SeN Git "Aşk" Bana Kalsın..! Her gidişine ayrı anlam yüklüyorum, yapma allah aşkına! Ya hep kal benimle yada söz etme gidişlerden, yada silinsin isminde cismin de... Oynama benimle, dengemi bozuyorsun. Aşkı yaşayacak yürek bırakmıyorsun insanda, böyle değildin sen... Bittiyse heyecanın bileyim ben de. 'seni çok seviyrum' diye başlayan ve 'Ama..' ile devam eden cümleleri duymakan bıktım. Seviyorsan seviyorsundur, aması olmaz bu işin. Üstelik bir cümlede 'Ama' varsa bir önceki yargının hiç bir hükmü yoktur. 'Seni çok seviyorum ;ama, birlikte olmamız imkansız... İmkansız diyebiliyorsan eğer sevmiyorsun demektir. Bahanelerin arkasına sığınma. İnsanların hayatına sorgusuz sualsiz girip, darmadağın eden, sonra da hiçbir şey söylemeden gitmeye çalışanlardan nefret ediyorum. Böylemisin sen de? Gerçekten gitmek mi istiyorsun? Yürekli ol biraz, hadi konuş. Söylemek istediğin ne varsa. İki çift sözü haketmedimi bu aşk? Yaşanılan bunca şeye hiç mi saygın yok? Ah ben, niye yanılıyorum hep? Niye tam "işte bu" dediklerim sömürüyor aşkımı? Biraz daha mı katı olmalıyım? Biraz daha mı kapalı tutmalıyım kapılarımı? Bazen bu dünyadan olmadığımı düşünüyorum. Bu devrin insanı değilim ben. Oyun çeviremiyorum, hesap yapamıyorum. Ban ait olmayan kişilere bürünüp bir plan dahilinde hareket edemiyorum. İnsanız biliyorum, hepimizin zaafları var, ve hepimiz egolarımıza boyun eğebiliyoruz. İyide hep beni mi bulacak bunlar? Hiçbir kaygıya yer vermeden, hiç bir hesabı düşünmeden açsaydın bana yüreğini işte o zaman görürdün bir aşkın nasıl efsaneye dönüşe bileceğini. Sen gözlerini kapıyorsun, sen varsın, başka hiç kimseye bakmıyorsun. Her şey senin çevrende şekillenmeli, ve herşey sana göre düzenlenmeli. Beceremiyorum, kusura bakma. Aşk, tam teslimiyet ister, Kendini aşkın kollarına ya bırakırsın ya da bırakmazsın. "Bir yanım dışarda kalsın" dediğin noktada aşkı boğarsın. Yok edersin o güzelim duyguyu. Bu yüzden hep cesurların işidir aşk. Kaşışları, yalanları, aptalca oyunları kabul etmez. Aşk; saf, duru insanları sever. Kafasında binbir tilki dönenler aşkı yaşayamaz. Arınmalısın. En saf, en duru halinle dönmelisinki yaşaya bilesin aşkı. Kısacası sevgilim, sana göre değil bu iş.. SENİN YOLUN AÇIK OLSUN, BIRAK AŞK BANA KALSIN... Mehmet COŞKUNDENİZ

:1yes2:hep cesurların işidir aşk. 'Sen git' demeli egonun o yüksek sesine, egomuzu dinlendirmeli bir ağaç gölgesinde, aşk kapıyı o zaman çalar derim ben, bilmem ortak ne der? cano tam tarz olmuşşş bu yazı, valla bravo :çiçek:

benneyaptımkisenağlamasenağlamaben bu yazıyı çok sevmiştim ama kimse beğenmemiş:)Çok üzgünüm çoook:dilcikar: susi

SEVGIYI YASAYANLAR Bir gün sormuslar ermislerden birine: "Sevginin sadece sözünü edenlerle, onu yasayanlar arasinda ne fark vardir?" "Bakin göstereyim" demis, ermis. Önce sevgiyi dillerinden gönüllerine indirememiş olanları çağırarak onlara bir sofra hazırlamış. Hepsi oturmuş yerlerine. Derken tabaklar içinde Sıcak çorbalar ve arkasından da derviş kasıkları getirmiş hepsi 1 metre boyunda... Ermis "bu kasıkların ucundan tutup öyle içeceksiniz çorbanızı" diye bir şart koymuş. ́Peki demisler ́ ve içmeye teşebbüs etmişler. Fakat o da ne? Kaşıklar uzun geldiğinden bir türlü döküp saçmadan götüremiyorlar ağızlarına. En sonunda bakmışlar beceremiyorlar, öylece aç kalkmışlar sofradan. Bunun üzerine ́Simdi ́ demis ermis; ́Sevgiyi gerçekten bilenleri çağıralım yemeğe. ́ Yüzleri aydınlık, gözleri sevgi ile gülümseyen ışıklı insanlar gelmişler oturmuş sofraya bu defa. ́Buyurun ́ deyince, her biri uzun boylu kasığını çorbaya daldırıp, sonra karsısındaki kardeşine uzatarak içirmiş. Böylece her biri diğerini doyurmuş ve şükrederek kalkmışlar sofradan. ́İste ́ demis ermis; ́Kim bu hayat sofrasında Yalnız kendini görür ve doymayı düşünürse, o aç kalacaktır. Ve kim kardeşini düşünürde doyurursa, o da kardeşi tarafından doyurulacaktır. Şüphesiz ve sunu da unutmayın, hayat pazarında alan degil, veren kazançtadır daima. ́ samyeli34

Çok güzeldi... acayip duygulandım okurken... teşekkürler paylaştıgın için Che... Mavi üzerine siyah yazılmış sözcükler kararlı ve kesindir... Titreyen ve cansızlaşan parmakları son bir kez tuşları gezinir kadının &#8220;Hoşçakal&#8221; Düşer Bulut adamın gülen yüzü ekrandan. Ve KADIN ÖLÜR...

tam anlamı ile olmasada bende tanıyorum :) Che

ne güzel deryacım. ne mutlu sana... sevgilerimle... Che

kız kalleş çıkmış benim için sevdiğim canını feda edecek 1 sene değil ölene dek beklerim

Farklı olmalıydı bizim aşkımız oysa kavuşana kadar neler çekmiştik tıp ki bir masal gibi uzak diyarlardaki prensimi beklemiştim yıllarca gelip beni götürsün diye yalnızlıklarımdan ¦ say ki yalandı yaşananlar peki ya gözyaşları uykusuz geceler şahit değiller miydi aşkımıza ne oldu söyle ne oldu da dağıldık tesbih taneleri gibi Önceleri çok büyük kavgaları bile tatlıya bağlamayı bilen biz şimdi ufacık problemleri bile büyütüp içinden çıkılmaz hale getiriyoruz neden? hani hiç değişmeyecektik hani hiç bitmeyecekti aşkımız¦hani zor kavuşanlar kolay ayrılamazdı¦. ne oldu söyle.. Artık bizim şarkımız çalınca radyoda acı bir tebessüm konuyor dudaklarıma geçip giden gençliğime mi üzülmeliyim, hayal edemediğim kadar umutsuz olduğum geleceğime mi Hayallerim vardı ve hep sen vardın hayallerimin tam orta yerinde hayal bile biterdi de sen bitmezdin bende¦ ve bitmedin de¦ Ne acı bilsen sana en kızgın olduğum anlarda bile sarılmamak sarılıp omuzlarında hıçkıra hıçkıra ağlamamak için ne zor tuttum kendimi bir bilsen¦bir bilsen ne zor sensiz sabaha uyanmak oysa biz her sabaha birlikte günaydın demek için söz vermemiş miydik sıcak bir ağustos günü¦şimdi yüreğimdeki mevsim kış ve zamansız yağacak biliyorum saçlarıma kar¦çünkü gözlerimden sonbahar yağmurları çok önce geçti¦üşüyorum ve ne kızgın güneş ısıtabilecek yüreğimi ne başka bir mevsim yerleşecek gönlüme şimdi kış yüreğimde gel sevdiğim hiç çıkmadığın yüreğimde hüküm sür gene¦gel gel ki çiçekler açsın gönlümde¦. Önceki

SENİ SEVİYORUM çünkü bir şeyin yarısı sensin yarısı da ben. Birbirimizi tamamlıyoruz. Sen olmazsan yarımım ben. Biliyorum sende öylesin. Bu bütünü bozmamalıyız o zaman! Sonsuza dek. Öyle tatlı bir sohbetin var ki seni dinlerken kendimden geçiyorum. Keşke hiç susmasan diyorum. Konuş bebeğim. Sözlerin sadece kulaklarıma değil ruhuma da hitap ediyor. Ne zaman biri sevgiden aşktan söz etse bizi düşünüyorum ve kalbim deli gibi çarpmaya başlıyor. Başkasının söylediği sözler önemini yitiriyor. Çünkü sevgi aşk kelimesi bana sadece seni hatırlatıyor. SENİ SEVİYORUM çünkü bana aşkım kelimesini taa yüreğinden diyorsun. O bir tek sözcüğe aşkın bütün anlamlarını yüklüyorsun. Bana her seferinde iyi ki senin aşkınım dedirtiyorsun. Seninle birlikteyken ulaşamayacağım hiçbir şey yok. Senin beni sevdiğini bilmek bu aşkı birlikte paylaştığımızı bilmek bana her şeye karşı sonsuz dayanma gücü veriyor. SENİ SEVİYORUM çünkü bana biz olmayı öğrettin. Birlikte hareket etmeyi hayatın tüm güzelliklerini birlikte yaşamayı tattırdın bana. Biz olmak meğer ne kadar güzel bir şeymiş. Aşkımın büyüklüğünü sevdamın yüceliğini anlatmaya çalıştım hep sana. Bunca nedenden ve bunca sözden sonra seni ne kadar çok sevdiğimi anlatmayı başarabildim mi bilmiyorum. Sözcüklerle tarif edilemeyecek kadar derin sana hissettiklerim. Birde yüreğimin sesini dinle belki o ses daha iyi anlatır aşkımı. Biliyorum ki bu sevgi sen olduğun sürece gitmeyecek yüreğimden. Sevgilim aşkım her şeyim. Ben seni yaşıyorum. Çünkü SENİ SEVİYORUM!!! Önceki

ÖyLe ßirini sevin ki, çünKüsüz oLsun. . Öyle birini sevin ki, "Çünkü" süz, olsun. Yağmurda gökkuşağınız, baharda sevdanız, yokluğunda varlığınız, gözyaşınızda inciniz olsun. Öyle birine tutulun ki, aramak için uzaklara gitmeyeceğiniz kadar sizin olsun. Ne zaman aşktan, yana söz duyarsınız kalbiniz çıldırmışçasına onun için gümbürdesin. Gün onunlabaşlasın. Gözleriniz uykudan uyandığında aklınıza ilk gelen,"Sevgilim, Canım" derken; yediverenler, onun kokusunu sunsun benliğinize. Gün yine onunla bitsin, uyurken ve de "Seni seviyorum" derken o olsun. Öyle birine tutulun ki, aramak için uzaklara gitmeyeceğiniz kadar sizin olsun. Ne zaman aşktan, yana söz duyarsınız kalbiniz çıldırmışçasına onun için gümbürdesin. Onun estirdiği karayel samyeline, karanlıklar aydınlığa dönüşsün. O varken "Ümitsizlik" pılını pırtısını toplayıp gitsin. Onunla zorluklar kolay olsun. Ve de o varsa her şey var olsun. Öyle birine yürekten sarılın ki, aranızdan rüzgar dahi geçemesin, kıyametin ayak seslerini duysanız bile o varsa yanınızda umurunuzda olmasın.. Öyle birinin olun ki, o kalbinizden çıkarsa şayet ruhunuz bedeninizden sökülecekmiş çesine olsun. "Seni seviyorum" diyemediğiniz zamanda gözleriniz, ciğeriniz, ruhunuz sevginizi söyleyip dursun. Öyle birine bağlanın ki, yüreğinizin adımları onun adına yürüsün. İçinizden geçen şarkı o olsun ve de... 'İçimden geçen şarkı gittiğinde ne yaparım ben! " diyebilirsiniz. Öyle birine gönül verin ki, gönlünüz onun ardından koşsun, önünde hiçbir mani olmasın.. Öyle birine Aşık olun ki, şiirinizin ilhamı, duanızın kaynağı "Seviyor sevmiyor lara" gerek kalmasın onun da sizi sevdiği biri olsun. Öyle birine vurulun ki, "Ben seni fakatsız, nedensiz, çünküsüz seviyorum." Bakma sen şimdiki zaman eki kullandığıma. En geniş zaman olan sonsuz geniş zamanla diyorum ki "Seni seviyorum". Adının geçmediği sözü dinlemiyorum. ... Seni ölesiye ve öylesine çok seviyorum ki birbirimizi bağlayan ipler görülmeyecek Canımı da, yolumu da, gönlümü de yoluna döşedim. Bittiğim gün kalbimden çıktığın gündür. Canım benim, ben senin bana zor gelen taraflarını da seviyorum, her şeyinle; bilmediğim bilsen ürkeceğim, anlamadığım, anlayamayacağı m yanlarınla seviyorum PaSaKLI KoNTeS

GÜL İLE DİKEN BİLİRDİM CANIMBU DA GÜZEL TEŞEKKÜRLER PaSaKLI KoNTeS

Keşke yazıdaki gibi mutlu ve huzurlu yaşayabilsek. H HanimAga

canım çok acıklı bir hikayeydi. paylaşımın için teşekkürler. sevgilerimle... angelica

Yaşadığım her yerdesin sen.. Ahh bir bilsen.. Dünya bildi sen bilmedin be eşsiz sevdalım.. Çok güzel. Yüreğine sağlık

çok ama çok manidarr... tüylerim diken diken oldu senağlama

Çok güzeldi.. Ama böyle bi sevgi çok zor... hele şu zamanda.. tşkler MsscooL paylaştıgın için... angelica

Kızgın kumda çiğ tanesi, deniz ortasında kor ateş, yüreğimde yorgun umutlar, ellerimde şaha kalkmış dilekler, susuz yazda çiçek tohumu, köksüz ağaçta meyve, kanatsız kelebek, sessiz çığlık¦. Hadi konuşsana, bir şeyler söylesene, hadi bana bir damla yağmurla gelebilsene, beni bir kar tanesi ile üşütsene Hadi, ne düşündüğümü anlarım dersin, anlasana, Bilsene içimin acıdığını, ne kadar yandığını, Görsene içimdeki gizli gözyaşlarını, Hadi sesini duyurabilsene bana Sen şiir yazabilirmisin? Ya mektup, benim için? hangi elin yazar döker harfleri satırlara..? Hangi elinden kaleme düşer kalbin? damlatabilirmisin aşkı satırlara? Kokunu doldurabilirmisin zarfa? Ya bakışını, gönderebilirmisin gözlerimi görmeden? Hadi duysana sesimi, hani duyardın sana seslenişimi, çok mu uzaktasın, çok mu kalabalıklardasın, o dağlar çok mu yüksek? tırmanılmaz mı? O denizler çok mi engin aşılmaz mı? Beklesem getirir mi seni ayakların bana? istesem verebilirmisin çıkarıp yüreğini?... Kahretsin.. Yoksun işte Senin bilmediğin, senden çooook uzaklarda, senin için yaşanmış bir sevdanın tutsağıyım şimdi. Ve ne acı ki biz sevda dağının eteklerine bile varamadan toz olup kaybolup gittik.. Kahretsin Yoksun işte Ama; Bugün- yarın bu yazıyı da okuyacaksın eminim ve beklide iç geçireceksin. Yada gözyaşların akacak, sıcak yanaklarından ellerini ıslataca biliyorum, beklide elin uzanacak yazmak için ama gururuna mağlup olup susacaksın..! Beklemek çare değil şimdi bana. içime düşen ateşten koruyamazsın beni şimdi yanarken ellerim, yağmurunu yağdıramazsın sen, sonra yağsan da ellerim yanık içinde kalacak, sonra getirince ayakların seni bana, ben acılar içinde olacağım. Hadi şimdi kapat biraz gözlerini dal hülyalara beni düşünme.. Sen bakma böyle söylediklerime, sen genede duyma canhıraş sessiz çığlıklarımı Ben iyiyimmmmmmmm..! . push ; Gulpare

gece gece bu yazı beni mahvetti çok hüzünlendim birde balerinanın yazdığını görünce dahada kötü oldum balerinacım inanki çok üzüldüm geçmiş olsun canım checim emeğine sağlık Che

gercekten de anlamli bir fotograf bu. ilk gördügümde bu da ne acaba dedim ama, okuyunca anladim ki; hayatta elde edebildiklerimizle mutlu olmayi bilmeliyiz. olumlu düsünmeliyiz her seye ragmen kanepenin kirik tarafini görmeden, saglam tarafta hayatin tadini cikarmaliyiz. cünkü hayat her seye ragmen yasamaya deger. ilktuxgx HAYATIM DAHA GÜZEL

gercekten dokunaklı bir hikaye. sevmek boyle bir şey ölesiye sevmek diye buna denir sanırım.

"Beni gör. Senin için başladığım ilk yer burası olabilir. Varlığımı işaretle. Sana nasıl bakıp nerenle göreceğine dair bir işaret gönderiyorum. Onun için önce gözlerimin içine bak. Orada senin için, hem yola dair izler var ve hem de içime dair yollar..." Beni gör; İçine akmam lazım. Dünyayı seninle birlikte senin içinden görmem, seninle birlikte yeniden başlayabilmem, içime ilmeklenmiş bu eskiden emanet masumsuzluk hissini seninle yenmem, yüzümün kirlerini ellerinle savuşturabilmem lazım. Beni tutarken düşmeden durabilmen, çelmelerime rağmen bana inanman lazım... Beni duy; Nefesim eksilmeden sana sesimi duyurmam lazım. Yüzümü kaç kez izledin şu aynadaki gölge oyunlarında, kaç kez yalanladım ben geçmişlerimi, kaç kez kucaklayıp öptüm kendimi. Ben her sensizliğimde sendeleyişimde, çocukluğumun kaldırımlarında, düşmemeye hevesli denge oyunlarında oynarken buldum kendimi. Kum saati bu seferlik sözlere kanıp durabilir mi ya da büyüdümse şimdi yıldızları eteğime düşürebilir miyim ki? Öylesine garip bir yetişememe duygusu kaplamış ki içimi, ben sokup atılamadıkça derinlerimden, susturulamamış kaygılara göz yumdukça, yalnızlığıma yaklaştıkça, gazetelerden harfler kırparak yaşıyorum sanki günlerimi. El yazım kendimden yorgun, kendime yabancı... Ne zaman bu kadar keskin oldu bu sayfanın beyazlığı? Artık gözlerimde mi yalancı? Yeterince kanatmadım mı kolumdaki çiçek izini? Karalanmış umutlarla doldurduğum omuzlar buruşturup attığım hayatlar yetmedi mi? Üç kere içtim ben bu sudan, hiçbiri senin kadar duru değildi. Yansıyanıma gülümseyişimden korkup da boz bulanık cümleler kurmasam belki hala benimleydin... Kim bilebilir ki? Artık geç mi bilmiyorum? Boğulmaktan da korkmuyorum, dudaklarımı çatlatıp yine de gülümsüyorum. Güneşim yakın biliyorum. Korkularımı yeniyorum, gitarımı da kutusuna koydum artık susuyorum... Dizlerimde tükenmez izleri, adını taşıyorum Bana geleceğin günü bekliyorum... İnanması zor biliyorum ama yine de saçlarım esse senden biliyorum... Kimseciğim Seni Çok Seviyorum... GUldenBe

İnşallah kanepenin sağlam tarafında bizde elele yaşlanabiliriz ve ozaman biz olabilmişizdir... royall yaşamak herşeye

Harika ve çok romantik. Kim istemez böyle bir teklif ve böyle bir aşk.

Sustuk, dakikalar mıydı geçen, asırlar mıydı?Bilemedik, sustuk. İnceden bir yağmur yağıyordu. O benim konuşmamı bekliyordu, ben konuşmaktan korkuyordum. Yağmur gözlerimize iniyordu, belli etmeden siliyordum. Gözleri gözlerime değince kaçırıyordum. -Yağmur yağıyor, dedi usulca. -Evet, diye fısıldadım. Herkes biliyor gibiydi, sevgimi, ama o anlayacak diye korkuyordum. Oysa, onun bildiğini de biliyordum. İlan edilmemiş bir aşkı yaşıyorduk, sessizlikte. Bir yağmur yağıyordu inceden ince. Şimşekler çakacak gibi geliyordu gözlerimiz birbirine değince. Sustuk, konuşmak isterken delice. Gökkuşağını gördü, -Ne güzel, dedi usulca. -Evet, diye fısıldadım. İnceden bir yağmur yağıyordu gözlerimize. -Gidiyorum. -Biliyorum. -Bir gün döneceğim. -Belki!. -Döneceğim. . . Sustuk, dakikalar mıydı geçen, asırlar mıydı?Bilemedik, sustuk. İnceden bir yağmur yağıyordu gözlerimize. Elini uzattı, bu eli ilk defa tutmayı istemedim, tuttum. -Görüşürüz, dedi. -Belki, bile diyemedim. Gözlerindeki yağmurları gördüm. Döndü gitti. Önce gökkuşağı kayboldu, sonra yağmur durdu. Yanaklarım hala ıslanıyordu. Gulpare

defolsun sen iste yeter zaten şi bitmiş ki defol dion. kafana tokadan başka bişi takma

gerçek sevgi bu işte sevdiğinin elini hiç bırakmamak inşallah bizim kocalarımızda bu amca gibi olur kuzeyyy kaan'ım diğer

Dönmeyecek Birini Hala Bekleyenlere; Hayatin en hüzünlü ani, deli gibi sevdigin insanin buna hiç degmedigini gördügün andir ve en büyük kaybin onun için harcadigin yillardir... Senin askini su gün hak etmeyen, bilki 10 sene sonra yine hak etmeyecektir... Birak, GİTSİN... hala dönmeyecek birini bekliyorum ama bu cümlelerle değil!!! HAYATININ EN HÜZÜNLÜ ANI;ÖLÜRCESİNE SEVDİĞİN İNSANIN GİDERKEN DAHA YAŞANABİLECEK GÜZEL YILLAR VARKEN MECBUREN GİTTİĞİ ANDIR. SENİN AŞKINI TEK HAKEDEN...! KEŞKE BIRAKMASAYDIM DA GİTMESEYDİ

bu yazıyı okurken çukulata yiyordum emeğine sağlık canım

sanırım aşk kişiye yüklediğimiz değerlerin toplamı, haketsede etmesede. aşk aslında hakedilmeden veriliyor, oysa saygı saygı gösterene, sevgi sevgi gösterene... aşka eşitlik biçilemiyor. harika bir paylaşımdı.. E

Canim Be Ben Kendimi Kaptirdim Yaziya. Yazi çok Güzel. ama Seninle Ilgili Olmamasina Ayrica Sevindim. ya Kusura Bakma Gerçekten Fiziken Iyiyim Ama Ruhen Berbat. zaten Kit Olan Aklim Iyice 0 A Indi. kusura Bakma Tatlim. ama Yazi çok Güzel Susan Yüreğime Işik Oldu. sağol. hepte Var Ol Sağlikla.

