LİRİSM Lirism her şeyden önce lirism Maddeden tarihten İsa&#8217;da önce Soldan önce, sağdan önce Aç karnına bolca lirism Lirism kaş göz Lirism sağduyu Kimi yerde istakoz Kimi yerde fasulyenin suyu Ne ilahi şeydir o lirism Kimine cepken cepken cepken Kimine kimine kimine yelek Ah ben lirismi pek severim Mesela şu çorbanın Tuzu biberi iyi Yağı ala çok ala Peki hani lirismi Lirism Sulukule Lirism Büyükada Lirism sudan ucuz Lirism aslan ağzında MELİH CEVDET ANDAY Che

GÖKYÜZÜ HARİTASI Bana bak ölümsüz ruhum Ben ölürsem, kulağında olsun, Sakın sen gökyüzüne çıkma Büyükayı, Küçükayı, Akrep, yılan, çıyan, Öküz, boğa... Hepsi yukarda. Hiç sırası değil, sakın ha! Melih Cevdet ANDAY Che

YAŞADIM. .. Yaşadım Yıldızlar şahidimdir Erik ağaçları şahidimdir Yaşadım avuçlarımın gücü yettiği kadar Dağları meyvaları kadınları İncir dallarına yürüyen su Yonca tarlasından gelen nefes Yollar ve türküler şahidimdir MELİH CEVDET ANDAY Che

ISLIK ÇALMAK Balıklar için deniz lazım, Sevişmek için işsiz olmak Ve geceleri yatakta Duymamak için tabanların sızısını Zengin olmak lazım. Halbuki ıslık çalmak için Birşey lazım değil. MELİH CEVDET ANDAY Che

Kolları Bağlı Odysseus Dördüncü Bölüm 1. Kara gemi Okeanos ırmağının Akıntısından kurtulup tanrısal Denizde Ayaye adasına varınca Onu kumsala çektik ve uykuya Dalarak tanrısal şafağı bekledik. Sabah sisi içinde doğan Gül parmaklı şafak Elpenor' un yüzüstü yatan ölüsünü Bulmuştu ilk önce kıyıda. Martı leşleri ve deniz kabukları arasına Törenle gömdük onu kederli Gönülle ve yanık yüzlü şaraptan İçerek dinledik Kirke'yi. 2. Tanrıçaların en tanrısalı Güzel belikli Kirke eyitti : "Sen Odysseus iki ölümlüsün Hades'i gördün daha yaşarken Güneş doğmayan neşesiz ülkeyi Günlerce karanlıkta kaldın Çünkü İthaca yaşatıyordu seni Tanrısal denizde ordan oraya Bin yıldır aradığın ada... Konağının sarsılmaz temeli İkarios kızı Penelopeia Ve erdemli dölün Telemakhos Bütün ülkün ve sevgin olan İthaca." 3. İyi dinle söyleyeceklerimi Her şeyi olduğu gibi anlatacağım sana Ki yeni uğursuzluklar yüzünden Denizler ortasında kalma bir daha. Önce Sirenlere rast geleceksiniz Koruyun onlardan kendinizi Yabansı ezgilerle büyüleneceksin Ordan çarçabuk uzaklaşmalı ki Büsbütün yok olmasın İthaca. Sirenleri aştıktan sonra kürekçilerin İki yol çıkacak karşına birden Acaba bunlardan hangisi? Artık onu orda sen bileceksin!" 4. Oysa İthaca'yı hiç görmemiştim Penelopeia yoktu, Telemakhos da, Ama İthaca kafamda onlardan kurulu idi. Tanrıçaların en tanrısalı Kirke'nin bile söyleyemediği Bu yolu bulup geçeceğim; Ama ne denli güç olursa olsun Bilerek varmak istiyorum şimdi Sirenlerin ezgilerini dinleyeceğim Dedim ve büyük bir mum peteğini Tunç hançer ucu ile ezdim çabucak Tıkadım kürekçilerin kulaklarını bir bir Orta direğe bağlattım kendimi. 5. Kürekçilerim hasatsız denizi Köpürttüler kürekleriyle, Tez yürüyüşlü gemi gün batarken Ulaştı Sirenlerin adasına, Yüreğim kopacak gibiydi Kanatlanıp uçacak gibiydi, ama Sirenlerin izi bile yoktu ortada. Yalnız bir ezgi, ta derinden Ta içerimden gelen bir ezgi Başladı yavaş yavaş yükselmeye; O yabansı, o büyülü türküleri ben Söylüyordum sağır gemicilere Yalnız ben duyuyordum Sirenleri. Kirke, bilge tanrıça, selam sana! Sağ salim geçtim kendimi. Melih Cevdet Anday Che

YILDIZ Evren esrisin diye gövdende Tuttum elinle bir dünya dokudum Savatlı ayı taktım bileğine Bak yaz kıyısından limon çiçeği Yüklü kızarık gece yükseliyor Köpeklerin uyuduğu bahçemize Minderlerimizi ansı, nerdeyse Doğar o anasonlu yıldız Kırılmış dağın balkonundan. Uzanalım, kavağın ve beynimin Kum saatlarını duyuyor musun Tenle karışıyor, sürgünlerinle. Kaktüs bana bir ağıt söyle. MELİH CEVDET ANDAY Che

Çiftlikteki Gece Ot almaya gittikti Kalver çiftliğine, On araba, ne güzeldi kıyının elma rengi, İkindiye doğru kızardıkça kızarmış. Yoksul köylerin sessizliği de katıldı Akşamın dar yolunda bize. Susup kalmıştık tüylü harupların Ve kederin çiti boyunca garip. Derken türkü çağırmaya başladı asker. Uyanan güzel bir deniz rüzgarı gibi, Yarım bir sevinç gibi gökyüzünden inen. Şaşkın bir kuş gibi ardımız sıra koşar. Gecenin sarnıcına düştü boş bir yıldız, Çam kozalağı gibi gümbürtüyle, Atlarımızın kusursuz sessizliğinde, Yaşlı zeytinlerin altından girdik Ölmüş ot kokulu çiftliğe, sıcak; Sonra çözdük hayvanları, bıraktık Uçsuz bucaksız otlağa karanlıkta. Arabada, samanların üstünde yattım. Ya atlar çekip giderse, unutmam, Uykumda onlarla otladım. Gözüm ve dudağım şişmişti sabahleyin, Ağulu otlak sineği ısırmış. Ağzımda çıtır çıtır saman. Baktım, kırk adım ötemizde atlar, Ala ala kırk adım yol almışlar, Uzun gecenin uykusuz otunda. Melih Cevdet Anday Che

VI. Sevi Orman sen elimi tutunca başlardı, Yarılırdı bir incir ortasından. Koşardık yukarı iki büklüm, soluk soluğa. Alabalıklarla düşe kalka, çam pürleri Keserdi hızımızı, Elimi Bırakma, Elimi Bırakma... Sonra kayardık ta aşağılara. Ve alçalırdı sessizlik bir ağaç gibi Kök salardı sende ve bende, arayarak Toprağın sıraya dizilmiş suyunu. Ayçiçeğinden göğüslerin döner ışığa Yürürdüm göğsünde öğle saatleri gibi, Yürürdüm bir anıt kemeri gibi iki yanında. Sonra gene başlardık koşmağa, Yukarı, daha yukarı, çukur sularına Göklerin. öperdim seni, titrerdin, parçalanmış Anları birleştiren sevi düş görmez: Ey orman, Ey avlanmış atın falı, ey yeniden başlamanın Aç güvercini! Falımız yok bizim. Yaktık onu göçmen kuşların gözlerindeki Benek, gagalarındaki tekçil dane gibi Daha gün doğarken. Falımız yok bizim. Melih Cevdet Anday Che

BEN DOĞMADAN ÖNCE Denizlerden gel Durup bakmak için gel Dönüp gitmek için gel Güvercin göğsü gibi, Sevincim, ağarmış sevincim benim. Ha aşkın dikeni, ha ölümün dikeni Elimde bildik ağustos böceği Kızgın bir ekvator hayvanı gibi. Tarlalardan gel Bir koşup bir durarak Peşinde bir çift arı Toz içinde bir güneş, Sevincim, kocamış sevincim benim. Ve bütün savaşımlara katıldım Gözlerimdeki cesetlerdi ağırlığım Bakırla turunç ağacından bir karışım. Tahta bir köprüden gel Bize benzer akarsu bazen Küçük bir andır sonsuzluk Ben doğmadan önceki mevsim, Sevincim benim, kutsanmış sevincim. MELİH CEVDET ANDAY Che

Zavallı Etem Zavallı Etem Çok çekti geçen kış Bütün kışı parklarda geçirdi Şimdi durumu iyi Sanatoryumda Verem. Melih Cevdet Anday Che

