Cocuğunuzu Azarlamayın! Cocuklar doğuştan yapısı itibarıyla donanım olarak bizlere uyum sağlamak ve bizleri ornek alarak hayata hazırlanmak uzere programlanmışlardır. Bizden gorduklerini taklit eder ve oğrenirler. Hic duşunduk mu acaba hayatımızın bircok noktasında olabileceği gibi disiplin konusunda anne ve babamıza benzediğimizi? Bircok insan disiplin konusunda anne ve babasından oğrendiği dili kullanmak zorunda kalır. Halbuki disiplin konusunda konuştuğumuz farklı bir dil daha vardır. İnsanların bir olay ya da durum karşısında takındıkları ve karşısındakileri baskı altına almaya yonelik disiplin davranışlarına disiplin dili deniliyor. Disiplinin de bir dili olduğunu bilirseniz doğru dilleri konuşmayı da oğrenebilirsiniz. Cevrede gozlenen yanlışları siz yapmayın Cevremize şoyle bir baktığımızda cocukların hatalı bir davranışta bulunduklarında anne babaların cocuklarına nasıl davrandıklarını gozlemlersiniz. Genel olarak onu doven anne veya bir baba canlanır kafamızda. Kerim Bey ve Sibel Hanım ikisi erkek biri de kız olmak uzere uc cocuk sahibi bir cifttir. 18 yaşında olan kucuk oğlu bircok davranış bozukluğu icinde ve anne bundan cok rahatsız olduğu icin bu durumu benimle paylaştılar. Geriye donup baktığımızda Sibel Hanım'ın disiplin dilinin "fiziksel şiddet" olduğu anlaşılıyordu. Kerim Bey'in dili ise "yok sayma" idi. Butun cocuklarını doverek terbiye eden ve ikinci cocuk haric diğerlerinde başarılı olduğunu soyleyen Sibel Hanım olanlara anlam veremiyordu. Oğlu Burak neden boyle olmuştu da diğerleri değil? Evet oğlu Burak'ın neden boyle olduğunu değil de diğer cocukların nasıl oldu da ruhsal sağlıklarını koruduklarını sormak gerekiyordu aslında. Diğer cocuklar da dayak yiyerek buyumuşlerdi; ama yalnızca biri isyan ediyordu. Diğerleri isyan etmediği icin sanki problem yokmuş gibi algılanıyordu anne tarafından. Diğer iki cocuğa baktığımızda cekingen, kendine guvenmeyen ve toplum icinde kendini rahat ifade edemeyen iki cocuk duruyordu karşımızda. Biri baş kaldırmış, ikisi sindirilmişti. Zaten genele bakıldığında "fiziksel şiddet"i kullanan ailelerin cocukları ya sindirilirler, cok pasif olurlar ya da baş kaldırıp isyan ederler. Anne baba ile yapılan goruşmeler sonucu ailenin bu konularda biraz bilinclendiği ve daha olgun davranışlar ile cocukları ile daha guzel ilişkiler geliştirebildikleri gozlendi. Neden şiddete başvuruluyor? Fiziksel şiddet genellikle orta ve alt gelir grubu ailelerde daha fazla kullanılan bir disiplin yontemi. Tabii cevremizde maddi durumu cok iyi olup da cocuklarına fiziksel şiddet uygulayan aileler de yok değil. Ailenin fiziksel şiddete başvurmasının temel sebeplerini şu başlıklar altında toplayabiliriz. Başka yontem bilmeme İnsanların buyuk coğunluğu evlenip de cocuk sahibi olmadan once cocuk eğitimi hakkında doğru durust hicbir bilgiye sahip değildirler. Ne zaman cocuk olur da problemler ortaya cıkmaya başlar hemen kendi anne babalarının uyguladıkları yontemlere sığınırlar. Kendileri yaşadıklarından cok şikayetci olsalar da o yaşadıklarını unutmuşcasına aynı davranışları birer ebeveyn olarak cocuklarına karşı sergilemeye devam ederler. Kızgınlık en kolay yol Aileler nedense fiziksel şiddet uygulamayı kestirme bir yol olarak tercih ederler. Fiziksel şiddetin cocuğun psikolojik gelişimindeki yaptığı tahribatı bir tarafa bıraksak bile yine de kolay ve etkili bir cozum değildir. Cunku fiziksel şiddet ile cocuğu bir an icin baskı altına alır ve istediğinizi yaptırabilirsiniz; ancak bu yontemle uzun vadeli bir cozum elde edemezsiniz. Uzun vadede o cocuk başınızı daha cok ağrıtacaktır. Yani fiziksel şiddet kullanarak olayı yalnızca otelemiş olursunuz. Ofkenizi kontrol edin Cocuklarımızı eğitirken karşılaştığımız sorunlar karşısında ofkelenmemizin belli sebepleri vardır. Bunların coğu sanılanın aksine cocuktan değil biz ebeveynlerden kaynaklanır. Cocuklar bizi sinirlendirmiyor, biz kendi kendimize sinirleniyoruzdur. Duşunce bicimlerimiz bunun en temel sebebidir. 2 yaşlarındaki bir cocuk daha once misafir odasına girmemesi soylenmesine rağmen oraya girmiş ve sehpanın ustundeki guzelim vazoyu yere duşurup kırılmasına sebep olmuştur. 'Bu durumda da mı anne ofkelenmemeli?' diye sorabilirsiniz. Hemen olayın oncesine donelim. Butun gelişim uzmanları 'Cocuğun yurumeye başlaması ile birlikte araştırma ve keşfetme duygusu zirveye cıkar.' diyorlar. Ve anne tam da cocuğunuz boyle bir donemi yaşarken kalkıp yasaklı bolgeler ilan edip cocuğun merakını bir kat daha artırıyor. Cocuğun vazoyu kırması icin butun şartları farkında olmasa da hazırlayan ve ondan sonra da kırmamasını bekleyen annenin bu beklentisi ne kadar doğrudur acaba? Sinirlenmeye gerek kalmayacak onlemler baştan alınırsa ev icinde daha sağlıklı ilişkiler geliştirilebilir. En azından cocuk eve değil de biraz da ev cocuğa uydurulursa ofkelenme sebeplerimiz azalmış olur. Goz teması kurun Goz teması ile anlatabiliyorken, cocuğa bağırmak onun disiplin konusundaki anlama eşiğini yukseltir ve belli bir zaman sonra daha azından anlamamaya başlar. Onu da yeterli gormeyip cocuğa fiziksel şiddet uyguladığımızda artık dayaktan aşağısını anlamaz hale gelir. Ve surekli dovulduğunde ise Anadolu tabiri ile "dayak delisi" olur ve artık bu cocuk hicbir şeyden anlamaz duruma gelir. Onemli olan cocuğun disiplin anlamındaki anlama eşiğini olabildiğince aşağıda tutabilmektir. Bunu da halihazırda uyguladığımız yontemin bir alt basamağına sonra bir altına cocuğu hazırlayarak başarabiliriz. Bağırmaktan aşağısını anlamayan cocuğa once ses tonumuzu duşurur ve zamanla beden dilimizi ve gozle temastan anlayacak hale getirebiliriz.