Hayatta bir şeyi gerçekten çok istiyorsanız, onu öncelik sıralamasında en sona atmanız lazım ve onun dışındaki her şeyi halledip sonra ona bakmanız lazım. Mesela, kız tavlamak istiyorsun. Kız tavlamak istiyorsan, bunu öncelik listende son sıraya koyacaksın, ilk önce kültür, spor, araştırma, kendini geliştirme, meditasyon, kendinizi sevmek, kendinizi objektif görmek, hayatı anlamak, bu gezegendeki amacımızı anlamak ve s. konularla hayatına devam edeceksin. Devamını okursanız, zaten bunların ne kadar önemsiz olduğunu anlayacaksın. Neden mi? Çünkü dostum sen zaten çok önemsiz birisin. Senin yaşadığın bu dünya var ya, çok önemsiz ve kimsenin umrunda değil. Neden buradayız? Neden bu galaksideyiz, hiç düşündünüz mü? Hiç düşündünüz mü, şu an ölseniz kimin umrunda olurdu? Ölmüş gibi düşünün şu an. Neyi özlerdin? Neyi yapamadığın için üzülürdün? O kızın seni reddetmesi mi seni tedirgin edecekti? İnsanların sana soğuk yapması mı seni üzecekti? Bunların bir önemi var mı sence? Çok boş şeyler bunlar! Hayatınızı kendinize göre yaşayın. Şu an kendini odanın yukarısında izliyormuş gibi hayal et. Napıyorsun, oturuyor musun, uyuyor musun? Şimdi açıyı bir genişlet, evin dışına çık. Belki görünürsün, belki görünmezsin. Açıyı biraz daha genişletelim, mahalle açısına geçelim. Şu an çok fazla ev var ve kamera açısındaki insanlar da senin gibi hayatını yaşıyor. Artık o küçük odadaki kamera açısındaki gibi tek önemli insan sen değilsin. Az önce senin uyuduğunu veya ne yaptığını sordum, şu an sormuyorum, çünkü çok fazla insan var. Benim umrumda değilsin, en önemli insan sen değilsin. Açıyı biraz daha genişletelim: Kasaba açısıyla bakmanı istiyorum. Çok fazla mahelle var, herkes işinde gücünde. Sen orda mısın, değil misin gerçekten umrumda değil, çünkü artık gerçekten çok fazla insan var. Kız reddetti diye oturup odanda ağlıyorsun ya, şu an ben o kızı kasabanın diğer ucunda başka bir erkekle öpüşürken seyrediyorum. Diğer tarafta bugün çok az et yedim diye kötü oluyorsun ya, diğer tarafta mendil satan bir çocuk evine 5-10 tl götüreyim diye yırtınıyor. Şu an senin ne yaşadığın, ne hissettiğin benim umrumda değil, kimsenin umrunda değil. Çünkü çok fazla insan, çok fazla hayat var. Sen bu kasabanın merkezinde değilsin, kimsenin umrunda değilsin. Açıyı biraz daha genişletelim: semt, ilçe. Bak şu an senin orda olup olmamanı kestiremiyorum bile. Dışarı çıkıp sokakta bağırsan bile seni duyamayacağım, orada ölsen haberim olmayacak. Kimsenin umrunda olmayacak. Çünkü artık çok geniş bir açıdan sadece insanlara görmek bile çok zor. Artık oradaki kimsenin bir önemi yok. Biraz daha uzaklaşayım, il, ondan sonra da ülke açısına geldim. Dostum resmen her şey karınca gibi. İstanbul, Ankara, Bursa, İzmir, Antalya vs. ben sadece bunları görüyorum. Buradaki trafik, insanlar, binalar her şey çok küçük ve dürüst olmak gerekirse kasabadaki insanların yanıp kül olması benim umrumda değil. O kasabadan bu ilde çok var. Hele o kasaba bir mahalle var orası şu an yok olsa, birisi bıçaklansa, öldürülse umrumda olmayacak abi neden olsun. O sadece