On Dort Asır Evvel 14 asır evvel sozleri 14 asır evvel şiiri Mehmet Akif Ersoy On Dort Asır Evvel şiiri On Dort Asır Evvel Ondort asır evvel, yine boyle bir geceydi, Kumdan, ayın ondordu, bir oksuz cıkıverdi! Lakin, o ne husrandı ki: Hissetmedi gozler, Kac bin senedir halbuki bekleşmedelerdi! Neden gorecekler, goremezlerdi tabii; Bir kere, zuhur ettiği col en sapa yerdi, Bir kerede, mamure I dunya, o zamanlar, Buhranlar icindeydi, bu gunden de beterdi. Sırtlanları gecmişti beşer yırtıcılıkta; Dişsiz mi bir insan, onu kardeşleri yerdi! Fevza butun afakını sarmıştı zeminin. Salgındı, bugun şarkı yıkan, tefrika derdi. Derken, buyumuş kırkına gelmişti ki oksuz, Başlarda gezen kanlı ayaklar suya erdi! Bir nefhada insanlığı kurtardı o ma'sum, Bir hamlede kayserleri, kisraları serdi! Aczin ki, ezilmekti butun hakkı dirildi; Zulmun ki, zeval aklına gelmezdi geberdi! Alemlere rahmetti evet şer i mubini, Şehbalini adl isteyenin yurduna gerdi. Dunya neye sahipse, O'nun vergisidir hep; Medyun ona cemiyyet i, medyun O'na ferdi. Medyundur o masuma butun bir beşeriyet Ya Rab, bizi mahşerde bu ikrar ile haşret. Mehmet Akif Ersoy