Veteriner hekimlik mesleği itibarsızlaştırılıyor Ankara Universitesi Sağlık Bilimleri Enstitusu Muduru Prof. Dr. Zafer Karaer, dunyanın en eski ve en itibarlı mesleklerinden biri olan veteriner hekimliğin hızla değer kaybederek itibarsız bir meslek haline getirildiğini soyledi. Ankara Universitesi Sağlık Bilimleri Enstitusu Muduru Prof. Dr. Zafer Karaer, veteriner hekimlik mesleğiyle ilgili olarak dikkat ceken bir yazı kaleme aldı. Değerli Okur, Bugun mesleğin icinde bulunduğu durumu icine sindiremeyen, vicdanen rahatsız olan, ayrıca bugune gelmesinde sorumluluk hissiyle hareket eden bir meslektaşınız olarak; kotu gidişe dur diyebilmek adına yapılması gerekenleri kendi penceremden anlatmaya calıştım. Elbette eksikler vardır, ters duşulen fikirler vardır.. Ancak amacım sadece mesleğin bugunku durumdan, layık olduğu 1980 ler oncesi değer ve itibarının iade edilmesidir. Selam, sevgi ve saygılarımla.. YETER ARTIK! Kotu gidişe dur diyecek kimse yok mu? Dunyanın en eski ve en itibarlı mesleklerinden biri olan veteriner hekimlik, ulkemizde ozellikle 1980 darbesinden sonra, gerek ilgili bakanlık bunyesinde var olan veteriner işleri genel mudurluğunun lav edilmesi ve ziraat işleri genel mudurluğu ile birleştirilip veteriner adının kaldırılması; il ve ilce tarım mudurlukleri haline getirilmesi, gerek universitelerde yine darbe urunu YOK'le birlikte yok edilen ozerklik ve siyasete alet populist anlayışla; plansız alt yapısız, oğretim uyesiz fakultelerin art arda acılarak meslek eğitim oğretiminin kalitesinin duşurulmesi ve gerekse son yıllarda fakulte dekanlıklarına veteriner hekim olmayan akademisyenlerin atanması sonucu veteriner hekimlik 1980 darbesinden sonra, en cok darbe goren mesleki alan olarak her gecen gun değer ve itibar kaybetmiştir.. Maalesef halen kaybetmektedir.. Bu kotu gidişe dur! Diyecek kimse yok mu? Yıllar once yazdığım, acık erişimli "Kendini Arayan Meslek Veteriner lik başlıklı makalede de değindiğim gibi temel sorun HEKİMLİKTİR.. Ama maalesef bugune kadar ne mecliste, ne bakanlıklarda, ne de universitelerde hekimlik kazanımı ile ilgili mucadele verilmiştir ve verilmektedir. Aynı bakanlık catısı altında bulunduğu icin rakip olarak hep ziraat muhendisliği mesleği gorulmuş, son yıllarda buna gıda muhendisliği, su urunleri yetiştiriciliği, hatta son duzenleme ile orman muhendisliği meslekleri ilave edilmiş cephe genişlemiştir.. Aslında bu anlayış yanlıştır, adı gecen mesleklerle mesleğimiz veteriner hekimliğinin ilişkisi, diğer mesleklerle muhendisliklerle, mimarlıkla, sosyal alan meslekleri ile olan ilişkinin otesinde değildir. Bizim rakibimiz sadece kendimizle olmalı ve mucadele alanımızda sadece hekimlik olmalı.. Bugune kadar olduğu gibi boyle devam ederse ki; Oyle goruluyor.. Korkarım! Veteriner hekimlik oğrenimi yeni kurulan Gıda ve Tarım universitelerinde bir bolum olarak yer alacak!.. Oysa rakip olarak gorduğumuz, Don Kişot misali mucadele ettiğimiz bu mesleklerle ilişki insan hekimliği ve diş hekimliğinde olduğu gibi sadece hekimlik duzeyinde olmalı, orneğin beslenme hastalıkları, metabolizma hastalıkları, genetik hastalıkları, gıda ile gecen hastalıklar gibi. Bırakalım beslenmeyi, yetiştirmeyi, gıda uretmeyi, biz diyetisyen değiliz, muhendis değiliz, biz 6343 sayılı kanunla hekimlik hakkını kazanmış hekimiz... Urunlerin sağlıklı olup olmaması noktasında biz olmalıyız, hayvan sağlığı ve insan sağlığı noktasında biz olmalıyız, zoonoz hastalıklar noktasında biz olmalıyız.. Bunun icin mucadelemizi bu yonde universitelerde ve bakanlıklarda vermeliyiz.. Universitelerde mucadelemizi fakulte isminden başlayarak yapabiliriz. Bunun icin sayın dekanlarımız bir araya gelip, fakulte isminin "Veteriner Hekimliği Fakultesi" olarak değiştirme yonunde universite ve YOK'te girişimde bulunmalıdır.. Bu konuda meclis, bakanlık burokratları, konsey ve diğer sivil toplum orgutlerinden destek alınmalıdır. Universitede