acımasıın.. öle olsun diye yazmadım( birbirimizi rahatlatalım diye, çok mutlu olalım inşallah.

benımde dugunume az kaldı aglattın valla ayy içim acıdı birden avensis hayat arkadaşım

edacım kaderlerimiz aynı bende başka yere gelın gıdecegim ufffff

. push ;

gerçekten çok zor bir durum, duygunun tarifi yok. bende aynı şekilde. nişanlanmadan öne hiç bir haftasonu evde oturmazdm, arkadaşlarımla görüşürdm ama şimdi nişanlımla haftasonları çıktığımzda burkuluyorum.. annemi yalnız evde bıraktım diye.. surat asıyorum, sanki zorla çıkıomuşum dışarı gibi. güçlü olmak gerek ama.. Nişanlılarımıza :) zarar veriyoruz

orası oyle kocişle dünyanın her yerıne giderim ben ama işte adı üstünde gurbet G

ayy vallahi oturdum ağladım bu yazıyı okuyuncaa plum88

şöyle düşün, yaşadığın şehir bazen çok boğar ya, başını alıp gitmek istersin.. tebdil-i mekanda ferahlık derler.. düşünsene sevdiceğinle bi dünyan olcak.. rüya gibii pambukmelek8788 :) seeen Seeeennn

Yeni evli bir bayan olarak seni çok iyi anliyorum:) bende ilk başta aynen senin gibi hissediyordum ama insanın kendi ailesi olması da çok güzel bir duygu ufak bir aileyken kocaman bir aile oluyorsun aslinda. Bence bu günlerini olabildigince güzel gecir ailenin her zaman dua edeceği bir evlat ol:) insallah mutlu güzel bir yuvan olur

çok haklısıni ben şehirdışında olmıcam, ama aynı evde olmadıktan sonra,, mutluluklar dilerim

duygusal bir insansınız sanırım, evlilik arefesi zaten sancılı bir dönem, böyle gel-gitler yaşamanız, böyle hissetmeniz gayet normal.. annenize sarılın bol bol, duygularınızı saklamayın, mutluluk gözyaşlarınız akar baba evinizden bembeyaz gelinliğinizle çıkarken inşaAllah.. evlilik sonrası çok mutlu, huzurlu bir hayatınız olur insaAllah ve şu anki üzüntünüzü tebessümle hatırlarsınız.. JASMINE_84

sizlerin yorumlarını okurken bile gözlerim doluyor. o kadar yani:) sende çok mutlu ol, çok tebrik ederim.

avensis hayat arkadaşım

Cok duygulandirdiniz beni cok guzel cok duygusal bi yazi olmus okurken bi anda aglamaya basladim... Ne hissettigini cok iyi anliyorum kismetse ben de bu yaz evleniyorum ve yilbasina kadar hep cok mutluydum heyecanliydim yilbasi gunu ben nisamlim ve onun arkadaslariyla gecirecektim annemde butun aileyi davet etmisti kutlama icin nisanlimla bi saat annemlerle oturup arkadaslarinin evine gectik inan o kadar durgun o kadar mutsuzdum ki sanki aileme ihanet etmis onlari yalniz birakip gelmis gibi hissettim halbuki ben hicbi yilbasini ailemle gecirmemistim zaten ama bu sefer farkliydi iste o kadar kotu oldum ki uzun bi sure agladim tutamadim kendimi

biliyorum ki yaşamadan anlamıyor insan. O kadar doğru söyledin ki, Allahım sağlık versin, acı göstermesin bize tekrar. Teşekkür ederim, herşey için.

amiinnn.. siz de çok mutlu olun ömrünüzün sonuna kadar inşallah.

