Kızlar geçen yıl 68 kilo idim ve zayıflamak için kendime uygun uzun araştırmalara koyulmakla kendi bedenim için bayağı tecrübeler edindim. Başlarda sıkıcı gelse de İşe plates yapmakla başladım sonra kardiyo çalışmaları derken herşey oturmaya başladı. Bedenim esnedikçe daha zinde olmaya başladım. Uykularım düzeldi. Endorfin ve serotonin hormonlarımın düzeldiğine tanık oldum. Kısacası daha az stres ve yaşantımdan daha keyif almaya başladım. İç sıkıntılarının sonu oldu diyebilirim. Ama zayıflamaya yetmedi tabi diyette şarttı. Araştırmalarım da if diyeti çok makul gelse de ben açlığa dayanabilen biri değildim. Sabah kalkar kalkmaz kahvaltı yapmazsam elim ayağım titrerdi. Bunu bi tane hocayla konuştum. Vücudum dışardan enerji almaya alıştığı için içerden enerji harcama zahmetinde bulunmuyormuş bütün açlık krizlerimin sebebi buymuş. Çözümüne gelirsek: Bana sabah 8 kalkıp kahvaltı yapıyorsan 1 saat sonra yani 9 da kahvaltını yap. Vücudun buna alışınca saat 10 a çıkart sonra 11 sonra 12 dedi. Kahvaltıyı ne kadar geç yaparsam o kadar vücudun direnç sağlayacağını ve önemli olan kahvaltıda beslenme şeklimin olduğunu söyledi. Öyle de yaptım açlık krizleri bitti diyebilirim. Sonra saat 8 ile 12 arasına egzersizlerimi ekledim. Su alımımı arttırdım. Yeşil çay tüketiyordum. Tatlı alımı olarak hurma ve sadece bitter çikolata tükettim. Akşam 7 de son öğünümü yiyip günü kapattım. Akşamda dans edip öyle yatıyordum. 2 buçuk ayda 10 kilo verdim. Sağlık tetkiklerimi yaptırdığımda herşey yolundaydı sağlıklı zayıflamıştım. Sonra erkek arkadaşımın ani evlilik teklifi ve korana, evlilik ve ardından eşimin tayin durumu, taşınma, yerleşme derken herşey yarım kaldı. Geldiğim yere alışamadım ve eşim dışında kimsem yoktu ve bi de pandemi eklenince ben sporu diyeti saldım çayıra şuan yine 68 kiloyum ve başa döndüm. Bugün itibariyle yola yeniden başlayacağım kendime motivasyon olsun diye bu notumu buraya bırakıyorum