Geride kırık kalp bırakmak kötü insanların umurunda bile olmaz ama iyi insanları rahatsız eder. Eski arkadaşlarınla aranı düzeltmek istiyorsan bunun için adım atman lazım. Özür dilemek gerekiyorsa özür dilemelisin. İlk adımı atarken ve özür dilerken eski defterleri açıp da sen haklıydın ben haklıydın konularını tekrar açmamak gerekir. Yapıcı bir dil kullanacaksın, damardan gireceksin. Arayı düzeltmek ve barışmak için bayram günleri en uygun zamanlardır. Bayramda dargınlar barışır. İnşallah sen de barışırsın. Kalbinden geçen tüm hayırlı işler inşallah gerçekleşir.

Şimdi damdan düşenin halinden damdan düşen anlar ya okuduklarımdan anlaşılıyor ki piskolojisi allak bullak, kaldı ki bu ayıp birşey değil, aynı şekilde doktora gitmekte, 10 yıl sorun yaşayan ve düzenlemem diyen biri olarak sorunu büyük ölçüde çözdüğüm için üsteledim. Ben ilk mesajımda böyle şeylere inanmazdım Allah razı olsun büyük oranda duzeldim çok şükür yazdım dikkat edersen. Konu sahibine birşey yazmamakta kararlıyım kendi bildiği gibi davransın kaldı ki öyle davranacak. Ben yine yazıyorum ben senin iyi niyetinden hiç şüphe etmedim sadece sorun yaşayıp bu atmosferi tatmış biri olarak birikimimi aktardım. Selametle.

Şu forumun en garip üyelerindensin, bir diyon 500 L satıp clio alacam. Bir diyon porno sevmem, çavuşu iyi tokatlarım. Bir diyon yok yatsı namazını camide kılarım ışık açmam. Trollsün paso

Sağol hocam Allah razı olsun. Şuan hiç yaşamak istemiyorum yani bu halde, şayet istediğim olursa herşey düzelecek. İnşAllah olur

Ayarlayacam hocam önce bayram mesajı sonra evine ziyarete gidecem, konuşacam bakalım onların durumu nasıl, ayrı düştülerse şayet birbirlerine büyük hata etmedilerse hem kendim hemde onları bir araya getirecem ara buluculuk edecem. İnşAllah herşey düzelir

İnsanların arası bozulabilir. Kin tutup bunu ömür boyu sürdürmek iyi bir şey değildir. Barışıp, dargınlığa son verilmelidir. İlk adımı atmakta bir beis de yoktur. İlk adımı atıp barışma niyetimizi gösterdikten sonra karşı taraf barışmaya yanaşmıyorsa vebali onlaradır. Yine de kendisinin dargın olmadığı söyler ve kapıyı eski arkadaşlarına açık bırakır. Kendisi yapması gerekeni yapmış olur. Bu işi böylece sonlandırır. Önümüzdeki maçlara bakılır. De ki: "Herkes, kendi mizaç ve meşrebine göre iş yapar. Bu durumda kimin doğru bir yol tuttuğunu Rabbiniz en iyi bilendir." İsra Suresi 84. Ayet Benden bu kadar. Buyrun siz bilimsel yolla çözün.

Forum deli kaniyor saka maka

Vaz geçilmez demiyorum zaten, ama en eski dostlarım bu olayda kabulleneceğim birşey yok, mesaj atacam ziyarete gidecem. Kendime yeteri kadar zarar verdim, şimdi artık düzelme zamanı hocam.

Kimseye vazgeçilmez gözüyle bakmamak lazım aslında aradan o kadar sene geçmiş olmuyorsa çok zorlama kabullen ve yoluna bak yoksa kendine zarar verirsin.

