz. Hepimiz aynı kaynaktayız ve hepimiz aynı kaynağa dönüyoruz. Ve ne olursa olsun hepimiz bunu, içimizde derinde bir yerde hissediyoruz. Kaynak: indigo dergisi

En büyük kaynağınız içsel varlığınız İçsel varlığınız ruhunuz veya yüksek benliğiniz sahip olduğunuz birşey değildir. Siz "o"sunuz. İçsel varlığınız tüm bilincinizdir. Zihninizin bilinç , bilinçaltı, süperbilinç diye adlandırılan tüm parçaları tek ve tam olan bilincinizin yani içsel varlığınızın veçheleridir. Bilinçli zihniniz içsel varlığınızın dikkatini beyniniz ve duyularınız aracılığıyla dış dünyaya vermesinin bir sonucudur. Bunun yerine dikkatinizi dış dünyadan alıp iç dünyanıza yönelttiğinizde, içsel varlığınızın kaynaklarına erişirsiniz. İçsel varlığınız, ihtiyacınız olan tüm bilgeliğe, anlayışa ve güce sahiptir. O, sizin en mükemmel kişisel kaynağınızdır. İçsel varlığınız aynı zamanda evrenle bağınız ve tüm hayatın, sonsuz varlığın ardındaki bilinçtir. Eğer bir sahnede oynayan bir oyuncu gibi yaşadığınızı düşünüyorsanız, o zaman içsel varlığınız herşeyin belli bir düzende olması için rolünüzün gereksinim duyduğu tüm desteği veren sahne arkası tekniker gibidir. İçinizde size sunulan mevcut bilgi ve bilgeliğin miktarı sınırsızdır. Ona erişmek için sadece içinize dönmeye ve onu bulmaya niyet edin. Bilinçaltınız tüm biyolojik sistemlerinizi sizin bilinçli bir güç sarfetmenize gerek kalmadan çalıştırır. Aslında düşünücek olursanız, bir karıncanın bilinçaltı, günümüz öncü bilimadamlarından daha fazla biyoloji ve kimya bilgisine sahiptir. İçsel varlığınız daha da fazla bilir. Herhangi birşey hakkında bilmek istediğiniz herşeyi. Buradaki marifet, soruyu sormak ve bilinçli zihninizi, yanıtı duyabilecek kadar sessizleştirmektir. Bilinçli olarak içsel varlığınızın gerçek doğasının, bilgelik kaynaklarının, anlayışının ve gücünün farkına vardığınızda, daha önceden büyümenize sekte vuran pek çok engeli eritip yoketmeye başlarsınız. Bir insan olarak potansiyelinizi ifade etmenin anahtarı, tüm potansiyelin içinizde olduğunu ve sadece dışarıya, dünyaya akması için harici bir kanal açmanızdır. Güç içinizde. Güçlenmeye ihtiyacınız yok, sadece gücünüzün zaten içinizde olduğunu farketmeye ve sonra da bu iç potansiyelin hayatınıza akmasına izin vermeye ihtiyacınız var. Kaynak: Owen Waters Çeviri: Lale Külahlı

Ayna Çalışması Bir kişiye kızdığımız ya da bir olaya üzüldüğümüz zaman, burada kendi içimize dönüp aramamız gereken üç şey vardır. 1. Bu olay, negatif bir bilinçaltı kaydımı değiştirmem gerektiğini mi haber veriyor? 2. Bu olay ya da kişi, hangi korkumun düğmesine basıyor? 3. Bu kişi bana aynalık mı yapıyor? . Birinin bize aynalık yapması ne demektir? Birinin bize aynalık yapması demek, bize kabul etmediğimiz ve kimse fark etmesin diye büyük bir gayretle kendimizden bile sakladığımız yönlerimizi göstermesi demektir. Hayatımızda bu işle görevli kişiler genellikle çocuklarımızdır. Çocuğu olanlar, çocuklarındaki beğenmedikleri davranışları kendileri nerede, ne zaman ve ne şekilde yaptıklarını bularak kendilerini önemli ölçüde değiştirebilirler. Birine bir sıfat söylüyorsanız, örneğin kıskanç diyorsanız, siz nerede, ne zaman ve nasıl kıskançlık yaptığınızı bulup bu huyunuzu ya değiştirir ya da kıskançlık yapan kişileri de, kendiniz gibi kabul edersiniz. Bir arkadaşım ayna çalışması yaparken dolandırıcılara çok kızdığını, fakat kimseyi dolandırmadığını ısrarla iddia ediyordu. Halbuki bir saat önce birlikte yemek yerken bize şöyle bir olay anlatmıştı: Birbirlerine çok benzeyen ikiz kızlarından birisi hastalanmış. Hasta olanın gidip bir resmi dairede imza atması gerekiyormuş. Arkadaşım da hasta olanı evden çıkarmamak için, sağlıklı olan ikizini götürüp onun adına imza attırmış. Ne kadar masum bir dolandırıcılık örneği! Dolandırıcılığın iyisi kötüsü olmaz. Herkesin yaptığı şeyi yapmak için nedenleri vardır. Herhalde arkadaşım bunu bulduktan sonra dolandırıcılara o kadar da kızmıyordur, ya da masum dolandırıcılıklar yapmıyordur. Her şey insanlar içindir ve bütün insanlar sevgiyi ve kabul edilmeyi hak eder. Ayna çalışması ruhsal temizlik için çok önemli bir çalışmadır. Sadece bu çalışmayla bile hepimizin her şey olduğumuzu, aslında ne kadar aynı ve bir olduğumuzu anlayabiliriz. Elinize bir kağıt kalem alın. Bütün yakınlarınızın ve birlikte çok vakit geçirdiğiniz kişilerin ismini alt alta yazın. Anne, baba, eş, çocuk, kardeş, çok sık görüştüğünüz yakın dostlar. Şimdi de her bir ismin yanın onların beğenmediğiniz yönlerini yazın. Sonra da bunları bir bir nerede, ne zaman ve nasıl yaptığınızı bulun. Bulamazsanız gözlerinizi kapatıp medite hale geçin, birkaç kez derin nefes aldıktan sonra cevabı alacağınıza inanarak içinize sorun. Mutlaka bir görüntü ya da his alıp nerede böyle olduğunuzu bulacaksınız. Bulamıyorsanız, inanmıyorsunuz demektir. Çünkü bugüne kadar benim hiç bulamadığım olmadı. Kimin hakkında ne dediysem, kendimde buldum. "Niye etrafımda bu tip insan dolu?" diye soruyorsanız. Biliniz ki o tip insan sizsiniz ama bunu kabul etmiyor, içinizde bir yerlerde böyle olduğunuz için kızıyor ve değilmiş gibi davranıyorsunuz. Sizinle aynı enerjide olan insanları etrafınıza çekersiniz. Siz onlara, onlar size aynalık yaparsınız. Siz enerjinizi çözdüğünüz zaman, ya hayatınızdan çıkacaklar ya da size karşı davranışları değişecektir. Onlar değişmeyecekler, diğer kişilere yine eskisi gibi davranacaklar, ama size karşı davranışları değişecektir. Siz enerjilerinizi değiştirdiğiniz zaman karşınızdaki kişilerin size karşı olan davranışlarını da değiştirmiş olursunuz. Sizden giden mesaj değiştiğinde, karşıdan yansıyıp size dönen mesaj da değişmiştir. Ayna çalışmasını sevmediğim günlerde, bunun iki sebebi vardı: 1. Ayna çalışması o kadar aydınlatıcıdır ki, egonuz sizi bu çalışmadan kaçırmak ister. 2. Hiç kimse kendi karanlık yüzünü kabul etmek kolay değildir. Biz kolayca başkalarını karalayabiliriz ama iş kendimize gelince, hep aynı tür davranışlarımız için makul bir açıklamamız vardır. "Ben onun gibi yapmıyorum ki! Belki de hayatımda bir kere yapmışımdır." Sonuçta siz aynı durumu niye ve kaç kere yapmış olursanız olun, yaptınız ve başka kişilere de yapma hakkını verin. Onların sebepleri de kendilerine göre makul. Herkese eşimin beni aldattığını söylemem kolaydır. Peki ben niçin bu aldatan kişiyle yaşıyorum, niçin deneyim yapmak için onu seçtim? Çünkü aynı enerjilere sahibiz. O halde ben kimi aldatıyorum? Kendimi? Bir kadın bunca aldatılır da hissetmez mi? Bu mümkün değildir. Ama ben gerçekten hiç hissetmemiştim. Benim kocam asla böyle bir şey yapmazdı. Evlenmeden önce pazarlık yapmıştım ya. Yapacak olsa söyler ve giderdi. Ben her zaman kendimi bu düşüncelerle kandırdım. Çünkü hissetmek hiç işime gelmezdi. Bu evliliğin sonu demek olurdu ki, benim için hayatta daha korkunç bir şey yoktu. Ben nasıl kaybetme korkusuyla kendimi aldatıyorsam, o da esir olma korkusuyla beni aldatıyordu. Suçlanma korkusuyla suratıma bakamıyor, bana soğuk davranıyor ve bu da benim değersizlik korkuma basıyordu. Ne anlaşma! Peki ben niye bu kadar bencil bir insanla yaşıyorum? En az onun kadar bencil olduğumu anlamak için. Bu inançla geçmişime baktığımda hayat boyu çevremdeki insanları benim istediğim şekilde olmaları için sinsice yönlendirdiğimi ve olaylar benim kontrolümden çıkarsa da öfke krizine girdiğimi farkettim. Öfke bencilliktendir. Eşimin hayatımdaki rollerinden biri benim içimde sakladığım bencilliği ortaya çıkarmaktı ve bunu da başarıyla yaptı. Gittiğinde o kadar kontrolden çıktım ki, artık bencilliğimi gizleyemedim. Çevremde benim istediğim gibi davranmayan herkesten nefret ettim. Artı bencillik yapmam sebep olan korkularım yok, dolayısıyla bencillik kelimesi lugatımda yok. Eski eşimde bana hiç bencil görünmüyor. Kimse bu özelliği ile dikkatimi çekmiyor. Affetme meditasyonlarını yaparken eşimden daha zor affettiğim biri vardı. Adının geçmesi midemi bulandırmaya yetiyordu. Bana kaypak, kişiliksiz, nabza göre şerbet veren, iki yüzlü, hesapçı, yalancı, yılan gibi görünen biri. Bu kişinin bana yaptığı aynalıklara bakar mısınız? Kabul edilebilir gibi değil. Ayna çalışması sevmediğimden, bu sıfatların kendimdeki yerini bulmadığımdan tabii ki onu bir türlü affedemiyordum. Bunların hepsini nerelerde, nasıl yaptığımı bulduğumda pes ettim. Gerçekten bizim olmadığımız bir şey yok, biz her şey olduk. Şimdi o kişinin de varlığına şükrediyorum. Eğer çevrenizde yalancı insanlar varsa ve sizi bu huyları ile rahatsız ediyorlarsa, ya "Yalancı benim" demeyi öğreneceksiniz ya da onlara kızıp köpürerek çevrenizde kendinize çektiğiniz yalancı insanların sayısını artıracaksınız. Siz yalancı olduğunuzu kabul ederseniz, ya yalan söylemekten vazgeçeceksiniz ki size de yalan söylenilmesin, ya da yalan söyleyen insanlara kızmaktan vazgeçeceksiniz. Çünkü onlar da aynı sizin gibi bir takım korkuları yüzünden yalan söylüyorlar. Eğer peşin peşin her şey olduğunuzu kabul ederseniz ayna çalışması kolaylaşır ve hatta zevkli hale gelir. Belki de sadece ben bu kadar kötüyüm, ne dersiniz?

Ülkemiz ve titreşim üzerine bir yazı okudum. http://www.derki.com/ruhsallik/yukselen-hertz Korku davranışının yarattığı titreşimin, bilinci yüksek de olsa diğer kişileri etki altına aldığını gözlemlerimden biliyorum. Bugün içinde bulunduğumuz kutuplaşmışdurumun güzel bir yorumu olmuş. İyinin kazanması dileğiyle.. "Şimdi ne yapmalı? Sorumluluktan kaçıp, daha da mı ayrışmalı? Yoksa, ayrışma içinde daha da kutuplaşan grubun da artık yeni ve yüksek titreşimlerde bir araya gelmesini mi dilemeli? Bence BİRLİK için hiç bir zaman olmadığı kadar çok istekli olunmalı. Hangi hertze yükseleceksek o hertze kolay, zahmetsiz, sağlıklı, bereketli, barış içinde uyumlanmak için hiç bir zaman olmadığımız kadar kendimizi ve titreşimimizi yükseltmeye, sinerjiye yüksek titreşimli duygu ve düşünce enerjisiyle katkıda bulunmak için gayret etmeli :) Benim gibi düşünüyorsanız: [Dünyanın yükselen titreşim seviyesinde daha da ayrışmaya % 100 EVET, bu ayrışma içinde taraf olmaya izinliyim ve BEN yükselen sinerji alanının yarattığı BİRLİK ve BÜTÜNLÜK içinde yaşamayı seçiyorum demeye başlayabilirsiniz :)."

Bu konuda braz haklılık payı var dye düşünüyorum. Üzerinde daha bilinçli düşüneceğim. GÖZLER, görme kapasitesini temsil ediyor. Göz sorunları, görmek istemediğimiz bir şeyler olduğu anlamına geliyor. Kendimizle ya da hayatla ilgili; geçmişle, şimdiyle ya da gelecekle ilgili görmek istemediğimiz şeyler. Bir çok insan gözlük takmaya başlamalarından 1-2 yıl öncesine dönüp görmek istemedikleri şeylerle yüz yüze gelmeyi kabul ettiklerinde, gözlerinde gözlük takmalarına gerek kalmayacak kadar iyileşme görüldü. Şu anda olanları görmezden mi geliyorsunuz? Ne ile yüzleşmek istemiyorsunuz? Şu andan mı, yoksa gelecekten mi korkuyorsunuz? Eğer gerçekleri net bir şekilde görebilseydiniz, şu anda görmediğiniz neleri görüyor olacaktınız? Kendinize ne yaptığınızı görebiliyor musunuz? Bakın, kendimize sormamız gereken ilginç sorular var, değil mi? Yeni Düşünce Modeli: "Özgürüm. Özgürce ileriye doğru bakıyorum. Çünkü hayat sonsuzdur ve mutluluklarla doludur. Sevecen gözlerle bakıyorum. Kimse bana asla zarar veremez" . push ;

Önceki

Bırakmak.. Her Defasında Biraz.. Genç bir adam, yetenekli sanatçılarıyla ünlü bir ülkeyi ziyaret etmeye karar verdi. Son yıllarda şiddetini giderek arttıran bir eksiklik duygusu adamı takip etmekteydi ve bu yolculuğunun arkasındaki umudu, kalbinde gizlenmiş olarak yaşayan muhteşem gücünü ortaya çıkarması için yardım edecek birşey veya birisini bulmaktı. Genç adam küçük ve ucuz bir otele terleştikten sonra, yüzlerce sanatçının el emeklerini sergiledikleri pahalı bir açık pazarda yürüdü. Herşey yine aynı göründü, bir çıkmaz sokak daha. Şimdi ne? Gürültülü pazarı geride bırakarak yürümeye devam etti. O sırada eski tahta bir çitin arkasından hafif bir vurma sesi duydu. Kapıyı açıp içeri girdi. Genç bir kadın, etrafı vahşi hayvanların heykelleriyle dolu bir açık avluda oturuyordu. Bu heykeller henüz tam bitmemiş olmalarına rağmen dikkate değer güzellikteydiler. Sonra kadın ayağa kalkıp önlüğünün cebinden küçük bir çekiç çıkarttı ve bir kaidenin üzerine yerleştirilmiş büyük bir taşa doğru yürüdü. Küçük bir bölgeyi dikkatle inceledikten sonra çekiçle hafifçe bir kere vurdu. Kadın çok az bir güç kullandığı için adam kadının utangaçlığına üzüldü. Adam kesinlikle kadının daha bu işlerde yeni olduğunu düşünmüştü ama gözleri sonradan olanlara inanamadı. Birden taşın onlarca küçük parçası kırıldı. Adam önce kadının bir hata yapıp tüm taşı çatlattığını düşündü ama bir an sonra böyle olmadığını anladı. Kadın taşı berbat etmemişti, aksine içindeki karakteri ortaya çıkartmıştı. Kadın o tek bir vuruşla, güzel, mermer benzeri büyük bir cismi ortaya çıkartmakla kalmamış, onu muhteşem bir kuğunun zarif boynuna benzetmişti. Adam afallamıştı. Bu nasıl bir sihirdi. Öğrenmeye can atıyordu. Avluya girerken 'lütfen beni affedin' dedi adam, 'küçücük çekicinizin tek bir vuruşuyla bunu nasıl yaptınız Allahaşkına?' 'Oh' diye güldü kadın. 'Sanıyorum burada sadece bir kaç dakikadır bulunuyorsunuz. Beni izlemeye başlamadan önce o taşın üzerindeki aynı noktaya benzeri binlerce vuruş yaptım. Siz pek çok gün boyunca, sessiz bir odaklanma ile gerçekleştirilmiş dikkatli bir çalışmanın sonucunu gördünüz. Tüm muhteşem şeyler böyle elde edilir. Sürekli dikkat ve ısrarlı çaba, her defasında biraz. Ta ki bu çalışmanın ödülünün ortaya çıktığı ana kadar. O an, hiç bir şey ortaya çıkması gerekenin önünde duramaz. Bu bilgiyle ilgili alıştırma yapılması için, kişi ne yapmaya niyet ederse, bunu takip eden bir keşif yapmalı, bir şeyi açığa çıkarmalıdır. Ozgürleşmenin kalbi budur. Kadınla birbirlerine gülümseyip vedalaştıktan sonra, adam çok önemli bir sır öğrendiğini biliyordu: Sürekli dikkat ve ısrarlı bir çabayla, seninle ve kalbinin aradığı özgürlük arasında her ne duruyorsa onu serbest bırakabilir, özgürleşebilirsin.

