bende 16 yaşındayım yazdan önce diyete başladım 15 kilo verdim ama çok sağlıksız verdim. kilo almaktan çok korkuyorum sürekli tartılıyorum takıntı haline getirdim resmen herkes çok zayıfladığımı kilo almam gerektiğini söylüyo ama ben 100gr alsam bile moralim bozuluyo son 1 aydır falan kusmaya basladım baslarda midem küçük olduğu için çok yediğim zaman tutamıyodum midemde ama sonradan alışkanlık haline geldi sürekli kuamaya başladım daha sonra çok yemeye başladım midemi tamamen doldurup çıkarmaya başladım yerken kendimi durduramıyorum resmen yedikten hemen sonrada tuvalete kosuyorum. yaptığım iğrenc bişey kendimden iğreniyorum ama durduramıyorum annemede bişey söyleyemiyorum çok korkuyorum dün araştırıyım dedim ve böyle bi hastalık olduğunu öğrendim simdi daha çok korkuyorum saçlarımda azaldı sanırım ve 7 aydır hasta olmuyorum belkide daha fazla ne yapıcam bilmiyorum kilolu olduğum zamanda kalsaydım keşke şimdi dertlerim arttı I

Merhaba canim! Bence sen kilonu fazla takma kafana sonra sagligindan olursun! Ben yapdigim hatayla suan duramiyorum ve cok pismanim...16 yasinda 165 boyunda 62 kiloda biriyim. Yaptigim takintilar yuzunden mahvoldum.. cok taktim kilomu birgun herseyitikarcasina yedim sonra zorla kustum! Her nekadar birdaha yapmicam dememe ragmen artik kendimi durduramiyorum goz altim coktu cok cirkinlesdim.. bundan hic kimsenin haberi yok gizli kalmasinida saglicam artik sonimuz nereye kadar giderse... sana tavsiyem kilonu takma psikolojin bozulur benim gibi H

canım bu senin yaşadığın şey bulimia değil bulimia çok başka bişey yani kimse görmeden tıkınırcasına yemek ve sonra istifra demektir. ancak bu senin yaşadığın şeyin adı anorexia anlattıklarını okuyunca geçmişim aklıma geldi 20 yaşındayım halbuki o zmanlar bende 17yaşında 157 boyunda 54 kilo flndım sonra kendimden rahatsızlık duyup çevreminde hafif tepkisi ile hiç bişi yemeyip 50 kiloya düşmek istedim artık neredeyse günde 1 mandalina yiyodum yüzüm ya bembeyaz ya sapsarıydı saçlarım dökülüyor ve artık kadınlığın gerektirdiği hastalığı olamamaya başlamıştm ben mutluydum çünkü 50 değil tam tamına 45 kilo olmuştum inceciktim eğilirken bile dikkat et kırılıcaksın yada dışarı çıktıım zaman rüzgarda uçmiim die beni tutarlardı çok hoşuma giderdi ama giderek ölüme doğru ilerlediğimi bilmiyordum hayat bambaşkaydı insanlar yemek ye die üzerime gelmeye başlayınca kendimi cezalandırıyor o gün hiçbirşey yemiyordum bir yandanda bana eskiden yeme dien insanların o zmn yemek yemem için ısrar etmesi de mutlu etmio değildi bunun yanısıra derslerimdede büyük başarı söz konusu olmuştu yemek yemeyen insan ne yapar boş vaktinde bende derse vermiştim kendimi deli gibi ders çalışıodum sonra dr a götürdüler zorla her hafta bi gün terapi görüodum ilaç fln değil sohbet edioduk bana yediğim şeyleri yazmamı söylemişti defter tutuodum ama tabi değişen bişi olmamıştı ben yine bildğimi okuodum sonra yemek yicem fakat kilo aldığım an kesicem yemeği die prgramlamıştım kendimi hem yiyodum hemde zayıf kalıodum ama anne işte illa kilo aldırıcak ya kızdı bağırdı kavgalar kıyametler ağzıma zorla yemek tıkmalar derken iyice bunalıma girdim annemde artık başka yönetm uygulamaya başladı ne kadar yemek yersem bana hediyeler fln almaya başladı anlıodum ve çok üzülüodum kilo alırsam çirkin olucam annem benm çirkin olmam için bana hediye bile alıo diodum bu sefer stresten öss fln derken artık yemek yemeğe yani tam zıttını yapmaya başladım çünkü şimdi boyum 165 kilo 58 ve kendimden utanıyorum ne tartılmama izin veriolar ne spor yapmama nede kilo vermeme sen sen ol spor yap diyetisyene git kilo vericem die canından ve sevdiklerinden olma sağlık lı olsun herşey umarım bu durumun düzelir Allah yardımcın olsun cnm gelişmelerini buraya yaz merk ediorum :)

