'Bu durum öğrencileri 12 yıl boyunca 'susun çıt çıkarmayın' diye azarlayıp, 13. yıl hatip gibi şakımasını isteyen ve dünyada bir örneği daha bulunmayan absürd ötesi bir eğitim sisteminin sonucudur. ' Şu söz duvara bile asılır hocam. Çok doğru. Özgüvenimizi kırmak için elinden geleni yaptı sanki aileler, toplum, öğretmenler, sistem... Sanki bilinçli bir şekilde yapılan toplumu ve nesli çökertme projesiydi.

Sosyal fobiye bağlı bir depresyon olduğu için yaşamak için en ufak bir arzum yok. Şöyle söyleyim mesela yolda yürüyorum ama yürüdüğümün farkında değilim, nefes alıyorum ama neden alıyorum, ne eylem yaparsam yapıyım amacıyla yapmıyorum. Sadece yapılası gerektiği için yapıyorum. Fobim çok aşırı fazla değil. Ynai bir dolmuşta inecek var diye seslenebiliyorum, ya da kıyafet aldığımda vazgeçersem para iadesi alabiliyorum, ikili ilişkilerde arkadaş çevremle olsun ailemle olsun iletişim kurarken rahatım. Ama toplum artarsa yani bu 20-30 kişi olursa atıyorum geçen girişimcilik dersinden 100 aldım ve en yüksek notmuş ama yarın hoca acaba beni kaldırıp fikrimi ayrıntısıyla sınıfa anlatmam için kaldırırsa diye dersine gitmeyeceğim. Topluluğa hitap etmem gereke bütün durumlardan uzak duruyorum. Ya hoca kaldırırsa elim ayağım titrer kızarır sesim değişirse diye hep uzak duruyorum. Devamsızlık sebbeiyle derstende çok kaldığım oldu. Sunum derslerinden hepsinden kaldım zaten. Öyle şikayetlerim bunlar. Depresyonda olan insan yaşıyor nefes alıyor ama nasıl alıyor belli değil.

Herşeye rağmen yaşamak zorundayız başka çaremiz yok.

Bence sorunun çözümünden çok nasil olustugunu sorgulamalisin eminim çok boktan sebeblerdir gözünde büyüttügün kadarsin malesef

bu tarz psikolojik ve ruhsal problemleri yalnızca kişinin kendisini çözebilir. istediğin kadar ilaç kullan, psikologlara git yaptığın tek şey futboldaki gibi zamana oynamak olur. lise zamanında bende yaşadım bu olayları senin gibi ilaçlar kullandım, doktora gittim ama bir faydasını görmedim. bu derdini şöyle açabilirsin -futbol maçlarına git çekirdeğini al otur ve izle taraftar çoştuğunda sende katılmaya çalış. küfür ediyorlarsa sende bir küfür patlat. -bir bakkala gir kakaolu bisküvi al çık ve 10 15 saniye sonra tekrar gir ve muzlusuyla değiştirmek istediğini söyle. -bir kuruyemiş dükkanına gir 100 gramlık kabak çekirdeği al. adam kabağı tartarken muhabbet etmeye çalış.'bu kabak ithal mi yerli mi?' -yolda yürürken birisine xxxx dükkanı/caddesi vs nerde diye sor. örnekler çoğaltılabilir.

bolum nedir?

Şimdi arkadaşlar, ikinize de ortak cevap vereyim. İnsan vücudu her kişide farklılık göstermektedir, bundan dolayı her ilacın her bünyede etkisi aynı olacak diye bir kaide yok. Misal, paxera benim bünyemde ilk kullandığımda mutluluk yarattı, zamanla standarda bağladı ve sosyal fobi ve çekingenlik gibi durumumu neredeyse %80 oranında çözdü. Bu tarz ilaçların ana görevi serotonin salgılamasıdır, yani Paxera etkisinin bende yarattığı etki doğru. Serotonin bugün uyuşturucu olarak kullanılan extasy de de vardır. Yalnız ex bunu bir noktaya kadar salgılatıp durduruyor, ama sen daha fazla mutluluk istediğin daha fazla içiyorsun ve vücut suyun azalıp ölebiliyorsun. Daha doğrusu sen ex içtikçe serotonin salgılaması bir yere kadar olabilir, daha fazla olamaz çünkü bitiyor. Bundan dolayı ex yasaktır fakat ilaç sanayisinde ölçülü kullanılıyor. Pazera da şunu fark ettim, boşalma süreni ciddi oranda uzatıyor, hatta boşalamıyosun. Erken boşalma sorunu için çözüm olabilir aslında Pax. bundan dolayı vazgeçtim ve Efexor kullanmaya başladım, çünkü ben de gerilim tipi migren var, biraz gergin bir yapım olduğundan ağrımı artırıyordu, efx bana iyi geldi denebilir. Şimdilik iyi gidiyor fakat 1 yıldır kullandığım için artık kullanmak istemiyorum. Yan etki olarak bu ilaçlara ilk başlangıcınız da hemen hemen hepsi mide bulanması uyku vs. yapıyor, bu süreç bünyenizin alışması sürecinde geçerli, sonrasında da düzeliyor, kalıcı değil. Bunları dr. ile birlikte takip ediyorsunuz. Ben devamlı oluşan etkileri dr. anlatıp ona göre yol alıyordum. O da ona göre değişim vs. uyguluyor. Mesela efx için 75mg yeterli olmadığını düşündüğüm anda 150mg çıkardı dr, bir baktım kalp atışlarım arttı, tansiyonum 14-15 lere çıktı, merdiven çıkıyorum kalbim güm güm, Hemen dr gittim durumu anlattım, sebebi 75mg serotonin 150mg serotonin+dopamin salgılamasıymış. Tekrar 75mg düşürüp yanına 50mg dopamin salgısını engelleyici ekledi, şu an mutluyuz. Bana dezavantajları ise, geceleri uyurken terlemem, 150mg de baya varken 75 de çok az oldu ama istemiyorum bunu. İkincisi libidonu ciddi düşürüyorlar ve hemen hemen hepsinde var. Libido ise cinsel istek demek. Eğer yerinde duramayan biriysen kullanmakta fayda var. İlişki esnasında sorun yok fakat ilişki için istek seviyeni düşürüyor, ayda yılda bir porno izlersin sanırım. Dr.'nin bana söylediği bunların kalıcı kullanılmasını istemiyorlar, problemi çözüp kendin ve beynin bu sorunları ilaç desteği ile yenmesini öğrendiğinde bırakılıyor, sorun devam ederse tekrar başlanıyor. Haziran gibi bırakmayı düşünüyorum. Ayrıca kendinize şu soruyu zaman zaman sorabilirsiniz, şu adam ne kadar atılgan şu adam ne kadar cesur vs. Arkadaşlar bunlar yetişme vs. gibi durumlarda ve biyolojik farklılıklarda şekilleniyor. Bundan dolayı herkesi kendinize örnek almayın, herkes farklı. Çok mu uzattım bilmiyorum ama çarpıcı bilgiler verdim sanki

Psikolog bana da çözüm gelmiyor. İlaç tedavisi ile ise iyileştiğini söyleyen insanlar var internette fakat beni daha kötü bile yaptı diyebilirim. Bana en kesin çözüm yolu grup terapileri geliyor. Fakat o konuda da Türkiye çok yetersiz. STK'lar, devlet desteği, beldiye desteği, üniiversite destekleri birçoğundan habersiziz veya yoklar. Olan grup terapileri de fahiş ücretlerde ve metropol şehirlerde var.

Konyadayim yardımcı olabilirim

Hocam bence bir şeyleri değiştirmeye kendinizden başlayın. Sürekli sosyal fobi yazmışsınız bu lafı silin bi kere. Sosyal fobiyi olumlu veya olumsuz bir cümle içinde kullanmayın. Siz girişken birisiniz. Evet sürekli içinizden girişken biri olduğunuzu söyleyin çok ciddiyim değişme görüceksiniz. Ayrıca sunum yapamadım demişsiniz. Sosyal fobili biri sunum yapar hemde çok rahat yapar çünkü sunumdaki her şey planlanmış ve ezberdir. Bu yüzden zaten olağan bir akıcılığı vardır. Sosyal fobili insanlar genellikle doğaçlama selamlaşma kısımlarında gerilirler.

