Anne babalara tavsiyeler Anne babalara tavsiyeler cocuğa değer vermek Cocuk okul oncesi Cocuğun icinde buyuduğu cevre ne kadar donanımlı ise ve aile bireyleri ilişkilerinde ne kadar sevecen davranırlarsa cocuk kendini o kadar iyi hissedecektir. Ve cocuk anne babası tarafından ne kadar cok sevilirse, değer verildiğini hissederse ruhsal alt yapısı o kadar sağlam atılacaktır. Hal boyle olunca cocuk varoluşunu tanıyacak ve ruhunun varlığını keşfedecektir. 2 Cocuk okul oncesi donemde, gercekle gercek olmayanı tam olarak ayırt edemediği icin, ailenin cocuğu somut orneklerle bilgilendirmeleri gerekir. Bu donem cocuk sık sık soru sorar, aile pratik cevaplarla cocuğu ikna etmelidir. Uc yaşında bir cocuk anne abdest alırken yanına gelir ve suyla oynamak ister, namazlarda annenin yanında yer alır. O bu donem butun bunları oyun gibi algılasa da, ebeveynini taklit etmektedir. Bu donem rituelleri zihnine kaydeder, dini vecibelere bağlanmayı oğrenir. 3 Uc yaşında bir cocuk, neden namaz kıldığımızı başımızı neden orttuğumuz sorar. Burada ebeveynler cocuklara anlayacakları bir uslupla Allah'ın emirlerini anlatmalıdırlar. 4 Din duygusu cocuğu rahatlatıcı bir ozelliğe sahiptir. Korkan ve kendini guvende hissetmeyen cocuk kendisini gorup gozeten bir varlığın himayesinde olduğunu duşunur ve emin olur. Aile icinde de aynı guven ortamı oluşturulmuşsa cocuk geleceğe daha iyimser bakabilir ve dunyanın adil olduğunu dunyada kendi icinde dengeler olduğunu hayatının butun alanlarında kendini koruyan bir ust makamın olduğunu bilir. Allah'a iman eder ve bunu arkadaşlarıyla paylaşır. 5 Cocuk olen bir yakınının yokluğuna zor alışır. Cevresindeki insanlara surekli sorular sorar ve ne zaman gelecek der. Olen yakınının gelmeyeceğini oğrendiğinde ise, buyuk bir travma yaşar. Bu surecle cocuğa olen yakınının cok uzağa gittiğini, geri donemeyeceğini, ozlediğinde onun icin dua edebileceğini ifade etmek daha doğru olur. Kararsız kalmak Kararsızlık işimizi zorlaştıran ve vaktimizi, calan bir sorundur. Kişi iki secenek arasında kalır ve gunlerce hatta aylarca bir konuda karar kılmaya calışır. Karar veremiyorum mazeretine sığınarak yapmak istediği şeyleri surekli erteler. Kararsızlık alış verişte, iş hayatında, evliliklerde, her zaman karşımıza cıkar. 1 Kararsız insanlar bağımlıdırlar. 2 O gune kadar kararlarını anne baba vermiştir. 3 Birey dış dunya ile yuzleşme ve risk alma fırsatı bulamamıştır. 4 Her zaman onun yerine bir başkası karar vermiştir. 5 Evlendiklerinde de kararlarını eşleri verdiğinden hayatı tanıma şansları olamamıştır. Ayakkabımı dahi kendim alamıyorum Bazı insanlar vardır, kucuk meselelerde dahi başkasının kararlarına ihtiyac duyarlar. Bu kimseler tek başına hicbir şey yapamayacaklarına inandıklarından bağımsız hareket edemezler. Mesela, kişi pazardan alış veriş yapacak, ayakkabı alacak, cocuğun ihtiyacları icin alış verişe cıkacak mutlaka bir arkadaşını bir komşusunu arıyor ve onların yonlendirmelerine ihtiyac duyuyor. Onemli meselelerde, guvendiğimiz insanların fikirlerini almak ve istişare etmek dinimizin tavsiyelerindendir. Ancak kucuk meselelerde dahi başkalarının desteğine ihtiyac duymak, insanları meşgul etmek kişinin ayakta kalma ve karar verme becerisini koreltiyor. Gune başlarken, bir dize sorumluluklarımızın olduğunu biliriz ve işlerimizi onem sırasına gore yeniden duzenleriz. Bu gun neler yapsam, hangi işime oncelik versem, hangi kitapları okusam, hangi işleri tamamlasam... butun bunlar karar vermemizi gerektiren durumlardır. Kişi yaşamını daha rahat surdurebilmek icin sağlıklı karar vermeyi oğrenmektedir. Burada insanı secimini yapmakta zorlayan şey zihninden gecen duşuncelerdir. Yani, " doğru secim yapamazsam endişesi ve başarısız olma, beğenilmem kaygısıdır. Ne olursa olsun insan, olaylara ya doğru ya da yanlış olarak bakıyor, her şeyin en iyisini bulmak icin caba sarf ediyor. Akıl hocalarının dikkatine Bazı insanlar vardır, başkalarının yaslandığı biri olmaktan hoşlanırlar ve bundan fazlasıyla beslenirler. Onlar kendilerini her sorunun ustesinden gelen ve her probleme bir cevap bulabilen kişiler olarak tanımladıklarından insanları kendilerine bağımlı hale getirirler. Oysa, kendilerine bağımlı hale getirdikleri kişilere, "bunu sen de duşunebilirsin, bu konuda doğru karar verebileceğine inanıyorum" deselerdi, bu kişiler guclu taraflarını geliştirebilirlerdi. Bunları unutmayalım İhtiyaclarını en iyi, kişi kendisi bilir dolayısıyla problemlerin cozumunu de kendisi bulabilir. Kişi ihtiyac hasıl olduğunda kendine odaklanmalı ve onceliklerini tanımalı, zayıf noktalarını bilerek hareket etmelidir. Kişi kararlarının sonucunda beklemediği durumlar ortaya cıksa da yılmamalı ve bunun bir sonraki kararları icin bilgi verdiğini duşunmelidir.