Canım Merhaba ☺ Ben hala birinci bölümü bitiremedim. Odaklanamayınca tekrar okuyorum. Etkilenmeyim diye yorumları özellikle okumadım. Herkes kendi okuma hızına müsaitliğine göre yorumlasın o zaman bölüm bölüm. Ben biraz geride kaldım. Ama iki bölümü de bitirip yorumlayacağım inşallah. Etiketin için ayrıca teşekkürler ☺

Canım kendini çok güzel ifade etmişsin. ☺ Altını çizdiğin bölümler üzerine kısa kısa yazacak olursam Mesela ben en çok gereksinim ihtiyacım olmadığında öfkeleniyorum. Yorgunsam, açsam acaip öfkeliyim. Uykusuzsam, regl döneminde isem. Bir iş için çok çaba gösterdim ve sonuç olumsuz ise çok öfkeli oluyorum. Kadın fıtratından merhamet beklentisi yüksek olduğu için annelik durumundan ötürü haliyle kadının pamuk şeker gibi olması beklenen duruma dönüşüyor. Öfkeyi iyi yönetebiliriz umarım. Kendimi ve başkasını suçlamada başarılıyım bu durumda iki kategoriye de giriyor olabilirim. Değişime karar almak ve arkasında durmaktan başlamakta fayda var.

Ruveyda- asliogretmen

Hoş geldiniz ☺ Tabi ki alırız. İlk iki bölümü okuduk. Siz de okuyunca yorum yazabilirsiniz.

