Vakit Gazetesi Ankara Temsilcisi ve yazarı Serdar Arseven ile roportaj Vakit Gazetesi Ankara Temsilcisi ve yazarı Serdar Arseven ile roportaj TURKTİME: Merkez medya'da kısa bir sure yazdınız ve tekrar eski mevziinize dondunuz. Kim, kimi kabul etmedi? SERDAR ARSEVEN: Vakit Gazetesi'nden Tercuman'a gittim ve oradan tekrar Vakit'e geldim. Aslında ben bunu Vakit Gazetesi'nden gitmek olarak da kabul etmiyorum. TURKTİME: Neden yine Vakit? SERDAR ARSEVEN: Ben, Serdar Arseven ismini cok onemsiyorum. Bu isme hicbir leke surulmemesi lazım. Bu bağlamda Vakit Gazetesi ile ortuşuyorum. Okul donemimde de ben bir haksızlık olunca hemen one cıkardım. Bu bir tavır. Bazısı tersine hazmedebiliyor. Ama ben hazmedemiyorum. Orneğin yonetici elemanlarının birbirini gammazlamasını ister ama ben bana elemanımı gammazlayanı işten atmış bir adamım. Bizim genel tavrımız bu. Vakit Gazetesi, genel algının cok dışında, bana gore Turkiye'de gercekten gazete olan tek gazetedir. Cunku gazeteciliğin onde gelen şartı, bağımsız olabilmektir. Sizin yaptığınız haber ceşitli kaygılardan dolayı girmeyecekse, onunuz ceşitli kaygılardan dolayı kesilecekse, etikette gazetecilik yapıyor gozukseniz de yaptığınız gazetecilik değildir. Ya tetikciliktir ya da reklam verenlerin hoşlarına gitmektir. Vakit'ten once Guneş gazetesinde calışıyordum. Guneş ile Vakit arasında Turkiye gazetesinde de calıştım. Yani aşağı yukarı butun eğilimlerdeki gazetelerde calıştım. Ve şunu gordum; Vakit dışındaki butun gazetelerde ya hukumetin, ya belli bir camianın, siyasi partinin, reklam verenlerin, ordunun vb. gudumunde kalıyorsunuz. TURKTİME: Sizin bir bağlantınız, gudumunde olduğunuz bir yer yok mu? SERDAR ARSEVEN: Vakit gazetesinin bağımlı yada bağlantılı olduğu hicbir grup yok. Olması gereken de bu. Muhabirlik yapan herkes icin boyle olmalı. Cunku yaptığınız bir haberin bağımsız bir şekilde hak ettiği icin gazetede yerini alabilmesi gerekir. TURKTİME: Peki nasıl oluyor da sadece Vakit bunu nasıl sağlıyor? SERDAR ARSEVEN: Guneş Gazetesi'nden ayrıldıktan sonra Vakit ekibiyle tanıştım. O zaman Cuma diye haftalık bir dergi cıkaracaktık. Mustafa Karahasanoğlu'nun bana soylediği şuydu: "Bizim fazla paramız yok. Sen muhabir olarak başla ama iş bulduğunu da sanma." Cunku sermaye desteksiz bir derginin ayakta kalması ihtimal dahilinde değildi. Bağımlı olmadan bir gazetenin ayakta durması cok zor. Ya birilerinin işi, ne geliyorsanız reklam verecekler, yada bir lobinin adamı olacaksınız ki beslenesiniz. Satışla, tirajla ayakta durabilen yayınlar yok. Desteksiz bir yayının ayakta kalması mumkun değildi ama bize dendi ki "Ne, gorece yakın ne de uzak olduğumuz yerlerden herhangi bir talepte bulunmayacağız. Sadece tirajımıza dayanarak devam edip edemeyeceğimizi goreceğiz." İlk haftalarda zorlandık ama şaşırdığımız bir tiraja ulaştık. O zaman Nokta ile Tempo revactaydı ama ikisinin tirajı bizi bulmuyordu. Ve bu cıkış gunluk gazete hissiyatı doğurdu ve cıktık. TURKTİME: Tirajla ayakta durmanın zorluğuna rağmen tiraja dayanarak cıkış yapmanın sırrı neydi? Bunu nasıl becerdniz? SERDAR ARSEVEN: Oncelikle hicbir gereksiz masraf yapmadık. Personel başına verim olarak bire uc verdik. Bağımsız bir gazeteye ihtiyacın sanıldığından da buyuk olduğunu gorduk ve tiraj noktasında zorlanmadık. Tirajımız yukseldiği icin sabit giderler noktasında birim maliyetleri duştu. İade oranını duşurmek icin bayileri teker teker ele alarak bu yukten kurtulduk. Tum bu avantajların yanında herkesin bir yere yaslandığı