Hocam benim hayatım böyle gif gibi kaldı o buhran halinde bunun geçmesi buna bağlı. https://forum.donanimhaber.com/gecmiste-yasadigim-olumlu-olumsuz-her-seyi-takinti-yapiyorum--141778584#141780409 Konu bu son mesaj. Sorunumuda buraya yazayım. Çocukluk işte, bide benim şöyle bir kafam var sürekli başka şeyler yeni şeyleri deniyordum, her şeyi bide insan yeni bir şeyle uğraşınca ondan zevk almaya çalışır dener doğal olarak, bana çocukken hiperaktif tanısı kondu. 1993 yılında tanıştık komple ana sınıfında, 1996'den sonra çocukluk arkadaşlarımla futbol oynuyoruz bisikletle geziyoruz 20km yol yapıyoruz ağaçlara tırmanıp meyve topluyoruz İnternet kafeye gidip eski cs atıyoruz sürekli muhabbet sohbet ara ara herkes babasının sigarasından çalıyor mahallede içiyoruz böyle sıkı dosttuk. Sonra 2002 yılında malum videoları izliyoruz birbirimizin evine gidip, neyse bu malum video bende bağımlılık yaptı sürekli izliyorum, bide sürekli yeni şeyleri deneme farklılık hastalığı var bende. 2005'li yıllarda tüm malum video kategorilerini izliyorum, sonra homoseksüel videoları gördüm izledim, sonra yine toplanıyoruz izliyoruz sırayla açarken ben videoları açıyorum 1, 2, 3, 5 açtım sonra bana top, i.. bne dediler bunu yediremedim ve herkesede söylediler, belki bana denk gelse bende öyle yapardım bilmiyorum çocukluk işte, neyse bunun üzerine 2006 şubat ayında herşey başladı ara açıldı bende kendimi eve kapattım. Kendi kendime diyordum, artık bana öyle diyorlar öyle kaldım, ilerde evlensem karıma söyleseler rezil olurum karım beni terk eder diyordum sürekli ağlıyorum, bu bana yapıştı dedim. Sonra üniversiteye gittim boluya sürekli buhran içindeyim, 4 yıllığın reisi ile aynı odada kalıyoruz, bir gün yurtta çıktık çay içiyoruz resi dedi bana kardeşim sen sürekli düşünüyorsun bizden kopuksun hayırdır sorun ne elimizden geldiğince yardım edip çözelim dedi. Abi boşver saçma bir konu dedim geçiştirdim. Sonra okb başladı herkesi öyle görmeye başladım, cemmat evlerine gidiyordum sohbet ediyoruz namaz kılıyoruz tokalaşıp sarılıyoruz bakıyorum sarılıyorlar birbirlerine diyorum kendime, ulan bunlar kırıkmı niye böyle yapıyor, 'halbuki böyle birşey yok'. Camiye gidiyorum 2007 yılında üniversitede 60 yaşında adam oturmuş ezanı bekliyor bacaklarını üst üste kırıp yan koymuş bekliyor Allah Allah nasıl oturuyor bu öyle haralde diyorum. Yaz okuluna kaldım serviste gidiyorum insanlara bakıyorum iki kişi tanıştı konuşuyor kulak misafiri oldum sorular soruyorlar diyorum bunlar öyle'mi niye böyle yakınlık kuruyorlar hayırdır. Bu büyüdü büyüdü çığ oldu, üniversite arkadaşlarımla karı kız muhabbeti yapıyoruz fantezi anlatıyoruz ben anlatıyorum ama tribe girerek, kendi içimden diyorum ki, ulan bunlar beni böyle biliyor içlerindende bana ulan bu dese ne demese ne kırık zaten yapamaz. Böyle düşünüyorum hep, çoğalıyor bu düşünceler ama sayısız şekilde okyanustaki kum tanesi kadar. İş arkadaşlarım biri abim diğeri kardeşim yakın olduk onlarla 5 ay çalıştım bu sorunlar yüzünden ayrıldım işte verimli olamıyorum, işten ayrıldım ziyarete gidiyorum biri 22 yaşında diğeri 37, neyse tokalaşıyoruz yanağımdan öpüyor abi sende öpsene diyor ama bilmiyor ki bunların tribindeyim, babamı bile öpemiyorum beni yanağımdan öpüyor sende öp diyor öpüp çekiyorum lan oğlum öpmeyi bilmiyormusun böyle mi öpülür diyor ama babamda bilmiyorki sorunum var. Çay içmeye giderim karşıdan biri bakar bana ulan diyorum bu bana iş mi atıyor acaba neden bakıyor halbuki normal bakıyor işte. Giyim mağazasına gidiyorum biriyle konuşuyorum, pantolon soruyorum söylüyor anlatıyor bilmiyorum bana haraketleri ses tonu kırık geliyor sanki bana işmi atıyor diyorum tokatlayacaktım bir ara reyon görevlisini halbuki öyle değil hadi öyle olsun benle ne alakası var. Kendi haraketlerim öyleymiş gibi geliyor çoğu zaman yada başkasının haraketleri. Hocam durum bu, baştan sona anlattım bunun kombinasyonunu yap, daha nice takıntılar var hemen hemen yaptığım her harakette. Şimdi diyebilirsin ulan bumuydu sorunun ama herkesin sorunu kendine büyük. Benim çocukluk arkadaşlarımla görüşüp herşeyi eski haline döndürmem lazım, bu olmadığı takdirde bu şekilde devam edecek yaptığım saçmalıktan ötürü kendimi affedemiyorum ve cezalandırıyorum 14 senedir. Bir insanın 14 senedir bir kere bile yüzü gülmezmi, benim gülmedi. Hatta şunun takıntısını yaşıyorum çocukluk arkadaşlarım üniversite arkadaşlarım ile karşılaşırda sizin takıldığınız o kişi kırık dikkat edin diyecek diye takıntıya düşüyorum. Hocam bu işin anahtarı bu, eski arkadaşlarımla mutlak görüşüp herşeyi eski haline getirmem lazım, İnşAllah şartlar oluşur ve bu olur Geçen sene birini gördüm kısa sohbet ettik telefonunu aldım ama yazmadım hala. Aramız eski haline gelsin bütün bu takıntılar buhran sona erecek hemde 1 günde. Giden sadece 14 senem olacak o kadar yada daha fazlası. Bunun çok geçmeden düzelmesi lazım.

