Cocuğunuz Yemek Yemiyor Ne Yapmalısınız? oğlum yemek yemiyor bebeğim ağzını acmıyor bebeğim yemeğini ağzında tutuyor yemeği ağzında tutuyor Yemek saatleri yaklaştıkca sıkıntılarım başlıyor." "Diğer cocuklar ne guzel yiyor, bir de benimkine bak." "Butun gun ağzına bir lokma yemek koymadı." "Başkaları ne guzel yediriyor, bana gelince ağzını acmıyor." "Evde her yemek saati bağırıp, cağırmaktan bıktım." Bu cumleleri uzatmak mumkun. Sizin de ailenizde buna benzer sorunlar yaşanıyorsa bize kulak verin. Cocukların cok kucuk yaşlardan itibaren, kontrol sağlayabildiklerini keşfettikleri konulardan biri; yemek yemek diğeri ise tuvalet alışkanlığıdır. Cocuklar, daha bebeklik donemlerinden başlayarak, yemek yiyerek veya yemeyerek ailelerini denetim altında tutabileceklerini fark ederler. Yemek yeme saatlerinde işleri zorlaştırarak, ailelerin dikkatini kendilerine cekebilirler, kızgın oldukları anne veya babaya eziyet cektirebilirler. Beslenme; cocuğun sağlıklı olması icin gerekli olduğundan, anane babalar, ozellikle de bu konuda oldukca ısrarcı davranırlar. Cocukları ne kadar cok yerse o kadar sağlıklı olacaklarını duşunerek, onu surekli yedirmeye calışırlar ve cocuk yemeyi ceşitli nedenlerle reddettiğinde kendilerini kotu, başarısız bir anne olarak gorurler. Annesinin bu konudaki zaafını hisseden cocuk yeme davranışını anneye karşı kullanmaya başlar, başkaları kolayca yedirebilirken anne cok sıkıntı cekmeye başlar. Yedirme sırasında annenin uzulduğunu veya sinirlendiğini hissettikce. ocuk davranışını devam ettirir. Olayı cozecek davranışın, olayı başlatan kişiden, anneden gelmesi gerekmektedir. Anne babalarını cocuklarını beslenmesi konusunda gosterdikleri duyarlılıklar, sadece kendi kafalarındaki iyi anne baba imajından kaynaklanmamaktadır. Cevredekiler, ozellikle de kendi anne babaları, buyukleri ve diğer buyukler tarafından gelen " Bu cocuğa yemek yedirmiyor musunuz?, cok soluk gorunuyor.", " Ac kalıyor bu cocuk, hasta olacak", "bu kadar az yerse bu cocuk buyumez", " bacakları cırpı gibi, vah vah bu cocuğun ailesi hic ilgilenmiyor galiba" gibi yorumlar, anan babayı bir yandan kızdırırken bir yandan da uzmekte, kendilerini suclu, kotu, başarısız bir anne baba olarak hissetmelerine yol acmaktadır. Bu duygu ve duşuncelerle dolan anne baba zorlu ve kaybetmeleri neredeyse kesin olduğu bilinen bir mucadeleye başlarlar. "hadi oğlum, yesene" "bak bu son lokma, hatırım icin ye", "onune don", "ağzında tutma" tarzı cumleler yemek masasını suslemeye başlar. Elinde tabakla cocuğun arkasından koşuşturmak, ilgisini cekebilecek hikayeler, masallar anlatmak, vaatlerde bulunmak, ve tum bu cabalara rağmen cocuk halen yemiyor, ağzında tutuyorsa sinirlenmek, bağırıp cağırmak, cocuğa cezalar vermek, hatta bazen vurmak... cocuğa yararlı olması icin harcanan tum bu cabalar, husranla sonuclanabilmektedir. Cocuk yine yememiş olur, anne baba cok sinirlidir, belki de birbirleriyle tartışmaya başlamışlardır, evde huzursuzluk hakimdir. İş inada binmeye başlar, cocuk bazen boyun eğip bir iki lokma yese de coğunlukla yediğini ağzında tutar, kusar, tukurur. Bir sonraki yemek saati icin bıcaklar bilenmeye başlanmıştır, her iki taraf ceşitli onlemler almaktadır, tam bir sinir harbidir iki tarafın da yaşamakta olduğu. Anne babalar bu konuyla ilgili neleri akıllarına getirmeliler? Cocuğun buyuyup gelişmesi icin gerekli olan