Çok ama çok tipsiz ve çirkin birisiyim, çirkin olmam yüzünden hayatım mahvoldu hatta sosyal fobimin sebebi de tipsiz olmam sayılabilir o yüzden güzel ve yakışıklı olmanın verdiği duyguları ve özgüveni asla hissedemeyeceğim. Çirkin olmak yerine güzel olmak ile imtihan edilseydim keşke. Dışarıdaki güzel olan insanların çoğu mutlu ve özgüvenli çünkü kendi tipini ve benliğini seviyor ve kendine saygılı ama kendime bakıyorum yıllardan beri bir türlü tipimi beğenemiyorum ki beğenmem de mümkün değil. Her doğan güne neredeyse umutsuz ve ağlayarak başlıyorum, geleceğe dair hiçbir umudum ve heyecanım kalmadı neredeyse, her geçen gün daha kötüye gidiyor ve her dakika aklımda ölüp kurtulma isteği var bu hayattan. Sırf çirkin olduğum için hayattan ve insanlardan büyük bir darbe yemeye başladım, beni canı gönülden seven bir kız asla olmayacak çünkü bu hayattaki her şey dış görünüş olmuş. Eğer tipsizsen bu dünyadan tekmeyi yemişsin demektir. Seneye üni sınavına gireceğim ama kazanırsam bile gidesim gelmiyor çünkü kendime saygım falan da kalmadı, sokakta yürürken bile aşşağılık kompleksi hissediyorum ki üniversitede büyük ihtimalle başkaları erkek-kızlı gezip ben ise yalnız kalınca gözlerim dolacak ve daha kötü olacağım. Annem ile babam olmasa anında intihar edicem yemin ederim.