yaş 27 ye gidiyor. Yaklaşık 5 6 sene çok fazla asosyal takıldım öyle bir hal aldıki markete gitmek bile zor geliyordu sonra askere gittim. Askerde o kadar insan içinde biraz biraz toparlamaya başladım ve kendi hayatımı düzene sokmaya karar verdim.2 3 aydır iş arıyordum ve sonunda buldum. Yaptığımız iş güzel 5 gün 12 saat 2 cumartesi pazar tatili var karışanı edeni olmaması kolay iş olması gibi artılarıda var. Ama iş yerindeki eski çalışanlar bizim gruba dahil olanlar çok fazla geliyor üstüme. Yapım gereği kimseyi kırmam her zaman iyi niyetli saygılı samimi bir şekilde konuşur muhabbet ederim. Ama bazı insanlar bu iyi niyeti kullanmaya başlıyor beni ezikliyor. Fazla işde çalışmadığım için bende odaklanma dikkatsizlik ve bazende beceriksizlik gibi durumlar oluşuyor insanlarda beni salak yerine koyuyor. Dalga geçiyorlar. Bazen saldırasım geliyor böylelerine ama yapamam bunu çünkü kendimi düzene sokmam şart. Bu insanlarla nasıl anlaşacağım ki ben açıkcası anlaşmak dahi istemiyorum ama 12 saat ben bunların suratını görüyorum. Öyle rahat konuşuyorlar insanı kötülüyolar ki çalışma motivasyonum çalışma hevesim hepsi gidiyor. Ağzım tutuluyor konuşamıyorum onların anladığı dilden cevap verecek kapasitede bir insan olmamam beni üzüyor. Tek sıkıntı bu değil. Hayatta olan hiç birşey umrumda olmuyor zevksizim keyifsizim bir hobim yok. Teknolojiye ayak uyduramıyorum İnsanlar gibi egolu olamıyorum. Sosyal medya kullanmıyorum kız arkadaşım yok tipim yerinde üstelik boy pos var. Ama yetmiyor işte çok eksiğim nasıl yapacağım. İlk maaşımı aldım bu hafta sevdiğim bir dostumla baya içtik kafaları dağıttık. Ama yetmiyor sadece bu yanlızlık canımı iycene sıkmaya başladı kendimi geliştirmem lazım ama vaktimde yok artık çalışmaya başlayınca kalmadı pek.