2011-2012 gibi leyla ve mecnun dizisini izlerdik kardeşimle. orda mecnunun evi, odası acayip sıcak gelirdi bana.. ben de daha bir relax ve huzurlu takılırdım.. o günlerimi özlememek elde değil. &

70 lerde çocukken yaşlı insanlar tanıdım. şöyle derlerdi; 'dünya bozuldu. eskiden herşey çok daha güzeldi.' ve o günleri anlatmaya başlarlardı. 80 lerde yaşlı insanlar tanıdım. onlarda aynı şeyleri söylediler. 80 ler deyince benim gençliğim. o zamanların zengin mahallesi olan yerlere o eski ihtişamlı sitelere yolum düştü de içim sızladı. zengin insanların oturduğu o siteler şimdilerde ayağa düşmüş. bence insan gençliğini temsil eden geçmişi özlüyor.

2 bin yıl önceki yunan filozofları bile: 'gençler bozuldu dünya bozuldu bizim zamanımızda herşey çok farklıydı şimdiki gençlerde saygı bile kalmadı' yazmışlar.

70ler daha güzeldi. Kesin bilgi. Yayalım. 😁

bence insanlığın zirve noktası 1999 yılı. bu yılda teknoloji ne cok gelişmiş ne de cok ilkel. teknoloji geliştikçe bizden bir şeyler götürüyor gibi

1990'lı yıllar çok güzeldi. Yaşam şartları daha iyiydi. Müzik ruhu bile farklı güzeldi. Şimdiki genç arkadaşlar bilmez ama biz de yaşarken kıymetini bilememişiz. Keşke o günler yeniden geri gelse. Bu konuda başka düşüncesi olan var mı?

Hariri midir nedir, o adamın söylediği şey çok doğru: geçmiş çağlarla ilgili iki gerçek var. birincisi geçmiş çağlar geri gelmez. çok imrensen de gelmez. ikincisi: geçmiş çağların imrenilecek bi yanı yok. geçmiş günümüzden daha iyi değildi. savaş vardı gıda bulamama vardı sefalet vardı. bu yüzden şu anda yaşadığınız hayatla barışık olun. aynen öyle. gününüzün kendi sorunları olduğunu kabul ediyorum ve ülkenin kaynaklarını sömürüp sonra da halka şükürcülük tembihleyen saray tayfası gibi görünmek de istemem ama sadece şunu söylemek isterim: bu günün de iyi yanları var ve biz tarihin en şanssız nesli değiliz. yeniden doğma seçimi sunulsa gene bu devirde doğup teknolojiye tanıklık etmek isterdim.

yalnız dikkatini çekerim, sen de halkın diline sakız olmuş klişeleri&yazmışsın emme ben sana heç de sofistike-karizma oluyorsun gibi laflar etmiyorum ve demiyorum... Bedava peynir fare qapanında olur diye boşa dememişler...

2000'ler güzeldi 2010'ların başları da fena değildi 2014'ten sonra falan bozuldu o zamandan beri her şey çok kötü

sen bakma bunlara. nostalji zehirlenmesi geçiriyorlar. 90larında bi halta benzeyen tarafı yoktu.

Herkesin nostajikleştirdiği, ikonlaştırdığı bir zaman bulunur. Bir altın çağdır. Ardından zaman yozlaştırır. Her şey çürümeye yüz tutar. Nesiller - nedense her zaman - bozulur. Altın çağlar sırasıyla gümüş ve bronz çağlar olur. Esasında bu çürüyüş varsayımı sofistike bir mitolojiden başka bir şey değildir. Tabii nostajik bir döneminiz var diye illa ki bu çürüme mitolojisine inanıyorsunuz demem. Ayrıca her mitolojide zaman zaman bir gerçeklik payı da bulunabilir. Ama bir zaman tanrısının hudutsuz bakışında bozulma mı? Asla. Ancak biz zavallı ölümlüler geçmişin veya belki mevcut durumun anlarını kaybetmenin acısıyla yakınırız. Sonsuzluk orada size bakıp gülerken hem de.

Bence bigbang daha güzel zamanlardı, tabi öncesi varmıydı bilemeyeceğim. &

Ben de şu; 'Bu zamanların kıymetini bilin' muhabbetini anlamıyorum ha! Nasıl bileceğiz kıymetini? Hayır yani bilsek ne olacak, zaman mı duracak? İstesen de istemesen de zaman akıp gidiyor ve zamanın değil, varoluşun kıymeti bilinmeli.