tek şeyin yiyecekler olmadığını hatırlayın. Cocuk sevgiyle, şefkatle, ilgiyle de beslenir. Cocuğunuzun sağlıklı gelişmesi icin cok yemesi gerekmez, dengeli beslenmesi yeterli olacaktır. Cocuğunuzu diğerleriyle karşılaştırmayın, her bunyenin gereksinimi ve buyume hızı farklıdır. Cocuğunuzun gereksinimlerine, sizden beklediklerine istediklerine kulak verin. İlk yıllarda beslenme daha onemli bir gereksinim olsa da, ilerleyen yıllarda cocuklarınızın sizinle daha cok vakit gecirmek, birlikte bir şeyler paylaşmak gibi gereksinimleri daha on plana cıkacaktır. Yine de cocuğum yemiyor, ne yapmalıyım diyorsanız; Ac olan cocuk eninde sonunda yemek ister, onun kendinin ac olduğunu fark etmesine izin verin. "şunu yer misin, bundan da ister misin, belki bunu seversin" gibi sorulardan uzak durun. Cocuğunuzu yemeğini masada oturup yemesi icin teşvik edin. Yemek masasını sıkıntılı değil de aile uyelerinin gunlerini nasıl gecirdiklerini anlattıkları, sohbet ettikleri bu arada da hep beraber yemek yedikleri bir yer olmasına calışın. Sadece oğununde yemek teklif edin, yemek aralarında atıştırmalarına izin vermeyin, zaten kucuk olan mideleri cabuk doyuran bu abur cuburlarla dolacak, aclık hissi ortadan kalkacaktır. Yemek secimiyle ilgili olarak, onun icin besleyici olduğunu duşunduğunuz yiyeceklerden evde olanlar arasında secim yapmasını isteyebilirsiniz, sectiği halde yemediği yiyeceği bir başka oğunde tekrar deneyebilirsiniz. Sofradan yemeden kalkmışsa birkac saat sonra acıkabilir, obur oğunu bekletmek ve abur cubura izin vermemek daha uygun olacaktır. Yemek sırasında ne kadar sinirlenirseniz sinirlenin belli etmemeye calışın. Dolu tabağı gayet sakin bir şekilde cocuğunuzun onunden alın ve gulumseyerek sohbetinize veya yapacağınız şeye devam edin. Yemeğini yemediği icin cocuğunuzu cezalandırmayın veya yediği icin odullendirmeyin. Yemeğini yemesi icin ısrarcı olmayın, sozler vermeyin, masal veya hikayelerle dikkatini dağıtıp ağzına yemeği tıkmayın. Yemeklerin hepsini birbirine karıştırıp hızla yedirmeye calışmayın. Bırakın sırasına kendi karar versin. Kendilerine ait bir yemek zevklerinin gelişmesine olanak tanıyın. Yemek sofrada yenir, elinizde tabak oda oda dolaşmayın. Hicbir şey yemiyor bari bunu seviyor yesin diyerek, besleyici değeri olmayan, ancak cabuk doyuran gıdaları cocuğunuza yedirmeyin. Yemek işini inada bindirmeyin, bu yolla cocuğunuzun sizin uzerinde egemenlik kurmasına izin vermeyin. Yemek saatinde evde değilseniz, cocuğunuzu gorduğunuzde ilk sorunuz "yemeğini yedin mi?" veya "ne yedin bu akşam?" olmasın, cocuğunuzun diğer yaptıkları da sizi en az yemesi kadar ilgilendirsin. Ayrıca da can sıkıcı bir konu acarak gunu geri kalan kısmında sıkıntı yaşamanız ikiniz acısından da kotu olacaktır. Cocuğunuzun yemeyle ilgili sorununu onun duyabileceği yerlerde başka kişilerle paylaşmayın, cocuğunuz bu olaydan iki şeklide etkilenir. Hem kendinin bile tam anlamıyla farkında olmadan yaptığı ilgi cekebilme işini yemeyerek başardığını algılar, hem de sizi uzmekten dolayı kendi kotu cocuk olarak hisseder. Zaman zaman da size kızdığında sizi cezalandırmak icin yemeği kullanılır hale gelir. Unutmayın ki; iyi anne baba olmak cocuğunuzu iyi gıdalarla beslemekten gecmiyor. Cocuğunuzla aranıza hicbir şeyin yiyeceklerin bile girmesine izin vermeyin, acığı sonradan kapatılamayan tek şey sevgidir guvendir.