Olumsuzluk denizinde büyümek... Bir araştırmaya göre, ortalama ve nispeten pozitif sayılabilecek bir evde yetişen bir kişi 18'ine basmadan 148,000 kere "hayır" kelimesini veya neyi yapamayacağını duyuyor. Aynı kişinin bu süre zarfında işittiği "evet" kelimesi veya şevklendirici, yapabileceklerini gösteren kelimelerin sayısı is çok daha az... Peki bu ne demek? Hayatta elde ettiğiniz sonuçlar eylemlerimizden/davranışlarımızdan kaynaklanıyor. Eylemlerimizi/davranışlarımızı ise düşüncelerimiz belirliyor. Düşüncelerimizi ise inançlarımız, inançlarımızı ise bilinçaltımızda çalışan programlama belirliyor... Program da bilinçaltınızda çalışıyor. Programlama ise tekrarla oluyor... ve 148,000 sıkı bir tekrarlama sayısı... sonuçta sıkı bir programlama sağlıyor... Bu programlama inançlarımızı, inançlarımız düşüncelerimizi, düşüncelerimizi eylemlerimizi/davranışlarımızı, davranışlarımız ise hayatta elde ettiğimiz sonuçları doğurur. Yine bir araştırmaya göre günde 50.000 düşünce düşünüyoruz ve bunların %90'ı tekrar eden düşünceler. Yani eski, tekrar eden bir kayıt gibi. Ve tekrar eden düşünceler şablonlar, alışkanlıklar oluşturur. Gerçek anlamda kendinizi bu tekrar eden düşüncelerle ipnotize edersiniz. Ve bir başka araştırmaya göre de bu düşüncelerimizin %77'si negatif, kendimize zarar verici, engelleyici ve yaratıcılığı öldürücü. Unutmayın, hayatta elde ettiğiniz sonuçlar eylemlerimizden/davranışlarımızdan kaynaklanıyor. Eylemlerimizi/davranışlarımızı ise düşüncelerimiz belirliyor. Düşüncelerimizi ise inançlarımız, inançlarımızı ise bilinçaltımızda çalışan programlama belirliyor... Program da bilinaçltınızda çalışıyor. Bununla da kalmıyor. Bilinçaltınız sizinle ilgili herşeyi kontrol ediyor. Mesela otonom sinir sisteminizi. Kalp kaslarınızı, bez salgılamalarınızı, hormonlarınızı, kısaca herşeyinizi kontrol eden bir sistemi bilinçaltınız kontrol ediyor. Şayet kendinize sürekli "ben savsağım" diyorsanız, bilinçaltınız hormonlarınızla, otomatik hareketlerinizle vb çalışıyor ve sizin bir savsak gibi davranmanızı ve hareket etmenizi sağlıyor, hatta garantiliyor. "Ben sosyal değilim" dediğinizde, kendinizi bir köşede dururken buluyorsunuz. "Sen ne emredersen patron!" Bilinçaltınız bir bilgisayardır. İçine ne program koyarsanız ona göre çalışır. Bilinçaltı koyduğunuz programı hiç sorgulamaz, hiç karşı çıkmaz. Patron sizsiniz ve ne söylerseniz o olur. Hayal ettikleriniz, düşünceleriniz, algıladıklarınız, algılamadıklarınız, ne gördüğünüz, neyi kaçırdığınız sadece tek bir şey tarafından belirlenir: programınız! yani kendinize sürekli söyledikleriniz ve büyüme çağında sürekli duyduklarınız ve gözlemledikleriniz. Peki şimdi bu kutununu dışına nasıl çıkacağız. Kendimizi olumlu şeyler yaşamak, daha iyi bir hayat, mutluluk ve sevinç için nasıl programlayacağız. Aynen kendinizi daha önce programladığınız gibi... Bu sefer pozitifi sürekli tekrar ederek. Sizin için pozitif anlamda işe yarayanı bulacak ve ardından, bu yeni pozitif yol sizin bir parçanız haline gelinceye kadar emek vereceksiniz. Ve işe yaradığını gördükçe kendinizi daha da iyi hissedecek, daha bir dört elle sarılacaksınız. Bu süreci hızlandıracak pek çok yöntem var. Onları da bulmak, kalbinizin size söylediklerini dinlemek tamamen size kalmış. Kaynak: internet Çeviri: Lale Külahlı

Yukarıdaki yazıya katılıyorum. Tabi ki hayatta hep acı çekmek, sıkıntılar olacak, olmalı diye bir şey yok. Ama bazen oluyor. Şahsen, yaşadıklarıma baktığımda, ne kadar sıkıntı verici olsa da her olayda hayrıma olan şeyler oldu. Daha az sıkıntıyla atlatabilir miydim?Belki... Şayet önceden bazı işaretlerin farkına varıp değerlendirebilseydim durumu. Bu şuna benziyor, vücudunuz bazen çeşitli rahatsızlıklarla yolunda gitmeyen bir şeyler olduğunu haber verir. Ya işinizi değiştirmeniz, ya taşınmanız, ya da sadece dinlenmeniz gerekiyordur. Siz bunlar üzerinde düşünmeyip hayatınıza devam ederseniz, vücut bazı rahatsızlıklarla sinyal vermeye başlar. Sonuçta bakmışsınız yapmanız gerekeni uzun ve sancılı bir süreç sonrası yine yapmışsınız. Oysa zamanında farkına varsaydınız, yapmanız gereken değişiklikleri daha kolay ve mutluluk verici şekilde yapardınız. Başıma gelen iyi ya da kötü tüm şeyler için Allah'a şükrediyorum. Beni ben yapan her şey için. Bir zamanlar cesaretim sayesinde her sıkıntıdan sonra doğrulmayı başarabilmiştim. Şimdi yine o cesaretin bana yoldaş olmasını diliyorum. Önümdeki fırsatların farkına varabilmem için, gözümü hayata dört açmam için. Her günün sonunda yaşadıklarıma ve yaşayacaklarıma şükrediyorum.

Say ki, sen bir kıyısın, gelip gidenler dalga... Kimi okşar, kimi vurur, kimi değer geçer... Kimine mest olursun o dalgaların, kimine sinir... Kimi zoruna gider, kimi hoşuna... De ki: "Rabbim, şu deryanın sahibi sensin. O halde bana, şiddeti ve ziyareti ne şekilde olursa olsun, dalgalarını sevmeyi, fakat her birinin gelip geçici olduğunu unutmamayı nasip et. "Zira dalga bazen bir kişi, bazen bir olay olur da imtihan geliverir." İmtihan.. O seni olgunlaştırmak için Allah'ın lütfettiği bir ikramdır. Kimi zaman dostlarla kimi zaman düşmanlarla imtihan edilirsin. Bazen kimsecikler olmazda kendi nefsinle imtihan edilirsin. Bazen de çok sever, Sevdiklerinle imtihan edilirsin.

BOLLUĞU YARATMAK Bolluk yaratmak denince ne anlıyorsunuz? Çok para mı, evler-arabalar lüks bir yaşam mı? Maddi anlamda hiçbirşeye ihtiyacınızın olmaması mı? Herşeyin çok, çok, ama çok olması mı? Neyin çok olması? Nedir bolluk namı diğer bereket? - Bol olma durumu - Parasal bakımdan rahatlık - Fazlalık - Herşeyin bol olduğu yer Peki bereket nedir? - Bolluk, gürlük, ongunluk, feyiz, feyezan - Yağmur - İyi ki, neyse ki, iyi bir rastlantı sonucunda - Gerekli bütün malların sıkıntıya düşülmeksizin elde edilebileceği iktisadi durum. BSTS / İktisat Terimleri Sözlüğü Bolluk, bir şeyin çok fazla olma durumudur. Bolluk, ihtiyaç duyulduğu an ihtiyaç duyulan şeyin sıkıntıya düşmeksizin var olmasıdır. Bolluk, mal-mülk ya da madde ile sınırlı değildir. Aksine bunlar bolluğun bir sonucudur. Bolluk, bizlerin doğal halidir ve bu enerjiye hepimiz sahibizdir. Peki o halde, madem sahibiz, niçin bunca çırpınış, bunca sıkıntı? Bolluğumuzu bloke eden tek duvar kibirdir. Kibir, kendini beğenme, başkalarından üstün tutma, büyüklenme, benlik, gururdur. Bir başka anlamı ise kömür tozudur. Bolluğu hepimiz yaratırız aslında, hep deriz ya Ben bereketli bir insanım. Benim girdiğim dükkan dolar-taşar ama bu taşıdığım bereket bana yaramaz diye. Aslında bu oldukça sık söylediğimiz bir bildiridir kendimize dair ve altında koca bir kibir gizlidir. Nasıl mı? Çünkü, bizler başkaları için yaratmış olduğumuz bolluğu/bereketi bize döneceği zaman kibirle geri çeviririz. Bizden çıkan her enerji katlanarak bize geri döner. Bu içinde yaşadığımız sistemin en basit kuralıdır. Peki bizler neden geri gelen bu enerjiyi kabul etmeyiz? Cevap oldukça basittir. Bizler etrafımızda hiç kapı olmamasına ve bu enerjinin her an her yerden akmasına aldırmaksızın karşımızda bir kapı yaratırız. Enerjiyi ille oradan gelsin diye bekleriz. O kapı bir kibir duvarıdır. Oysa onu oradan kaldırsak, bize yaydığımız bolluk her yerden akacaktır. Acıktığınız bir an, bir arkadaşınız tarafından yemeğe davet edildiniz mi? Tam ihtiyacınız olduğunda biri karşınıza çıkıp o sorunu sizin adınıza çözdü mü? Ödenecek bir faturanızın son günü, aniden elinize bir arkadaşınız vasıtasıyla para geçti mi? Ansızın, ihtiyacınız olan bir nesneyi sevdiğiniz bir dostunuzdan hediye olarak aldınız mı? Bunlar çok basit örnekler, yaşamınızı şöyle bir tarayın, sizler çok daha iyisini bulacaksınız. Böyle bir durumla karşılaştığınızda siz ne yaptınız? Çok sevinip, bu teklifleri kabul mü ettiniz, yoksa başka bir alternatifiniz olmadığını bildiğiniz için içiniz acıyarak mı aldınız ? Ben bunun altında kalamam diye red mi ettiniz? Eğer son ikisini yaptıysanız, üzgünüm siz yarattığınız bolluğa ihanet edenlerdensiniz. Bizler, birbirimiz aracılığıyla yaratırız. Diğer dediğimiz kendilerimiz ile birlikte yaratırız. Tek bir kişinin ihtiyacı, diğer bir kişi tarafından karşılanmaktadır. Sistem böyledir. Ancak, resmi tam olarak gördüğümüzde yardıma ihtiyaç duyanda, yardım eden de Varolandır/BİR dir. Bir elden çıkan diğer ele verilir, bu şekilde bir donanım vardır. Bolluk yaratmak adına, o yarattığınız duvar kapının önünde beklemekten vazgeçtiğiniz ve onu ortadan kaldırdığınız an, siz bolluğun kendisi olursunuz. Bolluk sadece madde ile ortaya çıkmaz, bolluk her şeyi kapsar. Maddi ve manevi her şeyi. Ve bolluk enerjisi, en güzel diğer Ben ler için istediğimizde çalışır. Enerjinin yaratımı için donanıma sokulması gerekir. Ayna olmaksızın, kendimizi göremediğimiz gibi, kendimiz için istediğimiz her şey sadece durur, duran enerji ise yaratıma girmez. Oysa enerjinin hareket etmesi gereklidir. Başkaları için en güzelini isteyin, isteyin ki size aynı biçimde geri dönsün. Elbette bunu, ben ona istedim, bana da gelecek tarzında beklentiye girerek yapmayın. Çünkü yine bir duvar kapı yaratırsınız ve ebediyen önünde beklersiniz. Karşılık beklemeden isteyin, aşkla isteyin, diğer Ben leriniz için en güzelini isteyin. O zaman bolluk enerjisini dışarı projekte edersiniz, ve size dönmesi an içinde olur. Geleni de, sevgiyle kabul edin, ve hem kendinize hem de bu enerjiye hareket ettiren/ taşımayı kabul eden diğer Ben lerinize teşekkür edin. Bolluk sistemi aynı zamanda yokluk sistemini de içerir. Siz dışarı yokluğu projekte ederseniz, sizden çıkan bu enerji diğer Ben leriniz tarafından size yokluk olarak döndürülecektir. Hangi enerjiyi donanıma soktuğunuza dikkat edin! Yaşamlarınızda neyi yarattığınıza dikkat edin!

Her adım bir ileri götürüyor. Bu sefer daha derin bir çalışma olacak. Geçmişin yüklerinden kurtulmak, hayatı nihayet kendince daha anlamlı yaşamak, bunların her insanın isteyeceği şeyler. Ben de bunları halletmek için kendimce uğraşıyorum. Öylesine bir hayat yaşamak istemiyorum. İstemeyen, beğenmeyen de okumasın, bir çeşit günlük bu sonuçta. Kimseyi bir şey beğendirmek zorunda değilim.

İlk adım Sorumluk Almak Çevremizde olan şeyler için sorumluluk almak, düzeltmeye çalışmak. Elbet kendi imkanlarımız dahilinde. Komşunun eski, paslı arabasını örnek veriyor. Sizin olsa boyayabileceğiniz arabanın görüntüsünden kurtulabilmek için bahçe kenarına çit, duvar vb örebilirsiniz. BU bir çeşit sorumluluk almadır. Normalde bir durumdan dolayı mağdur ya da hatalı hissederseniz, koşulların insafıyla çaresiz ve güçsüz bir şekilde hareket ederken;sorumluluk açısından baktığınızda, bir şeylerin olmasını sağlayacak güce sahip olduğunuzu fark edersiniz. Bir alıştırma vermiş, sorumluluk alma konusunda: 1-Yaşadığınız bir olayı düşünün. 2-Olayı, kontrolün sizde olmadığı, mağdur olduğunuz bir şekilde yazın, olayın detaylarına girin, sonunda size ve diğerlerine ne olduğunu yazın. 3-Bu sefer olayın sorumlusu sizmişsiniz gibi olayı tekrar yazın. Ne olduğunu planlayıp sonucu bekliyormuşsunuz gibi yazın. Bir kadın bu çalışmayı yapmış, başına gelen kazayı yazmış. İlk versiyonda olaylar olduğu gibi, kadının mağdur olduğu haliyle yazılmış. İkinci versiyonda ise, kadın dikkatsizliği sonucu kazaya sebebiyet verdiğini, aslında hayatında değişiklik aradığını vb yazmış. Hatta kendini sorgularken nişanlısıyla ilişkisinin olumsuz yönlerini farketmiş. Sonuçta bu gibi konular üzerine derin düşünme sonucu hayatına yeni bir yön vermiş. Ben de bu çalışmayı yapacağım. Kafamda bir olayı düşündüğümde altta yatan nedenleri gördüm. Ama yazarak dah etkili olacağı kesin.

Sandra Ann Taylor Kuantum başarı kitabından alıntılar... Yazar, başarıya giden yolda, başarının 7 evrensel kuralını şu başlıklar halinde sıralıyor: -Oluşum yasası,-mıknatıs yasası,-saf arzu yasası,-çelişki yasası,-uyum yasası,-doğru hareket yasası,-yayılan etki yasası. OLUŞUM YASASI: Buna göre, zihnimizde olmayan bir şey gerçekleşmez. Başarısızlıkları görüyorsanız, zihniniz başarısızlık fikriyle doludur, ya da tersi. yazar, zihninizdekini belirlemek için, neye odaklandığımızı araştırmamızı öneriyor. Bunun için, gün içinde neyi çok düşündüğümüzü, kariyer amacımızı, bu amaca odaklanmak için gün içinde ne kadar zaman ayırdığımızı;hayatımızda en çok yer kaplayan alışkanlığımızın veya bağımlılığımızın ne olduğu, buna gün içinde ne kadar yer verdiğimizi:günlük yaşamda olumlu mu yoksa olumsuz özelliklere daha çok odaklandığımızı belirlememizi istiyor. Bunların bilincinde olmak ilerlememizi sağlayacaktır. Bir müşterisinden bahsediyor, gününün önemli kısmını yiyecekleri düşünerek geçiren. Bir yandan da kariyeri ile ilgili düşünceleri olan kişi ile çalışırken, bu kişiye öncelikle kilosunu kabullendirmiş, ve işle ilgili bilincini yükseltme çalışması yapmışlar. sonuçta kişi yemekle ilgili düşünceler aklına her geldiğinde, işle kariyeriyle ilgili bir işle meşgul olmuş. Böylece zamanla hem kilo vermiş, hem de sevdiği başka bir işle meşgul olarak daha fazla kazanmaya başlamış. Biz de, bilinç yaratma sürecideğiştirmek için olumsuzdan çok olumlu olanların, değerimizin ve önceliklerimizin farkına varmalıyız. dalgınlık ve bilinçsiz tepkiler yerine her zaman düşünerek hareket etmeliyiz. ilgi odağımızı olumluya çevirmeliyiz. Yazar, zihnimizde yeretacağımız oluşumu güçlendirmek için bazı olumlamalar öneriyor: -Hergün neye öncelik verdiğimin ve neye odaklandığımın daha çok farkına varıyorum. amaçlarıma öncelik veriyorum. Önem vermem gereken şeylere odaklanıyorum. -Hayatımda takdir etmem gereken şeyler konusunda giderek bilinçlenmeyi tercih ediyorum. -Becerikliliğimin, yaratıcılığımın ve harika bir kader yaratma gücümün bilincindeyim. -Bilincimin gerçekliğimi yarattığını biliyorum. Her zaman iyimser bir düşünce şeklini tercih ediyorum. -Günlük hayatımda bilinçli olarak neşeyi, memnuniyeti ve huzuru seçiyorum.

Bir iki haber okudum ingilzce dergilerden ve az önce biraz ispanyolca çalıştım. Dha evvel başlamış, devam ettirememiştim. Şimdi günlük planım sabah sporu, biraz ev işi, okumak, dil çalışmak, yeni bilgiler edinmek, örneğin permakültür nedir gibi, sıkılırsam yabancı dizi izlemek...

Eğer Eğer, bütün etrafındakiler panik içine düştüğü ve bunun sebebini senden bildikleri zaman sen başını dik tutabilir ve sağduyunu kaybetmezsen; Eğer sana kimse güvenmezken sen kendine güvenir ve onların güvenmemesini de haklı görebilirsen; Eğer beklemesini bilir ve beklemekten de yorulmazsan veya hakkında yalan söylenir de sen yalanla iş görmezsen, ya da senden nefret edilir de kendini nefrete kaptırmazsan, bütün bunlarla beraber ne çok iyi ne de çok akıllı görünmezsen; Eğer hayal edebilir de hayallerine esir olmazsan, Eğer düşünebilip de düşüncelerini amaç edinebilirsen, Eğer zafer ve yenilgi ile karşılaşır ve bu iki hokkabaza aynı şekilde davranabilirsen; Eğer ağzından çıkan bir gerçeğin bazı alçaklar tarafından ahmaklara tuzak kurmak için eğilip bükülmesine katlanabilirsen, ya da ömrünü verdiğin şeylerin bir gün başına yıkıldığını görür ve eğilip yıpranmış aletlerle onları yeniden yapabilirsen; Eğer bütün kazancını bir yığın yapabilir ve yazı-tura oyununda hepsini tehlikeye atabilirsen; ve kaybedip yeniden başlayabilir ve kaybın hakkında bir kerecik olsun bir şey söylemezsen; Eğer kalp, sinir ve kasların eskidikten çok sonra bile işine yaramaya zorlayabilirsen ve kendinde 'dayan' diyen bir iradeden başka bir güç kalmadığı zaman dayanabilirsen; Eğer kalabalıklarda konuşup onurunu koruyabilirsen, ya da krallarla gezip karakterini kaybetmezsen; Eğer ne düşmanların ne de sevgili dostların seni incitmezse; Eğer aşırıya kaçmadan tüm insanları sevebilirsen; Eğer bir daha dönmeyecek olan dakikayı, altmış saniyede koşarak doldurabilirsen; Yeryüzü ve üstündekiler senindir Ve dahası sen bir İNSAN olursun oğlum...

