30 yaşında biri olarak geçen sene ingilizce kursuna yazılmıştım. biraz sosyalleşir belki birini bulurum diye düşünerek yazıldım. enson haziran ayında kursa bi kız geldi. çok hoşlandım ama arkadaş benim gibi yalnız o kadar çok erkek var ki. ben kıza birkaç defa yürüdüm. ama yüzümdeki fiziksel kusur, erkeklerin yakışıklı ve benden daha sosyal olması neticesinde kız diğer çocuklarla muhattap oluyordu. zaten kurs maddi olarak zorluyordu beni. sonra sosyal medyada kurstan bu kız, birkaç kız ve erkeğin gezip tozduğunu görünce artık umudum kalmadı ve kursu bıraktım. bende aralarına katılabilirdim ama bu erkek arkadaşlar biraz paralı tipler. gittikleri mekanlarda hesap ödeyebilecek bi maaşım yok. kurs sayesinde azda olsa insanlarla sosyalleşip, kızlarla muhattap oluyordum ama 1 sene geçti hala birini bulamayınca bende artık umudumu yitirdim. gerçekten bu ülkede tipsiz ve fakir bi erkeksen yalnız kalmaya mahkum oluyorsun. durumu kabullendiğim için psikolojik olarak hiç etkilemiyor. alıştım artık yalnız kalmaya ama işte hep keşke biri olsaydı acaba nasıl olurdu diye düşünüyorum.