Rabbİmİz Allah'tir! RABBİMİZ ALLAH'TIR Rabbimiz Allah'tır demekle neyi kastediyoruz? Eğer, bu soruya cevap verebiliyorsak, Allah, bizim gercekten Rabbimiz'dir. Bunun anlamını bilmiyorsak, "Rabbimiz Allah'tır!" dediğimiz halde, farkında olmadan; Onun Rabliği ile yetinmeyip, Ondan başka rabler edinmemiz de mumkun değil mi?! Oyleyse rab kelimesinin anlamını doğru olarak bilmeliyiz. Ne demektir Rab? Rab: sahip demektir. Yani, sahibimiz Allah'tır. Rab: yonetici demektir. Yani, Allah'ın idaresine tabiyiz. Rab: terbiye eden, eğitendir. Yani, biz Allah'ın verdiği ve istediği terbiye ve eğitim ile eğitilmişiz, eğitilmek istiyoruz demektir. Şimdi kendi kendimizle hesaplaşmamızı yapabiliriz. Evet, yaratılış evresinde verdiğimiz andımıza, şehadetimize uygun olarak Allah'ın Rabliğini kabulleniyor muyuz? Bunu bir ornekle acıklayalım: Her hangi bir devlet başkanına: 'Sen bizim devlet başkanımızsın, bunu boylece kabullendiğimizi bil, fakat, ulkede ki insanların nasıl idare edileceğine, nasıl yaşayacağına karışmayacaksın. Ulkedeki insanların nasıl yaşayacağını belirleyen kanunları sen değil biz cıkaracağız. Kanunları onaylama ve benimsemediğin ka nunları iptal etme yetkin olmayacak. Savaşa ve barışa sen karar vermeyeceksin. Hoşlandığın ve hoşlanmadığın şeylere mudahale etmeyeceksin. Seni yuce devlet başkanımız olarak kabul ediyoruz. İsmin duvarlara yazılacak ve bayram torenlerinde halkın arasında gozukeceksin." desek, "Bu ne bicim devlet başkanlığı?" diyerek kendisiyle dalga gectiğimizi soylemez mi? Oysa ki bu yaratıklar, boyle bir devlet başkanlığına razı olmazken, alemlerin yegane yaratıcısı olan Allah'ın bu şekilde bir rab olarak duşunmekte olanlar ne coktur. Allah, yegane yaratıcı ve alemlerin Rabbi olarak bilinecek, duvarlara ismi yazılacak, dini gun ve dini bayram torenlerinde halkın arasında gozukeceksin, desek, "bu ne bicim devlet başkanlığı?" diyerek kendisiyle alay ettiğimizi soylemez mi? Oysaki bu yaratıklar, boyle bir devlet başkanlığına razı olmazken, alemlerin yegane yaratıcısı olan Allah'ı bu şekilde bir rab olarak duşunmekte olanlar ne coktur. Allah, yegane yaratıcı ve alemlerin Rabbi olarak bilinecek, duvarlara ismi yazılacak, dini gun ve dini bayram ve torenlerde insanların gundemine girecek, fakat, yarattığı insanların yaşantısına mudahale etmeyecek, buna hakkı olmayacak. O, Rabliğini goklerde surdururken, biz O'nun guclu ve hakim olduğuna iman edeceğiz, iş yeryuzune gelince, burada sana ihtiyacımız yok diyeceğiz ve Rab olma hakkını başkalarına vereceğiz bu Allah'ın Rabliğini tanımamaktır. Hemen hemen her devirde yaşayan insanların buyuk coğunluğu sadece Allah'ı rab edinmekle kalmaz, Musluman olduklarını, Allah'ın yolunda olduklarını iddia eden, Allah'ın resullerine uyduklarını zanneden bir cok insanlar bile, Allah'tan başka Rabler, sahipler, dostlar, evliyalar ve yardımcılar edinir. Allah adına hukum koyan, idare eden ve muhakeme eden ve fakat Allah'ın indirdiklerinden uzak olan, Allah'ın yasakladığını emreden, emrettiğini yasaklayan kimseleri, kendilerine lider ve idareci tanırlar. İşte o zaman bunların kulluğu Allah'a değil, itaat ettikleri, bağlandıkları ve saygı duydukları kimselere ve makamlara olur. Allah'ın ayetlerini iyi duşunmeliyiz: "Onlar, Allah'ı bırakıp bilginlerini ve din adamlarını ve Meryem'in oğlu Mesih'i Rableri olarak kabul ettiler. Oysa tek ilahtan başkasına kulluk etmemekle emrolunmuşlardı. Ondan başka İlah yoktur. Allah, koştukları şirkten munezzehtir. "(Tevbe Suresi, ayet:31) "O halde, Allah'ın indirdiği kitap ile aralarında hukmet, Allah'ın sana indirdiği Kur'an'ın bir kısmından seni vaz gecirmelerinden sakın, heveslerine uyma, eğer yuz cevirirlerse bil ki, Allah bir kısım gunahları yuzunden onları cezalandırmak istiyor. İnsanların coğu gercekten fasıktır. Cahiliye devri hukmunu mu istiyorlar? Yakinen bilen bir millet icin Allah'tan daha iyi hukum veren kim vardır?" (Maide Suresi, ayet:49 50) "Sana indirilen Kur'an'a ve senden once indirilenlere iman ettiklerini iddia edenleri gormuyor musun? Tağutun onunde mahkemeleşmek isterler. Oysa, onu tanımamakla emrolunmuşlardı. Şeytan, onları derin bir sapıklığa saptırmak ister." (Nisa Suresi, ayet: 60