Hayatımda hiç aşık olmadım. Hiçbir kızla sevgili de olmadım bana çok itici ve boş geliyordu ta ki 2 ay önce tanıştığım birine kadar. Aşk falan derlerdi de inanmazdım meğer varmış böyle bir şey. Neyse konuşmaya başladık, yazışmaya başladık, sürekli güzel sözler söyledik birbirimize hatta çok yakın olduk bile diyebilirim. Şöyle yakın olduk gelip bana bir sırrını anlatabilecek derecede... Hayallerimiz aynı. Fikirlerimiz uyuşuyor. Hobilerimiz çok benziyor. En basitinden kız kitap okuyor. Sürekli birbirimize sevgi sözcükleri söylüyoruz. Kitap alıntıları atıyoruz. Yani görseniz ikiniz birbirine aşıksınız dersiniz. Bende benden hoşlandığını düşünüyordum. Neyse 2 ayda ne kadar tanıyabilirim bilmiyorum onun için ileride açarım ona konuyu ya da o adım atmadan ben gitmem diyordum sürekli ta ki yine WhatsAppta yazışırken hayat felsefesinin 'ölüm var bu nedenle sevdiğim kişiye sevdiğimi söylerim' olduğunu yazana kadar. Bende cesaretlenip onu sevdiğimi söyledim. Ne kadar pişmanım anlatamam yüzyüze varken mesajla bunu söylemek mi dersiniz. Hazır olmadığım bir vakitte heyecanlanıp söylemek mi dersiniz. Sonuçta söyledim ve bana arkadaş olarak baktığını söyledi. Hayallerim başıma yıkıldı. Ne kadar üzüldüm anlatamam. Ama neticede onun bana karşı olmayan hisleri benim ona karşı olan hislerimi değiştirmiyor. Şimdi sizden tavsiye istiyorum sizce ne yapmalıyım. Ya da bir insan sonradan sevebilir mi?