Mariyya -Lizbonlu Maria Barbas'a- lizboa boa sim siyah saçlı kadın mariyya bir masal söyle bana kan nasıl çıkmadı taştan o ölen kimdi mariyya öleni bilmem buna şarkı derler lizboa ber bir şarkıyım atlas denizlerden geldim önümde dalgalar vardı arkamda dalgalar dalgalar bitince ben de biterdim Asaf Halet Çelebi Che

Kuşa Görünme / Asaf Halet Çelebi her sabah nafakamı getirir bir kuş nereye kaçayım o kuşun elinden kuyulara saklansam kuyulara girer tavan aralarına kaçsam tavan aralarını bilir tabutlukta yatsam gelir beni bulur sabahları gel kız tabutluğa gir benimle memelerin kan içinde bacakların yaralı nafakamı beraber yiyelim ve paçavraların işitmiyor diye bana sokul gel kız tabutluğun içinde yat benimle yalnız kuşa görünme sabahları Che

Mara bilmemek bilmekten iyidir düsünmeden yasayalim mara günü ve saatleri ne yapacaksin senelerin bile ehemmiyeti yoktur seni ne tanidigim günleri hatirlarim ne seneleri yalniz seni hatirlarim ki benim gibi bir insansin tanimamak tanimaktan iyidir seni bir kere tanidiktan sonra yasamak acisini da tanidim bu aciyi beraber tadalim mara basim omzunda iken sayikladigima bakma beni istedigin yere götür ikimiz de ne uykudayiz ne uyanik Asaf Halet Çelebi

ASAF HALET CELEBI (1907-1958) Istanbul'da dogdu. Galatasaray Sultanisi'nden Adliye Meslek Mektebi'ne gecti. Ogrenimini tamamladiktan sonra, zabit katipligi, bankacilik ve kutuphanecilik gibi islerde calisti. Siir Kitaplari: He (1942), Lamelif (1945), Om Mani Padme Hum (1953). "Aile cevresinde Dogu ve Bati kulturlerini bir arada yasama firsati buldu. Bunun tesirlerini surekli olarak siirlerine yansitti. On sekiz yasina kadar gazel ve rubai gibi eski tarz siirlerle mesgul olan Asaf Halet Celebi, 1937'den sonra yeni duzendeki siirleriyle kisiligini buldu... Sezgi yolu ile cagrisimlara, ses yankilanmalari ile anlam butunlugune ulasan siirleri ile genis yanki uyandirdi." (Tahir Alangu, 1974)

Adımlar bir adım attığım yerde ne vardı ki gitmemle kayboldu her adımımda sonsuz ben'leri koyuyorum boşluğa ve yine ben dolmuyorum geçip gittiğim yerlerden iç içe öne ve arkaya bakan bir sürü ben ler koymuşumdur eskileri çocuk şimdikiler ihtiyar Asaf Halet Çelebi

Çingenelerim deniz kenarına inen çingenelerim sulara içmeden bakarlar o sular tuzludur balıklar içer yeşil otların içine gömülen çingenelerim otları yemezler o otlar tatsızdır katırlar yer çiçekli şalvar seven çingenelerim çiçeği sevmezler kalem parmaklı çingenelerim kalem tutmazlar falıma bakarlar da yüzüme bakmazlar elime bakarlar da ayağıma bakmazlar paramı isterler de beni istemezler yüzlerini güneşle yıkayan çingene kızlarım kibarım diye bana gönül vermezler Asaf Halet Çelebi

Gözlerim kimi gördüler odalarda oturdum odaları kapladım sokaklara çıktım sokakları doldurdum görünen her şey ben oldum ve her şey beni gören göz oldu ve ben görünmez oldum Asaf Halet Çelebi

Hırsız / Asaf Halet Çelebi pencereden giren mehtap bu evde hırsız var mehtapta pencerede oturmuş beni görüyorum kapıyı çalsam içerden ben çıkacağım içerden çıkacak beni ne kadar görmek istiyorum penceredeki beni uyandırmalıyım içerde hırsız var içerdeki hırsızın ben olacağımdan korkuyurum Che

İkinci Pencere / Asaf Halet Çelebi yeşil yapraklar yeşil havuz yeşil yaprakların düştüğü havuz koyu yeşil ve rüyamda fıskiyenin üstünde fırıl fırıl dönen insan kırılmış merdivenlerde malta taşlarının altındaki tesbih böcekleri ve yerin altından çıkan solucanlar büyük bademin altında sohbet ederler giderler gelirler aralığın görünmeyen yerinde ve ben limonluğun içindeki kırmızı toz dolu sandığı düşünüyorum pencerede Che