Psikolojik desteğe ihtiyaç yok hocam, istediğim kadar gideyim değişen birşey olmayacak. Değişim ve herşeyin düzelmesini sağlayacak tek şey benim çocukluk arkadaşlarımla tekrar görüşüp herşeyin eski haline dönmesi, 2006 yılı öncesine. Bu olursa zaten herşey düzelecek, bu kadar basit birşey ama şartlar oluşmuyor. Edit: şimdilik tabi zaman herşeyin ilacı şartlar oluştu'mu o zaman düzelecek. Yalnız daha daha ne kadar dayanırım bilmiyorum 14 senemi izole ettim kendimi bitirdim hayatımın en güzel yılları 18-31 arası. Saçlarıma ak düşmeden yaş 40'a gelmeden herşey düzelmeli, daha geç olmasın. Yoksa ölene dek kendimi cezalandıracam ve kendimi affetmeyecem.

Sen kafanda olayı bitirmişsin ne diyim, 35 yaşındayım etrafımda 1 tane eski arkadaşım yok yaşadıklarımdan dolayı özlüyorum ama yapacak bir şey yok, bazen benim hatalarım bazen onların hataları yüzünden, sen işin kısır döngüye bağlamakta kararlısın, İnsanın kolu kopuyor ve onsuz yaşamak zorunda kalıyor, annesi babası evladı ölüyor ve onlar olmadan yaşamak zorunda kalıyor, hatalarımızla günahlarımızla insanız, Ben sana tavsiyemi verdim gerisi sana kalmış. Allah'a emanet.

