TEOG'dan korkuyorum Evet, bu sene TEOG adlı bir sınavım var. Acıkcası korkuyorum, ailemin bana verdiği emeklerin, o kadar masrafın, vs boşa gidip heba olacağından. Bu sınavda gercekten iyi bir puan almak istiyorum, gercekten. Ama sorun şu ki, test cozeceğim diyip hep uşeniyorum, tekrar yapacağım diyorum ama bir şey oluyor ve yapmıyorum ısrarla. Okuldan TEOG'a hazırlanmak icin plan verdiler. İşte, okuldan gel tekrar yap, odevlerini yap, test coz, daha sonra kitap oku gibisinden. Haftalık en az 500 soru cozmem lazımmış. Hatta hoca 'Bunları adam gibi uygulayın, eğer TEOG'dan 450 ustu puan almazsanız, parasını verip sizi kolejde okutacağım' dedi o kadar kesin konuştu. İlk 1 hafta uyguladım, 2 haftadır hic uygulayasım gelmiyor, hep kacınıyorum. Lutfen bir cozum yolu felan bulun arkadaşlar. 4. sınıfa kadar cok fazla calışkandım, okul 1.'si olmuştum hatta. Şoyle de oldu, 2. sınıfta iken aileme 'Sizin oğlunuz cok zeki, bunu 3. sınıfa atlatmak istiyoruz, eğer sizde kabul ederseniz' demişlerdi. Ailem bana sordu. Ben kabul etmedim cunku oğretmenimi ve sınıfımı cok seviyordum ayrılmak istemedim. Her neyse, sonrasında 4+4+4 sistemi geldi zaten. Okuldan ayrılıp başka bir okula gectim, imam hatip. Sonrasında ise başladı 'kotu hayat'. Yani evet imam hatip guzel bir yer dinini felan oğreniyorsun ama sorun okul değildi. Ne oldu artık bilmiyorum ama 5. sınıfa gelince, 'sınıfın en konuşkanı, en yaramazı' listeleri arasındaydım. Ailemi bile aramışlardı, ve sene sonu gordum. Teşekkur alıp gecmiştim. İlk teşekkurum, ilk kotu senemdi. Ama uzulmemiştim tabi ki o zamanlar, nasıl olsa seneye hallederim diye. Ama gelin gorun, 5,6,7'den beri ortalamam 70 77 arası surunuyor ve cok konuşuyordum. Bu sene biraz duzelttim ve artık gercekten duzelteceğim bu sene her şeyi dedim ama ne fayda. Tamam, derslerde konuşmayı bıraktım eskisi kadar konuşmuyorum cok fazla ama gecen matematik sınavı olduk. Cok duşuk bir not aldım. Kac senedir hep boyle gidiyor. Bıktım artık, toparlanmak istiyorum. 8. sınıf duzelttim her şeyi aslında. Konuşmuyorum, yaramazlık da yok, dersleri de dinliyorum ama artık neler oluyor, bitiyor, bilmiyorum. Bana lutfen yardım edin. Ama Turkce'm ilk defa gecen sene 4 gelmişti, onun dışında hep 5 geldi. Turkce cok basit geliyor bana. Kolaylıkla halledebiliyorum. Her neyse arkadaşlar, gecen de dışarı da arkadaşlarımla konuşuyorduk, Hep onlarla takılıyorum, hicte istemedik dağılmayı ama yapacak bir şey olmadı. Her neyse, koridor da durduk muhabbet ediyorduk, bende bizim sınıftan Turkce hocasının cıktığını gordum ve yanına koşup, 'Hocam ne dediniz? Ben sınıfta yoktum da) dedim. Hoca da onemli bir şey değil dedi ve bana şunları dedi; (2 senedir Turkce hocamız, beni baya sever) Oğlum, sen cok zeki bir adamsın. Bak, belki sınıftakiler seni kale almayabilir ama ben bunu sende farkettim. Ben bunları herkese soylemem dedi. Bak eğer calışırsan bunu cok kolaylıkla yapabilirsin, bu senin elinde dedi. Test cozuyor musun diye sordu. Eğer maddi durumunuz felan