Lise tayfanla gorusmuyormusun

hayır senin konustugun seye uyum sağlamaya calısırım fakat konusurken ilgimi cekmedigini anlarsın konusma tarzımdan bos bos durdugumuz anlardada genelde igrenc bir sessizlik olur cunku konusacak ilginc birsey aklıma gelmez ya da tamamen sessiz kalır karsı tarafı dinlerim, hic bir yorum yapmam, sonra tekrar bir sessizlik olur mal mal bir birimize bakarız

Üniversiteye gidene kadar çok sosyaldim. Üniversitede istediğim ortamı yakalayamadım. Ben de kulüplerle yeni insanlar tanıdım. Bana uygun olmayanları eleyince 4-5 kişilik samimi grubum kaldı. Diğerleriyle merhaba merhaba veya denk geldikçe konuşuyordum. İş arkadaşlarımla daha samimi oldum. Tüm gün beraber geçirince ve ortak iş yapınca samimiyet kuruyorsun. Yaz aylarında hafta sonu kamp yapmaya gidiyoruz. Kışında ya beraber yemeğe çıkıyoruz ya da Starbucks buluşmalarımız oluyor. Ama ben arkadaşlarımı böldüm. Ortaokul, lise dönemi gibi dostluklarım kalmadı. Mesela spor muhabbeti yaptığım arkadaşlarımın hepsi liseden. Genel muhabbet ettiğim arkadaşlarım üniversiteden. Şuan en çok zaman geçirdiğim arkadaşlarım da iş yerinden. Bence samimiyet hep beraber olunca kurulabiliyor. Üniversitede havuz dersleri, lablara gir çık olunca samimiyet kurulamıyor.

Girişken insan değilsin dışarıdan samimi degil soğuk görünüyorsun muhtemelen. Bu sebeplerden olmamasi normal. Bende yapimdan kaynakli soguk bir insan olarak gozukuyorum disaridan ne kadar istemesemde kolay kolay yaklasmiyor kimse bu sebeptende. Muhabbet acman lazim ama ayni ben gibi ilginc veya farkli konu aklina gelmiyor o anda millet gibi cok kötü birsey çoğunlukla dinleyen tarafta kaliyorsun.

henry cavill de nerd sayılır adam wow oynuyor onu da dışladınız mı????????

Hocam müvekkillik başka arkadaşlık başka

bende senin gibiyim tek fark 1 değil 3-4 arkdşaım var benim

Tanıdığın insanların %1 ı ile hayatının sonuna kadar arkadaş dost kalırsın diye bir araştırma okumuştum.

ben de o saydıkların da yok kac yaşına geldik bir tane ahbabımız olmadı

hocam bence hediye falan alma sadece özür dile

Aha me

hocam biz lisedeyken sınıf erkekler olarak 4 5 tip hariç tayfaydık takılırdık hep ünide hiç arkadaşım olmadı iş hayatında normal bi arkadaş ortamım olur mu normale döner miyim meslek avukatlık olacak kodumun okulu biterse

karantina başladığından beri hayatımda en ufak değişiklik olmadı

Mesela ben sürekli cinsellik konuşurum boş yaparım şimdi sen mesela oyunlar hakkında mı muhabbet etmeye çalışıyorsun?

Yalnız değilsin 👍

Sözde değil özde arkadaşlık yok artık. Hele dostluk hiç yok. Her şey menfaat ve çıkar üzerine kurulu. Dedikodu, hazımsızlık, entrika ve sırtından vurma son moda olmuş. Yarı samimiyetler, sahte dostluklar, menfaat ve çıkar ilişkileri midemi bulandırıyor. O yüzden arkadaşlık dostluk yalanlarını bırakalı yıllar oluyor. Sahte dostun ve arkadaşın olacağına hiç olmasın daha iyi.

Aynı ben. Bu güne kadar girdiğim her ortamda dışlandım

cocukluktan yada liseden gelen arkadaslarına ne oldu?

