Gezgin Şehmuz Ve Fakir Padişah" Gezgin Şehmuz Ve Fakir Padişah" Gezgin Şehmuz geze geze yoklar, yoksulluklar ulkesine varmış. Gezdikce, insanların nasıl bu kadar yoksul olduklarına şaşırıp kalmış. Giydikleri elbiseler eski, yamalı, yırtık pırtıkmış. Ayaklarında ise, birer tahta carık, yalınayak dolaşanlar bile varmış. Koyler, kasabalar ve şehirlerdeki evler tek katlı, ahşap yapılarmış. Tarlalar, bağlar, bahceler belirli yerlerde bulunuyor, fakat ulkenin genişliğine oranla az yer kaplıyormuş. Başkente gitmiş. Padişahın sarayının nerede olduğunu sormuş. İlerde, ağaclar arasında demişler. Ağaclığın kenarında atından inmiş. Ağacların arasından yurumuş, sonunda yolu geniş bir duzluğe cıkmış. Bakınmış ortada iki katlı ahşap bir evden başka bina gorememiş. Ahşap binanın cevresinde beş altı kişi, ellerinde kazmalarla toprağı kazıyorlar, ekim dikim işiyle uğraşıyorlarmış. Yanlarına yaklaşmış: " Kusura kalmayın ağalar, sarayı burada diye tarif ettiler. Acaba yanlış mı geldim? " diye sormuş. " Doğru gelmişsin, beyim!.. Bizim padişahın sarayı işte burası. " demiş koylulerden birisi ve eliyle iki katlı ahşap yapıyı işaret etmiş. Gezgin Şehmuz, iliklerine kadar titrediğini hissetmiş. Koca bir ulkenin padişahı, nasıl olur da bu eski binada hukum surer?.. Aklına, hayallerine sığdıramamış. Başı donmuş, bakışları bulanmış, olduğu yere cokuvermiş. Az biraz dinlendikten sonra, başını elleri arasına almış, duşunceye dalmış. ' Vah bana, vahlar bana. Nasıl oldu da duşunemedim? Onca yoksulluk varken, bu yoksulluğu yoneten padişahın da yoksul olacağını, fakir padişah olacağını. Cok yerler gordum, cok insanlar tanıdım. Demek ki, tecrube de bazı durumlarda pek işe yaramazmış. Neyse, kalk bakalım, Şehmuz. Gidelim, gorelim şu fakir padişahı, yoksulluğunun derecesini olcelim. ' Etrafında toplananlara: " Yok bir şeyim. Yorgunluktan herhalde başım dondu. Padişahınızla goruşmek isterim. Gezgin Şehmuz geldi deyin kendisine." demiş. Oradakiler, sevincle birbirlerine bakınmışlar. İclerinden birisi donmuş. Koşarak, padişaha haber vermeye gitmiş. Gezgin Şehmuz, biraz sonra padişahın odasına girmiş. Orta yaşlı padişah, kendisini ayakta karşılamış, gulerek: " Hoş geldin!.. Sefalar getirdin. Demek Gezgin Şehmuz sensin. Yıllardır hakkında anlatılanları can kulağıyla dinlerim. Gittiğin yerlere hareket, bereket getirirmişsin. Bilgine, sozune, sohbetine doyulmazmış. Ben seni daha yaşlı zannederdim; pek gencmişsin. " " Hoş bulduk, padişah hazretleri. Hakkın ihsanları uzerinize olsun, efendim. On beş yaşlarında ilk gezilerimize başladık, bir o kadarı da, yollarda gecti. Yıllar yollarda kacar, yollarda yılları kovalar dururum. Gezerim, dolaşırım, sorarım, oğrenirim. Oğrendiklerimi, bilmeyenlere oğretirim. Bilgiyi bilen yerlerden, bilgiyi bilmeyen yerlere bilgi taşırım. Benim yaptığıma bir nevi bilgi hamallığı denebilir. " " Doğru dersin Şehmuz, oğretenin olmadığı yerde bilginin varlığı bilinmiyor, hicbir şey de oğrenilemiyor. Neyse, yorgunsundur. Buyur, gec otur şoyle, rahatına bak.." diyerek padişah, Şehmuz'a tahta bir sandalye uzatmış, kendisi de başka bir sandalyeye oturmuş. " Şehmuz, sanırım buraya gelene kadar ulkemin bircok kasabasını, koyunu gormuşsundur. Halkımın cok yoksul oluşu, şehirlerde tuccar bulunmayışı, toprakların buyuk kısmının verimsiz oluşu mutlaka dikkatini cekmiştir. Yabancı ulke tuccarları gelmezler benim ulkeme. Mal getirseler kime satacaklar? Halkım kendi karnını doyuramazken elbise mi, ayakkabı mı duşunecek. O boş gorduğun topraklarda cok denemeler yaptık, her turlu urunu yetiştirmeyi denedik. Sonuc sıfır..." " Değerli padişahım. Arazilerinizin buyuk kısmı killi toprak tabir edilen cinsten. Killi topraklar gecirimsiz topraklardır. Bu toprağa dikilen nebatların kokleri hava ile temas edemez. Yağan yağmur suları bitkinin koklerine ulaşamaz. Hava ve su olmayınca da bitkiler yaşayamaz. Ulkeniz topraklarının verimli olan kucuk bir bolumu kumlu