yavaş yavaş derin bir nefes alıyorum bir yolculuk daha var bilmiyorsun, kaldığım yerden daha sıcak değil yada olduğum yerden çok uzak ama gidiyorum, şehirim aynı sana üvey aşklar vaad ediyorum gidişimle kendime iyilikler diliyorum o kadar sende bıraktığım küçücük ümidimle yalnızlığıma yer açıyorum kalabalık bir acı içimde kaynağını unutmuş bir yudumluk aşkla inadıma hoşçalal demiycem sana dilber

uyudun mu diyorsun sessizce uyudum diyorum artık beni hiçbir gerçek uyandıramaz en sevdiğim yalanından sofia. Yeni

Şimdi aşk hangi tanrıya inanmaya çağıracak yalvararak ettiğin tüm duaları hangi bahane ile wazgeçirtip sana inanmadığın hangi mucizeleri verecek şimdi senin bıraktığın herşeyden kutsal gidişimi kutluyorum senin tanrısızlığından kutsal bi acı çektim ve kazandım en büyük mükafatımı senden tek birşey almadan bu sefer kaybolmadan ben dönüyorum ilk başladığım yere senden önce nasılsam yine aynıyım zehirim, ilacım, uykum herşeyim aynı küçük iblisler azat ettim bizim aşkımızdan nefretimi bile kazanamadın ben senin dilediğin hiç bir dilekte tanrının sana yolladığı olmadım şimdi ait olduğum yerdeyim senin yatağından senin ışığından senin kokundan uzak en sevdiğim şehirde, senin baktığın gökyüzünden uzak bi gökyüzüm war tüm yaşananları lanetli bir kutunun içine koydum hiç bir zaman sahile vurmuş şişelerin içine sıkıştırılmış mektuplar kadar olamadın bende sofia. Yeni

yüreğine sağlık... sofia. Yeni

Ben senden geçtim bilesin sıraat köprüsünün inceliğinde, cennetine varmakta değildi amacım yaşşadığımla kalmak dileğiyle, ben senden geçtim bilesin, cahilliğim aşkından öte sofia. Yeni

Alışılmamış bir acıdır her seferinde seni düşünmek her anı farklı yakar canı, teni, fikri zehirr zembelek eder en büyük kahkahalar en büyük yaralarına ayna olur nasıldık dersin, nelere gülerdik dersin hatırladıkça yabancılaşır anıların, sanki daha önce hiç düşünmemişsin sanki ilk defa hatırlıyormuşsun gibi hala o kadar taze ve becerikli bir acıdır anıların, ellerini düşünürüm, ne kadar anneydi ellerin ne kadar sıcak, ellerin ne kadar eldiler ne kadar kucak, düşecek bir çocuk gibi bazen sımsıkı bazen özgürlüğe o kadar yol gösteren kuş tüğü ellerin, sonra dudaklarını düşünürüm, uyurken susmuş, sabahları geveze kelimelerle dolu, kahve içerken sıcak dudaklarını, sonra gözlerini düşünürüm, en yakından bile en uzakları gördüğüm, benim şehrimi, çocukluğumda ki masumluğumu, inancımı, ve benim olan senin baktığın herşeyi görürdüm, sonra hayal ettiğimiz herşeyi bi anıdan çıkarıp keşke daha fazlasını diletebilseydim sana derdim, ne kadar küçük hayallerin mutluluğuyla uyuduk gecelerce, seni düşünmek yıllar sonra,, kendimi en sewdiğim, bir insanı en sewdiğim zamana geri dönmek ne kadar güzelsin hala içimde, ne kadar güzel okunmuş bir masaldın, canımı yakan sen değildin, bende değildim aslında biliyorum şimdi hala ansan sende benim gibidir için sıcak, yangın, kor, ateş, ama yine de sıcak işte sıcacıksın hayallerimde we biliyorum öylesin hala gerçekliğinde de sofia. Yeni

Filistin de bir aşk bu yıkıyor ulu orta şehir otobüsünde ki kalabalık cami avlusunda ki yalnızlık gitmediğim bir göl kenarında ki ıssızlık gibi alışıldık. sınır kapısında bir aşk bu bayrağını görmek kadar nefessiz prosedür gereği yapılan her şey kadar kabullenilmiş sonunda vardım dediğin kadar yorgun. sana hiç benzemeyen bir aşk bu senden çok fazla umutlu senden daha az sabırlı bilmediğin bir şeyler söyleyen biri kadar yabancı ilk defa denizi gören bir çocuk kadar büyülenmiş, şimdi neresinden tutsan bu aşkı da o tarafına yatsan. filistin gibi ateşlerde mi bir sınır kapısında ki telaşla mı kendine yabancı olan tarafınla mı bir çocuğun telaşıyla mı hiç fark etmez sevgili sen nasıl seversen sev benim tek bildiğim ben filistinli bir çocuğun korkusuyla yine de hayata dair umuduyla tüm dünya karşıdan izlese bile kendi yangınımın içinde kendi savaşıma bir gün denize kavuşmak umuduyla seviyorum seni sofia. Yeni