gerçekten çok güzell etkileyici bir yazı ve harika bir can yücel şiiri.. tşklr bizlerle paylaştığın için...

Bu yazıyı daha önce okumuştum, gerçekten çok doğru bence de... Can Yücel şiirine ise diyecek bir şey yok! CAN YÜCEL... :teselli: T tatlicadiarzu O Bir

" "Dünyadaki en büyük kıtlık, "Rağmen" türü sevginin yeterince olmayışıdır!.. EĞER SEVGİSİ ; Eğer beni seversen seni severim, eğer güzelsen seni severim, eğer zenginsen, eğer, eğer, eğer... Bu, şartlı bir sevgi türü. Düşünür buna göre şu örneği verir. Japonya'da lise son sınıfa giden çok zeki bir çocuk çalışkanlığıyla babasının gururudur. Bu çocuk aynı zamanda sınav hazırlığı için dershaneye gider. Sınav günü gelip çattığında çocuk sınavı kazanamaz ve bunalım geçirir. Kafasını dinlemek üzere kaplıcalara gider. Dönüşte babasından beklemediği bir tepkiyle karşılaşır. Babası, "neredeydin?" diye sorar. Çocuk, "biliyorsun baba, sınavları kazanamadım ve bu yüzden çok bunalıma girdim. Kafamı dinlemek üzere tatile gittim" der. Baba, "sınavları kazanamadın birde utanmadan tatile mi gittin?" diye sinirlenir. Çocuk masumane bir edayla, "ama baba sende kendini iyi hissetmediğin zaman o kaplıcalara giderdin. Elimden geleni yaptım ama başaramadım ve bende kendimi iyi hissetmediğim için o kaplıcalara gittim." İşte bu sözler babayı tetikler ve eline hakim olamayarak oğluna şiddetli bir tokat atar... Genç çocuk aynı gün intihar eder. Japonya'lı psikologlar genç çocuğun gururu yüzünden intihar ettiğini söyleseler de düşünür bunu kabul etmez. Düşünüre göre ; ne zamanki genç çocuk babasının kendisine olan sevgisinin çalışkanlığıyla bağlantılı olduğunu ve çalışkanlığı bittiği zaman sevginin de bittiğini fark etti, işte o zaman intihar etti. Düşünür bu sevgiyi çok tehlikeli bulmakta ve bunu asla tasvip etmemekte. İkincisi; ÇÜNKÜ SEVGİSİ ; Seni seviyorum, çünkü güzelsin, çünkü beni seviyorsun, çünkü iyisin, çünkü, çünkü, çünkü,... Bu sevgi karşılıklıdır der düşünür. Düşünür bu sevgi türüne yine Japonya'da vuku bulmuş bir hadiseyi örnek verir. Japonya'da dünyalar güzeli genç bir kız çalıştığı işyerinde bir kazan patlar. Kazada genç kızın vücudu yanar. Genç kızın annesi, babası ve nişanlısı sadece ilk gün hastaneye giderler. Kızın nişanlısı bir hafta sonra nişan yüzüğünü atar. Artık bir hastane odasında yapa yalnız kalmıştır. Buna çok üzülen genç kız bir ay sonra ölür. Doktorları genç kızın ölecek kadar ağır hasta olmadığını söyler. Düşünür ise genç kız ne zamanki kendisine olan sevginin güzelliğine endeksli olduğunu ve bu güzelliğin gidince sevginin bittiğini anladığında üzüntüsünden öldüğünü söyler. Yani bir anlamda kahrından ölür... Düşünür, bu sevginin her ne kadar E?ER sevgisine benzese de aslında daha tehlikeli olduğunu söyler. Üçüncüsü ise; HER ŞEYE RAĞMEN SEVGİSİ... Seni hırsızlığına rağmen seviyorum. Kötü geçmişine, BENİ SEVMEMENE, çirkinliğine, yalan söylemene, katilliğine, HERŞEYİNE RA?MEN SENİ SEVİYORUUUUUUM... İŞTE... GERÇEK AŞK, İŞTE... GERÇEK SEVGİ BU... Düşünür buna örnek olarak da, hemen hemen hepimizin bildiği eski bir masal güzelini anlatır. güzelliği ve aşkıyla bir tarih, günümüze kadar gelen ve filmlere konu olan SİNDRELLA... Sindrella, güzeller güzeli olmasına rağmen kamburluğuna, kısa boyluluğuna, fakirliğine, çirkinliğine, gözlerinin şaşı olmasına RA?MEN SEVER... Düşünür, "İŞTE SEVGİ BUDUR" der. Düşünüre göre günümüz dünyasındaki insanların en az gıda kadar ihtiyacı olan SEVGİ bu. Bu sevgi olsa boşanmalar az olacak. İnsanlar daha az problem yaşayacak. İşin tek kötü tarafı bu sevgiye verebildiği tek örnek bir masal kahramanı olan "Sindirella". &#8220;Seni Her Şeye Rağmen Seviyorum!&#8221; Düşünülebilir mi hakikaten böyle bir sevgi?!? İnsan kendesine rağmen sevilebilir mi örneğin? Anne sevgisi diye cevap verecekler acaba okumuş mudur "BÖCEK"'i? Sözü edilen Sindrella'nın hissettiği sevgi midir, acıma mı yoksa?!? Üstelik Sindrella, yakışıklı Prensle evlenmemiş miydi hikayenin sonunda? Kandırmayalım kendimizi ve bırakalım elin "düşündüğü şüphelisini" ve Can YÜCEL'e kulak verelim. Kalın Sağlıcakla!!! >Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne. >"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin. >Demeyeceksin işte. >Yaşarsın çünkü. >Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki. >Çok SEVMEYECEKSİN mesela. >O daha az severse kırılırsın. >Ve zaten genellikle O daha az sever seni, >Senin O'nu sevdiğinden. >Çok sevmezsen, çok acımazsın. >Çok SAHİPLENMEYİNCE, çok ait de olmazsın hem. >Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini... >Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin. >Senin değillermiş gibi davranacaksın. >Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın. >Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın. >Çok eşyan olmayacak mesela evinde. >Paldır küldür yürüyebileceksin. >İlle de bir şeyleri sahipleneceksen, >Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin. >Gökyüzünü sahipleneceksin, >Güneşi, ayı, yıldızları... >Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak. >"O benim." diyeceksin. >Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir Şeylerin... >Mesela gökkuşağı senin olacak. >İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın. >Mesela turuncuya, yada pembeye. >Ya da cennete ait olacaksın. >Çok sahiplenmeden, >Çok ait olmadan yaşayacaksın. >Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, >Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat. >İlişik yaşayacaksın. >Ucundan tutarak... > >'Can YÜCEL royall yaşamak herşeye