Bu ülkenin havasından da, suyundan da taşından da nefret ediyorum. Yaşadığım mahalleden caddeden şehirden nefret ediyorum. Her haltı bilen her konuda mükemmel, sokak insanının hası olan bütün insanlar benim yaşadığım yerde toplanmış gibi olmasından nefret ediyorum. Onlar yüzünden kompleks yaşamaktan nefret ediyorum. Doğup büyüdüğüm aileden nefret ediyorum. Onlarla olan yaşantımdan nefret ediyorum. Bu aptal kişilik aksaklıklarımdan nefret ediyorum. Yolunda gitmeyen bir hayatım olmasından nefret ediyorum. Huzurlu bir çocukluğumun, gençliğimin olmamasından nefret ediyorum. Sakin ve mutlu bir hayatım olmamış olmasından nefret ediyorum. Kendime zarar vermiş olmaktan nefret ediyorum. Kötü olan her şeyden nefret ediyorum. Bana böyle b ktan bir hayat sunan tanrıdan da, onun elinin ayarından da nefret ediyorum. Hayata karşı kendimi çok yetersiz hissediyorum. Ve bu durumdan nefret ediyorum. Buna sebep olan kendimin de kafasına tüküreyim, ailemin de kafasına tüküreyim, diğer etmenlerin de kafasına tüküreyim. Kendimi çok yalnız hissediyorum. Sanki diğerleri bu hayat çizgisini geçmiş de ben geçememişim, geç kalmışım gibi. Sanki bir tek kendim bu durumdaymışım gibi hissediyorum. https://www.youtube.com/watch?v=pUZeSYsU0Ukab_channel=TheMusicFlowChannel https://www.youtube.com/watch?v=ftCd3MY324Mab_channel=netdm%C3%BCzik