Yetimler Topluma Birer Emanettir Yetimler Topluma Birer Emanettir Muhterem Muslumanlar! Sosyal hayatın insanca ve arzulanan huzur ortamı icinde surdurulebilmesi icin butun toplum katmanlarına belli bir sosyal ve ekonomik guvence sağlanmış olmalıdır. Bu, adil devlet anlayışının kacınılmaz bir gereğidir. Toplumun yakın ilgisine ve sağlayacağı bu sosyal guvenceye en cok muhtac olanlar, şuphesiz ki yetimlerdir. Baba ocağından ve sıcak bir aile yuvasından mahrum olan bu yavrular, toplumun birer emanetidirler. Babanın ve ailenin rolunu yetimler acısından artık toplum ustlenmiştir. Fiilen bir ailesi olduğu halde, ceşitli nedenlerle adeta sokağa terk edilen cocukları da yetim kavramı icinde değerlendirmek gerekir. Değerli Mu'minler! Yuce dinimiz İslam, yetimlerin, ruhen, bedenen ve ekonomik olarak sağlıklı bir ortamda gelişmeleri icin tum onlemleri ciddi ve sistematik bir şekilde almıştır. Her şeyden once Kur'an, yetimlerin korunması olayını, tarihi boyutu ile ele almış, gecmiş Peygamberlerin bu uğurdaki gayretlerini, tavsiyelerini birer ornek olarak sunmuştur. Kur'an, yetimlerin korunup gozetilmesini, Hz. Peygamberin şahsında devlete bir gorev olarak vermiştir, Rasulullah'a kendisinin de bir yetim olarak ilahi koruma altında buyuduğunu hatırlatan Rabbimiz ona şu uyarıda bulunuyor: "Oyleyse sen de yetimi sakın ezme, kahretme." İslam'ın yetimlere karşı topluma yuklediği gorev aktif bir gorevdir. Muslumanlar yetime haksızlık etmemekle yetinemezler. Ona iyi bir gelecek de hazırlamak durumundadırlar Allah'ın Rasulu şoyle buyuruyorlar: "Musluman toplum icinde en hayırlı aile yuvası, icinde bir yetimin barındırıldığı ve ona iyi davranıldığı yuvadır. Musluman toplum icinde en kotu aile yuvası, bir yetimin barındırıldığı esnada ona kotu davranıldığı yuvadır." Yine Hz. Peygamber şahadet parmağı ile orta parmağını ayırıp gostererek: "Ben ve yetimin işlerini ustlenen, onların haklarına riayet eden kimse, cennette boylece beraber olacağız." buyurmuşlardır. Aziz Mu'minler! Yetimlerin en az diğer cocuklar kadar şefkat ve ilgiye muhtac olduklarından hareketle Allah'ın Rasulu, meseleyi psikolojik boyutu ile de onemser. O şoyle buyurmuştur: "Başı hic okşanmamış bir yetimin başını okşayan kimseye, elinin değdiği saclar sayısınca sevap yazılır." Katı kalpli oluşundan şikayet eden bir kimseye sevgili peygamberimiz, yoksulları doyurmasını, yetimleri sevindirmesini, başlarını okşamasını tavsiye buyurmuşlardır. Muhterem Muslumanlar! Yetimin icinde bulunduğu zor şartlardan yararlanarak, onun mallarına tecavuze yeltenecekleri Allah Teala, şiddetli ifadelerle tehdit buyurmuşlardır. Nisa suresi 10. ayette: "Haksızlıkla yetimlerin mallarını yiyenler, şuphesiz karınlarına ancak ateş doldurmuş olurlar. Zaten onlar yakında alevlenmiş ateşe gireceklerdir." buyurulmaktadır. Her konuda olduğu gibi, yetimlerin korunması hususunda da İslam'ı iyi anlamaya muhtacız ve gereğini mutlaka yapmalıyız. Bakara 83 Duha 9 İbn Mace, edeb,6 Buhari, edeb,24, Muslim, zuhd,42 Ahmet İbn. Hambel, Musned, V,250 Ahmet İbn. Hambel, Musned