Said Nursi'den Dualar Bediuzzaman Said Nursi Hazretleri, yazdığı Risale i Nur Kulliyatı'nda milletinin imanını kurtarmak icin Kur'an ı Kerim'i tefsir etmekle kalmaz. Talebelerinin sorularını cevaplar, onlarla veya yalnız, başından gecen ibret verici hadiseleri de anlatır. Ayrıca o dehşetli doneme rağmen yazılan bu kitapcıkları aşkla coğaltıp iman ve Kur'an hizmetine koşanlara dualar eder, bircok duayla da Risale i Nur Kulliyatı'nı okuyanlara Allah'a yakarma yollarını gosterir. 'Ummetinin alıp verdiği nefesler sayısınca milyon salat ve milyon selam' 'Başımdaki saclarım adedince başlarım bulunsa', 'yıldızlar adedince', 'denizdeki dalgalar adedince' gibi ifadelerle cokluk mefhumunda kendince bir usluba sahip Ustad, 8. Soz'de bu 'adet'lere başka bir boyut kazandırarak şoyle salavat getirir: "Allah'ım! Efendimiz Muhammed'e, onun al ve ashabına, indiği gunden itibaren ta kıyamete kadar, onu okuyan her okuyucunun her kelimesini okuması esnasında Allah'ın izniyle hava dalgalarının aynasına yansıyan butun Kur'an kelimelerinin butun harfleri adedince salat ve selam eyle. Bize, anne ve babamıza, erkek ve kadın butun muminlere bu salavatlar adedince merhamet et. Bunu rahmetinle yap, ey merhametlilerin en merhametlisi! Duamızı kabul buyur. Alemlerin Rabbi olan Allah'a hamd olsun. Amin!" Allah Resulu'nun peygamberliğinin anlatıldığı 19. Soz'de Bediuzzaman, onun mucizelerini vesile yaparak dua eder: "Rahman ı Rahim olan Allah'ım, Furkan ı Hakimi Arş ı Azim'den uzerine indirdiği zat olan Efendimiz Muhammed'e ummetinin iyilikleri adedince milyon salat ve milyon selam olsun. Risaletini İncil, Tevrat ve Zebur'un mujdelediği, nubuvvetini doğduğundan hemen once ve doğumu anında meydana gelen harikulade hallerin, cinni hatiflerin, insanlardan evliya ve kahinlerin haber verdiği, işaretiyle ayın ikiye bolunduğu Efendimiz Muhammed'e ummetinin alıp verdiği nefesler sayısınca milyon salat ve milyon selam olsun. Cağırmasıyla ağacların yanına geldiği, duasıyla yağmurun suratle yağdığı, bulutun sıcaktan korumak icin başında golge yaptığı, bir kilelik yiyeceğinden yuzlerce insanın doyduğu, parmakları arasından suyun uc defa Kevser gibi aktığı, Allah'ın kertenkeleyi, ceylanı, kuru hurma direğini, koyun pacasını, deveyi, dağı, taşı ve cakıl taşlarını onun icin konuşturduğu, Miracın ve "Goz ne şaştı, ne de başka bir şeye baktı." (Necm Suresi, 17) ayetinin sahibi Efendimiz ve şefaatcimiz Muhammed'e ilk indiği andan itibaren kıyamete kadar Kur'an'ın, her okuyanın okuduğunda hava dalgalarının aynalarında Allah'ın izni ile temessul eden her kelimesindeki her harfi sayısınca salat ve selam olsun. Bu salavatların her birisi hurmetine; bizi bağışla, bize merhamet et, ey İlahımız! Amin!" 