olumu bilirmisin? OLUMU BİLİRMİZİN? Olumu bilir misiniz. ya da gunde kac defadusunursunuz. Efendimiz kabir azabindan muaftutuldugu halde her gun kabiri ve olumu dusunurdu. Icki ile sarhos olan bir kisi yarini ne kadar dusune bilirse dunya sarhosu olan bizler de herhalde okadar olumu dusunuyoruzdur. Oysa Efendimiz kabirleri sık sık ziyaret eder, azapta olanlarinhallerini ashabina bildirir, onlar sunlardan azapcekiyor, siz kendinizi o amellerden koruyun ki, siz de o azaba ugramayasiniz, buyururdu. olum meleginin ruhunasil aldigi bizim icin sirdir. ama ruhu alinmis birmevtanin alinirken neler cektigini gormesek bile, sonraki halini gormek bile sanirim bizim dehsete kapilmamiza yetiyor. bir gun once opup kokladigimizkisinin bir gun sonraki olu yuzune bakmak bizikorkutuyor. olunun yuzu soguktur derler, aslinda sogukolan olunun yuzu degil, olunun gayb aleminde karsilasacagi hallerin yuzune yansimasidir. bazi kimselerin ruhu dehset ile alinir ve kabirde cok zorhallerle karsilasacaktir, onun yuzune yansimasidirbizi korkutan. bazi kisinin de nasil ki gurbet acısı cekerken, ailesinden ayrilirken yuzunu buruk bir huzunkaplar, o huzun yuzune yansir, o yansima bizikorkutmaz onu sanki uykuda gibi goruruz hatta bazisiguler haldedir. amellere gore olumun yuzu degisir. kalpten olen kisinin yuzu yer yer derisi moraririmanli dahi olsa. hayvanlar hesaba cekilmeyecegi icin oldukten sonra yuzleri fazla bir degisime ugramaz, onlar azaba ugramazlar, cunki onlara emir yok. kisi nasil yasarsa oyle olur, oyle kabire girer ve oyle dekabirden kalkar. biraz da kabirden bahsetsek, acaba icimizden birine sana su kadar para vs. verecegiz 1 gece kabire gir deseler, o paraya ne kadar ihtiyaci olursa olsun, zannetmiyorum ki kabul ederiz aslinda okabir topragi her yerde olan topragin aynisi, ustunde kapak betonuyla etrafindaki duvar betonu evlerimizdeki ile ayni. o halde neden bizi urkutur. icinde azap, hesap oldugu icin, bizi korkutan toprak degil amelimiz, cunki ALLAH dostlari kabirden korkmaz. kabirin icinde degil de disinda dahi 1 gece gecirebilenimiz yok denilecek kadar azdir. acabakisinin vehameti midir ki, kabiri kendimizden uzakgoruruz. yukseklerde gezeni alcaklara indiren kabir degil mi. sultani tahtindan indiren, amir ile memuru yan yana getiren, rutbeleri sokup, kariyeri bitiren, asla hic bir insanin onunda egilmeyen, baslari egenkabir degil mi. soguk ve karanlik olan o kabirdedusunun ki kiyamete kadar yatacagiz ve dusunun ki suan son nefesimizi alip veriyoruz, sayili nefesimizt ukendi, Azrail karsimiza cikti, ruhumuzu aldi, bizi tenesire koydular, yikayicilar yikadi, nasip olursa beyaz kefene sardilar, iste su an tabutun icindeyiz, musallaya koydular, namazimizi kildilar, orada imam; muhendis, doktor, albay, yarbay kisinin degil; er veyahatun kisinin niyetine diyecek. doktorluk, muhendislik bitti, Azrail hepsini sokup aldi, oysa biz doktor, muhendis olalim diye dinimizden ne taviz verdik, iste 4 kollu atin icinde kabirimize geldik, ayriligina 1 gun dahi dayanamiyacagimiz yakinlarimiz bizi tabuttan cikardi, alti camur toprak olan kabire bizi yatirdilar, ustumuze beton kapagi koydular, onlar icin belki ALLAH'in emrine geregi gibi itaat etmedigimiz esimiz, cocuklarimiz, akraba i talukatimiz, bizi o dar soguk camur olan kabirde yalnız koydular, kacarcasina uzaklastilar. hani onlar bizi cok