Şuan neden konu açtım bilmiyorum. Belki yaptığım hatalar ve uğraştığım çabalar buradaki arkadaşlara örnek olur. Fazla uzun sürdürmeyeceğim içimden geldi yazmak istedim. Yalan yoktur cool story değildir bire bir yaşadığım 5 sene önceki aşk. Not : Arkadaşlar anlatım bozukluğu olduğu için özür dilerim şimdiden sabahın körü ve bayram sabahı olduğu için fazla özenle yazamadım. Devamı bugün gelir. 1. Bölüm - Yıllardır aradığım kişi - Yıl 2007 doğum günü o sene kutlamak istemedim çünkü herkesten kaçmak istiyordum. Annem beni ne zaman görse '' bugün neyin var? Bir şey mi oldu?? '' sorularını hep sorar sıkılmadan. Tabi annem benden habersiz doğum günü süprizi yaptığını bilmiyorum. Bağdat caddesinde annemin arkadaşları dükkandaki çalışanlar benim arkadaşlarımı görünce mutlu oldum. Aralarında sevinç abla vardı yıllardır yanımızda çalışıyordu. Annemle sevinç abla patron - çalışan ilişkisi olmadı bugüne kadar. O gün sevinç ablayı bıraktığımız zaman taksiyle annem hemen '' bu hafta son arabamız geliyor satın aldığımız zaman yemeğe gidiyoruz hep birlikte sende gel? '' demişti. Tabi sevinç abla kırmadan kabul etti. Peki dedi bende geldiğim zaman kızımı getiririm hep birlikte iki aile kutlarız demişti. Arabayı aldık ve ertesi gün annem aradı dükkana çağırdı. Güzel giyin iyi bir yere gidiyoruz dedi. Bende hazırlandım çıktım dükkana gittim. Dükkandan adımımı atar atmaz kalbimin durduğunu hissettim. Karşımda onu görüyordum. Kendimi tuhaf hissediyordum. Kalbim kıpır kıpır yerinde oynuyordu. Sevinç abla geldi ve tanıştırdı. İsmi ece. Tanıştık kaynaştık yemeğe doğru yol aldık. Yemekte zaman geçtikçe daha çok yakınlaşmaya başladık. Annem bir an '' oğlum sevinç ablanla dükkanla ilgili bir şey konuşacağız bize izin verirmisiniz? Hem ece'de buraları bilmiyor dolaştırırmısın? '' dedi. Bende büyük keyifle içimden tabi ki dedim. Kendiside hiç kırmadan daha iyi olur dedi ve dolaşmaya çıktık o gün. Kendini anlattı nerede okuduğunu hedeflerini filan anlattı. Çıktığının olmadığını öğrendim sonunda bu benim için iyi bir haberdi. Geri döndüğümüzde bizimkiler hesabı ödemiş çoktan arabada yerlerini almışlardı. Bizi bekliyordu ikisinin yüzüde gülüyordu. Ayrıldığımız zaman bir öpmesi vardı anlatamam. Onun kokusunu hala üzerimde verdiği şalda hala kokusu var ve onu özenle koruyorum. Aradan 2 gün geçtikten sonra msn de sabahlara kadar konuşulan konulardan sonra. Artık yavaş yavaş açılmaya başlayacaktım. Bugüne kadar bir çok kızla çıktım ama ilk defa bu kadar korkak bu kadar çaresiz hissediyordum kendimi. Çünkü onu kaybetmeyi istemiyordum. Bunu göze almak zorundaydım benim olmasını istiyordum. Farklı duygular oluşuyordu üzerimde sağlıklı düşünemiyor dostlarıma danıştığımda ise dalga geçiyorlardı. Ertesi gün msn'de gördüğüm daha çok yakınlaşmaya başlamıştık bu zamana kadar. Facebook'dan resimlerini alıp windows movie marker'dan klip yapmaya başladım. Bitirdikten sonra msn'den ona yolladım. O zamanın mehşur şarkısı Aslı güngör - kalp kalbe karşı derler klibin müziğiydi. Klibi gönderidkten sonra çocukluk arkadaşımı devreye soktum. Tanıştırdım birbirlerini iyi tanısınlar ki sonra berk bana doğru dürüst benim hakkımda ne düşündüğünü yazmasını istiyordum. Zaten msn'de konuşuyorlardı bana sohbet günlüklerini ve kayıtlarını gönderiyordu. Ece'den yarım saat cevap