malesef bende cok duygusalım... ama bunu bende baska kimse halledemez diye düşündüm... ve son zmanlarda herseyi lehime cevirmeyi basardım... artık üzülmüyorum kafama göre takılıyorum... neden ben üzülüyorum beni üzenler üzülsün... yani kısacası bu senin elinde... değiştirebilirsin iradenle D

mutlaka zaman zaman hepımız yasayabılırız... gecmıse gıtmek ve olayları yenıden aynı sekılde yaşamak... canım sureklı uzgun olmak yada uzuntulu olayları dahada uzatmak... ancak sana zarar verır.. bence bu duygusallıkta degıl... kendıne acı cektırmektır... benımde uzuldugum zamanlar oluyor... aglıyorum bazen ısyan bayrakları kaldırıyorum.. ama bazı seylerde olmayınca olmuyor... elımızden bır sey gelmıyor... kader deyıp gecıyoruz... bence uzuldugun zaman cık dısarı dolas... sevdıgın bırılerıyle konuş... kımse yoksa aç bır muzık hareketlı olsun kah oyna kaj sarkılar soyle... kafandakı o sıkıntıyı at... ınan hayat uzulmeye degmez... omur zaten kısa uzupte kendını yıpratma mutluluklar canım

canım bu senin huyun... bunu değiştirebilmek biraz da senin elinde... bugune kadar üzülüp duygulandığında ne değişti... anca kafa yormalar ve gözyaşları... Şu anda farkında olmassın ama ilerde üzülmelerin ve kafaya takmalarından sonra enkazdan farksız bır bedene ve psikolojiye sahip olursun... bu kadar duygusal olma. bende öyleydim... ama hayat beni biraz pişirdi diyebılrim... Bu arada burcun ne merak ettim... DUYGUCIKMAZI maskeli balo ve shte

Duygusallık başkalarına zarar vermez sadece sana zarar verir, hep geçmişte yaşatır, öylemi olmalıydı böylemi yapmalıydım diye düşünür durursun. Kendi kendini yenile bence, hiç birşeye takılma, o anı yaşa ve bırak geride kalsın. Zamanla mantığın öne geçer ve sende kendine şaşar kalırsın... F

arkadaşlar bu buyuk bir dert değil ama beni yıpratan bir konu... Ben çok duygusal bir insanım, başıma gelen üzücü bir olay varsa mesela bunu kolay kolay unutamıyorum, uzun süre hatayı kendime yüklüyorum, kader deyip geçemiyorum örneğin. Neden böyle oldu, çok mu hatalıydım diyorum hep ve birsürü dersler çıkarıyorum buraya kadar iyi ama dersler çıkarıp konuyu kapatamıyorum. Bazen küçük bir şey eskiyi geri getiriyor kafamda o konu yine açılıyor mesela... Geçmişi geçmişte bırakıp yola devam edebilen insanlara çok imrenirim ama ben bunu yapamiyorum kolay kolay... Duygusallık mantıklı düşünmeyi de engelliyor aslında.. Ne yapabilirim, daha mantıksal bakabilmek daha az üzülmek için? İçinizde benim gibi olan var mı acaba? sarxix

canım seni çok iyi anlıyorum kendimi sende buldum bende aynı senin gibiyim ama bu kafayı değiştirmeye bak:1hug: MaviNAZLI çünkü aşk senin