BİRBİRİNİZİ gerçekten sevip sevmediğinizi anlamak için ipuçlarına ihtiyacınız var. İşte biz de bu ipuçlarını araştırdık. Biliyoruz aşk bağlarınız kuvvetli ama siz yine de emin olun! 1- "Seni seviyorum. Sensiz duramıyorum" demeye doymuyorsanız. 2- En bakımsız halinizi görmesine bile aldırmıyorsanız. Onunla rahatsanız. 3- O sizin en bakımsız halinize bile bayılıyorsa. Sizi her halinizle seviyorsa... 4- En sarhoş olduğu zamanlarda bile, asla size eski sevgilisinin adıyla hitap etmiyorsa. 5- Eski sevgilinizi gördüğünüzde içiniz kıpır kıpır olmuyorsa. 6- İş seyahatine çıktığında ondan haber alamadığınızda, sinirlenmek yerine, başına birşey gelmesinden endişe ediyorsanız. 7- Gazetenin 3. sayfasını okurken gördüğünüz kötü haberler sizi çok etkiliyorsa ve "ya o da böyle bir kaza geçirirse" diye düşünüp telaşa kapılıyorsanız. 8- Başınız çok ağrıdığında, uyumanıza yardım etmek için, bütün gece size Sindrella'yı ve Robin Hood'u anlatıyorsa 9- Birlikte tatlı yaparken çok eğleniyorsanız. Her yeriniz tatlıya bulanıyorsa... 10- Alışverişten sonra sizinle ilgileniyorsa. Ama sadece kredi kartı borcunuzu öğrenmek için değil, aldığınız şeyleri görmek için. 11- Yedekte adam tutmak huyunuz, esrarengiz bir şekilde sizi huzursuz etmeye başladıysa. 12- Sizin için çok önemli bir toplantıda, yüzünüzde bir gülümsemeyle hayallere dalıyorsanız. 13- En aptal aşk şarkıları bile size son derece anlamlı geliyorsa. 14- Eski Türk filmleri sizi ağlatmaya başladıysa. 15- Çevrenizdekiler, sizin çok daha anlayışlı ve pozitif biri haline geldiğinizi söylemeye başladılarsa. 16- Daha telefon çalarken, onun aradığını anlıyorsanız. 17- Siz seyahatteyken, hergün çiçeklerinizi sulamak için size uğruyorsa. 18- Size araba kullanmayı öğretirken, sabrını sonuna kadar muhafaza edebiliyorsa. 19- Saçınızın rengini bir ton bile değiştirseniz, loş ışıkta dahi farkı hemen anlıyorsa. 20- Birbirinizin kredi kartı şifresini biliyorsanız alıntı dj_oznur_0106

Sizler birbirinizin aynasısınız. Neyi yansıtmayı yeğlersiniz? Şimdi siz birbirinizin sorunlarını yansıttığınız için, kısıtlı ve sınırlı olduğunuz fikrini alabildiğine güçlendiriyorsunuz. Birbirinizin yüzüne bakıp kendi yüzünüzü görüyorsunuz. Kendinizi gördüğünüz yer orası. Eğer içsel bir uyuma yönelir ve dışarıya farklı bir çehre, ışıklı bir yüz yayınlarsanız, o gerçekten farklı bir çehre olur! Eğer bu farklı çehreyi yayınlamaya başlayabilirseniz, o zaman gelip size bakanlar umutla dolacaklar-kendi nihai kurtuluşlarının umuduyla. Eğer hizmet etmek istiyorsanız, o zaman kendi aynanızı temizleyin ki başkaları orada kendi ilahi benliklerinden gayrı bir şey görmesinler. Eğer gerçekten yardım etmek istiyorsanız, konuşmayı bırakın, düşünmeyi bırakın ve sevmeye başlayın. Çünkü korkulacak hiçbir şey bulunmadığını görmenizi sağlayacak olan, koşulsuz sevmenin gücüdür. Bartholomew kuzum Bu konida

ayy... dayanamam çok duygulandım allah herkese böyle bir sevda nasip etsin çok güzel bi hikaye

Sonu başından belli olan üzücü bir aşk oyunu. sell_inn GÜL

Che Yazilarinin Hepsi Güzeldi Eline Sağlik Ben Büyümeyen Romantik Olduğumdan Bu Tür Yazilar Beni çok Etkiler Sağol Severek Okudum. Che

Bir başıma bu kentin sokaklarında yürüyorum. Üşüyorum. Ne kadar uzaksan bana o kadar soğuyor hava. Sen yoksa, sıcaklık hep mevsim normallerinin altında. Bu yüzden meteoroloji raporları umurumda bile değil. Kar mı yağıyor yoksa yağmur mu bana ne? Ben senin hasretinle sırılsıklamım zaten, daha ne kadar ıslanabilirim ki? Burada mısın değil misin belli değil. Bazen gidişlerin kahramanı oluyorsun, bazen sonsuz kalışların. Doyumsuz gecelerdesin kimi zaman, bazen de yalnız karanlıklardasın. Bitmek bilmez bir şarkısın ama ben mi notaları yanlış basıyorum da sen bu şarkıyı söyleyemiyorsun? Neden susuyorsun? Aşkın sessizliği ne kadar korkunç olur bilir misin? Bir tek kelimeye hasret geçen gecelerin hesabını soracağın kimse de yoktur üstelik. Kendi kendiyle konuşana deli derler ya, beni çoktan akıl hastanesine kapatmaları gerekirdi. Hem de iflah olmaz hastalar bölümüne&#8230; Yokluğuna alışmaktan korkuyorum, ne kadar kötü&#8230; Yokluğunu yürüyorum sokaklarda. Yokluğunu içiyorum kadeh kadeh. Hiç gelmeme ihtimalin bir idam mahkumuna dönüştürüyor beni. Hiçbir şey yapmadan beklerler ya hücrelerinde, ölümün soğuk nefesini hissederek&#8230; Anlamlı olan bir şey yoktur onlar için. Belki de bir an önce ölmektir akıllarından geçen, bu bekleme işkencesi bitsin diye&#8230;Bu yokluk hissi öldürecek beni&#8230; Gelebilme ihtimalinse yüreğimdeki kuşları havalandırıyor, kanat seslerini duy. Gelmek iste bana. Bir görsem yüzünü, ah bir dokunsam sana&#8230; Göreceksin, sevdanın çiçek çiçek açtığını umudun bir yangın gibi alev alev ikimizi birden sardığını. Anladım ki mümkün değil seni sensiz yaşamak. Ben o gönlü genişlerden değilim. Madem içimdesin, yüreğimde taşıyorum seni, o zaman yanımda da olmalısın. Sensiz yaşanmayacak bu aşk ötesi yok.. Şimdi yalnız geceleri seviyorum. Seni yıldızlarda buluyorum. Daha bir dayanılır oluyor sensizlik sancısı. Mümkünü yok çıkmayacaksın aklımdan, bu yüzden gece, el ayak çekilmişken, hiçbir ses yokken sen ve gece.. Zaman geçer, her şey unutulur, bir örtüyle kaplanır acılar ama&#8230; BİR TEK SENİ UNUTAMAM.. Gulpare

Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun? Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun? Elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek. Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun? &#8221;Seni seviyorum&#8221; sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek. Seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun? Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte ağlamak gülmek. Ve buradayken bile seni çılgınca özlemek&#8230; Seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun? Seni hiç tanımadığım bir sürü insanlarla paylaşmak. Senin yanında olan, seninle konuşan herkesi çocukça kıskanmak. Seninle olmanın en mutlu yanı ne biliyor musun? Tanıdık birileriyle karşılaşma tedirginliği ile yollarda yürümek yan yana&#8230; Elimdeki şemsiyeye inat yağmurda ıslanmak birlikte. Elimde kır çiçeğiyle seni beklemek&#8230; Aynı mekanlarda aynı yiyecekleri yemek. Seninle olmanın en romantik yanı ne biliyor musun? Sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara aya anlatmak&#8230; Okuduğum kitabın sayfalarında dinlediğim şarkıların türkülerin şiirlerin her mısrasında seni bulmak. Seninle olmanın en zor yanı ne biliyor musun? Seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek. Sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak. Yalın ayak yürümek bıçağın en keskin yerinde. Kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime. Seninle olmanın tek yan etkisi ne biliyor musun? Nereden bileceksin? Sen benimle hiç olmadın ki. Olsaydın avuçlarım terlemezdi&#8230; Isırmazdım dilimin ucunu&#8230; Özlemezdim seni yanımdayken. Kıskanmazdım. Korkmazdım yollarda yürümekten. Islanmazdım yağmurlarda&#8230; Yıldızlara aya dert yanmaz, böyle her şarkıda sarhoş olmazdım. Korkmazdım seni kaybetmekten ayaklarım kan revan atlardım sandaldan denize&#8230; Ve her kulaçta haykırırdım seni.. Ama sen hiç benimle olmadın ki&#8230; YA AKLIN BAŞKA YERLERDEYDİ YA YÜREĞİN&#8230; Can YÜCEL

Bunu Ilkkez Arkadaşim Anlatmişti. çok üzülmüştüm Ne Aşk Ama... Yazik Kiza Tabi.. Önceki

... hayatta hiçkimsenin bu denli sevilmeyi haketmediğini öğrendim sayende. .. sanki ölümün zıttı yaşam değilmişte senmişsin gibi.. Hani olmazsan olmazmışım gibi... Sanki varmısın şimdi? E ben varım işte. ... seni ben yaratmışım, sana yamadığım ben parçalarını söktüğümde üzerinden, geriye bir avuç günah kaldı. bu kısımları özellikle harikaydı senağlama

çok romantik ve çok güzel...

başlıkta yazılmışya söylenecek hersöz kıfayetsiz kalır bence çok duygusal ellerine sağlık mss sevgiler... kuzeyyy kaan'ım diğer

Ben yapardım... Ama sadece sevgilim için değil... gerçekten sevdiğim her kişi için yapardım. Annem, kardeşlerim, babam... sevgi fedakarlık ister... Güzel bir hikaye, biliyordum daha önce...

inanamıyorum sonuca bak ne umdum ne çıktı amaaaaaaaaaaaaa çikolatayı süper anlatmışsın canımçekti çok güzel paylaşımına teşekkürler çok güldüm bu arada ben bi çikolata alıp geleyim:Roflol:

bir hayalin peşinde yıllarca koşabilmektir aşk. üstelik harcanan yılların sonunda o hayali hiç gerçekleştirememe olasılığına rağmen! günleri, geceleri bir odaya kapanarak geçirirken bir telefon çığlığına, bir kapı ziline ömrün yarısını verebilmeyi düşünmektir aşk! yada duyulacak bir sesle ömrün üzerine bir ömür daha eklendiğini hissetmektir aşk! birine hayatını bağlamışken, onsuz olamayacağını düşünürken, bir gün yapayalnız kalma korkusunun bütün vicudunu titretmesidir aşk! herşey çok iyi giderken, mutluluk ormanında hergün yepyeni fidanlar dikerken, insanların sana ve ona gıpta ile baktığını düşünürken, bir sabah uyandığında onu yanında bulamamak korkusunun seni deli etmesidir aşk! terkedildiğinde hayata küseceğini, suçlayacak yüzlerce insan bulacağını, intikam yeminlerini edeceğini bilmektir aşk! bir özlem şarkısının içini eriten ezgilerinin kulağından girip yüreğine doğru akmasını, sonrada gözlerinden damla damla dışarı aktığını hissetmektir aşk! tutkun yüzünden aptallıkla suçlanmayıda göze almaktır aşk. sana 'aptal'diyenlere söyleyecek hiçbir kelime bulamazken yüreğinin 'onu seviyorum'diye haykırmasıdır aşk! plansız, hesapsız, ölçmeden, kaygısızca ama her olumsuzluğuda göze alarak kendini bırakmaktır aşk! yarını hiç düşünmeden sadece içinde bulunduğun anın hazzını bütün, bütün benliğinde hissetmektir aşk! ve aslında hiçbir benzetmenin, hiç bir tarifin aşkı tanımlamaya yetmeyeceğini bile bile, bu konu üzerinde yazma cesareti göstermektir aşk! M. COŞKUNDENİZ

BİRİCİK SEVGİLİM?E Söze nasıl başlamalıyım bilmiyorum. anlatmanın kafi gelmediği yerlerde yazmaya sığınan yüreğim, bu defa onu bile başaramamanın ezikliğini duyuyor içinde. Karanlık gecelerimin aydınlık sabahı!... bir günü daha özleminle kapatıyorum. çoğu zaman bir soluk kadar yakın olsan da bana, bazen bir ufuk kadar uzak olduğunu hissediyorum içim parçalanarak. istediğinde dokunamamanın ezikliğini şimdi daha iyi anlıyor buruk yüreğim. senin düşünerek daha kaç sabah tüketirim ve kaç gece daha adını sayıklayarak uyanırım?inan bilmiyorum?. özleminin talan ettiği bu yürek şimdilerde mahşer yeri sevdiğim. acımasız bir gün doğumu alıp gider diye seni ellerimden, karanlık gecelere mahkum ettim kendimi. doğmasın günlerim yanımda sen olmayacaksan. ve bitmesin günler sabahına kaderimde yazmayacaksan. Aydınlığın karanlığa düştüğü yerlerde ve denizlerin sahillere vurduğu zamanlarda aşığım sana. bir gün doğumu belki ay tutulması?belki de ölümün olduğu yerde vurgunum sana?bir ömür aidim sana ve sende bana. Dudaklarıma dua olmuş adının baş harflerini içime kazıyarak gideceksin sevdiğim! arkanda yitik bir beden ama seninle dolu bir yürekle bırakacaksın beni! içimde sensizliğin korkusu, gözlerimde gidişinin son resmiyle kalıcaksın aklımda! Her damla göz yaşına kurban edeceğim bu bedenim, gidişin karşında aciz ve yoksun! ilk defa kaybetmek korkusuyla bölünür oldu gecelerim. aydınlık sabahına hasret kalıcam sevdiğim. Kokuna hasret dudaklarından dökülecek bir çift sevgi sözüne muhtaç bırakacaksın beni. Aklımda kalacak o gidişinin son resmiyle karanlık gecelerimin duaları olacaksın. bu gidişin yarım bırakacak beni, bedenimi! ve sana dair her şeyi!... İçimde öyle güzelsin ki!... bırakıp gitmene dayanmıyor yüreğim?kahrolsun ki gözlerim iki damla yaşla bırakıcam seni o son görüşümde gerimde! aklımda kalıcak olan bu hayalle bırakıp gitmene razı olmayacak kalbim. sen hep gül bebeğim! gül ki aydınlansın sabahlarım! ve çok sev beni! sev ki dayanacak gücü bulayım! Zaman ne getirir bilmem. tek korkum araya giren bu ayrılığın yok etmesi beni. gidişlere tahammülüm kalmadı ki gelişlere sabrım olsun! korkuyorum bir tanem. gün gelirde beni unutursun, gün gelirde sabahlarıma doğmazsın diye kabus oluyorsun gecelerime. ben alıştım sana! öyle ki sensiz geçen her saniyem azap bana! sesine hasret kalacak olan bedenim kaç karanlık gecenin sabahına varır bilemem. Zaman dursa!... Hiç akmasa!... Gitmesen!... Hayatımda belki de ilk defa yakarışlarım kabul olunsun diye yalvarıyorum Tanrı?ma. Dualarımın tek sahibini bana bağışlasın diye nelerimi feda ettiğimi bilseydin anlardın seni ne kadar çok sevdiğimi! Döndüğünde bul diye beni kilitledim yüreğimin kapılarını! sahibim oldun! ve hep öyle kalacaksın! şayet bir gün döndüğünde olamazsan bıraktığın yerde?. Sevginin ateşi ömrüm oldukça sönmeyecek! üşüdüğümde beni ısıtacak olan tek şey yüreğimde bıraktığın ateş olacak! içim seninle dolu! bir başkasına yer açılmayacak asla! ölmezsem eğer, döndüğünde bıraktığın yerde bulacaksın beni! dedim ya ömrüm yettikçe seninim. tek sahibimsin! sensiz dünyayı sevmiyorum! ve sensiz sebepsiz bir hayat istemiyorum! Beni yokluğuna mahkum etmeden dön AŞKIMM Beni sensiz, beni sessiz bırakma! SENİ SEVİYORUM!!!

Öyle birini bulun ki; Size içten bir şekilde güzel olduğunuzu söyleyen; Suratınıza kapadığınızda sizi o geri arasın; Sizin uykuya dalmanızı seyretmek için uyumayan; Sizi alnınızdan öpen; Size en zor anlarınızda; sizi bulutların üstünde çıkarmak isteyen; Arkadaşlarının önünde elinizi tutan... Öyle birini bekleyin ki; Size durmadan size sahip olduğu için kendini şanslı saydığını veya ne kadar önemsediğini hatırlatan; Arkadaşlarına dönüp 'aradığım o...' diyen... ÇEVRENİZDE BU ÖZELLİKLERDE BİRİ VAR MI?

SENİ SEVİYORU! ÇÜNKÜ SEN BENİM ZUUZUUUMMM SUUNN!!!:smilewinkgrin: http://rapidshare.de/files/30985881/zuzum. mp3.html :biggrin: cranky

canım che böyle birisi var mı ki söyle bakiim Che

çok güzel emeğinize sağlık... :)

Sevda Uğruna Ölüm Kadın yirmi yedi yaşında... Yüreği, kar beyaz soğuklara terkedilmiş ama inat bu ya hala sımsıcak. Düşünceleri kah hayatın gitgide ağırlaşan gerçeklerinde kah aydınlık hayallerde dolaşıyor nefes nefese.. Elinde samur fırçası, geçmişi karalayıp bugünü renklendiriyor hiç durmadan. Renkler kıpır, kıpır, içindeki çocuk haşarı mı haşarı... Gözleri ise buğulu bakmakta hüzünlere yenik... Hayatı sorgulamaktan çoktan caymış. Omuzları bir küçük kız çocuğun şımarıklığını sergilercesine &#8220;Bana ne&#8221; ifadesinde. Kıpır, kıpır ya içi.. Arayışları var kendisinden bile sakladığı. Bela da geliyorum demez ya... İşte böyle bir anda; ruhu, sanal dünyanın kapısından sızıverir içeri sessiz, habersiz.. Hani şu chat canavarı var ya bu günlerin belalısı. Orada kendisi gibi şaşkın yüreklerin arasında buluverir kendini. Ve... olanlar olur o zaman. Hiç beklenmeyen anda buzda kayar gibi &#8220;Hooop&#8221; havada bulur duygularını darmadağınık. Sanki başında deli rüzgarlar hiç esmiyormuş, esenler de yetmiyormuş gibi. Erkeğin yaşı otuz. Hırslı, kendinden emin. Kendisiyle barışık ve yaşadığına memnun. Kahkahası ekrandan yüreklere taşan, mutlu ve duygu dolu bir bulut adam. Eşi ve çocuğu için yaşamakta olduğunu saklamadan kadını davet eder sanal dünyanın sanal aşk oyununa. Acemidir kadın. Belki genç adam da öyle. Oynadıkları oyunun tehlikesinden habersiz bir masalı yaşamaya başlarlar. Ekranın karşısında nefeslerini tutup beklerler sevdalının gelmesini. Karşılaşmaları her defasında kahkahaları hatırlatırcasına şen olur. Zamanın koordinatları buluşamadığında, birbirlerine teğet geçtiklerinde, hüzün yayılır gecelere. Uyku tutmaz bekleyişlerde ikisini de. Sabah yeni umutlara gebe başlar. Ve ekranda doğarlar her buluşmayla yeniden.. Duyguların en fırtınalısına yakalanırlar. Birbirlerini gerçekten merak ederler. Bulut adam kadının açlığından, üşümesinden bile sorumlu tutmaya başlar kendini. Kadınsa adamın yorgun hallerine dayanamaz. Elleri dokunmasa da ellerindedir artık. Birbirlerini el üstünde tutarlar anlayacağınız. Günler, aylar geçer... Hayaller ekranlara sığmaz olur. Artık görmek isterler birbirlerini. Dokunmak sarılmak isterler. Hatta çılgıncasına sevişmek... Kadın kıvranır onsuzluğun acılarında.. Özlem şiddete dönüşür. Acıtır... İşkencelere yatırır kadını. Oyun değildir artık bu. AŞK ekranda değil hayatın ta içinde yaşamaktadır. Bulut adam sorar durmadan ; -N&#8217;olacak şimdi... Kadın, adam kadar cevapsız... &#8220;Bilmiyorum&#8221; der.&#8221;Bilmiyorum&#8221; Artık sorgulamalar başlar duyguları... &#8221;Bu nedir?... Bunun adı ne..?&#8221; Kadın aşkı tanımlar ama çare değildir tanımlamak.. Yaşananlardır gerçek olan. Hissedilenlerdir. Her sevdanın başını bir karabasan bekler ya... Beklemese sevda denen şey olmaz zaten. İşte bu bir sevdadır ve başında karabasanlar. Kadın unuttuğu aşk gözyaşlarını hüzünlere, sancılara, onulmaz ağrılara boyar, alaca bulaca. Artık her şeye gözlerindeki buğuların ardından bakmaktadır. Ve ekrana şunları; buzların arasından aldığı yüreğinin kalemiyle yazar. Yüreğini buzlara iade etmek üzere... &#8220;Beni ignore et. Ne olur bunu yap.&#8221; Bulut adam şaşkındır belki ama adı gibi bilir. Doğru olan budur. Düşünür bir süre. Susar ekran. Susar kadının yüreği... Ölüm anıdır bu. Verilen son nefestir sanki.. &#8220;Sevdam HAYIR dese&#8221; &#8220; Sensiz yapamam dese&#8221; diye bekler nefes almak için. Bulut adamın suskunluğu bozduğu yerde ölecektir kadın.. Bunu ikisi de bilirler. Bir yazı belirir ekranda çaresizce okunan &#8220;Netten çıkıyorum o zaman&#8221; &#8220;Hoşçakal&#8221; Mavi üzerine siyah yazılmış sözcükler kararlı ve kesindir... Titreyen ve cansızlaşan parmakları son bir kez tuşları gezinir kadının &#8220;Hoşçakal&#8221; Düşer Bulut adamın gülen yüzü ekrandan. Ve KADIN ÖLÜR... angelica

Tamamen Gerçek Hayattan Alıntı Bu Aşk Hikayesini Okurken Çok Duygulanacak Hüzünlenecek ve Bu Hikaye'nin Etkisinde Kalacak ve Bu Etkiyi Üzerinizden Bir Kaç Gün Boyunca Atamayacaksınız. Hiyakenin Konusu Bir Gençin Sonu Ölümle Biten Çocukluk Sevdasını Anlatıyor... BIZIMKISI BIR ASK HIKAYESI Sizin için ne derece önemi var bunu bilmiyorum ama ben bu satırları yazarken gözümden damlalar akıyor klavye üzerine. Erkekler ağlamaz lafı bana göre değil. Ağlamaktan hiç utanmadım, duygularım, acılarım beni boğduğu zaman hep ağladım. Yine ağlıyorum... Sizleri tanımıyorum ama sizlerle paylaşmak istiyorum. Lütfen;bu satırlara bir seven olarak sahip çıkın ve lütfen yazılı satırlar olarak geçmeyin. Okudukça yeryüzünde insanlar neleri yaşarmış diyeceksiniz buna eminim. Bir memur ailenin en küçük çocuğu olarak babamın tayininin çıktığı bir köye taşındık. Huzursuzdum, okulumu bir köy okulunda okumaktansa, şehirde medenice okumak istiyordum. kaydımı yaptırdı babam okula. İlkokul 4. sınıftan başladım köy okuluna. Beni bir sınıfa verdiler. Öğretmen köyde yabancı olduğumu biliyordu ve hangi sıraya oturmak istiyorsan otur dedi bana. Bir kızın yanı boştu sadece oraya oturdum. Hayatımı adadığım, gidişiyle beni bitiren insanla ilk o zaman tanıştım. İsmi Altınay idi. Çocuk yaşımda bile onun güzelliği beni çok etkilemişti. Masmavi gözleri, gamze yanakları ile arada bir bana dönüp gülüşü, yanlış yazdığım notlarımda kendi silgisiyle defterimdeki hatayı silmesi beni o minik yaşımda ona bağladı. O dönemlerde çocukça bir arkadaşlıktı. Zaman ilerledikçe onsuz tek saniye geçiremiyordum. ya ben onlara gidip ders çalışıyor, yada o bize geliyordu. Mükemmel bir paylaşımcıydı. Yüreğini, sevgisini, dostluğunu daha o yaşta vermişti bana. İlkokulu birlikte okuduk ve aynı sırada bitirdik. Hep onunla hep ona biraz daha alışarak. Ortaokula geçtiğimizde ailelerimize rica ettik ve bizi aynı okula yazdırdılar, hatta aynı sınıfa, hatta aynı sıraya oturmamız için babalarımız öğretmenlere adeta yalvardılar. Başarmıştık. Yine aynı sıradaydık. Geride kalan ilkokul dönemindeki iki yılda anladım ki onsuz hayat bana huzur vermiyordu. Yaşımız olgunlaştıkça o beni, ben onu daha çok seviyordum. Çocukça başlayan arkadaşlığımız sevgiye aşka dönüşmüştü ortaokul yıllarımız bitmek üzereyken. Şehir merkezinde. Ailelerimiz liseye geçtiğimiz sırada ortak bir karar aldılar. Buna göre tek ev kiralayacak ikimiz aynı evde kalacaktık. Annem de bizimle kalacaktı. Allah'ım o karar bize iletildiğinde dakikalarca sarmaş dolaş kutlamıştık bunu. Ona aşık olmuştum. Aynı duyguları o da paylaşıyordu ve bunu fark eden ailelerimiz okul bittiğinde evlendirelim diye karar almışlardı bile. Ona tapıyordum artık. Haşa Allah'a şirk koşar gibi günah işlercesine seviyordum. İlk elini tuttuğumda sakın bir daha bırakma demiştim. Yanakları kızarmıştı, utanmış ve başını önüne! eğmiş, gülümsemiş ve elimi sıkı sıkı kavramıştı. Artık her gün elele tutuşup okula gidiyor okuldan çıkarken elele dolaşıyor geziyor öyle gidiyorduk evimize. Arada bir elleri terler ve her terleyişte elini elimden kurulamak için çekerdi. Bunu her yaptığında kızar elimi bırakma diye azarlardım, hep tamam tamam diyerek gülümser ve hızla elini avucuma sokuştururdu. Her şey harikaydı, dünya cennet gibiydi gözümüzde. Yıllar akıp gidiyordu mutluluk içinde. Nihayet liseyi de bitirmek üzereydik. karne dönemi gelmişti. Karnelerimizi aldık hiç kırığımız yoktu. Sevinçle sarıldık birbirimize elimi tuttu. bunu kutlamak için bir cafeye gidip cola içerek kutlayacaktık. Okulun az ilerisinden geçen bir çakıl yol vardı. Her zaman toz duman içinde olurdu. çakıllarla kaplıydı. O yolun benim ve ölürcesine sevdiğim insanın ayrılmasında bu kadar rol oynayacağını bilsem hiç girer miydik o yola. Neler vermezdim o yolu yürümemek için. Eli yine elimdeydi, ansızın elini çekti, terlemişti yine eli. Sanırım dört adım atmıştım. Dönüp yine azarlayacaktım. Çünkü hem elimi bırakmış, hem de geride kalmıştı. Dönüp baktığımda Dünya başıma yıkıldı. Sanki gök kubbenin altında kaldım. yerdeydi ve yüzünden kan fışkırıyordu. ne yapacağımı bilemedim üzerine kapandım yüzüne yapışmış saçlarını kaldırdığımda hayatımı bitiren o görüntüyle karşılaştım. Başı kesilmiş bir tavuk gibi çırpınıyordu. Suratına bir taş parçası bıçak gibi saplanmıştı ve bakmaya doyamadığım mavi gözlerinden biri akmıştı. Suratının yarısı yoktu. Hırlıyordu bana bir şeyler demek istiyor kanla kaplı diğer gözünü temizleyerek bana bir şeyler demeye çalışıyordu. Yoldan geçen bir kamyonun tekerinin altından fırlayan bir taş suratına saplanmıştı. Ölürcesine bir aşkı, geleceğimizi kibrit büyüklüğünde bir taş parçasının bitireceğini bilemezdim. Donuk donuk hiç konuşamadan yüzüne bakmaktan başka bir şey yapamıyordum. Ellerini tuttum kaldırdım başını göğsüme dayadı ve elimi sıkı sıkı tuttu. Akan kan ellerimize damlıyordu. Yoldan geçen bir araba durmuş bizi seyrediyordu, hastaneye yetiştirelim dediğimde kanlı olduğu için almadı ve kaçtı gitti. Kimse arabaya almıyordu. çevreme bakıp yardım eden demekten, ona dönüp seni seviyorum, beni bırakma, dayan demekten başka bir şey yapamıyordum. İki dakikalık bir çırpınıştan sonra kucağımda öldü. Cennet olan Dünya 5 dakikada cehenneme döndü. Tam dokuz yıl oldu onu yitireli. Kendime olan güvenimi yitirdim. Artık kimseyi sevemem, kimsede beni sevemez korkusundan kurtaramıyorum kendimi. Bitkisel hayatta gibiyim. Tek elimde kalan bu net. bu net aracılığıyla sizinle paylaşmak istedim. Yitiren, ya da ben yitirenle paylaşmak isteyen herkese elleri terlese bile ellerimi bırakmamaları şartıyla elimi uzattım. Dost, kardeş, arkadaş ne olursanız olun ama elimi bırakmayın. Size sesleniyorum, elimi bırakmayın lütfen...

engellerle bitiyorsa o aşk değildir zaten...

