Acısız Bir Dunya Acısız Bir Dunya Adeta hayatimizin bir parcasi olan aci ve istirabi zaman zaman hepimiz hissederiz. Aci, hissi bir isaret ile baslar. Organizmamiz icin tehlikeli olarak kabul edilen bir sey ile sinir uclarimiz uyarildiginda alarm olarak aci hissedilir. Omurilik yoluyla beyine milyonlarca isaret gonderilir. Bu isaretler daha sonra siniflandirilir ve beynin aciyi ifade eden daha ust bolmelerine bir mesaj yollanir. Sonra, beyin onceden kaydedilmis mesajlarin arasindan bir cevap secer. Aci hissi ilk anda pek hos birsey olarak kabul edilmeyebilir. Ama eger, vucudumuz aci hissetmez bir yapida olsaydi, hayat zannettigimiz gibi cok daha "tatli" olmayacakti. Lepra hastaliginda aci hissi kaybolur. Bu yuzden cuzzamlilar kendilerini aciya karsi koruyamaz, dokularini parcalayacak bir tehlike ile karsilastiklarinda kendilerini uyaracak bir sistemden mahrumdurlar. Bu yuzden derileri yarildigi, hatta kemikleri gorundugu halde, yuruyen veya kosan hastalar gorulebilir. Bu da curumenin devamina yol acar. Bazen bir sey almak icin ellerini atese bile sokabilirler, cunku aci duygulari yoktur. Kendilerini oldurmeye karsi tam bir kayitsizlik icindedirler. Hindistan'da lepra uzerine calisma yapan Dr. Paul Brand , aci hissi olmayan hastalarla calistiktan sonra, acinin Bati'da sanildigi gibi evrensel bir dusman olmadigini, aslinda bizi bedenimize zarar vermememiz icin uyaran ve koruyan onemli, nazik ve karmasik bir biyolojik sistem oldugunu gormustur. Acinin tatsizligi, o nefret ettigimiz yani bizi korumada, tehlikeye ve yaralanmaya karsi uyarmada etkili olmaktadir. Acinin bizi uzmesi, tum insan organizmasini problemin uzerine egilmeye zorlamaktadir. Her ne kadar, bedenin bir dis koruma zirhi olusturan ve bizi acidan cabucak uzaklastiran otomatik refleksleri varsa da, tum organizmayi ise karismasi ve bir tepkide bulunmasi icin harekete geciren ve zorlayan da bu tatsizlik duygusudur. Ayni zamanda aci ile gelen tecrube, hafizamiza kazinir ve tekrarlandiginda tehlike alarmi calarak bizi korur. http://img146./img146/7893/arizr8.jpg Ayni sekilde, cektigimiz acilarda bir anlam bulmak, hayattaki zorluklarla basa cikmada bize yardimci olur. Fiziksel acinin amacini anlama, aci karsisinda cektigimiz istirabi azaltabilir. Hayatin aci olmadan gecmeyecegini bilmemiz vakitsiz gelen aciya karsi saglikli bir sekilde hazirlanabilmemizi saglar. Aci hakkinda, "Bedenimizin bizim icin hayati derecede onemli bir konuda, dikkatimizi cekecek en etkili yolla yaptigi ikaz" diye dusunmeye baslarsak, bu konudaki yaklasimimiz degisecektir. Ve aci hakkindaki tutumumuz degistikce, istirabimiz da azalacaktir. Dr. Brand, aci hakkinda incelemelerinden sonra "aciya minnettar olmamiz bile gerekir" demektedir. Aciyi tecrube etmek, algilama sistemimizi de calistiracagindan faydalidir. Acinin bir diger faydasi da genellikle iyilesmeye yardimci olan faaliyetleri harekete gecirmesidir. Bedenin geri cekilmesi, dinlenmesi, yavaslamasi, metabolik hiz ve azaltilmis aktivite gibi tepkiler organizmanin iyilesmesini hizlandiracaktir. Fiziksel aci, bir bedene sahip oldugumuz duygusunu bize hatirlatarak bedenimizin tumunun farkina varmamizi saglar. Cuzzam hastalari soyle demektedir: "Tabii ki ellerimi ve ayaklarimi gorebiliyorum, fakat bunlar sanki benim bir parcam degillermis, sadece birer oyuncakmis gibiler." Bu sebeple aci, sadece bizi uyarmakla ve korumakla kalmaz ayni zamanda kendimizi bir butun olarak gormemizi de saglar. Ellerimizde ve ayaklarimizda aci duygusu kalktiginda, bu parcalar sanki bedenimize ait degillermis gibi gelmektedir. Ayni bu sekilde istiraplar insanlari birbirleriyle butunlestirir. Belki de istiraplarimizin ardinda yatan nihai mana da budur. Diger insanlarla paylastigimiz en temel unsur ve bizi tum canli varliklar ile birlestiren faktor, acilarimiz ve istiraplarimizdir. Umitsiz bir durumla karsilastigimiz, degistirelemeyecek bir kederle yuzyuze geldigimiz zaman bile hayatta bir anlam bulabilecegimizi asla unutmayalim. Insan, acisinin ardinda bir mana olduguna inanirsa, aci cekmeye hazir olur. Bu sekilde hem istirabini azaltir, hem de acinin derinlesmesinin onune gecer. Aci karsisinda hemen aci veren unsuru gidermek icin faaliyete geceriz. Gereksiz yere aci cekmeyi kimse istemez. Ancak acinin kacinilmaz oldugu durumlarda, cesurca aci cekmeyi kabul edersek, hayat da son ana kadar bir anlama sahip olur ve aci, iskence olmaktan cikarak anlamli bir hale gelir. Mutluluk Sanati, Dharma Yayinlari, 2000 Sefa Saygılı