Bir Bayan Nicin Ortunmek İstemez? Biraz uzun belki merak edip okuyan olur... Yil; x. x.2001... Dukkandayim. Telefon caldi, bir bayan okuyucu: 'Merhabalar, Feyzullah Bey'le mi gorusuyorum?' 'Evet, benim'. 'Ben sizin bir okuyucunuzum. Bazi sorularim var, musaitseniz gorusebilir miyiz?', dedi. Adresi verdim ve ertesi gun geldi. Basi acik; ama makyajli degildi; acik da giyinmemisti. Once hangi kitabimi okudugunu sordum. 'Komsumuzun cenazesi vardi. Ablam, sizin 'Allah insana Ne demisti?' adli kitabinizin Kabir bolumunu cenaze evinde okudu. Zaten atmosfer de buna musaitti ve cogumuz agladik. Olumu ilk kez o an ensemde hissettim' dedi. Kitaptan birkac soru yonelttikten sonra aile yapisindan bahsetti. Dindar bir ailem var. Annem ve babam hacilar. Ablam kapali ve imam Hatip mezunu. Ailemizde bir tek benim başim acik. 'Okul falan var mi?' 'Okul bitti. Su an bir muhasebecide calisiyorum.' 'Aileniz demiyor mu, kizim neden kapanmiyorsun? Annen kapali, ablan kapali, yengen kapali... 'Demez olurlar mi! Her gun basimin etini yiyorlardi. Ama onlar da artik beni bu sekilde kabullendiler. 'Aileniz, kizim neden kapanmayi dusunmuyorsun?' dediginde nasil bir savunma yapiyordunuz?' Kapanmam icin beni ikna edin kapanayim!' dedim. Guzeeel... Nasil ikna etmeye calistilar? Imam Hatip mezunu ablam Nur Suresi 31. Ayeti okumami isteyip basortusunun farz oldugunu soyluyordu. Babam ise cevresinden utandigindan ortunmemi istiyordu. Annem, gelenek ve kulturumuzdeki ortunmemi istiyordu. Annem, gelenek ve kulturumuzdeki oneminden bahsediyordu. Digerler de benzer nasihatlerde bulunuyorlardi. 'Peki ablaniz bahsettiginiz ayeti okutmadan once o ayetin sahibini tanitmaya calisti mi? Yani Allahi... 'Yoo hayir! Zaten Allah&

Bir Bayan Nicin Ortunmek İstemez? Biraz uzun belki merak edip okuyan olur... Yil; x. x.2001... Dukkandayim. Telefon caldi, bir bayan okuyucu: 'Merhabalar, Feyzullah Bey'le mi gorusuyorum?' 'Evet, benim'. 'Ben sizin bir okuyucunuzum. Bazi sorularim var, musaitseniz gorusebilir miyiz?', dedi. Adresi verdim ve ertesi gun geldi. Basi acik; ama makyajli degildi; acik da giyinmemisti. Once hangi kitabimi okudugunu sordum. 'Komsumuzun cenazesi vardi. Ablam, sizin 'Allah insana Ne demisti?' adli kitabinizin Kabir bolumunu cenaze evinde okudu. Zaten atmosfer de buna musaitti ve cogumuz agladik. Olumu ilk kez o an ensemde hissettim' dedi. Kitaptan birkac soru yonelttikten sonra aile yapisindan bahsetti. Dindar bir ailem var. Annem ve babam hacilar. Ablam kapali ve imam Hatip mezunu. Ailemizde bir tek benim başim acik. 'Okul falan var mi?' 'Okul bitti. Su an bir muhasebecide calisiyorum.' 'Aileniz demiyor mu, kizim neden kapanmiyorsun? Annen kapali, ablan kapali, yengen kapali... 'Demez olurlar mi! Her gun basimin etini yiyorlardi. Ama onlar da artik beni bu sekilde kabullendiler. 