Dün güzel bir gündü. Sabah kahvemi içmiştim, gün içerisinde dizi izleyip kendi kendime vakit geçirmiştim. Gece de dizi izliyordum, gece 1'di, biraz mental yorgunluk hissettim ve dedim ki, \"bir kahve daha yapayım ya, bugün zaten bir kere içtim çok etkilemez uyurum\" dedim. Aslında biliyordum uyuyamayacağımı ama keyifçi tarafım daha ağır bastı. Gittim kahveyi yaptım, içtim, kendimi iyi hissettim işte kahvenin verdiği his ile. Sonrasında biraz bilgisayarda takıldım, saat 3 buçuk gibi yatağa gittim. Uyumaya hazırdım, ama uyuyamıyordum çünkü damarlarımda kafein geziyordu, gözlerimi kapatamıyordum, kendimi mental olarak yorgun hissetmeme rağmen olduğum yerde duramıyordum sanki. Uyuyamayacağımı anladım, kabullendim ve aklımda senaryoları hesapladım ve hepsi boka sarıyordu, yarının uykumu alamayışımla mahvolacağını biliyordum ve öyle de oldu. Saat 5 buçuk gibi bir şekilde dalmışım uykuya, saat 10 gibi evdeki seslerden dolayı uyandım. Bir de kafeinin şöyle bir etkisi var, uykunuzu gerçekten aldığınız kısmı erteliyor, yani normalde 3. saatte derin uykuya geçeceksiniz, ama eğer kanınızda kafein geziniyorsa bu 6-7. saatte gerçekleşiyor. Yani 4-5 saat uyumuş olsanız bile uykunun önemli kısmını ertelediğiniz için uykunuzu alamamış oluyorsunuz. Ben de uyuduğum 4 saatten hiçbir kalite alamadım, çünkü uykumun mental fonksiyonlarım için gerekli kısmını almamıştım. Ardından hiç uyuyamadım, çünkü evde sürekli ses vardı. Uyuyamadığım için de bir nevi zombiydim, uyumaya çalıştım olmadı, tüm günü bir zombi gibi geçirdim, sanki hayattayım ama aynı zamanda değilim gibi. Ne izlediğimden ne yediğimden hiçbir şeyden keyif alamadım. Tüm gün mahvoldu, bu his gerçekten berbat. Eğer o kahveyi içmeseydim, bugün uykumu almış bir biçimde hayatıma odaklanabilecektim. Hayatımdan bir gün çöpe gitmeyecekti. Bunu can yakıcı bir gün olarak hatırlanmayacak hatta belki de dünün güzel gidişatıyla bugün daha da güzel bir gün olacaktı. Ama hepsi mahvoldu, bir kahve yüzünden. Aslında o kahveyi içtiğim an tüm bunların olabileceğini biliyordum, ama kendimi durdurmadım ve her şeyin bir kez daha kaosa sürüklenmesine izin verdim. O kahve, hayatımdan bir gün çaldı. Size tavsiyem, bir şeyleri yaparken bunun sonuçlarını düşünün, kendinize bu sonuçlardan hoşlanıp hoşlanmayacağınızı kanıtlayın ve ona göre davranın, verdiğiniz kararın sonuçları kesinlikle oluyor. Benim gibi kaosa sebebiyet verme alışkanlığınız varsa, buna alışmış benliğinize dikkat edin, seçimi kim yapıyor, kontrolsüz dürtüsel ve kaos bağımlısı sen mi? Yoksa ilgi gösterilmiş, sebepleri anlatılmış, sakin olan ve kendini daha iyi olmak için dizginleyen sen mi? Deneyimimi paylaşmak ve bu yolla psikolojik bir noktaya değinmek istedim, okuduğunuz için teşekkür ederim.