bir donemde bir yere yaslanmamak da bir farklılık oldu ve bu farklılığın avantajını kullandık. O sure icinde Turkiye cok gerilimli gunler yaşadı. Demokrasi tehdit altında oldu. Ve o donemde direnişin kıvamını koyu tutan tek gazete Vakit gazetesi oldu ve bu da bir ayrıcalık oluşturdu. Genele uyum sağlamak bir politika olduğu gibi genelden farklı olmak, ozgun ve bağımsız olmak da bir politikadır. Biz bu politikayı uygulayan tek gazeteyiz. VAKİT SERT DENİYOR... HAYIR! BOYLE BİR ORTAMDA NE KADAR BAĞIRSAK AZDIR! TURKTİME: Bu politikayı uygularken cok agresif ve sert bir uslup benimsiyorsunuz ve bu tavrınız cok eleştiriliyor. Vakit Gazetesi neden bu kadar sert? SERDAR ARSEVEN: Sokakta yururken birisi sizin omzunuza carptı diye adamı dovuyorsanız, gercekten de bu agresif bir tavırdır. Ama birisi sevgilinize yada eşinize tacizde bulunduğunu zaman sizin o adamı dovmemeniz zaaf olarak algılanır. Yani sizin karşılaşacağınız hareketle nispetle yapacağınız fiilin ağırlığı yada hafifliği soz konusu olabilir. Bakın, biz neler yaşamışız; 50 milyar doları banka hortumlarıyla giden kahraman bir milletin fertleri olarak, 30 bin insanını anlamsız bir terore kurban vermiş insanlar olarak, surekli olarak darbe tehdidi altında kalan toplumun fertleri olarak, bin yıllık devlet tecrubesi olan, devletler kurup devletler yıkmış bir medeniyetin temsilcisi olarak tanklarımızı bile 2 milyonluk, 50 senelik İsrail denilen munasip olmayan yerleri kırık bir devlete tamir ettirmek mecburiyetinde kalıyorsak, bu ulkenin gazetecilerinden darbe karşıtlarının ordu duşmanı, darbe yanlılarının ordu dostu olarak tasnif edildiği bir ulkede bu hukuksuzluktan dolayı ne kadar bağırsak, feryat etsek azdır. Bize empoze edilmeye calışılan bir şey var: En makbul oğrenci en az konuşan, en sessiz olandır. En makbul vatandaş; devlet karşısında onunu en iyi ilikleyen, el pence divan durandır. Aynı şekilde makbul gazeteci tipi de oluşturuluyor. Bağırma, isyan etme, itiraz etme... Bitmeyen bir soylem var; her zamankinden daha fazla birlik ve beraberliğe ihtiyac duyduğumuz donemden geciyoruz... Tamam da bazı carpıklıkları yuksek sele dile getirecek, haksızlıkların ustune gidecek gazete olmadıktan sonra ortaya cıkmanın ne anlamı var? Oburlerinden zaten var. Uyandırmayan, "Allah millete ve devlete zeval vermesin" anlayışını son derece iğdiş ve tahrip edilmiş bir şekilde oturtan, "kıl beşini, bil işini" mantığının hakim kılınmaya calışıldığı, "camiler ardına kadar acık, kıl namazını. Belanı mı istiyorsun" Demirel mantığının genel gecer hale getirilmeye calışıldığı, Diyanet İşleri kanalıyla dinin devletleştirildiği, dinin rejim acısında zararsız hale getirilmek istendiği bir ortamda bıraksınlar da farklı olalım. TURKTİME: Sertliğine vurgu bu yuzden mi? SERDAR ARSEVEN: Vakit gazetesine bir cerceve cizmeye calışıyorlar. Guven Erkaya vefat ettiğinde, biz; "Hakkımızı helal etmiyoruz" manşetini attık. "Cunku sen illegal batı calışma grubunu kurdun. Sen butun yanlışların temelinde varsın. O yuzden hakkımızı helal etmiyoruz." dedik. Dediler ki "Senin hakkını helal etmeme hakkın bile yok." Benim başımı ortmeye hakkım yok, eğitim hakkım yok, akredite değilim. Bırakın bari o olsun. "Yok, helal de edeceksin" diyorlar. Neden? Şoyle yazdılar; "Olulerinizi hayırla yad ediniz." Bu, Hz. Peygamberin hadisi şerifidir. Sen hadisi şerife aykırı davranıyorsun. Hurriyet, o donem hadiscilik yaptı, dini gazeteciliğe alet etti. Biz de diyoruz ki, "Orada, 'oluleriniz' diyor. Guven Erkaya bizim