Gul ve Mektup Merhaba, Mutluluğun hasreti ve bir sebebi. Merhaba, İki gozum, fırtınam Sesimin ve sevgimin yankısı Merhaba, son limandaki gul Yağmur yuklu bulutum, Suya hasret toprağım. Merhaba, acım, tatlım, Ve karanlık gecede ay... Yoksun, penceremde yağmur taneleri, sokaklar boş ve dargın, uzaklara dalmışım, suskun ve yorgunum, huzursum. Yoksun, kapımı kim calar bu vakitte? Akşam coktan olmuş, bir hayal midir seni beklemek ve gelmeni duşlemek, yoksa bir ruya mıdır, uyanılması guc? Yoksun, odam soğuk ve sessiz, takatim yok yerimden kalkmaya, korku kol geziyor, acıkmışım susamışım. Sen yoksun diye kim bilir, kac yıldız saymışım hasrete ve ozleme dair, kac buluta ayrılık dolu isimler vermişim kavuşmaya dair? Sen yoksun diye kim bilir, kac bardak cayımı soğutmuş icmemişim, sen yoksun diye kim bilir, kac şiir karalamış, kac aşk romanını yarım bırakmış, kac gece uykusuz kalmışım? Gonlumun en ıssız yerlerinde, en tenha sokaklarında, el değmemiş koylarda sana ait ve sevdana ait ve hasretine ait cumleler biriktirdim. Her bir cumleyi ruhumla besledim, sevdiğin şarkılarla avuttum, onca zaman buyuttum duyarsın, hissedersin, tebessum eder sevinirsin diye. Yuruyorum uzun yollar boyu, insanlar gelip geciyor yanımdan, kimisi dokunuyor omzuyla, donup bakmıyorum, bu insan selinin, anlamsız kalabalığın ortasında yalnızlığımı hissediyorum ve yudumluyorum ama isyan da etmiyorum. Yurumeme bir anlam yukluyorum; Yurumek sana doğru, koşmak sana doğru, adımlarımın yonu sana doğru diye duşunuyorum. Cocuklar gibi seviniyor, kanat cırpıyorum. Nerede olduğunu ve ne yaptığını tahmin ediyor, şu anda kafandan ne gectiğini, ne soylediğini, bulmaya calışıyor başladığım bu oyunu devam ettirip gidiyorum. Uzun ve derin duşuncelere dalıyorum bazen, başka bir alemin kapısındayım sanki, guneş gibi ay gibi gercek diyorum ama sen yoksan zaten, dunyamıza geri donuyorum. Hayat tum heybetiyle ve acımasıyla ve acımasızlığıyla devam ediyor. Gunlere hukmumuz yok, zamana gucumuz yetmiyor. Sevdamı diri, hasretimi canlı tutmaya cabalıyorum. Yıkılmaktan korkuyor ama dimdik ayakta kalabilmekte zorlanıyorum. Umidimi inancımdan ve sevdamdan ve ruhumdan ve aşkımdan ve benliğimden alıyorum. Yıkılma ve yıkma İki Gozum, acı sende tat bulsun son sozum, huzun sende derman gorsun gul yuzlum... Hoşcakal