Değişim Önceki çalışmalarla, engelleri aştıysanız değişiklik yapmaya hazırsınız. Kuantum fiziğinde, elektronların enerji durumları aniden değişebilir. Bunlar farklı bir enerji seviyesinde, farklı bir yerde ortaya çıkabilirler. Bu da bize dünyada her şeyin olabileceğini gösteriyor. Gözlemlediğimiz şeyi seçerek onun olmasını sağladığımıza göre, yalnızca kendimiz kendi olasılığımızı kısıtlayabiliriz. Her şey bize bağlı."Asla bir ev alamam." "Asla bir eş bulammam." diyen sizsiniz. Oysa bunu değiştirmek iimkan dahilindedir. Değişiklik yapmak için az ya da çok hazırlık yapmak ve çalışmak gerekli ama zaman gerekmez, değişim anlıktır. Ama bizim bunu farketmemiz, örneğin artık sigara iiçmemenin etkisi yavaş yavaş ortaya çıkar. Değişmeyi gerçekten isteseniz ve bu gerçekleşmezse, kendi motivasyonunuzu, inancınızı ve kararlılığınızı ciddi bir şekilde gözden geçirmeniz gerekir.

Bugün salonda koltuk ve kanepelerin yerini değiştirdim, Kitaplığı düzenledim. İnternetten yeni kitaplar sipariş vermiştim, onlara yer açtım. Epeydir roman okumamıştım. Ahmet Ümit ve Ece Temelkuran kitapları sipariş ettim, pazartesiye gelirler sanırım. İspanyolca çalışmalarım sürüyor. Gramere dikkat ederek çevirmelere başladım. Artık defter kullanmıyorum. Bilgisayarda word sayfası üzerinde parçayı, yeni kelimeleri ve çeviriyi yazarak çalışıyorum. Arada değişiklik olsun diye gazete başlıklarından oluşan yeni bir sayfaya da başladım, buradan pek çok yeni kelime öğrenebilmek mümkün. Şimdilik bu kelimeleri ezber edeceğim diye çok uğraşmıyorum. Sık tekrar edilenler bir süre sonra dikkatimi çekmeye başlıyor, ya da ilginç gelen kelimeler oluyor. Bu arada kısa zamanda resim konusuna da el atmak istiyorum. Yıllardır elime kalem ya da boya almadım. Dışarı çıktığımda pastel boya alıp manzara fotoğraflarına bakıp çizmeyi boyamayı istiyorum. Bir ara boyut yayınlarından resim sanatıyla ilgili fasiküller almıştım. Bir kuytuda duruyorlar. Onları da açığa çıkarmayı ve içindeki bilgilerden faydalanmayı istiyorum.

ENERJİ GÜCÜ: Evren enerjiyle yaşar, hçbir şey enerji olmadan varolamaz. Sürekli enerji gönderir ve alır, görünmez frekansların buluştuğu yerde yaşarsınız. Enerji bilinçle birleşerek kaderinizi yaratmadaki en önemli jeneratörü oluşturur. Fiziksel dünyada frekansların karşılaşması olgusuna "sürüklenme" adı verilir. Benzer sinyaller biraraya geldiğinde aynı şekilde titreşir, bu da çekim duygusunu yaratır. Bu kimyasal değil enerji eşleşmesidir. Sosyal, romantik, profesyonel alan farkey-tmez ürettiğiniz enerjiyi alırsınız. İnanç sistemimiz deneyimlediğimiz herşeyin çerçevesini oluşturur. Farklı bir şey denemeyi düşünemeyecek kadar ona alışkınızdır. Ne öğrenmiş ya da ne yaşamış olursak olalım, inançlarımız birer seçimdir. İnançlarımızı istediğimiz zaman değiştirebiliriz. Kendi titreşimimizde ve dünyanın titreşiminde var olan korku ve olumsuzluğu ortaya çıkaran ve varsa onlardan bilinçli şekilde kurtularak kendi doğrumuza uyan inançları seçebiliriz. Titreşimsel enerjimizin olumlu ya da olumsuz doğası, düşünce ve duygularımızla açığa çıkar, ama asıl etken inançlarımızdır. İnançlarınızın efendisi olmak için aşağıdaki soruları cevaplayın. Olumsuz inançlarınızın yerine koyacağınız yeni kararları belirlemek için iyi düşünerek cavaplayın. Kendiniz ve diğerleri hakkında öğretilen şeylerden bazıları nelerdir? Bu yargılar size neler hissettiriyor? Şimdi saygınlığınızı artıracak, dünyaya daha sağlıklı ve çekici bir enerji yaymanızı sağlayacak hangi alternatif bakış açılarını seçebilirisniz? Size diğerleriyle olan ilişkilerinizle ilgili öğretilenlerden bazıları nelerdir? Bu yargılar size neler hissettiriyor? Diğerleri ve onlarla ilişkileriniz konusunda hangi sağlıklı sonuçları benimseyebilirsiniz? Çekim enerjisi için olumlamalar: -Kendim için yeni, sağlıklı ve besleyici bir inanç sistemini seçiyorum. Bu benim hem hakkım hem de geleceğim. -Yalnızca benim için doğru olanı seçiyorum. Şu andan itibaren herhangi bir yolla beni zehirleyen ve lekeleyen sonuçları uzaklaştırmaya başlıyorum. -Daha olumlu düşündükçe dışarıya daha iyi bir enerji gönderiyorum ve çok daha iyi sonuçları kendime çekiyorum., -Enerjimin sağlıklı ve çekici olması bana bağlı. Şimdi huzurlu bir zihniyet yaratıyorum. -Kendimi, değerimi ve görünümümü kabul ediyorum. Kendimi kabullenmeyi benim için bir öncelik olarak seçiyorum.

İYİMSERLİK ENERJİSİ: Bu, herşeyin iyi gideceği beklentisiyle ve olumlu tahminlerde bulunmakla ilgilidir. İyimser bir bakış, umutları gerçeğe dönüştürür ve evrensel nimetleri kendine çeken canlı, güzel bir enerji üretir. Kötümser biri felaketleri düşünür, en kötüsünün gerçekleşeceğini varsayar, sürekli korku ve şüphe enerjisi üretir. Kaçınılmaz olarak korktuğu sonucu kendine çeker. İyimser bir tutum ise, sonuçlar biraz yavaş gelse de sizi hayatınız boyunca taşıyacak olan mutluluğu yaratır. İyi bir park yeri bulmaktan, hayatınızın işini almaya kadar her türlü konuda iyi şeyleri çekmek için kendinizi tanrısal akışın iyimserliğine bırakın. Her endişelendiğinizde, kötümser düşünceler ortaya çıktığında, aşağıdaki soruları yanıtlayarak kendinize endişenin sonuçlarını hatırlatın. İlk başlarda yazarak da çalışabilirsiniz. -Bu olumsuz düşünce duygusal olarak bende ne yaratıyor? -Herhangi bir problemi gerçekten çözebilir mi? -Bu düşünce bana mutluluk veriyor mu, kendi kendime güç verme duygumu mu artırıyor, daha iyi hissetmemi mi sağlıyor?Böyle değilse hangi sonucu çıkarabilirim? -Kötümserlik ne çeşit bir enerji yaratıyor?Bu titreşimi hayatım boyunca sürdürmeyi gerçekten istiyor muyum? -Bu titreşim ne çeşit sonuçlar üretiyor? Endişelendiğiniz şeyleri listeleyin ve bu varsayımlara karşı verecek iyimser sonuçları not edin. Örneğin,"Ben güçlüyüm, herşey iyi gidecek." Sık sık olumlama cümleleri kullanın. İyimserliği güçlendirmek için olumlamalar: -Şu andan itibaren ne olursa olsun, yalnızca iyimserliği seçiyorum. -Rahatım, yetenekliyim, kendime ve geleceğime güveniyorum. -İçimden geldiği gibi davranıyorum. Eğlenceyi seviyorum, mutlu, aktif ve umut düluyum. -Hangi konuda olursa olsun korkuyu kesinlikle reddediyorum. İyimserlik benim yeni tutumum. -Yaptığım, düşündüğüm her şeyde olumlu ve iyimser davranıyorum ve böyle davranmayı tercih ediyorum. Kendimi, değerimi ve hayatımı onaylıyor, kabul ediyorum.

Afformasyonlar dilime dolandı, aklıma geldikçe söylüyorum. Bir yandan da iyi oluyor, Amaçlarımı hatırlamama yararı oluyor, kararlılığımı sürdürüyorum. Son paylaştığım yazıdan sonra, hayatıma giren, hayatlarına girdiğim dokunduğum kişileri düşünüyorum. Onlar bana neler öğretti, ben onlara ne çeşit etki yaptım diye... Şimdi bunların ışığında, karşılaştığım kişilere karşı davranışlarım konusunda daha özenli davranmam gerektiğinin bilincindeyim. Çocuklarıma karşı bile. benimkiler büyük ama küçük çocuklar her sözümüzden kendilerini, hayatlarını etkileyecek anlamlar çıkarabiliyorlar. Bugünlerde bir cümle okudum hoşuma giden:EN İYİSİNE HENÜZ SIRA GELMEDİ... İnsanı, olasılıklar, beklentiler üzerine umutlandıran bir söz. "Allah kuluna üç şekilde cevap verir ; "Evet" der, istediğini verir ; Hayır" der, daha iyisini verir ; "Bekle" der, en iyisini verir... Hz. Mevlana O yüzden hiç bir zaman umudu kaybetmemeli diyorum. Daha iyisi gelecek...

Ursula Markham'ın İçten Dışa Değişim Teknikleri adlı kitabından özete devam... Yazar zihinde yeni program yaratabilmek için imgelemeyi/hayal etmeyi öneriyor. Zihninizde istediğiniz resimleri canlandıramıyorsanız, bunun için önerileri var. Örneğin, etrafınızdaki bir nesneyi dikkatle inceleyin, gözlerinizi kapayıp onu zihninizde canlandırın. Başarıncaya dek gözünüzü açıp bakıp süreci tekrarlayabilirsiniz. Sonra, bildiğiniz bir yeri, örneğin mutfağınızı, oturma odanızı imgeleyin. En sonra da hayalinizde bir ev resmini, bir yolu vb canlandırın. İmgeleme çalışması başlıyor. 1. aşama:Bir peri size ziyarete gelse, gelecekte hayatınızda olmasını istediğiniz hangi dileğinizi gerçekleştirmesini isterdiniz? İsterneniz bunu not edin. 2. aşama. Öncelikle bu amacınız, dileğiniz için üzerinde odaklanabileceğiniz bir resme ya da resimlere ihtiyacınız olacalk. Bunun için hayalinizde bir görsel imaj yaratın. Örneğin ilgili olduğunuz bir spor dalında ilerlemek istiyorsanız, bununla ilgili bir ödül aldığınızı hayal edin. 3. aiama:İlk aşamada amacınıza karar vermiş, ikincide sonucu hayal etmiştiniz. Bu aşamada ortada yer alması gerekeni belirleyeceksin, z. örneğin istediğiniz spor dalı için, eğitim alabilir, ya da pratik yapabilirsiniz. 4. aşama:Üçüncü aşamada aldığınız karara uygun olarak bu hafta neler yapabilirsiniz?Örneğin, bazı egzersizler yapabilirsiniz, bu sporu yapan uzmanları izleyerek bir şeyler öğrenebilirsiniz, ya da bu sporla ilgili videoları izleyebilirsiniz. 5. aşama. Amacınıza uygun, negatiflik içermeyen olumlama cümleleri bulun, bunu yazıp etrafa asabilir, ya da sık sık tekrarlayabilirsiniz. 6. aşama:Bu kısımda, geçmişte bir başarı anında hissttiğiniz duyguları hatırlamanız isteniyor. Örneğin, ilk kez iki tekerli bisiklete binildiğinde ya da ilk kekinizi başarıyla yaptığınıda hissttiğiniz gurur, başarma hissi gibi. Yazar, bir gevşeme teniği ile kendinizi başarılı, tuttuğunu koparan biri olarak hissetmenizi, ve amcınıza ulaşmış halinizi imgelemenizi istiyor. Bunu, size uygun bir yer ve zamanda, muhtemelen yatmadan önce yapmanızı öneriyor. bu imgeleme işine 21 gün devam öneriyor. Eğer ikinci bir amaç üzerinde çalışmak isterseniz, bir aydan önce başlamamalısınız.

SEVGİNİN GÜCÜ: Sevgi, hem evrenin hem de bireyin içindeki gerçek güçtür. Kişisel sevgi enerjiniz, evrensel akıma uyum sağladığında başaramayacağımız hiçbir şey kalmaz. Bu titreşim nefret ve korku olmadığında hissedilir. Herhangi bir şeye sevgiyle yaklaşmayı seçtiğinizde bütün başarı yasalarını uyarmış olursunuz. Kendinizi sevmezseniz yalnızca korku ve endişe içinde yaşarsınız ve ruh halinizde hiçbir olunlu gelişme olmaz. İnsanın kendi kendini sevmesi kendini beğenmişlik ya da kibir değil, çevrenizde herkese ve herşeye değer verme yeteneğinin başlangıç noktasıdır. Bu kaynağı harekete geçirmek için aynaya bakın, kendinizi sevdiğinizi, değer verdiğinizi ve takdir ettiğinizi tekrarlayın. Hatalarınızı aramaktan vazgeçip iyi özelliklerinizin farkına varmaya başlayın. Kendinizi sevmeyi reddederseniz, dışarıya diğerlerinin sizi dikkate almalarını engelleyecek bir enerji gönderirsiniz. Kendiniz için hoş şeyler yapmayı da ihmal etmeyin. Evinizde ve işyerinizde size ilham verecek bir atmosfer yaratın. Evrenden sevecen yanıtlar almak için sevgiyi her anlamıyla kabul etmeli ve hayatınızdaki herşeye uygulamalısınız. Gününüze, etrafınızdaki görüntülere, görevlerinize ve hareketlerinize değer verin. Sevgi, düşmanlığın yerine barışı, zorluklar yerine çözümü sunar. Onu hissedin ve size ait bir duygu olmasına izin verin. Çok geçmeden sevgi dolu gerçekliğin farkına varacaksınız. Yanıtını bulamadığınız bir soruyla karşılaştığınızda sevginizi gönderin. Kalbinizi ve beyninizi sevgiyle bir araya getirirseniz bereket nehirleri size doğru akmaya başlar. Sevgiyle yaşamak için olumlamalar: -Sevginin bilincindeyim. Kendime ve hayatıma sevgi dolu gmzlerle bakıyorum. -Kendime ve diğerlerine karşı davranışlarımda sevgiyi seçiyorum. -Yargıyı, eleştiri ve çelişkileri bir kenara bırakıyorihuzuru seçiyorum. -Gördüğüm her şeye sevgi gönderiyorum. Hergün birçok defa tüm içtenliğimle sevgiyi düşünüyorum, hissediyorum, dile getiriyorum. -Diğerlerine yardımcı olmanın fırsatlarını kolluyorum. Tüm sevecenliğimle elimden geldiğince herkese yardım etmeye çalışıyorum.

