Sevenleri Olum Bile Ayıramaz Bir zamanlar bir genc varmış. Bu gencin sevdiği ve aşık olduğu dunyalar guzeli bir kız varmış. Onunla ilk bir radyoda duyduğu kan aranıyor ilanı icin gittiği hastane de karşılaşmıştı. Kan verdiği kişi kızın amcasıydı. Kız ona teşekkur etmek icin gittiğinde daha yeni yataktan kalkmış ve gitmek icin hazırlanıyordu. Birden bulunduğu odanın kapısı acıldı ve kız iceri girdi. Cocuk ağır ağır kapıya baktı "Yine hemşirelerden biri geldi herhalde" diye duşundu, ama gelen hemşire değildi. Kız ona doğru yaklaştı "cok teşekkur ederim sayenizde amcam yaşayacak" dedi. Genc mağrur bir şekilde "ben olmasaydım bir başkası da gelir yardım ederdi. Hic onemi değil." Fakat kız onu dinlemedi. "Size bir yemek ısmarlayabilir miyim" dedi. Cocuk reddetmedi icinden "bu kadar guzel bir kız reddedilebilir mi" diye gecirdi. "Tabi ne zaman isterseniz." "Hemen şimdiye ne dersiniz." "Şimdimi?" "Tabi ki hem bende beklerken acıkmıştım" ikisi birlikte yemeğe gittiler. Yemekte muhabbetleri devam etti. Hep birbirleri hakkında konuştular. Oğlan kızdan ilk gorduğu anda hoşlanmıştı. Kız ise sadece teşekkur etmek istediği bir yabancıdan bu kadar cok hoşlanacağını duşunmemişti bile. Konuşmaları sırasında aynı şeylerden hoşlandıklarını fark ettiler, ikisi de aynı tur filmlerden hoşlanıyor, aynı tur muziği dinliyor, hatta son zamanlarda aynı kitapları okumuşlardı. Kız bir erkeğin kendisinin sevdiği şeyleri sevebileceğini daha onceden hic duşunememişti ve karşısında boyle biri vardı. Yemekten sonra kız telefonunu verdi. "Daha sonra ararsan konuşuruz" dedi. Bu oğlanın cok hoşuna gitmişti. Akşam olduğunda kız telefonunda bir mesaj gordu "Dunyanın en guzel bayanına. İyi akşamlar" yazıyordu. Kız birden şaşırdı. Bu kadar erken bir cevap. Demek ki oğlanda ondan hoşlanmıştı. Buna cok sevindi ve hemen o da cevap gonderdi. Bu mesajlaşmaları birkac gun boyle surdu. Sonunda oğlan ona cıkma teklif etti. Kız hemen kabul etti. Hayatlarının en guzel gunlerini yaşıyorlardı. İki sevgili, iki aşık. Aşkları o kadar buyuktu ki sevgileri o kadar ictendi ki bu sevgileri cevresindeki insanlara da yansıyordu. Fakat oğlanın ailesinin bu aşktan hic haberi olmamıştı. Hep onunla sevilisi olmadığı icin dalga geciyorlardı, şimdi de sevgilisi olduğu icin dalga gececeklerdi ve bunu hic istemiyordu. Ama kız ailesi ile tanışmayı cok istiyordu, oysa her seferinde bir bahane uydurup erteliyordu. oğlan kızın ailesini bir kere gormuştu. Ama hic tanışmamıştı. Kızın ailesi İzmir de oturuyorlardı kendisi ise İstanbul da amcasını yanında oturuyor ve okuluna gidiyordu. Sonunda oğlan kızın ısrarlarına dayanamadı ve onu ailesi ile tanıştıracağını soyledi. Kız buna cok sevinmişti fakat daha once ailesine gitmesi gerektiğini geri donduğunde hemen ailesi ile tanışmak istediğini soyledi. Anlaştılar ve kız İzmir e doğru yola cıktı. Aradan bir gun gecti, iki gun gecti kızdan bir ses yoktu. Oysa İstanbul da birbirlerini gormedikleri anlarda hep telefonda birbirleri ile konuşurlardı. Peki şimdi ne oldu da aramamıştı.. yoksa ailesi mi izin vermemişti. Yada yanlış bir soz mu soyledi yanlış bir şey mi yaptı. Neden aramıyordu. Oğlan onu aramaya calıştığında her seferinde telefonu kapalıydı. İki hafta, uc