olumuz değil, sizin olunuz." Diriyken siz kullanıyorsunuz, olunce bizim olumuz oluyor. Sokaktaki vatandaş feryat ediyor. Ama diyorlar ki bu feryatları yansıtan bir tane gazete olmasın. Butun gazeteler birbirine benzesin. Bir tanım olsun ve butun gazeteler bu tanıma uysun. Ama hayır, bizim bir tavrımız var ve onu ortaya koyuyoruz. HURRİYET, HASAN MEZARCI'YI ACIKCA HEDEF YAPTI! TURKTİME: Bu tavrınızın bazen kastı aştığını ve hedef gosterme boyutuna geldiği cokca konuşuldu. Vakit Gazetesi hedef gosteriyor mu? SERDAR ARSEVEN: Bakınız, Hurriyet Gazetesi, Hasan Mezarcı ile ilgili bir ek verdi ve bu ekte Hasan Mezarcı'nın başı dart hedefi yerine basıldı. Bu değil hedef gostermek, bizzat hedef yerine koymaktı. Burada teşbih falan da yok. O gunlerde birisi Hasan Mezarcı'yı oldurmuş olsaydı ne olacaktı? Mesela Cumhuriyet Gazetesi Tayyip Erdoğan hakkında rejim duşmanı diye bir suru haber yapıyor. Peki, birisinin Erdoğan'ı oldurmesi soz konusu değil mi? TURKTİME: Gumuşhane Baro Başkanı, Danıştay II. Daire uyeleri, Ahmet Taner Kışlalı'nın uzerine cizgi cekilmesi gibi ornekler hep olumle sonuclandı. Madem herkes hedef gosteriyor bu ornekler neden size denk geliyor? SERDAR ARSEVEN: Cunku Turkiye'de mağduriyetler uzerinde provokasyonlar cok daha fazla. Turkiye'de dindarlar dayak yerken bir de acıyor diye bağırdıkları icin suclanırlarsa bunun artık tahammulu olmaz. Danıştay sokakta başortusunu yasaklamış, biz de boyle karar verilmez demişiz. Birisi gidip vurmuş. Vuran kişinin de dinle diyanetle ilgisi yok. Deniyor ki; Vakit, ayağını denk al. Boyle şeyler yazma. Cunku sen teksin. Hal bu ki tek olmasa zaten denk gelmez. Tabii ki bize denk gelecek. Cunku hep biz dayak yiyoruz ve sen haksızlığı dile getiriyoruz. Belki siz de zamanında haksızlığa karşı cıktığınız zaman bir buyuğunuz tarafından mutlaka uyarılmışsınızdır; senden başka adam yok mu? Yemek buldun ye dayak buldun sıvış. Ama "haksızlık vardı dile getirdim" derseniz; "Sana ne! Dile getirdin ne oldu, gordun!" denir. Biz neden oldurduklerini bilmiyoruz. Sadece ortada bir haksızlık varsa yazıyoruz. Danıştay'ın bu kararını her şeye aykırı buluyoruz. Bunu evrensel hukuk da kabul etmez vicdan da. Deniyor ki neden fotoğraflarını basıyorsunuz. Bir gazeteye neden fotoğraf bastığı sadece Turkiye'de sorulur. Haberde fotoğrafın altında nerede doğduğu hangi hukuk fakultesinden mezun olduğu bilgileri var. Ne yani; katil vururken bizim bastığımız fotoğraflara baktı da "Seni vuracağım da yanlış olmasın. Bu musun" mu dedi? Peki neden başka şeylerin uzerinde durulmuyor? TURKTİME: Nelerin mesela? SERDAR ARSEVEN: Ben o hakimlerin birinin cocuğu olsam "O kameralar nasıl bozuldu?, O guvenlik şirketinden neden hesap sorulmuyor" diye sorarım. Katil bir gun onceden keşif gezisinde bulunmuş, o goruntuler yok. Biz bunu teknik elemanlara soruyoruz. O goruntulerin kamera bozulmuş olsa bile muhafaza edildiğini soyluyorlar. Yıllarca bozulmayan sistem, katilin keşif gezisi yaptığı gun bozuluyor. Bunların uzerinde neden durulmuyor? Oyle ya, o ihaleyi Vakit almıştı, kameraları da Vakit bozdu. Olayın bambaşka boyutları var. Olay, 16 Mayıs'ta oluyor. Tam uc gun sonra 19 Mayıs... Gunun anlam ve onemine uygun konuşmalar yapılacak. O zaman biz şunu mu diyelim: Arkadaşlar, bakın adamları vuruyorlar, bundan sonra resim basılmayacak. Hep iyi haberler vereceğiz. Orneğin Bediuzzaman'ın olum yıldonumlerinde Bediuzzaman resmi basmak serbest. Necip fazıl yıldonumlerinde Ustad'ın resimlerini basmak serbest. Tayyip