Senin Yokluğun Ne Hicrandır Bilsen! Yalnızdım sakince adımlıyordum öylesine Ayaklarımın, götüreceğini bilmediğim yere Hasretiyle, halimi demlediğim bir güzelliğe Senden kalan son izleri bulacağım ümidiyle O an çay yudumluyorduk senin güzelliğinde Telaş içinde dönünce çay döküldü üzerime Fark ettiğin an gayretin artıyordu her zaman Yanakların kızarmıştı gözlerin şakın bakmıştı Ne kadar çaba göstersem hiç ikna olmuyordun Belki utanıyordun fakat halimde çok üzüyordun Dökülse ne olacak nihayetinde suyla yıkanacak Sende arta kalan zaman her zaman koklanacak Bak şimdilerde sen yoksun, kokun hiç gelmiyor Muhabbet ikliminde alınan o nefesler haz veriyor Sensiz ne bahar, ne hazan gönle sürur vermiyor Bade içilmiyor, yürek sızlıyor şarkılar eşlik ediyor Rüzgar hıçkırıyor dalgalar mahzunca sesini arıyor Kuşlar yalnızlığımı devran ederek aşiyanı özlüyor Yalçın kayalar kuş bakışlarıyla sineye sabır diliyor Halde bir takat kalmıyor, hicran her yanımı sarıyor nur

Affetmem Seni affetmem seni bir bilseydin sana ola sevgimi, Ölüm gelse bırakmazdın elimi, Şimdi bir başkası alacak yerimi, sakın geri dönme affetmem seni. ne kadar masumdun önceden, kalbimde bir sızıydın incenden, hayat artık farksız bir işkenceden, oynadın benimle affetmem seni. nasıl da acımadın gençliğime, değmedin urunda acı çektiğime, böyle mi yapar insan sevdiğine? yıktın dünyamı affetmem seni. hani beni kendinden çok severdin, hani ben dünyalara değerdim, İstesen sana canımı verirdim, kırdın gururumu affetmem seni. gidişine sustum mutlu ol diye, İnanmıştım sendeki aşka sevgiye, Şimdi böyle ansızın ayrılmak niye, bağrımı yaktın affetmem seni, bir insana bu kadar zulüm yapılmaz, kulluk isteme benden kula tapılmaz, benim sevgim mal değil satılmaz, allah affetse de ben affetmem seni nur

Islak Yanış iki gün sonrasıydı seni bugünden yok saymam içimde büyüttüğüm yalnızlığı budama zamanı geldi yeşilin önünde durmak budalalık dudağıma düşen ay'ı bundan böyle senden bileceğim ne yıldız koyacağım uçurduğun kuşlara ne de pervasız öpüş saçlarına sen hala dört duvarı üç kişilik gökyüzü say ben bir duvarı saçlarımla öreceğim nur

Bu Yürek Sana Bedelli... sen zamansız geldin hayatıma zamansız geldiğin gibi zamansızda gidiyorsun... gitmek çok zor ben senden gidemem ki.. silip atamam ki seni yüreğimden bu yürek sana bedellendi artık demir attım sahiline... git desende gidemem ki... git desemde gidemezsin ki... ruhlarımız bir bizim... bedenlerimiz kayıp... arıyoruz bulamıyorum.. her bulduğumuzu sandığımızda bir kez daha kaybediyoruz... yine sensiz bir gece daha sensizlik kötüymüş sessizlikte... tablomda harika bir resim... tebessüm gülümsüyor... bu gidişe anlam veremiyor sanırım... kollarını açmış... sanırım kollarımızı açmamızı istiyor... ama artık çok geç herşey için... bir elveda bitirdi seni ve beni... mutlu hayallerimizi tüketti... ama zordu sana elveda demek hemde çok zor... belkide haklıdır dünya belkide gitme vakti çoktan geldi.. nur

bir tek Bir tek resimlerin kaldı cep telefonumun albümünde, Artık seni göremeyeceğim, Beraber yemek de yiyemeyeceğiz, İkimize ait saatler kem gözler tarafından kırıldı, Ve zaman çabucak bitti bizim için, Şimdi sadece mesajlar atıyoruz, Çaldırıp kapatıyoruz, Tek mutluluğumuz bu olmuş, Ama ben yine de seni istiyorum, Buna daha fazla dayanamayacağımı biliyorum, Duygularımdan korkuyorum şimdi, Gündüz seni düşünüyorum, Gece seni&#8230; Artık fazla uyuyamıyorum, Bazen şiirler yazıyorum, Şarkılar söylüyorum, Sensiz hayaller kuruyorum&#8230; Ama olmuyor işte! Ne yapsam olmuyor, Sen olmadan olmuyor&#8230; Yalnız kaldım, Hem de çok yalnız&#8230; Dedim ya; Artık bir tek resimlerin kaldı bende, Sesin bile yok, Ve seni öyle özleyeceğim ki, Hiçbir şeyle değişmeyeceği seni, Biricik dostum&#8230; nur

Gidiyorum Gidiyorum Bir volkan misali bulutlara kusarak isyanımı Yamacımda yeşermiş umutları yok ederek çığlıklarla Bir rüzgar misali savurarak kaybolan yıllarımı Hiçbir hatıra bırakmadan ömrümün ardında Gidiyorum Kapkara bir bulut misali kurutarak göz yaşlarımı Yüreğimde büyümüş sevdalarımı eriterek İdam sehpasında beklemeden tek nefes hakkımı İtiyorum hayatımı ardıma, isyanın türküsünü söyleyerek Gidişim Volkanlarla Gidişim İsyanlarla Gidişim Sonsuzluğa Çürümüş vicdanlarda MEHMET ARICA nur

Küskünüm Bu Şehre Sensiz yürüdüğüm bu caddeler sokaklarda Bahar gelmiş güneş açmış bana hiç fark etmez Attığım her adım sanki beni kırbaçlar da Gül yüzün hayalimden aklımdan hiç gitmez Hani bir zaman seninle vazgeçilmezdiler Yaşadığım bu şehir anılar ve insanlar Şimdi nedendir bu kadar çok beni ezdiler İçimi kemiren geçmişle hesaplaşmalar Nereye gitsem mutsuz girerim o kapıdan Sanki ben sığıntı sahipsiz kalmış biriyim Ne bir eşyam var bana ait nede bir odam Kalıbım girse de ruhum sığmıyor neyleyim Hiç bu kadar erimedi yanmamıştı gönlüm Gözlerimden akmamıştı damla damla yaşlar Seni kaybettikten sonra anladım be gülüm Özlem ve acılarla başlarmış ölmez aşklar Hasret ateşi bir an olsun sönmez içimde Sensiz geçmez oldu ne sabahım ne akşamlar Ayrılık acısı hiç dinmedi yüreğimde Gül yüzüne hasret yine bu öksüz bakışlar. . push ; nur

Tek taraflı bir sevgiydi, beni sana bağlayan ve gözyaşına boğulan yüreğimdeki.. İki tarafına da dokunsan, hiçbir sonuç alamadığın, bir sevdaydı benimkisi.. Ben seviyordum ve içimden, bağıra bağıra söylüyordum. Ben sana aşıktım, ama sen hissetmiyordun.. Çıkaramıyordum içimdeki gücü. Anlatamıyordum ́seviyorum ́lu biten o son sözü. Ve gözlerimle söylüyordum ve ben seni özlüyordum, ama sen görmüyordun...! Seviyordum çocuksu bakışını. Her yere ayak uyduran, o çılgın rahatlığını. Ve yerinde kullandığın, olgun tavrını seviyordum.. Her şeyinle hoşuma gidiyordun ve bana, her şeyinle çekici geliyordun.. Ben sana hayrandım, ama sen bilmiyordun.. Söyleyemedim sana.. Attığım her yeni adımda, risk alarak başlardım hayata. Ama, sana karşı kumar oynayamadım, rest çekemedim hayata. Seni kaybetmekti, sevginin yanında sevgimin yalnız kalmasıydı korkum ve ben bunu, bir türlü göze alamıyordum...! Sana söyleyemedim... Belki sen bunu, hiçbir zaman bilmeyeceksin.. Ama birgün öğrenirsen, suçu kendinde arama. Çünkü bütün suç benim.. Ve olur ya, birgün gelirsen bana, ben her zaman, her şeyimle seninim...! Kaç cemre düşmeli yüreğime Seynur İnal Kaç cemre düşmeli yüreğime, ısınmak için yeniden. Unutmak için, yeşil nazarlarını, kaç bahar geçmeli, hasretinin üstünden... Kaç ceylan su içmeli, sevda sebillerinden. Kaç güvercin uçmalı, vuslat semalarında. Kaç yağmur ıslatmalı tenimi, arınmak için özleminden... Kaç menekşe açmalı saksılarımda, boyun bükmeden. Kaç ilkyaz yaşamalı gönlüm, üşümeden Ve kaç sene, kaç ay, kaç gün, kaç saat, geçmeli, akan kanı dindirmek için, yaralarımın ÜSTÜNDEN UMUT CAKMAK Unutulur canımın yarısı unutulur Ağaçların kışı unuttuğu gibi Nasıl hatırlamazsan doğduğunu Nasılsa dipsiz kuyunun dibi Öyle yoktur unutmanın sonu Unutulur canımın yarısı unutulur Unutursun nasıl aşık olduğunu... En evveli sesler gider kulaktan Şarkılar, şiirler, sözler hatırlanmaz Unutulur canımın yarısı unutulur Bir gün ansızın ararsa uzaktan Hafıza zulmeder, bir türlü uyanmaz Af dilenir, 'kimsiniz? ' diye sorulur Bağışlar mı unutulan? Umursanmaz Sessiz bir çığlık, hüzünlü, Uşşak'dan... Gitti de gelmeyiverdi Gözlerim yollarda kaldı Hele nazlım nerde kaldı? Ne zaman? Ne zaman gelir? ... Gün gelir zerre kalmaz elinde Yaşanmış ve nasılsa bitmiştir Unutulur canımın yarısı unutulur Önünden ne resimler geçmiştir Belki yine de günlerin birinde? Yazık, ki aşk buradan gitmiştir... Unutulur canımın yarısı unutulur Nasıl yoksa ufkun ucu bucağı Nasıl dehşetten dilin tutulur Öyle karanlık unutmanın kucağı Ve bir gün o bile unutulur... Hüzünde eskiyen bir geceyim Biliyorum, Uzun oldu ayrılığın dokunuşu, Klavye köreltisi zamanlar, Baskın gecelerin yorgunluğu, Kara mizah salgını, Tedavülden kalkmanın suçluluğu, Sardı yürekteki yangını, Biliyorum, Yasak savdıran kanunsuzluğu, Haziran tebessümüne düşen, Sesi kısılan martıların yokluğu, Kayaların sabırsızlığı gökyüzünden, Kanadıkça kanayan bir yara gibi, Acı çektiren uykusuzluğu, Çekiyorum ağlardan sabaha karşı, Kalan, Gravür ve telkin, Abartısında zargana, Kendimde dışlanan yolculuğu, Götüren bedenimden, Yaprak döktüren zamana, Sürgün bıraktıran belleğim, Son kez olsun unutkanlığına, Ve uzayan yolların umutsuzluğu, Bırakılmışlığım dudaklarına, Biliyorum, Konuş desen de, Artık dinlenmeliyim, Ben, Hüzünde eskiyen bir geceyim... nur

Bu Akşam Bu Akşam Hiç Keyfim Yok Bu Akşam Umutlarım Bitmiş Acılarım Son Haddine Gelmiş Dertler Kederler Hep Beni Bitirmiş Dokunmayın Bana Bu Akşam Hayatımın Sonundayım Anlamsız duygularla Bir Başımayım Çekip Çıkarmayın Beni Kalsın Beni Bana Bırakın Zamansız Geldi Herşey Üstüme Geliyor Düşler Bunlara Alışmalıyım nur

gitme Gitme figan düşer denizlere sular çekilir yağmur yağmaz vahalardan kirpiklerime bir rüzgar hıçkırır tenhada, bir dal kırılır boynunu büker kır çiçekleri kelebekler ölür gitme bir yıldız küser göğüne, içini çeker bir çocuk şaşırır yönünü rüzgarlar bütün pınarların suyu çekilir solar nazlı çiçekleri kalbimin, üzülürüm gitme öksüz kalır içimdeki imge dağları saçlarını öpen seher yeli, çoban yıldızı bir daha turnalar geçmez, bülbüller ötmez çiçekler açmaz bahçemde ah gülüm gitme acılara mahkum olur yüreğim ardında fırtınalar kalır, ayrılıklar, anılar, yanlızlıklar boynu bükük aşklar, gözü yaşlı şarkılar alışamam yokluğuna, yokluğun ölüm gitme içimdeki bütün vagonlar devrilir bir kar yağar istasyonlara, üşürüm gitme bütün ormanlar ateşe verilir kuşlarda gider bu kent de, ölürüm gel gitme sevdiğim terketme beni umutsuz çaresiz bekletme beni gitme kal, menevşeler açsın dağlarda sevince dönüşsün gökyüzü iki çığlık arasında bırakma beni ah gülüm yokluğuna alışamam yokluğun ölüm gitme bütün ormanlar ateşe verilir kuşlarda gider bu kent de, ölürüm . push ; nur

Annesinden Mehmetçiğe Mektup... Ah oğlum&#8230; Ah karagözlüm&#8230; Aldım mektubunu bugün! Tabutunla beraber getirdiler, Dediler; &#8220;Anne Başın Sağ Olsun&#8230;&#8221; Başım sağ olacağına, Geleydi kara topraklara da; Sen sağ olsaydın&#8230; Ah oğlum; Selvi boylu kara yiğidim&#8230; Sen söz vermedin mi bana Ellerimi öpüp giderken: &#8220;Söz&#8230; Döneceğim anne, Merak etme! &#8221; diye&#8230; Biliyor musun? İlk kez sözünü tutmadın&#8230; Oğul&#8230; Ben seni al kınalar yakıp ellerine, Göndermedim mi askere? Sen şimdi niye Kendi kanını kına yapıp göğsüne Döndün evine; Beş metre beze sarınıp, Sonsuzluk teknesi bir tabut içinde&#8230; Ah Oğul&#8230; Yaktın bizi&#8230; Yaktılar bizi&#8230; Baban bugün hastanede! Tabutunu taşıdı belki elleri Ama gidişini taşıyamadı kalbi&#8230; Ve benim de seni ısıtan bağrım Buz kesiyor şimdi&#8230; Sen de bizi bekle oğul; Bizim seni beklediğimiz gibi&#8230; Emin ol&#8230; Çok bekletmeyiz seni, Biz de bu acıya çok dayanamaz İçeriz senin gibi sonsuzluk şerbetini&#8230; Ey karagözlüm, Dünüm, bugünüm, yarınım; Canım Oğlum&#8230; Ya Ayşe&#8217;n ne olacak şimdi? Belki de o bekledi Bizden daha fazla hasretle seni&#8230; Her sözünde sen vardı, Her sözünde sana olan sevdası&#8230; Her iki sözünden birisi, Senli yarınlarıydı. Biliyor musun oğul? Çeyizini bile tastamam hazırlamıştı&#8230; Sadece gelişini bekliyordu; Gelip boynuna sımsıkı sarılacağın Ve bir ömür bırakmayacağın günü&#8230; Olmadı oğul&#8230; Bırakmadılar seni bize&#8230; Şu küçücük Dünya&#8217;mızdan Ne istediler bilmiyorum? Canımın parçası, Beyazlara sarınıp giden oğul&#8230; Dudaklarının nemi hala ellerimde, Saçlarının mis kokusu burnumda&#8230; Oğul&#8230; Oğlum&#8230; Mehmet&#8217;im&#8230; Biz üç kişi de sanma ki Yaşıyoruz artık bu Dünya&#8217;da; Sadece nefes alıp, Gelişini beklerken yaptığımız gibi Çizik atıp takvim yaprağına; Bizim sana geleceğimiz günleri Eksiltiyoruz hayatımızda&#8230; Şimdi sana &#8220;Elveda&#8221; demiyorum oğul&#8230; Biliyorum ki; Biz ayrılmadık&#8230; Sadece yine birbirimize kavuşacağımız günü bekliyoruz&#8230; Bu yüzden arkandan yazdığım bu mektuba, Alışık olduğun şekilde son noktayı koyuyorum: &#8220;O kara gözlerinden hasretle öpüyorum&#8230;&#8221; Annen&#8230; Serhan Yigen nur

YAĞMUR DAMLASI VE KUŞ KANADININ AŞKI buluttan kopan yağmur damlasının hüznü gibi, seni sevmek.. kuş kanadındaki özgürlüğün sesi gibi, seni sevmek.. yağmur damlasıyla kuş kanadının birleştiği an gibi, seni sevmek.. korumak için yağmur damlasını, özgürlüğünü yok eden kuş kanadının düşüncesi gibi, seni sevmek.. yağmur damlasıyla kuş kanadını ayıran yerçekimi ve aşkın kanununun dayanılmaz gücü gibi, seni sevmek.. Yağmur Damlası ve Kuş Kanadının Aşkı buluttan kopan yağmur damlasının hüznü gibi, seni sevmek.. kuş kanadındaki özgürlüğün sesi gibi, seni sevmek.. yağmur damlasıyla kuş kanadının birleştiği an gibi, seni sevmek.. korumak için yağmur damlasını, özgürlüğünü yok eden kuş kanadının düşüncesi gibi, seni sevmek.. yağmur damlasıyla kuş kanadını ayıran yerçekimi ve aşkın kanununun dayanılmaz gücü gibi, seni sevmek.. yağmur damlasının aslolan sevdası toprağına kavuşması gibi, seni sevmek.. nur

Hazan çiçeği Bahar kadar güzel, çöl kadar sıcak, Su kadar berraksın hazan çiçeği. Bir kuş kadar ürkek; firari, kaçak, Bir düş kadar ak sın hazan çiçeği. Deniz kadar mavi, kar kadar beyaz, Yağmur kadar ılık, temmuz kadar yaz, Mutluluk kadar çok, hüzün kadar az, Sevmek kadar hak sın, hazan çiçeği. Gündüz kadar aydın; ay gibi şavkın Bir karanfil kadar, büyülü kokun, Sevgi kadar yakın, can kadar yakın, Dert kadar uzaksın hazan çiçeği. nur

bitmeyen yanlızlık yine herzamankinden farksız birgün, A dışarıda güneş we hareketA içerde bir genç we yorgunluk bir deA YALNIZLIK. we televizyonda reklamlarA yukarı katta tıkırtılarA aşağı katta sessizlikA uzaklarda ölüm, yakınlarda yine ölümA bir yerlerde unutulanlar, bir yerlerde ise unutanlarA bilinmeyenlerde bir genç kız we bir genç kız daha... A uçurumun kenarında düşmek için hazırlananlarA uçurumun sonunda ölüm çığlığı! A arkada sonsuz gözyaşları, uzun bir sessizlik, anılarıyla başbaşa bir genç kızA Ve BİTMEYEN YALNIZLIK!!!!!... nur

Birgün daha geçti sensiz. Ben yine aynı bilgisayar başında, radyomun sesini az açmış zamanımı ve işimi bitirmeye çalışıyorum. Öyle hasretimki yıldızlar altında seninle oturmaya, Deniz kenarında oturup martıları izlemeye. Hatırlarmısın yüzümüzü okşarcasına esen rüzgara doğru bir bankta otururduk, sen başını omzuma yaslar denizin ve sonsuz maviliğin birleştiği noktaya dalardın, Bende usulca saçlarını okşar esen yelin o büyüleyici serinliğine kendimi bırakırdım. Şimdi binlerce kilometre uzaktayız, Bazan mesafelere isyan edesim geliyor çünkü en ihtiyacım olduğu an sana, yalnızlığım yanımda oluyor. Yalnızlığım sarıyor senin yerine beni, Yalnızlığım paylaşıyor tüm dertlerimi, Yalnızlığıma haykırıyorum deli gibi sevdiğimi... ahh yanımda olsan, Deli gibi sarılsam sana, öyle hasretimki... Elimi kalbime koyduğum her an seni yanımda bulacakmış gibi oluyorum. Sessizce adını fısıldıyorum Gözlerimi kapayarak. Sıcaklığın sarıyor dört bir yanımı. Buz gibi odam birden sıcacık bir mekana dönüşüyor. Özlüyorum birtanem. Sensizlik çok zor, üşüyorum... Yazıyorum şuan hissettiklerimi, yazmaya çalışmak kar etmiyor çünkü inan hissettiklerimi yazmaya kelimeler yetmiyor. Meğer ne kifayetsizmiş sözcükler aşkın yanında, Gözlerine bir kere bakmam bir romanı yazmama yeter. Hiç bir şey yerini tutmuyor senin. soğuk klavyemin tıngırtıları beynimi kemiriyor adeta, Yoksun sevdiğim yoksun işte... Müziğin her notasında sen varsın sanki Bak ne diyor şarkıda, Onur Akın "Geceyi sana yazdım sızımı sana Tutundum güzel sesine tenine tutundum..." Yanarım sana... Sensizim sana koştum iklimler boyu Uykular yanan liman uykular haram bir vapur geçer dalgasında savrulan ben dön yürek yurduma evine dön... Yanarım sana... Bir gece daha geçti en insafsızından, ayrı kalmak ne zormuş be cancağzım. Yetmiyor yazmak hasretimi gidermeye Yetmiyor hiçbirşey senin özlemini gidermeye. Anladım ben sensizken yarım kalmış bir roman gibi anlamsızım. Unutma sevdiğim, ne kadar uzakta olursam olayım yine sendeyim. Birgün uzaklarda yakın olur, önemli olan YÜREKLER BİR OLSUN nur

elini vermiyor hayat Yerde kıvranan kalbimin üstünde dansediyor acılar koparıp göğsümden yerlere fırlatığım kalbimin kimse dönüp bakmıyor görmüyor ateşler içinde kıvrandığını kalbimin eğilip almıyor ateşler içinde yanıyor kalbim! kalbim ahhh!!! Yaprakları acılı rüzgarlada ürperen yorgun bir dağ lalesiyim bir yol başında yaralı ceylanların gözlerinde inliyor bedenim ruhum bir cellatınki kadar soğuk ve tedirgin kirli bir hayatın karanlık odalarında mil çekiliyor gözlerime kör oluyorum! dost bildiklerim hançerini saplıyor göğsüme yaralanıyor canevim kan damlıyor her yerimden yüreğimden ellerimden gözlerimden dudaklarımdan... ahhh!!! Zifir karası gecelerin acısı zaptediyor ruhumu kalbimin en ince sızısından vuruyor hayat ne güneş ısıtıyor üşüyen anılarımı artık ne de insanlardan kaçıp sığındığım tenhalar çıkmaz sokaklarda yitirdim yolumu, şaşkınım şimdi yüreğim çırpınan yaralı bir kuş gibi çaresiz kış kadar soğuk bedenim şimdi param parça her yerim bir ihanet sisinde yitirdim herşeyimi yıldızlar göz kırpmıyor, ay küs sisli geçen her gecenin ardından yağmuru bekliyorum Ah!!! Diyorum, keşke bende duygusuz yaşamayı becerebilseydim yalanlar sıralayabilseydim, yalanların ardından aç çocukların gözlerine bakıp utanmasaydım yanmasaydım bu kadar dünyanın acısına gözlerime perde çekip, unutabilseydim her olup biteni ihanetlere incitmeseydim yüreğimi bu kadar Ey ömrüm ödedim borcunu acıların, azad eyle beni anladımki söz geçmiyor yüreğe tufandan sonra bağışlamıyor hayat yüreğiyle oynayanı el yordamıyla yürüyorum şimdi yürüdüğüm yerde yalanlardan örülmüş bir duvarın kenarından tutunarak, onurlulara mahsus acılı taşlara yürüyorum... bir sümüklüböceğin kabuğunu sürüklediği çaresizlikle sürüklüyorum bölük pörçük hayatımı ardımdan. Ey kalbe saplanan hançer ey ciğere işlenen kurşun bu yürek artık ağlamamalı, yanmamalı acılara bu kadar ağır geliyor onurlu bir ömrün çekilen yükü bir yanım deniz, bir yanım uçurum, bir yanım ateş yalnız bir yolcuyum meçhule giden dümensiz bir gemide gözlerimde kaç bin yıllık ah! yüzme bilmediğini bile bile denize atıyorum kalbimi alıp götürsün diye upuzun yanlızlıklara dalgalar Yorgun bir dağ lalesinin hazin hikayesi hayatım yaşama sevincimi yıllar önce çiçekleri çiğnenen bir bahçede yitirdim ağrılar içindeyim şimdi ah! mavi kuş yorgunum, bitkinim, dargınım! elini vermiyor hayat! bir uçurum kenarında ha düştüm düşeceğim her gece bir yıldız kayıyor gözlerimden yüreğimden bir dilek sönüyor her gece bu yüzden hep yetimdir bir yanım bir yanım aşka ve acıya ayarlı enkaz oldum, toz oldum, duman oldum "ben bu kahrı çeke çeke yoruldum" kara bir dumanla boğuluyorum şimdi şimdi kara gecelerin kör kelebeği gözlerim karanlıklar içindeyim dipsiz bir kuyuda dolunay bulutların arkasından bakar bakar darılır... ben dolunaya bakar bakar utanırım... nur

UNUTULMAKTI KORKUM En büyük korkum senin tarafından unutlmaktı Unuttun işte gine yanlızım, Her sözün beni sana bağladı, Her gülüşün çiçekler açtırdı hayal dünyama Sonsuz oldun hayatımda Gözlerin her an aklımdaydı! Aşkını vermek istemedim sonunda! Çünkü kalbimin en derin yerine sakladım ve sonunda bulamadım Dünyamdın sonunda yıkıldın Gülümdün soldun Sözündü bağlantımızı koparan! Kar tanemdin her damlada göğsüme inen! Aşk istedim senden sadece bir sevgi sözüydü Cevabı vermedin yanıtı alamadım! Sevdim seni kalbimi alamadım!!!!!!!!!! Unutuldum ve şuan yanlızla sevgimi karşılığını nur

Yanlizlik Zor Be Gülüm... Yalnızlık zor be gülüm yalnızlık zor be gülüm bu iskelede alışmışım her gün denizin yosun kokusunu seninle koklamaya&#8230; ekmek kırıntılarını atmasını martılara güneşin doğuşunu alışmışım gülüm seninle! ne zormuş sensiz oturmak bu iskelede! bu sefer ellerim ellerinle değil de bir sigara bir şişede şarapla dolması koydu be gülüm! mazi aklıma geliyor, her yer sen dolu bu iskelede Çok sevmiştim seni&#8230; ayın denize mehtaplaşması kadar gerçek ve büyüleyiciydi benim sevgİm! gece iskeleye iniyorum yıldızlara küfür ediyorum! Çünkü sen demiştin bana yıldızlar kadar gerçekçi benim sevgim diye! hadi oradan sende&#8230; kalbimi yakıyor be gülüm bu iskele! yaralı kalbime tuz basıyor her gece yeter artık! ve sona yaklaştık&#8230; ben dayanamıyorum her gün bu iskelede ölmeye artık benim gitme vaktim geldi kendine iyi bak! bu arada elindeki mektubu iki yere gönderdim İkisi de aynı mektup ama tek farkı var sadece biri sende biriyse iskelede&#8230; cansız bedenimde! nur

Nasihat Nasihat 1 Hak haktan gelir hakkını yeme kimsenin Hesabı sorulur elbet ahir zamanda Hakkını yedilersede eğer ki senin Hesabı sorulur elbet ahir zamanda Günahı ve sevabı biliyorsan eğer Gün gelir de birgün lehine olur değer Hak yiyenin iki gözü durmadan seğer Hesap sorulur elbet ki ahir zamanda Taşıdığın bu beden emanettir sana Dikkatli ol iyi bak verilen bu cana Saçıp savurursan dökersen dörtbir yana Hesabı sorulur elbet ahir zamanda Haram ile helali birbirinden ayır Hakkın fazlasıyla yoksulları kayır Yoksula yaptığın her iyilik ve hayır Hesabı verilir elbet ahir zamanda Rüyadayız bu alemde değiliz gerçek Uzakta olsakta gösterir bizi mercek Hayaldir bu dünyamız değildir ki gerçek İzimizinde hesabı ahir zamanda nur

sen giderken Hatırlıyorum ayak seslerinin bende bıraktığı o ani gidişi Kapıdan çıkarken bir an geri dönecekmiş gibi dönüp sonra usulca bir gölge misali karanlığa karışıp beni odanın içerisinde öyle hazin öyle yaralı bırakışını gidişinle bir nisan yağmuruna dönüştü gözlerim karabulutların sığınacağı bir liman misali sığınak oldu tüm fırtınalara Artık yaşanacak ne vardıysa sende arda kalanlarla ki adına yalnızlık yada ne bileyim ölüm demişti bilgeler zamanın birinde ölümdü sende arda kalanlarla yaşadıklarım bir gelse diyorum içimden ansızın ve habersiz, bir gelse diyorum karanlığın içinden bir ışık misali süzüp karanlıkların ve fırtınanın sığındı gözlerime bakarak dağıt dese yüreğindeki tüm hüznü sonra, sonra aklıma tarihteki masallardan sayfalar düşüyor tozlu küflenmiş ve unutulmuş raflarda benliğim bir aygıt gibi geziniyor tüm satırlarını kitapların okunan her cümle ölüm sesliğindeki telaşlı gidişinin feryadına dönüştürüyordu ardından bakakaldığım uçurum kenarında bir yalan olsa diyorum sesimdeki feryadın koca kayalara çarpıp dönerken anımsattıkları bir koca yalan olsa diyorum bir koca yalan uçurumun kenarında yankılanan sesimin bana dönüşü Sonra bir gök gürlese diyorum bir şimşek çaksa Uçurumun kenarında ruhsuzlaşan boş bedenime Bir şimşek bitire bilse bendeki seni yada ne bileyim sende kalan beni Hatırlıyorum ayak seslerinin bende bıraktığı o ani gidişi Kapıdan çıkarken bir an geri dönecekmiş gibi dönüp sonra usulca bir gölge misali karanlığa karışıp beni odanın içerisinde öyle hazin öyle yaralı bırakışını Gidişin bir felaketti Zaman durmuştu mekan ölmüştü Duvarlar üstüme üstüme geliyordu Bu köhne duvarlar arasında yaşanmış ne vardıysa ki sana dair Artık bir masaldı bilgelerin dilinde Adı yalnızlık olan Ve sen ne vakit odamın kapısından bir gölge misali savrulup karıştın dışarıdaki bensizliğe Dilimde binlerce ağıta dönüştü her bir sözcük Küfre dönüştü Siteme dönüştü gidişinin ardında bende bıraktığın ayak sesleri Gözlerimi kapasam Göz kapaklarımın altındaki yuvada binlerce savaştan arda kalan acılar canlanır tarihin her bir döneminden Binlerce ölüm binlerce çığlık bir birine karışan Yoktur oysa tarihin sayfalarında adları ve sanları Aşkı yokluğundan dağları delen Ferhat, Çöle düşen mecnun misali yokluğunla avunmak mı kalır Hatırlıyorum kapıdan çıkarken bir an geri dönecekmiş gibi dönüp sonra bir gölge misali karanlığa karışıp beni odanın içerisinde öyle hazin öyle yaralı bırakışını Oysa zaman tutanakçısıyken tüm yaşananların Nerdeydin şimdi Hangi zamanın yitikliğinde bırakmıştın beni ve ben hangi zaman yitiminde aramaktaydım seni Oysa zaman çoktan bitirilmiş ve adı anımsanmayan bir masaldı bilgelerin dilinde Bilgeler soytarılaşmış ellerinde dolup boşalan şarap kadehleriyle Adı yoktu ve at koymamıştık tüm bu yaşananlara Belki bir uçurumun kenarında unutulmuş bir şiir Belki de bir öyküydük rüzgarla savrulup duran Gidişinle hüzünlendi savrulup duran rüzgar Ki eserken ıslık çalarcasına yaktığı ağıt bundandır Dağa taşa ağaca çarparken kendisinden bir parça acı bulaştırması bundandır Bundandır gök kubbe altında amaçsız savrulup durması Sen giderken seslerini yitirdi tüm senfoniler Şairler öksüzleşerek Gecenin tenha bakireliğinde tükettiler yüreklerindeki son sözcüklerini de Oysa yüreği bir dizede atıp duran ve bütün dillerde anlatılmasını istediğimiz bir masal değ ilmiydik Zaman bizi bizden çalmadan önce Sen giderken dilimde küfre dönüştü her bir sözcük İsminle siteme dönüştü Sensiz gecen şu koca zamanın adı unutulmuş bir harabeden öteye ne olabilirdi ki Kim tanıklık yapabilirdi kendisinde yaşanılan o çölsel acılara Oysa zaman çoktan unutmuştu kendisini Ne bir düşüneni vardı artık ne de onun bir düşündüğü Terk edip gitmişti kendisini ilk sevgilisi Ve zamanın bunca acılarına göğüs gerişi beklide göstermekti acılarını tutanakçısı kara kaplı kitaplığından Neleri saklamamıştı ki gün olur kendisinden bile Senin benden sakladığın sevgin gibi Sen giderken sustu tüm evren kara bir yasa dönüştü Matemi sen olan Her ırk kendi dilinde ağıtlar yaktı sana Kendi töresiyle dövündü senin için Ki uçurumun kenarında unutulmuş bir ben vardım Birde mahkum ettiğin yalnızlığın Sen giderken dilimde küfre dönüştü her bir hece Bir sen kaldın bende Birde bendeki sen Sen giderken Buğulandı penceremdeki camların gözleri Bir tufan çöktü Bir ölümcül yalnızlık kaldı Hatırlıyorum ayak seslerinin bende bıraktığı o ani gidişi Kapıdan çıkarken bir an geri dönecekmiş gibi dönüp sonra usulca bir gölge misali karanlığa karışıp beni odanın içerisinde öyle hazin öyle yaralı bırakışını Gidişinlen hüzünlendi kent yapraklar ve ben Ki ne zaman uzaklardan esen rüzgarın savurduğu o vebasal ıslığın sesi duyulsa Hüzünlenir Sensizlikten Bu kent yapraklar ve uçurumun kenarında seni arayan ben Sen giderken anlamını yitirdi şiirler Şairler gecenin tenhalığında arayıp duruyorlar yüreklerindeki sözcükleri Her harf firari bir kaçak Her cümle yitik bir zaman Her atılan adım ölüme giden amansız bir eylem tasarımı beynimde Sen giderken usulca kapımın eşiğinden Yaşam son savaşta duyulan ölüm çığlıklarıyla son buldu kapımda nur

Unutmak Kolay Unutmak kolay diyordun ya Kolaymış meğer Unuttum adını, her kelimesini unuttum Dalga dalga savrulan saçlarını unuttum Kömür karası yaşlı gözlerini unuttum ben Unutmak kolay diyordun ya Kolaymış meğer Yağmur altında gezdiğimiz sahilleri unuttum ben Bana ilk seni seviyorum dediğin O çay bahçesini unuttum ben Unutmak kolay diyordun ya Kolaymış meğer Elini ilk tuttuğumda Yüzündeki o masumluğu unuttum ben Sarıldığımda ise Başımı döndüren gül kokulu, kokunu unuttum ben Unutmak kolaymış be bitanem O yüzündeki gülüş, içindeki sıcaklık Seni özlüyorum dediğinde Gözünden akan iki damla yaş Ve seni öptüğümde içinde kaybolduğum yıldızlar Bütün bunları unutmak O kadar kolaymış ki bi tanem O kadar kolaymış ki hepsini unuttum

Umut çiçekleri şimdi seni düşünüyorum sevgilim kırlarda el ele dolaşan sevdalılar gibi şimdi seni düşünüyorum sevgilim umut çiçeklerinin açtığı yüreğimdesin şimdi seni düşünüyorum sevgilim demir parmaklıklar ardında avluda volta atarken başımı ranza demirlerine koyup gök yüzüne baktığımda içimde filizlenen bir umut çiçeğiydin benim için şimdi seni düşünüyorum sevgilim ömrümün yarısının geçtiği zindanlarda özgürlüğe susamış toprak altında yeşerip filiz vermek için çırpınan bir kır çiçeği gibi şimdi seni düşünüyorum birtanem suya hasret yağmura hasret ve herşeyden önce sana olan hasretimle bir gün kalbimde açacak umut çiçeğiyle birlikte seni yalnız seni düşünüyorum sevgilim ve seninle olabilmek için nur