Bir kız ve bir delikanlı bir motosikletin üzerinde 180Km hızla gidiyorlar ve aralarında yacute ve thorn'un şöyle bir konuşma geçiyor; Kız: Lütfen yavaşla, ben korkuyorum. Delikanlı: Hayır, bak ne kadar eğlenceli Kız: Lütfen, lütfen, çok korkuyorum. Delikanlı: Peki, beni sevdiğini söyle Kız: SENi ÇOK SEViYORUM, lütfen yavaşla Delikanlı: şimdi de bana sıkıca sarıl Kız delikanlıya sıkıca sarılır. Delikanlı: Kaskımı alıp, kendine takar mısın? Başımı çok sıktı Ertesi gün gazetelerde şöyle bir haber çıktı; Motosiklet Kazası, yacute'nin Motosikleti, fren arızası nedeniyle, bir binaya çarptı. Üzerindeki 2 kişiden sadece biri kurtuldu. Gerçek ise şöyleydi; Yolun yarısında, delikanlı frenlerin bozulduğunu anlamış ama bunu kıza belli etmek istememişti. Bunun yerine, kızdan kendisini sevdiğini söylemesini istemiş kendisine son defa sarılmasını istemişti. Sonra da kendi ölümü pahasına, kızın başlığı takmasını ve hayatta kalmasını sağlamıştı. İşte gerçek aşkın anlamı da buydu!!! Bunu kaç kişi yapardı.. . push ;

bi an bu yazıyı benmi yazdım diye düşündüm :uhm: emeğine sağlık canım Şeniz benim duygu ve düşüncelerimi nede güzel ifade etmişsin... yüce rabbim sevenleri ayırmasın hiçbir zaman.. hep gül.. gülmek bize yakışıyor dimi ama jeyyar Swetter

Aşk, Uydurduğumuz En Güzel Yalan! Bir gün içimden gittin, anladım. Nereye gittiğin değildi önemli olan... Kiminle gittiğin, hangi havayı soluduğun, hangi şehrin, hangi sokağında yürüdüğün önemli değildi. Sen içimden gitmiştin... İçimde ne varsa bana ait, seninle gitmişti. Renklerim, ruhumdaki yaz, güneşim gitmişti. &#8220;Bana kalan, Beni kalansız bölen bu şehir. Ah! bu şehir, yalan şehir&#8221; demek isterdim; ama yalan olan sendin. Benim yarattığım, inanmak için yıllarımı harcadığım kocaman bir yalandın sen. Gerçek olduğunu gördüm. Sen gittin... Aslında içimden giden sevgili değildi. Ben sadece, yalanıma inanmıştım. O, gerçekti... Aşk bitmişti. Düşünüyorum da acaba aşk, ruhumuzun derinliklerinde yaratılan koca bir yalan mı? Şiirde, müzikte ya da sözde, nerede aşk varsa orada bir de yalan yok mu? Aşk ve yalan, güzel ile çirkin, iyi ile kötü gibi birbirini besleyen, değiştiren ve dönüştüren; biri olmadan diğeri varolamayan ya da anlamsız kalan evrimin temel dinamiklerinden ikisi olabilir mi? Ya da aşk, yalana sesdeş mi? &#8220;Seni seviyorum&#8221; derken, aslında içimizde yarattığımız en güzel yalana övgüler mi düzüyor, kendimize olan hayranlığımızı mı dile getiriyoruz? &#8220;Bir gün içimden gittin, anladım.&#8221; Aşk, uydurduğumuz en güzel yalan! Ve aşk, yalan varsa aşktı. İnsanın doğasında var. Doğrular ne kadar da az cezbeder bizi. Yasaklı ya da yanlış ne varsa, yaptıklarımız hanesine yazmak isteriz. Durduralamaz bir dürtüdür bu. Yalanı bazen istem dışı kullanırız. Söyleyen biz değilizdir ama, söyleten ta kendimizdir. İçimizdeki yasaklı kimliktir O: Mülkiyet duygusu ve egosu olağanüstü gelişmiş; ihtiraslı, doyumsuz ve aşka her zaman hazır. Pembedir, mavidir ve daha çok kırmızı. Cıvıl cıvıldır, yerinde duramaz. Yaz gibidir: Islak ve sıcak. Zaafları vardır, yasak ve güzel olan herşeye. O cennetteki en güzel meyveyi tadan, ilk ihaneti gerçekleştirendir. Kısacası O, yaşayan tarafımızdır. En güzel anılarımız, en heyecanlı anlarımızdır... Bir gün içimden gittin, anladım. Nereye ve neden gittiğin değildi önemli olan... Kiminle gittiğin, hangi havayı soluduğun, hangi şehrin, hangi sokağında yürüdüğün önemli değildi. Sen içimden gitmiştin... İçimde ne varsa bana ait, seninle gitmişti. Renklerim, ruhumdaki yaz, güneşim gitmişti. alıntı

canım sen de sağol. bir an önce toparlanmanı bekliyorum. sevgilerimle... Che

Oysa ışık umut, umutsa hayat demektir. Ben mi o ışığı yitirdim, yoksa o ışık mı beni; bilmiyorum. cok guzel bı yazı tesekkurler . push ;

Alıntı ama malesef yazanın ismi belirtilmemiş fisfisfis gurbaa prenses KK'nın Haylaz

kibritbütüklüğündeki bir taş nasıl oluyorda ölüme sebeb oluyor? çok ilginç geldi bana:uhoh:

haticem belki de vardır. benim ki sadece bir alıntı... sevgilerimle...

Romantik Sevgili Günlerce, gecelerce hep onu düşünmüştüm. O ise beni sadece bir iş arkadaşı olarak görüyordu. Hatta bir seferinde, kız arkadaşıyla kavga etmiş ve bana cep telefonunu uzatarak, onu aramamı ve ikna etmemi rica etti. Göz yaşlarımı içime akıtarak, kıza telefon açıp barğıması için ikna etmeye çalıştım. Sanki tanrı dualarımı duymuştu. Kız hiçbir şekilde barışmaya yanaşmıyordu. Ben üstüme düşeni fazlasıyla yapmıştım. Aradan birkaç hafta geçmişti. Haldun olanları unutup, eski neşesine kavuşmuştu. Bir akşam saat 22:00 sularında cep telefonuma bir mesaj geldi. Mesajın sahibi Haldun&#8217;du. Mesaj şöyleydi. -Yarın bana son kez yardım etmeni istiyorum. Hayatımın aşkını buldum. Ne olur benimle evlenmesi için onu ikna et. Bu mesaj beni beynimden vurmuştu. Gün ışıyana kadar yanağımdan süzülen yaşlar yastığımda acı ve unutulması mümkün olmayan bir iz bırakmıştı. İşe giderken ayaklarım beni geri geri götürüyor, yol bitmesin diye sürekli dua ediyordum. Hayatımda ilk ve son kez aşık olmuştum ve bu aşkı ben kendi ellerimle yok edecektim. Mesaime yarım saat geç gittim. İçeri girer girmez Haldun, bu günün hayatındaki en mutlu gün olduğunu ispatlar gibi neşeli ve bir çocuk gibi heyecanlı yanıma geldi. Ben ise yenilgiyi çoktan kabullenmiştim. Ama sevdiğimin mutluluğu beni teselli ediyordu. Haldun, iyi günler dedikten sonra hemen konuya girdi. -Yeşim, senin hakkını nasıl ödeyeceğim bilmiyorum. Ama inan çok yüce bir olaya vesile oluyorsun. Elindeki telefon numarasını bana uzattı. Bu numarayı arayıp, karşı tarafa; -Haldun seni hayatını paylaşacak kadar çok seviyor. Lütfen onu kırma ve evlilik teklifini kabul et. İnan seni şimdiye kadar kimseyi sevmediği kadar çok seviyor. Dememi istedi. Masama; -Bu emeğinin karşılığı değil ama, diyerek küçük bir hediye paketi bıraktı. Elimdeki telefon numarasını çevirmeye başladığımda parmaklarımdaki titremeyi görecek diye çok endişelendim. Telefon çalmaya başlamıştı. Birden masamdaki kutudan love story müziğini duydum. Telefon halen kulağımdaydı. Bir yandan da kutuyu açmaya çalışıyordum. Kutuyu açtığımda bir cep telefonu gördüm. Telefonu aldım ve açtım. Haldun bir hamle ile masamdaki iş telefonunu kulağımdan aldı. Ben ise gayri ihtiyari cep telefonunu kulağıma götürmüştüm. Haldun şimdiye kadar duymayı her şeyden çok istediğim, bir kerecik duyduğumda ölmeyi bile kabul edeceğim o cümleleri söylemeye başladı. Ben ise göz yaşlarımı tutamadım ve boynuna sarıldım. Che

canım en başta ben istiyorum. beğenmene sevindim.

Git. Defol! Eskiden az da olsa gecenin bir aydınlığı vardı.. Ama şimdilerde hep gündüz, hep karanlık. Artık güneşim de yok. Gri bi gölgeden ibaretim.. Karşı koyulmaz bi karanlığa mahkum yalnız bir ruh. Kimse umrumda değil. Hiç birşey düşün mez oldum. Bakıyorum ama duyamıyorum. Sabahın 9 unda gün batımını yaşayacak kadar mı umutsuzum? Bu kadar mı kötü durumum? Bu kadar mı derinden etkiledin beni? Bu kadar mı çok sevdim seni? Bu kadar, bu kadar mı yalandın? Söyle! Oysa sana söylemiştim; &#8216;hayatımda ilksin, ilk kez inanıyorum, güveniyorum ve umut ediyorum' Artık bulunduğum yeri istemiyorum.. Sürekli başa dönüp tekrar gösterilen kısa fimleri yaşıyorum.. Bir öncekinin kahramanı, bir sonrakinde kötü insan&#8230; Artık gözlerim daha bir çekik bakıyor benden kalanlara.. Sanırım bu sefer nefretim de benimle. İçimdeki her şey çok sertleşti.. Beni inkar etti.. &#8216;Ben sana söylemiştim, o kız da diğerleri gibi, yalan!&#8217; dedi.. O haklı mı çıktı? Sen de mi yalansın? Bunca gün sana birşeyleri anlatmak için çırpınıp durdum oysa.. Seni anlamıyorum. Anlamayacağım. Aklım almıyor. Beynim de.. Nasıl olur ya? Nasıl sonunu bile bile sana aldanırım? Sanki bütün nedenlerim susmuş, bana; &#8216; Al işte kaderin, onu iyi tanı&#8217; diyor. Bu sondu. Son . 22 yaşındayım.. içimde şu ana kadar ne varsa, onlarla kalacağım.. Sonu yaşayacağım, sonsuzluğun gölgesinde ve biraz da ötesinde.. İnsan sadece ruhun bedenden çıkmasıyla ölmezmiş, gördüm. Etrafımda binlerce et parçası var. Ruhlar nerde? Neredesin? Bir sen vardın, küçükken rüyalarımda görüp, peşinden koştuğum ama asla yakalayamadığım.. doğruymuş. Hiç yakalayamaycakmışım seni.. Şimdi sadece kendime kızıyorum. Öyle çok kızıyorum ki benden nefret eden insanlar bile bana daha insaflı.. Ben kışı yaşıyorum, donu. Bu kısa bir bahardı beklediğim, umut ettiğim, hayalini kurduğum.. olmadı . Neden bu kadar karanlık? Niye hiçbirşey göremiyorum. Herkes nereye gitti? Ya sen, sen niye bıraktın ellerimi? Hani sona kadar birilikte yürüyecektik? Tökezlediğimde elimi sen tutacak, hiç bırakmayacaktın. Noldu? Tutamadın mı sözünü? Zor mu geldi? Mantığa mı sakladın kurduğun cümleleri... sıfatlara, zarflara mı takıldın? Hani kimse umrumuzda değildi? Sadece sen ve ben vardık. Ne oldu? Sus cevap verme en iyisi. Bendeki seni bırak öyle kalsın. Yalancılığınla bozma onu. Bilmesin senin yalancı olduğunu. Artık olduğum yerde kalmam bile imkansız. Gitmeliyim. İnsanlar benim yanımda yalnız. Ben yalnızım. Şimdi son kez kapıyorum gözlerimi. Kimseyi görmeyecek bu gözler. Gördükleri ile yetinecek. Bu gece bitsin. Sen başla.. Hiç gitme.. Hiç bırakma elimi olur mu? Sus ne olur! Birşey söyleme. Hiç olmazsa uykuya dalıncaya kadar dur yanımda.. Sonra.. Sonra... A

SANA ne zaman tutuldugumu hatirlamiyorum, uzerinden cok zaman gecti... Ama eminim, ilk tanistigimiz gunlere denk geliyordur.. Cunku sen zaman icinde sevileceklerden degilsin, hani uzun uzadiya dusunulup olculup tartilacaklardan Zaten boylesine ask da denmez... Ask dedigin ilk goruste gelir yerlesir insanin yuregine O gun bugundur hic eksilmedi, hic eskimedi yuregimdeki yerin. Sana her seferinde ilk gunun heyecaniyla dokundum, hep ayni tadi aldim... ask icin soylenenleri yalanlarcasina Neydi beni sana baglayan? Seninle gecen dakikalarin verdigi haz mi? Ah evet.. insana "hic bitmese" dedirten o dakikalar... Yoksa sende insani kendine esir eden birseyler mi var? Sigara gibi, alkol gibi... Zaman zaman vazgecmeye calistim senden. Insan tutkularindan kurtulmak ister nedense, suclu hisseder kendini, korkar... Benimki de oyle birsey iste... Ama hep kisa surdu ayriliklarimiz. Ayrilik sonrasi bulusmalarimizsa daha da coskuluydu ozlemin etkisiyle... Dusundum de, seninle hic kotu anim yok... Oysa uzun beraberliklerde kacinilmazdir, insanin agladigi, kizdigi, uzuldugu de olur... Ama yok iste... Yanliz sen son yillarda cok degistin. Daha mutevaziydin eskiden, giyiminle kusaminla... Sen de haklisin, zamana uymak lazim... Ben senin her halini seviyorum. Hem biliyorum ozunde aynisin. "Her halini seviyorum" dedim, seviyorum elbet ama senin o teninin iyice yanik oldugu zamanlar var ya... Hani neredeyse siyaha yakin... Iste o haline hic dayanamiyorum... Hangi saatte, nerede aklima dusecegin hic belli degil. Uykuda, sokakta... Biliyorsun olur olmaz saatlerde arayip buluyorum seni... Isin garip yani ne biliyor musun? Senin icin yanip tutusurken baskalarinin da ayni duygular icinde oldugunu biliyorum, hatta sana dokunduklarini da... Ve bu beni hic rahatsiz etmiyor. Seni paylasabiliyorum yani. Kizamiyorum onlara, biliyorum cunku... Sana karsi koymak mumkun degil... Senin de gonlun epey genis, hepimize yetecek yer var gibi gorunuyor... Aslinda ilk gunden beri biliyorum... Benimki tek tarafli bir ask... Evet her cagirdigimda kosup geldin, beni hep mutlu ettin, ama bir kez bile beni sevdigini dile getirmedin... Sen sevmek icin degil sevilmek icin yaratilmissin. Bunu daha o gunlerde anladim ve seni karsilik beklemeden sevdim... Iste boyle esmer sevgilim. Seni omrumun sonuna kadar sevecegim... Lakin ayrilmamiz lazim, en azindan biraz daha az gorusmeliyiz. Gerci demin de soyledigim gibi, kac kez denediysem basarili olamadim, ama tekrar denemek zorundayim... Cunku cok sismanlatiyorsun be CIKOLATA!!!!!!!!!!!!

SENİ SEVİYORUM çünkü bana aşkım kelimesini taa yüreğinden diyorsun. O bir tek sözcüğe aşkın bütün anlamlarını yüklüyorsun. Bana her seferinde iyi ki senin aşkınım dedirtiyorsun

çok güzel bir yazı ya teşekür ederim. ah ah sevdiğim geldi aklıma. evvel yarin sevglisi ben idim şimdi uzaklarda bakan el oldummmsenağlama anatolyam

Adını duyduğumda titriyorum. İçimdeki sevda telleri titriyor Eriyorum su olup akacağım sanki Su olsam da sana akmak için yol bulurum ben Ayaklarının dibine göl olurum Sen bu aşk suyu ile yıkanırsın Seni düşünmediğim tek bir an yok bile Senin hasretine tutsak oluyorum Hasret dedim de, seni özlemenin bu kadar zor olacağını bilmezdim. Bir sarmaşığa dönüşüyor hasretin, bedenimi sarıyor. Seni Seviyorum Çünkü Yanındayken dört mevsim bahar oluyorum Seni o baharın en nadide çiçeği yapıyorum Buram buram çiçek açıyorsun yüreğimde. Kokunla başımı döndürüyorsun Bir bahardan diğerine uzanırken zaman sensizliği aklıma bile getirmek istemiyorum. Çiçek dedim ya, Bir çiçek adı verseydim sana papatya olurdun Tomurcuklarıyla dünyaya, insanlara baharın geldiğini müjdeleyen papatya iddiasız ama güzel, güzel ama kibirsiz Seni Seviyorum Çünkü Sana baktıkça kendimi hiç keşfedilmemiş bir kıtanın topraklarında buluyorum Adım adım dolaşıyorum seni Sana ait ne varsa öğrenmek istiyorum Keşfetmeye aç bir kaşifim ben Ancak senin topraklarında doyuyorum hayata Sana her gün yeniden aşık oluyorum Bu aşka ben bile şaşıyorum Ama şaşkınlığım beni mutlu ediyor Seni Seviyorum Çünkü Her sabah kalktığımda bir günü daha seninle geçirecek olmanın mutluluğunu yaşatıyorsun bana Ben güne seninle başlıyorum ve her gün hayatı yeniden keşfediyorum Gök kuşağının her tonunu gölgede bırakan en parlak renksin sen Her şey senin rengini taşıyor benim için ancak o zaman anlamlı oluyorsun Seni Seviyorum Çünkü Soğuk günlerde içimi ısıtan ceketimsin Sıcak günlerde ise ferahlık veren kuzey rüzgarı İliklerime işleyerek esiyorsun Her şeyde sen varsın. Nasıl olmayacaksın ki sanki sen doğduğumdan beri içimdeydin Yüreğimin en derin köşesinde idin Sanki ortaya çıkmak için beni bekliyordun Ve ben orada olduğunu fark edince hak ettiğin yere çıkardım seni Seni Seviyorum Çünkü Hep benimlesin. Seni görmem için yüzüne bakmam gerekmiyor. Gözümü kapatsam oradasın Gördüğüm her sima aslında sensin. Gözlerinin içindeki binlerce yıldız gecenin karanlığını delip geçiyor Sen bana bakarken ben kendimi yıldızlara bakıyor gibi hissediyorum O yıldızların parlaklığında kaybediyorum kendimi. Gözlerim kamaşıyor ama şikayetçi değilim aydınlığından. Güneş doğmasa, yıldızlar kaybolmasa diyorum Ama biliyorum ki güneşimde sen olacaksın gecenin sonunda. Bu kez daha parlak ve aydınlık çıkacaksın karşıma Seni Seviyorum Çünkü Saçların ellerimin arasında kayıp giderken dünyadaki cenneti bulmuş gibi hissediyorum kendimi Her gülümseyişin içime yeniden yaşama sevinci dolduruyor. Her gülümseyişin karamsarlığı yıkıyor, mutsuzluğu parçalıyor Seni seviyorum çünkü, seni sevmeyi, sana dokunmayı, seni dinlemeyi, sana bakmayı, seni koklamayı. seninle paylaşmayı seviyorum. Seni sen olduğun için seviyorum Seni Seviyorum Çünkü Seni sevdiğimi anlatmaya çalışırken ne kadar çaresiz olduğumu da görüyorum Her sözcükten sonra durup tekrar düşünüyorum Seni yeterince anlatabildim mi diye Biliyorum ki yetmeyecek. Bu kadar sözcükten sonra bile sana sevgimi anlatamamış olacağım SÖZCÜKLERİN BİTTİĞİ YERDE GÖZLERİME BAK ONLAR BU SEVGİYİ ÇOK DAHA İYİ ANLATACAKTIR SANA!... . push ;

Her şey güzel olacaktı. Sen, ben ve hayatımız... Hayallerimiz ve hedeflerimiz... Seni tanıyıp sevdikten sonra hayatıma dair verdiğim sözler. Hepsi çok güzel olacaktı, sen de olsaydın. Seni tanımak, bana hayatı tanımak gibi geldi. Seni tanımak ve senin ideallerini hayata taşıma yolunda beraber olmak için söz vermiş ve bu beraberliği, ömür boyu sürdürme kararımızı nikahla noktalamıştık. 'Daima mutlu olacağız ve bir gün gelip ölüm muvakkaten ayırsa bile, birbirimizi unutmayacağız.' diye nikah memuruna söz verdik. Önce kilometre taşımdın, şimdi ise hayat arkadaşım. Henüz üç aydır seninle aynı evi paylaşıyordum. Henüz üç aydır seninle kitap okuyor, çay içiyor ve hayata aynı pencereden bakıyordum. Evet, henüz üç aydır inanç ve ideallerimizi birlikte paylaşıyor ve henüz üç aydır 'yaşıyordum.' Mutluydun. Bunu biliyor ve görüyordum. Senin mutluluğun beni de mutlu ediyordu. Seninle sevginin tılsımını çözmüştük. Evet ebedi bir sevginin kaynağının 'birbirine bakmak' değil, 'birlikte aynı yöne bakmak' olduğunu anlıyorduk... Senin baştan beri kalıcı güzelliklere olan bağlılığındı seni bana sevdiren. Allah'ın kalblerimize koyduğu muhabbetullah hissi ve oradan yayılan varlık sevgisi etrafa dalga dalga yayılıyordu. Gece ve gündüzümüz hep o sevgiyle aydınlanıyordu sanki. Huzurluyduk. Ve yuvamızın huzur kaynağı belki de senin geceleri sessizce yaptığın o dualardı. Ta ki o geceye kadar. 17 Ağustos günü seninle alışverişe çıkmış, epey yürüdükten sonra dönüşte annenlere uğramıştık. Onların dualarını almıştık 'iki dünya mutluluğu' adına. Bulaşıcı bir yanı vardı mutluluğun, bizi görenler de neredeyse bizim kadar mutlu oluyorlardı. Eve geç dönmüştük. Yorgun olmamıza rağmen uyumaya pek niyetimiz yoktu. Sen birer kahve yaptın ve uzun uzun sohbet ettik. Önümüzdeki günler hakkında, hedeflerimiz adına, niyetlerimiz adına konuştuk. Etrafımızdaki insanlara daha çok nasıl faydamız olur, bildiklerimizi nasıl daha çok anlatabilir, bilmediklerimizi nasıl daha iyi anlayabiliriz diye, eserleri nasıl okumalıyız diye, düşündük. O gece bir kez daha inandım senin gönül dünyandaki güzelliklere ve bilmenin sevginin başlangıcı olduğuna. Saate bakmıştım bir an, üçe geliyordu. "Artık uyumalıyız." diye düşündüm. Sen her gün biraz okuduğun baş ucu kitabından birkaç sayfa okumak istedin. Ben ise tam sana iyi geceler dilemiştim. İşte o an. Ömrümde ilk defa duyduğum o uğultu koptu. Hiç bilmediğim bu uğultu, korkunç bir sallantıya dönüştü. Bu neydi Allah'ım. Sehpanın üzerindeki bardağı bile anında yere fırlatan bu sarsıntı neydi? Evet, Allah'ın Celal isminin bir tecellisi olan bu sarsıntıyı kabullenmek gerekiyordu, bu bir zelzeleydi. Gözlerindeki mananın adı ise acziyetten gelen şaşkınlıktı. Hemen elinden tuttum, ayağa kalkıp kapının eşiğine gittik; ama boşunaydı gayretlerimiz. Sallantı toz bulutu haline gelmişti. Biz dışarı çıkamadan tavan üzerimize çökmüştü. Ben senin üzerine düştüm, portmanto ise benim üzerime. Ve sen acı çekiyordun. Çünkü kırılan camlar bacağına batıyor, üstüne üstlük ben de hareket edemiyor ve sana acı veriyordum. Sen o kadar ince ruhluydun ki, beni üzmemek için, kendi acını unutup bana hissettirmemeye çalışıyordun. On sekiz saat bizi fark etmelerini, feryadımızı duymalarını bekledik. On sekiz saat birbirimizin ellerini tutup birbirimize teselli verdik. O durumda iken bir aralık bana 'Eğer ölürsem, seni orada bekleyeceğim.' dedin. Ve on sekiz saat, kim bilir belki de on sekiz ölümü bekledin. Aradan dört gün geçmişti. Şehir o şehir değildi. İzmit bambaşka bir mekan olmuştu. Ben felaketi biraz olsun atlatmıştım. Senin durumun ise kötüydü. Doktor, bacağının kesileceğini söyledi. Bunu duyar duymaz ikinci bir zelzele ile dünya başıma yıkıldı sandım. Ama sen hala gülümsüyordun. Sen nasıl bir insandın? Ne dünyaya ne de dünyalığa önem veriyordun. Senin için maddenin ve kaybedecek olduğun bir bacağın hiç önemi yok muydu? Hatta hayatta kalmanın bile. Sekizinci gündü. Bir kibrit kutusu gibi yıkılan evler, evlerin altında kalan canlar, ümitler... Çığlıklar, 'Sesimi duyan var mı?'lar... İsyanlar, sabırlar. Nice hikayeler, mucizeler ve gönüllerde derin bir fay hattı. Şehirde keskin bir ceset kokusu ve insanlarda büyük bir hüzün hakim. Boş arsalar kireçlenmiş toplu mezarlarla dolu. Evini, annesini, kendisini kaybetmiş insanlar. İnsanların dilinde tek kelime: Deprem. Fakat sadece bacağın gidecek derken, sen birlikte olacağımız ebedi aleme gittin, geride dolu dolu yaşanmış üç ay ve ideallerini yaşatma azmi kaldı. Elimde, senin en çok sevdiğin çiçek, naif bir kırmızı gülle mezarının başındayım. Artık sen yoksun yanımda, ne de gönül pınarının heyecanları. Sen gittin, geride hüzün, geride ben, gaye-i hayallerimiz. Şimdi omzumu sıvazlayan yakınlarım, 'Bırakma kendini. Unutur, yeni bir yuvayla yine mutlu olursun.' diyorlar. Asla!.. Sen bana o zor dakikalarda ne demiştin? Biz seninle " ötelere" sevdalandık. Şimdi mezarının başında seninleyim. Bu bize yeter. Ey benim ötelerdeki eşim ve eş ruhum, bana 'unutursun' diyenlere sadece acı bir tebessümle bakıyorum. Biz seninle sürekli "öteleri" aradık. Sen buldun aradığını. Ben ise yoldayım hala. İmtihanın bu en zor anında sabır diliyorum Rabb'imden. Ne olur, seni sevdiğimi, her an dua ettiğimi ve sana kavuşacağım günü şafak sayar gibi beklediğimi bil. Vekillerin En Güzeli'ne emanet ol... 1999 Marmara Depremi'nde yaşanmıştır. Önceki

Of Ya Harikaydi Bayildim Ama çok Içim Burkuldu Hakikaten Kim Yapardiiiiii... çok Güseldi Ne Bekledim Ne çikti...

