ağlama ey fatma O Fatima ki, derinlik, incelik ve zerafet timsali. O ki, Musluman kadinina en buyuk bir ornek, Islam bahcesinde yetisen en nadide cicek... Iki Cihanin Efendisi, her seferten donuste, once mescide girip namaz kilar, sonra biricik kizi Fatima i Zehraya ugrar, onu kucaklar, koklar, sonra da zevcelerinin yanina giderdi... Allahin sevgilisi yine bir seferden donmuslerdi. Adetleri oldugu vechile Mescide varip namaz kildilar, sonra da Fatima i Zehranin hanesine geldiler. Hz. Fatima , mubarek babasini kapida karsiladi. Gozleri sanki bir pinar gibi akiyordu, derhal ve hickira hickira babasinin yuzunu gozunu opmeye basladi. Kainatin Efendisi: Ey Fatima, buyurdu. Nicin agliyorsun? Fatima yarali guvercinler gibi cirpinarak dedi ki: Ey Allahin Resulu! Senin rengin solmus, elbisen eskimis bir halde gordum. Nasil aglamam? Varligin sebebi olan Cenab i Peygamber buyurdular ki: Ey Fatima aglama! Allah senin babani bir vazifeye memur etti. Istenilse de istenilmesede yeryuzunde insanin yasayabildigi her yere bu din girip yayilacak. Benim vazifem de bunu temin icin calismaktir. Evet, O cihanin imdadina gelen Cenab i Ahmed Rabbinin risaletini teblig ile memurdu. Bu yolda nice ezalar ve cefalar cekmisti. Nankor insan nura karsi gozunu kapatiyordu da Varligin en hayirlisini goremiyordu. Simdi dahi goremeyenler var... Bir gundu... Insanligin Efendisi bir sahrada geziniyordu. O an, Zat i Nebevilerine bir geyik: Ey Allahin Resulu! Diye seslendi... Rahmet Peygamber ona vardi ve dedi: Hacetin nedir? Geyigin ayaklari bagli idi, yaninda da bir avci uyumus kalmisti. Geyik halini ve avciyi gostererek: Ey deniz huylu Peygamber, dedi. Beni bu avci tuzaklara dusurdu. Su dagda iki yavrum var, lutfen iplerimi cozun de gidip yavrularimi emzirip geleyim!. O herkesin ve her duskunun Hiziri buyurdular ki: Seni saliversem, tekrar gelirsin degil mi? Geyik: Evet, dedi. Seni Hak Peygamber gonderenin hakki icin gelirim! Bunun uzerine Allahin Resulu, o dertlere dusmus geyigin iplerini cozdu... Geyik ruzgar gibi ucarcasina gitti, yavrularini emzirip geldi. Kara kara gozleri minnetle doluydu... Tekrar ayaklarini ipe uzatti. Kainatin Efendisi de bagi takmak icin harekete gecti. Ne var ki, avci da uyaniverdi... Gozlerini acip karsisinda Allahin Serefli Peygamberini goruverince yerinden firladi: Ey Allahin Resulu dedi. Bir emriniz mi var? Rahmet Peygamber ve sefaat sahibi dediler ki: Bu hayvani birakiverseniz! Avci tek kelime soz etmeden hayvani birakiverdi, ipten ve tuzaktan canini kurtaran geyik yesillikler uzerinde hem kosuyor, hem de su incileri soyluyordu: SEHADET EDERIM KI, ALLAH BIR VE SEN ALLAHIN RESULUSUN!... Bu gibi hadiseler Peygamber i Zisan&

