secret'ın cd sini izledim film olarak izlemek daha muhteşem oluyor evet secret var ve uygulamak gerçekten zor ama insan zamanla alışıyor sanırım benim kadar olumsuz bir insan bile en kötü şeyden artık iyi bir şeyler çıkartabiliyorsa herkes yapabılır bunuyerimseniben

İnanıyorum gerçekten olumlu düşüncenin yaşamı olumlu yönde değiştirdiğine inanıyorum ama hayatınız kötü giderken bunu becermek o kadar da kolay değil işte. Örneğin para sıkıntısı çekerken, özel hayatınız dibe vurmuşken halen olumlu düşünmeye çalışmak bazen insana saçma geliyor.. Çoğu kişi de bunu saçmalık olarak nitelendiriyor.. Ama ben inanıyorum, düşünce gücüne, pozitif düşünceye inanıyorum.. Hayatımda da çocukluğumdan beri farkındayım bu pozitif düşüncenin gücünü.. Zaman zaman kopsam da, kendimi toparlayıp olumlu düşünmeye çalışıyorum.. Gerçekten ortalıkta dolaşan et yığınlarından ibaret değiliz biz.. Çok kuvvetli bir enerji var içimizde. Düşünce gücü.. İş; bunu kullanmayı öğrenmekte.. Teşekkürler Talin. arzuco Biri Beni Durdursun

teşekkür ederim arkadaşlar gerçekten bu yazıya ben de bayıldım ve düşünüp duruyorum ilk okuduğumdan beri acaba ben de korkularımı, istemediklerimi yok etmek yerine içime gömmüş olabilirmiyim diye? keri34 derinin

bende olumlu dusunmenın gucune ınanıyorum. bununla ılgılı bır suru kıtap var evde. ama uygulamaya gelınce bıraz zorlasıyor ıs. konsantre olmak gerekıyor Anka

güzel paylaşımın için teşekkürler talıncım. bende kımı zaman olumlu düşünmeye çalışırım ama bazı anlarda zor oluyor... bunu okuduktan sonra bir daha oturup düşüneceğim sağol talin

Pozitif düsünceyle acamayacagimiz kapi yoktur, buna gercekten cok inaniyorum, ama is uygulamaya gelince zor oluyor tabi. Ama demek ki herkes icin zormus aynanin karisinda aglayarak kendime seni seviyorum diyordum demis Louise Hay. Zaten hayat bir mücadele degilmidir, gercek mücadele ve en zoru kendimizledir. Kendimizi güzelliklere bir inandirabilsek bakin ozaman hayat nasilda güzellesiyor. Hz. Melvana bile söylemis: Diken düsünen dikenlik, gül düsünen gülistanlik olur diye. Ve ayrica insanin düsünceden ibaret oldugunuda söylemis. Pozitif düsünceli günler sizin olsun arkadaslar, ayrica paylasim icinde cok tesekkürler

bencede canım uygulaması çok zor... illaki bir yerde üzülmeye de ihtiyacımız var, karamsar da olmak zorundayız sanki.. içinde yaşadığımız dünya bizi buna itiyor..

sagol talincim.. bende 2 sene önce okumustum ilk defa.. basucu kitabim oldu diyebilirim bu ve bunun gibi bikac kitap daha... cocuklugumdan beri bu güce inaniyorum, bazen cevremde bu düsüncelerim hayalperestlik olarak algilansada faydalarini böyle düsünenlere anlatmam imkansiz, ancak meyvelerini toplayanlar anlayabilir...

bende secret okudugumda pozitif düşüncenin gücünü cok iyi anladım olmasını istedigim şeyleri düşünüp ona yogunlaşıyorum ve hep olumlu düşünüyorum işe yarıyor :) talin

ben de pozitif düşünceye inananlardadım. ben gülen neşeli biriyim. girdiğim ortamlarıda seçerim. hemen insanlarla gülerek konuşmaya çalırım. karşımdakide benim gibi olur hemen neşeli konuşur buna çok dikkat ettim gerçekten. bir arkadaşım var çok güzel bir kız iyi eğitimli iyi bir işe sahip ama negatif nasılsın diyorum çok yoruldum çok yoruluyorum çok yogunuz yetişemiyorumm ben sviyorum ama güzel bir sohbetimiz olmuyor inanın hep ah vahh hep iş olmazki ama dimi sorunlar bitmez arkadaşlar günlerin keyfini çıkralımm derimm

arkadaslar ben boyle cok onemli bi konunun guncel kalmasini cok istiyorum. deneyimli arkadaslarin gorusleri inaniyorum ki benim gibileri aydinlatacaktir . push ; hadibakem oğlum bırakma

