Bilenler bilir Avrupa da özellikle İtalya ve Fransa da oldukça fazla zenci vatandaş bulunur. Bunun yanında da bolca sokak satıcısı. Avrupa seyehatine çıkmadan önce araştırmalarım sonucu satıcı olanların bir şeyler satmak için yanıma geldiğinde daha doğrusu \"ücretsiz\" vermek için gelenlerden uzak durulması gerektiği. Roma'daki son gecemde Kolezyumu göreyim dedim. Aslında Kolezyum'u ilk gün görmüüştüm ama birde gece ışıkları yanarken göreyim dedim. Bütün gün 15 km yol yürümüşüm zaten güneş battıktan sonra yorgun argın Kolezyuma ulaştım. Fotoğraf faslından sonra gece manzarasında Kolezyumu izlemeye dalmışım. Derken yanımda \"ücretsiz\" bileklik veren zenci belirdi. Meşhur \"Where are you from?\" sorusunu yöneltsede takmadım bakınmaya devam ettim ardından \"Are you Turkish?\" dedi ve zaten içimde oluşmuş olan Türkiye hasretiyle vurdu ben.\"Am I look like Turkish?\" dedim ve yes sure cevabını alıp konuşmaya başladık. İçimden Allahım ben napıyorum desemde. Kadıköy ve kebap hakkında biraz sohbet ettikten sonra ailenle mi yoksa tek mi olduğumu sordu. Bende tabiki hemen zekamı kullandım ve tek olduğum halde ailemin otelde olduğunu ve kısa sürekli dolaşmaya çıktığımı söyledim. Elime anneme hediye olduğunu söyleyerek metal bir bileklik banada kardeşlik bilekliği olarak tabir ettiği boncuklu bilekliği verdi. Kesinlikle istemediğimi belirttim ama it is gift gift diyerek uzaklaştı. Resmen elime tutuşturup gitti. Ne yapıcam zaten gitti çöpe atıp bende mi gitsem diye düşündüm, yerimden kalktım ve anında tekrar yanıma geldi. Nerden nasıl geldi anlamadım resmen ışınlandı yanıma. Bana verdiklerinin \"gift\" olduğunu ama yeni çocuğu olduğunu ve kendisine para vermemi istedi. Bende yine verdiklerini istemediğimi söyleyerek onun eline tutuşturmaya çalıştım ama verilen hediyenin iade edilmesinin terbiyesizlik olduğunu, para vermezsem arkadaşlarını toplayacağını söyledi. Tabi benim kayış orada koptu bütün hayatım gözlerimin önünden geçip gitti. Dedimki Wİzard buraya kadarmış sonun İtalyada zencilerin elinden olacakmış. Bildiğim ingilizceyide unuttum dilim tutuldu. Tek söyleyebildiğim cümle I don't want it oldu o andan sonra. Bu arada 2-3 zenci arkadaşıda geldi ve tam onlara bakarken elimdekileri eline bıraktığım gibi kaçmaya başladım bilinçsiz nereye gittiğimi düşünmeden. Kolezyumu en güzel gören yerden yola inmek için engebeli merdivenlerden inmek gerekiyor. Yuvarlanma tehlikesi atlatıp koşa koşa yola indikten sonra nereye bile çıktığını bilmeden koşmaya başladım. Koştuğum yolun sol tarafında indiğim tepenin devamı olan yol var. O tarafa baktığımda onlarında tepede beni takip ettiklerini farkettim ve altıma ediyordum. Telefonumun sarjının da bittiğini fark ettiğimde neredeyse her şeyden vazgeçip oturup ağlayacak hale geldim. Sabah gezerken Kolezyumun yanında metro istasyonu olduğu aklıma geldi ve Kolezyumun ters tarafından koşarak oraya ulaştım. Sürekli arkama baka baka metroya bindim. Bu kadar adrenalin seviyem yüksek bir şekilde metroya bineceğim hiç aklıma gelmezdi. Paronayak gibi sürekli etrafıma baka baka Roma Termini tren istasyonuna oradan da koşar adımlarla Airbnb den kiraladığım odaya ulaştım. Sonra düşündüm de ne ben verdiklerini çöpe attıktan sonra gelse ne çöpe atarken görse napardım diye düşünmeye. Kesin linç ederlerdi beni. Kendime gülmekten katıldım ve Avrupada yaşamış olduğum bir anı olarak hafızamdaki anı defterime kazındı. Edit:Sonradan anladım ki Türk olduğumu da çantamda asılı olan Turkish Airlines isimliğinden anlamış Okuduğunuz için teşekkürler