Az önce aklıma takıldı. Güce tapan lookisme tapan bir varlık vicdan sahibi olabilir mi? Bu yaratık kendi çocuğu olduğunda ona hangi gözle bakar? Onun üzerinden övünmek ve güç gösterisi sergilemeye mi çalışır yoksa, onu gerçekten vicdanen sever mi? Hipergaminin tatmin olarak bir son noktası var mıdır? Yoksa maymun iştah misali ver allahım ver tarzı doymak bilmez mi? Eğer öyleyse en iyi lookism'e sahip olsa da en iyi maddiyata sahip olsa da, daha iyisini bulduğunda sahip olduğunu satar mı? Hipergamik menopoza girer mi? Gençliğindeki tavlama gücünün azaldığını farkedince depresyona doğru çekilir mi? Hipergamik bir gün yaptığı güce tapma olayının yanlış olduğu kanısına varır mı? Bunu pişmanlık olarak ele alıp \"acaba diğerine bir şans versem daha mutlu bir hayatım olur muydu\" diye düşünür mü? Hipergamik için etik ve ahlak ne anlam ifade eder? Güce tapan birisi için ahlak kuralları önemli midir? Yoksa güce giden yolda her şey onun için mübah mıdır? Eğer öyleyse, kendi başına kendinden güçlü bireyler yüzünden bir olay geldiğinde, olaya objektif şekilde yaklaşıp durumu kabul mu eder yoksa, mızmız çocuklar gibi \"neden başıma bunlar geliyor?\" diye ajitasyon mu yapar? Eğer öyleyse bu onun için bir çelişki değil midir?