Ahde Vefa Hz. Omer arkadaşlarıyla sohbet ederken, huzura uc genc girerler, derlerki Ey halife bu aramızdaki arkadaş bizim babamızı oldurdu ne gerekiyorsa lutfen yerine getirin. Bu soz uzerine Hz. Omer suclanan gence donerek: Soyledikleri doğrumu diye sorar. Suclanan genc derki evet doğru bu soz uzerine Hz Omer: Anlat bakalım nasıl oldu diye sorar. Bunun uzerine genc anlatmaya başlar, derki : Ben bulunduğum kasaba hali vakti yerinde olan bir insanım ailemle beraber gezmeye cıktık kader bizi arkadaşların bulunduğu yere getirdi. Hayvanlarımın arasında bir guzel atım varki donen bir defa daha bakıyor hayvana ne yaptıysam bu arkadaşların bahcesinden meyva koparmasına engel olamadım, arkadaşların babası icerden hışımla cıktı atıma bir taş attı atım oracıkta oldu, nefsime bu durum ağır geldi, ben de bir taş attım babası oldu, kacmak istedim, fakat arkadşlar beni yakaladı, durum bundan ibaret, dedi. Bu soz uzerine Hz Omer soyleyecek bir şey yok bu sucun cezası idam, madem sucunu da kabul ettin... Bu sozden sonra delikanlı soz alarak: Efendim bir ozrum var, ben memleketinde zengin bir insanım babam rahmetli olmadan bana epey bir altın bıraktı, gelirken kardeşim kucuk olduğu icin saklamak zorunda kaldım şimdi siz bu cezayı ifnaz ederseniz yetimin hakkını zayi ettğiniz icin Allah indin'de sorumlu olursunuz, bana uc gun izin veriseniz ben emaneti kardeşime teslim eder gelirim, bu uc gun icin de yerime birini bulurum der. Hz Omer dayanamaz derki: Bu topluluğa yabancı birisin, senin yerine kim kalırki? der, Sozun burasında genc adam ortama bir goz atar derki, Bu zat benim yerime kalır, o zat Hz peygamber efendimizin en iyi arkadaşlarından, daha yaşarken cennetle mujdelen Amr ibni Asr' dan başkası değildir. Hz Omer Amr 'a donerek Ey amr delikanlıyı duydun, der. O yuce sahabi: Evet, ben kefili, der ve genc adam serbest bırakılır. Ucuncu gunun sonunda vakit dolmak uzere ama gencten bir haber yoktur, Medinenin ileri gelenleri Hz Omere cıkarak gencin gelmeyeceğini, dolayısıyla Amr ibni Asr'a verilecek idamın yerine, maktulun diyetinin verilmesini teklif ederler, fakat gencler razı olmaz ve babamızın kanı yerde kalsın istemiyoruz, derler. Hz Omer kendinden beklenen cevabı verir, derki, Bu kefil babam olsa farketmez, cezayı infaz ederim. Hz Amr ibni Asr ise tam bir teslimiyet icerisinde derki, Biz de sozumuzun arkasındayız. Bu arada kalabalıkta bir dalgalanma olur ve insanların arasından genc gorunur. Hz Omer gence donerek derki, Evladım gelmeme gibi onemli bir fırsatın vardı neden geldin. Genc vakurla başını kaldırır ve: Ahde vefasızlık etti demeyesiniz diye geldim, der. Hz Omer başını bu defa cevirir ve Amr ibni Asr'a derki, Ey amr sen bu delikanlıyı tanımıyorsun nasıl oldu da onun yerine kefil oldun? Amr ibni Asr : Bu kadar insanın icerisinden beni secti, insanlık oldu dedirtmemek icin kabul ettim der. Sıra genclere gelir derlerki, Biz bu davadan vazgeciyoruz, bu sozun uzerine Hz Omer : Ne oldu biraz evvel babamızın kanı yerde kalmasın diyordunuz ne oldu da vazgeciyorsunuz? Genclerin cevabı dehşetlidir : Merhametsiz insan kalmadı deneyesiniz diye.