Amin... Allah razı olsun... gerçekten gözünüzün içine bakarak dinlemek isterdim anlattıklarınızı. evim küçük diye çok dert ediyorum, zayiflayamiyorum diyede. Hep bi borç hep bi yokluk diye düşünürken, anlattıklarınız beni çok utandirdi elhamdulillah Müslümanım diyorum ama tam teslim olamamışım rabbime D

Daha önceki konuyu takip etmiştim.. Yorum yazmayı çok istedim, ağladım hatta ama olmadı.. çünkü banlıydım! Sonra da kapandı. Şimdi bu konuyu görmek beni çok sevindirdi, teşekkür ediyorum JessicaJoy İnşallah bu sayfada hoş sohbet ilerler, zevkle okur paylaşırız. İlk sayfalardan dahil olduğuma da ayrı sevindim. Lütfen konuşalım.. Zaman öyle zamanki herkes sıkıntılı, herkes depresif, kimse memnun değil halinden. Bir şükürsüzlük sarmış herkesi. Burda böyle temiz kalpli olmak adına, daha imanlı, daha tefekkürlü olmak adına bir iki sohbet edilse ben kendi adıma çok memnun olurum. Evden çıkma imkanı bulamayan, her gün evde rutin işleri ile ilgilenen, çoğu şeyden kopmuş bir kadın olarak manevi huzura çok ihtiyacım var. İki küçük çocuğum var, 2yaş bebek sayılır, ondan dolayı yoğun geçen günlerim, yorgun bir bedenim ve zihnim var.. Bu tempoda maneviyatımdan uzaklaştığımı hissediyor, bir de bunun için sıkılıyor bunalıyorum... Eşim sayesinde kopmuyorum elbette ama kişisel olarak zordayım. Evimizde huzur var bin şükür. Ama içimde? Dua da yetersizim bu ara... Yazmayı seviyorum, burda da yazarım bol bol.. Hoş sohbetler olsun hanımlar.. Zevk alacağını tahmin ettiğimiz üyeleri ekleyelim, hareketlensin burası inşallah.

bişeye çok çabaladıysam çok dua ettiysem ve olmadıysa gönlüm çok rahat bırakıyorum çünkü binlerce şükür Allah daha iyisini getirir buna inanıyorum inandığını yaşıyor insan gerçekten güzel şeylere inanmak lazım karamsar bakmamak lazım Allah 'a güvenmek lazım öyle demekle de olmuyor biliyorum ama içiniz rahat bir bırakmayı deneyin sonucu görürsünüz bence:)

Emira SY Yorumlarınızı seviyorum.. Siz de buyrun buraya.

Hakkında yazılan güzel olunca yazılar da güzel oluyor, gül tutanın eli gül kokar. Bahsettiğiniz bunalım çağın sorunu, herkes çareyi psikologlarda, antidepresanlarda, kısa veya uzun tatillerde, alışverişte, kuaförde, vs arıyor ama Allah-u Teala bize zamanın ötesinden "Kalpler yalnız Allahı anmakla huzur bulur" buyuruyor. Bunun tek ve mutlak mutluluk yolu olduğunu idrak edebilelim diye de dünya yaşantısından örnekler zuhur etmiş, çok şükür, halimizi bir misalle ifade etmeye çalışayım. İki sevgilisi ya da iki eşi olan insan mutlu olabilir mi? Önceleri ikisini de idare edebileceğini sanan kişi sonradan bunalmaya başlar çünkü bir gün biri naz yapar, bir gün diğeri, bir gün biri bir şey ister bir gün diğeri, bir gün biri sorun çıkarmaz ama bu kez de diğeri uslu durmaz... İşte dünya ve ahiretin ikisini de seven bir insanın hali bu iki eşi, sevgilisi olan kişiye benzer, bir kalp, bir yaşayış, bu iki sevgiyi aynı oranda kabullenemez çünkü bu iki sevgilinin doğası birbirine taban tabana zıttır. Dünya insandan hırs ister, para, mal, mülk, şöhret, beşeri aşk... Ahiret yurdu ise hırstan arınmış temiz bir kalp, para, mal ve mülk peşinde koşmaya müsaade etmeyecek kadar istikrarlı ve sağlam bir ibadet düzeni, beşeri aşkın asla tatmin edemeyeceği ve yerini dolduramayacağı bir ilahi aşk yani Allah aşkıyla kişiyi saadete ulaştırır... Bu noktada kişi bir tercih yapmak zorundadır çünkü bizler nasıl birbirimizi kıskanıyorsak Allah-u Azimüşşan da bizi kıskanır, Onun kıskançlığı kulun dünyaya meyledip kendini idrak edemeyerek yeterince iyi bir kul olamamasının neticesidir çünkü kul iradesiyle Allahın tüm lütuf ve cennetini reddederek dünyayı tercih etmiştir, böyle bir şaşırmış için Allahın hiç de iyi bir vaadi yoktur, Bakara Suresinde "Dünya nimeti isteyenin ahirette nasibi yoktur" diyerek ona rahmet kapılarını kapatmıştır. Bu noktada insan dünyanın müminin cehennemi olduğunu idrak etmeli, bu ifadede anlatılmak istenen "dünyada mümin ezilip, üzülür daima mutsuz olur" değil, saraylarda yaşasa, emrinde uşakları ve trilyonları dahi olsa dünya nimetleri cennettekilerin en fazla ucuz ve basit bir kopyası hükmünde olacağı ve de o ilahi rahmet yurdundaki lütuflar buradakilerilerle kıyaslanamayacağı için dünyanın en mutlu kulu cennetteki en alt seviyedeki müminden daha az şeye sahiptir yani buradaki en değerli çokluk bile cennetteki rahmetlerin yanında yokluk ve fakirliktir. Gelin görün ki hal böyleyken dünyadaki en iyi evi, arabayı, işi ya da evi tercih eden ya da elde etmek için kendini paralayan ademoğlu cennetteki nimetler buradakilerle kıyaslanamayacak güzellik ve derecede olmasına rağmen cenneti elinin tersiyle iter, vefasız sevgilisi dünyanın esiri olur. Oysa dünya bizim için yaratıldı, Allah-u Teala bizim cennet ya da cehennemden hangisini hak edeceğimizi bizzat yaşayarak idrak etmemiz için bizi dünyaya gönderdi biz ise kendimizi dünyaya muhtaç sanıyoruz. Dünya niye var? İhlaslı kul cenneti hak etmek için dünyanın acı ve musibetlerine katlansın ki cennetteki nimetler ona daha tatlı gelsin, günahkar kul dünyanın ışık ve parıltısına aldansın ki cehennem ona daha da ıstırap versin. Bu yazdıklarımı her Müslüman zaten biliyor ama her Müslüman buna uygun yaşayarak Allahın emir ve yasaklarına koşulsuz uymuyor çünkü iman zafiyeti var. Henüz görmediği için cennetin fevkaladeliğine, cehennemin dehşetine inanmıyor, sözde inanıyor ama kalbi ikna olmuyor aksi halde Peygamberimiz in dediği gibi cehennemi iğne deliği kadar yerden görseydi başını secdeden kaldırmaz, miraçta Onun şahit olduğu gibi bağrındaki etleri parçalayanların halinden korkar gıybet etmez, dünyayı isteyenin ahirette nasibi olmaz buyurulduğu için dünyaya küserdi. Peygamberimiz "hayvanlar ölüm ve sonrasını bilselerdi yiyecek semiz bir koç bulamazdınız" diyor, düşünsenize, hayvanın dehşetten yeme içmeden kesileceği o hal bize Kur-an'ı Kerimde açık seçik anlatılmış, Allahın peygamberleri tarafından tebliğ edilmiş biz hala evrenin en akıllı canlısı olduğumuzu sanar halimizle vitrindeki bir ayakkabıya, bir yakışıklı koca adayına, son model bir arabaya dalıp ibadetlerimizi ve ahiret akıbetimizi görmezden geliyoruz, çok ciddi zarardayız. Üstelik önümüzde kendisine cennet müjdelenmiş olmasına rağmen ayaklarının altı şişene kadar namaz kılan bir peygamber var, biz neyimize güveniyor da namazlarımızı aksatmayı göze alabiliyoruz, Allah-u Teala kendini her yerde görüyor diye banyo yaparken edebinden iki büklüm duran Hz. Osman var, biz nasıl Allahtan haya etmiyor da bırakın evdeki sokaktaki sereserpe hallerimizi alenen günahlar işleyebiliyoruz, geceleri kimse görmeden evlere nevale bırakan Hz. Ömerden de mi haberimiz yok da paramızı son kuruşuna kadar zevkimiz için harcıyor, kırk yılda bir, o da yakamıza yapışırsa bir dilenciye iki kuruş veriyoruz? Oysa bunları yapmak sadece cennet bileti değil ya da bunlar Allahın öylesine talep ettiği şeyler değil, Allah-u Tealanın bizim yapacağımız hiçbir şeye ihtiyacı yok, O bunları yaparsak bizim mutlu olacağımızı söylüyor, bunları kendi huzurumuz için yapmamızı emrediyor çünkü o bize öyle kusursuz bir ruh üfledi ki biz hayvanlar gibi sadece yiyip içerek, gezerek, uyuyarak ya da cinsel birliktelik yaşayarak tatmin olamayız, bu sadece ölümden sonra çürüyüp yok olmaktan başka çaresi olmayan fani bedenimizin istekleri, ruh bunlarla doymaz, huzur da bedende bulunmaz, huzur ruhun ekmeğidir yani ruh Allahın zikir, emir ve yasaklarıyla beslenir. Yarabbi, ne kadar büyük, ne kadar yarattığı kulun iyiliği için hakikatler buyuruyor ki sahiden dünyada neyi seversek sonu hüsran, tam da Onun kitabında ifade ettiği gibi... Ev alıyorsunuz derdi bitmiyor, borcu eşyası, evlat büyütüyorsunuz derdi bitmiyor, okulu, isyanı, evleniyorsunuz dert yine bitmiyor hırgürü kavgası ki hiç sorunu olmayan eviniz, evladınız ya da eşiniz olsa bile eninde sonunda ölüm sizi bu sevgililerden ayıracak yani Allahtan başka baki olan yok, o zaman bu dünyada hangi istek ve arzunun kıymeti olabilir ki... İşin özeti şu aslında, istisnasız, dünyada tanıdıkça daha çok seveceğiniz kimse ya da hiçbir şey yoktur, muhakkak tanıdıkça bir kusuru olduğunu görürsünüz o kişi ya da şeyin, belki sineye çekip tahammül edersiniz ama bu böyledir, tanıdıkça hatalar ya da sıkıntılar meydana gelir, en nihayetinde muhakkak bir çürüme ya da bozulma tanıdığınız ilk hali değiştirir. Tanıdıkça herkesin ve her şeyin kusurunu görecek olmanız tartışmasız bir gerçekken tanıdıkça daha çok seveceğiniz tek bir merci var, yüce Allah... Eğer Onunla irtibatınız zayıfsa, emirlerine yeterince uyamıyorsanız, başınıza gelenleri sindiremiyorsanız ya da Hz. Ayşenin buyurduğu gibi eve girdiğinizde içeride kimse yoksa evde yalnız olduğunuzu düşünüyor, yalnız kalmaktan rahatsız oluyorsanız Onu yeterince tanımamış, araştırmamış, okumamış, varlığını tam idrak edememişsiniz demektir. Bakara Suresinde "Kulum ben sana çok yakınım" diyen bir yaratıcımız var, Onun varlığını iyice kavradığınızda bunu sadece ibadet ederken değil mesela evde diş fırçalarken, yolda yalnız yürürken de hissediyorsunuz, odanızda tek başınıza kaldığınızda oturuşunuz kalkışınız, iç konuşmanız bile değişiyor, evde kimse yok rahatlığı alemlerin Rabbinin, arşın sahibinin makamında olmanın güveni ve saygısına dönüşüyor ve kalbiniz her atışında Onu zikrediyor. Böyle bir insanda korku ya da ümitsizlik olur mu? Biliyor ki Allah-u Teala yanında ona kim, ne yapabilir? Böyle bir insanda öfke ya da kin olur mu, biliyor ki yapan da yaptıran da O, kime kızacak? Böyle bir insan günah işleyebilir mi yerdeki ve gökteki her şeyin sahibinin huzurundayken? İşte"ölmeden önce ölünüz" tavsiyesi bu hale işaret eder, böyle bir kul nefsini öldürdüğü için o artık dünyanın cam bir misketten de kıymetsiz olduğunu anlamıştır ve meselelerin kıymetsizliğini idrak ettiğinden telaş, korku ve kaygılarından sıyrılmıştır artık her olay onda aynı tesiri yapar, bir durum iyi de olsa, kötü de olsa "bu da geçer" der, iyiye ölçüsüzce sevinip taşkınlık yapmaz, kötüde kendini hırpalayıp bırakmaz, Allah-u Azimüşşanın bizde görmek istediği bu hali dünyanın hangi psikoloğu, hangi antidepresanı hangi felsefesi sağlayabilir? "Huzur İslamdadır" derken kastedilen işte budur, bizler dinimizi layıkıyla yaşarsak hiçbir yaşam koçu, kişisel gelişim kitabı ya da uzman desteği almadan medeni, mutlu ve huzurlu insanlar oluruz, gerçek İslam budur, üstüne bir de sonsuz cenneti kazanırız, Allahım ne büyüksün, bize ne harika bir din bahşetmiş ki bu dünyamızı da ahiretimizi de kurtarıyor. Mesele dini kendi ideolojilerine göre yorumlayanlar yüzünden İslamdan uzaklaşmamak hatta daha da fenası bunu bizzat kendimiz yaparak hem Allaha iman ettiğimizi söyleyip hem de halimize kusurlar bulmamak, imanın şartlarından biri de kadere iman yani diyoruz ki "hayır ve şer Allahtan gelir, işittim ve iman ettim" o zaman hayatımızda bize göre yolunda gitmeyen şeylerin Allahın takdiri olduğuna inanmama şansımız var mı? Başımıza gelenin Allahın takdiri olduğuna inaniyorsak da Onun verdiğinden şikayet edecek cüreti kendimizde nasıl buluyoruz da yaşadıklarımızı -her ne olursa olsun-Onun hediyesi olarak görmeyip şikayet ediyoruz, mutsuz olduğumuzu söylüyoruz? Yüce Allahım, ihsan ve merhametin ne kadar bol... Dünyada varlığına inanmayan onca insana rızk verdiği, onlara gökleri yıldızları bahşetmek yerine semayı başlarına indirmediği yetmezmiş gibi bizim gibi Ona inanıp iman ettiğini söyleyen kullarının bile sanki takdirindeki hikmeti anlayacak güçleri varmış gibi memnuniyetsiz ve depresif hallerini cezalandırmıyor... Oysa varlığı uğruna her şeyi gözden çıkarabildiğimiz sevdiğimiz adamlar nazımızı bir yere kadar çekiyor, en iyi dost bir gün el oluyor, kişinin ailesi bile düşmanca davranabiliyor, akrabaya kimileri akrep diyor... Vefa, merhamet, ihsan, bereket ve her koşulda tam destek sadece yüceler yücesi, tek ve en gerçek dost olan yüce Rabbimizde mevcut, Allahım, ya Vedud biz seni sevmekte, anlamakta aciz kalıyoruz ne olur sen yine de bizi sevdiğin, razı olduğun kullardan eyle, biz senin hikmet ve rahmetini, lütuf ve sanatını övmekte de kuşkusuz pek zayıfız, sen kendini övdüğün gibisin, ne olur kusurlarımızı bağışla, amin...

