Allah Bazı İnsanları Neden Cirkin Yaratmıştır? İcinde yaşadığımız şu kainatın en acık gerceklerinden biri, gerceklerin nisbi ya da goreceli niteliğidir. Bu kainat, ya siyah ya beyaz, ya guzel ya cirkin, ya iyi ya kotu, ya aydınlık ya karanlık gibi mutlak, kesin ve keskin ayrımların diyarı değildir. Bilakis, siyahın ve beyazın, guzelliğin ve cirkinliğin, iyinin ve kotunun, aydınlığın ve karanlığın dereceleri vardır. Kainatın neden bu durumda yaratılmış olduğu sorusuna, selim kalblerin ve mustakim akılların asırlar boyu veregeldiği ortak bir cevap vardır: cunku, kainatın yaratılış amacı boyle bir derecelilik icinde gercekleşir. Bu kainat, kendi guzelliğini, mutlak ve sınırsız isim ve sıfatlarını gormek ve gostermek isteyen bir Zat ı Zulcelal tarafından yaratılmıştır; ve onun bu sırrı gercekleştirmek uzere yarattığı insan, bunu ancak bir 'nisbilikler,' 'derecelilikler' dunyasında gercekleştirebilir. Zira insanın, bir yaratılmış olarak, yaratılmışlığının zorunlu sonucu olan sınırları vardır; bilgisi, algısı, bakışı, iradesi, gucu,.. sınırlıdır. Dolayısıyla, kendisini ve kainatı yaratan Zat'ı mutlak ilmi, iradesi ve kudreti ile kuşatıp kavrayamaz. Hakikatı, mutlak ve sınırsız bir bicimde karşısına cıktığında, tanıyıp tanımlayamaz. Bu durumda, hakikatı mutlak surette gormek yerine, goz kamaşmasıyla gelen bir korleşmeye maruz kalır; tıpkı guneş ışığına baktığımızda, gorme kapasitemizin artmayıp, gozumuzun korleşmesi gibi... Bu sırdandır ki, kainatı ve insanı yaratan Zat ı Zulcelal, alemi 'şiddet i zuhurundan gizlenip azamet i kibriyasından ihtifa ederek' yaratmış; yani, mutlak isim ve sıfatlarını 'goreceli,' 'dereceli' bir surette tecelli ettirmiştir. Kainatta zıtların varlığı, işte bundandır. Bu kainatı yaratan, guzel cirkin, iyi kotu, fayda zarar, mukemmel noksan, aydınlık karanlık,.. gibi zıtları birbirine karıştırarak muthiş bir ceşitlilik icinde kainatı yaratmış; bize, bu nisbilik uzerinden O'nun mutlak isim ve sıfatlarını tanıma imkanı sağlamıştır. İnsanın kainatın icindeki mevcudları, mesela guzellik acısından cok guzel guzel fena sayılmaz cirkin cok cirkin gibi bir sınıflamaya tabi tutabilmesi, bundan dolayıdır. Elbette, bir adım ileri gittiğinde 'guzel' gormediği şeylerde dahi, bir kıyas unsuru olarak guzel şeylerdeki guzelliğin farkedilmesini sağlama gibi guzel bir ozellik gorur insan. İnsanlık alemine baktığımızda da, kainatı kuşatan bu dereceliliğin insanlar arasında da değişik yansımalarını goruruz. İnsanlar, ne guc bakımından birbirine eşittir, ne akıl bakımından, ne duygu bakımından, ne ahlak ve ne de guzellik bakımından. Guclu zayıf, akıllı akılsız, iyi kotu, duygulu duygusuz, guzel cirkin zıtları arasında değişik salınımlar sergiler insanoğlu. Butun dunyaya iyi ahlak orneği sunan insanlar kadar, ahlakının kotuluğunden butun dunyanın sakındığı insanlar da vardır. Gucuyle efsanelere kadar uzanmış insanlar cıktığı gibi, parmağını kıpırdatmaktan aciz insanlar da yaşamıştır. Guzelliğiyle dillere destan olanlar olduğu gibi, cirkinliğiyle şohret bulmuş insanlar da vardır. İnsanın bu 'dereceli tecelliler' tablosunun goze ve gonule hoş gelen tarafına fazla bir itirazı yoktur. Buna karşılık, aklı bu 'nisbilik' sırrını kabullense bile, her insanın vicdanı bu tablonun 'olumsuz' gozuken tarafına dair sorular sormaktadır. Bilge bir insan olmak, iyi bir insan olmak, hatta guclu bir insan olmak bir derece insanın iradesine, eldeki kabiliyetleri iyi kullanmasına bağlı olduğu icin, vicdanın bu noktadaki sorularına cevap vermek nisbeten kolaydır. Ama ozellikle guzellik, sonradan edinilen bir şey olmadığı icin, "İyi ama, cirkinlerin gunahı ne?" sorusu oylece ortada kalmaktadır. ustelik, insan calışıp gayret gostererek zekasını ve bilgisini, gorgusunu ve ahlakını guzelleştirebildiği halde, guzellik calışarak edinilen veya geliştirilen bir şey değildir. Dahası, 'estetik amaclarla' vucuduna cerrahi mudahalede bulunmak, hatta kaşını gozunu aldırmak, Allah ve Peygamberi tarafından kesinlikle hoş gorulmemiştir. İnsanlık tarihine, hatta yalnızca kendi yaşadığı doneme ve kendi cevresine bakan her insan, vicdanını meşgul eden bu sorunun en azından şiddetinin hafiflemesini mumkun kılacak bir dizi gerceği rahatlıkla kavrayabilir. Mesela, her insan, guzelliği kendisi