bir anda yazılmış yazılar olduğu için hiç birinde yazım kurallarına dikkat etmedim olduğu gibi duygularımı yansıtmak istedim görmek için değil yüreğimin söylediklerini yazdım desem yeri... yinede beğendiğin için sağol canım.. anatolyam

offf ne aşk yaa, burdan benide duygulandırdı, ahh ahh tebrikler :asigim::asigim::asigim: realist

Son Sonbaharım...!!!! seviyorum işte seviyorum... her şarkıda seni anımsıyorrum her çiftte yaşadıklarımızı hatırlıyorum, caddeden geçerken her insanda senin yüzünü görüyor her parfümde senin kokunu arıyorum, her bakışımda seni gözlüyorum uzaktan bir parçanı göreyim diye... her an senin hayalinle yaşıyorum, hayallerimde yalnızca seni kuruyorum, uykulara rüyamda seni görme ümidiyle yatıyorum... dayanamıyorum!! sen hiç sevdiğin halde karşılığını aldığını sanıp terkedildinmi?hiç seni seviyorum deyip kaçtılarmı senden?hiç yürürken elini bırakıp düşürdülermi seni?yada sana kendinden bir parça anı bırakıp gittilermi?hayır!! sen hiç bunları yaşamadın! bunların tek bir harfinin dahi ne anlama geldiğini bilmiyorsun sen!! ama ben hepsini aynı anda yaşadım.. aynı anda koca bir dalga yıktı tüm şehirlerimi... yerle bir oldu herşeyim... nezaman temelini yapmaya çalıştığım anda hep yıktın herşeyi!! ne zaman tamamlayıp yaşayacağım bir kalp bulsam olmadı hep seni aradı gözlerim! hiç bir yere yerleşemedi yüreğim!! sokak serserileri olur ya ne yapacağını bilmez her yere saldırır aynı öyle yüreğim... sonbaharda dökülen yapraklar vardır ya dalından hain rüzgar kopardı diye sararır nereye savrulacaığını bilmez aynı öyle bedenim!!! sen ve ben aynı dalın iki yaprağıydık dalımızdan aşkımızdan koptuk şimdi sen bir yerde ben bir yerde soluyoruz!!!! ben öyle güçsüz öyle çalımsızımki her rüzgarda başka bir yere gidiyorum ve her gittiğim yerde seni arıyor oluyorum.. sense her gördüğüne kanıp beni unutuyorsun anca rüzgar onlarıda götürdüğünde yine bana dönüyorsun.. sığınacağın tek liman olarak görüyorsun beni... ama bilmiyorsunki buda benim son sonbaharım ya git hayatımı sensizlikten mahvedeyim yada gel beraber mahvolalım... tercih senin ipler senin elinde... ya çek hayatımın ipini sonsuzluğa gömüleyim yada birleştir hayatının ipinle aşkımızı tarihe yazalım... meLek aLper... Kendi yazımdır... anatolyam

Aşkımız Haykırmaya Layık...!!!! gidiyorsun işte... yavaş yavaş öldürürcesine gidiyorsun... zaten bana nezaman gelsen gitmek için geliyordun sen... ardına bakmıyorsun bile... geri dönmekten, bana, sevgime bağlanmaktan korkuyorsun... ama şunu bilmiyorsunki ben onlar gibi değilim! onlar senin olduğun yerden gidiyorlar bense seni sakladığım tozlu rafların tozunu almaya dahi kıyamıyorum... sen geldiğinde dahi yenilerini ekliyorum... o bir tek tozun dahi bende okadar değeri varki!!! evet! ne seninle oluyor nede sensiz... ikizide öyle zorki... ama en zoru seni sensiz yaşamak galiba ben bunları yazarken benden her harf kadar uzaklaşıyorsun. en son noktamda bana benim kadar uzak olacaksın. sen seni sevdiğim, özlediğim kadar uzak, senden nefret ettiğim kadarda yakınsın bana... hala benden parçalar taşıyorsun... en başta seni taşıyorsun... nereye gidersen git her duyduğun kelimende beni, her tuttuğun elde ellerimi, her gözde bakışlarımı göreceksin... ben senden vazgeçmedikçe sende benden vazgeçemeyeceksin... sende unutamadın biliyorum artık haykır haykır sevgini duysun tüm dünya... sevgi utanmaya değil haykırmaya layık... bana ilk sevgini haykırdığındaki gibi... meLek aLper... Kendi yazımdır... anatolyam

cok güzel yazmissin anatolyam eline saglik sen cok fena asik olmussun. umarim aci cekmezsin her sey istedigin gibi olur. ama unut ma! ask:aci bence... anatolyam

ya çek hayatımın ipini sonsuzluğa gömüleyim yada birleştir hayatının ipinle aşkımızı tarihe yazalım... Çok güzeldi. Bence de yazmaya devam etmelisin!. anatolyam

