ortunun hikmeti Kapının arka arkaya calınmasıyla yatağımdan fırladım. Gecenin bu saatinde gelen kim olabilirdi ki? Alelacele aşağıya inerek kapıyı actım. Bitişik evde oturan arkadaşımın oğluydu. Nefes nefese, Babam cok hasta, arabanızla doktora goturebilir misiniz? dedi. Arabam 2 gundur tamirde, ama telefon edip doktor cağırabiliriz. Bir doktor arkadaşıma telefon ettikten sonra cocukla beraber babasının yanına gittik. Adamcağız yattığı yerde buyuk bir acıyla kıvranıyor ve kasılan parmaklarıyla, duvarın sıvalarını ciziyordu. Yatağını duvardan uzaklaştırırken, eşi : Bugun ava gitmişti, fakat donduğunde rengi sapsarıydı. 2 saattir kendini bilmeden kıvranıyor. Acaba avda bir şey mi oldu? dedim. Zannetmiyorum, sadece baş parmağını kesmişti. O civardaki bir turbede bulduğu bez parcasıyla sarıp kanını dindirmiş. Boyle soylerken sehpanın uzerinde duran ve rast gele yırtıldığı belli olan yeşil bir kumaş parcasını gosteriyordu. Ancak eşi daha sonra bu bezi değiştirmiş ve kesilen parmağı, yara bandıyla sarmıştı. Arkadaşım, biraz sonra gelen doktorun vurduğu iğneyle sakinleşerek kendine geldi. Doktor, ona neyi olduğunu sorunca, Muthiş bir kabustu, beni av sırasında kesilen parmağımdan tutup havaya fırlatıyorlardı. Ve yere her duşuşumde kırılan kemiklerimin acısını tek tek duyuyordum. Ve derinden bir ic gecirerek, Galiba, bunun sebebini de biliyorum, dedi. Arkadaşım, butun ısrarlarımıza rağmen bildiği şeyin ne olduğunu anlatmadı. Ancak oğlu, onun iyileşir iyileşmez carşıya cıktığını ve yeşil bir ortu diktirdiğini soyledi. Babası daha sonra, avlandığı tepenin yamacındaki turbeyi ziyaret etmiş ve sandukcanın uzerindeki yeşil ortuyu değiştirerek eskisini eve getirmişti. Delikanlı, eski ortuden bir parca yırtıldığını hemen fark etmişti. Ve babasının, kesik parmağındaki yeşil kumaş parcası, o ortunun yırtık kısmına tam olarak uyuyordu.