h_kubra; yorumun için çok sağ ol... Ben çok oturdum çok düşündüm çokta ayrılmak istedim ama cesaret edemiyorum pişman olurum diye çok korkuyorum, hatta bir kere ayrıldık aileleri bile birbirine düşürdük bu dışarı tek başıma çıkamama mezusu yüzünden ama sonra yapamadık çok zorlandık 2gün sonra barıştık şimdide aynı şeyleri yaşamaktan korkuyorum. Çalışma konusunu geçtim okuluma devam etmeme bile karşı çıkıyor Rabbim e yalvarır oldum artk. Evlenince belki değişir, belki düzelir umudu var içimde.. Bu yüzden bırakamıyorum..

Biraz önce aradı, pazar günü arkadaşımın doğum günü evine davet ediyor bizi dedi. Bende sen gitmek istiyor musun dedim oda evet istiyorum gidelim mi dedi. Ben de olur gidelim dedim. Oda simdi evi çok kalabalık olacak ben rahat edemem sen falan varsın dedi. Bende o zaman sen gidersin sonuçta arkadasın dedim. Bana niye surat yapıyosun deyip telefonu yüzüme kapattı. Tekrar aradm sana surat yapmıyorum nerden çıkardın hem neden teli kapatıyorsun dedim ben senin suratını çekemem dedi bende iyi ozaman kapat dedim kapattı. Ne onla oluyor ne onsuz.. Allah ım yardım etsin ağlamaktan yoruldum.

korkamkta haklısın ama korkunun ecele faydası yok canım kendin otur iyice düşün otur konuş senin asosyal olmanı mı istiyor güçsüz onun eline bakmanı mı istiyor evlenince yok canm eskidenmiş erkek çalışır kadın evde oturur ilerde pişman olmaktansa şimdiden tavrı koy oda seviyorsa kabullnecektir

canım erkekleri değiştirmek o kadar zor ki inan tecrübeyle sabit benim eşimde anlattıgın gibi o yüzden otur baştan konuş dedim bende geçer düzelir dedim bir arkadaşımın nikahına gitmek için kırk takla atıorm kıskançlığı aşmış durumlar yolun başındayken uyarıyım dedim

Hakkında hayırlısı olsun inşallah. Ve benden sana tavsiye, ailenden mutlaka destek al, annen olur baban olur fark etmez. Mesela ben babamla konuşurum pek çok şeyi. Eminim, herkesten önce ailen senin mutluluğunu isteyecektir. Ben de zamanında, hayatımda herşeyi yok saymış takılmıştım birinin peşine. Onsuz olamayacağımı sanıyordum, ama hiçte öyle değilmiş. İyi ki babamı dinlemişim, iyi ki annemi dinlemişim kurtulmuşum. Şimdi aileminde sonuna kadar destek verdiği beni mutlu eden, benimde mutlu ettiğim birisiyle birleştiriyorum hayatımı. Ailen varsa asla yalnız değilsin, unutma. Umarım attığın her adım seni mutluluğa götürür.

Vallahi kötü yapmışsın. En azından okulu bitirebilseydin. Çalışmayı bir kenara koyuyorum düşün yani. Aslında benim de çok anlatacak şeyim var bu konularla ilgili de burada olmaz :) Neden çalışmanı, ya da bir arkadaşınla dışarı çıkmanı sakıncalı buluyor anlamadım. Her çalışan kadın afedersin de fena işler mi yapıyor? Evin olunca da çalışmazsan seni iyice ezer gibi geliyor bana, şimdiden böyleyse. Yarın öbür gün iyice paranoyak olur, akşam işten eve geldiğinde bugün dışarı çıkıp çıkmadığını sorarsa, sen de hayır evdeydim demene rağmen yalan söylediğini düşünürse o zaman vay haline. Ya bu adamı evlenene kadar yola getir, ya da ilerde mutsuz ol. Başka seçeneğin yok gibi görünüyor. Üçüncü seçeneği söylemiyorum bile. Allah hepimizi mutlu etsin :)

