Bulutlar Ağlamayın benim babam öldü gökyüzü bulutlar ağlamayın ıslanmasın düştüğü yerdeki çiğdem benim babam öldü kuşlar ağlamayın öyle dedi annem ağlama menekşe çiçeği kan değmesin yapraklarına benim babam öldü bir kalem de sen kır tarih önünde utanmasın güneş yarına benim babam öldü erik ağacı yüzyıllardır aşıkmış özgürlüğe ben dört yaşındayım uzanamaz ellerim dallarındaki eriğe babama vermiştin hani geçen gün bensiz yiyememiş börtü böcek, tüm canlılar önce yavrusunu beslermiş benim babam öldü erik ağacı sen ağlama benim babam öldü ayışığı gömemediler türküsünü sarsın, kucaklasın diye çocukları bana bıraktı onu benim babam öldü ak papatya adımı umut koymuş yarına gülümse sen gülümse çocuklara... Meral Vurgun nur

Bir Yanım Hazan vurgun zamanlarıdır ayışığı gözlerin uzak bir deniz nicedir fırtınalar kopar belalı başımda gamzesi yıldız seli yüzün yağmur dökümü kirpiklerin hüznümle gökyüzüm ay bir yanımdadır gün bir yanımda alnın akından öpsem gözpınarından şarap içsem gece sarhoş, ben sarhoş uyusam, koynunda şafaklasam gül bir yanımdadır diken bir yanımda çağırma, gelemem... Ağustos&#8217;ta çığ-boran, kar buz altında umutlar ölgün baharım-yazım yok duman bir yanımdadır sis bir yanımda yapraklara dallara sor dağlar aşırı yollara nehirler aka aka okyanuslarca hırçındır yüreğim çatladı taşları, kurudu toprağı kilim kilim dokudum ben çektim ayrılığı ne diye sararır erkenden bu dağların çiçeği yaprağı hazan bir yanımdadır kış bir yanımda sakla! ele güne karşı yüreğinde kalsın adım haykır gizlice, içten içe ne ayıp, ne de yasak ben sana dairlerde yaşadım hasret bir yanımdadır sevda bir yanımda... Meral Vurgun nur

Aşkolsun sen ey çakmak taşında yanan ateş elimi yaktı eline düştüğü avuçlar aşkolsun be sana aşkolsun aşk adına elimi uzatsam tutacaktım aşkı gitmekse, gittin sitemse, ettin bir avuç köz kaldı senden geriye göm yüzünü şimdi kendi küllerine gelsen ne olur artık kalsan kim ölür söndü gökteki yıldızlar... ama söylesene nasıl sönecek içimdeki yangınlar? ... Meral Vurgun nur

Kırgın leylak kokuları düşünce akşamın alaca kara saçlarına dut dalı gibi eğ yüreğini dök leylak kokulu düşlerini yollara güneşin denize düştüğü yerde gülüşlerine güller serpeceğim başımda kitaplara sığmaz bir kara sevda koynumda bir kucak kızıl karanfil dilimin altında söylenmemiş sözler yumağı bakışlarının kıyılarına serileceğim ne kadar kırgınsam, o kadar da sevgi yüklüyüm yüzünün en aydınlık yerinden öpeceğim aldırma... varsın rengine düşsün hüznüm gecenin arala perdeni, savur saçlarını yırt gölgesini bulutların, aya bak bir yer var kimsenin bilmediği bir yüreğin dipsiz derinlerinde sarmaşıklara tutun uçurumlarında kaşları kara, kirpikleri sağanak yıldızların ah bir bilsen... öylesine vurgunum ki ben sana parçalandığı yerden tutuşuyor suskularım hoyrat esiyor bu ellerin rüzgarları yalaz yalaz savuruyor ıssız yürek ovalarımı gece ile günün öpüştüğü yerde duruyor da aşk iki dudak arası bir ateş yanıyor bir çığlık olup düşüyor avuçlarıma ve bir kristal vazo gibi parçalanıyor darmadağın dökülüyor gecenin ücralarına her şeyin bir başı bir de sonu vardır aşk dediğinse bir ömürlük zaman dilimi isimsiz bir kahramanın tarihe vurduğu damga belki belki de adı bilinmeyen bir militanın düştüğü yerde noktalanan kavga günlüğü yel gibi esip geçiyor o'da döndükçe dünya isimsiz bir mezar gibi kimsesiz, sahipsiz kalıyor göz açıp kapamadan ölüveriyor, öldürülüveriyor hazan düşüyor öylece ömrün en doyulmamış en yaşanası, en benim olası anlarına gürgen yeşili doruklarda yaprak dala küsüyor, dal yaprağa ve beden bir külçe gibi devriliveriyor gayri var selam eyle kara toprağa... MERAL VURGUN nur