'Aileniz, kizim neden kapanmayi dusunmuyorsun?' dediginde nasil bir savunma yapiyordunuz?' Kapanmam icin beni ikna edin kapanayim!' dedim. Guzeeel... Nasil ikna etmeye calistilar? Imam Hatip mezunu ablam Nur Suresi 31. Ayeti okumami isteyip basortusunun farz oldugunu soyluyordu. Babam ise cevresinden utandigindan ortunmemi istiyordu. Annem, gelenek ve kulturumuzdeki ortunmemi istiyordu. Annem, gelenek ve kulturumuzdeki oneminden bahsediyordu. Digerler de benzer nasihatlerde bulunuyorlardi. 'Peki ablaniz bahsettiginiz ayeti okutmadan once o ayetin sahibini tanitmaya calisti mi? Yani Allahi... 'Yoo hayir! Zaten Allahà; inandigimi biliyorlar. Basi acik olduguma bakmayin. Allaha inanirim cok sukur. Ramazan oruclarini tutuyorum. O noktada problemin yok cok sukur. Allah inancinizi ogrenebilir miyim? Yani Ayla Hanim nasil bir Allaha inanir? Ilk kez boyle bir soruyla karsilastigim icin doyurucu bir cevap veremem. Rahat olun, bildiginiz kadariyla anlatin. Allahin var olduguna ve evreni yonettigine inaniyorum. Tum her seyi o yaratti. Ve her seyin sahibi. Yarin herkes olecek ve huzurunda toplanacaklar. Iyiler cennete, inanmayanlar de cehenneme gideceker... Ha bir de Allah tevbe edenleri bagislar. Rahmeti gazabini gecmistir. Simdilik aklima bunlar geldi. Hatirladikca soylerim. Bir yandan bacimizi dinlerken diger yandan da bacimizin 'Allah insan' iliskisi bilgi zayifligini nasil gideririm diye dusunuyorum. Bacimizi bir anlik hayrete dusuren sok bir cumle soyledim: Kapanmamakla haklisiniz! 'Nee! Dedi. Once dalga gectigimi zannetti. Gayet ciddi oldugumu vurgulayarak tekrar soyledim. 'Kapanmamakla haklisiniz Ayla Hanim! Ben olsam, ben de kapanmazdim'dedim. Fazla merakta birakmadan devamla; Kapanmamakla Haklisiniz dedim, cunku Allah inanciniz, ablanizin nasihati uslubu, babanizin cevresinden utandigindan ortunmemi istemesi ve annenizin geleneklerden bahsederek ortunmenden yana olmasi ikna edici degil. O sebeple ben olsaydim, ben de kapanmak istemezdim dedim. Bacimiz bu aciklamalarim sonrasi bu halini desteklemisim gibi algilamis olacagindan halinden memnun bir atmosfere girerek; 'Kendilerine diyorum ama anlamiyorlar' dedi. Kendisine fayda verecegine inandigim hayat hikayemden bir kesit sundum. Zamaninda imamlik yapmis babam; 'Namaz kilmazsaniz sizi evlatliktan reddederim diyerek gozumuzu korkuturdu. Bir hocanin evlatlari nasil olur da namaz kilmaz! Babam evde oldugu zaman kiliyorduk Hem de; Kimin icin kildigimizi Namazla Allaha nasil mesaj ulastirdigimizi Nicin kilmamiz gerektigini bilmeden,, Korkumuzdan kendisine de soramiyorduk: Baba, namaz kilmak zorunda miyiz? Allah nicin namaz kilmamizi isitiyor? Namazda nicin egilip kalkiyoruz. Turkcesini bile bilmediigimiz sureleri nicin okuyoruz? Vb... Yani koca evladi olmak namaz kilamiz icin yeterli bir sebep degildi. Zaten cogu zaman da kilmiyordum. Buradan su sonucu cikarabilirsiniz: Babanizin, cevresinden cekinme sebebiyle ortunmek istememeniz dogal. Ortunmeniz icin iyi bir sebep degil. 