Ev müstakil, üçüncü sınıf bir ev. Yani sokaktan girip çıkıyoruz apartman yok. Tuvalette tam işimi görüyorum, dış kapısı tuvaletin hemen bitişinde birkaç metre ilerde. İlk önce dış kapıyı birinin birkaç kez hafifçe tıklattığını duydum. Gece 2'de uyuyan birinin bu tıkırtıyı duyması imkansıza yakın. Sonra bir kez zil çaldı. Ulan diyorum gecenin 2'sinde kim bilir kimdir. Tabii gece ilerledikce böyle şeylerde tırsmaya başlıyor insan. Olasılıkları göz önünde tutuyorum; kapıyı açsam kafama mı sıkacak? Bıcaklacak mı? Eve zorla mı girecek? Yoksa yanlışlık oldu mu diyecek? Kötü olan ise sadece 1 kez çalması. Hadi birden fazla çalsa diyeceğim ki tanıdık biri ama hiçbir tanıdık gecenin 2'sinde eve gelip sadece 1 kez zile basmaz değil mi? Evde annemle babamda uyuyor aynı zamanda. Ama onlar zile rağmen uyanmadılar. Acaba halisülasyon mu gördüm diyorum kendi kendime ama çok gerçekciydi ve halisülasyon görmem için hiçbir sebep yok. Evin balkonuna tırmanarak girebilirler. Balkondan içeri girerlerse benim oda. Bunu düşününce resmen nefesim kesildi. Usulca odaya çıkmaya başladım. Ya kapının arkasında adam beni bekliyorsa? Diyorum ama mantıksız olduğunu da göz önünde bulunduruyorum. Neyse odaya çıktım, baktım kimse yok. Hemen gardıropları kontrol ettim acaba dolabın içinde adam saklanıyor mu diye. Neyseki temiz çıktı. Velhasız zilin sadece 1 kez çalmasıyla, hayatımda hiç yapmadığım panik ataklıklar yaptım. Mesela gardobun içine bakmak, kapıyı açarsam ya kafama sıkarsa diye düşünmek gibi. He bir de duvardan sürekli ses geliyor yan evden. Tık tık tık tık diye. Acaba beynim mi kandırıyor diye düşünecektim ki, anneminde bu ses yüzünden uykusundan kalkmasıyla beyinle alakası olmadığını anladım. Diyeceksiniz ki ulan bize ne? Niye yazdın bunları. Çünkü yazdıkca insan anlık psikolojik gerilimlerini unutuyor, rahatlıyor da ondan ;)