BEHEY ALA GÖZLÜ DİLBER Behey ala gözlü dilber Vaktin geçer demedim mi Gözlerin olmus harami Beller keser demedim mi Bak su kaşa, bak şu göze Ciğer kebab oldu öze Yakasız gömlekler bize Felek biçer demedim mi Yüzün bedir kaşın kalem Nasib olup bir dem görem Kime razılıktır bu alem Konan göçer demedim mi Deryalarda gezer gemi Sukkedir tutinin yemi Sürelim devrani demi Devran geçer demedim mi Karac'oglan, cömertle Benim işim yok na-mertle Kahbe felek bin fendile Gönlüm alır demedim mi KARACAOĞLAN Che

YİNE DERTLİ DERTLİ İNİLİYORSUN Yine dertli dertli iniliyorsun Sarı turnam sinen yaralandı mı Yoksa ciğerlerin parelendi mi Hiç el değmeden ben iniliyorsun Yoksa sana yar düzen mi düzdüler Tellerini sırmadan mı dizdiler Perdelerin tel tel edip büzdüler Allı turnam sinen yaralandı mı Havayı deli gönül havayı Ay doğmadan şavkı tutmuş ovayı Türkmen kızı katarlamış mayayı Çekip gider bir gözleri sürmeli Kuru kütük yanmayınca tüter mi Ak gerdanda çifte benler biter mi Vakti gelmeyince bülbül öter mi Ötüp gider bir gözleri sürmeli Dere kenarında evler hurmayı Kılavuz ederler telli turnayı Ak göğsün üstünde ilik düğmeyi Çözüp gider bir gözleri sürmeli Karac'oglan der ki geçti ne fayda Bir vefa kalmadı ok ile yayda KARACAOĞLAN Che

ALA GÖZLÜ BENLİ DİLBER Ala gözlü benli dilber Koma beni el yerine Altın kemerin olayım Dola beni bel yerine Hicine gönlüm hicine Yiğide ölüm geçine As beni zülfün ucuna Sallanayım tel yerine Gel kız karşımda dursana Şu benim halim sorsana Zülfünden bir tel versene Koklayayım gül yerine Karac oglan der nolayim Kolun boynuma dolayım Nazlı yar kölen olayım Kabul eyle kul yerine KARACAOĞLAN Che

HAKK'IN KANDİLİNDE GİZLİ SIR İDİM Hakk'ın kandilinde gizli sır idim Anamın beline indirdin beni Ak mürekkep idim, kızıl kan ettin Türlü irenklere yandırdın beni Anamın karnında ben neler gördüm Yedi derya geçtim, ummana daldım Dokuz aylık yoldan sefere geldim Bir kapısız hana indirdin beni Ben de bildim şu dünyaya geldiğim Tuzlandım da çapıtlara belendim Bir zaman da beşiklerde eğlendim Anamın sütüne kandırdın beni Beş yaşında akıl geldi başıma On yaşında gider oldum işime Varıp ta değince on beş yaşıma Bir kuru sevdaya yeldirdin beni On beş yaşadım, yirmiye yol oldu Otuzunda çevre yanım göl oldu Kırk yaşadım, hayrım, şerrim bell'oldu Hayrımı, şerrimi bildirdin bana Ellisinde yaşım yarısın geçti Altmışında yoluna yokuş düştü Yetmişinde biraz tebdilim şaştı Mertebe mertebe indirdin beni Sekseninde beratçığım yazıldı Doksanında kan damarım üzüldü Yüz yaşında azalarım çözüldü Bir sabi masuma döndürdün beni Karac'oğlan der ki, yaktın yandırdın Ecel şarabın verdin kandırdın Emreyledin Azrail'i gönderdin Hiç de doğmamışa döndürdün beni

YEŞİL BAŞLI GÖVEL ÖRDEK Yeşil başlı gövel ördek Uçar gider göle karşı Eğricesin tel tel etmiş Döker gider yare karşı Telli turnam sökün gelir İnci mercan yükün gelir Elvan elvan kokun gelir Yar oturmuş yele karşı Şahinim var bazlarım var Tel alışkın sazlarım var Yare gizli sözlerim var Diyemiyom ele karşı Hani Karac'oğlan hani Veren alır tatlı canı Yakışmazsa öldür beni Yeşil bağla ala karşı

Nasihat / Karacaoğlan Dinle sana bir nasihat edeyim Hatırdan gönülden geçici olma Yiğidin başına bir iş gelirse Onu yad ellere açıcı olma Mecliste arif ol kelamı dinle El iki söylerse sen birin söyle Elinden geçtikçe iyilik eyle Hatıra dokunup yıkıcı olma El ariftir yoklar senin bendini Dağıtırlar tuzağını fendini Alçaklarda otur gözet kendini Katı yükseklerden uçucu olma Karac'oglan söyler sözün başarır Aşkın deryasını boydan aşırır Seni hep küçük düşürür Kötülerle konup göçücü olma Che

Elif / Karacaoğlan İncecikten bir kar yağar Tozar Elif Elif diye Deli gönül abdal olmuş Gezer Elif Elif diye Elif'in uğru nakışlı Yavru balaban bakışlı Yayla çiçeği kokuşlu Kokar Elif Elif diye Elif kaşlarını çatar Gamzesi bağrıma batar Ak elleri kalem tutar Yazar Elif Elif diye Evlerinin önü çardak Elif'in elinde bardak Sanki yeşil başlı ördek Yüzer Elif Elif diye Karac oğlan eğmelerin Gönül sevmez değmelerin İliklenmiş düğmelerin Çözer Elif Elif diye Che

İLK AKŞAMDAN VARDIM KAVİL YERİNE İlk akşamdan vardım kavil yerine Önegördüm kömür gözlüm gelmedi Bilmem gaflet bastı yattı uyudu Bilmem o yar bize küstü gelmedi Benim yarim gide gide donandı İkrar verdi cahil gönlüm inandı Ay da geldi orta yeri dolandı Seherin yelleri esti gelmedi Unuttu mu ahd ü amanı n'etti Başın alıp gayrı diyara gitti Benim mecbur olduğumu farketti Zalım garaz etti kaçtı gelmedi Karac'oğlan der ki devranım döndü Gönlüm yücedeydi engine indi Seherin yelleri şafağın bendi Hani usul boylu sunam gelmedi KARACAOĞLAN . push ; Che

Ela Gözlerini Sevdiğim Dilber Ela gözlerini sevdiğim dilber Kokuya benzittim güller içinde İnceciktir belin hilaldir kaşın Selviye benzettim dallar içinde Benim dostum gelişinden bellidir Ak elleri deste deste güllüdür Güzel seven yiğitler de bellidir Melil mahzun gezer eller içinde Karşımızdan gelen acep yar m'ola Benim gibi yaralanmış zar m'ola Benim sevdiğimden güzel var m'ola Hakk'ın yarattığı kullar içinde Karac'oğlan söyler biz de varalım Kelpler rakip olmuş biz de görelim Halin hatırını onun soralım Götürüp giderler sallar içinde Karacaoğlan Che

GÖNÜL KUŞU KALKTI UÇTU HAVAYA Gönül kuşu kalktı uçtu havaya İn gönül dedim de indiremedim Aşıp aşıp gider karlı dağlara Dön gönül, dedim de döndüremedim Huma kuşu gibi yüksek uçarsın Pervaz vurup Tercüman'ı geçersin Bin bir türlü dala konup göçersin Gönül sana mekan bulduramadım Aleme sultansın, vezirsin kendin Aç, dedim, açmadın ak göğsün bendin Yad ellere gönül verdin de döndün Gönül sana akıl erdiremedim Karacaoğlan der, nedir çareye Cerrah neyler yürekteki yareye Gönül düştü şimdi kaşı kareye Akar gözüm yaşın dindiremedim

ARZULARIM KALDI Arzularım kaldı bir Arap atta Koyma kadir Mevla'm gamda firkatta Düğünde bayramda ağır ziynette Anar m'ola emmi dayı il bizi Getir oğlan ben geyeyim postumu Kimse bilmez garazımı kastımı Gurbet ilde koydum geldim dostumu Geri dönsem kınar m'ola il bizi Dost elinden içtim içtim mat oldum Kahpe felek güldü ben de şad oldum Emmiden dayıdan dosttan yad oldum Ne zaman uzağa attı yol bizi Karacaoğlan dermanım var demim var Yar yitirdim düşüncem var gamım var Yedi derya içinde bir gemim var Atar m'ola bir kenara sel bizi KARACAOĞLAN Che

SEHERDEN UĞRADIM DOSTUN KÖYÜNE Seherden uğradım dostun köyüne Hoş geldin sevdiğim in dedi bana Tomurcuk memesin verdi ağzıma Yorgunsun sevdiğim em dedi bana Benim yarim gelişinden bellidir Ak elleri deste deste güllüdür İbrişim kuşaklı ince bellidir İnce bellerimi sar dedi bana Benim yarim bana yalan söylemez Söylerse de gıybetimi eylemez El yanında ikrarını söylemez Elleri uyut da gel dedi bana Mestine de deli gönül mestine Aşık olan gül gönderir dostuna Telli mahramasın attı üstüme Terlisin sevdiğim sil dedi bana Karacaoğlan sırrın kime danışır Siyah zülfü mah yüzüne kıvrışır Ayrılanlar elbet bir gün kavuşur Ağlama sevdiğim gül dedi bana KARACAOĞLAN Che

İZİN VER HEY AĞAM BEN DE GİDEYİM İzin ver hey ağam ben de gideyim Ah çekip de arkam sıra ağlar var Bakarım bakarım sılam görünmez Aramızda yıkılası dağlar var Coşkun sular gibi akıp durulma Kuru gazel gibi esip savrulma Nerde güzel görsen ona çevrilme Bizim ilde cana kıyar beyler var Karşıdan karşıya yanar bir ışık Bunu söyleyenin dilleri aşık Bu buğday benizli, zülfü dolaşık Gitme diye beni yolda eğler var Karacaoğlan der ki kendim öğeyim Taşlar alıp kara bağrım döğeyim Güzel sevme derler nasıl sevmeyim Kaşlar arasında çifte benler var

ALTIN KAFES İDİ BENİM DURAĞIM Altın kafes idi benim durağım Dost elinden yaralandı yüreğim Evvel yakın idim şimdi ırağım Felek beni nazlı yardan ayırdı Dostumun yaylası çayır çimendi Şu şirin dillerden ikrarın verdi Yeminler eder de ayrılmam derdi Felek beni nazlı yardan ayırdı Kumaş olam arşın arşın yırtılam Köle olam çarşılarda satılam Vadem yetmedi ki ölem kurtulam Felek beni nazlı yardan ayırdı Der Karacaoğlan yanam alışam Akam gidem şu sulara karışam Yol başına gelmiş varam danışam Felek beni nazlı yardan ayırdı KARACAOĞLAN Che

ŞU YALAN DÜNYA'YA GELDİM GELELİ Şu yalan dünya'ya geldim geleli Tas tas içtim ağıları sağ iken.. Neden felek vermez benim muradım Yandım gittim anam karlı dağ iken.. Barımazda deli gönül barımaz Akar gözlerimin yaşı kurumaz Bundan geru benim hükmüm yürümez Asil oldum güzellere bey iken.. Karacoğlan der ki bakın gelene Ömrümün yarısı gitti kalana Sual eylen bizden evvel gelene Kim varımış biz burada yoğuken. KARACAOĞLAN Che

ALA GÖZLERİNİ SEVDİĞİM DİLBER Ala gözlerini sevdiğim dilber Göster cemalini görmeye geldim Şeftalini derde derman dediler Gerçek mi sevdiğim sormaya geldim Gündüz hayallerim gece düşlerim Uyandıkça ağlamaya başlarım Sevdiğim üstünde uçan kuşların Tutup kanatların kırmaya geldim Senin aşkların gülmez dediler Ağlayıp yaşını silmez dediler Seni bir kez saran ölmez dediler Gerçek mi efendim sormaya geldim Senin işin yiyip içmek dediler Yaren ile konup göçmek dediler Göğsün cennet koynun uçmak dediler Hak nasip ederse görmeye geldim Mail oldum senin ince beline Canım kurban olsun tatlı diline Aşık olup senin hüsnün bağına Kırmızı güllerin dermeye geldim Karac'oğlan der ki işin doğrusu Gokte melek yerde huma yavrusu Söyleyim ben sana sözün doğrusu Soyunup koynuna girmeye geldim

GEL GÜZELİ BOLCA İLE GİDELİM Gönül ne gezersin sarp kayalarda İniver aşağı yola gidelim Bir güzel sevmeyle gönül eğlenmez Gel güzeli bolca ile gidelim Koyuver gitsin sefil baykuşu Durmuyor akıyor gözümün yaşı Kadir kıymat bilmezmiş er kişi Kadirli kıymatlı ile gidelim Şahanı koyverin avını alsın Yarenim yoldaşım yanıma gelsin Şu garip illerde düşmanım ölsün Emmili dayılı il'e gidelim Karac'oglan der ki yiyip içmeden Muhannat köprüsünden geçmeden Güzeller usanmaz konup göçmeden Düşelim de azgın sele gidelim KARACAOĞLAN Che

YAZ GELİP DE BEŞ AYLARI DOLUNCA Yaz gelip de beş ayları dolunca Açılmış bahçenin gülleri güzel Yaktı beni Fadime'nin nazarı Zülüften ayrılmış telleri güzel Elif'i dersen de nazlıdır nazlı Esme'yi dersen de sırf ala gözlü Söyletme Şerfe'yi bülbül avazlı Söylüyor Zehra'nın dilleri güzel Emne'yi der isen incedir ince Bağdat'ın Mısır'ın gülleri konca Eşşe'nin kaşı da kalemden ince Sevmeye Hörü'nün belleri güzel Döne güzelliğin halka bildirir Kamer pınardan da kabın doldurur Eşşe yürüy'şünde beni öldürür Sevmeli Cennet'in boyları güzel Karadan da Karac'oğlan karadan Sürün çirkinleri çıksın aradan Herkesi sevdiğ'ne vere Yaradan Sevdiğim Meryem'in benleri güzel KARACAOĞLAN Che