Bir işin hayırlısına bırakmak için bir dua okumak istiyorum. Sizce hangisi uygun?

maşallah canım Rabbim tamamına erdirsin düğün haberini de alalım inşallah beraber Fetih suresi ilk ayeti okumuştuk senle çok sevindim görünce

Dua eden insanları ta yüreğimde hissederim ben. Beni cok iyi anladığını düşünüyorum. Biz Ondan gelecek hayra muhtacız.

Sizden Allah razı olsun şimdi bakıyorum tavsiye ettiğiniz kitaplara şuan şırnakda şark görevindeyiz kitapların temini için bakıcam internetden

Mesajınız beni çok üzdü, okuyup geçemedim. Allah bizim en çok aciz, zavallı, çaresiz halimizi seviyor çünkü kulluk mertebesi için bu zayıflık şart. Allah Azimüşşan firavunun sesini duymamak, ona ihsanda bulunmamak için başını bile ağrıtmıyor çünkü ona dert verirse sonra lütuf da vermesi gerekecek, vaat kesin, hayırdan sonra şer, şerden sonra hayır gelir, "çok gülen çok ağlar" lafı da buradan zuhur etmiş. O firavun öyle bir mahluk ki rivayet bu ya her gece kendini sakalından tavana asar "Allahım, ben de biliyorum ki tek yaratıcı sensin ama insanların bana secde etmelerini nefsim o kadar seviyor ki Allah olma iddiasından vazgeçemiyorum" dermiş. Düşünebiliyor musunuz, iman etmeye diliyle hazır olmasına rağmen Allah onu lanetleyerek kalbini mühürlüyor ve ona hiç dert vermiyor kapısına gelemesin diye. Bizlere gelirsek... Allah-u Teala ölüm, hastalık ve sıkıntıları yaratmış ki fani olana derinden bağlanıp acı çekmeyelim. Yaratıcı kulunu bilmez mi, buyuruyor ki "ben seni baki olanı sevmeye uygun yarattım, fani olanı seversen acı çekeceksin, o yüzden ben en çok neyi sever, neyi istersen seni onunla sınayıp ondan vazgeçireceğim." Bakın böyle buyuruyor da bu sınavı da her kula nasip etmiyor. Kendine dönüp ezeli olanı severek huzurunda ebedi saadet yaşatmak istediği kullarına bu dünyada dert veriyor. O yüzden peygamberler, sıddıklar ve şehitler en ağır imtihanlardan geçiyor çünkü kişinin imanı ölçüsünde sınava tabi tutulacağı buyurulmuş. O yüzden bekarlar evlilikte, evlililer yalnızlıkta, fakirler zenginlikte, zenginler daha az sorumlulukta mutluluğu arayıp duruyorlar oysa yüce yaratıcımızın işaret buyurduğu yol net, kalpler ancak Allahı anmakla huzur bulur. Allahın verdiği sıkıntıları ceza olarak görürken bu dünya için tek huzur vesilesi olarak Onu zikretme yolunu gösterdiğini unutmayalım, bizi en hassas noktamızla sınamasından daha büyük bir vesile olabilir mi Onu anmak için? Sizin arzunuz evlenmek, eşinizle tatil yaparken, kahve içerken, sohbet ederken, kısacası dünyaya dalmışken bir başınıza olduğunuz zamanki kadar uzun süreli ve samimi ibadet etme şansınız olacak mı? O tatile valiz hazırlanacak, o kahve bitip tekrar pişirilecek, o sohbette dünya kelamı konuşulacak... "Ben evlensem eşimle daha iyi ibadet ederiz" diyebilirsiniz ama bu istediğiniz henüz olmuyorsa demek ki öyle bir eş namzedi şu an için yakınlarınızda yok, daha da fenası "dua etmeyi bıraktım" diyor, isyanın kenarında şeytanı sevindiriyorsunuz, bırakın bundan sonrasını, istediğinizin gerçekleşmeyişine gösterdiğiniz tepkiyi ve vazgeçişinizi görünce önceki amellerinizi bile yakıp kül edecek fenalıkta bir adamla cezalandırılmanızdan ben sizin adınıza endişe ettim. Evleneceğiniz kişinin kaderinizde yazılı olduğu hadisle sabit ama unutmayın sizin onunla karşılaşana kadarki hal, tavır ve amelleriniz onun karakterine, size nasıl davranacağına etki ediyor, bu yüzden evlenmek isteyenlerin sadece "Allahım bana bir yuva nasip et" demek yerine müstakbel eşlerinin sahip olmasını arzu ettikleri özellikler için dua etmeleri daha uygundur oysa siz bu hususta büsbütün duayı bırakmışsınız, lütfen yapmayın. Duasızlık kendinize verebileceğiniz en büyük cezadır, Rabbimizin bizim duamıza ihtiyacı yok, haşa bizim isyanımız da Onun yüce nuruna bir leke süremez ama istediğimiz olmuyor diye lütfundan ümit kesecek olursak bu dünyada gerçekleşmeyen dileğimizle kaybettiğimiz fani hayatın üstüne ötelerde de ziyan oluruz. Bunları size çok büyük bir sınavdan geçen biri yazıyor, bu sınavlar bizim sevilme nişanemiz, Allahın "kulum ben seni çok seviyorum, sesini duymak, seni huzurumda görmek istiyorum" deyişi, çok şükür. Hz. İbrahim ateşe atılırken Cebrail "Ey İbrahim, Allah beni sana gönderdi, dilersen bu ateşi söndüreyim, dileğin nedir" diyor, Hz. İbrahim de buyuruyorlar ki "Allah benim halimi görürken ben senden bunu istemeye haya ederim" ve Allah bu teslimiyet üzerine ateşe Hz. İbrahimi yakmayı yasaklıyor. Düşünebiliyor musunuz? Biz ne yaşadık, ne gördük de pes ediyoruz, nasıl Onun kapısından ayrılmayı aklımıza getirebiliyoruz? Allahım hepimizi affetsin, bizi yolundan hiç ayırmasın inşallah, verdiği de vermediği de en yüce nimet olan Allaha binlerce kez şükürler olsun.

Cok zor degil mi? seytan benle cok uğraşıyor bu konuda... külahıma hep vazgeç diyor. Şartlara bakıyorum kabul olmayacak İşte dua etme diyor surekli... bazen cıldırma noktasına geliyorum. Estagfrllh deyip yine istiyorum. Gidecek baska kapın yok ki

Amin..

Reddedilmekten Kaçınmak İçin: Kazanımlarıma şükrediyorum Vazgeçmeksizin istiyorum Ölümlülüğümü zihnimde tutuyorum Çekememzşlikten kaçınıyorum Gizli kusurları örtüyorum Haksızlıktan kaçınıyorum Yaratıcıdan istiyorum Görevlerimi yerine getiriyorum Hedeflerimi kalbimde saklıyorum Eylem duasına odaklanıyorum Yaratıcıya güveniyorum Doğa yasalarına uyuyorum Sabır hissi içinde istiyorum Muhammed Bozdağ'ın İstemenin Esrarı adlı kitabından bu listeyi sürekli yanınızda bulundurup her fırsatta okumanızı tavsiye ediyor. İsteklerinize kavuşmada bu listeyi rehber edinmeniz ve isteklerinizin Yüce Allah tarafından kabul ve makbul olası dileğiyle...

Genel olarak mutluyum aslında, bin şükür.. Sağlıklıyım, sevdiğim sevildiğim eşim var, huzurluyuz, dünya tatlısı iki çocuğum, maddiyat iyi, maneviyat işte... Sorun maneviyatta, çok önemli. Duada geri kaldım bu sıra ve bu eksiklik büyüyor içimde! Olmadı dediğim duam, olmasa da olur aslında. Ama ben olsun istiyorum! Olsun ben daha mutlu olacam diyorum! Doyumsuz insanoğlu.. O zaman da bulurum sorun edecek birşey, öyle değil mi?! Asla isyan etmiyorum.. Sadece Allahtan diliyorum, olmayınca üzülerek razı oluyorum. Üzülerek.. Üzülmemek mi lazım? İşte o aşamaya gelemedim..

Bir önceki konu ve bu beni acayip rahatlatmıştı umarım konu sayfaları aşar :) Hayatımda bazı şeyler oldu ve ben Allah'a bıraktım her şeyi. Nasıl olsa benim için en hayırlı olanı vereceğine inanıyorum.

Kızlar merhaba nomunomuchua tam da şu sıralar aklımda dolaşan soru hakkında konu açmıştı geçen gün, BDV bölümünde olduğundan da kapatılmıştı. Konuyu baştan sona okudum, anladım ki tek benim soru işaretim değilmiş. @Bilgece @_angela_ VuslataDair ve daha bir sürü kişi oldukça değerli ve faydalı olabilecek yorum bırakmışlar. Düşündüm ki burdan devam ettirebiliriz, güzel tavsiyeler alarak, birbirimize yardımcı olarak sorularımıza cevap bulabiliriz. Daha öğreneceğimiz çok şey var gibi duruyor.

Diğer konunun linkini vereyim mi

İnşallah hakkında hayırlısı neyse o olur :)

Çünkü Onun lütuf, rahmet ve bereketini anlatmak için okyanuslar mürekkep olsa yine yetmez, ne kadar etkileyici mucizeleri olan, bizi ne kadar çok seven, nasıl da tarifsiz bir yaratıcımız var, değil mi... Çok şükür.

anladım konuyu canım. tevekkül ile ilgili kitaplar okumak daha yol gösterici olur. ayrıca kişinin kendi aczini bilmesi kilit nokta.

