Ben ezik ve gereksiz, yaşamayı hak etmeyen bir insanım Yaş 24, 21 yıldır böbrek hastasıyım ve 12 yıldır diyalize giriyorum. Erken yaşta diyaliz yüzünden vücudum da fazla gelişmedi. Kısa boylu (170) ve cılız (50kg) biriyim. Asosyalim, içine kapanık, ezik biriyim bu yüzden. Her erkek gibi benim de isteklerim var ama hiçbir kızla konuşamıyorum, büyük ihtimal reddedip dalga geçerler zaten. Bu yüzden istesem dahi hiçbir kizla muhabbetim yok. Benimle konuşan olursa da konuşmayı engelliyorum uzaklaşıyorum ki aptal gibi bağlanmayayım kıza. Pek arkadaşım da yok, çünkü pek ciddiye alınmıyorum. Benimle dalga geçseler eziklikten ses çıkaramıyorum. En çok üzüldüğüm sey ise ailem. Annem de babam da yaşlı insanlar, 21 yıldır onlara yük oluyorum, doktor doktor, hastane hastane... Onlar olmasa ne yapacağım bilmiyorum.