DEVLETLER HUKUKU NEDİR? devletler hukuku nedir, devletler ozel hukuku nedir, devletler genel hukuku, uluşlararası hukuk nedir, devletler hukuku hakkında bilgiler, Devletler Hukuku Farklı ulkeler ve bu ulkelerin yurttaşları arasındaki ilişkileri duzenleyen kurallar ve gelenekler butunudur. Bu geniş alan genellikle devletler ozel hukuku ile devletler genel hukuku olarak ikiye ayrılır. Uluslararası hukuk terimi bazen yalnızca devletler genel hukuku anlamında kullanılır. Devletler ozel hukuku yabancı ulkelerde bulunan bireylerin haklarıyla ilgilenir. Devletler genel hukuku ise bağımsız devletlerin birbirleriyle olan ilişkilerindeki karşılıklı haklarını duzenler. Devletler Ozel Hukuku Devletler ozel hukuku ilişkilerinde taraflar genellikle kişiler ya da şirketlerdir. Ama odunc alma alım satım gibi işlemlere girişen bir devlet de ozel hukuk kuralları kapsamına girer. Tuccarlar ve yolcular devletler ozel hukukuna bağlıdır. Bu hukukun koruyuculuğu altında yabancı ulkelerle ticari ilişkilere girerler. Devletler ozel hukuku bireyler icin gereklidir cunku başka ulkede bulunan bir kişinin kendi ulkesindeki hukuk kuralları bu ulkede gecerli değildir. Orneğin bir Turk yurttaşı Londra ya da Paris'teki oğrenciliği sırasında Turk yasaları altında yaşamaz. Eğer bu kişi yasaları ciğner olur ya da bir yabancıyla evlenirse hangi hukuksal duzenlemelere başvurulacağını devletler ozel hukuku belirler. Devletler ozel hukuku ayrıca yabancılarla ilgili bir uyuşmazlıkta hangi devletin hukukunun gecerli olacağını hangi devletin mahkemesinin yetkili olduğunu ve verilen hukumlerin nasıl uygulanacağını duzenler. Devletler Genel Hukuku Devletler genel hukuku birbiriyle ticaret yapan bağımsız devletler arasındaki anlaşmalar ile geleneklerden doğdu ve gelişti. Eski Yunan ve Roma doneminde de benzer anlaşmalar vardı. Orneğin ulkeler arasındaki bir anlaşmaya gore hoş gorulmeyen ve korkulan bir eylem olan korsanlık mutlaka idamla cezalandırılırdı. Devletler arasındaki anlaşmalar genellikle ticaretin surdurulmesini ve yapılan ticari anlaşmalara uyulmasını sağlayacak bazı kurallar da icerirdi. Devletlerin birbirleriyle dostca gecinmesi kendi cıkarlarına uygundu. Boylece siyasal konular icin diplomatik hizmetler iş yaşamıyla ilgili olarak da konsolosluk hizmetleri geliştirildi. Diplomatlar ve konsoloslar aracılığıyla devletler arasında anlaşmalar yapıldı. Bircok devlet arasında yabancı gemilerin bir devletin kıyılarına ancak belirli bir uzaklığa kadar yanaşabileceğine ilişkin anlaşmaya varıldı. Fırtınaya yakalanan herhangi bir gemi butun devletlerce kararlaştırılmış ortak bir işaretle yardım isteyebilirdi. Ticari ilişki icindeki ulkeler başka ulkelerden gelen mallardan alınan vergiler konusunda ileriye donuk anlaşmalar yaptılar. Uluslararası ticaret ile uluslararası hukuk birbirleri icin gerekli ve tamamlayıcı oldu. Uluslararası hukuk siyasal ilişkiler konusunda iş alanındaki başarısına ulaşamamıştır. Uluslararası ilişkilerde her devlet mutlak bağımsızlığını ileri surerek kendi kurallarını dayatabilmektedir. Bu durum ise coğunlukla anlaşmayı engeller. Guclu devlet zor kullanma tehdidiyle gucsuz olanı denetlemeye calı1 şabilir. Gucsuz devlet ise zorbalığa karşı susmak zorunda kalabilir. Butun bu sorunlardan kacınmak icin devletler siyasal ya da ticari herhangi bir konuda goruşmelere başlamadan once kurallar oluşturmanın gerekliliğine inanmaya başladılar. Gecen 200 yıl boyunca kabul edilen ve uygulanan bu kuralların tumu "devletler hukuku" ya da "uluslararası hukuk" olarak adlandınldı. Bunların yanı sıra devletler karşılıklı olarak imzaladıkları antlaşmalarla da kendilerini sınırlarlar. Flaman bilim ve devlet adamı Hugo Grotius uluslararası hukukun babası olarak bilinir. Grotius 1625'te yayımlanan Savaş ve Barış Hukuku adlı kitabında doğal hukukun herhangi bir ulkenin egemenliğinden cok daha onemli olduğundan soz etmekteydi. 1668'de buyuk devletler Fransa ile İspanya arasındaki savaşı sona erdiren Aix la Chapelle Antlaşması'nı imzaladı ve devletler hukukunu uluslararası ilişkilerin temeli olarak tanıdı. Guclu devletler 1856'da Paris'te Paris Antlaşması1864'te de Cenevre'de Cenevre Sozleşmesi icin toplandı. Bu onemli toplantılar 1899'da ve 1907'de Lahey'de surduruldu. Yapılan anlaşmaların coğu 1914'te I. Dunya Savaşı'nın başlamasıyla birlikte bozuldu. Savaş sonrasında kurulan Milletler Cemiyeti (1920) uluslararası anlaşmazlıkları barışcı yollardan cozmeyi amacladı. ABD Milletler Cemiyeti dışında kaldı. Obur buyuk gucler ise etkinliğine ve yetkilerine sınırlamalar koyarak orgutu tanıdılar. Bu koşullarda orgut varlığını korudu ama uyelerine yaptırım uygulama konusunda gerekli guce sahip olamadı. Uluslararası hukuk II. Dunya Savaşı'nı (1939 45) onleyemedi. Bu savaşla insanlar duzenli işleyecek bir uluslararası kurallar sisteminin gerekli olduğunu yeniden anladılar. Savaş sona ermeden once Birleşmiş Milletler orgutunun temelleri atılmıştı. II. Dunya Savaşı'ndan sonra Birleşmiş Milletler uluslararası alanda zorlayıcı hukuk kurallarını oluşturma hedefiyle calışmalarına başladı.