Bu gün Sultan Muhammed Alparslan'ı ve şehitlerimizi rahmetle anıyorum. Tam 950 yıl önce Türkler bir daha çıkmamak üzere anadoluya girdi. Sultanın duası şu şekildedir.; "Allah'ım İslam sancağını yükselt ve İslam'a yardım et. Sultan Alparslan'ın senden dilediği yardımı esirgeme. Ordusunu meleklerinle destekle. Niyet ve azmini hayır ve başarıyla sonuçlandır. Çünkü o senin ulu rızan için rahatını terk etti. Malı ve canıyla buyruklarına uymak amacıyla senin yoluna düştü. Çünkü sen "Ey iman edenler can yakıcı bir azaptan kurtaracak bir yolu size göstereyim mi?. Allah'a ve onun Peygamberine inanıyorsanız onun yolunda can ve malanızla savaşırsınız" diyorsun. Senin sözün gerçektir. Allah'ım o nasıl senin sözüne uyup şeriatının korunmasında gevşeklik göstermeden buyruğuna uymuş ve düşmanlarına bizzat karşı koyarak dinine hizmet için gecesini gündüzüne katmış ise, sen de ona zafer nasip et. "Yarabbi Seni kendime vekil yapıyor azametin karşısında yüzümü yere sürüyor ve senin uğrunda savaşıyorum. Ey Allahım niyetim halistir bana yardım et. Sözlerimde hilaf varsa beni kahret". Sultan Muhammed Alparslan ayağa kalkar ve askerlerine şöyle hitap eder, "Burada Allahtan başka bir sultan yoktur, emir ve kader tamamiyle onun elindedir. Bu sebeple benimle birlikte savaşmakta veya savaşmamak için uzaklaşmakta serbestsiniz." Sözlerini bitirdiğinde büyük bir uğultu halinde şu cevap yükseldi; "Asla emrinden ayrılmayacak ve Allah yolunda birlikte savaşacağız." Sultan, beyler, komutanlar ve askerler gözyaşları içinde birbirlerine sarılarak vedalaşıp helalleştiler. Sonra Sultan Alparslan atına bindi ve askerlerine son kez hitaben; "Ey askerlerim eğer şehid olursam bu beyaz elbise kefenim olsun. O zaman ruhum göklere çıkacaktır. Melikşah'ı yerime tahta çıkarınız ve ona bağlı kalınız. Zaferi kazanırsak önümüzde çok hayırlı günler olacaktır." Ve 50.000 kişilik ordusuyla, 200.000 kişilik bizans ordusunu deviren inançlı Sultan Muhammed'e ve onun inançlı ordusuna selam olsun.