Kefendeki Mektup <b>Abdürrahman bin Avf buyurdu. Hazret i Ömer bir gece bir tulumu su ile doldurup, arkasına almış, Medine i Münevvere köylerine giderken yorulmuş. Ben dedim ki, Ey emir el mü'minin, yorulmuşsunuz! Bana ver, biraz da ben götüreyim. Buyurdu ki, Eğer bugün sen benim tulumumun yükünü götürür isen, yarın benim günahımın yükünü kim götürür. Dedim, Senin ne yükün var ki, sen Resulullahın yolu üzerine yürüyorsun. Buyurdu ki, Ben Resulullah hazretlerinin dostu o zeman olurum ki, bu hilafetden başabaş kurtulayım. Oğulları Abdüllah babasının vefatlarından bir sene sonra onu rüyada görmüş. Sabahleyin başı açık dışarı gelip, Resulullah hazretlerinin mescid i şeriflerine vardı. Seslenip, dedi ki, Ey Sahabiler, toplanın. Babamın selamını size getirdim. Hepsi toplandılar. Orada Abdüllah hazretleri buyurdu. Dün gece babamı rü'yada gördüm. Dün geceye kadar, babamın ahırete göç edişi bir sene oldu. Resulullah hazretlerine babamı rüyada göreyim niyyeti ile salevat getirirdim. Fekat, göremezdim. Ta dün gece gördüm. Babamın yüzü değişmiş. Dedim, Ey baba! Bu ne haldir. Senin yüzünün rengi kırmızı idi. Dedi, Ey oğul, şimdi kurtuldum. Şimdiye kadar muhasebede idim. Dedim. Ey baba nasıl hesab olundun. Hesabın biri bitmeden biri başlıyordu. Hal bir yere erişdi ki, beyt ül mala aid sadaka develerinin bir yuları var idi. Birçok yerden bağlamışdım. Artık deveye takacak yeri kalmamışdı. Dışarı atmışdım. Cenab ı Rabbil aleminden azarlayıcı hitab geldi ki, niçin o yuları atdın. Müslimanların malını zayi etdin. Ey baba, bu itabdan ne sebeble kurtuldun. Dedi ki, Ey oğul! O mektub sebebi ile ki, sana demişdim. Bu mektubu benim kefenim arasına koy. O mektub şu idi. Bir gün Hasen ve Hüseyn hazretleri babamın yanına geldiler. Selam verdiler. Oturdular. Babam, müslimanların işi ile meşgul idi. Selamlarını işitmedi. Sonra işi bitdi. Buraya gelin. Onlar dediler, Biz selam verdik. Babam dedi, İşitmedim. Babam kalkdı. Onların yanına vardı. Onların ikisi de ayağa kalkdılar. Babam ikisinin de elini öpdü. Hazine ile meşgul olan hizmetkara buyurdu ki, İki kaftan getir. Her birini birine giydir. Onlardan sonra özr dileyip, dedi ki, Bizden razı olun ki, bilmedik, kusur etdik. Hasen ve Hüseyn , babalarının huzurlarına vardılar. Dediler ki, Emir ül mü'minin Ömer bize elbise verdi. Hazret i Ali çok memnun oldu ve buyurdu ki, Geri Emir ül mü'minin huzuruna gidiniz. Söyleyin ki, bizim babamız der ki, Resulullah hazretlerinden işitdim. Resulullah buyurdu ki, Hasen ve Hüseyn geldiler, haber verdiler. Hazret i Ömer dedi ki, Siz ikiniz de onu babanızdan işitdiniz mi? Dediler, Evet. Hazret i Ömer oğluna dedi ki, Ya Abdüllah! Divit ve kalem ve kağıd getir. Hasen ve Hüseynin babaları Aliden işitdikleri ve onun Resulullahdan buyurduğunu ve üçünün şehadetlerini yaz. Üçünün de şehadetlerini yazdılar. Sonra, oğluna: Ey Abdüllah! Bunu, ben vefat edince, kefenim arasına, göğsüm üzerine koy ki, zor durumda kalınca imdadıma yetişsin, buyurdu.</b>