Dızcı gömleğimle sokakları turluyordum. Maaaallenin top oynayan çocuklarına uzaktan \"atın bakim abinize\" diye bağırdım. Üzerime yuvarlanan topa gelişine sivri burunla bir abandım; üç sokak aşağıdaki caminin bahçesine uçtu. Biz zamanında az çekmedik bu maaaalle abilerinden... Artık sahne bizim, haftada bir vuracağım o topa. Bu sayede, artık büyüdüğümün net bir şekilde farkındayım ve hayattaki konumumu daha iyi biliyorum.