Kurabiye Hırsızı Bir gece kadının biri bekliyordu havaalanında, daha epeyce zaman vardı, ucağın kalkmasına... Havaalanındaki dukkandan bir kitap ve bir paket kurabiye alıp, kendisine oturacak bir yer buldu. Kendisini kitabına oyle kaptırmıştı ki, yine de yanında oturan adamın olabildiğince curetkar bir şekilde aralarında duran paketten birer birer kurabiye aldığını gordu. Ne kadar gormezden gelse de. Bir taraftan kitabını okuyup, bir taraftan kurabiyesini yerken, gozu saatteydi. "Kurabiye Hırsızı"yavaş yavaş tuketirken kurabiyelerini, kulağı saatin tik tak larındaydı. Ama yine de engelleyemiyordu tik tak lar sinirlenmesini... Duşunuyordu kendi kendine, "Kibar bir insan olmasaydım, morartırdım şu adamın gozlerini!" Her kurabiyeye uzandığında, adam da uzatıyordu elini... Sonunda pakette tek bir kurabiye kalınca "Bakalım şimdi ne yapacak?" dedi kendi kendine. Adam, yuzunde asabi bir gulumsemeyle uzandı son kurabiyeye ve boldu kurabiyeyi ikiye. Yarısını kurabiyenin atarken ağzına, verdi diğer yarıyı kadına. Kadın kapar gibi aldı kurabiyeyi adamın elinden ve "Aman Allah'ım, ne curetkar ve ne kaba bir adam, ustelik bir teşekkur bile etmiyor!" Anımsamıyordu bu kadar sinirlendiğini hayatında. Ucağının kalkacağı anons edilince bir ic cekti rahatlamayla... Topladı eşyalarını ve yurudu cıkış kapısına... Donup bakmadı bile "Kurabiye Hırsızı" na... Ucağa bindi ve oturdu rahat koltuğuna. Sonra uzandı, bitmek uzere olan kitabına... Cantasına elini uzatınca, gozleri acıldı şaşkınlıkla... Duruyordu gozlerinin onunde bir paket kurabiye!.. Caresizlik icinde inledi, "Bunlar benim kurabiyelerimse eğer; otekiler de onundu ve paylaştı benimle her bir kurabiyesini!" Ozur dilemek icin cok gec kaldığını anladı uzuntuyle. Kaba ve curetkar olan, "Kurabiye Hırsızı" kendisiydi işte.