ÖFKE DANSI-3. BÖLÜM İki robot gibi, aynı konumları benimsiyorduk ve kavga saat gibi, aynı düzende tekrar ediyordu: Ben ne kadar çok endişe gösterirsem, Steve de o kadar uzaklaşıp sorunu hafife alıyor; o uzaklaşıp sorunu hafife aldıkça ben konumumu iyice abartıyordum. Bu dizi, en sonunda katlanılamaz hale gelene dek yükseliyor ve bu noktada ikimiz de birbirimize parmağımızı kaldırıp kavgayı başlatmış olmakla suçluyorduk. -Kendime not: fazla ısrarcı olma, olayları akışına bırak Sonraları, bu kavgaları sürdürerek farkına varmadan elde ettiğimiz kazançları anlamaya başladık. Birbirimizle kavga etmek, oğlumuz için daha az endişelenmemizi ve yeni anne-baba olmanın getirdiği diğer endişelerden dikkatimizi alabilmemizi sağlamıştı. İkimiz de, aile içinde gerilim yaratan bir duruma karşı tek bir "doğru" tepki yolu varmış gibi davranıp kendi adımlarımızı değiştirmeden, diğer insanın adımlarını değiştirmeye çalıştığımız bir dansa başlamıştık. Sonuçta da, hiçbir şey değişmemişti. Öfkemizle yaptığımız şey istenen sonucu sağlamıyorsa, en mantıklısı başka bir şey denemektir -İşte tüm mesele bu, tüm kitap boyunca vurgulanan ve yapması zor olan şey, olaydan en çok etiklenen bizsek dansı da bozan biz olmalıyız... Kendi örneğimde ben, Steve'e karşı davranışımı çeşitli şekillerde değiştirebilirdim. Endişelerimi huzursuzca ifade etmemin Steve'in sorunu inkar etmesine yol açtığını ve bunun da, benim endişelerimi daha da artırdığını tabii ki görüyordum. Sözgelimi, endişelerimi Steve'e anlatmaktan vazgeçip iyi bir arkadaşımla dertleşebilirdim. Belki de Steve o zaman, kendi endişeleriyle yüzleşme fırsatını bulurdu. Ya da Steve'e, birbirimize yakın olduğumuz bir anda gidip bebeğimiz için çok endişelendiğimi ve bu durumla başa çıkmaya çalışırken onun yardım ve desteğine ihtiyaç duyduğumu söyleyebilirdim. Bu tür bir yaklaşım, huzursuzluğumun doruğundayken konuşup benim gibi davranmadığı için Steve'in suçlu olduğunu ima etmek şeklindeki alışılmış davranışımdan çok farklı olabilirdi. Aynı şekilde Steve de farklı bir yol izleyip bu kavga modelini kırabilirdi. Sözgelimi, oğlumuz hakkındaki endişelerimizi ifade edeceğimiz bir konuşmayı o başlatabilirdi. -Çok mantıklı bir çözüm önerisi, eşimiz diye ona sürekli içimizi dökerek şikayet kutusuna dönüştürmek can sıkıcı olabilir. Labirentteki fareler bile, çıkmaz yola saptıklarında davranışlarını değiştirmeyi öğreniyorlar. Öyleyse biz neden, deney hayvanlarından daha aptalca davranıyoruz? Eski kavgaları yinelemek, bizi değişim yarattığımızda yaşayacağımız huzursuzluklardan koruyor. Diğer kişiyi farklı hale getiremeyiz, ama biz kendimiz farklı bir şey yaptığımızda, eski dans artık alışılmış şekliyle devam edemeyecektir. Saat altıda yorgun argın ve biraz olsun huzur isteyerek eve girdiğimde, hemen ya çocukların ya kendisinin sorunlarından söz etmeye başlıyor ya da şikayet edecek başka bir şey buluyor. Beş dakika olsun uzanıp dinlenmeye çalıştığımda, arkamda dikilip dünyayı sarsacak bir sorunu tartışmaya başlıyor; örneğin, çöp kutusunun kırıldığını." Pek çok evli çift gibi onlar da evlilik sorunlarının tamamen diğer kişiden kaynaklandığını düşünüyorlardı ve bunu söze dökmeseler bile, evlilik terapisinden ikisi de aynı şeyi bekliyordu: diğerinin "düzeltilmesi" ya da "kendine getirilmesi. -:)) işte bu ben Kendisinin duygusal katılımı artarken, Larry'nin sakinleştiğini fark etti ve, "Bu seni kızdırmadı mı?" diye sordu. "Biliyorsun ki bu senin hayatın. Bu konuda hiçbir şey hissetmiyor musun?" Larry tabii ki bir şeyler hissediyordu. Bu onun kariyeriydi ve haksızlık da kendisine yapılmıştı. Ama onun tepki verme tarzı ve zamanlaması karısınınkinden farklıydı. Larry ayrıca Sandra'yı, kendisi adına tepki vermesi için kullanıyordu. Sandra'nın hızla patlaması onu zokayı yutmaktan kurtarmıştı. Bu olaydan dolayı huzursuzluk duymasına gerek yoktu artık, çünkü bu işi onun adına Sandra yapıyordu. Sandra ne kadar çok duygu gösterirse, Larry'nin içindekiler o kadar azalıyordu. Sandra, Larry'nin farklı şekilde tepki vermesini sağlayamazdı. Ama kendisi adına farklı bir şey yapabilirdi. Duygu işini Larry adına üstlenmekten vazgeçtiğinde, döngüsel dans da bozulmuş oldu Bir süre sonra Larry işle ilgili başka bir krizden söz ederken, onu sesini çıkarmadan ve sükunetini kaybetmeden dinledi. Gerçekte Larry'ye ait olan duyguları ifade etmeye ya da kendisine ait olmayan bu soruna çözüm bulmaya kalkışmadı. Larry kendisine zaman ve fırsat tanındığında kendi sorununa gerçekten tepki verdi ve kendi ikilemiyle uğraşmaya başladı. Hatta bunalıma girdi. Sandra Larry'yi, annesiyle babasına karşı duyduğu öfkeyi fark etmekten de korumaktaydı. Bunu, Larry adına onları eleştirip öfkelenerek yapıyordu. Tabii Larry'ye de işin, onları savunmak şeklindeki basit yanı kalıyordu -Bu olayda da eşimle kendimi gördüm. Ne zaman onun ailesiyle ilgili haklı olduğum bir şey söylesem eşim hep saçma sapan da olsa savunmaya geçti evet sen haklısın diyemedi. Bu savunmalar beni daha da deli etti ve ben de eleştiri dozajını arttırdım vs döngü böyle devam etti. demek ki dansı benim değiştirmem gerekiyor Sandra öfkeyle tepki verdi ve Larry'ye, onların sadece kendilerini düşünen soğuk insanlar olduklarını söyledi. Yıllar sonra bile onların bu ihmalkar tutumlarından öfkeyle söz ediyor, ama bunu onlara değil, Larry'ye söylüyordu. Larry ne yaptı? Annesiyle babası için bahaneler yarattı ve davranışlarına mantıklı nedenler buldu, ama onun bu tavrı Sandra'yı daha da öfkelendirdi. Bu, her birinin davranışının, diğerinin aynı şeyi daha çok yapmasına neden olan bir diğer döngüsel danstı. Sandra onları eleştirdikçe Larry annesiyle babasının savunmasını üstleniyor ve Larry onları savundukça da Sandra eleştirilerinin dozunu artırıyordu. Oysa annesiyle babasının tavrı aslında Larry'yi, Sandra'dan daha çok etkilenmişti. Ne de olsa onlar Larry'nin ailesiydi. Ama Sandra'nın duygu işini onun adına üstlenmeye hazır olması karşısında Larry sadece, karısının