YALANA DA DELİ GÖNÜL YALANA Yalana da deli gönül yalana Yedi iklim, çar köşeyi dolana Soğuk sulu yaylalarda sulana Meğer bu dünyanın sonu yoğ imiş Bayrak çekip padişahlık sürmedim Gurbet ilde inim inim inledim Kulak verdim, dört köşeyi dinledim Arkam sıra gıybet eden çoğ imiş Başına bağlamış ibrişim puşu Her daim böyledir feleğin işi Tırnağın var ise başını kaşı Kardaştan kardaşa fayda yoğ imiş Karac'oğlan der ki, yorup yormadan Usandım ben el işine yelmeden Çok yaşayıp mihnet ile ölmeden Az yaşayıp bir dem sürmek yeğ imiş Che

ALA GÖZLERİNE KURBAN OLDUĞUM Ala gözlerine kurban olduğum Say edip aleme bildirme beni Açıp ak gerdanı durma karşımda Ecelimden evvel öldürme beni Dilber at kolların dola boynuma Ölüm endişesi gelmez aynıma Bir gece misafir eyle koynuna Sabah oldu deyu kaldırma beni Karac oglan tutma beni el gibi Akıttım gözümden yaşı sel gibi Bahçende açılan gonca gül gibi Dizip al yanağa soldurma beni KARACAOĞLAN Che

NEYLEYEYİM ŞU DÜNYANIN ZİYNETİN Neyleyeyim şu dünyanın ziynetin, Akibeti ölüm olduktan geri? İstemem bahçemde bülbüller ötsün, Benim gonca gülüm solduktan geri. Çöze idim düğümelerin döşünden, Öpe idim gözlerinden, kaşından; Güzelliğin soyha kalsın başından Ben inli, boranlı olduktan geri. Yalanmış dünyanın ötesi, yalan. Felektir muradım elimden alan. Mısra sultan olsam istemem kalan, Dost ağlayıp düşman güldükten geri. Karacoğlan der ki: Bu, ne hal bilmem? Gelmişim dünyaya, bir daha gelmem. Alem bir yanolsa, o yari vermem, Yarin gönlü bende olduktan geri. KARACAOĞLAN Che

KARACAOĞLAN 2 Behey ala gözlü dilber, Vaktin geçer, demedim mi? Haramı olmuş gözlerin, Beller keser, demedim mi? Bak şu Kaşa, bak şu göze. Cığer kebab oldu köze. Yakasız gömlekler bize Felek biçer, demedim mi? Deryalarda yüzer gemi, Şeker dudakların yemi. Süregör devranı, demi, Devran geçer, demedim mi? Karacoğlan der: Mert ile, Sözüm yoktur namert ile. Kahpe felek bu dert ile Bizi eğer, demedim mi? KARACAOĞLAN Che

KOYUN MELER KUZU MELER Koyun meler kuzu meler Sular hendeğine dolar Ağlayanlar bir gün güler Gamlanma gönül gamlanma Yiğit yiğide yad olmaz İyilerde ham süt olmaz Bin kaygı bir borç ödemez Gamlanma gönül gamlanma Yiğit yiğidin yoldaşı At yiğidin öz kardaşı Sağlıktır cümlenin başı Gamlanma gönül gamlanma Yiğit yiğide yar olur Kötülerde ham süt olur Kara gün ömrü az olur Gamlanma gönül gamlanma Naçar Karac'oğlan naçar Pençe vurup göğsün açar Kara gündür gelir geçer Gamlanma gönül gamlanma KARACAOĞLAN Che

BULGAR/BOLKAR DAĞI Yörü, behey Bulgar Dağı! Senden yüce dağ olma mı? Sende yaylayan güzelin, Yanakları ağ olma mı? Bulgar Dağı iki çatal. Arasında güller biter. Bir yiğide bir yar yeter, İki seven del'olma mı? Bulgar Dağı pare pare. Kim'al giyer, kimi kare, Selam eylen nazlı yare, Ayrılanlar bir olma mı? Yol üstünde iki hanlar, Hani sana konan canlar? Sevip sevip ayrılanlar, Yanıp yanıp kül olma mı? Karac'oğlan, seni gördüm; Düşümü hayıra yordum. Bugün güzellere sordum, Bencileyin kul olma mı. Eteğinde kervan işler, Yükseğinde döner kuşlar. Kürk geydirir, at bağışlar Hemen beğler sende m'olur? Yaylası ufak tepeler! Yağar yağmur, kar sepeler. Kulakta altın küpeler, Hemen güzel sende m'olur? Karac'oğlan, düz ovalar. Şahanın keklik kovalar. İnil inil taş yuvarlar, Koca seller sende m'olur? KARACAOĞLAN Che

AKÇA KIZLAR GÖÇ EYLEDİ YURDUNDAN Akça kızlar göç eyledi yurdundan Koç yiğitler deli oldu derdinden Gün öğle sonu da belin ardından Saydım altı güzel indi pınara Üçü uzun boylu, kaşların süzer Üçü orta boylu, zülfünü dizer Sanki akça ceylan bir çölde gezer Sarı kınalı keklik indi pınara El atıp dericek Hatce' nin gülü Can için sarıcak Ayşe' nin beli İkisi hampalı biri döndeli Eminem çok içti kandı pınara Karac'oğlan bunu böyle söyledi İndi aşkın deryasını boyladı Kızlar gitti diye pınar ağladı Acıştım yüreğim yandı pınara KARACAOĞLAN Che

ANNACINA ALMIŞ KOCA BERİD'İ Annacına almış koca Berid'i Farıdı da deli gönlüm farıdı Hazret Nuh'tan beri kimler var idi Nuh'un tufanını bilin mi meşe Anacına almış koca ardıcı Başına yağar da boranla gıcı Gittin Kabe'ye de oldun mu hacı Ol Beyt-Şerif'e yüz sürdün mü meşe Şu meşenin bin incecik yolu var Sayamadım yüz bin türlü dalı var Şu dünyanın yüz bin türlü hali var Şu dünyanın halinden bilin mi meşe Karac'oğlan der, bu da böyle olsun Başındaki kuru dalın göğersin Senin bahşışını Bertiz'li versin Ol Bertiz'in halini da bilin mi meşe

DİNLE SANA BİR NASİHAT EDEYİM Dinle sana bir nasihat edeyim Hatırdan, gönülden geçici olma Yiğidin başına bir iş gelince Anı yad ellere açıcı olma Mecliste arif ol kelamı dinle El iki söylerse, sen birin söyle Elinden geldikçe sen eylik eyle Hatıra dokunup yıkıcı olma Dokunur hatıra kendisin bilmez Asilzadelerden hiç kemlik gelmez Sen eyilik et de o zayi olmaz Darılıp da başa kakıcı olma El ariftir, yokla kendi kendini Dağıdırlar duzağını, fendini Alçaklarda otur, gözet kendini Katı yükseklerden uçucu olma Muradım nasihat bunda söylemek Size layık olan onu dinlemek Sev seni seveni, zay etme emek Sevenin sözünden geçici olma Karac'oğlan söyler sözün, başarır Aşkın deryasını boydan aşırır Seni bir mecliste hacil düşürür Kötülerle konup göçücü olma

BİR KIZ BANA EMMİ DEDİ Değirmenden gelirim beygirim yüklü Şu kızı görenin del olur aklı On beş yaşında kırk beş belikli Bir kız bana emmi dedi neyleyim Bizim ilde üzüm olur alc olur Sızılaşır bozkurtları aç olur Bir yiğide emmi demek güç olur Bir kız bana emmi dedi neyleyim Birem birem toplayayım odunu Bilem dedim bilemedim adını Elbistan yanaklı Kürdler kadını Bir kız bana emmi dedi neyleyim Karacoğlan der ki noldum nolayım Akar sularınan bende geleyim Sakal seni makkabınan yolayım Bir kız bana emmi dedi neyleyim KARACAOĞLAN Che

KATAR KATAR OLMUS GELEN TURNALAR Katar katar olmuş gelen turnalar Şu halime, şu gönlüme bak benim Şahin pençe vurdu, tüyüm ağarttı Kanadıma bir ok vurdu berk benim Gökyüzünde turnam bölüktür bölük Ayrılık elinden ciğerim delik O'nu' muhabbet de sonu ayrılık Depreştirmen, eski yaram çok benim Gittim gurbet ile geri gelinmez Kim ölüp de kim kaldığı bilinmez Ölsem gurbet ilde gözüm yumulmaz Anam, atam bir ağlarım yok benim Karac'oglan der ki, bre erenler Ben gidiyom, mağmur olsun örenler Kavim, kardaş, konuştuğum yarenler Soyundurup, çıracığım yok benim KARACAOĞLAN Che

ÜÇ DERDİM VAR Vara vara vardım ol kara taşa Hasret ettin beni kavim kardaşa Sebep ne gözden akan kanlı yaşa Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm Nice sultanları tahttan indirdi Nicesinin gül benzini soldurdu Nicelerin gelmez yola gönderdi Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm Karac'oğlan der ki kondum göçülmez Acıdır ecel şerbeti içilmez Üç derdim var birbirinden seçilmez Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm KARACAOĞLAN Che

VİRAN OLDUM MOR SÜMBÜLLÜ BAĞ İKEN Şu yalan dünyaya geldim geleli Tas tas içtim ağulari sağ iken Kahpe felek vermez benim muradım Viran oldum mor sümbüllü bağ iken Aradılar bir tenhada buldular Yaslandılar şıvgalarım kırdılar Yaz bahar ayında bir od verdiler Yandım gittim alkarlı dağ iken Farımaz da deli gönlüm farımaz Akar gözlerimin yaşı kurumaz Şimden geri benim hükmüm yürümez Azil oldum güzellere beğ iken Karac'oğlan der ki bakın geline Ömrümün yarısı gitti talana Sual eylen bizden evvel gelene Kim var imiş biz burada yoğ iken KARACAOĞLAN Che

YARE BİR BEN GEREK Yavru güzel olmak için Yare bir ben gerek bir ben Aşık aklın almak için Yare bir ben gerek bir ben Hançer almış destine Beni öldürmek kastına Beyaz gerdanın üstüne Yare bir ben gerek bir ben Karacaoğlan çaresi ne Melhem vurun yaresine İki kaşın arasına Yare bir ben gerek bir ben KARACAOĞLAN Che

NAZLI YARDAN GELDİ BANA BİR NAME Nazlı yardan geldi bana bir name Eğer doğru ise kırdı belimi Dediler ki yarini yad iller almış Kadir Mevlam nasib eyle ölümü Bülbüle söyleyin gülüne konsun Beni yardan eden Allah'tan bulsun Sabreyle sevdiğim ilkbahar olsun Terkedeyim vatanımı ilimi Ak yari gördükçe ağladım coştum Al elinden dolu badeler içtim Kötüler sandı ki ben yardan geçtim Ölmeyince çeker miyim elimi Karac'oğlan derki konmadan göçmem Her olur olmaza sırrımı açmam Kötüler köprü olsa üstünden geçmem Taşık suya uğradırım yolumu

DAĞLAR - 1 Yücesinde namlı namlı karın var, Seni yaylayacak zamanım dağlar! Başından aşmağa yoktur takatim, Kalmadı dizimde dermanım dağlar! Yağmur yağar, mor sümbüller bitirir; Yel estikçe kokuların getirir. Sarı çiçek sarvan kurmuş oturur; Karışmış güller çimenin dağlar! Sarı çiçek sallanıyor naz ile, Dem sürerdim on beşinde kız ile, Şimdi öksüz kaldım kırık saz ile, Ah ettikçe tüter dumanım dağlar! Yaz gelir, illerin çözülür, konar. Güzeller suyundan içip de kanar. Küpeler kulakta mum gibi yanar; Gördükçe, artıyor imanım dağlar! Karac'oğlan der ki: Çöktüm, oturdum; Bağ bahçe diktim de meyva yetirdim. Alnı top perçemli yavrı yitirdim, Bir köşende kaldı gümanım dağlar! KARACAOĞLAN DAĞLAR-2 Dinleyin ağalar, size söyleyim; Arş u Kürsü gider yolun var dağlar. Kar-ardıçlı, kamalaklı yüceler. Selvili, söğütlü yerin var, dağlar. Ahır Dağı'ndan gör Maraş bağını, Engirek'te derler ilin çoğunu. Bayra'dan. Bertiz'den Konur Dağı'nı; Göksun güzel derler, ilin var, dağlar. Gün doğanda Gündüzlü'nün başına. Ak Dağ derler duman çöker başına, Göğdeli'de sümbüllünün peşine Kabak tepe derler, şarın var dağlar. Karacaoğlan der de: Bitirdim çağı, O yüce Bin Boğa, Bolkar'ın dengi. Soğanlı yücesi koca Bey Dağı Erciyes ulumuz, pirin var dağlar. KARACAOĞLAN Che

GÖKYÜZÜNDE TÜTEN OLSAM Gökyüzünde tüten olsam Yeryüzünde biten olsam Al benekli keten olsam Yar boynuna sarsa beni Yar kolunda burma olsam Yedikleri hurma olsam Alçım alçım sürme olsam Yar kaşına sürse beni Karac'oğlan uşak olsam Yar belinde kuşak olsam Bir atlastan döşek olsam Yar altına serse beni KARACAOĞLAN Che

GÜZEL, NE GÜZEL OLMUŞSUN Güzel, ne güzel olmuşsun Görülmeyi, görülmeyi Siyah zülfün halkalanmış Örülmeyi örülmeyi Bahçende gülün güllenmiş Şeyda bülbülün dillenmiş Koynunda memen kirlenmiş Emilmeyi emilmeyi Mendilin yudum, arıttım Gülün dalında kuruttum İsmin ne idi unuttum Sorulmayı sorulmayı Seğirttim ardından yettim Eğildim yüzünden öptüm Adın bilirdim unuttum Çağırmayı çağırmayı Benim yarim bana küsmüş Zülfünü gerdana dökmüş Muhabbeti benden kesmiş Sevilmeyi sevilmeyi Çağır Karac'oğlan çağır Taş düştüğü yerde ağır Yiğit sevdiğinden soğur Sarılmayı sarılmayı