Daha güzeldi ama bizden öncekilere de 80ler ondan öncekilere de 70 ler daha güzeldi. Herkes eskiyi yad ediyor, aslında eskiyi değil gençliği ve sorumluluk olmadan yaşanan stressiz hayatı özlüyor bence. Benim içinde 90lar daha güzeldi ama kıymet bilmek nasıl olacak, 90 lar seni seviyoruz sakın gitme desek yavaşlamayacak ki.

Çok değil 2010 lar civarı önce pazardan aldığım kulaklıklı radyo dinlerdim. Hele best FM de serdar gökalpin telefon şakası gelirse kendimden geçerdim.

90ları hatırlıyorum ve şahsen bazı şeylere daha geç ulaşarak daha tatlı bir keyif aldığımı düşünüyorum şimdiye göre. Eskiden Kazaa ile müzik ararken veya mTv 'de dinlerken şarkıcıların isimleri hep aklımda kalırdı. Plak veya disk için para biriktirip almak başkaydı yani. Şimdiki genz çok hızlı ulaşıyor herşeye. Teknolojinin iş yapma ve iletişim kurma şekline negatif etkileri tüm dünyada tartışılıyor. Artık herşey hızlı, işler hızlı, ilişkiler hızlı, klavyede yazmak hızlı, ekran kartları hızlı, kas yapmak hızlı, arabalar hızlı. Msela şu an kullandığım honda 2006 civic yavaş hızlanır ve hiç kaza yapmadım, kazaların çoğu hızı ayarlayamamaktan oluyor. Sinir sistemimiz buna alışkın değil. Genel olarak toplumun hatta özellikle de Genz 'nin duygusal zekasını geliştirmesi gerekiyor bence. Dışarda saklambaç oynamalarını starbucksta kahve içip instaya atmalarına tercih ederim

ben tarihte yaşananlara üstünkörü bi göz gezdirdiğimde şu sonuca ulaşıyorum: savaş-açlık-kıtlık-afet ya da senin kişisel sağlık sorunu olmadığı sürece yaşadığın dönem güzel bir dönemdir.

valla: 1- 90'lar güzeldi 2- 2000'ler güzeldi 3- 2010'lar güzeldi 4- 2020'ler de şu ana kadar güzel (çünkü 2020 Mart'tan beri evden çalışıyom çok güzel çok memnunum) savaş-kıtlık-afet yoksa, sağlık sorunun yoksa, hayat cidden çok güzel çok rahat. ve artık teknoloji var. yahu 2010'lara doğru bizim eve kalorifer geldi, çocuk odamda kömür sobası yakardım. şimdi evde herşey otomatik, ampuller bile wifi hani bırak kaloriferi falan. canın isterse spariş veriyosun yemek eve geliyo. istediğin an internetten ne istersen izle. tarihin hiçbir devrinde bu kadar rahat yaşam şartları olmadı. durum buyken hayatımdan şikayet edemeyecem kimse kusura bakmasın. zor işlerde haftanın 6 günü günde 12 saat çalışıp çok az maaş alan dostlara lafım yok, onlar için hayat tabii ki kolay değil.

Tamamen beynimizin bizi manipüle etmesi bu. Kötü şeyler zamanla unutulup giderken güzel şeyler hala hatırlanmaya devam ediyor. Bu yüzden o dönemler kötü bir olay yaşamamışız gibi geliyor. O dönemin yaşam şartları şimdiki yaşam şartlarından nasıl daha iyi olabilir?

Sen öyne san rahatına düşkün forum üyesi: bunlar sana qonfor adı altında birşeyler verirken, çaqtırmadan da senden birşeyleri alıp götürüyorlar.. O götürdükleri şeyler eskiden vardı ama eskilerin şimdiki qonforu yoktu ama hepsi sağlıklı ve mutluydular... Hem eskilerin o günlerinin avantajı hem de bugünün qonforu gibi ikisi bir arada öyne bişey bu dünyada yok... Ya o, ya o, seçimi sana bıraktılar...

90ları falan bilmem ama 2005li olarak konuşuyorum hayatımızda keyif alacağımız bir tane hobimiz dahi olmadı. anneniz babanız zengin değilse monoton bir hayattan başka bir şeye sahip olmuyorsunuz.

