Sevgisiz büyüdüm ailem beni hiç sevmedi. Tipim de düzgün değil, babam bana sürekli şiddet uyguladı ben küçükken yaramazlık yaptığımda hiç ışık almayan penceresiz bir odaya atar duvarlara vura vura deri kemeriyle döverdi. Bir gün evden kaçmaya çalıştım fakat babam beni bulup eve getirdi karanlık odaya attı 2 ay ışık görmeden küçük hücremde yaşadım her gün gelip kemeriyle döverdi 10'larca işlence yöntemi uyguladı yara izlerimi hala vücudumda taşiyorum. O günden sonra hiçbir zaman normal bir insan olamayacağımı anladım benim kaderim buydu zorluk ve acı çekmek zorundaydım. Şiddet ile geçen onca yıldan sonra 12 yaşına gelmiştim lise sınavım vardı fakat babamın istediği proje lisesini kazanamadım. O gece evimizde kıyamet koptu babam çıldırmıştı gözümün önünde annemi tek tokatla bayılttı sonra bana yöneldi. Ben ardıma bakmadan koştum ve kaçtım, beni bir daha bulamadılar ta ki 2 yıl sonra annemin durumunu merak edip eve dönene kadar..