SANA KÜSTÜM YÃ&#402;?R Sen duygularımla oyun oynadın Yüreğimin sesini hiç duymadın Benliğime yazılı kaldı adın Ne bileyim işte, sana küstüm yÃ&#402;A¢r Sevenin hÃ&#402;A¢linden sevenler anlar Gözüme bakarak yalan söyledin Anıları silip viran eyledin Söyle ki bileyim ne idi derdin Arzu etmesem de, sana küstüm yÃ&#402;A¢r Kalbimin sesini acep kim duyar? Sahte gülüşüne kandım bir kere Ayrılık derdine bulunmaz çare Onulmaz göülde kanayan yare Anlatması çok zor, sana küstüm yÃ&#402;A¢r Uykusuz geceler senden yadigÃ&#402;A¢r Elbet sonunda pişman olacaksın Üzülecek, acıyla dolacaksın Bir gül misali sen de solacaksın Nefret etmesem de, sana küstüm yÃ&#402;A¢r Acılar yoldaşın, gez diyar diyar Aklıma gelmezdi böyle bir veda Düşünüp dururum bende mi hata? Kimseye ettiği kalmaz dünyada Sevgi hırsızı, sana küstüm yÃ&#402;A¢r Gözlerim yaşlı, yüreğim tarÃ&#402;A mar nur

06-05-2008, 08:29 nur hayat Nergis Meslek: Çalışmıyorum Medeni durumunuz: Evli Eğitim Durumunuz: Lise Yaşadığınız Yer: Isparta Kan Grubunuz: A Rh+ Üyelik Tarihi: Apr 2008 Mesajlar: 360 Ruh Halim: Blog Yazıları: 9 Teşekkür Et: 75 47 yazı için 61 kez teşekkür edilmiş Puanı: 1 Beni Tanımadın mı Anne Koynundan alıp uzak kentlere, Sürgün ettiler Anne.. Aldılar benden sıcaklığını, İçime bir buz kütlesi koydular anne&#8230; Çalıp şefkatini üzerimden, Yüreğimde derin izler bıraktılar Anne Duvarları üstüme, Kapıları yüzüme örttüler Anne, Sardığın kundakta bıraktılar son kimliğimi Çocukluğumu benden çaldılar Anne Kelepçelerin pasında kaybettim benliğimi Çırılçıplak, yalınayak, aç, sersefil Zifiri karanlık gecelerde, İçimi çok acıttılar..&#8230; Ağlayışlarımı duymadın mı Anne? Seni yazdım her beyaz çizgide&#8230; Dizlerine yatıp, konuştum saatlerce seninle Yoksa beni hissetmedin mi Anne? Zaman karanlık bir ay çalıyor duvarlarıma Gölgeler siyah beyaz çiziyor suretini Yüzünü hatırlayamıyorum Anne Beynimin içinde el olsan da uzaktan, Kalbim anne diye feryat ediyor yeniden Bana masal anlatsana Anne&#8230;.. Bu hayatta en çok seni sevdim&#8230; bilmiyorsun Doyamasam da kokuna, hücrelerime işledin Dokunamasam da &#8230;benim en kutsalımdın&#8230; ve seni öyle özledim ki Anne&#8230;&#8230;. bilemezsin. isyankar değilim &#8230;&#8230;&#8230;. yıllara hesap soramam günahkar hiç değilim&#8230;.. kadere cevap veremem karnında taşıdığın günlerin hatırı var., inkar edemem Bağışla beni güzel Annem&#8230;. İşte karşındayım yılların hesap sancısıyla Sevgisiz büyümüşlüğüm, öksüzlüğüm üzerimde Şefkatin olmasa da, merhamet niyetine Ellerin dolaşsın başımda saatlerce Bedenime sıcaklığın girsin&#8230;. Artık kucakla beni güzel Anne&#8230; Şaşırdın &#8230;&#8230;Suskunluğun lal oldu dilinde Soğuktun&#8230;.. Kolların dal oldu bedeninde Üşüdüm&#8230;&#8230;Yüzün donuk bir ay çizdi yüreğimde Yoksa &#8230;&#8230;. Beni tanımadın mı Anne? Faik

Zincire vurulmuş bedenim Bir ceylan gezerken yüreğimde Düşüncelerim ihtiyar, Duygularım çocuksu, İçim bir miting alanı Her kafadan bir ses, Bir kafadan binbir ses Nutuk yok! Slogan yok! Yürüyoruz ilerlemişcesine Yağmur yoldaş, Rüzgar taraftar Gidiyoruz, yalnız kalabalıkta Gidiyorum yine aşk kokan topraklara Dağlar uykuda, Denizler uykuda, Ağaçlar yorgun, Güneş ısıtmıyor, Yediremiyor yenilmişliği ellerim, Parçalıyor ne varsa, gülü solduran. Yıldızlar gecelerden, Yalanlar doğrulardan kaçıyor Bir sana varıyorum, Kanlı toprağım Bir sana varıyorum, Şanlı toprağım . push ; nur

Yaz Geceleri Bir canlılık duyulur uzaklardan Benim varamadığım yerlerden Göremem, duyamam Hissederim Birileri el eledir, sevgilileriyle Bense karanlıkların içinde Yalnızlık yine benimle İçim dolar, dolar o an hasretle Uzar Uzar yine bitmez Şu kısacık yaz geceleri Anıların ayak sesleri karışır Uzanır çocukluğuma Yitip giden aşklarıma Bir rüzgar eser Alır götürür umutlarımı Karanlıkların içine, çok uzaklara Kaybolur umutlarım Kaçar uykularım Uzar Uzar yine bitmez Şu kısacık yaz geceleri Sevdiğimin hasreti yakar Özlediğim tenine kokar Beklerim onu Bekledikçe gelmez Uzar Uzar yine bitmez Şu kısacık yaz geceleri... nur

daha hala özleminleyim Kimseler girmedi senden sonra gönlüme, Beklerim belki birgün dönersin diye, Bagırırım sessiz kalır sesim duyuramam sana, DÖN HALA ÖZLEMİNLEYİM; Karanlıgımı aydınlatmaya calışırım hayalinle; Nasıl inandın seni sevmedigime, yüreyimi koydum bu sevda üzerine, DÖN HALA ÖZLEMİNLEYİM; yanlızlık pusu kurmuş etrafıma, parcalar beni hayalin olmasa, isterim seni, sevgin büyür icimde, DÖN HALA ÖZLEMİNLEYİM; nur

hayelleri yak evi ısıt seninle ölmeye geldim Bu gece konuğumsun. Karanlık, yırtıcı düşler ve küçük ölümlerle dolu bir ormandan geldin bana... Perdenin aralığından sızan mahcup ay ışığı yorgun bedenini okşuyor... Yanımda uyuyorsun. Kollarındaki, bacaklarındaki izleri, yaraları seyrediyorum. Alımlı, uçumlu bedenine, diriliğine, büyülü gençliğine tutkuyla bağlı olduğun adamdan geliyorsun bana... Dilsiz sevişmelerinden... Onu başından beri hiç saklamadın benden. Zaten ben yüzündeki solgunluktan, düş kırıklığından, gözlerinin sık sık boşluğa düşmesinden anlamıştım hemen. Zaten yalanlarla yaşayamazsın sen... Ama gerçeği anlayınca içimdeki resim darmadağın olmuştu bir anda. Resimdeki kırmızı ev yıkılmış, çiçekler ezilmiş, resimdeki bahçenin kapısı kırılmıştı... Neden, demiştim sana, son bir umutla ve belki bir mucize olur, bana hiç beklemediğim bir gerekçe söylersin diye, tıpkı ölüm mahkumlarının son anda bir kurtuluş haberi beklemeleri gibi... Gözlerime baktın. Evladını terk etmeye hazırlanan bir anne gibi baktın bana. Bir yalan aradın, buldun belki, ama söyleyemedin. Yalanlarla yaşayamazsın sen... İçimdeki resim tutuşmaya başlamıştı. Resimdeki küçük çelimsiz, siyah önlüklü çocuk ağlıyordu umutsuzca... İçimdeki resim yanıyordu. Çocukluk sevinçleri, düşler inançlar yanıyordu. Resimdeki siyah önlüklü çocuk nereye kaçacağını bilmiyordu... Yakana sarıldım ve neden? diye bağırdım seni sarsarak: Neden seviştin onunla? .. Seni sarsmam, yakana sarılmam, sana bağırmam senden güçlü olduğum için değildi. Tam aksine uçuruma düşüyordum, elimi tutup, bırakmaman içindi... Gözlerin yine bilinmeyen bir boşluğa takılmıştı. Bir süre sustun. Sonra konuştun. Sesin hayat kadar yabancıydı, hayat kadar acımasız, hayat kadar gerçekti... İçimde tanıyamadığım bir başka kadın daha var, dedin. Ve o kadın onun çekiciliğine karşı koyamıyor... Öylesine büyülü bir yakışıklığı, öylesine küstah bir kendini beğenmişliği var ki kendime engel olamıyorum... Bu gece konuğumsun... Karanlık, yırtıcı düşler, küçük ölümlerle dolu bir ormandan geldin yanıma... Perdenin aralığından sızan mahcup ay ışığı yorgun bedenini okşuyor... Kollarındaki, bacaklarındaki yaraları, izleri seyrediyorum... Yanımda, öylesine masum uyuyorsun ki... Bu masumiyetinin arkasında nelerin saklı olduğunu, içinde, sana da yabancı olan o kadını bilmeyi öyle çok isterdim ki... Sahi, kimdi o kadın? Güçlü, yakışıklı, kıskanç, sahiplenen, hatta küstah, seni inciten, üzen ve kendini beğenmiş erkeklere bu denli çeken neydi onu... O kadını bu parçalanmışlığa sürükleyen kirli ve hastalıklı merak neydi? .. İçindeki o bin yıllık ezilmişlik bu ezilmişliğin hastalıklı hazzı mıydı karşı koyamadığı... Kişiliğini parçalayan, iradeni felce uğratan, gururunu tamamen teslim alan bu ruhsuz sevişmelere onu hangi derin eksiklik çağırıyordu... Sahi, kimdi o içindeki senin bile tanıyamadığın kadın? ... Bana çekiciliğine karşı koyamadığın bir başkasıyla seviştiğini söylediğin günden sonra haftalarca görüşmemiştik. Aşkınla çok derinlere gömdüğümü sandığım güvensizliklerim, komplekslerim, korkularım gömüldükleri yerden hiç olmadıkları kadar güçlenmiş ve acımasız inatlarıyla ortaya çıkmışlardı yeniden... Haklı olmanın, bir suçlu bulup yargılamanın rahatlığını hiç tatmamıştım ki... Ortada bir yıkım, bir ihanet, bir suç varsa kimsede değil, hep kendimde arardım ben... Günlerce seni değil, kendimi yargılayıp durmuştum. Bedenimi aşağılamıştım acımasızca. Neden ben de içindeki kadını büyüleyen o adam gibi yakışıklı, güçlü, gösterişli bir bedene sahip değildim? ... Neden bağlandığın o genç adam gibi seni sınırlayıp sahiplenmiyor, üzüp incitmiyor, içindeki o bin yıllık ezilmişliği tahrik etmiyordum? ... Neden benim de dudaklarımın kenarında kendini beğenmiş ve küstah bir gülümseyiş yoktu onun gibi... O görmüştü de, neden ben seninle onca yıl beraber olduğum halde içindeki sana yabancı olduğunu söylediğin kadını görmemiştim... Saçma, rezil, karanlık düşüncelerdi, ama ne yazık ki gerçekti... Ama en çok neyini kıskandım biliyor musun? Onun önünde elbiselerini çıkartıp soyunmanı, sevişirken adeta sayıklar gibi söylediğin ve bana dünyanın en masum sözleri gibi gelen o ayıp sözcükleri ona da söylüyor olmanı ve bir de onun yanında uykuya dalışını kıskandım... Ama asıl acı olan bir gün ansızın seni kıskanmaktan vazgeçişimdi... Bir gün ansızın öyle büyük bir yokluğa düşmüştüm ki, bu yoklukta her şeye olan inancımı yitirmiştim... İnsan ancak birine inanıyorsa onu kıskanırdı... Sen yokken her sabah dünyaya gözlerimi açıp, etrafıma baktığımda, burası neresi, diyordum, kimim ben, kim bu insanlar, şimdi ben bu koca gün ne yapacağım? diye düşünüyordum. Sanki bu hayatla ilgili bildiğim her şeyi unutmuştum... Ta ki sen bir gece vakti gözyaşlarıyla kapımı çalıncaya kadar... Öylesine bağlılıkla, öylesine susamışlıkla sarılıyordun ki bana, sanki birden rollerimiz değişmişti, şimdi sen uçurumun kenarındaydın, seni tutması, koruması gereken annen bendim senin... Sana, senin bana sarıldığın gibi sarılmasam senin resmin dağılacaktı... İçindeki kadın sana büyük bir tuzak hazırlamıştı. Bedenin, ezilmişliğin, karanlık önyargılarla koşullanmış güdülerin doyuyordu, ama ruhun öylesine susuz kalmış, kişiliğin öylesine parçalanmıştı ki... Çünkü yakışıklı bedenine vurulduğun, dudağının kenarındaki o küstah ve kendini beğenmiş gülüşüne hayran olduğun genç adamla ruhunla, duygularınla ilgili konuşacak, paylaşacak hiçbir şeyin yoktu... Bedeninin onu özlüyordu, ruhun beni... İçindeki, o yabancın olan kadın, arzuladığında genç adama, onun iri, gösterişli bedenine, ipeksi, gergin kaslarına, bitip tükenmek bilmeyen cinsel enerjisine, seni küçümseyen, acıtan o küstah yakışıklılığına gidiyor, susuz kalan ruhun içinse bana geliyordun... Peki, beni seninle birlikte olmaya iten neydi? Neden bırakıp gidemiyordum seni? .. Aşkta yasak olana, imkansızlığa, mutsuzluğa duyduğum merak mı çekiyordu şimdi seni bana... Yoksa ne ondan, ne de benden vazgeçemediğin için yaşadığın acıya, parçalanmışlığa duyduğum merhamet için mi bırakamıyordum seni... Artık benimle o bir zamanlar tutkuyla bağlandığım bedenini paylaşamıyordun. Artık sevişmiyorduk seninle. En azından dürüsttük bu kadar kendimize ve bir başkasına... Ama çıplak bedeninden çok daha mahrem ve sahici olan düşlerini, duygularını, acılarını paylaşıyordun benimle... Çok küçükken, dayının sana yaptığı cinsel tacizi mesela. Bugüne dek kimselere anlatamamıştın bunu... Aramızda cinsellik olmayınca artık ben de seninle her şeyimi korusuzca konuşabiliyordum... Düşlerimi, annemi nasıl derin bir sevgiyle sevdiğimi, rüyalarımda onunla nasıl seviştiğimi, o büyük utancımı, karanlık iç dünyamı, doyumsuzluklarımı hasta, yaralı ruhumu... Aramızda cinsellik olmayınca artık üzerinde iktidar kurmayı asla düşünmüyor, seni denetlemiyor, seninle gizliden gizliye rekabet etmiyordum... Olmadığımız gibi görünmeye çalışmıyor, güvensizlikten kaynaklanan sahte üstünlük duygularımızı tatmin etmek için birbirimize kapris yapmıyorduk. Sıradanlığın o büyülü içtenliğini yakalamıştık... Kendimizle, hayatla, her şeyle alay ediyorduk... Karanlık ormanından bana geldiğin bir geceydi, hiç unutmuyorum. Yatak odasına girecektim ki, içerden, çocuksu ve adeta mahcup bir sesle: Soyunuyorum, içeri gelme, demiştin... Önce, böyle deyişine çok şaşırmıştım. Sen benim yıllardır birlikte olduğum bir insandın. İlk anda mahcubiyetine bir anlam verememiştim. İçeri salona geçtim. Sonra bir sigara yakıp düşündüm... Düşündüm... Bu mahcubiyetin, soyunuyorum, içeri gelme deyişin, bana çok anlamlı geldi birden... İçim sevinçle, umutla doldu... Ve o an seninle her şeye yeniden başlamaya karar verdim... Buna hazırdım... Seninle ölmeye bile hazırdım... Soyunuyorum, içeri gelme, deyişin, bir kez daha aşık etmişti beni sana... İlk kez gibi... Ve bütün ilkler gibi sonsuz bir arzuyla... nur

Hoşçakal Gönlümün Nazlisi Gidiyorum buralardan yalınayak ve üzgün önümdeki uçurumlara aldırmadan varsın hayallerim kurduğum yerde kalsın o gerçekleşmeyen hayallerim. ardımda yaralı bir yürek kederli bir ömür ve yoksul anılar bırakarak çekip gidiyorum sevdiğim hoşçakal gönlümün nazlısı, bağrımın sızısı, hoşçakal Gidiyorum başım önümde, gözümde nem duramam artık ey aşk, ey sevdiğim hüzne ve kedere boğulduğum bu şehirde duramam hiç bir anı kabul etmiyor beni bedenim buz gibi soğuk yüreğim param parça keder kış kadar soğuk ellerim ardımda yoksul bir sevda ve bana ait ne varsa bırakıp gidiyorum ardıma bakmadan hoşça kal anlımın yazısı, kaderimin küskünü hoşçakal Bütün yaprakları dökülmüş dalları kırılmış bir ağaç gibi hıçkırarak ve bırakarak ardımdan sırtımı yasladığım çınar ağacını yaslı meçhule giden acılar yüklü bir gemide uğuldayan rüzgarlara sarıp sesimi şarkıların sustuğu, aşkların vurulduğu limanlara gidiyorum sevdiğim hoşça kal kırık sazım, sevdamın yaralı türküsü hoşçakal Bir yıldız daha kaymadan gözlerimden yüreğimden bir arzu daha sönmeden ıssız bir köşede bırakıp kırgın gülüşlerimi sabah çiğlerine gözyaşlarımı, hüzünlü bir fotoğrafta düşlerimi bırakıp çekip gidiyorum buralardan ey aşk, ey sevdiğim Bir daha yağmamalı bu ihanet yağmurları ağlamamalı bu yürek bir daha yüreğimdeki acıyı, başka bir acıyla sarıp alıp dağların ve yıldızların gölgesini yanıma yüzümde kış, bakışlarımda kar yorgun akan bir ırmak misali kimsesiz sokaklara bırakıp yanlızlığımı çekip gidiyorum sevdiğim hoşça kal gecelerimin yıldızı, karlı dağların yalnız kızı hoşça kal Bütün borçlarını ödedim bu sokakların, alacağımı aldım geri dönmez bir mevsimdeyim artık duramam ey aşk bu şehre sığamam bu hüzünle yoksa acılar üşütür beni kar kavurur anılarımı donar bakışlarım üşürüm... üşürüm ey aşk Sorma nereye, hangi dağın ardına? ne kadar uzağa varır yolum? kim yoldaş olur bana? dönüp gelir miyim yine bahar geldiğinde? çiçek açtığında mor dağlar sorma!... Ey gönlümün sultanı, iki gözüm hosçakal her sabah gülüşünden öptüğüm, saçlarını okşadığım her gece hoşçakal artık vakit tamam yıldızlara gözlerimi ayışığna sessiz gölgelerimi bırakıp sazımdaki hüznü, içimdeki sızıyı boynu bükük karanfilimi ve yüreğimin yangınını bırakıp rüzgarlara sırılsıklam yalnızlığımı alıp yanıma çekip gidiyorum işte hoşçakal nazlı çocukluğum, sevdalı gençliğim bağrımın ateşi, kalbimin ahı, mühür gözlü yar hoşçakal&#8230; . push ; nur

ana sevgisi Ana Sevgisi Canim annem hep sen cektin kahrimi bense hic önemsemedim bu fedakarligini ama bu annemin umrunda bile degildi cünkü O benim annemdi! O ́du beni büyüten O ́du yemegimi veren oysa ben, ben O ́nun kiymetini bilmegen, degersizce varligini önemsemegen O ́nu özlegen kücük gülü! Canimiydim neydim her aci cektigimde benimle ceken biri vardi sacimi oksayan beni öpüp koklayan biri vardi O biri benim anamdi! Kimsede yoktu O ́nun kokusu birgün gül kokardi birgün ise son model parfüm ama hep bi güzel kokusu vardi ana kokusu kimsede olmayan kokudu! Simdi özlesem ne fayda anam gitti topragin altina simdi sevsem ne fayda O ́nun varligi olmadikca yanimda! Ama anasevgisi ölümsüz sevgidir cünkü ana ölümsüzdür!!! nur

SİTEM Sitem bu sitem Seni benden çalana, Seni benden ayırana sitem. Başka kollarda olduğun, Beni ayyaş yaptığın, Dipsiz kuyuya attığın için sitem. Bu yüreğin altına elini koyamadığın, Bu yüreği bitirdiğin için sitem. Hissedemediğin aşk, Soldurduğun busem için sitem. Denizlere sel olup akıttığım göz yaşlarımı Dalgalar vurur sahiline diye günlerce beklediğim için Aptallığıma sitem. Riyasız, çıkarsız, sınırsız davranıp, İhanete uğradığım için saflığıma sitem. Başımı dik tutamayıp onurumu, gururumu Ayaklar altına aldığım için Kendime sitem... ... nur

sana dair Senden uzak bu şehirde dünya çöküyor üstüme hatıralar yakamı bırakmıyor sensizliğin denizinde dalgalar yutuyor beni.. Kaybettim sen biliyorum bir daha dönmeyeceksin yemin ettin belki de artık sevmeyeceksin unutacaksın beni döktükten sonra birkaç damla yaşı hatırladıktan sonra birkaç anıyı sonra kapatacaksın kalbinin kapılarını sevmemiştim zaten, farkı yoktu diyeceksin diğerlerinden adını bile unuttum diyeceksin o an güleceksin.. Yalnız kalınca bir an gözlerin birden dolmaya başlayacak yüreğin acıyla sızlayacak birkaç anı seni yakacak sanki dilin tutulacak kahredeceksin! Tutamadım ellerini, saramadım seni sevemedim doyasıya oysa o kadar istemiştim ki o sevda yeşili gözlerinde kaybolmayı sonsuzluğa seninle uzanmayı unutmak ne zormuş bir kez daha anlayacak yüreğin ellerin bir gelip bir gidecek telefona yüreğin dolacak derin bir ıstırapla kalp atışlarını duyacaksın kulaklarında çekeceksin elini zaten o hak etmedi diyeceksin sevgimi canından can alsa da bu aşk dilinden düşmese de hiç ah kalbinde bir ateş gibi yanacak benden sana sadece bir hatıra kalacak bir an açacak bir an solacak aradan geçince o her derde deva denen zaman yüreğin başka sevdalar peşine düşecek işte o zaman unutacaksın bir tanem unutacaksın hiç unutamam dediğin beni de maziye katacaksın... a. s. a. s. a. s. a. s. a. s. a. s. nur

Sen Gittikten Sonra Artık bir şey yazılmaz bu satırlara, Sen gittikten sonra&#8230; Kalem bile yazmaz oldu bu satırlara. Artık bir şey söylenmez bu gönüle Sen gittikten sonra&#8230; Bir başına kaldı buralarda. Artık durulmaz buralarda, Sen gittikten sonra&#8230; Gündüz de gece oldu buralarda. Artık yaşanmaz buralarda, Sen gittikten sonra&#8230; Hayatın da bir anlamı kalmadı buralarda. Vecdi Murat Soydan nur

Beni hatırla Adımı her duyduğunda Ey güzelim beni hatırla Düşmeyesin sıkıntıya Güzel günler hatırına beni hatırla Aradığım bir dostluktu benim Bende bu dost sen zannetmiştim Sana inanmıştım seni sevmiştim Sevdiğin biri olursa beni hatırla Sana saygıda kusur etmedim Senle uzun bir arkadaşlıktı niyetim İşim olsaydı seni isterdim İsteyen biri olursa beni hatırla Keşke gerçek hayatta tanışsaydık senle Yalnızlığımı paylaşmak istiyordum senle Bana göstermedin yüzünü bile Her msn girdiğinde beni hatırla Kitap okumayı bende seviyorum Gazali şaraniyi tavsiye ediyorum Onları okursan mutlu olurum Okurken de beni hatırla nur

Bu Yabancı Şehrin Yağmurunda Hasretimsin Sen Levent Ümit Temiz Varlığın bir güneşle gelmişti Yokluğun yağmurla Sen Bu yabancı şehirde Bana bıraktığın bir hasret Bense Aynı şehrin sefiliyim şimdi Kır çiçeğin boyun büktü Küstü tomurcuğun toprağa Ölüyor O Kanadı kırık güvercin Uğramaz oldu Beslediğimiz serçeler... Gücüm Nedenim Varlığımdın sen Küçülüyorum gün ve gün Bu yabancı büyüyen şehirde Korkuyorum hiçlikten Her doğan güneşle Yeni belkiler yeşeriyor yüreğimde Bir umut filize duruyor Yaşam bırakmıyor peşimi Elimde değil Çaresiz Yaşıyorum Ve ilk yağmurla Geri geliyor yokluğun Sığmıyor yüreğime hasretin Gecelere kaçıyorum Boş sokaklara Sarhoş sokaklara gizliyorum kendimi Yokluğun taşıyor gözlerimden Gözlerim ele veriyor beni Tükeniyorum Ben bu şehrin sefili Ben bu şehrin hiçi oldum Sense Bu yabancı şehrin Güneşinde umudum Yağmurunda hasretimsin artık . push ; nur

SESSİZ ÇIĞLIK...!!! Sessiz çiğlık! Kulakları çınlatan Kaf dağında sırıtan Bülbülü, bağlatan Gönülleri ağlatan Ağaçlar meyvesiz, Bilim, gayesiz Yığınlar çaresiz Hüzün tavan yapmış Şeytan, yerinden kalkmış! Deniz, boz bulanık akmış Bu işe, alem şaşmış Tutmamış, hesaplar İşsiz, kasaplar Arızalı kanatlar, Höykürüyor, kıratlar Kesidi, istihkaklar Çoğaldı sesler Tersine yüzler Sessiz çığlık Nereye kadar Kim ne ederse Kendine eder.. Utanın.. Alem ne der...? nur

yoksun İsterdim her saatim. Her dakikam seninle olsun Ama yine saat yanlızlıga dönüyor Vakit yıne aynı ayrılık vaktı Saatlerı durdura bilirmiyim Sevgime dönüştüre bilirmiyim Ama saatler durmuyor Ve... Saatler gece yarısını vurdugu zaman Yanlızlıgımla basbasa kalıyorum Sigaramın her nefesınde Sankı senı ıcıme cekıyorum Anılarım ıcımı yakıyor O gunleri hatırlamak Ölümden bile acı geliyor Ne varkı sen YOKSUN Gecenın karanlıgında nur

ben geleceğim aklına ağlayacaksın Gün baterken bir akşam üstü Hayalim taılacak gözlerine Bir rüzgar vuracak saçlarına Ben geleceğim aklına ağlayacaksın..

Boşuna Mıydı Bu Gönül Sancıları Sevgi damlalari duser yuregimden sensiz Dumani tuten ocaklar soner bir bir sensiz Bunca zamandir bosuna miydi sevmeler Bosuna miydi bu gonul sancilari ve korkular Neye ozlem neye hasret bu belirsizlikler Sirf sensizlikten korkmak mi kaybetmek mi Yoksa tutunacak baska dali olmamak mi Bosuna miydi bu gonul sancilari ve korkular Hani hep derdinya zamana birakalim herseyi Zaman ama ne kadar zaman sonsuz mu Yoksa kisa ve tarihi belli sayili birgun mu Bosuna miydi bu gonul sancilari ve korkular Gul yapragi gibi titrerken yuregim korkudan Sensiz kalmayi basarabilecek mi ne dersin Bu heybetli beden ayakta durabilecek mi Bosuna miydi bu gonul sancilari ve korkular Gozlerim yorgunken aglamaktan nerdesin Ellerim bosken ellerin kimlerin elinde simdi Basimi koyacagim dizlerinde kimler uyuyor Bosuna miydi bu gonul sancilari ve korkular Adini yazdigim gokyuzu agliyor benimle Aradigim odalarda izin carsaflarda kokun Canimda can bulan tenin yasiyor benimle Bosuna miydi bu gonul sancilari ve korkular Omur derbeder gecerken yanliz ve sensiz Zamani dolacak kapanacak gozlerim sensiz Bunca aci bunca cile bosuna miydi gözyaslari Bosuna miydi bu gonul sancilari ve korkular Yaz kalbine gonlune hatiralari yasananlari Gunleri nasil gecirdik hatirlarsin aglarsin Vakit gec olacak ne fayda feryatlarin Bosuna miydi bu gonul sancilari ve korkular Alin yazimdin canimdin canimdan da ote Gonlumun tum sayfalari yanliz seni yazdi ilk sayfasinda onsoz son sayfasinda imzasin Bosuna miydi bu gonul sancilari ve korkular... nur

mevsimlerden geleceğim B Biricik Öldüm, değil mi? Sonunda öldüm!... Kızma ne olur, Ben böyle olsun istemezdim, Dayanamadım işte&#8230; Hayallerimi biliyorsun, Hiçbiri gerçekleşmedi! En çok da senden uzakta olmaya dayanamadım, Affet beni, Bir tek sen affet&#8230; Ben seni seviyordum, Şimdi bir tek sevginle ölmüş oldum&#8230; Hayat uzun, Sen yaşa&#8230; Ben mevsimlerden geleceğim sana, Gökyüzüne bak, Ben oradan sana bakıyor olacağım, Unutma&#8230; Ruhum senin bedenindedir artık, Seni daima seveceğim&#8230; nur

güller ağlar içimde GÜLLER AĞLAR İÇİMDE Ne zaman ayrılık saati gelse En vazgeçilmez yerinde yaşamın Duysak ayak seslerini akşamın Ve sokaklardan el ayak çekilse Bir ürpertiyle duyarım o zaman Seni çağıran sesi uzaklardan Ne zaman ayrılık saati gelse Bir gariplik çöker içime birden Kalan tek anı gibi bir devirden Durmadan çalınır o gamlı beste Sanki bilir dem hazin öykümüzü Bulutlar ağlar, kararır gökyüzü Ne zaman ayrılık saati gelse Bir çaresizliğe anlatır gibi Birden değişir gözlerinin rengi Mavi solar, koyulaşır yeşilse Sarınca ruhunu eski bir hüzün Uçar gider pembeliği yüzünün Ne zaman ayrılık saati gelse Uzatsan özlemle dudaklarını Tüm ağaçlar döker yapraklarını Ne çiçek kalır ortada, ne bahçe Sadece uğultusu o rüzgarın Ve bir umut kırıntısı: Belki yarın Ne zaman ayrılık saati gelse Bir fırtına çıkmışcasına, büyük İçimdeki güllerin boynu bükük Bir zaman kalakalırım öylece Neden sonra gittiğini anlarım İçimde güller ağlar, ben ağlarım... nur

Beni Hatırla sezsiz ve usulca aşkına karşılıkmışcasına bir sonbahar akşamında sevgiye doyumsuzca kuşlar, kayalar şahit buna senin uğruna kıydım canıma benden geriye kalan nedir diye sorduğunda bir demet sarı gül aşkıma ve koca bir ayrılık bıraktım sana sevdiğinden ayrıldığında daima BENİ HATIRLA nur

Güvenme sahte, yüzlere Ardından gelen gülücüklere kanma sakın o yamalı, sözlere İnsanım diye, gezenlere Bak şu felegin, işine öyle kolaymı, git işine Seviyorum diyipte Yine düştünmü, peşime Hani terkeden sendin Alışırsın demiştin Biri gelir biri, gider demiştin Ağlama gülersin, demiştin Hani ne oldu Yine pes eden, sen oldun Yıllarca avuuttun Kendini böylece Hakettigin, yere geldin işte Düşün artık kendince Sonunu bulamazsın, bence Pişmanım desende Acımam zalim, kaderine Dünyaları versende Bittin sen bende Sanma her, istediğin olacak Bir gün zalim kurşun, senide vuracak,,,,,,,,,,,, nur

kim duya sesimi Kim bakar kara gözlerime sen gibi Gece çökünce, siyah siyaha el gibi Kim tutar ellerimden sen gibi Bu eller tutar mı başka elleri Ellerim ellerinde kaldığından Ben bana el sana sahip gibi Şimdi ellerim bomboş yetim gibi Kim sarar yüreğimi sen gibi Yüreğim kapalı gittin gideli Kör bir bıçak gibi kesip attı herşeyi Kim duyar sesimi kalabalıklarda Soğuk ve yalnız bir şehrin ortasında Kulaklar sağır kime söyleyecek kalbim Aşk şarkılarını ve şiirlerini Dinleyenler bana yabancı, el gibi Kim kurtarır beni harabelerden kim sunar gözlerini gözlerime Kim getirir seni gittiğin yerden Yağmur yağarken boydan boya ruhuma Kim şahitlik yapar bana Yar leyla leyla yaramsa da Kim sarar yaramı leyla nazarında Acım sirayet edince sana Kim tutar seni bana gelen yollarda Kim bilir kalbimdeki çileyi Kim sular gönül bahçemi Kim dizer pencereme kırmızı gülleri Kim seyreder kumruları güvercinleri Bizim gözlerimizden yaşar gibi Kıldızlarla kim sohbet eder Gece siyaha bürününce Kim yorganlık eder Sana alışmış bir kere Senden gayrısı yalandır gönlüme Rüyalar yalan hayaller ziyan Neydi seni benden alan Neydi seni bana dirhem dirhem aratan Sen yok, zaman yok neydi sunmayan Hasret sendin sevda sen Hangi güçtü seni aşktan alıkoyan Kim anlar beni sen gibi Sen ben gibiydin sanki Kim yaşasın bu şehirde Yüreği acılı ben gibi Işıklarını sokakların Denizlerini şehrimin alıp gitmişsin Yokluğun yetmezmiş gibi Ölsem kim kaldırır cenazemi Kalbimde kim yar olur sen gibi... nur

Kardelen KARDELEN Bu bendeki bir dert ki, anlatamam kimseye Kulak verip de beni dinler misin kardelen Sardı tüm benliğimi, mecalim yok gülmeye Sende benimle ağlayıp, inler misin kardelen Mis gibi sıla kokan eş, dost mektuplarında Taze güller yeşerir eski anılarında Hatıralarla dolu gurbet akşamlarında Hasret denen türküyü söyler misin kardelen Bütün duyguları bir deftere yazmanın Dertlerini duymayan duvara anlatmanın İçinde ne var ise hep içine atmanın Ne demek olduğunu bilir misin kardelen Dostu oldum kaç defa sabahsız gecelerin Defterimde yeri yok, anlamsız hecelerin Çözemedim bir türlü bu zor bilmecelerin Cevabını sen bana çözer misin kardelen Ne kadar tatırsa da ayrılık acısını Unutamazsın yine onun hatırasını Bir kenara bırakıp acısı, tatlısını Hepsini bir kalemde siler misin kardelen Anlat sende içini, dök dışına ne varsa Hiç düşünme kalbimi, bırak yansın yanarsa Bu derdi sen benimle paylaşır mısın, yoksa Bakıp bakıp halime güler misin kardelen Bilirim ben yerini, sormam sana nerdesin Senin yurdun dağlarda, sen hep yükseklerdesin Nasıl gelsem yanına, sen hep yükseklerdesin Eğilip de elimden tutar mısın kardelen Ah gurbet, sen içimde dinmeyen bir sancısın Bazen iyisin amma çoğu zaman acısın Ey kardelen! Sen bana neden çok yabancısın Çaldım işte kapını, açar mısın kardelen Senin de gözlerin yaşlı, ağlamışsın besbelli Yoksa sen de benim gibi naçar mısın kardelen Bu topraktan çıkıp da karları delmişsin ya Mevsimin gelmeyince açar mısın kardelen Derdimi de dinledin, sana ağır gelirse Yine toprak altına kaçar mısın kardelen Ya ölüm günü gelip de alırlarsa ruhumu Benimle gökyüzüne uçar mısın kardelen nur

umutlarım Ne umutlarım vardı benim Her batan güneş umutlarımı götürdü Kabus dolu günlerle yaşıyorum şimdi Gülerken ağlıyorum Rüyalarımda dalardım Mutluluk denizine Gözlerim uykuya doymadan sarhoş olurdum Benim mutluluğum umutlarımdı Elveda umutlarım Elveda nur

yoksun ansızın karanlık çöker şehre Sokaklar sensizliğimi haykırır Islak kaldırımlara yığılır kalır yüreğim Sonra havalanır çığlık çığlığa kuşlar Bir tek hayalin kalır donuk gözlerimde Bedenimde vurgun Anılarım suskun Yağmur yağar ateşli alnıma Kısık çığlığını duyarım çınarların Bir rüzgar seni fısıldar yüreğime Üzerime savrulur sararmış yapraklar Tek damla gözyaşımda kopar fırtınalar Hayallerim süzgün Düşüncelerim göçkün Labirent olur en bildik yerler Her köşe başı titretir yılgın ruhumu Tek sığınağım olur tahta bir kanepe Sorular dizilir zihnimin pamuk ipliğine Düğümlenir boğazımda kor ateşten sözlerim Şehir uyur, bir ben kalırım uyanık Gözlerim yorgun Ruhum suskun Ve Sen yoksun Ben, yoksun nur

