Ben hiç evimde hayvan beslemedim. Çok merak ediyorum nasıl bi his? bağlanıyor musunuz nasıl bi duygudur çocuğumuza bakmak gibi mi?

Ay Neden öyle oldu? 7 yıl bir de.. Rahmetlinin gagası kanamıştı bir gece, sabaha kadar bekledik veterinerde kanama dursun diye. O nasıl zorlu bekleyişti, nasıl sıkıntılıydı

Ağlattı konun beni Benimde muhabbet kuşlarım var iki tane. Önce erkek olanı almıştık ama bi kaç ay içinde hastalandı. Hemen veterinere götürdük ilaç verdi ama faydası olmadı. O günlerde o kadar çok ağladım ki. Sonra en son çare kuş satan bi tanıdığımız var ona götürdük. Eş istiyor dedi. O zaman dişi olanı aldık. Maşallah nerdeyse 1 yıl olacak çok iyiler. Ama bazen aklıma geliyor, ömürleri çok kısa ya bişey olursa ne yaparım ben diye N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Konu tam benim için açılmış gibi, tesadüfe bak. Daha 1 saat önce muhabbet kuşlarımdan bitine ötenazi yaptırmak zorunda kaldım, veterinerden yeni geldim. Canlısını götürüp ölüsünü getirmek çok değişik, acı bir duygu. Benim kuşlarım yabaniydi, öyle arkadaş gibi değildik ama 7 yıldır bizleydi. Diğer kuş hala diğerini arıyor, ben o veterinerdeki konuşmalarımı, doktorun söylediklerini, ötenazi kararımı düşünüp duruyorum. Alıp götürmeden önce canlı haline son bakışım, onun korkak bakışları... 7 yıllık anıları aklıma geliyor. Pöff kafam çorba oldu bugün. Çok duygusalım. Bir an önce bugün geçip gitsin istiyorum.

Dostunu kaybetmeyi en iyi ben bilirim iki ay oldu kızımı kaybedeli hala alisabilmis değilim tüyleri bi kavanozdan her gece gider öper ağlarım daha alışamadım ben onun yerine nasıl başkasıni alırim bilmiyorum

Teşekkür ederiz, :) Mahçup oldum. Evimde evcilim var diye gelmek istemeyenle dışarda görüşürüm. Ay sok şunu kafesine diye yırtınsınlar oluyor bir insan 500 hayvana bile bedel değil bazı yerlerde

Bu konularda aglayacak gıbı oluyorum Mamuğuma birsey olursa dıye dusununce bıle kotu oluyorum Hiç bı zararı olmayan bıze muhtac canlılar

ya çok tatlısın:) suçluluk hissetme birisinin yerini diğeri alamaz asla çok kuş arkadaşım oldu, evcil hayvanım bile demek istemiyorum o derece severdim:) öldüler çok yaşamıyorlar zaten maalesef ömrü kısa onların bize göre 8-10 derler mesela muhabbetler bizde hep 5 yıl yaşadılar ki çok iyi bakardım gerçekten bence... hepsinin yeri ayrı bak sen de demişsin sakin biraz huyu bile farklı:))

O bir erkek galiba. Benimkiler beni takmiyor. Beni kullaniyorlar. Onlar mutlu olsun da iliskimiz cok onemli degil.

Bnmki kediydi yerine başkasına koyamamki

mavi kuşları özellikle çok severim :) benim pamuk yaşarken bir tane yeşil ufak bir minnak yakalamıştım. Yanına koymustum ama anlaşamadılar :) pamuk küstü. Diğerini evde bile istemedi mecbur gönderdik. Ben de o zaman çok vicdan yapmıştım. Keyfi yerindeyse ala. Tenis topunu çok severdi benim oğlan. Tekini paylaşamadık babam da bana bir adet daha almıştı :) anılarımı hatirladim. Çok konuştum kusura bakmayın.

