Altın Kesesi Vakti zamanında Hac vazifesini yapmak uzere Mekke'de bulunan bir kimse, oradaki bir adamın surekli "Allah'ım, sen doğruların yardımcısı ol, onlara yardım et." Diye dua ettiğine şahit olur. Oyle ki bu adam bu duadan başka dua etmez. Bu duruma şahit olan kimse meraklanır ve adama sorar; "Sen neden hep aynı duayı ediyorsun?" Adam başlar hikayesini anlatmaya; Yıllar once hac vazifemi yapmak uzere Mekke'ye gelmiştim. Burada Kabe'nin etrafında tavaf ederken ayağıma bir şey takıldı. Eğilip onu aldım. Buyukce bir keseydi ve ici altın doluydu. Once o kesenin sahibini bulmayı duşundum. O kalabalıkta bulamam dedim. Altınları alıp gideyim dedim. Hem epeyce altın vardı... Uzunca bir sure nefsimle mucadele ettim. O esnada bir takım kişiler "bir adamın icinde bin tane altın olan bir keseyi kaybettiğini ve bulup getirene 30 altın hediye edeceğini" bağırıyorlardı. Bu duyuru ile nefsimi yenebildim. Helal olan 30 altın haram olan bin altından daha iyiydi. Keseyi sahibine ulaştırdım ve onun hediyesi olan 30 altını aldım. Hac vazifemi tamamlayıp kendi memleketime giderken o altınlar ile bir kole satın aldım. Kolem cok efendi bir gencti ve iyi calışırdı. Ben de ona bir kole gibi muamele etmezdim. Birlikte calışır, aynı sofrada yemeklerimizi yerdik. Bir muddet bu boylece devam etti. Bir gun kolemin tanımadığım birkac adamla gizlice konuştuğunu gordum. Ona, o adamların kim olduğunu sordum. Dedi ki; "Ben falanca diyarın hukumdarının oğluyum. Babam ve ben bir savaşta esir duştuk. Beni kole pazarına getirdiler ve sen beni satın aldın. Bu adamlar ise babamın askerleridir. Bana babamın esaretten kurtardığı ve beni 50 bin altın karşılığında satın almak istediği haberini getirdiler. Sen iyi bir adamsın sakın ola fiyatı duşurme, o 50 bin altın senin hakkındır." Kolemin babasının askerleri tekrar geldiler ve onu o adamlara 50 bin altına sattım. Bu para ile de tuccarlığa başladım. Bircok tuccar dostum oldu. Bir gun o dostlarımdan yaşca pek ileri olanlarından birinin uzgun olduğunu gordum. Ona sebebini sorduğum da; "bir başka tuccar dostunun vefat ettiğini ve o adamın kızının yapayalnız kaldığını, o dostu icin ve dostunun kızı yalnız kaldığı icin uzgun olduğunu" soyledi. Ve beni cok sevip guvendiği icin o kızla evlenmemi teklif etti. Onun teklifini kabul ettim. Evlilik icin gerekli hazırlıklar tamamlandıktan sonra adet olduğu uzere kızın ceyizini gormek icin evine gittim. Cok değerli bir ceyizi vardı kızın ve ceyizinde altın kaseler icinde kese kese altınlar... Her kasenin icinde, bin altınlık keseler vardı. O keselerden birinde ise 970 altın vardı. Butun keselerde bin altın var iken o kesede neden 970 altın olduğunu merak etmiştim. Bunu kıza sorduğum zaman; "babasının hac vazifesini yaparken icinde bin altın olan kesesini kaybettiğini ve o keseyi bulup getiren kişiye 30 altın hediye ettiğini, daha sonra ise o keseyi hicbir zaman tamamlamadığını" anlattı. Yıllar once aldığım 30 altın ile o keseyi tamamladım. İşte bu nedenle Allah'a doğru kimselere yardım etmesi icin yalvarıyorum. Cunku durustlukten uzaklaşmak ve yalan soylemek, yalancı bir kimse olmak cok kolay ve nefse hoş gelen bir şeydir. Ve bu oyle bir şeydir ki, bir kez yalan soyler iseniz, ondan sonra hep yalan soylemek zorunda kalırsınız. Durustlukten bir kez uzaklaştınız mı, bir daha doğru olamazsınız. Bu cok zordur. Ve durust kalmak, doğru olmak da zordur. Buyuk bir mucadele gerektirir, doğru olmak icin nefsinizi yenmeniz gerekir. Ancak bunu başarır iseniz hem dunyada hem de ahirette mukafatı buyuk olacaktır. Ben hayatım boyunca durust kalmak icin nefsimle mucadele ettim. Zor bir mucadele olsa da, durustluk kaderim oldu. İşte doğruluk bu kadar zor ve mukafatı bu kadar buyuk olduğu icin bu duayı ediyorum.