bir bilseler saclarimi neden kestirmek istemedigimi Bir yurt talabesidir Abdurrahman. calışkanlığıyla, oturup kalkmasıyla, kılık kıyafetiyle herkese ornek olacak vasıflar taşımaktadır. fakat her nasılsa o gunlerde sacları bir oğrenci icin dikkat cekecek kadar uzamıştır. Yurttaki belletmen ağabeyleri ile anne baba nasıl olsa kestirir diye bir şey demezler. Fakat sac uzadıkca uzar. bir gun yurttaki mudur muavini cağırır abdurrahmanı. Abdurrahman saclarını kestir artık, epey uzadı. bir yurt talebesi icin bu saclar epey uzun. anlaştık değilmi?sorusuna abdurrahman kafasını iki yana sallayarak sessizce hayır cevabını verir. mudur yardımcısı, zaten yarın izne gidecek, babası kestirir diye duşunur ve fazla ustelemez. Abdurrahman o gun izne gider. babası ile mudur yardımcısı onceden goruşmuştur. babası yemekten sonra: oğlum, canım evladım! saclarını yarın kestirelim, deyince babasını hic kırmayan o munis cocuk: hayır olmaz babacığım, deyip koşarak odasına kapanır. anne ve baba şaşkın şaşkın birbirlerine bakakalırlar. ertesi gun saclarını kestirmeden oylece yurda gider abdurrahman. mudur bey onu cağırır ve biraz sert konuşur. yarın kestir saclarını, der ve Abdurrahman, başı onde muduriyetten cıkar. yatağına yatar ve goz yaşları icinde sabahlar. sabah aynanın karşısına gecer ve: seni benden ayıramazlar, ayrılmam senden diye sacları ile konuşur. okul cıkışı yurda değil evine gider. Annesi, hic beklemediği oğlunu karşısında gorunce meselinin halledilmediğini anlar: canım evladım, seni ne kadar sevdiğimizi biliyorsun. ne olursun beni kırma. kestir saclarını, kestir yavrum der. Annesinin ağlamaklı konuşması karşısında abdurrahman: cennet ayaklarının altında olan annem, canım kadar sevdiğim babam, bir ağabeyim kadar sevdiğim belletmenim, bizleri evlatları kadar seven yurt idarecilerim, bir anlasanız. ben sizleri kıramam ama beni bir anlasanız... Evladım niye kestirmiyorsun saclarını, nicin kestirmek istemiyorsun? soyliyemem anne, kestirmek istemiyorum. oğlum, hadi kestir gel saclarını da yurda gidelim. sonra yurttan kızarlar. bizleride daha fazla uzme. Abdurrahman, caresizlik icinde gider berbere, kestirir saclarını. kesilen saclarıda berberde bırakmaz, yanına alır. evden annesi ile beraber yurda giderler. mesele hallolmuştur. yaklaşık bir ay sonrasıdır. mudur yardımcısı, geceleyin talebelerin defter ve kitaplarını kontrol etmektedir. sıra abdurrahmanın eşyalarını kontrole gelince, kitaplarının birinin sayfalarını cevirince gorduğu manzara karşısında şaşkına doner. cunku kesilen saclar kitabın arasındadır. bir talebenin sacına bu kadar değer vermesini anlayamaz mudur yardımcısı. ama dikkat edince sacların altında bir yazı gorur. okumaya başlar: "Canım annem ve babam, cok değerli yurt idarecimin baskısı olmasa bu saclarımı kestirmezdim. onlar bilmiyorlar, bende soylemedim. yoksa, ruyamda peygamber efendimizin okşadığı o sacları, omur boyu kestirmezdim, AFFET YA RASULALLAH! SENİN OKŞADIĞIN O SACLARI KESTİRDİM... affet beni, affet, affet!"...