Neden mi önemliyiz, hayat nedir, biz kimiz? Bir sorgulayın bu evrende var mıdır hiç kimsemiz? Ve yoksa biz hiç kimse miyiz, Tanrıları betimleyen? Soluk bi' mavi noktanın içinde ölümü bekleyen? Gitmeyecek gibi, bitmeyecek gibi Sanki ansızın bi' hastalık geçirmeyecek gibi Adil olmayan adaletin kimeydi faydası? Hakkı tartamaz, teraziniz kuyumcu tartısı Savaşta töre misin, acılarında hapis mi? İnsanoğlu; köle misin, mülteci mi, milis mi? Mutluluk istiyorsan, sana da düşman olurlar Sonra haklı çıkarsın ve sanma pişman olurlar Çıkarsız hiçbi' yolun peşinde koşmamışlar Çaresiz bi' derde karşı hayaller kurmamışlar Omurgasız düzende bi' kere dik durmamışlar Bu yüzden anlamaz, bu yüzden asla Çok güzel Bu düş çok güzel Belki bir rüyaya benzeyen bu masum ezgiden Belki hayallerde olmayan sınır ve çizgiden Belki Dostoyevski'den, belki de çok eskiden Çok güzel Bu düş çok güzel Belki insan için beslediğim fazla duyardan Belki memleketimden, yani çocukluğumdan Belki Dostoyevski'den, kesin Dostoyevski Ve şimdi bi' toplum inzivaya çekilmiş Heybesindeki düşler, gülüşler hep yenilmiş Tek bi' dileği kalmamış, yeter ki canını acıtma Gökyüzünde yok artık bi' kasnaklı uçurtma Bu şarkı sana değil, geçmişimde ne varsa Yıldızı bol semalardan arakladım bi arsa Karlı kayın ormanında ağlamaklı gözlerim Ezan vakti evine koşan çocukluğumu özlerim Erikli ağaçlar ve bahçeli bir ev olsun Cebimde misketim ve kızkaçıran tozları Kömürlü sobada elimi yakan kestaneler de olsun Köpüklü gazozlar, bisikletim ve mahallem İçinde mutluluğum, korkusuz ve ölümsüz İçinde sen de ol, içinde annem Bu düş çok güzel Belki bir rüyaya benzeyen bu masum ezgiden Belki hayallerde olmayan sınır ve çizgiden Belki Dostoyevski'den, belki de çok eskiden Çok güzel Bu düş çok güzel Belki insan için beslediğim fazla duyardan Belki Cemal Süreyya, belki Turgut Uyar'dan Belki Özdemir Asaf, belki Nazım Hikmet Ran