LOKANTA adam gururla lokantadan içeri girdi yorgundu adam çok yoksuldu hem de babaydı kolunda karısı vardı elinde kızı adamın karısı vardı karısının elleri vardı delik deşik hazır cevabı vardı her soruya verdiği; "ben bilmem beyim bilir" muhtemel hiç bir zaman sevmemişti beyini. adamın kızı vardı kızın gözleri vardı yüzü vardı sonra üstü başı vardı eski bir gülümsemesi vardı ki yüzüyle gözlerini neredeyse tamamen örten lokantaya gelebildiklerindendi o gülümsemesi başka bir şeyden değil bir de yavaş yemesi vardı kızın neden hemen dönmek isteyecekti ki bi oda bi salon yalnızlıklarına. SALİH salih öldürdüğü için yıllarca hapis yattığı o ibneyi o gece cihangirde değil de bi pavyon sahnesinde görse ayakta alkışlardı rahşan affetmese evlenemezdi salih ve bıçaklayamazdı karısını bakire çıkmadı diye halbuki aynı salih on sekiz yaşının ilk soluğunu kerhanede almıştı OTOBİYO seksenlerde çocuktum doksanlarda çocuk en küçük çocuk iki bin beşte ikibin altıda ölü bulundum ÖNGÖRÜ-2 Şubat memet severe bok gibi hissediyorum memet ömrüm yapamadıklarımı düşünmekle geçecek bana kardeşlik yapma şimdi teselli filan verme her ömür böyle geçmiyor mu seninki de böyle geçecek ÖNGÖRÜ-İSTANBUL HATIRASI nasıl olacak biliyor musun iki bin bilmem kaçın bilmem ne ayında istiklalden geçeceğim ilk sapağın başında sen duracaksın yanında dört kişi olacak üçü erkek biri kadın erkeklerden biri sevgilin belki kocan büyük ihtimalle kocan önünüzden geçeceğim dibinizden sen beni görmeyeceksin kocanı öldürmem gerekecek seni de öldürmem gerekecek hiç kimseyi öldürmeyeceğim ama önünüzden geçeceğim dibinizden sen beni görmeyeceksin nasıl olacak biliyor musun kıyafetini sevmeyeceğim yine yanındakileri hiç sevmeyeceğim her taşın altından acı çıkacak sen çıkacaksın hatta kocan çıkacak hakkın yok buna ama böyle olacak sen beni görmeyeceksin kocan görecek sana bir şey söyleyemecek nasıl olacak biliyor musun çok kötü olacak başım yerlere düşecek ÖLÜR MÜYDÜN SANKİ SEVSEN BENİ Yaşadığımdan emin değilim. Gittiğinden eminim ama bak, seni özlediğimden eminim. Yirmi beş yaşında bir hayal kırıklığı olduğumdan hiç şüphem yok mesela. Beceriksizliğimden, yalnızlığım dan, bu şehri sevmediğimden, düzensizliğimden, yorgunluğumdan, huysuzluğumdan, baltalarınızdan birine sap olmamışlığımdan hatta olamayacak olmamdan, kırgınlığımdan, bir gün bana ayrılan sürenin sonuna geleceğimden her tavşan kesildiğimde dünyanın dağ olma vaziyetinden filan eminim. Örnekleri çoğaltabilirim. Örnekleri çoğaltabileceğimden eminim. Birileri namusum üzerine yemin edecek, Ölür müydün sanki sevsen beni. Günlerdir doğru dürüst uyuyamıyorum. Ellerim parçalanıyor ne zaman yazmayı denesem. Ağzım artık daha bozuk. Her tarafta pis bir koku;nefes alamıyorum. Çok bekledim seni. Her halimle, her yerimle bekledim. Yetkiler verdim kendime;tuttum seni affettim. Aramanı bile bekledim bazen. Ağır küfürlerle örtbas ettim sonra aramayışlarını. Bunca zaman aramayışlarını biriktirdim. Seni bekledim ben çünkü Seni bekledim. İçtim.. içtim.. içtim... Kustum. En çok giderken bıraktığın kelimeleri kustum. Sanat filan dedi bazısı o kelimelere bazısı bunlardan bi bok olmaz