Büyük bir aşk ve ne üzücü bir son... Allah kimseye vermesin. F

bende hiç sevmiyorum hayatıma istediği gibi giren ve gitmek istediğinde çekip giden insanları ama ne yapalım aşk cesurların işi demişler ben cesurum...

seven ne yapmaz ki. seven insanın, gözüne hiçbirşey gelmez.

cezmi ersözü'gençkızlık dönemlerinde okurdum ve çok severdim. kalemi yüreği güçlü bir değer. paylaşımın için teşekkürederim canım

rünyacım "sana bin can feda seven ne yapmaz " şarkısını hatırlattın bana çok severim o parçayı ben... işte gerçek sevgi bu olsa gerek ölümle burun buruna kalmışken o ince çizgide bile sevebilmek müthiş bir şey sevdiklerim için bende yapardım

benim bildigim su ki kibrit kutusundan kücük bir tas bile bir insani öldürebilir. tecrübe ile sabit. bende az kalsin bir insaat ustasinin kurbani oluyordum. mütahhit bi dostumuzun söyledigine göre tasin hizi merminin h&#253;z&#253;na nerdeyse esdegermis.

Nasıl seviyorum seni;ne kadar seviyorum. Farkında mısın?Bütün dualarıma Allah'tan sonra senin adınla başlıyorum. Her damla gözyaşım yalnızca senin için. Öyle umutlarım hayallerim var ki sana dair... Her zaman canımı yakan, beni korkutan... Acaba gerçekten bu kadar imkansız mısın benim için?Yoksa alnımdaki yazı mısın? Beni seni sevdiğim kadar sevsen die düşündüüm her an kalbimdeki acıyı hayatında bi kere olsun hissettin mi acaba? Sevmekten, seviorum demekten korktuumsun sen. Her an canımı yakarsın die zindan oluor bana bu hayat... Nolurdu dönebilseydik o günlere?Seviorum sözcüğü yine dökülseydi yine o güzel dudaklarından kalbime... Nolurdu yine sana korkmadan seviorum diyebilseydim... Benim misin deil misin ben bile bilmiorum artık... Sevgilime, her şeyime, hayalime, umuduma dokunmaya korkuorum... Ne kadar yakınsan aslında bi o kadarda uzaksın bana... Dokunsam da mesafeler var sanki arada... Tenine dokunsam da kalbine dokunamıorum sanki... Sensizliği düşünmek bile nası yakıo kalbimi bilsen... Sensizliğin korkusuyla yaşamanın verdiği acıyı bir bilsen.. Bir bilsen nası sevdiğimi acaba yine aynı mı olurdu die düşünmeden edemiorum. Verdiğimiz sözler, ettiğimiz yeminler n kadar eskide kaldı deil mi?Kopmasak da beraber de olsak yine uzaksın sanki bana... O kadar acı ki sana dokunup seni hissedememek... Yıllarca nefessiz kalıpta son nefesi verememek gibi... Hayalimsin sen... Durmadan üzerine düşler inşa edip kendimi avuttuğum. Korkumsun her sözümde... Kırarım die kırılırım die konuşamadıımsın.. Beni en iyi anlayanken artık beni her zaman yanlış anlayansın... Ne kadar uzaksın bana... Ne kadar... Ne kadar imkansız senin kalbinde yaşamak.. Ne kadar zor seni bırakmak... Çekip gitmek.. Her gün acılar çekip, her gün gözlerinde yaşları tüketip adım attırmayansın... Ah diorum... Bir dönüp gidebilsem arkamı sana... Yerine taşları bassam bağrıma... Vursam kendimi yollara... Yinede unutabilcek miyim seni?Yoksa hep kanayan yaram mı olucaksın... Hep uzağımda mı kalıcaksın... Ah bi gidebilsem.. Bi sensizliği öğrenebilsem... Bu kadar büyük mü olurdu acaba acım... Ne farkeder ki... Sanırım senle mutsuzluk, acı sensiz mutsuzluktan daha ii heralde... Nolursun... Artık ya tamamen bnm ol... Ya da çek git hayatımdan... Bırak sensizlikten gözyaşlarım kurusun... Bırak güneş doğmasın pencereme. Bırak nefes almayı unutayım.. Bırak yatağım mezarım olsun... Ama nolur yakma artık canımı... Ben terkedemem seni... Nolur bırak git beni... Ya da gel artık bana tamamen.. Tüm kalbinle gel... Bırak gözlerim yeniden ışıldasın aşkınla... Geceme güneş ol... Bırak yatağım en güzel düşlerimin, en mutlu anlarımın günlüğü olsun... Ama nolur... Yakma artık canımı... hadibakem oğlum bırakma

Mut'un bir dag koyunde dostlarla birlikte gezerken yasli bir kari kocayi gordum.. Baktim bir kanepenin uzerinde oturuyorlar. .. Iyice yaklastigimda tezekten yapilmis evlerinin bahcesinde oturduklari kanepenin bir tarafinin tamamen kirik oldugunu, kanepenin saglam tarafina sıkısarak oturduklarini ve sohbet ettiklerini anladim. Yuzlerinde bir tebessum vardi.. Kanapenin bir tarafi tamamen kirilmisti.. . Evin halinden ve kari kocanin kilik kiyafetinden maddi durumlarinin hic iyi olmadigi ve yeni bir kanepe alacak guclerinin olmadigi hemen anlasiliyordu. .. Selamlastiktan sonra, 'Kanepe kirilmis' dedim... Yasli adam buyuk bir bilgelikle cevap verdi, ' Biz de saglam tarafina oturuyoruz.. . Yetiyor bize..' Kadin da tamamladi, ' He ya yetiyor bize bak ne guzel oturuyoruz' Sevdigimin elini daha sıkı sıkı tuttum... Oyle ya,' Ask bu kanepe neden kirik, neden yeni bir kanepe almiyoruz' diye dirdir etmek, şikayet etmek yerine, 'Kanepenin saglam tarafini paylasmak' degil midir?... Ve iste ekte yer alan bu fotogafi buyuterek evimin en gorunur yerine astim...

Biliyorum her an her saniye benimlesin, beni izliyorsun. Iyi ki şarkılar var ve şiirler. Sen sözünü tutmadın, beni bırakıp gittin. Belki birgün aşkım... Bu yağmurlar diner ve biz yine birlikte oluruz hiç ayrılmamacasına. "HER YERDE HATIRAN VAR, HERŞEY SENINLE DOLU HERŞEYDE SENIN IZIN, BU YOL AŞKININ YOLU ALAMAZ BIN SEVGILI KALBIMDEKI YERINI SANKI IÇIMDE AÇAR BU SARMAŞIK GÜLLERI... " Iyi ki şarkılar var... nerde benim sigaram nerde benim kahvem ağlayacağım şimdi:dead: :dead: :dead: Che

İnsan hüzünleniyor dimi, keşke kadın o kadar şeyden sonra bırakıp gitmeseydi.:a015:

SEVGİLİSİNİN DUYGUSUZ OLDUĞUNDAN YAKINANLARA BİR HİKAYE Sabah uyandığında midesinde bir yanma hissetti. Yanmanın nedeni aksam yedikleri değil, uyanır uyanmaz bugün yapacaklarının aklına gelmesiydi. Bugün 2 yıldır götürmeye çalıştığı bir birlikteliği bitirecekti. Aslında bunu yapmakta geç bile kalmıştı. Bitmeli dedi içinden, her gün bu tatsız uyanış bitmeli.&#8217; Genç adam bunları düşünürken suratı şekilden sekile giriyordu. Süratle giyinerek dışarı çıktı. Bugüne kadar hiç bekletmemişti onu, simdi de bekletmemeliydi. İstanbul, soğuk ve yağmurlu bir Nisan ayı yasıyordu. Genç adam gökyüzüne bakarak iç geçirdi; &#8217;Bulutlar bizim yasayacaklarımızı biliyor. onlar bile ağlıyor halimize...&#8217; BULUSMA VAKTI... Artık Kadıköy iskelesindeydi. Birkaç dakikalık beklemeden sonra karsıdan kız arkadaşının geldiğini gördü. Simdi midesindeki ağrı daha da artmıştı. Beşiktaş&#8217;a geçtiler. Yolculuk sırasında hiç konuşmadılar. Genç kız, sevgilisinin bu durgunluğuna anlam verememişti. Nereden bilecekti bugün ayrılık çanlarının çalacağını... Beşiktaş&#8217;a geldiklerinde bir cafe de oturdular. Genç kız anlamıştı sevgilisinin kendisine bir şey söylemek istediğini. &#8217;Bana bir şey mi söylemek istiyorsun&#8217; diye sordu. Genç ad gözlerini kaçırarak &#8217;Evet&#8217; dedi. Genç kız heyecanlanmıştı, biraz da sinirlenerek &#8217;Söylesene, ne diye bekliyorsun&#8217; dedi. Genç adam içini çektikten sonra &#8217;Sence biz nereye kadar gideceğiz?&#8217; diye sordu. Genç kız, &#8217;Bunu sorma gereğini niye duydun?&#8217; diye yanıt verdi. Genç adam söze başladı... &#8217;&#8217;Birkaç ay önce aksam 23:00 civarında sana telefon açıp senin için yazdığım şiiri okumak istemiştim. Sen bana &#8217;Sırası mi simdi canim yaa, isin gücün yok mu?&#8217; demiştin. Biliyor musun o an nakavt olan bir boksör gibi hissettim kendimi. Özür dileyip telefonu kapatmıştım. Daha sonra da bu şiiri benden hiç istememiştin. Geçenlerde hasta olup yataklara düştüğümde arkadaşlarımla birlikte sen de gelmiş, Meralin &#8217;Sen şanslısın, sevgilin sana bakar&#8217; sözüne &#8217;İşim yok da sana mi bakacağım, annen baksın&#8217; demiştin. Hatırladın mı?&#8217;&#8217; DUYGUSALLIGI SEVMEM... Genç kız, &#8217;Biliyorsun ben duygusallığı sevmiyorum. Hem hasta bakici gibi göründüğümü de kimse söyleyemez&#8217; diye yanıtladı. Genç adam güldü, &#8217;Evet canim haklisin. Zaten olmak istesen de bu kalbi taşıdığın sürece hasta bakici, hemşire falan olamazsın. &#8217; Genç adam devam etti... &#8217;Bana şimdiye kadar kaç kere sabahın erken saatlerinde güzel sözcüklerden oluşan bir mesaj çektin? Hiç... Hatta günün hiçbir saatinde çekmedin. Duygusallığı sevmeyebilirsin. Ama sen seni seven insanları da mutlu etmeyi sevmiyorsun. Halbuki ben senin tam tersine kendimden çok insanları mutlu etmeyi seviyorum. Seni tanıdığımdan beri her sabah, her aks her gece yani seni andığım her saat tatlı bir mesajım vardı senin için biliyor musun? Seninle ben AKLA KARA gibiyiz. &#8217; Genç kız anlamıştı, &#8217;Yani ne istiyorsun benden sair olmamı mı? &#8217; Genç adam tekrar gülümsedi içinden. Dün gece verdiği ayrılık kararının ne kadar doğru olduğunu düşündü. &#8217;Hayır&#8217; dedi, &#8217;Sair olmanı istemiyorum. Olamazsın da... BIZ AYRILMALIYIZ. Ayrılırsak ikimiz için de en hayırlısı olacak.&#8217; Genç kız şaşırmıştı, &#8217;Neden ama? Ben seni seviyorum. Senin de beni sevdiğini sanıyordum.&#8217; Genç adam iç çekerek &#8217;Hayır canim, sen beni sevdiğini sanıyorsun. Eğer beni sevseydin simdi başka şeyler konuşuyor olurduk&#8217; dedi. Genç kızın gözleri yaşarmıştı. Genç adam cebinden çıkarttığı mendili uzattı, genç kız gözyaşlarını silerek &#8217;Sen bilirsin, umarım beni bir başkası için bırakmıyorsundur...&#8217; dedi. Genç adam &#8217;Nasıl böyle bir şey düşünürsün, senden başka kimse olmadı ve uzun zaman da olacağını sanmıyorum&#8217; yanıtını verdi. Genç adam ve genç kız iki sevgili olarak oturdukları masada Artık iki yabancıydılar. Birkaç dakika sessizce oturduktan sonra Genç kız, &#8217;Kalkalım istersen&#8217; dedi. Genç adam &#8217;Ben biraz daha burada kalmak istiyorum, istersen sen kalkabilirsin&#8217; diye yanıtladı. Genç kız &#8217;Tamam o zaman sana mutluluklar dilerim&#8217; diyerek elini uzattı. Genç kızın sesi ve eli titriyordu. Genç ad &#8217;İstersen arkadaş kalabiliriz&#8217; dedi ve birbirlerine son kez sarıldılar. &#8217;BEN DOGRU YAPTIM..." Genç adam doğru yaptığına inanıyordu. Eve döndüğünde yürümekten bitap bir haldeydi. Odasına girdi. Gece bitmek bilmiyordu. Sabah erken kalkıp ise gidecekti, uyumalıydı. Birkaç saat sonra uykuya dalmayı başardı. Sabah 7&#8217;de saatin ziliyle uyandı. Evden çıkacağı zaman cep telefonuna baktı, mesaj ve 10 cevapsız arama vardı. Yorgun olduğu için Duymamıştı telefonun sesini. Aramalar ve mesaj sevgilisindendi. Heyecanla mesajı açtı, şunlar yazıyordu: SADECE ONLARI SEVMEYI SEVDIM, HEPSINI ONLARSIZ YASADIM DA, BIR SENI SENSIZ YASAYAMIYORUM, BU ASKI TEK KALPTE TASIYAMIYORUM, SANA YEMIN GÜZEL GÖZLÜM, BIR TEK SENI SEVDIM, VE SENI SEVEREK ÖLECEGIM, ELVEDA BIRTANEM... Genç adam şaşırmıştı. Onu tanıdığı günden beri ilk defa şiir alıyordu ve üstelik sabahın besinde yazmıştı. Heyecanla onu aradı, telefonu Yabancı bir ses açtı. Genç adam &#8217;&#8217;Nalan&#8217; la görüşebilir miyim?&#8217;&#8217;Dedi. Ama karşısındaki ağlıyordu, hıçkıra hıçkıra hem de... &#8217;Ben onun annesiyim yavrum, kızım bu sabah intihar etti. Gece sabaha kadar birilerini arayıp durdu. Sabah odasının ışığını sönmemiş görünce girdim. Yavrum kendini asmıştı...&#8217; YIGILIP KALDI... Genç adam beyninden vurulmuşa döndü. Bir gün önceki mide ağrısının İki katini çekiyordu simdi. Olduğu yerde yığılıp kaldı... Birkaç ay sonra iki doktor konuşuyordu hastanede. Doktorlardan biri diğerine karsıdaki hastanın durumunu soruyordu. Doktor yanıt verdi...&#8217;Haaa o mu? Üç ay önce getirdiler. Kendisi yüzünden bir kız intihar etmiş. O günden sonra cep telefonunu elinden hiç bırakmamış. Devamlı bir şeyler yazıp birine yolluyor. Geçenlerde merak ettim. O uyurken gönderdiği numarayı aradım. Numara 3 ay önce iptal edilmiş. Gelen mesajlarda bir şiir var. Bu adam duygusal mi bilmem ama benim anladığım Kadarıyla şiiri yazan çok duygusal biriymiş... "ÇEVRENIZDEKİ İNSANLARIN NE HİSSETTİĞİ YA DA NE DÜŞÜNDÜĞÜN DEN O KADAR EMİN OLMAYIN, BAZEN BİR KALBİN, İÇİNDE NELER SAKLADIĞINI ÖĞRENDİĞİNİZDE HERSEY İÇİN ÇOK GEÇ OLABİLİR..." Krdi

Aşık için dünya ''o ve diğerleri'' olarak 2 ye ayrılır... Teşekkürler uzak.. anne-10 eşim ve oğullarıma

Bir otobüs durağında karşılaşmışlardı ilk kez... Biri tıpta okuyordu, öbürü mimarlıkta. O ilk karşılaşmadan sonra, bir kere, bir kere, bir kere daha karşılaşabilmek için, hep aynı saatte, aynı duraktan, aynı otobüse bindiler. Gençtiler, çok genç... Birbirileriyle konuşacak cesareti bulmaları biraz zaman aldı ama sonunda başardılar. İkisi de her sabah otobüse bindikleri semtte oturmuyorlardı aslında. Delikanlı arkadaşında kaldığı için o duraktan binmişti otobüse, kız ise ablasında... Sırf birbirilerini görebilmek için, her sabah erkenden evlerinden çıkıp, şehrin öbür ucundaki o durağa, onların durağına geldiklerini, gülerek itiraf ettiler bir süre sonra... Okullarını bitirince hemen evlendiler. Mutluydular hem de çok mutlu... Bazen işsiz, bazen parasız kaldılar ama öylesine sıkı kenetlenmişti ki yürekleri ve elleri hiçbir şeyi umursamadılar. Ayın sonunu zor getirdikleri günlerde de ünlü bir doktor ve ünlü bir mimar olduklarında da hep mutluydular. Zaman aşımına uğrayan, alışkanlıklara yenik düşen, banka hesabında para kalmadığı için yada tam tersine o hesabı daha da kabarık hale getirmek uğuruna bitip-tükeniveren sevgilerden değildi onlarınki... Günler günleri, yıllar yılları kovaladıkça sevgileri de büyüdü, büyüdü... Tek eksikleri çocuklarının olmamasıydı. Zorlu bir tedavi sürecine rağmen çocuk sahibi olmayınca, "bütün mutlulukların bizim olmasını beklemek, bencillik olur" diyerek devam ettiler hayatlarına. Çocuk yerine, sevgilerini büyüttüler... "Senin için ölürüm" derdi kadın, sımsıkı sarılıp adama ve adam: "Hayır, ben senin için ölürüm" diye yanıt verirdi hep... Bazen eve geldiğinde, aynanın üzerinde bir not görürdü kadın, "Bir tanem, kütüphanenin ikinci rafına bak..." Kütüphanenin ikinci rafında başka bir not olurdu, "Mutfaktaki masanın üzerine bak ve seni çok sevdiğimi sakın unutma" Mutfaktaki masadan, salondaki dolaba sevgi dolu notları okuya okuya koşturan kadın, sonunda kimi zaman bir demet çiçek, kimi zaman en sevdiği çikolatalar, kimi zaman da pahalı armağanlarla karşılaşırdı.. Aldığı hediyenin ne olduğu önemli değildi zaten... Hayat ne kadar hızlı akarsa aksın, işleri ne kadar yoğun olursa olsun hep birbirlerine ayıracak zaman buluyorlardı bulmasına ama kırklı yaşların ortalarına geldiklerinde, daha az çalışmaya karar verdiler. Adam, hastaneden ayrıldı ve muayenehanesinde hasta kabul etmeye başladı. Kadın da mimarlık bürosunu kapadı ve sadece özel projelerde görev aldı. Artık daha fazla beraber olabiliyorlardı. Bir gün sahilde dolaşırken, harap durumda bir ev gördü kadın, üzerinde "satılık" levhası asılı olan. "Ne dersin, bu evi alalım mı?" dedi adama. "Bu viraneyi yıktırır, harika bir ev yaparız. Projeyi kafamda çizdim bile. Kocaman terası olan, martıları kahvaltıya davet edeceğimiz bir deniz evi yapalım burayı..." "Sen istersin de ben hiç hayır diyebilir miyim?" diye yanıt verdi adam. "Amerika'daki tıp kongresinden döner dönmez ararım emlakçıyı... Kaç para olursa olsun, burası bizimdir artık..." Sadece bir hafta ayrı kalacaklarını bildikleri halde, ayrılmaları zor oldu adam Amerika'ya giderken. Her gün, her saat konuştular telefonla. Gözyaşları içinde kucaklaştılar havaalanında. Fakat birkaç gün sonra, kocasında bir tuhaflık olduğunu fark etti kadın. Eskisi kadar mutlu görünmüyor, konuşmaktan kaçınıyordu. Onu neşelendirmek için, sahildeki evi hatırlattı ve çizdiği projeyi verdi kadın ama hiç beklemediği bir cevap aldı: "Canım, o ev bizim bütçemizi aşıyor. Sen en iyisi o evi unut..." Mutsuzluk, mutluluğun tadına alışmış insanlara daha da acı, daha da çekilmez gelir. Kadın, hiç sevmedi bu beklenmedik misafiri. Derdini söylemesi için yalvardı adama, "Senin için ölürüm, biliyorsun, ne olur anlat" diye dil döktü boş yere... Yıllardır sevdiği adam, duyarsız ve sevgisiz biriyle yer değiştirmişti sanki. Ona ulaşmaya çalıştıkça, beton duvarlara çarpıyordu kadın, her çarpmada daha fazla kanıyordu yüreği... Bir gün, çocukluğunun, gençliğinin ve bütün hayatının birlikte geçtiği arkadaşına dert yanarken, "Artık dayanamıyorum, sana söylemek zorundayım" diye sözünü kesti arkadaşı. "O, seni aldatıyor. İş yerimin tam karşısındaki restoranda genç bir kadınla yemek yiyiyor her öğlen. Sonra sarmaş dolaş biniyorlar arabaya..." "Sus, sus çabuk, duymak istemiyorum bu yalanları" diye bağırdı kadın. Onca yıllık arkadaşını, kendisini kıskanmakla suçladı... Ertesi gün, öğle vakti o restoranın hemen karşısında bir köşeye sindi sessizce ve peri masallarının sadece masal olduğunu anladı... Kocasının eskiden aynı hastanede çalıştığı genç çocuk doktorunu tanıdı hemen. Bazen evlerinde ağırladıkları kadına nasıl sarıldığını gördü adamın... Akşam kocası eve gelir gelmez, bazen bağırıp, bazen ağlayarak, bazen ona sımsıkı sarılıp bazen de yumruklayarak haykırdı suratına her şeyi. İnkar etmedi adam. Zamanla duyguların değişebildiği, insanların orta yaşa geldiklerinde farklılık aradığı gibi bir şeyler geveledi ağzında ve bavulunu alıp gitti evden. Kapıdan çıkarken, "son bir kez kucaklamak isterim seni" diyecek oldu ama kadın, "defol" dedi nefretle... İlk celsede boşandılar... Modern bir aşk hikayesinin böyle son bulmasına kimse inanamadı. Arkadaşlarının desteğiyle ayakta kalmaya çalıştı kadın. Adamın, sevgilisiyle birlikte Amerika'ya yerleştiğini öğrendi. Bazen yalnız kaldığında, onu hala sevdiğini hissedince, ağlama nöbetleri geçiriyor, aşkın yerini, en az onun kadar yoğun bir duygu olan nefretin alması için dua ediyordu. Aradan bir yıl geçti... Her şeyin ilacı olduğu söylenen zaman bile, kadının derdine çare olamamıştı. Bir sabah, ısrarla çalan zilin sesiyle uyandı. Kapıyı açtığında, karşısında o kadını gördü. "Sen, buraya ne yüzle geliyorsun" diye bağırmak istedi ama sesi çıkmadı. "Lütfen, içeri girmeme izin ver, mutlaka konuşmamız gerekiyor" dedi genç kadın. Kanepeye ilişti ve zor duyulan bir sesle konuşmaya başladı: "Hiçbir şey göründüğü gibi değil aslında. Çok üzgünüm ama o bir saat önce öldü. Geçen yıl Amerika'daki kongre sırasında öğrendi hastalığını ve yaklaşık bir senelik ömrü kaldığını. Buna dayanamayacağını, hep söylediğin gibi onunla birlikte ölmek isteyeceğini biliyordu. Seni kendinden uzaklaştırmak için, benden sevgilisi rolünü oynamamı istedi. Ailesine de haber vermedi. Birlikte Amerika'ya yerleştiğimiz yalanını yaydı. Oysa ilk karşılaştığınız otobüs durağının karşısında bir ev tutmuştu. Tedavi görüyor ve kurtulacağına inanıyordu ama olmadı. Gece fenalaşmış, bakıcısı beni aradı, son anda yetiştim. Sana bu kutuyu vermemi istedi..." Gözlerinden akan yaşları durduramayacağını biliyordu kadın. Hemen oracıkta ölmek istiyordu. Eline tutuşturulan kutuyu açmayı neden sonra akıl edebildi. İtinayla katlanmış bir sürü kağıt duruyordu kutuda. İlk kağıtta, "Lütfen bütün notları sırayla oku bir tanem" diyordu... Sırayla okudu; "Seni çok sevdim", "Seni sevmekten hiç vazgeçmedim", "Senin için ölürüm derdin hep, doğru söylediğini bilirdim." "Fakat benim için ölmeni istemedim" "Şimdi bana söz vermeni istiyorum." "Benim için yaşayacaksın, anlaştık mı?" son kağıdı eline alırken, kutuda bir anahtar olduğunu gördü kadın... Ve son kağıtta şunlar yazılıydı: "Sahildeki evimizi senin çizdiğin projeye göre yaptırdım. Kocaman terasta martılarla kahvaltı ederken, ben hep seni izliyor olacağım..."

