Evet ama hissetmeyi tercih ederdim. Ya da ilaçlar beni kötü etkiliyordur.

Ben kullanıyorum bir süredir. Bildiğin aptallaştırıyor beni. Günlerim karanlık bir odanın içinde yatakta telefon ile geçiyor.

İlaçlar psikiyatrik hastalar için. Sırf kızdan ayrıldığı için ilaç müptezeli olanları da anlamıyorum

Gastrolojik veya sindirim problemlerin var ise ilk oradan başlamanızı tavsiye ederim.

Hocam ilaçtan ziyade kendine farklı şeyler bulmaya çalış. Örneğin bir kedi veya köpek sahiplenmek gibi. Bu pandemi zamanının başında İstanbuldan köye dönünce öyle bir bunalım yaşadımki hayatım 10 metrekarelik bir odada geçiyodu. Ta ki babam bir yavru sahiplenene kadar. Geldiğinde 2 aylıktı. Şimdi 1 yaşına girdi. Çok tatlılar. Sana adeta hayatın farklı tatlı bir yüzünü gösteriyor.

Dostum selam, öncelikle 29 yaşındayım. İnsanlar bazı dönemleri zor geçirebiliyor. Ama inan ki bunun en basiti sevgili mevzuları. Yani bu konular için kendini ilaç tedavisine sokmana gerek yok. Hayatına 5-6 kişi girer, sen yine de birini hiç unutmazsın. Ama kaderinde varsa, ondan daha doğrusunu da bulacaksındır. Bu süreçte kendini geliştirebileceğin ya da kafanı dağıtacak şeylerle meşgul ol. İş hayatına girdiğinde bir sürü yeni insanla tanışacaksın, çevren sen istemesen de genişleyecek. Senin tek yapman gereken işine gücüne bakmak bu dönemde. Spora karsi neden ön yargılısın bilmiyorum ama, ciddi seviyede kilo vermiş biri olarak insanın hayatını değiştiren bir şey olduğunu söyleyebilirim. Kendine kıyafetler almaya başlıyorsun, yeni tarzlar deniyorsun vs. Bunlar birden olacak şeyler değil, meyvelerini aylar sonra görebileceğin mevzular. Ama ilişkilerin başlayabildiği gibi bitebildiğini de unutma. İnsanin doğası böyle.