Anne Affederse... Peygamber Efendimiz zamanında Alkame adında bir genc vardı. Hep taat uzere olup, yaz kış oruc tutar, gecelei sabaha kadar ibadet ederdi. Bir gun fenalık gecirdi. Dili tutuldu. Resulullah'a haber verdiler. Resulullah, Hz. Ali va Ammar bin Yasir hazretlerini Alkame'ye gonderdi. Kelime i şehadeti soyletmeye calıştılarsada dili donmedi. Hazret i Ali Efendimiz, Hazret i Bilal i Habeşi'yi Resulullah Efendimize gonderdi. Durumu bildirdi. Resulullah Efendimiz : buyurdu. Yaşlı bi anası var dediler buyurdu. Getirdiler. buyurdu. Annesi şoyle anlattı: Ya Resulullah! Cok iyidir. Zahiddi. Dunyaya duşkun değildir.)Hep ibadet, itaat uzeredir. Ama ben ondan razı değilim. Cunku o, hanımının rızasını benim rızamdan onde tutmaktadır. Resulullah Efendimiz : buyurdu Ey Allah'ın Resulu! O benim hakkıma cok riayetsizlik etti. Hakkımı helal etmem, dedi. Resulullah Efendimiz : buyurdu Annesi: Ya Resulullah! Benim oğlumu, benim gozumun onundemi yakacaksınız?Kalbim buna nasıl dayanabilir? dedi Resulullah Efendimiz : buyurdu. Kadın feryad etti: Ya REsulullah! Ben ondan razı oldum. Hakkımı ona helal ettim, dedi ve eve gitti. Eve gidince;Alkame'nin sesini duydu. Kelime i şehadet soyluyordu. Dili acılmıştı. Aynı gun vefat etti. Resulullah Efendimiz, cenaze namazını kıldırdı. Defnettiler. Resulullah Efendimiz : buyurdu. O halde, onları incitmekten cok sakınmalıdır. Cunku boylelerinin işi zor, azabı şiddetlidir.