Keşke ben de senin gibi olabilsem ya. Ben herife adam akıllı senle görüşmek istemiyorum vs falan diyemiyorum. Korkak bir şekilde bir açıklama yapmadan engelledim adamı. Genelde bu kadar çekingen olmam ama arkadaştan ayrılma durumlarında süt dökmüş kedi gibi oluyorum.

Engelleyince adam üzülmeyecek mi :D Ben de çekingen bir insanımdır, çok kararsızdım konuşmadan önce kalbini kırmayı istemezdim ama mecburdum çok sıkıyordu beni. Söyle gitsin

7 yıllık arkadaşım vardı. Son zamanlarda çokça hiç haz etmediğim davranışlarda bulunmaya başladı ben de açık açık konuştum kestim ilişkimi Aslında düşününce hep öyle bir insandı ama büyüdükçe duygu ve düşünce yapım değiştiği için arkadaş kalmamıza gerek yok diye düşündüm. Gayet normal bir şey bu

Karşındakine satış koymak gibi bir his olmuyor bendede kafalar uyuşmuyor. Mesela ben okuduğum bölüm ile ilgili birşeyler yapmaya çalışıyorum kendimi geliştiriyorum vs adamların 7/24 tek derdi kız hep aynı muhabbetler Genelde yeni tanıştığım insanlarla da kafa yapım çok uyuşmuyor herkesle samimi olmuyorum zaten merhaba merhaba genelde

Ona da kafayı takıyom zaten & & &

bazen fazla samimiyette bu duyguya itiyor. bir süre sonra birbirinize karşı çizginiz kalmazsa gerçekten sonu kötü bitiyor. yoksa iyi dostlar herkese lazım ama insana bazen yalnızlıkta lazım tam bir karmaşa fazla kasmamak gerek.

Selam 23 yaşındayım artık tahammül seviyem mi azaldı depresyonda mıyım ne oluyor bilmiyorum ama çocukluğumdan beri yakın 3-4 arkadaşım vardı eskisi gibi onlarla kafam uyuşmamaya başladı. Aslında çevremdeki çoğu insanla bu şekilde yaş ilerledikçe yalnızlığı daha çok sevmeye başladım mesela bir kafede tek başına oturup kahve içmek müzik dinlemek daha iyi gelmeye başladı. Mesela tek başına müzik dinleyerek yürümek, kendini dinlemek benim gibi olan var mı başka bilmiyorum bu normal mi değil mi?