Merhaba arkadaşlar, ben 23 yaşındayım, nişanlıyım, içinden çıkamadığım bir derdim var. Nişanlım hayatıma girdiği günden beri kendi istediğim değil de onun istediği hayatı yaşamaya başlamışım bunu yeni yeni farkediyorum. Aşktan, sevgiden, heyecandan gözüm kör olmuş tümüyle ipleri onun eline vermişim, şimdi ise alamıyorum. Asıl sıkıntım şu, nişanlımla tanışana kadar sosyal bir hayatım vardı, üniversite okuyordum ve aynı zamanda çalışıyordum. Ama şimdi 8aydır evdeyim ve okulumu nişanlımın isteği üzerine dondurmuştum tekrar başlamak istedim ama nişanlım izin vermedi sanıyorsam kendisi lise mezunu olduğu için istemiyor, ilk zamanlarda da çalışmaktan o kadar bıkmıştım ki, evde olmak güzel geliyordu. Ama zaman geçtikçe çok sıkılmaya, çalışma hayatını özlemeye başladım. Nişanlım şimdi çalışmama da asla izin vermiyor, vermezde. Çok yalnızım, çok sıkılıyorum, bir kaç aydır bunalımdayım. Nişanlım, ailem ve kendisi dışında tek başıma asla dışarı çıkmama izin vermez, çevremde bir tane bile arkadaşım kalmadı. 4ay sonra düğünüm var, evlenince de böyle olacak belki daha kötü olacak. Nişanlımı çok seviyorum, onu böylesine sevmesem çoktan ayrılırdım, hayatımı kendi isteklerim doğrultusunda yaşardım. Ama ona olan sevgim herşeye engel oluyor. İçimde büyük bir endişe ve korku var evliliğe dair. Arkadaşlar tecrübeleriniz varsa bana fikir verin lütfen.? Son düzenleyen: Moderatör: 11 Aralık 2013

biz kadınlar olumlu bakıyoruz ama evlendikten sonra saçma sapan nedenlerden olay çıkabiliyor ve inan hep ikilemde kalıyorsun

çok haklısın canım anlıyorum seni.. Ama cesaretim yok zamana bıraktım bende şuan da kararsızım. Çünkü ben ona kendi isteklerimi düşüncelerimi söylersem asla kabul etmez karadeniz inadı var onda. Onu bu kadar çok severken de ayrılmak çok canımı yakacak biliyorum. Allah ım bu evlilik hayırlı değilse en kısa zamanda yolumdan döndürür inşallah beni bana o gücü verir inşallah...

kedifatos; öncelikle yorumun için çok sağ ol... Nişanlım aşırı kıskanç ve şüpheci bir yapıya sahip benden öncede öyle olduğunu söylüyor. Bu yüzden çevremde arkadaşımın olmasını istemiyor, çalışma konusuna da bu yüzden karşı bir de sanırım o kendisine güvenmiyor. Ama şunu biliyorum ki kendimi parçalasam o yola gelmez, dediğim dedik bir insandır. Haksız olduğu bir konuda bile çok rahat kendini su üstüne çıkartır. Sende anlatmak istersen seni seve seve dinlerim. Onsuz yapamam gibi geliyor bu yüzden bırakamıyorum onu

hakkınızda hayırlısı hala benim babam ne güzel işin vardı altın bileziğin vardı diyip duruyor keşke bende zamannda çalşmam konusunda kararlı olabilseydim

Bana diyorki 4 ay sabret evlenince hiç canın sıkılmayacak, herşey istediğin gibi olacak, tabi çalışma konusu hariç. Bende bi umuttur bekliyorum belki geçicidir diye.

Çalışmadığın için şu an çok pişman mısın? ben de üniversite 3teydim uzaktan eğitim görüyordum şimdi dondurdum okulu bitirince sözleşmeli memur olma imkanım çok yüksekti bende geri tepiyorum resmen şimdi bile bu kadar çok çalışmak isterken evlenince nasıl bir pişmanlık yaşarım bilmiyorum. Benim merak ettiğim evlenirken bir çok seyden fedakarlık ediyor insan evlendikten sonra bunların pişmanlıkları ağır basıyor mu?