Doktorum tarafımdan sunumdan yarım saat önce yarım tablet kullanmam önerildi. Fakat benim ne heyecanıma işe yaradı, ne titrememe, ne kızarıklığıma, ne mide bulantıma. Yine aynı taşikardilerin hepsi gerçekleşti.

Dh forum kullanıcıları derneği kursak?

Dideral çok ağır bir ilaç değil hocam. Hatta doktorum bana çeyrek hale getirebilirsen günlük olarak çeyrek te içebilirsin dedi. Ama sunumdan önce de mutlaka yarım tablet at dedi.

Hocam aynı şeyler bende de vardı. Sunumlardan önce alkol alıp gittim belli bir süre inan değişik bir özgüven geliyor. Sonra dedim ki madem alkollüyken döktürüyorum yavaş yavaş alkolü kestim sunumlardan önce. Bu hafta 3 sunumum var çalışmadım doğaçlama bir şeyler yapacağım düşün.

Açıkçası uzun zamandır bir seçenek olarak görüyorum bunu fakat bana geçici ve anlık bir çözüm olarak geliyor. Ve bağımlılık yaratması korkutuyor tabi.

kendim bu problemi çok çok basit bir yolla aştım gerçekten trol değil, özgüvenli bir insanmış gibi davran, vallahi bak troll değil bende çokta utangaç olmasamda genel olarak bu problemi böyle aştım

Telefon numaraniz disinda hicbir seyiniz gozukmeyecek hocam

3-4 yıl önce fln bu bahsettiğin durumları dışarıda yaşıyordum. Sosyal statüsü yüksek olan insanlarla aynı ortamda bulununca veya ilk kez girdiğim bir ortamda sıcak basıyordu içimi, elim pek titremez ama kafam veya bacaklarım titrerdi sinir ve stresten, midem bulanırdı, vücudum gereksiz yere adrenalin salgılardı, odaklanma sıkıntım çok fazlaydı. Peki bu durumu nasıl yendim? Seni endişelendiren durumları hissettiğin zaman içinden kendi kendine şu kelimeyi söyle ; şuan yapacağım şey dünyada milyonlarca insanın başardığı basit bir şey ve bunu sıkıntısız halledicem. Yapman gereken sadece içinden kendine bunu söylemek. Çünkü seni heyecanlandıran sunum vs. tarzı olaylar aslında kadar gözünde büyüttüğün zorluklar değil. Savaşta değilsin. Kendi beyninin bu durumun farkına varmasını sağla. Bu durumun farkına vardığımdan beri hiçbir ortamda çekinmiyorum ve gram korkmuyorum, gram endişelenmiyorum. Aksine çevremdeki insanlar beni fazla rahat görüyor bazen.

Bazı sorularım olacak. Peki konuyu ne kadar iyi bildiğin durumu etkiliyor mu yani çok çok iyi bildiğin bir konuyu da anlatsan herkesin önünde yine de aynı şiddette yaşıyor musun sıkıntıyı? Şu şu yönümden memnun değilim onlar yüzünden kaygım artıyor özgüvenim düşüyor dediğin yönlerin var mı ses tonu olsun, sesin olsun ya da dış görünüş vs.? Yoksa bunlarla tamamen alakasız mı. Bir de ilkokulda ve lisede nasıldın hep mi böyleydin yoksa belli yaştan sonra mı başladı.

Bu antidepresanları çözemedim gitti hocam. Kimisi diyor yüzde yüz iyileştim kimisi diyor uyuşturmaktan uyutmaktan başka bir işe yaramadı. Bu neye göre değişen bir faktör. Bünyeye göre mi, kişinin iradesine göre mi, ilacı kullandığı süreçte nasıl yaşadığı ve mücadele ettiğine göre mi.

Dedi sosyal fobi. Hayattaki tek arkadaşın profilindeki köpekmi hewal 😉😉

Arkadaşlar bazıları meseleyi yanlış anlamış. Yani bir arkadaşımızın attığı linkteki gibi asosyallik ve sosyal fobi farklı. Benim sorunum şu. Diyelimki kendimi zorladım, cesaretim geldi, önerilerinizi dikkate aldım. Kapıdan girdim hayalinize getirin diyeceklerimi. Öncelikle 1- Heyecan normal bir heyecan değil, kontrol edilebilir değil. Sanki kalp atışını kulağınızda çınlıyor. 2- Yüzünüz kızarmaya başlıyor. 3- Eller ve vücudunuzu ter basıyor. 4- Titremeye başlıyorsunuz 5- Mide bulantısı başlıyor. Bu tür semptomları bir arada yaşadığınızı düşünün. E haliyle biraz gururunuz olur üniversite öğrencisisiniz. Ve karşınızda sınıf arkadaşlarınız, kız arkadaşlarınız, yakın arkadaşlarınız var. Ben açıkçası bütün bunları göze alamıyorum.

Bunu genelleme yaparak söyleyemeyiz. Kullandığın ilaç bende 1 ay sonra kendini gösterebilir fakat senin için 10 yılda kullansan yapmayabilir. Yani ilaç işi biraz deneme yanılma. Bunu bana Dr. söyledi mesela. Etkisi belirli sonuçlar doğuruyor fakat sende hangisi gözlemlenecek kullanırken söylemen gerek. Öncelikle kendisi iyi izlemen gerek, değişimlerin olup olmadığını Dr. anlatmalısın ki o seni yönlendirsin. Benim yazdığım yazıda Paxera'nın boşalma sorunundan söz ettim, Dr. bunun herkeste olmadığı söyledi. Yani bu herkeste olacaktır diye bir kaide yok. Aynı şekilde senin kullandığın da sende etkisiz olmuş olabilir. Etki göstermediği halde neden 9 ay kullandın?

Hitabet sunum diksiyon bütün bunların hiçbir sıkıntısı yok. Yani tek başımayken sunuculara taş çıkarırım. Mesele toplumda başlıyor. Anlık olarak titreme, terleme, kızarıklık, ses değişmesi bütün bunlar olunca zaten istesemde sunum yapamıyorum. Lise hayatımdan biliyorum. Ayrıca çokça sınıfın kapısına kadar gidip son anda geri döndüğüm oldu. Sonuç belli zaten. Boğazım düğümlenip rezil olmak.

psikologlar bence psikiyatristten daha etkilidir ve bu konuda bence psikoloji alanında çalışmış değerli yazarların kitaplarını okuyabilirsin.

ticaret ama işler kötü sigortalı bir iş bulacağım

Bu lanetten kurtulmak için kafanda öncelikle meseleyi olağanüstülükten ' ya da ülkenin durumuna binaen OHAL durumundan ' çıkartman ve normalleştirmen lazım. Beynin bu olayı sıradan, rutin bir şeymiş gibi kabul edip algılamalı ve önemsizleştirmeli. İçinde bulunduğun durumu hayati derecede önem arzeden bir mesele olmaktan çıkarması gerekiyor. Maalesef psikotik ilaçlar kullanmadan bunu başarmanın yolu da, o olayı sürekli yaşamaktan geçiyor. Rezil olmayı, gururunun kırılmasını ve diğer şeyleri önemsemeden, her fırsatta topluluk karşısında konuşmayı deneyimlemen gerekiyor. Bu durum öğrencileri 12 yıl boyunca 'susun çıt çıkarmayın' diye azarlayıp, 13. yıl hatip gibi şakımasını isteyen ve dünyada bir örneği daha bulunmayan absürd ötesi bir eğitim sisteminin sonucudur. Belki de psikolojik sorunlu bir gençlik ortaya çıkartmak için bilerek böyle yapıyorlardır. Şöyle düşün, 100 yıl sonra bugün yaşayan herkes toprak olacak, alayı fani, gerçekte hiç birinin, hiç bir önemi yok. Ne akademik ünvanları onları gerçekte önemli yapabilir ne de mevki makam ve rütbeleri. Hepsi acınacak, sefil bir haldeler. Onların karşısına çıkıp 3-5 sefer rezil olman seni ne küçültür ne de yüceltir. Hatta sırf o rezilliği tatmak için çık, korkularına inat bir daha bir daha çık! Göreceksin ki bir süre sonra en iyi hatiplik yapan siyasetçilerden bile daha iyi topluluk önünde konuşabilen biri olacaksın. Ayrıca aklında bulunsun, bir korku durumuyla karşılaşıldığında, ilk 5-10 dk. yüksek adrenalin baskınına maruz kalınır, bu dakikaları yaşayıp atlattıktan sonra aynı adrenalin akışının devam etmesi fizyolojik olarak mümkün değildir, istemesende nabzın normale dönmeye başlar.

