. Bir Şiir'in Dizesine Göm Beni Şair Bilmesin Yüreğin nereye denk düşerse, oraya koy beni gülüm. Oraya götür nereye giderse&#8230; Ey gül, ey güller güzeli gül&#8230; Dikenli de olsa da sevda yolları... Kanasa da yüreğin, gözyaşı olup aksa da gözlerinde damla damla hasret&#8230; Yalnızda kalsan kalabalıkların ortasında, üşüse de sesin, yüreğinin en sıcak yanına koy beni gülüm... Özlem düğümlenirse gözlerine, bırak yeşersin sevda göğsünde... Bırak gül kokusuyla yıkansın gül tenin&#8230; Sevgiden başka silahım yok benim. Silahsızım kuşları vurulmuş bir gökyüzünde&#8230; Ben öleceğim gülüm kimse bilmesin, eski ve derin bir anıya göm beni, kimse görmesin&#8230; Üşümesin gözlerimde umudu sokakta kalmış kimsesiz çocuklar, susuz kalmış ayışığı tomurcukları&#8230; Yaralıyım.. karakıştayım, odam soğuk, aşım yok, suyum yok. Yaralarımı saracak kimsem yok senden başka... Ben öleceğim gülüm kimse görmesin, bir çınar ağacının gölgesine göm beni bahçe bilmesin&#8230; Gecelerime yağmurlar damladı, ıslandı duygularım, üşüdüm, yağmur oldum kendime, kar oldum uzak dağlara düştüm. Hangi bahara tutunduysam alıp götürdü umutlarımı kış. Ardından gozlerimi de alıp gitti zemheriler, kör kaldım&#8230; Yüreğinin yangınında incecik yağmurlara al götür beni gülüm&#8230; Sevdalara, bulutlara, rüzgarlara götür&#8230; Ben öleceğim gülüm kimse görmesin, bir gül bahçesinin en gizli yanına göm beni, bağban bilmesin&#8230; Bil ki, ne ağlamak için yağmuru bekliyorum artık ne de yaşamak için baharı. Sevinmek, gülmek unuttuğum eski bir şarkı şimdi, her gece dudaklarımda sızlayıp üşüyen&#8230; Ben öleceğim gülüm kimse bilmesin, yüreğinin gül yanına koy beni, kimse görmesin&#8230; Bir zamanlar gökmavisi bir çiçekti yüzün yüzümde, ıssız dağbaşlarında bir rüzgarın sesini duyardım, bir de senin&#8230; Neye dokunsam tenindi, nereye tutunsam ellerin&#8230; Nereye sığınsam yüreğindi&#8230; Her seher yağmurun yağmadığı ülkelere sevda rüzgarlarıyla gözyaşlarından inci taneleri getirirdin yanan yüreğime damla damla&#8230; Şimdi aynalarda saklı bir gölge gibi, içimizde saklı kaldı o sevdanın derin izleri... Nereye baksak gözlerimiz biraz esrik, biraz hercai, nereye gittiğimizi ne yaptığımızı bilmeden dolaşıyoruz eski anıların geçtiği yerleri. Ben öleceğim gülüm kimse bilmesin, yüreğinin gül yanına koy beni kimse görmesin&#8230; Acılar savuruyor şimdi anılarımızı, bilmediğimiz yolculuklara çıkıyoruz her gece... Rüzgarlara bırakıp hayallerimizi, şiirler savuruyoruz karanlığa. Umutsuzca bir uçurum kenarından kendimizi boşluğa bırakarak... Öldürüyoruz içimizde kalan ne varsa aşktan, sevgiden, yarından yana... Tut ki, hiç yaşamadık biz, türküler söylemedik esen rüzgarlara&#8230; Bırak ak çiğdemler düşsün saçlarımıza elem renginde, kimse bilmesin... Söylenecek son birkaç sözdür belki dilimizde düğümlenen ve duyguların çözüldüğü yerden telleri kırık bir kemanın göksünden inleyip sızarak ve sızlayarak içimize gömülen zifiri gecelerde.. Lacivertlerin üstünü siyah düşlerle örttüğü yalnızlığımızın, içimizde saklı sesleri vururken yorgunluğumuzu&#8230; Her keman sesi biraz kederlidir gülüm inleyen tellerinden... Belki bıkmıştır bizim gibi eskimiş, esrimiş yorgun kederli sesinden... Sonbaharın soluk yanaklarına şarkılarını üflerken rüzgar kırık bir keman telinde bırak sızlayıp dursun ömrümüz Ben öleceğim gülüm kimse bilmesin, bir sonbahar yaprağının ürpertisine koy beni, oğlunu yitirmiş bir babanın gözlerindeki derin hüzne, yüzümdeki küskün kedere, bir kemanın acıklı iniltisine koy beni, rüzgar duymasın&#8230;.. Ben öleceğim gülüm kimse bilmesin, bir dağbaşı yanlızlığının ıssızlığına göm beni, sular bilmesin. Bir şiir'in sıcak yüregine bırak sevgimi, şair görmesin... Nuri CAN.

Aslı Yolunda Kerem Meyli midir AŞK? Eftelya'ya Koyup herşeyi bir yana çekip ellerini hayatımdan git artık ne kaybedecek ne de konuşacak bir şeyimiz kaldı bütün sözler tükendi... Gözlerini ıstırabımı hicranımı seven yanımı hayatımdan al git sar git yüreğimdeki yarayı say ki, hiç yaşamadık bu aşkı sevişmedik geceler boyu varsın bütün şiirler, bütün şarkılar yarım kalsın neyin varsa topla git Git mim koyup efkarıma bir güvercin gibi kanadımda taşırım ateşimi bir mecnun gibi çölde de yaşarım Leyla'ysa aşkım yeterki, düştüğüm yerden vurmasın sırtımdan hayat Zaten ben bu ihanet kokan dünyanın bu yeryüzünün kara sevdalısıyım iflah olmam yüreğimi kimsesiz sevgilere bırak git varsın tüm köşe başlarında yalnız kalayım bütün elveda istasyonlarında ben ağlayayım yüreğimdeki ağrıları al git Alevler içinde tutuşan iksirler istiyorum artık değilmi ki, her aynaya baktığımda niftrit asit ter döküyorum bardak bardak Git oklarını duygu bahçemden topladıklarını ve yüreğimden kopardıklarını bırak koy bir yana sancılarımı kelepçeni vur git hayatıma ihanet prangaları vur git bu sevdaya Bırak çözülsün dizlerimin bağı hasret dilimin ucunda suküt gibi naçar susku gibi suküt kalsın Bırak beni hayat aşkın oklarıyla vursun vuracaksa tam orta yerinden kalbimin sevda bahçelerinde gül toplarken kışları bana bırakıp alıp yanına tüm baharları viran şehirler gibi gibi terkedip git beni. Git indir yükünü duygularımın bir avuç ateş değil midir? aşk gömülüp soluğuna hasretin bırak yaksın kanatlarımı varsın acıdan parça parça olsun yüreğim açmasın bir daha hiç bir çiçek bütün kuşlar terkedip gitsin bahçemi al yanına tüm baharları sonbaharda sarı bir yaprak gibi kalayım Git mevsimlere yazarım adını, sonbaharlara bulutlara yazarım, yağmurlara, yalnızlıklara bir veda sözcüğü düşer gibi uçurumdan rüzgarlara saklayıp adını giderim ben de Aslı yolunda Kerem meyli değil midir AŞK? Nuri CAN

teşekkürler bu saatte bir nuri can şiiri okumak iyi geldi... çok duygulu..

Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Ay Gülüm... Diyecektim ki gülüm; Mevsim hazan mevsimi, mevsim gözyaşı mevsimi... Mevsim ayrılık mevsimi. Tarifsiz bir hüznün sarmalındayız. Anlatılması zor, ifadesi güç. Fikirler tel tel, şehra şehra düşünceler, duygular buruk buruk... Bir yanı bahardır kıyılarımızın bir yanı cehennem. Durmadan gözyaşı dökülüyor yüreğimizin üstüne. Acıdan, ayrılıktan haritalar ekleniyor alnımızın çizgilerine... Sararan yapraklar tutunamıyor artık dallarda gülüm! Rüzgar estikçe savrulup gidiyor her biri bir yana. Katar katar turnalar göçüp gidiyor üstümüzden... Diyecektim ki gülüm; mevsim hazan mevsimi, mevsim hüzün mevsimi, har düşmüş bağlara, bahçelere. Yapraklar üşüyor, yapraklar düşüyor dalından. Turna göçü gibi yapraklarında göçü başladı gülüm!... Diyecektim ki gülüm; mevsim hazan mevsimi, mevsim kıran mevsimi. Her taraf ölümlerle acılarla dolu. Kan gölüne döndü dünya. Dört bir tarafta barut kokuları geliyor. Her tarafta savaş, kan gözyaşı var. Her tarafta bir kaos sürüyor... Bu yüzden karalar giydik gülüm!. Utandık insanlığımızdan!. Bacakları kopan çocukların feryatları doluyor yüreklerimize. Çığlıkları, çocukları ölen anaların. Hiç bu kadar sahipsiz, hiç bu kadar umutsuz, bu kadar çaresiz kalmamıştı yüreğimiz. Gerçeklerle hayallerin karıştığı, rüyalar şehri ıstanbul&#8217;da bombalar patlıyor durmadan. Özlemler, hayaller ıstırap veriyor artık... Her ah! çekişte içimiz titriyor... Derin bir ah gibi sızlıyor yüreğimiz... Yüreğimiz parça. parça.. Güvercinlerin öldürüldüğü, defnelerin sessizce ağladığı günlerdeyiz gülüm!... Diyecektim ki gülüm; Çiçektir çocuklar: Bakım ister, özen, özveri, güven ve sabır ister, açmak için çiçeklerini bahara... Hepsinden önemlisi şefkat, sabır ve sevgi ister... Sulanmak ister sevgi pınarlarıyla... Tomurcuk tomurcuk açmak için dünyaya çiçeklerini... Sevgisizlikle solmamak için yaprak yaprak... Diyecektim ki gülüm; Bahçedir çocuklar:. Tohumdur ekilir, sürer filiz filiz.. Umudu besler bağrında. Emek ister, bakım ister... Büyür, olgunlaşır, sevgi meyvesi verir; sevinçle koklar ve tadarsın. Karşılık beklenmez, verdiğini alırsın... Diyecektim ki gülüm; Yüreklerimizi yıllardır sıcak ve hillesiz bir sevgiye kilitleyip, umutla, özlemle geleceğe dair apak düşler kurduk. Güneşli, aydınlık, güzel günlerin özlemini çektik. Belki biraz yorgun, belki durgun, ama yine de umutlu, yine de mutlu, sevgiyi işleyip mavilere, bütün yollara, dallara, dağlara gül yazdık. Sevgiyi, umudu, güveni, dostluğu, barışı, özgürlüğü, mutluluğu ve bunların getireceği güzellikleri bekledik ölümüne... Diyecektim ki gülüm; Geleceksin diye bütün yollara gül döktük. Güvercinler uçurduk mavilere. Sevgiyi, dostluğu, barışı, baharı, sevinci getireceksin diye dağlara, ovalara, denizlere. Bunca çirkinliklerin içinde güzelliği, saflığı, temizliği getireceksin diye kirlenmiş hayatımıza, yıldızlara haber saldık... Diyecektim ki gülüm; Yaşamak güzel... Yaşamak bir çiçek gibi, dört mevsim güzel kokular saçıyor üzerimize... Sevgiyle bakıyor herkes biribirine, sevgiyle sarılıyor... Kinler, düşmanlıklar, kötülükler Kaf Dağı&#8217;nın ötesine sürülmüş... Diyecektim ki gülüm; Gel! Yorulduk yollarına gül döküp beklemekten. Ey ömrümüzün taze gülü, ey gözleri öksüzümüz, her hazan bir gül getirip yüreğimize bırak ki, sevdamızın ateşiyle yakalım saçlarını yeryüzünün... Diyecektim ki gülüm; Herşeye rağmen yüreğinde bin umut taşıyor çocuklar gelecek baharlara... Dünyanın dört bir tarafında barış ve umut şarkıları söylüyor... Özgürlük ve mutluluk şarkıları söylüyor çocuklar, diyecektim... Ama diyemedim, diyemedik gülüm!... Kapımızda nöbet tutuyor ölüm... Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Nuri CAN www.nurican.com.

Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Mavi Sevda Bir mavi denizdeyiz şimdi seninle ak bir martı gibi umut ve sevinç yüklü gemimiz mutluluk rüzgarları vuruyor yelkenlerimize pupa yelken yol alıyoruz sabaha güneşli günlere çıkıyoruz, mavi gecelere güzelliklerin el değmemiş ormanlarında düşlenmemiş renklerin çılgınlığı düşüyor bakışlarımıza kulaklarımıza binlerce kuş sesi dökülüyor şiir cıvıltıları üşüşüyor saçlarımıza sevgi çelenkleri örüyor zaman içimizdeki ışıltılardan sevgiyle beslenerek, bin çiçek büyüyor özlemin kor bahçelerinden küskün çocuklar gülümsüyor yıldızlara seviyoruz bütün insanları, bütün hataları affediyoruz şarkılar bizim oluyor, şiirler bizim, yarınlar bizim su gibi yudum yudum, hava gibi nefes nefes mutluluğu tadıyoruz tüm pınarlardan sevgimizi koyup tüm sevdaların üstüne yelin suyla öpüştüğü kıyılara atıyoruz acılarımızı kaldırıp duvağını gökyüzünün öpüyoruz tüm beyaz bulutları alnından birer birer dudaklarımız gül oluyor, gözlerimiz yıldız, bakışlarımız ay uçuk bir mavide tutsak kalıyor hayallerimiz sokaklar dolusu mutluluk çiçekler dolusu sevgi ekiyoruz güzelliğin doruklarına martılar uçuruyoruz samanyoluna mavi düşler boyu bir Adem ile Hava faslındayız şimdi seninle mavi bir rüya görüyoruz, mavi bir bahar yeşeriyor tenlerimizde yeni bir aşk masalı yaşıyoruz şarkıların tılsımında güneşi, mehtabı, yıldızları içiyoruz tüm pınarlardan dudakların kalplere sığındığı bir adada şimdi binbir arzuyla köpürüp kabarıyor dalgalar şiir&#8217;in yedirenk çakılları vuruyor kıyılarımıza bütün ihanetlerden arı, bütün çirkinliklerden uzak yıldızları yol yapıp umutlarımıza mavilere tırmanıyoruz ince alımlı ayaklarıyla aşkın Nuri CAN

Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Gitme Sevdamsın Isıtan ışığımsın, inadına sevdam, bitmeyen kavgamsın gitme gönlümün güneşi bir bozkır ıssızlığı gibi bu şehrin karanlık sokaklarında bırakıp beni gitme gitme közüm, gitme korum, gitme gözüm... Gidersen bütün duvarlar yıkılır üstüme kimsesizleri ağlar gözlerimde bu şehrin hüzün sarar sokakları her gece hicran yağar göklerden yağmur yerine... gitme gece gözlüm, gitme bahar yüzlüm gitme öksüzüm Ellerin yağmur sıcağı senin gözlerin düğün çiçeği dudağın gelincik bakışın ay vurup ömrümün göçmen kuşlarını hançerleyip kalbimi gitme gitme ışığım, gitme sevdam, gitme kavgam... Gitme sevdamsın gidersen duman olur ağarım sokaklara incecik bir yağmur olur yağarım uyku tutmaz geceleri uzak yıldızlara takılır kalır gözlerim kaybolup giderim bu kalabalık şehirde gitme delikızım, gitme yürek sızım, canyıldızım Gitme gönlümün nazlısı bakışlarımı bir boşluğa ilmikleyip sonsuz kederimle başbaşa bırakıp gitme gitme çöl olur, gitme ölüm olur bir yaprak gibi kurur gider ömrüm rüzgarda aysız, güneşsiz kalırım, susuz, havasız gitme ölürüm gitme Gitme gece gözlüm, gitme öksüzüm gidersen bu şehir sensiz kalır seni ararım bütün duraklarda bütün sokaklarda seni ağlarım gitme anılara kar yağar gitme dört mevsim ayaz olur dört mevsim sonbahar gitme ey yar ağlatma beni sevda kapılarında eğme boynumu üşürüm, donarım her gece sokaklarda Gitme yüreğimin sızısı gitme alnımın yazısı, gönlümün nazlısı gitme duman olur, tufan olur, ah olur kuşlarda çekip gider bu şehirde ne güneş doğar, ne sabah olur her saniye bir can verir ömrüm ölürüm sevda kapılarında ölürüm gitme gitme Nuri CAN

. Aşkın Çeşmeleri Aşkın çeşmeleri pırıl pırıl akmalı sevgilim pırıl pırıl duru gözelerden güzel sözlerden yalan olmamalı... Bir bahar saflığında olmalı Aşk su gibi yudum yudum hava gibi nefes nefes yayılıp seherlerden gönüllere dolmalı... Aşkın çiçekleri duygu duygu açmalı sevgilim duygu duygu taze baharlardan temiz arzulardan şehvet kokmamalı... Bir su saflığında olmalı Aşk dağ gibi nefes nefes toprak gibi yağmur yağmur bahar kokmalı sevgilim, sevgi kokmalı... Her yağmur yağdığında düşmeli yüreğe tane tane aşkla çarpmalı kalpler sevmek ucuz olmamalı... Bir rüzgara açmalı kalbini insan bir de dağlara akıp giden bir ırmak gibi bir su saflığında olmalı hayat her bahar sevgi sunaklarında aşkı içmeli kana kana sonsuz bir pınar gibi... Bir ütopya evrensel ruh gönül bilimi sevgi ülkesi yürekte şiir, dudakta mühür ölümsüzlüğün adı olmalı aşk... çilesini acısını hasretini de çekmeli insan gerektiğinde ölmeli aşk için... bir güle bir gelinciğe bir de aşk üstüne yeminler etmeli... Nuri CAN ^ .