çekiyorum Olmuyor Çekiyorum Olmuyor yaralanmış gönlümü avutmak dile kolay Hüznümü mısralara döküyorum olmuyor Ezber ettim adını unutmak dile kolay yollarına gözyaşı ekiyorum olmuyor Aradaki mesafe iki dudak arası Hasrete alışmanın çoktan geçmiş sırası Yokluğun yüreğimde sanki kurşun yarası Yalnızlıktan boynumu büküyorum olmuyor Hep kışları yaşadım görmedim baharları Soğutmadı içimi Erciyes&#8217;in karları Sırdaş ettim kendime zifri karanlıkları Gözlerimi maziye dikiyorum olmuyor Bir anlam veremedim şu kuru inadına Sevdim sevilemedim kader diyorlar buna Yanlış çıktı hesaplar geldi ucu ucuna Gün be gün daha beter çöküyorum olmuyor Hep içimde sakladım yıllarıhasretini İstemem bu alemin zevkini mihnetini Ömrümce yaşatmadın aşkın muhabbetini Şerefine her akşam çekiyorum olmuyor nur

Aç Kapıyı Yalnızlık Aç kapıyı yalnızlık, ben geldim Hayır, ağlamadım, gözlerim yaşlı değil. Cephedeydim, kurtaramadım yenilmekliği. Gece yarısı, uyumuştur sokaklar çoktan Bir sen varsın işte, bir de benim hayaletim... Bakma öyle, al elimden valizlerimi Bir şey yok içlerinde; balık kokusu sinmiş üç beş kazak, Kırık bir ayna, bir kaç tel siyah saç... Soğuk burası, yağmur kokuyor Geceleri uyku tutmaz insanı burda Bak, yıldızları görmem lazım benim dolunayda; çıldırırım Yıkarım üstüne bu mahzeni, kaçamazsın... Morarmış, çatlamış ellerim soğuktan görmüyor musun? Varsa sıcak bir çorba getir bana, tuzlu Yoksa uğraşma, aç değilim. Saat yok duvarlarda, o kadar yalın yaşamak Günışığı da yok, karanlık ruhun gibi yakın sana... Yalnızlık kapat kapıyı! Şuraya, şu soğuk taşların üzerine bir yatak ser bana. Uyumak istiyorum, Unutmak istiyorum, Unutulmak nur

O Gidişin O GİDİŞİN Boynu bükük bir duruş Kalbe inen isabetli vuruş Sence kurtuluş bence yok oluş Gibiydi o gidişin Annesini kaybeden bir çocuk Boğaza düğümlenen son soluk Damardan akan kan oluk oluk Gibiydi o gidişin Bir ülkeye felaket getiren savaş İnsanı ölüme götüren hastalık yavaş yavaş Sığınıp dost bildiğin hain bir arkadaş Gibiydi o gidişin Gizli oyunların oynandığı bir diyar Mazlumun ağladığı zalimin bahtiyar Sebebinin aşk dendiği bir intihar Gibiydi o gidişin nur

sen giderken Hatırlıyorum ayak seslerinin bende bıraktığı o ani gidişi Kapıdan çıkarken bir an geri dönecekmiş gibi dönüp sonra usulca bir gölge misali karanlığa karışıp beni odanın içerisinde öyle hazin öyle yaralı bırakışını gidişinle bir nisan yağmuruna dönüştü gözlerim karabulutların sığınacağı bir liman misali sığınak oldu tüm fırtınalara Artık yaşanacak ne vardıysa sende arda kalanlarla ki adına yalnızlık yada ne bileyim ölüm demişti bilgeler zamanın birinde ölümdü sende arda kalanlarla yaşadıklarım bir gelse diyorum içimden ansızın ve habersiz, bir gelse diyorum karanlığın içinden bir ışık misali süzüp karanlıkların ve fırtınanın sığındı gözlerime bakarak dağıt dese yüreğindeki tüm hüznü sonra, sonra aklıma tarihteki masallardan sayfalar düşüyor tozlu küflenmiş ve unutulmuş raflarda benliğim bir aygıt gibi geziniyor tüm satırlarını kitapların okunan her cümle ölüm sesliğindeki telaşlı gidişinin feryadına dönüştürüyordu ardından bakakaldığım uçurum kenarında bir yalan olsa diyorum sesimdeki feryadın koca kayalara çarpıp dönerken anımsattıkları bir koca yalan olsa diyorum bir koca yalan uçurumun kenarında yankılanan sesimin bana dönüşü Sonra bir gök gürlese diyorum bir şimşek çaksa Uçurumun kenarında ruhsuzlaşan boş bedenime Bir şimşek bitire bilse bendeki seni yada ne bileyim sende kalan beni Hatırlıyorum ayak seslerinin bende bıraktığı o ani gidişi Kapıdan çıkarken bir an geri dönecekmiş gibi dönüp sonra usulca bir gölge misali karanlığa karışıp beni odanın içerisinde öyle hazin öyle yaralı bırakışını Gidişin bir felaketti Zaman durmuştu mekan ölmüştü Duvarlar üstüme üstüme geliyordu Bu köhne duvarlar arasında yaşanmış ne vardıysa ki sana dair Artık bir masaldı bilgelerin dilinde Adı yalnızlık olan Ve sen ne vakit odamın kapısından bir gölge misali savrulup karıştın dışarıdaki bensizliğe Dilimde binlerce ağıta dönüştü her bir sözcük Küfre dönüştü Siteme dönüştü gidişinin ardında bende bıraktığın ayak sesleri Gözlerimi kapasam Göz kapaklarımın altındaki yuvada binlerce savaştan arda kalan acılar canlanır tarihin her bir döneminden Binlerce ölüm binlerce çığlık bir birine karışan Yoktur oysa tarihin sayfalarında adları ve sanları Aşkı yokluğundan dağları delen Ferhat, Çöle düşen mecnun misali yokluğunla avunmak mı kalır Hatırlıyorum kapıdan çıkarken bir an geri dönecekmiş gibi dönüp sonra bir gölge misali karanlığa karışıp beni odanın içerisinde öyle hazin öyle yaralı bırakışını Oysa zaman tutanakçısıyken tüm yaşananların Nerdeydin şimdi Hangi zamanın yitikliğinde bırakmıştın beni ve ben hangi zaman yitiminde aramaktaydım seni Oysa zaman çoktan bitirilmiş ve adı anımsanmayan bir masaldı bilgelerin dilinde Bilgeler soytarılaşmış ellerinde dolup boşalan şarap kadehleriyle Adı yoktu ve at koymamıştık tüm bu yaşananlara Belki bir uçurumun kenarında unutulmuş bir şiir Belki de bir öyküydük rüzgarla savrulup duran Gidişinle hüzünlendi savrulup duran rüzgar Ki eserken ıslık çalarcasına yaktığı ağıt bundandır Dağa taşa ağaca çarparken kendisinden bir parça acı bulaştırması bundandır Bundandır gök kubbe altında amaçsız savrulup durması Sen giderken seslerini yitirdi tüm senfoniler Şairler öksüzleşerek Gecenin tenha bakireliğinde tükettiler yüreklerindeki son sözcüklerini de Oysa yüreği bir dizede atıp duran ve bütün dillerde anlatılmasını istediğimiz bir masal değ ilmiydik Zaman bizi bizden çalmadan önce Sen giderken dilimde küfre dönüştü her bir sözcük İsminle siteme dönüştü Sensiz gecen şu koca zamanın adı unutulmuş bir harabeden öteye ne olabilirdi ki Kim tanıklık yapabilirdi kendisinde yaşanılan o çölsel acılara Oysa zaman çoktan unutmuştu kendisini Ne bir düşüneni vardı artık ne de onun bir düşündüğü Terk edip gitmişti kendisini ilk sevgilisi Ve zamanın bunca acılarına göğüs gerişi beklide göstermekti acılarını tutanakçısı kara kaplı kitaplığından Neleri saklamamıştı ki gün olur kendisinden bile Senin benden sakladığın sevgin gibi Sen giderken sustu tüm evren kara bir yasa dönüştü Matemi sen olan Her ırk kendi dilinde ağıtlar yaktı sana Kendi töresiyle dövündü senin için Ki uçurumun kenarında unutulmuş bir ben vardım Birde mahkum ettiğin yalnızlığın Sen giderken dilimde küfre dönüştü her bir hece Bir sen kaldın bende Birde bendeki sen Sen giderken Buğulandı penceremdeki camların gözleri Bir tufan çöktü Bir ölümcül yalnızlık kaldı Hatırlıyorum ayak seslerinin bende bıraktığı o ani gidişi Kapıdan çıkarken bir an geri dönecekmiş gibi dönüp sonra usulca bir gölge misali karanlığa karışıp beni odanın içerisinde öyle hazin öyle yaralı bırakışını Gidişinlen hüzünlendi kent yapraklar ve ben Ki ne zaman uzaklardan esen rüzgarın savurduğu o vebasal ıslığın sesi duyulsa Hüzünlenir Sensizlikten Bu kent yapraklar ve uçurumun kenarında seni arayan ben Sen giderken anlamını yitirdi şiirler Şairler gecenin tenhalığında arayıp duruyorlar yüreklerindeki sözcükleri Her harf firari bir kaçak Her cümle yitik bir zaman Her atılan adım ölüme giden amansız bir eylem tasarımı beynimde Sen giderken usulca kapımın eşiğinden Yaşam son savaşta duyulan ölüm çığlıklarıyla son buldu kapımda nur hayat Aktif Üye Kayıtlı Üye 7 Nisan 2008 524 1 12 Mayıs 2008 Konu Sahibi nur hayat #22 Islak Yanış iki gün sonrasıydı seni bugünden yok saymam içimde büyüttüğüm yalnızlığı budama zamanı geldi yeşilin önünde durmak budalalık dudağıma düşen ay'ı bundan böyle senden bileceğim ne yıldız koyacağım uçurduğun kuşlara ne de pervasız öpüş saçlarına sen hala dört duvarı üç kişilik gökyüzü say ben bir duvarı saçlarımla öreceğim nur hayat Aktif Üye Kayıtlı Üye 7 Nisan 2008 524 1 12 Mayıs 2008 Konu Sahibi nur hayat #23 Tıpkı Yağmur Gibisin

Sana bir şiir yazacağım menekşe yaprağına burcu, burcu sevgi kokacak her kelimesi aşkın iksirini dökeceğim tüm hecelere bekle sevdasına kurban olduğum simdi sisler çökmüş yüreğime karlar yağar düşlerime hele bir bahar gelsin dallar tomurcuk versin iste o zaman böyle kelepçede kalmayacak duygular güvercinler uçuracağım senin göklerine sana bir şiir yazacağım içinde hasret olmayan güneş doğacak kaf dağından geceler böyle avare, yaşanan saatler böyle sessiz olmayacak sana yemin gözbebeğim artık aşkımızın ateş rengi gülleri solmayacak bu son fasıl olacak gönlümüzde açıdan, kederden yana ben saçının bir teline sevapları satmışım kalbinin her kösesine geçmiş gelecek yıllarımı yazmışım senin ırmaklarında yaşanacak en büyük günahlar şu bulutlar bir dağılsın nerde olduğumuzu bilelim dudakların kadehler de dudak izlerimi aramayacak hele dönsün su mevsim bu yalnızlığın, kimsesizliğin uğultusunda gidecek kulaklarımızdan bir şarkı dinleteceğim sana sevdadan yana kelimeler böyle kifayetsiz kalmayacak böyle mühürlü olmayacak dudaklarım sen yüreğimde sır değil, sözcüklerimde yangınım olacaksın bu sevda böyle sürgünlerde, böyle tutuklu kalmayacak bitanem bekle sevdiğim fidanlar yeşersin, acilsin su hasrete uzayan yollar, karlı dağlar göçmen kuşlar dönsün yuvaya bu havanın nemidir bitanem sen nisan yağmurlarına sakla sevdayla yanan bedenini baharda ıslanmalı güz vurmuş dudaklar istemem beni böyle perişan, böyle çaresiz göresin bahara bıraktım umutları bir yeşersin su menekşeler, sümbüller iste o zaman değmeli gözlerin gözlerime iste o zaman bir şiir yazacağım sana menekşe yaprağına iste o zaman bir sevda getireceğim sana sırılsıklam nur

senden vazgeçebilirmiyim hiç Senden Vazgecebilirmiyim Hic Beni bazen arayip sormasanda Sana arada bir kizsamda Söyle sana küs kalabilirmiyim hic Aramizda mesafeler olsada Yollar bizi ayirsada Söyle seni unutabilirmiyim hic Gözlerine bakip &#8220;Seni Seviyorum&#8221; diyemesemde Sana sarilip öpemesemde Baskasina gönül verebilirmiyim hic Günlerim sensiz gecsede Hasretinden ölsemde Söyle senden vaz gecebilirmiyim hic nur

GİDEBİLİRSİN demek gidiyorsun bir yanımın ebediyen eksik kalacağını bile bile çöl yollarına döneceğini bile bile sokaklarımın demek gidiyorsun içimi ısıtan tüm gülüşlerin tüm masumiyetini alarak beni bana bırakarak yani kanatarak sızlatarak aynalara dargın bir ömür sunuyorsun önüme ihtiyarlamış bir gençlik şimdi hayalimde daha yokluğunun ilk saniyelerinde demek gidiyorsun aşkı bir benim omuzlarıma yükleyerek bir bana mirasmış gibi emanet yalnız benimmiş gibi tek başıma yaşamam kolaymış gibi demek gidiyorsun kaç parçaya bölünmem umrunda değil öylemi karalar bağlamam zor değil demi yanık bir sevdayı bırakıp yangın yerine beni kül edeceğini bile bile iç çekmeden gidiyorsun öylemi suskunluğa döner içimin dilleri ıssız bir gece garanlığında kalırım dönemem geri içimde koca bir sensizliğin ayak izleri anlatamam yokluğunun derinliğini bir çocuğun günahsız hali ağlıyor aşk deli gibi demek gidiyorsun bana yetim bir güneş öksüz yıldızlar en garibinden solmuş bir bahar bırakarak ve sensiz nasıl yaşandığını anlatmayarak öyle çekip gidiyorsun derde salmışsın salmamışsın beni ne çıkar umursamayarak yaralarıma basıp gidiyorsun öylemi aşk merhemdir bilirim bu kutsal bir öğreti hasretin şimdiden semanın sanki gövdesi bilirim daha geridedir çilemin kalan süresi demek gidiyorsun öylemi alıp bir yanımı can damarımı kanımı yani sen diye haykıran yanlarımı beni bıraktın bırakmasınada nasıl bırakırsın aşkını aşkı nasıl bakarsın bir daha aşkın yüzüne naıl kıyarsın kalbimizin bahçesine unutulursa ardındaki tüm yaşananlar unut gitsin sile bilirsen aşkı sil bitsin söküp atabilirsen kalbini at gitsin gitmek niyetin yollar mesafelerinse ve gidiş senin gidişinse git git gitmek düşmüşse bir kalbe yarı yolda bırakıp yari kalsanda bu gün yarın gideceksindir bir aşka ikilik düşmüşse zaten gitmişsindir demek gidiyorsun öylemi tamam şimdi gide bilirsin... nuran mümine bucak nur

Rüzgar Getirdi Gül Kokunu Rüzgar getirdi gül kokunu Uzak illerden selamınla birlikte. Ciğerlerime çektim derin derin Özlemin dile geldi ansızın Bir hoş oldum, Yokluğunda yoksul olduğumu düşündüm o an. Gönül zenginliğimin sensiz para etmediğini Şimdi anladım. Her bir nefeste, her bir zerrede, Sen, damarlarımda dolaşan kanda, Her bir atomun Hasret yüklü nötron ve protonlarında Bendeki canda yaşıyorsun. Her gece gördüğüm rüyalarımda Karabasanlar basıyor beni Akyuvarlarım, sensizliğin derin acısı içinde Benliğimle savaş veriyor. Sen ne kadar su misali saf ve temizsen Ben de o kadar kirlenmiş bir adamım. Ana olduğun aklıma yeni geldi sanki Anam geldi gözümün önüne. Kadınların kutsal olduğunu düşündüm. Seni kimselerle paylaşmak istemeğimden olsa gerek, Sana bakan her bir gözü kör edesim geliyor Sana yalnız ben bakmalıyım, Ben dokunmalıyım. Sırrımı bilmeni istemediğimden olsa gerek Seni senden bile kıskanasım geliyor. Ruhum can çekişiyor Yüreğim acıyor. Vecdi Murat Soydan nur

Bir Gidişe Bakarken Bir Gidişe Bakarken Anlayamadım ne demek ne yapmak istedin anlayamadım

Dokunamam Ki... boz bulanık bir hayat, kar altında avuçlarıma demir ayazı düşüren intiharlar kuşanıyorum belki bir kaçış, soyunarak sürgüne gitmek ömrümün arka sokaklarına bu bendeki göçebe ıssızlığı kimliksiz adreslerde yazgıdır o küçük dünyama yalnızlığı ölümsüz kılan, yarası saklı düşlerim ördü ömrümün ağlarını acıyla yaralarım demlendi kül rengi mahzenlerde yitik mutluluklar diyarında anılarımı, iklimsiz mevsimlere tutkularımı, gölgelerin kanadına sesimi, gecenin alaca karanlığına gömdüm döküldü gözlerimden her biri çiy tanesi umutlarım şimdi üşüyorlar bir yerlerde zemheridir bedenim dokunamam ki... yazdım adımı kumlara dalgaları bekliyorum gitmelere çeyrek var haydi... nur

Sen Bilmiyordun sen bilmiyordun seni sevdiğimi uykusuz gecelerde hayalinle avunduğumu sen bilmiyordun bilmiyordun seni gördüğüm zaman kalbimin gösümden çıkmak için çırpındığını ve bana gülerek geldiğin her adınmda aşkını kalbime nakış nakış işlediğini sen bilmiyordun gülüşün güneşimdi beni baştan başa ısıtan gözlerin iki büyük dünyaydı içinde yaşadığım ve benim senin gözlerinde yaşadığımı sen bilmiyordun giderken ardından öylece kalıyorum gözlerim sende, yüreğim sende, ruhum sende giderken ardında kalan büyük enkazı çaresiz yıkılışı ve apansız sele dönen yaşlar sen bilmiyordun bir yavuz hırsızdı gözlerin öylesine masum, öylesine mahsun dudakların bir cevher, herkelimesi büyük servet simdi çok zenginim kelimelerinle, sözlerinle beni benden çalarken unuttuklarını sen bilmiyordun sen bilmiyordun nur

Burdayim BURDAYIM Ben kimim? , gerçekmiyim? , Gerçek diye bir şey varsa! , neden? hayaller&#8216;deyim. Bir piyonum belki! , gözden çıkartmışsın beni! , Bir hamlelik sayende ömrüm, sessiz denizimi sen! Böldün! . Saat kaç? ! , bugün günlerden ne? , Yıl kaç? i aylardan hangisindeyiz? , Her şeyden bihaberim sanki! , Zaman her geçişinde sersemletti beni! Faydasız oldum beni yaratana! , Tek faydam lekelere tozlara! , Bir deterjan gibi ben! , Köpürüp, köpürüp dolanmaktayım! . Aklıma geldikçe sinirlendiğim biri varsa oda sen! , Bir duvarı yıkıp yenisini, dizdirmeyensin! Dilerim anlık mutlu ol! , tıpkı benim gibi! Bir kucakla dünyayı, bir uzaydasın sanki! . Yorgun bu eller, bu ayak taşımıyor parmaklarımı! , Bir enkazın altında eziliyor ruhum! , Şu hayat tyatrosuna bende uydum! , Nedenler niçinler içinde boğuldum durdum! . Buradayım kemiksiz bir et! ister ince, ince kıyın beni! İster bir tencerede, haşlayın gitsin! Buradayım canımdan habersiz dünya! , Bu dünya üzerime soğan doğramakta! . Buradayım başka nerede olabilirim ki! Tutuklamışlar beni F' tipi ceza evi! , Bir adım ötede oysa özgürlük! , Ölmek yok mühebbetim, sadece bir sıfat var üzerimde, gardiyan gibi beklemede! nur

Hadi Git Git iş işten geçmeden, çok geç olmadan vakit, Günahıma girmeden, katilim olmadan git! Git de şen şakrak geçen günlerine gün ekle, Beni kahkahaların sustuğu yerde bekle. Git ki siyah gözlerin arkada kalmasınlar, Git ki gamlı yüzümün hüznüyle dolmasınlar. Mademki benli hayat sana kafes kadar dar, Uzaklaş ellerimden uçabildiğin kadar. Hadi git, benden sana dilediğince izin, Öyle bir uzaklaş ki karda kalmasın izin. Kahrımın nedenini söylesem irkilirler; Çünkü herkes beni Kays, seni Leyla bilirler. Sanırlar ki sen beni biricik yar saymıştın; Oysaki hep yedekte, hep elde var saymıştın. Hadi git, ne bir adres, ne bir hatıra bırak, Zannetme ki, pişmanlık, mutluluk kadar ırak! Sanma ki fasl-ı bahar geldiğim gibi gitmez, Sanma ki hüsranını görmeye ömrüm yetmez. Her darbene tahammül edecektir bedenim, Gururum mani olur perişanıma benim. Yari Ferhat olanın ellerle ülfeti ne? Şirin ol katlanayım dağ gibi külfetine. Henüz layık değilken tomurcuk kadar aşka, Sana gül bahçesini kim açar benden başka! Hercai arılara meyhanedir çiçekler, Kim bilir şerefinden kaç kadeh içecekler! Mademki aşk tablosunun takdirinden acizsin, Git de çağdaş ressamlar modern resimler çizsin. Ne vedaya gerek var, ne de mektuba hacet, Git de Allah aşkına bir selama muhtaç et! Güllere de aşk olsun gene sen kokacaksan! Fallara da aşk olsun gene sen çıkacaksan! Kopsun nerden inceyse artık bu bağ, bu düğüm! Her gece daha berbat, daha vahim gördüğüm. Korkulu düşlerimi yorumdan kaçırıyorum; Sırf sana üzülüyor, sırf sana acıyorum! Git iş işten geçmeden, çok geç olmadan vakit, Günahıma girmeden, katilim olmadan git! ... nur

canımı veririm Ağırdır sevmelerim her yürek taşıyamaz, büyüktür umutlarım her omuz kaldıramaz, her şey olur da şu kalbim, bir tek sensiz olamaz. ¦ Mürekkepten denizler, kağıttan gemiler yaptım. Sonra ismini her yere yazdım. İsmini yazınca seni sevdiğimi sandın, ben seni sevmedim sana taptım!.. ¦ Seni her düşündüğümde kalbime bir yıldız çiziyorum. Benim şimdi kaç yıldızım var biliyor musun? Benim artık bir gökyüzüm var.. ¦ Bugün her zamankinden farklı bir şey yapayım dedim olmadı yine sana defalarca aşık olup seni düşündüm... ¦ Yedi ayrı iklimden yedi çesit arı getirseler yedi çesit arı yedi ayrı çiçeği dolaşsa yedi ayrı çiçekten bal yapsa senin kadar tatlı olamaz... ¦ Ben seni dün sevmedim çünkü dün geride kaldı, ben seni bugün de sevmeyeceğim çünkü bugün de bitecek; ben seni yarın seveceğim çünkü yarınlar hiç bitmeyecek! ¦ Ağzımdan çıkacak söz olsan konuşmam, gözümden akacak yaş olsan ağlamam, kalbime hapsettim seni hiçbir yere bırakmam! ¦ Güneşin doğduğu da bir gerçek battığı da... Kalbimin attığı da bir gerçek, günün bittiği de... Ne çıkar tüm gerçekleri saysak tek tek. Seni seviyorum, işte o en büyük gerçek... ¦ Bir şiir yaz bana içinde alabildiğince mutluluk olsun ayın gölgesinde unutulan sevgi tohumlarıyla yeşere dursun veya bir şarkı söyle özlemimdeki sevgiliyi anlatsın yağan yağmurlarla ıslanan bedenimi parlayan gözleriyle kurulasın. ¦ Aşk kaçmaktan çok kovalamak, görmekten çok özlemek, gitmekten çok beklemek, dokunmaktan çok düşünmektir. Ve aşk öyledirki nerde imkansız varsa onu seçer. ¦ Birgün bana soracaksın, beni mi yoksa hayatı mı daha çok seviyorsun diye. hayatı diyeceğim, küsüp gideceksin ama hiçbir zaman bilmeyeceksin ki benim hayatım sensin. ¦ Sen benim incimdin. parıldayan masum güzelliğinle seni sarp kayalıklardan tırnaklarımla kazıdığım bir istiridyede bulmuştum. ve bir daha kaybetmiyeyim diye kalbimin derinliklerine gömdüm. ¦ Ne seni unutturacak kadar zaman geçecek ne de geçen zaman seni unutturmaya yetecek bırakıp gitsende unuturum sanma zaman alışmayı öğretir unutmayı asla. ¦ Sevmiyorum şu saatin sesini, akmasın dursun zaman. herşeyin bir öncesi ve sonrası vardır derler ya; YALAN. senden önce vardım belki ama aşkım senden sonra olmayacağım inan. nur

Bir Soluk Kadar &#8226; "Asla sevme, seversen ihanet etme; ihanet edeni de asla affetme!! &#8226; "Bir insanın idealleri olmalı sonsuzluk gibi, bir insanin özlemi olmalı özlemle açan çiçekler gibi, bir insanın bir tanesi olmalı oda senin gibi &#8226; "Ben seni sevmek için değil sevmenin nasıl olduğunu gör diye sevdim sen benim alın yazımsın &#8226; "gece midir insanı hüzünlendiren, yoksa insan mıdır hüzünlenmek için geceyi bekleyen? gece midir seni bana düşündüren yoksa ben miyim seni düşünmek için geceyi bekleyen? &#8226; "GÖZLERİN DALARSA BİL Kİ DÜŞÜNDÜM SENİ, KULAĞIN ÇINLARSA BİL Kİ ANDIM SENİ, GECE UYANIRSAN BİL Kİ RESMİNİ ÖPTÜM, GÖZLERİNDEN YAS DAMLARSA BİL Kİ SENSİZ ÖLDÜM.. &#8226; "Kalbimde 3 çiçek yetiştirdim. Sevmek, sevilmek ve beklemek. Sen bunlardan ikisini kopardın. Bana sadece biri kaldı beklemek beklemek beklemek &#8226; "Sana olan aşkım sağır bir ressamın kristal bir yüzeye düşen gül yaprağının çıkardığı sesi çizdiği zaman bitecek &#8226; "Bir su gibi Berrak, bir Çiçek gibi sevgi yüklü, Gökyüzü gibi yalın okyanus kadar derin kelimelere sığmayacak kadar büyük bir SEVGİMİZ olduğunu sakın UNUTMA! &#8226; "Bir soluk kadar yakın yıldız kadar uzak derler sevgi için. Uzanırsın yetişemezsin yetişirsin dokunamazsın dokunursun vazgeçemezsin vazgeçersin ama unutamazsın!! &#8226; "ZAMAN GECE YARISI ISLAK GÖZLERİM CAMDA BELKİ GELİR DİYORUM, HANİ BİR ŞARKIMIZ VAR YA ONU SÖYLÜYORUM VE SENİ ÖLESİYE SEVİYORUM :)" nur

06-05-2008, 08:38 nur hayat Nergis Meslek: Çalışmıyorum Medeni durumunuz: Evli Eğitim Durumunuz: Lise Yaşadığınız Yer: Isparta Kan Grubunuz: A Rh+ Üyelik Tarihi: Apr 2008 Mesajlar: 360 Ruh Halim: Blog Yazıları: 9 Teşekkür Et: 75 47 yazı için 61 kez teşekkür edilmiş Puanı: 1 Kara Benizli Geceler Yıldızlara uzanmak nasıl imkansızsa Sana da ulaşmak o kadar zormuş Demek ki Boşuna o yolları aşıp gelmişim Öz yurdumu bıraktım ben senin için Dünyanın bütün güzelliklerinden vazgeçtim Ben senin uğruna En güzel şeyimi verdim sana Gençliğimi hediye ettim Deli dolu duygularımı uğrunda harcadım Gözyaşlarımı sana döktüm Gözlerime deli bir boşluk yerleştirdim Senin için Deli gibi dolandım durdum Kara benizli gecelerde Sevdasızlığın sokaklarında Oysa Sana ulaşmak güneşi tutmak kadar imkansızmış Yedirenkli çiçek gibi masalmış Ölümden kurtulmak gibi bir şeymiş Ömer Ilgaz

06-05-2008, 08:51 nur hayat Nergis Meslek: Çalışmıyorum Medeni durumunuz: Evli Eğitim Durumunuz: Lise Yaşadığınız Yer: Isparta Kan Grubunuz: A Rh+ Üyelik Tarihi: Apr 2008 Mesajlar: 360 Ruh Halim: Blog Yazıları: 9 Teşekkür Et: 75 47 yazı için 61 kez teşekkür edilmiş Puanı: 1 Gitme Diyemedim,, küstüm artık denize doğaya şarkılara,, seni hatırlatan herşeye küstüm şiirler yazmıyorum artık, gözlerinin güzelliğine şarkılar dinlemiyorum artık seni bana hatırlatan, sevgi üstüne yazılan şiirler okumuyorum gitmiyorum artık sahile,, seni bana hatırlatır diye,, artık çiçeklerde açmıyor anladılar onlarda senin,, sevgiye ihanetini ne zaman yağmur yağsa sen gelirsin aklıma, ansızın gidişin gelir,, her bir damla sel olur, yağmurla beraber ağlıyasım gelir gitme diyemedim sana hiç,,, gözlerim yeşil gözlerinde kaldı okyanusları aşıp kollarına gelmek var yüreğimde dudaklarında ıslanan türkülerle sevdim seni sonra sevgilerin ne kadar sahte olduğu geçti aklımdan ulaşamadıkça yürek sızımdın, imkansızımdın ben işte bu yürek sızımı sevdim bir duvar hayal ettim ne kadar kimsesiz, terkedilmiş acı varsa gelip yaslansın diye yetmedi duvar, kısa geldi meğer geride unutulmuş, terkedilmiş ne çok ağrı hüzün varmış,, taşıyamıyan bırakıp gitmiş bırakıp gitmiş her sevdaların yarım yamalak bitiyorsa geride sadece gözyaşlarınla kalıyorsan, çaresizce isyanların, gözyaşların hep içinde kalıyorsa atma bir adım daha,, bu rotasını kaybetmiş aşklara, sevgilere paylaş acılarını mutlaka bir dostunla, arkadaşınla oda yoksa, aynalarla konuş ama asla gömme yüreğine, benden kalan tüm acıları, sitemleri, üzüntüleri gönder bulutlara gitsin sanki benim hiç senim olmamış gibi o hoyrat şarkıyı beraber mırıldanmış ve sonra yarım bırakmışız gibi yaşanmışlığına yitikliğime hiç aldırmadan sadece gülümse bana o yeter can,,,,, Ramazan Gökçe nur

23 nisan - Bu ne duru sabah Bu ne duru sabah, ne temiz hava, Geliyor her yandan Nisan kokusu. Sevinçten deliye dönmüş her yuva, Sarmış gönülleri vatan duygusu. Gelincikler gibi al al bayraklar, Evlerden sarkıyor, gökler de dolu. Nabızlar pek hızlı, coşkun yürekler, Sanki arslan bugün her Türk&#8217;ün oğlu! Şu mini miniler tombul yanaklı, Yerlerinde bile duramıyorlar. Hepsinin elleri çifte bayraklı, Gözlerinde şimşek şimşek sevgi var. Yeniden oluyor her şey, yeniden, Yanıyor Atatürk içimizde bak! Atatürk, bu kara günü ak eden, Atatürk; andımız, en kutlu sancak. Eğlenin yavrular, gülün çocuklar. Coşsun gönlünüzde Türklük duygusu. Havanın bile bir coşkun hali var, Her yönden geliyor nisan kokusu. Hasan Latif SARIYÜCE nur

senin gözlerin Mutlu bir aşk şarkısı gibi Gözlerimin içinde gülen gözlerin Duygu seli, sevgi seli Bakmaya doyulmaz, yıldız gözlerin Gözlerinde umut, gözlerinde sevda, Pembe hayallerin kaynağı Canımdan çok sevdiğim kara gözlerin nur

Geçmiyor Geçmiyor Geçmiyor sen olmadan saatler Geçmiyor sen olmadan günlerim Olmaz Yapamam Sen olmadan Yaşayamam Geçmiyor ki olmuyor ki Sen olmadan Yaşayamıyorum Günlerim gözüm kör gibi karanlık Sen olmadan geçiyor. Olmuyor Allahım Olmuyor Allahım Onsuz olmuyor Yapamıyorum nedense O olmadam Neden ki bu ceza bana Bu aci Neden Allahım neden bu hayat bana O olmadan olmuyor Allahım nur

Her gece OK gibi kalbimi parcaladi Sensizlige alisamadim Zor sensiiz yasamak Yasamak bir ömür boyu sensiiz Imkansizi istiyorsun benden Askimi kalbime nasil gömerde susarim Ben seni hala cok seviyorum kömür gözlüm Nerdeysencikta gel Gelde yaralarimi sar Seni cok özlüyorum duman gözlüm Gelde yüzümü güldür hadi gel artik Karanlik gecelerime isik ol Senin ugruna ölmeye hazirim yeterki öl de KaraSevdam nur

EELVeDA Kime bu ağıtlar, herkes durmuş ağlar, Göz yaşı sel olmuş, sesler yürek dağlar, Ben çoktan ölmüşüm, yazıktır sizlere, Beden toprak oldu, duymaz sizi taşlar. Huzur verin bana, kara toprak ana, Bakın etrafıma, kurt kuş benden yana, Kimi yalar durur, kimi de didikler, Artık dönmüyorum, sağ yana sol yana. Çürüyen bedendir, giydiğim kefendir, Ağlayıp sızlanman, zevk veren neşemdir, Huzur verin bana, ağıt vermez fayda, Beni hep kızdıran, kırdığın köşemdir. Bolca gül yerine, yeter kuru çalın, Elveda boş dünyam, haydin hoşça kalın, Huzurluyum burda, elveda herkese, Gidin şu başımdan, yeter beni salın. Bir daha gelmeyin, göz yaşı dökmeyin, Mezarım mı yıkık, bakıp da bilmeyin, Yanımdan geçenler, garipmiş desinler, Çıkan diken yeter, gül falan dikmeyin nur

Gitme Gitme Gitme! Rüzagarı var sonbaharın dışarıda üşürsün! Yağmurda yağacak birazdan Gitme! Bir gül kokusu sunacağım sana, Kuşlar geçecek başının üzerinden. Sessiz sakin denizler olacak yüreğinde, Mutluluğu bırakacağım avuçlarına. Ve hiç duyulmayan nota çalacak acıları, Gitme! Ağlamayı bilmiyorum, Ağlamayı öğretme bana... nur

Bir Bulut Gibi Anne Ağlaya Ağlaya Bir bulut gibi anne ağlaya ağlaya gidiyorum Bir su gibi anne buharlaşa buharlaşa kayboluyorum Seni bir çocuğun oyuncağını sevdiği gibi seviyorum Aşklar hepsi yalanmış anladım İşte gidiyorum anne Kavgaların ortasında arama artık beni Kim bilir belki bir sahil kenarında bulursun cesedimi Bir ağacın yaprağı gibi anne döküle döküle gidiyorum Bir ceylanın avcıdan kaçtığı gibi kaçıyorum Bir ormanın sessizliği gibi anne sessizce gidiyorum Peşinde koşturduğum topum, cizdiğim resimlerim Okuduğum romanların üstünde yattığım ranzam Hatıram olsun sana anne... Seni bir öğrencinin kitabını okuduğu gibi okuyorum anne Kaybolan benim anne kaybeden sen Oysa koklaşa koklaşa ayrılmak isterdim senden Usulca anne usulca Şarkımı söyleye söyleye gidiyorum anne Seni bir gülün toprağı sevdiği kadar seviyorum İşte gidiyorum anne Sana şarkılar söyleyemiyeceğim artık Seni bir şairin şiiri sevdiği kadar seviyorum anne Bir ceset gibi anne toprağa gire gire gidiyorum Ve seni bir dağın yanlızlığı sevdiği gibi seviyorum Muhsin Tunç nur

