daha demin farkına vardığım gerçek eskiden mesela bişeye sinirlendiğim zaman depresyona girdiğim zaman konusmazdım kimseyle ağzımı açmazdım yemek yemezdim yatardım çıldırırdım falan ve bunu ailedekiler görürdü. aile demişken sözde yani askldj neyse sonuçta birilerinin dikkatini çekiyordu bu durum, ve onlar bu durumu görünce nedense hoşuma gidiyordu bu. birine atar yapıyorum, trip yapıyorum, değerliyim dikkat çektim kafası yani anladınız mı neyse şimdi de aynısını yapıyorum hatta daha kötü durumdayım ama o da ne kimsenin iplediği yok??? intihar etsem bileklerimi kessem birinin haberinin olması haftalar sürecek? hello? ee şimdi napayım ben :) istediğin kadar trip at konusma aç kal geber KİMSENİN UMRUNDA DEĞİLSİN EN UFAK ZERRE UMRUNDA DEĞİLSİN KİMSENİN. KİMSENİN VARLIĞINDAN HABERİ BİLE YOK. acı gerçekler:)))))) bunun bilincine varan epsilon hepten çıldırıyor hepten kuduruyor ama... sonsuz döngüye girdik iyimi:))))))) bana diceksiniz ki savaş mücadele et çık bu durumdan EDEMEM. GÜCÜ 0 OLMUŞ BİRİSİ MÜCADELE ETMEZ İNANIN TUVALETE BİLE GİTMEYE ENERJİM YOK. FORUMDA YAZILAN YAZILAR BİLE 3 SATIRI geçtiyse okumuyom. bu cümleyi yanlıslıkla büyük yazdım düzeltmeye enerjim yok yani sonuç ne mi olacka... bi gün kendimi öldürcek cesareti kendimde toplarsam bi şekilde öldürcem sonra biticek işte :) en azından bu durumdan kurtulurum yahu ehe:)