O bir prens :) Sana da özelden resmimizi göndereyim :)

afrika griniz mi oldubasiniz sagolsun... bizim de bir tane var esimle ve ailenin bir uyesi.. tatile gitmeden birakmam gerekmisti ve alissin diye 1 gun once goturmustuk ev bombos kalmisti ogunailemden sonra en sevdigim canli o ve sizi cok iyi anlarim, en azindan kotu insanlarin elinde degildi, sizle yasadi, oyle teselli etmeye calisin kendinizi, yeni gelen papagan icin eskisine karsi vicdan azabi cekmeyin, yeni bir tanesine daha guzel bir yuva kazandirdiniz, petshopdan kurtuldu en azindan ... afrika grileri suru hayvanlari oldugu icin hastaliklarini gizlerlermis son ana kadar, farkli bir sey hissetmis miydiniz?neyle besleniyordu?davranislari nasildi?aspergillus olabilir mi?

Valla çok zor yaşamayan bilmez anlamaz özlemleri hep yerli yerinde duruyor

Alisamiyorsun sadece alismis gibi yapiyorsun. Her birinin karakteri farkli. Onlarinda burclari varmis. Kimi sinirli oluyor, kimi sakin, kimi neseli kimi suskun. Tek ortak noktalari sevimli mi sevimli, seker mi seker olmalari. Her zaman daha iyisini yapabiliriz ama zamaninda aklimiza gelmiyor diye kendimizi suclayamayiz. Cift olunca insana daha zor alisirlar ama tek olmalari bencillik gibi geliyor bana. Sevgi, sefkat, ilgi, bir de arkadas. Bunlari yapiyorsan eger elinden geleni yapiyorsundur.

Ben 6 tane hamster besledim Sonra yazdığım gibi evcillere gönüllü baktım Ve kuşum, kuşlarım. Evladım Yok, ama olsaydı en onun kadar bağlanırdım. Onların sadakati, Naz'ı, oyunları, hastalıkları, dostlukları bambaşka... Tüm hayvanlar, doğmamış insan evladı kadar masum bence :)

Eviniz müsaitse, neden olmasın :)

öyle deme... belki yeterince yas tutmadan hemen aldığın için olmuş ben de papağanım öldüğünde epey bi ağlamıştım bir daha asla almam onun yeri dolmaz filan demiştim ki gerçekten dolmaz ama şu an mesela yeni bir yavrucuk getirebilirim eve gibi hissediyorum yerini tutmayacak ama onun da yeri ayrı olacak eminim hepsi ayrı şeker:) sen sadece yas dönemini yeterince yaşamamışsın ondan bence hemen telafi etmek istemişsin öldüğünü kabul edememişsin sanki alınca o geri gelecek gibi davranmışsın... ama alışırsın eminim kendine yüklenme bu yeni bebişi ayrı yerde tut içinde ikisi başka canlılar başka güzellikleri var:)

başınız sağolsun çok üzüldüm anneniz için.. yeni minnağınızla çok güzel günleriniz olur inşallah.. benim ilk kuşum 10 yıl kadar yaşamıştı. hiç kediniz oldu mu bilmem.. ama kediyle yaşamak ta mükemmel bir duygu.. tavsiye ederim..

