anlıyorum canım ben bile okurken soluk alma ihtiyacı duyuyorum heleki sana daha zordur... umarım bunları sen yasamamıssındır cünkü cok agır seyler ecemsu

Evet susmak ama;susmak bazen konuştuğumuzdan daha çok şey anlatır... İçimizdeki o sesi susturabilsek belkide o zaman ruhumuz huzur bulacak ki;sanırım o sesin susmasına daha zaman var... İçmdeki o fırtına bu ara duracak gibi durmuyor öyle bir coşkuluki bazen nefes almak dahi zor geliyor... pamugum

çirkin peri lütfen hiç bir şeyin kaleminin yazmasını engellemesine izin verme. hemde, herşeye rağmen inatla ve ısrarla yazmaya devam etmelsin. bütün sanatçılar bir sanat eseri ortaya çıkarırken kendi hayatlarından veya başkalarının hayatlarından ilham alabilirler. böyle şeylere takılıp kendini ve kalemini sakın kilitleyim deme. hassas, sanaçı ruhlu bir kişi olduğunu anlıyorum. ama yine de takıllıp kalma yine de diyorum sana. umarım sözlerime kulak verirsin. ve şu hikayenin sonunu herkes gibi merakla bekliyorum ben de.. nerden bulduysan kopyala, yapıştır, yap, koy şuraya. okuyalım devamını. hepimize de yazık etme. kucak dolusu sevgiler..

.. o fırtınaların hep durmasını beklemiyrmuyuz zaten.. tam durdu işte sakinlesti derken alsında encok costugu esip kükredigi yakıp yıktıgı bizi altüst ettigi zamanlar degilmidir..? sizdede böylemi bilmem ama bende böyledir tam duruldu dedigim zaman aslında fırtına öncesi sessizligidr yüregimin.. işte ozamanlar kendimden kacmak istiyrm ahh bi atabilsem o yüregi bi atabilsem belki ozaman kırılmıycam bidaha.. bidaha kimse kıramıycak kanatlarımı özgürce ucabilcem.. canım yanmadan kolum kanadım kırılmadan.. ahh bi mümkün olsa kırılmamak... Cirkin Peri

Eve girdiğinde kendini çok bitkin hissediyordu genç kız. Her şeyi odasına fırlatır gibi atarak banyoya geçti. Bu kadar güçsüzken odasında kalamazdı. Resimlerin, çiçeklerin ve ona ait her şeyin olduğu bir yere atamazdı adımını. Duşu açtı ve sonra uzun uzun seyretti önce. Suyun sesini dinledi, hiç ağlamadığı kadar ağladı derken. Ağladı&#8230; Ağladı&#8230; Ağladı&#8230; Küçük bir odanın içinde üç kişiydi birkaç saat önce, şimdi ise kocaman bir evin içinde yapayalnızdı. Duştan çıkar çıkmaz giyinip dışarı attı kendini. Beşiktaş sahilinde eskiden çay bahçelerinin bulunduğu o boş betona oturdu ve sessiz sedasız izlemeye başladı denizi. Etrafın sessizliğini fırsat bilmiş ilerliyordu elinde fotoğraf makinesi Selim, birden tanıdık birini görmenin merakıyla daha bir dikkatli baktı deniz kenarında oturan kıza. Sonra aldı eline fotoğraf makinesi çekmeye başladı, sürekli çekiyor, her anı kaydediyordu. Yağmur her şeyden habersiz dalıp gitmişti öyle&#8230; Ölümü düşünmek üşütüyordu içini. Olabilirlilerde dolaşıyordu aklı sürekli. Sürekli ya olursa diyordu kendi kendine. Ya gerçekten&#8230; Sonra duruyordu, düşünmek yoruyordu onu, asıl yoran ise tek başına kaldırmaya çalışmasındaydı. Sürekli bir şeyler geliyordu aklına o kovalıyordu. Sonra başka bir şey daha gelip dadanıyor ve kemiriyordu ruhunu. Hiçbir şey yok elimde diye geçirdi. Yaptığım hiçbir şey yok, şu hale bak&#8230; Şimdi de hep aynı hiçlikte kalacağımı biliyorum. Çünkü belki de zamanım bile yok&#8230; Offff&#8230;. Gözleri doldu derken, ama o kadar büyüktü ki içindeki sancı akmıyordu damlalar. Hapsolmuştu da sanki sadece belli belirsiz çıkıyorlardı bir bunalım anında. Çok korkuyorum, Allah&#8217;ım çok korkuyorum. Yağmur&#8217;un yüz ifadesi sürekli değişiyordu ve Selim bir anını kaçırmamak için ayırmıyordu gözlerini ondan. Uzun zaman olmuştu görmeyeli genç kızı özlemişti de aslında. Bir yandan gidip yanına çökmek istiyordu diğer yandan biraz daha bekleyip doya doya çekmek resmini. Yağmur pek sevmezdi resim çektirmesini biliyordu, bu yüzden zaten ses etmeden, varlığını göstermeden devam ediyordu bir bir karelemeyi. Bilmiyordu, aslında gidip yanına otursa Yağmur&#8217;a daha bir faydalı olacaktı şimdi. Telefonunu aldı eline genç kız, baktı uzun uzun&#8230; Sonra Nur geldi aklına&#8230; Sesini anımsadı, söylediklerini&#8230; Neden devamını getiremiyorsun. Getiremem&#8230; İyi ama neden? Hakkım yok belki, belki de gerek yok. Bir işe yaramayacaksa yazmamın ne anlamı var. Gururumu incitmenin. Telefonu tekrar koydu çantasına. Ne çok ihtiyacım var oysa sana, Korkma demene, korkmamaya ne çok ihtiyacım var&#8230; Tam o sırada Selim çöktü yanına, birden sert bir bakışla döndü genç kız yanına çöken adama. Selim&#8230; Gülümsedi Selim, Hala denize mi atıyorsun sen sıkıntılarını, bıktı kızım senden bu deniz. Ne bu böyle İzmir&#8217;de ayrı çektirirsin burada ayrı &#8230; Deli, nerden çıktın sen? Elindeki fotoğraf makinesine baktı sonra, Aşkını da ayırmıyorsun bakıyorum yanından, her zamanki gibi elinde maşallah. İçinde neler var bir bakayım mı? Hızla çekti Selim fotoğraf makinesini. Hayırrrrr dediYağmur gülümseyerek. Evettttt Ya inanmıyorum sana, hemen siliyorsun onları. Of kızım ya süper resimler vallahi, hem sanat engellenemez. O zaman bakmama izin ver bari&#8230; O sırada titredi birden Yağmur, sert bir rüzgar esmişti de sanki içi titremişti birden. Üşüdün sen, hadi gel şurda bir kahve içelim bakarsın hem dedi Selim. Olur anlamında salladı başını Yağmur, ama içindeki ürpertiye bir anlam veremiyordu ve aklı titremesinde kalmış bir şekilde Selim&#8217;in dediklerini duymadan ilerliyordu&#8230; Meral BİLGİÇ Devam Edecek gulibik

bu nasıl bi hikaye lütfen devamını yaz ölicem meraktan kız nereye gidiyo pamugum

Unutmadım arkadaşlar sadece artık yazmıyorum. Tek kelime yazmıyorum lütfen kusuruma bakmayın benim ama böyle olması gerek. Hayatımın en büyük mutluluğuna engel oldu yazmam. Çünkü her yazdığım üstüme yapıştı. Bir arkadaşım aşk acısı çekti yazdım ben çekiyor oldum, bir öykü yazdım sırf karakterine kendi adımı verdim diye benim hikayem oldu.. Ve ben hayatımda ilk defa mutluyum diye bağırırken o yazılarım yüzünden mutluluğumdan oldum. Artık yazı yok, artık tek kelime etmicem ben... Zaten girmiyorum da bu yüzden. Hikayenin sonu da yok... Çünkü kalemim mutluluğumu çaldı ve bende onu sonsuza kadar kilitledim bilmediğim bir çukurun içine atıp. Kendinize iyi bakın... blue

