yaklaşık 15 gün önce sokakta bulup donmak üzere olan, üst kata aldığımız minicik köpeği şu anda eşim götürüyor.. elimden bir şey gelmiyor. ağlamaktan başka. insanlığımdan utanıyorum.. bir şey yapamıyorum. gitmesini engelleyemiyorum.. evet toparladı kendini, kilo aldı. hareketlendi. boyu uzadı ve büyüdü.. ama genede o küçük.. ben sokaktaki büyük köpeklere bile ağlarken onu nasıl bırakayım.. ne yazıkki elimden hiç bir şey gelmiyor.. biz evde kalmıyoruz fazla hamileliğimden dolayı. alttaki yenge bakmam ben diyor.. başka çaremiz yok.. büyütüpde sokaklara salmaktansa hayata mücadelesini kazanması için çok alışmadan rahata şimdi salmalıyız dedi eşim.. hainsiniz, canavarsınız siz dedim.. 5de kalktım ona bir top kıyma pişirdim ekmekle.. eşim bırakınca onu yerken bende yanından uzaklaşım dedi.. ve gitti köpecik.. Allahım sen beni affet nolursun.. senağlamasenağlama nevbahar Herkes Olmuş