İNCECİKTEN BİR KAR YAĞAR İncecikten bir kar yağar Tozar Elif Elif diye Deli gönül abdal olmuş Gezer Elif Elif diye Elif'in uğru nakışlı Yavru balaban bakışlı Yayla çiçeği kokuşlu Kokar Elif Elif diye Elif kaşlarını çatar Gamzesi bağrıma batar Ak elleri kalem tutar Yazar Elif Elif diye Evlerinin önü çardak Elif'in elinde bardak Sanki yeşil başlı ördek Yüzer Elif Elif diye Karac'oğlan eğmelerin Gönül sevmez değmelerin İliklenmiş düğmelerin Çözer Elif Elif diye

KADİR MEVLAM SENDEN BİR DİLEĞİM VAR Kadir Mevlam senden bir dileğim var Muhannes kuluna muhtaç eyleme Cennet-i alayı nasib et bana Sırat köprüsünden yolum bağlama Kapımıza kara deve çökünce Fırtınasi şol alemi yıkınca Cehenneme kul seçilip çıkınca Kadir Mevlam o kullardan eyleme Kadir Mevlam ateş atma özüme Dünya malı görünmüyor gözüme Kadir Mevlam sen bak benim yüzüme Cehennemin ateşiyle dağlama Karac'oğlan hata çıkmaz dilimden Kocadım da hayır gelmez elimden Kadir Mevlam asla geçmez kulundan Deli gönül ah çekip de ağlama

BİR YİĞİT GURBETE GİTSE Bir yiğit gurbete gitse Gör başına neler gelir Merdin sılayı andıkça Yaş, gözüne dolar gelir Bağrıma basarım taşlar Akıttım gözümden yaşlar Yavrusun aldıran kuşlar Yuvasına döner gelir Kocadım çekemem nazı Bağrıma dökemem közü Yarin bana kötü sözü Kara bağrım deler gelir Evlerinin önü söğüt Atalardan kalmış öğüt Yarinden ayrılan yiğit Sılasına döner gelir Yaşa Karac'oğlan yaşa Ben söylerim coşa coşa İş düşünce garip başa Düşünerek gider gelir BİTTİ M'OLA, ŞAM İLİNİN HURMASI Bitti m'ola, Şam ilinin hurması Gitti m'ola ala gözün sürmesi Hama'nın, Humus'un telli turnası Turna, yarin selam saldı, gel diye Bitti m'ola Şam ilinin gülleri Aştı m'ola siyecinden dalları Şu sefil Yakub'un şirin dilleri Turna, yarin selam saldı, gel diye Bir ağaçta biter kırk yanal alma Birinden gayriye elini sunma Irak, yakın diye eğlenip kalma Turna, yarin selam saldı, gel diye Aşına da Karac'oğlan aşına Yeni girmiş on üç, on dört yaşına Irak değil, ak pınarın başına Turna, yarin selam saldı, gel diye

AĞACIN EYİSİ ÖZÜNDEN OLUR Ağacın eyisi özünden olur Yiğidin eyisi sözünden olur İl için ağlayan gözünden olur Ağlama hey gözü yaşın sevdiğim Yavrı keklik gibi kaynar eğlenir Mis kokulu yağlar ile yağlanır Sabah akşam türlü yazma bağlanır Eğip geçer yeşil başın sevdiğim Karacaoğlan der ki hoşça salınsın Dursun yol üstünde bacı alınsın Çözüver düğmeni göğsün görünsün Nokta nokta benli döşün sevdiğim KARACAOĞLAN Che

ILGIT ILGIT ESEN SEHER YELLERİ Ilgıt ılgıt esen seher yelleri Esip esip yare değmeli degil Ak elleri elvan elvan kınalı Karadır gözleri sürmeli değil Estirir de seher yeli estirir Kimini güldürür kimin kusturur Kısmet ise kadir Mevlam gösterir Sevmeli güzeli öğmeli değil Bir bölük turna da havada uçar İner engininden bir bade içer Esen seher yeli göğsünü açar Yar göğsün bendleri düğmeli değil Bir bölük turna da havada kışlar Bak başıma geldi gördüğüm düşler Size derim size yiğit yoldaşlar Sözü yalan yari sevmeli değil Karac'oğlan der ki konup göçmedim Ak göğsünün düğmelerin açmadım Fırsat elde iken alıp kaçmadım Öldürmeli beni döğmeli güzel KARACAOĞLAN Che

ÖLÜM ARDIMA DÜŞÜP DE YORULMA Ölüm ardıma düşüp de yorulma Var git ölüm bir zaman da gene gel Akıbet alırsın komazsın beni Var git ölüm bir zaman da gene gel Şöyle bir vakitler yiyip içerken Yiyip içip yaylalarda gezerken Gene mi geldin ben senden kaçarken Var git ölüm bir zaman da gene gel Çıkıp boz kurtlayın ulaşamadım Yalan dünya sana çıkışamadım Eşimle dostumla buluşamadım Var git ölüm bir zaman da gene gel Karac'oğlan der ki derdim pek beter Bahçede bülbüller şakıyıp öter Anayı atayı dün aldın yeter Var git ölüm bir zaman da gene gel KARACAOĞLAN Che

SİNEM ÜSTÜ DÜĞÜM OLSUN, DAĞ OLSUN Elım ile yıktım, boşandı bendim. Coşkun sular gibi çağlar, gezerim. Yitirdim kendimi, bulmadım gitti. Sevdası başımda ağlar, gezerim. Sinem üstğ düğüm olsunödağ olsun; Çevre yanı mor sümbüllü bağ olsun; Irak, yakın kömür gözlüm sağ olsun; Hayalin gönlümde eğler, gezerim. Benden selam olsun yedi benlime, Yine gam, kasavet bastı gönlüme. Saçım, başım yolup kendi eğnime Geyik postlarını bağlar, gezerim. Karacoğlan der ki: Derdim deşmeğe, Arzuhal yazdırdım, yare göçmeğe, Aman deyip kapısına düşmeğe, Dertli yüreğimi dağlar, gezerim. KARACAOĞLAN Che

Gönül Ne Gezersin / Karacaoğlan Gönül ne gezersin sarp kayalarda İniver aşağı yola gidelim Bir güzel sevmeyle gönül eğlenmez Gel güzeli bolca İl'e gidelim Koyuverin gitsin sefil baykuşu Durmuyor akıyor gözümün yaşı Kadir kıymet bilmez imiş her kişi Kadirli kıymetli İl'e gidelim Şahini koyuverin avını alsın Yarenim yoldaşım yanıma gelsin Şu garip illerde düşmanım ölsün Emmili dayılı İl'e gidelim Karac'aoğlan der ki yiyip içmeden Güzeller usanmaz konup göçmeden Muhanatın köprüsünden geçmeden Düşelim de azgın sele gidelim Che

BİR SOFRA İSTERİM Bir sofra isterim kimse sermedik Bir yayla isterim kimse konmadık Bir güzel isterim yad el değmedik Ellenmiş de bellenmişi n'ideyim Severim güzeli nice olursa Boyu uzun, beli ince olursa Severim atımı dinçce olursa Kovulmuşu yorulmuşu n'ideyim Karacaoğlan der ki kolu kırarım Nedir yüce dağlar size zararım Ararsam pınarın gözün ararım Bulanmış da durulmuşu n'ideyim KARACAOĞLAN Che

HASAN DAĞI Çok sevdiğim Hasan Dağı, Şu dumanın hal olma mı? Senin gibi yüce dağın Eğlim eğlim yol'olma mı? Hasan Dağı'nın eteği, Çevresi güller biteği. Koç yiğit, arslan yatağı Hiç bu dağın il olma mı? Yükseği yalım kayalı. Kekliği şahan soyalı. İnce belli, gök sayalı Dilber seven del'olma mı? Yükseğinin karı tozar, İngininin köyü mezar. Göğsü al'ca kaplan gezer, Avcı olup al olma mı? Eğlim eğlim yol alanın, Seferine kul olanın, Ak gerdanda ben olanın Yanakları bal olma mı? Deli gönül, var günahın. Onun için geçmez anın. Senin gibi padişahın Benim gibi kul'olma mı? Farı, Karac'oğlan, farı. Ben çekerim ah ü zarı. Günde bağlanırsın sarı, Bu velenin al'olma mı? KARACAOĞLAN Che

SABAHTAN UĞRADIM BEN BİR GÜZELE Sabahtan uğradım ben bir güzele Ala gözlerine sürmeler çekmiş Taramış zülfünü dökmüş bir yana Salıvermiş ince belin üstüne Bir hoş durur eda naz gibi Arkasında saçı tel tel saz gibi Has bahça içinde top nergiz gibi Karalar mı giydin al'ın üstüne Alma alma yanakları al gibi Boyu uzar gider selvi dal gibi Seherde açılan gonca gül gibi Sandım kan damlamış karın üstüne Çıka çıka çıktım yoluna vardım Verdiği çevreyi koluma sardım Uğrunda ölümü göze aldım Dİvanına durdum yolun üstüne Çekiverdim gücün gücün içine Al karanfil takmış sünbül saçına Ömrümü koymuşum ferman bacına Yarim sultan olmuş ilin üstüne KARACAOĞLAN Che

BİR YİĞİT DE BİR GÜZELİ SEVERSE Bir yiğit de bir güzeli severse Emrettiği yere hemen gitmeli Ardına düşmeyle güzel sevilmez Güzelleri koşup koşup bulmalı Zehirdir kötünün ekmeği yenmez Merd olanın ışığı sönmez Bir güzel seversen sözünden dönmez Sevdiğinin halından da bilmeli Dolandım dağları borlara düştüm Kız senin derdinden odlara düştüm Çaresi bulunmaz dertlere düştüm Dostunun derdine ortak olmalı Karac'oğlan der ki n'olup n'olmadan Dost ağlayıp düşman bize gülmeden Biri ölüp biri ile kalmadan Ölecekse ikisi de ölmeli KARACAOĞLAN Che

BİR ADAM HASMINI UTANDIRAMAZ Bir adam hasmını utandıramaz Elde külliyetli var olmayinca Pervane sem'ini uyandıramaz Başta sevda, kalpte nar olmayinca Nice mertler durur, mert ülkesinde Adam heveslenir eğlenmesinde Diyar-ı gurbetin car kösesinde Eğleşilmez kisb u kar olmayınca Karac'oglan der ki, sözün bilmişi Tedbirle görülür dünyanin isi Ne etsin, neylesin alemde kişi Felek Mustafa'ya yar olmadıkca KARACAOĞLAN Che

GÖNÜL GURBET İLE VARSA Gönül gurbet ile varsa Ya gelinir ya gelinmez Her güzele meyil verme Ya sevilir ya sevilmez Yöğrüktür bizim atımız Yardan atlattı zatımız Gurbet ilde kıymatımız Ya bilinir ya bilinmez Bahçenizde nar ağacı Kimi tatlı kimi acı Gönüldeki dert ilacı Ya bulunur ya bulunmaz Deryalarda olur bahri Doldur ver içem zehri Suna'm gurbet ilin kahrı Ya çekilir ya çekilmez Karacaoğlan düşse yola Bülbül figan eder güle Güzel sevmek bir sarp kale Ya alınır ya alınmaz KARACAOĞLAN Che

BÜLBÜL NE YATARSIN BAHAR ERİŞTİ Bülbül ne yatarsın bahar erişti Ulu sular göl olduğu zamandır Kat kat oldu gül yaprağa karıştı Gene bülbül kul olduğu zamandır Gene bahar oldu açıldı güller Figana başladı gene bülbüller Başka bir hal olup açtı sümbüller Aşıkların del'olduğu zamandır Gene bülbül bilir gülün halinden Yeter deli oldum yarin elinden Aşık aşıp gelir yaya belinden Yardan bize gel olduğu zamandır Gene geldi türlü baharlar bağlar Bülbül figan edip kamuyu dağlar Türlü çiçeklerle bezenmiş dağlar Ulu dağlar yol olduğu zamandır Karac'oğlan der ki geçti çağlarım Meyve vermez oldu gönül bağlarım Aklıma geldikçe durmaz ağlarım Gözüm yaşı sel olduğu zamandır KARACAOĞLAN . push ; Che

SARI EDİK GEYMİŞ GONCU KISARAK Sarı edik geymiş goncu kısarak Gidiyor da birim birim basarak Anası huri de kızı beserek Emirler'den bir kız indi pınara Sarı edik geymiş goncu dizinde Arzumanım kaldı ala gözünde Böyle güzel m'olur köylü kızında Emirler'den bir kız indi pınara Meles gömlek geymiş vücudu nazik Kollarını sıkmış altun bilezik Aşnası kötüdür ceylana yazık Emirler'den bir kız indi pınara Karac'oğlan der ki n'olup n'olmalı Keten gömlek geymiş kolu sırmalı Anasın öldürüp kızın almalı Emirler'den bir kız indi pınara KARACAOĞLAN Che

YÜRÜ BRE YALAN DÜNYA Yürü bre yalan dünya Sana konan göçer bir gün İnsan bir ekine misal Seni eken biçer bir gün Ağalar içmesi hoştur O da züğürtlere güçtür Can kafeste duran kuştur Elbet uçar gider bir gün Aşıklar der ki n'olacak Bu dünya mamur olacak Haleb'i Osmanlı alacak Dağı taşa katar bir gün Yerimi serin bucağa Suyumu koyun ocağa Kafamı alin kucağa Garip anam ağlar bir gün Yer yüzünde yeşil yaprak Yer altında kefen yırtmak Yastığımız kara toprak O da bizi atar bir gün Bindirirler cansız ata İndirirler tuta tuta Var dünyadan yol ahrete Yelgin gider salın bir gün Karac'oğlan der nasıma Çok işler gelir başıma Mezarımın baş taşına Baykuş konar öter bir gün

