5 yıldır aynı ayakkabıyı 4 yıldır aynı montu giyiyorum. Yemin ederim kendime hırka alacak param yok 9 yıldır falan aynı hırkayı giyiyorum evde ya lisede aldığım hırka daha. Abi her şey çok pahalı siz nasıl hayatta kalıyorsunuz ben kafayı yemek üzereyim. Zaten 6 aydır işsizim cebimde para yok nerdeyse. Ayda yılda bir fast food yiyelim dedik internetten indirim kodu arıyorum saatlerce ya, onu da bulamadım lanet edip kapattım. Ulan babam esnaf ben işsizim evde 5 kişiyiz diğerleri yaşlı. Artık temel ihtiyaçlardan başka hiçbir şeye yetişemiyoruz. Önceden haftada +3 duş alırdım faturalar uçtuğu için haftada 2 ye düşürdüm. Elektronik bir aletim bozulmasın diye dua ediyorum. Yemin ederim evde yediğim porsiyonları bile azalttım 16 lı yumurta bile 30 tl olmuş. İş arıyorum kimse almıyor. Saçma sapan bir bölüm okudum küçük şehirdeyim burda kendi alanımda iş bulamıyorum cebimdeki son paralarla 2 şehre görüşmeye gittim onlar da almadı kaldım mal gibi. Bari burda iş bulayım dedim her ilana başvurdum birtek bir cafe bulaşıkçılık için çağırdı o da günde 10-12 saat çalışıyoz 80₺ diyo... Sonra sokakta dayılar cebimizde telefon var diye bize nankör diyor. Ama o telefonun 4 yıl önce 12 taksite aldığım telefon olduğunu bilmiyor. Bu gençler daha ne yapsın? Ya ben dışarı çıkıyorum minibüs paramı babam veriyor, kahroluyorum artık. İş beğenmeme değil sadece insani şartlarda çalışmak ve yaşamak istiyorum yeter artık!