Birkaç sene önce kanserden vefat eden ilkokul hocam aklıma geldi. Nur içinde yatsın annemden babamdan daha çok katkısı oldu bana. Belalı bi mahallede yaşıyorum. Her zaman derdi \" sakın çetelere özenmeyin. Onların sonu ya hapis yada mezar\" 29 yaşındayım hala aklımda o sözü. Bu yüzden hiç belalı arkadaş çevrem olmadı. Hiç özenmedim. Yere hiç çöp atmaz, çöpü elinde taşırdı. Bende yıllardır aynısını yaparım. Hep dürüstlüğü öğütlüyordu. Markette çalışırken çalışanlar depodan ürün alıyorken; depodaki meyve kasalarından şeftali, portakal alıp yiyordu. Bir kere böyle yapmadım. Yarın bende baba olsam, aynısını çocuğuma öğütlerim.