Bu ülkenin şiire önem vermeyen insanlarının inadına, bu ülkenin yüreğindeki milyonlarca sevdalısının hatırına, aşk şiiri yazıpta okuyan bir yüreğin nasıl yitip gittiği zamanlarına hasret bilenmek uğruna, hasret tüketip, hasret büyütmek uğruna seveceğim seni ey aşk. Ki sen içimde ölüme kadar sınırsız bir yolculuk ki sen yaşattıklarınla hayatıma bir umutsun. Öyle kal, içimizde ardımızdan gelenler sende anlam bulsun. Anlamın olsun mevsimi kalmayan gecelerde... befin

Kelimelerim kan revan içinde. Yüreğim yorgun, gözlerim solgun. Notaları öksüz bir şarkı gibi Ağlıyorum bulutların koynunda.. Ve kimseler görmesin diye, Gözyaşlarımı kaldırımlara siliyorum.. Mürekkebimle yıkamıyorum Hasretinin karanlık duvarlarını... Gözlerimi kapattım geceye. Şiirlerimi hecelerinden vurup Toprağın beyaz sayfalarına uzanıyorum. Bulanık sularda yıkıyorum Kan çanağı olmuş gözlerimi. Hasretin düşerken avuçlarıma, Mor tonları giydiriyorum Acıyı emen dudaklarıma. Sessizliğe bürünmüşken sevda, Baharlarda filizlenen taze dallardan Darağaçları sunuyorum yüreğime. Yokluğunu öperken dudaklarından Pusular kuruyorum aldığım her nefese.. Oysa umuda gülümseyen bu adam Boyun eğer miydi kanlı pusulara? Diz çöker miydim karakışlara? Ama yokluğunda Vuslatları öper gibi, Karanlıkları öpüyorum Adını ezberlettiğim dudaklarımla. befin

Yalın ve biçimsel bir şiirin, Aynalara yazılmasını anlatıyor aşk, Bakıldıkça betonlardan gökyüzüne, Sonsuzluğu tarıyor zamansızlık, Saçların savruluyor, Gözlerin gülüyor, Aşk, Seni benden iyi tanıyor, Cümlesi düşük teoriler basıyor uykularımı, Kurgusu yapılmamış tasarımlar, Yüreği elinde çocuklar kaçıyor uzaklarda, Yıldızlar birer birer siyaha boyanıyor, Aşk unutulmuş bir aşk gibi, Sevdalısını arıyor, Gece yolculuklarına çıkarıyor hasret, Yollarda barikat üstüne barikat, Defolu bir gençlik elde kalan, Semt pazarında üç kuruşa satılıyor, Aşk, Susuzluk çektiren bir çöl gibi, Yağmayan yağmur, Esmeyen rüzgar gibi, Gününü gün ediyor, Düşük banket ve anlaşılmadan hız sınırı, Aşk, Bizde asla yavaşlamıyor, Aşkta unutulmuş aşk, Seni asla unutturmuyor... befin

Affet beni hayallerim... Sabaha kadar uzar gözlerin diye... Bitirecegim yine ve ak kanatlı bir kuşun kanat çırpışı gibi ahenkli ve gündoğumu kadar ıssız ve bir papatyadan kırılgan ve yogun bulutlar kadar aglamaklı ve tanrı kadar tapılası ve damardaki kandan sıcak ve bir yaz esintisi kadar huzur verici ve en sevilen anılara eşdeğer ve yıllarca mahzende bekletilmiş şarap gibi özel ve en derinlerde bulunmayı bekleyen deniz kabuklarından değerli ve bir ölü kadar sessiz ve deniz kokusu kadar eşsiz ve bir o kadar da bensiz gözlerini hayalleyeceğim ben...!

gidip bana sıkmayan bol dökümlü bi kent alalım; gidip sana senaryolarını kutsayacak, bi salon dolusu tütsü kokusu.. gidip bize tüm bunların sinema olduğunu doğrulatacak ve geri döndürmeyecek festival biletleri.. sonra dokunduğun her şeyi kendinin yapacak bi dolu iyelik eki.. gelip sana, irili ufaklı kelebek kanatlarından defterler yapsın sevgilin.. ankara&#8217; nın olmayan sokaklardan da alsın yanına.. sen beyazlığınla boya boş bırakılan yerleri; sofrayı toplar dönerim.. nokta' yı bulmak için düştümse yollara o gece, her vedanın ardına bir virgül bırakmak içindi bilirsin.. külümü dökerken döşemeye, gözyaşlarımla ıslatırken koltuğunu, soru sormayan taksicilerini de severim o kentin.. befin

Şimdi bana dokunuşların kaldı. Gittin, ama hala tenimde ellerin. Küçük bir çocuk gibi dizlerinde, defalarca öpülmeyi özledim. befin

teşekkürler . push ; befin

Maviymiş Düş renginde yansıyanlar Yakılan ateş Umut yüklü trenlerde. Bulutların üstünde uçuşan külmüş Beyaza bezenmiş kar taneleri Hayalden ibaret Sinemaskop filmde Kibritçi kızın hikayesi... befin

Masum ojeli fakir kız bebeklerine benzeyen ellerinle yolunu şaşırmış bir kelebeğin önlüğünde nasılsa herşey aşka varır der gibisin Parçalanmış çiçeklerin sevinç çığlıklarındaki mutluluğu görüp görüp yitirir gibisin Güllere ayrılık taşır gibisin.. befin

