Bir çocuğun olduğunda ona ölümü empoze edeceksin. Hayatının sonucu bu olacak, ölecek, gerçek bu. Her türlü deneyimden geçecek ve tüm bu deneyimler ebeveynlerinin elinde değil. Ebeveynler, çocuk sahibi olduklarında bunu yapacaklarına karar vermiş oluyorlar, bu yüzden aşırı duygusal tepki vermemeliler. Kimse gerçeği kabul etmek istemiyor, ne olduğuna dair yeterince bilgimiz var, artık bir gizem değil, oyunun nasıl oynandığını biliyoruz, kimse ölümsüz olmayacak. Bunlar olacak şeyler, ölüm olacak, nasıl olacaksa ve ne olursa olsun o ölümde. Anne babanın yaratışıdır, üremenin sonucu budur. Hiçbir vücut bu gerçek için herhangi bir sorumluluk kabul etmek istemez. Bu önceden tasarlanmış bir dayatma eylemi, sadece yaşamı yaratırken, kimse \"yaratılış\" kelimesini ciddiye almak istemez. Çocuk doğururken, anne başka birine yapmaya değer bir şey olduğuna karar veriyor, \"Onlar için çok iyi olacağına eminim\" diyerek onu dayatmak gibi, kimsenin umrunda değil.\" \"Kesinlikle gerçek. Bunu kim nasıl inkar edebilir? Çocuk sahibi olmakla başka bir varlığı ölüme mahkum ediyorsunuz, bu ölüm neredeyse kaçınılmaz olarak korkunç ve acı verici olacak. Acılı ölümden önce hayatın içerdiği sayısız ıstırabı bırakın. Bunu görmeyi reddeden natalistlerin canı san pedro'ya. Üremek çok büyük bir etiksizliktir.\"