Arkadaşlar, birkaç gündür uzun hikaye yazma fikri dolanıyor kafamda. Olay örgüsü şöyle başlıyor: Fay hattının üzerinde olan Mersin'de deprem olmuştur ve Akkuyu Nükleer Santralinde korunmakta olan atıklar çevreye saçılmıştır. Olayın üstü ilk başta kapatılmaya çalışılsa da, insanlar sosyal medya sayesinde kent meydanlarında eylem ve protestolara başlamıştır. Nihayetinde bir NTV muhabiri, özel izin ve radyasyon koruyucu ile canlı yayında nükleer santrale vardığı esnada, santralin halihazırda problemli olan temeli (https://www.haberturk.com/son-dakika-nukleer-santral-temelinde-catlak-2452726-ekonomi) çökmüş ve tüm Türkiye bu hazin olayın şahidi olmuştur. Muhabir, kameraman, NTV ekibi ve olay yerini inceleyen ekipten xx kişi hayatını kaybetmiş, cesetler radyoaktif tehlike sebebiyle -ağır yaralanan 3 kişi ile beraber- yakılmıştır. Asıl gelişmeler, mecradaki insanların yakıldığını gören ve radyasyon bulaşmış bir yerlinin kaçıp etrafında radyasyon yaymasıyla başlar. Fakat bu radyasyon, bilinenin aksine çok hızlı ve değişik bir etki gösterir... Zombiye, zebaniye dönüşme olayı çok klişe. Değişimin psikolojik olmasını istiyorum ama bulamıyorum. Sizce nasıl bir şey olabilir?