Peygamber Efendİmİzİn YUrUyUŞ Şeklİ PEYGAMBER EFENDİMİZİN YURUYUŞ ŞEKLİ Ebu Hureyre anlatıyor: "Ben Resulullah Efendimizden daha guzel birisini gormedim; sanki guneş, onun mubarek yuzunde devrediyor gibiydi. Peygamber Efendimizden daha hızlı yuruyen birisini de gormedim; yururken adeta yeryuzu ayakları altında durulurdu. Bizler, arkalarından giderken, geri kalmamak icin buyuk caba harcardık."110 Hz. Ali'nin torunlarından İbrahim b. Muhammed , "Dedem Hz. Ali, Resulullah Efendimizi tanıtırken şoyle derdi: "Resulullah Efendimiz, yururken, adeta yokuş aşağı inercesine, ayaklarını sertce kaldırırlardı"111 diyerek, Peygamberimiz 'in rahat bir yuruyuşu olduğunu belirtmiştir. Hz. Yezid İbni Mirsad ise şoyle demiştir: "Yuruduğu zaman vakarlı fakat hızlı giderdi. Yanındakiler ona yetişemezdi."112 Hz. Ebu Atabe 'den: "Yururken kuvvetli adımlarla yururdu."113 "... Yururken, ayaklarını yerden biraz kaldırıp onlerine hafif eğilerek yururlerdi. Ayaklarını ses cıkarıp toz kaldıracak şekilde yere sert vurmazlar; adımlarını uzun ve seri atmakla birlikte sukunet ve vekar uzere yururlerdi. Yururken, sanki meyilli ve engebeli bir yerden iniyor gorunumunu arzederdi. Bir tarafa donup baktıklarında, butun vucudları ile birlikte donerlerdi. Rastgele sağa sola bakmazlardı. Yere bakışları, goğe bakışlarından daha coktu. Coğunlukla goz ucu ile bakarlardı. Ashabı ile birlikte yururken, onları one gecirir kendileri arkada yururlerdi. Yolda karşılaştığı kimselere, onlardan once hemen selam verirdi."114 "Hep harekatı mutedil idi. Bir yere azimetinde acele ve sağ ve sola meyletmeyip, kemal i vekar ile doğru yoluna gider ve fakat sur'at ve suhulet ile yurur idi. Şoyle ki; adeta yurur gibi gorunur, lakin yanında gidenler, sur'at ile yurudukleri halde geri kalırlar idi."115