Bilseydim Sever miydim? Bilseydim; hep böyle sessiz kalır bu şehir sensiz? hep böyle hüzün kokar geceler? hiç hayal kurar mıydım bilseydim ayazda öksüz kalır düşlerim kar yağar hep gönül şehrime semtine uğrar mıydım? bilseydim yaralı bir tren ömür her durakta seni arayacağım bulutlandığında gözlerim içimde umutlar besleyip rüzgarlara soracağım bilseydim kırılır kolum kanadım sen giderken bilseydim göz göz olur yüreğim seni beklerken! bilseydim üşür ömrümün goncası seni özlerken sana gönül verir miydim? sevgilim der miydim? Bilseydim; üşürüm hep sensiz geceler de nemli kirpiklerle sarılıp yastığa her gece ah çeker miydim? Leyla&#8217;sını yitirmiş mecnun misali aşk çölünü bekler miydim? her yandığında yüreğim sevgiye, şiire, sığınır mıydım? dolanır mıydım kördüğümlere? yarasalar uçurur muydum kör karanlığa kahrolur muydum aşk için? Bilseydim; özlemin adıdır yazılan şiir, biraz sancı, biraz acı her seven biraz Mecnun her sevdanın sonu ayrılık ve bilseydim nankördür aşk sana kalbimi verir miydim? seviyorum der miydim? Bilseydim; bir ömür hep seni bekleyeceğim üşüyen yaralarımla hep seni özleyeceğim mevsimlerin koynunda yaralı kalır kır çiçeğim kahrını çeker miydim? büker miydim boynumu Bilseydim; özler miydim seni yollarını gözler miydim kurar mıydım onca hayal boynumu büker miydim uğruna gözyaşı döker miydim Bilseydim; kırık bir dal yalnızlığı ömür karalar bağlar mıydım aşk için? bulut olup ağar mıydım yağmur olup yağar mıydım öksüz çocuklar gibi mahzun ve biçare oturup bir köşede gizli gizli ağlar mıydım... Nuri CAN 1978 Nijmegen.

Benimde Hayallerim Vardı Benimde hayallerim vardı bir zamanlar, ümitlerim vardı herkesin olduğu gibi. Mutluluk düşleri saklamıştım kalbime. Büyüyünce hep güzel günlerin geleceğini hayal ederdim kendi hayatımın kahramanı olarak. Aşka, sevgiye, dostluğa, mutluluğa yürüyecektim küçücük adımlarla kendi hesabıma... Benimde hayallerim vardı bir zamanlar herkesin olduğu gibi. Sevdalarım, sevinçlerim vardı. bir güvercin sıcaklığı taşırdım çocuk yüreğimde hep. Dağlı çocuklarla pınarlara, esip geçen rüzgarlara güler geçerdim. En çok kuşları, çiçekleri, beyaz yeleli atları ve menekşe gözlü bir kızı severdim. Güller açardı ne zaman ellerimi uzatsam ellerine. Serin serin yeller eserdi saçlarımda... Benimde hayallerim vardı sizin olduğu gibi. Kendime göre küçük bir yuva kuracaktım, Neşesiyle güleceğim, hüznüyle hüzünleneceğim ve beni en iyi anlayacak bir eşim olacaktı. Doğacak çocuklarımlarımla sorunsuz yaşayacaktım. Mutlu yaşayıp, hiç üzülmeyecektim hep gülecektim. Kin, nefret, intikam, yalan olmayacaktı benim hanemde. Strese girmeyecek, kırılmayacaktım, kırmayacaktım kimseyi... Bir dünyam olacaktı küçücük, herkesin içinde dost olduğu, dostça geçindiği. Mutlu, küçücük bir dünya. Herkesin biribirini kardeşçe sevdiği... .../ Hayat bir türküdür sanardım dağ eteklerinde söylenen, güneş atarken karşı yamaçlara ve gülerken pınarlara kırmızı benekli çiçekler. Hayat bir türküdür sanardım, dağ rüzgarlarının çocuklara söylediği her seher vakti. Benimde hayallerim vardı bir zamanlar, ümitlerim vardı sizin olduğu kadar. Hayallerdeki gibi sanardım yaşamı, oyunlardaki gibi. Hani bir pınar başında kurulan düşler yada çocukken oynanan oyunlar gibi. Nasıl ki, size rolünüz biçiliyorsa ve siz buna bütün yeteneğiniz, gücünüz ve azminizle sarılıp oyununuzu ve size verilen rolü başarıyla bitirmek istiyorsanız. Oysa hiçte öyle olmadı, hiçte öyle değil yaşamında acımasızlığın farkına varanlar için. Anladım ki, insan olmak, insan kalmak başlı başına bir eziyet. Vefası yok bu nankör zamanın, ayağın kaymayıp bir kere düşmeyi gör, her yerden bir darbe gelir. Hayatta kazandıklarımdan çok kaybettiklerim oldu. Kazandıklarım bir dal yaprak, kaybettiklerim koca bir ormandı. Ne geldiyse başıma iyi niyetliliğimden, sevmekten, dürüstlükten, olduğum gibi görünmekten geldi. Ama kendimden utanmadım hiç bir zaman, başı dik gezdim gezdiğim yerde, birileriyle karşılaşınca önüne bakan olmadım hiç. Kırmadım kırdılar, üzmedim üzdüler. Hayatta edindiğim o kadar çok yaram var ki anlatamam. Kimsenin bilmediği, düşünmediği, anlamadığı bir yarayla kanıyorum şimdi. Ama hiç bir acı, ihanetin acısı kadar acı vermiyor insana. Kırdılar artık en kötüsü. Kırıldık ve kırılanda artık yerine konmuyor. İnsanın yüreğinde açılan yaralar kolay kapanmıyor. Asıl yaşamımdaki, rolüm benim için zor, ağır ve kahredici&#8230; Öyle bir ateş yakıyor ki içimi... Sevince uzanan bütün yollar kapalı... Sevdasına yandığım dünyada, içinde suskun volkanlar taşıyan bir derviş gibi boynu bükük geziyorum gönül ülkemi her gece... Hayallerim vardı benim de sizin gibi, umutlarım vardı benim de. Suya düştü hepsi. Şimdi acılar toplayan bir huma kuşuyum bu vefasız dünyada. Kimseye soru sormuyorum artık, cevapta vermiyorum... Gül döküp yaralarıma susuyorum öylece... . Nuri Can

. Bu görsele ulaşılamamaktadır/Silinmiştir. Gitme Gitme figan düşer denizlere sular çekilir yağmur yağmaz vahalardan kirpiklerime bir rüzgar hıçkırır tenhada, bir dal kırılır boynunu büker kır çiçekleri kelebekler ölür gitme bir yıldız küser göğüne, içini çeker bir çocuk şaşırır yönünü rüzgarlar bütün pınarların suyu çekilir solar nazlı çiçekleri kalbimin, üzülürüm gitme öksüz kalır içimdeki imge dağları saçlarını öpen seher yeli, çoban yıldızı bir daha turnalar geçmez, bülbüller ötmez çiçekler açmaz bahçemde ah gülüm gitme acılara mahkum olur yüreğim ardında fırtınalar kalır, ayrılıklar, anılar, yanlızlıklar boynu bükük aşklar, gözü yaşlı şarkılar alışamam yokluğuna, yokluğun ölüm gitme içimdeki bütün vagonlar devrilir bir kar yağar istasyonlara, üşürüm gitme kal sevdiğim terketme beni umutsuz çaresiz bekletme beni bütün ormanlar ateşe verilir kuşlarda gider bu kent de, ölürüm gitme kal menevşeler açsın dağlarda sevince dönüşsün gökyüzü iki çığlık arasında bırakma beni ah gülüm yokluğuna alışamam yokluğun ölüm gitme bütün ormanlar ateşe verilir kuşlarda gider bu kent de, ölürüm Nuri CAN ıngilizcesi için Link Silinmiştir. Nuri CAN

. Bu görsele ulaşılamamaktadır/Silinmiştir. Kar Yağıyor bu Şehire!.. Ve Sen Yoksun Senden ayrılalı kaç yıl oldu, kaç asır geçti, kaç yaz, kaç kış, kaç gün, kaç ay..? Saymadım.. Sen giderken ardında bir dağbaşı yalnızlığı bıraktın bana. Bir çöl ıssızlığı, yokluğun kimsesizliğim oldu, yokluğun kederim, söyle şimdi ben nerelere giderim&#8230; Yağmurlar bu şehre kızgın artık, yağmıyor sokaklara&#8230; Şimdi kar içinde bedenim, buza döndü dünya... Sen gittin kar yağıyor bu şehire! Ve ben üşüyorum, gökyüzü yere dökülüyor sanki, bembeyaz bir gülücükle, nazla... Gözlerimin içinde bir eski hikaye geziniyor sokakları... ınsanlar farkında değil, bilmiyorlar bu hikâ;yeyi&#8230; Hani hayallerimiz vardı geleceğe dair, mutluluk dolu. Rüzgarlar savurdu, ulaşamayacağımız yüksek dağlara yağdı. Öyle de olsa koynumda hala mavi mavi hayaller taşıyorum sana dair... Sen gideli yüreğim yangın, gözlerim buğuludur benim... Kar yağıyor bu şehire ve sen yoksun, üşüyorum!.. Yoksun!.. Gözlerime, dudaklarıma, yüreğime yağıyor kar!.. Giderken ardından son bir çığlığımı ekleyebilmiştim sadece... Giderken "beni de al" diye bağırabilmiştim sadece... Ama nafile duymamıştın... Bu görsele ulaşılamamaktadır/Silinmiştir. Yıllarca hayalinle yaşadım bu kahrolası yerde, hayalinle avundum senden uzaklarda da olsa, bir tatlı sözüne, bir tebessümüne hasret kaldım&#8230;. Sen bir serap gibi yıllardır içimin çöllerinde; yaklaştıkça uzaklaştın benden, uzaklaştıkça yaklaştın... Bilki hayalin bile serinliktir kavrulan ruhuma, üşüyen yüreğime sıcaklıktır&#8230; Gel ey sevgi meleğim, cangülüm, bir bahar sabahı toprağıma can olmak için gel!.. Damarlarıma kan olmak için gel!.. Hasretlik boyu uzayan raylarda, gönlünün sıcaklığına muhtacım... Bilki, kaynağı sendedir mutluluğumun, çaresi sendedir yüreğimin. Uzaklığın çekilmiyor, uzaklığın işkence&#8230; Ne zaman seni düşünsem şiirler dökülüyor kar gibi kaldırımlara, şarkılar ağlıyor yokluğuna.. Uzak dağbaşlarının serin seherlerinde, gökyüzünü süsleyen gözlerini aradım kaç kez. Seni ararken ırmaklara döktüm derdimi, rüzgâ;rlara döktüm. Bin 'â;h'la iniledi dağlar, bin 'â;h'la aktı pınarlar, 'â;h'ımdan kan damladı gül yapraklarından, yaralı bülbüller figan etti&#8230; Özlemin bir bulut gibi sardı beni, bir yağmur gibi üstüme yağdı her gece. Damlalar yüreğime vurdukça, seni sevmek her gün biraz daha büyüdü içimde... Gel ey gül-i rana; gel ey cangülüm, ayakların kanasa da dikenlerden, binbir pusu kurulsa da yollara, prangalar vurulsa da ayaklarına, kırıp zincirleri gel&#8230; Gelmezsen yok olurum, tükenirim. Gelmezsen bil ki, ölüme savurur beni hayat&#8230; Geceler boyu hayalinin peşinden koşarken şaşırdım yolumu... Bir uçuruma düştüm, canım yandı, kanadı her yerim... Gel ki, uzak dağyollarında küçük bir su olup, sevda pınarı gönlüne akayım&#8230; Ürkek ceylanlar gibi sokulayım yanına. Gel koru beni zamanın zulmünden, merhametinin gölgesine al&#8230; Kucakla beni şefkatinle, yüreğime bıraktığın o kutsal ışık için, aşk için kucakla&#8230; Her gece ismini anarım gecenin en ıssız saatlerinde. Korkuyorum senden uzaklarda sensiz, yüreğim sensiz dağbaşı ıssızlığı, yüreğim sensiz en karanlık gece... Sana doğru kayıyor gönlümün bütün yıldızları, sana doğru akıyor gönlümün ırmakları&#8230; Uykusuzum her gece böyle, yorgunum sensiz. Hani diyorum bir gece hasretini yüklenerek çıkıp gelsen, ısınsa üşüyen duygularım. Sonra başımı koysam dizlerine kapansa kirpiklerim; uyusam, bir daha hiç uyanmasam&#8230; . Nuri CAN Link Silinmiştir.

, Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Gecede Keman Hıçkırıkları Akşam olmakta uzak dağların ardında trenler geçmektedir şimdi gözlerimde mavi gecelerin yıldızları yüreğimde özlemin ince sızıları yorgun güvercinlerin kanat çırpınışlarında soluğum bakakalırım her akşam öyle dalgın, dargın ve ıraklardan ırak yalnızlığımdır damlayan karanlığın kirpik uçlarında her gece her sabah bir çocuktur içimde alıp başını gider uzak dağların doruklarına yıllar var ki tek bir çiçek açmadı gönül bahçemde kabr-i hanemde tek bir yolcu geçmedi çöl oldu gülüstanım şiiristanım, düşistanım oysa hep yolculuklardı sakladığım kendime, keşifsiz denizlerdi yıllarca bir ayrılığı biriktirdim deltalarda, bir yalnızlığı kendimden kaçıp kaçıp kurtulmak isteyen bir gemiydim belki belki bir deliydim herkesin akıllı olduğu bir dünyada oysa yıllar varki tek bir gemi gecmedi denizlerimde göğümde tek bir martı uçmadı yaşlı ve yalnız bir ağaç gibi sürgün kaldım yüreğimin içinde bilirimki, her akşam gözlerimde akıp giden o çağıltı avuçlarımda taşıdığın ateşle sudur uzak dağların ardında kalan menekşe gözlü bir kızın kokusudur her dizede yüreğime kanayan sözcüklerle yazılan akşam olmakta uzak dağların ardında trenler geçmektedir şimdi yüzümde sınırları çizilmemiş bir hüznün camları parçalanıyor depremler başlıyor her gece, şehirler çöküyor içimdeki çukura ve her sabah yeniden yüreğimde sızılarla uyanır bir dağçiçeği bakarım öyle uzaklara kanayan gülüşlerle, kırık düşlerle ki, metropol duvarlara yapıştırılmış boynu bükük bir resim karesi gibiyim sanki hüzünlü yüzüm aykırı sakalımla Akşam olmakta uzak dağların ardında trenler geçmektedir şimdi gecede keman hıçkırıkları, başımda gam belki analar ağlamaktadır uzak bir kentte yittik çocuklar, yorgun babalar ve yüreklerinde ezikliği çaresizliğin belki herkes bir yarayı sarmaktadır kendi içinde kimbilir kimsesiz bir ölümü karanlığında yıllar varki, ayrılıklar yaralı bir nehir gibi akmaktadır içime rüzgarlar eserken alnımın sahillerinden, uzak denizlere savrulur düşlerim kirlenir mavi gülüşlerim, yaralanır martılar, havada asit ve kir kalır simsiyah bir bulut gölgeler yüzümü her gece, gecelerki, yaslandığım tek sığınak akşam olmakta yine ey geceden gelip geceye giden trenler bir gün yanlış saatlerin gözlerimde buluştuğu bir noktada bir damla su gibi düşünce hayatın uçurumundan son isyanını çekince yüreğim, alıp götür beni buralardan insanın uğramadığı uzak kıyılara bir derviş gibi ıssızda yanmak için, kendi içimde sarmak için yaramı... Nuri CAN

, Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Gülleri sana bırakıp dikenlere gidiyorum Gidiyorum bütün acılarımı vurup sırtıma umutları bırakıp başucuna ıtırları, menekşeleri, kırgüllerini bırakıp şiirlerimi sarıp bohçama yüreğimin yangınına gidiyorum hoşca kal usulboylum, güzel gözlüm hoşca kal Gidiyorum gözyaşlarımı papatya diye saçlarına takıp yüreğimdeki yağmurlarla bir ırmağa akmaya gidiyorum içimde yeşerttiğim tüm çimenler sana kalsın sana kalsın baharçiğdemleri, kırgelincikleri, kırkkanatlılar gülleri sana bırakıp dikenlere gidiyorum Gidiyorum başımda gam, gözlerimde nem toplayıp önüme düşen gölgeleri savurup acılı rüzgarlara gözyaşlarımı gidiyorum bütün hatıraları bırakıp geride ve usulca çekip kapıyı ardımdan alıp başımı gidiyorum buralardan şafak sökmeden kimseler görmeden yağmurun yağmadığı çöllere gidiyorum sevgi dolu yüreğimi bir ıssızda yakmak için Hoşça kal suyundan çimdiğim dere kana kana içtiğim pınar say ki, hiç yaşamadım bu yerlerde nazlı çiçeklerini okşamadım baharın bozguna uğramış bir bostanın hüznüyle bir yaprağın ürpertisine yazıp ömrümü çekip gidiyorum buralardan Çekip gidiyorum bir bilinmeze doğru hem yol, hem yolcu olmaya acılarımla başbaşa kalmaya bütün yıldızları takıp kanatlarıma rüzgarların uğultusunda kaybolmaya gidiyorum Yüreğimin sızılarında damıttığım her şiiri bin kez öperek ve sökerek sevgiden yana ne varsa göğsümde gecelerin zifiri saçlarında çıkıp yola dağlı bir ırmak gibi çarpa çarpa kıyılara içimdeki yaraları kanatmaya bir ceylanın gözlerinde ağlamaya gidiyorum Bütün borçlarımı ödedim alacaklarımı erteledim artık ne diyecek bir sözüm kaldı sevdiklerime ne okuyacak bir şiirim gözlerimin içinde iki damla gözyaşı gibi bakmadan ardımdaki uçurumlara alıp götürüyorum yüreğimdekileride hoşca kal usulboylum, güzel gözlüm hoşca kal Nuri CAN

Darılmam, gücenmem, küsmem sevdiğim Aşk yolunda cefa verip yorsanda darılmam, gücenmem, küsmem sevdiğim binbir okla yüreğimden vursanda darılmam, gücenmem, küsmem sevdiğim Giderken son kez dönüp baksan da öyle içimi ateş - alev yaksan da öyle önümde sel gibi aksan da öyle darılmam, gücenmem, küsmem sevdiğim Gönlüme kış düşse mevsim baharken çöle dönse bahçem yağmur yağarken ecelim gelse de vakit varken darılmam, gücenmem, küsmem sevdiğim Seni özlemekten kahrolsamda yollara bakmaktan usansamda ah edip başımı taşa vursamda darılmam, gücenmem, küsmem sevdiğim Ülkeden ülkeye kovsanda sürgün yağmurla gözyaşım aksada her gün kalpte mekan tutsa da çile-i vurgun gücenmem, darılmam, küsmem sevdiğim Sen bir güneş olsan aşkım kar olsa aksa damla damla kalbime dolsa sevda sana göre yalanda olsa darılmam, gücenmem, küsmem sevdiğim Güneş gökyüzünde insede yere ardından sürünsemde hep yara - bere gecelerim mahşere dönse de gene gücenmem, darılmam, küsmem sevdiğim Can Nuri'yim bin dert versende bana bilki yine darılmam, gücenmem sana aşk ile tutuşsamda hep yana yana darılmam, gücenmem, küsmem sevdiğim Nuri CAN

[. Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Ey Denizler Kraliçesi Myra Ey gönül mihrabımda sultan ey sabah yıldızının kızı ey eşsiz dolunay ışığı ey vefa göğünde hilal denizler kraliçesi Myra ben ki gam rüzgarlarında bir geda ay bakışının dilencisi bir avareyim sen benim en güzel hayalçiçeğimsin ben senin aşkınla deli-divaneyim ey yeryüzü kraliçesi ey gökyüzü kraliçesi ey denizler kraliçesi Myra gel sevgilim ol sevgisizlikler ülkesinde mutluluk ağacında hayal çiçeğim ol dost gelişinle gel, gül gülüşünle gel uyandır beni elem uykusundan güneşim ol, ayım ol doğ ufkuma sıcaklığın sarsın dünyamı muhtacım sana gelmiyorsan, gelemiyorsan açık bırak gönül kapını yükleyip yüreğimi bir martının kanadına dalga dalga aşıp denizleri rüzgarın kanadında ben geleyim damardaki kanın, dudakdaki tadın ölümsüzlüğün adıdır adın ey sonsuzluğun hikayesi Myra seni sevmeseydim ne gülün alı olurdu ne menekşenin moru, ne de ateşin koru olmazdı yeşilin tonu seni sevdiğim için gözlerin mavi, bakışların ay denizler dalgalı seni sevdiğim için saçların yağmur rengi gülüşün gül, dudakların kızıl milyon kere tutuşsada denizler yüreğimde sorma kıyılarım niye yanar, niye ağlar martılarım umutlarım Sende saklı... beni sende seni bende çoğalt, çoğalt ki, dağlara yaslanan hayalini seveyim denizlerde dalgalanan kalbini masumluğuna yıldız gülüşüne gül düşüreyim ve ben ve ben ve ben yüzyıllarca yalnız seni seveyim... yalnız seni seveyim, seni seveyim, seveyim, seve, sev, se, s... Nuri CAN.

. Yorgun bir dağ LaLe'si Dağ başında yapayalnız boynu bükük bir çiçeğim işte yapayalnız bir çiçek.. başı eğik, kalbi kırık... yorgun kelebekler uçuyor kalbimin üzerinden dönüp bakma, boynumun büküklüğünü sorma sakın karlı dağlar kadar yalnızım işte Beni anlayabilir misin karlıdağ, ceylan pınar haykırsam duyar mısın sesimi? her sabah rüzgar vurur yamaçlarıma yamaçlar kalbimin sızılarına gizli yaralarım var acıtan kanadığımda yaramı bağlar mısın? her yağmur sonrası, yaprağımdan süzülen damlalara bakıp benimle ağlar mısın?.. Beni anlatabilir misin karlıdağ, çoban çeşmesi, kırklar tepesi yolundan gelip geçenlere, soğuk suyundan içenlere ulu ağaçlara, uçan kuşlara, gözdeki yaşlara, kederli başlara sarı sonbahar yorgunu gözlerimle bakışlarımdaki hüznü anlatabilir misin? Yorgun bir dağ lale'siyim işte kıyısız yamaçlarda ışık sızmayan bir mağaranın rahminde doğdum acıyla yoğruldu toprağım yangınlarla büyüdü yaprağım gölgem bile yok karlı dağlar kadar yalnızım işte tek dostum kınalı keklikler ve yaban geyikleri, asil rüzgarlarda kayadan kayaya süzülen... Beni saklayabilir misin karlı dağ, teyran tepe, Munzur yaylası yalnız akşamlarda kaybolan bir ses gibi tükenmemiş bir nefes gibi beni saklayabilir misin? Avcılar peşinde ömrümün yaralı bir ceylandır gönlüm sarp kayalarda seken kalbimin üstünde yorgun kelebekler, her an ölümü bekler... yükleyip dalıma inceden, inceden sızılar beklerim öyle her sonbahar... Karlı dağlar kadar yalnızım ben de üşüyen papatyayım kar ortasında başım duman duman bulut avuçlarımda yayla gülleri elimde nazlı bir umut ve yüreğimde ateş, dilimde yanık türkülerle kanayan bir gökyüzü şarkısıdır dudağım Beni saklayabilir misin karlı dağ? kır düşmüş saçlarımı, hüzün yüklü bakışlarımı anlayabilir misin? her türlüsünü tattım aşkın, acının, ayrılığın hayatın ve aşkın mağlubuyum, anla unutulmuş aşklara, derin sevdalara yaz beni... Nice arzular saklayıp gecelere bir nefes dağ kokusuna karıp ömrümü beklerim öyle her bahar büyüsün diye gözlerimdeki kar çiçekleri... Nuri Can "Ceylan pınar, Teyran tepe, Munzur yaylası, Çoban çeşmesi, Kırklar tepesi" Erzincan Caferli köyüne ait yayla ve dağ isimleri.

Alevden tomurcuklar Eğilip öpüyorum alnından gözlerinde uyuyan nazlı bir sabahı dudağımı yakıyor o gül ateşin / incecik bir defne dalında uzuyor kirpiklerin yüzünün aydınlığına ak güvercinler konuyor utanıyor saksılarda çiçekler bir dal kırılıyor / körpeçik saatler akıp gidiyor bir ceylan iniyor sızının kıyılarına bütün ırmakların suyu çekiliyor ölüm kesiyor yolları / gencecik okşuyorum incitmeden yanağından süzülen damlacıkları utangaç bir mavi düşüyor gözlerinin içine boynunu büküyor yaşam yüreği parçalanıyor bakışı güvercin bir kızın bütün aynaları kırılıyor / sevincin hafiften bir rüzgar esiyor apansız ağıtlar düşüyor sesime korkunç ateşlere düşüyorum, uçurumlara alevden tomurçuklar patlıyor usumun gergefinde beyaz kefenlere sarılmış bir kar çölünde elimde çırılçıplak kalıyor yüreğim şimdi bir kıtada çocuklar güneşi öpüyor analar ağıt yakıyor bir başka kıtada yüzümde çiçekleri solmuş bir bahçenin hüznü dalıp dalıp uzaklara gidiyorum ve diyorumki, yaşamak ancak bu kadar haklı olabilir ancak bu kadar güzel ey kardeşim çirkin bir ölüm kervanında kırılsada papatyalar sen ki, bırakıp bir baharda nazlı özlemlerini uçup gittin nazlı bir kuş gibi bir sonsuz maviyi çizip yüreğime zaman acısını işlerken hayatın güldikenine.. Nuri Can

. ''Yoruldum'' deme sakın ınsan içindeki yolculuğa doğru gittiği yere yüreğiyle gitmeli... Toplan gidelim yüreğim bir dağ çiçeğinde kelebek olalım... Şimdi tebessüm zamanı acılara, yüreğim... Başını kaldırıp göğe, gözyaşlarını saklayıp bir kuytuya, umutsuzlukları bu şehre gömerek, umudu vurup terkine yıldızlara gitme zamanı. Aldırma olup bitenlere, korkma! Siliver geçmişi içine sinmeyen bir şiirin son dizesi gibi. ıçindeki yolculuğa doğru git, sabah olmadan, şehir uyanmadan, kar yağmadan yollara... Toplan gidelim yüreğim, topla hayallerini ve dudağındaki kan güllerini, ihanetlerin dağladığı ateşlerde pişmeden yetim ruhumuz gidelim, gidelim buralardan canevimize ateş düşmeden... Topla hayallerini topla gidelim yüreğim, yanına alıp özlemlerini ve bir ömre sığdırdığın öfkeni, yağmur yağarken anılara puslu bir havada sağır ve sessiz terk edelim bu şehri. Çekip gidelim yüreğim sabah olmadan, şehir uyanmadan... Yanımıza alacak başka birşeyimiz olmasın varsın, dürüstlüğümüzden başka... Yolun başında elbet incitcekler bizi, kanatcaklar, acıtcaklar, çamur atacaklar. Aldırma ihanetlere yüreğim. Her defasında onursuz, haysiyetsiz, iki yüzlü insanlarla karşılaşmak bu şehirde midemi bulandırıyor, zor geliyor artık.. 'Yoruldum'' deme sakın... Umudum tükendi&#8221; deme... Varsın tek sermaye sevgimiz, tek çare umudumuz. tek doğru yolumuz olsun... Hadi toplan yüreğim dağların ıssız doruklarına çıkalım, yetişmesin ardımızdan kahpe zifir, ziftli ihanetler... Toplan gidelim hüzünler çökmeden içimize, bükmeden boynunu bir güz çiçeği ardımızdan, gidelim... Vuranlar kalbimizden vurdu bizi ah, daha fazla kanamadan kalbimiz gidelim. Burda kalmamaız için hiç bir neden yok artık, yaslandığımız bütün duvarlar yıkıldı. Gidelim bir ağaçta dal olalım, yaprak olalım, bir dağ başında toprak olalım ama burdan uzak olalım. . Kahpe dolu her taraf, varsın kahır ve gam olsun yükümüz, vurur sırtımıza gideriz, yeterki vurmasın sırtmızdan bizi hayat... Gidelim yüreğim gidelim, sevgileri alıp yanımıza, ihanetleri geride bırakıp, herkesi kendi günahıyla başbaşa bırakıp gidelim... Hadi derin bir soluk alıp düşelim yollara, rüzgarlarla yıkayıp yüzümüzü, yıldızlara bir selam verip gidelim... Bizim dünyamız burayla sınırlı değil, buraya sığmaz gönül güllerimiz... Toplan gidelim yüreğim gitmek zamanı, aldırma ihanetlere. ''yoruldum'' deme sakın... umudum tükendi&#8221; deme... Toplan... Toplan gidelim sabahı dudaklarından öpme aşkına... Bir dağ çiçeğinde kelebek olalım... Nuri CAN.

. Aşk; üç harf, üç noktalı bir sözcük... Mavi gözlerin derin bir nehirdir her gece kalbimin üzerinden geçer Dudakta mühür mühürde giz gizde aşksın Aşk; üç harfli üç noktalı bir sözcük... sihir ve ayna ayna ve sihirden yazılır kalplere Aşk; bir ütopya evrensel ruh gönül bilimi sevgi ülkesi tılsımlı bahçe goncagül sessiz bir menekşe dört mevsim bahar kokan Aşk; var olma sebebi dünya aşk için döner aşk için doğar güneş gülün nazı, bülbülün avazı özün, gözün, sözün ışığıdır aşk Sonbahar da olsa ömrüm bir umut yitiminde de kalsam koyma beni acılar içinde baharım sensin pınarım sensin Bir dağ rüzgarı arıyor şimdi bülbülün gül lehçesi dudadaki sessiz şiir duygudaki derin nehir gönlümün düş bahçesi Düşler, gülüşler şarkılar, şiirler hepsi senin olsun ipek mendilde sakladığım ümitler de koyma beni acılar içinde boğma hüzne yaşıyorsam nefesim sensin sebebim sensin hasretim sensin baharım sen ağyarım sen Nuri CAN.

