Kaç gündür kafa ağrım var. Eşimle neredeyse yüz yüze bakamıyoruz. kendisi videoları izleyip ağlayıp duruyor. Elimizden geldiğince para ve diğer türlü yardımlara katıldık. Kızım olmasa evde belki yüzümüz gülümsemeyecek. Ama arpalara bakıyorum; adamların umrunda değil. sürekli arabayla geçerlerken bangır bangır müzikler. karşı arap komşu yine sabah kuran, öğlen akşam arası bangır bangır müzikler. Bizim Türk camilerinin önünde kuyruklar var; millet sürekli birşeyler getiriyor. Arap camisi var kızımı okula götürürken yanından geçiyorum; hiç bir şey yok. camiye girip çıkıyorlar. Ulan şunları \"müslüman\" diyerek başımıza çıkardılar yüz yıllardır. Yunanı düşmandı, almanı düşmandı vs. araplar araplara yardım etmiyorken bizim memlekette bir takım güruh yine gitti araplar için acıntı kastı. Ben yardımı eleştirmiyorum ama yardım için \"müslüman kardeşlerimiz\" gibi cümlelerinde algı koymaları aslında zihinlerini gösteriyor. Allah göstermesin, yarın öbürgün izmirde, istanbulda, mersinde büyük deprem olsa bunlar \"gyavurdu hak ettiler\" diyip su bile vermeyeceklerdir. Adım gibi eminim. Cidden buraya kaç gündür de yazmadım canım sıkkın. afgan arkadaş aradı o bile Türk tırlarına eşya taşımış yardımında bulunmuş, bugün biraz konuştum da kafa dağıttım. yoksa cidden psikolojim ilk defa böyle bu şekilde bitkin ve suçluluk hissi altında ezilmiş gibi. su içerken bile suçluluk hissi yaşıyorum. böyle birşey olabilir mi?