Daha küçük yaştayken yaşadığın şeyler yenilir yutulur değil, tek başına altından kalkamazsın, yanlış şeyler yapabilirsin. Lütfen bir uzmandan yardım al. Hatta burda uzman psikoloğumuz var, ondan randevu alabilirsin. İnanamıyorum bütün bunlara:1shok: kuzum Bu konida

Yazdıklarınızdan çok etkilendim ve çok üzüldüm, her zaman söylüyorum, bizler çocuk dünyaya getiriyoruz ve hamura şekil veriyoruz, dayak, korkutmak vs onların psikolojini mahvediyor ve bilinçaltına yerleşiyor ve büyüdükçe yüzeye çıkıyor. siz çevrenizdekilerden çok çok akıllı ve bana göre güzel bir hanımsınız diye düşünüyorum, o kadar akıllıca ve güzel ifade etmişsiniz ki yaşadıklarınızı... şimdi önünüze bakmanız lazım.. kendinize sorun, ben ne istiyorum diye? önceden yaşadıklarınıza kalınca bir sünger çekin, tamamen silin diyemem, silinmez ama unutmaya çalışın, yaşandı ve bitti deyin. inanın hayat o kadar güzel, o kadar tatlı ki, bunu hasta olunca, hastaneye gidince daha da iyi anlıyoruz... kesinlikle uzman bir doktordan yardım alın, tek başınıza üstesinden gelemeyebilirsiniz, ama hayata bağlanın ki, doktorda desteklesin, yardımcı olsun size... Allah yardımcınız olsun. S

allah yardımcın olsun ne diyim yaşadıkların kolay değil ama düşünmemeye çalış inanki üstesinden geleceksin güzelim

buldum galiba üyeligimi yaptıralı dha bi hafta bile olmadan güzel allhım sizleri çıkardı karşıma anlattım anladınz beni bişilere yardımcı olmaya çalıştınız bnde elimden geldigince anlamya çalştım içimden gelenleri söyledim bilmiorum ne derece merhem olabliyrz birbirmize ama ben bu durumdan çok hoşnutum bilesiniz yerimseniben

Bende inanamadım acilen yardım alman gerekir diye düşünüyorum. tatlım

ank06 tesekkur ederim. Haklisin esim cok anlayisli simdilik.. cok derinden yakaladik birbirimizi.. bir nevi soka ugradik birbirimizi tanidikca.. gidecegim iyice yazip oyle gidecegim.. ilk defa yaziya dokuyorum.. kendi kendime yazdigim zaman bunaliyorum.. esime annemin dayaklarini anlatmadim sadece neden biliyormusunuz? Esim ablalarindan hayir yok onlara ancak biz bakariz bir sey olursa diyor.. cunku aileme karsi saygisi var.. ve merhametli bir insan.. ve evet haklida ablalarimdan hayir yok.. yine ben sahip cikarim onlara su an annem 61 yasinda ve cok turlu hastaliklari var.. babamda 71 yasinda saglikli ama yasli sonucta. annemin bu tur iskencelerini detayli anlatirsam nefret eder annemden ve gelecekte sahip cikmak istemez belkide yada ciksa bile saygi merhamet gostermez.. Allegria tesekkur ederim yuregimizden gecer her iyi sey gonlumuze gore olur umarim.. Bunlari anlattigima bakmayin.. ben sadece cocuklugumu anlattim sonrasi var daha.. ve umutlarim sevinclerim guzelliklerde oldu hayatimda.. ama iste bu icimdeki guvensizlik korku heleki sinir.. bunalim gecirmeler.. herseyi yarim birakmalar.. gecemin gunduzume karismasi.. hic bir is yapmak istemeyisim.. bir denge oturtmayisim hayatimi alt ust ediyor.. bir nevi kendim yapip kendim bozuyorum..

evet gucluyuz canim.. bizim yapacagimiz tek sey ozellikle soz konusu annemizse icimizde affetmek ve merhamet duymak.. onlari bu duruma getiren etkenleri anlamasak bile kendiliklerinden oyle olmadilar.. bizim yapmamiz gereken ilerlemek.. ve biliyorsundur ki aciyi ufakken yasayan insanlarin vicdanlari daha gelismistir.. biz icimizdeki yaralari kendimizi mutlu ederek ve en masum en temiz insanlari mutlu ederek sarabiliriz diye dusunuyorum. Ben sahsen annemi affettim icimde.. ne diyeyimki yaslandi tukenti yiginla ilaclara bagli hayati.. haykirdigim zamanlar oldu yuzune vurdum mutsuzlugumu sadece kocaman bir caresizlikle mahcup mahcup bakti bana ve yutkunuyordu.. seninde annen kendini caresiz tukenmis hissettigi zaman belki degisir.. ama sen daha fazla incitmesine izin verme.. bilmiyorum uzaklasirmisin kendini derslere yalnizliga veya faaliyetleremi verirsin.. ama o cocukken caresizkenki buruklugu yasama cunku buyudun ve guclusun artik.. opuyorum seni canim..

slm, insanlar bir sekilde hayatlari boyunca cocukluklarini calisiyorlar. sorunlu bir ebeveynle yetismek elbetteki sana zarar vermistir, bu dengesiz ortamda gelistirdigin o zamalar kendini korumak icin savunma mekanizmalari vs vs seni belli seylerde takip birakmis olabilir. her insanin bircok problemi var ama hayatini etkileyecek düzeydeyse yardim al mutlaka. bu takildigin noktalar hayatin boyunca orada olacaklar eger onlari bulup kesfetmezsen. kötü gecmisin gelecegini etkilemesine izin verme yoksa hep yanlis secimlerde bulunursun ve ayni seyleri cekip durursun hayatina. terapi yapmani tavsiye ederim. annenin sana verdigi zararlari onarmak zorundasin... bilincaltinda saklanmis dügmeler gibi ve hayatta yasadiklarin senin kontrolun olmadan seni ayni duygu kaosuna geri götürür. bir koku bile olabilir gecmise ait tanidigin... inanki kendini tanirsan degisebilirsinde hayat insani degistiriyor ama terapi bilincli nbir degisim saglayacaktir. ruhundaki yaralari vücudundada iz birakiyorsa, dahada fazla zaman kaybetme derim M