Özel mesaj alımın kapalıymış o yüzden buradan cevap atayım. Öncelikle önemli değil, tövbeni edip hayatını kazanmaya devam et, iman etmekten geri kalma insanların en üstünü takvası en iyi olandır sonuç. Bak 14 yıldır aklını kurcalamakta olan insanlar, sen kabre girdikten sonra Münker ve Nekir'in suallerinden seni kurtaramazlar. O insanlarla alakalı hesaba çekilmeyeceksin ilk etapta, Rabbin kim, kitabın ne, namazın tam mı, orucun tam mı, zekatın tam mı? Bunları sorarlar ve ardından sana bir adam gösterirler, derler ki bu adam kimdir tanır mısın? Eğer imanlı ve düzgün bir müslüman olarak gitmişsen hemen dersin ki: İşte bu benim tabii olduğum adam Muhammed Mustafadır, Allah'ın selamının en güzeli onun üzerine olsun. Bunu diyebilirsen, inşallah Allah'tan da bir emir gelir ve der ki: Bu kulumun mezarını doğu ile batı arasında genişletin, artık ona ne bir korku, ne de bir azap vardır. Sen bu cevabı vereceğin güne çalış, bu dünyadaki kulların peşine düşme fazla, çünkü onlar ebedi yurdunda sana fayda getirmezler, peygamberinin peşine düş. 14 yıl peygamberini ve Allah'ın emirlerini kafaya taksaydın şu anda çok daha farklı bir yaşamın olurdu mesela, ama sıkıntı değil bak hala Allah senin canını almamış, bu da demektir ki hala vaktin ve şansın var. Peygamberin hayatını oku çok etkilenirsin. Kötü olaylara tövbe et, mümkünse de insanlardan helallik alıp geç, ötesine takılmaya gerek yok, geleceği ancak Allah bilir, o yüzden yuva kurarsam yıkılır mı? Gibisinden boş düşüncelere kapılma, onu Allah bilir kimse bilemez, düşünmeye gerek yok böyle şeyleri. Bir de hiçbir zaman Suizan'a kapılma, hani demişsin ya ben kimi görsem, birbirine sarılsalar bile hemen 'ulan acaba bunlar ibine mi?' diyorum diye, işte bu düşünceye kapılıp son hükmünü bu düşünceler üzerinden verirsen buna Suizan denir, yani adamı tanımadığın halde kötü gözle bakıp bu adam kötüdür diye ona hüküm vermek. Peygamberimiz görünüşe aldanıp kötü hükümler verilmesini sevmezdi. O yüzden kalbini bu tip şeylerden artık arındır, sen Allah zikri ile kalbini temizlersen, Allah'ta senin gözlerini ve görüşünü temizler. Vesveselere karşı da sık sık felak ve nas surelerini oku, illa ki oku aksatma. Bir de verdiğim linkteki sohbetlere bir göz gezdir, çok şey kazanırsın islam ilmine dair ve hayatını iyi yönde etkiler. Allah'a emanet.

psikolojim bozuk, iradem yok öyle de böyle de diyenlerin ÇOĞU aslında kendini kandırıyor. biraz adam olsalar, sözlerinde dursalar, kabullenseler bazı şeyleri ortada problem falan yok aslında. boş boş ağlayıp duruyorlar.

Arkadaşlar bunu foruma 2009'lu yıllarda açmak isterdim ama 11 sene geçti bugün açıyorum. Ömrüm boyunca kimseye fenalık etmedim hep iyilik yaptım, iyilik gördüm ama çokta kötülük gördüm, herkesin hesaplaşması, hesap günü başlayacak benim şuana kadar bildiğim hak yeme bir kız yüzünden bir arkadaşın işten atılmasına vesile olmam oldu, aradan 5 aya yakın zaman geçti ama hergün vicdan azabı çekiyorum. Benim zararım ömrüm boyunca hep kendime oldu, hesabımın neredeyse tamamını kendime karşı verecem Allah'ın katında. Ben 2006 yılında saçma bir sebepten ve saçma haraketlerimden ötürü çocukluk arkadaşlarımla aram açıldı onlara zarar vermedim haklarına girmedim, ve benim hayatım 2006 yılında bitti, 14 senedir ölü bitik şekilde yaşıyorum, Ruh sağlığım tahmin edemeyeceğiniz kadar çöktü sonrasında buna bağlı olarak bedenimde çöktü. Eski ikamet ettiğim yerde gittiğim bir cami vardı hala ara ara giderim, yılbaşı günü gitmiştim dua ettim kendim ve herkes için, Google yorumlarında bile yazdım. 2006 yılından beridir kendimi çok ağır şekilde cezalandırıyorum ve bir türlü kendimi affedemiyorum. Forumdaki herkes kardeşim dostum ikinci ailemdir. Benim için şu duayı edermisiniz? Allah'ım forumdaki bu kardeşimizin, çocukluk arkadaşları ile arasındaki herşeyin 2006 yılı öncesine dönmesi için ne gerekiyorsa onu vesile eyle, kardeşimize beden ve ruh sağlığı ver. Bu duanıza ihtiyacım var. Artık hayatıma başlayıp devam etmek istiyorum, eski hayatıma geri dönmek istiyorum, çok basit ama şartların oluşması lazım. Hepinize teşekkürler. Edit: arkadaşlar hepinize ayrı ayrı çok teşekkür ederim, Allah razı olsun hepinizden, mesajlarınız beni gerçekten rahatlattı bugünden itibaren ne vakit canım sıkılır takıntıya umutsuzluğa düşersem mesajlarınızı tekrar tekrar okuyacam. Evet hayatımın 14 senesi boş yere yok oldu gitti, harap ettim ama bugünden itibaren düzeltecem kendimi. Bu forum benim ikinci ailem...

