Şu sevmek ne kadar kötü bir şeymiş. Bir hayrını göremedik. Varsa yoksa sonu hep hüsran. Keşke bir daha kimseyi sevemesem, bir daha kimseye aşık olamasam. Ben artık bıktım aynı şeyleri yaşamaktan, aynı acıları çekmekten. Hayatımın bu kısmı hep böyle acılarla geçmemeli. Sanki çok zor bir oyunun zor bir bölümünde hep aynı boss'a yeniliyormuşum gibi. Her oyunda karşıma bu boss un çıkmasından bıktım artık bıktım. Belkide en kötüsü umut. Umut tehlikelidir. Umut bir insanı deli edebilir. Belki kazanırım diye savaşıp kaybetmek daha çok üzüyor insanı. Edit: Yine aynı hataya düşmüşüm bir kızın benden hoşlanabilmesine nasıl ihtimal veririm? Böyle birşey asla olmayacak bunu kabullenmem lazım artık. Yoksa acıdan başka bir şey yok bu hayatta.