Aziz Nesin çok severimmmmmmmm paylaşım için herkese tşkler N

SEN SÖYLEMEDEN DE BİLİYORUM Seziyorum ki kaçacaksın.. Yalvaramam koşamam Ama sesini bırak bende Biliyorum ki kopacaksın Tutamam saçlarından Ama kokunu bırak bende Anlıyorum ki ayrılacaksın Çok yıkkınım yıkılamam Ama rengini bırak bende Duyumsuyorum ki yiteceksin En büyük acım olacak Ama ısını bırak bende Ayrımsıyorum ki unutacaksın Acı kurşun bir okyanus Ama tadını bırak bende Nasıl olsa gideceksin Hakkım yok durdurmaya Ama kendini bırak bende.

BENDE KAL Bir tohum verdin çiçeğini al Bir çekirdek verdin Ağacını al Bir dal verdin Ormanını al Dünyamı verdim sana Bende kal AZİZ NESİN BITKI OLACAKSAM Bitki Olacaksam Çayır çimen olayım Aman baldıran değil Yol altında kalacaksam Gelin arabaları geçsin üstümden Çelik paletler değil Üstümde çocuklar koşuşsun Ne kaçan ne kovalayan Askerler değil Kerpiç yapacaksanız beni Okullarda kullanın Ceza evlerinde değil Soluğum tükenmez de kalırsa Islık öttürsünler Aman ha düdük değil Kalem yapın beni kalem Şiirler yazın sevgi üstüne Ölüm kararı değil Ölünce yaşamalıyım defne yapraklarında Sakın ola ki Silahlarda değil. AZİZ NESİN Che

Gerçektende Tuliana Aziz Nesin farkı işte. Derin insan...

sen fakirlik bilirmisin Bal baklavadan usanan Sen fakirlik bilirmisin? Ey solaryum'larda yanan Sen fakirlik bilirmisin? Gozum yok paranda falan Paristen elbise alan Dogum gunu, parti, solen.. Sen fakirlik bilirmisin? Adin var dillere destan Su içersin altin tastan Vucudun geçilmez kastan Sen fakirlik bilirmisin? Yatlarin var katlarin var Cins, cins arab atlarin var Ilginç damak tadlarin var Sen fakirlik bilirmisin? Surada aç yatan varken Namusunu satan varken Kartvizitli atan varken Sen fakirlik bilirmisin? A.. zade gonlumuz zengin Deryalar kadar da engin Olamayiz senin dengin Sen fakirlik bilirmisin? aziz nesin

SÖZ Bilirsiniz sözümde hep durmuşumdur duracağım Sevgilime sözverdim ben yirmi yıl yaşayacağım Düşmanlarım sevinmesin yirmi yıl sonra yok diye Belli değil yirmi yıla ne zaman başlayacağım Aziz NESİN ZORLA Kendiliğimden şiir yazmadım Şiir yazdırttı kendini Hiçbir seviyi ben bırakmadım Seviler bıraktırttı kendini Kaçmadığıma bakmayın siz Döğüştümse namus deyip Hiçbir kavgayı ben çıkarmadım Kavgaya zorladılar beni Bu amansız yarışa kendim girmedim Soluk soluğa yarışta buldum kendimi Gönüllü katılmadım hiçbirine İstesem de istemesem de yarışa kattılar beni Biliyorum ki yazılan artık yaşanmaz Ben yazmak istemedim Yaşamak istedim sevgimi Kendileri yazdırttılar kendilerini Aziz NESİN Che

DOĞUMGÜNÜ TELGRAFI Sen iyi ki doğdun Ben iyi ki yaşıyorum Ne güzel şey Seni hala seviyorum Aziz NESİN Che

"Ama kokunu bırak bende Anlıyorum ki ayrılacaksın" Teşekkürler nixe bu güzel şiiri bizimle paylaştın BenTulis KURŞUN

Hoşçakal Güzel Dünyam Hic kimse buyur etmedi beni Bu dunyada hicbir yere Ama actim butun kapilari tekmeleyerek Butun engelleri gogusleyip yikarak Buyrun dediler o zaman incelikle Buyur ettiler Ve Buyurdum Elimden geldigince gorevimi yaptim Gulumsedim hickiriklarimi bogarak Sonunda kimsenin yorulmadigi denli yoruldum Artik kapilar acik kalsin Bundan sonra gireceklere Simdi dinlenmeye gidiyorum Hoscakal guzel dunyam. Hepsi Ayni Kaç sevgiliyi sonuncu saydiysam Hepsi de ayni kadindi Bilmiyorlardi kendilerini Ama ben biliyordum Çünkü hep ayni bendim. Kaç kadini seviyorum dedimse Hepsi de ayni kadindi Bilmiyorlardi birbirlerini Ama ben biliyordum Çünkü hepsini seviyordum. Kaç kadin ihanet ettiyse Hepsi de ayni kadindi Bilmiyorlardi kaç yaram oldugunu Ama ben biliyordum Çünkü vurulan hep bendim. Günes Dogunca O çirilçiplak gecede Sen sendin ben de ben Bütün gece günes açtik öpüslerden Gün dogunca ne oldu birden O sabah kendi sogugumuzdan Kar yagdirdik günesten hep o korkuydu içimdeki Ya sen de sen degilsen En Güzel Bu müze var ya bu müze Seninle gezerken güzel Kimseler yoksa salonda Seni öpmek en güzel Bu raki var ya bu raki Seninle içerken güzel Kimler olursa olsun varsin Rakili agzindan öpmek en güzel Iste bu dünya var ya bu dünya Seninle yasarken güzel Sen varsin ya sen Ancak benimleysen güzel Dogum Günü Telgrafi Sen iyi ki dogdun Ben iyi ki yasiyorum Ne güzel sey Seni hala seviyorum Dirilis Gittikçe artiyor yerçekimi Çek elimden, Kurtarsin yerçekiminden Askin çekimi... Akiyorum asagilara sizim sizim Duyuyorum içimdeki derinlikleri Öpe öpe çek çikar, Solugunla dirilt beni.. Kumsaldan nasil sizarsa sular Çöküyorum dibe azar azar Dagilip parçalanip ayriliyorum Topla beni tut beni... Yagmurca gözyaslarinca Asagi asagi çizgilerim al avuç avuç firlat gökyüzüne Yeniden yarat beni... Derinlik Çekimi 1 Yükseklerden bakamiyorum Korkuyorum Derinlik çekiyor kendine Düsecekmisim gibi içimin derinligine Basim dönüyor yükseklerden Çekiyorum beni kendi derinliklerime Derinlik Çekimi 2 En derini dünyanin kendi uçurumum Basim dönüyor içimin derinliginden Bigün kaldirip kendimi firlatacagim Kendimi kendi içime atacagim Kartal kanatlarinin da bir siniri var gökte Uçaklarin da füzelerin de Bütün o sinirlari asacagim Kendimi içimdeki sinirsiz bosluga birakacagim Durmadan çekiyor beni bu dipsiz doruksuz uçurum Gözlerim karariyor içime bakinca Atip kendimi kendime Derinlik korkusundan büsbütün kurtulacagim Dar Dünya Yüregim gövdeme sigmiyor Gövdem odama Odam evime sigmiyor Evim dünyaya Dünyam evrene sigmiyor Patlayacagim Acimin acisindan susmusum Ki suskunlugum göklere sigmiyor Böyle bir aciyi kimlere nasil anlatacagim Gönül dar geliyor sevgime Kafam beynime Ah sakaklarim Çaylayacagim Anladim artik anladim Kimselere anlatamayacagim Çocuklarima Diyelim islik çalacaksin islik Sen islik çalinca Ne islik çaliyor diye sasacak herkes Kimse çalmamali senin gibi güzel Örnegin kiyiya çarpan dalgalari sayacaksin Senden önce kimse saymamis olmali Senin saydigin gibi dogru ve güzel Hem dalgalari hem saymasini severek De ki sinek avliyorsun sinek En usta sinek avcisi olmalisin Dünya sinek avcilari örgütünde yerin basta Örgüt yoksa seninle baslamali Diyelim zindana düstün bir ip al Görmedigin yildizlari diz ipe bir bir Sonra yildizlardan kolyeyi Düslemindeki sevgilinin boynuna geçir Say ki hiçbir isin yok da düsünüyorsun Düsün düsünebildigince üç boyutlu Amma da düsünüyor diye sassin dünya Sanki senden önce düsünen hiç olmamis Dalga mi geçiyor düsler mi kuruyorsun Öyle sonsuz sinirsiz düsler kur ki çocugum Düslerini som somut görüp sassinlar Böyle dalgaci daha dünyaya gelmedi desinler Dünyada yapilmamis isler çoktur çocugum Derlerse ki bu isler biseye yaramaz De ki bütün ise yarayanlar Ise yaramaz sanilanlardan çikar realist

