İhtiyar 'Copcu' İhtiyar Copcu İhtiyarlığa adım atalı cok olmuştu. Gozleri dalgalara takılmış halde, iyi kotu yonleriyle gecmişi duşunuyordu. İnsanlığa karşı pek guveni kalmamıştı. İyilik yaptıkca nankorluk gorduğunu duşunuyordu. Coğu kişinin kendisine "enayi" gozuyle baktığını da biliyordu. Fakat karşılıksız iyilik yapmaktan vazgecmiyordu. Cunku kendisini hayata bağlayan cok az değerden birisi de, kendisine olan saygısıydı. Onu da kaybederse, her şeyini kaybetmiş olacağını duşunuyordu. İhtiyar adam kayalıkların uzerinden yavaşca doğruldu, denizin kenarına atılmış kırık icki şişesi gozune takılmıştı. İcki icmezdi ama gorup de almazsa ve bu kırık şişe birine zarar verirse vicdan azabı duyacağını duşundu. Onun şişeyi yerden aldığını goren biri kız, biri erkek iki genc guluştu. Erkek ; " Copcu herhalde. " dedi. İhtiyar adam herkesi hoş gormeye calışırdı, ozellikle gencleri ama yine de gencin, kendisi hakkında arkadaşıyla şakalaşırken biraz sesini alcaltmamasına, kendisinin duymaması icin gayret etmemesine canı sıkılmıştı. İhtiyar kırık camları atmış donerken, genclerin az once kendisinin oturduğu kayalarda, azgın dalgalara karşı şakalaştığını, birbirini itekler gibi yaptığını gordu. Biraz daha uzakta bir kayaya gidecekti ki, birinin denize duşme sesi ve cığlığı kulaklarında cınladı. Kız duşmuştu. Sportif yapılı gencin hemen atlayıp kızı kurtarmasını bekledi. Fakat kayadan kayaya telaşla koşan genc atlamaya cesaret edemiyordu. Genc ne yapacağını bilemez halde dalgaların uzaklaştırdığı kız arkadaşına bakıyor, bağırıyordu. Sağa sola deli gibi koştururken, hemen yanından birinin denize atladığını duydu, bu az once dalga gectiği ihtiyar adamdı. İhtiyar adam dalgaların tum zorluğuna rağmen, guclu kulaclarla kıza yetişti, saclarından yakaladı kayalara doğru cekti. Kayalara yaklaştığında kıyıdaki genc, kızı yakalayıp once yukarı, sonra sahile cekti. İhtiyar adamı o anda unutmuştu bile. Birden aklına gelip denize doğru baktığında ihtiyar adamın hala cıkamadığını gordu. İhtiyar kollarında derman kalmamış halde, kendisini kıyıdan koparmaya calışan dalgalara kendini bıraktı. Genc cılgına dondu, sevdiği kızı kurtaran, az once dalga gectiği ihtiyar gidiyordu. Kısa zamanda buyuk şeyler olmuştu hayatında. Hayatta en cok sevdiği kişiyi kurtaramamış, başkası kurtarmıştı ve o da şimdi kendisinden ozur bile dileyemeden, boynuna tum utancları takarak sonsuza dek gidiyordu. Kendine tam gelememiş kız, gencin sulara atlayışına baktı bağırdı ama nafile. Oysa arkadaşının kendisi kadar bile yuzemediğini iyi biliyordu. Genc erkek tum cabasına rağmen ihtiyara yaklaşamamıştı bile, dalgaların uzerinde boğulan değil, sanki dinlenen biri gibi duran ihtiyar da sanki gulumsuyor gibiydi. Genc bir anda ihtiyardan daha cok kıyıdan uzaklaştığını fark etti. Bitiyordu her şey. "Gercekmiş demek ki " diye duşundu, hayatı, arkadaşları, sevdikleri hızlıca gozlerinin onunden geciyor gibiydi. İnsan olume yaklaşınca boyle oluyormuş. Su yutuyordu ama mucadeleyi bırakmıştı. Birden beklenmedik bir şey oldu; genc adam kolunun kuvvetlice yakalandığını hissetti, once kopekbalığı aklına gelip telaşla cekmek istedi ama hemen yanında ihtiyar adamı fark etti. İhtiyar adam once kolundan yakalamış, sonra yakasından tutup, onu bir bebek gibi cekmeye başlamıştı. Goz acıp kapayana kadar kıyıya gelmişlerdi. İhtiyar adam, genci kızın yanına kadar atmış, nefesleniyordu. Genclere gulumsedi; " Siz de, ben de bu gun guzel dersler aldık. Ben kendi adıma cok mutlu oldum. Siz kimseyi kucumsememeyi oğrendiniz. Ben de bu kucuk dalgalarda sizi deneyerek, insanlığın olmediğini gordum. Delikanlı beni kurtarmaya gelmen, beni ne kadar mutlu etti sana anlatamam. Fakat ben daha bu dalgalara yenilecek kadar kocamadım." İhtiyar kıyıda kendilerini toparlamaya calışan genclerin bir şey soylemesine fırsat vermedi; " Hoşcakalın!... " deyip yurudu. Gencler peşinden koşamadıkları ihtiyara şaşkınlıkla, iclerinde bir buruk sevincle bakakaldılar.