Allah razı olsun konuyu başlatan bizlerin faydalanmasına vesile olan kardeşlerimizden ablalarımdan. JessicaJoy Selamı Aleyküm öyle güzel içten maneviyatınızla yazıyorsunuzki gözlerim dolu dolu okudum. Elinize yüreğinize sağlık. Rabbim daim etsin güzel gönlünüzden geçen kalbi duygularınızı. gönlümü aklımı zihnimi nasıl rahatlarım ve vesveselerimden nefsimden nasıl uzaklaşabilirim. bana yardımcı olabilirmisiniz. 28 yaşıma yeni girdim bugünlerimize ulaştıran Rabbime hamd olsun.2.5 yıllık evliyiz eşimle (32 yaşına gircek eşimde ) şükürler olsun ki duam kabul oldu Hayırlı bir eş yuva nasip etti Rabbim. Allah cümlemize nasip etsin inşallah. Evlendiğimiz günden beri bekarken de hep Rabbime hayırlı eş ve hayırlı evlat nasip etmesini dua ettim. eş duam kabul çok şükür ama Rabbime hayırlı bir kul vatanıma milletime hayırlı bir evlat yetiştirmek istiyoruz eşimle. Ben bekliyorum biliyorumki senelerce 5 10 20 yıldır bekleyenler var onların sabrının yanında 2.5 yılki sabrın lafı bile olmaz tabikide Rabbimin ol diyeceği vakit nasip zamanı var biliyorum sabırla bekliyorum ama beni üzen ailelerimiz eş dost akraba çevremin eşime yansıtması eşimin üzülüp bana yansıtmamaya çalışması. Sizce Nasıl yardımcı olurum eşime. Hayırlı bir anne eş evlat gelin abla olmak hep dualarımda. Dua ediyorum da her zaman ama istemeyi bilmediğimi fark ettim sizin yazdıklarınızdan nasıl dua ederim ki Rabbime hakkımızdakini hayırlı hayırlı değilse şerse hayra çevirip nasip etsin bize. Şükür ki evlendikden sonra kapanmayıda nasip etti Rabbim.1.5 yıl oldu. geç kaldım ibadetlerimde ama inşallah bundan sonra telafi etmek istiyorum boşa geçen dünyalık günlerimi. Umreye de Hacca da gitmeyi tez vakitte nasip eder inşallah Rabbim. Eşimle dünya işlerine nefsimize kandık namaz kılamıyoruz üzülerek utanarak söylüyorum başlayamıyorum namaza surelerim eksik ezberimde ama elhamdüllilah kur'anı arapça tecvidiyle okumaya çalışıyorum dilimin döndüğüncede hatim etmek nasip olmadı. İşte içimdeki bedenimdeki yorgunlukdan vesveseden nefisden nasıl uzak durup Rabbime kendimi daha çok daha fazla sevdirip hayırlı bir kul olabilirim. Bu konuda hangi kitapları okumamı tavsiye edersiniz. Uzunca bi yazı oldu ama Helal edin hakkınızı. Şimdiden sizden Allah razı olsun cevaplarınız için. vera2020

Yine cok guzel.., Allah razi olsun

Canim düşün öyle bir Allah ki denizleri, okyanusları, çiçekleri, kedileri, köpekleri ve bir damla meniden insanı yaratmış. Hem de hiç yoktan. Ufacık bir biti yap deseler yapabilir miyiz? Bunca şeyi yaratan Rabbe bizim isteğimiz mi fazla gelecek? Hayır. Ama imtihan dünyası işte hatta bir ayette diyor ki insanoğlu her istediği olacak mı sanıyor diye. Bizim yanilgimiz Allah her duamizi illaki kabul etmek zorunda diye düşünüyoruz bazen. Ama yine de öyle istekler var ki bastirilamiyor Allahım ne olur hayra çevir kabul et öyle dualarimizi ne olur

rudecute teşekkür ederim Bi yasin, bi kenzül arş, yedi de ayetel kürsi okudum iki rekat dilek namazımla. Gönlüm çok rahat, hissediyorum ki Allah hayırlısını verecek hakkımda.

Merhaba arkadaşlar.. ne güzel bi topikmiş, takibe aldım Dua çok önemli, birçok ayeti kerimede duanın önemini belirtmiş Allahu teala.. insanın içinden dua etme isteğinin gelmesi çok büyük nimet inanın.. ben konuşurum rabbimle dertleşirim sanki, dua ederim, isterim... ama bazende yüreğim darlanır, bırak gün içinde dıa etmeyi namazın arkasından bile seccademi hızlıca toplar kalkarım.. işte ozamanlar çok üzülürüm aslında, nerde ne eksiklik ne hata yaptımda bukadar sıkıntım derdim isteğim varken içim dua etmek istemiyor diye bilmiyorum belkide yanlış bi düşünce ama çok üzülürüm sanki bi eksikliğim olduda rabbim benim duamı istemiyor gibi gelir.. belkide şeytandandır bu his bilemiyorum...

Senamm senden öğrenecek çok şeyimiz var Nego Özgür Filistin ☝Bir sabah gelecek kardan

Konu harika bir konu... Ah bir teslim olsak herşey düzelecek hem dunya hem ahiret... ama biz hersey elimizde zannediyoruz... Insallah teslim oluruz... Insallah...

@selcanmehmetcan

Elbette

İnşallah canım en kisa zamanda Rabbim kabul eder. Bize düşen sabırla beklemek

Benim konumu kapatmayıp buraya taşısalar da olurdu ama ben diyemeden kapatıldı maalesef.. BDV de yer alması için ille koca, kaynana, görümce derdi olmasi gerekiyor demek. Insanin maneviyatindaki eksikliğinden ötürü huzursuzluğu dert sayılmıyor. Sırf bazı insanlar iki ayet paylaşımı görmek istemiyor diye kapatıldı güzelim konu güzelim yorumlar... Oysa başlıktan hoşlanmayan, kendini konuya uzak bulan girmez okumaz olur biterdi..

cok sükür bize inanmayi ve tevekkülü nasip eden yaradana. yazdiklarinizi ders cikartarak okuyorum...

Beni yanlış anlamamanıza çok sevindim, o halde sizinle sohbet eder gibi devam etmek isterim. Son cümleniz beni yine yaraladı, bir insanın henüz hayattayken "her iki dünyam da siyah" demesi öyle acı bir şey ki... Allah-u Teala buyuruyorlar ki canı son nefesine gelmeyen her kul için tövbe kapısı açık, ne yaptığınızı sorgulamıyor bakın, "samimi bir tövbeyle seni tertemiz kabul ederim" diyor. Örnekler verelim... Her Cuma günü öyle bir an var ki kul halis bir niyetle neyi dilerse kabul buyuruluyor, bu kıyamete kadar her Cuma böyle. Seher vaktinde güneşin doğmasına dakikalar kala, Miraç ve Berat gecelerinde, Zilhicce günlerinde, mübarek üç aylarda... Sadece bu kadar da değil, gece namazına kalkan "Allahım bu saatte herkes sevdiğinin yanında, benim sevdiğim sensin, ben de sana geldim" diyen bir kul da Allahın sonsuz rahmetinden kısmetleniyor. Hala bitmedi, kul abdest alırken küçük günahları suyla beraber ellerinden ayaklarından, namaza durunca rükuda, secdede vücudunun tamamından dökülüyor, bunun böyle olması için de bir şart var tabi, Allah Azimüşşan "Ben dünyayı sana hizmet etsin diye yarattım, içine faydalanasın diye çeşit çeşit hayvan, bitki koydum, gözüne hoş gelsin diye her renkten güzellik bahşettim, benim huzurumdayken bunların hepsini aklından çıkar, sadece beni düşün" diyor çünkü namaz kulun miracıdır, Peygamberimiz nasıl göğe yükseldiyse sadece Allaha teslim olduğumuz, aklımızda dünyevi hiçbir mevzu olmayan namazlarımız da bizi Allahın ulvi huzuruna çıkarıyor, böyle bir anda da halis niyetli dualar kabul buyuruluyor. Yani Allahın dualarımızı kabul edeceğini buyurduğu sayısız an var mesele bu anlarda bizim için gerçekten hayırlı olanı istemek ve Allah bize istediğimizi vermiyorsa bunda bir hikmet olduğunu hatta bu durumda bizim için kendi uygun gördüğü daha hayırlı bir takdir olduğunu anlamak, dünyevi istek ve beklentisi gerçekleşmeyen bir kul bu durum karşısındaki ahiretteki nasibini bilirse eline geçmeyen isteği için şükreder, Allahtan bu idraki, bu iman derecesini dilemek dünya ve içindeki her şeyden daha hayırlıdır. Eğer kişi ahiretteki kısmetin dünyadaki tüm nasiplerden daha değerli olduğunu kavramazsa isyana düşmemesi mümkün değildir çünkü şeytanın en güçlü silahı Allahın kulunun isteklerini verme konusundaki tereddüdüne inandırmaktır, dünyadaki her şey cennettekilerin adi bir suretidir, şeytan bizi bu surete razı ederek asıl olandan mahrum olmamızı ister çünkü o bizim yüzümüzden, Hz Adem e secde etmediği için yıllarca Allahın rahmetini tatmışken huzurdan kovulmuştur ve bir daha o ilahi mutluluğa ulaşamayacaktır, bize bu nedenle düşman olmuştur, istiyor ki onun elde edemeyeceğine biz de kavuşamayalım. Şeytanın bu çabasını boşa çıkarma konusunda mahir kimselere Peygamberimiz döneminden birkaç misal verecek olursak bir vakit namazını kaçırdığı için iki yüz bin dirhemlik arsasını bağışlayan, bir daha soğuk su içmemeye yemin eden sahabelere değinmeden olmaz, düşünebiliyor musunuz, bir vakit namazı kaçırınca nefslerini cezalandırmak için ne cezalar veriyorlar kendilerine, biz bir arkadaşımızla sohbetimiz bölünmesin diye yerimizden kalkmaya üşenirken onlar bir vakit namazı ihmal etme kabahati için varını yoğunu feda eden insanlar... Onlar öyle insanlar ki öldüklerinde cenazeleri yıkanırken sırtlarında morluklar ve nasırlar görülüyor, anlaşılıyor ki geceleri kimse görmeden, fakir, kimsesiz ve yetimlere nevale götürürken vücutlarında bu izler oluşmuş yani bir iyilik yaparken, sadaka verirken sağ elin verdiğini sol el görmeyecek ya, bu mübareklerin işlediği hayır ancak onlar ölünce anlaşılıyor, karşılığında da onlara cennet vaat ediliyor yani cennet o kadar ucuz değil, kendimizden, nefsimizden, isteklerimizden Allah için vazgeçmek gerekiyor. Allah bu dünyadaki tüm güzellikleri sevmeyi öğrenelim diye yarattı, sevmeyi öğrenmemizi de sırf kendini sevmemiz için istedi çünkü buyuruyor ki "Ben seni fani olanı sevemeyecek kadar kusursuz yarattım" yani yüce yaratıcımız içimize öyle bir sevme potansiyeli koymuş ki sevdiğimiz birine ya da bir şeye bir sıkıntı gelince çok üzülüyoruz çünkü yaratılışımız gereği içimizdeki sevgi sonsuz, o nedenle Allah dışında neyi ya da kimi seversek sevelim acı çekeceğiz çünkü sonsuza kadar varlığı devam edecek olan bir tek O yani Allah, size dünyadaki en hayırlı eşi bile nasip etse diyor ki "Onu beni sevmeyi öğrenmek için sev, onu benim hediyem olarak gör çünkü o da fani", oysa şimdi evlenenler ne yapıyor, aradıklarını bulduklarını zannediyorlar, eşleriyle mutluluk pozları veriyorlar, ibadetlerini eksiksiz yapanlar ilahi bir şey yaşadıklarını sanıyorlar ama hayır, ilahi bir sevgi yalnız Allahla yaşanır ve nasıl buradaki her nimet cennettekinin bir suretiyse en hayırlı karı kocanın sevgisi bile Allaha duyulması icap eden sevginin ancak çok az gelişmiş bir kopyasıdır, hiçbir lezzet Allahı sevmenin hazzını veremez çünkü bizim yaratılış gayemiz Ona kulluk ve içimize kendi ruhundan üflediği için anne, babamızdan, eşimizden, kardeşimizden hatta kendimizden çok sadece Onunla tamam olabiliriz. Yazdıklarımı Allaha inanan her kul bilir ama herkes bunları içinde hissedip uygulayamaz çünkü bu bir nasip işidir. Mesela "namaza başladım" diyor biri, hayır Allah namaz kılmayı nihayet nasip etti ya da "namazı bıraktım" diyor bir başkası, oysa namaz onu bıraktı yani Allah onu huzurunda görmek istemedi, namaz, dua, bunlar tamamen nasiple olur. Peygamberimiz buyuruyor ya "Ne şeytanda insanı yoldan saptıracak bir kudret ne de bende kişiyi ilahi yola getirmeyi sağlayacak bir hidayet var, biz sadece telkin ederiz, Allah dilerse olur". İslamı araştırma zahmetine girmeyenler bu durum için şöyle der "Madem Allah saptırıyor ya da doğru yola iletiyor, öyleyse kulun buradaki iradesi ne, cennete ve cehenneme gönderen Allah ise kul ne yapsın?" İşte İslamın mucizesi burada başlıyor, Allah-u Teala kuluna "Bana bir adım gelene ben bir adım gelirim" diyor, mübarek gecelerde, seher vakitlerinde "affedilmek isteyen yok mu mağfiret edeyim, hidayet isteyen yok mu nasip edeyim" diye semalarda tecelli ediyor büyük Allahım... Yani bizler gün içinde Onun emir ve yasakların riayet edersek, Onun buyurduğu gibi salih kullar olma gayreti gösterirsek, kimsenin hakkını yemez, Onun uygun gördüklerini yaparsak o zaten bizim kalbimizi istikametine çeviriyor. "Herkeste, her şeyde beni gör" diyor, "Biri sana yardım mı etti, bil ki ben seni sevdim, biri sana kötü mü davrandı, bil ki ben senin bir hatanı gördüm affetmek için onunla cezalandırdım, biri senden bir şey mi istedi, bil ki ben senin iyilik edip sevap kazanmanı istedim, o kuluma verdiğin şey ondan önce benim elime düşecek ve senin dereceni yükselteceğim, birine aşık mı oldun, bil ki beni sevmeyi öğrenmen için sana beşeri aşkı gönderdim, onu benim rızamı kazanmak için sev"... İşte Allah-u Teala her gün başımıza gelen her durumda bizimle böyle iletişim halinde, bunu idrak edip Onu sevince insanda öyle bir aşk başlıyor ki dünya için bir şey dilemek aklınıza bile gelmiyor, hani demişsiniz ya 'bari ömrümün geri kalanı gönlüme göre olsa' ben sizin için bunun aksine ahiret saadeti dileyeceğim, olur ya sizin istediğiniz yani bu önünüzde kaç yıl kaldığı belli olmayan belki yarına yetmeyecek ömrünüze hayırsız bir kul musallat olacaktır, siz bilmezsiniz, Allah bilir, inşallah daima ebedi alemin mutluluğunu ömrünüzün geçmişine ve kalanına tercih edecek kuvette bir idrak ve imana sahip olursunuz, bu da size başınıza gelen ya da gelmeyen her şeye koşulsuz bir rıza gösterme zevki yaşatır, kurumunuzda fetöden dolayı işten çıkarılanlar varmış mesela, eğer suçlularsa ne mutlu cezalarını bu dünyada çekip ahirete temiz gidecekler, masumlarsa ne mutlu, yok yere işlerinden oldukları için ahirette büyük mükafat sahibi olacaklar yani konunun ne olduğu hiç önemli değil, İslamda böyle bir harikuladelik var, başınıza gelen iyiyse de kötüyse de sizin hayrınıza oluyor çünkü Allah kuluna daima en iyisini nasip eder, kul bunu kavrayıp sabır ya da şükür sevabı alabilir ya da Allahın takdirini idrak edemez isyana düşer, bu da Allahın gazabına sebep olur ki bize koskoca kainatı bahşeden, ebedi saadeti vaat eden Rabbimize isyan ne çirkin bir kabahattir. Allahım nasip ederse "Buyur ya kulum, gir cennetime" dediğini duyduğumuzda bu dünyada gerçekleşmediğine üzüldüğümüz, uğruna ağladığımız her şey için çok mahcup olacağız, şu an bu mahcubiyet birçokları için bir şey ifade etmez çünkü cenneti görmediler, görseler inanırlardı ama gördükten sonra herkes inanacak zaten Allahın vaadi de Onu, cennetini ve peygamberlerini görmeden görmüşçesine sevip inananlara, Allah hepimize o seçkin kullardan olmayı nasip etsin inşallah...

