Bal Bir vakit bir beldede yaşayan cocuğun biri, mutemadiyen bal tuketir, bunu tuketmekten cok lezzet alırmış. Hatta cocuk oyle bir duruma sahipmiş ki; Başka evlere gidildiğinde oradaki ballara dahi ulaşmaya calışırmış. Evladının bu halinden muzdarip olan annesi, onu ikamet buyurdukları beldede bulunan, bu beldede nam sahibi bir veliye goturmuş, derdini anlatmış ve veliye demiş; "Şu cocuğa bir şey soyle de, bu huyundan vazgecsin." Veli, cevaben kadına demiş; "Şimdi git, 41 gun sonra gel" Kadın, cocuğu ile beraber geri donmuş ve 41 gun sonra tekrar cocuğu ile beraber veliyi ziyaret etmiş. Veli, cocuk ile konuşmuş. Cocuğun o gunden sonra bala olan duşkunluğu sona ermiş. Bu durum, kendisinde hayli merak uyandıran kadın, bunu nasıl yaptığı sormak icin tekrar veli'nin yanına gitmiş ve sormuş. Veli, cevaben; "Siz, o gun geldiğinizde bal yemiştim. Halbuki bir kimse, karşısındaki bir kişiye nasihat verdiği zaman, evvela nasihat ettiği durumu kendisi yapmayacak ki verdiği nasihat, karşı tarafta te'sirli olsun. Yenilen bir besinin de vucuttan izalesi, 40 gundur." Kıssadan hisse o dur ki; Cevresindeki insanlara ALLAH icin nasihatlerde bulunan, insanların bunlardan istifade etmesini isteyen kişiler, evvela kendi hayatlarını tertip edecek, ondan sonra muhatap aldığı kişiye nasihat verecek ki ALLAH'IN izni ile bu nasihat, karşı tarafta t'esirli olabilsin vesselam. .