Umutsuzluğu demin çöpe attım. Biten şarap şişesiyle. Gözlerimi mücevher kutusuna koydum. Yatağıma girdim, mezara gömülen ceset gibi. Geç kalacağım dünden belliydi Ağustosa. Geceyi seviyorum dost! Ben, Gecenin En Çok Adını Seviyorum.!! . push ; befin

Hep anımsatır bana seni Çözümlenmemiş yergilerde mahzun gülüşlerin Kronik bağlamlarda okuduğun siyasal şiirlerin Zora koşulan bir anlatı gibi kolay olmasa da düşüncelerin İnan hep anımsatır bana, Genişliği reddeden kuantum ötesi fikirlerin Sanki felsefeyi Nietschze'ye yeniden öğretişin Kuramlarına boğuk günlerini unutup gidişin Hep anımsatır bana seni, Yağmurları benden önce özleyişin, Sanatı sanata karşı anlamsızca reddedişin Apartman merdivenlerinde öpüşmek isteyişin, Nedense hep anımsatır bana seni, Ve bitirilmemiş bir gecede çekip gidişine ağlayan Mağrur Gözlerin.. befin

&#8230;uzaklasan kuslar görüyorum kanatlarinda kirik hayaller&#8230; yarim yalnizliklar &#8230; çiglik çigliga kayboluyor sesleri boslukta&#8230; &#8230;mühürlü dudaklar görüyorum söylenmesi zor gelen sözcükleri sakliyorlar içlerinde neleri degistireceginden habersiz son kullanma tarihleri geçiyor daha sonra&#8230; &#8230;kaçak bakislar görüyorum yakalanmak ve yakalanmamak arasinda çekimser rollerine devam etme egiliminde olan&#8230; bakislarin gölgesinde hizlanan kalp ritmleri&#8230; &#8230;tedirgin parmaklar görüyorum iki kelimeyi birlestirirken enter tusuna ne kadar uzak kaldigini anlayip, backspace&#8217;e teslim olan&#8230; neleri degistirecegini bilmeksizin ertelendikçe hep daha zor gelen.. &#8230;sayfalari bos defterler görüyorum kalemlerin yazmadigi &#8230;silgilerin silmedigi.. hiç bir nesnenin görevini yapmadigi hallere sahit oluyorum &#8230; ucu kirik bir kalemin bir daha yazamayacak olusundaki aciyi hissediyorum kalemtrasin ise yaramadigi hiç bir nesnenin görevini yapmadigi hallere sahit oluyorum &#8230; &#8230;gidiyorum yolun nereye götüreceginden habersiz kendi yönümü çiziyorum&#8230; &#8230;gidiyorum&#8230; geride biraktiklarim hata adini almadan önce gülümseyerek baktigim onca aninin arasindan siyrilarak &#8230; git gide koyulan karanlikta ben de kayboluyorum &#8230; befin

Yüzümü suskunlukla yıkadığım bir zamandı yüreğimi pusuya düşüren yalnızlık. Bir mermi vızıltısı gibi gün biterdi, başlamadan tükenip giderdi aşk&#8217;a zamansızlık. Yağmurlu bir sabahın ağırlığında kurgu teorilerine saplanan masum uyanışlar kaplardı havayı. Ve özlem ne anlaşılmaz kalırdı bakamadığım aynaların avuçlarında. Kendimden habersiz bir sevda türküsü sarardı duygularımı. Yalnızlık hep böyle acıtırmı be sevdiğim, kanatırmı içten içe suskunluklarımı. Seher yelinde hayal kovalardım, şiirlerden tutardım ellerini. Ya o gözlerin yokmu, kömür karası, benliğimin hiç durmadan kanayan yarası. Nasıl vazgeçebilirim senden. Nasıl terkedilirim sevdaya düşüren sözlerinden.. Yazarsın ama söyleyemezsin bilirim. Ağıt yakılan diyarlarda sana hasret büyütür yüreğim. Asmışım kendimi bembeyaz bir bulutun sessizliğine. Gökyüzü gecelerime hançerli sevdiğim. Nasılda özlerim seni bir bilsen, nasılda ağlamak gelir şimdi içimden. Yıldızlar çizerim bomboş kağıtlara, belki bir hüzün tadında yağmurlara karışırım. Alışırım belki sevdiğim, belkide toprak olur renginde sonbahara seni getiren mevsimlerle yarışırım. Alışırım dedim ya sensizliğe, inan ki çok zor. Her masala bir kahraman gerekir diye düşünürüm. Aşk&#8217;ın kahramanı olur mu sevdiğim. Yerde gökyüzü, dolunayda çığlık atan bir geceydi kendime ezberlettiğim. Olmayınca olan, hiçbirşeyde neye yarar, kendime kalan herşey. Anlamsız değilmi.. Hayat gibi, sanki bir anda doğupta sevdaya bir anda çekip gidecek gibi kanadı kırık kuşların çektiği acılarıyla. Sesimi duyan olmaz ki, yalnızlığı okuyan her şiir kendi sessizliğinde dün kalıyor. Kesif bir zaman bırakılıyor içime aşkın tılsımı. Bazen seni seviyorum demek bile bana yetmiyor. Bu coğrafyada tutunduğum her geceyi suskunluk sayacağım, ben şair değilim belki, belkide ben hiç adam olmayacağım. Yazmayacağım, okumayacağım belkide, ama sevdiğim, zamanı keman tınısında anlatan bir aşk var yüreğimde. Sensiz yapamayacağım. Nehirleri izliyorum, ne ben uyuyabiliyorum artık, nede düşlerime çentik atan saatler. Geçip gidiyorum karabasanlar baskısı gecelerimin tam orta yerinden. Bir ömürde tüketiyorum siyahın anlamını. Gözlerinin gözlerime her bakışında donup kalıyorum. Bu benmiyim diyorum kendime. Aynalar cevap vermiyor sevdiğim. Ben her gün daha çok sendeki aşk oluyorum. Beni düşündüğünü biliyorum. Bende düşünüyorum. Düşündükçe gerçek bir aşkı yaşıyorum. Daha ne olsun sevdiğim. Rengarenk kitapları diziyorum odamın geometrik desenli halısının üzerine. Kapıları kapatıyorum. Pencereleri açıyorum gökyüzüme. Seni çağırıyorum. Ben yaşadığım her zamana senin için parmak izi bırakıyorum. Bu sevda kendi çıplaklığından türevini alıyor yalnızlığımın. Uzatıyorum ellerimi. Sen tuttuğun anda ben yalnızlığımda kayboluyorum. Gülüyorum, güldükçe bir bilsen nasılda çocuklar gibi seviniyorum. Düşün diyorsun ya bana, düşünüyorum, bir sessizliği kalıyor geriye caddelerimin, ağaçların yaprakları Eylül. Nedensiz bir heyecan kaplıyor içimi. Sabaha bulutlarla yanına geliyorum. KALB! M Aktif

