Bir lise öğretmeni bir gün derste öğrencilerine bir teklifte bulunur: 'Bir hayat deneyimine katılmak ister misiniz?' Öğrenciler çok sevdikleri hocalarının bu teklifini tereddütsüz kabul ederler. 'O zaman' der öğretmen. 'Bundan sonra ne dersem yapacağınıza da söz verin' öğrenciler bunu da yaparlar. Şimdi yarınki ödevinize hazır olun. Yarın hepiniz birer plastik torba ve beşer kilo patates getireceksiniz! Öğrenciler, bu işten pek bir şey anlamamışlardır. Ama ertesi sabah hepsinin sıralarının üzerinde patatesler ve torbalar hazırdır. Kendisine meraklı gözlerle bakan öğrencilerine şöyle der öğretmen: 'Şimdi, bugüne dek affetmeyi reddettiğiniz her kişi için bir patates alın, o kişinin adını o patatesin üzerine yazıp torbanın içine koyun.' Bazı öğrenciler torbalarına üçer beşer tane patates koyarken, bazılarının torbası neredeyse ağzına kadar dolmuştur. Öğretmen, kendisine 'Peki şimdi ne olacak?' der gibi bakan öğrencilerine ikinci açıklamasını yapar: 'Bir hafta boyunca nereye giderseniz gidin, bu torbaları yanınızda taşıyacaksınız. Yattığınız yatakta, bindiğiniz otobüste, okuldayken sıranızın üstünde, hep yanınızda olacaklar.' Aradan bir hafta geçmiştir. Hocaları sınıfa girer girmez, denileni yapmış olan öğrenciler şikayete başlarlar: 'Hocam, bu kadar ağır torbayı her yere taşımak çok zor.' 'Hocam, patatesler kokmaya başladı. Vallahi, insanlar tuhaf bakıyorlar bana artık. Hem sıkıldık, hem yorulduk?' Öğretmen gülümseyerek öğrencilerine şu dersi verir: 'Görüyorsunuz ki, affetmeyerek asıl kendimizi cezalandırıyoruz. Kendimizi ruhumuzda ağır yükler taşımaya mahkum ediyoruz. Affetmeyi karşımızdaki kişiye bir ihsan olarak düşünüyoruz, halbuki affetmek en başta kendimize yaptığımız bir iyiliktir.

affetmek en büyük erdemdir derler ben ağzımla kızdığım kişiye affettim diyorum ama bazen yüreğimle diyemiyorum kuzeyyy kaan'ım diğer

valla durumun vehametine göre değişiyo.. şu ana kadar hayatta sadece 1 kişiyi affedemedim.. bunun için çok çabaladım.. kendimle savaştım.. :1no2: olmuyo.. diger herkesi affettim... en yakın arkadaşımdan bir kazık yemiştim Affettim.. Babamı Affettim... Eşimi Affettim ... herkesi.. herkesi affettim... 1 kişi hariç... umarım onuda affederim... çünkü gerçekten insanda feci bir negatif etki yaratıyo.. en azından bende öyle... :uhoh: tşkler mune paylaştıgın için... DELYA Hoppala Anneler

canım çok güzel bir örnek benim zaman içerisinde öfkem kızgınlığım geçiyor ama beni hayal kırıklığına uğratan, üzen kişiye karşıda ilk duygularıma dönemiyorum bitiyor bende o insan kötü bir huy belki ama böyleyim işte ellerine sağlık sevgiler... :) royall yaşamak herşeye

bende affedemiyorum kırıldığımdaa, asla eskisi gibi olamıyorumm...