Beklemiyorum Simdi sensiz oksuz kaldi yuregim Sensizlik icime isledi Sessiz sedasiz oylesine yasiyorum Artik hayattan birsey beklemiyorum. Beni unutursun demistin Hala kanimda dolasiyorsun, unutamadim. Azap gunler gelsin boyle gecsin Artik hayattan birsey beklemiyorum. Oğuzhan Taş

Kırık Kalp Demek yalanmış sözlerin, Demek rüyaymış gördüklerim, Boş yere ağlamış gözlerim, Bu kırık kalp senin eserin. Demek ayrılmakmış isteğin, Demek hüsranmış hayallerim, Boşunaymı sana ümitlerim, Bu kırık kalp senin eserin. Demek derbeder olmammış dileğin, Demek özlemekmiş kaderim, Boşuna beklemiş ellerim, Bu kırık kalp senin eserin.

Unutturamaz Yokluğun beni senden ayıramaz ki, Hasretin acıtsa da öldürmez ki, Geceler olsa da, sabahlar bitmezki, Yıllar seni bana unutturamaz ki güzelim. Oğuzhan Taş

Unutmayacağim! Uzun zaman gecti aradan gonlum bir sevdaya dusmeyeli ve hasretlik cekmeyeli Uyumayi unutmus mahmur gözlerim Hasret gozyasi dokmeyeli Birden cekip uzaklara gittin Gorur muyum seni bilemiyorum Sen artik uzaklarin kizisin Sen kalbimin yalnizisin... Seni hic unutmayacagim Resmini cercevelettirip Gonlumun duvarina asacagim Hep orda kalacaksin... Yillar gectikten sonra bile bendeki resmin hic solmayacak... Oğuzhan Taş

Gülün Kuruması Gece seni aldığında ben karardım geceyle, Üzüm gözlerinde ay ışığının parlaklığıyla, Bir dağın kayıp yok olduğunu gördüm, Dondu kalbim, durdu zaman, titredi dudakların, Duygularıma saplanan kurşunlar üşüttü beni, Oysa kaynamıştı yüreğim bundan soğuk havalarda bile, Biliyorum bu sıcak yara daha sonra ağrımaya başlayacak, Daha sonra özlem sancıları kalbime saplanacak, Beyaz ellerin sonkez ellerimde, yine sıcak ve yumuşak, Yavaş yavaş çekiliyor ellerin, sanki ruhum bedenimden çekiliyor, Herkes bir savaş sessizliğinde, bomboş sokaklar, Bilincimi o sürmeli gözlerinde kaybettim, Gözyaşların savurdu beni yollara, ayaklarım nereye götürüyor bilmiyorum, Hasretini avuçlarken kayboldum serseri kaldırımlarda. Keşke durdurabilsem ve dönebilsem maziye, Ama artık çok geç bir tanem, senden sadece hüzün kaldı geriye. Oğuzhan Taş

Bir Gül Gül Kız derdim sana hep, gülmeni isterdim, gül gibi severdim seni, sana gül verirdim ara sıra, Seni güldürünce dünyalar benim olurdu, Sen üzüldüğün zamanlar, ben senden daha çok üzülürdüm, kahrolurdum elimden birşey gelmeyince. Hayaller kurardık seninle, saatler boyu, Karalardım bakkal defteri gibi olan not defterini, İçimden gelen aşkı anlatarak. Sen gülüp geçerdin yazdıklarıma bakarak. Benim suskun olduğum anlarda, sen hızla birşeyler anlatırdın, sanki kötü bir haber duymamak istermiş gibi. Benim yaptığım saçma espirilere gülerdin, Belki beni üzmemek için. Sürekli dörtlükler yazıp mesajlardım sana bitmez aşkımı. Allah'a dua ederdim. seni benden ayırmasın diye. Aşkımızı herkesten gizlerdik, kimse bilmezdi sevdalandığımızı. Hergün baharı getirirdin gönlüme, Sen gelince güneşler açardı içimde. Seninle zaman su gibi akardı, zamanı unutup, çoğu zaman geç kalırdım Söz verdiğim yerlere. Senden ayrıldığımızda, gizlice seni takip ederdim, sana birşey olmasın diye. Sen bunu bilmezdin... Bayramda hediyelerine kavuşmuş çocuklar gibi olurdum seni gördüğüm gün. Unutkanlaşırdım, seni düşünmekten. Kimseye çaktırmamaya çalışırdım, divane ve avare halimi. Şimdi benden çok uzaklardasın, Belki kimlerle hangi tuzaklardasın. Belki bu satırları okumayıp Hep benden uzaklaşacaksın... Oğuzhan Taş

