İnsan umutsuz olduğunda pes ettiğinde ayağa kaldıracak birini arar ya işte o ayağa kaldıran adam hep ben oldum. Hayatımı hep başka insanları düşünerek yönlendirdim ben bunu istiyorum ama annem babam ne ister kız arkadaşım ne ister o ne ister bu ne ister ılımlı olmaya çalışayım derken şimdi ne istediğimi bilmeyen birisi oldum. İnsanlar bu halime o kadar alışmış ki sanki ben onların yanında olmak her başaramadıklarına pes ettiklerinde ellerinden tutmak zorundayım falan sanıyorlar. Yani üzülmeye sıkılmaya pes etmeye benim vaktim yok ben insan değilim sanki. Gerçekten iğrenç bir durum insanların bu kadar kötü ve bencil olması canımı çok yakıyor. Şu an kendimi ifade edemeyen duygularımı paylaşmaktan korkan ne istediğini bilmeyen yaşamdan keyif almayan birine dönüştüm ve ne yapacağımı bilmiyorum. 17 yaşındayım şimdi ulan 17 ne klasik ergenlik halleri hepimiz bu yollardan geçtik tarzı muhabbetlere çok girdim evet öyle haklısınız fakat ergenlik bir yana şu ana kadar yaşadığım şeylerin birikmesi sonucu bu hale geldim yani birkaç yıllık bir süreç ve bu böyle ilerlerse ne zaman bir şeyler için geç olacak ne olacak hiç bilmiyorum? Tutup da buraya yazıyorsam birileri okur fikir verir diye gerçekten aileme arkadaşlarıma açamayacak kadar yabancılaştıysam bilmiyorum bu birikip giderse ne olacak nasıl çıkacağım bu halden? Şu an sınava hazırlanıyorum pek bir çalışma düzenim yok ama dersleri iyi dinlerdim sınavlara da çalışırdım son bir yıldır da ara ara tekrarlar yapıp denemeler çözdüm netlerim iyi. Türkiye geneli olduğumuz her sınavda (250 300bin kişi katılıyor) ilk 200 içerisindeydim dolayısıyla okul aile bir baskı uyguluyor çok iyi çalış 4 ay gece gündüz bunun üstüne çık tam potansiyelini kullan bilmem ne yap ilk 500e gir şuraya gir oraya gir... Gerçekten ne istediğimi bilmiyorum şu ruh hali ve çalışmayla 8-10bin gelir gibi pek emek de veremiyorum sınav önemli mi ondan da emin değilim. Sürekli her başarısız olduğunda ağlayan bir kız arkadaşla uğraşmaktan ana baba hoca mutlu olacak diye vakit ayırmaktan kendim ders bile çalışamıyorum. Onlara vakit ayırmasam çalışacak mıyım onu da bilmiyorum. Herkese s... çekip başarılı olsam bile mutlu olacak mıyım? O kızı yüzüstü bırakmış olacağım yani kendi mutluluğum için onun hayatını mahvetmiş olurum peki bu ileride canımı sıkmaz mı? İnandığım herhangi bir şey de yok şu dindendim bile diyemiyorum kafam karışık ve canım sıkkın bir yandan aşamak için uğraşmak hayaller kurmak istiyorum bir yandan da hayatımı bitirmek kurtulmak istiyorum hayat şimdiden çok zor ekmek elden su gölden olmasına rağmen 10 15 yıl sonra ne b. k yiyeceğim ben :D aslında param olsa s. olur giderdim belki o zaman mutlu olabilirdim