Ağlamak İçin Gözden Yaş mı Akmalı? Ağlamak için gözden yaş mı akmalı? Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı? Sevmek için güzele mi bakmalı? Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı? Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır? Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı? Hırsızlık; para, mal mı çalmaktır? Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı? Solması için gülü dalından mı koparmalı? Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı? Öldürmek için silah, hançer mı olmalı? Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı? B berfinbilgen

Seninle paylaşmak uykularda en büyük günahları Seninle uyanmak nice çılgın gecelerden sonra Alır götürür beni kokun uzaklara en uzaklara Ağzın dudaklarımda ıslak bir güldür sabahları Tenin çekiyor beni tenin tutmuş saclarımdan Afrikalı kölenim senin, esirinim, mecburunum Gözlerin değmese gözlerime kahrolurum Olurum çekersen ellerini avuçlarımdan Donsun başım tutuşsun damarlarımda kanım Gel otur yanı başıma erişilmez kadınım Yum iri gözlerini, devir kirpiklerini Ser önüme bir hazine gibi güzelliklerini Sana en muhtaç olduğum su anda gel Yasamak olsan da gel, ölüm olsanda gel B berfinbilgen

Sen Üzülme Yıkılan bir dünyanın En acı feryadıyım Gitmenin yollarında Çaresiz isyandayım Sen üzülme Ben çeker giderim buralardan Sen üzülme Ben kahrolurum senin yerine Sen üzülme Yeterki sen üzülme Dön arkanı sevdiğim Neolur ben giderken Sakın bakma yüzüme Bakmaki kahrolupda üzülme Sen üzülme Ben çeker giderim buralardan Sen üzülme Ben kahrolurum senin yerine Sen üzülme Yeterki sen üzülme Sen üzülme Ben akıtırım gözyaşlarımı içime Sen üzülme Ben kanatırım kalbimi senin yerine Sen üzülme Ben ağlarım senin içinde Yeterki sen üzülme B berfinbilgen

Seni sevdim hiç sonumu düşünmedim Yaktın gülün bile acıymış be aşkım Katlandım derde seni sende düşledim Son arzum sensiz asla olmaz be aşkım Seni sevdim hiç sonumu düşünmedim Hasret bıraktın özlem zor be aşkım Bıraktın beni dilimden düşürmedim Canım çıkmaz seni görmeden be aşkım Seni sevdim hiç sonumu düşünmedim Beni öldürdün inan ölüyüm aşkım Hasretin gibi yakıyor gülmedim Dön gel üzülürüm aglarım gel aşkım Seni sevdim hiç sonumu düşünmedim Ayrılık yok tu hesapta sevdim aşkım Senin ugrunda candan kendimden, geçtim Nefesim dinmez seni görmeden aşkım B berfinbilgen

Bügün papatyalar topladım senin için, güneşin doğuşunu izledim Gökyüzünü izledim, sensizliğin sessiz hıçkırıyla haykırdım dağlara Umutlar tükenmeden çaresiz bekledim seni, ama sen bilmedin ne fayda Sensiz kalmayı kaldıramıyor yüreğim özlemim büyüdükçe büyüyor içimde Ben yine aynı yollardan yürüyorum yine gözlerim ıslanıyor yoksun diye. Ben yine her şeye rağmen yaşıyorum, belki sensiz, belki çaresiz Sen bana kaçılmayacak kadar yakın Tutulamayacak kadar uzak yerlerdesin Sıçrayarak uyanıyorum geceleri yine rüyamda sensin ama sen bunu hiç bilmeyeceksin Tekrar gözlerimi kapatıyorum, dönüp duruyorum sabaha kadar yine güne yorgun uyanıyorum Gözlerine dalmak ve sevdiğimi haykırmak istiyorum sesim kısılana dek Şimdi yanımda olsa diyorum deniz kenarında yürüsek el ele dalgalarla konuşsak beraber. Beraber yürüsek yağmur yağsa üzerimize ıslansak, üşüsek, sarılsak birbirimize ama yoksun işte. Bu gecede sensiz geçecek yine deniz kenarında yine yalnızım yine sensiz yine çaresiz. Yine tek başınayım deniz kenarında şehir ışıkları dans ediyor yine denizin üzerinde Şimdi yanlızlığın tam ortasındayım yine çaresiz. B berfinbilgen

Besbelli ölümüm sabahleyindir İlk ışık korkuyla girerken camdan, Uzan, başucumda perdeyi indir, Mum olduğu gibi kalsın akşamdan. Sonra koş terlikle haber vermeye, Kiracım bu sabah can verdi diye, Üç beş kişi duysun ve belediye, Beni kaldırmaya gelsin odamdan. Evden çıkar çıkmaz omuzda tabut, Sende eller gibi adımı unut, Kapımı birkaç gün için açık tut, Eşyam bakakalsın diye arkamdan. Ahmet Kutsi Tecer B berfinbilgen

çıldırmıştı güz eylül esiyordu yapraklar ben tarihin misafiriydim insanlığın, hiçe sayıldığı zamanlarda yapraklar soluyordu yaz baharında güz baharında nazik ve çocuğumsu yeşil yapraklar dökülüyordu benim sonbaharımdan eylül eserdi baharlardan daha çağlaya hazırlanmadan koparıldılar dallarından kayısı kıvamında çiçekler koparıldılar eylül şafaklarında günlükler kan lekesi kurşunlar sağanak ve hava ağır kent küf kokuyor kalleş bir gecenin şafağında global patentli ajans altın tabaklar içinde bir jest sunuyordu bir siyasinin amerikan günlüğüne Tarih çizik plak misali ben ise hüzünlere gebeyim bugün on gül açıyor on gül batıyor benim günlüğümde 2000 B berfinbilgen

Halbuki geldim! .. Ordayım, iyi bak; uzanıver içine, tut elimden al beni! .. Uzakta mı sanıyorsun? Değilim... Uzakta mı sanıyordun? Değildim! Orda idim! .. Yüzün avucumdaydı, ve sarı kanatların savrulup sürtünüyordu parmaklarıma... Ve dünya yeşile kesmişti yıldızların altında! .. Şehir, ve şehrin göğü, ve bir nehr'olup akan zaman üstündeki şavkı bütün ışıkların; Yeşildi, ve yemyeşildi... İçim dökülüyordu gözlerine; En yükseklerden! .. Bir orman gölü gibiydi gözlerin, uzuun sazların arasında; Işıltılı... Deriin ormanların, yağmura doymuş dallarındaki her rengi yansıtan göllere benzeyen bu gözler, "koyu yeşil" oluyordu; Kapanmak için beni beklerken, dudakların!.. Sen, akmaya hazır gözlerinle gözlerken beni... Ben, gözlerine dökülüyordum! Şimdi ben... Nice dağlardan yuvarlanıp, sana dolduktan sonra... Açsan bile kapılarını, nereye gideyim; kanatsız bir kuş gibi?.. Kafesimsin!.. Ve nefesimsin; uzaklaşamadığım... Tuttuğum... İçimde tuttuğum! Uzakta mı sanıyorsun? Değilim... Uzakta mı sanıyordun? Değildim! Ve uzakta mı sanacaksın hep beni?.. Halbuki ben; uzakta olmayacağım!.. Bak, gene geldim. Ordayım işte... Uzanıver içine, tut elimden; al beni!. B berfinbilgen