Troya Önünde Atlar I. koşu Kör bir ozan anlattı bunları, Atların da ruhu vardı Troya önünde, Ta Hades'ten duyulurdu kişnemeleri, Atsız bu bu kişneme ölüleri ürpertir, Köpeği deliye çevirirdi. Kimi de Troya önünde nal sesleri gezinirdi, Gömülmemiş bir atın erinçsiz ruhundan. O gün Akhalar başka biri için yarışsalardı İlk ödülü Akhileus götürürdü barakasına. Çünkü ölümsüz atları vardı, Onları Poseidon vermişti babası Peleus'a, Peleus da oğluna armağan etmişti. Şimdi atlar yas tutuyorlar Patroklos'a, Yürekleri burkuk, toprağa değiyor yeleleri. Diomedes Tros atlarını koştu arabasına O atları savaşta Aineas' tan almıştı. Bir tanrı kurtarmıştı Aineas'ı. Sarı Menelaos kalktı sonra, Atreusoğlu, Tanrısal yiğit koştu arabasına iki at, Agamemnon'un kısrağı Aithe'yi, kendi atı Podargos'u. Antilokhos koşum taktı Pyloslu atlarına. Sonra Köroğlu kalktı, koştu Kır At'ı. Her yanında çifte kanat Bilmez yakını ırağı. Kendini beğenmiş Tahta At'ı çıkardılar sonra, Yayıldı ortalığa yanık sedre kokusu. Huylandı öbür atlar bu büyülü kokudan. Sonra göründü Muhammed'in damadı Ali'ye Benzer iyi huylu Düldül, edep yeri kapalı, Dolandı çok tanrılı atlar arasında ağır ağır, Gözleri iyi görmüyordu. Başını yana eğen İskender'in Bukephalus'u Geldi sonra, Hint kızları gibi derin bakışlı Güneyden yana bakayordu ikide bir, Sezmiş gibi Granikos suyunun yakınlığını. Elcid'in Babeica'sı, derken Rocinante çıktı Ağlayarak. Anlatma bana atları! Bilirim, ana rahminden gelir, gece, karanlık Bir ahırda lamba tutar biri, ışık titrer Samanların üztünde, hayvanın öksürüğü ve soluğu... Başını döndürür bakar, "Bana benziyor mu?" "Sekili mi ayakları?" Anlatma bana atları! Sabahın yerden kesilmiş tarlaları ve çığlık Çığlığa suları gibi gök yarığından atlayan Kanatlı Pegassos! Gençliğim benim, oğlum! Delirmiş bir zamandı, yas, ölünün öcü, gövdesiz kuş, Kırılan yıldız, unutulmuş bir günün yarısı. Tohumsuz küçük göller ölüm anıtı gibi yükselen, Ve giysisiz boşluk, yılgın uzay, o bitmeyen Koşu... Atlar, atlar. Yaşlananı görmedim hiç. Kimi yelesiyle devirmek ister burçları, Kiminin eşeler toprağı hala toynakları. Anlatma bana atları! Yüreğim kaldırmıyor düşündükçe vurulup Vurulup yerlerde yattıklarını, anlatma, Anlatma bana, görmedim Troya savaşını. II. Ağu Duydun mu? Bursalı oto tamircisi Mehmet'in duyduğunu? Katran, balık ve çam tahtası kokulu, Yatışmamış çayırsı kadın kokulu kentin Önceden bildi diye yakılacağını, Ağulu yılan sokmuş Laokoon'u. Kıvranıp duruyorlarmış çoluk çocuk Rüzgarlı İlion kıyısında. Kıyılarda birikir ölümün artıkları, Düşüncede yitirilen ve bulunan sözcük, Sonsuzluk, aranan kırık bir yontu gibi Kıyılarda birikir ün, yücelik ve düşman. Çünkü deniz daha bitmemiştir, uykusuz Ve yarı yarıyadır, çöker delikli fıçısında Tortulanarak eski ölülerden. "İzmir fuarından otobüle dönerken Gördüm, bir bulut sarmıştı İlion'u." Bütün kitapları gaz odalarına atmışlar, Dresden'de, Köln'de, Münich'de. Über allen Gipfeln ist Ruh "Gökte uçaklarla kuşlar çarpışıyor, Kanatlar, tüyler, gagalar yağıyormuş kente." Duydun mu? Hep yabancı kızlar çalışır bizim genelevlerde Adları La, Li Lu... "Pkei, Dağa bırakılan çocuk ne oldu? Şimdi herkesin ağzında bu konu. Kurda kuşa yem mi oldu dersin ormanda? Parçalarını olsun bulamaz mıyız? Parçalardan bir insan çıkmaz mı ortaya? Hem ne olur, olmaz mı, gövdesiz olsa? Olur, olmaz, olsa?" III. Düş "Sabaha karşı, Gecenin kırıntılarını bir anda toplayıveren Güvercin gibi aç bir saatta, Doğmamış çocuklar kurar düşlerin yayını, Kadın düşünde gördü çocuğu ve yangını." "Demek çocuğu dağa bıraktılar, düş ve yangın Kaldı. Keşke düşü bıraksalardı." "Evet korktuk düşten, gereği buydu, Elimizde değildi düşü yorumlamamak, Yorumun gereğini yapmamak da öyle. Çocuk büyüyünceye dek bekler yangın, Beklesin gelecek günün kötürüm yazıtı, Beklesin kuş gagalarının yaraladığı ayna, Şarap her zaman içilir ve bekletilir, Çünkü kırmızıdır sıçrayan kanın rengi, Gidip gelen günün ve uzayan şarkının rengi. Bölmedik mi günü yediye geceyi beşe? Bu uykusuz direncin suyunu mühürlemedik mi? Biz atmadık mı ayı bunca uzağa doğumdan? Biz uzatmadık mı uykunun ağır bacasını? Beklesin gizemli suda bekleyen kamış, Ve ayın kuru eteğinden bakan göz kuşu, Kent kurulmadan taşı kör eden kar bıçak, Ah beklesin bekleyecek olan alın bekler, Tut gelgitin ucundan derim tutar ve bekler, Sürer gider su, toprak, usun arsız otu, Atlı karınca, örtüler, tapınak ve merdiven, Sürer ölümsüz mutluluk, iç sıkıntısı, Bekleriz bize verilmiş olanı yaşayarak." "Ah çok çekmiş yorumcu! Taşıyabilecek miyiz dersin birlikte Kim bilir kaç yıl sürecek kaygımızı? Yarınımızın ne olacağını bilmiyorduk Gene de bilmiyoruz, ama bir umut bu çocuk, Umutsuzluğumuzun umudu. Git bul ormanda onu." IV. Dönü Orman, çıplak yerlilerin attığı büyülü Bir ağdır ve sanki avlanmış, şaşkın Bir at gibi dağ, kurtarmak ister başını, Tırmandıkça tırmanır çukur sulara Göklerin. Aşağıda, Surlarla deniz arasında, dokuz kez yıkılmış Surlarla, yedi kez ıssız kalmış deniz arasında, Düşle yangının iki kanadı arasında, Hiçliğin tek kurşunu zamanı uzatan Ve acele söğütleri ölümün dilinden Konuşturan dayanıklı ırmak horonu ile Bitişin komşu duvarı Boğaz arasında Dönüyordu atlar... Yaşlananı görmedim hiç. Kimi yelesiyle devirmek ister burçları, Kiminin eşeler toprağı hala toynakları. Bir yanda armağanlar bekliyordu : Bir kadın, Kulplu bir üçayak, altı yaşında bir kısrak, Ateşe değmemiş bir kazan, iki kulplu bir kap. Bağırmalar, nal sesleri, toz duman... Über allen Gipfeln ist Ruh "Peki, Dağa bırakılan çocuk ne oldu?" V. Fal "Şu mavi boncuğu gördün mü? Bir deveci Tuttu onu geçende. Tuhaf adamdı doğrusu, Hem fal baktırır, hem dövüşürdü yılmadan Falına karşı. Anlamam ben. Boğulmuş Geçerken Fırat'ı. Aç bir köpektir fal, Kovalarsın, döner gelir, bulur seni. Şu önümdeki kurşun ne bileyim kimin falı? Macbeth'e kral olcağını söyledim, Ama öldüreceğini söylemedim kralı. Zamanı uzatmak da elimde değil, Kısaltnak da. Yat sat tat ksanikam. Bak, gözümü kırptım, her şey geçti gitti, Yarın dündür, dünse daha gelmed,. Şu bakla, tuttuğun çocuk olsun, itiyorum, İniyor dağdan aşağı... Ne kadar zaman geçti? Bilemem. O mu, değil mi bilemem gene. Bir lamba yak, akşam başkadır ışığı, Gece yarısı başka, bambaşka sabaha karşı. Ama lamba aynı lamba. Santana ksana dbarmas. İnan, inanma." VI. Sevi Orman sen elimi tutunca başlardı, Yarılırdı bir incir gibi ortasından. Koşardıkyukarı iki büklüm, soluk soluğa. Alabalıklarla düşe kalka, çam pürleri Keserdi hızımız, Elimi Bırakma, Elimi Bırakma... Sonra kayardık ta aşağılara. Ve alçalırdı sessizlik bir ağaç gibi Kök salardı sende ve bende, arayarak Toprağın sıraya dizilmiş suyunu. Ayçiçeğinden göğüslerin döner ışığa, Yürürdüm göğsünde öğle saatleri gibi, Yürürdüm bir anıt kemeri gibi iki yanında. Sonra gene başlardık koşmağa, Yukarı, daha yukarı, çukur sularına Göklerin. Öperdim seni, titrerdin, parçalanmış Anları birleştiren sevi düş görmez. Ey orman, Ey avlanmış atın falı, ey yeniden başlamanın Aç güvercini! Falımız yok bizim. Yaktık onu göçmen kuşların gözlerindeki Benek, gagalarındaki tekçil dane gibi Daha gün doğarken. Falımız yok bizim. Melih Cevdet Anday Che

ŞAŞIRTICI KARŞILAŞMA "Çok eskiden yaşadım bu anı ben" Dersiniz şaşkınlık içinde. İlk girdiğiniz bir ev, bir merdiven, Birden güneş vuran pencere. Ve tam sırasında tren düdüğü.. İşte böyle gelmişti siz dünyada Değilken bir gün öğle üstü Bu renklerle bu sesler bir araya. Yaşamak ansımak mıdır yoksa? Sanmam, biz de bir sestik belki Birileri için yıllar önceki Şaşırtıcı bir karşılaşmada... Melih Cevdet Anday Lila ^^ Popüler

YENİ BİR DÜNYA Dünyada geçirdim çocukluğumu, İnsanlardan eşya yaparlar, Kırmızı bir orman iki boyutlu, Kendi başına yağardı kar. Gör ki, öldüğümde bilmedim, Elimde bunca sözcük kaldı, Nerde geçecek benim erginliğim? Bu dünya bir daha olmalı. Bir dünya daha olmalı, burada, Bir yerde, o kadar yakın ki, Seslensem duyulacak belki, Belki başladım onu yaşamaya... Melih Cevdet Anday

Yanyana Dalgınlık Gözlerine bakıyorum Denizden çıkarılmış bir tabaktaki kuş resmi Dağınık köy evleri gibi orda burda Sepetteki sümbül soğanı gibi gölgeli Yüreğimiz öylesine aşmış ki düşüncemizi Yarışı başlatan tabanca sesi gibi Dudaklarımız koşuya çıktıktan sonra Duyuyoruz söylediklerimizi Melih Cevdet Anday Che

SERÇE Çamaşır asılı ipte Duran küçük serçem Bana acıyarak mı bakıyorsun? Halbuki ben güneşin Ve ilk beyaz yaprakların altında Senin uçuşunu seyredeceğim. Melih Cevdet ANDAY Che

