Bu gerçeği arkadaşlarımla buluşunca net bir şekilde anlayabiliyorum. Belli bir müddetten sonra evde oturmak iğrenç bir şey. Hiç ben yalnız takılmayı seviyorum böyle mutluyum falan filan diyerek kendinizi kandırmayın bence. Yalnızlık doğamıza aykırı. Bugün 7 8 arkadaş buluştuk bir mekanda oturduk sohbet gayet güzel geçti. 6 7 saat oturduk konuştuk. Evlere dağılırken gerçekten mutluydum. Eve gelince yine daralma başladı. Muhtemelen burada sürekli kendi tipine söven antidepresan kullanan arkadaşların asıl sorunları sosyal ortamları olmaması. Nasıl yaparsınız bilemem ama kendinize sosyal ortam bulun