öncelikle selamlar. uzun zamandır konu dışı forumunda yazılanları okuyorum. insanların kendi hayatlarını anlatmasını okumak hoşuma gidiyor. ben de bu aralar fazlasıyla hayata karşı kırgınım ve yorgunum. 6 ay sonra 20 yaşıma gireceğim. yaşayamadıklarım için çok kırgınım bu hayata. küçük yaşımda fazla şey yaşadım ve baş etmek zorunda kaldım. bu savaşın da bana tek kalanı ruh yorgunluğu oldu. üni için istanbula gelince biraz olsun açıldım aslında. ne olduğuma bakmamaya başladım bir süre. bir şeyleri yapabilecek özgüveni bir süreliğine kendimde buldum. daha sonra ikilemli bir flört dönemi yüzünden tekrar hevesim kayboldu. bu kadar kafaya takmamam gerekirdi ama deneyimsizliğimden dolayı çok takılı kaldım bu konuda. her şeyi saldım şu 1 aydır. vizelerim var 3 haftaya ama hiç ders çalışma hevesim yok. sayfalarca gerideyim derslerden. bütün gün ya yatıyorum ya da ekşide veya dh konu dışında takılıyorum. yazdıklarıma geri dönüp baktığımda çok daldan dala atlamışım ve akışı çok bozmuşum kusura bakmayın. tek istediğim şuan ne durumda olduğumu size aktarmaktı. buraya kadar okuyanlara çok teşekkür ederim. iyi geceler.