ŞU YÜCE DAĞLARIN KARI Şu yüce dağların karı eridi Sel oldu gidelim de bizim ellere Yaylamızı lale sümbül bürüdü Gel oldu gidelim de bizim ellere Nazlı olur güzellerin eyisi Deli gönül güzellerin delisi Gayrı bizim elin kara çalısı Gül oldu gidelim bizim ellere Karacaoğlan derki gelir yazları Güzel kimden aldın sen bu nazları Ananın babanın acı sözleri Bal oldu gidelim bizim ellere KARACAOĞLAN Che

ON BİRİNDE BİR YAR SEVDİM On birinde bir yar sevdim Yeni açmıs güle benzer On ikide şeker şerbet Oğul vermiş bala benzer On üçünde gözün süzer Zülüfün gerdana düzer Kargı kamış gibi uzar Boyu servi dala benzer On dördünde pek derbeder Dostun ikrarını güder Nere çekersen ora gider Boynu toklu kula benzer On beşinde yaşar yaşın Her örnekten bağlar başın Tenhalarda arar eşin Tez alışkın tele benzer On altıda kurt bilekli Yüreği Hakka dilekli Sağrısı yesil örekli Esen poyraz yele benzer On yedide delidolu Hiç bilmez gittiği yolu Hasbahçenin gonca gülü Kız turnada tele benzer On sekizde geçer gücü Kız oğlana bulur suçu Gelinin ibrişim sacı Kızın altın tele benzer On dokuzda olur hasta Zülüfleri deste deste Gelin şeker şerbet tasta Kız petekte bala benzer Naçar Karac oğlan naçar Aşkın kitabını açar Yiğirmide vakti geçer Geçmez akça pula benzer KARACAOĞLAN Che

İLLERİ VAR BİZİM İLE BENZEMEZ İndim seyran ettim Firengistan'ı İlleri var, bizim ile benzemez Levin tutmuş goncaları açılmış Gülleri var, bizim güle benzemez Göllerinde kuğuları yüzüşür Meşesinde sığınları böğrüşür Güzelleri türkü söyler, çığrışır Dilleri var, bizim dile benzemez Seyr edüben gelir Karadeniz'i Kanları yok, sarı sarı benizli Öğün etmiş, kara domuz etini Dinleri var, bizim dine benzemez Akılları yoktur, küfre uyarlar İmanları yoktur, cana kıyarlar Başlarına siyah şapka geyerler Beyleri var, bizim beye benzemez Karac'oğlan eydür, dosta darılmaz Hasta oldum, hatırcığım sorulmaz Vatan tutup bu yerlerde kalınmaz İlleri var, bizim ile benzemez

MADEM DİLBER Madem dilber meylin yoğudu bende Ezelinden ikrar vermeyeydin Muhabbettir güzelliğin nişanı Uğrun uğrun bakıp gülmeyeyidin Siyah saçlarını eylersin perde Beni sen uğrattın bin türlü derde ben kendi halımda gezdiğim yerde Çağırıp yağdigar vermeyeyidin Karacaoğlan der ki ey mahı mestim Kaşla göz edersin benimi kestin Severler güzeli darılma dostum Darıldıysan güzel olmayayıdın KARACAOĞLAN Che

YİNE SEVDA GELDİ SERİME Yine sevda geldi serime Koymazlar ki gidem kendi yoluma El uzatman benim gonca gülüme Allı turnam, harman dalı do'ndu' mu' Sarı edik geymis koncu dizinde Arzumanım kaldı ala gözünde Böyle güzel m'olur köylü kızında Allı turnam, harman dalı do'ndu' mu' Yiğitleri vardır ata binerler Soğuk sulu yaylalara konarlar Toprak tutmaz diye geri dönerler Allı turnam, harman dalı do'ndu' mu' Arap ata biner hep yarışırlar Cirit oynarlar da ok atışırlar Yine bir gün gelir yan bakışırlar Allı turnam, harman dalı do'ndu' mu' Karac'oğlan seni çağırır yine Yiğit olan hançer sokar beline Arzulayıp çıkar Bağdat çölüne Allı turnam, harman dalı do'ndu' mu' KARACAOĞLAN Che

DİNLEYİN BİR GÜZEL MEDHEDEYİM Dinleyin bir güzel medhedeyim Yiğide nispetle yürüyüşlünün Can feda ederim söyle sunaya Bin türlü naz ile salınışının Kadife şalvarli tül lü başlının Güvercin topuklu sarı mestlinin Elleri kınali kumru seslinin Zülüfü gerdana tarayışlının Entari giyinmis freng irengi Yanaklar kırmızı elmas irengi Saçlari topukla eyliyor çengi Bir ceren bakışlı on dört yaşlının Karac oglan der ki güzelin huyu Hezeren çubuğ na benziyor boyu Ab-i kevser gibi lebinin suyu Peynirdir dilleri inci dişlinin KARACAOĞLAN Che

UÇUP UÇUP DAĞ SALINDAN GELİRSİN Uçup uçup dağ salından gelirsin Gelişin nereden yalınız ördek Ben bilirim bizim ilden gelirsin Söylesin bir kelam diliniz ördek Ağlamışsın gözyaşını sileyim Söyle derdin neyse ben de bileyim Eğer yalnızsan yoldaş olayım Daha çok ırak mı iliniz ördek Ağlamışsın gözlerinin yaşına Uğramışsın zemherinin kışına Alıcı kuş ile senin işin ne Onda yaman olur haliniz ördek Karac'oğlan der ki bir telin eğri Sağ yanın sol yanın püskürtme benli Boynunu çevirmiş bir yana doğru Kaynar pınar olsun yolunuz ördek KARACAOĞLAN Che

ÇIKTIM SEYREYLEDİM NİĞDE'Yİ BOR'U Çıktım seyreyledim Niğde'yi Bor'u Acep gezsem mavi donlum var m'ola Güzeller durağı Tokat, Engürü Acep gezsem mavi donlum var m'ola Hey geri de deli gönül hey geri Adana, İlbeyli, Göksun, Tekir'i Otuz iki sancak, Diyarbekir'i Acep gezsem mavi donlum var m'ola Heşiri de deli gönül heşiri Deryada dönüyor kıral yesiri Halep, Trablus, koca Mısır'ı Acep gezsem mavi donlum var m'ola Yeşil ördek yayılıyor çimende Mehdi günü doğar ahir zamanda Kürt'te, Hindistan'da, Çin'de, Yemen'de Acep gezsem mavi donlum var m'ola Yeşil ördek sulanıyor gölekte Altın küpe şavk veriyor kulakta Cennet-i alada, huri, melekte Acep gezsem mavi donlum var m'ola Mecliste içerler demi kanyadan Guzel seven murad alır dünyadan Kayseri'den, Karaman'dan, Konya'dan Acep gezsem mavi donlum var m'ola Hacı Bektaş Veli şeyhlerin piri Konya'da yoklayın Molla Hünkar'ı İçel'den, Antep'den, Gürün'den beri Acep gezsem mavi donlum var m'ola Mardin'den de Karac'oğlan Mardin'den Çeken bilir ayrılığın derdinden Koçhisar'dan, Hasan Dağın ardından Acep gezsem mavi donlum var m'ola KARACAOĞLAN Che

KOŞMA - 1 Ala gözlü nazlı dilber Sen d olasın benim gibi Zülfün dökük boynun bükük Sen d olasın benim gibi Bahçende güller bitmesin Dalında bülbül ötmesin Kapından cerrah gitmesin Sen d olasın benim gibi Gül yerine diken bitsin Kuşyerine baykuş ötsün Gözün yaşı sele gitsin Sen d olasın benim gibi Karac'oglan der mert gibi Yanar yüreğim od gibi Bir ok yemiş bozkurt gibi Sen d olasın benim gibi KARACAOĞLAN KOŞMA - 2 İzin ver hey ağam ben de gideyim Ah çekip de arkam sıra ağlar var Bakarım bakarım sılam görünmez Aramızda yıkılası dağlar var Coşkun sular gibi akıp durulma Kuru yaprak gibi esip savrulma Nerde güzel görsen ona çevrilme Bizim ilde cana kıyar beyler var Karşıdan karşıya yanar bir ışık Bunu söyleyenin dilleri aşık Bir bugday benizli zülfü dolaşık Gitme diye beni yolda eğler var Karac'oğlan der ki kendim öğeyim Taşlar alıp kara bağrım döğeyim Güzel sevme derler nasıl sevmeyim Kaşlar arasında çifte benler var KARACAOĞLAN KOŞMA -4 Eğer benim ile gitmek dilersen Eğlen güzel yaz olsun da gidelim Bizim iller kıraçlıdır aşılmaz Yollar çamur kurusun da gidelim Aşamazsın Karaman'ın ilini Köprüsü yok geçemezsin selini Gerdan yaylasının Perçem belini Lale sümbül bürüsün de gidelim Sökülsün dağların buzu sökülsün Öne insin, çöl ovaya dökülsün Erzurum dağının karı çekilsin Ak koyunlar yürüsün de gidelim Karac'oğlan der ki buna ne fayda Hiç rağbet kalmadı yoksula payda Bu ayda olmazsa gelecek ayda Onbir ayın birisinde gidelim. KARACAOĞLAN KOŞMA 5 Yüceden mi geldin sen seher yeli Daha dostum eller ile gezer mi? Solmuş derler gül benzinin iziği, Daha dostum eskisinden güzel mi? O ne dedi, sen ne dedin varıncak? Oğlan aşık mısın? Dedi görüncek El kavuşturup divanına duruncak Daha dostum eskisinden güzel mi? Kolda götürürüm yavrı baz gibi Yüzerim göllerde boymul kaz gibi Bahçandan açılan top nergiz gibi Toplar toplar, dost zülfüne dizer mi? Karac&#8217;oğlan, gider kendi yoluna Çiğ ibrişim pek yakışır beline, Divitin, kalemin almış eline; O dost bizi defterine yazar mı? KARACAOĞLAN KOŞMA 6 Seherden uğradım dostun köyüne&#8220; Hoş geldin sevdiğim, in!&#8221; dedi bana. Domurcuk memesin verdi ağzıma, &#8220;Yorgunsun sevdiğim, em!&#8221; dedi bana. Benim yarim gelişinden bellidir, Ak elleri deste deste güllüdür, İbrişim kuşaklı ince bellidir &#8220;İnce bellerimi sar!&#8221; dedi bana. Benim yarim bana yalan söylemez. Söylerse de gıybetimi eylemez. İl yanında ikrarını söylemez &#8220;İlleri uyut da gel!&#8221; dedi bana Mestine de deli gönül mestine, Aşık olan gül gönderir dostuna. Telli mahramasın attı üstüme &#8220;Terlersen sevdiğim, sil!&#8221; dedi bana Karac&#8217;oğlan, sırrın kime danışır? Siyah zülfü mah yüzüne kıvrışır. Ayrılanlar elbet bir gün kavuşur&#8220; Ağlama sevdiğim, gül!&#8221; dedi bana KARACAOĞLAN Che

ALA GÖZLÜ NAZLI DİLBER Ala gözlü nazlı dilber Halimden haberin var mı Seni eller alıyorlar Zulmünden haberin var mı Güzeller yola düzüldü Aşkının bağrı ezildi Yürü kemerin çözüldü Belinden haberin var mı Atlılar yurdu aşıyor Badeler doldu taşıyor Yavru, turuncun düşüyor Koynundan haberin var mı Karac oglan budur halim Neylemeli dünya malın Binboğa'dir benim ilim İlimden haberin var mı KARACAOĞLAN Che

KADİR MEVLAM, SENDEN BİR YAR İSTERİM Kadir Mevlam, senden bir yar isterim. Minnet ile gelen yari neyleyim? Bır sofra isterim, eller değmedik. Eller yemış, doyulmuşu neyleyim? Bir yayla isterim, eli göçmedik; Lalesi, sümbülü, gülü geçmedik. Bir güzel isterim, eller değmedık; Koldan kola sarılmışı neyleyim? Bir güzel isterim, nice olursa; Gözler ala, beli nice olursa. Binerim ata da dinççe olursa; Eller binip kovulmuşu neyleyim? Amanin da, Karacoğlan, amanın. Kirpikler ok olmuş kaşı kemanın. Evvel kız başlıydın, duldur zamanın. Olursa kız olsun, dulu neyleyim? KARACAOĞLAN Che

BANA KARA DİYEN DİLBER Bana kara diyen dilber Gözlerin kara değil mi Yüzünü sevdiren gelin Kaşların kara değil mi Güzel, ben seni isterim Seni koynumda beslerim Yüzünü, güzel, göreyim Zülüfün kara değil mi Boyun uzun, belin ince Yanakların olmuş gonca Salıverirsin kolunca Beliğin kara değil mi Utanırım akar terim Güzellikte yok benzerin En sevgili makbul yerin Saçların kara değil mi Beni kara diye yerme Mevla'm yaratmış, hor görme Ala göze siyah sürme Çekilir, kara değil mi Hind'den, Yemen'den çekilir İner Bağdad'a dökülür Türlü taama ekilir Biber de kara değil mi Göllerde kuğular olur Göğüs ak, kara benlidir Mısır'da çok zengin vardır Kölesi kara değil mi Pınara konan kuğunun Kanadı beyaz çoğunun Çöldeki Arab beyinin Çadırı kara değil mi İller de konup göçerler Lale sünbülü biçerler Ağalar, beyler içerler Kahve de kara değil mi Evlerinde sular akar Güzelleri göze bakar Hublar yanağına sokar Sünbül de kara değil mi Karac'oğlan der, inşallah Görenler desin maşallah Kara donlu Beytullah Örtüsü kara değil mi

ÖTME, TURAÇ, ÖTME; İŞİN VAR SENİN. Ötme, turaç, ötme; işin var senin. Şahan salıp avlanacak yer değil. Vardım, gördüm, ağyar göçmüş yurdundan; Vatan tutup eğlenecek yer deyil. Güzel, senin ak saraylı yurdun var; Divitin var, kalemin var, ördün var; Güzel, senin türlü türlü derdin var; Hosça sallan, karşındaki tor değil. Bir düğme diktirem göğsün ağ ise. Etrafı da lale, sünbül, bağ ise. Eğer güzel bende gönlün yoğ ise, Benim işim minnet ile zor değil. Karacoğlan der: Gezelim yurtları, Söyleyelim başa gelen dertleri, Sevmeseydim senin gibi sertleri. Ah, neyleyim, aklım başa yar deyil. KARACAOĞLAN Che

