Konuyu takipteyim lütfen bilen uygulayan herkes atlamadan yazsın merakla bekliyorum Acaba doktorla beraber süreci konustunuz mu yani tedavi olarak ilacla mı devam edeceksiniz yoksa baska tedavi yöntemi varmı? Benimde bir süredir aklımda hatta moxo testi olarak arastırdım girmeyi dusunuyorum ama tedavi sürecim ilaçla ilerleyecek diye çekinip bir türlü gidemiyorum

karakterimiz sandigimiz sey meger dehb'mis :) ben kucukken anormal derecede hayal kurardim ama dersler asiri odaklandigim durumdu sanirim, sadece ders dinlemezdim hic. hep derste hayal kurardim. kucukken ben de stresli bir ortamda buyudum, babam sevgisini gostermezdi hic ama genetik etkisi oldugunu da dusunuyorum. benim babamda da var bence, benimki kadar siddetli degil sadece.

Şüpheniz varsa bir profesyonele danışmanızda fayda var. Eğer dehb iseniz bunu öğrenip farkındalığın artmasıyla belki ilaç tedavisi ile hayat kalitesinizi yükseltebilirsiniz. Öte yandan depresyondaki bir insan da benzer semptomlar yaşıyor. Son 2 senedir başladı ifadenizden dolayı bu fikre kapıldım. Sadece depresyonda olabilir. Çünkü dehb iseniz ezelden beri böylesiniz demektir. Yeni fark ediyor oluşunuzun sebebi geçmişte sorun yaşamazken bugün başa çıkamıyor olmak olarak ifade edilebilir.

'Nasılsa mükemmel olmayacak diyip hiç başlayamama' sanırım benim göbek adım olabilir bu cümle

Bende de bulunan semptomlar: yol bulamama, yollarda kaybolma, mukemmeliyetcilik, bazi seyleri cok kafaya takma, cogu zaman dusuncelerin icinde kaybolmak. Kafama ille bir anim gelir gelmedigi bir zaman cok nadirdir. Bu da duygu durumumu surekli degistiriyor. Calismaya odaklanmami zorlastiriyor. Disarida bisiklet surerken mesela bir araba bana carpsa nasil olur yere dussem ellerim ne kadar acir, kafam nereye carpar gibi kaza anlarini hayalimde canlandiriyorum. Ice kapanik biraz asosyal bir tiptim lise ve universite boyunca. Simdi daha sosyal oldum ama evden disari mumkun oldugunca cikmiyorum hala. Disaridaki insanlari cogunlukla fark etmiyorum. Bu yuzden tanidik kisileri gormeden gectigim cok olmustur. Ilkokulda hatirliyorum neredeyse her hafta beden egitimi dersi icin esofmanlarimi yanimda getirmeyi unuturdum. Bazen sinifta hoca bir aktivite yaptirirken ne oldugundan cogu zaman habersiz olurdum. Yine de universiteye kadar zorlanmadim, cunku dersler basitti ve kolay ogrenirim ben aslinda odaklaninca. Bir de bu hastaligin seviyeleri var. Benimkisi o kadar kotu olmasa gerek. Ama sunu da soyleyeyim. Beni taniyan herkes cok saf birisi oldugumu dusunuyor ve bence bu dikkat eksikliginden dolayi. Ama ayni zamanda benim cok zeki oldugumu da dusunenler var. Yani aslinda sosyal olarak ben burada yazanin aksine cok iyi aninda anlarim baskalarinin bana kusup kusmedigini, beni sevip sevmedigini falan. Dolandiricilari gozunden tanirim. Testlerde ve sinavlarda cok basariliyim ama bu saf gorunmeye engel olmuyor.

Merhaba ilaç ismi vermek yasak sanırım ama ilacınızı bulmak konusunda sıkıntı yaşıyor musunuz sizler de? Ankaradayım ilaç hiçbir yerde yok ecza depolarında da yokmuş çıldırmak üzereyim

Offf ne yapicaz arkadaşım ya. Ortamlarda benim adım da vefasizdir ahahaha. Bazen tanıdığım herkese arkadaşlar benim kendime hayrım yok. Allah rızası için benden bir şey beklenmesin. Yazasım geliyor

moxoyu duymustum ama bana onu yapmadi doktorum. bi form gibi biseyde test gibi doldurdum ve konustuk. ilaca basladim ben, ilerde duruma gore bakacagim doktorumun da tavsiyeleriyle.

Teşekkür ederim. Ben de erteleyip duruyorum kaç aydır gitmeyi.

Ben en buyuk sıkıntıyı uni sınavında yaşamıştım. Fakat 25 yaşındaki halimle su an 33 yaşındaki halim bambaşka. Kendım adına sorun haline getirmekten ziyade olduğu gibi kabul edip uyarıcısız bu şekilde ne yapabilirm diyerek çok büyük yol katettim. Dikkat dağınıklığı hayatı etkileyen birşey gerçekten. Bir kere aşırı özgüvensizlik ve kendine olan inancı sorgulatıyor. Allah hepimizin yardımcısı olsun.

Dağınıklık artıyor ve dağınıklığada tahammülüm olmuyor. Şimdi birde kolik bebem var sen düşün artık

Bunlardan dolayı da insanlardan soğuk suratsız damgası yemek ve kendini asla ama asla anlatamamak

ben cocukken caliskandim derslerim cok iyiydi, o yuzden dikkat cekiyodum herkes arkadas olmaya calisiyordu. dediginiz durumu universitede yasadim. sizin konulariniz da dikkat eksikligim oldugunu fark edip doktora gitmeme etki eden seyler arasinda, tesekkur ederim :)

Bu arada kilo konusu da böyle. Kiloyu da 25-30 yaş arası aldım, 60tan 100e çıkmıştım.

çok hak veriyorum bende videolarla ilerleyemedim hatta burda kişisel gelişim kısmında değişim günlüğüm var oraya bile yazmışım o süslü cümlelerle harmanlanmış motivasyon, gelişim gibi videolar gerçekten bana iyi gelmiyor, özellikle bu konuda yeni yeni bir kaç isim tanıdım o sekilde ilerlemeye basladım yoksa hiç... Tamamen vakit kaybıydı benim için, birde buna sahip olan ve kendi kendine taktikler geliştirmiş insanlar bana daha yakın geliyor.. gerçekten sürekli bilgi paylasımı yapabileceğimiz biryerde konu açsak süper olur ben bir kaç gundur gerçekten buyuk aydınlandım umarım herkesin aklındaki soru işaretlerine bir cevap çözüm olur.

Eşim de var

Yıllardır aradığım sorularımın cevapları 2 gündür teker teker önüme düşüyor, her defasında şok oluyorum. çocukken özellikle okul dönemlerim de dibine kadar akran zorbalığı yaşadım. bende ne vardı da bu kadar acımasızlıklıklara maruz kaldım hala bilmiyorum. Aynı sekilde okul hayatımda genel olarak başarılı olamadım. ne matematik ne fen aklınıza gelebilecek her derste kısmen başarısızdım. bombos bakıp dinlerdim odaklanamazdım hatta din kulturu hocam isim takmıstı romantik aşık diye sürekli camdan baska dusuncelere giderdim dikkatim sıfırdı. işin içine bir ara dürtüsellikte girdi saçımla tırnağımla oynamaya basladım bomboş geçerdi öyle, sınava çalışmayı ödevleri son güne bırakırdım. başarılı olduğum alanlarda var tabi sanatın neredeyse her dalıyla iç içeyim prof, resimle çizimle ilgileniyorum odaklandığım zaman gerçekten hic bişeyi görmem aynı zamanda yazı yazarken de saatlerce yazarım hic sıkılmam ama bunun yanında mükemmeliyetciliğimde var, istediğim gibi gitmezse bırakıyorum sonra yaparım diye, aylarca elimi sürmüyorum belki. yaptığım seylerde genelde ya eksiklik ya yanlıslık oluyor gecen cv hazırlıyorum kaydederken dedim yanı hesti kesin bişey çıkacak kızım bundan, gerçektende kaydettikten sonra fark ettim ufak bir yazım hatam olmuş, aldım baştan duzenledim.. Alıştım artık ama gerçekten yoruluyorum bazen. ve birdee inanılmaz erteleme huyum var, ölümüne ertelerim yani ve bunun çözümünü de başak kablanın bir videosunda duyduğum taktikle hallettim. yapacağım şeyleri istem dışı düşünürken bile kendime gelip konuyu dağıtıyorum hemen. üstünde fazla dusundukce ertelemek iptal etmek için hiç susmadan mantıklı mantıksız açıklamalar üretiyo beynim cunku :') üstünde dusunmedikce artık bunu kısmen halletmeye basladım. size de tavsiye ederim. planlarımı yazmakta bana iyi geldi atlamadan gerçeklestirebiliyorum gun içinde. aslında tedavi olmayı da istiyorum, ama kullanacağım ilaçların günlük hayatımı işimi etkilemesinden korkuyorum. Buyuzden olabildiğince videolarla kitaplarla desteklemeye calısıyorum. dunden beri özellikle bu konuyla alakalı özlem toksöz ün videolarını izliyorum sizede tavsiye ederim

Öneriniz icin tesekkurler bu konuda o kadar açım ki hemen bakacağım:) Yeme bozukluğu binge eating şeklinde bende de tezahür etti bi dönem, tıkınırcasına midem dolu olmasına rağmen deli gibi abur cubur yiyodum öyle böyle değildi ama demek ki bu da dehb'ye dahilmiş Ben de anksiyete oldugunu düşündüm, tabi psikiyatrist 15 dakka dinleyip ilaç yazıp terapiyle ve psikologla devam etmemi söyleyince tamam dedim adam tıp hekimi bi bildiği vardır, bi daha da muayene olamadıgım icin elime tutuşturulan receteyle kaldım, irdeleyemedik detaylı, psikiyatriste bile gitmeyi erteliyodum ama o dereceydi. Ölçek doldurma doktorun yaptığı test miydi:) Bana hiçbir şey yapılmadıydı:) 300mg. lık bupropionum ve işe yaramayan terapi sürecimle hala aynı yerde sayıyo gibiyim

