Sarhoş ve Muezzin Sarhoş'un biri, şarabın tesiriyle bir camiye girer ve dua etmeye başlar: Yarabbi! Beni Cennetine koy, bana koşklerini ver, bana kevseri ver, bana hurilerine ver... Bu yakarmaları işiten muezzin, sarhoşun yakasından tutarak: Ey akıldan, dinden gafil, senin camide işin ne? Sen ne yaptın ki, Allah'tan hem de bu sarhoş halinle dilyorsun? Hic yakışıyormu? Sarhoş bu sozleri işitince başlar ağlamaya ve: Muezzin efendi, muezzin efendi... ben sarhoşum, yakamdan elini cek, bana ilişme, dokunma bana, inciştme beni, kırma kalbimi. Unutma, bilmiyorsan bil. Cenab ı Hakk'ın rahmetinden lutfundan gunahkar kullarıda umitlenir. Benim sana sozum yok, ben senden mi isityorum. Tevbe kapısı acıktır. En buyuk yardımcı Allah'dır. oyle lutuf sahibidirki, O'nun lutfunun, rahmetinin buyukluğu yanında kendi gunahımı buyuk gormeye utanıyor, gunahıma buyukluk veremiyorum.