. Bir Sen Değişmedin Şu Yüreğimde Yıllar gelip geçti zaman değişti Bir sen değişmedin şu yüreğimde Dağlara kar düştü duman değişti Bir sen değişmedin sevdiğim bende Ovalar nehirler düzler değişti Baharlar rüzgarlar güzler değişti ınsanlar nesiller yüzler değişti Bir sen değişmedin şu yüreğimde Sen hala içimde incecik sancı Biricik sevdiğim başımın tacı Sevenler eskidi herkes yabancı Bir sen eskimedin şu yüreğimde Mevsimler takvimler yıllar eskidi Resimler kavimler kullar eskidi Gelenler gidenler yollar eskidi Bir sen eskimedin sevdiğim bende Şaşsa da yollarım kesilsede hız Gözlerin gönlümde sönmeyen yıldız Hala yavuklumsun o nazenin kız Bir sen değişmedin şu yüreğimde Kurallar töreler bazlar değişti Sevdalar sevgiler hazlar değişti Kadınlar gelinler kızlar değişti Bir sen değişmedin şu yeryüzünde Eserken başımda kavak yelleri Bağlanmıştı gönlüm öyle serseri Sen hala sevecen nazlı cilveli Hiç mi değişmedin sevdiğim bende Bakışlar işmarlar gözler değişti Şarkılar duygular sözler değişti Saçlara ak düştü yüzler değişti Bir sen değişmedin sevdiğim bende Şehirler sokaklar evler değişti Bahçeler tarlalar köyler değişti Ağalar köleler beyler değişti Bir sen değişmedin şu yeryüzünde Can Nuri&#8217;yim yıllar ne çabuk geçti Avurtlarım çöktü şeklim değişti Doldu vadem ölüm çağım erişti Bir sen değişmedin durursun öyle Nuri CAN.

. Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Gülsem Gül ıncinir Gittin hüzün kokulu bakışlar bırakarak ardında gidişin, yarama tuz basılmış acı gidişin karlı kış gecesi gidişin dağbaşı ıssızlığı gidişin çiçeksiz, renksiz uğul uğul bir rüzgar başımda ayazı kirpiklerime vuran Gittin öyle apansız hayaller birikti gözlerime ıpıslak büyüdü gitgide yalnızlığım yıldızlar da terketti burayı, ay küs ardında yalnızca anılar kaldı kırık dökük boynu bükük anılar... Yoksun işte gözlerin yok ellerin yok kar yağıyor anılara üşüyor hayat yoksul bir kıyıda seni beklemede kalbim hala öylesine melû;l, mahsun ve tenha dudağımda titreyen şiirlerle özlemin yağmur, yağmur damla, damla gönlüme yağıyor Her gece ırmaklara salıyorum gözlerimi... denizler ortasında, kaybolmuş bir sandal gibi binlerce kıyıya çarpa çarpa öylesine yitik, öylesine çaresiz öylesine perişan yaşıyorum&#8230; Sen bu şehirde bulutlarla gittin zifir geceydi, yağmur yağıyordu bütün sokaklar ağlıyordu bütün duraklara düşlerim yağıyordu gittin işte gidiş o gidiş bir daha dönmedin geri yarısı sende kaldı kalbimin yarısı bende ezgili.. ah! seher yeli Bu yürek yara şimdi, bu hayal kırık ömrüm sokaklarda bir yaprak artık gelme, öyle yorgunum ki, zemheri karlarını bekle Gözlerimde sessiz bir gözyaşı bekler öylesi dağ sevdalı rüzgara hasret bir ince dal aşkına Gülsem gül incinir ağlasam dal gelme, seni çok özledim nisan yağmurlarını bekle Ben ki, unutulmuş bir gökyüzü masalıyım uzak iklimlerin güz çiçeği gözleri sürgün, o hüzün bakışlı çocuğum hala öylesine sessiz, öylesine dilsiz ne analar kucaklıyor beni ne de hasret kokan ıssız geceler Bir gün tarih düşülürse çizilirse aşkın miladı yapraklar düşerse, kuşlar göçerse ve sen dönersen kilitlenirse gözlerim gözlerine ellerin ellerime kenetlenirse işte asıl o zaman ölürüm ben... işte asıl o zaman ölür... işte asıl o zaman&#8230; işte asıl o... Nuri CAN Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Gül mü biter senin olmadığın yerde? "Od düştüğü yeri yakar, Değme dalda gül mü biter? Ko dört dilin, çok kuş öter, Bülbül ünü gelmemiştir." Karacaoğlan Senin geçmediğin bahçede gül mü biter? bülbül mü öter senin olmadığın yerde? ömrümün en kırılgan yerindeyim, tut elimden alıp beni yüreğine götür ey yar Boynu bükük biriyim işte deliyim, divaneyim, avareyim sen yoksun dardayım sen yoksun sonbahardayım ne başımı okşayan bir el ne de gözyaşımı silen var Gözlerim yaralı bir gül sesim kırık karanfil feryadı özlemlerimle, hasretimle sensizim yalnızlıklar büyütüyorum sokaklarda gel yağmur ol, rüzgar ol, boran ol savur beni diyar diyar ey yar Sen yoksun virandır gülistanım hayalim, düşistanım Mecnun gibi şaşkınım dikenler sarmış gönül bahçemi çöle döndü nevbahar feryadım ah-u zar ey yar Sensiz bahar mı gelir, gül mü açar bahçeler? gül mü kokar, çiçek mi açar, gün mü doğar? hüzün kokuyor şimdi her yer hıçkırığa boğuluyor ırmaklar rengini terk eden gül gibi solgun, acısı saklı bir bağ gibi suskunum umutlar boynu bükük yarınlar yaralı yürekler yorgun sonbahar ey yar Senki goncaydın, gülşen yolunda gel, gittiğin iklimlerden artık sevdam, yüreğim ve ben sensizim bilki, hasretinden başka yurdum, sevginden başka muskam yok göğsümde gel, hasreti, çölü, ölümü bana bırak alıp götür yalnızlığımı buralardan ey yar Bilki, baharlar gelmiyor sensiz, gül açmıyor bahçeler? gül kokmuyor, gün doğmuyor küsmüş dalına yaprak, yağmura toprak, kaynağına ırmak Sevgi bir güldür yürek bahçesinde yetişen sevgi bülbüldür, kanatları aşk nakışlı gül mü biter senin olmadığın yerde? bülbül mü öter ey yar? ey yar? gel, geçmeden aşk-ı baharlar Nuri Can. .

sustumsenağlama ne giysek yakışmıyor hüzünden başkasenağlama resimleride şiirleride harikadır nuri can'ın. teşekkürler..

. Seni bin yıllık hasretle sevdim Bir garip yolcuyum uzak çok uzak diyarlardan geldim asırlar ötesinden yorgunum ellerim boş, boynum bükük gözyaşı dolu heybemde yalnızca kalbimi alıp getirdim sana ayrılıklarla delik deşik kalbimi başka bir şeyimde yoktu getirecek Bir mecnunum yüreğimde Leyl-i yollar koynumda ayrılık türküleri saçlarımda kızıl çöl rüzgarı ve dudağımda kırık dökük şiirlerle yalnızlıklar boyu özlemlere akan nehirler gibi bad-ı saba ile geçip Leyl-ü Bahar&#8217;ı tanımadığın memleketlerden bilmediğin kentlerden hasret getirdim sana her adımda ağlayarak... türkü türkü koklayarak hayalini... Yıllar yılı bir seni, bir de hasretini mühürledim yüreğime kilit üstüne kilit, zincir üstüne zincir vurdum bir damladan derya yaptığım gözyaşlarıma sattım anahtarını yıldızlar dizerek hasretin ak saçlarına her adımda ağlayarak geldim... Bülbülüm gönlünün altın kafesine tutsak bir kanadım ateşler içinde bir kanadım gülistan aç pencereni sana demet demet hasret bulut bulut yağmur getirdim gözlerimden al sevdamı sevdana kar ömrünü ömrüme sarıl bir öpümlük gül gibi... kokla... Bir göçmen kuşum ben göğünü yitirmiş kelebek bir kanadım aşk dolu bir kanadım hasret gör ki, yürek pare pare, gör ki, ayrılık tane tane gözlerimde dinmek bilmeyen bir özlemle al kat yalnızlığımı yalnızlığına&#8230; hasretimi hasretine ekle türkü kokulum... Uzak çok uzak diyarlardan geldim yüküm ağır&#8230; yıkıldım kapına yorgun tut elimden kaldır beni düşsüzüm, düşlerine al soluksuz sevişmelerine sakla gel uzan yanıma sarıl bir asır bin yıl hasretini çektim bir güle sığdır beni... Nuri CAN.

. Bu Rüya Hiç Bitmesin şarkı sözü Bitmesin bu hayal bitmesin hülya gitme hep yanımda kal bir ömür sürsün rüya Sensin sevincim neşem sensin derdim kederim Lale sümbül menekşem yazgım bahtım kaderim Batmasın gün, solmsın gül umutlar yitmesin ısterimki hep sürsün bu rüya hiç bitmesin Seninle döner dünyam sensin sıcak güneşim Seninle dolu hülyam sensin yegane eşim Esmesin yel, akmasın sel bulutlar inmesin ısterimki hep sürsün bu sevda hiç bitmesin Gözümün bebeğisin canımın ta içisin Tanrım bana yaratmış yalnız benim içinsin Batmasın gün, solmasın gül bülbüller ötmesin ısterimki hep sürsün bu şarkı hiç bitmesin Nuri CAN.

. Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Maviler Delisi Diyorumki bir gün sevdamı yüreğime yüklesem alıp gölgemi yanıma dağ deniz çekip gitsem... dolanır ayaklaıma güz anamın yanık ninnileri kor beni çaresiz... kalsam sığdıramam bu deli maviyi ihanet kokan soluguna kentlerin üşür gözlerimde yediveren tomurcuk yedigöğün yıldızları yüreğimde bir maral ağlar hangi suya eğilsem... kanayan bir yaradır özlemim güz kıyılarında bulutlar gibi nehirler gibi akıp gider sancıyarak mevsimlere her kirpiğimde bir gül ıslanır hangi sarkıyı dinlesem... gözlerimde bilinmiyen adresler kulağımda uğuldayan sesler durmadan bir ezgi sarıyor içimi dudağımı kanatıyor şiirler ah ben bu sevdayı kime nasıl söylesem... tanrım nedir bu gecelere sığdıramadığım hüzün yüreğimi ikiye bölen sancı nedir bu acemi sevda mavilere tutkun yanım eğer ben şair değilsem... gözlerimde mavi telaşlar yüreğimde mavi gözyaşları maviler boyu vuruldu gölgem denizi kirlenmiş bir martıyım artık ağlamaklığımı sorma ey hayat uçurumlar doldurur bakışlarımı yönümü nereye çevirsem... bir rüzgar soluğu türkülerdeyim bir martı kanadı göklerde bulutlar bulutları kovalar dalgalar dalgaları durmadan bir deniz çalkalanır bir yol uzanır durmadan önümde ah nasıl özlem kokuyor uzaklar bir bilsen... 15/ 10/1980 İstanbul Nuri Can

. Ne Giysek Yakışmıyor Hüzünden Başka Yüzümüzü sulara bıraktık hayallerimizi sıvası dökülmüş duvarlara sardıkça yangınlar içimizi yoksul bir yaşamın cenderesinde yaralarımız üşüdü... Önce miydi, sonra mıydı, kar mıydı? yağmur muydu? bilemedik? üşüdükçe içimize çöktü sis... Hep sancısını çektik kahreden hayatın ne giysek yakışmıyor hüzünden başka eğilip bakmaya korktuğumuz, sahipsiz mezarlara döndü içimiz. her akşam tanımadığımız bir hicran görmediğimiz bir ıstırap çaldı kapımızı... Kalbimizi bir vefasız, ömrümüzü bir hayırsız aldı hayatın çıkmazında hep teselli aradık buruk gülümsemeler dindirebilir mi hüznü ah! Can? kime ne verebiliriz ki, gönül mü? ömür mü? can mı? mal mı? yok, yok yüreğimizden başka servetimiz Her baktığımız göz yuttu gönlümüzü hançerini sapladı her tuttuğumuz el hangi adaya sığınsak ihanet kokuyor. nereye gidebiliriz ki ah! Can, yüreğimizden başka sokaklar çıkmaz sokak ömrümüzde, kahretsin... Çıktığımız her yolculukta düştüğümüz her kalabalıkta ıssız bir kıyıda üşüdü ömrümüz yetim bir ruh, nemli gözlerle her gece sarılıp bir hayale, yalnızlığımızı alıp bastık bağrımıza... kırgındık mevsimlerin koynunda, yaralıydık acılarla yattık, acılarla kalktık, bir ömür acılara acılar kattık kurudu gözpınarlarımız, karanlığı siper edip gözlerimize yüreğimizle ağladık. Kimsesiz bir çocuğun yüreğine çizip resimlerimizi kayıp mezarlara gömdük, yüzümüze siper ettiğimiz gülüşleri ve yükleyip sevdalı bir kuşun kanadına anılarımızı ardında el açıp aşka ve acıya ağladık... Hep yüreğimizde saklı tuttuk sevgimizi, gözlerimizde, yüzümüzün hüznünde saklı tuttuk... gökyüzünü doldurup soluğumuza isyanımızı kilometrelere zincirleyip kayıp bir vadide idam ettik geçmişimizi... Gidenler dönmedi ah! Can solgun bir güz bahçesi renginde, boynu bükülü gelincikler gibi kaldık yaralı uçurumları birer birer koşarak boş yere yollara baktık, türküler yaktık kurudu gözpınarlarımız, yüreğimizle ağladık. Yaralı bir ülkeyiz şimdi, terkedilmiş bir şehir nehir nehir acılar damlıyor bedenimize önümüzde dağ dağ uçurumlar ardımızda ölümün ayak sesleri nasılda acıyor hayatımız ahh! Can Gurbet ki, kahreden yanımız acılara gömdüğümüz isyanımız derdimizi kime nasıl anlatırız, kimimiz var ki, lime lime yüreğimiz, ilmik ilmik gözyaşlarımızdan başka&#8230; Hasret ki, göçmen kuşların kanadında taşıdığı gamdan bir dağ gibi oturmuş gözlerimize... buruk gülümsemeler dindire bilir mi hüznü ah! Can? kime ne anlatabiliriz ki, ağızdan çıkan her söz yaralıyor yüreğimizi... . Nuri CAN.

. Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Yokluğun Buz Gibi soğuk Uzaklardan bir ses olmanı isterdim, bir selam, bir nefes... "Üşüme" diye seslenmeni isterdim... Bir el olmanı isterdim, bir kol... "Özledim" deyip sarılmanı... En karanlık yerinde düşlerimin çıkıp gelmeni isterdim kınalı bir bahar gibi, umut ışığı olmanı isterdim hayatıma... Gelseydin ve yaslasaydım başımı omuzuna, ağlasaydım doya doya... Geçerdi üşümesi yüreğimin, geçerdi üşümesi bilirim. Kirpiklerimde yağmurlar dumanlanmazdı... Seninle suları yeşil bir ırmağın kıyısında buluşmak, saçlarının kokusundan öpmek, içime çekmek ve serin soluğundan içmek, sana sarılmak, kucaklamak, uçmak isterdim&#8230; Ama nafile, aramızdaki bütün yollar kapalı... Bütün dallar kesik... Yokluğun buz gibi soğuk... Üşüyorum... Yüreğim donmuş sanki, gözlerim de... Ateşler içinde bedenim... Öyle bir üşüme ki, hiç bir şey ısıtmıyor artık. Bütün uzuvlarım uyuşmuş. Ezip geçiyor ruhumu acılar... Yoksun işte, kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi. Kirpikleri kırılan bir zamanın teninde ağrılı şiirler topluyorum gecelere... Bilirim, sevmek ve özlemek bir ateşe dokunmaktır; yakmaktır yüreğini yangınlarda. Ama ben üşüyorum. Yokluğun buz gibi soğuk. Yakacak bir şeyimde yok&#8230; Ağlıyorum, buza dönüşüyor gözyaşlarım&#8230; Ağlıyorum, akıp gidiyor gözyaşlarım çağlayanlara&#8230; Bakakalıyorum ardından çaresiz&#8230; Ah! bir el olsan dokunsan alnıma, okşasan saçlarımı bir anne şefkatiyle.. Geçerdi ağrısı başımın, geçerdi biliyorum... Bir gül olsaydın bahçemde, koklasaydım nefes nefes, çekseydim içime derin derin... Bir göz olup baksaydın gözlerime, çekip alsaydın içindeki hüznü... Ah! bir bilsen nasıl sevinirdi yüreğim, nasıl sevinirdi dudağımdaki gelincik, kapımdaki akasya... Susuyorum artık derin derin... Ve sessizce soluyorum bir hazan yaprağı gibi... Oysa ne kadar çok hasretim konuşmaya, anlatmaya anlaşılmaya... Oysa ne çok istiyorum, tüm bedenimden söküp almanı yalnızlığımı, hicranımı bir tılsımla... Yüreğim kanrevan, dikenler acımasız, ayaklarım kırık koşamıyorum artık doruklara, menzil uzak... Gel, yalnızlığıma arkadaş olsun sevgin, umut olsun... Gel ağlayan gözlerimi sil, ki, hesapsızca, sınırsızca, sevsin yüreğim. Bir adımız Aşk olsun... Gel, yüreğim ol, bedenim ol, her ölümümde yeniden hayat ver. Elim, ayağım, canım ol... Gecem - gündüzüm ol... Ağlayan gözlerim ol ve her damlada yeniden doğur umudu... Yeniden yarat ki, seni ne kadar özlediğimi anlatayım dünyaya, ne kadar çok sevdiğimi... Önce sen gel sevgilim solmadan resimler, şiirler sislenmeden... ıslenmeden geceler... Sonra ölüm gelsin... Sonra ölüm gelsin... Yoksun işte, kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi... Nuri CAN www.nurican.com

. Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Gitme, Ben Sana Kalbimi Verdim Sen bu dağların sevda türküsüsün bahar gözlüm, denizlerin mavisi, bulutların beyazısın. Çatlamış toprağın bağrına düşen bir damla su&#8217;sun. Ne zaman bahar gelse, yağmur yağmur çiçek açar gökyüzünde sesin. Ben sonbaharın yorgun yanık türküsüyüm oysa, sarıya çalar rengim, rüzgarlar estikçe savurur gider yapraklarımı uzak diyarlara. Sonbaharda kar yağar üzerime, üşür ömrüm. Yalnızlık kocaman bir dağ olup büyür gözlerimde. Gitme sevdamsın! Gidersen rotası belli olmayan gemiler alıp götürür umutlarımı ulaşamıyacağım yerlere... Sen gülüşünde baharın ilk sevincini, gözlerinde göğün uçuk mavisini taşıyorsun!.. Baharın kokusudur yeryüzüne dağılan temiz nefesin. Yaşamak bir su gibi berrak yüzünün aydınlığında, bir köy türküsü gibi içli ve hilesiz dağçiçeğim... Ben seni ozanca sevdim türkünakışlım, aybakışlım, sular gibi temiz, bir rüzgar gülü gibi hilesiz. Mehtabın güzelliği, yıldızların ışıltısısın sen karlı dağlarda, rüzgarların soluğu, güneşin dostluğusun. Umut, aşk ve alın terisin sen akalınlarda. Toprağa ekilen tohum, bahara söylenen aşkşarkısısın. Ceylan gözlerin sevinci, dudakların ıslığısın türkülü ırmaklarda... Gitme ne olur. Gidersen, yaşamın acılı haritasında yaralı bir kalbin, adını bilmediğim çiçekleri kanar içimde her gece... Ay suskunlaşır, yıldızlar suskunlaşır, acılar suskunlaşır, yitirir sesini yaşayanlar da ölüler gibi... Suskunluğun trendinde kan kusar yürekler sensiz. Rüzgar da esmez artık buralarda, çiçekler de açmaz, herkes boynu bükük kalır bu şehirde, çekip gider mutluluklar... Gitme ne olur. Bak hüznün zifiri saçları akıyor geceye, gecenin karanlığına karışıyor hüznüm... Lanetlenmiş yalnızlıklara ah ediyor kalbim. Her gün biraz daha büyüyor içimdeki kırgınlık... Gitme... Acılar içinde olsam da yaşamı çılgınca sevdim ben. Çılgınca sevdim bu dağları, bozkırları, güneşi. En çok seni sevdim dağçiçeğim, en çok seni sevdim... Gitme ne olur. Yol türküleri kederlidir nazlım, yol türküleri dertli, yol türküleri acılı. Gidersen kar yağar istasyonlara, boynu bükük bakar ardından bütün akasyalar. Gitme, bir güvercin sıçaklığı gibi kal yüreğimde. Ben ki sevdamı dağlı bir çiçek gibi göğsümüm üstünde taşıdım hep, namusumun akında. Ne zaman gözlerine baksam beyaz beyaz güvercinler kanat çırpar mavilere; Güller açar ne zaman ellerimi uzatsam saçlarına, serin serin eser yeller. Bu sevdayı alıp gitme benden, alıp gitme mutluluğumu gözleri türkülü kuşum; içimdeki baharı öldürüp gitme, kimsiz, kimsesiz boynu bükük bırakma türkülerimi. Körpe bir dal gibi koparma sevinçlerimi yüreğimden ne olur... Gitme sevdamsın, ateşimsin, hasretimsin&#8230; Gitme ekmeğimsin sen, suyum, havamsın&#8230; Gitme, ben sana kalbimi verdim&#8230; Kalbimi de alıp gitme&#8230; Gitme, figan düşer denizlere sular çekilir yağmur yağmaz vahalardan kirpiklerime bir rüzgar hıçkırır tenhada, bir dal kırılır boynunu büker sabah kervanları kelebekler ölür gitme bir yıldız küser göğüne, içini çeker bir çocuk şaşırır yönünü rüzgarlar bütün pınarların suyu çekilir solar nazlı çiçekleri kalbimin, üzülürüm gitme öksüz kalır içimdeki imge dağları saçlarını öpen seher yeli, çoban yıldızı bir daha turnalar geçmez, bülbüller ötmez çiçekler açmaz bahçemde ah be gülüm gitme içimdeki bütün vagonlar devrilir bir kar yağar istasyonlara, üşürüm gitme bütün ormanlar ateşe verilir kuşlarda gider bu kent de, ölürüm gitme kal menevşeler açsın dağlarda sevince dönüşsün gökyüzü iki çığlık arasında bırakma beni ah gülüm yokluğuna alışamam yokluğun ölüm Nuri CAN. .

Gel sen yoksun bütün sokaklarına kar yağıyor ömrümün nefesim üşüyen bir gelincik ayazı bütün geceler aysız durmadan bir ezgi savruluyor dudaklarında gecelerin hüznün uzayan saçlarında kimsesizliğim kanıyor yağmalanmıs bir ömrün ortasından sızarak yaralı gönlümün ırmaklarına doluyor gel her gece bır deprem oluyor ey çağlayan bir suda yittirdiğim menekşe gözlü kız seslen bana nerdesin, hangi uzak şehirdesin bir rüzgarın kanatlarına vursam duyulur mu sesim gel erişilmez uçurum diplerinde kaldı özleyişler yaralı ceylanlar sekiyor bakışlarımda tomurcuklar öksüz, serçeler dilsiz her durakta boynu bükük bir çocuk üşüyor ve ben bu yağmurlar dolusu yalnızlığımla bütün bulutlardan sana koşuyorum gel yürekler boş, bakışlar anlamıyor beni her akşam vakti, el ayak sesleri çekilirken caddelerden vurup yüreğimi narlı sevdalara yıldızlara ağladığımı kimse bilmiyor kimse bilmiyor, her gece dudağımda bir şiirin kanadığını ey yavru bir kuş gibi düşlerimin arasından uçup giden uçarı kız yaşım on beş idi, yüz oldu, binyüz oldu yaşlandım yaşamadan aşkı ve baharı farkında değilim şimdi, geçen günlerin değişen mevsimlerin yağan karlar altında kaldı kalbim gel geçmiş bahar sokaklarına çıkar beni bahçesi tarumar bir çiçeğin kirpiğindeyim bir kar çölünün ortasında bir insan mahşerinin içinde yapayalnız her bakışta bir hüzün, her hüzünde bir bakış kanamada bir sonsuz rüzgar başladı gittiğin yerde gel gel bahar sokaklarına çıkar beni yıldızları sönmüş bir gecenin sayfalarında ışıksızım özlemler damıtıyorum durmadan karanlığın yapraklarına kalbimin üstüne üstüne yağıyor kar, göçüp gitti kuşlar çoktan ve ben bölüp iklimlere o sevda tılsımı türküleri işleyip alnımın çizgilerine tel tel kalbimi sana rehin tutuyorum gel hasret ki yolları kanamalı ağır bir hüzündür geçip giden günlerin terkisinde rüzgar koyaklarını yitirdi, sözcükler büyüsünü her mısrada çığlık çığlık yüreğim gel ömrümün bütün sokaklarına kar yağıyor şimdi. Nurí CAN

Sevgili Saynur, çok güzel bir derleme yapmışsın. Nuri Can sevdiğim şairlerdendir paylaşımın için teşekkürler... sevgilerimle...

Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Yağmur Saçlı Kız Yağmur saçlı Kız unutma! bir tek seni sevdim ben, bir tek seni özledim... Sen benim ilham kaynağımdın, sevinç tomurcuğum, sevgi çağlayanım, hayat pınarımdın bir zamanlar... Bir zamanlar saçların bahçemin nazlı çiçeğiydi her dokundukça yeşeren, okşadıkça kokulu güller açan; doyamazdım bakmaya, dokunmaya kıyamazdım... Ellerimi tuttuğunda tanımsız bir sevinç kaplardı içimin denizlerini; gökyüzü benim olurdu, yeryüzü benim... Yaşamak bir rüyaydı seninle Yağmur saçlı kız, en güzel rüya sendin. ılkbaharda gökkuşağım olurdun, yazmevsiminde yağmurum, sonbaharda rüzgarım, kışmevsiminde fırtınam olurdun, her halini severdim senin... Seni görmediğim gün bir şeyler eksik gelirdi bana, yabancı kalırdım hayata. Hüzünlü ırmak kuşları gibi bekler dururdum bir kıyıda, sen gelir geçersin diye... Ne güzeldi özlemin çiçeklerinde yağmur yağmur gülüşün, geçişin her sabah gülümseyerek kapımızın önünde; rüzgarın saçlarına vuruşu, fistanının savruluşu rüzgarda ne güzeldi... Yazyağmurum olur ıslatırdın beni, güzgüneşim olur ısıtırdın. Düştüğüm her kuyuda gözlerindeki sevdalı imgeye tutunup çıkardım yeniden yeryüzüne, kirpiklerinde dinlenirdi ruhum... Beyazlar içinde gelirdin her gelişinde, nazlı utangaç bir gülüş olurdu dudağında, yanağında dağ gülleri; nefesinde serin serin sevgi olurdu. Yasemin kokulu bir sevinçle süslenirdi gönlümüz, ay kokardı bakışların, oturup yıldızları seyrederdik saatlerce... Şimdi geride kalan zaman dilimlerinde kare kare mutluluklar geçiyor gözlerimin önünde, korkular, tehtitler geçiyor... Ne zaman seninle buluşsak çabuk geçerdi zaman, kırmak isterdim dünyadaki bütün saatleri, zincire vurmak isterdim zamanı... Korka korka buluşurduk kuytu yerlerde, sarılıp dururduk biribirimize, sadece gözlerimiz konuşurdu. Sonra ayrılırdık istemeye istemeye. Sorguya çekerlerdi seni, döverdi kardeşlerin, elimden bir şey gelmezdi. Gözyaşların gücüme giderdi, oturup ağlardım senin yerine... Unutma! Bir tek seni sevdim ben, bir tek seni özledim bahar gülüşlüm... Derlerki, insan hayatında bir kez sever, bir kez aşık olur ama ben seni milyon kere sevdim hayatımda, milyon kere aşık oldum... Şimdi buluştuğumuz yerden ne zaman geçsem içim burkulur, gözlerim durup durup dolar. Her esen yelde, yağan yağmurda, çağlayan ırmakta, uğuldayan ormanda senin kokunu duyarım çünkü... Anladım ki, bütün iççekişler sevgililerine kavuşmayan sevdalıların hüzünlü gözlerinden gelirmiş, yaşamın kıyısında kırılmış tomurcuklardan... Şimdi acılar simsiyah bir sarmaşık esrarıyla büyüyor bedenimde her gece, inciterek sarıyor yüreğimin yalnızlığını... Yokluğun bir rüzgardır şimdi eser gönlümün soğuk duvarlarına her gece. Gözyaşlarım yağmurlara karışır, yağmurlar gözyaşlarıma, düşer damla damla yitirilmiş sevda közlerine... Hani hatırlar mısın? Masal güzeli nineciğin o akşam aşkımız için anlattığı masalı! Bu masalı her hatırladığımda yüreğim yanıyor yağmur saçlı kız... Karlar Prensi ıle Güneşin Kızı &#8220;Karlar prensi güneşin kızına aşık olmuş. lakin birleşmelerine olanak yokmuş. biri soğuğun prensi biride ateşin kaynağı. karlar prensi birgün dayanamamış koşmuş sevgilisine ve kucaklamış onu. o andada eriyivermiş sevgilisinin kollarında. işte dünyaya ilk yağmur o zaman yağmış. bundan sonrada ne zaman yağmur yağsa güneş matem tutup ortadan kaybolurmuş. yağmur bitiminde ise gökkuşağı dünyanın bu en büyük aşkı anısına gökyüzünü sararmış boydan boyaaa...&#8221; Özlem tek yönlü uzun bir yol işte Yağmur saçlı kız, gidipte dönüşü olmayan... Aklıma düştükçe bakışların, bir hüzün şarkısı kırılır kalbimde, ki, canıma batıyor kırıkları her defasında.. Hiç çiçeklenmiyor dallarım artık, meyve de vermiyor. Kalbimin batısında battı güneş, doğusunda ise güneş yok... Ah yıllar ah! Şarkılardaki gibi her şeyi yıpratır, yorar, yaşlandırır ve alıp götürür bilinmeyen bir meçhule doğru... Nuri CAN

. Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Bir Ayışığına Vurgundum Bir Sana Yüzün aya benzerdi, ay yüzüne, kıskanırdı geceler yüzünü&#8230; Gözlerin parıltısını yıldızlardan alırdı sanki, yıldızlar parıltısını gözlerinden&#8230; ıçim titrerdi her baktıkça yüzüne, sonsuz bir sevdayı anlatırdı menekşe gözlerin. Ben o sevdanın tutkunu olurdum&#8230;. Ay kokardı her yanın dolunaylı gecelerde, sevda kokardı boydan boya&#8230; Ben bir aya, bir sana vurgundum, kimse bilmezdi&#8230; Gecelere fısıldanan aşk sözcükleri kokardı sesin ruhumda... Bir senin için atardı kalbim&#8230; Kimse görmezdi&#8230; Her gece ay ışığı olur doğardın gönlüme, yaprakların kımıldanışında, suların akışında, ceylanların bakışında seni bulurdum. sesini duyardım... Sevdan her gün biraz daha büyürdü içimde, sığmazdı yere göğe, sığmazdı dağlara, ovalara, denizlere&#8230; Geceleri sensiz kaldığımda, yalnızlık bir bıçak gibi saplanırdı yüreğime. Yinede gönlüme birkaç umut ve sevgi kırıntısını toplayıp acemice şiire dönüştürürdüm. Her dizesi seni anlatırdı, her dizede sen kokardın&#8230; Her dizede hayalin olurdu, gülüşün, duruşun, sesin olurdu, sen olurdun&#8230; Saklardım yazdıklarımı kimse görmesin, kimseler bilmesin diye, kimsenin bulamayacağı yerlere saklardım&#8230; Bir gün ayrıldı yollarımız, savrulduk ayrı ayrı iklimlere. Sensiz geçen ömrümün her anı işkenceye döndü. Umutsuz, ışıksız kaldım&#8230; Oysa yalnız seninle beraber olmayı istemiştim ben, tek sevdiğim, gönlümü aydınlatan tek ışığım olmanı ve yalnız seninle bir ömür geçirmeyi istemiştim&#8230; Ama olmadı, aramızdaki bütün yollar kapandı... Bütün köprüler yıkıldı... Seninle bir ayışığında buluşmayı, sana sarılmayı, elini tutmayı, başın göğsümde nefes almanı, saçlarının kokusunu öpmeyi ne çok isterdim&#8230; Ne çok isterdim düşlerde de olsa seninle gökyüzüne kanatlanmayı&#8230; Menekşe gözlerinin rengiyle yüreğimi sevince ve mutluluğa boyamayı&#8230; Aradan onca yıl geçti içimde hala yokluğun kanıyor, gözbebeklerimde gözlerin ağlıyor... Biliyorum her ikimizde dudakları kanayan bir zamanın tünelinde, ağrılı şiirler topluyoruz gecelere... Sessiz özlemlerimizi gömerek içimize, yaşamın kahır duraklarında bir imkansıza yaslanıp, kavuşmayı bekliyoruz&#8230; Oysa biliyoruzki, zaman suskun ve ağrılı bir sözcük yüreğimizde&#8230; Ellerimiz hiçbir zaman kenetlenmeyecek, hasretin avuçlarında hep imkansızlığı kanayacak yüreklerimiz... Bilsen seni ne çok özledim. Ayın ve yüzünün saflığını, yıldızları, buluştuğumuz geceleri, o pınar başını... Bilsen ne çok özledim el ele yürüdüğümüz yolları, gürüldeyen suları, ilkbaharları, yemyeşil kırları, dağ başlarını... Sesini duymayı, saçlarına dokunmayı, gözlerine bakmayı, bilsen ne çok özledim seninle birlikte olmayı... Ne çok isterdim uzanıp yıldızların altında dizlerinde uyuyup, bedenimi sarmalayan tüm acıları dağıtmayı. Gözlerimi gözlerine dikip susmayı, yalnız yüreğimle konuşmayı, ellerimi ellerine uzatmayı ne çok isterdim. Ne çok isterdim zamanı durdurup seninle bir yayla yolunda buluşmayı, sevdamızı kanat yapıp kimsenin bizi bulamayacağı bir yere uçmayı&#8230;. Ah! ay bakışı yaralım bir gün ırmaklar karışınca denizlere, yapraklar düşünce, üşüyünce gönüller, sevdalar küçülünce, özlemler büyüyünce, hayalin çekilince gözlerimden, rüzgar susturunca şarkımızı. ısterse parçalasın yüreğimi acılar, kopsun kıyamet, senin gamzeli gülücüğünde öleyim yeter!&#8230; Nuri CAN.

. Bir gün ben ölürsem Bir gün ben ölürsem yüreğime sevgi gözlerime güneş toprağıma çiçekler ekin renk renk çocukların gülüşünü serpin üzerime bir de kokusunu çekeyim içime her sabah Bir gün ben ölürsem bütün ağrılarımla bırakın bedenimi toprağa çevirip güneşe yüzümü suyun ağladığı bir çeşme başında sevgiden, düşten, şiirden bir mezar yapın Bir gün ben ölürsem mezarıma güller bırakın turnalar selam getirsin uzak diyarlardan selam götürsün uzak diyarlara rüzgar nasıl inlerse dalında ağaçların nasıl çırpınırsa bir yıldız düştüğünde boşluğa bir duman gibi kaybolup gitti deyin Bir gün ben ölürsem derin nehirlerde yıkayın beni akan sularda, yağan yağmurlarda bir çiçeğin kokusuna gizleyip öksüz ruhumu nazlı bir çocuğun gülüşüne karın rüzgar acılara vursun acılar gönlümün karanfillerine beceremedi ne yaşamayı ne de gülmeyi deyin Bir gün ben ölürsem gerçekleşmeyen hayallerimle gömün beni özlemlerimle, yüreğimdeki acıyla bilirim yoktur dili derin acıların en acıyan yerimden öpsün deli rüzgarlar ve öylece bırakın beni toprağa, bendekilerle beraber... Nisan yağmurları düşsün üzerime yaprağını döksün üstüme her sonbahar bir çınar bir çiçek boyun büksün, bir pınar çağlayıp gitsin yanıbaşımda her sabah uzak dağlara bakıp ağlasın benimle gençliğine doymayan oğlum için... Bir gün ben ölürsem yıldızlara saklayın gözyaşımı en acılı halimle hatırlayın beni en perişan halimle üzerime şiir serpin gözlerime yağmur oğlumun acısını gömün benimle acısın yüreğim sonsuza.../ Sığındığın şiir yok artık ışığı söndür kalbim şimdi uyku vakti... uyku vakti... uyku vak... uyku v... uyku... Nuri CAN.

Sen bir gül olsaydın sen bir gül olsaydın ben bülbül olurdum dolanır dururdum başında üşüdüğünde kanatlarımla sarardım gözyaşı olur akardım kopardıklarında kaybettiğimde, bıkıp usanmadan arardım dağlara, taşlara, kuşlara, ağaçlara, dünya döndükçe seni sorardım sen yağmur olsaydın ben bulut olurdum şimşek olur çakardım tufan olur fırtınalar koparırdım dalga olur savrulurdum derya - deniz ateş olup yakardım dünyayı dokunduklarında sana sen bir gül olsaydın meltem olur yaprağını okşardım rüzgar olur ardınsıra koşardım seninle güler, seninle ağlardım seninle ölür, seninle yaşardım ecel geldiğinde ömrümü bağışlardım Nuri Can

Seven Yüreğime Sor Beni Her gece kan-ter içinde uyanıyorsam eğer hasretin ateş olup giriyorsa koynuma ıslanıyorsa kirpiklerim seni her andığımda her düşündüğümde hızla çarpıyorsa kalbim sensiz bir kez olsun gülmüyorsam bu şehirde savruluyorsam sokak sokak ürperiyorsam yaprak yaprak esip geçen rüzgarlara sor beni hasret ateşleri yağıyorsa üzerime her gece kül ateş, ateş alev, alev kor olup yakıyorsa kahroluyorsa kalbim seni her andığımda ve tanımıyorsa hiç bir kural yüreğim kaçmak istedikçe sana dönüyorsam yine ölüyorsam aşkından her gün dirhem dirhem ateş - alev sevdalara sor beni seninle gözgöze geldiğimde ben lal olmuş bülbül, sen gül oluyorsan düğümleniyorsa boğazım çıkmıyorsa sesim, daralıyorsa nefesim konuşamıyorsam tek bir kelime depremsi bir titreme başlıyorsa bedenimde ve çözülüveriyorsa dizlerimin bağı deli - divane gönlüme sor beni kirpiklerimden süzülen damlalar islatiyorsa yüreğimi her gece hep bulutlarda saklıyorsam seni düşüyorsan içime tane tane her yağmur yağıdığında kirpiklerimin kıyısında martı olup uçuyorsan susuyorsa denizler seni düşündüğümde gelip seriliyorsan kıyılarıma sular gibi gelip sokuluyorsan uykularıma gelip sokuluyorsan rüyalarıma sensiz geçen gecelere sor beni damarlarımda aşk olup dolaşıyorsan şiir olup doluyorsan kulaklarıma masmavi bir coşku oluyorsan bedenimde aşkça çıkıp ırmaklarla dertleşiyorsam her gece ay gibi akıyorsan yüreğime beyaz tüller içinde yalnız yıldızlarla paylaşıyorsam seni sevdiğimi sana anlatamıyorsam bir kır çiçeği hüzün saçıyorsa gözlerime su olup akıyorsam, ateş olup yakıyorsam ve beceremiyorsam sensiz yaşamayı ve ölmeyi şu seni ölümüne seven yüreğime sor beni Nuri CAN

. Aşk Bir Masal mıydı? Ey pecereme konan kınalı kuş rüzgarda ürperen dağlı gelincik nazlı nazlı akan ırmak alıp götürün yüreğimi ona bırakıp gitmeyin beni burda bir başıma bırakıp gitmeyin n'olur anlayın işte ben onu çok seviyorum Biz onunla birer martıydık aynı denizde umuda savrulan gemide aynı yolcuyduk aşk bir masal kavuşmak hayal miydi? anlayın işte bir çöl kadar yalnızım şimdi ben onu çok özlüyorum İstedimki toprak olayım yaprak olayım rüzgarın önünde beyaz bulutlara yükleyip sevgimi her sabah ona yollayayım bir rüzgara açayım kalbimi bir de sulara Biz onunla bir tomurcuktuk hayatın nazlı kollarında birer çiğ damlasıydık aynı gül yaprağına düşmüş anlayın işte çok yalnızım şimdi şimdi bir hasret çölünde kan ağlar gözlerim istedim ki, onu sevmek gülüm, gülaydınım, sabahım olsun istedim ki, onu sevmek yeşil bahçem, nazçiçeğim, baharım olsun İçtiğim her suda onu bulayım kokladığım her çiçekte onu koklayayım ona dökülsün yüreğim damla damla istedim ki, umudum, ekmeğim, cançiçeğim zülfü yarim olsun serin bir meltem gibi saçlarıma soğuk pınar gibi. umutlarıma dolsun her sabah sevgisi aksın içime damla damla ey pecereme konan kınalı kuş rüzgarda ürperen dağlı gelincik nazlı nazlı akan ırmak bırakıp gitmeyin beni burda bir başıma bırakıp gitmeyin n'olur anlayın işte ben onu çok seviyorum Nuri CAN..

. Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Sustum! "Herkes konuştuğunu yazar, bense sustuklarımı" Herkesin konuştuğu bir dünyada ben sustum! ne kadar susulacaksa o kadar sustum! kendimle konuşuyorum şimdi yalnız... yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime kimse duymuyor... Sustum! Bin ah sürüp dudaklarıma ne kadar susulacaksa o kadar sustum! sustu benimle deniz, sustu deli dalgalar, sustu martılar... umutlarımı sarıp rüzgarlara uzaklara savuruyorum her gece yıldız yapıp serpiyorum gökyüzüne kimse görmüyor... Sustum! Tam acılarımı haykıracaktım ki, sustum ne kadar susulacaksa o kadar sustum! bir çığlık kanıyor demedim, en derininde yüreğimin... içimdeki volkanları boğarak sustum! açmadım kimselere yüreğimi hançeri sadece kendime sapladım sapladım ve sustum! hüznü yüzümde, acıları gözlerimde topladım sustum!.. Sustum! sustu dudağımdaki şarkı, gözlerimdeki şiir yaraları yalayan rüzgar sokaklarında kahrolduğum şehir gözlerim konuşuyor yalnız! Saçı ağarmış hayaller nemli kirpiklerle bulutlandığında gözlerim gökte şimşek olup çakıyorum kimse görmüyor... Sustum! tuz basıp yaralarıma! ne kadar susulacaksa o kadar sustum! içinde volkanlar taşıyan bir derviş gibi yaslanıp yalnızlığın duvarına gül döküp kalabalıklara her gece kimsesiz geziyorum gönül ülkemi kimse bilmiyor... Sustum! tam sevdiğimi haykıracaktım ki, sustum sustu benimle gök, sustu dağ, sustu toprak acılar konuşuyor şimdi yalnız yaralı gönlümün sızıları konuşuyor tutup öldürüyorum içimdeki sevdaları bir bir atıyorum uçurumlardan kimse görmüyor Ne zaman dudaklarından öpmeye kalksam hayatı saçlarını koklasam rüzgarların içimde incecik bir sevgi ürperiyor sarı hüzünler dökülüyor gönül bahçeme gelmiyor beklediğim bahar yaralar merhem tutmuyor gözyaşı olup dökülüyorum kaldırımlara kimse silmiyor yağmur dinmiyor sevdiğim bilmiyor Sustum! sustu benimle sarı sabır, sustu hasret, sustu zaman yalnız gözlerimle dokunuyorum hayata kimse duymuyor Sustum! İçimde dalgalar kabardıkça volkanlar gibi sustum sustu dudağımdaki şiir gözlerimdeki nehir gönlümdeki yara bulutlar haykırdı isyanımı şimşekler haykırdı sadece ben duydum sadece ben Ey beşiğini sallayıp boğduğum hayat ey kucağımda büyütüp öldürdüğüm sevgi yaralar merhem tutmuyor geceler avutmuyor ben sustum acılarım konuşuyor yalnız yaralı gönlümün sızıları konuşuyor Ben Sustum! susmuyor yüreğimi kavuran kasırga pencereme vuran yağmur damlaları susmuyor dışarda inleyen rüzgar yıldızlar küs ay üzgün yağmur dinmiyor içimde binlerce şiir kanıyor her gece kimse bilmiyor kimse duymuyor Sustum! sustu benimle sarı sabır, sustu hasret, sustu hayat, sustu zaman acılar konuşuyor yalnız acılarım konuşuyor kimse duymuyor... duymuyor... duymu... duy... Nuri CAN

, Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Sevgi Yağmurum Ol Günüm güneşim ol, ısınacağım Ümit duvarım ol, yaslanacağım Sevgi yağmurum ol, ıslanacağım Gül kokun bir ömür tenimde kalsın Sen uykuysan ben gördügün düş olam Sen yuvaysan ben bir yavru kuş olam Ağlar isen yanağında yaş olam Gözlerin bir ömür gözümde kalsın Gel sevgilim ol benim, düş kaçağım Göğsüne başımı yaslayacağım Kalbimin içinde saklayacağım Özlemin bir ömür gönlümde kalsın Bir dünya sun bana tutunacağım Gönlümü sevginle avutacağım Bütün ihanetleri unutacağım Ellerin bir ömür elimde kalsın Sevgi mırıldayan nehirler gibi Derin uykularda şehirler gibi ısminki dualar şiirler gibi Ölünceye kadar dilimde kalsın Nuri CAN

Ömür Nazlı Bir Ceylandır Küçüğüm Bersu Dilse'ye Ver sesini rüzgar konuşsun umudu sevdalara bölen yüreğin bergüzar olsun yarınlara gül ki, gül açsın gülüşün elif gözlerinin ışığıyla doğsun gün şavkın vursun aynalara küçüğüm Sabahın gözleri güneş kokuyor gecenin gözleri korku sorma nedir diye umut? al bu gül desenli baharı yaşamın kilimine doku gül ki, gül açsın gökyüzü sevinç sana yakışıyor küçüğüm Özlediğinde, ölümüne özle sevdiklerini sevdiğinde ölümüne sev ki, hayatın bütün renkleri duygu duygu, nakış nakış yüreğine işlesin... ömrün sonsuzluk kadar uzun mutluluk kadar güzel olsun küçüğüm... Ellerin buz tutsa, donsa da gülücüğün üşüse de yüreğin karda - kışta dayanamayıp rüzgarlara kırılıp savrulsanda ne kadar soğuk olursa olsun dünya ne kadar karanlık olursa olsun umut, en umutsuz gecelerde öten bir kuştur küçüğüm sen yine şiirler yaz mutlu, aydınlık yarınlar için şiirler oku karanlığa inat, karşılayıp hayatı en güzel gülücüğünle... Korkma, güneş her sabah yeniden doğar yeniden açar çiçekler her bahar... umudu dost tutup yüreğine, kırılmadan, küsmeden, yılmadan, yıkılmadan var meydan oku hayata kuş uçmaz, çiçek açmaz, karanlığın en kuyulaştığı yerde de kalsan. Ömür ki, nazlı bir ceylandır küçüğüm ölüm iz süren bir avcı sen bir gül dalısın unutma yol yol düşlere uzanan aysız da olsa geceler titreme üşür, üzülür anan... Ey benim nazlı kızım, sevgi pınarım bir elin güneşe selam dursun bir elin özlem yoğursun umudu dik bahçene gülü senin dikeni benim olsun... Nuri CAN

