Ben annem tarafindan hic sevilmedim hatta nefret edercesine davranirdi. Hala daha öyle normal anne kiz iliskimiz yok. Sinir hastasi. Diger kardeslerimlede arasi iyi degil ama beni genk kiz iken daha fazla ezdi daha sessiz olmamdan dolayi. Neyse ilk sevdigim sözlüm de hissettim degerli bir insan oldugumu ama malesef onunda narsist bir kisiligi vardi. Ilk zamsnlar beyaz atli prens ti resmen. Ufak tefek haksizliklari olurdu anlam veremezdim. Bir kac sene nisanliliktan sonra evlendik. Uzak sehirlerde oldugumuz icin haliyle cokta tanimadim. Neyse asil sorum şu.. aldatildim ve bosandim Ona karsi zerre his yok icimde Cocugumdan dolayi sadece mesaj ile irtibatimiz vardi. Ayrilali 6 yil oldu. Sonra karsi karsiya geldik cocuktan dolayi okulda gösteri vardi orada ilk defa yillar sonra görüstük. Bir sey hissetmedim ama onun o mahcup hali neden bilmiyorum icimi acitti. Pisman oldugundan eminim zaten bosanmayi istemedi. Ama bu icimdeki his nedir? Bu his bana aci veriyor. Sanki eski iyi zamanlarinin 10 sene evliligin vermis oldugu anlam veremedigim bir hüzün hali. Cok merhametli bir yapim var birazda duygusal. Bu beni biraz yipratiyor. Sanki neredeyse gidip onu dolayli yönden teselli edesim var. Olan oldu önüne bakmalisin hayat yapacak birsey yok gibi. Ama yapmam tabii cünkü benim canimi cok yakmisti. Enayilikmi bir merhamet hissi cözemedim. Sizce nasil düsünmek lazim bu durumdan etkilenmemek icin? Sanki icimde onu tam ugurlayamadim diye hissediyorum. Ki ona karsi icimde duygusal bir his olmamasina ragmen tuhaf degilmi? Acaba diyorum bu his zamaninda onun beni degerli oldugumu hissettiren ilk insan olmasinlami alakali?