Sana bir surprizim var Genc kız, el aynasında makyajını kontrol etti; " Gayet iyi." dedi. Guzelliğinden emindi. Cevresindeki erkeklerin pervane olmasından zaten biliyordu guzel olduğunu. Hayatın tadını cıkaran, rahat yaşayan biriydi. Cep telefonu caldığında, akşam arkadaşlarıyla hangi eğlence yerine gideceğine karar vermeye calışıyordu. Telefondaki numaraya baktı, arayan annesiydi. Alo. kızım, nasılsın? İyiyim anne. Ne oldu Sana bir surprizim var. Surpriz mi? Evet. Cok eski bir arkadaşım, dostum şehrimize gelmiş.. Eee kimmiş. Kim olduğu surpriz. Fakat, onu senin almanı istiyorum. Ben mi? Evet, senin iş yerine yakın olan parkı biliyormuş. Parka gitmesini ve seninle buluşmasını soyledim. Senin de parka gidip onu almanı istiyorum. Anne, ben boyle şeyleri sevmem, kendin halletsen. Kızım 1 2 saatlik bir işim var. Ayrıca seni bebekliğinden tanıyan bir arkadaşım. Seni gorunce mutlaka cok sevinecektir. Amaaan. Peki peki. Nasıl tanıyacağım. Evden cıkarken uzerine giydiklerini tarif ettim. O parkta bazı oturaklar piknik masası şeklinde. Parkın sinema tarafı girişindeki ilk piknik masasına otur. O gelince seni bulacak. Tamam anne.. tamam. Kızım senden her gun mu bir şey istiyorum. Universiteyi bitireli, hele de işe gireli bir fatura yatırmaya bile gondermedim. Hemen darılma, tamam dedim ya. O nasıl tamam demekse. neyse, hadi o zaman, izin al da cık, bekletme. Ben de işlerimi bitirip hemen geleceğim. Genc kız, izin alıp cıktı. Kısa bir yuruyuşten sonra parka vardı. Bu parkta daha once hic oturmadığını farketti. Arkadaşlarıyla hep paralı, luks eğlence yerlerine giderlerdi. Annesinin tarif ettiği, girişteki ilk masayı buldu, boş olan kısmına oturdu. Masanın diğer tarafında bir koylu kadınla, kucuk kız oturuyordu. Onlarla aynı yerde bulunmaktan utandığını hissetti. " Annemin arkadaşı cabucak gelse de, şunlardan kurtulsam" diye duşundu. Koylu kadın cekinerek seslendi; Afedersin kızım, bir şey sorabilir miyim? "Kızım" diye seslenmesi iyice sinirlerini bozdu. Ne var, adres mi soracan! .. Sert cıkış karşısında kadın sesini alcalttı; Hayır kızım, başka bir şey soracaktım. Sizin gibi cahiller ya adres sorar, ya para ister. Koylu kadının kızaran yuzune aldırmadı bile. O sırada şık ve luks giyimli, orta yaşlı bir kadının uzaktan yaklaştığını gordu. " Nihayet." diye duşundu. Ayağa kalkıp kadını karşılamaya calışırken, kadın yanlarından gecip gitti. Somurtarak geri oturdu. Yanındaki kucuk kıza daha sıkı sarılmış koylu kadının gozunden bir damla yaşın suzulduğunu gordu. Kadın gozyaşını saklamak icin diğer tarafa donunce bir yuzundeki buyuk yanık izi gorundu. Genc kız manalı manalı guldu; Bak kolayca gozyaşı dokebiliyorsun, yuzunde de cirkin bir yanık izi var. Burda ne bekliyorsun gec bir koşeye ac mendilini ağla. Fakat ağlamayla benden bir şey koparacağını sanma, tamam mı. Kadın dayanamadı; Cahil deyip duruyorsun. Ne cahilliğimi gordun. Tanımadığım bir kadına, torununun yanında hakaret mi ettim! . Oooo... laf yapmayı da biliyormuş Anlaşıldı kızım, sen universite bitirmiş, cok şey oğrenmiş olabilirsin ama insanlıktan sınıfta kalmışsın. Torunumu okutmak icin uğraşacaktım. Fakat seni gorunce vazgectim. Yaşlı kadın, kucuk kızı alıp masadan kalkarken, boşalan yere doğru şık giyimli bir kadın yaklaştı. Cevap vermek icin hazırlanan genc kız zengin giyimli, şık kadını gorunce uzaklaşan yaşlı kadına cevap vermekten vazgecti. Yaşlı kadın geriye bakmaya calışan kucuk kızın başını eliyle engelledi. Bir sure sonra, genc kızın annesi parkta yanına geldi. Merhaba kızım, Zeynep teyzen nerde? Kimse gelmedi anne. En son bir bayan geldi, yanıma oturdu. O da sadece dinlenmek icin gelmiş biriymiş. Allah Allah! ... giyindiklerini cok iyi tarif etmiştim, seni nasıl bulamadı anlamadım. Yanında kucuk bir kız olacaktı. Genc kız bir an durakladı. Kucuk bir kız mı? Evet Anne! . biz zengin, kulturlu insanlarız. Herhalde arkadaşın da zengin, kulturlu biridir, değil mi? Kultursuz değil ama zengin değil. Sakın bana koylu bir kadın olduğunu soyleme. Koyden gelen kadına ne denir ki! .. Oh. iyi iyi, koylu kadınları karşılmaya beni gonderiyorsun. Kızım, o kadına bir borcumuz vardı. O zamanlarda borcumuzun karşılığı bir şey veremedik. ' Gun gelir, bir ihtiyacım olduğunda, ben kapınızı calarım'. Dedi ve işte bu gun kapımızı caldı. Ne istiyormuş? Torununu okutmamızı istiyor. Baban şimdi arabayla gelip hepimizi alacak, kayıt icin okula goturecek. Anne, o koylu kadına ne borcun olabilir ki, anlayamadım? Annesi, kızının ofkeli ses tonuna dayanamadı; Kızım, sen bebekken biz koydeydik. Eee. Sana yıllar once bahsetmiştim, koydeyken evimiz yandı, biz de inekleri, atları, tarlaları neyimiz varsa hepsini satıp koyden goctuk, demiştim. Evet, hatırladım. O yangınla ilgili bir ayrıntıyı, seni uzulebilir veya seni evde yalnız bıraktığımız icin darılabilirsin korkusuyla anlatmamıştık. Herhalde şimdi anlatacaksın. Baban evde yoktu, ben de su doldurmaya koy pınarına gitmiştim. Lodos mu ne diyorsunuz, işte o ruzğar bazen ters esiyormuş, yukardan aşağı filan. Sen beşikte uyuyorken ruzğar bacadan iceri esince kozler ocaklıktan tahtalara sıcramış, yangın başlamış. Pınar yerinden dumanları gorup koştuğumda alevler heryeri sarmıştı. Birazdan yıkılacak gibi gorunen eve yine de girmek icin atıldığım anda Zeynep teyzen kucağına seni almış olduğu halde dışarı fırladı. O sahneyi hic unutamam; onun kucağından seni aldığımda o cığlıklar atıyordu. Nicin? Seni kurtarırken, sağ tarafı yanmıştı. Gelince gorursun sağ yanağında ağır bir yanık izi var. Cok acı cekti cook. Dur ağlama, seni bu kadar uzeceğini bilmiyordum. Tamam kızım, bak makyajın akıyor, ağlama. Hah! .. baban da geldi Fakat Zeynep teyzen hala bizi bulamadı.