Ey gonul... Ey kader... Esselamun Aleykum ve Rahmatullah ve Berakatuh Bu yazı nefsinden gonlune Allah 'ın inayetiyle muhteşem bir donuş yapan sevgisiyle yaşayan seven sevginin kıymetini bilen bir kardeşime ithaf olunmuştur. Gunler geciyor... Dun sevdiklerimi benden bir bir aldı... Bugun ise sevebileceğim tek bir şey kaldı... Ya sevgi geciciydi, ya da benimki sevgi değildi... Ya sevgi terkederdi, ya da terkeden sevgi değildi... Umutsuzluğun golgesinde ışığı aramak misali... Karanlıkta yolunu bulanlara o yolu bulduran bir bekcisi var bu Kainatın... Bir an dahi olsa karanlığın farkına varıp... Bir of cekip keşkeyi aklından gecirenlere butun ışığını sunan bir Bekci var... Gunler geciyor... Yeni yeni insanlar giriyor cevreme.. Yeni yuzler, yeni hevesler... Zalim nefsim bilemedin sen... Hey yalan dunya... Bırakmadın beni... Sevgiymiş, adın batsın... Sen sevgiysen ne verdin bana... Hoş, ne de guzel diyordum... Bakmazdım bile boş işlerle uğraşanlara.. Yaşa... Hayat var zevk eğlence... Zaten 3 5 gunluk hayatımız, onda da gozyaşı mı dokeceğiz... O gun kıpkırmızıydı gozlerim... Ama ağlamamıştım... Ağlayamamıştım... Keşke ağlasaydım... Keşke.. İşte keşke demem belki "bahane" oldu Bekci icin.. Biliyordu karanlıktan ışığa duyduğum ozlemi... Bahane arıyordu... Benim bu deli gonlum cabuk sever, cok koşar cok yıpranır ama kolay kolay bırakmazdı... Ya benimkiydi sevgi... ya da sevgi benim dışımdakiler... Ya ben goremiyordum ışığı, ya ışık bana gorunmuyordu... Herşey o bir ana kadardı... Hevesle... İstekle başlayan... Sonu pişmanlıkla biten her siyah bulut... Gokyuzumu kararttı bir bir... Guneşi gorunmez ettiler bana... Ayı gorunmez... Herkesle birlikte unutmuşum... Gulluk gulistanlık yaşarken bir anda fark ettim, ampul de aydınlatıyor ama, pili bir gun bitecek... O ana dek belki goremedim guneşi, yahut dikkatli bakmadım... Kafamı kaldırdım, ama o yoktu... Hayal meyal bana anlatılanlarla aradım guneşi... Bilmiyordum nasıl geri getirecektim... Ustum kara altım kara... Beyaz elbisem olsa ne yazar... İcimdeki guneşi cıkaramadıktan sonra, koca guneş kac yazar... Dediler ki... Once gonlundeki bulutları dağıt... Nasıl dedim, nasıl olacak bu... kalbi titretirsen o kirler dokulur... Ama nasıl... Sallasam olmaz ki... Bak dediler, nasıl gok titreyince yağmur yağar, kalbi titreten de gozyaşıdır... Ağla dediler... Ağla... Seni ağlatacak olan bir Bekci var... Velhasıl her hareketi izleyen, ama bekleyen, cokca sabreden... Bilen duyan işiten goren bir bekci var... Ağla dediler nasıl, Ağla be kurban... Ağla... Sen yeter ki iste... Seni ağlatacak bir Bekci vardır... Ağladım... Cok uzun sure ağladım... Bilmiyorum kalbimdeki bulutlar dağıldı mı ama, meğerse gokteki guneş aynen duruyormuş... Gozumdeki sisler kayboldu... Sonra dağlara cıktım... Kalbimle... Sevgimle... Arzumla... Artık guneşe yaklaşmak, yak&

Ey gonul... Ey kader... Esselamun Aleykum ve Rahmatullah ve Berakatuh Bu yazı nefsinden gonlune Allah 'ın inayetiyle muhteşem bir donuş yapan sevgisiyle yaşayan seven sevginin kıymetini bilen bir kardeşime ithaf olunmuştur. Gunler geciyor... Dun sevdiklerimi benden bir bir aldı... Bugun ise sevebileceğim tek bir şey kaldı... Ya sevgi geciciydi, ya da benimki sevgi değildi... Ya sevgi terkederdi, ya da terkeden sevgi değildi... Umutsuzluğun golgesinde ışığı aramak misali... Karanlıkta yolunu bulanlara o yolu bulduran bir bekcisi var bu Kainatın... Bir an dahi olsa karanlığın farkına varıp... Bir of cekip keşkeyi aklından gecirenlere butun ışığını sunan bir Bekci var... Gunler geciyor... Yeni yeni insanlar