3. sınıfa geçtim hocam, hazırlık ve bir sene mezuna kaldım. Dediğim gibi başta tıp tutsun diye biraz uğraştım bir sene mezuna kaldım olmayınca fazla da üstelemedim.

Garantisi ve maddi olarak cazip, birde sınıf olarak üst. Bunlar yeterli ise, geceni gündüzüne katar ve hayatını kısıtlı şartlarda yaşarsın. Hele birde karıyer yapayım dersen, ömür boyu öğrenci gibi takılırsın, prof olana kadarda hocaların gönlünü hoş etmek için didinir durursun. Karar senin tabi.

bir dr olarak naçizane tavsiyem sevdiğin işi yap, tabi sevdiğin işin getirisi de olmalı. Baban seni bir dr olarak görmek istiyorsa o dileğini yerine getirmeni isterim, yaşın ise hiçbir önemi yok, bizim zamanımızda her bölümden öğrenci okulu bırakıp tıp fak. ne girmişti. ama sen eem'de bayağı okuduğun için sana tavsiyem eem'yi bitirip tıp fak. ne başlamandır. yalnız bilmen lazım tıp fak. de kitaplar kalındır, ama bitirdiğinde hasta baktığında bir hastanın sana ARO demesi bir çok şeye bedeldir. sonuç itibariyle tıp okumak için yaşı dert etme, dert edeceğin şey babanın bunu görecek yaşta olmasıdır.

Yukarıda da yazılmış ben de aynısını yazacağım. Aileniz size 6-7 yıl maddi acidan destekleyecek durumdaysa tıp için şansınızı deneyin. Yaş mevzusunu hiç kafanıza takmayın. Ben bir yıl hazırlık okudum 25 yaşında mezun oldum. 8 yilda da bitiren var 10 yılda da bitiren var, bir önemi yok.

Ben de merak ettim 3 yıl olmuş

Bu konuda haklısınız zaten o yüzden başlık '23' yaşında tıp okumak. Ancak, ben ileriki yaşlarımda büyük pişmanlıklar yaşamak istemiyorum. Ayrıca bu yaşta okunacaksa bir tıp okunur kafasındayım yani eem okurken sınava tekrar girip başka bir bölüm yazmam. Çünkü tıp, takdir edersiniz ki çok başka

Cevabınız için teşekkür ederim. Yaşımdan anlayacağınız üzere çok olgun birisi değilim. Yani, çok fazla tecrübeli değilim. Benim penceremden hekimliğin iyi kötü bir saygınlığı var her ne kadar tıpta şiddet vs. gündeme gelse bile. Çünkü, bence insan hayatı ile ilgili konular çok başka. Aramızın çok ama çok kötü olduğu insanların bile annesi babası rahatsızlanınca üzülüyoruz umarım iyileşirler diyoruz, yani bende böyle oluyor. O zaman işler hep doktora kalıyor. Bence saygınlığı da bu. Bir çocuğumuz olsa onu öksürdğünde vs gidip doktora emanet ediyoruz. Belki bir mühendisin yaptığı iş eleştirilir sorgulanır fakat bir doktor bir ilaç verdiğinde bu doktor işini bilmiyor ne diye bu ilacı alayım ki demiyoruz. En azından ben bilmiyorum. Çünkü hekim o ilacın ne için olduğunu biliyor bir fikri var onun eğitimini almış bense sorgusuz sualsiz doktora güvenmek zorundayım. Diğer tüm mesleklerde bir şekilde eleştirip sorgulayabiliyoruz ama iş sağlık olduğunda hepimiz hekimlere emanetiz ve pek sorgulama eleştirme şansımız da olmuyor. Belki bir istisna olarak pilotluk olabilir. Orda da pilotun yeteneklerine bağlı hayatımız. Uçak düşecek olsa bile pilot ne kadar iyi ise o kadar kurtarma şansı oluyor o açıdan söyledim. Bence hekimliğin saygınlığı bu. Ayrıca sağlık hizmetleri gün geçtikçe maliyetli olmaya, sıkıntı olmaya başlıyor abd deki durum apaçık ortada. İleride, çok büyük maddi külfetler altında ailemin bir ferdini bir doktora götürmek zorunda kalabilirim. Çok uçuk bir düşünce farkındayım ama en azından doktor olursam bir fikrim olur. Tekrardan cevabınıv için teşekkür ediyorum

Maddiyat nasıl erasmusa engel anlayamadım. Zaten bütün paranı devlet karşılıyor. Stajın illa adı olmak zorunda değil hocam. Ben stajer olarak geçmeyim gelip buralarda iş öğreneyim takılayım herhangi bir dosyam olmasa da olur de git takıl. Ya da hocalarla takıl. Yaptıkları bir şey filan varsa katılmaya çalış. Burada Çankaya üniversitesinde okuyan bir mühendis vardı eskiden. Sanırım o da eem idi. O adam mesela zorlaya zorlaya Amerika'ya gitmişti. En son meşhur bir firmada çalışıyordu ama hatırlayamadım.

Arkadaşlar biliyorum bu konu hakkında çok fazla başlık ve cevap var ama ben yine de içimi rahat ettirmek için bu konuyu açmak istedim. Ben 22 yaşındayım, halihazırda eem okuyorum,2 senedir tıp ilgimi çekiyor ama bu ilgi artık tavan yaptı, sizce her şeyi bırakıp sıfırdan 23 yaşında tıpa başlanır mı? Hayat benim hayatım kararlar benim kararım bunu elbette biliyorum ama bazı tecrübeli insanların fikrini almak istiyorum. Aslında en başta puanım tutsaydı tıp yazacaktım ama tutmadı ben de daha fazla üstelemedim. Bu sene de öylesine üniversite sınavına girdim, yani öylesine derken yaptım bir şeyler yaptım elbette ama tıp yazabilecek kadar iyi puan alamam çünkü yeterince ders çalışamamıştım. Ama bu sefer karar verirsem gerçekten tıp tutacak kadar çalışacağım. Lütfen görüşlerinizi bildirin. Ben de çoğu şeyin farkındayım tustur uzmanlıktır yaşım 34 35 i bulacak. Yorumlarınızı bekliyorum, şimdiden teşekkür ederim.