Bu yorumu görmemiştim, yeterli açıklama yapılmış

Yaşadığım sorunlardan ötürü, 50 kere nick değiştirdim, kaç kere hesap değiştirdim. Kolay değil yaşadığım ama düzelecek İnşAllah Ayrıca çavuşu tokatlamakta sorun ne anlamadım, malum video sevmem. 500l kişisel sebeplerden ötürü istemiyorum

Gittiğiniz doktorun adını yazabilir misiniz

Dargın kişiler nasıl barışması gerekiyorsa ben onları anlatmaya çalıştım. Bu anlattığım sadece bu kişiye değil dargın herhangi birine söylenecek şeylerdir. Ben, bu kişinin özel durumlarını bilmiyorum. Sizin 'bilimsel yolu var' dediğiniz şeyi de bilmiyorum. Siz bilimsel yolu kullanarak yardımcı olmaya çalışın.

Beni dinlemeyeceğini düşünüyorum fakat ben yine de yazayım belki dinlersin :) Desteğe ihtiyacın var, basit ve net. 10 yıl kaygı bozukluğu, bitmeyen nöbetler ve ataklara bağlı olarak okb, ankisiyete ve depresyon yaşayıp kendimi dünyadan ve kendimden izole etmiş biri olarak diyorum ki destek al. Ben ölene kadar bu kısır döngünün içine sıkıştığımı düşünüyordum, ölene kadar mümkün değil düzelmem diyordum. Geçen sene bu zamanlarda sebebi bilinmeyen bir sebepten 14 Kg verdim, sorunu bulamadılar ve beni bir hocaya yönlendirdiler, hoca dedim yanlış olmasın uzman doktor, Ben inanmıyorum seansa terapiye desem de bir gittim ki, Allah razı olsun 1 yıldır iyiyim çok şükür, ne atak ne nöbet geçiriyorum, her sabah yataktan kalkıp aman Allah'ım ne kadar mutluyum diye gezmiyorum ama senin yaşadığın gibi değilim yani eski halimden kat kat iyiyim, Yaşamak zorundan olduğumuz yagane yer bedenimiz, seve seve yaşamak zorundayız ve bunun daha yaşanır daha mümkün kılınır şekile getirmek elimizde, Geçen kaza konusu açtın sana orada yazdım tavsiyemi dinlemedin, detaylarda boğuluyorsun, Bilişsel Davranışçı Terapi denilen bilimsel bir method var, ne kaybedersin? git seanslarını al en fazla birkaç saat ve biraz para kaybedersin.

Bakın hocam ben iyi nitetinizden eminin, yalnız şöyle bir durum var, insan biriyle barışmak için kendini kuruyor ve karşıdaki kişiye açılınca ve beklediği tepkiyi alamayınca psikolojisi 3 kat bozuluyor, ve daha nice şeyler yaşayan ve yapanları haberlerden izliyoruz. Ben arkadaşa gerekli uyarıyı yada tavsiye diyelim tavsiyeyi yaptım, yazdıklarından ruhsal hali az çok belli oluyor bunun bir çözümü bilimsel bir yolu var ama kabul etmek istemiyor. Olmasını istediği şey / şeyler olmadı diyelim, ne olacak ömrünün sonuna kadar?

