Parmak emme sorunu Parmak emmeyi normal cocuklarda herhangi bir psikopatolojik etken olmaksızın 3 4 yaşlarına kadar gorulen bir olgu olarak kabul ederiz. 1 yaşın sonuna kadar emme, bir cocuğun yeme ve icmesi icin tek ve esas yoldur. Zararsız bir davranış olan parmak emmeye hemen bebeklerin tumunde rastlanmasının en onde gelen nedeni yeni doğan bebeklerin parmak emmeyi daha anne rahminde oğrenmiş bulunmaları ve doğuştan sahip oldukları en guclu reflekslerden birinin emme refleksi olmasıdır. Bebeklerin zaman icinde parmak emmeyi; oyuncaklarına, battaniyelerin uclarına ya da ceşitli eşyalara genelleştirdikleri gorulur. Ebeveynlerin coğunluğu parmak emmenin sebebinin aclık olduğunu duşunurler. Oysa bu emme %50'den %90'a varan yuksek bir oranda beslenmeye bağlı olmayan yaygın bir davranış niteliğinde gorulur. 1 yaşındaki cocukların %50'ye yakın bir kısmı parmaklarını emerler. 2,5 3 yaşlarında parmak emme hala devam ediyorsa ve vazgecirmek icin aile tarafından belli cabalar devreye giriyorsa, bunlar cocuk tarafından direncle karşılanır. 18 21 aylık cocuklar doneminde en yuksek seviyeye cıktığını gorduğumuz parmak emmenin 4 yaşına doğru kaybolması beklenir. Araştırmalar en gec 5 6 yaşlarında sona erdiği takdirde, parmak emmenin zararının olmadığını, ancak suregelmesi halinde, dişlerde deformasyona neden olabileceğini kanıtlamıştır. Parmak emme alışkanlığı karşısında anne babanın takınacağı en sağlıklı tutum, olayı telaşa kapılmadan sabırla karşılamak ve surekli ilgilenip, uyarmaktan kacınmaktır. Cocuklara bu hareketlerinden dolayı şiddet hareketleri uygulanmamalı ve cocuk batıl fikirlerle korkutulmamalıdır. Ozellikle ilk cocukluk doneminde tedaviden kacınmalı, alışkanlık 5 6 yaşından sonra devam ediyorsa bir uzmana danışılmalıdır.