Aİlelerİn Temel Gereksİnİmlerİ 1. Değerli olma duygusu: Aile icindeki etkileşim cocukları ya "ben değerliyim" ya da "değersizim" duygusuna goturur. Bu gereksinim aile icinde yerine getirilmezse cocuk her turlu davranışla bu duyguyu elde etmeye calışır. Ergenlik cağındaki erkek cocukların cete kurarak coğu kez olumle sonuclanan catışmaları da, kendilerini onemli gormeyen aile ortamlarına bir tepki olarak yorumlanır."Ben değerliyim" duygusunu aile icinde elde eden birey kendisini kanıtlamak icin aşırı davranışlarda bulunmaya gerek duymaz. 2. Guven ortamı: Aile icindeki bireylerin emniyette olduğu, dışarıdaki tehlikeli olayların aile icine girmeyeceği duygusu, bu gereksinmenin temel nedenidir. Eğer cocuk ev icinde kendisini guven icinde bulmuyorsa cocuk ailenin dışında bir yere yonelir. Aile ile olan bağlarını koparır. 3. Yakınlık ve dayanışma duygusu: Aile icinde temel guven ve dayanışma varsa aile dışında bireyin karşılaştığı stres getirici olumsuz olaylar yıkıcı etkisini pek gostermez. Guven duygusunun baskın olduğu aile dış dunyanın yaratmış olduğu sıkıntı ve kaygılarından kendisini kurtarır. Bu tur aile icinde olan kimseler kendilerine olduğu gibi cevresine de guvenirler. Eğer aile icinde guven ve dayanışma sağlanmamışsa bu insanlar yoğun stres ve gerginlik yaşarlar. Bu kişiler kendilerine dahi guvenemezler. Dolayısıyla cevresinde yakın ilişkiler kuramazlar. 4. Sorumluluk duygusu: Aile sistemi icindeki anne ve babalar davranış ve sozleri ile sorumluluk duygusunu ifade ederler. Aile icinde sadece anne baba değil herkes sorumluluk duygusunu paylaşır. Elbette ki cocuklara yaşları oranında sorumluluk yuklenmelidir. Tum sorumluluğu kendi uzerine alan, cocuğunu sorumluluktan kurtaran anne ve babalar kendi yaşamını bicimlendirmekten aciz surekli başkalarının yonetiminde olmaya yonelik bireyler yetiştirirler Bu tur tutumlar sonucunda yetişmiş bireyler yaşamlarında yer alan olaylardan surekli başkalarını sorumlu tutarlar. Gelişimsel donemi goz onune alınarak cocuğun odasını toparlaması, ev işlerine yardım etmesi gibi konularda sorumluluğu sağlanabilir. Bunu yaparken kız ve erkek işleri kesin cizgilerle ayrılmamalıdır. 5. Zorluklarla mucadele ederek onların ustesinden gelmeyi oğrenme: Cocuğa her şey hazır verilmemelidir. Sorumluluk duygusunun gelişimi ile ilgili anlatılanlar zorluklarla mucadele etme ile ilgilidir. Cocuğun icinde bulunduğu gelişimsel donem goz onunde bulundurularak cocuk kendi sorunları ile başbaşa bırakılmalıdır. Bu durum onların zor sorunları ile mucadele ederek, uğraşmasına olanak vermek, kendisine guvenli sorun cozme becerileri gelişmiş bireyler olarak yetişmeleri icin gereklidir. Karşılaştığı her zorluğa aşırı yardım eden ana babaların cocukları surekli başkalarına muhtac, kendilerine guvensiz olur. Boyle kişiler yetenek becerilerini keşfedemezler. 6. Mutluluk ve kendisini gercekleştirme ortamı: Aile ortamı bir mutluluk ortamıdır. Şimdiye kadar anlatılan gereksinimlerin karşılanması mutlu olmayı getirir. Evde değerli olduğu duygusunu tadan birey mutlu olur ve yaptığı şeylerden doyum alır, kendini gercekleştirme olanağı bulur. 7. Sağlıklı manevi yaşamın temellerini oluşturma ortamı: Katı din kuralları altında yetiştirilmiş cocuk surekli yargılanacağı, cezalandırılacağı korkusunu yaşar. Kendi yaşantı ve deneyimlerini zenginleştirecek ic ve dış dunyasını araştırıp keşfedeceği yerine koru korune itaati, kendi duşunce ve duygularından utanmayı oğrenir. Sağlıklı manevi yaşam ailenin cocuğuna verebileceği en onemli surectir. Sağlıklı bir manevi temeli olan insanlar kendisi ile barışık, insan ilişkileri olumlu ve kuvvetli saygılı bireyler olarak yetişirler.