Cihattan Geri Kalınca "ASHAB I Kiram'dan Kab bin Malik konuşuyor: " Senelik yiyeceğimiz olan hurmaların toplanaca ğı en sıcak gunlerden birinde Tebuk Gazasına hare ket eden Resulullah'ın ordusuna butun iyi niyetleri me rağmen katılamamıştım. Cihad icin gereken bi nek ve mali imkanlanm da evvelkinden daha musait olmasına rağmen, ha bugun ha yarın derken, Ordu, nun hareket ettiğini, benden başka, munafıklıkla dam galanmış olan birkac kişinin daha geri kaldığını gor dum. Tebuk'a varıncaya kadar hatırlamayan Resulul lah, orada beni sormuş. Beni Salim'den biri : " Cubbe ve endamına bakarak gururlanması onu yola cıkmaktan geri koydu. " demesi uzerine de, Muaz bin Cebel : " Ne fena soyledin! Vallahi Ya Resulallah, onun hakkında iyilikten başka bir şey bilmiyoruz," diyerek beni mudafaa et miş. Tebuk harbine iştirak etmeyen munafıkların ya nında benim de kalışım, beni iyice kederlendirdi ve Resulullah gelince ne soyleyeceğim, diye duşunmeye başladım. Bu mevzuda fikrine muracaat ettiğim ya kınlarımın verdikleri akıl beni hic tatmin etmiyor, Resulullah geliyor, dendiği zaman kurduğum asılsız mazeretler tamamen aklımdan silinip gidiyordu. En nihayet O'na doğrusunu soylemeye karar verdim. Adeti uzere gaza donuşunde ilk olarak Mescid'e gelen Resulullah, gazadan geri kalanların mazeretle rini dinledikten sonra, sıra bana geldi. Seksenden fazla insan yalan yanlış şeyler ifade ederek ge ri kalışlarını mazur gostermek istediler. İc yuzlerini Allah'a havale eden Resul i Ekrem de onlar icin is tiğfar etmiş olmasına rağmen, ben doğru soylemeye kararlı idim. Resulullah bana : " Nicin gazadan geri kaldın, binek satın almış değil mi idin? " dedi. " Herhangi bir kimseye karşı kendimi muda faa etmekte olsaydım, soz soylemesini bilir, inandırır dım. Fakat size soyleyeceğim sozlerin doğrusunu Ce nab ı Hak bildirecektir. Yemin ederim ki, gazadan ge ri kalmam icin hicbir ozur yoktu, " dedim. " İşte bu doğru soyledi; haydi kalk, hakkında Al lah'ın hukmu gelinceye kadar bekle," dedi. Ben de kalktım, Allah'ın hukmunu beklemek uze re giderken yanıma gelen bazıları : " Senin hicbir gunahını şimdiye kadar gorme miştik, Ne olurdu başkaları gibi konuşsan da Resulul lah senin icin de istiğfar etseydi," dediler " Benimle beraber Allah'ın hukmunu beklemek cezasına carptırılan başka kimse var mı? " dedim. " Evet, dediler. Murre ile Hilal de senin gibi ko nuştular ve aynı cezaya carptırıldılar. " Bunlar iki salih kimse idiler. Hadiseden sonra ahali bizden yuz cevirdiğinden memleketim bana adeta yabancı gelmeye başladı! Di ğer iki arkadaşım ise, evlerine saklanarak ağlamaya başladılar. Ben bunlann en genci ve dinci idim; ara sıra carşıya cıkar, cemaate iştirak ederdim; lakin kim se benimle konuşmazdı. Selam verir, Resulullah'a se lamımı aldığını anlamak icin gizlice bakardım; o da bana bakar, ben bakarken de hemen yuzunu başka tarafa cevirirdi. .. Muslumanların benden yuz cevir meleri uzun surunce, amcazadem Ebu Katade'nin du varını atlayarak bahcede yanına vardım; ne kadar istedimse de, en sevdiğim amcazadem benimle konuş ' madı! Gunun birinde Medine carşısında gezerken Şam kıptilerinden birinin beni aradığını duydum, goster mişler, geldi. Gassan kabile reisinden bir kağıt