Behlul ve Alimin Biri Gunun birinde Behlul bir alimin ders verdiği yerden geciyordu. O alim talebelere ders vermekle meşgul idi. Mezkur alim ders esnasında talebelerine şoyle diyordu Imam Sadık bir takım şeyler soylemektedirki ben bunları kabul etmiyorum. Mesela o diyorki Şeytan cehennemde yanacaktır. Bu olacak şeymidir. Zira Şeytan ateşten yaratılmıştır. Dolayısıyla ateşle azap gormesi makul bir şey değildir. Belki o başka bir şeyle azap gorecektir. Hakeza İ. Sadık diyorki. Allah gorunmez o gozle gorunmekten munezzehtir. Halbuki buda doğru değildir. Zira Allahta mevcuttur. Vucudu olan bir şeyin gozle gorulmemesi mumkun değildir. Hakeza İ. Sadık diyorki, insanın amellerinin faili bizzat kendisidir. Bana gore buda doğru değildir. Zira bir cok delilden anlaşıldığı gibi her şey Allahtan dır. Dolayısıyla insanların amellerinin failide Allah tır. Behlul bu sacma sozleri duyunca yerden taşlaşmış bir camur parcası alarak o alime attı ve kactı. Behlul un attığı bu taşlaşmış camur parcası alimin alnına isabet etti ve yaraladı. O alimin talebeleri Behlul un ardına duşerek onu yakaladılar ve Harun Reşid in yanına goturduler. O alim Halifeye dedi ki Behlul bana taşlaşmış bir camur parcası atarak alnımı yaraladı ondan şikayetciyim. Behlul alime acaba bana cektiğin acıyı gosterebilirmisin diye sordu. Alim sen aklınımı kacırdın acı hic gorunurmu dedi. Behlul o halde senin acın yoktur. Zira eğer mevcut ve var olsaydı mutlaka gorunurdu. Sende bunu soylemiyor muydun. Ustelik sende topraktan yaratılmış değilmisin. Sen demiyormuydunki hicbir şey kendi cinsinden olan bir şeyle azap gormez. Bende sana senin cinsinden olan bir şey attım o halde canının yanmaması gerekmez mi. Ustelik sen insanların amellerinin failide Allah tır demiyor muydun. O halde seni incitende ben değilim, belki Allah tır diye cevap verdi. Behlul boylece bir taşla uc kuş vurmuş oluyordu. Bir hareketiyle o alimin uc hatasını gozler onune serdi.