ROYALL'İM BENİM UFAKLIK BU TÜRKÜYLE UYUYO BİLİYOMUSUN. YA EVLENİRKEN BU TÜRKÜYÜ SÖYLERLERSE BEN NAAPARIM angelica

Kakule ah aglattin beni bu turku beni bekarken etkilerdi ama simdi gurbette hakikaten boyle hissediyor insan, Allah sevdiklerimizin acisini gostermesin, uzakta olsunlar ama sagolsunlar,

Ben varım angelica...:cool2: kakule

ayy duygulandım daha önce duymamıştım hikayesini ezine

ne gariptirki ota... a ağlayan ben bir tek kına gecemde ağlamadım... aksine hep güldüm..

ahh be kakumm akşam akşam duygulandırdın, üzdün beni bu yazıylann,, annecim ablam almanyaya evlendiğinde hep ağlardı bu şarkıda kakule

Bu öykü Malkara köylerinden alınmış olup belli bir kişinin dilinden yazıya geçirilmiş değildir. Çevrede herkes tarafından bilinen bir öyküdür. Söylentiye göre, çok eskiden köyün birinde Zeynep isimli çok güzel bir kız vardır. Onaltıya yeni bastığında Zeynep'i köylerindeki bir düğünde aşırı köylerden gelen Ali isimli bir genç görür. Ali Zeynep'i çok beğenir ve köyüne döndüğünde kızın babasına hemen görücü gönderir. Zeynep'i Ali'ye verirler. Kısa bir zaman sonra düğünleri olur. Ali, Zeynep'i alıp aşırı köyüne götürür. Zeynep'in gelin gittiği köy ile kendi köyü arası üç gün üç gece çeker. Bu kadar uzak olduğundan dolayı Zeynep, anasını babasını ve kardeşlerini tam yedi yıl göremez. Bu özlem Zeynep'in yüreğinde her gün biraz daha büyüyerek dayanılmaz bir hal alır. Köyün büyük bir tepesinde bulunan evinin bahçesine çıkarak kendi köyüne doğru dönüp için için kendi yaktığı türküyü mırıldanır ve gözleri uzaklarda sıla özlemini gidermeye çalışırmış. Oysa kocası, Zeynep'in bu özlemine pek aldırış etmez. Kaldı ki eski sevgisi de pek kalmadığından kendini fazlaca horlamaya, eziyet etmeye başlar. Sonunda bu özlem ve kocasının horlaması Zeynep'i yataklara düşürür. Gün geçtikçe hastalığı artan Zeynep'in düzelmesi için, köyden gelip gidenler de anasının babasının çağrılmasını salık verirler. Başka çare kalmadığını anlayan Zeynep'in kocası da anasına babasına haber vermeye gider. Altı gün altı gecelik bir yolculuktan sonra bir akşam üstü Zeynep'in anası babası köye gelirler, Zeynep'i yatakta bulurlar. Perişan bir halde Zeynep hala türküsünü mırıldanmaktadır. Aynı türküyü anasına babasına da söylemeye başlar. Çevresindeki bütün köy kadınları duygulanıp göz yaşı dökerler. Annesi fenalıklar geçirir ve bayılır. Zeynep hasretini giderir, giderir ama artık çok geç kalınmıştır. Bir daha onmaz, sonu ölümle biter. Herkes Zeynep için göz yaşı döker. İşte o gün bu gündür bu türkü ayrılığın türküsü olarak söylenip durur. Yüksek yüksek tepelere ev kurmasınlar Aşrı aşrı memlekete kız vermesinler Annesinin bir tanesini hor görmesinler Uçan da kuşlara malum olsun ben annemi özledim Hem annemi hem babamı hem köyümü özledim Babamın bir atı olsa binse de gelse Annemin yelkeni olsa uçsa da gelse Kardeşlerim yolları bilse de gelse Uçan da kuşlara malum olsun ben annemi özledim Hem annemi hem babamı hem köyümü özledim

ben bu türküyü çok seviyorum eskiden gelinleri ağlatırlardı eskiden diyorum çünkü:şimdi kınalarda bunun eşliğinde oynuyorlar ve ben çok kızıyorum halbuki sözlerni düşünseler hikayesini daha önce tv den izlemiştim okumasıda güzeldi paylaştığın için teşekkürler canım royall yaşamak herşeye

çok hüzünlüymüş hikayesi yaa:a015: memleketteki annem geldi aklıma birden... lütfen annesi yakınında olanlar bunun kıymetini bilsinler:a015: