Dunya Kac Km Hızla Donuyor? DUNYA KAC KM HIZLA DONUYOR? DUNYA HAYATI Yaşadığımız evrende herşey mukemmel bir uyum icerisindedir. Bilinen yaklaşık 300 milyar galaksi, iclerinde bulunan yaklaşık 300'er milyar yıldızla son derece duzenli şekilde varlıklarını surdurmektedirler. Oyle ki tum galaksiler, yıldızlar, gezegenler ve uydular hem kendi etraflarında, hem de bağlı oldukları sistemlerle birlikte belirli yorungelerde donmektedirler. Boyle bir duzenin oluşması, hicbir şekilde rastlantılarla acıklanamaz. Ustelik evrendeki hız kavramı, dunya olculeriyle karşılaştırıldığında akıl almaz boyutlardadır. Milyonlarca ton ağırlığındaki yıldızlar, gezegenler, galaksiler ve galaksi kumeleri uzay icinde muthiş bir suratle hareket ederler. Uzerinde yaşadığımız Dunya saatte 1670 km. hızla kendi ekseni etrafında, 108.000 km. hızla guneşin etrafında doner. Guneş sisteminin galaksi merkezi etrafındaki donuş surati saatte 720.000 km. iken, Samanyolu galaksisinin uzaydaki hızı saatte 950.000 km. dir. Durmaksızın devam eden hareket oylesine yoğundur ki, Dunya ve Guneş Sistemi her sene bir onceki sene bulunduğu yerden 500 milyon kilometre uzakta bulunur. İşte biz de son derece astronomik hızlarda hareket eden bu gok cisimlerinden birinde yaşamımızı surduruyoruz. Ustelik uzerinde bulunduğumuz Dunya tum evrenle kıyaslanınca son derece kucuk ve sıradan kalır. Bu inanılmaz dengeler, aslında dunya uzerindeki hayatın pamuk ipliğine bağlı olduğunu ortaya koymaktadır. Gok cisimlerinin hareket ettikleri yorungelerdeki milimetrik değişimler, kaymalar cok onemli sonuclar doğurabilir. Hatta oyle ki, Dunya uzerinde yaşamak mumkun olmayabilir. Boylesine buyuk bir dengeye ve hıza sahip bir sistem icinde, korkunc kazaların oluşması da oldukca mumkun gorunmektedir. Ama şu an Dunya uzerinde yaşamın olması, bizim varlığımızı surdurebilmemiz gosteriyor ki, boyle kazalar cok ender olmakta ve duzen hicbir şekilde bozulmadan devam edebilmektedir. İnsan ise dunyanın donuş hızını dahi hissetmeden, cok kararlı ve guvenli bir sistemin icinde yaşarmışcasına hayatını surdurur. Bazı insanlar bu anlatılanları fazla duşunmezler; duşunmedikleri icin de gercekte ne derece olağanustu koşullarda hayat surdurduklerini fark edemezler. İcinde yaşadığımız evrenin belli bir amacla var edilmiş olduğunun kendileri icin ne kadar onemli olduğunu bilmezler. Bu dunyada neden bulunduklarını, bu kadar hassas dengenin evrende nasıl oluştuğunu merak bile etmeden yaşayabilirler. Halbuki insanı insan yapan en temel ozellik duşunme yeteneğinin ve duşunduklerinden sonuc cıkarabilecek bir aklının olmasıdır. İnsan neden yaşadığını, dunyanın ne amacla yaratıldığını, evrendeki dengelerin kim tarafından kurulduğunu duşunmeden gerceklere ulaşamaz Tum bu anlatılanları duşunup kavrayabilen kişinin karşısına ise acık bir gercek cıkar: İcinde yaşadığımız evren tum hassas dengeleriyle ustun akıl sahibi bir Yaratıcı tarafından var edilmiştir. Evrenin icinde son derece kucuk bir yer kaplayan Dunya ise tum kucukluğune rağmen buyuk amaclarla yaratılmıştır. İnsanların yaşantıları icinde herşeyin bir amacı vardır. Kainattaki her noktada Yuce Allah'ın sınırsız gucunun ve benzersiz aklının tecellileri gorulmektedir. Allah insanların yeryuzunde bulunuş amaclarını da, Kuran'ı Kerim'de şoyle bildirmiştir. O, amel bakımından hanginizin daha iyi olacağını denemek icin olumu ve hayatı yarattı. O, ustun ve guclu olandır, cok bağışlayandır. (Mulk Suresi, 2) Şuphesiz Biz insanı, karmaşık olan bir damla sudan yarattık. Onu deniyoruz. Bundan dolayı onu işiten ve goren yaptık. (İnsan Suresi, 2) Allah yeryuzu uzerinde hicbir şeyin amacsız olmadığını da yine Kuran'la bize haber vermiştir: Biz, bir 'oyun ve oyalanma konusu' olsun diye goğu, yeri ve ikisi arasında bulunanları yaratmadık. Eğer bir 'oyun ve oyalanma' edinmek isteseydik, bunu, Kendi Katımız'dan edinirdik. Yapacak olsaydık, boyle yapardık. (Enbiya Suresi, 16 17) DUNYANIN SIRRI Allah dunya hayatını, insanlardan hangilerinin daha guzel davranışlarda bulunacağını, kimlerin sadakat gosterip, Kendisi'ne bağlı kalacağını denemek icin yaratmıştır. Başka bir deyişle dunya, Allah'tan korkup sakınanlarla, O'na nankorluk edenleri ayırt etmek icin hazırlanmış bir imtihan yeridir. Bu imtihan yerinde guzelliklerle cirkinlikler, iyiliklerle kotulukler, eksikliklerle mukemmellikler biraraya konmuş ve kusursuz bir imtihan sistemi kurulmuştur. İnsanlar, imanlarının ortaya cıkması icin turlu şekillerde denenmektedirler. Sonucta da Allah'ı hakkıyla tanıyıp, takdir edebilenler inkarcılardan ayrılacak ve kurtuluşa ereceklerdir. Bu gercek Kuran'da şoyle bildirilmiştir: Bu imtihanın sırrını anlayabilmek icin oncelikle evrene tamamen hakim olan Yaratıcı'yı cok iyi tanıyabilmek gerekir. O, gokleri, yeri ve bu ikisi arasındaki herşeyi yoktan var eden, her varlığın Kendisi'ne muhtac olduğu, hicbir şeye ihtiyacı olmayan ve butun eksikliklerden uzak olan Allah'tır. İnsanı da yoktan var etmiş, ona sayısız ozellikler ve nimetler vermiştir. Hicbir insan işitmeyi, gormeyi, yurumeyi, sinir ve kas sistemlerini duzenli olarak calıştırabilmeyi, solunum sistemi oluşturup nefes almayı ve bunun gibi yaşam icin şart olan sayısız ozelliklerini kendi başına elde etmemiştir. Daha insan bunları idrakten bile yoksunken Allah bu sistemleri onun vucuduna yerleştirmiştir. Tum bu nimetlerin karşılığında insanlardan istediği ise, Kendisi'ne kulluk etmeleridir. Fakat insanların bircoğu ayette bildirildiği uzere, "zalim ve nankor" bir karakter gostererek Rabbimiz'e şukretmeyi, O'na boyun eğmeyi ve itaat etmeyi unuturlar, O'nun koyduğu sınırları ciğnerler. Kendilerinin buyuk bir guce sahip olduklarını, bu dunyadan cok uzun bir sure ayrılmayacaklarını duşunurler. Bu yuzden de tum amacları dunyayı yaşamaya yoneliktir. Olumu unutur, olumden sonraki yaşantıları icin hicbir hazırlık yapmazlar. En buyuk amacları, imkanları elverdiğince kendilerine iyi bir yaşantı sağlamak, burada gecirdikleri her anı kendilerince en iyi şekilde değerlendirmektir. Bu gibi insanların dunyaya olan bu bağlılıklarını Allah Kuran'da şoyle bildirmiştir: Gercek şu ki bunlar, carcabuk gecmekte olan ı seviyorlar. Onlerinde bulunan ağır bir gunu bırakıyorlar. (İnsan Suresi, 27) Allah'ı unutmuş olan inkarcılar yaşamları boyunca boyle bir caba icindedirler, ama ayette ifade edildiği gibi bu dunyanın onemli bir sırrı vardır; dunya hayatı carcabuk gecmektedir. Dunyaya bağlananların unuttukları, duşunmeye yanaşmadıkları, hatırlatıldığında kactıkları bir konudur bu. Ancak ne kadar kacmaya calışsalar da hic değişmeyecek bir gercektir. Bunu anlayabilmek icin bir ornek uzerinde duşunebiliriz. BİRKAC SANİYE Mİ, BİRKAC SAAT Mİ? Bir tatil anı duşunun: Sonunda, iki saat suren yolculuğun ardından uzun suredir planladığınız tatile cıkmayı başardınız ve sectiğiniz tatil koyune vardınız. Tatil koyu cok kalabalıktı, sizin gibi tatile cıkan yuzlerce kişi vardı etrafta. Resepsiyonda tanıdık yuzlerle karşılaştınız ve hepsiyle selamlaştınız. Daha fazla vakit kaybetmeden deniz kıyısına inmek icin acele etmeye başladınız. Hemen ustunuzu değiştirerek kumsala indiniz. Karşınızda harika bir deniz ve kumsal duruyordu. Hava ise gercekten insanı bunaltacak kadar sıcaktı. Ve sonunda denize girip yuzmeye başladınız. Fakat yuzerken bir ses duydunuz: "Uyan! Saat 8 oldu!" Bir anda duyduğunuz bu sese hicbir anlam veremezsiniz. Duyduğunuz sesle bulunduğunuz ortam arasında bağlantı kurmaya calışırsınız, fakat ilk anda başaramazsınız. Sonunda yavaş yavaş gozlerinizi acıp uyanırsınız. Gozleriniz bulunduğunuz odaya alışıp da şuurunuz yerine geldiğinde ruya gorduğunuzu fark edersiniz. Gercekten de cok şaşırırsınız. "Herşey o kadar gercekti ki, saatlerce yolculuk yaptım, masmavi denizi gordum, cevremde bir suru tanıdık insanla karşılaştım, hatta şu an kış olmasına rağmen o muthiş sıcağı bile hissettim" diye tum samimiyetinizle şaşkınlığınızı ifade edersiniz. Ruyanızda cok uzun bir vaktin gecmiş olduğunu sanmanıza rağmen tum ruya yalnızca birkac saniye surmuştur. Ne kadar aksini ispat etmek isteseniz de bunun yalnızca birkac saniyelik bir ruya olduğunu kabul etmek durumunda kalırsınız. İşte cok kısa suren dunya hayatını tuketip de ahirete giden inkarcıların şaşkınlığı da aynı bu şekilde olacaktır. Cok uzun sureceğini zannettikleri dunya hayatı onları aldatmıştır. Oyle ki kimi bin yıl, kimi bin yıldan da fazla hayatlarını surdurebilecekleri gibi bir hisse kapılmışlardır. Oysa olumlerinin ardından diriltildiklerinde, dunyada aslında cok az bir sure kaldıklarını anlayacaklardır. Bu durum Kuran'da şoyle anlatılır: Dedi ki: " Yıl sayısı olarak yeryuzunde ne kadar kaldınız? " Dedi ki: " Bir gun ya da bir gunun birazı kadar kaldık, sayanlara sor." Dedi ki: " Yalnızca az kaldınız, gercekten bir bilseydiniz" (Muminun Suresi, 112 114) 10 yıl yaşamış bir insan da 100 yıl yaşamış bir insan da yukarıdaki ayetlerde ifade edildiği gibi dunyada en fazla bir gun kadar omur surduğunu eninde sonunda fark edecektir. Tıpkı ruyadan uyanan ve cok uzun bir tatil gecirdiğini zannederken yalnızca birkac saniyenin gectiğini farkeden insan gibi... Hatta yaşadığı omur ona oyle kısa gelecektir ki, aşağıdaki ayette bildirildiği gibi buyuk hırslarla gecirdiği ve yıllarca suren hayatının yalnızca bir saat icine sığdığına yemin dahi edecektir: Kıyamet saatinin kopacağı gun, suclu gunahkarlar, tek bir saatin dışında yaşamadıklarına and icerler. İşte onlar boyle cevriliyorlardı. (Rum Suresi, 55) Herkesin kesin olarak bildiği gibi dunyadaki yaşam suresi sınırlıdır. Bir kac saat, bir gun, bir yıl, 30 yıl ya da 70 yıl... Ve herkes şunu da kesin olarak bilir ki sınırlı olan herşey eninde sonunda bitecektir. Bir insan 80 yıl da yaşasa, 100 yıl da yaşasa her gecen gun kacınılmaz olan sona doğru ilerler. Bunun orneklerini istisnasız herkes kendi hayatında gormuştur. Duşunun ki, uzun vadeli olarak yaptığınız her planla eninde sonunda karşılaşmışsınızdır. Şu anda geriye donup baktığınızda soyleyeceğiniz ilk soz "ne kadar cabuk gecti!" olacaktır. Orneğin liseye başlayan bir genci duşunun. Birinci sınıftayken liseyi bitirmesinin cok uzun sureceğini, bu surenin