VARLIĞINDIR MUTLULUĞUM.. Dün gece yine yüreğine sığındım. İçimdeki fırtınaları dindirdim kirpiklerinde.. Ve hasret çöllerini susturdum Sevgimize akan gözbebeklerinde.. Suskun denizleri getirdim Avuç içlerindeki hasret yangınına.. İnce ince baharları işledim kalem kaşlarına. Biliyorum, Uzaklarda bir yerlerdesin.. İçimde yanan hasret bir kelimesin... Bekleme beni pencerelerinde Sağanak yağmurlar üşütür tenini. Güneşle gireceğim sanma beni, Yıldızların koynundan Avuç içlerine düşüp Aydınlıklara boğacağım o güzel gözlerini. Vuslatlarımla sana geliyorken, Adınla uyandırıyorum nazenin çiçekleri. Yüreğimle yakıyorum Üzerine karanlıkları örten Ayrılıklara mevzilenmiş geceleri... Biliyorum. Varlığının huzurunda nefes alıyorum. İçime çekiyorken sevgini, Gözyaşların ıslak kefenim, Gözlerin "hayali " Cennetim olsa. Ve bulutlara özenip ağlarsan Mürekkebim ağlasın suskun satırlarda. ismail sarıgene

Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Gözlerinde unutulmuş hatıra iken, Kelimelerini yutkunup susma ne olur. Gülüşlerinde tozlanmış, Siyah- beyaz fotoğraf iken, Yaşanmışlıkları susturup Dudaklarında adımı bir kez bile anma ne olur. Beni zamana gömüp Unut hadi her şeyi. Bana dair tek bir hatıra kalmasın senden.. Sen beni yaşarken öldürmüşken, Ben seni sensizlikte yaşatacak kadar sevdim&#8230; Sen üzülme diye İsyanlarımı dizlerime büküp Ömür boyu sana susacak kadar sevdim.. Hadi git ne olur. Bir mevsim bile yaşanmayan Hatıralarımızı gözyaşlarında boğup Tek kelime unut hadi. Beni sevdiğine pişman ise sevgili, Yollarına feda olsun sevgim. Olur da susmalarım acıtırsa seni, Sana ölmelerimin üstü kalsın sevgili. Bol keseden harcasan da hatıralarımı Unutsan da sana yüreğimi adadığımı, Unutsan da adımı, Sensizlikte bile Adın dudaklarımda, Sevdan ise yüreğimde yaşayacak sevgili. İsmail Sarıgene

YANILACAKSIN Geldiğinde Yetim bıraktığın yüreğimi iki parça göreceksin Sol yanımı gözyaşında sel olmuş Sağ yanımı kan içinde solmuş bulacaksın Dayanamayacaksın sensiz bu halime Hep acılarında sevgisine dayandığın Bu adamı yerinde bulamayacaksın... Çünkü o sağlam olarak bıraktığın o adamı Sensizlikte çökmüş ve yatalak bulacaksın Yıkılır gibi olacaksın bir an Ve yıkılacaksın. Yerden kalkarken Şarkımızın çalındığını fark edeceksin Kızacaksın bana Sen geldiğin için çalınıyor zannedeceksin Nerden bileceksin ki Gittiğin o günden beri Plaklarda hep aynı şarkının çalındığını Dudaklarımda hep isminin ıslandığını.. Nerden bileceksin ki. Sonra yerde boş sigara paketlerini fark edeceksin &#8220; Canımcım hani sen sigara içmezdin &#8220; diye Mırıldanacak dudakların Nerden bileceksin ki Sensizlikte her gece Dudaklarımı ateşlere değdirip Yüreğimi hasretinde delice yaktığımı Umutlarımı rıhtımlara bıraktığımı Nerden bileceksin. Ki Duvarlara ilişecek gözlerin İsminin yazılı olduğunu fark edeceksin Neden ismimi boyadın diye soracaksın Ne yazık ki yine yanılacaksın Nerden bileceksin ki Sensizlikte her gece ismini Kanattığım dudaklarımla duvarlara yazdığımı. Unutsan da beni, benim seni hiç unutamadığımı... Nerden bileceksin ki.. Sandalyeye oturacaksın onca acıdan sonra Bir şiir dikkatini çekecek kağıtların arasından Tek tek okuyacaksın satırlarını. &#8220; Sensizlikte bile tek varlığımsın Kadere inat tek yaşama kaynağımsın Ve unuttuğun bu yürekte hala unutamadığımsın Ve sen... Sen benim tek Canımsın &#8220;. Sessizce başladığın bu şiirin sonunu Gözyaşlarınla sen bitireceksin Göz pınarların sel olup dolacak avuçlarına Kelimeler düğümlenecek dudaklarında İşte o an Seni seviyorum Seni seviyorum Canım diye Delice bağırmak isteyeceksin... Ve yatağımdan yere düştüğümü fark edeceksin Ölmemelisin diye yalvaracak yüreğin Bir soluğumu arayacaksın bedenimde Nefes alacağımı, yaşayacağımı düşüneceksin Ama yine yanılacaksın Çünkü ben çoktan yüreğinde ölümü tatmış olacağım Ve nerden bileceksin ki Ölüme bile giderken Son nefesimde dudaklarımda ismini andığımı Acı çekerken bile gözlerimi gözlerinden ayırmadığımı Nerden bileceksin ki... Ne yazık ki hep yanıldın Canım Ama. Ama sonunda Unutulsam da seni ölümüne sevdiğimi Ömür boyu hep seni beklediğimi Sensiz geçen günü ömür değil; ölüm bildiğimi Geç olsan da anlayacaksın... ismail sarıgene

