Hocam hortlatmış olacağım ama böyle tanımadığım bir numara felan arayınca acayip tedirgin oluyorum sanki birini öldürmüşüm. En ufak durumda bile stres yapıyorum. Durumun nasıl şu an? İlaç vs kullanıyor musun?

Nasıl kurtuldunuz hocam?

Hdhshshhwhshs

Kendine kendine yok oldu bir anda. Eğer sizde varsa tedavi olmanızı şiddetle öneriyorum

Sıkıntıda olduğum için değil de, konuya ilgili olduğum için izledim. İnsanlara destek olmaya çalışması güzel bir şey. Vakit buldukça izlerim, mutlaka bilgi anlamında katacağı şeyler vardır. Bu arada psikiyatri olayını zaten tedavinin yasalara göre sadece doktorlar tarafından yapılabileceği ülkelerde bu tedavileri uygulayabilmek için kurulmuş bir bölüm olarak düşünüyorum. Ama adamlar tedavi uygulamıyor ki. Sadece ilaç yazıp göndermek semptom bastırmadır. Semptomlara sebep olan durumu açığa çıkarmak için hiçbir çabaları yok gibi geliyor bana. Bu da zaten dinleme yolu ile olur. Forumdaki arkadaşlardan anladığım kadarı ile derdini anlatıyorsun. Doktor da diyor ki sende şu var, sana şu ilacı yazıyorum. İyi de bu çözüm değil ki. Sırf bunu vurguladığı için bile adamın videolarını izlerim. :)

kaynagi belli olmayan diye gecmez canim. genelde olasi seylerdir ama bunlari beyin cok buyutur. annenin olmesi olasidir. annenin olmesi ve sokakta kalacagini dusunmek hastaliktir.

Görme problemi için göz doktoruna gittiniz mi peki? Orayı biraz daha açar mısınız?

2-3 gece yaptıralım dedikleri ne? Orayı kaçırdım af buyurun.

Normalde çok vurdum duymaz bir insanımdır baya rahat ve gevşeğimdir. Ama son 1 yıldır diken üstündeyim kendimi hiç böyle hissetmemiştim, inanılmaz bir ölüm isteği, hayattan zevk alamama, hiçbir şeyden eskisi kadar zevk alamama, sürekli kötü düşünceler, çarpıntı, kötü rüyalar, uyuyamama var son çare kendimi pskiyatriye attım en ağır ilaçlarla tedaviye basladık 2 antideprasan birden, ağır olanı 1 ay kullanıp bıraktım bünyeme ağır geldi fena sersemletti her saniye esniyordum. suan daha hafif bir antideprasan kullanıyorum, ilacın bi faydası var mı dersen %25 diyebiliriz geri kalan %75 kesinlike bilinçaltı beyin ne derse o oluyor ilaçlar fazla düşünmemeyi sağlıyor fakat, korkulan başa geldiğinde düşüncelerine hakim olamıyorsan ilaçların hiçbir faydasını görmezsin hastalığın üzerine gidemezsen ilacın hiçbir faydası olmaz. Ben hastalıgın üzerine gidemiyorum, korktuğumdan değil halim olmadığından bunaldığımdan. İlk başlarda olsa savaşırdım fakat düşüncelere yenile yenile hastalık ilerledi zayıf düştüm. Düşene bi tekmede hayat vurdu, yere serildim..

bu hastalığı yıllarca çekmiş ve kurtulmuş olarak sorularını sorabilirsin

+1 Hocam ben de çok yaşadım. Hala çook ufak şeylerde strese giriyorum. Geçen davulcu zili çaldı. Öğrenciyim parada yok vermeye. Bayılacaktım tedirginlikten. Böyle ufak ve saçma olaylarda yaşıyorum hala anksiyeteyi. Bir de terleme olayı kaldı bende. Hiç gitmiyor. Stresli durumlarda terlersin ya. İşte ben stres yaşamasamda terliyom. Bi de bunun kardeşi var. Okb. Birlikte seyreden bir şey. Kafana bir şey taktın mı endişeyide tetikliyor.

Fahshdhhsjahhsjs

kuşku hastalığı oluyor sanırım?

Aynı şeyler bende de oldu 23 yaşındayım. Kesinlikle katılıyorum bu yoruma. Özgüven problemini çözerseniz her işte başarılı olursunuz. Bende bu özgüven yerine geliyor ama ben frenliyorum nedense. Sebebi bence özgüven patlamasıyla yanlış şeyler yapar mıyım endişeye giriyorum. Bunu da çözebilirsem kurtulucam bu lanet takıntılardan, hastalıktan.

