Korkudur, kaygıdır, örneğin aç kaldığınızda yemek bulmak için vücudunuz sizi harekete geçirir. Bunları zaten biliyoruz. Peki mesela örneğin ders çalışmaya ne tetikler? Yine korku demek istiyorum, fakat diyemiyorum işte. Fizyolojik olarak vücudum hayatta ve sıcak kaldığı için, ders çalışmak denen kompleks olguya tetiklenemiyor. Ee çalışanlar nasıl çalışıyor diyeceksiniz? Bilmiyorum belki de çalışmadıklarında kendilerini kötü hissediyorlar. Neden kötü hissediyorlar? Çünkü çalışmadıklarında bir şeylerin eksik olduğunu düşünüyorlar. Nedir onlar? İşte onları anlamamız lazım. Bu takıntıya benzer bir şeydir. Eğer sayacaksak : Aileye kötü gözükmemek, şu olmak bu olmak, daha iyi bir hayata sahip olmak gibi gibi. Yani ders çalışamayan birinin üç yolu var. 1- Fizyolojik olarak ders çalışmanın açlığı ya da çiftleşmeyi çözeceğine beyni inandırmak 2- Ders çalışmazsa dayak yemek veya azar işitmek ya da buna zorlanmak 3- Takıntı Farkettiyseniz ikincisi, üçüncüsünü oluşturan etken sanki. Yani takıntı niye oluşur? İstemediğin bir durumu yaşamak istemezsin ve o konuda sert bir yargıyla davranış geliştirirsin. Bunu oluşturacak şey de çevrendir. Yani kendimden bahsedeceksem, Annem babam beni ders çalışmaya zorlamadı ve konfor içinde yaşıyorum. Yani benim ders çalışmak için ne fizyolojik ne de psikolojik olarak gerekli uyarıcılarım yok. Evet bir konuyu daha deştik.