dedi. Senin önemsediğin kadar önemsemedim ben o kelimeleri, senin danışma gruplarının önemsediği kadar önemsemedim. Kustum.. kustum.. kustum. İçtim. Ellerimle yaptığım cam evim kırılacak, Ölür müydün sanki sevsen beni. içimden geç içimi sil artık özlemek istemiyorum. Neye el atsam piç ediyorum. Yine de fiyakalı durumlar peşindeyim hep. En sert içkileri kaçırıyorum soluk boruma bilerek. Her yıl ilkokula başlıyorum. Her gün yeni bir krallık kurup öldürüyorum kralını gece yarısına doğru. Uzatmaya gerek yok;sen olmayınca yapamıyorum. Yokluğun gümüş tepside intihar sunacak, Ölür müydün sanki sevsen beni. YİNE DE BEN TOPLARDIM YERLERDEN KALBİMİN KIRIKLARINI en çok senin yanında üşürdüm sen beni her zaman üşütürdün de haddimi aştığım zamanlarda sana yaklaşmayı denediğim zamanlarda yani en acımasız soğuğunu çarpardın üstüme çok toydum dayanamazdım buz kesilirdim ve son bir vuruşla paramparça etmeyi de ihmal etmezdin o buz kütlesini her seferinde yine de ben toplardım yerlerden kalbimin kırıklarını suya benzerdin musluktan damlardın mesela ben uykuya dalmadan hemen önce uykumu mek için yada durup dururken bir salgın hastalık getirirdin uzaklardan bana armağan ederdin hiç bi şey yapmasan ayakkabımın içine girerdin tam da evden yeni çıkmışken ben sen basbayağı suya benzerdin ne zaman kötü hissetsen kötü hissettirmek için yokuş aşağı akmaya başlardın bütün gücünle tabi ki ben olurdum yokuşun altında ve her zaman hazırdı savunman; yokuş yukarı nasıl akacaktın ve tabi ki gövdemi parçalardın sen benim gövdemi parçalardın da yine de ben toplardım yerlerden kalbimin kırıklarını sen suya benzerdin ya sensiz olmazdı olduğu kadar da olmazdı yani ben bir hiç kimseydim ama yine de ben toplardım yerlerden kalbimin kırıklarını sırf ayaklarına batmasın diye.. xoxzgrkz

bu adamı çok seviyorum yaa ashabi_lady

608 senin için yalnız bıraktım kendimi. neşterden bozma bir tahterevalli üzerindeyim de kimseyle oynamak istemiyorum sanki kimse yok karşımda buna rağmen yerde karşımdaki oturak, evet yerde! hem boş hem yerde! havada olan benim havada asılı olan! ben varsam bir ağırlığım da olmalıydı halbuki benim yanlış mı? eksik buluyor musun hiç göremediğin yerlerini? buluyorum ben &#8220;nasılsın&#8221; diyorlar mesela &#8220;iyidir&#8221; diyorum &#8220;ne olsun, aynı&#8221; sonra diyorum ki kendime &#8220;ben istenmiyor olmakla ilgiliyim&#8221; bi kaç bir şey var hiç unutmuyorum bi kere karşılaştık ya hatırlıyor musun ne kadar güzeldi eski sevgililer neden arkadaş olamasın tadındaydı gerçi ama güzeldi sen çok güzeldin geceydi, evine kadar yürüdük yoruldun çok hafif kızardı yanakların azıcık alkollüydün özlemiş gibiydin üstelik beni çok konuşmadın bi kaç bir şey anlattın ki önemsemiyordun anlattıklarını ama gözlerin parlıyordu, anlatabiliyor olmayı sevmiş gibiydin &#8220;nasılsın&#8221; dedin sonra birden gerçekten &#8220;nasılsın&#8221; diyordun &#8220;iyidir&#8221; dedim ben &#8220;ne olsun, aynı&#8221; demedim çok mutluydum çünkü utanmasam ağlayacaktım o kadar yakın mıydı senin evin çok çabuk varmadık mı? çok mu hızlı yürüdük ki ben mi hızlı yürüttüm seni? ve sen o apartmana ne zaman girdin