yorumlarınız için hepinize çok teşekkürler canlarım.. devamı gelecek.. befin

Bir eylül yağmurunun, Delice yeryüzüne koşan, Damlalarında buldum, Islak dudaklarının nemini... Seni nasıl öptüysem, Yağmuru öyle kucakladım! Ve beni kaybettiğinde, Neler hissettiğini. Yağmur dinince anladım... befin

Helezonik duvarların gölgesinde, Geometrisini hesaplarken hayatın, Ağaçların karekökünde, Yağmurdur yalnızlığım, Flu silüetleri grileşirken kaldırımların, Mektuplarda yakılırken aşk, Balıklar küserken okyanuslara, Ve kafiyesi bol şiirlere düşerken tanımsızlığım, En uzun seferde yitirilen bir donanmanın, Arayışlarını jenerik yaparak uyanır sabırsızlığım, Yitik zamanların siyam kedisi, Yağmurda üşüyen ölüm, Dağılan kalabalıktır, Kendi içinde çözülen düğüm, Yargısız sabahlar, Sualsiz gelen akşamlar, Ve paylaşamadığım aşk, Vurdumduymazlığım... befin

şimdi desem ki gün geceye döndü susuz bıraktın dudaklarımı köpek öldüren gecelerde sancılarım sıklaştı... ebesiz şiirler doğurdum kan ter içinde çocuklarının yüzünü görmeye gelmedin bile, kahrolmayacak mısın..? küçük bir kızın gül kokan dualarında kaybettim umutlarımı nehirler boyu uzanan yüreğim işgal altında kaldı kurtulan var mı dersen, belki bir kaç düş ve sakat kalan sözler sevdam ise komada kan kaybediyor, biliyor musun..? belki de artık hiçbir şeyi bilmeni istemiyorum istemek beklemek demek beklemek ise kanamalı bir isyandır göğsüme yapışan göğsümün bilinmezlere değil, sevda RH + düşlere ihtiyacı var artık rolleri değişiyoruz sevgili sana şimdi anlamak bana da susmak düşüyor yaşattığın için biliyorum, yüreğin biraz titreyecek hazır mısın..? befin

hepsi birbirinden güzel ama ellerin bambaşka güzel geldi bana. yüreğin hep şiir tadında duygularla dolup taşsın. paylaşımın için teşekkürler.. befin

çok güzel eline sağlık canım befin

Yokluğuna adandım, Bir anlamda, Mevsiminden tekerrür sabahlarına, Çivi pasından avuçlarına, Kırık uçlarında hayatın gözyaşı, Sırça saraylara gün yüzü, Mahkumluğumsun, Varlıkta yokluğum, Yalnızlığım, Suyun bekleyiş çarpanı sesinden, Nehirler doğuran suskunluğumsun, Ki ben acımasız zamanın, Yüreğine tutunan yelkovanı, Kendi gezegenine doğmamış bir sabahtan, Yaşanmamış bir aşkın arta kalanı, Çocukluğum, Masumluğun gibi büyür içimde, Tomurcuk mevsiminden, Yoksulluğum kalır dudaklarına, Ve yazılmamış yitik tarihinden, Rimbaud'un gözlerinde boğulan, Gözlerimdir sığınan uykularına, Deliren bir okyanus renginden, Acının kıyısız isyanlarına, Usulca, Ardarda sahipsizlik dokuyan, Mazeretsiz bir sevda gibi, Fırtınalar kaldıran ellerinden, Kendi aşkını, Kendi yüreğinde sorgulayan, Dinle, Ey tanınmamış sevgilim, Yalnız ikimiziz burada, Bu şiirde, Bu kayıp şehirde, Şimdinin vaktindeyiz, Gönlünce, Birtek sen kaldırıyorsun havanın soğukluğunu, Hergün artık fırtına, Eskiyen evlerin çatı katı, Değmez bendeki uykusuzluğuna, Ardımsıra, Ey tanınmamışlığı ile yüzüme gülen sevda, Yaşamak herşeyi, Hiçbirşeyden çoğalarak, Kalandır kanayan bir yara gibi avuçlarına, Sensiz düştüğüm büyülü uykularda, Bilesin sevdiğim, Yaşayamadığım herşeydi, Seni hatırlatan mevsimlerde, Yaşadığını sanan, Yalnız senin uğruna.. befin