Eroğan'ın huzur ve barış mesajlarını da basalım. Deniz Baykal'ın huzur ve barış mesajı bulunamayacağı icin basamayız. Aynı şekilde Ahmet Necdet Sezer'i de basamayız ama onun yerine hic olmazsa diğer Sezer'i basarız. Orneğin Tezic'in fotoğrafı basılmasın mı isteniyor. "Ey Vakit, benim fotoğrafımı basma, biliyorsun bir şeyler oluyor." Ne yani, bu mu isteniyor? AHMET HAKAN GİBİ TAKILSAYDIK SIKINTI OLMAZDI! TURKTİME: Risk var ve riski alıyorsunuz oyle mi? SERDAR ARSEVEN: Toplumun onunde olan insanlarız. Birtakım mesajlarımız var. Bu mesajlarımız risk iceriyorsa, bu risk hepimiz icin soz konusu olabilir. Senin soylediğin sozden, verdiğin mesajdan hoşlanan da olacaktır hoşlanmayan da. Gazetecinin gorevi, bunun fotoğrafını basmaktır. Fotoğraf basmamak bir gazeteci icin mesleğini yapmamak demektir. TURKTİME: Yani hedef gostermiyorsunuz... SERDAR ARSEVEN: Kimse kimseyi hedef gostermiyor. Kimseye yeşillenmeseydik, İslamcı artı Kurtcu muhabbetine takılsaydık, deseydik ki "Ataturk zamanında Kurdistan vardı, şimdi neden olmasın!" Biraz sermayeyle iyi olsaydık, biraz da Ahmet Hakan vari takılsaydık sıkıntı olmazdı. Ama her şeyden once kendine olan saygının kalması lazım. Her şeyden onemlisi o. ERTUĞRUL OZKOK'U YARIN BİR TARİKAT TOPLANTISINDA DİZ COKERKEN DE GOREBİLİRİZ TURKTİME: Zaman zaman sertliğinizle ilgili ozeleştiri yapıyor musunuz? Bu da maksadı aştı, burada da hata yaptık dediğiniz oluyor mu? SERDAR ARSEVEN: Evet, oluyor. Bazen yeterince sert vermediğimizi, hakikaten hakkını veremediğimizi duşunuyorum. Şu mudur? Bir gazeteci birisinin aleyhinde yazı yazdığı taktirde aleyhinde yazdığı kişi saldırıya uğrayacak olursa, o gazeteci suclu olur. Mesela Turktime zaman zaman tavrını beğenmediği Ertuğrul Ozkok'u yazıyor. Evet, ben bunu doğru buluyorum. Ozkok'u ben de sonuna kadar eleştiriyorum. Fırıl fırıl donuyor... Nerede duracağı belli değil, nasıl donduğu de belli değil. Cok ilginc figuru var. Cok donen tipler gorduk ama Ozkok her turlu figuru sergiliyor. Yarın bir tarikat toplantısında diz cokerken de gorebiliriz onu. Her şeyi yapabilecek kıvraklıkta. Burada birisi de cok donenlerden hoşlanmayabilir. Ama bunu ne Turktime ne Vakit ne de başkası onceden gorup de yazmayayım diyemez. İnsanları susturmanın, merkezde toplamanın birtakım yolları vardır. Vakit gazetesine birtakım telkinlerde bulunuluyor. El altından da yapılıyor, dava acmak suretiyle de, hukukun siyasallaştırılması ile de yapılabiliyor. Deniyor ki, sen yazma. VAKİT, SIRTI YERDE PEHLİVAN GİBİ, YENEMEZLER! TURKTİME: Acılan davalar sizin sucunuzla ilgili değil de hukukun siyasallaştırılması nedeniyle yıldırma girişimi mi yani? SERDAR ARSEVEN: Bizim yazarımız Atilla Ozdur, camilerde namaz genelgesine ilişkin Teoman Koman'ı destekleyen bir yazı yazmıştı. Vakit Gazetesinin genel yayın politikasına aykırı bir yazıydı ama biz ona mudahale etmeyiz. Teoman Koman, Atilla Ozdur'e dava acmış. Atilla Ozdur hakaret etmediğini, tersine desteklediğini soyluyor. Ama karar mahkemeden "Atilla Ozdur hakaret etmediğini soyluyorsa da bir Vakit mensubunun Teoman Koman gibi laik bir insana hakaret etmeyeceği duşunulemeyeceğinden mahkumiyetine..." diye karar cıkıyor. Evet, aynen boyle bir karar cıkmıştı. Yine Cumhuriyet Gazetesi'nden alıntı yapmışız. Her iki gazeteye de dava acılıyor, cumhuriyet beraat alıyor biz mahkum oluyoruz. İtiraz ediyoruz. "Cumhuriyet Gazetesi laik rejimin guven duyduğu gazetelerden birisi olup, haberi bu niyetle yazmıştır. Vakit Gazetesi'nin Cumhuriyet'in haberini