Özgürlük Kırdın aşk kalemini, İmzaladin veda fermanını, Sildin aşkımızı bir kalemde, Seven kalbimi mahkum ettin, gittin. Süründüm sevdanın zindanlarında, Kayboldum umudun sokaklarinda, Kalbimdeki güller güneşine hasret, Gel artık, mavi özgürlük istiyorum. Oğuzhan Taş

Sevgilim İlk seni görüşümü, İlk sevdaya düşüşümü, Senin hasretini çekişimi, Unutamam sevgilim. İlk geceden sabahı karşılamamı, Hasretinden sigaraya başlayışımı, 'Senden hoşlandım' deyişimi, Unutamam sevgilim. Bir İstanbul'dan ayrılışımı, Bir senden ayrılışımı, İlk sevda gözyaşı döküşümü, Unutamam sevgilim. Kasım 2000 Oğuzhan Taş

Değer miydin? İstemesem de sen geliyorsun aklıma, Gözlerimin yaşarmasına engel olamıyorum Kalbimin atışı değişiyor seni andığımda, Benim sevdiğim kadar sevdin mi acaba? Sensiz büyüttüm ben bu aşkı, Sığdırmaya çalıştım ufacık gönlüne, Ama benim kalbim ikimizin aşkını da taşıdı, Bu kadar yükü taşımaya değer miydi acaba? Bu kadar yanmaya değer miydi acaba? Bu kadar özlemeye değer miydin? Oğuzhan Taş

Güzelim Güzelim derdim sana hep, gülmeni isterdim, gül gibi severdim seni, sana gül verirdim ara sıra, Seni güldürünce dünyalar benim olurdu, Sen üzüldüğün zamanlar, ben senden daha çok üzülürdüm, kahrolurdum elimden birşey gelmeyince. Hayaller kurardık seninle, saatler boyu, Karalardım bakkal defteri gibi olan not defterini, İçimden gelen aşkı anlatarak. Sen gülüp geçerdin yazdıklarıma bakarak. Benim suskun olduğum anlarda, sen hızla birşeyler anlatırdın, sanki kötü bir haber duymamak istermiş gibi. Benim yaptığım saçma espirilere gülerdin, Belki beni üzmemek için. Sürekli dörtlükler yazıp mesajlardım sana bitmez aşkımı. Allah'a dua ederdim. seni benden ayırmasın diye. Aşkımızı herkesten gizlerdik, kimse bilmezdi sevdalandığımızı. Hergün baharı getirirdin gönlüme, Sen gelince güneşler açardı içimde. Seninle zaman su gibi akardı, zamanı unutup, çoğu zaman geç kalırdım Söz verdiğim yerlere. Senden ayrıldığımızda, gizlice seni takip ederdim, sana birşey olmasın diye. Sen bunu bilmezdin... Bayramda hediyelerine kavuşmuş çocuklar gibi olurdum seni gördüğüm gün. Unutkanlaşırdım, seni düşünmekten. Kimseye çaktırmamaya çalışırdım, divane ve avare halimi. Şimdi benden çok uzaklardasın, Belki kimlerle hangi tuzaklardasın. Belki bu satırları okumayıp, Hep benden uzaklaşacaksın... Oğuzhan Taş . push ;

Benden Sana Kim bilir bu yağmurlu gecede şimdi nerdesin? Hangi hasret dağında, hangi umudun koynundasın? Ben gelmeyen sabahı nemli gözlerle beklerken, Sen hangi serseri uykunda, hangi sevgi ırmağındasın? Hiçbir şarkı yetmez sevdamı anlatmaya, Hiç hakkın yok bu taze yüreği yerden yere vurmaya, Kalem kağıt yetmedi, yetmeyecek, Bu sevdamı ölene dek yazmaya&#8230; Tüm damarlarım sökülüp kalsa da tek damarım, O tek damar mutlaka diğerleri gibi aşkını kanımda taşıyacaktır. Keşke sende bir damar da benim aşkımı taşısaydı&#8230; O zaman sende yaşadığımı anlar hayata bağlanırdım. Oğuzhan Taş

