Alışverişte kaybolan kadın Alışverişte kaybolan kadın Alışveriş bir hastalık demeyelim. Biz kadınlar ihtiyacımız olan şeyleri alırız desek de inanmayın. Şahsen bende bazen ihtiyacım olmayan cok şeye para verebiliyorum. Alışveriş yapmamızda en buyuk sorun, bunalımda olmamız. Bunalımda olan bir kadın kendini ya yemeğe veriyor, ya da alış verişe. Sorunun cozmemiz icin bizi lutfen bunalıma sokmayın diyelim. Alışveriş kadınların vazgecilmezleri arasında. Modayı takip etmek icinde yapılanı var. Ama genelde dolaşmak icin carşıya cıktığımızda gozumuze takılan bir ayakkabıdan kendimizi alamıyoruz. O ayakkabıyı al diye icimizden bir ses yukseliyor ve biz o sesi dinlemezsek cok uzuluyoruz. Bizim uzulmemizi istemezsiniz değil mi? Zaten o ayakkabıyı almadık mı da gunlerce icimizden cıkmıyor. Aman deyip aklımızda kalacağına ayağımızda kalsın deyip alıveriyoruz. İhtiyactı ama deyip bir de kendimizi acındırıyoruz. Sanırsınız hic ayakkabımız yok, yalın ayak dolaşıyoruz Acaba diyorum bizler hic alışveriş merkezlerine gitmesek mi? Sosyal medyada bir karikatur gormuştum. "Adam polisi arıyor ve eşinin 8 saattir eve gelmediğini soyluyor, poliste eşiniz mi kayıp dediğinde adam eşime bakmayın da kredi kartım eşimin elinde diyor" demek ki gercekten biz alış veriş konusunda biraz abartıyoruz. Bunun bir hastalık olduğu da soyleniyor. Alışveriş hastalığımız varsa kendimizi biraz da olsa kendimiz frenleyebiliriz. En azından carşıya cıkmadan once ihtiyaclarımızı belirleyip, dışarıya cıktığımızda sadece acil olan ihtiyaclarımıza odaklanmalıyız. Bizim dolaplarda hic giymeden beklettiğimiz kıyafetlere ihtiyacı olan cok insan var. Dinimizce musrifliğin haram olduğunu da unutmamalıyız. Hem kıyafetler insanları insan yapmıyor. Eğer sizin yureğiniz kalbiniz guzelse, merhametliyseniz ustunuze giydiğiniz kıyafetin cokta bir onemi yoktur. Onemli olan kişiliğinizdir. İnsanlar kıyafetlerine gore karşılanır fakat bilgilerine gore de ağırlanırlar unutmayalım. Guzel karşılanıp guzel uğurlanmak dileği ile...