Oturma Ve Yemek Odası Sahiplerinin kişiliğinin bir eve yansımasında ilk goze carpan alan evin salon kısmıdır. Her ne kadar gunumuzde "salon" anlayışı yerini daha kullanışlı, daha sıcak ve sade alanlara bıraksa bile, yine de bazı evlerde buyuk salonlara rastlamak mumkun. Oncelikle; 2000'li yıllarda salonlarda rastlanan belli başlı cizgi ve anlayışa değinmek istiyorum. Hedef; ozlenen doğa ve doğa renklerini yansıtmak. Bu doğaya ve eskiye duyulan ozlem, kendini oncelikle mobilyalarda belli ediyor. Eskitilmiş mobilyalar, doşemelikte doğa renkleri, duvarlarda ise bol ve uyumlu resimler, cerceveler. Kanapelerin uzerinde ise buyuk, kenarı puskullu yastıklar. Ahşap, demir, antika, yeni ve ayrı esprilerdeki eşyalar eğer bilincli ve uyumlu biraz da cesaretle yapılırsa bir butunluk ve guzellik ortaya cıkacaktır. "Zıtların Birliği" diye de tanımlamak mumkun. Yerlerde duvardan duvara halı artık yerini parkelere bıraktı. Ahşap rabıta zemin sıkca kullanılıyor. Uzerlerine ise el dokuma halılar. Duvarlarda ise dekoratif sıvalar, saten boyalar. Boya, duvarları ve tavanları guzelleştirir hatta uygunsuz inşa edilmiş duvarları bile değiştirebilir; koyu, sıcak bir duvar boyası buyuk bir odayı rahat ve sıcak bir alan olarak gosterir. 2000 yılına girerken doşemelik kumaşlarda duz ve naturel gorunumlu, minimalist dokular daha sıkca kullanılmış, şonil ve kadifelere de rastlanıyor, cizgili ve ekose doşemelikler ise her zaman olduğu gibi yine revacta. Perdeliklerde ise carpıcı renklerde desensiz kumaşlar oneriliyor. Dekorasyonda biraz cesur olunmalı demiştik; işte bu yıl, simli ve doreli kumaşlara bile rastlamak mumkun alıntıdır