İnşallah hocam, bende bu istek hazırlıkta ve 1. sınıfta çok vardı okulu bırakıcaktım nerdeyse hatta ailem bile istiyorsan bırak demişti onları bile bıktırmıştım ama sonra yavaş yavaş bilgisayar mühendisliğinede alışmaya başladım şuan seviyorum bölümü ama işte arada sadece tıpta olsaydım acaba napıyordum diye düşüncelere dalıyorum & . eemde güzel bölüm bu arada hocam seviyorsanız ve kendinizi geliştirirseniz tıplı hayatınızdan daha bir hayatınız olur belki.

Hocam 24 ünde fakülteye gireceksin 30 unda bitireceksin eğer hiç yıl kaybın olmazsa. Şu an gençsin, enerjin var. Yaparım diye düşünüyorsun ama diyelim 28 yaşında masa başında saatlerce ders çalışacak enerjin olacak mı orası önemli. İyi hesap etmek lazım. Ben bu yıl 1. sınıftım. Biyoloji, kimya bilimlerini çok sevmeme rağmen aşırı sıkıldım,

sen hazırlanırken 24 olursun sonra 6 sene tıp 30 olursun tavsiyem eem okurken 2 yıllık sağlık alanından bir şeyi oku hevesini alır veya eem bitirip lisans da beslenme diyetetik-ftr gibi şeyler okuman çalışırken okursun vicdanın da rahat olur yapamazsan sonuçta elinde eem olur çünkü şimdi tıp kazansan en ufak bir düşük not alsan moralin çok bozulacak acaba hata mı yaptım diye

Senin laf etme hakkın yok la. Kes tıraşı git konu aç kızlar bana vermiyor ühü ühü diye ağla zımbo. Hocam huzurlu bir çalışma ortamınız varsa çalışma temponuzu da sınava kadar sürdüreceğinizden eminseniz kazanırsınız orasını dert etmeyin. Tabii dünya hali istisnalar olup olumsuz sonuçlanabilir bu süreç onun için de üniversiteyi bırakmayın sadece 2 dönem dondurun. Muhtarlıktan bi' belge alıp dondurabiliyorsunuz. Detaylarını isterseniz p. m.'den verebilirim.

Ailenin maddi durumu kötü değilse, en az 6 sene daha ayda 1.500 TL civarı para göndermek sorun olmayacaksa, 30 lu yaşlardan önce evlenmeyi düşünmüyorsan sorun değil.

Bu yaş hakkında zırlayanları önemsemeyin. Ee nolmuş 22 de başlıyorsan? 30'da bitiriyorsan ne olmuş insanlar hayatlarını çok verimli geçiriyorlarmış gibi yıl kaybının derdine düşmüşler

Maalesef öyle değil hocam. 5. sınıfta para alınmıyor. 6. sınıfta iken sadece asgari ücretin 1/3'ü kadar maaş veriliyor. Başladıktan sonrası da biraz meşaketli açıkçası. Ek olarak konuyu açan arkadaş bana istediğni sorabilirsin, bu sene 6. sınıfa geçtım tıp fakültesinde.

oo burası kader ortaklarımla dolmuş (1 sene mezun+hazırlık) konu sahibine cevap bence okunur ama bir şekilde mühendisliği bitirdikten sonra okuma şansın filan varsa o yolu zorla bence yaz okuluyla filan erken bitirme şansın varsa zorla. 23te eem mezunu olup tıpa başlamak en güzel senaryo olur bence.

Hakkınızda hayırlısı olsun hocam tıp zorlu bir yol fakat imkansız değil inşallah istediğiniz yeri kazanırsınız

2 yıl için bırakılmaz. Boşuna mezuna kalmadın, hazırlık okumadın sonuçta bırakırsan 4 yıl bu bölümden kesin kaybın olacak. Hem mutlaka kazanacak mısın orası da meçhul...

3. sınıfsın, bu sene gitti artık, seneye yks ye girip tıp kazansan, 4. sınıf olacaksın. Tıp dondurup okuduğun bölümü bitir ardından tıp a başla, 1 sene kaybın olur ama elinde lisans diploman da olur

Bu sene tıpı muhtemelen kazanamayacağım zaten, bu sene öylesine başvurmuştum başvurumu bile sınav zamanı hatırladım, sınava girdim. Ben şu anda 22 yaşındayım, tıp için idealim seneye sınava tekrar girmek. Tıp kazanmanın da kolay olmadığını iyi biliyorum ama aslında başarılı birisiyim. Yani, artık bu aşamadan sonra, ciddi ciddi pişmanlık yaşayıp aklımı başıma topladıktan sonra, sınava tekrar hazırlanırsam kazanabileceğimi düşünüyorum. Ve hatta amacım iyi bir üniversiteyi kazanmak sadece tıp da değil. Elbette, bu adam gibi karar verirsem olacak. Yanıtınız ve merakınız için teşekkür ederim. İstediğiniz soruları sorabilirsiniz kendimi daha iyi ifade etmek için olabildiğince cevap yazmaya çalışacağım

Şuan 20 yaşındayım inşaat müh 3. sınıfı bitirdim 4e geçtim. Ben şu yaşımda tıp falan düşünemiyorum, tekrardan sınava çalış o stresi yaşa gir kazanacak mısın kazanamayacak mısın belli değil falan gerek yok. 6 sene tıpa harcayacağıma işe girip para kazanmaya başlamak daha mantıklı geliyor. Bir yaştan sonra ailenden para istemeye utanmaya başlıyorsun. Gerçi en başta da aile gazıyla falan tıp istemiştim. Yoksa hastane ortamından falan nefret ederim. Kan, çığlıklar, ameliyatlar falan sıkıntı yani. Bu zamana kadar gördüğüm doktorların aile hekimi dışında olanlar genelde depresif adamlar. Muhtemelen siz korona muhabbetinde doktorların el üstünde tutulmasından mütevellit bir imrenme içine girdiniz. Şuan kararımdan memnunum. Çap yapıp mimarlık içinde uğraşıyorum. Bitirebilirsem 22-23 yaşında iki diploma sahibi olacağım. Tıp bir de zor bir bölümdür. İnsanı yıpratır mühendislik gibi salla dersi final haftasından 15 gün önce hallederiz yapamazsın. Bu dünyada en değerli şey zamandır. Bırakın 4 seneyi 6 ay bile çok şeyi değiştirir.