giriyor cevreme.. Yeni yuzler, yeni hevesler... Zalim nefsim bilemedin sen... Hey yalan dunya... Bırakmadın beni... Sevgiymiş, adın batsın... Sen sevgiysen ne verdin bana... Hoş, ne de guzel diyordum... Bakmazdım bile boş işlerle uğraşanlara.. Yaşa... Hayat var zevk eğlence... Zaten 3 5 gunluk hayatımız, onda da gozyaşı mı dokeceğiz... O gun kıpkırmızıydı gozlerim... Ama ağlamamıştım... Ağlayamamıştım... Keşke ağlasaydım... Keşke.. İşte keşke demem belki "bahane" oldu Bekci icin.. Biliyordu karanlıktan ışığa duyduğum ozlemi... Bahane arıyordu... Benim bu deli gonlum cabuk sever, cok koşar cok yıpranır ama kolay kolay bırakmazdı... Ya benimkiydi sevgi... ya da sevgi benim dışımdakiler... Ya ben goremiyordum ışığı, ya ışık bana gorunmuyordu... Herşey o bir ana kadardı... Hevesle... İstekle başlayan... Sonu pişmanlıkla biten her siyah bulut... Gokyuzumu kararttı bir bir... Guneşi gorunmez ettiler bana... Ayı gorunmez... Herkesle birlikte unutmuşum... Gulluk gulistanlık yaşarken bir anda fark ettim, ampul de aydınlatıyor ama, pili bir gun bitecek... O ana dek belki goremedim guneşi, yahut dikkatli bakmadım... Kafamı kaldırdım, ama o yoktu... Hayal meyal bana anlatılanlarla aradım guneşi... Bilmiyordum nasıl geri getirecektim... Ustum kara altım kara... Beyaz elbisem olsa ne yazar... İcimdeki guneşi cıkaramadıktan sonra, koca guneş kac yazar... Dediler ki... Once gonlundeki bulutları dağıt... Nasıl dedim, nasıl olacak bu... kalbi titretirsen o kirler dokulur... Ama nasıl... Sallasam olmaz ki... Bak dediler, nasıl gok titreyince yağmur yağar, kalbi titreten de gozyaşıdır... Ağla dediler... Ağla... Seni ağlatacak olan bir Bekci var... Velhasıl her hareketi izleyen, ama bekleyen, cokca sabreden... Bilen duyan işiten goren bir bekci var... Ağla dediler nasıl, Ağla be kurban... Ağla... Sen yeter ki iste... Seni ağlatacak bir Bekci vardır... Ağladım... Cok uzun sure ağladım... Bilmiyorum kalbimdeki bulutlar dağıldı mı ama, meğerse gokteki guneş aynen duruyormuş... Gozumdeki sisler kayboldu... Sonra dağlara cıktım... Kalbimle... Sevgimle... Arzumla... Artık guneşe yaklaşmak, yakî;n olmak istiyordum... Cunku artık gorebiliyordum... Onceden kordum, bakmıyordum... Gunler geciyor... Etrafımı sarıyor cicekler... Artık bostan korkuluğu değil bahcem... Guller gulumsuyor bana, kuşlar selam veriyor... Guneş ise, tam tepemde, ışıl ışıl ışıldıyor... Gonlum,... Gonlumdeki bulutlar kayboldu herhalde... Cunku artık sevgiyi biliyorum... Sevmeyi biliyorum... Ya benimki sevgi, ya sevdiğimin ki diyorum... Cunku sevgiyi biliyorum... Cunku seviyorum... Cunku seviyorum... Cunku seviyorum... "Yemin ederim ki sizler iman etmeden Cennet'e giremezsiniz, ve birbirinizi sevmeden de iman etmiş olmazsınız." Muhammed Mustafa "... Sevelim sevilelim, dunya kimseye kalmaz." Yunus Emre "Gel, yine gel...100 kez tevbe bozmuş olsan da gel... Mecusi de olsan, putperest de olsan gel... Gel... Yine gel... Bu kapı herkese acık." Mevlana Sevginin kutsiyetini, her ozde olan mevcudiyetini, gozle sozle elle değil, gonulle sevileceğini bilenlere selam olsun... Allah cumlemizi mağfiret eylesin, kara bulutlarımızı dağıtsın... Rahmet yaşlarıyla yıkasın kalbimizi... Nuruyla temizlesin... Tevfiği ile tutsun elimizden,... O 'nu bırakmayan kullarından eylesin... O 'nun bu kainatı sevgiyle yarattığını bilen kullarından eylesin... Yeter ki sevsin, yeter ki sevsin... yeter ki sevsin... Kainatın aşktır ozu... Aşk... heves olamayacak kadar yuce, nefse uyamayacak kadar kutlu bir duygu... Aşk Allah 'a kul olabilme yolu... Selametle kalınız...