Beyaz Elbİselİ UC KİŞİ TERLERSE GULLER OLURDU HER TERİ HOŞ DERLERDİ TERİNDEN GULLERİ Mevlid'den Efendimiz uc yaşındalar. Halime anne, O'nu bir gozunden oburune vermiyor. yabanın kurdu uğursuzu var. Buyukluğune bunca iz, işaret bulunurken, emsalsz emanetin kılına ziyan gelmemeli. O'nu korumak, O'nu istikbale teslim etmek, zamana karşı, insanlığa karşı ve ebedi nizama karşı kabullenilmiş şerefli bir borc. Bu sebeple uyanık kalbli kadın, gozunu efendimizin uzerinden ayırmıyor... ama oz cocukları sadece akşamları evdeler. Bu durum kainatın baş tacının dikkatinden kacmaz. Nicin? Onlar, yavrum, gunduzleri koyun gutmeye gidiyorlar. Cobanlık yapmak... renk renk ciceklerin actığı; kelebeklerin, mutluluğu arılarla paylaştığı, hur ruzgarlı, hur ufuklu kırlarda yumuşak adımlarla yayılan koyunların peşi sıra gitmek; kardeşleri ile onları otlatmak, bir yamacta guneşin ılık sıcaklığında eldeki cabukla toprağı ciziştirmek ve ucsuz bucaksız fezaya bakıp oteleri! duşunmek! Anneciğim, beni de kardeşlerimle yolla. Ben de koyun godeceğim... Sutanne bin dereden su getiriyor. Ama ne soyluyor, ne anlıtıyorsa mumkun değil. O'nda bir kere bu arzu doğmuştur. Annecik nasıl dayanır artık. Ey gozumun nuru? Demek sen de koyun gutmeye gitmek istiyorsun oyle mi? Cevap tek kelime: Evet. Ertesi gun, guneş, sanki daha bir aceleyle tepeleri aşarak yukseliyor. Guneş, guneş olmaktan cıkmış; duru duru gulumseyen bir yuz gibi. O'na kırların ıtırlı ikliminde buseler konduracağına mı seviniyor acaba? Guneş doğup, her tara ışıl ışıl olduğunda Halime anne, melek yavrucuğu ipek uykulardan uyandırıyor. Ve giydirip taradıktan sonra kardeşlerine emanet... evvela Allah'a sonra kardeşlerine emanet!. Elinde sopası ile efendimiz de aralarında olduğu halde cocuklar, neş'e icinde hayvanları alarak evden ayrıllıyorlar; fakat fazla uzağa değil. Anne evden acılmayı yasaklamıştır. Zira şimdi o var aralarında; en ustun ve en kıymetli olan: Zaman, boylece akıyor. Havanın sıcak olduğu bir gun kuşluk vaktinde Halime, tam, Peygamberimizi duşunup guneş carpmasından korkarken sut kardeşlerden Şeyma, koyunların yanından cıka geldi. O Şeyma ki, Sevgili Peygamberimiz Allah'ın Resulu olduğunu tabliğe başlayacağı zaman, Peygamberliğine ilk iman edenlerden biri olacak ve muşriklerin, mu'minleri hic bir mal alıp satmayarak onları ticari ve iktisadi ablukaya aldıkları gunlerde, şahsi gayretleri ile bunu kırmaya calışıp, muslumanlara yiyecek temin edebilen bir kahraman kadın... Muhammed aleyhisselam icin yazılmış en icli kasidelerden biri Şeyma radıyallahu anha hanıma ait. Şeyma'cık, efendimizi bırakıp gelince annesinde merak ve telaş. Şeymacığım! Goz bebeğim Muhammed nerede? Sahrada anneciğim. Aman yavrum! O ciğerim bu sıcakta sehrede nasıl kalır? Anne, kızgın guneşin, nur cocuğa ziyan vermesinden endişeli... Şeyma, bir mucizenin şahidi. Gorup işitilmedik bir olayı anlatıyor: Anneciğim, guneşten kardeşime