herkes ilişki uzmanı tabii ki hocam

Naiflik çok fazla sende aman kusura bakma aman böyle böyle davranıyorum yanlış anlama rahatsız olan zaten söyler veya uzaklaşır kendinden emin olmalısın

Peki, madem güzel, sevgili okurlarım ve takipçilerim benim geçmiş tecrübelerimi merak etti, o halde buyursunlar! Evet, öncelikle şunu söyleyeyim ortalama civarı ama ortalama üstü olmayacak şekilde bir dış görünüşüm var. İlk tecrübemi, sanırım 7. sınıfta yaşadım. Okulda başka bir şubeden çok güzel sarışın, yeşil gözlü bir kız vardı. İlk gördüğümde çok etkilenmiştim. İnanılmaz güzeldi ve çok da saygılı gözüküyordu dışarıdan, pek erkeklerle muhabbet ettiğini görmedim. Bu kıza nasıl açılırım vs. diye düşünüyordum baya. Hatta geceleri yatak odasında şınav çekip kendimi süzerdim :D Neyse, işte bir ay kadar uzaktan kestim, hangi sınıfta okuyor filan diye bakınıyorum, Facebook filan üzerinden aradım ama bulamamıştım. Bir gün arkadaşların da gazını alarak, kıza çiçek ile açılmayı kafaya koydum. Gittim, birgün okul sabahı çiçekçiden çok güzel güller aldım, okula vardım. Öğle arasında, arkadaşlar ile kızı bulup gözlemeye koyulduk. Ben kendimi hazır hissede kadar bekledim. O esnada diğerleri de taktik veriyordu, işte şöyle de bak filan diye :D Bir vakit kendimi hazır hissettim ve ilerlemeye başladım. Çiçeği arkama mı sakladım, önümde açık bir şekilde mi gittim hatırlamıyorum ama çok heyecanlıydım onu biliyorum. Sonra kızın yanına vardım, birkaç arkadaşı vardı yanında. Sanırım bir şey konuşabilir miyiz diye sordum, tabi kızla daha önce hiç konuşmuşluğum da yok önceden. Kız kabul etmişti, şöyle arkadaşlarından azıcık uzaklaşınca kıza fikirlerimi açıkladım. Kız dinledi filan işte, yanlış hatırlamıyorsam kız henüz sevgili gibi bir şey düşünmüyorum demişti ve ben peki o zaman filan diyip gitmiştim. Çok üzülmüştüm, ama çok ümitli de değilim. Sonradan anladım ki, davar gibi direkt seni seviyorum demek işe yaramıyor. İlk önce arkadaşlık kurmak lazım. Neyse bir tecrübe oldu en azından. Şuan aklıma gelince kendime acı dolu gözlerle bakıyorum :D Lise sınavında görüp tutulduğum, kahverengi saçlı yeşil gözlü başka bir kıza da platonik olmuştum. Ama tabi açılma gibi bir şansım olmadı. Okul bitmişti. Onun dışında üniversitede, 1. sınıfta oldu, yaklaşık 1.5-2 yıl önce. Hatta öyle ki, çok ilerlemişti ama çok kötü hareketlerde bulunmuştum. Durum şöyle, üniversitenin ilk yılı insanlarla yeni yeni tanışıyoruz filan, kimin kimle arkadaş olduğu, kimin hiç arkadaşı olmadığı çok belli oluyordu. Arkadaşı olanlar, birileriyle konuşuyor, aynı sırada oturuyor diğerleri de yalnız başına oturuyor veya yanındaki sıra arkadaşıyla gerekli olmadıkça muhabbetten kaçırıyordu. Ben de yeni olduğum için hiç arkadaşım yoktu. En arkalarda bir sıraya oturdum ilk gün. Bir de ne göreyim, çok tatlı bir kız var. Omuzlarına kadar kahverengi saçları olan, kahverengi gözlü tatlı bir kız. Beyaz tenli filan, çok güzel. İlk günden dedim bu kız çok güzel, arkadaş filan olsam çok güzel olur. Ama yanında kalıplı filan baya maskülen, güzel düzenli sakallari olan birisi var. Dedim abi yaa, bu kızı kapmışlar, olamasss! :D Neyse zaman geçiyor filan derslere giriyoruz