Daha ben çok küçük iken aklınıza gelebilecek herhan gibi bir 5 yaşındaki çocuk iken \"salkım\" iken bir gün hoş olmayan bir mahalleden geçiyorduk arabanın içinde müzik dinlerken bir kız çocuğu gördüm en fazla 14 yaşındaydı üstü yoktu sadece uzun bir etek giyiyordu ve kaburgaları sayılıyordu sonra orta yaşlı herifin teki gelip kıza para verdi ve dar bir sokağa gittiler... o günden sonra anladım ki hayat zalim ve pisliktir en büyük günah zayıflıktır ve ben asla zayıf olmamalıyım ondan sonra dövüş sanatlarıyla tanıştım ve harikaydı sanki doğal pozisyonummuş gibi bir duruş alıp çarpışmanın heyecanını yaşıyordum bir gün her okulda olan o zorba çocuk benimde kapımı tıklattı bana bulaşarak hayatının hatasını yapmış olduğunu anlamadan kör bir yumruk salladı bende elimdeki kalemi karnına savurup onu çenesinin altından tuttuğum gibi kafa üstü yere yapıştırıp bir yılan gibi onu sarıp boğmaya başladım bir şekilde bizi ayırdılar ve bu bana harika hissettirmişti o an anlamıştım zorba ve kötü insanlara zulüm etmek bana cennet vari bi haz veriyordu derken paranın gücünü gördüm para ile ev araba yiyecek silah ve konfor alabiliyorduk ve bu modern hayatta paramız kadar insandık acı ve ızdırap olmadanda gelişemezdik kendimi geliştirmeye başladım sayızca kitap okudum sayısızca kez vücut çalıştım bir kitap dokusu manipülasyon ve psikolojik teknik öğrendim çünkü zayıf olamazdım bu güç açlığıyla tutuşan aklımdaki her soruyu bilen üzerime çekebileceğim bir maske bir battaniye olan kafamdaki sese ve programa bir isim verdim başbilen...