getir diğini ifade ile mektubu elime tutuşturdu. Okuyup yazanlardan olduğum icin hemen orada baktım. " İn san haklarının ciğnenip kadr u kıymetinizin bilinme diği bir yerde efendinizİn size karşı yaptığı muamele biz Şam'daki Gassan kabilesi halkını uzmuştur, bize geliniz, size ıayık olduğunuz ikramı yaparız." diyordu. Kendi kendime, bu da başka bir felaket teklifidir, di yerek getirenİn yanında mektubu yırtıp attım. Hakkımızda beklediğimiz vahiy gelip de 50 gun surecek olan bu tahammulu guc hayatımızın 40'ıncı gunu gecince, Peygamber ;Aleyhisselamın haberi geldi : " Resulu Ekrem zevcenizden ayrı oturmanızı emrediyor," dedi. " Ne yapacağım, onu boşayacak mıyım? dedim. " Hayır, ona yaklaşmayacaksın, ayrı oturacak sın," dedi. Bunun uzerine : " Allah bu iş hakkında bir hukum verinceye kadar git; anne ve babamın yanında otur," dedim. Hilal'in hanımı gidip ResUlullah'tan : " İhtiyardır, sadece hizmet edeyim, " diyerek musaade almış; başına gelen bu vak'adan sonra da tamamen ihtiyarladığını soylemişti. Bazıları benim de musaade almamı soyledilerse de, cesaret edemedim. Bu hal uzere tam 50 gun gecti Sonra gelen Ayet i Kerime'nin bildirdiği gibi, sanki yer yuzu yukarıya cıkıyor, gok yuzu aşağıya iniyor da bizi aralarında eziyorlarmışcasına bu geniş dun ya daralmış bir halde otururken; Sel dağının uzerin den biri : diye bağırdığını işittim. Sesi duyar duymaz, hayırlı haber olduğunu duşunerek hemen secdeye kapan dım! Peygamber Efendimiz sabah namazını kıldıktan sonra gelen Ayet ile tevbemizin kabul olduğunu ilan etmiş, mujde icin muslumanlar yollara duşmuşler; biri atla, diğeri yaya olarak yola cıktığı icin yaya, Sel dağına cıkarak bağırmayı uygun bulmuş, bu sebeple de onun sesi atlıdan evvel bana yetişti. Mujde olarak sırtımdaki elbiseyi cıkarıp ona verdim; başka elbisem olmadığı icin emanet olarak iki parca giyecek temin ettikten sonra, Resulullah'ı gormek icin yola duştum. Muslumanlar boluk boluk yolda beni karşılıyorlar. " İlahi afva nail oldun, tebrik ederiz;" diyorlar dı. Mescidde Ashabın ortasında otururken Huzur u Risalete girdim. Talha yerinden koşarak benim elimi sıkıp, tebrik etti. Selam verdiğimde yuzu parlayan Resulullah Efendimiz şoyle buyurdular ; " Annen seni doğurduğu gunden beri yşadığın gunlerin en hayırlısını bugun yaşadığını mujdelerim. " " Ya Resulallah, sizin tarafınızdan mı affedil dim, yoksa Allah tarafından mı? " dedim. ; " Benim tarafımdan değil, Aziz ve Celil olan Allah tarafından, " dedi. Ben de tevbemi tamamlamak icin malımın tama mını Allah ve Resulu yolunda harcayacağımı ifa de ettim. Bunun uzerine Resulullah ; " Malından bir kısmını elinden bırakman ha yırlı olur, " dedi. Ben de Hayber'deki hissemden baş ka ne kadar malım varsa tamamını Din uğruna terk eyledim. Ve o gune kadar asla tenezzul etmediğim yalana, ondan sonra da tenezzul etmeyerek beni doğ ruluğumdan dolayı affeden Cenab ı Hakk'a doğru soz lulukte sebat edeceğime dair soz verdim." ".. Atla Sel dağına cıkarak bağı ranın mujdesi bana erişince sır tımdaki elbiseyi cıkarıp verdim. Emanet olarak aldığım başka bir el bise ile Resulullah'ın huzuruna girdim. " Yaşadığın gunlerin en hayırlısını bugun yaşadığını muj delerim>> buyurdu. Sevincime ni hayet yoktu.."