İzle hocam sonra üzerine konuşalım.

ailem ne yol gösterdi ne bir şeyin ucundan tutturdu. bu yaşa kadar aileme destek olayım dedim yanlarında olayım dedim ama onlar kendi aralarında koptu. 3 tane ilaç kullanıyorum bu da sırf ailem yüzünden. annem sinir ve anksiyete hastası. takıntılı. babam kumar hastası. yaş kaça geldi hala eve gelmez. ben de mal olduğum için böyle bir aileden kendimi kurtaramadım. yazacak çok şey var amaa gerek var mı. şu hayatta yalnız başıma kaldım. beni de sinir hastası ettiler. arada patlamalarım oluyor. hiçbir çözüm bulmuş da değilim.

Askeriye veya Jandarma işi normal şartlarda yapılacak işler değil. Siz farklı bir psikolojideymişsiniz bu yüzden bu böyle olmuş ancak eski bir j. personeli olarak sözleşmeliyken ki kadro dahi olsa bir anlamı yok

Ortada bir baba var sonuçta. Yani ailenin bakımı sadece bu abide değil gibi. Ki o şartlarda bile insanlar evlenip çoluk çocuğa karışıyor.

Zor en yapılacak kuvvetleri hava kuvvetleri ve sahil güvenlik geri kalan jandarma, kara insanı hayattan soğutuyor. Bende eski bir asb olarak katılıyorum davulun sesi uzaktan hoş gelir. Mobbing, ego tatmini, bitmeyen mesailer, baskılar, aşağılamalar, hak yemeler ve intihar eden personeller çok vardı. Çoğu kırmızı reçeteli ilaç kullanırlar kapalı kurum rütbeyi takıp görev yapmayan, yaşamayan bilmez.

Eyvallah abi dostlar sağolsun

Yapma yav yaş kaç ne oldu Demin gf3 izliyordum

Bahane bulmuş kişinin kendisiyle alakalı

Bizim bir abi var 32 yaşında çok kral bi adam muhabbetine doyum olmaz boyu desen 183 falan tipi hic fena değil hali vakti yerinde vw golf arabası var amma ve lakin hiç sevgilisi olmamış Neden abi dedim dertleştik biraz Annesi o 18 yaşındayken vefat etmiş biri 13 biri 9 yaşında 2 kardeşi öksüz kalmış büyük olan kız küçük olan oğlan babalarıyla kalmışlar ortada akrabalar falan hiç yardımcı olmamış bunlar uğraş çalış çabala bir şeyler yapmaya çalışmışlar. Babası zaten yaşlı bi adam 65 civarı tabi o zaman daha genc de gene yaşlı yani bu abimiz de mecbur kardeslerine odaklanmış çocukların psikolojisi tabi pert anne yok baba yaşlı ilgisi yetersiz varsa yoksa abi 2 kardesimi de ben büyüttüm okuttum okutuyorum dedi ama neler cekmisler. O yaşında psikolojisi berbat halde 2 cocukla idare etmek zor tabi babasi iste gucteymis vs vs kendine vakit ayiramamis yani hiç Yıllar önce forumda miydi neydi biri yazmisti ailesine fazla odaklananlar kendi hayatini kuramaz diye bu abimize de tam olarak o olmuş gibi geldi siz ne dersiniz?

Arkadaşlar bu konunun bir filmi var izlemenizi tavsiye ederim. ımdb Manchester by the Sea (2016) - IMDb https://www.imdb.com/title/tt4034228/?ref_=tt_mv_close

Türk insanlarındaki bu 'ailem ulan' kafasını sevmiyorum. Bence önce herkes kendi hayatını yaşamalı. Aileci olup da sonunda mutlu olan görmedim.

Normal bence ya adam dertten kederden kafayı kaldıramamış ki

Anne baba toxic ise çocuğa zarar verir. Toxic aile yaz YouTube

Geçmiş olsun dostum üzücü

Ben teşekkür ederim umarım okuyanlara bir faydası dokunur da kendilerine bir ders çıkarıp benim düştüğüm hataya düşmezler