benim gördüğüm milyarlarca noktadan bir tanesi. Hele o mahallede bir ev var, o evdeki küçük bir odada birisi var şunları okuyor. Şu an onun yok olmasını bile düşünemiyorum, çünkü öyle birisini artık hafızamdan yavaş yavaş kaybediyorum. Onun bir önemi yok, yaşadığı bir hayatın, sıkıntılarının, babasının kalp krizi geçirmesinin vs. benim için bir önemi yok. Biraz daha uzaklaşayım. Şu an ülkeleri görüyorum. Türkiye, yanında Azerbaycan, Bulgaristan, Gürcistan, İran, Yunanistan vs. Valla demin illere bakıyordum ya, şu an onlar da umrumda değil artık çünkü çok fazla ülke var. Hepsiyle ilgilenemem ben abi. Şu an bir tane il yok olsa benim umrumda olmaz. Biraz daha uzaklaşayım mı? Ülkenin yok olmasının umrumda olmamasını izleyecek cesaret var mı sende? İtiraf edeyim, şu an dünyaya bakıyorum da, Türkiyenin yok olması benim umrumda değil çünkü çok fazla ülke var. Zaten görünmüyor ki bulutlar kapatmış üstünü. Toz, duman.. Ben biraz daha genişleteyim açıyı. Şu an gezegenleri görüyorum, her yer kapkaranlık ve uzaktan mavi renkte olan bir yuvarlak cisim var. Umrumda mı? Hayır, onun yanında bir sürü gezegen var. O mavi cisimde hayat var mı, yok mu benim umrumda değil, ilgilenmiyorum. Biraz daha uzaklaşınca bir sürü sistem var. Galiba şu an baktığım güneş sistemi, ama önemi yok çünkü o sistem gibi milyarlarca gök ada var. Buna galiba o sistemin içinde olan, mavi cisimdeki yaratıklar \"Samanyolu Galaksisi\" diyorlar. Ama ne dedikleri umrumda değil. Neyse ben biraz daha uzaklaşayım. Samanyolu galaksisi gibi milyarlarca toz duman, o milyarlarca birleşim yine bir tane toz duman kütlesini yaratıyor. Sonra o şeyden de çok fazla var abi bu evrendeki hiçbir şey yalnız değil. Her şeyin milyarlaca kopyası var ve bir şeyin milyarlarca kopyasının olması o şeye değer verme ihtimalimi azaltıyor.. Şu an bu kamera açısını evrenin kendisi gibi düşünün. Abicim biraz geniş açıdan bakmanızı istiyorum. Kimsenin umrunda değiliz, insanların umrunda değiliz tamam ama bu dünya da başka gezegenlerin umrunda değil. O gezegenler de güneş sisteminin, o sistem samanyolu galaksisinin, o galaksi de yanındaki milyarlarca galaksinin, sonra onlar da diğer sistemin umrunda değil. Çünkü bir şeyden trilyonlarca var. Evreni böyle düşünün ve oradan yani demin geldiğim kamera açısından kendinizi görmeye çalışın. Bak şu an üşendin değil mi? Abi kim gidecek o kadar yolu kim o noktadan bile küçük olan cismi bulacak? Önemi yok. Gördün mü? Gerçekten önemi yok. ÖNEMİ YOK! Senin şu an birisinin canına kıyıp hapse girmenin bu evrende bir önemi yok! Senin hapiste geçirdiğin 50 sene bu evrendeki mikrosaniyelere denk. Şu an dışarı çık, sokağa. Utandığın şeylerin ne kadar önemsiz olduğunu anla artık. Bağır, oyna, git önüne gelen kıza yaklaş sohbet et. Korktuğun, utandığın her neyse onu yap. Demin dedim ya sana, orada senin ne yaptığın benim umrumda değil daha onda ben KASABA AÇISINDAYDIM. Şu an evrenim. Kimse senin yaptığını hatırlamayacak, 50 yıl sonra yani ben kendi zamanımla söylersen mikrosaniyeler içerisinde yok olup gideceksin. Benim için hiçbir önemin yok.