Unuttuk Unuttuk... "Anımsamaz mı insan ki, bir zaman anılmaya değer bir şey değildi." İnsan Suresi 1 Ne cabuk unuttuk, ne cok unuttuk... Dunya kalınası değildi, yeryuzunde karar kılamazdık ki. Geldik ve nihayet donecek değil miydik? Şimdi hatırladığımız bu.. Ve hic unutmayacağımız... Ne cok unuttuk, ne cabuk unuttuk Bizden once gelenleri ve bizden once gidenleri Guzel atlara binip giden guzel insanları Sırf olumunu guzel eylemek icin yaşayanları Olumunu 'duğun gecesi' goren guzel bakışlıları Ne cok uyuduk goklerden habersiz. Ne cok unuttuk semaya yuz donmeyi Ayağımızı yere sabit belledik Elimizdekileri sahiplendik Değil elimizdekilerin, elimizin bile elimizde olmadığını hatırlamak zamanı şimdi. Cok hatırlamak ve cabuk hatırlamak zamanı. Unuttuk; dunya bir golgelikti oysa Yolcu olduğumuzu unuttuk, yolumuzun buradan gectiğini sadece Sadece uğradığımızı şu dunyaya Yukumuzu yeğni tutmayı bilemedik. Biriktirdik, coğalttık, artırdık ve saydık Geriye ne kaldı? Şimdi hatırladık Sermayemiz yokluktu, servetimiz acizlikti Şimdi hesapladık. Unuttuk, Yuzumuzde Rahmanın nakşı vardı Gozumuzde Cemalin bakışı vardı Gonlumuzde Bekanın aşkı vardı Şimdi, yuzumuz yerde kaldı Gozumuz yaşta kaldı Gonlumuz darda kaldı Hatırladık ve anladık ki, Bu dunyanın otesi vardı Gelin, burada kalmayalım. Yuzumuzu Rahmanın vechine dondurelim, Gozumuzu Gufranın tecellisine cevirelim, Gonlumuze 'neylerse guzel eyleyen' Mevlamızın tesellisini devşirelim. Hatırlayalım, hatırlayalım ki, 'Hatırlamaya değer bir şey bile değil'ken Yuze geldik, varlığa vardık, dile geldik, ışığa vardık Kimsenin bizi bilmediği, kendimizi de bilmediğimiz Derin bir unutuştan alındık Hatırlandık, hatırı sayılır olduk. Fakat ne cok unuttuk ve ne cabuk unuttuk Unutuşun cocuğu olduğumuzu Varlığın ucarı kuşu olduğumuzu Kanatlarımız olduğunu, yerde kalanlardan ve arza bağlananlardan uzakta Kaderimiz olduğunu Gelip gitmenin, konup gocmenin, Ondan gelip Ona gitmenin Ne guzel olduğunu Hatırlayalım hatırlayalım ki Unutuştan alınmış ve cokca unutmuştuk Unutmayalım ki Hep hatırlandık, hep hatıra kaldık İşte o zaman enkaz altından cıkarabiliriz ruhumuzu Ve o zaman yureğimizdeki yangın yeri İbrahimvari bir gulşene doner Ve biliriz ki, Mazlumlar mahzun olmazlar Masumlara huzun erişmez asla Ve korku yoktur şehidlere... Senai Demirci