bu arada iyi bir psikiyatrist bulmakta tabiki zor ve pahali ama sagligindan daha pahali bir sey olamaz insanin. sen yanliz degilsin bir cok insan var ama herkes konusmuyor. iyi bir doktor herseyi cekip alacaktir senden, iyi doktorlar var bence sansini zorlamak lazim bazen hayatta. psikoloji tabiki daha karisik fiziksel hastaliklar daha basit tespit edildigi halde bazen en basiti yüzünden 5 doktor dolasiyaoruz. yalniz su varki beden ve ruh saglikli olmali, cünkü nasil fiziksel hastaliklar ruhsal sagliga etkiliyse, ruhsal sikintilarda yarin daha fazla fiziksel hastalik getirecektir... sad but true M

sen sanirim belki bebegini dogurmus ve kucagina almissindir.. keske okumasaydin yazdiklarimi kendimi suclu hissediyorum.. ama hayatin gercekleri.. lutfen uzulme ve aklindan kotu dusuncelerini at.. yavrunla bir omur boyu mutluluklar.. sen gerekeni verdikten sonra ve var gucunle koruduktan sonra bir sey olmaz.. bu dunyada sadece kotulukler olmuyor sen anne olmanin tadini cikart ve bebeginle her ani guzel gecirmeye bak.. bazi seyler elimizde olmuyor yetersiz kalabiliyoruz onemli olan elimizden geleni yapmak.. ve diliyorum hersey gonlunuzce olsun.. S

Baştan sona kadar tüm yazdıklarınızı ve size yazılanları okudum. Kendinizi, yaşadıklarınızı, şimdi içinde bulunduğunuz durumu ve olmak istediğiniz durumu ne kadar güzel, ne kadar açık bir dille anlatmışsınız. Çok zor hatta inanılmaz bu kadarı da filmlerde olur diyebileceğimiz, bir çoğumuza uzak olan şeyler yaşamanıza rağmen yazdıklarınızdan anlıyorum ki çok güçlü birisiniz. Zaman zaman isyanlarınız, raydan çıkmalarınız, bunalımlarınız olsa da her şeyin farkındasınız. Hatalarınızı da bunları düzeltmenin sizin elinizde olduğunun da bilincindesiniz. Ben de tüm arkadaşlarıma katılıyorum. Bir uzmandan mutlaka destek almalısınız. Sizde bu zorlu süreci aşıp her şeyi unutacak güç var bir uzman desteğiyle daha da rahat atlatabilirsiniz her şeyi. Eşinizin desteğini de unutmamak gerek tabi ki ama o zaten size elinden gelen desteği veriyor gibi görünüyor. Allah yardımcınız olsun. smeagol

en cok zoruma giden aptalligimdi cabuk kanardim evdeki hava yumusak ve ortam sakinse. Heyecanlanir yilisirdim anneme.. Hic unutmam morali iyiydi annemin.. komik bir turku tutturmustu salatayi yaparken. gulerdim.. Babam izgara yapiyordu bahcede.. Ortam gicir keyfim gicir.. Sofraya oturduk inanin unuttugum bir mevzu geciyordu sofrada ver tartismaya basladilar. Babam sinirlenip sofradan kalip cikti gitti. Annem yine aglamaya bagirmaya baslamisti.. "mutlu oldunmu" diye bagirdi agladigimda topuklu terligini cikartip dirsegime vurmustu. Karniniza tekme yemisseniz nefesiniz kesilir oyle bir histi o an. topugun izi hala dirsegimde.. ve aglamak yasakti banyodan sonra ozene bezene taradigi upuzun saclarim eline dolardi yoksa.. . push ; HanimKelesimiGetir

cnm blki psikytrste gitme istegn kayboldu ama içinde yeni bi istek filizlenmiş kendini dşüncelrini degştrmek istiosun anladgm kdryla bi de çocuk istiosun ne mutlu sna bak hayatın bi dönm noktası içerisnde belki herşy degşcek hayatın bu karmaşa içinde olurken zmn zmn oturup bu yazdıklrını düşnme fırstı bile bulamıycksndr. kendine hedeflr koymana sevndm hedefsz insan düşünülemz tabikide bundn sonra da hep hedeflrn olsun. haa şunuda demedn edemicem anneligi düşnmeden önce oturup bugne kdr annenden çocuklugun olsun gençlign olsun beklentilern neydi? annenin sna eksk kaldıgı noktlr neydi? nasıl bi anne nasıl bi çocukluk nasıl bi gençlik isterdn bi yaz bakalım bi kagıda ama bide annenide tarafszca yaz annen senden nelr istiodu bu durumlara iten sebepler nelerdi bi de bunlrı unutma. sonra kendince çıkardıgn 'ben çocuguma ne olursa olsun bunu yapmıcam' dedigin sonuçlr elde ediceksndr bu sonuçlar seni rahatlatcktr eminm.

Tesekkurler arkadaslar.. Evet songul guzel bir cocuktum tek haz aldigim kitap okumakti.; kucuk prens'ler, kemalletin tugcular, omer seyfrettinler girdi hayatima. Babamin tek iyiligi o olmustur sanirim o donemler turkce kitap bulunmazdi buralarda ya izinden getirir ya camiinin kutuphaneisnden.. yalar yutardim kitaplari aglardim acliga sefalete maruz kalan cocuklar icin. bunun yanisira okulda oturur cocuklara bakardim gercektenmi guluyorlar rolmu yapiyorlar diye! onlarada zarar veriyorlarmiydi buyukler? benimle alay eden canimi sacma sapan acitan okul arkadaslarin sorunu yoktu dolayisiyla benim arkadasim olamazlardi cunku anlayamazlardi beni... yazdigim siirleri okuyanlar inanamazdi benim yazdigima yada cizdigim resimlere.. ama kitaplar haric cabuk bikardim.. keske bir iyilik daha yapip yonlendirilseydim egitim konusunda en cokta ona yanarim.. S

mutlu bir anne mutlu cocuklar yetistirir ve sagliksiz bir anne mutlu olamaz. ve sana yazdiklarim kardesime söylediklerimin aynisidir. bu bir kisir döngü gibi istesende istemesende bir gün nefret ettigin ebeveynine benziyorsun elinde olmadan. bir cok karari olusturan bilincalti, aldigimiz kararlari, duygularmiz nu icebergin altina inmeden bunlari ne görebilir ne adini koyabilir ne tanimlayabilirsin. böyle dengesiz ve sorunlu bir annenin zaten sana zarar vermemesi mümkün degil, bunlari calisman ve anlaman ve atman gerekli.

