Bu insanlar, hayatları boyunca bir kez olsun kitap okumuş insanlar değil, hayatları boyunca bir kez olsun sorgulamış insanlar değil. Hiçbiri eğitimli insanlar değil. Yönlendirilmeye açık, kandırılmaya mahkum insanlar bunlar. Ve bu kişiler oy kullanıp eğitimli, idealleri ve hedefleri olan gencecik insanların hayatlarına kastediyorlar. Kim olursa olsun, hangi ideolojiyi, hangi partiyi veya hangi takımı bu derecede partizan ve radikal savunan aptaldır. Bugün bu fanatikliğin hangi siyasi isim üzerinde fazla olduğunu herkes biliyor . Hayat ve gençlik bir kez geliyor, suçu her ne kadar kendimde de arasam bu durum beni haklı çıkarıyor. Kendimde nasıl suç bulayım? Eğitimli, nispeten bilgi sahibi, okuyan, araştıran, yazan biriyim. Birçok konuda araştırmalarım vardır, ümitsizliğe kapıldığım bir günde gittiğim psikiyatrist, bana şöyle söyledi: "Bunları neden biliyorsun? Belli ki çok okuyan birisin, artık kitap okuma!" Bunları söylemekteki gayem ne kendimi övmek, ne de bunu teşhir etmek. Ben bir işsiz bireyim, yola çıkmak için cebimde param yok. A101, Bim gibi insan hayatını sömüren, tabiri caizse çalışanı sindiren yerlerde çalışın diyecek olanlara peşinen cevap vereyim: Bu tarz yerlerde çalıştığımız için bu şartlar sunuluyor bize, bize layık görülen bu durumu kabul ettiğimiz için nitelikli insanlar işsiz. Yaşlı ana babalarımızın mantığından kurtulun artık. Açın bir Paul Lafargue'ın Tembellik Hakkı kitabını okuyun rica ediyorum. Bizim hayatımız, aptalların ağzından çıkan bir iki sözle daha da vahim bir hal alıyor. Utanıyorum sadece. İşsiz, parasız, ümitsiz, isteksiz, ruhen yorgun bir insan olup çıktım. Bugüne getiren herkese hakkımı haram ediyorum.