Yildiz Postasi Adamın hastalığına care bulamayan doktorlardan biri, kendisine "evliya" olarak bilinen bir ihtiyarın adresini vermişti. Soylenenlere gore en ağır hastalar bile o zatın duasıyla iyileşiyordu. Adam, verilen adresi caresizlik icinde cebine atıp doktorun yanından ayrıldığında, sokağın koşesinde simit satan altı yedi yaşlarında bir cocuğa rastladı. Cocuk, son derece masum gozlerle kendisine bakıyor ve onu tanıyormuş gibi gulumsuyordu. Adam, o yaştaki cocukların "tamamen gunahsız" olduğunu duşunerek yoluna devam ederken, aniden duruverdi. Simitcinin uzerindeki eski tişortun uzerinde bir "E" harfi yazılıydı ve bu "E" mutlaka "evliya" nın "E" si olmalıydı. Aradığı evliyaya bu kadar cabuk kavuşmanın heyacanıyla yanına gidip bir simit aldıkta sonra: Doktorlar benim hasta olduğumu soylediler, dedi. İyileşmem icin bana dua edermisin? Cocuk, bu teklif karşısında şaşırmışa benziyordu. Kafasını olur der gibilerden sallarken: Ben de sık sık hastalanıyorum, diye karşılık verdi. Ama dedem, ALLAH'a inananların olunce yıldızlara uctuklarını ve oradan cenneti seyrettiklerini soyluyor. Bu yuzden korkmuyorum hastalıklardan. Adam, icinin bir anda ferahladığını hissetti. Onun soğuktan moraran yanaklarını okşarken: Deden cok doğru soylemiş, dedi. Ama ben, yinede yardım istiyorum senden. Cocuk, duasının kıymetini anlamış gibiydi. Karşı kaldırmdan gecmekte olan bir baloncuyu gosterirken: Size dua edeceğim, diye cevap verdi. Ama eğer iyileşirseniz, bana on tane balon alacaksınız, tamammı? Bu sefer adam başını salladı. Fakat cocuk, bu kadar buyuk bir hazineyi istemekle haksızlık yaptığına hukmetmişti. Mahcubiyetten kızaran yanaklarını elleriyle ortmeye calışırken: Ucan balon almanıza gerek yok, diye devam etti. Normalinden on tane istemiştim. Adam elini uzatarak cocukla tokalaştı. Anlaşma nihayet yapılmış ve ayrıntılara gecilmişti. Buna hastalıktan kurtulması halinde altı ay sonraki Ramazan Bayramında cocukla buluşacak ve herhangi bir sebeple gelemediği taktirde, onceden hazırlanan balonların ona ulaşmasını veya postalanmasını sağlayacaktı. Adam, kucuk cocuğun adını ve adresini bir kağıda yazdıktan sonra, başını okşayarak onunla vedalaştı. Aradan soğuk bir kış gecip Ramazan'a ulaşıldığında adamın hastalığından eser bile kamamıştı. Hayata tekrar donmenin sevinciyle en guzel balonlardan bir paket hazırladı ve bayramın ilk gununu iple cekerek randevu yerine gitti. Kucuklerin cıvıl cıvıl kaynaştığı bayram yerindeki diğer simitciler, cocuğu tanımıyordu. Adam onu biraz ilerideki bakkala sorduğunda, dukkan sahibi: Ciğerleri hastaydı yavrucağın dedi. Gecen hafta aniden oluverdi. Adam bir anda beyninden vurulmuşa dondu. Ve koşar adımlarla orayı terkederken, onune cıkan ilk baloncuya bir tomar para uzatıp: Şu ucan balonlardan on tane istiyorum, dedi. Cabuk ol, gecikmeden ulaşmalı yerine. Adam satıcının aceleyle uzattığı balonların iplerini bir birine duğumledikten sonra, onları besmeleyle gokyuzune bıraktı. Bayram yerindeki herkes gibi baloncu da şakındı. Sonunda dayanamıyıp: Ne yaptığınızı anlamadım, dedi. Neden bıraktınız onları oyle? Adam, nazlı nazlı yukselmekte olan balonları buğulu gozlerle takip ederken: Onları bekleyen kucucuk bir dostum var, diye mırıldandı. Hem de evliya bir dost. Balonları adresine postaladım sadece...