Kimim Var Ki?.. Evinden kitaplarından uzaktamısın Arada bir telefon et kendine Kendine mektuplar yaz yanıt beklemeden Kartlar gönder kenbine her gittigin uzaklardan Sevgilim diye baslayıp öperim diye biten Senin senden baska kimin varki arasın İnince trenden yada ucaktan yalnızlığın Sevincle karşıla yanlızlıgını garlarda hava alanlarında Ayrılıslarda da sarılıp öpüş yanlızlıgınla Ugurla kendi kendini dönüşsüz yolculuklara Bekle kendini uzak yolculuklardan donersin diye Senın senden baska kimin varki beklesin İçki masalarında bir basınamısın Kendınleysen yetmelisin kendine Çogaltıp yanlızlığını konuş bir cok kendinle Kaldır içki bardağını kendi şerefine Ağlaşarak gülüşerek tartısarak kendileSenin senden başka kimin varki bulasın Düşmanlarının saldırılarından yuvarlandıkca yerlere Tutup kendi saclarından kaldır kendini Seni sana bildirecek kimsen yok başka kendinden Ölünce senin bile haberin olmayacak öldüğünden Haber ver kendineki öldüğünü bilesin Kimin varkı senin sana öldüğünü söylesin Kendi kendinin hem konuğu hem ev sahibisin Zamanın varken ağırla kendini sarılıp öperek Biliyorsun nasıl olsa yakın o gelecek Kimileridiyecek Daha şimdiden sev kendini sev kendini sevv Kimin varki senin seni senden baska sevecek... . push ; realist

HOSCAKAL GUZEL DUNYAM Hic kimse buyur etmedi beni Bu dunyada hicbir yere Ama actim butun kapilari tekmeleyerek.. Butun engelleri gogusleyip yikarak Buyrun dediler o zaman incelikle Buyur ettiler Ve... Buyurdum Elimden geldigince gorevimi yaptim Gulumsedim hickiriklarimi bogarak Sonunda kimsenin yorulmadigi denli yoruldum Artik kapilar acik kalsin Bundan sonra gireceklere Simdi dinlenmeye gidiyorum Hoscakal guzel dunyam... AZİZ NESİN YÜZÜN Güz sabahı buğusunda bir salkım üzüm mü avuçlarımdaki ne.. Ayışığı yansıyor yüzüne. Ben böyle bulutsu yüzü ben böyle ışıksı yüzü Bir onyedi yaşındakinde gördüm, Bir de şimdi düşümde... AZİZ NESİN Che

Son İstek / Aziz Nesin Bitki olacaksam Çayır çimen olayım Aman baldıran değil Yol altında kalacaksam Gelin arabaları geçsin üstümden Çelik paletler değil Üstümde çocuklar koşuşsun Ne kaçan ne kovalayan Askerler değil Kerpiç yapacaksanız beni Okullarda kullanın Cezaevlerinde değil Soluğum tükenmez de kalırsa Islık öttürsünler Aman ha düdük değil Kalem yapın beni kalem Şiirler yazan sevi üstüne Ölüm kararı değil Ölünce yaşamalıyım defne yapraklarında Sakın ola ki Silahlarla değil Che

Okul / Aziz Nesin Mapus damı bana çok şey öğretti Ama en çok sabretmeyi Yalnızken kalabalık olmayı Kalabalıktayken de kendimle kalmayı Ve sürekli kavga edip Durmadan kendimle barışmayı Hiç gocunup yüksünmeden İhanetlere katlanmayı Beş metrede beşbin metreyi yürümeyi Ve duvarların darlığında Dünyaları dolaşmayı Ve hepsinden de çok Bütün yuvarlakları yüreğimde bileyip sivriltmeyi İnsan olmayı insan olmayı Che

AŞK ÜZRE Sevişirken yılan bile dokunmaz Tapınmakta aşktan saygın olamaz Sevda üzre yıldırım olsa çarpmaz İstiyorsan uzak kalmak ölümden Hep aşk üzre olmalısın a caanım Ki ölüm de sevişirken kıyamaz Aziz NESİN Che

Hatta bir tane daha... BAĞIŞLA Ya zamanından çok önce gelirim Dünyaya geldiğim gibi Ya zamanından çok geç Seni bu yaşta sevdiğim gibi Mutluluğa hep geç kalırım Hep erken giderim mutsuzluğa Ya herşey bitmiştir çoktan Ya hiçbir şey başlamamış Öyle bir zamanına geldim ki yaşamın Ölüme erken sevgiye geç Yine gecikmişim bağışla sevgilim Sevgiye on kala ölüme beş

