ÖLÜ Hangi mahallede imam yok, Ben orada öleceğim. Kimse görmesin ne kadar güzel, Ayaklarım, saçlarım ve her şeyim. Ölüler namına azade ve temiz, Meçhul denizlerde balık Müslüman değil miyim, haşa, Fakat istemiyorum kalabalık. Beyaz kefenler giydirmesinler, Sızlamasın karanlığım havada. Omuzlardan omuzlara geçerken sallanmayayım, Ki bütün azalarım hülyada. Hiç bir dua yerine getiremez, Benim kainatlardan uzaklığımı. Yıkamasınlar vücudumu, yıkamasınlar, Çılgınca seviyorum sıcaklığımı... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

DÜNYACA Burda, Hindistan'da, Afrika'da, Her şey birbirine benzemektedir. Burda, Hindistan'da, Afrika'da, Buğdaya karşı sevgi aynı, Ölüm önünde düşünce bir. Nece konuşursa konuşsun, Anlaşılır gözlerinden dediği. Nece konuşursa konuşsun, Benim duyduğum rüzgarlardır, Dinlediği. Biz insanlar ayrı ayrı kalmışız, Bölmüş saadetimizi çizgisi yurtların; Biz insanlar ayrı ayrı kalmışız, Gökte kuşların kardeşliği, Yerde kurtların. FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

ÖLDÜRDÜGÜMÜZ Geceyle parlayan gözleri vardi, Cesurdu, cesurdu ziyade. Nasil ki çekti bizi, Istifade. Karanlik magaranin kapisinda durduk, Geçerken biraktik tasi. Sustu büyük bagirmasinda, Gecelerin ve ormanlarin sirdasi. Artik bizim gibi degil, Su içmez, kimildamaz. Uyanikligi hiç yok, Uykusu az. Öyle garip ve öyle sade, Süsler yapacagiz süslerinden. Tüyleri gibi aydinlik, Ve bir sey görmeyen. Hazir, etrafin düsmanliginda, Zaferin bitmez tükenmez yemegi. Aklimizin, korkumuzun, ellerimizin, Beraber yiyecegi... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

GECEYE KARSI MÜDAFAA Bu adam ölmüstür ama, Düsmedi topraga henüz vakit. Hayatini devrettik agaçlara Kalbi kimlere ait. Bu adam ölmüstür ama, Basucundan ayrilamadik. Sonsuz kederinde gecelerimizin Nedendir hala bu beyazlik. Bu adam ölmüstür ama, Henüz durmadi nehir. Ve nasibi muhtesem kuslar gibi Onu götürebilir... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

AF AKSAMI Af buyruğuyla açılmıştı hapishane kapısı Taşıyordu koca burunlar tıraşlı enseler kara çeneler Dizleri eğri omuzları çarpılmış sırtlar çıkık dökülüyordu Vakitlere kapanmış büyük karanlıklardan Taşıyordu vay dökülüyordu vay Yırtık pis bitli çirkin Sokağı dolduruyordu terli can uğultusu Geçiriyordu avucunu şaşkınlıkla saçından saçından 9 yıl yatmış Kolunda anası kucağında yavrusu Doldurmustu kapının önünü kalabalık Kimi ta dağ köylerinden koşmuş Kimi ta denizlerden Bir özlem sarmış bağrı ölümden yüce Sevgiyle arıyorlar parçalarını Heybelerinde ekmek destilerinde su Bir türlü inanamıyordu sokaklara sokaklara 20 yıl yatmış Gönüllere sığmaz olmuş kavuşmak duygusu Öyle sarılır ki geçmişe Erir göğsü göğsünde tutuklunun Pişmanlık kavaklar tarlalar davarlar için Pişmanlık gemilere düğünlere ırmaklara Pişmanlık beşiklerden kağnılardan sessiz Yerce gökçe değil insan dolusu Çılgınca kucaklıyordu hepimizi hepimizi 5 buçuk yıl yatmış Taşar içerde kalanların sorusu Çubuk demirler arkasından maviliğe Hem esenliğe ermiş hem yaşlı yelcek Bir yurt türküsü yeniler karanlığı Zaman yeğnik değildir yeğniktir Dön de gör ananı belleyecek Boş koğuşlar kurmuş pusu Sönük gözü aydınlıkla büyüyordu büyüyordu 8 yıl yatmış Çıkınlarda gecenin binlerce gecenin uyunmamış uykusu Bir yorgunluk çökünce yürünmüş yeryüzünden Kalabalıkta dağılır birer ikişer özgür Doğuya batıya kuzeye güneye özgür Yüreklerinde bir çığ Yaşamak sevinci vay Yaşamak korkusu İnmeli yani sıçrıyordu havaya havaya 17 yıl yatmış... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

