Merhaba değerli forum üyeleri, farklı bir hesapta bu zamana kadar çeşitli sorunlar yaşayan arkadaşlarımıza hep mantıklı cevaplar verdim belki yardımcı olabildim ama belki olamadım. Şimdi merak ediyorum bana yardımcı olabilecek çıkar mı? Kendi kendimi içinde bulunduğum girdaptan kurtaramıyorum. Buraya yazdıklarımı beni tanıyan biri okursa muhtemelen kim olduğumu anlayacaktır ama zaten 1 sene sonra çözülmezse intihar edeceğim için çok da önemi yok. 1- Cinsel Kimlik bunalımı; Kadınları dokunulamaz bir obje olarak görüyorum. Kadınlara dokunulmamalı, kadınlarla öpüşülmemeli gibi. Bunun yanında muhtemelen babam bir orospu çocuğu olduğu için ona karşı duyduğum nefret ile diğer erkekleri domine etmek istiyorum ve bu bana cinsel manada haz veriyor. Psikiyatriyle de çokça görüştüm, bana verebildikleri tek tavsiye hiçbir erkekle ilişkiye girmemem gerektiği oldu. Bu zamana kadar da hiçbir erkek ile ilişkiye girmedim ki zaten cinsel ilişki de itici geliyor. Sesimden ve konuşma tarzımdan diyorlar, gey diyorlar ortaokuldan beri öyle. Sürekli olarak kendimi kanıtlama ihtiyacı hissediyorum bu nedenden dolayı ama içten içe biliyorum ki ben gizliden gizliye yim. Kendi ablam bile arkadaşıma attığım ses kaydını dinlerken kim bu dedi. Yani sesin benim olduğumu anlamadı kim bu dedi. Ama ben kendimi böyle tanımlamıyorum yani kendimi 'tten verirken ya da tam tersi düşünemiyorum. Kimi psikologlar öylesin öylesin diye duruma alıştırmaya çalışıyor ama ben bir müslüman olduğuma inanıyorum, hem dinen hem biyolojik olarak bence bu durum çok da doğru değil. Kız arkadaşlarım oldu geçmişte ama son kız arkadaşımdan da baba tarafımın ne kadar aldattığını ne kadar kötü olduğunu görünce ayrıldım hem cinsel kimlik sorunu yaşadığım için hem de baba tarafındaki bütün erkeklerin eşlerini aldattığı onları üzdükleri için ileride ben de üzerim diye ileride daha çok üzmemek için ayrıldım. Kız anlayamadı bile ne olduğunu ben de anlayamadım ama kendimce onu bu şekilde korudum. Benim kendimce tespitim, anne-baba ilişkisindeki bu \"namus\" olayı vs. den dolayı kafam başka şekilde yönlendi. Bunun üzerine erken yaşta ingilizce bildiğim için internetin de yönlendirmesiyle bu hale geldim. Arkadaşlarım uff ne güzel hatun vs. dediklerinde hımm güzelmiş falan diyorum onlar da içten içe biliyorlar da kimse kimseye bir şey demiyor. Kadınlardan hoşlanmaya başlarsam da sapık olurum diye korkuyorum. Çevremde doğru düzgün rol model erkek de yok ki yani peder bir sürü kadınla birlikte olur. Onun babası da öyle amcalar da az kalır yanı yok. Nereden öğreneyim ben erkekliği? Peder seks yapmaktan eve geç geldiği için babalık da göremedik. Ben gece geç saatlere kadar çalışıyor sanıyordum küçükken. Bu bunalımımın sorunun her neyse kesinlikle yetiştirmekten kaynaklı olduğunu düşünüyorum. Burada da ailemi suçlayamıyorum nereden bilecekler böyle olacağımı. Ana sorun bu Allah'a inanıyorum ve Allah'ı seviyorum, sürekli dua ediyorum aklımın düzelmesi için ama sonra gidip hentai izliyorum. İki günah arasında kalıyorum ya Lut gibi olacağım ya da canıma kıyacağım, bir günahtan kaçarken diğerine tutulacağım. Giyimimde vs. stereotip olarak bir şey yok ya da yürümemde, sorun ağzımı açtıktan sonra başlıyor, farkında olmadan gevşek gevşek konuşuyorum. Çok yakın olduğum bir arkadaşımla bu durumları paylaşıyorum ama normal diyo istediğin gibi davran diyor da yani sonuç olarak bu yaşadıklarımın çözümü olmuyor. Anneme anlattığımda kadın üzülüyor, evde kriz geçirince ablamın anksiyete atağı başlıyor. Geçmişte pedere bir kere ağlaya ağlaya söylediğimde beni öldürme planları yapmış annem engel olmuş. Keşke öldürseymiş günahı bana kalacak yine. 2- İnsanlar içinde yalnızım ve çevremi de üzüyorum. Kafamda hiçbir zaman ben yokum kendim yok, bu yakın olarak söylediğim arkadaşıma anlattığımda ya da anneme anlattığımda onları