Sokak Lambaları Sokak lambalarının sessiz ışıkları süslüyor geceyi tepeleri ve caddeleri Yüksek yapılar arasında bitkin günün uzayıp giden sancılanan yalnızlığı yeniden yanıyor tüm kanımda gözlerimde gökyüzüne dek yükselerek. Başdöndürücü yolların beyaz ışıkları evrenin ortasında Yollarda her yanan mavimsi tozlar açılıyor bana doğru. Susuyor bitkin anılar bir an için. Ve gökyüzü kararıp yitiyor gözden. Yarın güneşin isi altında yeniden yanlızlığa sarılacak yaşam Cesar Pavese seaBahAR Nosce Te

Soğukluk Ateşli bir sevi gibi yeşeriverdi acılanarak ateşini seyre dalan bir kin. Bir yüz, bir ten sevişmişcesine. Öluverdi teni çinlayan sesleri dünyanın. Bir titreyiş kapladı varlıkları. Tümüyle bir sese asılı kaldı yaşam. Acı bir esrime içinde geçiyor günler yüzümü soldurarak geri gelen sesin üzünçlü okşayışında. Yeniden çınlayan ve bizim için bir kez daha acımasız anıda tatsız değil bu ses. Ten titremiyor ama. Onu sadece bir sevi tutuşturabilirve bu kin arar. Tümüyle varlıklar, sesler ve dünyanın teni yerinde tutmuyor o gövdenin ve gözlerin yanıp tutuşan okşayışının. Kendini yıkan acılı esrimede her gün yeniden bir bakış ve kırık bir sözcük buluyor bu kin. Ve yakalıyor orada, doyumsuzca, bir seviymişcesine. Cesar Pavese seaBahAR Nosce Te

Gece Tatları Geceyi duymaya duyuyoruz biz de Çırılçıplak anında yelin Kokuların döküldüğü, yelin dondurduğu yollarda Burun deliklerimiz kaldırıyoruz / Ötelerde salınan ışıklara. Karanlıkta bekleyen bir ev var hepimizi Döndüğümüzde düşlerine uzanmış bir kadının Sıcak kokular içinde, karanlık bir odada Uyurken esen yelden habersiz, İçimizde mırıldayan kan gibi Ilık tenini soluduğunu Cesar Pavese seaBahAR Nosce Te

Yalnızlığa Düşkünlük Akşam yemeği yiyorum biraz, aydınlık pencerede. Oda kararmış gökyüzü görünüyor. Dışarı çıkınca geniş kırlığa götürür dingin yollar az sonra. Göğe bakıyor ve yiyorum - kimbilir şimdi kaç kadın yemek yiyordur - gövdem dingin; sersemleştiriyor gövdemi iş ve her kadın. Dışarıda akşam yemeğinden sonra, yıldızlar gelip geniş ovanın toprağına dokuncaklar. Yıldızlar canlı, değersiz ama bu bir başına yediğim kirazlar. Göğü görüyorum. Biliyorum ama paslı çatıların arasında parıldayan ışıkları ve altında yapılan gürültüleri. Koca bir yudumla bitkilerin ve ırmakların tadını alıyor kendini her şeyden ayrı duyan gövdem. Biraz sessizlik yetiyor, her varlık kendi gerçek yerinde duruyor, gövdemin duruşu gibi. Sessizliğin uğultusunu dağıtmaksızın benimseyen duygularımın önünde her varlık yalıtılmış. Damarlardan geçen kanımı bildiğim gibi her varlığı karanlıkta bilebilirim. Tüm varlıkların akşam yemeği, koca bir suyun otların arasında aktığı yerdir ova. Kımıltısız yaşıyor her bitki ve her taş. Bu ova üzerinde yaşayan her varlığın damarlarını, beni besleyen besinleri dinliyorum. Cesar Pavese Cesare Pavese biyografisi için tıklayınız. seaBahAR Nosce Te