Türkiye cinselliğin afrikasıdır bu söz perçinletilip duvarlara asılması lazım evlilik sex aşk mastürbasyon bu forumda en çok konuşulan 2 konu siyaset ve cinselliktir demem o ki burası Avrupa Amerika değil cinsellik ve ilişkiler orda su içmek gibi burda çok çok farklı o yüzden heba etmeyin kendinizi su akar yolunu bulur sevgili yapılınca level atlamıyorsunuz veya skill açmıyorsunuz. Bizim ülkede üstünlük ve makara konusudur bu hiç sevgilin oldu mu milli oldun ilk ne zaman öpüştün oğlum özel şeyler bunlar söylenmez yani. Ülkede kadın nüfus dengesizliği var ben hangi bara club a cafeye gitsem kız göremiyorum gördüğüm kızlarda sahipli sadece kampüslerin yanında ki cafe ve çarşılarda yoğun genç kız popülasyonu var o suni yani bi cadde trafikten sıkışan araba sayısı gibi sadede gelirsek bi erkek haftaiçi veya haftasonu akşam dışarı çıktığında kadın bulamıyor yok yani dışarda kadın yok ortam yok arkadaş çevreside olmayınca hepten olmuyor. Düzenli cinsel hayat oluşturmaya çalışın evlilik öncesi amma escort amma sex arkadaşı 30 yaşına gelip mastürbasyon bağımlılığı iyi bir şey değil erkek cinsel olarak rahatlayınca bu işine ailesine ve sosyal ortamda özgüvenini arttırıyor ve kadınlara karşı rahat oluyorsunuz denendi ve onaylandı. Edit:Antidepresanları bırak bi boka faydası yok bitkisel kürler var sarı kantaron hapı var antidepresanlardan önce verilir ve etkilidir bide fitness yapın en kötü 2 dumbell al full body çalış veya 2-3 km yürü endorfin iyi ve özgüvenli hissettirir.

Tek yapman gereken köpek gibi kpss çalışıp atanmak. Sonra ayda 4-5 bin paran olacak kız da gelecek sosyal hayatta hepsi paraya bakar. Sen beni dinle pornoyu filan boşver

27 yaşındayım benim de hiç sevgilim olmadı şükret. Hem kadınlar öyle dışarıdan göründüğü gibi iyilik meleği değil... Böylesi daha iyi, 30 a kadar karşıma biri çıkarsa evlenirim sanırım yoksa zor gibi.

Aynı ben 23 yaş, lise mezunuyum

Sorunlarının nedenini aile olarak görüyorum.

Sen ve ben aynıyız :(

Hiçbir yolunu bulamasan bile psikoloğa gidersin, aileni aratırsın oraya gelirler ve neyse bedeli öderler. Burada önemli olan para değil, senin içinde bulunduğun durum.