Hayatımın artık daha düzenli ve verimli hale geldiğini görüyorum. Kararlı olma amacım gerçekleşiyor. Hergün düzenli egzersiz yapıyorum. İspanyolca çalışmalarım da fena değil. Bugün bir gazetenin başlıklarına göz attım, şimdide İŞİD konulu bir makaleyi inceliyor ve yeni kellmeler öğreniyorum. Hemen hemen yazıldığı gibi okunduğundan sıkıntı yaratmayan bir dil. Şimdilik yüzde yüz çeviremiyorum, ama içeriğini kaba taslak anlıyorum. Akşamları da tv programlaının videolarına bakıp kültürleri hakkında fikir edinmeye çalışıyorum. En iyi yapabildiğimizi düşündüğümüz, hayalimiz olan şeyleri yapmaya çabalamak, tatminkarlık duygusunu beraberinde getiriyor.

bu konuya 21 günde bilinç formatla kitabını araştırırken geldim :) Orta yerinden başladım okumaya ama sonuna kadar geldim. süper paylaşımlarda bulunmuşsunuz. emeğinize sağlık. ben de bilinçaltı formatlama istiyorum. korkularımın üstesinden gelmek istiyorum. 21 günde bilinç formatlama kitabını tavsiye ediyor musunuz? 28 yaşındayım o kadar şey yaşadım. hep aynı döngü içinde sanki. Ve sonra bi baktım ki yaşadıklarımın hepsi benim korkularımmış Aşmam lazım artık

Çocukluk, gençlik dönemi gerçekten davranışlarımız üzerinde şekillendirici etkiler yapıyor. Annem özverili bir kadındı, bizler okurken, iş yaptırıp derslerimizi engellemek istemezdi, bugün utanarak bizim en ufak bir şeyimiz için bile bakkala gittiğini dahi hatırlıyorum. Eğitimli, bilinçli değildi, kendince iyisini yapıyordu. Belki çekingen yetişmemde bunların etkisi büyüktü. Babamsa kendi ayaklarımız üstünde durabilelim diye okumamız için uğraşıyordu. Okuduk, evet ama keşke bazen övseydi beni, bana şunları söylediğini hiç unutmuyorum:"zengin değilsin okumdan olsa desem, güzel değilsin koca bulasın, o halde okumaktan, meslek sahi olmaktan başka çaren yok." Babam beni güzel bulmuyordu, evet çok çekici değildim, ama bu şekilde yüzüme vurulması?Sonradan sürekli sevgi aramamın altında belki de bunun yattığını düşünüyorum. Benim iç yüzümde bir düşünce oluşmuşmuştu işte, ben bir şey beceremem , güzel değilim, Uzun süre bunlarla yaşadım. Lisede kalıp sınıf tekrarı yaptım. Lise boyunca neredeyse sessiz, içe kapanıktım. Kendimi beğenmiyor, aynalara bakmıyordum. Üniversiteye geçince sanki bir şeyler değişti, daha konuşkan olmuştum, bazı lise arkadaşlarım bunu görünce şaşırıyorlardı. Ben de şaşırıyordum kendime. Güzellik konusunu biraz olsun takmamaya başladım, diğerleri kendi güzelliklerine baksınlardı değil mi?Okul düşüncelerimi oraya vermemi engellemişti. İş yaşamına gelince, kendimi daha çok beğenmeye başladım. Yaptığım işi seviyor ve iyi yapmaya çalışıyordumEvet hala çekingendim, ama bunun öyle hemen söküp atılacak bir şey olduğunu düşünmüyordum. Son yaşadığım depresyonlar kendime güvensizlik ortaya çıkardı ise de bunu da telafi etmeye çalışıyorum. Şimdi kendimde beğenmediklerim diye sıralayacak olsam, azcık kendime güvensizlik -bazı ortamlarda biraz çekingenlik-... Beğendiklerim:hayata bağlılık, olumlu düşünme, yardımseverlik, toplumsal ve çevreye duyarlılık... Ara ara olumsuz düşünceler hepimizi yoklar, önemli olan bunların kalıcı hale gelmesine meydan vermemektir. Önceki

YAŞAMIN YANKISI Bir adam ve oğlu ormanda yürüyüş yapıyorlarmış. Birden oğlan takılıp düşüyor ve canı yanıp "Ahhh" diye bağırıyor. İleride bir dağın tepesinden "Ahhh" diye bir ses duyuyor ve şaşırıyor. Merak ediyor ve "Sen kimsin?" diye bağırıyor. Aldığı cevap "Sen kimsin?" oluyor. Bu yanıta kızıp "Sen bir korkaksın" diye tekrar bağırıyor. Dağdan gelen ses "Sen bir korkaksın" diye cevap veriyor. Çocuk babasına dönüp "Baba ne oluyor böyle?" diye soruyor. "Oğlum" diyor adam, "Dinle ve öğren!" ve dağa dönüp "Sana hayranım!" diye bağırıyor. Gelen cevap "Sana hayranım!" oluyor. Baba tekrar bağırıyor, "Sen muhteşemsin!" Dağdan gelen ses: "Sen muhteşemsin!" Oğlan çok şaşırıyor, ama halen ne olduğunu anlayamıyor. Babası başlıyor anlatmaya: "İnsanlar buna 'Yankı' derler, ama aslında bu 'Yaşam'dır. Yaşam daima sana, senin verdiklerini geri verir. Yaşam yaptığımız davranışların aynasıdır. Daha fazla sevgi istediğin zaman daha çok sev! Daha fazla şevkat istediğinde, daha şevkatli ol! Saygı istiyorsan insanlara daha çok saygı duy. İnsanların sabırlı olmasını istiyorsan sen de daha sabırlı olmayı öğren. Bu kural yaşamımızın bir parçasıdır, her kesiti için geçerlidir." Yaşam bir tesadüf değil, yaptıklarınızın aynada bir yansımasıdır. Kim Bilir? Belki... Belki, Tanrı yanlış insanlarla tanışmamızı istedi doğru insanı tanımadan. Böylece en sonunda doğru insanla tanıştığımızda, bu hediyenin ne yüce olduğunu anlarız. Belki, kapısı kapandığında, başkası açılıyordur; fakat böyle zamanlarda kapanan kapıya öyle uzun bakarız ki, bizim için açılan diğer kapıyı görmeyiz bile. Belki, en iyi arkadaşlık, sallanan bir koltukta beraber sallandığınız, tek bir kelime etmediğiniz ve giderken bunun hayatınızdaki en iyi sohbet olduğunu düşündüğünüz kişilerde saklıdır. Belki, elimizde olanın kıymetini kaybettiğimizde anladığımız doğru olabilir, fakat elimize gelene kadar neler kaçırdığımızın farkına varamadığımız da doğrudur. Hayat Veren Ayrıntılar < Birine sevginizin tümünü sunmak, asla sizi de aynı şekilde seveceğinin garantisi değildir. < Sevgiye karşılık beklemeyin; sadece sevginin karşıdakinin kalbinde büyümesini bekleyin. Fakat olmazsa da, sizin kalbinizde büyüdüğüne emin olun. < Birine çarpılmak için bir an yeterlidir. Birinden hoşlanmak için bir saat ve birini sevmek için bir gün yeterlidir. Ama birini unutmak bir ömür sürer. < Görünüşe aldanmayın; kandırıcı olabilir. Zenginliğe aldanmayın; yok olup gidebilir. < Sizi güldüren birini seçin çünkü bir günü aydınlatan şey bir gülümsemedir. Kalbinizi gülümsetebilen birini bulun. < Bazen birini öylesine çok özlersiniz ki, onu hayallerinizden çıkarıp gerçek hayatta kucaklamak istersiniz. Hayal etmek istediğiniz şeyi hayal edin, gitmek istediğiniz yere gidin, olmak istediğiniz kişi olun; çünkü yaşayabileceğiniz tek bir hayatınız var. Ve tüm bunları yapabilmek için tek bir şansınız... < Sizi mutlu kılacak kadar tatlı hatıranız olsun, güçlü kılacak kadar acı deneyiminiz, insan kılacak kadar üzüntünüz ve sizi hayata bağlamaya yetecek kadar umudunuz... ADİL MAVİŞ

Bugün bir söz okudum."Harcamalarından kalanı tasarruf etme, tasarruflarından kalanı harca." Dün de Anında Milyoner kitabını okudum. Bugüne dek çocukların masrafları vs derken kendimi hep ekonomik darboğazda hissediyordum. Dün kitaptan sonra tavrımı değiştirmeyi gözden geçirmeye başlamıştım, bu sözün üzerine gelmesi ilginç bir zamanlama oldu. Bakalım, seneye bu zamanlar için kendime ekonomik hedefler koyacağım. Bu arada bir ara yaptığım iki arzu belirleyip üzerinde çalışma konusuna yeniden döneceğim. Kararlılık arzumu gerçekleştirdim. Kendimi artık daldan dala atlıyor hissetmiyorum. Diğer arzumu ise gönülden istediğimden emin değilim.14. sayfada şu başlıklar altında arzularımı sıralamışım: Para Yeniden dekore edilmiş bir ev Arkadaşlar edinmek Zayıflamak Yaratıcılığımı ortaya koymak Kararlılık O zaman kararlılık ve arkadaş edinmeyi seçmişim. Yaratıcılığımı ortaya koymak için de kurslara katılmayı düşünüyordum. Oysa şu sıralar kurs konusunda yeterince hevesli değilim. Yeni arkadaş edinme konusunu da akışa bırakıyorum, kafama uygun birileriyle muhakkak yolumuz kesişecektir, bu konuda zorlamanın alemi yok. Evde de bir takım yenilikler olmaya başladı . Kala kala para ve zayıflamak kaldı üzerinde çalışacak. Bu günlerde bunları detaylandıracağım.

haklisiniz, tesekkürler...

Hepimizin böyle bir enerji yüklemesine ihtiyacı oluyor zaman zaman. Ücret çok pahalı mıydı peki? . push ;

BURADA EV ÖRNEĞİ VERİLMİŞ AMA BAŞKA İSTEKLERİMİZE DE UYGULAYABİLİRİZ: Hayallerinizin evini düşünün. Tüm odalarında gezin, manzarasını inceleyin. Tüm duyularınızla burada bulunun. Lezzetli bir yemek yediğinizi, dinlendiğinizi vb hayal edin. Bu hayali kurarak gelecekte içinde yaşayacağınız eve yaklaşırsınız. Bir tesadüf sizi bu evle karşılaştırabilir. Hayalinizi gerçekleştirmek için eyleme geçin. İlk olarak, evi tasarlayın, kimle yaşayacaksınız, neler olacak içinde vb ayrıntıları planlayın. Bu vizyonunuzu aklınızda tutmaya yarayacak bir nesne bulun veya yapın. Eğer hayalinizdeki ev deniz kenarındaysa, işyeriniz veya yatağınızın yanındaki masanın üzerine bir deniz kabuğu koyabilirsiniz. eğer çiçek açan ağaçlar varsa o manzarayı gösteren veya kokusunu taşıyan bir şeyleri yakınınızda bulundurabilirsiniz. Sonra. hayalini kurduğunuz şeye sahip olmanızın neden zor veya imkansız olduğuyla ilgili üç nedeni yazın. örneğin; --Gerekli paraya sahip değiiim, --Fazla yaşlıyım --İstediğimi yapamam, çocuklar var... Diğer bir adım olarak, bu negatif cümleleri teker teker, pozitif hale gelene dek üzerinde çalışın. Bu birden olmaz. Örneğiin ilk cümleyi,"ihtiyaç duyduğum tüm parayı kazanabilrim" veya "evrenin ihtiyaç duyduğum tüm parayı bana sağlamasına açığım" düşüncesine geçebilirsiniz. En nihayet içinizden inanarak "ihtiyaç duyduğum tüm paraya sahibim" veya"bolluğun tadını çıkarıyorum"cümlelerini söyleyebilirsiniz. Daha sonra, istediğiniz bir rakam ve tarih belirleyin. Örneğin,,"kişisel finansal varlıklarımda bir milyon dolar yaratıyorum ve bu para önümüzdeki yıl 1 Ekime kadar çantamda olacak."Ayrıca buna şu cümleyi de ekleyin:"Bunu kimseye zararı olmayan ve herkesin lehine olacak şekilde kolayca ve pozitif bir yolla yapıyorum."Bu cümleleri özü aynı olacak şekilde kendi kullandığınız kelimelerle yapabilirsiniz. Amaçlarımızı gerçekleştirirken genelde başarısız oluruz, çünkü yalnızca kafamızla faaliyet gösteririz. Yaratmanın gerçek sihri, cesurca ve sık bir şekilde hayal kurma uygulaması apmak, sonra doğru olumlamaları yaratmak ve bedenin inandığı doğru eylemlerde bulunarak gerçek bir vizyon geliştirmektedir. samyeli34

ŞİŞMANLIK, Korunma ihtiyacını temsil eder. İncinmelerden, eleştiriden, tacizden, cinsel sömürüden korunmaya ihtiyaç duyarız. Yani genelde hayattan ya da bazı konulardan korkarız. Siz seçiminizi yapın. Ben şişman bir insan değilim. Ama yıllar boyu, kendimi güvende hissetmediğim dönemlerde birkaç kilo aldığımı farkettim. Tehlike gittiğinde, kilolar da kendiliğinden gidiyordu. Kilolarla savaşmak zaman ve enerji ziyanıdır. Rejimi bıraktığınız anda kilolar tekrar geri geliyor. Kendinizi sevmek ve onaylamak, yaşam sürecine güvenmek, aklınızın gücünü bilmekten gelen güvencede olma duygusu, bence en iyi rejim. Olumlu düşünenlerin rejimini yapın, kilolarınız kendiliğinden kaybolacaktır. Birçok anne, baba sorun ne olursa olsun, bebeğin ağzına yiyeceği dayıyor. Bu bebekler büyüdüklerinde bir sorunları olduğu zaman "ne istediğimi bilmiyorum" diyerek buzdolabının kapısını açıyor. AĞRI, Her türlüsü bir suçluluk duygusunun belirtisi. Suçluluk duygusu daima ceza arar, ceza da ağrıyı yaratır. Kronik ağrılar, kronik suçluluk duygusundan kaynaklanır. Bu duygular o kadar derinlere gömülmüştür ki, çoğunlukla farkında bile olmayız. Suçluluk duymak, tümüyle faydasız bir duygu. Ne kimsenin kendisini daha iyi hissetmesini sağlar, ne de durumu değiştirir. KASILMA, TUTULMA, Zihindeki tutukluğun ifadesi. Korku, bildiğimiz eski yollara yapışıp kalmamıza neden oluyor, esnek olmakta zorlanıyoruz. Eğer birşeyi yapmanın sadece "tek yolu" olduğuna inanıyorsak, genellikle bir yerimiz tutulur. Daima başka yollarda vardır.

hayatttnur - seans 300 tl ama bence deyiyor

Bugün, havanın etkisinden midir bilmem, değişik bir hal var üzerimde. Aklıma aniden geçmişte çeşitli dönemlerde yaptığım yeni başlangıçlar geldi. , Lisede okul değiştirmek;bir evliliği sonlandırmak, yeni bir yaşam kurmak; iş değiştirmek... Şimdi de böylesi bir değişiklik içimden geçiyor. Hayır, şu an hayatımda çok sıkılıyorum diyebileceğim bir şey yok. Ama, sanki yeni bir şeyler olması gerekiyormuş, olacakmış gibi geliyor... Ben de denizin dağa öğütlediği gibi, bugünü seyredip, dinlemekle, izlemekle geçirmeye karar verdim. Günlük rutinimin dışına çıkacağım. Bakalım gün neler getirecek?

Tabi bir de işin "secret" boyutu var. İste, senin olacaktır. Yazar kendimize en çok istediğimiz şeylerin bir listesini yapmamızı öneriyor. Kendisi yapmış, yeni bir halı, bir kazak, çiçekler, güneş gözlüğü filan yazmış. Bir süre sonra bakmış ki bunları alabilmiş kimini halası, kimini kuzeni vermiş, kimini ucuzluktan almış. Bu arada sizin gerçekte işinize yaramayacak, içten içe kuvvetle istemediğiniz şey size gelmeyebilir. Ben bu secret deneyimini arkadaşımla bir araya geldiğimiz zamanlarda denedim. Kendisi benden on yaş gençtir ve bekardı. Yeni birini bulmak istiyorduk ve neler istediğimizi filan yazıp duruyorduk. Zamanla ben hayatımda yeni birini gerçekten istemediğimi farkettim. o da önce şehre tayin oldu ve yeni yerinde biriyle tanıştı, geçen yaz evlendiler. Bense bir evim olsun istiyordum. Sıfır peşinatım olduğu halde bir emlakçıyla ev bakmalara bile gittim. İstediğim, kardeşlerimden biraz yardımla anne babamı ölmeden kendi evimiz diyebilecekleri bir eve sahip olmaktı. Sonuçta hastalığım emekli olmamı sağladı, Aldığım emekli ikramiyesini abim takviye etti ve ucuz yollu bir ev alabildim. Hayatta hiçbir şeyin tesadüf olmadığına inanoıyorum.

"En derin korkumuzun sebebi yetersiz olduğumuz duygusu değildir. En derin korkumuzun sebebi ölçülemez kudretimizdir. Korktuğumuz şey karanlığımız değil, yaydığımız ışıktır. Kendimize soruyoruz:"ben kimim ki, parlak, harika, yetenekli ve etkileyici olabiliyorum?" Sen kimsin ki bu özellikleri reddediyorsun?Sen tanrının yarattığı bir varlıksın. Kendini küçümsemenin dünyaya bir faydası olmaz. Çevrendekilerin güveni sarsılmasın diye küçülmek meziyet değildir. Biz Tanrının içimizdeki gücünün yansımalarını göstermek için doğduk. Bu güç sadece birkaçımızda değil, bu güç tüm insanlarda var. Kendi ışığımızın parlamasına izin verdiğimizde, bu şansı farkında olmadan başkalarına da veriyoruz. Kendi korkularımızdan kurtulduğumuz anda varlığımız, bizim çabamız olmaksızın başkalarını kurtaracaktır.

Bugün fena geçmedi. İki kere çamaşır yıkandı, serdim. Ablam da bizimle yaşadığından mutfak işi ona ait, yemekleri yaptı. Kapıları sildim, Mutfak ve genç odasının camlarını sildim. Bir dizi seyrettim. Saat 14 den sonra enerjimiin düştüğünü hissettim. İşleri buna göre planlamaya karar verdim. İlk günden kendime yüklenmemek için fiziksel işleri sonraki günlere bıraktım. Şimdilik zihnimi açık hissediyorum. Ve onu beslemeye karar verdim. Bugün spor yapmadım. Hem haftalık spor arası vermiş olurum, hem de pazar gününün keyfini çıkarırım dedim. Yarın yeniden başlıyorum spora.

benim kapalı alan korkum vardı geçmiş yaşamımdan geldiğini o anı direk yaşadım ve şu an o korkumla tum bağım kesildi şimdi bu sadece bı örnek

KURTULMA GÜCÜ: Mükemmel bir kader yaratmak, bir bahçe oluşturmaya benzer. Toprağınız yabani otlarla kaplıysa, en güzel tohumları ekseniz de fayda etmez. İstenmeyen otlardan kurtulmadıkça, yeni ektikleriniz açmadan boğulur, büyümez. Aynı şey başarı tohumlarınız için de geçerlidir. Arzuladığınız sonuçları toplayacağınız yaratıcı bilinci ve manyetik enerjiyi üretebilmek için geçmişin sağlıksız unsurlarını kazmanız önemlidir. Bu enerjinizi ve bilincinizi değiştirmek için şarttır. Kurtuluş bir kaç seviyede gerçekleşir: Fiziksel Kurtuluş Stres çok sağlıksız bir enerjidir. zamanla çok daha gergin durumları ve sıkıntılı insanları size doğru çeker. Yansıtabileceğiniz en çekici titreşim, rahatlamış, huzurlu ve kendinden emin bir ruhtan doğar. Bedeninizi rahatlatmak için derin nefes aldığınızdan ve kas hareketleri yaptığınızdan emin olun. Fiziksel aktivite ve derin nefes alıo vermek, takılı kalmış enerjinin hareket etmesini ve kişisel titreşiminize katılmasını sağlar. Zihinsel Kurtuluş Olumsuz içsel konuşmalar kişisel enerji alanınıza zarar veren, depresyon ve korku gibi duygular yaratır. Başarı titreşimi yaymak istiyorsanız, bu gibi sonuçlardan kurtulmalısınız. Kendinizi tahatsız hissettiğinizde, bu durumun arkasında her zaman olumsuz bir düşünce olduğunu görürsünüz. En yaygın olumsuz düşünce şekilleri, yargı ve endişedir. Sizi en çok rahatsız eden inanışları bulun ve kurtulun. Yargılama, üç şekilde ortaya çıkar; kendini, başkalarını ve deneyimleri yargılamak ve hepside ürettiğiniz enerjiyi zehirler. Sürekli bir özeleştiri, dış dünya tarafından geri çevrilmesi kaçınılmaz olan zayıf özsaygı sinyalleri yayar. Başkalarına karşı olan yargılarınız size geri döner. Deneyimlerinizi sürekli yargılıyorsanız, etkinliklerinizden giderek zevk alamaz olursunuz. Endişe Gelecekte olacaklar, insanların ne düşündüğü ve hatta geçmiş bile sizi endişelendirebilir. İnsanları memnun etme çabası da yine anlamsız aktivitedir. Başkalarının onayını almaya çalışmak, kendinize inanmadığınız anlamına gelir. Etkilendiğiniz olumsuz endişeleri, düşünceleri yazın/düşünün ve iyimser bir sonuçla değiştirin. Örneğin,"ya bu işi alamazsam" yerine "bu işi aldığımda şöyle yaparım" veya "bu iş olmazsa başka terfi alırım" gibi. İlk başta kendinize inanmadığınız, başa döndüğünüz olabilir, ama her seferinde kaldığınız yerden düşüncelerinizi düzenlemeye devam edin. Unutmayın, başarısız olacağınızı düşünürseniz, bilinciniz size bunu sağlar.