Kendinizi çok net ve dürüstçe tarif etmişsiniz. İsteklerinizi inatla elde ettiğinizi, genel bir sıkıntınız olmadığını ama mutsuzluk ve doyumsuzluk yaşadığınızı söylemişsiniz. Bu halin sebebi olarak inat anahtar kelime aslında... Duada ısrar güzel bir şey, duada ısrar etmek çaresizlik itirafı olup her şeyin Allahtan geldiğini bilerek el açmak, boyun bükmektir. İstek ve arzularda inat ise teslimiyette bulunmayıp kontrolü ele alma hırsıdır. Yani bu iki hal birbirinin tam zıddı olup biri kişiyi mutluluğa diğeri de karamsarlığa götürür çünkü biri nefsin biri de Allahın kudretini takdir ediyor. Allah-u Teala herhangi bir konuda gidişatın kendisine bırakılmayıp dünyevi çareler aranması durumunda kontrolünü kaldırıyor ki kul kendi kendine bırakıldığında bir hiç olduğunu görsün. Mesela bir iş sahibi olmak istiyorsunuz, gerekli eğitimi alıp yeterlilik kazandıktan sonra tevekkül edip işe başvurup hakkınızda hayırlısını dilemek yerine torpil arar ve işin olabilirliğini kuldan beklerseniz Allah sizi o kula havale ediyor, ne fena, artık ömür boyu o kişi bir şey isterse yerine getirmek durumundasınız, başınıza olmadık işler gelirse birinin önüne geçerek hakkını yediğiniz için cezalandırıldığınızı bilerek utanacaksınız ya da en iyi ihtimalle o işi hak etmediğiniz için o pozisyonu kaybederek yani işsiz kalarak bu cendereden kurtulacaksınız, bakın işi en başında Allaha havale etmezsek ne dertlere duçar oluyoruz. Sizin tarifinize göre de mutsuzluk ve doyumsuzluğunuz dümeni elinizde tutma gayretiyle, sizin tabirinizle inadınızla meydana gelmiş. Oysa Allah-u Tealanın hükmüdür, "vazgeçtiğiniz şey size ihsan edilir" yani bir şeyi sıkı sıkı tutmak yerine Allahın takdirini müşahede etmek adına bırakırsanız Allah size o şeyi bağışlayabilir. Bu noktada nasıl dua etmeli kısmı önemli. Hepimiz Allah aşığı olduğumuzu iddia ediyoruz değil mi? Her yerde kocaman kocaman "Allahın dediği olur" yazıyor... Hal böyleyken dua ederken dilekçe yazar gibi madde madde isteklerimizi sıralıyoruz oysa Hz Ali adeta sihirli bir cümleyle bir ömür geçerli olacak, çok güzel bir dua öğretmiş bize... "Allahım gönlümden geçenleri hakkımda hayırlı kıl, hakkımda hayırlı olanları gönlüme razı eyle". Bu duada teslimiyet var, "Ben benim için iyi olan nedir bilmem, aklım aciz, senin hayrına muhtacım" nidası var, iyi bir iş, iyi bir ev, iyi bir eş, araba, mülk, her ne istiyorsanız hepsi içinde bu duanın üstelik bu şekilde niyaz ederseniz istediğiniz şey sizin için rıza makamında kötülük ve hayırsızlıktan arındırılarak avucunuza düşürülüyor. Böyle dua etmekten, "hayırlısı" demekten çekinenler var çünkü hayırlısını isterse gönlündeki olmaz diye korkuyor kimileri oysa hırs ya da inatla gerçekleşmesi hiç de iyi olmayacak bir anlaşma ya da evliliğin vuku bulması o kulun imtihanı olacaktır zaten ilahi işleyişe sırf kendi arzuları için rıza göstermeyen biri baştan kaybetmiştir hayırsızı istemekle... Peki hata yaptık ve başımıza olmadık işler geldi diye pes mi edeceğiz? İslamda ümidi kesmek küfre düşmektir o nedenle işler sarpa sardı diye ağlayıp dövünülmez çare yine teslimiyet, yine Allahın önünde eğilmek zaten o dik başımızı indirmeyi öğrenince Allah bizi düştüğümüz yerden kaldırıyor, çok şükür. Dua, ibadetlerin aksatılmaması, çaresizlere maddi manevi yardım, bunlar antidepresan, bunlar ilaç, bunlar ruhun yarabandı... Duanın dil ile olanı hayırlısını istemek, kişinin içinden "şöyle olsun böyle olsun"diye pazarlığa girmemesi, mesela sizin durumunuzda "evliliğimin devamını rıza makamından talep ediyorum, hayırlı olanın bu olmasını niyaz ederim" diyebilirsiniz yani eşinizle birlikte olmayı değil, hayırlısının bu olmasını istersiniz çünkü bizler gönlümüzden geçeni kesin bir dille isterken bazen hayırsız olanda ısrar ediyoruz ve duamız kabul olursa dünyamız cehennem oluyor Allah-u Azimüşşanın buyurduğu gibi "biz kullar çok aceleceyiz, hayır ister gibi şerre dua ederiz, oysa O bilir, biz bilmeyiz." Dil ile dua işin bir boyutu, diğer ve en önemli boyutu hal ile dua. Dünyada yüksek bir makamdan bir şey isteyecek olduğumuzda ne yaparız, günler önceden saçımız, kıyafetimiz nasıl olacak diye kafa yorar, o gün o odaya girdiğimizde en masum ifademizi takınır, en nazik cümleleri seçeriz ki muhatabımız kendisine gösterdiğimiz saygı ve inceliği fark edip maruzatımızı yerine getirsin. Oysa Allah-u Teala her yerde ve her an bizi görüyor ve biz de her gün ondan kendimiz ve sevdiklerimiz için bir şeyler istiyoruz. Peki kaçımız bunun bilinciyle Onun emirlerine uyarak yani beş vakit farz namazlarını kılıp, sadaka verip, günde sayısız kereler esmaları zikrediyor ya da yasaklarına dikkat ederek kalp kırmayıp, Onun yarattıklarına kızmayıp, dedikodu yapmayıp, karşı cinsten birileriyle muhatap olurken Onun sınırlarına uyuyoruz, örneğin erkeklerle şakalaşıp onların esprilerine kahkahayla gülmemeye, en basitinden para üstü alırken ellerine temas etmemeye dikkat ediyoruz? Dünyada birinden bir şey isterken yaptığımız hazırlığa, gösterdiğimiz özene bakın, bir de her yerde kontrolünde olduğumuz, bizi her an koruyup gözeten ve gören Rabbimizin kaidelerine gösterdiğimiz özene dikkat buyurun... İşte hal ile dua budur, Allahtan bir şey niyaz edeceksek ki ömrümüz oldukça edeceğiz, Ondan başka gidilecek kapımız mı var, evvela Onun emir buyurduğu gibi bir kul olacağız ki bizden razı olsun, o vakit kalbimiz istikamette öyle bir doğrulur ki başımıza hayırsız iş gelmez, dışarıdan hayrı idrak edilemeyen işlerin bile hikmeti bize bahşedilir ve biz seve seve Ondan gelen zehrin bile aslında bal olduğunu biliriz. Üstelik Allahın bizden beklediği hal ve hareketlerde bulunursak kimseyi kırmayan, incitmeyen, güvenilir, nazik ve ideal bir insan haline geliyoruz, böyle birinin dünyası da düzelir çünkü yüzyıllardır kabul görmüş yazısız nezaket kuralları ideal bir müminin sosyal ilişkilerini ve ruhi durumunu tarif ediyor. Allahın sevdiği kullarını diğer kullarına sevdirme halini de unutmayalım, Allah-u Teala Cebraile buyuruyor "Ben filan kulumu seviyorum, sen de onu sev", Cebrail de bunu gök ehline duyuruyor ve ardından yerdeki kulların kalbine o kul hakkında hürmet ve hüsnü kabul yerleştiriliyor, İslamın güzelliğine, Allahın lütfuna bakar mısınız, çok şükür. Yine sizin meselenize dönersek herkes için -derdi ne olursa olsun- gidilecek yol bu, Allahın emir ve yasaklarına riayet edersek Onun sevdiği biri oluyoruz, O bizi severse dünya ve ahiret hayatımızı düzeltiyor ve diğer kullarına da sevdiriyor ve nerede bir çıkmaza düşersek kudret eliyle bizi o açmazdan kurtarıyor, Onun buyurduğu gibi "kul kendini düzeltmezse o halini düzeltmez" yani sizin derdiniz evliliğiniz, eşiniz, çocuklarınız olmasın, direkt Allahın rızası olsun, Allahın dilediği gibi bir kul olursanız iyi bir anne, iyi bir eş, iyi bir komşu, iyi bir arkadaş oluyorsunuz ve işler kendiliğinden yoluna giriyor zaten kalpleri ısındıran Allahtır, O dilemezse isterse dünyanın en müşfik insanı olun kimse sizi sevmez ve şundan emin olmalıyız ki bize göre hal çaresi olan şey Allahın ceza ya da gazabı olabilir o nedenle hiçliğimizi fark edelim, karar mercii biz değiliz yani bir evliliğin bitişi devamından daha hayırlı olabilir, Allah bilir biz bilmeyiz. Ümit edelim ki Allah bize bir dert verecekse bu geçici dünyada versin çünkü bu alem gibi o dert de yok olmaya mahkum eğer ceza ya da ağır hükümler mahşere kalırsa o zaman halimiz harap çünkü burada hesap yok amel var, orada hesap var amel yok, burada tek dert Allahın sevgi ve muhabbetinden mahrum kalmak olmalı çünkü ebedi hayatımızın tek güvencesi Onun rızası, çocuklarımız, eşlerimiz, her şey fani... Allah bizi ebedi kazananlardan eylesin.

