selamlar ben 19 yaşındayım. universiteyi ortalama bir yerde mühendislik okuyarak idame ettiriyorum. fakir denilebilecek bir ailede büyüdüm. küçükken, bir zamanlar epey efendi sessiz sakin bir çocukken daha sonrasında bunun suistimal edildiğini gördüğümde bundan vazgeçip liseye doğru kendimi toparladım. sonrasında ise lisede istemediğim ortam, sorumsuz kişiler derken liseyi hiç memnun bir şekilde bitirmeyerek çarpık ve düzensiz bir şekilde sınava çalışarak vasat bir yeri kazandım. dış görünüşümü liseden sonra çok umursamaya, birkaç kızın sırf dış görünüşüm için beni red etmesinden sonra asla toparlanamadım. küçüklükten beri depresif ve sinirli bir yapım olmasına rağmen duygularım değişti. hayatta hatırladığım kadarıyla en büyük sorunum tatminsizlik ve depresifliğimdi. buraya 5 sene önce hayatımın kötü olduğunu söyleyerek konular açtım, insanları dinledim ama şu an belirlediğim noktadayım.. yani hala depresif ve yıkılmış bir durumdayım. depresyon için aylarca tedavi almaya çalışsam da psikiyatrim kafamdakilerini aşamadığını söylerdi, genel kültürüm kendi ortalamanın çok üzerinde olduğundan insan gibi. ve ağırbaşlı konuşmayı öğrenmiştim, benim tek artım bu. neredeyse 20 senedir bir karşı cinsle konuşmadım, annem hariç. depresyon, kötü akademil başarı ve parasızlıkla ne yapacağım bilemiyorum. üstüne de farkındalık binince kendimi atamıyorum. sosyal ilişkilerimde büyük sorunlar var ayrıca, bir kıza yaklaşamıyorum ve boyum tipim kötü olduğu için onunla konusamıyorum. yani kısacası öz güven eksikliği var ama tedavi almama rağmen asla bir yanıt alamadım. kafamda belli şablonları da çıkaramıyorum. gençliğim de kayıyor, ne yapılmalı?