Biliyor musun içini dökmen sadece geçici olarak rahatlatacak seni! Geçmişinle, geçmişinde sana acı verenlerle hesaplaşmadığın sürece! yazmak bir şey ifade etmeyecek. Nerden mi biliyorum :) kendimden. Yaşadıklarının farklı versiyonlarını yaşadım. Halada yaşamaya bir şekilde devam ediyorum. İntiharı hiç düşünmedim ama bir anda aklıma düştü ve yaptım.. Çocuklukta açılan yaraları tedavi etmek çok zor. Yıllarca bir uzmandan yardım almayı gereksiz gördüm. Ta ki mecbur bırakılana kada.. 3-4 ay psikiyatrıma gidip geldim. İlaç kullandım :) ve hayatımda ki en huzurlu 3 ayımı yaşadım. Tekrar uzmana gitmem gerektiği söyleniyor erteliyorum nereye kadar bilmiyorum. Tek bildiğim karşısına geçip oturup anlatmaya başlamıyorsun. Bir şekilde çözüyor seni. Konuşturuyor. Tabi bu ne kadar tedavi eder bilmiyorum. Zira sende ben gibisin. Sorunlarını biliyorsun, eksikklerini ve fazlanıda. Mantıklı cevapları kendin bulabiliyorsun. Sorun uygulayamamak.. O ani sinir dalgalarına ve nefrete karşı duramamak.. Bir anda dünyayı yakmak istiyor insan, herşeyden vazgeçmek.. cümlelerim bile tutarsızdır aynı ruhum gibi.. ama ben senin kadar cesur değilim sanırım. bilinçaltımda kalan bugün bile hatırlamak istemediğim rezillikler yaşadım. beni tanımayanlara bile itiraf edecek gücüm yok. uzman yardımını genede dene.. kaybedeceğin bir şey yok.. ama kazanacağın çok şey olabilir.. ama kendindenle tamamen barışmadan sakın ama sakın bir bebek sahibi olma.. umarım herşey senin için çok güzel olur. zeynepb 2 mayıs hedef

evet belki paylaştıkça azalacak acılarımız benim hiç arkaşım yok annem bir türlü kabul etmedi arkadaşlarımı hep bi kurp taktı kiminle samimileştiysem bi olay patlatr milleti benden uzaklaştrırdı bahane de hazır bu devirde arkadaş die bişi yok kalmamış aslında olay tamamen annemn bnmle arkadaş olma cabası 3. kişiye yer vermio hayattımda o egemen olmak istio herşeye o nedenle burda sizleri buldugum için o kdr çok mutluyum ki sürekli paylaşıyorum bişeylerimi içimde bişi kalsın istemiyorum sizleri de dinledikçe sizin haytınıza 3. olmamla yeni pencre açıyorum hayatıma bide ordan bakmanın ayrı bi telaşı var tabii :teselli:

Bende onu soracaktım, nasıl yani? Annenin sana bu şekilde davranmasının nedeni neydi. Neden senden alıyordu bütün hırsını. Yaptıkları hiç normal değil, çocuğuna kızmış ona terlik fırlatan, yada poposuna 3-5 şaplak atan normal bir anne psikolojisi değil anneninki. Çocuğunun boğazına bıcak dayayıp onu acımasızca çeviren ona zarar veren bir anne var karşımızda. Ablanıza davranışı nasıldı peki? HanimKelesimiGetir