filan. Bilgisayar programlama diye bir ders vardı, QBasic diye 20. yüzyılın sonlarından kalma bir programlama dili anlatıyorlar, onunla istatistik uygulamaları anlatıyorlar filan. İkinci hafta, hoca programlama/yazılım ile ilgili uğraşı olan var mı diye sordu. Benim baya bir uğradım hatta freelance geçmişim vardı. Neyse hoca bunu sorunca, çok kararsız kaldım şimdi hocaya ilgim var dersem, hoca soracak, ben cevaplayacağım bazılarının gözünde 'çok bilmiş' gibi görünecektim. Ama hiç bilgisi olmamasına rağmen birçok kişi ben şöyle şöyle yapmıştım filan, şu çok güzel programlama dili diye kendilerini gösterince, dedim ben de söyleyeyim ne olacak. Elimi kaldırdım, hoca söz hakkı verdi geçmişimden ve bildiklerimden bahsettim. Hoca çok şaşırdı, çok yaşlı bir profesör olmasına rağmen tek bildiği dil C ya da QBasic olan bir hoca vardı karşımda ve bana Python'u kendisine öğretip öğretemeyeceğimi sordu, ben de öğretebileceğimi söyledim. Kabul etti, sonraki hafta bir ders tamamen benden Python ankatacak şekilde bir sunum hazırlamamı istedi, yaklaşık 45 dk. filan. Hazırlandım filan, sonraki hafta, bütün sınıfın önünde çıktım tahtaya, sıfırdan bilen/bilmeyen herkesin rahatça anlayacağı şekilde güzel bir sunum yaptım. Sunum boyunca herkes çok dikkatli bir şekilde dinledi, hoca aralarda sorular sordu filan. Sunum sonunda herkes alkışladı, sorular filan soran oldu, cevapladım. O gün birçok kişi Python ile dersleri işlemek istedi bunun üzerine hoca da kabul etti, artık her hafta iki ders olan dersin, bir dersinde ben Python anlatacak ders izleyecektim. Benim için çok rahat bir şey. Onun dışında hocaya da haftada 1-2 saat kadar kendi odasında Python öğretecektim. Bu şekilde 1-2 hafta filan gitti, sınıfta birçok kişi bana hayran kalmış şekilde bakıyordu, bir nevi Elon Musk gibiydim sınıfta :D Övünme amaçlı söylemiyorum, sadece durumu daha rahat izah etmek için böyle anlatıyorum. Neyse, 1-2 hafta sonra birgün başka bir teorik ders bitiminde dediğim kız bana geldi, selam verip, adını söyledi. Ben tabi şok oldum, aklımdaki kızın bana ilk adımı atıp tanışmak isteyeceği hiç aklıma gelmezdi. Kızla tanıştım, bana bilgisayarında bir şeylerin tam çalışmadığını filan söyledi, yardım istedi. Ben de kabul ettim tabi, telefon numarasını filan verdi, ben de ona numaramı verdim. Akşamına bilgisayar üzerinden, TW ile baktım. O sürede WhatsApp'dan muhabbet filan ediyorduk, durumu konuşuyorduk. Sorun baya farklı bir şeydi, anlatmasam iyi olur. Neyse kızla konuşmuş olduk, biraz tanışmış olduk. 2-3 saat kadar konuştuk o akşam. Ama tabi çoğu bilgisayarı ile ilgili. O günden sonra sınıfta selamlaşıp arada kısa konuşuyorduk ama ben o kadar çekiniyorum ki, kesin farkediyordur. Yani, aşırı heyecan yapıyor ve ne diyeceğimi bilemiyordum. Bir süre sonra bana, kendisine Python öğretebilir miyim diye sordu, ben de tabi olur diye kabul ettim. Konuştuk ve haftasonu buluşup, kendisine Python öğretecektim. Haftasonu geldi, saat öğlen 1-1.5 gibi buluştuk ve çalışmak için nispeten uygun bir kafeye girdik. Oturduk, ilk bir yarım saat kadar konuştuk filan sonra bilgisayarını açtı ve oradan öğretmeye başladım. Gayet iyi gitti, 4-5 saat kadar bir şey