Hayat bu bahcede yurumeye benzer Hayat bu bahcede yurumeye benzer Delikanlı yıllar sonra doğduğu kasabaya doner. Sabah uyandığında aklına yıllar once evlenmek istediği, kasabanın guzel kızı gelir. Kızın guzelliği cevre kasaba ve şehirlerde bile dillerdedir ve kimler istediyse kız bir turlu olumlu yanıt vermemiştir. Otelden cıkar ve gorduğu yaşlı adama kızı sorar. Yaşlı adam az ilerde guzel bahce icinde bir ev gosterir, kızın orada oturduğunu soyler. Delikanlı merak eder, kızın nasıl biriyle evlendiğini. Bir koşede beklemeye başlar, bir muddet sonra yaşlıca kel pekte hoş gorunmeyen bir adamı yolcu eder kız kapıdan... Ustelik zengin bir adam da değildir... Adam gittikten sonra delikanlı calar kapıyı, kendini tanıtır. Sorar niye bu adamla evlendiğini kıza... Kız soylerim der ama bir koşulla... Evin arkasında buyuk bir gul bahcesine goturur delikanlıyı ve der ki: Bu bahcenin en guzel gulunu bana getirirsen sana niye bu adamla evlendiğimi... Ama asla geri yurumek yok bahcede, arkana bakmak yok en guzel gulu istiyorum sadece... Memnuniyetle der delikanlı ve girer bahceye... Cok guzel sarı bir gul durmaktadır karşısında tam elini gule uzatmışken pembe bir gonca gorur az otede, ilerler... Ona uzanırken kadife kırmızı bir gul ilişir gozune ilerde... Derken... Birde bakar bahcenin sonuna gelmiş... Kıza verdiği soz gelir aklına.. Geri donmek yok... Ne yapsın.. Mecburen bulduğu alelade, hatta solmaya yuz tutmuş bir gulu mahcup bir şekilde goturur kıza... Kız gulumser gulu gorunce.. ''Bilmem aldın mı cevabını''der delikanlıya... Hayat bu bahcede yurumeye benzer...