Adını yitik mevsimlerin kanatlarına bıraktım Gözlerini pembe baharların arasına kattım Gülüşünle acılarımı denizlere damıttım Adınla firari sevdalara yelken açtım Gözlerinle karanlık geceme aydınlık saçtım Gülüşünle baharın koynunda hep tomurcuk açtım Adınla solgun mevsimlere can oldum Gözlerinle bir serçenin kanadında durdum Ve bir gülüşünle yarınlarıma umutla koştum Adınla Cennetin mevsimsiz bahçelerinde soluk aldım Gözlerinde mutlulukların baharını yaşadım Gülüşlerine bir ömür adadım Adın, sevdaya yazılmış ölümsüz satırlarıydı Gözlerin, acılarıma düşen mutluluk damlalarıydı Gülüşlerin karakışlarıma açan güllerin baharıydı Adın, ölüme inat aldığım son nefesti Gözlerin, kapanmaz acılarıma sürdüğüm merhemdi Gülüşlerin ise acıya inat yaşama sebebimdi Adın, çiçeklerime dokuduğum sevda motifi Gözlerin ölümsüz mutluluğun yaşanan tek tarifi Gülüşlerin, intihar kokan şehrimin son fethi.

Üzerime devirip dağ gibi hüzünleri Böyle çekip gitmek var mıydı? Var mıydı böyle bitirmek? Hani söz vermiştik birbirimize? Kaç zaman geçti aradan Sen yoksun! Sana sığındığım geceler Alevleri gökyüzünde Bir kumsal ateşiydi günahları yaktığımız. Ve kan rengi şarapla yıkanmış Bir hasret şimdi göğsümüze taktığımız. Bilirim dönmeyeceksin artık! Uzun zaman oldu Belki çoktan unuttun. Adın kaldı soğuk duvarlarında odamın Sigara paketlerinde şiirlerin Resimlerin bana gülen, Cüzdanımda saç telin. Bir veda o geceden aklımda kalan Kekremsi bir tat Bir med cezir yüreğimde Ben vurgun yemiş bir yaralı Gemiler bana taşır bütün aşk yorgunlarını Sen yoksun... Hayatımın ilkbaharında tanısaydım seni Yasak umutlara ve acılara inat Buruk bir şarap tadında olsaydı sevdamız Yıllandıkça güzelleşen Ve sen şiirler okusaydın geceleri Saçlarımı okşarken. Ellerimi tutsaydın ansızın Yüreğim eriseydi gözlerinde Yansaydım ateşinden. Sen ağlasaydın mutluluktan Ben ölseydim Yalnızca beni sevdiğini bilseydim. Seviyorum deseydin Bi kere söyleseydin Yanmazdım Yanmazdım böyle çekip gitmeseydin... Bir veda o geceden aklımda kalan Bir günah, belki yasak Yanımda olsan şimdi, hiç konuşmasak Ağlasak bin kere pişman olsak Sonra yine bozsak yeminleri Sarılsak sımsıkı Öylece kalsak... Gittin... Kimbilir kaç deli sevda sığdırdın yüreğine Işığa üşüşen pervaneler gibi sardılar seni Körkütük aşkların ortasına düştün Yalanların pençesine. Belki birgün, bir gece Dar bir vakitte belki Hiç beklemezken seni gelirsin diye Ben hala burdayım Sen yoksun! Lanet olsun... Şebnem Kısaparmak