Meraba ben 32 gün önce Bezmialem hastanesinde Alper Yenigün e ameliyat oldum ve çok memnunum daha yepyeni olmasına rağmen estetik olduğu kesinlikle anlaşılmıyor ve sağlık sıkıntım çok fazlaydı çok şükür hepsi geçti kesinlikle bir görünmeni tavsiye ederim fiyat olarakta cok uygun A

ben burun ucu estetiği yaptırmayı düşünüyorum istanbul avrupa yakasında iyi bildiğiniz uygun fiyatlı bi yer var mı

atel çıkarken tampon alınırken hiç acımadı rahatsız olmadım dikişler alınırken biraz acı sadece o da kişiye göre değişiyor bazılarında kendiliğinden çözünen dikişler oluyor bende iki türlüde vardı. bandaj takarken falan hiç acı bişey hatırlamıyorum canım. uyuma pozisyonu konusunda uyuyabiliyorsan dik uyu ama rahat edemiyorum diyosan yan uyuyabilirsin hani şekline falan zarar vermez ama dik uyursan ödemlerin daha hızlı iner ben uyuyamıyorum dik 2-3 saat uyuyup uuyanıyodum o yüzden alçı çıktığı gibi yanlı uyumaya başladım

Merhaba arkadaşlar, 31 mayısta ameliyatım vardı ve ben 27 mayısta buraya üye olarak sizlerle paylaşmıştım. Bugun 6. günüm ve henüz buraya girip rahat rahat yazacak kadar yeni kendimdeyim. Şunu belirtiyim kesinlikle sağlıkta problemim yoktu, etrafımdaki herkes son anda ameliyattan vazgeçmek için gözüme baktı çünkü hiç bişeyin olmadığını söylüyolardı, çok az kemerli ve ucu düşüktü fakat önden bişey yoktu. Fakat tabii vazgeçmedim ve 31 mayısta 14.10 civarı ameliyata girdim.. AMELİYAT GÜNÜ / GECESİ Sabah 10 gibi hastaneye gittim ve işlemler tamamlandıktan sonra beni almaya geldiler. Ameliyathane hiç öyle bahsedildiği gibi "çok soğuk titredim" tarzı bi havaya sahip değildi, ya da hastanede hastaların odalarını ameliyat öncesi hafif soğuk tutarak alıştırıyo oldukları için hissetmedim. Yatağa yattığım zaman başımda 4 tane hemşire vardı, son kez burun ucumu çok kaldırmamasını doktoruma iletmelerini söyledim, inanın gerisi yok. Hani şimdi uyuyacaksınız tarzı bişey de demedi kimse veya ben damar yoluma bişey verdiklerini de görmedim, ne olduysa sonra derlenme odasında uyandım. Gözümü açtığımda etrafımda bi kaç ses ve boğuk görüntü vardı, derlenme odaları zaten sıcak tutulduğu için yine o efsanevi "ameliyat sonrası tir tir titredim, buz gibiydi dayanamadım" lafları boşa çıktı bende.. 14.10da girdiğim ameliyattan 17.30'da çıkmışım, derlenme odasında ayıldığım saat ise 18.40 civarıydı. Odama çıktığımda hiç bi ağrım yoktu gayet normaldim, doktor da konuşmamam gerektiğini söyledi. Konuşmadım da sadece uyudum ve hemşireler sargılarımı değiştirmeye gelip gitti. Bir de ara ara buz koydum yüzüme, çok fazla değil ama. Saat ilerledikçe yüzüm ağırlaşmaya başladı, yavaş yavaş şiştiğimi anladım. Gece tuvalete gidip aynaya baktığımda yüzümün adeta davul olduğunu gördüm ama zaten olması gereken oydu ve kendimi bu duruma hazırlamıştım. Onun dışında gece hiç bi ağrım/sızım olmadı ki tabii olsaydı da narkoz etkisi/serum hissettirmezdi. 1. GÜN Ertesi sabah hastanedeyken doktorum geldi ve tamponlarımı çıkarttı. Sıfır acı, sıfır ağrı yalnız adeta beyninizden bir şey çekiliyor gibi hissediyosunuz. Nefes almayı denemedim ben ağzımdan nefes almaya devam ettim, o yüzden rahatladım/rahatlamadım diyemem. Öğle saatleri eve gittiğimde şişliğim ve morluğum çok daha arttı, size anlatamam. Göz kapaklarım öyle şişti ki patlayacak sandım, bir gözüm kapanmıştı diğeri yarım açılıyordu ve üstelik mosmordu kapaklar/göz altlarım. Bütün gün gözlerim kapalı yattım, arnica jel sürdüm, antibiyotik kullandım. Ağzıma bir lokma dahi yemek süremedim, 