Cocuğuna din eğitimi vermek icin gec kalan annebabalar ne yapmalı? Cocuğuna din eğitimi vermek icin gec kalan annebabalar ne yapmalı? Eğitimde başarının bircok etkene bağlı olduğu bilinen hususlardandır. İlgi, bilgi, sevgi, bireysel farklılıklar, butunluk gibi hususlar bu etkenlerden birkacıdır. Bunların yanında genellikle gozden kacan, ama eğitim surecinde son derece onemli olan bir husus da zamanlamadır. İhmal edilerek zamanında verilmeyen eğitimin ilerleyen yaşlarda verilmek istenmesi birtakım sorunlara neden olur. "Kişiye gerekli olan din eğitimi de zamanında verilmemişse mutlaka o kimsenin dini davranışlarında birtakım bozukluklar ortaya cıkacaktır." diyen Marmara Universitesi İlahiyat Fakultesi Din Eğitimi Anabilim Dalı Oğretim Uyesi Prof. Dr. Abdurrahman Dodurgalı, din eğitiminin hassas bir konu olduğuna dolayısıyla da din eğitimi verilmesinde zamanlamaya ozen gosterilmesine dikkat cekiyor. Cocuğa din eğitimin verildiği ilk yer şuphesiz ailedir. Kendini dini yonden iyi yetiştiren aynı zamanda cocuklarına da dini bilgileri aktarma yontemlerini bilen ebeveyn, cocuk icin en guzel oğretmendir. Prof. Dr. Dodurgalı, ozellikle ergenlik cağının cocuğun din eğitiminde onemli bir yeri olduğunu ifade ederek, "Ergenlik cağı hem din, hem ahlak eğitiminde, hem de cocuğun sosyalleşmesinde onemli bir surectir. Cunku ergenlik cağı cocuğun sorgulama cağıdır. O gune kadar kendine kazandırılan davranış kalıplarını, iyilikkotuluk, doğruluk duygusunu, ahlaki erdemleri, dini bilgileri o zamana kadar ve gelecek zamanda etkili olacak değerler dunyasını muhakkak sorgular." diyor. Baskı yapmayın Cocuğa din eğitimi verilirken cocuğun istemediği yontemlerle din eğitimi verilmesinden de kacınılmasını isteyen Prof. Dr. Dodurgalı, cocuğun sorgulama doneminde "Ben bu bilgileri annemin, babamın zorlaması ve baskısı ile oğrenip uygulamıştım." dememesi gerektiğine vurgu yapıyor. "Cocuk eğer boyle derse korkulur ki o gune kadar elde ettiği davranış kalıplarını bırakacaktır. Kendi kişiliğini ve ekonomik bağımsızlığını elde ettikten sonra da kendisine zorla kabul ettirildiğini duşunduğu hususları elinin tersiyle itecektir." diyen Prof. Dr. Dodurgalı, bunun icin verilen din eğitiminin bu sorgulama surecinde ayakta kalacak şekilde verilmesi gerektiğini soyluyor. Zamanında din eğitimi alamayan kimselere ergenlik cağına ulaştıklarında din eğitimi verilmesi de gucleşiyor. Bu kimselere din eğitimi verilebilmesi icin ilk olarak bunların boyle bir eğitime ihtiyac duymalarını beklemek veya gozlemek gerekiyor. Eğer bu ihtiyac kendilerinde beliriyor ve bir araştırma icine giriyorlarsa ilk olarak o kimseye yaptığı işlerle metafizik bir tavır kazandırılmaya calışılmalıdır. "Boyle bir kimseye yaptığı her işte bir Allah rızası yonunun olduğunu gostermek ve bunu ona hissettirmek gerekir." diyen Prof. Dr. Dodurgalı, bunların dini icerikli faaliyetler, ibadetler olmasının gerekmeyeceğine de dikkat cekerek şoyle konuşuyor: "Mesela bir kimse insanları, anesini, babasını, akrabalarını sever. Ona, bu sevginin icinde Allah rızası olduğunun hatırlatılması, yoldan gecen bir insana selam verip 'Gunaydın' derken bu davranışta da Allah rızasının bulunduğunu akıldan cıkartmaması tavsiyesi bu şartlar altında verilen eğitimin başlangıcı olmalı. Yani insanın yaptığı her guzel işte