üzmekten sıkmaktan başka bir şey yapamıyorum. O yüzden artık olabildiğince onlara da anlatmamaya çalışıyorum. Bir çok arkadaşım var görünüşte ama kimseyle oturup dertleşemiyorum. Neyini dertleşeceksin ki herkesin derdi almış başını gitmiş zaten. Bi kısmı çok taşak muhabbet yapıyor bir kısmı pek sallamıyor. Bir kısmı da iyice işe güce gömülmüş aa merhaba merhaba. Rehberimde binden fazla kişi var ama şöyle kol kola verebileceğim güvenebileceğim biri yok. Çok iyi dostlarım var ama bana çözüm olacak biri yok. Şimdi ben ölsem üzülecek insanlar var. O yüzden arkadaşlarıma vereceğim hasarı azaltmak için iletişimimi sınırlandırıyorum. Ailemle birlikte yaşıyorum annemle ablamın üzülmemesi için ne yapabilirim bilmiyorum. Annem sen yaşamazsan ben de yaşamam bi anlamı yok falan dedi. Ablam da zaten hassas panik atak geçirmeye çok musait. Öyle bir hamle yapmalıyım ki minimum üzüntüyle göçebilmeliyim. 3- Varlık içinde yokluk. Şimdi şöyle dışarıdan bakıldığında zamanında hem okuyup hem çalıştım sonra yine çalıştım şu an işsizim ama çalıştığımla kendime playstation, bilgisayar, macbook iphone falan böyle maddi olarak bir çok şey aldım. Yemek yiyebiliyorum, beden sağlığım fena değil. Bir tek obezim. Yani böyle bakıldığında mutlu olmam gerekir dimi? Mutlu değilim, kendimi hiç sevmiyorum. Bu zamana kadar da kendimi hep böyle kandırmışım. O kadar aletin var kalk bi oyun oyna bir şey yap? Yok ben yatıp yatıp dizi izliyorum. Bazı akşamlar arkadaşlar çağırırsa oyun oynuyorum. Bazen oyun oynarken gülüyorum güldükten sonra kendimi sorguluyorum ben niye güldüm ki diye mutlu muydum yoksa? 4- Ne kariyeri yapacağım? Benim dikkat eksikliğim varmış DEHB yani. Derslerim falan ilginç bir şekilde iyiydi, aslında iyi olmasının sebebi de benim duruma adapte olup tüm yapacaklarım için hatırlatmalar kurmam vs. ile okul dönemim iyi geçti uzun süre odaklanamadığım için üniversitede de sürekli not topladım insanlardan özetler kopyalar çıkardım öyle mezun oldum. \"Okuduğunu anlama\" kısmında hep eksiğim çıkardı denemelerde bir insan da dememiş ki ya bu uzun metinlerde bu çocuk niye hata yapıyor? Neyse geçen geçmiş. Sürekli bir şeyden diğerine atladığım için çok fazla alanda minik deneyimlerim ve uğraşılarım var. Fotoğrafçılık, kameramanlık photoshop falan bi yanda fen projeleri bir yerde münazaralar sunumlar dil eğitimi falan bir yerde gece tıp makaleleri okumalar, veterinerlikle alakalı öğrenmek, programlama yapmak, dans etmek falan böyle huuu bir çok alanda parmağım var. Ama ben hayatımı devam ettirebileceğim bir şey bulamıyorum, giriş seviyesi işlere girmekten gına geldi. En son güzel bir yere başvurmuştum, bayramdan önce uzunca bir vaka çalışması istediler yuttum hapları gayet iyi bir şekilde cevapladım. Bir türlü dönmediler. En son mail attım bir saat sonra aradı olumsuz. Daha deneyimli birini arıyorlarmış dedim vaka çalışması niye istediniz o zaman? E işte orada da eksiklikler vardı. Sonra hiç istemediğim bir yerden gelen teklifi kabul ettim. SGK falan da yok öyle düz ne yapayım. En aptal olan arkadaşlarım bile manyak manyak pozisyonlarda işe girmişler ya da mükemmel stajlar yapıyorlar. Aileleri destekleyebiliyor. Liseyi amerikada okuyabilecek ben \"oğlumuz burda okusun yurdunda olsun ne yapacak oralarda\" diye burada okutuldum. Üniversiteyi değil de yükseği yurt dışında yaparsın dendi falan buradayım hala. Hiç istemediğim iş teklifini de paraya ihtiyacım olduğu için annem dedi kabul etttt. Ben de oke dedim. 