Arkadaşlar öncelikle okursanız çok sevinirim. En fazla 15 dakikanızı alır ve beni daha iyi anlarsınız. Teşekkürler. Gelin bu tarih de ne olacak ve nasıl bir manyak olduğumu anlatayım size. İlk kendimi anlatayım. Yaşım 22, ön lisans mezunuyum. Şuan açıktan lisans tamamlıyorum. Yabancı bir şirkette çalışıyorum ve 1.250 TL maaş alıyorum. İleri derecede İngilizcem var. Ailem bundan 9 sene önce ayrıldı, babamla görüşmüyorum annem başka şehirde yaşıyor. Burada ailemden kalan ev var 2+1 eşyalı o yüzden kira derdim yok. Tek başıma yaşıyorum. 4 defa yurtdışında bulundum ve bunların 2 tanesine kendi paramla gittim. Her ay kenara 800 TL atıyorum inş. eylüle kadar büyük bir miktar birikmiş olacak. Bazı bilgileri fazladan verdim çünkü konuyla ilgisi var. O yüzden artist falan demeyin. Şimdi konuma gelelim. Kendimi bildim bileli 14-15 yaşından beri yabancı ülkere karşı bir ilgim olmuştur. Sürekli yabancı ülkede yaşamak, yabancı insanlarla iletişim kurmak, her gün yeni bir insanı tanımak, yeni bir hayatı tanımak, farklı yerleri görmek, farklı kültürleri tanımak, hayatta tek başıma olmak istedim. Gene 15-16 yaşlarında iken hangi ülke nerede, başkenti neresi, dili, dini, kimin sömürgesi bunları bilirdim hemen hemen her ülkeyi. Şuan inanır mısınız bilmem 1 senedir sadece geceleri ışıkları kapatırım daha gerçekçi olsun diye ve Google Earth'da ülke ülke gezip resimlerini alırım ilginç yerlerin. Gelin size nasıl bir manyak olduğumu anlatayım bu konuda. 1)Bundan 4 sene önce 18 yaşında iken ilk ehliyeti aldığım zamanlarda. Elimde yaklaşık 3.000 TL yakın bir para vardı. Yazın sürekli çalışıyordum ehliyeti de yeni almıştım araba almayı düşündüm şöyle bi 10.000 TL'ye ama öyle aman aman bir şey değildi benim için arabam olsun alayım falan. Olursa olur olmazsa olmazdı benim için. Neyse yazın başımı işten kaldırmadım gündüzleri amelelik, akşamları garsonluk yapıyordum ve fazla geceleri mesaiye kalıyordum fazla para almak için 3 ayda 3.500 TL'ye yakın para kaldırdım. Elimde yaklaşık 6.000 TL gibi bir para olmuştu aileme bu durumu açıkladım ve onlarda üstüne ekleyip adam akıllı bir şey alacaktık 2. el. Neyse kararlaştırdık fiyatta anlaşık kaporayı verdik ve ertesi gün parayı verip alacaktık. O gece akşamı iyi hatırlıyorum Endonezya'dan bir arkadaşım var uzun süre tanıştığım kız normal dedi gel buraya falan. Bende de hastalık varya ertesi gün her şey anlaşılmış kapora verilmiş araba alınacak. Gitmedik ertesi sene o 6.000 TL'yi MalezyaEndonezya'da 3 ayda yedim bitirdim. 2)2 senelik kız arkadaşım vardı bundan 6 ay önce bitirdim. Neden mi? Ona hep üniversite bittikden sonra yurtdışında yaşamak istediğimi söylerdim fakat o hiç istemezdi. Çünkü ailesinden uzak olmayı istemezdi, İngilizce bilmiyordu ve zor geliyordu. Ama bu benim tek hayalimdi şu yaşıma kadar başka bir hayalim olmadı ne bir araba, ne bir kız, ne başka şey. Gene bir gün bunlardayım açtım konuyu fakat takmadı bile artık çok gücüme gitmişti. Son sözüm \"Gizem bu benim tek hayalim ve bunu gerçekleştirmek istiyorum. Bu yolda benimle misin yoksa değil misin son kez soruyorum\" dedim. O