Mecaz i Aşk Şu an neye ve nasıl başlicamin onemi yok.. Bildiğim tek şey, bir insanın hayatı bu kadar basite indirecek kadar acımasız bir baska insan.. Hani olur ya bu kadarmı gerceklerin dışında bir hayat yaşanır. İşte ben oyle bir hayat yaşadım.. İlk ttanıstıgımız gunu hatırlıyorum şimdi, ve o gun icin hep belkide benim icin duzenlenmiş, benim icin hazırlanmış bir hayat dersi diyorum şimdi.. o zaman 18 yaşındaydım, ve Yanlız dunyamda bocalamış, etrafımda kendini kasan kızlardan, benden daha iyisini bulunca beni silecek kızlardan sıkılmış bir halde, rastgele eklemişdim seni listeme. Bilemezdim, sonunun bu kadar acımasız olacağını.. Herşey kendiliğinden oluverdi.. Bi anda tam 1 yıl gecmiş.. İnanmazdım, salakca şey derdim sanal aşk icin. Ben bile kendime inanamadım... Bir heyecan, bir umut aldı goturdu beni.. İlk başlarda guzeldi herşey, senin diğer butun insanlardan farklı oldugun duşuncesine kapılmıştım. Oyle ya, hem ben derdim, hemde cevremdeki insalar derdi bunu.. İlk başlarda herşey cok guzeldi, saatlerce internet cafelerde esir olurdum. Cebimdeki son paramı verirdim. Yeri gelir 500 bin lira bulamazdım cafeye gitmek icin, o zaman cıldırırdım. Mutlaka bulmalıydım bi yerlerden. Ama sonradan vardım farkına, meğer ben hep dediğim saatte gelirdim, ama sen saatler sonra, sen gelene kadar ben senin icin hep senin icin site site gezer, nerde bizi anlatan bir şiir, nerde bizi anlatan bir resim, onu arardım. Her gun seni biraz daha guldurecek, sevindireecek birseyler bulmak icin elimden gelen herseyi yapardım. sen saat 8 de derdin, ben 7 de gelirdim, sen 1 de..1 yıldan beri hic değişmemişti bu. Hani insan iki duyguyu bir anda goturemez derler ya, ben de goturemedim. Sana olan sevgim, seni beklerken gecirddiğim saatlerce boş zamanı geri getirmiyor. Evet sınıfta kaldım, nedenmi?Ben ders calısmakla gecireceğim saatlerde seni duşunerek, seni mutlu etmek icin gereken yolları duşunerek geciyordum.. İnsanlarıda kandırmıştım senin sanal olmadığına. Cunku aşkım olduğu kadar grurluydumda, en azından oyle olduğunu sanıyordum. Bir erkekmiydim?Yoksa gerceklerin dışında bir gercek daha olduğuna inanan bir Safmı?Seni goren insanlar hep dediki, kendini bu kızamı layık goruyorsun? Sen Cok cok daha guzel kızlara layıksın, bilmiyorlardiki sen aynı zamanda bir yalansın.. Anladımki benim kamera karşısında sana soylediklerimin, şu an kendimi bu kadar aşağılamama neden olacağını?saat 8 de geleceğim deyipte, gece 3 lere 4 lere kadar beklediğim zaman hic duşunmedim bugun kendimden bu kadar utanacağımı.. Şimdi anladım, senin icin yaptığım romantikliklerin, aslında gercek bir soytarılık olduğunu... Ama zamanı geri getiripte duzeltemiyorum, kendime yaptığım bunca saygısızlığı. Soz veriyorduk hep, duzelecek diyorduk. Hani bu sanal aşk olmaz diyen insanları, bu tabuyu yıkıcaz diyorduk. Hani bu sefer gercekten olucak diyorduk, cocukca bir soz veriyorduk kendimize evlenicez diye. İnsanlara anlatırken kendim bile inanıyordum senin gercek olduğun yalanına.. Aslında bazen duşunuyorumda, oyle teselli ediyorum kendimi, seni severken Neler mi oğrenmedim,... Mesela şairleri, şiirleri, dokunaklı aşk hikayelerini.. Hackerlik bile oğrendim seni severken, cunku gercekler arasında kıskanclığımda vardı, ve kendi kendimi teselli etmeliydim beni aldatmadığını