Kadın da Bir İnsan Erkek de bir insan Kadın da bir insan Konuştukları hep bir lisan Öyleyse birini diğerinden Niçin ayrı tutar ki insan? Timur İlikan Son düzenleyen: Moderatör: 2 Haziran 2008

Ben, kadınım... Konuşur benim gözlerim.. Hüzünlü bakışlarımla süzerim dünyayı; Tuvali delip geçer gözbebeklerim, Gönüllerinize derinden işlerim.. Duygularım seldir benim... Severim... Yüceltildikçe büyür sevgim.. Sevdam inceden yağar benliğinize.. Sonsuzlukla çevrelenir ışıldayan yüzüm; Anılarımı yüreklerinize döşerim.. Silemezsiniz... Ben, kadınım... Yalanları delip geçer sezgilerim, Hislerimi ıssız gecelere gömerim.. Acımasızca aldatılırım, Kopartılır yüzüm aynalardan; Terk edilirim... Kaşlarım çatıktır benim, Dudaklarımsa tebessümlere hasret.. Kahırlarla yanar içim, Çaresizlikle parıldar özlemlerim.. Umudun gizlerine ulaşır yakarışlarım, Sessiz çığlıklarım... Yalnızım... Yalnız olduğum kadar ürkek.. Ürkek olduğum kadar kimsesiz.. Ama bir o kadar da güçlü.. Bir o kadar başım dik... Ben, kadınım... Feride Özmat Son düzenleyen: Moderatör: 7 Ekim 2008

KADINLAR gittiklerinde arkalarında daha büyük boşluklar bırakırlar. Onlar bir gün çekip gittiklerinde, peşlerinde "yetim-öksüz" kalan çok olur: Mutfaktaki dolap, perdeler, kavanozun içindeki eski düğmeler, özenle saklanmış küçülmüş giysiler, dolap diplerindeki kurdeleler... Sabah karanlığında mutfaktan gelen tıkırtılar susar, yetim kalmıştır tabaklar. Bir kadın gittiğinde hep suyu unutulur saksıların. Sık sık boynunu büker "sarıkız". O teki kalmış eski bardağın anlamını bilen olmaz, değerini kimse anlayamaz krom hac tasının. Balkon artık sessizdir, koridor kimsesiz. Bir kadın gittiğinde... Bir kadın gittiğinde ne çok kişi gider aslında; bir ağır işçi, bir temizlikçi, bir bakıcı, bir bahçıvan, bir muhasebeci... Bir anne gider... Bir dost... Bir arkadaş... Bir sevgili... Ne çok kişi yok olur bir kadın gittiğinde yaramas