Başlıktanda anlaşılacağı sürece,15-16 yaşlarında, orta-alt kesim bir ailede büyüyen bir bireyim. Gerek çevrem, arkadaşlarım olsun bir çok tanıdıklarım islam dininde doğal olarak. Küçüklükten beri Kuran kursu olsun, değerler eğitimi olsun ve şuan bulunduğum bir iktidar yanlısı bir proje, grup var. Bu grupa mülakatları geçerek seçildim ve öğrencileri eğitiyorlar. Öğrencilere biraz \"ödev etiği\" eğitiliyor gibi duruyor ya da dine bağlı ahlak manipüle ediliyor. Bu iyi bir şey evet fakat farklı bir bakış açısından bakıldığında kişinin, anarşizm ve dominantlık özelliklerini yitiriyor. Anladınız işte. Tesettürlü çok tanıdığım var ve gayet iyi insanlar fakat bazıları -amacım tesettürlülere hakaret değil, sakın yanlış anlaşılmasın- çok radikalleşmişler din konusunda. İslamcı din adamlarının pragmatist yaklaşımları, kendimce sorguladığım \"karşıt kanıtlar\" beni islamdan soğutuyor. Ergen ve ya kalıba girme gibi bir durum yok. Agnostik eğilimli olmaya başladım ve bazı dini sorgulama etkinliklerimi bazı arkadaşlarıma söylediğimde bana uzun vadede davranış olarak olumsuz dönütleri oldu. Bu insanları gözümde birer nefret objesine dönüştürdüm ve malesef tekrardan din kavramından soğudum. Dediklerim sadece bu değil, dediğim gibi klişe din karşıtı argümanlar/önermelerim var. Aynı zamanda felsefe ile ilgileniyorum, temel olarak felsefeyi tanıdım, biliyorum ve hala ilgilenmekteyim. Ontoloji ve din felsefesini eleştirel bir şekilde sentezledim, sonuç değişmedi. objektif olarak bakıldığında dini nasıl benimsemeliyim, yaptıklarım hata mıdır? olabildiğince açık sözlü olarak kendimi ifade ettim, umarım ne söylediklerimi anlamışsınızdır cevaplarınız için teşekkürler