Senin doğru zamanların benden çok öncelerde kalmış sevgilim. Ben hep yanlış zamanlara mecburum şimdi. Kış güneşine aldanıp açan çiçekler gibi mevsimsiz solacak olsa da sana olan aşkım, inadına seviyorum seni. Yalancı sıcağını seviyorum sevgilim. Zarar göreceğimi bile bile. Sonunda solacağımı bile bile seviyorum seni. Sana açıyorum yüreğimi, biliyorum ki güneşin umurunda değildir mevsimsiz açan çiçek. Ben yine de açıyorum yüreğimi. Umurunda olmasa da, Seviyorum seni. Alev alev yanıyorum Buzlarım çözülüyor aşka Gardım düşüyor, tutamıyorum Korkuyorum bakışların çarpınca bana Biliyorum ki sonum olacaksın. Korkuyorum ki sonum olacaksın. İstiyorum ki son'um olasın. İlk'im olduğun gibi, Son'um olasın. Senin doğru zamanların çoktan harcanıp gitmiş sevgilim. Senin suçun değil bana yanlış zamanlarda gelmen. Yada benim sana gelmem en yanlış zamanında. Zamanlarımız uymasa da, benim için erken olan sana geç kalmış olsa da seviyorum seni. Alev alev yandığım doğru Küllerinden doğar mıyım sana doğru Kendimi arıyorken olmaktan korktuğum Yerdeyim Sendeyim Hep doğru zamanda doğru yerde olur diye düşünürdüm aşkı. Oysa ben aşkı bulduğumda yanlış zamanındaydım hayatının ve en yanlış yerinde. Düşündüğün gibi yaşanmasa da hayat, seviyorum seninle hayatımı. Sen ve hayatım. Aynı anlamı taşımaya başlasa da, sensizlik hayatımın sonu olacak olsa da; Al beni Ne Yaparsan Yap!.. Al beni Ne Yaparsan Yap!.. befin

Aldın omuzuna hatıraları Yükün ağır/ yolun uzun İşte gidiyorsun. Geçmişin Bir yün yumağı olmuş bakışlarında, Bir ucu bende / düğümü sende, Veda bile etmeden Terkediyorsun. Gölgen burda ama Ulu bir çınar gibi Uzaklardan besleniyor köklerin, Kirpiklerinde gölgelenmiş hüzünler, Yüreğinin acısı inmiş de dizlerine, Yaralı bir ceylan gibi yürüyorsun. Dönüşü olan Bir gidiş mi bu böyle? Yoksa terkediş mi / gizliden? Ne ben biliyorum yanıtını, Ne de sen. Ağzın kilitli / bağlanmış gibi dilin Susuyorsun... Sıkışmış avuçlarına hatıralarımız, Benden birşeyler karışmış bedenine, Dudaklarında sıcaklığım var, Göğsünde yorgunluğum, Bir parçam ellerinde, Gözlerinde bir yanım, Götürüyorsun sana tutsak yüreğimi, Beni burda Eksik bırakıyorsun. Dalımda kuşlar sustu Esmiyor rüzgarlarım, Çiçeklerim gizlendi taç yapraklarına, Çünkü sen Güneşimi yanında götürüyorsun. Damarlarımda alıp veriyor fırtına, tipi, Sana giden yollar kapandı kardan, Yüreğim soğudu gidişinle, Suyu çekildi ağaçlarımın, Giderken İçimdeki baharımı da öldürüyorsun. Gidiyorsun işte uzaklara, Ölüme eş ayrılığa gidiyorsun. Sesin ölgün / bakışların sönük, Ellerin soğuk Üşüyorsun. Gitme Dönüşü belli olmayan yolculuğa, Belki açmaz uzaklarda tomurcukların, Adın söylenmez ağızlarda Güllerin kokmaz / ırmakların kurur, Dilinde kırılır belki Sevgi dolu sözcükler, Buralara gelmez çağrıların Biliyorsun. Gidiyorsun işte, Bağrını açmadığın rüzgarlarda sürükleniyorsun. Üzerinden geçmediğin sular, Akşamları Üzerine bulut çöken hüzünlü dağlar Yabancı sana, Anlasana! Beni burda, Kendini Bilmediğin dağlar ardında Yalnız bırakmasana. Kamuran ESEN befin

