Selamlar arkadaşlar, bu konuyu sizlere içimi dökmek için açıyorum biraz da bu durum bittiğinde dönüp bu halimi hatırlayabilmek için.22 yaşındayım gemi makinaları işletme mühendisliği öğrencisiyim şuanda da stajdayım yani gemideyim. İlk staj yapacağım yer türk gemisiydi ama bilirsiniz ya yabancı her daim iyidir mükemmeldir algısı var en azından bende vardı o algıyı kafamdan atamadığım için geldim yabancı şirkete, yabancı dediğim de öyle avrupalıları düşünmeyin he bildiğiniz gemide hintliler flipinliler ruslar ve tek türk ben ilerliyoruz. Neden hayatım leş diyorum, bu mesleği seçerken 17-18 yaşlarındaydım tek düşündüğüm şey parasıydı o googleda denizci maaşları yazdığınızda gördüğünüz şeylerden bahsediyorum o paralar gerçekten veriliyor ama neye karşılık? Bunu hiç düşünmedim aslında düşündüm de geçiştirdim yapılır ya ne olacak dedim. Şimdi stajdayken daha iyi anlıyorum neden bu paraları denizcilere veriyorlar diye üstüne bir de pandemi çıktı limanlarda inemiyoruz bile, ingiltereyi gördüm kamaramın penceresinden sadece :) İşin özü yaşım 22 bu saatten sonra bu meslekten dönüşüm yok gibi geliyor, çıkış yolu arıyorum ama bulamıyorum. Eee bizene bundan derseniz öyle içimi dökmek istedim. Okuyan herkese teşekkürler kendinize iyi bakın... EDIT : Selam arkadaşlar tekrardan. 6,5 Ay sonunda gemi stajım bitti 6.5 ay aradan sonra ilk kez karaya ayak bastım. Destek olan herkese teşekkürler.