bir avuç duru sudur gülüşün gülüşün bir pınar başında yüzüme serpe serpe serinlediğim seher yelidir okşar kanatlarını yüreğimin maviye değer başım zaman kavramının dışında yelkovanın akrebi yirmidört kez çiğneyip geçtiği doğanın bütün kanunlarını ihlal edip kavrulup savrulan bir kumsalda susuz yeşeren narin bir çiçektir gülüşün ve biz ondan öncesini unutmuş olarak aşka dairlerin ütopyasını çizdik yürek haritamıza sen orada, ben burada alıp avuçlarımın arasına iki yanağını süzüp ışıltısını kirpiklerimden gözlerinin nariçi dudaklarında otuziki diş öpüşümdür gülüşün nakışlayıp adını yüreğimin kabzasına sesinin her telini sarıp belleğime yorgan misali gecelerce örtündüğüm gökyüzüdür gülüşün duruşun halkım mabedimdir gülüşün ötesi uçurum olsun varsın düşüp ölmek sende güzelleşir sende ben aşkın evrensel gizemini sevdim kırlangıçların göç göç gidip gelişini güvercinlerin bahar coşkusunu yasakları ve yasakların yasak tutkusunu sende ben unutmamayı bir de unutulmamanın onurunu sevdim ülkem bakışlım hadi tut ellerimden sıkıca bir türkünün bilinmeyen ırasını fısılda olanca sıcaklığını bırak içime iki dudak arası bir öpüş yansın sende ben türkü türkü ülkemi sevdim... seaBahAR Nosce Te

Öyle Sev sığındığım bütün yürek tapınakları bastığım bu taze gelin edalı anaç toprak üstümü örten bu mavi yıldız çiçekli gök köpük köpük bereket yüklü bu ak bulut ve toprağa düşen bu yiğit, bu cesur umut gidiyorum artık... karabulutum beni unut böyle kahırlanma deli gönlüm bu izbe, bu riyakar dünyada var olmanın da var bir bedeli yere çalma bakışın dağ lalesini yedi veren umut gülüşlü çocukları telsiz duvaksız, elleri al kınasız ve çiçeksiz gidenleri düşün kahrılanma ebabil kuşları gibi ömrü kısadır kara günün kendi damarını dişleyen kanlı vampir kendi kirli kanında boğulur bak ufkun önü al gelincikler gibi yanmakta yeni bir yıldız doğmuş, bak şafaklar da mavi yoldaş bakışı, aşkın şavkısı, usta ellerin hüneri bütün renklerini topla iklimlerin avuçlarında amazonların kirlenmemiş yaşiliyle ve bütün vahşi canlıların doğal hücreleriyle beni bir tek sen bil, bir tek sen sev hem öyle sev ki kibirsiz, inkarsız hilesiz-hilafsız ve hoyrat öyle sev ki korkusuz-kuşkusuz yani hesapsız-kitapsız varsın şimşekler çaksın düşlerinde gözlerin ışıl ışıl aydınlansın bırak tutuşup yansın içinin dağları gürül gürül gök gürlesin sonra gök yarılırcasına yağmur yağsın fırtına kopsun bütün iklimlerinde isterse bahar da geciksin aslanın çakalı boğduğu şu lanet dünyaya dilerse gelmesin bir daha inadına kır bütün zincirlerini öyle haykır ki sevgini dize getir bütün tabu sağanaklarını sim pullu bir balık gibi suszluktan çırpınsın göğüs kafesindeki aslan billur bir şebnem gibi düş sularına okyanusların dalgalar hırçın, sular da bulanık olsun varsın bir zerre köpük ol, karış renklerine insanların azad bir gülüş gibi savrul uçsuz bucaksız evrene asi mavi bir tutkudur çünkü özgürlük adım adım bıraktığın izlerde aç kurtlar ulusa da şimdi kahırlanma sakın boylu boynca bir servi dalı uçurum içinden başkaldıran sarmaşıklar gibi aç kollarını, dehşet bir şehvetle sarıl avını pençeleyen bir atmaca misali sıkıca tutun yaşamaya ve bağrında saklanan bütün utkularını yavrunu kucaklarcasına kucakla dönüp de veda etme haydi yüreğim toparlan toparlan gidiyoruz şimdi... Meral Vurgun . push ; nur

