İnsanı anlatmanın en iyi yolunun, yaşanan trajediler olduğunu sanan 'yaşam hainleri'ni Ogün Samast ve saz arkadaşlarına şikayet edeceğim. Sonra da cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak ve adam öldürmeye azmettirmek suçundan hapse girip, içerde 'insanı anlatmanın en iyi yolunun, yaşanan trajediler OLMADIĞI'nı anlatan bir kitap yazacağım. İşte hedef gösteriyorum ey okur! Gözünü dram perdesi bürüyenler ve o yüzden gözünün önünü göremeyenler de, onları öldüremeyenler de vatan ve yaşam hainidir. Hayatının dramla anlam kazandığını, dost muhabbetlerinin yalnızca dramla derinleştiğini, benliklerinin dramla yoğruldukça olgunlaştığını sananlar da onların evine bombalı paket göndermeyenler de vatan ve yaşam hainidir. Yaşantısında ne kadar dram varsa o kadar güçlü olduğunu gösterme şansı yakaladığını sanan andavallar da, bunları diri diri gömmeyenler de vatan ve dahi yaşam hainidir. Hele ki, kendileri gibi yaşamdaki trajedilerin altını çizmeyen pozitif azınlıkları gamsızlıkla, duyarsızlıkla, öküzlükle suçlayan sürüngenleri benzin döküp yakmayanları tarih asla affetmeyecektir. Her kim ki kapı gıcırtısına bile duygulanıyor; yaşam içinde, elinde bir mendille sümüklerini sile sile dolaşıyor; katledin. Vaciptir! Hedef göstermeye devam ediyorum ey okur! Katliama, 'sözde eğlence aracı olan' görsel medyadan başlayın. Önce gündüz kuşağı programlarına 'hayatın en okkalı tokadını yemiş kişi'leri çıkaranları kurşunlayın. Sonra bu programlara katılıp kendi yaşamı hakkında hiç kafa yormayan, ama başkalarının dramı söz konusu olduğunda mikrofonu elden bırakmayan seyirci kitlelerini yok edin. Adı geçen programlarda göbek atanları ellemeyin, bana bırakın. Katliamın ikinci aşamasında, yerli dizi furyasına emeği geçen ne kadar yayıncı, yapımcı, oyuncu, seyirci, senarist, figüran, kameraman varsa hepsini büyük bir çukura atıp üstüne beton dökün. Üçüncü aşamada, sözüm ona eğlence ve şov dünyasına sıtar mıtar, dansçı mansçı kazandırmayı amaçlayan ama 'hayatı en bi trajik olan' yarışmacıyı afişe eden ve birinci seçen yarışmalara canlı bomba olarak katılın. Ve sakın pimi çekmeyi unutmayın! Ne? Sıradaki mi? Sakin yahu. Vur dedim, öldürdünüz! Hem zaten birkaç bin tane dram manyağını, prime time meydanında sallandırdık mı zırlayan adam kalmaz memlekette. Hoş, o zaman televizyona çıkıp halkımı eğlendirecek adam da kalmaz. Bir ben, bir Ajdar, bir de Tuğba Ekinci! Ajdar 'ültraviyole mega star' olur; Eurovision'da 'Ayşe Kadın Fasulye' şarkısıyla ülkemizi temsil eder. Tuğba Ekinci olimpiyatlara katılır; buz pateninde Türkiye'nin gururu olur. Eh ben de artık köşe yazarlığıdır, genel yayın yönetmenliğidir, ne bileyim bilumum yarışmalarda jüriliktir felan, eğlenip gideriz. Aslında şöhret möhret beni bozar da, sevgili okurlarım hapishanelerde çürürken onlara bakmak boynumun borcudur. Şimdi ben gidip makyajımı tazeleyene kadar, siz de cephanenizi yüklenin. Memleket bizden hizmet bekler. Bu arada son bir uyarı daha: Birkaç suikasttan sonra sokaklarda "Hepimiz kederliyiz. Hepimiz elemliyiz" pankartlarıyla yürüyenler olacaktır; onlara da sinir gazı vermeyi unutmayın. Hadi bakalım; gazanız mübarek olsun!