Şiire Tutunmak / Aziz Nesin Yok başka hiçbir umarın En granit kayanın en ortasında Balta girmemiş karanlıklarında kıpırtısız Ya ölmektir kurtuluşun Ya da şiire tutunmak O en gergin tele şöyle bir dokun Son tınıyla tel kopsun Ayak sesleri duyulsun ölümün Her yanın her yönün çıkmaz Nereye baksan yok Hiç bile herşey sayılır o bulunduğun yerde Kurtarırsa kurtarır ancak Yine şiire tutunmak. Che

Bir tohum verdin çiçeğini al Bir çekirdek verdin Ağacını al Bir dal verdin Ormanını al Dünyamı verdim sana Bende kal royall yaşamak herşeye

doğru bi laf selena seni senden başka seven olmaz sen ilk önce kendini sevicen sonra başkası sevecek hayatım Nixe

ATAM İZİN'DEYİZ! Atam, hala yaşıyorsak: Edepsizlik sayesinde! Altı oku soruyorsan, Politika dehlizinde! Hele partin senden sonra, Devrimlerin tavizinde! Vasfedeyim halimizi, Kalemime ver izin de! Yobazlarla gericiler, Onlar bizden daha zinde! 'Atam, Atam...' derler ama, Bir adınız var sizin de... Halkçılıkla devletçilik: Anlatamam, çok hazin de... Çoktanberi sahteciler, Ağır çeker her vezinde! Tek umut var, o da yalnız, Amerikan dövizinde! Sorma Ata'm, halimizi, Hal mi kaldı anlatacak... İşte geldik dizindeyiz! Yata yata çok yorulduk, Tatil yaptık, izindeyiz! Sanayide henüz daha, Cafer için lazım diye, Amerikan bezindeyiz! Geçeceğiz Avrupa'yı Ama şimdi izindeyiz! Hocamız var, hacımız var, Uçan kuşa borcumuz var, El oğlunun ağzındayız! Ama bizi zor bulurlar, Bahar, yaz, kış izindeyiz! Evet, doğru söylemişsin: 'Türk milleti çalışkandır! ' Biz de senin tezindeyiz! Dinlenmekten yorulduk da, Onun için izindeyiz! Zinde kuvvet diye söz var, Kimse bilmez adresini, Ah izindeyiz, vah izindeyiz! Bugün değil, bu yıl değil, Çoktan beri izindeyiz! İlerledik Ata'm öyle, Şimdi görsen tanımazsın: Amerikan tarzındayız! Arasan da bulamazsın, Otuz yıldır izindeyiz! AZİZ NESİN Che

Susarak / Aziz Nesin Güneş altında söylenmedik söz yokmuş... Bu yüzden geceleri söylüyorum sevdiğimi... Ne gece, ne gündüz yokmuş söylenmemiş söz... Ben de söylenmişleri söylüyorum yeni biçimde... Hiç bir biçim kalmamış dünyada denenmedik... Ben de susuyorum sevgimi saklayıp içimde... Duyuyorsun değil mi suskunluğumu nasıl haykırıyor... Susarak sevgisini ilan eden çok var sevgilim... Ama bir başka seven yok benim sustuğum biçimde... Che

Aziz Nesin ve romantizm.. İlginç bir ikili değil mi nixem.. Ben hiç bilmezdim mesela bu şiirini.. Palyaço hikayesi gibi, güldürürken ağlayan adam..

çok severim aziz nesini... teşekkürlerturkbayragi olgu35 ölümden başkası

Sevgiye On Kala Ölüme Beş Ya zamanindan erken gelirim; Dünyaya geldigim gibi, Ya zamanindan çok geç; Seni bu yasta sevdigim gibi. Mutluluga hep geç kalirim; Hep erken giderim mutsuzluga. Ya hersey bitmistir çoktan, Ya hiçbir sey baslamamis. Öyle bir zamanina geldimki yasamin Ölüme erken seviye geç. Yine gecikmisim bagisla sevgilim; Seviye on kala, ölüme bes... realist

Süper... çok beğendim sağol:) birsey_daha_var Hayal kurmak yok

DIRILIS Gittikçe artıyor yerçekimi Çek elimden Kurtarsın yerçekiminden Aşkın çekimi. Akıyorum aşağılara sızım sızım Duyuyorum içimdeki derinlikleri Öpe öpe çek çıkar Soluğunla dirilt beni. Kumsaldan nasıl sızarsa sular Çöküyorum dibe azar azar Dağılıp parçalanıp ayrılıyorum Topla beni tut beni. Yağmurca gözyaşlarınca Aşağı aşağı çizgilerim al avuç avuç fırlat gökyüzüne Yeniden yarat beni. AZİZ NESİN Che

hayranıyım demiyorum kitap ve şiirlerini okurum.."damdaki deli "tavsiye ederim:) paylaşımlar içinde sağolasın lereenim

Ata'm İzindeyiz Atam, hala yaşıyorsak: Edepsizlik sayesinde! Altı oku soruyorsan, Politika dehlizinde! Hele partin senden sonra, Devrimlerin tavizinde! Vasfedeyim halimizi, Kalemime ver izin de! Yobazlarla gericiler, Onlar bizden daha zinde! 'Atam, Atam...' derler ama, Bir adınız var sizin de... Halkçılıkla devletçilik: Anlatamam, çok hazin de... Çoktanberi sahteciler, Ağır çeker her vezinde! Tek umut var, o da yalnız, Amerikan dövizinde! Sorma Ata'm, halimizi, Hal mi kaldı anlatacak... İşte geldik dizindeyiz! Yata yata çok yorulduk, Tatil yaptık, izindeyiz! Sanayide henüz daha, Cafer için lazım diye, Amerikan bezindeyiz! Geçeceğiz Avrupa'yı Ama şimdi izindeyiz! Hocamız var, hacımız var, Uçan kuşa borcumuz var, El oğlunun ağzındayız! Ama bizi zor bulurlar, Bahar, yaz, kış izindeyiz! Evet, doğru söylemişsin: 'Türk milleti çalışkandır! ' Biz de senin tezindeyiz! Dinlenmekten yorulduk da, Onun için izindeyiz! Zinde kuvvet diye söz var, Kimse bilmez adresini, Ah izindeyiz, vah izindeyiz! Bugün değil, bu yıl değil, Çoktan beri izindeyiz! İlerledik Ata'm öyle, Şimdi görsen tanımazsın: Amerikan tarzındayız! Arasan da bulamazsın, Otuz yıldır izindeyiz! realist