Size de fotoğraf göndereyim

Size özelden fotoğraf göndereyim D dtnescafe

evet hatırlıyorum ama dediğim gibi genelde çok geç farkediliyor. Yemeden içmeden kesilmişse hele kafes tabanına inmişse çok zor kurtarmak. Bizimki ötüyor ve yiyordu buna rağmen elle zorla besledik ama 2 gün zayıflamaya devam etti. Sonradan toparlamaya başladı. Her canlının bir ömrü var bazen ne yapsak da olmuyor. Önemli olan geçirdikleri zamanı nasıl yaşadıkları. sana ben geldim, sen seçmeden beni. şimdi soruyorum sana, sonuna kadar bakacak mısın bana? yaşamım biraz kısa olabilir, belki beş on yıl ya da. ya ben arzuladığın dost olmadığımda, hayal kırıklığına uğradığında, sevecek misin ondan sonra da? şirinim biliyorum, güzellikler getireceğim yüreğine, ama bana şefkat gösterecek misin tüm zor günlerde? üzüntülerim beni sürüklediğinde ve haykırdığımda zorluklarda, umutsuzluk kapanları kurulduğunda, hala rüyanda canlanan dostun olacak mıyım? ve hala sevgi dolu bakacak mısın bana ve acılarımda yardım edecek misin? seni yeniden güldürünceye, stresim geçinceye kadar yanımda kalacak mısın? hastalıklarımda yoluna git deyip başından mı savacaksın? sonra da bugün nasıl ıztırap çektiğini anlatıp, benim kötü olduğumu, sana yakınlaşmadığımı söyleyip yasımı mı tutacaksın? ne yapacağını söyleyemem, karşı da koyamam, hayatım ellerinde, ama minicik birşey sorabilirim, anlayabilir misin beni lütfen? üzerime titremene rağmen tüylerimi yolduğumda, tüm olumsuzluklar beni sardığında, hala güzel olduğumu düşünür ve gurur duyar mısın varlığımla? tüm bunları verebilecek misin ve karşılıksız sevebilecek misin beni? son yolculuğum gelip çattığında huzur duymam için izin verebilecek misin bana? zamanımızın dolduğunu gördüğünde ve gitmem gerektiğinde, beni o çaresizliğimde ve son anlarımda lütfen tutar mısın avuçlarında? bu küçük şeyleri yapabilirsen, tüm emeklerinin boşa gittiğini düşünmezsen, kederlerine, umutsuzluklarına rağmen verdiğin coşku dolu sevgiden pişmanlık duymazsan, tüm yaşamım boyunca dünyadaki meleğim olabilirsen, şimdi ve sonsuza dek, ben de senin meleğin olacağım.

Değil mi Ben de böyle düşünüyorum, sonra aklıma ölen kuşum geliyor, motivasyonum kaçıp gidiyor Şimdi, sol omzunda, zıça zıça etrafa bakıyor :)) Ama asla kaçmıyor, korkmuyor benden :)))))

bende kendimi suçluyorum.. acaba üşüttü mü daha dikkatli olsaydım diye.. birde mantar olmuştu kuzum krem sürdük iki gün.. üçüncü gün hastalandı.. hep orda aklım.. kremden mi oldu diye.. unutmaya başlamıştım ama yeniden hatırladım bu konuyu okuyunca..

Amin :)) Kuşlardan anlayan vet çok özel ve her yerde Yok maalesef. Nette kuş yetiştiricilerin taktikleri daha faydalı bazen. Kediciğe biZden çok selam :)

Oyyyyyy en zoru (( Kedim öldüğünde 2 ay ağladım... tutamadım kendimi... yemeden içmeden kesildim... evin heryerinde onun hatırası Asla yerini tutmaz ama yine bi kedim olsun dedim... bi sokak canını sahiplendim yine.. ilk günler alışamadım hep önceki bebeğimi özledim... o olsaydı böyle yerdi, o olsaydı şöyle bakardı diye Şimdi kuzum, aşkım, bebeğim yanımda uyuyor.. daha doğrusu ameliyat sonrası narkozdan ayılmaya çalışıyor... ben de ona kıyafet dikiyorum... o aptal yakalığı söktüm attım.. bu gece uyumayı düşünmüyorum... Demem o ki, ilk göz ağrısı asla unutulmaz ama son kestinin tadı da bi başka

Mis kokulum benim, ömrüm o :) İşte böyle sevdikçe, aklıma şu geliyor "diğer bebeğim ölmeseydi, bu bebeği almayacaktım" Sonra içim kararıyor, nefesim sıklaşıyor.

Benim de küçükken vardı çok güzel bir muhabbet kuşum. 11 sene yaşadı. Sonra ev taşırken o sıra pek ilgilenemedik diye intihar etti. Bir gün okuldan geldim ki annem kafesi kapının önüne koymuş. 1 ay ağlamıştım. Yerine de kimseyi koyamadik. İnsanin evinde minik bir can olması çok güzel. Hic kendinizi kötü hissetmeyin :) yeni bebek annesine kavuşmuş ona iyi bakın.

