Kesinlikle katılıyorum ama bu hayat şartlarında stres insanın peşini bırakmıyor umarım herkes istediği hayatı yaşayabilir

Hadi herkes buraya derdini yazsın, çözüm önerisi olan da yanıtlasın krallar &

Hocam seni anlıyorum, yani ben de aynı durumlarda olduğum için empati yapabiliyorum, ben de aşırı derecede derslere kafayı taktığım için ne arkadaş ne kız arkadaş ne dışarı çıkma ne konser ne sinema hiçbir şeyi yapamadım. Tip desen bende de yok, para hiç mi hiç yok, bursla ayı çıkarmaya çalışıyorum, aile var ama utanıyor insan para istemeye falan filan. Bir yerden başlaman gerekiyor, hayatın boyunca böyle sürüp gitmez bu iş, gidemez yani. Bu işin sonu intihara gidiyor, hele Türkiye'de zaten kesin öyle. Geleceğini karartma, tipin 3/10'sa onu 5-6 yapabilirsin, doğru planlarla birlikte iyi bir vücut yaparsın, iş yoksa onu halletmeye çalışırsın. Yapma hocam kendine bunu.

Bekleseydin kağıdı...

Yanımda arkadaş olmadan gidip spor salonuna yazılmam imkansıza yakın bir şey.

400 metreyi 1.13 dakikada koşuyorum 1 dakika olması lazım :(

Özgüvenin yükselmesi için önce kendi kendine de bir şeyler yapıp bundan zevk almayı öğrenmelisin. Tek başına alışveriş, tek başına sinema veya yürüyüş. Arkadaşa ihtiyaç duyuyor insan ve gerçekten de gerekli. ama önce kendinle vakit geçirmeyi öğren. İnancın varsa bolca dua et içindeki manevi boşluğu doldur.

Ocak ayında borsada güzel bir para kaybettim, kendimi 3-4 ay inzivaya çektim şu an harika hissediyorum, her şey yoluna girdi sayılır. Her şey gelip geçici arkadaşlar. Takmayın kafanıza, hayat bazı şeyleri kafaya takmak için fazla kısa.

Bu dünya bir durak... Otobüs gelince binip gideceğiz. Allah a inancını kaybetme ondan dile iste. Allah inananların birbirine destek ve yardımcı olmasını. Selamlaşmasını hal hatır edip sohbet edilmesini emir ediyor. İnsanlara tebessüm ve iyi niyet ile yaklaş. Senin bu iyi niyetini anlayan tebessüm edecektir. Şuan ruhsal bir bozukluk durumu hakim üstünde. Önce Allah sonra da ilaç desteği ile hayata adapte olursun. Uzun bir süreç ama zamanla taşlar yerine oturacak. Önce niyet sonra hareket. Lütfen bir psikologa gidip ona 2 3 seans açıl. Durumun yok ise devlet hastanesinden randevu al. Bekle günü. Aşılmayacak bir durum Allah yüklenemeyecegin yükü sırtına vermiyor insan oğlunun..

Sosyal fobi yenmek için sevdiğin aktivitelere yönlenebilirsin. Spora yazılabilir kurslara katılabilirsin. Maddi problem varsa belediyelerin sağladığı imkanlardan yararlanmani öneririm. Ayrıca bu tarz aktiviteler az da olsa kafa dağıtmaya iyi geliyor diyebilirim

Evet kafayı yeme derecesinde sürekli düşünüyorum. Hayatı, insanları, adaletsizliği, kendi hayatımı sürekli düşünüyorum ve bu durumdan kurtulmam mümkün değil gibi beynim benden ayrı bir dünya gibi iş yapıyor, sanki o yönetiyor beni. Omuz ve trapez bölgesi hariç vücudum zaten kaslı o yüzden kaslı bir vücudum olsa gibi bir düşüncem yok. Genellikle kendimi başka insanlarla karşılaştırıp, kendimi beğenmeyip, çirkin bulup depresyona giriyorum ve bu bende ciddi özgüven eksiklikleri yaratıyor. İlgi alanım var saymaya başlarsak; Doğa, çevre, tarım, motosiklet, bateri çalmak, kitap okumak, yamaç paraşütü yapmak, yüzme, downhill yapmak, basketbol, calisthenics. Dini konulara da merakım vardı ve zaten 5 vakit namaz kılan birisiydim ancak son 1,5 yıldır din ile aram açıldı ama toplayacağım.