Biber sümüklüböcek yuvasına kaç akşamüstüdür şimdi kocakarı masayla kovalar seni kıvılcımlar sıçrar ve ateşin üstündeki boru devrilir sümüklüböcek yuvasına kaç tuzluğun bir gözünde biber kokusu var hafız hanımın sesi bu kokuya benzer beni kurtar hafız hanım kıvılcımlar sıçradığı zaman kocakarı insanı kovalar akşamları Asaf Halet Çelebi

Cüneyd / Asaf Halet Çelebi bakanlar bana gövdemi görürler ben başka yerdeyim gömenler beni gövdemi gömerler ben başka yerdeyim aç cübbeni cüneyd ne görüyorsun görünmeyeni cüneyd nerede cüneyd ne oldu sana bana olan ona da oldu kendi cübbesi altında cüneyd yok oldu Che

Camlı odalardan üsküdarda üsküpüler dokusa gerek kumrular camları parıldıyor üsküdar evlerinin akşamüstleri camlı odalarda ne olsa gerek istanbula bakıp da beni görmeyen çocuklar camlı odalarda Asaf Halet Çelebi

Adımı unuttum adımı unuttum adı olmayan yerlerde ne in ne cin ne beni adem zamanlar içinde kuşlar uçuyor kervanlar geçiyor bir iğne deliğinden çarşılar kuruluyor sarayları oyuncak insanları karınca şehirler zamanları gördün mü bir iğne deliğinden adımı unuttum adı olmayan yerlerde geçip gidenlere bakarak Asaf Halet Çelebi

Doğduğum evin penceresi bir çam vardı önünde doğduğum odanın çöpten yapraklarında güneşi rüzgarla sallayıp kafesten içeri dolduran bir çam sedirinde iskambilden kuleler yıkılmış odada loş ve sessiz ikindilerin acısıydı sızan gözlerim dalardı kafesten duvara ve duvardan kafese seyretmeyi güneşi yüz bir güneşti kafesin her deliğinden giren susmuş bir çocukla şaka eden yüz ikindi güneşi Asaf Halet Çelebi

Kilise / Asaf Halet Çelebi evloim ni i vasiliya tu patros bütün resimler bizi gözetliyor tahtalardan kanı serap eti ekmek isus ve müselles içindeki başsız göz kirya eleison güneş açıldı buhur yandıktan sonra meryem anaya mum yakıyorum başsız gözden korkarak ayios o teos ayiosis hiros z ayios atanatos eleision imas Che

Sema-i Mevlana / Asaf Halet Çelebi tennure giymiş ağaçlar aşk niyaz eder mevlana içimdeki nigar başka bir nigardir içimdeki sema'a nece yıldızlar akar ben dönerim gökler döner benzimde güller açar güneşli bahçelerde ağaçlar halak-semavati-vel'ard'h yılanlar ney havalarını dinler tennure giymiş ağaçlarda çemen çocukları mahmur caaan seni çağırıyorlar yolunu kaybeden güneşlere bakıp gülümserim ben uçarım gökler uçar Che

Uyanıklık / Asaf Halet Çelebi uykum geliyor uykum geliyor uzaklaşıyorum yaklaşıyorum kendimden kendime sevdiğim havaları rahat dinliyorum şekil keskinlikleri körleşiyor ağırlıklar kalkıyor çıkıyorum bu alemlerden uykum geliyor uykum geliyor uyanık yollar yürüyorum uykuda yollar yürüyorum uykuda insanlar görüyorum niçin gördüğümü bilemiyorum uykum geliyor uykum geliyor Che

Romantik Gençliğim / Asaf Halet Çelebi ejderhalar çıkarıyorum duvar kovuklarından alevler çıkarıyorum yağmur karaltılarında hazin yürüyorum uzattım ellerimi çok uzaklara gitmiş yıldızlar düşürmüş gelirken yıldızsız kalınca gece uyunur tavanı yok siyah gök sırt üstü yere yattım tavansız göğe düşüyorum Che

Mağara / Asaf Halet Çelebi içimdeki mağarada kurumuş ölüler yatar zehirle gülen zümrüt ve yakut yatak içinde bir zaman beni uğurlamaya gelen haramiler içimdeki mağarada bir yığın kitap var bakınca yakından tasvirlerin gözleri oynar ve konuşur hepsinin yüzleri benim yüzüm gibi ve gözleri benim gözüm gibi Che

