Merhabalar iyi akşamlar. Son zamanlarda psikolojim \"normal\" olmadığı için devlet hastenesindeki psikiyatriste gittim ama faydası olmadı. Sorunum ise insanlara güvenememek samimi olmaya korkmak diyebilirim ve böylece direk asosyal oluyorum. Güvenememin sebebi önceki deneyimlerim. Şu an 20 yaşıma girmek üzereyim öyle yılların tecrübesi üzerimde yok ama son 2 yıl beni daha kapalı yaptı. İlk olarak ailem beni kabul etmedi dışladı. Ailem beni, büyüdüğümde eve para getirecek \"yatırım\" olarak görüyor bildiğiniz. Anlayacağınız üzere fakir bir ailede doğdum ve tek sorun bu değil baya şeyler oldu aile içinde. Neyse evden çıktım şu an zaten babamın vır vırını dinlemiyorum rahatım. Sonra işe girdim. Ordan biri benden toplamda 50 tl borç almıştı ve geri vermedi üstelik \"mala 10 tl verdim hemen 30 tl yaptı\" demiş diğer elemana.\"Diğer eleman\" dediğim kişide benzer şeyi yaptı. İşyerinde de müdürler köle gibi davranıyordu bildiğiniz tabi her yerde öyle. Anlayacağınız herkese karşı inancımı yitirdim. Tüm tecrübelerimi yazmadım daha yazacak çok şey var tabi birkaçını yazdım sadece. Yani biriyle samimi olmak istemiyorum herkes aynı herkes birini kandırmanın peşinde. Ve o kadar asosyalim ki işte sadece merhaba ve görüşürüz diyorum. İnsanlar benle samimiyet kurmaya çalışınca iğreniyorum resmen. Ama bir yandan da bir eksiklik hissediyorum. Onun için çözüm arıyorum. Tavsiyeleriniz nedir???