Mevla Ne Eylerse Guzel Eyler Mevla Ne Eylerse Guzel Eyler Neye Hayır Diyoruz? . Her işleri faiktir, birbirine layıktır, Neylerse muvafıktır, Mevla gorelim neyler, neylerse guzel eyler..." Hoşumuza gitmeyen, canımızı sıkan, bizi yaralayan olaylarla karşılaştığımızda başımızı ellerimizin arasına alıp kara kara duşunduğumuz, belki hıckırıklara boğulduğumuz, kendimizi caresiz hissettiğimiz oyle anlarımız olur ki, bir daha gulemeyecek, kahırdan oleceğiz sanırız. Yavuz Sultan Selim Han kendisine sohbet arkadaşı edindiği Hasan Can'ı cok sever ve onun anlattıklarına cok değer verirdi. Yine bir gun ona "bre Hasan Can bir ibretlik hadise anlat da, biz de ders cıkaralım" deyince Hasan Can da şu hikayeyi anlatır; "Zamanın hukumdarlarının yanındaki has adamlarından biri, karşılaştıkları her olaydan sonra 'Her şeyde bir hayır vardır' der dururmuş. Eh... kotu bir temenni değil, sultan da pek ses etmezmiş...'oyledir' der gecermiş. Gel zaman git zaman bir gun ava cıktıklarında yollarını kaybetmişler; yağmurlu ve fırtınalı bir gecede bir kulubeye sığınmışlar. Guc bela buldukları birkac odunu kırıp yakmak icin uğraşırken sultanın gozune bir kıymık kacmış. Gozu bir anda kor olan sultan acı ile kıvranırken adamcağız her zamanki hali ile 'uzulmeyin sultanım, her şeyde bir hayır vardır' deyivermiş. Sultan dayanamayıp 'efendi efendi gozum kor oldu gormuyor musun? Bunun hayır neresindedir?' demiş ve adamı kovmuş. Birkac gun icinde kendini toparlayan sultan donuş yoluna koyulmuş. Yol uzerinde eşkıyalar kendisini yakalamışlar ve 'efendi, bugun eşkıya başının bir dileği kabul oldu. Bize de dileğinin kabulunun karşılığı olarak; bugun yakaladığınız ilk canlıyı kurban niyeti ile kesin dedi. Şimdi seni bu niyetle boğazlayacağız. Ne yapalım biz de emir kuluyuz, hakkını helal et' demişler. Sultan şaşkın ve bitkin haldedir. Sultanı yatırıp boğazına bıcağı dayayan eşkıya bir gozun kor olduğunu fark edince eşkıya başına seslenmiş. 'Reis, birini yakaladık ama bir gozu kor. Bildiğimiz kadarı ile bundan kurban olmaz' demiş. Reis de; 'Salın o zaman gitsin, sağlam birini bekleyin' demiş. Sultan kurtulup saraya varınca 'Her şeyde bir hayır vardır' deyip duran şahsı aratıp buldurmuş, kendisinden onu yanından kovduğu icin ozur ve helallik dilemiş. Adamcağız da 'Sultanım, yanınızdan beni kovmanızda da bir hayır varmış, aksi halde beni keserlerdi" demiş... NEYE HAYIR DİYORUZ? Acaba boyle bir soruyu kendimize sormuşluğumuz var mı, algımız, kabulumuz ne yonde? Dinimizde genel hatlarıyla şerrin yani haramın ve kotunun zıddı olarak; beğenilen, faydalı olan, iyilik, ibadet gibi anlamlarının yanında şeref ve mal gibi manaları da ifade eden hayır, herkes icin aynı olabileceği gibi kişiden kişiye de değişebilir. Birine hayır olan diğerine şer olabilir. Fıtratımızdan gelen bir eğilimden midir bilinmez, herhangi bir kaideye bağlı olmaksızın icimizi hoş eden her şeye otesini berisini duşunmeden "hayırlı" deriz. Kendimiz icin hayırlı gorduğumuz şeylerde kesinlikle uzuntu, keder, kaygı istemeyiz. İcimizi burkmayan, işimizi kolaylaştıran, zararı dokunmayan her olay bizim icin hayırlıdır. Oyle kabul ederiz. Peki, kendimiz icin iyi, guzel ve faydalı bulduğumuza "hayırlıdır" dememiz yanlış mıdır? İcinde haram olmadıktan sonra değildir elbette. Zira kimse kendisi icin kotu olanı istemez, tercih etmez. Lakin bazen unuttuğumuz bir