İman Hayatı İman Hayatı Aziz Cemaat! Allah Teala'nın biz insanlara lutfettiği sayısız nimetlerin en onemlilerinden biri şuphe yok ki, imandır. İman, insanın hem dunya, hem, de ahiret saadetini sağlayan cok değerli bir manevi sermayedir. İslam Dini'nde imanın muhim ozelliklerinden biri, kalbin derinliklerinde yerleşmesi, vicdanın onunla huzur bulmuş olmasıdır. İman, insan yapısında, istendiği zaman atılabilecek bir fazlalık değildir. O, manevi varlığın temel taşıdır. İnsan butun yaratıkların efendisidir; cunku şuur sahibidir ve tek yaratıcı olan Ulu Allah'ın aşkını taşımaktadır. İman nuruyla aydınlanmış kalp, Allah Teala'nın "bakış yeri" dir. Bundan oturu, "Allah yapısı olan kalp, insan yapısı Kabe'den ustundur" denilmiştir. Fakat şunu da unutmamak gerekir ki, butun bu şerefler Allah'a samimi kul olmaya bağlıdır. Aziz Cemaat! Gerceği yalnız akıl ile bilmek, musluman olmak ve iki cihan saadetine ulaşmak icin hic bir zaman yeterli değildir. Allah'a ulaştıran kurtuluş yolunda, icimizden gelen duyguları ve dıştan aldığımız malzemeyi şuurumuzda işledikten sonra, onu iman haline getirmemiz, benliğimize malederek, samimiyetle yaşamamız lazımdır. Aclığı ve susuzluğu bizzat yaşamayan kimsenin ac ve susuzların halinden anlayamayacağı gibi, dini konularını sadece bilen fakat yaşamayan kimse de dindar olamaz. Allah Teala Kur'an ı Kerim'inde kafirlerden bahsederken şoyle buyuruyor: "Ayetlerimiz butun acıklığıyla onlara geldiği zaman, bu apacık bir buyudur, dediler. Vicdanları tam bir kanaat getirdiği halde, zulum ve kibirleri yuzunden inat ederek bunları inkar ettiler." Başka bir ayette de şoyle buyuruluyor: "Kendilerine kitap verdiğimiz Yahudi ve hıristiyanlar, O Peygamberi oğulları gibi tanırlar, oyle iken iclerinden birtakımı, bile bile Hakk'ı gizler." Dinin yapısını oluşturan iki unsurdan biri iman ise, ikincisi de ibadettir. Muslumanlıkta ibadet, imanın belirtisi, dindarlığın ikinci şartıdır. İman Allah'ı tasdik etmektir, ibadetse Allah'a kulluk etmektir. İbadet yapmadığı halde dindar olduğunu zanneden kimse, kendisini ve etrafındakileri aldatmaya calışan kimsedir. İman, mubarek bir ağac gibidir; bu ağacın Allah'ın izniyle her mevsim verdiği meyveler, başkalarına iyilik ve merhamet gibi manevi meziyetlerdir. Bu ustun faziletler, davranışlarımıza şu uc şekilde akseder: 1. İcimizde bulunan inancı, "Eşhedu en la ilahe illallah ve eşhedu enne Muhammeden abduhu ve rasuluh" kelime i şehadetiyle ilan etmek, 2. Bu inancın kuvveti ile Allah'ın emirlerine sarılmak, yasaklarından kacınmak ve bunu gizli, acık, şahsi ve umumi işlerde, ibadette, muamelelerde, kısacası her yerde devam ettirmek. 3. Bu inancı yaymak, yani iyiyi, doğruyu yaptırmak, kotuden, yanlıştan sakındırmak. İkinci ve ucuncu grupta bulunan hususlar, yapılması guc olan şeylerdir. Gercekten Allah'ın emirlerine uymak ve bunları başkalarına da telkin etmek nefsimizin ve arzularımızın kolaylıkla kabul edeceği şeyler değildir. Cunku nefislerine, arzularına ve bilhassa hırslarına mağlup olanların bunların kumandasıyla hareket edenlerin yuceltildiği, Hakkın olcusu olarak kuvvetin kabul edildiği bir zamanda, bu genel atmosferden sıyrılıp doğru yolda ilerlemek az bir gayretle başarılacak işlerden değildir. Doğrusu, fikir ve soz iffetinin bulunmadığı, kelimelerin icine boş bir cuval gibi istenilen manaların yerleştirildiği ve "mızrak cuvala sığmaz" atasozune rağmen, gerceklerin ortulmeye calışıldığı bir yerde, doğruya sahip cıkmak oldukca cesaret isteyen bir iştir. Fakat gercek yol budur, Allah'ın rızası bundadır. Hutbemizi Peygamber Efendimizin bir hadisiyle bitirelim: "Gonul huzuruyla Allah'ı Rab, İslam'ı din ve Hz. Muhammed 'i Peygamber kabul eden kimse, imanın ustun zevkini tatmış demektir."