şehidim Anne ŞEHİDİM ANNEM Davullarla, zurnalarla uğurladın beni Asker Ocağına, elimde bir valiz, bir de ceketim vardı. Kalın kazaklarımı koymuştun; oğlum oralar soğuk olur, üşütme diye. Ana kucağı derler Asker Ocağına. Gerçekten öyleymiş. Üşümüyorum annem. Demiştin ya kendine iyi bak oğlum diye, babama da söyle; insan tek kalınca üzülür, içlenirmiş Biz burada binleriz, on binleriz annem. Hepimiz ana baba çocuğu, Askeriz, MEHMETCİĞİZ annem&#8230; Dağlarımızı saran çakallardan temizlemeğe çalışıyoruz annem, Yıllarca Kardeş bildiklerimizde, belki aynı fırından ekmek yediğimizden, Aynı vatanın havasını yıllar yılı soluduğumuzdan, Şimdi nifak tohumları ekenlerin hizmetinde olanlardan, Biz dimdik ayakta, çakı gibi askeriz. NEFERİZ ANNEM&#8230; Az kaldı annem.30 gün&#8230; Sonra hep birlikte olacağız. Vatan borcumu bitirip sizlere kavuşacağım. Annem, benim pamuk annem babama söyle kurbanımı, aslan oğlunun koçunu unutmasın&#8230; Buralarda düşman uyumuyor annem. Gecemiz gündüzümüz kalmadı, Sakın, sakın şikayet ettim zannetme... Biraz önce postallarımı boyadım, silahımı temizledim. Vatan toprağında, Şırnak&#8217; ta Nöbetteyim, beklemedeyim, sınırdayım annem&#8230; Birkaç gündür yoğunlaştı it sürülerinin saldırıları annem, Ama sen üzülme, ağlama annem, beni bugünler için yetiştirmedin mi? Hani çok sevdiğim siyah montum vardı ya; sakın kimse giymesin diye tembihlediğim. Kardeşim, Ahmetim çok severdi, bırak giyinsin&#8230; kader bu belki döner, belki hiç dönemem.. Yirmi kişiyle uğurladığın, hasretiyle yandığın, ASKER oğlunu belki binlerle karşılayacaksın Annem&#8230; Haziran 1995 gece yarısı, saldırıya uğradım, Kurşun yedim, Ölmedim annem. Parola VATAN, İşareti NAMUSTUR derdin. Namusum uğruna can verdim annem. Bana verdiğin tertemiz, helal sütüne layık olmaya çalıştım, düşmana, kalleşe yol vermedim Ben ölmedim annem. Metinler, Mehmetler, Ahmetler Süleymanlar, Yunuslar, Yusuflar&#8230; Kısaca MEHMETCİKLER ölmez. Hakkını helal et benim canım annem&#8230; Annem; YARİME söyle beni beklemesin, karalar bağlamasın beyaz duvak yerine, Bana kısmet değilmiş onunla bir yuva kurup, aynı yastığa baş koymak, çocuklarımızı büyütmek&#8230; Annem söyle ona; dünyada istediğim tek şey; işten geldiğim zaman evimin kapısını onun açmasıydı... Söyle ki; ondan ve hayallerimden ayrılmama sebep olanlar, Mardin&#8217;de, Şırnak&#8217;ta ve Ankara&#8217;dalar&#8230; Benim milletimi temsil ediyorlar mecliste. Çakallar düz ovaya indiler, siyaset yapıyorlar annem&#8230; Biz askerlikten kaçmadık, Kantinde askerlik yapmadık, Düzmece rapor alıp, askerlikten de muafta tutulmadık. Biz, Biz hiçbir zaman YAN GELİP Yatmadık, KELLE olmadık, ŞEHİT olduk annem... Al Bayraklara sarılı, küçük bedenlerimizle dev olduk, geçit vermedik. Biz Vurulduk ama BİTMEDİK annem&#8230; Bayramlarda elini öpmeğe gelemiyorum, Üzülme Annem, ama sen sakın beni ziyaretsiz bırakma, Biliyorsun ŞEHİTLER; Şehit olunca değil, UNUTULUNCA ÖLÜRMÜŞ, sen sakın beni unutma!!! Başını dik tut, Onurlu, gururlu ol, sen ŞEHİT annesisin&#8230; Ağlayıp, kalleşleri sevindirme&#8230; Üzülme, ben hep sizinleyim; otobüste, dolmuşta, evde ve dükkanda&#8230; Kısaca Yüreğinizdeyim&#8230; Bekleme beni güzel annem&#8230; sizlere hem çok yakın hem de çok uzaklardayım&#8230; Dönemem, gelemem, sizleri bir daha göremem annem&#8230; Sana sarılıp artık öpemem. Hakkını helal et annem. Sen de; vatan toprağım, güzel insanlarım&#8230; Dedim ya; Ben ŞEHİDİM, Bingöl Dağlarında, Gabar&#8217;da, Şırnak&#8217; ta, Nusaybin&#8217;de, Van&#8217;da, Vatanın her karışındayım. Artık Tüm Türkiye&#8217;nin Şehidiyim&#8230;Görevimi tamamladım annem&#8230; Evim, artık EDİRNEKAPI şehitliği&#8230; Mermerden Mezar taşım. Başucumda iki resim; biri Ay yıldızlı bayrağım, diğeri benim resmim. Üstünde al al açan çiçeklerim. Toprağa düştüm Çiçek oldum&#8230; Çiçeklerimi soldurma annem&#8230; nur

gitmeliyim gözlerinden bir çocuk çığlığı yükselirken göğe sürgün alnıma yazıldı yapacak bir şey yok gitmeliyim yazmalıydık adımızı ölümün üzerine oysa ölüm üstümüze yazdı şarkısını yapacak bir şey yok, gitmeliyim vurulup düşünce kaldırıma oğulları saçlarını yolarmış anaları vurulmuştur oğlu uzaklarda çoktandır o hala onu bekler pencerelerde yapacak bir şey yok, gitmeliyim yürüsede deprem şehrin üzerine adım adım kızlar yinede yüz çevirmekte yapacak bir şey yok, gitmeliyim düşerken yapraklara çiğ taneleri hergün biraz daha delirmekteyim intihar tek çare açıp kollarını beklemekte deniz yapacak bir şey yok, gitmeliyim bütün duyguları yarım kalan şafak sökümlerinde sadece susan bende bulur kendini kızma bana öyle, sevdim işte seni yapacak bir şey yok, gitmeliyim nur

okyanuslar düşer B Biricik Ekim ayının akşamlarına yavaş yavaş Kış mevsiminin sızdığını hissediyorum&#8230; Toprağın kokusunu pencereden alabiliyorum, Akşam, çoktan buz tutmuş, Bulutlar ay&#8217;da şımarıp durur&#8230; Karanlıktır şimdi çiçekler, Duvarlara sorsam adını bile bilmezler, Boyaları dökülmüş demir çubuklardan başka bir şeyleri yoktur üzerlerinde, Gelen giden olmaz buralarda, Fundalıklar arasında dolaşan böcekleri saymazsak, Ben çok gölge kaldım, çok&#8230; Soğuk yüzüme battıkça dudaklarım üşür gözyaşlarıma, Hangi şarkıda mola versem, Okyanuslar düşüyor sessizliğime&#8230; Sonbahar beni kurtarmaz, biliyorum! Ama daha fazla da dayanamazdım ki! Nasıl olsa bir gün ben de öleceğim, bir kitabın herhangi bir sayfasında&#8230; Araba mezarlığının anlatıldığı bir bölümde, her şey susacak o zaman&#8230; Anlatılabilecek hiçbir mazeret kabul görmeyecektir, B. BİRİCİK&#8217;in sesi nerede olur bilinmez? Önemli değildir aslında, Önemli olan benim birazcık sevilmişliğimdir&#8230; Bu bana yeter, Hem de çok yeter&#8230; Ben öyle çok şeyler istemezdim zaten, Sevgim kaldıysa bir yerlerde, Sizleri sevmeme birazcık izin verdiyseniz, Ve beni anladıysanız, Şiirlerim sizin olsun&#8230; Ne de olsa ruhum daha oradadır&#8230; nur

senin yüzünden Senin yüzünden? terk edersem bu diyarı? geri gelmezsem; senin yüzünden, yüreğimdeki sızılar, döktüğüm gözyaşları. İçimde sönmeyen yangın saklandığım sır olduğum; her şeye, herkese kırgın ve sürekli dalgın? senin yüzünden yapmışsa sevda canımda salgın. Söylemişsem hüzünlü şarkılar ve yazmışsam hasret şiirleri senin yüzünden suçlu değil birileri. Dile düştüğüm tanınamaz hale düştüğüm senin yüzünden kul olduğum, köle düştüğüm. Değişmez hayat rotamı, değiştirmem; tepeden tırnağa giyimimi, kuşamımı yürüyüşümü, gülüşümü, düşünüşümü yeniden şekillendirmem; ve terk etmem bütün güzel alışkanlıkları? senin yüzünden; yapmaya başlamam, yapmayı hiç düşünmediğim yanlışları. Nefret etmişsem sevdiklerimden, sevmeye başlamışsam nefret ettiklerimi kimsiz, kimsesiz kalmışsam, senin yüzünden çekiyorum bütün çektiklerimi. Bir çırpıda unutmam, silip atmam gerekirse, geçmiş unutulmaz anları, senin yüzünden; binlerce kez tepelemem, ayaklarımı kanatan, içimi acıtan, ayrılığa götüren kahırlı yolları. meğer ne kadar yanlış tanımışım ve ne kadar hata etmişim sana inanmakta, hakkında ne denli yanılmışım, zorlansam da kabullenmekte ve anlamakta, eğer yüksünüyorsam canı taşımakta? bil ki sensin tek sebebi ve senin yüzünden ölmekte? yaşamakta? nur

Tıpkı Yağmur Gibisin. tıpkı yağmur gibisin.. belli zamanlarda gelen... bazen şiddetli çoğu zaman sessiz buram buram toprak kokan... yağmur gibisin yarim... üşüten, düşündüren, ürküten ne zaman biteceği bilinmeyen tereddüde düşüren tıpkı yapmur gibisin eşşiz, doğal, yürekli sırılsıklam ıslanmak gibi seni sevmek beklemek gelecek diye sabretmek biteceğine yakın üzülmek tıpkı yağmur gibisin yarim... benide bünyesine tüm güzelliğiyle kabul edecek... nur

Neredeysen Ben Geleyim Neredeysen Ben Geleyim.. Kabus gibi üzerime çöken bir gece Ve bir çift güzel göz hatırlıyorum sadece Geçmişten bana yadigar kalan bu ikisi Hala yüreğimde buğulu gözlerinin sisi Hüsrandan payıma düşeni çoktan almışım Yokluğunda ki varlığına mahpus kalmışım Müebbet cezamı çekiyorum idama hasret Işıksız bir odadayım aydınlık bir cama hasret Sendin güneşim sendin rehberim, yolum Şimdi biçareyim kırılmış kanadım kolum Zindan karası gecelerden sabaha varamıyorum Neredesin?.. Çaresizim kimselere soramıyorum En güzel günlerdi seninle yaşadıklarım Şimdi sen yoksun sanma ben varım Aşka diktiğimiz güller gibi soldu gençliğim Ne olur bir ses ver, neredeysen ben geleyim.. nur

böyle sevdim işte BÖYLE SEVDİM İŞTE Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni gören. Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime. Bir başka yerde olamazdın zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın, orada kalmalıydın. Çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu kadar kolay kabullendi seni. Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden ne ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin. Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben dört mevsim baharı yaşadım seninle. Çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelya idin pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın bir ateş gibi. Ve maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize tutkundum, denizi sensiz, seni de denizsiz düşünemedim. Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da... Kendime bile dar gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En kızgın, en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana. İçimdeki sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni öylesine güldüren senin sevgindi ve ben kaygısız, içten gülüşün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey olduğunu anladım seninle... Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden tuttuğunda, patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi. Menzil sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok edebilirdim. Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen girebilirdin. Sevdim ve hayrandım da... Her halin çekti beni. Duruşunu, uyumanı, gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu, olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim suskunluğunu da. Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni ve o doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu zaman. Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni yeterince tarif edecek kadar derin olmadı. Seni severken yorulmadım. Çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün yenilendim. Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın. Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin. Sevdim işte ötesi yok... nur

Git şimdi... Bit... Anlamsızlıklar lehçesi bu. Anlatamıyorum! Yutkunarak yutmaya çalıştım kelimeleri. Zaten seni tanımlamaya çalıştıkça, tanımsızlaşıyorum. Git şimdi... Çoğal... Yaz soğuğu bu... Üşüyorum! Yollara çıkarak varmaya çalıştım sana. Lakin... Karıştı rotam, dümenim kırıldı. Varamadım. Git şimdi... Eksil... Matematik bu... Yanlışım var! Ellerimde yarım kalmış mutluluklar... Çarpacaktım senle, bölmüşüm. İşlem hatası var. Git şimdi... Anlamaya çalış... Ben... Yaşamayı... Beceremiyorum... Gençlik nedir? Düşünsene bir. Biyolajik çerçevedeki gençlikte, çabuk harcamışım gülümseyişlerimi. Çizgiler birikmiş göz çevremde yaşanmışlıklara şahit. Kim bilir, ben belki de, kurbanım sadece! Ebe seçilmişim hayatın içinde, gün yüzüme gülünce de becerememişim gülmeyi. Bu yüzden; Git şimdi... Sorularını bana sorma... Gözlerime bakma. Hani erşeyi anlatırya, lisan olur ya gözlerim içimdeki sana, bakma... Esirgiyorum beni senden Git hadi ama kalma... nur

Huzur Gelmez oldu artık gönül inşirahım; Kalmadı kalan.. Bana kalan bir; bir Allahım nur

Bir Gidişe Bakarken Bir Gidişe Bakarken Anlayamadım ne demek ne yapmak istedin anlayamadım. Elveda deyip de çıkarken odadan ağlamak istedim ardından ağlayamadım. zaman unutturur diyorlardı bir çok şeyi çok zaman geçti unutamadım nur

Susma Sana Derdimi Nasil Anlatsam Nereden Başlayip Nasil Bitirsem Inanirmisin Bana Sende Sevebilir Misin Bitmiyor Ki Herşey Dinlemekle Susmak Ki En Aci şey Hiçbir şey Söyleyememek Hadi Anlat Artik Gerçekleri Biraz Olsun Konuş Susma! Sende Söyle Mutlu Olduğunu Söyle Bana Benimle Geçen Her Dakikan Için Bensiz Yaşiyamayacağini Benim Gibi Susma Hadi Anlat. nur

yeter Yeter zalim yeter Sevdim seni gönülden Anlamadin bu sevgimden Vurdun beni derinden Yeter zalim yeter Meyhaneler evim oldu Kadehlerim bosalir oldu Hayatim derbeder oldu Yeter zalim yeter Özledim bebek yüzünü Boynum kaldi bükülü Güldür artik gönlümü Yeter zalim yeter Beni sev dedin sevdim Sana canimi verdim Sana yillardir verdigim Yeter zalim yeter nur

Kara Benizli Geceler Yıldızlara uzanmak nasıl imkansızsa Sana da ulaşmak o kadar zormuş Demek ki Boşuna o yolları aşıp gelmişim Öz yurdumu bıraktım ben senin için Dünyanın bütün güzelliklerinden vazgeçtim Ben senin uğruna En güzel şeyimi verdim sana Gençliğimi hediye ettim Deli dolu duygularımı uğrunda harcadım Gözyaşlarımı sana döktüm Gözlerime deli bir boşluk yerleştirdim Senin için Deli gibi dolandım durdum Kara benizli gecelerde Sevdasızlığın sokaklarında Oysa Sana ulaşmak güneşi tutmak kadar imkansızmış Yedirenkli çiçek gibi masalmış Ölümden kurtulmak gibi bir şeymiş Ömer Ilgaz nur

hasretin düşer yüreğime hasretin düşer yüreğimin orta yerine Garip bir hüzün sarar ruhumu Her zaman yaslıdır bu şehir sensiz Fakir odamda döner durur yokluğun Dalar gider gözlerim uzaklara Silindi rüyalarımı süsleyen renkler Ne kar tanelerini tutuyor ellerim Nede melekler teselli ediyor beni Düşlerim kapkara artik Düşlerimde bile yalnızım Birden çalsan diyorum kapımı Ansızın uyandırsan beni Kurtarsan bu kabustan Kurtulsam bu maphustan Güneşi getirsen bana Yani sen gelsen diyorum Ellerim acıyor ellerim bağlı simdi Ellerim tutsak ellerim saklı Ellerim kayboldu karanlığında gecelerin Ellerime yokluğunun kelepçesi vuruldu Sana çiçek veremem can Resmin puslu vaktine dutsu düşlerimin Mezar olacak bana bu dört duvar Yokluğun kadar gerçek bu ecel Yokluğun kadar büyük içimde acı Azar azar oluyorum sen bunu bilmiyorsun Mezar olacak bana bu dört duvar Resmin puslu vaktine düştü düşlerimin Simdi ben yokluğuna tutsağım Olum içiririm sensiz her güne İste bu ben senin fakir sairin Gökyüzüne sekil veren o ressamım ben Bir sen yoksun görünmüyorsun Gökyüzünde döner durur bir kartal Ben yaralıyım vurgun yedim gözlerinden Ter ateşliyim yanıyorum Bir yudum su olsan diyorum çatlayan dudaklarıma Yüreğim kurak topraklar gibi Gözlerim karanlık kuyu dibi Sevdamı kurşunladılar can Kahpelerin hesabi var ömrüme Bir sen yoksun görünmüyorsun nur

Gittiyin Gün Acıyla kıvrandım günlerce. Geceleri uyumazdım düşünmekten. Sabah olmakta bilmezdiki zaten Sevgin yüreğimden, yüzün aklımdan, Çıkmadı yıllarca, Çok aradım çok. Ay ışığında yürüyorum, bir gece, Dalmışım gidiyorum. Nereye bende bilmiyorum, öyle gidiyorum işte. Hüzün bastı gene içimi, Bir kendimi dinliyorum, bir sesliği. Soğukmuş fark edemedim, Ayazda çıkmış, üşümüş yüreğim. Büzüşüp kalmışım köşe başında, Sabah güneşle uyandım, Aydınlandı yüreğim birden. Öten kuşlar, açan güller gördüm. Beyaz bulutlar ve gülen insanlar gördüm, Yıllar sonra, Ben o sabah yaşama geri döndüm. nur

Yağmur Rüzgar ve Sen Her damlada düştüm yere Düştüm yere ve dirildim Ah sen diye sen diye Kaç kere yürüdüm sokaklarında Yağmurun&#8230; Bir rüzgardı zaman başımda salınan Bileğimi kıran alnımda yol bulan Ve sen bıraktığım toprağın yüreğine kök salan Bir bana yağmadın sessiz sessiz Kaç kez öldüm Ayrılık k&#8217;siz aşk k&#8217;siz Yağmurun peşinden dolansam&#8230; ... ıslatsam saçlarını...&#8230;eteklerine tebessümler doldursam dudaklarının... ... yanaklarına tutunsam... ... Ah sensiz sensiz&#8230; nur

Hüzünlü Bir Sonbahar Günü Hüzünlü bir sonbahar günü Yapraklar mutlu toprağa düşmekten Rüzgar umutlu agaçları savurmaktan Ruhlar süzgün, gözler yaşlı Hüznün melodisinden

Uzat Elini Bana &#965;z&#945;&#1090; &#1108;li&#951;i &#1074;&#945;&#951;&#945; seni şu yarınlarıma, gÜneŞİm...!!! şu baharıma, ÇİÇeĞİm...!!! canım kanım, herŞeyİm...!!! yaptım... seni herşeyden çok sevdim... isteseydin uğruna canımı verirdim.. isteseydin feda £d£rdİm... kimse sevmezdi seni benim kadar kimse veremezdi benim kadar sana verdiğim sevgiyi kimse alamazdı yerini çünkü yerine sevemiyorum azraile meydan okuyordum seni benden alamaz diye ağlardım yanımda yoksun diye kahrolurdum seni ÖzledİkÇe şunu bilesinki sensiz bir ölü gibiydim sensiz güneş doğmuyordu çünkü gÜneŞİm sendin... uzat elini nefes gibi muhtacım sana... dön bana dön... benden bu kadar seni halada çok seviyorum allahımdan tek dileğim seni bana bağışlasın kimseye değilde bana bıraksın canım aşkım... Yazan : EnGiN nur

sana dair Senden uzak bu şehirde dünya çöküyor üstüme hatıralar yakamı bırakmıyor sensizliğin denizinde dalgalar yutuyor beni.

sen hiç sevmedinki seni benden alan geceler mi? yoksa güneşin kalbine vuran gölgesi mi gözlerinde yalancı bir bakış kalbinde inanmadığın bir AŞK dilimde çook eskilerden bir şarkı var sonunu getiremediğim ama mutlaka sana dair başında sen yalancı SEVDA diyor sonunda ise SEN HİÇ SEVMEDİN Kİ... Selin nur

gel ne olur Sensizliğe isyanı, başlatan gözlerimden Dökülen yaşlarımı, silmek için gel n&#8217;olur. Sabır taşı olsaydı, inan çoktan çatlardı Hasretinden ne çektim, bilmek için gel n&#8217;olur&#8230; Sonsuz mu bu geceler, neden geçmez bilemem Çektiğim ızdırabı, düşmanıma dilemem. İmkanı yok bir tanem, artık sensiz gülemem Yüreğimde acıyı, bölmek için gel n&#8217;olur&#8230; Geçti koca bir ömür, işte son nefesteyim Duyarsa gelir diye, hala o hevesteyim. Biten ömre yanmamda, senden en son isteğim Hiç olmazsa namaz'ım, kılmak için gel n&#8217;olur&#8230; E. D ye nur

kır çiçeğim kır çiçeğim Zincirlenmiş kökleri Kıraç aç anaç toprağına Sonsuzluğunda bir başına Bakımsız susuz Gül gibi filizlenen kır çiçeği Kır çiçeğim Susuz yaz Kendisiyle kendinde Ateşler içinde bulmuş Umut ve tevekküle Tutunmuş kır çiçeğini Kurumuş Kırılgan gül bedeni Dökülmüş yaprakları Boynu bükük Kuru bir dalın nefesine bile hasret Yalnızlığıyla yalızlıklarda Yaz biter Ölür Susuz esintisiz çaresiz Çiçekleri düşer Kendi duvaksız boşluğuna İter tohumları an be an onu ölüme Kendini yaşama İlk yağmurla çatlar Tohumlar yağmura vurgun Yağmur toprağa Börtü böcek Ve zamansız zaman Büyütür gücünce Gücünün yettiğince Kalan son bir nefes Kalan son umut Kalan son yaşam kır çiçeğinden Ansızın vurulur -Vurulmuştu- boyunsuz boynu Yüreksiz Elleri kirli İri celladın elleriyle nur

SENİN BEKLEDİĞİN beklediğin gülümseyiş karların içindeki kardelen rüzgarların savurduğu dalındaki son yaprak SENİN BEKLEDİĞİN inceden, inceden odana sızacak ışık küçücük çığlıkların sesi ağzımdan çıkacak bir iki kelime SENİN BEKLEDİĞİN karanlık sokakların ışığı bir gülüş bir bakış birikmiş bulutlar gibi ruhundaki özlemler BENİM VEREBİLECEĞİM iç titreten gülümseyiş güneşte bir leke gibi beni seven o gözlerde gözyaşı rengi kirpiklerde BENİM VEREBİLECEĞİM kül kedisinin masalı bir mutluluk bir damla gözyaşı binbir rengi solduracak sevgi sevgimi alıp götürecek meltem esecek ardından kasırgalar çiviler çakılacak yüğimizdeki tabuta yüreğimizin sesi dönecek mezar yerine sevgimizde yaşarız anca mahşer yerinde... Selin Deniz nur

sabahların hüznü Sonbaharın Hüznü Gözlerimde sonbahar yağmurları Yüreğimde bitişi bir mevsimin Sözlerinle soldurdun gül bahçemi Bir daha dönme geri Kapıyı çektin gittin birden bire Bana kaldı kış mevsimi ve gece Yüreğimde derin soğuk uçurumlar Yine sensizliğin karanlığı her gece Yüreğimde sensizliğin soğuk izleri Bir nefeste çektim tüm eski günleri İçimde kalan tek şey sendin yine NEDEN GİTTİN öylece... nur

sabahçı kahvesi "Sevgilim bak yine şafak söküyor Sevgilim bak yine sabah oluyor" Şimdi sen kimbilir hangi duygulardasın Belki de en güzel uykulardasın. Sen rüyalar aleminde Yeni aşklar hevesinde Bense yine uykusuzum Bir sabahçı kahvesinde "Sevgilim inanki çok özledim seni... Canımda can oldun gizledim seni" Dışarıda hafiften yağmurun sesi Gözümde aşkının hasret nöbeti.. Sen rüyalar aleminde Yeni aşklar hevesinde Bense yine yıkılmışım Bir sabahçı kahvesinde. nur

Islak Bir Şiirdim Kirpiğine Düşen Hangi zamanın dilinden dökülür sözlerim Hangi zamanın diliminde gizlidir gözlerin Sezdirmeden bakıp birbirimize, özleyip Aynı şeyleri yaşar, aynı şeyleri düşleriz. Belki, ikimizdik aydınlık sokaklardaki asil dirlik Nerdeydik, kimdeydik, nasıldık, hiç bilmedik Dargın günlerdi huysuz bakışlarımızdaki sızı Sürüklenip hasretin kucağına, hiç büyümedik. Geçitlerde yitirdiğim güllü yazmanı al şimdi benden Sayıklamalı günlerle çoğaldım sana, adresin içimde Çitlerle örülü yüreğimin mavi göğüne çık gel istersen Fısılda aşkı kulağıma, düşlerime dudağını sür yeniden. Bilirsin ki, usulca kanar dokunduğun bütün yerlerim Bozkır gözlerinde bitmeyen nevruz şenlikleri düşlerim Hasretle demlenen bir bardak çaya, karıştır coşkularımı Bir memleket türküsü gibi seni ezberimden söyleyeyim. Beyaz köpükler akıyordu yol boyu, ben gözlerini düşlerken Yağmur içime saklanan hüzündü, özlemin sancılı közümdü Kucaklamak istedim o an bedenini, izlerken sırılsıklam evreni Serüvenimdin o an, kirpiğinin her teline düşen ıslak bir şiirdim. nur

Unutamiyorum UNUTAMIYORUM Unut demek kolay gel bana sor bir de Unutamıyorum işte unutamıyorum Bir şey var şuramda beni kahreden Şuramda tam yüreğimin üstünde Çakılı duran bir şey var Elimde degil söküp atamıyorum Dalıp dalıp gidiyor gözlerim derinlere Kimi görsem biraz sana benziyor Seni hatırlatıyor şu bulut şu gökyüzü Şu kayalaıi döven deniz Şu hüzünüu melodi şu napoliten şarkı Bir zamanlar beraber dinlediğimiz Boyuna seni düşünüyorum durmadan usanmadan Şimdi diyorum o ne yapıyor acaba O güzelim gözleri kime bakıyor O canım elleri nerde Oysa günler o günler değil Akşamlar o akşamlar değil Ve kalan şimdi sadece özlemin gecelerde Durup durup seni büyütüyorum içimde Seninle acılar büyütüyorum Yeni yeni kederler büyütüyorum dayanılmaz Kirli sular yüruyor iliklerime Bir zehir karışıyor kanıma anlıyor musun? Bir daha görsem seni diyorum bir daha görsem Bir gün olsun bir dakika olsun Unut demek kolay, gel bana sor bir de Hatırladıkca gözyaşlarımı tutamıyorum Dilimin ucunda sen Başımın içinde sen Kader misin, ecel misin nesin sen Unutamıyorum işte unutamıyorum nur

bu yalan dünya boş yaşamak ne zor imiş kalblerin taş olduğunu bilerek seversen eğer en büyük yalanlar sarsa dörtbir tarafını hançer olur yoldaşın görüpte anlayamassın insanlık doğmak değil sadece yanlız nefes aldığını unutmamak insanın kıymetini bildinse anıları hiçe saymadınsa bencillik duvarını aşabildinse su olup bir çiçeğe hayat verdinse taş kalbinde bir ışık var ise sen sevmek nedir bilmissin... bunu kalbine sor sevmiş misin Selin Deniz nur

Bir Bahar BİR BAHAR Bir bahar öleceğim ben yıpranmış hırpalanmış bir çiçek gibi solacağım. Beklide sığmayacağım o toprağa, Böylesine cılız ve çelimsiz kalmışken, Bu gönlümdekilerle sığmayacağım o toprağa. Bir bahar öleceğim ben! , Göz yaşlarım bu defa akmayacak! , Yakılacak bir ağaç gibi, Ayaklarıma kadar kuruyacağım! . Bir bahar öleceğim ben! , önce nefesim kesilecek! , Sonra gözbebeklerim küçülecek! , Ardından bir titreme saracak beni, Soğuk bir rüzgar esecek, toprağa düşeceğim şiddetinden! . Akşam olunca buz kesecek bedenim! , Artık toprakta anlayacak! , Benim çimlere uzanıp, gök yüzü seyretmediğimi! . Yavaş yavaş beni ceset sayacak! . Ve bir küçük ormanda bir bahar sabahı, Cesedime rastlayacaklar! , Oysa mutluluk istemişti yüreğim, Benden önce ölen umutlarımdı. Çiçeklere kattığım kelimeler, Toprakta ben ceset, Kolay kolay ölmez şairler, Bir bahar ölüp öbür bahara yeşerirler. Dostlarımdan seçip seçip ayıkladığım, Birkaç kişi benim için ağlayacak! , Mezarımda iki ayaksesi sürekli olacak, Biri o sarı çiçek biride gönlüne sığamadığım o deli Burdayim BURDAYIM Ben kimim? , gerçekmiyim? , Gerçek diye bir şey varsa! , neden? hayaller&#8216;deyim. Bir piyonum belki! , gözden çıkartmışsın beni! , Bir hamlelik sayende ömrüm, sessiz denizimi sen! Böldün! . Saat kaç? ! , bugün günlerden ne? , Yıl kaç? i aylardan hangisindeyiz? , Her şeyden bihaberim sanki! , Zaman her geçişinde sersemletti beni! Faydasız oldum beni yaratana! , Tek faydam lekelere tozlara! , Bir deterjan gibi ben! , Köpürüp, köpürüp dolanmaktayım! . Aklıma geldikçe sinirlendiğim biri varsa oda sen! , Bir duvarı yıkıp yenisini, dizdirmeyensin! Dilerim anlık mutlu ol! , tıpkı benim gibi! Bir kucakla dünyayı, bir uzaydasın sanki! . Yorgun bu eller, bu ayak taşımıyor parmaklarımı! , Bir enkazın altında eziliyor ruhum! , Şu hayat tyatrosuna bende uydum! , Nedenler niçinler içinde boğuldum durdum! . Buradayım kemiksiz bir et! ister ince, ince kıyın beni! İster bir tencerede, haşlayın gitsin! Buradayım canımdan habersiz dünya! , Bu dünya üzerime soğan doğramakta! . Buradayım başka nerede olabilirim ki! Tutuklamışlar beni F' tipi ceza evi! , Bir adım ötede oysa özgürlük! , Ölmek yok mühebbetim, sadece bir sıfat var üzerimde, gardiyan gibi beklemede! Mazi Şimdi saat sekize geliyor, Güneş batmak üzere kızıllaşmış, gönlümde bir yangın var, Bu hava beni hüzne boğuyor, Sana bu satırları sanki başka alemden yazıyorum. Bir balkon küşesinde, gözyaşlarım kalem, Rüzgar mektubunu çekiştiriyor, Elimden alacak kadar kararlı, Bense rüzgara şu kırıklarla dolu gönlümü vermek isterdim. Karşımda sokağım, ruhum o sokaktan tam üç kez geçiyor. Çocukluğum, gençliğim, liselim, Üç kez ölüp üç kez diriliyorum sanki! Karşımda tonlarca anı dolu asfalt, taş, toprak san ki! . Artık benimde düşmanlarım var. Sadece gözleriyle ateş gibi kin kusan düşmanlarım. Ve dostlarımda var, o sert bakışların ardında bile dost bir yan var. İyiyi kötüyü ayırt eden var. Sen masallardaki gibi, en umutsuz anımda çıkıp gelen, Geleceğime ve mazime imzasını çizen, Bir ünlem gibi her zaman önemli, Ve virgüllerle dolu sözlerin, noktasız cümlelerinle sen! . İçimden şu kağıda girmek ve en insafsız cümlesinde kaybolmak geçti Bir soru işareti sadece, neden ben neden sen neden mutsuzum hala neden? Çocukluk saflıktı, gençlik delilik, Şimdi nekadarda durgunum, yerinden oynamayan bir kaya parçası misali. O! mazimdi, küçülmüştür gömleği, büyüyen artık dertleri, O! mezara gömüpte, sonradan otopsi yaptığım, Defalarca kesip parçaladığım, fakat ne bir ipucu ne ölüm nedeni, O! hapsolma sebebim, hangimiz katil, hangimiz katliam maznunu bilemediğim. çekiyorum Olmuyor Çekiyorum Olmuyor yaralanmış gönlümü avutmak dile kolay Hüznümü mısralara döküyorum olmuyor Ezber ettim adını unutmak dile kolay yollarına gözyaşı ekiyorum olmuyor Aradaki mesafe iki dudak arası Hasrete alışmanın çoktan geçmiş sırası Yokluğun yüreğimde sanki kurşun yarası Yalnızlıktan boynumu büküyorum olmuyor Hep kışları yaşadım görmedim baharları Soğutmadı içimi Erciyes&#8217;in karları Sırdaş ettim kendime zifri karanlıkları Gözlerimi maziye dikiyorum olmuyor Bir anlam veremedim şu kuru inadına Sevdim sevilemedim kader diyorlar buna Yanlış çıktı hesaplar geldi ucu ucuna Gün be gün daha beter çöküyorum olmuyor Hep içimde sakladım yıllarıhasretini İstemem bu alemin zevkini mihnetini Ömrümce yaşatmadın aşkın muhabbetini Şerefine her akşam çekiyorum olmuyor nur

İHANET Üç günlük dünyaysa yaşadığımız Ağlar iken ihanete Güler iken dostluğa çelmeler attığımız Bu dünyaysa eğer toplayıp durduğumuz ne varsa Öyleyse bırakıver ağıtlarımı Bırakıver gülmelerin ihanetini Kimileri balıkçı oltalarında ararken ganimeti Kahvehanelerde demlenip dururken kimileri Çaycı Selami Anadolu türkülerinde rüyalardayken Sinema köşelerinde kimileri Aç köpeklere sevda yakmış ise simitçi Hasan Sevgiye dair yazılan bir mektubun Şarkılarda söylenen bir şiirin Ne anlamı kaldı söyle İki kere ikinin dört etmediği zamanlar Hüzünlü bir ırmağa bırak kendini Bırakıver bütün ihanetleri Eğer yaşamak dediğimiz şey buysa Mutluluk posterlere düşürülen renklerse Yağmurlara tutun öyleyse Bir güle tutun Sabahın kırağısı güneşe taşır seni öylece nur

güz gülleri GÜZ GÜLLERİ... Güz gülleri açmaz oldu, Arayan Mevla&#8217;yı buldu, Bir aralık zaman durdu, Çözemedim, çözülmüyor... Gerçek sevgiyi bilmiyor, Nankör olmuştu, görmüyor, Hicran yarası, dinmiyor, Çözemedim, çözülmüyor... Baharda açıyor, güller, Mutlu oldu, başka eller, Kalpten geçiyor hep, seller, Çözemedim, çözülmüyor.. Kaderim bu gülmez yüzüm, Yıllar geçse, aynı özüm, Geçmez oldu, yazık sözüm, Çözemedim, çözülmüyor nur

Bir Sen Varsin Nereye Bakarsam Yüzünü Görürüm Kiskanirim Seni Karanfilden Hergece Hüsran Yasli Gözlerim Kaybetmeye Dayanamam Gülüm Bir Sen Varsin Hayellerimi Süsleyen Bir Sen Varsin Yüzümü Güldüren Hep Yanimda Gitme Kal Desem Bitmez Günler Benim Için Haticem Panayirda Oturup Kalsak Saçlarina Taç Yapip Oynasak Olsun Hep Yarinlar Ak Kalmasin Yüreğin Sevdaya Kurak nur

