Vakit Oğle... Vakit oğle... Gun Ortası. Dunya Telaşındasın. İşler Yoğun. Yarım Kalmış Ne Kadar İş Var! Sanki Sensiz Yurumuyor Hicbir Şey. Sanki Sen Olmasan İşler Hep Yarım Kalacak, Belki Hic Başlamayacak. Ne Kadar Cok Vazgecilmezin Var! Ve Ne Kadar da Vazgecilmezsin. Oysa Dunya Seni Pek Umursamıyor. Sessizce Akıp Gitmede Uzayda. Telaşlarına İnat, Uzakta Bir Kelebek Yavaş Yavaş Kozasından Cıkmada. Otelerde Bir İnsan Son Nefesini Vermekte Sessizce... Bir İlk Kez Gulumsemekte Annesine... Vakit Oğle... Guneş Goğun En Yuksek Noktasında. Tıpkı Gencliğin Gibi. Şimdi Gun de Bir Delikanlı... Heyecanlı ve Telaşlı... Sanki Hic Bitmeyecekmiş Gibi, Hic Akşam Olmayacakmış Gibi... Guneş Asıl Şimdi Batmaya Başladı. Zirveye Erişen Herkes Gibi O da Alcalmaya Başladı. Akşama Doğru Ağmaya Başladı. Unutma ki, Senin Omrunun Zevali de Gencliğinde Başlıyor. Bilirsin ki Gun Akşamlıdır; Bilirsin ki Yazın Sonu Hazandır. Vakit Oğle... O Kadar Gurultu Var ki Ortalıkta... Kalbinin Sesini Duyamıyorsun Bile. Ruhunun Sonsuza Uzanan Emellerine Kor Olmak Uzeresin. Telaşların Arasından Sıyrıl, Ruhuna Yer Ayır. Ebedi Sukunete Hazırla Kendini. Kalbini Sonsuzluğa Bitiştir. Alnını Secdeye Değdir.