SeS... Kar yağıyordu. Şehir biran da şehiri sehir yapan objeler bir kar kutlesiyle ortulduğu icin bir dağa benzemişti. Mutluydum. Hep gitmek istediğim yer birden bire bahceme gelmişti. Sorunsuz gecen bir gecenin ardından bahceye cıkıp kara doya doya dokunuşum şimdi bile cok net bir şekilde aklımda. Hafızam beni yanıltmıyor ise, başımdan şoyle bir olay gecmişti o gun... Aslında pek ilginc bir olay değil, ancak yinede anlatmalıyım. Hava kararmak uzere idi ve ben aclığımı avuc avuc kar yiyerek geciriyordum. Tek başımaydım. Butun sokak, mahalle bomboştu... Ve garip bir ses geliyordu bir yerden. Karla oynamaya ve bu tuhaf sesin cazibesine kapılmamaya calışıyordum. Ancak bu cabam uzun suremedi. Sesin emrine uyarak bahce kapısına yoneldim, kapıyı actım ve sağa doğru, iradem dışında yurumeye başladım. Fakat aklım yarı yarıya, kafatasımın icinde, onu koruyan suyun ortasında, kısır hafızalı bir balık gibi yuzup duruyor ve bu yarım haliyle, beni bu hipnotik sesin emrinden cıkaramıyordu. Ayaklarım kaydı ve duştum. Ancak bu sadece ustumu ıslattı ve bana bir yarar sağlamadı. Sesin emriyle yuruyor, yada yerden yarım metre kadar havada ucarak ilerliyordum. Bu şekilde ne kadar gittiğimi ancak sesin kaynağına ulaşınca ve ses tutkulu notalarını torpuleyince anlayabildim. Başka bir şehire gelmiştim. Bu şehirde kar icindeydi. Ve tek bir canlı yoktu. Belki vardı ama gozlerim kapalı bolduğu icin goremiyordum. Ses, gozlerime bir bez bağlamış, sadece kendisini duyarak ilerlememi istemişti. Bu yeni şehire gelince birden beni etkisinden cıkarmasını anlayamamıştım. Olduğum yerde duruyordum. Kar buyuk bir hızla yağıyor ve benide yok ediyordu...