Dis hekimiyim. Cok yakin kuzenimde adli tip uzmani. Bu caimayi bildigim icin soyluyorum degmez. Doktor dis hekimi devlette ort 8 maas aliyor ama simdilik. Sen kazanacanda mezun olacanda ohoo 7-8 sene sonra kesinlikle bu sartlar olmayacak. Atanamayacaksin cunku cok fazla mezun var artik her yere uni acildi. Diyelimki kazandin mezun oldun ozaman diceklerini ben sana soyleyeyim Ben okadar okudum ettim yasim oldu 29 aldigimiz maasa bak 10 yasinda ikinci el arabayi bile alamiyorum doktor maasiyla diceksin. Ama muhendis olarak mezun olursun 2 seneye kadar. Yasin olur 25, 29 yasinda tiptan mezun olan secenegine gore 4 senedir calisiyo maas aliyo olursun. O yuzden degmez kardesim kendini gelistirmeye ve bir an once okulunu bitirmeye bak. Hayatini heba etme birakma okulunu.

önce bölümünü bitir sonra istersen okursun, aynı şekilde eem okuyorum, 2 ile 3 arasında bi yerdeyken pilot olcam ben diye okula gitmedim sınava çalıştım. yaklaşık 6 ay kadar çalıştıktan sonra yapmak istediğim şey o kadar mantıksız geldi ki önce okulu bitiriyim sonra pilot eğitimini alırım diyip geri döndüm okula tabi bunu mart ayında yapınca bahar dönemi de yalan oldu. bunu yaparken anne ne istersen yap diyip tavır aldı, baba önceden kendisinin de böyle bi anısı olduğunu, önce bölümü bitir bence dedi. tabi ben kafamın dikine gittim, sağlık olsun tecrübe oldu

Hekimlik mi iyi para ve sayginlik getiriyor? Sayginlik istiyorsan, akademiye yoneleceksin. Yani bilim yapacaksin. Bunu muhendislik ve fen fakultelerinde yapabilirsin. Hekimlik mesleginde bilim yoktur. Sirf hekim olmak icin alan degistirdigini varsayarsak, senin istedigin sey alan degisimi degil de meslek titri. Muhendisligi bitirip gelismis bati Avrupa ulkelerinde akademide veya endustride cok yuksek maaslar kazanabilirsin. Almanya'daki bir asgari ucretli temizlikci, Turkiye'deki uzman hekimden daha cok kazaniyor, dusun artik. Ve ev kirasi haricinde Almanya Turkiye'den daha pahali degil.

Yukarıda bir arkadaş da yazmış zaten, saygınlık istiyorsan bilim yap sadece parasına tutulmuşsun gibi bir havası var doktorluğun ama aslında fazla bir ekonomik getirisi yok, illa para ve unvan diyorsan ilginin olduğu mühendisliği oku.

Hocam sevdiğin mesleği yapıcaksan eğer, 4-5 sene geç başlamışsın nolcak ki. Ben de 4. sınıfa geçicem şu an 23 yaşındayım, 2 yıl gerideyim yani. Ama okulda da var benim gibiler hatta daha büyük olup alt sınıfta olanlar, ama çoğu sallamıyo yani. Ömrün boyunca sevmediğin işi yapmaktansa, her gün 'acaba tıp okusaydım daha mı güzel olurdu hayatım' diye düşünmektense bence hayata geriden başlayıp sevdiğin bir mesleği yapmak daha iyi, çünkü bi kere yaşıycaksın bu hayatı.

Rica ederim, naçizane fikrimi söyledim. Tabiki insan mutlu olacağını hissettiği mesleği seçebilmeli. Başarılar dilerim içtenlikle...

yanıtınız için teşekkür ederim

Bende 3. Sınıf olacağı. A a bırakacağım bu sene aynı yaştayız sanırım. Çok istiyorsan zaman kaybetme değiş ya da devam et bölümüne

Bu sene tıpı kazanamassanız ne olacak hocam

30 yaşında mezun olur hayata 4 sene geriden başlarsın.

Hocam bu dediğinizi düşündüm ama pandemiden ötürü okulumuzda çoğu ders açılmadı, sebep olarak pandemi olduğunu düşünüyorum. Okuldan pandemiden ötürü diye bir yanıt gelmedi. Bu dediğinizi de düşünmüştüm aslında ama maalesef o senaryo bu sene yaz okulu olmamasıyla bitti. Başka okullarda da açıkçası denklik yakalayamadım ya da çok fazla araştırmamış da olabilirim. Bu da pandemiden ötürü açıkçası bu konuda pişmanlık yaşamayacağım çünkü pandemi benim sebep olduğum bir şey değildi :) Cevabınız ve yorumunuz için teşekkür ederim gerçekten bu kadar çok insanın görüşlerini paylaşması beni çok mutlu etti. İnanın ki günlerce forumlarda bu konuları okudum ama tatmin olamadım hep çok sığ veya az yorum paylaşılmış konular okudum. O yüzden konuyu açma ihtiyacı hissettim ve ilginiz beni çok mutlu etti. Tekrardan değerli görüşünüz için teşekkür ederim. Sizin için de en güzeli olmasını diliyorum malum kader ortağıyız :)

Yav kardeşim çılgınlıklar yapmayın 30 yaşına kadar babandan para mı isteyeceksin? Yaşıtların aile kuracak araba alacak ev alacak çoluk çocuk yapacak sen masa başında oturmuş ilaçları ezberliyor olacaksın mantıklı mı sence? Her şeyin bir yaşı var. Bir de okumanın yaşı yok falan diyorlar Türkiyedeyiz unutuyorsunuz galiba?