süper yaa ağladım resmen kuzum Bu konida

Susma,,, ne olurr susma yine! Bir gece yine çaldır telefonumu bizim şarkımızla... duyar duymaz uyanırım,,, bilirsin. ! Ama aramazsın,,, iyi bilirim... ! Neydi yine yanlışımız? yarım bırakmamızın, yine yok oluşumuzun nedeni neydi? Söyle... Belki de zamansız açtım içimi,,, Yüreğim şeffaftı aklımsa deli... Ben geldim sen kaçtın hep bana inat,,, Bir vardın bir yoktun hep masal gibi... !!! Oysa, bu kez başka roller düşünmüştüm kendime bu senaryoda! Sana da... ! Ayrılık düşmandı,,, Aşk ise en büyük dostumuz... ! Bu defa ne uzaklık ne de zaman yıkmayı başarabilecekti bizi. Sımsıkı kenetlenecekdik birbirimize, belki ilk defa bu kadar çok sahiplenecektik birbirimizi. Ve ben... öyle kabullenmiştim ki seni, öyle sağlamdı ki içimdeki yerin, öyle tutunmuştum ki sana... Ve sen... yine, öyle acımasız, öyle duygusuz, öyle düşüncesizdin ki... aklım almadı,,, yüreğim yoruldu,,, içim soğuduu Ne istedim ki ben senden? Ne bekledim? Suçum,,, kaybetmek istememek,,, suçum seni defalarca içimde yüceltmek,,, suçum sensiz bir ömrü düşünememek,, suçum bir kere daha gözlerime bakmanı, ellerimi sımsıkı kavramanı, doyasıya sarılmanı, yüzüme dokunmanı düşlemek Ne kara kaşına ne kara gözünee Ben tek bir sözüne tutulup kaldım Değmedi bir kere ellerin yüzüme Gel gör ki bin yıldır sanki vardın Özür dilerimmm sevdiğim,,, Tüm duygularım için, sende var olmaya çabaladığım için, boş bir umudun peşinde koşacak kadar kör olduğum için, gerçeklerle değilde duygularımla yaşamaya çalıştığım için. Ve... özür dilerim sevdiğim, söz geçmeyen yüreğim adına,,, !!! Adı aşk sebebimin... Her hata kalbimin... Hep değerinden,,, hep gereğinden,,, hakettiğinden çok sevdimm... !!! Söz geçirebilseydim eğer,,, söküp atmaz mıydım içimdeki senii! Yapamadımm... ! Kızdım kendimee, nefret bile ettim kendimden çoğu zaman. Hep suçladım kendimi,,, olmadı. Her çabaladığımda daha bir bağlanmışım, farkına vardığımda ise çok geç kalmışım. Gelgitli ilişkimiz öyle alışkanlık yapmış ki bende, her ayrıldığımızda tekrar birlikte olacağımız umudunu kaybetmemişim içimde. Ne kara kaşına ne kara gözünee Ben tek bir sözüne tutulup kaldım Değmedi bir kere ellerin yüzüme Gel gör ki bin yıldır sanki vardın... Canım, Hayatım, Ömrüm, Yine ayrılmayı başardık demekk... ! Birbirimizde değil de kendimizde kaybolmayıı, tüm özlemlerimizi gömmeyi başardık demek... ! Tebrikler yine =Biz= e!!! Kaybettik mii şimdi biz? Yooo yooo, belki de kazandık... ! Kaybettik ya da kazandık,,, ben seni hep sevdimm, sevebileceğim ve yetebileceğim kadar... ! Kaybettik ya da kazandık,,, ben seni hep sevdimm, sevebileceğim ve yetebileceğim kadar... ! hoşçakal demiyorum, diyemiyorummm sana. çünkü,,, Adı Aşk Sebebimin.. Önceki

Gitmek zorunda oldukları için gidenlere değil sözüm, aşkı oyun sananlara, sadece kendilerinde yürek olduğunu sananlara... Kendi mutluyken geride kalanları görmeyenlere, gözü kör olanlara.. Sizler asla, sebepsiz yere gidişinizden, havada kalmış bahanelerle terkedişinizden sonra arkanızda yalnız kalanların acıklı durumuna şaşırmayın. Anlayışsız ve duygusuz olanlarınızı gördük, tanıyoruz. Biz gidişinizin ardından biz içi acıyanlar, elbette bunu da atlatır ve tertemiz yüreğimizle bunları da aşarız. Ama siz bocalayın kararsızlığınızda ve ciddiyetsizliğinizde.. Hele benim için ne cok ağlayan var, peşimden koşan ne cok diye hiç kibirlenmeyin. Öylelerinizi de gördük.. Yalnızlık bir gün sizi öyle bir bulur ki kalabalıkta bile içinizde onu hissedersiniz, ama o gün geldiğinde alaya aldıklarınız da olmayacak yanınızda artık.. Gönlünüzü herkesin çekim kuvvetine vererek, canınızın istediğine istediğiniz zaman yakınlaşıp, istediğiniz zaman uzaklaşıp terkederek, başkalarının duygularını hesaba katmadan hareket edenler, size gelince, bu yaptıklarınızı dünyayı etrafınızda döndürmek ve güçlü olmak sanmayın.. Asıl güçlü olmak savaşabilmektir. Ama aciz olduğunuzu gördük.. Çünkü gerçekten sevmenin ne olduğunu bilemezsiniz. Unutmayın, böyle aşk oyunlarıyla zaman gecirenler, arkanızda bırakarak hiç uğruna terkettikleriniz kaybetmedi siz kaybettiniz. Ardınızda kocaman yürekleri bırakarak sahte heveslere koşmanız size elbet bir gün zarar verecek. Unutmayın, kız ya da erkek olun, siz değilsiniz söz verip tutmayarak bıraktıklarınızı ağlatan.. Sizlerin içlerinde açtığınız yaralardan dolayı gözyaşı döker onlar, size değil. O yaralar kapanmayacak, binbir sancıdan, bunalımlar ve kaçışlardan sonra kapansa da her daim sizden sonra hayatlarına girenlere güvensizlik olarak gözüken yara izleri haline gelecek. İşte bunun için ağlar sebebsiz yere bıraktıklarınız... Öyleyse anlayın bunu aşk oyunu oynayanlar.. Geride gözleri yaşlı kalanlar değil siz, sonsuza dek kaybettiniz..!!! ALINTIDIR

Arthur, Merlin 'in yanından ayrılmadan önce çok karamsarlaştı. Nerdeyse onbeş yaşındaydı ama diğer insanları çok az görmüştü. - Onlara katılacağın için üzgün müsün? diye sordu Merlin. - Herşeyden önce sen de onlardan birisin. Arthur uzaklara baktı. - Hüzünlüyüm ama sebebi bu değil. - Peki ne öyleyse? - Sana bir şey sormak istiyorum ama nasıl soracağımı veya sorsam mı sormasam mı bilmiyorum. - Durma Arthur kararsız bir şekilde baktı. - Bana öğrettiğin dersler hakkında değil. Ama herşeyden çok bilmek istediğim bir şey, yani bana söyler misin acaba... Boğazı düğümlendi ve durdu. - Belki de aşık olmanın nasıl bir şey olduğunu öğrenmek istiyorsun? Arthur kafa sallayarak onayladı. Merlin 'in önsezisi ile kurtulmuş olmaktan mutluydu. Yaşlı büyücü bir süre düşündü ve - Herşeyden önce unutma ki gerçekten önemli bir şey sordun. Aşk hakkında sözlerle anlatılamayacak bir şey vardır, ama önce benimle gel dedi. Arthur 'u öğle güneşinin parladığı bir açıklığa götürdü. Merlin'in elinde güneşe doğru tuttuğu, yanan bir mum belirdi. - Yanıp yanmadığını görebiliyor musun? diye sordu. - Hayır dedi Arthur. Güneş o kadar parlaktı ki mumun alevi görünmüyordu. - Ama bak dedi Merlin. Bir pamuk parçasını muma yaklaştırdı ve pamuk hemen yanıverdi. - Bunun aşkla ne ilgisi var? diye sordu Arthur, ama Merlin yanıtlamadı. Sadece yılan otunun çiçeğini alıp suyundan iki damla Arthur 'un parmaklarına sıktı. - Tadına bak dedi. Arthur yüzünü ekşitti. - Çok acı dedi. Merlin çocuğu göle götürüp ellerini yıkamasını söyledi. - Şimdi suyun tadına bak dedi. - Acılık kaldı mı? - Hayır dedi Arthur. - Ama bunun aşkla ne ilgisi var? Merlin yine karşılık vermedi ve çocuğu ormanın daha da derinlerine götürdü. - Şimdi kıpırdamadan otur dedi sessizce. Arthur söyleneni yaptı. Biraz ileriden bir fare açıklığa fırladı, ama daha hareket edemeden bir kartal fareyi kaptı ve avıyla birlikte yüksek sarp kayalıklardaki yuvasına uçtu. Arthur şaşkınlıkla, - Ama bana aşktan bahsedeceğini söylemiştin. Tüm bu gösterdiklerinin aşkla ne ilgisi var? dedi. - Dinle dedi ustası. - Güneşe tutulduğunda görünmeyen mum gibi egon da aşkın dayanılmaz gücünde eriyecek. Gölün suyuyla yıkandığında kaybolan acılık gibi, hayatının acılığı da aşkla karıştığında en berrak sular kadar tatlı olacak. Ve kartalın avını yakalaması gibi kendine verdiğin önem de, seni içine alan aşkın gözünde bir pırıltıdan ibaret kalacak. Sevginin gücü, saflığın gücüdür. Sevgi kelimesi bir çok şekillerde kullanılır ama o, büyücü için kutsal bir kelimedir, çünkü onun için sevgi, - Tüm kötülükleri yok ederek sadece asıl ve gerçek olanı bırakan demektir. - Korktuğun sürece gerçekten sevemezsin diye uyardı Merlin. - Öfkelendiğin sürece gerçekten sevemezsin. Bencil egon var olduğu sürece gerçekten sevemezsin. - Peki o zaman nasıl sevebilirim ki? dedi Arthur, korku öfke ve bencilliğin sıkça deneyimlediği şeyler olduğunu bilerek. - İşte işin gizemli kısmı burası diye yanıtladı Merlin. - Saflıktan ne kadar uzak olursan ol, sevgi seni arayacak ve sen sevene kadar seninle uğraşacak. Sevgi, kötülükleri ortadan kaldırmak için hep iş başındadır. Sevgisiz insan diye bir şey yoktur; yalnızca, sevginin gücünü hissedemeyen insanlar vardır. Görünmeyen ve ebedi olan sevgi, duygu ve heyecandan öte bir şeydir; o, hazdan ve hatta bir vecd halinden de ötedir. Büyücünün gözünde o, soluduğumuz hava, her hücredeki devinimdir. Sevgi evrensel kaynağından herşeye nüfuz eder. O, mutlak güçtür. Çünkü zor kullanmadan herşeyi kendine çeker. Sevgi, acı çekilirken bile, zihin ve ego'dan uzaklarda görevini yapar. Sevgi ile kıyaslandığında diğer tüm güç çeşitleri zayıftır. - Sen bir kral kadar güçlü müsün? diye Merlin'e sordu Arthur. - Bir kralın güçlü olduğunu nerden çıkarıyorsun? diye karşılı verdi Merlin. - Krala gücü, her zaman ayaklanıp bu gücü geri alabilecek halkı tarafından verilir. Bu yüzden tüm krallar korku içinde yaşar bilirler ki sahip oldukları herşey ödünç alınmıştır. Ülkenin en fakir kişisi bile kraldan daha zengindir; ta ki kral, gücünü bırakıp sevgiye teslim olana kadar. - Hayattaki gerçek güç içten gelir. Dünyayı sadece içten gelen sevginin ışığında görmek, zedelenmez bir huzurda korkusuz yaşamaktır. - Sevgi ile ilgili, insanların dikkatinden kaçan birçok sır vardır. Sevilmek için önce sevmeniz gerekir. Birisinin sizi koşulsuz olarak sevdiğinden emin olmak istiyorsanız, onu koşulsuz sevmeniz gerekir. Birini sevmeyi öğrenmek için önce kendinizi sevmeniz gerekir. - Bunların çoğu açık gibi görünüyor. Peki o zaman niye böyle yapmıyoruz? Büyücünün cevabı şudur: - Sevgi ortaya çıkarılmalıdır; onu reçine gibi gizleyen öfke, korku ve bencillik katmanları soyulmalıdır. Tamamıyla sevgi dolu bir hayat için şu anda sahip olduğunuz hayatı saflaştırın. Sevgiye yaklaşmanın doğru ve yanlış bir yolu yoktur. Ümitsizce sevgiyi arayan bir insan dedi Merlin, ümitsizce suyu arayan balığı hatırlatır. Yaşam çok sevgisiz gibi görünebilir, ama insanı sevgiden yoksun bırakan dışarıdaki dünya değil, onu algılayanın gözleridir. Sevgiyi hayatınızın değişmez ve tam bir parçası haline getirmek istiyorsanız, önce şu an sevgi dediğiniz şeyi yeniden tanımlamanız gerekir. Çoğumuz sevgiyi birine duyulan çekim, önemsendiğimizi hissettiren bir beslenme kaynağı, haz ve keyif, güçlü bir his veya heyecan olarak düşünürüz. Her ne kadar bunlar sevginin birer yönüyse de, büyücü bunların en iyi ihtimalle tam olmadığını söyleyecektir. - Ölümlülerin tarif ettiği sevgi, zayıflayıp yok olmaya mahkumdur dedi Merlin. - Sizin sevgi dediğiniz şey gelir ve gider. Bir arzu objesinden diğerine atlar. Arzularınız reddedildiğinde çabucak nefrete döner. Gerçek sevgi değişmez. Onun bir objeyle ilgisi yoktur ve başka bir duyguya dönüşmez, çünkü en başta o, bir duygu değildir. Tüm sahte sevgileri terkettiğinizde geriye ne kalır? Yanıtı kendini kabullenmeyle ortaya çıkmaya başlar. İçsel bir güç olan sevgi önce içinizde, yine kendinize yöneltilmiş olarak belirir. - Ölümlüler sevgi için huzursuz ve endişeli bir şekilde telaşlanıp dururlar dedi Merlin. - Sevdiklerine sahip olamazlarsa öleceklerini zannederler. Ama gerçek sevgi sizi huzursuz etmez, çünkü onun ifade edilmeye ihtiyacı yoktur. En sevilen kişi bile sizin bir parçanızdır. Başkasından alacaığınızı zannettiğiniz sevgi, farkındalığınızdaki bir sınırlılığın belirtisidir. Büyücü için tüm sevgiler benlikten gelir. - Bu, kulağa çok bencilce geliyor diye itiraz etti Arthur. - Benliği ego ile karıştırıyorsun, ama gerçekte benlik ruhtur diye yanıtladı Merlin. Bencillik ise sahiplenmek, kontrol etmek ve hakim olmak isteyen ego 'dan kaynaklanır. Ego, Seni seviyorum, çünkü sen benimsin dediğinde sevgiden değil, üstünlük kurma ve sahiplenmekten bahseder. Gerçekten sevmeyi öğrenenler ilk önce bencilliği bırakmışlardır. İşte bundan sonra çok değişik bir deneyim başlar. - Peki bu nasıl bir şeydir? diye sordu Arthur. - Bunu hiç bilebilecek miyim? - Bir gün bu huzursuzca telaşın bittiğinde, ufak bir ışık göreceksin kalbinde. İlk önce bir kıvılcım büyüklüğünde olacak, sonra bir mum alevi ve nihayet cayır cayır yanan bir ateş. Sonra uyanacaksın ve bu ateş güneşi, ayı ve yıldızları kaplayacak. İşte o anda evrende sevgiden başka bir şey kalmayacak, ama yine de bunların hepsi kalbinde olacak.

Ben Bir Kere Aşık Oldum Sadece... Ben bir kere aşık oldum sadece. Küçücük bir gülümsemeyle başladı her şey. Oysa hiç kimseden hiçbir şey istememiştim ben. ... Daha önce de kalbimin hızla çarptığı zamanlar olmuştu hayatımda. Ama hiçbir zaman böylesine ağrımamıştı sol yanım ve böylesine güzel gelmemişti daha önce dinlediğim hiçbir şarkı. ... Ben bir kere aşık oldum sadece. Gelip geçici hüzünlerdi diğerleri sadece o çok sevdiğim şiirdeki gelip geçici hüzünlerdi yıllar sonra adlarını bile hatırlayamadığım. ... Ben bir kere aşık oldum sadece. Beş yaşında bir çocuğun etrafına sürekli gülücükler saçan bakışlarıydı tutulduğum, &#8220;Üniversiteli bir kız rüyasıydı sanki&#8221; sen benim hiçbir şeyimsin diyerek kendime bile yalanlar söylediğim. ... Hiç bir şeyim eksik değil sanıyordum atabilmek için yüreğimi aşk denen kuyunun bilinmeyen karaltısına. Sevgiliye söylenebilecek en güzel sözler ezberimdeydi hala ve kendimden bile vazgeçebilme kabiliyetiyle hazırdı gönlüm damdan düşer gibi ayaklarımın dibine yuvarlanan aşka. ... Oysa ne kadar yanıldığımı zaman gösterdi bana. Sabahlara kadar konuşabilecekken ve anlatabilecekken bildiğim her şeyi sevgiye dair, susmak düştü yine payıma. Çünkü dünyanın en zor şeyiydi bir sevgiyi söyleyebilmek şayet gerçekten seviyorsanız. Kaybedeceklerini göze alamamak ve inadına her gün biraz daha kaybetmektir artık yaşanılan. ... Oysa ne kadar isterdim bir kerecik olsun kendini benim gözlerimle görebilmeni. Belki o zaman anlardın, beni sevmeyecek olsan bile neler çektiğimi. Ben bir kere aşık oldum sadece Gerisi mi? Boşver gerisini...!

Senle başladıgım bu yolculuga yalnız devam ediyorum.. Bazen keşke o durakta inmene izin vermeseydim diyorum. Keşke biras daha yanımda kalsaydın. Biras daha sarılsaydım... Ama olmadı! Gitmen gerekliydi. Gittinn.. Şimdi bu hayat treninde gecenin karanlığında yalnız basıma yol alıyorum. Nereye gittiğimi bilmeden... Nerede ineceğimi bilmeden... Ve birden aklıma geliyor senle gittiğimiz yerler, keşfettiğim dünyalar, gördüğüm güzellikler, hayat denilen karmaşa.. Unuturdum senleyken hayatı, zamanı, herseyi.. Kalbim sende, gözlerim gözlerinde senle keşfedeceğim yeni dünyayı düşünürdüm. Kalbim deli gibi çarpar, sığmazdı içim içime.. Her seferinde bi başka dünya görürdüm sende, senle!!! Şimdi elimde koskoca bi boşluk, kalbimde açtığın yara ve kulağımda giderken söylediğin, canımı acıtan sözlerin var.. İnerken sen o durakta, beni yalnız bırakırken arkandan bakakaldım öylece. Diyemedim sana \'\'gitme, kal\'\' Diyemedim iştee.. Şimdi elim kalbimde, kalbiminse bi parçası sende devam ediyorum yolculuğuma. Nereye gittiğimi bilmeden.. Nerede ineceğimi bilmeden..

arkadaşım ne de güzel yazmışsın bence bu aşkı tarif tir yaramas

Hersey hafif olabilir ama "Sevmek Agirdir" Çagin trendleri ve popüler kültür kulaklara söyle fisildiyor; Vakit iyi geçmeli... Bu rastgele bir deyim degil. Gençler anlamini gayet iyi biliyor. Mutluluk, güven içinde yasamak, özlemek... Hayir bunlar degil! Mutluluk arayinca mutsuz oluyorsun çünkü... Güven içinde olmayi isteyince sorumluluklar, yükümlülükler pesi sira geliyor ve altlarinda eziliyorsun... Ve özlemek... Özlemek gündelik hayatin sekteye ugratan bir tür zihin sancisi... O zaman en iyisi "iyi vakit geçirmek deniyor. Bu yüzden günümüzün bütün "aska benzer" iliskileri agir darbeler alip sonunda yere seriliyor. Çünkü gözü baska bir sey göremeyecek kadar asik degilse insan Sevgilisiyle degil de, Arkadaslariyla birlikteyken daha "iyi vakit" geçiriyor. Arkadasliklarin atmosferi sevgililerinkinden daha ferah... Arkadasliklar çok daha eglenceli, uzun ve kalici bir iliskiden... Hatta kimi zaman arkadasligin sosyal erotizmi sevgililigin mizmizligindan çok daha çekici... Tek basina ask bayragi açmak, sevgili olmanin essiz güzellikleri övüp durmak, Sarkilari siirleri yardima çagirmak bu gündelik gerçegin üstünü örtemiyor. Nasil oluyor da, "seni seviyorum" lar bir süre sonra ve iç burkucu biçimde "beni boguyorsun"a dönüsüveriyor? Uzun ve acikli bir hikaye.. Ama surasini olsun söylemeliyim; Sevmek agirdir. Uykulari kaçirir, uyanikligi sarhosluga çevirir... Oysa modern insan her sey hafif olsun istiyor, sevmek bile!... Mümkünse sadece sevilmek istiyor. Ancak ayrilik acisi çökünce, terk edilince, özlem atesiyle yaninca farkediyor ki, Seviyormus... Ancak o zaman farkediyor ki, vakit hiç de iyi geçmiyor!... Che

ya che ya zaten tam 15 gündür göz yaşlarım nefes almak gibi olağan. alev alev yanan yüreğime bir korda sen kattın. ben kaç gündür k k nın sayfalarını açıp kapatıyorum acımı duygularımı toparlayıp yazıya dökemiyorum. dilim tutulduğu gibi yüreğimde tutuldu. hamileliğimin 6 ayında bebeğimi kaybettim üstelikte karnımda ölüsüyle yaklaşık 10 gün dolaşmışım sanki ayrılmak istemeksizin. yazını okuduğumda derin bir nefes aldım göz yaşlarıyla. duygularını yüreğimle paylaştım yüreğinle bir bütün olarak. bende bebeğime senin gibi veda ettim normal doğum sonucunda 20 dakika kucağımda ölüsüyle vedalaştım... hele başlığın beni bitirdi evet arkadaşım evet... çok bağırdım SAKIN ELİMİ BIRAKMA BEBEĞİM SAKIN BENİ BIRAKMA BEBEĞİM...

ben yapardım ama benim için kaç kişi yapardı acaba diye düşünüyorum.. kuzeyyy kaan'ım diğer

Dizlerimde tükenmez izleri, adını taşıyorum&#8230; Bana geleceğin günü bekliyorum... İnanması zor biliyorum ama yine de saçlarım esse senden biliyorum... Kimseciğim Seni Çok Seviyorum... çok güseldi sağol paylaşımın için

geçinemeyen iki sevgili Günlerden bir gün aşk meleği oklarını yanlışlıkla iki kişiye fırlatır. "Bu ne biçim melek" demeyin olmuş bir kere.. Dünyada en son aşık olması gereken iki zıt karakterdir kahramanlarımız. Bir arada olmaması gereken bu iki karakter aslında ömürleri boyunca acı çekmişlerdir ta ki meleğimiz hayatının en büyük hatasını yapana kadar.. Oklar isimlerinin başharfi D ve M olan iki şanssız karakterimizi yaralamıştır. O büyük buluşma gününde yarım olan karakterlerimiz D ve M diğer yarısını bulmuştur ancak ortada çok büyük bir problem vardır. D ve M daha önce hiç hissetmedikleri ve belki başka hiçbir zaman hissedemeyecekleri güzel şeyler hissetmişlerdir ama bunun sonu olmadığından yakınıp durmuşlar bir süre.. İki karakterimizde işini gücünü bırakmış, dünyadan ve sorumlu oldukları insanlardan bihaber inzivaya çekilmişler. Ancak bu sırada dünya birbirine girmiştir, insanlar çıldırmış, dünya sanki tersine dönmüştür sadece D ve M'nin değil tüm insanların hayatı alt üst olmuştur. Tabii aşkın gözü kördür D ve M'nin bunun farkına varması uzun zaman almıştır bu süre içinde küçük kıyametler kopmuş D ve M ancak dostlarının uyarmasıyla durumun farkına varmışlardır. Kahramanlarımızdan M'nin gözünün önündeki perdeler kalkıp olayın ciddiyetini fark edince D'ye artık ayrılmaları gerektiğini yoksa sadece ikisinin mutlu olması uğruna birçok insanın hayatının kararacağını anlatmıştır. Ancak, D kabullenememiş, bunun mümkün olmayacağını, onsuz hayatın zindanda yaşamaktan farklı olmayacağını anlatmış durmuştur, fakat M kafasına koymuştur bir kere ayrılmalarının en doğru karar olacağını söylemiş, bırakıp gitmiştir D'yi.. O günden sonra D ve M hiç aramamış, sormamışlar birbirlerini. . Ama ne D mutludur ne de M.. İkiside kendilerini görevlerine adamış hep başkaları için çalışmıştır, ne bir başkasına gönül verebilmişler ne de yaşadıkları o güzel günleri unutabilmişlerdir. D hiçbir zaman yedirememiştir, anlamamamıştır sevdiğini.. Ama gururunu yenipte gidememiştir M'ye.. M hep bu kararın en doğru karar olduğunu düşünmüş ama yürekten inanamamıştır buna sadece öyle yapması gerektiği için yapmıştır, mutsuzdur ama yapılabilecek başka bir şey yoktur. O günden sonra D ve M aynı yerde bulunmamak için çok çabalamışlardır. Aslında çoğu zaman buluşmuşlar mecburiyetten her buluşmada küçük kıyametler kopmuş, insanlar üzülmüş, ağlamıştır hatta kimi insanın canına mal olmuştur bu buluşma... Merak ettiniz değilmi bu iki bahtsızın gerçek adını daha fazla meraklandırmayayım sizi. Duygu ve Mantıktır asıl isimleri.. Dünyada en son bir araya gelmesi gereken iki geçinemeyen sevgili.. serpilce

ne diyim?aynisini yasadim ayni duygulari tattim. yalniz bunlari yazmakta senin kadar cesaretli olamadim.. eline, yuregine ve cesaretine saglik!!!!!!!!!

