Hiç uyumadığım bir gecenin ardından bambaşka birine dönüştüğüm bir gündü. Arkadaşlarla konuşurken sürekli şaka yapma isteği, garip bir şekilde iyi hissetme geldi. Şöyleymiş ki uyumadığınız zaman beyin vücudun uyanık ve dikkatli kalması için dopamin ve adrenalin salınımını arttırıyormuş. Yani vücut bildiğiniz size uyarıcı hazırlıyor ve iyi hissettiriyor. Kendime inanamadım nasıl iyi ve rahat hissediyorum diye, kelimeler ağzımdan akıyordu. Limitless filmine benzer bir durumdu. Normalde ağzından bir kelime çıkmayan ben, sürekli felsefe yapıyor ve bir şekilde bunu karşı tarafa komik bir yolla aktarmayı başarıyordum. Hepsi beyin kimyamdaki değişikliğin getirdiği dikkat ve farkındalık sayesindeydi. Bu yine şunu fark etmemi sağladı, tüm bu depresyon ve isteksizlik, özünde beyin kimyasındaki dengesizlik ile ilgili. Her şey bununla ilgili. Ve bu her zaman kontrol edebildiğiniz bir şey değil. Çoğu zaman salınımı çevrenin gerektirdiği şartlarla ilgili. Çünkü sonuç olarak beynim uyumadığım için kendini buna göre ayarladı. \"Bu uyumadıysa vardır bir bildiği\" diye beni uyanık tutmak için dopamin salınımını arttırdı. Yani her şey çevre aslında. Kaygı aslında. Konforlu olmak mutlu etmiyor o yüzden.