1986 da ODTÜ Kimya Mühendisliği ni bırakan Yalçın, 2005 te bilişim suçlusu olarak cezaevine girdi. 2007 de üniversite affından yararlanarak okulunu dereceyle bitiren Yalçın, Mahkum olduğumu sakladım dedi. ANKARA Açık Cezaevi nde hükümlüler için moral gecesi düzenlendi. Sanatçıların konser verdiği geceye katılan Yalçın İ. nin öyküsü dikkat çekti. Yalçın İ., şunları anlattı: Bir parça da olsa özgürlük için okula geri döndüm. Burada sorumluluk yok, stres yok, ama kimseye de faydam yok. Okula döndüğümde dışarıdaki hayata adapte olmaya başladım ve bölüme tam anlamıyla asıldım. Herkesten sakladım Bir süre sonra ekip çalışmalarında okulun sayılı öğrencileri benimle çalışmak istemeye başladı. Okulda benimle çalışan öğrenciler okul harici buluşmak istiyorlardı. Ancak benim cezaevine dönmem gerekiyordu. Gelemem diyordum, nedenini sorduklarında da cevap veremiyordum. Arkadaşlarım biliyormuş Daha sonra okuldaki arkadaşlarım da bu duruma alıştı ve kimse beni bir yere davet etmedi. Bu durum içimde kaldı. Bir gün bölümümden mezun olan bir arkadaşıma durumumu anlattım. Onlara daha önce söylemek için ne kadar zorlandığımı söyledim. O da bana Biz de yıllardır hükümlü olduğunu biliyorduk ve senin bunu anlamaman için inanılmaz çaba sarf ettik dedi. Başarılı olmak zorundaydım. ODTÜ nün benim için son şans olduğunu biliyordum. 33 gün sonra özgür olacağım ama ne iş yapacağımı bilmiyorum. Hükümlü baba, mühendis baba oldu Yalçın İ. oğlu için başarılı olduğunu anlatarak İçeri girdiğimde oğlum 5 yaşındaydı. Okul için dışarıya ilk çıktığımda 7 yaşına gelmişti ve beni tanımıyordu. Eğer oğlum olmasaydı bu kadar başarılı olmazdım. Ya hükümlü babasını ya da mühendis babasını örnek alacaktı dedi. kaynak

Beni en son cümlesi de çok etkiledi Ya hükümlü babasını ya da mühendis babasını örnek alacaktı

Vay bee diyor insan helal olsun...

Bizimkiler sıcacık yataklarında akşamları uyurken adam ne zor şartlar altında bitirmiş, imkansızı başarmış diyebilirim...