Guneşin Olumu şiiri Guneşin Olumu şiiri Guneşin olumu Buşra Arslan MECİN Med cezire kalkan ruhumuzun inşirah bulduğu leyle andolsun ki olum vadilerini aşarak. ozgurluk desenli yengiyle başladık hayata. puslu aynalarında kavganın hukmu verilse de tum zamanların kadim uykulara boluşturerek yureğimizi soluk benizli cocukca duşlerimizin sinesinde guneşi gamzelerinde batıran bir cığlık olduk gonul cilesiyle cevrili ebabil yuzlerde ciğerlerine kan sıcradığında kartal suratlı cellatların ejderha penceli mabetler devirdik icimizde keskin poyraz / yağız bir sessizlik ve icimizde katıksız bir nebi azığı mushaf mushaf yol aldık bir mazlumun ıslak gozlerinde ki ıslaksa bir mazlumun yangın alevi duşen siyanit gozleri ciğ duşmez gullere uşur kelebekler ve firar eder mayın doşeli cumleler /zift dolu gonullerin yaşam sokağında iyiliğin kanına susayan dudaklarınız, zulum ve şehvet kokan yuzlerinizi utanc yalasın! / tine zeytine ve azametiyle emin beldeye andolsun gidecek yurdum yok kalbinden başka.. mezar taşına asılı olumum şimdi uzat kollarını olumculluğum /recmedilmeye hazırdır gonlum aşk muammalı ıssız şehrinde mintanımda talan edilmiş bir coban yalnızlığı dudaklarımda guneş perdeli peygamber sessizliği.. bir avuc zaman tortusunun en kırık yerinde yasak meyveler duşerken gecenin rahmine ben kamburu cıkmış bir sabahı doğuruyorum şems ve maha andolsun ki kovulsam da cennetinden gidecek yurdum yok kalbinden başka.. Musaya İsaya Muhammede andolsun Buşra Arslan MECİN