Beraeti Zimmet Asıldır Endulus devleti zamanında bir papaz kilisenin damında, az bulunan bir cicek yetiştirir. Papaz o ciceği cok sever. Kilisenin damında bir de kecisi vardır. Kecisini de cok sever. Bir gun bakar ki cicek yenmiş. Kilisenin tepesine kimse cıkmadığı icin bu ciceği keci yedi zannıyla keciyi damdan aşağıya atar ve keci olur. Papaz, Musluman hakimin huzuruna cıkarılır. Hakim, hayvanların yaptıklarından sorumlu olmadıkları, eğer hayvanlar başkasına zarar verirlerse hayvan sahibinin zararı odeyeceğini bildirdikten sonra papaza sorar: Kecinin bu ciceği yediğini sen gordun mu? Papaz: Hayır gormedim. Peki goren var mı? Hayır yok ama dama benden başka kimse cıkmaz. Keciden başka o damda kimse yoktu, der. Hakim, hayvanların yaptıklarından sorumlu olmadıkları halde hayvanı damdan aşağı atmaktan papazı ta'zir cezasıyla cezalandırır. Aradan uzun zaman gecer. Bir gun papaz, akşam karanlığında evine doğru giderken bir adam "Yandımmm" diyerek yere yıkılır. Papaz yere yıkılanın yanına varır. Hanceri adamın bağrından tam cıkarırken muhafızlar gelir ve derdest hakim onune cıkarılır. Papaz, olayı olduğu gibi anlatır ama elinde kanlı bıcakla maktulun uzerinde yakalandı. Hakim: Eğer sen kecinin o ciceği yemediği ihtimalini kabul etseydin ben de senin oldurmediğin ihtimalini kabul ederdim. Ama İslamda "Beraeti zimmet asıldır" kuralı vardır. Sucun, delillerle sabit oluncaya kadar sucsuzsun, der. Sonra gercek katil bulunur da Papaz beraat eder. Bu "Beraeti zimmet asıldır" kuralı her insan icin gecerlidir. Musluman, kafir, beyaz, siyah, her dilden, her dinden, her renkten insan icin gecerlidir.