İş yerinde en son bu tam kapanmadan önce çalışıyordum tam kapanmada da çıkacağımı söyledim tamam dediler. İş yeri bu arada burger king. Bugün gittim kıyafetleri vercem ve çıkış ile ilgili evraklar doldurcam. Restoran müdürünü gördüm selamladım yoğunluk olduğundan ilgilenemedi tam. Sonra diyor ki;\"Bu yoğunlukta sana mı bakacağım. Yarın sabah gel öyle yapalım\" dedi. Ve konuşmayı nasıl bağladıysa aceleci bir tavırla dedi ki \"Hadi hadi gel vardiyaya gir, bir şey olmaz, hadi hadi\" gibisinden laflar söyledi. Ben de bi anlığına refleks olarak mı ne \"he ok\" dedim. İşte de tamamen yesman'im zaten ondan mı olsa gerek yoksa benim zayıf kişiliğimden mi bilmiyorum niye öyle dedim. Personal odasına gittim üstümü değişmek için bir yandan da içimden yoğun bir şekilde düşünüyorum olayı. İçimde bir savaş vardı resmen bi yarım gitme diyor bir yarım git diyordu. İş kıyafetlerini giydim ve ve aklımda hala aynı düşünce. Sonra kararımı verdim. Üstümü çıkardım ve gidecekken diper müdür geldi . O da ılımlı ve hoş tavırlarla hadi gel nolcak gibisinden konuşma yapıyordu. Ben de reddettim.\"Noldu geliyordun\" falan dedi. Ben de yok abi niye geleyim dedim. Sonra kendisi gitti tabi. Tam çıkacakken de başka bir müdür gelip \"Tamam gelme çalışmana gerek yok\" dedi. Sonrasında başka bir muhabbete girmedim ve gittim. Yani bu olaydan nasıl ders çıkarmalıyım. Kime kızmalıyım?Kendime mi?Ezikliğime mi?Yoksa müdürlerin o tavrına mı? Neye üzülmeliyim?Kendime mi?Kolay, mülayim biri oluşuma mı?Yoksa türkiye şartlarının böyle bir durumu mümkün kılmasına mı? Elemanlara hiç saygı gösterilmediğini anladım. Gerçekten orda köle-sahip ilişkisi vardı. Boşukta hissediyorum nedense :/ Bugün yaşadığımı da sizle paylaşayım dedim. Ne düşünüyorsunuz?