Merhabaa:) 4 yıldır estetik diye ailemin başını yedikten sonra yaptırdık burnumu. 22 yaşındayım babama göre daha erkenmiş ama burnumda kemik olduğunu öğrenip ameliyat olmam gerektiğini duyunca iki iki iş çıkmasın tek seferde bitsin dedik ve girdik yola :) Estetik olmak isteyenler için süreci yazmak istedim olanlarla da fikir alışverişi yaparız morale ihtiyacı olanlara moral olur belki çünkü çokta kolay bi süreç değil yeri geliyo ağlıyorum neden yaptırdım diye yeri geliyo mutlu oluyorum burnum güzel olacak diye benim gibi duygu değişimleri olanlar var mı acaba :) 31.07.2017 ameliyat günü sabah 7.30da uyanıp hazırlandım korku ve heyecanla hastaneye gittik yatış işlemleri yapıldı bizi odaya çıkardılar odada annem ve babamla beklemeye başladık hemşire elinde ameliyat kıyafetleriyle geldi hazırlanmamı söyledi o an öyle korktumki kaçmayı bile düşündüm diyebilirim hazırlandım tekerlekli sandalyeyle beni ameliyathaneye çıkardılar tabiki ağlaya ağlaya gittim :) ameliyathanede o kadar tatlı bi hemşire vardıki onun sayesinde biraz olsun rahatladım damar yolu açıldı doktor geldi beni yatırdılar masaya serum takıldı tansiyon ölçüldü tatlı hemşire başımı okşarken anestezi teknisyeni olduğunu düşündüğüm kadında elindeki iğnelerden birini seruma karıştırdı başımın döndüğünü söyledim gerisini hatırlamıyorum :) uyandığımda annemi sayıklamışım ağrım sızım olmadı zaten sürekli ağrı kesici falan yapıyolar ama kan kustum ve beni tek rahatsız eden tamponlarımdı akşam hiç uyuyamadım sürekli buz koyduk gözlerime de morluklar ve şişlikler çok olmadı. 01.08.2017 ikinci günüm doktor sabahtan geldi taburcu etti çıkış işlemlerinden sonra evime gittim tamponların rahatsızlığına şişlik ve morluklar da eşlik etti özellikle sol tarafım çok mor ve şişti yemek yemek büyük sıkıntıydı ama gece ilk güne göre uyudum 02.08.2017 erkenden uyanıp hastaneye gittik tamponlarımın alınma günüydü korkuyla doktoru bekledim çünkü internette öyle şeyler yazıyodu ki tampon değil sanki beyinlerini almışlar benim tamponlarım bu bahsedilen silikonlardan da değildi çıkarken çok acıyacak diye düşünmüştüm ama hiç tahmin ettiğim gibi olmadı ince uzun bezler çıktı burnumdan saniyelik çok az bi sızıydı herkes kolaylıkla dayanır bu acıya :) hiç burnumdan kan sızmadı kendimi hazırlamıştım sızıntı olabilir diye ama çok şükür olmadı burnumda tıkanmada olmadı nefes alabiliyodum ama bişey olur korkusuyla ağızdan almaya devam ettim :) şişlik ve morluklar hızla azalmaya başladı bu gece de uyumak kolay olmadı tamponlar yoktu burnum açıktı ama korktuğum için ağzımdan nefes almaya çalışıyodum burna geçtiğimde uyanıyodum :) 03.08.2017 arkadaşlarım geldi oturduk ama hiç gülemiyodum herşeye gülen biri olarak beni çok zorladı :) şişliklerim azaldı morluk sadece göz kapaklarımda kaldı göz altlarım yeşil yeşil oldu :) burnum hala açık denebilir istediğimde nefes alabiliyodum ama korkudan ağızdan almaya devam ettim gece yine uykuya dalınca burun devreye girmiş annemi yanında yatırdığım için o söyledi gece bebekler gibi uyudum :) 04.08.2017 sersem bi şekilde