Cokuş Allah'ın Rasulu : "Allah, duşmanınızın yureğine saldığınız korkuyu giderecek, yureklerinize de zafiyet atacaktır" deyince ashab:" Bu zafiyet nedir ey Allah'ın Rasulu?" dediler. Bunun uzerine Hz. Peygamber : "Dunya sevgisi ve olum korkusudur" dedi. Koklu bir toplumsal kanuna değinen bu hadis i şerif, fıtratı bozulan, uyelerinin yureği dunya sevgisiyle dolan bir ummetin acı sonunu acıklamaktadır. Demek ki cokuntulerin gercek nedenleri, dışta değil, icte aranmalıdır. Curumuş bir ağacı deviren fırtınaları suclamaya hakkımız yok. Cunku asıl suc curuk ağacın kendisindedir. Kur'an ı Kerim, toplumsal cokuşlerden, başa gelen zulum ve sıkıntılardan bizzat insanın ve davranışlarının sorumlu olduğunu acıklarken bu evrensel kanunu dile getirmektedir. "Nefse zulum" ifadesinin Kur'an'da sık sık tekrarlandığını goruyorsan bu yuzdendir. "Biz onlara zulum etmedik; fakat onlar kendilerine zulmettiler." (Hud 101, Nahl 118) Kutsi hadiste: "Kim bir hayır bulursa Allah'a hamd etsin. Bundan başka birşey bulan ise nefsinden başkasını kınamasın" diye buyurulmaktadır. Hatta şeytanı bile kınamaya hakkımız yoktur. Cunku Yuce Allah şoyle buyurmaktadır: " işi hukme bağlanınca şeytan diyecek ki;"Allah, hic şuphesiz size hak olanı soz verdi; ben de size soz verdim; ama yerine getirmedim. Benim, sizin uzerinizde zorlayıcı bir otoritem bulunmuyordu. Ben sizi davet ettim; siz de bana uydunuz. Oyleyse beni değil, nefislerinizi kınayınız. Artık ben sizi kurtaramam, siz de beni kurtaramazsınız." İbrahim 22