Boyle hanım da boyle bey de var gunumuzde! Aile hayatımız adına fevkalade duşundurucu bulduğum bir olayı gelen sorular uzerine bir daha arz etmeme izin verin lutfen. Bilindiği uzere, okuyucularımla ozellikle kitap fuarlarında da goruşuyor, sorularına cevap verirken dertlerini de dinlemiş oluyorum. Neler mi dinliyorum, neler mi duyuyorum? Bir tanesini arz edeyim de siz de ibretle okuyun, hayretle tefekkur edin. Bakın nasıl beyler ve hanımefendiler yaşıyor bu dunyada siz de gorun. Hocam, derdim derindir bana bir yol goster! Diyerek başladı uc cocuk anası hanımefendi ve şoyle devam etti: Kocam icki bağımlısı. Gece yarılarına kadar meyhanede iciyor. Sonra da geliyor, kapıyı yumruklamaya başlıyor. Cocuklar duyup da huzursuz olmasınlar diye hemen kalkıp kapıyı acıyorum. Buyur deyip saygıyla karşılıyorum. Bazen yemek istiyor, gecenin o saatinde. Akşamdan hazırladığım yemekle sofra kuruyorum. Bu defa beğenmiyor, bunlar beklemiş, bana yeniden yemek yap, diyor. Cocuklar okula gidecekler uyanıp da huzursuz olmasınlar diye yine mutfağa giriyor, yemek yapmaya başlıyorum. Arkamdan geliyor hazırladığım yemeğe bakıyor, ben bunları yemem, başka yemek yok mu? diye bağırıp cağırmaya başlıyor. Ben de kazanabildiğim parayla ancak boyle yemek yapabiliyorum, sen yardımcı olursan istediğini yaparım, deyince, kıyametler kopuyor, kazandığını başıma mı kakıyorsun, diyerek tencere tabak ne varsa havada ucuşuyor.. Yine cocuklar duymasın diye sesimi cıkarmamaya gayret ediyorum; ama nafile. Başıma fırlatılan tencere tava sesine cocuklar geliyor, ortalık ana baba gunu oluyor, bağrışmalar, ağlaşmalar, bir kıyamettir gidiyor. Kocanızın işi ne? Nerede calışıyor? diyorum. Ne calışması hocam? diyor. Geceyi meyhanelerde geciren adam gunduz calışabilir mi? Akşama kadar horul horul uyuyor. Akşam tekrar cıkıyor arkadaşlarının yanına. Evin ihtiyaclarını kim karşılıyor oyle ise? diyorum. Ondan umidim kesilince ben komşuların ev temizliğine gidiyorum. Kocamın durumunu bilenler sağ olsunlar ev işlerini bana yaptırıyorlar, evin ve cocuklarımın ihtiyaclarını ben karşılıyorum. Hatta onun masraflarını da ben temin ediyorum!.. Yani meyhane masraflarını da mı sen veriyorsun?.. Ne yazık ki oyle oluyor. Cıkarken para istiyor, vermesem ev başıma yıkılacak hale geliyor. Namus belası meyhane harclığını da ben vermek zorunda kalıyorum.. Ben bu durum karşısında ne diyeceğimi bilemiyorum, sanki hıckırıklar boğazıma duğumleniyor. Kendimi zor tutuyorum. Tam bu sırada beni şoke eden bir acıklama daha dinliyorum. Diyor ki: Bunların hicbirisi muhim değil, benim icin. Cok da muhimsemiyorum olanları. Ben kapıcı olarak da calışmaya razıyım. Allah'a şukurler olsun elim ayağım tutuyor, calışabiliyorum. Hatta onun harclığını da verebiliyorum. Oyle ise bana neyi sormak istiyorsun? Bir şok cevap alıyorum bu soruma da. Bakın ne diyor. Bu hali onu Cehennem'e goturecek. İşte buna razı olamıyorum, Cehennemden kurtarma caresi yok mu? diye sormak istiyorum. Acaba diyorum, temizlik yaparak kazandığım uc beş kuruştan artırıp da kocamın adına sadaka versem Cehennem'den kurtulmasını sağlayabilir miyim? Sozlerini şoyle bağlıyor: Ne de olsa bu benim cocuklarımın babasıdır. Duşene herkes tekme atıyor, ben de tekme atanlardan olmayayım, kucaklayıp kaldıranlardan olayım diye duşunuyorum! Bu değerlendirmeleri dinledikten sonra daha fazla dayanamıyorum. Onumdeki masanın uzerinde yazdığım otuz kitabım dizili. İmzalatıp duamı almak, elimi opmek icin karşımda bekleyen okuyucularım da sıradalar. Ayağa kalkıp onlara seslenmekten kendimi alamıyor ve diyorum ki: Otuz kitaba imza atan elimi opup, duamı almak icin bekleyen kıymetli okuyucularım! Yanlış adrestesiniz. İşte size eli opulecek insan ve duası alınacak yılın hanımefendisi!. Doğru adres işte burasıdır. Gelin de gorun sabır nedir, sadakat nedir, kotu gun dostu vefalı eş nasıl olur? Ne dersiniz hanımefendiler! Sizin sabrınız, sadakatiniz, duşene tekme vurmayıp kaldırma vefanız da boyle mi? Siz de aynı sabır kahramanlığını gosteriyor, şefkatli eş orneğini veriyor musunuz? Yoksa size, boyle biriyle imtihana tabi tutulmadığınız icin halinize şukretmek mi duşuyor? Ahmet Şahin ailem. zaman.com.tr : :