Bizim evde işler biraz farklı işliyor hocam. Sadece sinir değil üzüntü de işin içinde. Çok panikler ve çok duygusallar hemen yıkılıyorlar sanki adam öldürmüşüm gibi. Para konusu da sıkıntı. Öğrenciyim okulumun bulunduğu lokasyonda yaşayamam kazandığım parayla. Asgari üstü alacak niteliğim de henüz yok yaşım 21. Yorum için teşekkür ederim.

babanın keline şaplak at belki kafası çalışır

Aileme benim de böyle olduğumu, önemli olanın onlara karşı bir saygısızlık ve sevgisizlik yapmamak olduğunu ama dışarıda ki hayatıma da artık karışmamaları gerektiğini nasıl kabul ettirebilirim?

Seri katillerin hayatlarına bakın. Yüzde 90'ından fazlasının ailesi aynı senin ailen gibi baskıcı insanlar. Bu örneği baskıcı ailenin özellikle erkek çocuğun psikolojisini nasıl etkileyebileceğini göstermek için verdim. Kız en fazla kaşar olur.

Hocam cidden ailemiz çok benziyor. Sizin çözüm öneriniz nedir? Bizde de gıybet, tanıdık araya sokarak iş bitirme, farzları yerine getirmeme, keyfine göre oruç tutmama fazla fazla var ama kız arkadaş yapma zinaya girer, alkol kullanma allah alkolü lanetledi vs gibi şeyler söyleyip duruyorlar. Kıskançlık mı sebebi yoksa ne yani cidden hiç anlayamadım ben bu olayı. Fikriniz nedir napılabilir?

Kendine bir çıkış yolu bulmaya bak, çaren bu olarak gözüküyor. Yaşamı ayırmak ülkenin şartları açısından en iyi çözüm.

Anladım hocam. Teşekkür ediyorum yorumunuz için gerçekten.

Nasıl bir tavır takınmalıyım?

biz ailemizi seçemediğimiz gibi onlarda doğacak çocuklarını seçemiyor, beni böyle kabullenmediler sizi bulunduğunuz gibi kabul ederler mi bilmiyorum? aile çok farklı çok değişken, konuşmayı dene derim eğer işe yarayacaksa bir de bu yaşlarda çok takılma derim mutlu olmaya bak, ilerde daha büyük sorunlar çıkıyor.

İslamı yargılamadım hocam, ha yargıladıysam da yanlış etmişim. Benim şikayetim ailemle alakalı. Bende müslümanım neden İslamı yargılayayım?

Evde kurallarına uy dışarda tam tersini yap

Ailem yobaz ve muhafazakar beni o kadar özgüvensiz yetiştirdiler ki hiç arkadaşım kalmadı ustanın yanına gidemedim utancımdan. Hiç sevgilim olmadı hep sessiz çocuktum ben derslerine çalışan ezik pısırıktım. Sınıf not isterdi mal gibi verirdim daha sonra biraz akıllandım s ktiri çekmeye başladım ama hala sessiz ezik çocuğum. Aile çok önemli seçemiyoruz işte..

Hocam bence iyi gibi görünebilirsiniz. Ki ben onların bakış açısına göre iyi görünün diyorum. Yani içki içmezseniz, sigara kullanmazsanız, sevgili yapmazsanız iyi insan oluyorsunuz ya. Yani bu ve bunun gibi işler yapıyorsanız yapın ama söylemeyin, ailenizin yanında iyi biri gibi olun. İmkanınız varsa da ilk fırsatta şehir dışına çıkın kendi ayaklarınız üzerinde durun. Ben alkolde içerim, sigarada içerim. Ama sülalede en temiz çocuklardan biri olarak biliniyorum . Ben zaten sınavdan sonra direk atacam kendimi şehir dışında. Türkiye'de aile ile yaşanmıyor. Sizin aile benimkilerden daha çok dine uzak gibi. Benim aile yine oruç falan tutar. Size yapma etme demelerinin sebebi kıskançlık değil, onlara öyle öğretilmiş o yüzden.