Sizce devlet hastanesinde ya da daha ufak çaplı bir özel hastanede psikiyatriste gidersem, cümleye bende sosyal fobi var diye başlamam ondan sonra da bazı yaşadığım sorunları sırasıyla anlatmam doğru olur mu? Yoksa kendi kendime teşhis koymuşcasına bende sosyal fobi var cümlesi uygun olmaz mı? Bir de diyelim ki ilaca başladım, uzun süre evde olduğum bir süreçteysem ilacı kullanmanın manası var mı, 1 ay sonra tekrar doktora gideceğim ve diyecek bu süreçte neler yaptın ne değişti vs. Bense sadece ilacın yan etkilerinden bahsetmiş olacağım, dışarıda ne gibi değişimler oldu anlatamayacağım. Geçmişte bu gibi sebeplerden dolayı sadece 1 ay kullanıp bıraktığım tekrar gitmediğim olmuştu, 2 ayrı zamanda. Biri 2010. Diğeri 2013.

Hocam hocalarınla durumu paylaştın mı yardım istedin mi? Yapamadım derken tam olarak neler yaşadın, yapmak istemiyorum mu dedin yoksa sorun yaşadığın için anlatamadın mı bir şey? Sen hariç herkes +30 puan mı aldı?

İyi geldi hocam sağolun.

Insan vücudu ve Beyni programlanabilen birer yazilim gibidirler. Insana karakter verende genetik yapilariyla hayatta yasadigi seylerin karisimidir. Kücüklügünde birzaman mutlaka seni etkileyecek birsey yasayip beynin ona göre seni osikintidan korumak icin vücüduna abartili tepkiler verdiriyor. Bunlar öyle hizli ve otomatik oluyorki sende neden böyle olduguna anlama veremeyip sanki kendinin kendi kontrolü disinda calistigini saniyorsun. Oysa tüm yasadigin sikintilarin sebebi bir olaya yanlis programlanmandan dolayidir. Sorununu ilaclar cözmez, bunun icin sorununun köküne inecek psikiyatristlere ihtiyacin var. Insan beyni müthis bir organdir ayni yazilim programlamak veya tecrübe ederek ögrenen sanal zeka gibi yasadiklari tecrübeleri kullanarak sana olaylara cok kisa sürede tepki vermen icin ve seni korumak adina mutlulugun icin calisir. Ancak bazen yanlis ve abartili tepkiler sonucu seni korumaya calisiyor olsada hayatini zorlastirabiliyorda. Bu durumda o yanlisi programlanmis tepkiyi düzeltecek formatlayacak bir yazilimciya ihtiyaciniz vardir. Belki bazi metodlarla kendinizde basarabilirsiniz ama basarmanin anahatari tekrar ve Telkindir. Panik atak yasayanlarda beyinlerinin abartili tepkisi sonucu birden bu ataklari yasiyorlar, cünkü beyin bir zaman sonra düsünceleri otomatiklestiriyor. Söyle düsün ve umudunu kaybetme, sana yillarca bu sikintilari yasatan beynini dogru yöneterek tam tersi uzun yillar mutlu olmakta mümkündür.

Yazık.

O kadar sorundan sonra hayatım ve maddi durumum yeni yeni yerine oturmaya başladı. Maddi durumumuz şu anda şükür çok iyi ama öncesinde parasal sıkıntılarım da vardı. Yine de yaşadığım onca iğrenç şeye rağmen hiç sosyal fobili olmadım. Bu yüzden sosyal fobi bence beyindeki bazı bozukluklardan kaynaklı. Aksine de pek inanasım gelmiyor, zira sosyal fobi kimse kusura bakmasın ama salakça bir hastalık.

Yaw otur çalış ne fobisi kendi vicdanını rahatlatma fobim var diye. Boş beleş geziyosun sonra fobiliyim.

Kendine ufak başarılarda bulunabileceğin eylemlerde bulun Spora başla Kimsin, hangi amaç uğruna bu dünyadasın iyice düşün sonra kaldır o koca poponuda erkek gibi yaşa. Bahsettiğin durum karı kılıklı korkak baba gölgesinde yaşıyanlar içindir. Nekadar boş vaktin varsa depresyona girebilecek kadar lüksün var.

Sunum öncesi bende de bulantı, kalp atış hızı yükselmesi oluyor. Kötü oluyorum. Bu yüzden bir an önce sunuma başlayıp bitirmek istiyorum. Bende başlamadan önceki o aralık canımı sıkıyor. Ortaokulda, lisede sunumlar yaptım, şimdide üniversitede ilk sunumumu İngilizce yaptım. Sunum, hitabet, diksiyon bu konularda kendimi geliştirmek istiyorum. Ted konuşmalarına bazen bakıyorum sende bakabilirsin. Barış Özcan izliyorum ve onu inceliyorum. İngilizce sunumum tabiki ezber değildi. Ekrandaki yazıları okudum ve bir iki bir şeyde kendim ekledim. Sonra hoca beğendi ve herkes alkışladı. Bu sırada benimde yüzümde bir gülümseme belirdi tabiki. Dik durmaya, vücut dili hareketlerime dikkat etmeye çalıştım. Bu daha ilk sunumumdu daha bir çok sunum yapacağım. Bende de sorunlar olmasına karşın sunumlarda biraz rahatım. Ama deseler ki sadece herkesin önüne çık ve istiklal marşı oku bende kötü olurum böyle. Kendini zorlayacak pek bir şey yok bence. Mesela herkesi görmek istemiyorsan yan bir şekilde durabilirsin eğer hoca izin veriyorsa tahtadan okumaya. Gerçekten değmez boş yere okulu uzatıp vaktini kaybetme. Sesli bir şekilde kitap okuyabilirsin. Spor yapmaya başla. Papatya çayı iç. Maneviyata yönel.

aslan kardeşim selamlar, öncelikle seni iyi anlıyorum bu yollardan geçtim diyebilirim, okul uzadı, dersler kötü gitti muhtemelen bitmez diyordum okul bi şekilde çözüldü, tamamiyle kendi çabalarım herhangi bir öğretmenle geçirilen okullardan değildi, şu kadar diyim sana ne olursa olsun vazgeçme, sağlığın yerindeyse herşeye ulaşabilirsin, kendine telkinler ver hayat okuldan ibaret değil ayrıca patronum bu sektöre 4 yıl önce girmiş kendisi lise mezunu, şaka gibi ama oluyor yani forum olarak arkandayız, yanındayız, yalnız değilsin

Psikoloğa gitmeni tavsiye ederim. Cidden yardımı dokunuyor. Onun dışında şikayetçi olduğun şeyleri yazar mısın?

Hocam arkadaş dideralin bile kendinde pek bir işe yaramadığını söylemiş zaten. Bu arada ben de aylar önce bir kutu dideral aldım ama sonuçta kalp ilacı olduğu için denemeye cesaret edemedim, kullandıktan sonra kalp ritminde bozukluklar yaşayan ya da kalıcı bazı etkiler yaşayanları duyunca bir yarım bile atamadım. Kutu öyle bekliyor bir köşede. Ne olursa olsun bir doktora mı danışmak lazım, gerçi o kadar tehlikeli olsa neden reçetesiz satılsın.