Ah İstanbul Bir kuş kalkmaz bu sefil yerde, Hani benim deniz kokan İstanbulum nerde? Sabahları martı sesiyle uyanırım Sokağa çıkınca sıcak bir güneşle dolaşırım. Kimi zaman bir aşk yağmuru ıslatır beni. Sofrada yeşil zeytin, yumurta tava ve çay, Ortaköy'de geçen günü ömürden bir fazla say. Denizden karşıya geçmek bir rüya gibidir, Martılara ekmek atmak, sigara tüttürmek, Tavşan kanı bir çayla dalgalı sevgilime bakmak. Bazen dikkatimi dağıtır İstanbul güzelleri, Ama güvenilmez, bağlanılmaz buranın dilberine. Neyse, Kız Kulesi yanından geçiyoruz, acaba burada yaşasam mı diyorum, O zaman on şiir kitabı çıkardı piyasaya... Yanımda deli dostum Zaza Nihat, Arasıra dertleşiriz, o da esarette, Düşmüş tuzağına sevdanın, bir daha çıkamamış, Kütüphanede çalışmış bir süre, Sonrada dolaşmış ordan oraya. Neyse işte bir dert ortağım var benim. Bir eve iki aşık fazla ama, İdare ediyoruz işte. Bunları düşünürken bir hareket başlıyor, Kadıköy'e ulaşmışız nerdeyse. Deniz kıyısındaki çaycıdan, Simitle beraber çay içiyoruz. Ardından bir sigara yakıyoruz, Dumanını rüzgara savurarak. Cevizli minübüsüne biniyoruz, Mahşeri bir kalabalık arasından. Elazığlı iki dostumuzun evindeyiz. İkisi de İnternet hastası, Teknoloji değiştirememiş insanlıklarını. Delikanlı, mert cana yakın çocuklar. Gurbetten değil hemen ısınıyorum Bu iki gurbet kuşuna. İkisini birarada görmek mümkün değil pek, Biri gececi biri gündüzcü trenlerde. Harput Fırınına gidip üç tandır alıyorum, Orta yaşlı Palulu iki esnaftan. Gece sohbetle geçiyor, Biraz uyuyup sabah tekrar yola düşüyoruz. Trenle Kadıköye gidip, Biraz kitaplara, kasetlere takılıyorum, Oradan karşıya, Beşiktaş'a geçiyoruz. Beşiktaş limanındayım akşam üstü, Sular hafifçe dalgalı, Meltem rüzgarı okşuyor saçlarımı, Deniz minare gölgeleriyle süslü, Ilık bir hava var bu aşkımın şehrinde, Aşıklar sarmaş dolaş denizle karanın kesiştiği yerde. Ah İstanbul elveda sana, Birgün bir daha görüşmek üzere, Seni minarelerinden öpüyorum... Oğuzhan Taş

Bitti Yenilmem diyordum, yenildim hasretine, Dalgalarında kayboldum, Bitti deniz, bitti o içimize sığdıramadığımız duygular, Ansızın kapıyı çarpıp gitti aşk, Gönlüm küstü kendine, Hiç aşık olmamacasına kızağa çekildi. Rüyalarımız gelen yaz güneşiyle buharlaştı, Hiç umulmadık zamanda birden karardı hava. İçimde fırtınalarla çarpışıyor, Dışım ise şu gemi gibi asil ve dimdik. Oğuzhan Taş Biz Köşe kapmaca oynadık seninle hep, Bazen sen, bazen ben kaçtım, Issız gecelerde hep birbirimizi düşündük, Ve bunu hiç birbirimize söylemedik. Birbirimize yokluğumuzu hiç anlatamadık, Kırdık birbirimizi hep, yaraladık, Belki yıllar geçecek bundan sonra, Kalacak elimizde bir çuval saçmalık. Oğuzhan Taş

Aşk İşte Belki de unutulması gerek yaşananlar, Belki de avutulması gerek su gonlun, ama kalbimin yanmasını dindirecek tek seyi biliyorsun sen sevgilim Seni unutmak kolay degil! İcimde tomurcuklanan sevgini bir anda kurutmak kolay degil Ama sen bu sevgiyi sulamadın bile kuruttun günlerce susuz bırakarak Simdi yanmamam gerek ardından ama kalbime soz geciremiyorum Sen susuz bıraksan da Su istemeyen sevgiler yasayacak gonlumde Sen de digerleri gibisin Hep gittiler sen de gideceksin Hayatımda senin gibiler artik olmamalı Elbette yesermeli artık gönlüm Oğuzhan Taş

Sevmeyeli Saat sabah üç buçuk, Gecenin karanlığına daldım yine. Seni düşünürken saati unutmuşum... Tükenmiş umutlarımı kucaklıyorum, Bu sensiz sabahı karşılarken... Uyumaya susamış gözlerim, Seni düşünürken bulutlu. Ne kadar zaman olmuş, Başımda kavak yelleri esmeyeli, Kara bir hasret yaşamayalı. Ne sular geçmiş köprüden, Ben sevdadan geçmeyeli. Oğuzhan Taş