ATATÜRK ÜN BİR SAATİ VARDI Atatürk'ün bir sözü vardı Yediveren gül gibi açardı Atatürk'ün bir atı vardı Etilerden beri yaşardı Atatürk'ün bir resmi vardı Buğday tarlası gibi ağardı Atatürk'ün bir saati vardı Durmadı. MELİH CEVDET ANDAY OLSUN DA GÖR O gün gelsin neşemiz tazelensin de gör Dünyayı hele sen bir barış olsun da gör Seyreyle gulu bülbülü Çifter aylar gökyüzünde Her gece ayin on dördü Kuşlar geçecek damların üstünden Kuşlar konacak dallara Kanat seslerini duyup uyanırlarsa Gene kuşlarla uyusun çocuklar Olanı biteni anlatma Hiç görmediğim şey bu Kurdun gözü yılmış sürüden Elmanın yarısı soğuk yarısı sıcak Gülü bitkilere dolanmış salkım Güneşten yağmur boşanacak Yetsin demir cağının beyliği Yeni bir gün başlıyor demek Yeryüzünde korkusuz yasamak İki milyar kişiye bir dünya İki milyar kişiye iki milyar ekmek Yazık olur bu duş yari kalırsa Barış günü insan hakki yenirse Köroğlu'nun sözü dinlenmelidir Sivas ilinin Banaz köyünden Pir Sultan Abdal dirilmelidir Ah günüm yetse görmeye seni Seni övmeye gücüm yetse Barış cağı altın cağ Son ozanı ben olayım bu özlemin Bu özlem bitse O gün gelsin neşemiz tazelensin de gör Dünyayı hele sen bir barış olsun da gör Seyreyle deli ozanı Bastan basa sevda bastan basa tutku Dili baldan tatlı MELİH CEVDET ANDAY Che

Karacaoğlan&#8217;ın Bir Şiiri Üzerine Çeşitlemeler&#8217;de I Atımla yola çıkıyoruz seherde Sabah, büyük bir kuş uyanıyor, Ağırlaşmış ay gibi susuyorum, Yaşı bilinmeyen yağmur önümde, Bin yıl ötedeki ufak çiçekler. Dün gece, dün gece gördüm düşümde Kömür gözlümden ayrı düşmüşüm Sevdamın avucunu bastırıyorum geceye Yağıyor dağlara kar benim için Güz ağaçları ile karıştırıyorum sisleri Beni yola bırakan ırmağa dönüp bakıyorum Uzaklıkların sınanmış bıçağı Bir şey demek gelmiyor içimden Kanımın buğdayını savuruyorum. Atımla, atımla yola çıktım seherde Lale sümbüller içinde hüma kuşları ötüyor, Avcılar yolu tutmuşlar dağlara erken erken, Dar sokaklardan geçiyorlar, Sağlarına sollarına gümüşlü hamayıl asmışlar Al atlarının, Mücevherli tüfekler asmışlar omuzlarına, Yeterince şarapları var günbatımı için İnsan gibi bakan kartalları gördüklerinde. Melih Cevdet Anday Che

BİZDEN SONRA Haydi burda öl dediler bana Ölmek istemiyorum demedim Demedim ama Şimdi bilmek istiyorum Toprak gene bizim zamanımızdaki gibi mi sürülecek? Tezgah başında çalışırken Gene denizde, güneşte mi kalacak adamın aklı? Biz nasıl olsa öldük. Artık ne çiçek koklamak. Ne de ötekine berikine içerleyip Rakıya sarılmak var bizim için? Hiç hiçbir şey kalmadı. Bari bizden sonra ne olacağını bilsek... YENİ BAŞTAN Tam üç ay hasta yattım, kendimi bilmeden ve şehrin sokaklarını, tavlada dübeş kapısını unuttum. sevdiğim kızın yüzünü. şimdi ne güzel, yeni baştan yürümeye ve sevmeye başlamak! MELİH CEVDET ANDAY Che

Faltaşı Havada kuş yok Yaprak kıpırdamıyor Deniz bi kalıp olmuş Boşandı boşanacak Çın çın ötüyor sessizlik Gerilmiş kolum bacağım Faltaşı gibi bekliyorum Tıkanacağım. Melih Cevdet Anday Che

DÖNECEĞİM Dağıtır saçlarını ve yalvarıp uzaktan Mavi bir iklim gibi çağırır beni sesin, Tertemiz göklerinde dal dal erguvan açan Rüyalarıma ışık ve özlem serpmektesin. Bir mayıs sabahını yaşayacak böcekler Çılgın karanfillerle dolacak yeşil saksın, Ve sen bir fidan gibi yeşermiş olacaksın, Serin, çakıl yollarda kuşlar birikeceklere MELİH CEVDET ANDAY Che

DÜZENLİ DÜNYA Bayılırım şu düzenli dünyaya Kışı, yazı, baharı, güzü, gecesi gündüzü sırayla Ağaçların kökü içerde Dalların başı yukarda İnsanların aklı başında Beş parmak yerli yerinde Baş, işaret, orta, yüzük ve serçe Diyelimki kalksada serçe, orta parmağa doğru yürüse Ne haddine Yahut akasyanın biri başını toprağa daldırdığı gibi bir gezintiye çıksa Merhaba kestane merhaba çam Esselamunaleyküm ve aleykümselam Kimsin nesin nerelisin derken Laf açılırmı bizim akasyanın kökünden Bir uğultudur başlar rüzgarda Kökü dışarda, Kökü dışarda Bayılırım şu düzenli dünyaya Kışı, yazı, baharı. güzü. gecesi, gündüzü sırayla Ağaçların kökü içerde Dalların başı yukarda İnsanların aklı başında Altta ölüler Üstte diriler Gel keyfim gel MELİH CEVDET ANDAY . push ; Che

FOTOĞRAF Dört kişi parkta çektirmişiz, Ben, Orhan, Oktay, bir de Şinasi.. Anlaşılan sonbahar, Kimimiz paltolu, kimimiz ceketli Yapraksız arkamızdaki ağaçlar. Babası daha ölmemiş Oktay'ın, Ben bıyıksızım, Orhan, Süleyman efendiyi tanımamış. Ama ben hiç böyle mahzun olmadım; Ölümü hatırlatan ne var bu resimde? Oysa hayattayız hepimiz... Melih Cevdet Anday Lila ^^ Popüler

Kadeş Savaşı Asi ırmağının bir yakasında Muvattali ayakta, askerleri arasında, Durmuş bakıyordu kıpırdamadan. Irmağın öbür kıyısında Firavun, Rmases, savaş arabasına çıkmış, Gözlerini dikmiş karşıya. İşte bütün bildiğimiz bu. Gerçi tarih uzun uzun anlatır, Ama bu bakışma kalır kalsa kalsa. Kımıltısız Arılar Ah o kımıltısız arılar yangın tapınağında Halatlarını koparmış yırtıcı alınların yarası Şakıyan ve susan ağacı anlamın Kundura Boyacısına, Kiraz Ağacına, Çingene Kızına Dair Sabahleyin evden çıkıyorum İnsanın işi var gücü var Gidip bir parka oturuyorum Bir boyacı dikiliyor der demez Bakar da bakar potinlerime Ne bakıyorsun bre Keyif benim değil mi? Boyatmayacağım işte. Nesini boyatacaksın diyor içinden Bir yandan da kaşını kaldırarak "Şu yerdeki senin mi ağabey?" diyor Bakıyorum, ayağımın ucunda leş gibi pis bir tarak, Alıp tarağı gidiyor. Derken işsizin, tembelin, haylazın biri Karşımdaki sıraya oturuyor Sadece otursa iyi Oturmuş bir de düşünüyor. Ne düşünüyorsun be adam? Melih Cevdet Anday . push ; Che

Bardak İsterim tutsak bardağımın gizini, Parçalanmaz gölgesini evrenin, Yeni doğmuş hoyrat söğüdün erincini. Gömülmüş sözüm ben dirilmiş. Melih Cevdet Anday Che

SES Uyandım ki ses içinde kalmışım, Yüzüm, gözüm, ağzım, burnum, ellerim. Aralanan deniz kapısının sesi bu, Silkelenen güneş tavuğunun sesi, Diş rengindeki halatın gıcırdayan sesi, Ağaç biçimindeki ses borusunun, Yarınki buğdayın, devinen kemiğin, Tarihsel bileğin, direncin sesi bu. Oynaşan arabanın, kucaklaşan atların.. Baktım güneşte soğumuş karanfil gibi mavi, Bir yapı işçisinin kulağındaki kalem gibi güzel, Yağmurda ıslanmış namlu gibi yeğin, Serçe kanadı değmiş çamaşır ipi gibi esrik, Okul bahçesinde dolaşan güvercinler gibi, Kıyıda öpülen dudak, yağmurda öpülen dudak gibi, Gölgelere sokulan yüksüz dakikalar gibi, Kutsal oyuncaklar gibi... Melih Cevdet Anday . push ; Lila ^^ Popüler

HER GECE BÖYLE DEĞİLİM (5932 Hit) Benim de öyle akşamlarım vardır. Kapıdan girince anama sarıldığım, Çocuklara karamela ve çekirdek getirdiğim, Meyhaneye uğramadan çakır keyif, Düşmanım yok, Gündeliğim cebimde, Küfretmeden Öyle tasasız döndüğüm akşamlar.. Benim de öyle akşamlarım vardır. Her gece böyle değilim. MELİH CEVDET ANDAY nur

ÖLÜM.. Maviyi anlarsın. Denizi anlarsın. Mavi denizi Zor anlarsın... SONA ERDİ HERŞEY Kazıdın bir taşa adını Taş ölünceye dek Kimse ölmeyecek Havada ayak izleri var Ölüm burada tükeniyor Kar da tükeniyor Sonsuzluğa gidiyor kuşlar Gizemliydi ay ve yeryüzü Sevideki korkunç bakışma MELİH CEVDET ANDAY Che

