20 yaşındayım Hiçbir zaman mutlu olmadım. Dış görünüşüm günümüz standartlarına uymadığı için ne kiz arkadaşım ne de normal arkadaşlıklarım oldu. Üniversite başlayalı 1 hafta olmasına rağmen gitmiyorum, ailemin haberi yok. Büyük ihtimalle devamsızlıktan kalacağım ama umrumda değil. Okulu bitirebilecek enerjim motivasyonum kalmadı. Her şeyden çok bıktım. Fakir ve çirkin olmaktan nefret ediyorum. Tüm sorunlarının sebebi olan kötü genleriyle çocuk yapma hakkını kendinde gören anne babamdan nefret ediyorum. Çocuguna bıraktıkları tek şey kötü genler ve fakirlik. Böyle hayat mı olur ulan. Keşke ben de normal bir insan gibi yasatabilseydim. İntihar etmeyi düşünüyorum. Benim gibi bir gariban Anadolu p çinin hak ettiği tek şey budur.