Evet yanlış duymadınız, hayatın gerçeği bu. Açıklıyorum; Öncelikle, bizi Avrupa veya gelişmiş bir coğrafya yerine Türkiye'de doğurdular. Şu anda Türkiye'nin sosyo-ekonomik durumu da ortada zaten. Gençlerin çoğu yurt dışına kapağı atma peşinde. Bizler çocuk sevelim, anne-babamız da torun sevsin düşüncesiyle bizi doğurdular. Sevme hevesleri bitince ana rahmine geri dönemediğimiz için Türkiye'de yaşamaya maruz bırakıldık. Hazıra konmak anlamında değil, hayata iyi bir başlangıç desteği olarak söylüyorum; çoğunluğumuza iyi bir miras bırakmadılar. Atadan, babadan desteği olanlar hayatta temeli olduğundan bizi geçti. Adeta bir köşe kapmaca alanı olan özel sektörün kucağına bizi bıraktılar. Günümüzde iş bulması ve o işte tutunması malumunuz. Bir Avrupa Birliği vatandaşlığı/çifte vatandaşlık bırakmadıkları için Avrupa'da çalışma ve oturma iznimiz yok. Örnek olarak Bulgaristan göçmeni arkadaşlarımın çoğu ülkeyi terk etti ve Avrupa'da fink atıyorlar. Bizi Türk eğitim sistemine emanet ettiler. Okuduğumuz okulların ve öğretmenlerin/akademisyenlerin kalitesi gün geçtikçe düşüyor. Kimimizin kendi odası veya özgürlük alanı olmadı. Küçük ama kalabalık bir ev ortamında büyüttüler. İstediğimiz spor, sanat ve dil kurslarına gidemedik çünkü bütçeleri yoktu. Bizi var oluş sancıları ve gelecek kaygısıyla yalnız bıraktılar 24 yaşında bir genç olarak saydıklarımın hepsini yaşadım ve yaşıyorum. Çocuğunuza iyi bir gelecek kuramıyorsanız çocuk sahibi olmayın lütfen.