Halam uzun bir süredir depresyon yaşıyor. Fakat öyle böyle değil. Durup durup ağlıyordu. Resmen ölü gibiydi. En son Ruh ve Sinir hastalıkları hastanesine götürüldü. Orada bir süre ilaç tedavisi falan aldı. Fakat şimdi iyice ot gibi oldu. Yani daha kötü bir hale geldi. EKT ise son çare görülüp Hastanedeki doktor ben bu işe bulaşmam demiş. Eniştem ise bunun için parayla özelde yaptırma kararı almış. Buraya kadar her şeyi anlattım. Benim kafamı kurcalayan birkaç durum var. Psikoloji konularına meraklı ve araştıran birisiyim. En başından beri babama \"Yahu bu halam niye bilişsel terapi olmuyor!?\" diyordum. Bilişsel terapi iyi biri tarafından uygulandığında en etkili ve sağlıklı yöntemdir. İlaç ve EKT gibi şeyler tamamen insanı ruhsuz yapıyor. Kişilik kaybına neden oluyor. Ki EKT gerçekten öyle basit bir şey değil. Bildiğiniz beyninize elektrik veriyorlar. Ve beyni ilaçlara daha duyarlı hale getiriyorlar. Bu öyle basit ve sağlıklı bir yöntem değil. Bunu babama diyorum kem küm edip geçiyor. Ki onun kardeşi sonuçta değil mi? Hani halamın oğluna da aynı durumu söylüyorum. O da bir nebze dediklerimi mantıklı buluyor. Fakat bu iş uygulamaya geçmiyor. Kendi tecrübemden aktarayım. Ben bundan önce anksiyete bozukluğu ile beraber obsesif bozukluklar yaşadım. Bunun için ise epey araştırma yapmıştım. Öyle kolay psikiyatri ya da ilaçlara güvenmem. En son bilişsel terapiyi buldum. Hakkında araştırmalar yapıp yanı sıra işimi görecek birkaç kaynak buldum. Kendi kendime bilişsel terapi uygulayarak sorunları çözdüm. Hani bu etkiler kalıcıda oluyor. Çünkü beynin ve işleyişinin mantığını kavramış oluyorsunuz. Zaten en başından mantık mekanizmasını kavramış oluyorsunuz. Çünkü depresyon, anksiyete ve düşünce-davranış bozukluklarının temelinde algı bozukluğu vardır. Yani anlamıyorum bu ilaç ve riskli tedavilere bu kadar eğilimli olmamızı...