topraklardır. Kumlu topraklar, bazı sebze ve meyvelerin yetişmesine elverişlidir. Fakat, kum oranı biraz fazlacadır. Uygun yerlerde killi toprakları kumlu topraklarla karıştıralım. Bu karışım gubre ile desteklenirse humuslu toprak oluşur. Humuslu topraklar verimli topraklardır. Bol urun elde edilir. Ayrıca suni goletler yapılırsa, buralarda balık nesli coğaltılabilir. Ulke insanlarının et ve protein ihtiyacı karşılanabilir. Zamanla ihtiyac fazlası urunler ve balıklar komşu ulkelere satılıp para bile kazanılabilir. " Gezgin Şehmuz'un anlattıklarını dikkatle dinleyen padişah: "Aman be Şehmuz, yeter ki kendimizi doyuralım, para kazanması eksik kalsın. Duymadığımız, bilmediğimiz nice şeyler soylersin. Ağzından bal akar. Demek ziraat işlerinde boylesine metotlar geliştirilmiş. İki yarımın toplamı bir değil, dort edermiş, beş edermiş demek ki. Hic vakit kaybetmeye gelmez. Şehirlerden, kasabalardan, koylerden temsilciler gelsin. Burada yapmaları gerekenleri oğrensinler. Oğrendiklerini gittikleri yerlerde oğretsinler. Şu andan itibaren ulkemde genel tarım seferberliğini başlatıyorum. " demiş. Ekim dikim işlerinin başladığı gunlerde, Gezgin Şehmuz'un gelişi, fakir ulke icin buyuk bir şans olmuş. Herkes, Gezgin Şehmuz'un anlattıklarını can kulağı ile dinlemiş. Bilenler, bilmeyenlere anlatmış. Gunlerce, haftalarca arabalarla kumlu toprak taşınmış. Yumuşak bir toprak ceşidi olan killi toprakla karıştırılmış. Hazırlanan tarlalar surulmuş, gubrelenmiş, tohumlar atılmış. Su kanalları acılmış. Tarlalar sulanmış. Sonbahar yağmurları toprağın sulanma işine kesin cozum getirmiş. Ekim dikim işleri bittikten sonra uygun yerlerde suni goletler hazırlanmış. Buralarda balık yetiştirilmeye başlanmış. Aradan zaman gecmiş. Ulkenin bircok yerinde başaklar boy atmaya, sebzeler olgunlaşmaya başlamış. Herkes, sevinc icindeymiş. Sebzeler ve meyveler toplanmış. Ambarlar urunle dolmuş. Buyuk ve kucukbaş hayvanlar cayırlarda, cimenlerde otlamışlar. Eskiden, zayıflıktan kemikleri sayılacak halde olan hayvanlar gelişmişler, semizleşmişler. Ertesi yıl, tarım yapılan topraklar daha da genişletilmiş. Tarlalara yeni tarlalar katılmış. Kendilerine yetecek kadar yiyecek yiyen fakir ulkenin insanları daha bir hırsla, azimle işlerine sarılmışlar. Cok calışmışlar. Hasat mevsiminden sonra urun fazlasını elbise, ayakkabı, kumaş, ev eşyası gibi acil ihtiyaclar karşılığında komşu ulkelerle takas etmişler. Onceleri bu ulkenin adını bile anmayan yabancı tuccarlar gelir, gider olmuşlar. Ticaret gelişmeye başlamış. Daha ertesi yıl urun bol olmuş. Elbise, ayakkabı gibi ihtiyaclarını karşılayan halk, urunlerini parayla satmışlar. Eski ahşap evler yıkılıp, yerine taştan, tuğladan, sağlam, iki uc katlı evler yaptırmaya başlamışlar. Padişah ise, iki katlı ahşap sarayının tam karşısına buyuk bir saray yaptırmış. Bu saraya taşınmış. Eski saray Gezgin Şehmuz'un ricası uzerine yıktırılmamış. Kapısına buyukce bir levha asılmış. Levhaya Gezgin Şehmuz'un şu sozleri yazılmış. " Yok vardır. Var yoktadır. Onemli olan, yoktan varı ayırıp cekip almaktır. Yok bir tanedir. Bir yok, iki yok olmaz. Var yoktan ayrılırsa coğalır: İki olur, uc olur, beş olur... Yok varın gelişmesini onler, hapseder. Var yokun yokluğunda var olur, varlık olur. " Gezgin Şehmuz, uc yıldır bu ulkede olduğunu, ulkede yaşayan insanlara biraz olsun yardımcı olabildiyse kendisini bahtiyar ve mutlu hissedeceğini; oğrenme, inceleme, araştırma ile cıkar gozetmeksizin cok calışmanın toplumları kalkındıracağını soyleyerek, padişahtan gitmek icin izin istemiş. Padişah ve halk, her şeylerini borclu oldukları, yoksulluğu yok eden bu değerli adamın kalması icin fazla ısrar etmemişler. Biliyorlardı ki, O, bir gezgindir. Yardıma, oğrenmeye ihtiyacları olan başkaları da bulunabilir. Gezgin Şehmuz padişah ile vedalaşıp saraydan ayrıldıktan sonra, padişah gozyaşlarını tutamamış. Evet... Bir padişah ağlıyormuş. MESUT BEKİR KOPDAĞI