Canım seni çokk iyi anlıyorum benim düğünüme de sadece 3 ay kaldı :18: Benim durumum da biraz farklı annemle babam ayrılar, ben babamla, kardeşimde annemle kalıyo Ve babam benim hem babam hem annem hem arkadaşım Çok düşkünüm babacığıma Ben evlenince şimdi babam yalnız kalıcak ve kendisi kalp hastası Şimdi bile telefonu duymadığı zaman hiç bişeye konsantre olamıyorum Bu bende bi saplantı haline geldi Sık sık babamı rüyamda ölmüş görürüm hayatımdaki en büyük korkum diyebilirim Ama evleniyorum... Aklım hep babamda kalıcak Allah ım hepimize sağlık sıhhat versin en önemlisi bu cidden ama benim için çok zor olucak Allahım tüm evleniceklere sağlıklı ve huzurlu yuvalar nasibetsin resusitasyon

aslında çok zor bi dönemden geçiyorum inan tarifi yok.. ben ablamı kaybettm 15 ay önce. gencecik ablamı.. iki uç duyguyu aylardır bir anda yaşıyorum, bi yandan çok mutluyum öte yandan içim parçapincik. o benm dert ortağmdı.. düğünümle ilgili bisürü planımz vardı, şuan hazırlık aşamasındayım düğünüm için ama bomboşum ne yapıcağımı bile bilmiorum.. yapmak istemiorum çoğu zaman.. o yüzden hüzün yanım ağır basar. hayatımın sonuna kadar da yüreğimde sızısız gülemicem.. Başınız sağolsun çok üzüldüm Allahım sabırlar versin size acınızı biraz olsun hafifletsin inşallah mekanı cennet olsun kardeşinizin kardeş acısı zordur dua etmek elimizden tek gelen sabrınız bol olsun Paylaştıgınız anne yazısıda ağlattı çok fazla hemde içimde hissettim sanki henüz bende evli değilim yakın değil düğün ama yaklaştıgında aynı duyguları hisedicegimden eminim çok bağlıyım aileme bazen aklıma gelir üzülürüm hatta inşallah mutlu huzurlu bir yuvan olur sende bir aile olucaksın seninde evlatların olucak bir meleğin olucak inşallah her duyguyu yaşa kendini sıkma ağlamıyım güleyim diye duygularımızı yaşarsak güzel ama kendini çok üzmeden yaşa mutluluklar dilerim canım :123: avensis hayat arkadaşım

banada zor gelecek evden ayrılmak ama eğer siz şehır içindeysenız problem yok. Benım gibi şehırdışına gelın gıdecekler yandı. Hasretlık bır taraftan alışma devresi bır taraftan off off pambukmelek8788 :) seeen Seeeennn