ise \"Okan saçmalama bir ya\". Çıktım gittim o günden sonra 1 hafta boyunca aradı, mesajlar attı bir kere bile bakmadım. Seviyordum fakat benim hayalimdi bu bundan vazgeçemezdim. Tek amacım, tek bu dünyada yaşama nedenim gibi birşeydi benim için ve bu hayalimde engel oluyordu bana. Artık önümde bir engel yoktu yurtdışı için. Daha fazla burda kalmak istemiyordum. Hemen aileme durumu açıkladım. Dediğim gibi babamla görüşmüyordum, anneme durumu açıkladım o her zaman istiyordu yurtdışında okumamı fakat tekrar Türkiye'ye dönüş yapmamı istiyordu. Maddi olarak annem ve dedemler okutacaktı beni. Dedemler ise yurtdışında okumamı istemiyordu ve orada yaşamamı da. 3)Allah'a şükür ailemin maddi durumu iyidir ve tek torun ve tek çocuğumdur. Bu yüzden her şeyi bana bağlamış durumdalar. Dedemler yurtdışına gitmemi kesinlikle istemiyorlardı. Onlara durumu anlattığımda bana dedikleri ve yaşlı mantığıyla \"Oğlum orada ne yapacaksın tek başına başına bir şey gelse, hastalansan ne olacak? Burada bir şey olsa otobüse atlar gelirsin ya da biz geliriz. Gel Türkiye'de istediğin üniversitede okutalım seni\" ben ise bu söylediklerine karşılık olarak \"Beni burada istediğiniz üniversitede de okutsanız ne olacak okudum gördünüz ben burada kalmayacağım elinde sonunda gideceğim\" dedim. O günden sonra aramız bozuldu uzun bir süre görüşmedik. Annem yurtdışında okumamı istiyordu daha iyi bir eğitim almam için fakat okul bittikden sonra Türkiye'ye dönüş yapmamı istiyor sonuçta tek evladım ve beni bundan caydırmak için bana yeni bir araba almayı ve işyeri açmayı teklif ettiler inanın 1 dakika düşünmedim gene kabul etmedim çünkü beni tanıyorlardı elinde sonunda gidecektim. Biliyorum çok büyük fırsatlar tepiyordum ama hep keşke keşke diyeceğimi de biliyordum ve uzun ve riskli bir yola adım atacakdım ama bu riski almam lazımdı. O yüzden fazla ısrar etmediler. Dediğim gibi aylık 1.250 TL maaş alıyordum ve benim aylık kira derdim olmadığından fazla para kalıyordu. Ayrıca kız arkadaş derdim de yoktu ve istemiyordum sadece kendime harcıyordum. Fakat hep yiyordum, biriktirmiyordum başlarda. Daha sonra dedim ki kendi kendime madem bütün engeller kalktı madem seneye gideceğim biriktireyim paramı. Uzun süredir biriktiriyorum ve şuan 8.500 TL yakın param var ve eylülde gideceğim o zaman kadar büyük bir miktar rahat olur ve ilk sene okul ücretini kendim rahat çıkarırım diye düşünüyorum. En azından ilk seneyi kendim karşılarsam dedemler ne kadar istekli olduğumu görür ve bana destek çıkarlar diye düşünüyorum ve şuan köpek gibi hiç bir şeye para harcamıyorum sadece biriktiriyorum ve 800 TL'den daha fazla atmayı planlıyorum. Yurtdışında yaşamam için 3 tane seçenek vardı. 1)Üniversite okuyup daha sonra orada kalmak. 2)Evlenip birisiyle gitmek sonra orada kalmak. 3)İş bulup sonra orada kalmak. 3. seçeneğe baktım ilk. Yaşım 22 ve askerliği yapmamıştım ve sadece İngilizcem vardı ve üniversite bölümümle alakam yoktu. Keşke o 2 sene hiç okumasaydım her şey önceden olsaydı. Çok pişmanım gerçekten neyse işlere baktım yurtdışında fakat yaşımın küçük olması ve askerliği yapmamış olmamam sürekli engel olacaktı ve biliyordum kimse işe almazdı bu halde beni. O yüzden 3. seçeneği pas geçtim. 