Bugün bir araştırma okuyordum, bebek şempanzelerle ilgili. Bir grup şempanzeye sadece yemek su ve fiziksel ihtiyaçları karşılanmış ama yapayalnız bırakılmışlar. Diğer grubu ise bundan ayrı, insanlar dokunmuş sevmişler, ve diğer şempanzelerle sosyalleşmelerine imkan tanımışlar. Bir süre sonra hepsi aynı ortama salınmış. Yalnız bırakılan grup, bir süre sonra alışsa da diğerleri gibi normal olamamışlar hiçbir zaman davranış olarak. Sosyal olarak geri kalmışlar. Hayatları boyunca düzelememişler. Yani insanlarla karşılaştırılabilir hayvanlar oldukları için. İnsanlar da böyle. Bu durumdan kurtulmak neredeyse imkansız ne yazık ki.