Çok beğendiğim bir şair var... Mehmet Varol Hayatın anlamını çözüyorum bu şiirlerle... inanılmaz güzel... Birkaç tanesini sizinle paylaşmak istedim dostlarım... Sevmeyi Beceremedik O gün hayatı bir kez daha düşündüm &#8220;Ne garip bir dünya&#8221; diye mırıldandım. Kimi sevgi bulamıyor; Kimi sevgiyi beğenmiyor. Kimi evlenmek istiyor; Kimi boşanmak Çoğu terk ediliyor; Neden terk edildiğinden habersiz. Kimi karısını anlamıyor, Kimi kocasıyla mutsuz. Kimi geçmişte yaşıyor, kimi gelecekte... Kendi kendimize yetmemiz için, Artık hayat bize her şeyi veriyor Kendi kendimize yetebilmeliydik Yalnızlaşmalıydık ki bizi yutabilsinler. Kimse kendi dünyasından dışarı çıkmamalıydı. Başkasına ihtiyacımız yoktu; Ne senin bana! Ne benim sana! Hepimiz yalnızlığı seçtik ki, Bizi daha kolay yok edebilsinler diye. Biz ne sevmeyi becerebildik. Ne anlayabildik birbirimizi. Sürüklenip durduk&#8230; O an&#8217;ı hiçbir zaman yakalayamadık Hep dışarıda kaldık Başkalarından bekledik Korkularımıza yenildik Hayatımız boyunca yapamadığımız iyilikler Bulamadığımız cevaplar İfade edemediğimiz duygular... Hep yanlış kapılar çaldık&#8230; Yanlış umutlar besledik&#8230; Yanlış kişileri sevdik&#8230; Sevgiyi umarsızca tükettik&#8230; Sorgulamadan, hoyratçasına. Zamanın ruhunu yakaladık ama Ruhumuzu kaybettiğimizin farkına varamadık. Biz ne sevmeyi becerebildik. Ne anlayabildik birbirimizi. Sürüklenip durduk... Mehmet Varol Onulmaz Yaralar Benden ayrıldığın o gün Hayatı seçtiğini söylemiştin ya Belki yıllar sonra bir gün Bir yerde karşılaşırız demiştin&#8230; Bir yanında hayat, bir yanında ben &#8220;Biz kendimizi kandıramayız&#8221; derdin &#8220;Önce hayatı yenmeliyiz&#8221; Kim bilir belki bir gün Belki bir gün arkadan gelir sevda Sevda arkadan gelir mi bilmem ama Ne kadar ötelesen de Ne kadar kaçsan da Hayat son hesaplaşmayı yapar mutlaka Elden giden her şey bir burukluk Onulmaz bir yara bırakır ardında Ve biz sadece bakarız ardından Sadece geçmişi düşünerek... Mehmet Varol Birbirimizin Şahidiyiz Seni ilk gördüğümde, O lüks sarayın içinde, Bir peri kızı kadar güzel, Zengin ve mağrur&#8230; Demiştim ki: &#8220;İşte başka dünyadan biri daha&#8221; O an sen bana gülümsedin, Sonra ben sana baktım, Gözlerindeki hüznü gördüm. Sonra nasıl oldu bilinmez&#8230; Boşlukta, sisler içinde, Kaybolmaktan korkmadan yürüyüverdik. O eski sokağın köşesinde, Bir fakir çocuk ağlayacak diye, Elimden tutup beni çılgınca koşturan sen. Şu koca dünyada, Geçmişe dönüp de hüzünlenen, Bir sen kaldın, bir ben. Sonra sen bana baktın, Elinle saçlarımı düzelttin, Gözlerindeki hüznü gördüm. Şu koca dünyada! Sen benim şahidimdin, senin şahidin ben... Mehmet Varol BeLLa Sevgi neydi?Sevgi