ibret almamız gereken bir olay! VEFALI İNSAN... Hz. Omer ve bir grup arkadaşı sohbet ederlerken yanlarına uc tane genc delikanlı yaklaşır. Başta duran genc Hz. Omer'e bakarak: "Ya Omer, bu aramızda duran kişi bizim babamızı oldurdu. Biz bu adamdan davacıyız. Gerekeni yap." der. Hz. Omer ortada duran delikanlıya donerek: "Evladım, hakkında soylenenler doğru mu?" diye sorar. Genc adam: "Evet ya Omer doğru" der. Hz. Omer devam eder: "Peki evladım nasıl oldu anlat bakalım" der. Genc adam anlatmaya başlar: "Ben cok koklu ve zengin bir ailenin cocuğuyum. Atlarım, koyunlarım, develerim var. Bu hayvanlarımın icinde bir atım var ki gorenleri kendine hayran bırakır. Bakan donup bir daha bakar. Benim icin de cok kıymetlidir. Lakin birgun yolum bu arkadaşların bulunduğu koye duştu. Atım da bu arkadaşların meyve bahcesine girdi. Ne kadar caba gosterdiysem ne kadar mani olmaya calıştıysam da atın meyveleri yemesine engel olamadım. Bunu goren babaları cok kızdı ve bir hışımla gelip atıma taş attı. Atım oracıkta oldu. Ben de nefsime dayanamadım ve bir taş alıp babalarına attım. Babaları da orada oldu. Aslında boyle olmasını istemezdim. Ama oldu bi kere. Kacmak istedim fakat bu arkadaşlar beni yakalayıp buraya getirdiler" der. Hz. Omer genc adamın anlattıklarını dinledikten sonra genc adama: "Sucunu kabul ettiğine gore sana verilecek cezanın uygulanmasında bir engel yok. Sen de karşılığında idam edileceksin" der. Genc adam Hz. Omer'e doner ve: "Ya Omer, idam edilmekten bir cekincem yok lakin babam oldukten sonra kardeşimle bana yuklu miktarda altın bıraktı. Kardeşimin yaşı kucuk olduğu icin bu altınları kimsenin bilmediği bir yere gomdum. Kardeşimin hakkı olan altınları gomduğum yerden cıkarıp ona teslim etmem lazım. Aksi takdirde onun hakkını vermemiş olurum. Bana uc gun musade edin ben altınları kardeşime teslim edip geleyim" der. Hz. Omer genc adama: "Bak evladım, bunun mumkun olması icin yerine bir kefil bulman lazım"der. Genc adam Hz. Omer'in yanındaki topluluğa donerek aradan bir kişiyi işaret eder ve: "Benim yerime bu kişi kefil olacaktır"der. Genc adamın toplulukta gosterdiği kişi Hz. Muhammed efendimizin cok sevdiği bir arkadaşı olan ve yaşarken cennetle mujdelenen sahabe Amr İbni As'dır. Hz. Omer Amr İbni As'a donerek: "Ey Amr, delikanlıyı duydun kefil olmayı kabul ediyormusun?" diye sorar. Amr cevap verir: "Evet kabul ediyorum"der. Genc adam oradan ayrılır. Aradan uc gun gecer ve genc adamdan hala bir haber yortur. İdam saati yaklaşmıştır. Hz. Omer'in arkadaşlarından bir grup iki kardeşle konuşup davalarından vazgecmelerini aksi takdirde Amr İbni As gibi mubarek bir zatın idam edileceğini makdulun can diyetini fazlasıyla odemeye hazı olduklarını soylerler. Ama kardeşler babalarının kanının yerde kalmasını istemediklerini ve cezanın yerine getirilmesini istediklerini soylerler. Butun eşraf buz kesilmiştir ve durumu Hz. Omer'e bildirirler. Hz. Omer: "Bu kefil babam olsa farketmez. Cezayı infaz ederim" der. Suclu olan genc adamdan hala bir haber yoktur. İdam sehpası kurulur ve kefil Amr İbni As idam alanına getirilir. Tam bu sırada bir ses kalbalığı da yararak gelir: "Durun durun geldim yetiştim". Bu ses suclu olan genc adama aittir. Genc adam soluk soluğa idam infaz edilmeden yetişmiştir. Hz. Omer genc adama: "Delikanlı, sen buralarda yabancısın. Yerine kefil bulduğuna gore rahatlıkla kacabilirdin. Nicin geri dondun?" diye sorar. Genc adam başı dik vakur bir şekilde: "Kactı sozunde durmadı vefazıslık etti demesinler diye geri dondum" der. Hz. Omer Amr İbni As 'a donerek: "Ya Amr, sen bu delikanlıyı daha once hic gormediğin halde nicin kefalati kabul ettin?" diye sorar. Amr İbni As: "İnsanlık oldu demesinler diye kefiloldum" der. Bu arada iki genc kardeş Hz. Omer'e: "Ya Omer biz davamızdan vazgectik, bu arkadaşımızı affettik" derler. Hz. Omer şaşırmıştır ve genclere: "Daha biraz once davamızdan vazgecmeyiz babamızın kanı yerde kalmamalı diyordunuz ne oldu da birden fikriniz değişti?" diye sorunca gencler yine akıllara kazınacak bir cevap verir: "Merhametli insan kalmadı demesinler diye..."