Seccadenin Feryadı Gun ışımamış sabah yakındır Yorgunluğun verdiği ağırlıkla hemen uykuya dalmıştı. Bir iniltiyle uyandı adam. Etraf halen karanlıktı. İniltiyi ruya gorduğune yordu. Dudakları susuzluktan catlıyordu, oyle susamıştı. Işıkları yakmadan mutfağa gidip suyunu icti ve yatağına dondu. Tam uyumak uzereyken, aynı inleme sesi tekrar kulaklarını tırmalamaya başladı. Ama ruyamıydı uyanık mıydı farkında değildi. Sesin geldiği yone doğruldu. O an ruyada olduğuna iyice emin oldu. Cunku duyduğu sesin sahibi evin tek seccadesiydi. < Adam şaşırdı ve korkulu bir sesle < İnleyen sen miydin? Evet dedi seccade Nicin ağlıyorsun? Seccade yine ice işleyen bir sesle: Seni uykundan uyandıran susuzluğunu, doyuncaya kadar, su icerek giderdin. Oysa benim susuzluğumu giderecek kimsem yok! Nasıl susarsın, sen canlı bile değilsin dedi adam. Seccade: Benim ihtiyacımda bir nevi sudur ama ictiğin değil. Benim susuzluğumu ancak tovbekar kulların gozyaşları giderir. Anlamadım dedi adam meraklı gozlerle seccadeye Ağlarım cunku ALLAHın kulları; kabrinin aydınlığa ulaşmasını, karanlıklarda kalmamayı, o kutlu gunde aydın olmayı isterler. İsterler de bu vakitte kalkıp iki rekat teheccut namazı kılmazlar. Hep bakarım sana, bir gunde kalkıp şukur icin iki rekat namaz kılmazsın. Beni rahat bırak deyip dondu adam. Seccade devam etti. Ey ALLAHın kulu; bak işte sabah namazının vakti geldi. Ezanlar; namaz uykudan hayırlıdır diye sesleniyor. Ah sabah namazı, ah bu sabah namazı! Namazlar arasında mustesnadır. Hem kalbe hem de ruha hayat veren bir iksirdir o. Yetmiyor mu? gece gunduz dunya icin koşuşturduğun, Aziz ve Kahhar olan ALLAHrın cağrısına neden icabet etmezsin!!! Adam iyice sıkılarak: Ey seccadem, beni rahat bırak. Gunduz yeterince yoruluyorum, biraz daha uyuyayım deyip yatağın sıcaklığına bıraktı kendini. Seccade yılmadan adamı uyarmaya ve uyutmamaya uğraşıyordu. Demek ki sen dunyaya ahretten daha cok onem veriyorsun. Adam iyice ofkelendi: Yeter artık lutfen konuşma diye bağırdı. Seccade bu cıkışın karşısında once sustu. Daha sonra sesini iyice alcaltarak ; Ah o fecir vaktindeki adamlar, ah o fecir vaktindeki adamlar dedi. Sen O nurlu peygamberin bu vakit icin neler soylediğini bilmez misin. Her kim ki guneş doğmadan ve batmadan evvel namazlarını eda ederse ateşe girmeyecek Ve yine O guzel insan Kim şu iki namazı kılarsa cennete gider. Ve nihayet Munafıklara en ağır gelen namaz sabah ve yatsı namazıdır. Onlar ki o iki namazdaki ecri bilselerdi surune surune giderlerdir Bunun uzerine adam yatağından doğrulup; Haklısın sabah namazı gercekten onemli dedi.. Seccade: Oyleyse kalk ve namaz kıl dedi. Yarın inşALLAH, mutlaka kalkacağım ama bugun cok yorgunum dedi adam. Seccade son bir umitle ; Kişi Salih amellerin ne kadar buyuk ecri olduğunu idrak edemezse tum zamanlarda bu ameller zor gelir. Sorun uyumaksa, kabir de uykudan cok ne var! Gel sozumu dinle Ey ALLAHın Kulu! Bu andan sonra adamda tek kelime duyulmadı. Seccade de bir sure sessiz kaldı. Adam uykuya devam etti. Ama heyhat! Adam omrundeki en uzun uykuyu dalmıştı bile. Seccadenin son sozlerini duyamadı. O an seccade adamın olduğunu anlayınca kısık bir sesle şunları soyluyordu. Ey tovbesini yarına erteleyen, bilir misin yarına cıkabileceğini!!! Olum pusuda hep, biz dunya icin gunah işlerken. Suresi de kısıtlı. Gun gelip atar, farkında olmadan.