Eskiden çok iyi sandığım arkadaşlarım vardı, hep beraber takılırdık. Birçoğu için sayısız iyilik yaptım diyebilirim. Ama gelin görün ki hepsi yavaş yavaş benden koptu veya gevşedi. Bunun en büyük sebebi olarak maddiyat ve ortamı görüyorum. Kız ortamım veya arabam olmadığı için bu ortam yavaşça gevşemeye başlamıştı şimdi de haftada en fazla 1 defa görüşebiliyoruz. Açıkçası bu durum beni üzmüyor ama insanlara olan güven duygumu iyice düşürüyor. Biz kimseye arkadaş, dost diyemeyecek miyiz? Şuan birçoğu kızlı ortamlara girmek için taklalar atıyor, arabası olanların dibinden ayrılmıyorlar... Ayıp, yazık