gözlemlerime göre aşk artık herkese göre değişen bir kavram zaten şahsi birşey ama ortak bir tarifi yok gibi. bana artık gereksiz bir şekilde birbirlerine tutku ile bağlanmış insanların yaşadıkları duyguyu aşk diye niteliyorlarmış gibi geliyor. halbu ki geçmişte öylemiymiş bize anlatılanlara göre aşıklar birbirlerinin kalbi kırılacak diye korkarlarmış.

AŞK Andolsun bütün örtülere, andolsun bütün örtünenlere ki, Kar altında terleyerek uyanmaktır, aşk. Yanmış iki cesedin kına gibi külleri arasından Fışkın sürerce dirilip yeniden yanmaktır, aşk. Cümle ağaç kapıları, cümle demir kapıları aşıp, Bir gönül kapısına dayanmaktır, aşk. Sevgilinin otağını gökkuşağına boyayıp gece-gündüz, Hüznün safran sarısıyla boyanmaktır, aşk. Yaratmaktır ya da sevgilinin toprağından yaratılmak, Her nefes alıp verişte yanmaktır, aşk. İsmaili bir gönülle teslim olmaktır bıçağa, Birini kandırmak değil, bilerek kanmaktır, aşk. Diline arılar konar, koynunda karıncalar gezer, Sevgilinin ölçeğiyle her zaman sınanmaktır, aşk. İsrafil'in Sur'unu ruhunda duymaktır aşk, Suyu suyla yumak gibi aşka inanmaktır, aşk. Bahattin Karakoç Y