23 yaşında önlisans bilgisayar bölümü mezunuyum. Bu yaşıma kadar hep ailesel sorunlar yaşadım kötü, zor günler yaşadım. Ve sevgilim olmadı. Dışarıya çıktığımda insanlara nefret ederek adeta tiksinerek bakıyorum özellikle bir kız önümden geçerken kötü oluyorum eve geliyorum aynı. İnsanlardan nefret etmeye başladım. Tamam diyorum ya en azından kız dırdırı, tribi fln çekmicem sevgilim falan olmasın ama bu seferde olmuyor bir yanım hep kız düşünüyor kızlar neden böyle olmuyor doğru düzgün bir ortamım bile yok izmirin yobaz bir köyünde yaşıyorum. Param olmadığı için ne dışarı çıkabiliyorum ne kendime doğru düzgün birşeyler alabiliyorum. Kafayı yemek üzereyim birşey yapayım diyorum işe giderim bölümümle ilgili istanbuldan teklif geliyor hep bir engel çıkıyor. Askerlik falan çıkıyor. Korona olayından dolayı yarım senedir askere gidicem diye evde sabrede ede ede tükendim. Ailem ayrı baba desen başkasıyla evlendi gitti. Üvey babamla kalıyorum hala adamın eline bakıyorum evde huzurum yok sosyal fobili biri oldum çıktım. Dışarı çıkıp sinirimden biriyle durduk yere kavga edesim geliyor. Lan birisi bile gelip arkadaş olmaya çalışmıyor. Ne biliyim ben hadi bu haldeyim insan bu kadar mı olur bu kızlar neden böyle! Askere gitsem 6 ay sonra gelicem ekonomi zaten kötü iş arayıyacam kira falandı derken ne birikim yapabilecem ne evlenebilecem. Nolur tükendim!!