Sızım elif sızısı... ... İcim de saklı duran, saklandığım bu şehirde yaşamsal davranış bicimlerinden geriye buyumekten değil icimde ki sesi yitirmekten korkan bir ''ben'' kaldım... Ne esrem var, ne otrem.. Ne beni durduran cezmim, Ne bana ben katan bir şeddem var.. Ne elimi tutan bir harf, Ne anlam katan bir harekem.. Kalakaldım sayfalar ortasında, Bir okuyan bekledim, Bir hıfzeden belki.. Golgesini istedim bir dostun med gibi.. SIZIM ELİF SIZISI... Rabbim ben artık seslerin ortasında sessizliği arayanlardanım Gorduklerimin yaşadıklarımın sancısını hissedemez oldum Yalvarıyorum olumu unutmadan ellerimden tut alıntı