Her canlı özünde bencildir. Oyun, canlıların bencil olmasına göre kodlanmış. Oyunun şartlarına ayak uydurmak zorundasınız bunun için en başta kendi kendinize yetebilmeyi öğrenmeniz lazım. BAĞIMSIZ olmayı öğrenebilmek zorundasınız, bunu öğrenemezseniz OYUN size acı tecrübelerle öğretir. OYUN ne kadar erken ve az acıyla öğretirse o kadar avantajlı olursunuz. Sen de daha 20'li yaşlarının başında öğrenmişsin, kazançlı bile sayılırsın. 50'lerine kadar sömürülüp hala sömürüldüğünü farketmeyen, 40'larında en güvendiği çocukluk arkadaşlarından ihanet bıçağını yiyenlerle dolu bu OYUN. Öğrendiklerini unutmazsan, en azından onların durumuna düşmeyeceksin.

Her şey SAHTE her şey bunun bilinciyle yaşamayı amaçla kendine

Hayatınızda, en değerli kişi sizsiniz.

bu ölmeni istiyorumun hafifleştirilmiş hali falan mı?

Şu an tek tesellim bu zaten hocam evet acı çektim ama beni güçlendirdiğinide hissediyorum bir anlamda iyide hissettirdiği oluyor yani, artık çok daha temkinliyim. Zaten iş hayatına girmenin arefesindeyim her şeyin menfaat olduğu iş hayatında bu tecrübelerin çok işe yarayacağını hissediyorum belkide gün gelecek bu acıları iyiki çekmişim diyeceğim bunları çekmesem daha büyüklerini çekermişim diyeceğim. Hayatta her şeyin bir sebebi var belkide...

Hocam bence en iyi arkadaşınız olsaydı eften püften şeylere takılmaz dalgaya alacak şekilde o konuyu ele alır hallederdiniz. İnsanları eleştirebilmek için önce kendimizi bilmemiz, kendimizi sorgulamamız lazım eğer kendine inanıyorsan ki herkez kendine göre haklıdır karşındakini ona göre değerlendireceksin ama bu olayların çoğu hüsranla biter dediğim gibi herkes kendine göre haklı. Sen şimdi böyle düşünüyorsun oda kendine göre farklı versiyonunu düşünüyor ama vardığınız nokta aynı. Genel olarak fazla samimi olmadan arkadaşlıkları sürdürmek en güzelidir ama şunu unutmamak gerekir elinde birşeyler varsa herzaman arayanın soranın ya da her aradığında samimiyetle karşılanacağın kişiler olur ama yoksa vay haline

Yaş ilerledikçe insan ilişkilerinin çoğunun boş olduğunun farkına varıyor insan. Bugün bir arkadaşla karşılaştık üniversitedeki en yakın 2 arkadaşımdan biriydi. Bir keresinde basit meseleden dolayı tartışmıştık bir süre görüşmedik sonra barıştık ama konuşmalarda farkediyordum hala o meselede \"ben haksızım kardeşim kusura bakma özür dilerim\" dememi bekliyordu ben özür dilemesini bilirim ama hatalı olmadığım konuda kolay kolay dilemem. Ben ona o meselede ikimizinde haksız olduğu yönler olduğunu söylememe rağmen bunu ona bir türlü kabul ettiremedim. Sonra tekrar aramızda bir kopukluk oldu ben sırf eski günlerin hatırına mesaj attım görüşelim diye o görüşmemizde yine bu mesele açıldı ben yine aynı şeyleri söyledim. Daha sonra o görüşmeden sonra bir kere daha mesaj attım napıyorsun ne ediyorsun diye kısa kısa mesajlarla geçiştirdi, ben aramız düzelmiş diye düşünüyordum ama arkadaş hala aynı yerdeymiş zaten kısa cevaplarından sonra bir dahada yazmadım. Neyse işte bugün bu arkadaşla karşılaştık en yakın 2 arkadaşım dediğim diğer kişiyle sözleşmişler buluşacaklarmış \"gelsene sende kanka\" dedi böylesine samimiyetsiz bir teklife \"işim var\" diyip gittim. Yani görüyorsunuz en yakın arkadaşınız eften püften bir sebeple görüşmeyi kesiyor, siz sırf eski günlerin dostluğun kardeşliğin hatırına mesaj atıyorsunuz ama adama yetmiyor. İlla ehlileştircek seni egosu aranızda olduğunu düşündüğün dostluktan daha büyük. Sadece bu da değil lisede en yakın olduğum kişi vardı zor zamanlarında baya yardımcı olmuştum benim zor zamanlarım geldiğinde ona en çok ihtiyaç duyduğum anda çekip gitti. Çekip gitmesinin sebebide o zor zamandayken ben iyi durumda olunca içten içe bana haset beslemiş kin tutmuş bunda benim suçum neyse. 5-6 senedir görüşmüyorduk bu kişiyle geçen mesaj atmış \"kardeşim çok büyük hata yapmışım\" diye cevap bile yazmadım. Yıllardır beklediğim kızda 4-5 ay önce evlendi, daha fazla bir şey söylemem gerek yok herhalde. Benim bu yaşadıklarım gene iyi araya menfaat para girince 15-20 senelik dostlukların bozulduğunu gördüm. Bilmiyorum belkide bu saydığım kişilere benimde farkında olmadan hatalarım oldu onlarda benim hakkımda kötü düşünüyordur. Burada size yalnızlık güzellemesi yapıp yüceltmiycem. Aksine benim gibi salaklık yapıp bir kızı yıllarca beklemeyin yada 2-3 tane dostum olsun yeter diye düşünmeyin 10 larca hatta 100 lerce arkadaşınız olsun ama hepsiyle aranıza mesafe koymayı bilin hiçbir şekilde açıklarınızı eksikliklerinizi söylemeyin benim gibi her şeye saçma sapan aşk dostluk kardeşlik diye anlam yüklemeyin yoksa yaşınız gelir 24 e yapayalnız kalırsınız. Bir başka tavsiyemde okulunuz, işiniz, kariyeriniz, hedefleriniz her zaman önceliğiniz olsun bunu söylerken için yanıyor ama bu devirde aşka dostluğa fazla değer verirseniz üzülme ihtimaliniz çok yüksek ve emek verdiğiniz ilişkileriniz bir çırpıda hiç olur ama kariyerinize okulunuza bir emek verirseniz çok büyük ihtimal karşılığını alırsınız. Yalnız kaldığınızda güzel vakit geçirmeyide bilin bunu sağlamanın en güzel yoluda bir hobi edinmek mesela ben oyun oynamayı büyük bir keyifle yapıyorum her oyunda farklı bir maceraya hikayeye şahit olmak baya zevk veriyor. Şu hayatından saçmalığından anlamsızlığından bir kaç saatte olsa kurtuluyorum. Neyse çok uzattım baya dolmuştum içimi dökeyim dedim okuyanlara şimdiden teşekkürler.

