Bİr namazin seyrİ BİR NAMAZIN SEYRİ... Kiyamınla kıyametini baslatıyorsun. Kalk ayaga. Kıbleye yonel. Tekbir getir. "Allahuekber. ." Ayagına takılan, yolunu kesen, emellerini yok eden, hayallerini engelleyen ne varsa, hepsinden daha buyuktur O. Ayagına takılanı kaldıracak inceligi, emellerini gerceklestirecek sefkati, seni hayallerine eristirecek gucu O'nun buyuklugunde bulacaksın. Bunu bilerek, teslim ol Rabbine, kaygılarını ve korkularını rahmetinin kucagına bırak usulca. Kaldır ellerini ve bir gun nasılsa huzurunda hareketsiz kalacak bu bedeni, butun hucreleriyle O'na teslim et. Ayaga kalk ve "buradayım ey Rabbim" de. "Evinden kacan kulun, yuvadan ucan kolen yine Sana geldi. Buradayım! Geldim! Huzurundayım!" Elini baglamakla kotulukten cekiliyorsun. Dunya telaşının nabızlarını ne kadar da kuvvetli alıyorsun. Oyle bir ruya ki dunya, icinde uykunu da uyanıklıgını da kaybetmişsin, uyanmaktan korkuyorsun. Ruyasinda gorduğu ruyayı anlatan adam gibi, kendini uyanık sandığın yerde uykunun en derin yerindesin. Kendini burada kalmaya razı etmişsin, şimdiye razı olmussun. Otesine gonlun de gozun de kapalı. Iste simdi, dunya telaşını ellerinle geriye atıp tekbir getiriyorsun. Buyuk bildiklerinden de buyuk olanın huzurunda kaygılarını kucultuyorsun, telaslarını durultuyorsun, korkularını dağıtıyorsun. Sag elini sol elinin uzerine koyup serden el cekip hayra uzanıyorsun, yokluktan yuz cevirip varlıgın kalbine akıyorsun. Varlığın goğsunde cılız bir nefes kadar hafifliyor, sadeleşiyorsun. "Subhaneke" fısıltısında, sonsuz gurultuler ortasında, bitmez telaslar arasında, meyvesiz koşturmalar sonrasında Seni işiten, en ince sızılarına, en gizli arzularına kulak veren Rabbinle tanışıyorsun. Eğilmekle dogrultuyorsun kendini. Rukularında koca bir dunyanın yukunu atıyorsun omuzlarından. Azim olan Rabbinin huzurunda egilip başkalarına izzetini ilan ediyorsun. "Subhane Rabbiye'l Azim." Bedenin eğiliyor; ruhun dogruluyor. Başın alcalıyor; kalbin duruluyor. Yuzun yere donuyor; alnına rahmet dokunuyor. Yalnızlaşıyorsun rukû;da; telaşlarda unuttugun, dunya colunde kaybettigin kendini yeniden buluyorsun. Tutup dizlerinden kendini kendine doğru cekiyorsun. Kendine gelmek icin kendinden geciyorsun. Oturmakla hayatin kalbinde yer tutuyorsun. Tahiyyata otur simdi ve gozlerini ellerine kilitle. Diri olan her seyin selamini soylerken dirileri diriltene, oluleri diriltene don, ellerini eline vereni bil. Ellerinin ne kadar da kucuk kaldığını hatırla hırsların karşısında. Elinde kalanların seni avutamayacağını anla. Sahiplendiklerinin hepsi avuclarının icinde ama avucun boş olacak bir gun. Biriktirdiklerinin hepsi simdi yanında ama avucun bosalacak bir gunun akşamında. Secde ederek başını goğe agdırıyorsun. Yuzunu topraga sur şimdi. Evine don. Silana koş. "Subhane Rabbiye'l A'la." Basini yere koyarak sıfırla kendini. Rabbine de ki: "Sen varsin. Sen a'lasın. Eksiklikten uzaksın, noksanlıktan muallasın, kusurdan mukaddessin. Kusur bende. Benden yana eksiklik. Bende saklı acizlik. Bende bekler fakirlik. Yalnız Sana muhtac olma zenginligimdir secdem. Yalnız Sana kul olma serefimdir secdem." Secdeler ruhunun saltanatıdır. Varlıgını huzurunda hicledigin andir secden. Rabbinin sahdamarı