Ankaratıp diye bir trol vardı gelmiştir o şimdi kesin yaz diye Yani dostum kusura bakma ama 3. sinidlf olmuşsun keşke böyle hayaller peşinde koşana kadar otursan dersine çalışsan büyük şirketlerde staj ayarlasan hocalarınla proje yapsan. Erasmus yapsan kendine vizyon katsan nasıl olurdu? Hani gerçekten biliyor ve istiyor olsan okunur. Ben 50 yaşında okuyan gördüm. Ama sen kulaktan duyma şeylerle ben doktor olmaya uygunum vs diyorsun gibi geldi. Somut olarak şundan istiyorum diyemiyorsun. Babam gurur duyar vs diyorsun. Tıpa vereceğin emeği kendi fakültene vermiş olsan kendi bölümünde de iş garantin olur. Ha gerçekten istiyorsan git oku yaşı olmaz. Ama planlarını iyi yap.

herhangi bir lisans bölümünü bitirdiğinizde askerliğinizi yapmadan ikinci bir lisansa başlayamıyorsunuz. En azından 2009 YÖK den bana yapılan bilgilendirme bu şekildeydi. &

Anlattigin her sey bilim sayesinde oluyor. Hekimlerin ezbere yazdigi ilaclarin hepsini bilim insanlari icat ediyor. Hekimlerin isi, bilim insanlarinin urettigi bilgileri ezberlemek. Sokaktaki kimi cahil insanlarin sayginligini kazanmaksa amacin, buyur birak bolumunu ve tekrar sinava girip tip'a gir :) Vizyonsuzluk bazen bir hastalik cidden. Yazik olacak yillarina.

tıplarda 25-30 yas okuyanlar var hatta kendi sınıfımda bile. dönem 2 olacağım abimden büyük insanlarla tıp okuyorum. 89-92 doğumlular kastım. gec degil bence

Görüşünüz için teşekkür ederim, henüz 22 yaşındayım lütfen vizyon konusunda bana zaman tanıyın. Hayatı öğrenmeye anlamaya çalışıyorum ben de. Dediğiniz gibi ilaçları yapanlar bilim insanları ve yine dediğiniz gibi o ilacı yapan bilim insanı olmak için akademiye yönelmek gerekiyor. Yıllarıma yazık olacak konusunda da maalesef haklısınız. zaten bana da en iyi seçenek bu yola gireceksem bile 4 yılımı hiç etmeden girmek gibi geliyor. Tekrardan cevabınız için teşekkür ederim. Olumlu olumsuz tüm görüşleri duymak isterim sonuçta burda yaşanmışlıklar ve tecrübe konuşuyor. Lütfen tecrübelerinizi biz gençlere de aktarın :) Tıpkı sizin yaptığınız gibi

6 sene tip okucana git bi is kur

tyt ayt bölümünde senin gibi yapıp kazanamayıp bölümü e geri dönen insanlar dolu bence riske atma kendini

3 yıl okumuşsun bitirmen daha mantıklı sence de öyle değil mi?

Ben yaptım 22 yaşında 5 yıllık doktorum sen de yapabilirsin evet 7 yılın gidecek ama insan mutlu olduğu mesleği yapmalı bence 1 kere dünyaya geliyoruz... Ama son sene falanda bitir öyle başla tıpa böylece ek isy vs şansın olur üniversitede. Bizde hatta dışarıda öğretmenlik yapıp tıp bitiren biri bile oldu azim valla

naptınız hocam merak ettim güncelleyin :D

yukarıdakı 2008 öss ve tıp'a gittiğim sınav sonucum aşağıdaki de 2004 de makina mühliğine gittiğim sınav sonucum. okul puanım 71.5/80 olduğu için daha iyi yerlere gidemedim mesela ham puan sıralamam 3000 iken okul puanım eklenince 6393 oldu yani durum o kadar vahim ki anlatamam 2008 de hazırlanırken duvarları yumrukluyordum bu puan kaybı için. çok kritik bir 9.5 puan kaybım söz konusu ama kısmet bu imiş yapacak birşey yok

Aynı şeyi düşünüyoruz, daha önce de dediğim gibi bir ömür boyu pişman olur muyum acaba diye düşünüyorum. Olmayınca fazla üstelemedim ama sonraları bu ilgim bu isteğim, hele hele bu pandemi zamanında tavan yaptı. Biraz da gelecek kaygısı sardı elbette. Hakkımızda hayırlısı olmasını umut ediyorum. Ben biraz da şansa inanırım, ve herkesin de bir şansı olduğuna inanıyorum. Bize belki şimdi gülmeyen şans ileride gülecek, kim bilir? Ama elbette işi şansa bırakmamak da lazım. Umarım hakkımızda en iyisi olur ve ileride bir ömür sürecek pişmanlıklar yaşamayız. Daha 22 yaşında bile bunun pişmanlığı geliyorsa, ölmezsek,30lu 40lı yaşlardaki pişmanlığı hayal bile edemiyorum.

