Başka yorumu olan? . push ; Lady bug

Alışmıştır artık inşallah güzel bir hayatı olurrr

arkadaşa da yazdım ayrıca demin. hayır haftada 3 gün hastanelik olmuyorum çünkü yapmam gerekeni yapıyorum. herkesin bünyesi kendine has. Size ilk konunuzda da demiştim, dikkat eden biri için risk düşüktür. İlaç yapıorum diyip 1 kilo baklava yerseniz tabi ki bayılırsınız mesela. Erkek arkadaşınızın dikkat edip etmemesi önemli.

Sagol canim.11 yasinda

Herkeste farklı seyrediyor demek ki. Arkadaş haftada üç kez bayılmadan falan bahsediyor. O kadar olmadığını bende biliyorum ama sizin oluyor mu o tarz şeyler astrojurnal

hayır bu kadar rahatsızsan ayrılırsın, devam etmezsin. kimse kimseyi zorla tutmuyor sonuçta.

Ben de tip1 diyabetli annesiyim, bir cogundan daha saglikli benim yavrum. Hatta daha cesur.. Bunu bir hastalik gibi gormeyin. Zira basiniza daha kotusu gelmezse buna hamd edersiniz.

Aile de genetik bir yatkınlık yoktu bizim. Bende seker cıktı herkes tuhaf oldu. Doktorlar bile bana hayret ediyor. Çünkü genetik yatkınlığın yoksa şu şartlarda seker hastasi olabilirmişsin. 1. Olarak kilolu olman gerek 2. ise ileri yaşta çıkarmış ancak. Fakat ben bu tanımım hiç birine uymuyorum. Hem gencim hem de çok zayıfım. Ama tabi rabbim den geliyor napalim diyorum alışmaya çalışıyorum. Seker hastasi değilken tatlının, reçelin yüzüne bakmazdım. Şuan ise tepsi tepsi tatli yiyebilirim çok tuhaf bisey ama inşallah bende değerlerimi düzeltip güzel bir yaşam sürerim tam anlamiyla . push ;

Kadın mı erkek mi peki. Ne güzel

Kusura bakmayın üzmek istememiştim. Benim çevremde olmadığı için öğrenmeye çalıştım

ahahaha ağlayamaz mı? nasıl bir bakış açısı bu şok oldum :) annem öldüğünde 1 ay aralıksız ağladım, hiç de komalık olmadım vallahi. yani zaten ağlamakla hastalığı bağdaştırmak bile komik de cevap vermeden geçemedim. biri istediğini yerken diğerinin yememesinde ne var onu da anlamadım. ki yememesi gerekenler aslında sağlıklı hayat için kimsenin tüketmemesi gereken şeyler.

allah size şifa versin. bu kadar takıntılı bir hayat zor olmalı çok. hayatta hiçbir şeyin garantisi yok. hiçbir hastalığı olmayan biri ile evlenip iki sene sonra kanser olsa napacaksınız mesela? neyse, kabul etmiyorsunuz ama ciddi problemleriniz var. madem takıntılısınız ve karşınızdakine sıkıntı verecek yapıdasınız neden diyabeti olan biri ile ilişkiye devam etmekte ısrarcısınız? bunlara cevap vermiyorsunuz ama ısrarla. sıra kendinize gelince çok güzel kaçıyorsunuz.

Eğer sıkıntı uaşayacaksa benim psikolojim buna uygun değil bu yüzden de çok darlarım onu o yüzden de eğer sokıntı yaşanıyorsa yaşanıyorsa ne ölçüde yaşanıyor onu öğrenmek istiyorum. İstiyorum ki eğer onu darlayacağım seviyelerde ise benim yüzümfen üzülmesini ietemiyorum daha da zarar görmesini ietemiyorum. tek diyabetli siz değişsiniz ki birden fazla diyabetlinin tecrübesini almak istiyorum. Ya da empati kurarak gerçelten hastalığo bilen birilerinden yorum almak istiyorum. Evet siz verdiniz crvabınızı sağolun ama sizin gibi birden fazla kişiden almak istiyorım. Şimdi diyeceksiniz ki bir süri kişi yazdo. Ecet kötü uazan da var iyi yazan da var ama birçoğu uaşamamış çevresinde yok ve bu hastalığı şeker tatlı yemicek o kadar diye biliyor birçoğu. astrojurnal

iyi de insan bedeninden bahsediyoruz. her an her dakika mükemmel gidemez. siz istiyorsunuz ki asla sorun olmasın çünkü en ufak sıkıntıda konu sizin için ölümcül olacak. karşınızdakini insan değil makina gibi değerlendiriyorsunuz yazdıklarınıza bakınca.

