bırakıp gittiğin kadarız... bir donuşle donuyoruz hic yagmur yagmıyor kum taneleri ucusuyor ustumuze bir donuşle donuyoruz yorgunuz tenimiz esmer icimzde magrur bir huzun yaralarımız var, eczası olmayan vurgunlar en cok kadınlarımıza yakışan aglamakla en cok erkeklerimize dokunan caresizlikle yaklaşıyoruz hayatın ikindisine biraz daha yaklaşıyoruz bir el uzatımında akşamın alacasındayız... bu senin gidişinin hemen ertesinde dudaklarımızın kuruduğu, suların cekildiği kızıldenizin, diclenin... onumuzde musa, elimizde asa ile yarıp gectigimiz nil'in.. ve eteklerimizi savura savura tukettiğimiz birlikteligimizin ardından kayıp giden yıldızların şarkısı gibiyiz... bir donuşle donuyoruz ne guzel oluyordu sağımıza donup seni gorunce, ne guzel oluyordu duştugunde onumuze... adı safranlara sarılı bir aşk gibi maceramız adı kıskanc kervanların zumrut yuklerinde yazılı adı leyla, bir vaveyla kadar dokunsanız ağlamaklıyız... bir donuşle donuyoruz belki baksak arkamıza ordasındır bu efsunu kaybetmek istemiyoruz, hicbişeyini istemiyoruz aslında dunyanın incisini, yakutunu, ipek yumusaklıgını yastıkların, bebegin yuzumuze dokunuşunu istemiyoruz dişlerimizin limağlını, ocağımızın sıcaklığını bile istemiyoruz.. bir donuşle donuyoruz seni unutmamak icin şaşkın inanmamak icin olumune inanıyoruz gittinmi aramızdan, elini cektinmi uzerimizden bizi yetim şehrini oksuz bıraktınmı? napalım işte ağlamamayı beceremiyoruz.. ısırdıkca kanayan dudaklarımızdan dokulen boş sozlerle birbirimize soruyoruz "hava nasıl, saat kac?" yine cayırların yeşilliğinde otlayan kuzularımızın arasındayız yine cayırlarımızın ustunde matem işliyoruz inceldigi yerden kopan dunya, bi araftan yol bularak başımıza duşuyor gokkubbe patlıyor tepemizde, hissediyor anlıyor ama anlatamıyoruz.. bir donuşle donuyoruz bırakıp gittiğin kadarız.. hic yağmur yağmıyor yorgunuz tenimiz esmer icimizde mağrur bir huzun en cok kadınlarımıza yakışan aglamakla en cok erkeklerimize dokunan caresizlikle yaklaşıyoruz hayatın ikindisine ne yapalim hic yağmur yağmıyor sensiz yuruyunce.. bir donuşle donuyoruz kıyamet bize, kıyamet bize sen yine de merhamet et bize merhamet et bize... İbrahim SADRİ