saldırısına uğrayan annesiyle babasına karşı sadakatini hatırlıyordu. Larry'nin annesiyle babasının davranışları kendisini rahatsız ettiğine göre, bu konuyla uğraşmanın kendi işi olduğunu anlamıştı. Suçlama ya da saldırı içermeyen bir mektup yazarak onlara, ziyaretleri için makul bir tarih belirlemek üzere kendisine danışılmasına önem verdiğini açıkladı. Konumunu sıcak bir dille ama açıkça ve kesinlikle ifade etti ve onların başlangıçta savunuya geçmeleri karşısında gerilemedi. Sonuçta, hoşlanmadığı konuları onlarla etkili bir biçimde konuşmaya başlamasıyla birlikte, uzun süredir duyduğu öfkenin azalmaya başladığını görerek şaşırdı. Larry'nin annesinin babasının sıcak ve olumlu bir tepki vererek, açıksözlülüğü için Sandra'ya teşekkür etmeleri onu daha da çok şaşırttı. Bu, Sandra'nın onlarla ilişkilerini kendi başına halletme yolunda attığı ilk adımdı ve bu arada, ikisiyle de daha açık ve kişisel bir ilişki kurmuş oldu. -Sandra çok akıllıca davranmış, benim de yapmam gereken bu sanırım, aşırı pasif biri olduğum için benim için bunu yapmak çok zor gibi ama bir şekilde kendi içimde provalar yaparak bunu aşmalıyım Kadın, öfkesini etkisiz şekilde açığa vurduğunda ya da aşırı duygusal bir tutumla ifade ettiğinde, erkeğini tehdit etmez. Tam tersine, onun erkeksi serinkanlılığını korumasına yardım eder ve bu arada kendisi de çocuksu ya da mantıksız bir insan olarak algılanır. Değişim ancak, kadının sorunları belirlemesi ve öfkesini, yeni ve farklı bir şeye doğru ilerlemek amacıyla kullanması halinde gerçekleşir Şikayetçi bir kadınla, mesafeli, içine kapanık kocası arasındaki etkileşimi inceleyelim. Adam içine kapandıkça kadın daha çok şikayet eder ve kadın şikayet ettikçe, adam daha çok içine kapanır. Öyleyse, burada suçlu kimdir? Bu diziyi izleyen bir gözlemci, "Ben biliyorum!" der. "Suçlu, kadın. Önce o şikayete başlıyor ve adamın canına okuyor, sonra da zavallı adam içine kapanıyor." İkinci gözlemci, "Hayır," der. "Her şeyi yanlış anlamışsın. Suçlu, adam. Önce işine gömülüyor ve ailesini ihmal ediyor, sonra kadın onun peşine düşüyor. Döngüsel dansın başı ya da sonu yoktur. Dansı kimin başlattığının önemi de yoktur. Burada asıl önemli soru şudur: "Bu danstan nasıl çıkarız?" "Döngüsel dansta kendi adımlarımı nasıl değiştirebilirim?" Bu, diğer kişiye öfkelenmekte haksız olduğumuz anlamına gelmiyor. Ya da, bu tarz dansların ortaya çıkmasına yol açan mevcut cinsiyet rollerimizin hatalı olmadıklarını söylemek istemiyorum; bunlar tabii ki hatalı. Hayır; bunun anlamı, değişmek isteyen diğer kişiyi değiştirme gücümüzün olmadığı ve böyle bir şey yapmaya kalkışmamızın, onu değişmekten koruyabileceğidir. Hepimizin katıldığı döngüsel danslarda yaşanan paradoks, budur. Larry'nin kendi bağımlılığını ve güvensizliğini gittikçe daha çok hissetmeye başlamasıyla birlikte, beklenmedik bir şey oldu: Sandra ilk kez, kendi yalnız kalma isteğiyle yüzleşti. Bir süre takipçi ve mesafe koyucu rollerini tersine çevirerek sürdürdükten sonra en sonunda dengeyi kurdular. Döngüsel dansı kırmak için ilk adımı atan kişi neden Sandra'ydı? Sandra, Larry'ye göre daha büyük bir acı içindeydi ve ilişkideki duygusal takipçi rolü onu duygusal olarak daha kırılgan bir konuma sürüklüyordu. Eski yöntemlerinin kendisi için iyi sonuç vermediğini görünce, farklı bir şey yapma gücünü buldu. -Neden ben değiştiriyormuşum sorunlu olan o, o değiştirsin diyen canım kendime :)) Sözgelimi Sandra, Larry'nin çocuklarla yeterince ilgilenmemesini sürekli eleştirmekteydi. Ama Larry aileye yaklaşmak için adım attığı anda onun babalığında düzeltecek bir şey buluyor, davranışını eleştiriyor ya da ona, çocuklarla nasıl daha iyi iletişim kuracağı konusunda tavsiyede bulunuyordu. Geriye çekilip, Larry'nin çocuklarla kendi bildiği gibi ilişki kurmasına izin vermek onun için çok güçtü. Larry'nin çocuklarla daha çok ilgilenmesini istiyor, ama bir yandan da, daha hakim ve etkili ebeveyn rolünü sürdürmek istiyordu. -Evet inci buna da dikkat edelim :)) Sandra geriledikçe, Larry onun yerini aldı. Çocuklar da annelerinin enerjisini kendi yaşamına yönelttiğini ve artık, bir numaralı ebeveyn olarak ona sadık kalmalarına ihtiyaç duymadığını sezinlemişlerdi. Böylece huzursuzluk ya da suçluluk duymadan babalarına yaklaşabildiler. Bu Larry için önemli bir değişimdi, çünkü babalık ve bu alandaki yetenekleri konusunda kendi kaygılarıyla yüz yüze gelmişti. Ve Sandra değiştiremeyeceği birisini değiştirmek üzerinde yoğunlaşırken, kendine ait olan gücü; yani kendini değiştirme gücünü kullanamıyordu. Sözgelimi, Larry'nin ev işlerini yarım bırakması Sandra'yı gerçekten çok rahatsız ediyordu. Eski modelde Sandra, Larry'yi işi bitirmesi için zorlar, bunun üzerine Larry işi iyice savsaklar ve Sandra onu daha da çok zorlardı. Döngüsel dans savsaklamazorlama-savsaklama-zorlama şeklindeydi. Sandra, işin asla bitmemesi olasılığına rağmen işi Larry'ye yaptırmaya çalışırdı. Tahmin edileceği gibi, Sandra'nın zorlamaları, Larry'nin sorumsuz davranışlarından rahatsızlık duymamasına yarıyordu. Sandra'nın eleştirileri karşısında öfkelenip savunuya geçiyor ve bu da onu, işi bitirmekte yaşadığı zorluk konusunda kaygı ya da suçluluk duymaktan koruyordu. Sandra'nın Larry'yi değiştirme çabaları, onun kendi sorunlarıyla yüzleşmesinden kaçınmasını kolaylaştırmaktan başka bir işe yaramıyordu "Bu bitirilmemiş işe ancak bir hafta daha katlanabilirim ve işi öfkelenmeden benim yapmamın da olanağı yok. Öyleyse, kendimi zorlanmış ya da öfkeli hissetmemem için ne yapabiliriz? Belki de, iş cumartesiye kadar bitmezse bir boyacı çağırılabilir." Sandra'nın tavan konusunda yapabileceği bir şey tabii ki var; Larry bir anda dünyadan yok olsa, yaşamının geri kalan kısmını yarısı boyanmamış tavana bakarak geçirecek değil. Ama eski modelde Sandra tüm gücünü Larry'yi değiştirmeye yöneltmiş olduğu için, kendi başına hareket edip seçim yapma gücünü kullanamıyordu -ki bu da aslında, sahip olduğumuz tek güçtü.

