Olduğunu Bilmiyordu!! Bir anda uykudan kalktim cok ilginc bir ışık gordum ama odanın ışığı kapalıydı bir baktım saat 3:30 gece facir vakti peki gorduğum bu kadar ışık nerden birden şaşırıp kaldım baktım ki elimin yarısı duvarın icinde hemen elimi cıkardım korku icinde oturup elime bakıyordum tekrar elimi duvara dogru uzattım yine elim duvarın icine giriyordu!!!!!!!! bir gulumseme sesi duydum Yuzumu kardeşime dogru cevirdim, yatıyordu korku icinde yatağımdan kalkıp kardeşimi uyandırmaya gittim ama cevap vermedi annemin odasına doğru gittim babamı uyandırmaya calıştım birilerinin bana cevap vermesini istiyorum ama kimse cevap vermiyordu annemi uyandırmak uzereyken, baktım ki annem uykudan uyandı uykudan uyandı ama benimle konşmuyordu bismillahirrahmanirrahim diyordu ve tekrarlıyordu babamı uyandırdı, kalk kalk bir bakalım cocoklara dedi annem şimdi zamanımı bırak uyuyayim yarın ola hayr ola dedi babam ama annemin israrı uzerine babam kalkıverdi şaşkınlık icerisinde beraber odamıza doğru geldiler başladım bağırmağa, anne, baba ama hic birisi cevap vermiyordu!!! annemin elbisesini cekiyor beni dinlemesini istiyordum ama annem beni hissetmiyordu!!! başladım annemin arkasından yurumeye ta bizim odaya kadar odamıza girdi ve ışıkları acıverdi ama benim icin fark etmiyordu cunku benim icin her taraf ışıktı tam o sırada cok ilginc bir şeyle karşılaştım kendi vucudumu gordim!!! evet kendi vucudumu oturup kendi kendimi seyredıyordum, iki taneydim kendi kendime soruyordum kimdir bu acaba? Nasılda bana benziyor!!! başladım kendi kendimi uyandırmaya, bu kabustan kurtulayım diye ama uyanamadım babam dedi ki bak yatıyorlar işte hadi yerimize gidelim ama annem sakin olamadı ve benim uyuduğum yatağa doğru gelerek beni uyandırmaya başladı kalk muhammed kalk bana cevap ver ama cevap veremiyordu!!! bir kac defa uğraştı ama yok. Birden baktım ki babamın gozlerinden yaşlar dokuluyor o babam ki şimdiye kadar onun goz yaşlarını gorememiştim bağırışmalar başladı oracık yerden.. kardeşim uyandı ve sordu ne oldu? annem ona bağırarak, abin muhammed olmuş cok acıklı bir şekilde ağlıyordu bağırmalar fazlalaştı anneme giderek, anne ağlama ben burdayım bak bana!! ama kimse bana cevap vermiyordu, neden? oturup bağırmaya başladım, burdayım bakın işte ama kimse cevap vermiyordu başladım bağırmaya ya rabbi, ya rabbi ne olur beni bu ruyadan ve olduğum durumdan kurtar uzaktan bir ses duydum ve geldikcede yukseliyordu bu ses allah'u taalenin bir ayeti idi birden iki kişi beni tuttular, ama insan değillerdi cok korktum!! başladim bağırmaya, bırakın beni, siz kimsiniz? Ne istiyorsunuz? kabire kadar senin gardiyanlarınız dediler ben olmedim, daha yaşıyorum dedim neden beni kabire goturuyorsunuz? bırakın beni!! Ben hissediyorum, konuşuyorum ve goruyorum, ben olmedim bana gulumseyerek cevap verdiler dediler ki, ey insanlar sizzler cok ilginc yaratıksınız, sanıyorsunuz ki olum hayatın sonudur ama bilmiyorsunuz ki asıl olan sizin yaşadığınız hayat bir ruyadan ibaret olup olduğunuz zaman uyanıyorsunuz. beni kabire doğru cekiyorlardı hala yoldayken baktım ki benim gibi insanlar ve yanlarında da aynı o iki yaratıktan