Evet arkadaşlar.

O an geldiğinde anlarsın merak etme.

Hatırladığım kadarıyla başıma 2 defa geldi.

Kaç yıl 11 yıl mı çıktınız

Aşkla takıntı olmak karıştırılmamalı

CSB değilse senin adına üzüldüm hocam ama ben dahil hepimizin hayatından en az 1 kere buna benzer veya böyle aşk olayları geçmiştir, üzülmüşüzdür. Hakkında hayırlısı olsun.

Evet, 11 yıl aşk acısı çektim. 9 yıl oldu unutalı

maalesef öyle değil. sevme ve güvenme duyguların köreliyor zamanla, sonra çıkarcı yapın devreye giriyor. herşeyi kendine ister yapıya bürünüyorsun. artık güvenilmez biri olup çıkıyorsun. akp nin erken evlenme yasağının arkasındaki nedenlerden birisidir. toplumu yozlaştırıp yok etmek. gerçi onlar avrupa fonunun parasının peşinde. karşılığında da sonuçlar ortada.

Başıma 1 defa gelmiş olan şey.

Sana demedim hocam, genel konuştum.

Merak ettim kızı fotosunu göndersene

Duygusallık kaybolmuyor hocam, merak etme. Ben o kızı unutmak için 2 eskortla yatmak zorunda kaldım ve kısa bi süreliğine bir kız arkadaşım olmuştu eskiden. Neysen o sundur. Seks insanın genel karakteristik yapısını değiştiremez. Hala duygusal biriyim ama forum dışında belli etmem

Cigaralar pakettten koşarak çıkıyor be aga...

Kıskançlık krizlerim tutuyosa

Olmaz

Onu gördüğünde kalbin çıkacak gibi atıyorsa aşıksın

Osurmaktan utanirsin Ben osuran sıradan bir insanim nasil Pakizenur gibi bir kiz beni sevebilir dersin

kimse anlatmıyor sen anlıyorsun

Her şey duygusallık ölçütuyle alakalıdır e tabi kızın tipi de çok önemli. Aşık oldugum kız baya güzeldi aslında. Elimde fotografı var. Okul hatırası Ben onu ne için, hangi özelliklerinden dolayı sevdim bir sor bakim kardeşim? Bunun sadece güzellikle alakası yok

Arkadaşlar bilmeden, deneyimlemeden, konuşmayın. Aşık olmak herkese göre iş değil. Çok duygusal olmalısınız. Ben eskiden öyleydim. Eğer duygusal biriyseniz işiniz çok zor. Aşk sizi illa ki bir şekilde buluyo ve sımsıkı pençeliyor. Bir kez aşık oldun mu yandın demek. Etkisi anca bir kaç yılda azalacaktır, belki bir ömür de sürebilir var öyleleri. Bu sadece duygusal erkekler için geçerli tabi. Not: Yengeç burcuyum ve iyi ki kurtuldum.

Yok, ama en azından ölü mü diri mi bilmek istiyom. Yardım edecek birine ihtiyacım var hakkında detay vericem

Benim de hoşlandığım kişiler oldu fakat 2 tanesine aşk anlamında oldu. Aşkın ne demek olduğunu ayırt edebiliyorum yani. Her zamanı onun üzerine düşünerek geçiriyorsun, dalgın oluyorsun vb. Ama platonik düzeyde bıraktığım için acısını çekmedim daha. Platonik olmazsa en az 1 yıl çekerim diye tahmin ediyorum eğer karşı taraf ayrılırsa.

Anlattıklarım tümüyle gerçek hocam, güvenin bana ama benim gibi 11 yıl aşk acısı çekenler de çok azdır yani. Keşke bu kadar uzun sürmeseydi diyorum.

