stresliysem, üzüntülüysem, canım sıkkınsa direk kendimi başka bir yerde hayal ediyorum. mesela bugün şehirler arası karayollarında bir çorbacıda buldum kendimi. mercimek çorbamı içerken camdan geçen tırları, arabaları hayal ettim. başka bir seferde sevdiğim bir arkadaşın evinde hayal ettim kendimi. evi iyi bildiğimden odalara girip çıkıyorum salonda oturuyorum. başka bir seferde köyde gezintiye çıkıyorum. başka bir seferde bir ormanda ağacın altında oturuyorum. başka bir sefer akasya durağındaki taksi durağında oturuyorum öyle. hep bu şekilde daha önce muhakkak bulunmuş olduğum ortamları veya bildiğim yerleri zihnimde canlandırıp tek başıma olduğumu hayal ediyorum. sizce bu normal mi?