Bir yarış olarak söylemedim. Millet araba alacak sen alamayacaksın sen geriye düştün babında demedim. Her şeyin bir yaşı olduğunu söyledim 18-23 yaşlarında okursun 23-30 yaşlarında mesleğe geçersin araba alırsın evini kurarsın vb örnek vermek amacıyla dedim. Part time falan çalışıyorsan tıp okurken onu yapamazsın onu unut. Ya 550tl kyk ile geçinmek zorundasın ya da babanın eline bakacaksın. Yeni mezun doktor da 7 bin falan alıyor açığı kapatırım demen komik olmuş. Üstelik her yıl 4-5 tane tıp fakültesi açılıyor inanılmaz sayıda tıp öğrencisi alınıyor. 6 seneye sonu ne olur bilemiyorum büyük risk. 6 sene okursun hiçbir yerde doktor açığı kalmamış olur siz yeni mezunlar da 4 bine girersiniz artık bir işe ne yapalım. Şu an dişçilerin neler çektiğine bir bak derim, zamanında en garanti meslek en yüksek gelirli meslek olarak gösterilirken şimdi yeni mezun binlercesi ataması bekliyor. Tıpın da sonu böyle olacak Ha söylemeyi unuttum seneye tıptan mezun oluyorum tüm bunları bir yerimden sallamıyorum sektöre hakimim az çok. Bak, bir tıp kitabevine git ve patoloji farmakoloji kitaplarına vb bi incele. 30 yaşlarında gerçekten masa başında bu kitaptaki bilgileri mi ezberlemek istiyorsun kendine bunu sor. Ha şu da var böyle 15-20 kadar ders var tek farma pato değil. Klinik bilimleri de var dahiliye pediatri kadındoğum cerrahi kbb göz derma o bu şu... Şahsen o yaşlarımda oturmuş bu ilacın yan etkileri nelerdir ya da şu kolon kanserinde hangi mutasyonlar gözükür diye ezber yapmak istemezdim

Evet hocam açıkçası, eğer belirtmek istediğiniz bu ise haklısınız. Yanlış anladıysam kusuruma bakmayın. Dediginiz şeyi çok iyi anlıyorum o yaşta bunlara çalışır mıyım, ya da isteyerek çalışır mıyım emin değilim. Bu konuda gerçekçi olmak gerekir, evet bu konuda size katılıyorum. Sanırım onun muhakemesini de kendim yapmak zorundayım. Sanırım bu meslegi cidden sevmek ve uğraşmak gerekiyor, aydinlatmaniz icin teşekkür ederim

ben de eem okuyorum şu an aynı yaştayız. seneye kazansan 6 yıl okuyacaksın + tus uzmanlık vs vs derken ailene bağlı kalacaksın 30 yaşına kadar. eem ye devam edersen 30 yaşında arabanı bile almış olursun belki de.12 yıl uzun bir süre iyi düşünün derim.

eem nedir?

Hocam eğer özel değilse tıp gibi bir bölümden sonra neden başka bir bölüm okumayı düşünüyorsunuz? Ben tıpın garanti meslek tarafında değilim, ya da hazır para kısmında. Elbette tıpı garanti meslek olarak görüyorum ama diğer taraftan cazibesi olan bir çok tarafı var benim için. En başta da hayatında hep benim için mücadele etmiş olan babamın hayali. Babamın, çocuğu tıp kazanan insanların yanında biraz boynu bükük kaldığını düşünüyorum her seferinde aksini söylese ve hala desteğini esirgemese bile. Babamı o halde gördükçe kafayı yiyorum

Bu konuda oldukça haklısınız hocam, işte diyorum tecrübesizim, dediğiniz gibi 28 yaşında yaşıtlarım para kazanırken hala masa başında ders çalışacak enerjim olur mu bilmiyorum ama şimdiki halime sorarsanız, hevesle ders çalışacaktır. Ama bu elbette 22 yaşında benim vereceğim cevaptır, 28 yaşındaki ben ne der bilmiyorum. Rekabetin hızla arttığı kaynakların ise hızla tükendiği bir dünyada belki de yapılacak en iyi 2 şey birincisi hayallerin peşinden yılmadan gitmek diğeri de gerçekçi olmaktır. Ben işte bu çelişkiye düştüm. Değerli düşünceniz için teşekkür ederim bu benim de aklımda yer etti şu an

kocaelinde okumadıgın sürece okuma askı bitmez kanka

Seneye tıp kazansam dahi onu dondurup eem yi bitirebileceğimi bilmiyordum açıkcası, şu anda keyiflendim. Teşekkür ederim

Çok teşekkür ederim, hakkımızda en iyisi olsun diyelim :)

Parasına tutulmadim sadece bir çok yorumda para ile alakali yanitlar vardi onlara cevap verdim :) Ama o yoruma katılıyorum saygınlık için bilim yapmao şart

Bence gerçekçi ol ve eemi bitir.1. sınıfta falan olsan bırak sınava hazırlan denirdi. Ama emeklerine yazık. Yaşın da geçiyor. Herkes para kazanırken ben niye hala okuyorum kafasıyla da düşünebilirsin ileride.

Bu da bir düşünce elbette haklısınız. Dediğiniz gibi kapasitem tıpa yetmiyor olabilir. Ama en azından olana kadar zorlayabilirim belki yetmeyen şey kapasite değil de başka bir şeydir. Düşüncelerim arasında bu da var. Tıp kazanacağımın dahi garantisi yok. Bu konuda haklısınız. Cevabınız için teşekkür ederim

Yerinizde olsam ee bitince okurdum. Ben de tıp fk. birinci sınıftım bu yıl sınıfta kaldım mesela. Okul bitince de başka bölüm okumayı düşünüyorum. Yaşa takılmayın bence. Sınıfımda 25+ insanlar vardı.

Değmez emin ol. Bölümünü bitir bence yolun açılacaktır. Hayatımızı bu kadar ertelediğimize değeceğini sanmıyorum. Sil baştan yapacağına okulunu bitir işini kur sonra başka alanlara yatırım yapmayı düşün.

Hocam ayni anda 2 bolume kayitli olabiliyormuyuz? Olamiyoruz diye biliyorum.

İyi temenniniz için teşekkür ederim. Şu an bunlar birer tasarıdan ibaret. Sizin için de hayırlı olan olur umarım, tekrardan cevabınız ve ilginiz için teşekkür ederim :)

Aslında bu yola gireceksem bile eem diplomasını aldıktan sonra girmek bana daha mantıklı gibi geliyor. Neticede hem mühendis hem doktor olurum ne yararı olacaksa sanki :) Ama yine de düşünceniz&iç için teşekkür ederim şu an her olasılığa açığım.

