Edit arkadaşlar...

Başınız sağ olsun hocam, allah rahmet eylesin babanıza. Yaşarken bazı şeylerin değerini bilmiyoruz maalesef, hayatın acelesinde sevdiklerimizle vakit geçirmeyi unutuyoruz, siz de tam babanıza kavuşmuşken onu kaybetmişsiniz, çok üzüldüm gerçekten. Rabbim bir taraftan can alırken bir taraftan da can veriyor, allah analı babalı büyütsün.

Amin kardeşim inşallah çok sağol

9 sene evvel babama akciğer kanseri teşhis konulmuştu 8 cm lik nodül metastas yapmamıştı ve operasyonla alınabilirdi başka hiçbir yer kabul etmezdi de tanıdık cerrah olunca operasyon için sıra bile beklemeden hemen yatış yaptılar ancak babam hastaneden kaçmış kimseye haber vermeden harem otogara köye dönmek için gitmiş ancak vasıta bulamayınca kış ortası mecburen beni aramıştı gidip almam için durumu öğrenince sinirlendim işim var gelemem enişte sana yakın onu ara o seni alsın deyip kapattım sonrasında eve güç bela dönmüş ama ben bir daha konuşmadım çünkü o kadar uğraşmama ve hastaneye yatış yaptırmama rağmen kaçmıştı bir hafta kadar sonra iş yerimde öğlen vakti üzerime müthiş bir ağırlık çöktü ilk defa müdürden eve gidip uyumak için izin istedim o da verdi evde uyumaya çalışırken ablam aradı babam kalp krizi geçirmiş telaşlı bir şekilde gelip hastaneye götürmemi istedi 112 yi ara ben uyuyom deyip yüzüne kapattım 2 saat sonra enişte aradı baban acil serviste gelip görmen iyi olur dedi 3 gün komada yaşattıktan sonra fişini çektiler

Sakın yanlış anlamayın sadece soruyorum. Vicdan azabı çekiyor musunuz? Sizi yargılamıyorum. Belki o an öyle gerekmiştir.