Küçük bir odanın içinde üç kişi. Pek paylaşacak bir şeyleri yok aslında korkuları dışında. Birbirlerini çok fazla da tanımıyorlar hani, yani uyumadıkları sürece ne anlatabilirlerse o. Kimseleri istememişti yanında ama işte şimdi yakalanmıştı Serkan&#8217;a. Elindeki çiçekleri görünce içi gitti bir anda, yoldan alelacele alınmış oldukları belliydi. Evdeki çiçeklerini düşündü, kuruttuklarını. Onlarda alelacele alınmış ve getirilmişti. Soluktular belki bu yüzden ama çok güzel gözüküyorlardı, her baktığında mutluluk çıka geliyordu gönlüne. Geliyordu&#8230; Eskiden&#8230; İçeri sen o çiçekleri nasıl soktun evladım dedi adı gibi yüzü de nurlu olan kadın gülümseyerek. Yasak bilmiyor musun? Serkan utandı bir an, biliyorum ama soktum işte ne bileyim. Ayaklarındaki galoşları gösterdi. Ağzındaki maskeyi çıkardı derken. Bunlar neden gerekli? Gülümsedi tekrar Nur genç adamın söylediklerine. Girerken bakmadın mı hangi bölüme girdiğine, buradaki insanların çoğu kemoterapiye giriyor. Vücutları mikroplara karşı dirençsiz anlayacağın&#8230; Kemoterapi sözüyle buz kesti Yağmur&#8217;un yüreği. Birden bir sancı gibi girdi koynuna korku&#8230; Hazırlıklı olması gereken bir şeydi ama hazır hissetmiyordu. Korkuyordu çok korkuyordu. Daha sadece ihtimal aşamasındaydı her şey ama düşüncesi bile ürkütüyordu onu. Birden en kötüsünü düşünmeye başladı derken. Anlık görüntüler geldi gözünün önüne. Yavaş yavaş eridiğini düşündü mesela, saçlarının gittiğini&#8230; Her şeyi bir anda aklına getirdi. Tüm resimler havalarda uçuşuyordu ve o her resimde biraz daha korkuyordu. Serken kemoterapiyi duyunca endişeli bir şekilde Yağmur&#8217;a baktı&#8230; Sende&#8230; Hayır dedi Yağmur belli belirsiz. Nur endişeleri fark edince girdi söze, onun hiçbir şeyi yok inşallah, kontrol diyelim biz. Daha güzel. Bir şey çıkmıcak güzel kızımızda. Çıkmıcak değil mi diye geçirdi içinden genç kız, yalvarır gözlerle bakarak Nur&#8217;a&#8230; Anladı da sanki yineledi sözünü Nur&#8230; Çıkmıcak&#8230; Refakatçi kalınabiliyor mu diye sordu Serkan, havada uçuşan kokuları dağıtmak için. Yağmur gözlerinin içine baktı o sırada genç adamın. Endişesini görüyor ama bu onu daha fazla üzüyordu. Daha fazla korkuyordu sebepsiz. Hani hep karşılaştırır ya insan gidenleri, aklına geldi yeniden&#8230; Olsaydın diye geçirdi içinden. Olsaydın korkmazdım ki hiç ben&#8230; Sonra gerek yok dedi Serkan&#8217;a. Zaten yarın çıkacağımda. Yarın mı? Evet, bayram geliyor. Kalmamın bir anlamı yok ki. Zaten ablam, annem herkes arkadaşta biliyor, endişelendirmek istemedim kimseyi. Sonuçlar peki, sonuçlar yarın mı belli olacak? Hayır, haftaya Pazartesi belli olacak sonuçlar. Bayram&#8230; Evet, bayramdan sonra. Konuyu kapatalım mı ne dersin. Peki dedi Serkan. Yağmur sehpaya koyulan çiçeklere bakıyordu, kırılmayacağını bilse alıp dolabın içine koyacaktı görmemek için ama; ayıp olacağını biliyor bu nedenle mümkün olduğunca görmemezlikten geliyordu. Oturabildiği en geç saate kadar oturdu genç adam ve yarın geleceğini söyleyerek ayrıldı odadan. O çıkar çıkmaz çiçekleri alıp dolabın içine koydu genç kız Nur&#8217;un anlamsız bakışları arasında. Ama hiçbir açıklama yapmadı o. Hiçbir şey söylemedi. Hırkasını aldı sırtına ve kantine indi usulca. Bir bardak sıcak çay aldı eline, havanın serinliğinde kendine gelmeye çalıştı. Binlerce düşünce dönüyordu aklında, binlercesi kayboluyordu. Korkuları, endişeleri, hüzünleri, yalnızlığı&#8230; Hepsi bir bir dikiliyor ve o tek tek kovuyordu&#8230; Gök gürültüsüyle geldi kendine, sıyrıldı düşüncelerinden ve hızlı adımlarla döndü odasına. Bende sizi arıyordum, birazdan uyku testine alacağız sizi. Kaybolmayın&#8230; Peki diyebildi usulca&#8230; Şey, ne kadar sürecek bu test. Bir gece, yani orada uyuyacaksın dedi hemşire gülümseyerek ve çıktı odadan. Nur&#8217;a baktı, yalnız kalacaksınız bu gece. Merak etme kızım sen beni. Ben olsam korkardım yalnız kalmaktan bu odada. Yalnız olacağımı kim söyledi bakalım, dedi kitaplarını gösterdi&#8230; Gülümsedi genç kız tamam o zaman diyerek hemşirenin seslenmesini bekledi bir süre. Ve aynı ürkeklikle koyuldu koridorda yürümeye. Aynı yaşlı çifte baktı, odaları boştu. Bir kalabalıkla karşılaştı sonra&#8230; Sonra gözlerinde yaşlarla koltuğa yığılmış kadını gördü. Gözleri doldu. Elleri yalnız kalmıştı yaşlı kadının, artık dünyada tek başınaydı&#8230; Gidip sarılmak istedi deli gibi, hani gidip sarılıp onunla beraber ağlamak&#8230; Yapamadı, usulca geçti yanlarında, yüzüne bile bakamadı&#8230; Meral Bilgiç Devam Edecek Cirkin Peri

dogru söylüyosunda yaralar tazeyken gönül söz dinlemiyr malesef cnm ya.. eh bide üstüne böyle yazılar okuyunca :1rolleyes: tabikii her buluttan sonra günes cıkar hemde herzamanki güneşten daha parlak daha güzel gelir insana ama güvenin yıkıldıysa kalbin kırıldıysa zor oluyor işte yaa cok güvendigin kıyamaz bana dedigin bişeye üzüldügünde aglama kurban olurum o gözyasına diyen kişiyse aglatan işte ozaman insanlara güvenini yitiriysun ve telafiside o kadar cabuk olmuyr bizim içinde günesler dogcak biliyrm ama sanırım daha zamanı var... Cirkin Peri

Devamını bende bekliyorum sabırsızlıkla... Ameliyat masasına yatacak sanırım... Cirkin Peri

Yağmur dedi gözündeki damlaları saklamak istercesine genç kız. Gülümsedi sonra zar zorda olsa, adım yağmur&#8230; Elini sıktı yaşlı kadının, Nur bende kızım diye cevapladı kadın onu. Tıpkı yüzünüz gibi, adınız ne kadar uygun size. Kadının sorusuna hala cevap vermemişti, gelmeli miydi yoksa&#8230; Gelirse diye geçirdi içinden, gelirse yalnızlığım daha koyu yakacak beni&#8230; İhtiyacım olan kimseyi görememişken yanımda hiç tanımadığım birini bulmak&#8230; Yüzündeki kararsızlık belli oluyordu. Bak ne diyeceğim, sen geldiğinde çaylarımız hazır olur ne dersin, istemediğin kadar susarız o zaman. Olur diyebildi sessiz sedasız. Ayrılmak üzerelerken genç kızın yanındaki hemşireye seslendi Nur. Mümkün olduğunca sessiz ifade ediyordu kendini. Lütfen doktora söyler misiniz uyutsun onu. Ama bu sadece&#8230; Ne olduğunu biliyorum, bende geçtim bu evrelerden. Ama yalnız değildim, o korkuyor. Evet, ama zaten bir iğne vuracağız&#8230; İğneniz düşüncelerini uyuşturmaz ama değil mi? Siz hiç yalnızlıkla başa çıkmadınız sanırım&#8230; Bu söz hemşireyi allak bullak etmişti. Ne diyeceğini bilemedi. Yağmur&#8217;a baktı derken; etrafına bakınıyordu, endişeli bakışları yüreğindeki çalkantıları gösteriyordu adeta. Denerim dedi kadın ve odadan çıktılar usul usul. Yağmur kapıdan çıkarken göz göze geldi Nur&#8217;la&#8230; Teşekkür ederim dedi usulca&#8230; Gerçekten&#8230; Teşekkür ederim ve gözleri buğulandı birden. Hemşire cebindeki mendili çıkardı. Hastalarımız genelde senin kadar uysal olmaz, sen pek sessizsin. Ama doktor seni gördüğünde ne yaptınız demesini istemem. Hadi hiçbir şey yok bunda sadece&#8230; Biliyorum dedi Yağmur. İlerlerken odaların içlerine bakıyordu. Birinde makineye bağlı bir amca vardı, başında eşi elini tutuyordu. Yaşlarının oldukça ilerlemesine rağmen hala el ele aynı sevgiyle tutmaları gülümsemesine neden olmuştu. Birlikte yaşlanmak diye düşündü&#8230; Ne kadar zor bu zamanda. Verdiği sözü hatırlamıştı&#8230; Birlikte yaşlanacağımsın demiştin sende değil mi? Ne garip ben de öyle düşünmüştüm. Ne de olsa çok fazla bir şey beklemiyordum senden. Sevgin dışında. Sevgi, aslında çok büyükmüş sana göre bilemedim ne yazık. O dar koridorda ilerlerken zaman geçmek bilmiyordu Yağmur için. O kadar çok şey geliyordu ki aklına, birden kalkıp kaçmak istedi, hani kimseye bir şey söylemeden&#8230; Dışarıdaki yağmura karışıp gitmek. Zamanın durmasını istediği anlar çok olmuştu. Huzurlu olduğu ve hiç geçmesi istemediği anlar. Derken bir melodi duymaya başladı hatıralarının arasından açıp gelen. Hayal etmiyordu. Sadece hissediyordu. Tüm benliğiyle hissediyordu Yağmur&#8230; Sarılmıştı ona, sanki rüya gibiydi her şey, gözlerini kapatmıştı ve melodiye uyarak hareket ediyorlardı birlikte. Görmüyordu sadece hissediyordu, o an zamanın durmasını ne çok istediğini düşündü. Ama olmamıştı, ne o dans kalmıştı geriye ne de&#8230; Geldik sesiyle irkildi genç kız. İşte gene zaman hiç beklemediği bir anda bitmişti. Hayal kurarken bile bırakmıyordu peşini. Hoş belki de en güzeli buydu kim bilir. Dalıp gitmektense en güzeli nerde olduğunu bilmesiydi insanın. Ben hiç nerde olduğumu bilemedim ki dedi birden. Hemşire anlamayan gözlerle baktı ona, hiç dedi gülümseyerek, heyecandan saçmalıyorum. Merak etme her şey yoluna girer zamanı gelince diyerek tuttu elini sarı saçlarıyla gülümseyerek akan kadın. Eli titriyordu Yağmur&#8217;un&#8230; Bu arada biliyor musun ne fark ettim diye devam etti söze, sen gülümseyince çok güzel bir kız oluyorsun. Zorlamayla bile olsa. Bir iğne hazırlamaya koyuldu o sırada, eminim erkek arkadaşın da böyle düşünüyordur. Muhtemelen dedi geçiştirerek sözü Yağmur. Çünkü gülmek sana çok yakışıyor Aşk&#8230; Etrafına bakındı, bir anda beyninin oynadığı oyunu unutup belki diye geçirdi içinden. Belkisi yoktu ama, çok uzun zaman geçmişti her şeyin üstünden. Saçmalama zamanı derken hemşire çoktan koluna bir yol açmış ve ilacı vermişti damarlarına. Bu nedir? Sadece biraz sakinleşmen için, acı duyma diye. Sakinleşmek&#8230; Evet, doktor gelecek birazdan, biz de seni hazırlıyoruz tatlım. Doktor geldiğinde gözlerini açık tutamıyordu. Bu küçük bir şeyse neden beni uyu&#8230; Derken kesildi sözleri. Hemşire gülümseyerek baktı ona. Her şeyin bir nedeni vardır elbet dedi&#8230; Her şeyin bir sebebi vardır. Meral BİLGİÇ Devam Edecek ecemsu

