Eczaneye gidip antidepresan almak bile tır itmek gibi geliyor bana. En azından ilaç almaya enerjin varmış hocam adınıza sevindim. Yazılanların çoğu bana uyuyor, sadece ben uyku sorunu çekmiyorum hayvan gibi uyuyorum. Ama onun dışında hiçbir şeyden zevk almıyorum ve en ufak bir iş bile yapmak çok zor geliyor. Boş tavsiyeleri ise dinlemiyorum bile, yakında muhtemelen ben de antidepresana başlıycam bir de böyle deneyeyim. zararlıysa zararlı olsun sanki daha dibe batabilirmişim gibi. tek sorun ilaca nasıl ulaşacağım... bi dünya iş gerekiyodur allah bilir

Hocam Cymbalta Duxet bunlar noröpati ilaçları değilmi❓ ben 3 yıl Duxet kullandım noröpati antidepresan etkileri için.

Şimdi düşünüyorum da mahalle kocakarılarında depresyon diye bir olay yok. Herhalde bu yüzden.

2007'den beri içiyorum. şuan cymbalta 60 mg. çok şikayetim yok.

Psikiyatra gidip şikayetlerini söylemen yeterli.

yani hocam ne desem boş teşekkürler

Mecbur kalmadıkça kullanma diyecektim ama çoktan başlamışsın bile. Hocam kahveyi bırak, izliyorsan pornoyu bırak kahve yerine açık çay iç bardak bardak, çay beni sakinleştiriyor uzun zamandır kahve içmiyorum. Birde etrafta insanlarla bol bol diyalog kur sohbet etmeye çalış, sohbet en iyi antidepresandır, siyaset ekonomi vs konuşma. Bel altı muhabbet yapıyorsan en iyi muhabbet odur çok şahane espiriler çıkıyor güler kahkaha atarsınız. Zaten şu konu dışına giripte intihar düşünmeyen yoktur. Yürüyüş spor yap diyenlere sinirlenmişsin haklısın. Ama kafaya en iyi gelen şey spor yapmasan bile günde rahat bi 5 km yürüyüş yapman lazım açık havada kafayı dinleyerek.

Aynen hocam, sen birde tandırda ekmek ederken gör, gerçekten sohbet depresyonun ilacı

Yıllardır süre gelen uyku sorunları, hayat motivasyonsuzluğu, pasif intihar düşünceleri 1 hafta önce kendini inanılmaz bir panik atakla dışarı attı. 1 haftadır yaşayan bir ölü gibiyim. Hayattan aldığım zevk tam anlamıyla 0'a indi, psikolojik acı çekmeye başladım ve hayatımda ilk defa bu sabah intihar planı düşündüm. 4 gündür selectra kullanıyordum, bugün tam 50 mg'ye başladım, öğle saatlerine doğru biraz daha iyi oldum. Şu an ise son 1 haftadır en iyi halimdeyim Antidepresanlara karşı bir bireydim ama yüksek derece depresyonu ve anhedoniyi yaşamak beni tamamen altüst etti ve o sırada bunu çözebilecek olan kafama mermi sıkmaksa yapmaya hazırdım. Ben önceden depresyonda olduğumu düşünüyormuşum, ama gerçek depresyon çok başka bir olaymış. Depresyon öyle üzüntü moral bozukluğu, film izlemekle geçebilecek bir şey değil. Anhedoniye bağladığınızda da tüm umudunuz kişiliğiniz yok oluyor. Kendinizi tek kurtuluşunuzun ölüm olduğu bir oyunda buluyorsunuz. Etrafınızdakiler size dışarı çık egzersiz yap diyor, bunlar sinirinizi bozuyor çünkü dışarı çıkma fikri bile size bir tırı iterek hareket ettirmek gibi geliyor. İştahınız, ilgi alanlarınız, hafızanız, odaklanmanız, her şeyinizi unutun. İnsan olduğunuzu unutuyorsunuz. Sabahları uyanmak bir işkence çünkü tam uyuyamadınız bile. Depresyon çok ciddi bir sağlık sorunu. Bu yüzden acıdan kurtulmak için ilaçlara başladım. Etkileri hemen hissedemedim ve acı çekmeye devam ediyordum. Bugün ise bir tık daha iyiyim. Kimsenin depresyonu yaşamaması dileğiyle.