çok uzun okuyamadım ksra bkma knk

çok doğru, ne yazık ki hep bu gerçeği unutarak yaşıyoruz. Anca kötü durumlarda hatırlıyoruz.

Ne yazık ki yıllardır söylediğim şey annen babandan başka hiç bir insanın sana dostluk yapma durumu yok yapsalar bile kısıtlı keza annen baban bile yapamayabiliyor bunu. Sadece bu dünyayı değil öteki dünyayı da düşünüp ona göre yaşamak lazım birini tutup öbürünü bırakmamak gerekiyor. Ufacık bir hareketine bile gıcık kapabilir bir insan ve sana eskisi gibi bakmaz ne yazık ki insanoğlu nankör. Ayrıca dostluk yaparken bile önce kendini düşüneceksin yapacağın dostluk seni bitirecekse bu dostluğun karşı için bile bir değeri olmuyor. Hatta sana düşman kesiliyorlar bazen dostluğundan. Herkese azar azar vermek lazım dostluktan ne de olsa herşeyi hesaplı kullanmak lazım..

bu hayatta tek basinasin. ben her seyimi kaybetme noktasina geldim. ailem bile beni istemiyor. kiz miz demissin 30 yasindayim o defterleri hic acamadim acamadan da kapattim. hic olmadi arkadasim bile yok. saclarimin hepsini kaybettim. GEL BUL BAKALİM GERCEK BİR DOST SİMDİ. sana gercegi soyleyeyim mi? insanlar fiziksel ruhsal olarak onaylamadiklari insanlarin olmesini bile isterler. bu kadar gafildirler. bu boyut bu kadar boktan bir yer.

Numaralar cümlelerinizi temsil ediyor. 1. Haklısınız bundan zaten bahsettim zaten konu başlığında boş demem o yüzden. Ayrıca olayı zaten çözmeye çalışan benim. 2 ve 3. Çok eleştiri tonunda yazdığımı düşünmüyorum belkide ben suçluyumdurda yazdım konuda hatta her şeye anlam yüklediğim için suç bende de fazlaca var, kendimi az çok bildiğimi düşünüyorum açıkcası. %100 ben haklıyımda demedim iki tarafında hataları vardı ama arkadaş haklı olduğunda ısrarcı oldu. Zaten hayatta yaşadığım kötü tecrübeler yada gördüğüm başkalarının yaşadıkları kötü tecrübelere kıyasla bu baya basit bir olay kalıyor bu kadar anlatmamın sebebi dün yaşadığım için etkisi büyüktü mesela şuan umurumda değil. Son cümlenizi tam anlamadım açıkçası hem samimi olmayın demişsiniz hemde ama yoksa vay halinize demişsiniz. Anladığım kadarıyla cevap verecek olursam zaten konuda belirttim çok arkadaş edinin ama samimiyet kurmayın dedim. Eskiden bende sizin gibi düşüyordum şu hayattaki en önemli insanın dostları aşkıdır diyordum ama yukarıda bir arkadaşın dediği gibi oyunun kuralları var, bu duruma gelmekten bende memnun değilim ama yapacak bir şey yok gerçekler bunlar.