yakınlıgından kalbine yakınlıklar emdigin yerdir secde. Ruhunun mustular buldugu demdir. Miracının 'kab i kavseyn'idir secde. Seni beni aradan cıkardıgın yerdir secde. De ki: "Dedigini yapıyorum, secde edip yaklasıyorum. Sana yaklasıyorum. Tum uzaklıkları uzaklara bırakıyorum. Tum aldanısları tuzaklarda bırakıyorum." De ki: "Yuzumde secdelerimin izini bırak ey Rabbim. Alnıma rahmetinin nefhasını bırak ey Rabbim. Kalbime En Sevgili'nin askını bırak ey Rabbim. Secdemden dirilt beni. Secdemde oldur beni. Secdemde durult beni. Secdemde dogrult beni." Tenini kalbine bitistiriyor her namaz. Ve sabah gelince yeniden, tenine dokunur otelerin hulyası. Goğsune değer bin Isa nefhası. Yusuf kokulu gomlekler sarılır tenine. Musa gibi ellerini gogsunden cıkarırsın. Uzakta bir ateş gormuşsun gibi kıvılcımlanır gokler. Yeniden dirilir gibisin. Unuttugunu da unuttugunu hatırlarsın yastıgının kuytusunda. Ruyalardan donersin. Yeniden yuklenirsin hicranları. Biriktirmeye baslarsın yeniden. Cogaltmaya ayarlarsın kendini yine. Lakin, hala yırtıktır hayatın cepleri. Ayaklarının ucuna dokuluyor zamanın parcaları. Bir secdenin pınarında sonduruyorsun kalbinin yangınlarını. Senai DEMİRCİ

Bİr namazin seyrİ BİR NAMAZIN SEYRİ... Kiyamınla kıyametini baslatıyorsun. Kalk ayaga. Kıbleye yonel. Tekbir getir. "Allahuekber. ." Ayagına takılan, yolunu kesen, emellerini yok eden, hayallerini engelleyen ne varsa, hepsinden daha buyuktur O. Ayagına takılanı kaldıracak inceligi, emellerini gerceklestirecek sefkati, seni hayallerine eristirecek gucu O'nun buyuklugunde bulacaksın. Bunu bilerek, teslim ol Rabbine, kaygılarını ve korkularını rahmetinin kucagına bırak usulca. Kaldır ellerini ve bir gun nasılsa huzurunda hareketsiz kalacak bu bedeni, butun hucreleriyle O'na teslim et. Ayaga kalk ve "buradayım ey Rabbim" de. "Evinden kacan kulun, yuvadan ucan kolen yine Sana geldi. Buradayım! Geldim! Huzurundayım!" Elini baglamakla kotulukten cekiliyorsun. Dunya telaşının nabızlarını ne kadar da kuvvetli alıyorsun. Oyle bir ruya ki dunya, icinde uykunu da uyanıklıgını da kaybetmişsin, uyanmaktan korkuyorsun. Ruyasinda gorduğu ruyayı anlatan adam gibi, kendini uyanık sandığın yerde uykunun en derin yerindesin. Kendini burada kalmaya razı etmişsin, şimdiye razı olmussun. Otesine gonlun de gozun de kapalı. Iste simdi, dunya telaşını ellerinle geriye atıp tekbir getiriyorsun. Buyuk bildiklerinden de buyuk olanın huzurunda kaygılarını kucultuyorsun, telaslarını durultuyorsun, korkularını dağıtıyorsun. Sag elini sol elinin uzerine koyup serden el cekip hayra uzanıyorsun, yokluktan yuz cevirip varlıgın kalbine akıyorsun. Varlığın goğsunde cılız bir nefes kadar hafifliyor, sadeleşiyorsun. "Subhaneke" fısıltısında, sonsuz gurultuler ortasında, bitmez telaslar arasında, meyvesiz koşturmalar sonrasında Seni işiten, en ince sızılarına, en gizli arzularına kulak veren Rabbinle tanışıyorsun. Eğilmekle dogrultuyorsun kendini. Rukularında koca bir dunyanın yukunu atıyorsun omuzlarından. Azim olan Rabbinin huzurunda egilip başkalarına izzetini ilan ediyorsun. "Subhane Rabbiye'l Azim." Bedenin eğiliyor; ruhun dogruluyor. Başın alcalıyor; kalbin duruluyor. Yuzun yere donuyor; alnına rahmet dokunuyor. Yalnızlaşıyorsun ruk&