Biz Biz; deger vermedigimiz icin, Islam, bize zorlastiriliyor, biz Islamin kiyisindan kosesinden tuttugumuz icin, bize de ancak kiyisi kosesi yasattiriliyor. suc kimsenin degil, suc hakkiyla Islami yasamayan biz gafillerindir. Asr i Saadette Mevlamiz Islami gonderdi. Sahabe Islami, peygamberini cok guzel tanidi, bagrina basti, malini, canini, esini, cocuk ve diger yakinlarini Islam ve peygamberleri ugruna feda ettiler. Oysa bizler birakin mali cani evladi, daha nefsi feda edemezken, nasil diger saydiklarimizi feda ederiz. Hz. Sıddıyk i Ekber butun malini Efendimiz 'e getirdi dagitilsin diye. Efendimiz sordu, ailene ne biraktin diye. Sıddiyk buyurdu: " Allah ve Rasul Askini" ne buyuk mirasti ki o, Sıddik'a ve ailesine; ALLAH'a ve Peygamberi'ne yakinlik, dostluk kazandirdi. Allah sevdi ve asirlardir, onlarin sevgisini, layik olan gonullere naksetti. Hz. Ali Efendimiz 'e suikast duzenlenecegini ogrenince, Efendimiz 'in yerine yatagina girdi, ortuyu kafasina kadar cekti. dusunun bir defa, caniler ortuyu acmasa Hz. Ali'yi gormeyecek, Efendimiz diye oldureceklerdi ve bunu Hz. Ali de cok iyi biliyordu, o yataga Efendimiz 'in yerine oldurulmek icin girmisti. Yine Ashabtan birisi kole iken, Efendimiz ugruna gozlerini feda etmis, caniler dini icin gozlerine mil cekmislerdi. Asr i Saadete bakarsak, hemen hemen 124 bin sahabede bunun gibi din Islam ugruna yapilmis fedakarlik goreceksiniz. yanlis anlamayin sozum nefsime. daha ben avrupanin medeniyet, orf ve adetlerini birakip nefsime; Islamin orf ve adetlerini telkin edememisken, nasil derim ki sizlere, gelin biz de Sahabeler gibi, malimizi, canimizi feda edelim. herhalde bana deli der, gulersiniz. mali, cani, evladi feda edemeyiz. onlar bizim ilahimiz olmus. boyle bir sinavdan gecsek herhalde sinifta kaliriz. ama dusunuyorum, ALLAH icin cani vermek zor, peki nefsimizi de mi feda edemeyiz? Islam dini zevksiz mi ki, kendimize baska zevk alanlari acmisiz. Misal, bir kadinin guzel, gosterisli olmasi icin body mi, pantolon mu giymesi gerekiyor., hadislerde Efendimiz 'in ve Allah'in lanet ettigini bile bile... bayanlarimiza; Islama gore giyilmis etek, elbise şiklik ve zerafet vermez mi. Esarp yasagindan bahsederiz, bayanlarin pantolon giymesi helal mi. bacak hatlarini gostermesi, basini ortse bile, makyaj yapip erkek yanina cikmasi helal mi. Islam; tozlu raflara kaldirilsin diye gonderilmedi. Sahabe Islama hakkiyla sahip cikti, kisa suren bir zulum devresinden sonra, Allah onlara muzafferlik nasip etti. Islami, her yerde, her sekliyle layik olduklari bir sekilde rahat yasadilar. Herkes layik oldugunu ceker. Biz bu yasaklara layigiz ki, cekiyoruz. Islam oyun isi degildir. Biz isimize gelen emri yapar, isimize gelmeyeni yapmazsak, ALLAH da boyle insanlarin isine gelecek yerde yasatir, gelmeyen yerde yasak koydurur. gelin isterseniz, biz, Kur'an ve Efendimiz 'in sunnetlerine tekrar donelim ve bakalim helal ne imis, haram ne imis, ogrenelim ve ogretelim. kariyerimizi dusunerek, makam mevkimizi korumak icin hakikatleri gizlemeyelim ki, o aldigimiz ilim bizi kurtarsin. Aksi takdirde okudugumuz her kelime bize azap olacak, keske okumasaydik diyecegiz. o donem saadet asriydi cunki onlar itaat ve ibadetle hakiki saadete ermislerdi. oysa