Din Ahlakından Uzak Toplumlarda Yayılan Saldırgan Kultur Din Ahlakından Uzak Toplumlarda Yayılan Saldırgan Kultur Bazı insanlar neden "haklılık iddiası" icinde, gergin, saldırgan ve ofkelidirler? Merhamet, şefkat, hoşgoru ve sabır gibi temel ahlaki değerlerden nasıl bu kadar uzaklaşmışlardır. İnsanları saldırganlığa yonelten nedir? Saldırganlık, Kuran ahlakının yaşanmadığı toplumlarda insanların ustun olabilmek ve guclu gorunebilmek icin geliştirdikleri kotu bir ahlak ozelliğidir. Bu ozellik, kaba kuvvete dayanan fiili bir saldırganlık olabileceği gibi karşıdaki kişiyi manen rahatsız eden sozlu bir saldırganlık da olabilir. En zengininden en fakirine, en gorgulusunden en eğitimlisine ya da en cahiline kadar, kadın erkek demeden, Allah'tan gereği gibi korkmayan her insanda ortaya cıkabilen "saldırgan ve kavgacı" ahlak, tum iman sahipleri tarafından şiddetle kacınılması gereken ve kişiler arasındaki tesanudu bozmayı amaclayan şeytanın bir oyunudur. Saldırgan Karakterin Dayandığı Temel: Haklı Cıkma İddiası Bu kulturu, her ne olursa olsun altta kalmayı kabul etmeyen, hep haklı cıkma iddiasında bulunan kimselerde yoğun olarak gormek mumkundur. Bu insanlar başka bir kimsenin kendilerini yonlendirmeye calışmasına ve hatta sadece fikir vermesine dahi tahammul edemezler. Bulundukları ortamda her zaman icin tek soz sahibi kişi olmak isterler. Bu sistemi kurabilmek icin de, saldırgan ve kavgacı bir karakter geliştirirler. Boyle bir kimsenin etrafına verdiği goruntu, eğer uzerine gidilecek olursa her an kontrolden cıkabileceği ve akla gelebilecek her taşkınlığı yapabileceği şeklindedir. Bu nedenle bu mesajı alan cevresi de, boyle bir insandan cekinir. Başkalarına rahatlıkla soyleyebilecekleri bir sozu bu kişiye soyleyemez ya da hic duşunmeden gosterebilecekleri bir tavrı, saldırgan olduğunu her an hissettiren bir insana kolay kolay yapamazlar. Oyle ki, kucuk buyuk demeden, en zenginine kadar herkes, bu kimsenin tepkilerinden ciddi anlamda cekinir. Nitekim bu kişinin oluşturmak istediği etki de zaten budur; insanların kendisinden cekinmesi ve bundan dolayı da hicbir işine karışmaya kalkışmamaları. Elbette bu kişiye karşı duyulan cekingenlik gercek anlamda bir saygıdan kaynaklanmaz. İnsanlar bu kişiye belli bir yere kadar saygı gosterseler de aslında kalplerinde samimi bir saygı hissetmezler. ''Saldırgan'' Kişilerin Ozellikleri Saldırgan ahlaka sahip bir kimse etrafına hicbir şeyden, hic kimseden korkmadığını, bu nedenle de hicbir kural tanımayacağını, "aklına her eseni" yapabileceğini surekli hissettirir. Tanımadığı bu kurallar arasında kişisel haklardan toplumsal kurallara ya da devletin kanunlarına kadar her turlu yaptırım yer alabilir. Boyle bir insanın ofkelendiğinde ofkesini yenmek gibi bir cabası yoktur. Aksine, sinirlendiği zamanlarda bu ahlakını cok daha kapsamlı olarak yaşayabileceği icin, genellikle herşey yolunda gitse, cok huzurlu ve neşeli ortamlar icerisinde de olsa, o hep sebepsiz bir ofke ve kin icerisindedir. Cevresine asıl korku salan da, onun bu sebepsiz ofkesi ve her zaman