Sanırım sosyal anksiyeteden bahsediyorsun. Bende de var, çok zordur çok iyi bilirim. Okuyunca içim burkuldu, sanırım ne demek istediğini anlamaktan ziyade hissettim. Burda tavsiye filan verecek ne bilgim olur ne bir şeyim nitekim senin de böyle bir talebin yok. Ama şunları söylemek isterim: bu durumda olan çok ama çok fazla kişi var. Bu halinden memnun olmadığını gördüm ve bunu çözmeye çalışıp sonuç alamadığını.. Ama psikatristini değişmeni, belki de onun haricinde başka bir çözüm olmadığı doğrudur. Bu halin en kötü şeyi tembellik, en güzel şeyi merak ve kendini geliştirmedir bence. Saygılar <3

hocam psikolojik yardım alabilirsin. Okuyup geçme. Üniversite pdr birimi/özel psikoljik danışma merkezleri vs. yerler var. Sadece çevrendeki yerleri araştır. Değişime inan. Umarım bu fobini yenersin.

Keşke sıkı tutsaydim hocam. Başı da kalmadı ki. 1. sinif bitti sayılır. Devamsızlıktan da kaldım epey bu donem çok dipteyim. Ortalama aşırı düşük 1,60. Allah hepimizin yardımcısı olsun

bazen keşke derslere gitseydim ve ders çalışsaydım diyorum sen ve senin gibileri görünce, belki az da olsa yardımım dokunurdu ama malesef diyebileceğim tek şey insanların kendinden üstün görme hepimiz aynıyız mesela kimisi ingilizce biliyordur ama içe dönüktür kimisi ingilizce bilmiyordur ama dışa dönüktür ingilizce bilen bildiği ingilizce ile bir şeyler kazanır dışa dönük olan da dışa dönük olması ile bir şeyler kazanır hiçbir insan mükemmel değil ve olamaz edit: bir ara toplu taşıma kullanamıyordum ölüm korkusundan dolayı sonra kaderimde varsa kaçamam diye düşündüm hem bu düşünce hem de psikiyatrimin yazdığı ilaç ile yendim korkularımı

şuan 24 yaşındayım 17 yaşıma göre daha iyiyim. yıllarca paxil dideral kullandım ama etkisi maks %20-30 olmuştur. sosyal fobi kalıcı olarak sizi bırakmaz tedavisi zordur.

İlginç ya forum garip insanlarla dolu herif ölüm korkusundan toplu taşıma kullanmıyordum diyor gerçekten zor şeyler yaşıyorsunuz dilerim çözersiniz tavsiyem önce ailene konuyu aç onlar ailen ya nasıl haberleri olmaz derdini onlara anlat.

İkisi aynı değil mi hocam zaten. Aynı ilaçları yazmıyorlar mı? Seratonin takviyesi için.

Hocam değisim grubumuz var. Istersen ekleyebilirim. Motivasyon icin yardim ederiz ve en onemlisi icini rahatlatabilirsin

Spor yap, sadece spor. Mesela koşu, bisiklet, basketbol gibi bireysel yapabileceğin zevkli sporları yapabilirsin. Fitness falan kastetmedim, bu diğer söylediklerime göre baya sıkıcı gelir. Diğer klişeler de sıkıcı gelecektir kitap okumak gibi, okulda arkadaş edin gibi ; öncelikle spor. Benim özellikle tavsiye ettiğim şey ise bisiklet, hem motivasyon, hem kararlılık, hem sağlık açısından seni olumlu etkileyecektir. Bunu mesela 10km mesafeli turlarlardan başlayabilirsin sonrasında o hazzı aldıkça arttırırsın. Bunlar benim tavsiyem, geçmiş olsun Edit: ek olarak mesela bisikleti geliştirdiğinde, kuryelik de yapabilirsin oradan para bile kazanırsın önemli olan o motivasyonu o kararlılığı sağlamak.

Dr David Burns un 2 kitabi var yanilmiyosam onlari okumani tavsiye ederim hocam anksiyete ve genel depresyon durumuyla ilgili faydali olduklarini dusunuyorum acikcasi. Ama siz inanmadikca bu durum asilamaz bence iyice arastirip isinde gercekten iyi bi psikoterapist size faydali olabilir. Sahsen benimde sizin kadar agir olmasada problemlerim var ama ben kafaya koydum gelicem ustesinden, herkes gelebilir sadece mucadele etmek gerekiyor.

Tüm cevapları okudum da bu psikologa git psikologa git diyenlerle dolu da, aranızda gerçekten ciddi anlamda sosyal fobiyi yaşayıp da sadece psikologla aşmış kişiler var mı? Ben buna inanmıyorum pek. İlaçla aştım diyenlere kısmen inananabilirim. Hem ilaç hem terapiyle aştım diyene de inanırım. Ama sadece psikolog tavsiyesiyle bu iş olmuyor. Ben en büyük korkularımı aşamadım mesela psikologun söylediği her şey mantıklı gelse de olmuyor. Başka bir çözüm yolu üretmek lazım.

Peki ilaç kullanılan uzun süreçte tek bir doktora gitmek mi daha iyidir yoksa ara sıra değiştirmekten bir şey olur mu sizce? Bir de bu ilk birkaç ay olan yan etkiler ne kadar sürmeye devam ediyor? Sizce ilaç mutlaka bu sorunları yaşayan herkesin sorunlarını çözer mi tedaviye devam edildiği sürece?

Arkadaşla tam olarak aynı sorunları yaşıyorum. Üstelik alkolü, sarhoşluk hissini falan bilirim. Alkolün kaygıyı azaltma etkisini de bilirim, arkadaşlarla pubta içmişliğim de vardır. Ama bunların hepsi çok geçici çözümler, arkadaş kalabalıkta panik olduğunu sunum yapamadığını söylüyor. Alkol ne kısa vadede ne uzun vadede sağlıklı bir çözüm değil. Bir de teke tekte problem yaşamıyor olmam, kalabalıkta sorun yaşadığım gerçeğini değiştirmiyor. Dideral isimli ilacı kullanırlar genelde sunumdan önce korkanlar, kimi fayda ettiğini söylüyor ama arkadaş onu bile denemiş. Belki o yüzden alkol de geçici bile fayda etmeyebilir.

Bir sosyalfobili daha düştü 😉😉

Daha öncesinde yapmaya çalışıp rezil olduğum zamanlar olduğu için yapmadım. Girişmedim yani böyle birşeye. Yapmayanlar hariç herkes ek 30 üzerinden hoca kaç puan verirse o kadar puan alacak final puanının üzerine.

Anlayamadım hocam.

ben insan içine çıkamıyorsunuz ve insanlarla tek kelime edemiyorsunuz sandım sunumlarda ve grup projelerinde ben de sıkıntı yaşıyorum ama hiç kaçmadım kaçmak çözüm değil siz de kaçmayın

Bende de var ama sunum anlatırken döktürüyorum. Nasıl bir bağlantı çözemedim.

Boşvermeklede birşey düzelmiyor, boşvermemekle de. Çıkmaz sokak lanet olası hastalık.

hocam selam mutlaka psikiyatriste git doktorunu degistirmeni ya da daha acik olmani oneririm. psikiyatri bilimi neleri cozuyor sosyal fobi cok basit bir mesele aslinda cozulmeyecek sey degil. fakat ilac yetersiz olabilir yahut terapiye gitmiyorsundur. ilacla beraber psikoterapi sart yalnizca ilac yetmez. insanlarin bircogu tibbi ve organik bir rahatsizligi kendi kaderi yahut karakteri olarak gorup bunu kabulleniyor en buyuk yanlis burda. yasadigin hayatin sebebi tedavi olmaman, baska bir sey degil. en buyuk cehalet budur. dogru ilac kullanimi ve psikoterapiyle hayatin degisebilir. psikologlarla vakit oldurme sana tavsiyem neredeyse tamami vasifsiz elemanlar. psikoterapide uzman bi psikiyatriste gitmeni tavsiye ederim ozelde. zira devlette iplemiyorlar bile.