5- Depresiflik bile yaşamaya hakkım yok. Buraya bile yazarken hızlıca yazıp geri içeri geçeceğim, annem ve ablamın benden bekledikleri şeyler var. Geçen yüzüm asık diye darladılar. Ablam diyo kalk seninle işim var. Annem diyo çok yattın hadiiii. Adam akıllı üzülemiyorum bile halime. Atıyorum Xanax ya da dehb ilacını oturuyorum salonda. Hesapta ablam benimle vakit geçirmek istiyor, kendi dizisini açıyor istediğini koyuyo ediyo ben biblo gibi oturuyorum. Ya da kendi dizisi yoksa zorla oyun oynattırıyor. Bir şey dersem de kavga oluyo, sen beni beğenmiyorsun biz nasıl kardeşiz cıkcıkcık sürekli yargılanıyorum. Bu sabah dedim ki sandviç yapayım afedersiniz kızartma yapmış annem. Ben ekmeği istedim sandviç yapıcam diye ablam hemen dedi OOO SEN PATATESİ BİTİRİRSİN SANDVİÇ YAPARSAN hiç sesimi çıkarmadım patatesi ellemedim bile ekmeğin arasına peynir koydum yedim kalktım gittim. Daha koca tabak dolu böyle eleştirildim. Evde yanlışlıkla bir şeyin sonunu yiyeyim olay çıkıyor. Hep kötüyüm hep kötüyüm lanet olsun meyve suyunun sonunu içmişim. Lanet olsun biskrem yemişim. Kendisi yiyo laf dedirtmiyor NE VAR YA SÖYLERİM diyo. Aynısını ben diyince zarzarzarzar devam ediyor çemkirme. Annem diyo ki sevgisinden falan idsmıkgsdfg endişeleniyormuş benim için ablam o yüzden böyle ifade ediyormuş kendini. Benim kendimi ifade etmeye hakkım var deniyor ama yok yani pratikte hep ben zararda çıkıyorum. Annemle babam boşanıyor, bu arada baba tarafında dedemde de iyi para var. Ulan aldatan o suçlu annem sanki öyle davranıyorlar. Adamın o kadar evi var şey torununa güvence olarak bir şey vermiyor. Şu an oturduğumuz evi de babam satacaktı, mahkemeye çocuklarımı seviyorum diye ifade veren adam gece evi gizlice satmış gibi gösterme planları yapıyor bizi evden attıracağı için. Bu süreçte de annem ruhen ve fiziken çöküyor kadın resmen onun hayatı da sikko geçmiş ona da üzülüyorum. Artık dayanamıyorum yani şu zamana kadar gerçekten bir an önce şu boşanma bitsin de destek olma şeyi bitsin ben de öleyim diyorum. Bazen düşünüyorum diyorum ki annem ölsün ben de kendimi öldüreyim. Sonra diyorum ki sen onu bile beceremezsin aq bir de annen ölmüş olur. Bazen diyorum ki acaba düzelir mi bir şeyler böyle yalan yok 1-2 gün iyi hissediyor gibi oluyorum sonra yine geliyor aksilikler falan hop geri düşüş. Ne batabiliyorum ne çıkabiliyorum, ne adam gibi adamım, ne mesleğim var. Bu kadar imkan arasında yani kariyer yapabilecek imkan ne bileyim eğlendirebilecek imkan ben mutsuz ve umutsuzum. Kendi ailemin, kendimin belirsizliğinin üzerine dünyada kıtlık çıkacak, Türkiye sorunları, ekonomi, mülteciler sığınmacılar kaçaklar vurulanlar geberenler onları da ekleyince diyorum ki yani ne yapayım? Hani şurdan devam edeyim diyemiyorum. Her türlü cehennemliğim bu dünyada kalıp günah işleme potansiyelini arttırmak niye? Belki intiharımın gerekçesini kabul eder Allah az yakar. Bakıyorum herkes hayatındaki sevgilisine özelini anlatıyor ulan yakın arkadaş olamazmış gibi hiçbir zaman sevgilim olmayacağı için ve olsa da onu üzmek istemeyeceğim için yani onun da faydası yok. APA sağolsun eşcinsellikle alakalı hiçbir tedaviye izin verilmiyor araştırılması bile izin yok. Böyle bok bi olay. Hani bir alanda iyi olup kariyere yoğunlaşayım diyeceğim bir şey yok. Ya şu kızı sevdim hadi ulan şu erkeği sevdim şunla olayım bile diyemiyorum. Her an evsiz kalabilirim. Sevmediğim bir işte çalışacağım. Zaman geçecek bakıcam hiçbir şey başaramamışım. Verecekeler al lapa ye köle çalış öyle öyle gideceğim. Aklımdan cinselliği tamamen çıkarabilsem belki odaklanabilirim diyorum ama benim temelim zayıf yıkık benden bir şey olmaz. Beyin ağırlığı 25inde tam oturuyormuş o yüzden 25ime kadar vaktim var diyorum 1 senem kaldı eğer bu doğum günümde canıma kıymazsam bir sonraki kesin gibi bakıyorum. Vaktinizi almış oldum. Beni dövmek isteyen ya da hastaneye kapatıp sürekli uyuşturucu dayamak isteyen varsa tekliflere açığım. Belki dayak yersem kendime gelirim. Bu arada acil durumlarda bi anda bu naif halimin yerine cengaver çıkıyor, olayı çözüp geri naif narin olarak anlaşılabilecek halime dönüyorum. Eğer okuduysanız vaktinizi aldığım için özür dilerim, umarım sizi de üzmedim.