Dedem 76 yaşında 105 kilo falan. Yürümekte zorlanıyor 2 adım atsa nefes nefese kalıyor. Buna rağmen hala deli gibi yemek yiyor. Kahvaltımız en az 45 dakika sürüyor. Yani ben her sabah bu adamın yanında 45 dakika kaybediyorum. Sofradan kalksam yalnız kalacak adam ayıp olmasın diye. Geçenlerde mangal yapmıştık herkes doydu. 4 5 parça kuşbaşı et kaldı. Ben de onları hayvanlara vereyim diye çıktım dışarı sonra babam eti dedene ver dedi. Çıldırdım ama belli etmedim. Hepimiz 2 şiş yerken bu herif 4 5 şiş et yedi. Ulan nasıl bir mide var sende. İstediği kadar yesin sorun yok ama bu kadar yemek yiyip çok kiloluyum yürüyemiyorum diye ağlamasın o zaman. Kahvaltıyı da çok yavaş yapıyor. Bir bardak çayı 25 dakikada içiyor ya. Artık içimden küfür ediyorum her kahvaltıda. Bir de ikinci bardağı da istiyor. Lan yarım saat geçti zaten bırak milleti de işimize gücümüze bakalım be. Hele bir de ağız şapırdatıyor her yemeğimiz orkestra gibi şap şap şup şup.