Hikayelerle Olum Meleğinin Mulakatı!!! Eş'as b. Eşlem şoyle demiştir: "İbralim adı Azrail olan, biri ahunda diğeri ensesinde iki gozu bulunan olum meleğine şoyle sordu: Ey olum meleği! Ruhu kabzedilenlerin biri doğuda oburu batıda olduğunda ve yeryuzunde veba yayıldığında iki ordu karşı karşıya geldiğinde aynı anda butun bunlara nasıl yetişeceksin? Allah'ın izniyle ruhları cağırırım Onlar benim şu iki parmağımın arasında olurlar. Eş'as dedi ki: "Yeryuzu olum meleği icin yayılıp onune bir leğen gibi bırakılmıştır. Oradan dilediğini alır!" Vehb b. Munebbih şoyle diyor: Padişahlardan biri b&

Hikayelerle Olum Meleğinin Mulakatı!!! Eş'as b. Eşlem şoyle demiştir: "İbralim adı Azrail olan, biri ahunda diğeri ensesinde iki gozu bulunan olum meleğine şoyle sordu: Ey olum meleği! Ruhu kabzedilenlerin biri doğuda oburu batıda olduğunda ve yeryuzunde veba yayıldığında iki ordu karşı karşıya geldiğinde aynı anda butun bunlara nasıl yetişeceksin? Allah'ın izniyle ruhları cağırırım Onlar benim şu iki parmağımın arasında olurlar. Eş'as dedi ki: "Yeryuzu olum meleği icin yayılıp onune bir leğen gibi bırakılmıştır. Oradan dilediğini alır!" Vehb b. Munebbih şoyle diyor: Padişahlardan biri bî;r yere gitmek istedi. Giymek icin bir kat elbise istedi. Birkac elbise değiştirildikten sonra biri hoşuna gitti. Sonra bir binek istedi. Kendisine getirilen binek hoşuna gitmedi. Birkac binek getirildi ve en guzelini secip bindi. İblis gelip burnuna bir defa ufurup onu gurur ve kibirle doldurdu. Sonra o suvarilerle beraber yola cıktı. Azametinden insanlara bakmıyordu. Bu esnada ustu başı pejmurde biri gelip selam verdi. Gelenin selamını almadı. Gelen bineğinin dizgininden tuttu. Sultan ona: "Sen buyuk bir kabahat işledin. Dizgini bırak!" diye haykırdı. Gelen "senden bir dileğim vardı! dedi. Sultan "Atımın dizginini bırak da ineyim. İhtiyacını o zaman arz et!" dedi. Gelen "Hayır! Şimdi!" diye ısrar etti ve boylece atının dizginini bırakmadı. Nacar olarak adama "ihtiyacını soyle!" dedi. Adam "Benim ihtiyacım sırdır" dedi. Bunun uzerine sultan kulağına fısıldaması icin başını eğdi. Atın dizginini tutan zat sultanın kulağına "ben olum meleğiyim!" dedi. Bunun uzerine sultanın beti benzi attı. Dili peltekleşti. Sonra dedi ki: Aileme donup ihtiyacımı yerine getirinceye ve onlardan hatır isteyinceye kadar bana muhlet ver! Hayır! Allah'a yemin ederim! Sen ne aile efradını ve ne de ağırlığını artık bir daha gormeyeceksin! Boylece onun ruhunu kabzetti. Sultan bir odun gibi yere yuvarlandı. Sonra melek'ul mevt gidip o halde mu'min bir kula rastladı. Olume hazırlanan mu'mine selam verdi ve dedi ki: Senin katında bir ihtiyacım vardır. Kulağına onu fısıldayayım! Hasta "Buyrun!" deyince kulağına "ben olum meleğiyim!" diye fısıldadı. Bunun uzerine musluman hasta dedi ki: Gelmesi geciken bir kimseye merhaba! Allah'a yemin olsun yeryuzunde senden daha fazla kavuşmak istediğim bir kimse yoktur! Bunun uzerine olum meleği "yapmak istediğin ihtiyacını gor! deyince o mu'min "Allah ile mulaki olmaktan daha sevimli ve ondan daha buyuk bir ihtiyacım yoktur" dedi. Olum meleği dedi ki: O halde hangi hal uzerine ruhu kabzetmemi istiyorsan o hali sec!! Senin buna yetkin var mı? Bana bu emir verilmiştir. O halde bırak abdest alayım namaz kılayım, secdede olduğum halde ruhumu kabzet! Bunun uzerine b. Abdullah el Muzeni şoyle diyor: "İsrail oğullarından bir kişi mal topladı. Olume yaklaşınca cocuklarına "bana mallarımı gosterin" dedi. Kendisine bir cok at deve kole ve başka mallar getirildi. Mallara baktığında uzuntusunden ağladı. Ağlarken olum meleği onu gordu ve kendisine şoyle sordu. Seni ağlatan nedir? Sana bu serveti bahşedenin hakkı icin ruhunu bedeninden ayırmadıkca evinden cıkmayacağım" Bana muhlet ver ki bu malı dağıtayım! Heyhat! Artık sana muhlet verilecek zaman sona ermiştir. Ecelin gelip catmadan once neden dağıtmıyordun. Boylece ruhunu kabzetti. Yezid er Rakkaşi şoyle anlatıyor: "İsrailoğullarından bir zorba evinin ehliyle baş başa kaldı. Birisinin evin kapısından iceri girdiğini gordu. Giren şahsı hiddet ve ofke ile karşılamak uzere yerinden fırladı ve: "Sen kimsin? Seni evime sokan kimdir?" dedi. Adam: Beni eve sokan evin sahibidir. Ben ise oyle bir kimseyim bir perdeler bana mani olmaz. Padişahların bile yanlarına izinsiz girerim. Saltanat sahiplerinin hucumundan korkmam. Hicbir mutekebbir zorba elimden kurtulamaz. Hilebaz bir şeytan bile pencemden yakasını kurtaramaz" dedi. Zorbanın yakası onun eline gecti. Zorba duşecek derecede titremeye başladı. Sonra yalvararak ve zillet gostererek yuzune baktı ve dedi ki: O halde sen olum meleğisin! Evet! Ben O'yum! Tevbe edip halimi duzeltinceye kadar bana muhlet verir misin? Artık muddetin bitmiş nefeslerin tukenmiş saatlerin sona ermiştir. Bu bakımdan gecikmesine hicbir yol yoktur. Beni nereye gotureceksin? Daha once gondermiş olduğum ameline ve yapmış olduğun evine gotureceğim! Ben daha once salih bir amel gondermedim, guzel bir ev yapmadım! O zaman seni buram buram yanan ve kafaların derisini yakar bir ateşe gotureceğim. Sonra onun ruhunu kabzetti. Aile efradı arasına olu olarak duştu, kimi bağırdı, kimi ağladı. dusunen insanlar icin!!! saygilar!!!!