Mevlananın su felsefesi mevlana su felsefesi mevlananın su felsefesi BİR AN İCİN SEN SU OLDUĞUNU DUŞUN; Su denli ozel, su denli yararlı ve su denli cok, tukenmez... İnanıyorum ki gercekten de oylesin. Ama ister ceşmelerden dokul, ister goklerden yağ, ister nehirler dolusu ak; dibi olmayan bir kovayı dolduramazsın. Yani seni dinlemeyenlere sesini duyuramazsın. Unutma daha cok bağırdığında daha cok dinlenmezsin, gurultunun parcası olursun yalnızca!... Suyun yanında olanlar suyu en az icenlerdir. Cunku"Su nasılsa burada, gerek yok ki suyu kana kana icmeye" diye duşunurler.. Tıpkı, sesini surekli duyanların seni dinlemedikleri gibi! Ormandaki hicbir hayvan, ırmağın gurultuler koparan yerinden su icmeye calışmadı şimdiye dek. Hepsi, hep sabahın en sakin anini bekledi; suyun durgun yerlerini bulabilmek icin. Gittiler ve sakin sakin gereksinimlerini giderdiler. Onlar icin en uygun olan kendi istedikleri zamandı. Sen hep bir su olduğunu duşun. Su gibi guzel, su gibi vazgecilmez... Ve su gibi yasam kaynağı olduğunu duşun. Ama su gibi yaşatıcı ol. Su gibi yıkıcı, surukleyici ve oldurucu değil!.. Suysan tarlalarını basma insanların, yuvalarını yıkma, ocaklarını sondurme; sana "felaket" denmesin! Suysan bir bardağa sığabil ki damarlara girebilesin!.. Su gibi ozel, su gibi guzel, su gibi yararlı, su gibi gerekli ve su gibi bitmez tukenmez olduğunu da unutma. Ayrıca su gibi sakin olabileceğin gibi, su gibi de "kıyametler" koparıcı olabileceğini unutma... Vadiler varken onunde ve ovalar varken, yayılabileceğin kucuk ırmaklara ayırabiliyorsan kendini ve bardaklara bolebiliyorsan, yasam verirsin cevrene. Yoksa hep duyulmayan, dinlenmeyen, korkulan ve kacılan olursun seller, afetler gibi. Tercih elindeydi hep ve hep "senin" ellerinde olacak... Ya tutmayı oğreneceksin dilini ya da hic durmadan konuştuğun icin, yalnızca bomboş ve anlamsız sesler cıkartan birisi olduğunu zannettireceksin cevrendeki insanlara! Ama yapman gereken su değil mi? Duşuneceksin ne zaman ne soyleyeceğini. Duşuneceksin kimin dinleyip dinlemediğini, kimin anlayıp anlamadığını. Duşuneceksin anlatmak istediklerinin ne kadarını anlatabildiğini... Hatta anlayanların anladıklarının da senin anlattıklarının ne kadarı olduğunu duşuneceksin... Konuşmak icin en uygun zamanı bekleyecek, en az ama en uygun sozcukleri secmeye calışacaksın... Yolcuların, onceden aldıkları biletleri ceplerinde olduğu halde, saatlerini kontrol ederek, zaman yaklaştığında, vapurun kalkacağı iskelede hazır olmaları gibi, sen de fikrini bildireceğin kişinin " kıyıya yanaşmasını" bekleyeceksin!.. Demeyeceksin " Ben canim isteyince giderim iskeleye, vapur da o saniyede gelmek zorunda!.." Demeyeceksin " Ben aklıma geleni geldiği bicimde soylerim. Karsımdaki de değil duymak değil dinlemek, anlattığımdan bile fazlasını anlamak zorunda.." Keşke oyle olsaydı. Keşke hakli olsaydın, ama maalesef değil... Ağzını acıp "Şelaleden dokulen suyu" icmeye calışan bir tavsan gordun mu hic?... Ya da onune cıkan ağacları bile surukleyen bir selden susuzluk gidermeye uğrasan bir ceylan gordun mu? Kaplanlar bile icebilmek icin suyun durulmasını bekler; beyni olan her canlı gibi! Haydi... Sen simdi " su olduğunu" duşun ve kendini " su gibi " hisset... Su gibi ozel, su gibi guzel, su gibi berrak, su gibi yararlı... Su gibi yaşam kaynağı ve su gibi bitmez tukenmez olduğunu anımsa... Ama yine su gibi " kucuk bir bardağın icine" sığdır ki kendini girebilmeyi oğren insanların damarlarına. Yaşam ver... vazgecilmez ol!