bir turlu sona ermeyeceğini duşunur. Ancak bir gun kendini liseyi ve hatta universiteyi bitirmiş bulur ve birinci sınıftayken neler duşunduğunu dahi hatırlamaz. Aklında başka planlar vardır. Belki de birkac ay sonra yapacağı evliliği planlıyordur ve o gunun bir turlu gelmeyeceği kanaatindedir. Ama o gun de gelir ve ondan sonra planını yaptığı başka gunler de. Hatta zaman o kadar hızlı gecer ki kişi bir anda kendini evlenmiş, cocukları ve torunları olmuş yaşlı bir insan olarak bulur. Artık dunya hayatı icin belirlenen sure dolmak uzeredir. O buyuk gune belki birkac yıl, belki bir kac hafta, hatta belki de birkac dakika kalmıştır... Oysa dunyanın gecici bir yurt olduğunu ve asıl yurdun ahiret olacağını Allah tarihin başından bu yana insanlara acıklamıştır. Ahirette sonsuza kadar devam edecek olan cennet ve cehennem hayatının tum detayları Allah'ın vahyiyle tarif edilmiştir. Buna rağmen insan cok kısa suren bu hayata yonelir ve nefsine fayda sağlamaya calışır. Halbuki olayları biraz akılcı değerlendirebilen ve gercekleri duşunen bir insan, dunya hayatının sonsuz hayat yanında ne kadar değersiz olduğunu gorup anlar. Ve ahirette sonsuza kadar surecek olan hayatını eşşiz nimetlerle dolu cennette gecirmek icin calışır. Bunun tek yolu da ihlasla Allah'a yonelmektir. Kesinlikle gercekleşecek olan bitişi hic duşunmeyip, dunya hayatının sonunu gormek istemeyenler ise sonsuz azabı hak etmişlerdir kuşkusuz... Kuran'da Allah'a kulluktan kacınan insanların karşılaşacağı bu son şoyle bildirilmiştir: Gunduzun bir saatinden başka sanki hic omur surmemişler gibi onları bir arada toplayacağı gun, onlar birbirlerini tanımış olacaklar. Allah'a kavuşmayı yalanlayanlar gercekten husrana uğramışlardır. Onlar hidayete ermiş değildi. (Yunus Suresi, 45) Artık sen sabret; Resullerden azim sahiplerinin sabrettikleri gibi. Onlar icin de acele etme. Onlar, tehdit edildikleri şeyi gordukleri gun, sanki gunduzun yalnızca bir saati kadar yaşamışlardır. Bir tebliğdir. Artık fasık olan bir kavimden başkası yıkıma uğratılır mı? (Ahkaf Suresi, 35) SONUCA ULAŞTIRMAYAN BİR HIRS Dunyanın neredeyse bir "goz acıp kapama suresi" kadar cabuk gectiğinden bahsettik. Ama hırsla dunyaya yonelen insanın gozonunde bulundurması gereken bir başka gercek daha vardır ki; Allah'a iman etmediği surece dunyada neye sahip olursa olsun asla gercek huzuru bulamayacaktır. İnsan, bilinci yerine geldiği andan itibaren surekli birşeyler talep etmeye başlar. Oyle ki art arda bu istekler bitip tukenmek bilmez. İnsanın nefsi her an isteme halindedir ve bu isteklerinde de sınır tanımaz. Ama tum bu sınırsız isteklerine rağmen elindeki imkanlar kısıtlıdır. İstediği herşeye sahip olması mumkun değildir. Ayrıca istediği herşeye sahip olabildiğini farz etsek bile değişen bir durum yoktur. Cunku dunyanın en zengin insanı da olsa bu zenginlik gecicidir. En fazla yaşayabileceği sure ortalama 70 80 senedir ve bu surenin sonunda olumuyle birlikte sahip olduğu herşey elinden gidecektir. Sınır tanımayan insan, Allah'tan bir karşılık olarak, bir turlu care bulunamayan bir "tatminsizlik" duygusu icinde yaşar ve yaşamının her anında farklı farklı isteklere kapılır. Bu isteklerini elde etmek icin de buyuk bir hırsla calışır, hatta bunlar icin olmadık şeyleri goze alır. Cevresinde bulunan insanları hatta ailesini, yakınlarını kırmayı bile goze alabilir. Fakat istediği