Hamal Bir şehrin en zengini olduğunde, tellallar sokaklara dokulup; "Ey ahali", diye bağırmışlar. "Biliyorsunuz Veli efendi oldu. Bir vasiyeti var. Ahiret hayatına alışabilmek icin, kendisine bir gunluk yardımcı arıyor. Kim ki, mezardaki ilk gecesini onunla beraber girerse, Veli Efendiye ait servetin yarısı kendisine verilecektir. Ey ahali, duyduk duymadık demeyin... Tellalların butun cabasına rağmen kimse bu parlak, fakat korkulu vasiyete kulak vermemiş. Ama sonunda, şehrin en fakir sırt hamallarından birisi cıkmış ortaya. Adamcağız bakmış ki, hayatta zaten sırtındaki kufesinden ve ipinden başka bir şey yok. O halde "hamal olarak yatıp, ertesi sabah zengin olarak kalkarım" diyerek razı olmuş... Genişce bir mezara, iyice kefenlenen zengini ve yanına hamalı yatırmışlar. Az sonra sual melekleri gelmiş. "İkisi de bize emanet" diye konuşmuşlar. "Zengin nasıl olsa kalacak, şu hamaldan başlayalım." Sormuşlar; "Dunyada malın mulkun var mıydı?" "Alay etmeyin" demiş, hamal. "Sırtımdaki kufeden ve ipten başka hic bir şeyim olmadığını siz de bilirsiniz." "Peki diye eklemiş melekler, "o ipi ne karşılığında aldın? Sonra kufeyi ne iş gordun de nasıl elde ettin?" Anlatmış hamalcağız. "Beş kişinin malını 10 kuruşa taşıdım. İkisini yedim, sekizini sakladım. Ertesi gun de ayni isleri yaptım. Yemedim icmedim, ucuza taşıdım ve bunları aldım."Melekler Cık demişler, cık... Olmadı... Hasan Efendi'den aldığın para, hak ettiğinden cok duşuk. Biz ondan bunun hesabını soracağız. Mehmet Efendiyle de ucuza anlaşmış ve ucuza taşımışsın..." İyi ama, diye cevaplamış hamal, hakettiğim parayı isteseydim, bana taşıttırmazdı. Taşıttırmayınca da ac kalırdım..." "O bizim işimiz" demiş melekler, "nasıl olsa buraya o da gelecek. Biz senin adına ona sorarız." Melekler, hamalı sıkıştırmaya devam etmiş. "Soyle bakalım, aldığın paranın kacını yedin, kacını sakladın?" "On kuruş aldı isem, yarısını sakladım... İki kuruş aldı isem, bir kuruşunu biriktirdim..." "Cık" demiş melekler... "Yine olmadı, hem ucuza taşımışsın, hem de gıdandan kesmişsin... Yani sen, kendi nefsine zulmetmişsin... Nefsine zulmetmek de gunahtır, bilmez misin?..." Hamalcağız ne cevap vereceğini duşunup ecel terleri dokerken, sabah olmuş. Acilen mezardan yukarıya bir bakmış ki, butun millet orada... Kadı Efendi ve şehrin mehter takımı da kendisini bekliyor. Bir kıyamet ki sormayın."Kutlu olsun" demişler... "Bu gece kimsenin yapamayacağı bir işi başardın ama, bak artık zengin oldun." "Yooo", diye bağırmış hamal. "İstemem, sizin olsun... Ben, bir iple kufenin hesabini sabaha kadar veremedim, Ya o kadar servetim olsaydı, ne yapardım?"