Arkadaşlar herkese merhaba, sizlere bitmiş olan ilişkimde danışmak istediğim bazı konular var. Biraz uzun bir yazı olabilir o yüzden kusura bakmayın lütfen. 6 yıllık bir ilişkim vardı ve 3 hafta önce bitti. Elbette ilişkide kavgalarımız oldu, bu kavgalardan dolayı ayrı geçirdiğimiz zamanlar oldu, güzel geçirdiğimiz zamanlar oldu. İlişkimiz uzaktan olmasına rağmen ilerletebildik, birlikte tatillere gittik, zor zamanlarda birbirimizin yanında olmaya özen gösterdik ailelerimiz birbirine defalarca gidip geldi, yaşamadığımız çok az şey kaldı öyle söyleyeyim. Benim sevgilim iyiyken gerçekten çok iyi fakat bir tartışma veya kavga esnasında çok aşırı tepki veriyor dünyası başına yıkılmış gibi. Bu bir ilişki elbette kimi zaman kavga çıkabiliyor. Kavga çıktığı zaman alttan alan toparlayan taraf hep ben oldum bugüne kadar. Ama bende artık toparlayamadığımın ve sabrım olmadığını uzun zaman önce fark etmeye başladım. Sürekli kavgalarda ''Ben bebek büyütüyorum'', ''Keşke daha olgun olsan'', ''Sana verdiğim emekler hep boş'', ''Keşke daha olgun birisi karşıma çıksa'', ''Biraz daha özgüvenli ol'', ''Daha atılgan ol, bir şeyi de ben demeden yap'', ''Dışarıdaki ilişkilere bakıyorum böyle böyle sen neden böylesin'' vs gibi şeyleri sürekli bana söylüyor. Bakın ben sevdiğim insanı el üstünde tuttum her zaman buna eminim. Keza ailem de sevdiğim kızı hep el üstünde tuttu bunu da biliyorum. Fırsatım oldukça ona hediye alıyorum, romantik davranıyorum, güzel sözler söylemekten asla geri kalmıyorum. Ama ne yaptıysam kavga sırasında bana bunları söylediği zaman eskiden aldırmazdım ama artık çok kafaya takar hale gelmiştim. Sürekli beni değiştirmeye çalıştı oysa ben onu öfkesiyle, hüznüyle, mutluluğuyla her şeyiyle olduğu gibi kabul etmiştim. Ama kendisi öyle değil ilişkimiz o da iyiyse gerçekten çok iyi gidiyor, ama o kendini kötü hissettiği zaman herhangi bir konuda, ilişkiyi bana da kendisine de zehir ediyor. Çok uçlarda yaşıyor anlayacağınız. Gri yok ya siyah ya beyaz. Kendisi ben üniversite okurken beni çok kısıtlamıştı, şimdi ben kendisini merak ettiğim zaman onu darlıyor oluyormuşum. Babası bile karışmazmış ben nasıl karışır mışım? Bazen ne istediğini anlayamıyorum, bunu kendisine de söyledim bu ilişkide bu kadar zaman geçti ben bazen hala daha senin ne istediğini anlayamıyorum diye. Öfkeliyken çok kırıcı konuşabiliyor, çok laf sokar tarzda konuşabiliyor. Bende artık onun bu halleriyle başa çıkamıyorum. Mesela bir tartışma olduğunda bu çok küçük bir tartışma bile olsa hemen ''senden ayrılıyorum ben yapamıyorum'' tarzında konuşuyor. Olay tatlıya bağlandıktan sonra da bu sözler sanki hiç denilmemiş gibi devam ediliyor. En son bir olay olduğunda bir daha ben ayrılıyorum gidiyorum dersen seni durdurmam dedim gitmek istediğini söyledi durdurmadım. 6 yıllık ilişkide ben bir veya iki kere ayrılığı dillendirmişken kendisi her kavgada bunu dillendirdi. En son artık yüz yüze gelince de birbirimizi sürekli yemeye başladığımızı gördüm. Artık sağlıklı bir ilişkiyse de bu sağlıklı olmaktan çoktan çıkmıştı. Sorunlarımızın baş başa konuşulması taraftarıyım her zaman ama en son ailemin yanında da beni rencide edip küçük düşürünce benim sınırlarım çoktan geçilmiş oldu. Ailemin yanında ''biraz büyü olgun ol'' ''daha düne kadar konuşurken ellerinle oynuyordun bugün yeni yeni kendine geldin'' vs. aşağılayıcı bir biçimde konuşunca dayanamadım artık. Bir kaç bir şey daha var onları anlatmak istemiyorum fakat öfkelenip kendini kaybedince bende 6 yılın sonunda kendisine ilk defa küfür ederek çok afedersiniz ''s ktir ol git'' diyerek sonlandırdım bu ilişkiyi. Yalan söyleyecek değilim çok üzülüyorum çok acı çekiyorum ama bir erkeğe söylenmemesi gereken ne sözler varsa 6 yıldır düzenli bir şekilde onları söylüyor bana. Sadece bu da değil artık gerçekten de kavgalarda benim toparlamamdan, her şeyi yanlış anlamasına rağmen tane tane tekrar anlatmaktan çok yoruldum. Ama şöyle b ktan bir durum var ki özlüyorum. Ne yapmalıyım ne yapmam gerekiyor önüme bakmak istiyorum ama çok zor geliyor her şey şu anda. Tekrar buluşup konuşmak imkansız istemiyorum da ama bir yandan gerçekten de çok üzülüyorum 6 yıl ortada koskocaman bir emek var. Okuduğunuz için teşekkür ediyorum.