36.7 Madem otuzaltı yediye düşmüş ateşin Demek çıkışın yakın hastaneden Benim dal gibi zayıfım, güzelim Ne dilersen dile benden. Esiri aşkın olmuşum cana Kafamın ve kolumun gücü senden Ben fakir, şair doğmuşum Ne dilersen dile benden. Melih Cevdet Anday Donmuş Dallarda Çiçek İyidir beraber olmamız Yaklaşmış, değişik. Duyulur çevrenin gürültüsünde Issız Bizde bir şey eksik. Belki de bir şey fazla, yıllarca bilmedik Çökmüş birdenbire ağır: Bir kırık gülüşte Yitik Ümizsiz hatırlanır. Bulmak gibi tıpkı Karlar altında kayıp uzanırken ova Yolu kendiliğinden, Donmuş dallar esen ılık rüzgara Çiçek açar çekingen. Aldanarak, unutulmuş Senin yolun ayrı, benimki ayrı Az sonra ikimiz de yalnız Kısa bir zaman için, saat beş suları İyidir beraber olmamız. Melih Cevdet Anday Che

ZAMAN MI GEÇTİ YİNE Zaman mı geçti, yok ben mi esriktim, Zakkuma bağlardım güneşi, Gecenin ağır ununu elerdim, Ay beniisrail zeytini. Anlıksal birliğin simgeleriydi Gülkurusu, altın ve tirşe. Sirinksin yediveren sesi, Aselbent, buhur kokuları içinde. Ölmüşüm orda bir aralık, Unutuverdim konuştuğum dili, Ama ağacın kendisiydi, Kavramı değildi görünen artık. MELİH CEVDET ANDAY Che

KENDİ BAŞINA Yağmurla ses olup çıksın, Dallansın dumanlı ağaçta bensiz, Vursun yürüyen şafağa gölgesi, Gülde dolaşan arı gibi göksel, Suyun kabuğunda gerçek parıltı, Başağı sallayan ay gibi, Arabasız bir yıldızın kamçısı Gibi kıvrılsın gökyüzünde seçik Gün gibi boyasın denizi, Ekmeğin yanında tuz gibi esmer, Su anıtı gibi her yerde olsun, Kimi desin, "Kimin bu sevi?" Kendi başına sansın kimi... Melih Cevdet Anday Lila ^^ Popüler

SALYANGOZ İşçi geliyor ağaç budamaya, O ne tafra, o ne krallık, Bir omuzunda balta, ötekinde ıslık, Yer değiştiriyor kuşlar dallarda. Kente dönen çılgın mızıkacılar, Çiçek tozu içinde tunç bir davul, Borular arı gibi parlıyor güneşte. At da sallanıyor, sevinç de, Sokağa dökülen sesin demeti. Kadın çıkmış salyangoz toplamaya, Etekliğinde yılın beşinci mevsimi, Bakıyor gürültüsüyle memelerinin. Ve ağzında nar çiçeğiyle Çocuk gider tayı sevmeye. Yüreği tedirgin eden bilgelik. MELİH CEVDET ANDAY Che

Ağulu Mantar Yağmur bir adım ötemizde Kabarmış ağulu mantar Sessizliktir ateşin yanındaki kütük Suyun ışık değmiş kabuğu Sen tane tanesin sevgilim Denizim ben batık aşklarla dolu Ahlak Ahlak kalmadı dünyada Kiracısı öyle, işçisi öyle Hami köylü saftır derler a İnanma Cırrr Kapı Kim o? Dilenci. Kuru ekmek verirsin beğenmez Taze ekmek senin nene! Kalmadı, dedim ya, kalmadı Ahlak kalmadı memlekette. Melih Cevdet Anday Che

Teknenin Ölümü Kara yakındı önce, hem çok yakın, Elimi uzatsam tutardı. Yıldızsız teknemdi inip çıkan gece, Kurumuş gece, kum, kömür, arduvaz... Kara yakındı önce, hem çok yakın, Denizleyin inip çıkan önümde Bir tanrının atardamarı. Açtım, yorgundum ama uykum yoktu. Günlerce yekesiz yelkensiz Ne de çok kuş takılmıştı ardımıza, Ne çok harman gördüm köpükten beyaz... Açtım, yorgundum ama uykum yoktu. Güneşler hala sağımda solumda, Sürer gibiydi açık deniz. Deniz en ince hayvanı belleğin Nerden kalktım, o rıhtım, o çan... Bilmiyorum o gök kıyı nereye gitti! Bir masal şebboyu çarmıhtaki yaz. Deniz en ince hayvanı belleğin bir kuşluk vakti tanrının sevdiği Görünür zaman yaratan. Canlı mıydım? O uğursuz kıyıda Öldüğüm gün de bilemedim. Hep o sallantı, o devinim, o avcıl Bayrak, bir aş tenceresi, bir az Küfür, karı kız öyküleri, sonra Dipteki ölülerin fısıl fısıl Konuşmalarını dinledim. Doğdum mu? Nasıl? Belki bir tezlik Yeli kımıldadı, kan gibi. Ağaç ve kızak, demir, yağ, halat, katran, Boya kutuları, sünger, tel ve gaz... Derken gün kokulu yüreğimdi ilk Yapının boş gömütünde dikili Sabırsız kaburgama çarpan. Ruh, şarabı gördü üzümden önce Süt, kan olmak için devinir Tohum bildi herkesten önce ekmeği Gün, denizi salıvermeden batmaz. Ruh, şarabı gördü üzümden önce Ağaç ne diye kalktı çiçeklendi, Denize inmesi nedendir? Ah yalnızlığın gömük kapıları, Aysız ayışığı gibiydim, Geceleyin gece, gündüzleyin gün Gibi suyun altınavuran yalaz. Ah yalnızlığın gömük kapıları Bir yağmuru dinlercesine bütün Anları iç içe bilirim. Bir tekne her zaman düşüncelidir. Bizimle demirledi gece. Karaya çıktı tayfalarım uykulu. Pruvamda çok acayip bir yıldız Konmak istercesine gider gelir, Suları budanmış bir yolculuğu Sürdürmek isterdi kendince. Kara yakındı önce, ödağacı Kokusu sarmıştı geceyi. Ve bir kuş bağırdı çağırdı tepemde, Fosforlu sesi kabarık ve ıssız. Lale rengindeydi şimşeğin dalı, Ve güneydoğunun yangını pembe Nakışlı bir çanak gibiydi. Unutmak istemiyorum bunları, Göğün damarlarını gördüm, Fırtına kırının yaban keçisini, Koşar küpeşteme saçsız sakalsız... Ağaç gibi yırtılan karanlığı, Koca kulaklı lodosu, o fili, Ah yay biçimdeydi ölüm. Yalnızlıktır denizin tek yasası, Aşkın altın yasasıdır o. Bir gün kum uaynır, ay gıcırdarsa Çalınırsa bir gün gömük kapımız Kalamazsın sabaha inen suda, Kalk kürek, yola düşmenin sırası Aşkın altın yasasıdır o. Kükürt rengindeki ağzı gecenin Üfürdü huysuz karanlıkta Sintineme düşçül bir ateşböceği Kömürdüm, tahtaydım, kurumuş anız, O böcek oldu yangımı teknemin, anladım kuşun, yıldızın gizini, Başladım usuldan yanmaya. Söndüremezdi kimse bu ateşi, Kıyıdan kesilmiş sularda, Kara hem yakındı şimdi, hem çok uzak Bir yanyanaydım onunla, bir yalnız. Devirdim bütün yüklediklerimi Ve demiri uykuda bırakarak Bindirdim eskil kayalara. Parçalanıyordum kimse bilmeden, Ateştim cevizin içinde, Ve bir gece içinde bilmeden öldüm. Ey gece, nereden yol bulacağız, ey yaralı göğsüme düşen yelken, Ya sen kürek, solmuş rüzgar gülüm, Ya sen ne diyeceksin, söyle! Deniz durdu, mumyası yıldızların Erir gün görmüş kayalıkta, Ve yürüdü sabah, denizin ineği. Ölünce ne yapsak sabah oluruz... Ah kara yakındı ve darmadağın Kuşları durmuş zaman kadar eski, Taşları hüzün olan kara. Kopmuş uykunun iskeletiyim ben, Artık yelin göğsü olamam. Gördün mü ölümün gözündeki mor rengi, Söyle, ölüp dirilen Tanrı, Temmuz, Ay yapraklarının indiği bu dam, Eski düşleri taşır mı yeniden, Koca karınlı kuşlar gibi. Bir yanda parçalanmış teknem durur, Sert tütünüyle gün bir yanda. Kara yakındı önce, hem çok yakındı, Elimi uzatsam tutardı ama Yalnızlıktır denizin tek yasası, Bütün ölüler unutulur, Yaşayanlar kalır tek başlarına. Akşamleyin kaptan, birkaç gemici Gelip dizildiler kıyıya. Tutunacak bir tekne arar gibiydi Ayağı kayan meltem ve cigara İçerek konuştular gizli gizli, Bense dalgın bakıyordum, boşuna Koparılmış süsendim sanki. Çalıştılar bir hafta, Ağustosun Altısında bütün iş bitti. Kesik baş çapa, iplerim, küreklerim Kumsalda şaşkın bir yığındır şimdi. Tüter el ayak, tüter ıslak odun, Denizin uzaklardan getirdiği Yabancı, anlamsız bir şeyim. Melih Cevdet Anday Che

ÖLÜ. O şimdi yalnızdır. Anasız, babasız, Şapkasız, elbisesiz. Her şeyi arkada bıraktı. Ne konuşacak arkadaşı, Ne okuyacak kitabı var, Yalnız Yapayalnız. SOKAĞA ÇIKIYORUM Sokağa bir diyalog gibi çıkıyorum Umrunda değilim gecenin. Gece Yarınki gecedir ve tanrıdır Tanrının umrunda değilim.. Kimileyin seviyorum. Ve yalnızlığın kırmızı yapraklara Çalan büyüsünü duyuyorum: Ey cesaret Hep dolu tut bardağımı. Sevgi ve umut Birdir, yalnızlık ve cesaret bir. MELİH CEVDET ANDAY Che

RAHATI KAÇAN AĞAÇ Tanıdığım bir ağaç var Etlik bağlarına yakın Saadetin adını bile duymamış Tanrının işine bakın Geceyi gündüzü biliyor Dört mevsimi, rüzgarı, karı Ay ışığına bayılıyor Ama kötülemiyor karanlığı Ona bir kitap vereceğim Rahatını kaçırmak için Bir öğrenegörsün aşkı Ağacı o vakit seyredin... Melih Cevdet Anday Lila ^^ Popüler

