Günümüz insanlarının amaçsızlığından bahsediyorum. Dalga nereye götürürse oraya, rüzgar nereye çevirirse oraya sürüklenen bireylerden oluşuyor toplum. Hayat amacı ve kısa vadeli hedefler yok insanlarda. Kimse önünü göremiyor o da ayrı ama bir hayat amacı belirleyen daha kolay yol alır. Düşünsenize insanlar doğuyor, okula gidiyor, erkekse askere gidiyor, iş sahibi oluyor veya işe giriyor, evleniyor, çocuk sahibi oluyor ve onlar büyürken yaşlanıp emekli oluyordu. Şimdi mevcut sistem bunu da desteklemiyor. Aslında bu haliyle bile bir rutin hayat yaşanıyordu ve amaç yoktu. Şu an en azından aydınlanmayı hedef edinebiliriz diye düşünüyorum. Aydınlanmak kapsamlı bir şeydir, okul okumak veya biraz entelektüel olmak yetmez. Spiritüel aydınlanma, yüksek bilinç gerektirir mesela. Ben de bu aydınlanmadan bahsediyorum. Bilincin gitgide yükselmesi yani. Sizler nasıl yaşıyor ve düşünüyorsunuz? Serseri mayın gibi yaşamaktansa aydınlanmayı hedeflemek, elimizden gelenin en iyisi değil mi her zaman. Çünkü insanın yaptığı en değerli yatırım, bilincini geliştirmektedir. Hatta deniyor ki, bilincimiz ölünce de bizimle birlikte oluyor. Yüksek farkındalık öte tarafa da bizimle geliyor. Bu kadarını savunmak materyalist bakış açısında olanlara uymaz. Peki ne yapılmalı? Umutsuz mu olmalı? Serseri mayın gibi mi sürüklenmeli? Kısa ve uzun vadeli hedefler mi belirlenmeli? Aydınlanmaya mı adanılmalı? Ya da ne yapılmalı? Siz ne yapmayı düşünüyorsunuz?