ablacım öncelikle yazdıklarını kalp gözümle okudum kendimi ve yazmak istemedgim çocukluguma dair dier an'larımı hatırladım. benim çocuklugumda yalnızca bu taciz olayıyla sınırlı degil aslında başta yazmak istemedim kendi konumda ama burda seni okuyunca bende yazmak paylaşmak istedim. annem bizi ananemlere bırakmadan önce büyükannemlere bırakmıştı 2 kat üstümzde oturuolr onlar bakmadılar bize tam tersi dışladılar hor gördüler annemin gelme saatlarine yakın beni eve gönderirdi zaptedemzdi beni ceza olarkta o soguk kış günlerinde elektirk şartelini indir karanlıkta donarak annemi beklerdim 1 degl 2 degl 3 defa yapınca bunu annem dayanamadı bizi ananemlere verdi orda bu talihsiz taciz olayını yaşadım ama el bebek gül bebek bakılıodum sonuçta annem ay başı maaşını ellerine sayıyor her gelmesinde de elleri dolu dolu geliyordu sonuçta dedemn bi maaşı yok onlarada çocukları bakıyordu halen de öyle. ama ananeminde damarına bastıgımda oklavalarla döverdi beni yaramazlıklarımda kırıp dökmek degldi ortalıgı annemi isterdim annemin sesini annemin kucagını. h. sonları eve gelirdik annem alırdı bizi yanına ama o zamanda ya babamla kavga ederler bayılmalar ayılmalar ya da annem bizi döverdi terslerdi her seferinde anneme mektup yazar küçük oyunlarla gönlünü almaya çalışırdım annemde aglar sarılır yatardık hiç bi zmn sımartmadı annem bizi ne istediysem aldı ama bi yavrum diyişini duymadım hiç bi zmn neymiş şımarırmışız annemi gıdıklamak gıdıklanmak isterdim terslerdi beni iterdi bende oturuz tırnaklarımı yerdim sonra bende zamanla kleptoman hastalıgı başladı ne gördüysem çalardım hırsız degldim ama sanırım hırsımı o şekilde alıodum zaten ilk psikatriye gidişim bu ndenden oldu ve ordaki insanların bakışını hayatım boyunca unutamam.. ben küçükken sürekli yazar çizerdim tıpkı senin gibi resimlerimde hep bi deniz kenarı vardı ve hep içinde huzuru kondururdum mutlu bi aile tablosunda şiirlerim isyankar dı ve konusu hep annemdi derslerde sürekli dalardım buda hocamın dikkatini çekmiş olmalıki benle hep konuşmaya çalışırdı okulun rehberlk servisine gönderirdi ailemi çagırırdı hep böyle olmamı ailemin yanımda olmamasına baglardı. benim intihara kalkışlarım lisede başladı annem sevgilimin aile problemlerini ögrenince uzak tutmaya çalştı beni neymiş babası hapiste anası başka şehrde çocuklarını bırakp kaçmış çocuklar orda burda sokakta büyümş bu çocuktan sna hayr gelmez gbi sözler söylerdii çogu kavgalarımız bu yönde olurdu ve biz hangi sebeptan kavga edrsek edelim babamdan önce dayımlar bilirdi durumu onlar baktıgı için üzerimizde onların otoritesi vardı bigün yne dayım yumruk yumruga dövdü beni tüm gücünü sınarcasına bi hışımla almışım elime kebap şişini nasıl olduysa kendime batırim derken dayıma saplamışım şişi tüm bunlara sebep yanlış bi insanı sevmişim die. bi söz var onu söyler durur annem bana otu çek köküne bak die neymiş çocugun kökü bozukmuş peki ama benim köküm ne? cevap yok... lisede her arkadıımın ailevi sorunları vardı ya anne babası ayrıdır yaa annesi hereyine karışır vs vs ben ne zmn konuşmaya başlasam annem kelimesinden sonra başlar aglardım okulda mektup yazmamızı isterlerdi ben anneme yazardım şimdi istesemde istemesemde elimdekilerle mutlu olmaya çalışıorum ne zamn karşı çıksam bu düzene dayak yiyip oturuorum ama yinede herşeye ragmen annem aileme çok aşırı düşkünüm tüm dünyam onlar. ne vardı ki onlarda biraz olsa duygulrım düşüncelrime biraz saygı duysalardı geçnlik bunalımı diyip geçmeselerdi.. ben hep huzuru denizde suda bulurum onun için bi sahil kentine yerlemeyi düşünüyorum ege tarafında sevdigimde orda zaten bunları sadce içimden geldigi için yazdım senide çok iyi anlıyorum ne yaparsam yap nereye gidersen git o geçmiş senin dier yanın eksik ve ezik tıpkı benim gbi. söküp atamazsın doktorda olsa bizlerde olsak bi iki saat dinleyip sdce teselli sözleriyle o ışıl ışıl parlayan gözlerinde yeni ufuklar aaçmaya çalışırız. ama sendeki o güç ve irade olmasa şimdiye kadr o geçmişle bogulup çoktan intihar teşebbüslerin ölümle sonuçlanmıştı ama hala tüm olumsukluklara ragmen bi güzellik arıyosun yaşamda seni baglayacak yeni bi umut tıpkı benim gibi..

Bu arada taciz eden adamin bir kizi kanserden öldü.. ve 8 sene once yine bir turk kizina taciz etti ama o cocuk benim kadar korkak cikmadi annesine soyledi ve iceri aldilar adami.. ciktimi cikmadimi bilmiyorum.. bu haberi ilk veren annem oldu.. ve annemin haberi 2001 yilinda oldu.. intihar etmeden once biraktigim mektupta.. tekrar hayata dondugumde okudunmu mektubu diye sordum okudum.. geldi gecti herseyi unut demisti.. bir kere daha lanet ettim.. sonra manali bir sekilde gelip adamin basina gelenleri anlatti.. siradan bir sekilde anlatmasi.. bu olayi atlatmama sebep olmustu bir nevi.. karciceqim enesim qül kokuslum

cevap verecegim sana Cagladan.. ama yazdiklarinin keyfini cikartiyorum samimiyetinin tadina variyorum.. ve diger yazan arkadaslarin uzuntusu ve bir seyler yazip teselli edip yol gostermek istemesi o kadar iyi geliyor ki bana.. aslinda yapmam gerekenleri ben biliyorum.. ama birileri iyiligim icin artik sadece sirf beni dusundugu icin soylesin istiyorum... bu yuzden icimde bir sey kalmayana kadar yazacagim.. cunku cok raydan ciktigimin farkindayim.. sakin huzurlu bir hayat yasayabilecek durumdayim simdi.. cirkinlkler pislikler insanlik disi manzaralardan kacabilecegim duyamayacagim bir yuvam var artik.. bu yuvami cekip cevirip iyi bir anne iyi bir es ve calismaktan sykilmayan.. asabilesmeden herkesten hirsimi cikartma telasina dusmeden yasamak istiyorum.. Esim kaslarini cattiginda dramatik hale getirip "beni sevmiyorsun" diye kizip kudurmak istemiyorum.. yada bir saka yaptiginda " sen kim oluyorsunda benimle dalga geciyorsun "diye cemkirmek istemiyorum.. yamukluk yapan herhangi bir insanin insanlik onurunu kirmak istemiyorum.. yada en acisi.. icime gomulmek.. gece planlar yapip.. sabah ölmeyi dilemek istemiyorum.. S

size gelince.. ben dier arkadaşlarımdan farklı bi yorum yapıcam keşke yerine iyiki diorum iyiki girmişsinz bu konuya ve yorumları okumuşsunz. evet anne oldunuz ve dier anneler gibi siznde korkularınz var evet ortm kötüye gidio güvenilebilecek insanların sayısı yok deneck kdr az ama size şunu söylemek istiorum çocugunuzu yalnz bırkmayın hep yanında olun koruyup kollayın elbette ama korkularınzn esiri olupta çocugunuzu ben merkezli büyütmeyin sakın onu şımartmktn korkmayın şımartın ki kendine güvnen bi birey olsun. yeri geldigin de ona yok demeyi bilin ama bu onu üzmesin hisslerine dokunmasın. cezalandırmayı bildignz gibi onu ödüllndrmeyide bilin. onu dinleyin ve ne olursa olsun hep ona inanın onun yanında oldugunuzu hissttrin ona yaptıkları yanlışta olsa dier insanlar onu yargılarken siz sdce dinleyin anlamaya çalşın neden yaptıgını. dier insanlardn kaçarken size sıgınablsn sizden kaçarken başklrına degl. bnm annem çok efamlı ve ben 20 yaşındayım bu yaşıma kdr oldugu gibi şuandada sdce kendi dogrularıyla bni yönlendrmeyi annelik görevi saymış kendine. beni benligimi hiçe sayarak benm dogrularımı yada yanlışlarımn üzerini cahillik dierek örtebilio. onu degiştiremiorum ama kendimide ona boyun egmkten alı koyamıorum bundan dolayı size bunlrı yazma geregi duydum bilmiorum ne duygulr içindesinz. daha da köü etmk istemm sizi

