herkes bir şeyleri uzaktan izleyerek, metin okuyarak ve dinleyerek anlamaya çalışıyor. olgular kendini dışarıdan izleyene değil içeriden yaşayana açımlanır. bu zamanın insanı kendi hayatı üzerine o kadar titriyor ki, en ufak adımı atarken günlerce ince eleyip dokumak zorunda hissediyor. din öyle uzaktan ürkek ürkek bakarak, meal okuyarak anlayabileceğiniz bir şey değil. iman eder etmez tüm malını fakirlere dağıtan, hiç düşünmeden müşriklere atılıp canını veren sahabelerin dinidir bu. neyse ki Allah müslümanların hepsine bu yükü yüklememiştir. Allah'a teslim olun. sizin kafa tuttuğunuz zat sizin gibi ölümlü bir insan değil. melek değil, cin değil. kendisine karşı büyüklenip zalimlerden olduğunuz zat: yerlerin ve göklerin sahibi, gaybın anahtarlarını elinde bulunduran, dünyanın ve din gününün sahibi yüce Allah'tır! "O'nun hiçbir ortağı yoktur. Ben bununla emrolundum ve ben şirki terk ederek tevhidle Allah'a yönelen kulların ilkiyim." (6/En'am, 163) Hani Rabbin Ademoğullarının sırtlarından zürriyetlerini almış ve onları kendilerine şahit tutarak: "Ben sizin Rabbiniz değil miyim?" demişti. Demişlerdi ki: "Evet! Şahit olduk." Kıyamet Günü: "Biz bundan habersizdik." dememeniz içindir. (7/A'raf, 172)