Forum başlıklarında insanların yazdıkları iletilere bakıyorsun ve bazılarının aslında kendisiyle kavgalı olduğunu görüyorsun. Şifa diliyorsun doğal olarak. Sonra da elbette dönüp kendine bir bakıyorsun. Diyorsun ki şu ayrıntıda kendimi geliştirmeliyim. İlgimiçeken bir nokta da herkesin kendi yaşına göre, geçmişten güzel bir şeyler hatırlayıp kimisini bunu paylaşması. Bu güzel bir şey. Tabii ki geçmişe takılı kalmadan olması lazım. :)

ilk mesajındaki üslubuna ve bazı sözlerine bakarsan 'ben sana laf etmiyorum' cevabının geçersizliğini görebilirsin. sana iyi forumlar tartışma havamda değilim blokluyorum kibarca

yav he he. halkın diline sakız olmuş klişeleri yazınca sofistike-karizma olmuyosun.

Çocukken hiçbir çocuğun aklına ' bu zamanın kıymetini bilelim, yoksa yarın bugünleri çok ararız' gibi bir düşünce gelmez. Anası babası çocuğun aklına bunu telkin etse de çocuk yine bildiğini okur... Şimdi o zamanın çocukları yetişkin akıllarıyla o günleri arıyor emme o zamanlardaki çocukta sadece çocuk aklı vardı...

kıymetini nasıl bileceğiz diyenler olmuş. bence kıymet şöyle bilinir: mesela şuanda günümüz çağının bana sunduğu şart = evden çalışmak. Ben eğer bunu avantaja çevirip hayatıma bazı keyifler eklersem evden çalışmanın kıymetini bilirim. ama 'çok kötü yaa hareket azaldı' diye hiçbir şey yapmadan oturursam yarın bi gün yol giderek çalışmam gereken bi iş olduğunda 'kıymetini bilememişim' derim. mesela günümüzde savaş yok. barış var ve ben buna şükrediyorum çünkü 90'larda savaş gördüm, devlet emriyle evde sığınak kurdu herkes, bi odayı içten hava almayacak şekilde kaplayıp buzdolabını o odaya taşımıştık. gecenin bi yarısı sirenler çaldığında uyanıp o odaya geçiyoduk ve kapıyı da içeriden bantlayıp hava almaz hale getiriyorduk. uçaklar geçiyordu yukarıdan. kimse üzerimize kurşun sıkmadı ama o sığınak olayı o sirenler o uçaklar bir çocuk olarak bende kaldı. yine doksanlarda terör gördüm. 2 sene geçici olarak gitmek zorunda kaldığımız şehirde molotof ile yakılan dükkanları gördüm ki bizim eve de molotof atmayı tehdit ettiler. oradan dönüşte otobüsümüzü dağda durdurup bizi rehin almazlar inşallah diye dua etmeyi gördüm. yukarıda biri bana hakaret içeren mesajlar yazmıştı. doksanlar da güzeldi ama bugünler de güzel dedim diye evden çalışmak da güzel dedim diye bana baya sövmüştü. şikayet ettim sildiler mesajı. o eleman tabi benim 2023'e güzel dememi anlayamıyor çünkü kendisi ne terör gördü ne de savaş. doksanların son 7 yılı benim için süper idi. İzmir'de yazın her gün otostop çekerek denize gittiğim, akşamları dışarıda karanlıkta saklambaç oynadığımız harika bi çocukluk. ama o günler güzelse bugün de güzel çünkü 90'ların ilk yıllarında yukarıda bahsettiğim kötü durumların içinde de kaldık. yarın bu topraklarda barış devam edecek mi %100 emin olamıyoruz. bugün bu forumda evden çalışma olayını öven ben küfür yiyorum çünkü insanlar düşünüyor ki bu barış ortamı hiç bitmeyecek. yahu daha iki gün önce dini bi tarikatten birisi açıklama yaptı: 'Hamas gibi biz de Türkiye'de savaş çıkartıp ülkeyi kaosa götürelim böylece rejimi değiştirelim' diye.

Her Şey Çok Güzel Olacak filmini açıp tekrar izleyin. buram buram 90'lar kokuyo film.

90'larda ilerisi için toz pembe hayaller kolayca kurulabiliyordu.