SENİ DÜŞÜNÜYORUM.. Çocukluğunu düşünüyorum Emilia, Deniz boyundaki ıssız yolu sabahleyin, Hani saçların, atkın uçuşurdu rüzgarda Kokusunu duyuyorum bembeyaz gömleğinin, Seni kucağıma alıyorum Emilia.. Ben büyüttüm seni, ben yetiştirdim Bugüne, bu sevdaya Toprağım, ekmeğim, kitabım, şiirim Sen, ne varsa iyiden, doğrudan yana Gözümün nuru, başımın tacı, efendim... Melih Cevdet Anday Lila ^^ Popüler

BOLLUK Yonca pazar günü toplanır, insan pazartesi Peygamber çiçeği bilmeden ölür Omaholar çiçek koparmaz gece Çünkü bolluğu ölüler getirir bize Suda boğulmuş martı ölümsüzdür Ve yaşlandım, buzlu camın havailiği gibi Savaşan yalnızlığın gökyüzü kış Sabah yumuşak karla yükseldikçe Artık ölüm tümden yeşermezmişcesine Belleğin eşiği yunmuş yıkanmış Deniz sen her zaman kusursuz düşündürdün Çok eskidenmiş gibi ölüyorum Tanımadığım otlarla içiçe Çünkü bolluğu ölüler getirir bize Ama bir şey daha var, biliyorum MELİH CEVDET ANDAY Che

NETİCE Niçin senelerce bütün kuşlara Mavi denize ve mavi göğe Hep şiir yazmak için baktım? Hala hatırlıyorum o günü Uzun bir hastalıktan kalkmıştım Yalnız ilk bakışımda camdan Deniz denizdi, bir defaya mahsus... Yarım metreyi aşan bu kol Nasıl tutar gemi direklerini uzaktaki Ve güzelim çakılları derinliklerde... Kuş her isteyene türküsünü söyler Ağaç şairin gidemeyeceği yerde Gök onu sevenlere kaçmış... MELİH CEVDET ANDAY Che

Tohum Dörtnala haberci ilkyazdan Aşağıdan inceden beyazdan Dumanı tüten sıcak tohum Dolan kara toprağı dolan Ulaş yeryüzüne ak tohum Hay gücüne kurban olduğum Dağ taş dinlemezim hey aman Göster o gül yüzünü göster Önce yeşil yeşil bak tohum Sonra sarı sarı gülüver Donansın donansın daneler Kız oğlan kız, alaca kına Tarlalar sebil tek bedava Ver güzelim ver yiğitim ver Pir aşkına fakir aşkına Anladım farkı neden sonra Tohumdan başka şeymiş bitki Bu küçük deli fişekteki Ne ki? Ağaç mı allı pullu Yoksa ayrık mı, başak mı ki? Kim bilecek... kapalı kutu Ama bulut, yağmur bulutu Gelir kararır nerdeyse Tohum altta nefes nefese Kulağı gök gürültüsünde. Melih Cevdet Anday . push ; Che

GÖRÜNÜ Şaşırdım, dümdüzdü görünü, Cansız bir kağıdın üstünde gibi, Ardı yok, ne pürtük, ne oylum, Ağaç değil mi bu, duvar, yağmur değil mi? Ters yüz ettim, başaşağı getirdim, Elimle dokundum sonra, bilmiyorum ki, Hem yaşıyordum, hem yaşamıyordum, Yeşil gibi, dikey gibi, ses gibi. MELİH CEVDET ANDAY Che

KARDEŞLER İskender&#8217;i gören Giula&#8217;dan kalmış Saçma sapan bir hikaye. Giula şimdi nerede? &#8220;Yalınayak bir dilenci geldi yanıma, Granikos suyunun kanlı kıyılarında. - Kesenin yarısını bana ver, dedi, Hakkımdır benim o para. - Neden diye sormuşum dalgınlıkla.&#8221; Dalgınlıkla sormuş Giula. Melih Cevdet Anday

Lale Ellerimle soydum seni Taç yaprakların açması gibi Nar gibi diş dişti tazeliğin. Ah şakıyan ormanı solukların, Öpüşün, bakışın yüreği, Soran diri sessizliğinde. Bağladım seni dişlerimle Doymak bilmez ipek böceği gibi, Ay gibi yarıktı kırmızılığın. İki dilim lale döşekte. Melih Cevdet Anday Che

HİROŞİMA Büyükbabam, babam, ben Küçük oğlan, kız, damat.. Gelişimiz teker tekerdi, Gidişimiz cümbür cemaat... Melih Cevdet Anday YANYANA Bu gürül gürül otların yanıbaşında, Ağacın gölgesine değdi değecek, Tam şeftalinin kokusu başlarken, Öpüşmeye kıl kadar bitişik, Akarsuyun burnunun dibinde. Bu zulüm, bu haksızlık, bu işkence... Melih Cevdet Anday YAĞMUR Birden serçelerle indi yağmur, Hangisi serçe, Hangisi yağmur? Melih Cevdet Anday Che

YAZ SONU ŞİİRLERİ I Dün gece yağmur yağdı kente, Sonra sabah, güneşte ayıklanmış, Bir kahvede düşünüyorum, Sen geleceksin ya, dalgınlık Kopuverdi bir daldan, sallanarak Geçen bayrak açmış bir bulut, Sonra ikindi ve akşam, bakarsın, Uyurken bir daha o yağmur. II Fal çıktı. Köpükler içinde kaldı deniz, Tepeleme çiçek dolu bir sandal. Eylülün eskil çadırına giriyoruz, İşte, büyücü martının bozgun çağrısı, Uyurgezer yosunları delirten poyraz, Odalara sığınan ürkü yaprakları, İşte, çırpınan bir kavağın Yanlızlık sanrısı dolaşıyor bahçede. III Melez yapraklar, sararması yasaklanmış, Bitimsiz bir zamanın cansıkıntısında, Hatmi alı ışıklarla karıştırılan Huysuz kuşların dağıttığı rüzgar. Başka bir yüzyılın rengi bu, İlkel bir oymağın kurban sunağı, Bunamış bir papağan gibi dilsiz, Eski günler düşünde bir gökyüzü. IV Karanlığın kuştüyleri doluştu Eşzaman balkona. Hüzün çekilmez. Tanıdığım bütün mumları yakın, Ölülerin bilinciyle arınmış. Ve geleceği onaramıyorum, O bizim sayvan çocukluğumuzdu, Yaşanır yalnız bu aylak güzlerde Gelecekten geçmişe doğru. V Yaz sonu durdurur sokakta, Tenha bir duvardan sarkıp, nereye böyle, Düşünsene, orda kimse yok, yalnız akşam, Telaşla düşer öne, hadi gitme, Bak işte boşalmış perde, yağmur bu, Rüzgar çıktı, düşünsene, fırtına, dolu, Lambalar yanacak nerdeyse, saat O saat değil, düşünsene. VI Önce küçük rüzgarlar uyanırdı Dört perili kestanelikte, Güneşin ipeğini çözerdi bir tavus, Ama gerçekdışıydı sabah, Doğallığını yitirmiş bir ölüm gibi, Umarsız karşıla ikisini de. Ey perdenin önünde oynanan dörtleme, Sen zaman değilsin, döne dur! VII Küçük bir inanç yeter bana, Ve güze inanabilirdim, Ama biter mevsim, öteki başlar, Saf değil doğa, oyalandım Ama kanmadım, bana ne isli yağmurdan, Çinko sesinden, hem güvenemem ağaca, Düşünemem oluklardan akıp gideni, De ki, benim zamanım başka. VIII Günler kısaldı, mevsimler de, Ve yıl, bir öğrencinin okul defterinde, Dört sayfa resim, öyle yarım yamalak ki, Doğa gibi, bir bakıyorsun kar yağıyor, Elimle bir anda dönüyorum ilkyaza, Bahçe yenilesin dursun kendini, Telepinu değilim, ölüp dirilemem, Okul defterinde bırakın beni... Melih Cevdet Anday Lila ^^ Popüler

Bu şiiri okurken hep bu resim gelir gözümün önüne... Sizlerle de paylaşmak istedim. Çok teşekkürler paylaşım içina. s. Che

