muhafazakar bir aileye sahibim. Bu yaşıma kadar öğretmenlerin gözünde sınıfın en efendi, parmakla gösterilen öğrencisiydim gerçek hayatta da mülayim her zaman iyi dürüst birisiydim. Ailemin sözünü her zaman dinledim emeklerini boşa çıkarmadım Şuan üniversite 2. sınıfım. Eline ne geçti diye sorarsanız hiçbir şey geçmedi. Hep başkalarının mutluluklarını izleyip kendimi üzdüm. Hep sınırlar içinde büyütüldüm Arkadaşlarım, yasitlarim el ele gezerken sinemaya giderken eğlenirken gençliğini yaşarken ben karakterimi degistiremedigim için sadece onları izledim izlemeye de devam ediyorum Şu yaşıma geldim hic farkli bi seyler farkli duygulae yasamadim Benim yapımda kimse olmadığı için kimse ile samimi arkadaşlıkta kuramıyorum Yaşama istegim 0