Epilepsi beyinde bir grup nöronun aşırı uyarılması ile oluşur. Beyinde uyarılan bölgeye ve şiddete bağlı olarak hastada bayılma, el ve kol atması, unutkanlık, mide bulantısı.. gibi bir çok belirtiler oluşur. Her sara hastası eli kolu kasılıp ağızdan köpük gelerek bayılmaz. Bazen sadece ağızda hafif çekilme gibi basit belirtiler verir. Eğer sara hastalığının sebebi belli değilse primer epilepsi adını alır. Beyinde oluşan, kaza, tümör, operasyon.. vs gibi sebeplere bağlı epileptik nöbet oluşuyorsa buna sekonder epilepsi denir. Primer epilepsi yeni doğandan ergenlik dahil olan süre içinde oluşur. Bazı istisnalar hariç ileri yaşta olan sara nöbetlerinin altında beyni etkileyen tümör vs gibi hastalıkların çıkma ihtimali fazladır. Sara nöbetlerı beynin belli bir kısmındaki nöron uyarılmasına bağlı olabildiği gibi beynin tamamını da kapsayabilir. Uyarının yerine ve derecesine bağlı olarak bazen nöbetlere şuur kaybı eşlik eder bazen etmez. Şuur kaybının eşlik etmediği küçük nöbetleri anlamak çok zordur. Hatta bazen şuur bozukluğu ile giden nöbetler bile anlaşılmaz. Örneğin absans denen bir nöbet türü vardır. Saniyeler süren şuur kaybı olur hasta nöbetten sonra tekrar hiç birşey olmamış gibi yaşantısına devam eder. Okul çağında olan bu nöbeteri yaşayan çocuklar dikkatsiz ve ders dinlememekle suçlanır. Sara hastalığının teşhisi ve takibi EEG denen yani beyin dalgalarının bilgisaraya veya kağıda yazılmasını sağlayan bir aletle yapılır. Hastaya mutlaka bir beyin MR çekilmelidir. Tedavide uyarının yerine ve şiddetine göre ilaç verilir. Genellikle 2-5 yıl arası tedavi ile epilepsi düzelir. Bazende düzelme olmaz ilaca bir sure daha devam edilir. Cerrahi ancak sınırlı bir hasta grubunda olabilir ve cerrahi ile ilaçla tedavi edilemeyen nöbetler ilaçla kontrol altına alınmaya çalışılır. Nöbetler genellikle dikkatin dağıldığı anı yakalar. Bu yüzden hastaların dikkatlerini dağıtacak kadar aç kalmaları, uykusuz kalmaları, yorulmaları, güneş altında kalmaları, ve alkol almaları genelde önerilmez.