Aşk doğru kişiye verilince doyumsuz bir zevktir. Sevgi ise doğru kişi ile paylaşılan bağdır.

Seks yapmak istiyorsan aşktır, istemiyorsan sevgidir. Mesela arkadaşını seversin ama aşık olmazsın değil mi? Bu hesap işte. Ha hiç tanımadığın ama güzel biriyle de seks yapmak isteyebilirsin o libido oluyor ne aşk ne sevgi yani.

aşk şiddettir aşk holiganlıktır aşk adam bıçaklamaktır

aşk tamamen bir uydurmaca. ergenlerin çıkardığı bir iş

Sevgi var olan ask var olmayan bir kavramdir.

Arasında fark yok. Aşkta yok zaten

Fark nedir? yani şuan çıktığım kızı aşırı sevmekteyim ama aşkın bundan farkı nedir? not:ergen ve trol arkadaşları dışarıya alalım

Aşk yoktur, sevişmek vardır

aşk yok diyen arkadaşlar çok cool

ideale yakın cevap

aralarında çok fark var, Mayer güzel açıklamış

aşık olmak ortadan sıkılmış bir diş macununu görmemektir sevmek ortadan sıkılmış bir diş macununa tahammül etmektir. yani bana kimse aşık olmamış bugüne kadar. aşık olmak hayalperestlerin, sevmek materyalistlerin işidir. Bu da kişinin mayasında varsa oluyor, yoksa olmuyor.

Ask guzel kadindir. Sevgi o kadini opmektir.

Ask bi anda olur sevgi yavaş yavas

Aşık olduğun kişiyi seversin ama hoşlandığın kişiyide seversin arasındaki fark ise aşık olduğun kişiyle sex düşenemezsin ama hoşlandığın kişi her gece 31 innin konusu olabilir

Klişe yetmezliğinden öleceksin Yine de aşk gizli cinsel arzulara bağlıdır ve geçicidir sevgide herhangi bir çıkar söz konusu değildir çok anormal bir durum olmadıkça sonsuza dek sürer. Sevgiye en güzel örnek annenin sevgisi ya da bir dosta karşı duyulan sevgiyi verebilirim. Aşk ise konuşulacak, yapılacak bir şey kalmadığında biter. Mutlu evliliklerin sırrı ise bu aşk süresince yavaş yavaş elde edilen sevgidir. Söylemeyi unuttum aşk dış görünüşe daha çok bağlı olduğu için hemen gerçekleşir, sevgiyi sağlamak ise zaman alıır.

fark yoksa tüm şiirler, şarkılar, olaylar? alayı yalan mı?

Aşk diye birşey yoktur. Sevgi vardır. Kendimizden başka kimseye sevgi duyamayız. İnsan, bir başkasının güzelliğinin kendini yansıtan bir ayna olduğunu farkedemez. Kim ne derse desin, insanın eylemlerinin kaynağı daima kişisel mutluluğudur. Hiç kimseyi gerçekten sevemezsiniz. Ailenizi, akrabalarınızı, dostlarınızı... Aslında siz, onların zihninizde yarattığı güzel duyguları sever, iyiliklerinizle onları beslersiniz. Az beslerseniz zayıf kalır, yitip giderler; çok beslerseniz size yük olurlar. Cömertlik ağaçlarından topladıklarınız da bir gün tükenir elbet, işte o zaman bu bencil varlık sevmeyi de unutur.