İlkokuldayken belki tipimden belki de yabancı oluşumdan dolayı çok fazla sınıf ortamına arkadaş çevresine girmezdim. Genelde sert davranıp dışladıklarına şahit olmuştum. Hatta bazı çocuklar büyüklerinden gördükleri \"dayılanma\" hareketlerinin pratiğini yapmak için beni seçiyorlardı. \"Akıllı ol oluum, bak hele, döverim seni\" falan filan. Bazen çocuk 1-2 vurup üstünlük taslamaya vs. çalışıyordu. Elbette bunlar çocuk, çok kınamamak lazım çünkü büyüklerinden gördükleri o. Çocuklar ne görürse onu taklit ederler. Onlar da bana karşı bunu yapmayı ve büyük hissetmeyi hedefliyorlardı. Ama burada akran zorbalığına maruz kalan kişi ben olup travma yaşayacaktım. Ben ise bana vurmaya ve dövmeye kalkan çocuklara son ana kadar sabredip bir tepki vermemeye çalışıyordum. Bazen 1-2 kere vurmalarına, itip kakmalarına müsaade ediyordum ama sonrasında hiç beklemedikleri anda BAAAAM diye karınlarına bir tane yumruğu geçiriyordum. Karnına yediği tek yumruk ile içi geçen çocuk başta nefes almakta zorlanıyor, hissettiği dayanılmaz acıyla bayılacak gibi oluyordu. Önce karnını tutarken yere doğru kusacak gibi eğiliyor sonra çömelmeye başlıyor ve için için ağlıyordu. Aslında ağlamak ile sancı çekmek arasında bir konumda kendini buluyordu. Ben ise şaşkınlıkla bu manzarayı seyrediyor adeta bir laboratuvar ortamındaki bilim insanı gibi insanda meydana gelen değişmeleri gözlemliyordum. Ben orada sessizce hiçbir tepki vermeden gözlemimi sürdürürken başka çocuklar geliyor yumruk yiyen çocuğun kolundan tutup kaldırmaya çalışıyor ve bana \"Ne yaptın sen, başın belaya girdi vs.\" tarzında sözler sarf ediyorlardı. Bu sözleri duyduktan sonra durumun vahametini anlıyor ve telaş içerisine giriyordum. Onlar bana vururken kimse birşey demiyor, kimse beni sallamıyor ama ben kendimi savunmak amacıyla bir kere vurunca SUÇLU OLUYORDUM. Onlar bana zorbalık yapıyor ama ben bir kereliğine kalem saplayınca suçlu oluyordum. Onlar bana istediğini söyleyip duruyor ben bir kere koluna demirle vurup morartınca suçlu oluyordum. Çocukluğum hep böyle travmalar ile geçti. Kendimi savunurken bile hep suçlu oldum. Hep zorbalık gördüm ve sonunda içime kapandım. Artık karşılık vermeyi de bıraktım başıma bela almamak için