Hocam yaşım 25, bana çoğu zaman senin merhametini iyi yüreğini çok seviyorum diyordu. Bende ona hep öyle davranmaya çalışıyordum gerçekten de. Morali çok bozuk olduğunda zaten beni anlamıyorsun beni ne zaman anladın ki hallerine bürünüyordu. İçimden hep şey geçerdi o zaman ''madem seni anlamıyorum 6 yıldır napıyoruz biz?''. Gerçekten de alfa olma mevzularına hiç inanmazdım çok komik ve saçma bulurdum ama kadınların bir kısmının kibarlıktan anladığını düşünmüyorum. Bazı zamanlar erkek arkadaşlarının kendisine ettiği iltifattan bahseder mesela bana anlatır kıskanmamı bekler kıskanırım ama bu tepkimle başa çıkamaz. Kıskanmam sen beni sahiplenmiyorsun der çok garip gerçekten de insan her mevzuda iki arada bir derede kalmış gibi hissediyor. Ben gerçekten de kıskançlık konularını seven bir insan değilim ama kendisini zorla kıskandırtmaya çalışması benim çok garibime giderdi. Oysa kendisinin beklediği ilgiyi hep veriyorum zannediyordum demek ki veremiyormuşum ki sürekli böyle yapıyor.

Çok düzgün bir arkadaşa benziyorsun. Benim yaşım 31 Senin kaç bilmiyorum fakat böyle bir kardeşim, arkadaşım, dostum olsun isterim hayatımda. Kadınlar da tam tersi, onlar bad boy seviyor. Kırıcı olacaksın, sertliğini göstereceksin, kısacası alfa olacaksın bla bla. klasik mevzular. Kadınları anlamak hem zor, hemde kolay. Erkek olarak en doğru davranış, bir ayrılık vs. olursa çokta üzülmeyeceğini, sağlam kalacağını belli etmen. Kadın tarafı bunu hissettiği zaman senden vazgeçemiyor. Ayrılsanız bile aklı sen de kalıyor. Kendini ezdirme bundan sonra. Hayatta her şey tecrübedir. Bunu yaşaman senin geilişimin için olumlu.