Dostum sana arkadaş tavsiyesi. eline bir kağıt al. Kağıdı ortadan çizgiyle çek. Sol tarafa EEM, sağ tarafa TIP yaz. Altlarına yazmaya başla. Avantajlar, Dezavantajlar. Sonra bu yazdıklarına bir üstten bak. Sende EEM yerine TIP'a geçmek gerçekten iyi bir fikir mi? Eğer tıp gerçekten tüm eksilere rağmen iyi ise bile, EEM'yi 1.5 yıla bitirip tıpa geçmek seçeneğini de ek olarak değerlendirebilirsin. Senin gibi en de mühendislik bırakıp mimarlığa geçecektim. Hatta geçmeye hak kazanmıştım yatay geçişle. Sonra elime kağıt alıp karar verdim, mühendislikte kalmaya. Hayatımın en doğru kararıydı, mimarlığa geçsem kafamı duvarlara vurabilirdim.

Çok açık olacağım isteyen reddedebilir. Ailenin maddi durumu iyiyse 43 yaşında da okunur. Değilse, işler büyük sıkıntı.. Düzenli hayat, evlilik vs düşünüyorsanız yine sıkıntı..

Bende 23 yaşında bilgisayar mühendisliği öğrencisiyim hocam. Bende sizin gibi 1 sene mazuna kalıp üstüne hazırlık okudum, hep keşke hazırlık okuyacağıma 1 yıl daha mezuna kalsaydım büyük ihtimal şimdi tıptaydım acaba nasıl bir hayatım vardı diye düşünüyorum.

Bu tavsiyeyi verenler oldu elbette bir fikrim olsun diye. İyi niyetle verilmis bie tavsiye olduğuna inanıyorum, bence bölüme dair bir fikrin olması acısından mantıklı dediginiz gibi hiç alakam yok ama beni neyin bekledigini de az cok bilmiş oluyorum

Gerçekçi bir şekilde bakmaya çalışmışsınız ve demissiniz ki yasitlariniz ev alacak araba alacak buranin türkiye olduğunu unutuyorsunuz heralde diye de eklemişsiniz. Ben tipin maddi tarafinda değilim elbette ama mühendis olup 7 8 senede ev araba alacabilecek bir alt yapi olduğunu düşünmüyorum, çünkü dediğiniz gibi burası türkiye. Ev arabayı muazzam borçlanarak elbette alabilirler. Ben açıkçası işin bu boyutunu düşünmüyorum yaşıtlarım ne yaparlarsa yapsınlar. Ben yaşıtlarımla ilk önce kim ev araba alacak yarışında değilim. Ama sizin bakış açınızdan ilerleyelim, 29 yaşında tiptan mezun olursam aradaki açığı kapatabilirim. Merak ediyorsaniz da söyleyeyim benim bir cok yasitimin daha okurken evi arabasi oldu zaten. Hadi diyelim bir yarıştayız. Ben çoktan geride kaldım bile yani kaybedecek bir şeyim yok. Ayrıca babadan para isteme konusuna gelirsek 3 senedir eem okuyorum babamdan para bir kez istemedim. Hatta çalışıp babama yardimci oldum. Tekrardan görüşünüz için teşekkür ederim.

Ben de öyle biliyorum hocam çok bir fikrim yok açıkçası bir bilenin yazıp bizi aydınlatması lazım. Ya da hazıra konmadan iyice araştırmalıyız

Bizzat bir tıp doktorunun yorum yapması çok güzel oldu. Teşekkür ederim yorumunuz için. Bence de insan sevdiği mesleği yapmalı. Peki şu anda, iyi ki yapmışım be diyor musunuz? Gerçi, zaten 5 senelik doktor bile olmuşsunuz ama naçizane bana fikrinizi söylerseniz çok mutlu olurum :)

miletteki okuma sevdasına hastayım kardeşim hiç mi sıkılmadın okumaktan

Peki sizce hayata 4 yıl geriden başlamakla 4 yıl ileride başlamak arasında çok büyük ve elzem farklar var mıdır? Lütfen tecrübenize dayanarak bunu bana samimi olarak yorumlayın. Konuya ilgi gösterip cevap verdiğiniz için teşekkür ederim, düşüncelerini benle paylaşan herkesin düşüncesi benim için önemlidir

en mantıklı hareket. sonuna kadar destekliyorum

Hepinizin verdiği cevaplar için çok teşekkür ederim arkadaşlar, daha fazla görüş bildirmek isterseniz açığım, hala cevaplarınızı bekliyor olacağım. Dediğim gibi karar elbette benim ama kolektif tecrübeden de faydalanmak istiyorum, benim yapmayı düşündüğüm şeyleri yapanlar veya yapan tanıdıkları olanlar bana bu konuda bilgi verebilirlerse çok sevinirim çok mutlu olurum. Tıp içimde hep ukde kaldı hep sınava ilk girdiğim zamana geri dönmek istiyorum bu artık bende psikolojik olarak da ortaya çıkmaya başladı. Sanki zaman benim için ilk girdiğim sene donmuş gibi oysa hayat daha hızlı bir şekilde akmaya devam ediyor. Bu sebeple de artık derslerime çok iyi odaklanamamaya başladım. Net bir karar verebilirsem sorunları çözmüş olacağım ama karar veremiyorum ve karar veremedikçe bu sıkıntı artmaya devam ediyor. Anlayacağınız kısır bir döngüye girdim resmen. Ayrıca eminim ki, benim gibi düşünen bir çok insan bir şekilde google da bu konuları aratıp bu yazıları okuyor tıpkı benim yaptığım gibi. Eğer daha çok bilgi tecrübe ve düşünce paylaşılırsa benimle beraber bir çok insan da bilgilenmiş veya fikir edinmiş olur.

Olmuyorsa zorlamamak lazım, mezuna kalıp 2. kez de denemişsiniz yine kazanamamışsınız. Her insanın kapasitesi farklı.