hic bir zarar yok. Cunku başının ustunde bir bulut, kendisini takip ediyor. Nereye gitsek bulut ustumuzde. Duruyoruz duruyor, yuruyoruz yuruyor. İlahi fermanla emir almış bir beyaz bulut, peygamberlerin efendisini kavurucu sıcakta serin golgesine alarak O'nu ve yanındikelir muhafaza ediyor. Halime'nin ici yine rahat değil. Dediğin doru mu? Allah icin soyle kızım! Vallihi sahi soyluyorum. Bunun uzerine sutanne tatmin oluyor ve Peygamberimizi korktuklarından Allah'a ısmarlıyor. İki uc ay boyle gecti. Bir gun oğle uzeri efendimiz akranı olan cocuk ve sut kardeşleri ile bir vadideler. Cocuklar oynuyor, Habibullah da onları seyrediyor. Tam bu sırada oyle bir şey oldu ki kucukler akıllarını yitirecekler. Cığlık cığlığa bağrışıp oradan kacıyorlar: Sicim gibi goz yaşı dokup evine koşanlardan biri de Damra: Anneciğim kardeşime bir şeyler oldu. Cabuk koşun! Halime, feryadlar icinde Damra'ya soruyor. N'oldu oğlum durma soyle!!! Damra boğularak anlatıyor, Koyunların yanında idik. Birden bire gokten beyaz kıyafetli uc kişi indi. Kardeşimi aramızdan aldıkları gibi tepeye cıkardılar ve sırt ustu yatırarak bıcakla karnını yardılar. Oldu mu, yaşıyor mu bilmiyorum!!! Bundan daha kotu haber olamazdı. Halime ve Haris'in kan beyinlerine sıcradı. Bir nefeste soylenen yere vardılar. Devamını Halime'den dinleyelim: Koşa koşa vadiye geldik. Yuksek bir yere oturmuş, goğe doğru bakıyordu. Tabessum eden guzel cocuğumun yuzu al al olmuştu. Alnını ve gozlerini operken sordum: Ey gozumun ışığı, ey alemlere rahmet oğlum. Ne oldu, seni kim rahatsız etti? İki cihan guneşinin kendi ifadelerinden anlıyoruz ku; gonca gul, kuzuları guderken beyaz elbiseli uc şahıs gormuştur. Birinin elinde gumuş bir ibrik, birinde ici kardan daha beyaz bir madde ile dolu zumrut bir leğen vardı. O muhteremlerin en muhteremi Sallallahu aleyhi ve sellem'i vadiden zirveye iletince beyaz giyimli bu kimselerden biri, fahri kainatı usulcacık sırt ustu yere uzatır. Ve goğsunu gobeğine kadar yarar. Mubarek efendimiz hic bir acı ve elem hissetmeden ameliyatı surmeli gozleri ile takip ederler. Bu melek, elini sokarak ic organlarını cıkarıp kar gibi olan o sıvı ile yıkadıktan sonra tekrar yerlerine kor. Birinci meleğin işi bitince ikinci melek, birinciye; Kalk! der, ben de hizmetimi eda edeyim, ilk meleğin kenara cekilmesi ile ikinci melek, elini uzatarak peygamberimizin kalbini yerinden cıkarır ve iki parcaya ayırdıktan sonra icinden pıhtılaşmış siyah bir kan parcasını alıp atar. Kalb uzerinde yapılan bu calışmanın ardından iknici melek sırtusutu yatan azizler azizine: Vucudunda şeytanın nasibi bu idi. O'nu atmakla seni şeytanın vesvese ve hilesinden emin ettik, anlamında bilgi arz eder. Aynı melek, daha sonrra sevgili efendimizin sağ ve sol taraflarından bir şey alır gibi bir hareket yapar. Bu sırada elinde nurdan bir muhur vardı. O kadar guzel bir muhur ki goren hayranlıktan kendini