Resullullah S. A. V. 'a Mektup BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM. Esselatu vesselamu aleyke ya RASULALLAH Esselatu vesselamu aleyke ya HABİBALLAH Esselatu vesselamu aleyke ya Seyyidel evveline vel'ahirin, Veselamun alel murselin. Rahman'ın gunahkar, aciz, gafil, gozu yaşlı kulundan mektup. Sana mektup yazmak ha!.. Sana seslenebilmek, Sana hasret cekemeden, Sana layıkıyla ummet olamadan Gunahlarımla seni uzerek, Yaratılan her zerrenin senin aşkınla yandığını idrak edemeden, utanmadan sıkılmadan sana mektup yazmak ha!... Affet YA RASULLALLAH . Affet sultanım. Curetimi bağışla. Bir gun seni ozlemiş, sana olan hasretiyle yanmış tutuşmuş bir guzel kul tanıdım, yemek ikram etmişlerdi ona. Rabbim'in nimetlerine hamdederek başladı. Yuzundeki o parlaklık ne guzeldi. Ama gozlerinin altındaki kızarıklık, alnındaki kıvrımlar, sakalındaki bembeyaz kıllar, şakaklarına yağan karlar bir şeyler haykırıyordu YA RASULLALLAH. Ummetinden bir kul, Rahmanın guzel bir kulu. Guluyordu cehresi, Nur sacıyordu. Yemek yiyorduk hep beraber, cok lezzetliydi. Dudaklarında daima bir kıpırdanma vardı, yemek yerken zorlanıyor zor yutkunuyordu, dertli kul. Yuzune her bakışımda gozlerinin daima artan ışıltısı dikkatimi cekti. Ve birden ak duşmuş sakallarına doğru iki damla gozyaşnı yolculuğa cıkardı. Ağlıyordu ihtiyar amca, gozyaşlarını saklama ihtiyacı hissediyordu. Ama gozleri coşmuştu bir kere, yemeği bırakıp yanına oturdum. Amca dedim: Rahatsız mısınız? Birşeyiniz mi var? Hayır evladım iyiyim sağol! dedi. Peki amca, niye ağlıyorsun?dedim. Peygamberimiz aklıma geldi birden. Onu duşundum ve ağlayıverdim kusura bakma. Gozunun yaşını sildi, Elhamdulillah dedikten sonra cekildi sofradan. Kenarda bucakta bir yere oturdu, elinin tersiyle gozlerini siliyor ve cebindeki mendilini arıyordu. Ben de kalktım sofradan yeni demlenmiş caydan getirdim ihtiyar amcama. Cayı karıştırırken elleri titriyor ve dudakları buzuluyordu. Mendiliyle tekrar sildi gozlerini. Cayını icti ve Rabbim'in selamı ile musaade isteyerek ayrıldı yanımızdan. Duşunce idrakini yitirmiş bir hal icinde duşunuyordum. Adamcağız yemek yerken seni anıyor ve ağlıyordu YA RASULLALLAH . Sana yakın olmanın verdiği coşkuydu gozyaşları. Senin ummetinden bir kul. Nasıl oluyorda seni gormeden, kokunu almadan, mubarek ellerini opmeden sanki yanıbaşındaymışın gibi seninle yaşıyor. Ben de anlamalıydım, cozmeliydim bu sırrı... Seni YA RASULLALLAH evet seni tanımam, bilmem gerekiyordu. Ashab! ı Kiram efendilerimizin hayatından başladım işe. Onların hayatlarını okuyarak sana ulaşmalıydım YA RASULLALLAH , okudum. Ebu Bekir Sıddık, Ali bin Ebu Talip, Hz. Omer Hz. Osman, Hz. Talha, Hz. Bilal, Sad bin Ebi Vakkas, Hz. Hamza, Abdullah bin Revaha, Ebu Hureyre, Muaz bin Cebel... Hepsini okudum YA RASULLALLAH . Şimdi seni okuyorum. Halık'ı zul celal Rabbim'in sevgilisi, biricik kulu. Senin nurunun hurmetine varolan ben seni arıyorum Ya RASULLALLAH . Omrumun sonuna kadar her nerede ve ne zaman olursa olsun seni hakkıyla tanıyamayacağımı biliyorum. Ben senin