Yabancı bir foruma yazdığım yazıyı burayada yazayım dedim. Bu sistemi değiştirmek için hiçbir çaba sarf etmememiz bizim için utanç verici. Zengin ve güçlü adamların çöpe attığı yiyeceklerle bütün bir kıta doyurulabilirken, Afrikalılar açlıktan ölüyor. Acı çekenlerin sesini duymuyoruz. Çığlık atanlara kulaklarımız kapalı, sefalet içinde olanlara gözlerimiz kör. Peki kendimize soruyoruz? Neden dünya giderek kutuplaşıyor ve dünyanın her yerinde insanlar birbirlerinden nefret ediyor? Kendisinden başkasını düşünmeyen insanlar olduğu sürece açlık, terör, savaşlar ve felaketler devam edecektir. Umursamayanlar kazandığını düşünse bile bu sevinç böyle devam etmeyecektir. Sefalet içinde yaşayanlar bir gün ayağa kalkacak, onları görmezden gelenler de aynı duruma düşecek. Ne inandığımız dinler, ne de ideolojilerimiz bunların hepsini kabul ediyor. Ama hala aynı dinler ve ideolojiler uğruna birbirimizi öldürüyoruz. Tek yapmamız gereken empati yapmak Eğer biz Afrikalı bir bebeğin guruldayan karnını ya da soyu tükenmiş bir Kızılderili'nin çığlığını umursamazsak, günü geldiğinde Tanrı da bizi asla umursamayacaktır.