de ne zaman söndü o ışık? sonra ben dedim ki kendime &#8220;ben istenmiyor olmakla ilgiliyim&#8221; utanmadım ağladım nasılsın Su?mutlu musun? büyüksün benden farkında mısın havada olan benim havada asılı olan artık debelenmiyorum ayna önünde iyi göründüğüm bi açı yakalayana kadar kabullendim bile sayılır çirkinliğimi temizlemiyorum odamı heyecanla uyanmıyorum &#8220;nasılsın&#8221; diyorlar mesela &#8220;iyidir&#8221; diyorum &#8220;ne olsun aynı&#8221;. senin için yalnız bıraktım kendimi fedakar aşık tadında değil yada aklanmaya çalışan yahuda tadında öyle bıraktım işte elimde olmadan hiçbir şey talep etmeden bıraktım hatta bir ölü nasıl aklayamazsa kendisini öyle bi kaç bir şey var hiç unutmuyorum dedim ya terminalleri de unutmuyorum sen giderken daha soğuk olurdu terminaller ağlardın bazen, ben ağlamazdım bir mecburiyeti çoktan kabullenmiş hatta o mecburiyete alışmış gibi susardım. güçlü biri gibi susardım ki yemin ederim kimsenin yanında senin yanında hissettiğim kadar güçsüz hissetmezdim kendimi bu her zaman böyleydi en çok terminallerde böyleyi bu kıskançlık krizi oldu sonra böyleydi bu dediğimin adı yemin ederim olsun istemedim ben kendi kendine oldu depresyon oldu sonra oldu işte bir şeyler neticede ben unutmuyorum terminalleri ki ne zaman gitsem o terminallere çatlaklar görüyorum yerlerde büyük bir hüzün görüyorum o çatlaklardan havaya karışan neden kimse görmüyor bunu da bir ben görüyorum? ve Su, bir mecburiyeti çoktan kabullenmiş hatta o mecburiyete alışmış gibi yalnız bıraktım kendimi senin için sıfır altı gün sıfır sekiz gece sustum önce sonra &#8220;iyidir&#8221; dedim &#8220;ne olsun aynı&#8221; ve bakıp aynada gittikçe çirkinleşen yüzüme &#8220;ben&#8221; dedim &#8220;ben istenmiyor olmakla ilgiliyim&#8221; ve Su, alıştım ben alıştım... hatta evrenin bütün yalnızlıklarını üstüme alındım İlham hüzünle gelir İlham, hüzünle gelir aşkım. Ve göz yaşı müjdeler, Sensizliğin içimde doğurduğu, Yanaklarımdan süzülen... Sensizlik üstüne Birkaç mısra yazar şair, Hiç düşünmeden. Akıl durur, nasihat dinlemez. Yürek, içindeki yangına inat, Durduk yere dile gelir birden. Ahlar çekilir... Geçmişi yad ederken. İlham, hüzünle gelir aşkım. Gecenin tam ortasında, Tüm şehir uyurken, Işığı yanan bu evde, Yıldızlar bir birlerine: Bu adam kim? Ne yapıyor? derken. Ve göz yaşı müjdeler, Sensizliğin içimde doğurduğu, Sensizlik üstüne, Birkaç mısra yazar şair, Hiç düşünmeden! Korkmuyorum Korkmuyorum! Çünkü karşındayım. Aşkımı itiraf edeceğim sana. Belli ki sevmediğini söyleyeceksin, Belki küçümseyeceksin bakışlarında, Belki de olur ya bende seni&#8230;. diyeceksin Gözlerim, olur ya bu müjdeyle, Ağlamaklı olacak. Ama ağlamayacağım karşında, Sana sevgimi, Küçücük yüreğimde yaşayacağım. Nisan yağmuru gibi Bir başka yağmurla sulanacak, Sevda çiçekleri açacak gönlümde, Yalnız senin görebileceğin, kimsenin göremeyeceği Seni bekleyecek sevda çiçekleri an gelir An gelir de, Anlatamazlar ya kelimeler anı. Yüreğimden bir fısıltı, Sorar ya, beni ne kadar sevdiğini. Cevap almasa da olur. Yalnız senin duyabileceğin, Mırıltılarla anlatır ya, Yüreğim, ölüp ölüp dirilten, Sevda yangınını. Senden bir el uzatmanı bekler, Ölüm, son nefesini Çekerken içime, Seni çekmeyi istercesine, Etrafına bakınır! Ve seni bulamazsa İnan ki aşkım, Ölüm, sandığından da zor gelir senağlama:asigim: xoxzgrkz

