Birinci Soz Bismillah "Bismillah" her hayrın başıdır. Biz dahi başta ona başlarız. Bil ey nefsim! Şu mubarek kelime, İslam nişanı olduğu gibi, butun mecudatın lisan ı haliyle vird i zebanidir."Bismillah" ne buyuk tukenmez bir kuvvet, ne cok bitmez bir bereket olduğunu anlamak istersen, şu temsilli hikyeciğe bak, dinle... Şoyle ki: Bedevi arap collerinde seyehat eden adama gerektir ki:Bir kabile reisinin ismini alsın ve himayesine girsin. Ta, şakilerin şerrinden kurtulup hacatını tedarik edebilsin. Yoksa tek başiyle hadisiz duşman ve ihtiyacatına karşı perişan olucaktır. İşte boyle bir seyehat icin iki adam sahraya cıkıp gidiyorlar. Onlardan birisi mutevazi idi. Diğeri mağrur. Mutevaziii, bir reisin ismini aldı. Mağrur almadı... Alanı her yerde selametle gezdi. Bir katı ut tarika rast gelse der:"Ben filan reisin ismiyle gezerim."Şaki def olur, ilişemez. Bir cadıra girse, o nam ile hurmet gorur. Oteki mağrur, butun seyehatinde oyle belalar ceker ki, tarif edilemez. Daima titrer, daima dilencilik ederdi. Hem zelil, hem rezil oldu. İşte ey mağrur nefsim! Sen o seyyahsın. Şu duny ise bir coldur. Aczin ve fakrın hadsizdir. Duşmanın, hacatın nihayetsizdir. Madem oyledir;şu sahranın Malik i Ebedisi ve Hakim i Ezelisinin ismini al.. ta, butun kainatın dilenciliğinden ve her hadisatın karşısında titremeden kurtulasın. Evet bu kelime oyle mubarek bir finedir ki:Senin nihayetsiz aczin ve fakrın;seni nihayetsiz kudrete, rahmete rabtedip Kadir i Rahimin Dergahında aczi, fakrı en makbul bir şefaatci yapar.