. Hadi Susturun Şimdi Susturabilirseniz Umuda sarılmayı öğren ömrüm güzlere darılmayı düştüğünde varolmayı yoksa boğulup gidersin hayatın kirli sularında kimse anlamadı yüreğine sızan şiirleri çizdiğin resimleri ışık sızmayan bir bodrumda duvarda asılı duran göğsü kırık bir sazdan başka&#8230; biri söylesin şimdi ben deli miyim? buğulu bir iç çekiş mi şiirlerim havada? kimsenin dönüp bakmadığı, okumadığı biri söylesin şimdi bir ben miyim, yaralı bir geyik gibi acısını emen bir ben miyim kayıp şehirlerin kayıp sokaklarında arayan yitiklerini öyle suskun, öyle kırgın ve yorgun Ah yüreğim! zebaniler tutmuş yol boylarını nasıl geçeceksin bu hüzünle hayatın kıldan ince nazlı yollarını tutunarak uçurumlara ah ömrümün duyulmaz çığlığı tutup hangi dağın ardına gömsem sesimi oy kerbela&#8217;da susuzluğum, oy sarı sızım! oy gülde hazan, dilde hüzün oy bıçaklanmış ağıtları yüreğimin kanayan yaram, sebeb-i çilem sustum hep sustum! sustukça içim kanadı acılar kalbime sığmıyor artık.../ hadi susturun şimdi susturabilirseniz göğsümden söküp ateşlere fırlattığım kalbimi Nuri CAN

Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Sen gittin Masal bitti Sen gittin evimin adresi, kapımın zili gitti Sen gittin sazımin teli, kuşumun dili gitti yangınlar düştü yüreğime, ıssızlaştı şehir sokaklara hüzün yağdı, gözlerime yağmur üstüme kapandı kapılar, ben kapandım içime günlerce haftalarca ağladım kırık bir ağaç dalında, öksüz bir kuş gibi kaldım Sen gittin hazanlar başladı ömrümde yaprağa duran ağaçlarım gitti umutlarım gitti, baharlarım tutam tutam saçlarım gitti dudağımda şarkılar yarım kaldı bardağımda rakılar bir de yüreğimde kanayan şiirler masamda sigara izmaritleri kaldı ben kaldım öylece ortalarda tesellisiz bir de yıkıntım Sen gittin Şiirlerim öksüz kaldı kalemlerim, defterlerim ellerim, gözlerim, kirpiklerim yüreğimde kalkıp giden gemilerim dillerim öksüz kaldı ne varsa dağıldı geride kalan çöl oldu şiiristanım hayalim, düşistanım Sen gittin kemanım yayım, güneşim ayım mutluluk payım gitti kara bulutlar çöktü üzerime sen gittin sustu kalbimin bülbülü soldu bahçemin gülü bağrımı yoldu yokluğun Sen gittin ağzımın tadı mutluluğumun adı gitti yaslı yaşım, gamlı başım zehir aşım, otuz yaşım kaldı bir de ben kaldım öyle boynu bükük ortalarda yastığımda yağmur hıçkırıkları bir de ve yüreğime batan cam kırıkları her gece Sen gitin hayalim düşüm sevincim gülüşüm, servetim işim gitti sen gittin, özlemin yüreğimde yokluğun kirpiğimde çoğaldı. umudum gitti, gururum gitti her gece oturup ağladım ıslandı ekmeğime karıştı korkunç acı gülmek nedir unuttum gitti Sen gittin ömrüm insafsız ayaklarına toprak oldu kavruldu bahçelerim çiçeklerim soldu acılarım içimde fışkıran kan, gönlüm rüzgarlarda savrulan yaprak oldu sen gittin yaslandığım duvarlarım yıkıldı, güvendiğim dağlarım her gece yıldızlara bakıp bakıp ağlarım Sen gittin, çakıl taşlarım yürekvuruşlarım sevgikuşlarım gitti yaralı bir ceylanın bakışında yaralı kaldım her yerde izimi sürüyor avcılar harcanmışlığın, terkedilmişliğin koynunda korunmasız, savunmasız kaldım Sen gittin anlımın kara yazısı kaldı kalbimin sızısı gittin işte o gidiş bir daha dönmedin geri yarısı sende kaldı kalbimim, yarısı bende ezgili ah seher yeli ardında kara bulutlar, kara günler ve her gece soğuk ölümler kaldı hasretin kaldı bir de ölüm gibi ben kaldım öyle deli, öyle divane ortalarda Sen gittin, masal bitti, ben bittim... Nuri CAN

Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Buğulu Camlarda Kaldı Adın Sendin hayatımın kaynağı saçlarıma dolanan aydınlık papatyanın akı, karanfilin alı algülüm, gülgüzelim, gözgülüm umudum, özlemim, vazgeçilmezim seninle uçardım güvercin kanatlarında her sabah bir ipekböceği sabrı bir güvercin aklığı bir anne sıcaklığı ve bir kumru saflığıyla severdim seni bilmezdin dudağımda bir ıslıkla bir sevda masalında beklerdim seni gelmezdin her gece sevgimi göğe yıldız diye serperdim görmezdin gülüşün bahar buğusu olurdu gülüşün bir avuç su gülüşün gül gülüşün karanfil kokusu seni görmediğim gün iki damla özlem iki damla hasret çiçeği olur düşerdin yüreğime tane tane kirpiklerimin kıyısında martı olur uçardın susardı bütün denizler seni özlediğimde gelmezdin bir sevda masalında arardım seni bir gülün alında, bir çınarın dalında saçlarını koklardım tel tel dudağına en güzel şarkılar yakıştırırdım ayışığı dökerdim bakışlarına her gece bilmezdin güz biter kış gelir giderdi yaz biter bahar gelir geçerdi gelmezdin buğulu camlara yazardım adını yüzünü gözlerimde sesini ruhumda saklardım bilmezdin ısterdim ki, baharda toprak olayım rüzgarda yaprak olayım kırmızı balonlara yükleyip yüreğimi her gece sana yollayayım isterdim ki, en güzel aşk öyküsü olsun aşkımız yüreklere yazılsın şiir şiir dünyada bütün sevenler, sevmeyenler gelenler, geçenler hep seni okusun isterdim ki, seni sevmek gülüm, gülaydınım, sabahım olsun seni sevmek yeşil bahçem, nazçiçeğim, baharım olsun ıçtiğim her suda seni bulayım sana dökülsün yüreğim damla damla umudum, ekmeğim, cançiçeğim zülfü yarim olasın. serin bir meltem gibi saçlarıma soğuk pınar gibi. umutlarıma dolasın isterdim ki, kokladığım her çiçekte seni koklayayım saflığın aksın içime damla damla hayatın kaynağı sevginin bağı olasın gökyüzü kadar mavi bulutlar kadar beyaz, en güzel aşk hikayesi olsun aşkımız Nuri CAN Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! ıkimizin Masalı Sen bir çiçek olsaydın sevda çöllerinde ömrümce yaş dökerdim kurumayasın diye seni yalnız güneşin aklığı güllerin sıcaklığı ile beslerdim ve mehtabın büyüsü ile süslerdim yapraklarını her sabah kızıllığında yeniden koklamak için sen bir defter olsaydın, ben kalem olurdum seni yazardım gece gündüz şiirlere, romanlara, dağlara, bulutlara, rüzgarlara elimin ulaştığı, gözümün gördüğü heryere seni yazardım dilime destan, yüreğime mühür kazardım bir ömür seninle yaşamak, seninle yaşlanmak için sen bir ceren olsaydın avcıların önünde sevgimi siper ederdim vurulmayasın diye yaralarını rüzgarın diliyle okşar güllerin eliyle sarardım ve seni dağların moruyla gizler pınarların diliyle seslerdim kem gözlerden, katı yüreklerden korumak için sen bir çoban olsaydın sürüler peşinde kalbimde taşırdım hep yorulmayasın diye ve kavalını rüzgarın nefesi ile üfler çağlayanların sesiyle dinlerdim her gece ayışığında duygularını okşamak için sen bir kardelen olsaydın dağların eteğinde ben yaprak olurdum rüzgarda titreyen dört bir yana kokular saçar dururdum her dem aşkın ile sarhoş olmak için sen bir dal olsaydın, ben toprak olurdum sen bir göl olsaydın, ben ırmak olurdum kalbine akardım gece gündüz senden uzak kaldığımda ağlar dururdum sen güneş olsaydın, ben dünya olurdum dönerdim ekseninde durmadan her sabah, her akşam yeniden buluşmak için ve saçlarını gökyüzünün mavisi ile yıkardım her dem güzelliğinden sarhoş olmak için Nurı CAN

. Başka Söz Demedim Bilmedi dilim Başka söz demedim bilmedi dilim başka el tutmadım ermedi elim başka saz vurmadım çalmadı telim ömrümce bir seni sevdim bilesin ey sevdalı bohçam, al güllü bağım ey gönül bülbülüm, dumanlı dağım ruhuma can katıp akan ırmağım kalbimi bir sana serdim bilesin hep seni bekledim gelirsin diye bir gün sevdiğimi bilirsin diye gelip gözyaşımı silersin diye bir ömür seni bekledim bilesin bahar yeşil yeşil al bahçelerde mehtap ışıl ışıl bak gecelerde sular pırıl pırıl akar derede gönlümü bir sana verdim bilesin sen yoksan sevdiğim, gönül divane sen yoksan sevdiğim, hanem virane sen yoksun sümbülden, gülden bana ne hasretinden çile derdim bilesin sen ki, aşkın, ateşin, hasretin adı şu garip gönlümün bitmez feryadı çeker mi bu aşkı bir kuş kanadı? kalbimi bir sana gerdim bilesin sazında inleyen tele yaz beni türkünü söyleyen dile yaz beni saçını okşayan ele yaz beni ömrümce bir seni sevdim bilesin Can Nuri sevdikçe sen uzak durdun şu seven yüreğe hep tuzak kurdun en son kurşununla kalbimden vurdun dünyada yenilmez devdim bilesin Nuri CAN

]. Gülümse Güneşe Umut Yeşersin Türküler söyle dost yüreğine gülümse güneşe umut yeşersin yarına güneş yeniden doğacak diye bir ümidin varsa.../ Kır çiçekleri kırılmasın kirpiklerinde saçlarını savuran bu rüzgar esmesin şafaklar umut açmıyorsa yastığında yaslandığın gecelerin yak kül olsun, seni üzen ne varsa gönlünün ocağında&#8230; Ser önüne yoz akşamları küflü gurbet gecelerini de al yanına tutuşturalım bir ucundan içimize batan bu hayatı Ömürki, nazlı bir bahçedir kınalıkuş kimi gün çicek açar, kimi gün yaprak döker unut geçen sonbaharları, yeni baharları selamla her bahar say ki, sen de varsın bu dünyada bırak uyusun kollarında nilüferler baharlar tadında kalsın sarmalında umut bir sonbahar yaprağına da yazılı olsa adın sende oyna hayatını acılar karşısında Bırak dönsün dünya sende dokun bir ucundan hayata aldırma sedası sarsık keman iniltilerine mutluluk dediğimiz ulaşılmaz bir dağ da olsa demirden bir kale de olsa içimizi kuşatan aşk hiç bir kervan geçmese de düştüğümüz kuyunun kenarından aldırma, herkesin hayatında acının solduramadığı günlerde vardır elbet bırak hayatın hangi burgacında dalgalanıyorsa kalbin dalgalansın bir kelebeğin ömrü kadar da olsa ömrün bir sarmaşık tutkusuyla sarıl yaşama hangi uçurumun kıyısında olursan ol her zaman heybende biraz umut yedeğinde sevgi kırıntıları bulunsun 1988 ıstanbul Nuri CAN

. Özgürlük Sevdası Sınırsız sevdim gökyüzünü sevemedim tutsaklığı bi-türlü güvercinleri mavi göklerde sevdim beyaz beyaz uçarken çiçekleri yeşil dallarda derdim duygu duygu açarken balıkları büyük denizlerde gördüm nazlı nazlı yüzerken oldum olası ne bir saksım olsun istedim ne bir akvaryumum ne de bir kafesim isterdimki sevdalı bir rüzgar olsun dile gelsin her bahar yaprakları okşasın sesim sevdalar büyütsün özgürlüğe dair altın kafeste de olsa kuşlar özgür olsun isterim balıklar özgür çiçekler özgür çocuklar özgür sevmem daracık yerleri isterdimki, yeryüzü çiçeklerin gökyüzü güvercinlerin olsun güneşin okşadığı her yer bahar bahar çiçek koksun isterdimki, herkesi seveyim, herkeste beni kardeş bileyim herkesi isterdimki, gökkuşağı olsun sevdam sarılsın umutlara bulutlara uzansın hür düşüncelerim her tarafta barış, dostluk, kardeşlik olsun dünyada ne kin kalsın ne de düşmanlık bütün kalpler sevgi dolsun ve şiirler en güzel sevgilim olsun... Nuri CAN 1977 Nijmegen Ah! Mümkün Olsa Ah! mümkün olsa acıdan sevinç sevinçten umut yapardım bölüp yüreğimi acılara dünyadaki bütün çocuklara sevgi satardım&#8230; Ah! mümkün olsa rüzgar olur eserdim bozkırlarda dağ - bayır dolaşır, odalarına sızardım her akşam üstlerini örter, alınlarından öper sonra bir masal anlatır usulca çekip giderdim... Ah! Mümkün olsa ağaç olurdum bozkırlarda her bahar yeşerip meyve verirdim çocuklara her yaz sonra döküp yapraklarımı sonbaharda rüzgarlarla savrulup giderdim&#8230; Ah! mümkün olsa ulu bir çınar olur dört mevsim baharı yaşardım yağmurlarla yıkardım saçlarımı, rüzgarlarla kurulardım&#8230; sevgiden bir elbise giyip, çocukları kucaklardım her kış! .. Ah! mümkün olsa soğuk bir pınar olur, su verirdim bağrı yanmışlara kinleri, kötülükleri, acıları siler sevgiyle yıkardım yürekleri akıp giderdim diyar diyar&#8230; Ah! Mümkün olsa toprak olur, buğday yetiştirirdim bağrımda gül olur açardım bağ - bahçe yeryüzüne salardım kokumu&#8230; yağmurun yağmadığı ülkelere billurdan damlalar dökerdim gözlerimden&#8230; Ah! mümkün olsa gelincik tarlası olurdum kin yerine sevgi düşmanlık yerine dostluk içerdim barış koyardım çocukların adını umut koyardım karşı koyardım bütün savaşlara... Ah! mümkün olsa çocuklara verirdim dünyayı güneş olur doğardım her sabah masal olur rüyaları süslerdim sevgi olur, şefkatle kucaklardım onları ağlatmazdım anaları, babaları&#8230; Ah! mümkün olsa vurulduğunda çocuklar, anne olur karalar bağlardım sarardım bütün yaralarını üzmezdim çocukları, ağlatmazdım. baba olur, hepsinin yerine ağlardım... Ah! mümkün olsa savaştan barış barıştan insan yapardım acıdan sevinç sevinçten umut umuttan dostluk yapardım kurşun yerine çocuklara her sabah şiir atardım&#8230; Nuri CAN.

. Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Hoşçakal Gönlümün Nazlısı Gidiyorum buralardan yalınayak ve üzgün aldırmadan önümdeki uçurumlara... asi... onurlu... ve ümitsiz... hoşça kal ayak izim, gönül gizim hoşçakal... Varsın hayallerim kurduğum yerde kalsın o gerçekleşmeyen hayallerim. ardımda yaralı bir yürek kederli bir ömür ve yoksul anılar bırakarak çekip gidiyorum işte hoşçakal gönlümün nazlısı, bağrımın sızısı, hoşçakal... Gidiyorum başım önümde, gözümde nem duramam artık ey aşk, ey sevdiğim hüzne ve kedere boğulduğum bu şehirde duramam artık... Hiç bir anı kabul etmiyor beni bedenim buz gibi soğuk yüreğim paramparça keder kış kadar soğuk ellerim ardımda yoksul bir sevda ve bana ait ne varsa bırakıp ardımdan gözü yaşlı çekip gidiyorum işte hoşça kal anlımın yazısı, kaderimin küskünü hoşçakal... Bütün yaprakları dökülmüş dalları kırılmış bir ağaç gibi hıçkırarak ve bırakarak ardımdan sırtımı yasladığım çınar ağacını yaslı meçhule giden acılar yüklü bir gemide uğuldayan rüzgarlara sarıp sesimi şarkıların sustuğu, aşkların vurulduğu limanlara gidiyorum sevdiğim hoşça kal kırık sazım, sevdamın yaralı türküsü hoşçakal Bir yıldız daha kaymadan gözlerimden yüreğimden bir arzu daha sönmeden ıssız bir köşede bırakıp kırgın gülüşlerimi düşlerimi hüzünlü bir fotoğrafa bırakıp çekip gidiyorum işte ey aşk, ey sevdiğim... Bir daha yağmamalı bu ihanet yağmurları ağlamamalı bu yürek bir daha yüreğimdeki acıyı bir başka acıyla sarıp alıp dağların ve yıldızların gölgesini yanıma yüzümde kış, bakışlarımda kar yorgun akan bir ırmak misali kimsesiz sokaklara bırakıp yanlızlığımı çekip gidiyorum sevdiğim hoşça kal gecelerimin yıldızı, karlı dağların yalnız kızı hoşça kal... Bütün borçlarını ödedim bu sokakların, alacağımı aldım geri dönmez bir mevsimdeyim artık duramam ey aşk bu şehre sığamam bu hüzünle yoksa acılar üşütür beni kar kavurur anılarımı donar bakışlarım üşürüm... üşürüm ey aşk Sorma nereye, hangi dağın ardına? ne kadar uzağa varır yolum? kim yoldaş olur bana? dönüp gelir miyim yine bahar geldiğinde? çiçek açtığında mor dağlar sorma!... Hoşçakal gönlümün sultanı, canımın özü yar her sabah gülüşünden öptüğüm, saçlarını okşadığım her gece hoşçakal... Akşam oldu vakit doldu uzak yıldızlara gözlerimi ayışığına sessiz gölgelerimi bırakıp yazıp gözyaşlarımı sabah çiğlerine, sazımdaki hüznü, içimdeki sızıyı boynu bükük karanfilimi ve yüreğimin yangınını bırakıp rüzgarlara basıp bağrıma yalnızlığımı çekip gidiyorum buralardan hoşçakal nazlı çocukluğum, sevdalı gençliğim bağrımın ateşi, kalbimin ahı, mühür gözlü yar hoşçakal... Nuri CAN www.nurican.com

. Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Asrevya!... Sevgiler büyüttüm kır çiçeklerinden, güneşin kanını emen... umutlar yeşerttim bahar renginde al yeşil. dağlarda kar erirken ceylanlar emzirdim. melekler uyandırdım her tan ağardığında... Toplamak için düş kırıklarını aynalardan, mavi bir kuş tutup avuçlarıma, yıldızlarla selam yolladım dağ doruklarından... dudaklarıma gül ve rüzgar iliştirip bekledim her gece gelmedin Asrevya! ... Upuzun köprüler kurdum içimdeki yolculuklara beyaz günlere uzandım, beyaz atlarla sana kavuşmak için. sana getirsinler diye umutlarımı, güvercinler besledim... dudaklarımın arasından inleyen bir kaval sesiyle, her gece özlemler gönderdim, yalnızlık ve hüzün diyarından... duymadın Asrevya! ... Ak alınlı taylar koşarken alnımın çayırlarında al türkülerle inledim lekesiz sabahlara her bahar geldiğinde... özlemler kanatıp gecelerin sayfalarında, mavi rüzgarların terkisinde sevgiler yolladım sana... bilmedin Asrevya! ... Çoğaldıkça çoğaldı çılgınlığım, kanımda milyonlarca yıldız tutuştu, alevler içinde parlayan nehirler gibi yüreğime aktı hasret... her suyun sesine bir damla gözyaşı bıraktım senin için görmedin Asrevya! ... Bilki, sensiz uzak bir dağbaşı yalnızlığıyım ürpertilerde tiril tirildir yapraklarım seni özlemenin korkunç rüzgarıyla, göğünü ve yönünü yitirmiş göçmen bir bulut gibi her gece bir uçurumun kenarından kendimi bıraktım... görmedin Asrevya! ... Hasret ateşine bürünürken geceler uzun ayrılıkların dağladığı sevdalarda korkunç alevler içirdim seven yanıma... bir yanım iç çekmeyi ögrendi, bir yanım acı çekmeyi oturup ağladım gecelerce küskün ırmaklar gibi karışıp gitti gözyaşlarım çağlayanlara... silmedin Asrevya! ... Ey kırçıl saçlarımda yıldız tutuşturan, alıp savuran yangınlara ey yüreğimin yegane sahibi, umudumun adresi gel al beni, şiirlerin ve sevgilerin diyarına götür yıldızlara götür, samanyoluna, ölümsüzlüğe, sonsuzluğa... sevgiyle yıka yüreğimi, hasretin ipeğiyle sar, aşkın öpücüğüyle öp... Hazan bahçelerinde yaralı bir güldür kalbim sensiz, dört mevsim aşkı ve hasreti kanayan... yüreğimde demlenen ay oldun her gece, gözlerimde çiçeklenen yıldız uzun saçlı hasretim oldun, bitmek bilmeyen gurbetin ahında... geçen bütün mevsimlerde seni bekledim, bütün trenlerde seni sordum... gelmedin Asrevya! ... Özlemlerle yaralı bir yağmur bulutuyum şimdi buralarda firari bir hüznün girdabında yitirdim güldesenli sevinçlerimi bil ki, çağlayan bütün nehirler benim gözlerimdir benim yüreğimdir ağlayan bütün denizler su içtiğim bütün pınarlarda seni susadım düştüğüm her uçuruma bir tutam çiçek bırakır gibi bir tutam kor ve bir demet gözyaşı bıraktım senin için gelmedin, görmedin, bilmedin, silmedin Asrevya! ... Bir gün gökyüzü gülünce ve geçince üşümesi kalbimin uzaklardan taa... uzaklardan, acılar ve korkular diyarından bütün hasretleri yükleyip yüreğimin yangınına upuzun yollardan çıkıp geleceğim sana... Bekle Asrevya! ... Ve dudaklarından "seni seviyorum" diyen sesinin rüzgarıyla öleceğim... Nuri Can

. En Güzel Rüya Sensin Ey gönlümün uçurumuna her seher gül ve rüzgar dokuyan uçarı kız ey nazlı çiçek, narin kelebek, vahşi menekşem. ey büyülü dağım gökkuşağım bir ömür tırmanıp ulaşamadığım&#8230; bakışın yağmur senin, gözlerin deniz, ellerin gül, saçların meltem ah! ki, başımı döndürürsün her dem seni sevmek bir masal en güzel masal sensin ey ormanların uğultusu baharın buğusu dağların kokusu sevgimin soluğu ey yanan yüreğime en mübarek su gözlerin denizin üzerinde ayışığı gözlerin gözlerimde ateş, dudağımda gül, ömrüme can gönlüme canan gözlerin geceye söylenmiş şarkı seni sevmek bir rüya en güzel rüya sensin senki, sularda nilüferim bergüzarım, zülfüyarim en kutsal yerimsin gökkuşağı olur şiir kokarsın güneş olur tenimi ısıtırsın rüzgar olur, bahar olur, aşk olur hayat olur, deniz olur, dalga olur öldürürsün beni edan ile üstüme üstüme gelirsin her gece başımı döndürürsün... ey yüreğime mühür, ölümsüzlüğün adı ey baharın neşesi, dağların moru gönlümün menekşesi, sevdanın onuru seni koklanmamış bir kır çiçeği gibi sevdim seni yazdığım bütün sayfalar hasret kokuyor sevgi dokuyor gönül defterime her mısra seni özlemek bir şiir en güzel şiir sensin ey sabahların umut tazeliği gecelerimin bitmez hayali yüreğime alıyorum seni gözlerime, dudaklarıma, tenime sarıyorum. mutluluk ağacımda sevinç çiçeği oluyorsun durmadan yürüyorsun gönül ülkeme canıma can, kalbime canan oluyorsun duygularım seni sevince böyle güzel tenim hasretinle sıcak böyle seni sevmek bir sevda en güzel sevda sensin Nuri CAN.

. Bir gece alıp başını çekip gitmeli bu şehirden Bir gece alıp başını çekip gitmeli bu şehirden gecenin parmaklarından sızarken karanlık yorgun ve yalnız şafak sökmeden kimseler görmeden dönüp bakmadan ardındaki uçurumlara alıp sırtına dertleri, kederleri çekip gitmeli bu şehirden bir gece çekip gitmeli bu şehirden kar yağarken bilinmez uzaklara yelken açmalı insanlardan uzak yerlere denizi mavi bir adaya mesela ya da ıssız bir dağbaşına bütün anıları yakıp bütün köprüleri yıkıp aldırmadan önündeki uçurumlara dönüp bakmadan geride kalanlara takıp koluna gölgeni yüreğini de alıp yanına ağlamadan sessiz sedasız vedasız alıp başını çekip gitmeli bu şehirden çekip gitmeli bu şehirden kar yağarken insanlardan uzak bir yere gitmeli uzak bir dağbaşına mesela ya da denizi mavi ıssız bir adaya ayın şavkı vurduğunda sulara bir ceylanın ruhu kadar özgür olmalı ruhun her gece yıldızlar dökülmeli üzerine gözlerinde doğmalı güneş her sabah kuş sesleriyle uyanmalı çiçeklerin kokusu doldurmalı içini kirli, ucuz ilişkilerden uzak bir damla huzur bulmalı gökkuşağı renginde kapatıp kapıları, sürgüleri çekip son bir hüzünlü gülüş serperek odalara uykusuz geçen bir gecenin ardından yorgun, yaralı ve yalnız örtüp üstüne geceyi yıldızları da alıp koynuna, vurup sırtına yalnızlığını çekip gitmeli bu şehirden Nuri CAN..

. Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Cançiçeği Erişilmez bir uçurumun kıyısında, senden başka kimsenin farkında olmadığı bembeyaz bir çiçektim ben. Sen ise, dört mevsim özlemini çektiğim yağmur. Üstüme yağışını severdim, yapraklarımdan aşağı akışını, her damlanı içime çekişimi severdim. Bedenimde seni hissedişimi. Her damlan alıp götürürdü beni adını bilmediğim, tanımadığım yerlere... Sen yağınca susuzluğum dinerdi, biterdi kimsesizliğim, dağılırdı ürpertilerim. Serin bir meltem değip geçerdi yapraklarıma. Dünyalar benim olurdu, uçardım sevinçten. Günlerime, gecelerime; hiç kimsenin bilmediği, fark etmediği sıcak bir sevgi dolardı. Sıcak bir sevgi dolardı yüreğime. Her çocuğa gülümserdim; her kuşa, her kelebeğe, her arıya gülümserdim... Erişilmez bir uçurum kıyısında rüzgarlara ağıt yakan, yalnız ve boynu bükük, bembeyaz bir çiçektim ben. Sen, bakışlarında sevdalar gizleyen, sevdalandığım, gözleri menekşe rengi küçücük bir kızdın.. Adına Seher demiştim, adına sevda, adına umut. Sevdam, umudum her şeyimdin. Günüm, günaydınım, gülaydınlığım seninle başlardı. Tek sevenim, tek sevdiğimdin. Yağmurumdun sen; kurak günlere, ayaz gecelere inat. Hiç bitmeyen bir umut, özlem ve hazla beklerdim seni. Gelmediğin zaman boynumu büküp, kapar gözlerimi seni beklerdim. Özlemin umudum olurdu, umudum özlemin. Beklerdim, beklerdim bıkmadan, usanmadan... Çünkü seni seçmiştim ben, sevdam, arkadaşım olarak. Sevdanı yüreğime nakış nakış işlemek için. ışlemeliydim ki, fırtınalar, boranlar içinde bile olsa kardelenler gibi açmasını öğrenmeliydim... Umudumun bitip tükendiği anlar da oldu elbette zaman zaman. Seni beklerken, bekleyişin işkenceye dönüştüğü zamanlar da olurdu. Günlerin yıllara döndüğü zamanlar da. Ama hiç şikayet etmedim, şikayet etmedi yüreğim. Çünkü seni delicesine seviyordum ve bu sevgimle mutluydum. Özlemine zor da olsa katlanıyordum bir umutla. Sen beyaz bulutlarla gelirdin, bembeyaz gelinlikler içinde. Hayran hayran bakardım sana. Sen gelince ardından gökkuşağı gelirdi. Gökkuşağına dönüşürdün rengarenk. Her renginde umutlarım vardı, hayallerim vardı. Canlı, cansız tüm varlıklar kıskanırdı güzelliğini... Sen, hayatıma kattığım canım, gözbebeğimdin. Ben de senin cançiçeğindim. Gözlerime dolan bulut, üzerime yağan yağmurdun sen. Toprağa saçtığım umudumdun. Havaydın, hayattın, suydun, sevgime bandığım gülaydınlığımdın, günaydınımdın... Yıllar sonra şimdi yine bekliyorum seni, bir umutla. Ama artık azalan hatta tükenen bir umutla... Ömrümün bütün dilimlerine kar yağıyor şimdi. Kar da beyaz ama ben yine de direniyorum. Çıkıp gelmeni, üzerime yağmanı bekliyorum. Bir zemheri mevsimiydi ayazda bırakıp gitmiştin hayallerimi. Bak yine zemheri. Dağlara kar yağıyor ama sen yoksun. Sen yoksun, acılara özlem yağıyor... Bak, kar yağıyor üstüme, iliklerime dek üşüyorum. Yine de yüreğimde ateşler yakıyorum. Dönersen ellerini ısıtırsın diye... Unutmuşum, içimdeki umutların beyazlığını... Unutmuşum mavi, yeşil, al renkleri... Ne zaman bir yağmur sesi duysam, ne zaman bir su sesi, içimde sevgiler kanar, pınarlar kanar benimle. Sonra sen gelir dökülürsün içime, sen gelir dökülürsün gözlerime, kirpiklerim dökülür yollara. Gülaydınlığın doğar üstüme. ışte o zaman dağ dağ özlem kesilirim, bulut bulut, hüzün hüzün.. Gel... Gel ki, sarı papatyalar açsın, kır gülleri, kır menekşeleri, kırkkanatlılar açsın. Yol alsın umuda nazlı cerenler, ceylanlar, karda boranda yolunu yitirenler. Gel can gelsin solmuş anılara. Boşalsın sicim sicim gözyaşları, ırmak olsun susuz kalmışlara; kardeş olsun dostluklara, yüreğimdeki merhamete... Gel... Gel ki, sevginle anlam bulsun duygular, gözlerimden toprağa düşen damlalar... Gelmeni istiyorum biten umutları, yiten sevdaları diriltmen için, solan yaprakları yeşertmen için. Tüm ümitlerin tükendiği anda çıkıp gelmeni, üzerime yağmanı bekliyorum. Bu sitemdir sanma. Bil ki, gelmezsen solup gideceğim, bitip tükeneceğim. Bir daha bir daha hiç bir mevsim açmayacağım çiçeklerimi, gülümsemeyeceğim gül yüzlü çocuklara, gül desenli baharlara, kırlara, ceylanlara... Gel!... Nuri CAN.