İlk kez aşık olduğumu nasıl mı anladım? Yurt odam 1. kattaydı ve hemen alt katımda küçük bir market vardı. Balkondan bakınırken hoşlandığım kızın marketten yalnız çıktığını ve yurda doğru yürüdüğünü gördüm. Erkek ve kız tarafları ayrı olduğu için yurtta kızı görüp bir selam vermek için 1 dakikadan az vaktim vardı. Yurt odasından öyle bir fırlayışım var ki & . İlk kez aşık olduğumu orada anladım.

11 yıl mı ilginç bu kadar süre nasıl unutamadın ki daha elini bile tutmadan asık olmussun ilginç

Kolay değil hocam senesinden bahsettim, baya eski olay. Ayrıca kız yabancı, türk değil. Ben çok aradım, tüm sosyal medyalarda özel siteler falan ama hiç bir iz bulamadım.

Sen aşık olmamışsın evlat. GERÇEK aşkta asla kıskançlık olmaz. Tecrübeye sabit

Yemek yeme alışkanlığım değişir Kitap okuyamam, ders çalışmak zulüm gibi olur çünkü aklımda hep o vardır Daha durgun birisi olurum Hep bi' haber alma, onun hakkında her şeyi merak etme isteği oluşur

fuhuştan uzak durun, sevme için gerekli olan duygusal yapınız kaybolmasın.

Takıntıyla alaksı yok. Benim kadar sevmeden bilemezsin. Çok sevmen için çok duygusal biri olmalısınız. Eskiden ben öyleydim, artık sevmiyorum.

Hayır çıkmadık. 2 yıllık sınıf arkadaşımdı, teklif ettiğimde red yemiştim ve 11 yıl aşk acısı çektim. Çok oldu unutalı ama bazen yılda bir iki kez rüymada görürüm ve moralim altüst olur. Tabi etkisi kısa sürede geçiyor. En kötü dönemlerim ilk üç yıldı, kabus gibiydi. Umarım hiç kimse aşık olmaz. Aşk bir hastalıktır, sevin ama asla aşık olmayın

