Karıncaların Evi Van'da talebelerine ders veriyordu. Yaz aylarında Erek Dağındaki yaylaya cıkar, derslerine orada devam ederlerdi. Yine bir bahar mevsimini yaylada gecirmişlerdi. Havalar yavaş yavaş soğumaya başlamış, kış yuzunu gostermişti. "Kar yağmadan once bir barınak yapalım, hic olmazsa orada barınırız." dediler. Kaldıkları yer biraz yamactı. Bediuzzaman barınak yapmak icin uygun bir yer gostererek: "Buraya bir pencere, bir de kapı acın ve kazın. Burası sıcak olur ve kışı burada geciririz." dedi. Talebeleri, "Olur mu Ustadım?" dediler. "Elbette olur" dedi Bediuzzaman. İki talebesi yeri kazmaya başladı. Bediuzzaman gelip gidip kazılan yeri kontrol ediyordu. Bir ara kazılan yerden birer birer karıncaların cıktığını gordu. "Bırakın orayı" dedi. "Niye Ustadım? Ne guzel kazıyoruz işte, zaten az bir yer kaldı." "Hayır," dedi, Bediuzzaman. "Bir ev yıkıp bir ev yapmak olmaz. Bu hayvanların yuvasını dağıtmayın, başka yeri kazın." Bu şekilde uc yer değiştirdiler. Ucuncu yerden sonra karıncaların olmadığı bir yeri kazıp kendilerine barınak yaptılar.