Yağmurun Altında Yirminci yüzyılı yaşadım Ertelenmiş bir yüzyıldı bu Yıkık bir sur yazgımızın uydusu Bekletir ömrü yürüyen ayla birlikte Bırakmaz günün adını koyalım. Yanıtsız bir yaşamdı erdemimiz Herkes içindi ve kimse içindi Okunmamış bir yazı, umudu doyuran, Duaları düşünmek neye yarar Kurgular tutuşturdu bacalardan. Yirminci yüzyılı taşıdım Tedirginliğimizin zorbalığıdır sanrılar Ve tohumun beklenmedik gürültüsüyle Çıplak su gibi yinelenir zaman Gökyüzünde usumuzun dirliği Aklın başarısızlığa uğradığı içtenlik Bir şive gibidir insan, ey öldürülmüş insan Bilinmeyen bir hayvana özgü bir ses gibi Sabırsız testi, hep dolar gibi olan Her şeyin sese dönüşeceği bilinemez ki! Yiminci yüzyılı yaşadım Parlak suyunda boğulmuş sahipsiz İnsan yeryüzünde durur, bulutlar Bulutlar düşümüzde doludizgin Soylu bir çılgınlıktı gündemimiz. Ellerinde oyuk gözlü idoller Yüreğimin yalanını besler üç güzel Bir dağın tepesinde buldum üç güzeli Ama ses yok, sessizlik yok, önce erte yok. Yirminci yüzyılı taşıdım Golgota' ya dirilemem ki, Taşlar arasında yabanıl erinç Ölümü diriltiyorduk hep Yaşam tabular arasında bir esinti. Mevsimler kurgularla oyaladı bizi Tarlaya bırakılmış bir at gibi Bağlı, yalnız ve özgür, Umudumuz sabrın tutamadığı ırmak Umutsuzluğumuz insan kalmak içindi. Yirminci yüzyılı yaşadım Dingin karştlıkların adını bulmalı Sel gibi kuruyor yaşlılık, gençlik Sanki melekleri gördük uzun saçları Tanrının unutkan kuzgunu idik. Nasıl unuturum ey doğa Bana bir diyeceğin vardı, kalakaldım, Vaktim yetmedi, ölüm kalım, Bütün yüzyılları yaşadım Vaktim yetmedi anlamaya. Yirminci yüzyılı taşıdım Atalardan kalma huysuzluk Kuşku, yeryüzü deliliği, Kıralımız doğuştan yarım Ama tanrımız Ara Ara idi. Yaşayamadım yirminci yüzyılı Kim yaşadı ki kendi yüzyılını Akarsuyun dilinden sezenimiz yok Orpheus' tan sonra ben geldim Giz dönüp baktığımız yerde kaldı. Görüp de bilenimiz yok. Ah acımasızdır uykusuz soru Delice zeytin yerdi atamız Homeros Biz yemezdik, aşılı zeytindi bizimki Suskun arpa, uyur uyanık harlı toprak Ama yüzyılımız hamdı, delice idi. Yirminci yüzyılı yaşadık O çağa bu çağa gömüldük Bir şey var, susar, bakar durur Ölümün soluduğu denizle varolan Gökyüzünden başka çağ yoktur. Oysa ne cok gecmis var, ne cok zaman Ne cok gelecek, ne az zaman Benzerlikle karşılaştık, susalım, Kapalı bir avuçtur sözcük Neden açıp da sormak ister insan? Sorup da dönenimiz yok. Hiçbir yüzyılı yaşamadım Tüy kuşun ruhudur, ses teni Hep anlar gibi oldum duvara vuran güneşi Nesne ve bilinç birdir, çağ atlattı beni Bir hoş bilmece içinde yaşadım. dingin ol ruhum, belki uzaklarda Bir yerde nicedir ilk dizeleri Yaratılıyor acıklı destanımızın Çağlar sonra hayranlıkla okunmak için Belki benzer umursamazlığımız kahramanlığa. Kalk dostum ormana gidelim Geyik sesleri içine çökelim Yeniden doğuş, kıvanç, uyum Kurgular bir yana, biz bir yana İlk kez düşünmeden görelim Martılar gibi yağmurun altında Melih Cevdet Anday Che

HAZİNELER İÇİNDESİN Mehmet Hazineler içindesin Bu toprağın altında ne var ne yok Kömür bakır altın demir Hepsi senin, hepsi senindir Çıkar çıkarabildiğin kadar Ne çıkarırsan Hepsi benimdir. KEDİLER Çocuklar uyanır geceleyin Bir şey ararlar karanlıkta Uyanır kadınlar geceleyin Yüzük takarlar karanlıkta Geceleyin kediler uyanır Bize bakarlar karanlıkta MELİH CEVDET ANDAY Che

TEK BAŞINA Ölürken çocuklarımı unuttum, Küçük deniz kirpileriyle sabah Denedim bütün sabahları. Sana sürgünümün şarabını bıraktım, al Mumlarını güzelliğin ve hiçliğin, Bir de kaygumun soluk ellerini. Denedim bütün ölümleri Ama görmedim büyülü ağaç Ezilmiş sevdaların giysileri. Sana ayrılığın yayını bıraktım, al Bir de adını bilmediğim gökyüzünü, Lamalar gibi koşar bozkırda. Oysa ölümsüzlük şuracıkta, kar Güneşi gibi doldurmuş odayı, basit, Anlamsız ve tek başına. Ayaklarım hayvan, üstüm başım bitki Denedim bütün vakitleri al Başka türlü geçmeyen bir vakitti... Melih Cevdet Anday Lila ^^ Popüler

BİR MİSAFİRLİĞE Bir misafirliğe gitsem, Bana temiz yatak yapsalar; Her şeyi, adımı bile unutup Uyusam... Melih Cevdet ANDAY BU GELEN GÜN Bütün iş bu gelen günde İçim titriyor sevinçten Biraz, biraz daha... derken Ortalık güneşler içinde Melih Cevdet ANDAY Che

Hit) Eskisi gibi yaşıyorum Gezerek, düşünerek.. Yalnız biletsiz biniyorum vapura, trene Pazarlıksız alış-veriş ediyorum. Geceleri evimdeyim, rahatım yerinde Ah... başımı kaşımak, çiçek koparmak El sıkmak istiyorum arada bir.. MELİH CEVDET ANDAY bride_ vARmı NaZo

BİR İLKBAHAR ŞİİRİNE BAŞLANGIÇ Hava ne kadar güzel öğretmenim Yollar ağaçlar kuşlar ne kadar güzel Yeryüzü pırıl pırıl öğretmenim. Gizlisi saklısı kalmamış dünyanın Nesi var nesi yoksa dökmüş ortaya Bütün bitkiler, bütün hayvanlar, bütün taşlar Sürüngenler, konglomeralar, serhaslar Hepsi hepsi ortada öğretmenim. Ne olur bizde gidelim Burda kalsın iğneli karafatmalar Burda kalsın kitaplar Kollarından bacaklarından gerilmiş kurbağalar Burda kalsın hepsi Bomboş kalsın evler okullar Hapishaneler, hastahaneler... MELİH CEVDET ANDAY Che

ELLERİMİZ GİBİ Hayvanlar konuşmadıkları için Kimbilir ne güzel düşünürler, Tıpkı ellerimiz gibi. Ah, okumaya başlamadan önce Çiçeklere su vermek lazımdır. Melih Cevdet ANDAY Che

ALATURKA Çık benim şair tabiatım, çık orta yere, Fakir güzelinden söyle, Hasret ateşinden çal, Çal, söyle benim derdimi sevdalı sesinle.. Hep bilinen şarkılar gibi olsun, Hani dil-i biçareden, Sun da içsin yar elinden, Yani bilinen şarkılardan olsun. Yeni sözler arama, nafile Derdim yeni olsa, anlarım Gel hazırından söyle bu akşam Üzme yetişir, üzme firakınla harabım. Sonunda ah çekeriz derinden, Kim anlayacak sahiden olduğunu, Sen söyle yalnız Zülfündedir baht-ı siyahım bestesini, Dede'den... Melih Cevdet Anday nur

ANI Bir çift güvercin havalansa Yanık yanık koksa karanfil Değil bu anılacak şey değil Apansız geliyor aklıma. Nerdeyse gün doğacaktı Herkes gibi kalkacaktınız Belki daha uykunuz da vardı Geceniz geliyor aklıma. Sevdiğim çiçek adları gibi Sevdiğim sokak adları gibi Butun sevdiklerimin adları gibi Adınız geliyor aklıma. Rahat döşeklerin utanması bundan Öpüşürken o dalgınlık bundan Tel örgünün deliğinde buluşan Parmaklarınız geliyor aklıma. Nice aşklar arkadaşlıklar gördüm Kahramanlıklar okudum tarihte Çağımıza yakışan vakur, sade Davranışınız geliyor aklıma. Bir çift güvercin havalansa Yanık yanık koksa karanfil Değil, unutulur şey değil Çaresiz geliyor aklıma... Melih Cevdet Anday Lila ^^ Popüler

SEVİNCİN YARISI Kuşlar yağmur yağdırır da Yağmur güneşi vururdu ya, Ben sana gelirdim. Sevincin yarısı ağzımda, Zambağa birikir sabahlar, Ovalar atlara binerdi. Kulesine koşuşunca deniz, Cebimde geceden yıldızlar, Arılarla, ballarla kanımda. Yüreğim avuç olurdu da, Sonra çeşme de olurdu ya, Mutsuz dönüşler ayında. Ben sana gelirdim... Melih Cevdet Anday Lila ^^ Popüler

YATAĞIM. Ben ki her akşam yatağımda Onu düşünüyorum. Onu sevdiğim müddetçe Yatağımı da seveceğim... BU KIRLANGIÇLAR GİTMEMİŞLER MİYDİ? Giden gelen yok. Bir titreşimdir bu. Duragan fulyanın üstünde arı Bir diyapozon gibi titremekte. Kırlangıç Tarihsizdir. Belleğim sarsılıp duruyor denizde. Martı bir uçta kanat, bir uçta ses. Ya sabah, ya öğle. Gemici ve bulut, Güneş ve yağmur kıl payı bir dengede. Dolu bir boşluğu doldurup boşaltmak işimiz. Ölülerle, gecelerle, sümbüllerle. MELİH CEVDET ANDAY Che

TAŞ Bir yanımca sen, bir yanımca Horatius&#8217;un sevdiği akasyalar, Taş bir kabartmadan alınma Ayrıntı gibiyiz, eski ustalar Yanyana koymuş başımızı, Bedenimizi göstermiş karşıdan. Balıklı bahçeler, ay kovanları... Çekiçle kazınmış yer-zaman. Ve kimi gün düşünürüm de Zamandan düşle arınmış bu taşı Götüremez kederin arabası. Avutur beni bu düşünce. MELİH CEVDET ANDAY Che

ÇOK GÜZEL ŞEY Yaşamak güzel şey doğrusu, Üstelik hava da güzelse. Hele gücün kuvvetin yerindeyse, Elin ekmek tutmuşsa bir de. Hele tertemizse gönlün, Hele kar gibiyse alnın, Yani kendinden korkmuyorsan, Kimseden korkmuyorsan dünyada, Dostuna güveniyorsan, İyi günler bekliyorsan hele, İyi günlere inanıyorsan, Üstelik hava da güzelse, Yaşamak güzel şey, Çok güzel şey doğrusu... Melih Cevdet Anday Lila ^^ Popüler

ÖLMÜŞ BİR ARKADAŞTAN MEKTUP Eskisi gibi yaşıyorum, Gezerek, düşünerek.. Yalnız biletsiz biniyorum vapura, trene, Pazarlıksız alış-veriş ediyorum. Geceleri evimdeyim, rahatım yerinde, Ah.. başımı kaşımak, çiçek koparmak El sıkmak istiyorum arada bir... Melih Cevdet Anday Lila ^^ Popüler