Aslinda suan tam bu asamadayim. Ne istedigimi dusunuyorum. Ona da sure verdim. Mesela ben sigarayi biraksn istedgm icin birakmisti. Ama yeniden baslamis. Ona dedim ki sigara yuzunden babami kaybettim ve travmami biliyorsun. bundan sonra sen olsan da olmasan da sayende ogrendiklerimin yolunda gidecegm. Ama sigarayi kabul edemiyorum kusura bakma. Bu ctesi izne cikiyorum. Geldigimde konusalm. sende neyi isteyip neyi istemediklerini dusun. eger orta yol bulamazsak ayriliriz zor da olsa. Bu evlenip 2 sene sonra bosanmaktan iyidir.. bu tatil bana, bu ayrilik ona iyi gelecek umarim Hayat gercekten akip gidiyor. Hersey elimizde Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. D deryacabakis

Hayata Nasil Bakmali Bir zamanlar, her şeyden sürekli şikayet eden, her gün hayatının ne kadar berbat olduğundan yakınan bir kız vardı. Hayat, ona göre çok kötüydü ve sürekli savaşmaktan, mücadele etmekten yorulmuştu. Bir problemi çözer çözmez, bir yenisi çıkıyordu karşısına. Genç kızın bu yakınmaları karşısında, mesleği aşçılık olan babası ona bir hayat dersi vermeye niyetlendi. Bir gün onu mutfağa götürdü. Üç ayrı cezveyi suyla doldurdu ve ateşin üzerine koydu. Cezvelerdeki sular kaynamaya başlayınca, bir cezveye bir patates, diğerine bir yumurta, sonuncusuna da kahve çekirdeklerini koydu. Daha sonra kızına tek kelime etmeden beklemeye başladı. Kızı da hiçbir şey anlamadığı bu faaliyeti seyrediyor ve sonunda karşılaşacağı şeyi görmeyi bekliyordu. Ama o kadar sabırsızdı ki sızlanmaya ve daha ne kadar bekleyeceklerini sormaya başladı. Babası onun bu ısrarlı sorularına cevap vermedi. Yirmi dakika sonra adam, cezvelerin altındaki ateşi kapattı. Birinci cezveden patatesi çıkardı ve bir tabağa koydu. İkincisinden yumurtayı çıkardı, onu da bir tabağa koydu. Daha sonra, son cezvedeki kahveyi bir fincana boşalttı. Kızına dönerek sordu: - Ne görüyorsun? - Patates, yumurta ve kahve? diye alaylı bir cevap verdi kızı. Daha yakından bak bir de dedi baba, patatese dokun. Kız denileni yaptı ve patatesin yumuşamış olduğunu söyledi. Aynı şekilde, yumurtayı da incele. Kız, kabuğunu soyduğu yumurtanın katılaştığını gördü. En sonunda, kızının kahveden bir yudum almasını söyledi. Söyleneni yapan kızın yüzüne, kahvenin nefis tadıyla bir gülümseme yayıldı. Ama yine de bütün bunlardan bir şey anlamamıştı: - Bütün bunlar ne anlama geliyor baba? Babası, patatesin de, yumurtanın da, kahve çekirdeklerinin de aynı sıkıntıyı yaşadıklarını, yani kaynar suyun içinde kaldıklarını anlattı. Ama her biri bu sıkıntı karşısında farklı tepki vermişti. Patates daha önce sert, güçlü ve tavizsiz görünürken, kaynar suyun içine girince yumuşamış ve güçten düşmüştü. Yumurta ise çok kırılgandı; dışındaki ince kabuğun içindeki sıvıyı koruyordu. Ama kaynar suda kalınca, yumurtanın içi sertleşmiş; katılaşmıştı. Ancak, kahve çekirdekleri bambaşkaydı. Kaynar suyun içinde kalınca, kendileri değiştiği gibi suyu da değiştirmişlerdi ve ortaya tamamen yeni bir şey çıkmıştı. - Sen hangisisin? diye sordu kızına. Bir sıkıntı kapını çaldığında nasıl tepki vereceksin? Patates gibi, yumuşayıp ezilecek misin? Yumurta gibi, kalbini mi katılaştıracaksın? Yoksa, kahve çekirdekleri gibi, başına gelen her olayın duygularını olgunlaştırmasına ve hayatına ayrı bir tat katmasına izin mi vereceksin?

Okuduğum son kitabın Tanrıyla Sohbet olduğunu söylemiştim. Şimdi 2. cildindeyim. Arada durup iç sesimi dinliyorum. zaman zaman bu sesle bağlantım kopuyor, farkettiğim an komik oluyor, yine nelere daldım diyorum. Geçen gün, kaç zamandır egzersizi bıraktım diye hayıflanıyordum. Evde yürüme dışında bir şeyler yapmak istiyordum. Ama stüme bir rehavet çökmüştü. Ben de iç sesimle, sohbet ettim, bir baktım kendimi egzersiz yapmak içn hazırlanırken buldum. Şimdi gerçek anlamda ona hang soruları sorup cevap almalıyım diye düşünüyorum.

90/10 Kuralı Hayatın %10'u, sizin başınıza gelenlerden oluşur. Hayatın diğer %90'ı ise sizin bu başınıza gelenlere nasıl davrandığınızla gelişir. Ailenizle kahvaltı yazpıyorsunuz. Kızınız, çay fincanına çarpıyor ve bir fincan çay gömleğinizin üzerine dökülüyor. Biraz önce olan olay üzerinde hiç bir kontrolünüz yok. Sonradan olacaklar ise sizin davranışınıza göre belirlenecek. Lanet ediyorsunuz. Çayı üzerinize döktüğü için kaba bir şekilde kızınızı azarlıyorsunuz. Kızınız üzülüyor ve ağlamaya başlıyor. Kızınızı azarladıktan sonra eşinize dönüyor ve çay fincanını masanın kenarına çok yakın koyduğu için eleştiriyorsunuz. Bunu kısa bir sözlü tartışma takip ediyor. Öfkeyle odaya gidiyorsunuz ve gömleğinizi değiştiriyorsunuz. Odadan çıktığınızda kızınızı, ağlamaktan dolayı kahvaltısını bitirememiş ve okul için hazırlanamamış bir halde buluyorsunuz. Kızınız servisi kaçırıyor. Eşinizin işe gitmek için hemen çıkması gerekiyor. Hemen aceleyle arabanıza koşuyorsunuz ve kızınızı okula bırakmak üzere hareket ediyorsunuz. Geç kaldığınız için, saatte 40 km hız sınırlaması olmasına rağmen saatte 80 km hızla gidiyorsunuz. 15 dakikalık gecikmeden ve hız limitini aştığınız için ödediğiniz 83 milyon trafik cezasından sonra okula ulaşıyorsunuz. Kızınız size "Hosçakal" demeden binaya koşuyor. İşyerinize 20 dakika gecikmeyle geliyorsunuz ve evrak çantasını evde unuttuğunuzu anlıyorsunuz. Gününüz korkunç bir şekilde başladı! Devam ettikçe, kötüleşiyor, daha da kötüleşiyor sanıyorsunuz. Eve gitmeyi dört gözle bekliyorsunuz. Eve ulaştığınızda eşiniz ve kızınızla olan ilişkilerinizde araya sıkıştığınızı sanıyorsunuz. Neden? Sabahleyin nasıl tepki verdiğinize bağlı olarak! Neden kötü bir gün geçirdiniz? A) Çay sebep oldu B) Kızınız sebep oldu C) Polis sebep oldu D) Siz sebep oldunuz Cevap "D" şıkkı. Çayın dökülmesinde sizin bir kontrolünüz yoktu. Sizin gününüzün kötü geçmesine o 5 saniye içindeki davranışlarınız sebep oldu. Olabilecek ve olması gereken ise şöyleydi. Üzerinize çay döküldü. Kızınız ağlamak üzere. Siz nazikçe "Tamam tatlım, bir dahaki sefere biraz daha dikkatli olman gerek" diyorsunuz. Havluyu kaptığınız gibi odaya gidiyorsunuz. Gömleğinizi değiştirip, evrak çantasını aldıktan sonra odadan çıkıyorsunuz ve ayni anda pencereden kızınızın otobüse bindiğini görüyorsunuz. Kızınız geri dönüp el sallıyor. Siz ve eşiniz işe gitmek için birlikte çıkıyorsunuz. 5 dakika önce işe geliyorsunuz ve çalışma arkadaşlarınıza neşeli bir şekilde selam veriyorsunuz. Patronunuz ne kadar güzel bir günde olduğunuz hakkında konuşuyor. Farka bakın! İki farklı senaryo. İkisi de ayni başladı. ikisi de farklı bitti. Neden? 90/10 sırrı inanılmazdır! Çok azımız bunun farkındadır. Sonuç? Pek çok insan gereksiz yere stresten, dertlerden, problemlerden ve davranisından acı çekmektedir. Bu sır nedir? Hayatın %10'u, sizin başınıza gelenlerden oluşur. Hayatin diğer %90' ına ise sizin bu başınıza gelenlere nasıl davrandığınızla karar verilir. İnsanlar anlamsız şeyler söyler ve yaparlar. İnsanlar hasta olurlar. Arabalar bozulurlar, uçaklar geç kalır ve bütün planlarımızı alt üst ederler. Trafikte bir sürücü canımızı sıkabilir v. s. Bu %10 'luk kısım tamamen bizim kontrolümüz dışında gerçekleşir. Diğer %90 'lik kısım farklıdır. Bunu siz belirlersiniz. Nasıl? Olaylara yaklaşımınızla! Nasıl tepki verdiğinize bağlı olarak.

merak ettim baktım ama sayfa görüntülenmiyor...

Her şey bakış açısındadır Birgün birisi Peale'yi arar. Umutsuzluğa kapıldığını ve uğruna yaşayacak bir şeyi kalmadığını söyler. Peale bu kişiyi ofisine çağırır. Adam "herşey bitti, herşey umutsuz. En derin karanlıkta yaşıyorum. Aslında yaşam için tüm isteğimi kaybettim" der. Peale sempatik bir şekilde gülümser. "Durumuna bir bakalım" der sakince. Bir kağıdın ortasına dikey bir çizgi çizer. Sol tarafa adamın kaybettiklerini, sağ tarafa da onda kalanları yazmayı önerir. Adam üzüntülü olarak sağ taraftaki yere ihtiyaç olmayacağını söyler. "Hiç bir şeyim kalmadı, nokta". Peale sorar: "karın seni ne zaman terketti?" Adam: "Ne demek istiyorsunuz, karım beni terketmedi ki, karım beni sever!" "Bu muhteşem" der Peale şevkli bir şekilde. "O zaman bu kağıdın sağ tarafındaki kolonda ilk olarak yazılacak Eşim beni terketmedi. Peki çocukların ne zaman hapse girdiler?" "Bu saçma!" der adam. "Çocuklarım hapiste falan değiller!" "İyi! Bu sağ tarafa yazılacak 2 numara Çocuklar hapishanede değil." der Peale ve bunu da yazar. Aynı tarzda bir kaç soru sonra adam sonunda durumu anlar ve içinde bulunduğu duruma rağmen gülümser: "Komik! Bu şekilde düşününce herşey ne kadar değişiyor" Kaynak: "Pozitif Düşünmenin Gücü" kitabının meşhur yazarı Norman Vincent Peale'nin bir hikayesi

Louis Hay in I CanDo It videosunu şöyle bir dinledim. Kesinlikle dikkatle dinlemeye ve üzerinde çalışmaya değer.

Bilinç Formatlama çalışmasında 4 günümdü. Bugün bağışlayıcılık üzerine çalıştım. Dört gündür, geçmişten kaynaklanan öyle çok fazla kırgınlık, küskünlük gibi şeyler olmadığını görüp rahatladım. Yaşadığım sıkıntıların sorumluluğunu almışım. Ama bunun içinde kendime fazla yüklenmemem gerek. İlerleyen çalışmalarla bunu da yoluna koyacağım. Bağışlamam gerektiğini düşündüğüm kimse bulamadım kendimden başka desem yeridir. Şimdiye kadar çok kişisel gelişim kitabı okudum. Bunları pek uyguladığım söylenemez. Yani, olumlu düşünmek filan zaten yapımda vardı, Polyannacı bir tarafım hep olmuştu. Okuduklarım fikirlerimin doğrulanmasıydı. Peki şimdi değişen ne? Şimdiye kadar hep kendi ayaklarım üzerinde durdum. Birilerinden basit yardımlar istemek aklımın ucundan geçmedi. Sanki hayat hep uğraşmak gerektiriyordu. Oysa artık düşünme tarzımı değiştirme zamanı geldi. Herkesin yaptığını yapmak sıradan gelirdi. Artık bazı alanlarda sıradanlaşıp özgürleşmeye karar verdim. Madem evren bize yardımcı olmak için hazır bekliyor, payıma düşeni almak için hazırım. Melih Arat'ın yardımcısı ne demiş, kendini şartlandırma. Ben de kendimi hayatın uğraş gerektirdiği düşüncesiyle şartlandırmayıp, güzel olan her şeyi hakettğime inandıracağım. Yedi gün geçmiş üzerine çalıştıktan sonra, bir yedi gün de şimdi üzerine çalışacağım. Sonra da gelecek çalışması var. Kararlılığımı korumaya devam ediyorum. Şimdiye dek en olumsuz yanım, bazı şeylere ilgimin bir süre sonra yitmesiydi. Kararlılık arzumu gerçekleştireceğim.

Selam, ne güzel anlatmışsın, Allah kalbine göre veriyor demek ki... Bazen kolayı zorlaştıran bizleriz. Şartları, insanları zorluyoruz istediğimiz olsun diye. Oysa her gün berrak bir zihinle istediklerimizi detaylıca düşünsek; bir kenarlara not etsek, zamanla olmaması içn bir neden yok. İnanıyorum ki insan bir süre sonra hayalden bir adım öteye, eyleme geçiyor. Yani fit bir vücut isteyebiliriz, uzun süre de hayalini kurarız, ama beslenmemize dikkat edip, egzersize başlayınca istediklerimiz daha kolay olur. İlişkinizde herşeyin gönlünüzce olmasını dilerim. Eminim bu bilinçle olayları tartıp düşündükçe, karşı tarafa empatiyle yaklaştıkça işler öyle ya da böyle br yola girecektir. Naçizane sana tavsiyem, o kişiden bağımsız olarak, nasıl bir ilişki istediğini, bu konudaki hayallerini netleştirmen. Böylece ne istediğini, karşı tarafa neler verebileceğini, nelerden asla taviz vermeyeceğini bilirsin, böylece her ikiniz için de sağlıklı bir yol bulmuş olursun.

yeni keşfettim sizi... takipçinizim artık... paylaşımlarınız harika... çeşitli psikolojik eğitimler almış biriyim, terapi de yaptım danışanlarım oldu... ama yolun başındayım... ve şuna inanıyorum her insan bir diğeri için kütüphanedir... ve her kim hangi insanın ruhunda kendi ruhuna enerji alabiliyorsa asıl terapisti odur... mutluyum sizi tanıdığım için... sevgiler... daha nice güzel paylaşımlar...

"Nevrozlu kişi bilinen mutsuzluğu bilinmeyen mutluluğa tercih eder'. Hayatımızın zenginliği henüz yürümediğimiz yollardadır. Haydi kalk."

Dün bir yazı okudum. Geçmiş yaşam terapisiyle ilgili. Yazar, günümüzde yaşadığı sorunların, duygularının sebeplerinin geçmiş yaşamlarından kaynaklanabileceğini düşünerek terapi yaptırıyor ve söylediğine göre başarıya ulaşıyor. Yatarken kendimi düşündüm. tabi maddi olarak öyle bir terapi yaptıracak gücüm yok, ama ben neler yaşıyorum ve bunlar bana neler öğretti, sebepleri nelerdir diye... Bir zamanlar çok meraklıydım kişisel gelişime, evim hala bu yönde kitaplarla dolu. Artık almıyorum. Hem geçirdiğim iki bipolar atak, hem de ilerleyen yaşım ilgimi azalttı diye düşünüyordum. Ama şöyle bir düşününce aldığım kitaplar giderek bir derinleşen bir süreci yansıtıyordu. Önceleri pozitif düşünme filan derken son aldıkları hipnoz, nlp vb şeylerdi. Demek ki artık zihin programlamaya gelmiştim.

Dün huzurlu bir canlılık vardı üzerimde. Biraz ev işi, yürüyüş. İspanyolca gazetelerde dikkatimi çeken yazılara göz attım. Gece, uzun süredir oynadığım bir çeşit puzle oyunun, takıldığım seviyesini geçmeyi başardım. İngilizcede "challenge" kelimesi var. Zorlama, meydan okuma gibi bir anlamı var. Bence güzel bir kelime. Hayatımız, durağan, heyecansız hale geldiyse herkese bir challenge gerekli. İşte ben de bu yüzden hayatımı anlamlı hale getirmeye, kendi challenge imi bulmaya çalışıyorum. Akşam yemeğimi yedikten, işler kalmadıktan sonra, ispanyolca gazeteleri açıyorum, bir sekmede de google translate açık oluyor, yeni kelimeleri öğrenip, kaydediyorum. Gramer üzerine notlar almıştım zaten, şimdi kısa, basit parçalarla gramerin de hakkını vererek çalışmaya geldi sıra. İkinci dil öğrenirken ilk öğrendiğiniz yabancı dilin etkisi önemli. Örneğin ben lisede fransızca görmüştüm. Kuralları ağır bir dildir. Ama onun mantığını anlayan biri italyanca, ispanyolca, hatta romenceyi bile kolay öğrenir. Bu dili başarırsam, alfabesi farklı dillerden birini düşünüyorum. Bir ara rusça kitabı almıştım. Harfleri söktüm, basit kelimeleri okumaya başladım ama sürdürmedim. Arapça veya japonca da olabilir. Memlekette araplar çoğaldığına göre arapça daha işe yarayabilir. Ama yazısı gözümü kokutuyor.

