İntihar etmek istemiyorum yaşamak istiyorum ama bıktım sürekli kaygı ve strese girmekten. 18 Yaşındayım mezuna kaldım ama doğru düzgün ders falan çalışmadım. Hayatım boyunca asosyaldim, evde bilgisayarla ya da başka şeylerle vakit geçirip yıllarımı çürüttüm. Şimdi ise yıllardır arkadaş edinmemenin verdiği berbat bir his var, ne bir sevgilim oldu ne de doğru düzgün arkadaşım veya dostum. Sosyalleşip sokaklarda zamanında vakit geçirmediğimden ötürü pısırık denilen kategoriye girebilirim sanırım. Okulda falan kavga çıkacak olsa ben hep etmemeyi tercih ettim, evet belki kavga etmemek iyi bir şey ama haklı olduğum halde de sesimi çıkarmamıştım. Kavga etmeme sebebim hep fiziksel olarak zayıf olmamdı bu yüzden zorbalıkta gördüm. Bu arada boyum şuan 180 ve 63 kiloyum hala zayıfım, iştahım yok yemek yiyemiyorum. Ayrıca okul hayatımda başarısız bir öğrenciydim bir defa bile belge almışlığım yok. Bu yüzden kendimi hep ezik olarak gördüm. Önlisans sağlık bölümü düşünüyorum. Şuan arkadaş ve belki kız arkadaş edinme umudunu üniversiteye bağlıyorum, şehir dışında okumak bana hayatla yüzleşme ve kendi ayaklarımın üstünde durabilme fırsatı vereceğinden ötürü mantıklı geliyor. Eğer olurda bu umutlarımda boşa gitmiş olursa ve yalnız kalmaya devam edersem galiba artık kafayı yiyip intihar ederim ama şunu da söylemek istiyorum, intihar falan etmek istemiyorum hayatı seviyorum güzel bir hayatım olsun istiyorum. Sadece içimi dökmek istedim belki güzel tavsiyeler ve motive edebilecek bir kaç yorum gelir.