Başta kurmanız gereken cümleyi sonda kurmuşsunuz çok bile idare etmişsiniz valla

Öncelikle emek falan yok siz beraber çocuk büyütmediniz ev kredisi ödemediniz, gezdiniz tozdunuz sadece. Güzel zaman geçirdik her güzel şey gibi bitti diye düşün emeklerim bosa gitti düşüncesine girme. Kendine zaman ver biraz toksik bir insanmış anlattığın kadarıyla zor ama unutacaksın

Kız rahatsız hocam o erkekliğine söylediği lafları umursama çünkü bile isteye onları seçip sana söylüyor aptal bir kız olmadığına eminim ama kafayı sıyırmış kötü bir durumda aslında ama yardım da edemezsin uğraşılmaz onunla kendi hayatına bak anı olarak kalsın yaşadıkların. Malesef böyle insanlar var ve yapacak bir şey yok kötü insanlar da değiller özünde ama akıl hastalığı kötü bir durum.

teşekkür ederim hocam, işim düşerse ilk PM atacaklarımdan birisi olacaksınız sağolun &

Toksik insanlardan uzak durun. Bırakın yalnızlık içinde kalsınlar ve yalnız olarak ölsünler..

Başıma geldiğinden söylüyorum ben hergünde görüyorum ayriyetten :) yalnız kalarak müzik dinleyerek çözdüm durumu hala ara ara aklıma giriyor ama eskisi gibi kendimi uçurumdan atacak kadar sevmiyorum ağır metalden bir anda güllü Bergen Müslüm düştük aylarca içtik anca atlattık ben öyle diyim sana oda tam atlatılmış sayılmaz yani ara ara aklıma geliyor ama onu istemeyi eskisi kadar istemiyorum öyle diyim :) inşallah atlatırsın hocam çok zor süreç

ne bebeği oluuum

Merhabalar herkese, konunun üzerinden uzun zaman geçti aslında ama bu konu altında yazan arkadaşlara ve diğer forum okuyucularına bir şey danışmak istedim. Bütün bu tartışmaları ve kavgaları yaşamış olduğum kız arkadaşım ailesi aracılığıyla bir şekilde bana ulaştı. Annesiyle de kendisiyle de konuştum. Kız arkadaşımın lenfomaya yakalandığını öğrendim. kendisi de benimle konuştu, benden bir destek talebi olmadı kesinlikle ama barışalım bu ilişkiye yazık etmeyelim minvalinde konuştu. Gerçekten de vicdanım el vermiyor böyle bir hastalıkla boğuşurken onun yanında olmalıyım diye düşünüyorum. Ama bir yandan da bana ettiği onca hakaret söylediği onca lafı gerçekten de yutamıyorum. Daha önce yazmaya çekindim ama bu ilişkinin bitme sebeplerinden birisi de karşı tarafın öfke krizi sırasında bana uyguladığı fiziksel şiddet. O yüzden ne yapmalıyım bilmiyorum. Kafam allak bullak yanında olamadığımdan dolayı kendimi çok suçluyorum ne yapmalıyım inanın bilmiyorum. okuduğunuz için teşekkür ederim.

Ben ilişkiler konusunda danışmanlık veriyorum. Olanı biteni daha iyi anlamak için, gelecekteki ilişkilerinizde destek almak için pm atabilirsiniz.

'cok deger veriyordum, hediye aliyordum, el ustunde tutuyordum guzel sozler soyluyordum' bunlari dozunda yapcaktin. ayrica kiz iyi bi kiz degilmis kurtulmussun. erkekadam. org siteyi oku belki bisiler ogrenirsin

Benim kucuk sevgilim sen bana neler yaptin

Anlıyorum kardeşim, bir meşgalen varsa onunla uğraş derim. Bu mevzuları ne kadar kafaya takar, sürekli düşünür durursan, psikolojin o kadar bozulur. Spora, oyunlara falan ver kendini. Giden gitmiştir, kaybeden kendisidir. Biraz umursamazlığı benimsersen sıkıntı yaşamazsın şu süreçte. Önemli olan sensin, kendini önemse. Çünkü kimse seni kendin kadar önemsemeyecek.

zor olacak cidden olur olmaz yerde yaşadıklarınız aklına gelecek ama dayanmaya çalış bu yaşadıklarını unutmanın çaresi zaman olduğu gibi başka insanlarla konuşmaya çalış öyle kurtulabilirsin özlem acısından.