2. seçeneğe baktım. Alanya'da yaşıyorum elime çok fırsat geçti fakat hiçbiri yapmadım. Şuan turizm işine girsem gene elime fırsat geçecek fakat öyle bir evliliği kim isterdi ki? O yüzden onuda pas geçtim. Geriye 1. seçenek kalıyordu. İlk herkes gibi Amerika, Kanada, İngiltere ve Avustralya'ya baktım fakat fiyatlar uçuktu ailemin karşılaması imkansızdı. Geriye Avrupa ülkeleri kalıyordu. Buraya bir parantez açmak istiyorum. Bende asyalı kızlara karşı bir ilgi var, en son kız arkadaşımla uzun süre çıkmamın ve onu tercih etmemin sebebi de oydu çünkü gözleri az çekik di normal birçok Türk kızıyla çıktım fakat artık çıkmazdım. Tabii ki ilk tercihim yukarıdaki ülkelerdi fakat olması imkansızdı. Sonra dediğim benim 2. hayalimde asyalı bir kız ile evlenmek. Neden asyada üniversite olmasın diye düşündüm ve 2 hafta boyunca danışmanlar, büyükelçiler, asyada okuyan Türkler, ordaki Türk vatandaşlar, oranın vatandaşları ile konuştum. İlk Japonya'yı düşündüm fakat yaşam şartları ve üniversiteler çok pahalıydı. Sonra sırasıyla Kore, Hong Kong, Çin, Tayvan, Singapur, Tayland, Malezya kalıyordu. Diğer asya ülkelerinde de okunmazdı. Singapur ve Hong Kong'un hayat şartlarının iyi olduğunu duymuştum araştırdım fakat fiyatlar orda da uçuktu. Geriye Kore, Çin, Tayvan, Tayland, Malezya kalıyordu. Dedemler hiç bir şekilde yurtdışı olursa maddi olarak destek olmayacaklarını söylediler son konuşmamda o yüzden Kore'yi çok istememe rağmen eledim çünkü artık sadece annemim maddi desteği ile bir yer bakıyordum. EKLEME(28.03.2014) EKLEME(28.03.2014) EKLEME(28.03.2014) EKLEME(28.03.2014) EKLEME(28.03.2014) EKLEME(28.03.2014) EKLEME(28.03.2014) EKLEME(28.03.2014) Ben her zaman derim ki şansın ne zaman nereden geleceği belli olmaz. Bir gün yemek yerken Çin'li bir gruba rastladım aslında nereli olduklarını bilmiyordum fakat tahmin ettim. Başlarında 2-3 tane Türk vardı sanırım rehberleri idi. Yemeğimi yedim Türklerin birinin yanına gittim. Durumumu anlattım böyle böyle ben üniversite okumak için Çin'e gideceğim araştırıyorum bir kaç sorum vardı sorabilir miyim arkadaşlara falan rehber tabii buyurun dedi. Ben sorularımı soruyorken bir iş adamı beni izliyormuş ve dinliyormuş. Tam sorularımı sordum kalkarken iş adamı beni yanına çağırdı biraz kendimi anlatmamı, neden asyayı istediğimi falan sordu. Anlattım ve benden telefon numaramı istedi. Hemen aklıma burs işi geldi acaba mı diye. Telefonumu bıraktım ve ben seni arıyacağım dedi. Aradan 2-3 gün geçti ve ben hala Çin, Tayvan, Tayland araştırmadaydım. Adam aradı ve Antalya'da olduğunu benimle görüşmek istediğini söyledi hemen otobüse atlayıp Antalya'ya geldim. Adamla yaklaşık 1 saat görüştüm fakat yanımda seni tanımam için ailemi de getirmemi istedi. Annemle gittik baya konuştuk. Adam sana burs vermek için elimden geleni yapacağım ve olursa sonrasında iş imkanı sağlayacağım. Çünkü büyük bir referans ile iş adamı ile gönderiliyordum fakat sana güvenmemiz lazım