Selamlar, 23 yaşında bir üniversite öğrencisiyim. İngilizce Öğretmenliği okuyorum. Bu sene mezun oluyorum. Hayatımda pek çok sorun var, zaman zaman depresyonun eşiğinde hissediyorum bu yüzden. Hayatım tam anlamıyla bir fiyasko, bir başarısızlık hikayesi. Sorunlarımı başlıklar altında sıralayacağım. Daha önce Reddit'de r/depression subreddit'i altına thread açtım ama cevap yazan olmadı. O yüzden o post'un Türkçe'sini de buraya açıyorum. Sizlerden çözüm önerisi almak veya aynı sorunları yaşayanlar varsa dertleşmek isterim. İngilizce bilenler için Reddit post'unun linki https://www.reddit.com/r/depression/comments/eq6hlb/im_23_and_feel_like_a_failure/ Sosyal hayat eksikliği 3 yaşından beri kekemeliğim var. Bu, ergenlik döneminde özgüvenime büyük ölçüde zarar verdi. Sosyalleşemedim, çok fazla arkadaşım olmadı ve kız arkadaşım hiç olmadı. Her zaman, kekemelik sorunu olan bir erkeği hiçbir kızın sevmeyeceğini düşündüm. 16 yaşındayken -10. sınıfta- konuşma terapisi aldım. Konuşmam baya düzeldi. Ama bu sosyal hayatımı hiçbir şekilde değiştirmedi. Lisenin son iki sınıfında, önce nasılsam sonra da aynıydım. 2015'te üniversite sınavına girip Ankara'da iyi bir üniversiteyi kazandığımda sevindim çünkü üniversite ortamında hayatım değişebilirdi. Şu an okuduğum üniversitede diğer üniversitelere kıyasla oldukça sosyal bir ortam var. Ama 5 yıl önce üniversitenin kapısından giren kişi olan ben o zamanlar nasılsa şu an da öyle hissediyorum. Hiç sosyalleşemedim. Dışarıda bir yerlere gidip takıldığım sadece bir tane arkadaşım var. Onun haricinde konuşacak kimsem yok. Zamanımın büyük çoğunluğunu yurt odasında oturarak geçiriyorum. Kampüste herkes dışarıda takılırken, üniversitenin son yılında bile hayatımın hala böyle olması canımı fena sıkıyor. OKB sebebiyle antidepresan kullanıyorum. Hem bundan hem de içeride oturmaktan son bir yılda 10'a yakın kilo aldım. Öğrenci topluluklarına gitmeyi denedim ama hiç işe yaramadı. Bir öğrenci topluluğuna girdiğimde, orada zaten kendi aralarında çoktan tanışıp kaynaşmış gruplar oluyor. Onların arasına da giremiyorum. Hepsini geçtim, gerçekten ilgi duyduğum bir tane topluluk yok. Hiç kız arkadaşım olmadı 23 yaşına gelmeme rağmen, hiç kız arkadaşım olmadı. Kafaya takmamaya çalışıyorum ama etrafımda herkesi sevgilisiyle görüp, benim bu yaşımda hala hiç sevgilim olmamış olması fena canımı sıkıyor. Geçenlerde liseden bir arkadaşımın nişanlandığını duydum. Yine bölümdeki çiftler de evlenmeyi düşünüyor. Herkes bu seviyeye gelmişken, bu yaşta yalnız olmak beni çok üzüyor. Yurttaki oda arkadaşlarım bazen hiç kız arkadaşım olmadığı için dalga geçip \"gay misin?\" şeklinde şakalar yapıyorlar. Görünüşte onlarla gülüp geçsem de bu şekilde laflar çok incitiyor. Ayrıca, kız nüfusunun ezici çoğunlukla fazla olduğu İngilizce öğretmenliği gibi bir bölümde okuyorum. Böyle bir bölümde okuyup da 4 yılda hiç sevgili yapamamış olduğum gerçeğini düşününce tam anlamıyla değersiz ve başarısız hissediyorum. Etrafımdaki herkes \"senin de olur bir gün\" falan diyor ama bu hayatımda duyduğum en büyük yalan. Liseye geçmeden önce \"lisede olur\" diyordu herkes. Lisede olmayınca da \"üzülme üniversitede olur\" diyenler oldu. Üniversite bitiyor, yüksek lisansa/mesleğe başlayacağım ama hala olmadı? En çok korktuğum şeylerden birisi de bu durum böyle devam ederse bir yaştan sonra ailemin beni zorla görücü usulüyle birileriyle evlendireceği. Sanırım o zaman intihar ederim. Porno bağımlılığı 12 yaşından beri porno izliyorum ve bağımlıyım. Karşı cinsten hiçbir sevgi ve kabul görmememek beni pornoya yöneltti. Her gün en az bir defa porno izliyor ve mastürbasyon yapıyorum. NoFap ile bırakmayı denedim ama 15 gün dayanabildim en fazla. O 15 günlük süre içinde bile erotik içeriklere baktığım oldu mastürbasyon yapmasam bile. Pornoyu bıraktığımda yerine koyacak bir şeyim olmadığı için bırakamıyorum. Aşırı korumacı aile Hayatım boyunca ailem hep aşırı korumacı oldu . Sürekli \"aman oraya gitme\", \"aman şuraya gitme\", \"aman şununla konuşma\" diye özgürlüğümü kısıtladılar. Tek başıma halletmem gereken işleri hep onlar yaptılar, benim tek başıma yapamayacağım düşüncesiyle. Ailemin bana karşı güveni inanılmaz düşük. Geçen sene Erasmus'a başvurmuştum. Erasmus sürecinde \"tek başına gitme, birileriyle git\" diye diye başımın etini yediler. Ne kadar uğraşırsam uğraşayım, onları Erasmus'a gidenlerin genellikle hep yalnız gittiği konusunda ikna edemedim. Tabii sonra zaten Erasmus işim zaten olmadı, vize problemlerinden dolayı. Şimdi de mezun olduktan sonra WorkTravel'e başvurmayı düşünüyorum. Şunu biliyorum ki, gene tek başına gitme diye beni darlayacaklar. Muhtemelen sırf bu yüzden gitmeme izin bile vermeyecekler. Kendi yaşımda parası olan insanlar tek başına Avrupa'ya seyahat ederken, benim kalın kafalı ailem tek başına seyahat edemeyeceğimi düşünüyor. Özet olarak yaşadığım sorunlarım bunlar. Kendimi yaşıtlarımla karşılaştırdığımda treni kaçırmış, her şeye geç kalmış gibi hissediyorum. Buraya yazmak muhtemelen sorunlarımı çözmeyecek biliyorum ama en azından açılmak istedim.

Kpss atan kendi işini al gez dolaş hayatın senin elinde.

aslında bu bakış açısı yanlış kim başarılıki gerçek hayatta

20 den sonra zaman inanılmaz derecede hızlı geçiyor ona göre yaşa

takma kafana diyeceğim ama...

Bu duruma gelmende sebep sensin baskasi degil. Cok cok cok yuksek ihtimal kekeme olusunu eksi olarak gorup kendini soyutlamissin. O durumu cozersen hersey tersine donecek eminim. Ha bana sorarsan kekeme olmak bir sorun degil tabii ki. Sadece kendini oyle inandirmissin yillardir. Ama emin ol birilerini veya birseyleri suclayarak bir adim oteye gidemeyeceksin o isin kolay kismi.