ters olan tavırlarıdır. Bazen yalnızca bakışlardan bile rahatlıkla anlaşılan bu ters tavırlar, karşı tarafın hemen toparlanmasına ve bu kimsenin ofkesine hedef olmamak icin "gozune girmeye" calışmasına neden olur. Bu da, surekli saldırgan ve kavgacı bir ahlak sergileyen kişinin hedeflediği sonuclardan biridir. Soz konusu kişi ancak bu şekilde herkesten ustun ve guclu olduğunu hissedebilir. Kavgacı kişiler acımasızdırlar, her turlu şiddeti kendinlerince meşru gorurler. Bu nedenle de en kucuk bir olayda dahi ofkeleri saldırganlık şeklinde kendini gosterir. Saldırgan Ahlak Her Turlu Zorbalığı Meşru Gorur Saldırgan ve kavgacı bir kimse cevresindeki insanlara en yakınları bile olsa, maddi ve manevi şiddet uygulamakta sakınca gormez. Kapıları carpmak, tehditler savurmak, kin dolu bakışlarla bakmak, terslemek, taşkınlık dolu hareketler yaparak, cıkışmak, bağırıp cağırıp azarlamak, aşağılayıp hakaret etmek saldırgan ahlakın sadece sozlerde dışa vuran yansımasıdır. Bunun yanında korku salmak icin kullandıkları en buyuk silahları ise "fiziksel guc"tur. Bu ruh halindeki insanların şiddet konusunda da hicbir sınırları yoktur. Cunku onlar bunu amacsızca, sadece başkalarını aşağılayarak kendi ustunluklerini hissettirmek ve guc gosterisi yapmak icin uygularlar. Uzerlerindeki bu pervasızlık, ağır yaralamayı hatta cinayet işlemeyi dahi normal karşılayacak niteliktedir. Bu ruhtaki insanların coğu, herhangi bir sorunla karşılaştıklarında, karşılarındaki kişi, eşleri, cocukları bile olsa konuyu konuşarak halletmektense, direkt olarak saldırarak halletme yoluna giderler. Coğu zaman bununla da tatmin olmayarak ciddi fiziki tahribatlar oluştururlar. Oysa Allah Kuran'da kesin bir adaleti emretmiş, her turlu zulum ve zorbalığı da kınamış ve yasaklamıştır. Kuran ayetlerinde Rabbimiz şu şekilde buyurur: "Şunların hicbirine itaat etme: Yemin edip duran, aşağılık, alabildiğine ayıplayıp kotuleyen, soz getirip goturen , hayrı engelleyip surduren, saldırgan, olabildiğince gunahkar, zorba saygısız, sonra da kulağı kesik..." (Kalem Suresi, 10 13) Buyukluk Taslayanlar ile Muminlerin Farkı Bu insanlar, Kuran'da bildirildiğine gore, "yeryuzunde haksız yere bir buyuklenme" icindedirler. (Araf Suresi, 146) Tum gucun Allah'a ait olduğunu ve O'ndan bağımsız hareket edemeyeceklerini kavrayamazlar. O'na "muhtac" olduklarını duşunmezler. Bu nedenle doğruyu yanlıştan ayırt edemezler. Yanlış secimlerinden dolayı da dunyada adeta cehenneme benzer bir ortam oluştururlar. Bu ortamda yaşamlarını surdururken aslında kendi elleriyle kendilerine zulmetmektedirler. Ama bu gerceği bir turlu goremezler. Kuran ahlakını yaşayan insanlar ise bu kulturun karanlık ruhundan tamamen uzaktırlar. Herşeyden once Allah'a karşı acizliklerini tam olarak bildikleri icin, "buyukluk" iddiası icerisinde değillerdir. Surekli itidalli ve dengeli bir tavır sergiler ve bu sayede her zaman yanlarında rahat edilen insanlar olurlar. Ayrıca ustunluğun "kaba davranışlarla" ya da "şiddetle" değil, "takva" ve "guzel ahlak" ile elde edilebileceğini bilirler. Hicbir