1914 yılında İstanbul'da doğdu. Kuleli Askeri Lisesi'ni ve Harp Okulu'nu bitirdi (1935). 1950 yılında kendi isteği ile ordudan ayrıldı. Basın-Yayın ve Turizm Genel Müdürlüğü'nde, Çalışma Bakanlığı'nda İş Müfettişi olarak çalıştı (1960). İstanbul Aksaray'da Kitap Kitabevi'ni kurdu, yönetti. Türkçe adlı bir dergi çıkardı (1960-1964). Türk Dil Kurumu Yönetim Kurulu üyesiydi. Yavaşlayan Ömür adlı ilk şiiri 1933'te İstanbul dergisinde çıktı. Aile, Ataç, Çağrı, Devrim, İnkılapçı Gençlik, Kültür Haftası, Türkçe, Türk Dili, Türk Yurdu, Varlık, Vatan, Yeditepe, Yücel, Yenilik, Yön, gibi dergi ve gazetelerde şiirlerini yayımladı. Şiirlerinde mağara devri insanlarından günümüz insanına dek insanın, iç ve dış dünyasını benzersiz anlatımıyla işledi. İlk yapıtından başlayarak Türk şiirine yepyeni bir anlam, kavrayış ve ses getirmiştir. Şiirimizin en verimli sanatçısıdır, şiirini sürekli olarak yenileyen özelliği ile Türk Şiirinin Ses Bayrağı nitelemesine değer görüldü. ESERLERİHavaya Çizilen Dünya (1935) Çocuk ve Allah (1940) Daha (1943) Çakırın Destanı (1945) Taşdevri (1945) Üç Şehitler Destanı (1949) Toprak Ana (1950) Aç Yazı (1951) İstiklal Savaşı-Samsun'dan Ankara'ya (1951) İstiklal Savaşı-İnönüler (1951) Sivaslı Karınca (1951) İstanbul- Fetih Destanı (1953) Anıtkabir (1953) Asu (1955) Delice Böcek (1957) Batı Acısı (1958) Hoo'lar (1960) Özgürlük Alanı (1960) Cezayir Türküsü (1961) Aylam (1962) Türk Olmak (1963) Yedi Memetler (1964) Çanakkale Destanı (1965) Dışardan Gazel (1965) Kazmalama (1965) Yeryağ (1965) Açıl Susam Açıl (1967) Kubilay Destanı (1968) Haydi (1968) 19 Mayıs Destanı (1969) Cinoğlan (19819 Hin ile Hincik (1981) Güneş Doğduran (1981) Çıplak (1981) Yunus Emre'de Olmak (1981) Nötron Bombası (1981) Koşan Ayılar Ülkesi (1982) Dişiboy (1985) İlk Yapıtla 50 Yıl Sonrakiler (1985) Takma Yaşamalar Çağı (1986) Uzaklarla Giyinmek (1990) Dildeki Bilgisayar (1992) Che

AKDENİZ ŞİİRLERİ Sen Deniz Gök, Bir an dursanız uykuda Büyür bir yosun geceye karşı. Tedirgin olur ölüler Bir an yaslansanız karanlığa, Sen Deniz Gök. Dalarım engine Ki yaşadığım Anladığımdr. Roma'yla Kartaca'nın arasında Yüzer, sevgi sevgi İstanbul. Böler bir kuş düsüncemi ikiye Maviden Yarıda kalır içki. Dersin ki Ellerimize değecek Yıldızlar Büyüyecek büyüyecek de. Dersin ki Bir aydınlığı var Sevgililer için, Karanlık sessiz de. Dersin ki Uyuyamıyorum Yalnızız Gece, mavi de. Sessizdi yeryüzü Yeryüzünde bircik Akdeniz vardı Akdenizde Yalnız ikimiz. Beni seviyor musun dedim, Yumdu gözlerini uzaklığa, Tam sorulacak an, diye gülümsedi, Tam sorulacak yer. Bir kocaman yeşil bir kocaman boz Yellerde Çarpar birbirine çarpar enginlere dek. Dalgaların ucunda yıldızların ucu Her köpük bir fırtına Her köpük bir evren. Su deniz su gök gizlenebilir Seni sevdiğim Gizlenemez. Havaya da yalıma da ağaca da benzer ama En çok suya benzer Sevgimiz. Morluğun acısı var sonu yok Karışır yaşamımıza Kendiliğinden. Herkes ölünce toprak olurmuş Hayır hayır Bizim su olacağımız besbelli. Akdeniz enginlerde kararmaktadır Ama Ben Öyle maviyim ki. Akdeniz bir gitmişlikle eski, uzak, Ama Ben Sahibi gibiyim yıldızların. Akdeniz seni bir daha yaratamaz Ama Ben Seni bir daha sevebilirim. Deli gibi bir gürültu, ansızın, Yırtılırcasına yarılır sessizlik, Düşünür Akdeniz. İşte uçaklar geçer havalarından Kalır mavilik üstünde apak izleri, Akdeniz anlar ve sever. Denizdir, Her aksam üstü Bütün düşüncelerde Gelip gider. Senin le Acısı Uzunluğu Aksi. Ve gece yarısıdır bu masmavi şey, Senin Uzaklarda Unuttuğun sessizlik. Duymuştun Bu türküyü Çok eskiden de. Bu türküyle anılarsın yelden Yeşilden Kadırgaların dibindeki sessiz yosunları. Bu Akdeniz dalgalarında bu türküde sen Varsın ışıl ışıl Ve yoksun biraz. İyice düşün bu bütün yaşamamızdır. FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