Sarılasım geldi la insanlar kötü sen iyisin boşver

Kesinlikle öyle bir sey düşünme para verip sahip oldugun bir cinsellik ve gecici haz duygusu seni daha da cikmaza sürükler. ama bir seyler icme konusunda ciddiyim dostum. guzel bir pub var bildigim. istanbuldaysan gidebiliriz.

bu arkadaşlar mış gibi yapamadığı için zaten sorun oluyor. sen ise mış gibi yap diyorsun.

tembelliği mücadele etmemek anlamında söyledim

Oğlum sizi nerde büyüttüler güneş yüzü görmeyen izole karanlık iskandinav ülkelerindemi büyüdünüzde asosyal sosyal fobili oldunuz. Tr gibi bir ülkede nasıl yaşıyorsunuz siz hiçmi mahallede futbol maçı yapmadınız amcaoğullarıyla takılmadınız hiçmi köy havası almadınız. Bu ülke abd gibi toplama kampı gibi her tip insan var

Yok hocam Konyadayım malesef.

Yaşadığımız sorunlar bir nevi aynı dostum özelliklede bu sorunları lisede de yaşadım ve üniye gidersem orada da böyle olacak diye çok korkuyorum. Ama işimiz nafile, iki ucu boklu değnek misali ve bu hayatta böyle gidersek büyük sıkıntılar çekeceğiz. Ayrıca sosyal olmayan, insan iletişimi az bölümlere örnek verirmisiniz hocam? Mesela mühendislik bölümü nasıl?

ben de uzun süredir sosyal fobi ve depresyonla uğraşıyorum. okul da uzadı, son senem ama sunum olayı yüzünden bitiremeyeğim böyle giderse. okulu bıraksam boşa gidecek bunca sıkıntı. sonra ne yapacağımı da bilmiyorum. sunumu da geçtim evden çıkmak, okula gitmek, toplu taşıma kullanmak bile benim için aşırı zor.

Psikolog değil psikiyatra gideceksin. İlaçlar işe yaramadı diye birşey yok. Ya sabırlı olmamışsındır, ya da yan etki vs. olunca psikiyatra tekrar gitmemişsindir. Sürekli iletişimde olacaksın, sana ilacı verecek, 1 ay sonra tekrar çağıracak, doz ayarlayacak, belki ilacı değiştirecek, belki başka ilaçlar ilave edecek vs. Depresyon her ne kadar sadece davranışsal gibi gözüksede, beyin kimyası ile ilgilidir. Ve depresif kişilerin beyin kimyası bozuk/farklıdır. Bunuda psikoterapi ile falan düzeltemezsin. O ancak destek olur. Asıl tedavi ilaçtır. Anti depresan ilaçların büyük çoğunluğunun, sakinleştirme, uyutma, hipnotik ve sedatif etki veya yan etkileri yoktur. Tam tersi iyileşme sağladığı için kişi eski enerjisine kavuşur. Sakinlik ise anksiyetenin sona ermesi demektir. Ekstra bir sakinlik değil. İyileşsen bile tekrar etmemesi veya önleyici tedavi için, ilaçlardan birini sürekli kullanman istenebilir. .

bölümünü bilmiyorum ama gelecek vaat eden birkaç bölüm dışında diğer bölümler boş. ben kendimi örnek vereyim. 23 yaşında iktisat mezunu işsizim. tek başıma yaşıyorum. hiç sevgilim olmadı olsa bile kafenin tuvaletinde su içirebilecek kadar param var. dertlerimden dolayı içkiye de başlayamıyorum rakı bol sıfırlı. demek istediğim boş ver biz de o yollardan geçtik

Ok anlatayım, 1. Psikiyatr gidiyorsun, 2. Paxera talep ediyorsun, 5mg ile başlarsın yada kendisi eş değer farklı bişi verir, 3. Aylık veya 2 aylık sürelerle kontrole gidersin sana sorar nasıl hisediyorsun, sende iyi kötü dersin o da ona göre artırır yada sabit bırakır, 4. 1 yıl kullanıyorsun, dr duruma göre devam yada bitti der, 5. Mutlu son ile hayata devam edersin. Denenmiş ve %100 etkilidir. Dr. gitmeden uygulama sakın!

Sağlıklı bir insan değilsin o zaman doktora git

Dh'nin özetidir bu adam. Hani o kaslı 1.90 boyunda falan filan olayları boş. Forumun yarısı sosyallesemeyen insanla dolu.. sonuç? Yardımı yine kendi gibi olanlardan beklemek. Kelin ilacı olsa başına surermis dostum. Git bir psikologa görün.

Aynen öyle. Heyecanlanmıyorum ve gayet akıcı bir şekilde okuyorum. Hatta insanlar sunumlardan sonra birkaç kere bana gelip 'en iyisi senin sunumundu' tarzı şeyler söyledi. Garip bence de

Dideral evet bende pek bir işe yaramadı hocam. Sadece kalp atışımı biraz azalttığını hissettim fakat çok yetersiz kaldı.

İşsizseniz tek başınıza yaşayacak parayı nasıl sağlıyorsunuz?

Hocam üzerinden uzun zaman geçti son durum nedir?

Bir köpeğin dostlugu bir dostun köpekliginden iyidir demiş atalarımız insan olmasanda senin dostluğunu kabul ediyorum 😉😉

Durumu çok güzel anlatmışsınız. Bakış açınızı çok beğendim. Belki bu 5-6 yılda mutsuzluğu öğrendiğim için ömrümün kalanını gerçek mutluluğu yakalayarak geçirme imkanına kavuşabilirim.

Sosyal fobililer bi şekil kendini düzeltir ama senin şansın yok.

Dideralin etki süresi kısıtlıdır ve yaklaşık olarak 2-3 saat sürer. Bu nedenle sunum veya iş görüşmelerine 2 saat kala alınmasını tavsiye ederim. Zamanlamayı iyi ayarlamak gerekiyor. Ayrıca bu ilaç her zaman düzenli kullanılmamalıdır. Ayda 1-2 defa kullanın günde değil. Bilindik bir kalp hastalığınız yoksa kullanabilirsiniz öyle çok büyük yan etkileri olan tehlikeli bir ilaç değildir. Yinede doktora danışmakta fayda var.

alkol sigara gibi bağımlılık yaratmaz. ama dediğin gibi sadece geçici bir çözüm üretir. bazen geçici çözümler takıldığın yerden seni çıkarabilir.

grup çalışması, arazide yapılan çalışma ödevleri, proje sunumu bunlardan valla bende nefret ediyorum. sosyal olmak üniversitede ders geçmek için maalesef çok önemli

Konu sahibi hala forumdaysa son durumu yazabilir mi belki bize de ümit olur

Sunum veya iş görüşmelerinde 1-2 saat önce Dideral bir tane almanızı tavsiye ederim. Sosyal fobinin yan etkilerinin baş nedeni böbrek üstü bezinden salgılanan Adrenalin'dir. Bu hormon kalbe ulaştığında konuda bahsettiğiniz olaylar yaşanır. Bu ilaç ise bu hormonu kalbe ulaştığında bloke eder. Zaten etken maddesi beta blokörlerdir. İsmindede anlaşılacağı gibi Adrenalini bloke eder. Dideral genelde kalp çarpıntısı olanlara günde 3 taneye kadar tavsiye edilir. Direral bir beyin ilacı değildir ve sosyal fobi tedavisinde direk ilaç olarak kullanılmaz. Sosyal fobinin tedavisinde genelde anti-depresanlar kullanılır. Yaygın olarak tavsiye edilen Paxil'dir. Tabi doktor kontrolünde kişiye göre dozajının ayarlanması gerekir. Uzun süre Paxil gibi anti-depresanda kullansanız bile sunum/iş görüşmesi vs. gibi olaylarda azda olsa fobik olacaksınızdır. Çünkü sosyal fobinin %100 kalıcı çözümü bulunmuyor. Sadece bu oran %90 lara kadar çözülebilir, yani içerinizde bir yerlerde bu %10'luk oran kalacaktır. Bu nedenle Dideral size mucize şekilde fayda sağlayacaktır. Sonuçta size bir günden az bir zamanda normal olma şansı verecektir. Önemli Not: Dideral kullandığınızda o gün fazla efor sarf edecek işlerden kaçının çünkü bu işlerde kalp hızlı çarpmaya ihtiyaç duyar fakat dideral bunu engellediği için nefes darlığı ve göğüs ağrısı yaşayabilirsiniz. Konuyla ilgili sorularınız varsa cevap verebilirim.

