Dayak, küfür yiyerek anladımız insanlık testi yaptığımız günlerde etrafa bakıp bu adaletsizliğe, insanlığa bakıp insan kim diye baktım o sırada kanlar akıyor burnumda beni döven insan denilen canlı yukarda izleyen Allah ve onun adaleti bakıyorum herkes mutlu benim sokağa dökülen kanlarım sanki bir payloçodan dökülen süs partikülleri idi. Şansıma hayatımda ilk defa insan gördüm ama içi dolu bir insan. Hemşire idi geldiki etrafa dediki siz ne biçim insansınız. Sonra benim kanayam burnuma peçete bastı sanki ol geçecek dedi baya ağladım. Ailem, arkadaşlarım yardım etmeyip başkası ediyordu. Bir yandanda izliyenlerde katılacak diye düşünüyorumdum O gün sevinmedim aksine üzüldüm çünkü Allah yüzünden mi bu acı yoksa Allah'ın insanlara vermediği insan olmama güdüsü mü bilemedim.