Korunga ve Fiğ Tarımı KORUNGA TARIMI Ulkemizde eskiden beri tarımı yapılan ve hemen hemen her bolgemizde yetişen onemli cok yıllık bir baklagil yem bitkisidir. Korunga, fakir ve kırac topraklarda yonca ve ucgule oranla daha fazla urun vermesi, hayvanlarda şişkinlik yapmaması, besleme değerinin yuksek olması, kışa ve kurağa dayanıklı olması, munavebe bitkisi olması, toprak ve iklim acısından fazla secici olmaması, toprağın fiziksel ozelliğini duzeltmesi, erozyon bitkisi olması gibi onemli ozelliklere sahiptir. Resim 1. Korunga tohumluk uretim tarlası 3.5.1. İklim ve Toprak İsteği Toprak yonunden fazla secici değildir. Genel olarak hafif kirecli toprakları sever. Kırac, yuzlek veya fazla verimli olmayan toprakları iyi değerlendirir. Kireci bol, su seviyesi derinlerde olan topraklarda bol urun verir. Asitli ve yaş topraklara iyi uyum gostermez. Tuzluluğa oldukca iyi dayanır. Derin ve kuvvetli kokleri ile kuraklığa iyi dayanır. Yıllık yağışı 350 400 mm' nin altında olan yerlerde verimi duşer. Fazla yağış alan ve cok sık sulanan yerlerde ise bitki ortusu kok ve kok boğazı hastalıkları nedeni ile hızla seyrekleşir. Fideleri soğuğa dayanıklı olmamasına karşın olgun bitkiler soğuğa cok dayanıklıdır. 3.5.2. Toprak Hazırlığı Tohumlarının yoncaya gore daha iri olmasına karşın, iyi hazırlanmamış kesekli topraklarda ve derine ekimlerde kolayca cimlenip cıkamaz. Bu nedenle ekim derinliği 1.5 2.0 cm' yi gecmemelidir. Genc fideler ekim yılında yavaş buyudukleri icin yabancı otların fazla olduğu tarlalarda iyi gelişemezler. Korunga ekilecek tarla derince suruldukten sonra toprak yuzeyi ceşitli aletlerle iyice ufalanmalıdır. 3.5.3. Ekim Orta ve Doğu Anadolu gibi kışı sert gecen yorelerde ilkbaharda, kışı ılıman gecen Guneydoğu ve Ege sahillerinde ise sonbaharda ekilmelidir. Sonbaharda mumkun olduğunca erken ekim yapılmalıdır. Boylece bitki kışa kuvvetli girer ve daha iyi gelişir. İlkbahar ekiminde ise tohumlar o yıl cimlenir ve fideler gelişip toprağa tutunmuş olur, urun tesis yılında değilde bir sonraki yıl alınır. Korunga tohumları ekimden once, etkili bakteri kulturu ile aşılanmalıdır. Ozellikle tarlaya ilk defa korunga ekiliyorsa aşılamaya daha cok onem verilmelidir. Ekim, mibzerle veya serpme yapılabilir. Ekim derinliği 1.5 2.0 cm, tohum miktarı 5 6 kg/da' dır. Ekimi oldukca kolay olup, normal tahıl mibzerleriyle yapılabilir. Ot uretimi icin suluda sıra aralığı 15 20 cm, kıracta ise 20 40 cm' dir. Tohum uretimi icin sıra aralığı 60 100 cm arasında olmalıdır. 3.5.4. Gubreleme Kıracta ekimde saf olarak 1 3 kg/da azot ve 5 kg/da fosfor verilmesi yeterlidir. Daha sonraki yıllarda gubre vermeye gerek kalmayabilir. Sulanabilir yorelerde ekimle birlikte saf olarak 2 4 kg/da azot, 5 10 kg/da fosfor verilmesi gerekmektedir. 