konu şu anki ilişkim. derler ya bir kızı seven herkes onun mükemmel olduğunu zanneder, aşık olur ve her şey iyi olacak sanar. ardından işler ilerler, evlilik vs derken çift zamanla birbirinden soğur. ayrılıklar, anlaşmazlıklar, bazen aldatılmalar insanların hep sinsi olduğunu düşünmüşümdür, özellikle de ilişkilerde. bu yüzden hayatım boyunca hiçbir kıza gerçekten güvenmedim. çok az ilişkim oldu ki bir sebebi de budur zaten. hiçbir zaman birini samimi bulamadım. ne güzel kız dediğim çok kişi oldu ama dönüp ikinci kez bakmadım, çünkü hep tereddüt ettim sonunda bir kızla tanıştım, 3 ay boyunca her gün konuştuk. sonrasında bir gün otururken göz göze geldik, aynı şeyi sorduk 'aynı şeyi mi düşünüyoruz' diye. bir teklif bile olmadı. 'evet aynı şeyi düşünüyor olmalıyız' dedik ve ilişkimiz başladı 1.5 yıl geçti bunun ardından ve her şey hep iyi oldu. birkaç küçük ve sebepsiz tartışma oldu ama hep çözdük bir şekilde kız çok güzel, başarılı, sorumluluk sahibi, temiz, dikkatli, gelecek planları benimle aynı. o kadar güzel yanı var ki. diyorum ben birine böyle aşık olamazdım, ve hala aşk mı bilmiyorum. ama bu kızı seviyorum sadece. beraber olmak istiyorum, her şey mükemmel diyorum sonra kendime şunu sordum: bir gün gidip mahkemede kavga gürültü boşanan her çift başlangıçta böyle aşık olmuyor mu. acaba ben de herkesin girdiği o girdapta mıyım yoksa bu gerçekten farklı mı. ben onu mükemmel görürken ve bu kadar severken aslında gözlerim mi kör oldu yoksa bu gerçekten farklı mı. bugüne kadar kimseyle kolay kolay ilişki bile düşünmeyen, bu kadar seçici olan biri olarak sonunda o özel kişiyi buldum mu nasıl anlayacağım bunu?