Son zamanlar da daha çok düşünür oldum. Yaşım 19 şimdi bana zaten küçüksün falan demeyin lütfen. Tamam belki size göre çok çok küçük olabilirim ama çocukluğumu özlüyorum annem ile babamın ellerinden tutarak gezmeyi, onlarla hiçbir kaygı düşünmeden yatmayı özlüyorum. Yaşım çok hızlı ilerlemeye başladı sanki 18 olmayı bekliyordum 18 oldum sonra 19 oldum üzerinden de 2 ay geçti zaman çok hızlı geçiyor sanki sakalım falan yok hala biraz çocuksuyum ama günün birin de Allah ömür verirse büyüyeceğim suanki masumluğumdan eser kalmayacak. Allah'a şükür annem babam hayatta Allah uzun ömür versin. Onlar gözümün önünde yaşlanıyor bunları düşünmekten buna depresyon deniyorsa ağır depresyondayım abilerim yaşı büyük olanlar bu normal mi? Bir zamanlar siz de bu dönemden geçtiniz mi? Şuan bile küçüklüğünüzü düşünüp duygulaniyor musunuz?