Ne yani sosyal fobiniz var ama sunumu rahat şekilde yapabiliyor musunuz?

azalma değil, daha da kötü oldu. bendeki çok aşırı bir sosyal fobi ama öyle böyle değil. detaylarını, neler yaşadığımı anlatsam muhtemelen inanmazsınız. üniversitede derse zar zor gidip gelmek dışında hiçbir şey yapamadım zaten yıllardır. bazen yolda yürürken bile anksiyete bastırır ne yapacağımı bilemem, gözlerim kararır, bayılacak gibi olurum. toplu taşımada ise inanılmaz geriliyorum terliyorum, herkes bana bakıyor hissi oluşuyor. insanlarla etkileşimim yok, evden çıkıp markete bile rahatça gidemem. üniversite ortamında yaşıtlarınızın içinde böyle biri olduğunuzu düşünsenize. amfide sakince oturmak bile zor, sunum yapamam asla. konuda belirtiler yazılmış işte kalp çarpıntısı, terleme, kızarma, mide bulantısı ben onu sürekli ve en şiddetli haliyle en basit sosyal durumlarda bile yaşıyorum. arkadaşım falan yok, kimseyle konuşamıyorum neredeyse izole yaşıyorum. bu seviyede bir sosyal fobi çok az kişi vardır sanırım dünyada. hayatımı bitirdi.

seni çok iyi. anlıyorum aynı durumdayız. sunum lab. grup çalışması beni okulu uzatmaya itti.

Hocam mesela bende o kadar ileri değil ama izlenme korkusu var. Mesela toplum içinde bazen yürümem bozulabiliyor.

efexor ne işe yarıyor

Tembellik sosyal fobi için bir neden değil, sonuç. Yani tembel olduğumuz için sosyal fobik değiliz. Sosyal fobik olduğumuz için tembeliz. Bu hastalık depresyona sürükler. Ve buna bağlı olarak tembelleşirsin. Potansiyelini kaybedersin. Benliğini kaybedersin. Ve şunu samimiyetle söyleyebilirim. Cevabı arkadaşa yazmışsınız ama ben de yanıt vermek istedim. Ben üniversiteye gelip bu sorunla karşılaşana kadar çok çalışkandım. Lise hayatımda aralıksız her sene belgelerimin yanına + onur belgesi eklenirdi. Yani demek istediğim tembellik sadece bunun bir sonucu.

bu bölüm komple hasta dolu yorumlara bak &

Sağolun hocam yorumunuz için. Dediğiniz gibi ilk 5-10 dakika ölüm sadece. Ama işte o 3-5 sefer rezil olma duygusunu bir türlü kabullenemiyorum.

Dostum geçmiş olsun. Problem problemdir dizin sakat olsa da bu bir problem topluluk karşısında konuşmaya zorlansan da bu bir problem. Öncelikle şanslısın çünkü problemini kendi kendine çözebilirsin. Sorunun şu : az konuşuyorsun, dolayısıyla konuşma yetin gelişmemiş. Çene kasların beyninin çalışma yapısı hazır bilgiye ulaşma yolları kapalı. Sana önerim boş zamanlarında konuş. Ayna da kendine bir seminer ver. Kendini analiz et ama sürekli konuş. Günde en az 2 saat yap bunu. Kendini kontrol et. Ses tonunu kontrol et. Sesini kaydedip dinlemek işe yarayabilir, bunu dene. Sakın vazgeçme hergün yap. Kendi kendini çöz sonra özgür kalacaksın. Seninle aynı problemi yaşayan bir dostun olarak tavsiyem budur.

Üniversitede sosyal ortamlara zorunlu da olsa gire çıka illaki sosyal fobiniz de azalma olmuştur ve sosyal fobililer için işkence gibi olsa da sınıfta sunum yapmak sosyal fobiyi belirli aralıklarla azaltır. Bak bende sosyal fobiliyim ve lisede sunum yaparken kalbim güm güm atardı resmen ama evden çıkmak, toplu taşıma kullanmak konusunda çok ta fobim yok eğer abartmıyorsanız evden çıkmak, okula gitmek, toplu taşıma kullanmak gibi korkularınız varsa bunca sorunun altında büyük özgüvensizlik yatar NET. Mesela ben kaldırımda yürürken eğer karşımdan güzel kızlar geliyorsa kesin kaldırımı değiştiririm veya karşıya geçerim çünkü tipsizim abi o yüzden özgüvenim '0' eğer yakışıklı olsaydım gayet rahat olurdum ve kızlarla rahatça kesişirdim.

Arkadaşlarına sunum anlatma ile başla. Sunacağın konuyu uzman seviyasinde bil. Resmen kendini öğretmen sınıftakileri de bir şey bilmeyen kişilermiş gibi düşün. Ve başla. Sonra zaten ciddiyet artınca arkadaşlar sessize dönüyorlar.

When? How?

TEDAVİ SÜRECİM: citoles-paxera-brintellix-selectra-paxil hepsini denedim. 2015 yılında 8-9 ay kadar ilaç kullandım. Fakat işe yaramayınca tedaviyi bıraktım. 1-2 ay hiç kullanmadım. 2016 yılında tekrar tedaviye karar verdim. 4-5 ay kadar kullandım. Sonra ilaçlar gündelik hayatımı çok olumsuz etkilediği ve işe yaramadığını gözlemleyince tekrar bıraktım. 3-5 ay kullanmadım. 2017 yılında tekrar tedaviye karar verdim. Bu sefer yine 9-10 ay süreç kullandım. En son brintellix kullanıyordum. Bu ilaçlarda da en ufak bir değişiklik gözlemlemedim. Yine bıraktım. Son 5-6 aydır kullanmıyorum. Kullanmayı da düşünmÜyorum. Çünkü güya 2-4 hafta içinde etki etmeye başlaması gereken ilaçlar 8-9 aylık kullanımda en ufak bir değişime sebep oluyor. Bunnula birlikte yan etkileri gündelik hayatını olumsuz etkileyebilecek kadar fazla. Kimisi mide bulantısı yapıyor, kimisi gün boyu yatakta uyutuyor, bazı zamanlar olduki ders dahi çalışamıyordum ağırlığından dolayı. Kafam çınlayacak gibioluyordu. Bazı ilaçların çok ağır geldiğide oldu. Ama bunlara dayanıyım dedim ama etki etmediği için bıraktım. Etki etse yan etkilerine rağmen devam ederdim.

Ben bu konuya kendi yorumumu katmak istiyorum. Ve bu youm bilimsel değil sadece kendi gözlemimdir. Bence antidepresanlar beyin kimyasından dolayı sosyal fobik olan insanlarda işe yarıyor. Yani kalıtsal olarak bu hastalığı yaşayanlarda. Bendeki hastalık daha çok küçük yaştan beri güven verilmemesinden kaynaklı oluştuğunu dolayısıyla bendeki sıkıntınında ilaçla değilde terapi ve üstüne gitmekle, sürekli sunum yapmakla düzeleceğini düşünüyorum. Ha yemiyor orası ayrı tabi.