Ufak bir özet Sınıfta beraber iken bazen konuşurduk, arkadaşça. Spor saatlerinde yanyana voleybol falan oynardık, eğlenceliydi. Onu ilk başlarda sanki bir kardeş gibi benimsemiştim, sınıf arkadaşımdı sonuçta. Bu güne dek hiç kimseyle paylaşmadıgım bir gerçek var. Aslında ilk dikkat çekici hareketi o yapmıştı bana ve bu davranış beni ileriki yaşantımda derinden etkiledi. Çok iyi hatırlıyorum, yıl 2001 idi. Sınıftayız kız baya neşeliydi. Ben arka sıradayım, ona bakıyorum, kız bir anda kediler gibi gerinip kafasını ve ellerini geriye bana doğru uzatıp anlaşılmayan bir takın şeyler mırıldadı. İşte o tatlı gülüşü, neşeyle parlayan o çocuksu gözler, o yüz, o enerji beni sarıvermişti. Sonra da tüm inanç sistemim ona bağlandı. Bu meğer dönüşü olmayan bir felaketle sonuçlanacakmış ama farkında değilmişim. Ne olacağını nerden bilebilirdim ki, onu o kadar çok seveceğimi. Ona sevdiğimi söyledim, teklif ettim ama sanırım kalbimden geçenleri tam anlayamadı. Neyse okul bitmişti ve tatildeyiz. Kızın aynı kasabamızda başka bir okula başlayacağını öğrendim ve ikna etmek için bir son şansım olabileceğini düşünmüştüm. Gel zaman git zaman lise başladı. Bir kaç tanıdıktan kız hakkında bilgiler gelmeye başladı kasabayı terk etmiş diye. Duyduklarıma inanamadım. Kızın yaşadığı evi biliyodum bizim eski okula yakın. Bir gün sonra direk evinin kapısına gittim. Çıktım 3. kata zili çaldırıyom kimse yok. Yarım saat kadar aralıklı olarak hep çaldım açan yok. Sonra öğtendim ki daireyi satıp annesiyle bize yakın bir kasabaya taşınmışlar . Okuldaki eski öğretmenlerimden hangi okula yazıldığını öğrendim. O kadar çok sevmiştim ki. Yemek yerken kıvrılıp bebek gibi sessizce titreyerek içim içim ağlardım. Can evim topaç gibi olurdu. Bunlar çok saf çok masumane duygulardı. İçim eriyordu, yemekler zehir, gözlerim sel olurdu. Bindim otobüse okulu buldum. Güvenlikçilere ve nerdeyse tüm personele sordum ama böyle bir öğrenci yok dediler. Yani yalan değildi gerçek. Onun için her şeyi yapmaya aklıma koymuştum. İnsan dahi öldürebilirdim mutlu olması için ama olmadı işte. Onu sonsuza dek kaybetmiştim ve sonra da kendi benliğimi. Yıllarca hiç bir ize rastlayamadım. Beklide ölmüş olabilir kim bilir ama umarım iyidir ve onu sevecek birileri vardır. Çok tatlı, kibar ve zeki bir insan canlısıydı. Şu an genel anlamda mutluyum ama keşke o yaşadığım acıları da unutabilseydim diyorum. Çok denedim, çok uğraştım ama olmuyor işte. Onu en son 2002'de görmüştüm. Netten bir ara baya araştırdım ama hiç bir iz bulamadım, ölü mü diri mi belli değil. Ölmüş olduğunu bilsem gidip mezarını ziyaret ederdim. O derece çok sevmiştim, annemden, hatta kendi canımdan bile. Artık eskisi kadar sevmesem de o kız kalbimde sonsuza dek bir dost olarak yer edinmiştir. Kim bilir dünya küçük, belikde bir gün yine yollarımız kesişir ve oturup dostça bunları konuşuruz. Onu bir zamanlar nasıl sevdiğimi anlatırım gülüp geçeriz ama aramızda asla bir şey gerçekleşmez çunkü artık bunu kaldıracak kapasitede değilim. 100'lerce kez 'ölüp dirildim' ben bir daha ölemem. Yıllar boyu yaşayan bir ölü olmanın yorgunluğunu atıyorum ve şu an kafam daha rahat. Şu sözümü sakın unutmayın, ölene kadar hep öğreniyoruz hep olgunlaşıyoruz fakat genel karakter çizgimiz asla ama ASLA değişmiyor

Hayret kimse en klişe yanıtı yazmamış: Midende kelebekler tepiniyor . Sonu genelde hüsran oluyor, o apayrı bir konu.

Okudum hocam üzüldüm adınıza durumunuzu şimdi anladım

Hiç ismi cismi de mi yok aga

Aslında birkaç bilgiyle artık araştırması kolay. Pm atabilirsin istiyorsan.

Eminmisin :)

Kaybedince anlarsın en iyi. Bilmiyordum yanımdayken ne kadar çok sevdiğimi, hatta merak ediyordum ayrılsak ne kadar zaman unutamam diye, kolay gibi geliyordu bitmesi. Sorunlar vardı, ayrılınca çözülür sandım. Meğer tek sorun onu ileride kaybetme korkusuymuş, şimdi yüzleştim onla da ama hala bitmeyen bir umudum var. İnsan sevince vazgeçemiyormuş, hep o insanı bekliyormuş içten içe, aşık olduğumu da böyle anladım. Yıllar geçecek, belki o başka insanlarla olacak, hatta belki ben de sevmesem de alışacağım başka birine, sevdim sanıp avunacağım. Ama o içimdeki bitmeyen, onu bekleyen umut hep olacak. Bu halimi de kabullenemiyorum, böyle saçma bir hayat yaşamak istemiyorum. Gerçekten sevdiysen bir insanı, onla olmuyorsa da yalnız kalmak gerekiyor ömür boyu galiba. Çünkü başka biriyle olursam yaşadıklarımızın unutulabilecek kadar basit olduğunu kabullenmem gerekiyor ama öyle değildi. Onla yaşadığım hiçbir an başkasıyla tekrar yaşanıp basitleştirilecek kadar değersiz değildi.