Herkesin uyum süreci kendine özgü. Bünyeniz, başka rahatsızlıkların olup olmadığı önemli. Ben belki genç olmanın avantajını yaşadım. Başlarda çekindim ama sonra dedim ki ya hayatı kendime zehir edicem yada adapte olup istediğim gibi yaşayacağım. Şimdi kıtalar arası uçsam bile ilacımı ayarlıyorum, sorun yaşamıyorum. Çünkü hayatı çok seviyorum ve bir hormonum eksik diye de kendime zehir etmek istemiyorum. Eğer bakış açınızı böyle değiştirirseniz bence siz de çok daha iyi hissedeceksiniz.

Anladım teşekkürler cevabınız için. Lady bug

inatla ve azimle kabul etmeyeceksiniz değil mi diyabet hastalarının normal bir hayatları olabileceğini :) ? keşke bir kere de kaygı bozukluğu konusu açıp kendi hastalığınızla ilgili bilgi edinmeye çalışsanız..

Eş adayınız falan mı diyabet

Tip1 diyabet hastalari mi? WOMAN

Ya öyle değil ben sadece bu hastalığa bağlı sıkıntıları öğrenmek istedim. Başka yere çekmenin gerçekten anlamı yok

Takıntılıyım ama onunla da devam etmek istiyorum eğer sıkıntı yaşanacsk bir hastalık değilse takıntım kalmaz. Bende hastalığı anlamaya çalışıyotım. Dediğim gibi tecrübeli ya da yakın çevresinde olanların yorumunu tek dikkate alabilirim. Çünkü başlarda birçok arkadaşım ben dert etmesdim dedi şimdi ne olduusa hepsi bizde takardık korkardık demeye başladı. Niyeeini öğrenmeye çalışıyorum içime sinmesini iwtiyorum. İstiyorum ki karşomdaki de zarar görmesin. Yanlış karar vermeyeyim. Ama siz ısrarla konıyu farklı yerlere çekşyorsunuz. Evet siz yazdımız hiçbir sorum sıkıntı uwşanmwz dediniz. Ama aynı şekilde çok sıkıntılı diyen insanlar da yaZdı nana. Eğer sıkıntılar fazlaysa benim kaygım bu ilişkiye müsade etmez ama sizin dediğiniz gibi ise benim kaygım kalmaz zaten. İki farklı yoruö oldığu için de arada kalıyorum astrojurnal

ben size özelde de yazdım, siz çok net ve "asla birşey olmayacak" tarzında cevaplar istiyorsunuz. kimse size hiçbir durum için kesinlik veremez. hemen düzeldi mi? ne demek mesela. dengesi bozulan birşey 2 dakikada düzelir mi sizce? tabi ki zaman alır. ama ben sadece kendi durumumdan örnek veremem. ben de 2 saatte düzelir, diğerinde 4 saatte. ben dikkat eden bir birey olarak olumsuzluk yaşama ihtimalinin benim gibi dikkat edenlerde az olduğunu söylüyorum. bunun ötesi herkesin kendi bünyesine has artık. düşmesi veya yükselmesi durumunda ne yapıldığını da mesajda yazmıştım mesela. hala soruyorsanız ya beni sınıyorsunuz doğru mu konuşuyor diye yada gerçekten amacınız sadece "hayır asla birşey olmayacak, korkma sen kaygılanmayacaksın" sözünü duymak. kimse bunu diyemez size, zaten insanlar da bu tavrınıza tepkili, farketmiyor musunuz bunu? bence artık bu konuyu karşınızdaki insanla daha detaylı konuşup ondan bilgi alın. burada çeşitli şeyler öğrendiniz, ona da sorun bakalım o nası anlatacak.

Küçük kuzenim var. Bebekken ortaya çıktı. İğnesini yapıyor. Başkada bir zorluğu yok çocuk açısından. Babam da diyabet hastası. O da ilacını kullanıyor. Başka bir sıkıntı yaşamıyor. Nasıllar sorusunu anlamadım, kişi için sıkıntısını soruyorsanız ilaç almak iğne olmak tabi ki üzücü. Ama Allah çaresiz dert vermesin. Onun haricinde diyabeti olmayan bizlerden bir farkları yok ya da ben görmedim en azından öyle söyleyeyim..