Umarım atlatirsin çok lanet bir şey. 1.5 sene önce çok kötü durumdaydım bende. Doktor ilaç verdi 3 ay kullan kontrole gel dedi duruma göre daha ağır ilaç vs vericekti. 1 ay kullandıktan sonra ilaçları gittim attım bunlara bağımlı kalmak istemiyorum diye kendi kendime kendimi düzeltmeye çalıştım. Şükür şuan daha iyiyim birşeyim yok gibi.

Merhaba, bugün bu psikolojik olaylara dair 3. konumu açmış bulunmaktayım. Bugün psikiyatriye gittim. Anksiyete bozukluğu dedi. İnternette biraz araştırdım. Gerçekten herkeste farklı şekilde işleyen iğrenç bir şey bu. Bu hastalık boyunca yaşadıklarınızı veya atlatan varsa neler hissettiklerini paylaşabilir mi?

bende de var ama bendeki de değişik bir versiyon tuttumu tansiyonum nabzım yükseliyor kalp krizi yada beyin kanaması geçirip ölecekmişim gibi geliyordu acile atıyordum kendimi tansiyon 21 e kadar fırlıyor sanki çevremde olanlar gerçek değilmiş gibi geliyor o an birde yemek yerken sanki boğazıma birşey kaçacakmış gibi hissediyordum inanın yemeğe oturunca dahi gene tansiyonum yükseliyordu yemek yemekten korkmaya başlamıştım 2 ilaç verdi doktor şu an daha hafiflerdi aylardır acile gitmiyorum

Hshshwhshwhw

Fafagagaga

Bir tane videosunu açtım izledim biraz. Tipinde ve video kalitesinde sorun yok bence. Gayet ev ortamında çekmiş gibi duruyor. Ama anlatış şekli pek içime sinmedi. Verdiği örnekler çok genel geçer ama bir noktadan sonra psikiyatristlere saydırmaya başladı. Psikiyatriste gidildiğinde tedavi süreci nasıl işliyor bilmiyorum ama ilacı dayayıp gönderiyorsa aşırı saçma. Yöntem bu olmamalı. Bu konuda yüzde yüz hak verdim.

kişisel değerlerini öğren/farkına var. ortamlarda üzülünce kızınca hangi kişisel değerine basılıyor bunu sor kendine.

Youtube Psikolog İzzet Güllüyü izleyin. Düzelmeme gibi bir şansı yok.

İşte bir anksiyete konusuna yazılabilecek çok güzel yorumlardan bir tanesi. Şu bilinçte kaç insan vardır acaba, ulan adam çaresiz elleri ayakları titriyor, belki birileri halinden anlar moralini düzeltir diye foruma konu giriyor, altına bu hastalık hakkında hiç bir bilinci olmayan insan, yavvv ne olacak işte geçiyor, öyle büyütme atlatırsın tarzında alaycı yorumlar yapıyor. İlaç kullanacağını insanlarla paylaşıyorsun belki kullanan başka bir insanda gelir faydalı bir yorum atar, teşvik eder diye, 2 günlük osuruk derdine ilaç kullanmış adam, her şey kafada bitiyor diye edebiyat yapıyor. Evet her şey kafada bitiyor ama o bozuk algı ve aşırı duygusal tepkiler doğal yöntemler ile geçmiyor. İlaç yardımı olmadan algını düzeltememekle kalmayarak, anksiyete gittikçe hayatını daha dar bir alana hapseder, anksiyete de eğer 3 aydan fazla bir süredir yaşıyorsan, günden güne iyileşme değil daha fazla kötüleşme oluyor, sonrada ilaca başlayınca diyorsun ki, daha en başından başlasaydımda o kötü günleri yaşamasaydım. O yüzden kimseye kulak asma, hayatında böyle bir sıkıntının yanından geçmemiş veya 3-5 gün normal bir sıkıntı yaşayıp sanki senelerce bu hastalığı çekmiş gibi davranan kişileri dinleme, en iyi sen biliyorsun kendi derdini.

