Zehirli Gözyaşı Akan gözyaşlarımı biriktirmeyi düşündüm senin için, geldiğinde neler çektiğimi anlayasın diye... İnanamayacaksın belki de bu kadar gözyaşının bu gözlerden aktığına, şaşıracaksın. İmkansızdır diyeceksin... Koklayacaksın. Kokusunu merak edeceksin. Her koklayışında da buharlaşan aşktan içine çekeceksin. Sevgi dolacak için. Hafif bir mayhoşluk ile başın dönecek. Tekrardan bu yaşların kaynağı, nemli gözlerime bakacaksın... Sen de ağlayacaksın ama benden farklı olacak... Ben gerçek olmayan umutlarıma ağladım, sen ise gerçekleşen umutların için ağlayacaksın... Yanında olmadığımda tatmak isteyeceksin gözyaşlarımı. İçmek isteyeceksin. İlk önce tadına bakacaksın, sonra bir anda yudumlayacaksın. Aşk dolacak bedenin. Zehir gibi bir anda tüm bedenini kaplayacak. Damarlarından kan yerine gözyaşı akacak. Bir anda başın dönecek, gözlerin bulutlanmaya başlayacak. Ayakta duramayacak hale geleceksin. Gözlerinden zehirli gözyaşları gelecek. Göremeyeceksin bir süre. Ellerin tutunacak bir sandalye arayacak ama bulamayacak. Başın ağarmaya başlayacak, yavaşça terleyeceksin. Genzin ıslanacak, terlerini silecek gücü kendinde bulamayacaksın. Miden bulanacak, hafiften karnın ağrıyacak, dayanamayıp kusacaksın. Kırmızı kusacaksın, kan kusacaksın... Bir anda seni göreceğim... Sımsıkı saracağım bayılmış bedenini. Nabzını kontrol edeceğim ama kalbin çoktan durmuş olacak. Yine ağlayacağım. Dayanamayıp zehirli gözyaşlarımdan içeceğim her şeyi göze alarak... Benim de gözlerim kör olacak. Ben de kan kusacağım ama sonunda, sonsuza kadar yanında kalacağım...

Çok büyük bir sevgi bu zamanda nerde böyle sevgi bizlerle paylaştığın için teşekkürler

Kan rengi, kıpkırmızı güllere bayılırdı. Zaten onlarla adaştı da. Rose... Gül... Kocasının sevgili Rose'u... Her yıl Sevgililer Günü'nü kapının önünde bulduğu enfes fiyonklarla süslü kucak dolusu kırmızı güllerle kutlardı. Hiç aksamadan. Hatta, eşini kaybettiği yıl dahi kapısı çalınmış, gülleri kucağına bırakılmıştı.. Tıpkı geçmişte olduğu gibi, küçük bir kartla birlikte.. Her yıl güllere iliştirdiği karta aynı cümleleri yazardı: "Seni, geçen sene bugünkünden, daha çok seviyorum..." Birden, bunların son gülleri olduğunu düşündü.. Önceden ısmarlanmış olmalıydı.. Öleceğini nasıl bilebilirdi?.. Zaten her seyi önceden planlamayı ve yapmayı severdi, yumurta kapıya gelmeden... Gülleri özenle içeri taşıdı.. saplarını kesti, vazoya yerleştirdi.. Vazoyu da konsolun üzerine, eşinin kendisine gülümseyen fotoğrafının yanına koydu. Orada kocasının koltuğunda oturup saatlerce güller ve fotoğrafı seyretti sessizce.. Bitmek bilmeyen bir yıl geçti.. Yapayalnız ve hüzün dolu bir yıl.. Sonra bir sabah kapı çalındı.. Tıpkı eski günlerde olduğu gibi.. Kırmızı gülleri, üzerinde küçük kartıyla birlikte eşikteydi.. Sevgililer Günü'nü kutluyordu. Gülleri içeri aldı. Şaşkınlık içinde doğru telefona gitti. Çiçekçi dükkanını aradı... Onu bu kadar üzmeye kimin hakkı vardı? "Biliyorum" dedi, çiçekçi.. " Eşinizi geçen yıl kaybettiniz.. Telefon edeceğinizi de biliyordum.. Bugün size yolladığım gülleri çok önceden ısmarlamış, parasını da ödemişti.. Hep öyle yapardı zaten, hiç şansa bırakmazdı. Dosyamda talimat var. Bu çiçekleri size her yıl yollayacağım. Bir de özel kart vardı, kendi el yazısıyla. Bilmeniz gerek diye düşünüyorum.. Ölümünden sonra çiçeklere iliştirmemi istediği kart..." Rose hıçkırıklar arasında teşekkür ederek telefonu kapattı. Parmakları titreyerek zarfı açtı.. " Merhaba gülüm" diye başlıyordu, kart.. " Bir yıldır ayrıyız. Umarım senin için çok zor olmamıştır. Yalnızlığınıı ve acılarını hissedebiliyorum. Giden sen, kalan ben olsaydım neler çekerdim kimbilir? Sevgi paylaşıldığında yaşamın tadına doyum olmuyor. Seni kelimelerle anlatılmayacak kadar çok sevdim. Harika bir eştin dostum, sevgilim benim... Sadece bir yıldır ayrıyız. Kendini bırakma. Ağlarken bile mutlu olmanı istiyorum. Onun için bundan sonraki yıllarda güller hep kapımızda olacak. Onları kucağına aldığında paylaştığımız mutluluğu ve kutsandığımızı düşün. Seni hep sevdim.. Her zaman da seveceğim. Ama yaşamalısın. Devam etmelisin... Lütfen.. Mutluluğu yeniden yakalamaya çalış. Kolay değil, biliyorum ama bir yolunu bulacağına eminim... Güller, senin kapıyı açmadığın güne dek gelmeye devam edecek. O gün çiçekçi beş ayrı zamanda gelip kapıyı çalacak, eve dönüp dönmediğini kontrol edecek. Beşinciden sonra emin olarak gülleri ona verdiğim yeni adrese getirip seninle yeniden ve ebediyyen kavuştuğumuz yere bırakacak.. "SENİ SEVİYORUM GÜLÜM..."