Günde 2 öğün yemek yiyorum. 15 yıldır ağır depresyonda olduğum için yemek yapmıyorum. Dolapta hazır yemek olsa bile pişirmem. Çok zor iş geliyor bana. Ama birisi olsa o yemeği pişirip önüme koysa yerim. Sorun yemeğin kötü olması değil yani. Neyse efendim bu yüzdendir 6-7 yıldır nerdeyse her gün dışardan yiyorum. Şu an maaşımın büyük bir bölümü sadece yemeğe gidiyor. Sabah bir döner, pilav üstü bir şey, veya minimum sipariş tutarı 70 lira olan börekçilerden poğaça börek falan söylüyorum. Genelde 75-80 lira falan tutar, eğer kendimi şımartıp tavuk-et veya hamburger falan aldıysam 120-130 lira tutar ilk öğünüm. Öğlen 5-6 gibi canım tatlı çeker. Karanlık odamda geçen hayatımda bana dopamin sağlayan tek şey video oyunları, porno ve abur cuburlar olduğu için nerdeyse her gün dışardan tatlı söylerim. Ne söylediğim zaman zaman değişmekle birlikte, son zamanlarda künefe ve waffle'a sardım. Her gün 1 adet künefe yiyorum. 81 lira da buraya gitti. Genelde uygun olan yerleri tercih ediyorum ve 81 lira en ucuz olan yerlerden biri. Sonra akşam olunca da karın acıkıyor tabi. Yine açık olan restoranlardan az çok beğendiğim bir yer varsa ordan sipariş veriyorum. Bir 100-120 lira da akşam yemeğine gidiyor. Toplamı hesaplayınca her gün yaklaşık 300 lirayı yemeğe harcıyorum. 300'ü geçtiğim de çok sık oluyor. Gayet normal bir değer yani oturduğum yerden 300 lira yemek benim için. Çünkü ekonomimiz bu şekilde. Sıradan bir mühendisim zengin falan da değilim. Ama 3 günde 1000 lira harcıyorum. İçkim, sigaram, kumarım, dışarı ortamım yok. Tüm bunları 4 duvar içinde evden dışarı çıkmadan yapıyorum. Tekrar ediyorum, tek yaptığım şey karnımı doyurmak.