Kimsenin Yaptığı Yanına Kalmaz Kimsenin Yaptığı Yanına Kalmaz Abbasi halifelerinin beşincisi Harun Reşid, sarayının bahcesindeki bir gul fidanını cok beğenir. Yaprağı, kokusu, gorunuşuyle dikkatini ceken gulu ozel bakıma alması icin bahcıvana emir verir. Bahcıvan uzerine titremeye başlar gulun. Ne var ki, sakınan goze cop batar derler ya. Aynen oyle olur. Bir sabah bahcıvan gelip bakar ki, gulun dalına konan bir bulbul, ne kadar yaprak varsa hepsini gagala;;;;; yere duşurmuş. Tek yaprak bırakmamış gulun başında... Korku icinde koşar halifeye: Sultanım der, uzerine titrediğimiz gulun yapraklarını bir bulbul gagala;;;;; yere dokmuş, tek yaprak bırakmamış gulun başında... Harun Reşid, telaş etmeden cevap verir: Uzulme efendi uzulme, der. Bulbulun yaptığı yanına kalmaz!. Rahat bir nefes alan bahcıvan işine doner. Bir gun bakar ki, bir yılan yaprakları duşuren bulbulu yakalamış, yutmak uzere, otların arasında kayıp gidiyor. Heyecanla yine halifeye gelir: Sultanım der, bulbulu bir yılan yakalamış, yutarken gordum. Sultan yine telaşsız: Merak etme efendi der, yılanın yaptığı da yanına kalmaz!. Bahcıvan yine işine doner... Bir ara bahcede calışırken otların arasında yılanı gorur. Hemen elindeki kureğiyle darbe ustune darbe indirerek yılanı orada oldurur. Sevincle geldiği halifeye durumu anlatır: Sultanım der, bulbulu yakalayan yılanı ben de bahcede otlar arasında yakalayıp kureğimle oldurdum. Harun Reşid yine sakin: Bekle efendi bekle der, senin de yaptığın yanına kalmaz!. Nitekim cok gecmez bahcıvan hatalar yapar. Yakalayıp halifenin huzuruna cıkarırlar. Cezalandırılmasını isterler. Halife emrini verir. Atın bunu zindana!. Hemen yaka paca zindana doğru gotururken geriye donen bahcıvan şunları soyler: Sultanım der, bulbulun yaptığı yanına kalmaz dediniz, onu yılan yuttu. Yılanın yaptığı yanına kalmaz, dediniz, onu da ben oldurdum. Şimdi benim yaptığım da yanıma kalmıyor, sen zindana attırıyorsun.. Herkesin yaptığı yanına kalmıyor da seninki mi yanına kalacak? Demek sana da bir yapan cıkacak... Oyle ise gel sen bana yapma ki bir başkası da sana yapmasın!.. Harun Reşid, doğru soyledin bahcıvan, diyerek: Bırakın bahcıvanı, cicekleri sulamaya devam etsin!.. Derler ki: Sultanımız, yaptığı yanına kalır!.. Hayır der, kimsenin yaptığı yanına kalmaz. En ağır şekliyle ahirette odemeye tehir edilir. Ama gafil insanlar bunun farkına varamaz da, yaptığı yanına kaldı sanırlar!.. Evet, Kimsenin yaptığı yanına kalmaz. Bunda hic şupheniz olmasın. Yanına kaldı sanılanlar daha ağırıyla ahirette odemeye tehir edilirler. Ne var ki, gafil insanlar bunun farkına varamaz da yaptığı yanına kaldı sanırlar.

Kimsenin Yaptığı Yanına Kalmaz Kimsenin Yaptığı Yanına Kalmaz Abbasi halifelerinin beşincisi Harun Reşid, sarayının bahcesindeki bir gul fidanını cok beğenir. Yaprağı, kokusu, gorunuşuyle dikkatini ceken gulu ozel bakıma alması icin bahcıvana emir verir. Bahcıvan uzerine titremeye başlar gulun. Ne var ki, sakınan goze cop batar derler ya. Aynen oyle olur. Bir sabah bahcıvan gelip bakar ki, gulun dalına konan bir bulbul, ne kadar yaprak varsa hepsini gagala&