21 yaşındayım. biy 195 kilo 73. zayif ince biriyim. boynum ince kafam küçük adeleler ince. simdiye kadar 3 kere kısa süreli bu spora başlayıp bıraktım. suan üni 2 deyim. ve lise 1 den beri vücut geliştirme hayalim vardı. ozamanlar inanılmaz hirsim vardı iradem sağlamdı pes etmiyordum ama salona verecek param bile yoktu. Şimdi ise tüm inancım bitmişti. kafamda uzun boylu Sun kas yapamazsin, masrafı çok olur okadsr yemek amele işi vs gibi bahanelerle kendimi avutmaya çalıştım. ama aynada kendime baktığımda ve dün o kızın beni reddetmesi den sonra düşünüyorum. Farkettim ki basaramamaktan korkuyorum. ve yine farkettim ki bunu kendim için yapmıyorum. kari için kız için insanlar beni beğensin diye bunu yapmak istemiştim. halbuki bunu kendim için yapmam gerekiyormuş. kendime bu hayatta mücadele edebileceğimi gosterebilmem lazım. Belki yaptığım kas vücuduma yakışmaz hatta belkide bu boya düzgün bir kas bile koyamayabilirim yani basaramayabilirim. ama şimdi anlıyorum ki olay benim bahaneler yüzünden basaramamam. Bu işi doğru nedenlerle yapmak zorundayım. sadece bu işi düzenli bir şekilde sabırla yapabileceğimi kendime kanıtlamak zorundayim. Ne vasfin var he ne vasfin var çocuk hayatın bagimliliklar üzerine kurulmuş istemeye kalkmaya bile usenir hale gelmişsin. lanet olsun ben bu değilim. Arkadaşlar dizinde ciddi olmanızı istiyorum. cok hata yaptım çok yanlışlıklar yaptım hayatım herşeye isyan etmekle gecti. ama bunu asabilirim. kendime inanıyorum.