tr ye izne gittiğimde bi ev baktım. adam 750 bin lira çekti. evin konumu hoşuma gitti. senede 1 ay kullanıcam alsam mı almasam mı kafamda tilkiler dolaşıyor.. 2 gün sonra bir akrabama aynı evi gösteriyim o piyasayı biliyor diye düşündüm. emlakçıyı tekrar aradım eve bir akrabam bakacak mümkün mü dedim. tabi dedi.. evi gösterdi tekrar. evi gezerken akrabama 750bin lira istiyorlar bu eve ne dersin dedim. emlakçı duydu ve atladı, ciddi düşündüğümüzü ve yurtdışından geldiğimizi anladı. \"yalnız şuan eve 775 diyor ev sahibi\" dedi gülümseyerek. o an benim kafama kan sıçradı nasıl olur dedim 2 gün önce 750 diyordunuz ne oldu dolar da artmadı ki dedim.. o zamanlar sabitti dolar. adam alaycı bir şekilde işine gelirse gibi davrandı ve birazda gülümseyerek 775 istiyorlar şimdi acele edin bence başka isteyen de var dedi. ben sinirden deliricem bende aha bunu diyorum ozaman dedim ve orda orta parmağımı gösterdim direkt orta parmak işareti yaptım ama yanımda akrabam vardı ve emlakçı kapıdan yan odaya doğru geçiyordu. tam emlakçıya yapmadım orta parmağı. ama emlakçı arkasını dönüp baktı ve görünce gözleri faltaşı gibi açıldı birşey de diyemedi çünkü evi alma ihtimalimiz var. sonra çıkarken bi saat saydım adama. dünden bugüne fiyatı 25 bin tl arttırdınız. sadece 25bin tl fark için bile bir asgari ücretli ayda bin lira biriktirse 2 yıl biriktirmesi gerekir. böyle birşey olmaz dedim adama. adam da ciddi alıcıysanız 750 yaparız diyor böylece pazarlık ihtimalini kendince en başından öldürmüş oldu. başlarım evine ya dedim. zaten tam da içime sinmemişti.. ev o zamanlar 125 bin dolar ediyordu. dün akrabamla konuştum evi 900bin liraya satmaya çalışıyorlarmış şuan hala satamamışlar. yani dolar olarak yarı fiyata.. adamın elinde patladı ev.