Bence o ma. llık Bende var cunku oradan biliyorum

Elbetteki değilsiniz hatta iyi ki varsınız çok teşekkür ederim.

istediğiniz kadar soru sorabilirsiniz. test değil ölçek. internette de var aynı ölçek hatta. 15 dakikada anlattım kendimi. zaten dehb'i çok detaylı araştırdığımdan hangi özellikler dehb'e yönelik biliyordum. ben aramadım malesef, şansıma iyi doktor geldi. önceki tecrübelerim çok iyi değildi o yüzden size aramanızı tavsiye ettim. bazen internette yazıyor bu tür şeyler. erteleme huyumu bildiğimden diğer güne hangi hastaneden randevu bulabilirim diye baktım. devletten zaten randevu almak da zor, onlara dayatılan muayene süresi de 5-10 dk o yüzden özel tercih ettim. özel kliniği olanlar 700 tl oluyor bana göre cok, o yüzden özel hastanelerden baktım daha uygun oluyor. 2 seçenek vardı zaten uygun fiyatlı özellerde, en tecrübeli uzun yıllar psikiyatristlik yapanı seçtim. şansa yetişkin dehb hakkında çalışma yapmış bir doktor çıktı. olmadı siz de şansınızı deneyin. tavsiyem devlete gidecekseniz de asistan değil uzmana gidin. yani üni hastanesi ya da eah değil normal devlet hastanesine gidin.

Yorumlari okudukca kendimi buluyorum

Bu kadar aynısı olur

Esime bu teshis konuldu.. ilactan baska bir tedavisinjn olmadigini soylediler.. esimde ilac kullanmak istemiyor.. çünkü ilaclari biraktiktan sonra tekrar başa dönuyormus.. bir sekilde alistik artik.

Yaa bi de ben bazen insanları görmezden geliyorum ama farkında değilim bunun, yanımdan geciyo ya da yakınımdan, görmüyorum sonra da adım selamsız sabahsıza çıkıyo halbuki ah ah nelerle uğraşıyoruz hiçbiri kasıtlı değil:) Mesela yakınlarımı da çok ama çok nadir arıyorum, içimden gelmiyor iletişmek, aramıyosun sormuyosun deniyo ama işte anlatamıyorum ki derdimi:)Onlara olan sevgimde bi değişiklik asla yok bu arada sadece ilgilenmek, arayıp hal hatır sormak yerleşmedi bende, telefon konuşması olunca inanılmaz geriliyorum, eminim ki bu durumun da bi ilgisi vardır. Sosyal kod okuma durumunu yeni öğrendim, kendimde var mı yok mu bi takip edeceğim bakalım ama eminim gecmiste bunun da örneklerini yaşamışımdır:)

Ben de kendimden şüpheleniyorum Yorumları takipteyim

İyi bari kocanız bicaklanmaktan kurtuldu

Hayal kurma bende de çok olurdu

Ay aglicam ya kızlar whatsapp grubu mu kursak?

Bunu ben yazdım sanki, hatta araya şunu koyayım a çamaşır makinesinin sesi kesilmiş çıkarıp sereyim. Balkona çıkınca çiçek susamış sulayayım, balkonda sandalye var biraz oturayım sonra eyvah yemek yandı kesin deyip mutfağa ışınlanmam.

Aynısının everestini yaşıyorum. İşte yapacağım hatalardan aşırı korku, panik kaygı. Sanki dünyanın sonu gelecek, beni kesecekler öleceğim biteceğim, eleştirilme korkusu çok fazla, yanlış yaptığımda eleştirilirsem nolur diye tedirgin olma hali. Halbuki beşer şaşar çok normal şeyler ancak kafamda öyle büyütmüşüm ki panik oluyorum bu da işi erteleyip işten olabildiğince kaçmaya gidiyo

su an dehb'in tam yerinde duramama anindayim sonra uzun uzun cevap yazicam size ben de cok basarili bir cocukluk gecirdim, ders de calisabiliyordum. universiteye derece yaparak girdim ancak universitede kirilma yasadim ders dinlemem ders calismam berbat hale gelmisti. sonradan nasil bu kadar artti anlamadim. cocukken de vardi ama universitede dehset artti. son gunlerde artik gunluk islerimi bile halledemiyorum. telefon ve bilgisayarin sebep oldugunu dusunmeye basladim. dopamin diyeti yaptim bir ara telefon ve bilgisayara bakmayi bayagi azalttim ve odak surem uzamisti o ara.

bana uyar. yasak degil mi yalnız bu ban yiyeceksin simdi yüz tane mesaj atalım belki görmezler

-biri konusurken bir sure sonra kopuyorum konusmada. soylediklerinin bir kismini duymuyorum. cok ilgimi ceken konular haricinde hep boyle. -uzun sure oturup ayni isi yapamam, sikilirim, en azindan telefon almam gerek elime. -kafamda hep 100 tane is olur. ama hicbirini yapamam surekli erteleyip dururum. -durtusel hareket ederim. bisey yemeyi canim istedi hemen yemeliyim, bisey yapmak istedim hemen yapmaliyim. -dolandirilmaya musait derecede dikkatsizim. mesela masada yemek yiyoruz arkadaslarla masaya yemek gelmis gitmis hic fark etmem bir bakarim masada yemek var ne ara geldi hic gormedim olurum veya bir video izlerim, videoda heyecanli bi sahneyi duydugum icin acmisimdir, bir bakarim sahne gecmis ama ben hic gormemisim sanki. -sosyal kodlari okuma sorunum var. kendimi egite egite baya astim. biri bana kizar, kuser, alinir asla anlamam. imalardan anlamam. dogrudan denmesi lazim. bazi dehb'ler cocukken bu yuzden dislanip dislandigini bile anlayamiyormus bu kodlari okuyamama olayindan. karsi taraf laf sokar vs hic anlamam. sonradan jeton duserse duser. -ilgimi ceken biseyi saatlerce okur odaklanirim ama ilgimi cekmeyen bir ders var diyelim 2 sayfa okurum ve aklimda hicbir sey kalmaz. %80ini anlamam.

yazin yazin sorun yok, kendi sorunum olunca okuyorum bir sekilde muzigi ne sekilde kullandiginizi anlamadim acabilir misiniz? ben de cok muzik dinlerim ancak dinledikce dinleyesim geliyor daha cok isten kaciyorum. hayal kurarak muzik dinlemek favorim :) bu ara ben de kiloluyum, ozelikle son senelerde dehset aldim ama dehbim. arkadasiniz ayip etmis... benim de elim kolum hic durmaz. ya yuzumle oynarim, ya masada pecete yolarim ya pipeti elli milyon parcaya ayiririm.

ilac almaya yeni basladigim icin onlari bilmiyorum :/

Yaşamadım ben

hepsi var bende

Bir testle mi karar veriyorlar? Bir de doktoru ararken yetişkin dikkat eksikliği uzmani diye mi aradınız? Çok soru sordum, kusura bakmayın.

Kendimde olduğundan ben de son zamanlarda şüphe etmeye başladım. Ben ki ilkokuldan beri çalışma masasının başından kalkmayan, zamanında okuma rekorları kırmış, liseye kadar üstün başarılarla gelmiş birisi olarak, şuanki çalışma yaşamımda ve bireysel hayatımda resmen beyinsel, ruhsal ve psikolojik olarak dipleri görmekteyim. Başladığım işleri yarıda bırakmam (spora başlayıp 3 ay gidip bırakma, en çok yapmayı istediğim hobiye başladıktan sonra devam ettirememe, eskiden kitap delisiyken şimdi ise 10 sayfaya zar zor odaklanabilmem). İnsanlarla olan ilişkilerimde sıkıntılar yaşama, ani öfke patlamaları, dürtüsellik İnsanlarla iletişimlerde umursamamazlığım çok olmaya başladı ve beni rahatsız ediyo artık. İlgim çok kısa sürede dağılıyo, şuan tez yazıyorum ama nasıl zul geliyor, çalışmayı o kadar seven eski benden şuan eser kalmadı. Son 3 yılım böyle, herhangi bir şeyle ilgili çalışmak işkenceye dönüştü. İşleri erteliyorum ve bana zarar vermeye başladı üstünden gelemiyorum. Teşhis kesin olarak koyulmamıştı doktor tarafından ancak bunları okuduğumda bi acaba demedim değil. Çok fazla örtüşüyor belirtileriyle. Yazın psikiyatriste gidip muayene olmuştum, bu belirtlerle birlikte içimden hiçbir şey yapma isteği gelmiyo diyip anlatmıştım ve majör depresyon tanısı ve dikkat eksikliği başlamış diyip antidepresan başlattıydı bana. Tedaviyi reddetmeyip devam ettirdim halen daha devam ediyo, dopamin üzerine etkili olanlardan yazdı. Baya fark görmeye başladım, odaklanmama çok iyi geldi ancak bu dehbnin sosyal sorunlarına henüz çözüm olabilmiş değil. Hala elim kitaplara gitmiyo. Dehb'nin beyinde etki ettiği yer frontal korteksmiş bu arada, dopaminlerimizin azalmasından mütevellit bünye şaşıyor yani:) Yalnız değilsiniz, yetişkin dehb çok yaygınlaştı. Ancak kimse gidip tanı alamıyor, o yüzden toplumda bireyler kendilerinde olduklarının farkında değiller bile. Siz çok şanslısınız, tanıyı doktorunuz koymuş. Tedavisi ilaç ve farkındalıkla mümkün diyorlar. İnşallah bu durum bize engel değil güzel bir farklılık olarak etki eder. Bu durumu avantaja çevirebilir miyiz acaba? Bitiremediğim ve yarım bıraktığım tüm işlerimi bi sihirli çubukla tamamlamak şuan tek dileğim:) Bir de eski kitap delisi ben'e geri dönebilmek. Ah keşkeee...

cok tesekkur ederim bu tur seyler ariyordum

Merhaba, ben de psikiyatriste gitmek istiyordum bu konuda, siz gittikten 15 gün sonra gelin mi dedi? Ben yarıyıl tatilinde gideyim diyordum ama hep aynı doktora mı gitmem gerekiyor bilmiyorum.