gercek var ki, her hayır dileyenin uzerinde mutlak hayır dileyen var. Hayrı dilemek, elde etmek bizim gayretimizle şekillendiği gibi Allah Teala'nın da uygun gormesiyle, nasip etmesiyle gercekleşir. Zira inancımız gereği hayır ve şerrin Allah'tan olduğunu biliriz. Bizler hayırlı gorduğumuze yonelip caba sarf ederiz, sonucu Allah Teala'ya havale ederiz. Ya bizim hayır gorduğumuzde şer varsa yahut şer bildiğimizden hayır cıkarsa sabrın, tevekkulun neresine duşeriz? MEVLA NEYLERSE GUZEL EYLER Hoşumuza gitmeyen, canımızı sıkan, bizi yaralayan olaylarla karşılaştığımızda başımızı ellerimizin arasına alıp kara kara duşunduğumuz, belki hıckırıklara boğulduğumuz, kendimizi caresiz hissettiğimiz oyle anlarımız olur ki, bir daha gulemeyecek, kahırdan oleceğiz sanırız. Lakin oyle olmuyor, bize zifiri karanlık gelen gecenin nelere gebe olduğunu bilemiyoruz. Bizler anı yaşayan ve goren, basiret ve feraseti hassaslaşmamış canlılar olduğumuz icin hukum vermelerimiz de sınırlı, eksik ve hatalı olabiliyor. Başımıza gelen kotu bir olayın aleyhimize olduğunu duşunmek ve oylece inanmak, gercekten oyle olduğu anlamına gelmez ve nitekim gelmiyor. Bu hal mumin icin boş bir avuntu, teselli değildir, aksine Rabbimiz'in bize haber verdiği bir gercektir. "... Olur ki, bir şey sizin icin hayırlı iken, siz onu hoş gormezsiniz." Aynı şekilde lehimize olduğunu duşunduğumuz bir durum da aleyhimize olabilir. Aynen ayetin devamında buyurulduğu gibi "... Yine olur ki, bir şey sizin icin kotu iken, siz onu seversiniz. Allah bilir, siz bilmezsiniz." (Bakara, 216). İyi veya kotu tum yaşadıklarımızın sonuclarını doğru değerlendirdiğimizde hayır umduklarımızdan bir şerrin, şer bulduklarımızdan da bir hayrın cıktığını gorebiliriz. Bu şekil değerlendirme, bizim sabrımızla, tevekkulumuzle ilgili olduğu kadar Allah Teala'ya karşı husn u zannımızla da ilgilidir. Şayet Allah azze ve celle'den gelen her şeye "başım ustune" diyorsak, O'nun takdir ettiği her şeyin iyiliğimize, faydamıza olduğunu da peşinen kabul etmişiz demektir. Bir an icin farz edelim ki, karşılaştığımız kotu bir olayın sonucları da aleyhimize oldu. Ele avuca gelen bir hayır elde edemedik. Nefsin hareketlendirmesi ve şeytanın vesvesesi ile "hani her işte bir hayır vardı, şer gorduğumuzden hayır cıkardı" şuphesinin kalbimizi istila etmemesi icin, sabır ve dua ile Allah Teala'ya yaklaşmamız, derdimizi O'nun varlığında uyutmamız dunyalık umduğumuz her hayırdan daha guzel değil midir? Ustelik Allah Teala'dan her gelene gonul hoşnutluğuyla "amenna" diyecek kadar yakınlık kuranın, yaşadıkları karşısında kendini caresiz, umitsiz hissetmesi, cağımızın yaygın hastalıklarından depresyona duşmesi mumkun olabilir mi? Olmaması gerektiğini Peygamber Efendimiz şu hadis i şeriflerinde buyuruyor. "Allah Teala'nın kazasına rıza gostermesi, kulun mutluluk sebebidir." İnsanız; uzulebiliriz, derdimize derman arar, ararken duşebilir, yanılabiliriz. Fakat yine de, olan bitenin icinde kendimizi kaybetmemek icin sabır ve tevekkulle orulu bir bilince sahip olmalıyız. Tıpkı Erzurumlu İbrahim Hakkı hazretlerinin dile getirdiği gibi; "?Hak şerleri hayr eyler, zannetme ki gayr eyler, arif anı seyreyler, Mevla gorelim neyler, neylerse guzel eyler./ ... Her işleri faiktir, birbirine layıktır, Neylerse muvafıktır, Mevla gorelim neyler, neylerse guzel eyler..." Kaynak: Serhaber