Sakın Elimi Bırakma Ilık rüzgarla gelen bir müzik sesiyle dalıverdim uzaklara; "Aşık olmak günahsa ben bir günahkarım, pişman değilim tanrım&#8230;" diyordu yumuşak bir ses&#8230; bir sızı saplandı ilk önce kalbime&#8230; sensizlik yüreğimi yakıyordu, sana hasrettim&#8230; sarı kurumuş yapraklar arasında yürürken rüzgarın yüzüme vurmasıyla kokunu duydum sanki&#8230; yalnızdım&#8230; mutsuzdum, sen yoktun&#8230; ebediyen gitmiştin&#8230; Şimdi yanımda olsaydın kollarınla beni sarar, yüzüme dağılan saçlarımı parmaklarınla düzeltirdin.. iki taraftan kulaklarımın arkasına sıkıştırır, "Böyle daha güzel aşkım"derdin&#8230; yüzüme düşen saçlarıma tuzlu gözyaşlarım karışıyor şimdi. "Sakın ha ağlama, seni birgün bile ağlarken görmek istemiyorum" derdin bana&#8230; şimdi bir yerlerden bakıyorsa gözlerin üzülüyorsundur&#8230; ama gözyaşlarıma söz geçiremiyorum sevgilim... Hani biz sonsuza kadar mutlu olacaktık? Hani birbirimizi terketmiyecektik? Neden beni tek başıma bırakıp gittin aşkım.? Kaza haberin geldiğinde inanamadım&#8230; evimizden nasıl çıktığımı bile hatırlamıyorum&#8230; hastanede seni öyle kanların içinde baygın bir şekilde görünce dünya başıma yıkıldı&#8230; elini tuttum ve sen gözlerini açtın "Sakın ha! Sakın elimi bırakma" dediğin zaman bile "Gözlerindeki ormanda yağmur yağmasın" dedin&#8230; yanaklarımdan süzülen sicim gibi yaşlar yüzüne döküldüğünün farkında bile değildim.. ameliyathanenin kapısına kadar elini hiç bırakmadım ve mecburen elini ayırdılar benden&#8230; saatlerce o odada kaldın&#8230; çıktığın zaman komadaydın&#8230; doktorlar ümitsizce gözlerime bakıyordu&#8230; seni odana götürdüler.. neydi, neden o makinaları vücuduna bağlamışlardı.? Sen yaşayacaktın.. beni bırakmayacaktın yemin etmiştin.. yavaşça elimi elinin üzerine koydum.. hiç kıpırdamıyordun&#8230; günlerce başucunda bekledim&#8230; farkında bile değildin&#8230; hep uyuyordun&#8230; yanında seni beklerken; geçirdiğimiz günler bir film şeridi gibi gözlerimden geçti&#8230; beni kızdırmaların, sinirletmelerin ve ondan sonra gönlümü almak için bütün evi ben yokken çiçek bahçesine çevirmen&#8230; doğumgünlerimizde birbirimize aldığımız müzik kutuları&#8230; hani son doğumgününde sana mavi bir kazak almıştım da hemen giyip mankenlik yapmıştın ya ve ben seninle dalga geçmiştim sen de pastayı alıp yüzüme yapıştırmıştın ve sonra da bütün evi pastayla alt üst etmiştik&#8230; ne kadar deliymişiz, ne kadar aşıkmışız&#8230; mavi kazağını son gördüğümde kanlar içindeydi.. kaza günü onu giyiyormuşsun meğer&#8230; çok sinirlettin beni, nasıl çıkacak şimdi kazaktaki kan lekeleri? Olmadı şimdi, iyileşir iyileşmez kazağını sen yıkayacaksın.. onu sana ben aldım atmak olmaz ki&#8230; Hala uyanmadın&#8230; bir hafta geçti hiç bir kıpırtı yok&#8230;doktorların biri gidiyor biri geliyor.. söyledikleri hiçbirşeyi artık anlamıyorum.. bu arada o yağmurlu gün geldi aklıma.. bisikletlerle yarış yaptığımız o gün.. hani ani bir yağmur başlamıştı da eve zor yetişmiştik.. balkonda durup yağmuru izlerken bir gün bebeğimiz olursa ismini Yağmur koyalım demiştik&#8230; bizim yağmurumuz yaz yağmuru olsun demiştik&#8230; Ve bir gün daha geçti işte, yanında sen o yatakta hareketsiz yatarken bir gün daha geçti&#8230; elim elinde.. ve başım yatağın yanında, kendimden geçmişim.. ve aniden elin elimde kıpırdadı.. aniden kırmızı, şiş gözlerimi sana çevirdim&#8230; ve gözlerini açtın&#8230; o halinle bile gülümsüyordun bana&#8230; dudaklarına küçücük bir öpücük kondururken sessizce gözlerimden yine bilinçsizce tuzlu gözyaşlarım dudaklarına düştü&#8230; kızar gibi yine baktın bana&#8230; "Tamam" dedim "Ağlamıyacağım&#8230;" Gözlerime baktın buğulu&#8230; hiç beklemediğim bir anda dudakların kıpırdamaya başladı "Affet beni" dedin, "Birbirimizi terketmiyecektik, hala daha da seni terketmedim ama&#8230;." dedin ve gerisini duymak bile istemiyordum, parmaklarımla dudaklarını kapattım, "Konuşma, yorulma, sonra konuşuruz" dedim ama başınla "Şimdi" dercesine işaret ettin&#8230; "Şehre inmiştim, yıldönümümüz için beğendiğin tek taşlı pırlanta yüzüğü alacaktım, aldım da&#8230; yanında 25 tane gül vardı, arabanın torpido gözünde yüzüğün, koltukta da güllerin vardı" dedin&#8230; ve devam ettin "Hayatımda geçirdiğim en güzel yılları seninle paylaştım, gözlerim, kalbim hep yanında olacak, arabadan emanetlerini almayı unutma" dedin bana&#8230; gözlerimdeki yaşları artık durduramıyordum&#8230; "Bir dahaki sonbahara yürüdüğümüz yolda yanlız yürüyeceksin ve çok güçlü olacaksın, beni affet aşkım seni bensiz bırakıyorum, seni canımdan çok seviyorum, son bir öpücük ver bana" dedin ve bir elim elinde bir elimle alnını okşarken istediğini yaptım dudakların sıcaktı ve aniden makineden ince bir ses geldi, elin elimden kopuverdi&#8230;. Gözlerin yavaşca kapandı&#8230;. Doktorlar koşup geldiler&#8230; öylece orda kalıverdim hareketsiz kaldım, donmuştum, sen yoktun artık&#8230; doktorlar seni götürdüler&#8230; artık sen yoktun, yanlızdım.. Ve şimdi sensiz geçen ilk sonbahardayım&#8230; yürüdüğümüz yolda kurumuş yaprakların arasında tek başınayım. Arabadan bana getirdikleri emanetlerimin biri evde diğeri parmağımda&#8230; yüzüğünü yaşadığımı sürece parmağımdan, güllerini yatağımın yanından hiç ayırmayacağım&#8230; mavi kazağını yıkadım, temizledim&#8230; yastığının üzerinde duruyor.. Hazan mevisimi, hüzün mevsimi&#8230; aşk mevisimi.. ayrılık mevsimi&#8230; Kulağımda bana söylediğin şarkıyla yürüyorum tek başıma söz verdiğimiz gibi sarı yapraklı yolda... "SANA RÜYA DIYEMEM, SENDEN UYANAMAM KI NEREDE OLURSAN OL, SENINLEYIM BEN SANKI BULUTLU GÜNEŞIMSIN, SEVGILIMSIN BENIMSIN YAZ YAĞMURUM, KIŞ GÜLÜM, NEŞEMSIN KEDERIMSIN SENINLE DOLU DÜNYAM, GÜNDÜZÜM GECEM SENSIN ÖLSEMDE AYRILAMAM, BENLIĞIM RUHUM SENSIN..." Biliyorum her an her saniye benimlesin, beni izliyorsun. Iyi ki şarkılar var ve şiirler. Sen sözünü tutmadın, beni bırakıp gittin. Belki birgün aşkım... Bu yağmurlar diner ve biz yine birlikte oluruz hiç ayrılmamacasına. "HER YERDE HATIRAN VAR, HERŞEY SENINLE DOLU HERŞEYDE SENIN IZIN, BU YOL AŞKININ YOLU ALAMAZ BIN SEVGILI KALBIMDEKI YERINI SANKI IÇIMDE AÇAR BU SARMAŞIK GÜLLERI... " Iyi ki şarkılar var... Che

canım çok güzelde bu devirde böylesini bulmak biraz zor veya evlendikten sonra şunumuzda olsaydı bunumuzda olsaydı gibilerinden istekler yani bana göre eskidenmiş iki gönül bir olunca samanlık seyran olur muhabbeti ellerine sağlık tatlım :)

Yalniz Olanlara; Ask bir kelebek gibidir, pesinden kostukça hep senden kaçar.. En iyisi birak uçsun, inan ki hiç beklemedigin bir anda gelip omzuna dokunuverir... Ask mutlu eder, bazen de üzer ama ask özeldir, askini hak eden birine sunarsan eger.. Sevgilisi Olanlara; Askin amaci birileri için "mükemmel insan" olmak degildir, seni mükemmellige en çok yaklastiracak insani bulmaktir.. Capkinlara; Sevmedigin birine asla "seni seviyorum" deme.. Içinde olmayan duygulardan varmis gibi sözetme.. Kimsenin hayatina kalbini kirmak için girme.. Sevgi dolu bakan gözlere asla yalan söyleme, cünkü birine verebilecegin en büyük aci, asik olmadigin birini kendine asik etmektir... Evli Olanlara; Seven insan "senin hatan" yerine "özür dilerim" diyendir... "neredesin" yerine "ben buradayim" diyendir.. "nasil yaparsin" yerine "niye yaptigini anliyorum" diyendir.. ve ask "keske" yerine daima "iyi ki" diyendir... Kalbi Kirik Olanlara; Kalp yarasi siz kanatmaktan vazgeçinceye kadar sürer ve ilaci bu aciya alismak degil, ondan ders çikarabilmektir. Asik Olmaktan Korkanlara; Aska düs ama tökezleme, anla ama bekleme, paylas ama isteme, yaralan ama asla aciyi içinde büyütme... Sevdigini Fazla Sahiplenenlere; Sevdiginin bir baskasiyla mutlu oldugunu görmekten daha aci bir sey varsa, o da sevdiginin seninle mutsuz oldugunu görmektir.. Askini Itiraf Etmeye Cekinenlere; Sevdiginden ayrilinca ask aci verir, sevdigin seni terk edince daha da çok aci verir ama en acisi, onu ne kadar sevdigini bilmesine hiç firsat vermemektir.. Dönmeyecek Birini Hala Bekleyenlere; Hayatin en hüzünlü ani, deli gibi sevdigin insanin buna hiç degmedigini gördügün andir ve en büyük kaybin onun için harcadigin yillardir... Senin askini su gün hak etmeyen, bilki 10 sene sonra yine hak etmeyecektir... Birak, GİTSİN...

Neden konuşmuyorsun? &#8221; Kız adamın yüzüne baktı. Cevap vermedi soruya, onun yerine çantasından mavi sigara paketini çıkardı ve beyaz çakmağını. Sinirli bir tavırla bir sigara yaktı, bir nefes aldı. &#8220; Neden konuşmuyorsun? &#8221; Hızla bir nefes daha aldı sigaradan, pastanenin beyaz plastik küllüğüne koydu sonra sigarayı. Direk bakmadı suratına adamın bu kez, kah uzaklara kah masanın üstüne, ellerine bakarak ve gözlerini kesinlikle ondan kaçırarak konuşmaya başladı: &#8220; Ne konuşmamı bekliyorsun ki? &#8221; Sesi gergindi, gözlerinde her an düşmeye hazır gözyaşları... &#8220; Her şey ortada. Ben...&#8221; Yine durakladı. Derin bir nefes aldı. &#8220; Ben birini seviyorum, olan bu. Sen de gördün onu, sevilmeyecek biri mi? Yo, hayır. Sevilmeyecek biri olduğunu söyleyemezsin. O çok hoş, çok neşeli... Hem sen neden böyle yapıyorsun, anlamıyorum. Kaç yıl oldu biz tanışalı? Üç? Beş? Neden bu tavır? Hem neden buradayız biz? &#8220; Yeniden sustu. Bu arada gözlerini adama dikmişti. Hüzünlü bakışları vardı adamın. &#8220; Tuhaf, &#8221; dedi kendi kendine &#8220; Hiç böyle görmemiştim onu. &#8221; Sesi her zamanki gibi etkileyiciydi adamın. Tane tane, tok sesiyle konuşmaya başladı: &#8220; Senin için bir önemi yok muydu? Konuştuk, dertleştik... Hem ben senin beni sevdiğini sanıyordum. Sense koluna bir adamı takmış,,,&#8221; Sinirlenmiş, bağıra bağıra konuşmaya başlamıştı. Kızdan tepki gelmeyince biraz sustu, sonra sakin bir sesle devam etti: &#8220; Konuşulduk bir şey yok, evet. Ama öyle sanıyordum. Hayır, sanmıyordum. Emindim bunun böyle olduğuna. Bakamıyorsun bile suratıma. Utanmak değil de ne bu? İhanetin getirdiği mahcupluk... Sen de farkındasın bunun. O gün de gözümün içine baktın bir şey yapmamam için. Şimdi bana her şeyi yeni duyuyormuş, yeni anlıyormuş gibi davranma.&#8221; Konuşurken yine bağırmaya başladığından boğazı kurumuştu. Cam sürahiden musluk suyu olduğunu bildiği halde bir bardağa su boşalttı. İki yudum aldı. Kız hala sessiz. O günü düşünüyor, belli. O gün bir arabadan inmişti kız, kırmızı bir araba yeni alınmış belli. Hoş görünüyordu her zamanki gibi. O da ne? Bir de adam inmişti arabadan, arkadaş, akraba? Adam elini tutmuştu kızın, el ele, gülüşerek gelmişlerdi masaya. Adam uzun boylu, iri yarı,,, Kız küçük, küçücük onun yanında, çocuk. Şakağında aklar var adamın, gözleri çapkın mavi. Nefret etti ondan önce, kızı kandırdığını düşündü, elini tutmasından, konuşmasından, pek beyaz dişlerini göstere göstere gülümsemesinden... Kız da bi hoş bakınca adamdan ona yöneldi nefreti. Beyaz büyük bir zarfta pek süslü olduğunu tahmin ettiği davetiyeleri dağıtmaya başlayınca şaşkınlaştı. Yavaşça masadakilere zarfları dağıtışını izledi kızın, küçük beyaz elleriyle bir zarfı da ona uzattığını gördü. Elini uzatmadı, kız gözlerinin içine baktı bir müddet, masaya koydu zarfı yavaşça. Sonra kız ağlamaya başladı, yavaşça, biraz gözyaşı döktü, kara gözleri kocaman oldu. Herkes &#8220; mutluluktan &#8221; dedi. Adam gülümsedi, adam herkese yemek ısmarladı, adam kızın elini sıkı sıkı tuttu, adam kızı alıp kırmızı arabayla gitti... Kız bir sigara daha yaktı, iki nefes aldı bu sefer. Yeniden beyaz küllüğe koydu sigarayı, diğeri kül olmuştu çoktan. Sol eliyle adamın sağ elini kavradı, adamın hüzünlü gözleri parladı o vakit ama kız çekti elini. Sigaradan bir nefes daha çekti. &#8220; Bir işaretin için ne kadar bekledim, biliyor musun? Hep konuşmalarında, bakışlarında bir şey aradım. Beni sevdiğine dair küçük bir işaret, beni istediğine dair... Telefonun başında durup beni aramanı bekledim, şimdi arayacak beni sevdiğini söyleyecek, diyordum kendi kendime... Umutsuz bir durum, değil mi? Sen hep imalı şeyler söyledin, bazen... Bazen öyle şeyler söyledin ki sanki beni kırdığının farkında değildin. O kadar umursamaz duruyordun ki... Kız arkadaşlarını anlattın bana, iyi olduğum zamanlar kıskandırmak için yaptığını düşündüm. Öyle ya beni seviyorsun ya... &#8221; Sesi titriyordu, boğazına bir şeyler düğümlenmiş, ha ağladı ha ağlayacak... Bir nefes daha aldı sigaradan, adama döndü. &#8220; Sen ne yaptın peki? Hiçbir şey... Hiçbir şey belli etmedin. Arkadaş toplantılarında soğuk davrandın, sanki benimle hiç konuşmuyormuşsun gibi hatta beni ilk kez orada görüyormuşsun gibi... Şimdi kalkmış &#8220; seni seviyorum &#8220; diyorsun. Yanımda bir adam gördün, davetiyeler... aklın başına şimdi mi geldi? &#8221; İyice sinirlenmiş, bağırarak konuşmaya başlamıştı: &#8220; Konuşulduk bir şey yok, diyorsun. Hayır, konuşulduk çok şey var. Bir sürü söz, bir sürü anı... Benim garanti olduğumu sandın, olay bu. Hep öyle duracağımı, bir köşede seni bekleyeceğimi, her aradığında hoş sohbetler edeceğimi, hep sana güler yüz göstereceğimi... Hem sana mahcup falan değilim ben. Utanmıyorum da. O gün konuşsaydın belki değişirdi bir şeyler... Sen yine susmayı tercih ettin, benim anlamamı... Neden herkesin ortasında &#8220; Seni seviyorum&#8221; demedin. Yine bir köşeye çektin beni, hep olduğu gibi. Yine saklanıyorsun, yine her şeyin gizli. Ne bekliyorsun, anlamıyorum. Ne yapayım? Onu bırakıp sana mı koşayım, yıllar sonra iki laf ettin diye... Sen yine imalı laflar et, ben bekleyeyim; öyle mi? Ya da keyfince yaz, gez, konuş... O beni sevdiğini söylüyor herkese, beni koruyor, beni kırmıyor. &#8220; Sustu kız, gözyaşlarıyla ıslanmıştı yüzü, kızarmış. Adam kafasını önüne eğmişti, hiçbir şey söylemedi. Kız çantasını aldı eline, ayağa kalktı. Sakin bir sesle &#8220; Düğüne gel, olur mu? &#8220; dedi ve arkasına bakmadan onlara şaşkın şaşkın bakan kırmızı ceketli garsonun yanından geçerek merdivenlerden indi... Che

Batman seyahatim esnasında ziyaret ettiğim arkadaşım Marziye&#8217;nin anlattığı trajik bir olay, Türk filmlerinin yaşanmışı türündendi. Bu kadar çarpıcı bir hikayeyi yazmadan geçemedim Mert ve Songül. Birbirini seven ve evlenmek isteyen Batmanlı iki genç. Mert&#8217;in ailesi bu evliliğe karşı çıkar ve onay vermez. Sevdiği kızla evlenmek uğruna evi terk eden genç, evlilik parası için böbreğinin birisini 30 milyara (30 bin YTL) satışa çıkarır. Satış ilanını büyük bir gazeteye verir Arkadaşım Marziye&#8217;nin erkek kardeşi yıllardır Almanya&#8217;da çalışmakta, orada yaşamaktadır. Her iki böbreğini de kaybettiği için dört yıl boyunca diyaliz makinesine girerek yaşamını devam ettirmektedir. Bu arada parayla almak için de böbrek aramaktadırlar. Tam da gazetedeki ilanı görürler ve satıcı genç Mert&#8217;le irtibat kurarlar. Mert Batman&#8217;da, böbrek nakli yapılacak kişi de Almanya&#8217;dadır. Böbrek nakli için Mert&#8217;i Almanya&#8217;ya gönderirler. Ancak ne var ki, Almanya&#8217;da bu işlerin prosedürü uzundur. Testler, tahliller derken neredeyse bir yıl orada kalır Mert. Sonunda işlemler tamamlanır, böbrek nakli yapılır. Vücut böbreği kabul etmiştir. Fakat nakil ameliyatı esnasında yapılan bir ilaç hatasından dolayı arkadaşımın kardeşi iki gözünü birden kaybeder. Geriye dönüş yoktur, gözlerin açılması mümkün değildir, bir daha hiç göremeyecektir. İki gözünü birden kaybeden Abdullah kader mahkumudur artık. Tanıdığım bir kişi olduğu için iki kez üzülmüş oldum sevgili Abdullah&#8217;ın bu yaşadıklarına. Tazminat davası açmış ama iki göz birden gittikten sonra neye yarar ki&#8230; Şimdi gelelim böbreğini satan gence. Artık tek böbrekledir. Sevdiği kıza kavuşacak, aşkını doya doya yaşayacaktır. Ferhat&#8217;ın dağları delmesinden daha az bir azim değil hani onunki de. Sattığı böbreğin parasını alıp sevdiği kızla evlenmek üzere Türkiye&#8217;ye döner. Ne var ki vefasız sevgili, ondan ayrı olduğu süre içerisinde başka birisini bulmuş ve evlenmiştir. Eh şimdi bu genç kaybettiği aşkına mı yansın, o aşkına kavuşabilmek için sattığı böbreğine mi? Dönüp de karşılaştığı durum ona çok acı çektirmiş anlatıldığına göre. Şimdilerde acısıyla baş başa yaşantısını sürdürüyormuş. Bazen ailelerin çocuklarına sahip çıkmamaları böylesi trajik hikayeler yaratıyor maalesef. Kim bilir, ailesi zamanında dışlamayıp da bu gence sahip çıksaydı, hikaye bu kadar trajik olmayabilirdi. Duygu Sucuka 19/06/2006 :kaynak:kadinvizyon.com

