Fabrika... Son gunlerde bir değişim saplantısı tanıdığım veya gorduğum herkesi esir almıştı. Buyuk olasılıkla bu saplantı yakın bir gelecekte ortadan kalkacak ama yerine başkaları gelecekti. M, buyuk ve uluslararası bir şirketin birkac yıl once acılmış fabrikasında calışıyordu. Yaptığı işe karşılık aldığı ucret fena sayılmazdı ve Mde hic şikayet etmeden calışıyor dahası mutlu bile oluyordu. Fabrikanın bulunduğu yer, şehirin girişinde, tam cam ormanlarının ortasında idi. Bu mekan fabrikayı bir an once tedavi edilmesi gereken bir hastalık olarak gosteriyordu ama kimse bu tedaviyi gercekleştiremezdi. Gercekleştiremezdi, cunku M ve diğer calışanlar fabrikayı buyuk bir iman ve tutku ile koruyordu. Bu, fabrikayı koruma konusunda haksızda sayılmazlardı aslında. Fabrika butun bu insanlara tok ve boyun eğerek calıştıkları surecede tok kalacak bir mide, giyecek ve ev gibi hayati şeyler sağlıyordu. İşin ozunde bunlar vardı... M bir gun cansıkıntısının verdiği etkiyle fabrikanın diğer bolumlerini gorme isteği duydu. Ve bu isteği hemen eyleme doktu. Fabrika yedi kattan oluşuyordu ve bu yedi katın herbiri, diğer katlarında varlıklarını surdurebilmesinin başlıca nedeni idi. İlk kat uzun ve gri lle kaplanmış tabanı, duvarları ve tavanıyla oldukca sıradan bir yerdi. İkinci, ucuncu ve dorduncu katta calışanlar bu ilk katta calışanlara gore daha şanslı sayılabilirdi. İlk katta calışmak oldukca onur kırıcı birşey sayılıyordu onlar icin. Diğer altı kat ise ustteki kat biraz daha iyi olmakla beraber bu ilk kata gore fena sayılmazdı. İlk katta bir takım madenler işleniyor, eşyaya donuşturulebilecek kıvama gelincede, bu yeni madde en ustteki odalardan birinde ortaya atılan ve onaylanan yeni urunun uretimine başlanması icin diğer katlara yollanıyordu. M bu sisteme hayranlıkla bakıyor veşoyle duşunuyordu,bu işleyişin bir parcası olmak ne yuce bir duygu, ben ve benim gibiler icin bu fabrika bir baba gibi, evet bir baba, evlatlarını doyuran, koruyup kollayan bir baba!!!. M diğer katlarıda gezdikten sonra kendi bolumune donuyor ve ust kataki beylerin projelerinde sonsuza kadar yer alabilmek icin dua ediyordu. Fakat makinelerin sesleri dikkatini dağıtıyor ve duaya surekli yeniden başlamak zorunda kalıyordu...