Şah ı Bilvanis 'un Almanya Sohbetleri Eğer Tarikat bilseydi tarikat ı Aliye Hindistan da olsun Pakistan da olsun Cin'de olsun, baş acık ayakkabısız, eller uzerine emekleye emekleye insan gibi gidip o tarikat ı aliye kavuşacaktı. Eğer insan gercek manası ile gercek bir hakikatı ile tasavvufun faydalarını bilmiş olsa oyle buyurdu. İnsan eğer bilseydi Cin'de olsun daha Hindistan da dahi olsun insan emekleye el ustunde emekleye emekleye baş aşık ayakkabısız o buyuk nimete kavuşacaklardı. İnsan, bu asırdaki, insanlarımız tabii cok hafif geliyor basit geliyor halbuki eskiden bir insan tarikata girmesi icin bir Murşid i Kamile gittiği zaman O Allah'ın Dostu sorardı ona "Allahın hakkı ve hukuku senin uzerinde var mı. Namazdır, oructur kefarettir. Artık butun Allah'ın hakkı hukuku arkasında kul hakkı, insanların hakkı, hukuku seni uzerinde var mı" Eğer deseydi vardır, once git insanlarının hakkını hukukunu eda et. Allah'ında hakkı hukuku neyse hepsini eda et tamamen bitir ondan sonra gel tarikata gir. Namazdır, kazadır, oruc kazasıdır, insanların hakkı i butun hepsini odemeden bitirmeden eskiden mutasavvıf olan insanlar zatlar o şahsa tarikat vermiyorlardı. Ne zaman ki borclarını ilahi borclar ve şahıs borclarını bitirdikten sonra donup geliyordu, tarikatı aliye giriyordu, tovbe veriyordu, tasavvufa dahil oluyordu. Tabii tasavvufun ince olduğunu, takva yolu olduğunu, cok daha ince, cok daha hassas, cok daha takva, tamamen safi olmak, dunyada sıyrılıp Allah'a donmek. Sultan hz arkasından boyle buyurdu. Eğer biz bu asırda eski gibi biz insanlara gidin hakkını hukukunu, insanların hakkını hukukunu eda edin oyle gelin Allah'ın da hakkını hukukunu eda edin oyle gelin hicbir insanın tarikata gelmesi mumkun değildir. Larva oyle bir zaman ki, oyle bir asır ki butun insanların zaten imanı pamuk ipliğiyle bağlıdır. Bırakın tarikata tasavvufa cok zayıftır bunyesi. Onu da desek hic bir daha, birinin gidip donmesi mumkun değildir. Ama şu var oyle buyurdu bu asrımız kotu bir asırdır fitnenin ve kufrun tam zirvesinde olduğu icin tasavvuf ziyade insanların imanının kurtulma peşindeyiz, biz yeter ki insanlarının kendi imanı kurtulsun, biz o insanlarının bir an once imanların kurtulması peşindeyiz, artık sofilik ve tasavvufun peşinde değiliz. Hatta bir gun mahkemeye gitti Sultan hz. savcı soruyor bu kadar senin muridin var onbir milyon senin muridin var. Sultan hz. Tebessum etti. Savcı bana sordu hocama sor niye tebessum etti. Dedi keşke bizim muridimiz birbucuk cıksaydı başka hicbir şey istemiyoruz. Bırak onbir milyon nufusu benim muridim olmuş ben birbucuğa razıyım. Bırak onbir milyonu bir bucuğa razıyım. E hakikatten bu asır zor bir asırdır kotu bir asırdır ama gene de insanın elinden geldiği kadar muddetiyle insan yaşaması lazım madem ki o yolun yolcusu olduğumuz icin o yola girdiğimiz icin hic olmazsa adapları edepleri yerine getirmek lazım. Coğu insan tovbe ediyor ama arkasında kendisi cok bilgili cok filozof gibi cok buyuk birisi gibi her şeyi ben biliyorum yapmaya gerek yok hatta sekiz şartı bile yapmıyor kendi nefisleri musaade etmiyor. Halbuki oyle değildir tasavvufun nefis olmesidir. Nefsin yok etmesidir. Lavra Gavs ksa oyle buyuruyor. Eğer alimde olsun halifede olsun şeyh de olsun tarikatı tazalediği zaman adaptır mutlaka sekiz şartı dinlemesi lazım ve mutlaka tekrar sekiz şartı adabını yerine getirmesi lazımdır. Velev bin kerede de tarikatı tazelese her bin kerede