Borderline Personality Disorder'ı biraz araştırmanı öneririm. Borderline insanlar genelde dediğin gibi hayatı çok uçlarda yaşıyor, ve ilişkileri hep bahsettiğin gibi devam ediyor. Güzelken süper, fakat en ufak bir sorunda dünyanın sonu gelmiş gibi tartışıyorsunuz. Ayrıca kuralların tek taraflı konuluyor olması vs. de toksik ilişkinin göstergeleri. 6 yıl uzun süre, fakat doğru olanı yapmışsın. Kendini toparlaman zaman alacak, fakat dediğim gibi borderline'ı, narsist kişilik bozukluğunu araştırmaya başlayınca, eski kız arkadaşını davranışlarının normal olmadığını görünce bu süreci atlatman biraz daha kolaylaşacak. Eğer dertleşmek istersen yazabilirsin özelden, seninki gibi bir ilişkiden çıktım 3-4 yıl önce, benzer süreçlerden geçtim. Belki kendine benzer birini dinlemek işine yarar.

Üstadın dediği gibi 'Next' babaa

Hocam aslında psikoloğum ben. Borderline'dan şüphelendiğim çok zaman oldu ama insan konduramıyor sevdiğine anlatabiliyor muyum? Ha düzeldi ha düzelecek derken bir arpa boyu yol kat edememek üzüyor beni. Elbette ki benim de hatalarım olmuştur. Kendisini daha çok anlamaya çaba gösterebilirdim belki. Ama onun dışında şöyle major hatalar yaptığım zaman çok oldu dediğim bir an aklıma gelmiyor. Kendime öz eleştiri yapan birisiyim ama bir yere kadar götürebiliyor işte insan. yazdığınız için teşekkürler dertleşmek istersem soluğu yanınızda alacağımdan emin olabilirsiniz.

Terzi kendi söküğünü dikemezmiş durumu olmuş biraz. Ben de her 'red flag' gördüğümde kendimi suçluyordum, dediğin gibi, insan sevdiğine yakıştıramıyor. Ne zaman tak etti, ayrılalım dedik, kendimi soyutlamaya başladım, o zaman bu davranışların toksik olduğunu görebilmeye başladım. Yoksa o kusursuzdu, sorun bendeydi, benim kafamda. Ben mühendisim bir de, anlamam böyle psikolojiden, insan davranışlarından falan. Okudukça, araştırdıkça gördüm sorunun yalnızca bende olmadığını. Bu süreçte kendi hatalarımı da düzelttim, ben de kusursuz değildim.

Yeni mesajı görünce konuya bakayım dedim. Geçmiş olsun. Eski kız arkadaşının şuanki fiziksel, maddi ya da psikolojik kondisyonu, geçmişte yaptıklarının açıklaması olamaz. Şuan yaşadığı talihsiz durum da geçmişi unutman için bir sebep değil. Tabii ki geçmişi çöpe atma, 6 yıl iki insanın birlikte geçirdiği uzun bir süre. Fakat bu tekrar ilişkiye başlayacağın anlamına da gelmiyor. 'Herhangi bir şeye ihtiyacınız olduğunda elimden geldiğince yardımcı olurum' demen hem vicdanını rahatlatman, hem de onların senin kararında ciddi olduğunu göstermen için yeterli bence. Bir de PM attım sana :)

son yazdığında çok haklısın hocam. teşekkürler tavsiyelerin için.

Kendisi beni kısıtlıyor ama ben onu sorduğum zaman darlama beni diyor. Bunu diyen kızdan uzak durun. Evlenince de poposunun keyfine göre gezecekse gitsin tek yaşasın.