3.5.5. Bakım İlk yıl yavaş geliştiği icin yabancı otlarla rekabet edemez. Korunga fidelerine zarar vermeden sıra araları capa makinesiyle işlenerek yabancı otlar yok edilmelidir. Boylece bitkinin daha hızlı gelişmesi sağlanmış olur. Daha sonraki yıllarda yabancı otlar korungaya fazla zarar veremez. Ancak ucuncu yıldan sonraki seyrekleşme ile birlikte yabancı otlar coğalmaya başlar, bu durumda tarlanın surulmesi gerekmektedir. 3.5.6. Zararlıları Bitkinin onemli kok zararlıları mevcuttur. Bunların larvaları bitkinin kok boğazına girerek bitkiye zarar verirler. Boylece uzun omurlu olan bitkinin ancak 3 4 yıl gibi kısa sure yaşamasına sebep olmaktadırlar. 3.5.7. Hasat ve Harman Ot uretimi icin: Kurak yıllarda bir, yağışlı yıllarda iki bicim yapılabilir. Bicim zamanı, kıracta ciceklenme başlangıcı, sulanabilen yerlerde ise tam ciceklenme zamanıdır. Bir dekardan ortalama bir ton yeşil ot veya 250 300 kg kuru ot alınabilir. Sulanabilen yerlerde yılda en cok 2 3 kez bicilebilir. Tohum uretimi icin: Meyvelerinin buyuk bolumu kahverengine donduğunde hasat yapılmalıdır. Hasat uzun sure geciktirilirse meyvelerin dokulmesine ve verim duşmesine yol acar. Bicerdoverle hasat yapılabilir. Ortalama olarak bir dekardan kıracta 30 60 kg, cok iyi tarlalarda ise 100 kg tohum alınır. Hasat edilen tohumlar nemli olduğundan mutlaka serilip kurutulmalıdır. Eğer bicerdoverle hasat yapılmayacaksa, yine salkımların alt kısmındaki meyveler kahverengine donduğu zaman bicim yapılır, harman yerine getirilir varsa makine ile harmanlanır. Makine yoksa bitkiler bir cuvala doldurulur, cuvalın dışından sopa ile vurularak dovulur. Daha sonra tohumlar savrularak temizlenir. Tohumlar serin ve kuru yerde saklanmalıdır. Aksi takdirde cimlenme gucu azalır. 3.6. FİĞ TARIMI Fiğler hayvanların kuru ve yeşil ot olarak severek tukettiği ince govdeli bol yapraklı tek yıllık baklagil yem bitkisidir. Tanelerindeki protein oranının yuksek olması, yeşil gubre olarak kullanılması, toprak verimliliğini artırması, kırac şartlarda nadasa girebilmesi onemli ozellikleridir. Sulanan alanlarda da iyi bir munavebe bitkisidirler, saf olarak yetiştirilebildiği gibi buğday, arpa, yulaf veya tritikale ile karışım halinde de ekilmektedirler. Toprak verimliliğini artırması yanında erozyonu onlemektedirler. 3.6.1. Yaygın Fiğ Tek yıllık baklagil yem bitkileri icerisinde ilk akla gelendir. Ekim alanlarının yarıdan coğu İc Anadolu ve Gecit Bolgelerinde bulunmaktadır. Resim 2. Ciceklenme donemindeki yaygın fiğ 3.6.1.1. İklim ve Toprak İstekleri Genel olarak yıllık yağışı 300 500 mm olan yarı kurak bolgeler, fiğin doğal yetişme alanlarıdır. Ancak fiğ nemli ve serin yerlerde iyi gelişir ve ozellikle ot verimi yuksek olur. Kurağa oldukca dayanıklıdır. Cok kurak gecen yıllarda ot ve tohum verimi cok duşer. Bitkinin fideleri 00C'nin altındaki sıcaklıklardan zarar gorurler. Soğuğa fazla dayanıklı olmadığından her bolgede kışlık olarak ekilemez. Toprak seciciliği yoktur bu nedenle her toprakta yetişebilir. Ancak derin, kalkerli, killi ve verimli topraklarda yuksek verim alınır. Kumlu hafif topraklarda iyi yetişmez. Bu alanlarda ancak cok iyi gubreleme ile tatmin edici bir verim alınabilir. 