Yusuf sû;resi 13. cuzun 2. hizbi 246 sayfasındasınız 96. Mujdeci gelip gomleği Yakub'un yuzune koyunca gozleri acılıverdi. Yakub, "Ben size, Allah tarafından, sizin bilemeyeceğiniz şeyleri bilirim demedim mi?" dedi. 97. Oğulları, "Ey babamız! Allah'tan suclarımızın bağışlanmasını dile. Biz gercekten suclu idik" dediler. 98. Yakub, "Rabbimden sizin bağışlanmanızı dileyeceğim. Şuphesiz O, cok bağışlayandır, cok merhamet edendir" dedi. 99. Yû;suf'un huzuruna girdiklerinde; Yû;suf ana babasını bağrına bastı ve "Allah'ın iradesi ile guven icinde Mısır'a girin" dedi. 100. Ana babasını tahtın uzerine cıkardı. Hepsi ona (Yû;suf'a) saygı ile eğildiler. Yû;suf dedi ki: "Babacığım! İşte bu, daha once gorduğum ruyanın yorumudur. Rabbim onu gercekleştirdi. Şeytan benimle kardeşlerimin arasını bozduktan sonra; Rabbim beni zindandan cıkararak ve sizi colden getirerek bana cok iyilikte bulundu. Şuphesiz Rabbim, dilediği şeyde nice incelikler sergileyendir. Şuphesiz O, hakkıyla bilendir, hukum ve hikmet sahibidir." 101. Rabbim! Gercekten bana mulk verdin ve bana sozlerin yorumunu oğrettin. Ey gokleri ve yeri yaratan! Dunyada ve ahirette sen benim velimsin. Benim canımı musluman olarak al ve beni iyilere kat." 102. İşte bu , gayb haberlerindendir. Onu sana biz vahiy yolu ile bildiriyoruz. Yoksa onlar tuzak kurarak işlerine karar verdikleri zaman sen onların yanında değildin. 103. Sen ne kadar şiddetle arzu etsen de insanların coğu inanacak değillerdir.

Yusuf s&