Hayat hep böyle mi devam edecek?Yalnızlık, asosyallik ve melankoli hep mi sürecek? İşe gidiyorum ve çalıştığım yerde 20 yaşında bir genç ve 50 yaşında bir amca, o kadar iyi anlaşıyorlar ki şaka yapıyorlar vs. Hiç anlayamıyorum nasıl böyle anlaşıyorlar. Diğer kişiler içinde geçerli tabi. Tanıdığım ve gördüğüm herkesle kesinlikle anlaşamayacağım kanısına varıyorum ve herkes benim için potansiyel bir düşman. Çünkü sonu hep aynı bitiyor. Tanış>Daha fazla tanış>Samimi ol>Kavga et/Anlaşmazlık çıksın. İşte bu yüzden ben de kendimi daha da kapattım ve asosyal birisi oldum ve memnumda tabi Yaklaşık 2 hafta önce liseden bayadır bir görüştüğüm arkadaş buluşalım dediğim zamanda gelmedi üstüne 8-9 kere aradım ve wpden yazdım ses yok ve hala da öyle. Evet herkes aynı ve hiçkimseyle olumlu bir ilişki içerisinde bulunmayacağım sanırım. Herkes birbirinden nefret etme eğiliminde ve bana göre gösterdikleri duygunun en samimisi nefret. Sizde durumlar nasıl?İlişkileriniz nasıl ilerliyor??