Eser sahibi: Meral Vurgun Alıntı yaparken, esir sahibinin adını eklemeye özen gösterelim lütfen, teşekkürler.. nur

Bütün Işıkları Yak ölüm yakarken aksini kendi aynasında sen kabına sığmayan bir yürek taşıdın avuçlarında tekin değildi... fırtına borandı Aralık delikanlı bir ay doğardı geçtiğin şehirlere silip süpürürdü yapışıp kirlenmiş ne varsa sana göre değildi terkedişler gittiğin gün doğurmuştun aşkı ilkel çağlardan kalma vahşi düşler yalayıp geçerdi alnın şakını rüzgar okşardı ellerini göğüs kafesinde bir çılgın tay dörtnala koşardın derin soluklarla içine çekerdin gökyüzünü deniz olurdun hırçın mı hırçın eski bir efsane gibi aşıp çağları gelmiştin şimdi beklenen günün damla damla suretini döküyor toprağa yağmur hangi Tanrı&#8217;nın günahı bu kan bu çığlık hangi arlanmaz İblis&#8217;in suçu geçmişini savurmuş ihtiyar dünya eflatun sayfalarda puslu tarih sunmuş soframıza artıklarını analar acı büyütüyor rahminde kan içinde, nar içinde yanıyor cenin türküler yakıyor susuz, ölü bir embriyon kurmadığı hayallerinde söylesin dinlesin diye yarının çocukları son yağmurları bekliyor toprak sunmak için bereketini sofralara son ışıklarını biriktiriyor güneş ve &#8220;büyük insanlık&#8221; son taşlarını örüyor sabrın bütün ışıkları yak! ... patladı patlayacak pimi çekilmiş umut patladı patlayacak artık kabına sığmayan yürek... Meral Vurgun nur

Olur da Bir Gün gelirsem aklına olmadık ve beklenmedik bir anda yanarsa yüreğin acı acı bil ki saçlarını yolar bir söğüt ağacı taze bir dal kurur uzaklarda dalarsa gözlerin sınırlar ötesine sevdanın yeşerdiği karasına gecenin içinde bir sızı duyarsan derinden saplanırsa yüreğine bir kara hançer ve yakarsa kor misali delinirse kara bağrın ya da bir cehennem alevlenirse en gizli en derin yerinde yüreğinin bil ki sevda yüreklim kuru bir dal gibi düşmüş olurum... Meral Vurgun nur

Ay Ağladı geceyi kuşan da gel patlamaya hazır mavzer olsun yüreğin çığ gibi birikti sana diyecek sözler suskular tutamaz dilimi gel çingene gülüşlüm tutulduğum gözlerinde yıldızlar mekan tutsun us&#8217;um çıkmış rayından dağ boyudur yoklugun geceyi kuşan da gel günlerim zifir kara akşam erken çöküyor sevda sığmıyor bu dağlara kah sustuk kah coştuk seninle kah ağladık kah güldük geceler bilir bizi ay ağladı yıldızlar söndü sığmadık sığdıramadık evrenin aşkı ücralarına... Meral Vurgun nur

