Dayanamıyorum artık. Konuşamayn birinden doktor olmaz!!! Ya bu kadar net bir durumu sırf ailem yüzünden idare etmeye çalışıyorum ama olmuyor. Bıraktım hekim olmayı hastalara bile zararım dokunur benim. Doğru düzgün neyin ne olduğunu acıklayamam bile. Protez stajındayım şu an, endikasyon için hastamı aldım dogru düzgün iletisim kuramadım, asistan ve hoca ilgilendi, ama hastanın protezini ben yapmaya çalışıcam. İletişim bilgilerini aldım sanki arayıp da konuşabilecekmişim gibi. Yapamıyorum işte yapamıyorum vallahi bıktım. Tüm sene boyunca hastalara yapmam gereken açıklamaları ya arkadaşlarım yaptı, ya asistanlar ya da hocalar yaptı. Ama hala ailem bi umut düzelirim diye bırakmamı istemiyor. Onay vermelerini geçtim konusunu açtığımda bile ağlıyorlar. Ya beni böyle bir durumda niye bırakıyorsunuz. Arkadaşlarım uzmanlıga hazırlanıyorlar, bir şekilde kendilerini geliştiyorlar, velhasıl yaşıyorlar. Ben sözlüden dahi geçemiyorum. Çalışmak istemiyorum, yaşamak istemiyorum. Artık dayanamıyorum. İntihardan daha beter bir durum icerisindeyim, keşke intihar edebilsem.