Dosta Öğütler Kim yaşadığı aşkı unutmuş ki, Sadece unutmaya çalışırsın, Acını hafifletmek için, Zamana bırakırsın herşeyi. Kendin teslim olursun hayatin akışına. Onun hayalini zamanla silip, Kendini düşünmeye başlarsın, Eğer uzaklaşır ve onu görmezsen, Herşey daha kolay olur. Yoksa acılarını dindiremezsin, Kendi duygularında boğulursun. Silinsede izi kalır sevdanın, Çünkü her sevda kalbe kazınır. Ufak çizikler aldıysan, Bunlar silinmesi kolaydır, zaten onlar aşk değildir ki. En iyisi dostum artık geç oldu, Sen kendini bitirmeyi bırak ve yaşamaya yeniden başla. Binlerce kere ölsen de Yaşamak zorundasın dünyada. İşte insan olmanın tek zor yanı ölmek değil budur. Başka insanlara bakma, bunu sadece duygusallar yaşar sen de öylesin, değişemezsin. Seni seven diğer insanları bırakıp, Bir zalim yüzünden Kapıyı çarpıp gidemezsin. Oğuzhan Taş

Sonbaharım Gönlümün gülleri kurudu, Ağaçlar susuz kaldı, Yapraklar sevda sarısı, Mevsim artık sonbahar. ve Sen yoksun artık... Seni bugün hiç görmedim, Bir daha görürmüyüm bilemiyorum. Bu şehir artık zindan, Hapishane avlusu bu yollar, Gel kurtar beni bu esaretten... Şu resmin hala üzerimde, Ellerim titriyor bakarken.. Bana fazla bu ayrılık, Nasıl geçer bu ömür bilemiyorum. Ellerim kelepçeli, gözlerim bağlı Mavi gökyüzü kapkara bir çarşaf artık.. Oğuzhan Taş

Vefasız Bir akşam bir sabah oluyor, gönlümdeki izin acıyor. Sen gittiginden beri perdeyi acmadim, zamanı kaybettim sensiz... Oysa zamanin seninle ne güzel geçtiğini düşünürdüm, seninle konuşacak birşey bulamadığımızda bile. Benim sessizliğim senin sesliliğini tamamlıyordu, Kuytu pastane köşelerinde, seni dinlerdim saatlerce. Ne anlattığını dinlemeden gözlerine bakarak. İşte aşk bu ulan! derdim seninle oluşumun her saniyesini anarak. Meğer yanılmışım, aşkı tanımamışım, şimdiye kadar yaşadıklarımı boşuna yaşanmaz saymışım. Sende atan kalp bana ait değilmiş, Bendeki de sana, geç de olsa artık bunu anlamışım. Yoksa sönmezdi bu alev en ufak bir meltem rüzgarında. çökmezdi bu dev binalar, sen dinamitlemesen. Artık damarlarımda dolaşan, beni ateşlendiren hastalık bitti artık, gecelerce terledim aşkını kanımdan atmak için. Yarın yepyeni bir güneşle uyanacağım, Artık senin gibi vefasızlara, bağışıklı olacağım... Oğuzhan Taş

Sürün Gönül Sürün! Sen bunu çoktan hakettin, Yine onu senden çok sevdin, Kendini unutup harab ettin, Artık, sürün GÖNÜL sürün! Aşkı bilmeyenlere gittin, Her tatlı söze inanıp, bittin, Yine baharını hazan ettin, Artık, sürün GÖNÜL sürün! Yaşadıklarından hiç ders almadın, Unutup, yine kendi bildiğini yaptın, Sonunda yine sen ağladın, Artık, sürün GÖNÜL sürün! Oğuzhan Taş

Anlamadım Yar Seni! Bir sevindirip, bir üzüyorsun, Bir gidip, bir geliyorsun, Bir akşam, bir sabah oluyorsun, Anlayamadım yar seni. Sevsem kaçıyorsun, sevmesem geliyorsun, Arasam aramıyorsun, aramasam arıyorsun, Özlesen de sevsen de kaçıyorsun, Anlamadım yar seni. Yanındayken kayboluyorsun, Uzaklaşınca geliyorsun, Bir bahar, bir hazan oluyorsun, Anlamadım yar seni. Bir günah, bir sevap oluyorsun, Bir savaş, bir barış oluyorsun, Bir cefa, bir sefa oluyorsun, Anlamadım yar seni. Oğuzhan Taş

