Eyvallah! EYVALLAH! Kabadayının biri cirkef hayatından sıkılır ve gonul huzuruna ermek icin bir dergaha gitmeye karar verir. O zaman da adı duyulan Eyvallah Babanın tekkesine varır. Eyvallah Baba tekkesine giren herkezin başına takke, eline tesbih, diline eyvallah zikri verirmiş. Bizim kabadayıda oturmuş eyvallah babanın onune. Eyvallah baba bizim kabadyının da başına takke, eline tesbih, diline eyvallah zikiri vermiş. Rahatlayarak tekkeden cıkan kabadayı birde ne gorsun; Kapının onunde kabadayının biri, başka bir kabadayıyı bıcaklamakta. Bizim ki yardıma koşuyum derken bıcaklayan bırakıp kacar. Tam bıcağı cıkarırken yeniceriler gelir ve elinde bıcakla bizimkini gorurler, "sen mi bıcakladın?" sorusuna cevabı "eyvallah"der bizimle kadıya yuru"derler "eyvallah"der Kadının huzuruna varılır. Kadı ne soru sorsa cevap hep "eyvallah"dır "zindana gidiyorsun" denir "eyvallah"der karar verilmiştir idam edileceği soylenir Kabadayı: "eyvallah"der tam idama goturulup dar ağacına asılcakken gercek katil ortaya cıkar her şeyi anlatır. Kabadayıya artık serbest olduğu soylenir cevap yine "eyvallah"dır. darağcından kurtulan kabadayı doğru Eyvallah Babanın yanına gider, huzuruna cıkar ve; "işte tesbih, işte kulah, hadi bana eyvallah"der gider.