BEKLEMEK Gözler önünde işte Gittikçe arınıyorum kendimden Her giden güzelleşir Gidiyorum güzelleşmek için Unutulsun diye çirkinliklerim Gelecek birisi güzeldir Gelince güzel değil Hele gelmişse çirkin Yaşam, ölüm gelecek diye güzel Ey güzeller güzeli beklediğim Kaç saatim, kaç dakikam ya da saniyem Artık ne gelmek ne de gitmek Yaşamın en zor yani beklemek Hiçbirimiz beklemedik doğmayı, Doğduğumuzdan beri beklediğimiz AZİZ NESİN Che

Sesler Gecenin bir zamani evine gelince Kilitte duyuyorsan anahtarin sesini Anla ki yalnizsin Elektrik dügmesini çevirince Çit diye bir ses duyuyorsan Anla ki yalnizsin Yatagina yatinca Yüreginin sesinden uyuyamiyorsan Anla ki yalnizsin Odanda kagitlarini kitaplarini Duyuyorsan zamanin kemirdigini Anla ki yalnizsin Bir ses geçmislerden Çagiriyorsa eski günlere Anla ki yalnizsin Degerini bilmeden yalnizliginin Kurtulmak istiyorsan Kurtulsan da yapayalnizsin Özlem O denli o denli çok beklettin Alistirdin bekletmeye kendini Çok zamanlar geçti de geldin Senden çok seviyorum senin özlemeni Merak içimde bir merak öyle bir merakki ölümümden bir ay sonra bir güncük yasamak ve dostu düsmani suç üstü yakalamak İnsanlar Gider insanlar gider sarkilari kalir sarkilar var uzun yüzyillar dolanir sarkilar var kisa söylendigi yerde kalir sarkilar var benim sarkilarim söyletmezler içimde kalir realist

Yaşıyorum Demek / Aziz Nesin Çok merak ediyorum kendimi Başıma birşey mi geldi Öldüm mü kaldım mı Hiçbir haber yok kendimden Bu sabah kapımı çaldım Kapıyı açan kendim Bir süre kendime baktım Bu güleç yüz bendim Oh ne güzel bir sabah Bugün de yaşıyorum demek Benden başka yok kimsem Beni merak edecek Che

süpperrrrrrrrr bebeğimmmmmmm...

Yok / Aziz Nesin Kitabımı sana adamak istedim Gözlerine baktım Gözlerin yok Öpmek istedim Yüzüne baktım Yüzün yok Tutmak istedim elini Elin yok İşit sözlerimi yüreğe işleyen kulakların yok Anlat bana bişey anlat Dilin yok Haydi yanyana yanın yok Kitabımı sana adamak istedim Adın yok Güvercin getirdi şiirimi geriye Bu dünyada anlattığın kadın yok... Che

GUNES DOGUNCA O çırılçıplak gecede Sen sendin ben de ben Bütün gece güneş açtık öpüşlerden Gün doğunca ne oldu birden O sabah kendi soğuğumuzdan Kar yağdırdık güneşten hep o korkuydu içimdeki Ya sen de sen değilsen.. AZİZ NESİN HEPSI AYNI Kaç sevgiliyi sonuncu saydıysam Hepsi de aynı kadındı Bilmiyorlardı kendilerini Ama ben biliyordum Çünkü hep aynı bendim. Kaç kadını seviyorum dedimse Hepsi de aynı kadındı Bilmiyorlardı birbirlerini Ama ben biliyordum Çünkü hepsini seviyordum. Kaç kadın ihanet ettiyse Hepsi de aynı kadındı Bilmiyorlardı kaç yaram olduğunu Ama ben biliyordum Çünkü vurulan hep bendim.. AZİZ NESİN Che

İNSANLAR GİDER insanlar gider şarkıları kalır şarkılar var uzun yüzyıllar dolanır şarkılar var kısa söylendiği yerde kalır şarkılar var benim şarkılarım söyletmezler içimde kalır AZİZ NESİN KİMİN VAR Kİ? Evinden kitaplarından uzaktamısın Arada bir telefon et kendine Kendine mektuplar yaz yanıt beklemeden Kartlar gönder kenbine her gittigin uzaklardan Sevgilim diye baslayıp öperim diye biten Senin senden baska kimin varki arasın... İnince trenden yada ucaktan yalnızlığın Sevincle karşıla yanlızlıgını garlarda hava alanlarında Ayrılıslarda da sarılıp öpüş yanlızlıgınla Ugurla kendi kendini dönüşsüz yolculuklara Bekle kendini uzak yolculuklardan donersin diye Senın senden baska kimin varki beklesin.. İçki masalarında bir basınamısın Kendınleysen yetmelisin kendine Çogaltıp yanlızlığını konuş bir cok kendinle Kaldır içki bardağını kendi şerefine Ağlaşarak gülüşerek tartısarak kendinle Senin senden başka kimin varki bulasın... Düşmanlarının saldırılarından yuvarlandıkca yerlere Tutup kendi saclarından kaldır kendini Seni sana bildirecek kimsen yok başka kendinden Ölünce senin bile haberin olmayacak öldüğünden Haber ver kendineki öldüğünü bilesin Kimin varkı senin sana öldüğünü söylesin... Kendi kendinin hem konuğu hem ev sahibisin Zamanın varken ağırla kendini sarılıp öperek Biliyorsun nasıl olsa yakın o gelecek Kimileri diyecek, Daha şimdiden sev kendini sev kendini sev, Kimin varki senin seni senden baska sevecek... AZİZ NESİN Che

lerenim bak benden başka kim yazdı bence burdakilerin hoşlandığı birisi değil aziz nesin... yoksa kötü bişey demedim. ben aziz nesin hayranıyım, ve bir çok kitabıda vardır evimde...

Aziz Nesin'i geç de olsa anlayacak bu memleket ve insanları Fikir insanlarımızı öldükten yıllar sonra anlamayı ne zaman bırakacağız acaba? Ardında ilim ışığını bırakarak ama Küskün gitti Aziz Nesin yazık