gelmedi. Berk'de cevap alamıyordu. Beklenen cevap 1 saat sonra geldi. Ben tabi cevap bekliyorum bir yandan '' lan oğlum çocuklar gibi msn'den çıkma teklifi ettin video yaptın '' bu nasıl iş dedim derken ece'den gelen cevap ; Sen çok iyi bir dostsun. Seni kaybetmeyi istemiyorum bunu sen bana çıkma teklifi ediyorsun diye seni üzmeden kırmamak için söylemiyorum. İçimden geldiğince ister inan ister inanma ama seni ASLA KAYBETMİYORUM!! Dostluğunu, arkadaşlığını ve seni asla kaybetmek istemiyorum. Şimdi çıksak biliyorum bir iki hafta sonra 1 ay sonra ayrılacağız olan dostluğumuza olacak dedi. Lütfen arkadaş kalalım böyle devam edelim dedi. Bende cevap yazmadım berk'in yanına gittim. Ağlamamk için zor tutuyorum kendimi. Aradan bir kaç gün geçtiği zaman konuşmalarımız eskisi gibi samimi değildi. Ve onu kaybettiğimi artık inanmaya başladım. O benden uzaklaşıyordu. günlerdir düşündüm taşındım 1 hafta evden çıkmadığımı biliyorum hep resimlerine bakıyorum ona armağan ettiğim şarkıyı dinliyordum. Pes etmeyecektim ve etmedim de. 2. Bölüm - Onu kazanmak - O günden sonra Dünyam altı üst oldu. Dışarı zar zor arkadaşlarımın zoruyla dışarıya çıkıyorum. Gittiğimiz, oturduğumuz mekanlarda dalıp gidiyordum uzaklara. Hep düşünüyordum nasıl kazanabilirim onun kalbini? Tabi yakın arkadaşlarımda bu durumuma üzülüyor artık onlarda dalga geçmeyip benim yanımda olduklarını söylediler. Bir gün yine aynı yere yemek yediğimiz yer olan fasıl dinlemeye gittik. Aynı masaya oturduk şarkılar yine hep aynıydı. Rakı sofrasından kalktık üsküdar'da arkadaşın babasının yerine gittik balık tutmaya. Bana iyi gelir dediler yol aldık. Orada da içince hep onu düşünüyorum. Eşsiz İstanbul manzarası ve onu aklıma getirip hayal kuruyordum. Hep birlikte ne yapabiliriz diye düşünüyoruz arkadaşın babasıda buna dahil. Aklıma bir fikir geldi bizimkilere söylediğim zaman uçuk bir fikirdi ve onlara imkansız geliyordu. Kafamda kadıköy'de haydarpaşa'nın karşısında bilenler bilir kayalıklar var uzun. Oraya '' Seni seviyorum ECE '' yazmayı düşündüm. Soner abi arkadaşımın babası bunu mantıklı buldu ama balıkçı teknesi ve bir kaç tane sprey ayarlamamız lazımdı. Soner abi '' siz şuan eve gidin sizi bırakırım yarın daha sağlıklı düşünürüz '' dedi. Benim yanıma geldi '' oğlum fikrin her ne kadar başkasına saçmada gelse sende benim gibi inatçısın taktir ediyorum afferim pes etme bu yolda senin yanınızdayız. Diğerlerinede bakma onlarda alışık olmadığı için bu tür durumlardan pek istemiyor gibi gözükselerde onlarda senin yanında '' demişti. Eve gittim hiç bilgisayarı açmadan yattım. Ertesi gün kalktığımda soner abi aramış bende onu direk aradım. Telefonu açtığımda çabuk gelmemi söyledi üsküdar'a hemen giyindim çıktım yanında gittim. Bizim çocuklar çoktan toplanmıştı orada. Soner abi bir balıkçı arkadaşının teknesini kiralayıp parasını kendi cebinden vermişti. Soner abi '' Gece yapıyoruz bu işi '' dedi ve akşam kayalıklara yola çıkmaya hazırlandık. Bölüm 3 - Tiyatro ve arkadaşlık - Gece 2 gibi buluştuk bizimkilerle tekneyi atladık kayalıklara gittik. Spreyleri hazırladık işi koyulduk. Soner abi zaten kafa adam oda bizi yardım ettiler.20 dakika işimiz bittikten sonra oradan ayrıldık. Çünkü sahil güvenlik görürse sorun olabilirdi. Ertesi gün tiyatrodaki arkadaşlarla konuştum onlarda