Merhamet Merhamet Muhterem Mu'minler! Zulmet cağı diyebileceğimiz İslam oncesi devirlerde insanoğlu, birbirine karşı pek merhametsiz, pek insafsız bir hayat surduruyordu. Mazlumun cılız sesi, zalimin boğucu kahkaları arasında kaybolup gidiyordu. Kalpler sanki taşlaşmış, vicdanlar buz kesilmişti. Mehmet Akif o gunleri şoyle tasvir ediyor, "Sırtlanları gecmişti beşer yırtıcılıkta; Dişsiz mi bir insan, onu kardeşleri yerdi!' derken İslam cıkageldi; kucak kucak şefkat, gonuller dolusu merhamet getirdi. Cenab ı Hak şoyle buyuruyor: "Rahmetim her şeyi kaplamıştır." Esirgeyen, bağışlayan, merhametlilerin en merhametlisi olan kainatın Rabbi boylece herkese şefkati, merhameti tavsiye ediyordu. O halde nedir merhamet? Merhamet, yaratıkların iyiliğini isteyip onlara yardım etme arzusunu duymaktır. Bizim sahip olduğumuz imkanlara, hak ve hurriyetlere başkalarının sahip olmayışı, icimizde onlara karşı acıma ve merhamet duygusunu uyandırmalıdır. Cunku merhamet İslam ahlakının ozudur. Muhterem Cemaat! Adaletin kaynağı merhamettir. Birine layık olduğunu vermek adalet, cok daha fazlasını vermek ise merhamettir. Sucluya hak ettiği cezayı vermekle adalet yerini bulmuş olur. Ancak daha sonra hak sahibinin onu affetmesi ise merhamettir. Mu'minlerin dertleriyle ilgilenip onlara yardımcı olmak merhamettir. Mu'minlere karşı alcak gonullu, guler yuzlu ve tatlı dilli olmak onlara merhamettendir. Şefkat ve merhamet, katı kalpleri yumuşatan, nefretin yerine sevgiyi davet eden, insanları birbirine yaklaştıran bir duygudur. Merhametli insan, tanısın tanımasın herkesi selamlayan, cağırıldığı yere erinmeyen, insanları hayra yonelten, hastaları ziyaret edip, ihtiyac sahiplerini gozeten kimsedir. Merhametten yoksun kişi, acınılacak zavallı biridir. Aziz Mu'minler! Yuce dinimiz cocuklara ve yaşlılara karşı şefkatli ve merhametli olmamızı tavsiye ediyor. Cunku bunlardan biri ayağını hayatın eşiğine atmış, oteki de mezar cukuruna doğru uzatmış iki gucsuz ve şefkate muhtac varlıktır. Rasul i Ekrem Efendimiz cocukları seviyordu. Biri kendine turfanda meyve verse hemen onu kucuk cocuklara takdim ediyor, yolda rastladığında onları selamlıyor, kucağına alıp opuyor, onları devesine bindirerek sevindiriyordu. O, sadece Musluman cocuklarını değil, Musluman olmayanların cocuklarını da severdi. Sevgili Peygamberimiz; "Benim on cocuğum var, bunlardan hicbirini opmuş değilim' diyen Akra bin Habis'e hayretle bakarak "Merhamet etmeyene merhamet olunmaz" buyurdu. Onun, torunu Hz. Hasan'ı opup okşadığını gormekteyiz. Şefkat ve merhamet, insanın değerini ortaya koyan manevi bir olcudur. Bu duygulara sahip olamayan imanın zevkini alamamış demektir. Değerli Mu'minler! İslam, değil insanlara, bize hizmet icin yaratılmış, bizlere emanet edilmiş hayvanlara bile şefkat gostermemizi, merhametli olmamızı emrediyor. Yolda giderken karıncayı bile ezmekten kacınan bir milletin torunları nasıl merhametsiz olabilir. Rasulullah Efendimiz, bir kadının olunceye kadar kedisini hapsederek ac ve susuz bırakması sebebiyle cehennemi boyladığını haber veriyor. Eğer Allah'ın rahmet ve merhametine talipseniz, siz de yeryuzundekilere merhamet edin. Peygamber Efendimizin şu hadis i şerifini beraberce dinleyelim. "Merhamet edenlere Allah da merhamet eder. Siz yeryuzundekilere merhamet edin ki, goktekiler de size merhamet etsin." A'raf Suresi: 156 O. İslam Ahlakı: 169