Bu abini dinle Atanamazsan da kendini geliştir kurslarda vb. öğretmenlik yapmaya bak.

Hocam tavsiyen için teşekkürler ama yaşıtlarım en az dördüncü beşinci sevgililerini eskitirken ben niye atanmayı bekleyeceğim bunun için?

Ben böyle bir konu açmadım hesabımı kim hackledi benim? Edit : Pardon konuyu ben açmamışım. Birebir her şey tutunca bi an ben mi açtım dedim konuyu. Direk beni anlatmış adam. Neyse ileride açacak olsam da açmam böyle bi konu direk bu konunun linkini atarım halimi anlatmak için.

Kardeşim bu abilerini dinle dertleşmek istersen düzelirsen bana yaz.

Reçeteyi bu iki arkadaş yazmış.

Dertleşmek istersen PM gelebilirsin

ben bu konuya yorum atmıştım yorumum nerde

Öneriniz ne peki?

Bir ara bu benim eski konulardan biri mi acaba diye nicki kontrol ettim. Ben yazdım sandım alüminyum folyo

Ankara hocam.

Buradaki 10 kişiden 9'u senin gibidir biraz burada takıl kendinden beterleri görüp şükretmeye başlarsın

Hayatın nihilist yüzünü artık az çok gördüğünü düşünüyorum. Önceden sana ters gelen her şeyi yap, doğru ve yanlışların olmasın, gerekirse iğrenç bir adam ol. Değerlerin önemsizliğini kavra ve hiçbir sıkıntın kalmasın. Bir ideal, bir hedef koyma kendine. Koyacaksan da tek hedefin doğanın seni meydana getirme amacın olsun; milli olmadan ölme.

Kesinlikle öyle. Bizzat bu sorunları ben de yaşadım ve özgüvenin ve erkek adam olmanın en önemli yardımcısının ''sorumluluk almak'' olduğunu keşfettim.

selam kardeşim. yaşım 29. aynı senin gibi aşırı korumacı bir ailede yetiştim. uzun süre boşta kaldım. porno izliyorum maalesef. hayatta bircok şeyi yarım bıraktım. ve geldiğim nokta, hiçlik. inan bana arkamı dayayacak bir ailem de olmasa, büyük ihtimalle sona doğru giderim. senin yaşın hala genç. birçok şey yapabilirsin. ben de sosyalleşmekten maalesef hiç haz almıyorum. anksiyetem var. takıntılarım var. ilaç kullanıyorum. yani yalnız değilsin. senin gibi çok kişi var.

Konu dışı özel'e açmıştım hocam. Orada çok cevap gelmeyince buraya yazdım.

Pornoya devam ettiğin sürece asla düzelemezsin. Kendini başarısız gördüğün sürece hep aynı çizgide devam edersin. İlk işin pornoyu bırak. Bağımlılığı geçtim mastürbasyon yapan birisi zaten işi bitirdikten sonra hep bir bıkkınlık yitirmişlik haline girer. Sen günde en az bir defa diyorsun. İlk önce porno bağımlılığına son ver bak o zaman nasıl düzeliyor insanlarla iletişimin.

Sende sorun yok ki, senin anan babanla konuşmak lazım. Bir çocuğa sorumluluk yüklemezsen olacağı bu. Psikoloğa git her şeyi anlat. Annenle babanı çağırmasını söyle, konuşsun. Sen işin içinden çıkamazsın bu gidişle.

Hangi şehirde okuyosun buluşup takılabiliriz

Senin problemin surekli suclayacak birini bulmus olman ve problemin kendinde oldugunu kabul etmeyisin.

I read all. As a being an alpha man, I Will bring you up.

porno bağımlılığı hariç 40 yaşındaki halinim

Hocam çok istiyorum gitmeyi psikologa ama param yok. Ankara'da yaşıyorum, ateş pahası burada psikolog fiyatları.

aa evet evet bu sözcügü seviyorum ; başarısız. insanın kaderi bu hep böyledir. başarısızlıktan başarısızlıga.. basit birer taslaktan öteye gidemezsin. hayat asla sahnelenemeyecek bir oyunun sonsuz tekrarindan ibaret..

İş sende vitiyor Benim arkadaş 18 yaşındayken, aynen senin ailen gibi ailesine hep karşı çıkmasını öğrettim, sonra çoğu kararına karışmadılar, canı ne isterse yaptı. Senin cesaretli olup ailene muhalefet etmen ve kafana taktığın şeyi tek başına yapman gerekirdi, böyle böyle sana karışmazlardı.

yaşıtız en azından sende üni diploması olacak öğretmenlik yapacak özgüvenin de var belli ki. bende oda yok.

Valla bizim liseden kimseyle görüşmüyorum ama en az yarısı evlendi ve iyi birer iş sahibi. Zaten iyi bir fen lisesi idi. Ben de bipolar oldum, hayatım başarısızlığa gark etti.

Bir videoda ünili bir arkadaş türkiyede yaşamanın çok büyük bedelleri var demişti adam gerçekten haklı bir batakta gibiyim çıkamıyorum vay be..