Güzel bir yazı dayak yiyipte af edenleri çok güzel anlayıyor. Ne kadar yazık helede çocuğum var diyerek susmak. Bence susmamak lazım bir çoğu aslında belkide bilemiyorum ama dayak yediğini itiraf etmekten çekiniyor bunu gururuna yediremediği için susup af ediyor. Biz bayanlar bunun için mücadele etmeliyiz susmamalıyız buna herkez karşı çıkmalı. Hayatta hiç bir şey için kaba kuvvet çözüm değildir. jeyyar Acil Servis

dayak özgürlerin istemediği bağımlıların istediği bişi değilki kim ister şiddet görsün, herşey medeni olmaktan ve insan yerine koymaktan geçiyo önce bunu anlamak lazım bence Mahbile Acem

ev hanımları üzerine alınmasın ama hani toplumumuzda genel bir yargıdır ya daha çok hiçbir gücü olmayan aciz ve cahil kadınlar dayak yer diye; yazar da bizim toplumumuzda hali vakti yerinde olan yönetici, ünlü vs vs konumlarda dışarıdan özgür ve güçlü olan kadınların dahi dayak yediği konusunu sorgulamış işte.

Özgür kadın dayak yer mi? Rukiye'den bir e-mail geldi. Özgür Kadın başlığını taşıyordu ve çok güzel bir yazıydı: "Gerici özgür kadını istemez. Çünkü özgür kadın onun sonudur. Özgür kadın kültür demektir. Özgür kadın; sanat, resim, edebiyat, kitap, dergi, gazete, heykel, sinema, tiyatro, müzik demektir" diye başlıyordu. Acaba Rukiye mi yazmış diyerek önüme koydum yazıyı, ben de bu konuyu yazacağım diyordum ki baktım, üzerinde bir isim; Bekir Coşkun. Her gün okurum onu, ama herhalde tatildeydim ve gazete alamadığım günlere rastladı. "Özgür kadın temizdir. Öyle kirli çorapları, kokan ayakları, tıraşsız yüzü, gülyağından parfümü olan erkeği sokmaz yatağına" diyordu Bekir Coşkun. "Dayak yiyip, aşağılanıp, itilip kakılmak istemez" diye devam ediyordu. Burada biraz takıldım tabii. Çünkü, özgür kadın da dayak yiyor bu memlekette. Her kadın dayak yiyebilir... Ama "özgür kadın" bir kez yer. İkincisinin de geleceğini anlar ve çeker gider o adamın yanından. Oysa bizde öyle olmuyor. Nice özgür kadınlar biliyorum, kocalarından dayak yiyor ve şaşılacak şey, o adamla oturmayı sürdürüyorlar. Hem de mecbur olmadıkları halde o adama, yani çalışıp para kazandıkları halde. Bunu anlayabilmek mümkün değil ama ne yazık ki bu böyle. "Ne dergahlara müşteri çıkar özgür kadının yetiştirdiği çocuklardan, ne tarikatlara mürit ne de gericiye oy verecek saflar" diyor Coşkun. Doğrudur... Bu yüzden gerici, özgür kadını sevmez Coşkun'un dediği gibi. Ama ilerici, tertemiz, çok hoş görünüşlü bir adam da, çok hoş görünüşlü özgür karısını dövüyor işte. Müdür, genel müdür, rektör, şair, romancı, akla gelmeyecek isimler kadınları dövüyorlar. Soruyorsun, "peki neden oturuyorsun bu adamla" diye... Çoğu şu yanıtı veriyor, "çocuğum vardı ondan". Ne kadar acı. Düşünebiliyor musunuz, çocuk, annesinin babası tarafından sürekli dövüldüğünü görerek büyüyor. Bundan daha vahşi bir durum olabilir mi? İkinci yanıt da şöyle; "her seferinde özür diledi, bir daha olmayacak dedi, ben de inandım". Buna inanabilir misiniz? Yıllar yılı dayak yiyor kadın ve affediyor adamı, çünkü özür diliyor her seferinde. "Bu yüzden, gerici özgür kadını sevmez. Kadın özgür olsun istemez. Ve onu örtmek, kapatmak, susturmak için çarşafa-türbana sarmak ister. Türban diye tutturmaları bu yüzdendir. Gericinin sonudur özgür kadın" diye bitiriyor yazısını Bekir Coşkun. Haklı. Ama kadınlar istemeseler de giyiyorlar o türbanları, çarşafları... Diyeceksiniz ki "onlar özgür kadın değil". Ama o kadar çoklar ki, Başbakanımızın eşi bile zorla türban taktığını anlatmamış mıydı? Sanırım mesele "özgür kadınlar"! çoğaltmak. Ama gerçekten özgür, kendi beynine ve bedenine egemen; isteklerine sahip çıkıp, bir erkek için bunlardan vazgeçmeyen kadınları yaratmamız gerekiyor. Var tabii böyle kadınlar ama, az. Üniversitede okuyup, çalıştığı halde dayak yiyen ve buna rağmen boşanmayan kadınlar o kadar fazla ki... "Kocandır, döver de sever de" lafını nasıl yok edeceğiz dilimizden? Ne olur biraz da bunun için uğraşsak. DUYGU ASENA (17.08.2004) yenibirsayfa

Kadının bir kere dayak yedikten sonra buna tekrar izin vermesi özgürlükle ilgili değil bence. Yazar güzel konulara değinmiş ama ister okumuş olsun ister ilkokul mezunu olsun kimse dayağı bile bile yemez. Çoğunlukla alışkanlıklardan dolayı ayrılmak istemez kadın erkeğinden. Bu kast ettiğim kadınlar medyada gördüğüm kadınlardan tahsilli kadınlar. Tahsil herşey değil önemli olan ayrılmaya cesaret etmek ve kendine güvenmek bu hayatta. Çok kadınımız da var ki mecbur kalıyor evladı için. Kocandır döver de sever lafına da uyuz olurum..

dayagın özgürlükle baglantısı olamaz ne kadar saçma bi kelime bu, dayak nedir ya insanlıkla alakalıdır bu. ne kadar egitim alırsanız alın, ayaklarınız üstünde durursanız durun adam geriyse yapacak bişey yok ama kaderinizi belki kendiniz seçemiyosunuz yalnız kötü kaderi yaşamak zorunda degilsiniz...