hemen ilk gözlükçüye gidiyorum

elon musk demek...

\tAltına ımzamı atarım ben çok fazla şartladım kendım üzülmücem diye hiçnbir şey yokmuş gibi davrandım sonradan ağzıma sıçıldı salın yaşayın acıyı geçer

Ne boş ve anlaşılmaz bir yazı. Bu arada aşk bir hastalık değil olgudur. Beynin ayrılınca kötü hissetmeni istiyorsa da öyle hissetmen gerekiyordur, ayrılık acısı da gayet normal bi duygudur, mutluluk gibi. Ayrıldıktan sonra da zaten duruma duyarsızlaşıp, hisleri kaybetmek için üzülmek gerekir. Bundan kaçmaya çalışırsan kurtulmak daha uzun sürer. Aşk acısı yaşıyorsanız kaçmayın yaşayın, bir süre sonra üzüldüğünüz duruma karşı sürekli maruz kaldığınız için duyarsızlaşacaksınız. Kurtuluşu budur zaten

Aşık olup kaybettikten sonra illa acı çekersin çekmeyen zaten aşık olmamistir ama bunu büyütüp depresyonla girmek saçmalıktır. Bende sevdim kaybettim 2 gun sonra kabullenip devam ettim uzatan boş yapiyordur hayat devam ediyor

Dünyada öyle kötü şeyler var ki aşk acısı çeken benim gözümde normal bir insan değildir

Şiirlerde olsun hikaye ve romanlarda olsun her yerde ne kadar kutsal ve olgunlaştırıcı olduğu durmadan vurgulansa da vakit kaybı olduğu için getirdiklerinden çok götürdükleri vardır. Belki de en kötü özelliği ise acıya bağımlı hale getirmesi olabilir benim gibi her şeyi içselleştiren bir Drama Queen'e dönüşmenize neden olabilir. Çoğunlukla ise bencilce ve yüzeysel duygulardan kaynaklanır. Herkesin aslında kafasında oluşturduğu bir prototipe bağlıdır. Örneğin; bu prototip erkeklerde çoğunluğunda büyük ölçüde dış görünüşe bağlıdır sarı saç, kahverengi göz vs. kadınlarda ise gözlüklü ve espritüel olması gibi. Bir de aşk acısı aslında bir bahane yerini bile tutabilir. Acı çekiyorum o yüzden her şeyi erteleyebilirim ve bu yüzden her şeyimi mazur görün psikolojisine sokabilir. Efkarlı şarkılar dinleyerek o kişi gözde hiç olmadığı kadar büyütülür halbuki o da normal bir insandı ve asla Elon Musk çekiciliğine sahip değildir. Verilen tavsiyeleri her zaman göz ardı edilir ve bu durumun kendi kendine geçmesi beklenir tıpkı mortalitesi yüksek bir kansere yakalanmış birinin kemoterapiyi reddedip bitkisel ürünlerden medet umması gibidir. kısaca eğer böyle aşk acısı gibi akut bir hastalığa yakalandıysanız asla kronikleştirmeye çalışmayınız ve stoacı olarak bu tarz acıların dış etkenlere değil bizim insanlara hak ettiğinden fazla değer verdiğimizden kaynaklandığını unutmayınız ve bunu da bitirmek her an bizim elimizdedir. ki bu zihinsel bir güç gerektirdiği için karşı tarafı sıradanlaştırınız eğer böyle bir durumda olan arkadaşınız varsa ve 50 milyon kez anlatmanıza rağmen hala vazgeçemediğini düşünüyorsa o aslında aşık falan değildir sadece drama bağımlısı olmuştur ve sevdiği kişi hayallerinde yarattığı bambaşka bir bireydir. Edit: Burada bahsettiğim aşk acısı hiç kavuşulamayan veya platonik olana daha yakındır ayrılık acıları biraz daha farklı incelenebilir.