fırtınalar koptu o an yüreğimde ikimizde bağlıyız birbirimize lale bahçemden kopardın beni izinsiz yaprağımdan soldurdun beni zalim, gattar ve hain... sevgilim benim

Ben senin kabusun olak istermiyim. Hastalığını hastalığım bellerim. Gülüşünü kalbime haps eder. Asla çıkartmam. Canını canımdan çok sever, Bir fiske bile vurmam. O ben diyen gözlerine, Ağlamayı haram etmezmiyim. İsmini kalbime kazımazmıyım. Bana dar gelen bu şehiri yıkmazmıyım. Ateş olup yanmazmıyım. Ölene dek sevmesine kahvegözlüm.

yanımda yoksun ya herşeyden korkuyorum birgün ellerimi tutamamandan gözlerine bakamamaktan seninle aynı masada nefes alamamaktan adımı fısıldadığını duyamamaktan en kötü zamanında yanında olamamaktan sevinçlerinde sevinçlerini paylaşamamaktan öldüğüm zaman ellerimi tutamıyacağından çok korkuyorum asılsız bir hüzün rüzgarın tenime vurması gibi sardı tüm bedenimi belki zaman gelecek ve ölüm bizi ayıracak ama bu satırlar sana yazdığım kendimi yazdığım anlatmaya çalıştığım herşey kalacak ve belki ben ölürken yine ağlıyacağım hem sana hem kendime hemde şaşarcasına sarılmış olduğum bu hayatta garip gelecek ama ölürken ağlamak istiyorum ruhumu tuz buz eden herşeye içimdeki asaleti alıp koparan herkese rağmen ağlamak istiyorum belki hayal meyal gelip göz yaşlarımı silmiş olmanı umut edeceğim ve ben ölürken içimde birşeyler alıp gideceğim rabbimin önüne sereceğim tüm çaresizliğimi ve ben ölürken rüzgarı, güneşi, toprağı, yağmuru, karı, doluyu hep içimde götüreceğim biliyorumki herkesin zamanı var benim zamanım geldiğindede canımı sana emanet ediyorum rabbim hayatımı hep yazmakla geçiren ben nasıl olduda böyle koptu kalemden defterden onuda bilemiyorum hayat böyle işte garip fakat tatlı. icimdeki_sen 17.10.2014 miladim

cok begendim eline yüregine saglik... a. s. korkulari yazmissin ne kadar cok korkularimiz var aslinda dile getirmekten bile korkutugumuz... demek ki bundan sonra yüregini daha cok satirlara dökmen gerekiyor... uzun zaman olmus, neler birikmistir...

haklısın canım. aslında içimizde o kadar çok şey taşıyoruzki bunu bazen kendimiz bile görmemezlikten geliyoruz. sınır noktasına gelince böyle yapıyoruz işte. aslında birden bire yazdığım birşey. karalama diyebilirsin. ne düzeltme nede başka birşey yapmadım. beğendiğin için sağol.

Günahın en büyüğü değil mi? Boynuma keskin bir bıçak gibi inen. Sevmek dedikleri ağrı kalır yanında Öyle bir acıttıki; Ama kanatmadan geçti gitti.