Yakarış Buyuk edebiyatcının Muhammed'in Nağmesi adı altında ilk defa 1774 yılında basılan peygamberimizi oven şiiri. Yakarış Sevinc, sevinc berrak Ve yıldız, yıldız parlak bir dağ pınarı Ustunde beyaz bulutların Ve, kuytusunda yeşil bir yamacın Aziz ruhlar sallamış beşiğini Veda edip, bir cocuğun gozleriyle bulutlara Raks eder gibi, iner mermer kayalara Haykırır sevincini semalara Dağların eteklerinde, onune katar cakılları Ve, bağrına basar kardeş pınarları Ciceklenir ayak bastığı yerler Ve, nefesiyle yeşerir cimenler Yoldaşı olur şimdi ırmaklar Ovaları doldudur, gumuş ışıklar Bir ses yukselir pınarlardan: "Kardeş, ayırma bizleri koynundan, Kollarını acmış, bekliyor yaradan. Yoksa, bizi colun kumları yutacak, Guneş kanımızı, yoksa kurutacak. Kardeş, dağların ırmaklarını, Kardeş, ovanın ırmaklarını, Hepimizi alıp, kardeş koynuna, Eriştir bizleri, yuce yaradana" "Peki"der dağ pınarı. Kendinde toplar butun pınarları Ve haşmetle kabarır, goğsu ve kolları. Ulkeler acılır uğradığı yerlerde Yeni şehirler doğar enginlerde Kulelerin, alev zirvelerini Ve haşmetli mermer saraylarını, Bırakıp arkasında; Yurur mukadder yolunu. Dalgalanır başının ustunde binlerce bayrak Evlatlarını yaradanına ulaştırarak Karışır ilahi ummana, Coşarak! Siir : Goethe