Bugün herkes bitirir herhalde ilk bölümü, iyice konuşuruz sonra ikiye geçeriz, iki günde bir bölüm gibi bir konuşma geçmişti diğer başlıkta ama ne dersiniz? çok araları da uzatmadan sıcağı sıcağına okuyup yorumlama taraftarıyım ben ama herkesin planı nasıldır bilemem çoğunluğa göre akşam planlayalım onu da :))

Ben de 3 ve 4u yorumlayacagim musait bir zamanda

Merhaba Ben sorun yaşamadım

Bugün biraz rahatsızım mikanım ellerine sağlık grup için yarın iki bölümü birden yorumlucam

Dediğin gibi bazen kişisine göre bazen samimiyete göre iyi kız ya da şirret olabiliyoruz. Halbuki değiştirmeye çalışmak yerine kabul etsek belki işler daha kolay olur. Konfor alanımızdan çıkmaya korktuğumuz için mevcudu korumak daha kolay geliyor. Öfke de işte birikmesi devam edebiliyor.

Öfke Dansı'nı yorumlayacağımız konumuz hayırlı olsun inciitanesi sudem34 belleza kavs-i kuzah S sarahconnor Mannnolllyammmm SIFIR MOD Aysen012

Daha oraya girmedim ama gazete kağıdına sarmayı düşünüyorum zaten yerleştirmeden önce yıkanacak hepsi. Yorgan battaniye falan onları bohça şeklinde paketledik. Kitapları vs koliledim. Eşyaların bir kısmı bu evde kalacak çocukların kışlıkları kaldırdım hurçlara

Sorunun gitti mi İnci?

ÖFKE DANSI 2. BÖLÜM Bu kadın tabii ki kaydını iptal ettirmek zorunda değildi. Başka bir yol izlemeyi seçebilirdi. Ama bunun için, seçtiği yolun sonuçlarına katlanmayı da kabul etmesi gerekirdi. Belki de en çok korktuğu sonuç, yaşamındaki en önemli ilişkiyi kaybetmekti. Sorun, çiftlerden birinin genellikle de kadının kendi payına düşenden daha fazla özveri ve uzlaşma göstermesi ve kendi kararları ya da seçenekleri üstünde denetime sahip olmaması durumunda doğuyor. -Genelde bunu yapmak kolayımıza gidiyor sanırım, karşıdaki kişinin kararlarına uyarak sorumluluğu başkasına yüklemiş oluyoruz ve sonra senin yüzünden bunu yaptım demek kolayımıza geliyor maalesef. Oysa ki sonucu ne olursa olsun kendi kararımızın arkasında durmamız lazım. Benim de sıkça yaptığım bir durum bu, onu fark ettim. Eşim her zaman çok kendine güvenli muhalefet yaptığı için hep tereddüt ederim kararımda ve neyse deyip vazgeçerim sonunda. bu da böyle olmayıversin dünyanın sonu değil ya derim. Ama şimdi fark ediyorum ki aslında eşim böyle kendine güvenli konuşarak beni maniple etmeye çalışıyoru gereksiz savunmaları ile. önceki olaylarla da bağlantı kurdukça aslında dediği çoğu şeyin tutarsız sırf muhalefet olmak için olduğunu fark ediyorum. Bundan sonra daha ne istediğini bilen kararlı konuşmaya karar verdim. Kararım yanlış da olabilir, sonra eşim bak ben demiştim derse de evet ama ben bunnu tercih ettim deyip kendimi savunmadan konuyu kapatmayı düşünüyorum. Bu konuda tülay kökün videolarından çok şey öğrendim, mesela bunun bir çeşit maniplasyon olduğunu... Barbara, kaybedeceği kesin olan bir savaşa girerek, aslında sahip olduğu gücü yani, kendi kendini yönetme gücünü kullanmaktan kaçındı. Kendi önceliklerini belirleyip kendi adına harekete geçerek, benliksizleşmiş konumundan kurtulmak için önemli bir adım atabilirdi. Kavga etmek yerine, kocasına şöyle diyebilirdi: "İyi de olsa kötü de olsa, radikal olsa da olmasa da, bu grup çalışması benim için önemli. Sen gitmemi istemiyorsun diye kaydımı iptal ettirirsem sonuçta kendimi öfkeli ve huzursuz hissederim. Bu grup çalışmasını sabırsızlıkla bekliyorum ve kesinlikle gitmeyi düşünüyorum." Ona, kendisini dinlemeye daha hazır olacağı bir zamanda yaklaşıp konumunu, öfkeye ya da gözyaşlarına gömülmeden, kesin ve sakin bir şekilde belirtseydi? Sözgelimi: "Grup çalışmasının bu paraya değmeyeceğini düşündüğünü biliyorum ve fikrine saygı duyuyorum. Ama ben yetişkin bir kadınım ve kendi kararlarımı kendim vermeliyim. Grup çalışmasına değer vermeni ya da oraya gittiğim için mutlu olmanı beklemiyorum, ama bu kararı kendi başıma vermem gerekiyor. Başka birisini değiştirmek istemekte yanlış bir şey yok. Sorun şu ki, bu genellikle bir işe yaramaz. Öfkemizle başa çıkmakta ne kadar becerikli olursak olalım, ne diğer insanın bizim istediğimiz şekilde davranmasını ya da düşünmesini sağlayabiliriz, ne de adaletin her zaman tecelli etmesini bekleyebiliriz. Etkisiz kavgadan uzaklaşmanın tek yolu, diğer insanı değiştirebileceğimiz ya da kontrol edebileceğimiz fantezisinden vazgeçmektir. Gerçekte sahip olduğumuz gücü, yani kendimizi değiştirme ve kendi adımıza yeni ve farklı bir eylem şekli benimseme gücünü ancak o zaman kullanabiliriz.