alamazdı. Allah'ın resulunu dinleyelim: Bu nurdan muhurle kalbimi muhurledi. Ondan sonra kalbim nuvuvvet ve hikmet nuru ile dopdolu oldu. Rahmet yuvası kalbi nurdan muhurle muhurlendikten sonra yerine iade ettiler. Halime ve Haris yanına vardıklarında, mubarek yavru muhrun soğukluğunu hala vucudunda hissediyor. İkinci meleğin işi bitince ucuncu melek, elini yarılan yere kor ve o an yara iyileşir... Beyaz elbiseli bu uc kişi, daha sonra nazlı yavrunun elini ve yuzunu operek ona guzel şeyler hazırlandığını mujdeler ve mavi gokte kaybolup giderler. Yaranın izi hala farkedilebiliyor. ... Sevgili Peygamberimizi oradan alarak eve getirdiler Halime anne, cocuklarına: Kardeşinizi bundan boyle dışarı goturmeyin! Tenbihini yaptıktan sonra beyine: Bu saadetli cocuğu annesine goturelim. Aklına ziyan gelmesinden korkuyorum. Ne dersin, yol hazırlığı yapalım mı?... Ardarda gelen mucize ve harikalar, artık Halime'nin gozunu korkutmaya başlamıştır. Olayların kendilerini aşmasından cekiniyor. Bu yuzden rahat değil.. Haris; Bundan daha mubarek bir cocuk doğmamıştır. Ne aklına bir ziyan gelir ne de bir şey, musterih ol! Elde ettiğimiz saadet bunun bereketiyle. Ne var ki, bizi hased edenler olabilir. Zira kabilemiz, onceki halimizi gayet iyi biliyor. Fakir iken, ucyuzbuş koyunu olan hatırlı bir aile haline geldik. mumkundur ki dar gozluler bir fenalık duşunebilirler... Oyleyse O'nu alarak kahine danışayım. Bunu duyan Sevgili Peygamberimiz, rahat olmalarını, gayet sıhhatli ve zannedilen kusurlardan uzak olduğunu her ne kadar soyledi ise de olanları işiten eş dost, Halime'yi kahine giderek, bir cin etkisi olup olmadığını tahkik etmesi icin zorladılar. Kahin, efendimizi konuşturarak, vakaları kendisinden dinliyor, Ama dinledikce karanlık gozleri dışarı fırlayacak gibi... kulaklarına inanamıyor. Mubarek yavru, daha sozunu bitirmeden cirkin sesli buyucu, O'nu kaptığı gibi kucağına alarak meydana fırlıyor ve bas bas bağırıyor: Ey araboğulları! Başınıza bir bela gelmek uzere, Bu cocuğu oldumezseniz; buyuduğunuzde dininize bozuk diyecek, sizi yeni bir dini kabule cağıracaktır. Bunu şimdiden ortadan kaldırın! Hem O'nu, hem beni oldurun!!!.. Saf ve temiz Halime anne, bu beklenmedik cıkış karşısında afallamış. Cocuğu adamın kirli ellerinden cektiği gibi: Delinin tekiymişsin. Bilseydim semtine uğramazdım. O'nu değil seni katletsinler!... Sut anne o dakikaları şoyle resmediyor: Allah icin soyluyorum; nereye uğrasak, nereden gecsek, hangi sokağa girsek ve hangi meydana gelsek mubareğin guzel kokusu, burcu burcu yukselerek dort bir yanı tutuyor ve buralardan gunlerce silinmiyordu. ... Aman Halime! Dikkatli ol. Cocuğun başına bir şey gelebilir. Daha doğrusu sen O'nu ailesine teslim et. Şu kahinin kinine baksana! Halime'nin akrabaları bunları soyluyor ve bereket vesilesi efendimizi dedesine teslem etmesi icin telkinde bulunuyorlar. Cunku Halime, mujde yuklu harikulade