Istirabin GOzyaŞlari ISTIRABIN GOZYAŞLARI Emevi halifelerinden Omer bin Abdulaziz dunyadan el etek cekerek kendini Allah'a ibadete adamış ustun devlet adamlarından biridir. Tarih sayfaları arasında gezinirken gormekteyiz ki, bu ustun devlet adamı adaleti, guzel ahlakı ve devamlı ibadetiyle zamanında tum musluman halkının gonullerinde saygı ve sevgiden yıkılmaz bir taht kurmuştur. İşte bu haliferin kadın hizmetcisi bir gece uykusunda ilginc bir ruya gorur. Kıyamet kopmuş, insanlar dirilmiş, amel terazisi kurulmuş ve tum insanlar Mahşer toplantısına akın ederek sorgu suale cekilmektedirler. Hesabı gorulen butun hukumdarlar Sırat Koprusunun başına getirirler. İlk once Mervanoğlu Abdul Melik getirilir. Sırat koprusunu gecmek uzere daha bir veya iki adım atar atmaz ateşler ve dehşetlikler yeri Cehenneme duşer. Ardından oğlu Velid getirilir. O da adımlarını daha atar atmaz Cehennem alevleri arasına yuvarlanıp gider. Boylece yeryuzu hukumdarları kıldan ince kılıctan keskin Sırat Koprusu uzerinden gecirirler. Hepsi de, birer birer Cehennem alevleri arasına yuvarlanır. Sıra Emevi Halifesi Omer bin Abdulaziz'e gelir. Gorduğu ruyasını cok sevdiği halife Abdulaziz'e anlatan kadın hizmetcisi sozun burasına gelince coşkun iman sahibi halife hıckırıklar salarak ağlamaya ve başını dovmeye başlar. Butun ev halkı başına toplanarak teskin etmeye calışırlarsa da boşunadır. O, Cehennem azabına uğramanın ve Allah'ın gazabına carpmanın acı akibetine dalmış yaşın yaşın ıstırap gozyaşları dokmektedir. O'nun acı ve ıstırabına dayanamayan kadın hizmetci de oluk oluk yaş dokmeye başlar. Halife sanki ağa tutulmuş, artık hayatını kaybetmek uzere olan balık gibi cırpınıp didinmektedir. Gozyaşları arasında kadın hizmetci Halifesine sozunu duyurmaya calışır, ama boşunadır. Bir turlu, "Allah'a and olsun ki, sizi Cennette gordum. Sırat Koprusunu kolaylıkla gectiniz." diyen sozlerini duyuramaz. Halifenin cığlıkları ve acı acı cınlayan iniltileri kesilince bakarlar ki ruhunu teslim ederek obur dunyaya gocmuştur. Yuce Allah cumlemizi kendi korkusu gonlunde kokleştiren kullarından eylesin, amin... Mev'ize KAYNAK: Ermişlerden Osman Efendi, Secme Dini Hikayeler, Seda Yayınları, İstanbul 2000, s. 73 75