öncelikle cümleten selamın aleyküm. nerden başlasam bilemedim yaş 20 üniversitede ziraat müh okuyorum 1. sınıf buraya gelene kadar cok sıkıntı sorun yaşadım istediğim yerde de değilim hatta hiç memnun değilim neyse. orta okula kadar zeki ve çalışkan birisiydim okul hayatım boyunca hep başarılı oldum. ama bu başarı sadece benım basarımdı ailemden cevremden bir gün destek almadım. hep sıkıntılı bi aile hayatım oldu. geceler ağlayarak gündüzlerim ise odama kendımı kapatıp kendı dunyamı yasıyarak geçti. aile ortamını sevgisini yaşamadıgım gibi onların sıkıntılarını kavgalarını şiddetlerini çektim lise sınavına kadar kendimi kandırıyodum ben başarıcam onlar pişman olucak gün gelecek dizlerime çökecekler kimsenin yüzüne bakmıyıcam diyerek o zamanki akıl işte çalıştım 492 puanla şehrimdeki fen lisesine gidemedim 493 le alıyodu bi altındaki anadolu lisesine gittim orda benım butun umudum hevesim kırılmıştı istediğimi elde edemeyince neyse gittik okula aile sıkıntıları devam ediyo evde uyumayyorum okulda arka sırada dertlerimle kafada kulaklık dersleri umursamayıp uyuyarak günleri geçirdik. ben o zmanlara kadar hiç düşünemezdim başarısızlıgı kendımde gormezdim kendime güvenim sonsuzdu. boşanma davası vs derken sıkıntılar gittikçe arttı kavgalar yumruklar gürültüler cok kafaya taktıım bu sorunları kendimi hayattan soyutladım lise hayatım boyle gectı tabiki başaramadık benden daha kotu durumda olan arkadaslarım hepsı cok iyii yerlere gittiler bense kimsenin beklemediği şekilde 400k sıralamada mezuna kaldım ve mezun senesinde gene bu sıkıntılı ortamda çalışıcak ortam alıcak kitap parası olmadan bi şekil mezun sennesinde çalışmadan ziraat a sırf cevremden uzaklasmak kendı ayaklarımda sesiz bi yola cıkmak için yazdım ve suan okuyorum mutlu degılım sevmıyorum olmak istediğim ve kendıme yakıstırabildiğim bi konumda değilim buna rağmen kendımdende hayatımdan da en ufak bi beklentım yok ne bi ailem var nede bi sıkıntıya dustugumda sırtımı yaslayanileceğim bi sevdiğim bana değer veren kız arkadasım cok oldu o manada degıl manevi olarak ailenden yakınından birisi. ne yapmam veya ne yapıcagıma dair en ufakk bi beklentim fikrim yok sadece zaman olduruyorum ne kadar sıkıntılı ortamımdan uzaklasmayı bırakmış olsamda yaşattıklsrı peşimi bırakmıyor kısacası hayatım sikildi ve ben hiçbirşey yapamadıım