\"Şimdi daha az acı çekme, bunun "kabul edilebilir" bir acı seviyesi olduğu anlamına gelmez, çünkü doğan kişi bu şartları kabul etmediği için hiçbir acı kabul edilemez ve koşullar kötüleşirse acı artabilir . Hatta insanların borç, düşük ücretler, yeni-sömürgecilik, yetersiz/kötü niyetli liderlik, sivil özgürlüklerin çözülmesi, devlet gözetimi ve kontrolü, hızla artan yaşam maliyetleri gibi farklı şekillerde aynı miktarda veya hatta daha fazla acı çektiğini iddia ediyorum. konut, sivil huzursuzluk, finansal istikrar eksikliği, kurumsal sorumluluk eksikliği, ekonomik kargaşa, çevresel bozulma, 9-5 iş bulma ve işte tutunmanın genel stresi ve monotonluğu vb. illaha Küresel bir savaş veya soykırım olması gerekmez, kitlesel ıstırabın meydana gelmesi için, bunların hepsi yine de olabilir ve bunlar kitlesel ıstıraptır. İşlerin daha iyiye gideceğinin garantisi yok ve bu çocuklarımızı almaya zorlamamız gereken bir risk değil. O zamana kadar yaşanacak acılar ve gerçekleşse bile oraya ulaşmak için verilen mücadeleden bahsetmiyorum bile. İyimserliğin kendisinde yanlış bir şey olmasa da, bu felsefeyi, şu anda zararlı olan koşulların kendiliğinden düzeleceği ve bunun yerine tam tersi olabileceği iddiasıyla üremeyi haklı çıkarmak için uygulamamalısınız.\"