Anlardın Bilsen sensizliğin bana ne kadar acı verdiğini, Tereddüt etmez, hemen çeker beni öldürürdün. Çünkü en iyi sen anlardın, Seninle yaralanmış bedenimin yaşayamayacağını. Ansızın... Ansizin dogar gunes, ansizin kaybolur, Ansizin dogum haberini alir bir baba bebeginin, Ansizin caktirmadan gelir ayrilik, Ansizin hissettirmeden gider sevdiklerin, Ansizin deprem olur, gonuller yikilir, Ansizin hisler kaybolur, guven yerlerde sürünür, Ansizin yolculuklar baslar, ansizin biter, Ý; nsanlar durur oylece, her sey birden olur. Sinema seridi gibi akar gider ne varsa, Geriye sadece sevgi, dostluk ve ilik bir muhabbet kalir su uc nefeslik dunyadan. Oğuzhan Taş

Keşke Aşkıma karışsan keşke, Yoğursak duygularımızı göğüs kafeslerimizde, Anlatamasak yaşadığımız anları. Hiç kavuşamamışlar gibi, özlesek birbirimizi beraberken bile. Duygularımıza söz geçiremesek, Düşsek seninle serseri aşka, Keşkeler bitse keşke, sen hep yanımda olsan... Oğuzhan Taş

Mered Bu hastalığa ilk yakalanışım değil, Daha önceden de kapılmıştım bu merede, Aşılıyım dostlarım merak etmeyin, Beni hicazlı sözlerle teselli etmeyin! İlk defa geceden sabahı karşılamıyorum, Bu savaş suskunluğum ilk değil, Gözyaşlarım içime akıtıyorum, Ben yine onu düşünüyorum. Sigara ve çay yine dostum oldu, Bir de katran siyahı bu geceler, Limandan kalkan son gemiyi de kaçırdım, Artık bu yalnızlar adasındayım... Aralık- 2000 Oğuzhan Taş

Ezdirmem Ezemezsin güzelim bu nadide gönül bahçesini, Oradaki her çiçek özünü sevgiden almaktadır, Özenle büyütülür tüm çiçekler, aşkla sulanır, Gerekirse bu bahçe yakılır ama kimseye ezdirilmez buradaki çiçekler. Gelmezsen Gelme! Ilık bir muhabbet senden bana kalan, Bir de bana miras bıraktığın, Şu dumanı hiç dinmeyen sigara ile, Bu öksüz, zindan, çilekeş geceler sessizliğiyde seni haykıran. Yokluğunu içtiğim bu İstanbul akşamları, Hasretini tüketmeye çalıştığım bu kaldırımlar, ve senin yüreğimdeki izini kanatan bu şarkılar. Şimdiye kadar ölmediysem bundan sonra da ölmem, Bana bir şey olmaz merak etme, ama kalleşlik asla unutulmaz, yitirilse de zamanlar. Yeter artık gelmezsen gelme, Üstüne titrediğim bu güller artık açmasa da olur, Bitmesini istediğin bu kış hiç bitmese de olur; Bıraktım dünyayı, artık hiç dönmese de olur, Ne bu güzellik sende kalır, ne bu aşk bende tarih olur.

Ah Bu Meret! Bu hastalığa ilk yakalanışım değil, Daha önceden de kapılmıştım bu merede, Aşılıyım dostlarım merak etmeyin, Beni hicazlı sözlerle teselli etmeyin! İlk defa geceden sabahı karşılamıyorum, Bu savaş suskunluğum ilk değil, Gözyaşlarım içime akıtıyorum, Ben yine onu düşünüyorum. Sigara ve çay yine dostum oldu, Bir de katran siyahı bu geceler, Limandan kalkan son gemiyi de kaçırdım, Artık bu yalnızlar adasındayım...

Artık Bıktım gönlünün sahillerinde avare dolaşmaktan, Artık içine çek beni, Dolaşayım damarlarında, Seninle beraber ısınıp, Seninle beraber donayım. Kalbine senden daha yakın olayım, Martının kanatlarındaki aşkı, seninle yakalayalım. Seninle beraber koklayalım şu susamış sevda çiçeklerini. Bir su damlası olalım seninle ben, Yağmurlarla beraber yeryuzune düşüp, Güneşle buharlaşalım gökyüzüne, sonra tekrar aşk ile yanan gönüllere düşelim. Oğuzhan Taş