HASTA DÜŞTÜM HEY AĞALAR Hasta düştüm hey ağalar Halim bilmez dağlar şimdi Düşman gibi dost karşımda Zülüflerin bağlar şimdi Etmedim ahd ü zamanı Geçti mihnetin zamanı Yitirdim kaşı kemanı Gözüm yaşı çağlar şimdi Del'oldum kanman sözüme Dost hançer vurdu özüme O yar bakmıyor yüzüme Yas çekecek çağlar şimdi Balaban uçurdum gölden Tor şahin kaçırdım koldan Yazık fırsat gitti elden Mecnun oldum beyler şimdi Fırkat oldu yaktı canım Feryatla geçer zamanım Yaralandım, akar kanım Karac'oğlan ağlar şimdi

YAYLADAN İNERKEN BİR GÜZEL GÖRDÜM Yayladan inerken bir güzel gördüm Ağlar melil melil bilmem nedendir Ak yerine karaları başına Bağlar melil melil bilmem nedendir Ağ'rır başım kulaklarım çınılar Yaralarım göz göz oldu yeniler Hastaların derdi vardır iniler Sağlar melil melil bilmem nedendir Kirmanı da kılıcınız kirmanı Taştan dönmez mızrağının yalmanı Böyle imiş padişahın fermanı Dağlar melil melil bilmem nedendir Karac'oğlan der ki dinlen sözümü Aşk yoluna yandırırım özümü Dökülmüş yaprağı kalmış üzümü Bağlar melil melil bilmem nedendir KARACAOĞLAN Che

ELA GÖZLÜ NAZLI DİLBER Ela gözlü nazlı dilber Koma beni el yerine Altın kemerin olayım Dola beni bel yerine Hecine gönlüm hecine Yiğide ölüm gecine Al beni zülfün ucuna Sallanayım tel yerine Gel kız karşımda dursana Şu benim halim sorsana Zülfünden bir tel versene Koklıyayım gül yerine Karac'oğlan der n'olayım Kolun boynuma dolayım Nazlı yar kölen olayım Kabul eyle kul yerine KARACAOĞLAN Che

Değirmenden Geldim Beygirim Yüklü Değirmenden geldim beygirim yüklü Şu kızı görenin del'olur aklı On beş yaşında da kırk beş bölüklü Bir kız bana emmi dedi n'eyleyim Birem birem toplıyayım odunu Bilem dedim bilemedim adını Albistan yanaklı Kürtler kadını Bir kız bana emmi dedi n'eyleyim Bizim ilde urum olur uc olur Sızılaşır bozkurtları ac olur Bir yiğide emmi demek güc olur Bir kız bana emmi dedi n'eyleyim Karac'oğlan derki n'olup n'olayım Akan sularınan ben de geleyim Sakal seni makkabınan yolayım Bir kız bana emmi dedi n'eyleyim Karacaoğlan . push ; Che

VAR GİT ÖLÜM Ölüm ardıma düşüp de yorulma Var git ölüm bir zaman da gene gel Akıbet alırsın komazsın beni Var git ölüm bir zaman da gene gel Şöyle bir vakitler yiyip içerken Yiyip içip yaylalarda gezerken Gene mi geldin ben senden kaçarken Var git ölüm bir zaman gene gel Çıkıp boz kurtlayın ulaşamadım Yalan dünya sana çıkışamadım Eşimle dostumla buluşamadım Var git ölüm bir zaman da gene gel Karac'oğlan der ki derdim pek beter Bahçede bülbüller şakıyıp öter Anayı atayı dün aldın yeter Var git ölüm bir zaman gene gel

AĞLAMA SEVDİĞİM GÜL DEDİ BANA Seherden uğradım dostun köyüne Hoş geldin sevdiğim in dedi bana Tomurcuk memesin verdi ağzıma Yorgunsun sevdiğim em dedi bana Benim yarim gelişinden bellidir Ak elleri deste deste güllüdür İbrişim kuşaklı ince bellidir İnce bellerimi sar dedi bana Benim yarim bana yalan söylemez Söylerse de gıybetimi eylemez El yanında ikrarını söylemez Elleri uyut da gel dedi bana Mestine de deli gönül mestine Aşık olan gül gönderir dostuna Telli mahramasın attı üstüme Terlisin sevdiğim sil dedi bana Karac'oglan sırrın kime danışır Siyah zülfü mah yüzüne kıvrışır Ayrılanlar elbet bir gün kavuşur Ağlama sevdiğim gül dedi bana KARACAOĞLAN Che

NUHUN GEMİSİNE BÜHTAN EDENLER Nuhun gemisine bühtan edenler, Yelken açıp yel kadrini ne bilir? O Süleyman kuş dilini bilirdi, Her Süleyman dil kadrini ne bilir? Arap atlarında olur fırkalar, Kimi sarhoş yürür, kimi ırgalar. Zibilliğe inip konan kargalar, Has bahçede gül kadrini ne bilir? Dünya benim diye zenginlik satan, Helal ekmeğine haramlar katan, Sonradan sonraya beğliğe yeten Zalim olur, el kadrini ne billir? Karacoğlan der ki: Belim büküldü, Ağzım içinde dişim döküldü, Nuh Nebinin haddesinden çekildi, Saz çalmayan tel kadrini ne bilir? KARACAOĞLAN Che

SEVDİĞİM DİLBER 1 Ala gözlerini sevdiğim dilber Sevgini sevdamdan ayıramıyorum Gündüz hayalimde, gece düşümde Bana bir hal oldu bilemiyorum Yaylanın hası da şu nazlı pınar Aşnası olanlar yolları dener Duramaz dillerim, nazlımı arar Dilim tutup da duramıyorum Nerde güzel görsem artıyor gamım Genç yaşımda sağır oldu kulağım Her gün önümüzden geçer yolağım Şimdi nerd'olduğum bilemiyorum Karac'oglan da gördüğün öğer Uzundur sacları topuğun döğer Vermişler beş bini, bin daha değer Kesilmiş bahası, alamıyorum KARACAOĞLAN SEVDİĞİM DİLBER 2 Ala gözlerini sevdiğim dilber Göster cemalini görmeğe geldim Şeftalini derde derman dediler Gerçek mi sevdiğim sormaya geldim Gündüz hayallerim gece düşlerim Uyandıkça ağlamaya başlarım Sevdiğim üstünde uçan kuşların Tutup kanatların kırmaya geldim Senin aşkların gülmez dediler Ağlayıp yaşını silmez dediler Seni bir kez saran ölmez dediler Gerçek mi efendim sormaya geldim Senin işin yiyip içmek dediler Yaran ile konup göçmek dediler Göğsün cennet koynun uçmak dediler Hak nasip ederse görmeye geldim Mail oldum senin ince beline Canım kurban olsun tatlı diline Aşık olup senin hüsnün bağına Kırmızı güllerin dermeye geldim Karac oglan der ki işin doğrusu Gökte melek yerde huma yavrusu Söyleyim ben sana sözün doğrusu Soyunup koynuna girmeğe geldim KARACAOĞLAN SEVDİĞİM DİLBER 3 Ala gözlerini sevdiğim dilber Kuğuya benzettim göller içinde İnceciktir belin hilaldir kaşın Selviye benzettim dallar içinde Benim dostum gelişinden bellidir Ak elleri deste deste güllüdür Güzel seven yiğitler de bellidir Melil mahzun gezer iller icinde Karşımızdan geçen acap yar mı ola Benim gibi yaralanmış, zar mı ola Benim sevdiceğim güzel var mı ola Hakkın yarattığı kullar içinde Karac oğlan söyler biz de varalım Kimler rakip olmus biz de görelim Halin hatırını anın soralim Götürüp giderler sallar icinde KARACAOĞLAN SEVDİĞİM DİLBER 4 Ala gözlerini sevdiğim dilber Sana bir sözüm var diyemiyorum Bilmem deli miyim mecnun gezerim Sırrımı yadlara veremiyorum Ak memenden emdireceğim azıktır Tarama zülfünü gönlüm bozuktur Öksüzüm garibim bana yazıktır Destursun koynuna giremiyorum Helal olsun al yanaktan emdiğim El uzatıp gonca gülün derdiğim İnce belin usul boyun sardığım Alışmış kollarım duramıyorum Karac oğlan der ki beyli paşalı Aşk sevdası gözümden taşalı Sen gibi güzele gönlüm düşeli Uyuyup uykuya kanamıyorum KARACAOĞLAN SEVDİĞİM DİLBER 5 Ala gözlerini sevdiğim dilber Seni görmeyeli göresim geldi Altun kemer sıkmış ince belini Usul boylarını sarasım geldi Küçücüksün güzel etme bu naazı Ciğerime bastın ateşi kozu Başına sokmuşun gülü nergisi Yüzünü yüzüme süresim geldi Aladır gözlerin karadır kaşın Aradım cihanı bulunmaz eşin Yaylanın kenarından beyazdır dosun Uzanıp üstüne ölesim geldi Karac oğlan der ki bilirim seni Adadım yoluna kurban bu canı Koynunda beslesen ayvayı narı Çözüp düğmelerin deresim geldi KARACAOĞLAN SEVDİĞİM DİLBER 6 Ala gözlerini sevdiğim dilber Su gelip geçtiğin yollar öğünsün Kadir Mevlam seni öğmüş yaratmıs Kısmeti olduğun kullar öğünsün Hormelek var mı senin soyunda Kız namazım kaldı usul boyunda Kadir gecesinde bayram ayında Üstüne gölg olan dallar öğünsün Horu kızlar sürmelemiş gözünü, İlin aşiretin çeksin nazını Kaldır perçemini görem yüzünü Yüzüne dökülen teller öğünsün Karac oğlan der ki garibim garip Garibin halinden ne bilsin tabip Akşamdan soyunup koynuna girip Boynuna dolanan kollar öğünsün KARACAOĞLAN Che

TÜRKÜ Her sabah her sabah gelir geçerler Dünyalar durdukça durası kızlar Bir vefa görmedim kaşı karadan Allah'ım muradı veresi kızlar Kızlar güzel güzel aslı huriden Yeryüzünü lale sümbül bürüden Kasvetli gönlümün gamın eriden Karanlık gecemin çırası kızlar Donadaydım yeşil ile al ile Besliyeydim şeker ile bal Boğum boğum al kınalı al ile Gelin olup bize varası kızlar Karac'oğlan bir sümbülcük yetirsem Yetirsem de gölgesinde otursam Kulağı küpeli bir yar getirsem Babamın evine giresi kızlar KARACAOĞLAN Che

SUYA GİDEN ALLI GELİN -Suya giden allı gelin Niçin böyle salınırsın? Gelin bir su ver içeyim Gelin kimin gelinisin -Su değildir derdin Görmek ise yeter gördün Oğlan burda çokça durdun Ağam gelir döğülürsün -Döğülürsem döğüleyim Söğülürsem söğüleyim Gelin sana kul olayım Ölürüm kanlım olursun -Yaylaya göçmedin mi? Soğuk sular içmedin mi? Güzel görüp geçmedin mi? Beni görüp delirirsin! -Türlü yaylayı aşınca Soğuk suları içince Kocayıp vaktin geçince Taşlar alıp döğünürsün -Evlerinin önü solgan Ağam görürsen korkan Telli perçemlisin oğlan Ne dedim ki darılırsın Karac'oğlan sana vurgun Döşlerin elmadan dolgun Sevindirdin beni bugün İnşallah cennet görürsün KARACAOĞLAN Che

BENDEN SELAM EYLEN Benden selam eylen şol nazlı yara Her beni gördükçe gülüp durmasın Aldırdım aklımı oldum divane Aklımı başımdan alıp durmasın Kız seninle böyle miydi pazarım Kara kaşlarında kaldı nazarım Yol üstünde kazmasınlar mezarım Yar gelip geçtikçe yanıp durmasın Kız seninle bir bahçecik dikelim Ayvasından turuncundan satalım Gel sarılıp bir gececik yatalım Ahu zarım sende kalıp durmasın Karacaoğlan der ki Hakk'a bakadur Yollar çamur belki çöker bükedur Çekemem kahrını bağrım yufkadur Arada haberin gelip durmasın KARACAOĞLAN Che

SANA DEDİM, ALLI GELİN HAS GELİN Sana dedim, allı gelin has gelin Suya gider, sağ elinde tas gelin Yedi yıldır ben sevdana düşeli Kerem eyle, şu sevdamı kes gelin Zalim aşk elinden içmişim ağı Senin için dolanırım bu dağı Alam beliğine altın saç bağı Tak saçına, ince bele as gelin Ben seni severim, sen de seversen İnsan olman el sözüne uyarsan Çizme olam ayağına, geyersen Ökçesin de çamurlara bas gelin Bir gül oldum zemheride açıldım Açıldım da kız koynunda geçindim Kumaş oldum terzilerde biçildim Geyin sarıl, ak tahtaya bas gelin Karac'oğlan der ki, nic'olur halım Yoluna dökülsün olanca malım Geyin kutnu kumaş, karşımda salın Ko desinler, şu yiğitin şu gelin

Üryan Geldim Gene Üryan Giderim / Karacaoğlan Üryan geldim gene üryan giderim Ölmemeye elde fermanım mı var Azrail gelmiş de can talep eyler Benim can vermeye dermanım mı var Dirilirler dirilirler gelirler Huzur-i mahşerde divan dururlar Harami var diye korku verirler Benim ipek yüklü kervanım mı var Er isen erliğin meydana getir Kadir Mevla'm noksanımı sen yetir Bana derler gam yükünü sen götür Benim yük götürür dermanım mı var Karac'oğlan der ki ismim öğerler Ağı oldu yediğimiz şekerler Güzel sever diye isnad ederler Benim Hakk'dan özge sevdiğim mi var Che