'Peki namaza ne zaman basladiniz?' sorusunu bekliyordum zaten. Aradan yillar gecti. Ama su soru kafama hep kurcaliyordu; Namaz kilmak zorunda miyim. Allah, nicin namaz kilmami istiyor? Tabiri caizse kilacagim namazla Allaha nasil bir mesaj ulastirmis olacagim... Ya namaz kilacagim ve bundan da buyuk bir mutluluk duyacagim ya da kilmayacagim ve hakli gerekcelerim olacak. Namaz kilan bir insan, belki de farkinda olmadan; Vaktinden fedakarlik yapiyor Uykunun en tatli anini feda ediyor. Kimin icin olursa olsun, bir insan fedakarlik yapiyorsa mutlaka o sahsi ya seviyor ya da bir minnet borcu oduyor. Yoksa ne diyor uykusundan olsunlar ki? Bacimiz basi yerde ve hak verir gibi hafif hafif basini asagiyukari dogru salliyordu. Daha sonra 'Allah insan' iliskisini kuvvetlendirecegine inandigim Kur'an'i incelemeye basladim. Kur'an'i, bana, Allah tarafindan gonderilmis ozel bir mektup olarak algilamis olmam 1400 sene once soylenen sozleri guncellemis oldum. Sanki yeni gonderilmis, Feyzullaha ozelmis gibi. Ayetlerin basinda olan; Ey insanlar! Ey iman edenler! 'Ey'den sonraki kelimelere adimi koyarak okumaya basladim. Yani Ey Feyzullah! 'De ki:...' ile baslayan ayetleri de... "Ey Muhammed, Feyzullah'a de ki, olarak algilayinca elimdeki Kuranin hemen arkasindan Allah varmis gibi varligini hissederek okumaya basladim. Cok sonralari ogrendigim Peygamberimizin bir sozu aklima gelmisken soyleyeyim: Kim Allah ile konusmak istiyorsa, Kur'an okusun.' Kendisine boyun egecegim varligi tanimam gerekir diye dusunup Allahin isim ve sifatlarinin tecellisini bedenimde ve dogada gormek icin esma ul husna kitaplarini okumaya basladim. Ve gordum ki; Allah uyumuyor. Allah yarattiklarini basibos birakmiyor, Alah her ne an faaliyette. Allah yaratiklarini araliksiz besliyor. Araliksiz ikramlarda bulunuyor. Gunah isleyen kullarini seytanin kucagina itmeyip, rahmet sifatini devreye koyarak tevbe kapisini gosteriyor. Hem de insani utandiricasina... Elimdeki bana ozel mektubu karistirirken Allah'in seytanla olan diyalogu dikkatimi cekti: '... Onlarin dosdogru yolunda oturacagim. Ve cogunu sukredici olarak goremeyeceksin'(Araf,17) Yani Feyzullah'la arana girecegim ve Feyzullah'a vermis oldugun ikramlari unutturacagim. Feyzullah da sana tesekkur etme ihtiyaci hissedemeyecek. Ikram etmeyen bir varliga nicin tesekkur edilsin ki? Dikkatimi ceken nokta, seytanin; 'Cogunu ibadet ediciler olarak goremeyeceksin!'dememesiydi. Ibadet kavrami yerine sukur kavramini koydu. Demek ki Allah, insanlarin kendisine sukretmesini istiyor diye dusundum. Aklima hemen su soru geldi: 'Acaba Allahin insanlarin tesekkurune ihtiyaci mi var? Hani az once dedik ya, kim Allah'la konusmak istiyorsa, Kur'an okusun. Her seyi en ince ayrintisina kadar bilen Allah, yillar sonra Feyzullah'in aklina bu tur bir sorunun gelecegini bildigi icin cevabini geciktirmemis: "... Sukreden ancak kendisi icin sukretmis olur, nankorluk edene gelince, o bilsin ki, Rabbimin hic bir seye ihtiyaci yoktur..'