eee sonra fisfisfis kız çok umutsuz yaaaa bu kadarda olmazki arkadaşlar sizinde yazılarınızı okudum yapmayın böyle her buluttan sonra güneş çıkar çıkmayanlar varsa onlar sizin bulutlarınız onları kovalamayı öğrenin AŞK çok hüzünlü çok zor çok açıtıyor ama inanın eğer gidiyorsa bırakın gitsin eğer ihtiyacı varsa sana zaten gelir. hep giden bizden herşeyin hayırlısını isteyin sizin hayır gördüklerinizde sizin için şer olabilir yada siz onun için şer olabilirsiniz. siz onunla mutlu olurken ya o sizinle mutlu olamazsa ya ona kötülük edecekseniz? sevdiğinize bunu yapmayı göze alabilyormusunuz? pamugum

Küçük bir odanın içinde üç kişi. Pek paylaşacak bir şeyleri yok aslında korkuları dışında. Birbirlerini çok fazla da tanımıyorlar hani, yani uyumadıkları sürece ne anlatabilirlerse o. Kadınlardan biri torunu gelince pek mutlu oluyor, diğeri kızından bahsetmeye başlıyor birden. Evlenmediğinden, evliliğini görememe korkusundan. O sırada daha genç olanları sadece dinliyor. Annesi geliyor aklına, haberi yok şu an o odada olduğundan. Yalnız kız, kimseye seslenmemiş, sessiz sedasız arkadaşta kalacağım diyerek çıkmış evden. İki gün o odada kalacağını biliyor ama yine de kimseye söylemiyor. Korkuları yamacında her daim gösteriyor kendini ama o artık korkularını bile paylaşmıyor. Kadınlar anlattıkça düşünüyor. Annem de böyle derdi eminim diye geçiriyor içinden. Ama ben belki gerçekleştiremeyeceğim bile. Belli belirsiz bir yaş süzülüyor yanağından, korkuları siliyor. Yalnızlık böyle bir şeymiş diyor kendi kendine. Sonra torununu yolcu eden kadın fark ediyor onu, o tek gözyaşını gördükçe konuşmak istiyor ama yalnızlığına gem vurup daha da deşmek istemiyor yüreğini. Susup oturuyor usulca yerine. Diğer kadın konuşmaya devam ediyor kızından. Genç kız, kadın anlattıkça; birden değişen hayatını getiriyor aklına. Neden korktuysa başına geldiğini fark ediyor birden. Eli telefonuna gidiyor, bir ses duymak istiyor&#8230; Kim olduğu önemli olmayan bir ses. Sadece hani yalnız değilimin ispatı için bir ses. Gezerken onu fark ediyor. Aslında herhangi bir sesten öte olduğunu anlıyor ihtiyacının. Annesini arıyor derken, sesini duyuyor biraz iyi hissediyor kendini. O küçücük odada kalırken ne kadar da yalnız olduğunu hissediyor birden. Dostlarının olmadığını, kimseye güvenmediğini ama; güvenmeyi çok istediğini. Korkularıyla tek başına kalmanın ne kadar kötü olduğunu fark ediyor. En önemlisi ise tekrar ayağa kalktığında artık kimsenin kendisini üzemeyeceğini fark ediyor. Bir hastane odasında düşünüyor her şeyi, her şeyin o gün verilecek sonuçlara göre son bulacağını veya devam edeceğini bilerek korkuyor. Ya daha çok güçsüzleşecek ya da artık hiçbir şeyi umursamayacak. Çünkü en önemli şeyi fark ediyor geçte olsa. İnsan nefes aldığı sürece yaşıyor ve kimse kimseyi düşünmüyor. Yanında olmuyor, gerçekten&#8230; Yürekten var olmuyor. Küçük bir odanın içinde üç kişi. Pek paylaşacak bir şeyleri yok aslında korkuları dışında. Birbirlerini çok fazla da tanımıyorlar hani, yani uyumadıkları sürece ne anlatabilirlerse o. Diğer iki kişi hayattan alacaklarını almış ama yine de umutla bakıyor. Oysa en genç olanları öyle yalnız ki umutlarını da bırakmış içeri girerken. Umursamaz gibi davranıyor ama her halinden belli oluyor elinin tutulmasını istediği. Her halinden belli oluyor o masaya yattığında birini istediği. Yaşlı kadın gülümsüyor genç kıza. Genç kız bir gülücükle cevap veriyor. Hiç konuşmuyorlar, genç kız ağzını açmıyor. Sadece düşünüyor ve susuyor. Ara sıra telefonuna bakıyor, ara sıra uyuyor ama tek kelime etmiyor. Çünkü çok korkuyor ve korktukça daha bir silikleşiyor. Silikleştikçe anlıyor, aslında yaşadığı her şeyin ne kadar da yalan kaldığını şu anda. Sevdiğim dediği insan yok çünkü yanında, belki de bu yüzden artık sevmiyorum diyebiliyor. İki dakika sonra yanında onu görmek istediğini düşünse dahi sevmiyorum diyor. Arkadaşlarını düşünüyor, sürekli arayan, çağıran&#8230; Kaçı merak ediyordur diye soruyor kendine. Durumu bilenleri düşünüyor derken, kaç kez aradılar ki diye geçiriyor içinden. Gülüyor, ne ekersen onu biçersin derler; iyi bir arkadaş değilmişsin demek ki diye geçiriyor içinden. Tıpkı iyi bir sevgili olamadığın gibi, tıpkı iyi bir evlat olmayı başaramadığın gibi&#8230; Tıpkı elinde kocaman bir hiçlikten başka bir şey olmadığı gibi&#8230; Susuyor tekrar, sözleri ağır geliyor kalbine&#8230; Kendinden özür diliyor sonra&#8230; Zaten hiçbir şeyin anlamı yok diyor. Yaşlı kadın izliyor genç kızı, hiç konuşmuyor ama mimikleri öyle derin ki o fark etmeden bir bir dinliyor içinden geçenleri. Diğer kadını almaya geldiklerinde baş başa kalıyorlar ve kadın bu sefer dayanamayıp konuşmaya başlıyor. İçindeki kırıklıklar nedir bilmiyorum, ne ile kavga etmektesin böyle sürekli. Korkuların var belli ama neden paylaşmıyorsun kimseyle kızım&#8230; Tek başına karşı koyamazsın ki hiçbir şeye&#8230; Koyabilirim, koymak zorundayım&#8230; Diyor genç kız. Değilsin, tek başına hiçbir şeyi yok edemezsin. Hiç kimse yok etrafında, buradasın ve annene arkadaştayım diyorsun. Tek bir arkadaşını aramadın, tek kimseyi çağırmadın yanına. İnsan böyle anlarda bir el ister, bir çift göz ister yanındayız diyen. Genç kız ağlamaya başlıyor ince ince. Hiç ses çıkmıyor sadece usul usul gözyaşları dökülüyor yanağına. Kadının ne kadar haklı olduğunu biliyor ama yine de yapabileceği bir şey olmadığı için saçma bir teklik mücadelesine giriyor. Bazen tek başına savaşmayı öğrenmeli insan. Çünkü dost bildikleriniz düşmandan beter çıkabiliyor. En sevdikleriniz daha beter yaralayabiliyor sizi. Ama ailen&#8230; Diyerek vuruyor bu sefer onu saçları aklaşmış kadın&#8230; Üzmemek için bu yalnızlığım. Onları üzmemek için. Evet isterdim. Hani çok isterdim yamacımda bir çift göz olsun. Hiçbir şey çıkmayacak söz veriyorum desi, elimi tutsun ama olmuyor işte istemekle hiçbir şey olmuyor. Ne söylense farklı bir şekilde cevap veriyor kız, ne kadar ihtiyacı olsa da red ediyor. Tek başıma savaşabilirim diyor. Kadın susuyor. Sonra genç kıza hazırlanın diyor bir kadın. Sizi alacağız birazdan. Peki diyor genç kız, içerde neler olacak bilmiyor. Söyledikleri şekilde hazırlanıyor sadece. Eli telefona gidiyor, annesini arıyor tekrar. Yatıyorum ben ararsanız merak etmeyin diyor mırıldanıyor sanki, annesi ses tonundan birşey olduğunu hissediyor... Soruyor ama uykum var diye cevap veriyor sadece kız. Merak etme annecim iyiyim ben. Kapatıyor, bu sefer onun numarasına bakıyor&#8230; Seni sevmiyorum diye geçiyor içinden. Gerçekten diye tekrarlıyor, seni sevmiyorum. Bir çift göz geliyor aklına, telefonu bırakıyor&#8230; Kadına bakıyor gülümseyerek, Biliyor musunuz&#8230; Ben&#8230; Ben aslında çok korkuyorum&#8230; Meral BİLGİÇ Devam Edecek design iç