o zaman hastalandığınızda da doktora gitmeyin ilaçlarınızı da kendi kendinize yazarsınız zaten aynı belirtileri olan birçok hastalık var bunları ayırmak için eğitim alıyoruz biz netten teşhis konulsaydı boşa okumuş olmazdık insanlar kendileri normal olmadıklarını anlayabilirler. buna içgörü denir, bütün psikiyatrik hastalıklarda bulunan bişey değildir bu ayrıca ayırıcı tanı diye bişi duydunuz mu bilmiyorum tanı koyup kendi kendini tedavi etsin o zaman herkes.

Yasadıgın şey bulimia hastalıgı degil canım. O apayrı bir şey. Sen de yeme bozukluğu var. Bunun için doktora gidebilirsin. Sağlıklı günler..

senden çok bildiğim kesin çözüm yolumu yukarda yazmıştım zaten psikiyatriste git

öncelikle katılmıyorum o eğitimi sadece teşhiş koymak için almıyorlar. Elbette insan bu tür rahatsızlıkları kendileri de saptayabilirler. Ne yazık ki burdan herhangi bir yardım yapılamaz. Psikiyatrik tedavi görmen işe yarayabilir. en azından uzman bir yardım alırsın. Ama herşey yine sende bitecek. Evde abur cubur hiçbir yiyecek bulundurmayarak ve olabildiğince evde boş oturmayarak dışarı çıkıp gezerek başlayabilirsin diye düşünüyorum.

Her neyse işte... Uzatmaya gerek yok bence. Sorunlarımı ve kendimi ne şekilde tedavi edebilirim? Bilgi almak icin açmıştım ama konu boyle giderse saptanıcak. Madem cok biliyorsunuz cözüm yollarınızda vardır. Bilgilendirirseniz teşekkür ederim.

Kesinlikle oyle. Malesef bazı seyleri kendi sağlıgımı düsünerek yapmam gerek. Teşekkür ederim. D delphines

Bulimia hastalıgının belirtilerinde okudum. Ve bire bir öyle oldugu icin hastası olmasamda o yolda ilerliyorum gibi geldi bana. Tavsiyeler icin teşekkür ederim.

Yaşın çok genç, 16 yaş ergenliğin sonlarıdır ve bu dönemde dış görünüş, güzel olmak, beğenilmek, zayıf olmak çok önemlidir. Ama bu yaşta kendine eziyet etme. Aslında yapman gereken bir psikologtan ve diyetisyenden yardım almak. Bu yaşlarda metabolizma hızlıdır, sağlıklı beslenir ve hareket de edersen çok rahat ideal kilona düşersin. Mutlaka spor yapmaya çalış, yürümeye çalış, ona göre de yeme düzenini oluşturursun.

Canım bilinçaltını eğitmeye çalış. Boylece yemenikontrol altına alabilirsin. Ben kendi adıma iyisonuçlar aldım. Bide insanları hiç bir zaman memnun edemezsin. Zayıfkende eleştiriyorlar şişmankende.