yapılacak ikinci husus, hekimlik dersleri temel derslerle birlikte bilhassa preklinik dersler ve klinik dersler teorik ve pratik saatler itibarı ile arttırılıp, mufredat yenilenmelidir.. Bugunku uygulamada haftada 4 saat teorik klinik ders, bazı preklinik derslerde haftada 1 saat teorikle ve az sayıda pratikle gercek anlamda hekimlik nosyonu verilememektedir. Yine beslenme, yetiştiricilik ve hayvansal urun uretimi teknolojileri ile ilgili dersler asgari de tutulmalıdır.. Yani diyetisyenlik ve muhendislik dersleri azaltılmalıdır. Fakultelerde ucuncu duzeltilmesi gereken durum ise diğer hekimlik alanlarında olduğu gibi fakulteye girişte taban puan getirilmelidir. Bugun 70 bin ile 200 bin aralığında oğrenci alınmaktadır. Bu da kaliteyi duşurmektedir. Dorduncu bir konu ise dekanlık gibi mesleğin her turlu gidişatından sorumlu, mesleği yuceltme noktasında ve mesleğin geleceği uzerinde soz sahibi mevkilere, diğer hekimlik fakultelerinde olduğu gibi sadece ve sadece veteriner hekim akademisyenler atanmalıdır.. Yani ziraatciler, fen edebiyatcılar atanmamalıdır. Bakanlıklarda ise oncelikle veteriner hekimlerde diğer hekimler statusunde sağlık bakanlığına bağlı olarak gorev yapmalıdır. Veteriner hekim istihdam eden diğer kamu kurumlarında diğer hekimlerin sahip olduğu tum haklar veteriner hekimlere de verilmelidir.. İnsan ve hayvan sağlığının bir butun olduğu duşunulerek, ulkede sağlık politikalarının uretilmesinde veteriner hekimlerde masada diğer hekimlerle eşit haklara sahip olmalıdır. Tarım Orman bakanlığında istihdam edilecekse, 1980 oncesi olduğu gibi ayrı bir genel mudurlukte yeniden teşkilatlandırılmalı ve diğer hekimler gibi hekimlik haklarından yararlandırılmalıdır.. Bu gunku gibi il, ilce tarım mudurluklerinde buyuk coğunluğu ziraatci olan ve belki gunumuzde aralarına ormancının da katılacağı mudurlerle veteriner hekimliği mesleğimiz ancak bugunku durumda olur, bu durumda yarınların daha karanlık olacağı kesindir. Serbest veteriner hekimliği ise cok az bilgi sahibi olduğum icin, cok fazla bir şey yazamayacağım.. Ancak bizzat yaşadığım 2 olayı kısaca yazarak, ulkemizde serbest veteriner hekimliği anlayışının kısmen ne olduğunu anlayabiliriz.. Bu olaylardan ilki suni tohumlama ucretlerini %20 oranında azalttığını yetiştiricinin cep telefonlarına atan veteriner hekim, ikincisi ise ust uste 3 kez gittiğim ilac deposunda, sorumlu veteriner hekime rastlamadım, ancak orada calışanla konuşmam esnasında gelen bir koyun yetiştiricisi, 50 koyunu icin parazit ilacı istedi, oradaki şahısta 10 kutu ilacı yetiştiriciye verdi, neye gore bu ilacı verdiğini sorduğumda ise kendisinin 20 yıldır bu işi yaptığını ve veteriner hekimden daha iyi bildiğini soyledi.. Bu iki olay bilhassa taşrada serbest veteriner hekimliği yansıtması ve mesleki itibarı zedelemesi ve de mesleki etik bakımından hoş değildi.. Bana gore mesleki itibarı ve değeri duşuren bir diğer konuda muayenehanede ilac satılması, kedi, kopek mamaları satılması, hayvan aksesuarları satılması gibi gunumuz hekimliği ile cok bağdaşmayan durumlardır.. Sonuc olarak universite, bakanlıklar ve serbest veteriner hekimliği ile ilgili mesleğin icinde bulunduğu durum ve cıkış yollarını yazmaya calıştım.. Elbette eksiklikler olabilir, ancak kendi acımdan oncelikler ve yapılması gerekenleri yazmaya calıştım.. Anlaşılacağı gibi mucadele cephesi cok geniş, birlikteliğe şiddetle ihtiyac var. Bu mucadelede dekanlıklar, bakanlıklar ve tabii ki meclis, konsey, odalar, dernek hepimizin bir araya gelip butun olmamız gerekir.. Yoksa dekanlıklarda dekanlar, bakanlıklarda burokratlar, mecliste meslektaş milletvekilleri, konsey, oda ve dernek başkanları mucadelelerini koltuk icin değil, daha ileri gorevlere basamak icin değil meslek icin vermelidirler.. Cunku o koltukları meslek onlara mesleği daha iyi yerlere getirmesi icin vermiştir.. Selam sevgi ve saygılarımla.. TARIMDANHABER