Zayıfım, güçsüzüm, çelimsizim, kekemeyim, buna bağlı olarak insanlarla ilişkilerim kötü, ailem dışında hiç kimseyle konuşmak istemiyorum, arkadaşım yok, gelecekten umutsuzum, inançlarım zayıfladı, maddi açıdan iyi değilim, her şeyden korkuyorum, insanların bana bakışlarından çekiniyorum, dönem açılınca her şey daha kötü olacak, biliyorum. Yetmiyormuş gibi bu durumumla ailemi üzüyorum, ne zaman kendime çeki düzen vermeye kalkışsam korkaklığıma yeniliyorum, korkaklık benim karakterim böyle yaşamak benim kaderim. Nankörlük etmek istemem benden daha kötü durumda olanlar vardır ancak yaşamam için bir neden bulamıyorum, dünyanın kötü bir yer olduğunu, hastalıklarla, ölümlerle, kötülüklerle dolu bir yer olduğunu biliyorum. Böyle bir dünyada iyi yaşamak için gerçekten güçlü bir neden olması lazım, o güç bende yok. Şimdilik ailemi üzmekten, ölümün nasıl olduğunu ve öldükten sonra ne olacağını bilmediğim için intihar etmekten korkuyorum, ancak ileride belki yaşamıma son verebilirim.