Bunalma bir şeye hak kazanmış olmaya şahittir Kucucuk bir cocuk olan İsa'yı dile getirip konuşturan, Meryem'in derde duşup niyaz etmesidir. Meryem'in cuzu olan İsa, Meryem'in diliyle değil kendi diliyle onun yerine soz soyledi. Senin cuzunun cuzu de gizlice soz soyler durur. A kişi elin ayağın sana şahit olur. Niceye bir munkirliğe el sunacak ayak atacaksın. Anlatılanı anlamaya, soyleneni dinlemeye liyakatın yoksa soz soyleyenin soyleme kabiliyeti seni gorur anlar yatar uyur. Arayan aradığını bulsun diye yerden ne biterse ihtiyac sahibi icin biter. Allah, gokleri yarattıysa ihtiyacları gidersin diye yarattı. Nerede dert varsa deva oraya gider, nerede yoksulluk varsa nimet oraya varır. Muşkul neredeyse cevap oradadır, gemi neredeyse su orada! Suyu az ara, susuzluğu elde et de sular yukardan da coşsun, aşağıdan da fışkırsın! Boğazcağızı nazik yavrucak doğmasaydı onu besleyecek sut nasıl olur da memeden akardı? Yuru bu inişlerde bu yokuşlarda koş da susa, hararetlen! Ey ulu er, ondan sonra havadaki arı bulutlardaki ırmakların sesini ic! İhtiyacın otlardan, sebzelerden az mı ki suyun onunu keser, sebzelere akıtırsın. Suyun kulağını ceker, kurumuş nebatlar yeşersin, gelişsin diye o tarafa yurutursun. Cevherleri gizli olan can ekinleri icinde Kevser suyuyla dolu rahmet bulutları var. susuz kal, susa da sana "Onları Rableri sular" hitabı gelsin. Allah doğrusunu daha iyi bilir! Yine o koyden bir kafir karısı Peygamberi sınamak icin koşa, koşa eşeğiyle beraber yanına geldi. kucağında da iki aylık bir cocuk vardı. Cocuk Peygambere " Allah sana selam soyledi. Ya Rasullallah, sana geldik işte" dedi. Anası kızgınlıkla " Sus be, bu şahadeti kulağına kim ufurdu? A yumurcak, bunu sana kim soyledi de boyle dilin acıldı, soyleyip duruyorsun?" dedi. Cocuk dedi ki: " Evvela Allah, sonra da Cebrail ben, bu sozde Cebrail'e ahenk uyduruyorum." Kadın " nerede Cebrail?" deyince cocuk dedi ki. " Nah, başının ustunde. Gormuyor musun? Kafanı kaldır da bir yukarıya bak! Cebrail başının ustunde duruyor; bana yuz ceşit delil olmakta!" Kadın " Sahi goruyor musun?" dedi. Cocuk dedi ki. " Evet başının ustunde ayın on dordu gibi durmakta. Bana Peygamberi vasfediyor. Beni bu suretle bu aşağılıklardan yuceltmede!" sonra Peygamber, " Ey sut emer yavru adın ne? Hadi bunu da soyle de sonra anasının isteğine uy, sus" dedi. Cocuk" Adım Allah yanında Adulaziz, fakat bu bir avuc edepsize gore Abdul Uzza! Halbuki ben sana bu peygamberliği veren Allah hakkı icin Uzza'dan usanmışım, beriyim!" dedi. İki aylık cocuk ayın on dordu gibi parlamış, baş koşeye gecen bilgi sahipleri gibi yetişmiş kişilere ders veriyordu. Bu ırada cocuğun burnuna da, anasının burnuna da cennetten kafuru kokusu geldi. her ikisi de yaşarsak yine bu mertebeden duşer, kafir oluruz korkusuyla bunu soylediler ve bu kokuyu duya, duya can verdiler. Birisini Allah overse ona cansızlar da yuzlerce kere doğrudur, haktır der, canlılar da! Birisini koruyan Allah olursa ona kuş da gozcu bekci kesilir, balık da! Tam bu sırada Mustafa, yucelerden ezan sesini duydu. Aptes tazelemek uzere su istedi. O soğuk suyla elini, yuzunu yıkadı. Ayaklarını da yıkayıp pabuclarını giymek uzereyken bir kuş gelip pabucunun bir tekini kapıverdi. O guzel sozlu Peygamber tam pabucu eline almışken tavşancıl pabucunu elinden kapıvermişti. Kuş yel gibi havalandı, pabucu tersine cevirdi. İcinden bir yılan duştu. Kapkara bir yılandı tavşancıl, bu hareketiyle Peygambere iyilik etmek istemiş Allah inayetine sebep olmuştu. Kuş sonra pabucu getirip " Buyur namaza git" diye Peygamberin onune koydu. Adeta " Bu kustahlığı zoraki yaptım, yoksa benim de edep ağacından bir dalcağızım var, ben de hadimce edep erken nedir bilirim" diyordu. Vay o kişiye ki kustahca adım atar, nefsine uyar da luzumsuz fetvalar verir. Peygamber, şukretti de dedi ki: " Biz bunu cefa sanıyorduk halbuki vefanın ta kendisiymiş!" papucumu kaptın, aklım karıştı, canım sıkıldı, sen beni gamdan kurtarıyormuşsun, bense gama duşmuştum. Allah bize butun gaypları gosterdi ama o sırada gonlum, kendimle meşguldu!" tavşancıl " Sen gafil olmazsın, bu senden uzak Ey Mustafa, benim gaybı gormem de sendeki bilginin aksinden! Havadayken pabucun icindeki yılanı gormeme, kendimden değil, senden aksetti bu bana" dedi. Nurlu kişinin aksi de aydındır. Zulmette kalanın aksiyse baştanbaşa kulhan kesilir. Allah kulunun aksi tamamıyla nurdur, yabancının aksiyse tamamıyla korluk! Ey can, herkesin aksi nedir, bunu bil. Dilediğin kişinin yanında otur! Ey can o hikaye Allah hukmune razı olasın diye sana ibrettir. İbret al da kotu bir işe duşunce aklını başına devşir, ye'se duşme husnu zanda bulun! Başkaları, o hadiseden korkup sapsarı kesilse bile sen aldırış etme. Fayda zamanında da ziyan zamanında da gul gibi gulmeye bak! Gulun yapraklarını birer, birer koparsan da yine gulmeyi bırakmaz, yine sokup gamlanmaz. Bir dikenden nicin gama duşeyim? Zaten bu gulmeyi diken yuzunden buldum der. Takdir yuzunden kaybettiğin şeyler muhakkak senden belayı giderir. Bunu boyle bil! Tasavvuf nedir diye bir uluya sordular da dedi ki: Sıkıntı zamanı, gonulde neşe ve ferah bulmak! Allahnın verdiği mihnet ve cefayı da Peygamberin pabucunu kapan tavşancıl say. Tavşancıl, Peygamberin ayağını yılan sokmasın diye pabucu kaptı, yoza toprağa bulanmış akla ne mutlu! Allah " Kaybettiğiniz şeylere eseflenmeyin hatta kurt gelse de kecinizi yese bile" buyurdu. O bela daha buyuk belaları defetmek o ziyan daha dehşetli ziyanları men etmek icindir. Alıntı; Mesnevi'den Hikayeler