Saygı duydum hocam 30 yıl bunu nasıl başardın

Hocam Baya güldürdüm & enişteme okudum, kahkaha attık & Allah seni de güldürsün. konuyu açan arkadaşa gelince, çalışmanın öyle ahım şahım bi tarafı yok. Zamanını para karşılığında satıyorsun. bir müddet dişini sıkıp yatırım yapıp, pasif gelir elde etmeye bak.

Ortama göre elbette değişir ama bence öğretmenler birbirlerine gayet iyi yaklaşıyorlar. Yardımcı olduklarını düşünüyorum. Dışlanacağına hiç ihtimal vermiyorum. Özellikle de çok atama alan doğudaki illerden tercihte bulunursan senin için daha kolay olur. Daha genç öğretmenler ile daha iyi anlaşırsın hem daha çok gezersiniz. Ve öğretmenlik yeterince yoğun bir meslek ders arası 10dk tenefüsün var illa birileriyle çok iyi anlaşmak zorunda değilsin hemen geçen bir süre bu. KPSSye çalış ve öğretmenlikle ilgili kitaplar oku. Karamsarlığa kapılma.

Teşekkürler, ben eleştiriye de açığım. Ama bir noktayı düzeltelim amacım yatıp para gelsin demek değil, amacım boş boş takılmamak, aileme bağımlı yaşamamak. Kafam iha siha yapmaya çalışsaydı o konuda eğitim alırdım. Varsa daha eleştirin ya da tavsiyen söyleyebilirsin.

ulan hiçbir baltaya sap olamayan adamlar polis oluyo hep

İroni değil hocam gerçekten ben dayanamazeım akfama sıkardım hiçbirşey yapmamak insanı delirtir

Hicbirsey icin gec olmadigi gibi kimsenin gorusu de zerre umrunda olmasin ogut vermesi kolay ordan cok endiseleniyorlarsa aylik baglasinlar, bu yorumum dis kapinin dis mandallari icindi. Ailen acisindan ise gercekten durumunuz iyiyse ve calismak zorunda degilsen ve ailen bisey demiyorsa yine sorun degil, ama onlara yuk olma durumu varsa bir an once biseylere baslamak gerek hocam.

Çok teşekkürler tavsiyen için. Umarım devlet okulunda dışlanmam. Sosyal ilişkilerim hep zayıf oldu. Çalıştığım işlerden biri özel okuldu ama kimseyle bir dostluk kuramadığım için sene sonunda çıkmıştım. Çok da sevildiğimi da sanmıyorum. Birinin beni dikkate alıp karamsarlığa kapılma demesi bile çok anlamlı, sağolasın

Latin Dili ve Edebiyatı (3.42 ortalama) ve İngilizce Mütercim Tercümanlık (3.01 ortalama). Ben daha çok gelebilecek mirasa bel bağladığım için çalışmak istemedim ve iş hayatından kaçtım. Bunun yanında mükemmelliyetçi bir huyum var, çok süper İngilizce konuşmalıyım yoksa iş başvurusu yapmam diye.

Merak ediyorum çünkü devamında bana bu olacak gibi. Ben 2 yerde çalıştım ve tutunamadım. Ailemin evinde yaşıyorumm. Toplum baskısı olmasa böyle devam ederim. Niye nasıl yaşadığımız veya yaşamak istediğimiz konusunda yargılanıyor ve dışlanıyoruz anlamıyorum... Böyle yaşamanın saygın olmadığını düşünüyorum, ama neden saygın değil?.. Bazen intihar etmek istiyorum. Harekete geçemiyorum. Devlet hastanesi psikiyatristinden de pek bir fayda da göremedim. Önceki iki işte tutunamadıysam, iş arkadaşlarımla geçinemediysem, bir sonrakinde de geçinemem herhalde..

Hocam çok geçmiş olsun şu an ne iş yapıyorsunuz?

Yaşama isteği çok tuhaf birşey. En çok ölmek istiyen insan bile silahlı çatışmanın ortasına düştüğünde yada kavgaya bulaştığında adrenalinle hayatta kalmaya ve tehditleri yoketmeye bakıyor. Eski zamanlarda çok işe yarayan birşey olduğunu düşünüyorum sosyal fobinin.

