Kur'an ı Kerim'de adı geçen israiloğulları peygamberlerinden biri Kur'an ı Kerim'de adı geçen israiloğulları peygamberlerinden biri. Yahuda kabilesinden İsa 'nın sekizinci oğludur. Hz. Musa'nın vefatından sonra, yine israiloğulları isyanın karanlığına daldılar. Azgınlık yaparak Hz. Musa'nın Allah'tan getirdiği akideyi terk etmeye başladılar. Cenab ı Allah, onların üzerlerine başka bir kabileyi musallat etti. Hz. Musa'nın vefatından sonra israiloğullarının idaresi Yusa'ya kaldı. israiloğullarını çölden çıkararak onları dedelerinin ülkesine yerleştirdi. Bu ülke, Hz. Yakub'un yaşadığı Ken'an bölgesi olup, israiloğulları için mukaddes ülke sayılır. israiloğulları Hz. Musa'nın vefatından sonra Filistin çevresine yerleşmiş bulunan Amalika Kabilesi ile karşı karşıya geldiler. israiloğulları Amalika ile yaptıkları bir savaştan mağlup çıktılar. Kendilerini toparlayarak yeniden bu düşman ile çarpışmak istediler. Yüce Rabbimiz onların bu durumunu söylece anlatmaktadır: "israiloğullarından bir cemaat Musa'dan sonra peygamberlerine: "Bize bir hükümdar gönder ki, Allah yolunda savaşalım" dediler. Peygamber. "Size muharebe farz olunursa korkarım ki, savaşmazsınız" dedi. Onlar: " Niçin Allah yolunda savaşmayalım? Yurdumuzdan ve evlatlarımızın yanından çıkarıldık" dediler. Onlara farz kılındığında, birazı müstesna olmak üzere, savaştan yüz çevirdiler. " (el Bakara, 2/246) "Peygamberleri onlara: Allah, Teala size hükümdar olarak gönderdi dediğinde, onlar: O, bize nasıl hükümdar olur? Biz hükümdarlığa ondan daha layıkız. Onun malı da çok değildir. dediler. Peygamber. "Allah onu, sizin üzerinize namaz kıldı. Ona ilimde ve cisimde fazlalık verdi. Allah, mülkü dilediğine verir. " (el Bakara, 2/247). israiloğulları tarafından kutsal kabul edilen bir sandık vardı. Kur'an ı Kerim'de bu sandığa "Tabut" adı verilmektedir. Amalikalılarla yapılan savaş sonucunda bu sandık Calut 'ın eline geçmişti. israiloğulları bunun acısını duyuyorlar, fakat Talut'un da hükümdarlığına itiraz etmekten geri kalmıyorlardı. "Peygamberleri onlara şöyle dedi: Onun hükümdarlığına alamet; size, içinde Rabbiniz tarafından sekinet ve Musa ailesi ile Harun ailesinin mirası bulunan Tabut'u meleklerin yüklenip getirmesidir. Eğer siz iman edenlerdenseniz, bunda sizin için ibret ve mucize vardır. " (el Bakara, 2/248). Tabut'un israiloğullarının eline geçmesi onları yüreklendirdi. Yeniden toparlanarak Amalika kabilesi üzerine yürüdüler. Talut, israiloğullarına öğütte bulundu. Onlara şöylece seslendi: "Allahu Teala sizi bir nehir ile imtihan ediyor. O nehirden içen benden değildir. Ondan eli ile ancak bir avuç içen bendendir" dedi. Onların pek azı müstesna, diğerleri içti. Talut ile iman edenler nehri geçtiklerinde: Bugün Calut ve askerlerine karşı duracak takat bizde yoktur dediler. Allah'a kavuşacaklarını bilenler. Nice az bir topluluk vardır ki, Allah'ın izni ile daha çok olana galip gelmiştir. Allah, sabredenlerle beraberdir. ' dediler. " (el Bakara, 2/249) Amalika ordularının başında Calut bulunuyordu. Calüt'un ordusuyla karşı karşıya gelen mümin kitle söyle dua etti: "Ya Rab, üzerimize sabır ve sebat ihsan eyle, ayaklarımızı sabit kıl ve kafir kavme karşı bize yardım et. " (el Bakara, 2/250) Talut'un ordusunda Davud bulunuyordu. Davud , Hz. Yakub'un neslinden idi. israiloğullarından olan Davud, daha küçük yaşta bir delikanlı iken, hak davanın amansız düşmanı, zorba ve güçlü ordulara sahip olan Calut ile yaptığı mücadeleyi kazanmış ve bu savaşta Calut'u sapan taşıyla öldürmüştü. Bu olayda Allah'a tevekkül eden müminlerin zalimleri nasıl yendiği gösterilmektedir. Calut, zalim zengin ve korkunç bir hükümdardı. Onun açıkça belli olan büyük üstünlüğü vardı. Fakat Allahu Teala, o zaman işlerin yalnız zahiriyle meydana gelmeyip, gerçek anlamıyla vuku bulduğunu göstermek istedi. işlerin hakikatini sadece O bilir. Her şeyin ölçüsü yalnız O'nun elindedir. Aslında insanlara güçlü görünenin zayıf, zayıf görünenin de Allah'ın yardımıyla güçlü olduğu ölçüsü Allahu Teala'ya aittir. insanlar ise vazifelerini yerine getirmek, Allah'u Teala' ya verdikleri ahitlerini ifa etmekle yükümlüdürler. Bundan sonra Allah'ın istediği şeyler istediği şekilde olur. insanlara, kendilerini