dedi. Çünkü geçen sene çocuğun birini yollamışlar ve çocuk 1 ay sonra ben Rusya'ya gideceğim demiş o kadar masraf boşa gitmiş ve üniversiteye mahçup duruma düşmüşler. O yüzden böyle dedi bende kendimi iyice herşeyimle anlattım. Bana cv hazırla ve hedeflerini yaz mail at yönetim kuruluna sunacağım dedi. Hemen o gün yazar birisi vardı arkadaşımın babası onla birlikte güzel bir cv ve geleceğe dair hedef planlamamı yaptım ve gönderdim. Tam 1.5 hafta sonra adam tekrar aradı bu arada bu adam Türkiye-Çin iş adamı derneğinin başkanı. Adam benden bu sefer referans ve sabıka kaydı bilgilerimi istedi. Hemen referans bilgilerimi ve sabıka kaydımı yolladım. Eğer burs işi olursa bu adamlar benim okul masraflarımı 4 sene boyunca karşıyacak fakat aylık özel ihtiyaçlarımı ailem karışılayacak. Şuan yaklaşık 1 ayı geçti en son 3 hafta önce aradığımda adam biraz kızmış gibiydi. Bana \"bu işler hemen belli olmaz Ankara-Çin görüşüyorlar seni araştırıyorlar\" falan dedi. Bende şuan seçimlerin bitmesini bekliyorum çünkü okullar eylülde açılacak o yüzden biran önce belli olması gerekiyor sonuçta 1 ayı geçti ve merak ediyorum fakat sıkboğaz da etmek istemiyorum. İnş. burs işi olacak inanıyorum eğer olursa Shanghai kentinde okuyacağım ve daha sonra bünyelerine katacaklar. Bu arada 2. planı düşünüyordum. Geriye Tayvan, Tayland, Malezya kalıyordu. Tayland bana çok sıcak geliyordu. Orada yaşayan Türklerle konuşuyordum. Ailecek tanıdığımız birinin arkadaşı Tayland'da yaşıyordu o Türkiye'ye geleceğini söyledi. Onla gidip annemle görüştük gene baya bilgi aldık. Bende daha sonra netten araştırmalar yapmaya devam ediyordum fakat Tayland'da üniversite okumak ne kadar mantıklıydı ki? Türkiye'de zaten üniversite mezunuydum orada okumanın artısı olamazdı bence. Neyse fazla uzatmayacağım. Eğer burs işi olmazsa Tayland'da iş aramaya gideceğim vize problemim yok o yüzden kalabiliyorum uzun süre. 2. planda bu Tayland garanti. 3. bir plan İspanya'da uzaktan bir akrabamız varmış fakat daha bir şey yok sadece hiçbiri olmazsa işçi olarak gidebilirmişim. Daha söylenti var beklemede şuan bu. EKLEME(18.04.2014) EKLEME(18.04.2014) EKLEME(18.04.2014) EKLEME(18.04.2014) EKLEME(18.04.2014) EKLEME(18.04.2014) EKLEME(18.04.2014) EKLEME(18.04.2014) Arkadaşlar yazamadım uzun süre. İş adamını 10 gün önce aradım. Bana söylediği benim belgelerimin şuan konsoloslukta olduğu fakat bütün işlemlerin şuan için durdurulduğu söyledi. Nedenini sorduğum zaman ise Uygur bölgesindeki Türklerin 15-20 Çinliyi katlettikleri ve bu yüzden şuan Çinlilerin maillere geç cevap verdikleri ve vize sorunu olduğunu söyledi yani 2 ülke arası soğumuş durumdaymış. Yani şimdi seni ne ilgilendirir diyeceksiniz bu adamlar dernek olarak okullar ve konsolusluk ile görüşüyorlar o yüzden. Bende de istediğim bir şey olunca olmayacak şey olur böyle şans yok bende de. Neyse 2 hafta daha beklemeye geçeceğim eğer olmazsa diğer alternetiflere yöneleneceğim. Bu arada konuşmadan sonra Çin'de yaşayan 1-2 arkadaşa acaba böyle bir şey var mı diye sorduğumda geçenlerde oldu dediler fakat büyük bir yankı yapmadılar