herkese iyi geceler iyi forumlar. artık 30 bitti. bugüne kadar maddi olarak bir çok şeyi elde ettim genç yaşlarda allaha şükür. Tabii elde ettiklerimiz kimine göre orta kimine göre iyidir ama bir memur çocuğu olarak kendimi iyi bir noktada görüyorum. arabam var, kiram hiç dokunmuyor, döviz maaşım var, arabamı satmadan suv araba alacak birikmişim var ve hepsini kendim yaptım. sağlığımda ve ailemin sağlığında bir sorun yok. bunların ne kadar kıymetli olduğunun farkındayım allaha hergün şükrediyorum verdikleri için. ama öte yandan bu yaşa kadar ne bir ilişkim oldu ne kardeşim diyebileceğim bir arkadaşlığım. bugüne kadar arkadaş çevremde de bir sorun yoktu ama son bir kaç yıla baktığımda git gide yalnızlaştığımı ve artık kimsemin kalmadığını görüyorum. ailem ve akrabalarım başka bir şehirdeler. akrabalarımın hiçbiriyle muhatap değilim zaten ailemle bir sorunum yok ama senede 3-4 defa yüz yüze görüşebiliyoruz. arkadaşlarımın hepsi evlendiler birçoğu çoluk çocuğa karıştı allah hepsine mutluluk versin hayırlı evlatlar nasip etsin. haftalardır hiçbir arkadaşımla görüşemediğimi farkettim. hepsi kendi hayatına dalmış ailesiyle vakit geçiriyor. maalesef bu yaşıma kadar hiç ilişkim olmadı. bu yıl 2 tane girişimim oldu ama görüştüğüm kadınlar 2 ay konuştuktan sonra bir şey hissetmediklerini söylediler bende onların duygularına saygı duyduğumu belirttim ve bastım engeli. gün sonunda geldiğim noktaya baktığımda istanbul gibi bir şehirde yaşamama rağmen ne bir etkinliğe gidebiliyorum ne bir sinemaya ne bir konsere. belki diyeceksiniz yalnız git denedim ama keyif alamadım. hiç arkadaşlarımla sevgilimle bağıra çağıra şarkı söyleyemedim, müzik dinlemek için konsere gitmek anlamsız geliyor. bir film izleyip üzerine saatlerce sohbet etmeyeceksem oturur hdfilmchenneminden izlerim filmlerimi pek umrumda değil sinema. ee madem bu noktadayım artık bu şehirde durmamım da bir anlamı yok. faydadan çok zarar veriyor bana. avrupada bir okulla görüşmelere başladım. yüksek lisans öğrencisi olarak gideceğim. burs alabilirsem burslu alamazsam ücretli. şubata yetişirsem şubatta yetişemezsem yazın giderim. bugüne kadar suçu ve sorunu hep aradım ama bulamadım. ailemi suçladım, doğduğum şehri, üniversitemi, arkadaş çevremi, iş arkadaşlarımı, allahı ve kendimi suçladım ama bulamadım. bugün hepsiyle barışığım. kimse yüzünden böyle olmadı. bu benim kaderimdir diye düşünmeye başladım ve bununla barışöaya karar verdim. yalnızlık kaderimse bunu bu koca şehirde çekmek istemiyorum. avrupanın küçük ve tatlı bir şehrini seçtim. aileme ve arkadaşlarıma henüz bir şey söylemedim. bileti aldığım gün arayıp hepsiyle helalleşirim. allah hepsine gönlündekileri hayırlısıyla nasip etsin. bende kendi kaderime isyan edip allahla savaşmayacağım. bunun benim sınavım olduğunu kabullendim artık tek derdim bu sınavı verip acı çekmeden öteki tarafa kavuşmak. umarım sorunsuz bir yaşlılığım acılar ve yalnızlık içinde ölmekten korkuyorum. en azından acısız ve yalnız bir ölümüm olur umarım hayırlısıyla...