Kavga etmekten yorulduysan ne yapacaksın biliyor musun, susacaksın ölü gibi olacaksın, derdini el kol kafa hareketleriyle anlatacaksin, mecbur olmadıkça kimseyle konusmayacaksin, bırak bağıran bağırsın sen konuşmayınca bir süre sonra vicdan muhasebesi yapıp seni anlamaya çalışırlar, yok anlamiyorlarsa zaten aranızda herhangi bir duygusal bağ kalmamıştır vakti gelince çıkar gidersin

Karantina kimseye yaramadı, cahillik ile savaşmak zordur kanka

Care yok dayanacaksın

Yas kac 18 ve üstüysen evi terket Kutahyaya gel ben sana bakarim

Meslek sahibi ol kurtul ordan

Keşke bilsem sanki kavga etmek için elinden geleni yapıyor gibi

Klasik Türk ebeveynleri Hem cocugu dunyaya getirirler hemde evden gidene kadar hayati zindan ederler sonra yaslaninca da evlad niye bize baahmiii Aslinda annene acimali ve merhamet etmelisin kadinlar genelde mutsuz olduklarinda erkek evlatlarini kocalarini babalarini suclar ve surekli sikayet eder annenin ofkesi esasen sana değil hayatinin kötü olmasına istersen tatli dille bir konus anne derdin ne senin için ne yaparsam mutlu olursun vs diye sor anneni seviyorsan Sevmiyorsan ayri eve gideceksin baska yolu yok

İş sahibi ol ve evden ayrıl.

Her gün neredeyse annemle kavga ediyorum ve o kadar saçma nedenlerdenki bana sürekli saçma sapan şeylerden kızıyor. Bazen ben de hata yapıyorum ama artık kafayı yeme durumuna geldim inanılmaz öfkeleniyorum gerçekten inanılmaz ama hep içime atıyorum etrafa yumruk atmak veya tekmelemek yerine hep içime atıyorum ve artık psikolojik olarak bittim sonunda o kadar yorgun ve bitkin hissediyorum ki kendimi... Su içmek için odadan bile çıkmıyorum kaç saattir yeter ki annemi görmeyeyim sürekli bir şeyden vuruyo neymiş sorumsuzmuşum neymiş abim benden daha iyiymiş o bunları yapmazmış. Sorumsuz dediği konu da konu olsa keşke burada açıklanacak kadar önemi bile yok sorumsuzluğun. Çok yazdım kusuruma bakmayın, kısacası artık beynim öldü, elimden gelse başka bir eve taşınırım ama kimsem yok. Eskiden en azından okula gidiyordum çok görüşmüyorduk ve kafamı arkadaşlarla dağıtıyordum ama artık sürekli evdeyim ve sürekli annemleyim. Biliyorum diyorsunuzdur şimdi derdin de dert olsa falan ama ben küçücük bir şeyi takan ve kafamda büyüten biriyimdir ve böyle şeyler çok canımı yakıyor ve yoruyor. Sadece içimi dökmek istedim varsa tavsiyeleriniz lütfen...

Bu dönemde asgari ücretle nasıl evden kurtulabilirim ki o da var :/