dedi. Adam iş adamı olduğundan sıkboğaz da etmek istemiyorum 2 hafta beklemeye geçtim şuan. Eğer olmaz ise Çin ve ya Tayland olacak. İspanya'yı istemiyorum. EKLEME(06.05.2014) EKLEME(06.05.2014) EKLEME(06.05.2014) EKLEME(06.05.2014) EKLEME(06.05.2014) EKLEME(06.05.2014) EKLEME(06.05.2014) EKLEME(06.05.2014) Hemen hemen 1 ay oldu anneler gününden sonra ailemlede konuştum iş adamıyla son kez gidip konuşacağız çünkü neredeyse 3-4 ay oldu oyalıyorsa bizde kendi imkanlarımız doğrultusunda planlarımızı çizeceğiz. Yani artık beklemeye geçmeyeceğiz olcaksa olacak burs işi olmayacaksa kendi imkanlarımız doğrultusunda ilerleyeceğiz. Hayırlı bir karar çıkar umuyorum. Forumdan bir kaç kişi ve Çin'de okuyan Türkler ile konuştum. Senelik Çince dil kursları 4.500-7.000 TL arası oynuyor. Bu fiyatlar ailem için problem değil. Eğer burs olmaz ise kendi paramla gideceğim 2 sene falan Çince dil eğitimi almayı düşünüyorum. Zaten aylardır para biriktiriyorum ailemde aylık 1.500 TL gibi bir miktar yolluyabilir. Fakat kafamı karıştıran bir şey de var. Ben açıkcası Tayland'ı istiyorum. Çünkü insanları daha sıcakkanlı, arkadaşçıl, güleryüzlü, yardımsever Çinliler gibi soğuk insanlar değil. Yaşamak için rahat bir ülke büssürü anlatamayacağım güzellikleri var. Biliyorum eğer Tayland olursa kazanacağım para aylık 1.000 TL belki o para bile elime geçemiyecek ama mutlu olmak hayalimi yaşamak istiyorum. Eğer burs işi olmaz ise aileme bu durumu anlatıp konuşacağım. Yani aylık şu kadar para kazanmışım umurumda değil inanın istediğim hayalim olmasını istiyorum sonuçta ailem gene kendime ait olan evin kirasını bana göndrecek oradan da 800 TL gibi bir para gelecek Tayland'dan aldığım para ile rahat yeter. Yada bir başka olay Çin'de eğitim görüp daha sonra Tayland'da iş arıyacağım. EKLEME(01.06.2014) EKLEME(01.06.2014) EKLEME(01.06.2014) EKLEME(01.06.2014) EKLEME(01.06.2014) EKLEME(01.06.2014) EKLEME(01.06.2014) EKLEME(01.06.2014) Arkadaşlar iş adamıyla yaklaşık 2 hafta önce konuştum tekrar bize 1-2 gün daha beklememizi söyledi. Artık sabrım taşmıştı son kez tamam dedik. Neyse 3 gün sonra aradı ve burslu olarak seni okutacağız dediler. O an mutlulukdan camı açıp sokağa bağırdım oley oley oley diye. Hatta mutlulukdan ağladım bile. İşte sadece senelik okul parasını verecekler ve okul bittikden sonra bünyelerine alacaklar onlarla çalışacağım. Şuan üniversite belli değil ama Şanghay'da okuyacağım. Eylülün 10-15 arası falan gideceğim sanırım. 1 hafta önce hemen pasaportu çıkarttım okulda 3-4 güne belli olacak. Dedemlerin yanında aldım soluğu her şeyi anlattım onlarda mutlu olmuşlardı fakat belli etmiyorlar. Tek soru kafamdaki acaba maddi olarak gidince yardımcı olacaklar mıydı? Babam? Hiç bilmiyordum hala belli değil fakat olacaklar gibime geliyor. Şuan Şanghay'dan gidince yardımcı olacak, havaalanından alacak 2-3 kız arkadaş yaptım internetten. Ne yazsam bilmiyorum çok mutluyum. Bir gideyim her gün foruma resim atacağım YANİ İŞTE BEN BÖYLE BİRİYİM. HER ZAMAN DERİM Kİ \"HAYALLERİNİZİ BIRAKMAYIN, KAÇ DEFA GELECEĞİZ BU DÜNYAYA, DOYA DOYA YAŞAYIN.\"