3.6.1.2. Toprak Hazırlığı Ekim zamanına gore toprak hazırlığı değişmektedir. İlkbaharda ekim yapılacaksa sonbaharda derin surum yapılmalı, ilkbaharda da ekim oncesi toprak hafif bir şekilde surulerek yabancı otlar oldurulmelidir. Buğday veya pamuktan sonra ekim yapılacaksa bitki sap ve artıkları diskaro ile parcalanıp toprağa gomulmelidir. Daha sonra tarla yuzeyi değişik aletlerle iyice ufalanmalıdır. Hafif bunyeli ve temiz tarlalarda ise fazla bir toprak işlemesi yapılmadan ekim yapılabilir. 3.6.1.3. Ekim Kıyı bolgelerde sonbaharda, kışı sert gecen bolgelerde ise ilkbaharda mumkun olduğu kadar erken, ağır topraklarda 3 4 cm, hafif topraklarda ise 6 7 cm derinliğinde ekim yapılmalıdır. Ekim sonrası tarlaya merdane cekilmelidir. Serpme veya mibzerle kolaylıkla ekilebilmektedir. Serpme ekimde tohum kaybı olmakta, ekim derinliği ayarlanamamakta ve cıkış duzenli olmamaktadır. Bu nedenle mibzerle ekim tercih edilmelidir. Donume atılacak tohum miktarı bolgelere bağlı olarak; &

Korunga ve Fiğ Tarımı KORUNGA TARIMI Ulkemizde eskiden beri tarımı yapılan ve hemen hemen her bolgemizde yetişen onemli cok yıllık bir baklagil yem bitkisidir. Korunga, fakir ve kırac topraklarda yonca ve ucgule oranla daha fazla urun vermesi, hayvanlarda şişkinlik yapmaması, besleme değerinin yuksek olması, kışa ve kurağa dayanıklı olması, munavebe bitkisi olması, toprak ve iklim acısından fazla secici olmaması, toprağın fiziksel ozelliğini duzeltmesi, erozyon bitkisi olması gibi onemli ozelliklere sahiptir. Resim 1. Korunga tohumluk uretim tarlası 3.5.1. İklim ve Toprak İsteği Toprak yonunden fazla secici değildir. Genel olarak hafif kirecli toprakları sever. Kırac, yuzlek veya fazla verimli olmayan toprakları iyi değerlendirir. Kireci bol, su seviyesi derinlerde olan topraklarda bol urun verir. Asitli ve yaş topraklara iyi uyum gostermez. Tuzluluğa oldukca iyi dayanır. Derin ve kuvvetli kokleri ile kuraklığa iyi dayanır. Yıllık yağışı 350 400 mm' nin altında olan yerlerde verimi duşer. Fazla yağış alan ve cok sık sulanan yerlerde ise bitki ortusu kok ve kok boğazı hastalıkları nedeni ile hızla seyrekleşir. Fideleri soğuğa dayanıklı olmamasına karşın olgun bitkiler soğuğa cok dayanıklıdır. 3.5.2. Toprak Hazırlığı Tohumlarının yoncaya gore daha iri olmasına karşın, iyi hazırlanmamış kesekli topraklarda ve derine ekimlerde kolayca cimlenip cıkamaz. Bu nedenle ekim derinliği 1.5 2.0 cm' yi gecmemelidir. Genc fideler ekim yılında yavaş buyudukleri icin yabancı otların fazla olduğu tarlalarda iyi gelişemezler. Korunga ekilecek tarla derince suruldukten sonra toprak yuzeyi ceşitli aletlerle iyice ufalanmalıdır. 