Benim Sonum Ne Olacak? Ali Bekka hazretleri cok ağlardı. Oyle ki, gozyaşı tuzlu olduğu icin yuzunde aktığı yerde iz bırakmıştı, yani devamlı aktığı icin gectiği yerleri kısmen curutmuştu. Bu yuzden kendisine "Bekka" yani "cok ağlayan" lakabı verilmişti. Ancak boyle ağlamasının sebebini kimse bilmiyordu. Bir gun sevenleri cok ısrar etti, yalvarıp yakardılar, sebebini sordular bu ağlamanın, o da sonunda şoyle anlattı: Seneler once, ac ve susuz kalarak harikulade hallere sahip olan bir arkadaşım vardı. Bir defasında ikimiz birlikte tayyi mekan ile Bağdat'tan cok uzaktaki şehre bir anda gittik. Orada bana, dedi, diye de sozune ekledi. Sonra işimizi gorup, yine tayyi mekan ile Bağdat'a donduk. Aylar sonra bu sozu hatırıma geldi, dediği gun evine gittim, olum doşeğinde idi. Son anlarını yaşıyor ve can cekişiyordu. Ama yuzu doğu tarafına donmuştu. Tutup kıbleye cevirdim. Tekrar doğuya dondu. Yine kıbleye cevirdim. Yine doğuya dondu. Bu arada gozlerini acıp bana dedi ki, Sonra, Hıristiyan ruhbanlarının soylediği kufur olan, imanı gideren sozler soylemeye başladı. Din i İslam'dan cıktı. Nihayet imansız oldu. Bunu duyanlar cenazesini dışarıya attılar. Olay duyulunca cesedin etrafını kalabalık sardı, kızanlar, sovup sayanlar, bizim sonumuz ne olacak diye de ağlayanlar vardı. Ben de aldım başımı koyden dışarı cıktım, yuruyup giderken, benim sonum ne olacak diye hem ağlıyor hem tevbe ediyordum. Saatlerce yurudum. Epey uzaklarda bir Hıristiyan koyu vardı, oraya kadar gelmişim. Ortada bir cenaze, koylu etrafında toplanmış. Sovup sayıyorlar. Beni gorunce, dediler. Ben de yanlarına yaklaştım. Hışımla yerdeki cenazeyi gostererek, dediler. Ben de, dediysem de, iyice kopurduler, dediler. Onlara dedim ki, ileride benim bildiğim bir koyde, biraz once sizin dininiz uzere olen birisi var. Onun da cenazesi ortada kaldı. Bu iki cenazeyi değişelim mi? Hemen değişelim dediler. Bunun uzerine, cenazeleri değiştik. Onlar onu kiliselerinin yanındaki kendi mezarlıklarına gomduler. Biz de bizimkini alıp, yıkayıp kefenleyip, cenaze namazını kıldık, bizim mezarlığa defnettik. İşte bu olay uzerine senelerdir ağlıyorum, son nefeste benim halim ne olacak diye hep korku icindeyim. Ağlayışımın sebebi budur. Son nefeste şeytanın hilesi coktur, bu hileden kurtulmak cok zordur. Ahmed bin Hanbel hazretleri vefat ederken eliyle işaret edip, hayır olmaz dedi. Oğlu, dedi. dedi. buyurdu.