FAO'dan Kadınların İstihdamına Destek! Avrupa Birliği ve Turkiye Cumhuriyeti tarafından finanse edilen, Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Orgutu 'nun, Birleşmiş Milletler Multeciler Yuksek Komiserliği ve T. C. Tarım ve Orman Bakanlığı iş birliğinde yuruttuğu 'İstihdam Olanakları Vasıtasıyla Multecilerin Oz yeterliklerinin Artırılması ve Tarıma Dayalı Gecimlerinin Geliştirilmesi' Projesi kapsamında FAO, verdiği mesleki eğitimlerde ozellikle Turk ve Suriyeli kadınlara iş alanı imkÃnı sağlıyor. Kadınların toplum icinde daha aktif rol oynamalarını, iş hayatına dahil olarak ekonomik yonden ozgurluklerini kazanmalarını da hedefleyen mesleki eğitimler ozellikle daha once calışamayan ve bir geliri olmayan kadınların hayatlarında donum noktası oluyor. Eğitime katılan kadınlar, pilot illerdeki vasıflı iş gucu acığının bulunduğu tarımsal uretim alanlarında secilen konularda teorik ve pratik eğitimler alıyor. Proje eğitimlerine katılan kadınlar, sekiz haftalık teorik ve iş başı eğitimlerini tamamladıktan sonra, istihdam fırsatlarının arttırılması amacıyla iş fuarlarına katılıyor ve iş sahibi oluyor. Projenin ucuncu fazında şu ana kadar yaklaşık 300 kadına eğitim verildi. Tarım ve Orman Bakanlığı, İzmir İl Tarım ve Orman Mudurluğu'nun duzenlediği seracılık eğitimi alan Rabia Baş ve gastronomi eğitimi alan Suriyeli Rasha Kamar, kadın olarak yaşadıkları zorlukları, karşılaştıkları engelleri ve FAO'nun duzenlediği mesleki eğitimlerin hayatlarında nasıl bir farklılık yarattığı ve bu eğitimlerden nasıl faydalandıkları ile ilgili goruşlerini anlattı. Rabia Baş; 'Ben Rabia Baş, 34 yaşındayım. 15 yıldır evliyim ve biri 15 yaşında liseye başlayacak ve diğeri 8 yaşında ilkoğretimde okuyan 2 cocuk annesiyim. Doğduğumdan bu yana Cemenli'de yaşıyorum. Ben ortaokulu bitirdim, sonra okula devam etmedim ama okumayı hic bırakmadım. Tarımla uğraşıyorum ve seracılık yaparak gecimimi sağlıyorum. Eşim de seracı. Tarlada calışmak zaten başlı başına zor. En zor mesleklerden biri toprakla uğraşmak ama en guzel mesleklerden biri. Cunku en onemlisi uretmek'. 'Uretebiliyoruz ve bircok insanın talebini karşılayabiliyoruz. Sebze ile ilgili hemen hemen her şeyi gelen talep uzerine uretebiliyoruz. Uretimde sıkıntımız yok. Sıkıntılarımız zorluklarımız; pazarlama, fiyatların duşuk olması, maliyetin cok fazla yuksek olması. Biz cok kucuklukten beri bu işi yaptığımız icin severek yapıyoruz. Bizim calışma saatlerimizi guneş belirliyor. Guneş doğduğunda kalkarız. Guneş battığında yatarız. Saatimiz yok. Ciftcilik bu demek zaten. Yazları seralarda surekli calışıyoruz. Aile butcesine katkıda bulunmak icin kışın da terzide calışıyorum. Şu an elde ettiğimiz gelir ile ancak gunluk ihtiyaclarımızı karşılayabiliyoruz'. 'Eşimle ev işlerini birlikte yapıyoruz. 10 yıl once ailemde kadına karşı bir on yargı vardı. Kadın okumaz, calışmaz gibi. Şimdi biz bu algıları yıktık. Kadın olarak tarım işciliğinde en buyuk problem fiziksel olarak yuk kaldıramamak. Fakat serada da eşlerimizle birlikte calışıyoruz. Fiziksel olarak bizim yapamadığımız işleri erkekler, fiziksel olarak erkeklerin yapamadığı işleri kadınlar yapıyor. O da ayrımcılık değil. Herkes ustune, yukune gore iş alıyor. Ciftci kadın yarışmalarında ikinciliklerim var. Ben aktif bir kadın olarak sosyal ortamlara girebildim. Eşimin de desteği ile kadın olarak ikinci plana atılmadım'. 'Diğer ciftci kadınlarla, kadın kooperatifleri ile, kadın orgutleri ile iletişimdeyim. Her ne iş yaparsan yap eğitimini almak zorundasın. Biz 8 yaşında cekirdekten seracılığa başlamamıza ve cocukluktan her şeyi oğrenmemize rağmen FAO'nun bize vermiş olduğu bu eğitimlerde farklı cok fazla şey oğrendik. Orneğin, aklımda olan "salatalık cicek yakıyor". Cicek nem oranının yukselmesinden dolayı yanıyormuş, bu nedenle seralarımızda birer nem olcer olması gerekiyormuş. Ben bunu 15 yıl sonra oğrendim. Bunun gibi ince ama hayat kurtaran detaylar. Daha once bu bilgiye sahip olsaydım tum seralarıma nem olcerlerimi koyardım. Ona gore kontrol ederdim. En onemlisi havalandırmalarımı ayarlardım, nemi dengeli tutmaya calışırdım. En buyuk hedefim, cocuklarımı okutmak. Meslek sahibi olsunlar istiyorum. Eşimle beraber kazanıyor, neye nasıl harcayacağımıza da beraber karar veriyoruz'. Rasha Kamar 'Ben Rasha Kamar, evliyim, 4'u erkek, 2'si kız olmak uzere 6 cocuğum var. Kız cocuklarım okula gitmiyor, kucuk kardeşlerine bakmaları icin evde kalıyorlar. 15 yaşında evlendim. Suriye'de geleneklerimiz boyle. Cocuklarım Suriye'deyken okula gidiyorlardı fakat savaştan dolayı okullar kapatıldı. Turkiye'ye gelince hayata sıfırdan başladık. Kocam savaştan once muteahhitti. Turkiye'ye ilk geldiğimizde kocam inşaatta calıştı fakat zaman gectikce rahatsızlandı. Sol kolu hareket etmiyor. O yuzden şu anda calışmıyor. Buraya cocuklarımın geleceği icin geldim. Suriye'de savaş var. İlk geldiğimde Turkiye'den Avrupa'ya gidecektim cunku bana gore Avrupa'da hayat şartları daha kolaydı. Suriye'deki evimi sattım. Param kalmayınca İzmir'e geldim. İş aramaya başladım Daha once kadın bakım eğitimlerine katıldım. Komşularım FAO'nun aşcılık kurslarını haber verdi. Duzenli bir gelirim yok. Eşim bazen calışıyor bazen calışmıyor. Hayat şartları cok zor. 6 yıldır ailemi gormuyorum. Onları cok ozledim ama elimden gelen bir şey yok. FAO'ya cok teşekkur ediyorum. Burada bizlere eğitim verenler, bizim ayaklarımızın ustunde durmamızı sağlıyorlar. Bu eğitimlerle, Turk yemekleri yapmayı oğrendim. Evde yemek yaparak, restorana satıyorum, fakat duzenli bir gelir elde edemiyorum. Bu nedenle, eğitimden sonra iş bulup duzenli olarak calışacağım, cocuklarıma bakmak icin calışacağım'. tarimpusulasi