bu meseleyi bildikleri için onlara anlattığım için adam bulmam lazımdı. Hepsi kafa dengi oldukları için yardım etmeyi sevdikleri için kabul ettiler. Hatta herkes çevresine danıştı gelenler baya oldu. Benim tayradanda baya kişi vardı. Herşeyi ayarladık kadıköy'de müjdat gezenin orada toplandık son defa konuşmak için plan yapmak için oturduk konuştuk sonra provaya gittik. Ertesi gün her şeyi son kez ayarladık kişiler hazırdı. Kadıköy'de Ece'yi aradım müsaitmisin görüşelim dediğimde tabi ki olur neden olmasın dedi. Bende beşiktaşa geliyorum orada biraz takıldıktan sonra vapurla kadıköy'e geçeriz dedim. O da farketmez dedi ve bütün herkes vapurla karşıyı geçtik. Onlar iskelenini orada bekliyor onu alıp gelecektim. Onun tanımadığı kişiler olması daha iyi oldu benim için. Beşiktaşda dershaneden aldım bana farklı bakıyordu daha içten daha arzulu bakıyordu gülümsüyordu. İçim tuhaf oldu koluma sarıldı konuştuk yemek yedi. Bizimkilerden mesaj geldi '' biz hazırız herkes geldi ravi'de geldi '' dediler. Ravi benim arkadaşım ravi dediğim ravi incigöz gitar filan her şey hazır. İskeleye gittik herşey ona normal gibi geliyordu. Kimseyi tanımıyordu bizimkiler gülsede her şey iyi gidiyordu. Vapurun bahçe kısmına açık tarafa geçtik. Alt tarafta benim grup var üst tarafta tiyatrodan arkadaşlarım var ravi de hemen yanımızda gitar çantasıyla duruyordu. Bizde ece ile konuşuyorduk. Vapur haydarpaşaya yaklaştığı an kalbim hızlanmaya başladık serkana mesaj attım 5 dk sonra gitar sesini duyduğunuzda gelin yukarıya dedim. Vapur yaklaştı bizim tayfa geldi etrafımızda toplandı ece şaşkına uğradı elini tuttum benimle gelirmisin dedim. Elini tuttum balonlarla süslenmiş o yazıyı gösterdim. O sırada ravi gitar çalıp hemde bizim şarkımız olan aslı güngör'ün şarkısını söylüyordu. Gözleri doldu bana sarıldı. Elini tuttum bende sarıldım. Sonra gözlerine bakıp seni çok seviyorum çok ama çok seviyorum benimle çıkarmısın dedim hem duvardaki yazıyı hemde bana baktı. Diğer tarafta bütün herkes bizim elemanlar olsun tanımayanlar hatta turistler kameraya çekenlerden tutun herkes oldu oldu bu iş diyordu. O da evet dedi bende SENİ SEVİYORUM. Dedi herkes alkışladı pasta kestik o gün hem onun doğum günüydü hemde çıkma teklifi ettiğim gün olarak geçti. Kaptan 3 kere vapuru susmadan bütün kadıköy bizi duyacak şekilde inletmişti. Geldi bizide tebrik etti. Vapurdan indiğimiz zaman hem ece'nin doğum gününü kutlamak için hemde bizim ilişikimizi kutlamak için barlar sokağına gittik kutlamaya. Bölüm 4 - mutluluk - Barlar sokağında bir mekan ayarlamıştım arkadaşlarını sevdiklerini hatta annesiyle konuştum onlar mekanda bekliyordu. İçeri girdiğimiz an garsonlar tepemizden gül boşalttılar. Hayatının en mutlu günlerinden biriydi. Ben kendi açımdan riskte alsam yinede güveniyordum kendime. Arkadaşlarımız tebrik ettikten sonra pastamızı kesip akşam eve bıraktım kendisini ve beni içten öperek arabadan inip sabaha kadar mesajlaştık. Aramızda güven sorunu yoktu ikimizde birbirimizi kıskanıyorduk bu ikimiz içinde sevindirici bir durumdu. Annelerimiz en çok sevinenler onlardı. Çünkü birbirimizi ailelerimizi tanıyoruz. Ece her zaman yerine göre davranırdı güleceği yerde güler gülmeyeceği yerlerde gülmezdi oturmasını kalmasını kültürlü birisiydi. Turizim ve otelcilik okuduğu için 2. senenin sonunda birlikte gemiyle izmire tatile gittik. Hayatımda yaşadığım en keyif veren en mutlu tatillerimden birisi. Sevdiğim bir kızla aynı odada kalıyordum. Onunla hiç bir zaman cinsel istekte bulunmadım çünkü bir şey öğrendim. Gerçekten seven bir insan aşık olan bir insan o duyguyu hissetmiyor. Kalbi onun için atıyor hep. Onun varlığı onun huzuru onun gölgesi ruhu bedeni yanımda olsun yeter. 