alma niyeti hinlikten kaynaklanmakta olup mahkumiyetine karar verilmiştir..." TURKTİME: Tepkiler yada baskılar geri adım atmanıza neden oldu mu hic? SERDAR ARSEVEN: Bunlar yaşandı diye vazgececek değiliz. Hukuk, ekonomik baskılar, tazminatlar kullanılıyor. Attırsa zaten butun sistem nazdinde akredite olacağız. Ama biz şunu duşunuyoruz; sıfır noktasını kabul eden, sırtı yerde olan pehlivanı yenemezsin. Vakit gazetesinin sırtı yerde pehlivan olma durumu var. Biz diyoruz ki, canımızı Allah alacak. Allah'ın uygun gormediği cezayı bize verebilecek, uygun gorduğu cezayı da bizim uzerimizden alabilecek guc yoktur. Biz buna inandık. Dolayısıyla ne İsrail'i ne ABD'si umurumuzda değil. Deniyor ki; sus, diğerleri gibi ol. Ama diğerleri gibi olduktan sonra bize gerek yok. İSLAMCI BASINDA MARİFETİ OLMAYAN KİŞİLER ONE CIKARTILIYOR TURKTİME: Sizinle ilgili kaynak taraması yaparken yazılarınızın daha cok Tercuman'dayken alıntılandığınızı goruyoruz. Oysa Vakit'teyken de gundeme ilişkin carpıcı yazılarınızı ve haberlerinizi biliyoruz. Bu, bir ambargo mu demek? SERDAR ARSEVEN: Tabii ki. Boyle bir gormemeye calışma tavrı var. Ama başka bir acıdan bakarsanız da Vakit Gazetesi, hakkında diğer gazetelerin en fazla alıntı yaptığı gazetelerden biridir. Hurriyet Gazetesi'nde iki koşe yazarı gecimini yuzde 35 Vakit'ten sağlamaktadır. TURKTİME: Neden gormemeye calışıyorlar? SERDAR ARSEVEN: Cunku kendiniz acısından tehlikeli bulduğunuz bu yayın organını satın alma imkanınız yok. Oldureceğim diyorsun korkmuyor. Tazminat davası acıyorsun camaşırıma kadar al diyor. Adam sırtını yere yapıştırmış, yuksek sesle bağırıyor. Ve diyorlar ki, "bunları buyutmek benim hırsızlık duzenim icin rant paylaştığım kişiler icin zararlıdır. Buyutulmemelidir." İslamcı kanat icerisinde kimliği kişiliği cok fazla on plana cıkmayan, marifeti olmayan ve aslında cok fazla iyi haberlere imza atmamış insanlar on plana cıkartılır. Cunku onlar zararsızdır, en fazla gelebilecekleri yer bellidir. Zamanında Mesut Yılmaz'ın Ankara temsilcisi vardı. Peki şimdi nerde? Yani iktidarlar gider onlar da gider. İktidarla birlikte var olup iktidarlar bittikten sonra biten adamlar vardır. İktidarların yada kurumların adamlarını cok fazla buyutmenin tehlikesi yoktur. Cunku ipi senin elinde. Ama obur adamı ne kadar buyutursen, mesajlarını ne kadar taşırsan o kadar etkili olur. Cıkar sahipleri, cıkarlarını zedeleyen yayınlar yapan bizleri buyuturlerse zaten aptaldırlar. Belki Tercuman'dayken daha fazla alıntı yapılıyordu, Vakit'te daha az. Ama şu var; insanların icerisinde bir Vakit yazarı olarak Tercuman yazarından daha fazla ilgi goruyorum ve paylaşımlarımız cok daha farklı oluyor. Tercuman'dayken benim yanıma gelen vatandaş "Vakit'e don" derdi. Vakit gazetesinin medya dunyasında nefret ve takdir ifadesi olarak birtakım yargılar ve değerlendirmeler var. Vakit, kendini tanımlamış ve ben buyum demiş. Zaten hırsız, hortumcu bizi takdir etse biz donup "biz ne yapıyoruz" diye sorarız. AYDIN DOĞAN KENDİ YAZARINI DEĞİL BENİ OKUR TURKTİME: Ama medyada gorunebilmek gazeteciler icin de son derece onemli... SERDAR ARSEVEN: Olabilir... Bakınız; Turkiye'de POAŞ tartışmaları gibi bircok tartışma oldu. Ertuğrul Ozkok'un Guneş Taner ile yaptığı goruşmeler ortaya cıkınca biz telefon kayıtlarının dışarıya verilmesi suc mudur, ozel hayata mudahale midir değil midir diye tartıştık. Oysa, bunun bir de iceriği vardı. Aynı, "andıcı kim sızdırdı" tartışması gibi iceriği unutuldu. Bir gazeteci, gazetenin