Hz Muhammed s. a. v Hz Muhammed s. a. v "Daima duşunceliydi... Susması konuşmasından uzun surerdi.. Luzumsuz yere konuşmaz; konuştuğunda ne fazla, ne eksik soz kullanırdı... Dunya işleri icin kızmazdı.. Kendi şahsı icin asla ofkelenmez ve oc almazdı. Kotu soz soylemezdi. Affediciliği tabii idi. İntikam almazdı. Duşmanlarını sadece affetmekle kalmaz, onlara şeref ve değer de verirdi. Kendisini uc şeyden alıkoymuştu: Kimseyle cekişmezdi. Cok konuşmazdı. Boş şeylerle uğraşmazdı. Umanı umutsuzluğa duşurmezdi. Hoşlanmadığı bir şey hakkında susardı. Hic kimseyi ne yuzune karşın ne de arkasından kınar ve ayıplardı. Kimsenin kusurunu araştırmazdı. Kimseye hakkında hayırlı olmayan sozu soylemezdi. Yanında en son konuşanı ilk once konuşan gibi dikkatle dinlerdi. Bir toplulukta bulunduğu zaman bir şeye gulerlerse, oda guler; bir şeye hayret ederlerse, o da onlara uyarak hayret ederdi. Gerceğe aykırı ovguyu kabul etmezdi. Her zaman ağırbaşlıydı. Konuşurken cevresindekileri adeta kuşatırdı. Kelimeleri parıldayan inci dizileri gibi tatlı ve berraktı. Yururken beraberindekilerin gerisinde yururdu; Ayaklarını yerden canlıca kaldırır, iki yanına salınmaz, adımlarını geniş atar, yuksek bir yerden iner gibi one doğru eğilir, vakar ve sukunetle rahatca yururdu. Kapısına yardım icin gelen kimseyi geri cevirmezdi. Bir gun kendisinden yaşca kucuk bir dostunun omuzlarından tutarak şoyle demişti: "Sen dunyada garip bir kimse yahut bir yolcu gibi ol!" Her zaman huzunlu ve mutebessim bir haletle dururdu. Adet uzere sarfedilen hicbir kotu sozu ağzına almamıştı. Sıkıntılı hallerinde kabalaşmaz, bağırmazdı. Fakirlerle birlikte yerdi; oyle ki onlardan ayırt edilemezdi. Onune ne konulursa yerdi. Sade kıyafetler giyer, gosterişten hoşlanmazdı. Konuşurken yuzunu başka tarafa cevirmez, bulunduğu mecliste ayrıcalıklı bir yere oturmazdı. Sabahları evinden cıkarken soyle derdi: "İlahi, doğru yoldan sapmaktan ve saptırılmaktan, kanmaktan ve kandırılmaktan, haksızlık etmekten ve haksızlığa uğramaktan, saygısızlık etmekten sana sığınırım." Sıradan değildi; ama sıradan insanlar gibi yaşardı. O, HZ. PEYGAMBER' D&

Hz Muhammed s. a. v Hz Muhammed s. a. v "Daima duşunceliydi... Susması konuşmasından uzun surerdi.. Luzumsuz yere konuşmaz; konuştuğunda ne fazla, ne eksik soz kullanırdı... Dunya işleri icin kızmazdı.. Kendi şahsı icin asla ofkelenmez ve oc almazdı. Kotu soz soylemezdi. Affediciliği tabii idi. İntikam almazdı. Duşmanlarını sadece affetmekle kalmaz, onlara şeref ve değer de verirdi. Kendisini uc şeyden alıkoymuştu: Kimseyle cekişmezdi. Cok konuşmazdı. Boş şeylerle uğraşmazdı. Umanı umutsuzluğa duşurmezdi. Hoşlanmadığı bir şey hakkında susardı. Hic kimseyi ne yuzune karşın ne de arkasından kınar ve ayıplardı. Kimsenin kusurunu araştırmazdı. Kimseye hakkında hayırlı olmayan sozu soylemezdi. Yanında en son konuşanı ilk once konuşan gibi dikkatle dinlerdi. Bir toplulukta bulunduğu zaman bir şeye gulerlerse, oda guler; bir şeye hayret ederlerse, o da onlara uyarak hayret ederdi. Gerceğe aykırı ovguyu kabul etmezdi. Her zaman ağırbaşlıydı. Konuşurken cevresindekileri adeta kuşatırdı. Kelimeleri parıldayan inci dizileri gibi tatlı ve berraktı. Yururken beraberindekilerin gerisinde yururdu; Ayaklarını yerden canlıca kaldırır, iki yanına salınmaz, adımlarını geniş atar, yuksek bir yerden iner gibi one doğru eğilir, vakar ve sukunetle rahatca yururdu. Kapısına yardım icin gelen kimseyi geri cevirmezdi. Bir gun kendisinden yaşca kucuk bir dostunun omuzlarından tutarak şoyle demişti: "Sen dunyada garip bir kimse yahut bir yolcu gibi ol!" Her zaman huzunlu ve mutebessim bir haletle dururdu. Adet uzere sarfedilen hicbir kotu sozu ağzına almamıştı. Sıkıntılı hallerinde kabalaşmaz, bağırmazdı. Fakirlerle birlikte yerdi; oyle ki onlardan ayırt edilemezdi. Onune ne konulursa yerdi. Sade kıyafetler giyer, gosterişten hoşlanmazdı. Konuşurken yuzunu başka tarafa cevirmez, bulunduğu mecliste ayrıcalıklı bir yere oturmazdı. Sabahları evinden cıkarken soyle derdi: "İlahi, doğru yoldan sapmaktan ve saptırılmaktan, kanmaktan ve kandırılmaktan, haksızlık etmekten ve haksızlığa uğramaktan, saygısızlık etmekten sana sığınırım." Sıradan değildi; ama sıradan insanlar gibi yaşardı. O, HZ. PEYGAMBER' DÍ; (ALEYHÍ;SSALATU VESSELAM)"