DÖRT YAPRAKLI CİCEK Çıkamaz çocukluğundan dışarı Kimse. Oynamamız bundandır. Kara toprakla binlerce yıl. Çıkamaz çocukluğundan dışarı Kimse. Bundandır sevmemiz kiraz ağaçlarını. Çıkamaz çocukluğundan dışarı Kimse. Kardeşliğimiz bundandır Mavi sularla binlerce yıl. Çıkamaz çocukluğundan dışarı Kimse Bundandır inanmamamız Kocaman bombalara. FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

DAL Dag uzani gökyüzüne, Ölüler karanliga uzani. Nerelerden nerelere varir yasamak, Acidan, igde sariligindan, düsünüden uzani. Sever misin, öpüler ardi bos, Iste biraktigi güzelin, bir çirkin uzani. Yankilar, gezegenlerden agri gelip gider, Basi kopmus gök mamurlarindan bir uzani. Uzandigimiz, belki de bu gece, belki de bu yatakta En bilinmeze uzani... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

ZAMAN PARILTISI Karanliklarda, gündüzlerin arkasindayim, Bitmis ikinci dünya savasi, ugursuz ve kahraman, Uzakta esir uluslar türkü söyler, Türklügümün farkindayim. Bir soluk gelmekte karsi gezegenlerden, Vakt içinden inmektedir gölgeler. Toprak üzerinde, atmosferler üzerinde Soguyan gecemin farkindayim. Biçimler, evlere, esyalara rahatça sigmis, Var olmus var olmayan. Biçimler sonsuzluga yaklasmis, Aklimin farkindayim. Ne agaçlar uzanmis mevsimlerimce Ne yildizlar gerçek, aydınlıgım kadar. Aşkla kımıldayan küçücük ışıklar uçusur içimde yön yön, Yaşadigimin farkindayim... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA çokoprens iki prens

BİR MEMET DAHA Topraktan mi çikti yari toprak bir yaratik, Gökten mi indi yari gök bir kartal. Bir Memet daha var oldu o sira, Tepenin dorugunda kalpagi al. Bir Memet oldugu besbelli, Saçlari basakta, gözleri çiçekte. Elleri ayaklari öylesin kocaman, Yüzü alti Memet'in yüzüne öylesin benzemekte. Vardi üç adimda masalcana, Agzi duman tüten makineliye, dev. Kabzeyi kavrar kavramaz basti tetige Fiskirdi namludan sonsuz bir alev. Allah Allah, sasti bütün daglar, bütün gök, Sasti dost düsman. Bu kimdir, bu kaçinci Memet'tir, Ölülerde dirilerde dondu kan. Görsen efsane, görmesen efsane, Duysan efsane. Uzak midir bayraktan düsen, Yakin midir ne? Bir parilti bir parilti tarihten, Tanrica dik. Yurdun ulusun kutsal gücü, Bu yedinci Memet, Memetcik... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

SİMGELERDE YÜZLER Bir isik üstünde gelir Gelir o Isirsin Seversin yeri gögü Uyanmis tutsaklar çagrisina dek. Dolar da Dolar da yüregine tohumlarin davranisi Uzarsin Bir anidan bir gelecege gövermiscene. Gelir de bir uykusuza su Gelir bir orman uyanik yellerden. Gider hele Yildizlarin Gider hele göllerin yalnizligi Kalirsiniz Yaptiklarinizla yüz yüze, çirilçiplak. Almistiniz Vurmustunuz Ovalar basak çogalimiyla doluydu, Derelerde vardi bilinmez anilarin gücü Agaçlarin yemisleri sizin agirliginizdaydi, Çalmistiniz Öldürmüstünüz çünkü. Bir sorgu günü degil anlamak günü Gözleriniz açilsa Maviden Açik kalsa agziniz kandan simdi Sizi bagislamaz yeralti otlari bile Almaz yilan uykulari bile düslerinizi sizin Siz dikeysiniz, siz hamsiniz. Simdi ne siz varsiniz, ne o, ne oteki, Yaban yesili ev yesilini kovmustur. Yine issiz Yeryüzü gökyüzü, Yine issiz Ölüler unutulmus gider Ölülerin ardindan bir köpek gider. Kopmuscasina sen simdi Karanligin, yoklugun ardinda sen Bitersin yerden göge Upuzun Egri uzun Dar uzun. Gider o Gider Gider bir isik üstünde... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