Daha uzak mekanlara git ozaman

Aşırı duyarlı, huzursuz, sınırları keskin olan, stres yaşayan ailelerle beraber bulunmak zor, insanı yorar. Ne yapıp ne edip kendi düzenini oluşturmalı insan, bir noktadan sonra sorunlar büyüyor, fikirler çakışıyor, konuşup anlatmayı deneyebilirsin ancak faydası yoksa kendi yaşam düzenini oluşturmaya bak. Umarım konuşarak halledersin.

Anlaşılan huzursuzluk durmayacak, ülkedeki aileler de zorlayıcı, yıpratıcı oluyor, idare etmesi de kolay değil. Kendi yaşam düzenini oluşturana dek stresten ve gerginlikten kaçın, biraz sabredip kafandaki istediklerini yapmaya bak, karşı karşıya gelme ancak seni de takip etmelerini, değerlendirmelerini engelle usulünce. Fırsatı bulur bulmaz evini aç, para kazanma yolunu bul, rahatına bak. Tetikte olmak, sürekli açıklama yapmak, olay çıkması psikolojiyi sarsar, insan keyifsiz olur.

Umarım hocam. Teşekkür ederim.

Hocam alışamıyorlar. Ben alıştırmak adına bazen denemeler yapıyorum bu sefer baskı artıyor. Boş bıraktık galiba seni, şımardın bu aralar diyerek daha da üstüme geliyorlar. Üstelik özel bir insan değilim. Herkes gibi sıradan biriyim hangi hareketimi gördüler de bu misyonu bana yüklediler bir fikrim yok. Onları anlıyorum her aile çocuğunun iyi olmasını ister ama bu durum bizde biraz aşırı. Özgüvenim ve akıl sağlığım için endişelenmeye başladım artık.

Evin ilk çocuğuyum. Yaşım da 21. Benden küçük bir tane de kardeşim var. Korona döneminde ailemle daha fazla vakit geçirmek durumunda kaldım ve bazı şeyler artık bana ağır gelmeye başladı. Ailemin üstüme yüklediği misyondan sıkıldım. Benim efendi, sessiz sakin, mükemmel ve onların kendilerince olan saygınlıklarını devam ettirmemi bekliyorlar benden. Kardeşimde durum böyle değil mesela o çok rahat. Ama ben ne yapsam batıyor. O öyle olmaz, bu böyle olmaz, onu yapma ayıplarlar falan. Ailem mükemmeliyetçi, elalem ne derci ve özgüven olarak düşük bir aile. Annem babam yani. Onlara bu kadar beklenti içinde olmamalarını söylüyorum dinlemiyorlar. Ters çıkıyorum baskı artıyor, ayak uydurmaya çalışıyorum bu sefer ben kendimi iyi hissetmiyorum. Ailemin istediğinin tersinde bir insanım ben. Ama onlar bunu görmek istemiyor. Öğrenciyim para kazanıp ayrı eve çıkmak falan hayal zaten ülkenin durumundan dolayı. Sıkıştım kaldım neler yapmam gerekiyor bu bakış açılarını değiştirmek için? Ailem muhafazakar.

Deniyorum hocam, teşekkür ederim yorumunuz için.

inşallah kısa sürede hayatınız yoluna girer.

Hocam annene babana saygısızlık yapma ama doğru olanı söyle, çekinme senin bir kardeşin var sende onun abisinin ona doğru örnek ol en azından onunla iyi vakit geçirmeye bak, sana ne kadar yuklenselerde seni düşündükleri için yüklenirler... Hayat boş hocam, dedem 80 yaşına gelmiş, Allah uzun ömür versin hayat boş diyor, milleti takıp canınızı sıkmayın, annene özgüven pompala iltifat et, hayallerin varsa bir muhabbet sırasında bahset ve çok çalış, ailen belli ki sıkıntılar yaşamış sen onlara güzel günler yaşatmaya çalış, bir sorun varsa özelden mutlaka yaz hocam