şeyi elde ettiği an o "sihir" bozulur. Ve muthiş arzuladığı şey her ne olursa olsun onemini yitirir. Sanki onu elde etmek icin gunlerce, aylarca, yıllarca kendisi uğraşmamıştır. Elde ettiğiyle tatmin olmayan nefis hemen başka bir isteğin peşine duşer, bu sefer hırsla onun peşinden koşmaya başlar; ta ki onu da elde edene kadar... İnkarcı insanın dunya hayatında mala, mulke kısaca cevresinde gorduğu şeyleri elde etmeye karşı duyduğu bu hırs olunceye kadar hic durmaksızın devam eder. Hicbir zaman elindekilerle yetinip mutlu olamaz. Cunku istediği şeyleri Allah'ı razı etmek icin değil, sadece bencil tutkularını razı etmek icin istiyordur. Ve sahip olduğu herşey onun kibirini ve buyuklenmesini arttırmaktadır. Elbette Allah dunya hayatında bu derece azgınlaşıp nefsinin peşisıra suruklenenlerin huzurlu bir ruh haline sahip olmalarına izin vermez. Nitekim Kuran'da ancak Allah'a yonelenlerin, O'nu zikredenlerin kalben kurtuluş bulabilecekleri haber verilmiştir: Bunlar, iman edenler ve kalpleri Allah'ın zikriyle mutmain olanlardır. Haberiniz olsun; kalpler yalnızca Allah'ın zikriyle mutmain olur. (Rad Suresi, 28) DUNYA HAYATINDAKİ ALDANIŞ Yaşadığımız dunyada insan gozunu hangi yone cevirse guzelliklerle karşılaşır. Gorduğu şeyleri buyuk beğeniyle izler. Kusursuz tasarımdaki insan vucudu, milyonlarca ceşit bitki, tonlarca ağırlıktaki bulutların yer aldığı ucsuz bucaksız gokyuzu ve daha pek cok şey ruha zevk verecek estetik bir gorunumle yaratılmıştır. Gorduğu şeyler dışında diğer duyularıyla algıladığı pek cok detay da insana zevk verir. Guzel bir koku, tat, ya da guzel ritimli bir muzik gibi. Dalından sarkan bir meyve, guzel kokusu ve tadıyla herkesin hoşuna gider. Yine aynı şekilde bir ciceğin farklı tonlardan oluşan renkleri, uzerindeki desen son derece zevk vericidir. Veya guzel bir insan yuzu herkes tarafından beğeni toplar. Ya da guzel bir ev, son model bir araba dunyada talep goren metalardır. İnsan, yaşamını surdururken bunlar gibi daha bircok şeyi beğenip, onları elde etmek ister. Fakat butun bu sayılanlara bir sure gectikten sonra donup baktığında buyuk bir şaşkınlığa duşer. Cunku bu guzellikler anlamlarını yitirmiş, hatta artık gormek bile istemediği bir hale donuşmuştur. Orneğin, meyve dalından kopartıldıktan kısa bir sure sonra yavaş yavaş kararmaya başlar, sonra o guzel kokusunu kaybeder. Ardından da curur ve kotu bir koku yaymaya başlar. İnsan canlı renkleri ve hoş kokusuyla kendisini cezbeden cicekleri alıp evine getirir ve bir vazoya koyar; ancak aradan bir gun gecmeden ciceklerin renkleri solar, canlılığı, diriliği kaybolur. 2 3 gun sonra ise tamamen kararmış ve curumuştur. Dunyanın en guzel yuzune sahip olduğunu duşunduğu insanı 60 yıl sonra gorse onu tanımakta bile zorlanabilir. O guzel insan yaşlanmış, yuzu kırışıklıklar icinde kalmış, sacları bembeyaz olmuştur. Kısaca eski guzelliğinden eser kalmamıştır. Ev yıpranmış, arabanın modeli eskimiş, belirli kısımları ise coktan paslanmaya yuz tutmuştur. Sonuc olarak dunyada insanın cevresinde gorduğu herşey kısa zamanda bir bozulma eğilimi gosterir. Bu coğu insana "doğal bir surec" gibi gelir. Oysa burada cok derin bir anlam gizlidir. Etrafımızdaki herşey surekli olarak bozulmaya, eskimeye, curumeye doğru giderek, bize aslında cok onemli bir mesaj vermektedirler. Bu, dunyanın gecici ve aldatıcı bir hayal olduğu gerceğidir. Alıntı