18 Eylül 2022

23 Temmuz 2022

Türkiye Cumhuriyeti ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin milli marşı olan istiklal Marşımız hakkında bilinmesi gerekenler. Yıl 1920... Osmanlı İmparatorluğunun yabancı güçler karşısında dizleri üzerine çöktüğü günlerde Türk halkı mağlubiyeti kabullenmemiş, "kendi göbeğini kendi kesmeye" karar vermiş, özgürlük tutkusu, Mustafa Kemal Paşa'nın önderliğinde, Anadolu'nun her köşesini sarmıştı. Osmanlı Devleti'nin başkenti İstanbul'da süren umutsuz bekleyişin tersine, Anadolu heyecan ve umut dolu, küllerinden doğan yeni bir ülkenin doğuşuna tanıklık ediyordu. Ankara'da oluşturulan hükumet, ömrünü doldurmuş Osmanlı Devleti'nin karşısında Türk milletinin yepyeni bir heyecanla, kendi geleceğini belirlemek üzere ipleri eline aldığını gösteriyordu. Ankara'da milli heyecanın doruğa ulaştığı yer, 23 Nisan 1920 tarihinde kurulan Millet Meclisiydi. Mustafa Kemal Paşa'nın yayınladığı bir bildiriyle, 23 Nisan 1920 Cuma sabahı erken saatlerde, Ankara'da bulunan herkes Meclis binası çevresinde toplanmıştı. Hacı Bayram Camii'nde kılınan namazın ardından Meclis'te bir tören düzenlenmiş, ardından saat 13:45'te, Ankara'ya gelebilen 115 milletvekili Meclis salonunda toplanmıştı. En yaşlı üye sıfatıyla toplantıya başkanlık yapan Sinop Milletvekili Şerif Bey, Büyük Millet Meclisi'nin kuruluşunu tüm dünyaya şu sözlerle duyuruyordu: "İstanbul'un yabancı kuvvetler tarafından işgal olunduğu ve bütün temelleri ile halifelik makamının ve hükümet merkezinin bağımsızlığının yok edildiği hepimizce bilinmektedir. Bu duruma baş eğmek, milletimizin, teklif olunan yabancı köleliğini kabul etmesi demektir. Ancak tam bağımsızlık ile yaşamak için kesin olarak kararlı bulunan ve ezelden beri hür ve başına buyruk yaşamış olan milletimiz, kölelik durumunu son derece ve kesinlikle reddetmiş ve hemen vekillerini toplamaya başlıyarak Yüksek Meclis'imizi meydana getirmiştir. Milletimizin iç ve dış tam bağımsızlık içinde alın yazısının sorumluluğunu doğrudan doğruya yüklenip, kendi kendisini yönetmeye başladığını bütün dünyaya ilan ederek, Büyük Millet Meclisi'ni açıyorum." İşte bu sözler, gelecekteki Türkiye Cumhuriyeti'nin de habercisiydi. Halk, bundan böyle İstanbul'da ki padişah tarafından değil, kendi iradesini temsil eden Ankara hükümeti tarafından yönetilmek istediğini açıkça ortaya koymuştu. Milleti temsil etme yetkisi Meclise verilmişti. Bu yeni düzende yapılması gereken çok şey, atılması gereken çok adım vardı. Bunlardan biri de, artık milletin hep bir ağızdan söyleyip bütünleşeceği bir milli marşın tespit edilmesiydi. Her medeni ülkede, o ülkenin bağımsızlık serüvenini temsil eden bir milli marş çalınıp söylenirken, Osmanlı İmparatorluğu'nda marşlar padişahlar adına özel olarak besteleniyordu. Tahta çıkan her yeni padişah, genellikle yabancı bir besteciye, kendisi için bir marş hazırlatıyor, bu marşlar da o padişahın adıyla anılıyordu. II. Mahmud için bestelenen "Mahmudiye", Abdülmecid için bestelenen "Mecidiye" ve Abdülhamid için bestelenen "Hamidiye" marşları, bunlardan bazılarıydı. Artık bu