İstemezmisin Ey Omer! İstemezmisin Ey Omer! Hz. Omer'in ağlaması Hz. Omer sessizce Hz. Muhammed in dinlenmekte olduğu odaya girer. Bir an cevresine goz gezdirir. Tavana asılmış kuru bir deri parcası, bir torbanın icinde bir kac kg. arpa, duvara dayalı bir kac ağac yaprağı ve yerde de Hz. Muhammedin uzerinde uyumakta olduğu hurma lifinden orulmuş kaba bir hasır. Bu manzara karşısında ağlamaya başlayan Hz. Omerin hıckırıkları Onu uyandırır. Kalkınca hasırın vucudunda iz yapyığını goren Hz. Omer daha cok ağlamaya başlar. Efendimiz hayretle sorar; Ey hattaboğlu! Nicin ağlıyorsun? Ey Allahın elcisi! İranlılar imparatorlarını saraylarda yaşatırken, Bizanslılar kayserlerini luks ve ihtişama boğmuşken sen ki Allahın elcisisinİzin versende bizde seni Maksat anlaşılmıştır, Allahın elcisi, gelecekteki halifesinin sozunu huzunlu bir tebessum, tatlı bir el işaretiyle keser ve Bu dunya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Ahiret yurduna gelince, işte asıl hayat odur. Keşke bilmiş olsalardı(Ankebut64)ayetini okuduktan sonra ekler; İstemezmisin ey Omer! Dunya onların olsun, ahiret de bizim.