Bıktım ya, gerçekten depresif takılmaktan, hayatımın hiçbir zaman iyiye gitmeyeceğine inanmaktan, her gün aynı günü yaşamaktan ama bunun değişmemesinden, ufak şeyleri büyük şeyler haline getirmekten, büyük şeyleri tam olarak umursamamaktan, bir şeylere çaba sarf etmeyip sonuçlarına ağlamaktan, mutlu olamamaktan bıktım her gece. Bu şey genetik midir nedir bilmiyorum ama gerçekten sıkıldım, gerçekten hayatındaki tek aktivitemin bilgisayarda boş şekilde takılmak ve donanım habere girmek olmasından bunaldım. Değiştir o zaman diyorsunuz biliyorum ama değiştirmeye yönelik bir isteğim de yok, ama böyle olmaktan da sıkılmış bir vaziyetteyim. Hani hayattan hiçbir şey istemeyen ve hiçbir şeyi takmayan tipler olur ya, ben oyum işte. Sadece içinde bulunduğum duruma bakıyorum ve tek şansım olan hayatımı ekrana bakarak geçiriyorum. İşin en kötüsü de bunun farkındayım, hayatımı yediğimin, tam olarak mutlu olamadığımın farkındayım ve bu konuda bir değişiklik yapmak içimden gelmiyor, istiyorum fakat bunu sağlayabilecek şey bende yok. Olsaydı zaten şu an bu konuyu açmış olmazdım. Hani şu konuyu bile nasıl bitireceğimi bilmiyorum şu an ve bulanık hisler içerisindeyim.