GÖNLÜMÜN İNTİHAR ARZUSU Yaprak kokularında akşamı duyuyorum Ki beni yokluk denen yere yaklaştıracak. Yaprak kokularında akşamı duyuyorum Ki alnımda sulardan şarkılardan bir şafak. Sükun bir gemi olur, gece bir deniz şimdi Ki yelken gibi açmış yasını gençliğimin. Sükun bir gemi olur, gece bir deniz şimdi Ki geçer dalgaları içimden serin serin. Rüzgar istiyorum ben ruhumun güllerine Ki bir anda yaşasın iç içe rüyalarım. Rüzgar istiyorum ben ruhumun güllerine Ki dökülsün, dağılsın, yok olsun hülyalarım... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

BİTMEZ SESSİZLİK Ben sizin kardeşinizim ha peki söyliyebilirsiniz Nasıl evlendiğinizi Nasıl sevmediğinizi bir gece Peki söyliyebilirsiniz Sonra daha eskiden o resmin günlerinde Anneniz henüz çıldırmamıştı Saçlarınız altın gibiydi ak omuzlarınıza değerken Peki söyliyebilirsiniz Ağaçlara Gülerdiniz çok Ve bir masal kızlığı uyutmazdı sizi orman yeşerince Peki söyliyebilirsiniz Sonra kaçmıştınız evinizden Düşünceye yalnızlığa uykuya ölüme Bir yangın yıkıntısında çırılçıplak Peki söyliyebilirsiniz Bir kız bir oğlan duvarlarda taş gölgeler bir kız bir oğlan Yatmıştınız üçyüz genç bir dağ sığınağında siz Dışarda karın kurtlar soğuğu içinizde taş çağınca bir donukluk Peki söyliyebilirsiniz Ben yarın gidiyorum ha bir başka karanlığa Ben gömütlüklerle sessizim yaslıyım sağırım Artık sevgiye inanmıyorsunuz artık hiç kimseyi sevmiyeceksiniz peki Peki söyliyebilirsiniz FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

DENİZ FENERİ Uzanmis koca burun açik denize dogru, Lacivert ve gri gecenin degerinde. Karanlikla baslar bir dünya sevgisi, Deniz feneri parlar, Talihe aldirmadan kayalar üzerinde. Bulutlar birlesir alaca düzlüklerde, Çöker uzak limanlardan bir sis. Bir sikinti baslar karanliginda kaderin, Bildirir, yaninca yaninca, Ömrün neresindesiniz, askin neresindesiniz? Yüregin mi daraliyor, yildiz isiginda, Birak anilar gitsin biraz daha geri. Ruhu götürmeden vakit yürüyebilir, Düsün nasil durmus sabirla yüzlerce yil, Hep bu benekte bu deniz feneri. Bak deniz savaslarina, yasli korsanlara, Uçan dalgalara, uyuyan rüzgara bakmis, Bir tek göz kadar kara ve mavi, Enginle bos, Kismetsiz balikçilara bakmis. Saçlarinda tuz kokan, ölü kokan bir serinlik, Yüzünde bir firtina tadi. Durursun yorgun, umutsuz, Birden bir daha yanip söner, sevinçle titrersin, Bir sey, belki de yasaman uzadi. Yaslidir dullarin ölçülmez özleminde, Güçlüdür kocaman geceleri tasir. Delidir, konusmaz, uyumaz, Sonrasizligin iyiligini bekler, kötü günlerden, Akillidir. Sarhos gemilerimiz sallanir sallanir, Gömülmüs kasirgalarin uykusuyla belli, Kayalar mezarlara benzer enginlerden, Duyulur sudan göge kadar, Ölüsü kandilli. Vakit yok olur, zamandan bosalir varlik, Düsmez burçlardan haber. Bir ugursuzlukla agir ve yorgun, Bütün insanlar bitti sanirsiniz, Deniz feneri gülümser... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

BÜYÜMEK Büyür ağaçlar maviliklerde, Bulutlar, aydınlıklar, uzaktan. Büyür şehirlerin yatakları, Mevsimlerin üstü, yaşamaktan. Bir anne gibi genişleyen sabah aydınlığı, Büyür kanatları yavru serçelerin. Büyük şehirler ve şehirlerde, Korkunç hayatı, gecelerin. Büyür hatıralar gibi ihtiyarlar, Yaşamayı hatırlarken. Büyür güzellikleri, vücutları kısmetleri, Çocuklar uyurken. Vakit büyür habersiz, Bir serinlik düşer her cama. Çiftçiler bile anlamadan Büyür topraklar daima. FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

