Artık hepinizin dikkatini çekmiştir ki, oyun firmalarının en çok sıkıştığı anlarda yardımına koşan bir tür var; FPS. John Carmack, John Romero ve ekibinin bize bahşettiği bu tür belki de oyun dünyasına verilen en büyük armağan olmuştur. Hani benzetme yapacak olursak Bilgisayarlar için Windows ne ise, oyun dünyası için de FPS odur. Her ne kadar Windows size bela olsa, saç baş yoldursa, hatalar silsilesi yaşatsa da, bir türlü ondan vazgeçmezsiniz. FPS den de vazgeçmek imkansız olsa gerek. Neden hep FPS? Bir oyun firması iyi bir senaryo, farklı bir konsept veya tür bulma konusunda sıkıntı yaşarsa, yenilik getirecek fikirler bulamadığı zaman çareyi FPS yapmakta buluyor ya da buluyordu. Nitekim artık bu tarz firmalar Sıkıştıysak FPS yapalım fikrine de cesaret edemez oldular. Ama şu bir gerçek ki oyun dünyasında çıkan oyunları türlerine göre saysak FPS belki de açık ara farkla gider. FPS nin ataları Wolfenstein ve Doom dan, Call of Duty: Black Ops a kadar uzanan bütün seriler boyunca, oyunun konsepti ne olursa olsun FPS bu olayı anlatmanın belki de en kolay yoludur. FPS nin bu kadar meşhur olmasının ardında, bu türün çok sevilmesi mi, yoksa yapımcıların sürekli FPS yapmalarından dolayı oyuncuların sevmekten başka çaresi kalmaması mı yatıyor, orası merak konusu. Herkes bu konuda farklı görüş belirtebilir ve muhtemelen her iki cevap da doğru olacaktır.