Bu hayatta bişey başardığım söylenemez. Kendimde gücü görüyorum ama korkunç bir tembelliğim var. İşsizim ve yan gelip yatıyorum. Birkaç gün önce izole bir yerde tokiye taşındık. Apartman otoban kenarında ve karşıda fabrikalara bakıyor. Etrafta hiçbir şey yok ve Psikolojim iyice bozuldu. 24 üme geldim ve hiçbir kızla aşk ilişkim olmadı ve olacağını da sanmıyorum. Hayattan tümüyle elimi ayağımı çektim. Niye beni doğurdun annem?? Oğlunun acı çekmesini istemezsin ama ben hayattayken acıdan kahroluyorum...