Cocuklara sevgi ifadeleri Ve Ebeveyn bakışı Cocuklaırımızı severken genelde geleneksel yontemleri kullanırız. Isırarak opmek, guclu olduğunu kanıtlaması icin "hadi vur bakim amcaya gorsun gucunu", veya " amcaya bir kufur et gorsun veya " pipini goster amcana... gibi temsili gelişmiş erkek modelleri uzerine sevme tekniklerimiz toplum olarak mevcuttur. Ozellikle ısırarak sevmenin aslında cocuğu sevmenin değil, kendimizi tatmin etmenin bir şekli olduğunu, oral donem probleminin gizli bir gostergesi olduğunu duşunmekteyim. Bunun yanında erkek egemen toplumda, fiziksel gucun etkin olması cocukların "cağın vebası şiddet" e yoneliminin gizli nedenleridir. Ozellikle "erkek coğuğa 2 yaşından itibaren "evin direği erkeği" gibi ifadeler ile sahiplenme ve sorumluluk verilirken aynı zamanda kotu bir baba modeli var ise veya baba yok ise bu durum şiddetin resmidir. Bunun yanında kız cocukları ise erkeğe karşı sessiz icine kapanık olmaya itilerek, sessiz kız cocuklarına "aferin hanım hanımcık sesi cıkmıyor" gibi pekiştireclerle asosyal veya icine kapanık olmasının tohumları atılır.. Kız cocuğunu bağırması yanlış iken, erkek cocuğun ağlaması ayıptır. Peki cocuklar ağlamazsa bağırmaz ise kendilerini nasıl anlatacaklar, duygularını nasıl ifade edecekler? Tepkiler her zaman engellenmemeli bunun yerine nasıl tepki verileceği oğretilmelidir. Cunku ofke normaldir. Tartışılacak olan kısım yansıtma bicimidir. Cocuklarımızı cok fazla eleştirirsek onların bize olan hayranlığı azalacak bizde de kusur aramaya başlayacaklardır. Aşırı taviz ise otorite boşluğu yaratacak, istediği olmayan cocuğun mağazada hungur hungur ağlamasıyla ve elde etmesiyle sonuclanacaktır. Bunun yanında son zamanlarda kendi danışanlarımdan ve velilerimden de oğrendiğim kadarıyla oğrenciler" baba; oğretmen Internet olmadan odev olmazmış, Internetten bulmalısınız" gibi sozlerle evlere pc ve net bağlamanın meşru yollarına başvurmuşlardır. Unutmayın ki internetteki her bilgi belgelerden gelmektedir. O halde Internet yerine kutuphaneler cozum olarak onerilebilir. Internet kullanımında ise bireysel kullanım olarak gunluk 1 saat aşılmamalıdır. Siteler ve oyunlar kontrol ve bilgi dahilinde olmalıdır. Cocuk yetiştirmekte baba ve anne olmak biyolojik cok kolay iken, sorumluluk ve gorevi yerine getirmek acısından denildiği kadar kolay değildir. Anne olmak ile anne olabilmek cok farklıdır. Yani sonucta biyolojik bir kimlik değildir ebeveynlik. Psikolojik, sosyolojik, kulturel, dini vs. tum unsurları icinde barındırmaktadır. Sadece duygularımız tatmin etmek adına, evliliğimi kurtarmak adına, sırf cocuğunuz olması icin evlenmek adına annelik babalık olmamalıdır. Bunlar samimi duygular değildir. Bunların temelinde istenmeyen cocuk vardır. Sonucta mutsuz evlilik, mutsuz aile uyeleridir. Aileler cocuk yetiştirirken belli aşamaları surdurur. Once ozgurlukcu ve tavizkar bir tutum sergiler. Bunun sonucunda cocuğa terbiye veremeyen, sınır koyamayan veliler taktik değiştirir. kontrollu ve pazarlıklı bir tutum sergiler. Bu taktikte tutmuyorsa " sana iyilik yaramaz, her şeyine el koyuyorum" aşaması gelişir. Yani yasaklar ve sert otoriter tutum. Neden boyle yaptığınız diye sorduğumuzda veliler; "kendisi istedi. Bir dediğini iki etmedik. Anlamadı şimdi yoksunluk ceksin de kıymetini bilsin." Gibi ifadelerle topu cocuğa atmaktadırlar. Oysa cocuğa her şeyi veren, her dediğini yapan yine ebeveynidir. Sevgisini maddi odullerle kapatmaya calışır. Eğer calışan bir anne baba ise sucluluk ve pişmanlık duygusu ile daha cok taviz vererek vicdani rahatlama yaşamak isterler. Sonucta cocukların kişiliklerini en hassas donemleri 0 6 yaştır. Ne verirseniz, ileriki yaşlarda elektrik su vergi olarak size geri doner. Devamlı tutum değiştirmek yerine en doğru tutumu oğrenip veya bir danışman desteği ile sağlıklı nesiller yetiştirmeliyiz. saygılarımlaSerhat YABANCIPsikolojik Danışman Eğitim Uzmanı