Diyecek fazla bir şey bulamıyorum aslında harika..."Herşeyin bir sebebi vardır"Ayrılıklarında ama neden benide bu derecede yıkıp yıpratıyor, nefes alamadığımı hissedip kendimi dışarıya atıyorum ama ihtiyacımın oksijen degilde o olduğunu fark ediyorum... Yazınızda takılıp kaldığım cümleler üstünde dakikalarca düşünüyorum, aslında bazen tek bir cümlede o kadar çok şey gizlidir ve anlatılıyordur bunu görebilmek gerek sadece... Kalbiyle bakan insanlarla karşılaşmayı diliyorum artık kendime ve sevdiklerime... pamugum

hayatta zevk alınacak çok şey var ve aslında görmediğimiz yada görmeyi istemediğimiz. evet acı da bir gerçek acınızı asla arkaya atmayın onu yaşayın yaşamazsanız yüzleşmesseniz ileride size bin katı olarak geri dönüyor. ağlayın zırlayın kösülene kadar hıçkırın ama ne olur istediğnizi aldıktan sonra hayatın kollarına bırakın bakalım sizi nerelere götürecek. silmeyi başarın çünkü siz silmezseniz o insanlar durdukları yerde sizi kazımaya başlıcaklar. iyi bi insan olun ama kin tutmayıda bırakmayın siz izin vermezseniz kimse sizi üzemez gerekirse açıkça sorun bu insanı çok rahatlatıyor neden bana böyle yaptın kalbimi kırıyorsun diyin ve çekin gidin bırakın birazda o insanlar düşünsün. arkadaşmı? hepsi geçici bence hiç kimseye hakettiğinden fazlasını vermeyin içinizde bunu tutmak zor olsada. hani demişsinizya "gözyaşına kurban olurum diyenler şimdi beni ağlatanla aynı kişi " diye gördünüzmü siz yapamasanızda birileri bunu çok güzel beceriyor. sözlerimi yanlış anlamayın hilebaz iki yüzlü olun demiyorum söylediğim sınır koymayı bilin ve anne, baba, kardeş ve tabiki çocuğunuzdan başka kimse için can vericek kadar sevmeye değmez ancak ailenizden bu sevginin karşılığını alırsınız. hepinize öutlu huzurlu neşe dolu bir ömür diliyorum... E

Güzel söylemişsin ama açıkcası eeee sonra lafını sevdiğimi söyleyemem. Bu bir öykü ve aslında tam okunsaydı kızın umutsuzluğu belki evet sevdiği insan ama dostlukları da gitmiş, yalnız ve korkuyo. Bu durumda hala umut beklenemez kaldı ki her insnaın umutsuzluğa düştüğü anlar vardır. Sonuçta bu bir öykü ve devam ediyor bir insanın her halinden anlatıyor. Sevdiğinden ayrılıp, dost bildiği insanlardan yediği darbelerin ardından bir de işini bırakıp bir süre sonrada kanser olabilme riskiyle karşılaşan birinin çok da güçlü olmasını bekleyemeyiz değil mi? Dediğim gibi aslında doğru söylemişsin ama ben şu eee sonra kısmına taktım. Saygılar pamugum

Biliyorum dedi ak saçlarını çaresiz arkaya atan kadın. Gülümsedi tekrar genç kız. Derin bir nefes alıp oturdu yatağının üstüne. Ne olacak diye düşündü. Bir saat sonra ne değişecek. Kalbindeki düğüm çözülmeye başlamıştı. Uzun zaman olmamıştı soğuk kışların dondurduğu kalbini hissetmeyeli. Uzun bir zaman geçmemişti elini göğsüne attığında o boşluğu hissedeli ya şimdi buzları çözülüyordu yeniden. Deli gibi atan kalbine söz geçirmeye çalışıyordu. Yatağının yanına baktı, sadece belli belirsiz kendi gölgesini fark etti. Kalktı birden yerinden pencereye doğru yürüdü. Kimsenin gelmeyeceğini biliyordu ya hani insanoğlu işte birini görme umudu vardı hep. Yaşlı kadın elini tuttu derken, Ara&#8230; Genç kız usul usul döndü elini tutan kadına, sıcaklığını hissetmişti ve böyle dostane bir sıcaklığı duymayalı çok olmuştu hani. Arayabileceğim kimse yok çevremde. Gerek de yok zaten. Tek başıma halledebilirim ben her şeyi. Bazen tek olmak yaramaz güzel kızım insana. Yardım etmek illaha eşyalarını getirmek, su vermek değildir. Sonra oturttu yanına kızı. Elini onun göğsüne koydu. Bak kafese koyulmuş ürkek bir kuş gibi atmakta kalbin. Bırak ona uzansın eller. Sevdiklerin rahatlatsın onu. Genç kızın yanağına akan damlayı sildi. Eğer böyle hissetmeseydin, her seferinde telefonuna bakmazdın yavrum, sana ne zaman baksam ve konuşsam dökmezdin bu gözyaşını. Tamam, güçlü olmak iyi, güzel, hoş ama&#8230; Bu kadarı fazla. İnsanın muhtaç olmaya da ihtiyacı vardır. Bu güçsüzlük değildir ki bu daha da güçlenmektir. Ne güzel söylüyor diye geçirdi içinden genç kız ama ne kadar zor dedikleri&#8230; Gülümsedi yine ufaktan. Yapabildiği, yani güçsüz olduğunda yapabildiği tek şeydi gülümsemek. Ne kadar güzel söylüyorsunuz ve inanın doğruluğuna en çok inananlardanım ben ama bazen yapması çok zor oluyor işte. Evet, çok istiyorum şu odada tek başıma düşünmek yerine bir el tutsun eskisi gibi elimi, geçecek desin. Hatta senin başına gelmeyen de kalmadı, eh artık hiçbir şey yıkamaz vallahi seni desin. Ya da gerek yok hiç ses etmesin ama beklesin. Kadının gözlerinin içine baktı, koca bir hüzün dalgası fışkırdı yüreğinden birden. Ne çok isterdim durakladı, ağlamak üzereydi tuttu kendini yersiz olduğunu düşünerek. Bir dostum yamacımda beklesin... Hani inansa; birilerinin onları düşündüğüm gibi, beni düşündüğüne inansam o da yeterdi belki kim bilir. Ama yok&#8230; Kadının elini aldı tekrar koydu yüreğinin üstüne. O kuşu kafese ben koydum biliyor musunuz? Hep en sevdiğim dediğim insanlar yoldular tüylerini çünkü onun. Rengarenkti oysa, bir sürü hayal beslerdi kanatlarında. Sadece kendi için değil herkes için umut vardı ve ne zaman uçsa umut dağıtırdı o kuş. Uçamasın diye, kanatlarını kırdılar derken ve ben onu çamurlu bir kuyunun içinde buldum ürkek. Bana bile gelmedi ilk başta. Öyle korkmuştu ki; öyle ürkmüştü ki benden bile kaçtı. Kendimden korkar oldum ve söz verdim o gün orada&#8230; Artık izin vermeyeceğim hiçbirine. Ve o kafese ben koydum onu. Hiç kimseyi affetmesin diye, başta bana kızgınlığı hiç geçmesin, hiç unutmasın diye. Ama sen çoktan affetmişsin onları, yoksa elin telefona gitmezdi kızım. Gidip pencere dibine, düşünmezdin de&#8230; Bazı şeyleri kendime bile itiraf edemiyorum ki ben. Evet, belki dediğiniz gibi çoktan affettim ya da geçti gitti kızgınlığım ama o kadar. Onun dışında cesaretim yok hiçbir şeye. Çağırmak istemiyorum hiçbirini, evet olsunlar çok isterdim ama tekrar kırılacak kanatlarım yok benim. Hele şu sıra hiç yok&#8230; Hiçbir şey söyleyemedi kadın. Yaşı gençti ama fazla kırıktı yüreği, her sözünde bir yeri daha kesiliyor gözlerinden akıyordu acısı genç kızın. Sustu&#8230; Elini tuttu ve sadece sustu&#8230; Hazır mısınız? Diye seslendi dışarıdan gelen kadın. Evet dedi belli belirsiz genç kız&#8230; Hazırım&#8230; Elini tutmakta olan kadına baktı. Bir söz bekledi korkularına dair. Korkma&#8230; Getirilen yatağa uzandı sonra. Gülümsedi o hep güçsüzlüğünü saklamaya çalıştığı gibi&#8230; Kadın doğruldu yerinden. Yanına gitti usul usul... Seninle gelmemi ister misin? Meral BİLGİÇ Devam Edecek ecemsu