Dostum çok aşırı sosyal fobiliyim demişsin ama ben sana bir şey söyleyeyimmi bendeki fobi seninkinden daha ağırdır çünkü sen en azından üniversiteye gidebilmişsin ama bende o da yok çünkü üniversiteye gitmeye dahi korkuyorum. Üniversiteyi kazansam bile kapısından girerken heyecandan kalp krizi geçirebileceğimi hatırlatmak isterim ha eğer geçirmesem bile koridorlarda tek başıma dolaşırken kendimi aşırı gergin hissedebileceğim çok net ayrıca kamburumda o yüzden özgüvenim çok düşük ve zaten lisede çoğu kişi dik dur diye sürekli tembih ederdi bana. Özelliklede üniversitede yeni sınıfla tanışma hayali bile bende stres ve heyecan yaratıyor o zaman sen düşün sosyal fobi seviyemi?? Ayrıca bahsettiğin sorunlardan bende muzdaribim ve hayatımı çok kötü etkilemesiyle birlikte gençliğimi de yaşayamama neden oluyor ve sap gibi gidiyorum bu hayattan. + Olarak benimde şuan hiç arkadaşım yok ve hiç kız arkadaşım da olmadı o yüzden özellikle üniversitede kızlarla konuşursam rezil olurum diye korkuyorum ve güzel kızlardan da çok çekiniyorum nedense bir şey söylese elim ayağım dolaşıyor, ağzım kitleniyor, saçma sapan şeyler söylemeye başlıyorum

ben zaten mükemmel bir hayat yaşadım o yüzden sosyal fobim yok şu an evet... edit:hastalık olduğunu biliyorum ama atlatması imkansız değil psikiyatri psikolog ilaç senin mücadelen

Konuyu çok iyi bilmem veya bilmemem pek bir etkisi olmuyor her türlü yapamıyorum ve aynı şiddette oluyor yani. İnsanlar ile çok yakın olmadığım için bu heyecanımı arttırıyor. Yani aileme veya yakın arkadaşlarıma karşı bir sunum anlatsam bu kadar heyecanlanmam. Sesimle veya tipimle ilgili sorunlar kaygımı arttırmıyor. Zaten tip ve ses konusunda da anormal bir durumum yok. Normalin üstüyüm diyebilirim. Hatta tipim baya iyi. Ama bunların en ufak bir etkisi olmuyor. Tamamen alakasız. İlkokuldan beri var hocam. İlk belirtiyi ilkokulda sesli kitap okurken ikinci belirtiyi 8. sınıfta sesli kitap okurken 3. belirtiyi ise lise 3 te sesli kitap okurken yaşadım. Hepsinde de rezil oldum millete. Malum durum işte. Yarıda kesip sınıfı terkettiğimi biliyorum ağlayarak.

makine müh.

Sunumdan yarım saat önce bence doğru değil. Kendim kullandığım için biliyorum, sunumdan 1-2 saat önce alınması gerekiyor. Optimum süre ise 1,5 saat önce olursa tam isabet oluyor. Ayrıca kilonuz 65'den fazla ise bir tane almanız iyi olacaktır ve etki süresi genelde 2 saat sürüyor. Bu dediklerimi test edebilirsiniz.

kimse konu anlatanları dinlemiyo olayı konuyu anlatanın rahat olması durumunda oluşan bir şey. eğer heyecan yapıp panik olursan ki olma ihtimalin yüksek o zaman bütün gözler senin üzerinde odaklanır. bu ise paniklemeyi daha da yükseltir. bu sorunun bence tek çözümü küçükte olsa bir iş sahibi olup para kazanmak ve toplumun içine karışmak. çünkü bileğinin hakkıyla para kazanmak özgürlüğe atılan ilk adım. bu da kendine güvenini getirecektir. işin gücün var mı deriz. iş ile güç arasında bir bağ vardır.

biraz alkol sorununu cozer belki. dilersen bir haftasonu biseyler icebiliriz. olmadi kariya götürürüm. ama bir yerden baslamak şart sana. iyi forumlar.

Sebebi belli. Küçük yaştan beri ailenin yeteri kadar güven vermemekle birlikte sen yapamazın, uzak dur, risk alma, bana bırak. Çocuğa küçük yaştan güven vermezseniz büyüyünce farklı bir sonuç elde edemezsiniz. Ama ben biraz kalıtsal da olduğunu düşünüyorum bu hastalığın.

Ben de yaklaşık 7 yıldır depresyondayım. + Sosyal fobim. Var. 21 yasindayim. makine mühendisligi 1. sinifim daha şimdiden alttan 5 dersim var. Kimseyle ailem dahil rahat konuşamıyorum. Sunum filan Allah uzak etsin

Tüm taşları Thanos'a kaptırmışsın kardeşim geçmiş olsun.

Grup 20+ hocam. Uyuyorsaniz alayim

İkigai'mi buldum ve aklım sadece onda. Ben müslüman olduğum için İslam'a hizmeti de içeren bir ikigai'm var ama bu kişiden kişiye değişebilir. Bu arada okulumun 6. yılı 8de biterse biter. Kilo 125 ve yaş 26. Ama artık beni çalışmaya bağlayan tek bir hedef var.

Aynı durumu ben de yaşıyorum. Hatta ben okulu bıraktım 4 yılın sonunda. Tekrar YKS girecem 22 de Efexor a başlayacam

İnan kalabalıkta bir şeyi yapmak veya kafada kurgulamak insanı çok yoruyor ama eninde sonunda kendini atmak zorundasın. Daha yaşın genç bence senin dikkatini dağıtan her şeyden uzak dur. Faydası olan şeylere yakınlaş.

Okb için gittiğimde ilaç beni mahvetmişti. Sosyal fobi için gitmek istemiyorum bundan dolayı. İlaçlar yine aynı etkiyi gösterir mi acaba?

Biz niye böyleyiz lan çok üzülüyorum bu forumu gördükçe. Ben de aynıyım. Yanyana gelsek bir kelime edemem ha

otırduğunuz yerden sosyal fobiyi aşamazsınız sosyal hayat altın tepsi ile sunulacak falan mı sanıyorsunuz siz hiçbir şey yapmadan anlamadım ki en azından psikolojik destek alın yani hiç yaşamadım sosyal fobiyi çünkü tembel bir insan değilim, bir sorunla karşılaştığımda mücadele ediyorum böyle gelmiş böyle gider demiyorum, yukarıda mücadele edip başardığım konulardan birini yazdım ve inan ölüm korkusunu atlatmak hiç kolay olmadı

hepimizi artılamışsın bu sosyalfobilelerin minnet duygusu. inanın sf li adamdan zarar gelmez. ben de böyleyim 😀😀

Bölümüm iş imkanı çok iyi bir bölüm. Kendimi geliştirirsem iyi maaş garantisi olan bir bölüm. Ama mezun olamıyorum işte :(

Beta uprising now

devamsızlıktan okulu uzattım hep zaten hocam. ilk yıllar özellikle çok kötüydü. hiç anlatmayayım bile. çok zorladım kendimi. pandemi, uzaktan eğitim olmasaydı bırakmak üzereydim. şimdi az ders kaldı ama sunum olayı var işte. aslında okul en son dert edeceğim şey olabilir yani bir beklentim yok. yaş 24 oldu bomboş geçti o kadar yıl. bir de çok yanlış bir bölüm seçtim, sosyal beceriler, girişken olmak falan çok çok önemli. keşke gitmeseydim hiç. eğer siz de okuyacaksanız bence daha bireysel alanlara yönelin mümkünse fazla insan etkileşimi gerektirmeyen, uzaktan çalışabileceğiniz vb.