Yalnız değilsin kardeşim ben de senin gibiyim ünide yemekhanede bile tekim ama alıştım artık :D üninin bitmesine 2 sene kaldı yarıladık böyle böyle. Üni bitince nolcak görcez..

Lisede falan vardı benim ama üni için şehir dışına gidince ilk başta tökezledim. Hatta konu açıyordum buraya gelip. Sonra işler rayına oturmaya başladı yavaş yavaş. Yurt odasında tanıştığım insanlarla 4 kişilik güzel bir arkadaş grubu olduk. Sonra okulda arkadaş edinmeye başladım.

Benzer durumdayız hocam. Tanıştığım çoğu kişiyle merhaba merhaba muhabbetim vardır ama tek iyi arkadaşım var onunla da pandemi mevzusu çıktığından beri haftada bir yoklama yaparız sorun var mı diye o kadar. Eskiden bir dostum daha vardı pis işlere girince engelleyip hayatımdan çıkardım. Ben de arada bu işi irdelerim ama şu dönemde arkadaş bulmak gerçekten çok zor ve bu konular biraz da yetişme tarzıyla alakalı diye düşünüyorum.

Var kanka yalnız değilsin

Çok yaşıtım olmasına rağmen benim de olmadı. Ergenliğe girmeden efsane bir dostum vardı o da kızlarla takılmak ve instagram ortamı yüzünden beni saldı.

Hayatın ilk sillesini o zaman yedim. Ben onunla buluştuğum zaman o kadar hevesliydim acaba ilk ne yapsak diye düşünürken yanımda boş boş gözlerle bakardı. O zaman da aptal ve ezikmişim.30 yaşımda da dost kalırız sanmıştım çocukluk işte..

Hocam merhaba, ben de 20 yaşında üniversite 1'de okuyorum. Bölüm bilgisayar mühendisliği. Üni kazanmak için 2 sene mezuna kaldım ve neredeyse her gün evdeydim, dershane yoktu. Bu dönemde insanlarla iletişimim iyice azaldı ve sınava çalışırken kendimi geliştirmeye başladım. Kitap okudum, Belgesel izledim, bol bol düşündüm kimi zaman da boş boş oturdum. Bu sene okul başladı. Bir şekilde kendimi bir arkadaş grubunun içinde buldum, grubun kurulmasında büyük katkım var. Ama şimdi bakınca bu insanlara, hiçbirini sevemiyorum. Kafalarımız uyuşmuyor; onların konuşmaktan zevk aldıkları şeylerle benimki çok farklı. Ben girişimcilik, gezmek, müzik, kitap, ekonomi, hayat amaçları, hobiler, mesleki şeyler vs konuşmak isterken onlar sürekli instagram paylaşımları ile yaşıyorlar, sürekli elde telefon, instagram yorumlarındaki gibi 'aga beee' tipte konuşmalar... Telefonu bırakınca da instagram sayfalarının paylaşımları hakkında konuşuyorlar. Arkadaşlarıma laf ediyorum ama hissettiklerim bu yönde. Hiç mi iyi arkadaşım yok, elbette var. 1 tane... Liseden kalma, 6 yıllık 1 arkadaşım var. O da çevresini beğenmiyor, okuldan çıkışta üni grubu buluşur ben genelde gitmem çünkü okuldaki boş sohbetin devamı gibi oluyor, ben de liseden arkadaşımla buluşurum çoğu gün. Okul açılınca kulüplere katılmayı düşünüyorum, belki oradan buluruz bize uygun insanları. Çok yazmışım be, kusura bakmayın :)

Olur tabi hocam. Avukatlık zaten insanlarla en çok konuşacağın mesleklerden bir tanesi. Üniversitede ders geçmeye bak. Başka bir şey düşünme. Mezun olunca arkadaş ortamı kurarsın kendine.