Bu fırtına de geçecek Hiç bitmeyecekmiş gibi görünen bir fırtına hatırlıyor musunuz? Bir sonraki günü görmek için nasıl ayakta kalacağınızı kara kara düşündüğünüz, çok derin ve erişilemez karanlıkta bir gece hatırlıyor musunuz? Kendinizi yalnız ve yoksun hissettiğiniz, yüzünüzü dönecek kimsenin olmadığı ve inancınızın erişilebilir olmadığı zamanlar? Ve fakat fırtına geçti. Sona erdi. Ve gün, dağların arkasından yine doğdu ve karanlık, yerini parlak bir pembeye, sonra maviye bıraktı ve inanç tekrar yerine geldi; güller güzel başlarını güneşe doğru kaldırdılar. Güneş her zaman parlar, size etraf karanlık görünse de. Fırtına her zaman diner, hiç bitmeyecekmiş gibi görünse de. Ve gökyüzünden yeryüzüne düşen yağmurlar nimetlerdir. Sizi en çok korkutan fırtına zamanın esnekliğinde sevgiyi güçlendirir. Herşey hareket eder ve değişir ama bir tek şey gerçek kalır: Sevgi. Ve şu an, sevgiden yapılmıştır, bitmeyen bir huzur havuzunda tutulan sevgiden. O merkezinizdedir ve sevgiyi tutar. Öyleyse en acı fırtınada, sıcaklık sevgi ve huzur için merkezinize gidin. Orada, derinlerde, kalbinizin rahatllığını hissedin. Ve oradan, meleklerin sizi sarmalaması ve sizi şarkılarıyla kutsamaları için onları çağırın. Çok derinden seviliyorsunuz ve hep sevileceksiniz. Çağırın, gelecekler. Ve zamanın geçmesine ve fırtınanın bitmesine izin verin, güneş pek tabii ki yeniden parlayacak. Gün sevginin parlak ışıklarında yeniden doğarken. Kaynak: Carrie Hart Quado Çeviri: Lale Külahlı

Gün içinde kendimi canlandırmak için müzik dinlemeye çalıştım. Aslında müziği severim ama gün boyu müzik dinleme gibi hevesim yoktur.. Ses çok kere düşüncelerimi toplamamı engeller, dikkatim dağılır. Yazar hareket etmeyi, sporu da öneriyor, ama ben bir süredir sabah sporunu bıraktım, ev işi sayılsın artık. Şimdi arınma ritüelleri zamanı. Bir hevesle dünden üzerinde düşünmüştüm, şimdi gözden geçireceğim. 1-llk iş, başarmak istediklerimin listesini yapmak. Aslında bu listeyi daha önceki kitap özetleri sırasında yapmış sayılırım, yani işim kolaydı. Ama içsel amaçlar da ekledim. Bu durumda listem şöyle oldu: Dışsal özlemler:Para, arkadaşlar edinmek, yeniden dekore edilmiş bir ev. İçsel özlemler:Kararlılık, zayıflamak, yaratıcılığımı ortaya koyabilmek. 2-Hangi listeye odaklanmanın önemli olduğunu anlamak için şu soruları sormam gerekti: Bunu neden istiyorum? Bu ruhumun bir arzusu mu? Bunu gerçekleştirdiğimde ne yaşamayı umuyorum? Bu arzum gerçekleşirse, dünyaya nasıl bir faydası olacak? 3-Cevaplar ışığında bir içsel, bir de dışsal arzu seçeceğim. 4-Arzularımın her biri için bir vizyon haritası, bir dışsal resim yaratacağım. . push ;

Gece yatarken, yaşadığım atakların bana neler getirdiğini düşündüm. İlki depresif ataktı sanırım, olayın şaşkınlığı, çocuklarımı ihmal etmeme vb duygular içinde hayata tutunmaya çalışıyordum. Biraz iyileşince üzerimden bir yük kalktığını hissettim. Eskiden beri içimde adeta sahneye atlamaya hazır biri vardı ama ben çevre vs derken kendimi kapatmıştım. İlk rahatsızlıktan sonra kendimi daha iyi ifade etmeye başladım, verimliliğim arttı. Neredeyse yaşadığım olaya şükrediyordum. Peki dedim, yatarken, ya ikinci mani atağı ne kazandırdı?Henüz üzerinde düşünüyorum ama sanırım eskiden beri bende hem insanları sevme hem de onlara karşı soğuk olma durumu vardı. Kafamın götürmedikleriyle nadir olarak oturup ahbaplık ederdim. Bir çeşit burnu büyüklük yani. İşte bu mani atağı burnumu yere sürttü.

YAYILAN ETKİ YASASI: Bu yasa, titreşimlerinizin başkalarını, başkalarının titreşimlerinin de sizi nasıl etkilediğini açıklar. hayat bir enerji değişimidir ve her yerde ve her zaman bu hareket vardır. Bu sürecin nasıl işlediğini gösteren bazı kuantum fiziği olguları vardır. İlk olgu, aşama karmaşası olarak adlandırılır. Doğal dünyada parçacıklar birleşir ve ayrılır, ama iki tanesi bir araya geldikten sonra ayrılırken diğerinden parçalar koparır. İki varlık birleştiğinde enerjileri birbirine bağlanır ve ayrılırken her biri geride bazı parçalar bırakır. İnsanların duygusal deneyimleri de aşama karmaşasına uğrayabilir. Örneğin morali bozuk biriyle konuştuğumuzda kendimizi kötü hissedebiliriz. Şirketinizin verimliliğinden, ailenizin uyumuna, hatta dünya barışına kadar her şeyin üzerinde etkili olabilirsiniz ve oluyorsunuz. Hepimizin paylaştığı kuantum ilişkilerinden dolayı hareketlerimizde ve kararlarımızda beklenmedik yerlerden ve insanlardan beklenmedik sonuçlar elde edebiliriz. En küçük parçacıktan en büyük kütleye kadar evren olanak bolluğu sunan titreşimli bir potansiyel alanıdır. Bu olanaklar ve yerel olmayan gücümüzü kullanarak amaçlarımız doğrultusunda hareket etmeye devam edecek cesareti korumalıyız. Sonuçlar beklediğimiz şekilde gerçekleşmeyebilir ama doğru enerjiyle beklenilen amaca ulaşılacaktır. Bir amacımız varsa, acele etmeden, sürekli kararlılıkla hareketimizi sürdürürsek, kararımız yayılır. Ne denli enerji yüklenirsek kararımızla ilgili o kadar yoğon bir enerji göndermiş oluruz. Atılan her adım evrenle el ele vererek yeni bir düzen oluşturmaktadır ve karşılığının ne zaman ve nasıl geleceğini asla bilemezsiniz. Bütün düşünceler ve bütün hareketler kader bahçemize yeni bir tohum eker. Bu süreç her zaman bir şekilde sonuç verir. Öyleyse mümkün olduğunca kararlı olmalı ve her yöne doğru olumlu bir hareket başlatmalıyız. farketmesek de kişisel etkimiz dünyanın bir ucuna ulaşacak şekilde yayılır. Birbirine bağlanmış benzer titreşim bulutları, deneyimlerimizi tahmin edilmeyecek boyutlarda etkileyen bilinç alanına dönüşür. Ortak bilincin dev depoları her bireyin enerjisiyle beslenir, biriken bu güç dalgalanır ve diğerlerine dokunur. Bu alanda hangi duygu -sevgi veya nefret/korku - ağır basıyorsa o duygu dünyadaki en büyük güce sahip olur. Her bireyin kararı insanlığın ilerleyişini belirler. Eğer ilişkilerinizde, işinizde ve dünyada nefret yerine sevginin hakim olmasını istiyorsanız, kendinize ve diğerlerine daha svecen bir enerjiyle yaklaşmanız gerekir. Yaydığınız etki için olumlamalar: -Enerjimin dünyaya yayıldığını biliyorum. Amaçlarım için ne kadar çalışırsam kararlarım evren tarafından o kadar fazla kucaklanır. -Rahat adımlarla yürüyorum, hiç acele etmiyorum, rahatım, sakin ve huzur dolu enerjimi diğerlerine iletiyorum. -Enerjimin yaşamıma ve evrene yayıldığını biliyorum. Şimdi çelişkisiz enerjiyi seçiyorum. Kafamdan geçen bütün barışçıl düşünceler barışın gücünü dünyaya yayıyor. -Diğerlerine de verebileceğim neşeyi arıyorum. Yararlı olmak kendime verdiğim bir hediyedir. -Etrafımdaki herkesin değerini görüyorum. Dünyadaki enerjiyi hep beraber paylaşıyoruz.

Yukarıdaki yazıyı okuyunca, tesadüfler konusu aklıma geldi. Bir kitapta okumuştum, bazen günlük hayatta karşılaştığımız bir olay, okuduğumuz iki satır yazı vb çözüm aradığımız sorulara cevap bulmamıza yardımcı olabiliyor. Otobüste giderken etrafınıza dikkat edin, okuyacağınız bir tabela, dikkatinizi çeken bir ilan vb sorununuza çözüm için size ilham olabilir. Yazar, herhangi bir kitabı rastgele açıp parmağınızı koyduğunz kelime üzerine düşünebileceğinizi de söylüyor.

Yeni bir kitaba başladım. 21 Günde Bilinç Formatlama--Yazarı Debbie Ford 21 günde yapılacak bazı çalışmalar var. Kalabalık evde sakin biir köşe bulursam yapmak istiyorum. Başlangıçta okuduğum bazı satırlara göre başımıza gelen iş kaybetmek, birini kaybetmek, bağımlılık gibi şeyler bizim ruhumuza dönmemiz için bir vesile. Dış dünyayla bağlantımızı azaltıp, ruhumuzla iletişim kurmaya başlarsak, çok az şey isteriz, çünkü içimiz zenginleşmiştir. Uzun süredir çeşitli meditasyon vb yollarla uzun süredir istediğimiz şeyleri daha rahat kendimize çekeriz. Okumaya yeni başladım. Ruhumla zaten temasta olabildiğimi düşünüyorum. Ama bakalım yeni bir şeyler öğrenebilecek miyim? Kendi ruhumuzu duymaya başlamanın, diğer ruhları da duymaya, insanlara, diğer canlılara karşı da sevgi duymaya yol açacağına inanıyorum. Böyle düşünen, biilnçlerini yükselten insanlar ne kadar çoğalırsa dünya daha iyiye gidecektir.

Kıyaslama Yaparak Enerjinize Kıymayın Dikkatimizi, kendimizin dışında her şeye verir olduk. Kendimizden çok başkalarının hayatıyla ilgilenmeye başladık. Kendi içimize dönmeyip; televizyondaki programlar, yarışmalar ve dizilerle başkalarının hayatlarını izlemeye koyulduk. Başkasının yaşadığı hayatın bizim hayatımıza nasıl bir katkısı olur acaba? Ne yazık ki birçok insan, çevrelerindeki insanlara göre kıyaslayarak; kendilerini iyi ya da kötü hissediyor: Arkadaşım kendine şunu aldı ama ben çok istediğim halde buna sahip değilim ve bu beni mutsuz ediyor ya da bir arkadaşımdan duyduğum şekilde: Benim sevgilim yok ama en azından, O nun da yok diyebiliyorum Televizyondaki insanları izlediğimizde ya da sokakta insanlar gördüğümüzde; Benden daha güzel ya da Benden daha zayıf gibi düşüncelerin bize bir yararı yok. Böyle düşünceler, enerji alanınızı kirletmenize neden olur sadece. Ve böyle bir bakış açısı bir süre sonra etrafınızdaki herkesi, sizin için potansiyel tehdit haline getirebilir. Bu da kendinizi huzurlu ve sevgi dolu enerjilere kapatmak anlamına gelir. Böylece, yaşam sevinciniz azalır ve gücünüz düşer. Kendinizi sürekli birileriyle kıyasladığınız ve hep rekabet halinde olduğunuz sürece kendinizi koşulsuzca sevemezsiniz. Mutluluk, kendinizi başkalarıyla olumlu ya da olumsuz kıyaslamadan; kendinizi olduğunuz gibi kabul ederek, onaylayarak ve severek mümkündür. Kıyaslama yaptığınız her an, enerjiniz ve gücünüz ciddi bir şekilde düşecektir. İçinizdeki kıskançlık duygusu, diğer olumlu duygu ve düşünceleri de zehirleyecektir. Bir başkasının kötü olmasını istediğiniz her an, içinizdeki sevgi sizi biraz daha terk edecektir. Kendimizi bir başkasıyla kıyasladığımız her an Evrene; Kendimi değerli bulmuyorum, kendimi yeterince sevmiyorum ve kendime inanmıyorum mesajı vermiş oluruz. Kendinizdeki ve hayatınızdaki eksikliklere her odaklanışınızda, kendinizdeki yoksunluk hissini biraz daha artırmış oluyorsunuz. Böylece Evrene; Ben yetersizim mesajını iletmiş oluyorsunuz. Bu da içten içe, istediğiniz şeyleri aslında hak etmediğinizi düşünmenize yol açacaktır. Evrensel enerjiler de inancınız doğrultusunda, bu inancınızı destekleyecektir. Herkesin hayatı ve seçimleri kendi yaşam yolunun, deneyimlerinin bir parçasıdır. Bizim öncelikli görevimiz, kendimize ve kendi gelişimimize odaklanmaktır. Kendimizden başka hiç kimse bizi ileriye götüremez. Biz sadece, kendi hayatımızdan ve gelişimimizden sorumluyuz. Kişilerin ya da nesnelerin güzelliklerini, değerlerini görüp takdir ettikçe güçlenirsiniz. Bu cömertliğiniz neticesinde Evren de, size enerjileri yönünden cömert davranacaktır. Enerjiniz arttıkça kendinizi daha iyi hissedeceksiniz. Ruhsal enerjinin kaynağı, kendimizle kurduğumuz ilişkiyle şekillenir. Kendimize karşı tutumumuz ve inançlarımız yaşamımızın kalitesini belirler. Yaşamınızla birlikte, diğer ilişkileriniz de; kendinize yönelik inanç ve tutumlarınızla şekillenir. Siz kendinize güvenmeyip inanmadıkça, kimse size güvenip inanmayacaktır. Siz kendinizi sevmedikçe, kimse sizi gerçekten sevmeyecektir. İçerden dışarı yansıttığınız niyetler ve hisler, aynı bir bumerang gibi size geri dönecektir. İyi ya da kötü diye bir şey yoktur. İyi ve kötünün nedeni düşüncelerdir. Kendi Değerinizi Artırmaya Yönelik Birkaç Olumlama Olumlamalara geçmeden önce şunu hatırlatmakta fayda var. Olumlamalarınız başka insanlar hakkında değil, size yönelik olmalıdır. Şu kişi bana her geçen gün daha çok aşık oluyor gibi manipülatif içerikli bir olumlama yerine; Gün geçtikçe daha çok seviliyor ve beğeniliyorum gibi bir ifade kullanmanız önemlidir. Sevilmeyi ve saygı görmeyi hak eden, değerli bir insanım. Her gün, kendi değerimin daha çok farkına varıyorum. Pozitif ve sevgi dolu düşüncelerimle, kendim ve çevrem için güzel bir enerji yayıyorum. Seçtiğim düşünceler ve seçimlerim sayesinde yaşam kalitemi, enerjimi belirleyecek kişi benim. Ben pozitif ve sevgi dolu düşüncelerimle, kendim için en hayırlı kararları vermeyi seçiyorum. Kendime inanıyorum, kendimi olduğum gibi kabulleniyorum ve seviyorum. Çevremdeki insanlar da, beni olduğum gibi kabulleniyor ve seviyor.

Yarın çalışmaya, bilinç formatlamaya başlıyorum. Öncelikle yazarın söylediği gibi biraz erken uyanacağım. Kendini takdir, teşekkür, Allahtan/evrenden yardım isteme gibi bir başlangıç var. Bir de hemen her sabah değişik konularda yapılacak çalışmalar var. Örneğin ilk gün için "spiritüel alevi ateşleme" çalışması. Burada önce içimdeki spiritüel alevin durumunu gözden geçirip, ona bir puan vereceğim. Gün içinde kaça ulaşmayı istediğimi belirleyip, bu ateşi güçlendirmek için neler yapabileceğime dair bir niyet ortaya koyacağım. Sonra bu niyetle ortaya çıkarmak istediğim duyguyu ve niyetimin gerçeğe dönüşmesi için neler yapacağımı düşüneceğim. Bunun için vazgeçmem gereken düşünce ya da davranışları belirleyeceğim. Gün içinde niyetimi gerçekleştirmek için tekrarlayacağım bir anahtar söz ya da cümle belirleyip, bunu kaç kere duymak istediğime karar vereceğim. Asıl çalışma için nispeten sakin olan akşam üzeri tavsiye ediliyor. İlk günün asıl çalışması arzuları ortaya çıkarmak. Hayatta neleri arzuluyorum?özgüven, sevgi, para, dost vb bir liste yapıp, sonra bunları içsel ve harici olarak ayırmam gerekiyor. Bazı sorular sorarak bilinç temizliği boyunca odaklanmak üzere bir içsel, bir de dışsal hedef seçmem gerekiyor. Sonraki aşama seçtiğim arzular için bir vizyon haritası/bir resim oluşturmak. Bunun için dergilerden resim, sözler kesebilir veya bilgisayara bazı görüntüler ekleyebiliriz. Gün içinde ve her sabah bunlara bakıp kendimize hatırlatabiliriz. Bir de her sabah o güne özgü ruhun gıdası tabir ettiği cümle için 3 dakika ayrılacak. İlk gün için bu "Ruhumun arzusu Tanrının sesidir." Yarın sabah erken uyanıp, sabah çalışmasını yapacak ve ruhun gıdasını tekrarlayacağım. Yarın için mantram şu olacak"Ben evrende değerli bir varlığım." Bunu kendime gün içinde en az on kere tekrar edeceğim. Sonra sabah gazetelerini okuyup, temizlik ve yemek yaptıktan sonra, ruhumu besleyecek müzik dinleme vb vakit geçirdikten sonra, akşam üzeri asıl çalışmayı yapacağım. Hadi hayırlısı...