Birebir her satir ben :) Bilerek selam vermedigimi saniyorlar. telefon arama olayi da ben tamamen valla bunlarin hepsinin sebebi buymus demek vay be. ben de kendi karakterim boyle saniyordum

Bence geyik sohbet kısmına bir topic açıp işgal edebiliriz. :)

ben de önceden kendimi çok eleştirir, kendi kendimin psikolojisini bozardım ama artık böyle kabul ettim kendimi. sebebini bi türlü anlayamıyordum yaşadıklarım ve eksikliklerimin. sebebi buldugum icin cok mutluyum.

Bence dümdüz ma. llik Mesela ben narsist erkeklere de narsistik bozukluk var diye teşhis konduğunda Ya bırak dümdüz ş. erefsiz işte diyorum Beni ciddiye almayın bari Clemencia

dehb icin zaten normal bi insanin beyninde 2 sekme aciksa dehb'li birinin 100 sekme aciktir, bu yuzden cok yorucudur denir. sizde de olabilir. ben de kimsenin konusmalarini dinleyemiyorum bi noktada kopuyorum. surekli hayal kuruyorum. bi video izliyorum diyelim yarisinda kopup gidiyorum. sosyal kodlari okumamak da bildigim kadariyla biri sana kizar, kuser anlamazsin, imalari anlamazsin; sana dogrudan soylenirse anlarsin gibi gibi.

Merhaba bende de var benim hiperaktivite de çok ön planda. Eğitim hayatımda çok zorlandım ama teşhisi koyduran yoktu ne yazık ki, keşke olsaymış. Şimdi iş hayatında zaman zaman işimi zorlaştırsa da üstüne düşmüyorum.

biliyorum zaten ilac kullanmaya basladim. kitabi bu konu hakkinda daha detayli bilgi edinmek ve bu konuda belki bazi taktikler vardir diye soruyorum.

Bence de ya günlük gibi olabilir ya da geyik sohbet de olur. Yukarda yazdığımı okumaz ya da görmezsen diye buraya da kopyalayayım: Bir adhd günlük ya da topik açalım hep beraber taktiklerimizi, başarılarımızı anlatır birbirimizi gazlarız. Dertlerimizi paylaşır destek oluruz.

Her durum farklı oluyor, daha geç olmadığı yönüne bakıp daha pozitif olalım

Otorite figürüne karşı sosyal fobi geliştirme bende de var, gözlerimi kaçırma, o kişinin yüzüne bakamama Saçımda stresli olduğumda egzama benzeri yaralar çıkıyor ve onları kendimi bildim bileli koparırım, saçımla oynarım sürekli. Ders dinlediğim zamanlarda kağıda değişik şekiller çiziktirme, bir süre odakta kalıp sonra kopmaları çok yaşadım, nasıl bu aşamalara gelmişim hakkaten hayret. Üniversite sınavına hazırlanırken dikkatim çok dağılırdı test çözerken bi anda sıkılır, konudan kopar, hemen kalemleri bırakır masadan kalkıp kulaklıklarımı takar mp3ümden müzik dinlerdim. O zaman belki fark edilmiş olsaydım doğru müdaheleyle çalışma kapasitem artar ve daha iyi bir yerlere yönlenebilirdim. Kimse fark etmedi, benim de böyle bir şeyden haberim yoktu. İnsanlar bana çok saf olduğumu söylerlerdi şimdi bu mesajları okuyunca büyüük bi aydınlanma yaşadım resmen, küçükken akran zorbalığı, pasif kalma, içime kapanıklık, asosyallik... hepsini yaşamışım ben. Halen daha saf olduğum söylenir, bu yüzden erkekler tarafından su istimal edilmeye çalışıldım, beni sürekli manipüle eden, parmağında oynatmaya çalışan kişiler girdi hayatıma ve şimdi anlıyorum sebebi dehb imiş demek. İlgi duyduğum alanlarda aşırı odaklanma ve o alanla ilgili full başarı. Bu da bende:) Depresyon ve anksiyete semptomları, sanırım bunlar da dehb içine dahil oldu. Şuan ilaç+terapi alıyorum ancak terapiden memnun değilim, ilaç önceye göre baya fayda gösterdi ama ilacı bitirince eski halime dönmeyi istemiyorum da. Başka bir doktora bu belirtileri anlatıp dehb üzerine gidebilecek ve ona göre bi tedavi planlayacak başka bir doktora gideceğim gibi. Umarım şifalanabiliriz:)

tesekkur ederim . push ;

Evet bu da olabilir, depresyon da eşlikçisi olabiliyormuş, depresyonla ya da depresyonsuz formları mevcutmuş. 1.5 sene boyunca her akşam 6da yatıp sabah işe gitmek için kalkmak, kendi özbakımımı bile yapamayacak haleti ruhiyede olmak en berbat dönemleriydi sanırım. Bende de işleri yarım bırakmaktan dolayı başaramayacakmışım hissi ortaya çıkıyor ve çok şiddetli oluyor. Tabi buna bağlı olarak da anksiyete ve kaygı bozuklukları da üzerine tuz biber. İyi bir doktor bulmadan sanırım üzerinden gelinecek bir durum değil.

tesekkur ederim ben genel ilaclara karsi oyle degilim ama dikkat eksikligi ilaclarindan korkuyordum, hep erteledim onemsemedim ancak cok dikkat gerektiren seyler yapmam gereken donemdeyim artik gitmem gerekti gec bile kalmisim, 2 senemi alan bir is var gecen seneye halletmistim gitseydim... K

Otizmde yüz ifadelerini okuyamıyorlar. Adhd'de yüz ifadeleri, mimikler sosyal imaları anlayabiliyoruz ama bazen dikkat etmeyebiliyoruz gözden kaçırabiliyoruz. Aslında imaları anlayamama daha çok otizmi tarif ederken bahsedilen bir konu doğrudan adhd ile ilgili değil. Biraz uyduruk bir örnek olacak ama mesela bir ortamda tanıdığımız biriyle karşılaştık yanına gidip selamlaşıp sohbet etmemiz gerektiğini biliyoruz ama bunu yapmak için motivasyonumuz yok dopamin eksik olduğu için her şey çok zor, bunaltıcı ve karmaşık gelebiliyor dikkat eksikliğinde. Aynı senaryoyu otizm için düşününce böyle bi sosyal ortamda şunlar yapılmalıdır gibi bi bilgiye sahip değil sanki yani biriyle karşılaşınca o kişiyle small talk yapamıyor karşıdakinin onun halini hatrını sormasını beklediğini anlayamıyor veya tanıdığı kişi onu görünce mutlu mu oldu şaşırdı mı anlayamıyor gibi. Tabi bu belirtileri maskeliyor olabilir her ikisi de. Benim anladığım kadarıyla dikkat konusunda da farklıyız. Dikkat eksikliğinde aslında dikkat eksik değil istenilen yere yönlendiremiyoruz yemek yemeyi tuvalete gitmeyi unutacak kadar aşırı odaklandığımız durumlar da oluyor ama bunu seçerek yapmıyoruz beyin yeni olana, biraz zorlayıcı ve heyecanlandırıcı olana ilgisini çekene odaklanıyor. Sürekli farklılık arıyoruz. Otizmde dikkat herhangi bir şeye çok fazla odaklanıyor ve onu devam ettirmek istiyor, beynin meşgul olduğu her ne ise onu yaptıkça yapmak istiyor, o yüzden rutinleri oluyor ve bunun dışına çıkmak inanılmaz rahatsız ediyor bu insanları. Dikkat eksikliğinde ise dediğim gibi dikkat ordan oraya, yeni olanı arıyor ve rutin falan oluşturmakta zorlanıyor. Bunlar benim okuduklarımdan anladıklarım uzman falan değilim. Umarım yanlış veya kimseyi gücendirecek bir şey dememişimdir

Hepsi birbirini tetikliyor işte... daha iyi olmanıza çok sevindim ❤ A Scandal in Belgravia

Bir sorunu tespit etmek bile ççzmeyee katkı yapıyor sanırım. Çünkü insan ben başarısızım deidkçe ya d aben aptalım vs dedikçe daha çok batıyoruz sanırım.. Şifalar olsun hepimize

ben 2 sene erteledim nerdeyse. ertelemek de dehb ozelligi. eger odaklanmaniz gereken bir durumdaysaniz gidin bir an once. ben 2 senemi bos bos harcadim. Y yepisyeni Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Umarım en kısa sürede şifa buluruz bulursunuz bizim gibiler:)

ritalinle basladim, ilerde concerta verebilirmis

5 5 5 güzel taktikmiş. Bizde gözümüzde büyüyen işleri küçük parçalara bölüp yapıyorduk. Mesela bir evi temizleyeceğim. Tek bir odada tek bir iş yaparak başladık. Takip eden her gün başka odada aynı işi yaptık. Düzene girince, komple bir bölgeyi a dan z ye temizliğe geçtik. Şimdi bütün evi belli bir düzende tutup işleri bölüyoruz. :) Normalleştik ama bir rutin gibi otomatikleştiremiyorum. Bazen işin ucu yine kaçıyor. Mesela ailem başka şehirde, onları ziyaret ettim, tamam evdeki istikrarlı rutinim bitiyor. Kilo problemine en iyi çözüm hayatına sporu eklemek. Psikolojik olarakta aşırı olumlu etkisi var bence. Müzik diyeceğim ben yine. Takıyorum kulaklığı hayal kura kura parkurun tozunu kaldırıyorum. Çokta zevkli oluyor:) Yeme bozukluğunun destekleyici problemlerin üzerine ayrıca gitmek gerek. Son 1 yıldır terapilerim yeme bozukluğuna yönelik. Kilo için ben şuan sezgisel beslenmeyi odak alıyorum. Doktorun tavsiyesi ile. Yasak, krallara uy, cezalısın, kaçamak, ödül, başarılısın/başarısızsın diyenlerden uzak durmak gerek. Yargılayacak birini değil mentor olacak birini bulmak lazım. Henüz bulamadım. Neyse şuan için 10 kilo verdim. Bundan 6,7 yıl önce 35 kilo verip geri almıştım., hiç hatırlamak istemiyorum. Şuan diyet ve spora devam etmem gerek. Bir diyetisyen tecrübesiyle ayarlarım bozuldu. Henüz tekrar başlamadım. Bu son verdiğim 10 kiloyu geri almamayı başardığım için çok mutluyum. Zaten kilo vermek değil mesele, verirsin. Önemli olan verdiğini almamayı başarmak. Dehbli birine onu yeme, cız, bunu içme yooo demek bir işe yaramıyor. Mümkün olduğunca alternatife yönelmek, bazende canının çektiği neyse onu miktara dikkat ederek tüketmek gerek. Bu kafa yapısında diyetisyen bulan paylaşsın lütfenn:)

