Amir. Emreden, buyuran, memurun üstü, makam sahibi kimse AMİR Amir. Emreden, buyuran, memurun üstü, makam sahibi kimse. Fıkıhta hac bahsinde kendisi hacca gidemeyip yerine başkasını gönderen kimseye ve vekalet bahsinde yerine vekil tayin eden kimseye denir. Amir, ma'mur eden, imar edilmiş yer. Arazi ıstılahında külfetsizce ziraat yapılan araziye amir denir. İşlenmemiş arazi karşılığında kullanılır. Amir arazi iki kısma ayrılır: 1 Öşür ve haraç arazisi gibi sahibi olup ziraata elverişli olan yerler. 2 Ziraata elverişli olup sahibi olmayan yerler. Bu araziler, anveten fethedilen arazilerden olup beşte biri İslam devletinin hazinesine ayrılan araziler olabileceği gibi İslami cihada katılan askerlerden çeşitli şekillerde Beytu'l Mal'a intikal etmiş araziler de olabilir. Ayrıca öşri ve haraci arazi olmasına rağmen sahiplerinin mirasçı bırakmadan vefat etmeleriyle devlete intikal eden araziler de bu tür arazilere girer.