Öncelikle arkadaşlar herkese selamlar, yaş 21.5 şu an yönetim bilişim sistemleri açık öğretim olarak DGS'den yerleştiğim programdan devam ediyorum seneye İTÜ bilgisayar mühendisliğini kazanmak hedefim. Fakat iş vs bulamıyorum. Peder tutturdu okulu bırak askere git diyor duruyor. Sırf bundan ailevi kavgalar bile çıktı artık daha fazla dayanamayacağımı düşünmeye başladım senelerdir babam tutturdu askerlikte askerlik. 3 senedir askere gideceksin diye kafamı ütülüyor yok mühendisliği kazanamazsın yok edemezsin diye diye ağzıma etti. Ne imkan varsa önümü kesmeye uğraştı şimdide bu çocuk iş bulamıyor parası yok diye söyleniyor. Tecilimi zorla bozdurmaya uğraşıyor, ben kavga çıkmasın diye evden akrabalara gitmek zorunda kalıyorum çünkü evde kalsam kanlı bıçaklı kavga çıkma ihtimali çok yüksek, o yüzden babamla fazla konuşmamaya çalışıyorum şu 3 aydır. Artık yaşamanın cidden bir manası olmadığını düşünüyorum. Bu süreç böyle devam ettikçe ben intihar etmeyi daha fazla ister olacağım. Önceden bu kadar düşünmezdim ama artık çok fazla düşünmeye başladım. Bünyem bile artık bu kadar baskı ve stresi kaldıramıyor seboreik dermatit oldum, sabah kalkıyorum kafam olduğu gibi kum gibi kepek döküyor, burun kenarlarım, kaşlarım, kulak arkası her yer kıp kırmızı oluyor. Ketoral kullanıyorum bir nebze iyi gelsede şu durumun baskısı yüzünden ne sağlıklı düşünebiliyorum nede yaşayabiliyorum. Akrabalardan eve, evden akrabalara pinpon topu gibi sekiyorum. Valla kafayı yiyeceğim. İşin kötü tarafı akrabalarda çalışabileceğim bir ortam yok. İnternet yok. BTK Akademiden kursları bitireyim diyorum onuda yapamıyorum.