Cocukların korkularını ciddiye alın! Cocukların korkularını ciddiye alın, alay edip kucumsemeyin Hayal dunyaları son derece geniş olan cocuklar, korkularını bastırmakta zorlanabiliyor. Cizgi film kahramanlarını gercek sanıp, bircok şeyden urkebiliyorlar. Onlara "amma da korkaksın!" demek problemi cozmuyor. Cocukların ozellikle geceleri eve girecek kotu adamlardan, hırsızd... an, canavardan, hayaletten, kedi kopek gibi hayvanlardan korkması kimi zaman komik gelse de ciddiye alınması gereken durumlar arasında yer alıyor. Kucuk yaştan itibaren zihne yerleşen korku duygusu yetişkinlikte de etkisini gosteriyor. Davranış Bilimleri Enstitusu'nden Psikolog Şeyda Ozdalga, tehlikeli bir durumdan kacınma duygusu olarak gelişim yaşına gore korkunun normal olduğunu belirtiyor. Ancak, cocuğun normal hayatını surdurmesini engelleyecek seviyeye gelen korkuların ciddiye alınması ve doğru bir yaklaşımla cozulmesi gerektiğini soyluyor. Korkunun oğrenilen bir duygu olduğuna dikkat ceken Ozdalga'ya gore, hayali korkular okul oncesi donemde başlıyor. Cocuk korkuyu oncelikle ailesinden, yakın cevresinden, televizyondan, bilgisayar oyunlarından oğreniyor. Anne babanın korktuğu durumlardan korkuyor. Anne, kopek gorduğu zaman tepki gosteriyorsa cocuk onun korkulacak bir şey olduğunu oğreniyor. Bazen de cocuk şartlanıyor. Kopeği severken zarar verdiyse korku geliştiriyor. Ozellikle okul oncesi donemde cocukların televizyonlardaki şiddet icerikli goruntuleri gercek sandığını belirten Ozdalga şoyle konuşuyor: "Anne babaların bilgi vermesi gerekiyor. Silahın olduğu yerde elbette ofke, kızgınlık, intikam gibi olumsuz duygular, olum ve kan oluyor. Ailelerin sınırlayıcı olması gerekir." Cocuğa, "ocu geliyor" demeyin Korkularını anlatmalarına fırsat verin. Alay edip kucumsemeyin. 'Erkek adam korkar mı, bundan da korkulur mu, sen bebek misin?' gibi ifadeler kullanmayın.. Cocuğa model olun. Kedi, kopek gibi hayvan korkularında sakin yaklaşın. Kendiniz de korksanız bile belli etmeyin. Bir kedi tırmalamışsa bunu butun kedilerin yapmayacağını anlatın. Duştuğu zaman aşırı hassasiyet gostermek de, acımadı demek de doğru değil. Gercekte canı yanmış olan cocuk anlaşılmadığını duşunur ve kendini kotu hisseder. Duştukten sonra annesinin korktuğunu goren cocuk, canı cok yanmamış olsa da aynı şeyi yaşamaktan korkar. Cesur olduğu, korkmadığı durumları destekleyin. Hep olumsuza odaklanmak yerine olumluyu da alkışlamak gerekir. Cocuğu, ocu geliyor, ağlarsan iğneciye gotururum, yaramazlık yaparsan polise veririm ve cin/peri gibi şeylerle korkutmayın. Cocuğu korkusuyla yuzleştirin. Korktuğu yerlere birlikte gidin. Asansorden korkuyorsa, birlikte binin. Once sadece bir kat cıkarak korkulacak bir şey olmadığını gosterin. Denizden korkan bir cocuğu zorla suya sokmak yerine once suyun kenarında kendi kendine oynamasına fırsat verin. Suyla oynarken korkusunu aşar. Cocuklar karanlıkta bir şey gozukmediği icin kendilerini guvende hissetmez. Karanlıkta evde bir şey değişmeyeceğini gosterin. Karanlığı eğlenceli hale getirin. Mum yakıp komik oyunlar yapın. Karanlıktan korkan cocukla birlikte yatmak doğru değil. Bir sure odasında durarak korkusu telafi edilebilir. 'Evimize canavar giremez' demek, canavarın varlığını kabul etmektir. Bundan once cocuğun kafasındaki canavar algısının ne olduğunu oğrenin. Cocukların yalnız kalmaktan korkmaması icin birdenbire yanlarından kaybolmayın. Anne babalar 3 4 yaşlarında bazı kuralları cocuklara daha net gostermeye başlar. Ayrı yatılacak, kendi sorumlulukları olacak, evin kurallarına uyulacak gibi.