Davetiniz beni çok mutlu etti :) öncelikle herkesin hicri yılbaşı mübarek olsun. Aklıma ilk gelen Hz. Zekeriyya'nin Meryem suresinde gecen, duası ile ilgili su sözü oldu: "Sana dua etmekle de ey Rabbim, hiçbir zaman bedbaht olmadım." Bu ayeti gordüğümden beri artik dualarimi bu hissiyat içerisinde yapmaya çalışıyorum. Beni bu dünyada hayal kıriklığına uğratmayacak yegane sığınağım Rabbim! Hatam ne denli büyük olursa olsun beni asla kapisindan kovmayan Rabbim! Büyük olsun küçük olsun herseyimi istediğim ve beni asla mahzun bırakmayan Rabbim! Bir de annemin sözünü ekleyeyim, siz Allah'a kul olun yeter :)

E EBRU 72

Kitap kokusu '4 yapraklı yonca' tek ayak

Diğer konuya yazan arkadaşlar mesajlarını buraya kopyalasa çok güzel olur :)

Ben de bazen beni dinlemediğini düşünüyorum istemeden. Engel olamıyorum bu düşünceme. Sabırsız davranıyorum, bi dua ediyorum kabul olup olmadığından şüphe duyuyorum çünkü hemen sonucunu bekliyorum. Sabret Allah sabrı sever diye sakinleştirmeye çalışıyorum kendimi. Ama iyi tarafı iyi günde de anıyorum, yani bi biberi yerken bile "Allahım sana çok şükür verdiğin bu nimet nasıl bi mucize, ben nasıl bunu görüyorum, yiyorum, tat alıyorum, bunu yeme özgürlüğüne sahibim en önemlisi bu farkındalığı bana vermiş olduğun için sana nasıl şükretsem az" diyorum. Konu sevgiyse ama emin olamıyorum vesveselere, olmasın hayırlısı değilse diyorum bana engel çıkar diyorum ama o engeli ben nasıl anlarım diye sürekli düşünüyorum. Ya anlamazsam bana yol gösterdiğini diye kararsız kalıyorum.

Allaha bırakmak, tam manasıyla teslim olmak güzel bir his. Çok dua ettiğim bir konu vardı, gece gündüz, aklıma geldikçe.. Sık sık.. Hep olur gibi oldu ama gerçekleşmedi. Benim için de çok önemli oysa.. Ama sonunda teslim oldum sanırım. Aslında bilemiyorum. Teslim mi oldum, bıraktım mı, kendimce küstüm mü yoksa. Allah affetsin küsmek değil de kabullenmek belki de.. Olmayacak bu iş, direnmiyorum deyip duayı bıraktım. Yanlış yaptım biliyorum ama olmuyor ne yapayım. İmtihansa razıyım, daha büyük imtihanları olanlar var. Herşey bizim için... Öylesi karışık işte kafam

Ben de cok çaresizim. Su an sanki ciğerimi dağlıyorlar... her gün her sabah her aksam her vakit içime ağlıyorum. Yasıyorum ama aslında ben bir ölüyüm. Ruhumun ızdırabı dayanılacak gibi değil... cok sey öğrendim bu imtihanımda. Rabbim yarattığını bilir. El açıp dua ediyorum her an... Keske geceleri uyumasam da yalvarsam diyorum. Kime yazayım kimim var ki dediğim cok an oluyor. Dost dediğin her kimse hayırlısı deyip geciyor işte. Kimsesizim ama Rabbim var. Kapısındayım... ağlıyorum ağlıyorum. Rabbim sen olmasan ben yokum. Su aciz kulun ve benim gşbi duaya muhtaç herkesin gönül muradını ver Allahım Amin amin

Ayrıca bu konu da var: Sevgilerimle.. http://www.kadinlarkulubu.com/forum...-istiyorum-ama-olmuyor-dedi-delikanli.925372/ . push ;

JessicaJoy yazdiklariniz cok güzel insani derinden etkiliyor..

Hayırlı bir kısmet için okumuştum daha doğrusu hayatımdaki insanın hayırlısıysa olması, hayırlısı değilse uzaklaşması için. Netten aratabilirsiniz, çok içimi rahatlatmıştı. Şimdi nişanlandık, bakalım umarım hayırlısı olmuştur hakkımızda

Dolu dolu 30 oldum. Bugüne dek nasıl yaşadım? Bu hayatın hakkını verdim mi? Yarın ölsem mutlu bir yaşamım oldu diyebilir miyim? Ne ürettim, bırakıp gidecek olduğum beni hatırlatacak ne var? Gerçekten faydalı, iyi bir kul muydum? Yoksa boş bir insan olarak boş boş yaşayıp toprak mı olmuş olurum? Bu aralar aklımda hep bu sorular. Düşünüyorum da ardımdan çok iyi bir insandı, hep başkaları için yaşadı derler. Ama mutlu bir hayat yaşadı diyemezler muhtemelen. Biliyorum bunlar şeytanın sordurdukları. İster istemez çevremdeki mutlu hayatlara takılı kalıyorum. Ben daha ne kadar bekleyeceğim? Kaç yıl? O kadar ömrüm var mı ki? İmtihan bu. Herkes bir imtihandan geçiyor diye diye dayansam da bazen çok zor oluyor yalan değil. İhmal ettiğim namazlara daha sıkı sarılmalıyım biliyorum. Allah'ım biz kendimizi bıraksak da sen bizi bize bırakma ne olur..

Benim de yillardir cok istedigim bir sey var. Ben de birakmistim bir ara sonra baktim stres hayatimin icine islemis. Dua ediyorum. Stres yapmiyorum artik. Cünkü benim stres yapmama gerek yok. Allah ne isterse o olacak ve bu cok rahat bir his. Her sey basit gerceklesmiyor. Vakti gelince neler yasiyacaz kim bilir. Bugünüme sükür bu anima sükür. Benim icin en hayirlisini Allah biliyor. Akişina biraktim hayati. dua edip sonucunu düsünmeden caba harciyorum duam icin. Cünkü Allah sans verir kapi acar benim yürümeye hazir olmam lazim :) .

konu neydi merak ettim esmeralisa Allah her şeye yeter! tek ayak

kazananlardan eylesin. Cok tesekkur ederim. Yazdiklarini okumak cok keyifli. Her satirda ne kadar bilincsiz oldugumu goruyorum. Insanin kalbini ve beynini ferahlatan tek seyin kosulsuz teslimiyet oldugunu yasayarak ogrendim. Bundan sonra cocuklarim. kendim ve esim icin hayirlis neyse onu isteyecegim. Bu evlilik hepimiz icin hayirlara vedile olacaksa devam etsin. Kimseye hayir getirmeyecekse bitsin. Uzun yillardir esimede kendimede soyledigim bir cumle var." ben senide kendimi de Allah a havale ediyorum." Bana haksizlik yaptigini hissettigim herkese bu cumleyi soyluyorum aslinda. Sonra da olayi unutuyorum. Arkasini aramiyorum. Herkes hak ettigi gibi yasasin...

Geçenlerde aklımdaydı o konuyu bulup yazacaktım ama düğünden sonraya bıraktım kısmet olursa romantikqueen müslümanın müslümana duası kabul olur derler, ederim tabi ki

Kızlar kesinlikle hiçbir şeyden vazgeçmeyin. Ben benim için önemli olan bir şey istedim Rabbimden. Bunun için de dua ettim ve Allah'ım sen bana doğrusunu gösterirsin dedim. 1 aya yakın bekledim sonrasında da herhalde hayırlısı bu demekki beklediğim şeyin olmaması gerekliymiş dedim ve tevekkül ettim. Niye istediğim gibi olmadı diye sorgulamadım. Sonrasında kendimce bir günah işledim ve pişman oldum yattım uyandım. Sabah uyandığımda dileğimin gerçekleştiğini gördüm. Rabbim bana aklımın ve kalbimin netleşmesi için bir işaret göndermişti. Şimdi her gün şükrediyorum. Kafamda acaba soru işareti kalmadı. Çok şükür bazen gözümün önüne duamla ilgili bir kare geliyor ve ben onu yaşıyorum. Asla isyan etmeyin. Asla bir günah işledim diye vazgeçmeyin. Günahın içinde bile hayır var bana göre. Günah işledikten sonra tövbe ediyoruz, dua ediyoruz. Günah bizim dua etmemize, tövbe etmemize vesile olmuş oluyor böylelikle. Her şerde bir hayır vardır sözü çok doğru. Zamanında ben de çok isyan ettim yeri geldi küstüm duayı bıraktım. Şimdi her şeyin farkına varıyorum. Yaşadığımız hiçbir şey boşuna değil. Yaşayarak öğreniyoruz. Olana da olmayana da bin şükür

cok guzel yazmıssın cnm

Bu bölümü çok sevdim, hayırlı Cumalar... İnşallah sürekli yazdıklarınızı alıntılayıp yanıtlayarak sizi rahatsız etmiyor, size muhafelet ettiğimi düşündürmüyorumdur, öyle anlaşılıyorsa lütfen kusuruma bakmayın, Allahı, Ondan bahsetmeyi çok seviyorum, yazılarınız da buna vesile oluyor, Allah razı olsun. "Bir şeyler güzel olsun diye çabalıyorum, oturup da Allah bana getirsin demiyorum" demişsiniz ama sizin arzu ettiğiniz şey yani iki dünyalık nasibiniz sahiden oturduğunuz yerde Allahın başınıza getireceği bir şey... Biz cüzi irademizle kaderimizde olana ulaşmak için çabalarız çünkü Allah Azimüşşan kaderi insanların çabasına bağlı kıldığını buyurmuş ama külli iradesiyle nasip ettiği olay, durum ve kişiler için de bizim elimizden bir şey gelmeyeceğini idrak etmemizi istemiş, "sizin hayır bildikleriniz şer, şer bildikleriniz hayırdır, Allah bilir, siz bilmezsiniz" demiştir, bizim çabamızla elde edebileceklerimiz de oturduğumuz yerden bize gelecek olanlar da Allahın takdiri, biz sadece hangisinin gayretimizle verildiğini, hangisinin yüce yaratıcımıza ait takdir olduğunu bilmediğimiz için elimizden geleni yapar, sonra onu elde etsek de edemesek de sonucu koşulsuz şartsız kabul ederiz, etmeliyiz çünkü Allah "siz bilmezsiniz" diyor ve çok haklı. "Nasipse el getirir, yel getirir, sel getirir, nasip değilse el götürür, yel götürür, sel götürür" ifadesinin karşılığını herkes kendi hayatında bulabilir, yüzde yüz olacak gözüyle baktıklarının elinden kayışına, "hayatta olmaz" dediklerinin başına gelişine bakarak... "Nasibin dağın altında da olsan sana isabet eder", ne doğru, dünyanın öbür ucunda kısmeti olup evlenenler, üç üniversite bitirip açıkta kalanlar varken düşük vasıflarla harika işler bulanlar, yüce Allahın takdiri dışında hangi kudret bizim akli melekelerimizi aşan bu örnekleri açıklayabilir? Akrabalarınızın hayatındaki her şeyin yolunda ve onların çok mutlu olduğunu söylemişsiniz, Allah-u Teala buyuruyor ki "Benden dünya saadeti isterseniz veririm, ahiret saadeti isterseniz de veririm ama dünyayı isteyenin ahirette nasibi yoktur". Hüküm kesin, dünyadaki mutluluk ebedi aleme hal ve gidişin bir nişanesi değil, şu halde eğer dediğiniz gibiyse yani akrabalarınız sahiden çok mutlularsa bu onlar için her şeyin yolunda olduğu anlamına gelmiyor ki... "Ben de peygamberler çekmiş diyorum ama ben ve ablam hiçbir şekilde mutlu olamadık" diyorsunuz, Hz Muhammed Efendimizin dişleri kırıldı, namaz kılarken küçük düşsün diye başından aşağı deve işkembesi döküldü, günlerce aç kalıp karnına ip bağlayarak ibadet etti, annesi, babası, evlatları, amcası, dostları vefat etti, yerinden yurdundan oldu, kuru hasırlarda yattı, kendisine inanmayıp alay edenlere Allahın dinini öğretmeye çalıştı ki günümüzde bir genç kız örtüneceği vakit çevreden duyacağı lafları, yapamayacağı makyajı, takamayacağı, taksa da görünmeyeceği için aynı keyfi vermeyecek takıları düşünüp vazgeçebiliyor, niyetim onları ayıplamak değil, dine hizmetin güçlüğünü ifade etmeye çalışıyorum. Allahın sevgilisine azap veren daha öyle acı örnekler var ki yazmakla bitmiyor o yüzden Hz Muhammed Efendimiz "Bir kul dara düştüğünde beni hatırlasın" diyor ama biz, hepimiz öyle aciziz ve nefsimiz o kadar güçlü ki Onun çektiklerini unutup kendi derdimize yanmaya devam ediyoruz. Oysa Allah-u Teala yeryüzündeki en büyük dertleri Hz Muhammed e verdiğini buyururken bunun sebebini "Sadece benden istesin diye" şeklinde açıklıyor, bunu aslında bize söylüyor büyük Allahım, Hz Muhammed insan-ı kamillerin en yücesi ve sadece Onu örnek almanın cennete gitmek için yeterli olduğu sabit yani Allah Ona bir yol gösterirken, bir şey izah ederken aslında bize kurtuluş yolunu gösteriyor, çok şükür, elbette O bir peygamber olduğu için iman ve sabır derecesi bizden çok yüksek, elbette biz onun kadar dayanıklı değiliz ama bizim de onun kadar derdimiz yok, yani Allah dağına göre kar verdiği için başımıza gelenlerdeki hikmeti kabulllenmeme veya "ben neden bunları yaşıyorum" deme lüksümüz kalmıyor. Biz engin denizleri de aşsak, uçsuz bucaksız memleketler de gezsek, krallarla aynı sofraya da otursak Allahın hükmünün geçmeyeceği hiçbir yere ulaşamaz, Onun nasip etmediği tek bir lokma yutamaz, tek bir nefes soluyamayız, öyle aciziz ki aldığımız o nefesi geri verip vermeme konusunda bile bir tasarrufumuz yok, eğer O istemezse o aldığımız son nefesimiz olacak. Bizden istenen bu teslimiyette olmak, bütün dünya bir araya gelsek bir sineğin kanadını dahi yaratamayacak halimizle sanki hal ve gidişatta bir etkimiz olabilecek gibi olanda da olmayanda da kendimize ait tek bir iz görmemek... Lütfen "herkes mutlu bir biz eksiğiz, akrabalarım, arkadaş çevrem, herkes her yıl tatile gidiyor, biz keyifli bir hayat süremedik, ablam da evlenemedi" derken teslimiyet konusundaki iradenizi tarafsız bir gözle tetkik edin, sizin, ablanızın, akrabalarınızın ve diğer herkesin nasibinin, bu nasiplendirmeye göre de nihai hesabının farklı olacağını, ahirette tek boynuzlu koçun çift boynuzlu koçtan hakkını alacağını, eli, ayağı, gözü, kulağı olmayanların eğer sabır gösterdilerse bizden daha nasipli olacaklarını unutmayın, eğer onlar da "herkesin kulağı duyuyor, gözü görüyor, bir ben eksiğim" dedilerse vay hallerine, vay kaybettikleri o müthiş mükafatlı sabır sevabına... Bir kulun tüm duaları onu dünyada olduğu kadar ahirette de mutlu edecek şeyler üzerine olmalı ve hatta seçim yapmak zorunda kalırsa tercihi kesinlikle ahiretten yana olmalı çünkü Allah bunu istiyor, dünyalık bir şeyde mutluluk olmadığını, dünyalık bir şerde ahiretlik saadet olduğunu buyuruyor yani sırf şu an canınızı sıkan şeyler yaşıyor olduğunuz için bile mutlu insanlardan ahiret aleminde daha şanslı olacaksınız çünkü Allah kulun istediğini verirse onu o verdiği şeyden hesaba çeker, size istediğinizi vermezse ve siz de bu durumu isyansız kabul ederseniz size de sabır sevabı verir, tabir-i caizse oturduğunuz yerden ahirete yatırım yapmış olursunuz üstelik Peygamberimiz kula gelen bela, hastalık, sıkıntı hatta topuğuna bayan diken bile günahlarına kefarettir diye buyurmuş yani dünyada ne kadar az, ahirette o kadar çok demektir, tabii bunun böyle olacağına sorgulamadan iman edenler bu mükafata erişebiliyor. Yani ilimi, feni, alemi, her şeyi sorgulayalım ama Allahın takdirini sorgulama konusunda aklımızın aciz yaratıldığını unutmayalım, meşhur hikayedir, adam Allahtan bir çiçek, bir de kelebek ister, Allah ona bir tırtıl bir de kaktüs verir, adam öfkelenir ama bir süre sonra o tırtıl kelebeğe dönüşür, kaktüste de harika bir çiçek açar. İsteklerimiz her zaman ihtiyaçlarımız değildir ve Allah tercihi kendisine bırakanlara daima en iyisini verir, çok şükür...