Bu işlem üniye özel değil Ben üni mezunu değilim misal çalışıyorum Ama aynı yani askere gitmeden önce başlamıştı bende Askerde iyice buz oldum. Menfaat için oluşuyor çoğu toplum tuhaftır ki Hele ki askerde güçlü güçsüzü her zaman ezdi. Siracilik adı altında devrecilik gördük. Kabus gibi geliyor benim askerliğim Sonuç olarak yaş ilerledikçe farkındalık artıyor ve Seçici olabiliyor hatta bir adım öteye yalnızlığı seçmeye gidebiliyor insan

belki de başkalarına görede biz kaliteli değiliz

Arkadaşın çokluğu da iyi bir şey değil mesela arkadaş senin her şeyini bildiği için tam sırtından vurabilir seni yani, arkadaşını dostunu seçmen aynı kefeye koymaman gerek herkesi iyilik yaparsan belki yaptıklarının azını bile göremezsin. He ama çok sağlam arkadaşlar da yok mu var liseden bir 20-25 kişilik bir grubumuz var her sene düğünlere, yemeklere, iftara sosyal olarak onlarla takılırım iyi insanlardır, üni ah ünide hep arkadaşlık çıkara dayalı olduğunu düşünüyorum doğru düzgün bir arkadaşım belki bir elin parmağını geçmez ve iş hayatı iş hayatı arkadaşlığı en kötüsü hele karşınızdaki insanlar çıkarcı, bencil olurlarsa en kötü arkadaşları iş hayatında buldum diyebilirm çoğunlukla da görüşmem daha sonrasınsda işde sadece merhaba merhaba hatta ayrıldığım anda çok fazla şeyler yaşadıysam iletişimi de koparırım, tavsiye arkadaşa çok güvenme sırtından vurbilir seni, öyle bi kaç tane olsa kim olursa olsun herkese herşeyini anlatma sonrasında ne olacağı belli olmaz, bir dostun kardeşin olsuniyi olan birisi üç beş de arkadaşın oldumu iyidir fazlası herşeyin her koşulda zarardır.

cok iyi yapmıssınız

demekki dostun degilmis

hocam peki bu 3-4 arkadasın bir grupmu eger oyleyse pek benim gibi degilsin demektir

Benim tayfada da böyle biri vardı. Dışladık sonra onu.

Hocam, benim insanlarla samimiyet kurma konusunda büyük problemlerim var, birazda ondan bu durumdayım Benle normal sekilde muhabbet edebilirsin fakat aramızda her zaman celikten, soğuk bir duvar olur, bunuda hissedersin yani Bu duvarı kıramıyorum bir türlü İgrenc derecede yapmacık bir kisiligim var

Benimde

hocam senin 20 yıllık arkadasların varmıs yani baska arkadasa ihtiyacın yok ama benim var, olmayan her insanın var her insanın birilerine güvenip sırt yaslayacagı dostlara ihtiyacı var sende bu oldugu için rahat rahat bırakın bu isleri diyebiliyosun cunku ihtiyacın yok o bosluga düsşen bence düşüncelerinde değişir