arkadaşLar bu şiirin hikayesi bu şiir Anadolu'nun her hangi bir toprağında geçimini güneşe karşı savaşarak sağlayan, alınteriyle kazanmayı ve helal yemeyi kutsal bilen, bu kutsallık savaşında küçük çocuğunu tek başına bırakmak zorunda kalan vedere kenarında oynarken çocuğunu kaybetmiş tanımadığım ama hissetiğim küçük Arzu'nun ailesinin hoşgörüsüne dayanarak binlerce Arzu'ya yazılmıştır. xoxzgrkz

Anadolu&#8217;nun kıraç toprağında doğdun sen çocuk. Beşiğin, bir tarlada umut çadırı Annen ırgat senin baban ırgat, elleri nasırlı tabi! Çapası, silah; yaban otları en büyük düşmanı. Kardeşin çok, oyun arkadaşın:bir kara çekirge, uçuç böceği, tepende dönen kavuran güneş. En sevdiğin vakit, anne zamanı öğün zamanı, en sevdiğin yemek: anne &#8211; baba senin. Sen garipsin, şu koca toprak şu hani eğri büğrü duran güne bakan, seni, sevdiklerinden ayıran, en büyük düşmanın senin Kızıyorsun, onlara vurmak istiyorsun, Konuşmak, haykırmak&#8221; annemi benden almayın&#8221; demek istiyorsun Ama haykıramıyorsun, susuyorsun. Baba ırgat, anne ırgat senin. Kardeşlerin, doğruca tarlaya yine kalıyorsun sen Kara bir çekirge, bir atom karınca, Talihliysen, bir uçuç böceği, Tepende dönüp duran kavurucu güneşle baş başa. Oturuyorsun &#8220;üf püf &#8220;sıkılıyorsun Minik adımlarla, sınırlandırılmış alanı aşarak, Belli ki keşfe çıkıyorsun. Belki bir kara çekirge, belki bir uçuç böceği, Bekli de bir atom karınca, Besbelli ki kaderin götürüyor seni Bir dere kanarına. Geri dön arzu, diye haykırıyor sana yüksek bir sesle sessizlik Ama sen duymuyorsun, öyle ya suyu ilk defa tanıyorsun Annen sana yarınlar hazırlamak için Vuruyor çapayı toprağa, her başını kaldırışında sana bakıyor, Ama sen yoksun yada görünmüyorsun. Sen boğuluyorsun bir damlacık canınla Bir damlacık bir suda. &#8220;Anne! &#8221; diye haykırıyorsun, sesini kimseye duyuramıyorsun. Anne gözleri, annenin kalbindeki şüpheyi tetikliyor Annen bakıyor ama seni göremiyor. Küçülüyor şüphe, annenin korkusu büyüdükçe büyüyor. Seni arıyor anne elleri Çığlığı, etrafa seni aramaları için haber salıyor korku küçülüyor, anne yüreğinde hüzün büyüyor ellerindesin annenin, en sevdiğin yemeği, anne sevgisini yiyorsun. belli ki kavrulmuşsun sıcaktan, anne gözyaşlarıyla serinliyorsun. annen ağlıyor, baban ağlıyor, kardeşlerin, ırgatların hepsi uçuç böceği, kara çekirge, atom karınca daha demin seni kavuran güneş Sen, mutlusun belli gülüyorsun, belli ki çiçekler için de bir yer keşfettin &#8220;Anne, ben mutluyum.&#8221; Diyorsun Bak ünlüde oldun! Üç yaşında, ırgat çocuk. Gazete haberlerinde, haberlerin ünlülerle yan yana. Bilirim, sende imrenmezsin onlara. Gittiğin yer ebedi ey küçük çocuk! Sen ne mutlusun. Seni tanımadım, sana göz yaşımı şiirimi sunuyorum. bana bir iyilik ne olur. senle peygamberime selam yolluyorum. Emre Aydın arkadaşLar bu şiiri iLk okuduğumda hakikaten çok beğendim ve hemen defterime geçirdim bu şiiri yazan bide EMRE AYDIN oLunca