Çay kokusu geldi burnuna genç kızın; ama yine de açmak istemedi gözlerini. Gelip uyandırmasını bekledi onu. Hep böyle yapardı, uyansa bile açmazdı gözlerini ve bekledi. Kocaman bir sarılma beklerdi, küçük bir buse ve gözlerini açtığında ona bakan bir çift güzel gözün ardından muhteşem bir gülümseme. Ya da dayanamaz aynısını o yapıverirdi bazen. Uyurken gülümsemesine anlam veremedi Nur, çayları koymuştu ama ses etmedi. Genç kız huzur dolu kalbiyle bekliyordu hala ama kaldıran olmayınca açıverdi gözlerini. Yanında onu göreceğini umut ederek ve bir anda o küçük odanın içinde en baştaki yatakta buldu kendini. O anda kocaman bir el çekip kalbini söktü sanki yerinden, gülümsemesi boğuldu göz pınarlarının içinde. Nur o sırada uzattı çay fincanını. Demiştim ya hani, çaylarımız dedi usulca. Yerinden doğrulduğunda ince bir sızı girdi karnına genç kızın. Yüzünün şekli değişti iyiden iyiye&#8230; Olur böyle, geçer birazdan dedi gülümseyerek Nur. Teşekkür ederim&#8230; Bir yudum aldı fincandan Yağmur, saçlarını attı geriye. Keşke uyanmasaydım diye geçirdi içinden. Ne güzeldi uyku. Birden yağmurun sesi duyuldu, sanki ağlayamamasına inat deli gibi akıyordu bulutlar sokaklara. Dışarıda hayal etti kendini, iki elini açmış ve başını gökyüzüne çevirmiş bir halde hayal etti sadece. Sırılsıklam olana kadar bekledi yağmurun altında. Neden titriyorsun kızım? Yağmur&#8230; Dedi gülümseyerek, bir an dışarıda gibi hissettim kendimi. Isınmak istercesine bir yudum daha aldı fincanından. Ne zamandan beri uyuyorum ben biliyor musunuz? İğne vuracaklar sanıyordum ama doktoru bile göremedim. Çok korkuyordun ondandır diye geçiştirdi Nur genç kızı. Keşke yeniden uyutsalar, ne kadar da huzurluydum oysa. Sanki hiçbir şey değişmemiş gibiydi. Diye geçirdi içinden. Ya da keşke uyumaya ihtiyaç duymasaydım hiç&#8230; Sustu tekrar, elindeki fincanı koydu masanın üstüne ve elinde telefonu tekrar tekrar sustu. Nur oturdu kendi yatağına, sadece izledi. Eli telefonda gidip gidip geliyordu, bir şeyler yazıyor sonra siliyordu sebepsiz. Neden devamını getiremiyorsun. Getiremem&#8230; İyi ama neden? Hakkım yok belki, belki de gerek yok. Bir işe yaramayacaksa yazmamın ne anlamı var. Gururumu incitmenin. Yalnızlığın ne anlamı var peki güzel kızım. İhtiyacım var sana demek neden bu kadar zor geliyor sana. Alışmam gerek çünkü, ona ihtiyacım olmaması gerek. At onu tamam, bari bir arkadaşını çağır yanına. Gülümsedi, arkadaş&#8230; Hangisini diye geçirdi içinden. Arkamdan oyun oynayıp, konuşan dostumu mu; yoksa ihtiyacı olmadığında beni bir kez bile aramayan dostumu mu? Boş verin dedi umursamaz gözükerek ama kelimenin can acıcılığını derinden hissederek genç kız. Ses etmedi Nur, konuşmanı onu yorduğunu fark etti biraz, biraz da susmayı tercih ettiğini anladı belki kim bilir. Üstelemedi&#8230; Demek uyandınız diyerek içeri girdi bir doktor. Merhaba, evet ama neden uyuttunuz beni anlamadım. Öyle gerekti, çok gergindiniz. Saat 23:00 gibi tekrar alacağız sizi, bu sefer uyku testine gireceğiz biliyorsunuz. Ben olmayacağım ama nöbetçi arkadaşım bu konuda ilgilenecek sizinle. Sonuçlar peki? Bayramda kalmak istemiyorsunuz, bugün Perşembe olduğunu düşünürsek&#8230; Yarın çıkışınızı yapacağız. Yani&#8230; Yani bayramdan sonraki ilk gün her şey netleşmiş olacak umarım. Çok uzun&#8230; Diye geçirdi içinden Yağmur. Anlamadım? Yok, yani yok bir şey&#8230; Peki, şimdi mümkün olduğunca kafeinden uzak dur ve uyku açan her türlü şeyden. Çay gibi&#8230; Diyerek çay fincanını işaret etti doktor. Zaten birkaç&#8230; Olsun&#8230; Uzak durun, geçmiş olsun &#8230; Diyerek çıktı odadan. Bayramdan sonra, zaman nasıl geçecek. Ya korkuya kapıldığım bir anda ararsam seni, ya herhangi birini ararsam. Ya kırgınlıklarımın üstüne daha büyüklerini eklersem. Güçlü olmamı sağla Allah&#8217;ım, sen güçlü olmamı sağla n&#8217;olur. Senden başka sığınağım yok, senden başka güç veren&#8230; Sen yardım et bana n&#8217;olur&#8230; Nur&#8217;a doğru baktı usulca, korkuları gözünden okunuyordu. Biliyor musunuz, o kadar uzun ki süre, ya &#8230; Ya bir yılgınlık anında unutursam diye kırıklarımı çok korkuyorum ben. Lanet olsun sana ihtiyacım var demek istemiyorum ama o kadar fazla zaman var ki çok korkuyorum&#8230; Gülümsedi yaşlı kadın&#8230; Keşke kızım&#8230; Dedi bakarak&#8230; Keşke&#8230; Meral BİLGİÇ Devam Edecek Cirkin Peri

"Belki dediğiniz gibi çoktan affettim ya da geçti gitti kızgınlığım ama o kadar. Onun dışında cesaretim yok hiçbir şeye. Çağırmak istemiyorum hiçbirini, evet olsunlar çok isterdim ama tekrar kırılacak kanatlarım yok benim. Hele şu sıra hiç yok&#8230;"Kelimelerin sustuğu ve sadece yüregimin konuştuğu dakikalar yaşıyorum... Yazı yine beni farklı bir aleme sürükledi... Seviyorum ama elim telefona gitmiyor çünkü ikinci kez benimde kanatlarımın kırılmaya gücü yok;belkide güvendiğim insanların deger verdiklerimin tekrar beni incitmesinden korkuyorum veya hayalimdeki şekillerinin bozulup çirkinleşmelerinden... Ben onları kırılsamda hala yüreğimin en güzel köşesinde saklıyorum... Cirkin Peri

yazmayı bırakmana çok üzüldüm gerçekten.. yeteneklisin çünkü.. eğer yazmamak mutlu edicekse seni yazma.. umarım hep mutlu olursun ve yüzünden gülücükler hiç eksik olmaz

ay evet yaa bian önce yaz devamını cok merak ettim lütfen cok bekletme biziiiii swethome mis kokulum, DEFNEM Kayıtlı Üye 11 Nisan 2008 3.142 2 27 Eylül 2008 Konu Sahibi Cirkin Peri #4 Lütfennnnnnnnnnnnnnn... Ne zaman devami ecemsu

Arkadaşın dediği gibi benim duygularımın bir nevi tercümanı gibisin... Bayram dolayısıya evde degildim ve yeni yazılarının eklenip eklenmediğini görmek için bayramın bitmesini sabırsızlıkla bekledim diyebilirim... Daha öncede dediğim gibi insanların yazılarını kalbiyle okumaları gerekiyor bir şeyler anlamaları için, bu yüzden fazla takılma bazı ayrıntılara... Bakmak ve görmek arasındaki fark gibi... Tek bir kelime sana bir çok şey anlatıp öyle bir aleme sürükler kii dakikalarca düşünür durursun;karşındaki sadece onu kelime olarak görür... Cirkin Peri

pericim hikayenin gerisi unuttun herhalde e hadi ama. bi acaip oldum okuyunca Cirkin Peri

Aynı köşedeler mi bilemem ben, bildiğim tek şey şu an ihtiyacım olduğu ve olmadıkları. Daha fazla kaybedecek umudum da yok. Bir yerden sonra kalmalılar ve gelmemeliler peşimden. Kırılmaya mecalim kalmadı sevsemde... Onarılacak tek bir köşem kalmadı onlara ihtiyacım olsada... Bu nedenle en güzeli susmak belki de... Tıpkı o genç kız gibi... ecemsu

pericim hikayeyi merakla okuorum çok kötü yaa:çok üzgünüm: nolur fazla geciktirme dewamını

çiRkin peRi benim eee deyişimi sen yanlış anlamışsın arkadaşım malesefki yazıların duyguları yok kelimeler bazen insanın anlatmak istediğine tercuman olmuyor ben orada eee derken sadece merakımdan demiştim yoksa yazdıklarını heyecanla okuyrum dalga geçme maksadı değildi. ayrıca haytta bizde bazı zorluklar geçirdik inanın tecrübeli olarak konuşuyorum yoksa bana davulun sesi uzaktan hoş geldiği için değil bende size hikayemi anlatsam oturup ağlarsınız. umut hep vardı benim içinde babamın kanser oluşunu öğrendiğimde, üzerinden 1 hafta geçtiği o gün annem arayıp babanız kötü hemen gelin dediğinde, ben daha 17 yaşımdayım babama ihtyacım var dediğimde, onun son anında son nefesini verdiğinde şimdi tekrar nefes alıcak hayır ölmedi dediğimde, ve 1,5 sene önce 2,5 aylık dünya güzeli cennet kokulu kızımın havale geçirdiğini öğrendiğimde, geçirdiği yüzlerce nöbetin sonunda doktorun beynine zarar gelebilir dediğinde, doktorun bizi çağırıp % 30 yaşama şansı var dediğinde, 20 gün boyunca büyük bir umutla dualarla yalvardığım rabbimden asla umudum dükenmedi, doktorun bana ölüm haberini verdiğinde yalvarırcasına belki ölmemiştir bi daha deneyin kalp masajını dediğimde, taki 4,5 aylık dünya güzeli kızımın cansız bedenini kucağıma alıp ona son kez sarılışıma kadar. ama ama hala yüreğimi tüketmedim herşeyi yoktan var eden rabbim daha beter durumlardan korusun bizi. şimdi hala büyük bir umutla 1,5 senedir her gece melek kızımı görmeyi umt ediyorum rüyamda ama her sabah uyandığımda görmediğim için kan ağlıyor yüreğim. bir anne olmak ve sonunda yavrunun " anne " deyişini duyamadan dedesinin yanı başına onun kalları altına gömmek. ve yaşadığı acılarla bu dünyada kalıp her ambulans sesinde her çocuk ağlayışında her güzel tatlı bir kız çocuğu görüşünde zorlada olsa ayakta kalmak ve evlat hasretiyle kafayı yemeden ayakta olmak inan çok zor. sanırım ben bu senin yazdığın hikayenin devamını okuyamıcam çünkü her defasında babamın yaşadıklarını hatırlıyorum ve çok üzülüyorum. aslında hala anlamış değilim korkulardan kaçmakmı yaptığım yoksa rabbime isyan etmemek için bu tarz şeylerden uzak durmakmı. belkide her ikiside... tek bildiğim herşeyi yaratan rabbim verdiği gibi almayıda biliyor ben sadece onun verdiğine karşı çıkmıyorum. hayır ve şer yanlızca Allahtandır... şimdi size çok güzel bir söz yazıcam bunu Mahmud Hüdayi hz. söylemiş... Veren SENSİN Alan SEN, Ne Verdinse Odur, Dahi Neyimiz VAR... design iç