3. sene sık sık otelleri dolaşması aramızdaki mesafe yüzünden birbirimizi göremiyorduk ama kameradan olsun telefondan olsun konuşuyorduk. Bizi çekemeyenler hep olmuştu ayıranlar olmuştu. Bir gün bu yüzden kavga ettik. Gidip arkadaşlarının dolduruşuna gelip bana sarmasından hoşlanmıyordum ona sadece bir şey söyledim '' Ben senin için varım senin için uğraşıyorum sende bu ilişkiyi ayakta tutmak için uğraşıyorsun arkadaşların tabi ki senin yanında olacak fikir verecektir ama beni tanımadan etmeden konuşmaları empati kurmamaları niyetlerinin kötü olduğu aşikardır. Gel sen sor gel ağzıma sıç yeter ki sen gel sorununu bana söyle '' dedim. Onun hoşuna gitti ve bir daha böyle bir konuşma aramızda geçmedi. Bölüm 5 - Söz - Hayatım hep iyi gidiyordu hep onunla görüşmek istiyordum. Bu durumdan arkadaşlarım rahatsızdı. Onlar kendi açısından satıyormuş gibi gözüküyordum. Bir yandan okul bir yandan tiyatro beni bitirmişti her zaman oyunlarıma gelir izlerdi. Çıkışta birlikte kadıköyde gitmediğimiz yer kalmamıştı. İnsanlar hep bizi kıskanıyordu. O da bunun farkındaydı. Ona bir gün bir şey dedim '' hatırlıyormusun ilk sana çıkma teklifi ettiğim zaman seni kaybetmek istemiyorum bir kaç hafta sonra ayrılırız demiştin hatırlıyormusun? Bak bugün 4 sene oldu '' dedim. O da '' bende kendime şaşırıyorum senin varlığın senin nefesin senin kokun senin ruhun sana sevgim asla gitmedi kendime şaşırıyorum uzun ilişki hiç bir zaman düşünmemiştim imkansız diye bakıyordum ve seninle sözlenmek istiyorum '' demişti. Bende şok oldum. Kararsızdım mutlumuydum yoksa kararsızmıydım bilmiyorum. Bu kadar düşünmem kendisini rahatsız etmişti. Bir gün dayanamayıp kavga etmiştik sözlü bir şekilde 1 ay konuşmadık. Bana yine mutsuzluk günleri başlıyordu. Bölüm 6 - Final - Tartışmadan sonra ayrıldığımız zaman doğum gününde barışmayı ve söz takmayı umut ediyordum. O gün doğum gününe kadar yani aramız iyiydi canımlı cicimli konuşmalar başlamıştı. Ama ondan özür dileyecek hemde söz yüzüğü takıcaktım. Bütün herkes biliyor arkadaşlarımızda biliyor. Kadıköy'de yine aynı mekanda 4 sene aradan sonra buluştuk mekanda onun sevdiği insanlar benim arkadaşlarım onun arkadaşları onu bekliyoruz. 3 arkadaşıyla birlikte arabayla kendisi gelecekti en son o zaman konuştuk. Aradığımızda arkadaşlarından ve ondan haberimiz yoktu. Biz korkmaya başladık özellikle annesi merak etmişti. Aradan 2 saat sonra telefon geldiğinde annesini görmeden gitmişti. Annesini aradığım zaman bu sefer o da cevap vermiyordu herkes bana soruyordu doğum günü başlamayacakmı ne oldu? bir sorun mu var? diyorlardı. Ama bende cevap veremiyordum. Telefonum çaldı ve arayan eceydi bir an önce cevap vermek için açtım. Karşımda kuzeni emreydi. Emre bana aynen '' Abi ece ve arkadaşları trafik kazası geçirdi ikiside çok ağır yaralı lütfen kadıköy acıbadem hastanesine gel lütfen '' demişti. Ben o an oturdum şok oldum