var, kimi ağlayor kimi guluyor ve kimi ise bağırıyordu onlara sordum neden boyle yapıyorlar? dediler ki, bu insanlar şaşkınlık icerisindeler, nereye gittiklerini biliyorlar, kimisi dalalettedir.. korku icinde sozlerini keserek sordum: ateşe gidiyorlar mi yani? evet dediler ' konuşmalarına devam ederek, o gulenler ise cennete gidiyorlar hemen sordum onlara, peki ben nereye gidecem? dediler ki, sen bazen iyi gidiyordun, bazende kotu bazen tovbe edip ertesi gun gunah işliyordun ve izlediğin yol tam olarak belli değildi ve hep oyle yitik kalacaksın sozlerini korku icerisinde keserek sordum: yani ben ateşemi gidiyorum yoksa? Onlarda, Allahın rahmeti geniştir ve yolculukta uzundur dediler yuzumu cevirdim korku icerisinde baktım ailem, babam, amcam, kardeşlerim ve akrabalarım hepsi Bir sandık icinde beni taşıyorlardı Onlara koiarak gittim ve onlara dedim ki benim icin dua edin lutfen Ama kimse bana cevap vermiyordu kimi ağlıyordu kimi ise huzunluydu Kardeşime giderek, dikkatli ol dunyanın fitnesi seni kandırmasın Beni duymasını cok isterdim O iki melek beni kabirdeki cesedimin uzerine bağladılar baktım ki babam toprak atıyor uzerime Kardeşlerim topak atıyor Ordaki insanlar hepsi uzerime toprak atıyordu dedim ki, ahh keşke onların yerinde olsaydım Allaha tevbe etseydim dun sabah namazımı kılsaydım Keşke her gun rabbime dua etseydim Keşke her gun tevbemi yenileseydim Keşke kotuluklerden uzak dursaydım Başladım bağırmaya, ey insanlar dikkatli olun dunya hayatı sizleri kandırmasın en azından birisinin beni duymasını cok isterdim. - ́; ̈; ̄; + Rep ́; ̄; ̈; - .

Olduğunu Bilmiyordu!! Bir anda uykudan kalktim cok ilginc bir ışık gordum ama odanın ışığı kapalıydı bir baktım saat 3:30 gece facir vakti peki gorduğum bu kadar ışık nerden birden şaşırıp kaldım baktım ki elimin yarısı duvarın icinde hemen elimi cıkardım korku icinde oturup elime bakıyordum tekrar elimi duvara dogru uzattım yine elim duvarın icine giriyordu!!!!!!!! bir gulumseme sesi duydum Yuzumu kardeşime dogru cevirdim, yatıyordu korku icinde yatağımdan kalkıp kardeşimi uyandırmaya gittim ama cevap vermedi annemin odasına doğru gittim babamı uyandırmaya calıştım birilerinin bana cevap vermesini istiyorum ama kimse cevap vermiyordu annemi uyandırmak uzereyken, baktım ki annem uykudan uyandı uykudan uyandı ama benimle konşmuyordu bismillahirrahmanirrahim diyordu ve tekrarlıyordu babamı uyandırdı, kalk kalk bir bakalım cocoklara dedi annem şimdi zamanımı bırak uyuyayim yarın ola hayr ola dedi babam ama annemin israrı uzerine babam kalkıverdi şaşkınlık icerisinde beraber odamıza doğru geldiler başladım bağırmağa, anne, baba ama hic birisi cevap vermiyordu!!! annemin elbisesini cekiyor beni dinlemesini istiyordum ama annem beni hissetmiyordu!!! başladım annemin arkasından yurumeye ta bizim odaya kadar odamıza girdi ve ışıkları acıverdi ama benim icin fark etmiyordu cunku benim icin her taraf ışıktı tam o sırada cok ilginc bir şeyle karşılaştım kendi vucudumu gordim!!! evet kendi vucudumu oturup kendi kendimi seyredıyordum, iki taneydim kendi kendime soruyordum kimdir bu acaba? Nasılda bana benziyor!!! başladım kendi kendimi