Haklısın. Kafesini boş görmeye tahammül edemezdim belki de. Şimdi tüm enerjim Yen'i bebeğin. Markete gittiğimde bile aklımda, acaba ne yapıyordur diye. Evime kattığı neşesine kurban olduklarım, hepsini çok seviyorum hayvanların :) imkan olsa hepsine yetişsek keşke

hayalinizi gerceklestirirsiniz umarim, gercekten afrika grileri cok ozel canlilar. sicagi sevdikleri dogru ama ahsap kafes dogru bir bilgi degil. zehirli olmayan bir metalden ve yuvarlak olmayan, yeteri kadar buyuk ve evde dogru konumlandirilmis bir kafes onlar icin iyidir, ve afrika grileri inanilmaz derecede kemirgendir, bindikleri dali, ahsabi, kabloyu, perdeyi, herseyi kemirirler, ahsap kafese ne yapacaklarini tahmin bile edemiyorum:)

Kendimi bildim bileli evcil hayvanım oldu. Evdeki dışında sokaktakilere de elimden geldiğince mama, su vs bırakırım. Balkonumda diledikleri gibi cirit atarlar. Çok iyi anlıyorum acını. Canından can gidiyor. Suçlu hissetme, diğerinden kalan anıların var işte ne güzel, öyle düşün. Yeni bebekle de sağlıklı, mutlu uzuun yılların olur inşallah.

Evimde kedi var diye gelmeyenle dışarda bile görüşmem

Çok teşekkür ederim desteğin için. Sokaktakiler zaten hepimizin sorumluluğu, her gün yakınımdakileri beslemeye özen gösteriyorum ben de.

Jakomuz da çoktan geldi :) Rahmetliyi unutamadım Ama Yen'i canlar Hayatımı doldurdu Petshop köşesinde sürünmekten kurtardım 1 muhabbet kuşunu B Bir

Evet evim musait ama işte daha kendimi hazır hissedemiyorum

minicik bedeni var ama, dünyadan büyük yüreği var onların. Nasıl da 20 gramlık bedenleriyle evde, hayatlarımızda büyük yer kaplıyorlar. Masumlar, tatlılar

Çok teşekkür ederim :) Halinden pek memnun şu an küçük bey :)

Başın sağolsun guneykarimkure Alışmak zorunda kalıyorsun mecburiyetten. Ben neredeyse kundakta bebekkenden beri evciller arasındayım, çocukluğumda kedi köpek, evlendikten sonra da kuş, kirpi, kedi, köpek eksik olmadı bahçemizden, evimizde baktıklarımızda vardı, yıllar içerisinde çoğunu kaybettim maalesef ve her birini anarken gözlerim dolar, hepsinde sarsıldım ama 2,5 -3 sene evvel yaşadığım üzüntü belki de çok daha taze olduğundan daha bir hafızama kazındı, yeni doğmuş göbeği dahi düşmemiş bir öksüz kedi yavrusuydu, 25 gün evde biberonla besledim, koynumda yatırdım, ellerimle minder diktim ona ve maalesef anne sütü alamadığı için oluşan bir komplikasyon sonucu kaybettim ağlayarak gömdük, bir ay gözyaşım kurumadı, onun ölümünden aşırı etkilendim çünkü bebeğim daha doğuştan talihsizdi, anne doğumda ölmüş, birileri de anneyle bebeklerini çöp konteynerine atmış, diğerlerini bulamadım çocuklar alıp götürdü denildi, bende çöpte annesinin dibinde kalan bu bebeciği alıp geldim eşimle, yaşatamadık Bu olay sonrası aslında bir daha bu kadar bağlanmak istemiyorum dedim ama bebeciğimin vefatından 8 ay sonra bir cimcime çıktı karşımıza, kader mi nedir yolda tamda bizim önümüze fırladı yaramaz köpecik, son 2 yıldır birlikteyiz yaramaz kızımızla, bazen onu kaybettiğime dair kabuslar görüp ağlayarak uyanıyorum, kayıplar çok etkiliyor bizleri maalesef

Kocaman bir tümör oluşmuş vücudunda. Poposuna doğru büyük misket gibi şişiklik oluştu. Biz hamile sandık da götürdük. Meğersem çok ilerlemiş bir tümörmüş. Başka seçenek kalmamıştı.

