Insan dogusundan beri kendisinde var olan mutlulugu bilmez ve varligini saklamak kendisine eziyetten baska birsey degildir. Nedense, varligindan habersiz oldugumuz o mutlulugun pesindeyiz, halbuki kendimizde gercekten mutsuzluk isareti veren hic birsey yok iken. Insan elindekinin kiymeti bilmeden hic bilmedigi birseyin pesinden kosarak kendisini cikmaza yani depresyona goturuyor. &#8220;Mutluyum, huzurluyum&#8221; neden bu dusunceye yer vermiyoruz beynimizde, neden hep mutlugun pesindeyiz? Halbuki sebepsiz yere kendimizi mutsuz eden bizleriz. Beynimizin gucu o kadar buyuk ki, kendi kendimizi aldatiyoruz. Mutlulugu hedefleyerek beyinde &#8220;mutsuz&#8221; moduna gecmesini emir verir gibi oluyoruz. Bu tur mekanizma hem ruhsal hemde bedensel olarak ciddi rahatsizliklara kapi aciyor. Fakat yasadigimiz her saniyenin bir lutuf olarak gorursek, ve bunu saglikli bir sekilde yasadigimizi Kabul edersek, mutlugunun kat kat artirmasina sebep oluruz. Bu guc sayesinde karsimiza cikabilecek olan sorunlari yuceltmeden altindan kalmamiz bir hayri kolaylasacaktir. Evet, sorunlari yuceltmeden sozun altini cizmek istiyorum cunku yine insanin yaptigi bir hatayi one surmek istiyorum. Cok basit bir sorunu ya yuceltiriz yada cozumune kolay yoldan odaklanmadan erteletiriz, halbuki bu fiil en tehlikeli fiilerden biridir. Betul KILINC

her zaman mutluluğun peşinde koştum çıkmazlarda boğulmadım sorunları büyütmeden çözmeye çalıştım başarılıda oldum sanıyorum mutlu olmak hem çok kolay hem çok zor birazda bakış açısıyla alakalı sanırım çünkü ben çok pozitif bir insanım bana göre mutluluk çok küçük detaylarda gizli mutlu olmasını bilene. karanfilcicegi adi yok ama kendisi

evet, cok guzel bir dusunce.. paylastigin icin tesekkurler Dedigin, bakis aciya gore degisiyor, benim ki de kendimi fikrimi aktarmak belki birine yardimci olurum diye. guverciin