AnLadım Her Şey Sensin...!!!! haksız yere bir yerden gönderilen insanların elbet haklı oldukları yerler vardır. haksız yere kalbinden gönderilmemin tek haklı nedeni seni sevmemdi. bütün benliğimle sana teslim olmamdı belkide... sorgusuz sualsizce bağlanmamdı kalbine delicesine.. sevmek kusursuzdu seni taparcasına... tapmak ibadetti sana allaha taparcasına... bu sevgi büyüktü her şeyden, dünyayı uçsuz bucaksız saracaktı belkide bir damla sevginin yanında okyanus olacaktı bedenimi sararcasına... esen bir rüzgardı ruhunu titretircesine... yine ısıtan sevgimdi seni bütünlercesine... ben diye bir şey yoktu yoktu işte bu sözlükte! ben demek sen demekti fazlasına gerek yoktu zaten... bende her sözcük sana eş değerdi... yalınında bir şarkısında diyor ya "ANLADIM HER ŞEY SENSİN!"diye bende anladımki"SEN GERÇEKTEN HERŞEYDİN, HERŞEYDE SENDİ!" meLek aLper... Kendi yazımdır... anatolyam

GüLümsemek İstiyorum...!!!! Hayata ne ümitlerle gelmiştim. Hep mutluluğun olduğu bir hayal sanıyordum. Beni üzen olmayacak sanıyordum. Ben dünyaya geldiğimde ağlamak nedir bilmezdim. Gerçi doğarken ağlamışımda mutluluktandır sanırdım. Ta ki yavaş yavaş günler, aylar, yılar geçip bu yaşıma gelene kadar. Şimdi dünyayı daha iyi anlıyorum. Dünya binlerce kötülüğün türlü türlü acının bileşkesiymiş meğer&#8230; dünyaya geldiğimde ağlamam da mutluluktan değilmiş. Dünyanın kahrını çekeceğimi anlamışım o küçük, sübyan halimle&#8230; meğer ağlamam da ondanmış. Bu dünyayı çekememek, yükünü kaldıramamak, bir sürü ağırlık altında ezilmek, koca dünyanın yanına çizilmiş bir noktada gibi hiç kalmak bu galiba. Evet hayat bu. Türlü türlü ümitlerle geliyor sonunda üzülen sen oluyorsun. Ruhunu alıyorlar. Bedeninle kalıyorsun. İşte ozaman yüzünde bir gülümsemeyle ebediyete gömülüyorsun. Evet evet şimdi daha iyi anlıyorum. Bebeklerde dünyanın kahrını çekecekleri ve kendini sonsuzlukta bir nokta kadar hiç hissettikleri için ağlıyorlar, ölenlerde dünyadan kurtuldukları için bir gülümsemeyle ölüyorlar. Bende artık gülümsemek istiyorum&#8230; meLek aLper... Kendi yazımdır... anatolyam

Aşk Dediğin Şey...!!!! Aşk dediğin şey ne kadarda zormuş seviyorsun ama sevilmiyorsun. Gözlerine baktıkça hayata kin kusuyor, yaşadığına lanet ediyordun. Her yerde onu görüyor, her seste onu duyuyorsun. Her önüne gelenle oymuş gibi konuşuyor o olmadığını görünce hayal kırıklığına uğruyorsun. Ona sadece düşlerinde dokunup, sarılıyorsun. Ancak düşlerinde ısınıyorsun buz gibi soğuk yokluğunda. onu içindeki senle yaşatmaya çalışıyorsun. Olmuyor. Birkere görünce onu, o gözlerinin ışıltısıyla tekrar büyüleniyor, gülüşünle tekrar aşık oluyorsun. Bir türlü söküp atamıyorsun onu yüreğinden. Unutmaya çalışıyorsun. Ama tam tersine daha da bağlanıyorsun. Bağlandıkça acı çekiyor, çektikçe bağlanıyorsun. Aşkın ne demek olduğunu daha iyi anlıyorsun. Meğerse aşk acı çekmekmiş diyorsun. Acı çekeceğini bile bile sevmekmiş. Canın pahasına uçurumdan atlamak, göz yaşlarında boğulmakmış diyorsun. Yavaş yavaş bitiyor, sevmenin ne kadar acı olduğu daha iyi anladıkça tükeniyorsun&#8230; meLek aLper... Kendi yazımdır...

bencede öyLe ama ne yapabiLirimkii... okadar yaşanandan sonra siLip atmak çok zor oLuyor... Beğenmene sevindim canım umarım diğer yazıLarımıda beğenirsin...:) anatolyam