La İlahe İllallah BU BİR KİTAPTIR Kİ AYETLERİ İLE EMİR VE YASAKLARI VA'D VE VA'İDLERİ AYIRMIŞTIR. ARABİ LİSANLA ALLAHU TEALA'DAN İNDİĞİNE İNANAN KAVİMLERE CENNETİ MUJDELEYİCİ VE İNANMAYANLARI CEHENNEMLE KORKUTUCUDUR. MUŞRİKLERİN COĞU O'NU KABULDEN KACINIP, CAN KULAĞI İLE DİNLEMEZLER. FUSSİLET Ukaz panayırı. Turlu turlu, renk renk mallar alıcıya cıkarılmış. Pazarlık yapanlar, para odeyenler, yeni mal getirenler... orta yaşta bir insanın hakim ve cesur bir eda ile şoyle seslendiği duyuluyor: Ey insanlar! "La ilahe illallah" deyiniz ki kurtulasınız. Butun bakışların kendisine cevrildiği bu kurtuluş habercisi munadi Sevgili Peygamberimizden başkası değil... ama O, pazar yerini boyle sokak tezgah gezip vahyi tebliğ ederken biri de O'nun ardınca dolaşıp, Aman ha! Sakın inanmayın, diyor. Efendimize musallat olmuş bu zulmet elcisi ise Ebu Leheb. Ebu Leheb; yani insanların ebedi saadete cıkan yollarını kesip felakete surukleyen bir cehennem hizmetcilerinden biri. Cevre kabileler, Hacca geliyor. Beytullah'ı tavaf edip yurtlarına donuyorlar... ama dinlerinin hukumsuz ve batıl olduğundan haberleri yok. Boşa zahmet icindeler. Cunku; Allah, sevgilisine Kur'an ı kerim'i indirerek eski dinlerin hepsini fesh etmiş bulunuyor... Bu sebeple Peygamber efendimiz, Mekke'ye gelen bu ziyaretcileri karşılayarak onlara yumuşak, tatlı, cezbedici bir uslub'la İslamiyeti anlatıyor. Ve bu yabancılar anlıyor ki şu yuksek ahlak guzelliğindeki bir zat, asla ve asla hakikate aykırı bir şey soylemez. O'nun anlattıkları kalblerini imanla dolduruyor... hep musluman oluyorlar... Putları ile Allah'a ortak koşan Mekke kafirleri, durumdan ciddi şekilde rahatsız... kendi iclerine ikilik soktuğu; baba ile evladı ayırdığı yetmiyormuş gibi şimdi de komşu kabileleri bir bir safına cekiyor... bir care bulmalılar buna; ama nasıl? Kureyş'in gungormuşlerinden Velid bin Mugire, muşrikleri kendine cağırdı: İcinizdeki en yaşlı benim. Sozume kulak verin. Şu felakete tez vakitte care bulmalıyız. Beni dinleyin! Aman soyle ey pir! ... Mekke'ye hacca geliyorlar. Muhammed, bunları kendi dinine cekiyor. Bir bir O'nun tarafına geciyorlar. Akıbeti iyi gorunmuyor. hem icten hem de etraftan sarılıyoruz. Farkında mısınız?... Buna kısa zamanda mani olmazsak iş işten gecmiş olacak. Bir care duşunmeliyiz. Sen daha iyi bilirsin ya Velid! Evet bir care... O'nun icin bir sıfat bulalım ve hepimiz bunu kullanalım. Eğer Ebul Kasım icin herkes bir şey soylerse bir yabancı buna inanır mı? Siz olsanız inanır mısınız? Sen ne dersen o olsun. Mesela "kahin" veya "deli" desek... Bırakın bu lafları!.. Oyle bir şey bulun ki tam yerine otursun... ben kahinleri bilirim. Muhammed'in dedikleri ile kahinlerin soyledikleri arasında hic bir yakınlık yok... deli demekse, deliliğin ta kendisi Sizde hic akıl yok mu? Sihirbaz desek? Velid, kirli parmakları ile kırcıl sakalını kaşırken gozu bir o yana bir bu yana kayarak karşısında oturmuş olanları suzuyor; manasız bakışları ahmak cehrelerde dolaşıyordu. Bir kopek, şerlerinden kacar gibi yan yan kacarak kalabalıktan uzaklaştı... Velid bir iki kere oksurdu ve: Sihirbaz; yani buyucu. Ama herkes onu yakından tanıyor. Cok fasih ve beliğ ve mantıklı konuşuyor. Ne yapsak? En akıllımız en tecrubelimiz sensin. Senin dediğin olsun. Velid, kafasını yere eğdi, eliyle başlığını yana iterek sac diplerini kaşıdı. Ve yılgın fakat intikam dolu bir lisanla: Evet, evet! Doğrusu yine sihirbaz diyelim. Cunku