Öfke Dansı Sizlerin yazdıkları benim de altını cizdigim bölümler, bütün yazılanlara ek olarak ben de şunları paylaşmak istiyorum. 1. Bölüm Öfke Savaşımı Yazarın, Ofkemizin; yapabildiğimizden çok daha fazlasını yaptığımızda veya verdigimizde ortaya çıkan bir işaret olduğunu belirttiğini görüyoruz bence doğru bir tespit. Ne zamanki kendi sinirlarimizi aşıyoruz işte o zaman öfkemiz açığa çıkıyor. Sinirlarimizi korursak gereksiz öfkeden korumuş oluruz kendimizi. Kavga edip yakinmamiza, ofkemize rağmen haksızlıklara boyun eğmeye devam ediyorsak depresyon, kendine saygı duymama hatta kendinden nefret etme gibi durumlarla karsilacagimiz belirtilmiş. Burda şu var bir durum karşısında iyi kız olma veya Sirret kadın olma. Ben kendi adıma yıllarca belki de kişiliğimin tam şekillenmedigi-sekillenme aşamasındaki dönemlerde hak hukuk savunucusu olmayı kendime görev bellemis, korkmadan doğru bildiklerimi söyleyip sonucunu değiştiremeyecegm durumlarla olumsuzluklarla yüzleşmek zorunda kalmıştım. Yıllar bana yazarın tabiri ile -sirret bir kadin olmanın benim zararima olduğunu göstermişti ve iyi kiz olup tartismalardan uzak durmaya baslamistm. Özellikle evlilikten sonra. Şimdi ikisi arasında dengede olduğumu düşünüyorum. Kimseyi değiştirmeye çalışmıyorum kendi dogrularimdan da taviz vermiyorum. Yazarin ilk iki bölümde de anlatmaya çalıştığı da tam olarak bu gibi. Bireysellik ve birliktelik arasındaki ince çizgiyi korumamiz gerektiğini vurguluyor kitap. Geçen gün sizinle paylaşmistim eşimle hep birlikte birşeyler yapıyoruz onun bireysel etkinlikleri de alanı da var ancak benim yeni bebekle birlikte bireysel olarak -ben olarak yaptığım birşey yok diye. Ben bunu hep savunurum eşlerin kendi alanları olmalı hep birlikte veya hep ayrı olmak ikisi de beraberliğe zarar verir. Bireysellik ve birliktelik arasındaki ince çizgi mutlaka korunmalı. 2. Bölüm Barbaranin yaşadığı durum. Kitabın tamamıni okumadım ama benim bu noktada bir eleştirim olacak. Çok basit bir telefon konuşmasından yola çıkarak bir çok durumu detaylandrimasi. Ben Barbara'ninkinden daha sağlam örüntüsü olan bir hikayeden yola çıkmasını isterdim. Evet bu basit gibi görünen durumdan bile bir çok çıkarım yapılmış ama bu benim fikrimi değiştirmedi. Yaptığı çıkarımlardan biri olan ne pahasına olursa olsun huzur, kısmına yüzde yüz katıldım. Çünkü biz kadınlar önce sesimizi yükseltip olayı tartışarak çözmeye calisssakta bu noktada başarılı olamayınca, aman tadımız kacmasin moduna geciyoruz. Karşımızdakini değiştirme fikrinin bir fantezi olduğunu belirtip bundan vazgecmemizin ve var olan gücümüzü kendimizi degstrme ve yeni bir eylem planı yapmamız için kulllanmamiz gerektiğini de görüyoruz kitapta. Bakalım Öfke Dansı nasıl devam edecek bu dansı hangi adımlarla tamamlayacağız

Taşınma telaşı ve bebek çocuklar derken ben elime alamadım kitabı 2 gündür. 2. Bölüm yarım kaldı

Merhaba, hoş geldiniz

Kızlar ben kitabı az da olsa okuyorum. Bölümü bitirince özetimi yazacağım. Mikan Aysen012 Mannnolllyammmm Sizler kaçıncı bölümdesiniz?

Günaydın canlar ☺ Söz vermiş bulunduğum için sabah erkenden kalktım. İlk iki bölümü okuyup bitirdim. 1. Bölüm iyi kızlar hakkında daha çok öfkesini bastıran. Sanırım ben bastıran taraf pek değilim. 2. Bölüm Barbara'nın etkinliğe katılamama durumunun tahlili ile geçiyor. Barbara'yı kendime, çevreme bir çok kadına benzettim. Hatta kitapta Barbara ailesinden öyle gördüğü için belki buna devam ediyor diye bir konuya da değinmiş. Benliksizleşmeden kararlar alıp arkasında durabilme cesaretimiz olur umarım. ☺ Birinci bölümü okuyup kitaba adapte olmam biraz sürdü. Ama ikinci bölüm aktı gitti. Kişilerin yaşamından örnekler üzerine gidip olası düşünceler, bunların yorumlama ve tahlilleri güzeldi. ☺

Tabii^^ pdf halini paylaşır mısınız benle? Bilmediğim sitelerden indirmek istemedim

günaydınnn sudem34 belleza kavs-i kuzah SIFIR MOD Mannnolllyammmm Aysen012 Ruveyda- nasılsınız kızlar ilk bölüm yorumu göremedim sizden? bölümler arası süre kaç gün olsun ne dersiniz?

