Selamlar değerli forum üyeleri, bu konularda konuşacak kimsem olmadığı için ben de foruma üye olup biraz dertleşmek istedim. 25 yaşındayım ve hayatımı sürdürmek için içimde bir istek kalmadı. Hiçbir şey beni motive etmiyor. Lisans eğitimimi yakında tamamlayacağım. Daha genç yaşlardayken maddi sıkıntılar yaşadım fakat şu an durumum iyi. Hiç kız arkadaşım olmadı. Görünüşümle hep dalga geçildi. Lisedeyken hiç unutmam, bir keresinde hoca tahtaya kaldırdığında sınıftaki kızlardan biri sanırım zoraki gülümsememi kastaderek gariban demişti. Okuduğum diğer birkaç okulda ise sınıfımdakilerle iletişime geçememiştim ve beni yabancı olarak algılamışlardı. Derslerde sürekli uyurdum. Serviste kızlar benimle konuşmaya çalışırdı, aslında dalga geçmek isterlerdi fakat ben zorla uyuyor rolü yapardım. Lisedeyken bu kız mevzusu canımı sıkmazdı lakin yaş ilerleyince ve internetten tanıştığım birkaç kız ile iletişime geçip uzun zamanlar sonra her biri de hüsrana uğrayınca gerçekten mahvoldum. Ben istiyorumki sevdiğim bir kız olsun, güzel bir aile kuralım. Bunun için motive olabilirdim mesela ama sanırım asla olmayacak. Yazıştıklarım benden oldukça etkileniyorlar. Farklı türde şarkılar dinliyorum, bunları beğeniyorlar. Kendimi yazarak çok iyi ifade ettiğimi düşünüyorum fakat olay karşısındakini merak edip fotoğraf istediğinde sönüyor genelde. Bunun dışında yine konuştuğum ve bir süre boyunca benden hoşlanan kızlar sonrasında ilgisini kaybedip nerede ortamcı, gevşek erkek varsa onlarla konuşmaya başlıyorlar. Benim bu aile kurma gibi ciddi hayallerim bir çoğuna saçma geliyor. Aldatılıyorlar, bunları bana anlatıyorlar fakat o çocuklarla konuşmaya devam ediyorlar. Bu arada yanlış anlamayın, kimsenin gezegenine uyduluk görevi yapmıyorum veya ilgi açlığında değilim. Bir dereceye geldiğinde muhabbeti kesiyorum ve her şeyi içimde yaşayıp sürekli uyumaya bakıyorum. Hep yorgun hissediyorum. Hak etmediğim şekilde birçok kere bana davranıldı. İntihar etmeyi düşündüm ama gerekli cesaretim yok, olmayacak da. Arkadaşlarım genelde beni sever. Çevreme hep yardım ederim. Hatta sınıftan bir kız arkadaşım \"seninle evlenecek kız yaşlanmaz\" demişti. Kim beni düşünsünki? Yakışıklı değilim, kendi param yok, ailemin parası var. Kapitalist dünya düzeninin oluşturduğu yeni standartlardaki erkeklere benzemiyorum, kızlar izlediğim filmleri, okuduğum klasikleri ya da dinlediğim müzik türlerini önemsemiyorlar. Erkeklerin çoğunun hayali genelde sevişmek olur. Ben birinin elini tutmanın nasıl bir şey olduğunu merak ediyorum. Bu hayatı bana veren tanrıdan da nefret ediyorum eğer varsa tabi. Dalga geçecek üyeler elbette olacaktır, geçebilirsiniz elbette. İnsanlarla kavga edemeyecek kadar çok yorgunum artık. Bugün mesela fakültede çok güzel bir kız gördüm. Aslında uzun zamandır bazı derslerde fark ediyordum kendisi. Çok ilgimi çektiği halde asla ve asla yanına gidip konuşamayacağımı, konuşsam dahi red cevabı alacağımı bilmek beni öldürüyor. Biraz karışık girdim her şeye, özür dilerim.