Hehheee çok şekermiş. Benim de sevdiğim tüylü biri var şimdi, arkadaşımın köpeği. Yirim ben onu modundayım bu aralar

Benim de bir kizim var, mavi-sari renklerinde masum bir bebegim var. Cok seviyorum onu.. "Masuum bebegiimmm" diye seslendigimde heyecanli heyecanli salliyor kafasini askim benim.. Erkek ve yavru diye almistim ama disiymis. olsun cok seviyorum onu.. tek kaliyorum ben, bana arkadas olsun diye erkek arkadasimla almistik. ikimizin kizi o. Telefonda konusurken bize eslik ediyor bagiriyor canim benim.. Baska biri oldugunda yanimda isiriyor surekli. beni de isiriyor baskasi varken ama ben kizamam ki ona o benim bebegimm.. kizim... onsuz naparim ben bir an bile dusunmek istemiyorum.. hayvanlari sevmeyen insanlari anlamak imkansiz.. kus icin uzulur mu diyenler var. kus, kedi, kopek ne olursa olsun onlari sevgiyi anliyor ve karsilik beklemeden seviyor bizi.. Bu nemli sicaklarda, magazalarin yada atmlerin onunde serinlemeye calisan kopekler de yuregimi burkuyor.. ama Allahtan onlara su veren, sevgi gosteren duyarli insanlar da var.. Canim boncukum benim... Seni cok seviyorum askim İns kizima cok gzuell bakabiliyorumdur. İsirsin varsin onemli degil, Yeter ki saglikli olsun, mutlu mutlu ucsun guzel kizim

Minicik bedeninde tümör mü olurmuş ya Kıyamam, masumum benim. Acısını çekmedi en azından. Hakikaten çor zor bu durum, sabır dilerim size. Kafes boş kalmasın bence

Umarım :) Kendinizden emin olduğunuzda, birinin hayatını değiştirirsiniz :)

bence çok iyi yapmışsınız yeni kuş alarak.. bizde kedi olmasaydı mutlaka ertesi gün gider alırdım aynısından bitane daha.. hatta eşimle çok düşündük alsak mı diye.. çünkü o ilk günler çok zor geldi alışmak.. mutfakta dururdu kafesi.. mutfağa giremedim kaç gün boyunca.. geçmiyor ama alışıyor insan..

Hiç durmadan evdeki tüm zamanımı ona adıyorum, konuşuyorum, boynunu seviyorum, temizliği, konumu vs hep o :) Çok sakin Yen'i bebek, hep beni istiyor ev sıcak olmasına rağmen. Bir de ard arda iltifat ettiğimde boyunu yan çevirip bakıyor, cevap veriyor :)

Bu nasil bir mesajjj... Kedimle zor zamanlar geciriyoruz Araligin ilk gununden beri ya hastanede ya veteriner klinigindeyiz. Serumlar, igneler... Cok etkiledi beni bu yazi.. soylenebilecek her sey soylenmis... Allah herkese yasatsin yuregini bir hayvana acmanin verdigi hazzi...

Kuşlar cok güzel benimde vardı. 2. Bir kuşum daha olmadı. Gercekten hastalandıklarinda çare bulmak cok daha zor oluyor bircok hekim kuşlardan anlamıyor. O topa bidahada girmem. Unutulmuyorlar, resimleri duruyordu defterimin arasinda hala saklıyorum. :) Simdi bir kedicigim, tüyü kadar ömrü olsun...

ne renk?.. uysal diyorsunuz ya mavi diye düşündüm.. yeşil ırk biraz agrasif oluyor.. bolca konuşun o da öğrensin konuşmayı.. benim oğlum beş altı tane cümle söylüyordu.. bazen dalınca eşim konuşuyor sanıyordum o kadar taklit ediyordu eşimi..