yeni düzende yapılması gereken çok şey, atılması gereken çok adım vardı. Ancak bunların en başında gelen de, artık milletin hep bir ağızdan söyleyip bütünleşeceği bir milli marşın tespit edilmesiydi. Zira Cumhuriyet'in ilan edilmesinin hemen sonrasında, bir milli marşın bulunmayışı, özellikle Türk delegasyonunun yurtdışındaki temsil görevlerinde büyük sıkıntılara, hatta bazı gülünç olaylara neden oluyordu. Örneğin rivayet odur ki bir sporcu grubu yurtdışında ki bir etkinlik sırasında milli marş yerine "Hamsi Koydum Tavaya" türküsünü uydurmak zorunda kalmış, Reşadiye harp gemisinin İngiltere'deki teslim töreni sırasında da denizcilerimiz Türk milli marşını okumaya davet edilince "Entarisi Ala Benziyor" türküsüyle durumu geçiştirmeye çalışmıştı. Meclis bu ortamda, yeni kurulan Türk Devleti için bir İstiklal Marşı hazırlatmak istiyor. 23 Nisan 1920 günü Meclis açılmış. İstiklal harbi başlamış. Ordularımız, Anadolu'yu işgal edenlerle savaşıyor. Yunan ordusu bir ara Ankara yakınlarına kadar ilerlemiş. Millet Meclisi'nin kurucuları, Milli Marş'ın ve marşla birlikte okunacak sözlerin bulunması için en uygun yolun herkese açık bir yarışma açmak olduğuna karar verdiler. Bu amaçla görevlendirilen O zamanki adıyla Maarif Vekaleti / Eğitim Bakanlığı önce güfte için 1920 yılı sonlarında bir şiir yarışması açıyor. Katılımcılara da 6 ay süre veriliyor. Ayrıca kazanan şiir için 500 lira ödül var. O zaman için çok büyük bir para. İstiklal Marşı Güftesi yarışmasına süresi içerisinde tam 724 şiir gönderiliyor. Maarif Vekaleti / Milli Eğitim Bakanlığı, bu şiirleri değerlendirmek için bir komisyon kuruyor. O dönemin Türkiye'sinde iletişim olanaklarının neredeyse sıfır olduğu bir ülkede yarışmaya katılan 724 şiir tek tek okunuyor, içlerinden 6 şiir elemeyi geçip Meclis Matbaası tarafından bastırılıyor ve milletvekillerine dağıtılıyor. Dönemin Maarif Vekili olan Hamdullah Suphi Tanrıöver, Ankara' da yaşayan ve aynı zamanda Burdur Milletvekili olan ünlü şairimiz Mehmet Akif Ersoy'unda da katılmasını istiyor. Zira elemeyi geçen 6 şiiri kişisel olarak pek yeterli değerlendiremiyor. Bunun üzerine Mehmet Akif Bey "Ben mebusum / Milletvekiliyim, bu müsabakaya katılmam diyor. Burdur Milletvekili Mehmet Akif Ersoy'u, Hamdullah Suphi Tanrıöver'in devamlı bir ısrarla yarışmaya katılmaya ikna etmeye çalışıyor, hatta zorluyor. Bir süre sonra Mehmet Akif "peki bir şiir yazıp size vereyim. Ama lütfen bana ait olduğunu gizli tutunuz" diyor. Ankara'da ki Taceddin Dergahı'n da yazdığı ve İstiklal Harbi'ni verecek olan Türk Ordusu'na hitaben yazdığı şiirini 17 Şubat 1921'de Güfte Yarışmasına verip, kendi ismini de gizliyor. Böylece yarışmada seçilen ilk altı şiirin arasında olmayan bir 7 inci güfte daha katılmış oluyor. Artık seçim bu 7 eser arasında yapılacak değerlendirme ile sonuçlanacaktır. 12 Mart'ta Birinci Millet Meclisi - yok yok hata yok o sırada isim böyle- kürsüsünden diğer şiirlerle beraber Mehmet Akif Bey' in şiiri Maarif Vekili Hamdullah Suphi Tanrıöver Bey tarafından büyük bir coşkuyla okunuyor. Her ne kadar kendi ismini gizlemiş olsa da, güftenin Mehmet Akif tarafından yazılmış olduğu, daha ilk dörtlük bitmeden üslubunun üstünlüğünden anlaşılıyor. 