Seni bu olumsuz duygu ve düşüncelere iten problemi paylaşırsan bizlerle belki derdine derman olamasak bile derdine ortak olup fikirlerimizi belirtebiliriz. Nedir seni bu denli üzen şey? S

Satır aralarında anlattıklarını çekip alıyorum ve görüyorum ki yalnız değilim. Benim bu sefer çok umudum yok. Hayata inancım yok, kendimi sevmiyorum. Bir köşeye geçip hayatı seyretmek istiyorum sadece. Bir bitki gibi hayattaki rolüm nefes alıp vermek olsun istiyorum. Sen tut hayatı sıkıca, yeniden doğ hergün. Kendini toparladığında hayattaki en güzel duyguyu tat anne ol. Yaşayamadığın çocukluğunu onunla yaşa. ve başar! Herşeye inat ayakta kal ama en önemlisi mutlu ol.. Ve birilerine örnek ol. Başardım diye sessiz çığlıklar at.. Ben onları duyarım ve belki o zaman başarmak için düştüğüm yerden kalkmaya çalışırım. Ama benim şimdilik ne gücüm ne isteğim var.. Mutlu ve hoşkal..

Merhaba, alsancak'ın yazdığı konuya verdiğin cevaptan buldum konunu.. Okudum tüm sayfaları.. Neden böyle bir yaşam içindeyiz bilmiyorum, neden bu adaletsizlik... Herkes zorluk çeker ama orada da yazmıştım aileden darbe alınca yarım büyüyor insan ve yarım bir birey oluyor.. Gerçekten şükretmelisin çünkü benim şu an eşimle de problemlerim var, ne mutlu sana senin derdini dinleyen, seninle birlikte savaşmaya hazır bir eşin var... Böyle bir eşim olsaydı belki de yaradım saralarımı kim bilir.. Şimdi sana düşen bir an önce yardım almak.. Tabi maddi durumunuz müsaitse.. Ben olsam bir dakika bile beklemezdim... Psikologlar bizim seninle konuştuğumuz gibi konuşmayacaklar seninle, biz ancak konuşur, acını paylaşır ve bir anlık hafifletiriz seni fakat yalnız kaldığında kabusların yine bulur seni bunu defalarca yaşadım.. O yüzden hiç vakit kaybetme yardım almak için.. Korkuyorsan yanında eşinle git.. Ama mutlaka git ve kötü günler geride kalsın artık.. Kötü anılarını geride bırakabilenlerden ol sen.. Umarım başarırsın..

poblemin ne canım. Açıklamadan kimse sana yardım edemez ki. B

Şoklar içinde okudum yazılanları. Dertlerinizin, kendinizin, her şeyin farkında bir insansınız ve buraya yazarak bir adım atmış oldunuz. Bence bir uzmanla da görüşürseniz her şey çok daha güzel olacaktır sizin için. S

bu sorunlari halletmedende cocuk tavsiye etmem, eger annenizin size verdiklerini cougunuza vermek istemiyorsaniz önce keendiniz sagliginiza olabilecegi kadar konusun. cocuk sizi degistirir ama ruhsal sorunlarinizi cözemez. ayni inis cikislari yine yasayacaksinizdir bunada emin olun. M

böyle bi cevapda bu forumda hiç okumaıştım bunuda görmüş oldum

bugun hamileligimin son gunu belki yarin yada en gec yarindan sonra anne olucam iki gundur gozume uyku girmiyor birde bu mesajinizi okuyunca gozyaslarima hakim olamiyorum.. bir bebek getirmek bu pis dunyaya inanin urkutuyor beni korkuyorum bi 5 sene sonrasi icin 10 sene ve 20 sene sonrasi icin korkuyorum bebegim icin korkuyorum olmekten ilk defa bu kadar korkuyorum olup onu bu dunyada yalniz birakma dusuncesi bile delirtiyor suan beni yada bir an gelip onu koruyamamaktan yada bir gun bana nefret dolu gozlerle bakmasindan cok korkuyorum.. bu korkularim onu kucagima alacagim anin sevincini bile bastiriyor suan gecenin verdigi huzunmu hamileligin verdigi duygusallikmi yada yasadigiklarinizin uzuntusumu bilmiyorum buna sebep.. lutfen ama lutfen yilmayin hep mucadele edin konu sahibi arkadas ve sizin gibi arkadaslar eminim ki sefkatli buyuyen bizlerden cok daha sefkatli ve merhametli mukemmel birer ebeveyn birer anne olacaksiniz... . push ; S

Canım ya bu anlattıkların tüylerimi diken diken etti... allah yardımcın olsun... intihar bir cözüm degildir... kendini manevi hayata ver... belki rahatlarsın... canım cok üzüldüm... insallah en kısa zamanda mutlugu yakalarsın... o kötü günleri unutmaya calıs... S