Kitap olmadığı için başlayamadım arkadaşlar

Merhaba 8. Bölüm bitti sona yaklaşıyorum "Sarah'nın Jerry ile Julie üzerinde yoğunlaşması onu, kendi yaşam hedeflerini düşünmekten de koruyordu. Eski üçgenden çıktığında birdenbire, bazı önemli sorularla karşı karşıya kaldı: - Şu andaki öncelikleri nelerdi? -Hayatının bu noktasında hangi hedeflere ulaşmayı istiyordu? Sarah, kendi benliğiyle yüz yüze gelmişti. Duygusal enerjimizi, toplumun bizi teşvik ettiği şekilde erkekler ve çocuklar üzerinde yoğunlaştırarak bu yüzleşmeden kaçınmak ne kadar da kolay, değil mi?" Titre ve kendine gel Kişiler arasında üçgenin diğer ayağı olduğumuz sorunlarda yapıcı yıkıcı veya gereksiz yüklenen rolüne girdiğimiz anlardaki iletişim modeli üzerinde konuşulan farkındalık kazandıran bir bölümdü. Özellikle annem gelin veya kardeşim annem ben olarak çıkan kriz veya sorunlarfa üzerime yüklenilen sorumluluklar veya gereksiz müdahaleler yüzünden zararda çıkan ve huzursuz olan ben oluyorum Şuan bu durum beni rahatsız ediyor Kimi zaman çok öfkeli tepkiler veriyorum. Ama duygularımın bana ait bir sorumluluk olduğunu ve kimseyi mutlu etmenin benim görevim olmadığını artık anlamaya başlıyorum. Benim görevim, kendin için en iyi ilişkiyi bulmak; kendi huzur mutluluk ve dengemi sağlamak bunun olup olmayacağına ancak ben karar verebilirim Yine geldik aynı konuya sınırlar sınırlar sınırlar...

Ben de ilk iki bölümü okudum İlk bölümü yarın yorumlarım

Ben kitabı bulursam okuyacağım taşınırken bir yere koydum ama daha bulamadım

Ben bitireli. Çok oldu cnm özetimide ekledim güzel bir kitaptı

Geçmiş olsun Ben daha ilk bölümü bitirmedim 2 sayfam kaldı

Gelmiş canım çok teşekkür ederim

kitabi almadim.. sonra okuyacagim.. ve ilk aklımda bu olsun :)

MERHABA KIZLAR CUMADAN BERİ BENİM KK DA SORUN VAR AŞIRI ZOR GİRİLİYOR YAZAMIYORUM, ÇOĞU ZAMAN OKUYAMIYORUM, YENİ GÜNCELLEME VS Mİ OLDU BAŞKA BÖYLE SORUN YAŞAYAN OLDU MU NASIL AŞTINIZ

Aysen012 unutmuşum kusura bakma ekledim hemen

inciitanesi nde var özelden mesaj atarsanız sizinle paylaşır. ☺

Tasinma ne zaman nasilsin canim defne nasil

Bölüm: Öfke Savaşımı Bu bölümde iki tür insandan bahsediliyor. 'İyi kızlar' ve 'şirret kadınlar'. Düşünüyorum da kime karşı ve ne için öfkelendiğime bağlı olarak ben iki gruba da giriyordum( bu kitabı 2 sene önce okudum. O zamandan sonra baya değiştim ama hala eksik yönlerim var). Örneğin geçen sene pandemi ile eve kapanınca ben ciddi öfke patlamaları yaşadım maalesef özellikle büyük oğluma tahammülüm çok azalmıştı neyseki bu sene normale dönünce ben de normale döndüm 'Öfke enerjimizi, konumumuz ve seçeneklerimizle ilgili fikirlerimizi açıklığa kavuşturmak yerine, değişmek istemeyen bir insanı değiştirmeye ya da denetim altına almaya çalışarak harcayabiliyoruz.' Altını çizdiğim cümlelerden biri. Gerçekten de beni öfkelendiren karşıdaki kişiye hükmedememek Eski bir dansta diğer insanın adımlarını değiştirmesini sağlayamayız; ama kendi adımlarımızı değiştirdiğimizde dans artık aynı, önceden tahmin edilebilir modelde devam edemeyecektir. Bunu kabul ettiğimizde bize acı verecek seçimler yapmak zorunda kalabiliriz. Gitmeyi mi seçeceğiz kalmayı mı? Kalıp daha farklı şeyler yapmayı mı? Eğer öyleyse neler yapacağız? Bunlar zor sorular ve zor kararları gerektirebilir. Sırf bunlardan kaçmak için bile içimizden bu değişime bir direnç gösterebiliriz. Ama eğer öfkemizi yönetmek için yeni yöntemler benimsersek daha açık ve sağlam bir 'ben'e ve bununla birlikte, daha yakın ve doyurucu bir 'biz'e ulaşabiliriz.

