Tas kesiLen ekmek Bir cimri kadin varmis, Uc ogluyla yasarmis. Usaklar, hizmetciler, Erzakla dolu kiler. Ama kadin cok cimri, Gelse fakirin biri. Ta uzakdan kovarmis, Hemen bastan savarmis. Yandaki viranede, Bir perisan hanede. Baska bir aile var, Cok fakir zavallilar. Hepsi de usumus ve ac, Bir tas corbaya muhtac. Bir anne ve uc cocuk, Hava sogukmu soguk. Fakir, zengine varmis, Kapisinda yalvarmis: "Ah ne olur efendim, Lutfunuza guvendim. Bir dilim ekmek verin, Fakiri sevindirin. Ac ve hasta kucukler, Sendan bir yardim bekler." Cimri kadin bu hale, Hic aldirmamis bile: "Hic ekmegim yok inan, Olsa vermezmi insan? Ekmek varsa tas olsun, Gozumuze yas dolsun". Fakir kadin uzulmus, gozunden yas suzulmus. Umitsiz, hasta yine, donmus yikik evine. Zengin kadin bagirmis, Cocuklari cagirmis: "KIzarmis yagli ekmek, Hosunuza gider pek. Soyleyin hizmetciye, Kesip koysun tepsiye!" Biraz sonra iceriye, Hizmetcilerden biri. Dalip yildirim gibi, Demis "Aman Ya Rabbi! Mutfakdaki ekmekler Tas olmus birer birer." "Bunda ne var akilsiz, Bayatmis yalniz. Firinciya kos hemen, Uc ekmek al yeniden." Uc ekmek alip doner, Agirlasir ekmekler. "Ne agir ekmekmis bu, Canim cikti dogrusu. Merak ettim bayagi, ac bakalim kapagi". Acinca yavas yavas, Ne gorsun:Uc tas. Durmuyor mu yan yana?Bir ciglikla divana. Yikilmis cimri kadin, Saclari darmadagin. Aksam kendine gelmis, ve Allaha yonelmis. Kalbi dolu endise, Pisman yaptigi ise. "Rabbim! Bagisla beni, Gozum acildi yeni. Kotu yollara saptim, Dunya malina taptim. Cimriye cikti adim, Kimseye acimadim. Sabah gelen fakire, Yalan dedim yok yere. Simdi gozum yas dolu, Sepet ise tas dolu. Hata ettim bir kere, Iste kapanip yere. Neyim varsa mal para, Alsin fakir fukara. Duasi kabul olmus, Eli acik kul olmus. Yasamis nur icinde, Kalbi huzur icinde.