Acının Rengi Aynı İnsanlık bir butun gibi hissettiğinde acılar azalacaktır. "Ya hilkatte eşiz, ya dinde kardeşiz" diyor Hazreti Ali Efendimiz. Sizin hic canınız yandı mı? Buyuk bir acı cektiniz mi? Bir sevdiğinizi kaybettiniz mi? Bir yakınınızın yok oluşunu gordunuz mu? Caresiz kaldınız mı? Size ulaşacak bir yardım elini umitsizce beklediniz mi hic? Derinden derine gozyaşı doktunuz mu? Cocuğunu kaybeden bir annenin gozyaşını icinizde hissedebilir misiniz? Ya annesini kaybeden bir cocuğun hıckırığını? Toplama kamplarında cadırların arasında ayak cıplak, karnı ac dolaşan cocukların gozyaşlarını? Yavrularının eline bir parca ekmek verememenin ıstırabı ve caresizliği ile gun gun eriyen bir annenin gozyaşına şahid oldunuz mu? Ulkesini, malını, ailesini koruyamayarak, yarın hayali kalmamış bir babanın bitikliğini tahayyul edebilir misiniz? Eşini yitiren bir kadının caresizliğini? Ya da bir erkeğin yalnızlığını? Ya bir babanın aslan gibi delikanlısını kor bir kurşunun alıp goturmesinin şahidi oldunuz mu? Yiğidi, aslanı genc yavrusunu vatanı uğruna şehit veren bir annenin volkan gibi kabaran ic dunyasının tercumanı olan damlalarını gorup ne hissettiniz? Sayın sayabildiğiniz kadar? Ateş duştuğu yeri yakıyor, kavuruyor. Acı, taa derinlere iniyor. Hepsinde aynı gozyaşı akıyor. Ruhumuzun derinliklerinden doğan, insan olma pınarlarımızdan başlayıp gozlerden boşalan o damlalar. Hepsi beyaz Yanaklardan aşağı cağlayan gibi suzuluyor. ACININ RENGİ AYNIDIRSiyah insanda da aynı gozyaşı, sarıda, beyazda da. Kucukte buyukte, erkekte kadında hep aynı. Mesela bir Somali 'li anneden akan gozyaşı ile Arakan 'lı, Suriye 'li anneden akan yaş aynı. İstanbul 'daki bir cocuk ile Londra 'daki bir cocuğun, Pekin ile Berlin 'dekinin akıttığı goz yaşında fark yok. Doğu Batı, Asya Avrupa fark etmez. Acı, geldiği zaman deler gecer yurek sahiplerini. Gazze 'de her gun onlarca insan olurken etrafındakilere bıraktığı acı yok mu? Suriye 'linin, Somali 'linin, Arakan 'lının acısı emin olun daha az değil. Cunku onların da icleri yanan anneleri, babaları, kardeşleri, eşleri, cocukları var. Onlar da insan. Onların da hissedebilen yurekleri, kalpleri var. Oyleyse ağlatmamak icin gelin bir şeyler yapalım. O acıları bir nebze icimizde hissetmeye calışalım. Başkalarının acılarına ortak olarak katı, kalplerimizi yumuşatalım. Gozyaşıdır insanı yıkayan. Gorun bakın o zaman ne cok şey değişecek. Bir insan acı duyuyorsa canlıdır. Başkasının acısını hissedebiliyorsa insandır. Hissedebilmek icin sessiz feryatları duyabilmek gerekir. Yeter ki yureklerimizin kulakları sağır olmasın. İnsanlık bir butun gibi hissettiğinde acılar azalacaktır. "Ya hilkatte eşiz, ya dinde kardeşiz" diyor Hazreti Ali Efendimiz. Hilkatte eş olanın onurunu korumalıyız. Hilkatte eş olanın ahlakını korumalıyız. Hilkatte eş olanın hukukunu korumalıyız. Yine aynı renk olacak ama, işte o zaman dunyada gozyaşları acıdan değil, mutluluktan akacak. Kaynak: Medet Bala, Bala, Altınoluk Dergisi, Sayı: 393 İslam ve İhsan