bölük pörçük anılar var zihnimde o yıllara dair annem gitmemi hiç istemezdi oraya babamın cebimden 1 TL alıp 1.5 saat oynamak icin kaç takla atardım büyük abilerin oynadığı oyunları izlemek Metin 2 veya cs oynamak vs klasik seyler işte dert yok tasa yok yalnızlık sıkıntısı yok iç karartan düşünceler yok sadece o anlık mutluluk var çocukluğumun geçtiği o internet kafe yıkılalı yıllar oldu son huzurlu hissettiğim yıllar da o yıkıntıda kaldı bazen o yıkılmış yerin önünde biraz dururum onca yıllarımın geçtiği yer artık yok anılarımın çoğu da silinmiş resmen bir hiçlik gibi kaldı o günlerim hayat gerçekten sorgulayan, düşünen ve gerçeklerin farkında olan insanlar için cok berbat bir hal alıyor şu an her şeyden nefret ediyorum elimde başka da bir sey yok o internet kafe ile birlikte her şeyim de o yıkılmış harabenin altında kaldı

Yarım saati 50krş falan dı bazen para bile almazlardı mahalle kültürü olduğu zamanlardı abilerimizin kardeşlerimizi herkesi tanırdık mahalledeki berber çırağı bile ıphone alabiliyordu şuan kimseyi tanımam etmem herkes yabancılaşmış