Çocukluğumu o kadar özledim ki keşke çocukluğuma dönüp bir daha hiç büyümesem küçükken o kadar mutluydum ki belki de Dünya'nın en mutlu çocuğuydum Her şeyden habersiz saf, temiz biriydim Ülke adına aklımda hiç bir şey yoktu sadece sabah uyanıp hemen arkadaşlarımla oyun oynamanın peşindeydim durumumuzda iyiydi Allah'a şükür huzurlu bir ailem vardı babam Playstation konsolu almıştı onunla oynardım hep sokakta misket oynardık arsada arkadaşlarımla Ailelerimizden izinsiz Denize kaçardık yüzmeye sonra geceye kadar takılırdık sahilde eve geldiğimizde annem terlikle döverdi babamda beni korurdu küçüktür bir şey olmaz diye keşke gene dövse ama o günlere tekrar dönsem 7 yaşında Dövüş sporuna giderdim spordan çıktıktan sonra annem leğende yıkardı beni hemen sobanın yanı başında bende sobaya hafiften su fırlatıp \" tısss \" sesi çıkarmasını severdim sonra annem kafama tası geçirirdi. küçükken hep kendime derdim keşke hemen büyüsem kocaman adam olsam ama keşke dilim kopsaydı da öyle bir kelime demeseydim pişmanım şimdi ise keşke \" küçülsemde bir daha asla büyümeseydim \" diyorum zaman su gibi akıp geçti her şey yaşandı ve bitti bir daha asla o günler gelmeyecek o günlere dönemeyeceğim biliyorum ama kabullenemiyorum dün doğum günümdü 20 yaşıma girdim 20 güne askerim şimdi ne o arkadaşlarım kaldı ne de huzur hayat beni yerden yere vurdu adeta yaşama hevesim kalmadı. şimdi ise ne Ailem'in huzuru var ne de benim Annem, babam gözlerimin önünde yaşlanarak gidiyorlar ikisininde saçlarına ak düşmüş onları o yaşlı halde görünce üzülüyorum onlardan kopmak istemiyorum. zamanızı değerlendirin her şeyi hayatı iyice yaşamaya bakın Özellikle de ailenizin kıymetini bilin onları kaybetmeyin çünkü kaybettiklerinizi tekrar kazanamıyorsunuz hayat gelip geçici bugün doğuyoruz yarın ölüp toprak altına giriyoruz.