olaylardan bahsettikce, bunların aklı başından gidiyor. Halime Hatun: Soylenenler aslında fikrimi destekleyen sozler olduğu icin bana cazib geldi. Ustelik bu sırada gaibden bir ses de işitiyordum:" "Ey Mekke'liler size mujdeler olsun. Hayır ve saadet, Beni Sa'd'den size geliyor. Ey huyrul beşer, Sen Mekke'de olunca, bura halkı belalardan korunacaktır. "Boylece o buyuk emaneti sahiblerine iade etmek gerektiğine dair kanaatim kuvvet buldu ve yine merkebe binerek can yavrumu onume alıp şehre inen bir grup yolcu ile yola cıktık. Mekke civarına varmıştık. Bir işimin yapılması icin inci tanemi arkadaşlarımın yanına bırakarak bir sure oradan ayrıldım... az bir zaman gecmişti ki kulağıma garip sesler geldi. Hemen kafilenin konak yerine koştum. Eyvah! Dunyam yıkıldı, O yoktu." Halime anne, ta yureğinden vurulmuştur. Dizlerine karasular inmese, oracığa yığılıp kalmasa iyi. Bir mecnun, bir meczub gibi. Kimi bulsa soruyor: O'nu gordunuz mu? O'nu kendi sutumle besledim. Dedesine goturuyordum. O'nun yuzunden bol nimetlere kavuştuk. Eğer bulamazsam, kendimi kayalardan atıp parcalayacağım. Manzara yurek parlayıcı. Sutanneyi uzunkulerle dinliyoruz? Umidim kırıldı. Başımı yumrukluyor, "ah Muhammedim" diye dovunuyordum. Evlatların en azizini kaybeden annenin bu hali, orada bulunanlar da ağlattı. İnsan, nasıl dayanır da şerha şerha olan bir anne yureği onunde gozyaşlarını zapteder? Tam bu sırada zayıf, kara kuru bir yaşlı adam cıka gelir. Halime'yi boyle kanlı goz yaşları akıtır gorunce: Hayrola bir derdin mi var? Anne, sebebini soyler ve ekler: İbrahim Peygamberin Rabbinin hakkı icin soyluyorum ki, Muhammed'i bulamazsam kendimi ucuruma atıp oldureceğim! Oğlunu bulacak birini biliyorum. Canım uğruna feda olsun cabuk soyle. İhtiyar, ızdıraptan harab olmuş kadını bir an soluk gozlerle suzdukten sonra tane tane konuştu: Hubel adında buyuk puta git, derdini anlat; o halleder, demez mi? Halime, tokat yemiş gibi oldu... O'nun yerine sen kaybol inşaallah! Muhammed'in doğduğu gece o bahsettiğin Hubel, Lat, Uzza'nın ne olduğunu hic mi duymadın? Anlaşılan sen delirmişsin. Bari yerine ben gidip yalvarayım, diyerek Hubel'in yanına gelir ve etrafında yedi kere dolanıp putun başından optukten sonra: Ey tanrım! Sen insanları muradına erdirensin. Halime kadın, oğlu Muhammed'i kaybetmiş bulamıyor; bu sebeble buyuk uzuntu icinde. dertli anayı cocuğuna kavuştur. Sevgili peygamberimiz'in yuce isminin anılması uzerine Hubel ve obur putlar patır patır yuzustu yere duştu ve son peygamberi methetmeye başladılar. Allahu teala, ilah bilinerek, tapılan putlara o an icin konuşma kabiliyeti vermişti. Ey ihtiyar! Muhammed aleyhisselam'ın dini bizim ve bizim nice sahte tanrının sonu olacaktır. Hakiki mabud olan Allahu teala, O'nu korur. Sizin gibi putperestleri ise helak edecektir. Halime anne Mekke'ye girdiğinde bu ihtiyarı gorur. Bastonu elinden duşmuş, konuşmaktan aciz, korkudan