Beratini Alan Haci Bağdattan bir kafile Hacca gitmek uzeredir. Zengin komşularının hacca hazırlandıklarını duyan temiz kalpli fakir, ''Bende şu komşularımla birlikte hacca gideyim'' diye duşunerek, kendi halinde hazırlığını yapar. Hac kafilesiyle oda yola cıkar. Kendini beğenmiş zenginlerden bazıları bu fakirin hacca gitmesine hayret ederler. Bunlardan birazda bilgi sahibi olan zat, bu fakir yol arkadaşına ''Komşum senin bineğin yok, azığın yok. Bari bir kac akcen olsun varmı?'' der. Fakir,''Rabbim beni besler. Butun canlıların rızkını veren Allah'dır. Herbirimiz onun rızık hazinesinden beslenmiyormuyuz? der. Nihayet gunlerce suren uzun ve yorucu yolculuktan sonra kafile Mekke i Mukerremeye varır. Kabe i Muazzamayı tavaf ederler. Arafat' ta vakfe dururlar. Butun hac farizasını yerine getirip, veda tavafınıda yaparak geri donerlerken kendini beğenmiş komşusu yolda fakire yaklaşır; ''Komşum, vardın beytullah'ı tavaf ettinmi?'' der. Gonlunde ufacık bir şuphe olmayan ve hic kimse hakkında kotu duşunmeyen komşusu;''Evet efendim, Allah'ıma sonsuz hamd ve şukur olsun ki, benim gibi fakir ve aciz bir kulunu bu şerefli, yuce makamları ziyaret edip hac gibi bu muhim ibadeti yapmayı nasip etti.''der. Oteki ''Komşu biz beratımızı aldık. Sanada berat verdilermi? der. Nasıl berat bu? diye heyecanla sorar hacılara ''Cehennemden azad oldun diye berat verilir.'' der. Bunun uzerine saf musluman hemen telaşla Mekke i Mukerremeye doner. Harem i Şerif'te başını beytullah' ın eşiğine koyar;'' Ey Rabbim! Senin kulların Cehennemden azad beratını almışlar. Ben fakire bu berat verilmedi. Yoksa ben azad olunmadım mı? diyerek gozlerinden yaşlar akar. Bmyle yalvarırken karşısına bir zat gelir ve;''Kaldır başını ey temiz adam! Al şu beratını ve yol arkadaşlarına yetiş.'' der. Saf musluman beratını alıp yuzune gozune surer ve koşarak arkadaşlarına yetişir. Arkadaşlarına aldığı beratı gosterir. Hepsi heyecanla bakarlar. Yeşil misk gibi kokulu bir kağıt uzerinde beyaz nurdan yazılar vardır. Bilgili gecinen zat atından duşup bayılır. Ayıldığında '' Keşke bende şu fakir komşum kadar olabilseydim. Yazık benim gecen omrume!... Nefsimin esiri, şeytanın kolesi olmuşum. Bende şu saf temiz komşum kadarcık olabilseydim'' diyerek ah eder. İnanın bunu yazarken bile cok duygulandım. Onemli olan olayların hangi tarihte yaşandığı değildir gecmiş zamanda yaşayan insanlar nasıl ki Allah'ın kullarıysa bizlerde yine aynı Allah'ın kullarıyız. Değişen Biz insanlara gore sadece zaman oysa ki Allah katında değişen hic bişey yok. Burdanda anlaşıldığı uzere arkadaşlar ameller niyetlere goredir kimseyi hor ve hakir gormemeli ve biz atalarımızın cok guzel nasihati olan ''Her gorduğunu Hızır bil ve ona gore muamele et.'' sozunu hafızamızdan hic cıkartmamalıyız. herkeze sevgilerimle..