İhtiyar, topal bir eskici vardır. Bu eskici, kendi dükkanında, kocaman olmuş oğullarını, ve torunlarını geçindirmektedir. Küçük yaşta Trablusgarp Savaşı&#8217;na gönderilmiş ve orada bacağına yediği kurşun yüzünden bacağı kesilmiş, tahta bacakla dolaşıyordur. Bir aralar ayakkabıcılık ve demircilik ile uğraşmıştır. Ağzı çok bozuktur. Küfür eder durur. Fakat bu esnafın hoşuna gider. Hiç kimse ile geçinemez. Kendi karısının bile yüzüne bakmaz. Ve yanında duran ve babasının parasını yiyen oğullarından büyük oğlunu artık istememektedir. Kendi işini kurması gerektiğini kendisine söylemez, fakat küçük oğlu aracılığı ile söyletir. Bunun üzerine biraz bozulan büyük ağabeyisi, babasının evinden ayrılma kararı alır. Fakat, abisinin durumuna üzülen ve babasına darılan, babasının huysuzluğuna dayanamayan küçük kardeş Ali de abisi ile gitmeye karar verir. Tabi ki baba evinden yıllar sonra ayrılmak istemeleri alışıldık bir durum değildir. Pamuk toplamaya gitmek istemektedirler. Fakat babaları gitmelerini istememekte ve onu üzmektedir. Kendisi de onlarla gitmek ister. Büyük oğlan buna karşı çıkmamasına rağmen, küçük oğlan, Ali, çok başına buyruktur. Babasının gelmesini istemez. Ali, kendi dükkanlarını kurmak ve çok para elde etmek hayali ile, abisini de ayarlar. İleride çok para kazanıp, bütün bir konak almak ve bütün ailesini orada birleştirmek hayali vardır. Ali de evlenecektir. Babası durumu gördükten sonra çocuklarının istediği gibi artık işlerden elini ayağını çekmeye ve evde oturmaya karar verir. Artık büyük oğlan ve kardeşi Ali, kendi kendilerine, işlerine karışan olmadan çalışabileceklerdir. Abi kardeş, pamuk toplamaya da giderler. O sırada küçük kızları da genç olmuştur. Fakat aile içinde oğullar kadar ilgi görmemektedir. Artık evlenmek istemektedir. Çukurova&#8217;ya hep beraber pamuk toplamaya giderler. Fakat, pamuk toplamaya gittikleri yerlerde çeşitli sorunlarla karşılaşmışlardı. Öncelikle işin nasıl yapılacağını bilmiyorlardı. Sonra gittikleri yer sinek doluydu. Karılarına, kızlarına da sahip çıkmaları gerekiyordu. Çadırlarda kaldıkları için, yılan gibi tehlikeli hayvanlar da olabiliyordu. Sivrisinekler de çok olduğundan, hastalık riski taşıyorlardı. Tam da risk başlarına geldi. Zeliha, tam aradığı kişiyi bulmuşken, bir sevgili bulmuşken, hastalığa yakalandı. Dışarıda yattıklarından, Zeliha sıtma olmuştu. Bu arada aralarında özellikle Ali ve babası arasında birtakım sorunlar yaşandı. Ali ayrılmak istedi. Ama abisinin çadırında kaldı. Babasına muhtaç olamadığını göstermek istiyordu Ali. Aralarında geçen bir kavga nedeniyle, Ali, babasına kötü söz söyledi. Babası da iki oğlunu da evlatlıktan men etti. Bir süre sonra topal eskici ve karısı da sıtmaya yakalandı. Mutlaka şehre götürmeleri gerekiyordu. Ünal ve Zeliha, babalarını şehre götürmek için kamyon kiraladılar. Onlarla beraber şehre döndüler. Pamuk toplama işini bitirip, paraları ile bir iki ay sonra büyük abi ve Ali de şehre dönüp, dükkanda işe girişeceklerdi. Topal Eskici, mahalleye gelince herkes tarafından iyi karşılandı. Ali ve abisi ise pamuk alıcılarını bekliyorlardı. Çok pamuk topladık sanıyorlardı. Halbuki elciler, topladıklarını görünce, çok az topladığını söylediler. Pamukları alıp, paralarını vermeden kaçtı alıcılar. Bu sırada yağmurlar da yağmaya başladı. Zehra evlenme hazırlına girdi. Topal eskici ise oğullarını bırakıp gitmekle ne kadar hata yaptığını anladı. Ali ve abisi şehre döndüler. Babasının dükkanının önüne yığıldı Ali, hastalık ve zayıflıktan oracıkta yığıldı. Abisi ve çocukların daha kötü olduğunu söylüyordu. Babası panik içinde araba çağırdı. Topal haliyle onu taşıyamıyordu. Hemen çevre esnafı yardıma geldi. Oğullarının ve torunlarını hastalıktan kurtarmak için, eve doktorlar çağırdı, onların iyileşmesi için gırtlağa kadar borca girdi Topal eskici. Sonunda bütün herkes iyileşti. Dükkanı satıp, borçları ödeyen Topal Eskici, yeniden çalıştı. Şimdi çalışacak, oğları, gelinleri, kızları, torunları vardı.