(Neml 40) Su sorunun akla gelmemesi mumkun degil: Bir insan, Allah'a nicin nasil tesekkur edecek? Sorumuzun cevabini Allah'tan alalim: 'Dosdogrusu biz sizi yeryuzune yerlestirdik ve orada gecim vasitalari verdik. Ne kadar da az sukrediyorsunuz.' (Mu'minun, 78) Dusunuyorum da sigara ictigim donemde, sigara uzatildiginda, daha sigarayi almadan tesekkur ediyordum. Beni zehirleyene tesekkur ederken, Allah'a neden tesekkur etmeyeyim ki? Allah'in insanlardan tesekkur beklemesi, sizce dogal degil mi? Dedim. Ayla hanim: "Evet, mantikli..." deyince, konusmama devam ettim. Buna ikrama karsilik yapilacak tesekkurun seklini de herhalde kendisi belirler... Sizce? Iste bu sebepten 'namaza basladim, dedim. Daha sonra namaz kilmaya sekilleri ve Allahá; nasil mesaj verdigimi Ayla Hanim'a anlattim. Kanimca, Ayla Hanim beni dinlerken namazim yerine basortuyu koyarak bir kiyaslama yapiyordu. Icilen ikinci caydan sonra konu ister istemez basortusune geldi. Ayla Hanim'in: 'Sizce ben kapanmali miyim?'sorusunu iyi bir giristi. 'Tabi ki kapanmalisin ya da bak bu kadar konustuk, artik kapan', demedim. Ayla Hanim ikna olmak istiyordu. Ben nasil namaz icin ikna olmussam, o da oylece ikna olmaliydi. Yoksa kapanmis olsaydi bile ya tam kapanmazdi, ya yanlis kapanirdi ya da kisa zaman sonra tekrar acilirdi ve tekrar kapanmasi da zorlasirdi. Ayla Hanim'a Allah'in insan bedeni uzerindeki tasarruf yetkisini, yani insan bedeni uzerindeki soz hakkini bir sekilde ispat etmem gerekiyordu. Ispat ettigim an, Ayla Hanim'in kapanmaktan baska cikar yolu kalmayacakti. Ayla Hanim'a su misali anlattim: Kapi onunde guzel bir arabamin oldugunu ve anahtari da uc sartla size emanet verdigimi dusunun. Sartlarim sunlar: 1. Istanbul disinda cikmayacaksiniz. 2. Kimseye arabaya bindirmeyeceksiz. 3. Gece 24.00'den sonra arabayi kullanmayacaksiniz. Bu uc sarti kabullendikten sonra; Arabaya annemi alirim ya da cevre illere gitsem ne zarari var? Ayni gun donerim ya da gece 02.00'ye kadar kullanmamin ne zarari var? Gibi sozleri soyleme hakkiniz olabilir mi? Ayla Hanim: 'Olamaz tabii, Cunku araba sizin,,,' Ben: 'Eger arabanin bir tekeri ya da herhangi bir parcasi size ait olsaydi, sartlarimi begenmeyebilir ya da sartlarimi tekrar gozden gecirmemi isteme hakkiniz olurdu. Bana katiliyor musunuz? Ayla hanim: 'Haklisiniz.' Ben: 'Ya arabayi almayacaksiniz ya da sartlari kabul edeceksiniz'. Baska secenek yok ki! Size vermis oldugum bi misalden su sonuc cikar: Araba Feyzullahindir ve emaneten verecegi kimselere istedigi sarti kosar. Kimse itiraz edemez, ek bir sart kosamaz ve sartlarin tam uymak zorundadir. Iki tanesini begenip de birini begenmeme luksu olamaz. Katiliyormusunuz? Dedim. Derin dusuncelere