Bu oturduğun apartmandakiler ve karşıdaki 15 katlı bloktakiler senin taşındığını görmüşlerse ' eyvah, geldi bizim arıza herüf, işte şincik hapı yutup üstüne de ayvayı yedik' diye söylenmeseler bari...

Az önce apartmanın otoparkına tam girmek üzereyken bir kamyonetin park kapısı ağzında durduğunu görünce yol vermediği için bir defa korna çaldım. Hemen ardından aparman sakinlerinden birinin taşındığını ve eşya yüklemesi yaptığını o karanlıkta farkedince yükleme yapılan kamyonun 2 metre arkasına parkettim. Sol taraf duvar ve sıfır parkettiğim için binbir zahmetle bir de sağ kapıdan indim. Benim indiğimi görünce kamyon üzerinde yükleme yapan tip \"Abi parketme buraya, bak eşya yüklüyoruz az aşağı parket! \"Bilader ben inince mi söylemek aklına geldi!?\" \"Abi ben işaret yaptım ama sen görmedin herhal\" \"Ne yapayım bilader bu karanlıkta, ben pilot muyum göreyim el işaretini!\" Bu esnada apartman sakini olduğunu tahmin ettiğim Doğu kökenli kirli sakallı diğer tip yüksek sesle: \"Ne yapsaydık sen göresin diye havayi top mu atacaktık!\" \"En azından ben inmeden...\" \"Sana işaret etti işte görüyorsun ne yaptığımızı, neden buraya kadar giriyorsun ki!\" diyerek daha yüksek sesle konuşmaya devam etti. Bunun üzerine ev halkından orta yaşlı kadın \"Arif! bir sakin ol, değmez...\" diyerek müdahale etti. Ben de aynı zahmetle tekrar arabaya binip 500 metre daha ilerideki ışıklardan yeniden dönüş yapıp bu defa alt sokağa parkettim. Apartmandan girerken \"Kolay gelsin\" dedim. Asansörü meşgul ettiklerinden merdivenden çıktım. Bu esnada apartman sakini ve eşya taşıyan yaşlı adam merdiven boşluğundan seslendi:\" \"Bilader san kaçıncı katta oturuyorsun?\" \"Üçüncü kat ama oturmuyorum, geçici misafirim\" dedim. Sonradan aklıma geldi; kamyon rahat bir şekilde otoparka gerisin geri girip apartman kapısından rahatça eşyayı alabilirdi. Nedense binanın bahçesinin dışına parketmeyi tercih etmişler...

Sonradan düşündüm de taşınmanın stresini yakın zamanda yaşadığım için gereksiz parladım diye düşündüm. Bu arada aynı apartmanda 3 yıl önce yine fevri bir hareketim olmuştu da tüm mahalle ayağa kalkmıştı: Adanalı kuzenlerle karşılıklı 19 Litrelik bir damacana dolusu boğma rakıyı götürürken anam birden odaya girip elimdeki kadehi almaya çalıştı. Aramızda boğuşma yaşandı ve ben aniden kadehi bırakınca anamın kafasına çarptı ve kan akmaya başladı. Bu olayı 6 yaşındaki çocukta sakin bir şekilde izliyordu ve 'Sakin olun' şeklinde telkinde bulunuyordu. Bunun üzerine bir hışımla 6 yaşındaki çocuğu da yanıma alıp otoparktaki arabaya bindim İstanbul' a dönmek üzere. Ama uzaktan kumandayı almadığım için otopark kapısı kapalıydı. Kapı açılsın diye o sinirle kornaya aralıksız abandım. Akşam vakti bu gürültü üzere apartman ayağa kalktı hatta karşıdaki 15 katlı bloktan balkona çıkıp ıslık çalan ve yuhalayanlar bile oldu.1 2-3 dakika bu şekilde devam ettikten sonra otomatik kapıyı açtılar ve gazladım. Sadece benzin almak için bir defa mola verdim ve o cilalı kafayla saatte 160 km hızla üstelik arka koltukta çocuk olduğu halde İstanbul' a 6 saatte vardım...