Kımsenin dinini sorgulama amacım yok ama nacizane görüşüm ben insanlarda tanrı inancının insanın içindeki zor durumlarda birine veya birilerine sığınma içgüdüsü ile oluştuğunu dinlerinde bu arkaik içgüdüyü suistimal ederek güç sağlamaya çalışanlar tarafından uydurulduğunu düşünüyorum. Monarşiler misal tarih boyu güçlerini hep ruhban takımından almıştır. Ruhban takımıda halkı uyutur, karşılığında monarşide ruhban takımını beslerdi. Böylece alttaki insanlar neden topraklarımı bu adam veya bu aile yönetiyor diye sorgulamazdı. Kimse yahu bu bilmemne ailesininde iki kolu iki bacağı var neden beni yönetiyor diye sorgulamazdı. Mesela antik mısırda biri böyle bir sorguya gitse o tanrı tarafından seçilmiş der geçiştirirdi. Yani kisaca ben dinlerin politik olduğunu düşünüyorum ve bence geçmişte ve günümüzdeki papalar, monarşiler, firavunlar, ruhban takımı genel olarak bunun farkında ve farkındaydı. Ben hiçbirinin gerçekten tanrı gibi doğa üstü, bilim dışı bir konsepte inandığını düşünmüyorum. Örnek vermek gerekirse pagan dönemi romadaki pagan tapınakları, bankacılık sisteminin ilk örneklerinden biridir. İnsanlar bu tapınaklara sadece dini maksatlar ile değil zor kazandıkları mallarını ve paralarını korunması maksatla bırakırlardı sonra gerektiğinde paralarını tapınaklardan aynı bügün nasıl atmden para çekiyorsak öyle alırlardı. Bu tapınaklar sadece insanların mallarını o dönemki haşin ortamdan korumakla kalmıyor gerektiğinde borçta veriyorlardı. Romanın hrıstıyan olma sebebide pagan tapınaklarına olan borcu idi. Hrıstıyan olduktan sonra pagan tapınaklarını bir nevi \"kafir\" ilan eden roma haliyle sadece tapınakları değil ona olan borçlarınıda tanımadı. Sizce romanın başındakiler gerçekten hrıstıyanlığın hak din olduğuna inanıyormuydu veya bir mısır firavunu gerçekten tanrılar tarafından seçildiğine. Bence halkı inandırıp sonra bıyık altından gülüyorlardı. Yani dinlere gerçekten samimi olarak inanan bir kesim varsa buda bebeklikten beyni yıkanmış, fakir ve yoksul, köle halktı. Bir laf vardır ya dinler fakirler içindir diye ben bu söze kalıbımı basarım. İslamda benim şahsi görüşüm dağılmış, farklı tanrılara tapan, birbirleriyle dini ve politik güç amaçlı kavgalar eden, birbirinden nefret eden arap kabilelerini tek tanrının altında birleştirmek amaçlı kurulmuş bir dindir. Bu bir politikadır, muhammed politik bir ajanda doğrultusunda hareket ediyordu. Islamdaki arap kültürünun dominasyonuda bundan kaynaklanır. Islamin aslında hedef kitlesi araplardır. Islam aslen yahudilik gibi ırksal bir dindir amacı pan-arabizm dir. Halifenin sadece kureyş soyundan gelebilmesi yani arap soylu olması veya anlayasınız diye arapca indirdik gibi ayetlerdede bunu açıkça görüyoruz ama her politik ideoloji gibi islamında yaşamak için yayılmaya, büyümeye ihtiyacı vardı bu sebeple islam yahudilik gibi içe kapanmaktansa arap olmayan ögeleri içine kabul edip sonrasında bunları araplaştırma ve asimile etme yoluna gitti. Islama giripte kültürünü ve dilini kaybetmemiş tek bir uygarlık yoktur. Hatta başka dinlerden olup sonradan islamı seçmiş kişilerinde kişisel olarak ne kadar araplaştığı gözle görülebilir. Hemen bir arap ismi alınır, elin norveçinde, isviçresinde yaşayan adam bile o soğukta arabın çöl kıyafeti sarığı, cübbeyi gitmeye başlar, kendi ana