Allah Akılla Bilinir Oturduğunuz yerden şoyle bir etrafınıza bakın. Bulunduğunuz odadaki herşeyin "yapılmış" olduğunu goreceksiniz. Duvarlar, doşemeler, tavan, oturduğunuz sandalye, elinizde tuttuğunuz kitap, masanın ustunde duran bir bardak; sayılamayacak kadar cok detay... Tek bir tanesi dahi kendi başına oluşup odanıza gelmedi. En basit gorunen bir halı sacağını bile uğraşıp yapan biri vardır; o sacak oraya kendi kararıyla, tesadufen gelip yerleşmemiştir. Eline bir kitap alan insan da, onun bir yazar tarafından belli bir amac cercevesinde yazıldığını bilir. Bu kitabın tesadufen ortaya cıktığı aklının ucundan dahi gecmez. Aynı şekilde, bir heykele bakan insan, onun bir sanatcı tarafından yapıldığından hicbir şuphe duymaz. Bırakın sayısız sanat eserinin kendi kendine oluştuğunu duşunmek, ust uste duran iki uc tuğlayı bile mutlaka planlı bir hareketle o şekle getiren biri olduğunu kimse inkar etmez. Dolayısıyla kucuk ya da buyuk, duzen olan her yerde, mutlaka bu duzenin bir kurucusunun ve koruyucusunun olması gerekir. Bir gun birisi cıkıp, ham demir ve komurun tesadufen celiği, celiğin tesadufen Eyfel Kulesi'ni oluşturduğunu iddia etse, bu kişinin ve ona inananların akıllarından şuphe edilmez mi? Allah'ı inkar etmenin tek yontemi olan evrim teorisinin iddiası da bundan daha farklı değildir. Evrime gore inorganik molekuller tesadufen aminoasitleri, aminoasitler tesadufen proteinleri, proteinler de yine tesadufen canlıları oluşturur. Oysa, canlılığın tesadufen kendiliğinden oluşması ihtimali, Eyfel Kulesi'nin aynı şekilde oluşmasından cok cok daha duşuk bir ihtimaldir. Cunku en basit bir hucre bile insan yapımı herhangi birşeyden cok daha karmaşıktır. Doğadaki olağanustu uyum cıplak gozle dahi acıkca gorulurken, bu dengenin tesadufen veya başıboş meydana geldiği nasıl duşunulebilir? Ayrı ayrı her noktasının, Yaratan'ın varlığını delillendirdiği kainatın, kendi kendine var olduğunu soylemek, olabilecek en mantıksız iddiadır. Bedenimizden başlayıp, akıl almaz buyuklukteki evrenin en uc noktalarına kadar var olan dengenin de bir sahibi olmalıdır. Peki kimdir bu herşeyi ince ince duzenleyip meydana getiren Yaratıcı? O, evrenin icindeki herhangi bir maddesel varlık olamaz. Cunku O, tum evrenden once var olan ve tum evreni sonradan yaratmış bir irade olmalıdır. Herşeyin kendisinden varlık bulduğu, ama kendi varlığı ezeli ve ebedi olan Yuce Yaratan... Varlığını akıl yoluyla bulduğumuz Yaratan'ı bizlere tanıtan dindir. O'nun bize din yoluyla ulaştırdığı bilgiye gore O, gokleri ve yeri yoktan var eden, Rahman ve Rahim olan Allah'tır. İnsanların coğu ise bu gercekten habersiz yaşarlar. Oysa bu gerceği kavrayabilecek mantığa sahiptirler. Bir manzara resmini gorduklerinde, ilk once onun kimin tarafından yapıldığını oğrenmek isterler. Daha sonra da, sanatcıyı ortaya cıkardığı eserden dolayı uzun uzun takdir ederler. Fakat başlarını cevirdikleri her yerde o resmin sayısız gerceğiyle karşılaştıkları halde, tum bu guzelliklerin tek sahibi olan Allah'ın varlığını gozardı ederler. Oysa O'nun varlığını anlamak icin uzun bir araştırmaya gerek yoktur. Oyle ki, insan doğduğu andan itibaren tek bir odada bile yaşasa, sadece o odada var olan sayısız delil Allah'ın varlığını kavramak icin yeterlidir. İnsanın sahip olduğu beden, ciltler dolusu ansiklopediye bile sığmayacak kadar cok yaratılış delili ile doludur. Vicdan kullanarak sadece birkac dakika duşunmek bile, Allah'ın varlığını anlamak icin yeterlidir. Var olan duzen Allah tarafından korunmakta ve O'nun tarafından devam ettirilmektedir. Duşunulmesi gereken yalnız insan bedeni değildir. Dunya uzerinde her milimetrekarede, insanın gorduğu veya goremediği bir yaşam hukum surmektedir. Tek hucreli organizmalardan bitkilere, boceklerden deniz hayvanlarına, kuşlardan surungenlere kadar tum canlılar, dunya uzerini tamamen kaplamışlardır. Elinize bir avuc toprak alıp incelediğinizde, icinde birbirinden tamamen farklı ozelliklere sahip ceşit ceşit canlı olduğunu keşfedebilirsiniz. Aynı şey soluduğunuz hava icin de gecerlidir. Hatta derinizin uzerinde belki de ismini hic duymadığınız canlılar yaşam surmektedirler. Tum canlıların bağırsaklarında sindirim yapmalarını sağlayan milyonlarca bakteri veya tek hucreli canlı yaşamaktadır. Aynı şekilde dunyadaki hayvan nufusu, insan nufusunun kat kat uzerindedir. Bir de bunlara bitki dunyasını eklersek; anlarız ki dunya uzerinde hayat olmayan boş bir alan yoktur. Milyonlarca kilometrekarelik geniş bir alanı kaplayan bu canlıların her birinin kendilerine ait vucut sistemleri, yaşantıları, yeryuzundeki dengeye katkıları gibi sayısız ozellikleri vardır. Tum bunların sebepsiz, amacsız ve tesadufen var olduklarını iddia etmek ise akla aykırı, sacma bir hezeyandan başka bir şey değildir. Zira hicbir canlı kendi kararıyla ve cabasıyla yeryuzune gelmemiştir. Hicbir tesaduf de bu kadar kompleks sistemler oluşturamaz. Tum bu delillerin bizi goturduğu nokta ise evrenin belli bir "bilinc" ile hareket ettiğidir. Peki bu bilincin kaynağı nedir? Elbette evrendeki canlı veya cansız varlıklar değildir; uyumu duzenleyen ve duzeni koruyan onlar olamaz. Allah'ın varlığı ve buyukluğu kainattaki sayısız delille kendini gosterir. Aslında bu acık gerceği vicdanen kabul etmeyecek olan tek bir insan bile yoktur. Ancak Kuran'da da bildirildiği gibi, insanların coğu "vicdanları kabul ettiği halde, zulum ve buyuklenme dolayısıyla" bunu inkar ederler. (Neml Suresi, 14)