Can çıkmadan huy çıkmaz, huylu huyundan vazgeçmez, insan 7'sinde neyse 70'inde de odur... Bu sözler boşuna söylenmemiş. Bence mantığınla düşün karar ver, sana, senin varlığına saygı duymayan, seni ve isteklerini yok sayan bu insanın, seni en çok el üstünde tutması gereken nişanlılık döneminde adeta görmezden geliyor. Sevgi ve aşkın evlilik için çok önemli olduğunu bilen biri olarak söylüyorum ki, bence tek başına yeterli de değil. Bence evlilik hayatında kişiler, bireysel olarak mutlu olmalı ki, birbirlerini mutlu edebilsinler. Sen hayatta istediğin şeyleri yapabileceksin ki mutlu olasın, mutlu olursan karşında ki insanı da mutlu edebilirsin. Ve şunu da anlamam ki, ailenin yıllarca emek verdiği sen, belki de okuman için zorluklar yaşayan ailenin emeklerini hiçe sayıp bir erkek için, nasıl okulunu dondurursun ve şuan sırf izin vermediği için okula başlamazsın. Kusura bakma ama anlayamıyorum, ailen bu duruma ne diyor merak ettim doğrusu. Kendisi lise mezunu ve bunu kompleks yapmış anladığım kadarıyla, şunu aklının bir köşesine yaz, belki hatırlarsın ve bir gün kk'da hiç tanımadığım biri bana söylemişti dersin. Nişanlın senin okuluna devam etmene ve çalışmana asla izin vermeyecek. Etrafında ki insanlarda sana akıl verecek ve seni uyandıracak diye de, senin insanlarla görüşmeni engelleyecek. Çok pişman olmadan, iyice düşün. Hakkında hayırlısı olsun.

Zannettiğin şey bence sadece alışkanlık. Belli bir zamandır hayatında olan biri, onun için bir dolu fedakarlık yapmışsın, okulunu yarım bırakmışsın, arkadaşlarını yok saymışsın. Bence sen korkuyorsun. Boşluğa düşmekten korkuyorsun. Hiç korkma, öncelikle en önemlisi arkanda ailen var kapı var gibi, okuluna dönersin, yine sosyal bir insan olursun, arkadaşların olur, işe girersin çevren olur. İnsan, kendisine saygı duymayan birini sevemez. Onu mutsuz eden birini yine hiç sevemez.

Benim nişanlımda tek çıkıp gezmemi istemez, herşeyi birlikte yapmamızı, birlikte almamızı ister ve bu benim hoşuma gider.. Ayrıca benim de çalışmamı istemiyor, Sen yorulma, ben çalışır sana krallar gibi bakarım diyor, bu da beni mutlu ediyor.. Bana kalırsa nişanlın okul dışında kötü birşey yapmamış.. Ama tabi herkesin yapısı farklı benim hoşuma gider, Seni bunaltır.. Kendin için iyi olanı seçmelisin, cünkü evlilik bir ömür boyu...

Yazdıkların çok doğru, normalde nişanlılık dönemi hayatımın en heyecan verici, en güzel dönemi olması gerekirken ben nişanlılığımı bile doya doya yaşayamıyorum. İstediğim hiçbişeyi yapamıyorum, düşüncelerimin onun için hiçbir önemi yok. Aile konusunda da haklısın, onların düşüncelerini hiçe saydım bir erkek için, çok üzülüyorlar onlarda çok endişe içindeler. İleride hiçbişeye izin vermeyeceğini bende düşünüyorum izin vercek insan zaten başta kısıtlama getirmezdi bu kadar en çokta şu düşüncene katılıyorum ' Etrafında ki insanlarda sana akıl verecek ve seni uyandıracak diye de, senin insanlarla görüşmeni engelleyecek ' kesinlikle bu sebepten istemiyor kimseyle görüşmemi, şimdiden böylesine pişmanlık yaşıyorken bu işi bitirmezsem ileride işin içinden çıkamıcam. Görünen köy kılavuz istemezmiş ben herseyin farkındayım ama bazen bunları duymaya da ihtiyacım oluyor. Şuan zamana bıraktım kafamda bitirmeye çalışcam seviyorum ama sevgide bir yere kadar... Zamanla geçer inşallah bu zor günler.