Kardeş sen vesvesenin kölesi olmuşsun, evlensem bunlar gelir yuvamı yıkar diyorsun şeytanın içine attığı saçma sapan şeylere 14 yıldır boyun eğip durmuşsun. Dua istemişsin ancak Allah'a tevekkül etmen lazım. Allah'a güvensen bu kadar vesvesede gelmez, evlensen sana o eşi ve o çocuğu verecek olan Allah, o yuvayı koruyacak olan da yine Allah. Sen diyorsun ki yok kesin eski arkadaşlarım gelip beni ilan edip o yuvayı yıkacak. Allah seni kurtarsın, çok saçma düşünceler bunlar. Herkes hayatına bakmış gitmiş kimsenin umurunda bile olmaz, hayırlı olsun diyip geçerler. Çocukken bu gay videosu izliyordu diyecek hali yok kimsenin senin ailene karşı. Deseler bile yuva yıkılmaz bundan, he denk geldim baktım ne olmuş? Üstelik kanun var adalet var gider mahkemeye verirsin senin ailenle uğraşan birini, yemez yani kimse yapmaz böyle bir şeyi. Bi de kendimi affetmiyorum demişsin. Ne yaptın mübarek Allah'a ve dinine savaş mı açtın? Allah diyor ki denizlerin köpükleri kadar, kumların taneceleri kadar, yıldızların adedi kadar günahın bile olsa ben seni affetmeye hazırım, yap tövbeni sürdür hayatını diyor. Sen diyorsun ki yok ben kendimi affetmiyorum. Allah'ın affettiği yerde sen kim olarak hangi yetki ile kendini affedemedin bi türlü? Tamamen şeytanın saçma sapan vesveselerine kapıla kapıla artık psikolojini bozmuşsun sen. Biraz Allah'a güven, kalplerin ilacı Allah'ı zikirdir. Onlar, inananlar ve kalpleri Allah'ı anmakla huzura kavuşanlardır. Biliniz ki, kalpler ancak Allah'ı anmakla huzur bulur." (Ra'd, 13/28) Bu linke tıkla, listedeki video başlıklarına bak, zaman zaman başlığı ilgi çeken videoyu açıp biraz izle. Allah'a tevekkül etmeyi şeytanın vesveselerinden kurtulmayı öğrenirsin biraz daha. https://www.youtube.com/channel/UCwNdryT14I-gScuPM5brJ8w/videos

Sen adam olacaksın, düzgün davranmayı öğreneceksin.

Psikolojik desteğe ihtiyacın var.

Valla hocam daraldım, kusura bakma ama şu an kendime kızıyorum çünkü ilk mesajında beni dinlemeyecegini bildiğim halde yazdım, Nasrettin hoca damdan düşmüş, bana damdan düşen birini getir demiş o hesap bir yararı olur dedim ama sen zorlamakta ısrar ediyorsun. Diyorsun ki değişen birşey olmayacak biliyorum diyorsun, Nereden biliyorsun? Mesaja cevap yazmana gerek yok, yazarsan da daha fazla yazıp zamanımı harcamaya niyetim yok açıkçası, Nasıl istiyorsan öyle devam et. Herşey gönlünce olsun.

Hocam konuştum zaten onunla dert etme zaten ben çıkacaktım dedi arkadaş 60km uzaktan geliyordu iş yerine ama o konuyu çözüme kavuşturduk O yaptığım her zaman aklıma geliyor bundan sonra nasıl davranmam gerektiğini öğretiyor

Herkesin kendine ait bir hayatı yaşantısı var, herkesin işi gücü var. Siz onları görmek istiyor olabilirsiniz ama belkide onlar sizi görmek istemiyordur, olamaz mı? Neden bu kadar kafaya taktınız ki arkadaşlarınızı? İllede arkadaşlarım diyorsunuz, anladığım kadarıyla aileniz var yanınızda yalnızda değilsiniz bence ailenizin kıymetini bilmelisiniz. Yeni insanlarla tanışmayı deneyin, geçmişi bırakın geleceğe odaklanın. Geçmişe olan bu özleminizi kafanızda çok takıntı haline getirip kendinizi hasta etmenize hiç gerek yok, eğer gerçekten yapamıyorum olmuyor unutamıyorum diyorsanız mutlaka dediğimi bir düşünün doktora gidin o size gerekli tanıyı koyup tedavinizde size yardımcı olacaktır umarım bu takıntılarınızdan kurtulup sizde mutlu huzurlu bir yaşam sürebilirsiniz.