Öğretmenlik formasyonun var yani?

Hayırdır hocam sizin ne derdiniz var... Derdiniz benimkini geçmiyordur sanmıyorum..

öyle olmyuor işte hocam. genelde anlamsız bir yaşam istenci, direnme gücü olur bu durumdakielrde içten içe. ölüp kurtulamıyorsun bile kolay kolauy. bunca sıkıntı, acıya rağmen. ben de intijarı düşünüyorum da zor. normal bir insan benim yerimde olsa bir hafta dayanamaz muhtemelen. ben uzun yııllar daha böyle yaşyabilirim gibi. :D

Doğru hocam özellikle erkek büyüdükçe boş zamanlardan daha da çok nefret etmeye başlıyor.

miras ne kadar ki hocam acaba

Gittiğin yerde herkes senin gibi olacak. Seninle aynı yıl atanmış başka öğretmenlerle olacaksın. Onlar da arkadaş sahibi olmak isteyecekler. Sıkıldıklarında dışarı çıkmak için ve muhabbet etmek için birilerine ihtiyaç duyacaklar. Sanıyor musun ki herkes birbiriyle anlasacak seni her şeyden geride bırakacaklar. Ben hiç sanmıyorum. Sen de biraz çaba gösterirsin her şey hayırlısıyla iyi olur.

ağır bir sosyal fobim var hocam. okul, iş durumu geçtim günlük hayatıma bile rahatça devam edemeyecek haldeyim. detaylarını anlatmasam daha iyi, düşünmek bile istemiyorum bu ara zaten çözüm aramayı da bıraktım.

Bence çok güzel bir muhitte ama inşasında deniz kumu kullanılmış bir bina gibisin. Her şey çok güzel olabilir ama önce bir kontrollü ve analitik şekilde yıkılıp yeniden yapılman lazım. Dış dünyadaki her şeyden uzaklaşıp tamamen içine dön. Güzelce bir rahatla. Bir word dosyasına üzerindeki bütün stresorleri yaz. Yaşadığın evdeki insanlarsa canını sıkan, uzaklaş oradan bir süre. Kendi kendine düşüncelerle oluyorsa bu stres, onları irdele. Mesela: STRESORLER 1) evdekiler bana istemediğim bir şeyler yaptırmaya çalışıyor -> çözüm: onları degistiremeyecegine göre bir süre evden uzaklaşmak. Sakın anne babana acıma. Yok onlara destek olmak zorundaymisin falan. Seni senin fikrini almadan dünyaya getirip, fikrini almadan yetiştiren insanlar için hiç bir şeye zorunda değilsin. Boş kafaların uydurması onlar. Güzellikle değilse seve seve her türlü ihtiyaçlarını karşılamakla mükellefler. Çocuk sahibi olmak öyle kolay iş değil. 2) 27 yaşında düzenli gelir sahibi olamamam. Neden? Çünkü asli mesleğim olan öğretmenliğe hazır hissetmiyorum. Neden? Çünkü mesleği sevmiyorum veya seviyorum ama yapamam gibi geliyor çünkü sosyal fobim var. Sevmiyorsan, zorla tabi ama hiç gideri yoksa geç başka bölüm oku. Sosyal fobiyse sıkıntı kucumsedigimden değil ama çözülemeyecek bir dert olduğunu sanmıyorum. Hepimiz ergenlik sürecinde benzer şeyler yaşadık, siz üstesinden henüz gelemediniz, hepsi o. 3) şu an için bir cinsel hayatım yok, veya hiç olmadı, elime kız eli değmedi vs. -> hypothetical olduğu için detaya girmiyorum ama buna yönelik çözümler. 4) fiziğime dair şunu sevmiyorum -> buna yönelik. Gibi. Bir süre tamamen üstündeki tüm yükleri at. Kimseyi memnun etmek zorunda değilsin. Sen kendin bu dünya için çok gereklisin, öylesine demiyorum yani senin gibi hassas insanlara çok ihtiyacımız var, o yüzden canını sıkma. Yavaş yavaş, bebek adımlarıyla bir şeyleri başarmaya çalış. Gerisi gelir. Atanıp gittiğin yerde kimin hakkında ne düşüneceğini umursama yani. Kaynasirsin falan demişler biptir et salla, kaynasamasan nolcak geç yalnız takıl. Suç senin değil. Muhtemelen ömrün boyu stresten, sıkıntıdan uzak yetistirildin. Fenle, matematikle uğraşmamak için dil seçtin, ama işte küçükken çektiğin sıkıntının ekmeğini ileride yiyorsun, senin şanssızlığın o olmuş ama sorun yok, her bir şeyi çok da güzel toparlarsin. Insanlardan uzak dur ama tamamen içine kapanma. Bir köpeğin olsa aslında şu an tam ihtiyacın olan şey gibi.

