Sarık ve Sakal Eski elbiseli, fakir ve kose bir alim, bir kadı'nın mahkemesinde alimler sırasında ust sırada oturur. Kadı gerek giyiminden gerese tanımadığından olacak sert sert bakar. Bunun uzerine, Kadının adamı fakir alimin yanına gelerek: Buradan kalk. Haddini bil burası senin yerin değil. Herkesmecliisn ust tarafına layık olamaz. Senin yerin aşağısı. Ya git oraya otur, ya da cık git, der. Alim, bakarki olacak gibi değil, kalkar ve aşağılarda bir yere oturur. Derken alimler fıkıh konusunda tartışmaya başlarlar. Hayır, evet, kabul edemem, ben haklıyım, şeklinde her biri birbirine ustunluk kurma sevdasıyla mucadelelerini surdurur her biri bir dovuş horozuna doner. Bir karmaşadır gider. Fakir alim dayanamaz kalkarak: Lutfen bir kere de beni dinlermisiniz? Bu konuda benim de soyleyeceğim bir kac soz var. Buyurun, iyi bir şeyle biliyorsan soyle. Alim, cok guzel bir uslup ve konuya hakimiyeti ile onları ikna etmekle kalmaz aynı zamanda gonullerinide fetheder. Sozunu oyle bir yere kadar gotururki, kadı, camura saplanmış eşek gibi geride kalır. Kadı, hatasını anlar, onun faziletinide takdir ederek, raftan cubbesiğni, sarığını indirip yakdim etmek ister ve: Yazık olsun, senin kıymetini bilemedik. Mecliismize teşrifinizden dolayı teşekkurlerimizi sunamadık. Sizin bu kadar fazilet ile meclisin son kısımlarında oturmanızdan dolayı cok muteessirim. Kadının iltifatı uzerine adamı da koşar, gelir, iltifatlara başlar, gonlunuğ almağa calışır. Kadı'nın takdim ettiği sarığı, fakir alimin başına sarmağa calışır. Ancak alim: Dur, cekil o sarığı sarmak istemem. Cunku elli arşınlık sarığı sararsam, bana kibir gelir. Yarın eski elbiseli birisini gorursem, onları beğenmemezlik yaparım. o sarık başımda oldukca, beni gorenler bani gorenler, halkı gozumde kucuk gostermeğe uğraşırlar. Sen sen ol! Sarığa, sakala bakıp da kafa tutma. Cunku sarık pamuktandır, sakal ise bir tutam ot gibidir. İnsan başına akıl ve beyin lazımdır. Boyle sarıklar senin ve senin gibilerin başına lazımdır, der ve verilenleri rededer.