Yeni tanıdığım var ama geçmişteki sorun çözülmeli, ben 2000 yılında takılı kaldım. Sorun çözülsün ayda yılda bir göreyim yeter. Sağol hocam ama mutlu yaşam için bu sorunun çözülmesi gerekiyor, yoksa ömür boyu böyle gider. Doktor bana ne konuda yardımcı olacak? Arkadaşlarım beni yanlış biliyor bunu'mu değiştirecek? Bunu ben düzeltecem. İnşAllah düzeltecem

bir kız yüzünden bir arkadaşın işten atılmasına vesile olmam oldu... demişsin o arkadaşını bul helallik isticeksin yoksa için hiç bi zaman rahat etmez en mutlu oldun anda başına kötü bişey geldi anda hep o gelecek aklına benden demesi

Bunalımdan kurtulmak için konuyla ilgili uzman doktorlardan destek alın kendi başınıza çözemezsiniz

Arkadaşlar üçünüzede yazıyorum... Hocam, onlar ne olursa olsun kardeşim gibi sevdiğim dostlarımdı, ben demiyorum zaten 2006 öncesi gibi sürekli görüşelim muhabbet edelim ayda yılda bir görüşüp selamlaşalım evlerine giderim bir çay içeriz biraz sohbet sonra ayrılırız, onlar kendi hayatında ben kendi hayatımda. Hatta onlar bile birbirlerini görüyormu düzenli olarak bilmiyorum. 2019 Nisan aylarında birini gördüm tesadüfen denk geldi kısa bir sohbet ettik sonra telefonunu aldım ayrıldık. Şuanda 26 senelik ana sınıfı arkadaşım en eski arkadaşlarımdan birinin telefonu bende var. Acaba bayram günü WhatsApp tan arkadaşıma bayram mesajı atıp konuşmaya başlayım'mı? Onlar bile birbirini görmüyorsa düzenli olarak, ara buluculuk edip grubu eskisi gibi toplayabilirim tutupta eskisi gibi ağaçlara çıkıp meyve toplamayacaz ama en azından belli aralıklarla görüşüp çay kahve içer sohbet ederiz, ben hakkımı helal ediyorum 14 senem gitmiş olsada onlarda etsin ama yeterli herşey eski haline dönsün hepsi bu. Tek bu şekilde hayatım eski haline döner, İnşAllah çok geçmeden döner

Psikolojik desteğe ihtiyacınız var hocam, aslında hepimizin var. Sadece maddi durumlardan ve hayattaki öncelik sırasından dolayı vakit ayıramıyoruz. Bunun gibi durumlar için uzmanlaşan, yıllarca dirsek çürüten, birçok olayı tecrübe etmiş kişilerden bahsediyoruz. Bir psikoloğa gitmeniz, terapi almanız sizin daha farklı bir bilinçle olayları yorumlamanıza fayda sağlayacaktır. Çocukluğunuz, o çocukluk arkadaşıyla ilişkiniz, aranızın bozulması, bunlara yönelik yine çözümü kendiniz psikoloğun rehberliğiyle bulacaksınız.

Çözerim hocam, dediğim gibi en eski dostlarımla görüşmem lazım. Yaşım 31 ama hala 10-12 yaşımda kaldım bir yanım yetişkin ama bir yanım hala 1999-2000 li yıllarda. Takılı kaldım, gerçekten çok zor yaşıyorum, Allah'ım canımı al kurtulayım diyorum. Troll diyen var forumda doğru ailemde diyor, ama şuan bu şartlarda böyle olmak zorunda hissediyorum taki duam gerçekleşene kadar. Bende bu şekilde yaşamak istemiyorum.

Kabullenip yoluna bakma olayı her olay için olmuyor işte sorun orada. Bazen öyle olaylar oluyor ki geride bırakamıyorsun o olayla tekrar yüzleşmen gerekebiliyor. Tekrar yüzleştiğinde olmazsa o zaman geride bırakabiliyorsun.

Gelişmeleri bildirirsin

Ben senin iyi niyetinden şüphe etmedim, elhamdülillah inançlı bir insanın, ödevlerini yerine getiren bir müminin, bak gerçekten zor günler yaşadım, ben arkadaşa arkadaşıyla barışmasın demiyorum zaten, nasıl araç kullanmanın bir pratiği bir yolu var ise belirli şartları var ise gerçekten bu piskoljiden çıkmanın bir yolu var, önce gidip bu işi öğrenecek çözecek sonra hayatında düzelmesi gereken şeyleri düzeltecek, Gittiğim doktor ilk seansta ruh ve beyin ilişkisinden, çalışma mekanizmasından, Allah ne kadar kusursuzca bir sistem inşa ettiğinden bahsetti din ile bilim düşman değil.. Benden bu kadar buyrun siz bilimsel yol ile çözün demenizi anlayamadım.