zaman tek soz sahibi olma saplantısı icine girmezler. Ayette belirtildiği gibi her zaman "doğru olana" uyarlar. Cunku Allah Kuran'da inananlara hoşgoruyu ve adaleti emretmiştir: "Andolsun, Biz elcilerimizi apacık belgelerle gonderdik ve insanlar adaleti ayakta tutsunlar diye, onlarla birlikte Kitabı ve mizanı indirdik..." (Hadid Suresi, 25) Sadırganlığın Fikri Temeli: Sosyal Darwinizm Şiddete dayalı kulturun temelinde insanı bir hayvan turu olarak goren Darwinizm ideolojisi vardır. "Guclulerin zayıf olanları ezmesi", "yaşam mucadelesi", "turler arasında, insanlar arasında ve medeniyetler arasında catışmaya yonlendiren ırkcı yaklaşım" bu fikrin dayanak noktalarıdır. Şiddeti, savaşcılığı yucelten, guzel ahlakı, sevgiyi, barış ve huzuru ise goz ardı eden bu duşunce yapısının yayılması icin şimdiye dek calışmış olan ideologların buyuk coğunluğunun din ahlakından uzak kimseler olması en dikkat ceken ortak yonleridir. Bugun de butun dunyaya filmler, romanlar, resimli romanlar aracılığıyla soz konusu Darwinist duşunce yapısı telkin edilmeye calışılmaktadır. Bu propaganda ile kan dokucu saldırgan karakter, "gozu pek, bileği ve yureği guclu" gibi sahte tanımlamalar altında kendine meşru bir zemin bulmaktadır. Kuşkusuz bu tehlikeli bir duşunce yapısıdır. Bu tehlikenin farkında olmak, soz konusu teori ve bu teoriye dayalı ideolojilere karşı gerekli fikri onlemlerin alınması acısından son derece onemlidir. Unutmamak gerekir ki, Darwinizm ve Darwinizm'i temel alan tum toplum modelleri insanlığı buyuk felaketlere surukleyecek modellerdir. Cozum: Din Ahlakının Yaygınlaşması Mutlak barış ve huzur cağı ancak şiddete dayalı bu sistemin ortadan kaldırılmasıyla oluşabilir. Oncelikle bu saldırgan sistemin Darwinizm gibi temelleri fikren mucadele edilerek yok edilmeli, daha sonra bu fikrin hayat sahası olan konular ortadan kaldırılmalıdır. Dunya uzerindeki bu şebekenin cozulmesi, hem toplumlar arasında hem de insanlar arasında gercek huzurun yaşanmasına vesile olacaktır. Şiddete, gurura, nefrete dayalı olan bu sisteme karşı beklenen karşı cozumun tamamen bu yapının dışında olması, sevgiye, adalete, fedakarlığa, alcakgonulluluğe, merhamete dayalı olması şarttır. Allah'ın insanlara emrettiği ve Kuran'da bildirilen ahlak, toplumları her zaman icin refaha, huzura ve barışa goturecek bir ahlaktır. Bunların dışında yapay cozumlere, gecici tedbirlere sarılmak sonuc vermeyecektir. Ahlaken guclu, manevi değerlerine sahip cıkan, vicdan ve sağduyu sahibi, kişilikli insanların sayısının coğalması bu kişilerin hayat sahalarının sona ermesi anlamına gelecektir. Bu ise ancak din ahlakının yaygınlaşması ile mumkun olur. İyilerin biraraya gelmeleri ve birlikte davranmaları ile kotulerin ittifakı dağılacak, kotulukleri eriyip yok olacaktır. Yuce Allah bir ayetinde bu gerceği şoyle mujdeler: "Hayır, Biz hakkı batılın ustune fırlatırız, o da onun beynini darmadağın eder. Bir de bakarsın ki, o, yok olup gitmiştir..." (Enbiya Suresi, 18) Bu makale, İlmi Araştırma Dergisi 31. sayı (Ocak 2007) 48. sayfada yayınlanmıştır.