Birkaç ay önce taşındım. Taşındığım mahalle ilin en nezih bölgesi, fabrika sahipleri, işletme sahipleri, müdürler, devlet memurları, beyaz yakalılar vs. oturuyor. Ben buradan ev tutmak istemiyordum ama şehirde 20-30 yaşlarındaki binaların kiralarını bile asgari ücretin yarısına kadar çıkarmışlar neredeyse, baktım bu oturduğum sitede de aynı fiyat, e dedim buradan tutayım madem. Oturduğum dairede birkaç sorun varmış, o yüzden burası da o fiyatlar civarındaymış, yoksa buralarda tutamazdım. Neyse. Sitedeki danışman görevlisi mesleğimi sorduğunda işçiyim deyince susmuştu ve şaşırmıştı. Zaten daha öncesinde de ev sahibi benimle konuşmamıştı sözleşme imzalarken, muhtemelen emlakçıya kızıyordu içinden, e emlakçı alacağı komisyona bakmış anlaşılan. Neyse. Danışmanın orada çay içerken sitedeki komşularla da muhabbet oluyor haliyle, konu meslek sorusuna gelince mavi yakalı fabrika amelesi olduğumu duyduklarında garipseniyor, suskunluk ve şaşkınlık oluyor. İlginç bir durum. Hele zaten sitedeki görevlilerin beni ve diğer komşuları nasıl karşıladığını anlatmama gerek yok, orası zaten bariz sanırım :) Buralarda tek mavi yakalı amele benim zaten. O yüzden servis sıkıntım da var şu aralar, çünkü normalde buradaki sokaklardan daha önce servis geçmemiştir herhalde. Tabii konu başka. Ne gerek bu kadar burnu büyüklüğe anlamıyorum. Sosyal statü bu kadar mı önemli? Trilyonluk arabaların olduğu semtte bırak düşük modelliği, arabam bile yok, arabası olmayan ve amele olmam garip mi? Şu meslek sorusu kalksın diyorum artık, duymak istemiyorum şu soruyu. Toplum hasta.