Dikkat eksikliği başlamış dediyse doktorunuz muhtemelen dehbden değil de depresyonun belirtilerinden biri olan dikkat eksikliğinden bahsetmiştir diye düşündüm. Bu sonradan başlayan bir hastalık değil, böyle doğuyoruz ama kadınlardaki hormonal farklılıklar, toplumsal cinsiyet kalıpları ve tanı kriterlerinin de erkeklere göre oluşturulmasından dolayı fark edilmiyoruz. Yetişkin dehb artmadı, sadece yeni yeni fark etmeye başladılar. Ama anlattıklarınız bana çok tanıdık geldi o nedenle belki bu konuda uzman bir doktora görünmek iyi olabilir. Ben son 10 11 yıldır sürekli farklı doktorlara gittiğim halde hiçbiri fark etmedi örneğin.

Neredeyse 2 ay sonra konuyu uyandırmak gibi olacak ama dehb için kullanılan ilaçların biraz zor verildiği söyleniyor. Tanı ne şekilde konuluyor acaba hangi doktora gittiniz bir de? Kaygı bozukluğu olduğu için bende bugüne dek hep kaygılarım üzerine doktorlara göründüm odaklanma sorunumu ertelemiştim ama artık had safhaya ulaştı. Bir şeyi uzun süre dinleyememe, uzun vadeli planlar yapamama, edindiğim tüm hobilerde kısa zamanda bıkıp bir başkasına geçme ve günün sonunda hiç bir şeyi elde edememe durumları var. Tez yazmam gerek ama 6 aydır tek harfini yazamadım sürekli erteliyorum, 1-2 makale okuyayım bari diyorum yok 2. paragrafta aklım uçuyor yine defalarca okuduğumu anlamamaya başlıyorum bende de ufaktan kendimde dehb olabilir mi acaba diye şüphelenmeye çalıştım ama hiperaktivitem hiç olmadı aksine sakin bir çocuktum Doktorunuz bu konuda da açıklama yaptı mı dehb'de çoğu zaman illa ki hiperaktivite olmalı mı gibisinden? Önceki

Harikayiz

Ayy sormayın ya aynısı günlük işleri listeye koymama rağmen yapamıyorum ve aşırı dürtüsellik var şu sıralar: telefonum sürekli elimde, sosyal platformlardan ayıramıyorum kafamı, yapmam gereken işler var yapamıyorum ama elimde telefon, kısa süreli odaklanıp sonra hooop yine telefonu elimde buluyorum Ben bırakamadığım için o diyeti de yapamam sanırım

tesekkur ederim bakacagim

iyi aksamlar herkese, gectigimiz gunlerde dehb tanisi aldim. hiperaktivite yok bende sadece dikkat eksikligi var. cocuklugumda farkinda degildim daha yeni yeni farkina vardim. doktora gittim, gitmeye devam edecegim ancak doktorda da vakit kisitli biliyorsunuzdur. belki burda baska dehb olan vardir diye yazmak istedim. bana onereceginiz kitaplar ve dehb'le mucadele icin uyguladiginiz taktikler var mi? internette arastiriyorum ancak hep cocukluktaki dehb ile ilgili seyler cikiyor. Son düzenleyen: Moderatör: 20 Ocak 2022

Umursamazlıkla suçlanmak en kötüsü...

Konunuzda ilaç kullanıyorum yazdığınızı görmedim, yorumları da okumadım eğer orada yazdıysanız, ondan direkt böyle söyledim. Umarım faydalı bilgilere ulaşırsınız. Geçmiş olsun

Ben de tani aldım ve concerta kullanıyorum. Concerta hayatımı çok değiştirdi. Ayni zamanda terapiye gidiyorum. Hayatım iyi yönde değişti gibi. Dehb ozguveni çok etkiliyor çünkü çocukken sürekli nedenini anlamadığın bi şekilde akran zorbaligina ugruyorsun. Sürekli sebepsiz yere farklı olduğunu hissediyorsun, hiç hak etmediğin halde sürekli tembel, düşüncesiz, bencil, aptal, garip... olmakla suclaniyorsun.

Ben de ileri derecede dikkat dağınıklı var. Üniversite de keşfettim. Fakat maalesef yapılabilecek cok birşey yok. Kopukluk yasadıgım noktada kendımı biraz daha zorluyorum. Maalesef ilaçlarda eser miktarda uyusturucu var ve bagımlılık yapıyor. Biz bu şekilde doğmamısız olduğu gibi kabul etmemız gerekiyor.

Merhaba ben de yakın zamanda dehbli olduğumu öğrendim, aklımın ucundan dahi geçmemişti hem hiperaktivite olmadığı için hem de dikkat problemim olmadığını sandığım için. Lise yıllarından beri mental sağlığım konusunda sıkıntı yaşıyorum ve sürekli doktor doktor gezmeme rağmen hiçbir şey çözüm olmamıştı. Sürekli tekrarlayan depresyon, yeme bozukluğu, anksiyete, dürtüsellik, aşırı mod değişimi bunların hepsinin dehb nedeniyle olduğunu öğrendiğimde aydınlandım cidden. Dikkat eksikliğini fark etmeme nedenim genelde hyperfocus modunda olmamdan sanırım. Bu tanıdan sonra resmen hayatım değişti ve şimdilerde de bu konuya aşırı taktığımdan sayfalarca yazabilirim ama uzatmamaya çalışacağım Türkçe ne yazık ki doğru düzgün kaynak yok. Ben hep ingilizce makaleler okudum ne olduğunu anlayabilmek için sonra öğrendiklerimi doktoruma ve terapistime anlatıyorum teyit etmek için. Kardelen ergin yazılmış, ben de bir podcast önerebilirim En iyi arkadaşım: adhd. İngilizcesi olanlar için YouTubeda how to adhd isimli kanalı aşırı tavsiye ederim. İnstagramda da çok iyi içerikler var adhd etiketine bakabilirsiniz. Nöroçeşitlilik önceden beri ilgimi çeken ve araştırdığım bir konuydu ama niyeyse nöroçeşitli olduğumu hiç düşünmemiştim şimdi instagramda bu konu hakkındaki hesapları takip edince o kadar iyi hissediyorum ve eğleniyorum ki kabilemi bulmuş gibiyim şimdiye kadar bilmeden bununla yaşadık ve aslında hepimiz kendimize göre mekanizmalar geliştirdik. Şimdi bu teşhisle birlikte işe yaramayan veya bize zarar verenleri atıp yenilerini öğrenme zamanı ve bu da sadece ilaçla olmuyor tabiki. Terapi bu süreci çok hızlandırıyor ve kolaylaştırıyor bence. Konuyu takipteyim, kaynak buldukça paylaşacağım.

aslinda dehb depresyona neden olmus olabilir diye dusunuyorum. cunku ben dehb'in ozelliklerinden dolayi bircok iste basarisiz oldum ve bir donem depresyon yasadim.

Vitamin, eksikliklerinize de baktırmanızı öneririrm. Mesela b12, d citamini ve hele de magnezyum beyin fonksitonları, için çok çok önemli. Bir dönem sıkıntılarım vardı ve d vitamini, b12 ve magnezyum aldıktan sonra çok, farketti. En azınan sorununuzu çözme sürecinizi hızlandırabilir. En kısa sürede tğm, sıkıntılarınızın düzelmesini, diliyorum

Ya peki şu şey de acaba dehb'ye girer mi size de olmuştur belki hatta çoğumuza da olmuştur fakat bunun dehb'den olabileceğini bilememişizdir: okuldaki sınavlarda altı çizili anlatılmak/sorulmak istenen kısmı dikkatimizden kaçırıp yanlış şıkkı işaretlememiz:) sonrasında da büyük bir hüsranla ayyy dikkatsizlik yapmışım diyip veryansın etmemiz:) Bende çok olurdu, o başarıma rağmen çok sık yaptığım bu hataların şimdi nedenini görebiliyorum ya Genetik diyince, benim babam da aşırı tezcanlıdır, annem anlatırdı, işten çabuk sıkılır, kaç kere özelde çalışırken istifa verip ayrıldı, çok çabuk sıkılırmış her şeyden. Bu mirası kimden aldığım belli oldu anlaşılan:)

Teşekkür ederim. Ben de erteleyip duruyorum kaç aydır gitmeyi

Mükemmeliyetçilik mükemmel olmak değil ki. Zaten mükemmeliyetçi insanlar kendilerini asla yeterli görmezler, bu yüzden hep daha iyisini yapmaya çalışırken ya iş yetiştiremezler yada baştan nasıl olsa mükemmel olmayacak diyerek hiç başlamazlar/ertelerler. Ben çevremde kimi gördüysem mükemmeliyetçilik ve dikkat dağınıklığı paket halinde yüklenmişti ondan size de sordum.

