Bu virüs belası ile başlayan karantina tipi yaşam bir zorunluluk olarak başladı ama artık birçok insanın hayat biçimi halini aldı. Bunlardan birisi de benim galiba. Artık dışarı çıkarsam nasıl bir aktivitede bulunabilirim diye düşündüğümde aklıma gelen şeyler çok değersiz ve saçma geliyor. a) bir kafede oturup kahve içmek : ne işime yarayacak, gerçekten keyif alacak mıyım, virüs kapma ihitimalime değer mi gibi soruları düşünüp vazgeçer oldum b) kütüphaneye gitmek : kütüphanelerin uyguladığı önlemler, sürekli maske ile oturmak zorunda olmak gibi şeyleri düşününce hemen soğuyorum. Dışarı çıkmak bile bu maske yüzünden ağır gelmeye başladı. En fazla parka çıkıp yürüyüş yapabiliyorum. Evde sürekli ders çalışır oldum ama bu nereye kadar böyle olacak? Sadece eski sevgilimi çok özlüyorum.