3.5.3. Ekim Orta ve Doğu Anadolu gibi kışı sert gecen yorelerde ilkbaharda, kışı ılıman gecen Guneydoğu ve Ege sahillerinde ise sonbaharda ekilmelidir. Sonbaharda mumkun olduğunca erken ekim yapılmalıdır. Boylece bitki kışa kuvvetli girer ve daha iyi gelişir. İlkbahar ekiminde ise tohumlar o yıl cimlenir ve fideler gelişip toprağa tutunmuş olur, urun tesis yılında değilde bir sonraki yıl alınır. Korunga tohumları ekimden once, etkili bakteri kulturu ile aşılanmalıdır. Ozellikle tarlaya ilk defa korunga ekiliyorsa aşılamaya daha cok onem verilmelidir. Ekim, mibzerle veya serpme yapılabilir. Ekim derinliği 1.5 2.0 cm, tohum miktarı 5 6 kg/da' dır. Ekimi oldukca kolay olup, normal tahıl mibzerleriyle yapılabilir. Ot uretimi icin suluda sıra aralığı 15 20 cm, kıracta ise 20 40 cm' dir. Tohum uretimi icin sıra aralığı 60 100 cm arasında olmalıdır. 3.5.4. Gubreleme Kıracta ekimde saf olarak 1 3 kg/da azot ve 5 kg/da fosfor verilmesi yeterlidir. Daha sonraki yıllarda gubre vermeye gerek kalmayabilir. Sulanabilir yorelerde ekimle birlikte saf olarak 2 4 kg/da azot, 5 10 kg/da fosfor verilmesi gerekmektedir. 3.5.5. Bakım İlk yıl yavaş geliştiği icin yabancı otlarla rekabet edemez. Korunga fidelerine zarar vermeden sıra araları capa makinesiyle işlenerek yabancı otlar yok edilmelidir. Boylece bitkinin daha hızlı gelişmesi sağlanmış olur. Daha sonraki yıllarda yabancı otlar korungaya fazla zarar veremez. Ancak ucuncu yıldan sonraki seyrekleşme ile birlikte yabancı otlar coğalmaya başlar, bu durumda tarlanın surulmesi gerekmektedir. 3.5.6. Zararlıları Bitkinin onemli kok zararlıları mevcuttur. Bunların larvaları bitkinin kok boğazına girerek bitkiye zarar verirler. Boylece uzun omurlu olan bitkinin ancak 3 4 yıl gibi kısa sure yaşamasına sebep olmaktadırlar. 3.5.7. Hasat ve Harman Ot uretimi icin: Kurak yıllarda bir, yağışlı yıllarda iki bicim yapılabilir. Bicim zamanı, kıracta ciceklenme başlangıcı, sulanabilen yerlerde ise tam ciceklenme zamanıdır. Bir dekardan ortalama bir ton yeşil ot veya 250 300 kg kuru ot alınabilir. Sulanabilen yerlerde yılda en cok 2 3 kez bicilebilir. Tohum uretimi icin: Meyvelerinin buyuk bolumu kahverengine donduğunde hasat yapılmalıdır. Hasat uzun sure geciktirilirse meyvelerin dokulmesine ve verim duşmesine yol acar. Bicerdoverle hasat yapılabilir. Ortalama olarak bir dekardan kıracta 30 60 kg, cok iyi tarlalarda ise 100 kg tohum alınır. Hasat edilen tohumlar nemli olduğundan mutlaka serilip kurutulmalıdır. Eğer bicerdoverle hasat yapılmayacaksa, yine salkımların alt kısmındaki meyveler kahverengine donduğu zaman bicim yapılır, harman yerine getirilir varsa makine ile harmanlanır. Makine yoksa bitkiler bir cuvala doldurulur, cuvalın dışından sopa ile vurularak dovulur. Daha sonra tohumlar savrularak temizlenir. Tohumlar serin ve kuru yerde saklanmalıdır. Aksi takdirde cimlenme gucu azalır. 