Iki sey arasinda kaldiysan ikinciyi sec. Ilki iyi olsa ikincisi ortaya cikmazdi demisler. Ee dondur bugun. Otur calis. Tipa gec yol yakinken. Ama gercekci ol. Kazanamazsan ee de 1 sene kaybetmis olursun hic bisey olmaz. 1 sene hic bisey. Ee okulun yansa hadi risk aldin diyelim ama yanmiyir. Dondurma diye bi imkan var. Girersin sinava atiyorum 30bin yaptim dersn aa bende o altyapi yok. Ee devam edersin. Sadece 1 sene denemekten HICBIR ZARAR GORMUYORSUN. minicik 1 yıl Oteki turlu tip hep aklinda kalacak. Hayatinin sonuna kadar. Ben okudugum bolumu 3 kez girerek kazanmistim. 3. Sinjfta birakmak istedim. Bazilari bitir oyle birak dediler sacmalaik oldu. Okul bitti. Artik o yola girmis oldum. Suan yasim 26 hala issizim. Kpss calisiyorum. Gecen sne atanamadim. Bu sene olmazsa yaklasik 8 senelik bi 'hiç' çıkacak ortaya.

Ben istemediğim halde boşta kalmayayim diye ailemin baskısı ile makina mühendisliği yazmıştım ama istemediğim bir bölüm olduğu için kayıt gününü bile kaciriyordum nerdeyse sonuçta intihar etmeyi düşünmeye başladım bir noktada bıraktım 3. Yilimda. bıraktığımda 3 yılda tek bir ders bile vermemiştim devam sıkıntım vardı. Ama yaşadığım sıkıntıyi düşününce keşke kacirsaymisim kayıt gününü derdim o yıllarda bugün ise geçmişime baktığımda beni ben yapan şeyler olduğunu biliyor ve yaşadığım hiç bir olumsuzluk için keşke denemeye çalışıyorum. Bıraktıktan sonra ailem asla tekrar çalışmamı vs okumamı desteklemedi o 3 yılın ardindan tabiki onlarda isterlerdi okumamı ama fena halde güvenlerini kirmistim çok kötü bir 3 yıl geçirmişlerdi ama ben pes etmedim 1 yıl oturdum çalıştım önce kendi imkanlarımla sonra dershaneye giderek kendimi toparladım ve tıp kazandım yıl 2008. Ama nasıl bir asiliyordum derslere. Bugün tabiki mesleğinden memnunum. Doktora şiddet haberleri canımızı siksada, bir insanı hayata döndürmek herşeye değer. Tabi her zaman böyle mesleki tatmin içinde olmayacaksın üst üste gelen nöbetler vs canını sıkan hasta veya yakınları olacak. Ama her mesleğin bir kötü yanı vardır elbet. Sonuçta Türkiye şartlarında hala prestijli, daha iyi maaşlarla çalışabileceğin ortalama 10bin TL/ay kazanan meslek. Çalışırken da sana şunu yap bunu yap diyecek bir amirin olmaz başına buyruk çalışırsın. Kimse sana hangi ilacı hangi tedaviyi uygulaman gerektiğini dikte edemez. Mesaine dikkat et yeter. Sonuç olarak tıp düşündüğün andan itibaren bazı şeylerden ve en önemlisi zamandan fedakarlık yapmak zorundasın hasta olsan bile izin kullanmayacağin dönemler vs çok olacaktır hem kazanmak için hem okurken hem calisirken. Bunun gerçek karşılığını asla alamayacaksın bu ülkede ama yine de diğer birçok meslekten daha iyim durumda olacaksın. Soruna dönecek olursak ben gene olsa gene bırakırdım mühendisliği :) kıdemli işçi gibisin sanki mühendislikte bence. Hiç pişman değilim yani. bana göre değildi belki de mühendislik. Sen sadece otur düşün ben ne istiyorum beni ne mutlu eder bu hayatta diye ve hayatını ona göre şekillendir. Bu hayat senin hayatın. Eşini işini sen seçeceksin. İnsan mutlu olduğu işi yaparsa yorulmaz derler.

Cevabınız ve bakış açınız için teşekkür ediyorum. Cümlenin sonuna koyduğunuz o 'hiç' kelimesi beni bitirdi. Belki birileriyle kıyaslandığımız için bir hiç olarak kalıyoruzdur. Açıkçası ben de kendimi bir 'hiç' olarak hissediyorum. Ama hayat bu, hiçbir şey belli olmaz, ülke şartları, dünya şartları vs. ne olursa olsun, ben her zaman her insan için bir umut olduğuna inanırım. Bence tek yapmamız gereken o umudun peşinden gitmek. Belki bazıları umut fakirin ekmeğidir cümlesini hatırlayacaktır. Ama umut zenginin de ekmeğidir. umut belki de sahip olduğumuz tek şeydir. Sizin için de bir umut var, ben buna inanıyorum. Tanımadığınız bir insanın sizin için umut olduğuna inanması sizin için ne kadar önemlidir bilmiyorum ama zaten bu hayata umutsuzluklardan umut bulmaya gelmişiz. Hayat zaten varlığıyla bile yeterince tuhaf. Bazıları başarır bazıları başaramaz, beklenmeyen insanlar beklenmeyen şeyler başarır, beklenen insanlar beklenmeyen başarısızlarla boğuşur. Bence hayat zaten oldukça tuhaf, biraz da şans. Bana sorarsanız hayatımız şans ağı ile örülmüş vaziyette. Takdir edersiniz ki, üniversite kazanmak, bir bölümü bitirmek başarı için yeterli değil. Biraz da şansımız olacak. Ben belli ki şanssızım. Umuyorum hayat size kapattığı onca kapının ardından çok daha güzel kapılar açar. Biraz fakir tesellisi gibi oldu farkındayım ama bence hayat dediğimiz şey vazgeçmemektir. Tekrardan o 'hiç'i anlamlı bir 'var' a dönüştürecek bir takım şanslı olaylarla karşılaşmanız umuduyla, yorumunuz ve ilginiz için teşekkür ederim. Hayatta mutluluklar dilerim:)

Ege üstat ama hiç topla ilgisi olmayan adama gir bı tip kitabevine ve biraz bak demek doğru değil diye düşünüyorum neden dersen bu biraz hiç okuma yaş bilmeyen adama gitt biraz oku demek veya hiç bilmeyen adam git Papua Yeni Gine dili öğren demeye benziyor sanki o kadar da değil bence

Yaşın hiçbir önemi yok ki. Önemli olan sen o okulu okuyabilecek misin? Tıp, bir hevesle seçilecek bir bölüm değildir. Günü gününe ders çalışma alışkanlığının olması gerekir, yoksa tıp fakültesinde sürünürsün. Öte yandan ben ders çalışmayı seviyorum diyorsan bitirilebilir bir bölüm.