Ilk hasta olduğunuz zamanlarda direk kolay mi geçtiniz diyetinize. Hiç uzulmediniz mi yani. Egerki öyle olduysa o sizin kişisel özelliğiniz. Bu da benim

tip 1 genetik değil zaten, genç yaşlarda stres yada kötü beslenme kökenli çıkıyor :) benim ailemde de yok, prof voleybol oynarken üni sınavı nedeniyle bırakmak zorunda kalmıştım. çık üzülmüştüm ve yemeğe dadanmıştım, sonrasında çıktı. ben sütlacı, muhallebiyi, aşureyi şekersiz pişirip içine doğal bal veya pekmez ekleyip yiyorum. tatlı isteğimi de epey gideriyor, değerleri de kötü eklemiyor. bir tatlı kaşığı bal epey yetiyor. siz daha az balla deneyebilirsiniz, nefsiniz körlenir, stres azalır :)

evet benim düzenli spor ve diyetle insülini bırakan çok arkadaşım var. burada en önemli parametre doğru doktora gitmektir. her dahiliyeci iyi bir diyabet uzmanı değildir. konusunda uzman endokrinologlarla görüşmek lazım.

Sizinki tedavi ve diyetinize uyarak geçebilir. Ama bizim omur boyu başımızda buna da şükür. Tek eksikliğim hala bebeğimiz olmadi astrojurnal

Bir kere yemek yapmayı sevmen lazim,3 ana ogun 3 ara ogun yapmalidir

Ben tip 2'yim. Doktorumun dedigi gibi stresle basa cikmayi ogrendim cok sukur

Aglamayla alakasi yok, moralin bozulmasi yeterli yani ayni tansiyon hastalarindaki gibi. Sinir, stres uzuntu yukseltir

Ben sana anlatayım tatlım. Birgün gezerken canın tatlı isteyecek ama yiyemeyeceksiniz birlikte, sen akşama kadar ac susuz kalabilirken karşındaki kişi 2saatten fazla ac susuz kalamaz, sen istediğin kadar ağlarken, o asla doya doya ağlayamaz, sen canın istediği her yiyeceği her yemeği yerken o çoğu şeyi yiyemeyecek. Bazen şekeri düzensiz giderse komaya girecek veya şekeri düşecek bayilacak, belki haftada 3kez hastaneye gideceksiniz. O komada sacmalayacak... Daha bir sürü şey. Bunlar için fedakarlık yapabilecek misin? WOMAN

bence siz de zamanla adapte olur ve rahatlarsınız. benim çok şükür ailem de çevrem de pozitif anlamda destek oldu ilk zamanlarda, herkesin birşeyleri kabullenme süresi farklıdır. ama inanın hayat çok güzel ve diyabet 50 sene öncesi gibi çözümü zor birşey değil.

Ayyyyneninsanlar bir sorun olmuyor demis ve bu yorumlara itiraz da edilmemis zaten ama inatla bir kılçık arıyor. Bence evlenmesin zaten boyle takintili biriyle evlenmek saglikli insani hasta eder.

Merhaba kızlar; Çevrenizde tanıdığınız bildiğiniz tip 1 diyabet var mı? Nasıllar? Kendinde ya da çevresinde olanlar carsa cevaplarsa sevinirm.

Kilo probleminiz var mi? astrojurnal

moralin bozuk olunca ağlayınca da seker yükselmiyor mu?

Kadın

Bayıldığınız olıyor mu peki o kadwr sık olmasa da arkadaşın bahsettiği olumsuzlukları ne sıklıkla yaşıyorsunuz astrojurnal

ben sadece 20 sene evvel tanımın konduğu gün bayıldım. evet sonrasında şekerimin düştğğü de olda yükseldiği de ama bayılmadım. elbettw limitin dışına çıkınca mükemmel hissetmiyorum ama koma baygınlık hastane gibi durumlarım olmadı.