adının her hecesi ihtilaldir Adının her hecesi ihtilaldir dudaklarımda Gözlerin, bir ateştir saçlarımı pervasızca üşüten ayazlarımda Gülüşün, bir tomurcuktur mevsimsiz açan baharlarımda Adının geçmediği şiirlerim sanki kuraktır Gözlerinden süzülen yaşla ıslanmayan yüreğim coraktır Gülüşünle aydınlamayan gecelerim hep karanlıktır Adında durur yüreğim, susar tüm kelimelerim Gözlerinde yanar mavi denizlerim Ve gülüşünle açar misk- i amber kokulu çiçeklerim. ismail sarıgene

Zannetme bir nefes kadar uzaktasın Acıya inat hala yüreğimde yaşamaktasın Belki de gözyaşıyla adımı anmaktasın Belki de yıldızların koynunda karanlıktasın Sen ağlama ne olur Hatırlar mısın bir zamanlar Gözyaşında ıslanmış gülüşlerimi Ölümsüz sevdanla yeniden yeşertmiştin Şimdi sıkıca sarıl bana Usulca zifiri karanlıkları giydir tenime Yaşadığın şehrin günahlarını ser yüreğime Ve uyanmadan hasretinden bu sabah Tüm umutlarımı al gizlice Bundan sonra karanlıkların benim Yıldızlar ise hep senin olsun Zannetme ki bir nefes kadar uzaktasın Sensizliğe inat hala yüreğimde yaşamaktasın Belki de baharın koynunda karakışlardasın Belki de Temmuz ortasında gözyaşında ıslanmaktasın Sen ağlama ne olur Hatırlar mısın bir zamanlar Tükenmekte olan nefesimi Gülen gözlerinle mutluluklara sermiştin Şimdi sıkıca sarıl bana Usulca acılarının gömleğini giydir bedenime Asırlık gözyaşlarını değdir yüreğime Ve uyanmadan özleminden bu sabah Tüm mutluluklarımı al gizlice Bundan sonra acıların benim Mutluluklarım ise hep senin olsun Şair : İsmail Sarıgene Son düzenleyen: Moderatör: 31 Mayıs 2008

aşka hudut çizilmez Bir damla gözyaşıyla ıslanan yüreğine ölüm istenilmez Karanlık ruhuna çöküyorsa, korkuların depreşiyorsa Gözlerime en parlak yıldızları sığdırıp, Aydınlığı yarınlarına hediye edeceğim. Aşka hudut çizilmez Gözlerini kapatmakla güneşe perde çekilmez Çiçeklerin soluyorsa, avuçlarında güllerin yanıyorsa Avuçlarımda baharı sana getireceğim. Aşka hudut çizilmez Son nefeste bile ömre kefen biçilmez Toprağın kuruyorsa, dudakların yanıyorsa Ellerimle denizleri sunup, Yüreğindeki susuzluğunu gidereceğim. Aşka hudut çizilmez Kefeni giyip ölüme gitmekle Cennet istenilmez Ayakların tutmuyorsa, çocukların seni bekliyorsa Tek bir gülüşün için Sırtımı senin yüreğine semer bileceğim. Aşka hudut çizilmez Ölüm son duraktır ; gidiş- dönüş bileti verilmez Acım çok, umudum yok diye feryat edersen Mutluluğun Kevser ırmağında yaşamak dururken Ölüme davetiye gönderirsen Son nefesimi yarınlarına sunup Ömrümü sana feda edeceğim. ismail sarıgene meltosh