deven Kusva'ya aşık oldum efendim. Dayandığın hurma kutuğunun yerinde olabilmek icin bin canım olsun feda ederdim. Yeter ki inleyeyim, sen beni okşarsın susarım. Yanımdan ayrılırsan tekrar inlerim YA RASULLALLAH . Ebu Hureyre sıcak bir gunun oyle vaktinde evinden cıkıp mescide gelmişti. Sende oradaydın YA RASULLALLAH Aclıktan evinde duramayıp mescidine sana koşmuşlardı. Sen de ac idin. Gunlerdir bir şey yememiş aclıktan zayıf duşmuştunuz. Hendek gunu karnına iki taş bağlayan da sendin YA RASULLALLAH . Bir deri parcasını temizleyip kızarttıktan sonra aclığını dindiren Sad bin Ebi Vakkas değilmiydi EFENDİM. Bir hurma tanesini annesine saklayan Ebu Hureyre değil miydi?Bir avuc arpa ekmeğiyle yetinen HABİBULLAH sendin efendim. Ya ben midemin doluluğunun sarhoşluğuyla seni unutan ben değil miyim. Abdullah bin Revaha gibi elimdeki kemik parcasını fırlatıp ''ben hala bu dunyada yaşıyor muyum?''diyebilirmiyim?Senin olumunle Hz. Bilal susmuştu. Bir daha ezan okumayacaktı. Kızgın colde kayaların altında inlerken EHAD, EHAD diyerek senin nurunu gormuyor muydu YA RASULLALLAH . Sana nasıl kavuşacağız bilemiyorum. Gunahlarımın derdiyle, hasretinin yangınıyla, Aşkının ateşiyle, sana ummet olmanın sevinciyle arz ediyorum halimi. Sana gelmek var olmeden once, Şehrinde narına yanıp kul olmak var. Sana geldikten sonra bir daha donmemek olsa yanında kalsam, ayak bastığın yerlere gomulsem. Kıyamete kadar yanında olsam. Toprağın altında dahi alırım kokunu YA RASULLALLAH . VE OLUM... Nikah saati :RABBİME ve SANA yolculuk. Tahta arabanın icinde keyifli seyahat... Olmeyi bilene kutlu olsun. EY DUNYA!... Anlat şimdi ayrılık acısını, Peygamber sana veda ederken cektiğin acıyı anlat. Bağır, durma, Haykır: VAĞLEMU ENNE FİKUM RASULLALLAH de... O'nun vefat ettiği gun. Soyle ey dunya ne haldeydin. Her zerre O'nun olumuyle yok olmak isterken sen nasıl raksettin. Yine sabahları guneşi davettin. Karanlığı nasıl kovdun. Soyleeeee... Her gun raksedip donmektesin değil mi ey dunya. Kainatta yalnız sen ONA kucak actın, bu mutluluk senin değil mi. Guneş bile kıskanır seni ALLAH'ın Habibi yaşadı uzerinde. Ne kadar bahtiyardın o devirde varlığının şukrunu eda ediyordun. Denizlerin bir ayrı guzeldi O varken. Suların daha bir tatlıydı. Ağaclar, dağlar, ovalar, bitkiler, kuşlar ve sen ey dunya ne kadar mutluydunuz. Ama o gun:RABBİM cağırıyordu Habib'ini. Rabbim'in emriyle Cebrail yanına geldi YA RASULLALLAH , Azrail kapıda senden izin bekliyordu. Kisra nın sarayını aydınlatan nurunla gelecektin. Sessizlik acımasız ve dert yukluydu, Aniden peygamberin dudakları kıpırdadı, YUCE DOSTA, REFİK'İ ALA'YA PEYGAMBER vefat etti. Usame seferden dondu, zafer mujdesiyle kavuşacaktı sana. Abi bin Ebu Talib'in dizine başını dayamıştın. Olum bile sana o kadar yakışmıştı ki, VUSLAT seninle guzel oldu. Kusva gozyaşlarıyla inlemekteydi. Hz. Ebu Bekir geldi seni optu optu optu... Yokluğun acısıyla yanan gonuller, kardeşlerin, Seni cok ozlediler Ya Rasullallah Ben de ozledim seni. Ruyalar da teselli bulan ummetine şefaat eyle EY SEVGİLİ...