severlerdi, haniincitmeye kiyamaz, hasta olmamiza yanamazlardi, neden bizi orada yalniz birakirlar, ilk gecemizdeolsun basimizda bekleseler ya, biz onlar icin ALLAH'in buyrugundan kacmis, kendimizi onlara feda etmistik. simdi onlar da 1 gecelerini bizim icin feda etseler ya. bizim boyumuzla hemen hemen uzunlugu ayni olan o kabirin icindeyiz, su anda dusunelim, ustumuze o kabirin kapagi kapatildi, ici dar, ici karanlik, ici soguk, urkutucu. acaba cagirsak esimiz, dostumuz gelirmi, bizi bu dar yerden cikarir mi, o kadar evlerimiz, arabalar, mallar, mulkler, mucevher, paralarimiz vardi, bizi bu dar yerden kurtaramaz mi, o halde o en kotu zamanda o en kotu halden bizi kurtaramazsa, bu kazandiklarimizn ne ehemmiyeti var, hani para pul dargunler icindi, olum ve kabirden daha dar zor bir gunvar mi. iste olunun kabire girdigi ilk anlari... ya yapamayip ihmal ettigi amellerin pismanligi ya daALLAH'in yapma dedigi seyleri yaparak zayi ettigi, kaybettigi omrun, hayatin ahlari, pismanligi, insani orada, hic bir azab olmasa dahi, oyle yakar ki, atesi cehennemi aratmaz. iste dusunelim ki, boyle bir sahnenin senaryosu bizimicin yazilmis, ne kadar kacarsak kacalim bu rol bize verilmis, sadece zamani mechul, gunu gelince bu rolu oynayacagiz, olum senaryosunda yer alacagiz, hepimizin muhakkak yakinlari bu sahneden gecmistir, o gun tekf ark tabutu tasiyan degil, tabutta tasinan olacagiz, oluyu yikayan degil, olu suyuyla yikanan olacagiz, namazi kilan degil, namazi kilinan olacagiz, oluye aglayan degil aglanilan olacagiz. ne vahimdir ki, simdi bizi hic yalniz birakmayan yakinlarimiz bizi, topragin altina koyacak, bir kac yil sonra kalbindende silip unutacak, biz onlarin kalbinden de silinmek icin mi yasamisiz, unutulup hic olmak icin mi... belkibana karamsar olma, hayatin zevkini sefasini surdiyeceksiniz, ama, hayatin zevkleri sefasi kabirs ahnesini kapatabiliyor mu, kefeni giyme rolunu benden kaldirabiliyor mu, olum senaryosunu silebiliyor mu. bu derdime care bulun ki, ben de hayatin zevkine, sefasina dalayim, bosluk hiclik pesinde oyalanayim. her aynaya baktigimizda yuzumuzdeki cizgiler, sacimizdaki aklar bize " ey oyuncu, rol siran geliyor, rolune iyi calis, senin de siran geliyor" diye habervermiyor mu. bir kac gunluk gulmek yillarca aglamayadeger mi. simdi biz gafletimize aglamazsak, kabirde yuzumuz guler mi. soyle hayatimiza bir baksak, belki giydigimiz kiyafeti degistirmeye firsatimiz olmadan olecegiz, belki oturdugumuz koltuk sandalyeye 1 saat sonra oturamayacagiz, belki esimizle tekrar kahvalti yapamayacagiz, belki sag adimi attik solu atamayacagiz, belki namazi kildik tesbihi cekmeye firsatimiz olmayacak... her an her saat her dakika ecelbizi yakalayabilir, bu saydigimiz orneklerle olenler o kadar cok ki, ama Kur'an ' da Rabbimiz "onlar ibretalmaz" buyuruyor, ibret alan hazirligini iyi yapar, hazirligi iyi olan Azrail'den ve olumden kabirden korkmaz, onun hazirligi Azrail'i guzel gosterir, olumacisini hafifletir, kabiri de cennet bahcesine cevirir. olumun hazirligi guzel ahlak basta, comertlik, edep, haya, takva, insanlarla iyigecinme... bu sekilde yasayan kisi zaten olumden de kabirden de korkmaz. yazdigimiz sekilde; olumu her gun gozleri kapatip 25 30 dakika dusunen kisinin kalbi nurlanir, imani kuvvet bulur, ruhundaki sıkıntı, stres yok olur, huzura kavusur. denemesi bedava.