umuttepede yemekhanede tek başıma yemek yerken bu hissi sonuna kadar yaşardım. Hele bi de hava kapalıyken daha kötü olurdu zaten tepedeydi çok boğucu olurdu. 2019da bi kızla çıkmıştık ünide bi o kız oldu, ondan ayrıldıktan bir kaç hafta sonra yemekhanede kulaklıkla yemek yerken "haydi gel içelim" eşliğinde hüngür hüngür ağlamıştım. çaresizliği dibine kadar hissettiğim 2 an var 2018 yazında bir incel olduğumu kabullenmiştim. İş görüşmesine viaport'a gitmiştim. Tipsiz olduğum için beni tezgahtar yapmıyorlardı. İş görüşmesi sonunda bu gerçekle bir daha yüzleştim. Sigaramı çıkartıp içtim. çakmağı da bi çiftten almıştım hatta. Duvara dayanmış sigara içiyordum. diğeri ise, bu yaz sayıştay sınavına ankaraya gitmiştim. Ankaraya hiç gitmemiştim gitmişken biraz gezeyim dedim. Atakuleye gittim. Orada bi restorana girdim. Terasta tek başıma şarap içip pizza yemiştim. Tek gelen bi ben vardım. Normalde her yere tek giderim hiç koymaz ama o an çaresizliği dibine kadar yaşadım.