GERİ VERİLEN Peki alınız sizin Daha istemiyorum Bu el bu ayak Bu duyu bu düşünce Sizin Daha istemiyorum Dallarda göklerde sularda Açılarım bir denklemle uykusuz Belki anlarlar beni Sevindirirler umdururlar ama Sizin Daha istemiyorum Ta çocukluğumdan beri Yanım sıra yürüyen Sevince acıkınca Konuşunca yazınca duyduğum şey Sizin Daha istemiyorum Gece koyu karanlıklar büyür Alır tasalarımı yollarda Alır güzelliğimi dağlardan Peki sizin bu doldurduğum boşluk Sizin daha istemiyorum Hepsi taş toprak orman deniz Işıksızlığını yaşadığım varlık Yokluğunda ağrıdığım ölüler Hepsi hepsi Sizin Daha istemiyorum FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

GÜNLERDE Geçip gideceksin Karanlığın Nereye götürdüğünü bilmeden hiç Analar kızlar nineler oğullar Daha da üzülürken sızlarken Güzelleşirken daha da Dönerdi değil mi her akşam Kurdu andıran dağ doruğunda Kuzey yıldızı Verirdi ya Anılarındaki kırmızıyı Ağaçlar her kirazında Sevmez miydi oğlanın esmerliğini İnince perdeler Kız geceleyin Emekli nasılda bomboştu kahvede Anlatırdı gözleri ıslak Elleri uykulu Bir çağrısı yokmuydu ha Gün doğar doğmaz Yeni otomobillerin Kötüydü biliyorsun Gazetedeki yazılar Savaşlardan ekmekten kiralardan ötürü Sen geçip gideceksin Bütün aydınlığı Böylece bırakıp... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

YALNIZLIĞIM Ilık bir su gibidir içimde yalnızlığım, Yalnızlığım, ruhumda uzak bir ses gibidir. Her sabah ufuklardan mavi şarkılar gelir, Ve her sabah ürperir içimde yalnızlığım Güneşim aydan sarı, yarınım dünden zorsa, Sarsın artık ömrümü tunç kandillerin isi Üşüyen ellerimden tutmalıydı birisi, Eğer benim gözlerim onları görmüyorsa. Bir camın arkasında açılıyor güllerim, Havuzum pırıl pırıl... yıkar bakışlarımı. İşler temiz ziyalar suya nakışlarımı Ruhumun dünyasından eser tahayyüllerim Rüya rüzgarlarında bir yaprak yalnızlığım Düşüncem bir neydir ki ürperir perde perde Belki bu mısralarım esecek gönüllerde Fakat herkese uzak kalacak, yalnızlığım... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

ANIMSAMALAR-86 Dünya kadar büyük bir günüydü çocukluğumun, Mektebe ilk gittiğim o altın sabah. Omuzumda kalmıştı el sıcaklığıyla Anamın okşarken söylediği bir "Bismillah" Muhayyeleme sığmayan beyaz bir bina Ve kocaman bir bahçe ki oyundan büyük. Harfler kadar yabancı ve çirkin çocuklar Renk renk elbise, renk renk göğüslük. İlk ders bir bayramın son günü gibi soğuktu Gördük karatahtada, "Hesap" denen karaltıyı, Ezberletti kendi numarasını hoca, herkese; Ben de öğrendim iki haneli seksen altı'yı. Ve paydos gelmedi bir türlü odamıza Duvardaki levhaları ezberledim, masal gibi. Deminki çirkin çocukların oldu yavaşca hepsi güzel Ve o sevgiyle sevdim onları ki sızlatır daima kalbi. Oyunlar ve neş'elerle geçti o gün Ve tatlı rüyalar gibi bitti mektep. Bilgimi düşürmeden eve götürmek için İçimden seksen altı, seksen altı diyordum hep. Eve gelince kestim defterimden bir güle benzeyen iki rakamı Dolabıma yapıştırdım yan yana, bir zafer saadetiyle Ablalarımın göreceği saati bayram gibi bekledim TatlIydI bu bekleyiş mavi bir arifeden bile. Fakat şaşırmıştım iki rakamın yerini Dolap kadar, ev kadar guldü halime ablalarım. Anlar gibi durdumsa da, anlamadım yer değişse ne olur? Ki hala para saydıkca o hayreti duyarım. Ki hala yaşarım bir ayrılıkta o hayreti Dalarım 86, 68 diye bazen. Yer değiştirince başka şey olmak ne tuhaf Ne tuhaf ölümü duymak seksen altıdan! FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

DAYAK İster misin ellerimizi birleştirelim, Sen iki vur, ben iki daha, Çalmış mı, Emmiş mi alın terini ulusunun, Sen dört vur, ben dört daha. Gemi seçmeye mi gitmiş 20 kişi, çay bulmaya mı yollanmış 30 kişi, Dışbakan olmuş da yüzde mi almış. - Saçı bitmedik çocuklarım aç iken kerpiç köylerde, Bebek kızlarım gecelerce aklığını satarken- Sen yedi vur, ben yedi daha. Ha, ister misin ellerimizi birleştirelim, Değeri 8 iken, 208'e mi vermiş bir tabak fasulyayı, Dilekçeni görür görmez deve boynunu sallamış, 500 mü koparmış senden, Saylav seçilmiş de geleceğine yatırım mı yapmış, devrimi çiğneyerek, Sen dokuz vur, ben dokuz daha. FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA . push ; Che

