2021 EDITI: ahahahahaha psikolojimin eskiden ne kadar bozuk olduğunu hatırlayıp şimdiki halime şükredeyim diye silmiyorum yazdıklarımı.. hem ne bileyim karantinalarla bilmem nelerle uğraşacağımızı :) Yıllardır süregelen bir düzen var hepimizin içinde olduğu. \"Oku çalış evlen çocuk yetiştir emekli ol öl\" Ben sistemi şikayet etmekten bıktım. Artık istiyorum ki kendi hayatımın dizginleri elimde olsun. Geleceği düşünüp anı mahvetmekten, sürekli yapmamız gereken bir şeyler olmasından, hep uzun vadede mutluluğu planlamamızdan ve en güzel yıllarımızı boşa harcamamızdan bıktım. Madem tek bir hayatımız var, sadece bir kere 18 bir kere 20 oluyorsak bunu bilerek geçirmeliyiz yıllarımızı. Hayatın anlamı üzerine düşünmemiz gerek asıl, nasıl para kazanırım nasıl 5k yaparım şunu nasıl etkilerim diye düşünmek yerine. Bence gençlik yılları kendimizi bulmamız gereken yıllar. Evrendeki yolculuğumuzda artık tamamen kendi irademizle çözebileceğimiz bilinmezliklere odaklanmamız gereken yıllar. Varsa tanrıyı bulmamız gereken yıllar.. Ben bu yolda ilk adımımı atacağım. Üniversiteye gitmeyeceğim. 18'imdeyim şu an. Sınava girdim, tercihler yakında. Ben şehir seçeceğim. Uzun uzun düşüneceğim yaşam üzerine. Günlük işlerde çalışıp geçinirim sıkıntı olursa.. Tabi kimselere söyleyemem bırakırsam.. Yalnız yaşamama izin vermezler. Bulacağım yaşamın anlamını.. Okumaya devam edeceğim.. O zaman öğreneceğim ne olmak istediğimi. Belki o zaman üniversiteyi gerekli görebilirim. Şimdilerde kendimi gerekli duyduğum konularda geliştireceğim, artık beynimde çöp bilgilere yer yok. Şimdi beni tanımadığınızdan birkaç ay sonra ya da 10 yıl sonra pişman olursun diyebilirsiniz. Belki haklısınız.. Şimdiye kadar çok pişmanlıklarım oldu. Ama hepsi de başkalarını dinlediğimden onların fikirlerini önemsediğimden.. En çok isteyip de yapamadıklarım için pişmanım ben! Varsın kağıt toplayayım ama ruhum özgür olsun artık.. Hayali bile mutlu ediyor beni.. Sanılmasın ki ailemden kaçıyorum.. Bu insanlardan, insanların kurduğu bu sistemden uzaklaşma çabasıdır. Ben kendimi bulursam sevdiklerime daha faydalı olacağıma inanıyorum.. Onlara da bu konuda yardım edebilirim. Asıl önemli olan konuda.. Ne insanlar geldi geçti bu dünyadan.. Ben de biliyorum ölüp gideceğimi.. Öleceksem ne gerek var gençliğimi yaşlanınca rahat yaşamak için harcamaya? Üstelik ne zaman öleceğimi bilmiyorken.. Neyse dostlar.. Bunları yazdım çünkü üzülüyorum canına kıyan gençlere.. Ben liseyi psikolojik olarak zar zor bitirdim. Çünkü bu rekabet ortamında bahsettiğim konuları düşünmeye yer yoktu. Çünkü zeka ve çalışkan olmak derslerdeki başarıya bağlanıyordu. Hayat da böyle.. Mesleğine göre prestij, maaşına göre saygı.. Ben insanların düşüncelerine değer verirdim, umursamak zor benim için.. Ben de beni hayatın güzel yanından uzaklaştıran şeylerden uzak duracağım. Eğer siz de yaşamaktan bıkmış hissediyorsanız bunun içgüdüsel olarak mümkün olmadığını bilin. Asıl bıktığınız eviniz, çevrenizdeki insanlar ya da yıllarca okul okumak vb olabilir. Önce bunlardan uzaklaşmayı deneyin. Yeni hayatınız da hayallerinizdeki her şeyi vadetmiyor olabilir. Ama hayattaki önceliğiniz sizi yaşamaktan alıkoyan her türlü şeyden uzaklaşmak olmalı.. Yaşamanın çok güzel olduğunu anlıyorum şimdi.. Delicesine hem de.. İstiyorum ki insanlar kendi yollarında gitsinler.. Yolların sonu sonsuz huzur olsun..