Hz Adem'in Mucizesi Hz Adem'in Mucizeleri Hz Adem Peygamberin Mucizesi H. z adem in peygamberlik gorevi sırasında kendisine bircok mucize verilmiştir. Fakat onun ilk mucizesi, insanların arasında degil de meleklerin arasında meydana gelmiştir. Ey Adem bunların neler oldugunu, isimleri ile birlikte meleklere tek tek soyle, haber ver de oğrensinler. (Bakara, 33) Mucize başkalarının aynısını yapmaktan aciz bulundugu bir hal bir harika demektir. H. z Adem de burada Allah ın yardımı ile meleklerin yapmaktan aciz oldugu bir işi yapmıştır. Bu ona verilmiş ilk mucizedir. H. z adem 3. Taştan Su Fışkırması H. z Adem in zurriyeti kendi hayatındaki iken alabildigine coğalmıştı. Hatta her evladından meydana gelen nesileer birer koy ve kabile haline gelmişti. Bu kabileler arasında Allah tan yuz cevirenler oldu. Uzun yıllar dinden ve imandan ayrı yaşadılar. Aradangecen bir muddetten sonra Allah tan şu emri aldı: "Kabile evlatlarını yeniden islam a davet et, imana cağır." Allah tan bu emri alan H. z Adem, onların yanına gitti. Ve onlara uzun uzun nasihatlerde bulundu. Fakat bu nasihatler onlara tesir etmiyordu. Nihayet onlar H. z Adem den bir mucize istediler : Eğer gercekten peygamber isen ve sozlerini Allah tan alarak soyluyorsan bize bir mucize goster de sana inanalım" dediler. H. z Adem de onlara: Ne gibi bir mucize gormek istiyorsunuz?"diye sordu Onlarda: Şu kayadan su cıkarmanı isiyoruz."dediler. Bunun uzerine H. z Adem, elini gosterilen taşa dokundurdu. Onun elinin dokundugu yerden buyuk ve oldukca tatlı bir su kaynagı fıskırmaya basladı butun kabile bu sudan ictiler. Bu mucizeyi gorenler iman ettiler ve artık İslam a baglı olarak yasadılar H.. z Adem 4. Ağacların Yurumesi H. z Adem yine Kabil soyundan gelen bir kabileye uğramıştı. Bunlarında yollarını sapıttıgını ve Allahın dininden uzaklaştıgını gordu. Onlara nasihat ederek islam a cağırdı. Onlar, bu daveti kabul edecekleri yerde inatlaştılar. Kendi ataları oldugu halde bu muhterem peygamber ile alay olsun diye: Eğer senin sozlerin hak ve Allah tarafından ise, şu ağaclara emredin. Yerlerinden kalkıp buraya gelsinler!"dediler. Onların bu teklifi karşısında kalan Allahın peygamberi ellerini semaya kaldırarak dua etti. Allah ın yardımını istedi. Allah, Derhal onun yanına Cebrail i Gonderdi. Cebrail ona: Allah ın selamı var sana ey Adem."dedi. "O nun en guzel isimlerini zikrederek ağaclara dokun, muradın hasıl olacaktır." H. z Adem soyleneni yaptı Eli ile ağaclara birer birer dokundu Onun dokundugu her ağac kokunu topraktan cıkartarak diger insanların yanlarına geldiler. Sanki onceden topraktan cıkmamışlar gibi oldugu yere dikilip kaldılar. Bu buyu mucizeyi goren insanların hepsi de H. z Adem in elini operek ozur dilediler ve bundan sonra hepten İslam a baglı olarak yasadılar. H. z Adem 5. Elinde Kucuk Taşların Tespih Etmesi Hcz Adem den ne zaman bir mucize isteyen olsa ellerine kucuk taslar alırdı taslar onun elinde; Allah ı hamd ederek onu tespih ediyoruz. Allahın ın her turlu eksik sıfatlardan munezzeh oldugunu tasdik ve ikrar ediyoruz."diyerek tespih ediyorlardı. Taşların okudukları tespihleri, mucize isteyen butun insanlar duyuyorlardı. Keza Allah, Kur an ı Kerim de şoyle seslenmiştir. "YEDİ GOKLER VE YERLER VE BU İKİSİNDE BULUNAN CANLI VE CANSIZ HER ŞEY ALLAH I TESPİH ETMEKTEDİR. VE HİCBİR ŞEY YOKTUR Kİ O NU TENZİH VE ONA HAMD ETMİŞ OLMASIN. FAKAT SİZ ONLARIN TESPİHLERİNİ ANLAYAMAZSINIZ. CUNKU O ALLAH, HALİM VE GAFURDUR.>> Halim, gunah icin nimetlerini kesmyen ve kullarına karşı cok yumuşak davranan demektir. Allah, kuluna ceza vermekte acele etmez. Onların tovbe ve istiğfar etmelerini bekler. Gafur, gunahları orten ve layık olanlardan cezayı ve neticelerini gideren demektir. Bunlar Allah ın en guzel isimlerindendir. Sozun ozu şudur ki, taşların zaten zikir ve tespihleri mevcuttur. Ne varki, insanlar bunu duymamakta ve anlayamamaktadır. H. z Adem zaten mevcut olan bu zikir ve tespihleri, insanların anlayacagı şekle koyarak onlara duyuruyordu. Bunu gorenler ona sağlam bir şekilde inanıyorlar ve bir daha imanlarından kopmuyorlardı... H. z adem 2. Hayvanlarla Konuşması H. z Adem, coğalan kabilelerin arasında sık sık dolaşır allahın emir ve yasaklarını onlara anlatırdı. Bu onun hem atalık hemde peygamberlik vazifesinin gereği idi. Bir defasında yine onlardan bir kabileye uğradı ve hallerini sordu Onlar da ormanlarda yaşayan vahşi hayvanlardan şikayet ettiler ve; Ey Allah ın eşcisi, bu gune kadar bu hayvanlar bu kadar azgın değildiler. Şimdi hem canımıza saldırıyorlar hemde malımıza! Biz azgın hayvanlarla başa Cıkamıyoruz. Bu azgınlıklarının sebebi nedir, Bilemiyoruz?" Dediler. Bunun uzerine H. z Adem, yakınlarındaki bir tepenin uzerine cıktı Kendisine mahsus gur sesiyle haykırdı. Ey hayvanlar, dedi. Bu kabilede yaşayan insanların hepsi benim evladım, benim neslimdir. Neden bunlara saldırıyorsunuz?Neden eziyet ediyorsunuz?Bakınız sizden şikayet ediyorlar." Onun huzurunda toplanan vahşi hayvanlar insan gibi ve herkesin anlayacagı bir dilde konustular. Hep bir ağızdan: Ey Nebi", dediler:"Bu İnsanların arasında gıybet ve dedikodu belirdi. Bu kotu ahlaklarından dolayı da Allah, bizi onların uzerine musallat kıldı. Tovbe etmedikce bizim şerrimizden kurtulamayacaklardır."