Geçenlerde forumda hayatımı mahveden bir kızla ilgili konu açmıştım, genelde kız meselelerini önemsemem ama bu kız bana çok zarar verdi, kavgalı şekilde ayrıldık ve üniversitede aynı sınıftayız, ve bana inat olsun diye yakınımdaki erkeklerle takılıyor, bunların hepsinin en kötü yanı kızla aynı sınıfta olmamız ve hep görecek olmam. Öfke, üzüntü, pişmanlık, nefret hepsi bir arada ve gerçekten hiç olmadığım kadar kötü hissediyorum, ruhum yokmuş gibiyim hiçbir şey yapasım yok, hiçbir şeye hevesim kalmadı, hissiz şekilde robot gibi yaşamaya başladım, ve bunların sebebi kızı öyle çok sevmemden de değil, en azından şu an hiç sevgim kalmadı, fakat ben onu sevmişken bana yaptıkları, bütün hislerimin boşa çıkması, eğitim gördüğüm yerin benim için cehenneme dönüşmesi, ve en kötüsü de hep karma gerçek sanarken, en azından şu anlık, o ve takıldığı erkekler gayet mutluyken benim bu halde olmam. Boksu ve müziği çok seviyorum, yaşam enerjim kalmadığı için bütün gün uyuyup spor bile yapmaz oldum, müzik yapmak için de nasıl anlatsam boşlukta hissediyorum ve kendimi veremiyorum. Bunları aşmak için aklıma sadece kendimi tek bir şeye odaklamak geliyor, boksta kaydımı dondurmuştum, geri dönsem, hayatımın merkezine boks'u koyup kalan her şeyi boş versem, bir şampiyon mentalitesiyle yaşayıp bütün bunlara rağmen yaptığımda başarılı olacağıma, ve hiçbir şeyin beni bundan alıkoyamayacağına kendimi ikna etsem, zihnimi boşaltıp sadece odaklanmak için uğraşsam bir şeyler olacağını düşünüyorum, belki yavaş yavaş tekrar hissetmeye başlarım, sonra adım adım eski halime dönerim derken eski halimi de geride bırakırım, çünkü çok kötü durumdayım ve tutunacak bir şeye ihtiyacım var. Siz ne düşünüyosunuz?