3.6. FİĞ TARIMI Fiğler hayvanların kuru ve yeşil ot olarak severek tukettiği ince govdeli bol yapraklı tek yıllık baklagil yem bitkisidir. Tanelerindeki protein oranının yuksek olması, yeşil gubre olarak kullanılması, toprak verimliliğini artırması, kırac şartlarda nadasa girebilmesi onemli ozellikleridir. Sulanan alanlarda da iyi bir munavebe bitkisidirler, saf olarak yetiştirilebildiği gibi buğday, arpa, yulaf veya tritikale ile karışım halinde de ekilmektedirler. Toprak verimliliğini artırması yanında erozyonu onlemektedirler. 3.6.1. Yaygın Fiğ Tek yıllık baklagil yem bitkileri icerisinde ilk akla gelendir. Ekim alanlarının yarıdan coğu İc Anadolu ve Gecit Bolgelerinde bulunmaktadır. Resim 2. Ciceklenme donemindeki yaygın fiğ 3.6.1.1. İklim ve Toprak İstekleri Genel olarak yıllık yağışı 300 500 mm olan yarı kurak bolgeler, fiğin doğal yetişme alanlarıdır. Ancak fiğ nemli ve serin yerlerde iyi gelişir ve ozellikle ot verimi yuksek olur. Kurağa oldukca dayanıklıdır. Cok kurak gecen yıllarda ot ve tohum verimi cok duşer. Bitkinin fideleri 00C'nin altındaki sıcaklıklardan zarar gorurler. Soğuğa fazla dayanıklı olmadığından her bolgede kışlık olarak ekilemez. Toprak seciciliği yoktur bu nedenle her toprakta yetişebilir. Ancak derin, kalkerli, killi ve verimli topraklarda yuksek verim alınır. Kumlu hafif topraklarda iyi yetişmez. Bu alanlarda ancak cok iyi gubreleme ile tatmin edici bir verim alınabilir. 3.6.1.2. Toprak Hazırlığı Ekim zamanına gore toprak hazırlığı değişmektedir. İlkbaharda ekim yapılacaksa sonbaharda derin surum yapılmalı, ilkbaharda da ekim oncesi toprak hafif bir şekilde surulerek yabancı otlar oldurulmelidir. Buğday veya pamuktan sonra ekim yapılacaksa bitki sap ve artıkları diskaro ile parcalanıp toprağa gomulmelidir. Daha sonra tarla yuzeyi değişik aletlerle iyice ufalanmalıdır. Hafif bunyeli ve temiz tarlalarda ise fazla bir toprak işlemesi yapılmadan ekim yapılabilir. 3.6.1.3. Ekim Kıyı bolgelerde sonbaharda, kışı sert gecen bolgelerde ise ilkbaharda mumkun olduğu kadar erken, ağır topraklarda 3 4 cm, hafif topraklarda ise 6 7 cm derinliğinde ekim yapılmalıdır. Ekim sonrası tarlaya merdane cekilmelidir. Serpme veya mibzerle kolaylıkla ekilebilmektedir. Serpme ekimde tohum kaybı olmakta, ekim derinliği ayarlanamamakta ve cıkış duzenli olmamaktadır. Bu nedenle mibzerle ekim tercih edilmelidir. Donume atılacak tohum miktarı bolgelere bağlı olarak; ·; Ot uretimi icin 10 12 kg/da, tohum uretimi icin ise 8 10 kg/da, ·; Serpme ekimde yukarıdaki tohum miktarları dekara 2 3 kg daha fazla, ·; Sıra arası ot icin 15 40 cm, tohum uretimi icin 30 50 cm olmalıdır. 3.6.1.4. Gubreleme Yurdumuz topraklarında fiğ koklerinde yumrucuk oluşturan bakteriler bol miktarda bulunduğundan aşılama yapılmasına gerek yoktur. Eğer uzun yıllar fiğ ve bezelye yetiştirilmeyen tarlaya ekim yapılacaksa tohumlar bakteri kulturu ile aşılanmalıdır. Koklerinde yumrucuklar oluşan bitkiler azotlu gubreye ihtiyac duymazlar. Kıyı bolgelerimizde ekimle birlikte 1 3 kg/da azot vermek yeterlidir. Yağışlı bolgelerde bitki besin maddelerince fakir topraklarda fosforlu gubreleme verimi artırır. Ancak kıracta fosforlu gubreleme verimi fazla etkilememektedir. Sadece fosforca fakir ve sulanabilen alanlarda 8 10 kg/da fosfor verilmelidir. Ara urun veya ikinci urun olarak ekiliyorsa gubre miktarı duşurulebilir. Ana bitkiye bol gubre verilmişse fiğe gubre atılmayabilir. 