bir yıldız çaldım karanlık geceden Yüzün kadar parlak Gecenin tüm sırlarını aydınlatan Ve etrafına sonsuz ışık saçan Bir yıldız çaldım karanlık geceden Olur da bir gece yıldızsız kalırsan karanlıgın ortasında Geceden caldıgım yıldızı ait oldugu yere Gözbebeklerinin icine bırakıp Yeniden etrafına ısık saçman icin Bir yıldız çaldım karanlık geceden Yüregimde yasana sevdanın tüm renkleriyle Hasretinde koyulasan aşkın mürekkebiyle Bir siir yazdım her satırında seni anlatan Olur da bir gün yalnız kalırsan dört duvarın arasında Her hecesinde kendini bulup yeniden beni sevmen icin Bir siir yazdım her satırında seni anlatan Bazen hasretinde gözyaşlarımla ıslandı tüm hecelerim Bazen mutluluklarınla şenlendi senin adınla biten cümlelerim Bazen de umutlarımla renklenip güzellesti son kafiyelerim Dalgaların sesinde huzurun bulunduğu Günesin, sabah ilk oraya doğmak icin koşuşturduğu Kır menekşelerinin sadece orda her bahar ciceklerini acmak istediği Düşlerimin yeşerdiği yamactan bir yer satın aldım Olur da bir gün koca şehirde yorulursan Huzuru kendi icinde kesfedip yeniden hayata sarılmak icin Düşlerimin yeşerdiği yamactan bir yer satın aldım Azgın Karadeniz dalgalarına bile karsı koyacak kadar sağlam Sevdamızın büyüklüğünü taşıyabilecek kadar geniş El emeginin sevginin gücüyle birlesip İsmini verdigim bir tekne yaptım Olur da bir gün koca şehir sevgimizi taşıyamaz olup Omuzlarından silkerse bizi Hoyrat rüzgarla beraber mutlulukları ayrı kentlerde yasayabilmek icin Kendi ellerimle mutluluk teknesi yaptım Utandığında kızaran yüzünün güzelligini güllerin bile kıskandığı Tatlı gülüşlerinin her bahar ciceklerin arasında dilden dile anlatıldığı Baharı andıran o gül yüzünden bir tebessüm ödünc aldım Olur da bir gün omuzlarına hüznün yükleri agır gelip Gözbebeklerine ıslak gözyaşları eklenirse Yeniden gülümseyip gülleri kıskandırmak icin Gül yüzünde en güzel baharları yasayabilmek icin Baharı andıran o gül yüzünden bir tebessüm ödünc aldım Renk renk acıp tomurcuklarında insanlara sevgiyi anlatan Hayatın en güzel mutluluklarına saçılan Bahar tazeligindeki her cicekten bir dal kopardım Olur da bir gün yalnızlık cölünde kalırsan Her cicekte yeniden hayata merhaba demen icin Yeniden sevdayı bende yaşaman icin Bahar tazeligindeki her cicekten bir dal kopardım Hayatın yorgun kaldırımlarında nefesim daralırsa Bir gün Azrail beni ölüme ansızın çağırırsa Nefesinden bir nefes caldım bu canıma Olur da bir gün ucurumun kenarında Tutanacagım son dal senin nefesin olursa Hayata sımsıkı sarılıp yeniden sevmek icin En güzel mutlulukları kalbinde yasamak icin Nefesinden bir nefes caldım bu canıma ismail sarıgene

gül yüreklim Gül yüreklim, Hep baharlarında nefes aldım. Hep güneşi gördüm ıslak kirpiklerinde. Hep mutlulukları soludum sevginde.. Acılarını, gergef işler gibi Yüreğimin solgun köşelerine motifledim. Çünkü umut fakiri acıların, Yarınlarımın müjde kokan çiçekleriydi. Suyum, ekmeğim Nefesim, azığım oldun hayat yolculuğunda. Baktığım her yerde, Çiçeklere adanmış bir gülüştün sen. Gözyaşlarımla aktığım nehir, Yokuşlarda soluduğum Yürek kaleminin en güzel şiiri oldun sen.. Yağmur damlası olup Bereket türküleriyle düşerken sen, Yüreğini açan bir toprak olurum ben... Gül yüreklim, Ayazlar, gözlerimi üşütmeden Her gözyaşınla öp solgun can evimi... Bengisuyu olup, Rüzgarla sessizce tomurcuğa inerken sen, Ben, güneşte titreyen yaprak olurum. Her düşüşünde dudaklarınla öp Üşüyen nefesimi gül yüreklim. Korkularımda sığındığım limandın sen. Mutluluk olup aktığım, Şiir olup gözlerine ağladığım candın sen... Sağırlaşan akşamlarda, Alev alev yandığım bir sevdaydın sen. Lacivert okyanuslara uzanan umuttu gözlerin. Yaralı yüreğimi dayadığım uçurumdun sen... Türkülerde büyüttüğüm çocuğun, Acılara serilmiş dilsiz umudun, Mutluluğa adanmış sevgisiydin sen... Ah gül yüreklim, Bir sabah uyanırsan baharlara, Acılarında ıslanmış dudaklarınla öp yüreğimi. Bırak, acıların benim tek mirasım olsun. O kangren olmuş sancılarını ser yüreğime. Öyle bir ser ki ; Güneşi, gölgelerde seven bir çınar gibi Acılarında bile sevginle mutlu olayım... ismail sarıgene Son düzenleyen: Moderatör: 6 Ağustos 2008