Sinirden, moral bozuklugundan patlayacak gibiyim. Üniversite okudum. Okurken çalıştım. O parayla derahameye gitrim kpss olmadi bu sene iş aradim tam ise girdim korona olayı çıktı. Su an evdeyim yine kpsa çalışıyorum. Is buldum diye şükrediyordum. Ama tek başıma üstüme basima bile anca birseyler alabiliyorum. Aileden para yonetimini ogrenmedigim icin ekonomi kitapalri okumaya çalışıyorum. Akrabamiz lisede erkeklerle gezdi, unide 2 yillik boş bir bölüm okudu. Su an bir yerde çalışıyor. Asgari ucret ama korona doneminde o da calismayip tam maas alıyor ben ise bu ay belki maas bile almayabilirim. Ben artik neye keske diyeceğimi şaşırdım ama aileden gelen bir sey yoksa cidden sen tek basina hiçbir sey yapamazsın onu anladim. Ben su an tek başıma yasamaya kalksam bile kira su elektrik derken birilim yapmaya bile para kalmaz. Gerçekten artik cok yoruldum. Umudum tukendi. Insanlara umutlu olmaktan bile bahsetmiyorum artik. Ben o kadar cabaladim gerçekten hep en iyisi olamayacagimi bildigim halde cabaladim. Ama artik insanlar neden intihar eder ogretmen intihar haberleri gördüğümde cok da sasirmiyorum.