Iceriye Alınmak!!! Efendim, cami kapisindan gecerken ezanin okundugunu duyan sofor, geriye donup patronundan izin ister: Beyefendi izin verseniz de ezan okunmusken suracikta namazimi kiliversem de devam etsek? der. Patron, pek de memnun olmazsa da izin verir. Sofor camiye girer, patron da arabanin icinde bekler. Ancak cemaat namazini kilip ciktigi halde sofor cikmayinca cani sikilan patron, arabadan inip caminin avlusuna dalar, pencere camina abanarak ta iceriye bakar ki, sofor ellerini acmis duaya devam ediyor. Cami tiklatarak seslenir: Herkes cikti ne duruyorsun, sen de ciksana! Cevap ibretli: Birakmiyor! Kim birakmiyor? Seni iceriye birakmayan!.. Bir dusunce alir patronu. Seni iceriye birakmayan!.. Hemen orada abdestini alir camiye girer ve yanina vardigi sofore seslenir: iste, der beni de birakti iceriye! Yasli gozlerle bakan sofor soylenir: Elbette birakir, der. Deminden beri bosuna mi gozyaslariyla dua ediyorum saniyorsun. Senin disarida kalmana gonlum bir turlu razi olmadi, ellerimi acip iceriye alinman icin dua ettim. Sukurler olsun ki, Rabbim kabul etti duami da iceriye aldi, disarida birakmadi. iste burada birazcik duruyor ve diyorum ki: Sukurler olsun Rabbimize ki, bizleri de disarida birakmamis iceriye kabul edilmisiz. Bunun farkina varmali, bu nimetin sukru eda edilmeli, himmet ve hizmette asla ihmal ve gerileme olmamalidir. Yoksa nimet sukur gormezse gider. Bu defa da sukredenler alinir iceriye, etmeyenler kalir disarida