cennete sefer var! Efendimiz in hadisi olarak hatırladığım bir şey var. Aklımda kaldığı kadarıyla şoyleydi:''Bir gunah işlediğinizde, ardından hemen bir iyilik yapın, bir sevap işleyin. Ki, o sevap, o gunahın kalpte bıraktığı etkiyi alıp gotursun.'' Bu hadisten cıkarılacak hisse :Eğer dunyada ki bu imtihanı kazanmak istiyorsak mucadeleden bir an bile kopmamamız lazım. İnsanız, elbet gaflet anlarımız olacak. Elbet zayıf duştuğumuz anlarda istemeden de olsa hatalar yapabilir, gunah işleyebiliriz. Hayat yolu aşılması zor engellerle dolu... Bizim asıl bilmemiz ve ozellikle dikkat etmemiz gereken nokta şu:Her ne durumda olursak olalım hep teyakkuzda olmak, Savaşta olduğumuzu unutmamak, tokezledik veya duştuk diye mucadeleyi terk etmemek. Hemen kalkıp duşmana aynı şekilde karşılık vermek.. (Ne demiş efendimiz bir savaş donuşu sahabe dostlarına: ''Şimdi kucuk savaştan buyuk savaşa donuyoruz'' Buyuk savaş nedir ey ALLAH' ın Resulu? diyenlere kitaplık capta şoyle seslenmiş: '' O' nefsinizle yaptığınız savaştır.'') Bu nasıl olacak? Aynen peygamber efendimiz buyurduğu gibi :Bir gunah işlediysek, hemen ardından bir, hatta birkac sevap işleyeceğiz. Bir namazı gaflete duşup kacırdıysak, en az 20 30 rekat nafile namaz, tovbe ve zikirle buna karşılık vereceğiz.(işte bu konuda bize peygamberlerden bir ornekeygamberlerden birini(yanlış hatırlamıyorsam idris ) şeytan gaflete duşurmuş ve sabah namazı vaktini gecirtmiş.. Uyandığında bir ok gibi yerinden fırlayan peygamber hemen Rabbinin huzuruna durmuş ve tam bin (1000) rekat namaz kılmış.. Akşama kadar da tovbe, istiğfar etmiş.. Ertesi gun şeytan onu sabah namazına bizzat kendisi kaldırmış. Peygamber sormuş: Ey iblis, ey ALLAH'IN lanetli kulu, ey insanlığın duşmanı! Sen hayırlı iş yapmazsın, bu davranışının sebebi ne ki? Şeytan homurdanarak cevap vermiş: Yahu, bir gun sabah namazını kazaya bıraktırdım, bin rekat namaz kıldın, o da yetmedi akşama kadar tovbe ve zikirle gecirdin vaktini.. Neme lazım hic olmazsa vaktinde kaldırayım da fazla namaz kılıp daha cok sevap kazanma demiş)... Evet insan kalesinin kumanda merkezi'' KALP''tir. Şeytan kumanda merkezini ele gecirirse kale duşer. İşlediğimiz her bir gunah kalbimizde siyah bir leke bırakır, eğer hemen arkasından tovbe edip onu silmezsek o leke oraya iyice yerleşir. Ardı ardına işlenen gunahlarla leke buyur, buyur, oyle bir an gelir ki kalp kapkara olur. ALLAH hepimizi boyle bir duruma duşmekten korusun Bu durumdaki bir insan icin artık cok gectir. Kurtulmak ister, kurtulamaz, icinde bulunduğu tutsaklıktan cıkmak istese de cıkamaz.. Cırpındıkca batar daha derinlere.. Cunku şeytan kumanda merkezini ele gecirmiştir bir kere.. O durumda olan insanın elinden maalesef bir şey gelmez. O 'artık şeytanın esiri olmuş bir zavallıdır. Eğer gunahlarımız ağır basar da şeytan bizi ele gecirirse vay halimize.. O' nun tuzağına duşmemek icin cok uyanık olmalıyız. Prensipli hareket edip kendimize olmazsa olmaz kurallar koymalıyız. Mesela: ''Şartlar ne olursa olsun mutlaka namazımızı kılmalıyız'', Ezana saygı gostermeli, kur'anı hic olmazsa haftada bir kez okumalı yahut dinlemeli, mutlaka Cuma namazına gitmeliyiz.. Yerde bir ALLAH kelamı gorsek kaldırmalı, dine ve dindara karşı saygılı olmalıyız.., hak yememeli, haksızlığa boyun eğmemeliyiz.., Kendimizi dunyanın en gunahkar kulu gorup, kibir ve gururdan sakınmalıyız. vb... Bu kurallar oylesine istisnasız olmalı ki, işlediğimiz buyuk, kucuk gunahların bu kuralları bozmasına izin vermemeliyiz.. Bir an yanılıp icki mi ictik, hemen ardından abdest alıp namaza durmalı, tovbe etmeliyiz. Hatta zina mı yaptık, gusledip yine huzura durmalıyız.. İşlediğimiz suc ne olursa olsun, bu bizi ALLAH'IN huzuruna cıkmaktan alıkoymamalıdır. Şeytan işlediğimiz her gunahtan sonra bize gelir ve şoyle der: Bak gordun mu! Soz veriyor ama tutamıyorsun. Senin bu temiz insanların arasında işin yok. Allah'ın bu mubarek mabedini de bu kirli bedeninle kirletme, Buradan hemen uzaklaş.. Sonra da sozde teselli verir:korkma Rabbin merhamet sahibidir. bunları yapamasan da sen iyi bir insansın. Yeter ki kalbini temiz tut O ' seni affedecektir .. Bu tuzağa duştuk mu asıl o zaman yandık demektir. Asıl o zaman tamamen yalnız kalacağımız ve asıl guc kaynağımız olan rabbimizden uzaklaşacağımız icin, şeytan bizi savunmasız yakalayacak ve canımıza okuyacaktır. Zaten işler hicte onun bize kabul ettirmeğe calıştığı gibi değildir. Tam aksine tovbekarların tovbesidir Rabbin katında makbul olan.. O' huzurunda cenneti garantilemişcesine rahat, lakayt Muslumanlar yerine, eminim işlediği suctan dolayı pişman, utanc ve korkuyla iki buklum olmuş, Rabbim affet şu gunahkar kulunu diye hıckırıklara boğulan tovbekar kulunu tercih edecektir. Tabi bir gunah işleyip bir tovbe etmek, sonra o gunahı tekrar işlemek ve bunu tekrar, tekrar yapmak hoş ve ideal Musluman'a yakışır bir davranış değil elbette.., Ama umulur ki bir gun bu azmimizi, huzuruna cıkmaktaki bu kararlılığımızı goren Rabbimiz bize acır ve bizi şeytanın pencesinden kurtarır. Oyleyse umutsuzluk yok, pes etmek yok. Her yere haber salın, Haydi durmayın, koşun! Cok sevdiğiniz insanlar şeytanın tuzağına duşup cehenneme gitmesin. Bu gerceği haber verin tum Muslumanlara.. Mujde deyin! İş sizin zannettiğiniz gibi değilmiş, işlediğiniz gunahlar engel değilmiş rabbinizin huzuruna cıkmaya.., Tovbe kapısı acıkmış, O' sizi her halde, her şekilde huzuruna kabul ediyor deyin., Koşsunlar vuslata cok gec olmadan.., El acsınlar Rabbimize, kalpleri kararmadan.. Haber verin şeytanın oyununu.., Acele edin cunku, bu işte vebal var., Koşun dostlarım koşun.., Cennet e sefer var... EŞREF ABDULLAH