17 yaşında ki ben ve ailem Kimse aile demesin bana diyebilirim... Hatta bir ara evden ayrılmayı bile duşundum. Gitmediysem anneme kıyamamış olmamdan kaynaklanan birşeydir bu. Bu yaşta herkes boyledir, ergen tripleri deyip gecmeyin. Coğu arkadaşım evden ayrıldı tek veyaa arkadaşlarıylaa yaşıyor... Yani artık devir eski devir değil. Kimse gitmek icin izin istemiyor ailesinden. Kendini yetiştirmeyi bilmiş, cevre edinmiş, ayakta durmayı oğrenmiş biri yapabilir. Cahil cahil gitmez, gidince ayakta durmasını da bilir... Artık coğu yaşıtımın ailesinin bilmediği bir hayatı daha var. Dış dunyası ; icine ailelerinin dahil olmadığı... Arkadaşlarının, sevgililerinin, calıştığı yerlerin falan dahil olduğu bir dunya... Oncedenmiş o, ailelerinin sozunden cıkmayan gencler devri... Kabul etmek gerek ki, bir kıyaslama yaparsak biz sizin yaşınızdaki halinizden cok cok daha bilgiliyiz. Deli cesaretinden otesine sahibizz. Hele ki bir de calışmışsak. Kendi paranı kazanmanın nasıl birşey olduğunu gorduysek, iş bulabileceğimizi anladıysak... Aile artık cocuklara bakmakla, doyurmakla, okutmakla olunmuyor. Cocuğuna gercekten sahip olmak istiyorsan O na da saygı duyman gerekiyor... Aynı evin. icinde kendi secimlerini yaşamasına fırsat vermek gerekiyor.. Bence artık ailelerin daha dikkatli olması gerekiyor. Cunku zamanda, insanlarda, hayat şartları da değişti... İnsanlar omru daha kısa yaşıyor artık ve cocukluk daha kısa... İster kabul edin ister etmeyin ; hayatı daha cabuk oğreniyoruz... Bu yuzden daha cok dikkat edin bize ve secimlerimize... Tamam yanlış yaparız belki, ama yanlış yapmamıza izin vermezseniz bir daha hicbir doğrumuzu gorme şansınız olmayabilir. Tamam yanlıştır belki, rahat bırakın, bir kere duşelimm, duşmenin en guzel yanı duştuğunden daha guclu kalkmak değil midir ayağa... Cok istiyorsanız eğer, beraber sararız yaralarımızı... Ama bırakın kararlarımızı kendimiz verelim. Aynı evin icine farklı yaşamları sığdırabilelim... Bırakın ufuk cizgimiz sizinkilerden geniş olsun, yadırgamayın bizi... Siz bizi yadırgamayın ki biz de size geri kafalı muamelesi yapmayalımm... Siz saldırdıkca, savunma yapıyoruz... Aslındaaa sozlerimiz sizden cok kendi canımızı acıtıyordur belki... Biz yolun başında itiraf edip geri adım atamayız. Biz soylemeden siz anlayın ve yanlış yaptığımızı soylemeyin bize. Secenekleri belirlemek yeterince zor. Bir secim yapmak ecel gibi geliyor bazen... Sırf secmiş olabilmek icin kumar oynuyoruz bazen seceneklerimizle... Bu yaptığımız doğru değil ama kimbilir belki de boyle oğrenirizz başetmeyi... savruşturmadan, cozumlemeyi... BIRAKINN, BIRAKIN Kİ KENDİ OZGUR İRADEMİZLEE YANINIZDA DURABİLELİM...