bu hastalıkla uğraşmaktan çok sıkıldım artık. her şeyi sürekli erteliyorum. ertelediğim işler de zerre zor değil ha. öyle ki, iki dakikada bitti mesela demin yaptığım iş. halbuki sabahtan beri ertelemiştim. ama yapmıyorum işte. yapayacağım, beceremeyeceğim gibi saçma sapan düşünceler geliyor aklıma yaparken. staj için bir yere başvurdum. reddedildi. alelade yazmış ve göndermiştim. reddedilmesine gerçekten hazırdım ama reddedilmesi beni nedense üzdü. tek bir staj bile bulamayacağımı, üniversiteden mezun olamayacağımı ve işsiz kalacağımı gece boyunca düşünür oldum o mailden sonra. sürekli kafamdakiyle savaşıyorum. çılgın atacak seviyede. veeee sıkılıyorum artık savaşmaktan. çünkü bir elastik ip düşünün. onu sonuna kadar zorluyorsunuz korkularınızla savaşmak için ama sonra o ip yeniden eski haline dönüyor. ne kadar anlamsız ve yorucu anlatamam. kalbim bu gerginlikler yüzünden çok atmayacakmış gibi geliyor çünkü sürekli kalbimin hızlandığını görüyorum. panik atak benzeri bir şey işte. nefes alamıyorum bazen sıkıntılar nedeniyle. kalbim ağrıyor. bilmiyorum işte. hiçbir şey yolunda gitmiyor. savaşmak istiyorum ama bu da yeterli gelmiyor.