Şiir Konusuna Kısa Bir Bakış Şiir, Anlamak ve Bilmek, Duymak Manalarına Gelen Arapca Bir Kelimedir. Edebiyat Dilinde İse, Olculu ve Kafiyeli Olan Guzel Sozler Manzumesine Denir. Bu Anlamlardan Yola Cıkarak; Her Şiir Fuzuliyat Olmaz ve Taşkınlık Sayılmaz. Cunku Şiir Şeklinde İfade Edilen Sozlerin Bir Kısmı Hakkı Belirtir ve Ona Teşvik Eder. Hak ve Adaleti Acıklayan, Guzele ve İyiye Dalalet Eden Şiirler, Kast Edilen Manayı En Tatlı ve En Coşkun Şekilde Terennum Ettiklerinden ve Dinleyiciyi Buyuleyip Heyecana Getirdiklerinden Hikmetle Anılmaya Hak Kazanmışlardır. Ebu Hureyreden Rivayet Edildiğine Gore Demiştir ki, Resulullah Şoyle Buyurdu; Bir Adamın Karnının İrinle Dolup Hasta Olması, Şiirle Dolmasından Daha Hayırlıdır. İcinde Hayır Bulunmayan, Şunu Bunu Kotuleyen ve Munasebetsiz Sozleri İhtiva Eden Şiirleri Ezberleyip de Mutemadiyen Onlarla Uğraşan Kimsenin Durumu, Hadis i Şerifte Beyan Buyurulan Mana Kapsamına Girer. İlim ve Fazilet, Ahlak ve Edeb Dersi Vermeyen Boş ve Luzumsuz Şiirlerle Sozlerden Kacınmak Gereklidir. Hazreti Aişe'den Rivayet Edildiğine Gore Şoyle Buyurdu; Şiirden Bir Kısmı Guzeldir ve Bir Kısmı Cirkindir. Sen Guzeli Al ve Cirkini Bırak. Gercekten Ben Ka'b İbni Malik'in Şiirlerinden Bir Takım Şiirler Rivayet Ettim ki, O Şiirlerin Bir Kasidesinde Kırk ve Bundan Daha Az Beyit Vardır. >Ahlak Hadisleri/İmam Buhari Derlemesi İle/Cilt No:2/Sf:216;217;221<