Bu konumda da sizlere düz yazı denemelerimden bir kaçını paylaşmak istedim. Bekledim de Gelmedin: Daldımda gidişine, çıkamadım ya gelişine.. Kaç kere sabırla bekledimde inanamadım ya terkedişine.. Hep fetihler peşinde koştumda bir serdar olamadım şu beni sevişine.. Kaç kere bekledim de gelmedin yaa.. gözlerimi gidişindeki gibi yere eğdin ya.. Ah unutmak inan yok seni.. unutmuş gibi davranmak inan çok yıprattı beni.. ne güzel yazmayı düşünüyorum.. yazmakta bile zorlanıyorum sanki aynı şeyleri ya da aynı kelimeleri yazıyormuş gibi hissediyorum kendimi.. o kadar ki.. aklımda tek bir kelime kalıyor sanki.. oda adından başka birşey değil ki.. seni öyle kıskanıyorum ki adını bile yazamam hiçbiryere.. ama sen öyle bir gittin ki ismail'i ve gönlünü yerlere sere sere.. gücümü kimse bitiremez derdim de yalan oldu.. sen gittikten sonra geriye birtek, bekleyişim bende kalan oldu.. başka birşeyim yok artık.. arada yazdığım şeyler var onlarda zaten bir sürü ıvır zıvır belki de saçmalık.. olsun hayatım da yaptığım bunca saçmalık varken birde bunlar eksik mi kalsın.. seni o kadar bekledim de gelmedin.. az hafiflemek istiyorum. peki ya bu umutsuzluğumu kimler alsın.. Kaç kere bekledim de gelmedin... Sanki yeldin.. Gönlümü acıtarak deldin.. Sonra da öylece gittin.. Birileri Beni Senden Çalmaya Çalışıyor: Yazmak bile bir sıkıntı oldu artık benim için.. Yorulmuş ellerim; kalbimden çıkan kelimeleri, onlardan oluşan cümleleri kaldıramaz oldu artık.. Kaybetmek en nefret ettiğim olaydı. Ama nedense artık kaybetmekte koymuyor, seni kaybettikten sonra.. Dostlarım dedi unut unut unut.. Unutmak kolay mıydı gerçekten? Yoksa benim inandığım ve yaşamaya çalıştığım dünyam bir hayal parçası mı? Artık karar veremez oldum. Senden sonra çokkez ağladım ben. Hiç kurumadı gözyaşlarım. Hani insanlar güzel görünmek için süslenirler ya.. sanki benim süsüm o gözyaşlarım.. farkında olmadı insanlar, senin yokluğunun bende açtığı büyük ve derin boşluğun. birileri geldi senden sonra beni kendileri için istedi. Hep seni hatırladım. Red ettim, sadece seni sevdim. Farkına vardım hep, seni hiç unutamadım. Birileri beni kendilerine istedi kabul etmedim, küsüp gittiler. Sonra başkaları geldi. Onlar da beni senden çalmaya çalıştılar ama başaramadılar.. Başaramayınca bir daha da aramadılar.. Yıkılmış harabe misali dolaştım günlerce.. hevesim kalmamıştı yaşamak için, ayrılığın tek dostum oldu, o geçen günlerde. Senden Sonra Şu Sigarayı Hiç Bırakamadım: Ah bir bilsen ne halde olduğumu.. Emin ol yorulmuşluğum bile yoruldu.. Nefret ettiğim sigara kokusu.. O bile Misk-i Amber Gibi tatlı oldu.. İçmiyorum merak etme.. Almıyorum bile elime onu.. Ama efkarlandığımda ruhum yakıyor bir tane.. Hani insanlar moralleri bozulunca: &quot;Yak bir cigara be olum ne olacak?&quot; diyorlar ya aynen bende içimdekine uzatıyorum bir sigara. Yakıyor kederli kederli. İnanmazsın ama nefret ettiğim uzağında kaldığım sigarayı o an öyle çekiyor ki içimdeki. Taa derinlere işliyor sanki.. Dalıyorum uzaklara.. yanıyor yanımda o yaktığım sigara.. zannetmiyorum kimse bu sigarayı bırakamasın. bire meret imkansız mısın?.. İçmediğim halde, bağımlı olmadığım halde, bağımlıyım ona.. inan sanki kırk yıllık dostummuş gibi içiyorum onu, o anlarda.. harbiden zevkliymiş sigara içmek birde şu kötü dumanı olmasa, harbiden dertleri götüren bir tarafı var, o yetiyor nasılsa. sigara kızıyor olabilir yada onu içenler kızıyor olabilirler bana. Ne varki farketmez ben ona ve onu içenlere kat kat kızıyorum. her seferinde seni hatırlatıyorlar bana. Sende onu öylece içimi yaka yaka içiyordun ya.. eSKiSiBeN