"halİl İbrahİm bereketİ" Buyuğu Halil, Kucuğu ise İbrahim Halil evli cocuklu, İbrahim ise bekarmış.. Ortak bir tarlaları varmış iki kardeşin.. Ne mahsul cıkarsa, iki pay ederlermiş Bununla gecinip giderlermiş.. Bir yıl, yine harman yapmışlar buğdayı İkiye ayırmışlar İş kalmış taşımaya Halil, bir teklif yapmış İbrahim kardeşim; Ben gidip cuvalları getireyim Sen buğdayı bekle Peki abi demiş İbrahim Ve Halil gitmiş cuval getirmeye O gidince, duşunmuş İbrahim Abim evli, cocuklu Daha cok buğday lazım onun evine Boyle demiş ve, Kendi payından bir miktar atmış onunkine Az sonra Halil cıkagelmiş Haydi İbrahim Demiş, once sen doldur da taşı ambara Peki abi! İbrahim, kendi yiyeceğinden bir cuval doldurup duşer yola O gidince, Halil duşunur bu defa : Der ki: Cok şukur, ben evliyim, kurulu bir duzenim de var Ama kardeşim bekar O daha calışıp, para biriktirecek Ev kurup evlenecek Boyle duşunerek, kendi payından atar onunkine birkac kurek Velhasıl biri gittiğinde, oburu, kendi payından atar onunkine Bu, boyle surup gider Ama birbirlerinden habersizdirler Nihayet akşam olur Karanlık basar Gorurler ki, bitmiyor buğdaylar Hatta azalmıyor bile Hak Teala bu hali cok beğenir Buğdaylarına bir bereket verir, bir bereket verir ki Gunlerce taşır iki kardeş bitiremezler Şaşarlar bu işe Aksine coğalır buğdayları Dolar taşar ambarları Bugun "Bereket" denilince, bu kardeşler akla gelir Bu bereketin adı: Halil İbrahim bereketidir