Sen Bir Meleksin Sen Bir Melek'sin Melek Hanım, bu akşam bir başka hazırlık yapmıştı. Bir başka cıkmıştı kocasının karşısına. İpek gibi siyah saclarını omuzlarından aşağılara salmıştı. Birilerinin dışarısı icin gosterdikleri ozeni; o, sadece kocası icin gosteriyordu. En guzel elbisesini giymiş, yeni gelin gibi suslenmiş, 'yaratılışımı, yuzumu guzelleştirdiğin gibi, huyumu ve ahlakımı da guzelleştir ya Rabbi' diye dualar etmişti. Kararmakta olan akşamın ilk karanlığı icinde; tul perdenin altından bakabildiği kadarıyla kocasının gelmesi icin yolu gozluyordu. Tahir Bey, ise fena halde yorulmuştu ama vazifesini yapmış olmanın huzuru icinde eve donuyordu. Uzerinde taşıdığı anahtarı ile kapıyı acacaktı ki; eşi Melek Hanım'ını kapıyı acar olarak buldu. Melek Hanım, iceri giren kocasının boynuna sarıldı. Davranışları ile onun gonlunu alevlendiriyordu. O, evinin hanımı, hanımefendisiydi. "Selamunaleykum." Dedi Tahir Bey, "Aleykumselam. Hoş geldiniz efendim." "Hoş bulduk canım" dedi. Tahir Bey, bir buse kondurdu guler yuzle kapıda kendini karşılayan hanımının yanağına. Melek Hanım, Tahir Bey'e terliklerini verirken; elindekileri aldı. Pardosusunu astı. Hanımı tarafından guler yuz, tatlı soz ile karşılanan Tahir Bey'in butun yorgunluğu bir anda cıkıvermişti sanki... Şu Melek Hanım, ne hoş bir kadındı. Tahir Bey, kolunu onun beline doladı. Birlikte salondaki kanepeye kadar geldiler. Karşılıklı hal ve hatır sordular. Bundan dolayı her ikisi de ziyadesiyle memnundular. "Bu guzel karşılamayı neye borcluyum acaba?" "Gorevinin bilincinde olan bir hanım almaya!" "Ey Rabbim ne kadar şukretsem yine de azdır. Senin gibi bir Meleği nasip etti bana..." "Ya ben bu ovguyu neye borcluyum?" "Gorevinin bilincinde olan; bir beyle evlenmeye!" "Sen hem cok akıllı, hem cok zeki, anlayışlı, guzel, kibar, nazik, hem de cok sevimli, hem de cok..." "Yeter, gorende bir şey var zannedecek." "Sen başkasın, benim icin 'cok ozel bir yer' sahipsin. Sen benim bir tanemsin. Ben seni ovmuyorum, hakikati soyluyorum. Hem senin ovulmeye ihtiyacın mı var? Kadın, evi ve kocası icin suslenmeli. Ama kadınlar daha cok dışarı cıkacakları zaman, sanki bir başkaları icin suslenirler. Evlerinde ve kocalarının yanında ise sıradan şeyler giyerler. Sen oyle değilsin, bir tanem." "Nasılım peki?" "Sen başkasın..." "Evlendiğimiz gunden bu yana seni camaşırda, bulaşıkta gormedim. Ustun başın pis ve dağınık gormedim hic." "Benim en onemli vazifem; sana huzurlu bir ortam hazırlamaktır. Sizi huzurlu ve mutlu gordukce, dunyalar benim oluyor." "Ya Rabbi ne amel ettim ki, bana boyle bir melek nasip ettin?" diyordu Tahir Bey. Melek Hanım Tahir Bey'in gecen her gun sevgisi artıyor, gozunde ve gonlunde buyuyordu. Melek Hanım da 'sen benim hayat kaynağım, umudum, sevgim, aşkım, her şeyimsin, sana kul kole olmak istiyorum' diyordu. Ne yapar eder, gonlunun en uc noktasına kadar inerdi. Calışmalarında destekcisi olur, şevk ve zevk vermeye calışırdı. Bu gune kadar, ne kıştan ne yazdan, ne soğuktan ne de sıcaktan şikayetci olmamışlardı. Huyları da oyle birbirine benziyordu ki! Kocası evde olduğu zaman; iş cıkarmazdı ortaya, surekli yanında olmaya calışır, sevdiği yemekleri yapar, duruma gore cay, kahve, meyve getirir, soyup dilimleyerek eliyle de ikram ederdi. Tahir Bey ne zaman misafirle gelecek olsa, kapı ziline basar, Melek Hanım'ın 'kim o?' sorusuna 'biziz' cevabıyla yalnız olmadığını anlar, gelen misafirin zahmet değil rahmet olarak geldiğine inanır