Hayatımın En Guzel Ve En İlginc Ruyasıydı... Sevgili arkadalar başımdan gecen sırlı ama bir o kadarda mukemmel bir ruyayı sizlerle paylaşmak istedim. O gun akşam ustu dedem bize misafirliğe gelmişti. Dedem emekli bir imamdır, o gun bize ceşitli hediyeler kuran kitapları ve dua kitapları getirmişti. Her neyse akşam koyu bir sohbet sonrası herkesin uykusu geldi ve yattık. O akşam benim icin ilginc ama bir o kadarda mukemmel bir akşam olmuştu. Ruyamda yatağımın tam karşısında bembeyaz nur gibi bir kapı acıldı ben gitmek istemiyordum ama birileri beni surukluyordu o kapıya. İcimde bir korku vardı ama kapıya yaklaşıp ışığa yakınlaştıkca icimdeki korkunun yerine sevinc doluyoru. Kapıdan iceri girdim etrafım sırf cimen ve guneş, bir taş veya bir dağ bile yoktu dumduz bir arazi gibiydi. İcimde tarifsiz bir mutluluk ve sevinc vardı, sanki cennetin tam kendisindeydim. Ordan oraya koşturuyor, cimenlerin o mis gibi kokUsuna dalıyoru gonlum. derken birden hava karardı, o mis gibi kokladığım cimenlerin yerine beton ve taş parcaları aldı kafam karmakarışık olmuş nereye kacacağımı ne yapacağımı bilemiyordum. Etraf kapkaranlık olmuştu ve bu cehennemin ta kendisiydi. birden ayaklarımı yılanlar sarmış etrafımda birileri kahkaha atıyor ve ellbiselerimin icinden fareler, bocekler cıkıyordu. aklımı kaybediyordum birden, yataktan sıcradım ama hala bu ruyanın bitmediğinin farkındaydım. Uyandığımda etrafın eski bir ev, etrafta Allah ve bircok ayet ile asılı tablolar duruyordu. Kafamdaki soru işaretleri coğalmaya başlamış ve cehennem gibi bir yerden boyle mukemmel dini eselerin olan eski bir eve nasıl gelmiştim. yataktan kaltım ve başucumda yaşlıca, nur yuzlu, turbanlı bir teyze vardı bana 'Peygamber Efendimiz ile birazdan namaz kılacağız, sende gel bizimle'dedi. Aman Allah'ım dedim yoksa bu ev yoksa bu bukemmel ev Peygamber efendimizin evimiydi. ağlamakla sevincim birbirine karıştı namaz kılmak icin abdest aldım ve evin mescidine doğru ilerledim. Mescidin tam ilerisinde ve ortasında mukemmel biri, suratını goremiyordum ama nur yuzlu biri olduğundan kesinlikle emindim ve bu Peygamber efendimizdi. yanına gidiyordum ama nedense Yerimde ilerliyordum ne kadar yurursem yuruyeyim hala aynı yerdeydim. Neyse arkada namaza başladık etrafımda diğer muslumAn kardeşlerimiz ve peygamberimizin arkadaşları vardı. icim o kadar huzurlu o kadar duruydu ki icimde tarifsiz bir sevinc vardı. namazı bitirdikten sonra uyandım saat daha gecenin 3:00 idi uyuduğum sırada dedem iceride kuran okuyormuş acaba gorduğum cennet ile cehennem ve sonra peygamber efendimizin evinde olmamam dedemin benim ruya gorduğum sırada okuduğu ayetlerle bir bağlantısı olabilirmi? YORUMLARINIZI BEKLİYORUM... TEŞEKKURLER...