titrer, sefil bir haldedir. Bir muddet dinlendikten sonra: Ey kadın, senin oğlunun sahibi var. O'na zarar gelmez. merak etme yavruna kavuşacaksın. İsmi ile seslenerek ara, bulursun. ... Halime ağlaya ağlaya Abdulmuttalib'e varır. Hayırdır inşaallah Halime! Bir sıkıntın mı var? Hem de nasıl? Yoksa oğlumu mu kaybettin? Maalesef! O muhteşem insan, torununu bazı Kureyşlilerin oldurmek icin kacırdıklarını zannederek, kılıcını alarak bir dağ gibi Mekke'nin ortasına dikilir ve bağırır: Ey Kureyş!... Eyy Kureyş!... Buyur ey reis. Gozumun nuru, alemin sururu torunum kayboldu, yerini bilen var mı? Kureyşliler, hemen atlarına binerek dort bir tarafa koştular. Atlarının nalları taşlara carptıkca kıvılcımlar fışkıran suruculer, ne kadar aradılarsa da, gozlerden gizlenen sultanı bulamayıp kırk kol ve kanatlarla geri geldiler... Abdulmuttalib, yine duaya; yine Rabbine iltica ediyor. Kabe'yi yedi defa tavaf ettikten sonra, ellerini acmış, ciğeri kavrulurcasına istiyor: Allahım, O'na "Muhammed" ismini sen verdin. Yavrumu tekrar bana lutfet. İşte bu sırada Kabe'den bir ses duyuyor: O'nun sahibi sevgilisini kaybeder mi? Ey Melek aman cabuk soyle torunum nerede? Tihame vadisindeki muz ağacının altında. Abdulmuttalib, haber verilen tarafa koşar. Yolda varaka bir Nevfel ile karşılaşır ve O'nunla birlikte Tihame'ye giderler. Efendimizi ağacın altında ayakta olduğu halde, muz yapraklarnı cekiştirirken heyecadan ağlıyor buldular. Abdulmuttalib, torununu bağrına basıp derin derin kokladıktan sonra kucaklayarak atına bindi ve hayvanı Mekke'ye doğru mahmuzladı. ... Sevincten ucan Halime, Abdulmuttalib'e verdiği zahmet ve uzuntulerden dolayı mahcub olduğu icin tekrar tekrar af diliyor. Hazret i Amine, Halime'ye soruyor. Ey sutannesi, cocuğu nicin geri getirdin? Halbuki O'nu ne kadar ısrarla geri goturmuştun! Evladınız buyudu. Başına bir felaket gelmesinden cekindim. korkuyorum. Bu sebeble size teslime karar verdim. Abdulmuttalib, torununu ozanne kadar seven bu samimi kadına bol ve kıymetli hediyeler vererek teşekkur etti. Halime anne icin tatlı bir ruya bitmişti artık. Son ana kadar hicran dolu duygularını konuşturuyor. Alemin en makbulunu annesine ve dedesine bırakıp veda ettim. Ama cınım v gonlum de onunla beraber ve orada kaldı. Mubarek efendimiz, ileriki senelerde halime anneyi nerede ve ne zaman gorse "anneciğim" hitapları ile iltifat edecek ve bazen omuzundaki ridayı bile sererek O'nu oturup gonlunu hep hoş tutacaktır. Halime Hatun; Sevgili peygamberimiz, Hatice validemizle evlenmiş, fakat henuz Peygamber olmamışken birgun saadet ocağına gelecek ve kıtlık sebebi ile hayvanlarının olduğunu bildirince, Hadicetul Kubra annemiz, O'na bir deve ile kırk koyun hediye edecektir. Sonraki yıllarda efendimiz, Badiye'deki hizmetten memnun kaldıklarını şoyle ifade buyuracaklardır. Ben sizin en halis arab olanınızım; Kureyşliyim, Beni Sa'd bin Bekr'de emzirildim.