Uzun zamandır bu tür ''hasta'' bireyler hakkında yaptığım araştırmalar ve birkaç tane 'ağır' vakayı yakından tanıma fırsatım olduğu için bu konuda bir iki kelam edeceğim. Uzun olabilir ama faydalı olacağına inanıyorum. Okumayacak olan uzayabilir. Öncelikle asosyal olmak çok önemli değil, buradaki esas mevzu nedenleri. Asosyal olmanın nedenlerini sıralayalım. Tipsiz olmak. Bu alt başlık birkaç dala ayrılabilir. Belirgin bir kusuru olmakla başlayalım : Mesela sivilceler. Sivilceli insanların genel olarak özgüveni düştüğü için kendini toplumdan soyutlama davranışı yaygındır. Sivilce izleri de buna dahildir. -Yüzünde hormonal bir sıkıntı olmayıp kendini günümüz güzellik algısına uyduramadığı için tipsiz hissetmek. Bu da aynı şekil insanlardan kaçmaya çalışır çünkü herkesin onun çirkin olduğunu düşündüğü düşünür. -Boy ve kilo : Boy genellikle erkekler için bir takıntı. Çoğu erkek uzun boylu olmak ister ve zıttı durumunda kendini özgüvensiz hisseder. Kilo ise iki cinsiyet tarafında da olabilir ve genellikle çok olması durumunda asosyallik görülür. Fakir olmak. Bu konunun sıkıntısı genç yaşlarda görülür. Birey daha heyecanlı olduğu ve kanı kaynadığı için bir şeyler yapmak ister ama parası yoktur. Bu da onu günde +12 saat çalışmak zorunda bırakır ve gittikçe artan umutsuzluk, mutsuzluk sonucunda heyecanını kaybeder ve monoton bir hale dönüşür. Ve bu monotonluk iç sıkıntısına neden olur başta depresyon sonra da asosyallik gelişir. Bu grup farklı olarak önce asosyallik sonra depresyona değil tam tersine uyar dediğim gibi. Başlangıçta isteklidirler yaşamak için ama zamanla bu istek gider. Sadece iş için dışarı çıkıyor olurlar. Zengin olup asosyal olmak: Burada iki tarafında istisnasını gördüğüm için yarı yarı düşünelim. -Zengin tipsiz: Parası olduğu için istediğini yapar tipsizliğini kafasına takmaz. Asosyal sınıfına girmez. Diğer kesim ise tipsiz olmayı çok kafasına takar ve parası olsa da asosyal olur. Genel olarak evde takıldığı için oyun sistemleri, teknolojik aletler gibi uğraşlarla evde vakit geçirir. Fazla özgüven: Ne alaka dediğinizi duyar gibiyim. Bu kesim kendini diğerlerinden üstün gördüğü ve akranlarıyla ortak bir konuda buluşamadığını söyler. Genelinde insanlar üzerinde sosyal tespitler yapma ve insanları uzaktan izleme vardır. Dahası bu tip insanların hayal alemi fazla gelişmiştir. Ama iyi anlamda değil. Kendileri sürekli evde olduğu için kendi kendine konuşma ve hayali figürlerle zaman geçirme yaygındır. Mesela elektrikler gitse ve evde hiçbir şey kalmasa dahi sadece oturarak hayallere dalabilir, konu konuyu açabilir. Bu şekilde zaman geçirebilirler. Ve ön yargılarını kıramayıp insanların içine giremediği için hayatının geri kalanında da çok sarsıcı bir olay olmadığı sürece asosyal olarak kalacaklardır. Çoğu zaman kendilerini insanlardan üstün görecek ve insanlar beni anlamıyor diyerek uzaklaşacak ama artık yalnızlık tak ettiğinde ise aslında üstün değil, insanlardan daha alçak biri olduklarını anlayacaklardır. --Az özgüven: Üstteki verdiğim birkaç özgüven düşürücü nedenden sonra şartların 'normal' olduğunu varsayarsak yine de bir kompleks halindedirler. Birazcık sosyal fobinin konusuna da girer bu grup. Arkadaşları çağırırsa giderler çağırmazsa gitmezler. Kendileri bir eylemi başlatmazlar. Diğerlerine göre daha sosyaldir denilebilir. Çalışmalarım sonucunda belirlediğim ana başlıklar bunlar. Sizin de aklınıza gelen fikirler varsa dinleyebiliriz. Konuyu açma sebebimiz aslında asosyal olmanın bir sorun değil nedenlerinin bir sorun olduğunu anlamanız. Belki bu şekilde insanlara nedenlerini çözmek için bir faydamız dokunabilir. ÇOĞU DURUMDA ASOSYALLİK BİR SEÇİM DEĞİL SONUÇTU.