22 yaşına geldim, hiç bir zaman yanlarında rahat hissettiğim, ortak zevklerimin olduğu, bir aloda yanlarına gidip ya da onların geldiği, beni arayıp soran 2-3 kişilik bile olsa bir samimi bir arkadaş grubum olmadı şu an tek bir arkadaşımla samimiyim, her gün discorddan konuşuyoruz. Fakat uzak oturduğu için dışarı çıkma olayı pek mümkün olmuyor ne ilk- orta okul ne liseden böyle bir grubum olmadı. Mahalle desen, yaşıtım sadece 2 kişi vardı. Biri o discorddan konuştuğum arkadaşım, diğeri de sonrada ot-esrara başlayan ve ilişkimin koptuğu başka bir arkadaşım liseden 2 arkadaşımla ara sıra konuşuyorum fakat öyle aşırı samimiyetimiz yok. Biriyle, bana yakın oturduğu için ara sıra çıkıp kahve falan içip 1-2 saat takılıp dönüyorum. Pek ortak yönümüz olmadığı için fazla konuşacak bir şeyde bulamıyoruz zaten. Diğeriyle de ayda yılda bir buluşuyoruz, uzakta oturuyor Üniversite desen 3. sınıfa geldim, sınıftan sadece 1 tane samimi arkadaş edinebildim. Oda liseden kalma arkadaş grubuyla takılıyor ve aralarına girmem mümkün değil Çocukluğundan, liseden 3-4 kişilik samimi arkadaş grupları edinen insanlara çok imreniyorum. Adamlar her şeyi beraber yapabiliyorlar. Birbirlerinde kalıp, en ufak bir işte bir birlerine destek oluyorlar Bunaldıklarında beraber dışarı çıkıp gezip tozuyorlar. Tatile oraya buraya gidiyorlar. Bu benim için ulaşılması imkansız bir şey. Hep tek tük arkadaşım oluyor fakat onlarda DOST olmuyor Ben bunu çok sorun etmeye başladım Acaba benim gibiler var mı?

Bırakın arkadaş işlerini fln. Şu zamanda arkadaş = menfaat. Menfaati varsa arkadaşındır yoksa yanına bile yaklaşmaz, selam vermez. Arkadaşım yok diye de üzülmeyin. Belki sizin için en iyisi budur. Arkadaşın olsaydı sırf beni bırakmasın diye onun saçma sapan hareketlerine katlanmak zorunda kalacaktın. Bu yönden düşünürsen arkadaşsız olmak senin yararına. Benim 20 yıllık arkadaşlarım var ama artık onlarla kardeş gibi olduk. Kimin ne olduğunu, huyunu, suyunu biliyoruz. O yüzden bu kadar uzun süredir arkadaşız. Şimdikilerin sağı, solu belli olmuyor. Yanındayken yüzüne gülüyor, arkanı döndüğün zaman seni herkese kötülüyor. Bu mudur arkadaşlık?Bu durumun şu zamanda istisnaları fln yoktur kardeşim bu kadar da iddialı konuşuyorum. Ailene sahip çık. Onlardan başkası yalan bu zamanda

ya arkadaş böyle knouları ben anlamıyorum kolunuzdan tutan mı var? Ben şehrimin en kötü liselerinden birine gidiyordum uyuşturucu felan kol geziyordu. Eğitim 0 böyle insanlarlada gerektiği kadar arkadaşlık ettim ve yararıma olan şeyleri onlardan aldım. ama gittim sokak sokak gezerek bile arkadaş ortamı edindim bi internet cafe ortamına katılın ya da gidin gençlerin hep beraber olduğu bi cafeye ilgi ortak alanlarınız aynıysa zaten hiç bi erkek ortamı bi erkeği dışlamaz rahat olun yani bizim üniversite sınıfında herkesin asosyal sandığı uzun saçlı küpeli bi çocuk var çocuk okulda kulüp başkanı ve çoğu insanın girmek için can atacağı ortamları var yani herşey size verilen değil size verilenin üstüne çıkın

çok arkadaş istiyorsan ağzın laf yapıcak üstad ortamları sessiz bırakmamayı öğren çok ilginç bir şekilde insanlar boşda olsa çok konuşanı seviyorlar gerekirse yalan söyle ama ortamı sessiz bırakma ama abartmada :D ayrıca sert gözükmekde pek yardımcı olmuyor lisede herkes bana senden kalem istemeye korkuyordum bıçak çekicek bir tipin var diyorlardı ve gayet ciddiyim :D

bende dışlandım ve sonunda pes edip kendimi bir kaç sene izole ettim, çok pişmanım fakat karşıma bana benzer kimse çıkmadı, bu konu da da şanssızım demekki