Canım arkadaşım benim, göndermiş olduğum mesajın bir nebzede olsa seni mutlu etmesine sevindim... Sen benim için özel birisin, duygularıma tercüman olan ve hatta kalbimle telepati kurup seninle konuştuğumu, beni anladığını düşünüyorum... Bazen'de deliriyormuyum diye düşünmüyor degilim hani:roflol: Fakat burdaki dostluklar öyle içten öyle güzelki, gerçek hayatta bulamadığım kadar güzel... Çıkarsız, samimi ve sıcak...:1hug: Cirkin Peri

çiRkin peRi bu hikaye devam etmeyecek mi?senağlama Cirkin Peri

Biryerden bulmadım canım benim, sadece yazıyordumn. Oturuyordum ve yazıyor yazdıkça ekliyordum. Ama çok kırgınım blue fazla kırgınım. kaleme gitmiyorki elim, tek kelime yazasım gelmiyor. mutluluğumu çaldı çünkü kalemim. İlk defa kendim için bir dileğim vardı o dileğimi aldı elimden. Yazamıyorum. İnan yazamıyorum he elime aldığımda çaldığı mutluluğum geliyor gözümün önüne...

Design doğru şeyler söylemiş ama dedim ya takıldığım nokta eee sonra bölümü oldu. Bu arada pamuğum elimden geldiğince yazıyorum canım sadece bazen kırıklar fazlalaşınca nefes almak gerekiyor. Ecemsu canım mesajın ne iyi geldi biliyorsun değil mi? Bayram sabahı yazdın mı diye baktım ilk önce... Sevgiler dostlar pamugum

Uyku odasına geldiğinde hiçbir şey düşünmüyordu yaşlı çift dışında. Ölümün güzeli olur muydu bilmiyordu ama eğer varsa ona tanık olduğunun farkındaydı. Görevli gülümseyerek yapması gerekenleri söyledi Yağmur&#8217;a. Onun dediği gibi uzandı yatağa, üzerine bağlanan kabloları inceledi uzun uzun. Bunlar, uyku sırasında vücudunuzun seyrini inceleyecek. Bakın buraya bağlı ve burası&#8230; Kalbin ve akciğerlerin ne durumda olduğunu gösterecek ben uyurken. Yabancı değilsiniz sanırım Sayılır, küçükken bu kablolarla çok karşılaştım. Gülümsedi sonra neyse özlemiştim onları ama koşturmayacaksınız umarım. Genç adam bakarak güldü ona, yok merak etmeyin istediğim tek şey uyumanız. bir şeye ihtiyacınız olursa ben içerdeyim. Peki dedi Yağmur, odadan çıkmasını bekledi doktorun. Ardından karanlık odada kaldı bir başına. Uyku terk edeli çok olmuştu onu, geceleri gözlerine bir perde iner, olanları hatırlatır ve çalardı uykularını genç kızın. Şimdi ise buna izin vermemek zorundaydı. Düşünmemeliyim dedi kendi kendine. İyi ama nasıl, neyi düşünmeliyim. Şuraya bak, bir sürü kablo ve ben. Birde karanlık. İçi sıkıldı iyice, kalktı yattığı yerden, o sırada bunu fark eden doktor girdi içeri. Bir şey mi istiyorsun? Evet dedi genç kız usulca. Soran bakışlarla baktı ona genç doktor. Bir tutam uyku belki sizde bunu sağlayacak bir... Uyku ilacı? Evet, mümkün mü? Kendin uyumayı başarmalısın ama! İstisna yapsak, yoksa ne ben uyurum nede size rahat veririm doktor. Belki dedi genç adam içeri girerek, sonra bir yere telefon açtı ve elinde bir ilaçla girdi içeri. Seninle ilgilenen arkadaşıma sordum verebileceğimi söyledi al bakalım, Teşekkür ederim diyerek aldı Yağmur ilacı. Nedendir bilinmez doktorun çıkmasını bekledi ve ardından tek bir hamlede yuttu. Uzandı tekrar yatağına, hiçbir şey düşünmüyordu sadece, sadece ağlıyordu. Hıçkırıklarını tutuyor ama gözyaşlarına engel olamıyordu. Nerdesin? Söylesene nerdesin. Burada sana bu kadar ihtiyacım varken neden yoksun? Keşke sana mesaj atabilecek kadar güçlü olsaydım ama korkuyorum. Benim için üzülmeni ve gelmeni istemiyorum çünkü. Çünkü beni istemeyen birine, lanet olsun sana ihtiyacım var gel deme düşüncesi incitiyor gururumu. Bu kadar çok kırığın arasında acıyan tüm yanlarım engelliyor beni. Tekrar tekrar batıyorlar yüreğime de tüm korkularıma inat susuyor kelimelerim. Oysa sana yazmak için bahane bile aramazdım ki ben, tek bir kelime bile yeterdi. Bahane olmadan özgürce yazardım sana, korkmazdım zaten o zamanlar bu kadar. Hem sen zaten şimdi burada olurdun değil mi? Düşündükçe daha çok akıyordu gözyaşları genç kızın, gözlerinin ağırlaştığını fark ettiğinde usulca sustu kelimeleri, gözlerindeki yaşlara dokunmadı hiç. İyi geceler dedi tüm korkularına ve uyudu&#8230; Kendisini neyin beklediğini bilmediği bir hayata karşı sustu ve sadece uyudu&#8230; Bildiği tek şey artık fazla ağır geliyordu her şey, her şey gitgide daha fazla büküyordu sırtını. Ve yardım edecek kimse yoktu çevresinde. Hayat bazen acımasız davranıyordu işte ve o da başa çıkmaya çalışıyordu nasıl yapacağına bilmeden. Derin bir sessizlik hakimdi geceye, Yağmur gözlerini kapadığında ay bulutların arkasında kalmıştı ve gökyüzünde tek bir yıldız parlamıyordu sebepsiz. Sanki derin bir uykudaydı gecede. Sanki rüzgar tatlı bir ninni gibi dağılmıştı da geceye her şey suspus olmuştu. Ne çok yıldız var aşk burada. Bu sözler çıktığında ağzından yüreğinde garip bir sızı belirdi genç kızın. Başı gökyüzündeydi ve yıldızlar, yıldızlar o kadar güzel ve çoktu ki şaşkınlığını yok edemiyordu. Ama asıl şaşkınlığı elinin üzerinde hissettiği sıcaklıktı ve dilinden dökülenler. Kafasını çevirmeye korkuyordu. Aşk demişti ama Aşk çoktan gitmişti. Rüyada olduğunu hissediyor ve rüya bile olsa onu görecek kadar güçlü olmadığını hissediyordu. Sonra çın diye bir ses duyuldu, bir yudum aldı soğuk biradan. Ve toplayıp kendini çevirdi başını. Gülümseyerek ona bakıyordu işte, gülümsedi&#8230; Seviyor musun beni sen? Sıkılmadın mı bu soruyu sormaktan Aşk? Hayır, sevmiyor musun yoksa? Diyerek astı suratını. Seviyorum eşek dedi genç adam Gerçekten? dedi Yağmur. Gerçekten&#8230; Sarıldı Yağmur sevdiği adama, bende seni seviyorum&#8230; Gerçekten seviyorum dedi. Kokladı defalarca, teninin sıcaklığında bırakmak istemedi genç adamı. Rüyada olduğunu biliyordu ve bitecek bir hayal olduğunu düşünerek uzun uzun sarılıyordu ona. Sonra tekrar çevirdi gökyüzüne başını, sen varken daha bir parlıyorlar aşkım bunlar. Dedi sessiz sedasız içinden. Duymadı genç adam, elini tutuyordu, tüm benliğine dağılıyordu özlemi ve tekrar tekrar sarılmak istiyor sonra sebepsiz vazgeçiyordu. Yağmur Hanım&#8230; Gözlerini açtığında hemşire gülümseyerek baktı ona, günaydın ama saat 12:00 oldu. Eh baktık uyanmayacaksınız. Biraz daha uyumayı ne çok isterdim diye geçirdi içinden. Üstündekiler çıkardılar derken ve kalktı yattığı yerden. Odasına doğru ilerlemeye başladı. Bu sefer hiç bir şey düşünmüyordu, istediği tek şey bir an önce odasına gitmekti. Zaten hazırlanmaya başlaması da gerekiyordu. Beş olmadan çıkışını yapmalıydı hastaneden. Odaya girdiğinde Serkan&#8217;ı beklerken gördü. Serkan? Hazırlanmana yardım etmek istedim sadece. Kızamadı, ne demeliydi bulamadı. Sustu, sadece peki dedi ve sustu. Telefonuna baktı umutsuzca, hani rüyasında görmüştü ya belki dedi. Belki&#8230; Arayan kimse yoktu, tek bir çağrı bile gelmemişti. Güldü, şaşırmamıştı hiç. Derken çantasını hazırladı, doktorun son kez gelip konuşmasını beklemeye koyuldu ardından. Serkan o sırada acıkmış olacağını düşünerek kantine indi, Yağmur&#8217;a bir şeyler almak için. Yaşlı kadın izliyordu sadece. Meral Bilgiç Devam Edecek Cirkin Peri

