Hayır anlamıyorum adamın beni gram taktığı yok bu hayatta. Kıdemli başçavuş deniz astsubayı kendisi. Bu hayatta bir halt olamayacağım bari free meslek olan askerliği tercih edeyim demiş herhalde ben buradan bunu anlıyorum. Herif dışarıdan bi eve geliyor sanırsın padişah teşrif ediyor. Zile basıyor açıyorum kapıyı çekil ulan önümden diyip omzumdan tutuyor beni yana doğru savuruyor, bunu yapıyor çoğu zaman, yani o gün mutlu olsa bile. Ben bu adamı bu hayatta bir kere bile doya doya gülerken hatırlamıyorum ve mutlu olduğu bir anı yok. Anca kahveye gitsin arkadaşlarıyla okey falan oynasın ganyana gitsin at yarışı oynasın, kısacası kumarla bayağı bi iç içe. Adamın evle karısıyla çocuğuyla bir derdi yok yani hayat ona güzel. Ben buraya bunları yazacağım aklıma gelmezdi ama yazıyorum işte gözlerim dola dola. Sırf bu benim babam olacak adam yüzünden ben intihar etmeyi düşündüm. Zaman zaman rabbime seslenirim; \"eyy yüce rabbim neden benim böyle bir babam var, ben ne yaptım sana da böyle bir babaya layık gördün beni?\" derim. Neden böyle bir babam olduğunu sorguluyorum evde bilgisayar sandalyesinde oturup sürekli. Annem desen ilkokul mezunu kendine bir şey katamamış bu hayatta eğitim anlamında ama onu dünyalara değişmem çoook seviyorum onun ayaklarını bile yıkarım istese, sırtımda taşırım ayakları tutmasa o derece. Ama gel gör ki bu babam olacak dünyadan, imandan, ailesinden nasibini alamamış bir hıyartonun teki hayatımın en güzel en deli dolu yaşlarımda beni intihar etmeye surüklüyor hareketleriyle ve bana yaptıklarıyla. Resmen onun yüzünden ben bu hayattan soğudum ya olmaz olsun böyle baba der, odama kapanıp sessiz sessiz ağlarım çoğu zaman. Ulan diyorum bazen böyle bir babam olacağına hiç olmadaydı, ben annemin karnındayken geberseydi diyorum keşke hiç tanımasaydım görmeseydim bir fotoğrafını bile. Ama var işte varr böyle bir baban senin diyorum sonra aynanın karşısına geçip kendime. Adam geçiyo odasına 96 ekran tüplü televizyonunu açıyo abi gece 3'lere belki bilemedin 4'lere kadar orada oturuyor, uyukluyor ara ara horluyor da, bazen biz annemle diğer odada otururken anneme seslenip \"hanım su getir de bi içelim içimiz yandı\" diyor. Canım annem sen otur ben götürürüm diyorum ve istemeyerek de olsa o küstah herife suyunu bile ben götürüyorum. Ya ben böyle bir insan evladı daha önce hiç bir yerde görmedim. Bu nasıl bir şey böyle ve neden benim başıma gelir ki diye ahlanıyorum içimden sürekli. O suyu ona götürürken bir gün bir yerden öldürücü özelliği olan, suyun içinde eriyebilen çok güçlü bir zehir alıp koymak geçiyor ama dönüp anneciğime bakıyorum o üzülür belki böyle bir şey yaparsam diyip tövbe edip vazgeçiyorum her aklıma geldiğinde böyle bir düşünce. Sonuçta annemin hayat arkadaşı. Ben kafayı yemek üzereyim arkadaşlar. Lütfen bir yol gösterin bu yazıyı diğer forumlarda da yazıcam ama kopyalayarak değil her seferinde içimden ne dökülürse onu yazacağım. Onun yüzünden üniversiteye de gidemedim bu arada. Ben kendimi bu dünyadaki en değersiz en aşağılık biri olarak görüyorum böyle bir hayvanın çocuğu olduğum için. Bana etmediği kötü muamele, etmediği küfür kalmadı. Adamın bir dediğini iki etmiyorum ama gene de yaranamıyorum. Bir yerden ip ayarlamaya başlasam mı?? Çözümü yok gibi çünkü bu işin.