Susarak Günes altinda söylenmedik söz yokmus Bu yüzden geceleri söylüyorum sevdigimi Ne gece ne gündüz yokmus söylenmemis söz Bende söylenmisleri söylüyorum yeni biçimde Hiç bir biçim kalmamis dünyada denemedik Bende susuyorum sevgimi saklayip içimde Duyuyorsun degil mi suskunlugumu nasil haykiriyor Susarak sevgisini ilan eden çok var sevgilim Ama bir baska seven yok benim sustugum biçimde Ölüme Egilmek Uyumaya degil Rüyalarima gidiyorum Orada yasayacagim istegimce Uyanikken hiç yasayamadigim Hepsi de gençti güzeldi Sevdim sevildim diye aldanarak Son gördügüm onlar olacak Bunca yildir sevgiye dayanamadigim Ölüme degil Sonsuzluga gidiyorum Orda dinlenecegim gönlümce Yasarken hiç mi hiç dinlenemedigim Kalemim yine elimde Kagitlarim da önümde Son uykusunda düsecek basim Sagligimda hiç egmedigim Okul Mapus dami bana çok sey ögretti Ama en çok sabretmeyi Yalnizken kalabalik olmayi Kalabaliktayken de kendimle kalmayi Ve sürekli kavga edip Durmadan kendimle barismayi Hiç gocunup yüksünmeden Ihanetlere katlanmayi Bes metrede besbin metreyi yürümeyi Ve duvarlarin darliginda Dünyalari dolasmayi Ve hepsinden de çok Bütün yuvarlaklari yüregimde bileyip sivriltmeyi Insan olmayi insan olmayi Konser Simdiden duyuyorum Hersey birdenbire olacak Suramda bir kilcal damar Yada beynimde bir sinir ucu O anda biyerlere atilmis eski bir kemanin Yalnizliktan gerilmis bir teli kopacak Yada terkedilmis bozuk bir piyanodan Tek notalik si minörden bir ses çikacak Karanlikta ve yalnizken dinlemeli Bu konser modasi geçmis adamin Yasami boyunca sunmak isteyip de Veremedigi ilk ve son konser olacak Kendime Ögüt Uslanma hiç, hep deli kal Büyüme sakin çocuk kal Es deli deli böyle kal Son harmaninda sevdanin Tüken toz toz savrula kal Suçüstü bulmali ölüm Ölürken de sevdali kal... Çogalmak Kalabalikta kalabalikça yalnizlik Yalnizladikça birbirimizi Haydi çogalalim Çogaltarak kendimizi Bir canim çogal da bin can ol Isit yaslilarin yalnizliklarini Ilinsin üsümüslügü birakilmislarin Çogalin dudaklarim çogalin sonsuz Öpün bütün aglayan çocuklari kimsesiz Çogal gözlerim çogal Gör bütün görmeyenlerde yapayalniz Ellerime tutunun ellerime çogalin Oksayin sevecenlikle çocuklari Hiçkirirlarken uykularinda bile Yoklugundaki Sen Yine yalniz degilim her zamanki gibi Bu Uzakdogu gecesinde yoklugunlayim, Aramizda yirmibesbin kilometre Sen kistasin ben yazdayim Sen bir yarisinda dünyanin Ben öte yarisindayim Yine de birakmiyor ellerimi yoklugun Daha da bir gönlümcesin Varligindan bin kat güzel yalimsal çiplakligin yalaz yalaz Ve en gizlerden konusurken ellerin Içimden gelmiyor mektup yazmak demeden Sevisiyoruz yirmibesbin kilometreden Sen Söylemesende Ben biliyorum Seziyorum ki kaçacaksin... Yalvaramam kosamam Ama sesini birak bende Biliyorum ki kopacaksin Tutamam saçlarindan Ama kokunu birak bende Anliyorum ki ayrilacaksin Çok yikkinim yikilamam Ama rengini birak bende Duyumsuyorum ki yiteceksin En büyük acim olacak Ama isini birak bende Ayrimsiyorum ki unutacaksin Aci kursun bir okyanus Ama tadini birak bende Nasil olsa gideceksin Hakkim yok durdurmaya AMA KENDINI BIRAK BENDE Bosuna Sen yoksun... Bosuna yagiyor yagmur... Birlikte islanmayacagiz ki... Bosuna bu nehir... Çirpinip pirpirlanmasi... Kiyisinda oturup göremeyecegiz ki... Uzar uzar gider... Bosuna yorulur yollar... Birlikte yürüyemeyecegiz ki... Özlemlerde ayriliklar da bosuna Öyle uzaklardayiz... Birlikte aglayamayacagiz ki Seviyorum seni bosuna... Bosuna yasiyorum Yasami Bölüsemeyecegiz ki... Bagisla Ya zamanindan çok erken gelirim Dünyaya geldigim gibi Ya zamanindan çok geç Seni bu yasta sevdigim gibi Mutluluga hep geç kalirim Hep erken giderim mutsuzluga Ya hersey bitmistir çoktan Ya hiçbir sey baslamamis Öyle bir zamanina geldim ki yasamin Ölüme erken seviye geç Yine gecikmisim bagisla sevgilim Seviye on kala ölüme bes En Uzun Maraton Yüz metrede beni herkes geçer Dörtyüz metrede pekçoklari Geçer çogu sekizyüz metrede Ama ben birakmam yarisi Beni bin metrede geçersin Ben yine kosarim Onbin metrede öndesin Kosarim ben yine Yirmi kilometrede geçersin Hep kosmaktayim Otuz kilometrede Kirk kilometrede de geçersin Ben kosuyorum hala Ama ellinci Yada altmisinci kilometrede Solugun tükenip bir yerde Dayanamaz düsersin Bak kosuyorum hala Çünkü ben bir yasam maratoncusuyum Buyüzden yasamin en yalniziyim Bu sonsuz yarisin sonunda Beni geçemezsin Ölümün en büyük ödül oldugunu bilemezsin Yine ben olurum ilk gögüsleyen ölümü Arkadasim Badem Agaci Sen agaçlarin aptali Ben insanlarin Seni kandirir havalar Beni sevdalar Bir iliman hava esmeye görsün Düsünmeden gelecek karakis... Açarsin çiçeklerini... Bense hayra yorarim gördügüm düsü... Bir güler yüz bir tatli söz... Açarim yüregimi hemen Yemise durmadan çarpar seni karayel Beni karasevda Hem de bilerek kandirildigimizi Kaçinci kez baglanmisiz bir olmaza Koo desinler bize saskin Sonu gelmesede hiç bir askin Açalim yinede çiçeklerimizi Senden yanayim arkadasim Havani bulunca aç çiçeklerini Nasil açiyorsam yüregimi Belki bu kez kis olmaz Bakarsin sevdan düs olmaz Nasil vermissem kendimi son sevdama Vur kendini sende bu güzel havaya Acinin Duvari Asilinca Kendisi çatlamadan Topragi çatlatamaz tohum Asmisim sinirini mutsuzlugun Ayrimsayamiyorum bile öyle mutsuzum Acisini artik duyamiyorum Ki kendim öyle bir aci olmusum Nasil görmezse göz kendini Kendimi ariyor bulamiyorum. L

