Evsiz kalınca anamın da fişteklemesiyle geldiğim şehre geri dönmeye karar verdim, zira ana ocağında kira dersinden kurtulacaktım. Bu yüzden yatalak anamın raporlarını toplayıp mazeret dilekçesine ekledim ve tayin istemeye karar verdim. Ancak dilekçeyi göndermeden büyük patronun haberi olması lazımdı. Dün büyük patron bir ara büroya uğrayıp "Müdür sen ne derdin bu işe? Evsiz kalan Cemil başka şehre göçecekmiş. Üzülmez misiniz?" Ben de küçük patronun niyetimi ilettiğini anladım ve nasılsa aksini de söylemedi bu iş oldu şeklinde düşündüm. Bir süre sonra diğer küçük patron büroda yanıma geldi "Cemil neler oluyor yaw!?" diye sorunca olanları anlattım. Küçük patrona büyük patronun bilgisi olduğunu ve dilekçemi hazırlayıp imzalaması için masasına bıraktığımı söyledim. "Madem patronun da haberi var sorun değil imzalarım" dedi. İmzalayıp verdi. Evrakı işleme almaları için Ankara' ya postaladım. Bugün öğlen vakti büyük patron büyük bir hışım ve öfkeyle büroya daldı: "Cemiiil! Sen bana sormadan arkamdan işlet mi öeviriyorsun? Nedir bu tayin dilekçesi?" Deyip bağırdı. Ben "Kem, küm, hedö hödö..,!??" derdemez açtı ağzını yumdu gözünü. Ardından müdüre "Bir daha bunun yazılarını onaylamayın" deyip aynı hışımla büroyu terkederken heybetli ve silahlı koruması da telaşla peşinden büroyu terketti. Müdür "Cemil sen ne ettin kimseye sorup danışmadan!" dedi. Ben yine "Kem küm, hede hödö. . !?" Öğleden sonra müdürden eğitime katılmak için izin istedim: "Büyük patron gelmeden çıkma, git gönlünü hoş et, bizim de başımızı yakma" dedi. Ama büyük patron bir türlü gelmedi. Arkadaşlardan biri "Küçük patron da Cemil yaktı beni dedi, bence önce onun gönlünü hoş etmelisin" dedi. Bunun üzerine küçük patronu odasında ziyaret ettim. Küçük patron fazla alınmamış görünüyordu ama yine de ben "Tü kusur bende, evsiz kalmanın verdiği panikle sizi de mahçup ettim" dedim Yumuşak bir ortam vardı zaten. Mesai bitimine yarım saat kala büyük patron geldi. Hızlıca büroya yapılması gereken işleri verdi, bana da faaliyet raporlarını hazırlamam için klasörleri verdi. Ardından makamına geçince ben de peşinden makama girdim. Tam ağzımı açacakken diğer eleman "Abi bir saniye, sen başımızı daha fazla yakmadan ben şu dosyaları patrona göstereyim" deyip önüme geçti. Ama patron buna rağmen "Bak Cemil, ben senin perişanlığını biliyorum, gitmek istersen ben seni zatrn gönderirim ama ben arkamdan iş çevirmene kızıyorum" dedi sskin bir şekilde. Ben de "Ne deseniz hsklısınız, o çaresizlik ve panikle düşünemedim. Üstelik böyle bir dilekçe küçük patron yerine sizin imzanıza gelmesi gerekirdi, usule de aykırı bir durum" dedim. "Ne oldu şimdi senin dilekçe?" "Şu an postada Ankara yolunda" "Neyse..." Hemen ardından müdürün hatırlattığı dondurmalar aklıma geldi: "Efendim izniniz olursa dolabınızdaki dondurmaları ikram etmek isterim" "Şurada mesai bitti bitecek, başka zaman" deyince izin alıp huzurundan ayrıldım. Büroya döndüğümde herke "Patron ne dedi?" diye sordu. Hatta diğer küçük patron "Cemil patron şimdi seni Mardin Büroya sürse ne yapacaksın?" dedi de "Valla bu durumda sürse yeridir" dedim...