Merhaba kızlar, beni de alır misiniz gruba? Ben de tam bu kitabı okumayi dusunuyordum, bir arkadasimla konuşmuştuk hakkında. Ruveyda- bana da PDF gönderir misin?

Canım ben 3. bölümdeyim. Ara verince unutuyorum. Akıl dolu olunca. Üçüncü bölümü bir ön sayfa okudum. Ama bitirmek için hatırlamak için o on sayfayı tekrar okurum.

Allah kolaylik versin canim duzene girer insallah, mutfak esyalarini nelere sariyorsun? Gazeteey sarinca siyah rengi cikar gibi geldi

Öfke dansı-1. Bölüm Öfkemiz incindiğimizi, haklarımızın ihlal edildiğini, gereksinimlerimizin ya da isteklerimizin doğru şekilde karşılanmadığını ya da sadece, işlerin yolunda gitmediğini gösteren bir ileti olabilir. -Kesinlikle böyle, öfkenin en büyük sebebinin sınır ihlali olduğunu düşünüyorum, isteklerimizi-duygularımızı doğru bir şekilde ifade etmeyi de bilmediğimizden genellikle bu tepkileri öfkelenerek gösteririz. "Piç" ya da "orospu çocuğu" gibi sözcükler bile erkekleri lanetlemektense, suçu bir kadının üstüne atıyor: anneye. -maalesef öyle erkek adam sinirlenir, yapar her şeyi; kadın kısmı alttan almalı gibi bir anlayış çok yaygın Öfke haklı ya da haksız, anlamlı ya da yararsız değildir. Öfke sadece vardır. "Öfkemde haklı mıyım?" diye sormak, "Susamaya hakkım var mı ki? Ne de olsa daha beş dakika önce su içtim; demek ki susamaya hakkım yok. Zaten şu anda su içemeyeceksem, susamamın ne anlamı var?" demeye benzer. Öfke, hissettiğimiz bir şeydir. Her zaman bir nedeni vardır ve ilgi görmeyi hak eder. Hepimizin, her şeyi hissetmeye hakkı vardır ve öfke de buna istisna değildir. -zaten sorarsan sen haksızsın derler, seni suçlarlar. Bu benim en doğal hakkım gibi görüneceksin ki, karşı taraf seni suçlamayı bıraksın. susama örneğiyle yapılan benzetme çok hoşuma gitti, bunu en doğal hakkımız olarak görmek gerekiyor gerçekten de. "İyi kız" kategorisinde ne pahasına olursa olsun öfkeden ve çatışmadan kaçınmaya çalışırız. "Şirret" kategorisindeyse kolayca öfkelenmekle birlikte, etkin olmayan ve yapıcı bir çözüme ulaştırılmayan kavga, yakınma ve suçlamalara girişiriz. -Bu bölümü okurken tam bir 'iyi kız örneği' olarak hep kendim geldim aklıma. Her zaman aman bir tatsızlık çıkmasın, sorun olmasın, neyse alttan alayım da iş uzamasın düşüncesiyle içime atarım birçok şeyi. Tam tezat karakter olan şirretlere de içten içe özenmiyorum desem yalan olur, hani derler ya adını deliye çıkar kimse sana laf söyleyemez diye, tam o hesap iki karakter arasında seçim yapma şansım olsaydı herkesin çekindiği şirret biri olmayı daha çok isterdim sanırım :)) içime atıp kendimi üzeceğime millet üzülsün bana ne D İyi kızlar öfkeyi hissetmekte pek iyi olmamakla birlikte, kendilerini suçlamada çok başarılı olabilirler. -Bu da toplumun bir dayatması sonucu oluyor maalesef. Öfkelendin mi? kimse gerçek nedene veya ihtiyacına odaklanmaz, herkes kınar, aa ne biçim kız der suçlamaya girişir. Saygısız diye etiketlenir, arsız diye etiketlenir vs vs ama kimse de gerçek nedeni düşünüp empati kurmaya çalışmaz. Çünkü öfkelenmek sadece kendilerinin haklarıdır, başka biri onlara böyle yaklaşamaz, bu ne cüret!! Bu kitap, kadınların uzun vadede kendileri için yararlı olmayan öfke yönetme şekillerinden uzaklaşmalarına yardımcı olmak amacıyla hazırlanmıştır. Bu şekillerin arasında sessizce boyun eğme, etkisiz kavga ve suçlama ile duygusal mesafe koyma yer alıyor. 1. Öfkemizin Gerçek Kaynaklarına Kilitlenmeyi ve Nerede Durduğumuzu Açıklığa Kavuşturmayı Öğrenebiliriz. 2. İletişim Becerilerini Öğrenebiliriz. 3. Verimsiz Etkileşim Modellerini Gözleyip Bunlara Müdahale Etmeyi Öğrenebiliriz. 4. Karşı Adımları veya Diğerlerinin "Eskisi gibi ol!" Tepkilerini Beklemeyi ve Bunlarla Başa Çıkmayı Öğrenebiliriz -Öfkeyi yönetme şekillerinden en sık kullandıklarım: sessizce boyun eğme ve duygusal mesafe koyma. Suçlama ise en yapamadığım kısım, genellikle karşı taraf beni suçladığı için kendim suçlu psikolojimi aklamakla meşgul olmaktan karşı tarafı suçlamayı düşünemem bile. İçim soğur o insana duygusal olarak yakın olamam, ama ifade etmeyi de beceremem çoğu kez, karşı taraf kendini haklı görmeye devam eder, çoğu zaman fark etmez bile benim koyduğum mesafeleri, kendi zafer sarhoşluğu ile fazlasıyla meşguldür... Bu kitaptan en büyük beklentim öfkemin nedenini güzel bir şekilde ifade edip, içime atmaların önüne geçmek.. kaç tekrar etmem gerekirse edip bu yolda ilerleme kaydetmeliyim. yeter artık kendime yaptığım zulüm... Eski bir dansta diğer insanın adımlarını değiştirmesini sağlayamayız; ama kendi adımlarımızı değiştirdiğimizde dans artık aynı, önceden tahmin edilebilir modelde devam edemeyecektir. -Her ilişki esasen bir çeşit danstır. Bu kitabı okurken bir kere daha farkına vardım ki kitap okurken de video izlerken de hep aklımda karşı tarafı değiştirmek var, neden mi? çünkü hatalı olan o, ve onun değişmesi gerekir. Ama bu kitabı okurken bir kere daha fark ettim ki, haklı-haksızın hiçbir önemi yok. Bu danstan en çok etkilenen bensem bunu değiştiren de ben olmalıyım, bunu kendim için yapmalıyım. kendim adımları değiştirerek karşı tarafın da adım değiştirmesine yardımcı olmalıyım. Aksi takdirde zaten hep gördüğüm olaylar aynen devam edecek demektir. benim sürekli aynı olaylara aynı tepkiler vererek karşı taraftan farklı bir tepki vermesini beklemek beyhude bir çabadan başka bir şey değil...

