Pandemiden önce okula gittiğim zamanlarda eve dönmek için can atardım ve eve döndüğümde yaptığım her şey son 1 yıla göre daha zevkli olurdu. Şimdi bir şeylerden zevk almak için çok fazla zamanım var fakat sürekli bilgisayar ve telefondan uyarıcılar alarak resmen beynimin doğal olarak zevk alma yeteneğini körelttim. Sürekli evde olduğumuz için bir süre sonra dizi izlemek bile yapılması zor bir iş gibi gelmeye başlıyor, zevk alamıyoruz. Hiç çalışmamak ve hiçbir amacı olmamak, hiçbir şeyden zevk alamamayı meydana getiriyor. Eğlenmek için sıkılmamız gerektiğine uyanmış durumdayım artık, eğer hiç sıkılmıyorsanız ve çalışmıyorsanız, büyük ihtimalle eğlenemiyorsunuzdur da aynı zamanda. Boş kalmak insan psikolojisini yiyip bitiriyor resmen. Bir diğer nokta şu, kahve içmeden duramadığımı fark ettim, beynimin yapacak bir şeyi olmadığı ve uyarıcıdan da yoksun kalmadığı için bu durumun hep devam etmesini istiyor ve sürekli kahve ya da herhangi bir uyarıcı istiyor. Sinir krizleri geçirmeye başlıyorum bu kadar boş kalıp bu kadar gereksiz şekilde uyarılınca, gerginlik, uyuyamamak, her şeyi geçtim zevk alamamak. Böyle dizayn edilmişiz, sürekli eğlenemiyoruz, sürekli sıkılamıyoruz, sürekli mutlu olamıyoruz, sürekli üzülemiyoruz. Dengedeyiz.