uyandırmaya, bu kabustan kurtulayım diye ama uyanamadım babam dedi ki bak yatıyorlar işte hadi yerimize gidelim ama annem sakin olamadı ve benim uyuduğum yatağa doğru gelerek beni uyandırmaya başladı kalk muhammed kalk bana cevap ver ama cevap veremiyordu!!! bir kac defa uğraştı ama yok. Birden baktım ki babamın gozlerinden yaşlar dokuluyor o babam ki şimdiye kadar onun goz yaşlarını gorememiştim bağırışmalar başladı oracık yerden.. kardeşim uyandı ve sordu ne oldu? annem ona bağırarak, abin muhammed olmuş cok acıklı bir şekilde ağlıyordu bağırmalar fazlalaştı anneme giderek, anne ağlama ben burdayım bak bana!! ama kimse bana cevap vermiyordu, neden? oturup bağırmaya başladım, burdayım bakın işte ama kimse cevap vermiyordu başladım bağırmaya ya rabbi, ya rabbi ne olur beni bu ruyadan ve olduğum durumdan kurtar uzaktan bir ses duydum ve geldikcede yukseliyordu bu ses allah'u taalenin bir ayeti idi birden iki kişi beni tuttular, ama insan değillerdi cok korktum!! başladim bağırmaya, bırakın beni, siz kimsiniz? Ne istiyorsunuz? kabire kadar senin gardiyanlarınız dediler ben olmedim, daha yaşıyorum dedim neden beni kabire goturuyorsunuz? bırakın beni!! Ben hissediyorum, konuşuyorum ve goruyorum, ben olmedim bana gulumseyerek cevap verdiler dediler ki, ey insanlar sizzler cok ilginc yaratıksınız, sanıyorsunuz ki olum hayatın sonudur ama bilmiyorsunuz ki asıl olan sizin yaşadığınız hayat bir ruyadan ibaret olup olduğunuz zaman uyanıyorsunuz. beni kabire doğru cekiyorlardı hala yoldayken baktım ki benim gibi insanlar ve yanlarında da aynı o iki yaratıktan var, kimi ağlayor kimi guluyor ve kimi ise bağırıyordu onlara sordum neden boyle yapıyorlar? dediler ki, bu insanlar şaşkınlık icerisindeler, nereye gittiklerini biliyorlar, kimisi dalalettedir.. korku icinde sozlerini keserek sordum: ateşe gidiyorlar mi yani? evet dediler ' konuşmalarına devam ederek, o gulenler ise cennete gidiyorlar hemen sordum onlara, peki ben nereye gidecem? dediler ki, sen bazen iyi gidiyordun, bazende kotu bazen tovbe edip ertesi gun gunah işliyordun ve izlediğin yol tam olarak belli değildi ve hep oyle yitik kalacaksın sozlerini korku icerisinde keserek sordum: yani ben ateşemi gidiyorum yoksa? Onlarda, Allahın rahmeti geniştir ve yolculukta uzundur dediler yuzumu cevirdim korku icerisinde baktım ailem, babam, amcam, kardeşlerim ve akrabalarım hepsi Bir sandık icinde beni taşıyorlardı Onlara koiarak gittim ve onlara dedim ki benim icin dua edin lutfen Ama kimse bana cevap vermiyordu kimi ağlıyordu kimi ise huzunluydu Kardeşime giderek, dikkatli ol dunyanın fitnesi seni kandırmasın Beni duymasını cok isterdim O iki melek beni kabirdeki cesedimin uzerine bağladılar baktım ki babam toprak atıyor uzerime Kardeşlerim topak atıyor Ordaki insanlar hepsi uzerime toprak atıyordu dedim ki, ahh keşke onların yerinde olsaydım Allaha tevbe etseydim dun sabah namazımı kılsaydım Keşke her gun rabbime dua etseydim Keşke her gun tevbemi yenileseydim Keşke kotuluklerden uzak dursaydım Başladım bağırmaya, ey insanlar dikkatli olun dunya hayatı sizleri kandırmasın en azından birisinin beni duymasını cok isterdim. - &