Nigarı Cin / Asaf Halet Çelebi çin-ü-maçindeki nigar gezer bendeki diyarda güler bende nigar içim boştur ve ayna kaplı o aynalarda bir gamzesi var kimisi sefine kimisi derya derya-yı-naz kimsi bulut kimisi bağ o diyar ki onda acayipler olur ve ordaki nigari kimse bilmez Che

Mansur / Asaf Halet Çelebi renkler güneşten çıktılar renkler güneşe girdiler renkler güneşsiz öldüler ne renk gerek bana ne renksizlik güneşler bir yerden çıktılar güneşler bir yere girdiler güneşler onsuz öldüler ne aydınlık gerek bana ne karanlık şekiller bir yerden geldiler şekiller bir yere gittiler şekiller görünmez oldular büyük köşe vur bütün sesler bir seste boğuldu mansur mansuuur Che

Kitaplar / Asaf Halet Çelebi kargacık burgacık yazılar yazılar dolu kitaplar kitaplar dolu yazılar tüylü tüysüz kargalar yazılar yazılar dolusu mürekkep mürekkepten şekiller F H Z U D, W yarısı kopmuş sicim yarısı kopmuş kitap ciltli kitap ciltsiz kitap sahifelerdeki yazılar beynimde beynimdeki yazılar havada ve harfler muallakta yazıların dili yok benim dilimle söylüyor yazılar yazılarin dili yok gotik yazılarda ıhlamur çincelerde çam hiyeroglifte baykuş ayak ve ince adam mehtapta sarhoş ahular ve yandan bakan göz ta'lik yazılarda ve sahifeler bomboş Che

Şefkat / Asaf Halet Çelebi başkasının çocuğu da olsan sen bir insan yavrususun bir insan yavrusunu sevmek istiyorum ağzı burnu kulağı ve sıcak kanı olan ve uyuyabilen bir insan yavrusunu uyu çocuk uyu dizimde Che

İbrahim / Asaf Halet Çelebi ibrahim içimdeki putları devir elindeki baltayla kırılan putların yerine yenilerini koyan kim güneş buzdan evimi yıktı koca buzlar düştü putların boyunları kırıldı ibrahim güneşi evime sokan kim asma bahçelerinde dolaşan güzelleri buhtunnasır put yaptı ben ki zamansız bahçeleri kucakladım güzeller bende kaldı ibrahim gönlümü put sanıp kıran kim Che

Nirvana / Asaf Halet Çelebi karanlığa geçelim karanlığı geçelim ne uyku ne ölüm hem uyku hem ölüm düş içime uyu ve sonsuz büyü unut renkleri ve şekilleri hepi ve hiçi beni ve seni ve geceyi yuttu nirvana Che

Sıdharta / Asaf Halet Çelebi nigrodha koskoca bir ağaç görüyorum ufacık bir tohumda o ne ağaç ne tohum om mani padme hum (3 kere) sidharta buddha ben bir meyvayım ağacım alem ne ağaç ne meyva ben bir denizde eriyorum om mani padme hum (3 kere) Che

Ayna / Asaf Halet Çelebi aynadan bakan benim küçük gotamacık duvarlardan karşına çıkan aynalardan hayalini çalan mahabbet olup vücudunu saran küçük cariyen nigar-i çin nigar-i çin bin bir aynada oynar ayna ayna içindedir nigar-i çin nigar-i çinin içinde ve zaman zamanın dışında uzat ellerini küçük gotamacık hayal hayal içinde dünya bir hayal dolabıdır aynalardan geçer küçük gotamacık çok sürmeden hayallerimiz aynaların arkasından geçer aynaya bakan benim hayal annemin oğlu bodhista gotama dünyada en güzel şey seni buldum artık hiç bir şey istemem küçük cariyem nigar-i çin uzat ellerini aynaların dışına çıkalım Che

Kadıncığım / Asaf Halet Çelebi oyluk kemiğimi çıkarıp kendime bir kadıncık yaptım ve bir şamar vurup rafa oturttum ben evden çıkınca kadıncığım yemeklerimi pişirdi söküklerimi dikti ve akşam olunca korkusundan çıkıp rafa oturdu geceleri kadıncığımın dizlerine korum başımı ve üç kıl koparınca uyurum Che

