Cioranın tanrı düşüncesi kan/kurbandan beslenen, beslendiği içinde kan meyvelerini büyüten mabutlar üzerinden şekillenir bildiğiniz gibi. Et büyüdükçe patlayan, kokan, çürüyen şey. Fiziksel beden ise çürüyüp çürümediği belli olmayan şey Mabut demek dünyasal demektir. Teşbih demektir Tevrattan örnek vereceğim. Oradaki tanrı kavminin çoğalmasını yeni devletler kurmasını ister. Hatta mülkiyet dahi vardır. Tanrı onların koruyucusu ve görünmez eli olacak karşılığında da kulları sözlerinden çıkmayacaklardı İslamda ise işler biraz daha farklı 1-Devlet vurgusu yok/Ama diğer yandan da fazla insan merkezli 2-Kurban, adak yok/Çocuk yapmaya engel konulmamış Şimdi ruha geçelim Ortalıkta var oluşa uymayan, değerlendirmesini dogmatikliğe bırakmamızı söyleyen oluş/geliş anlatısı var. Biz ama biz olmayan biz her şeyi hatırlıyormuş hatta secde etmişiz sonra ne yaşandıysa hatırlamayı bırakmış. Biliyorsunuz ki hafıza bizi biz yapan etmendir. Biz denilen yapının ne kadarı omurilik sistemine bağlı bilmesem dahi büyük kısmının beyne bağlı kaldığı tartışmasız gerçek. Hem özgür irade beyni ön görüyor Karşı argüman şu sunulabilir:Tanrı çok merhametliydi öyle ki ontik kötüyü kendi garantörlüğüyle öteleyerek ontik iyiye çevirdi. Kısacası hristiyanlıktaki bütün günahları sırtlayan tanrının yaptığını daha geri planda yapma. Ancak kurtuluş düşüncesine yol açtığı için çok güçlü bulmuyorum savı