herşey insanın kendini ve yaşamı sevmesiyle başlıyor. neden ben, neden hayat bana bu kadar acımasız davranıyor soruları yerine, hayata daha pozitif bakmalı... sevgiyle kal canımŞeniz talin

harika bir bakış açısı bayıldım bunaa. s. A

a. s. a. s. acayip motive edici bir yazi ellerine saglik. candy38 Seize the

mutluluğu yakalamanın bir yoluda hayata pozitif bakıp, bardagın hep dolu tarafını görebilmektir... işte o zaman gerçek mutlulugun aslında hep yanıbasımızda oldugunu farkederiz.. talin

Zaten herşeyi olumsuzlukları ile görsek, hayat yaşanmaz bir hal alır. Ben hayata, Bir bardakta olan yarım su diye bakmamaya çalışıyorum. Bardağın yarısına kadar su dolu deyip, güzellikleri görmeye çalışırım.

Dikkat! Duygularla ilgili çok önemli bir açıklama. Lütfen kendinizi ve etrafınızdakileri haberdar ediniz. Bizim hamurumuzda olumsuz duygu yok. Biz olumlu duygu kaynağıyız Öz'ümüzde. Kendimizi "kötü" hissettiğimizde şunu hep hatırlayalım: Bu "olumsuz" duygular SONlu. Yani ben istesem de bu duygunun içinde boğulamam. Bir örnek verelim: Olumsuz duyguları bir okyanusun içine atılmış buz kalıpları olarak düşünelim. Farkındalığımızı yani kendimizi gözlemleme özelliğimizi de ışın tabancası olarak düşünelim. Olumsuz duygular her farkındalığımıza çıkışlarında ışın tabancasına maruz kalacaklar ve eriyip okyanusa karışacaklar. Hehehe, ne güzel :) Hatırlamamız gereken bir nokta da şu ki; Işın tabancasıyla buz kalıbını eritirken buz kalıbı hakkında yorumda bulunmazsak işimizi daha çabuk hallederiz. ''Yok efendim şekli düzgün değil,'' ''Yok efendim ne garip duruyor,'' Gibi yorumlardan kaçınalım. Olur mu? Hani oyalanmamak adına:1rolleyes:. sevgilera. s.