Sıkıntıdan patlamak üzereyim şu an. Ne önerirsin

Bağırmaya gerek YOK, hayatın zaten anlamı YOK. Şu kısacık ömrümüzde pek çok konuya hakim olmaya ve anlam kazandırmaya çalışırız. Bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmak gibi Gereksiz şekilde çok beğendiğimiz veya değer verdiğimiz kişilere 'kutsalık' atfederiz ve onlara özeniriz. Size bir şey söyleyeyim mi. İnsanlar kendini KANDIRMAYI çok severler. Pek çok şeye pek çok bilgiye sahip olduklarını düşünürler oysa birer HİÇLER. Bizler ancak kendi egolarımızı tatmin etmekle yetiniriz. Oysa yapmamız gereken şey bizi köleleştiren egoist ön yargılardan sıyrılarak bilinçlenmektir . Aslında tek anlamlı şey ölümlü olmamızdır çünkü ölüm KAÇINILMAZDIR, KUSURSUZDUR ve geri dönüşü olmayan KESİN bir GERÇEK. Ölüm kavramını ölmeden önce kabullenmemiz gerek ama pek çok kişi bunun farkına varamaz. Bizler hiçbir yere ait değiliz her şey bilincimizin kurguladığı 'hayali' altyapıdan ibarettir. Ben ölümden korkmuyorum çünkü bu dünyayı bu yaşamı ve bu bedeni ben seçmedim. Ben sadece diğer canlılar gibi yaşamın bir parçası olarak var oldum. Kendimizi kandırmayalım hiçbir şey mükemmel değildir, en kusursuz şeyde bile hatalar ve eksikler mevcut . Her şey düzensiz ve kaotiktir çünkü bu evrenin temel işlevsel prensiplerinden biridir. Gerçek şu ki mutlu olmak için YAŞAM BOYU KENDİMİZİ KANDIRMAKTAN BAŞKA BİR ŞEY YAPMIYORUZ. Ölümle hepimiz yüzleşeceğiz er yada geç işte bu söylediklerime o zaman hak vereceksiniz ama her şey için çok geç olacak.

Pencereyi aç ve ben neden böyleyim diye bağır...