Mezarlık Bir gün biz de bu parka geleceğiz Ahbap, arkadaş omuzunda, Ve dağlara, taşlara benzeyeceğiz Öyle sessiz, öyle manidar... Konuşmak yok artık bu yerde Yolculuk hevesi, avarelik yok Evine, toprağına bağlı herkes Muharebe derdi, para derdi yok... Yalnız yaşayanlar için midir, diyor, mezarlık, Toprak üstündeki her bitki, Yerin dibine doğru büyüyenler de var Hep yaşayanlar için mi? Belki de ağaçlardan yukarıya doğru Uzayan bir şey vardır mezarlardan Sonsuz hürriyete benzer bir şey, Öyle sessiz, öyle kocaman... Bir bu tesellisi kaldı mezarlığın Yoksa ölünün hali yaman... Melih Cevdet Anday Che

Çok severim kendisini, ellerine sağlık.. Lila ^^ Popüler

Is Olsun Diye Bütün güzel kadinlar zannettiler ki Ask üstüne yazdigim her siir Kendileri için yazilmistir Bense daima üzüntüsünü çektim Onlari is olsun diye yazdigimi Bilmenin. Melih Cevdet Anday intihar Kimse duymadan ölmeliyim Agzimin kenarinda Bir parça kan bulunmali. Beni tanimayanlar "Mutlak birini seviyordu" demeliler. Taniyanlarsa, "Zavalli", demeli, "Çok sefalet çekti.." Fakat hakiki sebep Bunlardan hiçbirisi olmamali. Melih Cevdet Anday Che

Kökü Disarda Bayilirim su düzenli dünyaya Kisi, yazi, bahari, güzü, gecesi gündüzü sirayla Agaçlarin kökü içerde Dallarin basi yukarda Insanlarin akli basinda Bes parmak yerli yerinde Bas, isaret, orta, yüzük ve serçe Diyelimki kalksada serçe, orta parmaga dogru yürüse Ne haddine Yahut akasyanin biri basini topraga daldirdigi gibi bir gezintiye çiksa Merhaba kestane merhaba çam Esselamunaleyküm ve aleykümselam Kimsin nesin nerelisin derken Laf açilirmi bizim akasyanin kökünden Bir ugultudur baslar rüzgarda Kökü disarda, Kökü disarda Bayilirim su düzenli dünyaya Kisi, yazi, bahari. güzü. gecesi, gündüzü sirayla Agaçlarin kökü içerde Dallarin basi yukarda Insanlarin akli basinda Altta ölüler Üstte diriler Gel keyfim gel Melih Cevdet Anday Che

Çare Yok Anladık ölüme çare yok Kazaya belaya çare yok Saç dökülmesine Yüz buruşukluğuna çare yok Anladık çare yok İşsizliğe de mi yok Açlığa da mı yok Anlamadık gitti Çare yok. Melih Cevdet Anday Che

Sevda Rüzgarı Amanın bana bir hal oldu Bir hal oldu a dostlar Amanın beni bir rüzgar aldı A dostlar bir rüzgar aldı Bu rüzgar ne rüzgarı Amanın sevda rüzgarı Sevda rüzgarı a dostlar! Şiir Yazmak Kimi zaman bir sözcükten yola çıkarım Aç kalmış güzel bir kurttur o Kimi bir düşünden ki Kör bir gül gibi dönenir Bedevi bir sabır gibiyimdir Ey tesellisiz gece Melih Cevdet Anday Che

Gözlerim Mavi Gözlerimden çıkıyorsun Sokağa Mavi mavi. Güvercin Güvercin Pencerede kopan alkış Melih Cevdet Anday Che

YALAN.. Ben güzel günlerin şairiyim Saadetten alıyorum ilhamımı Kızlara çeyizlerinden bahsediyorum Mahpuslara affı umumiden... Çocuklara müjdeler veriyorum Babası cephede kalan çocuklara... Fakat güç oluyor bu işler Güç oluyor yalan söylemek... MELİH CEVDET ANDAY Che

ŞİNANAY Ada vapuru yandan çarklı, Bayraklar donanmış cafcaflı, Simitçi, kahveci, gazozcu, Şinanay da şinanay. Müslümanı, yahudisi, urumu, İsporcusu, ihtiyarı, veremi, Kiminin saçı uçar, kiminin eteği, Şinanay da şinanay. Estirir de ada yeli estirir, Seni sevindirir, beni küstürür, Lüküs kamarada kimler oturur, Şinanay da şinanay... Melih Cevdet Anday Lila ^^ Popüler

Hep Sonrası Akşam sona ermek üzere. Akşam değil. Sonra? Sonrası gece. Koylar gördüm Tanınmamış resuller gibi. Ama ben geceyi Bilirim. Sonra? Sonrası düşleri, Bütün düşleri. Küçük bir kuş vurdum, Topal kaldı Temmuz'da. Sonra? Sonrası sabah, dağdan indim Günün yamacına. Baktım o değil, Değil küsken tanıyan beni. Komşuları gördüm sonra da, Bir bildikleri varmış gibi Akşama bakıyorlar ve geceyi bekliyorlar Melih Cevdet Anday Che

GÜNEŞTE Çünkü saatler dardır, her şeyi almaz Güneşte çözülür ve kayarlar bir yana. Mısırlar güçlükle büyürken yağmursuzluk Kaygılandırır dilsiz bahçıvanı. Sessiz kuşlar, bir keçi, ağır iğde ağaçları. Bir araba geçti incelmiş yoldan El salladı biri, belki tanıdık, Belki değil, süreksizliğin eşanlamı. Ve denizin yorgun çağındaydı çocuklar Çığlıkları titretir balkondaki sarmaşığı, Çünkü dardır saatler, sığmaz biraraya Dalgınlık, deniz ve sardunya. Rüzgar alıp götürdü balıkçı teknelerini Uzaktaki kılıçlara, ki bilemeyiz Hangi derinlikte dölleyerek denizi Gidiyorlar öyle ağırbaşlı, doğuya. Ve ocaktan çorbanın kokusu geldi demin Burun deliğine kedinin ve köpeğin. Rafta kitaplar, mavi bir şişe ve gül Donmuş kalmışlar tek başlarına. Duvarda bir resim, resimde kalabalık Köy alanı, çocuklar, çember ve zaman. Breughel nasıl da toplamış bunca Ortaklığı ve uyumu biraraya, Çünkü saatler dardır, sığdırılmaz. Güneşte her şey çözülür gider bir yana. MELİH CEVDET ANDAY Che

Düsünceler vardir Denizin mumlari doldurdu geceyi Yasarken yonttugum donuk bir kadin Gibi iki el duruyor ufukta. Düsünceler vardir kan gögünden ulu Islak havada sabirsiz ve rastgele Sürekli bir simdiki zaman içinde. Bütün çiçekler kapandi, erisin, Erisin saydamlik, gövdeni istiyorum Siçrayan gögsünü düslerinde. Boru çiçeklerinin arasinda saklayin Iyi biçilmis bir güvercin gibi Süzülen yasamli gögü beklesin. Yasarken yonttugum donuk bir ölüm Gibi yildizlarin düsüp düsüp söndügü Gece. Yasanmaz baska bir ölümle. Melih Cevdet Anday Che

GELİNLİK KIZIN ÖLÜMÜ (3451 Hit) sela verilirken kalktık kahveden, cumaydı, yılın en beklemiş günü, yemeni gibi üstünde tabutun, gölge veren ağaçsız bir gökyüzü. kızın babası yanımızda, boyu nuzun, zayıf, ağzında mırıltılar, on köylü, iki subay bir tezkereci er, sıralandık ahşap mescidin avlusunda, namaz kılmadı adam, ağlamıyordu da, alnı bir uzun sabrın kabaran gelgiti, sürgün duvarı bekleyişin, dünyaya çok yakın bir gece gibi, aldık cenazeyi sarsmadan, iğreti ve hafif, gözlerimiz yerde, kayıp bir tayın izini süreriz sanki, kapılarda başları çatkılı kadınlar, sallanıyorlardı sisli giysilerinde, yüklüğe saklanmış çevreler gibi soluk, bölünmüş gibi yılın en katı ekmeği, imece sofrasında hıçkırığın, kim bilir kaç ölümden kalma saçı gibi, susmuştu çekirgelerin kabuğu, toprak kumruları güneşin, ve köpeklerin yediği kemiksiz sabah, susmuştu göğün sarnıcı, boş, cemaat yürüyordu kablumbağa gibi, mezalığa doğru yüzyılda, sarı sabırların yanından, acelesiz, ayrık otu yolmaya gidiyor sanırsın, davul vurmaya, ay tutulmuş, tarladaki yarılmış toprağı görmeye, susuzluğun kirli rengini, ayıbını, dağa taşa vurmuş açlığı, dayanan dayanır, yağsız bulgular ve ahlat, gençleri alır ölüm ilk ağızda, sabah yıldızının uğrağı, böğürtlensiz mezarlığa vardığımızda, bir melek lale sümbül dikiyordu, lalelerden birini aldı adam, girdi kızının mezarına, sarıldı, öptü, bıraktı laleyi sonra, kefenin üstüne, uykusuz. yedi çocuğu gömülüymüş, söylediler, bizi aç bırakan bu toprak açlıktan ölenlerle beslenir dediler, dönüşün bir kişi omuzladı tabutu, toz toprak içinde vardık kahveye, yaşlı adam doğru çeşmeye gitti, elini yüzünü yıkadı konuşarak kendi kendine duasız, bir tanrı gibi. MELİH CEVDET ANDAY nur

ZAMANLAR Hepsini gördüm ayrı ayrı, Kuşların zamanı tunç rengindedir. Tanrılardır taşın zamanı, Denizin zamanı ölür dirilir. Göğü tanıyamadım, yok ki, Sahipsiz zamanlarla doldurmuşlar, Ama ordan iner o eski Ölümsüz sevdaların zamanı kar Ve havlamayan dev köpekleriyle İnsanın zamanı... Olmayan Ama hayalet bir yasemin gibi kokan, Toprağımız eşelendikçe. MELİH CEVDET ANDAY Che

Ölümsüzlük Ve tufan sonrası neden başladı tüm canlılar, Acı veren yasalar yeniden, onurlu direnç, Neden başladı insanın taşıl kemikten sabrı, Kire bulanmış eski ruhlar verildi yeniden, Oysa kül olan erdemin ödülü kalmalıydı. Melih Cevdet Anday Che

