İnsanlarımızın 'yapıyorum' yerine 'yapıyom' demesine söz söyleyemem. Bazı kelimelerin de bu veya benzer şekilde değiştirilmesine de bir şey diyemem. Çünkü dil denen şey mutlaka değişime uğrar. Değişime uğramasaydı zaten yüzyıllar önceki Türkçe'yi kullanıyor olurduk. Ama yaşıtım olan bu gençlerin tuhaf kelimeleri, yarı yabancı yarı Türkçe konuşmaları tuhaf. Havalı olmak için, kendini havalı hissetmek/hissettirmek için başka ifade yolu mu kalmamış bilemiyorum.

Gençlik nereye gidiyor yaa :ıslık: İnternette kullanılan kısaltmalar, yarı Türkçe yarı İngilizce cümleler, liseli gençlerin konuşma diline de yansıyor. Stayla, haci, artiz, amip, mal, aşkitom, apaçi gibi kelimelerle konuşan gençleri en çok etkileyen internet ve diziler. Edebiyat öğretmenleri, bu ifadelerin sınavlarda bile kullanılmasından şikayetçi. Liseliler, müzik ve giyim tercihlerinin yanı sıra kendi dilini de oluşturdu. Gençlerde özellikle de kızlarda artık ünlü harflerin kullanılmadığı internet dili hakim. Facebook, Twitter, MSN ve kısa mesajlar hayatımızda farklı ifadeleri de ortaya çıkardı. Kesmeler, kısaltmalar, yüklemsiz cümleler ya da yarı Türkçe yarı İngilizce kurulmaya çalışılan cümlecikler. 'Ciks olmak' yakışmak anlamına gelirken 'pampa' en yakın arkadaşı niteliyor. 'Stayla', 'haci', 'artiz', 'amip', 'mal', 'aşkitom', 'aşkem', 'apaçi', 'duygusal ergen', 'atar yapmak', 'gideri olmak' ve daha niceleri. Gençlerle sağlıklı bir iletişim kurabilmek için bu hitap şekillerini mutlaka bilmek gerekiyor. Bu lisanı kullanmayan veya bilmeyen ise gençlerin deyimiyle 'apaçi', 'koyun' oluyor. Lise 1'e giden 4 kişilik bir kız grubu. Bir kafede oturmuşlar, bir yandan fast food yiyecekler yeniliyor diğer yandan muhabbet ediliyor. Sesleri o kadar yüksek ki kafenin her yerinden duyuluyor. İçlerinden biri yanındakine sürekli 'pampa' diğeri ise ona 'amip' diye karşılık veriyor. Konuşmalar esnasında hiç duymadığımız kelimeler havada uçuşuyor. Bazılarının ne manaya geldiğini tahmin etsek de kimi sözcüklere akıl yürütemiyoruz. Örneğin stayla. Daha sonradan öğrendiğimiz 'Ezik, sefil' anlamına gelen stayla'yı kız öğrencilere soruyoruz. 'Bunu nasıl bilmez?' yüz ifadesiyle şaşkın şaşkın birbirlerine bakıyorlar. Yanlarına oturuyoruz. Tanışıyoruz isimlerini söylüyorlar. Ebru, Tuğba, Elif ve E. Y. Acaba E. Y. liseli dilinde ne demek diye yine düşünmeye başlıyoruz. E. Y., Esra Yıldırım demek. Esra, ad ve soy ismini her zaman kısaltarak söylüyormuş. &quot;Niçin bu şekilde kullanıyorsun?&quot; sorusuna &quot;İsmimin tamamı çok uzun. E. Y. daha çok hoşuma gidiyor, hem de daha havalı. Artık arkadaşlarım da bana bu şekilde hitap ediyor, onlar da alıştı.&quot; cevabını veriyor. Sadece Esra değil, okul ve çevresindeki birçok arkadaşı da isimlerinin sadece baş harflerini kullanıyormuş. Yine bir arkadaş ortamı. Bu sefer kafe değil ev. Bir yandan ders çalışan diğer yandan birbirlerine değişik şekilde hitap eden liseli kızları gözlemliyoruz. En çok kullandıkları kelime 'aşkem'. Birbirlerine bu şekilde sesleniyorlar. 'Aşkem' aşkım sözcüğünden türetilmiş. Onlar, &quot;Kelimelere devrim geçirtiyoruz. Harf değişikliği yaşayan kelime kulağa daha hoş geliyor.&quot; diyor.

Facebook ' tan 2-3 örnek vermek istiyorum... Mesela biri doğum günüü kutlucak diyoki kısaca D. G. K. O Seni seviyorum dicek S. ç. o konusurken asshhhkııhımm shenii ch00okkookk sevihiyiorumm diyolar

urantum' Alıntı:

Kendi aralarında konuşsalar sorun yokta, çok yüksek sesle konuşuyolar. Birde yolda yürürken karşıdan geleni görmüyor gibiler insanın üstüne üstüne yürüyorlar. Ya okul servisi mecburi olsun yollar işgalden kurtulsun yada vericem küsküyü