oğrenerek. Turkiyeyi bedava arayan sistemin yururluğe gireceğini oğrenince kendime olan guvenim arttı, beni arayıp saatlerce konusacagımız hayali beni umutlandırdı birazda olsa.. Cunku bu kadar yalanlar arasında, biraz olsun gerceklere olan hasretim armıştı.. Oylede oldu, her konuşmamızda biraz daha umutlandım. İnsanların bana imrenerekmi yoksa gulerekmi bakan gozlerini duşunurken, bir gun bunların gercek olacağı yalanını duşunerek kendimi avuttum.. Ve 15 gun kaldı Gelmene, ama 15 aylık verdiğim mucadele yetersiz kalmıştı, Her gun icime doğan bu korku, bu gercek olmamalıydı.. Ne yazıkki beni anlamayan kaderim bir kez daha suratını astı bana, kardeşinin, bu duruma annenin bile ağladığını soylemesi benim acaba dememe neden oluyordu, acaba gercekmiydi? Ama biliyordumki bu gercek hic olmadı.. Senin icin, sen geldiğin gun, senin yanına gelebilmek icin biriktirmeye calıştığım, aylar oncesinden planladığım o gun gelmeyecekti.. Ve o gune kadar verdiğim mucadele sonucsuz kalacaktı.. Ama... Ama can cıkmadan umut cıkmıyor işte, o 15 gunu nasıl gecirdiğimi bende bilemedim.. Ve gun geldi cattı.. Artık benim soluduğum havayı soluyorsun sende, artık benim topraklarımdasın.. Ve ben aynı havayı soluduğumuzu bilerek duramazdım bu demir parmaklıklı odamda.. Bunca verdiğim saatlerim, aylarım hatta yıllarım sonucsuz kalmamalıydı... En azından neyin sahibi olamadığımı gormeliydim. Kardeşinin verdiği dostluk, ve Gel goruşelim cağrısı benide cesaretlendirdi.. Nihayet karşımdasın, fakat neler oldu, ne değiştide ben şu an senin elini tutabiliyorum, sana sarılabiliyorum... Sadece 2 gun icinde tekrar birlikte olduğumuza sevinebiliyorum, onca emeğin boşuna gitmediğine sevinebiliyorum? Bu kadar kolay olmamalıydı bunca şeyden sonra bu hayale kavuşmak... Cunku beni bu kadar mutlu edecek bir şey nasıl olurdu, yıllardır beni guldurmeyen kader, şimdi guldurmemeliydi yuzumu, hemde 2 gun icinde.. Hep kalmak istedim yanında, cunku dort duvarlı odama geri gelince bu ruyanın biteceğinden korkuyordum.. Ama geri donmeliydim.. Arkamda bir suru soru işaretini bırakarak, hepsini bir kenara bırakıp, sonunun ne olacağını duşunmek yerine, o anın tadını cıkarmak daha karlı gelmişti bana.. Ve beni 2 gunde şaşırtan kader, bu sefer hic şaşırmadığım şekilde 2 gun icinde tekrar astı suratını.. Babanın, beni istemediğini soylemen, ve benim buna inanmam, yalan olduğu halde inanmak zornda kalmam aslında hayatın ta kendisiydi.. Ve beni son kere uzeceğini soyleyipte, telefonu kapatman.. O gece karanlık odamda, seni duşunurken, o msj larını okuduktan sonra birden ayaga kalkıp, evladını şehit verdiği haberini almış bir anne gibi bocalama, sağa sola amacsız attığım adımlar, renginimin attığını evdekilerin anlamamsı icin amacsız bir şekilde elimin yuzumun sozlerimin aldığı şekiller... Ve caresizce, amacsızca, ve bi o kadarda duşuncesizce sana verdiğim intaar mesajı, şu an benim kendimden utanmama neden olan cocukca duşunceler.. Ama dogdugum gunden beri yaşadıklarım gibi, bunuda atlatacağıma inanmaya başladığım gun, benim yeniden kurtuluşum oldu.. Cunku sende, dunya gibisin artık, yalan oldun sevdiğim, yalan oldun... Ama şimdi dua ediyorum, nedenmi?Cunku ben artık mecnun misali, leylanın gercek olmadığını oğrendim.. Ben seni yine seviyorum, nedenmi? YARATANDAN OTURU... ALINTI