Haset Hastalığından Bir Ornek Tarih kitapları bu konuyla ilgili ilginc bir hikayeden bahseder, pek meşhur bir hadisedir. Nakledildiğine gore halifelerden biri doneminde oldukca zengin bir adam, bir gun pazarda bir kole alıp evine getirir. Kolesine bir kole gibi değil de tam bir efendi gibi davranır; en guzel ve en pahalı elbiseler alır ona, en nefis yiyecekleri ikram eder, bol bol para verir, dilediğince harcamasını ister. Kısacası adeta oz oğluymuş gibi davranır. Ancak kolenin dikkatinden kacmayan bir nokta vardır, ona bunca iyi davranan efendisi hep duşunceli bir haldedir, daima kederlidir. Bir gun efendisi, ona yapabileceği en buyuk iyiliği de yapar, kendisini azad edeceğini soyleyerek iyi bir iş kurup sermaye olarak kullanabilmesi icin yukluce bir para da vereceğini bildirir. Kolenin sevincine diyecek yoktur. O gece adam kolesini yanına cağırıp kendisiyle dertleşmek istediğini soyler ve icini dokup anlatmaya başlar: "Bak evladım" der "Sana bunca ummadığın iyiliklerde bulundum, hatta seni azad etmeye ve sermaye olarak kullanabileceğin yukluce bir para da vermeye niyetlendim. Butun bunları nicin yaptım biliyor musun?" Kole "Hayır" der, adam "Sana bunca iyilikte bulundum, karşılığında bir ricam var sadece" der, "Bu ricamı yerine getirecek olursan sana verdiğim her şey helalin olsun derim, ancak ricamı yerine getirmezsen hakkımı helal etmem sana. Ustelik isteğimi gercekleştirmen halinde bugune kadar verdiklerimden kat kat daha fazlasını vereceğimi de bilmiş ol!" Kole "Emriniz baş ustune; siz benim efendimsiniz, her emrinizi yerine getirmeye hazırım. Siz yeniden hayata kavuşturdunuz beni, ne isterseniz yaparım..." diye cevap verince, adam, "Yok, oyle olmaz" der "Bana soz vermen lazım; istediğimin ne olduğunu oğrendikten sonra vazgecmenden korkarım!" Bunun uzerine kole o ne isterse yapacağına dair yemin edip soz verir, adam ondan soz aldıktan sonra "Şimdi iyice kulak ver bana." der ve ekler: "Benim tayin edeceğim bir zaman ve mekanda başımı keseceksin, tamam mı?!" Kole hayretten donakaldı, kulaklarına inanamaz, "Aman efendim! Nasıl olur?!" der de fayda etmez, efendisi kararlıdır. Boyle bir şeyi kabul edemeyeceğini anlatmaya calışır, fakat efendisi kendisine vermiş olduğu sozu hatırlatarak koleyi ikna eder. Gece yarısına doğru adam gidip koleyi uyandırır, eline keskin bir bıcak verip ardı sıra gelmesini soyleyerek evin damına cıkar, oradan da atlayıp bitişikteki evin damına cıkar, oradan da atlayıp bitişikteki dama gecerler. Adamın komşusunun evidir bu. Oracıkta para dolu bir keseyi kolesine verip "Bu para senin olsun" der, "Benim başımı burada keseceksin işte; daha sonra dilediğin yere gitmekte serbestsin artık." Kole şaşkınlıktan donakalmıştır. "Neden sizi oldurmemi istiyorsunuz?" diye sorar, efendisi "Uzerinde durduğumuz bu dam, komşumun evinin damıdır" der ve ekler: "Ben bu komşumu fena halde kıskanırım; gozum goturmez işte, adamı gormeye bile tahammul edemiyorum, olurum daha iyi! Biz birbirimizin rakibiydik ticarette. Ama herif beni geride bıraktı şimdi, her hususta benden ileri! Hırsımdan yanıp yanıp kul olasım geliyor, tahammul edemiyorum ben bu adama! Sonunda bu careyi akıl ettim, kendimi oldurmek suretiyle onun uzerine bir cinayet yuklemeye karar verdim; boylece onu zindana atacaklar ben de rahatlamış olacağım nihayet. Başka turlu rahatlayamam... Bu cinayet muhakkak onun uzerinde kalır, cunku birbirimizin rakibiydik. Yarın cesedi bulduklarında "filancanın evinde bulduk. Zaten rakiptiler birbirlerine; o halde kesinlikle bu oldurmuştur adamcağızı!" diyerek onun yakasına yapışacak ve cinayet sucuyla idama gotureceklerdir sonunda. Benim istediğim de bu zaten!" Kole duydukları karşısında hayretten donakalır. "Bir insan ancak bu kadar alcalabilir; senin gibi ahmak ve alcak birinin hakkı da olumdur zaten" diyerek onun isteğini yerine getirir, başını kesip paraları da alarak uzaklaşıp gider. Cok gecmeden cesedi komşunun damında bulurlar. Adamcağızı yaka paca tutup zindana atarlar. Fakat bir yandan da "Eğer katil bu adamsa onu ne diye kendi evinin damında oldursun ki?... Bu işte bir iş olmalı..." demektedir herkes. Nitekim cok gecmeden olayın ic yuzu anlaşılır. Vicdanı rahatsız olan kole, kadıya başvurup gercekleri anlatır, "Yakaladığınız adam sucsuzdur, onu kendi isteğiyle ben oldurdum, bu adamcağıza katil damgası vurabilmek icin planladı her şeyi. Kıskanclıktan yanıp tutuşuyordu, sonunda kendi hayatına kıyacak kadar ileriye goturdu işi" der. Mesele boylece anlaşılınca katil zanlısı komşu ve kole serbest bırakılır, olay da tarih sayfalarına gecer butun enteresanlığıyla. Bu vakıa bir gercektir, işte bu bir hastalıktır; insan muptela olabiliyor buna... Kıskanclık hastalığıdır bu, hasettir... Kur'an ı Kerim "Andolsun ki kim ozunu iyice temizlemişse kurtulmuştur, muradına ermiştir." buyurur; gorulduğu gibi Kur'an'ın insanla ilgili ilk programı onun nefsini tezkiye ve terbiye etmektir, ruhunu hastalıklardan kurtarmak; komplekslerden, karanlıklardan, rahatsızlıklardan, sapma ve sapıklıklardan arıtmak ve "cirkinleştiren değişimlere uğramak"tan korumaktır. ALINTI#