dalan Ayla Hanim: 'Galiba haklisiniz'dedi. Ozaman asil konumza gelebiliriz dedim. Simdilik konu basligimiz: Allahin insan bedeni uzerdeki Tasarruf Hakki Allah'a inanan, Allahi sevmeye ve dediklerini yapmaya calisan bir insan olarak Allah'a bir soru yoneltiyorum: Allahim! Bedenim kime ait? Sana mi? Anneme babama mi? Dogumda yardimci olan ebeye mi? Eger bedenim bana aitse, ister ciplak gezerim, ister tepeden tirnaga kapanirim, ister bobregimi satarim, ister vucudumu jiletlerim, ister intihar ederim. Kimsenin karisma hakki olamaz. Eger bedenimin tek sahibi annem ve babamsa kesinlikle onlara danismam gerekir. Onlar ne derse o olur. Olmak zorunda. Eger ebe hanima aitse ki degil, onu hic karistirmayalim. . Eger bedenimiz tepeden tirnaga Allah'insa kesinlikle soz hakki da O'nundur. Sartlari O belirler. Ayla Hanim'a donup; 'Sizce insan bedeni kime ait ve sartlari kim belirler? Diye sordum. Derin dusuncelere dalan Ayla Hanim; Allah'in ve O belirler'dedi. Emin misiniz'dedim. Sadece kafa salladi. Devam ettim konusmama... Allah'im! Bedenim tepeden tirnaga senin ve sen bu bedeni olunceye kadar bana emanet etmissin. Emanetine ihanetlik etmek istemiyorum. Hangi sartlarla verdin? Diyorum. Sartlari sunlar: 1. Bedenine sulmetme . 2. Diz ile gobek arasini ort. Sartlari ogrendikten sonra tereddutsuz kabul ediyoruz. Akla soyle bir soru gelebilir: Allah'im! Koydugun bu sartlarda cikari olan kim? Ben mi, Sen mi? Tum insanlar ciplak da gezseler, bedenlerine zarar verseler, Allah'a en ufak bir zarar veremezler ve degerini dusuremezler. Ayni sekilde yine tum insanlar kapansa ve Allah'in emir ve yasaklarini dort dortluk dinleseler bile Allah'in degerini arttiramazlar. Degeri dusen ve artan ancak insanin kendisidir. Kalkmaya hazirlanan Ayla Hanim'a son soz olarak: Siz de ayni sekilde Allah'a sorun: Allah'im! Basortusu meselesinde cikari olan kim? Ben mi, Sen mi? Cevabinizi en kisa zamanda bekliyorum dedim ve tesekkurlerini sunarak gitti. Takriben yirmi gun sonra Kadikoyden Beyazitá; gelirken minibuste cep telefonum caldi. 'Hayirli gunler Feyzullah abi, ben Ayla,,, Hani dukkaninza gelmistim ya!' 'Tamam, hatirladim, Nasilsiniz? Cok sukur daha iyiyim. Size mujdeli haberi vermek icin aradim. Ben kapandim ve namaza basladim'. O anki sevincimi bir ben, bir de Allah bilir. 'Eger yarin musaitseniz tekrar gorusmek isterim.' Memnun olacagimi soyleyip telefonu kapadim ve: 'Allah'im! Eger dedigin sekilde kapanmissa sana cok tesekkur ederim', dedim. Ertesi gun, geldi. Ayla Hanim gitmis, baska bir Ayla Hanim gelmis. Basortusunu o kadar s1ki baglamis ki, neredeyse boglacak. Bu kez nasil giyinmesi gerektigini konustuk. Okuyup kendisini gelistirmesi icin birkac kitap tavsiye ettim. Yirmi gunu nasil gecirdigini sormadim. Ama o teker teker anlatti. Ozetle; 'Basimi ortmemi istemekte Allah hakliymis'dedi. Ben de; 'Yani : )) dedim. Feyzullah Birisik Alinti