olum OLUM Kucukluğumden beri dar yerlerden sıkılır ve buralardan adeta feryad ederek kacardım. Daha sonra bunun bir hastalık olduğunu anlamış, fakat bu illetten bir turlu kurtulamamıştım. Oysaki, o dar mekanlara simdi ister istemez girecektim. Beni sarıp sarmalamışlar ve uzunca bir tabuta yerlestirmislerdi. Cevremde dolasanlarin seslerini gayet iyi duyuyor ve gozlerim kapali olmasina ragmen, her nasilsa onlari gorebiliyordum. "Genc yasta oldu zavalli"diyorlardi."Halbuki yapacak ne kadar isleri vardi" Gercektende bircok isim yarim kalmisti. Mesela ogluma iyi bir is kuramamis, araba ile renkli televizyonun taksitlerini henuz bitirmemistim. Buyuk bir firma kurup dostlarimi o firmada toplamakta, artik hayal olmustu. Kis cok yakin oldugu halde odun komur isini halledememis ve catinin akan yerlerini aktaramamistim. Birden kulaklarimi cinlatan bir sesle irkildim. Sanki mikrofonla soylenen bu ses, beynimin en ucra koselerinde yankilaniyor ve; "Gecti artik gecti"diyordu. Icimden, keske gecmemis olsaydi diyordum. Nereden basima gelmisti o kaza bilmemki?Halbuki ne kadarda iyi araba kullanirdim. Olup bitenleri anlamaya calisirken, dostlarimin cevremi sardigini ve uzerimi ortmek icin tabutun kapagini kaldirdiklarini farkettim. Avazim ciktigi kadar bagirmak ve cirpinmak istedigim halde;ne kimildayabiliyor, nede bir ses cikartabiliyordum. Biraz sonra koyu bir karanlik icinde kalmis ve gozlerimi;tabutun tahtalari arasindan sizan isiga cevirmistim. Dehset icinde; "Aman Allahim"dedim."Ne olacak simdi halim?" Korkudan hicbir sey dusunemiyordum. Biraz sonra omuzlara kaldirilmis ve sallana sallana goturulmeye baslanmistim. Disardaki seslerden yagmur yagdigi belli oluyor ve su damlaciklarinin sesi, tabutumun gicirtisina karisiyordu. Cenaze namazi icin camiye gidiyor olmaliydik. Cami diyince aklima gelmisti. Cok yakinimizda olmasina ragmen, nedense bir turlu elim degip gidememistim. Ama 50 yasina gelince namaza baslayacak ve herkesin sikayet ettigi kotu aliskanliklarimi terkedecektim. Ah, su kaza olmasaydi, ilerde ne iyi bir insan olacaktim. Daha onca duydugum ses: "Gecti artik gecti"diye tekrarliyordu. "Bitti artik" Biraz sonra namazim kilinmis ve imam cemaate, nasil bir insan olarak bilindigimi sormustu. Ben, cemaatin arasindaki 8 10 kisinin bu soruya cevap vermedigini gayet iyi biliyordum. Evet bu insanlara kotuluk ettigimi kabul ediyordum. Fakat su kaza olmasaydi, onlarin gonlunu alacak ve yaptigim haksizliklari telafi etmeyecekmiydim? Camideki isimiz bittikten sonra tekrar omuzlara kaldirilmistim. Tabutumun egik bir sekilde tasinmasindan, mezarliga giden yokusu tirmandigimizi anliyordum. Siddetle yagan yagmurun, catlaklardan iceri girerek kefenimi yer yer islattigininda farkindaydim. Buna ragmen disarda konusulanlara kulak verdim. Dostlarimin bir kismi piyasadaki durgunluktan bahsediyor, bir kismida gecen aksam televizyonda oynanan kovboy filmini methediyordu. Tabutumu tasiyan diger biri ise, yanindakinin kulagina fisildayarak; "Tam olecek gunu buldu rahmetli. Sirilsklam olduk birader"diyordu. Duyduklarim herhalde yanlis olmaliydi. Yoksa bunlar uykularimi onlar icin feda ettigim dostlarim degil miydi?Yolculugum bir muddet sonra bitmis ve tabutum yere indirilmisti. Kapak tekrar acildi ve gucsuz vucudumu kucaklayan kollar, beni dibinde su toplanmis olan bir cukura dogru indirdi. Boylu boyunca yattigim yerden etrafima baktim. Aman Allahim! Bu kabir degilmiydi? O ana kadar buraya girecegimi neden dusunmemistim?Sessiz feryadimi kimse duymuyor ve dostlarim, kalin tahtalarla uzerimi kapatmak icin adeta birbirleriyle yarisiyorlardi. Tekrar zifiri karanlikta kalmis ve butun zerrelerimle dua etmeye baslamistim; "Yarabbi!"diyordum."Bir firsat daha yokmu, senin istedigin gibi bir kul olatim?Ve kabrimi, cennet bahcelerinden bir bahceye cevireyim" Daha once duydugum ses, ayni seyleri tekrarliyarak; "Gecti artik gecti"dedi."Hersey bitti artik" Vucudumu orten tahtalarin uzerine kurekle atilan topraklarn cikardigi ses, gokgurultusunu andiriyor ve butun benligimi sarsiyordu. Son bir gayretle yerimden firlayarakgozlerimi actim. Odamdaki rahat yatagimda yatiyor, fakat korkunc bir kabus goruyordum. Bitisik dairede oturan doktor arkadasim basucumda duruyor ve; "Gecti artik gecti"diye tekrarliyordu."Gecti bak, hicbirseyin kalmadi" Yattigim yerden yavasca dogruldum. Terden sirilsklam olmus ve sanki 20 kilo birden vermistim. Disarda saganak halinde yagmur yagiyor ve gokgurultusunden butun ev sarsiliyordu. Cevremdekilerin saskin bakislari arasinda kendimi toparlamaya calisarak; "Yarabbi! Sana butun zerrelerimin adetince sukurler olsun"diyordum."Iyi bir kul olmak icin ya bir firsat daha vermeseydin?"