Simdi artik nereye biraksan kendini.. Orada öykü oluyor.. Arasindan gecerken hayatimin../Orta yerinde durdum.. &#8230;.. Öykünün neresinden tuttugumu degil, neresinden biraktigimi, bu öksüzlügün hangi anlamsizligindan yola cikipta alkis aldigimi, beni hangi unutulmus bir kösesinde bu dünyanin bilinmez adresinde sakliyor gibi geliyorsa da hersey../ Ben unutulmayan bir sarkiyi mirildaniyorum icimden.. Siirin yazildigi tarafindan okunmasi gibi birsey. Kelimelerin bes para etmezligi../ Düslerimi sinsice calan yürek../Degistir ismimi.. Bir piyano tusundan, yakamoz beklentisine degin sabirsizca.. Ne kaldiysa geriye.. Ne kalacaksa.. Yazilmis kendimden zamaninda../ Gün karartısında baksan,/ Bakış atsan hani, Yüzüm olmayan gölgene, Dinlemektir içten içe, Yapabildiğim, Dıştan ağlama duvarı,/Aynalardır sahipsizliğim, Beceri travması,/Geçirten tarihine,/Anlam dengi, Mührünü basar kimsesizliğim&#8230; Basilmis bir mührün hükmü yoktur artik. Kendi cümlelerime katabildiklerim adina alnimda tasidigim mühürlerin eskisi olmak etkisiyle. /Icinde bulundugum bir haritanin uzakligi kadar yasiyorum herseyi. /Uzaktan ama eskizsiz../Uzaktan ama eksiksiz.. Anlamadigim kadar bildigimden olsa gerek.. Fotograf dilsizligini.. Bir vardim.. Bir yoktum../Aksayan taraflarimdan hizla gecip giden bir zaman oturuyordu icimde.. Icimde bir yerlerde adressiz, bir bacagi kirik bir iskemlede.. Savrukca montajlanmis bir sekilde. Sonunu belirleyemedigim.. Kollektif bir tutarsizligi delip gecen, ve kücük bir adayi binlerce kez tavaf edercesine../ Suskun tavirsizligim.. Önünü alamadigim bir patavatsizliktan dünyaya düserek.. Bir vardim.. Bir yoktum.. Bir olamadim yani.. Gözümün önünden gelip gecen her senaryonun bos kahraman takintilari, promosyon arayislari, vitrin cambazliklari, taklitler, taktikler.. Sivilasmis bir modellemenin katisiksiz piyonistleri.. Orkestra suskun, stüdyo bos, sahnede itile kakila yerlerini alan kopya mucitler../ Bir cift gözün, sadece cok isteyerek degil.. Belki de istenmeden gecikmisligi hayatina dair../Olmak bu degil.. Olamamak istenildigi gibi.. Bircok yalanin iyi secilmis bircok dogrudan olustugunu anlamamak gibi birsey.. Kendi filmimden ayriliyorum kisacasi../Oynamadigim günlerin hatirina.. Bakiyorum da, en cok Asktan yoruluyor insan.. Ayriliktan ve acidan sonra.. Ve yoruldugu kadar kosuyor pesinden kendinin.. Yaziyor bir de../Bir olamadan.. Düsüyor Bire varamadan.. Nedense..? Simdi artik nereye biraksan kendini../Orada öykü oluyor../ Hic okunmamis bir öykü.. Hic baslanmamis../ befin

Ellerin, Suskun baharlar kadar acı, Bahçesinde kök salan ruhumun, Aynasında ay yüzün, /Sır döken, Yalnızlığım, Gitmekse yeniden, Gitmek, Boynumuza asılmış hüküm, Karmaşasına binbir inat, /Bitiminde yaz, Kayıp kentin macerasında, İğnelenmiş defne yaprakları bırakıp, Yosun sarmış duvarlar ardına, Giyinerek bel veren sancıdan, Birbaşına iki büklüm, Ellerin, Ne anlatır, ne anlatmaz, Haylaz çocukların avuntusu, /Kozasında, Şiir tortusu, /Masum bakışlarına örülmüş, Deniz kokusu, Korkusu dokunulmazlığın, Bir çentik daha atarak, /Artarak zamandan, Göz kırparak, /Ciltsiz her hayattan, Okunmamış en kısa bölüm, Öfkeli sabahlara uygunsuz, /Sıradan, Tutunarak içimdeki depremlere, Umuda adım yazdıran, /Yaldızlı, Yıldızlı binbir geceden, Öpülmemiş cennet, Tadılmamış özgürlüğüm, Ellerin, Şairliğim, Fermanım ölüm... befin

Öyle karanlık bir gecede, Koşuşturmaya yatkın bir heyecan, Verilmiş bir söz olsa, Tutulmazken, Bu hiçbir bakış, Derin bir acının ölümü.. Demek halen, Dudakların aynı şarkıyı söyler, Toplasan, Sensiz geçen zamanlar, Kaybedilmiş bir gökyüzü.. Gitmek nasıl bir duygu, Yüzlerce kelimeden daha çıplak.. Neden rüzgar altında bu paranoya, Pembe utançlar yalnızlık, Yanaklarımda, Gözlerindeki ıssızlık.. Yani şöyle, Yani bilmem, yani nasıl anlatsam, Nasıl bu kelimesizlik, İnan ki zor iş, Değmeden tenim, Yüzüm, Yani, Sevdiğim, iki gözüm, Dil yarasıdır yağmur kuşları.. Olmadığında, Olmadığımı yaşadığında, Bir vakit, Bütün sigaraları ben içtim, Bütün geceleri, Bütün suskunlukları, Aşkları, makamları, Şarkıları yol veren dünyadan, Dünyadan kalan yalnızlıkları, Soğuk ama, Işıksız.. Ben yazdım herşeyi, Ben yazdım bu dört duvardan, Ben okudum.. İşte sustuğun yüzüm, Bu yüzden olmalı belki de, Sırf bu yüzden, Aşk dediğin ölüm.. Pencerendeki yüzüm.. Geriye dönüp bakmadan, Bütün sabahları bırakıyorum sana.. Bütün sabahları, Sıcak bir mavi gibi, Dokunuşta gölgesiz.. Yırtılmış düşlerin, Biriktiği bir kentten, Koparıyorum kendimi, Kopartıp yakıyorum.. Yani şöyle, Yani bilmem, yani nasıl anlatsam, Kelimesiz.. befin

