Hıristiyan inancına göre tanrısal bir kutsal ruhtan sağlanan ilhamla yazılmış; eski bir Musevi kehanetinden yola çıkan Musevi takipçilerince Mesih addedilmiş, bir Musevi Hahamı olan İsa Peygamber'in öğretilerini ve İsa'nın takipçilerinin İsacılığı yayma faaliyetlerini aktardığı ve İsa'nın önde gelen takipçilerinden Pavlus'un mektuplarını içerdiği Hıristiyanlar tarafından kabul edilmiş kutsal metinler topluluğu Yeni Ahit olarak adlandırılıyor ve Eski Ahit'i tamamladığı kabul ediliyor. İsa'dan önceki Musevi dinsel metinlerinin ciddi bir kısmı Eski Ahit denen metin topluluğunu meydana getiriyor. Hıristiyan inanç geleneğinde kutsal kitaba giren her kadim metin kanon olarak adlandırılırken, kutsal kitaba sokulmayan ama yine İsa etrafından dönen eski metinler apokrif olarak adlandırılıp Ortodoksiden dışlanıyor. Bunun bir ölçüde İslam'daki Hadis eleştiri kültürünü andırdığı düşünülebilir. İslam geleneğinde de tıpkı Hıristiyanlıktaki gibi mezhebine göre değişmekle beraber sahih addedilen hadisler vardır, sahte addedilen hadisler vardır. Aradaki temel fark Hıristiyanlıkta bunun kutsal kitabın da metinsel yapısını kapsayacak şekilde işletilmiş oluşudur. İslam'da Kur'an'ın sahihliği tartışılmaz olduğu için Kur'an'a yönelik kanon veya apokrif benzeri tanımlamalar bulunmaz. Bütün bir ulema için Kur'an ortak referans bir metindir ve ulema açısından Kur'an İslam dininin temel direğidir. Hıristiyanlıkta ise \"Kutsal Ruhun\" ilhamı ve yol göstermesiyle oluşturulacak olan Kutsal Kitap'a girecek ve girmeyecek metinler üzerine tanımlamaları Kilise Babaları yani Hıristiyan toplululuğunun saygın büyükleri yapar ve hangi metnin kanon sayılacağı Kilise'den Kilise'ye görece ufak da olsa belirli farklılıklar gösterir. Eski Ahit ve temel olarak Dört ünlü İncil'i, Haberci İşlerini, Pavlus'un mektuplarını içeren Yeni Ahit bir araya geldiğinde kısaca kitap ya da kutsal kitap denilen Hıristiyanlığın kutsal kitabını oluşturuyorlar. Yani esasında Hıristiyan kutsal kitabında Tevrat'taki bölümler de bulunuyor. Ancak bizim kültürümüzde \"İncil\" lafı hem tek tek dört resmi İncil hem de dört resmi incil + haberci işleri + mektuplar dahil tüm bir yeni ahit ya da yeni ahit + eski ahit için kullanılıyor. En çok ise İncil lafı Yeni Ahit için kullanılıyor ama Yeni Ahit Hıristiyan Kutsal Kitabı'nın yalnızca bir kısmı. Vurguladığımız üzere Eski Ahit'te, yani Tevrat'ta, içindeki Musa, Davud, Süleyman gibi karakterler ve menkıbeleriyle, Genesis veya Exodus gibi olaylarıyla Hıristiyan Kutsal Kitabı'nın bir parçası.