Canım, yazdıklarını okuyunca içinde kendimden çok fazla şey buldum ve bu yüzden sana yazmak istiyorum. Çocukken hayatı her çocuk farklı bir şekilde öğreniyor, herkese farklı hayatlar düşüyor, kimi azgın bir babaya, kimi zavallı bir anneye, kimi zengin ve sahtekar bir düzenin içine, kimi masum ve mutlu olanına düşüyor.. Seni çok iyi anlıyorum, ve inan, bunları atlatıp hala yaşama tutunabiliyorsan, bu senin güçlü olduğunu gösterir. Yaşadıklarım belki seninkiler kadar ağır belki değil, çünkü kimine en ufak söz bile bazen ağır olabilir. sadece çok şanslı olduğunu bil, işte böyle acıların sonu, hiç değilse kendi evinde sonlanıyor. Eşin sana destek oluyor. Patladın ve yazıp zehiri içinden akıtmak istedin anlıyorum. Ama aslında bu tarz çocukluktaki hasarlar ilerde sinirsel anlamda insanı çok sorunla karşılaştırıyor. Ben de senin gibi çok duyarlı bir çocuktum, herkese üzülür herkese yardım etmek isterdim... Sadece bu zamana kadar nasıl güçlü olduysan bunu sürdür.. Unutmaya çalış, tek yapman gereken bu eğer psikolojik bir destek alamam gidip konuşup göz göze baktığım doktora bunları anlatamam diyorsan, Ellerini eşine kenetle ve unutmaya çalışşş.. de ki kendine, hey hayat ben neleri neleri göğüsledim de bugünlere geldim, beni yenmeye yetmeyecek gücün... Özel mesaj atmayı bilseydim daha açık yazardım sana ama nasıl atıldığını bilmiyorum... Yazıp hiç tanımadığın insanlarla paylaşmak eminim bir nebze o cinnet anını yavaşlatmıştır. Ama artık o cinnet anlarına yer vermemeye çalış, çünkü sen GÜÇLÜ bir insansın.. Her ne kadar 'güçlü ' olmak zorunda kalmaktan yorulmuş olsan da... En güzeli, kendini eşine emanet et eğer onun gerçekten seni çok sevdiğine inanıyorsan, artık kendi acının yükünün en azından bir kısmını onun omzuna koymaya ihtiyacın var ve o seni seviyorsa bunu paylaşmayı seve seve yapacaktır. S

ÖNCELİKLE ŞUNU SÖYLEYİM GEÇMİŞİYLE TAKINTILI OLAN İNSANLR GELECEGNİDE KARARTTLAR BU NEDENLE YAZDIKLARINIZA KATILIORUM ÇOGU KEZ PSİKLOJİ KİTPLARINDAN KENDİNİ KEŞFTMEK ADINA BİÇOK ŞEY OKUDUM ÇOGUNU YAPMYA ÇALŞTIM AMA ARTIK KABULLENDM BU DURUMU YARALI Bİ BİREYİM EVET 1-0 YENİK BAŞLADIM HAYATA EVET EZİK BÜYÜDÜM evet ama bunların dışında bu hayat döngüsünde kötüyü gördügm gibi iyiyi de gördüm iyiligide çirkinlkler oldugu gibi güzelliklerinde varlıgını gördüm bundan sonra ki çabam gelecegi kurtarmk olacak kendi gelecegimi. onuda bu düşüncelrle karartmıyacagım geçmiş bnm hep bi parçam olack ama ben o parçaylada bütün olmayı becermeliyim becerebileyim ki hayattan yaşamaktn haz alayım.. mutlu olmk adına iyi günler..:1hug:

İnan ben de kendi problemlerimden dolayı 2 haftadır çok kötüydüm. Fakat bu son bir kaç gündür içimde umut filizlendi tekrar.. Ben de yeni üye oldum buraya. Derdimize derman olamasakta merhem olup acımızı azaltabileceğimizi gördüm... Bir ablan olarak her zaman buradayım sen de bunu bilesin yerimseniben S

Merhaba arkadaslar, öncelikle bu yaziyi yazma konusunda o kadar cok düsündümki belki yanlis bölümdeyim belkide yerinde.. Ama bu bölümün diger konularina baktigimda ve yorumlari okudugumda "kesinlikle birileri bana yardim eder" diye düsündüm. Ben iflah olmaz bir vakayim sanirim! hayattan ders almasini bilmiyorum gerci sütten agzim yanip yogurdu üfleyerek yedigim zamanlar olmustur ama kendimi bir türlü toparlayip normal bir insan gibi yasayamiyorum. arkadaslar yardima ihtiyacim var cidden. Kendimi anlatmak istiyorum iyice icimi bosaltmak ve agir olan herseyi ortaya dökmek istiyorum! ciddi ciddi intihari düsünüyorum bir yandan ise o kadar hevesliyimki yasamaya! daha görmem gereken insanlar, haz alacagim zevkler duyabilecegim güzel sözler, gidebilecegim yerler var diye düsünüp bir el beni tutuyor. cinnet anlarimda! cinnet diyorum evet kendime aci veriyorum cunku kimseye saldirmamak icin! her goruse, her dusunceye acigim sadece hakaret ve alay gecilmesini ve sert bir uslupla elestiri almayi istemiyorum. Ne dersiniz yardimci olacakmisiniz? Amonra

Burcu cok tesekkur ederim. Bu insanlik ve umut kokan satirlarin icimdeki olumsuzluklari nasil yatistirdigini bilemezsin.. Kendimi yansittigim sekli dogru gorup guclu olduguma inanip ve soylemene o kadar ihtiyacim varmiski.. Bir uzmandan destek alacagim ve guvenimi sarsmaz umarim.. Bir sozle hevesimi kirmamasini umuyorum. Icimdeki olumsuzluklar hic bir zaman radikallesmedi dolayisiyla basarmam gereken cok seyi basarabilecegimi umuyorum. Guzelliklerle kalmani temenni ediyorum.. Cansin.. S

Benim annem titiz, calisan bir kadindi cokta guzel ve kiskanilan birisiydi sahittim buna! o'da benim gibi ama daha cahil bir sekilde dengeyi oturturamamisti. Hem zavalli aciz hem magrur ve hayranlik uyandirabilen bir insan. Aciz ve zavalliligini evin icinde yansitti disarda hep o guzel gicir gicir onurlu gururlu biraz burnu havada prensipli bir insan gorunurundeydi. S

bu arada 29 yasindayim kuzum Bu konida

Bakın çok şanslısınız aslında size beraber gidelim diyen bir eşiniz var kaç tane eş bunu söyler eşine hiç düşündünüz mü. Size destek olması elinizden tutması azımsanacak şeyler değil bunuda unutmayın ne olur.. Gidin bir kere konuşun inanın ağzınızdan çıkacak ilk cümleden sonrası çorap söküğü gibi gelecektir vede farkında olmadan sorunlarınızı bir anda anlatmış olacaksınız.. İşte size bir ışık o ışığı kapatmayın sakın gidin ve derdinize çözüm bulun bir an önce. Yeterki güçlü olun içinizdekilerini boşaltın ve rahatlayın inanın korkulacak hiç bir şey. Yeniden siz olacaksınız inanın...