Düşünce şeklimi değiştirmek istersem, yaşam biçimimi de değiştirebileceğimi ilk kez duyduğum zaman çok şaşırmıştım. Sonra düşünce şeklimi değiştirme macerasına atıldım. Fikri kabul edip, "evet" dedikten sonra, iş bunu nasıl yapacağımı öğrenmeye kaldı. Birçok kitap okudum. Birçoklarınızın evinde olduğu gibi benim evim de ruhani ve kendine yardım kitaplarıyla dolup taşmaya başladı. Yıllarca kurslara devam ettim ve bu konuyla ilgili her şeyi keşfettim. Çalışmalarım üç yıldır sürüyordu ve kilisede öğretmenlik yapmaya başlamıştım. Felsefe dersleri veriyordum ama öğrencilerimin bocalamalarının nedenlerini merak ediyordum. Sorunlarına neden böylesine gömüldüklerini anlamıyordum. Onlara verdiğim güzel öğütlerden yararlanıp neden iyileşmiyorlardı? Sonunda, onlara sadece doğruları anlattığımı ama bu doğruları yaşamadığımı fark ettim. Bir gün hiç beklenmedik bir anda, doktorlar vajen kanserine yakalandığımı açıkladılar. Artık kendimden kaçıp saklanamayacağımı yeterince öğrenmiştim. Duygularımızı bastırıp içimize gömünce, onlar bedenimizin bir köşesine yerleşiyorlardı. Ve yaşadığımız sürece duygularımızı bastırıp içimize atınca, bir süre sonra bedenimizin bir köşesinden dışarı fırlıyorlardı. Çirkin olayları arkamda bıraktığımı sanıyordum ama aslında onları içime gömmüştüm. Metafizik yolunda ilerlemeye başlayınca, duygularımın üstüne ince spiritüel bir örtü çekmiş ve çöplüğün çoğunu içimde saklamıştım. Kelimenin tam anlamıyla etrafıma bir duvar örüp, kendi duygularımla yüzleşmemiştim. İçimdeki çocuğu yakından tanıyıp onunla çalışmam gerekiyordu. O çocuk hala acı çekiyordu ve yardıma gereksinimi vardı. Hemen hevesle kendimi iyileştirmeye koyuldum. Kendimi tamamiyle iyileşmeye adamıştım. Altı ay süreyle, aşağı yukarı yirmi dört saat çalıştım. Önce beslenme temizliğine giriştim. Olumlu sözler söyledim. Gözlerimin önünde olumlu sahneler canlandırdım. Her gün aynanın karşısına geçip çalıştım. "Seni seviyorum, gerçekten seviyorum," demek çok zordu. Gözyaşları içinde derin derin nefesler alarak bu sözleri yineledim. Bu sözleri söyledikten sonra, sanki kuantum bir sıçrama yaptığımı hissettim. İnsanların içlerinde biriktirdikleri öfkeyi boşaltabilmelerinde gerçekten uzmanlaşan iyi bir psikoterapiste gittim. Çığlıklar atarak, yastıkları yumruklayarak uzun saatler geçirdim. Harikaydı. Kendimi çok iyi hissettim. Çünkü hayatımda böyle şeyler yapmama asla izin verilmemişti. Hangi metodun yararı dokunduğunu bilmiyorum; belki hepsinin biraz yararı dokunmuştur. Fakat en önemlisi, çalışmalarıma inatla, hiç ara vermeden devam edişimdi. Sabah gözümü açar açmaz çalışmaya başlıyordum. Gece yatarken bütün gün hiç ara vermeden çalıştığım için kendime teşekkür ediyordum. Her gün yeni yeni bilgiler öğrenmeyi ve büyümeyi içtenlikle istiyordum. Artık değişmeye ve kendimi kötü bir insan olarak görmemeye kararlıydım. Ayrıca hoşgörü ve bağışlama konusunda da çalışmalar yapıyordum. Ebeveynlerimi bağışladıkça kendimi de bağışlamak isteği doğdu. Kendimizi bağışlamak da çok önemlidir. Ebeveynimizin bizi hırpaladıkları gibi, çoğumuz içimizdeki çocuğu hırpalamayı sürdürürüz... Ve onu taciz etmeye devam ederiz. Bu çok acı bir şey. Zamanla güvenim arttı ve kendime iyi bakabileceğime inandım. Ruhani gelişmem beklenmedik harikalar yarattı. İç düzeyde huzura kavuşup kendimizle barışınca, hayat çok daha zevkli oluyor. Bu deneyimden ben kişisel olarak ne öğrendim? Eğer düşüncelerimi ve beni geçmişteki yaşamıma bağlayan alışkanlıklarımı gerçekten değiştirmek istiyorsam, yaşamımı değiştirecek güce sahip olduğumu fark ettim. Eğer içtenlikle çalışırsak, aklımızda, bedenimizde ve yaşantımızda inanılmaz değişiklikler yapabileceğimizi öğrendim. Ben bu işe yirmi küsür yıl önce başladığım zaman, bugün yaptıklarımla yüz binlerce insana yardım edip ümit vereceğimi bilmiyordum. Kaynak: Pozitif Gücün Büyüsü / Louise Hay Derleyen: Onur Sargın a. s.