bayramdan sonra sınava hazırlanayım dedim yks vardı. 1 haftadır kuzenlerle falan takılıyorduk, neyse okulumu fazla sevmem. iki üç arkadaş var, biri yazdı genelde yazıyor ama asosyal bayağı. ben de çok çok sosyal takılan biri değilim ama o arkadaş farklı bir evrede, iki yüzlülükten hoşlanmam ama kendisi diğerlerine göre bir tık iyi yani iki üç bir şey biliyor, konuşuruz devamlı. buluşalım falan diyor, sanalda gayet iyi konuşuyor reelde heyecanlanıyor sürekli ama bir şeyleri yalan söylüyor. yani ağustos ayındayız, polis bizi 18 yaş küçük olduğumuz için çevirecek diye korkuyor. 6 aydır dışarıya çıkmamış sanırsam, evden ayrılma niyeti yok. buluştuk, olay burada başlıyor. doğum günüm dedi, kutlu olsun demeden cafeye gidelim dedi sonrasında onayladım gibi ama cafeye gidelim cümlesini kurduktan sonra tabii ki gideceğiz gibi bir şeyler söyledi, zorundaymışız gibi. neyse butik cafe tarzı bir yere girdik, herif bir şeyler söylerken bile heyecanlanıyor. sürekli internetten anlatıyor, ev ile alakalı bir şeyler söylüyor işte evimiz var satalım size falan ne alaka diyorum içimden. konuyu başka yerlere çekiyorum ama sosyal ilişkisi çok zayıf diye umursamıyorum. çok sakinimdir neyse hesap geldi. doğum günü için ben ödedim, sırf cocugun doğum günü diye cüzdanımdaki bütün parayı verdim. 50 lira vardı, gerçekten cebimde para kalmadı. normalde insanlara çok bir şey ısmarlayan biri değilim ama sırf doğum günü diye verdim. fazla ısrar etmedi, hatta 10 lirasını al dedi. evet 10 lira, 10 lira ödeyecekmış. maddi durumumuz çok iyi değil ama parayı dert eden bir insan olmadım. çocukla 3 senedir arkadaşız dışarıya falan çıktık ama hep bir yerlerde oturduk, çim vs. çocuğun o tür kültürü yok çünkü. bir teşekkür bile etmedi, hemen gittim ortamdanasosyallerin gerçekten mıymıntı ve salak kafalı olduklarını düşünüyorum. eskiden ben de bunlar gibiydim, neden sevilmediğimi anladım.