Geçmişte babamdan çok çektik. 10'larca olay var ben sadece 3 örnekle özetleyecem. 1. Olay. Yıl 1985 memleketim, ben bir yaşlarında. Babam anneannemin evine sarhoş gelip beni kaçırıyor ve bizim eksi mahalleye yakın bir bataklığa saplıyor, batarken ağlayarak ölmemi bekliyor. Şahitler var onlar her seyi anlattı. Annem ve anneannem kurtarıyor. 2. Olay. Yıl 2000. Yaklaşık 1 hafta boyunca gece gündüz sel gibi yağmur yağmıştı. Sonra bahçemizi ve çevredeki tüm sokakları su basmıştı. Hatırlıyorum dere taşmıştı çok korkmuştuk. O gece sokağa kanalizasyon kapağını açmak için komşularla seferber olduk ve farkında olmadan mikrop kapmıştım. Hatanede yoğun bakımda yaklaşık 10 gün tedavi gördüm ve 10 kilodan fazla verdim. Bir gün annem babamı sokta yürürken görür ve seslenir ve ekonomik durumumuz pek iyi değil. \"Oğlun çok ağır hasta bir git dolaş ne olacagı belli değil\" der. Pislik sırtını çevirip hiç bir sey demeden ters yol alır. 3. Olay. Yıl 1982. Abimin cenazesi . Annem üzülerek hep anlatırdı. \"Baban hiç bir kez abin için üzülmedi ve mezarında gitmedi\" Cenaze töreni hariç. Öz babamın benim için hayatta yaptıgı en büyük iyilik bir kaç kez elime birazcık harclık vermesi dışında hiç bir şeyi yok. Hep annem çalıştı baktı büyük zorluklarla, babamla evliyken de öyleydi. Babam bir kez olsun bana oğlum deyip samimi şekilde baba gibi sarılmadı, soğuk durdu. Ben hastanede can cekişirken sonradan öğrendim 1999'da dedemden kalma koca ormanı kooperatife, devlete bedavaya satmış 50 bin levaya. Bu günün değeri 500 bin lira. Bu parayı 3 - 4 yılda harcadı. Kumar, karı, meyhaneler taksiler yeme sıçma vs. şeylere. Geleceğimi elimden çaldı beni sevmiyordu ama ne kadar da istesem yine de ondan yeterince nefret edemiyorum, çok garip bir his. Bir gün ona şu soruyu sormuştum. Baba elindekini tüm imkanları her şeyi tükettin yaşlanınca ne yapmayı düşünüyorsun. Aynanın önüne geçip ağır yüz ifadesiye aynen söyle dedi: ASARIM KENDİMİ! Kafa biraz iyi tabi. Bende aklımca dedim. İyi fikir, görürüz götünü. Geçen yıl memleketten haber geldi kısmı felç geçirmiş. Çok büyük bir şey değil her halde. Yazık kendini asamamış bile. Benim yapabileceğim bir şey de yok. Artık ne onun, ne de benim ona bir borcum kaldı. Bizim de böyle bir babamiz vardı işte. Bir zamanlar onu gerçekten sevdiğimi düşünmüştüm ama yanılmışım.