Senin olmadigin bir sehirde&#8230; Yangini olmadigin bir kalpte&#8230; Nefesi olmadigin bir bedende&#8230; Hayat devam ediyor!!! Sadece yasadigindan ve yasattigindan ibarettir hayat!!! Her biten gün basliyacak yeni bir günün habercisidir! Tipki sevdalar gibi&#8230; Biri gelir&#8230;Biri gider&#8230; Gelen gideni aratir derler ama &#8230;Gelen gidenden daha yürekli cikar!!! Ben günesi umutla ugurluyorum ki geceye, umutlarimla tekrar dogsun diye!!! Seni gözyaslarimla birlikte akan nefretimle ugurladim! Her damlada haketmedigin beni ve benligimi senden geri alabileyim diye!!!! Birdaha dönme diye&#8230;&#8230;. Dönmeyi düsünme diye&#8230;&#8230;. Döndügünde beni degil nefrete susamis gözlerimi görecegini bil diye&#8230;&#8230;. Kavra&#8230;düsünme&#8230;niye diye sorma diye&#8230;. Bedenim sensizde nefes alicak!!!!! Dünya sensizde dönecek &#8230;dönecek unutma!!! Ve yüregine&#8230;ellerine&#8230;gözlerine söylüyorum dinle&#8230; n. e. f. r. e. t. i. m. s. i. n Oysa ki&#8230;.. n. e. f. e. s. i. m. d. i. n!!!! nur

Bir Eylül Sabahi Hava Yine Yagmurlu Ve Ben Yine Sensiz Bu Yollarda Hazar Mevsimini Yasiyorum Bir Eylul Sabahi Seni Dusluyorum Basimi Bugulanmis Cama Yaslayip Seni Hayal Ediyorum Evet Biliyorum Ki Sen Cok Uzaklarda Ve Benden Habersiz... Olsun Ama Ben Bir Eylul Sabahi Cisileyen Yagmur Altinda Sensiz Yururken Bile Hazan Mevsimini Senle Yasiyorum a. s. a. s. a. s. a. s. a. s. nur

Hep Gül Herzaman gül, hayata gülücük şaç, gülmeyi benimse, Çünkü senin bir gülüşün için, Koca dünyada yaşayan biri mutlaka biri vardır. Güneşin doğduğu yerde parlayan bir ışık görürsen. Bilki senin için yanan kalbimdir. Bazen sana gayesiz, raslantısal bakardım... Sense kaçırırdın gözlerini benden. Oysa, sana bakarken gözlerinde kalbini görürdüm. Gözlerin olmadan da kalbini göreceğimden habersizdin. Ve hatta sana bakmadan seni hissettiğimi bilmezdin Titrer durur ellerim yanında. Vücudum ürpermeyle dolar. Üşüyorum ben yanında. Çünkü varlığın içime serinlik veriyor İçim o kadar senle doldu ki... İnsanlar seni gözbebeklerimde görürler diye bakmaya korkar oldum Öyle güzeldin ki! Ama bir gün anladım yüzündeki güzelliğin ruhundan geldiğini. Öyle güzeldin ki! Anladım seni güzel gören benim gözlerimdi. Sevgimin güzelliğiydi seni güzelleştiren. Ufukta bir gemi görsem seni taşıyan, Mavi denize dalardım geriye bakmadan. Uçsuz bucaksız mavilikte arardım beni. Taa ki beni sende bulana kadar. Ay yıldıza mutluluk fısıldarken. Gökyüzü sevincini yeryüzü ile paylaşırken. Ben sana bir parça mutluluk yolluyorum. içindeki umut çiçekleri hiç solmasın diye Hani gözler varya sözleri anlatır, Hani sözler varya gözleri aglatır, Hani anlar varya değeri geç anlaşılır, Bir de aşk varya seni bana anlatır.. Başını göğsüme yasladığında tek bir düşmanım vardır: O da geçip giden zaman... Seni düşünür, seni özlerim, Sevgilerin özlemlerin derinliğinde. Ne olur kır şeytanın bacağını birkez beni hatırla, Bir sonbahar serinliğinde.. Kalbimi kırmak suya yazı yazmak kadar zordur. Kalbimi düzeltmek ise gece doğan güneşe dokunmaya benzer. Sen o suya yazı yazdın. Şimdi güneşin doğmasını bekle. Şimdi daha iyi anlıyorum ki, Nefes almak değilmiş, yaşamak. Ateşlerde yanmak gibi bir şey, Seni severken, sensiz olmak... Gökyüzü yıldızlarla doluydu, ben hep seni düşünürken. Hüzün yıldızları koydum adlarını, seni hatırlatıyor diye. Aynı onlar gibi sende benden çok uzaklardaydın. göz kırpardın uzaklardan sessizce. Bense hep seni bekledim, kırık kalbim, yaşlı gözlerimle. Aynaya bakınca kendimi değil kocaman bir yürek. Ve o yürekte ondan da büyük bir sen gördüm. Yağmur vuruyorsa pencerene, Anla ki o zaman ben ağlıyorum. Yağmur pencerene vururken, Benim gözyaşlarım da kalbime vuruyor; Tıpkı yağmur gibi.. Bana kalsa gökyüzündeki tüm yıldızlar yerine bütün insanlara. Senin gözlerinde ışlıdayan bir çift yıldızı gönderirdim. Ya durgun olmalı deniz ; ya durmalı ya da kudurmalı, Sonuna kadar saplanamayacksa hançer kınıda durmalı, Seven ölene dek sevilmeyecekse baştan unutulmalı. Sen en büyük sevgiyi hakedecek kadar mükemmel, Herkesin sevmeyi haketmeyeceği kadar özelsin. Sen dünyaya sürgün bir meleksin. Ve ben seni o kadar çok seveceğimki. Bir daha cennetine dönemeyeceksin Ne seni unutmak gibi bir çaba var yüreğimde, Nede aşkımı körükleyen bir rüzgar, Ne seni görmeden durabilecek kadar güçlüyüm, Ne de kaybetmeye dayanacak kalbim var. Sevgi bir yıldızdır yanıp sönen, Masmavi bir düştür gökyüzünde hiç ölmeyen, Sevenlerin mumudur sevgi, Eriyip de hiç bitmeyen. Eğer birgün sevmek istersen önce kendini sev, Daha sonrada istersen beni, Ama beni; beni sever gibi değil kendini sever gibi sevmelisin, Çünkü ben seni öyle sevdim. Bir gün gelip soracaksın beni mi daha çok seviyorsun yoksa Tanrı yı mı diye... Ben hiç düşünmeden Tanrıyı diyeceğim ve sen küsüp gideceksin. Ama nereden bileceksin içimdeki Tanrının sen olduğunu... nur

ben geleceğim aklına ağlayacaksın Gün baterken bir akşam üstü Hayalim taılacak gözlerine Bir rüzgar vuracak saçlarına Ben geleceğim aklına ağlayacaksın... Dilin varmasada adımı anmaya Boşver çalışma beni anmaya Nasıl olsa bir gün tatlı uykuda Ben geleceğim aklına ağlayacaksın nur

Adını Göklere Yazdım... bilmem anımsar mısın adını çiçeklere yazdığım yazı? hani sen kelebek, ben arı olmuştum ya... hani sen bana, yaz gecelerinden yasemen kokuları, ben de sana, gözlerinin renginden bal sunmuştum ya... aylardan ya temmuz sonu, ya da ağustosun ilk haftası... bilmem anımsadın mı? hani senin için yazın, benim için yaşamın başladığı o anı... şimdi aylardan kasım... ne yazdan eser kaldı, ne senden! ne gönül bahçemde çiçek, ne ağaçlarımda yaprak kaldı! Ve... ben bu gece, sevgini kalbime, ADINI GÖKLERE YAZDIM nur

HATIRALARIMIZ Eski günler kaldı hayalde Değerini bilemedik. Kalpler inzivada, Önümüzü göremedik. Gözyaşlar ırmak oldu. Nedenini soramadık. Maskeler yerinden düştü. Suçlu aradık bulamadık. Hızlı bir tren geçti. Koştuk, ulaşamadık. Kalpler, yerinden çıktı Har olup, bizi yaktı, Bir gün olsun gülemedik. Hayaller gerçek olsa. Her mevsim meyve verse. Mutlu günler yeniden gelse. Cümle alemi sarsa. Gonca gonca gül açsa. Solmasa sonsuz kalsa. Herkes kazanır. Hem de çok... Abdullah DEMİRAL nur

seni seven yüreğime sor her gece kan ter içinde uyanıyorsam eğer hasretin ateş olup giriyorsa koynuma seni düşünüp özlüyorsam, uyuyamıyorsam ıslanıyorsa kirpiklerim seni her andığımda yağmur olup yüreğime yağıyorsan her gece her düşündüğümde hızla çarpıyorsa kalbim sensiz bir kez olsun gülmüyorsam bu şehirde savruluyorsam sokak sokak ürperiyorsam yaprak yaprak esip geçen rüzgarlara sor beni Hasret ateşleri yağıyorsa üzerime her gece kül ateş, ateş alev, alev kor olup yakıyorsa kahroluyorsa kalbim seni andığımda ve hiç bir kural tanımıyorsa artık titreyen yüreğime söz geçiremiyorsam kaçmak istedikçe sana dönüyorsam yine ölüyorsam aşkından her gün dirhem dirhem ateş - alev sevdalara sor beni Seninle gözgöze her geldiğimde ben lal olmuş bülbül, sen gül oluyorsan düğümleniyorsa boğazım çıkmıyorsa sesim, daralıyorsa nefesim konuşamıyorsam tek bir kelime depremsi bir titreme başlıyorsa bedenimde ve çözülüveriyorsa dizlerimin bağı şu deli - divane gönlüme sor beni Sensiz böyle boynu bükük duruyorsam eğer kirpiklerimden süzülen damlalar, ıslatıyorsa yüreğimi her gece. hep bulutlarda saklıyorsam gözlerini içime düşüyorsan tane tane her yağmur yağıdığında kirpiklerimin kıyısında martı olup uçuyorsan sesinden başka ses duymuyorsa kulaklarım susuyorsa denizler seni düşündüğümde gelip seriliyorsan kıyılarıma sular gibi gelip sokuluyorsan uykularıma gelip sokuluyorsan rüyalarıma sensiz geçen gecelere sor beni Damarlarımda aşk olup dolaşıyorsan şiir olup doluyorsan kulaklarıma mavi bir coşku oluyorsan bedenimde aşkça çıkıp ırmaklarla dertleşiyorsam her gece ay gibi akıyorsan yüreğime beyaz tüller içinde yalnız yıldızlarla paylaşıyorsam seni sevdiğimi sana anlatamıyorsam bir kır çiçeği hüzün saçıyorsa gözlerime su olup akıyorsam, ateş olup yakıyorsam ve beceremiyorsam sana aşkımı anlatmayı beceremiyorsam sensiz yaşamayı ve ölmeyi şu seni ölümüne seven yüreğime sor beni nur

seni özler bu yürek Seni özler bu yürek, delice severken. Yokluğunda ayaz yemiş yüreğim sırılsıklam hasret yağmuruyla. Var olduğunu bilmesem eğer, bilmesem sevdiğini kaybolurdum dipsiz karanlıklarda. Ayrılık çöllerinde mecnun olurdum. Ya da bir yusuf, susuz kuyularda çaresiz. Züleyham, bir tanem, yeşil gözlüm alınma isyan değildir sözlerim pişman değilim sevdiğime... Böylesine severken seni kahreder ayrılık, hasret ateşi yakar, kavurur. Sevdamdır dile gelen, isyanım değil. Oysa isterdim ki; bir ömür yanımda olasın bin ömre bedel... Gözlerin sıcacık baksın bana. Aşkınla eriyip sarhoş olayım. Yarınlarım olasın isterdim. Umudum olasın, benim olasın. Kollarımda olasın... Teninin kokusunu, sevgiyle bakışını, yürekten sevişini, benden öte ben oluşunu, bilmesem bütün bunları... Dayamazdı bu yürek ayrılığa aklım firar ederdi belkide. Züleyham, bir tanem, yeşil gözlüm alınma isyan değildir sözlerim pişman değilim sevdiğime... Böylesine severken seni kahreder ayrılık, hasret ateşi yakar, kavurur. Sevdamdır dile gelen, isyanım değil nur

sen gideli çok oldu.. sıra bana geldi.. Bende artık gidiyorum&#8230;. Gidiyorum. Farkındasın değil mi? Tamam, &#8216;gitmek&#8217; bir şey değil belki. Sonuçta nedir ki; gidersin ve gelirsin, gidersin ve dönersin... Hep bu tercihler dimi? Ama benim gidişimin sonunda TERCİH yok. Ardından adımlayan umut kelimesi de&#8230; Gidiyorum. İkinci bir emre kadar, tek kişilik olarak kurulmaya mahkum hayallerimle. Gidiyorum ya, hala yok senden başka kimseM olmasını istediğim kimse. Ve biliyorsun ki, çok seviyorum seni. Bilmediğin, nasıl sevdiğimdir, seni. Benim de bilmediklerim var. Bildiğin gibi. Mesela neden gittiğin... Diz çöksem, yalvarmak olurdu adı, yaptığımın, sen giderken ve gittikten sonra. Herşey olabilir, gitmene sebep. Herşey. Buna rağmen, bunca HERŞEY&#8217;e rağmen yaptım o adı, diz çöksem yalvarmak olacak olan herneyseyi. -Sana gelmem için, aslında senin bana yapman gereken herneyseyi.- Ama gelmedin. Mesela neden gelmediğini de bilmiyorum... seviyormusun onuda bilmiyorum.. Özlüyorum seni. Çok özlüyorum. Çok özlüyorum. Çok özlüyorum. Ama nasıl diner bu özlem, bunu bilmiyorum mesela. Zaman? hep zaman derdin zaman.. Geçer mi ki zaman? Mesela bunu da bilmiyorum. Nasıllığını düşünmek bile istemiyorum&#8230;. ... Gidiyorum. Sana yazamadığım şiirlerin ağırlığı var üzerimde. Şimdi ben gidiyorum, bu, içinde bendeki sen&#8217;le anlam bulan sevgiden. Üzdüğün kadar üzüldüm, üzmediğimce üzüldün. Ama artık üzülme. Gidiyorum ben. Ve seni hala çok seviyorum. seni unutmuycam BENİ UNUTMAAAAA BU GECE EN HUZUNLU SIIRI YAZABILIRIM Bu gece en huzunlu siiri yazabilirim Soyle diyebilirim; "Gece yildizlarla dolu" Ve yildizlar masmavi, titresiyor uzakta Sarkilarla donuyor gokte gece ruzgari Bu gece en huzunlu siiri yazabilirim Sevdim ben onu, o da beni sevdi bir ara Kollarima aldim bu gece gibi kac gece Kac defa optum onu sonsuz gogun altinda Sevdi beni o, ben de bir ara onu sevdim O durgun, iri gozler sevilmez miydi ama? Bu gece en huzunlu siiri yazabilirim Yoklugunu dusunup, yitmesine yanmakla Duyup geceyi, onsuz daha engin geceyi Ota dusen ciy gibi dusmekte siir cana Ne cikar sevgim onu alikoyamadiysa? Gece yildiz icinde, o yakin degil bana Hepsi bu. Uzaklarda sarki soyluyor biri Yuregim dayanmiyor yitmesine kolayca Gozlerim arar onu, sanki yaklasmak ister Yuregim arar onu, o yakin degil bana Ayni gece agartiyor ayni agaclari Bizler, ah, o zamanki bizler degiliz ama Artik sevmiyorum ya nasil, nasil sevmistim Sesim arar ruzgari, ulasmak icin ona Ellere yar olur, opmemden onceki gibi O ses, isil isil ten ve sonsuz bakislarla Artik sevmiyorum ya, severim belki yine Ne uzundur unutus, ah ne kisadir ayrilik Yuregim dayanmiyor yitmesine kolayca Boyle gecelerde kollarima aldim cunku Belki bana verdigi son acidir bu aci, Belki son siirdir, bu yazdigim siir ona Kim biLir KimLer Var şimDi KaLbimde Sen Beni unuttuN coktan BeLkide Ben Halen Yaşarım eski GünLerde Herşeyde sen varsiN unutamadiM nur

kimin umrunda Kimin Umrunda Yanlizim herzamanki gibi, ne dostum nede sevdigim yanimda Bir sigara, kalem ve kagit yeter bana Derdimi bilen yok, Icimde olan hisleri yasayan yok, Kim anlar beni? Kim yardimci olur bana, Allahimdan baska? Neden bu yasam? Neden bu yalan dunya? Sonum gelse... Kimin Umrunda?... . push ; nur

SEN SEN SEN Bir dağbaşı yalnızlığı yaşıyorum yeniden., Dağbaşı yalnızlığı ölümden beter. Hiç kimse aramasa sormasa beni Sen gelsen yeter.. Huzur ellerinin güzelliğidir. Gözlerin karşımda mutluluk denizi. Her sabah soframızda ekmeğimizi Sen bölsen yeter.. Yüreğim seninle yaylalar kadar serin Ne bir çizgi hasret, ne bir nokta gam Yayla dumanı gibi gözlerime her akşam Sen dolsan yeter.. Bende çaresizlik sonsuz kördüğüm. Bende sabır sende naz.. Gündüzünden vazgeçtim düşümde biraz Bir yüz görümlüğü sen olsan yeter.. Duymasa da hiç kimse şair gönlümün, Sende karar kıldığını... Ve içimin şerha şerha yarıldığını, Sen bilsen yeter.. Bir gün duysan bittiğimi, tükendiğimi.. Çıkıp gelsen uzaklardan korkulu ürkek.. Bir incecik dal gibi üzerime titreyerek, Eğilsen yeter... YAVUZ BÜLENT BAKİLER nur

KIRILMAYA GÖRSÜN GÖNÜL FAYLARI Tutarsın elinden dokunamazsın İçinden geçeni anlatamazsın Dilin söylese de konuşamazsın Kırılmaya görsün gönül fayları. Gülden bahsederken diken söz olur Bakışlar buluşur bir kem göz olur Hatıralar dersin yanar köz olur Kırılmaya görsün gönül fayları. Sessiz pişmanlıklar büyür içinde Kendini saklarsın her öpüşünde Bin keder oluşur bir gülüşünde Kırılmaya görsün gönül fayları. Geçmiş yıllarına heder edersin Onunla olmaya keder edersin Tanıdığın güne sitem edersin Kırılmaya görsün gönül fayları. Garip bir özlemdir geçmişten kalan Vaktini bir ömür saydığın zaman Buruk bir aşk acısıdır kalbine dolan Kırılmaya görsün gönül fayları. Yapmacık duruşlar sahte bakışlar Aşk yerine başlar arkadaşlıklar Biz yerine benle biter şarkılar Kırılmaya görsün gönül fayları. Bir çizgi çekersin andıklarına Gerçek aşkı buldum sandıklarına Gençlik günlerinde taptıklarına Kırılmaya görsün gönül fayları. Aşk bağında kaldı özlediklerin Birer birer kopmuş derlediklerin Ruhunda canlanır sevmediklerin Kırılmaya görsün gönül fayları. nur

Birak Gurbet Yakami Ordan oraya sürüp durdun Sevdiklerime hasret koydun Hep bana dertle keder oldun Bırak gurbet yakamı benim Yaktın içimi bir kor gibi Birgünün geçer bir ay gibi Sanki bana kastın var gibi Bırak gurbet yakamı benim Ömrüm geçti senin elinde Hep hasretlik oldun dilimde Vefanı görmedim seninde Bırak gurbet yakamı benim Hiç bilmedin benim derdimi Sanamı adadım kendimi Zalim görmedim senin gibi Bırak gurbet yakamı benim Yeter artık düşsen yakamdan Sevdiklerim ağlar arkamdan Mutlumu oldun göz yaşımdan Bırak gurbet yakamı benim nur

Ayrilik Ne Biliyormusun Ayrılık ne biliyor musun? Ne araya yolların girmesi, ne kapanan kapılar, ne yıldız kayması gecede, ne güz, ceplerde tren tarifesi, ne de turna katarı gökte... İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık. İpi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözlerini, birer damla düş kırıklığı olarak toplaması içine. Ardında dünyalar ışıyan camlar dururken duvarlara dalıp dalıp gitmesi. Türküsünü söyleyecek kimsesi kalmamak ayrılık. Ödünç sesle konuşan bir kalabalık içinde kendi sesiyle silinmek. Saçına rüzgar, sesine ışık düşürememek kimsenin. Işıklı vitrinlere bakmadan geçmek çarşılardan. Çiçekçilerden uzağa düşmesi insanın yolunun. Evlerle sokaklar arasında bir ayrım kalmaması. Ayrılık yağmurdan vazgeçiş, sudan üşüme; yalnızca gölge vermesi ağaçların. İyiliğin küfre dönmesi ayrılık. Güneşin bir ceza gibi doğması dünyaya. Başını alıp gitmek gibi bir geri dönüş. İki adımından biri insanın. Sevincin kundakçısı, hüznün arması. Süreğen korkusu inceliğin. Ayrılık o küçük ölüm, usta dokunuşlarla bizi büyük ölüme hazırlayan. Ne mi yapacağım bundan sonra? Ayak izlerimi silmek için sana gelen yolları tersinden yürüyeceğim önce. Şiir okumayacağım bir süre. Hediyelik eşya satan dükkanların önünden geçmeyeceğim. Senin için biriktirdiğim yağmur suyunu bir gül ağacının dibine dökeceğim. Ardı kuş resimli aynalar arayacağım mahalle pazarlarında, gençliğimi anımsamak için. Emekli kahvehanelerinde yaşlılarla konuşarak sonumu görmeye çalışacağım. Fotoğraflarını güneşe koyacağım bir an önce solsun diye. Geleceğe ışık düşüren bir gülüşle gülmeyeceğim kimseye. Şaşırma yetimi korumak için yeni aşklar bulacağım kendime. Ne yapacağımı sanıyorsun ki, (&#8230 ömrüm azala azala akarken önümde; gittiğin gerçek bu kadar herkese benzerken... Senin korkularını, benim inceliğimi doldurup yüreğime, bıraktığın boşluğu yonta yonta binlerce heykelini yapacağım. nur

yok artık ömrümde yoksun işteömrümde şehrimde bundan böyle bana yasak yeşil ömrümce silip attım herşeyi hemde bir bitiş yerine ne mazimdir ne geleceğimdir yeşil bundan böyle olmak isteyen olurdu şehrimde gitmek isteyen giderdi gitti işte vede bitti bundan böyle yeşilim yok nisanım yok yok işte olmasın ne dünyamda ne öteler diyarımda nur

ANNELER GÜNÜYMÜŞ Pancurları dövdü tüm gece yağmur, şafakla açtım: dupduruydu gök

Gittin Gideli Gittin gideli gün ışımadı bu şehirde Geceler hiç bitmez oldu, gündüzler hapiste En son bıraktığın yerdeyim bir heykel misali Taşlaşmış bedenim hala sıcak geleceğinden ümitli Gittin gideli içten içe ağlar bu şehir Geceler hiç bitmez oldu, günlerim zehir Yağmur çiseler ince ince ruhuma Her damlasında seni ararım sonucu olsa da muamma Gittin gideli küskün her şey bu şehirde Geceler hiç bitmez oldu, gün beklemek beyhude Üşüyorum, güneşe muhtaç bedenim isyanda Tek umut nöbete durmuş sokak lambalarında Gittin gideli sensizliğe alıştı zahir bu şehir Geceler hiç bitmez oldu, bu karanlık yalnız bendedir Usandım gün yüzü görmeyen benliğimden Çık gel artık senle can bulur bu beden nur

Olur ya bir gün tüm yüreğinle bana gelmek için yollara düşersen, seni seviyorum demeyi hayal edip, bende seni seviyorum diye haykırmak istersen, sakin üzülüp gözlerinden iki damla yas akmasın... Bu sözü duyabilmek istediğinde ya musalla taşında yatıyor olacağım, yada bir mezar tasında adimi okuyacaksın... Ne mezarıma kapanıp topraklarımı avuçlayıp gözlerinden yaslar aksin, nede soğuk mezar taşıma ellerini değdirip dudaklarının arasından seni seviyorum sözleri dökülsün.. ... Duymak isteyipte duyamadığım sözlerin, ölünce duysamda beni diriltemez... Unutma ki ben seni bedenimde taşıdığım candan bile çok sevdim, Ben seni ölümüne sevdim, Uğrunda ölürcesine sevdim... Sen ise beni öldürmek için her acıyı verdin ve başardın... Şimdi mutlumusun? Bundan böyle yokum, zaten hiç olmadığım Hayatından çıkıp gidiyorum... Ve... sana bu şiiri bırakıyorum... Umutlarını yitirip tüketme dediler... Oysa umutlarımın tükendiğini bilmediler... Dudak büzüp gözyaşlarını akıtma dediler... Gözlerimden kanlar damladığını göremediler... Her sabah doğan güneş yeni umut getirir dediler... Günesin düştüğü yerden geldiğimi bilmediler... Hayallerini süsleyip düşlerine koy çünkü, Hayaller çocukların oyuncaklarıdır dediler... Oyuncaklarım hiç olmadı benim, Çocukluğumu ecelin kollarında yaşadığımı bilmediler... Güller dalında güzeldir, sevgiyle saracaksın dediler... Sevgimle sardıkça, yüreğimi dikenlerinin kanattığını göremediler... Gönlünce yasa, kuşlar gibi özgür ol dediler... Kanadımı kolumu kırdılar, uçamadım özgürce bilemediler... Herkes sevemez sevmek yürek ister dediler... Yüreğimi ortaya koyup sevdiğimi bilemediler... Sevdikçe ihaneti, kahpeliği yaşadığımı bilemediler... . push ; nur

Kendine iyi bak Ayrılık ince bir sızıdır Son sözler hep incitir Sözler biter Müzik bir müddet kalır Unutulmaz.. Denilen unutulur gider O eski heyecan ölür Geride son sözler Kendine iyi bak kalır Bir de hüzünlü yıllar Burhan KÜÇÜK ŞenizŞenizŞenizŞeniz nur

sensiz ağladım bu akşam ağladım Seni düşünüp yalnızlığıma ağladım Sensizliği taa yüreğime kazıyıp ağladım Bir demlik çay bir paket sigara içip ağladım Doyasıya ağladım şeytan için melek için Bunlar yetmedi birde ağaran saçlarım için ağladım Demlikte azalan çaya küllükte çoğalan izmarite İstemediğin halde çektiğim o resmine bakıp bakıp doyasıya ağladım Elimde kırılan bardağa radyoda çalan şarkıya Sabahın beşinde kapıyı çalayan komşuya Aldırmadan senin için ağladım doyasıya ağladım Kalem kaşlarına mavi gözlerine gülümseyen yüzüne Resimdeki asaletine yanında duran çılız kızın haline Teyipte çalmayan eski kasete kızıp kızıp ağladım doyasıya ağladım AŞKIMIN HALİNE, GÜLMEYEN KADERİME BİTMEYEN ÇİLEME, ARTIK AKMAYAN GÖZ YAŞIMA DALIP DALIP AĞLADIM; DOYASIYA...! nur

Bu gecenin tarifi imkansız... acıların en koyusu yüreğimde, elime aldığım basit bir kalemle asilce seni anlatmaya, seni yaşamaya çalışıyorum.. SEN.. deli mavi hoyrat esinti.. SEN.. yüreğimin üstüne kapanmaz yaralar açan VE SEN.. aşk nedir bilmeyen yalancı varlık.. kimbilir kimlerin dizinde uyuyorsun şimdi.. ben bu gece biraz daha yorgun, huysuzum halbuki bu gece sensizliğin bilmem kaçıncı gecesi unutmalıyım seni öyle değil mi? hatırlamamalı, ismini anmamalıyım.. ne zordur ki! böyle bir ihtimal bile yok.. şimdi buraya yazıyorum seni benden sonra bir kaç kişi okuyup ellerine, yüreğine sağlık diyecekler.. bilmeyecekler ki bunlar benim sessiz çığlıklarım, sana yakınlığım, hepsi senden bir alıntı bir parça, ve bilmeyecekler ki.. ben günlerce yitik rüzgarlarla uyandım.. geceleri sen diye kapattım gözlerimi.. ve nihayetinde uykuda terk etti beni.. şimdi yapayanlızım gitmek neyi değiştirdi söylesene? o gördüğün düşler gerçeğe dönüştümü, ben karaları bağlarken sen pembe günler mi yaşıyorsun.. peki mutlumusun söylesene..? tamam.. al işte bütün rüyaların gerçekleşti birer birer oysa ne sözler verilmişti değil mi? mutluluk denen o zavallı varlığı yutan feleğe bir çomakta biz sokucaktık yıkıcaktık umutsuz yolları yerine yeni ümitler yapacaktık.. yürekler dolusu isyanım var sana anlasana..? affetmiyeceğim seni.. sana her yazışımda birkez daha, bir kez daha nefret edeceğim senden.. sen beni kimlere, nelere değiştin.. oysa sen canım, sevdiğim, sevgilim nelere değmiştin.. nur

Ihlamurlar Çiçek Açtığı Zaman Dilimde sabah keyfiyle yeni bir umut türküsü Kar yağmış dağlara, bozulmamış ütüsü Rahvan atlar gibi ırgalanan gökyüzü Gözlerimi kamaştırsa da geleceğim sana Şimdilik bağlayıcı bir takvim sorma bana -Ihlamurlar çiçek açtığı zaman. Ay, şafağa yakın bir mum gibi erimeden Dağlar çivilendikleri yerde çürümeden Bebekler hayta hayta yürümeden Geleceğim diyorum, geleceğim sana Ne olur kesin bir takvim sorma bana -Ihlamurlar çiçek açtığı zaman. Beklesen de olur, beklemesen de Ben bir gök kuruşum sırmalı kesende Gecesi uzun süren karlar-buzlar ülkesinde Hangi ses yürekten çağırırsa beni sana Geleceğim diyorum, takvim sorma bana -Ihlamur çiçek açtığı zaman. Bu şiir böyle doğarken dost elin elimdeydi Sen bir zümrüd-ü ankaydın, elim tüylerine deydi Sevda duvarını aştım, sendeki bu tılsım neydi? Başka bir gezegende de olsan dönüşüm hep sana Kesin bir gün belirtemem, nolur takvim sorma bana -Ihlamurlar çiçek açtığı zaman. Eski dikişler sökülür de kanama başlarsa yeniden Yaralarıma en acı tütünleri basacağım ben Yeter ki bir çağır beni çiçeklendiğin yerden Gemileri yaksalar da geleceğim sana On iki ayın birisinde, kesin takvim sorma bana -Ihlamur çiçek açtığı zaman. Bak işte, notalar karıştı, ezgiler muhalif Hava kurşun gibi ağır, yağmursa arsız Ey benim alfabemdeki kadim Elif Ne güzellik, ne de tat var baharsız Güzellikleri yaşamak için geleceğim sana Geleceğim diyorum, biraz mühlet tanı bana -Ihlamurlar çiçek açtığı zaman. Ihlamurlar çiçek açtığı zaman Ben güneş gibi gireceğim her dar kapıdan Kimseye uğramam ben sana uğramadan Kavlime sadıkım, sadıkım sana Takvim sorup hudut çizdirme bana Ben sana çiçeklerle geleceğim -Ihlamurlar çiçek açtığı zaman. nur

sensizde olur SENSİZDE OLUR sensizde olur gülüm sensizde olur belki güneş biraz eksik ısıtır belki kar fazla üşütür yokluğun kutupları eritir ama sensizde olur sensizlik kara bir zulumdur lakin sunulan budur belki iliklerime kadar hissederim hüznü ve acıyı en derininden bilirim acısız bir aşk masalıda dinlemedim hüzün aşkın yarenidir bilirim sokak lambalarım bir çok akşam karanlık olur sokağın hoyratı belki daha fazla üşüyecektir yıldızlar şöyle bir görünüp belki kaybolur gecenin nazında ruhum vurulur ama gülüm sensiz olma zorunluluğumda istemesemde sensizde olur yollarım bundan böyle hep yokuş hep çetefelli hep ırak yakınlarım hem sıla yazğım sokaklarım eski heyecanını taşımayacak ayaklarımı yere vuruşum artık başka hüznü soluyacak kalbim dün gibi atmayacak ellerim boş ellerim yetim ellerim senden sonra tüm ellere yasak olacak öyle kokun sonsuza kadar kalacak gözlerim bir dalgın bakışta kalacak gözlerim bir ama gibi karanlıkta kalacak belki gülüşüm buruk belki hep eksik kalacak ama gülüm sensizde olur! tercihin budur rıhtımda gemiler üşür martılar ölür dalğalar hayalini alıp götürür gönlüm bir ömür sitemini sürdürür çilem yüzümden okunur alın yazımda sensizlik çok belirgin durur ancak sensizde olur reva gördüğün budur sararran yapraklar içimdeki taze mezara gölgelik yapar o mezarki seni değil beni ağırlar yokluğun içimin isyanlarına isyan katar elden ne gelir sensizde olur herşey buyurduğun gibi olur sel dinner durur derdimi alır götürmüş gibi yapar çilemi kime desem bilir halimi ağlasa yüreğim ömrümce neki seni bana getirmezki sen gittin ben gitmedim ben bittim seni bitiremedim sensizde olur dedim seni içimde yeşerttim kendimin sararıp solduğunu görerek sensizde olur dedim sensiz de oldum sensiz olmak reva gördüğün zorumluluğumdur tercihim değil sunduğundur... aşk gözlerimin masum yanı aşk ihtiyacımız olan yaşam kaynağı ayrılık bir aşkın bitişi değil dirilişidir hasret aşkın künyesi sınanma gerekcesidir aşk kaysa talip olmanın ön şartıdır aşk dünyayı gül bahçesine çevirmenin adıdır kirlenen herşey aşkla arınır aşk yusufun aşk kaysın aşk leylanın mirasıdır... nuran mümine nur

Ben gurbete gidiyorum Ben gurbete gidiyorum Bağlayın yaramı Uzun bir türküyle Belki dönerim anacığım Belki dönmem Çok başlı dağların ardında Ayrılığa takılmış ayaklarım Ben yurdumu özlüyorum Otumu böceğimi İnsanımı özlüyorum Kendi elimle yapıyorum Birbirinden uzun günleri Güzellerle kuşatılmış Dörtbir yanım Çirkinliğimi özlüyorum Çok başlı dağların ardında Gökten altın yağdırıyorlar Kuşsütü sağıyorlar Demir ineklerden Uygarlıkla kuşatılmış Dörtbir yanım İlkelliğimi özlüyorum Gelecğimi yeşertiyor Tohumun geleceği Gözlerimle kokluyorum Cennetteki yapma gülleri Meleklerle kuşatılmış Dörtbir yanım Şeytanımı özlüyorum Biliyorum Çıktıkça küçülecek yokuş Büyüyecek güzel atım Yürüdükçe çoğalacak ayakları Çoğalacağım üstünde ben Düşmemi beklemeyin Sevgilerle kuşatılmış Dörtbir yanım nur

Sen Beni Duymadinmi ] Acilari Yaşadik Beraber Ne Yokluklari Aştik An Geldi Beraber Ağladik Yitip Gidenlere An Geldi öfkelendik Herşeye Ve şimdi Birbirimizin Yokluğuna Ağliyoruz Sen Bensizliğe Ben Hayatimda Hep Yarattiğin Sensizliğe Evet Aslinda Senle Beraberken Bile Beni Sensiz Biraktin öyle Anlar Oldu Ki Yaşadiğim Aslinda Senin Hayatimda Hiç Olmadiğini Anladim Yalnizdim Hem De ölesiye Yalnizdim Senden önce Bile Hatta Tek Başimayken Bile Olmadiğim Kadar Yalnizdim... Senin Varliğin Aslinda Yoklukmuş Sen Varken Yokluğuna Beni Sen Aliştirdin... Seni Sensizliğine Rağmen Sevdim Biliyorum Ki Hayatim Boyunca Da Seveceğim Ama Yokluğunu Yaşayacaksam Varliğinin Anlami Ne? Yanimda Olmayacaksan ; Hayatimda Olman Gerekir Mi? Varliği Yokluk Anlamina Gelen Biri Sence Gerekli Mi? Sen Olsan Böyle Birine Ne Kadar Sabredebilirsin Ki? ... şimdi Ağliyoruz Ayriliğa Ama Ben Sana Bunlari Anlatirken Sen Beni Duymadin Ki! nur

Geliyorum Beyaz Güvercin GELİYORUM BEYAZ GÜVERCİN Geleceğim beyaz güvercin Baş ucuna geleceğim Rahat uyu beyaz güvercin Bizi affet diyeceğim

