BABA, OĞUL ve... Bir torba Çivi Babası birgün çocuğuna bir torba çivi verdi ve ona sabrını her kaybettiğinde kapının arkasına bir çivi çakmasını söyledi. Çocuk birinci gün otuzyedi çivi çaktı. Sonra haftalar ilerledikçe çocuk kendini denetlemeyi öğrendi ve daha az çivi çakmaya başladı. daha sonra ise, kendini denetlemesinin gidip kapıya çivi çakmaktan daha kolay olduğunun ayırdına vardı. Hiç çivi çakmadığı ilk günün sonunda dururmu babasına bildirdi. Bu kez baba, oğluna kendini dnetleyebildiği her günün sonunda bir çivi sökmesini söyledi. Günler geçti ve en son çivi söküldüğünde çocuk babasına durumu yine bildirdi. Babası çocuğun elinden tutu, kapının yanaına götürdü ve şöyle dedi : : Bak oğlum çok çalıştın. Fakat kapının üzerindeki tüm deliklere bir bak hiç bir zaman eskisi gibi olamayacaklar. Her sabırsızlığında karşındakilerde işte böyle yaralar açmış olursun. Ne kadar özür dilersen dile. O yara orada kalacaktır. Bunun için çevremizdeki insanlara davranışlarımızı çok iyi değerlendirmeliyiz. _:_ KAPANMAYACAK YARALAR AÇMAMAK İÇİN... kapanmayacak yaralarınızın hiç olmaması dileğiylea. s. gulsehri

sağol canıma. s. C cicik

a. s. gercekden cok dogru ve hoş bir yazı tesekkurler sweet curse annesinin

Cok guzel bir yazi gercekten, ellerine saglik. talin

amin canım. tabi ki bişey yapmadan önce sakince düşünüp karar verip ondan sonra harekete geçmeliyiz. ama aceleci insanlar olduğumuz için hemen yapıyoruz. sonra da pişman oluyoruz ama telafisi zor işte. talin