mutlaka sekiz şartını tekrarlaması lazım. Hatta gavs ksa oyle buyuruyordu: Ben Şah ı Haznenin yanındayken amel yaptığımız zaman hatta halifelik aldıktan sonrada her gittiğimiz zaman her Perşembe gunu tarikatımı tazelerdim. Adabı tekrarlıyordum. Cunku insan ne kadarda hafif gunahlar işlediği zaman bir nazar dahi olsun kalp karalanmaya başlar. Uzerinde zulmet dumanları kaplamaya başlar. Oda en guzeli tarikatın tazelenmesiyle, tarikatın tazelediği zaman kalbin temizlemesidir. O zaman Murşidinde tasarrufu daha da cok guzel olur daha da fazla olması icin onun icin her Perşembe gunu Haznede tarikatımı tazeliyordum sekiz şartımı yapıyordum kaldığın muddetce hicbir hafta gecirmeden her hafta tarikatımı tazeliyordum. Buyuruyor gavs ksa. Onun cok onemlidir. Adap edep. İnsan tarikatı bazen goruyorum vekildir tarikat alıyor nefsini musaade etmiyor bir daha sekiz şart dinlesin bu adabın dışındadır, bizzat bazen bizi terbiye eden ustadlarımız, biz tarikatı tazelediğimiz zaman, bir cahile bizi gonderiyordu talimat aldırmak icin nefsi oldurmek icin. Bizzat bunu cok muşahade ettim, kendi nefsimde beni bir cahil bu fatihada bilmiyor ettahiyyat ta bilmiyor bir zata beni ona yonlendiriyordu, git o sana talimat versin. Bu nefis olmesidir. Mutlaka adaplarını yerine getirmek lazım. İnsan ne kadarda bilen olursa olsun. Ne kadarda yuksek olursa olsun. Gavsi Hizan ksa buyuk bir zattı yanında oyle ulemalar oyle alimle vardı zahiri ilmi belki onların onda biri de yoktu. Cıkardı oyle ki ksa oyle alimdi ki demiş ki: yeryuzunde butun ilimler biterse yeryuzunden kalkarsa nesli tukenirse bu goğsumde tekrar ilim meydana getiririm. Ama boynunu kime eğmişti Gavs'a eğmişti ve teslim olmuştu. Gercek teslim olmuştu. Teslim olmak lazım yoksa insanın fayda gormesi mumkun değildir. Sofi olsun, alim olsun, ulema olsun, cahil olsun, filozof olsun, profesor olsun, bilim olsun ne olursa olsun eğer insan tasavvufa gittiği zaman Gercek bir manasıyla teslim olmak lazım. Teslim olmadığı muddetce teslimatı olmadığı muddetce Vallahi ve vallahi ve vallahi o insan fayda gormez. Kendini kandırıyor kendi vaktini boş vakte omrunu harcıyor sarf ediyor boş boşuna. Yazıktır vaktimizi boşa harcamamak lazım. Nefsimizi kul etmemiz lazım. Yoksa fayda goremeyiz. Mevlana Halid ksa hakikaten kendi asrının muceddidi idi. Kendi asrının en buyuk alimi idi. Ama duştu nereye gitti Irak'tan kalktı Hindistan'a gitti. Seyyid Abdullahi Dehleviden ders almaya. Bir yıl mesafeye ancak varmıştır Seyyid Abdullah'ın yanına Irak'tan Hindistan'a yuruyerek gitmiş bu zat cok meşakatli hadiselere girerek cıkarak mucadele ede ede tam bir yıl mesafe yolculukla ancak Seyyid Abdullahı Dehleviye gitmiştir. Dokuz ayda kalmış bir yılda gelmiş uc yıl almış gidip gelmesi. Bu Allah yolu oyledir kolay değildir illaki insan meşakkat gorecek. İlla kendi nefsini oldurecek. Ben paşa olayım sultan olayım keyf ehli olayım hayır kesinlikle insan boyun eğmesi lazım. İllaki insan kul olacak kul olmadan su ustune cıkamayız. Yoksa taş olursa suyun dibine gireriz. Altında gomulup kalıp boğuluruz. Boğulmamak icin kul olmak lazım. Eziyetsiz olmaz Adapsız olmaz edepsizde olmaz. Mutlaka bunları yerine getirmek lazım yaşamak lazım. Yaşatmadan olmaz. Sultan hz. Buyurduğu gibi insan gercek tasavvufun lezzetini zevkini aldıktan sonra, insan bilse Hindistanda Mevlana Halid nasıl taaa Hindistana gitti bir yıl bir yılda geliş iki yıl, neden lavra kıymetli bir yoldu. Lavra