2 3 kaşık çorba içtim antibiyotik kullanıcağım için. Gece sıfır uyku, kocaman bi sıfırdan hemde. Yalnız yine aynı şekilde ağrı/sızı hala yok. 2. GÜN Bu şişlikler/morluklar daha ne kadar artabilir diye düşünüyodum ki 2. gün anladım, daha çok artabilirmiş.. Aynaya bakasım gelmedi, yine tek yaptığım yatmak oldu. Gözlerimdeki şişkinlik yavaş yavaş yanak çevreme de indi. Eve misafir geliyo gözümü açamıyorum, su içicem gözüm açılmıyo, ilaç içiçem gözler açılmıyo.. Davulun ötesi bi şekildeydim. İnanın o gün "Allahım ben neden bunu yaptım" diye kendi kendime söylendim. Pişmanlığım hadsafhadaydı. Bugün yine uyku yok.. 3. GÜN Yavaş yavaş gözaltı morluklarım yeşile döndü, gözlerim tamamen açıldı ama gözkapaklarım hala şişti ve mordu. Yemek yiyebildim ancak yataktan kalkmadım. Olabildiğince yatakta kalıp uzanmak istedim. Bu gece biraz olsun uyudum, gece bir kaç defa uyanıp deniz suyuyla burnumu temizledim dolu hissediyodum çünkü. Onun dışında yine ağrı sızı yok.. 4. GÜN Tabi gün geçtikçe iyileşiyorsunuz. Göz çevrem tamamen yeşile döndü ama gözkapaklarım hala şiş ve mordu. Bide yanaklarımın şişliği yavaş yavaş inmeye başladı. Diğer günlere nazaran bugün tam uyudum diyebilirim. Tek rahatsızlığım epey yüksek ve dik uyumaktı, onun dışında bugün çok problem olmadı. Yalnız morluklara ek olarak 4. gün sol gözümde kanlanma meydana geldi. 5. GÜN Yüzümün şişliği yavaş yavaş indi ve artık yediğim yemeklerden az da olsa tad almaya başladım. Bi önceki gün annemin yedirdiği keşkülü fırın sütlaç diye yemiştim ama bugün yediklerimi farkındaydım sonunda... Ayaklanmaya başladım ev içinde yürümeye çalıştım ama aşağı katiyen bakamıyodum. Rahat rahat konuşuyodum artık bi problemim yoktu. Armica / antibiyotik / deniz suyu bakımı yine aynı. 6. GÜN Çok daha iyiydim bugün, baya iyiydim hemde. Tamamen ayaklandım, arkadaşlarım geldi, yemek yedim yani bugün artık tamamen kendime geldim ve anca buraya yazabildim. Yanaklarım/gözatımda sarılık kaldı, göz kapaklarımın şişliği indi ancak çok hafif morluklar var çizik şeklinde. Gözümdeki kanlanma hala geçmedi ve bi fikrim yok ne zaman geçer.. Bu gece çok rahat uyurum diye tahmin ediyorum yine, sabah 10.30 gibi de doktorda randevum var atel alınacak/bandaj takılacak. 7. gün başlığı olarak yarın yine editlerim bandajlı haliyle:) Kısaca şöyle söyleyeyim, 4 günüm hayatımın en zehir 4 günüydü. Daha önce hastane/hastalık nedir bilmezdim inanın Allah da bidaha göstermesin inşallah. O yüzden kolay hasta olmadığım için bünyem dayanıklı sanırdım ama değilmiş. Ben çok şiştim, çok morardım ama elbet tabii 5. günden sonra geçiyor. Hassasiyete, bünyeye, cilde göre değişir ama etrafımdaki kimseden böyle görmemiştim:/ Ancak çok şükür hiç hiç ağrım sızım olmadı sıfır acıyla atlattım olmamış gibi. ilk 1 haftayı atlatmak gerçekten sabır işi ancak daha bunun koca 6 ayı daha var.. yarın ateller çıkınca merak ediyorum nasıl duracak. Şuan hafif kalkık duruyo ama öyle burun deliklerimin çok gözüktüğü aşırı tarz değil. Kalkıklık ne zaman sonra iniyo ve ne kadar iniyo? Bandaj takımı esnası bi ağrı/acı oluyo mu neticede burun hassas oluyo? bandajlıyken normal yatar pozisyonda uyuyabilir miyim yoksa yine mi dik/yüksek pozisyon olucak? cevabını yarın sabah doktordan alıcam ama önce burada tecrübelilere sorayım:) Çok teşekkür ederim okuduğunuz için. Umarım yardımcı olmuşumdur. Bu ameliyatı geçirecek kişilere de çok büyük şifa ve sabır diliyorum:) hepimizin sonuçları istediğimiz gibi olsun inşallah, bunca şeye değsin..