Şunu fark ettim, ben bir mazoşistim. Ben sürekli kendini depresyona sokan, bu depresyondan zevk alan, bu şekilde hayattan kaçan biriyim. Örneğin biraz önce satranç oynarken bile bile dikkatsiz oynayıp, kaybettim diye sinirden kendimi tokatladım resmen ve sonrasında hissettiğim şey rahatlamaydı. Kaçıyorum bu şekilde, kendi hayatıma dikkat etmiyor ve ondan acıyla kaçıyorum. Tüm bu depresyon, dikkatsizlik, hepsi kendimi zorlamayıp başarısız olup daha sonra bundan kaçmamdan dolayı. Bu bende bağımlılık yarattı çünkü bu geçici bir rahatlama ve çaba göstermiyorum, son 1 yılım böyle geçti. Hiçbir şey yapmadan sadece acıyla. Umarım bu konuda gerekli aksiyonları alabilirim. Sizin de benzer bir durumunuz olabilir. Unutmayın çözüme gitmeyen tüm diğer yollar kaçıştır ve bağımlılık yapıcıdırlar. Düşünceler bile bağımlılık yapabilir. Bu yüzden bilişsel terapi diye bir şey var. Kaçtığınız yol her neyse, kaçmanın sizi sadece yıkıma götüreceğinin farkında olun. Yüzleşin, hayatınızla yüzleşin, nasıl biri olduğunuzla yüzleşin. Hayatın ne kadar zor olduğu ve ne kadar çaba göstermeniz gerektiği gerçeğiyle yüzleşin.