23 yaşındayım ve bu hayata başlar başlamaz hayatımda büyük sorunlar çıkmıştı. Şu yaşıma kadar hala bu iğrenç hayatta yaşıyorum. Çektiğim acılar travmalar hayatımın hep bir yanında oldu ve zaman zaman hep gelip beni huzursuz etmeyi başardı. Her şeye rağmen hayatımı güzellestirmeye çalışıyorum ve geleceğimi en azından itibarlı geçirmek istiyorum. En azından güzel bir ailemin yapı taşlarını kurmak istiyorum. Kendimi kitaplara verdim. Şu 1 senede 90a yakın kitap okumuşumdur. Okuduğum bölüm ve üniversitem de güzel sayılır. Ve aç kalacağım soylenemez. Ama bu hayatta yaşadığım için ister istemez bu yaşadığım sorunlar karşıma çıkıyor ve beni derinden yaralayan acılar tekrar tekrar kanıyor. Arkadaşlar zayıf birisi değilim ama insan bir yerde ağlayacak kıvama geliyor. Üzgün hissediyorum ve bu hayatta adam akıllı kimsem yok kendimden başka. Çok yalnızım. Şunları da büzülmus bir anımda yazıyorum. Sadece yazmak istedim buraya. Yarın yine hayatıma devam edeceğim. Derslerime bakacam ve kitaplarımı okuyacam. Ama bu hayata kötü başlamak benim suçum değildi yine de devamını güzel yapmak benim sorumluluğum. Yıllar sonra bu yazıya bakıp ne kadar zorluktan geçip başarılı olmuşsun diyeceğim. Herkese iyi geceler.