Bir Daha Öp ay bırakmışım kar altında beni orada ara ellerinde yıldız bu şehir buz gibi yanmış yakışmıyor ömrüme soğuk mevsimler şimdi gel /bahar gibi sen beni öpüyorsun ya ısınıyor elleri güvercinlerin sen beni öpüyorsun ya öpüşüyor bütün canlılar matriste kıpırdıyor cenin sen beni öpüyorsun ya salkım salkım üzüm oluyor gözlerin bense sarhoşum dut gibi içimde boydan boya İstanbul deniz üstü martı sürüsü elem, keder, yokluk kaynıyor meydanlar dost ellerde çiçek açıyor umut tarihin cilvesine bak ne menem bir bilmece bu yanyana direnç ve teslimiyet yaşamaksa illet mi illet sen okyanussun uzakların oğlu gözlerin kah turkuaz, kah Akdeniz mavisi köpük köpük dök dalgalansın düşlerin hadi, bir daha öp beni meyveli bir dal gibi birikmişim sana sedef rengi dudaklarından yağmur olup boşalsın sevincin ışınları gökkuşağıyım bu gün nereye baksam çiy düşüyor yüzüme kelimeler diziyorum her bir hecesinde bin can saklı anılar çiziyorum tarihsiz mezar taşları gibi susuyor gülüşler yıllar ne kadar uzak güneşe üşüyorum işte beni bir daha öp dudaklarında değilse dunyanın kutupları nerde ben neredeyim neredeyim şimdi? ... Meral Vurgun nur

Yüklen de Gel bilmiyorlar bilemezler canım yeganeliğimiz bizim ellerimizin hünerinde yüreğimizin yağmurlarında gizli başımız tek başına bir gökyüzü bizim kahrımızı mevsimler çeker devinir toprak börtü böcek kımıldar solucan insan devinir eller nasır, eller yumruk yumruk kazmanın sapında eller baltanın sapında eller akar gelir oğul oğul gölgemizde alem ısınır orman yürür canım birikir birikir yürür allı morlu yangınlara yetişir bahar imdatlara yürek bu canım ilk yazlar gibi sıcak kolay ölmüyor on arma saplanmış kalbur gibi delik deşik şimdi delirme zamanıdır ateşin yüklen de gel bilgeliğini kalabalıkların çok eski savaşlardan kalma kan kokuları dolduruken burunları parmakları çürümüş kabzasında silahların düzmece masal perileri İblis&#8217;in süvarileri kanlı elleriyle gezinir durur yaramızda tırnakları sen yak meşaleni canım dağlar /ovalar hasretimize düşmüş biz Kerem gibi tutuşmuşuz gümbür gümbür özgürlük şarkılarıyla başımızda yaşamak aşkı bizimdir bu umut bu utku bu yitip gitmişlik kayıp saymışlar bizi bir buzul çöl ötesindesin sen geç kalınmış vuslat gibi uzak slüetini saklıyorum gözüm kara içime Nisan doluyor fırtınanın çocukları krizantem bu şimşekler, bu gökgürültüsü bir öpüşlük güneş çehresi gül pençesi şahan sen canım ah bir bilsen biz tekiz seninle Tek... Meral Vurgun nur

Andır Yaşamak aydın yüzüm toy düşüm ben miydim dağlarında esen düşyeli yoksa sen miydin tufanlarla gelen görmedim nicedir gökyüzü gökçe duman asi başım deli beni tellerinden sor yüreğinin dağlarından geçtim buse bıraktım alnın akına dedim ki, &#8220;sevilmek güzelse eğer erdemdir sevmek yanıbaşımda kök salmış aşk büyümüş zormuş uzaktan sevmeler diyemedim ben ona sevdiğimi sen söyle&#8221; ah bir bilsen nasıl beter etti bu eller beni diyemem kimselere neremde saklasam sığdıramam ki dizelere seni bilirim asidir o dağların sevdaları doruklarda bulut denizlerde dalga misali ay yüzünde yüreğim kaldı uzanıp tutmak ister deli gönül baktığım hüzün aynaları suçlar mı bilmem beni andır... döküldümse gözbebeklerine andır işte yaşamak tutuştur bir ucundan yak ateşi belki kanayacak ığıl ığıl yeni baştan gözlerimden süzülecek gökyüzü ellerin ıslanacak bir kaç damladır yılların dili susacaksın belki de uzun uzun aşkla ödenir çünkü yaşanmamışların bedeli... Meral Vurgun nur