Rahmetli annem askerde kalmamı istememişti, sadece santrale vereceğim bir dilekçe ile komando ihtisas kursuna katılıp sözleşmeli olacaktım sonrasında kadrolu olma imkanım da vardı. Hem hudut tazminatı ile yüklü miktar maaş alacaktım hem de bir sürü özlük hakkım olacaktı. O zaman konuştuğum bir kız vardı belki onunla evlenirdim bir düzenim felan olurdu. Fakat işte rahmetli istemedi benden ayrı kalmayı, aradı beni araba alıcaz sana felan dedi kanıma girdi gencim ya bende araba maraba diyince kandım salak gibi. Dedi buraya gelince işini gücüne bakarsın sıkıntı olmaz dedi ama dediği gibi olmadı. Geldim bir işe girdim ama sivilde en fazla 4 5 ay dayanabildim, boktan boktan sanayi işlerinde yapamadım işte. Kızı da terk ettim işsizlikten psikolojim bozulunca. Ondan sonra böyle buruna kadar boka battık işte. Fakat yine de rahmetliye kızmıyorum, benim hatam. Belki o gün hayır deseydim orada kalsaydım şimdi hem maddi hem manevi daha iyi bir durumda olacaktım ve belki de annem hastalandığında çevremi ve devletin bir personeli olarak daha farklı imkanları kullanarak belki onu daha iyi tedavi ettirebilir belki kurtulmasını hayatta olmasını sağlayabilirdim. Çok farklı olurdu hayatımız büyük ihtimalle hemde çok. O dilekçeyi vermeyerek hayatımın hatasını yapmışım.

zor bir durum tabi

Benzer bir hikayeyi anlatan film, mutlaka izleyin. ATADENİZ FİLM youtube Gecelerin Ötesi | Yeşilçam Filmleri Aynı mahallede yaşayan ve farklı beklentilere sahip 7 arkadaşın ortak arzuları olan paraya ulaşmak için çete kurup giriştikleri benzin istasyonu soygunlarına konu edinen film, 27 Mayıs öncesi dönemde ülkenin sosyo ekonomik durumuna ve Amerikan rüyası yaklaşımına bir eleştiri niteliğindedir. YouTube Kanalımız ► https://goo.gl/nhNmk3 YouTube partnerimiz ► https://goo.gl/JsOcbo https://www.youtube.com/watch?v=YpBLJpzzcUw

Hayat tecrübenizi bizimle paylaştığınız için teşekkür ederim abi

O arkadaşın öyle olmasının sebebi büyük ihtimalle ailesi değil. Tamam böyle bir durumda direk ortam çocuğu olamazsın da hiç kız arkadaşı olmaması ne alaka?

teşekkürler izleyeceğim

Reis babasi yasli bir adam ya sabahtan aksama kahveden cikmayan biri cocuklara ne verebilir ki

20-21 yaş aileden kopmak için en doğru yaş ben kopabildim mi desen hayır ama en geç bu sene sonu kopuyorum. Ailenin de sensiz hayata aşılması lazım sonuçta seninle varolmadı sensiz de yok olmaması lazım. Kendi ayaklarımızın üstünde durmamız lazım.

Üzüldüm dostum başın sağolsun

aile her şey değildir. evet çok önemlidir ama hayatın tek amacı gibi görmek de hatadır. insan önce kendini kurtarmalı. ergenlikte babam rahatsızdı çalışamıyordu, abilerim okuyor, kardeşlerim okuyor, ben okulu bıraktım çalışmaya başladım. ailenin geçimi tek bende. 12 yaşında okulu bırakıp sağda solda asgari ücretin yarısına sigortasız çalıştım yıllarca. ergen ergen hayatı sorgularken 'ailem için kardeşlerim için yaşamalıyım, çalışmalıyım kazanmalıyım, yoksa küçük kardeşlerim ne yer ne içer' diye düşündüm. sonra dedim ' ulan ben ölsem aç mı kalacak ailem kardeşlerim, açlıktan mı ölecekler? ' - ' hayır ' ... demek ki benim çalışmama bağlı değil onların hayatı! o zaman yine çalışayım dedim devam ettim ama ailem için değil, önce kendim için. kendimi kurtarmak için de dine yöneldim, dini araştırıp namaza başladım ergenlikte, kendi kendime namaz hocası kitabı alıp okuyup öğrendim, ailemden uzakta çalıştığım için öğretecek kimse yoktu. din ve aslında hayatın aileden daha büyük bir amacı olduğunu kabul etmesem intihar eder çıkardım işin içinden belki de. ama din ile birlikte HAYATIN ANLAMINI KAVRADIM. iyi ki de öyle yapmışım.