Salak salak yürüyordum, benle aynı dönem sanırım bir kız geldi, bu arada bir ara ben bu kıza biraz daha bakabilmek için otobüste 2 durak geç inmiştim gecenin köründe ıssız ıssız yürümüştüm o kadar yolu, neyse geldi dersle ilgili bir şey sordu tam bi mal gibi cevaplar verdim sonra gitti. bir de ilk geldi bana bir şey dedi ben biraz dondum mal gibi suratına baktım sonra göğsüne baktım ha dekolte falan yoktu ama ne biliyim normalde o kısımlara doğru bakarım biriyle konuşma sırasında bir şey düşünürken. garip oldu yani. biraz bunaldım konuşma sonrasında ama biraz daha sonrasında kızın beni bir salak olarak görüp görmediğinin bir şeyi değiştirmeyeceğinin farkına varınca normale döndüm. ama yemek yerken tekrar aklıma geldi biraz daha bunaldım ondan sonra normalim işte. bu da bugün böyle bir anım. sosyal ilişkileri beceremiyorum ya özellikle konuşmayı. yalnızca kızlarla değil erkeklerle de aynı. ama bilin bakalım ne? umrumda değil. kız falan da pek umrumda değil, kız gel çakışalım dese direk kabul etmem. güvenmiyorum kendime muhtemelen batırırım her şeyi sonra pişman olurum klasiktir bende böyle şeyler. erkekleri de pek sallamıyorum amfide falan gelirlerse öyle konuşuyoruz da ben kendim takılıyorum. böyle işte yazayım dedim.