Yok kimseye saygısızlığım yok kendi halinde bir insanım. Alkol alışkanlığım var biraz. Beni rahatsız eden süreki odağın benim üstümde olması ve aşırı hassas olmaları. Her olaya üzülüp kızıyorlar aşırı alınganlar bu beni rahatsız ediyor. Rahatlık söz konusu değil evde herkes kasıyor kendini. Olaylar uyarı gibi değil de büyük çaplı bir hayalkırıklığı gibi algılanıyor. Bir kere ağzımdan küfür kaçmıştı evdeyken çok ağır bir küfür değil. Evde herkes 10 gün keyifsiz keyifsiz gezdi. Benden bunu hiç beklemezlermiş ve onları çok büyük hayalkırıklığına uğratmışım. Küfürü de yarıda kestim öyle ağız dolusu sövmedim sağa sola. Küçük bir örnek sadece.

Çok kötü bir durum hocam anlıyorum sizi.

Çok tatava yapıyorlarsa aynen şöyle de Ne çene yapiyonuz sizin yetiştirdiğiniz evlat bu kadar oluyor demek ki

Daha açık konuşur musunuz hocam? Doğru anladıysam konuyu irdele diyorsunuz ama ters çıktıkça baskı artıyor. Şımardın bu aralar fazla saldık seni galiba oluyor.

Bu şekilde mutlu olamıyorum. Kendimi yansıtamıyorum kendim olamıyorum ve beklentiler çok anlamsız sürekli üstümde bu baskıyı hissediyorum. Efendi olmak iyi güzel ama pısırık olmamı istiyorlar benden. Bana da çok ters gelen bir olay bu.

Yapacak bisey yok. Karşı gelmedigin sürece duzelmezsin.

Sorun tam gaz devam ediyor hocam. Konuşmaya çalıştım geçenlerde beni dinlemiyor bile. Arkadaşlarımın kendi arkadaşları gibi olmasını istiyor. Hayat tarzımızın aynı olmasını, tavırlarımızın aynı olmasını bekliyor benden. Kendisi 55 yaşında ben 21. Babamdan bahsediyorum. Böyle yaparak işleri daha zorlaştırdığını söylüyorum sen zorluk mu gördün diyor.

Güncel.

Babamın çevresi biraz geniş. Dışarda ne halt yiyosam dakikasında babama uçuyor. Sanki sürekli izleniyormuşum gibi gelmeye başladı bana.

Az buçuk anlıyorum seni ve onların istediği davranma bence en azından her konuda öyle olma. Onlar senin ailen senin iyiliğini istiyolar ama onların istediği gibi yaşarsan hayatı pısırık veya çok rahat kullanılan biri olma ihtimalin olur. Bence nasıl olmak istersen öyle davran ama aileni az da olsa düşünerek senin o davranışlarını görerek zamanla alışırlar diye düşünüyorum.

Bu tarz bir sorunu olan başka insanların da fikirlerini almak isterim.

Hala sorun oluyor anlaşılan, benim de cidden sıkıldığım oluyor, ülkenin aile yapısı sorunlu. Çıkış yolu bulmak, düzen kurmak lazım da kolay değil tabii, yine de uğraşacağız.

Kesinlikle çocuklarımda aynı hatayı yapmayacağım. Ama benim bu yaşlarım ne olacak hocam onun derdindeyim 40 yaşında özgür olsam ne olacak. Sınırları biraz esnetmenin bir yolu var mı? Ya da beni böyle kabullenmelerinin?

Hemen bi iş bul ve ayrı eve çık.

Sorun belli. Üzerine gitmen bile kardır.

Yeni toplumda pısırık olacaksın haberleri yok. Allah kimseyi devrin değiştiği dönemde dünyaya göndermesin.

Ben de bunu anlatmaya çalışıyorum işte. Kimsenim kimseyi umursamadığını ve herkesin kendi işine kendi dertlerine baktığını söylüyorum anlamıyorlar. Herkes bizi izliyor sanki. Soylu bir aileden falan da geldiğimiz yok bildiğim kadarıyla. Bu kadar hassasiyet ve mükemmel olma isteklerini anlamış değilim. Bu beklentileri hem benim kendim olmama engel hem de onların hayal kırıklığına uğramalarına sebep oluyor.

