Ben 25 yaşımda bazı psikiyatrik sorunlar yaşadım üniversiteden mezun oldum inşaat mühendisiyim ancak sağlık sorunlarım nedeniyle askerlikden muaf oldum.. bu durumda işe girmem zor gibi.. hem hastalandıktan sonra yeterli moralim ve enerjim olmadığı için hemde arasamda iyi bir iş bulamadığım için evliliğe karşı umutsuzum.. yaşımda oldu 29... Bir kaç evli arkadaşım var sürekli bana bunları soruyorlar karıları soruyor iş bakıyor musun? Evlenecek misin? Sanane diyemiyorum.. Sen neden evlendin? diye sorunca donup kalıyorlar.. İçinde bulunduğum durumu söyleyemiyorum.. onlar halimi durumumu iyi sanıyor.. bende iş bakıcam.. eş bakıcam diye geçiştiriyorum.. açıkcası bu anlayışsız dostlarımın sorularından bıktım.. onlarla ilişkimi mi keseyim.. ne yapayım bilemedim.. başka bir şehirden daire aldık yazlık gibi oraya hepten yerleşeyim diye düşünüyorum.. ailem varlıklı zaten paraya da ihtiyacım yok.. yalnız ve bekar olarak birşeylerle oyalanarak yaşayabilirim diye düşünüyorum.. kardeşim de yok.. tek dileğim Allahtan bu hayatta beni yalnız yaşatmasın sonumu hayreylesin..