Ben 6 yıldır belirti gösteriyorum awk kimsenin de yardim ettigi yok :)

ordu :)

öncelikle şunu hiç unutma: potansiyel problemlerin çözümlerini aramakla uğraşma. bu böyle olursa şu şöyle olur ama o öyle olunca ben ne yaparım? en başında ortada bir sıkıntı yoktu ve çözmen gereken bir durum da yoktu. dert yokken dert aldın başına hemde var olmayan bir dert.

Karadeniz derken çorum tokat bayburt falanda mı yaşıyorsun? Sinop ve sonrası kıyı şeridi full sarışın

Ailemden de hayır yok anlamında yazdım Arkadaşlık bir yalandır sadece çıkarlar vardır Bunu zorda kaldığım gün anladım

evet. içimi dökmem gerekiyor artık yoksa delirmek üzereyim. umarım bu güzel pazar gecesinde içinizi karartmam. yaşım 17, karadeniz bölgesinde bir şehirde taşrada yaşıyorum. seneye hayatımı belirleyecek sınava gireceğim ama ben ne yapmam gerektiği konusunda en ufak fikir sahibi değilim. ne yapacağımı bilmiyorum. yetkin olduğum alanda iş bulamayacağıma adım kadar eminim. kendimi geliştirmek için dil öğrenmeye yelteniyorum en fazla 10 dk dayanabiliyorum. kendimde önümdeki engelleri aşabilmek için her hangi bir güç bulamıyorum. \"ailem beni anlamıyoo yaaağh\" triplerine girmek istemiyorum ama gerçekten ailemden farklı bir kişiliğim var. konuşabilecek kimsem yok. neden buraya yazdığımı da bilmiyorum. herkese iyi geceler dilerim. edit: bu koyduğumun depresyonu iki hafta sürüyormuş ben yaklaşık bir aydır majör depresyon belirtisi gösteriyorum. neden olabilir?

teşekkürler umarım 4-5 sene sonra bu konuya güzel bir güncelleme yaparım.

Bu arkadaslarin fedakarlik yapar mi?

20 yaşindayim adapte olamadim

haklısınız ergenlik döneminde yön göstermesi gereken kişiler önemli sanırım umarım kendi yolumu kendim bulabilirim teşekkürler. udemy'den kurs satın alıp yarım bırakmıştık teşekkürler :)

Yapabilirler belki bilemiyorum hocam. En azından sıkıntılı olduğum zaman destek olurlar. Bazıları var adamın her işine yardım ediyorum. En ufak bir işim düştüğünde türlü türlü bahaneler uyduruyorlar. Artık bu insanlara tahammülüm kalmadı.

Benim de 17de başladı umarım iyilesirsin

udemy.com var faydalanabilirsin. sanırım ücretsiz eğitimler var. depresyonun çok sebepleri var, kritik dönem yaşantıları aşağılanma duygusu öğrenilmiş çaresizlikler ve en önemlisi de bilinçaltına kayıtlanan ödül, ceza, koşullanma davranışları gibi süreçler. ama mild septomları olan kısa süreli depresyonlarda bu durum daha atlatılabilir oluyor. sosyal canlılarız, cinsel ve sosyal ihtiyaçlarımız var. buna benzer dürtülerimiz standart şekilde işleyemediğinde vb. sebepler olunca bazen kendimiz bile fark edemiyoruz. toplumun da bu konuda rolü çok büyük çünkü aslında akıl sağlığı normal işlemesi zorlaştı. senin yolunun önüne ışık tutacak yönünü tayin etmende yanında olacak birileri de olmadı, rol model baba gibi. ya da bilinç kazandırabilecek kişiler. bu yaşta çok önemli. umarım birgün bunları dikkate alabileceğin şartlara sahip olursun

hangi karadenizmiş o burada öyle şeyler yok pek

Arkadaşın değilmiş hocam onlar. Kendimden biliyorum birçok arkadaşım için fedakarlık yaptım hayatta. Onlar benim için yapmadılar. Bende onları sildim. Hikaye bitti. Yeni arkadaşlarla hayatıma devam ediyorum.

belki de o yüzden geçmiyordur knk :/

Kimse neden yardım etsin hocam? ailen kadar yakın insanlar sana yardım eder geri kalanların umurunda olmazsın. Birde iyi kalpli insanlar seni hiç tanımasa bile yardım edebilir ama bunlarda azaldı iyice. Yinede kimseyi neden yardım etmiyorsun diye suçlayamazsın. Çünkü kimse yardım etmek zorunda değil. Hepimiz sorunlarımızla baş başayız. Kendi sorunlarımızı kendimizin çözmesi gerek. Başkaları yardımcı olabilir ama buna bel bağlayamayız. Çocuktan yanlış yetiştiriliyoruz. Ailelerimiz zamanında sorumluluk sahibi olmayı, sıkıntılarla başa çıkmayı, stresle başa çıkmayı öğretmiyor. Onun yerine ödevimizi annemiz yapıyor. Her şeye yardım etmeye çalışıyorlar. Yemek yemiyoruz diye her dediğimizi yapacak hale geliyorlar. Sonuç olarak bizde buna alışıyoruz ve en ufak bir sıkıntıda yerin dibine giriyoruz başa çıkacak gücü kendimizde bulamıyoruz.

Gerçi orduda giresunda pek sarışın olmuyor doğrudur

adapte olmaya bak o zaman, yoksa bertaraf olursun :) hayat güçsüze acımaz

o yaşlar tam kişiliğinin oturmaya başladığı kritik yaşlar. benim de 17. yaşım bok gibi geçmişti.. sınav stresini de bilirim. şimdi 22 yim ve sana 5 yıl sonrasından sana mesaj getiriyorum.. adapte olacaksın ve tüm zorluklar normalleşecek. biraz daha dayan

Kardeşim dh'nin ortamı çok iç açıcı değil, burdaki adamlar depresyondan çıkarmaz daha çok depresyona sokar seni. Senin prof yardım alman lazım, doktora gitmeyi düşündün mü? Şu anda korona var tabi ama eğer ondan gitmiyorsan normale döndüğümüzde kesinlikle aksatma.

masaja git iyi gelir

Hocam daha yaşın genç. Bu dönemlerde boşlukta hissediyor olman aslında sende bir cevher olduğunu gösterir. Eğer azim edersen başarılı bir insan olursun. Azim etmezsen ne olacağın belli zaten. Kendini de hiçbir şekilde suçlu hissetme. Nasıl hissediyorsan öyle yaşa. Ama içinden ders çalışmak geliyorsa ve sen buna rağmen eğlenceli diye bilgisayar oynuyorsan orada bir sıkıntı var.