Sağol hocam Allah razı olsun, doğru diyorsun öyle ama yinede görmek isterim en eski dostlarımı. Ben fazla abarttım, son 4 senedir cumalara gidiyorum huzur bile bulamıyorum, ruhum tamamen çökmüş durumda sırf bu yüzden 14 senedir hayata başlayamadım. 14 senedir kendime verdiğim zararı tahmin bile edemezsin hocam. Ama artık bunu düzeltme vakti kendimi düzeltme vakti geldi. Namaz kılıyorum ama dediğin gibi kendime verdiğim zarardan ötürü tövbe edip tevekkül etmem gerekiyor. Ve herşey düzelecek, Allah'ın izniyle.

Bildirecem hocam

Bosver hocam yillar gecmis belki onlar hayatinda olsa sen suan yoktun iyiki cikmislar de. Zaten 14r yil gecmis eskisi gibi olmaz

Aramızda hainlik olmadı sonuç olarak, hocam psikolog/psikiyatri ye gitsem değişen birşey olmayacak ben biliyorum. 2006 yılından sonra yanlış olmaması gereken bir olay oldu ve bunun düzelmesi lazım, doktor ne kadar yardım etsene onun ettiği yardım çocukluk arkadaşlarımın bana olan algısını değiştirmiyor, ve bu şekilde'de yaşayamıyorum. Bu algıyı benim değiştirmem lazım, 13 senedir görmediğim eski dostum ile karşılaştık telefonunu aldım, ama hala yazmadım, bayramda yazacam içlerinde hainlik olduğunu düşünmüyorum sonuçta 26 sene önce tanıştık yani çeyrek asır oldu dile kolay. Bu algı değişecek hocam, Rabbim bunun düzelmesi için ne olması gerekiyorsa onu vesile eylesin. Dediğim gibi 20 sene öncesine dönüp her gün birbirimizin kapısını çalıp eskisi gibi hadi gel top oynayalım ağaca tırmanalım meyve toplayalım demiyorum, ama en azından eski haline dönüp ayda yılda bir huzur ile çay içeriz sohbet edip eski günleri konuşuruz sonra ayrılırız bu olsun. Bu olduğunda ruhum huzur bulacak, ve eski hayatıma kaldığım yerden devam edecem. Ve artık hayatıma başlamak istiyorum, çok geç kaldım yaş 31 şimdiye kadar aile kurup düzenli işe gidip gelmem gerekiyordu, akşam eve geldiğimde çocuklarımla oynamam gerekiyordu. Bunu yapmadan bu dünyaya veda etmek istemiyorum, çoğu zaman dünyadan ayrılmak istiyorum ama ölmeyede korkuyorum. İnşAllah gerçekleşir

Bayramda mesaj at veya telefonla konuş. 'Bayramda dargınlar barışır. Ben varsa hakkımı helal ediyorum. Kusurum varsa özür diliyorum. Kimseye dargın değilim' dersin ilk adımı atarsın. Hatta daha güzel sözlerle süsleyerek bir şeyler söylersin. Birbirleriyle görüşmüyorlarsa icabında hepsini bir araya getirmeye çalış. Bütün arkadaşları toplayınca soğukluk daha çabuk gider. Barışmaya yanaşmayan olursa hiç olmazsa elinden geleni yapmış olursun.

Neredeyse 10 yıldır görmediğim bir arkadaşımı geçenlerde gördüm. Ne o neden yıllardır görüşemiyoruz diye sordu ne de ben, olumsuz bir şekilde de konuşmadık. Gayette normal bi şekilde sanki en son geçen hafta görüşmüşüz gibi doğaldık Şu an senin hiç plan yapmana gerek bile yok. Direkt mesaj at geçenlerde görüşmüşsünüz madem. Gel otur 2 çay içelim de kabul edecektir. Tamamen gelişigüzel davran doğal ol, kasıntı olma. Aylarca plan yaparsan ve istediğin gibi olmazsa 14 sene daha beklersin. Hadi koçum keep going Edit : Ayrıca adamlar o konuşmaları unutmuştur bile ama eğer hatırlarsa da sende gül ergenlik işte falan de

Gerçi ben öyle yazdimda senin durumuna vakıf değilim dediğim genel bir tavsiye sadece. Arkadaşın dediği gibi bazen yüzleşmek gerekiyor olaylarla. Hakkında hayırlısı olsun.