Şeytan Nedİr? Kotu ruhun, kotu birinin, kotuluğe teşvik edenin, kotuluğun temsilcisinin, karanlık ve delà;letin onderinin, Allah'ın ve O'nu seven, O'na kullukta bulunan herkesin buyuk duşmanının muşahhaslaştırılmış şekli veya kotuluğun sembolu olmuş varlık. Şeytan İbranice asıllı bir kelime olup, rakip, muhalif gibi anlamlara gelir. Hz. Adem topraktan yaratılan ve ilim ile nimetlenen, akıl guneşi ile aydınlanan Adem 'ın her vechile ustunluğu meydana cıkmıştı. Guzel melekler artık o pà;yenin Adem 'a verilmesindeki hikmeti anlamış bulunuyorlardı. Guzel ve masum melekler Hz. Adem'e hurmetlerin en guzelini gosteriyorlardı. Fakat İblis Hz. Adem'i kıskandı. Birden kibir ve gurur ile doluvermişti. Bu gurur onun felaketi olacaktı. Hz. Adem'e ilk secde eden Cebrà;il'dir. Peşinden Mikà;il, sonra İsrafil ve daha sonra da Azrà;il... Ve en sonra mukarrebin denilen yakınlık melekleri. Hz. Adem 'e edilen secde kulluk secdesi değil, tà;zim secdesidir. Ve Adem'in kadrini şà;nını ilà;ndır. Ve meleklerin emri ilà;hiye ne kadar muti olduklarının delilidir. Hz. Adem 'a secdeyi kabul etmediği andan itibaren, "hayırdan umidini kesmiş, pişmanlık ve uzuntu duyan" anlamında İblis; secde etmeyiş sebebi olarak da "beni dumansız ateşten, onu ise camurdan yarattın" diyerek hukumsuz bir bahane ve kendisince gecerli bir gerekce gosterdiği ve Adem'i Cennet'ten cıkarmaya calıştığı andan itibaren de Şeytan adını almıştır. ŞEYTAN Arapca "şetane" kokunden rahmetten uzaklaştı, Hak'dan uzak oldu; "Şata" kokunden ise, ofkeden tutuştu, helak olacak hale geldi gibi manalara gelip insanlardan, cinlerlerden ve hayvanlardan isyan eden ve zarar veren her şeyin adı olmuştur. Haset, ofke gibi insana mahsus olan her kotu huy ve davranış da şeytan diye isimlendirilmiştir. Şeriat orfunde ise, Yuce Allah'ın Adem'e secde emrine karşı gelip isyan ettiği icin ilà;hi rahmetten kovulan ve insanların amansız duşmanı olan, cin taifesinin inkarcı kesiminden gizli bir varlıktır. (el Kehf, 18/50) Diğer isimleri ise Gaur, Vesvs, Hannà;s, Kà;fir, Sağır, Marid, Tà;if, Fà;tin Mel'un, Medhur, Mekzu, Kefr, Hazul, Aduvv, Mudill, Merid'dir. Yaratılışı ve Hz. Adem'e secde emrinden onceki durumu: Evrende Adem 'den once yaratılmış melek ve cin adında iki varlık mevcuttu (el Bakara, 2/31; el Hicr, 15/26 29). Şeytan, cin denen varlık grubuna mensup idi (el Kehf, 18/50). Hz. Adem'e secde emrine kadar hissiyatına dokunan bir teklif yapılmamış ve imtihan olunmamıştı. Onun bu ana kadar, Allah'ın emirlerine gore mi, yoksa oz nefsinin isteklerine gore mi hareket ettiği bilinmiyordu. Adem'e secde emri onun hissiyà;tına ters duştu. Emri yerine getirmekten kacındı. Gerekce, kendisinin ateşten, Adem'in ise topraktan yaratılmış olmasıydı. Boylece o, itiraf ve ozur dileme yerine itirazı ve hayatı tercih etti. Ona gore ateşten yaratılmış olmak bir ustunluk sebebiydi. (Sà;d, 38/71 5 Boylece o, ateşin topraktan ustunluğu gibi iki madde arasında, aslında olmayan bir farklılık gormuştu. Her iki madde yaratıcısının da Allah olduğunu itiraf etmesine rağmen Adem'in yeryuzunde Allah'ın halifesi olması, Allah'tan bir ruh taşıması gibi asıl ustunlukleri bilmezden gelmişti (el Hicr, 15/29; Sà;d, 38/72). Bu anlayış Şeytan'a, Allah'ın huzurundan kovulma, rahmetinden umit kesme ve kıyamete kadar O'nun là;netini hak etme dışında hic bir şey kazandırmadı. Cunku o dar goruşluydu, maddenin otesini gorememişti. Maddeyi tek ve gercek olcu sanmakla şeytanca bir yanılgıya duşmuştu. His ve duygularıyla hareketi sonucu kendi nefsinden kaynaklanan yanılgısını Allah'ın emrine tercih etmekle insanın ustunluğu gerceğini kabul etmemişti. Cunku bu secde emri yalnız Adem'in şahsına değil, zurriyeti de dahil, insan nev'ine verilen bir şeref ve imtiyazdı. Şeytan'ın bu itirazı, buyukluk taslamaya ve neticede kendisini inkà;ra goturen bir isyana donuştu. Cunku o, neticede sahibini alcaltacak olan bir buyukluk anlayışına sahipti. Nihayet Allah'tan şu hitap geldi: İn oradan! Orada buyuklenmek sana duşmez, defol!... Sen alcağın birisin! Defol oradan. Sen artık kovulmuş birisin. Doğrusu hesap gunune kadar là;net sanadır. (el A'raf, 7/13; el Hicr, 15/34 35; Sà;d, 38/77 7 Boylece Hz. Adem'e karşı buyukluk taslaması ve secde emrine isyanı neticesinde ilà;hi rahmetten ebediyen kovuluşu "İblis" adını almasına sebep oldu. Hz. Adem'e secde emri karşısında isyan eden ve hakikatle ilgili butun bağları koparılan ve melekler arasındaki yerini de kaybederek tamamen yalnız kalan şeytan bu defa intikam peşine duştu. Bir başka deyişle şeytanca tutum icerisine girdi. Hedefi insandı. Cunku insan yuzunden ilà;hi rahmetten uzaklaştırılmıştı. Amacına ulaşabilmek icin de Allah'tan kıyamete kadar muhlet istedi. Hay aksi şeytan!... Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem bunu duyunca şoyle buyurdu: Oyle deme. Oyle deyince şeytanı buyutmuş olursun. O kadar ki bir evi doldurmuş olur. Şoyle de: "Bismillah" O zaman şeytan bir sinek kadar kuculur." alıntı

Şeytan Nedİr? Kotu ruhun, kotu birinin, kotuluğe teşvik edenin, kotuluğun temsilcisinin, karanlık ve del&