DAVET Namaza gidiyorum, alay dizilmis, Ihtisamimla uzuyor yollar. Bazen davet eder kölelerim hayata vücudumun Magrur olma padisahim, senden büyük Allah var. Vakti altin gibi serpiyorum, Kapisiyor, genç, ihtiyar. Sularin ve kuslarin sesleri yanim sira Magrur olma padisahim, senden büyük Allah var.. Ben ki kitalar kesfetmisim, nesillerden, Ben ki cihan kadar. Gündüzün bittigi yerler karanlik Magrur olma padisahim, senden büyük Allah var.. FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

Söyle sevda içinde türkümüzü Aç bembeyaz bir yelken Neden herkes güzel olmaz Yaşamak bu kadar güzelken? İnsan, dallarla, budaklarla bir Aynı maviliklerden geçmiştir. İnsan nasıl ölebilir, Yaşamak bu kadar güzelken? Fazıl Hüsnü DAĞLARCA NEREYE? Nereye sevdiğin benim, inandığım nereye, Rüyaların yarasalar gibi uçuştuğu geceler içinden. Dalgınlığımla hareketlerini seçemiyorum, Varlığının altın kafiyesini arıyorken ben. Hangi dünyaları dolaştıktı bilmiyorum, O nasıl bir adaydı, nasıl bir deniz. Gök, bir söğüt dalı gibi eğilmişti sulara doğru, Ve eğilmiştik o dal gibi hayata doğru ikimiz. Kim ellerini alnımda gezdirirken o ten, ses ile, Bana kalbin musikisini verecek, haberi olmadan. Geceyi avuçlarımda siyah bir gül gibi duyuyorum, Ve sen misin bilmiyorum bu gülü bırakan. Nereye, ey göz yaşlarımın sıcaklığı, Ki başka birisi yok beni duyan. Rüyalar nereye gidiyor, anlamıyorum ; Ve sen nereye gidiyorsun, hatıralardan. FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA UYARI Neyi bölüştük binbir ışıktan Binbir gece Kirpiklerim ıslanmış duy beni, Haydi dön Kötü düşüncelerden öte Yitirmiş varlığımız anıları nicedir İstesek de istemesek de bu Haydi dön Çok var dağlara, yıldızlara, ormanlara Ölüme çok Bir daha uyandırmayacağım Haydi dön... Fazıl Hüsnü DAĞLARCA

BU ELLER MİYDİ Bu eller miydi masallar arasından Rüyalara uzattığım bu eller miydi. Arzu dolu, yaşamak dolu, Bu eller miydi resimleri tutarken uyuyan. Bilyaların aydınlık dünyacıkları Bu eller miydi hayatı o dünyaların. Altın bir oyun gibi eserdi Altın tüylerinden mevsimin rüzgarı. Topraktan evler yapan bu eller miydi Ki şimdi değmekte toprak olan evlere. El işi vazifelerin önünde Tırnaklarını yiyerek düşünmek ne iyiydi. Kaybolmus o çizgilerden Falcının saadet dedikleri. O köylü çakısının kestiği yer Söğüt dallarından düdük yaparken... Bu eller miydi kesen mavi serçeyi Birkaç damla kan ki zafer ve kahramanlık. Yorganın altına saklanarak Bu eller miydi sevmeyen geceyi. Ayrılmış sevgili oyuncaklardan Kırmış küçücük şişelerini. Ve her şeyden ve her şeyden sonra Bu eller miydi Allaha açılan... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

DIŞARDAN GAZEL Siz Ali Bey, Veli Beyefendi busunuz, Gelecekler önünde suçlusunuz. Yöneteceksiniz de ulaşacak ha, Çağdaş Uygarlığa ulusunuz. Ön karanlık, art karanlık, Sağ karanlık, sol karanlık Kara toprak içine mi gömülüyoruz. Bir ülke, yarısı çırılçıplak, Yarısının yediği ekmek tuz. Uyur itleri, inekleri, ayıları, Bütün aydınları uykusuz. Milyonu trahom toplumun, milyonu sıtma, Milyonu verem, bilmiyor muyuz? Ne olmuşuz, ne yapmışlar bize, Nasıl bağlanmış elimiz, kolumuz. Böyle giderse biline hep. Mustafa Kemal'le bile yokuz. De, yüreğin nice yanarsa yansın, Efendilerin yüreği buz. FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

HASRET Sevgimi unutmak için seyrederim bir tabloyu, bir mermeri, Ki ne kadar dalsa ruhum yeniden döner geriye Okurum düşüne düşüne okuduğun şiirleri, Senin düşüncen geçerken üzerlerinde bir sıcaklık kalmıştır... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA KORKU Korkuyorum anneciğim, nerde ellerin Bu gecelerden ki kalbe aşina Havalarda büyük misafirlikler dolaşıyor. Korkuyorum değerken karanlığın hayatına. Korkuyorum anneciğim, nerde ellerin Bu adamlar ki çalışmakta Sabahın temiz şarkıları, Yükselmiş bayraklar uzakta. Korkuyorum anneciğim ellerin nerde Okşa benim saçlarımı rüyaya bedel. garip ninnilerle uyut beni, Korkuyorum yaşamaktan ki, çok güzel... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