Kaç Gece Soğuk bir kış gününde Penceremin kenarında Batan güneşin kızıllığıyla Yanan tek tek sokak lambalarının Işıltısını seyrediyorum&#8230;.. Senin için seçtiğim Karanlığa inat ışıl ışıl parlayan yıldızım Bu gün de doğmadı, Bu gün de senin için bir dilek Tutamadım.. Gündüzden uzak, gecelere atmışken kendimi Avuturken hayallerle gönlümü Bu günde gözümden Sevinç gözyaşları akmadı Bu günde odam sensiz Bu günde bom boş&#8230; Senin için yazdığım şiirler var elimde Her kıtası sen kokan Gözyaşlarımla ıslanan Mürekkepleri dağılmış Senin için okurum her gece penceremden Biliyorum duymazsın ve benden çok uzaktasın Umutlarım isyanım olmadan Kaç gece uykularım seninle uyanacak Kaç gece pencerem beni ağırlayacak Daha kaç gece sokak lambaları Umutlarımı aydınlatacak Daha kaç gece sensizliğe dayanacak, bu yürek&#8230; Abdullah Ramazan nur

Hasret HASRET Anacığım, babacığım Diyar gurbet ellerde Dasret feryadımı duyuyor musunuz? Ana, baba Bacı, kardeş Hasreti nedir? Biliyor musunuz? Gördüğünüz askere Kıymetsiz oğlunuzu Soruyor musunuz? Karanlık gecelerde Özleminizle hasretinizle Ağlarken hıçkırıklarımı Duyuyor musunuz nur

Yaşayan ölü YAŞAYAN ÖLÜ Bir ölü gelecek evine yarın Gözlerinde yarım kalmış arzular Dalıp hayaline hatıraların Duracak kapıda sabaha kadar Duyunca kapının çaldığını Korkulu gözlerle dışarı bakma Bütün odaların yak ışığını Bir benim kaldığım odayı yakma. Siyahlar giyin de pencereye çık Aç kapıyı korkma yabancı değil Bir ölü ki yaşıyor, gözleri açık Ölüm seni sevmekten acı değil Aradı bu ölu hayatı sende Öldü artık, sevsen de sevmesen de nur

ARTIK YOKSUN Şİmdİ bu Şehrİn tÜm sokaklarini, tÜm caddelerİnİ ve hatta tÜm evlerİne teker teker baksam bİlİyorum kİ artik yoksun sen gİdelİ aylar oldu hala dÖneceksİn dİye beklİyorum kalbİmde sensİzlİĞİn izdirabi ve yanlizliĞim sen yokken herŞey anlamsiz bİrgÜn gelecekmİsİn bİrgÜn burda senİ bekleyen bİrİ olduĞunu hatirlayip da gerİ dÖnecekmİsİn tekrar sana sarilabİlecekmİyİm senİnle beraber ben benlİĞİmİ de kaybettİm ben ben deĞİlİm sankİ en so geldİĞİnde hatirliyorumda tam bİr ay kendİme gelememİŞtİm yİne gİttİĞİn fİkrİne aliŞmak Çok zor geldİ Yazan : EnGiN nur

Kac gece ugruna agladim Karagözlüm ben seni cok sevdim Hani söz vermistin beni yanliz burakmayacaktin Hani beni hep mutlu edecektin Nerde o sözlerin Yalanmiydi beni sevdigin Benim ugruma can verdigin Hani Ömür boyu sürecektin askimiz Askta yalan oldu sen gibi Artik güvenemem seviyorum diyenlere Sende seviyordun ya hani nerde sevdan Dediklerin kocaman bir yalan Bosuna sevmisim ben seni Hemde deliler gibi Artik unutma vakti Ama nasil unuturum seni Sen ilktin Sen tektin Ve sen sonda olacaksin Cünkü ben sensizlige dayanamam Bu alemden ceker giderim Sende bulamazsin beni Baskasida Cünkü Artik Ölüm vakti. nur

Bir Mayısı Bayram Yapsan Ne Fayda Biliyorlar açlık ile ölünmez Emek kölesiysen asla gülünmez Hiçbir pasta hakkın ile bölünmez Bir Mayısı bayram yapsan ne fayda Direnişin grev hakkın kısıtlı Yapılanlar hep bilinçli kasıtlı Söylenenler hepsi çarpık yanıtlı Bir Mayısı bayram yapsan ne fayda Özel sektör gücü tutmuş elinde Sendikanın tüm yetkisi dilinde İşçilerin diken dolu yolunda Bir Mayısı bayram yapsan ne fayda Asgari ücreti reva gördüler Senede bir defa hatır sordular Meydanlarda işçileri yordular Bir Mayısı bayram yapsan ne fayda Bir lokma ekmeğe bütün telaşı Coşari diyor ki tutmuyor aşı Aybaşına yetmiyorsa maaşı Bir Mayısı bayram yapsan ne fayda . push ; nur

Gittin... bu kadar aci duymazdim. Acim yas olup akmaliydi gözlerimden. AGLAYAMADIM... Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa... Tutkum seninle olmakti, tutkum teninde erimek, tutkum hayati sadece seninle paylasmakti. ANLATAMADIM... Gidisini önlemek için tutmak vardi ellerinden. Ellerim degil miydi her dokunusumda seni ürperten? Ürperirdin yine, biliyorum. Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini, gitmek için biriktirdigin bütün cesaretin kaybolurdu. TUTAMADIM... Bir yikim gibiydi gidisin. Sen adim adim uzaklasirken benden, çöküp kaldi bedenim oldugu yere. Nice terk edilislere dayanan bu yürek, bu kez yenilmisti. Bu kadar zayif degildim ben kalkmaliydim. KALKAMADIM... Oysa geldigin gün gidecegini biliyordum. Hazirdim gidisine. Kaçak zamanlari yasiyorduk. Zaman bitecek ve sen gidecektin. Bense gidisinin ertesi günü hayatima kaldigim yerden devam edecektim. DEVAM EDEMEDIM... Bir sey söyledin mi giderken?.. "Kal" dememi istedin mi? Son bir kez "Seni Seviyorum" dedin mi?... "Bekle beni, dönecegim..." diye umut verdin mi?.. Beynim öylesine ugulduyordu ki. DUYAMADIM... Nereye gittigin önemli degildi. Binlerce km. uzakta da olsan, iki metre ötemde de fark etmiyordu. Artik yoktun ve asil bu düsünce beni felç ediyordu. Kurtulmaliydim senden, bu yokluk duygusundan kurtulmaliydim KURTULAMADIM... Unutulanlarin arasina katilmaliydin. Anilari sandiga koyup hayati yeniden yakalamaliydim. Bu ask noktalanmaliyd, bu sevdadan vazgeçmeliydim. YAPAMADIM... BIL KI SEVMEKTEN VAZGEÇMEDIM SENI, BIL KI SENINLE BIRLIKTE, SEVDANI DA TASIYACAGIM YÜREGIMDE, BIL KI; SENI ASLA UNUTMAYACAGIM Biliyorum aslinda sen hiç bir zaman gelmedin bana. Duymuyorsun! Gitme diyorum sana, gitme! Çigliklarim boguluyor gecenin karanliginda. Gece korkunç, gece sessiz, gece yalniz... Sesim kisiliyor Gidisin bitisi olacak yüregimdeki heyecanin, Gidisin sönüsü olacak gözlerimdeki atesin. Beni, yüregimdeki sevgiyi, Gözlerimdeki bitmek bilmeyen umudu unuttun! Ama ne olur bunu unutma. Gidisin dinderemez bu firtinayi. Bir firtinanin ugultusuyla sesleniyorum sana; nur

BENİ UNUTMA Gecelerden bir gece, yalnızlık vurursa kıyılarına, İçinde bitmek tükenmek bilmeyen, Sonsuz bir sızı duyarsan Ve gözlerinde beliren, Sebepsiz çağlayanlara dur diyemiyorsan, Beni hatırla... Gecelerden bir gece, Buz tutan teninde ürperirse zaman, Bir nefeste solarsa gece, Buram buram kokum sararsa dört duvar odanı, Gözlerinden düşen bir damla yaşta, Beni hatırla... Gecelerden bir gece, Ansızın çıkıp gelen bir hayalle, Buğulu camlardan düşen bir damla da, Güllerin o dayanılmaz kokusu içini sardığı zamanlar da, Odanın sessizlik dolduğu ve yüreğindeki sızlama da, Beni hatırla... ... Gecelerden bir gece, yalnızlık vurursa kıyılarına, İçinde bitmek tükenmek bilmeyen, Sonsuz bir sızı duyarsan Ve gözlerinde beliren, Sebepsiz çağlayanlara dur diyemiyorsan, Beni hatırla... Gecelerden bir gece, Buz tutan teninde ürperirse zaman, Bir nefeste solarsa gece, Buram buram kokum sararsa dört duvar odanı, Gözlerinden düşen bir damla yaşta, Beni hatırla... Gecelerden bir gece, Ansızın çıkıp gelen bir hayalle, Buğulu camlardan düşen bir damla da, Güllerin o dayanılmaz kokusu içini sardığı zamanlar da, Odanın sessizlik dolduğu ve yüreğindeki sızlama da, Beni hatırla... Gecelerden bir gece, Yüreğine dolan umutla, Sensiz, bensiz yaşanan o güzelim yıllara, İsyanların son durağın da, Kalbinin her çarpışında, kendini yalnız hissettiğin anlarında, Gözlerin; Sebepsiz dolup dolup boşaldığında, Kapat gözlerini Ve beni hatırla nur

her gün seni yaşıyorum içimde Canım M...'im sıkıca tutunuyorum hayallerime bu gece de... sarılıyorum sensiz de olsa seninle olan mutluluğuma... herşey, beynimin içinde dönüp duruyor... anlamak değil derdim.. anlaşılmak da değil... sadece seni ölesiye sevmek istiyorum... Aşkım gözbebeklerindeki parıltıları saklama olur mu beni görünce... beni sev sevginin ak elleriyle;dokun ellerime... Çünkü ben mahzun kaldım buralarda sensiz... ellerimi çekmeyeceğim, ellerinin içinden... hiç çekemediğim yüreğimi de... Birtanem seninle her şey güzel, seninle yaşamak güzel, kalbime girdiğinden beri&#8230;Sensizlik bile güzel geliyor bana&#8230;Sensizken de seninleyim çünkü, sensizken hayal kuruyorum, sensizken benimlesin, ben de seninleyim&#8230;Seni sevmek delilikmiş yaşıyorum VE seni arzulamakmış tüm bedenimle.. Sanırım sadece düşüncelerimde değilsin, yüreğimi de çok fena ele geçirmişsin deli mavim. Gözlerinin gözlerime değmesini, gülüşündeki gamzeleri özledim. Yokluğun hiç de adil değil. Beni yok ediyor, seni var ediyor sevdiğim.. HER ŞEY SENİNLE GÜZEL VE ANLAMLI OLUYOR. Eriyor kelimelerim bu gece seni anlatmaya yetmiyor kadınım benim. Ama sevgin içimde öyle büyüyor ki ben, sen oluveriyorum.. Merak edilmeyen bir yürek daha kaç zaman dayanabilir ki anıların gülen yüzüne demiş şair ama ben biliyorum sen de özlüyorsun beni.. hangi ben gerçekte sevdi seni diye ara sıra soruyorum kendime.. işte cevap geliyor yüreğimden.. HEPSİ.. İçimde birikmişliği var sevgimin sana dair D... Özlemlerin en güzelini yaşıyorum sensiz günlerimin... Ne zaman resimlerine baksam titriyor bedenim, yüreğim sensizliğe dair.. Hergün seni yaşıyorum içimde.. Meğer ne çok sevmişim seni sevdanın adına.. Yüreğimin sesini dinliyorum yine, duyduklarımın anlamı farklı;... ki anlamın özünde sen varsın bu gece.. Ama içimde karşı koyamadığım, yüreğime yayılmasını engelleyemediğim bir duygu var.. Özlem... Çabuk gel aşkım dayanmak zorlaşıyor sensizle bitanem Gecenin En Zifiri Karanliğinda Bile Seni Sevitorum Gecenin en zifir karanlığında bile odamı aydınlatan bu aşkı seviyorum. En çokta hergün duya bilmek için çırpındığım sesini. Seni özlüyorum işte... her kavgamızın sonunda çektiğim sancıları. Seni kaybetmek korkusunun yüreğimi bir bıçak gibi kestiği anları bile. Göz bebeklerimin içine yerleşmissin ve dünyada iyiliğe, güzelliğe dair ne varsa içindede sen varsın. Meleklerin kanatlarından geliyorsun sen bana hergün. Martıların gözlerinde... bir papatya demetin üstündeki uğur böceği oluyorsun. Ayın şavkında umudun mavisinde en çokta bu renge tutkunum bilirsin. Sen varsın yüreğime yüreğime işlemişim seni ince. ince düğümlerle çözülemezsin çözmem seni, oradasın orada kalacaksın, çünkü birtek sen bu yüreğe yakışırsın. Hergün içimi ısıtan asıl sensin, sıcacık ışıklarınla tüm ruhumu saran, her yeni güne gözümü açar açmaz içime doluştuğun bir günaydınsın sen, özlemek dayanılmaz hale geldiğinde bile hiç isyan etmiyorum, çünkü, içimdesin ve seni göz yaşlarımla akıtmaya kıyamıyorum, özlemin sancılarıyla bedenim hergün birazdaha ölsede aslında hergün yeniden doğuyorum seni özlüyorum çünkü seni seviyorum hemde çook... Doğruların yanlışların sorgulamadan bi çocuk yüreği gibi masumca taşıyorum, masumca yaşıyorum seni. Bu hayatta verdiğim her nefeste gittiğim heryerde sende benimle birlikte varsın. O yüzden yanlızlık nedir hiç bilmiyorum. Asla değiştirmeden en katıksız halinle seviyorum seni. Özgürleşiyor aşkımız, ve sevdikçe büyüyor, özgürleştikçe yükseliyor işte en çokta bunu özlüyorum seni sevmeyi özlüyorum. Sevdikçe daha çok özlüyorum Özledikçe daha çok seviyorum... Son düzenleyen: Moderatör: 24 Haziran 2008 nur

Sen Olsaydin Sen olsaydın hangi derdi şah ederdim şu bağrımda, Hangi şeyi de terk edipte gitmezdim ki ardımda, Seninle gülmeyi de hani desinler ta yıldızda, Kim demiş hiç gelmezdim kaybolurda sonsuzda. Ve gittiğin gün ve anılar dün gibi hep aklımda, Sonsuza dek kaybettiğim bu aşk bir hal ki koynumda, Senle ölmeyi de verseler en çetin en zorlukta, Kim demiş hiç gelmezdim yalınayak sökük tırnakta. Sen olsaydın nasıl gülmezdim aldığım her solukta, Coşardı seller gibi yüreğim her sevinç ta ayyukta, Seni görmekse olsun da an en kısa düş uykuda, Kim demiş hiç gelmezdim bir umut ver bin bir zorlukta. Ve yokluğun ölüm ve hasretin zulüm şu bağrımda, Bir kırık kalp bir yığın acı bırak da git ardında, Bir seni anlamadım bir Azrail i ne kılıkta, Belki de hiç gelmezdim sensiz ölümse var buyrukta. nur

HÜZÜN Gücüm, yaşamım, neyim varsa yitirdim, Yitirdim, ah, dostlarımı, sevincimi, Hatta kalmadı kibrim ve görkemim, Onlardı var sayan üstün yeteneğimi benim. Gerçek budur dedikleri zaman Onu karşımda gerçek bir dost zannettim. Gerçeği anlayıp duyduğum an; Çoktandır baskın çıkmıştı nefretim. Ama gerçek ölümsüzdür ne var ki, Kim ondan habersiz yaşarsa Bilmez ömür boyu dünyada kendini. Yanıtlamak gerek, soruyor Tanrı. İyi ki ağlamışım ara sıra, Elimde kalan mal bu dünyada. nur

Agladinmi Sen Ağladın mı Sen Bir gece yarısı uyanıp uykudan Göz yaşlarını sildin mi sen Rüyalarında beni görüp Benim için ağladın mı sen Bir gece yarısı kalkıp sıcak yatağından Benim yokluğuma ağladın mı sen Pencerenin önünde oturup Yağmurla birlikde benim için ağladın mı sen Bir gece yarısı bırakıp tatlı uykunu Oflar çekerek bensizliğe isyan ettin mi sen Yanaklarından yaşlar süzülüp Sensizim deyip göz yaşlarına boğuldun mu sen Yanarken ben hasretinle Düşündün mü beni bir kere Sevdiğim Sen... Sen... Şair sen kocaman bir yara bitmeyen bir sızıydın sol yanımda kanasada sızlasada sabrettiğimsin. sen hayal ettiğim ve hayaller gerçek olmuyor diyip vazgeçtiğimsin. sen her baktığımda karnımın doyduğu aklımın kaybolduğusun. sen sevmeye doyamadığım üzmeye kıyamadığım bir bebek gibi içime saklamaya çalıştığımsın. sen gözümden kıskandığım herkezden sakındığım arkadaşımın benden çaldığısın. sen sevmeyi bilipte unutmayı bilemediğim sen beni bırakıpta hayatımı mahvedensin. ben nur

ÖZLEDİM SENİ ASKERİM Özledİm senİ Özlüyorum seni gittiğin günden beri İçimde bir sızı bıraktı ayrılırken ki gözlerin yanan bi alev oldu sönmek bilmez hasretin nerdesin askerim seni deliler gibi özledim senden ayrı kalmak tek korkum biliyorum mecbursun vatan borcun yiğidim ben senin özlemini çekerim nerdesin askerim seni deliler gibi özledim elinde silah belinde palaskan beklersin nöbette vatanı gözünü kırpmadan mehmetsin özlemsin içimde yanan nerdesin askerim seni çok özledim hüzünle bakar oldu gözlerim İçimde alev oldu bitmez sevgin seni ben deliler gibi özledim beklerim yiğidim seni yemin ederim... nur

alıp toplasam seni B Biricik Gözlerin, denizlerden bile öyle güzel ki, Yıldızlar düşüyor üzerime cıvıl cıvıl, Alıp toplasam seni tane tane, Geceler kıskanır, üstümüzü örter&#8230; Olsun derim, Benim tek güneşim sensin nasılsa, Anlatmalıyım sana, seni sevdiğimi&#8230; Yarın olmaz, Yarın bulutlar gelecek, Yağmurlar düşecek, Yapraklar ıslanacak, Rüzgar saçlarında coşacak, Toprak güller arasında kokacak, Kuşlar pencerene konacak, Ve gözlerin, Benden önce bütün bunları görecek&#8230; Hayır istemem, Önce beni dinlemelisin&#8230; Bugün anlatmalıyım sana, Ömrümü sana sunmalıyım, Ondan sonra da yarını birlikte yaşamalıyız&#8230; Dedim ya; Gözlerin öyle mavi ki, Yapraklar düşüyor sanki&#8230; Güneşin battığı yerde öyle güzelsin ki, Turnalar geçiyor sanki yüzünde&#8230; Anlatmak istesem de anlatamam zaten, Seni ömür boyu seyretmek istiyorum&#8230; Yarın oldu&#8230; Şimdi buradayım&#8230; Hadi gel&#8230; nur

bir gül olsaydım Bir gül olsaydım Yaprağım olur muydun? Kırmızı yapraklarıma kan veren Toprağım olur muydun? Bir gül olsaydım Sende bulut olur muydun? Benden uzak olduğun için Ağlar durur muydun? Bir gül olsaydım Beni dalımdan koparır mıydın? Odandaki vazoya kor Herzaman yanımda olur muydun? Eğer bir güle bu kadar değer verirsen Onu candan çok seversen Bırak bu gülün bir yaprağı olayım Ve gözlerinin önünde yavaş yavaş solayım. Sende benim gibi gül olmayasın Hasret acısı ile sararıp solamayasın Güller tek değildir bir birine benzer nur

Duyarsızlığa iszyanım var Arkadaş Zorluyor vicdanımın sınırlarını, yoksulluk ve duyarsızlıklar, Ne bir çare var, nede çareyi arayan, Yüreklerdeyse sesiz bir bekleyiş var, Dalgalanıyor göklerde, ay yıldızlı bayrağım, O bile melul melul ve hüzünlü, Dalgalanışında bile bir başka hüzün var, Yok olmuş gündüzler, akşamları da aynı, Mutluluk kalmadı insanlarda, hele de o çocuklar, Sofralar boş, bomboş kalmış umutlar Bir bir sarardı yüzlerde bakışlar, döküldü birer birer yapraklar Hani dört mevsimi yaşardı yurdum, İnsanlar hep sonbaharı, kışı yaşadılar, Yürekler katılaşmış, gülmeyi unuttuk, Hiçbir şeyin tadı bile yok artık, Çorbasında bırak yağı, tuzunu bile çaldılar Hani üç öğün yemeği?.

Ben değil, Ölümüm terk eder seni bir gün sessizce gidersem sessiz sedasız seni terk edersem meraklanma bensizsen ben değil, ölümüm terk eder seni. rüzgar kokumu getirir sana hatırlatır beni şarkılarsa saklanmadım! sakın arama ben değil, ölümüm terk eder seni. yağan yağmurda tenin ıslanınca fırlama sokaklara, ben geldim sanma gözlerimi mi gördün, rüya aldanma ben değil, ölümüm terk eder seni. içlenme, telaşlanma, ağlama ölüyorum diye feryadımı duyurmayacağım sana. ismimizi kazıdım Başkent'in tüm ağaçlarına ben değil, ölümüm terk eder seni. ben değil ölümüm terk eder seni. nur

gerçekçi Bir sabah uyuduğumda her şey değişmişti rüya gördüğümü uyanınca anladım kendimi kaybettim o anda Nerde yaşadığımı anımsamadan baktım etrafıma şaşırdım Sanki hayat bu değildi Olmayacak bir dua gibiydi ama oldu toprak yavaştan buz yutmaya Ağaçlar mevsimsiz açmaya gündüzler geceyle karışmaya hayat çekilmez olamaya başlamıştı o anda neredeydim ben bilmiyordum Yoksa bütün gördüklerim inişi olmayan yokuş muydu? durdum ve Sessiz düşüncelere daldım uyurcasına Gözlerim kapalı düşünmeye başladım gördüklerimi Uzun bir yolda yürümeye başladım Bastığım yerler buz gibiydi Soğukluk bedenimi kızgın alev gibi yakıyordu Ayaklarıma vuran soğukluğu bedenimden sıcak bir terle atmaya başladım yürüdükçe ayrı bir düşle karşılaşıyordum sanki Adımlarım olağan üstü duyguları görmek için yavaşlamaya Düşüncelerim karman çorman olmaya başlamıştı... O toprağın soğukluğuyla ağaçlar meyve vermişti Sağ tarafım yem yeşil bir görünüm sergiliyordu bana Bu ne güzellik allah ım nelere kadirsin sen Sağ tarafımdaki o güzelim meyveleri yiyecek insanın olmaması beni ürpertiyordu artık insanları düşünmüyor korkuyla karışık sevinç yaşamaya başlamıştım Bu duygu bile bana güzel gelmeye başlamıştı zevk alıyordum ne güzel bir duyguydu hiç bir düşünce o güzellikleri bozamayacaktı Yoksa bu güzellikleri bozan biri çıkarmıydı bilmem tabii ki Hava güzel güneş kendini bir kız gibi gösteriyordu bana taze daha koklanmamış Onu gelip alacak erkeği bekler gibi Gökyüzünden aydınlatıyordu gülümsüyordu bana doğru Hep güzel şeyler görüyordum sağ tarafımda Sanki bu güzellikleri bir daha göremeyecekmişim gibi aç halimle doyasıya bakıyordum Allahım bu ne güzellik bu ne mucize... nur

Sen yoksan... hayalindeyim.. hayat merdiveninde sonsuzluğa giden mavi yolda her basamak bir umut.. isyan yolculuğuma ışığı görmek için bir adım.. bir adım daha.. hasreti kucaklar.. bilinmeyen yarınlarım.. sen yoksan bunlar neye yarar? neye yarar şebneme göz kırpan ışıklar kuşların çığlıkları rüzgarın sesinde sahilin durgunluğuna şahlanır acılar avuçlarımda kalan bir damla aşk.. yüreğimdeki sen sığmıyor gecelerime.. yoksun.. yoksun işte.. ezilir, ufalır alevlerde ümitlerim.. yaralanır kırmızı gonca güllerim sana uzak mevsimlerden buğulanır kirpiklerim.. gülümsemem noktalanır gamzelere.. nereden başlasam&#8230; eksik bir yanım.. sensizliğim &#8230;mavi yeşil ufuklarda ağlar.. &#8230;sen yoksan yaşamak neye yarar nur

son veda Son Veda Elveda; Elimden, ayağımdan tutan, Bana kol kanat olan, Canıma can, kanıma kan olan, Ağladığımda elime bir kaç kuruş sıkıştıran, Ve bana hayatı anlatan, Ayşe teyzem, Ahmet amcam, Canım babam, Sevdalım anam, Canyoldaşım hayat arkadaşım Fundam, Hoşçakalın işte şimdi bende gidiyorum, Bu son fasıl, son hece, Sizinle bu son gece, Hayatım oldu bir bilmece, Gidiyorum bu son veda. Elveda çamuruyla, tozuyla büyüdüğüm şen mahallem, Yüzü güleç ayşe teyzem, Ve ben giderken ardımdan yaş dökecek, Hatta yıkılacak, kahrolacak, bitecek, Ulan bumuydu kaderim, bumuydu alın yazım, Böylemi olacaktı karayazım, Yani başımı yastığa koyarken, Yani canım bedenden çıkarken, Yani size veda ederken, Yine anlım ak başım yukarda, Öleceğim ölümlerin yücesinde, Elveda diyeceğim, Sonra bir besmele çıkacak dudaklarımın arasından, Ölürken bile müslüman, Sonra mahallenin delikanlıları taşıyacak, Tabutumu omuzlarında, Onlarda dayanamayacak bu karayazıya, Derken o dağ gibi bedenim, Hani kimselerin bükemediği bileğim, Hani her delikanlılık hadisesindeki mertliğim, Hani vurduğunu deviren deliliğim, Buydu be senin erkekliğin, Kara toprak saracak naciz bedenimi, Üşüyeceğim anne sensiz, Kimsesiz ve çaresiz, Bu son veda anne, Elveda nur

ey hayat kucakla beni Kalbimin kırıklarını toplayıp avuçlarıma Çekip gitsem bu şehirden Anılar incinir mi? Üşür mü? dalında bir yaz çiçeği Ve bilir mi? Bir sevgiye karşılık yüreğini kanatanı Bin ilmik atanı usuna Çekilen her tetiğe karşılık Kirpiklerinde Baharını saklayan yaşlı bir çocuğum ben Düşlerin yağmurunda ıslanmış gül izi Ağlamak istediğim her sahilde bir martı ölür Bir şiir vurur kıyılara / gücenik Değip geçer ellerime ihanetin rüzgarları İçimin ırmakları kurudu / bütün yapraklar soluk Hüzün kokuyor çiçeğim Hangi yağmurları müjdelersen müjdele Yeşermez bir daha yangının düştüğü yer Aşk da küstü Kim dinler kalbimin kırık sesini artık Ceylanların vurulduğu bir dağbaşı ıssızlığıyım işte Gelinciklerin ürperdiği şafak Ğülücükler kuruturum durmadan güz dudaklarında Giden gelmedi terketti bütün mevsimler Bir korkunç acıya düştümki Sırtımda kırk paslı bıçak kırkyerimden kanayan Avcılar vurdu küçücük serçe kuşlarımı Acılar tünedi sevincin tüneğine Giden dönmedi terketti bütün mevsimler Bir tek gül kalmadı ömrümün bozkırında Şimdi yalnızlığın en tenha kışındayım Kirpiklerimde yıldızlar saklasamda Bedenime buzdan rüzgarlar esiyor her gece Testisi kırık bir yocuyum artık / yolum duman Üşüyorum Ey hayat kucakla beni Mavikanatlarının altına al Sığınıp kalayım bir sevginin sıcak iklimine nur

Bir Soluk Kadar &#8226; "Asla sevme, seversen ihanet etme; ihanet edeni de asla affetme!

BENSİZ OLACAKTIR HERŞEY! Bu akşam ölebilirim, güneş, sağanak ve rüzgar, Kemiklerimi etti allak bullak, Bu herşey bitti demek: ne düş görmek var, ne de uyanmak, Aralarında olamayacağım yıldızlar! Şu uzaktaki dünyaların her tarafında yer yer, Ruha sıkıntı veren ıssız yolların yolcuları var. Bizim gibi düşünürler kardeş ırklar; Her gece bize ellerini uzatır onlar. Evet, kardeşlerimiz her yerde bizim gibi yalnız, Bize kederli geceleri gösteren kardeşler, Ah onlarla hiç kavuşamayacakmıyız, Onları acı çekerek avunduran bizler? Günün birinde gezegenler birbirine yaklaşacak, Bu kesinlikle olacak! Belki de evrensel şafak söker O zaman! Her şeyi göze alanların şarkısı bunu söyler: Bir kardeş çığlığı duyulacak Tanrı&#8217;ya başkaldıracak. Ey Allahım o günlerden evvel, güneş, sağanak ve rüzgar, Benim kemiklerimi etti allak bullak, Bensiz olacaktır herşey! Ne düş görmek var, ne de uyanmak! Ah! Aralarında olamadığım yıldızlar nur

Vahşet Canan Mumcu umutlar yitiyor bir mermenin ucunda sevdalar gömülüyor toprağın derinliğine sözler yarım, duygular kayıp korkular sarmışken köşe başlarını sessizlik hakim bilinmezlik yanıbaşımızda bir melodi hafızalarda dehşet ve acının söylevi ağıtlar yakın gündüzler geceye açık güneşi kaybettik çoktan siyah bulutlar bedenlerde gizli her biri vurguncu her biri öç peşinde kan almanın eşiğinde zevkle bekleyen bir avcı gibi dudağından akan salyalarla tüm insanlığın gözü önünde kahkalar atılacak ölülerin seyrinde ne için hiç birşey için hemde hiç nur

Agla Agla Dostum Ben akşamların yıldızlarını toplayıp, Tüm görkemiyle sana getirmiştim. Meğer Ay sırtını döndüğünde Dünyaya kapanacakmış, Parlayan titreyen yüreğim, Çiçeğini yitirecekmiş gelincikler... Sonra, Üzerine çiğ damlaları düşecekmiş. Biliyorum sende istemezdin Bırak rüzgar olurunca essin Gideceği yere ulaşır nasılsa Dost elimi sana uzattım bir kere Kalbim kırık olsada geri çekilmesin Sana güveniyorum demiştim ya doğruydu... Dün gece içimden birşeyler koptu, Aldırma... Sevgi tabloma seni de aldım Şarkılar söylettim ak güvercinlere Postacı benimde kapımı çalsın diye Gönlümdeki yerin bitmedi Üzülme demek ki; Sana verdiğim sevgi yetmedi, Ağla ağla dostum? Özlemli Şiir Trenler mi götürmüyor Yoksa ben mi kala kaldım Ne cebimde biletim Ne bavulum yanımda Çivi gibiçakıldım Kendime iyice şimdi Ne gemilerde adım Ne bir dostun yüreğinde Ayrılığımın acısı Artık yolcu değilim Yüzde yüz buralıyım Ne sen beklemektesin Ne o uğurlamakta Nicedir iğretiyim Ama kalakalmışım Hem burada yabancıyım Hem yerim yurdum burası Sensiz Geçiyordu zaman sessizce Geçiyordu Sensiz Hayalin Geldi Aklıma Şarkılardaydı hayalin belkide rüyalarda Tanıyamadım seni şarkılarda Göremedim seni rüyalarda Dokunamadım sana Yaşayamadım seni o güzel anda nur

mutluluk Tam Sevgiyi BuLdum Derken DertLerimi Unutmusken Kendimi Sana Adamisken UcurumLara Atma Beni Hasretin Yüregimi Yakara kavurur DeLi Ruzgar Eser Beni Savurur MutLuLuk Siirini Bana Kim Okur UcurumLara Atma Beni Bu GönLüm Sensiz Perisan oLur UcurumLara Atma Beni Umutsuz GünLere SaLma Beni Tam Sevgiyi BuLdum Derken DertLerimi Unutmusken Kendimi Sana Adamisken UcurumLara Atma Beni Hasretin Yüregimi Yakara kavurur DeLi Ruzgar Eser Beni Savurur MutLuLuk Siirini Bana Kim Okur UcurumLara Atma Beni Bu GönLüm Sensiz Perisan oLur UcurumLara Atma Beni Umutsuz GünLere SaLma Beni nur

Halimi Soran Yok Ana Halimi soran yok ana askerim boynum büyük halimi soran yok ana sabah koğuş kalk iştima yap akşam yarin sevdasına kafayı tak halimi soran yok ana yarin sevdası aklımda sevda çekerim hep sılada gözlerim dalar uzaklara halimi soran yok ana Üzülme oğlum asker de Üzülme yavrum sılada de Üzülme gözleri yaşlı anam halimi kimler anlar nur

Sen Kardelen çiçeğim Sen Kardelen çiçeğim Ümitlerim ve geleceğim Sana bakarken ben Kayboluyordu, tasalarım ve kederim Yaşamayı istiyordum seninle bir ömür boyu. Ama nasıl yazdılarsa çok geç oldu SEN KARDELEN ÇİÇEĞİM SANA BAKARKEN GÖZLERİNİN İÇİNE BİR YAŞAM BİR ÜMİT DOĞUYOR HER BEKLEYİŞİME ÇARESİZLİKLER ÇARE OLUYOR İÇİMDE BİNLERCE GÜNEŞ DOĞUYOR İÇİMDEKİ YEİSİME SANA HER BAKIŞIMDA YENİDEN DOĞUYORUM SANA HER GELİŞİMDE BİR BAŞKA OLUYORUM ÜMİT IŞIĞIM, KALBİMİN NURU HER BAKIŞINDA YENİDEN BİR HAYAT BULUYORUM. Sen.. Kardelen çiçeğim Bembeyaz örtünün altından Gösterirken başını Dünyalara sığamıyorum, bekliyorum açılışını. Ne kadar güçlüsün, ne kadar kuvvetli Tonlarca karın altından güneşe çıkışını seyrediyorum hayran hayran Bakıyorum gözlerine Ne güzel gülümsüyorlar alemi seyran SEN KARDELEN ÇİÇEĞİM SANA BAKARKEN KAYBOLUYORUM YOLUMU ŞAŞIRIYOR ŞAŞKINA DÖNÜYORUM BİR SÖZÜN BANA HAYAT VERİRKEN BİR BAŞKA SÖZÜNDE BİTİP TÜKENİYORUM SANA BAKARKEN BEN KARDELEN ÇİÇEĞİM Sen.. Yaşam gücü veriyorsun ruhuma Aşk dolduruyorsun bomboş olan kalbime Senle dolarken kalbim sevginle Açılıyorum gözlerinde engin denizlere Tam yelken açayım istiyorum Ama olmuyor kendimden geçiyorum SEN KARDELEN ÇİÇEĞİM BEYAZIN EN GÜZELİ, EN ALIMLISI DUVAKLARA TAÇ GÖNLÜME İLAÇ OLANSIN KANAYAN YARAMIN İLACI, ÇATLAYAN DUDAKLARIMIN MERHEMİ GİBİSİN SENİNLE DOLAŞIRKEN YAĞMUR ALTINDA BEN Sen.. Kardelen çiçeğim Gönlüme ateş olup düşen Ruhunu ruhumla sardığım aşk olup yağmurla beraber yağdığım Islak caddeleri sen diyerek adımladığım Asla bir an bile unutamadığım SEN KARDELEN ÇİÇEĞİM SAKIN ÜŞÜME SOĞUK GECELERDE AL BEYAZ ÇARŞAFINI ÜSTÜNE SARIL GÖNLÜME YAT UYU SICACIK BİR KALBİN İÇİNDE SABAH GÜNEŞİ DOĞARKEN YÜKSEK TEPELERE HER TARAF AYDINLIĞA BOĞULURKEN YER YÜZÜNDE AÇ GÖZLERİNİ BEBEĞİM SEVDİĞİN BİR KALBİN İÇİNDE UYKU MAHMURLUĞUNU ATAMADAN GÖZLERİNDEN BİR KALP ATAR SENİN İÇİN TA DERİNDEN Sen Kardelen çiçeğim Umudum, geleceğim, hayat kaynağım Yaşama sevincim, can arkadaşım Seni sevmek, sevgini taşımak öyle zor ki Biliyorum bir gün bu ateşle yanacağım Ama zor gelmiyor artık sevdanı taşımak Alıştım sanada sevdanada olmaz sensiz yaşamak Seni sevmek bir tutku oldu Ruhumun derinliklerinde Kapanmayacak bir yaraya döndü Kalbimin içlerinde SEN KARDELEN ÇİÇEĞİM RAZI OLDUM SENDEN GELEN HER ŞEYE AMA BAZEN TAŞIYAMIYORUM, GÜZEL SÖZ DESEDE ANLIYAMIYORUM NEDEN BÖYLE DEDİĞİNİ ÇÖZEMİYORUM YIKIYORUM, KIRIYORUM İÇİMDE OLUŞAN BÜTÜN SETLERİMİ ONDAN SONRADA YANIYORUM BEN ÇOK KAFASIZIM ÇOK GEÇ ANLIYORUM KARDELEN ÇİÇEĞİM Sen.. Diyorum sen benimsin, benimle olmalısın Benim her yerime kardelen doldurmalısın Senden gelecek bir güzel söze canlar feda Sakın incitme ruhumu ağlatma Kalbim parçalara ayrılsada bir görsen Akacak kan yerine KARDELEN nur

