15-20 gündür sabırla bekliyorum yarın yaptıracağım test için. sanmayın bu heyecanın sebebi senelerdir beklemek henüz ikinci deneyişimiz.. bu kadar süre bile yıpraıtrken insanı azıcık bir empati ile hüngür hüngür ağlattı beni yazınız.. ama gelirler biliyor musunu kadir gecesinde gerçekten.. szi dualarınızı eksik etmeyin yeterki.. beni ve tüm bebek heyecanı yaşayanları da dualarınıza eklemeyi unutmayın olur mu.. rabbim güzel kızınıza sağlık, uzun ömür versin..

sizde burda ulaşamadıklarınıza içinizi dökecek mektuplar yazabilirsiniz

yüreğinize sağlık. Sanki kendim yazmış gibi içtendi yazınız, aynı duyguları paylaştığımız için belkide. Bende ikiz bebeklerimi 7 aylık erken doğumla kaybettim. yaşasalardı şu an 4 yaşında olacaklardı. ağlattı yazınız beni. japongulu

MELEKLERİME MEKTUP Canlarım, kokusunu duyamadığım, kucağıma alamadığım, doyasıya sarılamadığım yavrularım benim. Çok uzaklardasınız biliyorum ve sizi çok özlüyorum. Sizde benim kadar özlem duyuyor musunuz diye merak ediyorum bazen. Belki özlem çekiyorsunuz belki de kırgınsınız bana bilmiyorum. Ama birgün tekrar biraraya geleceğimiz umuduyla yaşıyorum ben. Canımdan can vermiştim size, incitmemek için sizi;öyle dikkatli hareket ediyor, öyle yavaş yürüyordum ki yavaş çekim bir film görüntüsü veriyordum kesin etrafıma. Karnımı okşayarak beni bırakmayın, benimle kalın diye terapi uyguladım kendimce. Ama beni terkettiniz yine de. Yok yok, sakın sitem sanmayın bu sözlerimi, gücenmeyin bana olur mu? Bir anne sitem eder mi evlatlarına. Sadece sizinle olamamak yakıyor içimi, hiç dokunmamış olmak, güzel yüzünüzü görememek sürekli kanayan bir yara gibi dağlıyor yüreğimi. Size ulaşmak için elimden geleni yapıyorum yine de. Dua ediyorum size, geliyor mu sesim? Rüyalarımda görüyorum bazen, siz de görüyor musunuz beni? Bunu da denemek istedim bugün, mektupla anlatmak istedim sizi ne kadar sevdiğimi, satırlara dökme gereği duydum nedense sizsiz geçen günlerimi. Ben hep aynı ben, ev iş arasında mekik dokuyorum hergün. Dünya işlerine koşturup duruyoruz işte, gün dolduruyoruz. Ablanızla birlikte vakit geçiriyoruz çoğunlukla. O şimdi 10 yaşında şirin güzel bir çocuk, sizin gibi... Konuşmuyoruz onunla bu konuyu ama o da sizi çok seviyor ve özlüyor eminim. Giderken ablanıza kokunuzu bırakmışsınız ya, çok çok sevindim sizden hatıra kaldı diye, teşekkür ederim yavrularım. Hala bitmedi o koku, gece ablanız uyurken teninde toplanıyor o bebek kokunuz. ciğerlerimi doldurana kadar içime çekiyorum. Huzur doluyorum, mutlu oluyorum, ağlıyorum bazen... Üzülmeyin tamam mı, elimde değil kabul edin işte, sulugözün biriyim ben. Keşke terketmeseydiniz beni, yanımda olsaydınız hep. Gürültünüzle şişirseydiniz kafamı, isteklerinizle delirtseydiniz beni, biriniz eteklerimi çekiştirirken, biriniz sırtıma atlasaydınız koltuktan. Hiç şikayet etmezdim ister inanın ister inanmayın. Bunları hayal ediyorum aklıma geldiğinizde, kaç yaşında olacağınızı hesap ediyor ve tahminlerde bulunuyorum saçınız, boyunuz, kilonuz konusunda. Meleklerim benim, canlarım. Keşke gitmeseydiniz ama elden birşey gelmiyor işte. Rabbim böylesini uygun gördü bize. Olsun eninde sonunda kavuşacağız nasıl olsa. Birgün geleceğim yanınıza, bitecek hasretim, doya doya konuşup sarılacağız o zaman. Kavuşuruz değil mi, beklersiniz annenizi, unutmayın sakın beni, bu dünyada ayrıldık diye, orda da terketmeyin beni. Şu mübarek Ramazan günlerinde bol bol dualarımı gönderiyorum size, geri çevirmeyin olur mu? Kandil gecesini bekliyorum dört gözle, neden mi? Bir büyüğümden duymuştum, böyle mübarek günlerde sizin gibi melekler kelebek olup ziyaret ederlermiş annelerini. Geçen sene kandil gecesi Kur'an-ı Kerim okurken özellikle açık bıraktığım pencereden girivermiştiniz ya içeri, nasıl da mutluluktan ağlatmıştınız beni, Omzuma konmuştu biri, diğeri o kadar beyazdı ki gözlerimi kamaştırmıştı. Biri de öyle küçük, öyle hareketli, en haylazınız sanırım. Bak yine bekliyorum özlemle, pencerem açık olacak; mutlaka gelin lütfen;sizi çok özledim, sizi hiç unutmadım, siz de unutmayın beni. Elbet kavuşacağız birgün, geleceğim tamam mı? Mutlaka bekleyin; mutlaka... ANNENİZ.

japongulu inan ağlattın beni yazın ne kdr içten olmuş... bnde mart ayında 22 haftalık ikizlerimi kaybettim acısı halaa içimde yawrularım kızlarım bıraktı bni elim kolum bomboş kaldı... japongulu

çok zor evet ağlatmak istemezdim gerçi ama benimle aynı durumda olanlarla duygularımı paylaşmak istedim herşey gönlünüze göre olur inşallah