Hem ağlarım, hem giderim... neden bilmiyorum, evlilik duşuncesi, soz, nişan, duğun, isteme, kına gelecek olan o olayları duşundukce o kadar geriliyorum ki anlatamam... hatta oyleki bana ne zaman soz takılacağını falan soranlarla kavga ediyorum. size ne diye kızıyorum... sevgilimin ailesine kızıyorum icten ice, garip şekilde kin duyuyorum... neden istemeye geleceklermiş die... abuk sabuk bahaneler uretip onlardan ve sevgilimden nefret ediyorum... sonra da bu konular acılmayında veya durulunca ne zmn nişan yapacaz die kavga cıkarıyorum... bir yandan istiyorum bir yandan istemiyorum... annem sorduunda yok ole bişey istemem falan olmayacak daha sonra yaparız diyorum... sacma sapan bahaneler uydurup erteletmeye calışıyorum... gun yaklaştıkca gıcık oluyorum... bu stresi kaldıramayacağımı duşunuyorum... kendimi hic hazır hissetmiyorum sorumluluk almaya... ama artık yaş kemale erdi yani... bekleyecek bişeyim yok... okul bitti, 3 senedir calışıyorum... yuksek lisans bahane ettim o da bitti... cevremdeki herkes artık bişeyler olsun die bekliyor... aslında duşununce sevgilimle aynı evde yaşamak, onunla bir omru paylaşmak cok hoşuma gidiyor... ama gene de icimde de ofkeli bi ses var... yani hem ağlarım hem giderimŞenizsenağlama merak ediyorum kızlar sizde benim gibi mi hissediyorsunuz veya zamanında hisseden var mıydı... yoksa bende mi bi anormallik var? karmaşık duygular icindeyim... her gun sevgilimin ailesiyle ilgili abuk sabuk ruyalar goruyorum iyicene kızıyorum... ne olacak benim bu halim bana yardım edin!!!