Maşallah bana da bigun bakmak kısmet olur insallah

Merhaba okuyan herkese. Derdim, başlığımın devamı; evciliniz öldüğünde yokluğuna nasıl alıştınız? Alışılır mı? Ben aklıma geldikçe bunalıyorum, üzülüyorum, kulaklarım yanıyor, "neşesine Yen'i kavuşan dostum artık Yok" diye derin nefes alıp iç çekiyorum. 6 sene boyunca evimde, ya da evlerinde tatile giden arkadaşlarımın evcillerine gönüllü baktım. Köpekler en fazla 3 ay durdu bende, kediler haftalık. Hepsinin cinsi türü bambaşkaydı. Ama hala uzaktan bile olsa beni tanırlar, sesimi duyarlar. Bir kuş aldım, yakışıklı, bebek, rengi çok orjinal, huyu şımarık :)) çok bağlandım ona Tam yılbaşı gecesi yatarken son kez bakayım diye yanına gittim, hareketsiZ duruyordu, tüyleri dimdik ve soluk... İlk anda anlamadım, kabullenemedim mi nedir.. Sabaha kadar sırtını koklayıp ağladım. Sonraki gün derhal aynı yere gidip başka bir bebek aldım evime arkadaş. Huyu diğerine göre farklı; çok sakin. Elimde duruyor, kendini öptürüyor, ona konuştuğumu fark ettiğinde cevap veriyor :) Fakat, sevdim derken bile kötüyüm, ona rahmetliye seslendiğim gibi seslendiğimde, öyle baktığımda, öptüğümde, kokladığım da suçlu hissediyorum, aynı kafes, aynı ev, aynı kadın, aynı yem. Sanki ihanet ediyorum ölen bebeğime, içim böngür böngür. Bari başka kafes alsaydım diyorum Yen'i bebeğe, sonra "ya saçmalama onlar eşyalarla duygusal bağ kurmuyor, benden önce bir kuş yaşamış geçmiş der herhalde" diye düşünüyorum. Ama suçlu hissediyorum Çözümü Yok, fikir de danışmıyorum ya zaten. Dertleşelim istiyorum. Aldatılmak, kv, ev.. her ne kadar dertse Benimki de o kadar dert.

senı hıc bu kadar ıyı anlayacagımı aklımın ucundan bıle gecıremezdım kızlarımın ısrarı uzerıne bı muhabbet kusu aldık gecen sene mart ayında cocuklar mutluydu ama bana pıslıgı tuyu cok dıye sınır oluyodum ıkı hafta once kızım severken nasıl olduysa elıyle carpmıs bır kac saat ıcınde öldü zaten uc gun agladım cocuklar okula gıdınce megersem nasıl alısmısım o zılıyle oynamasına ötmesine kac gun ev sin sin ettı onceden hayvanını kaybedıp uzulenlere ne yalan soyleyım gulerdeım ama sımdı cok ıyı anlıyorum

keşke benim miniğimde öyle ölseydi.. bir hafta düzelsin diye uğraştık.. en son gözümüzün içine baka baka can verdi..10 gün oluyor.. bak yine ağlamaya başladım.. birde evimizin karşısındaki arsaya gömdü eşim.. ne balkona çıkabiliyorum ne camdan bakabiliyorum.. kafesi hala balkonda duruyor.. yenisini almak istemiyorum çünkü bir de kedim var.. bütün ilgimiz ona kaydı.. gözünün içine bakıyorum ona da birşey olmasından çok korkuyorum.. kimisi hayvan der geçer ama öyle mi?.. insanın hanesinde bir can bir nefes eksiliyor..

Başınız sağolsun. Kuşlar hastalıklarının ciddiyetini belli etmiyor. Ciddi belirti verdiklerinde ise çok geç oluyor. Bu konuda acı tecrübelerim oldu. Bizim muhabbet kuşumuz çok öter. O kadar öter ki her gün kavga ederiz. Kılların ağardı yaşlandın hala bık bık konuşuyorsun diye. Yeni yıldan önce o gün o kadar da ötmediğini fark ettim. Arada da hafiften kabarmaya başlamıştı ki uyurken dahi tüylerini kabartmaz. Hemen tarttım 5 gram zayıflamış, kesin hasta. Hemen elle besleyerek protein takviyesine ve antibiyotiğe başladık da zor toparladı. 8 tane kuşum var. Aynı acıyı 8 kere yaşayacağım maalesef

Teşekkür ederim. Ben de size sabır diliyorum.