SABAHTAN ÇIKTIM DA SEYRAN YERİNE Sabahtan çıktım da seyran yerine Ay yıldız karşımda salınıp durur Kadir Mevlam ben günahkar kulunum Defterim elinde dürülüp durur On iki yıldızın ucu terazi Karıştı ülkere, gitti birazı O mahşer yerinde aralar bizi Hak mizan terazi kurulup durur iki derler bu dünyanın kapısın Yerden göğe inmiş anın yapısı Korkulu yollarda sırat köprüsü Ummanın üstünde salınıp durur Karac'oğlan der ki, nedip nederler Hak olan işleri beyan ederler Zemanede doğru eğri söylerler Ay, gün, yıldız gibi durulup durur KARACAOĞLAN Che

BÜLBÜL, HAVALANMIŞ YÜKSEKTEN UÇAR Bülbül havalanmış yüksekten uçar; Has bahça içinde gülüm var, deyi. Seni seven yiğit serinden geçer, Güzeller içinde yarim var, deyi. Ben seni severim, sen de sev beni. Mevlam bir karada koymaz insanı. Elbet, bir gün olur, ararsın beni; Şurda bir divane yarim var, deyi. Ben, seni severim can ile candan; Mevlam ayırmasın sevdiğim benden, Canım esirgemem vallahi senden, Götür sat pazara, kölem var, deyi. Karacoğlan söyler: kaşı karadan, Hiçab perdesini kaldır aradan, Seni, beni bir Mevladır yaradan, Büyüklenme, hey kız, güzelim deyi. KARACAOĞLAN Che

EVVEL ALLAH, AHİR ALLAH Evvel Allah, ahir Allah Andan ulu gelmemiştir Hak Muhammed'den sevgili Hakk'ın kulu gelmemiştir Sah-ı merdan idi adı Cömert sofrasın kim kodu Ali'ye aslanım dedi Uyruk Ali gelmemiştir Pir olmayan aşka gelmez Koç olmayan kurban olmaz Ecel gelse derman olmaz Hakk'tan rıza gelmemiştir Od düştüğü yeri yakar Değme dalda gül mü biter Ko dört dilin, çok kuş öter Bülbül ünü gelmemiştir Karac'oglan Hakk'a yalvar Verdiğine günah ol dar Sol alemde eksiksiz yar Kimse bulup gelmemiştir KARACAOĞLAN Che

YARDAN AYRILDIM Hey ağalar böyle m'olur Hali yardan ayrılanın İner ummana dökülür Seli yardan ayrılanın Gökte turnalar çekilir İner yerlere dökülür Onbeş yaşında bükülür Beli yardan ayrılanın Turnalar havadan geçer Mah yüzlere nurlar saçar Ah ile vah ile geçer Günü yardan ayrılanın Gül dikensiz bitmez imiş Bülbül gülsüz ötmez imiş İşe güce yetmez imiş Eli yardan ayrılanın Karacaoğlan geçmez dilek Ateş aldı yandı yürek Sağ yanında hazır gerek Salı yardan ayrılanın KARACAOĞLAN Che

ÇIKIP YÜCESİNE SEYRAN EDERKEN Çıkıp yücesine seyran ederken Gördüm ak kuğulu göller perişan Bir fıkrat geldi de durdum ağladım Öpüp kokladığım güller perişan Hayal hayal oldu karşımda dağlar Eşinden ayrılan ah çeker ağlar Dökülmüş yapraklar, bozulmuş bağlar Bülbülün konduğu dallar perişan Yıkılmış dilberin mamur illeri Susmuş bülbül, söyler her dem dilleri Dağılmış sünbülü, solmuş gülleri Yüzüne dökülmüş teller perişan Karac'oğlan der, ben toy avlamadım Arab ata binip boylatamadım Küstürdüm dilberi hoylatamadım Dilberi küstüren diller perişan . push ;

ÖMRÜM UZUN EYLE Ömrüm uzun eyle Barı Hüda, Hamd ü sena, şükür etmek isterim, Çalısıp, kazanıp nefis taamlar Dişlerim var iken yemek isterim. Açıldı dehanım, söyler zebanlar. Sana muhtaç bunca şahlar, gedalar. Ay, yeşil hırkalar, türlü libaslar, Böylece münasip geymek isterim. Bir küheylan at ver, istemem eşek. Üstü kaplan postu, tek olsun öşek. Kuş tüyünden yastık, yumşak döşek, Keçeler içinde yatmak isterim. Bir güzel isterim, ahu bakışlı; Gerdanı bir karış benli, nakışlı; Inci dişli olsun, hem kara kaşlı; Boynuna sarılıp yatmak isterim. Kalk gönül, gezelim helvalayına. Ol helvalar da dişe kolayına. Her akşam de pirinç pilavına, Kahvaltıda ballı kaymak isterim. Bamyayı severim, dolma hoş olur. Balli börek pişer, içi boş olur. Hele zerdali yanında hoş olur, Yedıkçe karnıma koymak isterim. İçli köfte gerek yola gidene, Bumbar doldurması benzer harane. Baklavayla börek şifa bedene, Yedıkçe ellerim yumak isterim. Sütlü ile tek helise olaydı, Tavuk kızartması sahna dolaydı, O tel helvası da dişe kolaydı, Aranmaz, üşenmez emek isterdim. Kaz, turaç olmasa, günde yüz serçe. Ya kuzu doldurması nere kaça? Seherden evvel de ekşili paça, Limon bulunmaza somak isterim. O güzel meyvalar bittiği zaman, Toplayan, getiren cümleden heman. Dediler lezzetli şol adı yaman, Anında kabuğun soymak isterim. Nerde kaldı şekerli kurabiye? Ne demeli furun eti kebaba? Bazılar da su mu katar şaraba? Neme lazım, adın demek isterimç Kocadım, ihtiyar oldum kardaşlar. Halime rahm edin, bakın yoldaşlar. Döküldü, ağzımda kalmadı dişler. Yağlıca höşmerim koymak isterim. Yedirdin, içirdin hepsi de yalan. Ahir ömrümüzü ederler talan. Bu sözüm dinleyip nasihat alan, İşitip tutanı duymak isterim. Azrail göğsüme çöktüğü zaman, Öyle bilin, halim perişan, yaman, Bülbülüm kafesten uçtuğu zaman, Cesedimi kabre koymak isterim. Karacoğlan der ki: Böyle kalaydım, Zahir, batın muradıma ereydim. Ol gün dahi cemalini göreydim, Hakkın dıdarını görmek isterim KARACAOĞLAN Che

ÜRYAN GELDİM YİNE ÜRYAN GİDERİM Üryan geldim gene üryan giderim Ölmemeğe elde fermanım mı var Azrail gelmiş de can talep eyler Benim can vermeğe dermanım mı var Dirilirler dirilirler gelirler Huzur-ı mahşerde divan dururlar Harami var diye korku verirler Benim ipek yüklü kervanım mı var Er isen erliğin meydana getir Kadir Mevlam noksanımı sen yetir Bana derler gam yükünü sen götür Benim yük götürür dermanım mı var Karac'oğlan der ki ismim öğerler Ağu oldu bildiğimiz şekerler Güzel sever diye isnad ederler Benim Hak'tan özge sevdiğim mi var KARACAOĞLAN Che

Karacaoğlan Vara vara vardım ol kara taşa Hasret ettin beni kavim kardaşa Sebep ne gözden akan kanlı yaşa Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm Karac'oğlan der ki kondum göçülmez Acıdır ecel şerbeti içilmez Üç derdim var birbirinden seçilmez Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm

Elif İncecikten bir kar yağar Tozar Elif Elif diye Deli gönül abdal olmuş Gezer Elif Elif diye Elif'in uğru nakışlı Yavru balaban bakışlı Yayla çiçeği kokuşlu Kokar Elif Elif diye Elif kaşlarını çatar Gamzesi bağrıma batar Ak elleri kalem tutar Yazar Elif Elif diye Evlerinin önü çardak Elif'in elinde bardak Sanki yeşil başlı ördek Yüzer Elif Elif diye Karac oğlan eğmelerin Gönül sevmez değmelerin İliklenmiş düğmelerin Çözer Elif Elif diye Gönül Ne Gezersin Gönül ne gezersin sarp kayalarda İniver aşağı yola gidelim Bir güzel sevmeyle gönül eğlenmez Gel güzeli bolca İl'e gidelim Koyuverin gitsin sefil baykuşu Durmuyor akıyor gözümün yaşı Kadir kıymet bilmez imiş her kişi Kadirli kıymetli İl'e gidelim Şahini koyuverin avını alsın Yarenim yoldaşım yanıma gelsin Şu garip illerde düşmanım ölsün Emmili dayılı İl'e gidelim Karac'aoğlan der ki yiyip içmeden Güzeller usanmaz konup göçmeden Muhanatın köprüsünden geçmeden Düşelim de azgın sele gidelim Ela Gözlüm Ben Bu Elden Gidersem, Zülfü Perişanım Kal Melül Melül. Kerem Et, Aklından Çıkarma Beni, Ağla Göz Yaşını, Sil Melül Melül. Elvan Çiçekleri Takma Başına, Kudret Kalemini Çekme Kaşına, Beni Ağlatırsan Doyma Yaşına, Ağla Göz Yasini, Sil Melül Melül Yeter Ey Sevdiğim Sen Seni Düzet Karaları Bağla, Beyazı Çöz At O Nazik Ellerin Bir Daha Uzat Ayrılık Şerbetin Ver Melül Melül Karac&#8217;oğlan Der Ki Ölüp Ölünce Bende Güzel Sevdim Kendi Halimce Varıp Gurbet Ele Vasıl Olunca Dostlardan Haberim Al Melül Melül Üryan geldim gene üryan giderim Ölmemeye elde fermanım mı var Azrail gelmiş de can talep eyler Benim can vermeye dermanım mı var Dirilirler dirilirler gelirler Huzur-ı mahşerde divan dururlar Harami var diye korku verirler Benim ipek yüklü kervanım mı var Er isen erliğin meydana getir Kadir Mevla'm noksanımı sen yetir Bana derler gam yükünü sen götür Benim yük götürür dermanım mı var Karac'oğlan der ki ismim öğerler Ağı oldu yediğimiz şekerler Güzel sever diye isnad ederler Benim Hakk'dan özge sevdiğim mi var Karac'oğlan der ki kondum göçülmez Acıdır ecel şerbeti içilmez Üç derdim var birbirinden seçilmez Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm Bir ah çeksem dağı taşı eritir Gözüm yaşı değirmeni yürütür Bu hasretlik beni dahi çürütür Bana sıla da bir gurbet il de bir Gittim gurbet il'e geri gelinmez Kim ölüp de kim kaldığı bilinmez Ölsem gurbet ilde gözüm yumulmaz Anam atam hiç ağlarım yok benim Karacaoğlan 1606' doğduğu, 1679'da ya da 1689'da öldüğü sanılmaktadır. Yaşamı üstüne kesin bilgi yoktur. Bugüne değin yapılan inceleme ve araştırmalara göre 17. yy'da yaşamıştır. Nereli olduğu üstüne değişik görüşler öne sürülmüştür. Bazıları Kozan Dağı yakınındaki Bahçe ilçesinin Varsak köyünde doğduğunu söylerler. Bazıları da Osmaniye ili Düziçi ilçesinin Farsak köyünde doğduğunu söylerler. Gaziantep'in Barak Türkmenleri de, Kilis'in Musabeyli bucağında yaşayan Çavuşlu Türkmenleri de onu kendi aşiretlerinden sayarlar. Bir başka söylentiye göre Kozan'a bağlı Feke ilçesinin Gökçe köyündendir. Batı Anadolu'da yaşayan Karakeçili aşireti onu kendinden sayar. Mersin'in Silifke, Mut, Gülnar ilçelerinin köylerinde, o yöreden olduğu ileri sürülür. Bir menkıbeye göre de Belgradlı olduğu söylenir. Bu kaynaklardan ve şiirlerinden edinilen bilgilerden çıkarılan, onun Çukurova'da doğup, yörenin Türkmen aşiretleri arasında yaşadığıdır. Doğum yeri gibi, ölüm yeri de kesin olarak bilinmemektedir. Şiirlerinden, çok uzun yaşadığı anlaşılmaktadır. Hoca Hamdi Efendi'nin anılarına göre Maraş'taki Cezel Yaylası'nda doksan altı yaşında ölmüştür. En son bulgulara göre ise mezarının İçel'in Mut ilçesinin Çukur köyündeki Karacaoğlan Tepesi denilen yerde olduğu sanılmaktadır. fearless

SEVDİĞİM ARZIMI DEMEKÇİN SANA Sevdiğim arzımı demekçin sana Bülbül söylediği dil gerek bana Şu bağrım kül oldu hep yana yana Onu söndürmeğe sel gerek bana Yandım yakıldım ben bir ateşlere Vardım da takıldım ben bir neştere Delindi ciğerim kapandım yere Beni kaldıracak el gerek bana Haldan anlar isen haldaş olalım Gurbet gezdi isen yoldaş olalım Anasız babasız kardaş olalım Ucu yar zülfünde yol gerek bana Karac'oğlan der ki Bayburt elleri Esip esip bize gelir yelleri Burmalanmış yar yüzünün telleri Ona bağlayacak gül gerek bana KARACAOĞLAN . push ; Che

DÖNDÜR BOYNUN BENDEN YANA Döndür boynun benden yana Aşıkını bir az tanı Kurban oldum işte sana Ettim feda ben bu canı Gayrı bana bakma mısın Yangına su dökme misin Sen Tanrı'dan korkma mısın Yok mu kalbinin imanı Karac'oğlan kes dilini Yare söyleme halini Şaşırma sen bu yolunu Aşkın baki, yarin fani EĞLEN HOCAM EĞLEN, BİR SUALİM VAR Eğlen hocam eğlen, bir sualim var Edep nedir erkan nedir yol nedir Benim Karac'oğlan olduğum belli Dede nedir abdal nedir kul nedir Yıkılmaz Mevla'nın yaptığı yapı Hak Muhammed dini, taptığım tapı On iki bahçede kırk şekiz kapı Eşiğin bekleyen iki kul nedir Gayet ince derler Sırat'ın yolu Yarın ana varanın nic'olur halı Üç yüz altmış altı selvinin dalı Arasında açılan iki gül nedir İkimiz de bir göğnekte dururuz Göğnek perde, başka başka yürürüz Biz de anamız, evde od ururuz Ataş nedir tütün nedir kül nedir