Trilobit / Asaf Halet Çelebi dünyalar ve yıldızlar en küçük şey acıkan dilimi uzatıp hepsini birer birer yaladım ve yuttum biraz serinlemiş gibiyim 50.000.000 sene evvel ılık bir denizde bir trilobitken duydum melali zaman nedir unutarak açıp ağzımı bütün denizleri içtim ve kendim kaybolup deniz oldum sonsuz deniz oldum Che

Nurusiyah / Asaf Halet Çelebi bir vardım bir yoktum ben doğdum selimi salışın köşkünde sebepsiz hüzün hocamdı loş odalar mektebinde harem ağaları lalaydı kara sevdama uyudum büyüdüm ve nurusiyaha ağladım nurusiyaha ağladığım zaman annem süzudilara idi ve babam bir tambur annem süstü babam küstü ama ben niçin hala nurusiyaha ağlarım nurusiyaaah nurusiyaaahhh Che

Yamyam / Asaf Halet Çelebi zaman zamanına dönsün hasta çocukları yiyen kromanyon adam kovuklarındaki yılanları ye taşların altındaki böcekleri ye yalnız sakın beni yemekten mağaranın hasta çocuğu zehirlidir zaman bu zamandır ihtiyarları ağaçlara çıkaran silken düşüren ve yiyen ostralya adamı kokmuş leşleri ye aşina kafaların bitlerini ye yalnız sakın beni yemekten acıların ihtiyar adamı zehirlidir zaman zamana uymuyor doğurduğunu yiyen yamyam kadını çocuğun aşkımdı pişirmeden yemişe benziyorsun Che

Kahkaha / Asaf Halet Çelebi billur sarayında çengi dilara bahçede bin kaplumbağa ve inci ile donanmış fil gidince açıldı kapılar ne iç oğlanları var ne cariyeler kimse yalnız bir kahkaha bütün odalarda her boş odaya girişimde bir kahkaha ve çıkışımda bir kahkaha Che

Güneşin ışığı her şey güneşi seviyor hatta denizler bile denizlerde nefes alan sen bile ve biz güneşi değil ışığını seven insanlarız güneş içime vuruyor güneşin ışığı var güneş yok güneşin ışığını kim anlatabilecek pazar pazar gezmek dağ dağ dolaşmak ve ormanlarda kalmak güneşin ışığını anlatabilecek olanı arıyorum güneş içime vuruyor Asaf Halet Çelebi

İnsanlar / Asaf Halet Çelebi yeryüzünde olmuşlar kafaları kafama benziyor elleri ayakları var benim de var su istiyorum su veriyorlar meramımı anlıyorlar ağzımın kımıldanışından dokununca gövdelerine kaçmıyorlar soruyorum kim olduklarını insanız diyorlar Che

Beddua kendi göklerimden indim kendi duvarlarıma konduğum duvarlar yıkılsın bahtiyaaar havuzlarımda birkaç damla su içip ağaçlarımın çiçekli dallarına uçtum konduğum dallar kurusun bahtiyaaar seni bahçelerimde uyuttum seni duvarlarımda sakladım havuzlarıma güneşler vurduğu zaman gözlerini açıp bana gülerdi bahtiyaaar yazık sana verdiğim emeklere Asaf Halet Çelebi

Şehir / Asaf Halet Çelebi allahtan pencereler açmışlar içi sıkılan evlere pencereler olmasaydı nasıl gezerlerdi karanlıklarda ayağa kalkmış büyük böcekler nasıl tırmanırlardı merdivenlerden tahta evler eski kutulardır apartmanlar yaldızlı nisan şekeri kutularıdır içinde siyah ve sarı başlı böcekler oturur başka küçük bir kutudan uzaktaki başka böceklerin cızırtılı seslerini duymaya meraklıdırlar sevgilim bir böcektir taşdan duvarlar içinde karafatmalarla yaşar beş senedir getirdiğim şekerleri yiyip elimi ısırmıştır karafatmalar onu benden ayırdılar o şimdi bana küsülüdür kutu duvarları içinde Che

Samandıra Baba yaramaz kız bahçeye gelecek benimle oynayacak samandıra babacığım ona bütün oyuncaklarımı versem ve bütün nedirciklerimi kertenkeleler kaçacak ve biz güneşten saklanacağız çok yaprakların altına samandıra babacığım çok uslu oturacağım yaramaz kız gelecek diye Asaf Halet Çelebi . push ; Che

Sandukalar sandukalarda can yatıyor canlar içinde bir can var canlar içindeki caaan sandukalarda yazılar var kendi kendini okuyor kendi kendini okuyan yazılar sandukalar öd ağacından misk ile amber kokuyor canımda tüten bir koku var caaan Asaf Halet Çelebi Che

