Orucu Bazen Bozmak Gerek Muhammed Bahauddin Şah Nakşibend Hazretlerine pişmiş bir balık hediyesi geldi. Dervişler de yanında bulunuyor lardı. Aralarında bir abid, zahid genc vardı. O gun orucluydu. Şah Nakşibend Hazretleri o gence şoyle dedi: Arkadaşlarına uy, orucunu ac. O genc, boyle bir emri kabul etmedi; orucunu acmadı. Şah Efendimiz ona şoyle dedi: Sen bugun orucunu ac, arkadaşlarınla ye. Ben sana, Ra mazan ayında tutulan bir gunluk oruc sevabı bağışlayacağım. O genc, yine bu emri kabul etmedi; orucunu acmadı. Bu se fer de, Şah Hazretleri şoyle dedi: Sen şimdi bu orucu ac, gelen şu balığı kardeşlerinle birlikte ye. Ben sana Ramazan gunlerinde tutulan oruclar kadar oruc sevabı bağışlayayım. O genc bunu da kabul etmedi, orucunu bozmayacağını soy ledi. Bunun uzerine, Muhammed Bahauddin Şah Nakşıbend Hazretleri şoyle dedi: Senin gibi biri ile Sultan'ul Arifin Bayezid i Bestami de karşılaştı; Allah ondan razı olsun. Sonra şu emri verdi: Bunu bırakınız; zira bu, Hak'tan da, hakikatten da uzaktır. Zira o gibi kimseler, Allah'ın veli kullarının emirlerini kucumsemişlerdir. Bundan sonra Allahu Teala onu, beladan belaya carptırdı. Dunyada uğramadığı felaket kalmadı. İcinde bulundu ğu ibadet saadetinden de oldu. Zuhdu de eridi; iyi hali de