Ben de hiç birbirinden ayrı görmedim çevremde.

Ya bu saf görünme benim en büyük dertlerimden birisi. İnsanları gözünden tanırım, asla hakkımı yedirmem sınırlarım çok nettir ama beni gören kesin salak bu diye yaklaşıyor sonra zamanla öyle olmadığımı anlayınca da sen iki yüzlüsün veya çok değiştin oluyor Böyle görünmemden dolayı narsist, manipülatif tipleri kendime çekiyorum. Geldikleri gibi gidiyorlar gerçi ama çok gıcık bir durum. En son flört ettiğim kişi de böyleydi red flagleri hemen fark ediyorum neyse ki bana böyle davranamazsın diye çemkirince ben seni saf sanıyordum sen çok tehlikelisin beni korkutuyorsun diyip beni engelledi

evet:) ben kendi kendime farkindalik sahibi oldugum icin ve dikkat eksikligine ragmen basardigim seyler icin kendimle gurur duyuyorum resmen

Mesela evi temizlemem lazım, temiz olmayı, temiz olanı severim ama ev temizleme işini sevmem. O iş bana eziyet. Daha geceden ertesi günü planlarım. Yarın temizlik yapacağım derim kendime. Ertesi gün olur, önce şunu yapayım, şuna bakayım gibi ertelemeler yaparım. Yerde toz var. Gözüm sürekli onda, temizlemem lazım, o toz orada beni rahatsız ediyor ama bir türlü kalkıp temizlemiyorum. Bir an bir şeye dalıyorum. Sonra yine aklıma geliyor, yine kalkmam lazım yapmam lazım diyorum ama yapmıyorum. Bu döngüden iki şekilde çıkıyorum. Ya yumurta kapıya dayanacak, başka acil, yüksek öncelikli bir iş çıkacak ve sürünerek o işe başlarım. Aşırı sıkılırım. Eziyete döner ama bitiririm ya da müzik dinlerken o işi yaparım. Aslında sizin dediğiniz gibi müzik dinlerken hayal kurabilmek aslında düşünce seli içinde bir nevi odaklanmamı sağlıyor. Bazende dünyadan kopmak ve o hayalli yaşamak gibi. Temizlik yapıyorum, fiziksek olarak oradayım ama ruhum başka alemde. Peki nasıl yapıyorum? Temizlik yapmam lazım ve ilk harekete geçmem lazım. Müziğin dürtüselliğimi etkilekmesine izin vermek olarak tanımlayabilirim. O an ki ruh halime göre playlist seçiyorum. Çokça playlistimim var. En çok beni dans etmeyi, hareket etmeyi istetecek şeylere yöneliyorum ya da hayal kurduracak. Takıyorum bluetooth kulaklığı, alıyorum bezi, süpürgeyi aklım müzikte, şarkı söylüyorum, arada müzikten kopup hayal dünyasına düşüyorum fakat elim iş yapmaya devam ediyor. Yani sevmediğim bir işi sevdiğim bir işle birlikte yapıyorum. Yani o eziyeti yumuşattım. Aksi halde o temizliğe başlamak ve bitirmek çin işkencesi gibi. Başka örnek vereyim. 2 sene önce yüksek lisans bitirme projem vardı. Ertele ertele yumurta kapıya dayandı önce gittim kayıt dondurdum, hakkım bitti artık yazmam lazım yoksa emeğim boşa gidecek. 1 ay pc başında 10 sayfa zor yazdım. Sabah kalkıp oturdum akşam ettim yarım sayfa çıkmadı. Aklım sürekli başka şeylere gidiyordu. Normalde ders çalışırken müzik dinlerim. O dönem depresyondaydım ve müzik benim duygularımı tetiklediği için yani müzik dinlemiyordum, melankolikleşmemek için. Büyük hataydı, yapmam gereken daha pozitif hareket etmeye yönelik play list yapmaktı. Sonra yumurta kapı ilişkisi yüzünden gözümü kararttım. Açtım yabancı senfonik metal müziği ki tarz olarak çoğu insanın kafa şişirici ve dikkat dağıtıcı bulduğu bir tür, ama bendeki etkisi müziğin ahengiyle adeta düşüncelerim organize oluyor gibi, hayal kurar gibi sel gibi akıyor. 1 haftada yazdım bitirdim ödevi. Herkes şok. Senin verdiğin örnekteki müzik ve hayal dünyası benimde yaşadığım bir durum. Bu nedenle işine yarayacağını düşünüyorum. Bir işe başlamak isteyip başlayamadığım her anda önce müziği açıyorum. Yani bu dürtüsellik muhabbetini kendi çıkarım için yönlendiriyorum. O güdülenme müzik sayesinde oluyor. Bende böyle işliyor. Olay bilinçli bir şekilde dürtü ortaya çıkarmak, sevmediğin işi sevmediğin bir işle birleştirmek.

Ben ilk universiteyi kazandigim sene bir kirilma noktasi yasadim, agir depresyon yasadim . O ara psikiyatriye gitmemistim. Ondan sonra durtusellik katlana katlana artti. Depresyonu astim coktan ancak dehb miras kaldi

guzel taktikmiş, aslında böyle eli meşgul eden bir oyuncak varmış dehbliler için bir videoda gördüm arıyorum hala bulamadım benim dehb yas ilerledikce artti sizde boyle bir durum oldu mu? mesela lisede ben hep diyet yapar fit kalirdim. universitenin baslarinda ip koptu bitirdikten sonra tamamen ucu kacti. odaklanmam da bozuktu ama bu kadar bozuk degildi.

Bu bazen duyu butünleme eksiklerinden da kaynaklanabiliyor. Ebru albayrak Sidar in bu konuda kitabı ve yetişkinler için açtığı bir okulu var. Instagramda therapist. mom ve duyusalakdemi diye sayfaları var

Ya çok sevindim. Merak etmeyin artık hayatınız hep iyiye gidecek. Potansiyelinizi kullanmaya başladığınızi hissedeceksiniz. Ben kilo vermemi bile dehb tedavisi olmama bağlıyorum öyle diyeyim her şey düzelmese de hayat daha kolay oluyor...

Dopamin diyetini nasıl ve neden yaptınız litha

Allah size de çevrenizdekilere de sabır versin. Benim eşimde ve şu an danışmanlığını yaptığım öğrencimde var. Eşimi biraz idare ettim de öğrencim beni delirtiyor. Terapi aldınız mı bunun için? Gerçekten insanın hayatını zehir eden bir şey.

o zaman size iliskilerimde siklikla yasadigim seyleri soyleyeyim; umursamaz degiliz, aricam diyip aramiyorsak aslinda aklimizda onem sirasina koyamayip yuz tane sey dusunmekten oluyor, unuttugu seyi hatirlatin elinde degil cunku. konusurken dinlememeye baslamamiz, gec kalmamiz, 1 kerede anlamamamiz hep bu yuzden. umursamaz ya da gerizekali degiliz

Tam 2 gündür yapmam gereken bir iş var hala yapacagim. İkaz bu kadar yarıyor.

bazi seyleri aylarca erteliyorum bazen

Ay evet evet çok pardon kurmayalım ne whatsappi iyyyy isim olmaz sizinle.

2kerefarkli diye bir hesap var instagramda. Dehb tanılı birine ait.

ah ah neler cektim, esinizi cok iyi anliyorum normalde kadinlar trip atar, hep erkeklerden trip yedim. sen beni umursamiyorsun, sen beni sevmiyorsun. elimde de olmayan bir sey dikkat etmeye calisiyorum olmuyor...

oyle ya... ogretmenlerim de cok severdi beni, bayramda onlar beni ariyordu en son sonra kustuler sanirim... arada ariyordum ama istedikleri siklikta degil.

youtube'da oguzhan ulutas baya detayli anlatmis izleyebilirsiniz. ben hep suphelenip gitmemistim cok pismanim. bir de hep dikkat eksikligi diyince sadece odaklananamak dusunuluyor. ancak mesela sosyal kodlari okuyamamak da dehb belirtilerindenmis. bunu duyunca baya aydinlandim.

Uzman doktor tanı koydu. Ölçek uyguladı. Ara sayfalara bakarsanız odaklanma dışında da sorunlar yaratıyor yazdım hepsini.

Şuan aldığım ilaçla büyük oranda toparlamış durumdayım ancak yine de birçok şeyde hala ilerleyebilmiş değilim, bulunduğum şehirde iyi bir psikiyatriste denk gelemedim maalesef, büyük bir şehire sırf doğru tanıyı alabilmek icin gitmeyi düşünüyorum. Benim asıl garibime giden ve üzen;küçüklükten bu yaşa kadar olan süreçte böyle bir şeyin sıkıntısını dahi yaşamayıp sorunsuz ve başarılı, maksimum dikkat odaklı birçok şeyi başarmış biri olarak gelebilmiş olmak ancak son 3-4 yıldır sanki aynı kişi değilmişim gibi sanki o işleri zamanında ben başarmamışım gibi böyle olmam Belki de böyle doğmuştum ama şuan ortaya çıktı bu durum bilemeyiz. Küçüklükte ebeveynlerden yeterli ilgi ve sevgi doyumunu alamayan, çocuğun primer bakımını sağlayan kişinin anneden başka birisinin olması da bu bozuklukta büyük bir etkenmiş. E buna da hiç şaşırmadım çünkü benim baba figürü fiziksel olarak tam ancak ruhsal, duyusal, manevi olarak yarımdı. Primer bakım verenim de babaannem olmuştu

Dikkatli bakmamıştım, ilaç kullanmadan müzik işe yaradı mı?