merhaba, konuma hic bakmamisim bile "alsancak" cok ozur dilerim gec yazdigim icin.. Paylastigin icin tesekkur ederim ne desem az biliyorum.. yaralarimiz ayni cizdigimiz resimler duygularimiz siirlerimizdeki anneye olan sevgi ozlem.. kendimi birilerinde bulmak beni o kadar uzuyorki keske bu aciyi sadece ben yasasaydim.. sadece ben aglasaydim ama acimiz ortak.. ama iste buyuduk degilmi? esim daha cocuksun der cunku mutlu oldugum zaman cocuk gibi oluyorum.. ama tepkilerim bir cocuktan kat ve kat daha fazla sanki tepkilerimde bir seylerin intikami var kirdigim zaman iki misli daha fazla kiriyorum artik sirf "korkmuyorum" "beni kiramayacaksiniz" "ben gucluyum" demek istercesine.. bugun saat 16h30'da randevum vardi psikiatriste mesaj birakmislar doktor hasta tekrar randevu verelim diye butun istegim kayboldu icimde buyuk bir hayal kirikligi yasadim.. bugun ben psikiatriste gidecektim bir ilac verecekti ve ben sakinlesecektim toparlanacaktim.. ve ceki duzen verecektim hayatima.. olmadi yine sabaha kadar aptalca oturup aksama kadar uyumak istemiyorum.. kafam cok karisik ama ben bu mucadeleyi birakmayacagim.. hedefler koydum kendime.. Tekrardan kursa basliyorum ve gecenlerde jinegologa gittim hic bir sorun bulamadilar.. bebek sahibi olabilirmisim.. cok karisik oldu ve gec oldu bu cevap ama gercekten sizi seviyorum

Yurt disinda yasiyorum arkadaslar

bunları paylaşmanız bile büyük bir adım.. ihmal etmeden psikolojik yardım alın kendi kendinize sarmaya çalışmayın yaralarınızı.. umarım herşey gönlünüzce olur bundan sonra S

sansür uygulasaydın arkadaşım ya bana çok ağır geldi vahşet bu resmen. korku filmi gerilim sahnesi izler gibi oldum ürperdim sen ciddi misin aklım almıyo gerçek mi anlattıkların S

öyle bi anlatmışsınki arkadaşım hikaye gibi gerçekten bu derece ağır şeyler yaşadıysan doktora gözükmende fayda var burda şu anlattıklarına ne söylesek yalan olur. ben bu kadar işkenceci bi aile hayatını hiç çevremde görmediğim için anlamıyorum.tria mucize

seni ve yazan diğer arkadaşları öyle iyi anlıyorum ki. hayatım boyunca annem in benim bilinçaltımda kalan silüeti hep 'korku, aşağılanma, sindirilme' kelimeleriyle eşdeğer olmuştur. bana yaşattıklarını anlatmaya mecalim yok inan. yaşattıklarının arasından neden hep aklıma ilk gelen olay olduğunu anlayamadığım bir sahne kalmış aklımda. 10 yaşımdayken yediğim leblebinin boğazıma takılması, boğulma noktasına gelip nefessiz kalmam.. babamın müdahalesiyle boğazımda kalan leblebiyi çıkarıp nefes almaya başladığım ilk saniyelerde annemden ardarda gelen tokat ve tekmeler 'ölseydin ya niye kurtuldun, o leblebiyi yemesen olmazdı değil mi?' deyişi. beni yaraladığı sayısız vak'adan aklıma ilk gelen hep bu olay olur. biliyorum ki o an ölseydim annem üzülmeyecek hatta belki sevinecekti. aradan bu kadar yıl geçti ve annem aynı değişmedi ben yine de onun incinmesini istemem ama yaşattıklarını unutamıyorum. zaten unutmam için hatalarını telafi etmeye çalışmaması bir yana daha da yaralayıcı bir şekilde benim hayatımda yer alıyor. bizler gibiler için hayat zor başladı zor devam ediyor ama mücadele etmekten yılmayacak kadar güçlüyüz buna inanıyorum melisa123

çok haklısın cnm hayatı ve olayları sorgulamadn önce insan önce kendini sorgulamalı önce kendinden başlamalı kendini tanıyabilmeli :) M

:1shok:Bu nasıl bir hayattır?:1shok: Birşey soracağım ablam geceleri ilginç bir şekilde korkuturdu beni demişsin, nasıl yani? kertenkelebe peki pekiii

acilen bi uzmana görün bu yaşadıkların daha çookk patlaklar verir Allah yardımcın olsun Amonra

senin adına çok üzüldüm hepimiz hayatta zorluklar yaşıyoruz önemli olan tıkandığımız yerde intiharı düşünmek değil herşeye rağmen ayakta kalabilmeyi başarmaktır ölüm bir son değildir aksini düşünmekle kendimizi kandırmış oluruz farklı şeylere yönel ve kafandaki kötü düşünceleri dağıtmaya çalış derim seni çok iyi anlıyorum sağlıcakla kal... S

kuzum babam cok umursamazdi sessizdi agirdi.. annem o donem ben 7-8 yaslarindayken 40 yasindaydi.. belki menapoz etkisi ve babamla mutlu olamayisi.. oyle yapmasi gerektirmez tabiiki.. cok bencilce davrandi sebebi cektigi acilarmis.. ust uste gelen sorunlarmis.. stres topuydum bir nevi.. ablamin beni korkutmasi soyle: babam turkiyeye gittiginde annemle uyurdum kapiyi yavasca acar arkasindan garip sesler cikartirdi.. hatta hic unutmam tavus kusu tuyunu alir kapidan yavasca sokar golgesiyle korkuturdu hiriltilar cikartarak.. duvarda koca golgesi nefesimi kilitlemesine yeterdi.. kendisi benden 11 yas buyuk.. S

Arkadaşım bu derece sıkıntı çekip te yine de eşin annenden nefret etmesin, elden ayaktan düştüklerinde onlara baksın diye bazı gerçekleri ondan saklaman çok takdire layık bir davranış. Seni tebrik ediyorum.. Sen de şimdi iyice içini dök, eşinin elini tut ve yüzünü bundan sonra yaşayacağın güzel günlerine çevir.. Kötü günleri iradenle arkanda bırak, kendin başaramayacağını düşünürsen yardım al.. Allah yardımcın olsun.. minikdepresif Vazgeçtim

