Geçen sene Milas Adabükü'nden aldığımız yazlığı geçen ay babamın emriyle onsuz dayayıp döşedik. Babam şeker ve kalp hastasıydı önceden iki stenti son 1-2 senedir de ritm bozukluğu vardı ama kontrol altındaydı. Babam Bodrum'a gitmeyi çok istiyordu tek isteği torunuyla beraber tatil yapmaktı ama son iki gün yan çizmeye başladı ben gelmesem ne olur siz gidin falan demeye başladı. Bizde haliyle ne kararsız adamsın diyip yükleniyoruk velhasıl 22 Temmuz Pazar 23:00 de onları İstanbul Hav. bıraktım. Havalimanında bi ara göğsü ağrımış ama yok bir şey diyip uçağa binmişler. Ben de onları bıraktıktan sonra arabayla yola çıktım amacım ablamın arabasını bırakıp 24'ün de uçakla dönmekti. Biz daha sonra hanım ve çocuk bayramda gidicektik. Babam yazlığı çok beğenmiş çok mutluymuş vardığı gece evin her yerini gezmiş. Bende 23 sabahı oraya vardım demonte sehpalar ve zigınlar vardı onları kurdum. O akşam babama mangal yaptım sonra balkonda çay içtik. Sabah olduğunda babamı gördüm ben mutfak koltukda yatmıştım, babam sabahları erken kalkıp kahvaltısını yapardı. Bana bu ocak nasıl yanıyor diye sordu bende kalkıp gösterdim ve sonra uyandım. Uykuluyken annemin biriyle heyecanlı heyecanlı konuştuğunu duydum arada bi bodrum hastanesi lafını duydum. Babam o gün sitede yürüyüş yapacağım diye çıkmış ama geç gelince annem babamı aramış telefonu başkası açıp Bodrum devlet hastanesine götürüldüğünü söylemiş. Bizde apar topar yola çıkıp Bodrum devlet hast. gittik orda Bodrum Amerikan'a götürüldüğünü söylediler. Oraya vardığımızda bize müdahele edildiğini söylediler ama ben durumun kritik olduğunu anladım çünkü bize kaçamak cevaplar veriliyordu. 112 deki görevliye kalp krizi mi dediğimde evet dedi daha sonra yan odaya geçmemizi orda doktorun bilgi vereceği söylendi, arasan beş dakika geçmeden doktor yanımıza gelip solunum ve kalbin 10 dakika durduğunu burda ellerinden geleni yaptıklarını ge müdahele edildiğini söylüyordu. Ben babamın vefat ettiğini anlamıştım istemeyerek de olsa vefat mı etti diye sordum o da maalesef evet dedi yan odaya geçip babamı gördük hepimiz ağlıyorduk. Gurbet ellerde tek başımızaydık. Babamı daha sonra aynı gün uçakla naklettik. Biz üçümüz geldik ama babamı getirememiştik yaşadığımız büyük bir trajediydi. Babam aldığı yazlığı topu topuna bir buçuk gün görmüştü. Babam oraya gidecek diye kendine hep yeni şeyler almıştı hiç birini giyemedi öyle uçtu gitti. Şu an baba evinde eksikliği çok net hiasediliyor ev ide çıt yok oysa babam şu an kalkıp gürültülü şekilde kahvaltısını yapıp arada banyoya giderek varlığınıı hissettirdi. Neyse dostlar babamın nasıl vefat ettiğine gelirsek babam o gün siteden 1.5 km uzaktaki eczaneye yürüyerek gitmiş, sitede dik yokuşlar var. Babam onları geçip eczaneye varmış orda üçüncü ilacı söylerken yığılıp kalmış. Solunum ve kalp durmuş eczacı müdahe etmiş az biraz çalışmış aradan beş dakika sonra ambulans gelmiş ambulans da iki kere daha durmuş hastaneye ex olarak gitmiş zaten. Babam o gün ölüme yürüyerek gitti, kendine biraz geldiğinde sadece annemin adını söyleyebilmiş. Şu an içimden hep keşkeler geçiyor ama nafile tek tesellimiz yatak ömrü istemezdi ölümden çok korkarsı çok evhamlıydı en ufak şey de doktora giderdi. Annem babamı üçüncü kez aradığında saat 10:28 miş ama ölüm raporunda ölüm saati 10:20 yazıyor, babam o dakka ölmüş oluyor herhalde. Dostlar yaş 37 ama hayat durmuş gibi, annenizin babanızın kıymetini bilin. Allah size bu acıyı yaşatmasın diyicem de herkes bir gün bunu tadacak ama benim gibi erken ve zamansız her şey güzelken yaşamayın. Ağustos sonuna kadar kalıp tekrar telip Ekim'e kadar kalacaktı ama sadece bir buçuk gün kalabildi. Kim derdi ki babamın cenazesinin Bodrum belediyesi aracında taşınacağını ama takdir-i ilahi. Uzun yazdıysam hakkınızı helal edin. Edit 1: Sizlerin yazdığı mesajları ve aynı acıyı tatmış arkadaşların mesajlarını okudukça biraz daha güçleniyorum. Allah hepinizden razı olsun. Dün enabız üzerinden babamın son hastane ziyaretine baktım orda doktor kardiyak arrest yazmışsonra aşağıdaki yazıyı okuyup kendimi teselli ettim. Kardiyak arrest kalp durmasıymış. Doktor kuzenlerimde kalp krizinde solunum durmaz demişti. Rahmetli tertemiz bir şekilde ölmüş, Allah ona herkesin istediği tarzda bir ölüm nasip etmiş. Hastane dışı kardiyak arrest sonrası sağkalım ve hastaneden çıkma oranı %5, yoğun bakıma alınmış hastalarda ise %25-40 olarak bildiriliyor. Tüm gelişmelere rağmen KPR sonrasında kardiyak arrest öncesindeki yaşam kalitesine erişebilen hasta oranı %10'un altında. Nedeni hipoksik beyin hasarı ve buna bağlı gelişen nörolojik defisit, hatırlama bozukluğu, kognitif disfonksiyon. Babamın mezarı yamaçta b. çekmece göl ve marmara denizi manzaralı sanki rabbim ona nasip etmediği yazlığı orda ayağına sermiş. Mezarın yanı bebek mezarlarıyla dolu, babam meleklere komşu olmuş. Bunlar acımızı az da olsa hafifletiyor.