Geçmişte kalan hasretin, Hala içimi ısıtıyor. Gözlerinin, gözlerime bakışı, Kalbimi derinden yakıyor. İlk görüşte, kalbimden aşağı sızan bir şey hissetim, Acaba neydi, çok merak ettim. Senin için ömrümü, hayatımı verdim. Senin gidişini izlemek, Can çekişen kelebeği, İzlemek kadar zordu benim için, Söyle, sen bana ne söz vermiştin. Peşinden koşmakla geçti ömrüm, Senin aşkın için, Ben kendimi toprağa gömdüm. Sen bırakıp gidince, Közü sönmüş bir kömüre döndüm. Seni sen olduğun için sevdim, Seni, hep bekledim, Göremeyince seni yakınımda, kendimi asmak bile istedim. M

Üç yıl önce öldüm ben Kimsenin haberi olmadı, senin de Kendimi gözyaşlarımla yıkadım Ve yerini kimsenin bilmediği bir mezarlığa gömdüm Senin şehrinde ayrılıktan ölenler mezarlığına Her gece ellerinde mumlar Minik melekler gelirdi yanıma Karanlıktan korktuğumu bilirlerdi Ben uyuyana kadar gitmezlerdi Her ölüm gibi benimki de zamansız, hazırlıksızdı Bir düş kurarken geldi ayrılık, annelik düşü Üzerinde Azrail'den ödünç aldığı kara elbisesi Elinde kör bir bıçak Delik deşik etti yüreğimi Senin yerin kanar durur hala Ama bilirim ki her yara kabuk bağlar günün birinde Yüzlerce yıl gerekse bile. AYLİN EYLÜL 2009 I

Sadece tek bir tablosu olan bir ressamdım Kalbimin duvarında asılı dururdu Adını mutluluk koyduğum tablom Hayatın bütün renkleri vardı paletimde Gök mavisi huzur Kan kırmızısı aşk Çimen yeşili yaşama sevinci Bulut grisi hüzün Gün geldi küsüştük mutlulukla Ve sabahında simsiyah oldu tablom Kabus siyahı Çaresizce, kanata kanata söktüm onu yüreğimden Yok pahasına satmak istedim Alan olmadı Kim isterdi ki kalbinde mutsuzluğu En sonunda onu olması gereken yere Dipsiz, kapkara bir kuyuya attım Sonra zaman iyileştirdi kalbimin parçalanan yerini Tablonun duvardaki izi silindi İçimden minik bir el rengarenk paletimi uzattı yeniden Ve geçtim bembeyaz tualin karşısına Yeni baştan boyamak istedim mutluluğu Önce güneşi boyadım sarıya Sonra maviye, huzura batırdım fırçamı Bulutsuz bir gökyüzü, sakin bir deniz boyadım Renk renk çiçekler ektim tualin köşesine Yalnız kalmasınlar diye kelebekleri de unutmadım En son kendimi çizdim Papatya toplayan küçük bir kızı Ve adını mutluluk koyduğum tabloyu astım Küçücük kalbinin duvarına. Aylin AĞUSTOS 2009 benneyaptımki I

çok güzel bi şiir. elinize sağlık.. I

Beğenmene sevindim, teşekkür ederim I

Yağmur sonrası bana sürpriz yapan gökkuşağı Pencereme yuva yapmış bir kuş ailesi Benim elime bakan küçük balığım Yağmur sonrası içime çektiğim toprak kokusu Penceremde ilk onlara günaydın dediğim minik papatyalarım Bir kuşun su içişini izlemek Bulutların öfkesinden kaçamayıp iliklerime kadar ıslanmak Dünya uyandığında duyduğum kuş cıvıltıları Kıpkırmızı giyinmiş, zarif bir kadın olan gülü koklamak Yeni yıkanmış çamaşırların mis gibi lavanta kokusu Kendime aldığım küçük bir hediye Güzel kokulu bir mum, yaldızlı bir kalem Ya da kelebekli bir saç tokası mutluluktur. AYLİN EKİM 2008 D

çok güzel emeğinize sağlık. M

paylaşımın için teşekkürler cnm M

Gökyüzünde ağlarmış melekler Yağmur dermişiz gözyaşlarına Güneş kıyamazmış Ağladıklarında gökkuşağı hediye edermiş onlara Unuturlarmış hüzünlerini Dünyadan cennete bir köprüymüş gökkuşağı Ve melekler gökyüzünün ışıkları sönene kadar İnsanlara hediye taşırlarmış cennetten Gün bitip de Tanrı siyaha boyadığında gökyüzünü Bulutlar yatakları, yıldızlar gece lambaları olurmuş Cılız bir ses meleklerden birinin uykusunu bölmüş Bu ses benim duammış Geçmişin kapısına yüzlerce kilit vurabilmeyi dileyen benim duam Geçmişi bırakırsam arkamda, sanki elim elinden ayrılacak Yüzünü unutursam, sanki sevgim bana gücenecek Velhasıl anlamışım ki sen meleklerden aldığım en güzel hediyemmişsin Unutmaya kıyamadığım yağmurum, gözyaşımmışsın. AYLİN AĞUSTOS 2009 N

paylaşımın için teşekkürler cnm çok güzelmiş M