Çocukken hiçbir şeyi düşünmezdim üzülünen şeye üzülür gülünen şeye gülerdim ancak şu sıralar artık cidden sanki bi simülasyonun içindeymiş gibi hissediyorum hani derler çok gülme çok ağlarsın diye cidden çok güldüğümde öbür gün ya da aynı gün üzüleceğim haber geliyor sanki dünya ona göre değişiyo ve sürekli dejavu oluyorum bu konuyu yazmadan 3 saat önce hiç alakamın bile olmadığı attack on titanın youtubedan kesitine denk geldim ve birden dedim ki ben cidden bunu hatırlıyorum. Dünyaya baktığım zaman her insan keşke lafını kullanıyor ronaldonun çocuğu olsan bile keşke çekicek bi sebebin var her zaman yarın işim olduğu için geceleri mutsuz oluyorum gündüzleri mutlu. ying yang inancına göre ne mutlu ne üzgün olmalısın diyolar cidden dünya tam beni ortada bırakmaya zorluyor gibi bilmiyorum artık yaşam yalanmış gibi geliyor. 17 yaşındayım ve 17 yıldır %50 mutlu %50 mutsuz oldum her sene kesinlikle %100 sonbaharda beni 1 ay boyunca strese sokan bir olay yaşıyorum artık fix yani kötü bir olay yaşayacağımı biliyorum çok garip bir his keşke benim gibi biri daha olsa keşke, durumu benim gibi olan yok mu ya da beni en gelişmiş halime taşımaya çalışan birer yansımamısınız?