yazarı hem de grup yoneticisi diye teşvikleri dağıtmaktan sorumlu bakana teşvik vermedi diye kufur ediyor. Ben boyle bir şeyle hic rastlamadım. Hicbir siyasiyle boyle bir diyalogum olmadı. Bunlar saygın gazeteciyse, bunlardan alıntı yapılıyorsa ben bu tırnak icindeki "saygın olmama" pozisyonumu, alıntı yapılmamasını tercih ederim. Yani kriterler farklı. Cok bahsedilmek istiyorsan oncelikle sırtını guzel bir yere dayayacaksın. Her şeyi cok fazla gormeyeceksin ve dokunmayacağın yerlerin sayısı fazla olacak. Bunları yapınca ne oldu? Bağımsızlığı ve huzurumu verdim. Geriye ne kaldı. Peki, orneğin parasal ilişkileri yuzunden el konulan gazetenin yazarlarına insanlar nasıl bakıyor bana nasıl bakıyor? Bunu da bileceğim. Yanına gittiğim zaman hoş geldin diye taklalar atan adamın gittiğim zaman "Vay... nı ne yapayım " dediğini cok iyi bileceğim. Ama şu anda bana en fazla rejim duşmanı, cok sert yazıyorlar der, sertlikle suclar. Hırsız der mi? Diyemez. Hortumcu der mi? Diyemez. Diyecek bir şeyi yok. Normalde iyi gazeteci basın toplantılarında en sert soruları soran, en sert haberleri yapandır. Ama bizde iyi gazeteci ne guzel yazdın denenler yada cıkarları zedelendi mi bağıran gazeteci oluyor. Biz hukumetlerle gazeteciler arasında ne tur ilişkiler olduğunu biliyoruz. Bugun iki tane buyuk medya patronunun gazetecilik kacıncı işi? Peki gazeteciler, o patronların adamları icinde kacıncı sırada? Mesela Aydın Doğan icin en onemli adamı bu tur ilişkilerini takip eden adamıdır. Kendi koşe yazarının yazısını okumaz bile. Aydın Doğan kendi gazetesindeki herhangi bir yazarı okuduğundan daha fazla beni okur. AHMET HAKAN'IN ANA GECİM ALANI DİNDARLARA SALDIRMAK TURKTİME: Gazeteciler icin "ortak iyi" yaratılamaz mı? SERDAR ARSEVEN: Olması lazım ama sadece işini yapan, haber peşinde koşan, angajmanlar icerisine girmeyen bir gazeteci olarak kalmak cok zor. Genele uyduğunuz zaman daha fazla maaş alırsınız. Televizyonda daha fazla gorunursunuz. Ben diyorum ki benim yaptığım iyidir. Başkaları da diyecek ki hayır, iyi değil. hortumlaman, bu tur ilişkiler kurman lazım. Ama boyle yapınca bir insanın haysiyetinden başka verebileceği ne olabilir ki? TURKTİME: Tam da bu noktada bir sembol gibi Ahmet Hakan'ın geldiği nokta cok tartışılıyor. Ama tartışıladursun en son yılın yazarı olarak da odullendirildi. Ahmet Hakan'ın geldiği noktayı ve aldığı odulu nasıl değerlendiriyorsunuz? SERDAR ARSEVEN: Manukyan da odul almıştı. Odul, alınabilir. Olaya şoyle bakmak lazım. Birincisi o camianın kendilerine "beyaz" diyen, Ozkok gibi, has adamları var. Bir de Ahmet Hakan gibi oradan buradan gecinmeye calışan adamlar var. Mesela Ahmet Hakan'a bakıyorsunuz; yuz tane yazı yazmış 20'sinde Fethullah Gulen'e, bir o kadar Vakit'e vuruyor falan. Yani ana gecim alanı dindarlara saldırmak. Ozkok diyor ki "Aferin cocuk, gittikce gozume giriyorsun. Biraz daha yazarsan olacak." Ahmet Hakan icin de farklı bir dunya var. Ağzı yarım karış acık seyrettiği insanların yanında olmak ve onlar tarafından beğenilmek, onlar suratını opse o opucuğun etkisi gitmesin diye yuzunu bir hafta yıkamayacak bir pozisyonda. Ben kendi bakış acımla Ahmet Hakan'ın o duruşunu acıkcası anlayamıyorum. Ama merak ediyorum; Ertuğrul Ozkok yada onun gibi adamların bakış acısıyla Ahmet Hakan'ın o eğreti duruşu nasıl gozukuyor acaba? Gercekten de o atmosferin adamı olan insanlar şu lokantaya gittim, burada da yemek yedim deme ihtiyacı hissetmezler. TURKTİME: Sizin camiayı terk etti ve şimdi camur atıyor