ismimi unuttuğun zamanlardı kimbilir../. belki de sadece ismimi kaç gece uykusuz kaldı düşlerim yarı uyanık sarıldım bende bıraktığın kelimelerine kimbilir../.. bilebilir..? hem de bir çok gece beni anladığını sandığım bir sen vardı oysa beni herkesden çok duyumsadığını sandığım özgeleceğim vardı mesela, özgeçmişim değil nasıl da uzaklaşıyorum senden../.. utanarak ama../.. tahmin edemeyeceğin kadar../.. sıkılarak beni bağışla diyemem sana diyemem yüreğimi ben yangınlara attım sensin beni senden ayrı tutan beni suskunluğunla../.. sen kaçışlara attın kelimeleri araladığımda, gözlerimi alan her boşlukta ayrılık yatıyor ayrılık çıkıyor karşıma../.. yazmak istemediğim her satırda bir zaman geliyor, unutmalıyım diyorum unutmalıyım avuçlarımda biriken gözyaşlarını uzaklar hep uzak kalıyor sevdaya biraz daha uzaklaşırsam, sol yanım hep uzak düşecek sevdana.. ne kadar ayrı kaldın oysa yazmaktan bir doğum günü geçti bu yalnızlıkta kimbilir kaç gece yağmurlar birikti kirpiklerimde kimbilir kaç gece../.. sen hiç bilmedin bir düşünce var ki kemiriyor beynimi belki de hiç bilmek istemedin ne güller geldi../.. ne sevgi dolu telefonlar oysa istediğim bir tek sendin../.. yetişemedin.. eskiden sen baktığında görebiliyordum düşlerimi şimdi../.. kim gözlerime baksa, sensizliğin intihar sahnelerinde buluyor kendisini sen hiç bir çift gözün içinde öldürüldün mü..? ben senin gözlerinde şahadet getiriyorum../.. dudaklarıma akıt nefesini oysa umarsızlığından taşıyor bekleyişlerim nasıl bir bıçak gibi kesip atabilirim..? -miş&#8217;li geçmiş zamanların küllerinde şehvetimiz var sabret diyorsun../.. sabrediyorum lakin, her gün artan acılarımda../.. senin mutlak parmağın var susmaktan bıkmayan bir ben../.. bir daha olmayacak diyebilir misin.? bende tutunduğun yer kadar../.. benim de tutunmaya ihtiyacım var.. ismimi unuttuğun zamanlardı kimbilir../.. belki de sadece ismimi kaç gece sığındım bende bıraktığın sözlerine yarı üşür bir halde küfürler yağdırdım../.. rüyalarımın kesilişine kimbilir../.. bilebilir..? hem de her gece hatırlayabildiğim senden daha çok sevilmem daha çok ben../.. içimden.. şimdi aynaya son kez bak kendin için göreceğin yüz../.. sende bıraktığım son eserim.. befin

Çok beğendim. Ellerine yüreğine sağlık. befin

Ne zaman yağmur yağsa, Yüreğimde yangınlar başlar hayaline, Sen, Gözlerinde sürmeli düşlerimden bana hatıra kalan, Yitik bir sonbahar sabahı gibisin sevdiğim, Öncesinde tebessümlerle başlardı hayat, Sonrası zaten yoktu, Kendi ütopyamızda filizlenen çiçekler gibiydik, Tılsımı bağlanan her bedende, Gökyüzüne kent yoksulluğu taşıyan şiirlerden geçerdik, Çocukluğu yoktu kaldırımların, Öylesine sevda karası zamanlarında büyüyebilmek, Ve öğrenebilmek denilen kavramlarda, Yoktu böylesine delicesine özleyebilmek Sen, gözleri sürmeli sevda masalım, Bilirmisin, Ne zaman yağmur yağsa bu şehre, Ben hep seni hatırlarım, Sen dönüşü olmayan yollarım gibisin ey sevdalım, Bırak düşlerimi, Bu gecede kabına sığmayan nehirler gibi taşsın gözyaşlarım, Sen duyma ne olur, ey gözleri sürmeli sevdalım Ben böyle de nasıl olsa yaşarım, Yoksun ya, Gün gelir bunada alışırım... befin

