Tirende Biletsiz Sevdalar Vardi Vagonlar Kacaklara Gözyumarlardi Aksada Yüreklere Kar Pinarlari Sevdanin Arkasi Var Ardi Bahardi istanbul Agliyor Sen Agliyorsun Hadi Git Git Artik Ne Duruyorsun Yolcular Hep Kacak Bizse Tutuklu Gözler Agliyor Tutkulu Cocuksu istanbul Agliyor Sen Agliyorsun Sevdigin Bekliyor Ne Duruyorsun Yildiz Avlarim Gögün Mavisinde Her Dem Bakislarina Gözlerinin Deryasinda Pusu Duran Ellerimi Sana Tuzaklarim Her Tetik Düsürdügümde Gözlerin Ölüme Az Kalirim Yanliz Gördü Ya Gelir Bende Kalir Yanlizlik Uzar Geceler istanbula Yagmur Yagar Karla Karisik Kari Ayiklar Yagmur Kokularini Alirim Koynuma Ot Koyarim Göz Ucuma Anlarim Yine Yangin Yine Hasret Yakinan istanbuldan Düsen Payima Bide Yüzünün Giderken islakligi Gül Damlasi Düsmüs Ates Yurduydu Daglara Dil Uzatan Narli Kuyuydu YagsadaGönülere Gam Geceleri Ceren Yarasinda Ask Büyütürdü Yaksada Gönülleri Gam Geceleri Ceren Yarasinda Dert Büyütürdü istanbul Agliyor Ben Agliyorum Hadi Kalk Gel Artik Dayanamiyorum Yolcular Geldiler Sen Yoksun icinde Yüreyim Can Veriyor Acilar icinde. Mahbile Acem

Kadın adamı çok seviyordu... Yemyeşil ovalarını verdi adama Yaşam fışkıran. Beni seviyor musun? Evet, dedi adam... Güneşini, ayını verdi kadın Yıldızları taktı bir bir adamın omuzlarına... Beni seviyor musun? Tabi, dedi adam... Kadın çağladı Gürül gürül akan pınarını verdi adama. Beni seviyor musun? Elbette, dedi adam... Kadın bağlandı Yaşam ipini adama verdi. Bir oldular tek oldular adamla. Beni seviyor musun? Biliyorsun, dedi adam... Kadın dağlarını verdi adama Tırmandılar doruklara. Beni seviyor musun? Aşağılara baktı adam zirveden. Başkalarını gördü Sustu adam... Ağladı kadın... Gözyaşını verdi adama Almadı adam... Kadın onurunu verdi adama Şaşırdı adam... Sordu yine usulca kadın Beni mi seviyorsun? Onu da seviyorum seni de, dedi adam... Sustu kadın... Verecek bir şeyi kalmadığında... Senin yüreğine ihtiyacım var, dedi adam Başkasını sevebilmek için... Çıkarıp yüreğini verdi kadın. Korktu adam... Beni sevmiyor musun, dedi adam. Sesi yoktu kadının söyleyemezdi. Gözleri yoktu kadının ağlayamazdı. Kalbi yoktu kadının sevemezdi. Onuru yoktu kadının yaşayamazdı ÇOK ETKİLENDİM OKURKEN SİZLERLEDE PAYLAŞMAK İSTEDİM:rolleyes2: Mahbile Acem

Canım çok güzel bir paylaşımdı. teşekkürler. biz kadınlar sevince her şeyimizi karşımızdaki adama teslim ediyoruz. en güzel örneği bu şiirde işlenmiş... Mahbile Acem

Kendi denizlerine sığmayan bir can var sende koparıp çocukluğumdan getirdim sana sakla bunları kum kadar eski yalnızlıkları kırık bir mırıldanışla kanayan şarkıları büyük fırtınaların kıyıya savurduğu deniz kabuğusun sen içinde sakla şu benim yaramaz çocukluğumu batan gemilerden elime kalan kırık bir ayna parçası baktıkça yüzümün yarısında senin gülümsemen toplayıp tüm eski limanlardaki taşları ne olduğumuzu unutmayı getirdim sana uzak deniz yolculuklarıydın aslında sen rotasında rüzgarın hıçkırıkları acemi bir gemi oyuncağını suya düşüren inatçı çocuk çığlıkları getirdim sana, iliştir yüreğinin ayracına masallarda hep senin aklın son sayfaları kayıp bir kitapsın elimde sen yaz sonunu benim yüreğim kilitli kalsın... Hayrettin Horoz

büyük fırtınaların kıyıya savurduğu deniz kabuğusun sen içinde sakla şu benim yaramaz çocukluğumu batan gemilerden elime kalan kırık bir ayna parçası baktıkça yüzümün yarısında senin gülümsemen toplayıp tüm eski limanlardaki taşları ne olduğumuzu unutmayı getirdim sana seni seviyorum bitanem :asigim:

Azemim Yüregin dert görmesin,,,,, Paylasimin icin tesekkürler,,, Mahbile Acem

Bu yüreği terketmiyor bu sevda kapanmadan içimdeki bu yara kara çalıyorlar herşeye kara yazgılar, yargılar kara bu dünya koca derya insanlık yitik kayık nereye eserse o rüzgar o liman fırtına, bu liman kayıp koyu bir hüzne dönüyor yine gece sahte sabahlara, gülüşlere alkış tutuyorlar herşeye kara yürekleri, sevgileri kara Hayrettin Horoz Mahbile Acem

Firari bir serüven benimkisi Yurdu yok kimliği sınır bozgunu Öyle bir yürek ki deli mi deli Hazan mevsimlerde sular yorgunu Düşlerin kanarsa benden sonra Çocuk haylazlığımı al sen koynuna Şarkıların rengine yağmur yağarsa Salma gözlerini uçurumlara Ey esmer hüznünü hicrandan besleyen sevgili Kendini bana beni yollara sürgün etmeden bil ki Mavi düşlerine sardığın o acar delikanlı Seni ve aşkını zehir bir yürekle kuşandı Ama gün olurda umutlarda yenilirse kalleş bir kurşuna Birlik olup büyüttüğümüz ışıkları söner sanma Ve unutma gülüşü yaralım O uslanmaz inadın yarısı sen diğeri ben olduktan sonra Serüvencin seni nasıl olsa nerede olsa bulur Ahmet Can Akyol Mahbile Acem

sıır okumayi ben de severim. ama bu siiri ilk defa okudum burda.. onun icin sordum senin mi diye cunku begendimde...

EVET KUMTANESİ DOGURUSUN SENİN ŞU AVATAR YAZINA BAYILIYORUM için acıyor, bekle... daha kanama faslı var. sonra da kabuk tutma.. ama insanoğlu rahat bırakmaz, yaran iyleşmeye yüz tutarken tam da orda, gelip yaranın kabuğunu kaldırırlar ve yine kanamaya başlar... yine... yine... ÇOK ŞEYİ ANLATIYO Che

bu siir senin mi canim?... Mahbile Acem