İsa'dan ten diriliği arama İsa ile bir ahmak yoldaş oldu. Gozune yol ustunde olu kemikleri erişince, " Yoldaş oluleri diriltmek icin okuduğun o yuce adı, bana da oğret de bir iyilikte bulunayım, o adı okuyup kemiklere can vereyim" dedi. İsa dedi ki : "sus Bu senin sozunun harcı değil! Nefesin yağmurlardan daha arı, duru olması o nefes sahibinin melkelerden daha idrakli bulunması lazımdır. Adem omurlerce yandı, yakıldı da arındı; felekler hazinesine emin oldu. Sende sağ eline bir sopa aldın ama senin elin nerede, Musa'nın eli nerede" O ahmak " Benim sırlara kabiliyetim yoksa o adı bu kemiklere sen oku" dedi. İsa dedi ki: " Yarabbi, bunlar ne sırlardır? Bu ahmağın şu mucadeleye girişmesi nedendir? Bu hasta nasıl oluyor da kendi derdiyle uğraşmıyor? Bu murdar herif neye kendi canını derdine duşmuyor? Kendi olusunu bıraktı da yabancı bir oluyu diriltmeye kalkıştı!" Allah, Gerileme de gerilemeyi arar. Diken eken ancak yeşermiş taze diken elde edebilir. Dunyada diken eken kişi, Sakın ektiğin dikeni gul bahcesinde arama! O, eline gul bile alsa diken olur. Bir dosta varsa dost, yılan kesilir. şaki kotuluklerden cekinen kişinin kimyası hilafına zehir ve yılan kimyasıdır İsa, o gencin isteğiyle kemiklere Allah adını okudu. Allahnın hukmu, o ciğ herif icin o kemikleri diriltti. Aradan bir kara aslan da dirilip sıcradı, ahmağa bir pence vurup oldurdu. Kellesini kopardı, hemen beynini yere akıttı. Kafasında bir ceviz ici kadar beyin bile yoktu. Zaten beyni bile olsaydı o kırılmakta, o helak olmakla ancak bedeni zail olur, ruhu kalırdı. İsa, Aslana "Neden derhal onu paraladın" dedi. Aslan " Sen ondan sıkılmış, perişan bir hale gelmiştin de ondan" diye cevap verdi. İsa " o, halde nicin kanını icmedin?" deyince de dedi ki: "O benim rızkım değildi. Bana nasip olmamıştı" Nice kişiler vardır ki, o kukremiş aslan gibi avını yemeden dunyadan gitmiştir. Kısmeti bir saman copu bile değilken hırsı dağ kadar Allahya yuzu yok, Alem yanında kadir kıymet kazanmış! Ey bize guc şeyleri kolaylaştıran Allah! Bizi abes ve boş şeylerden kurtar. Bize rızk diye gosterdin, halbuki tuzakmış. Bize her şeyi olduğu gibi goster. O aslan "Ey Mesih, bu avlanma ancak ibret icindi. Eğer benim dunyada rızkım olsaydı, olulerle ne işim vardı, nasıl olurdu da olurdum? Fakat berrak suyu bulup da eşek gibi icine işeyenin layığı budur. Eşek o ırmağın kadrini bilse ayağını sokacağı yerde başını kaldırdı. Hayat veren bir suya sahip oyle bir peygamber bulur da, " Ey Abıhayat sahibi, bizi ol, emriyle dirilt" deyip nasıl olmez? Dedi. Sen de kendine gel kopek nefsini, diriltmeyi isteme. Cunku o nice zamandır senin duşmanındır. Bu kopeği can avından alıkoyan kemiğin başına toprak! Kopek değilsen neden kemiğe aşıksın, suluk gibi neden kanı seviyorsun? O ne bicim gozdur ki gormez, sınamalarda ancak rusva olur.! Zanlarda bazen hata olur; fakat bu ne bicim zandır ki yoldan kor olarak gelmektedir! Ey başkalarına ağlayan goz, gel, bir muddetcik otur da kendine ağla! Dal, ağlayan buluttan yeşerir, tazeleşir. Cunku mum, ağlamakla daha aydın bir hale gelir. Nerede ağlıyorlarsa orda otur, cunku sen ağlamaya daha layıksın! Cunku fani ayrılıkta olanlar, baki olan laf madeninden gafildir. Cunku gonulde taklit nakşı var; yuru bendini goz yaşıyla yık! Taklit, her iyiliğin afetidir. Sağlam bir dağ bile olsa hakikatte samandan ibarettir. Kor; kuvvetli ve tez kızar olsa bile bir et parcasıdır, gozu yok! Kıldan ince bir soz soylese bile gonlunun, o sozden haberi olmaz. Kendi sozuyle sarhoş olur ama onunla şarap arasında ne kadar yol var! Irmağa benzer, su icemez ki su, arktan su icecekler icin akıp gider. Onun icindir ki, su icemez ki! Taklide duşen ney gibi feryat eder ama ancak o feryadı dinlemek isteyen icin. Mukallit, soz soylerken ağlasa bile habisin maksadı, ancak tamahtır. Ağlar da yanık sozler soyler. Fakat kendisinde yanan yurek nerede, yırtılan etek nerede? Muhakkikla mukallit arasında cok fark vardır. Bu Davut gibidir, oburu ses gibi! Bunun sozleri yanıklıktan doğar, oburuyse soylenmiş kohne sozleri belleyip nakleder. Kendine gel, kendine gel! O huzunlu sozlere kapılma. Okuzun ustunde de yuk var, kağnı da feryat edip ağlıyor! Ama mukallit de sevaptan mahrum değildir. Hesaba gelince ağlayıcıya da para verirler. Kafir de Allah der, mumin de. Fakat ikisinin arasında adamakıllı fark var. O yoksul ekmek icin Allah der, haramdan cekinense candan, gonulden. Eğer yoksul, soylediği sozu bilseydi gozunde ne az kalırdı, ne cok! Ekmek isteyen yıllardır Allah der, fakat saman icin Mushaf taşıyan eşeğe benzer. Dudağındaki gonlunden doğsa, gonlunu aydınlatsaydı bedeni, zerre, zerre olurdu. Şeytanın adı buyu yapmaya yarar, sen de Allah adıyla mangır elde edersin! Mesnevi'den Hikayeler Alıntı