1985 temmuzunda artvinde dünyaya geldim. Babam 3 yaşımdayken hayat şartları nedeniyle gurbete gitti, Ara sıra geliyordu fakat 3 gün 5 gün kalıp hemen geri dönüyordu. Ürdün, arabistan, libya derken tam 15 senesini gurbette bizim için harcadı. Kazandığı tüm parayı harçlığını ayırıp anneme yollardı. Arada geldiği dönemlerde zaten ne olduğunu anlamadan, onunla vakit geçiremeden zaman bitmiş gitmiş oluyordu. Annemle beraber yarılığa başkalarının çaylarını topluyor bizde bu taraftan gelir elde etmeye para biriktirmeye çalışıyorduk. Kendimi bildim bileli okul dışında hep çayda bağda bahçede çalıştım, anneme destek olmaya çalıştım. Tek hedef şehir merkezinde bir ev sahibi olmaktı. Annemin ve babamın bütün gayreti çabası bunun içindi. 18 Yaşıma bastığım gün babam gurbetten geri gelmişti. Çok tuhaf bir duygu nasıl yazsam diye cumle kurmaya çalıştım ama yazamıyorum. Derken üniversiteyi kazandım ve ben gittim. Babam eylül başında gurbetten geldi, ben gittim. 2 yıl myo okuduktan sonra evime döndüm derken antalyada cv yolladıgım bir otel çağırdı. Gidiş o gidiş 2005 ten beri antalyadayım. Yıllık izinlerde memlekete gidip annemle babamı görmek dışında onlarla aynı çatı altında uzun bir süre hiç zaman geçirme şansım olmadı. Annem kendimi bildim bileli çalıştı. Sabah 5 te uyanır akşam 9 dedimi yatardı. Kendine ait hiçbir yaşantısı zamanı olmadı. Ömrü boyunca çalıştı herşey artık tamam oldu derken 2009 yılında pekmez yapmak ıcın meyve topladıgı armut ağacından düştü omuriliği kırıldı şu an yürüyemıyor. 2019 eylülünde tam 10 sene olacak allahtan ümit kesilmez ama bu hepimizi derinden etkiledi. Bütün planlar altüst oldu. Gel zaman git zaman 10 seneye yakın bu şekilde yine zaman geçti derken bu ay komple antalyaya taşınma kararı aldılar. Kendilerine giriş katında annemin tekerlekli sandalye ile rahat girip çıkabileceği bir sitede ev tuttum. Benim evime 50 metre yakındalar. İşten çıkınca yanlarına gidiyorum oturuyorum. Tv falan izliyoruz. İzin günlerinde dışarı çıkıp beraber annem için müsait olan mekanlarda oturup beraber vakit geçiriyoruz. Bugun babamla güllük caddesinde uzun uzun yürüdük gerçekten çok tuhaf hissettim sanki babamla ilk defa yürüyormus gibiydim. Yaşlandığını, yorulduğunu ve artık huzur bulmak istediğini daha derinden hissettim.. Haritaya baktığımızda artvine en uzak şehirdeyiz artık. Diyen ne güzel söylemiş.''Şikayet ettiğiniz hayat belkide başkasının hayalidir'' diye. Bunada şükür ediyorum. Hayatımız boyunca çalıştık ve herşey ''tam oldu'' derken herşey tepetaklak oldu. Ama düştüğümüz yerden kalkıp tekrar yaşamaya devam ettik. İşte bir aradayız.34 sene sonra tekrar biraradayız.. EDİT: Arkadaşlar konuyu açtıgımı bile unutmuşum. Güzel dilekleriniz için hepinize sonsuz teşekkür ederim uygulamayı telefondan kaynaklanan bir problemden dolayı telefondan silmiş bu mesajları kaçırmışım maile gelen bildirimlerden haberim oldu. Ekleme yapmak istiyorum. Babamı Kasım 2019 da (Antalya'ya geldikten 2 ay sonra) yakalandığı akciğer kanserinden dolayı 2020 28 şubatta kaybettik. Sessiz ilerlemiş ve Beynine metastaz yapmış. Sol Elinde uyuşma ile belirti gösterdi. Sağ lobda 3 ayrı tümör akciğerden sıçramış. Dönüşü olmayan bir durum... Annemle kardeşimi ayrı bir eve çıkardım. Bu sefer biraz uzak ama araçla 10 dk kadar. Hayat bir şekilde yine devam ediyor. Babamı kaybettikten 5 ay sonra eşim birgün yanıma geldi ve hamile olduğunu söyledi. Yüce Allah birini alıp birini veriyor. Allah kimseyi sevdiklerinden ayırmasın. Arkadaşlar hepinize ve sevdiklerinize sağlıklı uzun ömürler diliyorum.

Allah'tan annenize sabr-ı cemil vermesini dilerim.

Ben de anlamadım adamcağız içini dökmüş bir Allahın kulu da yazmamış

Vay be... 1 yıl sonra da olsa mesajınız daha çok kişiye ulaşmış oldu. Allah hepimize hayırlı ömürler versin inşaAllah. Mücadeleye devam inşaAllah.

Değerli kardeşim... Hepimiz bu mekan ve bu zaman dilimindeki ziyaretçileriz. Sadece buradan geçiyoruz. Amacımız gözlemlemek, öğrenmek, gelişmek, sevmek... Sonra eve gideceğiz. Bu dünya hepimiz için bir sınav. Beni bu ara fazla sınadı malesef. Allah herkese sıhhat versin sevgiler

Başınız sağolsun hocam Allah rahmet eylesin. Doğacak çocuğunuzla birlikte sağlıklı ve mutlu bir yaşam diliyorum size ve ailenize.

Allah rahmet eylesin. Geldik gidiyoruz. Sadece sizden erken gittiler. Hayat uzun değil. Akşamınız güzel olsun.

Başınız sağolsun hocam... :(

çok can çekişmediği için avunuyorum 7 yıl önce vefat eden oğluna kavuştu

Bu güzel konuya neden zamanında hiç cevap yazmadınız vicdansızlar

dh ahalisi olarak adama ayıp etmişiz cevap yazmayarak &