anlattım. Sonra çıkarken, yemek yiyelim dedim, kabul etti. Ne yesek filan diye düşündük, ben her şeyi yerim dedim, o da o zaman pideciye filan girelim, lahmacunu çok severim dedi. Kabul ettim, pideci bulup girdik. O lahmacun aldı ben de pide yedim. O esnada da muhabbet ettik yerken. Bir saat kadar sonra yiyip çıktık, metro istasyonundan el ele sıkıştıktan sonra ayrıldık. Bundan sonra da buluşup, ona python anlatacaktım ama araya sınavlar vesaire girdi, uygun vakti bulamadık ondan askıda kaldı. Ardından ben sınavlar bittikten, bir iki hafta kadar sonra bölüm değiştirme kararı almıştım ve okula pek girmemeye başlamıştım hatta bırakmıştım neredeyse. Kızla da çok görüşemiyorduk, ne ben yazıyordum ne de o yazıyordu öyle. Sonra bir vakit yazışmıştık WhatsApp üzerinden. Biraz konuşmuştuk ben nereden geldi hiç bilmiyorum kendimi farklı hissedip, kendisine karşı çok rahat olamadığımı, daha önce hiç bir kızla böyle yakın bir arkadaşlık kurmamış olduğumu söyledim. Kız da tabi doğal olarak, rahat olabilirsin sonuçta biz de insanız tarzında yazmıştı ama sanırım dediklerimden bir çeşit reddetme gibi bir anlam çıkarmıştı ki, o günden sonra muhabbeti hiçe indirmiştik. Daha görüşmemiştik, ancak bir ay kadar sonra yazmıştım. Onda da dönem bittiği için sınavlarının nasıl geçtiğini sormuştum filan, oradan muhabbet etmiştik. Böyle bir anımdır. Sanıyorum ki pısırık ve utangaç olmamdan ötürü kaybettim. Kız tam aradığım kızdı. Ne oje, ne makyaj yapıyor, kısa, bakımlı tırnakları vardı, sigarası/alkolü yoktu. Muhafazakar da değildi. Tam istediğim gibi bir kızdı ama kaçırmışım. Şuan düşününce de biraz duygulandım ama yapabileceğim bir şey yok. O günden beri sadece okulda, kampüste arada kısa muhabbetler ediyoruz. O da pek öyle muhabbet değil yani. Ayrıca şunu de eklemek isterim, kızla. olan bütün muhabbetlerimin çoğunda ders/yazılım aracı olmuştu ve muhabbetlerin çoğu o konularla ilgiliydi. Yani sanırım ne o ne de ben normal şeylerden, arkadaş gibi davranmak için yeterince girişken değildik :( Hepsi bunlar arkadaşlarım. Biraz uzun oldu ama başlangıç kısımlarını anlatmak gerekirdi. Ayrıca ikinci hikayede, kızın yanında oturup muhabbet eden eleman kızla hazırlıktan tanışıyordu. Eklemek istedim :D Edit: Batırdığım kısımda ait konuşma görüntülerim vardı, onları bulabilirsem ekleyeceğim.

bende millete yaparsın felan dıyorum ama iş kendime gelince tereddüt ediyorum sanırım işin sırrı bir sonraki seviyeyi düşünmemek olabilir

cevap basit: kıçtan uydurmaca

Yok söyleyemem, belki bir kişi daha söyle derse söyleyebilirim :D

La gış gelmiş donuyoh soğuktan karı kız dert eden bizden değildir

de bakalım &

Kendi tecrübelerim.

program filan bir yere kadar kardeşim ya çat çat diyeceksin çoraplar merserize... :D

Aynen random'ı ben de beceremiyorum. Ama hiç hoşuma da gitmiyor. Bir random, iki '😂' şu emoji. Bu ikisini hiç sevmiyorum. Neyse konuyu değiştirmeyelim, ben de birkaç defa ilişki tavsiyesi verdim. Ama benim hiç o konularda tecrübem yok, var ama çok kötü, söyleyemem :D

Hocam ben dünyanın ennnn patolojik ilişkisinden çıkmış bir insanım herkese tavsiye verebileceğimi düşünüyorum

İlişki deyince biz başka anlamıştık &

haydi söyle