Merhaba 15 yaşında belki milyon insandan biriyim. Kızlarla asla konuşamıyorum. Kendimi duygulardan soyutlanmış gibi hissediyorum. Bir şeye üzüldüğümde veya bir şeye heycanlandığımda sanki dışarıdan kendime bakıp dalga geçiyorum. 2. Sınıfta internette çıplak bir kadın resmi görmüştüm. Tabi ayıp mı değil mi bilmiyorum belki de biliyorum onu da bilmiyorum resim dersinde çizdim ben bunu mal gibi onu da bir mal görüp defterin o tarafını yırtıp bizim hocaya götürdü ben de yerin dibine girdim. Annem vs. öğlen geldiğinde resim defterinin o sayfasının altındaki yeri karalayıp ne çizdiğime fln bakıyorlardı. Bu olaydan önce gülüp oynayan normal bir çocuktum 2 hafta sonra yine düzeldim ama çevrenin bakışları çıldırtan cinsten. Hani çocuğum fln çok etkilemiyordu ama şimdi o kadar utanıyorum ki. Sınıfımda ilkokuldan bazı arkadaşlarım ilkokul anılarını fln anlattığında direkt topuk. Bu konuyu biraz içimden yedim ama işte yerken kilo yaptı şuan kiloluyum 1.70 boy 85 kilo var ve alayı bacaklara gidiyor. Şort vs giyemiyorum zaten kıllar da var. Sınıfta da zaten benim kafada adam yoktu 1 tane vardı aslında ama karakter olarak gayet küfrü hakeden hareketleri vardı ben yazılıma merak saldım muhabbetleri genelde boş konular oluyordu ben de saçma yorum yapınca bilinçli olarak adamlar ciddiye alıp boş yapma fln diyordu özgüven dibe vuruyor. Çok saçma bir sevgili denemesi olarak içine kapanık olan ben sınıftaki bir kıza instadan yazıştım yarın buluşalım fln dedik güzel bir sohbet yapmıştık. Kız o gün arkadaşlarıyla giderken unuttu ben de biliyorum önümde yürüyor ama işte seslenemiyorum sebep? Ahh ah...