löperde löperde zülfün yüzüne perde diye devam etmek isterdim ama anlatmak istediğim şey ayrı. Kabahatimiz hayata fazla anlam yüklememiz ve duygusal olmamızdan dolayıdır. Bu iki olay elinizden bir çok şeyin gitmesine sebep olur. Duygusal olan insan genellikle kaybeder. Hayata ne kadar anlam yüklersen o kadar kaybedersin bununla ilgili de bir başlık açacağım. Dikkat ederseniz hayatta hep menfaatçi paraya tapan, arkadaşını diğeri için hemen satan insanlar kazanıyor. Doğada güçlü olan kazanıyor da diyebiliriz. Biz burada ağlasak da yırtınsak da, doğa isteklerimizi gerçekleştirmeyecek. Hayat sadece akıllı olana var, duygusal olana değil. İcraate geçene var, şikayet edene, dert yanana değil. O yüzden kabahat hiç bir zaman karşıda değildi en başından beri gereksiz anlam yükleyen gereksiz duygusallık gösteren bizdeydi. Kendi kendimizi mahvettik yok ettik. Uğruna üzüldüğümüz kişiler bizleri hatırlamıyor bile akıllarına bile gelmiyoruz. Fare olarak dağa küstük dağın umurunda değil. Makaram sarı bağlar lo kız söyler gelin ağlar.