Otorite figürü, hocalar, büyükler vs bu kişileri sallamamaya başladım, yani sanırım istemsiz de oluyo bilimiyorum bazen istemli de olabiliyo, dehb'nin getirmiş olduğu görmeme ve görmediği için de selam sabah vermeme halinden dolayı.. Bu sefer de sepulik kimseyi sallamıyo, bizi takmıyo, yanımıza gelmiyo deniyo arkamdan. Gördüğünde selam yok, soğuk vs. Ya arkadaş anlatamıyorum da derdimi. He diyorum içimden he, napiyim tabiatım böyle. Çok takıyodum önceden, benim hakkımda böyle dencek şöyle dencek aman naparım diye Şu ilaçla birlikte kendimle ve insanların düşündükleriyle ilgili daha az takmaya başladım. Ama otorite figürlerini sallamama görmeme modu tam gaz devam bu ne yaman çelişki ya.

Amin. Mükemmeliyetçilik de var mı sizde?

Sizin adınıza sevindim, inşaallah uzun vadeye dahi gerek kalmadan duzelirsiniz. Ben de -insaallah gerek kalmaz- ilaç kullanmaya karşı bir antipati var. Son çare olarak alırım, keyfi ise dayanabilir bir rahatsızlık ise almamaya özen gösteririm. Bir de ilaç alıp uzun süre kullanmak düşüncesi beni nasıl yorar Sizin için inşaallah böyle olmuyordur olmaz Allah şifalar versin

ben de oyleydim, ilaci aldim ve beynim sustu, durtulerim azaldi. sanki mucize gibi inanilmaz. bazen bas agrisi yapacak kadar bir ton dusunce olurdu kafamda ve su an yok. keske uzun vadede zararli olmasa omur boyu kullanirim. psikolojim bile rahatladi.

ben boyle bir teshis almadim ancak gittigim bir doktor unıversite sinavina hazirlanirken concerta bir ilac vermisti. ilaci icip ilk yarin saatte neyle ilgileniyorsan ondan kendini alamiyordun. belki size faydası olur diye yazdim

Ahaha aynı ben. Ben sayfada boşluk kalmayana kadar imza atıyorum. Hocalar ve arkadaşlar ben inekliyorum, hocanın ağzından çıkan her şeyi yazıyorum sanıyorlar. Gezegen X

Telefon ve bilgisayardan uzak durmam, odaklanma süremi uzatmıştı.

Göz teması kuramama check İnsan ilişkilerini umursamamaya başlama check Çok başarılı bir çocukluk check Elin kitaplara gitmemesi check Başladığım işleri yarıda bırakma check

yeni basladim ama ilac bende etkili oldu. ilerde belki duruma gore doktorumla da konusup ara ara birakirim. kendisi ds tolerans gelismemesi icin arada biraktiracagini soylemisti.

oguzhan ulutasi tavsiye ederim. youtuber. mesela bazi dehb belirtileri anksiyete sanilabiliyormus doktor doktor gezmis. ben de kendimde dehb oldugunu anlayana kadar neler neler sandim kendimi. bir sorun oldugunu biliyordum ama anlamiyordum, doktora da ifade edemedim hic haliyle . motivasyonsuzluk, surekli yeme istegi derken depresyon teshisi kondu, su an bakiyorum da dehb'denmis tamamen, surekli erteleme ve ilginc, farkli yiyeceklerle kendimi stimule etme durumum. sosyal kodlari okuyamiyorum, mimiksizim, sogugum diye kendimi sosyopat sandigim donem bile oldu dehb'de olan ic huzursuzlugu anksiyete sandigim donem oldu... oldu da oldu yani en son gittigim doktora dikkat eksikligim oldugundan supheleniyorum ama hastalik hastasiyimdir emin de degilim dedim. o da yetiskin dehb'in pek bilinmedigini ve gectigimiz senelerde bu alanda calismalar yaptigini soyledi. olcek doldurma seklimi bile tipik buldu

Geçenlerde bu tanıyı almış bir arkadaşınla konuştum. Ilaç kullanıyormuş. Anti depresanlarin bunun için etkili olduğunu psikiyatr bir arkadaşım da söylemişti. 35 yaşından sonra gittikçe azalır demişti ama gerçekten azalıyor mu yoksa insanlar hayatını ona göre mi şekillendirmiş oluyor bilmiyorum. Konuştuğun arkadaşım bana çok ilginç bir bilgi verdi: IELTS gibi sınavlarda dehb bozukluğu olan kişiler için hastalığın derecesine göre ek süre talep edilebiliyormuş ve bu durum sonuç belgesinde de yazmıyormuş. IELTS için aldığı doktor raporunu gösterdi bana. Devlet hastanesinden almış raporu. Eğer böyle sınavlarda başarısızlık vs yaşayan varsa doktoruyla bunu konuşabilir. Benim de bilgim bu kadar olduğu için daha ayrıntısını bilmiyorum. Umarım birilerinin işine yarar.

ben gecmiste antidepresan kullandim ve beni mahvetti ama yine bir sikayetim olursa doktora soylerim tabii. evet malesef cok yan etkisi var ama ben artik gunluk islerimi halledemeyecek noktaya geldim bu ilaca kesinlikle ihtiyacim var.

Ben ADDyim yani sizin dediginiz hastalik. Telefonu sacma sapan yerlerde unutabiliyorum mesela. Bazi esyalarim kayboluyor cok sonradan fark ediyorum. Cogu seyi dinlemekte gucluk cekiyorum eger ilgimi cekmiyorsa. Bazen tekrar anlattiriyorum yakin arkadaslarima anlattiklari hikayeyi. Yakin degilse de dinlemis gibi kafa salliyorum. Doktora gittim kirmizi receteli ilac da aldim. Ritalin bende mucizeler yaratmadi. Yani duzenli de almadim belki de ondandir. Herkeste ise yaramiyormus. Bir de sorunumu cok buyuk gormuyorum ben. En son ritalin almaya gittigim doktor "ben ADD diye bir hastalik olduguna inanmiyorum" dedi. Resmen rezillik. Tabi ki ikna etmeye calismadim. Aptal ve cahil insanlarla vakit kaybedemem. Daha onceden de baska cahil bir doktor bende boyle bir hastalik olsaydi yuksek lisans yapamayacagimi dusundu. Yani sinifta falan kalmam gerekiyormus sozde. Halbuki bu hastaligin zekayla ilgisi yok. Ben dersleri tek basima gece yarisi calisirken gectim hep. Dikkat eksikliginden dolayi derste ogrenmem mumkun degildi. Bir de bu hastalik kalitsal. Benim annemde var ayni durum. Size google takvim gibi uygulamalar kullanmanizi oneririm. Benim gittigim psikolog da ADHD idi. aile akraba uyelerinin adlarini bile unutuyormus. Bana bazi bilgisayarinda kullandigi notlari gosterdi. Ilac kullanmiyormus, alismis o sekilde yasamaya.

atipik otizmi detaylı bilmiyorum, şu an internetten baktığım kadarıyla bende olmayan ama atipik otizmde olan özellikleri sıralayayım: -Dil ve konuşmada gecikmeler -gelişimde bozukluklar -tekrarlayıcı konuşmalar -tat, ses, koku, görme ve dokunmaya karşı artan ya da azalan hassasiyetler -soyut kavramları anlamada zorluklar -tekrarlayan takıntılı davranışlar

Ben de akademik anlamda bi yere kadar cok başarılı sonuçlar elde ediyordum masterda patladım ve is hayatımın bir noktasında çok çok kotuledi durumum. Bende ipler her anlamda 25-30 yaş arası koptu. 30 yaşında tanı aldım 3 sene önce. O tanidan sonra Yavaş yavaş düzeldi diyebilirim. Bir yere kadar idare edip bir yerde patlamayı duymuştum bu konuda. Yani baş etme mekanizmalarımiz artık işe yaramıyor bir noktada.

doktorum kadınlarda genelde hiperaktivite olmadığını söyledi, bende de yok. küçükken de şimdi de hiç hareketli değildim hatta sakin bir yapıdaydım. saydığınız özelliklerin hepsi bende de var, aklınıza gelecek her şeyi sonsuza kadar erteliyorum... başta kendimi anlattım sonra yetişkin dikkat eksikliğine yönelik ölçek verdi doldurup verdim, ölçeği doldurma şeklim bile tipikmiş... ilaçlar odaklanmayı arttırıyor ama ertelemeye çözüm olmadı bende, doktorum o alışkanlık kendin yenmelisin tarzı konuştu

tesekkur ederim, ben kendimi bildim bileli eksikler zaten arada takviye kullaniyorum ve degerlerime baktiriyorum

Kardelen C. Ergin - Instagram photos and videos 7,845 Followers, 115 Following, 207 Posts - See Instagram photos and videos from Kardelen C. Ergin www.instagram.com kendi sürecinden yararlanarak yetişkin dehb hakkında bilimsel bilgiler veren psikoloji masterı olan bir kadının hesabı. işinize yarar bilgiler edinebileceğinizi düşünüyorum.