10 kıt'adan/ dörtlükten oluşan -bir tanesi beşliktir- güfte coşkulu büyük bir tezahürat ve alkışlar arasında ve oybirliği ile İstiklal Marşı Güftesi olarak kabul ediliyor. Tarih 12 Mart 1921. İstiklal Marşı Güftesi Millet Meclis'i iradesi ile kabul edildikten hemen sonra, kürsüden bir kez daha Hamdullah Suphi Tanrıöver tarafından okunuyor ve bütün milletvekilleri bu kez ayakta dinliyorlar. Böylece Mecliste İstiklal Marşı'nı ilk okuyan kişi Hamdullah Suphi Tanrıöver olmuştur. Meclis yetkilileri birkaç gün sonra Mehmet Akif Bey' e 500.- liralık para ödülünü vermeye geliyorlar. Ama o almayı reddediyor. "Ben müsabakaya girmedim. Bu para benim hakkım değildir ve bana ait değildir" diyor. Meclis yetkilileri ısrar ediyorlar. "Bu parayı kasamızda tutamayız. Siz alın, isterseniz bir yere bağışlayın" diyorlar. Mehmet Akif Bey bu öneri üzerine para ödülünü kabul ediyor. Tamamını hastahane de yatmakta olan gazilerimize bağışlıyor. Mehmet Akif Ersoy İstiklal Marşı'nın güftesine, şiirlerini topladığı kitabı Safahat da bilinçli olarak yer vermemiştir. Gerekçe olarak beyanı ise İstiklal Marşı'nın Türk Milleti'nin bir eseri olduğudur. Şimdi ödülün tutarı olan 500.- lira ile neler yapılabiliri değerlendirmeniz için örnek vereyim. İstanbul anadolu yakasında eski bağdad caddesi üstünde büyük bir bahçe içinde üç katlı müstakil koca bir konağın, sadece 175.- Kuruşa alındığını, şimdilerde o konakların bahçelerinde 5/6 tane 8/9 katlı en az 24 daireli apartmanların yer aldığını bilmeniz sanırım yeterli olacaktır. Gaziye ve Milli değerlere gösterilen hürmeti de örneklersek, o devirde tabii kimse; gazinin protez parası için haciz memuru ile kapısına dayanmayı veya otobüste "Sen kolunu benim için mi kaybettin" gibi " " soslu haddini fersah fersah aşan bir küstahlığı göstermek edepsizliğini aklından bile geçirmiyor. Günümüz koşullarında bu örnekleri arttırmak mümkün, ama sanırım bu kadarı yeter. Zira bu yaklaşımlara kafam çok bozuk endazeyi kaçıra bilirim. Artık Milli Marş Güfte'si dört dörtlük hazırdır da Marş olması için bestelenmesi de lazım. Yine 1921 yılında bu kez Marşın Güftesi'nin bestelenmesi için bir ikinci yarışma açılmıştır. İstiklal Marşı yarışmasına besteler gele dursun, Meclis'te başka birçok konuda olduğu gibi bu konuda da birtakım güzide vatan evlatları ile hararetli tartışmalar yaşanıyor. Hatta aralarında kimi mebuslar bunun son derece zamansız ve gereksiz bir girişim olduğunu iddia ediyordu. Öyle ya Milli Marş'a filan ne gerek var söylersin Hamidiye marşını olur biter. Tutanaklara göre 1 Kasım 1921 tarihli oturumda, Meclis'te şöyle tartışmalar şu ahval üzre cereyan ediyor: Durak Bey - Reis Bey rica ederim, her işimiz bitti de şimdi marşlara mı kaldık? Bunları bırakalım, beyhude vakit geçiriyoruz. Bırakınız rica ederim, bırakalım bu münakaşaları, başka şeylere geçelim. Memleket kan ağlıyor. Tunalı Hilmi Bey - Onun kutsiyetini takdir etmeyen ağzını açmasın. Zira burada milli marş üzerine bahs olunuyor. Milletin