Bu şehir Bana Seni Anlatir Bu Şehir Bana Seni Anlatır Bu şehir ve sen bende sevda Ölürsem bu ufak şehir bu kütahya Seni benli gezdiremez birdaha Bilmem sonra seni kimlere anlatır Bu şehir bana seni bu şehir senin sevdanı Derin siyah gözlerini Siyah saçlarını anlatır ve ben ağlarım Kardelen Bu şehrin bulutları seni ağlar Hisarındaki yeşillik anılarımız Ölürsem şu tepeye göm beni Sen bulutlara özenme Kardelen Hergün vazoya kadar yürü Parka bir göz at canım usulca Bu şehir bensiz kalsada olur amma sen siz kalmasın Kardelen Bu sokaklar hep seni sevince adam gibi sevmeni Bu parklar bu duraklar Göz ucuyla baktığında Sanki ben varmış gibi Gülmeni anlatır kardelen Bu şehir bana hep seni seni anlatır kara gözlüm ve ben ağlarım Keşke saçında esen rüzgar benolsaydım sokakta öksüzlüğüne ağlayan çocukta ben Siyahi gözlerini sıvamışsın ufuklara bu şehir hep böyle bulut gibimi bakar insanına senin gözlerinlemi bakar kızlar sevdalısına Sokak çeşmelerinden avuçla su içişin çinilerinde nakış nakış senin gülüşün Neyana baksam hep seni görürüm Bu şehir bana hep seni anlatır kardelen Sen yakamda kızıl gül Kardelen ağlama gül Bak gözlerinde misafirim Sevdalı bir yolcunum ebruli akşamlarda Terleyen avucunum Kütahya ve sen ah sen Nasıl özledim bi bilsen Buşehir sensin baştanbaşa Bana seni anlatır hergece kardelen Bu şehrin bütün camlarında Sıvanmış senin siyah saçların Hangi cama baksam sen varsın Balkonlarındaki kadınlar Sana benzer hep akşam karanlığı esen yellerde senin kokun rüzgarlarla gelir selamın Hangi sokağa girsem senin öykün Bin yıldır bu küçük şehir Bu kütahya seni anlatır bana kardelen BU ŞEHİR BANA HEP SENİ ANLATIR 2. bölüm Bu şehre sensizlik çökmez hiç tepeden tırnağa sensindir bu şehir onun için deli sevdaların diyarı Çinilerdeki her motif sensindir Akşamları sokaklara çöken ezgi Yollarındaki yalnızlık sen olursun alev yüklü gözlerinde büyür sevda Heyben tıka basa sevda yüklü kelimeler Sevda anlatan türkülerle doludur kardelen bilir bu şehir seni nefesinden tanır ve bu şehir hep bana seni anlatır kardelen Kime sorsam tanır sevdanı Kapılarda senin ellerin çocukların saçlarında çeşmelerin taslarında hep senin ellerin vardır Şarkılarda türkülerde ağıtlarda seninsesin ne zaman birini özlesem Muhakkak sen olursun Esmer tenini ben özlerim Karal gözlerini ben özlerim siyah saçlarını ben hep ben düşümde hep sen olursun üşüsem hırkam olursun kışlada parkam olursun Bu şehir hep seninle dolu Bu şehir anlatırseni bana Bana seni anlatır kardelen Her gece yollarındayım bu şehrin Ağlasam göz yaşlarım ayak izlerine Hangi sokakta yürüsem gölgem varır da senin üzerüne düşer Bir ay ışığı olur serpilirsin şehrin üstüne Sevdalılar serenadlarıyla seni ağlar Amma sen sakın ağlama kardelen Sen ağlarsan burda benim içim acır Bir kıymık gibi batar hasretin beynime yada bir kangren yara olursun solyanıma umutlarımı düşlerimi hayallerimide ağlatır dedimya kardelen bu şehir heryanıyla sen bu şehir hep bana seni anlatır kardelen 3. cü bölüm Kırklar bayırında silüetin var Ahır ardında herkes çift gezer Ben parklarda sensiz yetim Meydan mahallesi hüviyetim ılıcada çalındı hürriyetim Yoncalıda seni kaybettim Vazoya gel gene kardelen Bu şehir beşbin yıllık kütahya deli sevdalar diyarı sevgi sılası Çinilerdeki her motif sensin Akşamları dar sokaklarına çöken ezgi Yollarındaki yalnızlık sen olursun Türkmen dağı seni anlatır Bu şehir seni anlatır kardelen Ne zaman ıstasyon yolunu yürüsem Beynime kıymık gibi batarsın Yol boyundaki her meyve ağacında sen Sultan bağlarında seninle gezer Çamlıcada kokunu sezerim kardelen Bazen saman pazarında buluşur Balıklı da el ele tutuşur İner giderdik ya çay boyu Bütün duvarlara gölgen sinmiş Ben ulu camide cuma kılardım Sen Hürriyet caddesinde beklerdin Sorma kardelen sorma Bu şehrin her sokağında senden bir iz Aşkı ne kolay harcamışız biz kardelen Gün diye sen batardın bu şehrin yemyeşil serin ufuklarında Şimdi hayaline tutuklanırım sokaklarda Küçük hamam yüzüme bakmıyor artık sensiz oturulmuyor kardelen birlikte dualar ettiğimiz yatırlar Buluştuğumuz otobüs durakları Belediye, saray yıldız sineması Hepsi hepsi seni anlatır bana kardelen Şimdi anlarım gözlerin niye hep yağmur taşırdı Neden sevdamız bu şehre bulaşırdı Burda bu şehirde sensizlik zor kardelen Nereye baksam sensizliğe ağlaşır Ne zaman hisardan kalelerden baksam Bu şehir sokak sokak seni anlatır Anlattıkça beni ağlatır kardelen. Umutların şafağa Göz yaşların sokağa Sessiz çığlıkların yayılıyor her sabaha Büyüyor kendiliğinden yollarda nefes alışların, Ben ağladıkca her gece bu şehirde hasretime ağlar Çabuk bitti o çağlar kardelen Kütahyanın hayal hanesi seninle dolu Bazen esmer bir sis iner şehrin üstüne senin kokun yayılır sokak sokak Seni kimseler bilmez aslında Kimseler bilmez en güzel çağda Ömrün baharında Yabana sürüldüğümü Kimse bilmez Ayrılık günü öldüğümü Felek sevdayı çok gördü bize kardelen Yinede nezaman bu şehre gelsem Bu şehir bu kütahya Bu çiniler diyarı Bana satır satır seni anlatır kardelen Birgün bende torunlarıma anlatacağım nur

gün yeniliği Günyeniği recmi gül, örtüsü tül akşamda bir çift petunya susuyor gözlerimin ormanında -bir intizar gibi- birbirine yakın, birbirinden uzak incecik bir koku salarak gamzelerinden nerdeyse eğer güzyeniği boynunu kuğu sıyırır alevden eteğini gün vurur cana yangını -telli pullu bir gelin gibi gerdek yatağında, sereserpe- nerdeyse çıkar yıldızlar cömert ve dingin ay döküp yakamozlarını suya sana alnı akıtma bir tay yolladım yelesinde turkuaz bir türkü damıtıp imbiğinden kapıdaki hanımelinin bu gece melekler erkenci bu gece erganun ve erguvan demlen sevdiğim küskünlük boynuma yazgı işte son dizeyi yazıyor gül/gün -armadası tunçtan- ben deva bulmam dönmeden son sürgün nur

dün gece dün gece gölgenle karşılaştım bir anda anılar canlandı gözümde haykırmak için zor tuttum kendimi ellerin ellerimi tutunca yüreğim yandı duvar diminde dizlerimin üstüne çöktüm hıçkırıklar içinde isyan ettim yalan aşklara puslu anıların ardında gölgen kaldı şimdi bambaşka hayat vardı hayellerde düşlerde bitmiş bir romanın sayfalarını yırtıyor gözyaşlarımı akıtıyorum yüreğime anıları hayelleri özlemleri gömüyorum karanlık kuytu adsız mezara... artık sen yoksun nur

Hadi... Kapat gözlerini aymış olmak... yaşamın aralıklarından yalnızlığın uzaklarına&#8230;&#8230; gözlerini kapatıp saçlarını, bıraktığında omzuma... ve gözyaşların düştüğünde yaşanmamışlıklarıma&#8230;. kapat gözlerini&#8230;&#8230;&#8230;&#8230; örterim üzerini&#8230;.. sıyrılır acılar... yoldaşın yüreğinden... hareler kırılır gözlerinden... sarılır hayat, bir dilim ekmeğin savaşına&#8230;.. ağır bir işçinin, yorgun bedeninden filizlenir umuda benzer, bekleyişimiz&#8230;. dön sırtını uyu&#8230;&#8230; örterim üzerini&#8230;&#8230; hayallerin ardından koşarken düşlerim&#8230;.. dışlayıp, yeni dünyanın sahipliğini ve tüketmeden insana ait olanı tüm giydirilmişlikleri yakıp sararım seni&#8230;&#8230;. hadi uyu, inanmalarına omuz verip örterim üzerini&#8230;&#8230; nur

ya sen gel yada ben geleyim Ya Sen Gel Artık Ya da Ben Geleyim I Sana bir merhaba kadar yakın olsaydım Ellerinde ki çizgilere bir çizgi atsaydım Azrail tanır beni sevdamı anlatsaydım Ölüm ensemizde ama Son kez o gül yüzüne baksaydım... Hey benim sevdasıyla mecnun olduğum! Alaşağı bütün duygular, Hasretinse içimde bir kor durmadan yanar Şimdi ellerinin arasına alma başını Yolma o dalgalı saçlarını boşuna Özlemimsin en az ölüm kadar Ve ben gelirsem bebeğim birgün Kıyamet kopar. ... Hasretin öyle büyük bir tufanki Nuhu utandırır görseydi Mecnun Aşk'ı yaşamadığı için düşerdi çöllere Kerem ateşin yakışını, Ferhat dağların yüceliğini anlardı Görebilseydi sana olan özlemimi. ... Yanıyor şimdi içimde birşeyler Haykırsam duyarsın belki Bu akşam kendimden de öteyim Kendimden de yalnızım bu akşam Daha sigaraya elimi sürmedim nedense Dudaklarım yeterince ihanet etti zaten dudaklarına Gözlerinden dökülen her damla yaşa kurban benim ömrüm Bir hoyrat sevda yaşıyor şu benim deli ömrüm Bak tek bir kelime çıkmıyor şimdi. ... Dakikalardır sana yazmak için bekliyorum süresini unuttum Zaman mı ''kalleş nikof'' tutuyor üzerimize? Yoksa kalleşlik mi nikotin kokuyor hücrelerimde? Faili meçhulüyüm bu sevdanın Vuranı biliyorum Söylemekten korktuğum Çığlığımsa yedi düvelden duyuluyor Deccala inat korkusuz yaşıyorum sevdanı Allahım şahit, kör olsun gözlerim yalanım varsa Bir nebze korkum varsa seninle olmaktan Ey benim gözlerine ömrümü feda ettiğim! Ey saçlarında bir ömrün bütün şifrelerini gizlediğim! Yok, yok dediğin gib bu böyle olmayacak, Ya sen gel yanıma yada ben geleyim Islak taş kaldırımlarda bıraktığın silüetine bakayım Haydarpaşadan kalkar bu tren Yolcusu benim belki biletsiz bir kaçak Yada Horasanda vagonlara sızmış bir deli Sen neredesin bilmiyorum? Ne yapıyorsun bi haberim şimdi? Ben belki balıklı göldeyim Belki Ağrı Dağı eteklerinde ağıtlar yakıyorum sevdana... Ya sen tez zamanda gel yada ben geleyim artık olmayacak böyle Bak ağlamaklı gözlerimde, gene sen varsın Bir sen göreceksin yüreğimde Sana feryat eden ''bir garip adam'ı'' Gözlerim kan çanağı, gözlerim dermansız dert küpü Kurudu bak göz pınarlarım Kaynağı kesildi artık Gel bir kezde sevinçten ağlat beni... Yok, yok ben artık teybeter bir sevda yaşıyorum nafile Ne yapsanda boşa, ızdırabın büyük, kurban olduğum Ben artık öğleden sonraları bir çay sohbeti istiyorum İki şekerli ince belli bardakta Ellerin saçlarımın arsında Gözlerin gözlerimin merkezinde İki şekerli, demli, senin kadar güzel bir çay Sahil yolunda denize karşı martıların arasında Biraz yağmurlu bir sonbahar öğleden sonrası. ... Ben sevdanı namusum bildim kurban olduğum, Bu, artık senin yaşadığın son demleri zamanın, bensiz. Boğazımda bir ilmek var benim, sensiz bir başıma nefesssiz Hoyrat sevdanın arşa vursada yaşanmışlıkları Ben daha doyamadım senin yüce sevdana Al beni tut ellerimden titriyor her yanım Ağlamaksa gözlerimde yaş bile bırakmadım Ölmekse tek bir yaşam belirtim kalmadı artık, Sevdim seni delicesine Ölürcesine, bir ömür adadım bir bakışına feda ettim ömrümü Volkan patlıyor içerimde Bir depreminden arta kalan enkazınım Haydi olmuyor bak Ya sen gel artık yada ben geleyim... Ya tut ellerimden sımsıkı yada... Sana adanmış bir ömrün Sana verilmiş bir sevdanın Bir bakışınla Bir gülüşünle Sahibi ol artık Ya sen gel yada ben geleyim Böyle uzak olmuyor artık... II Kaç gecedir aynı oluyor Bir başka çöküyor üzerime yokluğun Sigaranın biri sönmeden diğeri yanıyor Küle dönüyor beş dakika önce yaktığım sigara Ben Kerem oldum hasretinde Yangın oldum gülüm Yangının ta kendisiyim ateş neylesin... Bir yol var hergün gittiğin Sana on dakika Bana onlarca saat uzak Yok, yok böyle olmayacak Artık en iyisi bir an önce; O deniz dalgası saçlarından öpmek, Yada her gece yokluğunu her gece srmaktan vazgeçmek gerek Böyle olmayacak ya sen gel yada ben geleyim... nur

Anne Bu akşam duygu seline kapıldım. Sana götürüyor beni. Sanki her şey benim düşmanım. Çok özledim seni görmeyeli. Baba Kanından kan verdin, var ettin beni, Aldın kollarına kucağına, sarıldın baba Rızık temin ettin zorlukla yıllarca bana, Alın teri döktün gurbetlerde yoruldun baba.. Ninniler söylerdi annem, gözün önünde, Türküler tuttururdun sende büyüyüm diye, Tutup ellerimden gezdirdin yürüsün diye, Bana destek oldun yıllarca dal oldun baba.. Nasihat eyledin hayatı tanımam için, Çalıştın çabaladın giyinmem için, Sofrada sıcak çorbalar yedirmek için, Yedi diyar gezdin didindin çalıştın baba. Ayakkabım eskimeden yenisini alırdın, Okul çantamı bile ellerinle kendin yapardın, Yüzüme tebessümle, şefkat ile durup bakardın, Yüreğin yufkaydı, başımı hep okşadın baba.. Minicik bir yavruydum, ben hep yanında, Değişmiyordu düşüncen olsam da elli yaşında, Hayatla savaşı sen öğrettin bana, yanı başında, Tüm zorluklara karşı korudun, beni sen baba. Su içtim elinden, yemek yedim büyüdüm, Merhameti, iyiliği, sevgiyi senden öğrendim, Her dara düşüşte arkamda babam var dedim, Adın daima dilimde adın, var oldu baba. Yalanı sevmezdin, olurdun doğrudan yana, Kötü şeyleri görünce lanet okur idin şeytana, Yanlışlık yapmadın kötü örnek olmadın bana Hayatın doğrularını senden öğrendim baba. Biz büyüdük sen yaşlandın, ihtiyarladın, Kabe yollarına gittin MUHAMMED'İ aradın, Kabe ellerinde bizlere de dua eyledin, Duanla yaşadık varolduk, sayende baba. Gün geldi, vakit tamam oldu, eyledin vefat, Senin için bitmişti belki dünyada hayat, Kaprislerin olduysa bile asmadım surat, Seni unutmayacak yüreğim, elbette baba. Cenazen beklerken o musalla taşında, Namazın kılındı, tekbirler getirildi yollarda, Üç kardeştik ağladık, mezarının başında, Gönlümüze gömdük seni, inan ki baba&#8230;. Sen benim mutluluğum, sabrım Sen hiç unutamadığım. Sen anne Benim her an ağladığım Dünyadaki tek varlığım. Unutamam hiç senli günleri. O şefkat dolu gözleri Oğlum deyişini Candan sevişini Çok özledim anne Mor gülleri. Hani yanındaydım bir zamanlar Halimi ancak Rabbim anlar Anlatamam anne Sensizliği anlatamam. Sensiz olduğum anlar Sensiz bağrım yanar. Bir kavuşsam sana Bir desem ana Ana canım ana Sarılsam boynuna En büyük mutluluk İşte budur bana. nur

ANNELER GÜNÜYMÜŞ Pancurları dövdü tüm gece yağmur, şafakla açtım: dupduruydu gök. Çektim içime güllerin kokusunu, çoktan kesilmişti karşı koruluk yine de bekledim bülbül sesini. Kim bildi ki sözlerin imlemimi? Gözaltında olduğumuz koğuşta, Son firarda da enselenen Mansur şöyle demişti sıtma nöbetinde: 'nerde benim eski nefti kaputum? ' Unutmam, Haziran'dan gün almıştık, ürkmüştüm güllerin curnatasından: sözlemiştim okuldaşım Mehmet'le; sancır yüreğim hala, tutuklanmış bana 'Cemiyetin Asılları'nı verdikten az sonra Gençlik Parkı'nda. Bugün 'Anneler Günü'ymüş. Yıl olmuş şuramda pıhtılaşan yara. Bir gül aldım, zifiri çingene kızından; savurdum komşu köşkün terk edilmiş bahçesine. 'Yeşert' dedim her yeri. AHMET OKTAY nur

sensizim Beklemedıgım bır anda hayatıma gırdın, Yaralarımı senle sarmak ısterken, Sen busbutun daha kotu yaraladın, Amaları keskelerı hıc cıkartamadık hayatımızdan, Insanların hayatına sorgusuz suvalsız gırıp sonra cekıp gıdenlerdenmısın sende, Bu ben nıye yanılıorum hep, Iste tamam bu dedıklerım yanıltıyor benı, Bu sana ılk ve son sıırım dınle benı, Sana yanmıs, askına ınanmıstım, Senle huzur doluydum, oyle alısmıstıkı bu yurek sana, Bu sıır sana yazıldı gece gozlum her satırında sen varsın, Bızım askımız bır hevesmıs dedın ya, Eger sen senı bu kadar seven bır yurege heves dıyosan, Hıc durma hemen gıt, Bu yurek sana olmadıgı gıbı kımseye heves olmadı, Ya sen bu devırın adamı degılsın yada ben, Anlamadıgım, cozemedıgım o kadar cok sey var kı anlatamadıgım, Simdi yenıden gelıp sevıyorum desen, Sensız yapamıyorum affet desen, Aglasan sızlasan agızınla kus tutsan, Sana heves olacak yurek yok bende, Benı tanıdıgını umarakk sana son sozum, Askından olsem bıle gururum asaletımdır, nur

Anneme Mektup Ben bu gurbet ile düştüm düşeli, Her gün biraz daha süzülmekteyim. Her gece, içinde mermer döşeli, Bir soğuk yatakta büzülmekteyim. Böylece bir lahza kaldığım zaman, Geceyi koynuma aldığım zaman, Gözlerim kapanıp daldığım zaman, Yeniden yollara düzülmekteyim. Son günüm yaklaştı görünesiye, Kalmadı bir adım yol ileriye; Yüzünü görmeden ölürsem diye, Üzülmekteyim ben, üzülmekteyim nur

Beni Tanımadın mı Anne Koynundan alıp uzak kentlere, Sürgün ettiler Anne.. Aldılar benden sıcaklığını, İçime bir buz kütlesi koydular anne&#8230; Çalıp şefkatini üzerimden, Yüreğimde derin izler bıraktılar Anne Duvarları üstüme, Kapıları yüzüme örttüler Anne, Sardığın kundakta bıraktılar son kimliğimi Çocukluğumu benden çaldılar Anne Kelepçelerin pasında kaybettim benliğimi Çırılçıplak, yalınayak, aç, sersefil Zifiri karanlık gecelerde, İçimi çok acıttılar..&#8230; Ağlayışlarımı duymadın mı Anne? Seni yazdım her beyaz çizgide&#8230; Dizlerine yatıp, konuştum saatlerce seninle Yoksa beni hissetmedin mi Anne? Zaman karanlık bir ay çalıyor duvarlarıma Gölgeler siyah beyaz çiziyor suretini Yüzünü hatırlayamıyorum Anne Beynimin içinde el olsan da uzaktan, Kalbim anne diye feryat ediyor yeniden Bana masal anlatsana Anne&#8230;.. Bu hayatta en çok seni sevdim&#8230; bilmiyorsun Doyamasam da kokuna, hücrelerime işledin Dokunamasam da &#8230;benim en kutsalımdın&#8230; ve seni öyle özledim ki Anne&#8230;&#8230;. bilemezsin. isyankar değilim &#8230;&#8230;&#8230;. yıllara hesap soramam günahkar hiç değilim&#8230;.. kadere cevap veremem karnında taşıdığın günlerin hatırı var., inkar edemem Bağışla beni güzel Annem&#8230;. İşte karşındayım yılların hesap sancısıyla Sevgisiz büyümüşlüğüm, öksüzlüğüm üzerimde Şefkatin olmasa da, merhamet niyetine Ellerin dolaşsın başımda saatlerce Bedenime sıcaklığın girsin&#8230;. Artık kucakla beni güzel Anne&#8230; Şaşırdın &#8230;&#8230;Suskunluğun lal oldu dilinde Soğuktun&#8230;.. Kolların dal oldu bedeninde Üşüdüm&#8230;&#8230;Yüzün donuk bir ay çizdi yüreğimde Yoksa &#8230;&#8230;. Beni tanımadın mı Anne? Faik nur

Seni Özlemenin Kitabını Yazabilirim Seni özlemenin Ne demek olduğunu sor bana, Yetmiş iki dilde anlatabilirim Kitabını yazabilirim sayfalarca. Yalnızlığın rezilliğini Kokuşmuşluğunu Ve çıplaklığını da. Ama hiç kimse Kavuşmanın güzelliğini Sormasın bana / anlatamam. Ben sana hiç kavuşmadım ki! Bilmiyorum Dudakların nasıldır. Sıcak mı ateş topu kadar, Yoksa soğuk mu Buza kesmiş bir bardak su gibi? Kıvrımlarına, Kırmızı karanfiller mi tutunmuş, Küle gizlenmiş kor mu var? Tenime değdiğinde dudakların Cemre mi düşer bedenime, Mızrap değen bir saz teli gibi Titrer mi yüreğim bilmiyorum. Ben hiç dudaklarına dokunmadım ki! Bir kadını sardığında kolların, Ürkek ceylanlar Nasıl kurtulur tuzağından? Dolu yemiş yaprak gibi Nasıl titrer bir yürek? Ellerin nasıl okşar bir bedeni, Goncalar Nasıl güle döner sıcaklığınla / bilmiyorum. Hiç sana sarılıp yatmadım ki! Kısacası: Tatmadım kavuşmayı / anlatamam. Ama, Seni özlemenin kitabını yazabilirim. Anlatabilirim daldaki kuşa / topraktaki solucana. Yokluğunda yıllardır Özlemine dayanmayı öğrendim Yokluğuna katlanmayı Aşağılık avunmayı öğrendim nasılsa Ustası oldum beklemenin Tükenmek pahasına. Ama hiç kimse / kavuşmayı, İki derenin birbirine karışıp Sarmaş dolaş aktığı yatağın yorgunluğunu Sormasın bana, anlatamam. Çünkü seninle ben, Ayrı kaynaktan doğmuş Sularında hasretleri taşıyan Başka denizlere koşan iki ırmağız. Birbirimize uzak topraklarda tüketirken yılları Aynamızda ayrı gökleri yansıtırız. İşte onun için İki dere nasıl karışır birbirine Nasıl sığar iki nehir bir yatağa /bilmiyorum. Seninle Hiç aynı yatakta coşmadım ki! Sen bana /yalnızca Ve sadece Kahpe sensizliği sor Rezil beklemeyi, özlemeyi sor. Tanrı şahidimdir Kurda kuşa Dağa taşa bile anlatabilirim. Demem o ki uzaktaki yakınım: Vuslatlara yabancıyım, Ama, Seni özlemenin kitabını yazabilirim. nur

Daha Önce Nerelerdeydin Yıllar önce görmüştüm seni. Tamam demiştim kendi kendime.. Ben dengimi şimdi buldum. Sabahleyin uyanınca anladım ki, Gerçekle rüyayı birbirine karıştırmışım. Rüyalarımın bir tanesi&#8230; Ruhumun gül tanesi &#8230; Zaman durmadı&#8230; dünya durmadı&#8230; ben durmadım. Yaşantım seni aramakla geçti&#8230; Günler ayları kovaladı&#8230; Ben de seni&#8230; Yine de erişemiyordum Ne hayaline ne de gerçeğine. Dermanım kesildi seni kovalamaktan. Ben usandım&#8230;ben yoruldum&#8230; Lakin gönül usanmadı seni aramaktan. Yıllar sonra tesadüfen yolda rastladığımda sana, Sanki kalbim durdu&#8230; aklım durdu&#8230; ben durdum. Tanışmak isterdim, seni ilk gördüğüm yerde. İki laf etmek isterdim seninle. Girse de başım bin bir derde.. Ölüme bile giderdim ben seve seve. Kimdin, kimlerdendin.. Nerden geliyordun&#8230; Nereye gidiyordun böyle koşar adımlarla. Yıllar önce rastlamış olsaydım sana. Cevap verirdin sen de sorularıma. Dertleşirdik seninle baş başa. Sorularım cevapsız kaldı&#8230; Ona yanarım. Buldum dediğimde ben de dengimi. Bir darbe de felek vurdu. Şimdi zaman bitti&#8230; dünya bitti&#8230; ben bittim. Düşünüyorum &#8230; Kimden aldım acaba ben bu gönül ahını&#8230; Hep sormak isterdim sana, DAHA ÖNCE NERELERDEYDİN? Vecdi Murat Soydan nur

_Kaybolmuş Göçerim Seferim Sensin. Karşılıksız sevdim yanılma yine Canımda gizlenen cevherim sensin Neden inanmazsın sevildiğine Yüreğimde gece seherim sensin. Minnetle şükrettim yıllardan beri Olurum kapında gönül sefiri Araya girmesin elin kafiri Kayada suyumsun damarda bensin. Açılan kapımsın her kahırımda Tomurcuk çiçeksin sombaharımda Bilirim içinde dolanırım da Nabız atışında duran zamansın. Suskunluk işkence 'sen söyle' dedim Yaşlı gözlerimle aşka meyledim Yanındayken bile hasret yeğledim Güveni çoğalt da bu acı dinsin. Gözlerimde başka hayal arama Varlığın merhemdir gönül yarama İçimde yeşeren umut var ama Nefretle inadın perdesi insin. Verdiğin cezalar mutluluk bana Yüce sevdamızı atma yabana Uzat ellerini şu ağlayana Yeminler olsun ki tek sevdiğimsin. Bu kutsal sevdayı bırakıp gitmem Bir kuru inada alemi satmam Sen orda yanarken ölmeden etmem Kaybolmuş göçerim seferim sensin. nur

Affet Beni şehidim Felek sana yazdı yazgı Şırnak ilinden Kına yakıp ayrıldın o gün gülünden Hakkın helal et anne dedin öptün elinden Affet beni şehidim... Acıklı hicretinle yaktın beni ŞEHİDİM Senin gibi bu vatanda çok şehit oldu Nice Mehmetlerim gariban kaldı Şeyda bülbül gülünde siz vatan yolunda Affet beni şehidim... Acıklı hicretinle yaktın beni ŞEHİDİM Canım şehidim üsteğmen Cengiz Çırak Binbaşın başını okşadı Tendürekte yoktu tarak Vatan soyulmuş para yoktu çelik yelek alak Affet beni şehidim... Acıklı hicretinle yaktın beni ŞEHİDİM Mazereti olmaz arkadaş bu büyük hesap Gazte üzerinde yazar yüz milyara içildi şarap Çelik yeleğe para yok şehidim olmuş harap Affet beni şehidim... Acıklı hicretinle yaktın beni ŞEHİDİM Tendürek dağında Cenneti gezer Silah arkadaşları ibretle bu hali süzer Binbaşı beş eksikle iştima yazar Affet beni şehidim... Acıklı hicretinle yaktın beni ŞEHİDİM Şehidim çok duygulandım seni görmeden Hasret kaldı yavruların murat almadan Bu millet asildir sana dua okur durmadan Affet beni şehidim... Acıklı hicretinle yaktın beni ŞEHİDİM Cengizim arkadaşların geldi sana imdada Şehit oldu hepisi kalmadı birtek seda ŞEHİTLER ÖLMEZ Bilirsin buyurdu HZ HÜDA Affet beni şehidim... Acıklı hicretinle yaktın beni ŞEHİDİM Ömerim çok üzüldüm yüreğim parepare Sen şehit olunca şampanya döndü nara O hainlerle beraber yüzler oldu kapkara Affet beni şehidim... Acıklı hicretinle yaktın beni ŞEHİDİM nur

Gizlice seviyorum seni Gizlice seviyorum seni Kimse bilmesin, duymasın Yüreğimde saklıyorum seni Sen bile bilmiyorsun. Yüreğim Yansada alevler içinde Ağlasamda seni her düşündüğümde Kaybolsam bile kadehler içinde Ben seni gizlice seviyorum. Açıklarda bir gemiye benziyorum Binlerce balığın benden haberi yok Denizlerin içinde kayboluyorum Denizin bile benden haberi yok. Gizlice seviyorum seni Tarifi imkansız duygular içinde Sen gözlerimin içinde, her baktığım yerde Ben gizlice seviyorum seni. Yolum hep çıkmazlarda Hikayem yalan kitaplarda Sürgün gibi diyarlarda Hep gizli kalacaksın yüreğimin köşesinde Ve bir gün gelip ben ölürsem Kendini bulacaksın benim kalbimde. nur

Yüreğim Sana Aktı!.. Bir masa, bir sandalye&#8230; Sırtı dönük bir adam&#8230; Aramızda&#8230; Gözlerin bana bakıyordu&#8230; Bakamadım&#8230; Hissederdi yüreğim, seninle beraber Tutuşan bir göldü gönlüm, içimde, Bir su damlası, sana aktı, kalbimde&#8230; Sonsuza dek yitirilmiş birşeyleri Bulur gibiydi kalbimdeki çöl Gözlerin bana baktı&#8230; Ben utandım&#8230;.. Yüreğim sana aktı&#8230; Kutup yıldızı olsam Hiç üşümezdim kuzeyde&#8230; Küçük ayı olsam Büyük ayıdan korkmazdım gökyüzünde&#8230;. Gözlerin bana baktı Utandım&#8230; Misinanım ucuna bir umut bağlandı&#8230; Ben ayakta, sen ayakta O sırtı dönük adam yine aramızda&#8230; Düşmanımız zaman, Çıktım gözlerinin bana baktığı dört duvardan Arkama bile bakmadan Seni geride bırakan İstanbul Düşmanım Korukent&#8217;e uzayan yollar&#8230;&#8230; Misinamın ucuna bağlı umudumu alıp yanıma Çıktım sen olmadan Bana bakan gözlerini bırakmadan Yolu sevgiden geçen birileriyle Birgün buluşmak umuduyla nur

Duyarsızlığa iszyanım var Arkadaş Zorluyor vicdanımın sınırlarını, yoksulluk ve duyarsızlıklar, Ne bir çare var, nede çareyi arayan, Yüreklerdeyse sesiz bir bekleyiş var, Dalgalanıyor göklerde, ay yıldızlı bayrağım, O bile melul melul ve hüzünlü, Dalgalanışında bile bir başka hüzün var, Yok olmuş gündüzler, akşamları da aynı, Mutluluk kalmadı insanlarda, hele de o çocuklar, Sofralar boş, bomboş kalmış umutlar Bir bir sarardı yüzlerde bakışlar, döküldü birer birer yapraklar Hani dört mevsimi yaşardı yurdum, İnsanlar hep sonbaharı, kışı yaşadılar, Yürekler katılaşmış, gülmeyi unuttuk, Hiçbir şeyin tadı bile yok artık, Çorbasında bırak yağı, tuzunu bile çaldılar Hani üç öğün yemeği?.. bir öğüne bile muhtaç kaldılar, Hadi söyleyin, dediklerim doğrumu yoksa yalanmı, Yoksa bir politikacı edasıyla mı konuşuyorum, Yoksa bir ideoloji mi satıyorum ben, Yoksa yaptığım siyasetmi, adını siz koyun, Utanmayın, çalmaya devam edin yalan sazınzı, Daha ne kadar inleyecek bu millet, bu vatan Nerede sosyal demokratlar, nerede sağcısı, Nerede solcular. Nerede muhafazakarlar, nerede milliyetçi diye geçinen O yobazlar, o riyakarlar Siz mi yalan söylediniz, yoksa yalancı olan dilleriniz mi Bu mu benim ülkem, bu mu vatanım Sancı çeker olmuş toprağım, yerindeyse rahat değil şehit yatanım Ne sevgi kaldı nede aşk, denizleri doldurur olmuş riyakarlık seli Hey gidi Mustafa Kemal, sen gittin gideli hala perişan bu millet Düzelmedi halli, gülmedi yüzü, ne kudreti kaldı, nede dayanacak taakat Ah bir ayıltıla bilse, o damarlardaki sarhoş kanı Namerde muhtaç olma dedin, koyma yurduna düşman, Biz dışarıda beklerken, içerden yıktılar menfaat ve ihtiras düşmanları Hani yeni bir dünya kurulsa, kim yürütecek bu gemiyi, Kim yönetecek senin gibi bu ülkeyi kim Yuvalar mutsuz, insanı mutsuz, mevsimler mutsuz Yazan Şebap mutsuz okuyanı mutsuz Boyun bükmüş ağaçlar, her köşesine örmüş örümcek, ağını Sesiz kaldıkça bu millet, bitmez bu eziyet ve zulüm, Köstebeklerse yine üreyecek, kervanını yürütecek bir bir nur

Diyemiyorum Boğazıma düğümlenmiş hıçkırıklar Ağlayamıyorum Ellerin ellerimde, Sımsıcak Bırakmak istemiyorum Uzaklara bakıyorum Gözyaşlarımı içime akıtarak, Sensiz yaşamanın ne kadar zor olduğunu, Anlatmak istiyorum; İste gitme zamanı yaklaştı, Gidiyorsun... Gözlerimde çaresizliğin gözyaşları Seni seviyorum Gitme diyemiyorum Kahretsin! nur