3.6.1.5. Bakım İlk gelişme doneminde yabancı ot mucadelesi yapılmalıdır. Tohum uretiminde mutlaka sıraya ekim yapılması gereklidir. 3.6.1.6. Zararlılarla Mucadele Fiğ zararlıları icerisinde en onemlisi baklagil tohum boceği 'dir. Erginleri cicek veya erken meyve donemlerinde bitki uzerine yumurtalarını bırakırlar. Daha sonra cıkan larvaları bitki tohumları ile beslenirler. Bu nedenle tarlada ilacla mucadele yapılmalıdır. Buna ilaveten depolama esnasında da tohum ilaclaması uygulanmalıdır. 3.6.1.7. Hasat ve Harman Kurak bolgelerde yaygın fiğden dekara 750 1000 kg yeşil ot ve 200 250 kg kuru ot, sulanan yerlerde ve kıyı şeridinde ise dekardan 2 3 ton yeşil ot, 500 750 kg kuru ot alınabilir. Kurak şartlarda dekardan 80 100 kg tane urunu alınır. Verimli tarlalarda ve yağışlı yıllarda bu verim 150 kg' a kadar ulaşabilir. Sulanan yerlerde ve kıyı bolgelerimizde verim 150 300 kg'a kadar cıkabilir. Hasat sonucunda tane urunu kadar fiğ samanı elde edilir. Ot icin hasat zamanı: Ot icin en uygun hasat zamanı, toprağa yakın birkac baklanın tam şeklini aldığı ve tohumların dolduğu donemdir. Bu donemde hem ot verimi hem de kalitesi yuksektir. Fiğin otu ince saplı olduğundan kuruması kolaydır. Taşıma esnasında ve fazla kurumadan meydana gelecek yaprak dokulmesinden kacınılmalıdır. Tohum icin hasat zamanı: Alttaki baklaların kahverengi renk alıp acılmaya hazır oldukları devrede tohum hasadı yapılmalıdır. Kurak bolgelerde hasat gecikirse buyuk tohum kaybı olur. Baklaları kolayca catlayan ceşitlerde bitkinin alt tarafındaki 3 4 bakla tumuyle sarardığı zaman bicilerek veya elle yolunarak tohum hasadı yapılmalıdır. Devir sayısı duşurulmuş harman makinası ile harmanlanır. Baklaları daha az catlayan ceşitlerde ise hasat biraz daha geciktirilebilir. Hasat, sabahın erken ve nemli saatlerinde yapılırsa tane kaybı azalır. Bitki, yere yatık buyuduğu icin bicerdoverler ile doğrudan hasadı oldukca guctur. Ancak meyilli olmayan duzgun tarlalarda bicerdover tablası aşağı indirilerek doğrudan hasat edilebilir. Hasat ele veya tırpanla bicilerek yapılır. Fiğ tohumluğu kuru ve temiz bir yerde saklanmalıdır. 3.6.2. Macar Fiği Soğuğa ve kuraklığa dayanıklı tek yıllık bir fiğ turudur. Doğu Anadolu ve Orta Anadolu koşullarında kışa en iyi dayanan baklagil yem bitkisidir. Ozellikle kırac alanlara tavsiye edilmektedir. Macar fiği kıyı bolgelerimizde oldukca zayıf gelişmektedir. Bu bolgelerde Macar fiği yerine yaygın fiğ veya tuylu fiğ tercih edilmelidir. 3.6.2.1. Toprak Hazırlığı Sonbaharda ekimden once gerekirse pullukla derin bir surum yapılmalı, ardından yuzlek bir toprak işlemesiyle tarla ekime hazır hale getirilmelidir. 