O, konuşmaları ile kardeşi kardeşten, babayı evladından, dostu dosttan koparıyor. Fakat "O, sizin bildiğiniz sihirbazlardan değil; bir Babil sahirbazdır." deriz. Ortak sozumuz bu olsun. Boşa caba!... ne yapsalar, başlarını hangi taşa carpsalar boş. Aciz kalmarı onları daha da kurdurtuyor. ... Kureyş'in onde gelenleri; servetlerine, asaletlerine, şohretlerine mağrur bu adamlar, kabe'nin dibine oturmuş. Efendimizi cekiştiriyorlar. Ofkeleri buyuk. Kendi kendilerini sucluyorlar. İclerinden biri yumrukları ile havayı doverken ağzında tukruk kalmamış halde dili damağına yapışa yapışa, boyun damarları şişe şişe bağrıyor: Bu ne haldir boyle? Uzerimize olu toprağı mı serpildi? O, bizi suclar tanrılarımıza hakaret eder, dinimizi reddeder ve aramızı acarken biz ne yapıyoruz? Hic bir şey! Biz ki ustumuze toz kondurtmazdık... bu miskinliktir, miskinlik... Adam bağırmaktan mosmor kesilmişken, Efendimiz lafın uzerine geldi. Bir anda ortalık buz gibi oldu. Serveri alem, doğruca Hacer'ul Evsed'e giderek huşu ile opup tavafa başladılar... Allah ve Resulullah duşmanları ilk şaşkınlığını uzerinden atınca salyalı ağızları ile Sevgili Peygamberimize hakaretler yağdırmaya başladılar... O'nun, sallallahu aleyhi ve sellem, mubarek yuzlerinde uzuntu ve nefret emareleri goruluyordu. Buna rağmen ilk tavafta sukutu tercih ettiler. Ama durmuyorlar; ağır sozlerle itham ediyorlar... bunun uzerine kainatın efendisi, karşılarına oyle muhteşem bir vakarla dikildiler ki, o deminki arslanlar birer uyuz cakala dondu... Peygamberimiz, istikballeri icin muthiş bir ihtarda buluyor. Titremeye başladılar. Ey Kureyş, beni dinleyin! Nefsim kudret elinde o Allah hakkı icin eğer İslam dinini kabul etmezseniz sizi koyun gibi keserim. Elimden kurtulacağınızı sanmayın!.. Rabbim, "asaletmeabları" bir koleden daha zelil hale duşmuştu. Kucuk adamlar yalvarıyor: Aman Ebul Kasım biz sana ne dedik ki! şey yani... sen bizden birisin zaten. Aman ibadetine devam et. Biz sana nasıl karışırız?.. Efendimiz tavafa devam ettiler. ... Ama muşrikler yalan soyluyor. Peygamberimizin sozleri ile yıldırımla vurulmuşa donmuş ve ancak ertesi gun kendilerine gelebilmişlerdi. ve kendilerine gelir gelmez de Sevgili Peygamberimizi buldular. Allahın habibi, yine Kabeyi tavaf ediyorlar. Ukbe bin Ebi Muit, uzerlerine atılıp yakasına yapıştı. Oyle insafsız sıkıyor ki Peygamberimiz guclukle nefes alıyor. Hazret i Ebu Bekir koşuyor; bu defa onun uzerine cullanıyorlar. Fakat bu hareket gayretullaha dokunmuştu. Saldırganlardan ilahi intikam alıncak ve sonları felaket olacaktır. İşte: Muşrik surusu, Kabenin yanında toplanmış and iciyorlar: Muhammedi gorduğumuz yerde derhal oldureceğiz. Bu iş buraya kadar gider! Yetti artık!! İlk defa hangimiz gorursek gorelim anında oldureceğiz. And mı? Andolsuh, andolsun... ... kotu haber, Sevgili Peygamberimizin sevgili kızları Fatıma, radıyallahu anha, hazretlerine ulaşınca mubarek kalpleri titredi. Ve uzuntuden şaşırmış bir hal ve nemli gozlerle babacığına gelerek işittiğini nakletti. Peygamberimiz yavrucuğunu teselli ederek, celal sıfatları ile kafirlerin uzerine geldiler ve onlerine dikildiler. Kime baksalar; o muşrik heykel gibi olduğu yere mıhlanıyordu. Hic bir muşrikte yerinden kıpırdayacak mecal kalmadı. Resullerin Resulu yere eğilerek bir avuc toprak alıp muşriklere sactılar... ... bu topraktan kime değdi ise o kafir Bedir savaşında İslam mucahidleri tarafından oldurulerek, canı Cehennemi boyladı