Allah sende de razi olsun kardesim. Insallah basaricagiz. Bir gunu bozsan bile hic dert etme, hic uzulme, yeterki ilmini cozup arka arkaya yapma . Az oncede belirtigim gibi kk'ya katildigimda 65 kiloydum, simdi 55 kiloyum. Ve aralarda tabii kide bozdugum cok oldu, ama aralikli. Mesela ben eylulun 1de yasgunumu kutladim, ve bu bahaneyle bozdum, ama simdi gene devam, ama takvimimde 2 hafta sonraya gene bir kirmizi olacak. Sonucta ''kirmizisiz'' da yasanmiyor. Umarim isine yarar canim. Birde spor yapiyormusun bilmiyorum ama ben pek sporcu degilimdir Ama genede hergun mutlaka 100x mekik cekerim, 100x bacak hareketi (yan pozisyonda yatip, bacaklar hafif kirik, ust bacagi 100x kaldirip indireceksin) ve 100x kalca Yakinda belki baska tur spora da baslarim, ama dedim ya cok eringenim, aklima ne eserse iste.

O kadar güzel tavsiyeler vermişsiniz ki bunun için gerçekten çok çok teşekkür ederim. Dediğiniz gibi bir gün diyeti bozunca hemen ümitsizliğe kapılırdım ben ve sonra bir daha hiç toparlayamaz kim ne derse desin yemeye de devam ediyorum. Düzenli bir takvimle birlikte düzenli bi defter tutacağım bugün itibariyle :) Rabbim hepimize sabır ve dediğiniz gibi sağlıklı bir şekilde kilo vermemize yardım etsin inşallah. Allah razı olsun, cidden çok iyi geldi bu yazdıklarınız hemen uygulayacağım :) M

canim biliyorum, hicte kolay degil. o azmi yakalamak cok onemli o hirsi yakalamak cok onemli, onlarlar varsa basarmakta var gibi birsey resmen. azim/hirs oldugunda aklimiza koydugumuzu yapariz , yagli yagli yemekler yapilsa bile. Ama o hirs/azim bir ara seni terk ediyorum artik kendi basinin caresine bak dediginde olan oluyor iste. Nasil olsa o kadar kiloyu vermisim sunu da yiyim ne olucaki diye diye geliyor hepsi. Kendimden bir ornek veriyim canim, ben en az yarim yildir defter tutuyorum, baslangiclarda hic veremezdim cunku gorurdum ki hep yagli yagli ve fazla fazla yemisim. Ama KK'ya katildim katilali, daha da disiplinli oldum ve baktim ki K'larim azalmaya basladi. ve eski yediklerimi yemedim. Ama eski derken, en azindan recelimi de her sabah yedim, ama sabah! Batirdigim gunler oldu mu? Evet oldu, bazen gene de hala olur, ama arka arkaya degil , Ben aralikli yapiyorum. Ama bir takvim yapmistim kendime ve hala o takvime uyuyorum. Her gun o takvimi, yani o gunu yesil carpiliyorum. Bozdugum gunleride kirmizi (bozdugum gunler ise butun gunu berbat yaptigim anlamina gelmez. yani sabah oylene dogru hafif, ve genelde aksam batiririm, cunku mesela sinemaya gideriz ve ben niye o misir patlagindan mahrum kalayim. Ve hadi bir de kfc'ye ugrayalim derken olanlar olur, ama zaten bunu planlamistim. Ve ertesi gun gene yesilere baslarim. Gercektende kilo illet birsey, Rabbim herkese ama isteyen herkese sagilikli ve hayirli bir sekilde kilo vermeyi nasip etsin insallah. Suan ben 22 yasindayim, bende senin gibi 16 yaslarindayken ayni tur laflari duyardim, ve icimden cok ofkelenir uzulurdum, neredeyse aglardim. Ama gene de onlara kulak asmadan yemeyede devam ederdim. Ama simdi daha iyi anliyorum, keske o zaman bu sekilde baslasaymisim diye. Bence kendini fazla zorlama canim, sadece kucuk degisiklikler yap, ister sana verdigim gibi bir takvim ciz ve defter tut . Ama baslican zaman ''diyeti'' bozucagin gunleri de belirle, belirle ki arka arkaya olmasin. Mesela bugun baslasan, atiyorum 3 hafta sonra ayin birinde serbest Rabbim yardimcimiz olsun canim, insallah diledigimiz kiloya kavusuruz. butterflyy18

Merhaba arkdaşlar. 17 yaşında 162 cm boyunda ve 97 kg'yim. Kendimi bildim bileli hep kiloluydum. Diyetsiyen, spor, akupunktur her şeyi denedim. 6 aylık başarılı bi deneyimim olmuştu 12 kg vermiştim ama farkedilir biçimdeydi çevremdekiler daha zayıf gösterdiğimi zayıflayınca çok güzelleştiğimi söylerlerdi hep ama sonra bıraktım ve 16 kg olarak geri aldım hepsini. Hiç bir şekilde hırslanamıyorum. Oysa o kadar çok istiyorum ki zayıflamayı. İnsanların hatta en yakınlarımın bile artık bana normal gözle bakmalarını istiyorum. Bıktım artık her ortamda her sohbette kilomun meydana çıkmasından. Bana söylenen sözler aynen şöyle " ah bi zayıflasan çok güzel olacaksın ama yapamazsın sen hayatta kilo veremezsin ben inanmıyorum senin zayıflayacağına." en yakınlarımdan bunları duymak öyle kırıyo ki kalbimi gün geçtikçe daha çok içime kapanıyorum. Biliyorum benim iyiliğimi istiyorlar ama ben yapamazsın dediklerinde daha çok hırslanan bi insan değilim daha çok umudu kırılan bi iinsanım. Şimdi aileme gidip ben diyetisyene gitmek istiyorumda diyemem çünkü hep devamını getiremeyip bıraktım. Mesela 3 ay çok güzel kilo vveriyorum sonra biraz duruyo ve ben orada bırakıyorum işte. Ve artık bu saatten sonra aileme bunu teklif edemem ben ne kadar istekli olsamda yine çevremdeki herkesin gidiyosun ama bi işe yaramıycak sözlerine katlanamam. Şimdi sizlerden yardım istiyorum. Bana bir çıkar yol gösterin. Benimle aynı şeyleri yaşamış birileri var mı? Benimle aynı şeyleri yaşamış ve başarmış insanlardan tavsiye almaya çok ihtiyacım var M