Mor Yalnızlık sessiz bir kıpırtıdır yalnızlığım benim iğnenin deliğinden geçirip dünyayı içime doldurmaktır damarlarıma kadar gün batımlarını düşlemek gibi bozkırlarda kulaklarımda bir orman senfonisi uğul uğul Austos böceklerinin şarkısını dinlemek uçuca ekleyip çığlıkları susmak gibi gecikmesidir beklediğim trenlerin tutuşmuş bir yüreğin alevinde geceyi yakmak kayan yıldızları tutmak avuçlarımda akşam haberlerinde cinnetler, cinayetler grev meydanlarında emeğin türküsü zindan duvarlarından taşan aşk portakal çiçekleri gibi özgürlük düşleri açlığın rüyalarında sebil bir denizdir Afrika&#8217;lı bir kabile kızının gözlerindeki ışıltı ırzına geçilmiş umutların birikmesi dağlarca kutsal kitaplardan uzanan Tanrı elleri sofraları sömüren kasalar, kasadarlar her Kıta&#8217;dan ayrı bir uşak, ayrı bir hizmetçi adları melek, yüzleri iblis iblis paletletler savaş tankları, talanlar ve işgaller gibi çıldırtan kıyım ve cana düşmesi sevdanın tam da bu yangın yalnızlığın ortasında balyoz gibi vuran öfke Ruhi babanın su gibi akan sesi Bedreddin&#8217;in kellesi Anadolu&#8217;nun bileşkesi Ferhad&#8217;ın dağları ve binbir rengi bir uçtan bir uca ülkemin denizin yeşil yosunu balıkların oynaşması yalnızlığım benim gözlerimin içinden geçen deli kısrak uyusam dörtbaşı mamur uyusam bütün düşlerim mor... nur

Zamansız zamanı şaşırıp sabahın dördüne karşı yola düşen firari bir güvercin yüreğim diyecek o kadar cok şey varken sana susmalar düşüyor dilime düğümünü ne zaman çözmeye kalksam sözcükler kah isyankar kah sevdakar dökülüyor gitmekle kalmak arasında bocalayan bir yolcu bu sabah vurgun yüreğim zamanı şaşırıp sabahın dördüne karşı karşıp firari güvercinlere rüyalarına girmek için yola düşerken ben bu şehir derin uykuda yine... Meral Vurgun nur

Ateşten Geliyorum o mavi kristal mi kırıldı sol yanımda söyle bana yoksa bütün gelincikleri yolundu mu dağların telleri kopmuş bir yüreğin kanaması sesi bu duyduğun ne bir çığlıktır derinleri inleten ne de bir çağrıdır sana gel diyen kim bilebilir ki sen ya da bir başkası ben ateşten geliyorum vardır belki bir açıklaması nicedir kapıma dayanmış ölüm sarınmışım hasretine öyle bir şey işte sorma bana tarifi yok aşkın gözleri uçuk mavi unutmuşum sözcükleri şimdi dilimde ham bir elma tadı dişlerimde gülüşün kalmış açma dudaklarını trenler kıvrılıp bir vahşi yılan gibi akıp gidiyor ellerin kalıyor ellerimde büsbütün yanıyor bozkırlar bir avuç kül yağmur oluyorsun dökülüyorsun kirpklerime ağlamadım belki de geceydi sadece ben onun koynunda sen benim koynumda... söz olsun aşka ölürsem eğer sakla bir mücevher gibi gözlerinde bir karanfil koy başucuma şu lanet dünyanın arıt bütün kirini mezar taşımda... Meral Vurgun nur