Alışırsınız sizde inşallah astrojurnal

Demek ki ayrılmak istemiyorum? Neden ısrarla bu tarz yorumlar yazıyorsunuz. Olumlu bahseden kadar olumsuz bahseden de oluyor bu yüzden de korkuyorum. Ayrılmak istemiyorum, iyi olsun bi sıkıntı uaşamasın istiyorum bu kadar

Canım bayılma seker çok düşünce oluyor bende. Oda her aman değil bazen. Çünkü bende 28 yaşındayım ve hala çok şükür gençliğin vermiş olduğu direnç var. Olumsuz konuştum ben çünkü dikkat edilmezse komplikasyonlar olabiliyor. Tabi herşeyi yoluna sokunca düzenli gider ve sorunlar oluşmaz. Yanı dikkatli olmak gerek. Arkadaşınız uzun yıllardır seker hastasıysa bunla başa çıkmayı başarmıştır. Ben daha 2bucuk yıllığım ve evliligimde bazı olumsuzluklar yaşadım. Bu yüzden ben zarar gördüm. Şuan artk baya baya bunu kabullendim ve bununla basa çıkmaya başladım sayılır elhamfulillah

Diyabetli yani Tip1 diyabeti olan bir cocuk annesi olarak böyle konulari görünce ve cevremde bu tür hastalara aciyarak bakan insanlari görünce üzülüyorum. Tip 1 diyabet pankreasin artik hic Insulin üretmemesi, ve hastanin yasamasi icin kan gibi gerekli olan insulini disardan yani deri altindan bir igne yardimiyla almasi demek. Ben kizimin diyabetli oldugunu asiri cok asiri su icmesinden anlamistim. Kohlenhydrate sayarak ona göre Insulin vurup hayatlarina saglikli insanlar gibi devam ediyorlar. Tip cok ilerledi artik üst kolunda sekerini ölcen bir Sensor takili ve Insulinpompasiyla vücuduna gerekli insulini alip hayatina devam ediyorlar. Iyi bir doktor ve 3 aylik kontrollerini aksatmadan meslek hayatlarina devam edebilir, anne veya baba olabilirler. Diyabet artik cagimizin hastaligi neyazikki biz cok erken tanistik ama inanin bana dikkat edilirse sanildigi gibi korkulacak bisey Yok.

Tabii alisti 4bucuk yastan beri.. Amin canim hepimizin insallah

Aglama ne alaka?

Bu da bu tarzda kacinci soru yani? Insanlar diyabetlilerde niye veba var zannediyor anlamadim.

Neden üzüldünüz geçmiş olsun astrojurnal

Ben direk endokrin diyabet bölümüne gidiyorum

Kaç yaşında çocuğunuz acaba. Sağlıklı bir ömür dilerim bu arada

Ne güzel. Peki çok düşünce ve yükselince nasıl çözüm buldunuz yani hemen düzeldi mi astrojurnal

Benim arkadaşım var. Yediklerine dikkat ediyor ve insülin pompası kullanıyor. Normal hayatına rahatça devam ediyor.

Ben daha 2bucuk yıldır seker hastasiyim yeni yeni adapte oluyorum ama hala da zorlandığım şeyler çıkıyor kolay olmuyor benim için astrojurnal

Bende tip 1diyabet hastasiyim malesef. Tamm işte bende şunu demek istiyorum moralim bozulunca doyasıya aglayamiyorum bu benim için çok büyük bir eksiklik . push ; WOMAN

Evet zaten tam da o aşamaya gelmek uzereyim

Okulda Bi arkada vardı Valla yiyordu içiyordu bu yediğine göre de İnsulin in ayarlıyordu. Gayet de keyifli mutluydu. Evlenmiş çocugu olmuş. İşinde gücünde.

Teiekkür ederim yorumunuz için. Siz böyle diyorsunuz kimi de tam tersini söylüyor. Bende herkesin fikrini almaya çalışıyorum. Ama arkadaşlar maalesef yanlış anlıyor beni.

uyum süreci farklı birşey. Ben 16 yaşındaydım, tabi ki bir süre zorlandım ama sonra mantıklı düşünüp hayatıma adapte ettim. çok okudum, diyabette uzman diyetisyenlerle çalıştım. şu an abartmamak şartıyla belli ölçüde çikolata dahi yiyorum karbonhidrat sayımı yöntemi ile. genel olarak iyi gittiği için de stres beni çok fazla etkilenmiyorum. haa eğer herkes yiyor ben yiyemiyorum diye üzülüp moralimi bozsam belki böyle hissederdim. benim hayat seçimim bu olmadı ama işte.