Kendimizi bir yere ait hissedemiyoruz. Ne bu dünya ne öbür dünya ne ev ne avm ne park yollar. Suçluluklarımız korkularımız endişelerimiz bizi bir yere ait olmaktan alıkoyuyor. Bir yere ait olmak için aitlik duygusu için insanın önce kendisine güvenmesi gerekiyor. Dışardan ruhumuzun kalkanını delip güven duygumuzu zedeleyecek ve kapanmasını zorlaştıracak o kadar çok etken varki. Amacı olmalı insanın ama önce kendisini suçluluk duygusundan endişelerinden ve korkularından arındırması gerek. Hangimiz kendimizi bir yere ait hissediyoruz? Hep endişe ve gelecek kaygısıyla yaşamaktan tüketiyoruz duygularımızı. Etten bir robot olduk artık. Körelmiş duygularımız ve sağır olmuş güvenimiz. Düşüncelerimizin şu anda yaşamasını engelleyen geçmişte ve gelecekte yaşamasına neden olan şey güven duygumuzun körelmiş olması. Güven şimdiki andır.