Yine gecenin bir yarısı gözlerimi kapatıp herşeyi unutup koyvermek isteğimb ir gecede sanırım birikmiş ve içimde kalmışları dökmeden yapamayacaımı anladım. Yalnızlığın, sevgiyi yani özel bir aşkı tutkuyu yaşayamamanın verdiği ıstırabı çekiyordum. herkesin söylediği saf, temiz yüreğim hala keşfedilmemenin haksızlığına ah ediyordu. Niceleri şanslarından dolayı aşkı en doruk noktasında yaşarken ben ve benim gibi bazıları hala boşluklarda geziyordu. Oysa hayatımın baharında ideallerimi oturttuğum, olgunlaştığıma eriştiğim evremde hem paylaşmak hemde güzel bir yuva kurup sevgimin meyvesini vermek en büyük arzum haline gelmesi kadar doğal ne olabilirdi? Her çiçek mevsiminde açar ya işte vakitlice, tadında ve zamanında arzuları yaşamak insana daha çok yakışıyordu rabbime çok kez hem sesleniyor hem de yalvarıyorduum. Beni zamanından sonra açan çiçek misali soldurma, öldürme. Hayırlısı ile tez zamanda güzellikleri yaşımın gerçeklerini göster. Ama o ilahi kudret bizi bizden çok gören, bilen olduğu için onun işene karışmak sabrımıza yenik düşmek ona yapılmış haksızlıklıktır. Kul kaderini yaşayacak iyi ya da kötü görecek tayin eden ilahi kudret YÜCE YARATICI var. dışarda yağmur yağıyor bazen durgunlaşıyor bazen de durmaksızın coşuyor işte doğanın bir varlığı olan insanar olarak bizlerde bazen dalgalanıp bazen de umutsuz yollara giriyoruz. Her anımız umut ve heyecan olamıyor istesekte doğamız buna elvermiyor. Aynı yağmur misali.. içimdeki duygular artık ağlamak istemiyor o bir zamanlardı diyorum çünkü ağlamanın bu duygular için kifayetsiz kaldığı anlamsızlaştığına inanır hale geldim. Oysaki yaşayamadığın belirsileşleşen durumlarda neye, kime, ne için soruları geliyor hemen aklıma nereye gideceğini bilmeyen bir gemiye hiçbir rüzgardan hayır gelmez demişler. Hakikaten çaresizliğimiz bizi sürükleyip götürmemeli. Buna izin vermemeliyiz. Hak etmediklerimizi bilmeden yaşabiliriz. Buna KADER demeyi biliriz. Fakat bilerek hak etmediklerimize boyun eğmemeliyiz. Buna kader denmiyor hatalar abidesi deniyor. İşte bunu öğrendim. Hak teala nasıl ki yarattığı herşeyi dengede yaratmış öyleyse bize verilen aklı güzel olan yaşanası güzel kalpere aynı dengede verebiliriz. Herşey karşılık bulduğunda anlam kazanıyor. Verdiğin sevgide sevgiyi bulmalısın. Verdiğin ekmekte doymalısın. İşte o zaman iyik verdim ki ne mutlu alabiliyorum diyebilisen. Vermeden almak sadeceALLAH 'A MAHSUSTUR. BİZ KULLAR ÖNCE VERMEYİ VE ALMAYI BİLECEĞİZ Kİ MUTLU OLALIM SEVGİYİ GÖRELİM. İNANIYORUM Kİ SEVGİNİN EN GÜZELİNİ TEMİZ YÜREKLERİNİZ ER YA DA GEÇ BUGÜNLERİN MEYVESİNİ O GÜNLER GELDİĞİNDE DOYASIYA YİYEYECEĞİZ. Zana_zana