Bunlar gercek olduğunu hepimiz biliyoruz... Neden hayatımıza yon vermiyoruz? Sur'a İkinci Kez Ufleniş ve Olulerin Diriltilmesi Sur'a ilk olarak uflenmesiyle birlikte yer ve gok paramparca edilmiş ve maddesel evren olmuştur. Canlı hicbir varlık kalmamıştır. Ayetin ifadesiyle, "yer başka bir yere, gokler de başka goklere donuşturulmuştur". (İbrahim Suresi, 48) Bu donuşumden sonra mahşer gunu icin hazırlanan ortam şoyledir: Sana dağlar hakkında soruyorlar. De ki: "Benim Rabbim, onları darmadağın edip savuracak" "Yerlerini bomboş, cırcıplak bırakacaktır." "Orada ne bir eğrilik goreceksin, ne de bir tumsek." (Taha Suresi, 105 107) İşte hesap gunu insanların uzerinde dirilip, biraraya gelip, hesaplarını ve akıbetlerini bekleyecekleri yer budur. Artık sıra insanların diriltilip tek olan, kahhar olan Allah'ın huzuruna cıkarılmalarına gelmiştir. Ve Sur'a ikinci kez ufurulur. Dunya hayatında ahireti ve yeniden dirilişi inkar eden insan bir daha uyanmayı hic beklemediği kabrinin icinden dışarı atılır. Sur'a bu ikinci ufuruluş ve insanların dirilmesi Kuran'da şoyle gecer: Sur'a ufuruldu; boylece Allah'ın diledikleri dışında, goklerde ve yerde olanlar carpılıp yıkılıverdi. Sonra bir daha ona ufuruldu, artık onlar ayağa kalkmış durumda gozetliyorlar. Yer, Rabbinin nuruyla parıldadı... (Zumer Suresi, 68 69) OLULERİN MEZARLARINDAN CIKMASI İnsanların dirilişleri esnasında ve dirildikten sonraki durumları ayetlerde ayrıntılı olarak tarif edilmiştir. Kuran'da haber verildiğine gore o buyuk diriliş şoyle gercekleşir: Sur'a ikinci kez ufurulmesiyle birlikte toprağın altından dışarı cağrılan insanlar, yayılan cekirgeler gibi ve hızla koşarak kabirlerinden dışarı cıkarlar. Gozleri 'zillet ve dehşetten duşmuş olarak', sanki 'yayılan' cekirgeler gibi kabirlerinden cıkarlar. (Kamer Suresi, 7) ... Sonra sizi yerden bir cağırma ile cağırdığı zaman, hemencecik siz cıkarılmışsınız. (Rum Suresi, 25) O gun yer, onlardan catlayıp ayrılır da hızla koşarlar. İşte bu, Bize gore oldukca kolay olan bir haşir dır. (Kaf Suresi, 44) Kendilerini cağıran cağırıcıya doğru yonelirler ve dikili bir şeye doğru yonelmiş gibi boyunlarını cağırıcıya uzatmış olarak koşmaya başlarlar. Ve bu cağrı daha once benzerine rastlanmış bir cağrı da değildir: ... O cağırıcının 'ne tanınmış, ne gorulmuş' bir şeye cağıracağı gun... (Kamer Suresi, 6) O gun, kendisinden sapma imkanı olamayan cağırıcıya uyacaklar... (Taha Suresi, 108) ... sanki onlar dikili bir şeye yonelmiş gibidirler. (Mearic Suresi, 43) Dunyada Allah'ın sınırlarını tanımayan, Allah'a itaat etmeyen, kendi başının dikine giden, buyuklenen inkarcı, dirilir dirilmez birden boyun eğici, bir hale gelmiştir. Ne olup bittiğini sorgulamadan, kayıtsız şartsız bu cağrıya icabet eder. Dunyadaki imtihan sona erdiği icin başka secim şansı da yoktur zaten. Aksini yapmayı istese de yapamaz. Hatta isteyemez bile. Bu cağrıya karşı koymaya hicbir gucu yoktur. O nedenle bu gunun "zorlu bir gun" olduğunu gercekten hissetmiştir: Boyunlarını cağırana doğru uzatmış olarak koşarlarken, kafirler derler ki: "Bu, zorlu bir gun." (Kamer Suresi, 8) Kafirler başlarını dikerek koşarlar, gozler donmez, hareket edemez. Herkes kayıtsız şartsız bir itaat