ona gore husnu muamelede bulunurdu. Ne kadar gec gelirse gelsin, asla 'kadına kocasından once yatmak yakışmaz' der mutlaka kocasını beklerdi. Melek hanım, abdest almak icin gomleğinin kollarını sıvarken; Tahir Bey'in ayaklarına uzanarak coraplarını cıkarmaya başladı. Tahir Bey, onu ellerinden tuttu, memnuniyetini ve sevgisini belli etmek icin; anlına bir opucuk kondurdu. "Sen benim hizmetcim değil, eşimsin." "Coraplarınızı cıkarsam ne olur ki!..." "Bu senin gorevin değil." "Seni memnun ve mutlu etmek, benim gorevim değil mi?" "Bu ikimizin de gorevi..." "Oyleyse musaade ette cıkarayım." "Hayır." Tahir Bey kendi coraplarını cıkardı. Lavaboya doğru giderken; "Bu Allah'ın bana bir hediyesidir" diye, dua edip şukretti. Abdestini alıp cıkınca onu elinde havlu ile bekler buldu. "Yapma Meleğim." "Size hizmet etmekten zevk alıyorum." Birlikte akşam namazını kıldılar. Melek Hanım yere sofrayı hazırlarken; Tahir Bey eşine sofra hazırlamada yardım ediyordu. "Sen otur efendi..." "Sana yardım etmek istiyordum." "Eksik olma. Ama erkeğin dışarıda başarılı olmak icin iceride dinlenmesi lazım." İkisi de bir birinin hoşgorusunden, nezaket, sevgi ve saygısından son derece memnundular. Huzur doluydular. Ornektiler. Yemekten sonra ağzını yıkamak icin lavaboya giden Tahir Bey, onu yine havluyla bekler buldu. Onu havlu ile birlikte kucakladı. Ne asil bir hanımdı, şu Melek Hanım. "Sen bir Melek'sin." Yemekten sonra oturup sohbet ettiler. Aynı derdin, aynı tasa ve kasavetin, aynı ideal ve davanın insanlarıydılar. Yıllarca birbirini gormemiş iki aşık gibiydiler. Yatsı yaklaştığında; Tahir Bey'in pardosusunu getirdi. "Yatsı ile sabah namazlarını camide ifa etmen senin icin daha hayırlıdır diye duşundum" diyen Melek Hanım'a teşekkurden başka verecek cevap bulamadı. "Şu sendeki tatlı dil var ya!..." dedi. O gidince bulaşıkları yıkadı, ocağa koyduğu cayı demledi. Abdestini tazeleyerek namazını kıldı. Geleceği zamanı tahmin ediyordu. O cebinden anahtarını cıkarırken; Melek Hanım kapıyı actı. "Kapıda mı bekledin yine!..." "Sen hem kocam, hem de hocamsın. Dunya ahiret mutluluğumu sana borcluyum. Nankor olamam. Hakkını nasıl oderim sana..." Salonda Tahir Bey tefsirde dunku kaldıkları yerden devam etti. Melek hanım hem cayını doldurdu, muphem konuları acıklaması icin hem de sorular sordu. Melek Hanım okudu, Tahir Bey değerlendirdi. Erken kalkmak icin; erken yatmak bir gereklilikti. Yatmadan once Tahir Bey abdestini tazelerken; Melek hanım yatak ortusunu kaldırdı, yastık ve yorganı actı. Gecelik ve pijamaları hazırladı. Dualarını ettiler ve yattılar. Gece yarısı uyanan Melek Hanım, abdestini alarak; teheccud namazı kıldı. Eşine, kendine ve tum Muslumanlara dua etti. Yatağında asude bir şekilde uyuyan Tahir Bey'i uyandırmaya kıyamadı. Sessizce yanına sokularak yattı. O uykuya varmak uzereyken Tahir Bey teheccud namazını kıldı, dua etti. Muhabbetle yatan eşine baktı. Sabah namazını camide kılarak eve geldiğinde sabah kahvaltısını hazır buldu. Huzur ve saadet icinde kahvaltılarını yaptılar. Melek Hanım, her gunku gibi, sevgiyle Tahir Bey'i işe yolladı. Melek Hanım biliyordu ki... "İnsanların, hayatını bir yaşam bicimine donuşturemiyorlardı. Yuvayı her ne kadar erkek yapsa da, kadının huzur ve mutluluk icinde devam ettirebileceğini gayet iyi biliyordu. Evden sevgi ve muhabbetle işe cıkan erkeğin; gozu ve gonlu dışarıda kalmayacağını, akşam olunca da; sevgi ve muhabbetle eve doneceğini ama herkesten daha iyi biliyordu."