Memed'e Son Mektubumdur Bir yandan cellatlar girdi araya, Bir yandan, oyun etti bana bu mendebur yürek, Nasip olmayacak Memed'im yavrum, seni bir daha görmek. Biliyorum, buğday başağı gibi delikanlı olacaksın, ben de öyleydim gençliğimde, kumral, ince, uzun; gözlerin ananınkiler gibi kocaman, bazen de bir parça bir tuhaf mahzun; alnın alabildiğine aydınlık; herhalde sesin de olacak - berbattı benimkisi - türküler döktüreceksin yanık mı yanık... Konuşmasını mı bileceksin - ben de becerirdim o işi sinirlenmediğim zamanlar - bal damlayacak dilinden. Vay, Memet, kızların çekeceği var senin elinden. Müşküldür babasız büyütmek erkek evladı. Ananı üzme oğlum, ben güldürmedim yüzünü, sen güldür. Anan, ipek gibi kuvvetli, ipek gibi yumuşak; anan, nineliğinde bile güzel olacak onu ilk gördüğüm günkü gibi, Boğaziçi'nde, on yedisinde ay işığı, günışığı, can eriği, dünya güzeli. Anan, ayrıldık bir sabah, buluşmak üzre, buluşamadık. Anan, anaların en iyisi en akıllısı, yüz yıl yaşar inşallah... Ölmekten, oğlum korkmuyorum, ama ne de olsa iş arasında bazen irkilip ansızın, yahut yalnızlığında uyku öncesinin günleri saymak biraz zor. Dünyada doymak olmuyor, Memet, doymak olmuyor... Dünyada kiracı gibi değil, yazlığa gelmiş gibi de değil, yaşa dünyada babanın eviymiş gibi... Tohuma, toprağa, denize inan. İnsana hepsinden önce. Bulutu, makinayı, kitabı sev, insanı hepsinden önce. Kuruyan dalın sönen yıldızın sakat hayvanın duy kederini, hepsinden önce de insanın. Sevindirsin seni cümlesi nimetlerin sevindirsin seni karanlık ve aydınlık, sevindirsin seni dört mevsim. ama hepsinden önce insan sevindirsin seni. Memet, memleketler içinde bir şirin memlekettir Türkiye, bizim memleket, insanı da, su katılmamışı, çalışkandır, ağırbaşlı, yiğittir, ama dehşetli fakir. ... ... Memet, ben dilimden, türkülerimden, tuzumdan, ekmeğimden uzakta, anana hasret, sana hasret, yoldaşlarıma, halkıma hasret öleceğim, ama sürgünde değil, gurbet ellerde değil, öleceğim rüyalarımın memleketinde, beyaz şehrinde en güzel günlerimin. ... Che

MERAK İçimde bir merak öyle bir merak Ölümümden bir ay sonra bir güncük yaşamak Ve dostu düşmanı Suçüstü yakalamak Aziz NESİN SOL EL KONÇERTOSU Demek yazamadan Demek okuyamadan Demek konuşamadan Hem de ölmeden yaşanabilirmiş Ama sevmeden yaşanamıyor Üçgülüm Bir ölüyle bir canlı Bir bedeni bölüştük Sağ yanım ölmüş Sol yanım capcanlı Demek yazamadan Demek okuyamadan Demek konuşamadan Ama düşünebildiğim için seni yaşıyorum Yaşayabildiğim için sevmiyorum Sevdiğim için yaşıyorum Bir kolum bir elim bir bacağım ve dilim tutmuyor Öyle bir sevgi var ki içimde O beni hala diri tutuyor Yazamasam da okuyamasam da konuşamasam da Seviyorum seni Üçgülüm Sevdikçe yaşıyor yaşadıkça seviyorum Aziz NESİN Che

Daha Ne Verebileceğinin hepsini verdi Yaşattı sana yaşanmamışlarını Ama sen sonsuz sınırsız doyumsuz Hiçbir sevi sürgit değil Cennet bir tadımlık Mutluluk bir şimşek parıltısınca Zaman nasıl donmuşsa bir resimde Donmuşluğudur zamanın mutluluk Ölümsüz olan bir anmalık Yaşattı seni yaşayamadıklarında Hem de ölesiye Daha ne realist

Boşuna Sen yoksun Boşuna yağıyor yağmur Birlikte ıslanamayacağız ki Boşuna bu nehrin Çırpınıp pırpırlanması Kıyısında oturup göremeyeceğiz ki Uzar uzar gider Boşuna yorulur yollar Birlikte yürüyemeyeceğiz ki Özlemler de ayrılıklar da boşuna Öyle uzaklardayız Birlikte ağlayamayacağız ki Seviyorum seni boşuna Boşuna yaşıyorum Yaşamı bölüşemeyeceğiz ki realist

Boğulan Şair Senin seyircilerin düşman Senin yargıcıların düşman Öylesine yenmek zorundasın ki Kıl payı bırakmadan Sayısız genlerle donatmalısın İmgeden kristallerini Ki kamaşsın gözleri Yüreğinden yansıyan ışıltılardan Elmasını öyle yontmalısın ki sözcüklerden Bakırı kükürdü çevirip altına Ki gözlerini alsınlar da kör olsunlar Kanının akkora kesmiş parıltılarından Her şair gibi değilsin sen İşin zor ki ne zor Yargıcıların bakışlarında parlıyor Keskin dişleri köpekbalıklarının Her şairin bir çalgısı var Senin tek çalgından duyulmalı orkestralar Her şair senin gibi değil İşin zor ki ne zor Seyircilerin tırnakları sende Yargıcıların dişleri sende Her şairin bir sesi var Senin sesinden haykırmalı korolar Yine de yenik sayarlarsa Yok sayarlarsa yine de Öylesine yok olmalısın Taksınşar nişan diye cinayetlerini Şiirin koynundayken suç üstünde Seni boğdukları zaman realist

ASLINDA BU DENLİ GUZEL KOKMAZ Aslında bu denli güzel kokmaz hiç bir karanfil, Onda seni kokladığımdan bunca güzel. Aslında bu denli güzel olmaz hiç bir Sarıyer, Orda seni öptüğümden bunca güzel. Aslında bunca güzel olmaz hiç bir dünya, Seni sevdiğim için dünya da böyle güzel. Aslında bu denli deli değildim sor kime istersen, Sevince seni delilik bile bak ne güzel. Aslında sen dünya güzeli değilsin, Sevdiğim için dünyada tek güzelsin... AZİZ NESİN . push ; Che

paylaşımın için teşekkürler emeğine sağlık :)

Yüzün Güz sabahi bugusunda bir salkim üzüm mü avuçlarimdaki ne? Ayisigi yansiyor yüzüne. Ben böyle bulutsu yüzü, ben böyle isiksi yüzü bir onyedi yasindakinde gördüm, bir de simdi düsümde. realist

biliyorum ki kopacaksın tutamam saçlarından ama kokunu bırak bende... AĞLASAMMI ACEP seyran

DAR DÜNYA Yüreğim gövdeme sığmıyor Gövdem odama Odam evime sığmıyor Evim dünyaya Dünyam evrene sığmıyor Patlayacağım Acımın acısından susmuşum Ki suskunluğum göklere sığmıyor Böyle bir acıyı kimlere nasıl anlatacağım Gönül dar geliyor sevgime Kafam beynime Ah şakaklarım Çatlayacağım Anladım artık anladım Kimselere anlatamayacağım Aziz NESİN Che

lerenim sağol canım, ama bak gör buraya çok az sayıda insan yazar burada.

