Bir tüccarın kafeste yaşayan güzel bir papağanı vardı. Tüccar bir gün Hindistan'a gitmek istedi ve papağanına: "Ey güzel kuşum sana ne getireyim ne istersin?" dedi. Papağan: "Oradaki papağanlara beni anlat: Falan papağan benim mahpusumdur, onu kafeste besliyorum, size selam söyledi. Ben kafeslerde sizin hasretinizle can vereyim, siz serbestçe dolaşın. Hiç değilse bir seher vakti beni de hatırlayın ki birazcık mutlu olayım, başka bir şey istemem," dedi. Tüccar günlerce yol gitti, nihayet Hindistan'a vardı. Giderken birkaç papağan gördü, durup seslendi: "Ben filan memlekette, falan kişiyim, ticaret için buralara geldim. Benim papağanım var size selam söyledi". Tüccar sözlerini bitirir bitirmez papağanlardan biri titredi, nefesi kesildi, düşüp öldü. Tüccar sözlerinden bin pişman oldu: "Ben ne yaptım, bu zavallı kuşun ölümüne sebep oldum. Galiba bu benim papağanın bir yakını, candan seveni olsa gerek" diye düşündü. Bir süre sonra tüccar işini bitirip memleketine döndü. Herkese istediğini verdi. Papağanı kafesinde olanları seyrediyordu, sonunda tüccara sordu: "Benim istediğim papağanları gördün mü? Ne söyledin, anlat" dedi. Tüccar: "Sevgili kuşum, kusura bakma fakat söylemesem daha iyi olur sanırım. Hala o saçma haberi götürerek yaptığım cahilliğe yanmaktayım, olup bitenleri anlatmasam daha iyi olur" dedi. Papağan ısrarı üzerine tüccar istemeyerek de olsa olanları anlattı. "Tarif ettiğin yere varıp dostların papağanları gördüm, senin selamını söyledim. İçlerinden biri dayanamadı, titredi, hareketsiz kaldı, sonunda öldü. Bundan dolayı çok pişman oldum, fakat nafile, bir kere söylemiş bulundum" dedi. Bunları duyan papağan titredi, kafesinde hareketsiz kaldı, sonra da öldü. Adamın aklı başından gitti, ağlamaya başladı. "Ey güzel sesli kuşum sana ne oldu ne yaptım ne iş açtım" diye dövündü, ağıtlar söyledi. Ölü papağanı kafesten alıp pencerenin önüne bıraktı. Dışarı bırakılan papağan hemen canlanıp uçtu, bir ağacın dalına kondu. Adam "ey güzel kuş bu ne haldir, anlat bana; bu hileyi nasıl öğrendin, beni kandırdın?" dedi. Papağan konduğu yerden seslendi: "Sevgili efendim, Hindistan'da gördüğün o papağan benim selamımı alınca, düşüp ölmüş gibi yaparak bana bu haberi gönderdi; 'Eğer kurtulmak istiyorsan öl' dedi. Ben de gördüğün gibi, onun dediğini yaparak hapisten kurtuldum. Kısaca, öldüm ve kafeslerde tutulmaktan kurtulmuş oldum" dedi. Prof. Dr. Fikret Akınerdem

Çok iyi fikir

Hikayenin devamı, kıssadan hissesi var. Uzun olunca okumaya korkanlar için yarısını paylaştım. Tabi farklı sonuçlar çıkartılma bilir. Özgür olalım diye canımıza kıyıp intahar edelim anlamında değil, ölüm sevgiliye ulaşmak acıların son bulması yeni bir başlangıç vs vs...

Direk sonuna baktım Zebani göremeyince okumaya başladım. Güzel hikayeydi. Fakat Ey papağan sen sahibini kandırdın ve dışarı kaçtın. Dışarda Şahini var Kartalı var sen sağ koymaz bir lokmada yerler. Senin sahibin seni sever yarenlik ederdi. Ekmek elden su gölden yaşardın. Dışarda yaşayabileceğini sanırsın...

Konuyu aşağıya indir butonu gelsin isteyenler?