Aile dışında kimsem yok, ne mesaj atan var ne arayan var. 18 yaşındayım 19'a az kaldı, 1 sene daha üni sınavına çalışıyorum. Sınıfta herkes birileriyle mesajlaşır, telefonla görüşür ama ben öyle otururum. Sokaklarda hep tek başıma yürüyorum. Her günüm bok gibi geçiyor, 1 gün sanki 1 yıl gibi geliyor artık. Cidden öyle şuraya boş boş sövüp küfür edesim var ama yapamıyorum işte. Birde bu yalnızlık yeni olan birşey de değil çocukluğumdan beri hep tek başımaydım. Öğretmen çocuğu olduğumdan hep oradan oraya oradan oraya taşındık, hiç çevrem olmadı veya şurada büyüdüm diyemiyorum yani. Aslında bu yalnızlığı seviyorum ama arada insanı huzursuz etme gibi kötü bir huyu var. Herkesi biriyle görünce bende bir kusur mu var diye düşünmeden edemiyorum. Acaba insanları rahatsız eden bir görünümüm mü var diye düşünüyorum. Tipim de iyi değil zaten. Kamera ile kendimi çektiğimde farkedebiliyorum. Belki buraya da tipim nasıl konusu açabilirim, neyse bakalım. Bu foruma da en azından içimi dökmek için yazarım böyle arada. En azından samimi bir ortam var. Herkese iyi akşamlar.