boş ver canım burdan devam edelim inşallah, dün çok memnun kalmıştım konundan.

dagci bende çok değerli ablamı davet edeyim, onun teslimiyetinden hayata bakışından da öğrenecek çok şeyimiz var.

Dua ile ilgili Muhammed Bozdağ'ın İstemenin Esrarı, Ferudun Özdemir' in Allah de kalbim kitapları ile başlangıç yapabilirsiniz. Sizin durumunuza özel ise Kuranda hayırlı evlatla ilgili kabul olmuş peygamber duaları var. İnternetten arattırınca çıkacaktır. Namaz konusunda ise Cemil Tokpınar'ın "sabah namazına nasıl kalkılır" kitabını önerebilirim. Namaz dinin direği. Canımız ve nefsimiz istemese de yerine getirmemiz gereken kulluk borcu. Ayrıca hem evlat, hem de namaz nasip olması için gün içerisinde sürekli ve yoğun olarak, sık sık tevbe etmeye çalışabilirsiniz. Göreceksiniz herşeyin daha da kolaylaştırıldığını inşaallah.

Konu biraz daha ilerlemiş, ne güzel. İnsanın Allahtan, Onun lütuflarından bahsedecek mecra bulabilmesi ne harika, bunu nasip eden de Allah, öyleyse bunun şükrünü eda etmiş olalım Onun fazlı kereminden bahsedelim. İşini Allaha bırakma samimiyeti konusunda sorun yaşayan insan maalesef teslimiyette zayıftır yani nefsine esir olup bu esaretle dünyayı kendine zehir eden bir biçareye dönüşmüştür. Şöyle örneklendirelim... Henüz küçük bir çocuğuz, ısrarla bir oyuncak istiyoruz fakat bizim istediğimiz oyuncak oldukça pahalı, babamız bize aybaşı gelmediği için onu alamayacağını söylüyor. Biz ayaklarımızı yerlere vurarak, bağırıp ağlayarak ısrar ediyoruz. Bu halimize üzülen aslında belki de bizi susturmaktan başka gayesi olmayan babamız bize istediğimiz oyuncaktan daha küçük, daha renksiz bir şey almayı teklif ediyor. Bizim çığlıklarımız daha da artıyor çünkü kendi isteğimiz olan ışıl ışıl, diğer çocukların ağzını açık bırakacak oyuncağa kafayı takmışız bir kere. Fakat babamız da bir o kadar kararlı, parası olmadığını, onu alamayacağını söylüyor. Pes eden biz oluyoruz, aybaşı gelsin, babamız maaşını alsın da hayalini kurduğumuz oyuncağa kavuşalım diye gün sayıyoruz. Sahiden de maaşını alınca babamızın ilk işi o oyuncağı almak oluyor ve akşam eve gelince kucağına atlayarak oyuncağımızı istiyoruz ondan, beklediğimize değiyor, iyi ki onun teklif ettiği küçük hediyeye razı olmamışız diyoruz... İşte bu misal dünya hayatında bizim arzu ve isteklerimizden, onlara kavuşana kadarki halimizden bir kesit. Çünkü Allah-u Teala dualarımıza şöyle icabet ediyor. Eğer dua ettiğimiz mevzu bir başkası için sorun teşkil etmeyecekse ve hayırlı bir istekse; 1- istediğimizi veriyor. 2- istediğimizi vermiyor ama Ondan bir şey istemek için dua ederek Onun lütfu ve rahmeti karşısında acziyetimizi dile getirmemiz karşısında ihsanda bulunarak daha evvel işlediğimiz bir günahı affediyor. 3- istediğimizi vermeyi ahirette daha büyük bir karşılıkla ödüllendirmek üzere erteliyor. Bu kabilden bakınca bu kıymetsiz ve fani dünya için aynı fanilikte dünyevi bir isteği olan kulun duası kabul olduğunda kişi karda mıdır, yoksa zararda mı? Doğarken yanımızda olmamış ve yine ölürken yanımızda götüremeyeceğimiz dünyevi bir istek kabul görürse yarına garantisi olmayan ve muhakkak sonu bulunan ömrümüzde elde edeceğimiz kazanç, mana aleminde Allahın lütfunu kesin şekilde vaat ettiği teslimiyet ve sabır sevabıyla kıyaslanabilir mi? Allah Azimüşşan bize katiyetle buyurmuş, "Dünya saadeti isteyenlerin ahirette nasibi yoktur" çünkü mümin dünyada saadete eremez, en sevdiğinden ayrı düşmüştür, nasıl mutlu olsun? Bizler Kalu Belada söz verdik, Allah-u Teala buyurdu "Ben sizin Rabbiniz değil miyim" diye, biz de "Evet, Rabbimizsin" dedik, bu sadece Ona kulluk edeceğimizin yeminiydi, biz dünyaya bu yeminin gereğini yerine getirmek için geldik, ne iyi bir iş, ne iyi bir eş, ne gözümüzün nuru olan çocuklarımız, hiçbiri bu dünyaya geliş amacımız değil hatta onlar nedeniyle Allaha kulluk etme görevimizi aksatırsak helak oluyoruz. Mesela kişi işinde başarılı ama namaz kılmıyor, ahirette ilk sorgu namazdan, bu kul işinde en yüksek derecelere gelse ne olur? Kadın harika bir anne, evlatlarını sağlıklı yetiştirmiş, gelişimlerini düzenli takip ediyor, çocukları en iyi okulları kazanmış ama Allahı tanımıyor ya da namaz kılmayı bilmiyor, ahirette yüce Allahtan evvel evlatları yapışacak hanımın yakasına "Bana neden dinimi öğretmedin" diye. Bir başkası sevdiği adamla dillere destan bir düğünle evleniyor, herkes onlara imreniyor, örnek çift deniliyor, evde süslü masalarda şık davetler veriliyor ama Kuran'ı Kerim'in yeri bilinmiyor, sosyal medya hesaplarında "Hayırlı eş huzurun başlangıcıdır" yazıyor ama ilahi huzura çıktıklarında hesabı verilecek ibadetlere tatillerden, gezmelerden sıra gelmiyor, cennette bir arada olma isteği fotoğrafların altına yazılıyor ama cennete götürecek ameller işlenmiyor, o halde hangi hayırlı eşten, hangi huzurdan, hangi cennetten bahsediliyor? Yineliyorum biz bu dünyaya Allaha kulluk etmek için gönderildik ve bunu yapacağımıza dair söz verdik. O dünyadan buraya doğduk, daha anne rahmine düşüşte, bebeklik ve ilk çocuklukta bu ahdimizi unuttuk sadece Allahın peygamberleri ve salih kulları bu ahde vefa gösterebiliyorlar çünkü onların kalbi gaib aleminden ayrı değil, biz ise nefsimizi azgın bir hayvan gibi besliyoruz, herkesin Allaha inancı sözde tam ama namaz kılarken bile akıllarımızda çocuğumuzun süt dişi, sevdiğimiz delikanlı, bir dahaki ay alacağımız kolye ya da tartıştığımız komşu... Allah-u Teala yine de bize merhamet buyurmuş ve bizi bize bırakmayarak "Kalpler ancak Allahı anmakla huzur bulur" diyerek tek ve mutlak ruhi sıhhat yolunu bildirmiş. Yani buyuruyor ki "Çocuğunun süt dişi çıkar, sonra bağırsağı bozulur, sevdiğin delikanlıya kavuşursun, sonra tartışmalar, maddi sıkıntılar başlar, bir dahaki ay alacağın kolyeyi takarsın ama üç gün sonra ondan da hevesin kaçar"... Sahiden öyle olmuyor mu, hangi isteğimize kavuşunca yeni bir arzu filizlenmiyor içimizde? Hayatımızda kaç kez "Şu bi olsun Allahtan başka bir şey istemem" dedik ve yine istemedik? Yine sayısız kereler bir derde düşünce "Allahım bu bir sınav biliyorum, bunu bi atlatayım çok dikkatli olacağım, emrinden çıkmayacağım" dedik ama Allah o isteğimizi lutfettiyse kalp kırmaya devam ettik, gıybet ettik, "kızma" buyurulmasına rağmen çocuğumuza, eşimize, kardeşimize bağırdık ki bazen haddi aşıp fazlasını da yaptık, Allah affetsin. Mana aleminden buraya doğduk, burada ne amel işler, ne kadar ibadet ve infak eder, Allahın yarattıklarında Onun tecellisini görerek ve her şeyi Ondan bilerek yaşarsak, yasaklarından kaçınırsak o kadar kardayız. Bu teslimiyette olmayan kişi en çok parası, en yakışıklı eşi, en büyük evi olanı şanslı addeder yani dünyevi istekleri gerçekleşenleri kıskanır, onların yerinde olmak ister, "benim niye dualarım kabul olmuyor" diye dövünür. Oysa nasıl o alemden buraya doğduysak öldüğümüz vakit tekrar orada zuhur edeceğiz yani dünya denen bu geçici duraktan ayrılıp tekrar orada, sonsuz yurdumuzda doğacağız, biz zaten oranın yerlisiyiz. Bu doğumda fani dünyanın ne parasının, ne eşinin, ne işinin, ne de evinin bize bir faydası olacak. Kabul olunmayan hayırlı duaların misliyle karşılığı, sabah akşam edilen ibadetlerin ödülü, gizli gizli yapılan iyiliklerin bizzat Allah tarafından teşekkürü orada nasip olacak. Bundan bir saniye dahi şüphe eden insan iman lezzetini tadamaz ve o hal üzerine ölürse gaibe iman etmemiş olur ki Allah korusun itikadını kaybetme riski vardır ve bundan bir saniye bile şüphe etmeyen kimse duası kabul edilmedi diye düşünmez, üzülmez çünkü kabulün makbulünün ancak ahiret yurdunda olacağını bilir. O ilahi hesap günü Allahın lütuf ve gazabını görünce her şey için çok geç olacak lütfen yüce Allahımızı anne babamızdan, binbir emekle aldığımız evimiz ve arabamızdan, süt kokulu yavrumuzdan ve hatta kendi varlığımızdan çok sevelim, herkes Onu o kadar sevdiğini iddia eder ama seven sevdiğinden bir şey beklemez, istediği olmayınca gücenmez, sevdiği istediğini verirse bunu bir lütuf, vermezse imtihan olarak görür. Yazdıklarımı içi boş olarak değerlendirmemeniz açısından kendi durumumu ifade edeyim, zor bir sınavdan geçtim, geçiyorum ama Allahımı o kadar seviyorum ki başıma bunlar gelmeseydi samimiyetle Ona teslim olma istek ve gayretimi gösteremezdim diye yaşadığım acı bana bal gibi geliyor, Allah-u Teala sızlattığı kalbin sahibi isyana düşmezse onu mükafatını vermeden bırakmayacağını vaat ediyor, bana bütün kainatı verdiği, hani derler ya mandalinayı bile soyup kabuğuna yerleştirdiği yetmezmiş gibi bir de verdiği acıya karşılık lütuf nasip edecek, bana, milyarlarca kulundan birine, beni bu sınava layık görmüş, öylesine, amaçsız bir hayat yaşatıp ahireti unutturabilecek, istikametini kaybettirebilecekken büyük bir imtihanla kendi yoluna döndürmüş, insan bu yücelik karşısında nasıl erimez, akıl Onu övmekte aciz kalıyor, Allahım ne büyüksün... Allah bizi vesveselerden, mantığımızı Onun rahmetini anlama aczinden korusun ve bizim Onu çok sevdiğimiz gibi O da bizleri sevdiği ve razı olduğu kullar haline getirsin inşallah.

