6 ay önce boşandık. Bitti. 3

Konuşacak birine çok ihtiyacım var. bende biri 2 diğeri 6 yaşında 2 evlatım var eşim kayınvalidem ne derse onu yapar ve her seferinde evi terk eder 2 gün annesinde kalır benim yalvarmalarım sonunda dönerdi annesi çok geçimsiz bir kadın herkesle kavga eder kimseye evine istemez dün bize kalmaya geldi eşimin babasından mirs kalmıştı evimizinde kredi borcu var bu kalan para tamda onu kapatıyordu çok bişey değil ama biz evi 8 senedir ödüyordük bende dedimki anne evi kapatsak bizde biraz rahat etsek hemen öfkelendi benim bu teklifime başladı oğlunu doldurmaya bana hakaretler etmeye bende uymak istemedim ev işlerine verdim kendimi ama o hep konuştu hiç susmadı eşimse devamlı annesinş tastikliyordu çünkü annesinin durumu iyi ondan menfaati kesilecekti ve anne oğul eşyalarını alıp gittiler eşim 2 gündür eve gelmiyor benim sadece yaşlı bir annem var birde abim kimseden en ufacık destek göremem eşim sürekli bizi terk eder annesinde kalır en son aöz vermişti ama yine bırakıp gitti ben çocuklarıma belli etmemek için odaya gidip sürekli ağlıyorum eşim ortada yok bir lira param yok eşim nasıl böyle acımasız ve sevgisiz olabilir diye delirmek üzereyim çalışacak durumda değilim çocuklarımdan biri hrrgün fizik tedavi görüyor bana yardım edin lütfen azimli anne Aşkim, hayat ve ben... tek ayak

İyi günler... Ben 4,5 yıllık evliyim. 21 aylık bir oğlum var. Eşim hiçbir geçerli mazeret göstermeden bu sabah bir kaç parça eşyayla evi terk etti. Kalan eşyalarını daha sonra gelip alacağını söyledi. Ama hem maddi hem manevi olarak bizi öylece yüz üstü bıraktı. Benim yaşadığım şehirde hiç yakınım yok. Giderken sadece 130 lira bıraktı. Bu paranın 30 lirası su 30 lirası gaz ve 40 lira da elektrik faturasına vereceğim. Geriye bana sadece 30 lira para kalıyor. Eşim ne haliniz varsa görün deyip çekip gitti. Bu durumda benim hakkım nedir? Ne yapabilirim? Son aylarda bana aynı zamanda ağır hakaretlerde bulundu. Sürekli aşağıladı, küçük gördü. 2 ay önce oğlumu hastaneye yatırmıştım. Hastanede bile ihtiyaçlarımızı karşılamadı. Arayıp sormadı. Kuzeniyle birlikte memlekete gezmeye gitti. Ben ve oğlumu öylece hastanede bir başımıza bıraktı. Benim evi terk etmemi istedi. Fakat benim gidecek bir yerim yok. Baba evinde üvey bir abi. Misafir olarak gittiğimde bile bir sürü problem çıkardı. Şimdi çocuğumla temelli olarak gidersem beni kesinlikle o evde barındırmaz. O yüzden eşimin bunca zaman yaptıklarına katlandım. Bu sefer kendi eşyalarının bir kısmını toplayıp gitti. Gerekçe olarak beni ve oğlunu artık kendi hayatında istemediğini söylüyor. Ben de cevaben kendisine bizi istediği zaman hayatına katıp istediği zaman hayatından çıkaramayacağını ve oğlum üzerinde kendisinin de sorumluluklarının olduğunu söyledim. O neyi nasıl istersem öyle yaparım deyip gitti. Şu an içinde oturduğumuz konutu 7 ay önce kredi çekip aldı. Bana eğer kendi isteğimle boşanmayı kabul etmezsem evi satacağını ve kalan parayı harcayacağını ve beni öylece yüzüstü bırakıp gideceğini söyleyince ben de eve şerh koydurdum. Benden izinsiz evi satamaz. Benim boşanma davası açmamı istiyor. Ben de evin borcu bittikten sonra evi benim üzerime yapmasını ve kalan maaşının yarısını da bana nafaka olarak vermesini talep ettim. Kendisi bunu kabul etmedi. Çünkü beni hem maddi hem de manevi olarak zarara uğrattı. Evlenmeden önce iyi bir işim vardı. Onun için memleketimi ailemi geride bırakıp onun memleketine yerleştim. Bir süre orda da çalıştım. Altınlarımı kendisi aldı. Maaş kartımdan her ay kendisi paramı çekiyordu. Bir gün olsun hesap sormadım. O paralarla evin peşinatını verdi. Şimdi evi satıp kalan parayı ve aylık 650 lira nafaka veririm diyor. Evin satımından kalan para zaten benim. Evi satarsa 650 lira nafakayla hem ev kirası hem ev geçiminin nasıl altından kalkarım. Bunca zaman bana ve oğluma yaşattıklarının bir bedeli olmayacak mı? Kendisi istedi diye evlenip kendisi istedi diye boşanacak mıyım? Bu yükü ömür boyu ben tek başıma mı yüklenmek zorundayım. O kendine yeni bir hayat kurarken ben oğlumla üç kuruşun hesabını yaparak nasıl geçinicem. Oğlumun ve kendi ihtiyaçlarımı karşılayacak durumum yok. Oğlum çok küçük. Ben çalışsam onu emanet edeceğim kimsem yok. Çok çaresizim. Ben de ne yapacağımı şaşırdım. Bilemiyorum. Bu konuda bana yardımcı olursanız çok sevinirim. S Shanna-91

Hayır yanlış biliyorsunuz davayı kimin açtığı önemli değil sadece hangi taraf ne kadar kusurlu buna göre ilerliyor davanın seyri.

Davayı açan hiç bir talepte bulunamıyor diye biliyorum doğru mu

Hayır henüz boşanmadık. Eşim davayı açmadı. Eve geri döndü ama bu şekilde yaşamaya ben dayanamıyorum. Davayı ben açsam hak talep edemiyorum. Çünkü elimde bir delil yok. Bilmiyorum. Kafam çok karışık. Eşim de şu an ne yaptığının farkında değil. Aslında çözülmeyecek bir sorun yok. Eşim destek almayı kabul etse çözülecek gibi... A A-ferin Yeni

Hayırlısı Peki hangisi zor Evli kalmak mı Bışanmış olmak mı 3

İkisi de çok zor. Ama çocuk varsa yürümüyorsa bitirmek en doğrusu. Mutsuz kavgalı bir ortamda büyütmektense ayrı büyümesi daha doğru. Boşanmış olmak elbette kolay bir şey degil. Psikolojik olarak insanı bitiriyor. Ama zamanla insan her şeye alışıyor. Uğraşacak şeyler buluyorum kendime. Şimdilik kpss ile uğraşıyorum. Sonrasında kendime bir iş bulur çalışırım.

Allah yardimciniz olsun ikinizinde TaeYang

Kendine ayrı konu aç, burda gören olmaz. @Mune 3

Davayı ben açtım.