Küçüklüğümden beri hep sorun bulmaya yatkın ve obsesif duygusal ve çok heyecanlı bir çocuktum. Şu an ise mucizeler bekleyen bir insan haline evrildim. Ve gerçekten tek arayışım güzel bir kadınla karşılıklı sevgi çünkü ne bir yaratıcının varlığından bir haberiz ne de kutsal bir görevle görevlendirildik. Bundan 80 yıl sonra bu forumda ki herkes ölmüş olacak ve bu yazım bile çöp olacak bunun farkındaysak her gün uyanmanın mantığı nedir? İçgüdü mü içgüdülerle hareket ediyorsak hayvandan bir farkımız yok. Evet biz sadece bilinçlenmiş hayvanlarız ve bu bizi rahatsız ediyor. Bazı arkadaşlarımız hayvanca yaşayıp devam ediyor onlar zaten halinden memnun :) Çok darda hissettiğiniz de ne yapıyorsunuz Özellikle yalnızken ben gelip buraya ağlıyorum belki bir iki kişiye seslenirim umuduyla.