Ne güzel bir konu bu, keşke herşeyi ALLAH'a bıraksak sorgulamadan, tam teslimiyetle ama sanmıyorum hicbirimizin yapabildiğini... Ben 32 yaşındayım, bekarım en büyük sınavı 32 yaşında bekar olmakla yaşıyorum belki teslimiyetle aşılacak bişey ama İnsanız hemen olsun dileğim hemen olsun hemen ver ALLAH'ım diyoruz, Yunus süresi 11. Ayette ne diyor RABBİM "Eğer Allah, insanlara, hayrı çarçabuk istedikleri gibi, şerri de alelacele verseydi, onların hemen ecellerini getiriverirdi" . Tam teslimiyet lazım isteyip, dua edip sonrasını ALLAH'a bırakmak. Kendimi sorguluyorum da şimdi dua ettim, istedim ama tam teslim olmadım, günah işledim hemde çok duam kabul olmadı deyip iyice uzaklaştım duadan RABBİM bana niye icabet etsin bu durumda niye... Hatalı olan hep biziz yanlışa giden biz ama bize yine de kapısı açık olan RABBİMİZ var ŞÜKÜR...

Gönlünden hangisi geçiyorsa onu oku derim. Ayete'l Kürsi'nin faziletlerini gördüm istersen onu okuyup hayırlısını isteyebilirsin.

Bir arkadas bir kitap tavsiye etti

Allah sizden de razı olsun, yazdıklarım herkesin bildiği şeyler ama sadece Allahı gerçekten seven, Onun istediği ve izin verdiği kullar bunları idrak ve tefekkür eder, Ona bir kez daha aşık olur. Bu tıpkı özellikle sabah namazını kılabilmenin nasip işi olması yani sadece Allahın dilediği kullarının kılabilmesi gibi... Kul ne kadar istese de gündüz kalp kırar, Hakka ters davranır, Allahın yasaklarını çiğner, emirlerine uymazsa, gece yatarken niyet de etse, tellal da tutsa sabah kalkamaz çünkü huzurda istenmez ama o bunu idrak edemez, "uykum ağırdı, rüya görüyordum, alarmı duymadım..." gibi bir sürü şey sıralar oysa sabah namazı şahitlidir, inanılmaz kıymetlidir, Allahın günlük himaye mührüdür ve Onun rızasına ters amelleri olan kullar o mührü hak etmedikleri için on tane de saat kursalar, o namaz onlara nasip olmaz. Allahın her takdirinde akıl almaz hikmetler vardır, sözde iman edenler buna hak verir ama başlarına istemedikleri bir şey gelince hemen şikayete başlarlar, olanı sorgularlar, bu kimseler aldıkları bir eşya bozulsa üretici firmayı aramayı akıl ederler de insanı yaratan, onu bir damla meniden olağanüstü bir varlığa dönüştüren Allahın kendi yarattığının en iyi şekilde nasıl mutlu ve huzurlu olacağını takdir edeceğini düşünemezler, eşya için en iyi müdahaleyi onu yapan aciz bir firmadan bekleyen noksan insan aklının arşın sahibi Allahın bizzat yarattığı insan için neyi uygun gördüyse doğru olanın o olduğunu şeksiz şüphesiz kabullenmesi lazımdır. Bu kabulleniş bile yeterli değil. Hz. İsa bir peygamber... Diğer tüm peygamberler gibi Hak aşığı, kurtuluşa bizlerden çok daha yakın ve layık... Hal böyleyken Allahın "dünyaya kıymet vermeyin" emrinin en güçlü muhataplarından... Bir gün yere uzanıyor, başının altına da bir taş koyuyor. Bildiğimiz yerde, bizim ayakkabıyla üstünde dolaşıp o ayakkabıyı temizlemeden eve sokmadığımız toprağın, çamurun üstünde uyuyacak... Şeytan sesleniyor, "Ey İsa, bakıyorum da, nihayet sen de Allahın vaatlerinden yüz çevirip dünyaya gönül verdin" diyor. Hz. İsa şaşkın, ne yaptığını soruyor, şeytan da başının altındaki taşa işaret ediyor. Hz. İsa hemen doğrularak başının altından alıp atıyor o taşı, "seni de, taşı da, dünyayı da istemiyorum" diyerek tekrar uzanıyor yere. Allahı gücendirme korkusunun güzelliğine bakar mısınız, Onun için yasakları aşıp mübah olanlardan bile vazgeçmenin yüceliğine, Onun nezdinde sinek kanadı kadar değeri olmadığını buyurduğu dünyayı nasıl da kaldırıp atmamız gerektiğine... Onun için vazgeçtiğimiz her şeyin daha hayırlı bir karşılığı olacağı buyruğuna iman etmek ancak böyle olur, biz annelerimizin istemediği yerlere gitmekten çekinen evlatlarız, Allahın adi ve zelil kıldığı dünyada rahat ve gamsız yaşarsak ayıp etmiş olmaz mıyız... Bu dünyanın kıymetsizliğine, buradaki cefanın ötelerin sefasını ispat ettiğine bir örnek daha verelim. Bizim yüce peygamberimiz Hz Muhammed ... Üç günlük açlıktan sonra bitkin düşünce Hz Ayşe elini karnına koyarak artık hasta olacağını, bir şeyler yemesi gerektiğini söylüyor. Peygamberimiz buyuruyor ki "Benden önceki kardeşlerim çok çile çekti, her çile onların derecesini yükseltti, ben her eziyete katlanıp onlara kavuşmak isterim, kendimi düşünüp onlardan ayrı mı düşeyim..." Bırakın onun gibi aç kalmayı kaçımız Allahın gözünde ulaşacağı mertebeyi düşünerek maaşını alınca "Bu da etrafımdaki yoksulların hakkı" diyerek düzenli olarak her ay bir miktar ayırıp parasını onlarla bölüşüyor, en sevdiği yemeği sevdiğiyle, evladıyla herkes paylaşır, kim "Allah yolunda neyi feda ederseniz fazlasıyla size geri ihsan edilir" buyruğuna göre en sevdiğini belki hiç sevmediği birine ya da tanımadıklarına veriyor? Tersine örnekler bol... Artık giymediği, beğenmediği, sevmediği kıyafeti yoksula verip yaptığı hayırı ballandıra ballandıra anlatanı mı ararsınız... Allahın gözünde derecesi nedir umursamazken arkadaş grubunda popüler olmak için büyük günah demeden söz taşıyıp bir de bunu kikirdeyerek "gıybet vakti" diye şakaya vuracak kadar hadsizleşeni mi. Pas tutmuş kalpler Hz. Muhammedin güzel ahlakını örneklendiren olayları duyunca "ama o bir peygamber, biz Onun gibi olamayız" diyor, evet o bir peygamber ama bize örnek olsun, nasıl kulluk edilir, Allahın rızası nasıl kazanılır öğrenelim diye yaratılmış, gelmiş geçmiş en mübarek insan, biz Onun gibi olamayız evet ama Onun izinden gitme gayretine bile ne mükafatlar veriyor Allah Azimüşşan, bunu da görmezden gelemeyiz... Her şey bir yana "Onun gibi olamayız" diye nefsinin ipini gevşeten bir sürü insan kısıtlı bütçesine bakmaz komşusuna haset eder, onun kılık kıyafet ve eşyalarının aynılarını almak için sayısız kredi kartı kullanır, bankaları besler, krediye girip faize bulaşır, aynada Allahın yarattığını beğenmez, televizyondan bir kadını gözüne kestirir, kozmetikçilerde, estetikçilerde ömür çürütür, Peygamberimizi en azından taklit ederek ruhunu değiştirmeyi imkansız gören insan, iş bedenini ve evini değiştirmek olunca imkansızı mümkün kılmak için varını yoğunu harcar, bıçak altına yatıp hayatını tehlikeye atar çünkü vadesi bitip eceli geldiğinde bir harabe olacak evi ve ölümünden kısa bir süre sonra kokmuş bir leş olacak cesedi nefsinin gözünde kıymetlidir, Allahın değer verdiği ruha yatırım yapma gereğine muhalefet eden insan uğruna ömrünü verdiği her şeyi toprağın üstünde bırakmanın ebedi acı ve özlemini çekmekle ve sesine kulağını tıkadığı ruhunun derin azaplar görmesiyle toprağın altına girerek cezalandırılır, böyle bir cezaya layık oluş da nefsinin kölesi olmuş insan aklının ne kadar noksan olduğunun ispatıdır. Allah bizlere bu ve benzeri noksanlıklarımızı tamamlamayı nasip etsin, ömür sermayesi çok kıymetli, perdeler kalkıp ebedi azaba bizzat şahit olunca "Taş olaydım, toprak olaydım" diye feryat edeceği buyurulan insanlardan olmamak için bu dünyayı taş gibi, toprak gibi yani idraksiz ve akılsız gibi yaşamamak lazım, Allah hepimizi böyle şuursuz hallerden korusun, bu sınavdan bizleri alnımızın akıyla çıkarsın inşallah.

Ya evet konunun kapatilmasi kötü oldu. Burdan devam edebiliriz tabiki. Fakat benim bugun isim biraz yogun musait oldukca bakicam insallah. Sevgiler