marşı mukaddestir. O mukaddesata karşı marşı takdir etmek lazım. Ona hürmet lazım. Ankara bütün işini yapacaktır. Bu yetim kendi göbeğini kendi eliyle kesti. Ve bugün sinni rüşde vasıl olmuşdur . Bu Marş İstanbul'a gidemez. Ankara her şeyi kendisi yapar. Milli Marş Güftesi'nin bestelenmesi için açılan ikinci Yarışmaya gönderilen bestelerin ve besteclerin sayısı konusunda çeşitli kaynaklarda çelişkili bilgiler bulunmasına rağmen, kayıtlara göre 24 bestecinin 55 bestesi ile katıldığı kabul edilir. Aslında yarışmaya toplam kaç bestenin katıldığı halen tam olarak bilinmiyor. 55 eser değerlendirmeye tabi tutuldu. Bu bestelerin sahipleri arasında dönemin ünlü müzik adamlarının yanı sıra bestecilik vasfı öne çıkmayan, ancak kalbi milli heyecanla atan müzik öğretmenleri, hatta yurtdışın da öğrenim gören kişiler dahi vardı. Günümüzde bir Vakfın desteğiyle Mehmet Altun ve ekibi tarafından sürdürülen araştırmalar sonucunda yarışmaya katılan bestelerden ne yazık ki pek azının notalarının günümüze ulaşabildiğini ortaya koydu. Çeşitli nedenlerle yok olan ve korunamayan orijinal notalardan 11 tanesi gün ışığına çıkarılabildi. Bu notalar Rauf Yekta, Ali Rifat , İsmail Hakkı , Halit Lemi , İsmail Zühtü , Zati , Ahmet Yekta , Mustafa , Abdülkadir , Kazım ve Osman Zeki gibi bestecilere aitti. Ayrıca Kazım Karabekir Paşa'nın yine aynı dönemde yarışma dışı olarak bestelediği, güftesini de kendisi yazdığı "Türk Yılmaz" adlı eser de diğerlerinin yanındaki yerini aldı İstiklal Marşı için açılan yarışmada başlangıçta bestelerin değerlendirilmek üzere Paris Konservatuvarı'na gönderilmesi düşünüldü. Bu fikre en fazla tepki veren isimlerden biri, Kazım Karabekir Paşa'ydır. Karabekir, tepkisini sözleri ve bestesi kendisine ait "Türk Yılmaz" adlı alternatif bir marşıyla gösterdi. Yarışmaya katılım yeterliydi. Ancak bu sırada Anadolu'daki savaş iyice kızışmış ve konu önceliğini biraz yitirmişti. Yönetici kadroların yoğun olarak Anadolu'da devam etmekte olan savaşla ilgilenmeleri nedeniyle yarışmanın birincisini tespit etmek mümkün olmamıştı. Bu belirsizlik durumu, ilginç bir gelişmeyi de beraberinde getirmişti. Yarışmaya beste gönderen bazı müzik öğretmenlerinin, görev yaptıkları bölgelerde kendi bestelerini okutmaları nedeniyle, yurdun değişik yerlerinde, farklı farklı Milli Marş'lar çalınıp söylenmeye başlamıştı. Nitekim Edirne ve çevresinde Ahmet Yekta Bey'in, İstanbul'da Mehmed Zati ve Ali Rifat Beylerin, İzmir ve Eskişehir civarında İsmail Zühdü Bey'in, Ankara ve çevresinde ise Osman Zeki Bey'in besteleri çalınıyordu. Bu belirsizlik, ülkenin tam olarak düşman işgalinden kurtarılışına kadar sürdü. Cumhuriyetin kurulmasından sonra Milli Marş konusu bir kez daha gündeme geldi. Artık, genç Türkiye Cumhuriyeti'ni temsil edecek milli marşın tespit edilmesi ve ülkenin her yanında aynı marşın okunması arzu ediliyordu. 