diye Ahmet Hakan'a kızgın mısınız? SERDAR ARSEVEN: Hayır, kızmıyorum. Daha cok merhamet ağır basıyor. Bakıyorsunuz bir kedi yavrusu gibi, şaşkın, ne yapacağını bilmez bir vaziyette. Onun icin sadece uzuluyorum. Malcolm X'in Harlem bataklığındaki bir hali vardır. Zencilerin sacları kıvırcık, beyazlarınki duzdur. Beyazlara benzemek icin her gun saclarını duzleştirici bir krem surerek saclarını duzleştirerek beyazlara benzemeye calışıyor. Derimi değiştiremedim ama en azından saclarım benzedi diye mutlu oluyor. Beyazlar onunla "Ne guzel olmuşsun" diye dalga geciyorlar ama Malcolm X kendi capında orgazma ulaşıyor. Yalnız, kremi surduğu zaman hemen durulaması lazım ki asit kafa derisini yakmasın. Bir gun tam durulama aşamasına geldiği zaman kafayı uzatıyor ama ceşmeden su akmıyor. Koşturmaya başlıyor ama hicbir yerde su yok. Kaplar boş. Kafa derisi de yanmaya başladığı icin cıldırıyor ve en son klozetin icindeki pis suya kafasını sokarak guzelce yıkayarak o acıdan kurtuluyor. Yani, saclarımı duzleştireceğim diye kafayı pis suyla da yıkamak var. TURKTİME: İslamcı basın sozu sizin icin ne ifade ediyor? SERDAR ARSEVEN: Bu tanım birileri tarafından İslam'ın istismarı anlamında kullanılıyor. Musluman medya demiyorlar da İslamcı medya diyorlar. İslam'ı kullananlar, İslam'ı satanlar, istismar edenler anlamında. Biz de bunlara Ataturkcu medya desek, o zaman sen de Ataturk mu satıyorsun. Yok boyle bir şey. TURKTİME: Bu sınıflama neden yapılıyor? SERDAR ARSEVEN: Cunku Turkiye'de genel cıkarları İslam tehdit ediyor. Orneğin Turkiye uzerinde bolunme planı uyguladığınız zaman, bir taraftan Turkluğu bir taraftan Kurtluğu kışkırtarak tarafları karşı karşıya gelmesini cok rahat sağlayabilirsiniz. Orneğin Bediuzzaman Said Nursi tehlikelidir. Cunku Bediuzzaman Kurtculuk yapmaz. Bir Kurt'tur ama Musluman bir Kurt'tur. Turk'e de Kurt'e de aynı şefkatle bakar. Nitekim insanları Turk, Kurt olarak ayırt etmemiştir ve hep İslam kardeşliği ustunde durmuştur. Yani İslam'ın boyle bir birleştirici misyonu var. Diyor ki; "Allah size Kurt musun, Turk musun diye sormayacak." Musluman kimliği her şeyi kuşatıcıdır. Baktığınız zaman, başortulu Turk'le başortulu Kurt arasında hicbir problem yok. Bunun yanında İslam bircok şeyi de tehdit ediyor. Mesela, dunyadaki Yahudi guclerinin cıkarlarını tehdit ediyor. İslamcı medya olarak tanımlananlar acısından bu birleştirici ve Muslumanların kuvvetli olmasını ongoren bir sistem, dunyadaki Yahudi hegemonyasına ve bu hegemonyanın uzantısı olan medyaya da tehdit oluşturuyor. Bu medya organlarının sahipleri Ahmet, Mehmet gibi gozukse de hisseleri Yahudilerin elinde. Onun icin eğer Musluman medya derseler, halk sever. Bunun etrafında birleşir. O zaman kendilerince daraltıcı bir sıfat bulmaları lazım. Dolayısıyla İslamcı medya demek hoşlarına gidiyor. Mesela başortusu meselesi. Başortusu simgedir diyorlar. Neyin simgesi? Bu memlekette ne zaman bir şahlanış olmuşsa hemen arkasında bir şekilde başortusu goruyorsunuz. Evet, başortusu simge. Kurtuluş Savaşı tesadufen mi başortusu ile başlıyor? Fransızların gudumundeki Ermeniler başortusune uzanınca Sutcu imam cıkıyor ve oradan başlayan bir Kurtuluş savaşı mucadelesi başlıyor. Canakkale'de hic fino kopekli bir şehit anası gordunuz mu? Akla bile gelmiyor. Hicbirimizin aklına fino kopeği ile şehit anası, beş cayı ile şehit anası, konken partisi ile şehit anası akla gelmiyor. Ama başortusu ile şehit anası cok tamamlayıcı. Bir şeyleri sembolize ediyor. Dinle birlikte, birliği