Kendini yaşayanlardan sayma dostum. ; )

Biraz derin konulara girdiğim için kendimi biraz kasmış olsamda konunun nasıl bir mesaj verdiğini anlayacaksınız. Sanırım Şimdi biz yatıyoruz kalkıyoruz işe falan gidiyoruz. Yemek yiyoruz seyahat ediyoruz zavallı bir şekilde yaşıyoruz. Peki ne için? Neden? Kimse size şu ana kadar neden yaşıyorsun diye sordu mu? Bana soran olmadı. Eğer soran olsaydı cevaplar biraz net gibi. Hayatımı idame ettirmek için, Ev kredimi ödemek için, Zevk için gibi net cevaplar verebiliriz. Bunların hepsini bir yana atacak olursak, başlığın dayanılmaz mecaziliğini biraz daha mecazileştirmek isterim. Konuyu az çok anlamaya başladığınızı anlayamamakta zorluk çekiyorum. Hayatın bize yüklemiş olduğu yaşa ve öl programının çalışma mantığından dolayı insanların ne kadar da robotlaştığının farkında mısınız? İş ve hayat ikilemi arasında paranoyaklaşmış beyinlerinde programlanmış görevler dışında hiç birşey yok. Öldüğümüzün veya ölmeye başladığımızın en gerçekçi açıklaması bu olsa gerek. Artık insanlar eskisi gibi vicdani duygularıyla hareket etmiyorlar. Globalleşen dünyada Acaba bunun ayağını nasıl kaydırırım? , Acaba bu k ı nasıl kaldırırım gibi iksel konularıyla uğraşıp duruyorlar. Empati nedir hiç bilmiyorlar. Önyargının nirvanasına ulaşmış, ego tatmini için dünyaya geldiğine inanan, tek lob beyniyle koala gibi hayat ağacına sarılan bu insanların kafaları ne zaman değişecek çok merak ediyorum. bir blög yazısı