Nasıl atlattın, ilaç mı kullandın

+1 Hocam valla düşüncelerime tercüman oldunuz neyse ki benim gibi düşünen biri daha varmış bende aynı durumdan şikayetçiydim çünkü

İnsanları takacak kadar değersiz biri değilim, hayatımı heba edemem. Altta kalmak ya da kalmamak senin elinde, altta kalmayacaksan risk almamalısın, fiziksel yola mümkün mertebede başvurmadan cevabını vermelisin ama en güzel... tir et bunu deyip, devam etmendir.

temeline indiğinizde özgüven eksikliğinin sebep olma ihtimali %99 dur diye düşünüyorum.. özgüven o kadar geniş bir soyut kavramdır ki aklın hayalin yetmez.. anksiyete ile ilgili kendini sorguya çektiğinde ne kadar çabalasan da özgüven eksiliği sonucuna varamayabilirsin.. insanın ruhsal dengesinin temellerinden olan özgüven kavramını genişçe araştırmanızı öneririm.. mesela benim anksiyete-okb-aşağılık kompleksi-üstünlük kompleksi-depresyon problemlerim vardı..15 yaşımda falan başlamıştı şimdi 25 yaşımdayım ve daha yeni düzeliyorum.. çocukluğuma indiğimde ailem bana hep ben birşeyler yaptığımda sevgisini gösterdi.. maddi problemlerimiz olduğundan dolayı çocukluğumda hep para kazandığımda ya da bir iş yaptığımda sevildim aksi takdirde sevilmezdim.. bu benim ruhuma işledi ve ergenliğin başlarında meyvesini verdi artık sürekli çalışma zorunluluğu hissediyordum programlanmış bir zombiydim artık değerli hissetmek insanlardan onay almaktı aslında ruhumun ihtiyacı buda özgüven eksikliği demekti kendini değersiz hissetmekti.. bendeki anksiyetenin hikayesi bu nedeni özgüven eksikliği hatta bende eksik değil hiç yoktu buda okb ye sebep oldu.. tüm anksiyetelerin temelinde özgüven eksikliği olduğunu düşünüyorum.

Şuan sana karş hayvan gibi ağlamak istiyorum çok kötü bişi 9 ay ilaç kullandım 3 hafta önce aniden bıraktım berbat haldeyim çok kötü kabuslar görüyorum sosyal hayatım yok akademik hayatım yerlerde ders çalışmıyorum her an daralıyorum kaygılanmakdan ne olur ve bakarım bilmiyorum olmazsa ilaca tekrar başlarım geçmiş olsun bu arada kendinize değer verin insanlara kulak asmayın sevin sevilin gereği kadar bunun kendinizi etkilenmesine izin vermeyin

Atlatınca tüy kadar hafiflemiş gibi oldum atlatalı bir hafta filan oldu. Bu hastalık hayatımı, sosyal yaşamımı doğru düşünmemi mahvetti karakter gelişimimi engelledi arızalı biri olup çıktım. Dünyanın en kötü hastalığı budur ve insanın mantık şeysini engeller.

Hshshshahahshjrdjejs

yaygın anksiyete var secita 15mg kullanıyorum 1.5 aydır. şu an daha iyiyim.

Bir zararı yok şeklindeki doğru bilgiyi edindikten sonra sizi hala daha rahatsız eden düşünce ne olabilir sormamda sakınca var mı? Kafamda canlandırmaya çalışıyorum da bir zararının olmadığını öğrendim tamam ama hala rahat değilim. Buradaki sebebi tanımlayabiliyor musunuz?

Yaşadığınız duygu dalgalanmalarıdır. Doğru terapi ile kendilik algınız iyileştikçe duygu dalgalanmaları yerini olgunlaşmaya bırakacak özgüveniniz artacaktır.

Hahshshsgah

Gahshajhsjshshs

Herkeste anksiyete zaten. Benim yaşadıklarımı anlatmayayım burda

Kolonya senin ritüelin olmuş anksiyetede. Anksiyete tanımını bilmiyorum ama ben bu tür hastalıklara fobi, takıntı ve histeri gözüyle bakıyorum. Tabi doktor ya da psikolog değilim, onu belirteyim. Bu saydıklarımın üçü aynı aileden geliyor. Aralarındaki fark için şu şekilde notlar almışım.

Hocam benim artık çok ilerledi geçen sene yeşil reçeteli ilaç bile kullanmıştım sonra bi süre bıraktım derken 2 ay önce panik krizi geçirdim hastanede kaç sakinleştirici vurduklarını hatırlamıyorum bile kendimden geçmişim gerçekten başıma bela oldu ilaçsız kötü oluyorum :(

Hocam şu an yasıyorum hala uyuyamadım bundan dolayi

çekindiğin sinirlendiğin kim varsa, onlarla karşı karşıya geldiğinde içinden'sen bana kurban ol, at ağızlı'de. sonra tüm çekingenliğin gider diye umuyoruz.