1924 yılında nihayet Encümen-i Musiki bünyesinde ki bir komisyon tarafından yapılan değerlendirme sonucunda Ali Rifat Çağatay'ın eseri Milli Marş Bestesi olarak kabul edildi. Bu beste 1930 yılına kadar çalındıysa da 1930'da değiştirilerek, dönemin Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası Şefi Osman Zeki Üngör'ün 1922'de hazırladığı bugünkü beste yürürlüğe konmuştur. Bütünün de dokuz adet dörtlük ve bir beşlik kıtadan oluşan marşın armonilemesini Edgar Manas, bando düzenlemesini de İhsan Servet Künçer yapmıştır. Zeki Üngör'ün yakın dostu Cemal Reşit Rey'le yapılmış olan bir röportajda da kendisinin şahsen belirttiğine göre, bu beste aslında başka bir güfte üzerine yapılmıştır ve üstelik İstiklal Marşı olması düşünülerek de bestelenmemiştir. Müzikten azıcık anlayan biri bile bestenin güfte üzerine yapılmadığını, aksine güftenin besteye giydirildiğini görebilir. Her müzisyeni kesinlikle deli eden hele, milliyetci ise çıldırtan Güfte-Beste ilişkisini uyumsuzluğu, ne yazık ki artık düzeltilemez ve dönüşü olmayan bir hatadır. Yani Güfte - Beste ilişkisinde yer yer görülen Uyum / Prozodi bozukluğunun kaynağının esas sebebi işte budur. Zeki Üngör bey'in bu bestesi yarışmaya girdi mi bir bilgi yok, şayet girdiyse muhtemelen sonuncu olmuştur. Zira yarışmaya girdiği bilinen 11 eserin hiçbirinde böyle bir güfte zorlaması yok. Bunların içinden Ali Rifat bey bestesi birinci oluyor ve bir süre çalınıyor. Ama sonra müzikten anlamayan siyasetçilerin kararıyla galip eser kaldırılıp onun yerine Zeki bey'in bestesi getiriliyor. O dönemde Devlet Orkestrası'nın şefi olan Zeki bey'in Ankara'da ki siyasi çevresi geniş olmalı. Ne yazık ki bu bestenin seçilmesiyle İstiklal Marşı'nın güftesi katledilmiş ve insanlar uyumsuz bir Güfte - Beste ilişkisi olan "korkma sönmez bu şafak / larda yüzen al sancak / sönmeden yurdu / mun üstünde tüten en son ocak o be / nim milletimin" gibi sözcüklerin iki müzikal cümle arasında bölünme hatasına düşülmüş bir marşı söylemek zorunda bırakıldı. Bu durum birçok "yeni" avanesinin İstiklal Marşın'nın değiştirilmesi spekülasyonları için mesnet olarak kullanılmıştır. Oysa bir Milletin Bayrağını değiştirmek nasıl mümkün değilse, Milli Marşını da değiştirmek bence sıkar biraz. Devletin sahibi halk artık böyle benimsemiş ve bu şekliyle de kabul görmüştür. Protokol zaman adabına uyum gereği, Marşın sadece ilk iki dörtlük/kıt'ası Türk İstiklal Marşı olarak icra edilip söylenmektedir. Haksız Bir Davada Zirve Olmaktansa Haklı Bir Davada Zerre Olmayı Tercih Ederim..

Teşekkür Ederim Efendim Haksız Bir Davada Zirve Olmaktansa Haklı Bir Davada Zerre Olmayı Tercih Ederim..

Eline sağlık yararlı konu. "Hepimizin içinde hem aydınlık hem de karanlık bir taraf vardır. Önemli olan hangisini seçtiğimizdir. Bizi biz yapan budur." VASEMİR BABA RUHUNA EL-FATİHA Potterhead değilim Hogwarts legacy inceleme:https://forum.donanimarsivi.com/konu/hogwarts-legacy-alinir-mi.782562/

yararlı bir çalışma. şu ana kadar açtığım tüm konuların gerçeklik ile alakası yoktur. gerçek olan tek şey ismim. hesap sadece troll için açılmıştır. banlaya bilirsiniz. hesabı kapatacam. sevdiğim kız felan yok yani ve ayrıca arkadaşımda var . W. MERT İS BANNEDW. 2021 de aynı konuları farklı isimde açmıştım zaten.

23 Temmuz 2022 Konu Sahibi Konu Sahibi