MahŞer Yerİ Otelerin otesinde dertler vardır. Oyle buyuk dertler ki hic buradakilere benzemez. Sıkıntılar vardır, oyle buyuk sıkıntı ki hic burayla mukayesesi yapılamaz. Ne gecim sıkıntısına benzer, ne hastalığa ne de aclığa. Bir onceki yazımızda sura ufuruluşun mahiyetinden bahsetmiştik, bugun ise mahşerin durumundan ve her insanın başına gelecek gerceklerden soz edeceğiz. Hangi aşamalardan gececeğimizden bahisle yazımıza devam edelim. Dirilme olayından sonra insanlar cırcıplak, yalın ayak ve sunnetsiz olarak mahşer yerine doğru kimileri yuruyerek, kimileri surunerek, kimileri yuzu koyun birbirlerine karışıp yollara dokulurler. Mahşer arazisi bembeyaz dumduzdur. Ne cukur, ne de tumsektir. İnsanların gizleneceği bir vadi yoktur. İnsanlar bu araziye boluk boluk getirilirler. Peygamber Efendimiz o arazinin bugunku dunya arazisi ile karşılaştırıldığında isim benzerliği dışında bir benzerlik yoktur, buyurmuştur. Nitekim ayeti kerimede Cenabı Hak şoyle buyurur: Yerin başka bir yerle, goklerinde başka goklerle değiştirildiği her şeye ustun gelen tek Allah'ın huzuruna cıktıkları gunde, sakın Allah'ın peygamberlerine verdiği sozden cayacağını sanma, doğrusu Allah gucludur, oc alandır (İbrahim Suresi, Ayet 47 ve 48). İbni Abbas bu ayetin yorumunda şoyle der: "Gumuş renkli bir arazidir, uzerinde ne kan dokulmuş ne de gunah işlenmiştir. Guneşin, ayın ve yıldızların ışıkları sondurulmuştur." Peygamber efendimiz şoyle buyurur: "İnsanlar yalın ayak, cıplak ve sunnetsiz olarak haşr olunulur. Ter, kendilerini gemlemiş kulak memelerine ulaşmıştır." Bu hadisi rivayet eden Hz. Sevde annemiz şoyle soyler: "Ya Resulullah, boyle bir durumda birbirimize bakmaz mıyız." Resulullah, şoyle cevap verir: "O gun herkesin derdi kendine yeter, insanlar birbirlerine bakmazlar." Nitekim Cenabı Hak bu konuyla ilgili bir ayette şoyle buyurur: "O gun bunlardan herkesin yeter bir işi vardır (Abese, 37). Peygamberimiz şoyle devam eder: "Kıyamet gunu insanlar 3 gurup olarak haşr olunur. 1) Binitli gurup 2) yayalar gurubu 3) Yuzleri ustu surunenler grubu. Adamın biri sorar: "Ya Resulullah, yuzleri ustu nasıl yuruyebilirler." Peygamberimiz şoyle cevap verir: "Onları ayakları uzerinde yuruten Allah, yuzleri uzerinde de yurutmeye kadirdir." Mu'az İbni Cebel da Peygamber Efendimiz'e sorar: "Ya Resulullah o gunde İsrafil surunu ufler, olulerin hepsi mezarlarından doğrulup kalkarlar. Acaba bu hal o gun nice olacaktır." Peyamberimiz şoyle cevap verir: "Ne azim gunden sordun ya Muaz. Mubarek gozlerinden yaşlar akıtarak devam eder. Siz o gun kabirlerinizden kalkıp muhtelif cemaatler halinde bir yere varırsınız ki o yerin adı SAHİRE'dir. Benim ummetim on boluk olur ve her biri bir suretle mahşer yerine gelirler. Kim dolunay gibi yuzu nurlu, kimi maymun domuz suretinde bulunur. Kimileri baş aşağı ve yuzleri yerlerde surunerek gelirler. Bir kısmı dillerini ciğneye ciğneye, goğusleri uzerine sarkmış, ağızlarından irinler akarak gelir. Kimisi elleri ve ayakları