Ne lüks arabalar ne sporlar... Sadece bisiklete binmek istiyorum seninle, neşeli çığlıklarını duyarak ha düştük ha düşeceğiz diye... Ünlü bir şarkıcı olup, herkesin beni dinlemesini değil, taşlı bir kıyıda, ateşin önünde, fısıldamak istiyorum şarkımı sana makamlı makamsız.. Lüks lokantalar, vitrinde yemek gibi geliyor bana. İnan arabesk değil, yarim ekmek kaşar üstü kola paylaşmak istiyorum seninle... Tüm kitapları okuyup, yazarlarıyla tartışmak değil, Gece yatağımızda sarmaş dolaş, okuyup tartışmak bir kitabı. Senin fikirlerinle benimkilerle yoğurmak, benimkilerle seninkileri... Bir sır vereyim sana, insanlar bilmiyorlar ama; ruh sevişir bedenden önce. Geceler bizim. Ne su yatağı, ne mobilya, yatak odasında aşk... Yer yatağı sıcak gelir hep bana, ve çiçek, aldırma odayı oksijensiz bırakır çiçek diyenlere. Onlarca yastık istiyorum aşk, yatak odamıza rengarenk, aldırma zevksiz olur diyenlere, Zevkli, içten duygu anlatımıysa, herhangi bir konuda; zevksiz bir şey yapamayız... O kadar yoğunki duygularım sana... Ne lüks villalar istiyorum onlarca odalı, ne dev malikane, ne yalı Duvarı olsun yeter metrekaresi önemli değil... Bak bir sır daha sana, Eşlerin mutluluklarını, huzursuzluklarını, karakterlerini, geçmişlerini bir evin duvarı anlatır. Bomboşsa duvarlar, ruh yoktur ikisinde de... Sadece yetmiş seksen yıl yasayacaklardır zaten. Bizim, fotoğraflarımız olacak en sevgili anlarımızda çekilmiş, mutlaka gülerken. Senin bana, benim sana hediyelerimiz olacak asılan, çirkinde olsa kendi elimiz değmiş resimler, Belki alçı kalpler, belki bir senin bir benim boyalı ellerimizle kaplayacağız duvarımızı rengarenk.. En güzel aşk şiirleri sana olacak Duvarlarımız yalan söylemeyecek, buram buram yaşam sevgisi kokacak... İnsanlar mutsuzlar sevgili, her şeye açlar ve doyumsuzlar... Bense, bir tek seni istiyorum, bir tek seni aşk... Çünkü, sen benim herşeyimsin aşk, aşkım papatyam... kuzeyyy kaan'ım diğer

böyle bir aşk varmı ya canını verecek kadar çok duygulu bir yazıydı emeğine sağlık canım

A'dan Z'ye bendeki SEN!!! AŞKIMSIN... bunun ötesi yok bunu açıklayacak başka bi kavramda yok. Bir anne bebeğinin üzerine nasıl titriyorsa bende sana öyleyim, gözümden sakınıyorum seni. CANIMSIN... evet sen canımın canı kanımın kanı yüreğimin yüreği nefesimin nefesisin. ÇAREMSİN... her derimi bir şekilde seninle çözüyorum. Senin sevgin bana güç katıyor... DÜNYAMSIN... mutluluğum hüznüm tebessümüm acım hepsini herşeyi sende yaşıyorum sen minicik ama kocaman? dünyamsın benim. EŞSİZİM... sen teksin işte... TEKTANEMSİN BENİM... eşsizsin varlığınla ruhunla bakışınla gülüşünle dokunuşunla bi tanesin. FIRTINAM... hayatıma girdiğin ilk zamanlarda sevdan başımı öylesine döndürdü ki fırtınam oldun beni ordan oraya sürükleyip sersemlettin. GELECEĞİM... bunca zaman yalnızdı bu ruh... dile kolay 21 sene ama artık sen varsın sen geleceğimsin... HAYAT ARKADAŞIM... bi insanın hayatında anne baba ve kardeşlerinden sonra en önemli şahıstır eşi... sende benim için bu çekilmezi hayatta arkadaşım olacaksın inşallah. IŞIĞIM... seni ilk tanıdığımda dipsiz bi kuyudaydım sanki kapkaranlık soğuk bi kuyu SEN BENİM IŞIĞIM OLDUN... HEMDE IŞIKLARIN EN GÜZELİSİN ÇÜNKÜ SADECE DOĞRU VE GÜZEL OLAN HERŞEYİ AYDINLATTIN BANA SEVGİN VE GÜVENİNLE... İLKİM... sanırım anladın bunu hayatımdaki bütün ilklere sen sahipsin ve UNUTMA İLKLER İZ BIRAKIR VE İZ BIRAKANLAR UNUTULMAZ... JOKERİM... hayat bazen kafa bulur ya bizimle yada kafa bulduğunu zanneder işte sen kaybettiğimi sandığım o anlarda hep yanımda oldun sayende yeniden kazandım... jokerim oldun. KALP ATIŞLARIM... bu kalp sensizken atmaya korkuyor sen benim kalbimin en heyecanlı en hızlı en yavaş ritmisin yaşamam için gereklisin. LİMANIM... çaresizce yüzerken hayat denilen bu koca denizdesığınacak bi liman bulamamıştım o amansız fırtınalarda. AMA SEN ÇIKAGELDİN LİMANIM OLDUN SANA SIĞINDIM. MUCİZEM... inanılması güç olaylardır mucizeler ve gerçekötesi varlıklar olur o mucizelerde. işte tıpkı sen! hayat bana senin gibi bi mucize sundu anladım ki ben özelim ki seni yolladı Tanrım bana. NEFESİM... sen olmadan bu kalp atmıo demiştim. atmayan bi kalp nasıl nefes sağlar? varlığımsın... gitme. OLMAZSA OLMAZIM... her insanın hayatında olmazsa olmazları vardır. Kiminin içkisi kiminin kahvesi kimininse ufacık oyuncağı... sende benim olmazsa olmazımsın. ÖZLEMLERİM... özlediğim herşeyi sende buluyorum. çocukluğumu, yaramazlıklarımı, korkmadan ağlamayı. PIRILTIM... hani her zaman dersin ya gözlerin parıldıyor diye. işte bebeğim bu parıltıların sebebi sensin. iyi olan güzel olan herşeyi varlığınla aydınlatıyorsun. ROTAM... nereye gideceğimi bilmiyordum senden önce bi hedefim bi amacım yoktu ama sen rotam oldun ve artık hayatı hedefledim. SEBEBİM... herşeyin bi sebebi var ya! benimde şimdi mutlu olmamın başarılı olmamın gülmemin sebebi sensin. ŞANSIM... hayattaki en büyük şansımsın seni hakettiğim için şanslıyım. TILSIMIM... sen sihirli bi deynekle geldin sanki bana. aşkın sihrini ölesine güzel yaşattın öylesine döndürdün ki başımı tılsımım oldun. UĞURUM... uğur böcüğüm benim:'') sen benim uğurumsun işte yanımda olmasan bile varlığın bana uğur getirio senin varlığınla inandığım değerler uğruna savaşıp mücadele ediyorum ve korkmuyorum çünkü sen varsın... ÜMİTLERİM... beklentilerim hep senin üzerine kurulu hayattaki tek ve en büyük ümidimsin... UNUTMA İNSANLAR ÜMİT ETMEDEN YAŞAYAMAZLARMIŞ... VAZGEÇİLMEZİM... YARDAN GEÇİLMEZ DERLER YA BENDE SENDEN GEÇEMEM bu yeter sanırım. YAŞAMA HEVESİM... senin sevginle yeniden tutundum hayata. o çok sevdiğim papatyalara bayılarak yediğim çileklere yeniden gülerek baktım... hevesle sevinçle yaşamayı öğrendim... ZAFERLERİM... İŞTE BU YA SENİ ANLATAN EN ÖNEMLİ KELİME BU BELKİDE... SENDE KAZANDIM HERŞEYİ... AŞKIMI, SEVGİMİ, GÜVENİ, SAYGIYI, İNANCI, MUTLULUĞU, HÜZNÜ BİLE... KISACASI ^^HAYATI^^ SENLE SENDE KAZANDIM... SENİ KAZANDIM... VE SEN EN BÜYÜK ZAFERİMSİN...

Kadın sevdiği adama sorar: ' Neden Ağlıyorsun? ' Adam cevap verir: ' Seni sevemediğim için.' İşte bu yüzden bir kez daha iyi ki varsın diyorum sana. Senin de beni sevmeni elbette çok isterim. Belki de inanmayacaksın ama, olmasa da olur. Çünkü yıllarca sevgimin öyle çok düşmanı, öyle çok muhafızı vardı ki, ben seninle onları aştım, inan varolman bile yeterli ve seni seviyor olmak bile büyük bir nimet benim için. Ve şunu bil ki bu sevgime asla çoklarının yaptığı gibi yeteneksizliklerimi, kusurlarımı, yalnızlık korkumu, başarısızlıklarımı yüklemiyorum. Eğer öyle olsaydı, yitirmekten ölesiye korkar, seni kör bir tutkuyla sahiplenirdim. Oysa seni bir dine bağlanır gibi değil, kendi özgürlüğümü sever gibi seviyorum. Cezmi ERSÖZ

süperrrr bir yazı ya çok duygulandım... ben sanırım çünküsüz sevebileceğim birini buldum :) ellerine sağlık tatlım Gulpare

Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır. Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan "Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?" diye bir soruyla bile karsılaşabilirsin.. iki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz. Sen, "Ama senin için şunu yaptım" derken o, "şunu yapmadın" diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksındır. Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın. Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın. "Peki o ne yaptı" deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Hayatı ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın. Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. "Acılara tutunarak" yaşamayı öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki... Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor. Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana. Yine içeceksin rakını balığın yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası... Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun aslolan yürektir. Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de duymayanlar acıtsa da içini unutma; yasadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini... Hayatı ıskalamaya lüksün yok senin... Nazım HİKMET

walla ne olursa olsun içim tuhaf oldu yine iyi yazılmış daha öncede okumuştum.

saglıkta ve kötü günde... birbirimize verdigimiz sözler. keske herzaman onutulmasa. hikayedeki gerçek sevgi budur... okurken cok duygulandım. tesekkür MSS

Seni ilk gördüğüm gün başka kim varsa silinip gitti hayatımdan. Tatlı anılar bir yana, hangi olay varsa zihnimden silindi. Yepyeni, tertemiz bir başlangıçtı bu. Çıplağım, karşında arınmış durumdayım. Yaşamın iki yüzlülüğünü, yalancılığını, ihanetlerini, kalleşliklerini soyunup karşına en saf, en yalın benliğimle çıktım. Sana ait olanı yaşamak istiyorum ben. Aşksa aşk, sevinçse sevinç, hüzünse hüzün, acıysa acı... Senden gelen hiçbir şey korkutmuyor beni. Sen yanımda olduktan sonra her şeye dayanabileceğimi biliyorum. Gözlerindeki derin uçurumlarda bir dağcı edasıyla gezinmek mutlu ediyor beni. Seni her gün yeniden keşfediyorum. Bu keşifte yolumu kaybetmeme imkan yok. Pusulamda rehberimde sensin. Karanlık yollarda ışığımda sensin. Demet demet çiçek oluyorsun. Ben o çiçek tarlasının acemi bahçıvanı, birini koklasam diğerinin hatırı kalır diye üzülüyorum. Neyse ki her gün yeniden açıyorsun. Ve ben o renk renk çiçekleri bir daha koklama şansına sahip oluyorum. Ne desem de sevda mı anlatsam diye düşünüyorum. Bu güne kadar söylenmiş en güzel sevda sözcükleri bile sana duyduğum aşkı ifade edemeyecek diye korkuyorum. Dünyanın bütün dilleriyle &#8220;Seni Seviyorum&#8221; desem yetmeyecek biliyorum. Bana dokunduğunda tatlı bir ürperti kaplıyor bedenimi. Hafif bir meltem nasıl gıdıklarsa insanın vücudunu öyle oluyorum işte. Ama senin dokunuşların bu dünyadan uzaklaştırıyor beni. Kendimi lacivert bir okyanusun ortasında buluyorum. İçimdeki sonsuzluk duygusu büyüyor. Hiç bitmesin istiyorum dokunuşların... Nereye gidersem gideyim yanımda ürüyorum seni. Hiç yalnız değilim bu yüzden. Ne gecelerim sensiz geçiyor, ne gündüzlerim. Yaptığım her şeyde, attığım her adımda mutlaka sen de varsın. Özlemek aşkın yaramaz çocuğu. Ben o çocuğu bile uslandırdım artık. Özlenen sensin çünkü. Sen benim için bu dünyada özlenmeye değer tek şeysin. Karşıma nasıl çıktığının önemi yok. Biz buna hayatın sürprizi diyelim. Hani bir piyango bileti alır cüzdanında unutursun da haftalar sonra hatırlayıp listeye baktığında ikramiye kazandığını görür, sevinirsin ya... İşte Sen Benim Hayatımın Büyük İkramiyesisin! sen benim canımsın kanımsın ruhumun en güzel en derin yerindesin... AŞKIM... askıma olan özlem bu ( Hayat ne Garip bazen hersey elinde saniyorsunuz ama hiçbirsey istediginiz gibi değildir.. birini seviyorsunuz tüm hayatınız boyunca sadece bir kere aşık olmuş sunuzdur ama onada el atip uzanip alamiyorsunuz... insani bitirinde bu değilmidir. Sevipte Kavuşamamak Sevipte Alamamak ben böyle bitiyorum iştee Anılarlan Hergün baktığım her yerde hayaller görerek Ben boyle BİTİYORUM iştee!!!! ... Önceki

Biliyorum konuşacak birşeyimiz kalmadı, paylaşacak hiç bir şeyimiz yok. Yine de yüreğimden gücümün yettiği yere kadar sana sesleniyorum, seninle konuşuyorum... Bugün sana olan kırgınlığımı rafa kaldırdım, sevgimi aldım avuçlarımın arasına, ona sığınıyorum... Cümlelerimi kısalttım, kelimelerim buruk, gülüşlerim istenmeyen dudaklarımda... Gelseydin, kendimi unutup sana koşacaktım, susturacaktım içimdeki isyanı, kavgaların ortasında bir güneş gibi doğup ısıtacaktım yüreğini, sevinçten ağlayacaktım bu defa, mutluyken hemen sarhoş olmuşum gibi, dokunacaktım, sarılacaktım. Ama gelmedin, gelemezdin belki de gelmeye de hiç niyetin yoktu aslında... Kendimi kandırdığımı anladığımda ağlıyordum... Eskiden kimi şarkıların ne kadar anlamlı olduğunu düşünürken, şimdi ayrılığın ardından çalınan her şarkı umutsuzluğumu ve sevgimi anlatıyormuş gibi geliyor... Sevdiğim ne çok şarkı varmış, bunu senin gidişin gösterdi bana... Her şarkıda sen varsın, her yerde, her gördüğüm insanda, denizde, gecede, uykumda... Nasıl beceriyorsun her yerde olabilmeyi... Bu bir marifetse eğer, neden benim yanımda degilsin ki? Gözyaşlarım asilliğini yitiriyor ve yenik düşüyorum sevdana... Gittin! Belki de hiç gelmemiştin ben, geldiğini sandım... Ayak uyduramadım yorgunluğuna... Dudaklarına düşlerindeki öpüşü konduramadım... Kimi zaman bir çocuk oldum gülüşlerinde şımaran, kimi zaman bir kadın; dokunuşlarında kendini bulan... Ama! En çok da imkÃ¢nsızın oldum... Her gelişimde bir kez daha gönderdiğin oldum... İnanamadığın, Yenemediğin, üzerinden atlayamadığın korkuların oldum... Ağladığın, bağırdığın ya da sustuğun isyanın oldum, sessizce boşalan gözyaşların, birikmişliğin oldum... Yüreğindeki kadın ben olmak isterken yüreğine sığınan ve tozlanacak olan bir anı oldum... Haketmediklerin, artık yeter dediklerin ve herşeyin olmak isterken belki de hiçbir şeyin oldum... Söylesene ben gerçekten senin neyin oldum? Sesin hep uzakları çağırıyordu, ben üstüme alındım, sana geldim... Bilseydim, bana ait olmayan bir seslenişi sahiplenir miydim? Söylesene unutulmak kime yakışıyor? Unutan sen olsan da sana bile yakışmıyor... Merak etme, üstüne giydirmedim bu duyguyu, unutulmayan olmak sende daha güzel duruyor... Görüyorsun işte, aşk'a ve sana ihanet etmiyorum benim kırgınlığım aşk'a... Sen üstüne alındın... Gulpare

gerçekten çok üzüldüm rabbim sevenleri birbirinden ayırmasın

Evet ben böyle birisini tanıyorum... Çok yakınımda!.. kuzeyyy kaan'ım diğer

evet ben de tanıyorum böyle birisini. obnm biricik gözbebeğim herşeyim aşkımmm. Che

gerçekten gönulden seven neler yapmazkı

Öyle bir hayat yaşıyorum ki, Cenneti de gördüm, cehennemi de Öyle bir aşk yaşadım ki Tutkuyu da gördüm, pes etmeyi de Bazıları seyrederken hayatı en önden Kendime bir sahne buldum oynadım Öyle bir rol vermişler ki Okudum okudum anlamadım. Kendi kendime konuştum bazen evimde Hem kızdım hem güldüm halime Sonra dedim ki " söz ver kendine " Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin Öyle bir hayat yaşadım ki, son yolculukları erken tanıdım Öyle çok değerliymiş ki zaman Hep acele etmem bundandı Anladım... Nietzsche Exorcist Pantolonlu

Aşk nasıl akar bir yürekten diğer bir yüreğe? "İlk bakışta aşık oldum" der kimisi... Hiç yaşamadım bilemem. Doğrusu inanmam da... Kim böyle söylese ya da nerede okusam bu cümleyi, olsa olsa etkilenmektir bunun adı, aşk değil diye düşünürüm. Böyle bir cümleden sonra şartlanılmış bir aşk yaşanır ve biter. Anıldığında geçici bir hevesmiş aslında diye düşünülür belki de... Neyse asıl konumuz bu değil. Düşsel bir aşkın hikayesi anlatacağım ben size, ya da isterseniz yaşanmış bir aşk deyin siz bu aşka... Bu hikayede, ilk bakışta aşk yok, arkadaşlıktan aşka dönüşen bir hikaye de değil bu! Bir yasak aşk öyküsü hiç değil! İçinde biraz hüzün, biraz mutluluk gözyaşı, birkaç şiir ve şarkı, yaralı iki yürek, kaygılar ve tabii ki uykusuz saatler var. Bu hikayenin içinde en çok ümit var. Merkezde ise aşk... Birbirine uzak iki şehir... Biri taş binalarla çevrilmiş, sokaklarında asık yüzlü insanların dolaştığı, kuru ayazların kol gezdiği bir şehir... Diğeri deniz kokusu iliklerine kadar sinen... Bu birbirinden çok farklı iki ayrı şehirde, birbirine çok benzeyen iki insan... Birbirlerinden habersizken, aynı gecede aynı yıldızlara bakıp aynı dileği tutuyorlar belki bir gün... Sonrasına siz masal deyin, ben hikaye... ya da bir düş... Dedim ya hikayede en çok ümit var diye; bir ümitle başlıyor işte her şey... Aşka en çok bahar yakışır değil mi? Oysa bir kış mevsiminde başlıyor bu düşsel aşk. Dışarıda kış, yüreklerde bahar... Kırlar yerine, yüreklerde açıyor papatyalar... Dışarısı soğukmuş, buz gibiymiş, ne gam? Yüreklerde güneş... Kadın taş binalı, kuru ayazlı şehirde yaşıyor. Sahteliklerden, yalanlardan bıkmışlığıyla bir uçurumun kenarındayken, bir ümit tutuyor elinden... Yani deniz kokan kentten gelen adam! Onun ne işi vardı o uçurumun başında diye soracaksınız şimdi? O da aynı sebeple oradaydı. Belki adam çevresindeki tüm sahteliklerin ve yalan sevdaların içinde adamlığından utanmıştı da, onu uçurumdan atıp rahatlamak istiyordu. Yüreğini de fırlatıp atacaktı; böylece kimse acıtamayacaktı onu bir daha... Ama karşılaşmayı hiç beklemediği o yer de kadınla karşılaşmıştı işte... Adam ve kadın elele verip vazgeçtiler yüreklerini atmaktan... Ne de olsa bir ümit vardı içlerinde hala... Aslında onların yürekleri elele tutuştu... O ikisi birbirlerinin gözüne kaşına değil, boyuna posuna değil, yüreklerine aşık oldular... Ve ilk sözleri "Yüreğine aşığım" oldu aşka ilk adımı atarken. En çok kelimeler yardım etti onlara, birbirlerinin yüreğine dokunmaları için. Bir gece vaktinde kadın adamı düşünürken güncesine şöyle yazdı: " Aşk nasıl akar bir yürekten diğer bir yüreğe? Belki bir şarkıyla, belki bir şiirle gelir. Belki de bir yıldız olarak düşer avucunuza, dilek tuttuğunuz bir gecede... Uzak bir kentte bir yürek şiirler yazar adınıza... Her dizede onu bulursunuz, her dizede kendinizi... 160 karaktere sığdırmaya çalışırsınız içinizden taşan her duyguyu... Sığdıramazsınız... Sonra beceremeseniz de şiir yazmayı onun kadar güzel, bir şiir dökülür kaleminizden... Sesini hiç duymadığım, Hiç dokunmadığım ellerine, Bir şaire vurgunum şimdi. Ben hiç oldum, o herşey! Yaşadığı kentte, Bir gece olsun uyumadım, Gezmedim sokaklarında, Duymadım o kentin gürültüsünü Ve koklamadım denizinin kokusunu... Ben onun avucundaki yıldız oldum, O benim içimde ümit.. İşte bu yüzden; Aşkın adı ümittir artık, ümidin adı aşk! " Adamsa bir hikaye yazdı ve anlattı bir aşkın başlangıcını... Sordu: " Bir ümit üzerine aşk yazılabilir mi? " diye. Kimi onaylayarak ümit üzerine aşk yazılır dedi, kimi vazgeç dedi aşkın aleviyle kırmızıya dönmekten... Bir başkası bu hikayenin sonu sadece hüsran diyerek ümitleri kırdı ve bir dost destek verdi, kadın ve adamın mutluluğuna katılarak... Sonu ne olur? Ne kadın biliyor, ne adam, ne de diğerleri... Tek bilen var sonunun ne olacağını, gözle görülmeyen varlığı en derinde hissedilen tek bilen... Şimdi iki ayrı kentte, birbirlerinin yaralarını kelimelerle sarmaya çalışan, iki yaralı yürek avuç içlerinde bir yıldız tutarak, birbirlerini düşünüyorlar. Ağlamanın ne kadar güzel olduğunu keşfediyorlar yeniden... Büyük bir mutlulukla yaşarken aşkı, hatta mutluluğu içlerine daha fazla çakmak için uykularını feda ederken hep 'bir ümit' içlerinde... Ve bir taraftan kaygılanıyorlar, korkuyorlar gün gelir bu büyü bozulur diye... Kelimelere, şiirlere, şarkılara sığınıyorlar birbirlerini daha çok hissetmek için... Sonuç olarak düşsel bir aşka 'merhaba' diyen iki ayrı yürek, tek yürek olup açtılar kapılarını mutluluğa... Ve göze aldılar ne zaman geleceği meçhul olan hüznü... Yani bir ümidin üstüne aşk yazıldı, ve daha bitmedi hikaye... İçinizden geliyorsa devam edin hadi yazmaya ve bir isim daha verin aşka... Aşkın adı ümittir artık, ümidin adı aşk...:asigim:Şeniz:1hug:

Hüzünler saklasam da dilimde ve içimde ihanet kokan bir his olsa da, yamalı bir umudun çizgisinden baksam da hayata, mavidir düşleri insanın ve sevda;sonsuzluğu yakalamanın adıdır&#8230; Şimdi yoksun&#8217;ya bir akşam kızıllığına sinen hayallerin gri noktasında asude bir yalnızlıkta saklısın&#8217;ya da kendimde bulduğum bir ümidin siyah çizgilerinde&#8230; Oysa yıldızlarda kayardı gökyüzünden, SEN AĞLAMADAN ÖNCE&#8230; Çocuk gülüşlerinden arda kalan şey, sadece kuru bir hıçkırık ve tebessümü bir çiçeğin ıslak kaldırımlara sinen hayallerim gibi&#8230; Yağmur kokan sokaklardan geliyorum ben, sevgilinin ellerinin değdiği caddelerden ve koca bir gökyüzünü gülüşüne benzettiğim şehirlerden&#8230; Mecnunun iffetiyle varlığına aşk olduğum yar, yoksun&#8230;Leyla sı bir özlemle gözlerimin seni aradığı sevgili, yoksun&#8230; Buğulu camlar ardındaki hayaline anlatmak şimdi seni ve &#8216;&#8217;seni seviyorum&#8217;&#8217;lar la geçmek hayatından&#8230; Kulak verdiğim her bir seste seni işitmek, sen olmak her bir karesinde ömrün ve sana koşmak, sende çocuklaşmak&#8230; Mesela uçurtmalar salmak gökyüzüne, mavi, mor, kırmızı kuyruklu&#8230; Sonra güvercin olmak gagasında zeytin dallarıyla, ihaneti, nefreti ve ayrılığı çok uzaklara taşımak&#8230;. Gül olmak, dalında sonsuz bir tefekkürün aşk-ı nı saklayan, yağmur olmak çorak topraklara ve uzatılan bir el olmak her şeye rağmen&#8230; Şiirden, aşktan ve hayalden örülü bir yaşamın gerçek yüzünü gösterip, ihaneti bir basamak daha geriye atıp koşmak, sonsuzluğa ve aşka&#8230; Fasl-ı halimdir eyy can-ı raana Ölümleri sorguluyorum yokluğunda Kerem et bakışından ki candır bu hal-i nara Uğrunda boynuna kurdale takılmış bir adağım can-ı ranaa Şimdi fasıl bu, mecnunlar Leylasız kalmakta İçimdeki kin, ayrılığın boynunu vurmakta Sen ki caan-ı ranaa yaktığından beri beni hüz-ü halim Gülüşünü görmediğim her an sevdanla yetimim Oysa bir gülsün sen kuşanmışsın ki beyaz bir şalı İçimde o ilk dokunuşun manası, Kelimelerin en izbe ve en suskun anına atılan imzalarda saklasam da bu mısraları, önce bakışını, bakışında ki aşkı, aşkınla huuş olan yaşamımı, yaşamımı yaşamına bölen bu anı, her anın seni çağırdığı zamanı, zamanın sen olan yanını sevdim&#8230; Dudak kıvrımlarımda yine o şarkı, özgürlük için aşk, yaşam için SEVDA&#8230; Ayhan YALÇIN

Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni gören. Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime. Bir başka yerde olamazdın zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın, orada kalmalıydın. Çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu kadar kolay kabullendi seni. Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden ne ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin. Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben dört mevsim baharı yaşadım seninle. Çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelyaydın pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın bir ateş gibi. Ve maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize tutkundum, denizi sensiz, seni denizsiz düşünemedim. Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da... Kendime bile dar gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En kızgın, en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana. İçimdeki sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni güldüren senin sevgindi ve ben kaygısız, içten gülüşün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey olduğunu anladım seninle. Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden tuttuğunda patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi. Menzil sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok edebilirdim. Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen girebilirdin. Sevdim ve hayrandım da... Her halin çekti beni. Duruşunu, uyumanı, gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu, olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim suskunluğunu da. Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni ve o doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu zaman. Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni yeterince tarif edecek kadar derin olmadı. Seni severken yorulmadım. Çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün yenilendim. Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın. Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin. Sevdim işte ötesi yok Mehmet Coşkundeniz

Aski buyuten engellerdir. Ulasilmazlik, uzaklik ve onun yoluna cikan engeller. Butun ask hikayeleri ic ve dis engellerin cesitlenerek anlatilmasiyla yol alir. Iki sevgilinin birbirine kavusmasina kadar gecen surede yasanan terslikleri, aksakliklari, guclukleri anlatir romanlar-tiyatro oyunlari, destan ve mitler. Cunku ask bir mucadeledir. Bir yandan bize essiz mutluluk anlari sunarak sonsuzlugu vaat eder. Ote yandan hic bir garanti vermez. Arzu ve ozlemlerimizin yaraticisi ve onumuzdeki gelecegin belirleyicisidir, ama bu dogrudan bizim istegimize bagli degildir. Ask guclu bir duygudur ama cok risklidir. Hem cok saglam hem de o kadar kirilgandir. Oyle bir siginaktir ki her an ansizin cikan bir firtinayla yerle bir olabilir. Cok yumusakve cok zalimdir. Yasamin zevk ve mutluluk kaynagi oldugu kadar olumcul de olabilir. Oncelikle aska katilmis iki kisinin kendi kendilerine yaratabilecekleri engeller vardir ortada. Sevilen kisiyle seven insanin sevme ve birbirini algilama bicimleri, birbiriyle ortusmedigi zamanlar olmazliklar cikacaktir. Sevdigimiz insana butunuyle sahip olma istegimiz, cogu zaman karsi tarafin tepkisiyle karsilanir. Bu noktada karsilikli olarak birbirini degistirmeye, aski kavrayislarini ayni cizgiye getirmeye calisacaklardir. Bu caba kisilerin, ruhsal, bedensel, dusunsel ve duygusal yapilarina bagli olarak bicimlenir. Tutkuyla sevdigimiz insanla aramizdaki uyusmazlikari kendimize ozgu yollarla gidermeye calisiriz. Kendi kendimizin ya da otekinin canina kiyma asamasina varan siddet de bunun icinde bir sivrilik sayilmaktadir. Insanlar mutlu sonlari severeler. Yani "sonsuza kadar huzur ve mutluluk icinde yasadilar"diye sona eren masallari.. Ne var ki boyle sonlar yalnizca ucuz romanlarda vardir ve Aragon un dedigi gibi "MUTLU ASK YOKTUR..." -Alinti-

Kuzey canım çok mutluluk verici bir durum. sevgilerimle... Nazenin

Biz seninle hep calinti asklar yasadik. Baskalarinin bitirdigi, yitirdigi... Baskalarinin yazdigi ask siirlerini okuduk birbirimize, yalan melodiler esliginde. Bestesini baskasinin yaptigi sarkilarla serenat yaptik gecelerce... Biz yasanip coktan bitmis asklari sunduk birbirimize, hep baska ellerde buyumus cicekleri verdik, cogu zaman yalan yere edilmis yeminleri kullandik cumlelerimizde... bayat, hormonlu bira askin son soluklarini yasadik, yasattik, bitirdik, bittik¦ Sen bana hic kendi yetistirdigin bir cicek vermeidn mesela, ben sana hic sarki yazmadim, yazilmislari armagan etmek disinda... ask emek istiyordu, oysa biz hic emek vermeden zaten hazir asklari isitip, o iki kelimenin soguklugu ve basitligiyle surduruyorduk herseyi, emek yoktu, ask vardi saniyorduk, o da yokmus...! Ve bitti sonunda, bittik her yasanmis sahte sey gibi. Gercek su yuzune ciktigi an yittik. Simdi basardim anliyormusun, yazmayi, yasamayi, yikmayi, yok olmayi¦ sana ragmen yasamayi ogrendim. Simdi bizden bir yigin enkaz cumleleri kaldi geriye, bizden sonraki sahteliklere mirasa¦ hep derdin ya "derman arardim derdime, derdim bana dermanimis". Bak öyle degilmis derdin sana derman degilmis, ben sana derman degilmisim, sen de bana¦ne basit bitti gordunmu, tek kelimeyle¦ bitti dedik "BITTI". Gulpare

çok çok güzel yazıı.. GİTME&#8230; Gitme gidersen yok bedenim, ben yokum. Canımda can gibisin. Senin gitmen benim yok olmam demek. GİTME bedeli neyse ben yine öderim...

> Sevmek cesarettir, Korkunun oldugu yerde ask yoktur. > Sevmek; Düzenlere, oyunlara, kötülüklere meydan okumaktir. > Sevmek; uzaklasmaktir yalandan, bencilligi hiçe saymaktir. > Bir baska açidanda inanmaktir sevmek. > Gerçekten inanmaktir, tümden inanmaktir. > Insan sevince; sevdigine bütün varligi ile teslim olmamissa, yeteri derecede > sevmemis demektir. > Ve ona kayitsiz sartsiz inanmiyorsa, sevgiden bahsetmeye bile hakki yoktur. > Kiskançlik inancimizin bütünlügü ölçüsünde besler aşkı. > Şüpheyse öldürür. > Süphenin oldugu yerde inancin yeri olmaz. > Sevgiden bahsedilemez orada. > Kiskançliksa; kutsal bir duadir, dudaginda sevenlerin. > Sevmek; var olmaktir bir bakima, derinden bakilinca yokluga benzer. > Sevmek bütünlenmektir. > Çok seven eksildigini zanneder, oysa artmaktadir sevmek, çogalmaktir. > Çevrenin gözlerimizden silinmesi, önce bir eksilme hissi verir insana. > Fakat o her seyimizi varligi ile doldurdukça arttigimizi anlariz. > O bir tek kazanç, bütün kayiplarimiza bedeldir. > Bir an gelir; her şeyi onunla degerlendirmeye baslariz. > O bugün mutluysa yasamak güzeldir. Kabimiza sigmayiz. > Sarkilar söylemek gelir içimizden. > O kederliyse, gözlerimizde hersey kederlidir artik > Bütün güzellikler bir bir yitirirler anlamlarini. > O anlarda ölümü düsünürde, yine ölemeyiz kurtulamamak için. > Yanmaktir, tutusmaktir sevmek ve yasadikça hiç sönmemektir. > Dinle sana sevmenin ne olmadigini söyleyecegim önce. > Ne oldugunu sonra anlayacaksin. > Dinle, sevmek alis veris degildir. > Geometri degildir, aritmetik degildir. > En degerli seydir belki, ama karsiliginda hiçbir sey alinmaz. > Karsiliksiz bir çeke atilmis kuru bir imza degildir sevmek. > Iskambil kagidi degildir, zar degildir, bir dilim degildir, hesap pusulasi > degildir sevmek. Sevginin bedeli yine sevgiyle ödenir, altinla degil. > Sevilmekse; sevmenin mükafatidir ancak, karsiligi degil. > Bir sevgiye eş bir baska sevgi olamaz. > Çünkü her sevgi birbirinden büyüktür. > Sevgi tartilamaz, sevgi ölçülemez. > Sevgi; gram degildir, mesafe degildir. > Derinlik sanirsiniz, yüksekliktir o. > Sevgi; dudak degildir, göz degildir, saç degildir. > Sandalye degildir sevgi, yatak degildir, çarsaf degildir. > Geçip karsisina seyredemezsiniz, manzara degildir, tablo degildir, heykel > degildir. > Okuyamazsiniz kitap degildir. > Bilmece degildir, çözemezsiniz. > Istesenizde içinizden atamazsiniz. > Kan degildir, kesip damarinizi akitamazsiniz. > Siz agladikca o güçlenir içinizde > Akmaz, gözyasi degildir. > Kus degildir uçmaz, > Çiçek degildir koklanmaz. > Bitmez çile degildir. > Ne desen o degildir sevmek. > aLıntı ama benim çok sevdiğim biri tarafından bana yazıLmış...

Gittin&#8230; Ben arkandan sadece baktım. Oysa söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki&#8230; &#8216; Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini. Gidersen, sönecek içimdeki ateş ve bir daha hiç kimse yakamayacak. Gidersen, karanlığa mahkum edeceksin günlerimi. O karanlıkta yolumu kaybedeceğim&#8217; diyecektim sana. Konuşamadım&#8230; Gittin. Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım. Öylesine acıdı ki içim, tutup koparlarsa kolumu, bacağımı bu kadar acı duymazdım. Acım yaş olup akmalıydı gözlerinden. Ağlayamadım&#8230; Gittin. Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa. Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek, tutkum hayatı seninle, sadece seninle paylaşmaktı. Anlatamadım&#8230; Gittin&#8230; Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden. Ellerim değil miydi her dokunuşunda seni ürperten? Ürperirdin yine biliyordum. Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini, gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu. Tutamadım&#8230; Gittin&#8230; Bir yıkım gibiydi gidişin. Sen adım adım uzaklaşırken benden, çöküp kaldı bedenim olduğu yere. Nice terklere dayanan bu yürek bu kez yenilmişti. Bu kadar zayıf değildim ben, kalkmalıydım. Kalkamadım&#8230; Gittin&#8230; Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum. Hazırdım gidişine. Kaçak zamanları yaşıyorduk. Zaman bitecek ve sen gidecektin. Bense gidişinin ertesi günü hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım. Başlayamadım&#8230; Gittin&#8230; Nereye gittiğin önemli değildi. Binlerce kilometre uzakta olsan, iki metre ötemde de fark etmiyordu. Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu. Kurtulmalıydım. Kurtulamadım&#8230; Gittin&#8230; Unutulanların arasına katılmalıydın. Anıları bir sandığa koyup hayatı bir yerinden yakalamalıydım. Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim. Yapamadım&#8230; Gittin&#8230; Bir okyanusun ortasında, tek küreği kaybolmuş sandalda dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi. Bil ki sevmekten vazgeçmedim seni, bil ki seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde. Bil ki seni&#8230; Unutamadım&#8230;

Bence bu kadar seven birisi mutlaka sevdiğini belli ederdi. Mühim olan içimizde hissediğimiz değil gösterdiklerimizdir. Gösterilmemiş her sevgi, söylenmemiş güzel söz, her ilişki -sadece aşk değil aile ilişkisi bile- ilgisiz kaldığı sürece bitmeye mahkumdur.

Ne zaman kimi vuracagini asla bilemezsiniz. Gece yarisi aniden, dipten yukselen coskulu bir dalga gibi kabarir içinizde. Toprak ayaginizin altindan kayiyor gibi olur ve en hazirliksiz oldugunuz anda bütün siddetiyle vurur. Sarsilir, neye ugradiginizi sasirirsiniz. Heyecan, korku, kararsizlik, cesaret, aci, ofke, huzun, merhamet, siddet kaplar bir anda dunyanizi. Es dost yardima kossa da kolay toparlanamazsin. Bittiginde agir bir enkaz birakir geride. Daha kotusu, "tamamen bitti" sandiginiz sarsinti, hafif bir siddette artci soklar halinde yillarca surebilir. Kalbinizdeki kirik hat ara sira yoklar yeniden... Can Dündar

Çok hoş bir yazı yine Che'm... umutları yitirip özlemle okumaktan başka çaremiz yok artık bizim. ama inşallah senin gönlüne göre olur herşey:

Sabah erken terminale indim. Çantamı yere bırakıp öylece beklemeye başladım. Bilinçsizce gözlerim etrafı tarıyordu, biliyorum beklemiyordun ama yinede gözlerim seni arıyordu eskiden kalma bir alışkanlıkla... Sen uzun bir zaman önce gitmiştin bu kent de biliyorum ama inatla gözlerim seni arıyordu yine de, arada geçen bunca zamana rağmen... Soğuktu, Ankara&#8217;ya kar yağıyordu, üşüyordum... Benim de düşlerim yağdı Ankara&#8217;ya... Ellerimi cebime soktum bir süre öylece bekledim... Sanki biraz sonra bir köşeden çıkıp gelecektin, sadece birazcık geç kalmıştın; koşarak çıkıp merdivenleri gelip sarılacaktın hasretle... Biliyorum uzaklardasın şimdi.. Kimlerlesin kimbilir, yalnızsın belki de benim gibi şu an..? Oralar da soğuktur belki, üşüyor musun..? hala canını sıkıyor mu, bir ömür tükettiğin bu hayat kavgası..? Beni sorma! Suyu tükenmiş limanların denizlerine yürüyüp duruyorum hala... Hayatımın sesi kısılmış, yaşlanmış dudaklarımdaki kelimeler, kimse aramıyor, anlamıyor beni... Unutulmuşum anlayacağın... Beklerken gözlerin geldi gözlerimin önüne, dudakların, duruşun, gülüşün, sevgiyle bakışın... Sonra aklım ayrılığın bir burgu gibi işlediği yüzüne bakmaya, elini tutmaya korktuğum günlere gitti. Burgu ağır ağır işliyordu içime, ağır döndüğü içinde daha çok acıtıyordu... Yıllardır bu terminale her gelişimde aynı acıyı duyarım, aynı özlemi hissederim, aynı hüznü yaşarım... Oysa aradan uzun yıllar geçmişti ama her şey daha dünmüş gibi gözlerimin önünde canlanıyordu... Ne zaman bu terminale insem içim burkulur, gözlerim durup durup dolar. Her esen yelde, yağan yağmurda, çağlayan ırmakta, uğuldayan ormanda senin kokunu duyarım... Her esintide soluğunu hissedip içime ferahlık dolar ve her yokluğunu yokladığımda ruhum sızlar. Çekip gitmiştin kalbinin bütün kapılarını kapatarak ardında.. Durmadan büyüdü içimde yokluğun. Günler aylar, yıllar geçip gitti ardına bakmadan ama sen yoktun gelmiyordun... Gelmiyeceğini biliyorum beklemem nafile ama yine de köşe başlarına bakıyorum belki bir köşeden çıkar gelirsin diye.. Uzaktasın oysa ki bir ömür kadar... Özlem tek yönlü bir yol işte gidip de dönmeyen... Ve sen bir yel gibi esip gittin hayatımda ardına bakmadan, ben yelkenleri kırık tekneler gibi bakakalmıştım yorgun denizler üzerinde... Seni ne zaman ansısam bir hüzün şarkısı kırılır kalbimde; hiç unutamadım ki seni zaten, yıllar oldu buraları terkedip gideli, yıllar oldu ayrıyız, dudaklarımız biribirinden uzak, bedenlerimiz, ellerimiz, gözlerimiz uzak. Oysa aşk karşılıklı sevmektir, dokunmaktır, gerçek aşk paylaşmaktır hayatı. Hala kulağım sesinde, gözlerim etrafta seni arıyorum, çok uzaklarda olduğunu ve gelmeyeceğini bile bile... Kırık bir tebessümdür anımsadığım, bir sevda türküsüydü adın... Herkese bir şeyler verilir belki ama ben sana kalbimi verdim... Kalbimi de alıp gittin beraber... Çekip gittin hayatımdan düşlerimi ve anılarımı sarsarak.. hayatımda artık mutluluk olmayacak, teselli olmayacak. Hep bir boşluk, hep acılar, hüzünler olacak... Şimdi güz sonu, kışa giriyoruz ben dört mevsim baharı yaşadım seninle. Dört mevsim çiçek açtın kalbimde, taze bir yaprak gibi yeşildin, sevgi çiçeğiydin, üzerine çiğ taneleri düşmüş kırmızı güldün, maviydin, beyazdın bütün renklerde sevmiştim seni... Seni severken hayatı da sevmiştim ben, dünyayı da, insanları da... Uçup gitti şimdi sevgi kuşları hayatımda. Günlerin, gecelerin tadı yok. Leylası kaybolmuş bir mecnunum, hiçbir çöl kabul etmiyor beni artık. Soğuk karanlık gecelerde kayıp çocuk resimleridir hüznün bir başka adı. Gittiğinden beri kayıp içimdeki çocuk... alintidir dj_oznur_0106

Bilirim ki aşkın bahçesinden bir gül koklayan, şeyda bülbül olurmuş. Bilirim ki aşkın pınarından bir damla içen, ömrünce sarhoş gezermiş. Bilirim ki kavuşmak olmasa sevdalılar, ağlayı ağlayı kör olurmuş. Biliyor musun, iki gözüm; bugün ayın kaçı? Hangi mevsimdeyiz? Bahar mı, kış mı, sonbahar mı, yaz mı; inan farkında değilim. Sıla ne yana düşer, gurbet ne yanda? Nerdeyim, nasılım? Bilmiyorum. Derdim, kederim ne? Biliyor musun yanıtını?... Neşemi, sevimcimi, yaşama gücümü yitirdim. O coşkulu, mutlu, umutlu günlerimi ne de çok özlüyorum. Öylesine bir özlem ki bu; ne sen sor, ne ben söyleyeyim. Sevdiklerim, özlediklerim ve bana dost olanların her biri başka bir yerde; hiç birine kavuşamıyorum. Dalları fırtınada kopmuş bir ağaç gibiyiz iki gözüm. Her dalımız bir sınır boyunda, her yaprağımız bir ülkeye savrulmuş. Bir yanımız vizeli, bir yanımız kaçak. Çocukluğumu, ilk gençliğimi, geçmişimi, memleketimi velhasıl eskiye ait herşeyimi nasıl özlüyorum biliyor musun? Özümü özlüyorum, özümü... Kendim olabilmeyi, sözümde durmak için verdiğim çabayı, kendime dürüst olmak için kendimle olan mücadelemi, özümle barışık yaşamayı özlüyorum. En iyi sen bilirsin, bir huyumu terk etmek için sarf ettiğim gayreti. Doğaya, insanlara, hayvanlara, çocuklara olan sevgimi, tutkumu ve yüreğimdeki ateşi, dimağımdaki tadı da en iyi sen bilirsin. Zaman geçiyor, hayat geçiyor, ömrümde akşam çanları çalmaya başladı bile. İnsanın mutlulukları, heyecanları, hayatı, yaşadıkları geride kalıyor iki gözüm. Bizim gibileri yıllar geçtikçe daha bir duygusallaşıyor. Toplumların gittikçe bencilleştiği, duyarsızlaştığı dünyamızda olup bitenler beni hüzünlendiriyor. Acaba bu durumun bilincinde ve farkında olan çevremizde kaç insan var? Binbir düşünce üşüşüyor beynime. Anılarla, özlemlerle boğuşmak beni yıpratıyor. İç acısıyla dolu, yaralı, bin yerinden vurgun yemiş bir gönülle acılara karşı umarsız olmaya çalışıyorum ama olmuyor. Belki bir gün son bulacak ufuklarda solar hüznümüz. Hala bir şeyler bekleyerek bulutsu bir sise gömülüyor her şey. Şimdi ise, gülmek-ağlamak arası monoton bir hayatın girdabında kaldım. Üzerime ölü toprağı serpilmiş gibi. Silkinip çıkamıyorum. Gün ışığına, suya hasret bitkiler gibi tatsız ve tuzsuzum. İşte şimdi böyle bir insan oldum iki gözüm. Gayesiz ve huysuz. Evden sokağa her çıkışımda, penceremden dışarı her bakışımda, karabasan gibi çöken sis ve karanlık dokunuyor bana. Oysa ışık umut, umutsa hayat demektir. Ben mi o ışığı yitirdim, yoksa o ışık mı beni; bilmiyorum. Nedense hep geçmişe bir özlem duygusu büyüyor içimde... İşte böyle iki gözüm. Hangi gündeyiz? Bugün ayın kaçı? Hangi mevsimdeyiz? Bilmiyorum. Bilsem de, benim için artık hiç bir önemi yok... Uzun yıllar önce sevdamı yüreğime yükleyip geldiğim bu yabancı ülkede, koynunda volkanları taşıyan bir dağ gibi sustum. Suskunluğumu delicesine haykırmak isterken, içime ağuları akıttım ve öylece sustum. Kara bir diken gibi yuttum ve içime yığılıp öğlece kalakaldım. İçimdeki yangını, yüreğimdeki yarayı, gözlerimdeki damlayı sorma. Hasretlere dayayıp başımı, hüzünle geçip giden günlere, gecelere döndüm sırtımı iki gözüm. Yorgun, yetim ve yaralı. Gönlümün duvarına kocaman bir sevda resmi çizdim, bir de ateş yaktım ocağıma dağ gibi Ki, okyanuslar söndüremez. İnsanlar, var olalı beri kabullenmiş sevdayı. Herkes kendi sevdasının Mecnunu; kendi hasretinin delisi olmuş. Kendi hikayesini, kendi sevdasını en büyük sanmış ve saymış; büyütmüş yüreğinde dağ dağ. Sabır sabır beyninin gergefine işlemiş. Benim sevdam da benim için dünyanın en büyük, en kutsal sevdası... Ben ki, sevdanın çöllerinde ayrılıkların en büyük hasretini çektim Leyla &#8216;mın. Ferhat oldum dağları deldim. Kerem oldum yaktım kendimi. Pir Sultan oldum asıldım, Nesimi oldum yüzüldüm. Kavuşmak için gönlümü yollara düşürdüm. Horlandım, ezildim, hakaretlere, işkencelere maruz kaldım. Yüreğimdeki yangını, gözlerimdeki hicranı sorma iki gözüm. Acılarımı kimsesizliğime yükleyip, uzayıp giden yollara düştüm. Yorgun, yetim ve yaralı. Aşık oldum, yaktım kendimi. İçimde bin yangınla çıktım yola. Sevgilime şiirler yazmak, şarkılar bestelemek, türküler yakmak en büyük ibadetimdi. Kavuşmak ise en inanılmaz hayalim. Bilirim ki aşkın bahçesinden bir gül koklayan, şeyda bülbül olurmuş. Bilirim ki aşkın pınarından bir damla içen, ömrünce sarhoş gezermiş. Bilirim ki kavuşmak olmasa sevdalılar, ağlayı ağlayı kör olurmuş. Aşk olmasa iki gözüm, içimde biriktirdiğim bu yangın olmasa, dolmasa iliklerime aşkın hasreti, bu yangın yüreğimi sarmasa, avuçlarımı yakmasa bu ateş, akar mı damarlarımdaki kan! Bir gün kavuşmak hayali olmasa, nasıl dayanılır bu yaşama, bu kimsesizliğe, bu gurbete, bu hasrete iki gözüm, nasıl? sorma ben kimim, adım ne, nereden geldim kim açtı bu kahrolası çukuru yüreğimde kimi sevdim, kime özlemim kaç yıl sevda doldu iliklerime kaç yıl eksildim. tut ki, bir pınarım suyu kesik akamadım nazlı nehirlere tut ki susturulmuş binlerce türkü bastırılmış binlerce acıyım baştanbaşa aşk ve ateş tut ki, incinmiş bir gülüşüm gecikmiş bir düş bir ateşin çemberinde yarım kalmış sevinçler kanayan tut ki, kar altında sevincim bütün mevsimlere küsmüşüm kanadı kırık bir serçeyim tut ki dağlarda koparılmış kınalı bir çiçek ateşin zulmünü gördüm suyun ihanetini baştanbaşa aşk baştanbaşa hasret susturulmuş milyonlarca türküyüm bir sarı çiçek bir sarmaşık belki çözer dilini yüreğimin ihanetlerin kilitlediği...

Mutluyum, sevdiğim için seni. Sevilmesi gereken birini sevdim ben. Sevgiyi hak eden birini sevdim ben. Boşa gitmedi emeklerim, sevmesen de beni, hak etmiştin sen, seni sevmemi. Pişman değilim hayır. Yanlış yapmadım hayır. Öyle güzel bir duygu ki seni sevmek, anlatılmıyor sevdiğim. Varlığını bilmek o kadar güzel ki. Seninle aynı şehirde olmak, seni bilmek öyle güzel ki. Varlığın dolduruyor hayattaki tüm boşlukları. Ve her sabah senin varlığını bilerek uyanmak zıplatıyor yataktan. Varlığın, tetikliyor atılacak her adımı. Seni gülerken görebilmek dünyalara bedel inan&#8230; Ve tanımaksa zaten değişilmez hiçbir şeye. Seni sevdim ya, sevgimi verdim ya hak edene, ne yapacaksın gerisini, boş ver işte&#8230;

cünküsüz sevdigimi buldum Allah sükürler olsun Allah herkese nasip etsin amin amin amin Önceki

Güzel Bir Hikaye Idi Sağol Platonik Başladi Hüzünlü Bitti. Insan Oğlu Doğumundan Başlayip ölümüne Kadar Hep Bir Arayiş Içinde Bazen Bu Arayiş Içinde Iyiyle Veya Kötüyle Karşilaşiyorsun Kk. bende Bu Arayiş Içinde Buldum . push ;

Belki bir gün geri döner, ne dersin?

var olduğunu biliyorum bir o kadar yakın bir okadar uzak bana dj_oznur_0106

canım bu sevgı bambaşka bır sevgı ellerıne saglık arkadasım . push ;