Sayenizde ben de daha fazka anlıycim inşaallah Kocama diyorum ama odaklanama bende de var kesin. Önce kendimi de bii düzeltsem iyi olacak. Yorunlarınız tavsiyeleriniz, versiğiniz bilgiler çok kıymetli oldu valla

Yorumları tam okuyamadım ama bir sanat etkinliğini benimseyip devam ettirmek de iyi gelebiliyormuş . Mesela mandala'nın özellikle dikkat eksikliğine iyi geldiğini okumuştum. Meditasyon da yapabilirsiniz. Ayrıca tedavinizle birlikte beslenmenize de dikkat etmeniz gerekecektir. "Gaps Bağırsak ve Psikoloji Sendromu için Doğal Tedavi Yöntemi" kitabını edinebilirsiniz. Geçmiş olsun Kitap

Okul hayatim hep başarısız bir sekilde geçti. Üniversiteyi de acikogretimde okudum kendi kendime calisiyordum. Notlarim iyiydi üniversitede. Ailemden çok bir sevgi gormedim. ilkokuldayken öğretmenim dağınık oldugumdan bahsetmis aileme. Hep bana tembel derdi ailem. Küçüklükten beri erkeklerle konusmazdim lise de zaten kiz lisesiydi lise sonda dershaneye gidene kadar ta ki. Sınıf kız erkek karışık olduğu için ister istemez diyalog kuruyorsun. Ama ben erkeklerle diyalog kuracağım zaman beni görmeliydiniz elim terler nasıl konusacagimi bilemezdim çok zorlanirdim. Annem bizi kendine bağımlı yetiştirdi kendi olmadan kıyafet alamazdim kendi istediği gibi kıyafet alırdı. kendi basima bir sey yapamazdım. Eve 5 dk geç kalsam nerde kaldin diye telefon ederdi. Ben hicbir arkadasimin evine gidemezdim. Kimsenin evinde mecburi oldukça kalamazdim buna teyzem, dayimgil, halam da dahildi. Bir de ben gecmisimi kucuklugumu çok fazla hatırlamıyorum. O yuzden küçüklüğümden beri dehb var mi bilemiyorum. Bir ara hani kokulutas var ya magnet onlardan yapıyordum 4 yil kadar yaptim cok da guzel gidiyordu. Hem saglik sorunu oluşmaya başladı hem de talihsiz bir olay yaşadım ondan sonra bırakmıştım. Biraz ara verdikten sonra nakisa başladım. Onu da doğru düzgün ilerleyemedim. Musteri de olmayınca hiç yapasim gelmedi yarim kaldı. Evde sıkıldığımdan dikis kursuna gitmeye başladım. Okuyunca çok dağınık yazdığımı farkettim kusura bakmayin.

ah bu otorite figürüne karşı sosyal fobi beni mahvetti üniversitede.

Bende bu sorundan muzdarip birisiyim. Gerçekten de asla imalari anlamam. Çok iyi anlarsın der cevremdekiler ama bazı insanların tavırlarını ezberledigim için biliyorum. Fakat onun dışında genelde beni umursamıyor der insanlar oysa ben o an onu istemsizce dinlemem. Ben şu an şöyle çözüm buldum. O an ne yapıyorsam anı yaşamaya çalışıyorum. Bir sonraki aşamayı geçmeden düşünmemeye çalışıyorum. Ama bunu yapmak için kendimi sıklıkla ikaz etmem gerekiyor.

Ya işte o mall. ğın çocukluğuna inmeye calıstık Dehb'den kaynaklıysa ne ala sorunu bulmuş olduk yok değilse kalan sağlar bizimdir artık:):)

Hiçbirşey değiliz sadece kendimiziz. Tembel de umursamaz da gerizekalı da değiliz fakat ilaç kısa vadede barışmayı sağlıyorsa da ilaç alınmadığı veya ulaşılamadığı zamanda depresif sinirli yoksunluk krizine çeviriyor. Yani kendimde bunları yaşadım. Odak arttırıcı müzik dinlemeye başladım, meditasyon çok işe yarıyor bu arada. Bir de böyle olduğun için olduğumuz için kendimize yüklenmememiz gerekiyor. Özdeğer özsevgi özsefkat meditasyonlarıyla toparlamaya çalışıyorum.

Abi cidden aynısı aynısı birebir yaşadım hepsini bu kadar mı benzer. Cok tipik. Eviniz zaman zaman aşırı düzenli olur mu peki bir gazla? Benimki nadiren oluyor. Ve çoğu zaman da ahıra benziyor Ya ben bu arada ya hep ya hiccligi biraz bıraktım. Arada hayatımı salsam da çok suçlu hissetmeden ertesi gün tekrar başlıyorum. Size yemin ederim. 99 kilodan 70e düştüm vermeye devam ediyorum. Evim eskisinden daha düzenli, dagilsa da topluyorum. Düzenli tuttuğum bi ajandam var. Kendime güvenim yerine geldi. Düzenli olmasa da düzenli sayılabilecek bi şekilde yoga yapıyorum. En önemlisi kendimi affettim çok uzmuyorum yani bir gün bomboş da geçse. Ertesi gün yeniden başlıyorum...

Merhaba, kendimin dikkat eksikliği olduğunu düşünenlerdenim Beynimin içi yüzlerce fikir yüzlerce iş dolaşır. Güzel bir anda, acı dolu bir anda veya yemek yerken o an aklıma başka bir şey geldiğinde bulunduğum anı düşünemiyorum, hissedemiyorum. Yeni farkettim kendimde. Çok güzel muhabbet ettiğim bir anda aklıma akşam yemeği okumam gereken cüz veya yarına gelecekse misafirim, ertesi gün ki dersim onlarla uğraşıp dururum şu şekilde yapayım, şu zamanda çıkayım diye. Ana odaklanamiyorum, ders dinlerken, ezberlemek istediğim bir yazıda çok uğraşıyorum. Tedavi olarak hastane doktor şimdilik düşünmedim, bazen çok rahatsız oluyorum şu dikkatsizliğim olmasa diye bazen hiç olmuyor mutlu oluyorum. Elimden geldiğince beynimi çok fazla şeylerle meşgul etmeye çalışıyorum. İnşaallah hepinizin dikkat eksikliği çabucak geçer 🏵

Dehb organik bir hastalıktır. Beyinde bulunan nörotransmitterlerin bozulan dengesine bağlı olarak ortaya çıkar. Yani kitapla falan düzelmez. İlaç kullanmanız gerekiyor. Tek tedavisi bu. Tabi kesin olarak dehb iseniz. Eğer başka nedenlerden dolayı odaklanmakta sorun yaşıyorsanız, orası ayrı tabi.

Yok hiç suçlamıyorum Bu bir rahatsizlik, kızar miyim hiç ona

Bu yorumu ben yazmış olabilir miyim acaba

Ahaha evet ben seni saf sanıyordum veya salağa yatıyorsun hayatımda duyduğum cümlelerde ilk 10a girer.

Almadim çünkü biliyorsunuz ki bizler mukemmeliz ve çevremizdekiler sorunlu onlar terapi almalı Gerçi şimdi bak bu işe biraz narsizm karıştı gibi oldu bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Şifa olsun

Evi toplamak, temizlik yapmak tam bir İŞKENCE. 1 saatlik işi 10 saatte yapabilirsem buna da şükür diyorum. Temizliği bu kadar zorlaştırdığım için de hep erteliyorum. Dağınıklık artıyor. Dağınıklık artınca toplaması da zorlaşıyor... Kısır döngüde dönüp duruyorum

10 gun sonra gidecegim ben. kontrol randevusu seklinde. muhtemelen birkac ay cagirmaz ama sonrasinda. ben ayni doktordan devam etmeyi dusunuyorum guven verdi bana.

Bende var mükemmeliyetçilik çıldırıyorum Çocukluktan beri var Her egitimci söylemiştir yüzüme

Ben de buradaki torumları okuyunca anladım ki eşimde kesin var. Neyse bunları, okudum da daha fazla empati, kurarım artık. Yazan herkesten allah razı olsun

Ben de hep umursamaz vurdumduymaz bulunurdum. hatta psikiyatriste gitmeden once ailem dahi sende dikkat eksikligi yok umursamiyorsun umursayinca dinliyorsun diyorlardi ama zaten dikkat eksikligi olan bireyler ilgilendigi seyleri pur dikkat yani fazla odakli dinliyor geri kalan hicbir seye odaklanamiyor. benim odaklanamadigim sey o kadar fazla ki her seferinde ikaz edip ani yasamam imkansiz

Az önce kendi durumumu yazdım. Bir baktım destan yazmışım. Sonra dedim ki bu mesajı dehbli insanlar okuyacak, tersine ilgi alanında olduğu için aşırı odaklanma durumu olmazsa mesajımı oku mayacaklar. Sildim. Belki parça parça yazmam daha uygun olur 31 yaşında geçen sene dehb teşhisi aldım. Akademik problem yaşamamam, ilgimi çeken konuda aşırı odaklanma gibi bir durumum olması nedeniyle bende bir sorun var ama ne diye sorguladığım halde asla aklıma dehb olabileceğim aklıma gelmemişti. Benim için sürpriz oldu. Major depresyon, sosyal fobi , yeme bozukluğu vardı. Doktorun söylemi ile başa çıkabildiğim için üzerinde çalışmadık. Fakat depresyon, obeziteye bağlı hareket kısıtlanması, vitamin eksiklikleri falan filan derken dehble ilgili sıkıntı yaşadım. Benim kurtarıcım müzik olduğu için ve aşırı melankolik hallerden kaçınmak için müzik dinlememeye başlamıştım. Dağınıklık ve odaklanamama hali arşa yükseldi o dönemde. Neyse. En son depresyon ve sosyal fobi üzerindeki çalışmaların meyvesini yedikçe, iyileştikçe ya başka bir sıkıntı var hissi bende ağır basmaya başladı. En son ben galiba tembelim diye doktorun karşısında ağladım. Ben neden böyleyim diye... Doktor dehbli olduğumu söyleyince ben bir aydınlanma yaşadım. Artık sorunun ne olduğunu biliyordum, çözmek kaldı. Bu arada çevremdekilere dehb varmış yaaa dediğimde bir arkadaş" obez birinin hiperaktivitesi olduğunu hayal edemiyorum" dedi. Bu da böyle bir anımdır. Bendeki belirtiler. Hiperaktivite, Aşırı odaklanma, Trafikte ışıklarında sürekli hafif hafif arabayı hareket ettirmek, Banka gibi yerlerde sırada bekleyememe, volta atma, ayak hareketi yapmak. Arkadaş ortamında dışarda buluştuğumda masadaki her hangi bir şeyle oynama gibi. Sıkıldığımda elim ayağımın yerinde durmaması. Bazen yüzümle oynamak, saçımla oynamak koparmak, kaşınma gibi... Sınfta ders dinlerken odaklanabilmek için boş kağıda rastgele şeyler yazma, imza atma gibi hareketler. Yavaş konuşan insanları dinlerken tahammül edememe, Kendim konuşurken en doğru şekilde ifade etmeye çalışırken aklımda düşünce seli oluşması, kafamın karışması, ne diyordum ben gibi tepkiler vermek, karşımdaki insanında kafasının karışmasına sebep olmak. Video, dizi gibi şeyler izlerken duruma göre en az x1,5 hızlandırma kullanmak, Sözde nezaket olarak addedilen bazı sosyal ortam tavırlarından kaçınmak, '-mış' gibi yap mamak. Mükemmeliyetçi olup işe zor başlamak, Sürekli erteleme, iş biriktirme, sonra motora bağlayıp iş tamamlamak ama sürecin eziyetli olması. Benim çözümüm müzik. Bir işi ertelememek için ilk başlama hareketi, ateşleyici olarak müziği kullanmak. Ekstradan meditasyon ve dopamin detoksu yapmak. Neyse sözde kısa yazacaktım. Bu sefer silmiyorum emeğimi çöpe atmayacağım. Hakkınızı helal edin.

