30 yaş ve uzeri olup hala bir eş bulamayan ve artık umidini kaybetmeye başlayanlar. Ben tam 30 yaşındayım, oğretmenim, ancak hala bir hayat arkadaşı bulamadım. Gerci bulamadım demekte ne kadar doğru yani aramaya cıkmadım ki bulamadım deyim. Bir cok kişiyi reddettim bir kac kişide beni reddetti. Bir turlu karşılıklı onaylanacak bir durum olmadı yani. Hayatımın geri kalanını boyle surdurmek zorunda kalsam cok mu fena bir durum olur acaba. Cocukları cok seviyorum ve bir cocuğum olsun cok istiyorum. Ama artık biyolojik olarakda fazla zamanım kalmadı. Durum vahim yani benim durumda olanlar ne duşunuyorlar paylaşırsanız sevinirim.