Liseden şimdilerde konuşmadığım bir arkadaşım vardı 27 yaşında hala işsiz, cebinde babasının kredi kartıyla gezip sigarasını oradan alıyordu. Beni hiç ilgilendirmediği için konuşmadım ama çevresinden baya laf yiyordu "nasıl erkeksin sen, babanın kartıyla mı geziyorsun bu yaşta, senden adam olmaz" vs gibi laflar. Kız arkadaşı bile eziyordu bunu gidip bana bir tavuk döner bile alamıyorsun adam mısın sen diye. Geçenlerde ortak bir arkadaşımızdan duydum polis olmuş yaşı 29. Bu da böyle bir hikaye :D

Gelecek miras falan yok hocam, boşuna ümitlenmişim (gelse bile 100.000-200.000 arası gelir belki 10 sene içerisinde). Sadece babamdan kalan bir evim var. Geriye dönüp baktığımda üniversite arkadaşlarımın hepsi bir yere gelmiş ama ben daha yeni asgari ücretle işe başladım ve sadece 2 aylık sigortam var. Şu an hata yaptığımı anladım, hayatımı nasıl kurtarırım önü düşünüyorum. Ancak önümde bir sürü kariyer/para kazanma yöntemi var bu da kafamı karıştırıyor zira hangisini seçeceğimi bilemiyorum. Ayrıca bu kadar süre çalışmamın getirdiği tembellik de ve özgüvensizlik te var.

Ailemin durumu fena değil. Amerikan Kültürü ve Edebiyatı mezunuyum, formasyon sertifikasıyla İngilizce Öğretmeni oldum. KPSSye falan girip atanmayı düşünüyorum, ama orada da kimseyle anlaşamam veya dışlanırım diye endişelerim var. Ailem olmazsa geçinemem.

ayni durumdayiz yas 30 hic calismadim sosyal fobi ve sizofreni var

Merhaba, mesajlari okudum tek tek. 42 yasindayim. Para kazanamadigim icin ofisi 1 sene once kapattim. Beyaz yakaliydim. 1.5 sene civari evdeyim. Sosyal fobimi alt edemedim. Korkularimi yenemedim. Sosyal iliskilerimi berbat zaten serbest meslegide o yuzden yapamadim. Evliyim. Esimle bosanma noktasina geldik. Oldu olucak. Domino tasi gibi hersey ust uste gelio bole zamanlarda. Maddi sikintilar heryer borc. Icinden cikicak medeni cesareti gosteremiyorsunuz. Hayat sizi dal parcasi gibi kirio. Ondan sonra eski hale donmeniz cok zor. Esiniz sizi anlamio. Evlilige lanet okuyorsunuz. Sorumluluklariniz sizi ayri ezio. Cocukla iliskiniz bozuluo. Arada cebinizdeki uc kurusla baska islere el atiyorsunuz caresizlikten onlari yuzunuze gozunuze bulastiriyorsunuz. Hayat bok olu bok oluo. Kimse bahsetmemis ama sizi siz yapan ozelliklerden biri aldiniz kararlardir. Tabiki sadece bu degil ama bunlardan biri. Ve karar alirkende iradenizi belirleyen buyuk etkende cocukluk yasantinizdir. Bu sizi muazzam etkiler. Coklari bunu bilmez. Ana baba iliskiniz 5 yasina kadarki psikolojiniz sizin tum hayatiniz kodlar. Bende narsist kisilik bozuklugi var mesela. Bu tum sosyal iliskilerimi ipotek altina aldi. Hakeza evliligimi. Bu hastalikta sahibinin zerre farkinda olmadigi bi hastalik. Neyse asiri uzattim. Gece gece.

