Normalde kafamın içi hep garip duygu bozuklukları ve üzücü hikayeler ile doludur. Yaşadığım kötü şeyleri düşünürüm. Sonra onları başımdan savmak için kendimle konşuma yaparım. Hallolur bir süreliğine. Bugün artık beynim şey dedi böyle \" Ya birader hep aynı senaryo bune ya. Üzül sonra konşuma yap, düşün falan yeter ya \" sadece yattım düşünmedim bugün. Bir oyun indirdim telefona ve sabahtan akşama kadar umarsızca onu oynadım. Hiç bir şeye varamadan o oyunu oynadım. Şarjım bitti boşluğa baktım, dolunca gene elime aldım. Beynim sanki iflas etmiş gibiydi bugün. Kendi kendime konuşup dizginleme yetimi de kaybettiğime göre şimdi ne poh yiyeceğim ben?