Selam, küçüklükten beri OKB ve anksiyete gibi hastalıklara sahibim ama yaş ilerledikçe OKB etkisini yitirirken, karamsarlık artmaya başladı. Her bir olayda sonucun hep en kötüye gideceğini düşünürüm. Öyle olacağına inanmıyor olsam dahi, aklımda bir ses hep kötüyü fısıldar. Durum böyle olunca bir yerden sonra hep karamsar düşünmeye başlıyorsunuz. Bunu karşımdaki insana belli etmiyorum ama kafamın içinde hep bir ah şimdi şöyle olursa, bunu böyle yapayım da ne olur olmaz gibi düşünceler oluşuyor. Bunun daha önce yaşanan olaylar veya yetiştirme biçimi ile alakalı olduğunu düşünüyorum. Gamsız olmak bence çok büyük bir ayrıcalık. Eminim ki stres insanları daha çabuk yaşlandırıyor...