Olmaz olur mu akrabalarım ekmek elden su gölden yaşıyorlar sigorta girişleri bile yok nasılsa alacak eş bakar mantığı ile erkeği kızı hep öyle

Senle nerdeyse tamamen aynı durumdayım bende AKE mezunuyum lisans kpss'ye giricem bu ay sonu. Olmazsa fabrikada falan çalışıcam. Mümkünse pm gel

Ben de ide mezunuyum ve formasyonum var, 24 yaşındayım. Daha fazla vaktimi çöpe atmak istemediğim için 2. defa kpss'ye bu yıl girip, hemen özel okulda para biriktirip tayland'a ingilizce öğretmenliği yapmaya gideceğim. Tek sebep para değil, türkiye bana sinir stres katıyor bu topraklardan uzaklaşmam lazım. Sana da aynısını öneririm. Bu toplum insanı sosyal fobi sahibi yapıyor çünkü zengini fakiri herkes birbirini ezmenin peşinde. Güçsüz olanı ezmek bizim toplumun bilincine yerleşmiş. İngilizceden atanmak artık çok çok zor en az 75 almak lazım artık ama 75 bizim gibi ağır bi alanda kolay kolay alınabilecek bir puan değil. En son ek atamalarda 450 kişi atadılar ve seneye kaç kişi atayacakları meçhul. Kpss'ye bel bağlamamayı öneririm.

23-24 yaşından beri sadece polisliği deniyordu başka hiçbir işte çalışmadı polislik spor mülakatında bile yoruldum diyip yarıda bıraktığı oldu öyle uyuz bi tipti

Çok teşekkürler. Bu tavsiye gerçekten yüreğe su serpiyor. Gerçekten başkaları ne düşünür ne der diye yaşıyoruz. Keşke herkes çalışmak zorunda olmadan, az miktarda insanla, ailesi ve yakın arkadaşlarıyla yaşasa geçse, yargılanmadan, dışlanmadan, ama böyle bir dünya yok, böyle bir hayat da yok, bu dünya mücadele ve maddiyat dünyası maalesef. Benim gibi Beşiktaşlı bir dosttan bunları duymak da ayrı bir iyi oldu.

Hocam sosyal fobin olsaydı bence pedagoji formasyonunu alamazdın

Kasti değilki, asosyal, atılgan olmayan, çekingen kalan biriyim. Aileme yük olmak istemiyorum yine de. Sorumsuz gibi hissediyorum. Akrabalar sorunca bunu dile getiriyorum, kötü hissettiğimi de, en azından sorumluluk bilincin var diyorlar. Yine de rahat ettirmiyor.

Halen işe giremedim, pasif gelir de elde edemedim. Antidepresan tedavisi gördüm yine. Sürüne sürüne bugüne kadar devam, yaşıyoruz bakalım...

Şaka mı? Çok üzüldüm. Umarım hayat şimdi senin için iyidir

Evet var. PM atmayı denedim sana

32 yaşındayım daha iki ay önce asgari ücretle çalışmaya başladım iki üniversite diplomam olmasına rağmen.

Daha 30 değilim, 27yim. 'Merak ediyorum çünkü devamında bana bu olacak gibi' diye yazmıştım... Saygı duyulacak bir durum yok ironi yaptığını anladım benim için utanç verici