şunu da belirtmeden geçemeyeceğim: Aziz Nesin bu ülkenin en sivri kalemine sahip olmakla beraber; ince mizah anlayışıyla da doğru bildiklerini çekinmeden yazabilen, konuşabilen nadir yazarlarındandır... kendisine yapılan onca eleştiriye rağmen yine o sivri kalemiyle zeka ürünü ince mizahıyla cevaplar verebilmiş; kendini eleştirenleri bile tekrar kendi hakkında düşünmeye itebilmiştir.. ee bu daa çok güçlü bir zeka bir deha gerektirir.:içelim:

Aziz Nesin sevilmez mi? Benden de bir şiiri: Şiire Tutunmak Yok başka hiçbir umarin En granit kayanin en ortasinda Balta girmemiş karanliklarinda kipirtisiz Ya ölmektir kurtuluşun Ya da şiire tutunmak O en gergin tele şöyle bir dokun Son tiniyla tel kopsun Ayak sesleri duyulsun ölümün Her yanin her yönün çikmaz Nereye baksan yok Hiç bile herşey sayilir o bulundugun yerde Kurtarirsa kurtarir ancak Yine şiire tutunmak. K

Yuva / Aziz Nesin Yanyana geldikçe daha uzak Birlikteyken daha kimsesiz Bir ağrı sızım sızım yeri belirsiz O da yalnız Ben de yalnız Acılar tütüyor bacamızdan Görünmeyen taş duvarlar örmüşüz Duvar olduk kendimize kendimiz Ne yana dönsek Kendimize çarparız Che

ÖZLEM O denli o denli çok beklettin Alıştırdın bekletmeye kendini Çok zamanlar geçti de geldin Senden çok seviyorum senin özlemeni... AZİZ NESİN SERÜVEN Nasıl bittiyse bundan öncekiler Bu da biter. Bite bite Sonunda ben de biterim Olur biter. AZİZ NESİN SESLER Gecenin bir zamanı evine gelince Kilitte duyuyorsan anahtarın sesini Anla ki yalnızsın Elektrik düğmesini çevirince Çıt diye bir ses duyuyorsan Anla ki yalnızsın Yatağına yatınca Yüreğinin sesinden uyuyamıyorsan Anla ki yalnızsın Odanda kağıtlarını kitaplarını Duyuyorsan zamanın kemirdiğini Anla ki yalnızsın Bir ses geçmişlerden Çağırıyorsa eski günlere Anla ki yalnızsın Değerini bilmeden yalnızlığının Kurtulmak istiyorsan Kurtulsan da yapayalnızsın AZİZ NESİN Che

SON KONUĞUMA MEKTUP Canalıcıma, Uykumdayken, kancikçasina baskin verme! Gelince de, saygisiz konuklar gibi oturup, yerlesip, siftinip çöreklenme! Seni bir müzmin tedirginlik olarak derime yapismis, canima sivismis olarak kendimde duymayayim. Düsün ki ben seni, varligimin bilincine vardigimdan beri beklemekteyim. Bunca zamandir beklenen bir konuga yarasir bir sayginlikla gel! Sana olan saygimi yitirtme bana. Gürültülü patirtili gelme! Kimseler duymasin geldigini. Bir sen bil, bir de ben bileyim, yeter. Gelisin, herkesleri ayaga kaldirmasin. Tam bana göre, bana uyan bir davranisla gel. Sessiz, sürdügüm bunca yillik yasamima yarasacagi üzre suskun, gel. Çünkü benim için geleceksin, beni almaya geleceksin, baskalarini tedirgin etmeye degil. Uykumda birden bastirma ki, bunca yildan beri gelisini gözledigim en gerçek ve en son konuguma göstermem gereken saygida bir eksikligim olma-sin. Saygiyla ayaga kalkip seni buyur edeyim. Almak istedigini, sana onurla kendim sunarak vereyim. Bir yasam boyu çektiklerimi az bulup, bana bir de sen çektirmeye kalkma! Her ne çektimse hepsine güleryüzle katlandim, onlari salt kendim bildim. Üzünçlerimi kendime sakladim, sevinçlerimi el'le bölüstüm. Sonum da böyle olsun isterim. Bilirim güçlüsün. Kimselere egilmemis basim, senin önünde egilebilir, ama bunu bana yaptirtma! bana yasamimi yadsitip, sonumda beni kendimden utandirtma! Senin amasizligindan böyle bir yigitlik bekliyorum, bana önünde bas egdirtme. Güleryüzle gel, gülümseyerek karsilayayim seni... Dimdik yasadim, sen de beni dimdik kucakla, al götür. Pusu kurma, arkadan vurma. Ayakta karsilasalim soylucasina... Öyle çelebicesine gel ki, seninle gitmek için istekleneyim. Senin gelisinle ikimizin birden gidisi bir olsun. Simdi var, simdi yok olalim. Bekletme beni. Elini çabuk tut. Her sey birdenbire olsun. Sen öyle bir kesin gerçeksin ki, sana yalan da söylenemez. Bütün yasamimda çagdaslarimdan hiçbirini kiskanmadigimi bilirsin; iyi yürekliligimden degil, hiçbirini kendimden büyük görmedigimden... Yine bilirsin, yaptiklarimla da, yapmayi tasarlayip dahaca yapamadiklarimla da böbürlenirim. Bana verdigin mühlet içinde, tasarladiklarimi yapamadimsa, evet, suç kim-senin degil, benim... Bu ceza yeter bana; çünkü acisini duyanlar için cezalarin en agindir. Herkes gibi ben de seninle ilk ve son olarak yalniz bikez karsilasacagim. Bu karsilasmamiz, nerede, ne zaman, nasil olsun diye, zaman zaman çok degisik istekler geçirdim içimden. Kahraman olmak istedigim dönemlerim oldu. Kahramanlar ilk savaslarinda ölmeyen, son savaslarinda sag çikmayanlardir. Seninle son savasimda karsilasmayi istedim bir zamanlar. Savasin bir yasam boyu sürdügünü, yasadikça sonu olmadigini bilmiyordum. Sonsuzca süren bu savasimin öyle bir yerinde gel, öyle bir güzel gel ki, sana gülümseyerek elimi uzatip, 'Merhaba! ' diyebileyim. Bir zamanlar da, uzun uzun yasayip bitkisellige dönüsmeyi, bitkisel yasamimda gelisini bile bilmemeyi istedim. Simdiyse, ne kahramanlik gösterisinde, ne bitkisel bitikligimde gelmeni istiyorum. Dilersen, en beklemedigimi sandigin zaman gel. Beni hiç sasirmayacaksin, çünkü hep aklimdasin, beynimde bir kiyma gibi... Korkmadan bekliyorum, gel! Nice yasadimsa, seninle basbasa, disdise dögüstüm. Pek çok kez yen-digim de, yenildigim de oldu. Canim ki en kutsal olan her seyim benim, onu elbet bana yakistigi gibi, ayakta, saygiyla, yigitçe vermek isterim; teslim olmadan... Bir armagan gibi vermek canimi! Sen de yenigin kalemini ki o kalem hep kiliçti- teslim alirken iki elinle basinin üstüne saygiyla kaldirarak al beni! Lekesiz, ariduru, yasami süresince hep kendi kendini aritan bir cana, saygili ol, benim sana saygili oldugum gibi. Kimselere demedim, sen de kendine of dedirtme bana. Ne kahramanlikta, ne bitkisellikte, iste simdi oldugum gibi bir sira, elimde kalem, önümde kagitla daktilom, böyle bir zamanimda gel! Istersen gece, istersen gündüz, istersen yazin, istersen kisin gel; kapim da, yüregim de her zaman açik sana! Yeter ki, kendi gözümde kendimi küçültme bana, kimseden su istetme, yardim diletme bana... Seninle yigitçesine dögüsmedim mi? Bunlari istemeyi haketmedim mi? Bana ille de of dedirtecek isen, hiç olmazsa bunu ikimizden baskasi duymasin. Bunca yil durmaksizin karsi karsiya savasmis iki savasçiyiz. Üstelik benim savasim, seninkinden çok daha yüceydi. Çünkü sen, sonunda nasil olsa utkunun senden yana olacagini biliyordun. Oysa ben, sonunda nasil olsa yenik düsecegimi biliyordum. Yenilecegimi bile bile, ama hiç yenilmeyecekmisim gibi, beni yenecek olanin üstüne üstüne varmadim mi? Bir an olsun korktum mu ya da kaçmayi düsündüm mü? Birazcik daha yasayabilmek için, birazcik daha iyi yasayabilmek için, bunca güzelim bu yeryüzü ugruna bile, sana bir kirpi ödün verdim mi? Yasamayi haketmeye çalistigim gibi, ölümü de haketmek istiyorum Bu hakki bana tani? Çünkü, bu sonsuz güzellikler açan güzelim dünyaya; ben de gücümce güzellikler katmaya çalistim. Bir güzel ada, atlasta görünmeyecek denli küçük diye yok sayilabilir mi? Benim katkim da atlasta görünmeyecek denli küçücük olsa da var. Ne mi yaptim? Ortaçag simyacilari tasi altina çeviremedi. Ama ben bir simyaciyim, gözyaslarimi gülmeceye çevirerek dünyaya sundum. Saygiyla gel, bekliyorum. AZİZ NESİN Che

