Konuşursam başta anlayışlı yaklaşcak ama her tartışmada bir de beni beğenmezsin kendine bak dicek

Annem olunca akrabalarlayken rahat konuşamıyorum bir sohbet ediyoruz bir espri yapıyorum bir garip bakıyor pişman ediyor sanki tek normal davranmayan benmişim gibi hissediyorum. Mesela o akrabayla annem yokken takılınca gayet samimi rahat oluyorum aklıma geleni söylüyorum ama annemleyken aklıma konuşcak bişey de gelmiyor artık. Bu durum tek bende mi oluyor bilmiyorum sizde de oluyor mu?

Bunu annenle konuşmak yerine buraya yazdığına göre annen haklı sanırım

Annem bunu sadece bana yapmıyor ki babamada yapıyor