Ola ki, bir olay yaşayıp, daha sosyal ideolojilere kayma riskinden kurtarıp, direk ilk elden insanların ne olduğunu görmemi sağladı. Sosyal devlet, zekilerin, daha fazla çalışanların sırtına yüktür. Zeki bir insanın oyuyla, hayatında kahveden çıkmamış adamın oyu aynı olmamalı. Sen benden daha yakışıklıysan, sen daha güzel kızı hak edersin. Paran varsa da aynı şekilde. Diğerleri istediği kadar zırlasın. Ailen zenginse, baban, benim babamdan daha çok çalışmışsa, benim sürünmem babamın bana bıraktığı, senin para ezmen babanın sana bıraktığı şeydir. İlahi adalete, eşitlikten daha çok güveniyorum. Ama tabii, merhametsiz olmalıyız, kibirlenmeliyiz demiyorum. Ama uyduruk eşitlik çabası, akıllının, zekinin, güçlünün, güzelin acı çekmesine neden oluyor. Kimseye de acımam, doğada herşey yerli yerinde. Merhamet acımadan ayrı birşey. Çocuklar ve ergenlik dönemindekilere, hastalar ve engellilere ise, sorumlulukları kendi ellerinde olmadığı için yardım edilmeli bu arada bence.