gunumuz oyle mi. onlar saadeti Allah'ta aramis ve saadete ermislerdi. gunumuzde saadet parada araniyor, makam, mevki, sohrette araniyor. ne yazik ki saadet bulunmuyor. sorum su ki, kadinin da erkegin de dar kiyafet giymesi, nikah dusen erkek olsun kadin olsun kisilerin yaninda alakasiz konusmasi, gulmesi, bulunmasi, haram degil mi. yalniz kalbe dunyayi koymak haram degil mi. alkollu davetlerde, icki masalarinda bulunmak haram degil mi. hic sahabelerden dogum gununu eglence ile kutlayani duydunuz mu ya da Efendimiz 'in evlilik ve dogum gununu kutlayin diye bir hadisini, sahte dahi olsa, okudunuz mu. belki bana bir arada bulunmaya mecburuz, okul, is ne olacak dersiniz. ben de size kabir ne olacak derim. olum ne olacak. kabirdeki yilanlardan, ciyanlardan; okul, is, cagimizin modern hayati kurtaracak mi bizi. medeniyetin; kabirden korudugu, curumekten yok olmaktan kurtardigi bir kisiyi gosterin, ben de size katilayim. insanlari medeniyet sarhos etmis. illa ki uyanmak icin olmek mi lazim, acaba bize kabirde kiyamete kadar surecek bir hayatta; yemek, icmek, giysi lazim degil mi. orada bizim bu gibi gereksinimlerimiz olmayacak mi. azapta isek zaten bunlari gorecek halimiz olmayacak. insanlar neden yaratilmistir. eger yalniz dunya icinse, o zaman insanlara cok buyuk haksizlik yapilmis cunku dunya, yokluk, calisma, cile, sıkıntı, bela, musibet yurdu. insanlarin hayati onda biri gulmek, dokuzu aglamakla geciriliyor. cocuk hayati tanima yasi gelince okula veriliyor. en guzel, oyun, eglence ile gecirecegi yillarini baski, ders, okul, disiplin ile geciriyor. eger cocuklara sen sirf bunun icin yaratildin, deseler, yok istemem ben, dayak, baski, disiplin, ders, okul olmayan bir yerde yasamak isterim. her istedigim aninda olsun, hic bir sıkıntım olmasin. o cocuk haliyle bile farkina varmadan bir cennet ozleminden bahseder. cunku o saydiklari ancak cennette verilir. genclik donemi gelir, yine baski ders vardir. kimi, tatillerde calismak zorunda, kimi okuma imkanini bulamamakta, okuyan zengin aile cocuklari da tatminsizligi giderebilmek icin cilgin partiler, sigara, uyusturucu, alkol, bunlara hep ruhu tatmin icin yonelirler. onlara sorsaniz sen bu hayat icin yaratildin, onlar diyecek ki, yok istemem, ben; ic huzuru olan, ruhumun hic daralmadigi, kotu duygularin olmadigi, calismanin, huzursuzlugun olmadigi, kavgalarin, haksizliklarin, savaslarin, dogal afetlerin olmadigi ve asla kotulugun, suclarin olmadigi, hic bir sey icin yasaklarin, kisitlamalarin olmadigi ve olumun dahi olmadigi ebedi bir zenginlik; icinde bitmeyen bir zevkin sefanin oldugu bir yer isterim. onlar da hal diliyle cennet ozleminden bahseder. kisi orta caga gelmis, evlenmis, sorumlulugu artmistir. coklarindan duyarsiniz, hayat mi, yasamak mi bu. ona deseniz, sen bunun icin yaratildin, feryat eder. okulu bitmis, ise baslamis, kiminin isi de yok, hayat yuku sirtinda kayalar gibi, isin sorumlulugu cok, yuku cok, hirsi uzun, emelleri cok... isci olsa memur olmak ister, memur olsa amir olmak, amir olsa mudur olmak, mudur olsa baskan olmak ister, cunki fitratina yerlestirilmis; cennetle ve Cemalullah ile tatmin olacak ruhunda bir hirs yaratilmis. kimi bu hirsi kotuye kullanir, baskalarini al asagi etmeye calisir, kimi