Eskiden daha güzeldi yaşamak. Hayatın tadını alabiliyordu insan. Ben bir 10 sene öncesinden bahsedicem eminim ki anıları canlanan olacaktır. Ve bundan 20 yıl öncesinden bahsedicekler olacak eminim ki o zamanlar hayat daha güzeldir. Başlayalım; Kışları, sabah okula gitmek için kalktığım evde odanın içi buz gibi olurdu. Az sonra kömürlükten kömür gelir annem sobayı yakmaya uğraşırdı. Yavaş yavaş yanardı soba yandıkça sesi kulağımı, sıcaklığı içimi ısıtırdı. Sonra sobanın üstüne gelen bir çaydanlık, koyduğun an çıkan o ses. Ben o sesi özledim, sobanın tütmesini, odanın duman altında kalmasını özledim... O yavaş yavaş yanan sobanın üstünde pişen sucuğun kokusunu özledim. Sobanın üstünde yaptığımız kestaneleri özledim. Sobanın üzerinde kızarttığım ekmeğe yağ sürüp yemeyi özledim. Kahvaltı için kesilen domatesin ve salatalığın mis gibi kokusunu özledim. O zaman ki mutluluğumuzu ve 6 kişilik koca ailemi özledim. Sabah okul telaşesini iş telaşesini özledim. Babam okul servisi yapardı, sabah evin önüne geldiğinde beni almak için bastığı kornanın sesini özledim... Eski okulumu yaşamımı özledim. Eğer tekrar böyle olacaksa hayat, ben sobanın kömürünü taşımaya, dumanını çekmeye razıyım... Anlatmak istedim