Ben kotu bir insanim. Ama kotu bile olamayan, iyi kilifinda bir kotu. Gucumun yettigi yerde duygusuzum, yetmedigi yerde empatinin dibine vururum. Evde herkese bagirip cagiririm, anne babama kardesime eziyet ederim, disarida herkesi cok seviyorum. Korkagimdir da, kavgadan hep kacarim, biri bagirirsa kucuk dilimi yutarim. Disarida dolasirken insanlarin bana bagirdigini, onlarla kavga ettigimi hayal edip sinirlenirim. Yeni tanidigim insanlar gozumde eskilerine gore daha degerli. Zaten yeni insanlarla tanisinca eski arkadaslarimi satiyorum. Onlar da beni satiyor. Tanimadigim ortamda siyasal gorusumu dillendiremem, bukalemun gibi farkli goruslere burunurum, sirf benden nefret etmesinler diye. Hep birbirlerini cok seven kalabalik gruplara ozendim, ama grupta olmayi hic beceremedim. dislaniyorum veya dislanmis hissettigimden uzakta kaliyorum. Cocukken de aralarina almazlardi zaten. Insanlarla cok daha mutluyum ama hep yalnizim. Arkadaslarimin beni kiskandigini dusunuyorum ama onlari kiskandirmak icin her seyi yapiyorum, basarilarimi gozlerine sokuyorum, sirf egom tatmin olsun diye. Sessizlikten cok korkuyorum muhabbet ederken sessizlik olursa lafa girip sacmaliyorum. Ayna karsisinda brad pitt, fotograflarda murat kekilliyim. Guzel kizlar erkeklerden hep daha ustun geldi. Duzenli bir iliskim olmadi. Insanlar peslerinden kosan, her saat arayip rahatsiz eden kizlardan nefret eder ama ben hep boyle bir kiz istedim. Daha once hic istedigim bir kiza ulasamadim, ama beni isteyen kizlara da sans vermedim. Zamaninda konustugum kizlari da benim gibi arkadaslarima anlatip egomu sisirdim. Simdi sorsalar bazilarina havada atlarim. Gerci iliski nasil yurutulur hic bilmiyorum, flortlesecegim zaman elim ayagima dolasiyor. Sacmaliyorum ve fazla kasiyorum. Tanimadigim kizlarla hic muhabbete giremiyorum, cok sogugum ama tanidigim kizlar konusurken fazla guldugumu soyluyor, en boktan laflarina bile guluyorum. Anlayacağınız hem kotu hem kaybedenim. Sorunu saptayip duzeltmek icin kutuphaneden kitaplar kiraliyorum ama okumadan geri veriyorum. Hayatımdaki tutarsızlıklar acı veriyor. Sorun eylemlerimde degil, daha temelde. Ama nerede bilmiyorum. Cozebilecegime de inanmiyorum.