Artık sıkıntının bende olduğunu düşünmeye başladım. Sanırım bende zeka geriliği, otizm tarzı birşey var o yüzden anlamıyorum. Bu kadar insan aynı şekilde haraket ediyorlarken bi akıllı ben değilimdir heralde. Arkadaşlar neden diye soruyorum. Çok basit bir soru neden? Neden böyle davranıyorsunuz? Neden bu kadar düşünceleriniz ve davranışlarınız birbiri ile çelişiyor? Neden doğru olan şey bu kadar açık ve basitken ona yönelmiyorsunuz da yanlış olduğuna inandığınız şeylere yöneliyorsunuz? Belkide yalan söylüyorlar, bilmiyorum artık. Bu işin içinden çıkamaz hale geldim. Düşünmekten beynim patlıyacak. Yardım istemeye gelince herkes yardım istiyor. Aynı insanlar yardım etmeye gelince neden bu kadar umursamaz ve pasifler? Herkes kendi hakkının savunulmasını isterken aynı kişiler nasıl oluyorda bir başkasının hakkına girebiliyor? Bu çelişkiyi açıklayabilecek var mı? Herkes iç güzelliğin öneminden karakter güzelliğinde vs bahsederken neden sürekli güzel gözükme, yakışıklı olma uğruna şekilden şekile giriyor? Neden mutavazilin iyi olduğu düşünülürken herkes sosyal medyada ne yediğini, nereleri gezdiğini milletin gözüne sokmaya çalışıyor? İnsan olmak bu mu demek yani, mutlu olabilmek için böyle mi olmak gerekiyor? Artık düşünmekten ciddi bitap düşmüş haldeyim. Bu kadarı bana fazla geliyor. Değişmek istemiyorum ama bu insanlar etrafımda oldukça değişim benim için kaçınılmaz olucak. Vicdanımı ve iyi niyetimi sömürüyorlar. Bundan sonra sadece hakeden insanlara karşı iyi olucam. Verdiğim değerin karşılığını veren insanlar için elimden geleni yapıcam ama tam tersi için çokta fazla çabalamaya niyetim ve iradem kalmadı artık.