Merhaba arkadaşlar. Ben İstanbulda yaşıyordum. Neyse sınava hazırlandım istanbula yakın illerden birini istiyordum ve İstanbul da olmak istiyordum. Neyse bunla beraber çok da kasmadım zaten ve İstanbul ́un çevre illerinden istediğim geldi. Ama 3 aydir oradayım yol 2 saat olmasına rağmen İstanbula sıkıntıdan öleceğim bu şehirde. Ya içimden hiçbirşey ama hiçbirşey gelmiyor ya. Ben ne yapıyorum diyorum kendi kendime saçma saçma bunalımdayım ya 12 13 saat bilgisayar başında oturmaya bile başladım bu hafta itibariyle. Bu derece asosyal biri değiim. Ama içimden hiçbirşey yapmak gelmiyor. Bomboş saçma sapan bir şehir. Ailemin yanında İstanbulda okumak istiyorum. İnşaat mühendisliği okuyorum. Kırık puanla istanbulda inşaat mühendisliği kazanmam bayağı zor benim için. Düşündüm hemşirelik kazansam hem iş garantim var hem ailemin yanında okuyacağım. Ama bunu eve nasıl anlatacağım ki hemde istanbul da hemşirelik tutarken ben dışarda inşaat mühendisliği yazdım. Ama ben iş hayatından önceki son evre olan üniversite hayatının böyle geçmesini istemiyorum. Nefret ediyorum bu şehirden ergen ergen triplerine bile girmeye başladım ki asla böyle biri değilim ve yaşım 20. Artik ergensem bile ki sanmıyorum son evrelerınde falan olmam lazım. Ama durumum çok kötü bana bir çıkar yolu gösterin beyler. İstanbul da okumam lazım, ailemi ikna etmem lazım, garanti bir bölüm gitmem lazım. Bu şehir beni boğuyor. Not:Yazım biraz uzun oldu. Sadece ciddi bir şekilde cevaplamanızı bekliyorum arkadaşlar. Konu dışına açmamın sebebi de eminim bu durumu yaşayan kişiler vardir. Biraz olsun yardımcı olun. Nasıl bir yol izlemeliyim?Şimdiden cevaplarınız için teşekkürler.