Seni bekledim Yagmurun altinda Gelirsin diye ümit ettim Ama gelmedin Sen gelmedin ama ben bekledim saatlerce Oysaki Okadar emindimki gelecegine Ama yine oynadin bana oyununu sevdigim Ama kizamiyorum sana Olur böyle seyler deyip geciyorum Oysaki icimde ne firtinalar kopuyor bilemezsin Seni Senden cok seviyorum ama sen bunu anlayamazsin Cünkü sen Benim gibi sevemezsin nur

yürürüm yağan yağmurlar altında elele bir aşıklar görsem ağlarım sızlar o an acı çeken yÜreğim seninle yeniden hayata gelmiş gibiyim geceler gündüzler anlatır ikimizi içimizde büğür sevda çiçeği bitanem gizliden gizliğe inkar etsekte sevgimizi seveceğiz birbirimizi kimseler duymadan nezaman görsem seni korkar yüreğim birgün beni terkedip gidersin diye birgün bende söneceğim güller gibi adsız sevdiğin ebediyen bekleyecek... son nefesime kadar bekleyeceğim döneceğin anı ela gözlüm Selin Deniz nur

sözüm geçmez gözyaşıma Neyse derdi? çağlar akar Dur diyemem, gözyaşıma!.. Derin yaralarda efkar Sar diyemem, gözyaşıma!.. Üstüne hicran dökülür Kalbimin boynu bükülür Canım tenimden sökülür Ör diyemem, gözyaşıma!.. Zayıf düşmüş; aç, bi ilaç Canım mahkum, ruhum kıraç Bir asi var mağdur, muhtaç Gör diyemem gözyaşıma!.. Asi nefsime aletim Hükmü veren cehaletim Sürer bitmez ihanetim Yar diyemem, gözyaşıma!.. Emredilenden ırağım Çırpınır, kan ter yüreğim Boşalır can zembereğim Kur diyemem gözyaşıma!.. Aldandı özü körlere Kapıldı ah! Nankörlere Akıllansın, zincirlere Vur diyemem, gözyaşıma!.. İsyan kavurur canımı Taciz eder vicdanımı Sorsa adımı, sanımı Ar, diyemem, gözyaşıma!.. Müflis, yoktur hiçbir şeyi Bilmeyenler bilir iyi Şu affedilmez asiyi Er diyemem, gözyaşıma!.. nur

Buruk Hasret Bana kalsa gökyüzündeki tüm yıldızlar yerine bütün insanlara. Senin gözlerinde ışlıdayan bir çift yıldızı gönderirdim. Ya durgun olmalı deniz ; ya durmalı ya da kudurmalı, Sonuna kadar saplanamayacksa hançer kınıda durmalı, Seven ölene dek sevilmeyecekse baştan unutulmalı. Sen en büyük sevgiyi hakedecek kadar mükemmel, Herkesin sevmeyi haketmeyeceği kadar özelsin. Sen dünyaya sürgün bir meleksin. Ve ben seni o kadar çok seveceğimki. Bir daha cennetine dönemeyeceksin Ne seni unutmak gibi bir çaba var yüreğimde, Nede aşkımı körükleyen bir rüzgar, Ne seni görmeden durabilecek kadar güçlüyüm, Ne de kaybetmeye dayanacak kalbim var. Sevgi bir yıldızdır yanıp sönen, Masmavi bir düştür gökyüzünde hiç ölmeyen, Sevenlerin mumudur sevgi, Eriyip de hiç bitmeyen. Eğer birgün sevmek istersen önce kendini sev, Daha sonrada istersen beni, Ama beni; beni sever gibi değil kendini sever gibi sevmelisin, Çünkü ben seni öyle sevdim. Bir gün gelip soracaksın beni mi daha çok seviyorsun yoksa Tanrı yı mı diye... Ben hiç düşünmeden Tanrıyı diyeceğim ve sen küsüp gideceksin. Ama nereden bileceksin içimdeki Tanrının sen olduğunu... Hayatta üç şeyi sevdim; seni, kalbimi, ümit etmeyi... Seni sevdim, sensin diye, kalbimi sevdim, seni sevdi diye, ümit etmeyi sevdim, Belki seversin diye... Birgün biri çıkıpta güneşe adını buzla yazarsa, Bilki o seni benden daha çok seviyor... Sen en büyük sevgiyi hakedecek kadar mükemmel, Herkesin sevmeyi haketmeyeceği kadar özelsin. Yaşamak gecenin tüm karanlığına rağmen, Buğulu bir cama güneşi çizebilmektir. YAŞAMAK DİRENMEKTİR! Ağlamak istiyorsanız asla yapmayın. Çünkü, bir yerlerde sadece sizin bir gülüşünüz için, Yaşayan birileri mutlaka vardır. Eğer bir gün aşkın ölürse onu doğduğu yere göm kalbine!! Seni unutmak için and içtim gözlerin geldi aklıma vazgeçtim. Hadi uyandır beni söyle gördüğüm zamansız bir düş mü? Hadi git, uzaklaş, yokluğuna inandır beni. Gerçekten yoruldum her bulduğum yerde seni kaybetmekten. Gözlerin nehir kirpiklerin köprü olsa, ben üzerinden geçerken ipler kopsa ve düştüğüm yer dudakların olsa. Buruk hasret dolu geceleri öldüreceğim bir gün bu ayrılık şarkılarını kurşuna dizeceğim ve seni benden ayırdığı için kaderimi mahkemeye vereceğim. nur

SENİN BEKLEDİĞİN beklediğin gülümseyiş karların içindeki kardelen rüzgarların savurduğu dalındaki son yaprak SENİN BEKLEDİĞİN inceden, inceden odana sızacak ışık küçücük çığlıkların sesi ağzımdan çıkacak bir iki kelime SENİN BEKLEDİĞİN karanlık sokakların ışığı bir gülüş bir bakış birikmiş bulutlar gibi ruhundaki özlemler BENİM VEREBİLECEĞİM iç titreten gülümseyiş güneşte bir leke gibi beni seven o gözlerde gözyaşı rengi kirpiklerde BENİM VEREBİLECEĞİM kül kedisinin masalı bir mutluluk bir damla gözyaşı binbir rengi solduracak sevgi sevgimi alıp götürecek meltem esecek ardından kasırgalar çiviler çakılacak yüğimizdeki tabuta yüreğimizin sesi dönecek mezar yerine sevgimizde yaşarız anca mahşer yerinde...

Hüzünlü Bir Sonbahar Günü Hüzünlü bir sonbahar günü Yapraklar mutlu toprağa düşmekten Rüzgar umutlu agaçları savurmaktan Ruhlar süzgün, gözler yaşlı Hüznün melodisinden. Dalgalar kayalıkların davetinde Yosunların kokusu yakın, Yağmurun neşeli yağışından. Ahmaklaşır kimi zaman Bedenlere düşerken, Geçmişi anımsar dalarız Damlaların arasında Titrek ellerimizin içi dolar, Yağmurun dansıyla Dağılır düşünceler oradan oraya Pencere önüne düşen, Her damlada aranır sevgi, Sorulur hüznün sonrası, Beklenir, Gökyüzünden parlayacak güneşin pırıltısı Umut kıpırıtısı güneşte saklıdır Gülücükleri içinde biriktirir Her parlayışta dağıtır Çimenlerin üzerine, Uçsuz maviliğin derinliğine Yeşil dağlara bırakır Saklı bir hazine gibi nur

Merhaba alacakaranlik bugün yine hüzün gecesi benim yüregimi sizliyor Sevdigim beni terk ediyor artik ölüme bes kala ne yapacagimi bilmiyom aklim basimda degil kalbim kan agliyor allahim bu ne bicim kader böyle hicmi gülmeyecek yüzüm sevdalardan hep benmi yanacagim böyle cayir cayir bu haksizlik ama diyorum ya sesimi duyan yokki bos konusuyorum artik sadece hayali kalacak karasevdamin bana ya onunla yetinecegim yada senin yanina gelecegim allahim. . push ; nur

Kolay Mı Sandın Kolay mı Sandın Acıya katlanmak kolay mı sandın Her anımda bilsen ismini andım İçimde kor ateş yandım da yandım Bunca yıl hasrete nasıl dayandım Yandı bağrım bilsen kor ateş gibi Susamışım sana kerbela gibi Otuz yıl değilmiş sanki dün gibi Ölseydim aşkınla öldüğün gibi Kavuşmak yakındır biliyor musun Sevgilin geliyor bekliyor musun Bilmem ki sen hala seviyor musun Ben daha dün gibi çok seviyorum nur

Demek gidiyorsun&#8230;! Son kez göreyim demişsin; Ben de yine, kıramadım... &#8230;&#8230;&#8230;&#8230;. Çıkıp geldim&#8230; Gelmeyecektim aslında, Yetmiyor ki gidişine mecalim&#8230; Görmüyor musun&#8230;? Daha bir anons sesinde bile; Yüreğime düşen velvele&#8230; Sanki yedi şiddetinde ki bir zelzele&#8230; Daha sen çıkmadan bu şehirden; Saatler, gebe kaldı hüzünlere&#8230; Hayalin yapıştı, Kömür siyahı sevmelere&#8230;! Kim gidiyor sandın&#8230;? Kim &#8230;.? Sen mi.. Yoksa ben mi&#8230;.? Şimdiden kimin gideceği belli değil mi&#8230;.? Kim çok seviyorsa&#8230;.! O gidiyor&#8230; O çekiyor&#8230; Hasretin en acı yanından&#8230; Kim çok seviyorsa&#8230;! Hep ona düşüyor zaten&#8230;! Nasibini almak ayrılıklardan&#8230; Kimi çok seviyorsam&#8230;! Hep O incitiyor zaten yüreğimi&#8230;.! En hassas yanından&#8230; Vakit geldi artık&#8230;! Haydi git&#8230;.! Otobüsün ayrılıyor perondan&#8230; Haydi git&#8230; Gözlerime hakim olamıyorum&#8230; Al, şu pakette bir yolluğun var; Al bunu da al yanına unutmadan&#8230; Acıdır biraz belki tadı ama&#8230;! Acıkınca atıştırırsın aşk molalarında&#8230; nur

Beyaz Gülüm Beyaz Gülüm. son şiirimi sana yazmıştım bir daha ne zaman yazabilirim bilmiyorum aklımda çok şey var ama elim kaleme gitmiyor cümleler aklımda ama yazamıyorum zaten gözyaşlarımda izin vermiyor denizin ortasındayım uzanmış güverteye seni hayal ediyorum keşke yanımda olsaydın da dalgalarla boğuşsaydık şimdi islak bedenlerimiz ararken dengini arzular doruktayken yakalayabilseydik birbirimizi kamaranın penceresinden seyrederken gün batımını sana sarılmış bedenim titrerken yakalasaydık hayatı bana çok yakınsın hep aklımda, yüreğimde, gözlerimdesin benim nefesim oldun; ben sana bunu anlatamadım olsun be sevdiğim; canın sağ olsun belki suç benim kendimi ifade edemedim sana seni kısacık olsa da yaşamak çok güzeldi inan unutma kısacık ama derin izleri olan bir sevda dalgalar köpük köpük, yüreğim gibi kabarıyor martılar bile kaçışıyor rüzgardan korkarcasına sesleri çıkmıyor, duyulmayacaklarını hissediyorlar sanki aynı benim sana olan sevdamı haykıramadığım gibi sen esirge bakalım kendini sadece su anda kokunu duymaya neler verirdim yüzünü görmeye, dudaklarını öpmeye sarılıp sarmalamaya, yüreğinde olmaya bendeki aşk nerelere geldi anlasana&#8230;anlasana &#8230;anlasana&#8230; Yazan : EnGiN nur

Geliyorum Beyaz Güvercin GELİYORUM BEYAZ GÜVERCİN Geleceğim beyaz güvercin Baş ucuna geleceğim Rahat uyu beyaz güvercin Bizi affet diyeceğim. Toprağın altından göreceksin Duyacaksın özür dolu hecelerimi&#8230; Belki de, bumuymuş diye güleceksin, Bana bırakacaksın gecelerimi Dayanamıyorum artık uykusuzluğa Sebep oldum diye sızlıyor vicdanım&#8230; Belki de son verirsin içimdeki huzursuzluğa Borçlu kaldım bacım, bitmez benim hicranım Geliyorum Beyaz Güvercin Geliyorum Gözlerim bulut bulut, dokunacağım toprağına... Hoş geldin abicik diyeceğini biliyorum Özledik yazacağım bir papatya yaprağına. Kısmet olmadı, sağlığında, yüzünü görmek Abicik çok üzgün, geleyim de gör beni Rüyalar bitsin artık, arzum yarını örmek Gelirsem bağışlarsın inanıyorum ki beni. Yorgun Yağmur olarak, şimdilik gelemeyeceğim Son defa söz veriyorum Beyaz Güvercin Borcumu daha fazla ertelemeyeceğim Ödeyeceğim, mutlaka ödeyeceğim Beyaz Güvercin. nur

vurgun vurgun yemişim ihanetinle şimdi kendimde kendimi bulamaz oldum sen benim için uzak diyarlar uzak yıldız sen benim gönül bahçemde sürgün sevdam vurgun yemişim ihanetinle üç günlükmüş sevdamızın, aşkımızın ömrü halen laf dinlemez gönlüm seni özler sen benim şiirlerimdeki sürgün sevdam vurgun yemişim ihanetinle içimde ne aşkın nede sevdan tükendi hasret kokan zindan gecelerde seni kaybetsem canımdan can gider sen bana değil sen sevgine ihanet edersin sevgi kolay bulunmaz kolay kaybedilir nur

Yakilacak Mektup Yakılacak Mektup...! yakılacak mektup...! sana bu mektubu uzaklardan yazıyorum.. adresini çoktan unuttum.. bir şiirin şişesine kalbimi koyup sulara bırakıyorum.. ah benim eski türküm.. ah benim hazin öyküm.. yanlışım.. yanılışım.. ne yaptıysam seni mutlu edemedim. oysa bir kemanım vardı. birde sen.. acımadın ezdin beni, üzdün.. hiç anlamadın!! yavrusuna yanan bir anne gibi içime gömdüm depremlerimi ceketimi alıp gittim derin derin iç çekişim bu yüzden İnadına suskundum oysa.. İnadına vurgun.. geç uslandım.. sen göremedin ama.. altı mosmor gözlerimle ıslandım.. en çok istavriti severdin sıkıp limonu maydanoza Şaraba vururdun hani eski bir kasette bizim şarkımız alıp götürürdü seni salaş meyhanelerde ve kumsallardaki ayak izlerinde kırılan hayallerim, Ümitlerim ve seni bekleyişlerim her yağmur akşamında.. daha bir mutluyduk o günler.. herşeye rağmen özgürdük.. kitap alacak paramız olmasada ucuz tütün içsekte pahalıydı düşlerimiz.. ne kadar çok isterdim şimdi bu şarkımı duymanı kanayan bir gül misali saçlarına taktığım suskun çığlıklarıyla inleyen şu kemani ki her notası hayatla yüzleşmenin ve ödeşmenin katranı hatırlarmısın parasız kalmıştık da bir gün kardeşinin kumbarasını boşaltıp konsere gitmiştik.. İmzasını almıştık sevdiğimiz sanatçının birlikte fotoğraf çektirmiştik bir şişe gazozu ve bir kaşarlı tostu bölüşmüştük hey gidi günler hey.. az mı şiir yazdık ders kitaplarına otobüse biletsiz mi binmedik komayamı girmedik her beşiktaş maçında Şimdi hastahane akşamının yorgun penceresin de maziye dalıp dalıp gitmelerimsin artık ne kemanım var yanımda ne de sen varsın.. mevsimlerden hüzün aylardan pişmanlık ve karanlık.. sen ki bu mektubu saklayacaksın.. Öpüp öpüp koklayacaksın belki.. ve artık gelmeyeceğimi bile bile bekleyeceksin.. ah benim eski türküm.. ah benim hazin öyküm.. yanlışım.. yanılışım.. seni hiç üzer miyim.. ben bu mektubu defalarca yazmış, defalarca yakmışım..! nur

Dil Susar Bazen Yürek Konuşur Dil susar bazen yürek konuşur Bazen her şey söner karanlığa bürünür de, Sevgilinin gözlerinin parıltısı aydınlatır dünyanı. Dudaktan çıkan kelimeler donar da, Bir dokunus aşk sözcükleri olur sevgiliye söylenen. Güneş ulaştıramaz ışınlarını bedenine de, Bir bakışı olur sevgilinin seni ısıtan. Bazen kaybolursun yaşam yolunda da, İçten gelen tek bir gülüs tek bir gülümseme sana yol olur. Dedim ya, Bazen dil susar yürek konuşur En eski dildir bu sevenler arasında hissedilen Ve gözler, konuşan dili olur yüreğin Tek bir bakış ömrünü dolduran bir sözcük olur o an Gönülden gönüle ulasan en eski yoldur bu Sadece sevenlerin bildiği Sadece aşıktan maşuka ulaşan bir dildir bu Tek bir bakisin dünyanı doldurduğu Tek bir gulusun seni aşk sarhoşluğuna sürüklediği nur

YAĞMUR YAĞIYOR Yağmur yağıyor Ne güzel Gözlerinde yağmur yağıyor Vazgeçirdi yağmurun Gitmiyor ayaklarım Öpmek istiyorum Sulu gözlerini Tuzlu Öyle sevimlisin ki Koymak istiyorum seni Yüreğime Beynime Yağmur yağıyor Ne güzel Gözlerinde yağmur yağıyor Vazgeçirdi yağmurun Gitmiyor ayaklarım Öpmek istiyorum Sulu gözlerini Tuzlu Öyle sevimlisin ki Koymak istiyorum seni Yüreğime Beynime Bedenime Tutup sarmak istiyorum Göğsümde sıkı sıkıya Ufacıksın.. Bir tavşancık Bir kedi yavrusu gibi Yağmur yağıyor yağmur Ne güzel Şu an/yanlız Bir sen Bir ben varız Şu koca alemde Yağmur yağıyor Islanıyoruz nur

gittin gideli ) Yazdığım son şiir, bak kafiyesiz Ağlayarak yazdım, sana hecesiz Besteleyemezsin, bu kez güftesiz Kırıldı kalemim, gittin gideli İlham periside, seninle gitti Kelime haznemse, aşkınla bitti Hasret beni bomboş, hayata itti Tükendi kalemim, gittin gideli Altı artı beşi, gömdüm kalbime Dört artı dördüde, koydum içime Üç artı dörtlerse, bakmaz yüzüme Kurallar yok oldu, gittin gideli Kalmadı şiirin, hiç içtenliği Tükendi kalbimin, girişkenliği Yazamaz bu kalem, duygusallığı Kırıldı kalemim, gittin gideli... nur

söyleyemedim Söylenemeyen Ben, sana ne söyleyebildim ki bunca zamandır? .. Yağmur bırakmadan geçen bulutlar gibiydi zihnimdeki düşünceler; dilime düşmeyen, sözcüklere dönüşmeyen! .. Ben, sana ne söyleyebildim ki bunca zamandır? .. Her zaman fazla oldu söyleyemediklerim, söyleyebildiklerimden! .. Her zaman; bir bilinmez lisandaki çözülmez şiirleri koklayıp, hissettirmeye çalıştım sana... Her zaman biraz daha zaman kolladım seslenmek için sana, ve her zaman hayıflandım; Ben, sana ne söyleyebildim ki bunca zamandır? .. Kendi karanlığında; güneşe görünmek için karar veren bir tohum gibiydim... Zordu çıkmak gömüldüğüm çamurdan; Ama güzeldi!.. Sen güzeldin ve ben, güzelleşiyordum seni düşündüğümde!.. Kendi karanlığında; güneşe görünmeye karar verip yeşillerini giyen bir tohum gibiydim... Boyutları değişiyordu hayatımın... Yani, değiştiren sendin boyutlarını hayatımın; büyüyordum, gelişiyordum, genişliyordum... Söyleyebildiklerimden çoktu her zaman, söyleyemediklerim; bu yüzden kelimelerimin arası açılıyordu!.. Sığdıramadığım her duygu; iki kelimemin arasındaki boşlukta gizli... O yüzden, yazdıkça parmaklarım,,, ve işte yine o yüzden söyledikçe dilim topallıyor!.. Toparlayamıyorum zihnimi... Seni özlüyor, ve terliyorum özledikçe; Seni koklamak için... İçimdesin! nur

Neler yaptı bana kader Uyansana kara bahtım Yel değdikçe erir gider Karşı dağda kara bahtım Tecellinin ters kalemi Bana dar etti alemi Dedim güzel sar yaremi Çıkageldi hora bahtım İçimden gitmez kederim Mihnet ile doldu derim Dünya kalsın ben giderim Bilet veren kara bahtım Yükün aldı gam kervanı Terk edip gider bu hanı Bilinmez nerde mekanı Göğe bahtım, yere bahtım Bu bir sır ki açıklanmaz Diyen bilmez, bilen demez Öyle bir yol giden gelmez Uzar gider ara bahtım Veysel söyler derdi çoktur Ecel gelir ölüm Haktır Saklanmıya imkan yoktur Ora bahtım bura bahtım nur

Hani Düşünmez Olursun Hani düşünmez olursun gerçekleri... Anılar yakar seni, anlamsız düşünceler sarar bedenini fırtına misali, savrulursun, yorulursun... Acır yüreğin hiç acımadığı kadar... Dalar gider bakışların yağmur damlalarına... Suskun dudakların kilitlenir, konuşamaz... Bilir konuşursa yaşlar saracak yanaklarını... Damlalar akamaz gözlerinden, tutarsın kendini, Yalancı bir tebessüm gelir yerleşir dudaklarına... Yağmur bile utanır yağmaya, uzanamaz avuçladığın topraklara... Bağırmak istersin ansızın, isyan edersin... Bomboş caddelerde elinde içi yalnızlık dolu bir bavulla... Yürürsün karanlık sokaklarda, gölgen bile terketmiştir seni... Bir şarkı gezinir dudaklarında ağlamaklı, hatıraların hapsolduğu... Bakışlar susmuştur, bir veda bile çok gelmiştir kanayan yüreğine... Kaçıp gitmek istersin yüreğine acılar dolduran bu şenirden. Yumarsın gözlerini, gerçekleri görmekten kaçarsın, bir damla yaş süzülür yalnızca gözlerinden, alev alev yanar için, duymak isteyipte duyamadığı sözcükler bulandırır beynini... Kurtulamazsın sevdandan, yapışmıştır yakana bir kez ayrılık vakti gelir dayanır kapına, kurtulamazsın ayrılık denen amansız, hoyrat rüzgardan... Savurur seni yaşadığın rüyanın dışına... Gelincik gibi bir başına rüzgara direnmeye çalışırsın, ince ve savunmasız bedeninde kabullenir yüreğin gibi bu gidişi... Ne gündüzün nede gecen vardır artık... Yaşadığın her saniye çekilmez olur... Bitsin dersin, bitsin istersin bu işkence... Gitmeler bu kadar çok açıtmamalıdır yüreğini... Kaçmak istersin her köşesi acı dolu bu şehirden. Ama bütün yollar seni getirir terkeder tekrar kaçtığın bu şehre... İsyan edersin geceye... Bağırmak, haykırmak istersin yıldızlar alsın götürsün bedenini diye... Onlar da duymaz olur yakarışını... Yalnızlıktır bu gelir yerleşir yüreğinin en kuytu köşesine... Kenetlenir kalır orda... Daha çok sıkar damarlarını her anıda, kan dolaşmaz oluncaya kadar... Bir şiir gibi yaşayıp bitmek istersin bu hayatta... Sokak lambaları da söner bir bir umutların misali... Yalnızlık sarar sımsıkı, kaçmalar fayda etmez yüreğine... Tükenirsin yavaş yavaş, acı ağır gelmiştir, dayanamamıştır yüreğin vedasız gidişlere... Gücün bitmiştir, umutların tükenmiştir artık, yumarsın gözlerini yarın doğacak güneeşe kadar... Bulut olur, yağmur olursun, yalnızlık olup yağarsın geceye... Senden geriye rutubet kokusu sinmiş boş bir oda bir de içi yalnızlık dolu bir bavul kalır, acıyla sönen hayata hatıra... nur

imkansız bir aşktı yasadıgımız bir gun bıtecektı bılıyorduk vaz gecemedıgımız degerler vardı ıkımızınde ama bıle bıle sonumuzu bu karanlak sokakta yürüdük el ele korkmuyorduk hıc bırseyden canımız mı umurumuzda degıldı yeterkı sen benım ben senın olsaydım böle böle yasattık bu yasak askı herkezden sakldık adımızı belkı haykıramadık herkeze ama ama kalbımızdedı ya sevgımız gözlerımızdedı ya anlatmaya gerek yoktu kımseye sımdı senden ayrı 5 sene oldu gecen gun gordum güzel gözlüm seni hala aynıydı bakışların ama ama sankı huzun vardı kalbınde sankı ters gıden bırseyler vardı hayatında örenmısıtım kızın varmıs bırtane eşini çok seviyormuşsun beni gittim gun unutmuşsun ne deyım güzel gözlum hersey gönlunce olsun nur

Yine Bir Gece Vakti yine bir gece vakti ve yine baş başayim kendimle iste yine seni bulup kendimi kaybettiğim yerdeyim... inanın bir şeye karar vermesi ne kadar zor... ya seni içime gömmeli yada içimden sokup atmalıyım ama ne olursa olsun susmalıyım hangisi daha zor hangisi daha acı gerçekten gitmeli miydin yoksa kalıp yanımda savaşmalımı bir yol arıyorum kendime bildiğim bütün yollar sana çıkıyor... kapanmalı artık gözlerim sonsuz bir karanlıkta tek basıma yürümeye devam etmeliyim yürümeliyim ardıma bile bakmadan yürümeliyim parçalayarak bütün değerleri ve sevgileri yok ederek yasadığım tüm zamanları... nasılda acımasız zaman nasıl yüceltmiştim seni gözümde. kendi ellerimle koymuştum seni en yükseğe sonra keyifle izlemistim yuceliğini... ama yine ben bitirmeliyim tutup kollarından indirmeliyim olduğun yerden... yada seni ölene kadar yaşatmalıyım içimde.. ne kadar zor bir karar... bir yanım hiç kimse onun kadar sevilmeyecek derken bir yanım sakin sessiz... zaman geçiyor acım dinmiyor kapanmıyor yaralarım tükenirken ben aklımda bir tek sen... görüyormusun yine konuşuyorum ama sessizce... susmayı öğreniyor yüreğim.. ama ben kararımı verdim... seninle olduğum zamanları düşünmek bile mutlulukların en büyüğünü yaşatıyor... nur

Hoşçakal Sevdiğim Hani bi şiir yazacaktım sana Beraber okuyarak girecektik yarınlara Merhaba diyecektik sabahlara Ortak bir paydamız olacaktı bu yaşamda Belki ağlayacaktık Belki sevinçleri kucaklayacaktık Bu mahfolan zamanada Bir biri ardına gelen Bu duygusal katliamlarda Bir tek şey eksikti bu şiirde Bir tek sen eksiktin bu işte Şimdi sadece yanlızlığın konu oluyor şiirime Beni böylece bırakıp gittin diye Bir gecenin ortasında Sensizliğine itaf olunan bu şiirde Yarı çıplak düzgün olmayan cümlelerle Hoşçakal sevdiğim Hoşçakal hayatımın en anlamlı yükü Güzellikleri yaşaman dileğiyle Hoşçakal... nur

kimim varki başka gözlerimden öpecek Git gide kirletiyorlar gökyüzünü Anne Umutlarıda tüketiyorlar hep beraber sevgileri de dillerinde en ince yalanlar süslü ve sisli yüzleriyle soğuk yüreklerinde ne acıma ne sevgi kimin eli kimin cebinde kimin eli kimin neresinde belli değil bense öyle acemi ve şaşkın boş kalan ellerimi bir ömür nereye koyacağımı bilemedim bilemedim hangi yalanla kimi nasıl soyacağımı durmadan kirletiliyor kanıyor zaman anne kimse aldırmıyor kimse yanmıyor sevinçlerini ateşe döken gelincik çiçeğine dönüp bakmıyor çığlıklarına çocukların kapkara bir nehir gibi her akşam acı akıyor yüzünde yoksulların dumanlar yürüyor her akşam beton yığınlarıyla örtülü / sevgisiz kentler üstüne zifiri karanlıklar kimse kimsenin yasını tutmuyor bölüşmüyor acısını Sarılki kokun sinsin tenime anne sevgin işlesin yüreğime bu yalancı dünyada kimim varki başka gözlerimden öpecek içimi ısıtacak bu karanlık soğuk kış gecelerinde Sarılki serinlensin ateşler içindeki alnım yorgunum anne beynim tenim ellerim yorgun kendime sürgün yaşamaktan sevgiye tanımlar aramaktan tüm bu oldu bittilere insanın kayıtsızlığından yorgunum anne yoruldum anne ağrılarım sızılarım yorgun ihanetler yedi umudumu sevgimi düşlerimi her gece yalnızlıklar sürüyorum kanayan yerlerime ellerime çaresizlikler yüklüyorum üşüyorum bu karanlık gecelerde sarıl bana oysa hiç dönmedim sırtımı insanın emeğine öpmedim namerdin elini eğilmedim zalimin önünde ama ezildim bir çaresizin bakışından bir annenin yakarışından bir babanın haykırışından utandım anne dünyayı kirli bahçesine çevirenlerden aç insanların kederinden utandım insanların kayıtsızlığından tüm bu oldu bittilere insanlığımdan utandım anne insanlığımdan ve ben bunca kalabalığın bunca mekanların içinde yüreğindeki yağmurlarla herkesin bildiği bu dünyada adresi olmayan mektuplar gibi yorgun yavru bir kedi gibi yalnız ve kimsesiz öyle mi? vay. nur

Yağmur Damlası Bir yağmur damlası olsam... İnsem kavrulmuş her sineye... Çatlamış gönüllere hayat versem... Savrulup rüzgarın önüsıra; Kor yangınları söndürsem... Cana can katsam çöl ortasında... Cana can katsam hayal deryasında... Sevinç olsam, neşe olsam... Sevgili ardından dökülen, gözyaşlarına karışsam... Temizlesem tüm yalanları... Temizlesem tüm günahları... Birden; birken bin olsam... Ve çağlasam çağlar boyu... Huzurla dolsam O na çarpan yüreklere... O nu hatırlatsam her rahmette... Bir yağmur damlası olsam... Katık olsam helal lokmalara... Kutlu günlere kadar hazmedilsem... Ve dolup taşsam şah damarlarına... Gerçek berraklığa ulaşsam... Yarime kavuşsam... nur

K a r d e l e n ' i m, Bazen tebessümle güldüğün zaman, Bakmaya doyamam ben Kardelenim, Bazen endamınla olduğun zaman, Görmeye doyamam ben Kardelenim. Bazen filozofa benzer düşlerin, Bazen belli olur güzel hislerin, Bazen kahkahayla o gülüşlerin, Sesine doyamam ben Kardelenim. Bazen aydan bile daha güzelsin, Bazen çocuk olur beni üzersin, Bazen inat etme aşkın yücelsin, Aşkına doyamam ben Kardelenim. Bazen bukle bukle olur saçların, Bazen sevincinden oynar kaşların, Bazen inci gibi parlar dişlerin, Sevgine doyamam ben Kardelenim. Bazen huyların ne belli olmuyor, Bazen gülümserken kaşlar çatıyor, Bazen ne hikmetse burun kalkıyor, Yine de doyamam ben Kardelenim. Bazen toyluğundan cahil gibisin, Bazen sözlerinden ehil gibisin, Bazen de aşkına sebil gibisin, İçmeye doyamam ben Kardelenim. Bazen karartırsın hayallerini, Bazen arartırsın dileklerini, Bazen Feryadi'nin feryatlarını, Duyma ki kıyamam ben Kardelenim. nur

Ayağin Bir Kaydimi Dikkatli ol, ayık ol, doğru yaşa hayatı, Ayağın bir kaydımı sakın dost most arama. Hiç kimse tercih etmez taze varken bayatı, Ayağın bir kaydımı sakın dost most arama. Namus asla değildir hayatta bir gün için, Düşman insanı sever menfaya sürgün için, Bütün ömrünü sarfet namusun, görgün için, Ayağın bir kaydımı sakın dost most arama. İşde demir değnek ol, hiylen, hurdan olmasın, Arandımı tek zerre ayıbın bulunmasın, İş işten bir geçtimi saç, sakal yolunmasın, Ayağın bir kaydımı sakın dost most arama. Herbir yakın utanır ayıplı yakınından, İğrenip utanarak kaçar gider yanından, Silip atman gerekir onları umudundan, Ayağın bir kaydımı sakın dost most arama. Terkeder anan baban, uzaklaşır evladın, Beklersen yollarını gözde kalır muradın, Tükenir yavaş yavaş her geçen gün takatın, Ayağın bir kaydımı sakın dost most arama. Dosdoğru git yolunda, eğriliğe özenme, Düşersen koşar diye dostlarına güvenme, Bugünkü kazancının hepsini bugün yeme, Ayağın bir kaydımı sakın dost most arama. Kaldıran sen olursun düştüğünde kendini, Ayağını sağlam bas, düzenle ahengini, Kulaç kulaç giderek öyle tuttur engini, Ayağın bir kaydımı sakın dost most arama. Dost bulunur varlıkta, el neylesin düşmüşü? Herkes birlikte ister fındık ile kişmişi, Düşene hayal olur azametli geçmişi, Ayağın bir kaydımı sakın dost most arama. tebessum nur

Bırakma Beni&#8230; Uykularıma musallat gecelerle, Yüz yüze bırakma Şu ürkek çocuk yüreğimi; Ansızın tutuver Ellerine hasret şu titreyen ellerimi&#8230; Bırakma Beni&#8230; Sensiz&#8230; Herşeyimsiz! Ama eğer&#8230; Bir gün yine de alacaksan benden Herşeyimi; Seni! Sol yanıma doğrult da çek tetiği. Senin için çarpan şu aciz, küçük yüreği; Sustursun bir çeliğin soğuk sesi&#8230; Bırakma&#8230; Sensiz&#8230; Herşeyimsiz! Bırakma Beni&#8230; Serhan Yiğen nur

Mahşere Kaldi Senle Hesabimiz... Durma git yüreğim ikimize dar, Benden ayrı kaldığın hergün sana kar, Bir ömür sürecek hesabımız var. Sitemim sanadır, bil bundan sonra. Gittiğin gecenin sabahında yattım. Şu kafamda nelerin tozunu attım. Kendimi avuttum, biri benle çarptım. Hesabım tutmadı, bil bundan sonra. Artık dilimde canhıarş feryatsın. Sensiz bu bedeni bu can ne yapsın. Toplamı tutmayan birtek hesapsın. Kelamım olmaz ki, bil bundan sonra. Hapsettim yüreğime tutuklu kaldın. Hükümü ben yedim, müebbet aldım. Yaşadığım hergünü idamdan saydım. Kalemim kırıldı, bil bundan sonra. Hassastan hassas olur severse, Ayrılığa dayanamaz, düşerde yasa, O düşündüğün manevi hesapsa, Mahşere bıraktım, bil bundan sonra. Birak Gurbet Yakami Ordan oraya sürüp durdun Sevdiklerime hasret koydun Hep bana dertle keder oldun Bırak gurbet yakamı benim Yaktın içimi bir kor gibi Birgünün geçer bir ay gibi Sanki bana kastın var gibi Bırak gurbet yakamı benim Ömrüm geçti senin elinde Hep hasretlik oldun dilimde Vefanı görmedim seninde Bırak gurbet yakamı benim Hiç bilmedin benim derdimi Sanamı adadım kendimi Zalim görmedim senin gibi Bırak gurbet yakamı benim Yeter artık düşsen yakamdan Sevdiklerim ağlar arkamdan Mutlumu oldun göz yaşımdan Bırak gurbet yakamı benim a. s. a. s. a. s. a. s. a. s. a. s. a. s. . push ; nur

ayrılık her deli sevda bitermiş oysa inanmazdım hayallerin yalancı olduğuna hepsi geçip gidiyormuş gölgelerini bile terkederek boşluğa ihanet çökmüş sevdaların üstüne nefret ve intikam dost mu düşman mı belli değil asi bir rüzgarın esiriyim şimdilerde sönermiş içimizdeki ateşler yağmur yağarmış umutlarımızın o aşılmaz yamaçlarına duyguların katili zaman değil zamansız ayrılıklar aslında!... nur

Bekle Be Gülüm Batan Güneşle Kayboldu Günlerim Ufuk çizğisini Geçti Sevilerim Dogmuyor Güneş Açmiyor çiçeklerim Birleşmiyor Bir Türlü Yildizlarim Elbet Bir Gün Bitecek Acilarim Mavi Bir Gökyüzü Dogacak Kuşlar Uçacak Sular Akacak Sana Vadettiğim Günler Gelecek Bembeyaz Gelinliğin Olacak Senle Ayla Yildiz Olacagiz Göklerde Işik Saçacağiz Hiçbir Zaman Ayrilmayacagiz Dilimden Son Damla Sözler Gözümden Son Damla Yaşlar Aksa Bile Seni Seviyorum Umudunu Kaybetme Gülüm Bekle Be Gülüm... nur