Küçüklüğümden beri topluma, yaşıtlarıma ayak uyduramadım. Anasınıfını tam hatırlamasamda sürekli insanlara bulaşıp yaptıkları şeyleri bozardım. Düzensizliği ve kaosu seven biriydim yani. İlkokula geçtiğimde hatırladığım kadarı ile yine aynıydım. Harfleri doğru yazamazdım ve yazım hala çok kötü bu yüzden annem beni azarlar ve şiddet uygulardı. Ama ben hiç değişmedim. İlkokulda beden derslerinde tenis oynamaya giderdik. Bir keresinde otobüsü kaçırmıştım, bensiz gitmişlerdi. Hoca beni pek sevmezdi zaten, pek yaramazdım. Kitap okurken bana sen o kitabı okuyamazsın falan derdi ilkokul karnemde hep geliştirilmeli falan yazıyordu. Tabi ben bunları o zamanlar pek önemsemedim doğal olarak. Ortaokul ise aynı devam etti. Okulu hiç sevmediğimden sürekli bir anarşi halindeydim dersin ortalarında espiri falan yapıyordum ki lisedede aynısını yaptım. Çünkü dikkati üstüme çekmeyi, insanları güldürmeyi seviyordum. Bu yaptığım %100 şaklabanlıktı ama umrumda değildi. Sonuçta gülüyorlar ben de onları güldürdüğüm için dikkat çekip popüler oluyordum. Tabiki bu popülerlik iyi arkadaşlık kurmaktan ziyade bana şaklaban, ezik gibi davranılmasını getirdi. Ortaokulda kavga etmekten ve insanlarla dalga çekmekten hiç çekinmedim Kavga etmeme rağmen arkadaşlarım dahil çokça zorbalığa uğradım. Çarpım tablosunu ortaokulda öğrendim. Benim için bir öğretmen tutmuştular. Hocam 1.5 günde öğrendiğim için beni takdir etti o zamanlar bunun gerçekten harika bir şey olduğunu düşündüm matematiğim hiç üst düzey - iyi olmadı. İlk sınavımda 84 aldığımda (sanırım 6. sınıf) çok üzülmüş baya bir ağlamıştım. Duygusal olarak çok kırılgandım Sonrasında matematikten hiç yüksek not almadım. Hoca bana ödev veriyor ve ödevi yapıp bilgisiyar oynuyorum. Bu arada teknolojik aletlerle çok erken yaşta tanıştım. Babam kendisi çalışarak ps2 almıştı ben de full tekken falan oynardım. Sonra psp'm oldu onunla god of war gibi hikayeli oyunlar oynadım. Babamla sürekli film izlerdim ve film karakterlerini taklit etmeyi çok severdim. Her neyse ortaokula geri dönelim. Ortaokulun sonlarıma doğru teorik bilime baya merak saldım, sürekli tarihsel ve bilimsel videolar izliyordum ve saçma sapan bilimsel teoriler ortaya koyuyordum. Derslere artık çok müdahale olmuyor hep kitap okuyordum. Ama ortaokulda beni görseniz bu çocuk gerçekten salak derseniz öyle bir salaklık yani. Hoca sıralara yazı yazmayın diyordu ben de anı olsun diye yazı yazıyordum falan. Ailem sürekli bilgisiyar oynayıp derslerime ilgi göstermediğim için beni psikiyatriye götürmüştü. İlk defa zeka testi orda yaptım. Test sırasında psikiyatristin sürekli lafını kestiğimi hatırlıyorum :D ve yaptıktan sonra sürekli doğru mu diye soruyordum ki içim rahat olsun o da tabi geçiştirip doğru diyordu. Testten sonra annem bana sınırda zekalısın diyip şaşırma ifadesiyle sitem ettiğini hatırlıyorum. Ben de hiç umursamadım sınırda zekanın normal zekayla eşdeğer olduğunu falan düşündüm sanırım. Doktor benim için çok bencil demiş. Bu doğrudur. Çoğunlukla ben merkeziyetçiyim. İnsanlarla bir şey paylaşmak istemem çoğu zaman. Bu bencillik olayı çok kapsamlı olduğu için detaylandırmayacağım. Psikolog faliyetlerime devam ettim. Psikoloğumu