kotu ise test kitabını ben alabilirim dedi. Ben de hayır hocam test kitaplarım var, cozuyorum dedim, Arkadaşlar bir de aklıma şu takılıyor, bende sosyal fobi sıkıntısı var, bilmiyorsanız Google'da aratın, cidden kotu bir şey. Ozguven problemim var. Zaten sosyal fobi olunca otomatik doğuyor bu. 5. sınıfta oluştu bu problem. Utanma hastalığıdır. Etrafındakilerin senin hakkında ne duşunduklerini hep duşunursun istemeden. Salak diyeceksiniz ama, ben bu hastalık yuzunden dışarıya cıkamıyorum okulda, evet. Okulda hep iceride takılırım. Dışarı hic cıkmam, cıkamam. Tam salak diyeceksiniz ama, kantine bile gidemiyorum utanctan. Arkadaşım var bir tane, para ile yolluyorum onu. Cok kotu bir şey arkadaşlar bu sosyal fobi. İnsanlar icinde rahat olamama, rahat davranamama, surekli olarak ortamda iken birilerinden utanma. Bıktım artık. 5. sınıftan beri bu problemle karşı karşıyayım. Diyorum ki bu problem yuzunden mi ben başarı elde edemiyorum? 5. sınıfta nereden geldi? Bilmiyorum ama tahmin ettiğim kadarıyla, ben ilk defa servise yazılmıştım, ve serviste tek kucuk bendim. O zamanlar imam hatip 5. sınıfta ilk olduğu icin imam hatip lisesinde kullanılmayan bir sınıftaydık, mevcudumuz azdı. Yani liseliler ileydik. Her neyse, serviste buyuk ablalar abiler vardı. Onlardan acaip utanırdım ve hic konuşmazdım, hep arkada erkek abilerle takılırdım. Onlardan utanmıyodum. Konuşurlardı arkada benimle. Buyuk abla vardı 2 tane, beni cok severlerdi. Hep gelip yanaklarımı sıkar, oper 'cok tatlısın aşkım, sevgilim' diye konuşurlardı. Tabi ben utanctan yerin dibine girerdim. Hep kacınırdım hic konuşmazdım onlarla. Oyle oyle oluştu diye duşunuyorum. Ne duşunuyorsunuz? Ayrıca cok guzel taklit yaparım. Arkadaşlarım felan hep soyler, ablam da soyluyor. Ara sıra tek olduğum zamanlar kendi kendimi test ederim. Ama cidden bunu farkettim ben. Oyunculuk yeteneğim var, ablam felan da soyler. İyi taklit yapan zaten iyi oyuncu olabilir değil mi? Olmakta cok istiyorum hatta, buyuk hayallerimden. Ama bilmiyorum tabi bu sosyal fobi ile nasıl olacak? Soz yazıyorum. Bir gun memlekete gittiğimizde oturup bahcede muzik dinliyordum. Birden boyle soz duştu aklıma. Ama kendi yazdığım tabi ki. Birden ilham geldi oyle. Soz yazma yeteneğim olduğunu anladım o zaman. Sonrasında ise durmadan soz yazdım, hep not ettim bunları bir kenara. Hatta size şoyle deyim, uzun uzun sozler yazdım, internetten biriyle cıkıyorum, ama sahte kimlik ile. Yaşımı da buyuk sanıyor. Kız resmen sozlerime aşık oldu, oyle boyle değil baya aşık. Bakın kendimi ovmek gibi olmasın, buyuk ihtimalle biraz oyle oldu ama ben de farkettim bunu. Kıza attığım mesajlara bir baktım, uzun uzun bussuru var. Hepsini de oyle oturup yazdım, hic bir yerden alıntı yapmadan. Zaten bugune kadar Facebook olsun, Whatsapp olsun hep kendi sozlerimi koyardım duruma felan. Oturur yazardım, yazdıkca yazasım geliyor. Durum bu arkadaşlar, her şeyi anlattım cunku enine boyuna bilesiniz ki konuyu bana yardım edesiniz, ben artık cidden bıktım.