Agalar annem kardeşim önceki arkadaşlarımın bazıları sen ruhsuzsun, senin ruhun yok diyordu. Onların bunu söylemesi koymuyor da söylediklerinin doğru olması koyuyor. Başkalarının yanında gülüyorum bazen yalandan gülüyorum belli oluyorda ama anlamadığım bi şekilde hiçbir şekilde keyfim olmuyor. Hem arkadaşlarım olmasını istiyorum sohbet edelim diyorum hem de kimseyle konuşmak istemiyorum ama konuşmak da zorundayım. Lise 4 de sevdiğim kız vardı hala onu düşünüyorum(yaş 21). Belli şeyler yapsam kendimi oyalasam da ölünceye kadar ruhsuz kalıcam galiba. Bu halden nasıl kurtulurum bilmiyorum. Halimden benim gibi ruhsuz olduğunu düşünenler anlar galiba