SULAR BİZDEN AKILLIDIR Sular bizden akillidir, daha evvel görür aksami, Iner havadan önce, karanliga, Büyük bir balik gibi ortadan silinir, Kaçisirken hayvanlar daga. Sular bizden akillidir, memnun olur, Sadece agaçlardan. Baska insanlardan degil, Bizi yalniz birakan. Sular bizden akillidir, uyumaz, Açar mavilige, iri gözlerini. Ve bekler bir ölüm sirri içinde, Kendi hayatinin yerini... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA TENHA Ben ölecegim, kimse seyretmesin, Günes ve düsünceler içinde. Soyunacagim elbiselerden ve hatiralardan, Bir semalar sessizliginde. Asude ve mahzun ellerimle, Nasibimi bir kenara birakip. Eski sarkilar söylerken, Daglarda atesler yakip. Kimse seyretmesin, ask ve sonsuzluk, Garip mezarliklar arasindan gidecegim. Kokulu sularla yikanarak Karanliklarda zevk edecegim... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

YENİLEN BÜYÜR İşte karanlik büyümüstür, Dag daha dag Su daha su Yildiz daha yildiz olmustur ötelerde. İşte karanlik büyümüstür, Ellerin Ayaklarin Soluklarin karasi, Göklere, göklerin karasina karismistir kocaman. İşte karanlik büyümüstür, Yarali atlarin kisnemeleri Geri çekilen toplarin gicirtisiyla büyümüstür yusyuvarlak. Uzaklarda İzmirden çok uzaklarda İşte karanlik büyümüstür, İşte gözlerini örtmüstür yenilen... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

DESTEN ÖNÜ İşte zamanın karanlığı, gece gibi, Geçer bir gölge komadan. İşte Tanrı nefesli sahiller, İşte Bizans kopmuş Romadan. Sakalları uzamış keşişler sırtında, Bahar halinde bir yük: Sur örülmüş kıyılarda yokluğa taraf, Taşlarla, kıskançlıkla ağır ve büyük. Eski İstanbul, ruh kadar eski, İnsan daha fazla eskiyemez ki. Bir boşluk ki göller tadında uzun, Ya hiçe uzanmış vaktimiz, ya hepe. Yedi meçhul üstüne açılmış, Yedi tepe. Haliç, dünya öküzünün boynuzu, hiç kımıldamaz, Kımıldar bir kapalı su. Geçer, asırlar gövdesine, aydınlık, Uyumayanların uykusu. Eski İstanbul, hatıralardan eski, Göresin usul usul gez ki. Tarumar olmuş, Daradan, Sardanapaldan anlar. Gemilerle, kervanlarla dolmuş, çırılçıplak, Aşkı kaybedenler, bulanlar. Devir devir kapılarında durmuş, Nesilleri Asyanın, bu bakış ahu diye. Sormuş sıcak rüyasını, Peygamberin orduları, Hu, diye. Eski İstanbul, eski, Geçmiş günleri kimse söyletemez ki. Saz nameleri gelir, din uğruna çarmıha gerileceklerden, Belki çarmıhsınız, belki sazsınız. Ölümlerden hangisi gerçek, Anlıyamazsınız. Farkedilmez Doğu ve Batı. Hayaller dolusu cenaze, düşüncelerden. Ayaklarınızın, ayaklarınızın, Ayrılışı yerden. Eski İstanbul, yakın ve eski Öyle bir ses ki. Can ile ten susamış, susamış, Geçmiş de nice güzeller aradan. Osmanlı padişahı Sultan Mehmet, Bir seher, kadırgalarını yürütmüş karadan. Aşk ile dizdiği topları bir bir dizmiş. Çevirmiş hülyanın her yanını. Lale gibi vermiş, bir akşam güneşinde, Yiğit yeniçeri canını. Eski İstanbul, çok eski, Rüzgar, şahadete varasın, es ki. Dil farkı, din farkı iyice azalmış o demlerde, Bir sis ki bahçeleri, yüzü, cihanı kaplar. Tekrar güne çıkmış, tekrar hayata, mahzenlerden, Nur ve hayal ölmüş ellerin yazdığı kitaplar. Yürümüş yürümüş hilalleri Türklerin, Allahın havalarına, yalnız ve tek. Serdengeçtilerle, akıncılarla Buradan başlamış dünyayı sevmek. Eski İstanbul, hem rahat, hem eski, Yaşaması öyle tez ki. FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

