Yurek Sokağındaki İşık Eşini cok genc yaşta trafik kazsında kaybeden bir anne, beş cocuğu ile bir hayat mucadelesi verir. Eşini yitiren Sakine Hanım kucuk cocuklarını yetiştirme konusunda yapması gerekenleri hep duşunmektedir. Hem anne hem baba olarak bir mucadele verir. Kolay değil beş yetim yavruya iyi bir gelecek sağlamak... Cocukların bazı isteklerini alamadığı zaman onlara, "Paramız olunca size daha iyisini, daha guzelini alacağım" diye, oyalama yoluna gider. Onları oyalamak birazda isteklerini azaltmak icin,"Allah annesini uzmeyenleri cennetle odullendirir. Allah onlara her şeyi daha cok verir..." diye masallar anlatır. Onların isteklerini biraz olsun unuttururmuş. Cocuklarda can kulağı ile annelerini dinler," Anneciğim seni uzmeyeceğiz para olunca alırsın!" derlermiş. Fakat anne yureği bunları cocuklarına anlatır, onlar uyuduktan sonra, yatağa yatınca; cocuklarına istedikleri cikolata ve oyuncak vb. elbise alamadığı icin ağlarmış, yastık ıslanana kadar. " Babaları olsaydı, isteklerinin hepsini alamasa da en azından birini mutlaka alırdı." Diye, sabahlara kadar uyuyamaz, uzulurmuş... Bazen hic uymadan sabah namazını eda eder, tekrar işe koyulduğu cok gunler olmuş. Cocuklar ancak ilkokulu bitirmişler. Ve zaman oyle bir gecmiş ki hepsi buyumuş serpilmiş... Buyuk kızı Semiha'yı istemeye gelmişler. Sakine Kadının hayatı, yoksulluğu, zorluğu, cektikleri gozunun onunden bir film şerdi gibi gecip gidivermiş. Bu yaşa zorluklarla getirdiği yavrusunu evlendirmek cok zor gelmiş ama zamanla oda alışmış ve onaylamış bu evliliği... Buketi evlendirmiş, buyuk oğlu Selami de buyumuş calışıp artık katkı sağlamamaya başlamış ailesine... Kendilerine tekrar yeni bir hayat yeni bir duzen kurmaya başlamışlar. Gunler gecip gitmiş. Cocuklar annelerini hep severek ona hurmet etmişler," Annemiz bize tek başına baktı ve yoklukta bizler icin hayatını kararttı. İkinci bir evlilik duşunmedi. Hayatını bize feda etti." diye, kendi aralarında konuşurmuşlar. Aylin ile Şukur'de diğer kardeşlerinin duşundukleri gibi duşunup hak verirlermiş onlara. Anneleri de hep dua edermiş." Allah sizin işlerinizi rast getirsin, omrunuz uzun olsun, dilekleriniz kabul olsun, diye... Gun gelmiş hepsi evlenmiş cocukların. Sakine Hanımın torunları olmuş. Yaşlanmış... Hayat onu oyle yıpratmış ki vucudu artık yorgunluğunu hatırlatır olmuş. Doktora gitmiş ve gerekli muayenelerden sonra doktor teşhisini koymuş. Cocuklara," Annenizi uzmeyin" der, Aylin'e," Siz teyzeyi dışarıda bekleyin ben ilaclarını yazacağım. Selami beyle biraz konuşayım!" der. Doktor Kadir Bey, Selami ile hastalık hakkında konuşarak, ornek vererek rahatlatmaya calışır. Sonunda hasatlığının kotu bir durum olduğunu soyler. "Anneniz kanser" der, "Tedavisi de cok gec kalmış." Karşısındaki gencin huznunu gorur ama elinden bir şey de gelemeyeceğinin farkındadır. " ilac vereceğim rahatlaması icin ama ameliyatı kaldıramaz" diye de ekler. " Gezdirin uzmeyin ne isterse yapın!" der. Bu soz Selami 'de uzun sure bir şaşkınlık yaratır. Kendini toparladığında terlediğini fark eder," Gerekenleri yapacağım hocam" der. Doktor "İhtiyacınız olduğunda gelin elimden geleni yaparım," diyerek gonderir genc adamı. Selami doktordan cıkar. Annesini alır, ilacları alıp eve gider. Annesine Moral verir. "Anne, sen merak etme! Ben ilaclarını aldım inşallah iyi olacaksın!" Selami'nin annesi de yine o guzel dualarından eder cocuklarına... Annesi bir ara oturduğu kanepede uyuklayınca, Selami kardeşlerini diğer odaya cağırır ve durumu onlarla paylaşır. Cocuklar kendi aralarında karar alırlar. Annelerine bu son zamanında daha iyi bakmak onu incitmemek icin,"O bize tek başına baktı. Biz beş kişiyiz, şimdi gorev sırası bizde..." derler ve onu gezdirirler, ustunu elbisesini temizliğini asla aksatmazlar. Onlarda annelerine dua ederler. "Anneciğim ne istiyorsan soyle?" diye... O hep, "Allah sizlerden razı olsun. Rabbim herkese sizin gibi evlatlar nasip etsin..." diye, dualarını hic esirgememiş. Cocuklar annelerine hizmet ettikce, iclerini huzur ve refah kaplarmış. Annelerinin duaları ile de işleri hep rast gider, kazancları bol, sıkıntısız bir hayat yaşarlarmış. Herkes tarafında sevilen ve takdir edilen insanlar olmuşlar. Bu sevgi o kadar buyumuş ki oturdukları yerde herkes Semiha'nın cocukları diye ornek gosterirmiş. Cocuklarda anlamışlar ki bu saygı, sevgi, bolluk ve bereket annelerinin duaları kabul olmuş. Annelerine hizmet etmekten manevi bir huzur bulmuşlar ve iclerinde ki yurek sokağında ki lambanın ışığı, dua bereketi olarak hayatlarını aydınlatmış... Bekir Akbulut