Bir gozun nuruna karşılık 500 yıllık ibadet Bir gozun nuruna karşılık 500 yıllık ibadet Bir Goze Karşılık 500 Yıllık Ibadet Allah'ın Rahmeti, amelin karşılığı İki cihan guneşi sevgili Peygamberimiz anlatıyor: Arkadaşlar az once yanımdan ayrılan Cebrail Ey Muhammed!.. Seni insanlığa aydınlık yolu gostermek uzere hak Peygamber olarak gonderen Allaha and olsun ki diye soze başlayarak bana şu ibret dolu hikayeyi nakletti: Vakti zamanında bir mumin dunyadan el etek cekerek deniz ortasında ıssız bir adaya yerleşir. Burada insanlardan ve dunyalık işlerden uzak, ibadet etmeye koyulur. Bir sure ibadet ettikten sonra acıkmaya ve susamaya başlar. Ama nerede? Adada yalcın kayalarla, kıyıyı doven azgın acı deniz suyundan ve bir de kendinden başka bir nesne yoktur. Gunler haftaları haftalarda ayları kovalarken abid kişi gittikce guc ve takatten duşmeye başlar. Bu arada benzi solan, yuzu sararan abid ibadetlerinin ardından durmadan, Ey Rabbim bana yiyecek ve icecek bir şeyler ihsan et ki, ibadet etme gucumu kaybetmeyeyim diye Allaha yalvarıp yakarır. Gunlerden bir gun kudretine nihayet olmayan Allah yalcın kayalar arasından buz gibi soğuk, şerbet gibi tatlı bir kaynak fışkırtarak, etrafında kor gibi narlarıyla boy salmış koca bir nar ağacını dalgalandırarak Onun bu dileğini yerine getirir. Artık butun gun ibadet ettikten sonra kaynağın başına iner, nar ağacından tek narını koparıp yer ve abdestini alarak tekrar namaz kılmaya koyulur. Namazlarının ardından da, Ey Rabbim!.. Canımı secde ederken al, beni oldurup de cesedimi toprak icinde curutme, beni kıyamete kadar secde etmekten mahrum bırakma diye dua eder. Bu boyle tam beş yuz yıl surup gider. Nihayet bir gun Yuce Allah dileğine uygun şekilde ruhunu teslim alır. Bundan sonrasını Cebrail şoyle anlatıyor: Gercekten biz o ıssız adaya iniş ve cıkışlarımızda gercek Allah bağlısı mumini hep secdeye kapanmış Allahı zikrederken gorduk. Kıyamet kopup butun insanlar dirilerek mahşer toplantısına getirildiklerinde onu yine ilahi sırlara dalmış ibadet eder bulacağız. Herkesin bir bir Allahın huzuruna cıkarak hesaba cekilirken o da gelecek. Yuce Allah ona şoyle seslenecek: Ey abid kulum, seni yaygın rahmetim sayesinde Cennete sokuyorum, buyur gir. Abid ise şoyle cevap verecek: hayır ey Rabbim!.. Amelim sayesinde Cennete girmeye hak kazandım. Allah: Ey melekler, kulumun işlediği ibadet ve amellerle kendisine ihsan ettiğim nimetleri bir bir karşılaştırın. Abidin amelleriyle Allahın kendisine verdiği nimetler karşılaştırılarak olcu ve tartıya vurulacak. Bir tek gozu beş yuz yıl ibadetlerden ağır basacak. Geri kalan diğer nimetlere karşılık ibadet duşmeyecek. Ardından Allah: bu kulumu Cehenneme atın, diye emredecek. Abid: Ey rabbim, yanılmışım, bağışla. Yaygın rahmetin sayesinde Cennete girebilirim elbette, diye haykıracak. Allah: Onu buraya getiriniz. Abid, Allah huzuruna varacak duracak. Allah: Ey kulum, soyle bakalım. Seni yoktan kim var etti? Abid: Sen Ey Rabbim!.. Allah: bu var etme olayı senin amelinle mi, yoksa benim geniş ve yaygın rahmetimle mi meydana geldi? Abid: Şuphesiz ki senin rahmetinle. Allah: Beşyuz yıl gibi uzun bir sure sana ibadet etme gucunu veren kim? Issız adada seni tatlı suyla, hergun narla besleyen kim? Ve yine secde ederken ruhunu teslim alan kim?.. Abid: Sensin Ey Rabbim!.. Allah: İşte butun bunlar benim geniş ve yaygın rahmetim sayesinde meydana gelmiştir. Bunları kabul ettikten sonra mesele kalmadı. Şimdi doğru Cennete. Yuce Allah cumlemizi rahmetine bel bağlayarak ibadetini eksiksiz yapan kullarından eylesin, amin.