Ben bir şeyleri araştırıp öğrenmeye çalışan, bu konuda gerçekten çok cahil, çok bilgisiz biriyim. İnşallah yazacaklarımı katı bir eleştiri ya da kinaye olarak almaz, ne anlatmak istediğimi anlarsınız yani inşallah ben ifade edebilirim. Dikkatimi çeken şöyle bir şey var, bir önceki mesajınızda tevazu gösteremeyeceğinizi, sahiden melek gibi olduğunuzu yazmışsınız, şimdi de üniversite okumuş, maaşlı biri olduğunuzu... Allah kendimizle alakalı tüm sıfatlardan sıyrılmamızı, kendisinden en ari halimizle, tabir-i caizse bir hiç olma zayıflığıyla beklenti içinde olmamızı istiyor. "Bunları dua ederken söylemiyorum, burada derdimi anlatıyorum" diyebilirsiniz ama biz okuyucular da Allahın tecellisiyiz, buraya yazarken de Onun huzurunda derdinizi anlatmış oluyorsunuz yani biz kullar ve tüm kainat sizi Allahın varlığını tesbih ve hamd ederken görürse işte o zaman yaratıcıyla aranızdaki perde aralanıyor ve duaların kabul kapısı açılıyor, öyle bir idraka kavuşunca da insan zaten dünyevi bir istekte bulunmaktan hicap duyuyor. Bakın yıkanırken Allaha suyu yarattığı için şükredecek kadar itikadınız olduğunu söylüyorsunuz ama Allahın yarattığı en yüce varlık olan insanın iftira atıp edepsizlik yapan hallerine rağmen istedikleri hayatı yaşamasından bahsediyorsunuz, iblis onca yıl Allaha hizmet etmişken insanın önünde secde etmediği için lanetlenerek Allahın huzurundan kovuldu yani Allahın bir meleğinin bile insanlar aleyhine konuşma ve davranma hakkı yokken biz bunu hiç yapamayız, onların dediğiniz özellikleri sahiden varsa onlar da o fıtratlarına göre imtihan olacaklar, mesela sizin dilediğiniz gibi evlenecekler ama eşleri onları mutsuz edecek, bir başkasının dilediği gibi araba alacaklar ama kaza yapacaklar, bir başkasının dilediği gibi ev alacaklar ama huzurla oturamayacaklar, daha da fenası Allah dilerse onların imtihanlarını ahirete bırakacak ve onlar "keşke dünyadayken derilerimiz makasla kesilseydi de burada bu azabı çekmeseydik" diyecekler. Bizim yanlışımız şu oluyor, cüzi aklımızla gördüğümüzü değerlendirip işlerin ona göre yürümesini istiyoruz oysa olması gereken bu olsaydı önceki mesajımda yazdığım gibi peygamberler işkence, iftira ve ölümlere maruz kalmazdı, Hz. Meryem Allahın mucizesiyle doğum yapınca çirkin yakıştırmalar duymazdı yani iman ne kadar büyükse imtihanın o kadar büyük olacağı buyurulmuşken normal olan bu, ne kadar iyiyseniz o kadar sıkıntı çekersiniz ki ötelere tertemiz gidebilesiniz, üstelik bu dediğim Allah katında hayırlı kullar için geçerli yoksa biz kendimizi doğru yolda sanırken ne günahlar işliyoruz da yüce Allahım sadece isteklerimizi erteleyerek ya da gerçekleştirmeyerek kefaret sayıyor suçlarımıza... Örnek vereyim. "Kalbinde zerre kadar kibir olan cennete giremez" buyurulmuş, şimdi sorsak kim "ben kibirliyim" der? Oysa alınmak, gücenmek bile bir kibir derecesidir yani sevdiğimiz biri bizi kırdığında bunu yaptıranın Allah olduğunu idrak etmeyip o kişiye gönül koymak ya da kendimizi öyle bir tavra layık görmeyip alınganlık ederek nefsimizi beslediğimizi fark etmeden küsmek, gönlümüzün alınmasını beklemek, bu kibirdir, bunu hangimiz yapmıyoruz? Allah kibirli kulunu cennete sokmayacağını söylüyor hangimiz Onun rahmeti tecelli etmezse cennete girebilecek bir kuluz ki bırakın Onun yarattıklarına alınmayı kendisine güceniyoruz "bana istediğimi vermiyor" diye, Allah hepimizi affetsin. Bakın ben ağustosta sevdiğim adamı toprağa verdim ama nasıl bir sevmek ve de sonunda ne şekilde toprağa vermek, şükür ki her şey Allahtan ve her olanda hayır var, ben kimim ki yüce Allah uğruna kainatı yarattığını buyurduğu sevgilisi Hz Muhammed e en fazla ölüm imtihanını nasip etmişken, onun anne, baba, amca ve evlatlarını almışken bu lütfa layık olacağım, bakmayın belki benim de sabrımı kabul eder diye bir ümit içindeyim... Ben onunla nefsimi de toprağa verdim, toprak elbette temsili, Allahtan gelip Allaha döndü sevdiğim, nefsimi de onunla beraber Allaha kurban ettim, inşallah kabul buyurur da beni hayvan olmaktan, hayvan gibi sadece yeme, içme, yatma isteği duymaktan kurtarır çünkü nefsimiz çok açgözlü ve sadece günahla beslenen bir zalim ve bizim insan-ı kamil olmamız önündeki en büyük engel. Eğer ben bu imtihanı kazanırsam cennette sevdiğimle beraber olacağım inşallah. Sevdiğim adam kanserdi, iyileştiği zaman hep birlikteydik, hastayken de hayal kurardık, hiçbir zaman kışın görüşemedik, bana "kış gelince biz de bir araya gelsek, kol kola yürüsek" derdi, ben de ona bunu yapamayacağımızı, çünkü sevdiğini kaybetmiş ya da sevdiği uzakta olan birinin bizi görüp üzülebileceğini söylerdim çünkü Allahın yarattığını inciten bizzat Onu incitir, Allah hepimizi bu yanlıştan korusun inşallah. Yani ben sevdiğim adamın koluna hiç giremedim. İşte bu imtihanı kazanırsam cennette inşallah onunla kol kola yürüyeceğim çünkü orada herkes sevdiğiyle birlikte ve mutlu olacak. Bu bir pazarlık değil yani "iyi biri olayım da cennette sevdiğime kavuşayım" değil, ben önce Allahıma kavuşmak istiyorum, Onu çok seviyorum, bu kadar ağır bir imtihan vermeseydi belki yoldan sapardım, öteden beri Ona sevgimi ispat etmek istiyordum, eğer sınavım beni bu kadar acıtmasaydı isyansız bir kul olma gayretimi Ona hiç gösteremezdim, çok şükür sevdiğim adamı dayanılmaz acılarla temizleyerek huzuruna aldı, beni de kendi yolunda sabit kıldı, böyle bir yaratıcı sevilmez mi... Allah yarattığı kulunu bilmez mi "ben sana baki olanı sevme duygusu verdim, fani olanı seversen acı çekersin" diye buyuruyor Allah Azimüşşan, bu yüzden hastalık, sıkıntı, bela ve ölümü yarattığını söylüyor aksi halde sadece Onu anıp sevme yolunu bulamazdık, lütfen siz de "herkesin bi derdi var" derken bunu hesaba katın, bizim fıtratımızı faniye göre yaratmadığı için eş, ev, çocuk, araba, bunların hepsi bizi geçici olarak tatmin edecek, o yüzden milyonlarca insan depresyonda çünkü istediği bir şey oluyor, sonra o şey önemini yitiriyor. O bahsettiğiniz iyi niyetli olmayan insanların her dilediği oluyor çünkü Allah onların mutlak huzura erişmelerimi istemiyor, bu dünyanın geçici süsleriyle onları oyalıyor ki inşallah onlara da hakikati arzu etme hidayetini nasip eder çünkü en büyük zenginlik sonsuzluğun ve bu uçsuz bucaklığın hakiki sahibini kavramak ve ona göre yaşamaktır. Allahı kalpten seven ve Onunla olmayı yürekten isteyen kula dünyayı verseler bir vakit namaza değişmez, dünya Allahın varlık ve takdirini idrak edemeyenlerin, ahiret de bizim olsun inşallah...

dur neyere davet edildim bakıp geleyim.:)

Kabul edilmek için: Çılgınca istiyorum Yeteneklerimi geliştiriyorum İsteklerimi evrenleştiriyorum Bilinçli istiyorum Sürekli istiyorum İlahi adalete dayanıyorum Ruhsal önderlerle yardımlaşıyorum Güçlü anlatımlarla istiyorum Ruhsal ortaklıklar kuruyorum Özel zamanlarda istiyorum Meleklerle yardımlaşıyorum İlahi isimlere dayanıyorum İnsanları gıyaben destekliyorum

dagci diğer konu bu http://www.kadinlarkulubu.com/forum/index. php?threads/samimiyetle-allaha-birakmak.940750/

tebrik ederim.. bizede dua edin lütfen :) Namaria Ve Kefa Billahi

diğer konu ve içeriği neydi bilemiyorum ama hayırlı her işte varım.:)

Vazgeçmiyorum vazgeçmek istemiyorum. Rabbim kapındayım tut kaldır beni...

Çok güzel yazmışsın canım. Doğru söylüyorsun.. Dini konular tartışmaya yol açarsa o konunun açılması yasak. Bunu anlarım haklılar da mezhep farklılıkları, diğer dinler arası karşılaştırma falan.. ama bir duanın, bir ayetin nasıl bir tartışmaya sebep olacağını ben de anlamadım gitti. Dediğin gibi burada konuların popüler olması, kapatılmaması için Brezilya dizilerindeki gibi ihtiras, aldatma, yasak aşk gibi konuların olması gerek. Sanki onlar toplumsal yozlaşmaya sebep olmuyormuş gibi.. Bu arada kapatılan konun ne hakkındaydı yazarsan sevinirim..

Diğer konunuzu da büyük bir zevkle takip ettim ve yazılanlar göz yaşları içinde okudum. Sıkıntılarımda kapısına koştuğum, beni hiç reddetmeyen Rabbim var. Kızıyorum kendime, hep başın derde girince adını daha çok anıyorsun, iyi gününde anmıyorsun, niye şimdi sana icabet etsin ki diyorum. Ama Rabbimin lütfu o kadar geniş ki beni bu nankör halimle bile kabul ediyor. Ve şunu öğrendim dertlerim beni Allahıma yaklaştırıyor, o yüzden dertlerimi sevdim, çünkü biliyorum ki derdimi veren Allah, benim dermenımı yine verecektir. İşte buna teslimiyet diyoruz sanırım. Sevgili hanımlar herkesin kendine göre yaşadığı problemleri vardır. Benim de kendi çapımda sıkıntılarım oluyor. Bunun için çok dua ediyorum fakat son zamanlarda farkında olmadan dualarımda Allahım beni sev diye yalvarıyorum. Beni yalnız bırakmazsan her şeyin üstesinden gelirim. Kendi derdimi unutuyorum bu şekilde, çünkü önceliğim ben farkında olmadan Rabbimin himayesi, rızası, sevgisi olmuş. Daha ümit doluyum ben artık, Allah benimle olsun her şeyin çaresi bulunur. Ne demişler dost istersen Allah yeter:)

Aslında benim demek istediğim birşeyler güzel olsun diye cabaliyorum oturupta Allah bana getirsin demiyorum. universite mezunuyum ama özel sektörde calisiyorum ama yinede şükrediyorum denk istedim. akraba çevremizde herkes şanslı mutlu işleri yerinde bi tek biz eksiğiz. haaa sukur sağlığımız yerinde oda önemli ama başkalarının olmasın benim olsun ben üstün olayım herşeye ben sahip olayın düşüncesi yok yani istememezlik yapmıyorum hiçbirşeye ama niye kendi halinde olmama rağmen hiçbişey gönlüme göre olmuyor. bende peygamberler de çekmiş diyorum ama 10 yil 7 yil 20 yil Ama ben ve ablam hic bişekilde mutlu olamadık 37 yaşında da o. ama oda evlenemedi. ve hic gün yüzü görmedik yemin ederim hic keyif sürmedik. bir kez bile tatile çıkmadık. akraba çevrem arkadaş çevrem herkes hery il gidiyor gençliğim hep bazı şeyler e heveslenerek gecti nurrr35 Inci

Külahıma degil tabi kulagıma

Sevgili üyeler, bu konuyu yeni farkettim.. Ayrıyeten belki şu konu içeriği de hoşunuza gidebilir.. http://www.kadinlarkulubu.com/forum/index. php?threads/kararli-dua-kaderin-anahtaridir.954193/ vera2020

"Vermek istemeseydi, istemeyi vermezdi" Allahım öyle büyükki, öyle cömert ve merhametli ki, bizim isteklerimizi asla geri çevirmiyor! Jessica arkadaşım, yazdığın gibi, dualarımıza verdiği cevaplar.. Tecelli ediş şekilleri... Farklı da olsa O bize cevap veriyor, bizi duyuyor! Şu duygu, şu inanç kalbime sığmıyor bazen.. Öyle muazzam bir duyguki...

O kadar güzel yazmisiniz ki Allah binlerce kez razi olsun... gecenin_resmi BU' DA GEÇER!! Anneler

Siz yazın biz okuyalım Rabbim yazdırdı size bu laflar kendi üzerimde alıyorum. Herşey var kibir hasret. .. çok çetin bir savaş Efendimiz buyuruyor büyük cihad nefilse diye... ah nefsim Neolur yazın bu başlığa çok yakıştı. .. Allah razi olsun

JessicaJoy çok teşekkür ediyorum.. Güzel paylaşımlarınız rahatlatıyor, huzur veriyor. Hep yazın lütfen..

ağzınıza yüreğinize sağlık. haklısınız. yanlış anlaşılmak istemem tek derdi evlilik olan biri değilim. şükür üniversite olkumuş özeldede olsa maaşı olan biriyim. su içerken yıkanırken hep şükrederim suyu yarattığı için. ama bakıyorum sadece ben değil kardeşlerimde çekiyor sıkıntı. herkesin bir sıkıntısı var ama Allah tek yerden vermiş sıkındı. maddi manevei her yönden eksiğiz. acaba annem babam birinin hakkınamı girdi kimseye kötülüğümüzmü dokundu diyede kalbimi yokluyorum. benden yana kimseye zarar gelmedi bile isteye eminim kendimden ama eğer babaım veya annemin bir hatasını çekiyorsam haşaaa ama ben hak etmiyorum yaşadıklarımı. kötü huylarım varmıvar ama birini asla kırmam kötülük yapmam. birine bişey diyeceğim zamn düşünürüm kınarsam bende yaşarım o yüzden kimse hakkında konuşmamaya çalışmam. ama bakıyorsun milletin namusuna iftşra atan türlü edepsizlikleri olan insanlar harika bi hayat yaşıyor. buradada okuyoruz cevremizdede var evlenene kadar yapmadığı kalmamış eşini kandırıp diktirenler oluyor ama eşi resmen tapıyor arkadaş çevresi yaşam tarzı herşeyi dört dörtlük. bilmiyorum kafamı çok zorluyor bazı şeyler

Amin çok sagolun. agziniza sağlık. tabiki önemli olan ebedi ahiret hayatımız. rabbim degistirebildiklerimizi değiştirme degistiremediklerimizide kabullenme gücü verir insallah