aileleri yoneten cocuklar Boyle cocukları gormuşuzdur. Anne babalarını parmağında oynatırlar. Hayır lafından anlamazlar. Gercekten anne babaya illallah dedirten cocuklarla nasıl başa cıkabiliriz?Anne babaların işi cok zor Anne babalarla calışıyor olunca, aile hayatlarına odaklanınca, ister istemez her yerde cevremdeki aileleri gozlemler, anne baba ve cocukların nasıl davrandıklarını, birbirleriyle nasıl bir birliktelik ve etkileşim icinde olduklarını anlamaya calışır oldum. Hele bu tatil zamanında, daha cok dışarlarda olunduğundan mı, daha cok vakit olduğundan mı bilmiyorum antenlerim biraz daha acık! Zannetmeyin ki dışardan bakıp ahkam kesiyorum. Cuvaldızı kendime batırmaya da calışıyor kendi aileme de bu gozle bakmaya gayret ediyorum. Anne olarak kendimi de sorguluyorum. Bircok yerde, farklı ortamlarda ve farklı aile tiplerinde şunu gozlemledim: Cocuklar anne babaları yonetiyor! Kontrol onların elinde. Bunu aslında anne babalardan da duyuyordum; "parmağında oynatıyor bizi"; "ne istese yaptırıyor" diye. Gozlemlemek pekiştirdi. İzlediği macın ortasında, cocuğu "sen de uyu!" dediği icin kalkıp otel odasına gitmeye zorlanan babalar, her istediğini yapmak icin tatil koyunde butun gununu cocuğunun peşinde koşarak geciren anne/babalar, ağlayıp sızladığı icin tum yolculuğu cocuğuyla birlikte feribotun tuvaletinde geciren anneler, gece yarısına kadar uyumayan; akşam yatana kadar ve sabah uyanır uyanmaz bilgisayar başında oyun oynayan cocuklar... ve daha bircoğu... "Aman aman uzulmesin!" diye yapıyoruz. Bazen kolayımıza kacıyor. "Ağlamasın, zırlamasın şimdi kim uğraşacak, dediğini yapıverelim" diyoruz. Bazen farketmiyoruz bile... Eğer aile hayatı bir araba ise; direksiyonda anne ve/veya baba oturuyor. Yanında ise eşi. Zaman zaman şofor değişimi olmalı tabii. Arabanın nereye gideceğine; nerede durulacağına anne baba ortak karar vermeli. Cocuklar ise arkada. Tabii ki onların da soz hakkı var ama, ebeveynler her seferinde arkaya donerse araba bir yerlere toslayabilir. Ya da cocuklar arkadan gordukleri kadarıyla yolu tarif ederse, yanlış yerlere gidilebilir. O halde anne babalar olarak kontrol bizde! Ailenin ve cocukların yonetimi bizim etki alanımızda. Kararlar ve kurallar bizim tarafımızdan belirlenmeli. Bu demek değil ki cocukların hic hakkı yok. Onların fikri sorulacak; karar ve kurallara katkıda bulunacaklar.. Zaten en doğrusu herkesin goruş birliği icinde olması. Bundan sonrasında cizilen sınırları tutmak ve gerektiğinde hayır demek anne babanın sorumluluğu. Cocuklar her zaman bunları esnetmeye hazır. Bazen tatlılıkla; yuzumuze bakıp icimize işleyen bakışları, "annecim babacım noolur" lu sozleriyle. Bazen de bağırıp cağırma ağlama sızlamalarıyla.. Kontrolu ele almak ve bu anlamda yapılması gerekenleri yapmaya calışmak kısa donemli bakıldığında işleri zorlaştırabilir. Ancak uzun donemli duşunduğumuzde daha istikrarlı ilişkiler ve sağlam bir aile yapısı icin gerekli... alıntı