korkutan zalimlerin zayıf, çok zayıf olduklarını, Allah onların ölmesini istediği zaman küçücük delikanıların bile mağlup edebileceğini göstermek için bu zalim diktatörün ölümünü, daha genç bir bir delikanlı iken Hz. Davud'un eline verdi. Burada Allah'u Teala'nın tahakkukunu istediği gizli başka hikmetler de vardı. Allah, Talut'dan sonra mülkü Hz. Davud'un almasını ve onun yerine oğlu Süleyman 'i varis kılmayı istedi. Bu sebeple Hz. Davud 'in gücü, Calut'u öldürmesiyle gösterilmiş oluyordu. "Allah'ın izniyle, onları hemen hezimete uğrattılar. Davud da Calut'u öldürdü. Allah ona mülk ve hikmet verdi. Dilemekte olduğu şeylerden de ona öğretti." (el Bakara, 2/251). Calut'un öldürülmesiyle Amalikalılar bozguna uğradılar, darmadağın oldular. Bu olaydan sonra halk, Hz. Davud 'a daha çok sevgi ve saygı göstermeye başladı. Talut'un ölümünden sonra yerine Davud geçti. Ona hem yönetim, hem peygamberlik verildi; "... Davud'a dağları ve kuşları boyun eğdirdik. Onunla beraber tesbih ediyorlardı. Biz yaparız." "Ona, sizi savaşın şiddetinden korumak için zırh yapmayı öğretmiştik. Ama siz, şükrediyor musunuz ki?" (el Enbiya, 21/78, 80) "Andolsun Davud'a tarafımızdan bir üstünlük verdik. Ey dağlar, onunla beraber tespih edin ve ey kuşlar . Ve ona demiri yumuşattık.", "Geniş zırhlar yap, dokumasını ölçülü yap ve iyi isler yapın. Çünkü ben, yaptıklarınızı görmekteyim. diye vahyettik." (Sebe, 34/10 11). Hz. Davud hakkında Kur'an ı Kerim'den gelen rivayetler; Davud'un çok güzel bir sesi olduğunu, kendisine verilen Zebur'u okumaya baslayınca, dağların ve kuşların onu dinlemek üzere etrafında toplandıklarını bildirmektedir. Zebur dört büyük semavi kitaptan birisi olup, yüzelli sureden ibarettir. Bu kitap, ser'i hükümleri taşımadığı için Hz. Davud, Hz. Musa'nın şeriati ile hükmetmiştir. Yahudi kaynaklarında Hz. Davud'un, Mizmar denen bir musiki aleti çaldığı kayıtlıdır. Kur'an'da da: " gelen kuşlar da ona icabet ederler, hepsi onun nağmesine katılırlardı ", "Onun mülkünü kuvvetlendirmiştik. Kendisine hikmet ve açık konuşma, güzel konuşma vermiştik. " (Sad, 38/19 20) buyuran Allah, aynı surenin 21. ayetinde, Hz. Davud zamanında olan bir hadiseyi de, Hz. Muhammed 'e söyle haber vermiştir: "Davud'un yanına gelmişlerdi de, onlardan korkmuştu. Korkma dediler, Biz, iki davacıyız. Birimiz ötekinin hakkına saldırdı. simdi sen aramızda hak ile hükmet. Zulmetme. Bizi yolun ortasına götür. " (Sad, 38/22) Kur'an'da anlatıldığına göre bunlar iki kardeştiler. Birisinin doksandokuz koyunu, ötekinin bir tek koyunu vardı. Böyle iken doksandokuz koyunu olan öteki kardeşinin tek koyununu ister, aralarında tartışma çıkar. Tek koyunu olanı bu tartışmayı kaybeder. Hz. Davud 'a müracaat ederler. O, davacı olanlardan birini dinler, ötekini dinlemeden hükmünü verir. Bunu da Allah'u Teala'nın kendisini imtihanı sanır. Ancak bu yaptığı hareket sebebiyle Allah'dan mağfiret dileyip secdeye kapanır, tövbe eder. Allah, onu affettiğini bildirir ve ona su vahyi indirir: "Ey Davud, biz seni yeryüzünde hükümdar yaptık. insanlar arasında adaletle hükmet, keyfine uyma. Sonra seni Allah yolundan saptırır. Allah'ın yolundan sapanlara, Allahın hesap gününü unuttuklarından dolayı çetin bir azap vardır. " (Sad, 38/26) israiloğulları, Hz. Davud zamanında en parlak dönemlerini yaşamışlardır. Davud Kudüs'ü fethetmiş, kendisine başkent yapmıştı. Hz. Davud, hem hükümdar, hem peygamberdi. Bir nimet olarak bu iki özellik ona verilmişti. O, israiloğullarını kırk yıl yönetti ve Rabbine kavuştu. Hz. Davud 'in yerine oğlu Hz. Süleyman geçti ve ona da peygamberlik geldi. Hz. Davud, bir gün oruç tutar, bir gün yerdi. Abdullah b. Amr'dan rivayetle, Abdullah, her gün gündüzleri oruç tutar, geceleri de namaz kılardı. Onun bu durumu Rasulullah'a bildirildiğinde Hz. Peygamber onu çagırdı ve şöyle buyurdu: "Bir gün oruç tut, bir gün iftar et. iste bu Davud 'in orucudur." Bir başka rivayette ise, Rasulullah söyle buyurmuştur: "Allah'u Teala ya en sevimli oruç, Davud 'in orucudur. O, bir gün oruç tutar, bir gün iftar ederdi. Allah'a en sevimli namaz da Davud namazı idi. O, her gecenin yarısında uyur. Üçte birinde namaz kılardı. Altıda birinde de yine uyurdu." (Müslim, Siyam, 183; Nesai, Siyam, 69).