Hayır Meclislerini Şer Meclisine Cevirmeyin Semerkand Aile Dergisi / M. Saki Erol / Aralık 2011 75. sayı Allah icin bir araya gelinen hayır meclisleri adeta gul bahceleri gibidir. Boyle yerler insanı icine daldığı gafletten cıkarır, Allah'a yakınlaştırır, hayırlara teşvik eder. Mesela zikrin konu edildiği bir sohbete katılan kimse o meclisten Allah'ı zikretme arzusuyla ayrılır. Yahut hizmet icin toplanılan yerde kalpler hizmet sevgisiyle dolar. Sohbetlere devam etmek işte bu nedenle cok muhimdir. Zira boyle meclisler kişiye Rabbi'ni ve kulluk gorevlerini hatırlatır; onu gunahlarından tovbe etmeye, haramlardan uzak durmaya yoneltir. NİYETLER BOZULDUĞUNDA Ancak ne yazık ki bazen tam tersinin yaşandığı durumlar da vardır. Allah icin bir araya gelinen bazı meclisler insanı guzele sevkedeceğine, daha kotu hallere sokar. Bu durumun sebebi ise o mecliste bulunanların ya niyetlerinin salih olmamasıdır ya da zamanla bozulmasıdır. Niyeti salih olmayan bir kişi bulunduğu meclise Allah rızası dışında farklı amaclar ya da cıkarlar icin gidiyor demektir. Niyeti bozulan kimseler ise başta niyeti Allah rızası olan ancak zamanla bu niyetten sapma gosteren kimselerdir. İşte hayır meclislerine devam eden kişileri en cok bu durum tehdit etmektedir. Zira niyeti halis bir bicimde ilk adımı atmak kolay, devamını istikamet uzere getirmek zordur. GIYBET EN BUYUK TEHLİKE Hayır meclislerinin bereketini kacıran, insanların niyetini bozan en buyuk tehlikelerden biri gıybettir. Yuce Rabbimiz "... Birbirinizin gıybetini yapmayın. Herhangi biriniz olu kardeşinin etini yemekten hoşlanır mı? İşte bundan tiksindiniz! Allah'a karşı gelmekten sakının..." (Hucurat, 12) buyurarak bizi gıybetten sakındırmıştır. Bir insan Allah'ın bu emrine karşı gelip, aynı guzel niyetle bir araya geldiği yol arkadaşının gıybetini yaptığında bulunduğu ortama en buyuk zararı vermiş demektir. Zira gıybet hem amelleri goturur, hem de insanların arasındaki muhabbeti. Aramızdaki muhabbetin zarar gormemesi icin gıybet etmemeye son derece dikkat etmeliyiz. TECESSUSTEN UZAK DURULMALI Gıybetten sakındığımız gibi insanı gıybete goturen tecesssusten de uzak durmalıyız. Başkalarının kusurlarını araştırma, uzerine vazife olmayan konuları merak etme anlamına gelen tecessus insanı pek cok yanlışa sevkeder. Tasavvuf ehli bu yuzden başkalarına değil kendine bakmalıdır. Başkalarıyla meşgul olan kişi kendi hatalarını goremeyip kemalat yolunda geri kaldığı gibi, başkalarının hatalarını araştırmakla da cok buyuk bir yanlışa duşmuş olur. Zira tecessus kardeşinin gorunmeyen kusurlarını acığa cıkarmak icin cabalamak demektir. Kimseyle paylaşılmasa, gıybete donuşmese bile kardeşinin hatasını araştırmak, oğrenmek once araştıran kişinin kalbini karıştırır; hatalı olan kişiye muhabbetini azaltır. HATALARI ACMAK DEĞİL ORTMEK GEREK Oysa bir mumine yakışan, bırakın tecessus etmeyi, gıybet yapmayı; gorunen kusurları bile ortmektir, yapılan gıybetin onune gecmektir. Ancak bu şekilde gercek bir kardeşlikten ve Musluman ahlakından bahsedilebilir. Ayrıca Peygamber Efendimiz'in "Affedin ki, affedilesiniz" hadisi de bizlere bu konuda onemli bir gerceği gosterir. Biz başkalarının hatalarını ortmezken hangi yuzle Rabbimiz'den bağışlanmayı dileriz? Saydığımız tum bu hatalar ister akraba ortamı olsun, ister iş, ister okul, ister hizmet, insanın bulunduğu meclisi karıştırır, muhabbeti goturur, fitne fesada kapı acar. Bunların hic yakışmadığı yerler ise hayır meclisleridir. Bu yuzden sohbet yahut hizmet icin bir araya gelen kimselerin soz konusu tehlikelere karşı uyanık olmaları gerekir. Allah'ın nimeti olan bu gul bahcelerine sahip cıkmaları gerekir ki uzerlerine zulmet değil rahmet yağsın. "Ey iman edenler! Zannın bir coğundan sakının. Cunku zannın bir kısmı gunahtır. Birbirinizin kusurlarını ve mahremiyetlerini araştırmayın. Birbirinizin gıybetini yapmayın. Herhangi biriniz olu kardeşinin etini yemekten hoşlanır mı? İşte bundan tiksindiniz! Allah'a karşı gelmekten sakının. Şuphesiz Allah tovbeyi cok kabul edendir, cok merhamet edendir." (Hucurat, 12)