Ben şahsen yanlış ekol demeyi tercih etmiyorum. Tedaviye götürüyorsa her ekolün doğruluğu vardır. Gerçi yanlış ekolden kastınız insanları daha da kötü yapanlar galiba. Ben de bir psikanaliz ekolünün takipçisi olarak diyebileceğim semptomu bastırmak işe yaramıyor. Hasta iyileşmiş gibi görünse de başka bir semptomla hastalık kendini tekrar ediyor. Psikanalizin temelinde de bu semptomlara sebep olanın temeline inmek yer alıyor.

senin dediginden daha cok dogruluk payi var en azindan gerci bize kaynagi belli olmayan hastanin kontrol edemedigi kaygi hali diye ogretildi, korkuyu yanlis yazdim senin dedigin paranoid hezeyan diye gecer ve sizofreni hastalarinda gorulebilen bir belirtidir ozellikle paranoid sizofreni vakalarinda gorulur suphe etme hastaligi diye bir sey yok

merhaba. öncelikle hastalığınızı tespit edip, kabul edip psikiyatra gitmeniz dahi çok güzel bir başlangıç. iyi yoldasınız. anksiyete bozukluğu belirtileri kendini terleme, nefes almakta güçlük, göğüste sıkışmalar, ellerde ayaklarda uyuşma gibi fiziksel semptomlarla kendini gösterir. bunlar aslında herkesin günlük hayatında yaşayabileceği normal görülebilecek belirtilerdir. zaman zaman 10 ila 30 dakika sürebilecek panik atak krizi yaşamanız normal. bunları atlatmak için hastalığın farkındalığı önemlidir. kimse bu ataklar esnasında ölmez, felç kalmaz. bunla mücadele etmek için belirli yöntemler var. mesela panik atak anında diyafram nefesi alarak nefes alışverişinizi ve kalp ritminizi düzenleyebilirsiniz. önemli olan şey doktor kontrolünde anksiyete tedavisine devam etmeniz ve hayatınız düzene girene kadar tedaviyi bırakmamanızdır. doktorun vereceği antidepresan ları onun tarif ettiği şekilde kullanarak ve eğer mümkünse psikoterapi yardımı alarak bu hastalıktan kurtulmanız mümkün.

anxiety =kaynagi belli olmayan korku hali hani sen stajyer psikologtun?

Gözün belli bir noktaya dalması önemli değil. Anlık olarak dalıp giden herkeste oluyor o. Gündüz düşü :) Ama şöyle bir durum da var. Fiziksel olarak hiçbir belirti göstermeyip kör olan insanlar var. Ya da sinir sisteminde hiçbir hasar olmayıp felç kalanlar. Bunlara histeri deniliyor. Dikkat et o noktaya varmasın.

Bendede çok fena anskiyete var yardım edin

Tekrar söylüyorum bu ruh hali bir insanda 3 aydan uzun süredir kesintisiz devam ediyorsa ve her gün yokluyorsa bozulan algı için ilaç kullanmaktan, doktora gözükmekten çekinmeyin. Şimdi sen gidip bu hastalığın yakınından geçmemiş hayatını rahat yaşayan bir adama, durup dururken titriyorum, her adımı sanki son adımım gibi atıyorum, sürekli ölümle yüzyüze gibiyim dersen o adam sana mal mal bakar, seni anlıyor gibi yapar ama anlamaz, seni anlamadığı gibi üstüne sana bu konularda tavsiye vermeye çalışır. Anksiyete adına bir başlık açıldığında ancak 100 yorumdan 3-5 tanesi mantıklı, bilinçli ve fayda verecek şekilde yazılmış. Merak etmeyin, hayatınız bundan sonra daha kötüye gitmeyecek, titreyen elleriniz, uyuşan kollarınız bacaklarınız sizi öldürmeyecek, oturun derin bir nefes alın ve bu işin uzmanından yardım almaktan çekinmeyin, ilaç kullanırsam millet ne der?, kendimi garip duruma düşüyorum falan diye düşünmeyin, yardım alın ve hayatınızı daha rahat ve güzel bir şekilde yaşayın, başka bir hayat daha yok çünkü.

Gözlerin fiziksel olarak bozuk mu yani? Gözlükle halloldu mu? Yoksa bahsettiğin histerik körlük mü?

Gagshshahahshgaghaa

Anxiety hastalık sayılmaz. Endişe demektir ingilizcede. Relax olursan endişesiz sayılırsın. Yani demem odur ki Takam kafana aman yanlış oldu takma kafana:)

Şuan yaşıyorum saat 5 oldu uyuyamadım uyuyunca birdaha uyanamıcam gibi, korku var yıllardır Paxil kullanıyorum amerikada, yakalandım çok, şiddetli panik atak geçirdim yinede iyiyim, arada böyle, geliyor

O da dahil, bir çok şey. Çok kafa karıştırıcı gerçekten. Yaşayanlar bilir.