Sadece çok bunaldım ve içimdekileri yazmak istedim. Okumak zorunda değilsiniz, zaten herkesin sorunu var, ben de biliyorum ama yine de kendim için bile olsa yazmak istedim. Çok uzun zaman oldu onu görmeyeli, sesini duymayalı, mesajla bile bana bir şey demeyeli. Rüyamda bile görmedim aylardır. Bir resmi kaldı sadece, ona bakıyorum arada ama ağlamamak için artık ona da bakmamaya çalışıyorum. Rüyamda görmek istiyorum sadece. Her şeyin eskisi gibi olduğu, onun yanımda olduğu, bana bir şeyler anlattığı, sımsıcak güldüğü zamanları gerçekmiş gibi, sadece 1 dakikalığına da olsa tekrar yaşamak istiyorum. Meğer ne kıymetliymiş yanımda olduğu her bir saniye bile, bilemedim önceden. Şimdi her gece Allah'a yalvarıp uyuyorum onu göreyim, sesini duyayım diye. Dün yine çok üzgündüm, çok kırgındım ona. Ama hiç küsemedim, hiç nefret edemedim ondan. Kendimden çok nefret ediyorum. Hem ona yaşattıklarım için, hem de onun bana yaşattığı her şeye rağmen onun tek bir lafına bile hasret bir şekilde yaşadığım için, hakaret etse ona bile tepkisizliğinden çok sevineceğim için kendime çok kızıyorum. Düşünmemeye çalışıyorum yine de. Hiç aklıma gelmesin, üzülmeyeyim diye uğraşıyorum. Ama ben onun için ağlarken bile beni avutabilecek tek insanın yine o olduğunu bildiğim için daha da çok üzülüyorum. Dün yine ağlayarak uyudum, kimse görüp neyin var diye sormasın diye gündüzleri kendimi çok zorluyorum ağlamamak için. Gece dayanamadım yine, saatlerce ağlayarak uyudum. Rüyamda okul açılmıştı, barışmıştık sözde okul açılmadan önce. Ben oturuyordum sınıfta, o sonradan geldi, önce arkadaşlarıyla konuştu, güldü, mutluydu her zamanki gibi onların yanında. Sonra benim yanıma geldi, mutsuz gibiydi, gülmüyordu da. Hiç konuşmadı ama dışarıya çağırdığını anladım, dışarı çıktık. Ben sarılmak istedim, çok özlemiştim ama o mutsuzdu hala, hiç özlemiş gibi de değildi. Sonra hoca geldi, ders başladı diye sınıfa girdik. Ne sesini duydum ne herhangi bir tepkisini bana karşı, sanki ben yokmuşum gibi, sanki hiç var olmamışım gibi. Çok ağır geldi bu rüya bana. Ben gerçeklerden kaçmak için rüyalara sığınırken, onun rüyamda bile ben yokmuşum gibi davranması çok koydu. Gerçekten bundan sonra hep böyle mi olacak? Hala kabullenemiyorum gerçeği.