ASTIM, Kendin için nefes almayı hak etmeme duygusu. Astımlı çocuklar aşırı duyarlılığa sahip oluyorlar. Çevrelerinde tüm olan bitenlerden kendilerini sorumlu hissediyor ve suçluluk duyuyorlar. Kendilerini "değersiz" ve bu yüzden de suçlu hissederek, kendilerini cezalandırma ihtiyacındalar. Coğrafı değişiklikler bazen astım için yararlı oluyor, özellikle aileden uzaktaysa. Genellikle astımlı çocuklar büyüdükçe hastalıklarını "yeniyorlar". Yani ev ortamından okula giderek, evlenerek ya da yanlız yaşamaya başladıklarında, hastalık geçiyor. Ama hayatlarının bir döneminde, çocukluk dönemlerini hatırlatan bir deneyim yaşarlarsa bir astım nöbetine yakalanıyorlar. Böyle bir durumda, tepki gösterdikleri şey, o anda olanlar değil, çocukluklarında yaşadıkları bir şeyle duygu bağlantısı kurmaları oluyor. YARALAR, YANIKLAR, KESİKLER, ATEŞLENME, ŞİŞME, KABARMA, KAŞINMA kızgınlığın bedendeki ifadesi oluyor. Ne kadar bastırmaya çalışırsak çalışalım, kızgınlık ifade edilmenin bir yolunu bulur. Birikmiş öfke patlamaması için içimizden çıkmalıdır. Öfkemizle dünyamıza zarar vereceğimizden korkarız. Ama kızgınlık kolaylıkla "şu konuda kızgınlık duyuyorum" diye ifade edilebilir. Tabii bu sözleri patronumuza her zaman söyleyemeyiz ama yastığı yumruklayabilir, arabada avazımız çıktığı kadar bağırabilir veya tenis oynayabiliriz. Bunlar, kızgınlığı fiziksel olarak ifade etmenin zararsız yollarıdır. Spiritüel insanlar genellikle kızmamaları gerektiğini sanırlar. Evet hepimiz duygularımız için başkalarını suçlamayacağımız noktaya gelmeye çalışıyoruz. Ama o noktaya erişinceye kadar, an içinde ne hissettiğimizi olduğu gibi kabul etmek daha sağlıklı.

Çok iyi Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir.

Yaşam Niçin Var? Neden Buradayım? Var olduğumu bilmek için var yaşam. Beni bilmek için, sevgiyi yaşamak için! Deneyim bilmektir. Deneyerek öğrenir insan. Gönül gözü açık insan için artik uyku bitmiştir. Uyanan insan, Ben kimim? Ne yapıyorum? Niçin buradayım? Sorularını sormaya, cevaplar aramaya başlar. Ve bir yolculuğa çıkar. Bu yolculuk içseldir. Sevgi dolu, coşkulu, öğrenmek ve öğretmek dolu, paylaşım dolu. İçinde bu yolculuğa çıkan insana, içsel gelişimiyle paralel dünya deneyimleri gelecektir. Uyanan insan tanrısal zekasına uyanmıştır. Beyin her an aktive olur bu yolculukta. Açılım her olayla, her yansımayla tetiklenir. Katalizörler vardır her kişi için. Tetikleyicilerdir onlar. Kişiye kendilerini gösterirler. En derine gitmek, kendine gitmek için seçer insan onları. Bazıları negatif yüklü, bazıları da pozitif yüklüdür. Bu iki kutbu da yaşar, iki kutbu yaşayıp, içsel dengeyi bulabilir O kadar çok sorgular ki hayatı, insanları, olayları, yaşarken seyreden, izleyen, tanık olan içindeki Ben i bulur. İçindeki Ben, sadece izler, seyreder. Kişi ne yaparsa yapsın yargısızca izler. İçindeki Ben i bulan kişi yaşama o pencereden, o gözden bakmaya başlar. Düşüncelerini izler, öfkesini, tepkisini, hareketlerini, kıskançlığını, nefreti, kibrini, korkuyu vs. Tüm bunları yaşarken, bu duyguların üzerine çıkar, dünyanın çekimine kapılmadan, her şeyi, gelişimine açılan olaylar silsilesi olarak görmeye başlar. Duygulardaki manadır aslolan. Tanrısal zekasına uyanan insan, bedeninin mucizevi bir araç olduğunu bilir ve bu araca en iyi şekilde bakar. Bedeninin sağlıklı, veya hasta, enerji dolu veya yorgun olması kişiyi etkilemez. İçindeki mananın farkına varan kişi için, bunlar yaşam halleri, geçici hallerdir. İyi-kötü, güzel-çirkin, doğru-yanlıştaki tekliği idrak eder. Zıtlar, kıyas etmek ve birliğe ulaşmak içindir. Hepsinin bilmek için yaşam oyunları olduğunun bilincine varır kişi. Dünyada yaşarken, dünyanın dualitesine kapılmaz. Anlık düşüşler yaşasa da, bu düşmeler, daha ileriye gitmek için itici güç, katalizördür onun için. Kurallar kısıtlayıcıdır ve insanı kısırlaştırır, bu sebeple insan aklını, tefekkür yaparak kullanır bu farkındalıkta. Mükemmeliyet duygusuna kapılan insan, oyuna kendini kaptırır. Farkında olan için her şey şu haliyle zaten mükemmeldir. O büyük yaratıcının yanında mükemmellik sadece bir illüzyondur. Kalbinin içindeki sesin, düşüncenin, ışığın muhteşemliğini bilen insan, o merkezden duyar, görür, konuşur, düşünür olur. Bu kalp, akılla evlidir artık. Orası tanrısallığın mekanıdır. İnsanın mabedi, aşkın evi İnsan bedeninin ve ruhunun ve bilincinin farkına vardığında, yaşamı başka bir boyuttan yaşamaya başlar. Başka bir pencereden bakar. Aynı dünyadadır ama manzara değişmiştir. İçinden her durumda sevincin kahkahaları yükselir. Eşsiz güzellikte bir müzik tüm evrenleri doldurur. Ve bu eşsiz müziği duyan insan, herkesin duyması için ney gibi, o müziğe araç olur.

UYUM YASASI: Kuantum fiziğinde, bir parçanın hareketinin, ondan çok uzaktaki ayrı bir parçayı etkilediği bilinir. Bu durum kişisel düzeyde de geçerlidir. Çünkü herşeyin birbiriyle bağlantılı olduğu bir evrende yaşıyoruz. Uyum yasasına göre, denge yaratmayı bilinçli olarak seçtiğinizde, kendinizi evrenle ilişkilendirdiğinizde, bilinç ve enerji evrensel bereketin taşkın kapaklarını açar;farkındalığa, güce ve dünyanın sunduğu nimetlere erişebilmenizi sağlar. Bütün yasalar insanın kendisinde başlar. Kendinizle uyumlu olmanın anahtarı, seçimleriniz anlamına gelen düşünceleriniz, duygularınız ve faaliyetleriniz arasındaki dengeyi kurmaktır. Uyum sürecini hızlandıracak bir yol da özeleştiri yapmaktan vazgeçmektir. Yarattıklarınızdan nefret ederseniz, onlardan korkar, kontrol etmeye kalkarsanız, diğerleriyle uyum içinde olamazsınız. Düşünceleriniz ve duygularınızdan edindiğiniz deneyimlerdeki çelişkilerin artması dış dünyayla olan ilişkilerinizi düzensizleştirir. En uyumlu duygular, sevgi, barış, kabul etme ve kendi hayatınızla ilgili hevestir. Günlük yaşamınızın merkezine bunları koymazsanız sürekli bir uğraş içine girersiniz. Hayat çoğu zaman kariyer, aile gibi birçok alanda dikkatinizi yoğunlaştırmanızı gerektirse bile, genellikle enerjinizin çoğunu tek bir konuya verirsiniz ve başka şeyleri bir yana bırakırsınız. Bu durumda dışarıya, sizin için önemli bazı şeylerden vazgeçmeye istekli olduğunuz mesajını yollarsınız. Bunlar daha fazla vazgeçmenize neden olacak insanları ve durumları çekmenize sebep olan titreşimlerdir. Eğer kendinizi sürekli olarak son sıraya koyarsanız, isteklerinizin yerine getirilmesinde de son sırada yer alırsınız. Eğer yaşamınız hiç bitmeyen görevlerle yüklüyse, bir işten diğerine koşturuyorsanız, titreşiminizde çalkalanma oluşur, diğerlerinin sorunlarını ve yaşadıkları kargaşayı kendinize çekersiniz. Uyumu seçmek sakinliği seçmektir, zıtlaşmaya karşı barışı, korkuya karşı dürüstlüğü ve yargıya karşı değeri seçmektir. Gerçek uyumu elde edebilmek için ne diğer canlıların onayını bekleyin, ne de onayınızı onlardan esirgeyin, kendinizin ve diğerlerinin eşit olduğu bir noktaya ulaşmalısınız. Diğerlerini mutluluğunuz önünde potansiyel tehlike olarak görüyorsanız, korku, umutsuzluk, zorunlulukla şekillenmiş bir hayat yaratırsınız kendinize. Diğerlerini kabul etmemek veya çatışmaksa gücünüzü onlara veriyorsunuz demektir. Enerjiniz şöyle der:"Beni kızdırabilir, ya da korkutabilirsin, üzerimde güç sahibisin."Diğerlerini kabul ettiğinizde gücünüzü tekrar kazanırsınız. Her yaptığınız, söylediğiniz ve düşündüğünüz sizden dışarı doğru, üzerinde adınızın yazılı olduğu frekansta hareket eder. zaman içinde aynı içerikle size geri döner. Uyum içinde yaşamak için olumlamalar: -Düşüncelerimin, duygularımın ve hayat kalitemin sorumluluğunu her zaman üstlenirim. -Dengeli ve mutlu bir yaşam sürdürüyorum. Artık uyumu seçiyorum. -Kendimi kabul ediyorum, diğerlerini kabul ediyorum. Tanrısal ışığın içimizde olduğu gerçeğini kabul ediyorum. -Evrende bereketli bir zenginlik ve mutluluk özgürce süzülüyor ve ben istediğim şeyi almayı hak ediyorum. -Evrenle birim. Kendimi etrafımdaki sevgi ve nimet akışına açtım.

EVRENDE RASTLANTI YA DA TESADÜF VAR MIDIR? Hiçbir karşılaşma tesadüf değildir. Hiçbir hissediş, düşünüş, bakış, algılayış, seziş de öyle. Hatta bunların tersi de tesadüf değil. Alışveriş yaptığımız market, yemek yediğimiz lokanta, su içtiğimiz çeşme, yürüdüğümüz kaldırım ve orada yanlarından birer yabancı olarak geçip gittiğimiz insanlar... Tesadüf gibi görünen karşılaşmalar, yolu sorduğumuz herhangi biri, hafifçe çarptığımız insan... Bize gülümseyen küçük bir çocuk önümüzden aniden uçuveren kuş... Gün boyu yaşadığımız en basit olay bile herhangi bir zihinsel, fiziksel, ruhsal yada duygusal bir olayın tetikleyicisi olur. Küçük ya da büyük... Bazen hiç hesapta olmayan durumların içine çekiliveririz. Hayal bile etmediğimiz olayları yaşarken buluruz kendimizi. Bir martı çığlığı, bir satıcı bağırışı, alır götürür bizi yıllarca ya da yollarca uzaklara... Hem öğretmen hem de öğrenciyizdir her ilişkinin içinde. Doğduğumuz aile, gittiğimiz okullar, sıra arkadaşımız, sevgilimiz, eşimiz, çocuğumuz vs. Her ilişki, farklı bir yönümüzün aynasıdır. Ve bizler de onlar için birer aynayız. Farkındalığımız yükseldikçe, durumları ve ilişkileri yaşarken, kendimizi ve yaşanılanları gözlemlemeye başlarız. Ve eğer yaşadıklarımıza yüksek idrakle bakabilmeyi başarırsak, o ilişki ya da durumu ne için yaşadığımızı kavrarız. Düğmelerimize en fazla basan insanlar, en iyi öğretmenlerimizdir. O ilişkide kurban olmadığımızı anlar, ilişkinin bize neyi öğretmeye çalıştığını kavrarsak, dersimizi alır ve yolumuza devam ederiz. Eğer bunu yapamazsak, o ilişkide ya da durum içinde tutsak olur, ya daha ağır durumlar yaşar ya da daha travmatik durumları tekrar takrar yaşamaya devam ederiz. Bazen bazı insanların hayatına yalnızca katalizör olarak gireriz. Onların hayatlarında değiştirmesi gereken durumun düğmesine basar ve sessizce çekiliriz. Ve yüksek farkındalık içinde kalırsak, yaşanılan durumdan etkilenmeden, arkamıza bakmadan yolumuza devam ederiz. Özet olarak, en büyük düşmanımız en iyi dostumuzdur aslında. Çünkü bizde en büyük değişime neden olur genellikle. Ve her karşılaşma kutsaldır. Karşımızdaki insanın tanrısallığını kabul edip o şekilde yaklaşırsak, nefreti, öfkeyi, suçluluk duygusunu, o insana karşı sorumlu olduğumuz ve o ilişkiye mahkum olduğumuz duygusunu ve kini söküp atarız varlığımızdan. Yaşadığımız her durum, tanıştığımız her insan öğretmenimizdir. Ne kadar kısa sürede öğrenirsek öğrenmemiz gerekenleri, karmamızı çözüp, iç huzuruna, mutluluğa, ideal ilişkimize ve ruhsal eşimize kavuşuruz. ALINTI Önceki

Kendi Kutsal Kadın boyutuyla buluşmuş Kadın ın 7 özelliği 1) Kişisel kıymetinin cinselliği ile hiçbir ilgisi O'lmadığını anlamıştır. Kutsallığı ile buluşmuş kadın, kimliğini sadece kendisinin tanımlayabileceğini anlamıştır. Kıymetinin karşı cins için çekici O'lup O'lmamasına bağlı O'lmadığını bilir. Kabul edilmek ve sevgi ihtiyacının karşılanması için bir bedel O'larak değil, sadece kendisi arzuluyorsa seksi O'lur. Sürekli O'larak karşı cinsin, hele birlikte O'lmayı asla arzulamayacağı erkeklerin gözünde seksi O'lma hapisanesinin tutsağı O'lmaz. Bu O'yuna kapılmış bir kadının eninde sonunda bir kurbana dönüşeceğini bilir. Aksine, 'O' özgür bir kadındır. 2) Diğer kadınlarla rekabete girmeyi istemez. Kutsal yanıyla tanışmış kadın başka kadınlarla rekabeti arzulamaz. Ancak O'nlara yardım etme ve destekleme güdüsüyle donanmıştır. Kadın kardeşlerini cesaretlendirmek için zayıf yanlarını O'nlarla paylaşmaktan çekinmez. O'nlara tavsiye verir ve bu dünyada kadın, ya da sadece insan O'larak ileri gitmeleri için yardım eder. Çatışma durumunda, erkeklerin bakış ve yargılarına rağmen kadınların savunmasını üstlenmeyi bilir. 3) Güç kaybetme korkusuyla kadınlık vasıflarını yadsımaz, aksine O'nları geliştirir. Kutsallıkla buluşmuş kadın kendi özünü O'luşturan kadınsı özelliklerini bilir ve geliştirir. Dişil Enerji, başka özelliklerin yanında, şunları da içerir: şefkat, hassaslık, dinleme, empati, yumuşaklık, duygusal akıl, uyum arayışı, yaratıcılık, iyileştirici güç, başkalarıyla ilgilenme. Bu yanlarıyla gurur duyar ve O'nları reddetmeye kalkmaz. Erkeklere özenmez. Gerçek gücün, ne fiziksel kuvvetle, ne bağırarak, ne de insanları manipüle ederek elde edilmediğini, ancak ve ancak iç barışla, iç uyumla, güvenle, Sevgi ve özgürlükle elde edildiğini bilir. 4) Dünyaya etki etme kaygısı taşır. Yarattığı etkilerin farkındadır. Gelişiminin Ruhsal aşamasına ulaşmış kadın, Dişi Enerjisinin gücünü, sahip O'lduğu ruh şifalandırıcı yeteneği, erkekler üzerindeki dönüştürücü gücü ve Dünya üzerindeki dönüştürücülüğünü farketmiştir. İnsanın ve Dünya nın sadece Sevgi, dinleme, şefkat ve empatiyle gelişebileceklerini bilir. Kutsal Kadın ın ilkeleri vardır, tutarlıdır ve kandırılamaz. Kutsallığıyla bütünleşmiş kadın, hayatına girenler erkeklerden başka, karşılaştığı diğer erkekler üzerindeki etkisini bilir. Çevresindeki çocukların ve diğer kişilerin kendisini gözlemleyerek etkileneceklerinin de ayırdına varmıştır. Bu nedenle O'nlar üzerinde mümkün O'lan en güçlü etkiyi bırakmaya kararlıdır. Mahatma Gandhi: Yükselen her ruh, dünyayı da yükseltir demiştir. Bu kadın da, karşılaştığı her şeyi ışığa dönüştürmek için Sevgi ve ışıkla parlatmak ve eliyle dokunduğu her şeyde O'lumlu etki yaratmak ister. 5) Bedenini sevmek için erkeklerin bakışına ihtiyacı yoktur. Kutsal Kadın la buluşmuş kadın bedenini sever ve kendini sevmek için erkeklerin O'nayına ihtiyaç duymaz. Bedeninin kutsal bir mabed O'lduğunu anlamıştır. Başkasının girmesine izin vereceği bu mabedi önce kendisinin kabul etmesi gerektiğini, bunun da moda tanımlar ve kalıplaşmış sosyal kurallarla O'lamayacağını bilir. Güzelliği her şeyden önce iç güzelliğidir ve gerçekte kim O'lduğunu dışa vurmaktan korkmaz. Dış görünüşü ve tarzıyla kendi beğeni ve zevklerini ifade eder. O'lmak istediği kadına ait özellikleri dış görünüşüyle belli eder. 6) Kutsal Erkekle ittifak ve işbirliği arar. Aşk ilişkilerinin ruhsal amacını da anlamıştır. Ruhsal kimliğiyle tanışmış kadın yanında O'lmasını istediği erkek hakkında net fikir sahibidir ve hak ettiğinden azı için kendini alçaltmaz. Aslında, kendini bütün hissetmek için kimseye ihtiyacı yoktur, kendi tutkuları, kendi dünyası vardır. Ancak mükemmel içsel uyumunda Kutsal Erkek enerjisiyle buluşmayı diler. Bunun amacının, herbiri ötekinin yukarıya yükselmesine yardım etmeyi arzulayan, birlikte evrimleşmeye, fiziksel, duygusal ve ruhsal vecd e yönelmiş iki varlığın güçlü birlikteliğini doğurmak O'lduğunu bilir. 7) Ruhsal bilinç sahibidir ve sürekli gelişmek ister. Kutsallığıyla buluşmuş kadın, dünyadaki rolünün ve etkisinin bilincindedir. Sürekli ilerleme ve kendini sorgulama halindedir. Hayat hakkında sorular sorar ve her geçen gün daha iyi biri O'lmaya çalışır. Bilgeliği arttığı için içsel güzelliği her yıl giderek artar. Yaşlanırken dahi güzelliği kendini aşar çünkü güzellik herşeyden önce enerjidir ve bu görünmez enerji öncelikle içseldir. 'O' da bunu çok iyi anlamıştır. Söz konusu O'lan kalbin, sevginin, şefkatin ve yumuşaklığın güzelliğidir. O'nun ışığı dünyayı ve her birimizi aydınlatır. Gençliğindeki fiziksel özellikleri değişse de, gücü azalmaz, aksine, tükenmez bilgeliğiyle ve ışığıyla ilham vermeyi sürdürür. . push ;

