kesinlikle olur ortam olmadan insan tanıyamazsın facebookta bir sürü gruplar var üye olduğum adamlar neler yapıyor ama ben bi dalamadım bu işlere hep bi aksilik çıkıyor

Lisede de olmuyor öyle birşey. Belki liseden liseye değişiyordur bilmiyorum.

Hocam sevdiğiniz bir hobi falan varsa onun peşinden gidin bence.

Benzer şeyleri ben de bir dönem atlattım. Tavsiyeler verebilirim derdini dinleyebilirim. Özelden de yazabilirsin

Maalesef haklısın hocam :(

yok ki kanka sen tavsiye versene hiçbir şeye ilgim yok

offf hiçbiri beni ırgalamadı ben kamping yürüyüş dalış falan istiyorum aslında da çok para araba falan lazım :(

her gün aynı konu artık sizde YETER diyorsanız bu mesajı artılayın

Okulu bırakmasaydın o zaaman. Kaç kişi var okulda derse bakmıyorlar bile ama herkesi tanıyorlar vs. Kimse gelip senle konuşmaz öyle haberin olsun.

Astronomi olabilir muazzam bir bilim hocam amatör olarak da ilgilenilmesi çok güzel. Fazla bilgim yok ama amatör telsizcilik olabilir. Programlama olabilir. Fotoğrafçılık olabilir. RC araçlar olabilir.

Yıllardır arkadaş ortamı ile bir lokantaya, kahveye veya parka gidip sağlam bir muhabbet edemedim. Üniversiteye gitsem de o bölümdekilerin kafası farklı olduğu için pek iletişim kuramadım ve anlamaşamadım. Ama bazen öyle yalnız hissediyordum ki 5 dakika biriyle samimi bir şekilde konuşunca dünyalar benim olmuş gibi seviniyordum. İnsanın en temel ihtiyaçlarından birinin de sosyalleşmek olduğunu biliyorum. Bu ihtiyaç zayıflık değildir. Ama ne yazık ki çevremde oldukça arkadaş canlısı biri olmama rağmen kafa dengi birini bulmuş değilim. Çoğu kişiden sıkılıyorum ötekilerle de hiç anlaşamıyorum. Neyse lise bittikten sonra yanlış bir üniversite bölümü seçimi ile iyice içime kapandım, asosyal oldum ve okula bile gitmez hale geldim. En sonunda da okulu bıraktım. Şimdi kendi çabamla bir meslek öğreniyorum, neyse ki akademik seviyede İngilizce bilen ve bilgisayar dünyasından anlayan biriyim. Ama yalnızlık içimi cız cız yakıyor işime bir türlü konsantre olamıyorum. Facebook profilini açıyorum bekliyorum belki biri bir şey yazar da konuşurum diye. Belki günlerce öyle beklediğim oldu ama yazan eden de olmadı. Zaten telefonum çalınca rehberimde kimse olmadığı için hep bilinmeyen numara oluyor bir an panik oluyorum arkadaşım tanıdığım falan yok kim arıyor diye. Kısacası böyle her ne kadar ihtiyacım olmasa da yalnızlık duygusu insanı mutsuz ediyor ve işime odaklanmakta sıkıntı yaşıyorum. Ne yapacağım bilemiyorum.