Evet bir çoğunuz bu yazıyı okumayacak olsada hepimiz aynı durumdayız bizi bu konuda aynı yapan tek şey bu forumdaşlarım. bakın şimdi bakın evcil olma nedenlerini yazıyorum, bu mesele bende öyle bürünmek falan değil, resmen bütünleşmek. aylarca hiç evden çıkmadığım zamanları bilirim, oldu öyle zamanlar, mecbur kaldığım bazı durumlar var gibi, onlar olmasa bu süre tüm sene bile olabilir. evet olabilir, neden biliyor musunuz? dışarı çıkmamı gerektirecek bir neden yok çünkü. yani öyle sanıldığı gibi \"uff hç çıkasm yk cnm yaa\" gibi bişey değil, hiç de olmadı. anlık bir karar değil, daha doğrusu bir karar değil, seçeneksizlik, kapana kısılmışlık, alternatif olmaması durumu. arkadaş yok, sevgilim var , iş yok , aktivite yok , kısaca bir bok yok. bir insan neden dışarı çıkar? bir insan arkadaşlarıyla gezmek tozmak, sevgilisiyle bişey yapmak, iş için koşturmak, çeşitli aktivitelere katılıp insanlarla etkileşime geçmek için dışarı çıkar, çok daha fazlası için belki de. bende bunlar hiç yok, hiç mi yok? evet hiç yok, sıfır. belli bir yaşı geçince de birileriyle tanışmak imkansız bir hal alıyor, kaldı ki insanların tanışma anlayışı tamamen sosyal medyaya endekslenmiş halde, ben bundan nefret ediyorum, sosyal medya hesaplarım da yok zaten. dışarı çıkmamın bir gereği yok yani, dışarı çıkmak uzun süredir yalnız olmanın ortaya çıkardığı imrenme duygusunu açığa çıkarmaktan başka bir şey olmayacak benim için, kötü hissetmeyi kim ister? dışarı çıktığımda hissettiklerimi anlamanız imkansız, o hisleri yazılara dökmem imkansız. evden çıkmamak bir tercih de olabilir pekala, bende durumlar çok karışık ama, hem tercih hem değil, iki ucu boklu değnek. tercih çünkü evde sıkılmıyorum ve hatta evdeyken kendimi dışarıda olduğundan çok daha iyi ve güvende hissediyorum. her gün aynı şeyleri yapabilirim -ki yapıyorum- ve bundan hiç sıkılmam.. tamam bazen sıkılıyorum. benim yerimde kim olsa sıkılır eminim, sanki sıkıntıya karşı bağışıklık kazanmış gibiyim, mesela insanlar çeşitli bekleyişlerde çok sıkılırlar, ben hiç sıkılmam, sorun etmem. tercih olmayan kısmıysa sosyal fobi, onu uzun uzun yazmaya gerek görmüyorum, ne olduğunu bilen yeterince biliyor zaten, bilmeyen de okusun canım yazdık o kadar! kısacası ben evde oturan erkeğim, ev erkeğiyim yani, sizin kadar erkek değilim, sorun yok, öyle bir amacım yok, erkek dediğin ile başlayan cümlelerinizi uzak tutun yeter. bunları okuyup \"tıpkı ben lan\" diyenler olmuştur belki, her şey bir yana insan zamanla böyle bir hayata alışıyor ama bir noktadan sonra çok monoton bir hayat, dümdüz lan. yaşayan bilir, varsa.