İnsan neden intihar etmek ister diye düşününce ötenazi dışında aklıma gelen tek sebep insanları cezalandırmak. Ötenazi dediğim de zaten dayanılmaz fiziksel acılarınız varsa bu acılardan kurtulmak için yaşamınızı sonlandırmak. Ama forumdakilerin sıkıntısı bu değil tabi. Direkt konuya geçeyim. İntihar düşüncenizi birazcık olsun analiz ederseniz bu düşüncenin çıkış noktası şu: Birisi veya birileri yüzünden psikolojik acı çekiyorsunuz ve elinizden de o insanın dikkatini çekecek, sizi umursamasını sağlayacak ya da sizi istemeyerek verdiği karardan pişman olmasını sağlayacak hiçbir şey gelmiyor. Ve eğer bana bir şey olursa hem ben bu acılardan kurtulacağım, hem de o kişi kendi eylemleri sonucunda benim yaşamıma mal olduğu için ömür boyu suçluluk taşıyacak ve benim çektiğim acıların aynısını çekmeye mahkum olacak düşüncesine kapılıyorsunuz. Ama size olacakları söyleyeyim. Gözünüze kestirdiğiniz bir yöntem ile yaşamınıza son vereceksiniz. Sizi seven ya da önemseyen hayatınızdaki birkaç kişi üzülecek. Ama asıl hedef kişinizin zerre umrunda olmayacak. Zaten sıkıntılıydı diyecek, gram suçluluk hissetmeyecek. O yüzden biraz daha mantık çerçevesinde düşünüp başka insanları cezalandırmanın yolunun kendinize zarar vermekten geçmediğini de anlayın. Tam tersi de değil, yani onlara da zarar veremezsiniz. Yapılacak tek mantıklı hareket, hayatınızdaki her şeye inat hayata tutunup hakettiğinizi tırnaklarınızla kazıyarak almak. Çünkü ağlamayana emzik vermiyorlar biliyorsunuz. Asıl önemli nokta da şu; hakettiğiniz şey bir x kişisi olmamalı. Kendinizi bu hayata ait hissetmek olmalı. Siz bir bireysiniz ve kendinizi başkalarına yamamak için uğraşıp durmayın, beni sevmiyor diye ağlamayın. Bırakın kendi hayatınızı yaşayın, kendinizde bir şeylere dokunmaya çalışın. Siz başkalarını mutlu etmek için yaşamıyorsunuz, bırakın başkaları sizi mutlu etsin. Etmiyorsa da zerre umrunuzda olmasın, kendi kendinizi mutlu edin.