Bir insan, özellikle erkekler günleri boş geçerse kafayı yememesi mümkün değil diye düşünüyorum. Şuan ki iş yerimde günlük yevmiyeyle çalışıyorum ve hafta da 5 gün çalışıyorum. Kazancım fena sayılmaz, en azından aileme ve bana yetiyor. Haftada 2 gün tatilim var ve bu boş günlerde çalışmadığım için kafayı yiyecek gibi oluyorum bazen, kendime iş çıkartıyorum bir şeyleri tamir ediyorum kesip biçip boyuyorum. Bir işe yaradığımı hissediyorum. Bu insanın içinde var, 3 yaşındaki oğlum kapı çaldığında kendi açmazsa 1 saat ağlıyor, işe yaradığını hissedip duygularının tatmin olacağı tek şey kapı çaldığında açmak. Bazen poşetleri falan taşıtıyorum marketten çok mutlu oluyor. İnsan yaşamının amacı olmazsa kendini nasıl hisseder az da olsa anlayabiliyorum. İhtiyacın vardır veya yoktur ama para için olur, huzur için olur sosyalleşmek için olur, amaç farketmeksizin bir şeyler yapmak zorundasınız. Bir enstrüman alıp çalmak için çaba göstermek, zayıf veya kiloluysak istediğimiz görüntüye kavuşmak için çaba göstermek, bir amaç doğrultusunda hedefe adım atacağımız her uğraş bizi mutlu eder. Ramazan ayında çalışmıyorum mesela iş yerim kapalı olacak ama ben şuan araştırmaya başladım ne iş yapabilirim 1 ay diye. Bir insan 1 ay evde kapalı kalamaz. Kalmamalı yani bunu kendine yapmamalı.

en iyisi senin gibi trollük yapmak. &

Hocam 23 yaşındayım bir dönem polis okulunda bulunmak dışında hiçbir işte çalışmadım. Hayat böyle devam etmiyor asgari ücretle bir yerde de çalışmak istemiyorum. O yüzden bu sene sınava tekrar hazırlanıyorum çünkü evde oturmak insanın psikolojisini bozuyor ama işe gitmektense yatmak daha mantıklı geliyor.

30 yaşıma geldiğimde toplam 5 yıl işsiz kalmıştım. 32 yaşında intihar ettim. Ardından yine işe girdim...

Tayland için TOEIC sınavından 700+ puan almak ve 4 yıllık bölümle alakalı bir üniversite mezunu olmak yeterli. Orada çalışan çok tanıdığım var. Tesol ve celta first world class ülkelerde işe girmek için lazım. Ama oralarda da iş yükü ağır. Sana tek önerim Türkiye'yi terk etmen. Türkiye bir ortadoğu ülkesidir, ıraktan artık pek bir farkı kalmadı. Bu ortadoğu ülkesinin de okumuş, olayları analiz edebilen, etik kurallarına uyan insanlara ihtiyacı yok. Bu ülke, fabrika kurup 1500 liraya köle çalıştıranların ülkesi. Ülkeyi kocaman bir asgari ücretli işçi cennetine çevirdiler. Kendi donanımını bu çöplükte kullanamazsın. Kapital ve para neredeyse, açık nerede varsa oraya gitmen lazım.

Yurtdışında İngilizce Öğretmenliği için TESOL veya CELTA gibi bir sertifika almak gerekiyor sanırım. Onun süreci çok ağır ve bol bol diğer öğrencilere ders anlatmakla geçiyor diye biliyorum, onun için ben onu yapamam. Bende o özgüven de, o sabır da kalmadı... Sosyal fobi sahibiyim aynen dediğin gibi. Ama tavsiyelerin için çok teşekkürler. Maalesef biliyorum kontenjanı... bazen ölmek tek çare gibi görünüyor.

Adam öteki dünyaya gidip geri dönmüş, helal. &

Ülkede bir çok kişi bu durumda mesela bende çalışmıyorum hatta gelirim yok çünki şuan çalışırsan sadece patronunun çarkını döndürürsün. sanada 60 yaşına gelirsen bir emeklilik kalır ondada şehir dışına bile gidemezsin bırak gezmeyi.. O yüzden çalışıp sisteme su taşımaya gerek yok. Zaten gidişat iyice kötüleşti her yerde hile hurda kalitesizlik ve işle alakası olmayan insanlarla doldu. Sistemin çöküşü yakın. O yüzden keyfinize bakın dostlar. Alın bilgisayarınızı yükleyin oyununuzu devam ke

Halen delirmedim. Dizi film kitap çizgi roman'la geçiyor günlerim. Yine antidepresana başladım bir de.

umudu kesmemek lazım anlaşılan..

hangi bölüm