Cesur yürekte william wallace yani mel gibson karısı için ülkesi için insanları için iskoçyayı savunmak uğruna ingiltere krallığına savaş ilan etmişti ve savaştan savaşa koşup bir sürü savaş kazandı. film müziği hala aklımdadır ne zaman o müziği duysam tüylerim diken diken olur gözlerim dolar. diyeceğim ben türkiyeden iranlı suriyeli mültecileri toplayıp meksika sınırına gidip meksika sınırındaki diğer bütün milyonlarca mülteciyle birlikte amerikaya karşı isyan başlatıp ayaklanma başlatıp savaş ilan edip savaş açıp neden mülteci ordusuyla amerikaya girip savaşmıyorum savaşamıyorum? neden cesur yürekteki atmosfer ortam gibi şeyler günümüzde olmuyor? ben mel gibson olsam mültecilerde benim yönettiğim ordu olsa cesur yürekteki savaşlar gibi amerikan ordusuyla savaşsak çarpışsak ne şerefli onurlu bir hayat olur değil mi? en azından ben ve mülteciler yaşamak istediğimiz ülke ve hayat uğruna savaşmış oluruz ölürsekte onurumuz gururumuzla ölürüz. günümüzde neden böyle şeyler yok?