malum durumda olan varmı acaba. kendimi sürekli değersiz gereksiz biri gibi hissediyorum. yaşım 19. hep başkalarına imreniyorum. pısırığım. sizdede böyle bişey varmı neler yapabilirim.?

Boşver, sen de kompleksli ol. Napalım.

para filan değil hocam bu iş. potansiyel yok bende

hep ailemin baskıcı otoriter bir şekilde yetiştirmesinddn dolayı kişiliğimi bulamadım/bulamıyorum hocam

Ben de sosyal fobi ve özgüven sorunu var. Çözümü fanusunu kırıp başkalarındaki özendiğin hayatı yaşamak. Öncelikle teşhis olayını hallet. Bu pısırıklığın bin türlü hali var. Aşağılık kompleksi, sosyal fobi, anti sosyallik, özgüvensizlik falan. Eğer toplumda kendini savunamıyorsan, para üstünü isteyemiyorsan, minibüsten inerken söyleyemiyorsan sflisin büyük ihtimal. Bu çok kötü çünkü %100 tam çözümü yok bunun. Özgüven için spor tavsiye ediliyor denedim kendimi biraz daha iyi hissettim. Minibüsten inmeyi başarmıştım mesela. İlaç almamaya bak. Haluk Tatar'ın videoları var bununla alakalı izle onları. Bir de sakın mücadeleyi bırakma. Sorun varsa cevaplayabilirim.

en çokta şu dediğinize katılıyorum hocam 'kendini adammı sanıyorsun' banada çoğu zaman bu tarzda laflar ediyorlar ve ayarlarını verip oturtuyorum genelde. mesela sofrada pilav olsun. bilirsin yer sofralarında ortaya bi çanağa pilav konur herkes ortak yer ben bundan nefret ederim ben kendim ayrı tabakta yerim. öyle yapınca sen bizi tiksiniyormusun sen bizi beğenmiyormusun konuyla ne ilgisi var ya. herkesin ayrı tabakta yemesi gerekir bu normal bir durum bende siz yobazsınız diyip ağızlarının paylarını veriyorum

paranın parayı çektiği gibi mutluluk da mutluluğu çekiyo bi şekilde start al ve umutlu ol herkesten önce sen kendini sev. yaşamaya devam henüz 19 yahu

Aşağılık kompleksi varsa kendin aşağıda, değersiz hissedip dışavurumda kendini insanlara, topluma karşı öyle olmadığını ispat etmeye çalışman gerekiyor. Bir arkadaşımda var o kompleks. O arkadaşımla ben aynı sosyokültürel, maddi aileden geliyoruz. Yani ayda 500 - 600 TL ile geçinmeye çalışan öğrenciyiz. Çok zengin arkadaşlarımızın yanına gidince kendisinin de onlar gibi olduğunu ima ediyor, beni beğenmemeye başlıyor laf sokuyor. Halbuki gerçekten zengin arkadaşlarım bana o tür hareketten hiç bulunmuyor.

Bende öyle yetiştiğimi düşünüyorum hocam, gerçekten çok zor bir durum. Hele arkadaşlarımın maddi olarak benden katbekat üstün olması bunu pekiştiriyor. Ya düşük seviyeli insanlarla muhattap olacaksın ya da çok çalışman, başarılı olman, ek olarak para kazanmak zorundasın. Özgüven dediğimiz illet böyle oluşuyor. Evde otura otura anca dua ederek, aile laflarını dinleyerek bi halt olduğu yok. Diyip duruyorlar bizi beğenmiyon, lafımızı beğenmiyon, okudun diye kendini adam sanıyorsun diye... Artık işlemiyor o sözler he diyip geçiyorum. Öyle yani kanka zayıf olduk biz, yaşayabilmek için çok fazla çalışmamız lazım. Para kazanmamız, kızları etkileyebilmemiz, insanların ne dediğini umursamamız gerekiyor. Değişimi hemen yaşamaya başlamazsak da her şey çok daha kötüye gidiyor. Yıkıklık, eziklik psikopatlığa gidiyor. Bunların nedenini de dünyanın küçülmesine bağlıyorum. İnsanlar aradı iletişim bu kadar yoğun olmasa yaşadıklarımızın binde birini yaşayarak atlatabilirdik. Çok yazdım yaaa