Ayy bu çok acı.. Çok üzüldüm Ben de benim yüzümden öldü diyorum. Sebebini bilmesem de. Çok savunmasız olduklarından, hastalığa, dışarıya karşı yeterince önlem almadığımızı düşünüyoruz sanırım gittiklerinde. Bebeğim Mutlu büyüsün, uzun yaşasın umarım

Jako hayalim, bir kaç ay içinde alacağım onu da evimize arkadaş. Muhabbet kuşum öldü Papağan zaten muhabbet kuşu da. Refleksleri, geri dönüşleri, hisleri aynı. Jako sıcağı çok sever, ama kafesinin Demir olması, onu huzursuz eder. Ahşap kullanılmalı. Aşırı duygusal hayvan, en az muhabbet kuşu kadar. İlgiyi de, ilgisizliğe de çok iyi idrak eder. Her ne kadar gösterişli görünse de, narin kuş o da apranxx Öz hakiki apranxx :) tek ayak

Bana gecmiste anneannem cok tatli bi koy civcivi hediye etmisti.. annesi istememis.. neyse onu aldim.. nereye gitsem yanimda acayip tatli bisey... bilgisayar klavyesinde yazi yazarken hangi parmagimi hareket ettirsem onu gagaliyordu.. bi gun evde misafir var.. bende ortalikta dolasmasin diye kutusuna koymustum.. misafir cocuklarindan birisi cikartmis kutusundan.. bende bilmedigim icin rahat yuruyorum evde.. sesime gelmis.. onu gormeden ezdim.. yaa varya hayatimda hic bu kadar aglamamistim.. o kadar cok agladim ki misafirler bana delirmisim gibi baktilar... hayvan sevgisi bambaska bisey.. bi daha hic hayvan besleyemedim.. cunku gercekten acisina dayanamiyormusum.. seni cok iyi anliyorum o yuzden.. S

Alışıyorsun, herkes her kayba alışıyor. Zaman gerekiyor, belki başka dostlar vb. Alışmak dediysem de unutuyor değil, ilk zamanlardaki gibi şiddetle sızlatmıyor, burkuluyorsun bazı bazı sadece. Ben de kendi hikayemi paylaşayım: 2 sene mi oldu ne, doğum günümde eşim albino bir muhabbet kuşu getirdi. Çok sevdiğim için, sürpriz yapmış. Nasıl havalara uçtum... Nasıl gözüm gibi baktım, hüzünlü titrek halinden sıyrılması için nasıl çabaladım sana anlatamam; çünkü geldiğinde çay tabağından yem yiyebiliyordu sadece, yavruydu. Büyüttüm, konuşurdu, öperdi, omzumda gezerdi. Kafesinin kapağı hep açık olurdu, uyuyacağında, yemini yiyeceğinde filan girerdi ancak. Gün aşırı ev süpürürdüm sıpanın yüzünden ama onun şen şakraklığı için değerdi. Vs vs... Neyse, bir gün annemlerin yayla evinde kalmaya gittik, benim miniği de götürdüm tabi. Orada da kafese kapatmadım, marul elimizde oynuyorduk. Balkon kapısının yakınındaydım, tam orada omzumdayken yabani bir kuş kaptı. Ardından sadece bakakaldım. Günlerce aklıma her geldiğinde ağladım, benim yüzümden oldu, kafesten çıkarmamalıydım dedim. Yaşamak kadar ölmek de hayatın bir parçası ne yapalım? Dile kolay ama kabulleniliyor bir şekilde.

Kedilerle büyüdüm ben ayak ucumda koynumda yatarlardi dogum yapar bebekleri olurdu lohusa gibi bakardik onlara Bir kedimiz kaybolmustu ismi kül duman :) acısı hala icimde yıllar oldu inan sokakta o renk kedi gordugumde acaba diyorum Annem babam hayvanları cok severdi mustakildi evimiz kedi köpek kuş tavuk ne arasan vardı Ilk ogrendigim sevgi hayvan sevgisiydi. ozamanda aklim almazdi hala aklim almaz neden sevilmez hayvanlar neden anneler cocuklarina el surdurmez. Evimizde kedi var diye gelmeyen, yemeklerimizi yemeyenler vardı Acını oyle icten anlıyorumki sabir diliyorum sana ve seni kutluyorum bu kadar sevgisiz dunyada o masum canlilara bakip korudugun icin