lezzetli bir yoldu halbuki Mevlana Halid o zaman Kadiri, ceşti, kubravi dort tane tarikatın da halifesiydi. Buna rağmen Hindistan'a gitti Seyyid Abdullahi Dehlevi'den bir daha halifelik Nakşibendi tarikatı tazeledi. Bu insan haşa cahil miydi haşa bu insan bilmiyor muydu. Demek ki lezzetinin zevkinin gerceğinin tasavvufunun ne olduğunu ne kadar onemli olduğunu idrak ederek gitmiştir bu zat. Ama maalesef bizimki 1 saatlikte olsa ağırlık gidemiyoruz varamıyoruz. Halbuki murşide gidip gelmek en menfaatli iştir. Demin dediğim gibi insan en ufak bir kucuk gunahla kalp leke alıyor. İki uc derken insan akşama kadar on tane sağır gunah işlediği zaman kucuk gunahlar kalp kapkara olur. Bununda en guzel tedavisi murşidin huzurudur. En guzelinin ilacıda cilası da murşidin nazarıdır. Gavs ksa oyle buyuruyor keşke elime gecseydi şahı haznenin huzuruna gitseydim. Hic olmazsa haftada bir kere, hic olmazsa on beşte bir kere hic olmazsa ayda bir kere hic olmazsa senede bir kere gitmek. E bizimkiler var ki on seneden bir tovbe ediyoruz. Taa beş sene altı senede gelirse selamun aleykum olmaz ki bu kim kimi kandırıyor. Kim kime ne yapıyor hayır boyle olmaz. Eğer biz bir birimize samimi isek eğer biz bu yolun yolcusu isek adabını yerine getirmek lazım. Gavs ksa Kasrik'te teveccuh yaparken Ağrı'daki Van'daki insanlar kışın iki metre karda bir hafta yol kat ederek bir teveccuhe girmek icin yuruyerek geliyorlardı. Her hafta kışın Ağrı Van uzak olan doğudaki butun insanlar karlardan aşarak acıklık sefalet o soğuklardan bir gavsın teveccuhune girmek icin gelirlerdi. Bir teveccuhe girip gitmek. İnsan Perşembe gunu gorduğu zaman kasrik boyle her taraftan kaynıyordu. Kimi beş saat kimi on saat kimi bir gun once kimi iki gun once yola cıkmış yeter ki Gavs'ın teveccuhune kavuşsun. Bir nefesini alsın. Lavra lezzeti biliyorlardı. Lavra gercekin manası biliyorlardı. Teveccuhun ismini biliyoruz ama gercek manasını bilmiyoruz. Gercek fuyudatlarını bilmiyoruz. Gercek ilacımızın ne olduğunu bilemiyoruz. Biz o tadı alsak değil on saat değil yuz saat gene arabayla gene geliriz vaktimizi gecirmeden. Ama o idrakin icinde olmadığımız icin O şuurun icinde olmadığımız icin bunun lezzetini alamıyoruz. Keyfini alamıyoruz. Lavra İnsan Şahı Nakşibend tutsun taa Sultan hz. Kadar butun murşitler hicbir gun perşembeyle pazartesi gunu teveccuhu gecirmemişler illaki yapmışlar. Hatta Hazret ksa. Şah ı Hazneye halifelik verdiği zaman irşad emri veriyor git teveccuh yap perşembeyle pazartesiyi gecirme. Hatta bir gun donuyor Nurşine geliyor soruyor diyorki nasıldır durum irşad oluyor mu. Kurban yok kimse dort beş tane arap fakirleri var. Diyor ki Ellhamdulillah Elhamdulillah Resullah ittiba ettiniz. Lavra Resulullah'ta insanları imana cağırdığı zaman birkac tane Araplarla başladı. Zenginler "biz nasıl sana iman edeceğiz hep fakir fukara senin yanında biz zenginiz senin yanında fakir fukaralar var. Biz nasıl senin yanına geleceğiz" demiş ki Hazret ksa emir etmiş Şahı Hazneye demiş ki uc kişide olsun teveccuhu yapacaksın. Teveccuhe ara verme buyurmuş. Ve coğu zaman Şahı Hazne beş kişiyle sekiz kişiyle dort kişiyle teveccuhe yapmıştır ara vermemiştir ki ta ki buyuk bir irşada başlayıncaya kadar. Gavs' ksa irşada cıktığı zaman her gun yapardı. Her gun yapardı. Lavra insanın ihtiyacı vardır. İnsan hastadır. Hem zahiri değildir ne kadarki zahiri vucudumuz rahatsızsa o kadar Batıni vucudumuzda rahatsızdır. Lavra