kim belirliyor bu kriterleri. yaşın 30 okuma. yaşın 40 evlenme. yaşın 50 bunları giyme... bu ve bunun gibi pek çok örnek eğer takarsanız hayatınız boyunca karşılaşacağınız durumlardır. bence kimseyi takmayın. kafanıza göre canınız ne istiyorsa öyle yapın. yarın geçmişin muhasebesini yaptığınızda unutmayın ki;denedim hata yaptım demek, keşke deneseydim demekten daha iyidir.

Ben de 34 de 2. üniversite okuyorum açıköğretim sosyal hizmetler.. belki ilerde mesleğimi de bu yönde değiştirebilirim. 48 yaşında teyzem başladı bu sene üniversiteye üstelik örgün öğretim ona daha bir hayranım :)

Bende ikinci Üniversitemi okuyorum öğretmen olacağım sonra üçüncüsünü düşünüyorum sağlık dalında

New York, California'dan 3 saat ileride ancak bu California'yı yavaş yapmaz. Kimi 22 yaşında mezun olur ama sağlam bir iş bulmak İçin 5 sene bekler. Kimi 25 yaşında CEO olup 50 yaşında ölürken, kimi 50 yaşında CEO olur 90'ını görür. Kimi evlenirken kimi bekar kalır. Obama 55 yaşında emekli oldu, Trump 70 yaşında göreve başladı. Bu dünyadaki herkes "kendi zamanına" göre yaşar. Etrafındaki bazı insanlar senden bir adım ileride gözükebilir, bazıları ise senden geride gözükebilir. Ancak herkes kendi yarışında.. kendi zamanında... Onlara kıskançlık da besleme taklit de etme. Onlar kendi zamanında, sen kendi zamanında yaşayacaksın.. Hayat harekete geçmek için doğru zamanı beklemektir. İyisi mi sakin ol. Geç kalmadın. Erken de değil. Tam zamanında yaşıyorsun Rastgeldim bunu okudum, bunun üstüne senin konunu okuyunca seninle de paylaşmak istedim :)

Tebrik ederim peki size bişey sormak istiyorum daha yaşına bile girmemiş bir bebeğiniz olsaydı onu başkasına emanet edip okula gider miydiniz yoksa aynı bölümü aöf ten mi okumayı tercih ederdiniz B

Kesinlikle...

Istanbul üniversitesi açık ve uzaktan eğitim fak. Bir sürü bölüm var. Üniversitenin sitesine girerek öğrenebilirsiniz belleza

30 yaşındayım. Seneye tekrar universiteye başlamayı düşünüyorum. Ileride basari hilayemi paylasmayi umuyorum :)

zor ama imkansız değil ben yaptıysam herkes yapabilir.. Tavsiyem; sadece size değil herkese, odak noktanız mümkünse tek olsun en fazla 2.. Çok bölünmeyin. Şimdi ki aklım olsaydı yazılım kursuna şuan giderdim.. Gerçi o zaman ki şartlar da öyle gerekiyordu yoksa okulum bitmeyebilirdi

Değil mi...

30 yaşımdan sonra örgün öğretim üniversite okudum. 2 yıl önlisans, (2. sınıftan başlamak üzere) dgs ile 3 yıl lisans. Allah nasip ederse Yüksek Lisansımı da yapacağım Büyük bir başarı hikayesi gibi gözükse de çok zorluklarla geçmiş bir dönemdi. Kendi imkanlarımla hem okuyup, hem çalışmak zorundaydım. Dgs ile geçtiğim bölüm gerçekten hiçbir fikrimin olmadığı, zor bir bölümdü. Kaldı ki ilk laptopunu bununla güzel film izlenir diyerek büyük ekran alan birisi için koddu, yazılımdı gerçekten çokkk zorrr neyse özet geçeyim baktım okul bitmeyecek bu böyle olmaz diyerek özel yazılım kursuna gittim. Oda yarım yamalak oldu. Birden fazla şeye bölünmek hem yordu, hem yıprattı hem okul, hem kurs, hem iş... Her şeye yetişmeye çalışırken aslında hiç bir şeye tam anlamıyla yetişemiyorsunuz. Yetişemediğiniz gibi her şey eksik, yarım yamalak oluyor. Evet okul bitmedi mi bitti.. Bu bölüm bana farklı kapılar, dünyalar açtı.. Şuan 35 yaşımdayım, stajyerim, hazır mezunum Bundan sonrası için de A, B, C, D, E... planlarım var tabiki.. Hiçbir şey yapmazsam yerimde sayarım, ama yaparsam hayat şartlarımı iyileştirebilirim diyerek bu yola girmiştim. Çünkü öncesinde 7 yıl süren bir evlilik sonrasında ayakta kalmak için yoğun çalışma hayatı derken Ama şunu da söylemeliyim ki evet okumanın yaşı yoktur. Ama inanın bir o kadar da önemli.. Bilmiyorum daha genç olsaydım o kadar zorluk çeker miydim

Arkadaşlar aranızda 30 undan sonra meslek değiştiren, üniversite okuyan, veya çeşitli eğitimler alarak kendinı gercekleştirenler ve bu yolda yürüyenler varsa bizimle başarı hikayelerini ve bu yolda karsilastiklari zorluklari paylaşabilirler mi?