DELİ GÖNÜL Deli gonul gezer gezer gelirsin Arı gibi her çicekten alırsın Nerde güzel görsen orda kalırsın Ben senin derdini çekemem gönül Santur mu istersin saz mı istersin Ördek mi istersin kaz mı istersin Tomurcuk memeli kız mı istersin Ben senin derdini çekemem gönül Çıkıp yücelere bakmak istersin Coşkun sular gibi akmak istersin Her güzelle yatıp kalkmak istersin Ben senin derdini çekemem gönül Karac'oğlan der ki okuyam yazam Keleş değilim ki kervanlar bozam Giyinem kuşanam bir hosça gezem Ben senin derdini çekemem gönül GEL Bağlandı yollarım, kaldım çaresiz Gayri dünya bana aralandı gel Derildi defterim artsız arasız Üst üste dizildi sıralandı gel Yari görse idim haftada ayda Sevip ayrılmaktan ne buldum fayda Azrail göğsümde canım hay hayda Ciğerimin başı yaralandı gel Karac'oğlan der ki başa yazıldı Gözüm yaşı ceyhun oldu süzüldü Kefenim biçildi, kabrim kazıldı Mezarımın üstü karalandı gel

YARDA İNSAF YOKTUR Yarda insaf yoktur, bende yok derman Yazık ki işlerim, Allah'a kaldı Kaşları katlime yazıyor ferman Kanlı kirpikleri kalbime daldı Gözleri gönlüme zehir atıyor Zülüfü süngüdür, cana batıyor Şehit mezarında gönlüm yatıyor Sevda kılıcını boynuma caldı Aman Karac'oğlan aman, bunaldım Aşkın çöllerinde şaşırdım kaldım Bir püsküllü derdi başıma aldım Bu azgın dert beni gurbete saldı KARACAOĞLAN Che

CENNET CEHENNEM YOKTUR DİYENLER Cennet cehennem yoktur diyenler İl hakkını alıp haksız yiyenler Al yeşil konaktan hükm'eyleyenler Dur bakalım canım beyler kalır mı Karac'oglan her cefayı biliyor Sualciler yedi yerde soruyor Yetmiş iki millet ar'ya giriyor Dur bakalım canım dağlar kalır mı KARACAOĞLAN Che

? / Karacaoğlan Karac'oğlan der ki kondum göçülmez Acıdır ecel şerbeti içilmez Üç derdim var birbirinden seçilmez Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm Bir ah çeksem dağı taşı eritir Gözüm yaşı değirmeni yürütür Bu hasretlik beni dahi çürütür Bana sıla da bir gurbet il de bir Gittim gurbet il'e geri gelinmez Kim ölüp de kim kaldığı bilinmez Ölsem gurbet ilde gözüm yumulmaz Anam atam hiç ağlarım yok benim Che

BİR AYRILIK BİR YOKSULLUK Vara vara vardım ol kara taşa Hasret ettin beni kavim kardaşa Sebep ne gözden akan kanlı yaşa Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm Nice sultanları tahttan indirdi Nicesinin gül benzini soldurdu Nicelerin gelmez yola gönderdi Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm Karacoğlan der ki kondum göçülmez Acıdır ecel şerbeti içilmez Üç derdim var birbirinden seçilmez Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm KARACAOĞLAN Che

Ela Gözlüm Ben Bu İlden Gideyim Ela gözlüm ben bu ilden gideyim Zülfü perişanım kal melil melil Kerem et aklından çıkarma beni Ağla göz yaşını sil melil melil Yekin ey sevdiğim sen seni düzelt Karayı bağla da beyazı çöz at Doldur ver badeyi bir dahi uzat Ayrılık şerbetin ver melil melil Elvan çiçeklerden sokma başına Kudret kalemini çekme kaşına Beni unutursan doyma yaşına Gez benim aşkımla yar melil melil Karac'oğlan der ki ölüp ölünce Ben de güzel sevdim kendi halimce Varıp gurbet ile vasıl olunca Dostlardan haberim al melil melil Karacaoğlan Önceki

Gamlanma koyun meler kuzu meler sular hendeğine dolar ağlayanlar bir gün güler gamlanma gönül gamlanma yiğit yiğide yad olmaz iyilerde ham süt olmaz bin kaygı bir borç ödemez gamlanma gönül gamlanma yiğit yiğidin yoldaşı at yiğidin öz gardaşı sağlıktır her şeyin başı gamlanma gönül gamlanma naçar karacoğlan naçar pençe vurup göğsün açar kara gündür gelir geçer gamlanma gönül gamlanma KARACAOĞLAN Che

ŞU GÖNLÜM EĞLENMEZ OLDU, VARAYIM Şu gönlüm eğlenmez oldu, varayım Yollar, beni sevdiğime ulaştır Merhaba eyleyip tavaf ettiğim Beller, beni sevdiğime ulaştır Gelen gider imiş şu kara yere Mansur cana kıydı, çekildi dara Hakk'ın kelamını söyleyip bile Diller, beni sevdiğime ulaştır Oniki imam gülbengine erişem Anda keramet var, Hakk'a yetişem Baharda açılıp bülbül ötüşem Güller, beni sevdiğime ulaştır Karac'oğlan der ki, doğru yürürler Tamuya girmez, uçmağa girerler El kavşurup Hakk'a karşı dururlar Kullar, beni sevdiğime ulaştır

ALA GÖZLÜM BEN BU İLDEN GİDERSEM Ala gözlüm ben bu ilden gidersem Zülfü perişanım kal melil melil Kerem et aklından çıkarma beni Ağla gözyaşını sil melil melil Yeğin ey sevdiğim sen seni düzet Karayi bağla da beyazı çöz at Doldur ver badeyi bir daha uzat Ayrılık şerbetin ver melil melil Elvan çiçeklerden sokma başına Kudret kalemini çekme kaşına Beni unutursan doyma yaşına Gez benim aşkımla yar melil melil Karac'oğlan der ki olup ölünce Bende güzel sevdim kendi halimce Varıp gurbet ele vasıl olunca Dostlardan haberim al melil melil AŞAM DEDİM KARLI DAĞIN BAŞINDAN Aşam dedim, karlı dağlar başından Yüce dağlar koç yiğide dağ m'olur Ağrır bedenim, sızlar yaralarım Bu yarayı çeken yiğit sağ m'olur Sıra sıra dikemedim söğüdü Ben başıma veremedim öğüdü Elleri göğsünde görün yiğidi Yiğit mağrur gezmek ile bey m'olur Ögüt versen, bana öğüt kar etmez O yarin hayali karşımdan gitmez Kementle bağlasam, kolun bağ tutmaz Yarin zülüfünden özge bağ m'olur Karac'oğlan der ki, fani dünyadan Korkmaz mısın haram ile zinadan Ayırır seni anan babandan Gurbet ile düşen yiğit sağ m'olur

FELEK VERMEZSİN DENGİ DENGİNE Felek vermezsin dengi dengine Yolum düşürdün yine ingine Kader getirdi Karaman iline Çimenler mahzun gülleri mahzun Aşıp dağları seyran eyledim Garip gönlümü hayran eyledim Doğdu gönlümden ben de söyledim Yaylalar mahzun yolları mahzun Oba yerleri yıkılmış viran Ceylanlar gitmiş dağılmış şahan Dedim feleğe işlerin yaman Konuştum nice dilleri mahzun Karacaoğlan konayım güllere Gidelim gönül uzak illere Selam söyleyin garip yollara Gördüm ovaları çölleri mahzun KARACAOĞLAN Che

ŞOL DERGAHTAN DÖNSÜN YÜZÜM Şol dergahtan dönsün yüzüm Ölünce sevmezsem seni Kan ağlasın iki gözüm Ölünce sevmezsem seni Muradıma ermeyeyim Hak didarın görmeyeyim Gonca gülün dermeyeyim Ölünce sevmezsem seni Olsun hey efendim olsun Her kişi ettiğin bulsun Gözlerim kanlı yaş döksün Ölünce sevmezsem seni Sırrım aleme faş olsun Bağrında biten taş olsun Gözlerim kanlı yaş olsun Ölünce sevmezsem seni Karac'olan olur mürde Sen düşürdün beni derde Muhtaç olayım namerde Ölünce sevmezsem seni

EVVEL BAHAR YAZ AYLARIN Evvel bahar yaz ayların çatıldı Paralandı bulut göğe atıldı Akan sular kar buz oldu tutuldu Dalgalanıp göller ağlamasın mı Yaz gelir de yazı yaban yurd olur Her yerde de bir alıcı kurd olur O yaşında kızlar gonca gül olur Vakit geçen güller ağlamasın mı Hey der Karacaoğlan bahar erişti Meyvasın dermeden gazelin düştü Yüklendi barhanam kervanım göçtü Tozu kalkan yollar ağlamasın mı KARACAOĞLAN Che

GÖVEL ÖRDEK Yeşil başlı gövel ördek Uçar gider göle karşı Eğricesin tel tel etmiş Döker gider yare karşı Telli turnam sökün gelir İnci mercan yükün gelir Elvan elvan kokun gelir Yar oturmuş yele karşı Şahinim var bazlarım var Tel alışkın sazlarım var Yare gizli sözlerim var Diyemiyom ele karşı Hani Karac'oğlan hani Veren alır tatlı canı Yakışmazsa öldür beni Yeşil bağla ala karşı KARACAOĞLAN Che

YİĞİDİN EYİSİNİ NERDEN BİLEYİM Yiğidin eyisini nerden bileyim Yüzü güleç, kendi yaman olmalı Kasavet serine çöktüğü zaman Gönlünün gamını alan olmalı Benim sözüm yiğit olan yiğide Yiğit olan muntazırdır öğüde Ben yiğit isterim fırka dağıda Yiğidin başında duman olmalı Yiğit olan yiğit kurt gibi bakar Düşmanı görünce ayağa kalkar Kapar mızrağını meydana çıkar Yiğidin ardında duran olmalı Safi güzel olan, sol bazı kötü Yiğidin densizi ey olmaz zatı Gayet durgun ister silahı, atı Yiğit el çekmeyip viran olmalı Karac'oğlan derki, çile çekilmez Hozan tarlalara sünbül ekilmez Sak yabancı ile başa çıkılmaz İçinden sıdk ile yanan olmalı KARACAOĞLAN Che

BOYNU YEŞİL GÖVEL ÖRDEK Boynu yeşil gövel ördek Sana bir göl gerek idi Kanadının biri yeşil Biri de al gerek idi Bir göl gerekti yüzmeğe Yüzüp eğrice gezmeğe Aşıkın bağrını ezmeğe Sana bir dil gerek idi Bulunmaz aşkın ilacı Sevip ayrılması acı Yüzdüğün gölün sıyacı Karanfil gül gerek idi Karac'oğlan fikrinde Daim Hakk'ın zikrinde Ak göğsünün çukurunda Sana bir ben gerek idi KARACAOĞLAN Che

EVVEL SEN DE YÜCELERDEN Evvel sen de yücelerden uçardın Şimdi inginlere indin mi gönül Derya deniz dağ taş demez geçerdin Karadan menzilin aldın mı gönül Yiğitliğim elden gitti yel gibi Damağımda tadı kaldı bal gibi Hoyrat eli değmiş gonca gül gibi Bozulmuş başlara döndün mü gönül Hasta oldun yastığını istersin Kadir Mevla'm sağlığını göstersin Cennet-i aladan bir köşk dilersin Boynunun farzını kıldın mı gönül Karacaoğlan der ki söyle sözünü Hakk'a teslim eyle kendi özünü Nas işine karalama yüzünü Yolun doğrusunu buldun mu gönül KARACAOĞLAN Che

Koşma / Karacaoğlan Bad-ı saba selam söyle o yare, Pek göresim geldi illerimizi. Gönül arzu çeker ama ne çare, N&#8217;ideyim tutan var yollarımızı. Acem şahı bize name gönderdi, Gam leşkerin üstümüze dönderdi, Zalim felek bizi yaktı yandırdı, Savurdu havaya küllerimizi. Yüküm gamdır gam alır satarım, Pervaneler gibi yanar tüterim, Kıyamette yakasını tutarım, Vermesin hoyrata gönüllerimizi. Karac&#8217;oğlan der ki gümanım yoktur, Gayri rakiplere amanım yoktur. Sılaya varmaya dermanım yoktur Nazlım beklemesin yarini Che

NEDENDİR? Nedendir de kömür gözlüm nedendir Şu benim geceler uyumadığım? Çetin derler ayrılığın derdini Ayrılık derdine doyamadığım Dostun bahçesine yad eller dolmuş Gülünü toplarken fidanın kırmış Şunda bir kötünün koynuna girmiş Şu benim sevmeye kıyamadığım Kömür gözlüm seni sevdim sakındım İndim has bahçeye güller sokundum Bilmiyorum nerelerine dokundum Bir belli haberin alamadığım Karac'oğlan der ki yandım da öldüm Her deliliği ben kendimde buldum Dolanıp da kavil yerine geldim Kavil yerlerinde bulamadığım... KARACAOĞLAN Che

DÜN GECE DÜN GECE Dün gece dün gece gördüm düşümde Göçün çekmiş gider ili Zeyneb'in İnci mercan gibi ufak dişinde Tatlı tatlı söyler dili Zeyneb'in Zeyneb pek küçüktür haldan bilmiyor Ün eyledim hiç yanıma gelmiyor Göz görüp de gönül karar kılmıyor Aştı üstümüzden yolu Zeyneb'in Yaz gelip de meyvaları yetmemiş Şeyda bülbül konup figan etmemiş Bahçasında mor menevşe bitmemiş Açılmış goncası gülü Zeyneb'in Sabah olur seher yeli estirir Siyah zülfü mah yüzünde gezdirir Zalım engel yari bize küstürür Dolansın boynuma kolu Zeyneb'in Bahar olup seher yeli esti mi Zeyneb bizim ile kadem bastı mı Acep bizden umudunu kesti mi Karacaoğlan olsun kulu Zeyneb'in KARACAOĞLAN Che