Şimdi bana dokunuşların kaldı. Gittin, ama hala tenimde ellerin. Küçük bir çocuk gibi dizlerinde, defalarca öpülmeyi özledim. alıntıdır.. Befıncım eline emegıne saglık.. paylasımın için teşekkür ederimmm canımma. s.:1hug: E

befin cim aşka gelip döktürmüşsün befin

ellerine saglık tşk befin

Biliyorum, konuşacak bir şeyimiz kalmadı, paylaşacak hiçbir şeyimiz yok ortada. Yine de yüreğimden, gücümün yettiği yere kadar sana sesleniyorum, seninle konuşuyorum. Bugün sana olan kırgınlığımı rafa kaldırdım, sevgimi aldım avuçlarımın arasına, ona sığınıyorum. Cümlelerimi kısalttım, kelimelerim buruk, gülüşlerim istenmeyen evlat dudaklarımda. Bir ihtimal gelişine sığındığımı farkettiysem de, engel olmadım gurursuz ama umutlu ve sabırlı hasretine. Anlık hayaller anlık mutluluklara gebe kalıyor.. bugün gönlümü hoş tutmak istiyorum... imkansız olan her rüyaya inanasım geliyor. Bir çocuk gibi, isteklerimi bastıramıyorum. Çalmayan telefonuma elim gidiyor, sana hala bende olduğunu ısrarla yazmaya çalışıyorum. Bende olan seni hiç kırmadım, değiştirmedim ve hep korudum desem de, sendeki benin nasıl olduğunu, gülüp gülmediğini, anlamsız bir sıkıntıyla merak ediyorum. İçimdeki güzelliğine inanıp inanmamanı artık umursamıyorum..! Üşüyorum, bu üşüme yalnızlığımdan geliyor ve sarıyor her tarafımı. Tutunabileceğim hiçbir güzellik yok, hatırlamaktan usanmayacağım anılarım dışında. Isınabilmek için onlara sarılıyorum. Anlamsız ve cevapsız sorular hınzırca sırıtıyor, ben görmemeye çalışıyorum. Göz yaşlarım asilliğini yitiriyor ve yenik düşüyorum sevdana. Gittin.. belki de hiç gelmemiştin, ben geldiğini sandım. Ayak uyduramadım yorgunluğuna. Dudaklarına, düşlerindeki öpüşü konduramadım. Kimi zaman bir çocuk oldum gülüşlerinde şımaran, kimi zaman bir kadın dokunuşlarında kendini bulan. Ama en çok da imkansızın oldum, hırçınlığın, yirmi yaşın, gecikmişliğin... Her gelişimde bir kez daha gönderdiğin oldum. İnanamadığın, yenemediğin, üzerinden atlayamadığın korkuların oldum. Ağladığın, bağırdığın ya da sustuğun isyanın oldum. Aşk pazarında harcadığın mevsimler oldum, sessizce boşalan gözyaşların, birikmişliğin oldum. Son ses dinlediğin bir şarkının nakaratı oldum, dilinin ucuna gelip de söyleyemediğin kelimeler, ister istemez yaşadığın talihsizlikler oldum. Yüreğindeki kadın ben olmak isterken, yüreğine sığınan ve tozlanacak olan bir anı oldum. Hak etmediklerin, artık yeter dediklerin ve herşeyin olmak isterken belki de hiçbir şeyin oldum. Söylesene, ben gerçekte senin neyin oldum...? Sesin hep uzakları çağırıyordu, ben üstüme alındım, sana geldim. Bilseydim, bana ait olmayan bir seslenişi sahiplenir miydim..? Şimdi bir mevsimlik aşk kaldı avuçlarımda. Sadece bir mevsim yaşanan ama bir ömür gibi gelen aşk... Kalbime henüz söylemedim gittiğini. Öğrenirse onun da acı çekmesinden korkuyorum. Seni hala benimle biliyor ve seviyor ama ben kalbime ilk defa yalan söylüyorum. Gittin... sevdamın öksüzlüğüne alışabilirim belki ama sesinin uzak yolların sonunda olması acıtıyor içimi. Suskunluğun en büyük silahındı, suskunluğunla vurdun beni. Ben alışkınım kendi yaralarımı kendim sarmaya. Asıl acı olan ve kanatan unutulmak aslında. Söylesene, unutulmak kime yakışıyor..? Unutan sen olsan da, sana bile yakışmıyor.. Merak etme, üstüne giydirmedim bu duyguyu, unutulmayan olmak sende daha güzel duruyor. Görüyorsun işte, aşka ve sana ihanet etmiyorum ben, ki kırgınlığım aşka. Sen üstüne alındın... Bir sonbahar&#8217;da, güneş hala daha ısıtırken bedenimi seni çıkarttı karşıma. Sen &#8220;bitti&#8221; dediğinde yağmur yağıyordu, aşkın canı sıkıldı, seni aldı... p. onay befin

