çok kötü bişeymiş lise boyunca daha çocugum çalışmaya gerek yok ailem bakıyo dedim üni boyunca ulan boş adam değilim ben üni okuyom harçlığım yatıyo çalışmaya gerek yok dedim mezun oldum tamam iş arıyorum ama yeni mezun adamı işe almazlar proje yapmam lazım dedim kendimi geliştirdim ve bu süre zarfında zamanım yok diyerek yine çalışmadım... şimdi ise her şey hazır, artık bir bahanem, gerekçem kalmadı. iş arayıp hemen işe girmeyi planlıyordum fakat hayatın gerçekleri yüzüme çok sert bi şekilde vurmaya başladı. kimse bu çocuk gelsin de iş vereyim diye beklemiyormus meğersem.. ilk başta çok seçici davrandım, sadece tüm dillerini bildiğim ve kendi aradığım pozisyonundaki yazılım ilanlarına başvurdum. 1-2 gün geçtikten sonra artık kriterlerim yavaş yavaş düşmeye başladı çünkü gördümki her ilana en az 70 kişi başvuruyor... e bunu görünce ben de artık saldırmaya başladım tabi. kendi yaptığım iş ile az çok yakından olan yani yazılım işi yapan çoğu yere artık başvuru yapmaya başladım. açım ve iş arıyorum. olay bu kadar net. twiçte yayınları izliyorum adam 25 yaşında almanyada arabasını almış yayın yapıyor. akşam da geliyor oyun oynuyor, bende mal gibi izliyorum. aynı oyunu oynuyoruz ama o zevk alırken ben alamıyorum çünkü onun kurulu düzeni var, ben ise sabahları mal gibi siyaset programlarını takip ediyor boş boş programlar izliyor ve akşam oluncada sanki bunu hak etmişim gibi oyun oynuyorum. ama zevk almıyorum. psikolojim bozuk. sanırım bir sonraki evre sokağa çıkıp tüm bakkal marketlere uğrayıp abi çırak varmı diye sormak. 1 haftadır iş arıyorum ama umudum şimdiden bitti, hiçbir firma dönüş yapmayacak gibi düşünüyorum. çünkü gördüğüm kadarıyla rekabet çok büyük. kendimi geliştirmiş olmam bile bu duruma engel olmayacak, torpil muhabbetlerine falan girmiyorum bile... moralim çok bozuk.