Az önce başka bir arkadaşa daha aynı tavsiyeyi verdim şüpheniz varsa mutlaka o şüpheyi giderin ya da netleştirin. Ne yazık aslında öğretmeniniz bir sorun olduğunun farkında ama bunu anlayıp ailenizi uyarıp belki ihtiyacınız olan yardımı almanıza yardımcı olamıyor. İlaç konusuna gelirsek, benim en büyük pişmanlığımdır. Konuşmak problemlerimi çözmez, ilaç beni uyutur yine problemler aynı kalır kafasındaydım. İhtiyaç söz konusuyken sürünmek problemleri derinleştirir, tedavi süresini uzatır, benim deneyimim bu yönde oldu.

Hayirli geceler arkadaşlar. Ben de galiba dehb liyim. Bir süredir şüpheleniyorum ama maalesef bir sey yapmiyorum. En başta vitaminlerime bakitmam lazım ona bile gidemiyorum hep bir bahanem var hep erteliyorum bugun yarin diye diye. Son 2 senedir başladı galiba. Beni çok rahatsız ediyor. Mesela ben nakış yapiyorum bir süre yapiyorum yarım bırakıyorum. Bir türlü elime alamiyorum aylar sonra tamamliyorum. Dikiş kursuna gidiyorum hocanın anlattıklarını zor anlıyorum bir süre dinliyorum sonra konudan kopuyorum. Elimde yarım islerim çok var. Ve bunlar beni çok rahatsız ediyor ama yapmaya da bir türlü baslayamiyorum. Mesela anlik unutkanliklarim arttı. biri bir sey dediği zaman onu bir süre sonra hatırlayamıyorum başka bir şeyle karıştırıyorum. Acaba böyle miydi şöyle miydi diyorum. Ve çoğunlukla da yanlış hatırlıyorum. Temizlik konusu arkadaşların da dediği gibi kafamda ayarliyorum yarın yapacağım vs diye ama bir türlü yapamıyorum. Hep erteliyorum. Spor mesela 2 yıl oncesine kadar yapiyordum su son 1.5 yıldır hiç yapmiyorum. halbuki spor da iyi hissettiriyor. Kafamda çok düşünceler var. Bazen uygulamaya yetisemiyorum. Ozguvensizlik var. Sabahları cok zor kalkıyorum. Geceleri gec yatıyorum. Bu hastalığın tedavisi sadece ilaç mi ben ilaç kullanmaya sıcak bakmıyorum. Bağımlılık yapıyor. Şöyle bakınca ben de baya yazmışım. Belki unuttuklarim bile vardir. Hakkınızı helal edin Rabbim hepimize acil sifalar versin insaallah.

Benim de izlediğim film ve ya okuduğum kitaplardan kesitler hiç aklımda kalmıyor. Bi muhabbet ortamından ayrılınca konustugum orda kalıyor ertesi güne unutmuş hatırlamıyor oluyorum acaba bu da mı dehb ile ilgili? . push ; Ozge

Ben de öyleyim hatta hala da öyleyim ama kendimize düşman ediyor bu hastalık. Çünkü insan endini hep başarısız ve mutsuz hissedebiliyor. Ama kendimi öyle kabul edip sevmeye başladım. Doktor bana herkesin iki böbreği varken sizin tek böbreğiniz var ilaç aldığınızda normal oluyorsunuz diyince aydınlandım. Hayat boyu kokain bağımlısı olmak istemediğim için açıkcası tıbbi de olsa...

Bende mükemmeliyetçilik karekter yapısı olarak pek yok fakat erteleme tavann. Başlamada sorun yaşamıyorum artık fakat bitirmede problem yaşıyorum. 5 yaşında pedagog tarafından fark edildi şimdi 33 yaşındayım. Çok zorlanarak uni okudum, çok çalışırdım fakat sınavda en küçük seste bütün dikkatım dağılırdı. Ne tadaviler terapiler haplar herşeyi denedim. Kesin tedavisi ve çözümünü bulamadığım için bıraktım. Üstelik fark ettim ki bütün hayatım eylemlerim dikkat dağınıklığının arkasına sığınarak özgüvensizce yaşamısım. 26 -27 yaşında dehb kodlamasını bıraktım. Kendimi normal olduğuma ikna ettim. Şimdi dikkatimi daha rahat toplayabiliyorum:)

benim tam tersi kendimle barismami saglayacak gibi duruyor. tembel, umursamaz ya da gerizekali degilmisim sebebi varmis...

Ben insanlara candy crush oynarken onları daha iyi dinleyebildigimi anlatıp izin istiyorum. Beni iyi tanıyanlar kızmıyor. Toplantılarda da elim meşgul olsun diye her duyduğumu yazıyorum ki toplantıdan kopmayayim. Sadece bu sebepten herkes cok iyi not tuttuğumu zannediyor.

siz = ben. ya da bir plan yaparim mukemmel sekilde. birazcik plandan kayarsam hop basa don. ya mukemmel olacak ya hicbir sey yapmicam. hicbir sey de mukemmel olmadigi icin hicbisey yapmamamla sonuclandi senelerdir aglicam valla :)

Süper taktikmis. Kuflenen yiyecekler benim de çok aşina olduğum bir durum. Kilo için online diyetisyene gittim. Bir şekilde ona hesap verdiğim için nasıl oldu bilmiyorum ama verdim tabi concerta da başlarda iştahımı çok kesmişti. Yeme düzenine bir kere alışıp Kilo verdiğimi görünce hoşuma gitti ve devam ettim. Terapi ile beraber de ya hep ya hicci siyah beyaz mantaliteden uzaklaştım sanırım biraz. Mesela bozduğum günlerde battı balık yan gider diye düşünmemeye başladım. Veya spor hedeflerimi günde 10 dakika haftada 2 gibi çok gerçekçi yapmaya çalıştım ve kendimi hep tebrik ettim. İnsan dehbli olduğunu öğrenince kendine daha şefkatli yaklaşıyor ve bu da onu daha çok motive ediyor hatalar daha çabuk affediliyor. Bir de sanırım majör depresyon ve binge eating ile alınan kilodan artık gerçekten kurtulmayı çok istiyordum ve zihnen de buna hazırdım. Dehble yaşamada bence ilaç ve terapi gerçekten işe yarıyor. En çok işe yarayan şey ise öz şefkat ve sevgi. Zaten farkındasınız yani bunların. Bu bize verilen bir zorluk ama bazen de bence güzel bir şey. Bize empati yeteneği yaratıcılık spontanlik da veriyor bence. Bizi güçlü insanlar yapıyor. Eğlenceli tatlı komik ve yaratıcı tipleriz bence. İçmeden sarhoş gibiyiz. Haksız mıyım?

Valal öyle adama şöyle kırıldım böyle kırıldım ama yok sen umursamıyosun yahu diyip duruyordum şaka maka cidden bu tarz konularda alıp kaeşıma konuştupımda kitlebip kalıyo sanki yoeum da yapamıyo pek ondan demekki. Çünkü bende odaklanma sorunu var diyip dururdu

bence kesinlikle telefon bilgisayar ekrani dehb'yi siddetlendiriyor. dopamin diyetine baslamayi dusunuyorum tavsiye ederim.

"Sosyal kodları okuyamamak" biraz açıklar mısınız? Benim hayatım dağınık. Ben o yüzden şüpheleniyorum. Örneğin yemek yapacağım. Sebzeleri yıkıyorum. yıkadıktan sonra tencereyi dolaptan çıkarıyorum. Dolabı boş görüp diyorum ki makinayı boşaltayım tencereleri dolaba yerleştireyim. Tencereleri yerleştirirken aklıma sebzeler geliyor. Sebzeyi doğrarken tencere de bi yandan ısınsın diyorum. Tencere ısınırken telefonda izlediğim şeye reklam giriyor onla uğraşıyorum. Tencere çok kızmış hemen yağ salça vs halledeyim. Aaa salça buzdolabında kaldı alayım. O sırada sebze doğrama işi yarım kaldı vs vs. Bakın daha sebzeler tencerede kavrulamadı bile bir paragraf yazı oldu Allahtan yemeklerimin tadı fena değildir. Bütün hayatı böyle çok sekmeli yaşıyorum. Bilgisayar yavaşlıyor bir süre sonra. Aynı anda 100 şey düşünüyorum. Çok yorucu. Hep baş ağrım var.

Hayır yok çünkü asla dikkatımı toplayamadığım için daha çok başlayamama, daha doğrusu aman nasıl olsa dikkatimi toplayamıyrum diye yapmak istediğim şeyleri yapmarak demoralizasyon vardı. Ben de neleri yapabilirim diye düşündüm. Bu arada iş yerinde iş yapıcaksam mutlaka odak arttırıcı muzık dinliyorum. Çok işime yaradı. Asla mükemmel olmadığım için pek yok:)

Hepimiz hata yapıyoruz. Bundan çok korkmak, işi bitiremeyecek yada işe başlamayı erteleyecek kadar korkmak, mükemmeliyetçilik oluyor. Ben yenmenin yollarını çok araştırdım eşim için. Bir miktar faydası oldu eşime. Youtube da psikologların videoları var, izlemenizi tavsiye ederim.