icindedir. O gun insanların sahip olabileceği tek gecerli ve değerli şey imandır. O da kafirlerde yoktur. Bu yuzden kalpleri bomboştur: Başlarını dikerek koşarlar, gozleri kendilerine donup cevrilmez. Kalbleri bomboştur. (İbrahim Suresi, 43) Tek bir merkeze doğru dalga dalga suzulurler. Sur'a ufuruleceği gun, artık siz dalga dalga geleceksiniz. (Nebe Suresi, 18) Sur'a ufurulmuştur; boylece onlar kabirlerinden Rablerine doğru suzulup giderler. Demişlerdir ki: "Eyvahlar bize, uykuya bırakıldığımız yerden bizi kim diriltip kaldırdı? Bu, Rahman ın va'dettiğidir, gonderilen ler doğru soylemiş". (Yasin Suresi, 51 52) Bu "eyvah" cok buyuk bir panik ve hayal kırıklığının ifadesidir. Cunku kendi dirilişine bizzat şahit olan kafir, hayatı boyunca kendisine bunu haber veren elcilerin gercekten doğru soylediklerini anlamıştır. Dolayısıyla bunu inkar edenlere mujdelenen, "donuşu olmayan ebedi azab"ı da bizzat yaşayacağını idrak etmiştir. Artık bundan hicbir şuphesi yoktur. "Ebedi uyku" diye bir şey olmadığını anlamıştır. Kendisine vaat edilenlerin birer birer başına geleceğinden, hicbir kurtuluş umidi olmadığından emindir. Kafirlerin genel ruh halleri korku, dehşet, yılgınlık, şaşkınlık ve caresizlik, genel gorunumleri ise daha da dehşet vericidir. Yuzleri kapkaradır; toz, karartı ve zillet kaplamıştır: O gun, oyle yuzler vardır ki, 'zillet icinde aşağılanmıştır.' (Gaşiye Suresi, 2) Ve o gun oyle yuzler vardır ki uzerini toz burumuştur. Bir karartı sarıp kaplamıştır. İşte onlar da, kafir facir olanlardır. (Abese Suresi, 40 42) Kıyamet gunu, Allah'a karşı yalan soyleyenlerin yuzlerinin kapkara olduğunu gorursun. Buyuklenenler icin cehennemde bir konaklama yeri mi yok? (Zumer Suresi, 60) Kafirler kıyamet gunu kor olarak haşredilirler. Kim de benim zikrimden yuz cevirirse, artık onun icin sıkıntılı bir gecim vardır ve biz onu kıyamet gunu kor olarak haşredeceğiz. O da demiş olur: "Ben gormekte olan biriyken, beni niye kor olarak haşrettin Rabbim?" Der ki: "İşte boyle, sana ayetlerimiz gelmişti, fakat sen onları unuttun, bugun de sen işte boyle unutulmaktasın." (Taha Suresi, 124 126) Allah, kimi hidayete erdirirse, işte o, hidayet bulmuştur, kimi saptırırsa onlar icin O'nun dışında asla veliler bulamazsın. Kıyamet gunu, biz onları yuzukoyun korler, dilsizler ve sağırlar olarak haşrederiz. Onların barınma yerleri cehennemdir; ateşi sukun buldukca, cılgın alevini onlara arttırırız. (İsra Suresi, 97) Kafirlerin bu kor gozleri de korkuncluk ve iğrencliklerini artırır bir şekildedir. Allah kafirlerin gozlerinin alacağı şekli şoyle ifade etmektedir: Sur'a ufuruleceği gun, biz suclu gunahkarları o gun, gomgok olarak' toplayacağız. (Taha Suresi, 102) Bu korkunc, aynı zamanda da aşağılık gorunumleriyle kafirler ilk bakışta, muminlerden ayrılırlar. Dunyadayken kibir ve gosteriş icinde, Allah'ın ayetlerine karşı savaş acan, buyuklenen bu guruhun sonlarının başlangıcı işte boyle olur. O GUN DOSTLUK, AKRABALIK, YAKINLIK VE YARDIMLAŞMA YOKTUR O gun insanın başkalarıyla, hatta kendi annesi, babası, eşi ve cocuklarıyla bile ilgilenmeye ne hali ne fırsatı vardır. Mahşer gununun şiddeti ve olağanustu korkusu herkesi kendi derdine duşurur. Allah, o diriliş gununu, oteki