herkes bana sesleniyor ama bakmıyordum. Berk korkmuştu bir şey mi oldu dedi bende arabayı hazırla geliyorum çabuk hastaneye gidiyoruz dedim. Abi ne oldu dedi gidelim çabuk kimsede bana soru sormasın diyordum. Herkes şok olmuştu ve taksilerle arabalarla hastaneye gitmiştik. İki gün ağır komalıydı. En sonunda kendine gelmişti annesi ve babası sadece girebilir diyorlardı. Ben görmek için can atıyordum. Ve sonunda beni istedi onu görmek istiyorum demiş. İçeri girdim tanınmaz halde sargılı bir şekildeydi. Aramızdaki konuşmalar ; E : Bana hala kırgınmısın B : Hayır. Seni hala çok seviyorum. E : Eğer bana bir şey olursa.. B : sana asla bir şey olmayacak böyle düşünme bebeğim herkes dışarda seni bekliyorlar. E : Kesin doğum günümde süpriz yapmışsındır B : Sen benim için en büyük süprizsin E : Ayrıldık ama yine birliktemiyiz B : Evet bebeğim seni her zaman ilk günkü gibi seviyorum. E : Ben senden ayrı kaldığım zaman bir şarkı dinliyordum eğer bana bir şey olursa B : Şu sözü lütfen söyleme sana asla bir şey olmayacak!! E : Ne olacağını bilemeyiz ki eğer bana bir şey olursa mustafa ceceliden yağmur ağlıyor şarkısını dinle B : Yine saçmalıyorsun E : Seni çok seviyorum B : Bende seni çok seviyorum buradan çıktığımda sana süprizim var. E : Sende benim için büyük süprizsin derken hemşire geldi çıkabilirsiniz demişti. Sevinç abla geldi sen çok kötüsün iki gündür hastanedesin lütfen git annende endişeleniyor demişti. Berk beni aldı eve götürdü zorla gitmek istemiyordum. Berklerde oturduk konuşuyorduk ama ben hiç havamda değildim. O an telefon çaldı. Oğuz aradı Abi hastaneye gel dedi. Bende bir şey mi oldu oğlum korkutmayın beni!! Dedim abi ece hayatını kaybetti Başın sağolsun dedi. İşte o zaman hayatımın en kötü günlerinden birini yaşıyordum. Sevdiğim kız hayatını kaybetmişti. Evi dağıttım sinirden ağlıyordum ne yapacağımı bilmiyordum. Hastaneye gitmek istemiyordum. O çığlıkları onun o halini görmek istemiyordum. Kalbim dayanmazdı görmek istemiyordum. Cenazesine gittim uzaktan izledim ağladım. Ona söz yüzüğü takmak isterken o kara toprağa gömülüyordu. Ama o her zaman kalbimin bir köşesinde olacaktı ona söz vermiştim. Herkes dağıldığında berkle birlikte oturduk dua ettikten sonra beni yalnız bırak arabada bekle dedim. '' Sana SÖZ veriyorum seni asla unutmayacağım. Sen benim her zaman kalbimde olacaksın. Resimlerini ve şarkılarımızıda unutmayacağım. Sen hep kalbimde olacaksın senin yanına sık sık uğrayacağım. Hep yanımda olacaksın '' demiştim. Eve gittim ilk iş ayrı kaldığımız sürede o şarkıyı dinledim. Çok kötü oldum derslerimden geri kaldım tiyatrodan kopmuştum okuldan kopmuştum. Ama böyle olmaz dedim. Kendime çeki düzen vermeliydim. Bir gün tiyatroda bizim hikayemizi yazdım ve kadıköy'de ve taksimde oyun oynandı. Onun varlığı hep yaşattım. Hayatıma başkalarıda girse onu unutamıyorum unutmak istesemde başka birisi hayatımda olsada unutulamıyor. Ne zaman birisin görsem sarmaş dolaş ; Ne zaman yanlız kalsam hep aklıma gelir. O yüzden sevdiğinizin değerini iyi bilin kızları oyuncak gibi görmeyin değerini bilin O yüzden sevgi en büyük şeylerden biridir. Mustafa ceceli yağmur ağlıyor http://www.youtube.com/watch?v=gvlVbslnp5k hikaye değildir kaza haberleri internet sayfalarına ve tv lerde çıkmıştır. Tekrar sevdiğinizin değerini bilin.