Aynı aynı, namaz falan yok. Babam işler yolunda gitmesse namaz kılmaya başlar 1 hafta sonra bırakır. Annem kuran çok nadiren okur. Babam anneme dinsiz der kendisi kuran okumayı bilmez. Sevgili yapma günah derler, kardeşim başörtüsü takmaz kızarlar günah derler. Banada kapalı kızla evlen derler. Hadi ordan

Bizim ailede de herkes çok huysuz ve gergin. Evdeki tek sakin adam benim. Annem babamda muhafazakar.

küçük yaştan itibaren çocuklar anne babaları tarafından bir kalıba sokuluyor o kalıbın dışına çıktığında da illaki çatışmalar gerçekleşiyor hayatta, ne yazık ki yıllardır süregelen gelenek bu bizimkiler de aynı aman elalem ne der aman saygılı efendi ol ben zaten saygılı ve efendiyim zaten onların bunu söylemesiyle 2x olmuyor ki, işlerine gelmediğinde komşunun akrabanın çocuklarıyla kıyaslarlar, başkaları tarafından taktir edilirsin ama aileden ne yazık ki bu desteği göremezsin. İleride evlenip kendi hayatını kurduğunda, ekonomik özgürlüğünü sağladığında hem kendi hayatını hemde çocuklarını ailen seni nasıl yetiştirdiyse öyle değil de daha farklı bir açıyla yetiştirebilirsin.

Hocam doğru olan şeyleri zaten biliyosun. Bunları uygula

Konuşarak halledilicek gibi değil oturup kendi fikirlerimi anlatsam sen ne biliyorsun ki olucak. Kendi paranı kazan bas git gibi de değil sinirlenmekle kalmayıp bir de üzülüyorlar. Evde sürekli panik ve diken üstünde olma durumu söz konusu.

Öğrenciyim ve ülkenin durumundan dolayı dediğiniz imkansıza yakın. Kaldı ki ev değiştirmekle de bitmiyor bağları tamamen kesmek isteyeceklerdir benle. Ben kabullenilmek istiyorum. Ev kurallarına uyarım, saygıda sevgide kusur etmem ama dışarıdaki hayatıma karışılmasın istiyorum.

hemen gidip ailenden özür diliyorsun ve babanın keline dil atıyorsun. Böyle terbiyesizlik yok yeter arkadaş bu nedir.

Bizde de durum aynen bu şekilde. Bir de sadece dillerinde şu din konusu. Ne namaz kılıyorlar ne başka bir şey. Ama bütün gün o günah bu şöyle bu böyle diyip duruyorlar. Anlamadım ben bu işi hiç.

Ülkenin durumu vs. biraz bahane bulmak oluyor iş arayan bulur bi şekilde. Ben üniversite okurken aynı zamanda işte çalışıp kendi kendine geçinen arkadaşlarım vardı. Yapan yapıyor yani. Ama yok ben yapamam dersen sabredecen yapçak bişey yok. Kimsenin ailesi öyle kolay kolay büyük bi olay olmadıkça bağları koparmak istemez. Ben artık büyüdüm erkek adam oldum kendi hayatımı kuracam dedikten sonra anlayışla karşılamak zorundalar, böyle bişey için kimse evladından vazgeçmez.

Bunu anlatmaya çalışıyorum artık o istedikleri tipte olan insanların kolay kolay başarılı olamadıklarını. Ama sen ne biliyosun ki bizim gibi ol diyorlar. Fark yaratmamı hiç istemiyorlar. Göze batma, sessiz sakin bitir hayatını kafasındalar.

yaşın kaç bilmiyorum ama ekonomik özgürlüğünü eline al o zaman kendi hayatını kur derim, anladığım kadarıyla ailen senin üzerinde biraz baskıcı kendi istedikleri gibi hayatını sürdürmeni istiyorlar, hangimizin üzerinde aile baskısı yok ki emin ol herkes de vardır birşeyler, o yüzden mutlu olamıyorum değil mutlu olmaya çalışacaksın.