adıyla din gununu şoyle tarif etmektedir: Din gununu sana bildiren şey nedir? Ve yine din gununu sana bildiren şey nedir? Hicbir nefsin bir başka nefse herhangi bir şeye guc yetiremeyeceği gundur; o gun emir yalnızca Allah'ındır. (İnfitar Suresi, 17 19) Fakat 'kulakları patlatırcasına olan o gurleme' geldiği zaman, kişi o gun, kendi kardeşinden kacar, Annesinden ve babasından, Eşinden ve cocuklarından, O gun, onlardan her birisinin kendine yetecek bir işi vardır. (Abese Suresi, 33 37) Dunya hayatında kişinin en cok değer verdiği put edindiği bağlar, boylece Allah'ın azabı karşısında paramparca olur. Artık insanlar arasındaki dunyevi yakınlıkların, soy bağlarının hicbir anlamı kalmamıştır. Değeri olan tek şey, imandır: Boylece Sur'a ufurulduğu zaman artık o gun aralarında soylar yoktur ve soruşturmazlar da. Artık kimin tartısı ağır basarsa, işte onlar, kurtuluşa erenlerin ta kendileridir. Kimin tartısı hafif gelirse, işte onlar da kendi nefislerini husrana uğratanlar, cehennemde de ebedi olarak kalacak olanlardır." (Muminun Suresi, 101 103) Dunyadaki bağlar ve ilişkiler oyle bir parcalanır ki, sozde en cok sevilen oğullar, eşler, kardeşler, hatta butun soy, inkarcılar tarafından azaba karşılık fidye olarak teklif edilir: Hicbir yakın dost bir yakın dostu sormaz. Onlar birbirlerine gosterilirler. Bir suclu gunahkar, o gunun azabına karşılık olmak uzere, oğullarını fidye olarak vermek ister. Kendi eşini ve kardeşini. Ve onu barındıran aşiretini de. Yeryuzunde bulunanların tumunu ; sonra bir kurtulsa. Hayır; . Doğrusu o , cayır cayır yanmakta olan ateştir. (Mearic Suresi, 10 15) Mahşer gunu yaşanacak olan bu "fidye teklifi", inkarcıların gercekte ne kadar nankor olduklarının ve menfaatleri doğrultusunda nasıl acımasızca hareket ettiklerinin bir gostergesidir. Bu teklif, dunya hayatının ne denli boş olduğunu da gosterir. Dunya hayatında coğu insan kucuk cıkarlar peşinde koşar. İyi bir iş, guzel bir ev, para, makam mevki sahibi olmak uğruna butun bir omur calışılır. Buna karşın, Kuran'da haber verildiği uzere tek bir kadın değil dunyadaki kadınların tumu, tek bir ev değil dunyadaki butun mulkler, yeryuzunun altın ve gumuş butun hazineleri, hatta butun dunya, mahşer gununun azabından kurtulmak icin fidye olarak verilmek istenecektir. Ama elbette bu umutsuz bir cabadır ve insanı hicbir şekilde kurtaramaz. O mulklerin sahibi zaten Allah'tır. İnsanın kurtuluşu ise, bir daha geri donemeyeceği dunya hayatında kalmıştır. Vakit cok gectir ve cehennemin ateşi ona vaat olunduğu gibi yanmaya başlamıştır. İNSANLARIN HESAP İCİN TOPLANMALARI Kuran'da, insanın yaşamının gercek anlamı şoyle acıklanır: Ey insan, gercekten sen, hic durmaksızın Rabbine doğru bir caba harcayıp durmaktasın; sonunda O'na varacaksın. (İnşikak Suresi, 6) Hayatımız boyunca ne yaparsak yapalım, harcadığımız butun cabaların sonucunda ulaşacağımız son nokta, Allah'ın huzuruna cıkacağımız andır. Tum bu hayatın amacı, O'na kulluk etmektir. Hayatın en onemli anı ise, Allah'a hesap vereceğimiz mahşer gunudur. Dunyadaki yaşamımız boyunca gecen her gun, bizi o mahşer gunune biraz daha yakınlaştırır. Gecen her saat, her dakika, hatta her saniye, olume, yeniden dirilişe ve hesaba doğru