Harika Canlılar HARUN YAHYA Dunyada var olan milyonlarca bitki ve hayvan ceşiti, Yaratan'ın varlığını ve gucunu ispatlayan birer delil olarak karşımıza cıkar. Burada sadece kısıtlı birkac orneğini vereceğimiz bu canlıların aslında her biri ayrı ayrı incelenmeye değecek niteliktedir. Hepsinin farklı bir vucut sistemi, değişik savunma taktikleri, apayrı beslenme şekilleri, ilgi cekici ureme metodları vardır. Kuşkusuz tum canlıları bu ozellikleriyle, tek bir kitapta anlatmak mumkun değildir. Boyle bir şey yapabilmek icin ciltler dolusu ansiklopedi yazmak gerekir. Ancak burada vereceğimiz sayılı bir kac ornek dahi dunya uzerindeki yaşamı tesadufle acıklamanın mumkun olmadığını kanıtlayacaktır. Sizin 450 500 kadar yumurtanız olsa ve bunları dışarıda muhafaza etmeniz gerekse ne yapardınız? Onların, ruzgar gibi doğa şartlarının etkisiyle sacılıp dağılmalarını onleyecek bir tedbir almanız kuşkusuz ki en akılcı olandır. İşte dunyanın tek seferde en fazla yumurta yumurtlayan canlılarından biri olan ipek bocekleri (450 500), yumurtalarını muhafaza etmek icin cok akılcı bir yonteme başvururlar: Yumurtaları salgıladıkları yapışkan bir maddeyle birbirlerine bağlayarak, etrafa sacılıp, dağılmalarını engellerler. Yumurtadan cıkan tırtıllar, ilk iş olarak kendilerine uygun bir dal bulur ve daha sonra da aynı iplikle oraya bağlanırlar. Ardından gelişebilmeleri icin salgıladıkları bu iplikle kendilerine koza ormeye başlarlar. Hayata gozlerini yeni acmış bir tırtılın bu işlemi yapması, durup dinlenmeksizin 3 4 gun surer. Bu sure icerisinde tırtıl, binlerce kez donerek, ortalama 900 1500 m. uzunluğunda bir iplik cıkarır. Bu işlem bitince de hic dinlenmeden yeni bir işe başlar ve guzel bir kelebek olmak uzere değişim gecirmeye başlar. Ne anne ipek boceğinin yavrusunu muhafaza edebilmek icin aldığı tedbir, ne de herşeyden habersiz, henuz hicbir eğitime, bilgiye sahip olmayan kucucuk bir tırtılın gosterdiği davranışlar evrimle izah edebilecek olaylar değildir. Herşeyden once annenin, yumurtaları yapıştırmak icin kullandığı ipliği uretebilmesi mucizevidir. Yumurtadan yeni cıkan bir tırtılın kendisi icin gerekli ortamı tanıyıp ona uygun koza ormesi, ardından değişim gecirmeye başlaması ve bu değişimi problemsiz olarak gecirebilmesi ise insan aklının anlayış sınırlarını zorlamaktadır. Bu durumda her tırtılın dunyaya ne yapması gerektiğini bilir bir şekilde geldiğini rahatlıkla soyleyebiliriz ki bu da, tum bunların henuz dunyaya gelmeden "oğretilmiş" olduğu anlamına gelecektir. Bunu bir ornekle acıklayalım. Eğer yeni doğmuş bir bebeğin, doğumundan sadece bir kac saat sonra ayağa kalktığını, dahası kendisine bir yatak yapmak icin malzeme topladığını ve bunları duzgun bir bicimde birleştirip bir yatak yapıp icine yattığını gorurseniz, ne duşunursunuz? Olayın şaşkınlığını uzerinizden attığınızda, varacağınız en mantıklı sonuc, bu bebeğin boyle bir işlemi yapması icin henuz anne karnında olağanustu bir yolla bir şekilde "eğitilmiş" olduğunu duşunmektir. Tırtılların durumu, bu ornekteki bebeklerden farksızdır. O Allah ki, yaratandır, kusursuzca var edendir, 'şekil ve suret' verendir. En guzel isimler O'nundur. Goklerde ve yerde olanların tumu O'nu tesbih etmektedir. O, Aziz, Hakimdir. Haşr Suresi, 24 Bu da bizi yine aynı sonuca ulaştırır: Bu canlılar, kendilerini yaratan Allah'ın belirlediği bicimde doğmakta, davranmakta ve yaşamaktadırlar. Kuran, Allah'ın balarısına vahyettiğini ve ona bal yapmayı emrettiğini haber vermekle (Nahl Suresi, 68 69), aslında canlılar dunyasındaki buyuk sırrın bir orneğini bildirmiş olur. Bu sır, tum canlıların Allah'ın iradesine boyun eğmiş olarak, O'nun belirlediği kaderi izledikleri gerceğidir. Arı bu nedenle bal yapar, ipek boceği bu nedenle ipek uretir. Kanatlardaki Simetri Kelebeklerin kanatlarına dikkatle baktığımızda kusursuz bir simetrinin hakim olduğunu goruruz. Bu tul gorunumlu kanatlar, şekillerle, beneklerle ve renklerle suslenmiş olarak yaratılmış ve sonucta her biri birer sanat harikası olan goruntuler meydana gelmiştir. Kelebeklerin kanatlarında, ne kadar karmaşık olursa olsun, her iki taraftaki desenin ve renklerin tıpatıp birbirleriyle aynı olduğunu fark edebilirsiniz. En ufak bir nokta dahi her iki kanatta birden yer alır, dolayısıyla ortaya kusursuz bir duzen ve simetri cıkar. Aynı zamanda o incecik kanatlardaki bir renk, diğerine hicbir şekilde karışmaz ve var olan renkler keskin cizgilerle birbirlerinden ayrılır. Oysa bu renkler ust uste dizilen pulcukların bir araya gelmesiyle oluşur. Elinizi dokunduğunuz an dağılıveren bu pulcuklar nasıl oluyor da sıralarını hic şaşırmadan aynı deseni tutturacak şekilde iki kanatta da dizilebiliyorlar? Tek bir pulun bile yer değiştirmesi kanatlardaki simetrinin bozulmasına ve estetiğin kaybolmasına neden olabilir. Oysa yeryuzundeki hicbir kelebeğin kanadında bir duzensizlik goremezsiniz. Sanki her biri bir ressamın elinden cıkmış gibi duzgun ve estetik gorunumludur. Cunku gercekten de ustun bir Yaratıcı tarafından var edilmişlerdir.