8. sınıftan önce tiple karıyla kızla işim olmazdı zaten. 8. sınıfta çok yakışıklı olduğumu farkettim. Bu 11. sınıfın ortalarına kadar devam etti. Arada bir kızlar da bana yürüyordu. Çirkindi ama hepsi. 2 3 kez teklif etmiştim hepsi kabul etmişti. 11. sınıfın ocak ayında bir kıza açıldım, kendi dönemimden bir kızdı. Konuştuğum biri var diyerek reddetmişti. İlk o zaman dedim lan acaba çirkin miyim diye. Bir de o kızı 10. sınıftayken 11. sınıfa giden bir çocukla görmüştüm çocuk baya tipsizdi. 11. sınıfın nisan ayında okuldan 9. sınıf bir kıza yazdım, kız benim taklidimi yapmış ertesi gün. Gidip dövmeyi düşündüm ama tuttum kendimi. 1 ay sonra yine okuldan 9. sınıf bir kıza yazdım. Beni tanımadan benimle tek kelime konuşmadan soğuğum diye reddetti. O günlerde sınıfımdan güzel bir kıza sormuştum çirkin miyim neden böyle oluyor diye. O da evet çirkinsin ama kafana takma bir gün birini bulacaksın demişti. İşte o zaman anladım gerçeği. Üzülmüştüm baya. Dünyam başıma yıkılmıştı. Nasıl olurdu? Kendimi best of model'e katılacak kadar yakışıklı görürdüm. Boyum 180 civarıydı ve fittim. Cidden katılmayı düşünüyordum. 11. sınıfın yazında kendimi toparladım. Sonra okuldan bir arkadaşım beni Kadıköy'e çağırmıştı. Kendisi de dh'ye takılırdı arada. Ağır sorunlu bir çocuktu hahahhaha, neyse. Kadıköy burger king'de yemek yerken konu tip konusuna geldi. Buradaki en çirkin adamsın demişti. Gülüp geçmiştim beni kıskandığını düşünmüştüm. Sonra nargile kafeye gitmiştik. 3 kız vardı yan masada sürekli bizi kesiyorlardı. Arkadaşım da durup dururken ne kadar tipsizsin demeye başladı. Kızlar ona değil de bana bakıyor diye kıskandığını düşündüm. Güldüm baya. 12. sınıfın başlarında kendimi yakışıklı görmeye devam ettim. Kasım ayı gibi 10. sınıf kızlara yürüdüm. Hepsi reddetti. Mart ayına kadar 10. sınıf ve 11. sınıf kızlara yürüdüm. Hepsi reddetti. Adım çıktı zaten o ara. Çirkin olduğumu o zaman da anladım. Mayıs ayında connected2. me'den tanıştığım bir kızla buluşmaya İstanbul'dan İzmit'e gittim. Kızı öpüp durdum o da beni öptü. Bir ara dudaklarına yapışacaktım yanağını çevirdi yanağını öptüm. 1 hafta sonra mesajlarıma cevap vermedi. Yine lan tipsizim galiba diye düşündüm. 12. sınıf bitti tatile çıktım. Orada biri benim yaşımda diğeri benden büyük 2 kıza hafiften yürüdüm hepsi olumlu cevap verdi. Sonra anladım ki tatil bölgesi olduğu için öyleydi. Mezuna kaldığım sene 2 kızdan ret yedim. Ama o sıra ders çalıştığımdan pek takmadım durumu. Düşünmemeye çalıştım çirkin miyim diye. 1 sene gerçekten düşünmedim çirkinlik konusunu. Üniversitede ise hiç bu kadar gururum kırılmadı. Ümit verip yarı yolda bırakan oldu. Normal facede yazışırken engelleyen oldu. Bir dakika konuşabilir miyiz dediğimde benimle mi??!! diye bağıran oldu. Oldu da oldu. Zaten fakültedeki kız denen yaratıklar bana sapık diyormuş, arkadaşım söyledi. Kaç defa neden çirkinim diye ağladım bilmiyorum. Hala gerçeği kabullenemiyorum. Herkes yakışıklı olacak diye bir şey yok tamam ama neden çirkinim diye üzülüyorum. Arada bir aynaya bakınca bu kadar yaşadığım kötü olaya rağmen aslında fena değilim diyorum. Geçenlerde bir şey okudum. İnsan kendisini olduğundan 5 kat daha güzel görürmüş. Sanırım gerçek. Büyüklerimiz boşuna dememiş kendini beğenmeyen insan çatlar diye. Beynin bir tür savunma mekanizması bu. Az bir şey elim yüzüm düzgün olsa kız denen vajinalı yaratıklar bana şans verirdi. Çirkin insanlar çirkinliklerin nasıl kabul ediyorlar? Hiç üzülmüyorlar mı?