Selam beyler, Malatyayı terketmek zorunda kalan bir depremzede olarak yaşadıklarımı anlatıcam, her şeyin twitterdaki iyimser floodlar veya tv deki haberler gibi olmadığını size anlatmak istiyorum. Öncelikle depremin ilk günü Malatya'da hiçbir hazırlık yapılmadığını gördüm. Su, tuvalet vs. kesinlikle birşey bulamadık. Detay vermek istemiyorum, ilk gün sonunda gece köy evine sığınmak zorunda kaldık. Yine tüm enerjiler gitmişti, hatta hala doğalgaz yok Malatya'da, susuzluktan ve hijyensizlikten hasta olacaktık. Ben zaten dehidrasyondan hasta olmuşum, tahliye olunca doktorum söyledi. Dilimde susuzluktan mantar oluştu. 2 haftadır ilaç kullanıyorum. Neyse efendim zorlu bir 3 günün ardından Elazığ'a geçtim ve havalimanında tahliye olmaya çalışıyorum. Öncelikle orada dönen torpilleri anlatmak bile istemiyorum. İsimlerle liste alınsa bile bir şekilde ailecek bizden önce girenleri gördüm. Ayrıca başka şehirlerden bedava bilet için gelen insanlar olduğuna eminim. Çünkü gayet şık ve bakımlı insanlar da tahliye uçaklarına bindi. Geceye doğru güç bela İstanbul'a tahliye oldum ve akrabanın yanında kaldım 4-5 gün kadar. Tek problemi burda yaşamadım Allah'a şükür. Burda tüm eksiklerimi giderdiler. Ama beyler size o anki halimi anlatmam çok zor. Deprem nedeniyle 1 haftaya yakın süredir duş alamadık resmen kokuyoruz. Üstüne aynı çamaşırlar ile geziyoruz. Keloğlan gibi elimize poşet almışız bambaşka şehre geldik cebimizde para da yok. Elimi sabunla yıkayınca yaşadığım mutluluğu size anlatamam... Neyse ilk şoktan sonra uzun vadeli plan yaptık ve başka bir şehre geçtik. Bir devlet kurumunda kalıyorum şu anda ve burada da durum çok iyiydi. 2 haftaya yakın süredir kalıyorum ve başlarda çok iyi olsa da yavaştan durumların değiştiğini hissetmeye başladım. Öncelikle şunu söyleyeyim, iş ev bulma kampanyalarının çoğu fake. Çoğu şirket reklamını yapmak için internette \"depremzedelere X Lira ücretsiz kıyafet veriyoruz!\" diye reklam vermiş gidince surat asıyorlar, 50 tane belge istiyorlar. Bir tanesine sordum kadın saydı saydı vize başvurusu yaparken bu kadar belge vermezsiniz yani o kadar diyeyim size. Ek olarak depremzedeleri işe almak istemiyorlar. İnanılmaz düşük ücretler söylüyorlar veya verdikleri numaralara ulaşamıyorsunuz. Öğretmen ilanı vermişlerdi depremzedeler için, ona gittik ders ücreti olarak 45 lira dediler ve part-time mış. Yani beyler çoğu şirket ve insan vicdan mastürbasyonu yapıyor \"elimden geleni yaptım oh\" demek için. Gerçekten hayır yapan var mı? Var tabii ki. Bana denk gelmedi sadece ama faydalanan arkadaşlarım var bu arada. Ayrıca ev konusuna gelecek olursam, tonla whatsapp grubu kurmuşlar ev bulmak için. 1 sene ücretsiz, kirasız ev falan diyorlar hiçbirine ulaşamıyorum. Ayrıca bir yardım kolileri yollamış insanlar, resmen çöpe atmak yerine koliye koymuşlar. Kaldığım kuruma getirdiler, bildiğin ikinci el yani. Gerçekten sinirlerimi zor kontrol ediyorum. Kaldığım kuruma gelecek olursak personel bu haftaya kadar çok iyiydi hiçbir şeyimizi eksik etmediler yalan söylemeyeyim. Ama yavaştan vana kısar gibi problem çıkarmaya başladılar. Müfettiş geliyo bağırıyo çağırıyo \"herkesi toplamışlar bize yer kalmadı\" falan diye söyleniyor. Sanki başka ülkenin vatandaşıymışız gibi... Önceden yaptıkları birkaç hizmeti çok geç alabiliyoruz. Dün kalmış yemeği tekrar koydular mesela. Ufaktan yaşanmaz bir hal alıyor. Ayrıca esnaf da problem. Girdiğim çoğu esnaftan kazık yedim. Bir tanesi ile kavga edip belediyeye şikayet ettim hiçbir şey yapmamışlar gidip uyardık diyolar sadece. Özetle, kendi ülkemde ırkçılığa uğrayıp \"öfff nerden geldi bunlar\" tribine maruz kalıyorum ve bu durum beni çileden çıkarıyor. 24 yaşındayım her şeyimi kaybettim ne iş bulabiliyorum ne ev. Birileri beni kovana kadar gittiğim yerde kalmaya çalışıyorum ve bu durum beni çok yordu. Evim ağır hasarlı olduğu için giremiyorum ama artık gidip çadır talebinde bulunup Malatyaya dönmek istiyorum. Zaten Mayıs ayına ertelendi askerliğim, o zamana kadar idare etmek istiyorum. Bunları ise neden mi anlattım? Böyle olaylar başımıza gelmez sanıyorduk, Endonezyada Meksikada falan bu kadar büyük felaketler olur sanıyorduk ama oluyormuş. Sonrası ise böyle oluyormuş. Allah hepimizin yardımcısı olsun çok zor süreçlerden geçiyoruz. Edit: Az önce bu sabah apartman hasarı itirazı için şehre dönen komşumla görüştüm, apartmana girip balyozla kapıları kırıp her şeyi çalmışlar... Bari eşyalarımı tahliye edip ev bakayım diyordum..