BÖLÜM 1Hayatımda ilk defa birini sevmiştim. Onu. O olmadan geçirdiğim her an bana işkence gibiydi. İkimiz de birbirimizi seviyorduk. Bulmuştuk ruh eşimizi, birbirimizi. BÖLÜM 2Kısa bir tanışma süreci sonunda artık bir şeylerin vaktinin geldiğini düşündüm ve onu kafeye davet ettim. Hemen kabul etti sanki o da bunu bekliyormuş gibi. Buluştuk ve biraz konuştuktan sonra dizlerimin üzerine eğildim cebimden ona aldığım hediyeyi, tektaşı çıkardım ve evlenme teklifi yaptım. Önce şaşırdı sonra sevindi. Evet biz evleniyorduk. BÖLÜM 3Aileler tanışmış ve anlaşmışlardı. Artık düğün tarihi hakkında konuşuluyordu ve karar verilmişti. Geriye sadece yakın çevremize haber vermek kalıyordu. İkimiz de çok mutluyduk. İkimizin de kafasında kır düğünü vardı. Harika bir şekilde hayal ediyorduk düğünümüzü. BÖLÜM 4Artık düğün hazırlıkları kalıyordu geriye. Yaklaşık bir hafta civarı bu hazırlıklara vakit ayırmıştık. Ve gerçekten güzel ürünler almıştık. Geriye güzel bir yer tutup merasim düzenlemek kalıyordu. BÖLÜM 5Yüzünden gülümseme eksik olmayan biricik sevgilim son günlerde hiç gülmüyor, yüzünde üzgün bir duyguyla dolaşıyordu. Ona sorun olup olmadığını sorduğumda bana iyi olduğunu ve benim onu üzgün sandığımı söylüyordu. Üstüne gitmedim. İki gün sonra düğünümüz vardı. BÖLÜM 6O gün gelmişti işte. Uzun zamandır hazırlığını yaptığımız, düşlediğimiz o gün... Davetlileri karşılıyorduk. Akrabalar erkenden gelmişti. İnsanlar halinden memnundu. Hava tertemizdi. BÖLÜM 7Kısaca her şey harikaydı taa ki o ana kadar. Tanımadığım bir adam da düğünümüze gelmişti. O anda sevgilimin, karım olacak kadının yüzü değişti. Kibar bir şekilde adama sizi tanıyor muyuz dedim. O da Aslı beni iyi tanır dedi. Aslı'ya baktım ve başını salladı. Adam bizi tebrik etti ve masaya geçip oturdu. BÖLÜM 8Romantik bir şarkı alanı sarmıştı. Biz ve diğer çiftler bu şarkı eşliğinde dans ediyorduk. Dans ederken ona her şeyin güzel olacağını mutlu olacağımızı söylüyordum ama içimden bir ses kavuşamayacağımızı bağırıyordu. Kafamda yaşadığım bu münakaşa uzun sürmedi. Hemen kendime geldim. BÖLÜM 9Tam dans bitiyordu ki birisi sahneye çıkıp alkış tuttu ama bu bizim için değildi. Adam ritimli bir şekilde alkışlıyordu. Kim diye baktığımda bu Aslı'yı tanıdığını söyleyen adamdı. Şimdi karşımda iğrenç bir şekilde gülerek:-Yanlış yaptınız, bana yanlış yapanlar fazla yaşamaz dedi. Hiddetle:-Ne yanlışı? dedim. BÖLÜM 10Sen benden Aslı'yı aldın. Tabi o da buna dünden razıymış dedi. Ne dediğini anlamıyordum. Aslı araya girerek ona iğrenç bir adam olduğunu söyledi. Artık anlamıştım bu benim sevgili eşimin eskiden birlikte olduğu kişiydi. Ama bana ondan hiç bahsetmemişti. BÖLÜM 11Olaylar o kadar hızlı gelişti ki... Karşımda iğrenç bir şekilde sırıtan bu adam belinden tabancasını çıkarıp iki el Aslı'ya ateşledi. Aslı'nın gelinliği kan olmuştu. Mermiler, göğsünden kalbine yakın bir yerden onu vurmuştu. Ortalık karıştı davetliler oradan kaçıyordu. Yakın dediklerim bu olay sonrası yardıma koşacaklarına kaçıyorlardı. Hatta aileler bile geriye çekilmişlerdi. Adam pis pis gülerek şimdi sıra sende dedi ve iki el de bana sıktı. Oraya yığıldım. Sesler duyuyordum bağrışlar çığrışlar ama sanki sesim kesilmişti. Yardım edin diyemedim. Adam hızlıca kaçtı. BÖLÜM 12Şimdi sevgilim, eşim, canımla yerde yatıyorduk. Birbirimize elimizi uzattık. Ve gözümüzden bir yaş süzüldü. Canım dediğim kadınla şimdi iki büklüm yerdeydik. Etrafımıza kalabalık toplanmıştı. En son polis sireni duydum. Artık hayatta değildim hayat benim ve eşim için sona ermişti... Hayır hayatımız sona ermemişti. Biz diğer tarafta birbirimize kavuşacaktık. Bu dünyada kavuşamayanlar öte tarafta kavuşurmuş. Bizim için de böyle oldu. Hazin sonla bitmiş bir hikayenin bölüm halinde kısaltılmış bir metnini okudunuz.-Arkadaşlar yazı, kurgu ve fikir bana aittir .-İmlaya fazla dikkat etmedim bu yüzden hatalar olabilir.-Sizce ne dersiniz başarılı olmuş mu?