uyandım tansiyonum mu düştü acaba diye düşünüp ölçtük ama normaldi nabız yükselmiş nedenini merak ederken ilacın yan etkisi olduğunu anladık hapşurduğum için doktor alerji ilacı vermişti o sebep olmuş sersemliği de o yapmış doktoru arayıp konuştum bırakabileceğimi söyledi. Bugün burnum biraz tıkandı özellikle sol tarafım :/ 05.08.2017 bugünde gözlerim yanarak uyandım sürekli mızmızlanıyorum sanırım annem babam bıkacak artık :) mendil ıslatıp silince bi sıkıntı kalmadı :) burnum iyice tıkandı tamponlu gibi oldu rahatsız ediyo doktor sprey falanda vermedi bana tıkanık tıkanık geziyorum :/ ama iyi olan göz kapaklarımdaki morluklar azaldı şişliklerim neredeyse indi herkes bana koca gözlü derdi şişlikler yüzünden küçücük kalmıştı gözlerim neyseki şimdi eskisi gibi olmak üzere :) 06.08.2017 göz kapaklarımdaki morluklar gittikçe azalıyo göz altlarım sarardı iyi olduğumu gördükçe mutlu olmaya başladım :) ama mutluluk kısa sürdü tabi kendimi tutamayıp sürekli internette araştırıyorum bu konuyu iyi olanlardan çok kötü şeyler yaşayanları görüyorum burun ucum düşecek diye oturdum ağladım sonra ağlayınca bişey olursa diye korkuttum kendimi neden oldumki ameliyat yüzüme bakılmayacak bi burnum yoktu benim değer miydi bu çileye sanki? :/ biraz fazla pimpirikliyim keşke ameliyat için biraz daha olgunlaşmayı bekleseydim. 07.08.2017 yine mızmızlanarak uyandım burnumun ucu düşecek korkusu iyice sardı bi site buldum sağolsun bi doktor soruları cevaplıyo benden bıkacaklar diye değişik değişik isimlerle soruyorum soruları Allah affetsin biraz hileye giriyo galiba :) atel ve dikişler alındı doktor bakabilirsin istersen ama şişlikler var tam şeklini anlaman için çok erken dedi kendimi görünce yine ağlamaklı oldum sanki aynadaki ben değildim çok kötü bi burun değildi ama insan yadırgıyo :/ burun ucuna takmış durumdayım hissetmiyorum ve derisi kayış gibi doktora düşmez demi diye sordum kıkırdaklarımın zayıf olduğunu söyledi şişliklerde inince birazcık düşmesi normalmiş bi süre geceleri burnumu alttan sargılarla asabileceğimi söyledi ben abartıp 2 ay falan asarım artık :) Umarım zamanla yumuşar hissetmeye başlarım ve inşallah hiç düşmez :) morluklara gelince göz kapaklarımda hala biraz morluklar var göz altlarıda sarı yüzümde komple şiş çok göze batmıyo ama hissedebiliyorum. 08.08.2017 eski burnumu özlemeye başlıyorum sadece ameliyatla bitmiyomuş aynaya baktığımda farklı birini görüyo gibiyim şişliklerden dolayı sanırım burnumu beğenemiyorum önden çok yassı bi görüntü var burun sırtıyla yanaklarım aynı mesafede sanki çevremdekiler güzel oldu diyo ama benim içime sinmedi :/ masaj derdi çıktı bir de hayır masaj yaparken burnumun acıması da cabası 09.08.2017 bugün sargılarımı çıkardım burnum artık özgür ama yeni görüntüme alışmam biraz zaman alacak sanırım aynada kendime bakıp bakıp ağladım telefon da elimden düşmüyo sürekli fotoğraf çekiyorum :)

Ameliyattan çıktıktan sonra canınız çok acıdı mı? A

Ameliyatının iyi geçmesine sevindim. Zamanla alışırsın ona da. Ameliyatını nerede oldun? Doktorun kimdi? A