icin felakete, pek guzel olmaması ise kendisi icin bir saadete donuşmuş pek cok insan gorebilir. cok guzel ama mutsuz insanların sayısı, pek guzel olmadığı halde mutlu insanların sayısından daha az değildir. Benzer şekilde, nice guzel insan, cevresinin ve kendisinin guzelliğine yonelik aşırı vurgusuyla, başkaca insani kabiliyetlerini yeterince geliştirememiş durumdadır. Guzel ama huysuz, guzel ama şımarık, guzel ama kaprisli, guzel ama gecimsiz diye tanımlanan insanlara her insan cevresinde rastlayabildiği gibi; guzelliğe yonelik bir vurgudan veya guzelliğin verdiği bir guvenden dolayı akli yeteneklerini geliştirmeye fazla ozen gostermeyen insanların cokluğundan dolayıdır ki, mesela 'aptal sarışın' diye bir deyim dillere yer etmiş durumdadır. Gercekte 'guzel' insanlar, ozellikle 'sarışın guzel'ler akıl ve zeka itibarıyla 'daha geri durumda' yaratılmadıkları halde, bu deyimin dillere bu kadar yerleşmiş olması, elbette anlamlıdır. Tablonun pek guzel olmayanlar, hatta 'cirkin' denilecek durumda olanlar tarafında ise, bunun tam zıddı goruntulere rastlamak her zaman icin olasıdır. Guzelliğiyle kaybedenler kadar tanıdık bir olgu, 'pek guzel olmayışı'nı kazanca donuşturenlerin varlığıdır. 'Vasat' bir guzelliği olan, hatta kimilerinin 'cirkin' gorduğu nice insan, kimi ahlak, kimi akıl, kimi gorgu itibarıyla nice guzele gore daha tercihe şayan durumdadır. Pek guzel olmayan guzel ahlaklı bir insanın dostlarının sayısı, guzel ama huysuz insanlardan kesinlikle daha fazladır. Guvenip dayanacağı duzeyde aşikar bir guzelliği olmayışının sevkiyle bilimde, sanatta, maneviyatta daha ileri noktalara cıkabilmiş insanlar azımsanmayacak sayıdadır. Nitekim, Allah'ın onu yarattığı halden hoşnut olup, 'dunyalar guzeli' olmayışına şukreden pek cok insan olsa gerektir. Kısacası, ne guzellik tek başına insana yetmektedir; ne de yeterince guzel olmamak. Bilakis, insanın hayat yolculuğunun iyiye veya kotuye doğru seyri, Allah'ın onu yarattığı hali nasıl değerlendirdiğine gore şekillenmektedir. Ancak, bu vakıa, insanın vicdanından kopup gelen o soruyu, şiddetinden epeyce şey kaybettirse de, busbutun izale etmemektedir. En başta, hem guzel, hem akıllı, hem iyi ahlaklı insanların varlığı, insanın icinde 'yeterince guzel' gorunmeyen, dahası 'cirkin' denilebilir durumdaki insanlar acısından, bu soruyu kalıcı kılmaktadır. Bu dunyada hem guzellik, hem akıl, hem ahlak bakımından insanlığa en guzel ornek olmuş olan Resul i Ekrem aleyhissalatu vesselamın ahiret hayatına dair, nedense nazarlardan gizlenmiş, fazla şohret bulmamış bir hadisi, bu soruya kalıcı bir cevap sunmaktadır. Bu hadisten oğrendiğimize gore, bu dunyada Allah onları hangi surette yaratmışsa o surete razı olan; guzelliğine guvenip yahut cirkinliğine kızıp isyana kalkışmayan; Allah'ın bu dunyada onu yarattığı hal uzere kendi insani kemalini bulup O'nun kendisini yaratış amacını gercekleştirmeye calışan her insanın buyur edileceği cennette, bir carşı vardır. Ama bu carşıda ne alış, ne de satış vardır. Bu carşıda, erkek ve kadın suretleri bulunur. Cennet ehli, oraya gider, beğendiği sureti alır ve o sureti giyinmiş olarak cennetteki evine doner. Bu hadis, bu dunyanın yaratılışındaki 'derecelilik' hikmetine binaen farklı suretlerde yaratılan, bu derecelilikteki hikmeti kavramakla birlikte icin icin kendinden daha guzelleri gorup onların haline imrenen, yahut kendini guzel bulsa da yeterince guzel olmayanlar adına uzulen insanlara, muthiş bir duygusal acılım, ferahlık ve derinlik sunmaktadır. 'Suret carşısı' hadisinin de duşundurduğu uzere, bu fani dunyada aslolan, ne guzelliğine, ne de yeterince guzel olmayışına kilitlenip kalmaktır. Bu imtihan dunyasında aslolan, ozunu guzelleştirip, bizi ve kainatı yaratan Rabbin hoşnutluğunu kazanmamızı sağlayacak 'guzel eylem'lerde bulunmaktır. Bu dunyada biz O'ndan razı olup O'nu bizden razı kılabildiğimizde, O bizi icinde 'suret carşısı'nın da bulunduğu ebedi cennetlerde ağırlayacak; razı olduğu kuluna, cok hikmetlere binaen bu dunyada vermediği suret guzelliğini orada sunacaktır. Ne mutlu, guzelliğini nisyana yahut cirkinliğini isyana gerekce kılmayıp, bu dunyada siretini guzel kılıp yaşayışını guzel eyleyerek, ote dunyada suret carşısının muşterisi olmaya hak kazananlara... KAYNAK