Evet hayattan ümidimi kestim beyler, herşey gungectikce daha da boka sarıyor. Ailemle aram hiç yok, kendi halinde 29 yaşında calisanim ama sadece yaşamaya çalışıyorum. ustelik babam çok saygısız düşüncesiz biri. bakamayacagi halde 3 çocuk yapmış. 2 tane kardeşim var. sadece onlar beni düşündürüyor. maasimi onlara harcıyorum. ama çok yoruldum. sanki 50 gibiyim. bazen en iyisi çekip gidebilmektir diyorum. ama yinede hadi neyse...