Sosyal fobiliyim. Okulda bu konuda çok sıkıntı yaşadım. Örneğin finalde sunum yaptırdı hocalar notu sunumdan verdiler. Bu şekilde çok fazla dersten kaldım ve bunlar önemli derslerdi. Bölümde zor. Haliyle okul uzadı. Bütün bunlara bağlı olarak sosyal fobininde etkisiyle 5 yıldır bitmeyen bir depresyondayım. Ve yaşamak için bir umut veya sebebim yok. Ama boşu boşuna yaşıyorum. Her gün uyanırken sebepsiz ve küskün şekilde uyanıyorum. Forumda çok fazla sf. olduğu için bende derdimi paylaşmak istediğm. Kullandığım ilaçlar hiçbir fayda sağlamadı. Psikolog ile hiç görüşmedim hep psikiyatra gittim çünkü psikologun pek faydası olacağını düşünmüyorum. Dönem sonunda KYK kredimde kesilecek. Küçükken ne mutluydu hayat. Ailem ise hiçbir durumdan haberdar değil. Okulu uzattığımı biliyorlar ama bir yıl daha uzatma ihtimalim var. Yolun sonu nereye gidiyor bilmiyorum. İntihar gibi bir düşüncem yok ama yaşamaktanda zevk almıyorum. Ders te çalışamıyorum doğru dürüst bütün bu olanlar karşısında. EDİT: Bu kadar sosyal fobili karşısında devlet, vakıflar, STKlar vb. çok yetersiz kalmıyor mu? Bu kadar genç neden eriyip kaybediliyor? Bizim için herşey çok mu geç, hayata karşı tutunamayacakmıyız? EDİT 2: Arkadaşlar bazıları meseleyi yanlış anlamış. Yani bir arkadaşımızın attığı linkteki gibi asosyallik ve sosyal fobi farklı. Benim sorunum şu. Diyelimki kendimi zorladım, cesaretim geldi, önerilerinizi dikkate aldım. Kapıdan girdim hayalinize getirin diyeceklerimi. Öncelikle 1- Heyecan normal bir heyecan değil, kontrol edilebilir değil. Sanki kalp atışını kulağınızda çınlıyor. 2- Yüzünüz kızarmaya başlıyor. 3- Eller ve vücudunuzu ter basıyor. 4- Titremeye başlıyorsunuz 5- Mide bulantısı başlıyor. Bu tür semptomları bir arada yaşadığınızı düşünün. E haliyle biraz gururunuz olur üniversite öğrencisisiniz. Ve karşınızda sınıf arkadaşlarınız, kız arkadaşlarınız, yakın arkadaşlarınız var. Ben açıkçası bütün bunları göze alamıyorum. EDİT 3: Bugün hoca 2 farklı dersten sunum yaptırdı. Vize puanları düşük olduğu için sunum yapan herkese finaline 30 puan ekleyecekti. Tabi ben yapamadım. Onlar finale 130 puan ben 100 puan üzerinden gireceğim.

Şu anlık kimliğimi açığa verecek kadar cesur davranamıyorum :(

İnsanları sendn değersiz gör küçük gör. Ozaman heycanlanacağın birşey kalmayacak. Sunumu yaparken sana mecburdur gibi düşün, onlara lütfetmişsin de anlatıyorsun gibi.

Psikoloğa gerçekten git bak. Faydasını göreceksin.

Ben de hep bu tarz şeylerden korkardım ve hala korkuyorum... Fakat çok da yaptım yani sunum vs... Ben kendimde şunu keşfettim, bir şey üzerine zorunluluk hissi oluştu mu onu mutlaka ama mutlaka yapıyorum... İdeallerim doğrultusunda hiç kimseyi önemsemem, bilmiyorum ama kendimi bildim bileli böyleyim.(en basitinden bir sınavda herhangi bir konuyu bile salmam, yetiştirmek için 2hafta süremi lazım ve benim 1 haftam mı kaldı? o zaman gider o 1hafta boyunca uyku saatimi düşürür gene amacıma ulaşmaya çalışırım.) Mesela okulu 1 yıl uzatmak mı yoksa 10bin kişinin içinde sunum yapmak mı deseler 2. yi seçerim hiç düşünmeden, tartarım seçenekleri hayatımın 1 yılı mı daha önemli yoksa o 10bin kişiye rezil olmak mı? o 2. seçeneği de en kötü olasılıkla düşündüm, yüzün eğilmeden dik bir şekilde de çıkabilirsin o salondan... Ki senin kaybedecek çok şeyin varmış, kyk bile kesilmiş... Tabi bunların hepsinin sebebi ideallerini sağlam temellere oturtmuş olmak, boş olmamaktan, o 1 yılın senin için çok değerli olduğunun gerçekten farkına varmış olmaktan geçiyor... Sosyal fobi yok ama sunum vs yapmaktan herkes korkar bundan emin olabilirsin. Farkın yok diğerlerinden hiçbir şekilde... Size tek verebileceğim tavsiye, her zaman önünüzdeki seçenekleri +ları ve-leri olarak tartın... O -leri yazarken en kötü olasılığı düşünseniz dahi +ları her daim bu tip olaylarda daha fazla olacaktır Basit bir matematiksel denklem oluşturun kafanızda! Matematik hiçbir zaman yanılmaz bunu unutmayın...

Benim kullandığım Aripa'ydı. Bilgim yok.

Psikolog emin ol psikiyatri den bin kat daha iyi. Tavsiye ederim boş diye düşünme çok faydasını görürsün

Tedaviye başlanıp, etki görülmeye başlandığında ve doz ayarlaması tamamlandıktan sonra başka doktorlara gidilebilir durum takibi için. Ama ilk etapta aynı doktora, doktor olmazsa hastaneye gitmek daha iyi. Aynı hastane diyorum, çünkü başka bir doktor ismini yazınca, diğer doktorun uygulamalarını görüyor ve ona göre işlem yapıyor. Tabi bu dediğim SSK için geçerli. Özele zaten gitme hiç.

Dr. sana gerekli soruları soracaktır zaten. Ben devlet hast. gidiyorum, dr iyi geldi bana, yardımcı oluyor bundan dolayı da devam ediyorum. Evde durma vs. durumun için Dr. seni yönlendirecek, orası da onun uzmanlığı işte.

bu sorunun çözümü oldukça zor. hata yapma korkusu kendine güvensizlik başkaları ne der alay ederler mi sesim titrer mi yüzüm kızarır mı?kafada bir milyon soru işareti olunca bütün bildiklerini unutursun. kendin olamazsın. kendin olabilmen için kafanın ayık olmaması lazım belki bir bardak vodka geçici bir çözüm olabilir.

abartma diyeceksiniz ama bize maaş bağlanmalı askerlikten muaf olmalıyız kimsenin umursamadığı çok ciddi bir hastalık. yaşamayan bilemez bende liseyi yarıda bıraktım her sabah kalktığımda anksiyete atakları titremeler oluyordu. dışarıdan bitirdim 23 yaşında sıfırdan üniye hazırlanıyorum. sunumu olmayan bölüm yok gibi ne yapıcam bilmiyorum.

Aynı şeyler bende de var ama sizin ki biraz daha ciddi. Ben sorunu şöyle çözdüm, sallamıyorum artık. Milletin ne dediği gram umrum da değil, bir insan insanlık hallerinden anlayamıyorsa o büyük ihtimal mağara da yetişmiştir. Bu arada çok nadir alkol kullanırım ve ciddi faydası olmuştu sinirleri yatıştırdığından olsa gerek. Bence en kesin çözüm, işe girmek ve sabır.

UP! Var mı başka bu durumda olan arkadaşlar. Onlarında yorumunu almak isterim. EDİT: Bugün hoca 2 farklı dersten sunum yaptırdı. Vize puanları düşük olduğu için sunum yapan herkese finaline 30 puan ekleyecekti. Tabi ben yapamadım. Onlar finale 130 puan ben 100 puan üzerinden gireceğim.

Allah yardımcın olsun hocam. Bölüm zor baştan sıkı tut.

Profesyonel yüzücüyüm zaten hocam. Her hafta mutlaka aksatmadan giderim. Ama pek bir işe yaradığını görmedim.

Çocukluğum full dışarıda geçti + her hafta köye giderim ama yaşadığım kasaba sosyal bir yer değil ve sosyal fobiliyim.

Konuyu yardım talebinde bulunmak için açmadım. Fakat şu da gerçekki forumda çok fazla sosyal fobili var. Aralarında iyileşenlerde var iyilemeyenlerde. ÖM olarak çok fazla destek çıkan, iyileşme sürecini anlatan insanlar oldu. Derdini anlatanlar oldu. Acılar paylaşıldığınd hafifliyor. Konuyu açma sebebim bu.

8-9 aylık kullanımda ilacın etki göstermemesi normal bi durum mudur?