Ortakulda lisede hayatımı neredeyse hiç doğru dürüst yaşamamışım gibi hissediyorum. Sürekli hep bir geçiştirme, hep bir safe area oluşturma gayesi, bilgisayar başına geçme isteği, hayatı daha güzel yapmak isterken elindekinin anasını ağlatma durumu... Doğru dürüst doyasıya, oh be diyebileceğim anılarım pek olmadı. Sadece okula gidip geldim bilgisayarda vakit geçirdim. Neredeyse hiç gerçek bir arkadaş grubum olmadı. O grubun tam bir elemanı olarak sayılmadım. Hep farklı olan, öteki, başka biri oldum. Doğru dürüst bir okul hayatım olmadı. Hayatımın en önemli çağlarında, bir hayatım olmadı. Sadece yaşadım. Sadece nefes alıp verdim. Bu durum beni çok üzüyor. Nasıl bu durumun krizini çıkarmadım, buna ağlamadım, bağırıp çağırmadım bilmiyorum. https://www.youtube.com/watch?v=P3i2oJnCN_Aab_channel=JohnMaverick