Amma canım sıkılıyor okul da başlamak üzere. Zaten iki haftalık bir tatilimiz vardı o da hemen bitti. Çok yorgundum ve yorgunluğum da bir türlü bitmedi. Bende anksiyete ve depresyon var. En küçük şeyi büyütüyorum ve en kötü hikayeyi yazıyorum onun hakkında. Yaşamak gerçekten çok çok yorucu bayanlar baylar. İki adım atmak bile çok zor gibi geliyor. Kafamda bir ses sürekli yok efendim bunu yapamazsın, beceriksizsin, çirkinsin, gülünçsün ve YANLIŞsın diyip duruyor. Ailem de sağ olsun zerre umurlarında değil zaten. Bitik birisi değilim sadece dert paylaşımı ve rastgele birilerinin okuması amaçlı bu postu açtım. Bu şekilde yaşamak çok yorucu. Kafamı bu fikirlere odaklamamam ve sadece işlerimle uğraşmak istiyorum ama bilirsiniz, bunun için enerji bulamıyorum kimi zaman. Yani başlamak için. Bazen sadece yok olmak istiyorum ama tercihlerimin dışında bir hayat da mümkün ve bu cehennemi ben yarattım diye düşünerek yaşamaya devam ediyorum. Yataktan kalmak için nasıl umutlarınız ve hayalleriniz var çok merak ediyorum. Yaşamak için umutları olanlar bu umutları yazabilirler mi? Olmayanlar \"Hayır yok.\" yazmasın rica ediyorum. Not: Bitik birisiyim.