Bellerophon&#8217;un Kizginligi ve Likyali Kadinlar Degermiydi bunca kizginliga, Gidip ayaga kaldirmaya denizi, Tüm toprak tuza bogulsun da, Kurusun zeytinli Likya? Ve dalgalarin, basta kanatli at, Görünce köpüre köpüre geldigini, Kiyiya yürüdü Likyali kadinlar, Konusmadan aralarinda, Kaldirdilar uzun eteklerini, Dalgalara gösterdiler tüylü, kabarik Yerlerini çirilçiplak. Sallanir tüy ve saç rüzgarda... Utandi deniz, durdu önce, Sonra agir agir geriledi. Melih Cevdet Anday Che

Çeşitlemeler I Atımla yola çıkıyoruz seherde Sabah büyük bir kuş uyanıyor, Ağırlaşmış ay gibi susuyorum, Yaşı bilinmeyen yağmur önümde, Bin yıl ötedeki ufak çiçekler. Dün gece, dün gece gördüm düşümde Kömür gözlümden ayrı düşmüştüm Sevdamın avucunu bastırıyorum gcceye Yağıyor dağlara kar benim için Güz ağaçları ile karıştırıyorum sisleri Beni yola bırakan ırmağa dönüp bakıyorum Uzaklıkların sınanmış bıçağı Bir şey demek gelmiyor içimden Kanımın buğdayını savuruyorum. Atımla, atımla yola çıktım seherde Lale sümbüller içinde hüma kuşları ötüyor, Avcılar yolu tutmuşlar dağlara erken erken, Dar sokaklardan geçiyorlar, Sağlarına sollarına gümüşlü hamayıl asmıslar Al atlarının, Mücevherli tüfekler asmışlar omuzlarına, Yeterince şarapları var günbatımı için İnsan gibi bakan kartalları gördüklerinde. II Kısmetse bu akşam Eğrikol' da yatarız, Yürümeyen geleceği üzüntümün, Uzaklara kar gibi yağıyor bilmediğim yıllar Saklanmış sabahın akpak anısı. bir kuyu görmüştüm orda, ağzı kapalı, Geçmişin fazlalığını sınadı yureğim, Güzeller suyundan içip kanarmış. Dizimde derman kalmamıştı, çöktüm oturdum, Ağzı kapalı kuyuya baktım, akşamın başkenti Konuşmaya başlamamış bir buzağı gibi, Yazmalar gibi alaca bulaca baktım, Bir söğüt, bir söğüt de baktı benimle, Kuşların arasında dal konuşuyordu. Kırılmamış taş gibiydi güni Karanlık toprağı karıştırıyordu, Gizlilik soyluluk veren yaşama. Hiç güzel sevmedik mi yalan dünyada. Gelinin ibrişimdi saçı, sustum kaldım, Yatmadı benimle unutmam, ay toprağa değiyordu, Üstüne dört libas giymişti Bir kara, bir yeşil, bir al, bir beyaz, Göğsünde dört nişan gördüm Bir elma, bir ayva, bir nar, bir kiraz, Cerenlerin yolundan koştu gitti. III Iraktır derler Kefendiz'in yolunu, Yaşlanmış bir yağmur gibi kararıyorum, Kısmetse bu gece Kefendiz' de yatarız Akşam, uyardığım yolların kutsallığı, Doğunun sütündeki haşhaş, amansız ot. Al benekli keten giyer kızları, Kar gibi paylaşırlar çiçeklerin sessizliğinde Filiz veren söğütlerin yanında türkü söylerler, Sevdamın şamdanı yanar gözlerinişn ucunda, Bakışımın iki avucunda yunar kederim. Al yeşil konakları var, al çuhalı Yiğitler iner ufacık meşeli yollara, Uçar beyaz kazlar, gergin kumrular konar İnci mercandan dallara, Mevsimidir büyüyen taşın, arada bir öten Badem ağacının, büyülerle uyutulmuş toprakta. Ah elin ve gökyüzünün çaresizliği... Çok çekti gönlüm, gönlüm, ayrılıktan küçük bir kuş, Uzakların kırağı düşmüş camı, Sevdaya düşen yorulmaz derler. Yedi türlü çiçek vardı başında Dökmüş ince bele tel karmakarış. Akşamdan soyunup girdim koynuna Seher yıldızını gördüm, ülkeri gördüm, Garipçe garipçe öten ibibik uyandırdı beni Tekir' e gidecektim, ağır yağmurla yan yana, Suyu dalgalı köprüden geçip. IV Gençliğimin karını serpiyorum ocağa, Atımla Kırım'ı aştıktan sonra Boynuna bırakırım dizgini düşsün, Aksu'yun köprüsünü geçerim konuşkan bir arı ile, Yağmur yağarken hendeğe, soyluluk getiren tan, Şebboyların içinde saçını tarar havai sabah, Ulu kuşlar semah kurar yukarıda, Orman ve cırcırla büyümüş çılgınlık. Güneşin kara dikenleri bölüyor yorgunluğumu, Akarsuyun tüyleri birikmiş sesini incelten acıma, Kuş sürüleriyle türkü çağırıyor yaşamın egemen otu. Kısmetimiz varsa bu akşam Maraş' ta yatarız, Bir han gördüm üç yüz altmış kapılı, Kimini açtık, kimini ördük, çekik kaşlı yıldız, Altın kafeslerde öter bülbülleri düşümdeki zamandan, Tazıları gökboncukludur, seslenelim diye gök, Yeşil ördek yayılmıştır çemenin şaşkın seline. Bir buğday benizli, zülfü dolaşık Gitme kal dedi, oyaladı beni ateşböceği evinde, Perdelerin çiçeklerini topluyordu elma ağacı, Saçındaki gülü koparmıştı bahçe. Şarabı çam testilerden içtikti, dokunulmamış gün, Toros' tan göç ediyor gibi, Sonra batı rüzgarı girdi uykumuza, Güvercinler girdi, kuğu kuşları, turnalar, Uyuyup uykuya kanamaz oldum, Uyandım ağladım, Sarhoştum daha. VIII Üç derdim var birbirinden seçilmez Bir ayrılık, bir yoksulluk, bir ölüm, Daracık daracık bir yerim de yok. Akşam geçiyor yaban arısını iterek, Yüreğimin toprak yığını kuşlarla hafifliyor, Acı, sıcak çorbasını arıyor tenceremde, Ağlayayım diye bir cam, Camın mendiline silinen yağmur, Bu ılık yaz yağmuru yeşertir yüreği Yapraktan önce kız memelerine değer. Yüzümüzü yıkadığımız akşamın esintisinde Rüzgarın kederli arabası oyalar bizi, Pencerenin lambasını söndürmüştür batan güneş, Sel gibi kurumuştur gün, geceye yürüyen dal, Varırız atım, tokmağını çalarız Ayışığında kuzulu kapının, sisle yanyana. Selvi yuvarlayıp durur yıldızları tıngır mıngır, Ayın kınalı elleri sevgilimin yüzüne değer. Konuşan kuşlar götürürüz ona saydam gagalı, Görülmedik yemekler, Fizan tarakları, İpek mahreme, çift yanlı fildişi ayna... Atım sende küheylanlık varsa Gece yar koynunda yatarız atım. IX Ayrılık acı Mektubunu okuyamıyorum Gün mü, gece mi belli değil Gelmeyeceğini yazmış olmalı. X Sevgilim beni bu bahçeye getirmişti Yağmurlar yağmış, rüzgarlar esmişti Şarap içmiştik yanyana Küpeler kulakta mum gibi yanar XI Kuşlar seslerini bulmak için Bahçelere koşuyorlar O kadar yer gördüm ki İçim sızlıyor unuttukça XII Pervaneyi öptü sevdi Yanık bir türkü söyletti ona Bense akşamın koca denizine doğru İndim, yüreğim yanık. Melih Cevdet Anday Che

Hayat Böyle Zaten Bir evin bir köpegi vardi; Kivir kivirdi, adi Çinçon'du, öldü. Bir de kedisi vardi: Mavis, Kayboldu. Evin kizi gelin oldu, Küçük bey sinifi geçti. Daha böyle aci, tatli Neler oldu bir yil içinde! Oldu ya, olanlarin hepsi böyle.. Hayat böyle zaten!.. Melih Cevdet Anday Che

Dursun Bebeğe Ninni Merhaba Dursun bebek merhaba İşte su İşte ışık İşte hava İşte Dursun bebek bizim dünya Dandini dandini dastana Dursun bebek uyusun Uyusun da aman çabuk büyüsün Danalar girmiş bostana Daha neler var neler var daha İşte kundak İşte hapis İşte kavga İşte Dursun bebek bizim dünya Dandini dandini dastana Bostana girmiş danalar Böyle tosunlar doğursun yarına ninni Bizim aslan gibi analar. Melih Cevdet Anday Che

APARTMAN Dün iki katlıydı, Bugün üç katlı Derken Dört katlı, beş katlı, altı katlı Yükseliyor efendim yükseliyor, Memleket yükseliyor MELİH CEVDET ANDAY Che

Defne Ormanı Köle sahipleri ekmek kaygusu çekmedikleri için felsefe yapıyorlardı, çünkü Ekmeklerini köleler veriyordu onlara; Köleler ekmek kaygusu çekmedikleri için Felsefe yapmıyorlardı, çünkü ekmeklerini Köle sahipleri veriyordu onlara. Ve yıkıldı gitti Likya. Köleler felsefe kaygusu çekmedikleri İçin ekmek yapıyorlardı, çünkü Felsefelerini köle sahipleri veriyordu onlara; Felsefe sahipleri köle kaygusu çekmedikleri İçin ekmek yapmıyorlardı, çünkü kölelerini Felsefe veriyordu onlara. Ve yıkıldı gitti Likya. Felsefenin ekmeği yoktu, ekmeğin Felsefesi. Ve sahipsiz felsefenin Ekmeğini, sahipsiz ekmeğin felsefesi yedi. Ekmeğin sahipsiz felsefesini Felsefenin sahipsiz ekmeği. Ve yıkıldı gitti Likya. Hala yeşil bir defne ormanı altında. Melih Cevdet Anday Che