"Çılgın, kaybettin bakışını. Bir anda, unutuverdin." befin

GÜNAYDINIM&#8217; sın... Fecri aydınlatan sözlerimsin sen... Karanlığın odalarına süzme ışıktır gözlerin.. Ceplerinde hüzün taşıyan adamın avuçlarında sakladığı mavi bilyelerin içinde yaşayan can... Sen perdelerime düşen günaydınımsın.. Sen yarım yamalak sözlerimin tamamlandığı yersin... Durma oralarda, gecemi gündüze çeviren kadın.. Günebakan çiçekleri gibi yüzünü bana çevir.. Soluğunu rüzgar, suskunluğunu bahar yaptım kendime.. Gözlerinin sağnaklarındayım bulut bulut düşüyorum Yeşil Cennetin kuruyan topraklara... Kalem oluyorsun yüreğimde demlenen... Kahverengi gözlerim gibi kahve gözlerinle ısık dağıtıyorsun şehrime.. Alnıma vuran ışıksın.. Cünkü sen günaydınım, sen benim yaşamımsın sabahıma kanatlanan... AYDINLIĞIM&#8217;sın... Cemaline sinen nurlu gözlerine esir düşüm ben.. Esrik bir rüyayım karanlıktan aydınlığına saçılan.. Tut sevgili.. Mihrabına al beni.. Gökyüzüne kanatlandır beni. Kutsa beni yüreğinle.. Kutsal mabedinde yaşamama izin ver... Duam olsun nefesin.. Nefesim olsun gözlerin.. Katılaşmış karanlığımı erit yüzünde soluklanan güneşle.. İlmekle beni ışığına.. Kollarına al cocuksu sevinçlerımi... Ört üzerimi ışığınla... Saçlarımın köklerinde doğsun gözlerin.. Alnı pak sevdalara kazılsın adın.. Tıpkı karanlıklarıma bırakılan aydınlık gibi... Sen hep burada kal. Gecemin sabaha gebe kalan aydınlığı ol... Kuşluk vaktim olsun sözlerin.. Perdelerim seninle gülümsesin... Şehrim seninle ısınsın.. Sen geleceğe yürüdüğüm yollara mevzilenmiş çiçeklerin gökyüzüne bakan yanısın... Sen pencerelerime süzülmüş apaydınlığımsın... YOLLARIM&#8217;sın... Umutsuzlukta kaybettiğim yılların geleceğe giden zamanısın sen.. Tozlu yollarımsın sana uzanan... Adımlarımsın bastığım her izinde adını sayıklayan... Rüzgar koynumda sana geliyorum.. Dudaklarımda senin en sevdiğin şarkı... Bir de bohçamda sevgi azığım... Kilitledim geçmişimi karanlığa... Ben sana koşuyorum.. Hem de yalınayak... Bilirim ki yollardaki dikenlerin çıplak ayaklarımın kanamasından korkarsın sen... Dudaklarınla öpme sakın yollarıma serilmiş dikenleri.. Bırak kanasın ayaklarım... Yollarımsın bad- ı saba ile yıkanmış.. Bulut bulut gölgelerinde ilerlediğim varlığının bayram arifesindeyim.. Sana kavuşmak, bir bayram sabahı... Toprak yağmuru sağarken dudaklarıyla sen benim vuslatımsın hasretin omuzlarına vurulmuş... Sen benim yollarımsın adınla onurlandırılmış.. Gözlerini mavi ufuklara çevir.. Toz bulutuyla sana gelmekteyim... Ellerimde mavi bilyelerim nefes nefese sana koşuyorum. Bekle beni.. Daraldı zaman.. Yaz yağmuru kadar mesafem kaldı sana.. Geliyorum... Kaybolan yılların cilasız zamanlarından senin için yollara koyuldum.. Zamansızlığın patikalarını geçmişken bir dağ kaldı aramızda... Üzüm bağlarından geliyorum sana.. Az kaldı sevgili.. Yollarımsın, adımlarıma ömür diye sunulmuş... SABRIM&#8217; sın.. Acıya minnet eden bir cocuğun ellerine tutuşturulmuş ekmek gibi bereketli yüzün.. Su gibi aziz, hayat kadar elzem ve nefes kadar sonsuz bir cansın sen... Akşam kuytularında yalnızlığın ayak dibinde düşmüş benliğimin gözlerinde tekrar hayatı kazanmasıydı.. Takatim, dayanağım, sabrımsın sen.. Soğuk ve yapay cocuklarla bastırılmamış cocuksu düşlerimin yeniden sabırla örülüşüydü yüzündeki tebessümler.. Ezberimsin. evvelim, ezelim ve ebedimsin... Sebebim, nefesim ve ahirim.. Sen, çaresizliğin ayak uçunda demlenen yüreğime armağan edilen sonsuzluk hediyesi.. Sen, göğsümde taşıdığım eşsiz paye... Sen benim acıya dayanma gücüm, sen benim yüreğime işlenmiş sabrımsın... HAYATIM&#8217;sın... Şeceresi hüzün olan adamın buzdan kalbine düşen hayatsın.. Canıma can diye süzülen canansın. Kanadında mutluluk olan baharlarsın sen... Gonca güllerle süslenmiş sabahların gülümsediği cansın sen.. Kaybettiklerimin ardından tek kazandığımsın.. Bedeli ödenmiş acılarımı dudaklarındaki nefesle gideren şifasın sen.. Bağrı yanmış ve susuzluktan yüreğimi kurumuş kıyılarıma dolan ve benliğimden aşıp yüreğimde çoğalan bitmez deryasın sen.. Yaralarıma kendi yarası gibi bakıp sökük yüreğimi Eyyubvari sabırla mutluluk ekleyen, çöllerimdeki serabın tükendiğini bilip dudaklarındaki ab- ı hayat ile menzile giren Leylasın sen... Göğsümde her zaman övünç abidesi diye saklayacağım ömrü vefasın sen.. Sen susuzluğuma düşen hayatsın.. Bak çöllerim yeşeriyor.. Dokun toprağa.. Zamanın göğsünde elenmiş topraktan &#8220; sen &#8221; fışkırıyor bak.. Dua dua filizleniyor kuru yapraklar.. İçinde büyüttüğüm kız çocuğunu vakitsiz gömen adamın kuru dudaklarına sunulmuş ab- ı hayatsın... Sen benim gözlerindeki kendimi gördüğüm hayatımsın... Soluklandığımsın, nefes aldığımsın... befin