ağlama ey fatma O Fatima ki, derinlik, incelik ve zerafet timsali. O ki, Musluman kadinina en buyuk bir ornek, Islam bahcesinde yetisen en nadide cicek... Iki Cihanin Efendisi, her seferten donuste, once mescide girip namaz kilar, sonra biricik kizi Fatima i Zehraya ugrar, onu kucaklar, koklar, sonra da zevcelerinin yanina giderdi... Allahin sevgilisi yine bir seferden donmuslerdi. Adetleri oldugu vechile Mescide varip namaz kildilar, sonra da Fatima i Zehranin hanesine geldiler. Hz. Fatima , mubarek babasini kapida karsiladi. Gozleri sanki bir pinar gibi akiyordu, derhal ve hickira hickira babasinin yuzunu gozunu opmeye basladi. Kainatin Efendisi: Ey Fatima, buyurdu. Nicin agliyorsun? Fatima yarali guvercinler gibi cirpinarak dedi ki: Ey Allahin Resulu! Senin rengin solmus, elbisen eskimis bir halde gordum. Nasil aglamam? Varligin sebebi olan Cenab i Peygamber buyurdular ki: Ey Fatima aglama! Allah senin babani bir vazifeye memur etti. Istenilse de istenilmesede yeryuzunde insanin yasayabildigi her yere bu din girip yayilacak. Benim vazifem de bunu temin icin calismaktir. Evet, O cihanin imdadina gelen Cenab i Ahmed Rabbinin risaletini teblig ile memurdu. Bu yolda nice ezalar ve cefalar cekmisti. Nankor insan nura karsi gozunu kapatiyordu da Varligin en hayirlisini goremiyordu. Simdi dahi goremeyenler var... Bir gundu... Insanligin Efendisi bir sahrada geziniyordu. O an, Zat i Nebevilerine bir geyik: Ey Allahin Resulu! Diye seslendi... Rahmet Peygamber ona vardi ve dedi: Hacetin nedir? Geyigin ayaklari bagli idi, yaninda da bir avci uyumus kalmisti. Geyik halini ve avciyi gostererek: Ey deniz huylu Peygamber, dedi. Beni bu avci tuzaklara dusurdu. Su dagda iki yavrum var, lutfen iplerimi cozun de gidip yavrularimi emzirip geleyim!. O herkesin ve her duskunun Hiziri buyurdular ki: Seni saliversem, tekrar gelirsin degil mi? Geyik: Evet, dedi. Seni Hak Peygamber gonderenin hakki icin gelirim! Bunun uzerine Allahin Resulu, o dertlere dusmus geyigin iplerini cozdu... Geyik ruzgar gibi ucarcasina gitti, yavrularini emzirip geldi. Kara kara gozleri minnetle doluydu... Tekrar ayaklarini ipe uzatti. Kainatin Efendisi de bagi takmak icin harekete gecti. Ne var ki, avci da uyaniverdi... Gozlerini acip karsisinda Allahin Serefli Peygamberini goruverince yerinden firladi: Ey Allahin Resulu dedi. Bir emriniz mi var? Rahmet Peygamber ve sefaat sahibi dediler ki: Bu hayvani birakiverseniz! Avci tek kelime soz etmeden hayvani birakiverdi, ipten ve tuzaktan canini kurtaran geyik yesillikler uzerinde hem kosuyor, hem de su incileri soyluyordu: SEHADET EDERIM KI, ALLAH BIR VE SEN ALLAHIN RESULUSUN!... Bu gibi hadiseler Peygamber i Zisan ́;in mucizelerindendir. Onu, o iki cihanin Saadet Gunesini agaclar, taslar, hayvanlar taniyordu ve onunden gectigi taslar ona: Esselamu aleyke Ya Resulallah! Diyerek selam veriyordu... Onun mescidinde bir hurma kutugu vardi. Cok kere Allahin Resulu ona dayanip hutbe okurlardi. Bir gun, sahabilerden bir efendi dedi ki: Ey Allahin Resulu, diler misin, sana bir minber yapalim. Cuma gunleri oraya cikar ve hutbeni halka yoneltirsin!... Allahin Resulu bu teklifi kabul buyurdular ve mescide bir minber yapildi. Ondan sonra da hutbelerini bu minber uzerinde vermeye basladilar. Ne var ki, yanindan