Dikenler Arasındaki Gül Yazan Nil Gün Kızılderili bilge kulübesinin önünde torunuyla oturmuş, az ötede birbiriyle boğuşup duran iki köpeği izliyorlarmış. Köpeklerden biri beyaz, diğeri siyahmış ve genç torun o köpekleri dedesinin kulübesi önünde boğuşup duruyorlarken görürmüş hep.. Çocuk, dedesinin kulübesini korumak için neden bir değil de iki köpeğe ihtiyaç duyduğunu merak edermiş. Üstelik niye siyah ve beyaz köpek? Dede, torununa onların kendisi için sembol olduğunu söylemiş. " Onlar benim için iyiliğin ve kötülüğün simgesidir demiş. "Aynen şu gördüğün köpekler gibi, iyilik ve kötülük içimizde sürekli mücadele eder durur. Onları seyrettikçe ben hep bunu düşünürüm. Onun için yanımda tutarım onları." Çocuk merak etmiş. "Peki, sence hangisi kazanır bu mücadeleyi?" Dede, bilgece bir gülümsemeyle bakmış torununa. "Hangisi mi evladım? Ben hangisini daha iyi beslersem! Bu köpeklerin besini düşüncelerimiz. Her birimizin Kızılderili bilge gibi kapımızın önünde sürekli boğuşan siyah ve beyaz köpeği var. Eğer sıkça işlerin kötüye gideceğini söylüyorsan kahin olma şansın yüksektir demiş Isaac Singer. Hayat sıkça barındırdığımız düşüncelerimizi bize yansıtan dev bir ekrandır. Neden? Üç boyutlu realitede düşüncelerimizi somut olarak yaşayarak deneyim kazanmamız için. Hayata olumsuz baktığımız sürece sağlıklı mutlu ve huzurlu olmak im-kan-sız-dır. Hayat daha fazla acı çekene ödül vermiyor çünkü. Tersine, madem bu kadar çok seviyorsun olumsuz bakmayı, al sana biraz daha aynısından diyor. Zihin her gün sağlıklı düşüncelerle kurulan bir saat gibidir. Kurulmazsa bir süre sonra çalışmasını durdurur. Bize sürekli yanlış saati gösterir. O saatin günde iki kez doğruyu göstermesine kanmak büyük yanılgı. Her şey ama her şey bizim düşüncelerimizin sonucu. Düşündüğümüzü oluruz. Yere düştüğümüzde bile düşüncelerimizi değiştirmek mümkün. Çünkü sırtımız yerdeyken bakacağımız tek yer yukarısıdır. Tabii gözümüzü kapamazsak. Kendisine acıyan, karamsar, şikayet etmeyi huy haline getiren insana bunun kendi seçimi olduğunu anlatmaya çalıştığın oldu mu? Senin her yardım çabana o mazeretlerle yanıt verecektir. Kendisinin ne kadar haklı ama bir o kadar da şanssız ve talihsiz olduğunu kanıtlamaya çalışacaktır. Bu tür insanın bakış açısını değiştirmesine yardımcı olmaya çalışmak tam anlamıyla değerli anların ziyan edilmesidir.. Zamanı ziyan etme lüksümüz yok çünkü hayat çok kısa. İnsanlar için elinden geleni yap. Ama akıntıya karşı kürek çekmeden ve kendini paralamadan. Yoksa o kişi seni aşağıya çekecektir. Dağa tırmanmaya ya da denizin derinliklerine dalmaya serüven diyoruz.. Gerçek serüven günlük hayatın engelleri karşısında yeni olanaklar aramak, bilinmeyen karşısında potansiyel kaynaklarımızı ortaya çıkararak test etmek, kendi özgün yeteneklerimizi keşfetmektir. Kimi her zorluk içinde olanakları görür, kimi her olanak içinde zorlukları. Bir şeyden hoşlanmıyorsan değiştir, değiştiremiyorsan tavrını değiştir. Şikayet etmek bugüne kadar sana ne kazandırdı? Çoğumuz aslında günlük yaşıyoruz. Yarının ne getireceğini bilmeden. Kendi hayatımızın senaryosunda kurban da olabiliriz kahraman da. Kendimize verdiğimiz rolü biz biçiyoruz. Yüreğin ve düşüncelerin iyimser yaklaşımının mucizesini hiçbir ilaç sağlayamaz. İyileşecek hasta Kendime nasıl yardımcı olabilirim? der. Hastalığına sığınan kişi ise, Bütün bunları yapmak zorunda mıyım? der. Kendini iyileştirmek bile bir yüktür onun için. Zaten kendi sorumluluğunu üstlenen kişi, hastalığı da sağlığı da yaratanın kendisi olduğunu bilir. Hayat aksiyonu sever. Ayağa kalkıp yürüdüğünde bir şeylere takılmak doğaldır. Sadece oturduğu yerde oturan insanın ayağı hiçbir şeye takılmaz. Tabii buna hayat denirse. Hayatın kimseye borcu yok. O biz yokken de buradaydı. Bizden sonra da olmaya devam edecek. İyi ve kötü günü belirleyen sadece ve sadece tutumumuzdur. İnsanlar arasındaki farkı belirleyen de budur. Olumlu tutum bütün sorunlarını çözmez ama insanı yeterince rahatsız edeceği için çabaya değer diyor bir komedyen. İnsanın, kimsenin elinden alamayacağı son özgürlüğü her koşulda tutumunu kendisinin seçmesidir. Geçmişi değiştiremeyiz ama geçmişe bakış açımızı değiştirebiliriz. İnsanların davranışlarını değiştiremeyiz ama onlara bakış açımızı değiştirebiliriz. Başımıza gelen bazı şeylerden kaçamayız ama elimizde kalan tellerle kemanımızı farklı bir notayla çalmayı seçebiliriz. Verdiğimiz tepkilerle karakterimizi inşa ederiz. İnsanlar arasındaki fark çok küçük. Olaylara yaklaşım farkı. Ama sonuçları çok büyük. Saygı duyduğun insanla acıdığın insan arasında farkı yaratan da bu. Özgüven ve özsaygı denilen şey de bu.

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım. Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, Kendi yolumu çizdiğimde anladım.. Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil.. Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım. Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış, Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.. Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden, Neden hiç ağlamadığını anladım.. Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş, Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.. Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş, Çok acıttığında anladım.. Fakat, hakkedermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını, Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım.. Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet, Yüreğini avucuma koyduğunda anladım.. ''Sana ihtiyacım var, gel! '' diyebilmekmiş güçlü olmak, Sana ''git'' dediğimde anladım.. Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiş sevmek, Git dediklerinde gittiğimde anladım.. Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan, Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım.. Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak, Gerçekten pişman olduğumda anladım.. Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş, Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış, Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.. Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi, Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım.. Sevgi emekmiş, Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş... Can Yücel

Blog kısmı karışık geldi. Ben yine buradan devam edeyim en iyisi.

Metrodaki Kemancı Soğuk bir Ocak sabahı, bir adam Washington DC'de bir metro istasyonunda, kemanla 45 dakika boyunca altı Bach eseri çalar. Bu süre içinde, çoğu işe yetişme telaşındaki yaklaşık bin kişi kemancının önünden geçip, gider. Kemancı çalmaya başladıktan ancak üç dakika kadar sonra, ilk kez orta yaşlı bir adam kemancıyı fark edip, yavaşlar ve birkaç saniye sonra da gitmek zorunda olduğu yere yetişmek üzere yine hızla yoluna devam eder. Kemancı ilk bir dolar bahşişini bundan bir dakika kadar sonra alır. Bir kadın yürümesine ara vermeksizin parayı kemancının önüne koyduğu kaba atarak, hızla geçer, gider. Birkaç dakika sonra, bir başka adam duraklayıp, eğilerek dinlemeye başlar ancak saatine göz attığında işe geç kalmamak için acele ettiğini belirten ifadelerle hızla yoluna devam eder. En fazla dikkatle duran ise üç yaşlarında bir oğlan çocuğu olur. Annesinin çekiştirmelerine rağmen, çocuk önünde durur ve dikkatle kemancıya bakar. En sonunda annesi daha hızlı, çekiştirerek çocuğu yürümeye zorlar. Oğlan arkasına dönüp kemancıya bakarak, çaresizce annesinin peşinden gider. Buna benzer şekilde birkaç çocuk daha olur ve hepsi de anne, babaları tarafından yürümeye devam için zorlanarak, uzaklaştırılırlar. Çaldığı 45 dakika boyunca kemancının önünde sadece 6 kişi, çok kısa bir süre durur. 20 kişi duraklamadan, yürümeye devam ederek, para verir. Kemancı çaldığı süre içinde 32 dolar toplar. Çalmayı bitirdiğinde ise sessizlik hakim olur ve kimse onun durduğunu fark etmez, alkışlamaz. Hiç kimse onun dünyanın en iyi kemancısı Joshua Bell olduğunu ve elindeki 3,5 milyon dolarlık kemanla, yazılmış en karmaşık eserleri çaldığını anlamaz. Oysa Joshua Bell'in metrodaki bu mini konserinden iki gün önce Boston'da verdiği konser biletleri ortalama 100 dolara satılmıştı... Bu gerçek bir hikayedir ve Joshua Bell'in öylesine bir kılıkla metroda keman çalması, Washington Post gazetesi tarafından algılama, keyif alma ve öncelikler üzerine yapılan bir sosyal deney gereği kurgulanmıştır. Sorgulanan şeyler; sıradan bir yerde, uygunsuz bir saatte güzelliği algılayabiliyor muyuz? Durup ondan keyif alıyor muyuz? Beklenmedik bir ortamda, bir yeteneği tanıyabiliyor muyuz? Bu deneyden çıkarılacak kıssadan hisse ise, dünyanın en iyi müzisyeni, dünyadaki en iyi müziği çalarken, önünde durup, dinleyecek bir dakikamız dahi yoksa, başka neleri kaçırıyoruz acaba?

GÜVEN ENERJİSİ: BU enerjinin eksikliği insanın başarısızlığının en önemli nedenidir. Hiçbir zaman kendinize güvenmemiş olsanız bile, hala birşeyleri değiştirebilirsiniz. Örneğin spor yaparak kendimizi iyi hissedebiliriz, ama iş yerimizde kendimize güvenimiz yoktur. Ya da iş yerinde sorun yoktur, aşk hayatında güvensiz hissederiz. Güveninizin kaynağı çoğunlukla kendinizi nasıl gördüğünüzden gelir, görüntü bilinç yaratma sürecinde en önemli unsurdur. Kendinizi nasıl gördüğünüz, aslında kendinizden ne beklediğinize bağlıdır. Eğer kendinize bakışınız olumsuzsa, başarısızca hareket edeceğinizi kabul edersiniz ve bu varsayımlar sizin gerçekliğinize dönüşür. Ama olumlu, sağlıklı bir bakışınız varsa, kendinizden en iyisini beklersiniz ve bilinciniz gerçekliği yansıtır. Geçmişte yaşadığınız ufak da olsa başarısızlıklar beyinde olumsuz görüntüye neden olur. Bu da giderek daha fazla başarısızlığa neden olur. Beyin yaşanan bir olayla canlı hayal gücü arasındaki farkı ayırd edemez. Beklentilerinizin göüntüsünü beyninizde değiştirirdeniz, başarı yolunda önemli bir adım atarsınız. Kendinizle ilgili görüntüyü değiştirmek Kendinizle ilgili bazı görüntüleri listeleyin. Sonra bunları olumlu veya olumsuz diye ayırın. Örneğin, kiloluyum-olumsuz, kibar biriyim-olumlu gibi. Her görüntü için şunları yapın: -Listenizdeki her olumsuz görüntüye uygun düşen karamsar sonuçları ya da inançları yazın. -Her sonuç için bazı rahatlatıcı olumlamalar yazın. -Her olumlu imajla ilgili canlı bir tanımlama yapın ve bunu detaylarla süsleyin. -Kurduğunuz yeni görüntüleri hayalinizde canlandırın. -Bu sahneyi hergün en az 5-10 dakika tekrar yaşayın. Kendinizi değerli, yetenekli ve güzellikleri hakeden biri olarak görmeye karar verdiğinizde ışık saçan yeni bir gerçek yaratırsınız. Karizmatik bir güven için olumlamalar: -Kendimle ilgili daha olumlu düşünmeyi tercih ediyorum. Bunu hak ettiğimi düşünüyorum. -Hergün kibar ve sevecen bir dille kendimi onaylıyorum. -Kendime inanıyorum. Kendimi ve değerimi bir bütün olarak değerlendiriyorum. -Hayatımı ve kendime karşı sevgi dolu enerjimi seviyorum. Bu halimle değerli ve özel biriyim. -Kendimle ilgili yalnızca en iyisine inanmayı tercih ediyorum. Kendimi kayıtsız şartsız sevmeyi ve kabul etmeyi öğreniyorum. İstediğimi yaratmak için ihtiyacım olan her şeye sahibim.

Farkındayım bir süredir kuantumla devam ediyorum. Evrene mesaj yollamak, hayalini kurup gerçekleştirmek vs biraz uçuk gibi görünebilir. Ancak bunun da başka metodlar gibi, insanın duası, umut etmesi olduğunu düşünüyorum. İnsanlar ne kadar çeşitliyse dualar da o kadar çeşitli olabilir. Günümüzde ortaya çıkan bu tür akımların, insanı, insan olmaya, özüne inmeye teşvik ettiğini düşünüyorum. İnsanlar hakkında kötü düşünüp, dedikodu, fitne fesatla uğraşmayıp kendimiz iyi biri olmaya çalışırsak, bunun ödülü olarak kalp temizliğimizin ödülü olarak isteklerimiz neden gerçekleşmesin? Yoksa gün boyu insanlara zehrimizi akıtıp, bencil davranışlarla hep bana tavırlarını sürdürürsek, milyon kere secret okuyup, olumlama yapsak boş. Herşeyden önce kalp temizliği diyorum. Hem başkalarına karşı, hem de kendimize karşı. Bazan en büyük ihmalkarlığı kendimize yapıyoruz. Beynimize, bilinçaltımıza olumsuz binlerce şey doldurup kalbimizi karartıp hayatı kendimize zehir edebiliyoruz. Oysa biz herşeyin güzelini, iyisini hakediyoruz. Neden önce kendimizi sevmekle başlamıyoruz işe, neden ufak çaplı başlangıçlarla da olsa kendimizi sevindirmiyoruz?Neden yaslanacak bir omuz arayarak üzüleceğimize, kendimize ilgi gösterip, küçük mutluluklar yaratarak, kendi omzumuz üzerinde dik durarak, böylece kendine güvenli ve mutlu olmuşken, başka bir değerli varlığın omzunu kendimize çekmiyoruz? İsteyen evrene yollar dualarını, isteyen Allah'a... Allah akıl verdiğine göre, kuantumda önerilen önce içimizdeki tüm engellerden kurtulup, sonra dileklerimiz üzerinde çalışmak bana hiç saçma gelmiyor. Aklımızı kullanmanın neresi kötü?Kuantum yüzde yüz başarı garantisi vermiyor. Herşey ihtimal dahilinde diyor. Körü körüne bir kadercilikle dua edip olmasını beklemektense, tüm hazırlıkları, engelleri aşmayı halledip, isteklerimizin olma ihtimalini artırmak yabana atılmamalı. Bir olay istediğimiz gibi olmuyorsa, tüm aşamaları da gözden geçirmişsek, bilelim ki hakkımızda daha hayırlısı olacaktır. Biz kalbimizi temiz tutalım, zamanla etrafımızda da aynı etkiyi görürüz, Çevremizdeki insanlar ya bize bakarak değişirler, ya da çevremiz değişir. Yeter ki titreşimimiz yüksek olsun. Ne zaman gerilediğinizi farkederseniz kendinize olumlu düşüncelerinizi, isteklerinizi hatırlatın...

SAF ARZU YASASI:Niyetiniz çıkara yönelik olmamalı, korkuya ya da umutsuzluğa dayanmamalı, saf olmalıdır. Yani motivasyonunuz hem kendiniz hem de başkaları için iyi sonuçlar doğuracak şekilde biçimlenmelidir. Korku, endişe dolu duygular evrene, yetersiz olduğunuzu, hak etmediğiniz mesajını yayar. Dolayısıyla çekeceğiniz olumsuz durumlar ve kişilerdir. Amacınıza ulaşma yolunda umutlu ve hevesli olmalısınız. saf arzuyu bunlar ateşler. Bir şeyi istemek yetmez, bunu hak ettiğinizi de bilmeniz gerekir. İsteklerinizin kötülükten uzak ve saf olabilmesi için istediğiniz şeyi hak ettiğinize gerçekten inanmalısınız. Hak etme duygusu küçük yaşta kazanılır, eğer bir şeyleri hak ettiğinize inanmıyorsanız, geçmişte aileden, öğretmenlerden vb kaynaklanan bir olumsuzluk yaşamış olabilirsiniz. Size bazı şeyleri hak etmediğiniz söylenmiş, hissettirilmiş olabilir. Böyle bir durum varsa şuna benzer bir telkini kullanabilirisiniz:"Saygıyı hak ediyorum, mutlu olmayı hak ediyorum, iyi davranılmayı hak ediyorum." Bir şey istediğinizde harekete geçin. Bağımlılıklar ve umutsuzluk sizi engeller. Bağımlılıklarınızdan kurtulun ve inançlı, umutlu olun. Saf arzu için olumlamalar: -Değerli ve saygıdeğer bir insanım. Zenginliği, rahatı ve gerçek mutluluğu hak ediyorum. -Hayatımı daha da mükemmel kılmak için amaçlarımın peşine düşüyorum. Mutluluğum böylece her geçen gün daha da artıyor. -Ne istediğimi biliyorum. Bunu elde edebileceğimi biliyorum. Kendim için yarattığım parlak gelecek beni heyecanlandırıyor. -iyi şeyleri ve harika deneyimleri hak ettiğimi biliyorum. -Aynaya her baktığımda, değerimin ve hak ettiklerimin farkına varıyor, bunu kendime tekrarlıyorum.