GAMLANMA GÖNÜL Kemler iyi göremez Gamlanma gönül gamlanma Bin kaygu bir borç ödemez Gamlanma gönül gamlanma Koyun meler kuzu meler Sular hendeğinde dolar Ağlayanlar bir gün güler Gamlanma gönül gamlanma Yiğit yiğidin yoldaşı At yiğidin öz kardaşı Sağlık her şeyin başı Gamlanma gönül gamlanma Naçar Karac'oğlan naçar Pençe urup göğsün açar Kara gündür gelir geçer Gamlanma gönül gamlanma KARACAOĞLAN Che

17. Yy.)Türk halk şairi. Etkileyici bir dil ve duygu evreni kurduğu şiirleriyle Türk halk şiiri geleneğinde çığır açmıştır. 1606' doğduğu, 1679'da ya da 1689'da öldüğü sanılmaktadır. Yaşamı üstüne kesin bilgi yoktur. Bugüne değin yapılan inceleme ve araştırmalara göre 17. yy'da yaşamıştır. Nereli olduğu üstüne değişik görüşler öne sürülmüştür. Bazıları Kozan Dağı yakınındaki Bahçe ilçesinin Varsak köyünde doğduğunu söylerler. Gaziantep'in Barak Türkmenleri de, Kilis'in Musabeyli bucağında yaşayan Çavuşlu Türkmenleri de onu kendi aşiretlerinden sayarlar. Bir başka söylentiye göre Kozan'a bağlı Feke ilçesinin Gökçe köyündendir. Batı Anadolu'da yaşayan Karakeçili aşireti onu kendinden sayar. Mersin'in Silifke, Mut, Gülnar ilçelerinin köylerinde, o yöreden olduğu ileri sürülür. Bir menkıbeye göre de Belgradlı olduğu söylenir. Bu kaynaklardan ve şiirlerinden edinilen bilgilerden çıkarılan, onun Çukurova'da doğup, yörenin Türkmen aşiretleri arasında yaşadığıdır. Adı bazı kaynaklarda Simayil, kendi şiirlerinden bazısında ise Halil ve Hasan olarak geçer. Akşehirli Hoca Hamdi Efendi'nin anılarına göre Karacaoğlan yetim büyüdü. Çirkin bir kızla evlendirilmek, babası gibi ömür boyu askere alınmak korkusu ve o sıralarda Çukurova'da derebeyi olan Kozanoğulları ile arasının açılması sonucu genç yaşta gurbete çıktı. İki kız kardeşini de yanında götürdüğünü, Bursa'ya, hatta İstanbul'a gittiğini belirten şiirleri vardır. Yine bu şiirlerinden anlaşıldığına göre, Bursa'da ev bark sahibi oldu, evlat acısı gördü. Anadolu'nun çeşitli illerini gezdiği, Rumeli'ye geçtiği, Mısır ve Trablus'a gittiği de sanılıyor. Yaşamının büyük bir bölümünü Çukurova, Maraş, Gaziantep yörelerinde geçirdi. Doğum yeri gibi, ölüm yeri de kesin olarak bilinmemektedir. Şiirlerinden, çok uzun yaşadığı anlaşılmaktadır. Hoca Hamdi Efendi'nin anılarına göre Maraş'taki Cezel Yaylası'nda doksan altı yaşında ölmüştür. En son bulgulara göre ise mezarının İçel'in Mut ilçesinin Çukur köyündeki Karacaoğlan Tepesi denilen yerde olduğu sanılmaktadır. Karacaoğlan Osmanlı Devleti'nin iktisadi bunalımlar ve iç karışıklıklar içinde bulunduğu bir çağda yaşamıştır. Şiirinin kaynağını, doğup büyüdüğü göçebe toplumunun gelenekleri ve içinde yaşadığı, yurt edindiği doğa oluşturur. Güneydoğu Anadolu, Çukurova, Toroslar ve Gavurdağları yörelerinde yaşayan Türkmen aşiretlerinin yaşayış, duyuş ve düşünüş özellikleri, onun kişiliği ile birleşerek aşık edebiyatına yepyeni bir söyleyiş getirir. Anadolu halkının 17. yy'da çektiği acılar, göçebe yaşantısının yoklukları, çileleri, çaresizlikleri, şiirinde yer almaz. Şiirlerindeki insana dönüklüğünün özünde belirgin olan tema doğa ve aşktır. Ayrılık, gurbet, sıla özlemi, ölüm ise şiirinin bu bütünselliği içinde beliren başka temalardır. Duygulanışlarını gerçekçi biçimde dile getirir. Düşündüklerini açık, anlaşılır bir dille ortaya koyar. Acı, ayrılık, ölüm temalarını işlediği şiirlerinde de bu özelliği göze çarpar. Düşten çok gerçeğe yaslanır. Çıkış noktası yaşanmışlıktır. Ona göre, kişi yaşadığı sürece yaşamdan alabileceklerini almalı, gönlünü dilediğince eğlendirmelidir. Yaşama sevincinin kaynağı güzele, sevgiliye ve doğaya olan tutkunluğudur. Güzelleri, yiğitleri över, dert ortağı bildiği dağlara seslenir. Lirik söyleyişinin özünde, halkının duyuş ve düşünüş özellikleri görülür. Göçebe yaşamının vazgeçilmez bir parçası olan doğa, onun şirinin başlıca temalarından biridir. Yaşadığı, gezip gördüğü yörelerin doğasını görkemli bir biçimde dile getirir. Dost, kardeş bildiği, sevgilisiyle eş gördüğü, iç içe yaşadığı bu doğa, onun için sadece bir mekan olmaktan ötedir. Şiirinin başka önemli bir teması olan aşkın varoluşu, doğadaki benzetmelerle güzelleşir. Onunla yaşanan sevinç, onun getirdiği acı doğa ile paylaşılır. Sevgili, şiirinde doğanın ayrılmaz bir parçasıdır. Şiirlerinde yer yer sıla özlemi ve ölüm temasına da rastlanır. Sevdiğinden, ilinden, obasından ayrı düşüşü özlemle dile getirir, yakınır. Ölüm de, ayrılık ve yoksullukla eş tuttuğu bir derttir. Doğa temasının yanı sıra şirinin asıl odak noktasını oluşturan aşk/sevgili kavramını, aşık şiirinin geleneksel kalıpları dışında bir söyleyişle ele alır. Onun için sevgili, düşlenen, bin bir hayal ile var edilen, ulaşılmazlığın umutsuzluğuyla adına türküler yakılan bir varlık değildir; doğa ve insan ilişkileri içindedir. Onu, yaşamdan ve bu ilişkilerden soyutlamadan verir. İlk kez onun şiirinde sevgililerin adları söylenir: Elif, Anşa, Zeynep, Hürü, Döndü, Döne, Esma, Emine, Hatice... Karacaoğlan bunların kimine bir pınar başında su doldururken, kimine helkeleri omuzunda suya giderken, kimine de yayık yayıp halı dokurken görüp vurulmuştur. Gönlü bir güzel ile eylenmez, bir kişiye bağlanmaz. Uçarılık, onun duygu dünyasının şiirsel söyleyişine yansıyan en belirgin yanıdır. Erotizm, şiirine sevmek ve sevişmek olgusuyla yansır. Kanlı-canlı sevgili, cinsellik motifleriyle daha da belirginleşir, şiirinde etkileyici bir biçimde yer eder. Onun sevgiye ve kadına bakış açısı, aşık şiirine yenilik getirir ve bu gelenek içinde etkileyici bir özellik taşır. Tanrı kavramı ve din teması şiirinde önemlice bir yer tutmasa bile, bu konudaki yaklaşımıyla da kendi şiir geleneğine yine değişik bir bakış açısı getirmiş ve sonraki kuşaklar üzerinde etkileyici yönlendirici olmuştur. Karacaoğlan yaşadığı çağda yetişmiş başka saz şairlerinin tersine, dil ve ölçü bakımından Divan Edebiyatı'nın etkisinden uzak kalmıştır. Güneydoğu Anadolu insanının o çağdaki günlük konuşma diliyle yazmıştır. Kullandığı Arapça ve Farsça sözcüklerin sayısı azdır. Yöresel sözcükleri ise yoğun bir biçimde kullanır. Deyimler ve benzetmelerle halk şiirinde kendine özgü bir şiir evreni kurmuştur. Bu da onun şiirine ayrı bir renk katar. Bu sözcüklerin bir çoğunu halk dilinde yaşayan biçimiyle, söylenişlerini bozarak ya da anlamlarını değiştirerek kullanır. Karacaoğlan, halk şiirinin geleneksel yarım uyak düzenini ve yer yer de redifi kullanmıştır. Hece ölçüsünün 11'li (6+5) ve 8'li (4+4) kalıplarıyla yazmıştır. Bazı şiirlerinde ölçü uygunluğunu sağlamak için hece düşmelerine başvurduğu da görülür. Mecaz ve mazmunlara çokca başvurması, söyleyişini etkili kılan önemli öğelerdir. Şiirsel söyleyişinin önemli bir özelliği de, halk şiiri türü olan mani söylemeye yakın oluşudur. Koşmalar, semailer, varsağılar ve türküler şiirleri arasında önemlice yer tutar. Bunların her birinde açık, anlaşılır bir biçimde, içli ve özlü bir söyleyiş birliği kurmuştur. Pir Sultan Abdal, Aşık Garip, Köroğlu, Öksüz Dede, Kul Mehmet'ten etkilenmiş, şiirleriyle Aşık Ömer, Aşık Hasan, Aşık İsmail, Katibi, Kuloğlu, Gevheri gibi çağdaşı şairleri olduğu kadar 18. yy ve şairlerinden Dadaloğlu, Gündeşlioğlu, Beyoğlu, Deliboran'ı, 19. yy şairlerinden de Bayburtlu Zihni, Dertli, Seyrani, Zileli Talibi, Ruhsati, Şem'i ve Yeşilabdal'ı etkilemiştir. Daha sonra da gerek Meşrutiyet, gerek Cumhuriyet dönemlerinde, halk edebiyatı geleneğinden yararlanan şairlerden R. T. Bölükbaşı, F. N. Çamlıbel, K. B. Çağlar, A. K. Tecer ve C. Külebi, Karacaoğlan'dan esinlenmişlerdir. Şiirleri 1920'den beri araştırılan, derlenip yayımlanan Karacaoğlan'ın bugüne değin, yazılı kaynaklara beş yüzün üzerinde şiiri geçmiştir. Vara vara vardım ol kara taşa Hasret ettin beni kavim kardaşa Sebep ne gözden akan kanlı yaşa Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm Nice sultanları tahttan indirdi Nicesinin gül benzini soldurdu Nicelerin gelmez yola gönderdi Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm Karac'oğlan der ki kondum göçülmez Acıdır ecel şerbeti içilmez Üç derdim var birbirinden seçilmez Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm Üryan geldim gene üryan giderim Ölmemeye elde fermanım mı var Azrail gelmiş de can talep eyler Benim can vermeye dermanım mı var Dirilirler dirilirler gelirler Huzur-ı mahşerde divan dururlar Harami var diye korku verirler Benim ipek yüklü kervanım mı var Er isen erliğin meydana getir Kadir Mevla'm noksanımı sen yetir Bana derler gam yükünü sen götür Benim yük götürür dermanım mı var Karac'oğlan der ki ismim öğerler Ağı oldu yediğimiz şekerler Güzel sever diye isnad ederler Benim Hakk'dan özge sevdiğim mi var

GENÇ OSMAN DESTANI İbtida yürüyüş oldu Bağdad'a Sıçradı hendeği geçti Genç Osman Vuruldu bayraktar, kaptı bayrağı İrişti bedene dikti, Genç Osman Kurşunlarım yağmur gibi yağarken Tütünlerim gök yüzünde dönerken Yıkılası Bağdad seni döğerken Şehitlere serdar oldu, Genç Osman Eğerlensin kır atımın ikisin Fethedeyim düşmanların hepisin Sabah namazları Bağdad kapısın Mevla izin verdi, açtı Genç Osman Getirdin de Genç Osman'ı görelim Şahbazımız var idüğün bilelim Taht isterse tahtımızı verelim Vezirleri posttan indi Genç Osman Sultan Murat, Sultan Ahmed'in çırağı Ah edince getirdi ırağı Kudretten çatılı anın yüreği Dal kılıç yazıldı, gitti Genç Osman Karac'oğlan bunu böyle söyledi Askerleri dağı taşı boyladı Bir Bağdad'ı da gayet mehdeyledi Bin yiğide bir baş oldu Genç Osman

Menzil / Karacaoğlan Evvel sen de yücelerden uçardın Şimdi enginlere indin mi gönül Derya, deniz, dağ, taş demez geçerdin Karada menzilin aldın mı gönül Yiğitliğin elden gitti yel gibi Damağımda tadı kaldı bal gibi Hoyrak eli değmiş goncagül gibi Bozulmuş bağlara döndün mü gönül Hasta oldun yatağını istersin Kadir mevlam sağlığını göstersin Cennet-i Aladan Bir köşk dilersin Boynunun farzını kıldın mı gönül Karacaoğlan der ki söyle sözünü Hakka teslim eyle kendi özünü El içinde karalama yüzünü Yolun doğrusunu buldun mu gönül . push ; Che

NEM KALDI Terkeyleyim seni hey kaşı keman Vefası olmayan yarda ne kaldı Hiç mi yok sevdiğim göğsünde iman Beni mecnun eden yarda nem kaldı Felek benden beter etsin halini Ben ölürsem yadlar sarsın belini Garip bülbül güle versin meylini Figanım arttıran yardan nem kaldı Akar gözüm yaşı bir dem silinmez Ko başım sağ olsun yar mı bulunmaz O yarin yanında kadrim bilinmez Kadrimi bilmeyen yarda nem kaldı Karacaoğlan der ki severim candan Can esirgemezdim cananım senden İşittim sevdiğim vazgeçmiş benden Giderim gurbete daha nem kaldı KARACAOĞLAN Che