mesleginde ilerlemeye kullanir ama hic bir makam onu tatmin etmez. hep o da diyecek ki, "ben de istemem... dunyada ne var ki, hep ayni, evden ise, isten eve, esin, cocuklarin sorumlulugu belimi buktu, hayatin yuku sacimi, dislerim doktu, anlamadim ki, gencligim ne cabuk gitti, en guzel yillarim calismayla, okumayla gecti. ben; esin, cocuklarin olup, sorumlulugun olmadigi luksun, konforun olup, calismanin olmadigi, asla gencligin gecmedigi, hastaligin, uzuntu, kederin, aile, komsu, arkadas kavgalarinin yapilmadigi, insanlarin birbirini aldatmadigi, meftun oldugumuz fiziksel ve ruh guzelligimizin artip, solmadigi, yokluk, sefaletin bulunmadigi, yarinin endisesini duymadan yasayacagimiz bir yer isterim... " iste ortayas doneminin insanlari da haliyle cenneti arzular. yaslilara sorsak zaten diyecekleri sey, dunyada ne var. arti, onlar her halleri ile cenneti arzular. koskoca bir omur yasamislar ama hayat ne cabuk bitti derler. peki onlar, biten bir hayat icin mi yaratilmistir. dunyada numunelerini gordukleri guzelliklerin asillarina erememek, onlara karsi haksizlik degil mi. genclik gibi guzel bir ruya gordu. yaslilik uykusu onu cabukca uyandirdi, o gencligine doyamadi. okuma, calisma derken bir de bakti beli bukulmus, takati sokulmus, hastalik onu sarmis. bunlar haksizlik degil mi. bu saydiklarimiz; yine dunyayi iyi yasayanlar... hic okumayanlar, savaslarda, hapishanelerde, hastanelerde, cile cekenler, zalimlerin baskisi altinda eziyet gorenler... acaba butun bunlar sirf dunya icin yaratilmis olsa, bunlara ve bize yazik degil mi. kisi 1 ay niye calisir, aybasinda maasini almak icin. maassiz calisanin haline acimazmisiniz, yazik sunlara bosu bosuna calisiyorlar demez misiniz, peki eger bizim cennet gibi bir maasimiz olmazsa, cehennem gibi bir hapiste zalimleri hapsedecek, ahirette bir mahkeme i kubra olmazsa, soylermisiniz, Afganistan'da, Filistin, Irak, Cecenistan, Bosna Hersek ve yurt ici, yurt disinda, dunyanin dort bir bucaginda zulum goren mazlumun hakkini kimler savunacak. zalim zulmunu yapip, gocup gidecek, yaptiklari yanina kar mi kalacak. peki mazlumun ne sucu vardi ki, o zulmu cekecek, cennet gibi bir mukafaat olmadan gecip gidecek. bunlari hangi kanuna, hangi akla ve felsefeye baglayabilirsiniz. ahiret yoksa cennet ve cehennem de yok demektir, zalim zulmunde mazlum zilletinde kalacak, dunyada islenen suclarin kacta kacinin cezasi tam veriliyor, soyler misiniz, demek ki, burada verilmeyen cezalar ahirette bir mahkeme i kubra'ya birakiliyor. diger taraftan cennet gibi guzel bir yer icin yaratilan duyu organlarimizin dunyadan aldigi cennete nispeten lezzetler, binde bir dahi degildir. o sonsuz lezzet ve ikramlardan mahrum olmak ve cennet kapisini kapatarak, "yok canim, her sey dunyadir, dunya lezzetleri icin biz yaratildik " demekle; kendimizi; o gozlerin kamasacagi, gonullerin bile o zevki tatmaya guc ve takatte aciz kalacagi, o sonsuz ebedi saadet ve muhtesem guzelliklerden mahrum birakmamiz, dogru mu. insan akli herseyin en iyisi, en dogrusu, en guzelini bulmak icin yaratilmistir. orasi da cennettir, yolunu adresini Kur'an tarif eder, ancak ruhlar orada, butun zevk ve lezzetler ile tatmin olur, yetinir. Cemalullahi gorunce artik baska bir sey arzulamaz.