Bu Şiir Sana gülüşüme yüzün düşmüş aynalarda suretin saklı gidersen, kırılır sırça kristal kopar kolları sarmaşıkların ay sürgün, yıldızlar pul olur gök boşalır, kuşlar ölür bu deli gönül viran olur vatansız kalırım gidersen bu şiir sana şair gidersen, mabetler yakılır tapınaklar kilit vurur kapılarına sığmaz olurum kitaplara bu ilk kaçışım canhıraş alıcı kuşlar düştü izime bu ilk yağmur deli sağanak gökler yarılır, bulutlar yırtılır yaklaşan selin ayak sesleri gökgürlemeleri yıldırımlar düşer gidersen bu şiir sana damlalar imge döküyor halka halka nakışlanmış su yüzünde nehir gidersen, bentler yıkılır bu şehrin damarlarından kan çekilir kurtlar sofrasına düşer serçeler bahara erişemem gidersen bu şiir sana şebnem süzüyor kirpiklerim bu ilk deniz, ilk fırtına buralardan geçmemiş yolun im&#8217;lerini süremem dikenler tutmaz ayak izlerimi ilk çiçek çöl gülü yüzüm sakla, sende kalsın kimseler bilmesin gizlerimi rüsva olurum gidersen bu şiir sana ufuklar karaya dönmüş ilk gün sökümünü beklerim çok uzaklarda bir şair mısra diziyor bozkırdan kanayan geceme şavkı vurur gülüşlerinin durup dururken bu asi yüzüme şimdi bu hüzün niye düşmüş? Öksüz kalır ağlarım gidersen bu şiir sana şair öpüşündeki çiğdemler ben'im bu ilk gülüşüm /otuziki diş ben sevdim çok ya sen sevilmedin mi bu kovgu, bu sürgün seni benden, aşkı yüreğimden söküp alabilir mi gidersen? ... Meral Vurgun a. s. a. s. a. s. a. s. a. s. a. s. nur

Aklın Terazisini Kır da Gel aklın terazisini kır da gel ok ile hedef öpüşsün bu gece ateşi tutsun ellerim teninde tomur tomur ter dök avuçlarıma damarlarımda kan tutuşsun çimlenip yeşersin kıraçlarım öyle bir gel ki bana yağmur ile toprak olalım seninle çiy çiy su ver çöl bağrımda çiğdemler açsın göğsüm üstü toz pembe güllensin çılgın taylar gibi dolu dizgin gel aşmadık sınır bırakma ücralarımda parçalamadık yasa çiğnenmedik yasak kalmasın us&#8217;umda bir git, beş gel kanadım ipek telden beş git, on gel bana uçmayı öğret tez elden aklın terazisi bozulsun bu gece düşdükçe tohum tomurcuk taneler kekik kokuları düşsün hüznü unut en derinlerine bak gözlerimin düş yaylamız mavi bulut bu gece... Meral Vurgun nur

Acılara Yaslanmak beri gel ey canıma candaş olanım gel otur şöyle yanıma omuz ver, yasla sırtını acılarıma ha desek tufanlar koparır yürek sözümüz var söylenmemiş kelimeler biriktirdik suskular okyanustur şimdi göbek bağımızı taşla kesip kınnap ile bağlamışlar aynı damardan akar kanımız yargısı tanığımızdır, tarih bilir yaramızda saplı duran bu kurşunlar aynı ellerin kirindendir aşikardır cümle aleme kavga ile yoğrulduk direnen ellerde eğirildik sevda ile örüldük ilmik ilmik minnetimiz dostadır bizde saklı kalsın yaşadıklarımız... sofra kurdum sana bölüş benimle son zeytin tanesini bir de çay demledim üstüne yudum yudum sevgi çek yüreğine sonra yak sigaranı ateşinde tutuşsun dilimiz öpüşsün duman duman hasret yarası çığlıklarımız olancası bir avuç sevda boğum boğum bir nefeslik sesimiz bilirsin unutmayız sözün acısını kaç hançer vuruldu sırtımıza kaç talan, kaç işgal yıkıntıları kaç yerden bölündü uykularımız kanatmadık hain ellere yine de biz sardık dostun yürek yarasını derler ki aşk ortak türküsüdür insanlığın her dilde aynıdır ırası oysa patlamaya hazır mavzerdir anadilde ille özgürlüğün türküsü ille özgürlüğün türküsü... Meral Vurgun nur