Yağmur usulca oturdu Nur&#8217;un yanına, ellerini tuttu. Sadece bakıyordu&#8230; Gece uzun sürdü senin için galiba güzel kızım. Gözlerin&#8230; Bir an gözlerini ovdu Yağmur&#8230; Gözlerim dedi korkarcasına&#8230; Gözlerin şişmiş; dün korkmaz mısınız derken aslında. Devam etmedi, sözlerini yersiz buldu. Neden sonra aklına geldi, Kim aramış dedi yaşlı kadın. Kimse&#8230; Nasıl kimse, telefonun çaldı&#8230; Açacaktım ama bunu isteyip istemeyeceğini bilemedim. Çaldı mı? Çağrı gözükmüyordu ama&#8230; İçindeki yangın devleşti birden. Kim arardı ki onu. Annem sanırım dedi içinden. Çağrılara bak yavrum. Telefonunu eline aldı, son çağrıları açtı ve sadece kaldı. Öyle baktı kaldı. Nur gülümsedi. Şaşkınlık mı yoksa endişe mi bu yüzündeki. Yatağına oturdu Yağmur, bilmem hiç biri sanırım. Aramasını beklemiyordum, yani en son, buraya yatmadan önce çektiğim mesajdan sonra&#8230; Sen alıştın bana sanırım bak konuşmaya başladın. Susma kızım, hazır başlamışken dök bakalım biraz kendini. Hafife alma bu yaşlı kadını belki alır biraz sırtındaki ağırlıklardan. Yatağının yanını işaret etti. Yağmur kalkıp gitti. Konuşmak istiyor ama diline gelen tüm kelimeleri iflas ediyordu. Yorulmuştu artık, anlayamadığı her şeye suskunlaşmıştı. Telefonu açıktı hala, Nur bir bardak su aldı yanındaki sehpadan. Uzattı ona. Aldı kana kana içti Yağmur. Neden aramıyorsun? Arayamam&#8230; Neden, en azından niçin aradığını anlarsın. Korkuyorum arayamam. Korkuyorsun ama sevmekten bıkmıyorsun. Bak ne yazıyor orda, bak ve söyle bana&#8230; Aşk diye geçirdi içinden, ve aşktan korkuyordu. Adı aşktı ya hani sesini duymaktan gerçekten korkuyordu. Duyduğunda buradayım ama korkuyorum ne olur gel demekten korkuyordu. Korkularını anlıyorum dedi Nur, çağırmaktan korkuyorsun ama daha ne kadar başa çıkabilirsin korkularınla. Hadi ara! Yağmur çevirdi numarayı, bir yandan da ne diyeceğini bilmiyordu. Merhaba beni aramışsın mı yoksa sadece alo diyerek karşıdakini mi beklemeliydi bilmiyordu. Kapatmayı bile istedi ama Nur dikmiş gözlerini ona bakıyordu. Telesekreter çıktığında rahatladı birden sebepsiz, kapalı telefonu dedi. Birkaç dakika sonra tekrar deneyeceğini biliyordu ama yine de zaman biraz iyi gelmişti ona. Biliyor musunuz, buraya yatmam gerektiğini öğrendiğimde, daha doğrusu ilk belirtiler de çok korkmuştum. Ablam doktora gitmemi söylediği için geçti hepsi dedim. Sonra hazır işsizken çıktım geldim buraya. Doktorun sözlerini bile dinlemedim, yatmanız ve tahliller yapmamız gerek dediği zaman. O an istediğim tek şey deniz kenarında oturmaktı saatlerce. Peki diyerek çıktığımda hastaneden istediğim tek şey, galata köprüsüne gitmekti. Hiçbir şey düşünmedim sadece gittim. Oturup ayaklarımı uzattım denize doğru ve sadece izledim saatlerce. Eve döndüğümde arkadaşta kalacağım yalanını uydurdum önce. Odama çekildim, ağladım&#8230; Gülümsedi, çok güçsüzüm sanırım hemen ağlayabiliyorum ben. Yargılama kendini, senin gibi ağlayabilmek isteyen kaç kişi var biliyor musun? Var mı gerçekten. Diye sordu Yağmur, başını salladı yaşlı kadın. Sanki mühürlü dili açılmıştı birden, Nur&#8217;un sıcaklığı bir nebze bozmuştu suskunluğu. Sonra ona mesaj attım. Gösterme bana kendini dedim, alışmaya çalışıyorum sensizliğe, sevmemeyi öğreniyorum seni&#8230; Yalan söyledin dedi Nur&#8230; Evet, yalan söyledim, aslında yalan değildi kendimi de inandırmıştım belki kim bilir. Önce kendini inandırmakla başlamaz mı her şey. Ondan sonra da buraya geldim işte. Bu nedenleydi bugünkü şaşkınlığım&#8230; Telefonu aldı eline tekrar, ulaşılamıyordu yine. Bıraktı aramaları. Sanırım öğrenmemem gerekiyor arama sebebini dedi. Nur dinliyordu sadece, biliyordu çünkü Yağmur&#8217;un istediği tek şey dinlenmekti. Ne yapmalıyım bilmiyorum, yani ayrıldığımızdan beri, akbaba gibi doluştu herkes çevreme. Kimseyle görüşmüyorum. Birkaç kez arkadaşlarla buluşayım dedim, konuyu hep ona getirdiler. Merak, merak kötü bir şey. Meraklarını geçtim&#8230; Hep bir şekilde kötülemeye çalıştılar onu. Zamanında gördüklerinde gülümserlerdi oysa ki. Susturdum hepsini. Ayrılmamız sevdiğim insan hakkında kötü konuşturmam anlamına gelmiyordu. Yapmazdım böyle bir şeyi asla. Ben tek kelime edemezken kimse bunu yapamazdı. Sonra arkadaşlarımın hepsini eledim hayatımdan. Kız erkek kim varsa çıkardım. Hep söylerdi bana, dediği gibiydi. Benim arkadaşlarım maskelere dolaşıyorlardı. Şimdi ise şu halime bakın, korkuyorum ve kimse yok&#8230; Maskeleriyle olmasın zaten yanımda kimse ama keşke&#8230; Keşke o olsaydı&#8230; Evet olsaydı bu kadar korkmazdım çünkü ben&#8230;diye cevap verdi Nur'a genç kız. Serkan girdi o sırada içeri, elinde yiyeceklerle. Nur baktı Yağmur&#8217;a. Serkan aç değilim demiştim sana. Yemelisin ama, görmüyor musun zayıfladın. Serkan&#8230; Neden izin vermiyorsun Yağmur, neden açılmıyor iyice kapanıyorsun. Uzatma evladım dedi Nur, sustu Serkan. Doktor geldi o sırada içeri. Bugün çıkışınız için imzaladım kağıtları ama bayram sonu tekrar gelmeniz gerek. Biliyorum&#8230; İyi günler o zaman dedi çıkmak üzereyken Yağmur söze girdi yeniden. Bu kadar mı? Gülümsedi doktor, başka ne söylememi istiyorsunuz? Uyku testi mesela. Yeniden yapacağız siz gelince, emin olmamız gereken şeyler var. Bu arada verdiğimiz ilaçları içmeyi unutmayın. Böylece kanamayı durdurabiliriz en azından&#8230; Nelerden emin olmanız gerek? Tekrar yaptığımızda söyleyeceğim. Çıktı kapıdan doktor, Yağmur sadece baktı ardından. Gitsek iyi olur artık dedi. Nur&#8217;a sarıldı, burada olur musunuz siz diye sordu. Elbette güzel kızım, benim çıkmama daha çok var merak etme sen. Hoş çakalın, biliyor musunuz? Biliyorum güzel kızım sende bana iyi geldin dedi. Sonra kulağına eğildi, ara ve yen korkularını. Hastaneden çıktıklarında saat dördü geçmişti, otobüste ilerlerken mesaj attı dayanamayıp. Beni aramışsın döndüm ama ulaşılamıyordu. İyi bayramlar yazdı sadece, yolladı derken. Ve çantasına attı telefonunu. Serkan yanındaydı, nedensiz daha çok bunaltıyordu bu onu. Bir an önce eve gidip duşun altına atmak istiyordu kendini. Evin önüne geldiklerinde Serkan bir davet bekledi, ama Yağmur teşekkür edip ilerledi apartmana. Yağmur&#8230; Usulca döndü Serkan&#8217;a genç kız, Bir şey söyleme Serkan. Teşekkür ederim ama daha fazlasını bekleme lütfen. Ve girdi içeri. Bayram yaklaşıyordu, hayatında ilk defa bir bayram onu neşelendirmiyordu oysa. İlk defa bir bayram tüm korkularıyla baş başa kalacak ve güçlü olmaya çalışacaktı&#8230; Güçlü olmak&#8230; Zordu onun için, şu sıra çok zordu&#8230; Meral Bilgiç Devam Edecek design iç

neler oluyor anlamis degilim ama kalemi eline tekrar alip yazdiginda bence mutlulugun geri donecek. umarim hersey yoluna girer canim Cirkin Peri