Canım benim nasıl bir hayat yaşamışsın öyle Bişeylerin farkında olman ne kadar güzel Çok güçlü bir insan olduğun belli Yıkılmayacağını çokdan işlemişsin beynine Arkanda kocaman bir KK ailesi var Görmesende yanında hisset bizi Bir dost eli gibi sımsıcak Umarım kısa zamanda aşarsın bütün sorunlarını Rabbim yardımcın olsun minikdepresif Vazgeçtim

tesekkur ederim ilgine.. aslinda bu konuyu ilk actigimda iki gun uyumamis ve buyuk bir bugran geciriyordum icimden herseyi acikca bu yasima kadar yasadigim tum sorunlari yazmak gelmisti ben cocuklugumu anlattim ve devamini getirmeden cevaplar yorumlar geldi.. oyle etkilendimki devam edemedim aslinda.. cocuklugumda yasadiklarim cocuklugumda bitmedi tabiiki.. keske bitseydi ordan.. ama bitmedi iste.. cok daha acimasiz olaylarda gerceklesti... S

Maalesef dün sistem üç gün öncesine döndü ve o üç gün içinde yazılanların hepsi yok oldu. Sen yine iyisin Açılan konular da ortadan kaybolmuş oldu S

bu nee yaa böyleeee tria mucize

Ben de öyleyim ablacım burası ufacık bir yer hiç arkadaşım yok, yalnızlığa alışkınım aslında çocukluğumdan ama insan bir süre sonra dertleşeceği, güleceği, her şeyi paylaşacağı bir arkadaş arıyor. Dost kelimesine dilim varmıyor ya ben çok ciddiye alıyorum bu kelimeyi ya da dostluk diye bir şey yok artık bilmiyorum. Eş sevgisi, aşkı nasıl farklıysa arkadaş sevgisi de ayrı ve insan özlüyor bu kadar yalnız kalınca.. Umarım bu sitede bulursun bu sevgiyi :teselli:

Biliyor musun, yazdıkların bana hiç de yabancı gelmiyor... Hani demişsin ya, asabileşmeden herkesten hırsımı çıkartma telaşına düşmeden yaşamak iştiyorum, eşim kaşlarını çattığında dramatik hale getirmek istemiyorum... Eşini zorlu bir süreç bekliyor ama sen zaten yaptığının farkında olduğun için bir süre sonra özür diliyorsun değil mi? Biliyorum bu durumu... Zırhın var senin ACIDAN ve ÖFKEDEN örülmüş bir zırh, ve şimdi en ufak bir dalga gelse üzerine o zırhı giyindiğin için çabuk sinirleniyorsun... Ama geçicek, ben de buna inanıyorum... Anında kendini değiştiremezsin, elbette ki bunun bir süresi var.. oyyy oyy.. çeken bilir derler ya o misal, işte o yüzden seni anlayabilcek biriyle olman güzel... Anlayamadığı zamanlarda da senin kendine gelip, hatanın bilincinde olabilmen çok önemli... Hiç merak etme, birilerinin senden çocukluğunda çaldığı ve seni öfkeli hale getirmesi hiççççççç sorun değil, çünkü sen o günleri aştın ve geride bıraktın Şimdi sadece KIRINTILARINI süpürmen gerekiyor, ARADA RÜZGAR esip, o kırıntıları kapından geri içeri savursa da, ,,, sennnn onları yine kapı dışarı edeceksin ve bir zaman sonra geri dönüp baktığında O KAPI o kadar sağlamlaşmış ki, artık kasırga esse de, birşey olmaz... Kendinle gurur duy! Evet! kendinle GURUR DUY! senin yerinde bir başkası olsa böyle atlatamayabilirdi... Kendinle gurur duy çünkü, artı ve eksilerinin BİLİNCİNDESİN.. gurur duy çünkü RAYDAN ÇIKTIĞINDA , O RAYI YENİDEN İNŞA ETMEYİ BİLİYORSUN... içine gömülmenin değil, içindeki kırıntıları süpürmenin zamanı..!!! Sadece böyle anlarda gözlerini kapayıp zor olsa da, seni çok seven bir eşinin olduğunu sana yeterince destek olduğunu ama onun da bir insan olup BAZEN limitinin dolabileceğini ve seni anlayamayabileceğini HESABA KAT..!! Sonra çocuklarını resmet beyninde, nasıl güzel bir anne olacağını, çünkü sen yaşadıklarının zerresini onlara yaşatmamak için çırpınacaksın.. Çünkü senin, annemmm seni çok seviyorum, dünyanın en iyi kalpli en güzel annesi sensin' cümlesine ihyitacın var... Ve o günleri bekle... sadece bir psikolojik savaş kaldı yenmen gereken öfkeye karşı, ama merak etme o sana sataşıp dursa da ASLINDA senden çok KORKUYOR çünkü senin nelerin üstesinden geldiğini O DA BİLİYOR... öpüyorum.. B

Canım bir kez daha üzülerek okudum, ne diyeceğimi bilmiyorum artık zaten tek bir olay olsa hepimiz atlatırdık sanırım.. Ama hepsi var bizde, horlanma, aşağılanma, sevgisizlik.. Bak ne mutlu birbirimizi bulduk bu ortamda hemen hemen aynı acıları yaşamışız.. Mutlaka bir faydamız dokunacaktır birbirimize.. :teselli:

Çok üzüldüm yaşadaıklarınıza ciddi bir yardım alsanız hem sizin için hemde aileniz için çok faydalı olur.. Eşiniz bu sıkıntılarınızı biliyormu yada paylaşmayı hiç düşündünüz mü. Lütfen kendinizi bırakmayın ve en kısa zamanda uzmandan yardım alın tek başınıza çözebileceğiniz bişey değil çünkü. Allah yardımcınız olsun.. smeagol

canim aslinda taamamen ayni şeyi söylüyoruz. yalniz geçmişi düşünüp neyi neden yaptiğimizi anlarsak bize zarar veren davranişlarimizdan kurtuluruz. Bu da içimizi karartmak değil tamamen kendimizi tanimak aslinda.