şu an 19 yaşındayım. bundan bi 10 sene önce ilkokula gidiyordum. hiçbir arkadaşımı da hatırlamam şu an. sabah beykoz çayırına uğradım yıllar sonra. pamuk şeker satan birine denk geldim. üçüncü sınıftan bi arkadaşımın babası da pamuk şeker satıyordu diye aklıma geldi bir anda. hiç görmemiştim yine de babasını. nasıl aklıma geldi bilmiyorum, nitekim en yakın arkadaşımla aramızda geçen anılarımızı bile hatırlamıyorum! öylesine bi şansımı denemek istedim, canım da sıkılmıştı zaten. gidip sordum \"10 yıl önce de bu mesleği yapıyor muydunuz?\" diye. \"evet\" dedi şaşırmış bir ifade ile. \"benim yaşlarımda oğlunuz var mı?\" dedim sonrasında. ona da aynı cevabı verip ismini söyledi bu kez. gerçekten de üçüncü sınıftan rastgele bir arkadaşımın babası çıktı adam.. biraz muhabbete daldık amcayla. sonradan öğrendik ki kendisi benim babam ile, karısı da benim annem ile eski arkadaşlarmış. rastgele bir can sıkıntısı ile sorulan soru bizi nerelere götürdü görüyor musunuz? eve gidince arkadaşa yazdım. diğer arkadaşlarıma da ulaşma fırsatım oldu onun sayesinde. isim hafızam berbat olduğu için hiçbirinin ismini hatırlamıyordum çünkü. hayat tuhaf gerçekten. belki içime doğdu, belki evren bizi buluşturmak için elinden geleni yaptı, belki de örümcek hislerine veya jedi güçlerine sahibim, kim bilir? gerçekten de hayattaki tüm şansımı kullanmış olabilirim bu sabah!