Hepimizin hayata tutunmak için kullandığı sığınağı hayal mağarası. Hayaller insanın bir sonraki güne neşe ile ümit ile uyanmasını sağlar. Beğendiği arabyı almak için afedersiniz köle gibi geç saatlere aldanmamadan üç kuruş para için çalışır insan. Ama onu o iğrenç işte çalıştıracak tek bir gaye vardır. O da düşlerini süsleyen arabayı almak. Peki ya arabayı aldıktan sonra ne olacak. Ondan sonrada bir sonraki hayal devreye girecek. Belki bir ev, belki beğendiği bir kız, belkide beğendiği bir başka araba. İnsanın hayatı hep böyle geçer. İnsanın hayata tutunma sebebi kurduğu ve peşinden koştuğu hayalleridir. Ancak bazılarımız var ki onlar hayal işinde baya bir yanlış yapıyorlar. Örneğin maddi açıdan kısıtlı bir ailede büyüyen bir gencin eğlenmek istiyorum, şu güzel mekana gitmek istiyorum, yurt dışını gezmek istiyorum demesi gibi. Ama bilmiyor ki bu kurduğu hayaller o yaşında o maddi durum ile imkansıza yakın. Sonuç olarak kurulan hayaller yerini derin bir üzüntüye ve acıya bırakır. İşte bu yüzden sınırsızca ve özgürce düş kurabilme yetisine sahip insan, hayal kırıkları ile sınırlandırılmıştır. Ama hala hayal kurmasını isteyen ve ona acı çektiren bir iblis vardır. O da umuttur. Boşuna dememişler umut insana plastik çiçeği bile sulatır diye. Bunu yazan ben bile her şeyin farkında gibi gözüküyorum ama kesinlikle değilim. Bende hala hayal kuruyorum, haddimi bilmiyorum ve sıkça üzülüyorum. Bu da hayatn değişmeyen gerçeklerinden bir kaçı. Kolay gelsin...