Halayıklarım / Asaf Halet Çelebi iki taşı birbirine vurup acayip aleminden çıkardın ağzı var dili yok halayıklarımı zebercetten sarayımdaki halayıklarım saz benizli badem gözlüdürler saçları salkım salkım omuzlarındadır ve yaptıkları işi sessiz yaparlar zabarcatten sarayımda hamamlar yaptırdım tepe camları zümrütten ve akiki yemaniden ve kurnası var necef taşından Che

Fransa İçin Şiir / Asaf Halet Çelebi çocukluk arkadaşım petit-poucet yamyam devin kilerindedir küçük kızkardeşi ormanda ağlıyor tin tin eder kabacık beni bırakıp giden babacık ormanlardan güneşli tarlalara koşan çizmeli kedi ne olur kurtar benim marquis de carabasse'imi yanan paris'in çocuklarını öperek ağlamak istiyorum belki masallarımla uyurlar Che

Ayna bana aynada bir suret göründü benden başkası bilmem memleket-i çinden midir ya maçinden mi sordum kimsin diye bir kahkaha atıp ben çin padişahının kızı çoktandır aşıkınım dedi dedim çık o aynadan hayalimi çalan hayalim olmazsa olmasın yalnız var olduğuna inanmak için ellerim sana dokunsun bana çin padişahının kızı gelemem dedi ancak bir gün hayalin gibi seni de Asaf Halet Çelebi

Mısrı Kadim / Asaf Halet Çelebi acaba ot gibi yerden mi bittim acaba denizlerde mi şaşırdım ve zamanı nasıl unutmaktayım zaman unutulunca mısri kadim yaşanabiliyor kendimi unutunca seni yaşıyorum yaşamak bu anı yaşamaktır ammon ra' hotep veya tafnit kim olduğumu bilmek istemiyorum yalnız etrafında nefes almalıyım dut bu a'ru ünnek pahper kama pet kama ta mısır metinlerinde okuduğum cümleler seninle okuduklarımsa büsbütün başka şeylerdi seninle bir bahçedeyiz geliyor bana orada hem var hem yok gibiyim daha doğrusu bütün bir bahçe oluyorum insanlığımdan çıkarak kama pet kama ta Che

Tahtadan Yaptığım Adam / Asaf Halet Çelebi tahtadan yaptığım adam ne yemek yiyor ne konuşmak biliyor kaskatı gözlerle görünmez yerlere bakıyor tahtadan yaptığım adam hatırlıyor ki bir zaman nefes alan ince ince yaprakları vardı toprağı istiha ile yiyen liften ince ince ağızları vardı tahtadan yaptığım adam ağaçtan uzaklaştı ve insana yaklaştı yazık ki ne insan oldu ne ağaç Che

Harput / Asaf Halet Çelebi harput kulaklarını sarkıt eski korkutlar çıkıyor karanlıklardan bacadan düşen harput görmek istemiyorum gözümden ye beni duymak istemiyorum kulağımdan ye beni düşünmek istemiyorum kafamdan beni yut harput Che

He / Asaf Halet Çelebi vurma kazmayı ferhaaad he'nin iki gözü iki çeşme aaahhh dağın içinde ne var ki güm güm öter ya senin içinde ne var ferhaaad ejderha bakışlı he'nin iki gözü iki çeşme ve ayaklar altında yamyassı kasrında şirin de böyle ağlıyor ferhaaad Che

Galt's'ray / Asaf Halet Çelebi içim açılıyor pilav kokan koridorlarda grand-courr'a çıkınca içim kapanıyor ebedi vakansta çocuk olamayacaksın artık allasmarladık neuf-cent-dix-neuf . push ; Che

Asuri şiiri gövdesinden kopmamış kelle yukarı bakıyor ağaçta düşüncesi var gibi gövdesinden kopmuş o kelle hiç bir yere bakmıyor hiç bir düsüncesi yok gibi ağacın gövdesi var kellenin gövdesi yok sallanıyor yemiş gibi sarılmış ağaca saçlarından kesilmiş insan başı da oluyor kesilmiş manda başı olduğu gibi ağaçta düşüncesi olan o yemişi ağaç vermedi sen taktın sonradan kelle avcısı kellenin pastırma eti yemiş değil yiyemezsin kellenin pıhtı kanı şarap değil içemezsin ıstırap kesilmemiş kellede olur kesilmişinde değil öç alamazsın Asaf Halet Çelebi