'Bizi emanetinde emin kıl!' Allah Teala ayetinde emaneti dağlara taşlara teklif ettiğinde onların kabul etmediğini fakat insanın bu emaneti yuklendiğini, ancak bu emanetin hakkını veremeyen insanın da zalim ve cahil olduğunu anlatır. (Ahzab Suresi, 72) Bediuzzaman'ın 10. Soz'de gecen şu duası da emanetin hakkını vermek isteyenlerin edebileceği bir dua. Ayrıca icinde nimetlere karşı bir şukur de gectiğinden, bazı yerlerde yemek duası olarak okunur: "Ey bizi nimetleriyle perverde eden Sultanımız! Bize gosterdiğin numunelerin ve golgelerin asıllarını, menba'larını goster. Ve bizi makarr ı saltanatına celbet. Bizi bu collerde mahvettirme. Bizi huzuruna al. Bize merhamet et. Burada bize tattırdığın leziz nimetlerini orada yedir. Bizi zeval ve teb'id ile tazib etme. Sana muştak ve muteşekkir şu muti raiyetini başıboş bırakıp idam etme. Ya Rab! Kusurlarımızı affet. Bizleri kendine kul kabul et. Emanetini kabzetmek zamanına kadar bizleri emanetinde emin kıl. Amin." 'Beni cirkin gunahlarımın arkadaşlıklarından kurtar!' Ustad Hazretleri 17. Lem'a'nın 12. Notası'nda bir ruh fırtınasıyla gencliğin gaflet uykusundan ihtiyarlık sabahıyla uyandığı bir anda bir munacat yazar. Bu munacattan bir parca olan aşağıdaki dua, gunahlara tovbe, ne olursa olsun Allah'a sığınma, olum geldiğinde Rahim isminin tecellisini istemenin bir şeklidir: "Ey Rabb ı Rahim'im ve ey Halik ı Kerim'im! sırrıyla ben şimdiden goruyorum ki: Yakın bir zamanda ben kefenimi giydim, tabutuma bindim, dostlarımla veda eyledim. Kabrime teveccuh edip giderken, Senin dergah ı Rahmetinde, cenazemin lisan ı haliyle, ruhumun lisan ı kaliyle bağırarak derim: El aman el aman! Ya Hannan! Ya Mennan! Beni gunahlarımın hacaletinden kurtar! İşte kabrimin başına ulaştım, boynuma kefenimi takıp kabrimin başında uzanan cismimin uzerine durdum. Başımı dergah ı rahmetine kaldırıp butun kuvvetimle feryat edip nida ediyorum: El aman el aman! Ya Hannan! Ya Mennan! Beni gunahlarımın ağır yuklerinden halas eyle! İşte kabrime girdim, kefenime sarıldım. Teşyiciler beni bırakıp gittiler. Senin afv u rahmetini intizar ediyorum... Ve bilmuşahede gordum ki: Senden başka melce' ve mence' yok. Gunahların cirkin yuzunden ve masiyetin vahşi şeklinden ve o mekanın darlığından butun kuvvetimle nida edip diyorum: El aman, el aman! Ya Rahman! Ya Hannan! Ya Mennan! Ya Deyyan! Beni cirkin gunahlarımın arkadaşlıklarından kurtar, yerimi genişlettir. İlahi! Senin rahmetin melceimdir ve Rahmeten lil Alemin olan Habib'in, Senin rahmetine yetişmek icin vesilemdir. Senden şekva değil, belki nefsimi ve halimi Sana şekva ediyorum. Ey Halik ı Kerimim ve ey Rabb ı Rahim'im! Senin Said ismindeki mahlukun ve masnuun ve abdin hem asi, hem aciz, hem gafil, hem cahil, hem alil, hem zelil, hem musi', hem musinn, hem şaki, hem seyyidinden kacmış bir kole olduğu halde, kırk sene sonra nedamet edip Senin dergahına avdet etmek istiyor. Senin rahmetine iltica ediyor. Hadsiz gunah ve hatiatlarını itiraf ediyor. Evham ve turlu turlu illetlerle mubtela olmuş. Sana tazarru' ve niyaz eder. Eğer kemal i rahmetinle onu kabul etsen, mağfiret edip rahmet etsen; zaten o Senin şanındır. Cunku Erhamurrahiminsin. Eğer kabul etmezsen, senin kapından başka hangi kapıya gideyim? Hangi kapı var? Senden başka rab yok ki, dergahına gidilsin. Senden başka hak mabud yoktur ki, ona iltica edilsin!" KAYNAK