73 günüm kaldı düğünüme ama yaklaştıkça ailemi bırakıp gitme korkusu büyüyor içimde.. ihanet ediyomuşum gibi.. ne yapmalıyım kızlarrrrrrrrrrr( bide bu yazıyı okuyunca:'(((((((( Bir Annenin Kızına Mektubu Seni ilk hissettiğim an, midem bulandı öylesine.. Varlığından emin olduğum ilk an, derin bir mutluluk ve heyecana kaptırdım kendimi.. Her geçen gün büyüdün içimde, bazen acıttın canımı, bazen durduk yere duygusallaştım.. Mutluydum, çünkü artık sen vardın, sen benim içimdeki ikinci CAN'dın.. Candan öteydin, bendin sen! Gün geçtikçe büyüyordum ben de seninle birlikte, değişiyordum.. Artık herkes senin varlığını kabullenmeye başlamıştı.. Hiç hesapta yokken çıkıp gelmiştin ama, bir daha hiç silinmeyecektin kalpten.. Öyle bir gelmiştin ki melekler kıskanmıştı seni, beni de melek yerine koyup gelmiştin.. Birden heyecanımız arttı seninle, herkes senin -ve benim- için büyük hazırlıklara başlamıştı.. Yeni eşyalar, yeni elbiseler.. İşte her güzel şeyin bir sonu olduğu gibi, kalplerimizin bir attığı o günler sona eriyordu, ama bambaşka bir hayat başlıyordu, kalp kalbeydik yine.. Can canaydık seninle, canımdan bir parçaydın yine.. Gözlerine ilk baktığım an, işte yansımam demiştim, saçlarına ilk dokunduğum an, ellerimin ne kadar da çirkin olduklarını farkettim.. Seni ilk kokladığım an, dünyanın ne kadar kirlendiğini, ama senin her şeye rağmen tüm masumiyetinle karşımda duruşunun tapılası bir durum olduğunu anladım.. Sana şöyle bir uzaktan baktım, ve ''İşte benim küçük bebeğim, canım kızım!!'' dedim.. Geceleri uykumu böldün, ama asla paramparça olmadım. Hasta oldun, başında saatlerce bekledim, ama bir saniye sen de büyüyünce benim başımda beklersin diye düşünmedim.. Belki bazen yapmak istediğim tüm işlerimi ertelemek zorunda kaldım, ama asla şikayet etmedim, çünkü sadece ertelemiştim.. Ve zaman akıp giderken, sen birden Anne diye sesleniverdin.. Elim ayağım titredi o an, inanamazsın, dokunsalar ağlayacaktım, heyecandan ne diyeceğimi bilemeden kucaklamıştım seni.. Sonra ilk adımlarını attın, ben de seninle yürürken, bir sürü ilk adım attım.. Her adımda yeni bir şeyler öğreniyordum, her adımda annen yenileniyordu, çoğalıyordu.. Gururlanıyordu.. Zaman aynı hızla akıp giderken, senin okul çağın geldi.. Sanki yeniden okula başlıyordum ben de.. Seninle birlikte heyecanlanmıştık, bilmiyorum hatırlıyor musun? Gece uyuyamamıştık.. Sen '' Anne, sizinle uyuyabilir miyim?'' diye sormuştun da, hemen sıcacık sokulmuştun yanıma... Sabah okula gitmiştik de,'Anne bırakma elimi, gitme kal biraz daha lütfen' demiştin.. Nereden bilebilirdim bir bebeğin ömrü boyunca hep bebek kalacağını anne olmadan önce? Ve nereden bilebilirdim kızımın her anne deyişinde yüreğimin pırpır edeceğini? Bunları düşünürken her gece, iyisiyle kötüsüyle geçmişti yıllar.. Ben kaybetmiştim bir çok sevdiğimi, sense hayatının en güzel yıllarını yaşıyordun.. Yine de birdi kalplerimiz, beraber gülüyorduk, beraber ağlıyorduk seninle.. Mezun oluyordun sen,''Anne ne olur yardım et fermuarımı çekemiyorum'' diye ağlayacaktın neredeyse.. Hala bebektin, hala benim küçük, melek yüzlü, ipek saçlı bebeğimdin.. Hala 'Anne!' diye ağlıyordun.. Öyle gurur duyuyrdum ki seninle.. Başarı üstüne başarı tadıyordum seninle.. Bir annenin gurur duyabileceği en iyi şeydi evladının başarılarını görmek.. Anne olunca anlamıştım yine.. Ve bir gün, başka bir annenin meleği geldi buldu seni.. Artık seni başkasıyla paylaşmak zorundaydım.. Sen benim o küçük kızım olmayacaktın artık, her derdinde 'Anneciğim bir gelir misin' diye çağıramayacaktın beni evin içerisinde.. Sabahı akşam, akşamı sabah edemiyordum.. Artık bu son, son gece evinde.. Bırakıp beni gidiyorsun.. Bitti çeyrek asırlık yolculuğumuz.. Gidiyorsun şimdi, git ve anneni yine onurlandır, yine kızıyla gurur duyan anne konumundan ayırma beni.. Mutlu ol, bir damla gözyaşına tahammül edemeyecek kadar deliyim şimdi.. Zaten ihtiyarlamanın o dayanılmaz yükü omuzlarımda, gözyaşlarını da katma bu hüznüme.. Benim küçük kızım, nasıl büyüdün, nasıl gidiyorsun anlayamıyorum hala, ama bildiğim bir şey var; sen annenin hakkını ödedin! Çeyrek asır boyu benim küçük ve masum bebeğim kalarak, annenin her derdinde onun dizinden ayrılmayarak, annenin gurur kaynağı olarak başardın bunu.. Şimdi mutlu ol, ve son bir defa annenin küçük meleği olarak gülümse.. Melek gibisin beyazlar içinde... M