Yazacağım hikaye ünlü bir İngiliz yazar olan W. Somerset Maugham'ındır. Samarra'daki Randevu Ölüm anlatıyor: Bağdatlı bir tüccar uşağını erzak alması için çarşıya gönderir ve bir süre sonra uşak bembeyz bir suratla titreyerek geri gelir. Patron, der, biraz önce çarşıdayken kalabalıkta yaşlı bir kadın beni itekledi, arkamı döndüğümde beni, itekleyen kadının ölüm olduğunu gördüm. Bana baktı ve tehditkar bir ifade takındı; şimdi bana atınızı ödünç verin ve ben bu şehri terk edip kaderimden kaçayım. Samarra'ya gideceğim ve böylece ölüm beni bulamayacak. Tüccar atını uşağına verdi, uşak ata bindi dehledi ve atın gidebilceği kadar hızlı dört nala gitti. Bunun üzerine tüccar da çarşıya gitti ve kalabalığın içinde beni gördü, geldi ve dedi ki, Bu sabah uşağımı görünce neden tehditkar bir ifade takındın? Bu tehditkar bir ifade değildi, dedim, bu sadece şaşırdığımı belirten bir ifadeydi. Uşağını Bağdat'ta gördüğüme çok şaşırdım çünkü onunla bu gece Samarra'da randevum vardı... Bence çok hoş ve anlamlı bir hikaye., paylaşmak istedim yorumlarınızı da eklerseniza. s. royall yaşamak herşeye

aslında güzel bir hikaye gibi ama ben kaderimizi kendimizin yarattığı düşüncesinde olduğum için çok da ilgi çekici gelmedi açıkcası. insan neyi düşünüyorsa onu yaratır bence.. ama paylaşım için teşekkürler canım emeğine sağlık:1hug: sevgilera. s. royall yaşamak herşeye

evet yazmışsın zaten okudum da bende yanlış yada kötü bişi demedim zaten savunmaya geçmenize gerek yoktu hemen:)

bu yazı yı şimdi adını anımsayamadığım bi Peygamber lerimizden brinden alıntı olarak okumuştum daha önce

ama şuda bir gercekti bazı şeylerr kaderdir ölümde öyle... güzel yazı sağol canım

olabilir canım somerset maugham bunu yeniden yorumlamıştır 1933'te yani bu yazdığım bu yazarın versiyonudur talin

süleyman peygamberin kıssalarından yerimseniben realist

yok hayatım yanlış anladın ben zaten savunma olsun diye söylemedim doğru birşey söyledin ben de açıklama yaptım ki okuyanlarda bunun böyle olduğunu bilsina. s. Filo