beraberliği sembolize ediyor. Turkiye karşıtlarının kılcık olacak noktalarda nasıl birleştiklerini goruyorsunuz. Hrant Dink'in oldurulmesi ile birlikte "Hepimiz Ermeniyiz" muhabbeti oluştu. Baktık on tarafta PKK'lı gruplar, onunla birlikte aşırı sol oluşumlar, yanında ezik ve buzuk sozde İslamcı aydıncıklar... Ve ortaya bir fotoğraf cıkıyor. Bunların ortak paydaları var. Turkiye'nin doğusu gitse geri kalanı İsvicre olur diye duşunen adamlar hepsi. CIA raporlarına bakın; Turkler tehlikelidir deniyor. Neden? Cunku bunlar emperyal millettir. Biti kanlandığı zaman ne yapacakları belli olmaz. Bunu da saklamamak lazım. Oyleyiz. Ama Turkiye'nin ABD'nin, İsrail'in yada AB'nin peyki olmasından kurtulması icin tarihten gelen iddialarına kavuşması lazım. Bunun icin de once birlik ve beraberlik sağlaması lazım. Birlik beraberlik icin de en buyuk ust şemsiye olan İslam'a sahip cıkması lazım. HALKIN COCUKLARININ MEDYADA BİR YERE GELMESİ ZOR TURKTİME: İslami basının oz eleştirisi pek olmuyor. Siz dener misiniz SERDAR ARSEVEN: Medyadaki herkes birisinin bir şeyi. Birisi bilmem hangi bakanın yakını, başka birisinin babası yine cok onemli birisi. En kenarda kalanın babası vali. Medyada boyle bir ekol var. Bugun gercekten ozenti olmadıktan sonra, yavşamadıktan sonra medyada belli bir yere gelmek halk cocuğu icin cok zor. İlla seni bir yere taşıyacak bir ismin olması gerekiyor. Boyle mi olmalı? Muzik sektorunde bakıyorsunuz. Adamın sesi yanık. Biraz da kısmeti yaver gidiyor ve bir anda cıkıyor. Ama medyada yerel kabiliyetlerin, ailesi isimsiz kabiliyetlerin onunu acacak bir mekanizma yok. Bakın, bu toplumda muhafazakar kesimler her şeyi cıkartıyor. Para cıkartıyor, biraz para kazandığı zaman başka yerlerden ikinci kadın getirebiliyor, araba, ev değiştiriyor. Muhafazakarlar para kazandı ve bunları yaptı. Ama şu anda muhafazakar medyanın aydın birikiminde beklenen seviyeye gelemedik. Bu, butun gazetelerde boyle. Cunku bu alana yatırım yapılmadı. İslami medyada cok ust duzey yerlere gelen insanların dilleri yok ve dil oğrenme gayretleri yok. Bu bir ihtiyac mı? Evet. Bu ihtiyacı gidermek icin bir organizasyon var mı? Yok. Ne var? Sadece cocukların azmi, gayreti var. Ama altyapı olmayınca bir şey de olmuyor. Halkın cocukları o imkanları bulamadıkları icin maalesef medyada bir yere gelemiyorlar. Medyada bu tur kabiliyetlere ihtiyac var bu kabiliyetlerin de desteklenmeye ihtiyacı var. TURKTİM: Eleştirmek iyi de, bir temsilci olarak siz ne yapıyorsunuz bu konuda? SERDAR ARSEVEN: Şu anda bir tek ben uğraşıyorum bununla. Benim verdiğim maaşla cocuk Avrupa'da dil eğitimi mi alacak? Mumkun değil. Gazetecilik yeteneği olan, basın yayında okuyan cocuklara yardım edin diye coğu zaman işadamları ile konuşuyorum. Birilerinin bunlara destek olması lazım. Ekibi bir araya getirdim ama cep engeli var. TURKTİME: Medyada yukselmenin kodları neler? SERDAR ARSEVEN: Medya gruplarının mensuplarına dokunmayacaksın. Siyonistlerle iyi gecineceksin. Onları incitmeyeceksin. İstanbul'daki hahambaşının emirlerini harfiyen yerine getireceksin. İşlerini takip edebileceğin bir patronun olacak. Hic olmazsa ben sizin emrinizdeyim havasını vereceksiniz. "Sizin cıkarınız icin ayırt etmeden Muslumanlara saldıracağım" diyecfeksiniz. Eğer dindar imajınız varsa peşinizden surekli gelecektir onun icin yeni bir kalıp vermek gerekir. Onun icin Muslumanlığın yanına Kurtculuğu ekleyeceksiniz. Milli vasfınız olmayacak. Kimin arabasına binerseniz onun duduğunu calacaksın.