Tek kelimeyle muhteşem. Çok çok çok teşekkür ederim A

Şöyle söyleyeyim eğer bırakacak kimsem ve imkanım varsa bırakırdım. Sonuç itibari ile bir sürü çalışan anne baba var çocuklarını bakıcıya bırakmak zorunda olan... Üstelik keyfi bir şey olmadığını, tamamen kendim ve çocuğumun da geleceği için olduğunu düşünerek rahatlatırdım kendimi. Bunun bir süreç olduğunu herşeyin daha iyi olacağını düşünerek motive ederdim kendimi.. Ne istediğine karar verip yürümeli bu yolu.. Çünkü her kapı başka bir kapı açıyor. Önlisansa başladığımda dgs gibi bir niyetim yoktu aöf le devam edecektim fakat daha iyisi olabilir diyerek yüksek lisans vs.. için örgün devam ettim. Korkma.. Biz kadınlar istersek herşeyin üstesinden gelebiliriz.. Çocuk bir tık daha zorlayacaktır seni belki ama gelecek daha iyi günleri düşünürsek emin ol herşeye değer. Daha ne kadar erteleyeceğiz kendimizi.. Daha ne kadar fedakarlık.. Anneliğine ayrıca saygı duyuyorum ama zaten senin mücadelen de onun için.. Biz daha iyi yerlerde olmayı hakediyoruz..

ben de tekrar okuyup mesleğimi değiştirmek istiyorum bu sayfa gerçekten güzel motive ediyor, arada girip bakıyorum E

İnsalllah bekliyorum :) A

Ben varım 2 üniversite okudum, şimdi 35 yaşında 3. Üniversiteme başladım, açıktan çocuk gelisimi okuyorum. Hayat devam ediyor çünkü. Ve neden fırsatları degerlendirmeyelim.

Bende kendi hikayemi anlatmak isterim şu an 33 yaşındayım kendime gore beceriksizdim neyse lise i aciktan okudum universite iki yillik okudum sonra dört e tamamladim cok uğraştım sonunda memur adliyede ahada benim hikayem bundan sonra basliyor memur oldum bir kac ay sonra kanser oldugumu öğrendim lenf kanseri beni comk sevdigini soyleren beyefendi öğrendiği an beni bıraktı sonra iki yil tedavi filan sonra dedim dur ya sen bu hastalığı yendin lenf kanseri 4 evre hatta şu an daha gecmemis filan ama hasta iken 3haftalik ömür veren dokturlar sen normal degilsin diyen dokturlar rapora bakip bosuna ugrasmayin hasta iyi olmaz diyen mii ooo sonra hop düşündüm bugunler gectimi kim yapti kim yendi ben tek başıma hayatimdan memnunmuyum degilim istemedigim bölüm okumustum sonra hop ikinci universite acikogretimden sosyoloji okuyorum iş memnun degilim ne mi yapacagim tabiki istedigimi okul bitecek yuksek lisans bu yil iyi bir ortalama olacak ve ingilizce seneye öğreneceğim sonra ales ve kpss neden mi sosyolog olmak icin ben pes etmemeyi öğrendim yaş mi cok da önemli degil olmadigim kadar bakimli olmadigim kadar mucadeleci ve pozitifim bu hastalik ozguvenimi getirdi bana ha gidene ne üzülürüm ne gitme demem yolu açsın yeni gelen icin onun icinde yolu acik olsun bende bu artik

30 değil ama 24 yaşındayım. Bölümümü sevmediğim için bıraktım. Şuanda örgün olarak farklı bir bölüme gidiyorum, hemde 1. sınıf Olsun ama pişman değilim, bence 30dan sonra da yapılabilir. İnsan isterse her şey yapar neden olmasın?

ben çok istediğim yıllarca çaba harcadığım kadroya ancak 32 yaşında atanabildim. kimine göre geç ama bana göre tam zamanı

Yaşım 29 ve bu sene 2. üniversitemi okuyorum. Hiç birşey için geç değil.

Hangi üniversiteDiğer bölümler neydi tebrik ederim bu arada

Öncelikle tebrik ederim. Alakasiz olacak ama Kod ve yazılımın baslangicinda olmama rağmen çok zor olduğuna katiliyorum:)