Affet Allah'ım! Yakarisim Sanadir Ey Rabbim! Gecelerden sabahalara, karanliklardan guneslere dogru acilan yureklerimizin perde araliklarindan suzulen nur katreleriyle geldim kapina! Biliyorum, gullerden gecer sana giden yollarI Yakarislarla, dualarla, tahiyyatlarla bezenir. Ey rahmetiyle kalpleri evirip ceviren, Sana kalbimi getirdim. Ey kalpleri nuruyla sarip oksayan! Onulmaz yaralarla kan revan kalbim avuclarimda, kapina geldim. "Selam olsun omur seccadesini gonul dergahina serenlere" diyebilmeyi ne cok isterdim, ama biliyorum ne yuzum var nede hakkim. Ogrendim ki dua, asigin masuguna bir haber salmasidir; gozyaslariyla yazilmis bir mektubu. Ve bir bekleyistir, istiyakla, korkuyla, umitle bekleyis. Iste, zaman her saniyesini balyozlamaktayken omrun, verilmemis hesaplarin korkusuyla, titreyen yureklerimizin bir lahsa umut adina geldik kapina Ah gelebildik mi, bir haber var mi affina dair? Acziyeimi alarak koynuma, bir dervis hirkasiyla, sevgili Eyyub'unun sabrini yuklenerek gelebilmek isterdim kapina! Meryem ortulerimle ortunebileseydim Tur Dagindaki o ses bir yanki bulabilseydi ruhumda insanligim adina. Onunde butun ruhumla secde edebilseydim. Yeri gogu bagrina basan Ey Rabbim! Ey gokyuzunu kudretiyle surmeleyen! Rahmetini serp taslasan gonullere Ey Rabbim! Sanadir munacatim, yalniz Sana olsun askim lutfeyle! Bir avuc ates bocegi ucuver ne olur zifiri yureklerimize. Kararan gunlerimize, gecelerimize Ve ne olursan ol gel diyen asiklarin hurmetine, ne olur affeyle! Seni aradim durdum gonullerin yalnizliginda collerinin, menzilsiz yollarinda ve bir katre rahmetine muhtac topraginda. Ah perde, ah sah damarim! Sefkatinin golgesine siginiyorum Ya Rabbim! Hicligin zerresinden kavrulmaya can attigim demdir. Vedudsun Iltifatina muhtaciz Ya Rabbim! Tenezzul buyur kulununu munacatina. Dua dua acilirmis Sana giden kapilar. Huzunlu bir sonbahar gunu kapinda yalvarmaya geldim. Senden korkum nar degil, kaybetme korkusudur. Dostu, en sevgiliyi, sila i rahimi, canani, canda kaybetme korkusu! Umudumsa rizan: iIlahi ente maksudi.. Yureklerimiz ezik Ya Rabbim! Yuzumuz yerde. Kaldirip basimizi sonsuzluga bakmaya yuzumuz yok! Layik olamadik. Pismanligin dehlizlerinde boguluyorken aglayamadik, derinden sessizce Zayif irademizle, alaca karanlik yureklerimizle bir damla gozyasi getirebilseydik yurekten, ihlas adina. Biliyorum pismanliklara delil kabul ederdin Yuregin zayif noktalarinda mahkum oldum nefsimize. Ya Rabbim! Cikar kelepcelerini o aleyhillanenin Cikar ne olur, dostlarinin hatirina. Azad et Ya Rabbim! Suphlerin oyuncagi olmus aklin nezarethanesinden. Kutlu sevdanin gul kokusundan doya doya icir sinelerimize diri meyyitler gibi degil, sirat i mustakim uzerinde gunahlardan nurunla yikanmis olarak yurumeyi nasib eyle. Sehirler, evler mezar oldu Ya Rabbim! Her evden ceset kokulari yukseliyor semaya. Bedenler degil ruhlar olu. Bizi nurunla dirilmeyi nasib eyle. Biz sanemler insa ettik yureklerimizde goktelenler boyu. Biz yeryuzu tanrilarinin etegini optuk. Diz boyu battik cirkefine alemin. Sahte dostlari, riyakar asklari carparak yuzune insanligin, Sana kosmayi nasib eyle. Tevbe kapilarinin ardina degin acildigi ve meleklerin kanatlariyla yeryuzune kapandigi gunlerin rahmetinde yuzmekteyken edeb askini gonullerimize nakset. Iste can pazarinda canimizi satmaktayiz, bir iltifatin ugruna. Gulistaninda renksiz, kokusuz bir yaprak olmayi cok gorme. Yuce kapinda kitmir olanlardan eyle. Elimizden, yureklerimizden katran rengi gunahlar dokuluyor. Dualari semadan cevrilmeyenler adina, geceleri nurlariyla sabahlara cevirenler adina, samimiyeti nakis nakis omur gergefine isleyenler adina, tevbe ediyor, af diliyoruz dualarimizla Ya Rabbim!.. Ben pismanim!.. Ben pismanim!..