3.6.2.2. Ekim Kışı sert gecen bolgelerde Eylul ayı icerisine mumkun olduğu kadar erken bir tarihte ekim yapılmalı ve bitkinin kışa yeşermiş olarak girmesi sağlanmalıdır. Ağır topraklarda ekim derinliği 3 4 cm, kumlu topraklarda ise 6 7 cm olmalıdır. Ekim sonrası tarlaya merdane cekilmelidir. Dekara 7 10 kg tohum kullanılmalıdır. Ot uretimi icin 15 20 cm, tohumluk uretiminde ise 30 40 cm sıra arası yeterlidir. Tahıllarla birlikte ekimi yapılıyorsa 5 6 kg/da Macar fiği, 4 5 kg/da arpa veya yulafla karıştırılmalıdır. Kıracta ot verimi 150 250 kg/da, tohum verimi ise 40 50 kg/da'dır. Gubreleme, bakım ve hasat harman işlemleri yaygın fiğde olduğu gibidir. 3.7. FİĞ TAHIL KARIŞIMLARI Fiğlerin yatmasını onlemek, kaliteli ve daha fazla ot uretmek icin fiğlerin tahıllarla karışık yetiştirilmesi onerilir. Bu şekilde bitkiler tahıllara sarılarak dik olarak gelişir ve bicim işlemi daha kolay olur. Fiğlerde protein oranı yuksek, fakat karbonhidrat iceriği duşuktur. Bu sebeple tek başına, silaj uretimi amacı ile yetiştirilmemektedir. Karışımlarda tahıl olarak en cok arpa ve yulaf kullanılır. Karışım ekimlerinin kolay olması icin iki bolmeli mibzerlerin tohum gozune tahıl, gubre gozune fiğ konularak ekim yapılabilir. Fiğ tahıl karışımı ve oranları, kullanılan ceşitlere ve bolgelere gore değişmektedir. Kurak bolgelerde 6 kg fiğ ile 3 kg yulaf veya 5 kg arpa, Kıyı bolgelerde 7 kg fiğ ile 3 kg yulaf veya 4 kg arpa ile birlikte ekilmelidir. Ankara şartlarında; Yazlık olarak ekilen karışımlarda % 20 40 tahıl, % 60 80 fiğ iceren karışımların ot ve protein verimi acısından uygun olduğu bulunmuştur. Adana'da en yuksek protein verimi % 80 fiğ, % 20 arpa karışımından alınmıştır. Yuksek kuru ot ve protein verimi icin karışımdaki fiğ oranının % 50'nin uzerinde olması tavsiye edilmektedir. Macar fiği; 5 6 kg/da Macar fiği + 4 5 kg/da arpa ve yulaf karışım halinde ekilebilir. 7 8 kg/da Macar fiği (Tarm beyazı 9 + 4 5 kg/da arpa ve yulaf karışım halinde ekilebilir. Tuylu fiğ; 4 6 kg/da tuylu fiğ + 4 6 kg/da arpa ve cavdar karışım halinde ekilebilir. Tuylu meyveli fiğ; 5 6 kg/da tuylu meyveli fiğ + 4 5 kg/da arpa ve yulaf karışım halinde ekilebilir. Ege, Akdeniz ve Guney Doğu Anadolu Bolgelerimizde pamuk yetiştirilen alanlarda fiğ yalın veya tahıllarla karışık kışlık ara urun olarak yetiştirilmektedir. Silaj yapmak icin, fiğ tahıl karışımlarının, fiğ ciceklenme doneminin baş veya ortasında hasat edilmesi gerekir. Fakat ana urun olan pamuk ekimini geciktirmemek icin bazı yıllar fiğ tahıl karışımı daha erken bicilir. Bu durumda nem oranı yuksek ve kuru madde oranı duşuk olan yemin silolanmasında, soldurma yapılamadığı durumlarda, silaj kalitesi duşer. Kurak bolgelerde fiğlerden 750 1000 kg/da yeşil ot veya 200 250 kg /da kuru ot alınabilir. Tahılla karışık ekimde 400 500 kg/da kuru ot elde edilebilir. Sulanan yerlerde ve kıyı bolgelerinde 2 3 ton/da yeşil ot, 500 750 kg/da kuru ot sağlanabilir.