kesik ateşten ağaclara asılmış gibi ve kopek leşinden daha fena kokar halde gelir. Kimi sağır olarak, kimisi de katrandan cubbeler giymiş halde gelirler. Bu surete donenler de sizin gibi La İlahe İllallah diyen, beş vakit namaz kılan, yılda bir ay oruc tutan, Cuma namazını ve bayram namazını kılan, hacca giden insanlardır. Fakat kotu huyları onların ibadetlerini hic etmiştir." Buradan cıkaracağımız netice şudur: istediğin kadar ibadet yap, ahlaki guzelleştirmezsen hic biri kabul olmaz. Allah korusun! Ahirette suretin değişir. Guzel ahlak o kadar onemli ki Cenabı Hak sevgilisini bu aleme guzel ahlakını tamamlamak icin gondermiştir. Ve şu tespiti yapmak gerekir ki, ahlakımız ne kadar uğraşsak da duzelmiyorsa o zaman ibadetlerimiz kabul olmuyor demektir. İhlasla yapılan ibadetler zamanla insanın kotu ahlakını iyiye cevirir ve sen o eski sen olmaktan cıkar, yerine bambaşka biri oluverirsin ve Peygamberimizin suretleri değişen ummeti hakkındaki acıklamalarına donelim. Yuzleri ayın on dordu gibi nurlu ve parlak olan buraklara bindirilen onlerinden ve arkalarından melekler koşan, tekbir ve salavatlarla mahşer yerine getirilenler peygamberler, hak velileri ve muhlislerdir. Maymun yuzune donmuş olanlar dedikoduculardır, domuz yuzune donmuş olanlar haram yiyenler, baş aşağı ve yuzleri yerlerde surunerek getirilenler parasını faize verenlerdir yani faiz yiyenler, iki gozleri kor olarak getirilirler hukmunde zulmederek haksızlık edenlerdir. Bunlar ister evlerinde haksızlık etsin, ister dışarda hukum aynıdır. Zalim muamelesi gorur. Kulakları sağır olarak getirilenler yalnız kendi amellerini gorup beğenen ve kendisini iyi bir insan olarak tanıyan ve diyenlerdir. Dillerini ciğneye ciğneye getirilenler halka nasihat ettikleri halde kendileri tutmayanlar, sozleri işlerine uymayanlar, garez uzerine yanlış fetva verenlerdir. Elleri kesik olarak getirilenler komşularını incitenlerdir, ateşten ağaclara asılı halde getirilenler halkı insanları alaya alıp herkesle eğlenenlerdir, kopek leşi gibi kokarak getirilenler nefislerine uyanlardır ve nefsinin muradını gozetip malının zekatını vermeyenlerdir, katran cubbe giydirilip getirilenler kibirlilik edenlerdir. Ve bu insanların her biri cehennem derelerine surulup orada azap gormelerini Allah buyurur. (O gun insan, kardeşinden, ana ve babasından kacar Abese 3435). Bu ayetin mealini Şeyh Abdulkadir Geylani şoyle yorumlar: İnsanların suretleri değiştiği icin evlatlar anasını ve babasını tanımazlar. O gunde Allah yardımcımız olsun. Ama bunun icin cok calışıp gayret etmek gerekir. Bu dunya oturma, eğlenme ve zevk yeri değildir. Bilakis mumininin zindanıdır. Eğer keyifler cok iyi ise kendinden şuphe et. Keyif yoksa sabret ve ibadet et. Ve Cenabı Hakk'ın bu cilelere karşı buyuk bir ecir vereceğini unutma! Şimdi bunları okudun, neler yaşanacak hatırladın. Dert sıkıntı keder kaldı mı? Bu dunya ile ilgili kaygı var mı, hepsi bir tefekkurle gidiverdi. Allah bu halimizi daim eylesin. Amin.