Yemeğinize şap katın hocam

Ben de yuzemiyorum :(

Dolar : 17 tl

Hocam spor salonuna gitmek istiyorum ama sosyal fobim var, evden ayrılıp öyle ortamlara girdiğimde elim ayağım karışıyor, suratım kızarıyor, dilim tutuluyor ve saçma sapan konuşmaya başlıyorum. Zaten özgüven denilen şeyin bende kırıntısı bile yokki nasıl sosyalleşeyim? Tipimde iyi değil (3/10) ve ağzımda o kadar fazla laf yapmaz.

Sosyal fobim var, asosyalim, özgüvenim yerlerde dolaşıyor, hiç arkadaşım yok, hiç kız arkadaşım olmadı, gelecek kaygım var, tipim ortalamanın altında.

Peki sürekli düşünüyor musun. Dusunuyor isen, düşündüğün konular zamanla farklılık gösteriyor mu. Mesela kaslı bir vücudum olsa, yada şunu icat etsem tarzında. İlgi alanın var mı.. resim enstrüman dini konular arabalar vs gibi. Yaptığın bir şey...

Asperger olabilir misin... bir psikolog dan destek aldın mı. Takıntıların var mı mesela.

Bana da lazım

Kolpa atıyorum hocam. Ama sağlam hızlı koşarım. 57 saniyenin altına bile ineilecegme inanıyorum. Sırt çantajiza ağırlık koyup koşun. Sonra onu çıkarın ve süreyi birdaha tutun. Flash olursun aw

Sağlık sorunum yok ve hayatım boyunca psikoloğa da gitmedim. Takıntılarım şiddetli derecede özelliklede son 2 yıldır kendimi tipsiz, çirkin hissetmem tüm özgüvenimi yerle bir etti. Sosyal fobimin sebebini takıntılarım olduğunu söyleyebilirim yoksa evde osbir çekip zorno izleyen asosyal ergen tiplerden değilim.

Cidden soruyorum hocam nasıl antrenman yapıyorsunuz?

Hocam, spor salonu sosyalleşmek için çok doğru bir yer bence, bir de günün tenha saatlerinde gidip bir kaç kişiyle yapmaya başladığınızda ortam oluşuyor kendi kendine. Ben de bırakana kadar gittim 3-4 ay ve zerre gerçek arkadaşım yoktu, orada da edinemedim gerçi ama çıkıp bir şeyler yapma derecesine kadar getirebilirim işi, öneriyorum sana da.

Cesaret et ve bunu yap. Hiç arkadaşın yoksa nasıl kabuğundan çıkıp arkadaş edineceksin? Kaç yaşındasın bilmiyorum ama hangi yaş olursa olsun bulunduğumuz yaş geri gelmeyecek ve geri dönüp baktığında pişman olma. Bazen gerçekten bir arkadaşa ihtiyaç oluyor

57 saniyede koşuyorum

Mekik sinav kac

Bana para lazım. Çok para.

Çok saldırgan bir bireyim

Evet bir yerden başlamak gerekiyor ama nasıl? Yıllardan beri kendi kabuğunda yaşamış, insanlarla iletişimi olmamış, kızlarla konuşmamış, asosyal, fobili olan ben nasıl bu popüler hayata uyum sağlayacağım? 2 ayrı arkadaş ortamımdaki bazı olaylardan dolayı salaklığımdan kendi mahallemin çocukluk arkadaşlarımı bile kaybettim sonra öteki arkadaşlar da sattı beni ve görüşmüyoruz. Çok pişmanım şimdiki aklım olsa kendi şehrimin insanıyla arkadaş olurdum. Ve şuanda kimsem yok. Mal gibi kaldım ortalıkta. Yıllardan beri yalnızım ve son 2 yıldır tipsizim düşüncelerinden dolayı kafayı yedim ve özgüvenim 0. Sosyalleşmek için hiçbir enerjim veya gücüm yok. Bu dünyadan acısız bir şekilde ayrılmanın yolu yok ve ölmenin garantisi de yok. Ayrıca bazı anketlere göre dünya üzerinde intiharı düşünen, hayattan bezmiş yıkıkların bir türlü ölmediği ve tam tersi ünlü olan, uyuşturucu kullanan yakışıklı olan sanatçıların intihar edip dünyadan ayrıldığı görülmüş &

Şınav:32 Mekik:38

Taktik verin hocam

Alışmışlıktan kaynaklı bir boşluk oluyor ama buna alıştıktan sonra yalnızlığın da tadını çıkarmaya başlarsın. Bunun ilacı sadece sabır 🙂

Sevdim 9 10 ay devam etti 2 hafta önce bitirdim sebeplerim vardı evet ama Bi anda bitirip yoluma bakamiyormusum. Geride dönmek istemiyorum ki zaten yüzüm yok ama eksiklik hissediyorum hala.