teveccuh bir universitedir. Tıbbi merkezidir. İlahi bir tıp merkezidir. Nasıl ki insan hasta olduğu zaman kendini hastaneye attığı zaman insan ağır olduğu zaman butun insanın gozu nerede kapıda acaba doktor ne zaman gelip beni muayene edecek. Acaba gelip ne zaman ilacımı verecek. Acaba ne zaman gelip benim şu ağrılarımı dindirmeye gelecek diye insanların butun gozu ne de kapıdadır. İnsanda aynı oyle olması lazım insan hastayla mufteladır. İnsan perişandır. İnsan vaziyeti kotudur. İnsan cok zor durumdadır. İnsanın gozu daimul evkat acaba ne zaman tabip gelip benim ilacımı verip tedavimi yapıp şifayı bulmaktır. İşte şuurlu olmak lazım, şuursuz olmamak lazım. Onun icin lezzeti alırsak, Gercek manası alırsak bırak Amerika'da bırak dunyanın nerde olursa insan bitmeyen tukenmeyen şu serveti tasavvufun şu lezzetini almaya insan koşacaktır. Ama maalesef ir turlu o lezzetin icine giremiyoruz. Oda nedir işte adabımızın eksikliğinden dolayı lezzeti alamıyoruz. Adap eksik yapıyoruz. Edep eksik yapıyoruz. Evrat eksik yapıyoruz ibadet eksik yapıyoruz. Onun icin tam manasıyla tasavvufun lezzetini alamıyoruz. Lezzetini almayınca ağırlık basar. Muhabbetsizlik başlar. Keyfsizlik başlar ağırlık verir vucud bir turlu mekanizması harekete gecmiyor. Onun icin uyuşuk kalıp kaldığı yerde oturuyor. Onun icin mekanizmayı calıştırmak lazım. Kalbi calıştırmak lazım. Harekete gecirmemiz lazım ki lezzet alalım. Tam manası ile keyf alalım. Lavra tasavvuf yolu keyf yoludur. Muhabbet yoludur. Aşk yoludur. Aptallık yolu değil ki mahsurluk yolu değildir ki. İnsan Allahın aşkı ile muptela olması lazım. Adam ne icin icki iciyor kendi dunya kederlerini dağıtmak icin kendi. Kendi ofkesini kaybetmek icin kendinden gecip de butun her şeyi unutmak icin. Allah yolu da oyledir. İnsan aşk ile muptela olduğu zaman Allahın aşkı ile sarhoş olduğu zaman dunyanın kederleri insanın kalbine hic girmiyor ki mumkun değildir. Dunyanın sarhoşu gibidir ya. Adam diyor niye icki iciyorsun. Hocam diyor benim cok icin sıkıntılıdır ya karımdır ya işim bozulmuştur. Ancak icki icerken kendim rahatlıyorum. İckinin sarhoşluğu bittiği zaman gene aynı işe doner. Allah yoluda oyledir ama Allah yolu o sarhoşluk devam ettiği muddetce butun dunyanın kotulukleri pisliklerinden insan sıyrılıyor uzaklaşıyor. Mutlaka Allah'ın muhabbeti ile muptela olmak lazım. Muhakkak ki insan Allah'ın Resulunun aşkıyla sarhoş olmak lazım. Muhakkak ki Allah'ın dostuyla sarhoş olmak lazım muptela olmak lazım ki butun dunyaların kotulukleri, pislikleri, sıkıntıları hepsi gitsin ber taraf olsun. Lavra insan sarhoş olmadığı muddetce lezzet alamaz. Keyf alamaz. İllaki muhakkak muptela olmamız lazım. İllaki ehli aşk olmamız lazım. Biz sarhoşluğu tatmadığımız muddetce istediğimiz yere istediğimiz muhabbeti almamız mumkun değildir. Bu da işte tatla ibadetle Allahın yolu ile Allahın şeriatı ile Resulullah'ın sunneti ile olur. Yoksa hep yuzeysel kalırız. Cok hafif kalırız. Ne kendimize faydamız olur. Ne insanlara faydamız olur. Kupkuru ortada kalırız. Gercek aşık olsaydık Allahın aşkı olsaydık gercek Resulullah'ın aşkıyla olsaydık gercek aşkile muptela olsaydık. Bu cemaat bu kadar mı olacaktı. Hayır her birimiz bu kadar cemaat olurduk. Her birimiz on misli olurduk. Lavra Gavsın zamanında bir sofi gidiyordu bir memleketi irşad ediyordu. Lavra Allahın aşkıyla yanıyordu. Lavra Resulullahın aşkıyla yanıyordu. Lavra Gavsın muhabbeti ile yanıyordu. Bazen