ayrildiklari hurma kutugu, iniltiler salivermeye ve sarsilmaya basladi. Peygamberi Zisan ́;in ayriligi yuzunden akil sahipleri gibi aglayip inliyordu. Herkesin hasyet ve dehset nazarlari onunde Allahin Resulu minberden indiler ve mubarek elleriyle kutugu meshederek oksadilar: Ey direk, buyurdular. Ne istiyorsun? Direk iki Cihanin safasina dedi ki: Ey cemaline asik oldugum, canim ayriligindan kan kesildi. Bana dayaniyordun, simdi beni biraktin. Hicranin atesi yuregimi yakmada, bu hicran gecesinin bir gunduzu olmayacak mi? Nebiyyi Ahirzaman buyurdular ki: Ey iyi agac, ey sirri bahta yoldas olan! Soyle, ne istersin?Dilersen seni yemisle dolu bir hurma fidani yapayim ki dogudakiler de, batidakiler de senin meyveni yesinler. Yahut Allah seni o ebedilik yurdunda bir servi yapsin da ebediyyen teru taze kal! Hurma Kutugu: Ey Allahin Resulu, dedi. Ben ebedi olani isterim. Baki olan ne ise sen bana onu ver... Ey gafil adam!!! Dinle de bir agactan asagi kalma! Dunya davulunu calip duranlarin eline bir sey gecmez... Dunya guzeline gonul verenler de sonunda nedametle baslarina topraklar sacmislardir... Hasan Basri bu hadiseyi andiklari her zaman aglar ve soyle derdi: Ey Allahin kullari! Peygamberin hasretine bir kutuk dayanamayip agliyorda, siz insan oldugunuz halde ne duruyorsunuz?.. Ey kardes! Cenab i Mustafanin dini hayat dinidir. Onun cilasi taslari ayna yapar... Onun bir nefesi, Allahin izniyle inleyen hurma kutugunun cigerine merhem olur.. Tas da onunla yucelige erer, agac da. O mubarek elini surdu diye cumle alem Haceru ́;l Esved ́;i opmek icin can atar. Aliyyulkari Ibni Abbas ́;dan hikayet eder: Cenab i Hakkin Nazli Nebisi, bir gece disari cikmislardi. Avluda, bu gune kadar gormedikleri yabanci bir deve vardi. Peygamber evinin etrafinda degirmen taslari gibi donup duruyordu.. Allahin Resulu ona dogru yuruduler. Deve derhal: Esselamu Aleyke Ya Zeynelkiyameti, Ya Resule Rabbil alemin! Diyerek Rahmet Peygamberi selamladi... Allahin Resulu: Ve aleykesselam, buyurdu... Deve soze devamla soyle dedi: Ey Allahin Resulu! Ben Kureysden A ́;zab isminde birinin devesiyim. Ondan kactim, bir vadide gece kaldim, etrafima toplanan bir suru vahsi hayvanat :"Ona dokunmayin, eza etmeyin, Muhammedin binegi olacaktir!" diyorlardi... Sabahleyin her nerde olursam, butun agaclar, beni gordukleri an: Sen, diyorlardi, Allahin Resulunun binegisin!... Ben bunlari duydum, ta ki buraya geldim. Mubarek hizmetinle sereflenmek muradimdir!... Kainatin Efendisi ona "Azba" ismini verdiler... Deve, sevinc ve saadetle: Ey Allahin Resulu, dedi. Senden bir dilegim daha var n olur, Cennete giderken de bana rakip oldugun halde git, ben de seninle ebediyyete ve cennete kavusayim!... Nihayetsiz olan Mulkun Seyyidi ve Kevser Havuzunun sahibi, devenin hacetini kabul ettiler. Bir Hadis i Nebevide, on tane hayvanin cennete gireceginden bahsedilirken, bu devenin de nami gecmektedir... EY HUNERLER ELDE ETMEK ISTEYEN! ONUN PINARINA GEL DE;BIN TURLU HUNERLE DOL...