dilini arapça kelimelerle karıştırarak konuşmaya başlar, kimse onu anlamaz. Ulusal düzeydede fenikeliler, berberiler, mısırlılar vs. gibi uygarlıklar islam sonrası araplaşarak yok olmuşlardır. Islam oncesinde sadece arap yarımadasının güneyinde bulunan araplar, bügün levant bölgesine ve kuzey afrikayada hakimlerdir. Balkanların bir kısmı, orta asya, anadolu, iran yarımadası gibi arap olmayan müslüman coğrafyalarda son hız islam adı altında araplaşmaya devam etmektedirler. Bu sebeple arap dünyasında en baskın, iki temel politik hemisfer olan pan-arabist, arap milliyetçisi baas ideolojisi ile pan islamist, ümmetçi ihvan ideolojisinin kavgası nedir hiç anlayamamışımdır zira arap olmayan ve çoğunluğu müslüman olan bir etnik grup olan Türklüge mensup olan ben, dışardan yabancı gözle baktığımda ikiside pan arabist ve dibine kadar arap milliyetçisidir. Tanrı, Ruhban, Din, Monarşi, Arap, Yahudi, Müslüman gibi kavramları birde bu gözle iyice kavradığımıza görede şimdi asıl konuya geçelim, milliyetçilik. MHP nin kurucusu Alparslan Türkeşe, milliyetçilik nedir diye sorulduğunda şöyle cevap vermiştir\"Milletini sevmek\" bu yanlış bir tanımlama zira herkes ırkını, içinde bulunduğu etnik grubunu yani milletini sever ama herkes milliyetçi değildir. Milliyetçilik, cumhuriyetçiliktir. Milliyetçilik halkçılıktır. Milliyetçilik, egemenliğin monarşilerden alınıp halka verilmesidir. Milliyetçiliğin çıkış noktası olarak bilinen fransız ihtilalide zaten mutlak monarşiyi yıkma amaçlı cumhuriyetçi bir harekattır. Türk milliyetçisi olarak geçinen biri osmanlıcı olamaz, osmanlı, bir türk milliyetçisi için tarihi bir figürden ileei gidemez, belki nefret etmez ama en fazla saygı duyar ve geçer. Günümüze bakıldığında ise arapların kendi ihvan ideolojisinin yani pan arabizmin, özellikle derin düşünmeyen cahil Türklere aslen arap bile olmayan ve yıkılmasında arap isyanlarınında bir parmağı bulunan osmanlının adı kullanılarak neo-ottomanism adı altında kelimenin tam manasıyla KAKALANDIĞINI görmekteyiz. Zira bir Türk, Iranlı, afgan, pakistanlı veya endonezyalı eğer içinde az buz millet, vatan, devlet şuuru varsa müslüman bile olsa pan arabist bir ideolojiyi kabul etmez ama bu sahte bir milliyetçilik sosu ile yapıldığında belki yedirilebilir. Bir insan müslüman olabilir bunu anlarım ve saygı duyarım ama unutulmamaliki dünya müslümanları birbirinden farklıdır. Ümmetçilik araplaştırır, asimile eder. Ümmetçilik aslen pan arabizmdir. Milletleri millet yapan bir arada tutan şey dil iken birbirinden farklı diller konuşan dünya müslümanlarını bir ümmet ulusu altında nasıl toplayacaklar sanıyorsunuz, tabiki hepsine arapça konuşturarak. Pan islamik bir ortamda Türklük, Kürtlük, Iranlilik, Arnavutluk, Endonezyalılık yok olur, asimile olmayacak tek bir kültür vardır oda arap kültürüdür. Işin en ilginç tarafıda, neo osmanlıcı birinin kendini milliyetçilik gibi seküler ve monarşi karşıtı bir ideoloji ile tanımlaması yeterince oksimoron değilmiş gibi bugün gerçekten sözlük manasıyla milliyetçi olan yani cumhuriyetçi, kemalist, laik Türklerin bu pan arabist ideolojiyi reddettikleri için bu kesimlerce batıcılık, yahudi ajanı, rum, ermeni tohumu gibi ithamlarla suçlanmasıdır. Peki gerçekten birilerinin uşağı olan kimlerdir? Unutmayın emperyalizm sadece batıdan gelmez.