67. YAŞ Benim doğduğum gün Günler uzamaya başlar Öyle bir öleceğim ki Geceler uzamaya başlayacak Ve öyle bir öleceğim ki Günlerle gecelerden başka Hiçkimse öldüğümü anlamayacak Aziz NESİN Che

Minerwa sanada çok teşekkürler emeklerine sağlık canım. K

KİMİN VAR Kİ Kimi bekliyorsun hala, Evinden kitaplarından uzakta mısın Arada bir telefon et kendine Kendine mektuplar yaz yanıt beklemeden Kartlar gönder kendine her gittiğin uzaklardan Sevgilim diye başlayıp öperim diye biten Senin senden başka kimin var ki arasın İnince trenden ya da uçaktan yalnızlığın Sevinçle karşıla yanlızlığını garlarda hava alanlarında Ayrılışlarda da sarılıp öpüş yanlızlığınla Ugurla kendi kendini dönüşsüz yolculuklara Bekle kendini uzak yolculuklardan dönersin diye Senin senden başka kimin var ki beklesin İçki masalarında bir başına mısın Kendinleysen yetmelisin kendine Çoğaltıp yanlızlığını konuş bir çok kendinle Kaldır içki bardağını kendi şerefine Ağlaşarak gülüşerek tartışarak kendile Senin senden başka kimin var ki bulasın Düşmanlarının saldırılarından yuvarlandıkça yerlere Tutup kendi saçlarından kaldır kendini Seni sana bildirecek kimsen yok başka kendinden Ölünce senin bile haberin olmayacak öldüğünden Haber ver kendine ki öldüğünü bilesin Kimin var ki senin sana öldüğünü söylesin Kendi kendinin hem konuğu hem ev sahibisin Zamanın varken ağırla kendini sarılıp öperek Biliyorsun nasıl olsa yakın o gelecek Kimileri diyecek Daha şimdiden sev kendini sev kendini SEVVVV Kimin var ki senin seni senden başka sevecek.. AZİZ NESİN

Ustaya selamlar olsun.. Şiirlerini, hikayelerinin tamamanı okudum, ama hep yarın birşeyler vardı taki günün birinde bu şiiri okuyana dek.. BENDE KAL Bir tohum verdin çiçeğini al Bir çekirdek verdin Ağacını al Bir dal verdin Ormanını al Dünyamı verdim sana Bende kal AZİZ NESİN Ustanın tek bilmediğim şiiriydi.. Şimdi ona dair herşey tam..

kendime öğüt Uslanma hiç hep deli kal Büyüme sakın çocuk kal Es deli deli böyle kal Son harmanında sevdanın Tüken toz toz savrula kal Suçüstü bulmalı ölüm Ölürken de sevdalı kal... aziz nesin realist

Serüven Nasıl bittiyse bundan öncekiler Bu da biter. Bite bite Sonunda ben de biterim Olur biter. realist

DERİNLİK ÇEKİMİ I Yükseklerden bakamıyorum Korkuyorum Derinlik çekiyor kendine Düşecekmişim gibi içimin derinliğine Başım dönüyor yükseklerden Çekiyorum beni kendi derinliklerime Aziz NESİN DERİNLİK ÇEKİMİ II En derini dünyanın kendi uçurumum Başım dönüyor içimin derinliğinden Bigün kaldırıp kendimi fırlatacağım Kendimi kendi içime atacağım Kartal kanatlarının da bir sınırı var gökte Uçakların da füzelerin de Bütün o sınırları aşacağım Kendimi içimdeki sınırsız boşluğa bırakacağım Durmadan çekiyor beni bu dipsiz doruksuz uçurum Gözlerim kararıyor içime bakınca Atıp kendimi kendime Derinlik korkusundan büsbütün kurtulacağım Aziz NESİN Che