Kanatsız kuşun, sacsız kızın, dilsiz mahzunun şiiri Kanatsız kuşun, sacsız kızın, dilsiz mahzunun şiiri La mekan olmak ruhun hilkatindendir Devr i alem icin tevdi edilen nefesin sazendesi ve hatta bir mefkurey i abidesidir Omur sanki kumaş gibidir, Hangi mananın kadrine vakfedersen antikalaşan ibret i amildir Nefes niye sağlık ve afiyet icin esenliktir, Derde ram olmuş gonuller nasıl bir aşkın firkatidir Nihayetinde ahdevefa icin gonderilmiştik Neyi ne kadar bildik, kalbin sezgisiyle lahzasında bekleyen hakikatlere gonul vermiştik Hani ozumuzle akitleşmiştik, hilkatimizle bir butunduk, aklı ve vicdanı gozmezden geldik Ne kadar iradi olarak samimiyette kaldık, onun azmiyle cehtin didarında ki manaya inandık Mutemadiyen ruhsatlara mı sarıldık Gonlumuzu hangi mihengin terazisinde tarttık, neden nizama muhtac nefsi gale almadık Kim ne soylerse inandık, careler adına aklımıza ne gelirse inşaallah diye malayanaya daldık Neden gerekceleri ihmale aldık, tilafet ettiğimiz Kitab ı celili hakkıyla anlamadık oldukca uzaklaştık Duşundukce icim titriyor, kalbim inliyor Neden akıl sır bu kadar duyarsızlığa bir deva zerketmiyor, şehrine muhtaclığım bilinmiyor Can cekişen Kanatsız kuşun, sacsız kızın, dilsiz mahzunun, akılsız canın culsuz mahkumun hissiyatı gale alınmıyor Bin bir entikalar icinde Derlenmiş senaryolar vaktimizi ihlal ederek, hakikatten uzaklaştırıyor Dareyn nedir, hangi mefkurenin vecdidir Ruhlar bu aşkın lisanında her vakit ayaktalar, curuse bedenler, sesizleşen ibretli mezarlar Hangi nazarlar hic olmez Aşkın firkatiyle hasreti sinesinde demlemez, umitleriyle yatarlar Ne kadar ah etsem anlaşılmaya muhtac kelimeleri heceleyip gonullere hasretsem ki hangi gonulde fark atar Mustafa CİLASUN