oluyordu beş gun yatmıyordu 24 saat sohbet ediyordu. Allahtan bahsediyordu. Resulullah'tan bahsediyordu. Sadatlardan sohbet ediyordu Lavra yanıyordu. Her gittiği koyde her gittiği şehirde yanıp, yanıp boyle sanki yangın girmiş herkes tovbe ediyordu. Ee biz yaşamıyoruz ki başka birinin hidayetine sebep olacağız ki. Sultan hz. zamanında oyle insanlar var ki gene hakeza dort gun beş gun hic yatmıyordu bazen gunlerce koy koy dolaşıyordu binlerce insana tovbe veriyordu hidayete getiriyordu. Ben dort hafta buradayım dort hafta aynı cemaatiz artışımız yok LAvra bizde hayat yok Lavra bizde lezzet yok Lavra bizde aşk yok Lavra bir de muhabbet yok Lavra bu şuurun icinde değiliz Allahın aşkıyla yanmıyoruz ki biz Resulullahın aşkıyla da yanmıyoruz. Sadatın Aşkıylada yanamıyoruz. Gomulmuşuz dunyanın pisliğine girdabına girmişiz. Hep dumen, hep hile, hep hurda, hep gosteriş. Allahın yolu gosteriş yolu değildir. Mutavazi yoludur. Kac kişiyiz dort hafta aynıyız belki 30 tane yeni sima var yada yok neden ama neden sorgulamıyoruz kendimizi, neden kendimizi sorguya cekmiyoruz acaba neden arızamızı tesbit edipte arızamızı tesbit etmiyoruz acaba yazık değil mi bizim hidayetimize sebep olan insanlar var onlar bir kişi iki kişi ben biliyorum. Almanya da iki kişi Sultan hz. Zamanında geldi binlerce insanlara tarikat verdi. Binlerce insanları hidayete cağırdı. Lavra gercek manasıyla yanıyorlardı. Ta ki gercek şeytan mudahale edinceye kadar. Hani o muhabbet hani o aşk gene yol aynı yoldur. Ama biz değişmişiz. Dunya aynı dunya zaman aynı zaman, zaman değişmez dunyada değişmez icindeki insanlar değişiyor. Biz değişmişiz, iflas etmişiz, yok olmuşuz, haberimiz yok kendimizden ne doğru durust vird yapıyoruz ne teheccud namazı kac kişi var icimizde teheccud namazına kalkan var sofilerden bizde iki ya cıkar ya cıkmaz. Gavsın zamanında insan camiye gitdiğinde bir bucuk iki saat sabah imsaka kala. Butun sofiler ayakta kimi sunneti kılıyor. Kimi teheccud kılıyor kimi virdini cekiyordu nerdeyse guneş cıkacak sofi daha uykuda kalkmıyor. Hani teheccud namazı hani vird hani rabıta hani hatme hicbir şey yok. Ancak bizden de bu kadar olur başka bir şey beklemek mumkun değildir. Boyle olmamak lazım. Zevk almak lazım. Lezzet almak lazım ki Sultan hz. Dediği gibi hindistanda değil Pakistan2da değil Cin'de olsa da o zaman gideriz. Ama maalesef bugun gozumuzun onunde olduğu halde kıymetini bilmiyoruz neden lavra lezzetini almadığımız icindir. Yanımızda olduğu halde biz gercek manasını bilmediğimiz icin kıymetini bilmediğimiz icin kıymet veremiyoruz. Onun icin gozumzun onunde de olsak gene faydası yok lavra biz o yolun yolcusu olamıyoruz. Olamadık daha doğrusu. Ama olmak lazım yazık yani kendimizi kandırmayalım vaktimizi boşa harcamayalım. Hic olmazsa insan bir iş yaptı mı kotuyse kotusunu yapmak iyisede isini yapmak lazım. İnsan hırsızda olsa iyi bir hırsız olmak lazım. Şerefli bir hırsız olmak lazım. Muminde olsa iyi bir mumin olmak lazım. Zalimde olsa iyi bir zalim olmak lazım merhametlide olsa iyi bir merhametli olmak lazım biz ikisinin de ortasında kalmışız ne o yuz ne buyuz ortada kalmışız. Allah bizi uyandırsın inşaallah gaflet uykusundan. Allah bizi inşaallah bu kotu alışkanlıklarda bizi Allahın Resulunun muhabbeti ile muhabbetlendirsin inşallah. Allah bizi Allahın aşkı ile bizi yaksın inşallah. Bir an once bizi şu gaflet uykusundan bizi uyandırsın inşallah. Yoksa bizim halimiz perişan.