baya seviyordum çok kafa adamdı :) benim için bazı konularda çok olgun bazı konularda ise çocukçana davranıyor diyordu. Hakkaten öyleydi adamla konuşurken gözlerine bile bakamazdım. O zamanlar fazla utangaçtım bana sürekli insanlarla iletişim için görevler veriyordu ve bu görevleri yerine getirmemi söylüyordu. Tabiki ben tembelliğimden hiçbirini yapmıyordum. Gel zaman git zaman psikolog serüvenim de bitti Lise sınavında ise anneme sürekli 400 puan falan alırım diye sözler ediyordum yani anlayacağınız baya kibirliyim ve bu kibir bende hala mevcut. Bir şeyleri deneyimlemeden kendime güvenim çok fazla oluyor. Tabi lise sınavında 289 puan falan aldım. Sadece iyi bildiğim inkilabı fulledim. Lisede hiç istemeden meslek lisesine gittim. El işlerim sıfırdır neredeyse hiç el yeteneğim yok. Lisenin ilk zamanlarında çokça zorbalığa uğradım sessiz olduğum için. meslek lisesinde bir şekilde hayatta kaldım. Sonrasında anadoluya gittim. 11. Sınıfta şiire merak sardım genellikle lirik şiir yazıyordum. Duygularımı dökmek benim için muhteşemdi. Ayrıca sınıfta kitap okuma alışkanlığımı devam ettirdim. Shakespeare'e sarmıştım o dönem. Tiradlarına bayılıyordum. tiyatro kulübüne katıldım. Seçmelerde sanırım insanlar utandığı için kimse ayağa kalkmıyordu. İşte bu olaylara bayılıyordum. Bu mekanlar benim mekanımdı. Aslanın ormanda krallığını kurması gibiydi bu olay. Bu işlerin hası bendeydi. Çabuk gaza geldiğim için kalkıp Julius Caesar tiradını okumaya başladım. Tam ezbere bilmediğim için biraz bocaladım, kafamda kurup söyledim ama olsun :D Benden sonra insanlar cesaret edip sahneye geldiler bu durum benim için fazla gurur duyucuydu çünkü ilktim. Aya çıkan ilk insan gibi. İlk zamanlar pek iyi değildim rollerimi tam benimsiyemedim. Provalarda istenilen performansı veremiyordum çünkü çekingen ve isteksiz oynuyordum. Tabi gerçekten sahneye çıktığımızda bu iş değişti. Bütün performansımı ortaya koyup oynadım. Aradan zaman geçince Üniversite sınavı derdi başladı insanlar bana 100 bin e kolay girersin diyince ben de kolay gireceğimi sanıp sürekli erteledim. Erteleyincede patladım tabi. Sözelim olduğundan fazla iyi geçti ama matematik belliydi. Problem çözme yeteneğim 0. Arkadaşlarım sen nasıl yapamıyorsun bir sorun mu var falan yapıyor. Tabi ben onlarla konuşunca gülüyorum ama içten içe sinirleniyorum da. Yakın zamanda anneme : zeka testi yapmıştık doktor zekam için ne dedi diye sorduğumda zekan normal dedi. E bana sınırda zekalı diyordun dediğim de ise kızgınlıktan diye karşılık verdi. Şuanda sürekli bu mevzuyu düşünüyorum ve araştırma yapıyorum. Sürekli kendime bir takıntı ediniyorum. Bunun için psikolopa gittim ve obsesif düşüncelerimin çokça olduğunu düşündüm. Ailem bana çok düşünüyorsun ve takıntılsın diyor. Eskiden sürekli insanlarla dalga geçen ben şimdi tanımadığım birisi bana saygısızca bir hareket yapsın hemen tavrımı koyuyorum. Yani eskisi gibi bir rahatlık hiç söz konusu değil dalga geçiyorum yine yada insanların benle dalga geçmesine yine izin veriyorum bu sıralar obsesif düşüncelerim tekrar arttı eskiden antidepresan içiyordum ama onuda bırakalı uzun zaman oldu. Bu platform vesilesiyle kendi içimi dökmek istedim.