Anne ya da Babasını Kaybeden Cocuk babasını kaybeden cocuklar annesini kaybeden kızın şiiri babası olenler icin şiir Oksuz ya da yetim cocuğun davranışları olen ebeveynin cinsiyeti diğer ebeveynin yeniden evlenip evlenmemesi ve başka kardeşlerin varlığına bağlı değişiklikler gosterir. Cocuğun oksuz ya da yetim kaldığı yaş tepkilerde farklılıklara neden olur. Yaş dilimlerine gore tepkileri şoyle belirlenebilir: 7 yaş oncesinde sonuc pek ağır değildir. Cocuk cok kucuktur ebeveynin yerine gelecek birini kabul edebilir. Eğer bu eksiklik cocuğu uzun sureli duygusal boşluğa gotururse durum kotuleşir. 710 yaş arasında olay daha zor karşılanır. Cocuğun mutsuzluğu acıkca gorulur. Olaya karşı cıkmak ister. Bunun sonucu olarak da gercekten kacma hayallere sığınma belirtileri ortaya cıkabilir. 10 yaş sonrasında tepkiler yetişkinlerinkine benzer niteliktedir. Ebeveyninden biri olmuş cocuklar uzerinde yapılan bir araştırma sonucları problemin duygusal ve zihinsel olmak uzere iki yonlu olduğunu ortaya koymuştur. Cocuğun yaşamında onemli yer tutan sevgi objesini yitirmesi duygusal şoka yol acar. Bunu daha karmaşık hale getiren cocuğun olumun niteliğini anlayamamasıdır. Soyutlama yeteneği henuz gelişmemiştir. Iki onemli kavram olan sebep sonuc ona yabancıdır. Bu nedenle cocuğa acıklama yapılırken yanlış izlenimler oluşturulabilir. Olenlerin yok olmadığı başka bir dunyaya gittiği şeklindeki acıklamalar cocuğa ebeveynin geri doneceği inancını verebilir. Herkesin oleceği buna bir şeyin sebep olacağı acıklamaları cocukta olum korkusu meydana getirebilir. Ebeveynin olum nedenini duşunen cocuğun aklına hataları saldırgan davranışları gelebilir. Sonucta onda sucluluk duyguları oluşabilir. Cocuğun duygusal tepkileri gelişim duzeyine olen ebeveyn ile olan ilişkilerine olum koşullarına ve ailenin tepkisine bağlı olarak farklılık gosterir. Cocuk iki şekilde tepki gosterebilir: Terk edilmiş olma duygusu sucluluk duygusu. Terk edilmiş olma duygusu cocukta uyumsuzluk yalnızlık boşluk duyguları oluşturur. Cocuk kendisinin ve diğer aile uyelerinin olup olmeyeceğini sorar. Bırakılmışlık duşuncesi olen ebeveyn ile birleşme hayallerini geliştirebilir. Bu birleşme isteği olumun bir sonuc olarak gorulmesini engeller. Kucuk cocuklar olen anne ya da babalarıyla gokte birleşeceklerini duşunurler. Gizli sucluluk duyguları cok guc dışa vurulur. Cocukta surekli cezalandırılacağına dair endişe vardır. Bu durum gece korkusu ve kabuslara sebep olabilir. Bu konuda yapılan araştırma ve bulgulara gore vakaların %13'unde aşırı ağlama %35'inde uzgun ve mutsuz gorunme diğerlerinde gulme taşkınlık gerileme davranışlarıyla aşırı yemek yeme dışkı kacırma ve masturbasyon saptanmıştır. Olen ebeveynin cinsiyetine gore cocuğun tepkileri değişebilir. Cocukla aynı cinsiyetteki ebeveynin olduğu vakalarda sucluluk duygusu hala belirgindir. Depresif belirtiler veya savunma amaclı davranış bozuklukları gorulebilir. Olen karşıt cinsiyettki ebeveyn ise olenin idealizasyonu soz konusudur. Cevre tarafından ebeveynin kotulenmesi halinde cocuk ofkelenir. Bu durum cocuğa ebeveynin hep kendine ait kalmasını sağlar. Aynı cinsiyetteki ebeveynin olmesi ile cinsel ozdeşim sorunları ortaya cıkabilir. Ebeveynin yeniden evlenmesi onemli bir problemdir. Kız coocuklarının uvey anneyi kabullenmemesi onun babasının sevgisini elde etmesini annenin yerini almasını hoşgormesi cok guctur. Uvey baba daha kolay kabul edilir cunku anne sevgisi ile durumu duzeltmeye calışır. Yinede erkek cocukların karşı cıkışları olabilir.