Canım çok teşekkür ederim ama henüz kitabı alamadım

5. bölüme kadar gelebildim diğer iki kitaptan aşkla imtihanı bitirdim Akıllı yaşama sanatıda bitmek üzere çok güzel bir kitap Öfke dansı iyi gidiyor Bende iyi kızlardanım zaman zaman şirret olmak gerekiyor 4. bölümde annesine öfkelenmeden iletişim kanallarını açık tutması maggynin kendi duygularını kontrol edebilmesi suçluluk duygusundan kurtularak sınır çizip hayır diyebilmesi çok başarılıydı ortada bir sorun var ise bunj sakince ifade etmek kararlı olmak gerekiyor zor ama kavga etmek ise daha kolay bu durumda kimse bir sorumluluk almamış davranış modelini değiştirmemiş oluyor güzel gidiyorum bakalım şimdilik siz nerelerdesiniz Arkadaşlar

Haftasonu olacak gibi ya da pazartesiye sarkabilir Defne iyi çok şükür bugün biraz zorladı uyumuyor sabahtan beri uyutmaya çalışıyorum saçma sapan bir gündü

Pdf gönderdim herkese ama kimseye gitmemiş nedense diğer mailimde deneyeyim birazdan

Fena fikir değil, öfke enerjisini eğlenceli bir aktiviteye kanalize etmiş oluruz hem zayıflarız bir taşla iki kuş

Tabiki, hoşgeldiniz

Günaydın kızlar Bugün 7. bölümü bitirdim insana ilaç gibi gelen bir kitap bu tavsiye eden paylaşan arkadaşlara tşk ederim Kendiminde yaptığıbir tutumu farkettim bu bölümde de " İlişkide bu konumu korumanın Lois'e getirdiği kişisel bedel belki hemen göze çarpmıyor, ama bu bedel de aynı derecede önemli. Lois'in kronik öfkesi ve yaşadığı yüksek gerilim düzeyi bunun kanıtı. Aşırı yüklendiğimizde, zor günlerimizde kendimizi başkalarının ellerine bırakıp bir süreliğine rahatlama ya da parçalanma lüksünü yaşamayı güç buluruz. Başkalarının bakıcısı ve yardımcısı olan Lois de kendi gereksinimlerini ve "kardeşine bakması gerektiği" için süpürüp halının altına tıktığı kendi gelişimini gözden kaçırıyor. Diğer kişi için kendini sorumlu hissetmeye devam ettiği sürece, kendi benliği açısından yetersiz yükleniyor." Bunu ilişkilerde çok fazla yapıyor tükeniyorum oysaki benimde Zorlandığım yardıma ihtiyaç duyduğum zamanlar yaşadım fedakarca davranma modeli beni yordu bunu farkettim sonrası aşırı gerilim ve öfke patlaması... lütfen çocuklarınıZa bireyselleşmeyi öğretin kendileri haricindeki sorumlulukları yüklenmenin görev sorumluluk ve fedakarlık iyilik olmadığını anlatın. iyi çizilmemiş sınırlar suistimale çok açık hale geliyor herşeyin ve herkesin bir sınırı var ve olmalı Kendi kendimize iyi gelmeyi başarabilmek umuduyla.

Selam pdf için size mesaj atmıştım görmediniz sanıırm

Her bölümü bir kişi mi yorumlasa acaba? Ve de kitabı bitirip mi üstüne konuşmak daha doğru olur? Çünkü bu şekilde biri başladı veya yorum yapacak diye diğer arkadaşlar bekliyor, yeni kitaba geçmek için vs. Ben mesela iki bölüm okudum. Altını çizip paylaşmak istediğim çok şey var. Ama bunun için kitabı alıp elime sakince zaman ayıramadm yatılı misafir ve küçük bebek, ilgi bekleyen abi ev ve yemek isleri olunca. Okumalarımi da beşik sallarken yapıyorum. Şuan mesajımı da o vaziyette yazıyorum.

Bence 4-5gün içinde bitirip herkes yorumlayabilir kendi hızına göre ben 2kitap dahaokuyorum yanında

Estağfurullah canım, grubumuz hayırlı olsun