paylaşım için teşekkürler

Herkez Kendinde Olmiyani Arar, Bazen O Aradiği şeyi Başkalarinin Bulmasindar Korkar.. Evet Jan Dark Teşekkürler Can Dündari Bizimla Paylaştiğin Için. F ffcamdankalp

maalesef simdiki yüzyil yalnizlar dünyasi beni korkutmuyor degil kimsenin kimseye güveni kalmadigi bir ortamda yasiyoruz malesef I

gerçekten çok güzel bir anlatım paylaştığın için teşekkürler... doğruluk payıda çok yüksek. bizzat şahidim... filizcan

Yalnızlar kulübü Ziya geldi geçenlerde... Yurtdışında yaşar. Çok iyi bir işi var. Tahsilli ve yakışıklı çocuktur. Çıktık. Cep telefonu çaldı. Ekranda "Siber" yazısı belirdi. "Siber alem"de tanıştığı kızlardan biriymiş. Az sonra bir telefon daha... "Siber" diye kodlanmış bir başka kız... "-Hayırdır" dedim. "-Öyle bir aleme girdim ki, sorma" dedi ve anlatmaya başladı. Evlenecek kız bulamayınca internette bir çöpçatan sitesine üye olmuş. Üyelik kolay. Bir rumuz, bir de şifre yazıyorsun. İsmin onlarda saklı kalıyor. Ayda 10 milyona alemin kapıları açılıyor. Böylece yaşlı gezegenimizin tarihinde sadece bu yüzyılda, bu kuşağa nasip olmuş en kalabalık "Yalnızlar Kulübü"ne adım atıyorsun. Bizimki rumuz olarak bir Matrix karakteri seçmiş kendine: "Oracle06". Kendini sunuş başlığı ise Türk filmlerinden mülhem: "Hani bir zamanlar çok fakir ama gururlu bir genç vardı." Sonra üyelik şartları gereği anlatmış kendini: cinsiyetini, yaşını, eğitimini, işini, kazancını, yaşadığı yeri, okuduğu yazarları, özelliklerini... Ardından aradığı arkadaşın özelliklerini yazmış: "Televole kızlarından olmasın; yalnızca kendisi olsun. Çocukları, hayvanları bir de zeytin ağaçlarını sevsin. Her şeyin satılır olduğu bu dünyada sevginin değerini bilsin. Aman Özal çocuğu olmasın." Bir de fotoğraf kondurmuş. Dalmış aleme... Meğer ne çok zeytin ağacı seven, sevginin kıymetini bilen kız varmış. Ziya'nın mesaj kutusu "göz kırpanlar"la dolup taşmış. Beğendikleriyle yazışmış, yazıştıklarıyla tanışmış. Ve 6 ay içinde dünyanın dört köşesinden arkadaş bulmuş. Doğrusu, ben bu çöpçatan sitelerini, bir avuç meraklının, gizlenmiş kimliklerle eğlendiği birer fantezi kulübü sanıyordum. Hiç de öyle değilmiş. Söz konusu site dün, üye sayısının 2 milyonu aştığını duyuruyordu. Ve benim baktığım an, siber alemde kendine eş arayan tam 2332 üye vardı. Asrımızın korkusu yalnızlık, yüreklere kök salmıştı belli ki... Ziya, site aracılığıyla tanıştığı gelin adayları arasında doktorlar, avukatlar, üst düzey şirket yöneticileri olduğunu söylüyor. Niye iş güç sahibi, güzel bir kadın kendine sanal ortamda eş arar ki? Bu soruyu o da sormuş ve gece muayenehanesinde buluştuğu bir doktordan şu cevabı almış. "Gün boyu kimseyle görüşmeye vaktim olmuyor. Gece de dışarı çıkacak enerjim kalmıyor. Bir barda yalan söyleyen erkekleri dinlemektense bilgisayar başında benim gibi düşünen, hisseden insanlarla tanışmak daha ilginç ve güvenli geliyor." Ziya hala aradığı "Pamuk Prenses"i bulamamış gerçi ama bu alemde tanışıp evlenenleri görmüş. Tabii oradaki tanışıklık yüzünden eşinden boşananları da... Yazıştığı "sanal insanlar"ın, gündelik hayattakilere göre kendilerini çok daha dürüst ifade ettiklerini düşünüyor. Oscar Wilde, "İnsan kendi kimliğiyle konuşurken pek az kendisi gibidir; ancak ona bir maske verildiğinde gerçeği anlatır" der. Belli ki "Yalnızlar Kulübü" üyeleri için de "Rumuz", maske yerine geçiyor. Gündelik rollerini oynarken bastırmak zorunda kaldıkları asli kişiliklerini, internette bir rumuzun ardına gizlenerek doyasıya yaşayabiliyorlar. Yani, sanal dünyadakiler gerçek aslında; ... gerçektekiler ise sanal... can dündar

Güzel bir paylasimdi JanDark, tesekürler...