hafta, bir ay. Oğlan sonunda kızın onu bıraktığını artık onu istenmediğini duşunmeye başlamıştı ki ansınız bir akşam telefonu caldı. Telefonu ilk kez ona bu kadar acı acı calıyormuş gibi geldi. Telefonunun ekranına baktı, arayan oydu. Telefonunu hemen actı "alo" "alo" telefonda ki ses kızın sesi değildi. Onun ablası olduğunu soyledi. Oğlanın telefonunu kızın rehberinde bulduğunu bir arkadaşı olduğunu tahmin ettiğini soyledi. Oğlan sevgilisiydim diyemedi, "evet bir arkadaşıyım ama ondan uzun zamandır haber alamıyordum" dedi. Ablası kızın yaklaşık bir ay once İzmir e gelirken bir trafik kazası gecirdiğini uc haftadır komada olduğunu soyleyince oğlan birden donakaldı neden onu aramadığını şimdi anlamıştı fakat ablasının konuşmasından olayın bu kadar olmadığını da anlamıştı. "Kardeşimi gecen gun kaybettik" diyince oğlanın elindeki telefon birden yere duştu. Duyduklarına inanmamıştı sevdiği, aşık olduğu kız olmuş olamazdı. Telefondaki ses "alo" diye birkac kez seslendi fakat oğlanın cevap verecek hali kalmamıştı. Hala inanıyordu. İlk ucakla İzmir'e gitti. Gercekten olmuş muydu. Bunu oğrenmeliydi. Ailesine gittiğinde dunyası bir kere daha yıkıldı. Cunku duyduklarını hepsi doğruydu. Bittiği gun aşkını toprağa veriyorlardı. Yureği buna artık dayanamadı ve gozerinden birkac damla yaş aktı. Onu son bir kez daha gormeliydi. Bunun icin cenazeyi arkadan takip etti camiden mezarlığa kadar peşlerindeydi. Mezarlıkta gorebileceği bir koşeden onları izledi. Onun yuzunu son bir kez daha gordu. Alcak bir sesle "hoşcakal aşkım, sen bu dunyada sevdiğim tek kişiydin" dedi. Arkasını donup mezarlıktan cıkmaya karar verdi. Tam o sırada arkasından bir ses duydu. Bu sesi daha oncede duymuştu, telefonda olum haberini veren sesin aynısıydı. Kızın ablası ona seslendi. Oğlan arkasını donmeden once gozundeki yaşları sildi. "acaba siz bu kişi misiniz" dedi ve elindeki zarfı gosterdi. Zarfın uzerinde "Biricik aşkıma" yazıyor ve yanında da oğlanın ismi vardı. Oğlan ağlamaklı bir sesle evet o benim dedi. Ablası ona "bunu olmeden onceki gece yazmış ve size vermemi istemişti" dedi ve zarfı verip uzaklaştı. Oğlan orada mektubu titreyen elleri ile hemen acmaya calıştı. Mektupta sadece bir iki kelime vardı. "Aşkım, seni ne kadar cok sevdiğimi şimdi daha iyi anlıyorum. Herkes iyileşeceğimi soylese de ben oleceğimi biliyorum. Seni son bir kez gorebilmek, sana son bir kez dokunabilmeyi ne kadar cok istiyorum ama mumkun olmadığını cok iyi biliyorum. Sana sadece tek bir şey soylemek istiyorum. SENİ SEVİYORUM VE OLDUKTEN SONRA BİLE SEVİCEĞİM. Senden tek bir şey istiyorum. Benim ardımdan hayata kusme. Ona sarıl, benim icin sarıl. Olumsuzluklara asla yenilme her zaman guclu ol o zaman sevgim her zaman yanında olacak ve seni koruyacaktır. Kalp atışın olmak Sonra seni hissedebilmek Bir adımlık zamanda Bunları şiirinde sen soylemiştin bana bende sana soyluyorum bir adımlık zaman benim icin sonsuza kadar surecek hoşcakal aşkım. " Oğlan bu yazıyı okurken goz yaşlarına artık hakim olamıyordu. Aradan yıllar gecti. O mektup hala oğlanın cebinde. Ne zaman bir olay olsa ne zaman uzulse mektubu acar ve yazanları okur uzulmemek icin elinden geleni yapar. O zaman sevdiğinin yanında olduğunu bilir...