Yuce Allah'ın rızasının bulunduğunu o kimseye hissettirmek lazım. Gunluk hayatta, otururken, kalkarken, yemekten once ve sonra ellerin yıkanmasından dişlerin fırcalanmasına hatta insanlara gulumsemesine, onların gonlunu almasına kadar yapılan her işin Peygamberimizin sunnetinden olduğu anlatılmalı. Bunları yaptığında da 'Sen Allah Rasulu'nun cok onemli bir sunnetini yerine getiriyorsun. Bunları yaparken de buyuk sevap kazanıyorsun.' diyerek onu dini duşunceye ve metafizik tavırlar kazanmaya ozendirmek gerekir." Duzenli bir insanın gunluk yaşantılarının coğunda İslami yonlerin bulunduğuna dikkat ceken Prof. Dr. Dodurgalı, bunların o kimseye hissettirilerek, ona dini heyecanlar yaşatılması gerektiğine vurgu yapıyor. Dini faaliyetler icerisinde bulunan kimsenin takdir ve teşvik edilerek yapmış olduğu guzel işten dolayı sevilmesi, takdir edilmesi, başarılarından gurur duyulması ve butun bunların da ona hissettirilmesinin iyi sonuc vereceğini belirtiyor. Ayrıca Prof. Dr. Dodurgalı, imkanlar olcusunde manevi oduller yanında onun bazı maddi ihtiyacını giderecek odullerle odullendirilmesine de dikkat cekiyor. Dinin ozunde telkinat bulunduğu icin bu kimselere zaman zaman da dini telkinatta da bulunulması gerektiğini ifade eden Prof. Dr. Dodurgalı, ancak dini telkinatta bulunan kimsenin samimi ve icten olmasının şart olduğunu soyluyor. Dini telkinde zamanının gozetilmesini istiyor. "Her akla geldiği zaman telkinde bulunmak ters tepki yapabilir. Bir kısım insanlar cok oğut verilmesinden de hoşlanmazlar. Onun icin zaman ve zeminin iyi kollanması lazım." diyen Prof. Dr. Dodurgalı, uygun zaman ve zeminde, makam ve bilgi bakımından saygın bir kimsenin telkininin cok faydalı olacağına vurgu yapıyor. Bundan başka model sunmanın, diğer bir deyişle yaşayarak eğitmenin de iyi bir yontem olduğunu acıklayan Prof. Dr. Dodurgalı, cocuklara ailelerin iyi ornek olmalarını, eğitimde zamanlamanın ihmal edilmemesini, sorgulama cağı olması nedeniyle cocuğun cok etkilendiği ergenlik cağında da mutlaka ona rehberlik ve danışmanlık hizmetinin verilmesi gerektiğini soyluyor. Din eğitiminde ozel eğitim yontemleri olarak duşunduğu teşvik, telkin, model sunma, rehberlikdanışmanlık yapma faaliyetlerinin ortak noktasının sevgi olduğuna ozellikle dikkat cekiyor. Ebeveynin amacı guzeldir Ergenlik cağına gelmiş; ama o gune kadar cocuklarıyla dinen ilgilenmemiş ebeveynler bu cağda cocuklarının iyi, ahlaklı bir insan olmasını ister. Annebabaların yanlış davranışları Ergenlik cağındaki genc, yoğun bir değişim sancısı icindedir. Ebeveyn ona birtakım emirler verir. "Yap, et" turunden nasihatlerle onu yonlendirmeye calışır. Gencler nasihatlara tepki gosterir Annebabanın oncelikle sitem, eleştiri dolu sozleri ve ardından nasihatleri genclerde tepkiye yol acar. Aile icinde catışma yaşanır. Din eğitimi 0 9 yaş arasında yoğunlukla yaşanılarak verilmelidir. 0 9 yaş doneminde bir şey yapmadıysanız once kendinize cekiduzen verin. Devamlı nasihat etmekten, yapmıyor diye kızmaktan vazgecin. İlla namaz kılmasını istemeyin. Allah rızasının onemini anlatın. Aslında yaptığı bircok şeyin Resulullah 'in sunneti olduğunu soyleyin. Baskıyla yaptıracağınız şeyler bir muddet sonra geri tepecektir, unutmayın. Ona manevi oduller yanında, maddi oduller de vermeyi ihmal etmeyin. alıntıdır