Aydınlık hayallerin karanlık geçitlerinde yürüyorum çok zamandır. Çok zamandır imkansızlık teriminin ne olduğunu çözmeye çalışıyorum. Henüs çözülmemiş benliğim savruldukça, çığlıklarım sessizliğe bulanıyor. Seni anmak, sensiz olan tüm değerleri yok sayıyor. Kimsesiz geçitlerdeyim. Hiç kimse sen olmuyor adımlarımda. Sen diye sıfatlandırdığım ya da kalbimi durdurup ismini zikrettiğim zamanlarda, kavram karmaşası ile bulanıyorum. Hayatın akışında donuk bir iz bırakıyorsun bana. Sanırım biraz bencillik bu yazdıklarım Ama mahkumum sanki bu yazılara.. Kendi anlamsızlığımı yaşadıkça seni anlamak zor oluyor bazen. Bazen bu durumu kabullenememe.. Acı da olsa.. Ne dersen de! Ya da durum neyi gerektiriyorsa. Umrumda zincirlenmiş ne varsa çözülmüş sana bağlanıyor. Hep yarım kalan, . yarım kalacak mışçasına herşey sen oluyor üzerimde. Aciziyetime bulanan bu duygular karşısında isyan etmemek için, Ne savaşlar veriyorum bir bilinebilse. Ama! Fakat! Lakin! .. Benliğim işte... Bu kadar mucadelenin ardından, Gözlerin, satırların arasından öyle bi esiyor ki gözlerime Satırlar yarım kalıyor sonra.. sonra... Yarım kalan satırlar, bitmeyen mısralar, haykırıyor, aciziyetime karsı verilen savasta yenık dusuyorum... Sen olan hersey, noktalarda, virgüllerde vede paragraflarda anlamını kazanıyor, seytanda ayrıntılar da gizli değilmidir zaten? Sonra birden yazılarım ve yarım kalan ne varsa, tek tek tamamlanıp anlamını kazanıyor, işte orda... O anın başlangıcında satırlar arasından esen gozlerın yok artık... Çünkü, artık gözlerinin yerini kalbin almıs, tek tek içime işliyor defalarca, yine yine yeniden, butun sevginle... Artık ruhumun derinliklerinde benliğin... Keşfediyor tüm kılcal damarlarımdan, beyin hücrelerime kadar... Öyle bir haz ki, yüreğim kocaman bir alev topu ama sadece düştüğü yeri yakacak, ne olur düştüğü yerde ol aşkım... Birlikte yanalım, birlikte kavrulalım ve yanlız biz olalım... Hiç bir satır yarım kalmaz, ya biter, ya da... ya da işlenir sevda yuklu cumleler arasında tek tekk... huysuz-citir Popüler