Her sevdiğimizde ruhumuzun farklı bir rengi yansır. Yavuklular albümümüz, pembeleşen, yeşeren, sararan, kanayan, katranlaşan aşklarımızdan bir ebemkuşağıdır. Attila İlhan son şiir kitabında "Kimi sevsem, sensin" di yor; "Kimi sevsem sensin/ senden ibaret/ Hepsini senin adınla çağırı yorum/ Kimi sevsem sensin/ hayret/ in misin cin misin anlamıyorum." Elbette Attila ilhan gibi bir aşk gurusunun onca bilgeliğiyle anla madığını ben anlayacak değilim; lakin hissettiğim odur ki, her sev diğinde bir unutulmazdan izler yakalayanlar ola ki, "o"nda aslen kendilerini bulmuşlardır ve filhaki ka her yeni sevda masalında asıl arayıp durdukları kahraman da o unutulmazdan ziyade kendileridir. Binaenaleyh, malum mısraı, "Kimi sevsem, ben" diye yazmak ziyadesiyle mümkündür. Mısraı virgülsüz ve sonunda soru işaretiyle okursak "Kimi sev sem ben" diye düşünür ademoğ lu... Sorduğu soru kendisidir aslın da; o yüzden sonunda bulduğu ce vap da kendine benzer. Sevdiğini kendi gibilerden se çer. O yüzden sevdalılarımızın herbirinde bizden izler vardır. "Kimi sevsek," onda ruhumuzun fark lı bir rengi yansır. Yavuklular albümümüz, pembeleşen, yeşeren, sararan, kanayan, katranlaşan aşklarımızdan bir ebemkuşağıdır. İster "kırbaç dili tutam tutam alevle nen" bir şehvet rüzgarı olsun, ister "bıra kılınca korkudan gözleri sislenen" bir şef kat limanı... Her biri biziz; cümleten bileşkemiz... İnanmazsanız ispatlamama izin verin. İki ayrı kağıda 10 isim yazıp, Türkiye'yi hiç bilmeyen birine götürün. İlk kağıtta Süleyman, Bülent, Tansu, Mesut, Necmettin isimleri olsun; öbür kağıtta Rahşan, Özer, Nazmiye, Nermin, Berna... Sonra bu isimlerin özel liklerini anlatın ona... Ve bunları eşleştirmele rini isteyin... 5'te 5 tutturduklarını hayretle göreceksiniz. Daha basitini yapın: Onlara iki ayrı Semra anlatın; hangisini Turgut Özal'a, hangisini Ahmet Necdet Sezer'e yakıştırdık larını sorun. Yine doğrusunu bilecek lerdir. Öyledir; her aşkta kendi ni aradığından, her sevdada bir benzerini bulur insan... Yoko Ono'da John Lennon'dan, Eva Braun'da Hitler'den, Havva'da Adem'den izler vardır. Latife'nin bir yanı Mus tafa Kemal'dir, Mevhibe'nin bir yanı İsmet... Ama sonunda kendin den de sıkılır insan elbet... Gün gelir, terk edebilir en sevdiklerini bile... Bir tek yalnızlığımız, ömür boyu yalnız bırakmaz bizi... O yüzden bence aşk. tek kişiliktir. Can Dündar sevgilera. s. dilek..