atılmış bir adımdır. Hayat, bir kum saati gibi surekli olarak bu yone doğru akar. Saati durdurmanın ya da geri cevirmenin yolu yoktur. Tum insanlar, bu yolu izleyeceklerdir. Allah, Kuran'da şoyle hukmetmektedir: Şuphesiz onların donuşleri Bize'dir. Sonra onları hesaba cekmek de elbette Bize aittir. (Gaşiye Suresi, 25 26) Şu an dunyada yaklaşık 6 milyar insan yaşamakta. Bu sayıya şimdiye dek yaşamış ve bundan sonra da yaşayacak insanların sayısını eklersek, mahşer gunu mezarlarından cıkıp toplanacak insan kalabalığı ve bunun oluşturacağı olağanustu tablo hakkında bir fikir edinebiliriz. İlk insan Hz. Adem'den, kıyamet gunu canı alınacak son inkarcıya kadar yeryuzunde yaşamış insanların tumu bu mahşer meydanında biraraya gelecektir. Sayısı milyarlarla ifade edilebilecek bu insan topluluğunun oluşturacağı manzara son derece gorkemli olacaktır. Fakat aynı zamanda bir o kadar da urkuntucu ve dehşet verici olacağı kesindir. Allah'ın huzurunda toplanma anı ve insanların durumu Kuran'da şoyle anlatılır: O gun, kendisinden sapma imkanı olamayan cağırıcıya uyacaklar. Rahman a karşı sesler kısılmıştır; artık bir hırıltıdan başka bir şey işitemezsin. O gun, Rahman 'ın kendisine izin verdiği ve sozunden hoşnut olduğu kimseden başkasının şefaati bir yarar sağlamaz. O, onlerindekini de, arkalarındakini de bilir. Onlar ise, bilgi bakımından O'nu kavrayıp kuşatamazlar. Yuzler, diri, kaim olanın onunde eğik durmuştur ve zulum yuklenen ise yok olup gitmiştir. (Taha Suresi, 108 111) Kafirlerin butun bir omur boyu goz ardı ettiği, muminlerin ise şevkle hazırlanıp beklediği hesap anı gelmiştir. Bu buyuk mahkeme icin gorkemli bir mekan yaratılır. O gun, ayette bahsedildiğine gore, "Gok yarılıp catlamıştır; artık o gun, 'sarkmış za'fa uğramıştır.' Melek ise, onun cevresi uzerindedir. O gun, Rabbinin arşını onların da ustunde sekiz taşır." (Hakka Suresi, 16 17) Bir başka ayette ise, o gun, "... Ruh ve meleklerin saflar halinde duracakları gun..." (Nebe Suresi, 38) olarak tarif edilir. Alemlerin Rabbi olan Allah o gun yarattığı kullarından hesap soracaktır. Beraberinde inkar edenler icin Allah'ın azamet ve şanına yakışır bir azap kaynağı da yaratılmıştır. Cehennem, cayır cayır yanmaktadır. Herşeyin benzersiz ve mukemmel şekilde yaratıcısı olan Allah, kafirler icin aynı mukemmellikte bir azap hazırlamıştır. Kimse o gun O'nun vereceği acının bir benzerini veremez. Bir ayette şoyle denir: Hayır; yer, parca parca yıkılıp darmadağın olduğu, Rabbin geldiği ve melekler dizi dizi durduğu zaman; O gun, cehennem de getirilmiştir. İnsan o gun duşunup hatırlar, ancak hatırlamadan ona ne fayda? Der ki: "Keşke hayatım icin, takdim edebilseydim." Artık o gun hic kimse vereceği azab gibi azablandıramaz. O'nun vuracağı bağı hic kimse vuramaz. (Fecr Suresi, 21 26) İnsan, eğer dunyadaki yaşamında Allah'a kul olmamışsa ve bu buyuk gune iman edip ona hazırlık yapmamışsa, pişmanlığın en buyuğunu yaşayacaktır. Toprak olmayı, dirilmeye bin kere tercih edecektir. Ancak bu pişmanlığın faydası yoktur; onu azaptan kurtaramayacaktır. Aksine, bu pişmanlık onun icin yeni bir azap kaynağı olacak, cehennemde cekeceği fiziksel acıların uzerine bir de manevi işkence olarak eklenecektir.