yureğim yine gitme zamanı! Dinle beni yureğim... sadece ve sessizce dinle... ve selam et yureğim... sevdaya aşka dair ne varsa hepsine selam et. ... Bir yalvarışla cıkmıştık yola biz... bir haykırışla... umutlarımızı anlatmıştık susayan gonullere... biz sevdanın esiriydik yureğim... biz aşk askeriydik... Şimdi bir koşede bukukse boynumuz... ağlıyosak hala, incilmişsek yine toparlanma zamanı yureğim... bu yolda acının adını GUL koyduk biz... zehirin adını BAL koyduk biz... itselerde, herkesi DOST bildik biz... bilelim yureğim hep boyle bilelim biz... Dertlere siper olma zamanı, gonullerde sevda olma zamanı.. yureğim kışın bahar olma zamanı... hadi bir umut yine... kalkalım ayağa.. hadi silelim gozyaşlarımızı... kimse gormesin bilmesin ağladığımızı... dostumuz olan geceyi bekleyelim yureğim... vede bizi yalnız bırakmayan yıldızlarımızı.. onları dost sectik biz kendimize... cunku hem cok uzaktırlar hemde cok yakındırlar... vede ışıklarıyla geceyi ne guzel aydınlatırlar... ortsun yureğim gece butun yaralarımızı... saklasın bizim gozyaşlarımızı... elimizi kaldırdık ya semaya biz... UNUTMA yureğim biz istedik AŞIK olmayı RABBİMİZDEN... biz istedik dertleri can ı gonulden... gelsin dedik... sevginin fedakarlığı olacakdı elbet... Yureğim AŞIKLAR icin burası sadece bir golgelikti.. yani okadar kısaydı.. O yuzden AŞIKLAR buraya hic kıymet vermediler... kimseyi incitmediler.. değmezdiki zaten bir golgelikdi bura onlar icin... onların yurdu AŞIKLAR DİYARIYDI... ne kadar uzağız dimi yureğim oraya.. gayret yureğim... gayret ve az sabret yureğim... kapı kapı dolaşma zamanı şimdi... sevginin sahibini anlatmak icin... kovulsakda anlatma zamanı yureğim aşkın sahibini tanıtmak icin... anlatalım haykıralım ve yanalım yureğim... nereye gidiyor bu insanlar diye... ağlayalım yureğim ağlayalım... bize sevgiyi oğretmişti RABBİM... sevgiyi tanımamız icin bize anne baba eş dost gondermişti... ama bunlar aractı yureğim... basamak basamak HAKKA ulaşmak icin... sevmekti yureğim sadece onun icin... Huzun mevsiminde dokulen yaprak gibiyiz... savrulduk heryere.. kaybettik benliğimizi.. unuttuk nerden geldiğimizi ve nereye gittiğimizi... ve şimdi yureğim... hatırlama ve hatırlatma zamanı... gozler sahtelikleri gordu hep.. eller sahteye uzandı hep... kac el yetim başını okşuyor yureğim... kac el bir gozyaşı siliyor... oysaki bu eller bize yureklere dokunmak icin verilmişti... ve kacımız şimdi gercekleri goruyor.. kacımız işine geleni goruyor... oysa yureğim bu gozler hakkı gormek icin verilmemişmiydi... ve kacımızın kulağında sevgi sozcukleri cınlıyor... kacımız iyi şeyler duyuyoruz.. oysa bunların hepsi bize bir duyguyu busbutun yaşamak icin verilmişti... AŞK... işte ozaman goz onu gorurdu, kulak onu duyardı, ayak ona varırdı, el ona uzanırdı... Hasret yukunu sırtlayarak cok yollar aldık... gozyaşlarımızı gonlumuze akıttık... ve yureğim senle beraber kanadak, acıtıldık, incitildik, itildik... varsın yapsınlar yureğim... biz burda kalıcı değiliz... varsın yapsınlar yureğim biz lanet edici değiliz... her şeyi goren her şeyi goruyo yureğim... sen uzulme... mahzun olma... Umut hayalimiz olsun.. sevdamız sermayemiz olsun... gozlerimiz ışığımız olsun... sozumuz ozumuz olsun... halimiz aşkımız olsun... benliğimiz HAK ESİRİ olsun... guneşimiz ruyamız olsun... ve bir gun olduğumuzde ADIMIZ AŞIK KONSUN... hep diyorum ve hep diyeceğim yureğim sanma AŞK kolay değildir... AŞIKLAR DİYARINA varmak kolay değildir... bedelde herşeyi ister... AŞIKLAR kendilerini duşunmezlerdi kendileri yoktiki zaten onlar hic buraya ait olmadılarki... onların yaşadığı acıları yaşamadan bu yolda sana yol yok yureğim.. yol yok... ve yureğim yine gitme zamanı...