CEZAYİR TÜRKÜSÜ Ya Allah Ya Allah derim ki Titrerim Kara sesimden Ya Allah. Ya su Akar da aydinligin uzak anilarimdan Sirildar yüregimde ünlü korsanlarin dalgalari. Yüce sultanlarin kiliçlari parlar yüzümde Ya su, anliyor musun? Burasi Cezayir, ya çöl, Develerin binlerce yil tasidigi, atalardan, Sevgi, Us, Kisiligim ya çingirak. Yildizlar kötü olacaklarin üçgenlerinde Yok etmis üç yönü. Yedi yönü var etmis mutsuz kisiliginde yildizlar, Ama uyukluyorum iste Ya dönence, aglamak dururken. Ya hurma, tadin yok gayri, Nice saklasan yalnizligi Koyu yesilligini büyütsen nice, Yitmis güzelligimiz Ya hurma, elim ayagim aci. Nasil haykiriyor çignenmis kumlar, duyuyor musun? Ya ana kalk Ya kadin yürü Ya ogul kos Bir anlamin gereken kurtulusuna. Kurt iskeletlerince çirkindirler simdi, Ölülerim vurulmuslar alinlarindan, Düsmüsler Akdenize dogru. Özgürlükleri kalmamis artik Al benim ölülerimi, ya gece. Ya toprak ko beni gideyim gideyim, Varmislarin ardina öcül öcül. Ve küçücük ve eski ve yirtik bayraklar arasindan, Ya gök Al beni... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

GEÇEN ŞEY Kocaman yildizlar altinda ufacik dünyamiz, Ve minnacik bir hane, Kokar kir çiçekleri gün agarmadan, Anisiz, uykusuz, Kokar nane.. Ta öncelerden beri mestolmus herkes, Bir bakima her sey mestane. Hayal edilir nazli yar yönlerden, Ask ile kuslar süzülür, Degisir gökler sahane.. Farkinda degil gönül, Sanki hepten divane Içimizden, disimizdan Geçer vakit Zalim, zalimane... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

ÇANAKKALE DE ÖLÜM Sen ölüm, Evlerde pissin ama, Daglarda igrençsin. Sen ölüm, Birinin adi silinir de, Adin geçer ancak. Sen ölüm, Eli tutmaz olur da, gözü görmez olur da Tutarsin, görürsün oralarda ancak. Sen ölüm, Ülkelerde kötüsün ya Ülkelerarasi daha çirkinsin. Sen ölüm, Sayriliklardan sonra gelirsin peki, Şu dev gibi, su dipdiri gençlerle isin nedir?.. FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

AGIR HASTA Üfleme bana anneciğim korkuyorum Dua edip edip, geceleri. Haytayım ama ne kadar güzel Gidiyor yüzer gibi, vücudumun bir yeri. Niçin böyle örtmüşler üstümü Çok muntazam, ki bana hüzün verir. Ağarırken uzak rüzgarlar içinde Oyuncaklar gibi şehir. Gözlerim örtük fakat yüzümle görüyorum Ağlıyorsun, nur gibi. Beraber duyuyoruz yavaş ve tenha Duvardaki resimlerle, nasibi. Anneciğim, büyüyorum ben şimdi, Büyüyor göllerde kamış. Fakat değnekten atım nerde Kardeşim su versin ona, susamış. FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che

ASU Suçu büyüktü Asu'nun göklere Taş atmıştı güneşe doğru Bilinmeyen türküsünde Bilinmeyen çağından Açtı uykusuzdu sayrıydı Dolmuştu şeytanların soluğu derisine Kötü bir ışık Ve mavilikte duruşu çarpık ağaçların Sövmüş Tanrısına sövmüş Asu Asu Yakılacak yakılacak Asu Asu Doymuşlar bir ilk zaman içinde Ki sürer sıcaklığı karın karın Kartalla doymuşlar yılanla doymuşlar Doymuşlar yellerle yıldızla yalazla Var olmanın yeğnikliği alna çizilmiş Kötü ruhlar uyusun türlü boyalar içre Ve ta masallara uzanır Dudakların kızıl süsleri Agaç, davulların seslerinden Asu Asu Yeşiller allar sarılar Asu Asu Halay çeker korku Uzak kuşakların acısına karışık Yontulmuş taşlarda susar Güçsüz yumuşaklığı etin Büyünün kara kanını üfler boynuzlara Toprakta kök Açık bir esrikliktir apaçık bir uykudan Ve avın kurtuluşu işte Kişinin gücü Tanrının büyüklüğüne Asu Asu Yankılanır dağdan dağa insandan insana Asu Asu Devrilmiş gözleri ak Patlamış ürküden göğsü Bütün oba ateş bütün oba ölüm Bütün oba çırılçıplak Açlığı uykusuzluğu sayrılığı tükenmez ama Düşer elleri Yaşaması parlamaz ama Asu'nun Ölüsü parlar Aydınlık yitiverir yeryüzü yalnızlığından Asu Asu Seni senin karanlığın sever ancak Asu Asu... FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA Che