Hocam demek istediğim, babamın da gururlanması benim için bir cazibesi, yoksa elbette tıp gibi bir bölüm sırf aile istedi diye seçilmez, bunun gayet farkındayım. Doktorluğu kendime uygun görüyorum, insan bedenini tedavi etmek, önlük takmak, odada oturup hastalarla ilgilenmek benim için üni sınavına ilk girdiğimden beri bir hevestir. Elbette hiçbir şeyin böyle toz pembe olmadığını iyi biliyorum ama toz pembe olan ne var ki zaten? Verdiğiniz yanıt için teşekkür ederim yanıt vererek hem beni hem de bu konuyu okuyan bunu merak eden nicelerini bilgilendirmiş, tecrübenizi paylaşmış oluyorsunuz.

Bu anlamda şartları elbette düşündüm. Dediğiniz gibi saygın ve maddi olarak cazip bir meslek. Ve elbette garantisi de var. Takdir edersiniz ki sağlık dünyada en önemli şey ve hiç bitecek gibi de durmuyor. Aklımda bu şeyleri hep düşünüp duruyorum, karakter olarak da kendimi doktorluğa uygun buluyorum. Yani dediğiniz gibi bazı şeyleri yeterli buluyorum. Hayata bir kaç yıl geriden başlamak konusunda da bir sıkıntı görmüyorum ancak bu benim tecrübesizliğim ile alakalı. O yüzden bu konuyu açıp yorumlarınızı duymak istedim. Cevap verdiğiniz için de teşekkür ederim.

sen sanki baban istiyor diye takmışsın. eem de başarılı olabileceksen devam et. tıp da şu var, 6+4 yıl uzmanlık evet ama 5. sınıfta para kazanmaya başlıyorsun, mezun olunca işin başlıyor, uzmanlık süresince zaten doktorsun. 10 yıl öğrenci gibi düşünmeyin. yıl/yaş önemli değil, ben eem yi 10 yılda bitirdim.

Bölümü dondur kazanırsan git oku hocam. Ben 21 yaşındayım 2 yillik vet okuyorum seneye dgs ile kazanirsam 22 yasinda veterinerlik baslayacagim en iyi ihtimal 27 yasinda mezun olacagim ama umrumda degil. 30 yasinda mezun olsan bile tıptan işin garanti olacak paranizda garanti olacak ek olarak doktor oldugunuzdan kız bulmasida kolay olur bölümden de dusursbilirsiniz yaşı bu kadar takmayın bana deseler 25 yasinda falan tipa baslayacaksin diye kabul ederdim direk

Hocam keşke dediğiniz gibi tüm parayı devlet karşılasa. Yanınızda bir miktar para götürmeniz erasmusun asıl amacı için elzem. Elbette 300 euroluk hibeyle polonyanin ücra köşelerinde ortalama bir erasmus veya macaristanda uc şartlarda bir erasmus yapabilirsiniz. Ama sadece devletin verdiği para ile anca o okulda takılıp haftada bir erasmusun asil amaci olan tanışmak gezmek yeni bir kültür edinmek gibi şeyleri icra edebilirsiniz. Hatta, polonyada erasmus yaoan arkadaşlarım ayda ortalama 400 euro kendi ceplerinden harcadılar. Eger güçlü bir üniversite değilse malesef o para yetmiyor. İkinci olarak staja gelirsek bahsettiginiz stajlar naylon staj oluyor ve çay getirip götürmekten öteye gidemiyor. Bunlari da 2. Sınıfta stajini yapan arkadaslardan duyduk. Eem de kendimi geliştirebilmek adına bu staji istemedim. Hocamin referansıyla köklü bir sirkette proje tabanli staj yapacaktım lakin hocam 2. Sınıf istemiyorlarmış seneye bir daha gel bir saha referans oluruz demesiyle yattı. Hocalarinla takil demişsiniz inanın onu yapmayı olanliyorduk. Kendimi sevdirmeyi basardigim ve uzmanlik alanina ilgi duyduğum hocam türkiyede kuantum iletisim alaninda odtü-tubitak ve diğer adini unuttugum paydaslarin olduğu bir projede çalışıyordu. O projeye dahil olamazdim ama sirf bir şeyler öğrenmek adına en azından ayak bağı olmadan hocamla dediginiz gibi takilmaya çalışacaktım pandemi çıktı. Bir de ben henüz 2. Sinifi yeni bitirdim arkadaşlar o sirada da bir projeye dahil oldum elbette hatta 7 ay boyunca cumartesi ve pazar da dahil olmak uzere çalıştım. Elimden gelen bu kadar maalesef :) ancak daha bölüme dair gördüğüm şeyler dijital sistemler ve devre analizinden ibaret ki herşey daha yeni başlıyor. Ben de bir muhendis olarak beklentileri karsilamaya elbette çalışıyorum ve elimden geleni de yapıyorum lütfen sadece 3 dönemdir adam gibi eem okuduğumu son dönemin ise komple uzaktan olduğunu biraz bölümden koptugumuzu unutmayın :)

Tıp okumak da baya zor ha.

Elektrik elektronik mühendisliği

bence mezun olup öyle deneyin. okulu bırakıp kazanamazsanız hem kendinize güveninizi kaybederseniz hemde bir yılınızı kaybedersiniz.

insanların kızlar bana vermiyordan başka sorunları da var