Keşke&#8230; Telefonuna baktı keşkelerini araladığı kapının ardından. Ölümü düşünüyordu bir yandan, canını acıtanın ne olduğunu bulmaya çalışıyordu. Ölme ihtimali mi yoksa&#8230; Yoksa yalnız ölme ihtimalimi. Hangisi daha fazla üzüyordu onu; ölümü düşünmek mi yoksa yalnızlıktan iyice güçsüz düşüp onu her geçen gün daha fazla özlediğini hissetmek mi? Bilmiyordu, hiçbir şey bilmiyordu. Gözlerindeki yaşlara engel olamayacağını anladığı anda, üstüne bir hırka alıp attı kendini hastanenin bahçesine. Hani sigarayı bırakmıştı, içmiyordu ya canı çekmişti işte. Gitti aldı bir paket. Bir sandalyeye çöktü derken. Yağmur dinmişti çoktan ama toprak kokuyordu her yer. Toprak kokusu garip bir şekilde huzur duymasını sağlıyordu. Paketi açarken rüzgar sesler getirmeye başlamıştı ona, birkaç görüntü belki&#8230; Belki biraz mutluluk&#8230; Aşk ama çok içiyorsun, hadi içme&#8230; Elleri kalmıştı ortada, sigara paketi açılmak istendiği son anda açılmamıştı. Kaşla göz arasında bir sigara çalıp yakmıştı Yağmur, Bana da ver o zaman&#8230; Ama sen sigara içmezsin ki. Hayır sen her içtiğinde bende içeceğim. Göreceğiz bakalım ne kadar seviyorsun beni. Gülümsedi düşünürken, ben sigarayı bıraktım sevdiğim dedi, Paketi çantasına koydu. Gözlerinden akan damlalara karışmıyordu. Hani elinden gelse hıçkırıkları sarsacaktı havayı ama tutuyordu kendini. Çok korkuyorum biliyor musun? Gerçekten çok korkuyorum. Düştüğümü hissediyorum, her kalkmak istediğimde daha çok battığımı. Her düzelecek lafının ardından şakalarına devam eden hayattan çok korkuyorum. Sen varken yoktu korkularım. Umutsuzluğa düşmezdim hiç. Sen varken asılmazdı da suratım böyle. Ben sen varken hiç korkmadım da zaten. Şimdi mi olmalıydı gidişin. Daha sonra olsaydı. Şimdi mi olmalıydı. Bu kadar güçsüzken, bu kadar ihtiyaç duyarken sana. Bu kadar özlerken&#8230; Bu&#8230; Telefon çalmasıyla sustu tüm düşünceleri. Serkan arıyordu, açmakla açmamak arasında gidip geldiği bir anda açtı nedensiz. Ne yapıyorsun tatlım, hava yağmurlu. Tam senlik&#8230; Evet çok güzel. Almaya geleyim mi seni, bir kahve içeriz. Serkan biraz limoniyim, başka zaman. Olmaz, hava al biraz da. Geliyorum bak, sahilde buluşuruz. Hiçbir şey dinlemeden kapattı Serkan, emrivaki yaptı kendince. Bakakaldı Yağmur. Şimdi gelmiyorum dese uzayacaktı işler. Hastanedeyim dese&#8230; Gelecekti dinlemeden. Ama asıl sorun hepsinden farklıydı, Serkan&#8217;ın istediği gerçeklik başkaydı. Yüreğine girmek istiyordu genç kızın ve bu onu korkutuyordu. Korktuğu şey aşık olmak değildi, ya da hayatına girme ihtimali&#8230; Kalbi yeterince doluydu hani ya ihanet ediyormuş gibi hissediyordu Serkan her elini uzattığında. Belki tekrar eski geri gelmeyecekti ama yine de öyle hissediyordu işte. Gitmeme izin verme ne olur. Bırakma beni bu kadar güçsüzken. Kıyamazdın ya hani sen bana, hadi ne olur gel de tut ellerimi. Güç ver, gücü geçtim yalnızlığım senle ilgili aşk&#8230; Gel ve onu al şu sırtımdan. Kaldıramıyorum ağırlığını daha fazla. Ne olur&#8230; Başını kaldırdı gökyüzüne, Allah&#8217;ım ne olur&#8230; Üşüdüğünü fark etti, gözlerindeki yaş kırıntılarını sildi eliyle ve çıktı odasına. Hiçbir şey söylemedi, çarşafı boylu boyunca çekti başına uyumak için uğraş vermeye başladı. Tam dalmak üzereydi ki telefonu çaldı yine. Çıkıyorum ben şimdi, Serkan&#8230; İlaçlarınız geldi sesi duyuldu derken. İlaç mı? Televizyon izliyorum, ordan &#8230; Yağmur, Efendim? Nerdesin, hangi hastane. Ya Serkan neden bu kadar çok düşüyorsun üstüme. Çünkü sana değer veriyorum. Değer vermek diye geçirdi içinden. Verme bana değer diye bağırmak istedi. Sen değer verdikçe canım acıyor çünkü bende başkasına değer veriyorum. Sustu tek kelime etmedi. Hayatın çizgisine baktı, yalnızlığını gidermek istediği aşk çok uzaktaydı ve yakınında ona aşkla bağlı başka biri. Belki o kişinin de yakınında ona başka bir aşkla bağlı farklı biri. Bu böyle mi olur hep diye düşündü derken. Yağmur, Çapa&#8217;dayım Serkan. Hangi bölüm&#8230; Nereye geleceğim ben? Her şeyi söyledi telefonda Yağmur ve kapattı. Nur bakıyordu ona derken. Geliyor mu? Evet ama&#8230; Ama aslında yalnızlığın onun gelişiyle de son bulmayacak. Yalnızlığım artık pek son bulacak gibi gözükmüyor aslında. Belki de gerçek anlamda aşkla bağlı olan da o bana kim bilir? Gülümsedi, aslında ne kadar acıydı söyledikleri. Damağındaki acımtıraklığı suyla geçiştirmeye çalıştı derken. Son bulur yavrum dedi Nur gülen gözlerle ona. Bazen hayat beklediğimiz gibi gitmez, çok üstümüze gelir. Çok fazla vurur bazen ama sabrettiğinde de ödüllendirir. Sonra o ödülü de alır elinden. Önemli olanın aslında önemsizliğini vurgular yüzüne. Bu böyle sürer gider, yaşam garip bir şeydir ama yine de nefes almaktan vazgeçemeyiz bizler. Her seferinde yeniden mutlu oluruz aldığımız ödüllerle sonra yeniden elma şekeri alınmış bir çocuk gibi annemize muhtaç hissederiz kendimizi. Çok mu şey istiyoruz deriz kendimize&#8230; Çok şey&#8230; Kişiye göre değişiyormuş büyüklüğü isteklerin. Ben azla yetinmesini bilirim derdim hep, hiçbir şey olmasın sevginden başka. Ama&#8230; Sevgisini vermek onun için en büyük şeymiş. Sustu nur sözlerinin üzerine genç kızın. İçinde bulunduğu durumdan çıkmak ister gibi bir hali yoktu çünkü. Beklemelisin dedi sadece ve sustu. Yağmur başladı aniden derken, yağmurun sesiyle titredi genç kız. Üstüne bir hırka geçirdi. Pencerenin başına geçti yine. Ben, eskiden hasta olmayı çok severdim biliyor musunuz? Nur bakıyor ve dinliyordu. Biraz aptalca ya da delice belki ama. Öyle sıcak sarılırdı ki bana, gözlerindeki endişe öyle titrerdi ki üstüme. İyileşeceğimi bilirdim hep. Çünkü o vardı ve &#8230; Getirmedi devamını&#8230; Şimdi ise çok korkuyorum. Hasta olabilme ihtimalinden çok korkuyorum. Çünkü kimse onun gibi bakamaz bana, kimse onun gibi titreyemez yüreğime. Ya da izin vermezsin&#8230; Dedi yaşlı kadın. Evet, ya da izin vermem. Onun dokunduğu hiçbir yere başkası sürmemeli elini. Hak etmiyor çünkü bunu. Ama kızım&#8230; Ama kızım gitti ve izin vermelisin mi diyeceksiniz. Şu sıra olmaz, bu kadar çok onla doluyken&#8230; Bu hastalık durumu nereye kadar gidecek bilmiyorum, korkuyorum hem de fazlasıyla. Kimselere bir şey söyleyemiyorum endişelenmesinler diye. Eskiden olsa çoktan başlamıştım nazlara ama gerçekliği o kadar ürkütücü ki. Pencereden dışarı bakmaya devam ediyordu konuşurken de bir yandan. O sıra da koşturarak gelen Serkan&#8217;ı fark etti. Arkadaşım geldi dedi kapıya doğru hareketlendi. Sonra onu karşılamanın iyi olmayacağını düşündü birden ve oturdu yatağına. Korkuyorum ve korkarken bile nerde olduğunu düşünüyorum onun. Hiç mi hissetmiyor içinde bulunduğum durumun diyorum. İçinde hiç mi &#8230; Daha fazla düşünme dediği anda Nur Serkan elinde çiçeklerle girdi içeri. Yağmur gülümsedi zar zorda olsa. Serkan&#8217;ın gözlerindeki endişe tanıdık gelmişti. Ama sadece tanıdık. Onu gibi bakamıyordu. Onun gibi bakamayacak kadar uzaktı. Meral BİLGİÇ Devam Edecek . push ; design iç

kalbiyle bakan insanlar.. cok güzel söylemişsin ecemsu ama benim artık umudum kalmadı kalbiyle bakan birilerinin var olduguna.. canı cok yanınca insan herseye süpeyle bakıyor malesef, nefes alamamak evet aslında solursun ama kalbin acır her solukda çare yoktur o gitmiştir coktan.. sen hala onun senin oldugunu düsüne dur o cokdan baska ufuklara yelken acmıstır belkide.. kabul etmek istemesekte.. ah ahh bi kalbiyle bakan insanlar cıksa karsımıza bikerede maskesiz sartsız kosulsuz olsa sevgi ve sonsuza kadar sürse... ecemsu

Benimde umudum kalmadı ama yinede inanmak istiyorum ;hala yüregiyle konuşup bakan, bu sahte dünyada maske takmayan birileri mutlaka vardır... Sadece onlarla karşılaşırmıyız bunu bilmiyorum... Aşkı sevgiyi öyle çabuk tüketen bir topluluk görüyorum ki;ayrılıklarıda aşklarıda iki günlük ama aşk öyle iki günde unutulacak bir şey degil... Aşkın kavramını anlayanlar, yaşayanlar bunun acısıyla günlerce kendine gelemezler değil yeni bir ilişkiye adım atsınlar... Ama yinede kendimi şanslı hissediyorum en azından aşkı, tutkuyu, sevgiyi yaşayanlardanım ve bunun hakkını acıda olsa ödüyorum. Zaten bu dünyada herşeyin bedeli vardır aşkın bedelide acıdır bence... Aşkı tatmayan iki günlük ilişkileri aşk sanan insanlara acıyorum... Cirkin Peri